Gi256

Gi256 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Breviarium Romanum Ex Decreto Sacrosancti Concilii Tridentini restitutum, S. Pii V. Pontificis Maximi Iussu Editum. Clem. VIII. & Urbani VIII. Auctoritate recognitum, In Quo Officia Novissima Sanctorum acuratè sunt disposita N12511934252 021 UIIIEIIIIIIIIIIn.. Toöbingen . — — — — . & — BREVIARIIU ROMANUM EX DECRETO Sacroſancti CONCILII TRIDENTINI reſtitutum, S. PII V. PON TIFICIS MAXIMI JUSSU EDIT UM, Aucétoritate recognitum , IN QUO OFFICIA NOVISSIMA SANCTORUMI accuratè ſunt diſpoſſita; Cun Privilegio Sac. Cæſ. Maeſtane. △ EKX DUDCALI GaMPIDONENSI TYTFOCGRAFPIIEO, PER ENGELBERTUM STADLER, S Bulla, quæ incipit?: data Romæ feptimo LiIdus Julii, Anno 1658s. . . Significat cauſam edendi hujus Breviatii, nempe ad tollendam oran- di varietatem. Enarrat ea, quæ in hac re præſtitere Paulus & Pius nomine Quarti, 8&& quam ipſe adhibèri operam curavit, ex Decreto Concilii Tridentini. Tollit, & abolet omnino Breviarium, a Cardinale S. Crucis compoſi⸗ tum, quod erat breviffimum. Item alia Breviaria Rom. & alia, quæ ex inſtitutione, vel conſuetudine legitima non ſuperant ducentos annos. Permittit tamen, ut antiquiora ducentis annis poſſint mutari in hoc Brev. iis omiſſis, ſi Epiſcopus, & univerſum Capitulum conſentiant. Revocat omnes permiſſiones, conſuetudines, ſtatuta, privilegia, licen- tias, & indulta precandi, & plallendi more, & ritu prædictorum Brevia- riorum ſuppreſſorum. Præcipit obſervari hoc Breviarium in toto orbe, cum exceptione 200. annorum, de qua ſupra. Statuit in eo nihil mutandum, addendum & detrahendum. Obligat quosque, qui tenentur horas Canonicas recitare, ut hoc utan- tur Breviartio, alias non fatisfaciant muneri ſuo. Jubet omnibus Prælatis, ut hoc introducant tam in Choro „ quàm extra Choruin- . Tollit peccati obligationem, quæ erat, recitandi in Choro Officium parvum B. V. M. & Defunctorum, Pſalmos Poœnitentiales, & Graduales juxta Rubricas Breviarii. .U Hortatur, ut recitentur eadem, propoſitis Indulgentiis dierum centũ recitantibus Offic. parv. B. V. M. & Defuncét. quinquaginta recitantibus Pſalmos Pœnit. & Gradual. quando Rubricæ ea præſeribant. Non tamen tollit laudabilem conſuetudinem, ubi eſt recitandi Offic. pParv. B. M. V. in Choro, imo eamdem confirmat, & tandem tempus de= cernit obligationis ad uſum Breviarii poſt ejusdem publicationém. Bulia quæ incipit: data Romæ die 1o. Maji anno 1602. declarat, ſe per viros pios & Eruditos, Bre-= viarium Rom. a bio V. editum, & pProgreſſu temporis in multis de⸗- bravatum, examinaâſſe, & in ſtatum priſtinum reſtituiſſe: illudque ſic reſtitutum in Typographia Vaticana imprimi, & divulgari juſſiſſe. Pro- hiber,;ne alibi imprimatur, niſi juxta exemplarVaticanum & habita Or- dinariorum licentia, ſub poœna excomunicationis latæ ſententiæ. Inter- dicit uſum Breviarior. imprefſorum absque tali Ordinariorum licentia in ſcriptis, quæ fidem faciat de collatione facta pPrædictorumBreviarior. cum Originali Romano: cujus etiam licentiæ copia initio, vel in calce hujus Breviarii ſemper imprimatur. Prædictis Ordinariis prohibet ne aliquid addi, vel detrahi permittant. Et hæc ſub pœna excomurunica- tionis, ſuſpenſiônis à divinis, ac interdicti ab ingreſſu Eccleſiæ. Verum- tamen in gratiam pauperum, Breviaria hactenus impreſſa vendere; apud ſe retinere, ac illis uti permittit. Bulla quæ incipit?: Die data Romæ die 25. Jan. 1631. declarat ſe, piorum doctoramgue virorum adhibira cura Breviarium à Pio V. editum, & à Clemente VIII. recog- nitum, à pluribus mendis expurgâſſe: Hymnos ad Metri & Latinitatis regulas revocâſle: In Pſalmis, & Canticis interpunctionem editionis vulgatæ reſtituiſſe: Ssermones, Homilias, & Sanctorum hiſtorias collatis veteribus manuſcriptis, recognoviſle. OGuamobrem jubet, ut jugta hane correctionem Romæ imprimatur, alibi juxta Romanum exemplar ex- cudatur: ſervatis conditionibus in Clementis Bulla enumeratis,» quas ferèe iisdem verbis repetit. Adjungens easdem Conditiones ſervandas in impreſſione eorum, quæ à Brev Rom. ortum habent, cujusmodi ſunt Miſſalia, Diurnalia, Officia Parva B. M. V. Officia Majoris Hebdom- & alia id genus. . Re 2 Acra Rituum Congregatio declaravit & decrevit, non potuiſſe poſt Bullam Pii V. de Breviario Romano, neque poſſe locorum Ordina- Hos, tam ſæculares quàm regulares, addere Kalendariis, etiam pro- riis, Sanctorum Ofſcia, niſi ea dumtaxat, quæ Breviarii Romani Pu- ricis, vel Sacræ Rituum Congregationis, ſeu Sedis Apoſtolicæ licentia conceduntur: neque propria auctoritate, quovis prætextu, mutare ri- tum, qui habetur in Kalendario Romano ſeu Rubricis Breviarii, in al- tiorem ritum: neque extendere conceſſa Officia de loco ad locum. Item vetuit & prohibuit celebrari per totam Civitatem vel Dicece- ſim, etiam de cujuscumque Ordinarii auctoritate, Feſtum cum Officio, eò quòd in loco adſit Eccleſia parochialis, vel Regularis, vel Abbatia- lis, aut aliqua Reliquia: ſed tantùm in ipſius S. Eccleſia titulari, ſeu ubi aſſervatur corpus, aut inſignis Reliquia, & non alibi. Inſignesautem Reliquias declaravit eſſe caput, brachium, crus, aut illam partem corporis, in qua paſſus eſt Martyr, modo ſit integra, & non parva, & legitimè ab Ordinariis approbata. De Sanctis Epiſcopis locorum, Martyribus, Civibus, & aliis Feſtis, de quibus in Kalendario Romano, ſeu Rubricis Breviarii nihil habe- tur, uti etiam de Beatis nondum canonizatis, nihil propria aucto- ritate conſtituatur, ſed omnino conſulatur Sacra Rituum Congregatio. Decretum quoque nuper editum ſuper electione Sanctorum in Pa- tronos, & impreſſum omnino ſervetur. Et hæc omnia decrevit, ſtatuit, & mandavit innovando pœnas Con- ſtitutionis Pii V. reſpectivè. Facta demum relatione horum Decretorum SsS. D. N. Urbano Papæz VIII. ea laudavit & approbavit, atque ab omnibus ubique ſub prædictis poœnis ſervari præcepit, nec non in novis Breviariis de mandato San- ctitatis ſuæ imprimendis apponi juſſit L. S. 7 Tegrimius Epiſcopus Msiſienſ. Jecr. Adem Sacr. Rit. Cong. habita die 2. Decembris 1673. ſtatuit ex man- dato Clementis X. Feſta Sanctorum ad libitum in poſterum non eſſe transferenda, ſi eorum feſtivitas incidat in diem Dominicum, vel aliquem diem Feſtorum mobilium, ſed tunc illo anno eorum Offi⸗ cia eſſe omittenda. Quod ipſum poſteà Innocentius Papa XI. in Con- gregat. habita 24. Januarii I682., generali Decreto confirmavit, & ex- tendit inſuper etiam ad Octavas, & Natalitia Sanégtorum, de præce- pto in aliqua Religione vel Diœceſi, ex indulto Apoſtolico récitan- da. Ita ut ne quidem dictis Feſtis vel Octavis Feſta ad libitum tunc incidentia poſſint recitari, ſed omitti prorſus debeant. Permiſit tamen, ut feſtum translatum quod alias eo die celebran- dum foret, in alium diem non impeditum transferatur: item ut eo- dem die omitti poſſit Officium ſemel per Hebdomadam aut Menſem zcizedum ex indulto Apoſtolico, ut ita locus ſit celebrando Officio ad libitum. Fficia Sanctorum ratione Corporis, ſeu inſignis Reliquiæ recitan- da, ex Decr. Sac. Rit. Cong. II. Auguſti 1691. intelligi debere de Sanctis dumtaxat in Martyrologio Romano defcriptis, & dummodè conſtet de identitate Corporis, ſeu Reliquiæ inſignis illiusmet Sanékti — qui reperitur in Martyrologio Romano defſcriptus: de cæteris autem Sanctis in prædicto Martyrologio non deſcriptis, aut quibus à Sancta Sede non fuerit ſpecialiter conceſſum, Officia recitari, & Miſſas cele- brari vetuerunt, non obſtante quoôd ipforum corpora, vel inſignes Reliquiæ in Eccleſis aſſerventur, quibus tamen ab Ordinariis locorum appro- r, iſle pol Ordin. un plo⸗ nani Nh⸗ licentit Ukale l⸗ i, in al. locum. Dioce⸗ Officio, Abbarir. ileu ubi ckus, aut integla; is Feſti, hil habe- ia audto⸗ gregallo⸗ n in r⸗ nas Col-⸗ 1n0 Pae predidis dato dan⸗ . ß ex man⸗ rum no ninicum, tum Of I. in Con- it, K er⸗ de prece⸗ tecſtnn. ditumn tune celebuel⸗ tenn ute⸗ 2* 24/ 0 „ 2 V approbatis debitam Fidelium venerationem (prout hadtenus ſerva- tum eſt)exhibendam eſſe cenſuerunt, ſed absque Officio & Miſſa, ſub poœnis de non ſatisfaciendo præcepto recitandi Officium, aliisque in Conſtitutione S. Pii contentis. Die II. Aug. 1691. & Sanctiſs. appro- bavit die 19. Octobris cjusdem anni 1691. I. Vallemanus J§. Rit. Cong. Ker. Decreta generalia circa Rubricas. C Um Sacrorum Rituum Congregationi demiſsè ſupplicatum fuerit – ſequentia dubia declararée. Primum. An „cùm multis Congregationibus, Religionibus, ſive Eccleſiis, vel Nationibus conceſſum ſit à Sancta Sede Apoſtolica, ut ſemel, vel pluries in ſingulis Hebdomadis, vel Menſibus celebren- tur varia Officia per annum, V. G. de Sanctiſſimo Sacramento, vel de Sanctis in diebus non impeditis aliquo Feſto duplici vel ſemiduplici, liceat ejusmodi Officia facere etiam in diebus Sanétæ Quadrageſimæ, Adventus, Vigiliarum, & Quat. Temporum, etiam ſi de his diebus nulla ſit facta lpecialis mentio in aliquibusOfficiorum conceſſionibus? Secundum. An dies impeditus Feſto duplici, vel ſemiduplici præ- dictis Officiis recitandis;, intelligantur etiam dies, in quibus ponen- dum eſt Officium de Feſto duplici, vel ſemiduplici translato, quem- admodum dicitur reſponſum fuiſſe olim à Sacra Congregatione. Quòôd ſcilicet Feſtum duplex, vel ſemiduplex etiam translatum, necnon dies Octavæ ſit dies impeditus reſpectu talium Officiorum? Tertium. An Regulares absque ſpeciali privilegio, ſed ſola com- municatione Privilegiorumfaliarum Religionum poſſint addere nomen Sancti Fundatoris in Litaniis, & Confiteor, itemque recitare Officia, & Miſſas conceſſas aliis Religionibus? Sacrorum Rituum eadem Gongregatio ad relationem Eminentiſſ. & Reverend. D. Card. Colloredo reſpondit. Ad primum, Negative, & hujusmodi indulta non habere locum in Feriis Adventus, Quad rageſimæ, Quatuor Temporum, Vigiliarum, ſive cum jejunio ſive absque jejunio, nec in Feria ſecunda Rogationum, nec in illa Feria, in qua ſecundum Rubricas ſit reponendum Officium Dominicæ. Ad Secundum, Affirmativè. Ad Tertium, Negative in omnibus. Et ita declaravit, ac ſervari voluit. Ac inſuper ut Declarationes, ſeu Decreta prædicta omnibus innoteſcant, typis ea imprimi manda- vit. Die 20. Martii 1706. G. Card. Carpineus. (Loco Sigilli. ) B. Inghirami Jac. Rit. Congr. Jeer-. Os FRANCISCUS Divina favente Clementia Eledtus Romanorum Imperator ſemper Auguſtus, ac Germaniæ & Hieroſolymaru Rex, Dux Lotharingiæ & Barri, Magnus Hetruriæ Dux, Princeps Carolopolis, Marchio Nomenei, Comes Falckenſteinei &c. &c. Agnoscimus & no- tum facimus tenore præſentium univerſis, quod, cùm Nobis Noſter & Sac. R. I. fidelis dilectus Andreas Stadler qua Præfectus Typographei Campidonenſis, humièlime ſupplicarit, ut Privilegium Impfeſſorium à Prædeceflore Noſtro Imperatore Carolo VII. piiſſimæ memoriæ die vi- geſima quinta Auguſti anni milleſimi ſeptingenteſimi quadrageſimi quarti ſuper Breviario Romano in Octavo ita ut omnes quatuor partes in uno volumine reperiantur ipſi & Succeſſoribus impertitum àa nobis autem ad decem alios annos ſub dato vigeſima tertia Aprilis ani mil- leſimi ſeptingenteſimi quinquageſimi quarti prorogat iteru ad aliud decennium aàa lapfu prioris extendere clementiſſime dignaremur: Nos antecitatum Privilegium Cæſareum harum vigore benignifſimé ex- tendendum cenſuerimus. Ac proinde Authoritate Noſtra Cæſarea omnibus & ſingulis Bibliopolis, Bibliopegis, Typographis & aliis qui- buscunque rem Librariam ſeu negotiationem exercentibus firmiter in- hibemus, vetamus & interdicimus, ne quis ſupra nominatum Breviari- um Romanum ſub hoc aliove tituio aut forma;, & ſub quocunque de- mum prætextu per ulterius decem annorum ftpatium à lapſu prioris nempe à dato vigeſima quinta Aug. ano currentis computandum intra Sac. R. I. fines recudere, vel aliis recudendum dare, aliorsumve im- Dreſſum apportare, vendere vel diſtrahere, citra præfati Impetrantis ejusdemque eucceſſorum voluntatem & aſſenſum in ſcriptis obtentum auſit vel præſumat Si quis vero ſecus faciendo Privilegium hoc Nôͤ- Krum ſeu interdictum violare contemnereque præſumpſerit, eum non ſolùm ejusmodi Exemplaribus ubicunque locorum repertis, perpe- Jam quippe recuſis ſen apportatis (quæ dictus Andreas Stadler qua Præfectus IIRasrahei Campidonenſis, ſive propria authoritate, five Magiſtratus illius Loci auxilio ſibi vindicare poterit) de facto privan- dum, ſed & ſex marcarum auri puri pona Krario ſeu fiſco Noſtro Cæ- ſareo, & parti læſæ ex æquo pendenda omni ſpe veniæ ſublata, mul- ctandum decernimus, dummodo tenor hujus Noſtri Privilegii in fron- te libri impreſſus reperiatur, & conſtueta quinque Exemplaria noviſſi- Inæ editionis Conſilio Noſtro Imperiali Aulico exhibeantur. Manda- mus itaque omnibus & ſingulis Noſtris ſacrique Romani Imperii fide- libus dilectis tam Eccleſiafticis, quàm Sæcularibus, cujuscunque ſta- rüs, gradús, dignitatis aut ordinis fuerint, præſertim veròô iis, qui in Magiſtratu exiſtentes vel ſuo vel Superiorum ſuorum loco aut nomi- ne jus juſtitiamque adminiſtrant, ne quempiam Privilegium hoc No- ſtrum Cæſareum violare, ſpernere aut transgredi pariantur, ſed ſi quos contumaces compererint, conſtituta à nobis mulcta eos puniri; & uibuscunque modis idoneis coerceri curent, quatenus & i1pfi gravif- imam Noſtram indignationem, prædiéctämque pœnam evitare volue- rint, Harum teſtimonio litterarum manu Noſtra fubſcriptarum, & ſigilli Noſtri Cæſarei appreſſione munitarum, quæ dabantur Viennæ die undecima Aprilis Anno milleſimo ſeptingenteſimo ſexageſimo guarto Regni Noſtri decimo nono. FRANCISCUS mppria. (L. S.) Ve Comes Colloredo mpp. Ad Mandatum Sac. Cæſ. Majeſt. propr. Manh. Wilhel. Nob. D. ab Haan mpp. vandtun ari Rey olopolt, us K no⸗ Nolters ostaphei ſſorium ie die ni. Aragelimi or pattes n noh aii ni. ad aliud lur: M fſime er⸗ Cxlares aliis gul⸗ Witer in⸗ Prerial- nqvete⸗ ſu Ptiont tum intn amve in wettanti⸗ Prentun boc No- eum non 3,perhe⸗ dlet qun itate, üſe to privan. loſttor⸗ 11a lull ii in foor⸗ la nhiſi Mande- periü ſte⸗ ungue ſe⸗ is, guinn aut nonn. n hoe Ne ſed ſigus punirl 4 pfi grult are volt. tarumm; 3 ur Vienu Veuageln⸗ eſt. polt. Huan ſpl⸗ tia Abbas Ducalis S. Sedi immediatè ſub jecti Mo- naſterii Campidenenſis, S. R. I. Princeps, & Au- guſiæ Romauorum Imperatricis Archi-Mareſchallus, om- nibus has litteras viſuris ſalutem in Domino. Cùm à Papa Urbano VIII. Decretum ſit, ne quæcum- que Typographia Breviarium Romanum Pii V. Pont. Max. juflu editum, Clementis VIII. primùm, ac deinde ejusdem Urbani VIII. auctoritate recognitum, impri- mat, vel in lucem edat, ſine licentia expreſſa in Scriptis obtenta ab Ordinario loci; ac niſi prius ab eodem cum Exemplari Typis Vaticanis Anno MDCXXXII. excuſo concordare fuerit repertum. Hine eſt, quòd Nos, poſt- quam hoc Breviarium Romanum in octavo, ut vocant, ita, ut omnes quatuor anni partes uno volumine reperiantur, propriis Monaſterii noſtri typis abſolutum conſpeximus, & à Theologis à nobis ſpecialiter deputatis legitimè fui- mus informati, quòd illud cum ſuo Originali Vaticano, di- ligenti facta collatione, in omnibus conveniat (licèt Feſta nova à Pontificibus Succeſſoribus usque ad SS. DD. no- ſtrum CLEMENTEM XIII. ordinata & approbata acceſ- ſerint) memoratum Breviarium Rom. in octavo approba- verimus, evulgandique licentiam Typographo Noſtro Aulico Engelberto Stadler dederimus; prout per præ- ſentes noſtro Sigillo roboratas & propria manu ſubſerip- tas approbamus & licentiam concedimus. Datum in Re- ſidentia Noſtra Campidonenſi die 4. Jan. 1768. HONORIUS Abbas (L. S.) Ner HONORIUS DEI & G Apoſtolicæ Sedis gra- De ſpeciali mandato ſuæ Celſitudinis Joſ. Franc. Saleſ. Bullinger à Conſil. & Secr. * 4 Nnus menſes habet duodecim, Hebdomadas duas & quinqua- ginta, & diem unum: Dies vero trecentos ſexaginta quinque & ferè ſex horas: tanto enim temporis in- tervallo Sol Zodiacum perluſtrat. Quater autem ſex horæ fingulis Qquaternis annis diem conſtituunt: Ainc annus ille intercalaris, Bilſ- ſextus, vel Biſſextilis dicirur. Uod dictum eſt, Annum con- tinere trecentos & ſexaginta quinque dies, & ferè ſex horas, in- telligendum eſt, ſex horas non eſſe integras, cùm ad earum comple- mentum aliqua minuta deficiant. Ex quorum minutorum negle- Ru progreſſum eſt, ac ſi annus ul- tra dies 365. contineret integras ſex horas: & factum eſt, ut minuta, dquæ ultra debitam quantitatem annis ſingulis tribuebantur, tractu temporis ita excreverint, ut invice juncta conſtituerint dies decem » qui cauſam dederunt, ut &quinoct. vernum ſedem ſuam mutaverit. Cui malo occurrens Greg. XIII. non ſolàm Æ quinoct. Vernum re- ſtituit in priſtinã ſedem, à qua jam à Concil. Nicæno, decem cireiter diebus in anno correct. 1582. Præ- cedendo receſſerat, quod à Concil. ad xii. Kal. Aprilis fuerat conſtitu- tum, & xiv. Lunam Paſchalem ſuo in loco repoſuit: ſed viam quoque tradidit, & rationem, qua cavetur ut inpoſterum & K.quinoct. Vernu, & xiv. Luna Paſchalis à propriis ſe- dibus numquam removerentur. Ut enim Kquinoct. Vernum ad Xxli. Kal. Apr. reſtitueretur,ſtäruit, ut dicti decem dies in menſeOctob- ipfius anni 1582. eximerentur ut Poſt iv. diem Octobri §. Frantiſco ſacrä, ſequens dies non eſſet quinta ſed 15. Octob. Ita uat error, qui in Præteritum tot annorum eirculis irrepferat; in momento temporis fuit correctus. Ut autem inpoſterùm idem er- Tor vitaretur, ne à xii Kal. Aprilis quinoctium Vernum recederet . ſtatuir idem Gregorius, Biflextum quarto quoque anno (uti mos eſt) continuari debere, præterquam in centenmis anis: qui quamvis Biſſext. anteà ſemper fuerint, qualem etiam eſſe voluit annum 1600. anno cor- rectionis proximum, poſt eum ta- men;, qui deinceps conſequentur centeſimi, non omnes Biſſext. eſ- ſent, ſed in quadringentis quibus- que annis primi quinque tres cen- fefimi, fine Biſſexto tranſigerentur: duartus vero quisque centefimus eſſet Biſſext. ita ut Annus 1700. 1800. 1900. Biſſextiles non ſint. Anno ve- Trò 2000. more conſueto diesBifſex- tus intercaletur, Feb. dies 29. con- tinente: idemque ordo intermit- tendi, intercalandique Biſſextum diem in quadringentis quibusque annis perpetuòô conſervaretur. Uatuor Tempora celebrantur quarta; & fexta Feria, ac Sabbato poſt tertiam Dominicam Advyentus, poſt primam Domini- cam Quadrageſimæ, poſt Domini- cam Pentecoſtes, poſt Feſtum Exaltationis S. Crucis. Däüica i. Adv. usque in diem Epiphan. & à Feria iv. Cine- rum usque in Octavam Paſchatis inelunve, ſancéta Synodus ſolem- nitates Nuptiarum prohibet. In aliis vero temporibus nuptias ſo- lemniter celebrari permittit. Yclus decennovennalis Aurei numeri eſt revolutio numeri I9. annorum ab I. usque ad 19. qua revolutione peracta, iterùm ad unitatem reditur. Verbi gratia: Anno 1577. numerus Cycli decen- novennalis, qui dicitur Aureus, eſt I. anno ſequenti 1578. eſt 2. & ita deinceps in ſequentibus annis, unc ſemper amplius usque ad 19. qui Aureus numerus cadet in annum 1595. poſt quem iterùm ad unita- tem redeundum eſt, ita ut anno 1595. Aureus numerus ſit rurſus I. & anno 1597. ſit 2. &c. Igitur ut Aureus nuameru? uo. ibe libet com reort incip dura Aur⸗ num 5, 9 17. meru Uutem 1699. conec mumer ledeun glotie Nm¹ Mropot. numer i wosen) erquamin Visbiſen. lem etian Anno . Kt eum u lequentut Biſlext,e⸗ is quubl⸗ tres cen. igerentun entelimnus o. ldo0 tAnno te⸗ diesbiller. es 29. Col. intelimi. Biſſeptun guibusgte aletur. velebtantun Fetin, 4 Dominican un Dommint. Domin. olt keſtun he in din ja v. Cin. m Piſchad⸗ dus ſolenr hlubet. I nuptias wittit, nalis Aul 1tio nummen e ad jterüm 41 ei etbi glalt Veli leten Aurelgyll libet anno propoſito inveniatur, compoſita eſt ſequens tabella Au- reorum numerorum, cujus uſus incipit ab anno 1698. incluſivè, duratq; in perpetuum Ex ea enim Aur. num. cujuslibet anni poſt an- num 1698. reperietur hoc modo. S§. 9. I0. 11. I12. 13. 14. 15. I6. 17. I8. 19. I. 3. 3. 4. 5. 6. 7. Anno 1698. tribuatur primus nu- merus tabellæ; qui eit 8. ſecundus autem, qui eſt 9. ſequenti anno 1699. & ita deinceps in infinitum, donec ad annum, cujus Aureum numerum quæris, perveniatur, redeundo ad principium tabellæ, quotiescumque eam percurreris Nam numerus, in quem annus propoſitus cadit, dabit Aureum numerum quæſitum. Pacta nihil aliud eſt, quàm nu- merus dierum, quibus annus Solaris communis dierum 365. an- num communem Lunarem dierum 354. fuperat: ita ut Epacta primi anni ſit II. cùm hoc numero anñus Solaris communis Lunarem annum communem excedat; atque adeo ſequenti anno Novilunia contin- gant II, diebus priùs, quàm anno primo. Ex quo fit, Epactam ſecundi anni efle 22. cùm eo anno rurſum annus Solaris Lunarem annum ſupperet II. diebus, qui additi ad II. dies primi anni, efficiunt 22. ac proinde finito hoc anno, Novilu- nia contingere 22. diebus priüùs, quam primo anno: Epactam autem tertii anni eſſe 3. quia ſi rurſus II. dies ad 22. adjiciantur, efficietur numerus 33. à quo ſi rejiciantur 30. dies, qui unam Lunationem Embolismalem conſtituunt, relin- quentur 3. atque ita deinceps. Pro- grediuntur enim Epactæz omnes per continuum augmentum 11. dierum, abjectis tamen 30. quan- do rejici poſſunt. Solùm quando perventum erit ad ultimam Epact. Aur. num. 19. reſpondentem, quæ eſt 29. adduntur 12. ut abjectis 30. ex compoſito num. 41. habeatur rurſus Epacta II. ut in principio. Quod ideo fit, ut ultima Luna- tio Embolismica, currente Aur. num. 19. ſit tantùm 29. dierum. Si enim 30. dies contineret, ut aliæ . ix ſex Lunationes Embolismicæ, non redirent Noviluma poſt 19. annos Solares ad eosdem dies „ ſed verſus calcem menſium pro- laberentur, contingeréntque uno die tardiùs, quàm ante 19., annos. De qua re plura invenies in libro novæ rationis reſtituendi Kalen- darii Romani. Sunt autem novem- decim Epactæ, quot & Aurei num. reſpondebantque ipſis Aur. num. ante Kalendarii correctionem, eo modo, quo in hac tabella diſpoſi- æ lunt. 1. 2. 2. 4. §. 6. Xi. XXii. iii. xiv. XXV. vi. 7- 8. 9. 10. 1I1. 12. XVII. xxviii. i ix. xx, i. xii. Xxiii. 14. 14. 15. 16 1V. XV. 18. 19. 17. XvVIii. xXxix. XXVi. vii. Quia veròô cyclus decennoven- nalis Aurei nümeri imperfectus eſt, cùm Novilunia poſt 19. annos Solares non præcise ad eadem loca redeant, ut dictum eſt, imperte- ctus etiam erit hic cyclus 19. Epa- ctarum. Quamobrem ita emendatus eſt, ut inpoſterùm loco Aurei nu- meri, & dictarum 19. Epactar. uta- mur 30. numeris Epactalibus ab I. usque ad 30. ordine progredienti- bus, quamvis ultima Epacéta, ſive quæ ordine eſt trigeſima, notata numero non ſit, ſed ſigno hoc *; proptereà quod nulla Epacta eſſe ollir 30. Variis autem tempori- us ex his 30. Epactis reſpondent decem & novem Aureis numeris variæ decem & novem Epactæ, prout Solaris anni, ac Lunaris æ- quatio expoſcit: quæ quidem de- cem & novem Epactæ progrediun- tur, ut olim, per eumdem numerum II. addunturque femper 12. illi Epactæ, quæ reſpondet Aur. num. 19. ut habeatur ſequens Epacta re- ſpondens Aur. num. I. ob rationem paulò antè dictä. Id quod ſequẽs ta- beina perſpicuũ faciet, quæ continet Aur n. & Epactas inter ſe reſpon- detes ab ano correct. 1582. poit de- tractionem x. dierum usq; ad añßum * § 1900. X* 1900. excluſivè. Quamvis autem valgares Epactæ mutentur in Mar- tio, re ipfa tamen in principio anni mutandæ ſunt, unà cum Aur. num. in cujus locum hæ noſtræ Epactæ ſuccedunt. 1700. 1900. 10. II. 1I2. 13. 14. 15. 16. ix. xx. i. Xii. xiii. iv. xv. 17.. 18. 19. 1. 2. 3. Xxvi. vii. Xviil. F. xi. Xxii. jii. Xiv. XXV. vi. XVIi. XxXvVii. UOfus hujus Tabellæ hic eit; Anno 1700. tribuatur Epacta ix. quæ ſub Aureo num. 10. colloca- tur: fietque Nevilunium 22. Ja- nuarii, 20. Feb. 22. Martii. Item Anno 170r. tribuatur Epacta xx. ſub Aur. num. II. collocata, quæ toto eo anno in Kalendario No- vilunia monſtrabit: ut Januario die II. In Febr. die 9. In Mar- tio die II. Et ſic deinceps per or- dinem fiat annis progredientibus, xedeundo ad principium Tabellæ, quotiescumque eam percurreris. Rurſus Anno 1710. Epacta non ſig- natur numero, ſed hoc ſigno, *, quod collocatur ſub Aur. Num. 1. & in Kalendario toto eo anno Navilunia indicabit, nimirum in Januario die 1. & 31. In Martio (nam in Februario nullum tunc erit Novilunium, cùm in eo ſignum hoc * non reperiatur) die 1. & 31. in Aprili die 29. &c. 1700. 1800 eldibA gitldeb’ fed 'c eda eitlet2 en] l Eied1s** Uſus hujus tabellæ hic eſt, An- no 1700. tribuatur littera inferior c, primæ cellulæ, relicta littera d, ſuperiori, quia annus ille 1700. non eſt Biſſextilis, ſed communis, & littera d, fuit Dominicalis præce- denti anno 1699. Anno ſequenti 17r. tribuatur litters b, ſecundæ cellulæ &c. Item anno 1704. tribu- antur geminæ litteræ f, e, quintæ cellulæ, & ſic deinceps aliis annis per ordiné aliæ cellulæ tribuãtur:, donec ad annum propoſitum per- venias: redeundo ad principium Tabellæ, quotiescumque eam percurreris: nam cellula, in quam annus propoſitus cadet, dummo- dò minor ſit, quam annus 1800. dabit litteram Dominicalem pro- poſiti anni: quæ ſi unica occurrerit, annus erit communis: ſi verò du- plex, Biſiſextilis; & tunc ſuperior littera Dominicam diem indicabit in Kalendario à principio anni us- que ad feſtum S. Mathiæ Apoſtoli: inferior autem ab hoc Feſto usque ad finem anni. Ndictio eſt revolutio 15. anno- rum ab I. usque ad 15. qua revo- lutione peracta, iterùm reditur ad unitatem, initiumque ſumit quilibet annus hujus cycli à Janua- rio in Bullis Pontificiis. Et quoni- am. Indict. frequens uſus eſt in Diplomatibus, & Scripturis publi- cis, facile annum Indict. currentem quolibet anno propoſito invenie- mus ex ſeq., tabella, cujus uſus perpetuus eſt, initium tamen ſu- mit ab anno correct. 1582. 1582. I0. II. 12. 13. 14. 15. 1. 2. 3. 4. §. 6. 7. 8. 9. Nam ſi anno 1582. tribuas pri- mum numerum, qui eſt 10. & ſe- quenti anno 1583. ſecundùm nu- merum, qui eſt II. & ſic deinceps usque ad annum propoſitum, re- deundum ad principium tabellæ, quotiescumque eam percurreris » cadet annus propoſitus in Indict. quæ quæritur. Uoniam ex Decr. S. Concilii Niceni Paſcha, ex quo reli- qua Feſta mobilia pendent, cele- brari debet die Dominico, qui proximè ſuccedit xiv. Lunæ primi menſis (is verò apud Hebræos vo- catur primus menſis, cujus xiv. Luna vel cadit in diem verni X. quinoétii, quod die 21. menſis Martii contingit, vel propius ip- ſum ſequitur) efficitur, ut ſ Bpa. a mordeci Ueus die lum Juc. lies xiv. Dominice xemp. A. &l loniamm tet ciem Gllire pe 1. Martii ſin verlu yeniemt ,que 1 llius litl ielnun cun li balche Ne, ſutne calis b hempe es, Ahrlis ee Uaſche ce 4rilig. iN. Udlis . Kertilis, Arereg⸗ inter Mneluſire Eet uiv. 1 1 i Dominie⸗ diem 14. en ec 1i Aprili Nin Ceteri terun wbilin ut due by ſeettt 1hos th f,e, gimn s allig unm 2 tkibuätue potuni principiun mgue en ula, in guun et, dumme aAnnus lin nicalem o⸗ noccultette ſi veto l⸗ unc ſupeilk en incicnii Pio anni u. Apoktel: Feſto ugne 3 0 15, annd⸗ , gua eid⸗ tüm teditut mque ſunnt l n Et gnon Ulus et in turis publ⸗ curkenten io invenie⸗ cujus ult n tamenl. 38n Anno to-- 2. „„ 7 4 2 £ 2 . 2 5 2 Xi cGa cujusvis anni inveniatur, & litter? Dominicalis omnia Feſta ab ea in Kalendario notata inter diem octavum Martii incluſivè „ & quintum Aprilis incluſive (hu- jus enim Epactæ xiv. Lunæ cadit vel in diem &Æ—quinoctii verni, id eſt, in diem 21. Martii, vel eum propiùs ſequitur) numerentur in- cluſive deorſum verſus dies qua- tuordecim;, proximus dies Domi- nicus diem hunc xiv. ſequens (ne cum Jud æis conveniamus, ſi forte dies xiv. Lunæ caderet in diem Dominicum) ſit dies Paſchæ. Fxemplum. Anno 1605. Epacta eſt x. & littera Dominicalis b. Et quoniam invenimus Epactam x. in- ter diem 8. Martii, & 5. Aprilis in- cluſivè poſitam eſſe e regione diei ZI. Martii, à quo incluſive ſi deor- ſum verſus numerentur 14. dies, inveniemus xiv Lunam die 3. Apri- lis, quæ eſt Dnica;, cùm e regione illius ſit littera Dominicalis b. Ne igitur cum judæis conveniamus, qui Paſcha celebrant die xiv. Lu- næ, ſumenda eſt littera Domini- calis b, quæ ſequitur xiv. Lunam, nempe ea quæ e regione diei 10. Aprilis collocatur: atque eo anno Paſcha celebrandum erit die 10. Aprilis. Item anno 1604 Epacta eſt xxix. & duplex littera Domi- nicalis d. c, cùm annus ille ſit Biſ- ſextilis. Si igitur ab Epacta Xxix. quæ e regione diei I. Aprilis poni- tur inter diem 8. Martii & §. Apr. inclufivè numerentur dies 14. ca- det xiv. Luna in diem 14. Aprilis. Et quia runc currit poſterior litt. Dominicalis, nempe c, quæ poſt diem 14. Aprilis, id eſt, poſt'xiv. Lunam collocata eſt e regione diei 18. Aprilis, celebrabitur eo anno Paſcha die 18. Aprilis. Ceterùm ut faciliùs omnia feſta mobilia invenianrtur, compoſitæ ſunt duæ ſequentes Tabulæ Pa- chales,zuna antiqua, & nova altera. Ex antiqua ita Feſta mobilia re- Perientur. In latere finiſtro ta- bulæ accipiatur Epacta currens, & in linea litterarum Dominicalium ſumatur littera Dominicalis cur rens, infra tamen Epactam cur- rentem, ita ut ſi littera Domini- calis currens reperiatur è regione Epactæ currentis, aſſumenda ſit eadem littera Dominicalis proxi- me inferior. Nam èe regione hujus mobilia continentur. Exemplum. Anno 1606. Epacta eſt xxi. & littera Dominicalis A. Si igitur in tabula antiqua ſuma- tur littera Dñicalis A, quæ primo infra Epactam xxi. occurrit, repe- rietur & regione hujus litteræ Do- minica Septuag. die 22. Januarii» dies Cin. 8. Feb. Paſcha 26. Mar- tii, Aſcenſio Dñi 4. Maji, Pentec. 14. Maji, & feſtum Corp. Chriſti 25. Maji. Dominicæ autem inter Pentecoſt. & Advent,. eo anno erunt 28. Adventus celebrabitur die 3. Decemb. & fſic de cereris. Item anno 1605. Epacta eſt x. & littera Dominicalis b, quæ in ta- bula reperitur & regione Epactæ x. Quare sumenda eſt alia littera b. quæ proxime infra Epactam in- venitur, & regione cujus invenies Septuageſimam die 6. Februarii, diem Cinerum, 23. Feb. Paſcha I0 Aprilis &c. Notandum autem eſt, quòd quemadmodum in ano communi, cadenti littera Dñicali & regione Epactæ in tabula antiqua, ſumitur eadem littera proxima infra Epac- tam, ut diximus: ita quoque in. anno Biſſextili, ſi alterutra duarum litterarum Dominicalium tunc cur- rentium e regione Epactæ reperia- tur, aſſumendæ ſunt aliæ duæ ſimi- les litteræ proximè inferiores, ut Feſta mobilia inveniantur. Ex tabula vero Paſchali nova ita eadem Feſta mobilia reperien- tur. In cellula litteræ Dominica- lis currentis quæratur Epacta cur- rens. Nam & directo omnia Fe- ſta mobilia deprehenduntur. Ut anno 1609. in cellula litteræ Do- minicalis d, tunc currentis e re- gione Epactæ xxiv. quæx eodem anno currit, habetur Septuag. die 15. Feb. dies Cin. 4. Martii, Paſcha 19. April. &c. Sed ſive antiqua, ſive nova tabu- la Paſchali utamur, invenienda ſunt omnia Feſta mobilia in annis Biſſextilibus per litreram Domini- calem poſteriorem, quæ nimirum currit poſt Feſtum S. Matthiæ Apo- ſtoli, ne ſcilicet ambigamus, utra duarum litterarum pro hoc, aut illo Feſto indagando accipienda ſit: ita tamen, ut Septuageſimæ, & diei Cin. inventæ in Januario, aut Fébruario addatur unus dies. Quod TXii Quod ideò fit, quia ante diem S. Mathiæ currit prior littera Do- minicalis, quæ in Kalendario po- ſteriorem ſemper ſequitur. Po Feſtum autem S. Mathiæ in Fe- bruario, licèt poſterior littera cur- rat, additur tamen tunc dies in- tercalaris, ita ut dies 24. Feb. di- catur 25, & dies 25. dicatur 26. &c. Quòd ſi dies Cinerum cadat in Martium, nihil addendum eſt, quia tunc & littera poſterior currit, & dies menſis propriis numeris re- ſpondent, cum dies intercalaris Feb. ſit aditus. Imòô niſi per po- ſteriorem litteram inveſtigatentur, non invenietur recté Septuag. in anno Biſſextili currente Epacta Xxxiv vel xxv. & litteræ Domini- cales, d, c, ut in ſecundo & tertio exemplo perſpicuum fiet pro an- nis 4088. & 3784. Exempli gratia: Anno 2096. Biſſextili Epacfcta erit v. & litteræ Dnñicales A, g. si igitur per poſteriorem litteram, quæ eſt g. Feſta mobilia inveſtigentur, re- perietur Septuagelſ. die II. Febr. & dies Ciner. 28. Febr. Si autem addatur unus dies, cadet Septuag. in diem 12. Febr. quæ eſt Domini- ca, & dies Cinerum in diem 29. Febr. quæ eſt Feria iv. Paſcha au- tem, & reliqua Feſta in eos dies cadent qui in Tabula expreſſi ſunt. Item anno 40s8. Biſſextili Epacta erit xxiv. & litteræ Domi- nicales d, c. Si igitur per litte- ram c, quæ poſterior eſt, inquiran- tur Feſta mobilia invenietur Septuageſ. die 21. Febr. & ſi adda- tur unus dies, cadet in diem 22. Feb. quæ eſt Dominica. Dies au- tem Cinerum cadet in diem 10. Martii: quare nihil additur, &c. Rurſus anno 3784. Biſſextili Epa- Ga erit xxv. & litteræ Dominica- les d, c. Ergo iterum per po ſte- riorem c, reperietur Septuageſ. die 22. Febr. hoc eſt, addita 1. die 21. Quòd ſi per priorem litte- ram d, in utroque horum duorum annorum agendum eſſet, nihil efficeretur, cùm infra Epactas xxiv. vel xXxvV. littera d, indicet Septuageſ. die 15. Feb. quod fal- ſum eſſet, eùm ed anno poſterior littera c, Paſcha offerat die 25. Aprilis, ac proinde Septuagef. die 22. Feb. celebranda ſit, ut liquidò conſtat, ſi à die Paſchæ, Dominicæ retro numerentur usque adseptua- geſimam In priori porrò Tabula Paſchali antiqua reformata, Epactis ad ſi- niſtram præpoſuimus Aureos nu- meros eodem ordine, quo ante emendationem Kalendarii collo- cari ſolebant, ut ex iis Feſta mo- bilia invenirentur. Hoc autem idcircò à nobis factum eſt, ut Pa- ſcha ceteraque Feſta mobilia, à Concilio Nicæno usque ad annum 1582. quilibet indagare poflit. Eo- dem autem prorſus artificio ex Aureis numeris ita diſtributis Fe- ſta mobilia eruuntur, quo ex Epac- tis. Sit enim explorandum, exem- pli cauſa, quando Feſta hæc cele- brata fuerint anno 1450. Quoniam eo anno Aur. num. fuit 7. & litte- ra Dominicalis d, ſi Aur. num. 7. prima littera d, infra eum occur- rens, reperietur e regione hujus litteræ d', Septuageſ. die I. Feb. dies Cinerum I8. Feb. Paſcha die §. Aprilis &c. Adventus Domini celebratur ſemper die Dominico, qui propin- quior eſt feſto S. Andreæ Apoſto- li, nempe à diezz. Novembris in- cluſivè usque ad diem 3. Decem- bris incluſive: ita ut littera Do- minicalis currens, quæ reperitur in Kalendario à die 27. Novemb. usque ad diem 3. Decemb. indi- cet Dominicam Adventus. Ut verbi gratia, ſi littera Dñicalis eſt g, Do- minica Adventus cadet in diem 2. Dec. quia ibi eſt littera g, in Ka- lendario &c. Ad finem tandem Tabularum Paſchalium appoſita eſt Tabula temporaria multorum annorum, & regione quorum omnia Feſta mobilia inveniuntur; quæ qui- dem Tabula ex Tabulis Paſchali- bus excerpta eſt, ex quibus infinitæ aliæ erui poſſunt pro quibuscum- que annis. in ſiniſtro latere accipiatur, & I luam- — — — — — Xxiii 10 poltenn enat die i, . hnae H P T Domua D A CHALIS 1e aaheptr — 14. qua r refo- 1r. mata. *L⸗L dG 4α¾ ula Palchl d E. S altis d l 2. „— 3 S „ — —„ Aukeos - E „ E£ S5F E E 3 E, E = S 2eS SSS. g. „ F. W 8 S g gSHSES . , guo ant E S S OD £ 8 2 S F S 5. 8. Z ndarli colo⸗ SA E K k 78 2 2 S. & 8 is kelme — — — —,, — 5 55 E. 5 nek tl 5 22 d r8s 4 ar. Apr. Maji. Maji — 13 20 f 20 . 23 I. M. 1I1 22 28 25N. epollt. bo⸗ 2 19 S z1 24 2 rI2 22 2⁸ 30 luſche — —,— 2 25 3 13 23 28 1. D. ilnibuti Ee⸗ 10 18 4 22 256 — — 3*2 uo er Ne 17 4 1 — dum, eien- 18 16 c 23 12 27 5 14 25 28 3 ſa hecces 15 4 25 11 2⁸ 565 16 2 27 27N. Connn — IX2 e 23 r2 29 7 17 27 27 28 it, Klir⸗ — —— 30 8 18 29 27 29 un nun 15 13 g [27 13 — 27 30 un ell II b 129 15 2 10 20 31 27 I. D. gione hu 12 10 c [30 16 1II 2 1 1. Ju 27 2 Cie 1. ken — 9 — 3 1 1 3 12 22 “ 27 3 Dalcha d — à 31 4 13 E 23 3 26 27N. celebunl . * 1F I8 5 14 24 . — 2 au, 5 6 g 3 10 6 15 25 7 26 29 er s — 4 — § 22 17 27 7 26 1. D. Dere . — b — 9 18 28 3 26 2 lieule e s 23 0 7 — 25 2% U keelll 7 29 1,. Nolenl 1 4 4 325 14 20 3 12 27 27N. cemb ini 29 26 13 21 31 rII 2 28 ns U ſen⸗ — 29 10 27 14 22 I. Ju. 12 25 29 lielt , 11 g — — 23 2 13 2 30 eetin Cien⸗ 2 28 15 . —— 5 1. D. aynb 19 25 27 db 12 1. M. 10 24 t17 2ꝛ5* 8 2 c 13 2 17 5 4 15 25 bulii 4 d 14 3 18 . 5 16 24 37N itan — — — 15 4 19 27 5 17 24. 27. unnain e ——e. — 28 7 18 24 28 Oni O 1S 20 29 — 13 dr i 17 6 172 Ulis hic 5 rS 2 2 ½ zr 9 20 24 3 % vibls iiin 19 223 15 10 21 24 2 c lzr 10 25 . 12 23 23 27N. 13 24 23 28 Xxiv TABULA PASCHALIS. Litteræ Domini- cales. Cyelus Epactarum. Septua- Dies geſima. Cine- rum. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 18. 5 5. I 4. I 3. 12. I1. 1o. 9. .⸗7. 6. §. 4. 3. 2. K. 22.2 S.27, 26. 25. 2 ½. 2 4. 18. Jan. 4. Feb. 25 Jan. II. Feb. I1. Feb. 18. Feb. 8. Feb. 25. Feb. 15. Feb. 4. Mar. 23⸗ 22. △1. 20. 19. 18. 17. 16. 1I5. 14. 13. 12. I I. 50. 9. 3. „7/. . F. 4. 3. 2. v. 29. 2 8. 22, 26. 3 ½. 2 5. 240 19. jan. §. Feb. 26. Jan. 12. Feb. 2. Feb. 19. Feb. 9. Feb. 26. Feéb. 16. Feb. §. Mar. 23.22. 21. 9. 19. 18. 17. 16. 15. 14. 13. 12. 11. I0. 9. §. 7. . G. §. 4. 3. 2. 1. 2. 29. 28. 27: 26. 2. 2; 14. 27. jan. 13. Feb. 3. Feb. 20. Feb. 10. Feb. 27. Feb. 17. Feb. 6. Mar. 23. 22. 21. 20. 19. 18. 17. 16. I15. 14. 13. 22. 11. 10. 9. 8. 7. 6. 5. 4. 3. 2. 1. 2 29. 28. 27. 26, 25§. 2 5. 24, 21. Jan. 7. Feb. 28. Jan. 14. Feb. 4. Feb. 21. Feb. II. Feb. 28. Feb. t8. Feb. 7. Mar. 23.22. 21. 20. 19. 18.17. I6. 15. 14. 13 12. 1I. 10. p. g. 7. 6. 5* 22. Jan. 8. Feb. 29. Jan. 15§. Feb. I12. Feb. I. Mar. 4. 3. 2. 1½ *. 29. 28. . 22. 26. 2²5. 28. 2 19. Feb. 8. Mar. 5. Feb. 22. Feb. 23. 22. 21. 20. 19. 12. 17. 16. 15§. 1I4. 13. 12. 11 „ 29. 28. 27 26. 25. 23 Jan. 9. Feb. 30. jan. 16. Feb. 10. 9. 8. 7. 6. . 3 2 1. 4. 4 I3. Feb. 2. Mar. 20. Feb. 9. Mar. 6. Feb. 23. Feb. — 23. 22. 21. 20. 1I9. 1 8. 1 70 16. 15. 14. 13. I2. II. I0. 24. Jan. Io. Feb. 31. Jan. 17. Feb. 20. Jan. 6. Feb. . 8. 7. 7. Feb. 24. Feb. „. . „6. 5. 4. . 37. I4. Feb. 3. Mar. 25. * 28. 27. 262 21. Feb.! 10. Mar. NO- 24 ſeh. Corpus Dnñicæ Dñica i. Paſcha. Aſten- Pente- Chri- int. Pét. Advé- ſio. coſtes. ſti. & Adv. tus. 22. Mar. 30. Apr. 10. Maji. 21 Maſji. 28 29. NOy. 29. Mar. 7. Maſi. 17. Maji. 28. Maji. 27 29 5-Apr. 14. Maji. 24. Maji. 4. Jun. 26 29 12. Apr. 21. Maji. 31. Maji. II. Jun. 25 29 19. Apr. [28. Maſi. 7. Jun. 18. Jun. 24 29 23. Mar. I. Maji. II. Maji. 22. Maji. 28 30. Nov. 30. Mar. s. Maſi. 18. Maji. 29. Maji. 27 30 6. Apr. 15. Mali. 2 5-Maji. sS. jun. 26 30 I3.Ap. 22. Maji. 1I. Jun. 12. jun. 25 30 20. Apr. 29. Maji. Ss- Jun. 19. 24 30 24. Mar. 2. Maji. 12. Maji. 23. Maſi. 28 I. Dec. 31. Mar. 9. Mati. I9. Maji. 30. MaJji. 27 1I 7. A pr. 16. Maji. 26. Maji. 6. Jun. 26 1 21. Apr. 30. Maſi. 9. Jun. 20. Jun. 24 1 25. Mar. 3. Maji. 13. Maji. 24-Maji. 26 2. Dec. I. Apr. 10.. Maſi. 20. Maji. 3 1. Maji. 27 2 S. Apr. 17. Maji. 27. Maji. 7. Jun. 26 2 IS. Apr. 24-Maji. 3. Jun. 14. JIun. 25 2 22. Apr. 31. Maji. 10. Jun. 21. Jun. 24 2 — . — — 26. Mar. 4. Maji. 14. Maji. 25⸗Maji. 28 3.Dec. 2. Apr. II. MwMhaiji. 21. Maji. 1. Jun. 27 3 9. Apr. 18 Maji. 28. Maji. s. Jun. 26 3 16. Apr. 25-⸗Maji. 4. Jun. 15. Jun. 25 3 123. Apr. I. Jun. 11. Jun. 22. Jun. 24 3 27. Mar. 5§. Maſi. 15-Maſi. 26. Maji. 27 27. Nov. 3. Apr. 12. Maji. [22. Maji.] 2. Jun. 26 27 I0. Apr. 19. Maſi. 29. Maji. 2. Jun. 25 27 17. Apr. [26. Maji. . Iun: 16. Jun. 24 27 24. Apr. 2. Jun. I2. Jun. 23. Jun. 23 27 28. Mar. 6. Maji. 16. Maji. 27. Maji. 27 28. Nov. 4. Apr. 13. Maji. 23-Maji. 3. Jun. 26 28 II. Apr. 20. Maji. 30. Mai. 10. Jun. 25 28 18. Apr. 27. Maji. 6. Jun. 17. Jun. 24 28 25. Apr.1 3. Jun! 13. Jun. 24. Jun. 23 28 XVI TABELLA TEMFORARIA. Litt. Aureus] Cyel. [Septua- Dies Anñi Däüica- ſnrume- Epaczæ. geſi- Cine- Paſchs. 4 Däi. les. rus. ma. rum. 4 — Dñi 1768 Cc b 2 xi 31. Jan. 17. Feb. 3. Apr. 1769 3 fxxii 22. Jjan. s. Feb. 26. Mar. 176 — 1764 1770 g 4 ſliii II. Feb. 28. Feb. 15. Apr. 1771 † 5 = xiv 27.Jan. 13. Feb. 31. Mar. 17 1772 e d 6 xXxxv 16. Feb. 4. Mar. 19. Apr. 1771. 1773 c 7 vi 7. Feb. 24. Feb. 11⸗-Apr. 1772 — 1773 1774 b 8 xvii 30. Jan. 16. Feb. 3⸗Apr. — 1775 4 9 xxviii rZ. Feb. I. Mar. 16. Apr. 1774 1777 f 10 ix 4. Feb. 21. Feb. 7. Apr. 1/5 1777 e 11I xx 26. Jan. 12. Feb. 3 0. Mar. 1775 — .⸗ 1777 1778 4dJ 12 i I5. Feb. 4. Mar. 19. Apr. — 1779 0 13 xi 31. Jan. 17. Feb. 4. Apr. 78 17 859 b 14 kxxiii 23 fan. 9 Feb. 26. Mar. , 1781 g£ 15 iv II. Feb. 28. Feb. 15§. Apr. r 1782 f 16 X9y 27. Jan. I13. Feb. 3 I. Mar. — 1783 e 17 XxvVi 16 Feb. 5Mar. 20. Apr. 178½ d c 18 vii s. FReb. 25. Feb. 11. Apr. 17; 1785 b 19 xviii 23. Jan. ⁹ Feb. 27. Mar. 1nt — —.— 1785 1786 * 1 X* 12. Feb. I. Mkar. 16. Apr. D 1787 3 2 Xi 4. Feb. 21. Feb. s. Apr. s 1788 f e 3 KXxxii 20. Jan. ⁶6 Feb. 23. Mar. 4. 1787 1789 d 4 iii 8. Feb.25. Feb. 12. Apr. 1,88 — 1790 c 5 xiv 31. Jan. 17. Feb. 4. Apr. — 1791 b 6 xxvV 20. Feb. 9. Mar. 24. Apr. 1792 2 7 vi §. Feb. 22. Feb. 8. Apr. hor 1793 f 8 xvii 27. Jan. 13 Feb. 31. Mar. o 1794 e 9 xxviii 6s. Feb. s. Mar 20. Apr — 1795 4 ro ſix I. Beb. 18. Feb. 5. Apr. no⸗ 1796 c b rr kxx 24. Jan. 10. Feb. 27. Mar. 17s 1797 12 ſi 12. Feb. 1 Mar. 16. Apr. vyVs LLvii — B FESTORUM MOBILIUM. Diſc. Anni Aſcen- pPente- Corp aaie c i. Ad- Dñ̃i ſio. coſtes. Chriſti. tio. Pentec. vent. 3 r. 1I768 12. Maji 22. Maji 2. Junii r 26 27. Nov. 16 Au. 1769 4. Maji 14. Maſji 25. Maii 2 28 3. Dec. . „ — . 5 1,oA. r 770 24. Maſi 3 ⸗Junii 14. Junii 3 25 2. Dec. 3llu 1771 ». Maſi 19. Maſi 30. Maji 4 27 1. Dec. 19,An. 1772 28. Maji 7. Junii 1I 13. unii 24 29. NoV. il apl 1773 20. Mali 30. Maji To0. Junii 6 25 28. Nov. 3,A. 1774 12. Maji 12. Maſi e 7 26 27. NoV. 16 Al. 1775 25. Mali 4. Junii 15 unii 8 25 3. Bec. 7,A. . 1776 16. Maji 26. Maji Junii 9 26 ec. 30, Mla. 1777 8. Maji T8. Maji 25. Maſi r0 27 30 Nov. 19,Ar. 1778 28. Maji „.Junji 18. Junii r1I. 24 209. Nov. 4, AA, 1779 13. Maji 23. Maji 3. Junii 12 26 28. Nov. 16eHhnn; 1730 . Maſi 14. Maji 25 Maji. 13 28 3. Dec 15A. 1781 24. Maii 3. Junii 14. Junii 14 25 2. Dec. 31 Mar. 1782 9. Majſi 1I9. Maji 30. Maji 15 27 1. Dec. 10.Ahl. 173 29. Maji s. Jun. 19. Junii 1 24 30. NoV. 11 Apk. 1784 20. Maſi30. Meſi 10 Junii 2 25 28, Nov. 1¹, MaH 1785 5. Maſi 15: Maji 26. Maſi 3 27 27. Nov. 16.Apf., 1786 27. Maii 4. Jun. 15. Junii 4 25 3. Dec. .Apt. 177 17.⸗Maji 27. Maji 7. Junii eo 5 26 2. Dec. 13. Mar. 17388 1.: Mali TI. Maji 22. Maji 8 28 30. Nov. 12, A. 1789 21. Maji 3 I. Mali 1 1 Junii 7 25 29. Nov. „ar 1790 13. Mlaji 23. Maji . Junii 8 26 28. No v. 4. Aht. 1791 2. Junii 12 Junii 23. Juni „ 23 27.Nov. 1 4t. 1792 17. Maji 27. Maji 7. Jjunii 10 26 2. Dec. 1. Mr. 1793 2. Maji I9. Maji 30. Maji rr 27 1. Dec. ,Ahr 1794 29. Maji 8. Junif 19. Juniz 12 24 30. Nov. 1755 14. Maji 24. Maſi 4. Jjunii 13 26 229 Nov. T 1796 5z. Maji 15. Maſi 26 Junii 14 27 27. Noy. 1 227 2.Mei TIunii 1SJuni s . Der. wn . £ XxViii IANUARIUS. Cyclus. L. D. Cckus, * Af Kal. 1 Cirxcumciſio Domini, duplex. ii xXix b iv 2 Octava S. Stephani, dupl. cum commęem. ANriii .D Octavarum. i, XXxViii c iii 3 Octava S. Joannis Apoſt. dupl. cum comm. 1 w Octavæ SS: Innocentium. Ki, XXVIi d Prid. 4 Octava SS. Innocentium, dupl. müi XXVi e Non. 5 Vigilia Ephiphaniæ, cum commem. S. Te- B lesphori Papæ & mart. S 25. XXV f viii 6⁶ Epiphania Dommini, dupl. 1 XXIV. vii 7 De Octava Epiphaniæ. XXiii vi 8 De Octava. . Lwi XXii b v 9 De Octava. wrii Xxi c iv 10 De ONava. „ Fi XX d iii II De Octava, 1822. & commem. 8. Hygimm „, Papæ & mart. i XiX e Ridͤ⸗ 12 Be etars⸗ dunt i Niii f Idib. ] 13 Octava Epiphaniæ, upl, 5 Dominica ii. Poſt Ept haniam celebratur Feſtum SS. Nominis jeiu, dupl. ii. Claſl. cum commem. Dominicæ. ir xvii g xix 14 Hilarii Epiſc. & Conf. ſemid. cum commem. i A S. Felicis Presbyt. & mart. i Xvi xviii IS Pauli primi Eremitæ Conf. dupl. cum comm. † S. Mauri Abbatis. 4 XV b xvii 16 Marcelli Papæ & mart. ſemid. xiv cxvi 17 Antonii Abbatis,; dupl. i n xiii d xv I8’ Cathedrà S. Petri Romæ, dupl. & comm. † &ϑι Priſcæ virs. & mart. Xii e xiv 19 Canuti Regis & mart. ſemid, ad bi cum commem. SS. Martyrum Marii, at⸗ fthæ Audifacis, & Abachum. xXi f xiii 20 Fabiani & Sebaſtiani MM. dupl. X 2£ Xii 21 Agnetis virg. & mart. dupl. . Ix TA IXxi 22 Vincentii & Anaſtaſii mart. ſemia. . viii b x 23 Raymundi de Pennafort Conf. ſegnig⸗ cum MG commem. S. Emerentianæ virg. & M. vii c ix. 24 Timothei Epiſc. & mart. ſemid: vi d vii 25 Gonverſio S. Pauli: goſtoli „ dupl. ⸗ e. vii 26Polycarpi Epiſc. & M. Ed⸗ 1. f vi 27 Joannis Chryſoſt. Epiſc. & Conf. dupl. 11½ v 28 Agnetis ſecundo. r ji A iv 29 PFranciſci Saleſii Epiſc. & Conf. dupl. 1 b iii 30 Martinæ virg. & mart., ſemid. * c Prid. 31 bPetri Nolaſci Conf. dupl. 2 .* „ commen. Um conum n 8 1 ycIus. Epact. XxXiX XKVIIi 25 XXVI XXNV. XNRIV XXiii XxXii XXI XX XX KVIII KXvii 6 Heni jcelebtam. ncommen cum commmn. &e conmn H Xvi XV XIV Tiii Xii . X ix viii vii vi vV iv Iii :. 1 1 Senen de e e e de n. e e rd d. FEBRUARIUS. L. D. — IV iii Prid. Non: viii vii vi, V iv Xxvi XvYV xiV xiii Xii Xi X ix viii vii vi V iv jii Prid. xXix D. M: 1 Ignatii Epiſe. & mart. ſemid. 2 Bhrificgtig B. M. V= dupl. 3 Blaſii Epiſc. & mart. 4 Andreæ Corſini tpifc. & Gonf. du Pl. 5 Agathæ virg. & mart. dupl. 6] Dorotheæ virg. & mart. 7Romualdi Abbatis; dapl. 8 Joannis dé Matha Conf- dupl. 9 Apolloniæ virg. & mart. 10 Scholaſticæ virg. Hupl: 12 14 Valentini Presbyt. & mart. 15 Fauſtini & Jovitæ mart. 17 GN7r„ 18 Simeonis Epiſc. & mart: 19 20 22 Cathedra S. Petri Antibthiæ 3; dupl. 23! Vigilia: 24 Mathiæ Apoſtoli; duplex. 25 26 27 28 In Anne Biſſextili Februarius eſt dierum 29. & Feſtum Ss. Mathia celebratur 25. Febr. & bis dicitur ſexte Kalendas, id eſt, die 24. & die 25. & littera Dominicalis „ quæ aſſümp- ta fuit in menſe Januario „mutatur in præce- dentem: ut ſi in Januario litterà Dnicalis tuit 4½ mutatur in præcedentem, quæ eſt g; & c. & littera f, bis ſervit 24. & 253 * 2 MAR- MARTIUS. Cyclus. L. Epact. . ». d Kal. XXix e vi XXVIII f v. XxvVii g iv . A 272 i 5 XxXV b Prid. XxXiv c Non. Xxiii d viii Xxii e vii XXi f vi XX g v Xix A iv xviii zii xvii id. xvi d Idib. XV eE. xvii Xxiv xvi Xxiii g£ xv xii 4A xiv Xi b xiji X c xii ix d zi viii S X vii f ix vi §& viii v vii ir b vi iii vV 1 i D. 1. αας ☚ — Franciſcæ viduæ Romanæ „ dupl. Caſimiri Confeſſ. ſemid, cum commemor. S. Lucii Papzæ & mart. uPl. & cτσπει. ssS. Perpetuæ & Felici- tatis mart. . Joannis de Deo Conf. dupl. Quadraginta martyrum, ſemid. Gregotii Papæ & Confeſſ. & Eccleſiæ Doct. dplex. t Benedicti Abbatis, dupl. 2 . Patritii Epilſc. & Conf. ſemid. Joſephi Sponſi B. V. M. Conf. dupl. Annuntiatio B. M. V. dupl. Thomæ de Aquino Conf. & Eccleſiæ Ded. Virginis cuſus Feſtum celebratur Feria duplici maj'ori. Officium de Septem Doloribus beatæ Nen vi. poſt Dominicam Paſſionis,; iſub ritu 1 APRILIS. Cyclus. L. D. Epact. D. x S XXiIx Kal. 2 . xXxXViii iy 2 PFranciſei de Paula Conf, dupl. XxXVIiI iii 3 —““?ðM . 25⁵. XXVI c Prid. 4 Iſidori Epiſc. & Conf. dupl. ommnenn XXv. XNxivV d Non. §5 Vincentii Ferrerii Conf,. dupl. XXIII 2VIII 6 Xxii vii 7 † —. XXI VI 38 eſe dei X 10 JYUMDMD Belu viri ili . onf . õ iii rII Leonis Papæ & Conf. dupl. xvii 1 prid. 12 . xvi ſeldib, 13 Hermenegildi Regis & mart. ſemid. S£ & b c d e f 8 ½ b e d e. * . f xvili 14 Tiburtii, Valeriani & Maximi martyrum. XIV. £ XViI 15 XIII XVI 16 — . leſe i Xi 4 xV 17 Aniceti Papæ & mart. xi c xivy 118s X d IX eE viii f vii g vi A b C d e f 2£ A XIII 19 xii 20 . Xi 21 Anſelmi Epiſc. & Conf. dupl. . X 22 Soteris & Caji Pontificum & mart., ſemid. ix 23 Georgii mart. ſemid. Viii 24 vii 25 Marci Evangeliſtz, dupl. . vi 26 Cleti Marcellini Pontif. & mart. ſeimid. 227 iv 28 Vitalis mart. 29 Petri martyris,; duplex. 0 Catharinæ Senenſis Virg. duplex. V dugl. z,. r eatæ 1 atur Fen 1 ſub 1 Cyclus. Ppacét: XxXviii XXvil XXVI L. D. n o - n .e e wn e de e 6 iii Pridk., Idib. XVii 17 111 Prid. 1 G π % π ☚ +£ 13 23 MAIU S. D. AM. Philippi & Jacobi Apoſtolor. duplex. Athanaſii Epiſc. & Conf. dupl. Inyentio ſanctæ Crncis 2 dupl. & commem. SS. Alexandri, Eventii, & Lheoduli mart. ac Juvenalis Ep. & Conf. in Laudib. tant. Monicæ vidux, dupl. Pii V. Papæ & Conf. ſemid. 4 Joannis ante portam Latinam ,„ dupl. Stanislai Epiſc. & mart. dupl.“ pparitig S. Michaglis Archangeli, dunpl. Sfegorii Nazianzeni Epiſc. & Gonf. dupl. Antonini Epiſc. & Conf. femid. cum coemm. SS. Gordiani & Epimachi MM. it 12 Nerei a Achillei, & Domitillæ virg. atque Pancratii mart. ſemid. 1I4 Bonifacii mart. 16 Ubaldi Epiſc. & Conf. ſemid. 17 . 18 Venantii mart. ſemid. 19 Petri Cœleſtini Papz & C,. dupl. cum comm., S. Pudentianæ virg. 20 Bernardini Senenſis Conf. ſemid. 21 22¾ 24 25 Gregorii VII. Papz & C. dupl. cum comm. 8. Urbani Papæ & mart. 26 Philippi Nerii Conf, dupl. cum commem. S. Eleutherii mart. =S 27 Marig Magdalenæ de Pazzis virg. ſemid. (ſed in tota Italia & Inſulis adjacentibus, uplexg,) eum ecommemor. S. Joannis Papæ & mart. 29 30 Felicis Papæ & mart etronillæ virg. 4 Cjelus 72 Eyact, Nrii ſ A F.rri üi⸗ i W Wriii Dril XxXili IJUNIUS. Cyclus. L. D. Ebact. D. M. .* . lex. Xxvii ie Kal.z 11 XXVI f ſiv 2 Marcellini, Petri, atque Erasmi mart. Eeguoen SA. xxiv if 32 4 dpli nun. XxXiil 2 Prid. 4 audtb. t XXII b Non. . Xxi c viii 6 Norberti Epiſc. & Conf. dupl. XX d vii 7 dupl. I. e vi 8 ArIII fy 9 Primi & Feliciani mart. . 5 lt XVti Air 10 argaritx scotorum Reginæx, ſemid. f. dll. E1 iii II Barnabæ Apoſtoli, duplex. Cuin coamm XV. b Prid. 12 Joannis à S. Facundo Conf. dupl. cum coôinmm. SS. Baſilidis, Cyrini, Naboris & Nazarii mart. Idib. 13 Antonii de Padua Conf. dupl. itg ane XIV. 11 C 222 * „ . 2* XIII d xvifii 14 Bafilii Magni Epiſc. & Conf. dupl. A 6 xvii 15 Viti, Modeſti, atque Creſcentiæ mart. XI f xvi 16 15½. xiv IS Marci & Marcelliani mart. viii b xiii 19 Julianæ de Falconeriis virg. duplex, cum .. 4. commem. SS. Gervaſii & Prothaſii mart. cutmn comn vVI c xXii 20 Silverii Papæ & mart. VI1 d xi 2 * e x 2221 Paulini Epiſc. & Conf. 1. f ix 23 Vigilia. . . zii 4 viii 24 Wsilizta⸗ S§. Joanhis Baptiſtæ; dupl. 11 vii [25 De Odtava Nativitatis S. Jdannis Baptiſtæ, 2 bd vi 26 Joannis & Pauli mart. upl. cum commem. eum corrm — Oct. Nativ. S. Joannis. c Iv. 27 De Octava Nativ. S. Joannis. comwen XXIXA div 28’ Leonis Papæ R Conf, ſemid. cum commem- . . Oct. & Vigiliæ. ſend XNViii⸗ e iii 29 Peffi & Pauli Apoſtolorum, dupl. gantias e. e. f Frid. 30 Commemoratio S. Pauli Apoſt. dupl. cum en, ns commem. Oct. Nativ. S. Joannis. 4 . 4 W. XXivV. JULIUS. . Gelus. Cyelus. L. D. lhict. Epac. D. M. Nen * . 1,A. cvj g Kal. IOctava S. Joannis Baptiſtæ » dupl. & comm. AKE . 1 Oct. Apofiolaram. bl ii 2 5. xxX vi 2 Viſitatio B. M. V. duplex. cSnemer. i XVEA 3* Apoltolor. ac 38½. Proceſl A 8 Martlni. . ni mart. U xxiV. bv 3 De Oct. Apoſtolor. Xxiii ANin. 4 De Odava. XxXi1 iti § De Octava. . . Exi E prid. ⁶ Octava Apoſtolor. Petri & Pauli 3 duplex. niüi XX INas. 7 . . . . . zix g2 viii 8 Eliſabeth Reginæ Portugalliæ, ſemid. nii XvIii vViI 2 I xVII 4 vi 10 Septem Fratrum & Rufinæ, ac Secundæ mart. 1 emid. xvi c 11 pii Pan & mart. N d iv IZ Joannis Gualberti Abbatis, dupl. cum com. i . §8. Naboris & Felicis mart. Xiy e iii I13 Aniceti Papzæ & mart. ſem i xili prid. 14 onaventürg Epilſc. E& Cont. & Eceleſ. Doct. Nii g kdib. 15 Headd Tmperat. Conf. ſemid. xi 4 xvVii 16 B. V. M. de Monte Trmeio, dupl. 14 * 5 xvi 17 Se Ne Conf. 1X c xvV 18 Camil de Tele ien. glt cum comm. viii §. Symphoroſæ, & ſeptem flior., mart. vii d xiv 19 Vincentit à Paulo Conf. ſemid. vi e xiii 20 Margaritæ virg. & mart. V f xii 21 Praxedis virg. iv g xi 22 Mariæ Magdalenæ, dupl. . Fili A x 23 Apollinaris Epiſc. & mart. dupl. cum com. I lii S. Liborii Epiſc. & Conf. b fix 24 Vigilia . & commem. S. Chriſtinæ virg. & ii mart . Ccviii 25 Penh DReli, dupl. & comm. S. Chri- 4 1 ophori mart. in Laudibus tantùm. fi * d vii 26 Annæ Matris B. M. V. dupl. e vi 27 Pantaleonis mart. i XXIX f v 28 Nazarii, Celſi, & Victoris Papæ & mart. ac Innocentii klab * Conf. ſemid. 8SS. Feli xviii g i 29 Marthæ virg. ſemid. & commem. - cis Papæ » Simp c Fa adl 2 & Beatricis 4 mart. Lxvii 4 iii soe Abdon & Sennen mart 234 Vi b eri. 31 Ignatii Conteſt. dupl. 6 1 I Nir AU- AUGUSTUS. — Eyclus. L. D. XXV. XxiV & Kal. † 1 Petri ad Vincula, duplex, Sc commemor. Kcomn. W . 8Ss. Machabæorum mart. XXiii d iv 2 Stephani Papæ & mart. mneger⸗ Xxxii e iii 3 Inventie S. Stephani Protemart. ſemid. Mi. xx1 f Prrd. 4 Dominici Conf. dupl. xx F RNG. 5§ Dedicatio S. Mariæ ad Nives» dupl. xXxix Avii Transfiguratio Domini, dupl. cum comm, 8S. Xyſti Papæ , Felicifſimi ,„ & Agapiti .. . . martyrum. GAen. xviii b vii 7 Cajetani Conf. dupl. cum commem. S. Do- V DWl . nati Epiſc. & mart. nic Xvii c vi ⁸ Cyriaci, Largi; & Smaragdi mart. ſemid. xXvVi dv 9 Vigilia, & comnmem. S. Komani mart. de nIn xv e iv 10 Läurenfii mart. duplex. XivV fiii II De Oktava S. Laurentii, cum commem. “ . §8. Tiburtii & Suſannz mart. cum ii. Xili g£ Prid. 1I2 Claræ virg. Upl. & commem. & Oct. Lau- . rentii. Xii A [dib. 13 De Odava, & commem. 8Ss. Hippolyti & PpPolyti & del. os Caſſiani mart. Xi b xix 14 De Otavà, cum commem. Vigiliæ, ac S. . suſe bii Gonf. hpl X c xviii 15 AHumptio B. Mariæ Virg, duplex. agminica infte⸗ Odt. Affumpt, celebratur Im conn. eftum S. Joachim Conf. Patris B. M. Virg. nut⸗ c. maj. cum commem. Dominicæ, & l OOtavæ. 12 d xvii 16 Hyacinthi Conf. dupl. cum commem. Ock. DS . Aſſumpt. & S. Laur. viii e xvi 17 Oct. S. Laur. dunl. & comm. Océt- Afſumpt. cum . Vii f XV 18 De Oct. & commem. S. Agapiti mart. vi 2 xiv 19 De Octava. ne rie è& A xiii 20 Bernardi Abb. dupl. cum commem. Oct. .. Aſſumpt. 8 i, bxii zꝛr bDe Odtava. . iii cxi 22 Oé&. Aflumpt. B. M. dupl. cum commemor. . S§S. Timothei, Hippolyti & Symphor, mart. ii dx 23 Philippi Benitii Conf. dupl. dum commem. at. 4 . Visi ik. . 4 eſix 24 Bartholomæi Apoſtoli,; dupl. Romæ cele- cegg heſ⸗ . bratur dic 25. Betdkcd fviii 25 Ludovici Regis Franciæ Confeſl, ſemidupl. 5 . Romæ 26. Kxix. g vii 26 Zephyrini Papæ mart. XXviii Vvi 277 — . Xxvii bvy 28 Auguſtini Epiſc. & Confeſſ. & Ecclef. Doct. . . dupl. & commem. S. Hermetis mart. Xxvi c iv 29 Decollatio S. Joannis Bapt. dupl. & comm- S. Sabinæ mart. 25. XXV d ilii 30 Roſæ Limanæ Virg. dupl. cum commem. SS. Felicis & Adaucti mart. XXiv rig. 31 Raymundi Nonnati Conf. dupl. 4l. » „„5 SE- XVI SEPTEMBER. Cyclus. L. D. Cyti Epact. D. M. 1 ia xxili 5 Kal. 1Kgidii Abbatis , & commem. S8. zxii. Fra- . trum mart. 2 . xXyii g iv 2 Stephani Regis Hungariæ Conf, ſemid. xXXi A iii 3 i XX b Prid. 4 . . Xix c Non. s Laurenti Juſtiniani Epiſcopi & Confeſſor. u xviti d VIiI 6 IiN X Vii e vu 7 . . Mii XViI f vi 3⁸ Nativitas B. M. V. dup plep, & comm. s. ni Barian mart. in Laudibus tantum. te Minica infra Odtav. Nativit. B. M. V. Zchen ratur Feſtum 88. Nominis ejusdem V ziy XV 2£ v 9 De Oct. ſemid. & commem. S. Gorgonii ii V mart. D ir A iv IoO Nicolai de Tolentino onk. dupl. cum com. à. . Oct. Nativitatis B. M. V. . 1 Xiii b iii II De Octava; & comm. 755. Prothi & Hya- X cinthi mart. Fni Xii c Prid. 12 De Oava. . i Xi d Idib. 13 De Octava. X e Xviii 14 Ekaltafio di “ä dupl. cum commem. 1 ix fxvii 15 Octava Narlee B B. M. dupl. cum commem. . S. Nicomedis mart. i viii g xvi I16 Cornelii & Cypriani Pontificum & martyr. ſemid. cum commem. SS, Euphemiæ, Lu- ciæ & Geminiani mart. 4 vii 4 XV 17 Sacrorum Stigmatum 8. Franciſci, ſemid. r vi b xiv I18S Thomæ de Villanova Epiſc. & Conf. ſemid. R vV C xIii 19 Januarii Epiſe. & ſocior. mart. duapl. i Iv d xii 20 Euſtachii & ſoc. MM. dupl. & comm. Visil. i jii E XI 21 Matthæi Apeſt, & Evang. dupl. zi † X 22 Mauritii & ſociorum mart. ir W 1 3 ix 23 Eini Hah & mart. fſemid. cum commem. ij S. Theclæ virg. & mart. Ui * A viii 24 B. V. Mariæ de Mercede, dupl. XxiX b vii 25 Xxviii c vi 26 Cyprianæ & Juſtinæ mart. zxvii d v 27 Cosmæ & Damiani mart.- ſemid. 25 xxVi in 28 encsi rriſteei ſemid. 4 xv. Ni f ſii 29 Degdicatio S, Michaelis Arghan upl. aii g prid, 30 Hnz Eresb Yt. Gonkell & Ecce Doct. Int Ppl. 0CTO- aRVIii OCTOEBE kR. Syel us. L. D. §. Wi. Ir. 8 Päie „ quæ vel occurrit in K alendis, vel pri- uis a & hoſt Halends Octob. zer Ari. zn. ſ 8. Roéôlarii B. V Ju XXII Kal.1 Remigii Ppiſe .8 Cang nx S Wftum, . lex de præcepto. Cohiell xxi b vi 2 Angelaruin Cuſtodum, dupl. XX c V 3 ii iii placidi ocior. M comm. „xvii f Prid. Brunonis Conf. Mp xvi g Non 7 Marci Ranæ & Conf. nie Se comm. Ss. Ser- „M. V. .. gii, Bacchi, Marcglli, & Apuleji 8 ejusen X, b viii 8 Birgittz viduz, Fupl 1 & Apuleſi mart. iy. vii 9 Diony ſii, Ruſtici eeen erii mart. ſemid. Golsonun XIIt „vi 10 Eranbiter Borgiæ Conf. emi me t . Xii. 4dv I1 cumm coll. Xi e iy 122 X f iii I3 Eduardi Conf. ſemid.“ thi & Hr ix g Prid, 14 Calliſti Papæ & mart: . ſemich. dii Idib. 15 Thereſiæ virg. u. xvii 16 v*1 xviI IZ Hedvvigis vidug, Reginæ Poleni ſemid. commen. v d xy rS Lucz Vangel2, Aupk loni * i en in . . 19 Petri de Alcantara Conf. dupl. it 4 44* 1 20 ii 8 xii zr Hilarionis Abbatis,; & comm. 8S nent D xi & ſociar. virg. & mart. 85. Urſulæ XI 2 hemie, 6 X 23 lenit Xxix 4 ix 24 . leni xxviii viii 25 Chr. nti . Daræ ma nl. XXvii e vii 26 Zhrrſar Papæ & M. e. nm. Wi. A f vi 122 Vigilia. e xxV . 2 Simohis & Judæ Apoſtoler. duplex. comn Xxiii b i 0.ς XNi cC] Prid. t31 vigilia. . . dupl, cdel os⸗ o. Cyclus. L. Epact. D. XXi d Kal. xXx e iv xix f iii xvilii -E Prid. Xvi 11 v c vii Xiv d vi xili e v xii f iv Xxi g ſiii viii C xXVIII vii d XVII vi E XVI V 1 xv iv £ xiv zii A XIII ji b xii 1 C XI x* d x XXIX ix XXViii f viii xxviji E8 vii 25. XXVi 4 “D XxXV. XNiV X Xxiii a iii Xxii 111 XXI 1SPprid. NOVEMBER. D. M. o OD.α e — „ 10 — — 12 13 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 29 30 4 27 Eeſtum Omnium Sancdorum, duplex. Commemoratio omnium ſidelium defuncdto- rum, duplex; & de Oct. Omnium San- ctorum. De Octava. Caroli Epiſc. & Conf. dupl. & commemor. Oct. ac S. Vitalis & Agricolæ mart. De Octava. De Octava. De Octava. Octava omnium Sanctorum , dupl. & comm. SS. Quatuor Coronator. mart. Dedicat. Baſilicæ Salvatoris, dupl. & comm. S. Theodori mart. Andrex Avellini Conf. (emid, cum comm. Martini Epiſc. & Con S. Mennæ mart. Martini Pap. & M. ſemid. Didaci Conf. ſemid. . dupl. & commem. Gertrudis virg. dupl. Gregorii Thaumaturgi Epiſc. & C. ſemid. Dedicatio Baſilicarum Petri & Pauli,„ dupf. Eliſabeth viduz, duplex, cum commem. §. Pontiani Papæ mart. Felicis de Valois Conf. Sapl. ræſentatio B. M. V. dupl. Gæciliæ virg. mart. qupl. Clementis Papæ & mart. ſemid. cum comm. §. FPelicitatis mart. Joannis a Cruce Conf. ſemid. cum comm. S. Cryſogoni mart. Catharinæ virg. & mart. dupl. Petri Alexandrini Ep. & M. Vigilia; & commen .Saturnini mart. Andrex Apoſtoli, dupl. SS. Tryphonis, eſbici „ & Nymphæ mart. Cye Epae 1 zriii Wwii Ni NIV Mi l lex. defungo⸗ unn San⸗ mimemor commen, n com I coman i mart⸗ * —„ &τ +◻W. α☛ an gae = e r 2 —„d D “ iv iii Prid. Nan. vili vVii vi V iv zii xix xvili xvii xvVi xXV xiy xiii xii Xi X ix viii vii iv . on b e . O .ο £ Xzxxix ECEMBER. Bibianæ virg. & mart. ſemid. Franciſti Xaverii Conf. dupl. Petri Chryſol. Ep. & Conf. dupl. cum comm §. Barbaræ virg. & mart. Sabbæ Abbatis, commem-. Nicolai Epiſc. & Conf. dußl. Ambro ſii Lpile. Conf. & Eceleſ. Doct. dup! Congeptio B. M. V. dupl. & comm. Feriæ. De Octava, & commem. Feriæ. De Octava, & commem. Feriæ, ac S. Mel= chiadis Papzę & mart. Damaſi Papæ & Conf. ſemid. & commem. Oct. & Feriæ. — De Octava,; & commem. Feriæ. Luciæ virg. & mart. dupl. & comm. Oct. & Feriæ. De Octava- S commem. Feriæ. Od. Concept. & commem. Feriæ. Euiebii Ep. & mart, ſemid, cum com. Fer. Vigilia 7 Homz Apoſtoli, dupl. Vigilia. Gativitas D. N. J. C. duplt. Stephani Protom. dupl. cum com. Oct. Nat. Jognnis Apoſt. & Evang. dupl. cum comm. Ocdtavarum. . SS. Innoc., mart. dupl. cum com. Octavar. Thomæ Cantuarienſis Epiſc. & mart. ſemid. cum commem. Odavarum. De Dominica infra Oct. Nat. vel de Octava; cum commem., aliarum Octavarum. Silveſtri Papzę & Conf. dupl. cum commem. Odctavarum. Xxx RALES BREVIARII. Officium quotidie fit aut Duplex, aut Semidupl. aut Simplex. I. Fficium fit dupl. in diebus à Fer. v. in Cœna Domini us que ad Fer: iii. Paſchæ incluſive, in Dosninica in Albis, in Aſeenſione Domini in Dominica Pentec. & duobus diebus ſequentibus: in fé ſto Trinitatis, Corporis Chriſti; & Dedicat. propriæ Eccleſiæ:in fe- ſtis, quibus in Kalendario appo- nitur hæc vox Duplex in die Oct. feſti habentis Oct. in feſto Patroni unius; vel plurium alicujus loci; vel Titularis Eecleſiæ, & in feſtis Sanctorum, qui apud quasdam Ec cleſias, Religiones, vel Congre- gationes consueverunt ſolemniter celebrari, cum Officiis propriis a Sede Apoſtolica approbatis, aut ex ejusdemsedis auctoritate receptis; vel recipiendis (ſervata tamen for- ma hujus Breviarii) alioquin de Communi, etiam ſi prædicta feſta in hoc Kalendario non ſint deſeri- pta. Prætereaàa Offic. ſit Duplex pro Defunctis pro ceommem. omnium fidelium Defunctorum, & in die obitus, ſeu Depoſitionis Defuncti, ut in eodem Offic. dicitur, circa fi- nem Breviarii. a. Feſtum Dupl. celebratur eo die quo cadit, niſi illud contingat transferri, ut dicetur in Kubr. de Translatione Feſtorum. 3. Habet i. & ii. Veſp. integras, niſi cum alio fimili concurrat;, ut dicetur in Rubr. de Concurrentia Officii: & totum Offic. fit de du- plici, incipiendo à i. Veſp. usque ad Complet. ſequentis diei inclu- ſivè: niſi aliter propriis locis aſſig- netur. Officium autéêm Detunctor. häbet tantùm primas Véſp. Matuti- num, & Laüdes; ut circa finem Breviarii ponitur. 4. In utrisque Veſp. Matut. & Laud. rantùm, non autem in alfis Horis duplicantur Antiphonæ, id eſt, integræ dicuntur in principio, & in fine Pſalmorum. §. Ad Matutin. regulariter di- cuntut tres Noct: eum novem Pfal. & totidem Lect. hoc eſt, in uno- quoque Noct. tres Pſalmi & tres Lect. præterquam in Paſchate Re- ſurrectionis,; & Penteécoſt. cum duobus ſequentibus diebus, in qui- bus dicitur unum rantùm Noctur. cüm tribus Pſal. & totidem Lect. uüt ibidem ponitur. 6. Precés ad Primam, & Com- plet. & Suffragia de S. Maria, Apo- ſtolis, & Pace, ad Veſp. & Lau- des non dicuntur in Offic. dupl. ut etiam in propriis eorum Rubr. di- cetur. Zÿ Quomodo ſit ordinandum Offic. duplex in Veſperis, Matuti- no; & cæteris Hoôris: ’iimiliter & de Antiphonis;, Begiis, Verſibus; Gapitulis, & aliis in eo dicendis; habentur inferiùs de ſingulis pro-= priæ Rubrieæ. II. Fficium fit Semiduplex diebus Dominicis (excepta Dänica in Albis, in qua fit dupl.) & diebus inf. Oct. item in feſtis, quibus in Kal: ponitur hæc vox, Semid. & in teſtis propriis quorumdam locorũ; ſeu Congreg. quæ ſolemniùs apud illas, quam, Simplicia conſueverunt ecelebrari. 2. De feſto Semiduúpl fit eo die quo cadit, niſi contingat transfer- ri,; ut dicetur in Rubric. de Trans- latione Feſtorum. 3: Habet totum Offic. intégrum ſicut dupl. ſed non duplicantur Antiphonæ. . 4. Ad Matut. dicuntur trés Noct. Ppræterquam infra Oct, Paſchæ; & Pentecoôſt: in quibus dieitur unum Noct,. cum tribus Pſal. & totidem Lect. It regülariter quande di- cuntur tres Nocturni, dicuntur no- vem Pſalmi, & totidem Lect. ex- ceptis ceptis Offe. Halm. .On ſe. Fen Düicis, Ferſib kguan les ad Anagi⸗ EG, hal opriæ. kii Fer ii de nkalen o Du ien gu Ubbato u 1 De guo cadi teri Oſ Marin i feris, tiut cotmme . H in guib Capit, concur e eo! in Nub⸗ efus 01 K mhl comme 4. à Hymn tantän elm hi. feriam eguntu letion 9 liego Libu ine ncis kus dr Pd in Acis Uican R keſt principio, Ulatitet d novem lal. t; in uno- lmi & ttes lſchaté Re- coſt. Cunn Sdus, in gll⸗ uum Nockur tidem Lec 1) & Conn. Mlatis Apo⸗ eſo: K Lan- fhe, dupl un n Rbr d ordinandun tis, Matutr- ſimiliter wvVerlibls dicentis lugulis id⸗ II. Hlei diebi ta Dpici n E giebis Uibuz in Puih i dam locerin emniis ahul onlueretunt 1 ft eo d⸗ lat ttuntel , de Tiam. igteztunn ſc, inesl duplicutut rtte hi Balehen ituir uin & touilen ceptis iis Dominicis, in quibus fit Offic. ut in Pſalt. quæ habent xviii Pſalm. ut ibi. . 5§. Quomodo ſit ordinandum Of- fic. Semid. tam in feſtis, quàm in Däüicis, & inf. Oct. item & deAñis, Verſibus, Reſp. & hujusmodi aliis, & quando in Semid. dicantur Pre- ces ad Primam, & Completor. & Suffragia de Sanctis ad Veſp. & Lau- des, habentur inferiùs de ſingulis propriæ Rubr. III. Fficium nit Simplex in diebus FPerialibus, quando occurrit fieri de Per. item in Feſtis, quibus in Kalendario non apponitur hæc vox, Dupl. vel. Semid. vel de Oct. item quando fit de beata Maria in Sabbato, ut in ejus Rubric. dice- tur. 2. De Feſto Simplici fit eo die, quo cadit, niſi eodem die occurrat neri Offic. novem Lect. vel de S. Maria in Sabbato, vel de aliquibus feriis, quibus Feſtum Simplex ce- dit: ut dicetur in RKubr. de Fer. & Ccommem. 3. Habet tantüm primas Veſp. in quibus dicuntur Pſalmi Fer. & à Capit. fit de Feſto, niſi cum eo concurrat Offic. ix Lect. quia tunc de eo ſit ſola commem. ut dicetur in Rubr. de concurrentia Offic. & ejus Offic. terminatur ad Nonam, & nihil amplius fit de eo, nec commem. 4. Ad Matutinum poſt Invit. & Hymnum de Feſto, dicitur unum tantùm Nocturnum, cum duode- cim Pſalmis, ut in Pſalt. ſecundùm feriam quæ occurrit: & tres Lect. leguntur, ut infra in Rubrica de Lectionibus habéetur. s. Quomodo ſit ordinandum Offic. Simplex ad vVeſp. Matut. & alias Horas, item & de Antiphonis, Verſibus, Reſponſoriis, & aliis, ac quando Preces, & Suffragia de Sanctis dicenda ſint; habentur in- ferius propr. Rub. IV. E Dominica ſemper fit Offic. in Dhicis Adventus, & in Do- minicis a Septuageſ. usque ad Do- minicam in Albis inclul. quocum- que feſto Duplici, vel Semiduplici XxXXi adveniente: quia tunc Feſtum trans- fertur (ut in Rubr. de Translatio- ne Feſtorum dicetur) niſi illud e- ſtum fit de Principali Titulo, vel Patrono alicujus Eccleſiæ, vel loci,- aut Dedic. propriæ Eccleſiæx, quia tunc de hujasmodi feſto fit tant. in Eccleſia, vel loco cujus eſt Ti- tulus, vel Patronus, vel Dedica- tio, cum commem. Dominicæ » quibusdam Dominicis exceptis, ut dicetur in Rubr. de Commemor. In aliis Dnicis per annum fit de Dominica, quando in eis non oc- currit feſtum Duplex, quia tunc fit de Duplici; cum commem. de Do-= minica in utrisque Veſp. & Laud. & ad Matut. legitur ix. Lect. de Homil. Dominicæ, ut dicetur in Rubr. de Commem. Si Semidupl. eodem die occurrat, transfertur; ut dicetur in Rubrica de Transla- tione Feſtorum. 2. De Dominicis infra Octavas Nativ. Epiphaniæ, Aſcenſionis, & Corporis Chriſti occurrentibus „ Offic. ſit ſicut infra Octavam, & in Proprio de Tempore, cum comm. Octavæ, & ſine Precibus, & Suf- fragiis Sanctorum. In Däüicis ve- roô, quæ occurrunt infra alias Oc- tavas, totum Officium fit de Do- minica, ut in Pfſalt. & in Proprio dé Tempore, cum commem. Oc- tavæ, omiſſis etiam dictis Preci- bus, & duffragiis ut ſupra. De Dominica occurrente in dieocét. fift commem. ſicut dictum eſt, quando in ea fit de feſto Duplici, præter- quam in die Oct. Epiphan. in qua nihil fit de Dominica, quia ejus Officium ponitur in Sabbato præ- cedenti. 3. Poſitum eſt autem Offic. ſex Dominicarum poſt Epiphaniam, & viginti quatuor poſt Pent. ut com- pleatur num. triginta Däicarum „ quæ eſſe poſſunt àab Epiph. usque ad Septuageſimam, & à Pentecoſt. usque ad Advent. ne ulla ex his Dnicis vacet; quin ſaltem de ea fiat comm. Nam quæ aliquando ſuper- ſunt poſt Epiph. ante Septuag. po- nuntur poſt Xxiii. à Pentecoſte, hoc ordine. 4. 8gi Dominieæ poſt Penteco- ſten fuerint Xxv. Dominica xxiv poſt Pentecoſten erit quæ eſt vi. poſt Epiphaniam. Si fuerint xxvi. Dominica xxiv. erit quæ eſt v. & xxv. quæ eſt vi. Si fuerint Xxviiy Do⸗ XXXR Dominica xxiv. erit quæ eſt iv. & Xxv. quæ eſt v. & xxvi. erit vi. Si fuerint xxviii. Dominica xxiv. erit iii. & XxXxv. erit iv. xxvi. erit v. & xxvii. erit vi. & ultimo loco ſem- per ponitur, quæ in ordine eſt xziv poſt Pentec. etiam ſi poſt Pente- coſten aliquando nô ſint niſi xxiii. Dominicæ. Tunc enim xxiv. poni- tur loco xxiii. & Offic. xxiii. po- nitur in præcedenti Sabbato, quod non ſit impeditum feſto novem Lect, alioquin in alia præcedenti die ſimiliter non impedita, in qua fKiat Officium de Feria, cum com- memor. Feſti Simplicis, ſi occur- rat, & in ea legantut tres Lectio- nes de Homilia Dominicæ, omiſſis Lectionibus Scripturzæ illius Feriæ: & in Laudibus dicatur Antiphona ad Benedictus, & Oratio de Domi- nica xxiii. Quod ſi tota Hebdom. impedita ſit Feſtis ig. Lect. etiam translatis, vel aliqua Octava, tunc in Sabbato legatur ix. Lect. de Ho- milia Dominicæ xxiii. & de ea fiat commem. in Laudibus tantum, cum Antiphona;, & Oratione pro- pria. . §s. Cùm veròô interdum contin- gat;, ut Dominica tertia., vel quar- ta vel quinta;, vel ſexta poſt Epi- phaniam fuperſit, nec poſſit poni etiam poſt xxiii. à Pentecoſte, de ea fit Offic. in Sabbato ante Domi- nicam Septuageſinæ, ut dictum eſt ſupra num, præcedenti. 6. De Dominica ii. poſt Epiph. quando Septuag. venerit imediaté poſt. Oct. Epiph. quomodo agen- dum fit Offic. habetur in propria Rubrica ante Dominicam i. poſt Epiph. . .Cùm autem in proprio de Tempore dicitur aliqua Dominica eſſe prima meniis, in qua primo po- nitur initium libti de Script. cum ſua hiſtoria, id eſt, cum Reſpon- ſoriis, animadvertendum eſt, eam dici primam Dominicam menſis, quæ venit in Kalend. illius menſis, vel eſt proximior Kalend, hoc mo- do. Si Kalendæ venerint in ii. & iii & iv, Feria, Däüica prima menſis erit quæ præcedit Kalend. licèt ve- niat in præcedenti menſe: ſi autem Kalendæ venerint in quinta & vi. Feria, & Sabbato, bprima Domini- ca erit quæ ſequitur poſt ipfſas Ka- lendas. Dominica autem i. Adv. non ſumitur ea, quæ eſt proximior Kalendis Decemb. ſed feſto S. An- dreæ, vel quæ venerit in ipfſo Fe- 0. 8. Officium Dñicæ fit Semid. & incipit à primis Veſp. in Sabba- to: & habet totum Officium inte- grum usque ad Complet. Domini- cæ incluſive, niſi cum aliquo con- currat, ut dicitur in Rubrica de Concurrentia. 9. Ad Matutin. dicuntur tres Nocturn. cum Pſalmis, ut in Pſalterio: & leguntur ix. Lectio- nes „ ut in Proprio de Tempo- Ier . 10. Quomodo autem ſit ordi- nandum ejus Offic, inſuper & de Lect. Reſponſoriis, & aliis „ & quomodo initia libror. Script. cum sua hiſtoria ſint ponenda; haben- tur de ſingulis inferius propriæ Rubr- V. Fficium Feriale, hoc eſt, Sim- plex de Tempore occurrenti, prout in Plalterio; & proprio de Tempôre habetur, fit ſemper in feriis Adventus, Quadragelſ. Qua- tuor Temp. Vigiliarum, & in Fe- ria ſecunda Rogationum; quando infra Hebdom. non oceurrit fe- ſtum Duplex;, vel Semiduplex; vel de Octava; quia tunc de huojus- modi feriis fit comm. ut dicetur in Kubrica de Gomm. Si vero in eis occurrat Feſtum Simplex, de eo fit tantùm commem. Item per an- num fit Offic. de fer. illis diebus, quibus infra Hebdom. in Kalenda- rio non ponitur aliquod feſtum Duplex, Semiduplex, vel Simplex, & non occurrit aliqua Oct. vel Offic. 8. Mariæ in Sabbato, vel aliquod fe- ſtum ſoléemne aut cçonſuetum in a liqua Eccleſia celebrari, quamvis in Kalend. hujus Breviarii non fſii deſcriptum. 2. Officium Feriæ in Adventu Quadrageſima; Quatuor Tempo- ribus, Vigiliis,; & in prima die Rogationum, incipit à Matutino in aliis verô feriis per annum inde fit de Feria, ubi deſfinit Offic. præ- cedentis diei; ita ut ſi præced. Of- fic. Fer. die fuerit Dupl. vel Semi- dupl. incipiat ſequenti die à Matut. ſi Præc. die fuerit feſtum Sunplex, de feria fiat àa Veſperis illius præce- dentis diei incluſive. Similiter, & quando ee hrecer Wtrum kiu occi in Rubrie⸗ UInttur a kenente Monarr 4,e inle ſt d Jue ullu d ünrüm Ne ecundrm Mälterio⸗ Moprio 4 4. PExcl lio Othei⸗ les Hebde Olnmatun Allbus ſit de ſonit z Quom fie leße Hons, iten Juando 1te alis bent, hu Ulispropr 3 gil nibus V Mnantur . nian D Vigilir l fkeſtog t in igoke fit denit ſp. in Nnhe fhcium ine hlet., Donin⸗ n aliquo cr Ah 1 icuntut it mnis, Ut I at ix, Lecdt 9 de Tenn- em ſit o nluper & e K alis) 4 t. Ktißt ell enda; muber erlus Proptt V. noc elh A. e Oecultenn & propne⸗ 6 fit lempel 1 tadtatel Cli Im; K In k üm; llaned oceuttit te midupleh, inc de hu n. ut Cel . Fi ſeloln impleute ltem perd illis dlebis⸗ n. in Glenl iguoc feln 7el nngletd iti ,4. ( viatii non in 4renn uor Tene 1 prima. & Matunin Anntin in t Offie. praæced, 4 L 1 vel gennt. die aMaiut . gles! um S , quando in feria quarta, & ſexta Quatuor Temporum Septembris, & in feria iv. Cinerum, ac in Vigiliis occurrit aliquod feſtum Simplex, de quo fieri debet com- memoratio, tunc præcedenti die (niſi fuerit eſtum ix. Lect.) in Veſp. fit de Feria, ur in Pfalt. ſine Precibus, cum Oratione Domini- cæ præced. & cum commem Fe- iti trium Lectionum in ſequenti feria occurrentis, ut dicetur infra in Rubrica de Concurrentia: Ter- minarur autem Offic. de Feria ſub- ſequente Duplici, vel Semidupl. ad Nonam: ſubſeq. vero Simpli- ci, de quo fieri debeat Offici- um, ad Capitul. Veſperar quia inde fit de feſto Simplici, abs- que ulla deinceps, commem. Fer. 3. Ad Matutinum dicitur unum tantùm Nocturn. cum xii. Plalm. ſecundaàm ordinem Feriarum in Pſalterio, & tribus Lect. ut in Proprio de Temp. 4. Excipiuntur ab hoc ordina- rio Officii terialis tres fer. majo- res Hebdomadæ ſanctæ, & feriæ Octavarum Paſchæ, & Pentec. in quibus fit Officium ut in Propriis locis ponitur. . Quomodo ordinandum fit Offic. de Feria ad Matut. & alias Horas, item de Lect. & Reſponſ. & quando dicendæ ſint Preces fer. ac de aliis quæ ad Offic. feriæ per- tinent, habentur inferius de ſin- gulis propriæ Kubricæ. VI. E vigilia fit Officium in om- nibus Vigiliis per annum, quæ jejunantur, ubi in Kalendario an- notatur hæc vox, Vigilia: niſi in die vigiliæ occurrat feſtum ix. Lect. vel Oct. tunc enim in Oficio ix. Lect. legitur ix. Lect. de Homil. Vigil. & fit commem. de ea ad Laudes tantum , cum Antiphona ad Benedictus, & v. fer. occurr. de Pſalt. & Oratione Vigiliæ, præ- terquam in illis Feſtis majoribus , quæ inferius excipiuntur. . 2. Si Vigilia occurrat in Domi- nica, de ea fit Offic. in Sabbato, quod non ſit impeditum Officio ix. Lect. quia tunc de visgil. fit tantùm commem. ut dictum eſt. Excipitur ab hac regula Vigil. Na- XXXIii tivit. & Epiph. Domini: quæ ſi ve- nerint. in Dnica: fit de illis, ut in propriis Rubr. dicitur, Si autem in Vigil. occurrat. feſtum ſolemne alicujus loci, vel ex ſolemnioribus infra annum, quæ inferius in Kubr. de Comm. numerantur (veluti ſi in Vig. S. Joannis Bapt. venerit. feſtum Corp. Chr.) nihil tunc pror- ſus, nec comm. fit de Vig. excepta Vig. Epiph. Idem ſervetur quando aliqua Vigil. venerit in Adventu » Quadragel. & Quat. Temp. nulla enim in his fer. de Vigil. fit comm. 3. Officium Vigil. incipit ad Matutinum, ſicut dictum eſt in ſuperiori Rubrica de feriis: ter- mianatur autem ad Nonam, quia Veſperæ ſunt de ſequenti feſto. 4. Officium Vigil. totum fit de feria occurrenti, ut in Pſalterio: & rres Lect. leguntur de Homilia in bvangelium Vigiliæ, ut in propriis locis aſſignatur, cum tribus iis de Feria occurrenti, ordine in Rubrica de Giis deſcripto. Dicuntur Preces feriales, & Comemorationes com- munes, aliaque omnia ſieut in fe- riis Adventus, Quadrageſ. & Quat. Temp. de quibus & de aliis circa ordinandum ejus Oftic. ha- bentur inferius propriæ Rubricæ. §. Excipitur ab hoc ordinario Vigiliarum quæ jejunantur, Vigil. bent. quæ cum tribus Noct. iun Offic. Semid celebratur, ut ibi & Vig Nat. Dni, quæ Noctur. fer- excepto, in Laud. & Horis haber reliquum Offic. Dupl. In Vig. verò Epiph. Aſcenſ. quæ non je- junantur, fit Officium ut in pro=⸗ Priis locis notatur. VII. E Octava fit Offic. vel ſal- „tem commemor. (quando aliquo Feſto, vel Dominica impe⸗ ditur) per octo dies continuos. Fit de Oct. in Paſchate Keſurre- Rtionis, in Aſcenſione Domini, in Pentecoſt in feſto Corporis Chri⸗ ſti, in Feſtis, quibus in Kalen- dario apponitur Octav. item in Feſto Dedicat propriæ bceleſiæ »s & Feſto principalis Patroni, 8e Titularis loci, vel Eccleſiæ, & in Feſtis aliorum Sanctorum , quæ K apud quasdam Eccleſias, Congre- gationes, & Religiones conſueve- runt ſolemniter cum Octav. cele- brari xxxiv ubrie. brari niſi illa feſta venerint in Qua- drag. quo tempore omittitur Offic. cujuscumque Otavæ. Juod ſ ali- quod Feſtum, quod celebrari ſolet cum Oct. paulo ante Quadr. vene- rit, & jam per aliquot dies factum ſit Officium de ejus Oct, adveniente Quadrag. nihil ampliùs fit de ca, nec commem. Et idem ſervetur de Oct. nondum abfſolutis, quando ſupervenit feſtum Pentec. & dies 17. Decemb. . 2. In Paſcha Reſurrect. & Pent. Offic. Oct. terminantur in Sabb. ſequenti ad Nonam. . 3. Infra Octav. fit de feſtis Du- plicibus, & Semiduplicib. occur- rentibus, ac etiam translatis, ut di- cetur infra de Transl Feſtorum, n.§s. cum comm. Oct. niſi illa Feſta ſint de ſolemnioribus enumeratis in ſequenti RKubrica de Commem. in quibus nulla fit commem. de Oct. exceptis Oct. Nativ. Epiph. & Corp. Chriſti, de quibus fit ſem- per comm, quocumque feſto in il- lis occurrente. Infra Oct. autem Paſchæ, & Pent. non fit de feſto a- liquo, etiam principali Patrono, vel Titulari Eccleſiæ, vel Dedicat. e- jusdem, ſed transfertur poſt Oct. nfra Oct. Epiph. fit tant. de Patro- no, vel Titulari Eccleſiæx, & de Dedic. ejusdem (non tamen in die Octava) cum commem. Oct. Infra Oct. Corp. Chriſti fit tant. de Du- plicibus, non tamen translatis, cum commem. Odt. de Semidupl. veròô infra eam non fit, ſed transfertur poſt Oct. ut dicetur in Rubrica de Translat. Feſtorum. De Simplici- búùs infra quascumque Octav, oc- currentibus fit tantm commem. præterquam in duobas diebus poſt Paſcha & Pent. ut dicetur in ſe- quenti Rubrica de Commem. De Dominicis infra Oct. occurr. fit Offic. ut dictum eſt ſupra in Rubri- ca de Dominicis. Si duæ Oct. ſi- mul occurrant (ut Od. S. Joannis Baptiſtæ, & Oct. Corporis Chriſti, vel Oct. Patroni, vel Titularis Ec- cleſiæ cum alia Oct. A uande non erunt celebranda Feſta ix. Lect. vel dies Dominicus, fiet Offic. de di- gniori, cum commem. alterius. De die autem Octav. cujuscum- que feſti fit totum Offic, Dupl. cum commemor. die infra aliam Octav. De feſtis occurrentib. in die Octav. ſervetur guod dizitur in Rubrica de Translatione Fe- ſtorum. 4. Officium de Oct. fit cum tri- bus Noct. novem ſcilicet Pſalmis ,„ & ix. Lect. (exceptis Oct. Pa- ſchæ & Pent. in quibus fit cum uno Nocturno; ut fuis locis poni- tur) & omnia dicuntur ſicut in die Feſti, præter Lect., quarum primæ tres ſemper ſunt de Scriptura oc- curr. in Officio de Temp. præter- quam infra Oct. Aſſumpt. B. M. in A4 ſingulis diebus poſitæ ſunt Lect. propriæ de Canticis Cantico- rum;, aliæ Lect. ii. & iii. Noct. dicuntur quæ infra Oct. poſitæ ſunt. Infra Oct. veroò Patroni; vel Titularis Eccleſiæ, aut alterius Feſti, quod in aliquibus Ecclefiis conſuevit cum Oct. celebrari, ſi apud illas Eccleſias non habentur propriæx, & approbatæ, Lectio- nes pro ſecundo & iii. Noct. in- fra Oct. repetantur Lect. poſitæ in Communi Sanctorum, ſi de Sanctis fiat Octav. alioquin Lectiones diei Peſti. . 5§. Infra Octav. Offic. fit Semi- duplex, in die Octavæ Duplex. In Velp. infra Oct. omnia dicuntur ſi- cut in ii. Veſp. Feſti, & in i. Veſp. diei Octavæ omnia ſicut in primis Veſp. Feſti, niſi aliter in propriis locis notetur. R Infra Octavas non fiunt Suffragia conſuegta de Sanctis, nec dicuntur Preces ad Primam;, & Completo- rium, etiam fi fiat Officium de Do- minica, vel Feſto Semiduplici. In aliis, quomodo ſit ordinandum Of-= ficium deOctava, habentur inferius propriæ Rubricæ. 1 % in N omnibus Sabb. per annum ex- Hrra Advent. & Quadrageſ. ac niſi Quat. Temp. aut Vigil. occurrant, vel niſi fieri debeat de fer. propter Offic. alicujus Dominieæ aliquando infra Hebdom. ponendum; ut in Rubr. de Domin. dictum eſt, & niſi fiat Offic. de S. Maria, eo- Octavæ Paſchæ, & Pentecoſt. ſem- per fit Offic. de S. Maria, eo modo, quo fit de feſto Simplici, uemadmodum circa finem Brev. iſponitur. De feſto autem Sim- plici in Sabb. occurr. fit tantum commem. . — 1.. ferin Dulla Dtet 5. nid jon di. pemm. gis po⸗ lti. M. vi. (apitt un ad AIat 0 ut, to⸗ mtipho entu i ilr Dtemn 1 i con l. 440) le 8. Ma Cumn ii. Marin, lenb fia tami X hon abbat .. Die A hrim Ktkagi⸗ ace, d 6e Crue⸗ kſch d lib conli latione le fit cumti⸗ et Eſlnis, is Oct k hus ſit ann locis don tſicut ind laruum ftin cniptara mp. preitt mpt. ., poſitt iin icis Canticn & iii, N Oct. poll 10 Patton- dut alteliu tbus beclell celebtali ,1 on habentl te; Lekn ii. Noct. i i doſu⸗ 8 ſide Ancll etiones ſte. ut den e Dupler. I , Ciclntun, K in i Ne icut in glinl et in Moll junt uli nec dicun Complin icium del- iduplici inandum entut inten fieri non poteſt O icaæ generxa- . XxXV 2. Cùm vero ſupradidisz diebusi excluſ. quando feſto Duplici im- c. de S. Maria; pediuntur. De aliis Dnicis nulla nulla etiam fit comm. de ea pro- Ht cominem. occurr. feſte Dupl. pter Sabbatum, sed tantùm in Se- quia Feſtũ in illis occurrens trans- mid. quando ejus Office. Parvum fertur:niſi iilud feſtum fuerit prin-= non dicitur, fit conſueta ejùs com- cipalis Patroni vel Tituli, aut De- mem. per annum cuin aliis Suffra- iis poſitis in Pſalt. poſt Veſp. Sab- ati. 3. Ejus Offic. in Sabbato incipit Fer. vi. ad modum Féſti Simplicis, 2 Capitule, & termnatur ad No- nam Sabbati. Si autem Feér. vi. oc- cürrat Offic. ix. Lect. in Velſp. fit tant. commem. de S. Maria cum Antiphona, Verſu» & Orat. quæ habentur in Offic. ejus in Sabbato, niſi illud Offic. ix. Lect. ſiit de eadem B. Maria, quia tunc nulla S commemor. de ea facienda eſt. 4. Ad Matut. poſt Inv. & Hymn. de S. Maria, dicituf unum Noct. cum Xii. Pſal. Fer. ut in Pſalt. . de 8⸗Maria, i. & ji. Léct. ex Script. dé Temp. Occurr. iii. Lect. & alia om- nia tam in Matut. quàm in Laudib. & Horis, ut in Offic. S. Mariæ in Sabbato aſſignantur. §. Dieuatur Preces Dominicales ad Primam, & Gomplet. & fiunt Süffragia conſueta de Apoſtolis, & Pace, & Temp. Paſch. ſola comm. de Cruce, ut in ii. Feria poſt Oct. Paſch. Poſt Nonam nihil fit de ea, niſi cenſueta ejus comm. cum allis Suffrag, quando dicenda ſunt in Offic. de Dominiea. Ommemorationes fiunt de Fe- Oeſtis simplicib. quando in eo- rum diebus incidit feſtum ix. Lect. etiam translàtum vel Dnica, vel Octava, vel Sabbatum, & quando eri debet de feria, ut ponatur Of- e. alicujus Dominicæ, quæ eo àn- no ſuperſit. ð” z. De Feriis àA dv. Quadr. Quat. Temp. Vigil. & ii. Kogat. fit com- mem. quando feſtum ix. Lect. in illis Feriis occurrit. Si Simplex fe- ſtum in eisdem Fer. occurrat, Of- fic. fit de Fer. commem. de Feſto Amplici. — 3. Pfrætereà fit commem. de Do- mihicis à Pent: usque ad Adv. & db Epiph. usque ad Septuag. & à Dominicea in Albis usque ad Pent. dic. ipſius Eccleſiæ, non autem ali- cujus Capellæ, vel Altaris ejusdem Eccleſ. & tunc de hujusmodi prin- cipali feſto fit tantùm in eo loco vel Eccleſia, cujus eſt Patronus, vel Titularis, aut Dedic, cum comm. Dominicæ, excepta Dominica i. Adv. Dominica i. Quadrag. Do- mihica FPaſſionis, Dominica Pal-= marum, Dominica Paſchæ, Däica in Albiszac Dominiça Pent. & Tri- nitatis, in quibus hujusmodi oc⸗ currens feſtum transfertur in fe⸗ alenrein diem ſimiliter non impe- itam: dummodo non fuerint infra majorem Hebdom, & per Oct. Pa- ſchæ, & Pent. quibus diebus non fit de aliquo Feſto Duplici occur⸗ renté. 4. Deée Oct, etiam quando Feſt ix. Lect. vel Dominica imneditur 5 fit commem. niſi illud feſtum ix- Lect. fuerit ſolemne principale ali⸗ cujus loci, ut ſupra. Nam in i. Ve⸗ ſperis & Laudibus hujusmodi Feſti nulla fit commem. Feſti Simplicis occurrentis, hec alicujus Vig. (cx⸗= cepta Vigil. Epiph.) nec alicujus diei infra Oct, nec alicujus prace⸗ dentis feſti ix Lect. (niſi id Feſtum fuerit ex iis, quæ infra in hac eade Rubrica enumerantur) nec die O= ctav. nec Dominicæ ſi Feſtuin illud ſolemne celebretur Fer. ii. exceptis Doôminicis Advent. & Dominicis à Septuag. usque ad Oct. Paſchæ in- cluſive „ de quibus Dominicis „» ſicut etiam de Fer. Adv. Quadra- geſ. Quatuor Temp. & ii. Roga- tionum, ſemper ſit commemor-.- quocumqueFeſto adveniente. Quoôd ſi hujusmodi Feſtum ſolemne ve- nerit in quàcumque Dominica, fit commem. de ea in utrisque Ve- ſperis & Laudibaus. Et ſimiliter occurrat in die Oct. alicujus Feſti habentis Octavam, deé ea ſiet commemor. etiam in utris- qué Veſperis & Laudibus: In sécundis autem Veſperis Feſti præ- dicti fit commemor. de Dupli- ci, Semiduplici; & Domini- ca ſequentibus, & non de a- liis. X„* 2 5. Idem XXxXVi . 5 §. Idem ſervatur in quibusdam feſtis majoribus per annum, ſci- licet in Nativitate Domini) in cujus Offic. nulla fit commem. de S. Anaſtaſia, ſed in ſecunda tan- tüùm Miſſa) in Epiphan. in Paſcha Reſurrect. cum tribus proximéè an- tecedentibus, & duobus ſequenti- bus diebus, in Aſcenſione Domi- ni, in Pentecoſt. cum duobus ſe- quentibus diebus, in feſto Cor- poris Chriſti, in feſtis Nativitatis S. Joannis Baptiſtæ, SS. Apoſto- lorum Petri & Pauli, & Afſumpt. B. Mariæ, in feſto omnium San- Gorum, & in feſto Dedicat. pro- priæ Eccleſiæ, in quibus ſeſtis fiunt commem. eo modo tantùm, quo dictum eſt ſupra de feſto ſolemni alicujus loci. 6. In feſtis autem ſecundi or- dinis, videlicet, Circumciſionis, Trinitatis, Concept. Purificatio- nis, Annuntiationis, & Nativ. B. M. in Natalitiis xii. Apoſtolorum & Evangeliſtarum, in feſto S. Jo- ſeph, Inventionis S. Crucis, & in feſtis S. Laurentii, & Dedicat. S. Michaelis Archangeli, in primis Veſp. fit commem. feſti Duplicis eo die celebrati, niſi aliter in propriis locis notetur: de Domi- nica verò de die infra Octav. & de feſtis Semiduplicibus non fit commem. eo modo quo nec in feſto ſolemni alicujus loci, ut di- QRum eſt ſupra. De Simplicibus, & Vigil. in his feſtis occurrentibus legitur ix. Lectio & fit commem. in Laudibus tantùm. In ii. autem Veſp. fit commem. de quocumque ſequenti feſto, etiam Simplici, & de die intra Oct. ſi de ea fieri de- beat Offic die ſeq. De Octavis Na- tiv. Domini, Epiph. & Corporis Chriſti ſemper fit commemor. in utrisque Veſp. & Laudib. quando- cumque contigerit infra illas de aliquo alio feſto Offic. celebrari, juxta Rubr. de Oct. num. 3. 7. De Dominicis, & Feriis Ad- vent. & Quadrag. commem. fit in utrisque Veſp. & Laudib. De feriis uatuor Temporum, Vigiliarum, & secunda Rogationum, quando de illis commem, fieri debet, fit in Laudibus tantum De feſtis autem Simplicibus, (niſi in diebus ſupra- dictis occurrant) commem. fit in i. Veſp. & Laud. eo die, quo in Kal. aſſignantur. De aliis vero Domi- nicis per annum, & Octavis com- mem. fit in utrisque Veſp. & Laud. niſi concurrant cum ſupra enume- ratis feſtis. s8. Commemorationes fiunt hoc modo. Poſt Otationem diei, in i. Veſp. dicitur Antiphona, quæ po- ſita eſt ad Magnif. & in Laud. quæ poſita eſt ad Benedict. in Commu- ni, (ſi propriam non habuerit) conveniens ejus Offic. cujus fit comm. poſt Antiphonam dicitur Verſus, inde ſumendus, unde ſum- pta eſt Antiphona, ſcilicet poſt Hymnum Velperarum, & Lau- dum, deinde dicitur Oratio. Si Antiphona & Vertus feſti, de quo fit commem. ſumenda eſſent ex eodem Communi, unde ſump- ta ſunt in Offic. diei, in feſto commem. variantur,; ita ut in Veſp. ſumantut ex Laud. & in Laud. ex primis Velp. ejusdem Communis niſi aliter ſignetur, Et ſimiliter ſi in ii. Veſperis S. Agathæ, aut al- terius Sanctæ ix. Lect. fieri debeat commem. B. M. pro ejus Offic. in ſequenti Sabbato celebrando, ne repetantur . Diffuſa eſt gratia; dicatur ?. Benedicta tu, ex Lau- dib. Si autem occurrat, ut eadem ſit Oratio feſti, de quo fit Offic. & ejus de quo fit comm. mutetur Oratio pro comm. in aliam de Communi. Ssi de Temp. fiat commemor. de Dominica ſcili- cet, vel feria, Antiphona & . ante Orat eodem modo ſu- mantur ex Proprio de Tempore ſi habuerit proprium, alioquih de Pfalterio, Oratio verò ex Proprio de Tempore. 9. Quando fit commemor. de Dominica, vel Feria quæ habet propriam Homil. nona Lectio in fficio diei novem Lect. legitur de Homilia Dominicæ, vel' fe- riæx, quæ erit vel prima de Homi- lia, vel tres ſimul in una Lect. conjunctæ. 10. Si in die, in quo fit Offic. novem Lect. fiat commem. de feſto trium Lect. nona Le- ctio legitur de feſto trium Lec. ſi pro ex du nona Lect.4 do de nicis nec de H ut ſun giebu tür ta ir. Lei guando Minica beat lomili u. 1es c0 De Du ge Do Ge ſem ge die Quat. 1 kätionun te feitun (quando guoc ten ei ferid. en debd Plex in Sa ſo Linpl frigna, le e Cruce ce, K Sle Titul Ilr etian ckagiis De quibe ſanco fa krius Pro 1 digu Uit in lit iamin 1l Nati. neiſionk Lier i om. WE lntertt hliciv ſem. ftini quo in ki vero Don- Nctaris con. elp. &lant. Pra enune. es flunt do n diei,ini na, gehe⸗ n Laud in Comml. 1 habuett . cuils 1 nam dicinu , unde ſun. ſcillcet ſol 1, § lar. Otatio. 8 felti, E menca ellen unde ſum⸗ , in kelt a ut in en in Laud 4 Communh, St fimiliteti the, alt fieri geben ejus Offie, ebtando. 11 eſt Srant, tu, es IA. t, ut eiben luo n Of im. muet in aliann t 1 ſi propriam habuerit, duas ex duabus fiat una Lect. quæ ſit nona in Offic. novem Lect. quæ Lect. de Sancto non legitur, quan- do de eo fit commem. in Domi- nicis, quæ habent ix. Reſponſor. nec quando ix. Lect. legenda eſt de Homil. Dominicæ, vel feriæ, ut ſupra, nec in feriis, & aliis diebus, quando in Offic. legun- tur tantùm tres Lect. nec etiam ix. Lect. legitur de die infra Oct. quando de ea fit commem. in Do- minica, vel aliquo feſto: licèt habeat Evangelium proprium, & FHomiliam. II. Quando contingit fieri plu- res commem. ſervetuùr hic ordo. De Duplici fiat ante Dominicam, de Dominica ante feſtum ſemid. de ſemidupl. ante diem infra Oct. de die infra Octav- ante fer. Adv. Quat. Temp. Vigiliarum, & Ro- gationum, & de dictis feriis an- te feſtum ſimplex. De S. Maria (quando in ii. Veſp. Feſti ix. Lect. quod ter. vi. celebratum ſit, de ea fieri debet commem. pro Offic. ſeq. Sabbati) fiat ante Feſtum Sim- plex in Sabbato occurrens. De fe- ſto Simplici fit commem. ante Suf- fragia, ſeu communes commem. de Cruce, S. Maria, Apoſtolis, & Pace, & ante commem. cujuscum- que Tituli, vel Patroni Eccleſiæ, quæ etiam pro ſui dignitate aliis suffragiis prædictis præponeretur. De quibus Suffragiis quomodo & quando facienda ſint, habetur in- ferius propria Rubrica. De Translatione Feſtorum. X. I aliquod feſtum dupl. occur- 8 rat in Dominicis Advent. & in Shicis a Septuag. usque ad Do- minicam in Albis incluſivè, in Vi- gil. Nativ. Domini, in die Cir- cumciſionis, in tota Oct. Epiph. in fer. iv. Ciner. in tota majori Hebdom. & infra Oct. Paſchæ, in Aſcenſ. Domini, in diebus à Vi- gil. Pente, usque ad feſtum 88. Trinitat. incluſ. in feſto Corporis Chriſti, & ejus die Oct. in feſto Aſſumpt. B. Virg. & onmium 88. transfertur in primam diem feſto duplici, vel ſemidupl. non impedi- XXNVii tam: exceptis tamen feſtis Nativ. S. Joann. Baptiſtæ, S 8S. Apoſt. Petri & Pauli, quæz in die Octav. Corporis Chriſti, celebrantur» excepto quoque feſto quocumque ſolemni alicujus loci, quod in pro- pria tantùm Eccleſia, etiam in ali- quibus ex ſupradictis diebus oc- currens, ſcilicet in Dominicis ii. iii. & iv. Advent. & Quadrag. Do- minica Septuageſ. Sexag. & Quin- quag. & diebus infra Oct. Epiphan. (ut in Rubr. de commem. dictum eſt) celebratur. Si autem feſtum Nat. S. Joannis Bapt. venerit in die Corp. Chriſti, transfertur in ſe- quentem diem, cum comm. Oct. & in ſecundis Veſp. Corp. Chri- ſti fit tantm commem. S. Joannis: ſequentibus autem diebus fitOffic. de eadem Oct. Corp. Chriſti, cum commem. Oct. S. Joannis. Dies autem Oct. S.Joannis tunc veniens in die Oct. Corporis Chriſti, non transfertur, ſed de illa eo anno fit tantum comm in utrisque Veſp. & Laudib. diei Oct. Corp. Chriſti: & id ſemper ſervetur, quando feſtum habens Oct. transfertur, ut non ideò dies Oct. transferatur, ſed ipſa die de ea fiat commemor. quæ aliàs erat Oct. ſi feſtum non fuilſ- ſet translatum. Quod ſi feſtum poſt totam ſuamOct. transferri contige- rit, illo anno celebretur ſine Oct. niſi Titularis Eccleſiæ privilegio aliter fieri oporteat. 2. Si in die Octav. alicujus feſti habentis Oct. occurrat aliquod fe- ſtum Dupl. ex majoribus supra in Rubr. de comem. enumeratis, fiat de feſto cum commem. dieiOctav. excepta die Oct. Nativ. Domini, & Epiph. in quibus non fit de aliquo feſto, ſed transfertur in primam diem fimiliter non impeditam Si autem non fuerit ex prædictis fe- ſtis, fiat de Oct. & feſtum transfe- ratur, ut ſupra. 3. Si aliquod feſtum Dupl. infra Oc&G. occurrens, alio majori feſto Dupl. impediatur, transferatur in i. diem ſimiliter non impeditam, & in eo ſiat commem. de Oct. . 4. Si in aliis Dnicis per annum à ſupradictis occurrat feſtum Dupl. non transfertur, ut dictum eſt in Rubrica de commem. K F† X 3 5§. Fe- XX Xviii eadtie” Len 5§. Feſtum ſemid, eccuzrens die-= bus fupradictis „ & intra Octav. Corporis Chriſti, & aliis Domini⸗ cis per annum, transfertur in i. diem ſimili Offic. non impeditam: occurrens vero in Dominicis infra illas Oct. in quibus fit de feſtis oc- currentibusùt dictum eſt in Rubr. de Oct.) transfertur in ſequentem dienr cum commem. Oct. quæ fi fuerit alio teſto Duplici, vel femi- duplici impedita, prædictum fe- ſtuin femid. veniens in Domini- ca, transfertur poſt Oct. ita ut fe- tum ſemidupl. infra Oav. non Aakerarur, miſi in proximeé teqꝗ. liem. 6. Si dug, vel plura feſta ix. Lect. ſimul eodem die veniant, fiat Offic. de majoti, id eſt, de dupli- ci „& femtduplicia transferantur. At ſi omnia fuerint Duplicia, vel omnia ſemiduplicia:fiat de dignio- ri, ſeu ſolemniori, & quæ mino- ris ſolemnitatis funt; tranferan- tur. 7. Si plura feſta ix. Lect. trans- ferenda fint, priùs transferatur Dupl. quam femid. & inter plura Dupl. quod eſt magis ſolemue, ſemper prius transferatur,; & priùs celebreturzalioquin fi ſint æqualia, unum ante aliud transferatur eo ordine’, quo erant celebranda in Propriis diebus. „7. Peſtum fimpl. numquam trans- fertur: ſed ſi de eo fieri non poteſt Offic. fiat commem. ut dictum eſt in Rubr. de comm. ſi autem vene- xit in illis diebus, in qurbus de ſim- plici nulla fit commem. eo anno non fit de eo ampfiùs. 9. Si aliquod teſtum ix. Lect. in ꝗquo annotatunz eſt fieri comm. ali- cujus Sancti, transferatur propter advenientem Däicam, vel aliud fe- ſRtum majus, non tamen transfertur cum illoe comm. illius Sanctizin eo affig nata: fed dicta commem, fit die suo in Dnñica; vel alio feſto, in quo fleri poſſit,; cum ix. Lect. einsdem, ſi propriam de vita San- cti habuerit: Feſtum vero ix. Lect. transtertur fine ulla ampliùs com teſti ämglicis prædicti. Quod etiã X. Oncurrentia Officii attendenda Jeſt ſemper in ii. Veſp. quo- modo ſit ordinandum O ffic. cum ſequenti die. Itaque cùm dicitut Offic. aliquod cum alio occurrere; intelligitur de præced. in ii. Veſp. cum feqꝗ. in i. Veſy. 2. Duplici ergo in ii. Veſp. con- currenté cum alig feg. Dupl. in primis, fi utraque ſint ejusdem fſo- lemnitatis, regulariter àa Capit. fit de ſequenti,; cum commem. præ- ced niſi aliter in propriis locis an- notetur. Si veroô nôn ſint ejus- dem ſolemnitatis, ſervetur diffe- rentig in Rub. de commem. 80 Translatione feſtorum aflig nata: ut ſcilicet feſta majora habeant i & ii. Vefp. integras, cum commem. minorum;, quando de eis fieri de- bet, Si autem poſt aliquod feſtum ex iis, quæ in ſecundo ordine po- ſitæ ſunt in Rub. de commem. ſe- quatur immediatè aliud ex ſolem- nibus majeribus : Vefp. erunt de ſeq. cum commem. præc. Inter teia æqualis ſolemnitatis ſervetur lric ordo, ut feſta Domini præfe- rantur omnibus aliis, & habeant utrasque Velp. integ raszſicuti feſta B M eſtis Sanctor. Item feſta An- gelorum, & Apoſtolorum, cæteris aliis: & teſta il'orum Sanctor. qui in propriis locis, vel Eccleſiis so- lemniter celebrantur, aliis in Kal. delcriptis. 3. Duplici verò concurrente cum feſto Semid. cum Dñica, cum die infra Od. cum feſto Simplici, & eum Offic. B. M. in Sabbato, omnia ut in ii. Veſp, de Dupl. cũ com. il- lorum,niſi aliud Dupl, fuerit de iis, quæ excipiuntur in Rubr. de com. in quibus aliquæ commem. omit- tuntur. Duplici etiam, & quocum- que Offic. ix. Lect. concurrent cum Feria, vel potius ſequente feria, mnia de Duplici, & nihil de fer, teg. Sed ſi feſtum celebretur in Adqv. & Quadr. fit ſemper comm. de feria, ut infra dieetür, Idem di-= tervatur in comm. occurrentib. in cendum de feſtis Simplicibus , ve⸗ Vigiliis; cum de Vigilia veniente Dominica fit in Sabb. præcedenti: tunc enim comm. feſti Simplicis minica⸗ non fit in Officio Vigil: ſed in Do- nientibus cum feq. feſto ix. Lect. de quibus etiam commem. fit non ra- tione concçurſus, ſed quia eedé die occurrunt, ut diétum eſt in Rubr: 4 Se⸗ gur N Gie intt „7. D dje 0 Preced concur Bapt, in guan Notatur cum ſe translate com. 0. lto,toti . exe⸗ Acenl., le ſeg lequens lerit e Mumerari Utionibu lot, Oſie Dcl. attendeldt Vel. o. Offic, on cüm dicitn o occutten in i ſen i. Veſp er eg⸗ Dupl in efusgenhh r4 Capit1 mmem. ir Fiis locis an n ſint eit tretur Gite ommmemn 4 aflienat abeant i 4 m comken eis fielit⸗ guoc fekti 0 ordine ye olnumnemn, E zud er lolen eſp. erunt Plac⸗ lun tats eee⸗ ini herte⸗ 45:licutitl emn feltt 4 tum; caltli Sanctor. 1 beclelie aliisinh cuttente Tea,eln GSimmplici, 4 bat nCni l. ci conn ⸗ fuerit cel abr. 46 mem. on & quocin current an nente ferii nihil de ei elebretut 1 per CoiII Rubriez generales Breviarit. 4. Semid. feſto, Dnica & die inf. Oct. concurrente cum ſegꝗ. Duplici, omnia de dupl. cum com. illorü;, niſi dupl. fuerit ex num, major. quæ ſupra in Rubr. de com. numerata ſunt, in quibus nulla fit com. præc. Semid. Feſto concurrente cum ſeq-. alio Semid, cum Dñica, vel cum die infraoct, àCap. fit de ſeqꝗ. & com. præc. niſi aliter ſignetur. Semid, autem concartente cum ſeq. Feſto Simplici, vel cum Offic. B. M. in Sabb. omnia de Semid. cum comm. ſeq. . Dähica concurrente cum ſeg. Feſto Semid. & cum die infra Oct. vel cum Feſto Simplici, omnia de Düica cum comm, ſeg. 6. Die infra Oct. concurr., cum ſeq. Dnñica;, vel Semid. à Cap. ſit de ſeq. cum comm. Oct, Dies inf. Oct. cum Simplici propriè non ha- bet concurſum, quis in ſeq die inf-. Odt. non fit de simpl. niſi com. quæ & eadem ratione in præced. die infra Oct. fieri debet. 7. Die Oct. concurr, cum alia die Oc àCap. fit de ſeq. cum com. præced, excepta Oct. Corp. Chriſti concurrente cum Oct, S. Joannis Bapt, in qua de ſeq. fit tant. com. & quando aliter in propriis locis notatur. Die Octav, concurrente cum ſeq. Duplici minori, etiam translato, à Capit. fit de ſeq. cum com. Oct, concurrente verò cum leq. Duplici minori, etiam trans- lato, totũ Offic. fit de ſeq. cũ com. Oct. excepta dieOct. Epiph. Paſchæ, Ascenſ. & Corp. Chriſti, in quibus de ſeq. fit tant. comm. Si autem ſequens Feſtum etiam translatum, fuerit ex ſolemnioribus ſupra e- numeratis in Bub, de commemo- rationibus, in ſecundo ordine, n. 6. tot. Offic. fit de ſed. cum comm. Octavæ. . 8. Simpl. cum alio non poteſt concurrere in ii. Veſp. (Iicèt cum ipio poſſit eſſe concur. in i. Veſp.) quia non habet ii. Veſp. ſed ejus Offic. terminatur ad Nonam, & de- inceps nihil fit de eo, nec comm, Si ſequatur aliud Simplex, Pſalmi erunt de Fer. occurr. in Pſalt. a Veſp. & à Capit. fit de ſed. Sim Ruici ſine ula commem. præc. Si quatur Offic. ix. Lect. Veſperæ totæ erunt de eo ſine ulla ſimili- ter commern. Simplicis præced. Si nullúm Feſtum ſequatur, ſubintrat LXNIEXE Offie. de Temp. & Veſp. totæ erunt de Feriaaaa. V 9. Feria non poteſt concurrere cum alio Offic. in ii. Veſp. neque cum ipfſa poteſt eſſe cõcurſus in i. Veſp. quia ejus Offic. incipit quod- cumq; aliud Offic Quamvis proprie (ſi el dandum eſt principium) ſe- quente feria poſt aliamFeriam ejus Offic. incipiat à Matutino, & ter- minetur ſeq. alia Feria ad Compl. & ideo ſi Feria ſequatur aliam Fe- riam, in Veſp. præced. Feriæ, nihil fit de ſequenti quoad ea, quæ in ſequenti Feria ſunt propria Verbi gratia, ſi in Veſp. Feriæ tertiæ ante Feriam quartam Cinerum fiat de Feria, dicitur Oratio Dñicæ præce- dentis, non autem es quæ eſt pro- pria in ſeq. Feria iv. Cinerum, nec ante Orationem dicuntur preces »„ quæ dicendæ ſunt in dicta Fer. iv. Cinerum. Quod etiam fit quando Feria per annum præcedit Feriam Quat. Temp. vel Vigiliar. Hac etiam ratione ſuperiùs dictum eſt in con- curr, aliorum Officior. cum Feria nullum Offic. concurrere, & nihil fieri de Feria præc, adveniente alio Officio. Si autem de ea aliquando fieri debeat com. in Veſp. non fit ratione concurſus, ſed quia eo die quo Offic. Feriar. Adv. & Quadr. impeditur, illarum comm. ratione temporis ex præcepto Eccleſ. præ- termitti non debet. 10. Cùm vero occurrit, ut Fe- ſtum Simplex veniat in Fer. iv. & vi, Quat. Temp. in Feria iv. Cine- rum , & in Vigiliis,„ quæ jejunan- tur, Veſp. antegedentes) niſi ea die celebratum ſit Feſtum ix. Lect. erunt de Feria Communi per an- num, non autem de ſeq. ut di- cum eſt, cum commem. Feſti Simplicis in ſequenti Feria occur- rentis. Quod ideo non fit, quia ſequens Feria habeat primas Veſp.- ſed ia cùm Feſtum Simplex in ſeq. die non habeat Officium pro- pter Feriam prædictam in eo oc- currentem, nec etiam convenit illud habere primas Veſp. in præ- cedenti die. Et eadem ratione ſi Feſtum Simpl., occurrat Feria uinta in Cœna Domini, in qua 4de eo non debet fieri commem. nulla etiam fiet commemor. in Véſperis Feriæ dquartæ præceden- tis. De X 4 * 5. “ AXAlr. I quis velit ex fupradictis Ru- bricis ordinare Offic, occurr. diei, videat in Kalend. & in-Ta- bula Peſtorum Mobilium, de quo fiat Officium ſequenti die, & ut in- venerit eſſe faciendum, ſic ordina- bit illud in Veſp. & aliis Horis no- Kurnis, & diurnis. 2. Si ordinandum ſit Officium de Tempore, id eſt, de Dominica, vel Peria, recurrendum eſt ſemper ad Pſalter., ubi ordinaté ponitur quod eſt Comune Officii de Tem- vore, cum diſtributione Pſalmor. E ad Proprium de Temp. ubi Lect. & &. quædam Antiphonæ & Ora- riones ponuntur, quæ defunt in Pſalt. Invitat. Hymn. Capitula, Ver- ſus, Reſponſ. brevia, & Antipho- næ, quæ diverſis temporibus po- nuntur in proprio, dicuntur loco eorum quæ ſunt in Pfſalt, cùm veroô Propria non fuerint dicuntur ut in Pialterio. 3. Si Offic. ſit ordinandum de Sanckto, recurrendum eſt ſemper ad Commune Sanctorum (niſi Pro- prium habeat in Proprio Sancte- rum) ubi pro qualitare feſti, ſi ix. Lect. id eſt dupl. vel femid. fuerit, omnia ordinate ponuntur, illis ex- Ceptis; quæ propria ſuis locis ha- bentur. Si feſtum fuerit trium Lect. (Noct. Feriæx, & Lect. ex- ceptis) omnia ſumuntur de eodem Communi. Fres Lect. i. Noct. in Offic. nov. Lect. & prima & ii. Lect. vel i. tantum in feſtis trium Lectionum, fſumuntur dé Script. in Officio de Temp. niſi aliæ in Propriis locis ponantur. 4. In majoribus folemnitatibus & teſtis pber annum, totum Offic ordinatur, ut in propriis locis po- nitur. 5. In feſtis B. Mariæ (omiſſis is, quæ propria in illis habentur) Hymni, novem Pfalm. & alia quæ: dam requirenda funt ex Communi elus Offic. parvo, circa finem Bre- Viarii. S. Modus inchoandi Offic. di- cendi Invitat. Hymn. Antiphonas, & Verſus, habentur in principio Pfalt. Cüm veròô Antiphonæ du- plicandæ ſunt, dicuntur integræ ante Pfalm. ficut in fine Pſalmo- Jum. . 7, Modus dicendi Abſolutiones & Benedictiones ante Lectiones, legendi & terminandi Lectiones dicendi Reſponſoria poſt Lectio- nes, ac Reſponſoria brevia poſt Capitula, habetur in prima Dhica de Adventu. §8. Quomodo ſit inchoandum, & terminandum Offic. per Horas, habetur in Pfalt. quomodo ter- minandum per Antiphonas beatæ Mariæ habetur in fine Comple- torii. 9. Sed ut hæc omnia faciliùs habeantur, poſitæ ſunt ſequentes Rubricæ de ſingulis horis, earum- qus partibus diſtincte cognoscen- is. XIII. D Matutinum hæc per ordinem regulariter dicuntur, ſecunduùm diverſitatem Offic. niſi aliter in quibusdam diebus anotetur. Pater noſter, Ave Maria, Credo, omnia ſecretò: deinde clara voce Hebd. dicit, Domine labia mea &c. pol- lice ſignando ſibi os ſigno Cru- cis : Deus in adjutorium, &c. manu extenſa ſignando ſe ſigno GCrucis a fronte ad pectus, & à ſiniſtro humero usque ad dextrum (quod ſervatur in principio omni- um Horarum, cum dicitur, Deus in adjutorium) cum Gloria Patri, & aliis, ut in principio Pfalt. De- inde dicitur Invitator. conveniens Offic. de Tempore, vel Sanfékto, duod dicitur cum Pſalmo Venite, exultemus, eo modo quo in prin- cipio Pfalt. deſcribitur. Dicto Psalmo, & repetito Invit, dicitur Hymnus, qui Offic. de Tempore: vel de Sancto convenit. 2. Poſtea in duplicibus, & ſemi- duplicibus dicuntur novem Pſalmi (Sed in Dominicis plures „ut in Pfalt.) cum ſuis Antiphonis, & Verſibus, quæ Tempori, vel fe⸗ ſto coveniunt, & totidem Lectio- nes cum octo Reſpontf, aliquando cum novem, ut ſuis locis ponitur, per tres Noct., diſtinos, hoc mo- 40 3. In primo Noct. dicnnrr tres Pſalmi Pſalmi ingulo⸗ Dalch. i ad ben- Aecenl. Noc. 6 fne Noc Et ne d ben ll ſing Ay. o tes Leci Nem ine niſt ali 1 Lect. ene0ſhie. Vm ſt alio⸗ i a e Tem Glcitur ne haltis notatur Adyentu cis ſigne N In al. Aj lpſius P Denedi. de Adye dermone ſe o lec, Unn 6. In i eun Anti inculi ſegnentes Ur exrunt Leinp pe⸗ luem 0 Vominica M con umbet in icin ilislo⸗ 1 eirar laller l un led u Nlndt Mer 1 Abloletione te Legiones Ndi beckione poſt Legio 1 bierin n prima Düia inchoandun c. per Hont uomoc) Ie Dhonss beut lne Come mnia fuclli Unt ſequend- horis, eatus te cosnoscen 40. Eeekodhne Ntupecundin nifl Aitel fotetuk. Pi Credo, omdl 1a voce bene mes Eee. N 98 Kiono torium, d ngo ſe n becktus a , ad dexuun ncipio onn icitur, Dan Gloria bun 1o Plalt, be t. conwenie; el Funde n fenie go n hn⸗ itt. Ut Invit diin ge Telnpole t n bus, 8 ſen tovem ldln utes, U i honts, , leel⸗ tigeln lebt⸗ l aligunn cis leo tos, vend⸗ . e cumtn . Zitvi . Rubricæz generales Breviarii. „ Pſalmi cum tribus Antiphanis poſt Domine labia &c. Invit. & Hymn. lingulos Pſalmos una Ana: ſed temp. Paſch. id eſt, à Dnica in Albis, usq; ad Penzec. (Præterquam in Offic. Ascenſ. Dni) tres Pſalmi cujusque Noct. dicuntur ſub una Ana, & in fine Pſal. poſt ult. Anam cujusque Noct, dic. poſtea Y. Pater noſter, Et ne nos. Abſolutio. Exaudi, Bno, & Benedictione perperua, & aliæ ad ſingulas Lect. ut in i. Dnica de Adv. ordinantur. Deinde leguntur tres Lect de Script. quæ per ordi- nem in Offic. de Temp, occurrunt niſi aliæ aſſignentur) & ad ſingu- as Lect. dicitur unum &. conveni- ens Offic. ſi de temp. ut in Proprio Temp. ſi de Sancto, ut in proprio 8S. alioquin ut in Côi, etiã ſi Lect. i. Noct. ſint de Scriptura Officii de Tempore. 4. In fine ult. B. cujusque Noct. dicitur, Gloria Patri, cum repetitio- ne partis Reſponf. eo modo, quo notatur in ili., Refp. i. Dnica de Adventu: niſi aliter in propriis lo- cis ſignetur. §. In ii. Noct, dicuntur alii tres Pſal. Anæ, . & Pater noſter, Abſol. Ipſius pietas, & ei conſequentes Benedictiones, ut in dicta Dnica i de Adventu; tres Lect. de aliquo Sermone, aut de vita illius Sancti, de quo fit Offic. & ad quamlibet Lect. unum ße. 6. In iii. Noct. alii tres Pfalmi cum Antiphonis, ut ſupra, poſt iii. Anñam, v. Pater noſter, Abſolutio, A vinculis, & Benedictiones con- ſequentes ad ſingulas Lectiones, quæ erunt de Homilia Evangel, de Temp. vel dé feſto ſecundùm qua- litatem Offic. ut in eadem prima Dominica de Advent. ponuntur. Poſt vii. & viii. Lect. dicitur Kkeſp. Offic. conveniens, id eſt poſt quamlibet unum : aliquando au- tem dicitur etiam poſt ix, Lect. ut fuis locis notatur: & in fine ul- timi Reſponſ. aut octavi, aut no- m dicitur, Gloria Patri, ut ſupra niſi aliter ſignetur. Si non dicitur nonum Reſponſorium, poſt ulti- mam Lect. dicitur Hymnus, Te Deum. 7. In Offic. trium Lect. ad Matur. Pater noſter, Ave Maria, Credo; 2 in feriali Officio de Fer. ſi non ſint in Proprio de Tempore, dicuntur ut in Pfalt. in feſtis de feſto, ut in Communi SS. Deinde Nocturn. Feriæ, ut in Pfalt. id eſt, xii. Pfal. cum ſex Antiph. & Tempore Paſch. cum una Anfa Allel qui dicuntur tam in Offic. feriali, quam in feſtis Simplicibus. 8. Poſt Pſalmos, & Anas dicitur v. in fer. Offic. ut in Pfſalt. in feſtis, ut in Côi Sanctorum: qui in teſtis ſumitur ſecundum Ferias ex Nact. Communis, unde ſumuntur Relp. ut dicetur infra in Rubr. deverſib. & B. poſt . dicitur Pater noſter, Ablol. & Benedict. ut habetur in- tra in Rubr. de Abſolutionibus, & Benedict. Tres Lect. (ſi non adſit Homil.) ſingulæ in Offic. fer. di- cuntur descript. quæ eo die occurx- rit in Proprio de Tempore: ſi adiit Homil. fingulæ tres de Homil. In feſtis prima, & ſecunda de eadem Scriptura, tertia de Sancto. Si tue- rint duæ Lect. de Sancto, prima tantùm erit de Script. reliquæ de Sancto. 9. Poſt ſingulas Lect, in feriis extra tempus Paſch. dicitur unum B. ita ut dicantur tria Reſponſor. tempore vero Paſchali, & in fe- ſtis, duo tantùm Keſp. dicuntur, ſcilicet poſt i. & ii. Lect. tant. In fine ultimi Keſponſ. ſecundi ſcili- cet aut tertii, dicitur Gloria Patri, cum repetitione partis gii niſi ali- ud notetur. Quæ Reſponſoria in ffic. de Sanctis ſumuntur ex Cöi Sanctorum; in feriali Offic. ex Dominicis, quando propria per Ferias non diſtribuuntur, ordine deſcripto in Rubr. de Reſponto- riis. Quando non dicitur tertium Reſponſ. poſt tertiam Lectionem dicitur Bymnus, Te Deum lauda- De Laudibus. XIV. D Laudes dido Hymne, Te Deum, vel ult. . Hebdomada- rius abſolute dicit: Deus in adjuto-⸗ rium, &c. ut ſup. & dicuntur Pial- mi, & Canticum Benedicite, ve aliud, ut habetur in feriali Officio extra tempus Paſchale, cum Antiphonis Offic. convenientibus. X* *ι *† à5 Qui ln 10. Qui Pſalmi, & Canticum in Domi- nicis per annum (exceptis Däicis à Septuageſ. usque ad Dnhicam Pal- marum, incluſ.) & in Feriali Offic. temporis Paſchalis, ac in feſtis tam novem, quàâm trium Lect. dicuntur de Dominica ut in Pſalt. In prædi- Gtis veroò Dñicis à Septuageſ. usque àd Dominicã Palmarum incluſive, dicuntur ut ſuis locis ponitur. In Feriali Officio per Annum, extra temp. Paſch. dicuntur ut in Pſal- terio. 2. Antiphonæz in Dominicis; nando propriæ non afſignantur, gicunteir ut in Pſalt. in Feſtis no- vem & trium Lect. ſi non adſint propriæ, dicuntur de Communi. Poſt Plalmos dicitur Capit. Hym. z. Ana ad Canticum Benedictús, cum eodem Cantico, & Oratio, omnia pro qualitate Officii, de Tempore, vel de Feſto. 3. Preces quando dicendæ ſunt, dicuntur antée primam Orationem. Gommemor. verò de Gruce, de S. Maria, de Apoſtolis, de Patrono, & de Pace, ſimiliter quando dicen- dæ ſunt, dicuntur poſt Orationem, niſi alia commem. Feſti Simpfi- cis occurrat, quæ ſemper prædickas commem. præcedit, de quibus in propriis Rubr. dicitur. 4. Ante Orationem dicitur Do- minus vobiseum, & Oremus: poſt ultimam Orationem repetitur Deo- minus vobiscum, deinde, Benedi- camus Domino, & . Fidelium ani- mæ; Pater noſter, Düs det nobis fuam pacem, & Antiphona B. M. ut habetur in fine Compl. ſi tunc diſ- cedendum ſit à Choro: aligquin in fine ultimæ Horæ, nifi ſeguatur Miſſa, vel Offic. Def. vel Pſalmi Pœnitentiales s aut Litaniæ; ut in Propr. Rubr. dicetur. De Prim XV. D Primam, Pater noſter, Ave Maria, Credo, ſecretô: Deus in adjutorium &c. Hymn. Jam lucis orto ſidere, deinde inchoaturAnti- phona; quæ convenit. Sumuntur gutem Antiphonæ in Feſtis ad om- hes Horas, ex Laud. per ordinem, quarta prætermiſſa, ut dicetur intta, in Kubr. de Antiphonis. Poſtel dicuntur Pſalm. qui in Do- minicis, & Feriis dicuntur, ut in Pſfalt. In feſtis autem & emp: Paſch. tres tantum;, ut etiam ibi annotatur. 2. Poſt Antiphonam dicitur Ca- pitulum, Regi ſæculorum. In fe- riali Officio extra tempus Paſch. dicitur Capitulum, Pacem, deinde Be. br. Chriſte Fili Dei vivi & c. poſt g, br. in Offic. Duplici, & infra Oct, ſtatim dicitur Oratio, Domine Deus omnipotens, in alio Officio dicitur, Kyrie eleiſ, eum rel. preci- bus, omnia ut in Pfſalt. ad v. au- tem, Adjutorium, Hebd. ſignat ſe ſigno Crucis, à frente ad pe- Ktus. Quando aliquis ſolus recitat Offic. ſemel tantùm dicit, Confi- teor, omiſſis illis verbis, tibi pa- ter, vel vobis fratres, & te pater, & vos fratres, & fimiliter dicit, Miſereatur noſtri, peccatis noſtris, perducat nos; quod etiam ſerva- tur ad Completorium. In feriali Officio quando dictæ ſunt preces ad Laudes, adduntar aliæ preces, ut ibidem in Pfſalterio. 3. Poſt Orationem Primæ, vel ſi dicatur Offic. B. M. poſt illius ora- tionem, dicto Benedicamus, in choro legitur Martyrologium: de- inde dicitur, Prefioſa cum reliq. quæ etiam dicantur ab iis, qui ex- tra chorum non legitur Martyro- logium. In fine ad Abſolut. Gapi- tuli, In feſtis, & aliquibus diebus pro Lect brevi dicirur Capitulum Nonæzx, ſi adſit proprium, alioquin de Commani, alio tempore tam in Dominicis, quam Fer Lect. brev. Offic. illius temp. in Plalt. aſſignata. xXxvVI. D Tertiam, Sextam, & Noe- nam, ante ſingulas Horas» dicitur Pater noſter, Ave Maria; Deus in adjutorium, Hymn. & cundùm Offic. qualitatem, ordine quo ſupra. Dictis Pfalmis „ & Antiphona dicitur Capitul. & H. br. pro qualitate Officii: quæ in Dominicis, & Feriis quando non habentur propria in proprio dę Tempore, dicuntur ut in Pſalt. in Pſalmi, ut in Pſalt. Antiphonæ ſe- in keſtis In ſint Commun Dominus Mubetur ſ autem io Sar (ommun 12 Poſ Dominus Nenedican Mime, It inkra ominicea D Ve Man Deinde cum qu Proprio rum ſien & ben euntur alchali Antiph. Antiphey Adventus Alignentn 2 hoct . Gieitur n a An⸗ lico, & 0 lell. e brece Geuntur Demoratie ea Maria, lee,holte Aubricis en Offii is Horis, Con. eltur I eob Miſe rette, lihona n cum ne ahee Unleidu n. qui indo intur, N in em & lenn Ut etian h m diciturce Nrum. Inke empus Pild cen Gein viyi S l lici, & int ratio, Donnit n alio 0fh zu. lel. Pleck ſlt ad N. d Hebd, ſunt ftonte ad e slolus recitt Gicit, Cont. bis, tibit te halttt Wilitet ciclt ccatis noltt; detiam lern n. II telil e luut Plecs 1 lir Pleces 0⸗ Prime ie oſt ilius a: edicammus,I logiumide la cum lel b iis, gulg tur Martſ blolut, Gn vidus die ar Capitulnl um, Aogui tenpoe iil am Per es ne in i in feſtis, ſi in proprio Sanctorum non ſint propria, ſumuntur de Communi. Foſt g. brev. dicitur Dominus vobiscum, & Oratio quæ habetur in Proprio de Tempore: ſi autem fit de Sancdo, ut in pro- prio Sanctorum, alioquin ut in Communi. 2. Poſt Orationem repetitur, Dominus vobiscum, & dicitur, Benedicamus Domino, Fidelium animæ, & Pater noſter, ſecreto: ut infra in Kubrica de oratione Dominica explicatur. 4 D Veſperas, Pater noſter, Ave Æ Maria;, Deus in adjútorium &c. Deinde dieuntur quinque Pfalmi cum quinque Antiphonis, ut in Proprio, aut Communi Sancto- rum fignantur. In Dhicis autem & Feriis, Anæ & Pſalmi ſemper di- euntur ut in Pſalt. (ubi etiam temp. Paſchali Pſalmi dicuntur ſub una Antiph. Allel.) nifi aliæ propriæ Antiph. vel Pſalmi-, ut in Dhicis Adventus, & triduo ante Paſcha affignentur. . 2. Poſt Pſalmos, & Antiphonas, dicitur Capit. Hymn. v. Antipho- na ad Magnificat, cum esedem Can- tico, & Oratio, omnia de tempo- re „vel de Sancto, pro qualitate Officii. . 3. Preces quando dieendæ ſunt, dicuntur anté Orationem:: Com- memorationes vero de Cruce, ſan- cta Maria, Apdſtolis, Patrono, & Bace, poſt Orationem, ut in propriis Kubrtes: habetur. Terminatur au- tem Officium Veſperarum ut in a- liis Horis. XVIII. à D Completorium abſolute di- X eitur Lect. brev. ut in Pſal- terio: deinde, Pater noſter, Con- fiteor, Miſereatur, Indulgentiam, Converte, Deus in adjutorium, Antiphona, Pſalmi, Hymnus;, Ca- bpitulum Reſponſor. breve, Canti- cuin cum Antiphona, omnia ut in fine Pfalterii, & poſt Anam in Dupliecibus, & infra Octav. dicitur Oratio, in alio autem Officio ante Orationem dicitur, Kyrie eleiſ. cum reliquis precibus, ut ibidem in Pſalterid. . 2. Poſt 7. Benedicat, & cuſto- diat nos, &c. dicitur una ex Anti- Phonis B. Mariæ cum Y. & Oratio- ne ut ibidem, & dicto v. Divinum auxilium, dic. fecr. Pater noſter - Ave Maria, & Credo. F Nvitatorium ſemper dicitur in omni Offie. ad Matut. cum Pſal- mo, Venite, exultemus, ordine in principio Pſalt, deſcripto: ſed va- riatur proOffic. qualitate, ut in Pſalt. & Prop. de Temp. ac in Proprio, & Communi Sandtorum, 2. Non dicitur in die Epiph. nec in triduo ante Paſcha, ut ſuis locis notatur, nec in Officio Def. per annum, excepto die comm. omnium fidelium Defunct. ac in die obitus, ſeu depoſitionis De- functi, & quandoçùmque dicuntut tres Nocturni. Ymni ſemper dicuntur in quas AIlibet Hora, præterquam à tri- due ante Paſch. usque ad Veſp. Sabbati in Albis excluſ. & præter- quam in Offfe. Def. 2. Ad Matut. Hymn. dicitur poſt Pſalm. Venite, repetito Invitatorio, præterquam in die Epiph. ad Laud. & Veſp. dic. poſt Capit. ad Horas ante Pſalmos, ad Compl poſt Pſal-= mos, & Anas. 3. Dicuntur autem in Officio de Temp. ut in Pſalt. quando proprii Hymni in prop. de Temp. non ad- ſint: qui Hymni de bPſalt. in Dnicis & Fer. aſſignati, dicuntur ab Oct. Pent. usque ad Adv. (Düica infra Oct. Corp. Chriſti excepta) & ab Oct. Epiphan. usque ad Dnicam i. Quadr. excluſ. In Officio de San- Gtis dicuntur ut in Communi San- torum nifſi proprii in Proprio S8. habeantur. 3 4. In Nativ. Dñi usque ad Epiph in feſto Corp. Chriſti, & per Oct. & quandocumque fit Offic. B. M. tam ix. quam trium Leét. etiam Temp. Paſch in fine omn. Hymn. (præterquam in fine Hym. Avé ma- ris ſtella & Hym. ad Laudes in fe⸗- ſto Corp. Chriſti, qui habet ult. v. proprium) dic. Jeſu, tibi ſit glotia, Qui natus es de Virgine & c. ut in ejus Offic. parve, etiam fi dicantur Hymni de Sanctis, qui infra Oét. orædictas celebrantur,„ dummodo ymni illiſint ejus dem metri, nec habeant ultimum v. proprium, ut Hymn. Sanctæg Grucis ad Veſp. & plur. Mart. ad Matut.“ . In Xliv In Epiphania Domini, & per Octavam, in fine omnium Hym- norum dicitur, Jeſu tibi ſit gloria, Qui apparuiſti Gentibus. 6. A Däica in Albis usque ad Afcenſionem, in Pentecoſte,; & per Oct, in fine omnium Hymno- rum dicitur, Deo Patri ſit gloria, & Filio, qui à mortuis, etiam in Feſtis Sanctorum eodem Tempore Paſch. occurr. dummodo Hymn. ſint ejusdem metri, nec habeant ul- timum verſum proprium, qui non mutatur, ut lupra. 7. In Aſcenſione autem usque ad Pentec. (Præterquam in Hymno;, Salutis humanæ Sator, dicitùr, Jeſu, tibi ſit gloria, Qui victor in cœlum redis: ſimiliter etiam in Feſtis tunc occurr. 8. In Transfiguratione Domini, dicitur, Jeſu tibi ſit gloria, Qui te revelas parvulis. Aliis tempor. terminatur Hymn. ut, ſuis locis ponitur. XXI. D omnes Horas Nocturnas, & diurnas ſemper cum pſalmis dicuntur Antiphonæ, vel una, vel plures pro diverſitate Offic. & Horarum. 2. Si de Tempore fiat Offic. id eſt, de Dominica, aut Fer. dicun- tur Anæ ut in Pſalt. quæ cum Pſalm. poſitæ in Veſp. Dominicæ & Feriar. in Complet. & in No- Gturn. (etiam quando fit Officium de feſto trium Lect. id eſt, Sim- pliei) numꝗquam mutantur, niſi Tempore Paſch. in quo dicitur una tantum Antiphona, Alleluja, ex- eepto etiam tempore Advent. in quo ad veſp. & Noct. Dominica ponuntur Antiphonæ propriæ. Un Laud. & aliis Horis mutantur pro diverſitate temporum, ut in Pro- prio de Temp. habentur: cùm vero non aſſignantur Dropriæ, ſemper dicuntur quæ poſitæ ſunt in Pfal- terio. 3. Antiphonæx, quæ in Proprio de Temp. in Sabbatis ponuntur ad Magnificat pro prima Düica ali- cujus menſis, ſumendæ ſunt ex ea Dñica, quæ éſt proximior Kalendis, vel eſt in Kalend. illius menſis, ut dictum eſt ſupra in Rubrica de Do- minicis, ac etiam in Rubr. menſis Auguſti: & ſemper in Sabbato po- nitur Antiphona ad Magniticat;, quæ contigua eſt libro Script. in Däñica ponendo. 4. In feſtis ix. Lect. ad Veſp. di- cuntur Anæ de Laud. niſi Propriæ in Veſp. aſſignentur. Ad Horas ſi- militer, tam in Offic. de Temp. quam de Sanctiszquando habentur propriæ in Laud. & aliæ propriæ non tuerint ad Horas, ſumuntur ex Laud. quarta prætermiſſa, hoc or- dine: ad Primam, prima: ad Ter- tiam, ſecunda: ad Sextam, tertia: ad Nonam, quinta. §. In Feriis Adv. quæ non ha- bent in Laudib. Anñas proprias, ſu- muntur ad Horas ex Laudib. Do- minicæ præcedentis. Ubi verò in Laud. Feriar. fuerint propriæ, ſu- muntur ex ipſis Laud. 6. Tempore Paſchali, in Offic. tam novem, quam trium Lect. Plal- mi cujuslibet Noct. dicuntur ſub u- nica Anña, quæ Offic. convenit, ut ſuis locis ponitur: & in fine omni- um Anfarum additur Allel. quando in illis non habentur A Septuag. usque ad Palcha, ubi habeturAllel. tacetur, neque aliud ejus loco di- citur. 7. In Duplicib. ad Veſp. Matut. & Laudes tant. Antiphonæ dicun- tur ante Pſalmos, vel Cantica inte- græ, & poſt Pſalm vel Cantica in- tegræ repetuntur:in aliis Horis, & in Offic. non duplici, in principio Pſah. vel Cantici, inchoatur tant. Ana, deinde in fine integra dicitur. Et quãdoAña ſumitur ex principio Pſalmi, vel Cantici, & incipit ſicut Pſal. vel Canticum, poſt Anam non repet. principium Pfalmi, vel Can- tici, ſed continuatur, quod ſequitur in Pſal vel Cantico, ab eo loco, ubi ſecundùm ritum diei deſinit Anña niſi diſcontinuetur per Allel. 8. Antiphonis propriis, tam in ffic. de Tempore, quam de San- ctis, ſemper cedunt quæ haben- tar in Pſalt. & in Communi San- ctorum. 9. Quan- 9 Qu ſemper rationem Offie. gue tommem Mntiphon. ificat, Cictus, cu k Hym 5 o. Anti infne Con früs in Mut. dalmiin nes Ho Cüntut eo in bfalt. Moprio de Autem dic cis ſignate danorunmn 2. Mah cum Cant in omnib Fectis ten 3. Ma ad brima Allionati⸗ (Juando In blalt, currunt in terti Don e usgue: ſle, Ki ineluſ. us Eeptuag. 1 eius loco . lia Plal. 6 Klaudes lo bonitt Ach. Di acent⸗ ſtsl. ſien o 8 Ath Uulas ker Euurur i Ahin te er agit Verd Lenmum, lele der in ttes Uuine tu ribue: Kebretun In Do lor Kalendi; us menliszln ubrica dedo⸗ Rubr. merd Sabbato ſe Maenificn ro Seript. in ad Vel niſt oyni Ad Hori- c. de Ten ndo habent aliæ proptt ‚ſumuntur biſſa, hoc o lima: ad Ter tamn, tektit Jur non prOS riisſt Laudib. De Ubi veno Proptiæ,i ali, in Oft num Leck bi! cunturt fubt convenit,l in fine omn. Alel, guend 4 ehlut uabeturalt ejus locod Velh. Murl honz Gienn Cantics ine el Canticin iis koit in prinenit choatul tin tetne cielli er heinchi incpitſien olt Anan il lnitel, eo eot leinit Ei erale 9. Quando fit aliqua commem. ſemper dicitur Antiphona ante O- rationem cum v. quæ ſumitur ex Offic quod convenit ei, de quo fit commem. ita ut in Veſp. ſumatur Antiphona, quæ aſſignatur ad Ma- gnificat, in Laudib. quæ ad Bene- dictus, cum Verſibus qui habentur poſt Hymnum. * 10. Antiphonæ S. Mariæ poſitæ in fine Completor dicuntur ut in- ferius in propria Rubric. diſpo- nitur. XXII. Balmi inOffic. de Temp. per om- nes Horas in Dñicis, & Feriis di- cuntur eo modo, quo diſtributi sut in Pfalt. niſi aliquando aliter in Proprio de Temp. ügnetur. In feſtis autem dicuntur ut in propriis lo- cis ſignatur; alioquin ut in Côi Sanctorum. 2. Pſalmi ad Laudes de Däüica cum Cantico Benedicite, dicuntur in omnibus feſtis per annum, & in Feſtis temp. Paſch. 3. Pſalmus Confitemini dicitur ad Primam cum aliis Pfal. in Pſalt. aſſignatis, in omnibus Dominicis (quando Ofric. fit de Dominica, ut In Pialt. etiam in Dñicis quæ oc- currunt infra Oct. Sanétorum) à tertia Dominica poſt Pent. incluſi- vèe, usque ad Nativ. Domini exclu- ſive, & à ii. Dominica poſt Epiph. incluſ. usque ad Septuag. excluſ. a Septuag. autem usque ad Paſcha, ejus loco dic. Pſal. Düs regnavit, quia Pſal. Confitemini, tunc. dic. ad Laudes poſt P?ſ. Miſerere, ut ſuo loco ponitur. In Dnicis vero temp. Paſch. à Dnica in Alb. incluſ. usque ad Ascenſ. excluſ, dicuntur tant. tres Pſ. ſicut in feſtis, addito Sym- bolo S. Athanaſii. Alii Pſalmi per ſingulas ferias diſtributi ad brimäã, dicuntur ſinguli loco Pſal. Confite- mini, in feriali rant. Offic. quando de Fer. agitur extra temp. Paſch In Feriis vero temp. Paſch. in feſtis er annum, & in Sabb. five de S. M. Iive de Fer. fiat Offic. dicuntur tan- tüm tres Pſalm. ſcilicet, Deus in nomine tuo, Beati immaculati, & Retribue: etiam ſi feſtum Duplex celebretur in Dominica. 4. In Dominicis autem, quando terjio. XIV Offic. fit de Dñ̃ica, ut in Pſalt. poſt Pſal. additur ſemper Symbol. 8S. Athanaſ. Quicumque, ut infra in propria Rubr. dicitur. 5§5. Pſal. Horar. ſcilicet, ad Ter- tiam, Sextam, & Nonam, & ad Com- plet numquam mutantur,; ut in Plal- terio, ſive de Sànctis, ſive de Tem- pore fiat Officium. 6. Pfalm. de Dominica ad Veſp. ut plurim. dicuntur in Veſp. Feſto- rumexcepto ult. qui mutatur: cum veroô aliter fieri debet, ſuis locis notatur. In Veſp. infra Oct. di- cuntur Pfſal. ut in ii Veſp. Feſti : fed in i. Veſp. diei Octavæ dicun- tur, ut in i. Veſp. Feſti, niſi alitet notetur. 7. In fine Pſalmor. ſemper dici- tur Gloria Patri, præterquam in Pſ. Deus Deus meus, ad te de luce vigilo: & in Pſal. Laudäte Dñm de cœlis, qui conjunguntur cum aliis Pſalmis, & in fine ultimi tant. di- citur Gloria, ut ſuis locis notatur. Præterea non dic. in triduo majo- ris Hebd. ante Paſcha, nec in Offic. Defunct. cujus loco pro Defunctis dicitur Requiem æternam dona eis Domine, etiam ſi fiat Offic. pro uno tantùm. 8. Ut ſacræ Vulgatæ editionis puritas inconfuſa, & illibata ſerve- tur, etiam quoad interpunctiones, & diſtinctiones in ſacris Bibliis ap- poſitas, additus eſt Aſteriſcus *, ut ſit nota muſicæ partitionis in medio Verſu. XXIII. Antica dicuntur in Officio de WTemp. tam de Düicis, quamFfe- riis, & Laudes, Veſp. & Completor. ut in Pſalt. diſtribuuntur. 2. In feſtis, & Tempore Paſch. ad Laudes ſemper dicitur Canti- cum, Benedicite, ut in Domini- ca: & in fine ejus non dicitur Gloria Patri, ſicut in aliis Canticis dicitur, nec reſpondetur; Amen. Alia Cantica ferialia, ut in Pſfalt. ad Laudes non dicuntur, niſi quan- do fit Offic'um de Feria extra tem- pus Paſchale. 3. Cantica, Benediéktus, Mag- & nunc dim'ttis,; ſem- loco, ut jn Pſal- . nificat, per dicunturx ſuo Xlvi Erſus ſemper dicuntur ad Ma- tut. poſt ultimum Plalm. & Antiphonam Nocturnoôrum ſive in Offic. dicantur tres Nocturni, five unus. Ad Laudes, & Veſperas Ver- lus dicitur poſt eDymnum; ad Ho- ras dicitur in g. brevi poſt repeti- tionem Partis Reſponſorii, dicto Gloria Patri. 2. In Paſcha Reſurrectionis , & per Oct. usque ad Veſp. Sabbati in Albis exclufive, in Noct. tantüm dic. v. in aliis Horis non dicitur 3. Quando ſit aliqua commem, ſemper poſt Antiphonam ejus, de quo fit comm. dicitur v. qui in ejus Offic. ponitur poſt Hym. Veſp. & Laud. niſi aliter notetur. 4. Verſibus prædictis tempore Paſchali ſemper additur Allel. non autem Verſibus Precum, nec in Pretioſa, ad Primam, neque in Ver- ſibus gium Matutini. 5. In Offic. feſti trium Lect. poſt omnes Pſalmos Ferial. cum Anis, dicitur . de Côi SS. hoc ordine. Fer. ii., & v. Y. primi Noct. Fer. iii. & vi. v. ſecundi Noct. Fer. iv. & tertii Noct. G. Y. Poſiti in Pſalt. ad Laud. & Veſp. ſemper dicuntur quando alii proprii non-aſſignantur in Proprio de Tempore. . 4 Bſolutiones, & Benedictiones dicuntur peroôrdinem inOfficio novem Lect. ante Lectiones ut in prima Däica de Adv. ponuntur, Icilicet poſt ?. dicto Pater noſter, Et ne nos, diceèntur Abſol. & Be- nedictiones; ut ibi præterquam in Matutf. tenebratum majſoris Heb- dom. & in Offic. Défunct. in qui- bus Abſolutio ,„ & Benedittiohes non dicuntur. . 24, Si fiat Offic. trium Lect. & ſit de fér. in qua fingulæ trés l-ett. sit deé Script. Abſol. & Benedictiones, fumuntur ex pima Dhica de adv. QDoi §8. hoc ordine: Fer. ii. & v. dicuntur Abſol. & Bened. i. Noét. Fer. iii. & vi. ii. Noct. Fer. iv. & Sabbato, tertii Noô urni. 3. Si autem ſingulæ tres Lect. ſint de Homilia füper Ev. Abfol. dicitur ſecundùm fer. ut ſup. Bene- dictiones verò ſemper dicuntur, it in iii. Noct. ſcilicet, Prima Bno erit, Evangelica lectio: Secunda Divina auxilium: Tertia, Ad ſocietatem. Si fiat dé Sancto trium Lect. Abſoluùtio dicitur ſecundum Ferias, ut ſupra: Bénedictiones verò ſempet duir ut in tertio Noct. hoc modo: Pri- ma; Ille nos benedicat: Secunda, Gujus, vel Quorum, vel Quarum feſtum colimus: Tertia; Ad- ſo- cietatem. H 4. Quando fit Officium S. Mariæ in Sabbato, Abſol. & Benedictio- nes dir ut habetur in Officio parve circa finem. Brev. XXVI. Edtiones leguntur ad Matut. dictis Pſal. Nocturnorum cum Añis, Verſib. 4 bſolutionib, quoque & Biszut ſup. In Duplicib. & Semid. dicuntur ix. Léct. i: e. in quolibet Noct. tres: in Feriis & Feſtis Sim- plicibus leguntur tant, tres Lect. 2. In Offic. ix. Lect. dicuntur hoc modo: In i. Noct. emper le- güntur tres Lect. dé Script: quæ; quando ſuis locis propriæ; aut dé Comuni Sanctorum non aſſignan- tur, ſêmper leguntur, ut in Officio de Temp. quæ ſua quaque die oc- currunt legendægæ. In ii. Noct. fi fit de Sancto, tres Lect. leguntur de vita Sancti, vel de aliquo Sermone, aut Tractatu, qui ei convenit: quæ ſi non adſint propriæ, leguntur ex Ex quo etiam Communi completur numerus trium Lect. quandò Offic. Eit ix. Lect. de aliquo Sancto, qui hab. tant. unam, vel duas Lect. proprias. zi fit de Dnica, vel de alio Officio ix. Lect. per an- um; etiam dé Oct. leguntur tres Lect. de Sermone, aut Tractatu, qui in illis ponitur. In iii. Noct. ſemper legäntur tres Lect. de Homil. in Ev. Doſitæ in Proprio: aut ex Communi aſſignatæ, & i. Lect, de Homil. ſem- bpef præponitur pgrincipium Eranr. de quo eſt Homil, etiam infra Oct. Matutini tenebrarü ante Paſcha, & Def, ut in ſuis Officiis ponitur. 3 S1 Excipiuntur ab hoc ördinarie Lect. 3, Fi in non dic. i de aliquo lect. Iy. 1 habuerit d ni Lect. 1 Offic. ix. juncta. lultat Dñi komil ix. iis loco l. lerix ſcilie El tres ſim ncte. 4 In Off en tres le Dif tres ſinm nmiſlis Led keguntur d 6o, quia hi lunt, erit d Unappel ex a,lecund⸗ Wnmn tant. del ex Com & Kecunda a e dand inſke,. K Ledid Oſhe de per annunm eä legaur⸗ etis, guan on aſien⸗ 6. Initia ure (guit l inchoan lo notata e Kanckoen lekt Setipt lnentur: Kionis de leen ian. läricl bt aſigr Wledt. le un Hon 0 leſtent It, zur ſetgkper ulentez Aluuntut. Om Uole 4 ienjas renbt tempe id ix. . l de R Uliele, N v, ieumn 5. Perii & Abbr lr tres le et Ey. A . ut lup en r dicuntuyt timma Binel cuunda Dirli ocietatem! ect AMol tias, ut luht ſempet di c modo: kH t:? Fecunl. vel Quan ltia ; Adl cium 5 Auit Benedicki Otficio han T. ut ad MIn Urnofum ionib,uoe iclb. ASen , in guolibe & keltis Fin t ires Ld ect. dicnini 1 ſeimpet Sctipt. Ir hriæ; 4u 1 von allign ut in Offe gue diet ii. Noc! jeguntun 4 o Feftnolt hyenit: gui ,leguntiue in Cominun tliumm Led. ., de Aigu Uunain; 1 it ge iſe⸗ LEct pel in Sgüintur ile⸗ Practatihll inatie lei e Paſchin ovitut. Peſto ix. Lect. Rubriea sSener 3. Si in Officio iz. Lect. quo non dic. ix. & contingat fleri com. de aliquo Sancto, qui propriã habet Lect. iv. Lect. legitur de Sancto: ſi habuerit duas Lect. ex duab. fit u- na Ledt. omiſſa ix. Lect. in dicto Offic. ix. Lect. vel viii. Lectioni adjuncta. Quod ſi eodem die oc- currat Dnica; vel Fer. quæ habeat Homil ix. Lect. Sancti omittitur, & ejus loco legitur Homil. Dñicæ, vel Feriæ ſcilicet vel i. Lect. deklomil. vel tres ſimul in unam Lect., con- Junctæ. . 4. In Offic. trium Lect. ſi fit de Fer. tres Lect. leguntur de Script. niſi tres ſint de Homil. quia tunc omiſſis Lectionibus de Scriptura; leguntur de Homil. Si fit de San- Gto, quia habeat duas Lect. prima tant. erit de Script. ut vel legitur una, vel ex tribus ſimul junctis fiat una, ſecunda & tertia de Sancto. Si unam tant. habuerit vel Propriam, del ex Comuni aſſignatam, prima, & ſecunda erunt de Scriptura, ter- tia de Sancto: quod etiam ſervatur in Offic. B. M. in Sabbato. §. Lectiones autem de Script. in Offic. de Temp. ſic diſtributæ ſunt per annum, ut quotidie aliquid ex ea legatur, etiam in Offic. de San- ctis, quando aliæ ut (dictum eſt) non aſſignantur. 6. Initia librorum Sacræ Scrip- turæ (qui ferè ſemper in Domini- cis inchoantur) eo die ponuntur, 4° notata ſunt, etiam ſi fiat Offic. ⁶ Sancto: niſi in feſto aliæ propriæ Lect. Scripturæ, vel de Communi aſſignentur: tunc enim initium Le- ctionis de Scriptura transfertur in ſequentem diem ſimiliter non im- vediram:Atect. illi diei de eadem d cript aſſignatæ, vel cum ſuperiori- bus Lect. legantur, vel omittantur: ita ut non oporteat eas ampliùs in alio ſequenti die reſumere, ſed illæ legantur, quæ ſua quaq; die occur- runt, aur cùm eisdem jungantur. Quod sper ſervetur; quando Lect. Occurrentes de Script. aliquo die Omittuntur. 7. Cùm autem initium alicujus Epiſtolæ Catholicæ Temp. Palſch. aut alicujus Prophetæ minoris me- e Novembri intra Hebdom. illo- rum temporum impeditur aliquo Habente Proprfias Lect. de Scriptur, dictum initium Epiſtolæ, & Prophetzæ, quoad com- alee Breyiatki. XIvVii modé fieèri Joterii, ponatur in ſeq. Feria alio fimili initio Script. po⸗ nendo velFeſto non impedita alio- quin in præced. ſimiliter non im- pedita,ita ut aliquomodo ponatur; etiam ſi plura initia eodem die po- ni oporteat. H 8. De Scriptura quoque tantùm eſt poſitum, quantum satis videtur pro numero Hebdom. quæ eſſe poſſunt, & inter Epiph. & Sep- tuag. & inter Pent. & à dvent. Ubi verò contingit minui numerũ Dominicarum & Hebdomadarum poſt Epiph: adveniente Doôminica Septuageſ. quod ſupereſt de Epiſt. beati Pauli,; quæ diſtributæ ſunt pro numero dictarum Dominica- rum, & Hebdomadarum, eo an- no omittitur, quamvis de aliqui⸗ bus Epiſtolis nihil fit lectum. Quo etiam fit de Scriptura ex bris Regum (de quibus legitur ab Oct. Pentecoſt. usque ad Dominicam i. Auguſti) cùm non expletur nu- merus Dominicarum poſt Pentec, de eis libris annotatus usque ad menſem Auguſti; quia tunc Le- ction, de his libris omiſſis, legi⸗= tur de Script. quæ ponitur men- ſe Auguſti. Quod ſi fiat de ali- qua Dnica poſt Epiph. anticipate in fer. eo modo quo dictum eſt de Dominica num. 4. & s. tunc poſt Offic. Dominicæ anticipatæ, in ſequentibus diebus legatur de Epiſt. S. Pauli aſſignatis Dominicæ anticipatz, & ſequentibus Fer. O- miſſis aliis, quæ ſunt aſſignatæ præ- cedenti Hebd. Quid autem obſer⸗ vandum ſit cùm meniis, cui quin- quæ Däüicæ aſſignantur, non ha- Puerit niſi quatuor, in propriis lo- cis notatur. 9. Lectiones de Script. poſitæ. in Communi Sanctorum, lIeguntur. in Feſtis, ubi aſfſignatur in Pro=. pfio Sanéctorum per annum. Rur- süs quando aliquod Feſtum in pro- pria Eccleſia ſolemniter celebra- tur. Item quando aliquod Feſtum novem Lect. occurrit in Quadrag. & Quatuor Temp. in ii. Fer- Rogat. & in Vigil. Asceênſionis, in. quibus Feriis in Offic. de Temp. non aſſignantur Lect. de., Script. sed de Homil. tunc enim in Feſtis recurrendum eſt ad Lect, de Script: poſitas in Côi Sanétorum. Quod Has 1N & dà * .. n XIviii . ſi in aliquibus ex ſupradidtis feriis occurrat dies Oct. alicujus feſti habentis Ocdt. tunc in i. Noct. diei in Oct. fepetantur Lect. quæ in i. Noct. teſti lectæ fuerunt: ſi verò occurrat dies infra Ocdt. tunc ſu- mantur de Communi. Aliæ Lect. ii. & iii. Noct. poſitæ in Communi Sanctorum, ſimiliter leguntur , quando in Proprio Sanctorum aſſignantur, & quando in aliqua Eccleſ. aliquod feſtum celebratur cum ix. Lect. quia in ea eſt ſolem- ne, aut conſuetum in ea celebrari, uod proprias, & approbatas de eſto Lect non habuerit. 10. Lect. i. Noct. leguntur cum titulo libri, ex quo ſumuntur, niſi aliter propriis locis noterur. Lect. etiam ii. Noct. quando ſunt ex ali- quo Sermone, vel Tractatu, le- guntur cum titulo, & nomine an- Gtoris: alias minimèe. Et ſimiliter in iii. Noct. præponitur titulus auctoris, cujus eſt Homil. II. In fine cujusque Lect. dici- tur, Tu autem Domine, miſerere nobis, & reſpondetur, Deo gratias. Quod etiam fit in Lect. brevib. in principio Complet. & in fine Pri- mæ poſt Pretioſa, præterquam in triduo majoris Hebdom. ante Pa- ſcha, & in Offic. Defunct. ut ſuis locis ponitur. XXVII. △ Eſponſoria dicuntur ad Matu- tinum poſt Lecfctiones: id eſt? poſt quam libet Lectionem dicitur unum Reſp. ut infra. 2. In Feſtis ix. Lect. (Præter- quam in Feſto SsS. Innocentium Tando non venerit in Dominica) in Dominicis ab Oct Paſchæ in- cluſive, usque ad Adv. excluſivè, & à Dominica infra Octav. Nativ. in- cluſive, usque ad Septuag, excluf. dicuntur o&ο tantùnt Refponſoria Et in fine tertii, & ſexti, & octavi dic. Gloria batri, cum repetitio- ne partis Reſponforii: quod regu- lare eſt in fine ultimi Reſponſorii cujuslibet Nocturn, tam in Offic. novem, quam trium Lect. excepto tempore Paſſionis, quo tempore lo- cOo Gloria Patri, repetitur Reſponſ. à principio, excepto etiam Officio Defunctor. cujus loco dicitur Re- quiem æternam; &c. qui Verſus, Gloria Patri, quibusdam diebus di- citur in primo gio, ut in pro priis locis annotatur. Poſt Nonam Lect. Prædictis diebus, quando oct. tant. dicuntur Beia, immediate dicitur Hymnus, Te Deum. 3. In Dnicis Advent. & in Dñi- cis à Septuag. usque ad Domini- cam Palmarum incluſ., & in triduo ante Paſcha, dicuntur novem Re- ſponſoria, quia tunc non dicitur, Te Deum 4. In Officio autem trium Lect. quando fit de feſto, & in feriis Temporis Paſchalis quod eſt inter Dominicam in Albis, & Aſcenf. (excepta Feria ſecunda Rogatio- num, in qua ponitur iii. .) di- cuntur duo Reſponſoria, quia poſt jii. Lect, dicitur, Te Deum. Quæ Reſponſor. in Feſtis ſumuntur de Communi Sangorum: & in dictis Fer. Temp., Paſch. quando alia pro- pria non aſſignantur, ſumuntur de Dominica, in qua primo ſunt poſi- ta, hoc ordine: Secunda, & quinta Feria primum & ſecundum Reſp. j. Noct. Feria iii. & vi. primum & ſecundum Reſp. ii. Noct. feria iv. primum & ſecundum Reſp. iii. Noct. §. In aliis Feriis extra Tempus Paſch. dicuntur tria Reſponſoria, quia in illis non dicitur: Te Deum. Hoc ordine:; Feria ii. & v. tria Reſponſoria i. Noct. Fe- ria ili. & vi., tria Reſponſoria ii. Noct. Feria iv. & Sabbato quan- do in eo fit de Fer. tria Reſponto- ria tii Noct. Dominicæ præce- dentis, in qua primo ſunt poſita. Verùm quia in iii. Noékt Domini- carum à iii. poſt Pentecoſt incluſi- ve, usque ad Adventum excluſi- ve, non habetur niſit unum Re- ponſorium dicendam infra Heb- domad. quod eſt ſeptimum in Dominica, propterea quod Re- ſponforium „ Duo Seraphim »„ non dicitur niſi in prædictis Dnicis, ideo Feria quarta, & Sab- bato, quando gia ſumenda erunt ex tertio Nofcturno , primum Bium erit, quod eſt vii. Domini- cæ: ſecundo & tertio loco dici- tur ſecundum & tertium ſeq., fer. id eſt, poſt ſecundam, & iii. Lect. quod eſt ii. & iii. ſecundæ ſequen- tis Fer. ſi propria Reſponſoria ha- buerit: alioquin ſi non habuerit propria dicitur ii. & iii. Reſponſorium propri. 1. Nod 0t, Ep ſimam! Pria in lto, 1; d I 6 Fun n eo lo 14, in P Kehert Dommnie Aanon lolibn Relhonl Gdom. m lepetun lemfer nee ali⸗ 40liünt Domint 7., K Dominiez tür; Pro ea Domin Ponantot lomadr Eer, & on in illa fer ferd in to (les, in Punlorig ſelDomin 14, &ch nſotla Coaliognin ſeonk et is per E 1 im diebis ut in ptontii Nonam Leſ indo oct tint ediate dichn t. K in Di. 4d. Donmin. ſ. & in tnicn ir norem Ne. non dicltut, n thium let „& in fen⸗ luod elt inne 5 & Alcen. nda Rogatip- dria, guia vol Rabricx generales Breviarii propria, dicitur ii. & iii. Reſponi. 1. Noct. ejusdem Dominicæ. Ab Oct. Epiphaniæ usque ad Septuage- ſimam habentur Reſponſoria pro- pria in ſingulis Fer. excepto Sab- bato, in quo, quando fit de Fe- ria, dicuntur Reſponſoria Feriæ 1V.: . 6. Sumuntur autem Reſponſoria ex eo loco, ubi primo ſunt poſi- ta, in principio menſis, vel libri S& repetuntur in allis ſequentibus Doôminicis illius menfis, alia non aſſignantur: vel illo libro legitur, unde ſumpra ſunt Reſponſoria. Quæ autem in i. Heb- dom. menſis poſita funt per fer. repetuntur eodem ordine in eis- dem fer per ſequentes mebd. do- in quibus quam temp. . donec de dicitur, Gloria xliX nica, vel Feria per Annum, dicun- tur ut habentur in Pialt. In Adv. autem, Quadrageſ. tempere Paſ- lionis „& Paſchali; ut ſuis locis habentur Propria. In feſtis ſimiii- tetr, quando non habentur pro- pria, dieuntur ut in Communi Sanctorum. 2. In fine Reſponſorii brevis di- citur Gloria Parti, cum repéti- tione Reip. co modo quo ordina- tur ad Primam in Pfalterio præter- iaſ tunc enim non 1 Tatri, in Oficio de Temp. ied ſolùm repetitur . brev. à principio. 3. In Be. brevi ad Primam;, lIoco verſus , Qui ſedes &c. in Advent. dicĩtur, Qui venturus es in mun- Deum. (u nec alia ponantur. Ubi verò non dum;, tam in Dominicis, & Fe- ſümunturte adſunt propria;, ſemper ex Noct. riis, duam in Feſto, excepto Fe- n: Kin dd Dominicæ ſumuntur dicto ordine. ſto Concept. B. M. & per Oct. in ndo al . Naativ. Domini usque ad Epiphan. ſumamur 6 5„. Si Reſponſoria i. Noôct. ejus etiam in Feſtis Occurrentibus, in einolunth Dominicæ, in dua primo ponun- Feſto Corp. Chriſt, & per Octav. inde, &in tur, Propter feſtum Duplex in & in omni Offic. B. M. tam no- undon de Ea Dominica poni non poſſint „ vem, quam trium Lect. etiam ſi 0i, primmm ponahtur priina die ejus Heb- infra ejusdem Oct. fiat de Feſto „ n ot eu domadæ in qua oceurrit fieri de vel de Dominica, dicitur: Qui na- m gen i fer. & ômittantur àlia, quæ forte tus es de M. V. In Epiph. & per ln in illa feria propria haberentur. Si Oct. & in feſto Transſig. dicitur;, Itta Tenge Vero in teta Hebd. non occurrat qui apparuiſti hodie. A Dominica eieune dies, in qua fiat de fer. illa Re- in Albis incluſive usque ad Aſcenſ. citut : ſponloria ponantur in ſeq. Hebd. tam in Offic. de Temp. quam de dn i-A vVel Dominica ſimiliter non impe- Sanctis (excepto Offic. S. M.) ſem- 4 lot⸗ l. dita, & dummodo in ea alia Re- per dicitur.. Qui ſurrexiſti àA mor- 1 rah ſponſoria non ſunt Drimo ponen- tuis,» in Afcehlſ. usque ad Pentec. een Quum da, alioquin eo anno omittantur. excluſ. dicitur. Qui ſcandis ſuper t on. KRelponſ. etiam, quæ in aliquibus ſidera. In Pentec. & reéiiquo anni inn be e feriis per Hebdom., habentur „ſi tempore, tam in Offic. de Temp. inice ite. eo die quo poſita ſunt, non poſ- quam de Sanctis dicitur ‚qui ſedes en wi ſunt dici propter feſtum ccur- ad dexteram Patris, ut in Pſalt. e el rens, non ſunf transferenda in ali- 4. Reſponſoria brevia aliarum neco ell am diem, ſed omitrtuntur. Horarum, quæ ponuntur in i. Dni- ntun . S. Tempore Paſchali in fine Re- ſcea de Adventu, dicuntur per to- unn ſponſorii ante Verſum additur, Al- tum Adv. quando Offic. de Temp. n iafan leluja. Kimiliter ,„ quæ ponuntur in i. ſeptinun e MVMV Däica Quadrag, dicuntur usque ad oin De heheiis brevibhus Horarum. Dominicam Paſſionis excluſivè. Et Serap⸗ i⸗ XXIII;= duæ ponuntur in Dominica Paſſio- in rrd . . S „ his, dicuntur usque ad Fer. v. in anta, etun Roniori⸗ brevia dicuntur poſt Cœna Lñi exci. Item quæ ponun- mende Unu A Capitulum ad Primam, Tertiam, tur in Dhica in Albis, dicuntur us q3 4 goc⸗ Sextam, & Nonam, & ad Com- ad Aſcenſ. excI. Quæ vero Ponun- vii. D⸗ ⸗ pletôr. Prætetquam in tridue ante tur in aliquo Feſto habente Octav. jo locb d, Paſe hsque ad Nonam Sabbati in dicuntur Ber totam Oct. quando fit eluſive, quibus diebus non „Ad Primam;, & Com- mnper dicuntur eodem ut I Pfalt. In aliis o- „quando fit Offic. de Domi- Iev. Roin. tam novem, quam trium Lect. de Oct. In Offie. autem . Mariæ (ex- cepto feſto“oumptionis ejusdem) dicuntur fſemper Reſp. brevia de Commuhi Virginum. XW F X 5§5. Tem- s. Tempore Paſch. à Dominica in Oct. Paſch. usque ad Sabbatum poſt Pent. incluf. in fine . brev. ante primum verſum dicuntur duo Allel. quæ etiam poſt dictum pri- mum Verſum repetuntur pro parte Reſp. & in fine ii. . unum tantùm Allel. tam in Offic. de Temp. quam de Sanctis, ut dicitur in Rubr. quæ eſt in Sabb. in Albis. Extra temp. Paſch. quamvis in aliquibus feſtis ad Tertiam, Sextam, & Nonam, Be. brevib. addantur Allel, non ideò adduntur ad Primam, & Complet. Apitulâ femper dicuntur præ- terquam a Feria v. in Cœna Bhi, usque ad Veſp. Sabb. in Albis excl. & præterquam in Offic. Def. ad Veſp. Laudes, & alias Horas, di- ctis Pialmis, & Anis, ad Complet. verò dicto etiam Hymno. 2. Capitula Dominicalia poſita in Pſalt. in i. & ii. Veſp. in Laudib. & Horis dicuntur à ili. Dñica poſt Pent. usque ad Adv. & à ſecunda poſt Epiph. usque ad Septuag. Ca- pitula autem ferialia dicuntur poſt Oct. Pent. usque ad Adv. & ab Oct. Epiph. usque ad Dnicam i. Quadr. Aliis Temporibus dicuntur, ut in Proprio de Temp. ſi fit desanctis, ut in Proprio de Sanctis, cùm propria adſunt, alioquin de Côi Sanctor. Capitulum Primæ, & Completorii (quando Capitula dicuntur) nun- quam mutantur, ut in Pſalt. 3. In Dominica ab Advent. us- que ad Oct. Epiph. & à Septuageſ. usque ad tertiam poſt Pent. & in feriis temporis Paſchalis, & in om- nibus feſtis regulariter Capit. po- ſitum in i. Veſp. dicitur in Laudib. ad Tertiam, & in ſecundis Veſp. quibusdam exceptis, quæ ſuis locis aſſignantur: 4. In feriis Temp. Paſch. ad Pri- mam dicitur Capitul. Regi ſæcu- lorum, ſicut in Dñicis & Feſtis. Poſt Capitul. ſemper reſpondetur, Deo pratias. XXX. Ratio in Veſperis, & Laudibus ◻ dicitur poſt Anas ad Magni- fcat, & benedictus immediatèê, niſi quando dicendæ ſunt Preces: quæ dicuntur poſt Antiph. & in fi- ne illarum Oratio. Ad Primam, & alias Horas Oratio dicitur poſt Re- ſponſorium brev. niſi dicendæ ſint Preces: tunc enim Oratio dicitur poſt Preces. Ad Completorium O- ratio dicitur poſt Antiph. Salva nos niſi dicendæ ſint Preces: & tunc dicitur pott illas. 2. Ad Primam, & Completor. numquam mutanturOrationes, quæ habentur in Pſalterio, præterquam in triduo ante Paſcha, in quo tri- duo ad omnes Horas, usque ad No- nam Sabb. ſancti incluſ. poſt bſal- mum, Milerere, dicitur Oratio diei, ut ſuo loco ponitur. In aliis Ho- ris regulariter dicitur Oratio, quæ dicta eſt in i. Veſp. In Quadrag. autem Quat. Temporibus, Vigi- liis, & Fer. ii. Rogat Oratio, quæ dicta eſt in Laudib. dicitur tantùm ad Tertiam, Sextam & Nonam. In Veſperis autem ſequentibus, ſi fit de Feria, dicitur vel alia propria, ut in Quadrag. velDnicæ præcedentis, ut in aliis Feriis. Quæ Oratio præ- cedentis Dniceæ, ſemper dicitur in Fer. Offic. per Hebdom. quando propria non aſſignatur, Infra Ohtay. dicitur Oratio, ut in die feſti: ſi- militer & in die Oc. niſi alia pro- pria aſſignetur. 3. Ante Orationem, etiam quan- do aliquis ſolus recitat. Offic. ſem- per dicitur . Dominus vobiscum, & reſpondetur: Et cum ſpiritu tuo. Qui v. non dicitur ab eo, qui non eſt ſaltẽ in ordine Diaconatus, nec à Diacono præſente Sacerdote niſi de illius licentia. Si quis autem ad Diaconatus ordinem non pervene- rit, ejus loco dicat, Domine exaudi orationem meam: & reſpondetur, Et clamor meus ad te veniat. De- inde dicitur, Oremus poſtea Orat. quæ ſi unica tantùm dicatur, Ver- sus, Dominus vobiscum, vel Do- mine exaudi, repetitur finita Ora- tione, poſtquam fuerit reſponſum, Amen ſin autem plures Orationes dicendæ ſint, ante quamlibet Ora- tionem dicitur Antiph. & Verſus, deinde Oremus: & poſt ultimam Orationem repetitur, Dominus vo- biscum: Poſtea dicitur, Benedica- mus Domino, refſpondetur, Deo gratias. Deinde dicitur Verſic. Fi= delium animæ;, qui Verſus non di- citur poſt Benedicamus Domino; ad Primam ante Pretioſa &c. ne- que ad Completorium ante v. Be- nedicat, &c. nec quando poſt ali- quam Horam immediate ſequitur Offic. parvum beatæ Mariæ ,„ vel Officium Defunctorum, aut iep- tem tem Pla Litaniæ. 4 §i 0 concludi ui vivi⸗ lo Orati nnd pet lonis, ic kinat, Fi i, dicat litus ſat Un lie UlmaOrat Uilllempe ſrtergaam modo Llntur it anes lien 1Oremnas lumm bs kklud uan d. Ne nocentinn cicitur tar eltut etian kaſchz hel Unclnl. ubg Aln omnl lililcet 1 4lcent⸗ ns non Aen 1 di pletoruumd Ph. Saliind es: & Compleiet Mrationes ,Prætergun ,in quo Usque A N luſ. poſ 1 Oratio In aliis Otatio, i In Quacne ribus, t. Oralio, licitur tanti & WonaN. entibus,1 lia proptiig Precekeni 2 Oratio mper Cicn Gom. glland ilnftalan nie felli ,niſt alia e etiam gud⸗ nus vObien⸗ n ſpinitl 1u b eo⸗; guin Aconatlol acerdole uis allten non penie mine e telpongen poſten Glcatur, ſe cum, veldn tur kniuht it reſponiu tes Otili inlibet & Vetlu oft uliint Domninus 19 hene 4 etut⸗ b. uai erlus non us Donlin ioli &n ante⸗ 11 jate ſeluin tem Pfial. Pœnitentfiales Litaniæ. 4. Si Oratio dirigatur ad Patrem-, concluditur: PerDñm: ſi ad Filium, Qui vivis & regnas. Si in princi- pio Orationis fiat mentio Pilii di- catur, per eumdem, ſi in fine Ora- tionis, dicatur, Qui tecum vivit, & regnat., Si fiat mentio Spiritus ſan- ti, dicatur, In unitate ejusdem Spiritus ſancti c. 5§. Quando plures Orationes di- cuntur, prima tant. dicitur ſub ſua concluſione, Per Dnm, vel aliter ut ſupra: aliæ nõ concludunvur niſi in ultima Oratione, ſed unicuiqueOra- tioni ſemper Peyponitur Oremus, præterquam in Offic. Def. in quo a- lio modo quàm ut ſupra, Orationes dicuntur: ité in Litaniis Orationes omnes dicuntur conjunctim, ſub u- no Qremus, ut ſuis locis habetur. LTI Tmnus TebDeum dicitur in om- nibus feſtis pet annum tam trium, quam ix. Lect. & per eorum Oct. excepte feſto Sandtorum In- nocentium, nifi venerit in Dnica » dicitur tamen in ejus die Oct. Di- citur etiam in omnibus Dhicis „ à Paſcha Reſurrectionis ineluſivè, us- que ad Adv. exclut. & à Nativ. Dñi inclnſ. usque ad Septuagel. excluſ. S& in omnibus feriis temp. Paſcha- lis, ſcilicet a Dñica in Albis, usque 2d Aſcenſ. excepta feria ii. Rogat. in qua non dicitur. 2. Non dicitur autem in Dnicis Adventus, & à Septuag. usque ad Dñicam Palmarum incluſ. neque in feriis extra temp. Paſch. 3. Cùm dicitur, omittitur ſemper nonum, vel tertium Reſponſ. & ſtatim dicitur poſt ultimam Lett. 4. Cüm non dicitur„ ejus loco ponitur nonum, vel tertium Reſp. duo dicto, ſtatim inchoantur Lau- des. Similiter quando dicitur, Te Deum, eo Hymno dicto, ſtatim in- „ vel ſolæ 78 jutorium noſtrum, li dicitur tantùm, Pater, ſecrerô: & in fine Complet. ſtatim poſt Orationem B. M. di- citur Pater noſter. Ave Maria „ & Credo totum ſimiliter ſecreto, Fi- nitis Horis, & dicto y. Fidelium animæ, dicitur ſimiliter ſecretô, Pa- ter noſter tantum, niſi ſequatur Offic. B. M. quia tunc poſt illud di- citur: Paser noſter, cum AveMaria 5 pro principio ſequentis Horæ, qua ſinita, dicitur Pater noſter, ita 'ut sSper dicatur in fine ultimæ Horæ. Si autem poſt Veſp. immediatè ſe- quatur Complet. dicto, Fidelium animæ; incipitur Verius, Jube domne. . 2. Quando in ſine Orationis Do- minicæ proferendũ eſt clara voce, Et ne inducas, ſemper in Pprin- cipio eadem voce proferuntur hæc duo verba, Pater nofter, ut in Pre- cibus, & ſimilibus, alias nunquam Proferuntur, ſed dicitur, toruin ſe- cretò., Ad Laudes verò, 8& Veſper. quando in feriali Officio dicuntur Breces, totum dicitur clara voce ab Hebdom. 3. Salutatio Angelica ſemper di- citur ante Offic. B. M, quando non conjungitur cum Offic. Dni „ quia tunc ſufficit dixiſſe eam in Princi= pio cum Oratione Düica. 3. XXXIII. Ymbolum Apoſtolorum ſemper dicitur ante Matut. & Primamy & finito Complet. poſtOrat. Ange- licam, totum lecr. etiam ſi au Pri- mam & Complet., iterum dicendã ſit cum Precibas. Quande vero di- citur cum Precibus ad Primam „& Compl, clara voce profertur. CGre- do in Deum, & in fine „Carnis re- ſurrect. reliquum dicitur ſecr. alias totum ſecr. dicitur ut ſup. 2. Symbolum S. Athanaſii dici= tur ad Primam, poſt Pfſalm. Re- choantur Laudes, præterquam in Noct. Nativ. Dñi: quia tunc dicitur Oratio, poſtea celebratur Miſſa „ at ſuo loco notatur. (ARatio Dominica, pater noſter, 2 & Salutatio Angelica, Ave, em per dicitur ſecretô ante omnes Ho- Tras, præterquam ad Complet. in cujus principio poſt Lect. brevem, tribue, in omni us Dominicis per annum;, quando Offic. fit de Do- minica, exceptis Dominicis infra QMav. Nativ. Domini, Epiphan- Aſcenſ. & Corporis Chriſti „ ac Dominica Relurreét. & Pentecoſt. in quibus dicuntur tant. tres Plal- mi conſueti, ut in Feſtis. In Dnicis infra alias Oct. & in Däñica Trini- tatis dicitur, alias numquam, ne- que ſi aliquod Feſtum Dupl. cele- Fratres, Sobrii, dicto Verfu „ Ad- bretuf in Dnica. Et in fine illius dicitur Gloria Patri. F† † † * 2% 11 XXXIV- Recés funt aliquot v. qui ali- quando dicuntur ante Orationẽ incipientes à Kyrie eleiſon, vel à Pater noſter. 2. Preces Dnñicales ad Primam, & Completor. ut in Pfalterio, non dicuntur in Duplicib. nec infraoct. nec in Vigil. Epiph. & Fer. vi. & Sabbato poſt Oct. Aſcenſ. etiam ſi infra Oct. fiat Offic. de Dnica, vel alio Feſto Semid. quia tunc ratio- ne Oct. non dicuntur; aliàs autem ſemper dicuntur. 3. Preces Fer. ad Laudes & per Horas diſtinctæ, ut in Pſalt. dicun- tur tant. in Feriis Adv. Quadrag. Quat. Temp. & Vigiliarum, quæ jejunantur (exceptis Vigil Nativ. Dni, ac Vigil. & Quat. Temp. Pent. & tunc dicuntur flexis genibus. In aliis Feriis per annum numquam dicuntur niſi Dnicales, & in illis non flectuntur genua. 4 In Feriis Adventus, Quadr. & Quat Temp. dicuntur Preces Feria- les etiam ad Veſp. ſi non ſequatur Feſtum, à Complet. dicuntur con- ſuetæ de Dñica, ſed flexis genibus. Dicuntur autem Preces flexis geni- bus ab Hebd. usque ad v. Dominus vobiscum, ante Primã Orationem: à circumſtantibus autem usque ad Y. Benedicamus Dno,poſt ultimam Orationem. §. In Vigiliis Preces Feriales di- cuntur tant. ad Matut. & per Ho- ras. Ad Veſp. verò ſequentes non dicuntur: quia inde ſt de feſto. Quòd ſi poſt vVigil. S. Mathiæ ſe- quatur primus dies Quadrageſ. in Veſp. dicuntur Preces feriales;, quamvis dicenda ſit Oratio Dnñicæ præced. & non Vigil. quod etiam servatur, quando in Fer. vi. & Sab- bato Quat. Temp. Sept. fit Offic. de Feria, cùm in eis non occurrat Fe- Ch ſtum ix. Lect. tunc enim in Veſp. Fer. vi. dicuntur Preces, quamvis dicenda ſit Oratio Dnñicæ præced. non autem Feriæ Quat. Temp. 6. Pſal. Mäerere, dicitur cum Precibus ad Veſp. tant. & Pſalm De Profundis ad Laudes. In Offic. Def. dicuntur Pſal. qui in eo Offic. deſignantur. WXV. Ommémorationes communes ſeu Suffragia de Sanfctis, quæ habentur in Pſalt, poſt Veſp. Sabba- ti, dicuntur in fine Veſperarum, & Laudum ab Oct. Epiph. usque ad Dñicam Paſſionis excluſ. & ab Oct. Pent. usque ad Advent. excluſ. in Dñicis, Feriis, & Feſtis (niſi Offic. ſit Duplex, vel infra Octavas, etiamſi de Dnica, vel Semiduplici infra eas fiat) & illis adjungitur comm. de Patrono, vel Titulo Eccleſiæ, ante vel poſt comm. de S. Maria, & de Apoſtolis, pro dignitate illius, ita tamen, ut ſemper ultimo loco po- natür comm. de Pace. Et ante il- las in feriali Offic. fit commem. de Cruce, quæ habetur in bPfſalt. poſt Laudes. fer. ii. 2z. Temp. Paſch. fit alia comm. de Cruce, ut ibi ponitur in Laudib. Fer. ii. poſt Dñicam in Albis, & ea ſolùm tunc dicitur; non ta- men in Duplicibus, neque infra Octavas. 3. Si facienda ſit comm. alicujus Feſti occurtentis; ſemper fit ante ipſa Suffragia conſueta, etiam ante commem. de Cruce. 4. Commemoratio de S. Maria non fit cum aliis, quando dicitux ejus Offic. parvum, nec quando- cunque fit Officium de ea. XXXVI. Ntiphonæ B. Mariæ poſitæ in fi- Ane Pſalt. poſt Complet. ſingulæ dicuntur pro temporis diverſitate- ut ibi annotatur, præterquam, in triduo majoris Hebdomadæ ante Paſcha. . 2. Dicuntur autem extra Chorů; tantùm in fine Complet. & in fine Matut. dictis Laudibus, ſi tunc ter- minandum ſitOffic. alioquin, ſi alia ſubſequaturt Hora, in fine ultimæ Horæ. In Choro autem ſemper dicuntur, quandocunque terminata aliqua Hora diſcedendum eſt à oro. 3. Numquam verò dicuntur poſt aliquam Horam, quando ſubſequi⸗ tur cum Officio diei Officium Def. vel ſeptem Pſalmi Pœnitent. aut Litaniæ, præterquam poſt Compl. in 3 ſemper dicuntur, etiam prædictæ ſubſequantur: neque etiã dicuntur, quando poſt aliquam Ho- ram immediatè ſubſequitur Miſſa. Dicuntur autée flexis genibus (præ- terquam in diebus Dominicis, à i. Veſp. Sabbati, & toto temp. Paſch.) Hebdomadario tamen ad Otatio- nem ſurgente. 150 Off eniten Claduali un In ( um dice spropr Meyiarli. 1 Tem rrO B. (oro,no legge Ven Omit dee Ekit; cun lon Cicu leque Pri Entar om bolum 0 zi keſte Dfüca ii. Uam dien ii. Veſp. tem dien eumm Ph. usce uſ. a 1t, exclul l 8 (nil Ck Karagzefin plict inkiden ut coinmn 1 ecleſie, u Malia/ ate illiun,i imo loco Eit mel commenm¹ in bſalt. ſit alis conn tur In Laudt Nin Abbis, itut; non 1 „ neue in otmm alitt enpet fit 1 etay etiamn 4 o de d Ouando Ciit „nec guanl de er⸗ . 14 ie hoſte in mplet, Aun tis divetlii retetqbin dolnade! ertta Che us, tul, Alioglintt in fne in autemm leln le tettull endum el HCicunto KW ibſe iofanm ſe tC XXXVII. E QOfficio parvo B. Mariæ, de Offi. Def. de ſeptem Pſalmis Pœnitent. & Litaniis, & de Pſalmis Gradualibus, quando & quomodo tam in Choro, quam extra Cho- rum dicenda ſint, habentur ſuis lo- cis propriæ Rubricæ, circa finem Breviarii. 2. Tempore Paſchali in Officio parvo B. Mariæ, quod dicitur in Choro, non additur Alleluja, Añis, neque Verſibus, neque Begeiis. Ominiea infra Octav. fit Offfe. e ea Dñica Adv. puæ occur- rerit, cum commem. Oct. Concept. non dicuntur Preces adCompletor neque Primam; in qua tamen reci- tantur omnes Plial. Dñicæ, & Sym- bolum Quicumque &c. Si feſtum Concept. occurrat in Dnica ii. Adv. transfertur in pri- mam diem non impeditam, & in ii. Veſp. Dñicæ, quando in ſequen- tem diem transfertur, fit totum Of- 22 liii ſie. de Concept. cum comm. Do- minicæ & etiam in ii. Veſp. Con- cept. fit comm. Feriæ, & S- Mel- chiadis, Sabbato verò proxime ſe- quenti, quia dies Octav. Concept. non transfertur, neque de ea fieri poteſt Offic. niſi per ſolam com- mem. in Dominica, ideo in i. Veſp. Düicæ iii. dicuntur Anñæ, & Plal. de Sabbato, ſcilicet, Bñs, &c. Ca- pit. &c. de Dñica ili. poſt Oratio- nem Dominicæ fit commemor, de die Oct. ut in i, Veſp. feſti. Pfalm. in Matut. & Laud. ut in Pfſalt. de Dñica: cætera ut in Dñica iii. Adv. In Laud, fit commem. Oct. Con- cept. Non dicuntur Preces ad Compl. neque ad Primam, in qua tamen dicuntur Pſal. conſueti cum Sym- bolo, Quicumque. Quando feſtum S. Luciæ occur- rens in Tertia Dominica Advent. transfertur in ſequentem diem, in ſecundis Veſp. S. Luciæx omnia de Oct. Conceptionis, & commem, S8. Luciæ, & Feriæ. X N 2 liv D U B ex Superioribus Rubricis excerptæ. In quarum prima ſtatim videri voterit, de quo celebrandum erit Oflicium ſi plura eodem die feſta occurrant. In ſecunda veròô, quomodo Offi- eium præcedens concurrat in Ve- tperis cum Officio ſequentis diei. Ex utraque Tabella hoc ordine reperietur; quod quæritur. Primùm inveniatur numerus poſitus in quadrangulo illo, in quo Feſta, de quibus eſt contro- Verſia, ſibi invicem occurrunt: deinde legatur Regula juxta dic- tum numeraum deſcripta, & ex ea clarè videbitur quid fit agen- dum. . Exempli gratia. Quadrangulus, in quo ſibi invicem occurrunt Du- plex i. Claſſis, & Dominica primæ Olaſtis„ erit qui eſt in angulo ſu- periori primæ Tabellæ, in quo fig- natus eſt numerus I. quia fi ad eum tam Duplex, quam Domini- ca pradicta ex eorum locis recto tramite pergerent, in eo ſibi invi- cem oceufrerent. Regula autem juxta dictum numerum appoſita ſic habet. 1. Translatio de primo ; Ofc. de ſecundo. Id eſt, Duplex Primæ Claſſis prædictum transfe- ratur„ & Officium fiat de Do- minica primæ Claſſis: quia cùm in his Regulis dicitur: De Pri- mo, feu præcedenti, intelligitur de Feſto in ſuperiori parte Tabel- læ appoſito; ut Dupléx prædic- tum; cùm de ſecundo, vel ſe- quenti; de Feſto in inferiori parte sub numeris appoſito, ut Domini- ca Prædicta. In aliquibus autem Quadrangu- lis nullus appoſitus eſt numerus; vel quia nuljus ocgçurtus, neque concurſus eſſe poteſt, vel quia in propriis locis adnotatur in Brevia- rio,; quid ſit agendum. Scire tamen oportet, quæ fint Duplicia primæ & ſecundæ Claſſis, & majora per annum, & quæ Dni- cæ „ & Feriæ majores dicantur. DUPELICIA I. CLASSIS„ In quibus nulla fit commemora- tio quorumcumque Feſterum occurrentium;, niſi prout ſuprs in Rubricis. Nativitas Domini. Epiphania Domini. Paſcha KReſurrectionis, cum tribus antecedentibus, & duobus ſe- quentibus diebus. Aſcenſio Domini. Pentecoſtes cum duobus ſequenti- bus diebus. Feſtam Corporis Chriſti. Nativitas S. Joannis Baptiſtæ. Feſtum fanctorum Apoſtolorum „Petri & Pauli. Affumptio B. M. V. Feſtum omnium Sanckorum. Dedicatio propriæ Eccleſiæ. Patronus vel Titulus Eccleſiæ. DUELICGIA II. CLASSIS quibus de Salii G 48 c² Imem in Laudib. tantuùm. Circumciſie Domini. Feſtum SS. Nominis Jeſu. Feſtum SS. Trinitatis. Conceptio Nativitas Annuntiatio Purificatio Natalitia xii. Apoſtolorum. Feſta Evangeliſtarum. S. Stephani Protomart. SS. Innocentium Mart. S. Joſeph Sponſi B. M. V. Conf. Inventio S. Crucis. S. Laurentii Mart. Dedicatio S. Michaelis Archang. DOMI⸗ B. Mariæ. 90 1 di⸗ Domin 1 Pnima à Duima Dalhon Palmar Palche. In Albi Penteco TIinitat DoCN Oorn. Lenle at le⸗ K e tune de i Mio in bes, Kunda Trtia Quutti Domminice decunca Tertis Quarta ur in Meſ⸗ 1. t, gue n Inde Clalt⸗ & gur Dir dicantur, LASI ol bus ſeelent⸗ aptitte. Apoſtolonn 1 korum. cleſiæ, Ecclele. . (L4, et eu tantünn ſeh Maiit. lorunn. 3 lt. tt. oN⸗ DOMINICX. MAIJORES dividitur in duas Claſſes. Dominicæ primæ Claſſis, numquam omittuntur. Prima Adventus DOMINICRE. II. CLASSIS, Quæ non oemittuntur;, niſi occur- fente Patrono, vel Titulari Eccle- ſiæx, & ejusdem Dedicatione: & tunc de iis fit ſemper commemo: ratio in utrisque Veſperis, & Lau- guæ DUPLICIA A A per Annum, quæ a1 K.R& minoribus præferuntur. Transfiguratio Domini. Exaltatio ſanctæ Crucis. Prima Quadrageſimæ:. Feſtum Septem Dolor. Paſſionis. Viſitatio Palmarum. Feſtum Carmeli Palcheæ. Feſtum Nivis B. V. M. In Albis. Feſtum SS. Nominis Pentecoſtes. Feſtum de Mercede Trinitatis. Solemnitas SS. Rolarii Præſentatio Cathedra S. Petri utraque. - Feſtum ejusdem ad Vincula. Converſio S. Pauli. Feſtum ſancti Joannis ante portam Latinam. R]——? Apparitio S. Michaelis Archang. S. Barnabæ Apoſtoli. . Adventus. Quarta Septuageſimæ. Dominicæ Sexageſimæ. Quinquageſimæ. Secunda Tertia Quadrageſimæ. Quarta S. Joachim Patris B. V. M. Conf. [S. Annæ Matris B. M. V. — Feſta Patronorum minus principa- lium. FERI , M A de quibus ſemper Adventus. ORFS, t commemor. Quadrageſimæ. Quatuor Temporum; Secunda Rogationum. „*N X 4 81 Ivi Sl OCCURRAT EODEM DIE Ppupl.i. Cl. &. ſs 5 2 ſ4 6 2 2 8 4 4 1 Bapi. ii. Tl. + — — = = = —- — Bap l. e r Duel-per af. 1 4 2 2 2 fr s r r⸗ 4 Dies inf. OA. 4 4 a 4 3 7 35 2 3 — —– — — — — — — . „2 2 Dies Odavz. 4 4 %° 4 2 4 2 ſa 3 2 Semiduplex. 4 4 4 8 4 f 1. r r — — — — — — –= — — —— — Simplex. e , o. — See e S.M.in sabb. * „ . o . 0 Feria Major. 6 „ 2 3 3 3 3 3 3 . Vigili. „ 4 3 32 3 3 3 5§ o o 0 — – — — — — 1— — 2—— — — — — — I. Träsl. de I. n D e e 8 8 ffic. de il. G. 3.S3 5. 3 EE E 35 2. Offic. de i. E. & =. . 2. 3. translat. de *E = * = 5 51 — 2 RE ſecundo. S. 2 2 2 3. Commem. §. . * △ 8 EESE e i. Oft. 2 5 8. de ſecundo. 5 2 S E e S S8& 4. Offic. de i. S EEE H com. de ii. . 2 E = 5. Nihil de i. 5 Offic. de ii. 35 P* 6. Offic. de i. * nihil de ii. 7. Offic. de di- gniori, com- mem. de mi- nus digno. 8. Offic. de digniori „ tyanslat. de min. digno. Otandum, quòd Duplex quod- N cumque; eêtiam Patroni, & fituli Eccleſiæ, vel Dedicationis ejusdem occurrens in Vigiliis Na- tivitatis Domini, & Pentecoſtes, in die Circumciſionis, in die O- ctava Epiphaniæ, in Feria quarta ſi Cinerum, ac in tota majori Heb- domada, & infra Ocavas Paſchæ, & Pentecçoſtes, in Aſcenſione Do- mini, in feſto Cor poris Chriſti, in feſto Aſſiu mptio nis B. Virginis, & omnium Sanctorum, transfera tur. . . Infra Oéctavam Epiphaniæ fit tan- tùm de Patrono, vel Titulari Eccle- iæ, & ejusdem Dedicatione, cum comm. Octavæ; alia feſta trans- feruntur poſt Otavam. : Infra Octavam Corporis Giſte demidup ce Dupli lceun t coimnn Intta i ice ken duplex 9 tringert . diemn: Al nl Van. be d Palir, Perft con Ulisoccun Dezüi; lent Chretumu Abis §. Aead el en ſegun tertur Od tunn comm er. C 8 seT ITEA EaruI vam, (f rD0li0 orpol 1e Semiduplex ftfansfertur, neque fit de Duplici translato; & de ea, quocumque adveniente Duplici, fit commemoratio. Infra illas Octavas, in quihus fit de Feſtis occurrentihus, Semi- duplex occurrens in Dominica, transfertur in proximè ſequentem diem: quæ ſi fuerit impedita alio ſimili kelta „transfertur poſt Octa- vam. De Oα, Nativ. Domini, Epi- phanix, & Corporis Chriſti ſem- per fit comm. quocumque Feſto in illis occurrenté. De aliis Oktavis; quæ non ſunt in Kalendario, nihil fit à Feria iv. Ginerum usque ad Dominicçam in Albis, & à Vigilia Pentecoſtes us- ue ad Feſtum Trinitatis incluſive, à die 17, Decemb. usque ad E- piphaniam. Pies Octavæ numquam transfer- tur ideo quamquam Nativitas S. Joannis Baptiſtæ, occurrens in die Corporis Chriſti, transferatur in diem ſequentem, non tamen trans- tùm commemoratio in Officio de Ocav. Corporis Chriſti. 4 4 fertur Octava, ſed de ea fit tan- 2 lvii Si oceurrat; ut Patronus, vel Titulus Eccleſiæ deſcriptus ſit eo- dem die in Kalendario cum aliis Sanctis, in ea Eccleſia fit tantum de Patrone, vel Titulari, absque commemoratione aliorum. Qui ſi in dicto Kalendario deſcrinti ſint ſub Officio Duplici, vel Semi- duplici, transferuntur in primam diem ſimi liOfficio non impeditam; & de eis fiatfficium Semiduplex: niſi tamen ſint de majoribus F eſtis, tia tunc de translato uoque fiet fficium Duplex: ac ſi Proprio die celebraretur. Si vero in Kalen- dario omnes ſint tamquam Feſtum Simplex, de aliis nihil fit. Deé Feriis Adv. & Quadr, quando de eis non fit Officium, fit com- mem. in utrisque Veſp. & Laud. cujuscumque Feſti: de quatuor Temp. & Feria ii. Rogat. ac Vi- giliis, in Laud. tant. Si vero ali- qua Vigil. occurrat in Adv. Quadr. & guatuor Temp. vel in diebus Feſtorum Duplicium 1i. Claſſ. ſive Patroni, vel Tituli, aut Dedica- tionis Eccleſiæ, de ea nihil fit nee etiam in Laudibus. QUAN- Dñica i. & ii. Cl. eũ o —2 Däüica min. per an- 0 —— Bupiex i. Claſſis, 2. Duplex ii. Claſſis, 4 Fatr. ſeu Tit. Eccl 2 Dupl. per an- maſ. 34 Dupl. per anñ. min. 4 △ X Dies Octavæ, 7 Dies infra Octavã „„ 1I. Totũ de ſequẽti, α nihil de præced. 2. Tot de præced. nihil de ſequenti. S 3. Totü de ſequẽti, £ com. de præced. & 4. Totum de præc. * comm. de ſeq. §. Capitulũ de ſeq. comm. de præc. 6. Totu de digniori cõ. de min. Eno. 7. Simpl. & S. M. in Sabb. fer. & Vig. non concurrunt. WeAeE eα eIOIXIOIITTIDBTILTLPITZT — Ka& E. SXIEIIL XAr 1 1— —— 5SS Sld S & XITTTTILSITT Pidnd! „ —. sipel vUiid toldnad — d aidn ToeIdnpnues! "D IXIDIAIAINTTIAIAI 0lei dinuur oνπαnnr 1ed n eeAAIPI —— nbinei EGRi.οII IIDIPITINITETXTSTS TIjel OjniiT. na) ouOie ſn WeI bunn- Niangem „ quòd in i. Veſperis Hdiei Oct. Aſcenſionis, & Corp. Chriſti, totum Offic. fit de O ctav. cum commem. præcedentis Feſti Duplicis, niſi fuerit Feſtum ſolem- ne principale;, vel i. vel ii. Claſſis, quia tunc de Feſto fieret Officium, & commem de Oéctava. In fecundis Veſperis diei Octav: Epiphan. Paſchæ, Aſcenfionis, & Corporis Chrifti, de ſequenti Du- plici fit tantùm commęm. niſi illud fuerit i. vel ii. Claſſis, ſeu Patronus, vel Titulus, aut Dedicatio Bccle- ſiæ: quia tunc de Feſto fieret Offic. & de Oct. commemor. Et ſimi- liter die Octav. Corporis Chriſti in ſecundis Veſperis concurrente cum die Octav. S. Joannis Baptiſtæ, Veſper. erunt de O&. Corporis Chriſti,; cum commemoratione Octavæ S. Joannis. . . . In ſecundis Veſperis Duplicis ii. Claſſis non fit commemoratio de die infra Octav. niſi quando de es fieri debeat Offic. de sequenti. Cùm plures fiunt commemo- rationes, ſervetur hic ordo. De Duplici, de Dominica, de Semi- dupl. de die infra Oct, de Feria majori, ſeu Vigilia, de S. Maria in Sabbato,; de Simplici. ORA- keimus Nte min Lcepin 1 penl lecimnn Datimun erem Tavin Ulliinns Uleramt krenti⸗ Cpeeca Un vit lige Loſtr insne ens Eeg l l nin . Uendht. eype Nlnur: gunn — ANA1 . — dnisCritii cutrente l⸗ i Mhtikt 0. Cotpon mmemoruinn memolati lando let ferimus, & plagas quas O RA O 4 EDI Nte oculos tuos, Do- Qmine, culpas noſtras accepimus conferimus. 6i penſamus malu quod fecimus, minus eſt quod patimur, majus eſt quod meremur. Gravius eſt quod com- miſimus, levius eſt quod toleramus. Peccati pœnã ſentimus, & peccandi pertinaciam non vitamus. In flagellis tuis infirmi- tas noſtra teritur, & ini- quitas non mutatur. Mens ægra torquetur, & cervix non flectitur. Vita in dolore ſuſpirat, & in opere non ſe e- mendat. & expeétas, non corri- gimur: ſi vindicas, non duramus. Bs T I O TA. onfitemur in correc- tione quod egimus: ob- liviſcimur poſt viſitatio- nem quod flevimus. i extenderis manum, facienda promittimus: ſi faſpendleris gladium, promiſſa non ſolvimus. i ferias, clamamus ut parcas: ſi peperceris, iterum provocamus ut ferias. abes Domine confiten- tes reos; novimus quod niſi dimittas, rectè nos perimas. ræſta Pater omnipotés ſine merito quod roga- mus, qui feeiſti ex nihi- lo qui te rogarent. Per Chriſtum Dominum no- ſtrum. Amen. Gregem tuum paſtor terne non deſeras. Sed per beatos 4Abo- 0- IX ſtolos tuos perpetua de- filica conditus, te cum ſenſione cuſtodias. beatiſſimis Apoſtolis Pe- Protege Domine po- tro & Paulo repræſenta- ulum tuum ad te cla- manteni & Apoſtolo- rum tuorum patrocinio confidentem. Perpetua defenſione cuſtodias. Orate pro nobis ſan- ti Apoſtoli Dei. Ut digni efficiamur promiſſionibus Chrifti. Ræſta quæſumus om- nipotens Deus, ut nullis nos perturbationibus con- cuti, quos in Apo- ſtolicæ confeſſionis pe- tra ſolidaſti. Per Domi- num. Mploret, clementiffi- mé Domine noſtris op: portunam neceſſitatibus opem devotè à nobis prolata meditatio, quia ſanétus olim Joannes Chryſoſtomus, in hacBa- permittas vit ſic colloquentem: Circumdate hanc novam Sion, & circumvallate eam, hoc eſt, cuſtodite, munite, precibus firma- te: ut quando iraſcor in cempore; & orbem ter- ræ concutio, aſpiciens ſepulchrũ veſtrum num- libenter propter me ge- ritis ſtigmata, iram mi- ſericordia vincam, & ob hanc percipiam veſtram quando Sacerdotium & Regnum video lacry- mari, ſtatim quaſi com- patiens ad commiſera- tionem flector, & illius meæ vocis reminiſcor: Protegam Urbem hanc propter David ſervum meum, & ſanctum me- um. Domine, fiat, fiat, Amen, Amen. ORA- quam deſiturum, & quæ interceſſionem. Etenim Pe me In ab fonibun Ia; ut Eecitare Gtum d mMinum 01 Wihl Dihor , te enn toliste Drelenn Uenten nenoru Immwah Luſtochte us frn iraſcori tbemten Ahpieen rum un. 1,C ernne irm can, & mn velteu h. Etenin dotium 20 lach aſi nmmiſen miniſeat bem w. d lerm ncton ,uhti . 0 Ixi ORATIO Peri Domine os meum ad benedicendum no- men ſanctum tuum: munda quoque cor me- um ab omnibus vanis, perverſis, & alienis cogita- tionibus: intelleétum illumina, affectum inflam- ma; ut dignè, attentè, ac devotè hoc Officium recitare valeam, & exaudiri merear ante conſpe- ctum divinæ Majeſtatis tu?z. Per Chriſtum Do- minum noſtrum. Amen. omine, in unione illius divinæ intentionis, qua ipſe in terris laudes Deo perſolviſti, has ti- bi horas perſolvo. Aceroſanétæ & individuæ Trinitati, erucifixi 5) Domini noſtri Jeſu Chriſti humanitati, beatiſ- ſimæ & glorioſiſſimæ ſempérque Virginis Mariæ fœcundæ integritati; & omnium Sanétorum uni- verſitati ſit ſempiterna laus, honor, virtus, & gloria ab omni creatura, nobisque remiſſio om- nium peccatorum, per infinita ſæcula ſæculorum. B. Amen. V. Beata viſcera Mariæ virginis, quæ portave- runt æterni Patris Filium. Et beata ubera, quæ lactaverunt Chriſtum Dominum. P ater noſter. Ave Maria. lxii ABSOLUTIONES BENEDICTIONES dicendæ ante Lectiones in Officio novem & trium Lectionum. IN f. NOGTURNO & pro ii. VeRe 5 Abliolutio. —Xäudi Dômine Jeſu Chriſte, „ preces ſervorum tuorum, & miſerére nobis: qui cum Patre & Spiritu ſancto vivis & regnas in ſæ- cula ſæculorum. . Amen. Benedictioônes. x. Benedictidne perpétua benedi- cat nos Pater æternus. t. Amen. . 2. Unigénitus Dei Filius nos bene- dicere & adjuvare dignetur. vt. Amen. , 3. Spiritus ſanécti gratia illuminet enſus, & corda noſtra. g. Amen. IN II. NOCTURNO, & pro iii. & vi. Feria. Ablolutio. I Psius pietas & miſericôrdia nos adjuvet, qui cum Patre & Spiritu ſancto vivit & regnat in ſæcula ſæculérum. ge. Amen. Benedictiones. 4. Deus Pater omnipotens ſit no- bis propitius & clemens. , Amen. §. Chriſtus perpétuæ det nobis gaudia vitæ. B.: Amen. 6. Ignem fui amoôris accéndat De- us in côrdibus noſtris. B Amen. IN III. NOCTURO.NNO, & pro Feria iv. & Sabbato Abſolutio. . Vinculis peccatòrum noſtroô- A rum absolvat nos, omnipo- tens, & miséricors Dôminus. BenediRiones. 7. Evangélica léctio ſit nobis ſalus & protectio. g. Amen. 8. Divinum auxilium maneat ſem- per nobiscum. pes Amen. 9. Ad ſocietatem civium ſuperno- r perdůcat nos Rex Angeloräu. He. Amen. Si Officium fit de Sancto ix. Le- Gtionum;, odtava Benedictio erit, Cujus feſtum côlimus, ipſe, vei ipſa intercédat pro nobis ad Doô- minum. . Amen. Quando ſunt plures, diecituf Qudrum, vel Quarum feſtum co- imus ipſi, vel, ipiæ intercédant pro nobis ad Dominum. R. Amen. Si Offieium fit de S. Maria, octava Benedigfio erit . Cujus feſtum côlimus, ipſa virgo Virginum intercédat pro nobis ad Dominum. . Amen. Si in uſtima Lectione legendum ſit aliud Evangelium cumHomilia; hona Benedidtio erit „ . pPer Evangélica dicta deleântur, noſtra delicta. . Amen. In Officio trium Tectionum dit cunturà biolutiones & Benedictio- nes Drædictz ordine fuperius in Rubricis generalibus, & in prim Dominica de Adventu deſcripfto: & in eo, quando non legitur Homilia cumt Evangelio, & Benedictiones mnende nnt e tertis Nocturno; Plima Benedgictio diciturt 1. Ille nos benedicat, quĩ ſine fine vivit, & regnat. . Amen. Z Di⸗ 2. Diyit per n. 3. Ad ſo Ium pe Ium. In 01 uando l lelio, 1crange Epor 2. Diuinu Uernot 4 loe lun pen . oke At un, pri „ —,——— N. 18 es. ſit nobisli Amen. minent len Aen. vium lupern⸗ Rex Amelii ancto u. I nedickioei 5. 1 ihle, nobis 200 en. ſeien Ales) len um feſtune leæ intetcdl um. t 8 8 Aluen n Cuntioni auel iliotin⸗ ereiſ negickio tis NoEu gial ſte N en⸗ . 10 t Pro nobit 7 2. Divinum auxilium maneat ſem- per nobiscam. β. Amen., 3. Ad ſocietàtem civium ſuperno- rum perducat nos Rex Angelo- xum. . * . In Officio GANnSR Lectionum quando legitur Homilia cum Evan- gelio, prima Benedictio erit, 1. Evangélica léctio ſit nobis ſalus, & protéctio. . Amen. 2. Divinum auxilium mâneat ſem- per nobiscum. „ Amen, 3. Ad ſocietatem civium ſupernô- rum perducat nos Rex Angeloô- rum. „ Amen. . di 8e. in⸗ de Sano triumLedtio- num, prima Benedictio erit; Ixiii I. IIe nos benedicat, qui ſine fine vivit & regnat. .O Amen. 2. Cujus feſtum côlimus, ipſe, vel ipſa intercedat pro nobis ad Dômi um. B. Amen. Quando funt plures, dicitux;, Quorum vel Quarum feſtum coli- mus, ipſi, vél ipſæ intercédant ro nobis ad Dôminum. „Amen. 3. Ad ſocietatem civium ſuper- noôrum perducat nos Rex Ange- lorum. .⸗ Amen. Zrerr. S„ de ſandta Maria in Sabbato, Abſolutio, & Benedictio- nes, quæ ibidem ponuntur. — — —— — = — =. — —= = S e = S S ☛ ☛ ☛ = ☚ —R. 2 —N EEècl WWEE WWWE Eò s 4 Nr Cmrermne Aerd. . 2. f.. —„ 7 A / 44 Ant Ater noſter, qui es in cœlis: ſanctificétur no- Wmen tuum, advéniat Agregnum tuum: fiat vo- luüntas tua, ſicut in cœ- BEIIoO, & in terra. Panem noſtrum quotidiänum da nobis hôdie:; & dimitte nobis débita no- ſtra, ſicut & nos dimittimus de- bitôribus noſtris; Et ne nos indu- cas in tentationem: nos à malo. Amen. A Ve Maria, gratia plena: Déômi- nus tecum: benedicta tu in mu- Heribus, & benedictus fructus ven tris tui Jjeſus. Sanécta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatoôribus nuc, & in hora mortis noſtræ. Amẽ. 9 »Recdo in Deum, Patrem omni- terræ. Et in Jeſum Chriſtum, Fi- lium ejus unicum, Doôminum no- ſtrum: qui concéptus eſt de Spiri- tu ſancto, natus ex Maria Virgine, paſſus ſub Pôntio Pilato, cruci- nxus, moôrtuus, & ſepultus: deſcen- dit ad inferos: tertia die reſurréxit ad déxteram Dei Patris omnipo téntis: inde ventuùrus eſt judicare vivos & mortúos. Credo in Spiri- tum ſanctum, ſanctam Eccléſiam Cathoôlicam, Sanctôrum comunio- nem, remiſſiõnem peccatoôrum, carnis reſurrectioönem, & vitam ætérnam. Amen. Omine laâbia mea apéries. ☛ . Et os meum annuntiabit laudem tuam. 5. Deus in adjutoô- rium meum intende. Domine ad adjuvandum me feſtina. 11 Glôria Patri, & Filio, & Spiritui ſancto. §S icut erat in principio; Brev. Sed libera ◻4 boténtem, Greatôrem cœli & à mòrtuis: aſcéndit ad cœlos, ſedet DISPOSITUM Cum Ordinario Oſſicii de Tempore. Matutinum, & omnes Horas, præterquam & nunc, & ſemper, & in ſæcu- la ſæculorum , Amen. Alle- luja. . : Si . Alleluja. du⸗ icit Laus tibi Dé⸗ mine, Rex æxternæ glöriæ, ad Advent itatorium. Adoré-⸗ mus Dôminum, * Qui fecit nos. Sepetitux Adorémus Dôminum, qui fecit nos. Enite, exultémus Déômino;, jubilémus Deo ſalutaâri noſtro: præoccupémus faciem ejus in con- feſſione, & in pſalmis jubilémus ei. Adorémus Däim, qui fecit nos. Quôniam Deus magnus Dôminus; & Rex magnus ſuper omnes deos: quoôniam non repéllet Dôminus plebem tuam, quia in manu ejus lunt omnes fines terræ, & altitů- dines môntium ipſe cônſpicit. Qui fecit nos. Quôniam ipsius eſt mare, & ipſe fecit illud, & aridam fundavérunt manus ejus: venite, adorémus, & procidamus ante Deum;: ploré- mus coram Dômino, qui fecit nos; uia ipſe eſt Döôminus Deus no- ſter: nos autem populus ejus, & oves paſcuæ ejus. Adorémus Däm, qui fecit nos. Hoôdie ſi vocem ejus audiéritis » nolite obdurare corda veſtra, ſicut in exacerbatione ſecündúm diem tentatiônis in desérto: ubi tenta- vérunt me patres veſtri, probavé-⸗ runt, & vidérunt pera mea. Qui fecit nos. Suadraginta annis pröôximus fui generationi huic, & dixi: Semper AA hi hi errant corde: ipſi verò non co- gnovérunt vias meas, quibus jura- vi in ira inea, ſi introibunt in ré- quiem meam. A dorémus Dômi- num, qui fecit nos. lôria Patri,; & Filio, & Spiritui ſancto. icut erat in principio, & nunc, & ſemper, & in ſæcula ſæculôrum. Amen. Qui fecit nos. Adorémus Dômi- num; qui fecit nos. 265 1 Rimo die, quo Trinitas Beata mundum condidit-» Vel quo resurgens Cöônditor Nos morte victa liberat. ulſis procul torpôribus Surgamus omnes cyus, Et nocte quæramus Deum; Prophéta ticht præcipit. oſtras preces ut audiat » Suamque déxtram pôrrigat; Et expiatos sördibus, Reddat polorum sedibus. Ot, quique ſacratiffimo Hujus diei téempore, Horis quiétis peallimus, Donis beatis muneret. Jam nunc Patérna claritas Te poſtulamus affatim, Abſint faces libidinis, Et omnis actus noxius. le fœda fit,vel lůbrica Compaãgo noſtri coôrporis 5 Ob cujus ignes ignibus Ayérnus urat acriùs. undi Redéemptor, quæſumus; Tu probra noſtra diluas, Nobisque largus commoda Vitæ perénnis conferas. Præſta, Pater piiſſime » Patrique compar Unice. Cum Spiritu Paraclito; Regnans per omne ſæculum, „ Amen- NOcſte ſurgentes vigilémus om- LN nes Semper in pſalmis meditémur, atqꝗ; Voce concordi Dômino canamus Duülciter hymnos. Ut pio Regt pariter canéntes, Cum ſuis Sanctis mereamur aulam Ingredi cœli, ſimul & perénnem Dücere vigam. Præſtet hoc nobis Déitas beâta Ducto quater notiffimo. Patris, ac Nati, parit Erque ſancti Spiritus,cujus réſonat per omnem Gloria mundum. Amen. 1 egem ventúrum Doôminum. * Venite, adorémus. mnite, exultémas. 1. Eitur ſequs ropẽ eſt iam Dominus. Venite; adoré- mus. ad enite. 1. Hymnus. Erbum ſupérnum prödiens, E Patris ætérni ſinu; Qui natus orbi sůbvenis „ Labente curſu temporis. llúmina nunc pectora; . Tuoque amore concrema ?* Ut cor cadúca déſerens Cœli voluúptas impleat. t ,» cùm tribunal Judicis Damnabit igni noxios: Et vox amica débitum Vocaàbit ad cœlum pios. on ęſca flammarum nigros Volvâmur inter tùrbines „ Vultu Dei ſed compotes Ceœli fruämur gaudiis. atri ſimlque Filio, Tibique ſancte Spiritus »„ Sicut fuit, ſit jügiter, Sæclum per omne glorias Amen, ôn fit vobis va- num manè suúrgere ante lucem: Quia promiſit Dñs eorônam vi- gilantibus. 1. V enite. i. X more docti myſtico. Servémus hoc jejünium » Deno diérum circulo ex & Prophétæ primitùs Hoc prætulerunt, pôſtmodùm Chriſtus fſacravit, omnium X Rex;, afque Faétor temporum. tamur ergo parciùs Verbis, cibis, & potibus, Soinno, jocis, & arctius Perſtémus in cuſtodia. itémus autem noxia ; Quæ sůbruunt mentes vagas » Nullümque demus cäallidi Hoſtis locum tyrannidi. lectàmus iram vindicem Plo- Ut kiud Jejanio urrex 1 ſer erun Aquilis . emper aleente maginen Tridens, amo jug Uim lipe Nebdiſſer carne lotmam I. l nunng neſe 1 üngue e lepa A Daſtor ln layag eſ lay e eſt ſep ze in enpeor laie ledl Fiua 1ſ ln he MElld 1 Vioml Ue ti 60 Nij atiterqteſt nat peton um. Anen egem pentit nite, adoten Sultemasl tor. P Venlte , lum pröclens Abyenis; mpolis, ectola, oncrem: lerens pleat. Judicis Pi05. türbines mpotes tudiis. ilio⸗ pinitus gitel 4 glona, eIe ante Dis Nkoin Dis de inpſico. veſeinniun enn otihemmo. Primmitis . hoinai⸗ ,oniun or lemhpon epotibl 4 Ictius ocle⸗ 0XIa ns ugni illici Plorémus ante Judicem „ Clamémus ore supplici; Dicamus omnes cernui. Noſtris malis offéndimus Tuam Deus clementiam 3 Effünde nobis déluper Bemiflor indulgentiam. Meménto, quòd ſumus tui 5 Licèt cadúci plasmatis, Ne des honorem nominis Tui, precamur, alteri „axa malum, quod fecimus, Auge bonum, quod péôſcimus: Placere quo tandem tibi Poisimus hic, & perpetim. rœſta beata Trinitas, Concéde ſimplex Unitas 9 Ut fructuoſa ſint tuis Jejuniorum munera. Amen. urréxit Däs verè, Alleluja; enite;, exultémus. 1. Ex ſempiterne Cœlitum 5 Rerum Creitof omnium, X. qualis ante ſæ cula Semper Parenti Filius. Naſcente qui nundo Faber kImaginem vultus tui Tradens Adamo, nôbilem Limo jugâti ſpiritum. uùm livor & fraus dæmonis Foœdâſfet humàanum genus: Tu carne amictus, perditam, Formam refôrmas, artifex. ui natus olim é Virgine, Nunc e ſepulchro naſceris 5 Tecumque nos à môrtuis Jubes ſepültos sùrgere. Qui paſtor æternus gregenr Aqua lavas baptismatis: Hæc eft lavacrum ménrium 5 Hæc eſt ſepulchrum criminum. Nobis diu qui débitæ Redeémptor affixus Cruci, Noſtræ dediſti prodigus prétium ſalutis sanguinem. 1t fis perénne méntibus Faſchale Jeſu gaudium, K morte dira criminum;, Yitæ renatos libera. eo batri ſit gloria, Et Filio, qui a moôrtuis Surréxit, ac Paraclito,. In ſempitérna ſæchla. Amen. IN PBINMO NOCTURNO. Veniet ecce Rex. Aha., Seèryitée Domino. —, =— Allelùja. 3 Bäkiens vir, qui non abiit in con- silio impiérum, & in via pecca- tôrum non ſtetit, * & in cathedra pPeſti entiæ non ſedit. Sed in legé Dni volütas ejus, * & in lege ejus meditabitur die ac nocte. Et erit tanquam lignum, quod plantatum eſt ſecùs decùrfus aquâ- rum, * quod fructum ſuum dabit in tempore ſuo. St folium ejus non défluet: * 8& bmnia, quæcumque faciet, pro- ſperabùntur. Non ſic impii, non ſic: * ſed tan- quam pulvis, quem prôjicit ventus à facie terræ. Ideo non resúfgent impii in judi- cio: *† neque peccatores in con- silio juſtoͤrum. Quôniam novit Döminus viam ju- ſtorum: † & iter impiorum peribit. léria Patri, & Filio, * & Spiritui ſandto. icut erat in principio, & nunc; & ſemper, * & in ſæcula ſæculô- tumz Amei. Le oria, Uare fremueérunt Gentes, * & ppuli meditati ſunt inania. ſtitérunt Reges terræ, & princi- pes convenérunt in unum, * ad- vérsùs Döminum, & advérsùs Chriſtum ejus. Arumpamus vinçula eôörum: * & projiciamus à nobis jugum ipsorũ, ui habiftat in cœlis, irridébit S0s;“ & Dôminus ſubſannabit eos. unc loquerur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuò conturbabit eos. . go aufem conſtittus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanétum e- ius: † prædicans Præcéptum éjus. minus dixit ad me: * Filius meus es tu, êgo hôdie genui fe. Eôſtula à me, & dabo iibi Gentes hæreditäatem tuam, „ & poſſeſſio- nem tuam terminéôs terræ. BReges eos in virga férrea* & tam- quam vas figuli cônfringes eos. t nunc Reges intelligite: * exu- dimini, qui judicatis terram. Servite Domino in timore: * 8& exultate ei cum tremoôre. upprehéndite diſciplinam, ne- quando iraſcatur Dns, * & pereaâ- tis de via juitt zùm exarſerit in brevi ira ej'us, * beati omnes, qui confidunt in eo. A 2 „„ 4 Omine, quid multiplicati ſunt, qui tribulant me? * multi in- sürgunt advérsùm me. ulti dicunt animæ meæx: * Non eſt lalus ipfi in Deo ejus. u autem Domine ſuſcéptor meus es, * glôria mea, & exaltans ca put meum. . . oce mea ad Dominum clamavi" & exaudivit me de monte ſancto ſuo. go dormivi, & ſoporatus ſum: * & exurréxi, quia Dôminus ſuscé- pit me. ton timébo millia pépuli circum- dantis me: * exúrge Dômine;, ſal- vum me fac Deus meus. uôniam tu percuſsiſti omnes ad- Versantes mihi ſine cauſa: * den- tes peccatôrum contriviſti. ômini eſt ſalus: * & fuper po- pulum tuum benedictio tua. Omine, ne in furôre tuo àr Sguas me: * neque in ira tua corripias me. (iferéze mei Dömine, quéniam infirmus ſum: * ſana me Dômine, quôòniam conturbata ſunt oſſa mea. St anima mea turbata eſt valdeè: * ſed tu Dômine ùsquequo? vonvértere Dômine, & éripe ani- mam meam: * ſalvum me fac prop- ter miſericôrdiam tuam. . zuôniam non eſt in morte, qui memor ſit tui: * in inférno autem quis confitébitur tibi? aboravi in gémitu meo, lavabo per singulas noctes lectum meu: * lacry mis meis ſtratum meñn rigabo. urbatus eſt à furôre oculus me- us: * inveteravi inter omnes ini- micços meos. Diſcédite à me omnes;, qui opera- mini iniquitatem:* quoôniam exau- divit Dominus vocem fletus mei. xaudivit Dôminus deprecatioô- nem meam, * Dôminus oratio- nem meam ſuscépit. Srubéeſcant, & conturbéntur ve- hementer omnes inimici mei: * convertantur, & erubeſcant valde veléôciter. In A Véniet ecce Kex excélſus cum poteſtate magna ad ſalvandas Gentes, allel. Confortate. 4 n) Servite Dômino in. timoôre, & exultate ei cum tre- more. Deus judex juſtus. Omine Deus meus in te ſpera- vi: * ſalvů me fac ex omnibus perlequéntibus me, & libera mé, e quando rapiat ut leo animam meam: * dum non eſt, qui redi- mat, neque qui ſalvum faciat. omine Deus meus, ſi feci iſtud, * ſi eſt iniquitas in manibus meis. i réddidi retribuentibus mihi mala, * décidam méritòô ab ini- micis meis inanis. , erſequatur inimicus animam me- am, & comprehéndat, & concülcet in terra vitam meam, * & gloriam meam in pùlverem deducat. xúrge Dne in ira tua: * & exaltare in finibus inimicorum meoôrum. t exú⅛rge Domine Deus meus in præcépto, quod mandaſti: “& ſy na- goga populorum circûmdabit te. t propter hanc in altum regréde- re: * Dominus judicat populos. judica me Dômine ſecundùm ju- ſtitiam meam, * & ſecundum in- nocentiam meam ſuper me. Conſumétur nequitia peccatôrum; & diriges juſtum, * ſcrutans corda & renes Deus. . uſtum adjutôrium meum à Dno, * qui ſalvos facit rectos corde. eus judex juſtus, fortis, & paà- tiens: * numquid iraſcitur peér singulos dies? iſi convérſi fuéritis, gladium ſuum vibrabit: *L arcum ſuum te- téndit, & paravit illum. t in éo paravit vaſa mortis, * ſa⸗ gittas ſuas ardentibus effécit. cce parturiit injuſtitiam: * concé⸗ pit dolõrẽ, & peperit iniquitâtem. acum apéruit, & effôdit eum: * & incidit in foveam, quam fecit, onvertétur dolor ejus in caput ejus, * & in vérticem ipsius ini- quitas ejus deſcendet. . onfitébor Dômino ſecundùm ju- ſtitiam ejus: * & pſallam nômini Domini altiſſimi. Omine Dôminus noſter, & quam admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! . uoôniam elevata eſt magnificéntia tua, ſuper cœlos. x ore infantiu, & lactentiũ perfe- ciſti laudẽ propter inimicos tuos, * ut déſtruas inimicum, & ultôrem. Quoniam vidébo cœlos tuos» pera digitôrum tuôrum: * lu- nam, & ſtellas, quæ tu inndaſti. ui Univerle oat 9to Mia win Xtab Pplallan In co Tetton. Peribun Uonia caut⸗ thronum nerepit Dius: * Lternum nimici Hemt& Lrüt m tn:X! .Wanet, Lalahiti Meſ Agulrue⸗ itia. t fadr äupeti tatibus tſhete men tun lauici⸗ llire Auntiat eus in te ſe fac ex Omm libeln n ut leo anim n eſt, guins vum kaciat Sſi feci iſn nanibus mei⸗ uentibus mérito a0 1 cus Animam dat, & conell un, & gln in dedlcat. tuak & exili Urutm weorun. e Deus Mels nandaſtir t citcümcebltie n altum vegt dicat populo ne lecunkün X lecündun fuper ne. nitia peccalot⸗ Fſelutensch n mermni0 ectos colle 3, fortis) . iid irälchu! eritis, ii arcum ſunt Llacte en QAuid eſt homo, quod memor es ejus? * aut filius hôminis, quô- nmiam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, glöria & honôre corondaſti eum: * & conſtituiſti eum ſuper Spera manuum tuarum. Omnia ſubjeciſti ſub peédibus e- jus, *† oves & boves univerſas, in- ſuper & pécora campi. olucres cœli, & piſces maris, * qui perambulant séemitas maris. omine Doôminus noſter, * quam admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! V Onfitébor tibi Déômine in to- „to corde meo: * narrabo om- nia mirabilia tua. ætabor, & exultäbo in te: * pſallam nomini tuo; Altiſſime. In converténdo inimicum meum retrorlſum: * infirmabüntur, & Peribunt à facie tua. Quôniam feciſti judicium meum, & cauſam meam: * ſediſti ſuper thronum, qui jüdicas juſtitiam. Increpâſti Gentes, & periit im- pius: * nomen eorum deleéſti in ætérnum, & in ſæculum ſæculi. Enimici defecérunt frameæ in fi- nem: * & ciyitates eôrũ deſtruxiſti. P eriit memôria eòrum cum soni- tu: *æ & Dôminus in æternum pér- manet. Paravit in judicio thronũ ſuum: * & ipſe judicabit orbem terræ in æquitate, judicabit pépulos in ju- ſtitia. Et factus eſt Döminus refugium pauperi: * adjutor in opportuni- tatibus, in tribulatioône. Et ſperent in te, qui noverunt no- men tuum: *† quôniam non dere- liquiſti quæréntes te Dômine. Psallite Dno, qui habitat in Sion:* anuntiate inter Gentes ſtudia ejus. Quôniam requirens sanguinem eôrum recordatus eſt: * non eſt oblitus clamoòrem pauperum. Liſerére mei Dômine: * vide hu- militatem meam de inimicis meis. Qui exaltas me de portis mortis, * ut annúntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion. Kxultabo in ſalutari tuo: * infixæ ſunt Gentes in intéritu, quem fe- cérunt. n laqueo iſto, quem abſcondé: runti comprehénius eſt pes eorü. ognoſcétur Dôminus judicia fa- 1. 5 eiens: * in opéribus mânuum ſuaâ- rum compreheénſus eſt peccaätor. onvertäantur peccatôres in infer- num: * omnes Gentes, quæ obli- viſcuntur Deum. duoniam non in finem oblivio erit pauperis: * patiéntia paupe- rum non peribit in finem. xzürge Domine;, non confortétur homo: * judicentur Gentes in conſpeéctu tuo. onſtitue Doômine legislatôrem ſuper eos: * ut ſciant Gentes »„ quéôniam hoömines ſunt. Ut quid Dômine receſfsiſti lon- gé? * déſpicis in opportunitati- bus, in tribulatione ¹ um ſuperbit impius, incénditurx pauper: * comprehenduüntur in consiliis, quibus cogitant. uôniam laudatur peccator in deſideériis animæ ſuæ: * & iniquus benedicitur., xacerbavit Dôminum peccator: * ſecündùm multitùdinem iræ ſuæ non quæret. on eſt Deus in conſpectu ejus: * inquinatæ ſunt viæ illius in omni témpore. uferüntur judicia tua à facie ejus: * omnium inimicôrum ſuo-⸗ rum dominabitur. ixit enim in corde ſuo: * Non movébor à generatiône in genera- tionem ſine malo, ujus maledicktione os plenum eſt, & amaritudine, & dolo: * ſub lingua ejus labor, & dolor. edet in insidiis cum divitibus in occůltis, * ut interficiat innocén- tem. ,B culi ejus in pauperem reſpi- ciunt: * inſidiatur in abſcondito, quaſi leo in ſpelunca ſua. nſidiatur, ut rapiat pauperem: * rapere paupérem, dum attrahit en. n laqueo ſuo humiliabat eum, * inclinâbit ſe, & cadet, cùm domi- natus füerit pauperum. .B ixit enim in corde ſuo: Oblitus eſt Deus, * avértit faciem ſuam; ne videat in finem. . Exuúrge Déômine Deus; exaltétur manus tua: * ne obliviſcaris pau- erum. . B ropter quid irritavit impius De- um ? * dixit enim in corde ſuo: Non requiret. ides, quoniam doloòrem consideras eos in manus tuas. A 3 tu labõôrem, & : * Ut tradas ribi dereliétus eſt pauper: * 6r⸗ phano tu eris adjutor. G ontere brachium peccatoris „& maligni: * quærétur peccâtum illius, & non inveniétur. ôminus regnaäbit in ætérnum, & in ſæculum ſæculi: * peribitis Gentes de terra illius. eliderium pauperum exaudivit Dôminus: præparationem cor- dis eorum audivit auris tua. y udicare pupillo & hùmili: * ut non appônat ultra imagnificare ſe homo fuper terram. N Domino confido: quomodo dicitis animæ meæ: * transmigra In montem ſicùt pa er. uoôniam ecce peccatöres inten dérunt arcum, Paravérunt ſagittas ſuas in phaâretra, * ut ſagittent in Oblcuͦto rectos corde. 2 uoniam quæ perfeciſti, deſtruxé- funt: * juſtus autem quid fecit ? Hominus in templo ſancto ſuo: * Doôminus i in cœlo ſedes ejus, culi ejus in pauperem reſpi- ciunt: *† palpebræ ejus interrogant ſilios hôminum. minus intérrogat juſtum, & impium: * qui autem diligit ini- guitatem „Odit animam ſuam. luet ſuper peccatores laqueos: * ignis, & ſulphur, & ſpiritus pro- cellarum „ Pars calicis eorum. uôniam juſtus Dominus, & ju- ſtitias dilégit: & æquitatem vidit vultus ejus. . Confortàte manus 1Aolatas: contortamini dicite: Ecce Deus noſer véniet, S& lalvàbit nos, alleluja. Afa. Gaudéte omnes. Aa, Deus judex ju- Irs4 . 0 „& longanimis: num- Juid iraſcétur per singulos dies ? a. Tu Domine. . Alvum mę fac Démine, quo- ) niam defecit Sanctus: * quô- iam diminutæ ſunt veritates à ſi⸗ Fin hominum. 7 ana loçüti ſunt unusquisque ad proximum ſuum: * labia doloôsa, In-corde, & corde locäti ſunt. D iſperdat Düs univérſa läbia do- loſa „ * & linguam magniloquam. ui dixérunt: Linguam noſtram magnificabimus, làbia noſtra à no- bis lunt, * quis noſter Dñs R . ropter misériam inopum, & gé. mitum pauperum: * nunc exür- gam;, dicit Dôminns. W oham in falutäri: * fiduciàliter agam in eo. loquia Dômini, elõôquia caſta: * argéntum igne examinatum, pro- batum terræ, purgatum séptuplum. u Dômine ſervabis nos „ & cu- ſtodies nos: * à generatioône hac in ætérnum. n circũitu impii àmbulant: * ſe= cúndùm altitdinem tuam mul⸗ tiplicaſti filios hôminum. Squequò Doômine obliviſceris me in finem? * Osquequò avVertis faciem tuam a me. uamdiu ponam consilia in anima Mmea, * dolofem in corde meo per diem? .B squequòô exaltabitur inimicus meus ſuper me ? reſpice, & ex- audi me Domine Deus meus. -Hümina ôculos meos, ne um- duam obdormiam in morte: * ne quando dicat inimicus meus: Præyalui advérsuùs eum. ui tribulant me, exultàbunt, ſi motus fůero: * ego autem in mi=⸗ ſericòrdia tua ſperavi. xultabit cor meum in ſalutari fuo: cantabo Doômino, qui bonz tribuit mihi: * & pſallam némini Dômini altiſſimi Ixit insipiens in corde ſuo, * non eſt Deus. orrùpti ſunt „ & abominabiles Ffacti ſunt in ſtädiis ſuis: * non eſt, qui faciat bonum, non eſt usque ad unum. ominus de cœlo proſpéxit ſuper Rlios hôminum: * ut videat, ſi eſt intelligens, aut requirens Deum. mnes declinavérunt, ſimul in- les facti ſunt: “ non eſt, qui faciat bonum, non eſt usque ad unum. epulchrum patens eſt guttur eéô- rum, linguis ſuis dolose agébant: * venénum aſpidum ſub labiis eoôru. Nuorum os maledictione, & ama- Htuúdine plenum eſt: veloces pe⸗ des eorum ad eſtundendum san⸗ guinem. ontritig, & infelicitas in viis eoôrum;, & viam pacis non cogno- vérunt: * non eſt timor Dei ante ôculos eôrum. None cognoſcent omnes, qui ope- rantur iniquitatem: * qui dévorant plebem meam ſicut eſcam panis 2 ominum non invocaverunt: illic trepidaverunt timore; ubi non erat timor. . uo⸗ Luonian Ne juſta confudif ſpes ejus uis dab cüm avér lem pleb X lætabi Romit bern. uisſcet ui ingre Mperätur ilogni ſ1o, qu Aulua geer fecit opptob is proxin nihüle eltu ejn Mienn De Ui jutat tiit: ledit ad nnoceén Lui faci in æternt les, & le Dis ultie gem: iple Ex Kior Deus n⸗ ſenibis n Memor ömine, Et cuß ſmede lt àve 6 Mnu e i revo Pnumenn uneri Nuin i Wal lel 2 E-⸗ Xfäheitlie qia cale inatum, p n septupſun 105 , enerationeh nbulant: ti⸗ n tuam m inum. oblirileei † Usghecl me. nstlia in anin corde meog lrut ininie elhice, Ke eus meug, nes, le n molte: Il nicus mels eln . uultibumn, 0 autem ind i. Im in ſalul ino, u hen ſallam nom 1cote io, ſuiz: 5N lum, nOn 1 videat, 1 guirens denn 1 eltgun tici Auead ununn, citas in s non coln⸗ mmot Deiin i ee⸗ es gll en. ai eie ſcam ſunt, cayelun 16 timole? . lo⸗ Quéôniam Dôminus in generatio- ne juſta eſt, consilium inopis confudiftis: * quòniam Doôminus pes ejus eſt. Quis dabit exsion ſalutare Iſrael?* cum avérterit Dôminus captivitaà- tem plebis ſuæ, exultabit Jacob; & lætabitur Ifrael. ☛ omine, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? * aut quis re- quiéſcet in monte ſancto tuo? Qui ingréditur ſine macula, * & operatur juſtitiam. Qui léquitur veritàtem in corde ſuo, v qui non egit dolum in lin- gua ſua Rec fecit prôximo ſuo malum, * & opprôbrium non accépit adver- sùs proxzximos ſuos. Ad nihilum deductus eſt in con- ſpectu ejus malignus: * timéntes autem Doôminum glorificat. Qui jurat proximo ſuo, & non dé cipit: qui pecuniam ſuam non dedit ad usuram, & muünera ſuper innocéntem non accépit. Qui facit hæc: „ non movébitur in ætérnum. In? ntu Gaudéte om- nes, & lætamini: ecce, quia veéniet Dñs ultionis, adducet retributio- nem: ipſe veniet, & ſalvabit nos. Ex Sion ſpécies decôris ejus. Deus noſter maniféſte véniet. Per ? Tu Dômine ſervàbis nos, & cuſtôdies nos. V. Memor fui nodte nominis tui Dömine. S. Et cuſtodivi legem tuam. I Ipſe libera- vit me de laqueo venaântium. e. Et a verbo aſpero. Temp. Erue à frâ- mea Deus änimam meam. Et de manu canis inicam meam. Temp. Allelúja;, lapis revolutus eſt, allel. ab ôſtio monuménti, allel. allel. Y. Surréxit Düs de ſepälchro, all. . Qui pro nobis pepéndit in li- gno zalleluja. tur P ater noſter, Et ne nos inducas in tentatidé- nem. Sed libera nos a malo. At xaudi Domine. QQ NOCTURNO. Gaude & lætare. Bonorum meéôru. Alleluja. 1N II. (Ob⸗ey⸗ me Doômine, quôniam ſperavi in te: * Dixi Domino: Deus meus es tu, quoôniam bonòô- rum meôrum non eges. Bancdtis, qui ſunt in terra ejus: * mirificavit omnes voluntates meas in eis. . gultiplicatæz ſunt infirmitates eorum: * poſteaâ acceleravérunt. on congregabo conventicula eòô- rum de ſanguinibus: * nec memor ero nominũ eôrum per labia mea. ôminus pars hæreditatis mex, & calicis mei: * tu es, qui re- ſtitues hæreditätem meam mihi. Runes cecidérunt mihi in præclâ- ris: * étenim hæréditas mea præ- clara eſt mihi. enedicam Dôminum, qui tribuit mihi intelle um: * inſuper & us- que ad noctem increpuerunt me renes mei. Providébam Dôminum in conſpeé- Gu meo ſemper: quôniam à dex- tris eſt mihi, ne commôvear. ropter hoc lætatum eſt cor me- um, & exultavit lingua mea: * inſuper & caro mea requieſcet in ſpe. . uôniam non derelinquens äni- mam meam in inféerno: nec da- bis Sanctum tuum vidére corrup- tionem. otas mihi feciſti vias vitæ, adim- plébis me lætitia cum vultu tuo: * delectatioônes in déxtera tua usque in finem. Ady. Ana. Gaude, & lætäre filia Jerùûſalem: ecce Rex tuus véniet ti- bi; Sion noli timére, quia citô véniet ſalus tua. Rex noſter. me Bonoôrum meo- rum non indiges, in te ſperavi;, conserva me Domine. Propter verba. Pſalmus 16. Xaudi Düpe juſtitiam meam: * intende deprecationem meam- uribus pércipe orationem mea;:* non in labiis dolòôſis. .— e vultu tuo judicii meum pro⸗ deat: * culi tui videant æquitates. robäſti cor meum, & viſitaſti nocte: * igne me examsihafti, & non eſt inventa in me iniquitas. [R non loquarur os menum opera hô minum: † propter verba labiora A a tuo- * . ainz tôrum ego cuſtodivi vias duras. Hérfice greſſus meos in sémitis tuis: * ut non moveantur veſtigia mea. go clamavi, quôniam exaudiſti me Deus: * inclina aurem tuam mihi, & exâudi verba mea. irifiea miſericôrdias tuas, * qui ſalvos facis ſperantes in te. reſiſténtibus déxteræ tvuæ cuſto- di me, * ut pupillam oculi. ub umbra alarum tuàarum prôte ge me: * à facie impioôrum, qui me afflixérunt. Inimici mei äànimam meam cir- cumdederunt, adipem ſuum con- clusérunt: * os eôrum locútum eſt ſuperbiam. Qrojicientes me nunc circumde- dérunt me: * culos ſuos ſtatué- runt declinare in terram. Suſceperunt me ſicut leo paratus ad prædam & ſicut catulus leoô- nis habitans in abditis. xürge Dômine, præveni eum, & ſupplànta eum: * éripe animam meam ab impio, frameam tuam ab inimicis manus tuæ. Dômine à paucis de terra divide eos in vita eòrum: * de abſconditis tuis adimpletus eſt venter eoòrum. 5aturati ſunt filiis: & dimisérunt reliquias ſuas parvulis ſuis. Ego autem in juſtitia apparébo conſpéctui tuo: " ſatiäbor, cùm apparuũerit gloria tua. n Adventu; Afa. Rex noſter advéniet Chriſtus, quem Joannes Prædicavit Agnum eſſe ventuúrum. A Ecce vénio. Per Annum:, Ahna, Psopter verba labiorum tuòrum ego cuſtodivi vias duras. A Diligam te. Iligam te Dômine fortitúdo L mea: * Doôminus firmaméen- tum meum, & refügium meum, & liberator meus. eus meus adjútor meus, * & ſpe- räbo in eum. rotéctor meus, & cornu ſalutis meæ, * & ſuſcéptor meus: audans invocabo Dominum: * & ab inimicis meis ſalvus exo. ircumdedérunt me dolôͤres mor. tis: * & torréntes iniquitatis conturbavérunt me. oloôres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me laquei mortis. n tribulatiõne mea invocavi Dô- minum, * & ad Deum meum cla- mavi t exaudivit de templo ſanco ſuo vocem meam: † & clamor meus in conſpeéctu ejus introivit in aures ejus. ommôta eſt, & contrémuit ter- ra: * fundaménta moöntium con- turbata ſunt, & commôta ſunt, quoniam iratus eſt eis. ſcéndit fumus in ira ejus, & ignis à facie ejus exarſit: * carbones ſuccenſi ſunt ab eo. ncelinavit cœlos, & deſcendit, * & caligo ſub pedibus ejus. t aſcéndit ſuper Chérubim, & volavit : * volavit ſuper pennas ventôrum. t péſuit ténebras latibulum ſu- um; in circuitu ejus tabernaculum ejus: * tenebroôla aqua in nùbibus aeris. Præ fulgôre in conſpectu ejusnu- bes tranſiérunt: * grando, & car- boônes ignis. t intonuit de cœlo Dominus, & Altiſſimus dedit vocem ſuam: * grando, & carbones ignis. . t miſit ſagittas ſuas, & diſſipavit eos: * fülgura multiplicavit, & conturbavit eos. Et apparuérunt fontes aquarum, * & revelata tunt fundaménta orbis terrarum. „ Ab increpatiéône tua Déômine, * ab inſpiratiône ſpiritus iræ tuæ. iſit de ſummo;, & accépit me: * & alsůmpſit me de aquis multis. ripuit me de inimicis meis for- tiſſimis „ & ab his, qui odeérunt me: * quoniam contortati ſunt luper me. rævenérunt me in die afflictionis meæ: * & factus eſt Dôminus pro- téctor meus. Er edüxit me in latitúdinem: * ſalvum me fecit, quoôniam voôluit me. t retribuet mihi Dôminus ſecùn- dùm juſtitiam meam: * & ſecun- dùm puritätem manuum mearum retribuet mihi. uia cuſtodivi vias Déômini, * nec impie geſſi à Des moe. e slias tes iniguiin cumiettn tunt me lige invocidi um meum e templo ſand- : * & dan ejus intton conttémuittt montilum an commota lun eis. ira ejus, A in t: (abo 0, 1 & deſcendit us ejus, Chetubim, it lupet pemn s latibuln s tabeltuelld aqua in nubi nſpeckn eſnen grando, &d lo Dominis vocemn ſuam re i ignis, a5; & Cilſi ultiplicarit, ntes Aauund ndammenti dl tus Dönint iritus iie Saccehitn aglis nli 1 contottui⸗ 4 nie Ki lonin 1 letitücinen. guöniunt nns an⸗ rEl umuun nen 35 Domini uôniam ômnia judicia ejus in conſpéctu meo; * & juſtitias ejus non répuli a me. Et ero immaculatus cum eo: * & obſervabo me ab iniquitâte mea. t retribuet mihi Dns ſecundùm juſtitiam meam: * & ſecundum puritatem manuum mearum in anſpectn oculòrum ejus. um Sancto ianctus eris: * & cum viro innocente innocens eris. Et cum elécto eléctus eris: * & cum perverſo pervertéris. Quoôniam tu populum ſalvum facies: borum humiliâbis. Quoniam tu illúminas lucérnam meam Domine: * Deus meus illu- mina ténebras meas. Quôniam in te eripiar à tentatioô- ne, * & in Deo meo transgrédiar murum. dNeus meus impollúta via ejus, eloquia Domini igne examinata: * protéctor eſt omnium ſperantium in ſe. Quôniam quis Deus præter Dömi- num? „ aut quis Deus præter De- um noſtrum? 5 eus, qui præcinxit me virtúte: * &£ pôtuit imaculatam viam meam. ui perfécit pedes meos tanquam hümilem cervoôrum, * & ſuper excélſa ſta- tuens me. ui docet manus meas ad præ- lium: * & poſuiſti, ut arcum æ- reum, brachia mea. t dediſti mihi protectiônem ſa- lùtis tuæ. * & déxtera tua ſuſcépit me. Eit diſciplina tua corréxit me in fi- nem : *X & diſciplina tua ipſa me docebit. ilatãſti greſſus méos ſubtus me: * & non ſunt infirmata veſtigia mea. erſequar inimicos meos, & com- prehendam illos: * & non conver- tar, donec deficiant. Qonfringam illos, nec pôterunt pe. ſtare, * cadent ſubtus pedes meos. 1 & præcinxiſti me virtäte ad bel- lum „* & ſapplantaſti inſurgéntes Ir in me ſubtus me. &t inimicos meos dediſti mihi* dorſum: *X & odiéntes me diſper- gidiſti. CSlamavérunt, nec exat, qui ſalvos faceret, ad Doôminum: * nec exau- Adivit eos. .B Kt comminuam eos ut puúlverem * & oôculos luper- 9 ante fäciem venti: * ut lutum plateärum delébo eos. ripies me de contradictioònibus pôpuli: „ conſtitues me in caput Séntium. opulus, quem non cognòôvi, ſervi- vit mihi: * in auditu auris obedi- vit mihi. ilii alieni mentiti ſunt mihi, filii aliéni inveterati ſunt;, & a⸗ dicavérunt à sémitis ſuis. ivit Döminus „ & benedictus Deus meus, * & exaltétur Deus ſalutis meæ. eus, qui das vindictas mihi, & lubdis populos ſub me, * liberator meus de inimicis meis iracundis. t ab inſurgéntibus in me exaltà- bis me: * à viro iniquo eripies me. Proptereà confitébor tibi in natio- nibus Dömine: * & nômini tuo pſalmum dicam. AQ agnificans ſalütes Regis ejus, & faciens miſericordiam Chriſto ſuo David, * & sémini ejus usque in ſxculum. . entu, Anag. Ecce, venio citò, & merces mea mecum eſt, dicit Dominus; dare unicuique ſe- cçundùm pera ſua. Emitte Agnum Die Domina- tôrem terræ. R. De petra desérti ad montem filiæ Sion. na. Diligam te Domine virtus mea. y. Quôniam tu illúminas lucér- nam meam Dne. &. Deus meus illumina tenebrqs meas, y. Scapulis ſuis obumbrabit tibi. Be. Et ſub pennis ejus ſperaàbis. P 15 De ore lesnis libera me Bomine. B. Et à cornibus unicornium hu- militatem meam. ia. Allelûja, Quem quæris mülier? alleluja, vi- véntem cum mortuis? allel. allel. Surréxit Dominus vere, allel. Et apparuit Simôni, allel. ater noſter. IN III. NOCTURNO. . Gabriel Angelus. Non ſunt loquè læ Alleluſa „ Oeli enarrant t glöriam Dei 2 „ & opera manuum ejus annuún- tiat fiꝛmamentum. ies diéi erâctat verbum, *† & nox nocti indicat ſcientiam. A £ n „JT0 Non ſunt loquélæ, neque ſermô- Res, *W quorum non audiantur vo- CecS eoôrum. In omnem terram exivit ſonus eôrum: * & in ſfines orbis terræ Yerba eôrum. n ſole pôſuit tabernâculum ſu- um: * & ipſe tanquam ſponſus procédens de thalamo ſuo. xultavit ut gigas ad curréndam Viam: † à ſumo cœlo egréſſio ejus. Et occurſus ejus usque ad ſum- mum ejus: * nec eſt, qui ſe ab- ſcondat à calôre elus. ex Düi immaculata, convertens animas: * teſtimonium Dñi fidéle, ſapiéntiam præſtans parvulis. uſtitiæ Domini rectæ, lætificantes corda: *præcéptum Doômini luci- dum;, illuminans oculos. Timor Domini ſanctus pêrmanens in ſæculum ſæculi: * judicia Domi- ni vera, juſtificata in ſemetipſa. eſiderabilia, ſuper aurum, & laà- pidem pretioſum multum;: * & dulciora ſuper mel & favum. Stenim fexve tuus cuſtôdit ea:* in cuſtodiëdis illis retributio multa. Jelicta quis inte lgit 2 ab occultis meis munda me: * & ab aliénis parce ſervo tuo. Si mei non fúerint dominaâti, tunc immaculatus ero: * & emun- dabor à delidto maximo. t erunt, ut complaâceant eléquia oris mei: * meditatio cordis mei in conſpéctu tuo ſemper. Domine adjütor meus, * & Re- demptor meus. is. Gabriel An gelus locçutus eck Mariæ, dicens: Ave gratia plena, Dominus tecum: Benedicta tu inter mulieres. A a. Maria dixit. . Non ſunt lo- gueiæ, . neque ſermônes quorum non audiantus vocçes eorum. Anas., Exaudi Xaudiat Döminus in die tribulatio. 1s ⸗ † prôtegat te nomen Dei Jacob⸗ ittat tibi auxilium de ſancto: * & de Sion tueatur te. M emor ſit omnis ſacrificii tui: * & holocauſtum tuum pingue fiat Pribuat tibi ſecůndùm cor tuum* & omne consilium tuü confirmet. ætàbimur in ſalutari tuo, * & in nôminebei noſtri magnificäabimur. Impleat Dôminus omnes petitioô- nes tuas;: † nunc cognovi, quo- niam ſalvum fecit Dôminus Chri- ſtum ſuum. xaudiet illũ de cœlo ſancto ſuo:* in potentatibus ſalus dexteræ ejus. Ni in cürribus, & hi in equis: * nos autem in nomine Domini Dei noſtti invocàâbimus. pſi obligati ſunt, & cecidérunt: * nos autem ſurréximus, & erééti ſumus. ômine ſalvum fac regem: * & exaudi nos in die, qua invocavé- rimus te. Maria dixit: . Putas, uafis eſt iſta ſalutatio, quia conturbata eſt anima mea; & quia paritra ſlum Regem, qui clauſtrum virginirati⸗ meæ non violabit? In Adventu. Exaudiat te Doôminus in diè tribulationis. Domine. Omine in virtůte tua rbi⸗ tur Rex;: * & ſuper ſalutare tuum exultäbit veheménter. eſidérium cordis ejus tribuiſti ei: * & voluntate labiôrum ejus non fraudâſti eum. uoôniam præveniſti eum in bene- dictiéônibus dulcédinis: * poſuiſti in càpite ejus corônam de lapide pretioôſo. tam petiit à te: * & tribuiſti ei longitúdinem diérum i in ſæaculum » & in ſæculum ſæculi. agna eſt gloria ejus in ſalutaâri tuo: * gloriam & magnum decò⸗- rem impoônes ſuper eum. Moôniam dabis eum in benedi- cioônem in ſæculum ſæculi: * læ- tincàbis eum in gaudio cum vultu tuo. uoniam Rex ſperat in Domino: * & in miſericordia Altiſſimi non commovébitur nveniatur manus tua omnibus inimicis tuis: *† déxtera tua invé- niat omnes, qui te odérunt. ones eos ut clibanum ignis in témpore vultus tui: * Dominus in ira ſua conturbäbit eos, & devo- rabit eos ignis. Nrucktum eorum de terra perdes: * & ſemen eorum à filiis hominum., néniam declinavérunt in te ma- la: * cogitavérunt cansilia, quæ non potuérunt ſtabilire. nôniam ones eos dorſum, * in réliquiis tuis præparabis vultum eorum. Exaltare Dñe in virtute tua: * can- tabi- Uubimus⸗ ummi R Dinum, Cecürſum iet, & 1 Ugree ſaco ſuea lopulum u labi Die in vin s, & P tündabit inebis à tum impi Et cul heam. Voll ſier⸗ lerit do⸗ 1 Ber hum . eteryu Ueratur diomne ile P n bili ſacus, Uhinue enfunt tlie el koual akohe lan Krius eer O itetn em i minus Ct: o ſinctoluns dextere ein iin eqis3 e Domini de cecidetum, ius, & ere regem: 1 ua inyort Matia Giitt lutätio, git 1mea; 0 gliclauſttun Fiolibit! Exäudiat t lationis, e tin letib, uper ſalutin emeéntet. ejus ikut labiotum ein eum in bent is: oult am ge Nuhid tuͤbuili⸗ n inſeculunm aenum deds um. in benel⸗ ſeculi: 1 Lio cun fun rin hünin, Altikiuni ne uu önmniun ters lua ini⸗ tabimus, & pſallemo virtutes tuas, In Advéntu Iummi Regis mundéntur corda ho⸗ minum, ut digne ambulemus in occùrſum illius: quia ecce vé- niet, & non tardabit. g. Egrediétur Dôminus de loco ſancto ſuo. zi. Veniet, ut ſalvet populum ſuum. tua latabitur Rex. Exaltare Däüe in virtüte tua. Cantabi- mus, & pſallémus virtútes tuas. ge Scuto cir- cumdabit te veritas ejus. Non timébis à timore noctürno. Te Ne perdas cum impiis Deus änimam meam. Et cum viris sänguinum vitam meam. Allel. Noli flere Maria, alleluja: reſurx- réxit Dominus, alleluja;, allel. « Gayiſi ſunt diſcipuli, allel. Viſo Domino, allel. D Fater noſter., vinculis. E Beum laudamus: te Pomi- num confitemur. Te ætérnum Patrem: omnis terra veneratur. Tibi omnes Angeli: tibi cœli, & univerſæ poteſtates. Tibi Cherubim, & Séraphim, inceſsabili voce proclamant. Sancktus, Sanctus, gSancktus „ Dominus Deus Sabaoth. Pleni ſunt cœli & terra: Majeſtâ- tis gléôriæ tuæ. Te glorioôſus Apoſtolôrum chorus. Te Prophetarum laudabilis nüme- rus. Pe Maärtyrum canditâtus laudat exércitus. . Sancta Pe per orbem terräarum; confitétur Eccleſia. Zatrem immenſæ Majeſtatis. Düe in virtute 1II enerandum tuum verum, & uni- cum Filium. anctum quoq; Paraclitum Spirici. u Rex gioriæ Chriſte. u Patris ſempirérnus es Filius. u ad liberandum ſuscepturus ho- minem;, non horruiſti Virginis uterum. Tu devicto mortis aculeo: ape- ruiſti eredentibus regna coléôrum. Tu ad déxteram Dei ſedes: in glo⸗ ria Patris. Judex créderis eſſe venturus. Ce ergo quæſumus, tuis famulis subveni, quos pretiôſo sanguine redemiſti. Mtérna fac cum Sanctis tuis: in gloria numerari. Salvum fac populum tuum Däe: & bénedic hæreditati tuæ. Et rege eos; & extôlle illos usque in ætérnum. Per singulos dies benedicimus te. Et laudamus nomen tuum in ſ[æ- culum: & in ſæculum ſæculi. Hignare Doômine die iſto : peccatoô nos cuſtodire. Miſerere noſtri Domine;: milſeré- re noſtri. Fiat miſericordia tua Dômine ſu- per nos: quemadmodum ſperavi- mus in te. . In te Donine ſperävi: non con- fundar in ætérnum. A D LAUDES. Eus in adjutôrium meum in- ténde. Dômihe ad adju- vändum me feſtina. Gloria Pa⸗ tri,; & Filio, & Spiritui ſanéto. ticut erat in principio, & nunc;, & ſemper, & in iæcula ſæculorum, Amen. Allel. vel Laus tibi Dô; mine, Rex æternz gloriæx. ſine Alleluja. 8 92 Ominus regnâvit;, decôrem in- Dress eſt: * indutus eſt Domi- nus fortitdinem, & præcinxit ſe. Stenim firmavit orbem terræ, * qui non commovébitur. arata ſedes tua ex tunc: * à ſæ- culo tu es. Elevavérunt flmina Domine: * elevavérunt flumina vocem ſuam. levaverunt flmina fluctus ſuos,* à vocibus aquarum multarum. Mirabiles elationes maris, * mirà: bilis in altis Dominus. 12 Peſtiménia tua credibilia facta funt nimis: * domum tuam decet ſanctitüdo Dôömine in longitudi- nem diérum. Ubilâte Deo omnis terra: * ſer- vite Dômino in lætitia. Entroite in conſpéétu ejus, * in exultatiône. citòte, quòôniam Dôminus ipſe eſt Deus: * ipſe fecit nos, & non ipſi nos. pulus ejus, & oves paſcuæ ejus: * introite portas ejus in confeſſiò- ne atria ejus in hymnis: confité- mini illi. Laudaâte nomen ejus, quôniam fuavis eſt Döminus, in ætérnum miſericordia ejus: * & usque in generatiõnem „ & generationem Véritas ejus. Eus Deus meus; ad te de 4 luce vigilo. Bitivit in te inima mea, * quam multipliciter tibi caro mea. In terra desérta „ & invia, & ina- quòſa ² * fic in ſanécto apparui ti- bi, ut vidérem virtùtem tuam, & glõriam tuam. Nuôniam melior eſt miſericordia tua ſuper vitas: " labia mea lau- dabunt te. Sic benedicã te in vita mea, * & in noômine tuo levabo manus meas. 5ðicut adipe & pinguédine replea- tur änima mea: * & labiis exul- tationis laudabit os meum. Si memor fui tui ſuper ſtratum meum, in matutinis meditabor in te: X* quia fniſti adjutor meus. t in velaménto alarum tuarum Exultäbo „adhæſit anima mea poſt te: me ſuſceépit déxrera tua. pfi vero in vanum quæſiérüt äni- zmam meam, introibunt in inferio- ga terræ; tradéntur in manus gla- dii, partes vúlpium erunt. ex veroô lætabitur in Deo, lauda- bùntur omnes, qui jurant in eo: * quia obſtructum eſt os loquentium iniqua. Ioria. NEus miferetur, noſtri, & bene- dicat nobis: illuminet vultum ſuu iuper nos, & miſereatur noſtri. It cognôſcamus in terra viam tu- am „ * in omnibus Géntibus ſalu- tare tuum. onfiteantur tibi ppuli Deus: * gonfiteântur tibi pépuli omnes. Læténtur, & exúltent Gentes: * quéniam judicas pépulos in æqui- tate, & Gentes in terra dirigis. onfiteantur tibi bôpuli Deus;, confiteantur tibi populi omnes: * terra dedit fructum ſuum. enedicat nos Deus, Deus noſter, benedicat nos Deus: * & métuant eum omnes fines terræ. loôria Patri. Allelũúja, allelùj'a, allelũja, alleluja, alleluja, allelùja, alleluja, alleluja, aileluja. Surréxit Chriſtus. „ Allel. allel. Tres pueri. Enedicite mnia oôpera Démi⸗ ni Domino: * laudate & ſuper- exaltàate eum in ſæcula. enedicite Angeli Dömini Dno: * benedicite cœli Dômino. enedicite aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt, Dömino: : * benedicite omnes virtútes Domini Dômino. enedicite ſlol & luna Doômino: * benedicite ſtellæ cœli Domino. enedicite omnis imber & ros Dômino: * benedicite omnes ſpi- ritus Dei Domino. enedicite ignis & æſtus Dno: * benedicite frigus & æſtus Dno. Benedicite rores & pruina Dno: * benedicite gelu & frigus Dño. enedicite glacies & nives Dno: * benedicite noctes & dies Dômino. enedicite lux & tenébræ Dno: * benedicite fúlgura & nubes Dno. enedicat terra Dñm:; * laudet & ſuperexaltet eum in ſæcula. enedicite montes, & colles Dô- mino: * benedicite univérſa ger- minantia in terra Doômino. enedicite fontes Dômino: * be- nedicite maria & flmina Däüo. B enedicite cete, & mnia, quæ mo- véntur in aquis Dnño: * benedicite omnes vôlucres cœli Dômino. enedicite omnes béſtiæ & péco- ra Dömino: * benedicite filii hô- minum Domino. enedicat lfrael Dim: * laudet & ſuperexaltet eum in ſæcula. enedicite ſacerdòôtes Dni Dno. * benedicite ſervi Dômini Domino. enedicite ſpiritus & animæ juſtô- rum Dômino: * benedicite Sancti & hmiles corde Dômino. enedicite Anania, Azaria, Mi- ſael Dömino: " laudate & ſuper- exaltate eum in ſæcula. , enedicamus Patrem, & Filium, cum cumm ſan ſaperen enedie Vento 4 Iolus, rtexit l libe ino ign lakeg Uon time Centes: All Aude Laus audat ludate aucda te eum aude quæ ſunt, Wia ipſem⸗ tatuit culumm ſuit, 8 aucda dracon Snis Uitus pre Ferbum ontes, n ftuctit lie, leates, etes te Nincipes uyenes Pürd 1 1 aal onkeſſio Ner e⸗ Iumnus lr lie iih Antate adorn teturl flii R allent Vmpano Ui den hulos in enn terra inieß vöpuli Deus puli omnes! ſuum. Deus nole : * & meinn te. Allelt, elüja, allelun eliiſa, alelit iſtus, Alel. alel opert Dor Udate & luſe lA. Dömini Dion zmino. nnezgue l : benellel nini Dönim na Domind: Pli Domino- imbet & cite olnnes allis did elts Di Pruinain⸗ tigus Df. & nires Di & Cies Donn tenebte Dins Eenubezli in: * laude n ſacula. e Aniyeti 6 Domino, 40 Domino fümina Dio Oimniasi . X benell⸗ Eli Dotnind beſin d geliclte iii zm *M cula. flin emn, cum ſancto Spiritu: * laudémus & ſuperexaltémus eum in ſæcula. Benedictus es Domine in firma- meénto cœli: *“ & laudabilis, & glo- rioſus, & ſuperexaltatus in ſæcula. Hi loria Patri. Amen. Surréxit Chriſtus de ſepùlchro, qui liberavit tres půeros de ca- mino ignis ardéntis;, alleluja. Allelula. ,B P Tres pueri juſſu Regis in fornacem miſſi ſunt, non timentes flammam ignis, di- céntes: Benediéctus Deus. Alleluja. Audate Dominum de cœlis, * LLaudate eum in excelſis. audate eum omnés Angeli ejus: * laudate eum omnes virtútes ejus. L, audate eum ſol & luna: * laudà- te eum omnes ſtellæ & lumen. audate eum cœli cœlorum. * & aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt, laudent nomen Dômini. Quia ipſe dixit, & facta ſunt: * ipſe mandâvit, & creata ſunt. Statuit ea in æternum , & in ſæ- culum [æculi: * præcéptum poô- ſuit, & non præteribit. audàte Dôminum de terra: * dracônes, & omnes abyſſi. gnis, grando, nix, glacies, ſpi- ritus procellarum: * quæ faciunt verbum ejus. Iontes, & omnes colles: * lig- na fructifera, & omnes cedri. B éſtiæ, & univérsa pécora: * ſer- péntes, & volucres pennatæ. Reges terræ, & omnes populi: * principes, & omnes judices terræ. jJùvenes, & virgines;, ſenes cum Junioribus laudent nomen Doômi- ni: * quia exaltatum eſt nomen ejus ſolius. Gonféſſio ejus ſuper cœlum, & ter- am:* & exaltavit cornu pôpuli ſui. Hymnus omnibus Sanctis ejus: * filiis Iſrael „ populo appropin quanti ſibi. . Hie non dicitur G loöria Patri. Antâte Dômino canticum no- ◻ vum: * laus ejus in Eccléſia Sanctorum. Lætétur Iirael in eo, qui fecit en: * & filii Sion exultent in Rege ſuo Laudent nomé ejus in choro: * in tympano, & pfſaltério plallant ei. Guia beneplacitum eſt Domino in 13 pépulo ſuo; *½ & exaltàbit man- ſuétos in ſalútem. xultäbunt Sancti in glôria: * lætabntur in cubilibus ſuis. xaltationes Dei in gútture eorü: * & gladii ancipites in manibus eorũ. d faciéndam vindiétam in natiô- nibus, * increpationes in péôpulis. d alligandos reges eoôrum in compédibus: * & nobiles eôrum in manicis férreis. . It faciant in eis judicium con- ſcriptum: * gloria hæc eſt omni- bus Sanctis ejus. . . lôria Patri. Audâte Däm in Sanctis ejus: * laudate eum in firmaménto Virtutis ejus. audate eum in virtútibus ejus: * laudate eum ſecundùm multitùúdi- nem magnituúdinis ejus Laudâte eum in ſono tubæ: * lau- date eum in pſaltério, & cithara. Laudate eum in tympano, & cho- ro: "* laudate eum in chordis, & organo. Laudaàte eum in cymbalis beneſo- nântibus: laudate eum in cymbalis jubilatiônis: * omnis ſpiritus lau- det Dôminum. Gloria Patri. Enediétio „» & claritas, & ſa⸗ O Dientia, & gratiarum actio, ho- nor, virtus, & fortitůdo Deo no- ſtro in ſæcula ſæculérum. Amen. Ze. Deo gratias. »rimo die , que. ze Térne rerum, Coônditor » + Noctem diémque qui regis» Et témporum das téempora; Ut alleves faſtidium. octürna lux viantibus, A nocte noctem ségregans; Præco diei jam ſonat, Jubarque Solis évocat. oc excitatus Lucifer, Solvit polum caligine »„ Hoc omnis erronum cohors Viam noeéndi déſerit. N ec 14 & oc nauta vires colligit; Pontique mitéſcunt freta: Hoc, ipſa petra Eccléſiæ „ Canénte, culpam diluir. urgamus ergo ſtrénuè, Gallus jacéntes eéxcitat;, Et fomnolentos increpat 5„ Gallus negantes arguit. Gallo canente ſpes redit; K.gris ſalus refunditur. Mucro latrônis conditur» Lapfis fſides revertitur. Jeiu labéntes réſpice, Et nos vidéndo corrige: Si reſpicis, labes cadunt „ Eletúque culpa solvitur. Tu lux refulge senſibus, Mentisque ſomnum diſcute: Te noſtra vox primùm ſonet;, Et vota ſolvamus tibi. Beo batri ſit gloôria » Ejüsque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito, Nunc, & per omne ſæculum. Amé. Per Annum, y. Dôminus regna- vit, decôrem induit. . Induit Dôminus fortitúdinem, & præcinxit ſe virtüte. E Dômine refůgium factus es nobis. . A generatiogne, & progénie. octe ſurgéntes. Sce jam noctis tenuâtur um- – bra 3 Lux & aurora rütilans corúſcat: Süpplices rerum Dominum cakora . Voce precémur. t reos culpæ miſerätus, omnem Pellat angorem;, tribuat ſalutem, Donetf & nobis bona ſempiternæ Muünera pacis. Præſtet hoc nohis Déitas beata, Patris, ac Nati, pariterque ſancti Spiritus, cujus rélonat per omnem Gloôria mundum. Amen. Annum, y. Doôminus regna- vit, decôrem induit. Per . Induit Doôminus fortitúdinem, & præcinxit ſe virtùte. N clara vox redärguit obſcùra quæque, perſönans, Procul fugéntur soömnia,„ Ab alto Jeſus prômicat. Mens jam resurgat torpida» Non ampliùs jacens hunmi: Sidus refülget jam novum: Ut tollat omne nôzxium. En Agnus ad nos mittitur Laxäre gratis débitum, Omnes ſimul cum lacrymis Precémur indulgéntiam. t, cùm lecundo füllſerit, Metúque mundum cinxerit „ Non pro reatu puniat, Sed nos pius tunc proôtegat. irtus, honor, laus;, gloôria Deo Patri cum Filio; Sancto ſimul baraclito, In ſæculoòrum ſæcula. Amen. Vox clamantis in desérto, pa⸗ räte viam Domini. . Rectas facite sémitas ejus. ℳ Sol ſalútis;, intimis Jeſu refulge mentibus 5 Dum nocdcte pulla gratior Orbi dies renafcitur. ans tempus acceptabile, Da, lacrymarum rivulis Lavare cordis victimam „ Quam læta adürat Charitas. uo fonte manavit nefas, Fluent perennes lacrymæ ; Si virga pœnitentiæz Cordis rigorem coônferat. ies venhit, dies tua, In qua reflorent omnia: Lætemur & nos in viam Tua redâcdti déextera. e prona mundi machina Clemens adoret Trinitas» Et nos novi per gratiam. Novum canamus canticum. Amen. Angelis ſuis Deus mandavit de te. Ut cuſtéôdiant te in omnibus viis ruis. . Urôra coœlum puúrpurat;» Mither resúltat laudibus „ Mundus triumphans jůbilat »„ Horrens aveêrnus infremit. ex ille dum fortiſſimus De mortis inferno ſpecu Patrum Senatum liberum Eduúcit ad vitæ jubar. ujus fepülchrum plúrimo Cuſtode fignabat lapis, Victor tiümphat, & ſuo Mortem fepälchro fünerat. 1t füne Kt eſt Surtexit Clamat . 1 ſs p alchale A Woe Vir ken eo att E kiiio, urtexit, In lerpi In kelt elafa. Coli ledempti Ut erexi in doma icut lo⸗ Wum, * Phetarun Autem de wann kacie Darnbus teſtame Usjuri Taham Ium ſe t ſin corum Miimus 1 ſandi , Xo t tu pu abenin (tem Doo Hiens ð Ulminar Uwbra mo ſ pedes ſen e novum: 5zium, mittitut um, lictymi; tiam. kulletit, cinxerit, iat, Pproôtegat, 8 glotie 05 lito; 4. Annen in dezerto f mitis ejas⸗ ntitmis nentibus⸗ rätior 11. tabile;, Vulis main „ Charitas nefas CIYINE, nkerat⸗ Ula 1 mnia: iam 1. „ nachine ititas atiam. nticum Anet els Mancdaſi tputat; Uhline, jtbilan, temt. Himus ſpecu erum lurimmo at funeri, ſat làcrymis, Sat eſt datum doloôribus3 Surréxit extinctor necis; Clamat coruſcans Angelus. t ſis perenne méntibus Paſchale Jeſlu gaudium, A morte dira criminum Vitæ renatos libera. eo Patri ſit gloria „ Et Filio, qui a mortuis Surréxit, ac Paraclito, In ſempitérna ſæcula. Amen- y. In reſurrectione tua Chriſte, alleluja. Coœli & terra læténtur;, allel. * Enedictus Dôminus Deus II- rael, quia viſitavit, & fecit redemptionem plebis ſuæ. t eréxit cornu ſalutis nobis, * in domo David püeri ſui. Sicut locùtus eſt per os ſancétô- rum, *† qui a ſæculo ſunt, Pro- phetarum ejus. Salùtem ex inimicis noſtris, * & de manu omnin, qui odérunt nos. d faciendam miſericordiam cum Pätribus noſtris: * & memoräari teſtaménti ſui ſanécti. Jusjurandum, quod juravit ad Ab- raham patrem noſtrum, * datu- rum ſe nobis. t ſine timore de manu inimi- côrum noſtrorum liberati *;, ſer- viäamus illi. In ſanctitate, & juſtitia coram ip- ſo, * omnibus diébus noſtris. Ot tu puer, Prophéeéta Altiſſimi vo- càberis, * præibis enim ante fa- ciem Domini parare vias ejus. Ad dandam ſcientiam ſalutis plebi ejus: * in remiſſiônem peccato- rum eòrum. Rer viſcera miſericordiæ Dei no- ri: „ in quibus viſitavit nos Oriens ex alto. IIluminare his, qui in ténebris, & in umbra mortis sedent: † ad dirigen- dos pedes noſtros in viam pacis. Gleöria Patri, Sicut exat, 5 † D O MINICA ater noſter. A ve Maria. Czyede. Deus in adjutérium. Am lucis orto sidere Deum precémur súpplices, Ut in diùrnis actibus Nos ſervet à nocentibus. Linguam refrænans témperet, Ne litis horrer inſonet: Vilum tovendo contegat» Ne vanitates hauriat. int pura cordis intima „ Absiſtat & vecordia: Carnis terat ſupérbiam Potus crbique parcitas. t cùm dies abſceéſſerit; Noctéemque ſors reduxerit, Mundi per abſtinéntiam Ipſi canamus gloriam. Deo Patri ſit gloria „ Ejusque ſoli Tilio, Cum Spiritu Paraclito, Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Allelnja. Dh* in né⅛mine tuo ſalvum me fac: * & in virtúte tua judica me. Deus exàaudi oratiöonem meam: * auribus pércipe verba oris mei. Quòôniam aliéni inſurrexérunt ad- vérſum me, & fortes quæſiérunt animam meam, * & non propoſué- runt Deum ante conſpedtum fuum. cce enim Deus adjuvat me, * & Dns fuſceépfor eſt animæ meæ. verte mala inimicis meis: *$ & in veritate tua diſpeérde illos. Voluntariè ſacrificabo tibi, *“ & confitébor nomini tuo Domine, quôniam bonum eſt. Quoôniam ex omni tribulatiône e- ripuiſti me: * & ſuper inimicos mees deſpéxit oculus meus. equens Pſal. Confitemini Düe U 9 Oéminus regna- vit. audit 11. Onfitémini Dômino, quéniam Abonus: * quôniam in ſæculum milericordia ejus. R Dicat 16 icat nunc Iſrael, quòniam bo- nus: " quoniam in ſæculum mile- ricordia ejus. icat nunc domus Aaron: * quoô- niam in ſæculũ miſericordia ejus icant nunc. qui timent Domi- num: * quoôniam in iæculum mi- ſericordia ejus. . De tribulatione invocàvi Doômi- num: *& exaudivit me in latitù- dine Dôminus. ominus mihi adjutor: * non ti- mebo, quid faciat mihi homo. Doôminus mihi adſùtor: * & ego deſpiciam inimicos meos. onum eſt conſidere in Dômino, * quam contidere in homine onum eſt iperare in Domino, * quam ſperire in principibus. mnes Gentes circuierunt me: * & in nomine Domini, quia ultus ſum in eos. ircumdantes circumdedèrunt me: *“ & in nominée Dômini, quia ultus ſum in eos. Circumdederunt me ſicut apes, & exarsérunt ſicut ignis in ſpinis: * & in nomine Doômini, quia ultus ſum in eos. . Impulſus evérſus ſum, ut câde- rem: * & Déôminus ſuſcepit me. g ortitůdo mea, & laus mea Dis: * & factus eſt mihi in ſalútem. V Ox exultationis & ſalutis, † in tabernaculis juſtöôrum. D éxtera Dômini fecit virttem, dextera Dômini exaltâvit me: * déxtera Dömini fecit virttem. Jon môriar, ſed vivam: * & nar rabo ôpera Domini. . aſtigans caſtigàvit me Dôminus?* & morti non tradidit me. A perite mihi portas juſtitiæ: in- gréſſus in eas confitébor Dômino: hkæc porta Dömini, juſti intrabunt in eam. . Confitébor tibi, quéôniam exaudiſti me: * & factus es mihi in ſalúùtem. , abidem , quem reprobavérunt ædificantes: * hic factus eſt in ca- t anguli. . da Domnine factum eſt iſtud: eſt mirabile in ôculis noſtris. &c eſt dies, quam fecit Dômi- nus: exultémus, & lætémur in ea * „ Dômine, falvum me fac, Dômine benè proſperare: * bene- ictus, qui venit in nomine Dñi. 5 enediximus vobis de domo Dni:r Beus Dns, & illûxit nobis. Conſtitite diem ſolémnem in condénſis, * usque àd cornu altaris. eus meus es tu, & confitébor ti- bi: * Des meus es tu, & exaltabo te. onfitebor tibi, quoniam exaudiſti me: * & factus es mihi in ſalutem. onfftémini Dômino, quoniam bonus: * quôniam in ſæculum mi- ſericôrdia ejus. . Eati immaculaâti in via, * qui ambulant in lege Dòômini. Beati, qui ſcrutantur teſtimônia e- jus: * in toto corde exquirunt eum. on enim, qui operantur iniqui- tatem, in viis ejus ambulaveêrunt. u mandàâſti * mandata tua cuſto- diri nimis. tinam dirigaàntur viæz mex, * ad cuſtodiéndas juſtificationes tuas. unc non confúndar, * cum per- ſpéxero in omnibus mandatis tuis. onfitébor tibi in directiône cor- dis, * in eo quod didici judicia juſtitiæ tuæ. uſtificatiõnes tuas cuſtôdiam: * non me derelinquas uſquequaque. In quo coôrrigit adoleſcentior viam ſuam ? * in cuſtodiéndo ſermone tuos. —=ð n toto corde meo exquisivi te: * Ine repellas me à mandatis tuis. n corde meo abſcondi eloquia tua: * ut non peccem tibi. enediétus es Dômine: * doce me juſtificatiònes tuas. n labiis meis * pronuntiavi om- nia judicia oris tui. . n via teſtimonioòrum tuôrum de- lectatus ſum, * ſicut in omnibus divitiis. . In mandätis tuis exercéebor: * & conſiderabo vias tuas. .“ n juſtificationibus tuis meditâ- bor: vnô obliviſcar ſermônes tuos. Etribue ſervo tuo, vivifica me: * & cuſtôdiam ſermones tuos. evéla culos meos, * & conſide- rabo mirabilia de lege tua. ncola ego ſum in térra: * non abſcondas à me mandata tua. Concupivit anima mea deſiderare juſtificatiõnes tuas * in omni téêm- pore. . ncrepaâſti ſupérbos: * maledidti, qui declinant à manditis tuis. ufer à me opprobrium & con- témptum: * quia teſtimônia tua exquisivi. tenim ſedérunt principes, & adversum me loquebantur: * ſer- vus s utem ſihatiönib ns tel Mek: * arönes arſit pan ia me tnn. i neis e Meitocen in jaſtifi⸗ ene: Ukihs tui⸗ amitvit Gis confit in iniquit eleze tu in feritat hnlim obl elt tettin Mline eon un manda itänn di ieime nie end Cachs Duam mii lolatimgr, ibio in e ites autem umum Deu Uiten in u egle eonfi legle fubſtin Ueſt enir II, * ali datris 6 ſallun ei Unn, coꝛte Wls bater, Aläing ſancke 4 letinus ate nctin S hiri nnanns hat ſuinmen z Diter nͤiin tden don Ume d 9 eunng. le id con vonfitebortt exaltabot Niann exaudlk hin ſaluten 0., guotiu Rſeculuma telſtimoniet Equirunt enn rantur inigi⸗ Aunbuülayerun ata tua cltd iæ mer, ationes tu 1,* cunn hel mandatis ius liteckione didici judicr cuſtodiam ulſquegnigtt eſcentiol iun ndo ſermon exguistine ndatis tuls. ondi elogi tibi. ine: * 1, 5 onuntiiſton ut in ommmnih ercebol: 1 5. tuis meiin ſermones tus tiO , W ian lenmms nd ege ille⸗ tert S data tll. de Geütetin Lin omnitil .: d malellll „„ ditis tne rium 1l teſtimoöni ptincipe 4 bäntun: vus autem tuus exercebaâtur in ju- ſtiſicationibus tuis. Nam & teſtimônia tua meditaâàtio mea eſt: * & consilium meum ju- ſtificationes tuæ. Adhæ ſit paviméênto ànima mea: * Vivifica me ſecůndàm verbum tuum. Vias meas enuntiavi, & exaudiſti me: * doce me juſtificatiônes tuas. Fiam juſtificatidnum tuarum in- rue me: * & exercébor in mi- rabilibus tuis. Normitavit anima mea præ tæ- lio: confirma me in verbis tuis. Viam iniquitatis amove à me: * & de lege tua milſereére mei. Viam veritatis elégi: * judicia tua non ſum oblitus. Adhæſi teſtimoniis tuis Dômine: * noli me ceontündere. Viam mandatoôrum tuôrum cucür- HI 5* cûm dilataſti cor meum. Uicùmque vult falvus eſſe, * ante omnia opus eſt, ut té- néat Catholicam fidem. Quam niſi quisque integram, in- Violatamque ſervaverit, * absque dubio in ætérnum peribit. Fides autem Cathoôlica hæc eſt, * ut unum Deum in Trinitate, & Tri- nitatem in unitâte venerémur. Neque confundéntes personas „ * neque ſubſtantiam ſeparantes. Klia eſt enim persôna Patris, aàlia Filii, * alia Spiritus Qancti. Hed Patris, & Filii, & Spiritus ſancti una eſt Divinitas: *† æqualis zgloria, coætérna Majeſtas. Qualis Pater, talis Filius, * talis Spiritus ſanctus. Increatus Pater, increatus Filius, * increatus Spiritus ſanéctus. Imménſus Pater, immenſus Fi- lius, * imménſus Spiritus ſanctus. Kttérnus pater; æternus Filius, * ætérnus Spiritus ſanétus. Et tamen non ties ætérni: * ſed unus æzternus. Sieut non tres increati, nec tres immenſi: * ſed unus increatus, & unus imméenſus. imiliter omnipotens Pater, om- nipotens Filius, omnipotens Spf- ritus ſanctus. Et tamen non tres omnipetén- 1 tes: * ſed unus omntbotemis. ta Deus Pater, Deus Filius,; * Deus Spiritus ſanctus. t tamen non tres Dii; * ſed unus eſt Deus. (ta Dôminus Pater,; Dôminus Fi- fius, * Dôminus Spiritus ſanctus⸗ st tamen non tres Dömini: „ ſed unus eſt Dôminus. Quia ficut ſingillatim unamquãm- qhe Perſônam Deum ac Dominum confiteri Chriſtiana veritâte com- péllimur: * ita tres Deos, aut Déô-⸗ minos dicere, Cathoôlica religione prohibémur. pater à nullo eſt factus: & nee creatus, nec geénitus. Filius à Patre ſolo eſt: non fa- Gtus, nec creâtus; ſed genitus. Spiritus ſanétus à Patre, & Filio: £ non factus, nec creatus, nee geni- tus, ſed procedens. Ijnus ergo Pater;, non tres Patres unus Filius, non tres Filii: * unus Spiritus ſanctus, non tres Spiritus ſancti t in hac Trinitäte nihil prius;„ aut poſtérius; nihil majus, aut mi- nus: * ſed totæ tres Personæ co- ætérnæ fibi ſunt, & coæquales. ta ut per omnia, ficut jam ſupra dictum eſt: * & nitas in Trinitate; & Trinitas in unitate veneräda fit. ui vult ergo ſalvus eſſe, * ita de Trinitäte séntiat, ed neceſsarium eſt ad ætérnam ſalùtem, * ut Incarnationem quo- que Dômini noſtri Jeſu Chriſti fi- déliter eredat. Eſt ergo fides recta; ut credamus; & confiteamur: * quia Déôminus noſter Jeſus Chriſtus Dei Filius» Deus, & homo eit. eus eſt ex ſubſtantia Patris ante ſæcula génitus: -„ & homo eſt ex ſubſtantia matris in ſæculo natus. Serfééctus Deus, perféétus homo, * ex anima rationali, & Rumana carne ſubsiſtens. K.quälis Patri ſecundùm Divini- tätem: * minor Patre ſecundùm humanitatem. . Qui licèt Deus ſit, & homo: * non duo tamen, ſed unus efſt Chriſtus. nus autem non converſione Di- vinitatis in carnem, * ſed affump- tione humanitatis in Deum. nus omniné né confuſiòne ſub-⸗ ſtaàntiæ: * ſed unitate personk. Nam ſicut anima rationalis 8e caro unus eſt homo: * ita Beu⸗ B 18 & homo unus eſt Chriſtus. törium noſtrum in nômine Düi. ui paſtus eſt pro ſalúte noſtra, Qui fecit cgœlum & terram. deſcendit ad inferos: * téertia die geſurréxit à mortuis „ ſcéndit ad cœlos: ſedet ad dex. Onfiteor Deo omnipotenti teram Dei Patris omnipoténtis: * beatæ Mariæ ſemper virgini, in le ventürus eſt judicare vivos & beato Michaéli Archangelo, beat mortuos. Joanni Baptiſtæ, ſanctis Apoſtolis d cujus adventum omnes hômi- Petro & Paulo, omnibus ſanctis, nes resurgere habent cum corpo- & vobis fratres; quia peccavi ni- ribus ſuis: & redditüri ſunt de mis cogitatione, verbo & opere: factis prôpriis ratiônem. mea culpa, mea culpa, mea maxima t qui bona egerunt, ibunt in vi- culpa, Ideoò precor beãtam Ma- ta n ætérnam: * qui vezo mala, riam ſemper virginem, beatum Mi- in ignem ætérnum. chaélem Archangelum, beatum Jo- æc eſt fides Cathoôlica: * quam annem Baptiſtam, ſanctos Apôſto- niſi quisque fidéliter, firmitérque los Petrum & Paulum, omnes San- credideritaalvus eſſe non pôterit loria. fallel. alſel. allel. ad Döminum Deum noſtrum. Allel. Ca Iſereatur tai omnipotens Egi ſeculörum immortali & Deus, & dimiſſis peccatis tuis invisibili, ſoli Deo honor, & perducat te ad vitam æternam. gloria in ſæcula ſæcnulorum Amen. Amen. EK:.: Deo gratias. N. »Chriſte Fili ſionem, ⁸ Dei vivi, * ſ Miſerere nobis. & vobis fratres; &£ et. Chriſte Fili Dei vivi, miſerére vos fratres, tibi pater; nobis. Qui ſedes ad déexteram te pater. Patris. „Miterére nobis. V. Gloôria Patri, & Filio, & Spiri- e1t: rui lancto. *. Chriſte Fili Dei vi- Iſereàâtur veſtri omnipotens vi, miſerére nobis. „ Exürge Deus , & dimiſſis peccatis Chriſte adjuva nos. B. Et libera veſtris, perdúcat Jos ad vitam æ- nos propter nomen tuum. térnam. Ame Séquentes Preces non Ndulgéntiam, abiolutionem, & remiſſionem peccatôrum no- ſtrôrum tribuat nobis omnipotens Déminus vobiſcum. . & miséricçors Doôminus. Amen. vomine Deus. . . ole Dignare Doô- kk rie eléeifon. Chriſte eléiſon. mine die iſto. . Sine peccato nos Frie eléiſon. Pater noſter. cuſtodire. F. Miſerere noſtri Dne, Et ne nos indũ- Miſerére noſtri. YF. Fiat miſe- cas in tentationem. e. Sed libera ricôrdia tua Domine ſuper nos. nos 4 malo. redo in Deum. Quemadmoda ſperavimus in te. 7 Carnis reſurrectiénem Däůe exaudi orationem meam. e. WVitam ætéêrnam. Amen. Et clamor meus ad te véniat. »Et ego ad te Doômine clamavi: Dôminus vobiſcum. . Et manè oratio mea præveéniet Et cum fpiritu tuo. 1e. F. Repleatur os meum laude. Brémus. 1 Ut cantem gloriam tuam, tota Omine Deus omnipotens, qui die magnitudinem tuam. 7. Do- LMad principium hujus diéi nos mine aveêrte faciem tuam à pecca- pervenire feciſti: tua nos hôdie tis meis. B. Et omnes iniquitâtes lalva virtute, ut in hac die ad meas dele. ?y. Cor mundum crea nullum declinemus pecçcatum, ſe in me Deus. g. Et (piritum re ſemper ad tuam nüteram facién- étum innova in viſceribus meis. dam noſtra procédant eloquia, di- Ne projicias me à facie tua. rigantur cogitationes & opera. Per J. bt Spititum ſanktum tuum ne Doôminum noſtrum. Amen. duferas a me. J. KRedde mihi lIæti- Dominus vobiſcum. tiam ſalutaris tui. K& Et ſpiritu Et cum ſpiritu tuo. Y. Bene- principali confirma me. „ Ad/u- dicamus Dno., g. Dee grati ctos, & vos fratres, orare pro me Kohus 4 hir⸗ Ancta) imerceé IuIm 1 Gunan, Uegrat in Amen. Meum int fiucum n ieut ekat i. yr Dei noſtr huum no Glor t lige pu dens coreg, 1a, & in tun: 1 Atilänte Hümun, Sal Aegnag in Amen. ehe 6 ee cb⸗ le⸗ Ben in nommiten Deinde im & tenn ey ) omnid dom y., Pretiôſa in conſpé- ſempet in Eu Dñi. Mors Sanctôrum ejus. tchangelon Deinde abioli rémus. ſangtis Ahet Dratig omnibuse Andta Maria, & omnes Sancti quia petan Nà intercédant pro nobis ad Do- vetboln winum, ut nos mereamur ab eo lpa, mean adjuvari, & falvâri, qui vivit & tegnat in tæcula iæculôrum. Amen. Deus in adiutòrium cor beinm ineimpbeitan elumbenn meum inténde. ge. Dne ad adju ſanctos vandum me feſtina. Er ur. ulumonnes Ler: ultime di Iôria Patri. e, Nlee Sicut erat. K yrie eléiſ. G hriſte A uin nokm gleéil. K yrie eléiſ. P ater noſter. lecr. Et ne nos inducas in ten- di onnet Tationem. g. Sed libera nos a ma- iſſs petenbt 10. F. Reſpice in ſervos tuos Dne, tam etem & in pera tua, & dirige filios eo- rum. Et ſit ſplendor Doômini Dei noſtri ſuper nos, & bpera ma- , frate, nuum noſtrarum dirige ſuper nos, & opus maânu noſtrarum dirige. F. Gléôria Patri. K. Sicut erat. rémus. Oratie Irigere & ſanctifieare, régere & gubernare dignare Dömine Deus, Rex cœli & terræ, hodie t tibi OE⅞. ltri onniee niſi corda, & cörpora noſtra, ſenſus, ſermones, & actus noſtros in lege n luiine tua, & in opéribus mandatôrum c tn kudrum: ut hic, & in ætérnum te ne auxiliante ſalvi & liberi eſſe me- du reamur, Salvator mundi. Qui vivis el regnas in ſæcula ſæculéôrum. Dignae S. Amen. ine heliſl Jube domne benedicere. eletenin Eäe. Dies & actus noſtros in ſua ene ace ditpônat Dis omniporens. ine ſnbeln de. Amen. iheninn, Abſe Aationem nin 8 us te end . E iſcum. 1 tuo⸗ x1 11 . Lectio brevyis . Then onibattcn ) Ominus autem dirigat corda m buſle h — & corpora noſtra in charitate ee. Dei, & patiéntia Chriſti. Tu autem in kae li Dômine miſerere nobis. ec Me. Deo gratias. „, Omine milerére noſtti; te ſcum., „ & enim expectavimus: eſto tuo i brächium noſtrum in mane „ & Deo l . Beàâti;, qui ambulant. . ren Ig ſalus noſtra in témpore tribula- tionis. Tu autem. 4re Urærite Déminum, dum inve- niri poteſt: invocate eum 5 dum propé eft. Tu autem. L Aciem meam non averti ab in- ◻ crepantibus, & conſpuentibus in me. Dôminus Deus auxiliator meus, ideo non fum confüſus. Tu autem. I conſurfexiſtis cum Chriſto;, ◻ quæ ſurſum ſunt, quærite, ubi Chriſtus eſft, in déxtera Dei ſe- dens: quæ furſum ſunt, sapitée „ non quæ ſuper terram. Tu autem. tôrium noſtrum in nomine Dñi. Qui fecit cœlum & terram. Benedicite. g. Deus. Bäoe. Döminus nos benedicat, 8&& ab omni malo deféndat, & ad vita perducat ætérnam: & Fidélium animæ per miſericordiam Dei re- quiéicant in pace. m. Amen IN FERIALI OFFICIO EXNTRA A D PKRI. M A MrM P ater noſter. A ve Maria. C fedo. Deus in adjutôrium. II. Jam lucis orto sidere. 15. 3 Fempeo Vivo ego. Libera me Domine. eus, in nomine tuô. r5 MI. Deus in nomine tuo. onfitémini, dicieur FERIA IlI. rrialmus 22, Omini eſt terra, & plenitùdo ejus: * orbis terrarum, & uni- vérſi, qui habitant in eo, Juia ipse ſuper maris füdavit eü: & fſuper flůmina præparavit eum. Cuis aſcéndet in monteln ni? & aut quis ſtabit in loco ſancto ejus à knoceés manibus, & munda cordes t . B z ui 20 qui non accépit in vano ànimã ſuã, nec juravit in do lo proximo ſuo. ic accipiet benedictionẽ à Dno: & miſericérdiã à Deo ſalutari ſuo. æc eſt generâtio quærentium eum, * quæxréntium fäaciem Dei Jacob. ttollite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex glôriæ. Ouis eſt iſte Rex gloriæx? * Dômi- nus fortis & potens „ Doôminus potens in prælio. a ttôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex gloôriæ. ,B Quis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi- Nus virtútum iple eſt Rex gloôriæ. FERIATERTIA. D te Dömine levavi àänimam Ameam: * Deus meus in te Eonfido, non erubeéſcam. Neque irrideant me inimici mei:* Etenim univerſi, qui süſtinent te, non confundéntur. Gonfundantur omnes iniqua agen- tes K ſupervacue. gias tuas Domine demonſtra mi- hi: * & sémitas tuas edoce me. Dirige me in veritate tua, & doce me: * quia tu es Deus Salvator meus, & te ſuſtinui tota die. à eminiſcere miſerationum tuarũ Boômine, * & miſericordiärum tuärum;, quæ à ſæculo ſunt. Delicta juventutis mex, * & ig- noräntias meas ne memineris. Hecúndùm miſericordiam tuam memento mei tu: * propter boni- tatem tuam Doômine. ulcis & rectus Dominus propter oc legem dabit delinquentibus in via. Hiriget manſuétos in judicio: * docébit mites vias ſuas. cnivérſæ viæ Dômini miſericôrdia véritas, * requiréntibus tefta- méntum ejus, & teſtimônia ejus. Propter nomen tuum Dôomine propiriaberis peccato meo: * mul- tum eſt enim. Quis eſt nomo, qui timet Doômi- nüm? „ legem ſtaätuit ei in via, quam elégit. Anima ejus in bonis demorabi- tur: * & ſemen ejus hæreditabit terram. . Sirmaméntum eſt Dôminus ti- mentibus eum: * & teſtaméntum culi mei ſemper ad Däüm: * quôniam ipſe evéllet de laqueo pedes meos. . éipice in me, & miſerère mei: * quia unicus & paùper ſum ego. ribulatiénes cordis mei multi- plicatæ ſunt: * de neceſſitatibus meis érue me. ide humilitàtem meam, & la- börem meum: * & dimitte uni- vérſa delicta mea. . éſpice inimicos meos, quoôniam multiplicati ſunt, & odio iniquo oderunt me. Guttödi animam meam, & érue mé: * non erubéſcam, quoniam ſperavi in te. nnocéntes, & recti adhæsérunt mihi: * quia ſuſtinui te. . Sibera Deus Iſrael, * ex omnibus tribulationibus ſuis. F E RI A QQ UUA RT A. Udica me Dômine, quoniam ego in innocéntia mea ingréſſus ſum: * & in Dômino ſperans non infirmabor. roba me Dômine, & tenta me: * ure renes meos, & cor meum. Quoniam miſericordia tua ante τlos meos eſt: * & complacui in veritàte tua. on ſedi cum concilio vanitãàtis: & cum iniqua gerentibus non in- troibo. , . divi Eccléſiam malignantium: * & cum impiis non ſedebo. avàbo inter innocéntes manus meas: * & circumdabo altare tu- um Dômine. t audiam vocem laudis, * & enârrem univérsa mirabilia tua. omine diléxi decorem domus tuæx, * & locum habitatioônis glo- riæ tuæ. . Ne perdas cum impiis Deus ani- mam meam, * & cum viris san- guinum vitam meDam. n quorum manibus iniquitates ſunt, *& déxtera eôrum repléta eſt munéribus. . . go autem in innocéntia mea in- ſerere mei. es meus ſtetit in diréto: * in Eccléſiis benedicam te Domine.- F E RIA Q UINI A. Ominus regit me, & nihil mihi Jdeerit: * in loco paâſcuæ ibi ipsius ut manifeſtétur illis. . me collocavit. Saper gréffus ſum, * réêdime me, & mi- KAper 49 me: * in edügit lje pro n, & Unbre mo Gliriamn t ina tua weconſol⸗ Uutiin etüs e⸗ pinguäſt Aalix mer luns eſt! Et miſeric ne omni Utut inha in tongitue IER Eus me, 0. Dngé 3 4 Uum meott Deus mens non exaud AA inüͤpiet Tu autem laus lirel. In elere peraverun Acte clan lunt: in ſunt conkĩ 8 auten omd: N abjei mnes v me: *o lerunt c perdyit. eum: X ſa Wm pult uöniam! eyentre, Matris we⸗ Nütero. Veyentre; giu ne hniamt eumdee uiingue Deruerunn lt led ſen lunt nli ne. guét üt tarr r Ad Din llet de n milerereme aper ſum ein tdis mei ni de neceſlii⸗ m memn 1 & dimine meos, glit d Cdlio meam, A beſcam, (o tecti ꝛdhritn tinnite. el, etom lis, 04 A1 ine, guonin Wes Intnd nino ſpenatit ne, tenna n cot Mel cörcia i 1 : 5 & coe io wunti hncilio uuli etentibls malignintiu n ſedebo. nocentes 1 ndabo ltit ,4 em laucis, 2 miſabliein lecolen in abiteticnif miß ben Cumn Niiil Super aquam refectiônis educavit me: * animam meam conveértit. B edúzit me ſuper séemitas juſti- tiæx, * propter nomen ſuum. am, & ſi ambulavero in meédio umbræ mortis, non timébo mala: * quòôniam tu mecum es. Wirga tua, & baculus tuus, * ipsa me conſolata ſunt. aräaſti in conſpéctu meo mensã: * advérsus eos, qui tribulant me. Empinguaſti in oleo caput men: * & calix meus inébrians quàm præ- Clarus eſt! — Et miſericôrdia tua ſubſequétur me * omnibus diébus vitæ meæ. Et ut inhabitem in domo Dpñi: * in longitüdinem diérum. F E R I,A SE XT A. Eus Deus meus, réſpice in Ume, quare me dereliquiſti? * longé à ſalute mea verba delictoô- zum meôrum. Deus meus clamäbo per diem, & non exaudies: * & nocte, & non ad inſipiéntiam mihi. Tu autem in ſancto häbitas, * laus Ifrael. In te ſperavérunt patres noſtri: * ſperavérunt, & liberäâſti eos. Aαι d te clamaverunt, & ſalvi facti ſunt: * in te ſperavérunt, & non ſunt confũſi. Sgo autem ſum vermis, & non homo: * opproôbrium hoôminum, & abjéctio plebis. Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locùúti ſunt labiis, & mo- veérunt caput. .B Speraâvit in Dômino, eripiat enm: * ſalvum faciat eum;, quo- niam vult eam. , Quôniam tu es, qui extraxiſti me de ventre, * ſpes mea ab abéribus matris meæ. In te projéctus ſum ex ütero. De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne diſcéſſeris à me. Quoôniam tribulatio prõxima eſt:* quoniam non eſt, qui adjuvet. Gircumdedérunt me vituli multi: * tauri pingues obſedérunt me- Aperuèérunt ſuper me os ſuum, * ſicut leo räpiens & rügiens. icut aqua effûſus ſum: * & di- ſpersa ſunt omnia oſſa mea. Fadum eſt cor meum tamquam cera liquéſcens * in mèdio ventris ei. ruit tamquam teſta virtus mea; . , 21 & lingua mea adhæſfit faucibus meis: * & in pülverem mortis de- duxiſti me. Quoniam circumdedérunt me ca- nes multi: * concilium malignan- tium obsedit me. odérunt manas meas, & pedes meos: * dinumeravérunt omnia oſſa mea. Epſi vero conſideravérunt, & in- ſpexérunt me: * & divisérunt ſibi veſtimenta mea, & ſuper veitem meam misérunt ſortem. Tu autem Déômine, ne elongâ- veris auxilium tuum a me: * ad defenſioõnem meam conſpice. Srue à fzämea Deus animam meam: * & de manu canis unicam meam. ,B Salva me ex ore leonis: * & à côrnibus unicoòrnium humilitàâtem meam. Marrabo nomen tuum fratribus meis: * in médio Eccléſiæ lauda- bo te. QOui timétis Dôminum, laudàte eum: * univérſum ſemen Jacob glori ficate eum. . imeat en omne ſemen Iſrael: * quoôniam non ſprevit, neque de- ſpéxit deprecationem paäuperis. Nec avértit fäaciem ſuam à me: * & cùm clamarem ad eum, exaudi- vit me. Apud te laus mea in Eccléſia ma- na: * vota mea reddam in con- péétu timentium eum. Edent pauperes, & ſaturabuntur?: & laudabunt Dominum, qui requi- runt eum: * vivent corda eorum in ſæculum ſæculi. Reminiſcéntur , & converténtur ad Dñm * univerſi fines terræ. St adorabunt in conſpectu ejus * universæ familiæ Gentium. uéëniam Déômini eſt regnum ? * & ipse dominaàbitur Gentium. Kanducaverunt, & adoravérunt omnes pingues terræ, * in con- ſpéctu ejus cadent omnes, qui de- ſcéndunt in terram. Et anima mea illi vivet: * & ſe- men meum sérviet ipſi. D Ennuntiabitur Déômino generatio ventùra: * & annuntiàbunt coli juſtitiam ejus populo, qui naſcé- tur, quem feçit Poiinus. E- 19. 1 18 94 Beaàti immaculati in via9 ut u. 16. tribue ſexvo tuo. B 3 4. Beäâti „ qui 3mbuliantl in liese tua Domine. Vivo ego, dicit Döôminus: nolo mortem peccatoris, ſed ut magis convertatur „ & vavat. Libera me Pômine „ & pone me juxta te: & gujusyis manus pugnet contra me. Acem S veritatem Wisite ait Dôminus omnipotens. . Deo gratias. g., br. Chriſte kili Dei vivi, & Milerére Sobtr⸗ bet. Chriſte vili Dei vivi, milerete nobis. Qui ſedes ad deéxteram Patris. ge. Miſerére no- Pis. Y. Gloôria Patri, & Filio, & Spiritui ſancto g. Chriſte Fili Dei vivi, miſerére nobis. 5., Exürge Chriſte, adjuva nos. ge. Et libe- 1 nos propter nomen tuum. /rrie eleiſon. Chriſte el éiſ. yrie eleilon. Fater noſter . Et ne nos inducas in ten tatiônem. . Sed libera nos à malo. Gredo in Deum. ſeer 5. Carnis reſurrectiénem. Vitam ætérnam, Amen. ., Et egoad te Déôinine clamavi. Et manéè oratio mea prævéniet ke. Repleatur os meum laude t* cantem glôriam tuam, tota die magnitüdinem tuam. y. Do- mine avérte fäciem tuam à pec- catis meis. Et omnes iniquità- tes meas dele. Z. Cor mundũu crea in me Deus. ge. Et ſpiritum re- Gum innova in viſcéribus meis. F. Ne projicias me à facie tua. * Et Spiritum ſanctum tuum ne auferas à me. Kedde mihi læ- titiam ſalutaris tui. »Et ſpiritu Princibali confirma me. . Con- 18. Adjutérium. morum 3 teor n fan c. y. Eripe me Pomine ab hémine malo. M. A viro iniquo éripe me. y. Pripe me de inimicis meis, eus meus. . Et ab inſurgenti- Pa in me libera me. y Pripe me de operantibus iniquitàtem. m. Et de viris säânguinum ſalva me., Sic pſalmum dicam nômini tuo in ſæculum! æculi. Ut reddam vota mea de die in Nem. yV. Ex- audi nos Deus ſalutaris noſter. „Spes omnium finium terræ, & in mari longé Y. Deus in adjuto- rium meum inténde. Doômine ad adjuvandũ me feſtina. Y. San- ctus Deus, Sanctus Fortis, Sanctus Immortalis Miſereère nobis „Beénedic anima mea Däüo. Et Sinnia, quæ intra me ſunt „ nomini lancto ejus. F. Bénedic anima mea Dio. g. Et noli obliviſci omnes retributiones ejus. YF. Qui propi⸗ tiätur mnibus iniquitatibus tuis. Qui ſanat omnes innrmitates Euas. Qui rédimit de interitu vitam tuam. g. Qui coronat te in miſericôrdia, S* miſeratioënibus. F. Qui replet in bonis deſiderium tuum. e. Renovabitur, ut aquilæ juveêntus tua. Adjutorium no- ſtrum in nomine Doômini. Qui fecit coœlum & rerram onſteor &c. N FERIALI Srren eus in mine tuo. Beati im- maculati? siribue⸗ Benedicamus Domino 2 dic iz. ADTERTIA M. Pater noſter. Ave Maria. in adjutorium. II. H Unc ſancte nobis Spfritus 2 Unum Patri cum Filio 2 Bignäre promptus ingeri Noſtro réfũſus pectori. Ds, liagua, mens, ſenſus, vigor; Gonteſſionem peérſonent; Flammeéefcat igné charitas; Acceéndat ardor pröximos. Præſta, Pater piiſſime, Patrique compar Unice; Cum Spiritu Paraclito RKegnahs Bexs omne xenlan Amẽ. 6 S ter⸗ An X r GE muus. AdGenetu Egem juſtific exquitam 4 miht i legem tuan in toto cor jeduc me Füm moru nelina c tna, * & Verte oc Vanitatem gtafue ler in timore mputaop ſuloicitus l jucünda. cce concn Euitate tn t véniat tua Domin Cündum el t telpone verbum Mönibus t t ns aufen Veritätis us juclciis tuis tcuſtodij Rhſeculum L ambula Auln manc ir loguebe nlpectu! Uncebar. Uueliin 1 e in, gur nihifeari lnor o: *½ lc. e eco ene 4 iüenn tne Uperbi Ne: eliui yi, enorfi lenlo Dil di io 1 lum ſaler dam noöminin be Ut ketd diem. aris noſti niutn tette Deus in ai le. b. Don eſtind. f, Portis, Nnd Milerere nn mes Dio ne ſunt, non 1 . nedic animan obliviſcion . p. Quipe igrititlbuet nes infitmiti imit de imen ui coronat tel niſetationibi bonis delideit bitur, ut 1 Adjutöhum! Domini In & tennn eot &⸗ 4 0 FYIC 8in nomine,n zim Beid i . kolſpſiß ſonent chi Iitas; roximnos⸗ ſime; Inice; clito ſzeulmn /7 tua, * & non in avaritiam. Alleluja. Deduc me. Advenétunt nobis. . o. Pa ia. Judicaſti. Egem pone mihi Dômine viam juſtificatioònum tuarum: * exquiram eam ſemper. na mihit intelléétum, & ſcrutabor lIegem tuam: *† & cuſtôdiam illam in toto corde meo. Deduc me in sémitam mandato- Tfum tuôrum,; * quia iplam volui. Enclina cor meum in teſtimônia «verte culos meos, ne videant Vanitatem: * in via tua vivifica me. Stafue ſervo tuo eloquium tuũ, * in timôre tuo. Amputa opprobrium meum, quod ſuſpicatus ſum ? * quia judicia tua jucuúnda. vcce concupivi mandata tua: * in quitate tua vivifica me. Et véniat tuper me miſericôrdia tua Döomine: * Salutare tuum ſe- cúndum eloquium tuum. Et reſpondébo exprobrantibus mi- hi verbum: * quia ſperavi in ſer- moônibus tuis. t ne auferas de ore meo verbum vVeritatis usquequaâque: * quia in judiciis tuis ſuperſperavi. Et cuſtòdiã legem tuam ſemper, * In ſæculum, & in ſæculum ſæculi. It ambulabam in latitůdine: * quia mandta tua exquisivi. t loquébar in teſtimoôniis tuis in conſpéétu Regum: * & non con- fundébar., t meditabar in mandatis tuis, * quæ diléxi. Et levavi manus meas ad manda- ta tua, quæ diléxi: * & exercébar in juſtificatiénibus tuis. g Emor eſto verbi tui ſerve Mtuo: * in quo mihi ſpem de- diſti. æc me conſolata eſt in humilita- te me; * quia eloquium tuum vi- vificavit me. § upeérbi iniqué ageébant usquequa- que: * à lege autem tua non de- elinavi. Lemor fui judiciôrum tuéôrum à ſæculo Dne: * & conſolatus ſum. eféctio tenuit me, * pro peccato-tuum ſervo tuo. B 4 2 2 23 ribus derelinquéntibus legẽ tuam. ntabiles mihi erant juſtificatio- nes tux, * in loco peregrinatié-⸗ nis meæx. gemor fui node nôminis tui Dô- mine, * & cuſtodivi legem tuam. Erec facta eſt mihi: * quia juſtifi- catiônes tuas exquisivi. görtio mea Dömine, * dixi cu- ſtodire legem tuam. Pepreeâtus ſum faciem tuam in toto corde meo: * miſerére mei ſecundùm elôquium tuum. cogitavi vias meas, * & convérti pedes meos in teſtimonia tua- paratus lum, & non ſum turbatus:* ut cuſtédiam mandata tua. munes peccatôrũ circumpléxi funt me; † & legem tuam nõ ſum oblit?. édia nocte ſurgébam ad confi- têndum tibi, * ſuper judicia juſti- ficatioônis tuæ. particeps ego ſum omnium timén- tium te: * & cuſtodientium man- data tua . giſericôrdia tua Dômine plena êſt terra: * juſtificatioònes tuas do- ce me. .Y Onitatem feciſti cum ſervo tuo BDômine, * ſecundùm verbum fuum. sonitätem, & diſciplinam, & cientiam doce me: * quia man- datis tuis crédidi. . priusquam humiliarer, ego deli- qui: * proptérea elòquium tuum uſtodivi. onus es tu: * & in bonitate tua doce me juſtificatiônes tuas. a ultiplicata eſt ſuper me iniquitas fûùperboôrum: * ego autem in toto corde meo ſcrutabor mandata tua. Coagulatum eſt ſicut lac cor eë rum: * ego verò legem tuam me- ditatus ſum. vonum mihi, quia humiliaâſti me: * ut diſcam juſtiſcationes tuas. onum mihi lex oris tui, * ſuper millia auri & argénti. Aanus tuæ fecérunt me, & plas- mavérunt me, * da mihi intelle- ctum, & diſcam mandata tua. ui timent te;, vidébunt me:- & Etabúntur: * quia in verba tua ſuperſperavi. s Gognovi Dômine, quia æquitas ju- dicia tua: * & in veritate tua hu- miliàſti me. rFiar milericôrdia tua; ut conſo . létur me, * ſecundum eléquium 7 E- 24 V Eniant mihi miſeratiénes tuæ, & vivam: * quia lex tua meditatio mea eſt. E& onfundantur ſupeérbi, quia injuͦſte iniquitatem feceérunt in me: * ego gutem exercébor in mandatis tuis. onvertäntur mihi timentes te: * S& qui novérunt teſtimonia tua. jat cor méum immaculatum in Juſtificatiénibus tuis: * ut non goynfündar. ns Alleluja, allelja, alleluja. . Eur al Allel. —) Eus chäritas eſt: & qui manet Nin charitate, in Deo manet, & Deus in eo. k. bf. Inclina cor meum Deus, * In teſtimonia tua. Inclina. F. Avérte culos meos, ne vide- ant vanitatem: in via tua vivifica me. In. Gloria Patri. Inclina. F. Ego dixi, Dne miſerére mei. . 5an animam meam;, quia pecç- cavi tibi; Dedueg me Dômine in sémitam mandatôrum tuoôrum. Ana me Doômine, & ſanaâbor: ) ſalvum me fac, & ſalvus ero: quôniam laus mea tu es. F-br. Sa- na animam meam, * Quia peccavi tibi. Sana. g. Ego dixi, Domine miſerére mei. Quia. & lria Patri. Fana. J. Adjütor meus eſto, ne derelinquas me. Neque deſpi= gias me Peus lſalutäris meus. Nonam Hexis gen yrie eleiſ. C hriſte eleiſon. K yrie eleis † ater noſter. ſe t ne nos indúcas in tentationem. Sed libera nos à malo. y. Dñe Deus virtutum convérte nos. &. Et oſté- de faciem tuam „ & ſalvi érimus. V. Exúrge Ohriſte, adjuva nos. H. Et libera nos prapter nomẽ tuũ. F. Düe exaudi oratiéÖnem meam. Et clamor meus ad te véniat. g. Dominus vobiſcum. „. Et cum ſpiritu tuo, ha. 84 Cce dies véniunt, dicit Dômi⸗ nus » & ſuscitabo David ger- men juſtum: & regnabit Rex, & Sapiens erit: & faciet judicium, & juſtitiam in terra. & Deo gratias. Veni ad liberandum nos. Doômine Deus virtutum, Veni. Oſtende fàciem tuam, & ſalvi Erimus Döomine G 1oria. Veni. Timebunt Gentes nomen tuum Démine. Et omnes Reges ter- ræ gloriam tuam, K yrie eleiſ. Advenérunt nobis dies pœ- nitentiæ, ad redimenda peccata, ad ſalvandas animas- Onvertimini ad me in toto corde veſtro, in jejunio, & fle- tu , & planctu. Et ſcindite corda veſtra,, & non veſtiméenta veſtra, ait PDôminus omnipotens. Iple liberavit me ,„* De läqueo venaântium. Ipſe. Et à verbo àſpero. De lâqueo. lôria Patri. Ipſe. Scaâpulis ſuis obumbräbit tibi. Et ſub pennis ejus ſperabis. Yrie eleiſon, Ora Lonveniens. Judicaâſti Dòmine cauſam ani- mæ meæ, defénſorx vitæ meæ, Doô- mine Deus meus. Omine, omnes, qui te dere- linquunt, confundéntur;: rece- déntes à te, in terra cribentur; quôniam dereliquérunt venam a- quàrum viventium Dõminum. Erue à främeg, * Deus äni- mam meam. Erue. Y. Et de manu canis ünicam meam. Deus. rue. De ore leonis libera me Dñe. Et à cörnibus unicornium hu- militatem meam. K& yrie eleiſ. Allelùja; allel. allel, allel. Hriſtus resurgens ex môrtuis jam non moritur, mors illi ul- trà non dominâbitur. Quòôd enim môrtuus eſt peccato, môrtuus eſt ſemel, quod autem vivit, vivit Deo. reve. surréxit Dôminus de ſeplchro „* Alleluja „ alleluja. Surréexit. ₰ Quji pro nobis pe- peén- Pentit in lx loria Patt garrexit ln appe XD Mer no in adjuto Edor Quit⸗ Splengore Et ignibu alneue Alter calo Conler ſali erimgue lela bate Nutiue ce Cun plnt Rezrans p Commen mex: perlperayi eſecerun tuum, lberis me lia tictus N: Xaſtifi, Oblitus, Alot Süͤt d ſisde per unpetun ſides ſe Mhin man ie lelleti ſild mind nltn: 8 gümandi teündäm ſiiher me: int, dickt tabo Danit egnabit hen ciet iudlein Deogit libetandunn Virtütumn e n tuam a 6 loria N tes nommenin mnes Retenn Kiie el t nobis diein imenda getcl 15. d me in , n jejini Et ſcindie de ſtimenta e lpotens, kafit me. eto, De li- ſle. Obumdtidit! eins Gerini⸗ mine callint or vita ner nes gi 1 4 fungentat 6 terta eiber Uerunt vennn pendit in ligno. Alleluja, allel. Moôria Patri. Surréxit. Surrexit Döôminus: verè, allel. . Et appäruit Simôni, allel. AD SEXTA M. Fater noſter. Ave Maria. in adjutôrium. II. Ector potens, verax Deus, R. Qui temperas rerum vices, Splendore manè illuminas, Et ignibus meridiem. Extingue flammas litium, Aufer calérem noözium: Confer ſalůtem corporum, Veramque pacem cordium. Præſta Pater piiſſime, Patrique compar Unice; Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæcul. Amen. Alleluja. Adjuva me. Deus Commendemus nosmetipſos. PTemp. Paſi Poôpule meus. Efécit in ſalutàare tuum àanima mea: * & in verbum tuum ſu- perſperàavi. defecérunt culi mei in eléquium tuum, * dicéntes: Quando conſo- laberis me? Quia factus ſum ſicut uter in prui- na: * juſtificatiõnes tuas non ſum oblitus. Quot sũt dies ſervi tuiè æquãdo fa- cies de perſequetibus me judiciã. Narraverunt mihi iniqui fabula- tiones: * ſed non ut lex tua. O mnia mandata tua véritas: « ini- que perſecùti ſunt me, adjuva me. auloò minùs conſummavérunt me in terra: * ego autem non dere- liqui mandata tua. ecùndùm miſericôrdiam tuam vivifica me: * & cuſtodiam teſti- moônia oris tui. In æxternum Dömine, * verbum tuum peêrmanet in cœlo. in generationem, & generatiéô- nem véritas tua: * fundäiſti ter- ram, & permanet. Ordinatiône tua perſevérat dies: * quôniam omnia serviunt tibi. Nifi qué⁰d lex tua meditatio mea eſt: * tunc forte periiſſem in hu- militàte mea. 25 n ætérnum non obliviſcar juſti- ficationes tuas: * quia in ipſis vi- vificâſti me. uus ſum ego, ſalyum me fac: * quéniam juſtificationes tuas ex- quisivi. de expectavérunt peccatôres, ut perderent me: teſtimoônia tua intelléxi. . Omnis conſummatiòônis vidi fi- nem: * latum mandâtum tuum nimis. NUomodo dilezi legem tuam Déômine? * tota die medita- tio mea eſt. uper inimicos meos prudéntem me feciſti mandato tuo: * quia in ætérnum mihi eſt. Super omnes docéntes me 'intel- lexi: * quia teſtimonia tua medi- tatio mea eſt. Super ſenes intellexi : mandata tua quæsivi. Ab omni via mala prohibui pedes meos, * ut cuſtôdiam verba tua. Aljudiciis tuis non declinavi: & quia tu legem poſuiſti mihi. Guam dülcia faucibus meis elô-⸗ quia tua * ſuper mel ori meo. mandatis tuis intelléxi: " prop- teéreà odivi omnẽ viam iniquitatis. Lucérna pédibus meis verbum tu- um, * & lumen sémitis meis. Juravi, & ſtatui * cuſtodire judi- cia juſtitiæ tuæ. umiliatus ſum usquequâque Dô- mine: * vivihca me ſecùndùm verbum tuum. Voluntaria oris mei beneplacita fac Dñe: * & judicia tua doce me.- nima mea in manibus meis ſemper: * & legem tuam non ſum oblitus. Poſuérut peccatôres läqueũ mihi: * & de mandatis tuis non erravi. Hæreditâte acquisivi teſtimoônias tuùa in ætérnum: * quia exultàtio cordis mei ſunt. nclinavi cor meum ad faciéndas juſtificatiònes tuas in ætérnum, * propter retributionem. Niquos dio habui, * & legem tuam diléxi. djütor & ſuscéptor meus es tu: * & in verbum tuum ſuperſperavi. eclinate a me maligni, *& ſcru- tabor mandata Dei mei. . uſcipe me ſecundùm eléôquium tuum, & vivam: * & non confùn- das me ab expectatiône mea. Adjuva me;, & ſalvus ero: * 8 B 5 me Nℳ quia 26 meditabor in juſtificatiônibus tuis ſemper previſti omnes diſcedeéntes à ju- diciis tuis: *† quia injũſta cogitatio Eôrum. Srævaricantes reputàvi omnes Heccatores terræ: * ideò diléxi te ſtimònia tua. Sonfige timôre tuo carnes meas:* à judiciis enim tuis timui. Feci judicium & juſtitiam: * non ctradas me calumniantibus me. uſcipe ſervum tuum in bonum: * mon calumniéntur me ſupeérbi. Sculi mei defecérunt in ſalutare tuum: * & in eloòquium juſtitiæ tuæ. Nac cum ſervo tuo ſecundùm mi- Tericôrdiam tuam: * & juſtifica tioônes tuas doce me. ervus tuus ſum ego: da mihi in- tellectum,ut ſciam teſtimônia tua empus faciéndi Domine: * diſſi pavérunt legem tuam. E deo dilexi mandata tua, * fuper aurum, & topazion. Froptéreà ad omnia mandata tua dirigébar: * omnem viam iniquam Odio habui. An Alleluja: 5 alleluja, alleluja ale. Lter Ritertus Snera Portate „ & ſic adimplebitis legem Chriſti. In ætérnum Däe, & Perma- het verbum tuum. In ætérnum. In ſæculum ſæculi véritas tua. Térmanet. Gloria Patri. In. gZ. Dôminus regit me, & nihil mihi déerit. ge. In loco paſcuæ ibi me collocayit. Achafe me, & ſalvus ero Déômine. Can Iter alterius. eye 1 Ben édicam Doôminum: * In omni témpore. Benedicam. F. Semper laus ejus in ore meo. In. G loria Patri. Benedicam. /Düs regit me, &nihil mihi déerit. ge., In loco paſcuæ ibi me colloca⸗ Fir. 2 Tie eleiſon. N Aebas illis ſafräbirut Juda, & Ifrael habitabit confidénter: & koc eſt nomen „ quod vocabunt eum, Dominus juſtus noſter. r, Oſténde nobis Däe * Mi ſericôrdiam tuam. Oſténde. y. Et ſalutâre tuũ da nobis. Miſericôrdiã. 1oria. ende. g. Meménto noſtri Die in beneplacito populi tui. Viſita nos in ſalutari tuo. yrie eleiſ. Comendémus nosmetipſos in mul⸗ ta patiéntia, in jejuniis multis, per arma juſtitiæ. Erelinquat impius viam ſuam, & vir iniquus cogitationes ſu- as, & reve tatur ad Dñm, & miſeré- bitur ejus: & ad Deũ noſtrum, quoô- niam multus eſt ad ignoſcéndum. Scaäpulis ſuis, & Obumbra⸗ bit tibi. Scapulis luis . Et ſub pennis ejus ſperabis. Obumbrabit. l1oria. Scapulis. Scuto circ⁴mdabit te véritas ejus. Non timébis à timore noctúrno. Kyrie eléiſon. Pôpule meus, quid feci 1ibi aut quid moleſtus fui? Reſponde mihi. Onändantur „qui me Perſe- quúntur, & non confündar ego:, paveant illi, & non paveam ego: induc ſuper eos diem affli- tinis, & duùplici contritione coôn- tere eos, Domine Deus noſter. De ore leonis, & Libera mme Bñe. De ore. Et à cornibus unicôrniũ humilitatem meam. Li- bera, Re ore. Ne perdas cum impiis Deus animam meam. . Et cum viris sanguinum vitam meam⸗ yrie eleiſ. Alleluſa, allel. allel. alſel. =Hriſtus reſurrézxit à mortuis primitiæ dormientium: quo- niam quidem per hominem mors» & per hoôminem reſurréctio mor- tuôrum. Et ſicut in Adam omnes moriuntur, ita & in Chriſto omnes vivificabũntur: pe Surréxit Dns veré, & Allel, allel. Surréxit. Et apparuit Simoôni. Allel. allel. lôria Patri. Surréxit. Gaviſi ſunt diſcipuli, allel. Viſo Domino allel. A 5 X A M. ater noſter. A ve Maria. in adjutérium: .II. . Erum Deus tenax vigor „ Immôtus in te permanens; Lucis diürnæ témpora;, . Suc- Suceeflib algire! Quo vita dec ptæm Nelennis reſta, Nrique (Cum Spir Besnans AMlce in Eer atma Numquie rabt ſerun eclarit Minat, * 5 meum tumquie ſpice in ſecündüm nomen tul leſhs eloguium nétur mei Leédime num: Aciem : wum tuum tiones tu⸗ Atus mei: gemm tuam uſtus e judicium Langiſti Veritate abelcere oblit lain 6 kelix ſen cdlela lcent ed Matd u⸗ Alitiadd krn n Iiblti Me: * 1 wez eſt. uitag Mun „X j . firam. Lamr eKaud . Miletienti F. Mentrt eplacito penel in ſalutanm netiplosinm iniis mll R us ſetabi 6 orin. Scihul gabit le ſen imebis 4 tiund eleilon. feci dil deſouten . qui me el non Cohtie non lafer eos Cieln a1 ronttiioſen eus Nokte eon onis 2 i PEt à con Atem nen Ne pen 1cs m mMein 4 m Vitan ts el Ael nert min mientiumm: Honiten ni⸗ eſinellidn Adann on n Getr Suteul el Puut⸗ noni. Alle ela nei ie r iui us in, e hetlinen Sauécéfſibus detérminans. Largire lumen véſpere, Quo vita nusquam décidat: Sed præmium mortis ſlacræ Perennis inſtet gloria. Fræſta, Pater piiſſime, Fatrique compar Unice; Qum Spiritu Paraclito Kegnans per omne ſæculum. Ame por Allel. Aſpice in me. Per arma juſtitiæ. Numquid rédditur. Irabilia teſtiménia tua: * ideo ſcrutata eſt ea anima mea. Declaratio ſermônu tuorum illuú- minat, * & intelléctü dat parvulis. 9s meum apeérui, & attraxi ſpiri- tumquia mädata tua deſiderabain ſpice in ne, & miſereére mei, * ſeckändürn jadicjum diligentium nomen tuum. Gfreſſus meos dirige ſecùndùm elôquium tuum: *„ & non domi- nétur mei omnis injuſtitia. Kédime me a calúmniis hoômi- num: * ut cuſtoòdiam mandata tua. Baciem tuam illumina ſuper ſer- vum tuum: * & doce me juſtifiea- tiones tuas. Exitus aquarum deduxérunt 6culi mei: * quia non cuſtodiérunt le- gem tuam. uſtus es Dömine: * & rectum judicium tuum. Kandaſti juſtitiã teſtimoônia tua: veritatem tuam nimis. Pabéſcere me fecit zelus meus: * quia obliti ſunt verba tua inimici mei. Ignitum elòquium tuum vehemé- ter: *ι & ſervus tuus diléxit illud. Adoleſcéêntulus ſum ego, & con- témptus: * juſtificatioônes non ſum oblitus. uſtitia tua, juſtitia in ætérnum: * & lex tua veritas. Pribulatio, & angùſtia invenérunt me : * mandata tua medivatio mea eſt. & quitas teſtimonia tua in ætér- num; " intelléctum da mihi, & vivam. Lamavi in toto corde meo, exaudi me Dömine: * ju- tuas 2 ſtiſicatiônes tuas requiram. Jamavi ad te, ſalvum me fac: * ut cuſtodiam mandata tua. frævéni in maturitate, & clama- VI: * quia in verba tua iuperſpe- ravi. rævenérunt culi mei ad te dilu- culo: * ut meditarer eloòquia tua, ocem meam audi lecundùm mi- ſericoôrdiam tuam Dnñe: * & ſecun- dùm judicium tuum vivifica me. Appropinquaverunt perſequéntes me iniquitäti: * à lege autem tua longe facti ſunt. Propé es tu Domine: * & omnes viæ tuæ véritas. nitio cognovi de teſtimoniis tu- 15: *† quia in æternum fundiſti ea. Vide humilitatem meam, & éripe me; * quia legem tuam non ſum oblitus. Vùdica judicium meum, & rédime me: * propter eloquium tuum vi- viſsca me. Longè à pecçcatoôribus ſalus: * quia juſtificationes tuas non ex- quiſiérunt. iſericordiæ tuæ multæ Däe: ſe- cuùndum judicium tun vivifica me. Zulti, qui perſequuntur me, & Rbulant me: * à teſtimoniis tuis non declinavi. Fidi prævaricantes, & tabeſcebã;* quia elòquia tua non cuſtodierunt. Fide, quoniam mandata tua diléxi Dômine: * in milſericordia tua vivifica me. rincipium verbôrum tuorum vé- ritas: * in æternum omnia judicia iuſtitiæ tuæ. Rincipes perſegti ſunt me gra- tis: * & à verbis tuis formida- vit cor meum. ætabor ego ſuper elôquia tua: * ſicut quj invénit ſpolia multa. niquitaàtem odio hàbui, & abomi- nâtus ſum: * legem autem tuam diléxi. épties in die laudem dixi tibi, * kuper judicia juſtitiæ tuæ. ax multa diligéntibus legem tu- am: * & non eſt illis ſcandalum. E xpectabam ſalutare tuum Domi- ne, * & mandata tua diléxi. uſtodivit äanima mea teſtimonia tua: * & dilexit ea vehementer. ervavi mandata tua, & teſtimô- nia tua: * quia omnes viæ. meæ in contpéctu tuo. ppropinquet deprecätio mea in Tonſpentu tuo Däe: * juxta eloqui- um 23 um tuum , da mihi intelléfctum. Entret poſtulatio mea in conſpé- cu tuo: * ſecùndùm eloquium tuum éripe me. ructabunt labia mea hymnum: * cùm docúeris me juſtificatiônes tuas. . ronuntiâbit lingua mea eloqui. um tuum: * quia omnia mandata tua æquitas. iat manus tua, ut ſalyet me: * quoniam mandata tua elegi. Poncupivi ſalutare tuum Dñe: * & lex tua meditatio mea eſt. ivet anima mea, & laudabit te: * & judicia tua adjuvabunt me. Erravi ſicut ovis, quæ périit: * quære ſervum tuum, quia mandata tua non ſlum oblitus. ds. Alleluja, allelúja; alleluja. Additur s Allel- Mpti enim eſtis prétio magno. Glorificate, & portate Deum in corpore veſtro. g. br. Clamavi in toto corde meo, Exaudi me Dômine. Clamavi. g. Juſtificationes tuas requiram. Exaudi. Glôria Patri. Clamavi. F. Ab occültis meis müda meDnñe Et ab alienis parce ſervo tuo. & miſerére meiDnñe. alum. Empti enim eſtis. ge. b Rédime me Die; Et miſerére mei. Rédime. Pes enim meus ſtetit in via recta. Et. loria Patri. Rédime. Y. Ab oc- cültis meis munda me Dômine. ge. Et ab aliénis parxcg ſervo tuo. Kyrie eléiſon. Aſpice in me D Ropé efſt, ut véniat tempo ejus, & dies ejus non elongabüntur. Miſerébituxr enim Dns Jacob, & Iſrael lalvabitur. 2 Super te Jeruſalem, * Orietur Doôminus. Super. Y. Et gloria ejus in te vi- débitur. Orietur. Glôria. Super. , Veni Doômine, & noli tardare. Be. Relaxa facinora plebi tuæ. Kyrie eleiſon, per arma juſtitiæ virttis Dei com- mendemus nosmetipſos in multa Patiéntia. Capitul Iſ⸗ Range eſuriénti panem tuum L& egénos vagüösque induc in domum tuam „ cùm videris nu- dum, peri eum, & carnem tuam ne deſpéexeris. deuto cir- cuúmdabit te, * Véritas ejus. Scuto. Non timébis à timore noctür- no. Véritas. Gloria Patri. Scuto. Angelis ſuis Deus mãdavit de te. „ Ut cuſtodiant te in omnibus viis tuis. K yrie eleiſon. Numquid rédditur pro bono ma- lum, quia foderunt foveam animæ meæ? . Ecordàre „ quòôd ſtéterim in conſpéctu tuo, ut loquerer pro eis bonum, & avérterem indi- gnatiénem tuam ab eis. Ne perdas cum impiis, Deus änimam meam. Ne perdas. Et cum viris sanguinum vitam meam. Deus. e perdas. Eripe me Dnñe ab homine malo. A viro iniquo éripe me. yYrie eleiſ. rati eonven Allelja, allel. allel. allel. Hriſtus ſemel pro peccatis no- Aſtris mörtuus eſt „ juſtus pro injüſtis, ut nos offérret Deo» mortificatus quidem carne, vivi- ficatus autem ſpiriu. Gaviſi ſunt diſcipuli, Allel. allel. Gaviſi. iſo Domino. Allel. allel. Patri. Gaviſi. Mane nobiſcum Dñie, allel. Quoôniam adveſperascit, allel. Sloria F E RI A S ECG UNDA. ater noſter. Ave Maria. Gredo. Dômine läbia mea aperies. 3 vVenite „ Exultémus Déômino. ubilemus Deo. 1P. 1. Omno reféctis artubus, Spreto cubili surgimus, Nobis, Pater, canéntibus Adeſſe te depôſcimus. e hingua primùm coôncinat; Te mentis ardor ämbiat: Ut àctuum ſequentium. Tu, Sancte, ſis exordium. edant tenébræ lůmini, Et nox diurno sideri: Ut culpa;, quam nox intulit. Lucis Lbeis labii kecimur Noras ut 0 Hore te c lauderis 0 ſta Date Mtique ce Cum Spirit egnans pe Amen der Omind lalus n Döminus Tagud e um appr les, Nu Qui mibr bü infirr i const I4, ne i exirg lium, * nam pe⸗ Auiram, Dominion t yidean Vviſitem uOôniam Riculo ſu roteéxit haculi ſui. n petra e altapit e⸗ s meos, Ueutyi dee , & pl⸗ Uudi A clemar , & eri lcinit nereguir iettas ſetlines ütor ſlus We, n lntaris m Woniam um Vlleis Catnemkn deluoch titas eſs enn timore noen kia batti. Kun is mäcdtrittet⸗ te in ohnie leilon. pro boro t förenm inig nod Retein , ut logve a Ettetemn ind tb eis 8s cum inhin leam. Ne halt anguinum in e petdas. b hominen Nipe me, el ael. 0 peteitis eliin oetter De⸗ lem calnen i in Gicl zariſ. 1 alel. m Dje, 11e ſetigel,dl 400 N 7 e Marla. clie, mea e eni eo, Atrubus, ineinnas, mentibus ims, zmbiat! ntium, exotliun ümim geti ſi nos nſa Lucis labâſcat múnere. grecamur iidem súpplices; Nozgas ut omnes amputes; Et ore te canêntium Laudéris omni tempore. præſta Pater piiſſime, Fatrique compar Unice;, Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum. Amen. . Dôminus deféntor. Allel. Ominus ifluminatio mea „ & ſalus mea, * quem timebo? Dôminus protéctor vitæz meæx; * quo trepidabo? dum apprôpiant ſuper me nocén- Tes, * ut edant carnes meas. Nui tribulant me inimici mei, * ipſi infirmati ſunt, & cecidérunt. i consiſtant advérsuüm me ca- ſtra, * non timébit cor meum. i exurgat advérsüm me præ- Ilium, * in hoc ego ſperabo. nam peétii à Dômino, hanc re- quiram, "* ut inhabitem in domo Domini omnibus diébus vitæ meæ. o t videam voluptatem Doômini, * & viſitem templum ejus. guôniam abſcondit me in taber- Häculo ſuo: * in die malorum protéxit me in abſcondito taber- naculi ſui. In petra exaltâvit me: * & nunc Exaltavit caput meum ſuper inimi- cos meos. Gircuivi, & imolàvi in tabernaculo jus hoôſtiam vociferatiéônis: * can- tabo, & pſalmum dicam Dño. audi Domine vocem meam, qua clamavi ad te: *† miſerére mei, & exaudi me. . Pibi dixit cor meum „ exquisivit te fäcies mea: * faciem tuam Doô- mine requiram. Me avértas fäciem tuam à me: * ne declines in ira à ſervo tuo. Adjütor meus eſto: * ne derelin- uas me, neque deſpicias me Deus alutaris meus. Quoôniam pater meus , & mater 29 mea dereliquérunt me: * Dômi- nus autem aſſümpfit me. egem pone mihi Domine in via tua: * & dirige me in sémitam rectam propter inimicos meos. Ne tradideris me in animas tribu- lantium me: * quôniam inſur- réxerunt in me teſtes iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi- Gredo vidére bona Domini in terra vivéntium. Expécta Doôminum viriliter age: * & confortétur cor tuum, & suúſti- ne Dôminum. Pſalmus. 2 D te Dömine clamabo, Déus Emeus ne sileas à me: * ne quando taceas a me, & aſſimila- bor deſcendéntibus in lacum. Exaudi Dömine vocem depreca- tiôònis mex, dum oro adte: * dum extoôllo manus meas ad templum ſanctum tuum. Ne ſimul trahas me cum peccatéô- ribus: * & cum operantibus ini- quitätem ne perdas me. ui loquuntur pacẽ cum pröximo ſuo, "—mala autem in cordibus eoôrů. a illis ſecundàùm pera eòrum, * & ſecundùm nequitiam adinven- tionum ipsorum. Secùndum ôpera mänuum eoôrum tribue illis: * redde retributio- nem eôrum ipfis. Ouôniam non intellexérunt pera Dñi, & in opera manuum ejus dé- ſtrues illos, * & nõ ædificàâbis eos. enedictus Döminus: * quoôniam exaudivit vocem deprecationis meæ. doôminus adjútor meus, & proté- Gor meus: * in ipſo ſperavit cor meum, & adjùtus ſum. Et refloruit caro mea: * & ex vo- luntate mea confitébor ei. Déminus fortitúdo plebis ſuæx: * & protéctor ſalvatiônum Chriſti ſui eſt. alvum fac pöpulum tuum Dô- mine, & benedic hæreditati tuæ: * & rege eos, & extolle illos usque in æternum. Dôminus defénſor vitæ meæ. Adorate. Fférte PBômino fili Dei: * af- ferte Dömino filios arietum. Afferte Dômino glöriam & honoô- rem, afférte Dômino gloriam no- mini ejus: adorate Doôminum in atrzio ſancto ejus. OXτ Dômini fuper aquas „ Deus Maje- majeſtiris intnuit: * PDininus ſu⸗ der aquas multas, Vox Domini in virtüte: * vox Hoin in magnificéntia. Vox Däai confringéntis cedros: * & confringet Düs cedros Libani. t comminuet eas tanquam vitu- lum Libani: * & diléctus quem- Admodum filius unicornium. Nox Doômini intereidéntis flam mam ignis: * vox Dômini concu- tientis desértum, & commovébit Doôminus desértum Cades. Wox Domini præparantis cervos, & revelabit condenſa:* & in tem- Plo ejus omnes dicent gloriatn. nñs dilůvium inhabitare facit?*Ü dʒr ſedébit Dôminus Kex in æternum. oôminus virtätem populo ſuo da- bit: * Dominus benedicet populo ſuo in pace. Xaltabo te Domine „ quoôniam ſuscepiſti me: * nec delectaſti inimicos meos fuper me. D.mine Deus meus clamavi ad te: * & ſanâſti me. 6mine eduxiſti ab inferno äni- mam meam * falvaſti me à de- ſcendentibus i in lacum. sallite Dömino Sancti ejus „ * confitemini memôriæ ſanctita tis ejus. Huoniam ira in indignatiöne e- jus, * & vita in voluntate ejas. d veſperum demorabitur fletus* & ad matutinum lætitia. E go autem dixi in abundantia mea: * Non moveébor in ætérnum. omine in voluntate tua, * præſti- Ziſti decoôri meo virtutem. vertiſti faciem tuam à me: * & ſaus ſum conturbatus. àd te Dômine clamabo: *& & ad Deum meum deprecabor. Quæ utilitas in sanguine meo, * Jum deſcendo in corruptionem? umquid confitébitur tibi pul- vis, * aut annuntiabit veritatem uam ? A udivit Döminus, & misértus eſt mei: * Doôminus factus eſt adjutor meus. onvertiſti planckum meum in gaudium mihi* confcidiſti ſac- eum meum: & circumidediſti me Iætitia. Wt cantet tibi glôria mea, & non gompüngar : * Dômine Deus meus in ætérnum confirébor tibi. Adorate Dôminum in aula ſancta ejus⸗ Ra. In tua juſtitia: TN te Domine Percht, „non con- A fündar in ætérnum: * in juſtitia tua libera me. nclina ad me aurem tuam; * ac- célera, ut éruas me. ſto mihi in Deum protectoôrem, & in domum refügii, ut ſalvum me facias. uoniam fortitudo mea, & refù- gium meum es tu: * & propter nomen tuum deduúcges me, & enu- tries me Sduúces me de laqueo hoc, quem abſcondérunt mihi: * quoniam tu es protéctor meus. n manus tuas comméndo piri⸗ tum meum: * redemiſti me Doômi- Deus veritatis. . B iſt obſervantes vanitàtes : ſupervacue. go autem in Dömino ſperavi: * exultabo, & lætabor in miſericor- dia tua. uôniam reſpexiſti humilitatem meam, * ſalvàâſti de neceſſitatibus äanimam meam. ec conclusiſti me in maänibus inimici: * ſtatuiſti in loco ſpatio- 10 pedes meos. iſerére mei Doômine, quòniam tribulor: * conturbatus eit in ira culus meus, anima mea, & ven- ter meus. uoëniam defécit in dolôre vita mea: * & anni mei in gemitibus. nfirmata eſt in paupertaàte virtus mea: * & oſſa mea conturbata ſunt. Ruper omnes inimicos meos fa- ctus lum opprobrium, & vicinis meis valdèé, * & timor no tis meis. Qui vidébant me, foras fugérunt à me: * obliviôni datus ſum, tan- gquam mortuus à corde. actus fum tanquam vas peérdi- tüm. * quéôniam audivi vitupera- tionem, multorum commorantium in circuitu. En eo dum convenirent ſimul ad- vérsum me: * accipere animam meam confiliati ſunt. go autem in te ſperàviDomine: * dixi: Deus meus es tu; in mani- hus tuis ſortes meæ. S ripe me de manu inimicôrum meorum,* & a perſequéntibus me. llúſtra fàciem tuam ſuper ſervum tuum, ſalvaum me fac in miſeri- côrdia tua;: * Doômine, non con- fündar, quôniam invocavi te. rubeéſcant-impii,& deducanturin in- inlernü: 1r loge inguitaten Pulione. lüim ma btur De li timer keciſti. iconſpee codes e; à Iteges ontrad enedict Dirificav nlii in c 40 aute MeE, * ſorum tr ded er mex, * iligite eus: 5 et Dom danter f. itiliten veſkrum Domino in, guitat ſunt heee Eatus Ni Minus pec Uitu ejns 4 uoniam li meiz uoniam en me un ein er gltur in kliun i; in äne li. ii: hllitiam Pnisiſti in, hc ora erint klümtarme ltitum, hunt, 6s lefi ſite,gue Auid ne⸗ 1d tleckun lin te i , 8 ir Ni llefer N wi, non e 11 in mn tuam t proleliki ,it lint mer; At X* ſloft es we, Ael eo hoc, I quonuan nmmenco i wicime Don vanitites nino ſpetin⸗ hr in milelit ti humiliie e neceltun e in nnni in loco hhn nine, gont bätus el in 1 wer A in dolote i in genin npertate in mturbäutln icos wvel n „ not notinn foras fibeſl Satus ſun, 1 re, 1.1 . s ſen ubini nitunen onmotim 14 Fent ſmi utent inu Lelpete unl Bnot. 1 Bti,ionnne es tu; In un inférnũ: muta fiant labia doléôsa. Quæx loquůúntar advérsàùs juſtum iniquitatem; * in ſupérbia, & in abuſione. Quaàm magna multitudo dulcédi nis tuæ Domine; *† quam abicon- diſti timéntibus te! Perfeciſti eis, qui ſperant in te: * in conſpectu filiorum hominum. Abicõdes eos in abſcoôndito faciei tuæ † à conturbatione hôminum. *rôteges eos in tabernaçulo tuo,* à contradictiône linguarum. Benedictus Dominus: * quoniam mirificavit miſericordiam ſuam mihi in civitate munita. Kgo autem dixi in excéſſu mentis mex, * projectus ſum àa facie ocu- lorum tuòrum Ideò exaudiſti vocem oratioônis meæ, * dum clamaârem ad te. Biligite DOminum omnes Sancti ejus: † quoniam veritatem requi- ret Doôminus, & retribuet abun- danter faciéntibus ſuperbiam. F iriliter agite, & confortétur cor veſtrum, * omnes; qui ſperatis in Déômino. . Eâts, quorum remiſiæ ſunt ini- quitates: * & quorum tecta ſunt peccaàta. B eatus vir, cui non imputaàvit Doô- minus peccâatum, * nec eſt in ſpi- ritu ejus dolus. Quôniam tacui „5 inveteravérunt oſſa mea, * dum clamarem tota die. Quoôniam die ac nocte gravata eſt ſuper me manus tua. * convérſus um in ærümna mea, dum con- figitur ſpina. Delidum meum coôgnitum tibi fe- ci, * & injuſtitiam meam non ab- ſcondi. Bixi;: Confitébor advérsùm me injuſtitiam meam Domino: *† & tu remisiſti impietatem peccati mei. *ro hac orabit ad te omnis San- Kus, * in tempore opportúno. Werumtamen in diluvio aquârum multàarum, * ad eum non approxi- mabunt. Tu es refúùgium meum à tribula- tione, quæ circumdedit me: * ex- ultatio mea érue me à circumdan- tibus me. Intellédtum tibi dabo, & in- ſtruam te in via hac, qua gradié- ris „ te oculos meos. Nolite fieri ſicut equus „ & mu- lus, " quibus non eſt intelléétus. x* firmabo ſuper 17 31 In camo & fræno maxillas eòrum conſtringe, *† qui non apporzimant ad te. . Multa flagélla peccatôris: * ſpe- rantem autem in Domino miſeri- cordia circumdabit. Eeætamini in Doômino, & exultate juſti: „ & gloriamini omnes re- cti corde. Ana. In tua juſtitia libera me Dô⸗- mine. Ana. Rectos decet. L Xultaàte juſti in DOmino: * re- Gctos decet collaudatio. onfitémini Domino in cithara: * in plaltério decem chordarum PsSällite illi. Cantate ei canticum novum: * benè psallite ei in vociferatione. Quia rectum eſt verbum Dni: *£ & omnia ôpera ejus in fide. Diligit miſericordiam, & judi- cium: * miſericordia Dômini ple- na etit terra. Verbo Domini eœli firmati ſunt: * & ſpiritu oris ejus omnis virtus eòrum. 36gregans ſicut in utre aquas ma- ris: * ponens in thesauris abyflos. imeat Doôminum omnis fterra: * ab eo autem commoveantur om- nes inhabitantes orbem. Quõôniam ipſe dixit, & facta ſunt: * ipſe mandavit, & creãata ſunt. Goôminus diſſipat consilia Genti- um: * réprobat autem cogitatiô- nes populérum „ & rêeprobat con- silia principum. onsilium autem Déômini in æ- térnum mane:: * cogitatioônes cordis ejus in generationem & ge- nerationem. eata Gens, cujus eſt Dôminus Deus ejus: * pôpulus, quem elé- git in hæreditatem ſibi e cœlo reſpéxit Dominus: * vi- dit omnes filios höminum. De præparato habitaculo ſuo, * reſpéxit ſuper omnes, qui habitant terram. Aui finxzit ſingillatim corda eo- rum: * qui intélligit omnia opera eòrum. ðð Non ſalvatur Rex per multam vir- tútem „ * & gigas non ſalvabitur in multitùdine virrütis ſauæ. allax equus ad ſalutem: * in ab- undantia autem virtutis ſuæ non ſalvabitur. ⸗RW Scce oculi Dômini ſuper metuen- tes eum;: * & in eis, dui ſpes rant 3 rant ſuper miſericéôrdia ejus. t éruat a morte animas eorum:* & alat eos in fame. Anima noſtra sůſtinet Däm: * quôniam adjůtor;, & protéctor no- ſter eſt. Huia in eo lætäâbitur cor no- ſKkrum: * & in nomine ſancto ejus ſperavimus. Siat miſericordia tua Doômine ſu- per nos, * quemadmodum ſpera- vimus in te. Enedicam Dnm in omni témpo- re: † sẽper laus ejus in ore meo. In Dno laudaàbitur anima mea: * audiant manſuéti & læténtur. gagnificate Däm mecum: * & exaltémus nomen ejus in idipſum. quisivi Döminum, & exaudivit me, * & ex ômnibus tribulationi- bus meis eripuit me. . ccedite ad eũ, & illuminamini: * & facies veſtræ non confundentur. Iſte pauper clamaâvit, & Dominus eExaudivit eum: * & de omnibus tribulatiônibus ejus ſalvavit eum. Immittet Angelus Düi in circuitu timéntium eum: * & erſpiet eos. zuſtate, & vidéte, quòúniam ſuavis eſt Dominus: * beatus vir, qui ſpe- rat in eo. Pimete Dominum omnes ſancti ejus: * quôniam non eſt inòôpia timéntibus eum. Divites eguérunt, & eſuriérunt: * inquiréntes autem Doôminum non minuéntur omni bono. Venite, filii, audite me: * ti- moôrem Dômini docébo vos. guis eſt homo, qui vult vitam: * dtligit dies videre bonos? prohibe linguam tuam à malo, * & labia tua ne loquantur dolum. Diverte à malo, & fac bonum: x* inquire pacem, & perséquere eam. Gculi Boômini ſuper juſtos: * & aures ejus in preces eôrum. Vultus autem Dömini fuper fa- ciéntes mala: * ut perdat de terra memoriam eòrum. , CGlamavérunt juſti, & Doôminus ex- audivit eos, * & ex omnibus tribu- lationibus eorum liberavit eos. Juxta Dôminus iis, qui tribu- lato ſunt corde: * & huiniles ſpi- rzitu ſalvaàbit. Multæ tribulatiònes juſtrum: * & de omnibus his liberabit eos Däüs. uſtoditDñs omnia oſſa eérum: * unum ex his non conterétur. ors peccatôrum péſſima,; * & qui odeérunt juſtum, delinquent. édimet Dôminus animas ſervoô- rum ſuorum: * & non delinquent omnes, qui ſperant in eo. Rectos decet collaudatio. Expugna. *Udica Dômine noceêntes me, * expägna impugnaântes me. pprehende arma, & ſcutam: * & exùrge in adjutorium mihi. ffünde främeam, & conelude advérsàs eos, qui perſequntur me: * dic änimæ meæx: Salus tua ego ſum. onfundantur, & revereântur, * quæréntes änimam meam. vertantur retrôrſum, & confun- dantur * cogitantes mihi mala. iant tamquam pulvis ante faciem venti: * & Angelus Domini coàâr- cGtans eos. , iat via illõrum ténebræ, & lůbri- cum: x* & Angelus Doômini perſe- quens eos. . uôniam gratis abſcondérunt mi- hi intéritum lâquei ſui; * tu⸗ pervâcuè exprobravérunt äanimam meam. éniat illi läqqueus„quem ignorat, & captio, quam abſcondit, appre- héndat eum: * in & laqueum ca- dat in ipſum. . nima autem mea exultabit in Domino: * & delectabitur ſuper ſalutari ſuo. S mnia oſſa mea dicent: * Déômi- ne, quis similis tibi? . ripiens inopem de manu fortio- rum ejus: * egenum & pauperem à diripiéntibus eum. . urgéntes teſtes iniqui, * quæ ig- norabam, interrogabant me. etribuebant mihi mala pro bo⸗ nis, * ſterilitatem änimæ mex. go autem, cùm mihi moleſti eſ- ſent, * induébar cilicio. umiliabam in,,jejünio animam meam: meo convertétur. uaſi préximum, & quaſi fratrem nõſtrũ, ſic complaceébam: * quaſi lu- gens, & contriſtatus ſic humiliabar. Et adveèersum me lætati ſunt, & cõ- venérunt: * congregata ſunt fuper me flagella „ & ignoravi. . ifſipati ſunt „ nec compundi tentavérunt me, ſubſannaveérunt me fubſannatione: * frenduérunt Ilaper me déntibus fuis mine *K & orâtio mea in ſinu mine, 4. tue animan eorum , à le ontitébor inhopmio g n ſuperg Venantur m. Hunt me grat oniam n Denebantur loglentes, 4 1 (cilatayé ſum, dix ſelunt ocn itiſti Dom ine, ne di Urge, & ir Dens meus (ilſam mea idica me in Doômine Aupergaudes on dicant euge, anima Devoravimu. rubelcant, gun gratulan nduamur tiazgui ma⸗ Exültent, juſtinam m Magnifcer Pacem ſen t lingua tiam tuam zr i emett Deiante 6 oniam 4 r ejus: us ad odi erba Oris ll: nolui elet. ntitem lors iſti Me, meltiamn omin in ne K Fein lltitia n Ulicia iin⸗ fomines, elne, ſſtä'miler llii auter nie alaru 3 4. „ S uonm 3 eſſimn,5 geli lule Animmas ſen don elinge in eo, tcollauciie centes me ntes me, ſalum: tium mi K coril pelſeglünm ⸗ galusn tereteuntt meaww. uun, & clil g mihi wal, is amle fil 6 Dommini a nebte Klit Domini ben condefum ei lui; 1 Ferunt inim queln ne Keonclt, 1 l beme 4a eiultin1 eCübitat in cent: 00 di! 1! ſe Mann iui &piupen , guf balt Me, nih Mron ni imæ mez, hini molelit licio, Hini⸗ . 0 mnes I 6mine, quando reſpici es? reſti- tue animam meam à malignitaâte eoôrum a leônibus nicam meam onfitébor tibi in Eccléſia magna* in populo gravi laudabo te. on ſupergaudeant mihi, qui ad- versantur mihi iniquê, * qui odé- runt me gratis, & annuunt oculis. dHuôniam mihi quidein pacifice lôquebantur: & in iracundia terræ loquéntes, dolos cogitabant. Et dilatavérunt iuper me os ſuum, * dixérunt: Euge, euge , vidérunt culi noſtri. idiſti DOOmine, ne sileas: * Doô- mine, ne diſcédas a me. xurge, & inténde judicio meo: * Deus meus, & Dominus meus in cauſam meam. udica me ſecúndùm juſtitiam tu- am Dômine Deus meus, * & non ſupergaudeant mihi. on dicant in coôrdibus ſuis: Euge, euge, animæ noſtzæ: * nec dicant: Devoravimus eum. rubéſcant, & revereaântur ſimul, * qui gratulantur malis meis. nduaântur confuſiòne & reverén- tia,* qqui magna loquûtur ſuper me. xúltent, & læténtur, qui volunt juſtitiam meam: * & dicant ſemper: Magnificétur Dominus, qui volunt pPacem ſervi ejus. t lingua mea meditabitur juſti- tiam tuam, * tota die laudé tuam. Ixit injuſtus, ut delinquat in ſemetipio: * non eſt timor Dei ante 6culos ejus. uôniam dolôse egit in conſpé- tu ejus: * ut inveniatur iniquitas ejus ad dium. erba oris ejus iniquitas, & do- lus: * noluit intelligere, ut bené ageret. niquitätem meditaàtus eſt in cubi- li ſuo: * aſtitit omni viæ non bo- næ, malitiam autem non odivit. Domine in cœlo miſericordia tua* & véritas tua usque ad nubes. uſtitia tua ſicut montes Dei: * e indlei ttuia abyſſus multa. Hômines, & juménta ſalvabis DO mine, * quemadmodum maltipli. cäaſti miſericordiam tuam Deus. F ilii autem hminum, * in tég- mine alarum tuarum ſperäbunt. nebriabuntur ab ubertate domus tuæ : * & torrénte voluptâtis tuæ vo tabis eos. uoniam apud te eſt fons vitæ: E 1 33 & in lũmine tuo vidébimus lumé. ræténde mifſericordiam tuam ſciéntibus te, * & juſtitiam tuam his, qui recto ſunt corde⸗ on venlat mihi pes ſuperbiæ: * & manus peccatôris non môveat me. bi cecidérunt, qui operântur ini- quitatem : † expulſi ſunt, nec po-⸗- tuérunt ſtare. , Expúgna impugnantes me. Revela. Oli æmulari in malignanti- bus: * neque zelaveris facién- tes iniquitatem. . uôniam tanquam fœnum veloci- têr aréſcent, * & quemadmodum olera herbarum cito décident. pera in DOômino, & fac bonitaâà- tem: * & inhaäbita terram, & pa- lcéris in divitiis ejus. electàre in DOmino: *“ & dabit tibi petitiônes cordis tui. evéla Dômino viam tuuam, & ſpera in eo: * & ipfe faciet. t educet quaſi lumen juſtitiam tuam, & judicium tuum tanquam meridiem: * súbditus eſto Doômi- no, & ora eum. oli æmulari in eo, qui Proſperaà- tur in via ſua: * in hoômine facien- te injuſtitias. éſine ab ira, & derelinque furoô- rem: noli æmulari ut malignéris. uôniam qui malignantur, exter- minabuntur: * ſuſtinéntes autem Dñm,;, ipſi hæreditâbunt terram. t adhuc pusillum, & non erit peccator: * & quæres locum ejus- & non invenies. anſuéti autem hæreditàbunt terram, & delectabúntur in mul- titůdine pacis. biervabit peccator juſtum: * & ſtridébit ſuper eum dentibus ſuis. ominus autem irridébit eum: * quôniam proſpicit, quòd véniet dies ejus. ladium evaginavérunt peccatô- res: * intendérunt arcum ſuum. dejiciant pauperem, & ino- pem: * ut trucident rectos corde. ladius eòrum intret in corda ipsorum: * & arcus eorum con- fringatur. élius eſt modicum juſto, * ſuper divitias peccatoôrum multas. ubniam brachia peccatôrum conterentur: * confirmat autem juſtos Dôminus. B- 3 Beir Déminus dies immaculatô- rum: * & heæréditas eorum in ætérnum erit. Non confundéntur in témpore malo, & in diébus famis ſaturabun- tur: * quia peccatôres peribunt. nimici vero Domini mox ut ho- norificati füerint , & exaltati, * deficientes, quemadmodum fumus deficient. Iutuâabitur peccator, & non ſol- vet: * juſtus autem miſerétur, & tribuet. uia benedicentes ei hæredita- bunt terram: * maledicéntes au tem ei diſperibunt. pud Dôminum greſſus höminis dirigentur: * & viam ejus volet. um ceciderit, non collidétur: * quia Doôminus ſupponit manum ſuam. unior fui, étenim sénui: * & non vidi juſtum derelictum, nec ſemen elus quærens panem. Zota die miſerétur, & cômmo- dat: * & ſemen illius in benedi- Gtione erit. eclina à malo, & fac bonum: * & inhabita in ſæculum ſæculi. Quia Dominus awat judicium, & non derelinquet Sanctos ſuos: * in æternum conſervabuntur. Injuſti puniéntur: * & ſemen im- Liorum peribit. uſti autem hæreditàbunt terram: * & inhabitabunt in ſæculum ſæculi iuber eam. Os juſti meditabitur ſapiéntiam: * & lingua ejus loquétur judicium. Lex Dei ejus in corde ipsius: * & non fupplantabùntur greſſus ejus. onsiderat peccator juſtltum: * & quærit mortificare eum. ominus autem non derelinquet eum in mänibus ejus: *† nec dam- näbit eum, cùm iudicabitur illi. Expééta Dôminum, & cuſtodi viam ejus: & exaltabit te, ut hæ- reditâte capias terram: * cùm per- igrint peccatôres, videbis. Vidi impium fuperexaltätum, * & elevatum ſicut cedros Libani. St transivi, & ecce non erat: * & protéctor eôrum in témpore tribulatiônis. t adjuvabit eos Dôminus, & li- berabit eos: * & éruet eos à pec- catôribus „ & ſalvabit eos, quia ſperavérunt in eo. 5 372 Omine, ne in furoôre tuo ar- guas me: neque in ira tua corripias me. uôëniam lagittæ tuæ infixæ ſunt mihi: * & confirmâſti fuper me manum tuam. on eſt sanitas in carne mea à fü- cie iræ tuæ: * non eſt pax ofſſibus meis à facie peccatôrum meorum. uôniam iniquitates meæ ſuper- greſſæ ſunt caput meum: * & ficut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. utruérunt, & corruúotæ fſunt cicatrices meæx „ W à facie inſi- piéntiæ meæ. iſer factus ſum, & curvatus ſum usque in finem;: * tota die con- triſtatus ingrediébar. uôniam lumbi mei impléti ſunt illuſiõnibus: *“ & non eſt sanitas in carne mea. fflictus fum, & humiliaãtus ſum nimis: *rugiébam ²à gémitu cor- dis mei. omine, ante te omne defidérium meum: * & gémitus meus à te non eſt abſcônditus. or meum conturbatum eſt, de- reliquit me virtus mea: * & lu- men oculôrum meoòrum, & ipſum non eſt mecum. . mici mei, & proximi mei: * ad- vérsum me appropinquaveérunt, & ſtetérunt. . t qui juxta me erant, de lonse ſtetérunt: * & vim faciébant, qui quærébant animam meaam., t qui inquirébant mala mihi, lo- cuti fſunt vanitätes: * & dolos tota die meditabantur. go autem tanquam furdus non audiébam: * & ſicut mutus non apériens os ſuum. . t fa tus ſum ſicut homo non au- diens: * & non habens in ore iuo redargutiônes. „* & quæsivi eum, & non eſt invén- tus locus ejus. . uſtodi innocéntiam „ & vide æquitäatem: * quôniam ſunt reli. quiæ hômini pacifico njũſti autem diſperibunt ſimul: * reliquiæ impiorum interibunt. alus autem juſtorum à Domino: * uôniam in te Dômine ſperavi tu exaudies me Dnñe Deus meus. uia dixi: Nequando ſupergäu- deant mihi inimici mei: * & dum commovéntur pedes mei, fſuper me magna locùúti ſunt. uôniam ego in flagélla parâtus ſum: " & dolor meus in conſpectu meo ſemper. —R 20- önia Huntiabe cato mee nimici a ülmäti ſt ati ſunt ni rerr Cetrahéb. glebar b e dere Meus: * mende Domine Re lo miler. Et v’ decoris nifeſte v me de 4. Et àe mea Deus de manu aleel. ſepülchro 1s pepen in Dio ⸗ zlt Deus Clria Dömine. luper öen in io, gloriamin Amipi⸗ Olhayit en . tolam Pllehrit, Dröſpen a 4 b t In c Mrtre H um in ten höminus,l eruet eosi Vabit eos in furöre in egue in in tuæ indne! rmätti kupen carhe m n eſt paol atörum medt dtes mex Ii & curratus Ftota ciel bar mei imptel & non eku chumilitmn aln àbennlt omneteltt us mels al ubitumet us wer: neorum,K Kn ⸗ ein etant, e 1 im kicichi m meid, ant mdiN 5 Ae Quöniam iniquitàtem meam an- nuntiabo: * & cogitabo pro pec- cato meo. nimici autem mei vivunt, & con Krmati ſunt ſuper mer & multipli- cati ſunt, qui odérunt me iniqué. ui retribuunt mala pro bonis, Jetrahébant mihi: * quôniam ſe québar bonitatem. Ne derelinquas me Doômine Deus meus: * ne diſcéſſeris à me. Inténde in adjutorium meum, * Dômine Deus falutis meæ. Revéla Döômino viam tuam. Dominée in cœ- 10 miſericôrdia tua Et véritas tua usque ad nubes. Ex Sion ſpécies Deus noſter ma- Ipſe me de laqueo venaântium. Et à verbo aſpero. decôris ejus. niféſté véniet. liberavit Erue à fra- mea Deus änimam meam. Et de manu canis unicam meam. Allel. allel. allel. Surréxit Bemnu de ſepülchro, allel. Qui pro no- bis pependit in ligno, allel. tempe Sancti & juſti in Dnño gaudéte, allel. Vos elé- git Deus in hæreditatem fibi, allel. Gloria & honòre coronA4ſti eum Dômine- Et conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuarum. 4 Lætamini in Dnio, & exultate juſti. Et gloriamini omunes recti corde. Amâvit eum Dôminus, & ornavit eum. Stolam glöriæ induit eum. Specie tua, & pulchritüdine tua. Inten- de prôſperè procéde, & regna. A D L A U»D E S deus in adjutòrium meum intén- e II. ℳ II= Pz Miſerére. MN mei Deus, * ſecän- dùm magnam miſericordiam enam. t ſecúndùm multitúdinem miiſe. rationum tuärum, * dele iniqui- tatem meam. mpliùs lava me ab iniquitate thea: † & à peccàto méo munda me. uôniam iniq nitatein Ineam ego cognoſco: * & peccätum meum contra me eſt ſemper. ibi doli peccavi, & malum coram te feci: * ut juſtificéris in termoni- bus tuis „ & vincas, cum judicaris. ccCe enim in iniquitatibus con- céptus ſum: * & in peccatis concépit me mater mea. cce enim veritatem dilexiſti: * incérta, & occùlta lapientiæ tuæ manifeſtâſti mihi. ſpeêrges me hyſsopo, & munda- bor: * lavâbis me, & ſuper nivem dealbabor. uditui meo dabis gaudium, & lætitiam: *† & exultabunt oſia hu- miliata. vérte fäciem tuam à peccatis meis: * & omnes iniquitâtes meas dele. or mundum crea in me Deus: * & ſpiritum rectum innova in vis- cgribus meis. e proiicias me à facie tua: *ι & Spiritum ſandktum tuum ne auferas a me. edde mihi lætitiam ſalutâris tui:* & ſpiritu principali confirma me. océbo iniquos vias tuas: *½ & impii ad te converténtur. ibera me de ſanguinibus Deus „ Deus ſalutis meæx: *“ & exultaàbit lingua mea uſtitiam tuam. oômine labia mea apéries: *☚ & os me annuntiabit laudem tuam. uoôniam ii voluiſſes ſacrificium » dediſſem utique: holocauſtis non delectaberis. acrifixium Deo ſpiritus contribu- latus: * cor contritum, & humi- liatum Deus non defpicies. enignè fac Dômine in bona vo- luntate tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerútalem-. unc acceptabis ſacrificium juſti- tiæ, oblatiônes, & holocauſta: * tunc imponent ſuper altare tuum Vitulos. Miſerére mei Deus. Intellige, Erba mea zuribus Percipe Dô- mine, * intéllige clamoré meu. Unténde voci oratiônis mea;: * Rex meus, & Deus meus. . G 2 u6⸗ 36 uoôniam ad te orabo: *½ Dômine, Manè exaudies vocem meam. ane aſtàbo tibi, & vidébo, * quoniam non Deus volens iniqui tatem tu es. . eque habitabit juxta te malig- nus: * neque permanébunt injuſti ante culos tuos. diſti omnes, qui operantur ini- quitätem: * perdes omnes, qui loquùntur mendacium. irum sanguinum, & dolôſum abominabitur Dns: * ego autem in multitudine miſericôrdiæ tuæ. ntroibo in domum tuam: * ado- rabo ad templum ſanctum tuum in timore tuo. ômine deduc me in juſtitia tua?* Ppropter inimicos meos dirige in conſpeéctu tuo viam meam. uoniam non eſt in ore eòrum Veritas: * cor eorum vanum eſt. epulchrum patens eſt guttur eo- rum, linguis ſuis dolosè agébant, * jûdica illos Deus. écidant a cogitatiôònibus ſuis, fecùndùm multitdinem impieta- tum eoôrum expelle eos, *† quo- niam irritavérunt te Dômine. t læténtur omnes, qui ſperant in te: * in ætérnum exultabunt, & habitabis in eis. et gloriabúntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum, * quôniam tu benedices juſto ômine, ut ſcuto bonæ voluntatis tuæ *† coronâſti nos. 5 Intéllige clamorem meum Domine Deus Deus meus. Eus Deus meus; * ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea, * quaàm multipliciter tibi caro mea. En terra desérta;, & invia, & ina- quoôſa: † ſic in ſanéto a parui ti- bi, ut vidérem vicrutem tuam, & gloriam tuam. uoniam mélior eſt miſericordia zha luper vitas: * labia mea lau- dabunt te. . ic benedicam te in vita mea: * & in nomine tuo levabo mans meas. icut adipe & pinguédine replea- tur anima mea: * & labiis exulta- tiònis laudabit os meum. i memor fui tui ſuper ſtratum meum, in matutinis meditabor in te: * quia fuiſti adjâtor meus. t in velaménto alarum tuarum exultàâbo, adhæſit ànima mea poſt te: me ſuſcépit déextera tua pſi veròin vanum quæſierunt ani- mam meam, introibunt in inferio- ra terræ: * tradéntur in manus glaâ- dii, partes vúlpium erunt. ex vero lætabitur in Deo, lauda- búùntur omnes, qui jurant in eo: * quia obſtrctum eſt os loquéntium iniqua. 10tia. Eus miſereâtur noſtri, & bene- dicat nobis: illäüminet vultum ſuũ ſuper nos, & miſereatur noſtri. t cognoſcamus in terra viam tu- am, * in omnibus Gentibus lſaluta- re tuum. onfiteantur tibi populi Deus: * confiteantur tibi pôpuli omnes. æténtur, & exùltent Gentes: & quôniam judicas pôpulos in & qut⸗ rate , & Gentes in terra dirigis. onfiteantur tibi populi Deus» confiteantur tibi populi omnes: * terra dedit frucdtum ſuum. enedicat nos Deus, Deus noſter, benedicat nos Deus: * & metuant eum omnes fines terræ. . loria Patri Deus Deus meus, ad te de luce vigilo. Convérlſus eſt. Onfitébor tibi Déômine, quôniã jratus es mihi: * conveérfus eſt furor tuus, & conſolatus es me. cce Deus Salvator meus, * fidu- cialiter agam, & non timébo. uia fortitudo mea, & laus mea Düs, & factus eſt mihi in ſaluré. auriétis aquas in gaudio de föntibus Salvatoris, * & dicetis in illa die: Confitémini Dômino, S& invocate nomen eius Notas facite in pépulis adinven- tiônes ejus: * mementôte, quo- niam excèlſum eſt nomen ejus. antate Domino, quoniam mag- nificè fecit: * annuntiate hoc in univerla terra. “ xulta, & lauda habitaàtio Sion:* quia magnus in médio tui Sanctus Iſrael Convérſus eſt furor tuus Dômine, & conſolatus es me. Laudate Dominum. Audâte Döminum de cœlis, * laudate eum in excelſis. audate eum omnes Angeli ejus: laudate eum omnes virttes elus. audate eum ſol & luna: * lauda- te ke eum 0 auate 4gæ omm ſünt, laucd ni iple ipe man⸗ tunt ea cllum ſæc ſlit, & ne audate ! dacones, gnis „gra us proc jerdum ej ontes, ſuckifera (Kix, 8 Pentes, 8 eges te Pprincipes uvenes lunionibu ni: * qu ejus ſoſin ontfeſlio Am: d S e Lymnus 0 fliis Iſts Auinti bi Antate Vum: angörum Aetur flii Kor Audentn VVmpano: nia bent Ppopulo ſi. ſuétos in aultabu leubüntun Ualtation gligii an (kaciendl Ilbus, 1 in⸗ . Aligan npeibus Aminicis tficiant d eus: Mnto virti 4 daͤte er⸗ ldate er lnem mma lima mep tera tui urſietunttn unt In inte in manustl nerunt. in Deoy la jurantiner O5 logueniii loi oſtri,A bel aminet fuln lereatut nolt Nterna vumt Zentibus ſalt opuli Dens: öpuli omne, ent Gentes pulos in en popuk 0 puli onmti ſuum. 1s,Deus ndl 8 & Meiu elæ. neus, 4 1 Convellus: Dowinegi * (Onven ſolätuseil dr Mells, e von linebd 4 lau quoni Auntir 5 itntodil, lio tui M ſt funot 1n us es Ge, in um, in de cols ece in jytutes . i: = 1 ze eum omnes ſtellæ & lumen. audate eum cœli coœlôrum: * & aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt, laudent nomen Dômini. uia ipſe dixit; & facta ſunt: * ipſe mandavit, & creâta ſunt. tatuit ea in ætérnum, & in ſæ culum ſæculi: * præcéptum po- ſuit, & non præteribit. audate Doôminum de terra: Qracones, & omnes abyſſi. gnis „grando, nix, glacies, ſpi- ritus procellarum: * quæ faciunt verbum ejus. ontes, & omnes colles: * ligna fructifera, & omnes cedri. éſtiæ, & univerſa pécora: * ſer- pentes, & volucres pennatæ. eges terræ, & omnes poôpuli: * principes, & omnes judices terræ. uvenes, & virgines, ſenes cum juniôribus laudent nomen Dômi- ni: „ quia exaltatum eſt nomen ejus ſolius. onféſſio ejus ſuper cœlum, & ter- Tam: * & exaltavit cornu pôpuli ſui. Hymnus ômnibus Sanctis ejus: * filiis Iſrael ,„ pôpulo appropin- quinti ſibi. XX 16ria Patri Antàte Dômino canticum no- vum: * laus ejus in Eccléſia Sanctôrum. ætêtur Ifrael in eo, qui fecit en: * & filii Sion exùúltent in rege fuo. audent nomé ejus in choro: * in tympano, & pſaltério pfallant ei. uia beneplacitum eſt Domino in pôpulo ſuo: * & exaltâbit man- ſuétos in falutem. xultaàbunt Sancti in glöria: * lætabuntur in cubilibus ſuis. xaltatioônes Dei in guútture eôrü:* & gladii ancipites in manib- eòôrũ. d faciéndam vindictam in natiô- nibus, * increpatiônes in populis. Ad alligandos Reges eorum in compédibus: * & nobiles eôrum in manicis férreis. t faciant in eis judicium con- ſcriptum: * glôria hæc eſt omni- bus Sanctis ejus. lôria Patri. Audâte Doôminum in Sandtis ejus: * laudate eum in firma- ménto virtütis ejus. audate eum in virtútibus ejus: * laudate eum ſecúndùm multitu⸗ dinem magnitüdinis ejus. — audaâte eum in ſono tubæ: * lau- date eum in pfaltério, & cithara. audate eum in tympano, choro: * laudate euin in chordis» & organo. audate eum in cymbalis beneſo- nantibus: laudate eum in cymba- lis jubilationis: * omnis ſpiritus laudet Dôminum. Aôria Patri. Laudate Däm de c&lis. Ox præcéſſit, dies autem ap- propinquavit: abj ciamus er- go pera tenebrarum, & induamur arma lucis: ſicut in die honéeſtè ambulemus. Plendor Patêrnæ glôriæ; De luce lucem prôferens» Lux lucis, & fons lminis; Diem dies illůminans. Ferusque ſol illabere;, Micans nitoôre pérpeti, Jubarque fandti Spiritus Infünde noſtris sénſibus. otis vocémus & Patrem» Patrem poténtis gratiæ Patrem perennis glôriæ » Culpam reléget lubricam. onfirmet actus ſtrénuos, Dentes retundat invidi: Caſus ſecuùndet aſperos: Agenda recte dirigat. entem gubérnet, & regat?: Sit pura nobis caſtitas: Fides caloôre férveat ; Fraudis venéna néſciat. hriſtûsque nobis ſit cibus, Potúsque noſter ſit fides, Læti bibamus soôbriam Protuſionem Spiritus. ætus dies hic tranſeat: Pudor ſit ut dilùculum: ides velut meridies „ Crepúùlſculum mens neſciat. urôra lucem prôvehit: Gam luce nobis prôdeat In Patre totus Filius» Et totus in Verbo Pater. eo Patri ſit eloria;, Ejûsque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito: . Nunc, & per omne ſæculum. Ame. Repleti ſumus ma- ñRne miſericordia tua. Exulta- vimus , & delectati ſumus. Benedictus Dominus Deus Irael. C 3 33 hriſte eleiſon. Yrie eléifeon. ater noſter. yrie eléiſon. FEt ne nos indücas in tentatiéô- nem. Sed libera nos à malo. Ego dixi, Domine, miſereére mei. „ Sana animanm meam, quia peccaàvi tibi. Convértere Domine úsquequòô. Et depre- cabilis eſto luper ſervos tuos. Fiat miſericordia tua Dômine fuper nos. Quemaâdmodum ſperavimus in te. Sacerdoôtes tni induantur juſtitiam. PEt Sancti tui exuúltent. Doômine ſalvum fac Regem. Et exaudi nos in die, qua invocaverimus te. Salvum fac poôpulum tuum Do mine, & bénedic hæreditati tuæ. Et rege eos, & extolle illos uüsque in ætérnum. Memeéento congregatiônis tuæ. Quam poſſediſti ab initio. Fiat pax in virtüte tua. Et abundantia in turribus tuis. Orémus pro fidélibus defünctis. Réquiem æternam dona eis Doô- mine, & lux herpétua luceat eis. Requiéſeant in pace. . men. Pro frätribe noſtris abséntibus. Salvos fac ſervos tuos, Deus meus, ſperantes in te. Pro afflictis & captivis. „Libera eos Deus Itrael ex om- nibus tribulationibus fuis. „Mitte eis Dômine auxilium de Sancécto. Et de Sion tuére eos. Die exaudi orationem meam. Et clamor meus ad te véniat. . e profün- dis. lôria Patri. ileréré. 35. P Doômine Deus virtútum convér- te nos. g:. Et oſténde faciem tu am, & ſalvi érimus. Exurge Chriſte adjuva nos. Et libera nos propter nomenh tuum. eſt: * ut iciam quid deſit mihi. c Däñe exâudi oratiönem meam. Et clamor meus ad te véniat. Dôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. Per ſignum Grucis de inimi- cis noſtris libera nos Deus noſter. Omnis terra adoret te, & pſal- lat tibi. Plalmum dicat nomi- ni tuo Dômine. rémus. Erpétua nos, quæſumus, Däe pace cuſtodi;: quos per lignum sã t Crucis redimere dignatus es. F ERI ATERTIA. ubilémus Deo, enite. I. . Onſors Patérni Iúminis, Lux ipſe lucis, & dies, Noctem canéndo rümpimus, Alſsiſte poſtu antibus. ufer ténebras méntium: Fuga catérvas dæmônum?: Expélle ſomnio lentiam, Ne pigritäntes obruat. ic Chriſte nobis omnibus Indúùlgeas credéntibus, Ut profit exorantibus Quod præcinéntes psallimus. ræſta Pater piiſſime, Patrique compar Unice, Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculũ. Amen. Ut non delinquam. Allel. Salutaâri noſtro. Ixi: Cuſtòôdiam vias meas: * ut non delinquam in lingua mea- oſui ori meo cuſtdiam, * cùm consiſteret peccaâtor adversûm me- bmütui, & humiliatus ſum, & silui à bonis: “ & dolor meus re- novatus eſt. . oncaluit cor meũ intra me; *& in meditatioône mea exardéſcet ignis. ocuútus ſum in lingua mea: * Notum fac mihi Dne finem meum- t numerum dierum meoôrum quis Cc eee men mMeos: & nihilum an erümtame Ommnis hom crümtame pomorx ſed heſauriza gegabit ea⸗ nunc qui Monne Don er apud t b omnib ue me: * Eediſti me, bmütui, um, quoôni me plage fortitucd feci in ine iniquitate t tabelc animam e⸗ conturbaͤt räudi or⸗ d geprecat Peteipe lae e ziless ſum apudt Omnes pat emmittem Juam abe⸗ Xpecte num, t exaud edüxit me uto fecis. t ſtaätuir 08:* & 4 t immiſ noyum, idebunt 8 ſperäb eltus vir ini ſpes e ſenitätes, ulta feci, inabilia t is non el nuntiäpi Illilicati nnuntla tiönem nen ad te ven cum., 1uo. Crucis ceinin 95 Deus nole otet te, A num dicatnoe Jueſnnus, N quos get lini ere dignüts ENTII Saltitinot lüminis „& ciez ümpimus, dus. ntium: zonum: tiam, nat. omnibus lbus, bus Psallimus, ne, Unice, o. eſeculü, A nquam. allel. cee menſurâbiles pofuiſti dies meos: * & ſubſtantiazmea tanquam nihilum ante te. erumtamen univérſa vânitas, * omnis homo vivens. erümtamen in imagine pertranſit homo:* ſed & fruſtra conturbatur. heſaurizat: “ & ignéôrat, cui con- Fregäbit ea. . Et nunc quæ eſt expectàtio mea? nônne Doôminus? * & ſubſtantia mea apud te eſt. Ab omnibus iniquitaâtibus meis érue me: * opprobrium inſipienti dediſti me. 5bmuútui, & non apérui os me- um, quôniam tu feciſti; * amove à me plagas tuas. fortitůdine manus tuæ ego de- féci in increpatiônibus: * propter iniquitatem corripuiſti hôminem. t tabéſcere feciſti ſicut araneam änimam ejus: † verümtamen vanè conturbatur omnis homo. xaudi orationem meam Dômine, & deprecatiénem meam: * auribus pércipe läacrymas meas. e sileas: quôniam advena ego ſum apud te, & peregrinus: * ſicut omnes patres mei. emitte mihi, ut refrigerer, priũs- quam abeam, * & ampliùs non ero Xpéctans expectàvi. Déômi- num, * & inténdit mihi. t exaudivit preces meas: * & eduxit me de lacu misériæ, & de luto fæcis. fæci mea St ſtaruit ſuper petram pedes me- OS: * & diréxit greſſus meos. t immiſit in os meum canticum novum, * carmen Deo noſtro. idebunt multi, & timébunt: & ſperabunt in Dômino. B edtus vir, cujus eſt nomen Dô- ficet eum, in terra: * mini ſpes ejus: * & non reſpeéxit in vanitates, & insanias falſas. ulta feciſti tu Die Deus meus mirabilia tua: * & cogitatiônibus * mala liberabit eum Dôminus. 39 cléfia magna: * ecce làbia mea non prohibébo: Dômine tu ſciſti. uſtitiam tuam non abſcondi in corde meo: * veritàatem tuam, & ſalutare tuum dixi. on abſcoôndi miſericôrdiã tuã, & veritatem tuam, *† concilio multo. u autem Doômine ne longée facias miſeratioônes tuas à me: * mileri- côrdia tua, & véritas tua ſemper luſcepérunt me. duoniam circumdedérunt me ma- la, quorum non eſt nümerus: * comprehendérunt me iniquitates mex, & non pôtui, ut vidérem. ultiplicatæ ſunt ſuper capillos capitis mei : * & cor meum dere- liquit me. vomplaceat tibi Dômine, ut éruas me: * Dömine ad adjuvandum me réſpice. onfundantur, & revereaântur ſi- mul, qui quærunt animam meam, * ut auferant eam. vonvertantur retrôrlum; & reve- reantur, * qui volunt mihi mala. erant conféſtim confuſiéônem ſu- am, * qui dicunt mihi: Euge, euge. xùltent, & læténtur ſuper te om- nes quærêntes te: * & dicant ſem- per: Magnificétur Dôminus, qui diligunt ſalutare tuum. go autem mendicus ſum, & pau- per: * Dôminus ſolicitus eſt mei. ditor meus, & protéctor meus tu es: * Deus meus ne tardaveris. Ut non delinquam in lingua Sana. . Eaâtus, qui intélligit ſuper egé- num & pauperem: * in die öminus consérvet eum, & vivi- & beâtum faciat eum & non tradat eum in änimam inimicoôrum eſus. Doöminus opem ferat illi ſuper le- um doléôris ejus: * univerlum tuis non eit, qui similis ſit tibi. ſtratum ejus versâſti in infirmita- A nnuntiavi, & loctus ſum: ſti: aures autem perfeciſti mihi. olocauſtum & pro peccato non poſtulâſti: * tunc dixi: Ecce vénio. In capite libri ſcriptum eſt de me, * vana loquebatur, ut facerem voluntätem tuam: Deus meus volui, & legem tuam in médio cordis mei. Annuntiavi juſtitiam tuam in Ec- untiavi 1 * te ejus. multiplicati ſunt ſuper nůmerum. § acrificium & oblatioônem nolui- Ego dixi: Dñe milerére mei: * ſana animam meam, quia peccavi tibi. nimici mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, & peribit no- men ejus? t ſi ingrediebatur, ut vidéret » * cor ejus con- gregavit iniquitàtem ſibi. grediebatur foras, * & l16quebâ- tur in idipſum. 4 dver- 40 . Adversům me ſuſurr àbant omnes inimici mei; * advérsum me co- gitabant mala mihi. . Verbum iniquum conſtituérunt advérsùüm me: * Numquid qui dor- mit, non adjiciet, ut resurgat 5 tenim homo pacis meæx, in quo ſperavi: *† qui edébat panes meos, magnificavit ſuper me ſupplanta- tiônem. . u autem Dômine miſerére mei, & resuſcita me: * & retribuam eis. In hoc cognovi, quoniam voluiſti me: „ quoniam non gaudébit inimicus meus fuper me. e autem propter innocentiam ſuſcepiſti: * & confirmàâſti me in gonipéctu tuo in ætérnum. enedictus Dominus Deus Ifrae! à ſæculo, & usque in ſæeculum: * fiat, fiat. Uemädmodum desiderat cer vus ad fontes aquarum: * ita desiderat änima mea ad te Deus. itivit anima mea ad Deum for- tem vivum: * quando véniam, & appearébo ante fäciem Dei? uérunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte: * dum dieitur mihi guotidie: UÜbi eſt Deus tuus? æc recordâtus ſum, & effúdi in me animam meam: * quoniam transibo in locum tabernâculi ad- mirabilis usque ad domum Dei. n voce exultationis, & confeſtio- nis; *ſonus epulantis uare triſtis es anima mea? quare contürbas me? pera in Deo, quòniam'adhuc con- fitébor illi: * Talutäre vultus mei, & Deus meus. . d meipſum anima mea conturba- ta eſt: proptéreà memor ero tui de terra Jordanis, & Hermoniim à monte modico. byſſus aby ſſum invocat, * in vo- ce cataractarum tuarum. mnia excélſa tua, & fluctus tui ſuper me tranſiérunt. n die mandavit Doôminus miſeri- côrdiam ſuam: * & nocte canti- cum ejus. pud me oraâtio Deo vitæ mex: * dicam Deo: Suſcéptor meus es. uare oblitus es mei? * & quare contriſtatus incédo; dum affligit me inimicus? um confringuntur ofſa mea; * exprobravérunt mihi „ qui tribu- lant me inimici mei. B um dicunt mihi per singulos X* & dies: Ubi eſt Deus tuus: * quare triſtis es änima mea: & quare con- tůrbas me? pera in Deo, quôniam adhuc confitébor illi: * ſalutäre vultus mei, & Deus meus. a. Sana Dömine animam meam, quia peccavi tibi. Eructavit. 24 Eus auribus noſtris audivi- mus: * patres noſtri annun- tiavérunt nobis. pus, quod operatus es in diébus eòôrum, * & in diébus antiquis. anus tua Gentes diſperdidit, & plantaàſti eos: * afflixiſti populos, & expuliſti eos. ec enim in gladio ſuo poſſedé- runt terram, * & brachium eorum non ſalvavit eos. ed déxtera tua, & brachium tuum, & illuminatio vultus tui: * quôniam complacuiſti in eis. u es ipte Rex meus , & Deus meus: *† qui mandas ſalũtes Jacob. h te inimicos noſtros ventilabi- muas cornu; * & in nêmine tuo ſpernémus inſurgéntes in nobis. onvenim in arcu meo ſperabo: * & gladius meus non ſalvabit me. alvâſti enim nos de affligentibus nos† & odientes nos confudiſti. In Deo laudabitur tota die: * & in nômine tuo cöfitébimur in ſæculu. Nunc autem repuliſti, & confudiſti nos: „ & non egredieris Deus in virtuútibus noſtris. A vertiſti nos retrôrſum poſt ini- micos noſtros: * & qui odérunt nos, diripiébant ſibi. ediſti nos tamquam oves eſca- rü* & in Géntibus difpersiſti nos. endidiſti populum tuum ſine prétio: * & non fuit multitũúdo in commutatiônibus eorum. oſuiſti nos opproôbrium vicinis noſtris, * ſubſannatiônem & deri- ſum his, qui ſunt in circuitu noſtro. oſuiſti nos in fimilitüdinem Gentibus: † commotionem capitis in pôpulis. me eſt, *½ & confùúùſio faciei meæ coopéruit me. voce exprobräntis, & oblo- quéntis: K à facie inimici,; & perſequéntis. æc omnia venérunt ſuper nos; nec obliti ſumus te: † & ziniquê non égimus in teſtamento tuo. t non receéſſit retro cor no- ſtrum ota die verecůndia mea contra Ktrum: * 8 ſtras via ti uoniamm h Wictionis uunbra mort jobliti ſu ſti, * & noltas ad d oine Deus enin novit: Moniam pr. tor ie: oyts occiſiot Inge, qua eulge ,& n Nure facier Uitetis ine ationis non Quoniam hi Mima noſtr interra ver xürge De edime nos Ructar bonum mea Regi. Ingua me Velociter ſe Peciolus f. hum, diffuß uis : X p Deus in Ete ceingere! tnum, e Recle tua, Intende,pro⸗ lopter ven dinem, & te mirabilir agittæ tu cadent, * In elles tua h UUea direct leriſti u iem: pre tuns m Ktrum: * & declinâſti sémitas no- &ee ſtras à via tua. uoniam humiliàâſti nos in loco Woniam a afflicktionis, * & coopéruit nos umbra mortis. . iobliti ſumus nomen Dei no- ſalutäre nn inimmman ſtri, * & ſi expandimus manus noſtras ad deum alieénum. Nonne Deus requiret iſta: * ipſe nofris ud enim novit abſcondita cordis. noſtri aum uôniam propter te mortificamur tota die: * æſtimati ſumus ſicut oyes occiſionis. xXxürge, quare obdormis Dnie:? * diſperdidl exurge „& ne repéllas in finem. ixiſti pone Quare faciem tuam avertis: * ob- iviſceris inopiæ noſtræ, & tribu- ſuo pol lationis noſtræ ?² Hachiumen Quoniam humiliata eſt in pulvere anima noſtra: * conglutinatus eſt „& bihh in terra venter noſter. o vultus E xurge Domine adjuva nos: * & iin s Eédime nos propter nomen tuum. ens , & De Ructavit cor meum verbum bonum : K dico ego ôpera mea Regi. ingua mea câlamus ſcribæ, velo citer ſcribéntis. peciôſus forma præ filiis hômi- num, diffúſa eſt gratia in labiis tuis: *„ proptéreàâ benedixit te Deus in æternum. ccingere gladio tuo ſuper femur tuum „* potentiſſime. pecie tua, & pulchritudine tua inténde, proſperè procede, & regna. Wm NN rOopter veritatem, & manſuetuù- um dinem, 8&& juſtitiam: * & deduúcet & gi âαtιε mirabiliter déxtera tua. bi. S agittæ tuæ acutæ, pôpuli ſub te am E Ccadent,† in corda in micoôru regis. Giſpes Sedes tua Deus in ſæculů ſæculi: * un Hvirga directionis virga regni tui. it u ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui- eolumn. tatem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ præ con- * tota dies A imar inſael Ki,E contui edietis Dens obrum icn tionem sortibus tuis atcitundn yrrha, & gutta, & caâſia à veſti- militic méntis tuis,à domibus eburneis:" ofionen ex quibus delectavérunt te filiæ m regum in honore tuo. la ner n ſtitit Regina a dextris tuis in ve- ſo fudeſtitu deaurato, "circudata varietäte. “ udi filia, & vide, & inclina aurem , N tuam: * & obliviſcere populum inimie, tuum, & domum patris tui. „NE t concupiſcet Rex decôrem tu- 1 ſupet nn um: * quôniam ipſe eſt Dôminus Ni Deus tuus „ & adorâbunt eum Et filiæ Tyri in munéribus * vul- — C5 41 tum tuum deprecabúntur, omnes divites plebis. Omnis gloôria ejus filiæ Regis ab intus: * in fimbris aureis circum- amicéta varietatibus. dduceêntur Regi virgines poſt eam: proximæ ejus afferéntur tibi. fferéntur in lætitia, & exultatiô- ne: * adducentur in templüä Regis. ro patribus tuis nati funf tibi fili: * conſtitues eos principes ſuper omnem terram. emores erunt nominis tui * in omni generatioône & generationé. Proptéreà populi confitebutur tibi in ætérnum, * & in ſæculum ſæculi. Eructavit cor meum verbum bonum. Adjutor. Eus noſter refùgium, & vir- tus: * adjûtor in tribulatiéô-⸗ nibus, quæ invenérunt nos nimis. roptérea non timébimus, dum turbabitur terra: *τ & transferen- tur montes in cor maris. onuerunt, & turbatæ ſunt aquæ eorum: * conturbati ſunt montes in fortitüdine ejas. lúminis impetas lætificat civita⸗- tem Dei: * ſanctificavit taberna- culum ſuum Altiſſimus. eus in médio ejus, non commo- vebitur: * adjuvabit eam Deus manè dilúculo. onturbatæ ſunt Gentes, & incli- hata ſunt regna: *† dedit vocem ſuam, mota eſt terra. Oominus virtütum nobiscum: * luſcéptor noſter Deus Jacob. enite, & vidéte pera Dômini, quæ péôſuit prodigia ſuper terram: * auferens bella usqjad finem terræ. rcum cönteret, & confringet ar- ma: * & ſcuta combúret igni. acaâte, & vidéte, quoniam ego lum Deus: * exaltabor in Genti- Pus, & exaltabor in terra. oSminus virtütum nobiſcum: * ſuſcéptor noſter Deus Jacob. Mnes Gentes plaudite mäni- bus; * jubilate Deo in voce exultatiônis. uôniam Däüs excélſus, terribilis: * Rex magnus ſuper omnem terram. ubjécit pôpulos nobis,* & Gen- tes ſab pédibus noſtts. légit nobis hæreditatem ſuam, * ſpeêciem Jacob, quam diléexit. ſcéndit Deus in jùübilo, * & Dô- minus in voce tubæ. säl- 42 sallite Deo noſtro, psàâllite: * Psallite Regi noſtro, psatlite. môniam Rex omnis terræ Deus, * Psallite ſapiénter. egnabit Deus ſuper Gẽtese Deus ſedet ſuper ſedem ſanctam ſuam. rincipes populôrum congregati ſunt cum Deo Abraham: * quôniam dii fortes terræ, veheménter ele- Vati ſunt. . Adjutor in tribulatiôniâbus. Magnus Dôminus. Agnus Dominus, & laudabilis nimis * in civitate Dei noſtri, in monte ſancto ejus. undatur exultatiéne univeérſæ terræ mons Sion: * latera Aqui- Iönis, civitas Regis magni. eus in démibus ejus cognoſcé- tur, * cùm ſuſcipiet eam. uôniam ecce Reges terræ congre Eäti lunt: *† convenérunt in unum. pfi vidéntes ſic admirati ſunt . conturbati ſunt, commôti ſunt: tremor apprehéendit eos. bi dolores, ut parturiéntis, * in Spiritu veheméenti cônteres na- ves Tharſis. icut audivimus, ſic vidimus in civitäte Dômini virtutum, in ci- vitate Dei noſtri: *“ Deus fundavit eam in ætérnum. uſcépimus Deus miſericordiam tuam, * in medio templi tui. ecundúm nomen tuum, Deußg, ſic & laus tua in fines terræ: * juſtitia plena eſt déxtera tua. ætétur mons Sion, & exültent filiæ Judæ, *† prôpter judicia tua Doômine. ircumdate Sion, & complectimi- ni eam: * narrate in turribus ejus. ônite corda veſtra in virrüte ejus: * & diſtribuite domos ejus, ut enarrétis in progénie altera. uôniam hic eſt Deus, Deus no ſter in æternum, & in fæculum ſæculi: * ipſe reget nos in ſæcula. Udite hæc omnes Gentes: * auribus percipite omnes, qui habitâtis orbem. uique terrigenæ, & filii hémi- num: *ſimul in unum dives, & pauper. s meum loquétur ſapiéntiam: *½ & meditatio cordis mei Bmndentiam. nclinabo in parabol am aurem meam: * apériam in plaltério propoſitioônem meam. ur timébo in die mala? *† iniqui- tas calcànei mei circumdabit me. Qui confidunt in virtúte ſua: * & im multitúdine divitiaãrum ſuarum gloriantur. rater nö rédimit, rêdimet homo: * non dabit Deo placatiônem ſuam. t prétium redemptiônis animæ ſuæx: * & laborabit in ætérnum, & vivet adhue in finem. on videébit interitum, cùmnm vide- rit ſapiéntes moriéntes: * ſimul insipiens, & ſtůltus peribunt. t relinquent aliénis divitias ſu- as: *† & lepaúlehra eòrum domus illôrum in ætérnum. abernacula eôrum in progénie & progénie: * vocavérunt nômina ſua in terris ſuis. t homo, cùm in honòôre eſſet, non intelléxit: * comparatus eſt juméntis inſipiéntibus „ & similis factus eſt illis. æc via illòrum fcàândalum ipfis: * & péôſteaà in ore ſuo eomplacébunt. icut oves in inférno pôſiti ſunt:* mors depälcet eos. t dominabũúntur eôrum juſti in matutino: * & auxilium eòrum ve- teraſcet in inferno à gloria eòrum. erümtamen Deus rédimet ani- mam meam de manu inferi, * cùm accéperit me. e timueris, cùm dives fatus fuͤe rit homo: * & cùm multiplicata fúerit gloria domus ejus. uôniam cùm interierit; non ſu- met omnia: * neque deſceéndet cum eo gléria ejus. uia anima ejus in vita ipsius be- nedicétur: * confitébitur tibi, cùm benefeceris ei. ntroibit usque in progénies pa- trum ſuòrum: * & usque in æter- num non videébit lumen. omo, cùm in honoôre eſſet, non intelléxit: * comparatus eſt ju⸗ méntis inſipiéntibus „ & similis factus eſt illis. Magnus Déôminus, & lauda- bilis nimis. . Deus deòrcum. 49 Eus deôrum Dominus locutus eſt: * & vocavit terram. ſolis ortu usque ad occaâſum: * ex Sion ſpécies decôris ejus. eus manifeſté véniet: * Deus noſter; & non ſilébit. gnis in conſpé&u ejus exardes- cet : * & in circuitu ejus tempé- ſtas valida. 4 Aroeib terlam di vngleg. Ordinant ſacrificia, Ilrael, 5 Deus tuus On in ſa holocauſt meo lunt on accipi losr neh noni ä me IN,jument ognovi 0 palchrin i elurier meus eſt e nitudo umquid Tu * auts mmola! & redde 4 t invoca Etuam te, eccatri tln enarras teſtamentun ver Proſeciſti i videda; e0 en tuam po. 00 § tuum 4 lingua 1ua edens ad quebaris: 8 tuæ boneb⸗ ei i, & ti⸗ xiſtimitti lmilis: F kontta facie elligite Deum: :Xne ll lieripi elifcium Iner r Küllie lll 6 eare en⸗ dta d die Rua tua: * ſi lidolum. Aerici m me lu! ni dvocabit cœlum desúrſum; * & terram diſcérnere pôpulum fuum. Ongregate illi Sanctos ejus:* qui Ordinant teſtaméntum ejus ſuper ſacrificia, t annuntiabunt cœli juſtitiam ejus: * quoniam Deus judex eſt. udi populus meus, & loquar: Iſrael, & teſtificabor tibi: - Deus Deus tuus ego ſum On in ſacrificiis tuis ärguam te, * holocauſta autem tua in conipectu meo ſunt ſemper ., on accipiam de domo tua vitu. Ios:*" neq; de grégibus tuis hircos. uôniã mex funt omnes feræ ſilva: TR,†umenta in môntibus & boves. nognovi omnia volatilia cœli: * & pulchritůdo agri mecum eſt. Si eſuriero, non dicam tibi: * npatins Wheus eſt enim orbis terræ, & ple- 8, Ksi nitüdo jus. , umquid maducabo carnes taurô- Immine rTü? * aut sanguiné hircorü porabo? mmola leo ſacrificium laudis: * mdabit OhIs ann Ziernum 1 CAnn tes: *n eribunt. diritis rum ( in plon runt noa! hnore ele roptéreâà Deus déſtruet te zn 35. nem, * evéllet te, & emigraàbit te de tabernaculo tuo, & radicem tuam de terra viventium. idébunt juſti,; & timebunt „ & fäper euin ridebunt, & dicent: X cce homo, qui non pôſui adjutòrem HH poſuit Deum Sed ſperavit in multitudine divi- tiarum ſuarum: * & prævaluit in vanitäte ſua. Ego autem, ſicut oliva fructifera in domo Dei: * ſperavi in miſeri- cordia Dei in æternum, & in ſæcu- lum ſæculi. onfitébor tibi in ſæculum, quia feciſti: *½ & expectabo nomen tuum, quôniam bonum eſt in con- ſyectu Sanctôrum tuôrum. Ba. Deus deérum Döminus lo- cũůtus eſt. r Aᷓ Immola Deo ſa- crificium laudis. Et redde Altiſſimo vota tua. Emitte Agnum Däñe dnſüiſa & redde Altiſſimo vota tua. S t invoca me in die tribulatiônis: * „I Truam te, & honorificabis me. d eccatôri autẽ dixit Deus:* Quare “ tu enarras juſtitias meas, & aſsumis oe reſtamentum meum per os tuum? ſedie du vero odiſti diſciplinam: * & rinte Srojeciſti fermones meos retrôrsu. es fule i videbas furem, currébas cum er i eo: * & cum aduúlteris portiénem n muU zuam ponebas s tuum abundâvit malitia: & lingua tua concinnabat dolos. edens adversûs fratrem tuum lo- quebaris: & advérsùs filium matris tuæ ponébas ſcandalum: * hæc fe- ciſti, & täcui. xiſtimâſti iniqu? „ quòd ero tui similis: * ärguam te, & ſtatuam contra faciem tuam. ntelligite hæc, qui obliviſcimini Deum: *“ ne quando rapiat, & non lit, qui eripiat. acrificium laudis honorificâbit „„ me: * & illic iter, quo oſtéendam illi ſalutare Dei. Uid gloriaris in malitia, * qůùi . botens es in iniquitate? Ota die injuſtitiam cogitavit lin- n 4 usglein ene gua tua: *ficut novacula acuta fe- d u ciſti dolum. . s ilexiſti malitiam ſuper benigni- eniet fatem: * iniquitäatem magis, quam bit. loqui æquitatem. . ese D, ilexiſti omnia verba præcipita- tn s ti6nis, lingua doléôſa. Dominatoôrem terræ. ge. De petra deserti ad montem filiæ Sion ar⸗ Scâpulis ſuis obùmbrabit tibi. Et ſub pennis ejus ſperabis. mnpore Y. De ore leônis libera me Dômine. Et à coôrnibus unicornium hu- militatem meam. 9. .: Allelúja » alleluja, alleluja. Surréxit Döminus veré, allel. Et apparuit Simoöni, allel. Lux perpétua lucébit Sanétis tuis Dômine, allel. Et ætérnitas témporum, allel. Poſuiſti Die ſuper caput ejus. Coroônam de lapide pretioôſo. plur Exul- tent jùſti in conſpéctu PDei. Et delecténtur in lætitia. r0. . Elegit eum Dôminus ſacerdôtem ſibi Ad lacrificandum ei hôſtiam laudis. Os ju- ſti meditabitur ſapiéntiam. Ef lingua ejus loquèêtur judicium. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in méedio ejus, non commovébitur. A D L A E S, Dele Dne iniquitàatem meam. iſerére. 35. Salutare. 44 Udica me Deus, & diſcèrne cau- Jſm meam de gente non ſancta;* ab hômine iniquo & doloôſo érue me. uia tu es Deus fortitúdo mea: * quare me repuliſti? & quare triſtis incédo, dum affligit me inimicus? mitte lucem tuam, & veritatem tuam: "ipfa me deduxérunt & adduxérunt in montem ſancktum tuum, & in tabernacula tua. Qt introibo ad altare Dei: * ad Deum, qui lætificat juventutem meam. onfitébor tibi in cithara Deus Deus meus, quare triſtis es anima mea à & quare contúrbas me? pera in Deo, quoniam adhuc confitébor illi: * ſalutare vultus mei, & Deus meus. Salutare vultus mei, & Deus meus. Ad te de luce vigilo, Deus. eus Deus meus. 36. Cundctis diébus. Go dixi: In dimidio diérũ meô- rum * vadam ad portas inferi uæsivi residuum annorum meô- run., * dixi: Non videbe Doômi- num Deum in terra vivéntium. on aſpiciam höminem ultra, * & habitatorem quiétis. eneraâtio mea ablata eſt, & con- volũta eſt à me, * quaſi taberna- culum paſtôrum. ræciſa eſt velut à texénte vita mea: dum adhuc ordirer, ſuccidit mée: * de mane usque ad veſperam finics me. perabam usque ad manè, * quaſi leo ſic contrivit mnia oſſa mea. e manè usque ad velperam finies me: * ſicut pullus hiründinis ſic clamabo, meditabor ut columba. ttenuati ſunt culi mei, * fuſpi cientes in exceltam. omine vim patior, reſpônde pro me * Quid dicam, aut quid re- ſpondébit mihi, cùm ipfe fécerit? ecogitabo tibi omnes annos me- OSs * in amaritüdine animæ meæx mine, ſi ſic vivitur, & in talibus vita ſpiritus mei, corripies me, & vivificabis me: * Ecce in pace amaritúdo mea amariſſima. u autem eruiſti animam meam, ut non periret, * projeciſti poſt tergum tuum omnia peccata mea. uia non infernus confitebitur ti- bi, neque mors laudabit te: non expectàabunt, qui defſcéndunt in lacum, veritatem tuam. ivens vivens ipſe confitébitur ti- bi, ſicut & ego hôdie: *† pater filiis notam faciet veritatem tuam. omine, ſalvum me fac, * & pſal- mos noſtros cantabimus cunctis diébus vitæ noſtræ in domo Düi. Cunctis diébus vitæ noſtræ ſalvos nos fac Domine. Omnes Angeli ejus laudate Déminum de ccœlis. audate Dnm de cœlis. 36. Ox præcéflit: dies autem ap- propinquavit: abjiciamus ergo ôpera tenebrarum, & induâmut arma lucis: ficut in die honéſte ambulémus. Les diéi nuͤntius . Lucem propinquam præcinit: Nos excitator mêntium Jam Chriſtus ad vitam vocat. uférte, clamat, léctulos, K.gro lopôre déſides, Caſtique, recti, ac sobrii Vigilate: jam ſum proximus. eſum ciamus vocibus, Flentes, precantes, sobrii: Intenta ſupplicatio Dormire cor mundum vetat. u Chriſte ſomnum diſcute: Tu rumpe noctis vincula: Tu ſolve peccatum vetus, Novúmque lumen ingere.- eo Patri ſit gloria, Ejüsque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito; Nunc, & per omne ſæculum: Amen. Repléti ſumus manè miſericor- dia tua. Exultavimus, & delectati ſumus. Eréxit nobis Dôminus cornu ſalu⸗- tis, in domo David pueri lui. 38. FERIA Q UA RIA. Om- enite. 1. n manu tua Dômine, nes fines terræ. Erum Creâtor optime, Rectorque noſter aſpice: Nos à quiete noxia Merſos ſopôre ibera. e, ſancte Chriſte, poſcimus: Ignôſce culpis omnibus: Ad confiténdum sůrgimus k Monisqne n entes Ina ropheta ſie obis geren Huulüsque? ltes malu ülta non leſta Pater Mtique c0 Cum Spiritu Meznans per, Ayerti Ixit ins non eſ dtrüpti! fadi ſunt i eſt, qui fa⸗ Neus de ca lios homin intelligens Ines de tiles faci bonum, onne lcie tur iniui Plebem me eum nor ttepidavet erat timon uoniam Tum qui h il re uis dabuu cüum conve plebis lur lætabitur Xaudi & ne nem mean eraudi me ontriltat eat imimici, : 35 &: Auoniam Umlgpitites Ktantmihi, or mer e: „ & luper me. undr r me:* 8 8 Kcur colün⸗ Peduieſcam C elon 1. 1n lolttüdii aucbit s i delcenlun tuam. e confitebitnt odiek he tatem tuam me tac, E Utäbimus cnn x in Como bus vitz M chine. geli ejus hul s. Dnm decol : dies Auten t: abſiciatnust un, & indhin l1t in cie hon tius inguum Pledl jentiudn Vjtamn vocet⸗ t, lectulos mn Prörins ocibus, es, 5Obli! . etat Indumn yetat, mun tt 5 Vincula! m vetus, en ingele⸗ ria, 10, rachito ne lecul Wane II Prbltätiun minnscoln Pig pieliln 11 . 6 B e. 7 Domine, or optine,, voſter alhne Morâsque nostis rumpimus. entes manůsque toôllimus: Prophéeta ſicut noctibus, Nobis geréndum præcipit, Paulúsque geſtis céênſuit. Wides malum, quod féêcimus: Occúlta noſtia pandimus: Preces gementes fundimus;, Dimitte, quod peccavimus. & ræſta Pater piiſſime, Patrique compar Unice, Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum. Amé. Afa. Avértit Dôminus. Alleluja. Ixit insipiens in corde ſuo: * non eſt Deus. Sorrùúpti fſunt, & abominabiles facti ſunt in iniquitatibus: * non eſt, qui faciat bonum. Deus de cœlo proſpéxit ſuper fi- los hôminum, * ut videat, ſi eſt intélligens, aut requirens Deum. mnes declinavérunt, ſimul inu- tiles facti ſunt:* non eſt, qui fa ciat bonum, non eſt usque ad unum onne ſcient omnes, qui operan- tur iniquitatem: * qui dévorant plebem meam ut cibum panis. eum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timore, ubi non erat timor. uoôniam Deus diſſipavit oſſa eoô- rum qui hominibus placent con- fuſi ſunt, quoniã Deus ſprevit eos. uis dabit exsion ſalutare Iſrael'* cuùm convérterit Deus captivitatem plebis ſuæx „ exultabit Jjacob, & lIætabitur Iſrael. Xaudi Deus Oratiénem meam, & ne defpéxeris deprecatio- nem meam: * inténde mihi, & exaudi me ontriſtatus ſum in exercitatiéône mea: * & conturbàâtus ſum à voce inimici, & à tribulatione peccatoô- xis uôniam declinavérunt in me iniquitàtes: * & in ira moléſti erant mihi. Gor meum conturbâtum eſt in me: * & formido mortis cécidit ſuper me. imor & tremor venérunt fuper me: * & contexérunt me ténebræ. t dixi: Quis dabit mihi pennas ſicut columbæ, * & volàbo, & requieſcam? cce elongavi fûgiens: *† & manſi in ſolitùdine. 1. 5 xpectabam eum, qui ſvum me fecit * à puſillanimitate ſpiri- tus, & tempeſtate. ræcipita Dne, divide linguas eo- rum: * quéôniam vidi iniquitatem; & contradictiônem in civitate. ie ac nocte circumdabit eam ſu- per muros ejus iniquitas: * & la- bor in médio ejus, & injuſtitia. t non defécit de platéis ejus * usura, & dolus. uoniam ſi inimicus meus male- dixiſſet mihi, ſuſtinuiſsé utique. t ſi is, qui derat me, ſuper me magna locutus fuiſſet: * abicon- diſſem me forſitan ab eo. u verò homo unanimis, * dux meus, & notus meus. ui ſimul mecum dulces capiébas cibos: * in domo Dei ambulavi- mus cum consénſu. éniat mors ſuper illos: * & de- ſcéndant in inférnum vivéntes. uôniam nequitiæ in habitaculis eorum: * in médio eoôrum. go autem ad Deum clamavi: * & Dôminus ſalvabit me éſperè, & mané, & meridie narrabõô & annuntiabo: * & exâu- diet vocem meam. édimet in pace äanimã meam ab his, qui appropinquant mihi: * uô- niam inter multos erant mecum. xâaudiet Deus, & humiliabit Hlos: * qui eſt ante ſæcula on enim eſt illis commutatio, & non timuérunt Deum: * extendit manum ſuam in retribuéndo. ontaminavérunt teſtaméntum eſus, diviſi ſunt ab ira vultus ejus: * & appropinquavit cor illius. olliti ſunt ſermones ejus ſuper bleum: * & ipfi ſunt jacula. acta ſuper Dôminum curam tuam, & ipie te enútriet: non da- bit in ætérnum fluctuatiéôné juſto. u verò Deus dedůces eos * in pùteum interitus. ,B Z iri sanguinum, & doléôſi non di- midiabunt dies ſuos: * eso autem ſperaàbo in te Dômine. . Avértit Döminus captivita- tem plebis tuæ. Quôniam. Iſerére mei Deus, quéôniam conculcavit me homo: tota die impägnans tribulavit me. onculcavérunt me inimici mei tota die: *† quéniam multi bel- an- lantes advérsüm me. b altitâdine diei timébo, * ego Vero in te ſperabo. n Deo laudabo ſermônes meos, in Deo ſperavi: * non timébo quid faciat mihi caro. ota die verba mea exzxecraban- tur: * advérsüm me omnes cogi- tatiònes eorum in malum. nhabitâbunt, & abſcondent: æ ipſi calcaneum meum obhſervaâàbunt. icut ſuſtinuérunt animam meam, ro nihilo ſalvos facies illos: * in ira populos confringes. . eus, vitam meam annuntiavi ti- bi: * poſuiſti lacrymas meas in conſpectu tuo icut & in promiſſione tua: * tunc convertentur inimici mei re- troônſum. . . n quacúmque die invocaàvero te: * ecce cognovi, quôniam Deus meus es. n Deo laudabo verbum, in Doô- mino laudabo ſermonem: * in Deo ſperavi, non timébo, quid faciat mihi homo. n me ſunt Deus vota tua, * quæ reddam, laudationes tibi. uoôniam eripuiſti animam meam de morte, & pedes meos de lapſu: * ut placeam coram Deo in lumine viventium. . flerere mei Deus, miſerére mei * quoôniam in te confidit änima mea. t in umbra alarum tuarum ſpera- bo, * donec tranſeat iniquitas. S lamabo ad Deum altiſſimum: * Deum, qui benefécit mihi. Iiſit de cœlo; & liberavit me: * dedit in opprôbrium conculcan- tes me. Tiſit Deus miſericordiam ſuam, & veritatem ſuam, * & eripuit äani- mam meam de médio catulôrum leoônum: dormivi conturbatus. ilii höminum dentes eôrum ar- ma & ſagittæ: * & lingua eôrum gladius actus. Xaltâre ſuper colos Deus: * & in omnem terram glôria tua aqueum paraverunt pédibus meis: * & incurvavérunt animam meam. odérunt ante faciem meam fö- veam: * & incidérunt in eam. aräatum cor meum Deus, para- tum cor meum: * cantabo , & pſalmum dicam. rium & cithara: exúrgi dilúculô. onfitébor tibi in pôpulis Dômi- ne: * & plalmum dicam tibi in Gentibus. uôniam magnificata eſt usque ad cœlos miſericordia tua , * & usque ad nubes véritas tua. xaltare ſuper cœlos Deus: * & ſuper omnem terram gloria tua. Quôniam in te confidit ani- ma mea. . Juſta judicàte. I verè ütique juſtitiam loqui- mini: * recta judicate filii ho- minum. tenim in corde iniquitâtes ope- ramini: * in terra injuſtitias ma- nus veſtræ concinnant. lienati ſunt peccatôres à vulva; erravérunt ab utero: * locuti ſunt falſa. uror illis ſecundùm ſimilituùdi- nem ſerpéntis: * ſicut à pi dis ſur- dæ, & obturantis aures ſuas. uæ non exaudiet vocem incan- täntium: * & venéfici incantantis ſapiénter. . eus conteret dentes eòôrum in ore ipsorum: "* molas leonum confringet Dôminus. d nihilum devénient tamquam aqua decûrrens: * intendit arcum ſuum, donec infirmentur. icut cera quæ fluit, auferéntur: * fuperceécidit ignis, & non vidérunt ſolem riusquam intelligerent ſpinæ ve- ſtræ rhamnum: * ſicut viventes, ſic inira absorbegeos. ætabitur juſtus, cùm viderit vin- dictam : * manus ſuas lavabit in sanguine peccatoris. t dicet homo: Si utique eſt fru- Gtus juſto: * utique eit Deus judi- cans eos in terra mus t Ripe me de inimicis meis Deus meus: * & ab inſurgentibus in me libera me. . ripe me de operäntibus iniqui- täàtem : * & de viris sanguinum ſalva me. uia ecce cœpérunt animam me- am: * irruérunt in me fortes. eque iniquitas mea, neque pee- cätum meum Dômine: * ſine ini- quitate cucurri, & direxi. . xürge in occúrſum meum, & vi- de: * & tu Dômine Deus virtüͤ⸗ um;, Deus Ifrael. . t zxürge gloria mea;, exürge plalté- Intende ad viſitandas omnes Gen- tes: * tes: no⸗ ui oper onverté wenn patie Culbunt ci e loque Gins in lab gls audiy ttn Don- in de ritüdin ün, qui⸗ 681 Deus Vereniet ens oſten Meosjhe Celirilcant, iſperge iͤ cepone ec elictum Ebiorum endantun t de egt annuntiabe ne: *in hon erunm tſcient lacob, onyert mem pat chibunt Pfi di dum: * rati, & 80 aute tuam: * COrdiam Ula fad refügi atlonis jütor Deus ſu meus mi Juſ Da Dus re Kino⸗ ns es nob ommovit am: X ſal Qula comn kencicii tiſti nos V ediſti m ſonem: 5 ſ lbere er els loct ezürzi clit n pöpulisde m dicann tll ſicata eſt uuni la tua, Ki tua. Eelos Denz: Tramm gloriat in te Conüicitt cate. faſtttimn i judicate nln iniqitites ta injultitins nnant, ccatotes ero: *locllit Undanm imiit ſicun dici is autes luas let vocenn ii netici ineunn dentes eonun molss leit B renient tomn . inlencltan Uürmnentur, Auitaufetentt, ,& non 1iil lgereniunn „. ſicut fliehl gele vcan iet, nus .as l 1ois Kitggeee ige et, Deus 4 ,. . imtäsett inſutgenthe Vins Sanl int aninn 3, e tes: “ non miſer eäris omnibus:, qui operantur iniquitatem. Sonverténtur ad veſperam, & fa- mem patiéntur ùt canes, * & cir- cuibunt civitàtem. Ecce loquentur in ore ſuo, & gla- dius in labiis eòrum: * quéniam quis audivit? . Et tu Dômine deridébis eos: * ad nihilum deduces omnes Gentes. ortitůdinem meam ad te cuſto- diam, quia Deus ſuſcéptor meus es: *½ Deus meus miſericordia ejus præveniet me. Deus oſtendet mihi ſuper inimicos meos, ne occidas eos: * nequando obliviſcantur pôpuli mei. Diſpeérge illos in virtute tua: * & depône eos protééctor meus Düe. elictum oris eôrum, ſermonem labioôrum ipsorum: „ & compre- hendântur in ſupérbia ſua. Et de execratione, & mendàâcio annuntiabúntur in conſummatioô- ne;: * in ira conlummationis, & non erunt. t ſcient, quia Deus dominabitur Jacob, * & finium terræ. onverténtur ad velperam, & fa- mem patiêntur ùt canes: * & cir- cuibunt civitatem. pſi diſpergentur ad manducân- dum: * ſi verò non füerint ſatu- rati, & murmurabunt. go autem cantabo fortitüdinem tuam: * & exultabo mane miſeri- coôrdiam tuam. Quia factus es ſuſcéptor meus: * & refügium meum; in die tribu- lationis meæ. djutor meus tibi plallam, quia Deus ſuſcéptor meus es: * Deus meus miſericordia mea. Juſta judicate filii hôminum. Da nobis. LErus repuliſti nos: & deſtruxi- ſti nos: * iràtus es, & miser- tus es nobis: ommoviſti terram, & conturbaàſti gam: * ſana contritiones ejus, quia commota eſt. Oſtendiſti pôpulo tuo dura: * po⸗ tâſti nos vino compunctiônis. ediſti metuentibus te ſignifica- tionem: * ut fugiant à facie arcus. It liberéntur dilecti tui: 3 ſalvum fac dextera tua , & exaudi me. eus locutus eſt in Sanfgto ſuo: * Lætabor, & partibor Sichimam, & convallem tabernaculorum me- tibor. 4 eus eſt Galaad, & meus eſt Va. naſſes, X*† & Ephraim fortitúdo ca- pitis mei. uda Rex meus: * Moôab olla ſpei meæ. n Ildumæam exténdam calcea- méntum meum: * mihi alienigenæ sübditi ſunt. uis deducet me in civitatem mu- nitam? * quis dedúcet me usque in Idumæam? onne tu Deus, qui repuliſti nos? * & non egrediéris Deus in virtútibus noſtris? a nobis auxilium de tribulatio- ne: * quia vana ſalus höminis. n Deo faciémus virtůtem: * & ipſe ad nihilum dedúcet tribulan- tes nos. Xaudi Deus deprecationem meam: inténde oratioôni meæ. finibus terræ ad te clamavi: * dum anxiarétur cor meum, in pe- tra exaltäſti me. eduxiſti me, quia factus es ſpes mea: * turris fortitûdinis à facie inimici. nhabitabo in tabernaâculo tuo in ſæcula: * protegar in velamento alarum tuarum. uoniam tu Deus meus exaudiſti orationem meam: * dediſti hære- ditätem timéntibus nomen tuum. ies ſuper dies Regis adicies: * annos ejus usque in diem genera- tiônis & generatioônis. érmanet in ætérnum in conſpé- ctu Dei: *† miſericordiam, & veri- tatem ejus quis requiret? ic pſalmum dicam nomini tuo in ſæculum ſæculi: * ut reddam vota mea de die in diem. Da nobis Die auxilium de tribulatione. Nonne Deo. Onne Deo ſubjécta erit ànima mea? * ab ipſo enim ſalutare meum. .V am & ipſe Deus meus, & ſaluta- ris meus: * ſuſcéptor meus;, non movébor àmpliùs. uousque irrũúitis in hôminé?* in- terficitis univérſi vos: tamquã pa- rieti inclinato, & macériæ depuúlſæ? erůmtamen prétium meum cogi- tavérunt repéllere, cucurri in ſiti: * ore ſuo benedicébant, & corde ſuo maledicébant. erümtamen Deo ſubjécta eſto anima mea: * quéôniam ab ipſo pa- tiéntia mea. . uia 48⁸ uia ipſe Deus meus, & Salvàtor Qmnis terra adoret te, & pſallat ulite in meus: * adjutor meus, non emi- tibi: * plalmum dicat nômini tuo. bublurur 4 grabo. . enite, & vidéte operà Dei: „ oru, & n Deo ſalutare meum, & gloôria rerribilis in consiliis ſuper filios elb in l00 mea: * Deus auxilii mei, & ſpes hôminum. gui inhabit mea in Deo eſt. ui convértit mare in äridam, in incomo. perate in eo omnis congregaâtio fümine pertransibunt pede: *† ibi Uuedäcit Bôpuhi, effündite coram illo cor- lætabimur in ipſo. Ulliret eo da veſtra: * Deus adjutor noſter ui dominatur in virtüte ſua in lubitant in in æternum. ætérnum, oculi ejus ſuper Gentes ens, Cuim erumtamen vani filii höminum, reſpiciunt: * qui exaſperant, non populi mendaces filii höminum in ſtaté- exalténtur in ſemetipfis. 1sn desert ris: * ut decipiant ipſi de vanitate g enedicite Gentes Deum no- tlla mota in idipfum. ſtrum: * & auditam facite vocem liyerunt? olite ſperare in iniquitäte, & laudis ejus., hele Dei fapinas nolite concupiscere, * ui poſuit animam meam ad wi- Nuriam vo divitiæ ſi affluant, nolite cor ap- tam: * & non dedit in commo. eis hered poônere. tionem pedes meos. its eſt, to emel loctus eſt Deus, duo hæc uôniam probaâſti nos Deus: * nimalia t audivi, quia potéſtas Dei eſt, & tibi igne nos examindſti ſicut exami- Mriſti in Dômine miſericordia: * quia tu natur argéntum. eus. reddes unicuique juxta pera ſua. Induxiſti nos in laqqueum, poſuiſti ominus d . tribulatioònes in dorſo noſtro: * Uintibus, Xaudi Deus oratiéônem meam, impoſuiſti hömines ſuper capita er vitküt cùm déprecor: * à timôre ini- noſtra. Pecisi dom mici eripe äanimam meam. ransivimus per ignẽ & aquam: * idormiatis rotexiſti me à conventu malig- & eduxiſti nos in refrigérium. Demmzæ colüir näntium, †— à multitudine operan- Introibo in domum tuam in ho- boſtetiota tium iniquitatem. locauſtis: reddam tibi vota mea, iri, uia exacuérunt ut gladium- lin- quæ diſtinxérunt labia mea . um gileen guas ſuas: * intendérunt arcum Et locútum eſt os meum, * in ber eimynin rem amaram, ut ſagittent in oc- tribulatiône mea. .. on: mo cültis immaculatum. olocauſta medullata ôfferam tibi ons cag ubitô ſagittabunt eum, & non cum incenſo arietum: * ôfferam t guic ſu timébunt: * firmavérunt ſibi ſer- tibi boves cum hircis. gulatos? mônem nequam. enite, audite, & narrabo, omnes ons, in arravérunt, ut abicônderent la- qui timétis Deum, * quanta fecit Deo ubiti queos: *† ixérunt; Quis videbit eos., animæ meæx. . Dominus h⸗ crutati ſunt iniquitates: * de- Ad ipſum ore meo clamavi, * & Uurrusdei fecerunt ſcrutantes ſcrutinio. exaltavi ſub lingua mea. blex, milli ccédet homo ad cor altum, * & Iniquitatem ſi aſpexi in corde usin eis exaltabitur Deus. meo, * non exaudiet Doôminus. Acencdiſti agittæ, parvulôrum factæ ſunt Proptéreà exaudivit Deus, * & at⸗ Ntatem: *½ plagæ eorum, * & infirmatæ ſunt téndit voci deprecatiônis meæx. Dlmibus. contra eos linguæ eôrum. enedictus Deus, * qui non amô- tenim non onturbati ſunt omnes, qui vidé. vit orationem meam, & miſeri- ue Dominl bant eos, * & timuit omnis homo. côrdiam ſuam à me. enekickus t annuntiavérunt bpera Dei:* & Ntoſenun i facta ejus intellexérunt. Xürgat Deus, & diflipéntur NN ætabitur juſtus in Dömino , & inimici ejus: * & fugiant, qui els noſter ſperabit in eo: * & landabüntur odérunt eum, à facie ejus. i didon omnes recti corde. DBicut déficit fumus, déficiant: * erütinen Nonne Deo ſubjecta erit àni- ficut fluit cera à facie ignis, ſio Plta ininiin ma mea? Benedicite. péreant peccatores à tacie Dei. em cziil 4 t juſti epulentur, & exultent in ſelickis liis Ubilate Deo omnis terra, pſal- conſpéctu Dei: * & delecténtur in rit. Donm mum dicite nômini ejus: * date lætitia. . eltam, v glôriam laudi ejus. antate Deo, pfalmum dicite ſm maris icite Deo, quam terribilia ſunt nomini ejus: * iter facite ei, qui t intinoe-, ôpera tua Dömine! * in multitu- aſcéndit ſuper occaſum: Dôminus ; „ dine virtútis tuæ mentientur tibi nomen illi. uiici ab inimici tui. xul- t te, AN icat nominin, opeli dei lis ſuper il re in ärican punt gede:il 1 Virtüte ſun ſus ſuper Cent exaſpetautzn etipſis. tes Deum 1 amn facite e am mean a edit in com 05. ſti nos Deſs li, Hcun enn ligueum pol dorlo noltto: nes luher e igne & kektigeninn Iin tuam in! n tibi onin labia mnea o5 Welmm ) lataofenu etum: * Oltl itcii. e nartübon , Xgvanmk O clamnadi 1 ed ipeti in en ndiet Domin vit DelseA R'cillhen 5 riant', & fiuiani cie eils. 3s, detin tacie Di. ikic tert! fumn: Don. ne: * xultâte in conſpé ctu ejus, * tur- babuntur a facie ejus, patris orpha- norum, & jüdicis viduarum. eus in loco ſancto ſuo: * Deus qui inhabitare facit unius moris in domo. Qui eduúcit vinctos in fortitůdine ſimiliter eos, qui exaſperant, qui habitant in ſepulchris. Deus, cùm egredereéxris in conſpé- Gu péôpuli tui, * cům pertransi- Ies in deserto. FPerra mota eſt, étenim cœli di- ſtillavérunt à facie Dei Sinai, * a facie Dei Iſrael. Plúviam voluntariam ſegregabis Deus hæreditati tuæx: * & infir- mata eſt, tu vero perfeciſti eam. Animilia tua habitabunt in ea: * parâſti in dulcédine tua pauperi Deus. .R Doôminus dabit verbum evangeli- zantibus, * virtüte multa. Kex virtutum dilecti diléécti: * & ſpeciéi domus dividere ſpoôlia. i dormiatis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentâtæ, * & poſterioôra dorfi ejus in pallöre auri. Gum diſcérnit cœléſtis Reges ſu- per eam, nive dealbabuntur in Sel- mon: * mons Dei, mons pinguis. ons coagulatus, mons pinguis: * ut quid ſuſpicamini montes coa- gulatos? Mons, in quo beneplacitum eſt Deo habitare in eo: * étenim Dôminus habitabit in finem. urrus Dei decem millibus müuúlti- plex, millia lætantium: *ι Doômi- nus in eis in Sina in Sancto. Aſcendiſti in altum, cepiſti capti- vVvitatem: *† accepiſti dona in ho- minibus. tenim non credéntes, * inhabi- tare Doôminum Deum. enedictus Düs die quoridie: * Prôſperum iter faciet nobis Deus ſalutarium noſtroôrum. eus noſter, Deus ſalvos facién- i: * & Domini Dni éxitus mortis. erümtamen Deus confringet ca- pita inimicorum ſuérum: * verti- cem capilli perambulantium in deliétis ſuis. Dixit. Dôminus: Ex Baſan con- vértam, * convertam in profùn- dum maris. It intingatur pes tuus in sangui- mimicis ab iplo. lingua canum tuôrum ex 1 vidérunt ingréſſus tuos Deus, "* ingréſfſus Dei mei, Regis mei, qui eſt in Sancto. rævenérunt Principes conjuncti pſallentibus, * in médio juvencu- larum tympaniſtriarum. n Eccléſiis benedicite Deo Dô- mino, * de föntibus Irael. bi Béenjamin adolescéntulus in mentis excéſſus. rincipes Jjuda, duces eòrum: * principes Zabulon , principes Nephthali. anda Deus virtüti tuæ: * con- firma hoc Deus, quod operatus es in nabis. . . Atemplo tuo in Jerúſalem, * ti⸗ bi offerent Reges münera. ncrepa feras arundinis, congre- gatio tauréôrum in vaccis péôpnlô⸗ rum: * ut exclú⁴dant eos, qui pro- bati ſunt argénto. . iſſiba Gentes, quæ bella volunt? vénient legati ex &gypto: thiô-⸗ pia prævéniet manus ejus Deo. egna terræ, cantate Deo: * psal- lite DOomino: rl sallite Deo, qui aſcêèndit ſuper cœlum coeli, * ad Orientem. cce dabit voci ſuæ vocem virtů- tis: date gloriam Deo ſuper Iſrael: magnificéntia éjus & virtus ejus in nůbibus. irabilis Deus in Sanctis ſuis 5 Deus Iſrael ipſe dabit virttem, 8& fortitúdinem plebi ſuæ: * bene- dictus Deus. . . D 5 Benedicite Gentes Deum noſtrum. Deus vitam meam annuntiavi tibi. Polſuiſti la- Crymas meas imn coônſpeéctu tuo. Egrediétur Dômi- nus de loco ſancto ſuo. Vée- niet, ut ſalvet poôpulum ſuum. . Scuto circúm-⸗ dabit te véritas ejus. N. Non ti- mébis a timore nocktürno. 3 Ne perdas cum impiis Deus animam meam. Et cum viris sanguinum vitanme Pemmb. paſch. Ana. Allel.allel. all. Gaviſi ſunt diſcipuli, allel. Viſo Doômino, allel. ore Laætitia ſeri pitérna ſuper capita eòrum, alle- jaas. Gaudium, & exultationem obs tinébunt;, allel. D 50 Magna eſt glôria ejus in ſaluta ri tuo. „SGloriam & magnum decorem impones fuper eum. ti Juſti autem in perpétuum vivent. -Et apud Dominum eſt merces eôrum. Tu es ſaceêr- dos in ætérnum. Secú⁴ndùm ôrdinem Melchiſedech. Lex Dei ejus in corde ipsius. m. Et non ſupplantabüntur greſſus ejus. Elégit eam Deus, & præelégit eam. Be In ta- bernaculo ſuo habitare facit eam. A D LAUDBS„ Ampliùs lava me Dômine ab injuſtitia mea. iſerére. 35. Te decet. TE decet hymnus Deus in Sion: * & tibi reddétur votum in Je- rũſalem. xäudi oratiönem meam: * ad te omnis caro veniet. erba iniquorum præzvaluérunt ſuper nos: * & impietätibus no- ſtris tu propitiaberis. Beatus, quem élegiſti, & aſſump- siſti: * inhabitabit in àtriis tuis. eplébimur in bonis domus tuæ:* ſanctum eſt templum tuum, mira- bile in æquitate. xäudi nos Deus ſalutäris no- ſter, * ſpes omnium finium ter- ræ, & in mari longé. ræparans montes in virtüte tua, accinctus poténtia: * qui contür- bas profündum maris, ſonum flu- ctuum ejus. urbabùúùntur Gentes, & timebunt, qui habitant terminos, à fignis tuis: *† exitus matutini, & veéſpe- re deleétabis. Viſitaſti terram „ & inebriäaſti eam : * multiplicâſti locupletare eam. F Jumen Dei replétum eſt aquis, parâſti cibum illorum: * quoniam Ita ei præparatio ejus. ivos ejus inébria „ multiplica genimina ejus: * in ſtillicidiis ejus lætabitur germinans. enedices coronæ anni benignitaâ- tis tuæx: * & campi tui replebun tur ubertate. . F ingueéscent ſpeciola desérti: * nduùti ſunt arietes òium, & valles abundâbunt fruménto: * clama- bunt, étenim hymnum dicent. Te decet hymnus Deus in Sion. Labia mea laudabunt te in vita mea, Deus ineus. eus Deus meus ad te. 36. Dominus judicabit. Xultavit cor meum in Dno: * & exaltatum eſt cornu meum in Deo meo. . ilatatum eſt os meum ſuper ini- micos meos: * quia lætata ſum in ſalutari tuo. on eſt ſanctus, ut eſt Dôminus, neque enim eſt alius estra te: * & non eſt fortis ſicut Deus noſter. olite multiplicare loqui ſubli- mia, * gloriantes. ecédant vétera de ore veſtro“: quia Deus ſcientiarum Däüs eſt, † & ipſi præparantur cogitationes. rcus fortium ſuperatus eſt, *† & infirmi accincti ſunt rôbore. epléti prius, pro panibus ſe lo- caverunt: * & famélici ſaturati ſunt. . onec ſtérilis peperit plûrimos: & quæ multos habebat filios, in- firmata eſt. ,. ominus mortificat, & vivificat, * deduúcit ad inferos, & reducit. minus pauperem facit, & di- tat, * humiliat, & sůúblevat. uscitat de púlvere egénum, * de ſtércore élevat pauperem. t sédeat cum Principibus, * & sölium gloriæ téneat. * ômini enim ſfunt cardines ter- ræ „* & poôfuit ſuper eos orbem, edes Sanctorum ſuôrum ſerva- bit, & impii in tenebris conti- céſcent: * quia non in fortitudine ſua roborabitur vir. ominum formidabunt adversaäri ejus: * & fuper ipſos in ccelis to- nabit. .. ôminus judicâbit fines terræ, & dabit impérium Regi ſuo, * ſublimabit cornu Chriſti ſui. Doôminus judicabit fines ter- Coli cœlorum laudate 1æ. ¹ . audate Domi- Deum. num de ccœlis. 36. Ox præcéſſit, dies autem ap- propinquavit: abjiciamus er- go 6pera tenebrarum, & induamur arma lucis : ficut in & exultatione colles accingentur. ambulemus. die honéeſtè 10, Conf Lux intra Chriſtus Aligo t Dercälſa Rebasg Vultu n e, Ch Te ment Flendo, Intende unt mu Que uee Tu veſe i Vulerlere eokani Pjüague lo Cuünmirit Mnepen F. Nepleti tla, Exultaxi Ulz. De manu 105, liber FLNI Omminum Or att Tette Nor confit ie Aükera Rrcegu onésue Ut tclin Rens ecc⸗ Aam culo⸗ lütige Urte Rec ehelle tn Iutiſeris kin beäto K ollocar, zula bae ligue cor Un Ppiri Rern Altitn Kluns pe⸗ Dor W Urayerr mean . 80 vium, X ento: * de mnuln dicenn hymmnus Den 1 mes laudin Deus mels. § mels adlt udicabit. eunm in Din eſt cornu u ☛ meutm flnet luia letatlu ut eſt Döni Alius extla k licut Deus i cate logul es. . a de ole iel jüarum Disel tur cogilallar aperatus eſt lumn robole o haniiif A tamelici epetit hliti 1bebet flion ſcat & in 105, A leln erern fuent 41 ere egelll at aee principbu, eneat dt Aiiß⸗ ſupel os i uum ſdtun teneliig non in fonue Aunut ilos in . bi fnesten it . 45 zador atun in cut in i P Ox, & ténebræ, & nůúbila; Confũuüſa mundi, & tuùrbida ;» Lux intrat, albeſcit polus: Chriſtus venit, diſcédite. aligo terræ ſcinditur Percùſſa ſolis ſpiculo, Rebusque jam color redit » Vultu nitentis sid eris. e, Chriſte, ſolum novimus; Te mente pura & simplici , Flendo, & canéendo, quæſumus, Inténde noſtris senſibus. unt multa fucis illita, Quæ luce purgéntur tua: Tu vera lux cœléſtium, Vultu ſeréno illůmina. Deo Patri ſit gloria, Ejusque ſoli Filio, CQùm Spiritu Paraclito; Nunc, & per omne ſæculum. Amé. V. Repléti ſumus manè miſericor- dia tua. ges Exultavimus, & delectàti ſu- mus. De manu omnium, qui odérunt nos, libera nos Doômine. FEKI A QUIN T A. 5,minum, qui fecit nos, . 8 Ve- nite, adoremus. enite. r. Ox atra rerum côntegit . Terræ colores omnium, Nos confiténtes poſcimus. Te; juſte judex cordium. t auferas piacula, Sordésque mentis àbluas; Donésque, Chriſte, gratiam 5 Ut arceantur crimina. M ens ecce, torpet impia; quam culpa mordet noxia, Obſcuüra geſtit toôllere, Et te, Redémpror, quæreré. K epéelle tu caliginem Intrinſecùs quam maxQximè „ Ut in beato gaudeat Se collocari Ilumine. Fræſta Pater piiſſime, Patrique compar Unice; Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum, Amé. A5 Domine Deus. ſe! Allel. Alvum me fac Deus: * quôniam lintravérunt aquæ usque ad ani- mam meam. & non eſt fubſtantia. eni in altitdinem maris: * & tempéſtas deméerſit me. abòravi clamans, raucæ factæ ſunt fauces meæx: * defecérunt oôculi mei, dum ſpero in Deum meum. ultiplicati süůt ſuper capillos ca- nfixus ſum in limo Profundi: * pitis mei, * qui odérunt me gratis. onfortati sunt, qui perſecùti ſunt me inimici mei injúſte: * quæ non rapui, tunc exſolvebam. eus tu ſcis inſipientiam meam* & delicta mea à te non ſunt ab- ſcôndita. on erubéſcant in me, qui expé- ctant te Dñe, * Dnñe virtütum. Hon confundantur ſuper me,* qui quærunt te, Deus ffrael. uôniam propter te fuſtinui op- probrium: * opéruit confúſio fa- ciem meam. xträneus factus ſum fratribus meis, * & peregrinus filiis ma- tris meæ. ⸗ uôëniam zelus domus tuæ comé- dit me: & opprobria exprobran- tium tibi, ceciderunt ſuper me. t pérùi in jejanio animäã meäã: * & factum eſt in opprobrium mihi. t pôſui veſtimént meũ ciliciu: * & factus ſum illis in parabolam. dversùm me loquebantur, qui ſe- débant in porta: * & in meé plallé- bant, qui bibébant vinum. 2go vero orationem meam ad te DPnie: * tempus beneplâciti Deus. n multitúdine miſericôrdiæ tuæ exaudi me, *in veritate ſalũtis tuæ. ripe me de luto, ut non infigar: * libera me ab iis, qui oderunt me; & de profùndis aquarum lon me demergat tempéſtas a⸗ qua⸗ „nequée absorbeat me profün- um: * neque ürgeat ſuper me půúteus os ſuum. xaâudi me Dômine, quôniam be- nigna eſt miſericordia tua: * ſe- cündù½m maltitüdinem miſeratioô- num tuarum reſpice in me- t ne avertas faciem tuam à pũero tuo: * quôniam tribulor, velo⸗ citer exaudi me. D nténde animæ meæx, & libera eãnt propter inimicos meos éripe me. u ſcis impropérium meum, confuſiônem meam, * & reverén- tiam meam. n conſpéctu tuo ſunt omnes, qui tribulant me: * improperium ex- péctavit cor meum; & miscriam. 2 D . rt 52 Ht ſuſtinui, qui ſimul contriſtaré- tur, & non fuit: * & qui conlola- rxétur, & non invéni. t dedérunt in eſcam meam fel: * & in ſiti mea potavérunt me acéto. iat menlia eortam coram ipfis in läaqueum: * & in retributiones, & in ſcandalum. bſcuréêntur culi eòrum, ne vi- deant: * & dorſum eòrum ſemper incurva. ffunde ſuper eos iram tuam: * & furer iræ tuæ cöõprehéndat eos. Riat habitatio ebrum desérta: * & in tabernaculis eòorum non fit, qui inhabitet. uôniam, quem tu percuſsiſti, per- ſecuti ſunt: * & ſuper dolérem vul- nerum meôrum addidéerunt. „ppône iniquitàtem ſuper iniqui- tatem eòrum: * & non intrent in juſtitiam tuam. . eleantur de libro vivéntium: * & cum juſtis non ſcribantur. go ſum pauper & dolens: * ſa- lus tua Deus ſuscepit me. audabo nomen Dei cum canti- co: *τ. & magnificàbo eum in laude. t placeébit Deo ſuper vitulum no- véllum, * cornua producentem, & ungulas. ideant pauperes, & læténtur: * quærite Deũ, & vivet ànima veſtra. uoôniäã exaudivit pauperes Däis:* & vinctos ſuos non deſpéexit. audent illum cœli & terra, * ma- xe & omnia reptilia in eis. uoôniã Deus ſalvam faciet Sion: * & ædificabntur civitates Juda. t inhabitabunt ibi, * & hæredi- täte acquirent eam. t ſemen ſervorum eſus poſſidé- bit eam, * & qui diligunt nomen ejus, habitabunt in ea. Eus in adjutôrium meum in- ténde: * Dômine ad adjuvan- dum me feſtina. onfundantur, & revereäntur, * qui quærunt animam meam. vertantur retroôrſum, & erubéeſ- cant, * qui volunt mihi mala. vertântur ſtatim erubescentes, * gqui dicunt mihi: Euge, euge. xúltent, & læténtur in te om mes, qui quærunt te, * & di- cant ſemper: Magnificétur Doô- minus, qui diligunt ſalutare tu um. 6 go verô egénus, & pauper ſum: * Deus adjuva me. . djùtor meus, & liberâtor meus es tu: * Dômine ne morséris. Dômine Deus in adjutorium meum intende. Eſto mihi. N te Dômine ſperaâvi, non con- fúndar in ætéernum: * in juſtitia tua libera me, & eérxripe me. nclina ad me aurem tuam, * & ſalva me. ſto mihi in Deum protectôrem, & in locum munitum: ut ſal- vum me facias. uoôniam firmaméêntum meum, * & retugium meum es tu. 2 eus meus éripe me de manu pece- catôris, * & de manu contra le- gem agéntis, & iniqui. uoniam tu es patiéntia mea Doô- mine: * Domine ipes mea à ju- ventúte mea. n te confirmatus ſum ex ûtero: * de ventre matris meæ tu es proté- ctor meus. n te cantatio mea ſemper: * tam- quam prodigium factus ſum mul- tis, & tu adjutor fortis. epleatur os meum laude, ut can- tem gloriam tuam: * tota die ma- gnitůdinem tuam. e projicias me in témpore ſene- ctutis: * cùm defecerit virtus mea; ne derelinquas me. . uia dixérunt inimici mei mihi: * & qui cuſtodièbant animam meâ» consilium fecérunt in unum. icéntes: Deus dereliquit eum; perlequimini, & comprehéndite eum: * quia non eſt, qui eripiat. eus ne elongéris à me: * Deus meus in auxilium meum réſpice. onfundantur, & deficiant detra- hentes animæ meæx: * operiantur confuſione & pudore, qui quærunt mala mihi. go autẽ ſemper ſperabo: * & ad- jiciam ſuper omnem laudem tuam. s meum annuntiabit juſtitiam tuam, * tota die ſalutare tuum. uôniam non cognôvi litteratu- ni: * Domine memorabor juſtitiæ tuæ ſolius. . eus docuiſti me à juventüte mea: * & usque nunc pronuntia- bo mirabilia tua. . t usque in ſenéctam & sénium: * Deus ne derelinquas me. onec annüntiem brachiũ tuum * generatiomi omni, quæ ventüra eſt- *oten- ram, introibo in potentias Dômi⸗- okentiam Deus usgu⸗ magnalia:* intas o ones mul ellas vixiß ſolenr ite Ulilic Kconverlu in ego 1s ſalmi v. Plilam tib Ilnel. Uulubunt Ueto tibi; letemiſti. el ling fäditur ju conkaſt & guerunt Eus u & juſt dicire ne Dauperes Lusclpiant 0, & 0 ulicibit . fos ficjet umiligbit, t perwane Unam, *1 Iationem. eſcendet licut ſtil terram. tletur in d Wbundantia Uitur luna, tcominat Mte: F inos Orbig ram illo⸗ Kinimici e Pes Thart Gfaert: 4 nn c 1 Aondden n ene⸗ othne Qui derad Atet in ma; S süris, hünzs eo en eorun tpiyet, kübie, § ber tot 1 eiit i & liberitatn. ne molet us in adiuont . perdyi, nont um: Ein in Eripe me. urem tuam, im protelet nitum: Eu nentum menn n es tu, me de manuß manu cont inigli, patientis nenl je ipes IIeii 8 ſum ex ittt mes tu es i ger emperi N kaltus lunn t fotlis, eumm laude,ul m: toldlel m. 6 in tetmnpolel ecenit iltu ne. imici men int inimany nt in Uunnn. gereliginer 0 4 en entenni Gmtisdtt fli D EnOVi i Potentids poteſ nunc plN an seii das ne. . grachiſtu Ntli⸗ gus Ner oténtiam tuam, & juſtitiam tuam Deus usque in altiſiima, quæ feciſti magnalia: * Deus quis similis tibi: Quantas oſtendiſti mihi Ziones multas, & malas: & con- vérſus vivificâaſti me: *ι & de abyſ ſis terræ iterùum reduæxziſti me. ultiplicâſti magnificéntiam tuã: * & convérſus conſolatus es me. am & ego confitébor tibi in va- ſis plalmi veritatem tuam: * Deus plallam tibi in cithara, ſanctus Iſrael. Exultabunt labia mea, cùm canta- vero tibi; * & anima mea, quam redemiſti. ed & lingua mea tota die medi- tabitur juſtitiam tuam: * cùm confuſi & reveriti füerint, qui quærunt mala mihi. Eus ſudicium tuum Regi da: * & juſtitiam tuam filio regis. Iudicare poôpulum tuũ in iuſtitia, * & pauperes tuos in judiçio. uscipiant montes pacem pôpu- lIo, * & colles juſtitiam. udicabit pauperes pôpuli, & ſal- Vos faciet filios pauperum: * & humiliabit calumniatoôrem. t permanébit cum ſole, & ante lunam, * in generatione & gene- rationem. eſcendet ſicut plùvia in vellus:* & ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper terram. riétur in diébus ejus juſtitia, & abundantia pacis: * donec aufe- Iaâtur luna. t dominabitur à mari usque ad mare: * & à flůmine usque ad tér- minos orbis terrârum. oram illo procident thiopes:* & inimici ejus terram lingent. Keges Tharſis, & inſulæ münera offerent: * Reges Arabum, & Sa- ba dona adduúcent. St adorabunt eum omnes Reges terræ:s omnes Gentes sérvient ei. Quia liberabit pauperem à poten- t6,„ * & pauperem, cui non erat adjutor. arcet pàauperi & inopi: * & aäni- mas pauperum ſalvas faciet. xX usüris, & iniquitate rédimet à- nimas eòrum;: * & honorâbile no- men eoôrum coram illo. t vivet, & dabitur ei de auro A- ràâbiæ, & adorabunt de ipſo ſem- per: * tota die benedicent ei. t erit firmamentum in terra in tribula- 22 Nun 53 ſumis montium, ſuperextollétur ſu- perLibanum fructus ejus: " & floré- bunt de civitate ſieut fœnũ terræ. it nomen ejus benedictum in ſæ- cula: * ante ſolem péêrmanet no- men ejus t benedicéêntur in ipſo omnes tribus terræ: * omnes Gentes ma- gnificabunt eum. Benedictus Doôminus Deus Iſrael, * qui facit mirabilia ſolus. t benedictum nomen Majeſtaàtis ejus in ætérnum: *“ & replébitur ma- jeſtate ejus omnis terra: nat, fiat. Eſto mihi Domine in Deum protectorem. Liberàâſti virgam. Uam bonus Ifrael Deus * his qui recto ſunt corde! ei autem pene moti tunt pe- des: * pené effuſi ſunt greſſus mei. uia zelavi ſuper iniquos, *† pa- cêm peccatorum videns. uia non eſt reſpectus morti eô- rüm, * & firmaméntum in plaga eôrum. n labôre hôminum non ſunt, * & cum hominibus non flagella- büntur. deò téênuit eos ſupérbia, * o- pérti ſunt iniquitate, & impietate sua. rôdiit quaſi ex àdipe iniquitas eòôrum: * tranſiérunt in afféctum cordis. . ogitaverunt, & locti ſunt ne- quitiam: * iniquitatem in excelſo locũti ſunt. oluérunt in cœlum os ſuum: * & lingua eòrum transivit in terra. deo convertétur populus meus hic: * & dies pleni invenientur in eis. t dixérunt: Ouòmodo ſcit Deus? * & ſi eſt ſcientia in excélſo?ꝛ cce ipſi peccatéôres, & abundätes in ſæculo, * obtinuérunt divitias. t dixi: Ergo ſine cauſa juſtificavi cor meum, * & lavi inter inno- céntes manus meas. t fui flagellatus tota die,; * & caſtigatio mea in matutinis. i dicébam: Narraàbo ſic: ecce na- tiénem filiôrũ tuoôrum reprobavi. xiſtimabam, ut cognôscerem hoc, * labor eſt ante me. onec intrem in Sancftuärium Dei: * & intelligam in noviſſimis eoôrum. . D 2 e- 44 erümtamen propter dolos po- uiſti eis: *dejeciſti eos, dum al- evaréntuxr. Quomodo fadti funt in delolatiô- nem, sübitò defecérunt: * perié- runt propter iniquitatem ſuam. elut söomnium surgentium Dô- mine, „ in civitate tna imâginem ipsorum ad nihilum rédiges. uia inflammaâtum eſt cor meum, & renes mei commutati ſunt: *F & ego ad nihilum redactus ſum, & neicivi. It juméntum factus ſum apud te: * & ego ſemper tecum. Tenuiſti manum dexteram meam, & in voluntate tua deduxiſti me, * & cum glòria ſuscepiſti me. Juid enim mihi eſt in cœlo? * & à te quid véôlui ſuper terram? efécit caro mea, & cor meum: * Deus cordis mei, & pars mea Deus in ætérnum. Quia ecce, gqui eloôngant ſe à te, peribunt: * perdidiſti omnes, qui fornicantur abs te. Mihi autem adhærére Deo bonum eſt: ponere in Dömino Deo ſpem meam. t annuntiem omnes prz dicatiô- nes tuas, * in portis filiæ Sion. T quid Heus répuliſti in fi-⸗ nem: * iratus eſt furor tuus ſuper oves paſcuæ tuæ? emor eſto congregatiônis tuæ, * quam poſſediſti ab initio. Kedemiſti virgam heæreditâtis tuæ; * mons Sion, in quo habi- tâſti in eo. Leeva manus tuas in ſupérbias eô- rum in finem: *† quanta maligna tus eſt inimicus in Sancto? Et gloriati ſunt, qui odérunt te, * in medio ſolemnitatis tuæ. oſuérunt ſigna ſua, ſigna: *½ & non cognovérunt ſicut in exitu ſu- per ſummum. Juaſi in ſilva lignòrum ſecùribus Excidérunt lanuas eſus in idipsũ: * in ſecuri & aſcia dejecérunt eam. Incendeérunt igni Sanctuarium tu- um ,„ * in terra polluerunt taber- naculum noôminis tui. Hixérunt in corde ſuo cognatio eôrum ſimul: * Quigicere facjamus omnes dies feſtos Dei a terra. §& igna noſtra non vidimus, jam on eſt Prophéta: *† & nos non cognôſcet amplius. , squequòbDeus improperabit ini micus? * irritat adversaârius no- men tuum in finem? t quid avertis manum tuuam, & déxteram tuam, * de medio ſinu tuo in finem? eus autem Rex noſter ante ſæcu- Ia, * operatus eſt ſalúùtem in mé- dio terræ. u confirmũſti in virtůte tua ma- reĩ * contribuläſti capita draco- num in aquis. , u confregiſti càpita draconis: * dediſti eum eſcam pôpulis Kthio- pum. . u dirupiſti fontes, & torréntes: * tu ſiccâſti flůvios Ethan. uus eſt dies, & tua eſt nox: * tu fabricatus es auròram & ſolem. u feciſti omnes terminos terræ:* æſtatem & ver tu plasmaſti ea. emor eſto hujus, inimicus im- properavit Dömino: * & populus insipiens incitavit nomen tuum. e tradas béſtiis animas confiten- tes tibi, * & animas pauperum tuo- rum ne obliviſcaris in finem, éſpice in teſtaméentum tuum: & quia repléti ſunt, qui obſcurati sunt terræ domibus iniquitatum. e avertatur húmilis factus con- fuùſus: * pauper & inops lauda- bunt nomen tuum. xúrgeDeus, jüdica cauſam tuam * memor eſto improperiorum tuo- rum, eôrum, quæ ab inſipiente ſunt tota die. . e obliviſcaris voces inimicorum tuôrum: * ſuperbia eòrum, qui te odérunt; aſcéndit ſemper. Liberâſti virgam hæreditatis tuæ. . Et invocàbimus. Onfiteébimur tibi Beus: * con- fitébimur, & inyvocaàbimus no- men tuum. . arrabimus mirabilia tua, * cum accépero tempus, ega juſtitias ju- dicabo iquefàcta eſt terra, & omnes qui habitant in ea: * ego confir- mavi columnas ejus. ixi iniquis: Nolite iniquè aàge- re: * & delinquentibus: Nolite exaltare cornu. olite extöllere in altum cornu veſtrum: * nolite lôgqui adveérsùs Deum iniquitatem. uia neque ab Oriénte, neque ab Occidente;, neque à desértis moôn- tibus, * quôòniam Deus judex eſt. AW ung unchum guia calis meri plend tinclina tamen fæn bibent or 80 aut lum ⁵⁸ ca t omni fringam: juſti. Otus Iiael t lackus & kabitti. bi conhje ſeuuun, gl Hüminans bineternis inſhientes hormierun Nihil inyen. tüitum in n dinctepa Gdormuitayer guos. u tertibi⸗ e clo terra trem um exur Ut ſalvost terre, uöniam tbitur tib tionis dien orete, Feſtro, eſus afkerti erribili tum Princ Reges tern Et um Domin. Tue dee me⸗ J, M1 K Untntit wi 1 lie tribe elglizipi, lieun, ennit con⸗ Nenor fui Leereitat lns mnens. Nlcipave Mel * tar locütus. Oritavi 10 atern adyelsttiu , m. 3 nnum tun de mecion noſter antin ſt lalüteminn Npirtüte tun ſti capita ie Dita drronli n poöpulis An tes, & torkene 8 Ethan. ttun et nor: oram Klolen tertminosten tn Plasmili er ſus, inimmon ino: E ih it nomen uun animas Col 4s paupetuait tis in finenm mentumm tuon 1, gu oe bus iniguitntu⸗ ämilis kist & incls um. , lica cunt ppropekiön qur 45 inl⸗ voceziſinin bia eolun lit ſennpe Virgamfenelt invocibim bilir tnn 31eg ullii tetta Kon, ea:AAd eſus, Lolite inctu uenibis N in Ann, ite oticte en, Al! Miente,len geselti le4 geie, cet unc humiliat, & hunc exàltat: * quia calix in manu Dômini vini meri plenus miſto. St inclinavit ex hoc in hoc: verùm tamen fæx ejus non eſt exinanita:* bibent omnes peccatores terræ. go autem annuntiabo in ſæcu- lIum * cantabo Deo Jacob. t omnia cöôrnua peccatôrum cö- fringam: * & exaltabuntur cornua juſti. . 82 Otus in judæa Deus: * in Iſrael magnum nomen ejus. St factus eſt in pace locuß ejus: * & habitatio ejus in Sion. bi confrégit poteêntias arcuum: * ſeutum, gladium, & bellum. Uuminans tu mirabiliter à mônti- bus æternis: * turbati ſunt omnes inſipiéntes corde. Lormiérunt ſomnum ſuum: & nihil invenérunt omnes viri divi- tiarum in manibus ſuis. b increpatione tua Deus Jacob * dormitavérunt, qui aſcendérunt e- quos. u terribilis es, & quis resiſtet tibi ? * ex tunc ira tua. De cœlo auditum feciſti judiciũ: * terra trémuit, & quiévit um exufgeret in udicium Deus, * ut ſalvos faceret omnes manſuétos terræ. uoôniam cogitatio höminis confi- tébitur tibi: * & reliquiæ cogita- tionis diem feſtum agent tibi. ovéte, & réddite Doômino Deo veſtro,; * omnes, qui in circúitu ejus affértis münera. erribili & ei, qui aufert ſpiri- tum Principum, * terribili apud terræ. „Er. invocabimus nomen tu- um Domine. Tu es Deus. Reges — Oee mea ad Dôminum clamaâ- vi: voce mea ad Deum, & inténdit mihi. n die tribulationis meæx Deum exquisivi, manibus meis nocte cõ- tra eum, * & non ſum decéptus. R énuit conſolari änima mea, memor fui Dei, & delectatus ſum, & exercitatus ſum: & defécit ſpi- ritus meus. A nticipaverunt vigilias ôculi mei: * turbatus ſum, & non ſum locuútus. ogitavi dies antiquos: * & an- nos ætérnos in mente habui. — 55 t meditâtus ſum nocte cum cor- de meo, * & exercitabar, & ſco- pébam ſpiritum meum. umquid in ætérnum proſiciet Deus? * aut non appônet, ut com- placitior ſit adhuc? ut in finem miſericordiam ſuam abicindet, * à generatioône in ge- nerationem? ut obliviscétur miſeréri Deus? * aut continébit in ira ſua miſericor- dias ſuas? t dixi: Nunc cœpi: * hæc mutâ- tio déxteræ Excelſi. emor fui operum Dni: * - quia memor ero ab initio mirabilium tuoôrum. t meditàbor in omnibus opéri- bus tuis: * & in adinventioônibus tuis exercébor. eus in ſancto via tua: quis Deus magnus ſicut Deus noſter? * tu es Deus, qui facis mirabilia. otam feciſti in poôpulis virtutem taam: * redemiſti in brachio tuo pôpulum tuum, filios Jacob, & Joſeph. vidérunt te aquæ Deus, vidérunt te aquæ: * & timuérunt, & tur- batæ ſunt abyſſi. D Tultitůdo sonitus aquarum: * vocem dedérunt nubes, tenim ſagittæ tuæ tranſeunt: * vox tonitrui tui in rota. Iluxérunt coruſcatioônes tuæ orbi terræ: * commôta eſt, & contré- muit terra. . n mari via tua, & sémitæ tuæ in aquis multis: * & veſtigia tua non cognoscéntur. eduxiſti ſicut oves pôpulum tuum, * in manu Môyſi & Aa- ron. Tténdite pô⅛pule meus legem meam: * inclinate aurem ve- ſtram in verba oris mei. Périam in parabolis os meum: * loquar propoſitiones ab initio. uanta audivimus, & cognovimus ea, * & patres neſtri narravérunt nobis. on ſunt occultàta à filis eòrum in generatione altera. arrantes laudes Dômini, & vir- tůtes eſus, *& & mirabilia jus: quæ fecit. MBUv It fuscitävit teſtimonium in Ja: cob, * & legem pôſuit in lſrael. uanta mandavit patribus no- Aris, nota facere ea filiis ſuis: * D 4 ut A, 56 ut cognéſcat generätio altera. Pilii qui naſcenfur, & exurgent, * S narrabunt filiis ſuis. It ponant in Deo ſpem ſuam, & Non obliviſcantur operum Dei: * S mandata ejus exquirxant. . e fiant ſicut patres eorum, * ge- Meratio prava, & exaſperans. eneratio, quæ non diréxit cor ſauum: * & non eſt créditus cum Deo ſpiritus ejus. Filii Ephrem intendentes, & mit- téntes arcum, * convéerſi ſunt in die belli. on cuſtodiérunt teſtamentum Dei: * & in lege ejus noluerunt ambulare. Et obliti ſunt benefactorum ejus: * & mirabilium ejus, quæ oſtendit Eis. Goram patribus eorum fecit mi- rabilia in terra Ægypti, " in cam- po Taneos. nterrùpit mare, & perduxit eos: * & ſtatuit aquas quaſi in utrre. &t deduüxit eos in nube diéi: * & tota nocte in illuminatione ignis. nt errúpit peträ in erémo: * & ada- quavit eos velut in abyſſo multa. Et eduxit aquam de petra: * & deduxit tamquam flumina aquas. Et appoſuerunt adhuùc peccare ei.* in iram excitaverunt Exceélſum in inaquoſo. Et tentavérunt Deum in coôrdibus ſuis: *ut peterent eſcas animabus uis. t male locùti ſunt de Deo: * di- Xérunt: Nuúmquid pôterit Deus parare menfam in desérto? Quoôniam percüſſit petram, & flu- Xérunt aquæ, * & torréntes inun- davérunt. lumquid & pangm pôterit dare, * aut parare menfſam populo ſuo? Ideo audivit Dns, & diſtulit. * S ignis accenſus eſt in Jacob, & ira aſceêndit in IIrael. Quia non creèdidérunt in Deo, * nec ſperayeérunt in falutari ejus- Et mandavit nubibus déſuper, * & jànuas cœli apérutt. Et pluit illis manna ad manducân- dum, *e & panem cœli dedit eis. Panem Angeloôrum manducçavit homo: *† cibaria miſit eis in abun- dGantia. Transtulit Auſtrum de cœlo: * & induxit in virtute ſua Africum. Et pluit ſuper eos ſicut pülve- zem carnes: * & ficut arénam 1. maris volatilia pennâta. . t ceciderunt in médio caſtrôrum eoôrim*† circa tabernacula eorum. t manducavérunt, & ſaturati ſunt nimis, & deſidérium eoôrum attu- lit eis: * non ſunt fraudati à de- ſidério ſuo D dhuc eſcæ eorum erant in ore ipSsôrum: * & ira Dei aſcéndit super eos. t occidit pingues eòrum, * & electos Iſrael impedivit. n omnibus his peccavérunt ad- huc. * & non crediderunt in mi- rabilibus ejus. . t defecerunt in vanitate dies eoô-⸗ rum, * & anni eòôrum cum feſti- natiône. ùm occideret eos „ quærébant eum: * & revertebantur, & dilu- culò veniébant ad eum. t rememorati ſunt, quia Deus adjutor eſt eorum: *“ & Deus ex- célſus redémptor eòrum eſt. t dilexérunt eum in ore ſuo, * & lingua ſua mentiti ſunt ei. or autem eorum non erat rectum cum eo: * nec fidéles habiti ſunt in teſtaméento ejue. pſe autem eſt misericors, & pro- pitius fiet pecatis eòôrum: * & non diſperdet eos. . t abundavit, ut avérteret iram ſfuam: * & non accéndit omnem iram ſuam. t recordatus eſt, quia caro ſunt: fpiritus vadens, & non rédiens. uoôties exacerbavérunt eum in deserto, * in iram concitavérunt eum in inaquoſo? t convérſi ſunt, & tentavérunt Deum: * & ſanctum IIrael exacer- Z bavérunt. . on ſunt recordati manus ejus, * die qua redémit eos de manu tri⸗- balantis. icut pòſuit in ;gypto ſigna ſua,* & prodigia ſua in campo Ta- neocosz. . t convértit in sanguinem flúmi⸗ na eòrum, * & imbres eoôrum, ne biberent. iſit in eos cœnomyiam, & co- médit egs: * & ranam, & dilpér- didit eos. t dedit ærûgini fructus eôrum: * & jlabores eôprum locuſtaer. t occidit in gräandine vineas eòô- rum; * & moros eòôrum in pruſna- t tràdidit grandini jumenta eò⸗ rum, * & poſſeſſionem eorum iEni. iſit in ſux, * in Inibulatio Angelos! iam feci Pepercit Uum: X & te toneluͤl Ptbercüt in ienta A nis adorie Cham. 1 dbkuli ſuum: lepem in 1 dedüx muerunt. Operuit r t indus Kcatiome acguislyit t cecit & ſorte . ello Ciſti 1 habitar tokum * tr. t tentaye⸗ eum excé kſus non c t aeitet Tunt pau Datres eor curm prayt n iram cöllibug ſuis 4d en cayetunt, ugivit D. nihifum D repulit tberhacli In hominib ttradidit en eorum Erun in m conclüfit mrg here Meres eot irn anes ee ercot len 6 bubentut, Rarkanus Uninus = S =. 2 E ennäta, medio calt bernaculg entt nt,& ſalurniiſ iutm eorum unt ftaucallit um erant in ira dei da nes eolum, pedivit. 8 peccyetum rediderunint . h vanitite iig eôrum aunf eos » glelen ttebantut, l ad eum. ſunt, gund. n: * & Dei dr ebrum e um in ore! ntiti ſunt ei m non erate ndeles Mubin eju⸗. ltien, eollln¹ enereti n accendiron ſt,ui cal & non ed Cen bavekunt, eun 8 conciufti t, 1, & tenuiſil unl Unnelein e Cii mapus it eos de ant ul igio iuu in cann n zirguigen , inbre; eönn enom- ranam, a iſit in eos iram indignatiônis Iuæx, * indignationem, & iram, & tribalatiõnem ; immiſſiones per Angelos malos. iam fecit sémitæ iræ ſuæx, non pepercit àa morte animaâbus eoô- rum: * & juménta eorum in mor- te conclüſit. t percuùſſit omne primogénitum in terra &gypti, * primitias om- nis laboris eorum in tabernaculis Cham. t abſtulit ſicut oves pôpulum ſuum: * & perduxit eos tamquam gregem in deserto. Et deduxit eos in ſpe, & non ti- musrunt: *† & inimicos eorum opéruit mare. t indùxit eos in montem ſancti- ficationis ſuæ: * montem, quem acquisivit dextera ejus. t' ejécit à facie eorum Gentes: * & ſorte diviſit eis tertam in funi- culo diſtributioônis. 1 habitare fecit in tabernaculis eòrum tribus Ifrael. t tentavérunt, & exacerbavérunt Deum excélſum: *† & teſtimônia eius non cuſtodierunt. t ave térunt ſe, & non ſervavé- runt pactum: † quemadmodum patres eorum conveérſi ſunt in ar- cum pravum. n iram concitaverunt eum in cöllibus ſuis: *† & in ſculptilibus ſuis ad æmulationem eum provo- cavérunt. Hudivit Deus, & ſprevit: * & ad nihilum redégit valdé Ifrael. t répulit tabernaculum Silo „ * tabernaculum ſuum;, ubi habitavit in hominibus. t tradidit in captivitatem virtu- tem eorum: * & pulchritudinem eôrum in manus inimici. t conclũſit in gladio pôpulũ ſu- um † & hæreditatem ſuam ſprevit. uvenes eôrum comédit ignis: * & virgines eòrum non ſunt lamen- tatæ. Sacerdétes eôrum in glaâdio ceci- dérunt: „* * & viduæx eoôrum non plorabantur. t excitatus eſt tamquã dérmiens Dôminus, * tamquam potens cra- pulatus à vino. t percúſſit inimicos ſuos in po- ſteriora: : opproôbrium ſempiter- dedit illis. 12 répulit tabernâculam Joſeph: * & Tribum EPhraim non elégit. 57 ed elégit Tribum Juda, * mon- tem Sion, quem diléxit. t & ficavit ſicut unicôrnium ſanctificium ſuum in terra, *† quam fundavit in ſæcula. t elégit David ſervum ſuum, & süſtulit eum de grégibus ovium: * de poſt fœtantes accépit eum. ascere Jacob ſervum ſuum, * & Iſrael hæreditatem ſuam. . t pavit eos in innocéentia cordis ſui: X & in intellectibus manuum ſuarum deduxit eos. Tu es Deus, qui facis mira- bilia. Propitius eſto. Eus venérunt Géntes in hæ- reditätem tuam, polluérunt témplum ſanctum tuum: * poſué- runft Jerúſalem in pomorum cu- ſtodiam. Hoſuerunt morticina ſervorum tuòrum, elſcas volatilibus cœli: carnes Sanctorum tuoôrum beiis terxæ. ffuderunt säànguinem eorũ tam- quam aquam in circuitu Jeruúſa- lem: † & non erat; qui ſepeliret. acti ſumus opprôbrium vicinis noſtris: * ſubſannatio & illuſio his, qui in circitu noſtro ſunt. sqaequo Dômine iraſcezis in fi- nem: * accendetur velut ignis ze- lus tuus? ffnde iram tuam in Gentes» quæ te non novérunt: * & in re- gna, quæ nomen tuum non invo- cavérunt. uia comedérunt Jacob: * & lo- cum ejus, deſolaveérunt. e memineris iniquitatum noſtrâ- rum antiquarum, citòô anticipent nos milericordiæ tuæx: * quia pau- peres facti ſumus nimis. djuva nos Deus ſalutaris noſter: & propter glöriam nominis tui Dômine libera nos: * & propitius eſto peccatis noſtris propter no- mnen tuum. e forte dicant in Géntibus: Ubi eſt Deus eòrum? * & innotéſéas in nationibus coram ôculis noſtris. lrio sanguinis ſervôrum tuorä;» qui effaâſus eſt: * introeat in conſpectu tuo gemitus compedi- tôrum. ecúndàm magnitúdinem brächii tui, *† poſſide filios mortificatoô-⸗ rum. . t redde vicinis noſtris Séptu- plum in ſinu eorum; * imprope- D S rium 2 58 rium ipsorum, quod exprobravé- runt tibi Dômine. Mos autem pôpulus tuus, & oves Paſcuæ tuæ, * confitébimur tibi in ſæculum. n generatiònem, & generationẽ * annuntiäbimus laudem tuam. Ui regis Ifrael, inténde: * qui deducis velut ovem Joſeph. ui ſedes ſuper Chérubim, * ma- nifeſtare coram Ephraim, Bénja- min, & Mandſſe. xcita potentiam tuam, & veni, * ut ſalvos facias nos. eus convèrte nos: * & oſtende fäciem tuam, & ſalvi érimus. ômine Deus virtütum, * quods- que iraicéris ſuper oratioônem ſervi tui? ibäbis nos pane lacrymârum: * & potum dabis nobis in lacrymis in mensüra. oſuiſti nos in contradictiõnem vicinis noſtris: *ι & inimici noſtri ſubſannaverunt nos. Heus virtütum convérte nos: * & oſténde faciem tuam, & ſalvi Erimus. ineam de . gypto tranſtuliſti: * ejeciſti Gentes, & plantâſti eam. dux itineris fuiſti in conſpéctu ejus: * plantäâſti radices ejus, & implévit terram. péruit montes umbra ejus: * & arbüſta ejus cedros Dei. xténdit pàlmites ſuos usque ad mare: * & usque ad flumen pro- pagines ejus. It quid deſtruxiſti macériã ejus:* & vindémiant eam omnes „ qui Prætergrediüntur viam? Exterminavit eam aper de ſilva: * & ſingulâris ferus depaſtus eſt eam. D eus virtůtum convértere, * ré- ſpice de cœlo, & vide, & viſita vVineam iſtam. t perfice eam, quam plantavit dextera tua: * & ſuper filium hoô- minis, quem confirmiſti tibi. IL ncênſa igni, & ſuffoſſa * ab in- crepatiône vultus tui peribunt. iat manus tua ſuper virum dexte- ræ tuæ: * & ſuper filium höminis quem confirmaſti tibi. t non diſcéêdimus à te, viviñ caâ- bis nos: * & nomen tuum invo- cabimus. S omine Deus virttum converte nos: * & oſtende faciem tuam, & ſalvi erimus. Propitius eſto peccatis &. Gaudébunt la- bia mea, cùm cantavero tibi. „Et anima mea, quam rede- miſti. decôris ejus. Deus noſter manifeſtè veniet. Ipſe libe- ravit me de laqueo venantium. Et a verbo aſpero. Erue à frä- mea Deus animam meam. Et de manu canis unicam meam. Allelàja, allel. allel. Surréxit Doôminus de ſepälchro, allel. Qui pro no- bis pepeêndit in ligno, allel. in Dno gaudéte, allel Vos elé- git Deus in hæreditatem ſibiallel. Glôria & honôre coronâſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper ôperaà mänuum tuarum. Lætâmini in Dno, & exultate juſti. Et gloriamini omnes recti corde. Amavit eum Döminus, & or⸗ navit eum. Stolam glôòriæ induit eum. Spécie tua;, & pulchritúdine tua. Inténde; proſpere procéde, & regna. A b L A UD E §s, Tibi foli peccàâvi, Doômine miſerére mei. iſerére mei. 35. Domine. almus 85 Omine retúgium factus es no- Don * à generatiône in genera- tionem. riusquam montes fierent, aut formareétur terra; & orbis; * à ſæculo, & usque in ſæculum tu es Deus. . . . e avèrtas höminem in humilitâ:- tem : * & dixiſti: Convertimini filii hminum. uôniam mille anni ante 6culos tůos , †* tamquam dies heſterna; quæ præteériit. . t cuſtodia in nocte, * quæ pro ni- hilo habentur, eorum anni erunt. anè ſicut herba tranſeat, mane flòreat, & tranſeat: * vélpere deé- cidat, induret, & areétſcat. . uia defécimus in ira tua, * & in furore tuo turbati ſumuùs. . oſuſ- Ex Sion ſpécies Sancti & ſuſti oluiſti i ſpectu tu in illumin uoniam cetunt: * nni noſ büntur: 5 in ipfis ſen di autem ginta anni lbor, & uoniã fu Lcorripie nis novit Kprr tihe Werdre? esteram Kerudite onverte & epree tuos. epleti ſ tua: X ſumus om 2lati ſun hos humi! Fidimus m éſpies in tua: *K t ſr ſplen Uper nos tatum d Opus manm Do nobis⸗ tibor in te Can Antém enim m Kalcenson Ortitüdo ſactus eſt edens m patti Chinus gn Abnen 3 liumd, Katin mare Eligiprin un udr ſto peccitie Gaudebunt! ntäyero tibi 4, Juam Ex Sion hec⸗ anifelte venie loe li 0 Venantium ero. Eileif n meam. icam mein. Alleluje,ad xit Domin Qui Non igno, alet, Sandi A Allel , ore Citatem ſbii⸗ orecoloniſit t conſtituiſtit uutn tuarun be k. Leuu iate julti es elti ilte Domins, 2 induit eun⸗ Specet⸗ tua. h, IIii e, & lenn d peccivi, gium Au eratione inzeni fietent . dbi⸗ eln ſeoblum inem in tun ſſti: Copxeri⸗ Anni ank i amn dies i oſuiſti iniquitätes noſtras in con- ſpectu tuo: *† ſæculum noſtrum in illuminatione vultus tui. uoniam omnes dies noſtri defe- cérunt: * & in ira tua defécimus. nni noſtri ſicut aranea medita- búùntuùr: * dies annorum noſtrorum in ipſis ſeptuaginta anni. i autem in potentatibus, octo- ginta anni: * & àmpliùs eorum, labor „ & dolor. Quôniã ſupervenit manſuetúdo: * & corripiemur. zuis novit poteſtàtem iræ tuæx, * & præ timore tuo iram tuam dinu- merare? Déxteram tuam fic notam fac: * & eruditos corde in ſapientia. onvertere Dômine usquequòô: * & deprecabilis eſto ſuper ſervos tuos. epleti ſumus manè milericôrdia tua: * jG exultavimus „& delectati ſumus omnibus diébus noſtris. Lætati ſumus pro diébus „ quibas nos humiliäſti: * annis, quibus vidimus mala. éſpice in ſervos tuos, & in pera tua: *† & dirige filios eòrum. t ſit ſplendor Dômini Dei noſtri ſuper nos, & pera manuum no- ſtrarum, dixige ſuper nos; * & opus maânuum noſtrarum dirige. Domine refugium factùs es nobis. In matutinis medi- tabor in te. 1 . eus, Deus meus, 36. Cantémus. Antémus Doômino: gloriôsé enim magnificatus eſt, εeuu & aſcensorem dejecit in maré. K ortitúdo mea, & laus mea Dñs, * && factus eſt mihi in ſalutem. ſte Deus meus, & glorificabo en:* Deus Patris mei, & exaltabo eum. minus quaſi vir pugnator, Oom- nipotens nomen éjus. * Currus Pharaônis; „& exércitum ejuùs pro- jécit in mare. 3lécti principes ejus ſubmerſi ſunt in mari rubro.* Abyſſi operuerunt eos, deſcendéruni in profundum quaſi lapis. éxtera tua Dômine magnificata eſt i in fortitüdine: déxtera tua, Dô- mine, percuúſſit inimicum. * Et in multitũdine gloriæ tuæ depoſuiſti adversarios tuos. isiſti iram tuam, gua devoravit eos ſicut ſtipulam. * Et in ſpiritu 59 furôris tui congregaâtæ ſunt aquæ. tetit unda fluens, * congregatæ ſunt aby ſſi in médio mari. ixit inimicus: Pérſequar, & comprehéndam „ * dividam ſpo-⸗- lia; implébitur ² anima mea. vaginabo glädium meum, * in- terficiet eos manus mea. lavit ſpiritus tuus, & opéruit eos mare, * ſubméèrſi ſunt quaſi plum- bum in aquis vehementibus. uis similis tui in fortibus Dômi- ne? * quis similis tui, magnificus in ſanctitàte, terribilis atque lau⸗- dabilis, faciens mirabilia? xtendiſti manum tuam, & devo- ravit eos terra. * Dux fuĩſti i in mi- ſericordia tua pôpulo, quem rede=- miſti. t portâſti e in fortitúdine tua, * ad habitaculum ſanctum tuum. ſcenderunt pôpuli, & irati ſunt: * dolôres obtinuérunt habitatôres Philiſthiim. unc conturbàâti ſunt principes Edom, robúùſtos Moab obtinuit tremor: * obriguérunt omnes ha- bitatôres Chanaan. rruat ſuper eos formido & pa- vor, * in magnitúdine tui. iant immobiles quaſi lapis, donec pertranſeat populus tuus Däe, * donec pertranteat pôpulus tuus iſte, quem poſſediſti. ntroduces eos, & plantabis in monte hæreditäatis tuæ, * firmiſſi- mo habitaculo tuo, quod operatus es Dômine. anctuarium tuum, Dñe, quod fir- mavérunt manus tuæ: * Döôminus regnabit in ætérnum „& ultraà. ngreſſus eſt enim eques Pharao cum currihus S equitibus ejus in mare: * & reduxit ſuper eos Dô- minus aquas maris. ilii autem Iſrael ambulaverunt per ſiccum * in mèdio ejus. Cantémus Déômino gloriô- 868. In Sanctis ejus laudate Deum. . . audaàte Düm de cœlis. 36. Ox præcéſſit: dies autem ap- N propinquavit: labjicia mus ergo pera tenebrarum, & indua mur arma lucis : ficut in die honéſtèe ambulémus. Ux ecce ſurgit aäurea, Pallens facéſſat cæcitas, Quæ 60 Quæ nosmet in præceps diu Erroôre traxit dévio. æc lux ſerénum cônferat, Purôsque nos præſtet ſibi, Nihil loquàmur sůbdolum, Volvamus obſcúrum nihil. ic tota decuúrrat dies, Ne lingua mendax, ne manus; Oculive peccent lúbrici, Ne noxa corpus inquinet. peculator adſtat deſuper;, Qui nos diébus omnibus; Actůsque noſtros prôfpicit A luce prima in véſperum. eo Patri ſit gloria, Ejuúsque ſoli Filio; Cum Spiritu Paraclito; Nunc, & per omne ſæculum Amẽz. Repléti ſumus manè miſericoôr- dia tua. Exultävimus, & de- lectati ſumus. In ſanctitate ſerviaãmus Dno ,& li- berabit nos ab inimicis noſtris. 38. 8 E X T A. Qus: F E R I A dorémus Dôminum » niam ipſe fecit nos; enite. I. U Trinitätis Unitas Orbem poténter quæ regis, Atténde laudis canticum:, Quod excubantes psallimus. am lectulo consůrgimus Noctis quiéto témpore;, Ut flagitémus omnium A te medéelam vůúlnerum. u0 fraude quidquid dæamonum In nôctibus deliquimus, Abſtergat illud cœlitùs Tuæ potéſtas gloriæ. Ne corpus adſtet sordidum; Nec torpor inſtet cordium, Ne criminis contägio Tepéſcat ardor (piritus. b hoc Redémptor, quæſumus, Reple tuo nos lmine; Per quod diérum circulis; Nallis ruâmus actibus. Præſta, Pater piiſſime, Patrique compar Unice; Cum Spiritu Pataclito Regnans per omne ſæculum, Amé. Exultate. , Alleluja. Xultàte Deo adjutori noſtro: * jubilate Deo Jacob. mite pſalmum;, & date tympa- num: * pſaltérium jucundum eum cithara. uccinäte in Neomenia tuba: * in inſigni die ſolemnitatis veſtræ. uia præcéptum in IIrael eſt: * & judiciùm Deo Jacob. eſtimonium in joſeph péôſuit il- lud, cùm exiret de terra Æπιgypti: * linguam, quam non noyerat, audi- vit. iyvértit ab onéribus dorsũ ejus: * manus ejus in coôphino ſerviérunt. n tribulatione invocâſti me, & liberavi te: * exaudivi te in ab- ſcondito tempeſtatis, probavi te apud aquam contradictioônis. udi populus meus, & conteſtaâbor te: * Ilrael ſi audieris me, non erit in te deus recens, neque ado- rabis deum aliénum. . go enim ſum Dns Deus tuus;, qui eduxi te de terra .gypti; * dilata os tuum, & implébo illud, t non audivit põpulus meus vo- cem meam: * & Ifrael non inten- dit mihi. t dimiſi eos ſecúndùm deſidéria cordis eozum: ibunt in adinven- tiônibus ſuis. i pöpulus meus audiſſet me: * Iſrael ſi in viis meis ambullÄſſet. ro nihilo foôrſitan inimicos eôru humiliaſſem: * & ſuper tribulan- tes eos misiſſem manum meam.,e nimici Doômini mentiti ſunt ei: ** & erit tempus eoôrum in ſæcula. t cibavit eos ex adipe frumẽti: * & de petra melle ſaturavit eos. Eus ſtetit in ſynagôga deòô- Jrum: * in médio autem deos dijùdicat. squequò judicatis iniquitàtemꝶ & facies peccatôrum sunitis? udicate egeno, & pupillo: * hü- milem, & pauperem juſtificaté. ripite pauperem: * & egenum de manu peccatoris liberate. eſciérunt, neque intellexérunt, in ténebris àmbúlant: * movebùún- tur oömnia fundaméenta terræ. go dixi: Dii eſtis, * & filii Ex- célſi omnes. . os autem ſicut hémines morié- mini: *ε & ſicut unus de principi- bus cadetis. urge Deus, judica terram, *£ quoniam tu hæreditabis in omni- bus Gentibus. Exultate Deo adjutéôri noſtro. Tu ſolus. Eus,qu taceas uOniam Uunt: * & Muut caput Uper pop luat constl Attsus ⸗ Ueunt: eosde Gen tut nomen Coniam ter: ſur Mentumn d Aa lHume did, Ammmon, cam habn tenim fact ſunt ac illis. ſieut ho iſperiert unt ut ſte one prine Zeb, Mnes pr direrunt: zanctuatin eus meu ſieut ſii lentignis den fl 4per tua: 8 mple faci quexrent rübelcan ſeculum & pereant t cogno Dominas ommni terra Dam d „ Domi n lch, & jucünduner jolephr polni terta Agjoi⸗ on noyelahal us dotzü eit hino ſenienn wvocatti ne, udivi ten; atis, Dlob tadictionis, eus, K Coleſti udietis me,n cens, negne tum. . ns Deus tltel Opulus melg IItael non in cündun tele ibuntin auin 8 aucflet ni eis amblile, an ininichz ſuper tibl⸗ manunm eit mentifiſinml rumm in ſellt zdipe finnel. ſaturayitiin 1 ragon . edio autend ris liberite 1 he intellen, lut:? otn menta reni 7 ſis, 6wines an t hotmin inee igie ten eitäbis n 0 Aaſutei ol Eus, quis similis erit tibi? & ne taceas neq; compeſcaris Deus. uôniam ecce inimici tui ſonue- runt: * & qui odérunt te, extulé- runt caput. uper populum tuum malignavé- runt consilium: * & cogitavérunt advérsùs Sanctos tuos. ixerunt: Venite, & diſperdàâmus eos de Gente: & non memoré- tur nomen Ifrael ultra. uoniam cogitaverunt unanimi- ter: ſimul adversùm te teſta- méntum diſpoſuérunt: tabernacu- la Idumæorum & Ismahelitæ. M oab „ & Agaréni, Gebal, & Ammon;, & Amalec: * alienigena cam habitantibus Tyrum. E tenim Afſſur venit cum illis: * facti ſunt in adjutorium filiis Lot. ac illis ſicut Madian, & Siſaræ: * ſicut Jabin in torrente Ciſſon. iſperiérunt in Endor: facti ſunt ut ſtercus terræ. one principes eôrum ſicut Oreb, & Zeb, * & Zebée, & Salmana. mnes principes eorum, * qui dixérunt: Hæreditâte poſſideamus Sanctuarium Dei. eus meus pone illos ut rotam, * & ſicut ſtipulam ante faciem venti. Nicut ignis qui comburit ſilvam, * & ſicut flama comburens montes. ta perſequéris illos in tempeſtate tua: * & in ira tua turbabis eos. mple facies eòrum ignominia: * & quærent nomen tuum Dômine. rũùbéſcant, & conturbéentur in ſæculum ſæculi: *& & confundantur & péreant. t cognôſcant;, quia nomen tibi Dôminus: * tu ſolus Altiſſimus in omni terra,. ) Uam dilecta tabernaâcula tua ⁸Dômine virtütum! * concu- piſcit „ & déficit anima mea in Atria Dômini. or meum, & caro mea * exulta- vérunt in Deum vivum. tenim paſſer invenit ſibi do- mum: * & turtur nidum ſibi, ubi ponat pullos ſuos. à Itaria tua Dömine virtütum: * Rex meus, & Deus meus. eati, qui habitant in domo tua Domine * in ſæcula ſæculorum laudabunt te. HNeatus vir, cujus eſt auxilium abs te 1 * aſcenſiones in corde fuo di- 61 ſpõôſuit, in valle laerymârum, in loco, quem pòôſuit. tenim benedictiôné dabit legis- lator, ibunt de virtùte in virtutẽé, * vidébitur Deus deorum in Sion. omine Deus virtútum exâudi o- rationem meam: *† auribus pérci- pe Deus Jacob- rotéctor noſter àfpice Deus: * & réſpice in faciem Chriſti tui. QZuia melior eſt dies una in atriis tuis * ſuper millia. légi abjéékus eſſe in domo Dei mei; * magis quam habitare in ta- bernaculis peccatorum. uia mitericordiam, & veritatem diligit Deus: * gratiam, & gloô⸗ riam dabit Dominus. on privabit bonis eos, qui ämbu- lant in innocéntia: * Dne virtutum bgatus homo, qui ſperat in te. Tu ſolus Altiſſimus ſuper omnem terram. Benegizxiſti. Enedixiſti Démine terram tuam: * avertiſti captivitatem Jacob. emiſiſti iniquitàtem plebis tuæ* operuiſti mnia peccàta eòrum. itigäſti omnem iram ruam: * avertiſti ab ira indignatiônis tuæ. onvérte nos Deus falutaris no- ſter: * & averte iram tuam à nobis. umquid in ætêrnum irascéris nobis ? *W aut exténdes iram tuam à generatione in generatio- nem? eus tu cõvérſus vivificabis nos? * & plebs tua lætabitur in te. ſtéênde nobis Dômine miſericôr- diam tuam: * & ſalutare tuum da nobis. . . udiam, quid loquâtur in me Dô- minus Deus: * quôniam loquétur pacem in plebem ſuam. t ſuper Sanctos ſuos, * & in eos, qui convertúntur ad cor. ermtamen propé timeéntes eum ſalutare ipſtus: *† ut inhabitet glô- ria in terra noſtra. . iſericòrdia, & véritas obviavé- runt ſibi: * juſtitia, & pax oſcula- æ ſunt. .— éritas de terra orta eſt: * & ju- ſtitia de cœlo proſpexsit. tenim Dominus dabit benignita- tem, * & terra noſtra dabit fru- ctum ſuum. Fuſtitia ante eum ambulàbit? * & ponet in via greſſus ſuos. 62 Nelina Dômine aurem tuam, & exaudi me: * quôniam inops, & pauper ſum ego. uſtodi animam meam, quéôniam fanctus ſum: * ſalvum fac ſervum tuum, Deus meus ſperantem in te. iſerere mei Döômine, quoniam ad te clamavi tota die; * lætifica animam lervi tui, quoniam ad te Domine animam meam levavi. uoniam tu Domine ſuavis , & mitis „ * & multæ miſericoôrdiæ 6mnibus invocantibus te. uribus pércipe Domine oratiéô- nem meam: * & intende voci de- precatiônis meæ. n die tribulatioônis meæ clamavi ad te: * quia exaudiſti me. on eſt similis tui in diis Dnñe: * & non eſt ſecúndùm ôpera tua. mnes Gentes, quascumque feci- ſti, vénient, & adorabunt coram te Doômine: * & glorificabunt no- men tuum. uôniam magnus es tu, & faciens mirabilia: *† tu es Deus ſolus. educ me Dômine in via tua, & ingrédiar in veritate tuaz lætétur cor meum, ut timeat nomen tuum. onnitébor tibi Dñe Deus meus in toto corde meo, * & glorifrcabo nomen tuum in ætérnum. emor ero Rahab & Babylônis *ε ſciéntium me. cce alienigenæ, & Tyrus:, & pô- pulus &ιthiopum, * hi fue cunt illic. umquid Sion dicet: Homo, & homo natus eſt in ea: * & ipfe fundaàvit eam Altiſſimus? ominus narrabit in (cripturis po- pulorum „ & principum: * ho- rum, qui fuérunt in ea. . icut lætantium omnium * habi- tatio eſt in te. Omine Deus ſaluùtis mex; * in die chamavi, & nocte co- ram te. ntret in conſpécktu tuo oratio mea : * inclina aurem fuam ad precem meam. uia repleta eſt malis anima mea:* & vita mea inférno appropinqua- vit. ſtimatus ſum cum deſcendenti- bus in lacum: * factus ſum ſicut homo ſine adjutôrio, inter moôr- tuos liber. . icut vulneraâti dormiéntes in ſe- püůlchris, quorum non es memor amplius: * & ipſi de manu tua re- pulſi ſunt. oluerunt me in lacu inferiôri: * in tenebrôſis, & in umbra mortis. uper me confirmatus eſt furor QZ uia miſericordia tua magna eſt tuus, * & omnes fluctus tuos in- Iuper me: * & eruiſti animam me- am ex inférno interiori. y eus, iniqui inſurrexérunt ſuper me, & ſynagôga poténtium quæ- fiérunt animam meam: »& non propoſuérunt te in conſpectu suo. E t tu Dômine Deus miſerator, & miséricors, * patiens & multæ miſericordiæ, & verax. K éſpice in me, & miſerére mei, * da impérium tuum pùero tuo, & ſalvum fac filium ancillæ tuæ. ac mecum ſignum in bonum, ut videant, qui odérunt me, & con- fundantur; *† quoôniam tu Domine adjuviſti me, & conſolatus es me. Af Benedixiſti Dömine terram tuam. A Fundaménta ejus. Undaménta ejus in môntibus ſanctis: diligit Dominus por- tas Sion ſuper omnia tabernacula Jacob. G lorioſa dida ſunt de te, * civi- tas Dei. duxiſti ſuper me. ongè feciſti notos meos à me: * poſuérunt me abominationé ſibi. raditus ſum , & non egredié- bar: * culi mei languérunt præ inopia. . lamavi ad te Dômine tota die expandi ad te manus meas. umquid môrtuis facies mirabi- lia: aut médici ſuscitabunt;, & confitebuntur tibi? umquid narrabit aliquis in ſe- pùlchro miſericôrdiam tuam, * & veritatem tuam in perditiône ² NQumquid cognoscentur in téne- bris mirabilia tua, * & juſtitia tua in terra oblivionis? t ego ad te Déômine clamaävi: &* & manè oratio mea prævéniet te t quid Dômine repellis oratio- nem meam: * avértis faciem tuam a me? . auper ſum ego, & in labôribus à⁴ juventite mea: * exaltatus autem, humiliatus ſum, & conturbatus. n me tranſierunt iræ tuæ: * & tel- rores tui conturbaverunt me. II. itcumdede n cie:d circi longäſti 4 MIN, * & 1 Fundat luctis, lleticor. nurn cal eneratid Nen s aunt inae meo, omam di⸗ ſeiicordia 2 Preparabitu lpofui Meis, jnta Usdue in men tuum 1 Edifica Leneration onhteba Domine: in Eccleſia Loniam kur Domind in üliis Dei els, qui Sanckorum lüper omne ſunt. Omine D milis ibi & peritas t domins motumn au mitigas, humili⸗ ſperdum; Uue diſpers ui lunt ee ldem tert fundzſti ereäſti, bor exultäbe unotenti Unetur m entr tua unrear lerieorie & Nahl & Tins l hifuetun Gicet: Hon in ea: tiſſimnus! it in letiprunn principum:i nt in i· Ommniunn lalutizne Wi, & Mer pectu tn en hna aulenm iin malis inimnt etno apprort, cum geſekn fakus in 1otio, inte dorwientst um non on de munll in loer itfeid & in unbnd⸗ ntmtus e nes kucklsu⸗ me. notos hetit 2bommintton . K non en⸗ mei kupglei Donine ini⸗ mmanls lei is as n ici itebun . etin in1 oscenll u 1Kti onis! Domine 0 es nine el nn eltiͤicll Circumdedérunt me ſicut aqua to- ta die: * Circumdedérunt me ſimul. longâſti a me amicum, & proxi- mum, * & notos meos a miséria. 1 Fundaméta ejus in montibus ſanctis, Benedictus. gF Iſericoôrdias Dômini * in æxtér- num cantabo. . n generationem, & generatiô- nem * anuntiabo veritàtem tuam in ore meo. uoôniam dixiſti: In ætérnum mit ſericordia ædificabitur in cœlis: * præparabitur véritas tua in eis. Diſpoſui teſtamentum eléétis meis, juravi David ſervo meo. * Usque in ætérnum præparabo ſe- men tuum. EKt ædificabo in generatiénem, & generationem * ſedem tuam. Sonfitebùntur cœli mirabilia tua Domine: * étenim veritatem tuam in Eccléſia San oôrum. uôniam quis in nuùbibus æquâàbi- tur Dômino, * similis erit Dee in filiis Dei: eus, qui gloriücatur in consilio Sanctorum: * magnus & terribilis ſuper omnes, qui in circuitu ejus ſunt. omine Deus virtútum, quis si- milis tibi? * potens es Dômine, & véritas tua in circuúitu tuo. Pu dominaris poteſtâti maris: * motum autem fluctuum ejus tu mitigas. u humiliaâſti ſicut vulnerâtum, ſuperbum: * in brächio virtuútis tuæ diſpersiſti inimicos tuos, ui iunt cœli, & tua eſt terra;, orbem terræ, & plenitüdinem ejus tu fundaſti: Aquiléênem & mare tu credſti. Chabor „ & Hermon in nômine tuo exultabunt, * tuum brachium cum poténtia. irmêtur manus tua 5 & exaltétur dextera tua;: * juſtitia, & judi- cium præparatio ſedis tuæ. iſericordia & véritas præcedent fäciem tuam: * beatus populus, qui ſcit jubilatiõnem. Doômine in lúmine vultus tui am- bulabunt, & in némine tuo exul tabunf tota die „ * & in jutftitia tua exaltabuntur. Quôniam gloria virtütis eòrum tu es: * & in beneplacito tuo exal- tabitur cornu noſtrum. Auia Dômini eſt alsumptio no- . 63 . ſtra, * & Sancti Iſrael Regis noſtri. unc locúùtus es in viſione Sanctis tuis, & dixiſti: * Poſui adjuté- rium in poténte, & exaltavi elé- ctum de plebe mea. nvéni David ſervum meum, *£ oleo ſanko meo unxi eum. anus enim mea auxiliabitur eint & brachium menm confortabit eum. ihil proficiet inimicus in eo: * & fllius iniquitâtis non apponet nocére ei. t concidam à facie ipsius inimi- cos ejus: „ & odiéntes eum in fugam convértam. t véritas mea „ & miſericordia mea cum ipſo: * & in nômine meo exaltabitur cornu ejus. t ponam in mari manum ejus: * & in fluminibus dexteram ejus. Epfe invocabit me: Pater meus es tu: * Deus meus, & ſuſceéptor ſa- lutis meæ. t ego primogénitum ponam il- lum, * excelſum præ Reégibus terræ. n ætérnum ſervabo illi miſericoôr- diam meam : * r & teſtamentum meum fideéle ipfi. t ponam in ſæculum ſæculi ſe- men ejus: & thronum eius ſicut dies eœli. Si autem dereliquerint filii ejus legem meam: * & in judiciis meis non ambulaverint. i juſtitias meas profanàâverint, * & mandata mea non cuſtodierint. iſitabo in virga iniquirates eòrũ* & in verbéri bus peccata eòrum. iſericôrdiam autem meam non diſpeêrgam ab eo: * neque nocébo in veritäate mea. eque profanäbo teſtaméntum meum: * & quæ procédunt de la- biis meis, non faciam irrita. emel juravi in Sandto meo, ſi David meêntiar: * ſemen ejus in ætérnum manébit. t thronus ejus ſicut ſol in con- ſpeêctu meo, * & ſicut luna perfécta in ætérnũ, & teſtis in cœlo fidélis. a verô rebuliſti, & deſpexiſti: * diſtuliſti Chriſtum tuum. veêrtiſti teſtaméntum ſervi tui: * profanaſti in terra Sanétuariu ejus. eſtruxiſti omnes ſepes ejus: * poſuiſti firmamentum ejus formi- dinem. . Giripuérunt eum omnes tran- ſeuntes viam: * factus eſt oppro- brium vicinis ſuis. Xal- Braltaſti déxteram depriméntium eum: * lætifcaſti omnes inimicos ejus. Avertiſti adjutorium gladii ejus: * &⁊ non es auxiliatus ei in bello. eſtruxiſti eum ab emundatione:* & ſedes ejus in terram collisiſti. inoräâſti dies témporis ejus: * Pertudiſti eum confuſione. squequò Däe avertis in hainem: * exardeſcet ſicut ignis ira tua: emorare, quæ mea lubitantia: : * numquid enim vané conttituiſti omnés filios hominum: uis eſt homo, qui vivet, & non vidébit mortem, * éruet animam ſuam de manu inferi? bi ſunt milericordiæ tuæ antiquæ Döômine, „ ſicut juraſti David in veritate tua? emor eſto Domine opprobrii ſervoòrum tuoôrũ, * (quod continui in ſinu meo) multärum Gentium. uod exprobravérunt inimici tui Déômine: * quod exprobravérunt commutationem Chriſti tui. enedictus Dominus in æzteér- num: * fiat, fiat. Eus ultioòsnnum Döminus: * Deus ultionum libere egit. Xxaltare, qui jüdicas terram: * fedde retributionem ſuperbis. squequòô peccatores Bomine, usquequò peccatores tolianun. kur? ffabúntur, & loquéntur i iniqui- tàatem: * loquentur omnes, qui operantur injuſtitiam? pulum tuum Dôömine humilia- vérunt: * & hæreditätem tuam ve- Kavérunt. Viduam & advenã interfecérunt: * & pupillos occidérunt. t dixérunt: non vidébit Döômi nus: & nec intélliget Deus Jacob. Entelligite inſipiéntes in pôpulo: * & ſtuͦlti aliquando sapité. QZui plantavit aurem, non audiet? aut ui finxit culum, non consi- derat ?2 . Qui côrripit Gentes, nen arguet* ui docet hominem ſcientiam?: 36minus ſcit cogitatiônes homi- pum, * quoniam vanæ ſunt. eatus homo, quem tu erudieris Dômine: „ * & de lege tua docue zis eum. t mitiges ei à diébus malis: . donec ſodiatur peccatori fovea. Jnia non repéllet Dominus ple- bem ſuam „ * & heæreditatem ſuam non derelinquet. uoaduúsque juſtitia convertatur in judicium, * & qui juxgta illam omnes, qui recto ſunt corde- uis consürget mihi adversuùs ma- lignantes?“ aut quis ſtabit mecum adversüs operantes iniquitatem? äſi quia Dominus adſuvit me: * paulo minus habitäflet in inférno amima mea. i dicébam: Motus eſt pes meus: * miſericordia tua Domine adjuva- bat me. ecùndùm multitdinem dolôrum meorum in corde meo, * conſo- lationes tuæ Iætificaveérunt ani- mam meam. umquid adhæret tibi ſedes ini- quitatis: * qui fingis laborem in præcepto? aptabunt in animam juſti: * & sänguinem innoceèntem condem- abunt. t factus eſt mihi Dôminus in re- fügium, * & Deus meus in adju- torium ſpei meæx. t feddet illis iniquitàtem ipsoô- rum, & in malitia eorum diſper- der eos: * diſperdet illos Domi- nus Deus noſter. Benedicktus Däüs in Xgternum. Gantate. Antate Domino canticum no- wum: * cantate Domino omnis terra. antate Döômino, & bene dicite nomini ejus: * annuntiate de die in diem ſalutare ejus. nnuntiate inter Gentes gloôriam ejus: * in omnibus pôpulis mira- bilia ejus. uoôniam magnus Dôminus, & laudabilis nimis: * rerribilis eſt ſuper omnes deos. uoôniam omnes dii Géêntium dæ- moönia: * Däüs autem ceœlos fecit. onfeſſio „ & pulchritudo in con- ſpéctu ejus: ſan ctimònia, & mag- nificéntia in ſanctificatiéône ejus. fférte Dômino patriæ Gentium., afferte Domino glôriam & hono- rem: * afféerte Domino glôriam nomini ejus. ollite hôſtias, & introite in at ria ejus: x* adorate Döminum in atrio ſancto ejus. ommoveatur à fäcie ejus univér- ſa terra: * dicite in Gemtibus, quia Dôminus regnavit. tenim corréexit orbem terræ, qui non Kön cômt populos in tentur commoye⸗ eus: gal nia; gur in unc exul Värum à fa quoniam x udicabit te: * & pe Ominu 1a: Xl. ubes & ( juſtitia; ſecis ejus. gnis ante infammab ejus. luxérun 1X: * vidi ontes, cie Domin. Dis ferra. ennuntiaxe ejus: y gloriam eje onfündin ſaul lolli: Kmulactis dorate en Audivit, & t exultaye ter judicia uoniam tr Uper omne altatn ius es ! ui Gligr malum: mas ſind peccatori; ux orta e e lætitia, tämini 1 Conſtemini Ulonis ejus, n fite nomit i ſee clina Cen meam. Dominatere Eeserti ad ddomdtat Et ſub leonis libe N hetediit guet, Ilia content qul junn l ſunt corde ihi adrergis lis Rabit men es iniq uitaten 5 adurit ne tatlet in ine eſt peznen Dotmmine d üdinem doe meo, vi⸗ tificayetum i uͤbi ſeltz kngis laboten imann juli céntemn con i Döminus 15 meus ini niquitäten , itia eoruimd, Erdet ilos i is inetenn no cinlienm! te Dominocn Znnuntiite di ejus⸗ ſz et Gentes , bis ohnien 1s Dönimd 5 tetridils . i Gentiun ein celoz lchtitülo in⸗ Cinonieg⸗ itcatiome itlir en hütn * zcie eſien ſ Geunibucfe t. . eum orben! Hol juſtitia; ön cômmovébitur: * judicâbit populos in æquitate. æténtur cœli, & exúltet terra; commoveatur mare, & plenitudo ejus: * gaudébunt campi, & om- nia;, quæ in eis ſunt. unc exultabunt omnia ligna fil- varum à facie Doômini, quia venit: * quôniam venit judicâre terram. udicabit orbem terræ in æquita- te: * & pophlos in veritate ſua. Ominus regnavit, exúltet ter- ra: * læténtur inſulæ multæ. ubes & caligo in circuitu ejus:* & judicium corréctio ſedis ejus. gnis ante ipſum præcédet: * & inflammabit in circúitu inimicos ejus. lIluxérunt fůlgura ejus orbi ter- ræ: *$ vidit, & commôta eſt terra. ontes, ſicut cera fluxérunt à fa- cie Dômini: * à facie Dômini om- nis terra. nnuntiavéerunt cœli juſtitiam ejus: † & vidérunt omnes poôpuli gloriam ejus. onfandantur omnes, qui adéôrant ſculptilia: * & qui gloriantur in Amulacris ſuis. . dorate eum omnes Angeli ejus:* audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, * prop- rer judicia tua Domine. uôniam tu Dominus Altiſſimus ſuper omnem terram: * nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. Qui diligitis Dominum, odite malum: * cuſtôdit Dôminus ani- mas ſanctôrum ſuorum, de manu peccatoôris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. , P gtämini juſti in Dômino; * & confitémini memoôriæ ſanctifica- tionis ejus. . Cantäte Dômino;, & bene- dicite némini ejus. r N. Intret oratio mea in conſpéctu tuo Dômine. Inclina aurem tuam cem meam. ad pre- Dominatorem terræ De petra deserti ad montem filiæ Sion. . . Scapulis ſuis obumbrabit tibi. Et ſub pennis ejus ſperabis. e1 De ore leônis libera me Déômine. Emitte Agnum DPñe * Et à côrnibus unicôrnium Bu. militatem meam. . Alleluja » alleluja;, alleluja. Surféxit Dominus verè, allel. Et apparuit Simoôni; allel. h. F. Lux perpetua lucébit Sanctis tuis Dômine, allel. Et ætérnitas témporum, allel. Poſuiſti Dñe ſuper caput ejus. Corônam de lapide pretiôſo. tent juſti in conſpéctu Dei. Et delectentur in lætitia. Elégit eum Dôminus ſacerdéôtem ſibi. . Ad ſacrificandum ei hoôſtiam laudis. 2 Conf. n Os juſti meditabitur ſapiéntiam. y. Et lingua ejus loquétur judicium. 1 „ Y Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non commovébitur. A D L A U D E S » Spiritu principali confirma cor meum Deus. M iſerére mei. 35. In veritate. Omine exaâudi oratiénem me- am, auribus pércipe oblecratioô- nem meam in veritâàte tua: *† exau- di me in tua juſtitia, t non intres in judicium cum ſervo tuo: * quia non juſtificaà: bitur in conſpéctu tuo omnis vi- vens. uia perſecütus eſt inimicus aàni- mam meam: * humiliavit in terra vitam meam. Sollocavit me in obſcüris ſicut moôrtuos ſæculi: * & anxiatus e ſuper me ſpiritus meus; in me tur- bâtum eſt cor meum. M emor fui diérum antiquôrum „ meditatus ſum in omnibus operi-= bus tuis: * in factis manuum tua- rum meditàbar. E xpaândi manus meas ad te ; &* animna mea ſicut terra ſine aquas tibi. elòciter exâudi me Dômine: * defécit ipiritus meus. Ton avercas fàciem tuam à me: * & similis ero deſcendeéntibus in lacum. . . „ uditam fac mihi manè miſericor- diam tuam: * quia in te ſperavi. otam fac mihi viam, in qua E ambu- 66 ambulem: *X quia ad te levavi àni- mam meam. Eripe me de inimicis meis Dômi- ne, ad te confuúgi: * doce me fa- cere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. piritus tuus bonus dedúcet me in terram reétam: * propter no- men tuum Dômine vivificaàbis me, in æquitate tua. gduúces de tribulatiéne animam meam: * & in miſericordia tua diſpéêrdes inimicos meos. Et perdes omnes, qui tribulant animam meam: quôniam ego ſer- vus tuus ſum. Aa. In veritate tua exâudi me Domine. Aha. Illúmina Dômine tuum ſuper nos. vultum ‚D eus, Deus meus. 356. Dômine. Omine audivi auditioônem tuam, * & timui. Dmine opus tuum, * in médio annoôrum vivifica illud. n medio annoôrum notum facies: * cùm irätus fůúeris, miſericordiæ recordaberis. Deus ab Auſtro véniet , * & San- Gus de monte Pharan. ooéruit cœlos glôria ejus: *† & laudis ejus plena eſt terra. Splendor ejus ut lux erit: * cornua in mänibus ejus. Ibi abſcondita eſt fortitudo ejus: * ante faciem ejus ibit mors. t egrediétur diâbolus ante pe- des ejus. * Stetit, & menſus eſt terram. Aſpexit, & diſsòlvit Gentes: * & contriti ſunt montes ſæculi. Incurvati ſunt colles mundi, * ab itinéribus æternitatis ejus, Pro iniquitäte vidi tentôria K.- thiopiæ „ * turbabuüntur pelles terræ Madian. umquid in fluminibus irâtus es Doômine? * aut in fluminibus furor tuus? vel in mari indignatio tua?: zui alcéendes ſuper equos tuos: * & quadrigæ tuæ ſalvatio. S uſcitans iuſcitabis arcum tuum: * juraménta tribubus, quæ locutus es SFlũvios ſcindes terræ: vidérunt te, & doluérunt montes: * gurgés aquarum tranſiit. Dedit abyſlus vocem ſuam: * al- titüdo manus ſuas levavit. 0l & luna ſtetérunt in habitaculo ſuo , * in luce ſagittarum tuarum, ibunt in ſplendoôre fulgurantisha- ſtæ tuæ. n frémitu conculcàbis terram: * & in furôre obſtupefacies Gentes. gréſſus es in ſalutem pôpuli tui * in ſalutem cum Chriſto tuo. ercuſsiſti caput de domo impii, * denudäâſti fundaméntum ejus us- que ad collum. aledixiſti ſceptris eius, capiti bellatérum ejus, * venientibus ut turbo ad diſpergendum me. . xultatio eodrum, * ſicut ejus, qui dévorat pauperem in abſcoôndito. iam feciſti in mari equis tuis, * in luto aquarum multarum. udivi, & conturbatus eſt venter meus: * à voce contremuérunt la- bia mea. . ngrediatur putrédo in éſflibus meis, * & ſubter me ſcàteat. 1 requiéſcam in die tribulatio⸗ nis: * ut aſcéndam ad pôpulum accinctum noſtrum. icus enim non florébit: * & non erit germen in vineis. entiétur opus olivæ: * & arva non afferent cibum. bſcindétur de ovili pecus: * & non erit armêntum in præsépibus. go autem in Dômino gaudébo: * & exultabo in Deo Jeſu meo. eus Däüs fortitudo mea: * & po- net pedes meos quafi cervorum. t ſuper excélſa mea deduúcet me victor * in pſalmis canéntem. Dômine, audivi auditum tuum;, & timui. . In tympano, & choro, in chordis & organo laudate Deum. audate Doôminum de cœlis. 36. OX præcéſſit, dies autem ap- propinquavit: abjiciamus er- go pera tenebrarum, & induaâmur arma lucis: ſicut in die honéſtè ambulémus. Térna cœli gloôria, ½Beata ſpes mortalium 9 Summi Tonantis Unice, . Caſtæque Proles Virginis. a déexteram ſurgéntibus- Exúrgat ut mens sobria; Flagrans & in laudem Dei⸗ Grates repeéndat débitas. rtus refulget lúcifer;, Præitque ſolem nuntius 5 Eidunt ten TLux ſancta anensque Rocem rep Oinnique fi Mugäta fer- Ueſita jan hcorde ra- Keünda Spe (la major eo batri it isque ſoli Clm Spiritu Munc, & per depleti ſ Gatua. g Gelectati ſun Per vilceta Viitavit no 5 4 Nmlnumm Mite, Mdote Unme Mundir Vnins Xlu Tinüsque oſtros pi etusben corde eneiic Umbos Hhammis 1 Aecihcti uu remo cume Nnc B temnur on Onis beqt 1eſta Pate Int in u ESaàdunt tenébræ noctium, ittärunmm Lux ſancta nos illuminet. e kulguumn M anensque noſtris sénſibus; Noctem repéllat ſæculi, lcäbis tan Omnique fine témporis efneies (I Purgâta ſervet Ppéctora. dtem pohnid & uæfita jam primüum Fides Chito na. In corde radices agat, decoron Secünda Spes congaudeat;, menun en Qua major extat Charitas. Neo Patri ſit gloria;, Ptris eig, Ejusque ſoli Filio, enienii Gum Spiritu Paraclito, endumm. Nunc, & per omne ſæculum. Amé. 1, ſees Repleti ſumus manèê mitlericor- in di dia tua. Exultävimus, & delectati ſumus. Per vilcera milericôrdiæ Dei noſtri Viſitàavit nos Oriens ex alto. 88. S A B B A T O. „ominum Deum noſtrum, Rite, adorémus. Ve- bortbirtl enite. 1I. ines Ummæ parens cleméntiæ, solie Mundi regis qui machinam; dum, Unius & ſubſtantiæ, ollieenn Trinsque Personis Deus. uln in lui⸗ oſtros pius cum canticis önino ae Fletus benignèe suſcipe, Deo eee t corde puro sordium, tudon Te perfruaâmur largius. umbos, jecúrque moôrbidum Flammis adůre congruis, Accinéti ut artus excubent;, Luxu remoto péſſimo. auicumque ut horas nôcktium, Nunc concinéndo rümpimus, Ditémur omnes affatim Donis beatæ patriæ. ræſta Pater piiſſime; pPatrique compar Unice, ., dies e. Qum Spiritu Paraclito : abicbun. Regnans per omne ſæculum. ntumndee Amen. eut in Ele Ni Quia mirabilia. . . Alleluja. loria, Antäte Doômino cänticum no-⸗ nottiliin, vum: * quia mirabilia fecit. Unice, alvavit ſibi déxtera ejus , *† & Virꝑinis⸗ brächium ſandum ejus. . gentibli otum fecit Dôminus ſalutäre ſu- 66 bi, um: * in conſpéctu Géntium reve- Uden Dei, lavit juſtitiam ſuauaam. ebinzs ecordàâtus eſt miſericéòrdiæ ſuæ: * cifet: & veritatis ſaæ domui Iſrael. iel B 2 . 6 iderunt omnes términi terfæ 3. * ſalutare Dei noſtri. ubilate Deo omnis terra; * can- tate, & ekultate, & psallite. sällitée Dômino in cithara , in cithara, & voce plalmi; * in tubis ductilibus, & voce tubæ côrneæ. ubilate in conſpéeétu Regis D0- mini, † moveatur niare, & pléni- tůdo ejus, orbis texrarum, & qui habitant in eo:. lumina plaudent manu, ſfimul montes exultabunt à conſpectu Dômini: *† quoniam venit juditare terram. . udicâbit orbem terrarum in juſti- fia, * & populos in æquitate. Ominus regnavit „ iraſcantur pôpuli: * qui ſedet ſuper Ché- rubim, moveatur terra. bminus in sion magnus, * & excélſus ſuper omnes popaulos. onfiteântur nômini tuo magno, quôniã teêrribile, & ſanctum eéſt: * & honor regis judicium diligit. u paràâſti ditectiônes: * judicium & juſtitiam in Jacob tu feciſti. xaltate Dim Deum noſtrum & adorate ſcabéllum pedum ejus: quôniam ſanctum eſt. oyſes, & Aaron in ſacerdotibus ejus: * & Sämuel inter eos, qui invocant nomen ejus. nvocäbant Döminum, & ipfe exaudiébat eos: * in columna nu:- bis loquebâtup ad eos. . uſtodiebant teſtimonhia ejus, * & præceêptum quod dedit illis.“ minebeus noſter tu exaudiébas eos: * Deus tu propitius fuiſti eis; & uleiſcens in omnes adinventio-⸗ nes eorum. xaltate Dim Deum noſtrum, & adorate in monte ſanécto ejus: * quôniam Sanctus Dominus Deus noſter. . Quia mirabilia fecit Důs. Jubilate. Snum eft. Jubilate. Ubilate Deo omnis terra: * ſer- vite Domino in lætitia. n- 26 ntroite in conſpécëtu ejus, * in exultatioône. citòte, quòniam Dôminus ipſe eſt Deus: * ipfſe fecit nos, & non ipſi nos. ôpulus ejus, & oves pâſcuæ ejus: * introite portas ejus in confeſſiéône, gia ejus in hymnis: confitémini illi. audate nomen ejus, quoôniam ſuavis eſt Döminus, in ætérnum miſericôrdia ejus: * & usque in generatiõönem, & generatiônem Veéritas ejus. Onum eſt confitéri Dio, * & psallere nomini tuo, Altiſſime. d annuntiandum manéèé mileri- eoôrdiam tuam, * & veritätem tu- am per noctem. à n decachordo pſaltério: * cum cantico, in cithara. uia delectſti me Dômine in fa- Küra tua: * & in opéribus maânu- um tuarum exultabo. uàam magnificata ſunt pera tua Boômine! * nimis profúndæ factæ ſunt gogitatioònes tuæ. 7 ir insipiens non cognôſcet: * & ſtultus non intelliget hæc. um exoôrti fũerint peccatoôres ſic- ut fœnum: * & apparuerint omnes, qui operântur iniquitatem. t intéreant in ſæculum ſæculi: * tu autem Altiſſimus in ætérnum Doômine. uoôniam ecce inimfci tui Doômi- ne, quoòniam ecce inimici tui peri- bunt: *„ & dilpergéntur omnes „ qui operantur iniquitatem t exaltabitur ſicut unicornis cor- nu meum: * & ſenéctus mea in miſericôrdia Überi. Et deſpéxit oculus meus inimi- cos meos: * & in inſurgéntibus in me malignantibus audiet auris mea. Juſtus ut palma florébit: * ſicut cedrus Libani multiplicabitur. lantati in domo Dômini, * in atriis domus Dei noſtri florébunt. A dhuc multiplicabüntur in ſené- cta übert: * & benè patientes erunt, ut annüntient. kuoëniam rectus Doôminus Deus noſter: * & non éſt iniquitas in eo. (IIericordiam, & judicium * cantabo tibi Domine. ſallam, & intélligam in via imma. culata, * quando venies ad me. êrambulaàbam in innocéntia cor- dis mei, * in médio domus meæx, on proponebam ante oôculos meos rem injuſtam: * faciéntes prævaricatiônes odivi. on adhæſit mihi cor pravum: * declinäntem à me malignum non cognoſcébam. etrahéntem ſecrétò prôzimo ſuo, * hunc perſequebar. upérbo culo, & inſatiabili cor- de, * cum hoc non edébam. culi mei ad fidéles terræ, ut sé- deant mecum: * àambulans in via immaculata; hic mihi miniſtrabat. on habitabit in medio domus mex, qui facit ſupérbiam: * qui lôquitur iniqus, non „diréxit in conſpectu ocùlorum meorum. n matutino interficiébam omnes peccatores terræ: * ut diſpéerderem de civitàte Dômini omnes ope- räantes iniquitatem. Jubilate Deo omnis terra. Bonum eſt confitén Dômino. Clamor meus. Omine exaudi orationem me- am: * & clamor meus à0 te véniat. on avértas faciem tuam à me, * in quacumque die tribulor, incli- na ad me aurem tuam. n quacumque die invocavero te,* velociter exaudi me. uia defecérunt ſicut fumus dies mei: * & oſſa mea ſicut cremium aruérunt. . ercúſſus ſum ut foenum;, & aäruit cor meum: * quia oblitus fum co- medere panem meum. voce gémitus mei, * adhæfit os meum carni meæx. . imilis factus ſum pellicano ſoli- tudinis; * factus ſum ſicut nyat. corax in domicillio. igilâvi, * & factus ſum ſicut paſ- ſer ſolitarius in tecto. MM ota die exprobrabant mihi ini⸗ mici mei: * & qui laudabant me, advérsuùm me jurabant. uia cinerem tanquam panem manducàabam , * & potum meum cum fleru miſcébam. . facie iræ, & indignatiônis tuæ: * quia eélevans allisiſti me. ies mei ſicut umbra declinave- runt: *τ & ego ſicut foœnum arui⸗ u autem Dômine in ætérnum pérmanes: * & memoriaàle tuum in in genekati exürgen lia teinpuu venittempu⸗ öniam p. iges ejus: Uiru⸗ t timébun Domine, 5 Aloriam tun ia ediſfie Eridebitu gelpexit i Hum: * & um. cribantur tera: * & laudabit D uia proſ Ido: * Dô Tam alpéxi t audire Yum: Xut 5 10rum. t annüntie lini, * K ſalem. n conven hnum * & R. mino, Relponcit Paucitätem tia mihi, e réyoces meorum: * generationen nitio tu d ſtl! X N0 funt ccli. 1pfi perib nes: † Ko Veteräſcent t ſeut o & mutabuͤt di ſerror Augetun Rnedic in komnin törmiſanck ehelic zni eelc anim nſ oblii le es ANropitiit els tuis: Dnitäates tun Autecimit dm, X an; „„ Jul c. a, Kmile n innoeeni ledio donur. zm ante i ſtam: lut odini. hi cot pkane ne milgnuat ſecletd ir lequebe, & inſriurli non ededin Eles telnen v ammbolen mihimi in mecin 4 ſuperbian , non Att tum meonun. terkiciebamit e: utdlbett mini onnei ein. eo ommnisſe num et an nels, t oratüören clannor men jem tuamin je tiibulot, tuam., lie inſoriren me. ſicut iin lea ſicut t ſoenun ia oblinßſ mel, „ mei,* Au in heſlieii ſſutm fieut lion . . euus ſumm ſin ect. abant niti uiluncibunl tabant. in generatiônem, & generatioônem.- u exúùrgens miſeréberis Sion: *£ quia tempus miſeréndi ejus, quia venit tempus. zuôniam placuérunt ſervis tuis la- Pides ejus: * & terræ ejus miſere- üntur. t timébunt Gentes nomen tuum Dômine, * & omnes Reges terræ Slôriam tuam. Zuia ædificavit Dôminus Sion: * & vidébitur in glôria ſua. geſpexit in orationem humi- Bium: * & non ſprevit precem eô- zum. cribantur hæc in generatiône àl- fera: * & pôpulus, qui creabitur ſaudabit Dôminum. uia proſpéxit de excélſo ſancto Iuo: * Dôminus de cœlo in ter- am alpéxit. jt audiret, gémitus compeditô- Jum: * ut sôlveret filios interemp- gôrum. t annuntient in Sion nomen Dô- mini, * & laudem ejus in Jeruú- ſalem. n conveniéndo péôpulos in u- num * & Reges ut sérviant Dô- mino. Reſpondit ei in via virtütis ſuæ: paucitatem diéerum meòôrum nuún- tia mihi. e révoces me in dimidio diérum meôrum: * in generationem, & generatiônem anni tui. Initio tu Dômine terram fundâà- ſti: * & bpera mänuum tuarum ſunt cœli. pſi peribunt, tu autem peérma- nes: * &omnes ſicut veſtimentum veteraſcent. t ſicut opertôrium mutabis eos, & mutabúntur: * tu autem idem ipſe es, & anni tui non deficient. ilii ſervorum tuôrum habita- bunt: * & ſemen eôrum in ſæcu- lum dirigétur. Enedic àänima mea Démino, * 2 & mnia, quæ intra me ſunt, néômini ſancto ejus. Benedic aänima mea Dômino, * & noli obliviſci omnes retributiô- nes ejus.— Qui propitiätur omnibus iniquitaà- tbus tuis: * qui ſanat omnes in- firmitates tuas. Qui redimit de intéritu vitam tu- am, * qui corônat te in miſericor- dia, & miſerationibus. E 69 ui replet in bonis deſidéerium tuüum : * renovabitur ut aquilæ juvéntus tua. àciens miſericordias Dôminus, * & judicium omnibus injuriam pa- tiéntibus. otas fecit vias ſuas Môy ſi, * filiis Iſrael voluntates ſuas. iſeràator, & miséricors Dômi- nus, * longànimis, & multùm miséricors. on in perpétuum iraſcétur: * ne- que in ætérnum comminabitur. on ſecũndùm peccata noſtra fe- cit nobis: * neque ſecúndùm ini- quitates noſtras retribuit nobis. uéôéniam ſecùndùm altitůdinem c&li à terra, * corroboravit miſeri- cordiam ſuam ſuper timentes ſe. uantum diſtat Ortus ab Occidén- t6: & longe fecit à nobis iniquita- tes noſtras. uômodo miſerétur pater filié- rüm, misértus eſt Dominus ti- méntibus ſe: * quôniam ipſe cog- novit figméntum noſtrum. ecordàtus eſt, quéniam pulvis ſumus: * homo ſicut fœnum dies ejus, tamquam flos agri ſic efflo- rébit. guôniam ſpiritus pertransibit in Io, & non ſubsiſtet: * & non cognoôſcet ampliùs locum ſuum. iſericôrdia autem Doômini ab ætérno „ * & usque in ætérnum ſuper timéntes eum. t juſtitia illius in filios filiò⸗ rum , * his qui ſervant teſtamén- tum ejus. t mémores ſunt mandatéôrum ip- sius, * ad faciéndum ea. ööminus in cœlo paravit ſedem ſuam, * & regnum ipsius 6mnibus dominabitur. enedicite Dõmino omnes Angeli ejus: * poténtes virtute, faciéêntes verbum illius, ad audiéndam vo- cem ſermônum ejus. enedicite Dômino omnes viftu- tes ejus, * miniſtri ejus, dui facitis voluntatem ejus. , ”W enedicite DOmino omnia pera ejus, * in omni loco dominationis ejus, bénedicanima mea Domino- Clamor meus ad te véniat Deus. . Béenedigç. Enedic aänima mea Démino: X DPoômine Deus meus magnifica: tus es veheménter. 3 Dnh- 70 er n , onfeſſiõnem, & decérem indui- Hoc mare magnum, & ſpatiôſum ſti: amictus lùmine fſicut veſti- mento. Sxteêndens cœlum ſicut pellem: * qui tegis aquis fuperiôra ejus. ui ponis nubem aſcenſum tu- um: * qui ambulas ſuper pennas ventôrum. ui facis Angelos tuos, ſpiritus; * & miniſtros tuos, ignem uréntem. Ani fundaâſti terram ſuper ſtabili- tatem ſuam: * non inclinabitur in ſæcçulum ſæculi. byſlus ſicut veſtiméntũ, amictus ejus: * ſuper montes ſtabunt aquæ. Ab increpatione tua fügient: * à voce tonitrui tui formidâbunt. cendunt montes, & delcén- dunt campi , in locum quem tun- dqâſti eis. érminum poſuiſti,; quem non transgrediéntur: * neque conver- ténhtur opertre terram. ui emittis fontes in convallibus* inter médium moôntium pertran- Sibunt aquæ. otabunt omnes béſtiæx agri: * expefstäabunt ônagri in ſiti fua. uper ea vôlucres cœli habita- unt: * de médio petrarum da- bunt voces: igans montes de fuperioribus ſuis: * de frucktu operum tuorum ſatiabitur terra. rodùúcens fœnum juméntis, * & herbam ſervitüti höminum. t educas panem de terra, * & vinum lætiftcet cor höôminis. t exhilaret taciem in oleo, * & Lanis cor hoôminis confirmet. N aturabuntur ligna campi, & cedri Libani, quas Plantavit: * illic paſſe- es nidificabunt. erodii domus dux eſt eòrum: * montes excélſi cervis; pefra refü- Sium herinaciis. ecit lunam in témpora ;: cognovit occäâſum ſuum. oſuiſti tenebras „ & fadta eſt nox: * in ipſa pertransibunt om- nes béſtis ſilvæ. Atuli leòônum rugiéntes;, ut raâpi- ant, * & quærant à Deo eſcam fſibi. rtus eſt ſol, & congregati funt, * & in cubilibus fuis collocabuùntur. *kibit homo ad opus ſuum: * & ad operatiônem ſuam usque ad vé- ſherum. .B nam magnificata funt pera tua Dhe! * omnia in ſapientia feciſti: impleta eſt terra poſſeſſione tua. * fol manibus: & illic reptilia, quorum non eſt nůmerus. nimalia pusilla cum magnis, * illic naves pertransibunt. . Xxaco iſte, quem formäaſti ad illu- dendum eitzomnia à te expéétant;, ut des illis eicam in tempore. ante te illis, colligent: * aperien- te te manum tuam, ômnia imple- buntur bonitate. . verténte aucem te faciem, tur- babúntur: * aRferes ſpiritum eoô- rum, & deficient, & in puùlverem ſnum reverténtur. mittes ſpiritum tuũ, & creabun- tur, * & renovabis faciem terræz. it glôria Dñi in ſæculum: * læta- bitur Déminus in opéribes ſuis. i réſpicit terram; & facit eam trémere: * qui tangit mom es, & fumigant. antabo Dômino in vita mea: * ſallam Deo meo, quàmdiu ſum. ucûndum fit ei eléquium men: * ego veròô delectabor in Dômino. eficiant peccatores à terra „ & iniqui, ita ut non ſint: * bénedie anima mea Domino. Onfitémini Dômino, & invo- cate nomen ejus: * annuntiaté inter Gentes opera ejus. antate ei, & psallite ei: * nar- räte oömnia mirabilia ejus. audamini in némine ſando ejus: * lætétur cor quæréntium Doôminum. . D uærite Déôminum, & confirmaâ- mini * quærite faciem ejus ſemper- ementoôte mirabilium ejus, quæ fecit: * prodigia ejus, & judicia ris ejus. . . 5 emeh Abraham, ſervi ejus: * filii Jacob; electi ejus. . Tpfe Dominus Deus noſter, * in univéria terra judicia ejus. DB Temor fuit in ſæculum teſtamén- ti ſui: *verbi,; quod mandavit in mille generatiônes. . Suod ditpoôfuit ad Abraham: * & juramenti ſui ad Ilaac. t ſtatuit illud Jacob in præcép- tum: * & Ifrael in teſtaméntum Xtérnum. Bicens: Tibi dabo terram Chi- naan „ * funiculum hæreditatis veſtræ. . àùm eſſent numero brevi, * pau⸗ ciſſimi & incolæ ejas. . t pertranſiérunt de gente in gen= tem, * — tem, * & Alterum., oneliqt § corripun olite tan din brop Znari. t vocay & omnef triyit. iſit ante vYenumdatn umiliaye des eſus, mam ejus, ejus. loquium eum: * w Princeps sum. onſtitui ſux, *& Aomis ſur t erudin ſemetiplan Kemiam 4 t intravit Jcob zcch t aukit pe tet: * ſ Micos ejus onpertit Döpulume Yent in ſen ilit N. Aaron, Tum: * 8 Cham. iſit ten Uon exace onyeérti Nem & bu UIt, & Utes in m Olitpluͤn lenen com olum, pereuſſi elhez eot Zunfnium Uit, & v En, cu Etcomecit CCrum: Kum terxæ 1 percüſ in derta ed aaboris e0 utn magnis Sibunt. fotmäkiat à te erpecht n tempole, igent en 1, Onnniain e ficien es ſpirium: uä , & den s facien tel zculumms opelibib in m, K kaelt 6 ingit monls, in vita met gamciu ſt⸗ oöquium ne, ot in Domm Oes ¹ let ino, hömino; r eius:vunmun eia el psallie , eiue , 4 eus noltel 4 lcia eſl dblum ten 1uod Maſin 6 Aushn tem, * & de regno ad péôpulum alterum. on reliquit hôminé nocere eis: * & corripuit pro eis Reges. Folite tangere Chriſtos meos: * & in Prophétis meis nolite mali- Enari. t vocaâvit famem ſuper terram: * S& omne firmamentum panis con- trivit. iſit ante eos virum: * in ſervum venùmdatus eſt Joſeph. umiliavérunt in compédibus pe- des ejus, ferrum pertranſiit ani- mam ejus, * donec veniret verbum Ejus. Elôquium Dômini eum: * miſit Rex, princeps populorum; eum. Gonſtituit eum Dôminus domus ſuæx, * & Principem omnis poſſeſ- ioônis ſuæ. . t erudiret principes ejus ſicut ſemetipſum: * & ſenes ejus pru- deéntiam docéret. Kt intravit Ifrael in &gyptum: * & Jacob accola fuit in terra Cham. t auxit põôpulum ſuum vehemén- ter: * & firmavit eum ſuper ini- micos ejus. onvértit cor eérum, ut odirent péôpulum ejus: *“ & dolum face- rent in ſervos ejus. Riſit Môyſen ſervum ſuum: . Aaron, quem elégit ipfum. ôſuit in eis verba ſignorum ſuô- rum: * & prodigiorum in terra Cham. jſit téẽnebras, & obſcurâvit: * & non exacerbavit ſermones ſuos. Bonvértit aquas eôrum in sangui- nem: * & occidit piſces eòrum. didit térra e“rum ranas *† in pe- netralibus Regum ipsorum. B'ixit, & venit cœnomyia: * & ci- pifes in omnibus finibus eôrum. *Sluit pluvias eòrum grandinem ignem comburentem in terra ip- S6rum. t percuſſit vineas eérum ,„ & fi- cùlneas eorum: * & contrivit lig- num finium eorum. B ixit, & venit locúſta ⸗, & bru- chus, * cujus non erat numerus. A comedit omne fœnum in terra eôrum: * & comedit omnem fru- um terræ eôrum. inflammavit & ſolvit eum: & dimiſit ORt percùſſit omne primogénitum . in terra eoôrum primitias 7 omnis laboris eorum. . 1 t edúzit eos cum argénto S& au- ro: * & non erat in tribubus eòô- rum infirmus. ætata eſt gyptus in profectioò-⸗ ne eòrum: * quia incúbuit timor eorum ſuper eos. E xpandit nubem in protectiénem eôrum, * & ignem, ut lucéret eis per noctem. etiérunt, & venit cotürnix: * & pane cœli ſaturàâvit eos. Birù⅛pit petram, & fluxérunt aquæ: * abiérunt in ſicco flůmina. Quôniam memor fuit verbi ſancti ſui, * quod habuit ad Abraham púerum ſuum. t edúxzit pôpul ſuum in exulta- tione, * & eléctos ſuos in lætitia. t dedit illis regioônes Géntium, * & labéôres populoru poſſedérunt. t cuſtôdiant juſtificatiõônes ejus, * & legem ejus requirant. Benedic anima mea Doômino. Viſita nos. Onfitémini Dé⁶mino quéniam „bonus: * quôniam in ſæculum miſericordia ejus. uis loquétur poténtias Dni, * auditas faciet omnes laudes ejus 2² eati, qui cuſtõꝙdiunt judicium, * faciunt juſtitiam in omni témpore. eménto noſtri Dômine in bene- placito pépuli tui: * viſita nos in ſalutari tuo. d vidéndum in bonitate eleéctoô- rum tuòôrum, ad lætàndum in læti- tia gentis tuæ: * ut laudéris cum hæreditate tua. . eccaàvimus cum paàtribus noſtris: injũſte égimus, iniquitatẽ fecimus. atres noſtri in &π gypto non in- tellexérunt mirabilia tua: † non fuérunt mémores multitúdinis mi- ſericordiæ tuæ. t irritavérunt aſcendéntes mare, * Mare rubrum. t ſalvavit eos propter nomen ſuum: * ut notam faceret Poten- tiam ſuam. t incrépuit Mare rubrum, & es- ſiccatum eſt: * & deduúxit eos in abyſſis ſicut in desérto. t ſalvavit eos de manu odien- tium :* & redémit eos de manu initnici. Rt opéruit aqua tribulantes eos: * unus ex eis non reman ſit. t credidérunt verbis ejus: * & laudavérunt laudem ejus. . itòô fecérunt; obliti ſunt ope- E 4. rum in 2 12 . rum ejus: * & non ſuſtinuérunt consilium ejus. t concupiérunt concupiſcentiam inh desérto: * & tentavérunt Deum in inaquoſo. t dedit eis petitiõnem ipsôräü:* & miſit ſaturitatem in animas eô- rum. St irritavérunt Moyſen in caſtris: * Aaron Sanféctum Domini. Abérta eſt terra, & deglutivit Da- than: * & opéruit ſuper congre- gatioônem Abiron. Et exaârſit ignis in ſynagôga eoru:* famma combuúſſit peccatôres. t fecérunt vitulum in Roreb: * & adoravérunt ſcùlptile. t mutavérunt glôriam ſuam * in himilitůdinem vituli comedéntis foœnum. . obliti ſunt Deum, qui ſalvavit eos,* qui tecit magnaâlia in Ægyp- 10 mirabilia in terra Cham: terri- bilia in Mari rubro. &t dixit, ut diſperderet eos; * ſi non MoOyſes eléctus eſt eius ſtetiſſet in contractione in confpéctu ejus. Ct avérteret iram ejas, ne diſpér deret eos: & & pro nihilo habué- runt terram deſiderabilem. Gon credidérunt verbo ejus, & murmuravérunt in tabernaculis ſuis: * non exaudiérunt vocem Dômini. St elevàâvit manũ ſuã ſuper eos: * ut proſérneret eos in desérto. St ut dejiceret ſemen eorum in nitiônibus: * & diſpeérgeret eos in regiéônibus. & initiati ſunt Beélphegor: * & comedeérunt ſacrificia mortuéôrum. St irritavérunt eum in adinven- tiônibus ſuis, * & multiplicata eſt in eis ruina. Et ſtetit Pphinees;: & placavit: * & celsavit qualſsatio. Et reputatum eſt ei in juſtitiam, * in generationem, & generationem usque in ſempitérum. St irtitavérunt eum ad aquas con- tradictiéônis: * & vexatus eſt Moy- ſes propter eos;: quia exacerbavé- runt ſpiritum eſus. Kt diſtinxit in labiis ſuis: * non ditperdidérunt Gentes;, quas dixit Dôminus illis. Et commisgti ſunt inter Gentes, & didicérunt opera eoôrum, & ſervié- runt ſculptilibus eorum: * & fa- QRum eſt illis in ſcàndalum. Rt immolavérunt filios ſuos , & fllias ſuas dæmoniis. t effudérunt sanguinem inne- céêntem, * säânguinem filiôrum fuorum, & filiarum ſuarum, quas ſacrificavérunt ſculptilibus Cha- naan t infécta eſt terra in ſanguinibus & contaminata eſt in opéribus eô- rum: * & fornicati ſunt in adin- ventiônibus ſuis. t iratus eſt furôre Dôminus in pôpulum ſuum: * & abominatus eſt hæreditatem ſuam. t tradidit eos in manus Gén- tium; * & dominati ſunt eòrum, qui odérunt eos. . gt tribulavérunt eos inimici eô- rum: & humiliati ſunt ſub mani- bus eòrum: * ſæpe liberavit eos. pſi autem exacerbaverunt eum in consilio ſuo: * & humiliaâti funt in iniquitatibus ſuis. t vidit, cùm tribularéêntur, * & audivit orationem eòrum. t memor fuit teſtamenti ſui: * & pœnituit eum (ec⁴ndùm multitu- dinem miſericôrdiæ ſuz. t dedit éos in milericordias: * in conſpéétu ömnium, qui cépe⸗ rant eos. talvos nos fac Dñe Deus noſter, * & côngrega nos de Natiônibus. t confiteamur néômini ſancto fuo: * & gloriémur in laude tua. enedicktus Déôminus Deus IIrael à ſæculo, & usque in ſæculum: * & dicet omnis pôpulus: Fiat, fiat. Onfitémini Bômino, quôniam bonus;: *quôniam in ſæculum mifericordia ejus. icant, qui redémpti ſunt à Dômi- n0, quos redémit de manu inimi- ci: *“ & de regionibus congregavit eos. . ſolis ortu, & occâſu, * ab Aqui- Iöne, & mari. OM, rravérunt in ſolitüdine in ina- quôſo: * viam civitatis habitaculi non invenérunt. ᷣ. ſurientes, & ſitiéntes: * anima eôrum in ipſis deféecit. St clamavérunt ad Dôminum, cuùm tribularêntur: * & de neceſſitati- bus eòôrum eripuit eos. t dedùxit eos in viam rectam: * ut irent in civitatem habitationis. onfiteäntur Dômino miſericor-⸗ diæ ejus „ x & mirabilia ejus filiis hôminum. uia ſatiavit äanimam inanem & sniman bonis. edentes mortis: * Rferro, ia es Dei! *& tayérunt. t humil cor eorum fuit, qui t clamaye cum enibula ceſlitatibus t eduüxit umbra mort disrüpit. onfiteant dix ejus :5 hominum. uia cont & veckes fe ulſeépit e⸗ Fum: * or ſuas luni mnem elc⸗ Maeorum * Uusque ad por t clamayé thibularentu us eoru ilit verbr 608: er nibus eorun onfiteantu ir ejng: x oimlnum. aacifcen innünti mmicne- “R i deſcen ſtientes 0 ullis. I nderun labilieſu l, ſte elakeifan Cendunt 1 Geſcentln nimz en eotum 4 Urbin lunt eyor Et chinnt Cümm tribul tatibus eor tſtütuit n⸗ x* & ſ t letiti decürit korum. demonig & ànimam efſuriéntem ſatlavit inguinenn bonis. uinem lln æà edéntes in ténebris, & umbra Imfuaune znortis: * vinctos in mendicitate; dulptilibs à & ferro. . uia exacerbavérunt elôquia ra in anen Dei: * & consilium Altiſſimi irri- k in opertu tavérunt. . HZ ti ſum in« Et humiliatum eſt in laboôribus cor eorum: * infirmati ſunt, nec Pre Diniu fuit, qui adjuvaret. * & donm t clamavérunt ad Dôminum, lam. cùm tribularéntur: * & de ne- in mam ceſſitatibus eôrum liberavit eos. itiſuntein Et eduxit eos de ténebris „ & umbra mortis: * & vincula eôrum disrüpit. onfiteantur Dômino miſericçor- Epe bernit diæ ejus: * & mirabilia ejus filiis rbarefunten hôÖminum. N humiim Quia contrivit portas æreas, * js. & vectes férreos confrégit. ibalarentu, uſcépit eos de via iniquitätis eòô- Neotun. Xum?: * propter injuſtitias enim amentiſit ſuas humiliati ſunt. züncäm m OQmnem eſcam abomindta eſt aàni- dix lue ma eòrum: *† & appropinquavérunt usque ad portas mortis. Qt clamavérunt ad Dôminum, cùm tribularéntur: „ & de neceſſitati- bus eorum liberavit eos. iſit verbum ſuum, & ſanavit eos: * & eripuit eos de interitio- ſe nibus eorum. onfiteantur Dömino miſericoôr- diæ ejus: * & mirabilia ejus filiis hoôminum. t ſacrificent ſacrificium laudis: & annúntient ôpera ejus in l milen ricot Otis nnium, Auld Ootmino in tatiône. iani Sui deicéndunt mare in nâvibust ſr fäciéntes operationem in aquis dhi is multis. . . . irde nu Y pſi vidérunt pera Domini, * & nibis nH mirabilia ejus in profûndo. 6 Xa ixit, & ſtetit ſpiritus procéllæ, * ciſ exaltati ſunt fluctus ejus. z ſcendunt usque ad cœlos, E. giüline , deſcéndunt usque ad abyſſos: Gieins e anima eorum in malis eedat. urbaâti ſunt, & moti ſunt ſicut t enes: brius, * & omnis ſapiéntia eo- ii, rum devorata eſt. r t clamavérunt ad Döôminum, eee cem tribularéntur: *†ꝶ & de neceſſi- it a. “ tatibus eôrum edúxit eos. in imn lelt Et ſtatuit procéllam ejus in au- ram, * & ſiluérunt fluctus ejus. mind aeh Et lætaàti ſunt, quia ſiluérunt: *† & itabil deduxit eos in portum voluntatis eoörum. inm inn, 3 onfiteàntur Déômino milerlegte diæ ejus, * & mirabilia ejus filiis höminum. t exaltent eum in Eccléſia ple- bis, & in caàthedra ſenioôrum lau- dent eum. ôſuit flümina in desértum, * & éxitus aquarum in ſitim. erram fructiferam in ſalsũginẽ, * à malitia inhabitantium in ea. ôſuit desértum in ſtagna aqua- rum, * & terram ſine aqua in éxitus aquàrum. t collocavit illic eſuriéntes: * & conſtituérunt civitatem habita- tiônis. t ieminavérunt agros, & planta- vérunt vineas ; * & feceérunt fru- cGtum nativitatis. St benedixit eis, & multiplicat ſunt nimis, * & juménta eorum non minoravit. t pauci facti ſunt, * & vexati ſunt à tribulatione malérum, & doloôre. ffùſa eſt contémptio ſuper prin- cipes, * & errare fecit eos in in- vio, & non in via. t adjúvit pauperem de inôpia: * & péôſuit ſicut oves familias. idébunt recti, & lætabuntur: * & omnis iniquitas oppilabit os uum. uis sapiens, & cuſtôdiet hæc? * & intélliget miſericôrdias Dni? Viſita nos Dne in ſalutaàri tuo. Confitebor Dño. Arâtum cor meum Deus, pa- ratum cor meum: * cantabo , & Pſallam in glôria mea. Exúrge gloôria mea, exurge pſalté- rin& cithara: * exúrgam dilù- cu onfitébor tibi in pôpulis Die, & pſallam tibi in natiônibus. uia magna eſt ſuper cœlos miſe- ricôrdia tua: * & u-que ad nubes Vvéritas tua. Exaltare ſuper cœlos Deus, & ſu- per omnem terram glôria tua: * ut liberéntur dilécti tui alvum fac dextera tua, & exaudi me: * Deus loctus eſt in Sancto ſuo. xultàbo, & dividam Sichimam : 7 & convallem tabernaculorum di- métiar. « eus eſt Gâlaad, & meus eſt Manaſſes, * & Ephraim ſuſceptio capitis mei. E 5 uda 74 . aidarex meus: * Moab lebes pei mezx. n Idumæam exténdam calcea- meéntum meum: * mihi alienigenæ amici facti ſunt. uis dedúcet me in civitatem mu- nitam ? * quis deducet me usque in Idumæam:? onne tu Deus, qui repuliſti nos,* & non exibis Deus in virtütibus noſtris. a nobis auxilium de tribulatioô- ne: *X quia vana ſalus hominis. n Deo faciémus virtůtem: * & ipfe ad nihilum dedücet inimicos noſtros. Eus laudem meã ne tacuéris, * ◻ quia os peccatôris, & os do- loſi ſuper me apértum eſt. cüti ſunt advérsum me lingua doloſa, & ſermônibus ôdii circum- dedérunt me, * & expugnavérunt me gratis. ro eosut me diligerent, detrahé- bant mihi : *† ego autem orabam. t poſuerunt adversàm me mala pro bonis, *“ & odium pro dile- ctione mea. onſtitue ſuper eum peccatérem, * & diabolus ſtet à déxtris ejus. Sùm judicatur, éxeat condemna- tus, * & oratio ejus fiat in pecca- tum. Siant dies ejus pauci, *† & Epiſco- patum ejus accipiat alter. Siant filii ejus orphani, * & uxor eius vidua. . Nutantes transferäântur filii ejus, & mendicent: * & ejiciantur de habitationibus luis. crutétur fœnerator omnem ſub- ſtantiam ejus: * & diripiant aliéni labores ejus. Gon ſit illi adjuror: * nec ſit, qui mitercatur pupillis ejus. Fiant nati ejus in intéritum: * in generatiône una deleâtur nomen ejus. . In memériam rédeat iniquitas pa- trum ejus in conſpéctu Däi: * & Deccatu matris ejus non deleatur. Fiant contra Dominum ſemper, & diſpereat de terrz memôria eo- rum: * pro eo, quod non eſt recor- dâtus facere miſericôrdiam. &t perſecûtus eſt hominem ino pem, & mendicum, *† & compún- Gum corde mortificare. *t dilexit maledictionem „ & vé niet ei,* & noluit benediétionem, & elongabitùr ab eo. ] t induit malediétiénem ſicut ve- ſtiméntum, * & intravit ſicut aqua in interiôra ejus, & ſicut oleum in oſſibus ejus. iat ei ſicut veſtimentum, quo operitur, * & ſicut zona, qua ſem- per præcingitur. oc opus eoòrum, qui détrahunt mihi apud Dnim: * & qui loquun- tur mala adversùs animam meam. t tu Dômine, Dômine, fac mecum propter nomen tuum: * quia ſuavis eſt mifericôrdia tua. ibera me, quia egénus, & pau- per ego ſum: * & cor meum con- turbatum eſt intra me. icut umbra cùm declinat, abla- tus ſum, * & excuſſus ſum ſicut locũſtæ. . énua mea infirmata funt à jeju- nio: "* & caro mea immutata eſt propter obleum. t ego factus ſum opprobrium il⸗ lis: * viderunt me, & movérunt capita ſua. djuva me Dômine Deus meus: & ſalvum me fac ſecùndùm miſeri- cordiam tuam. t ſciant, quia manus tua hæc: &* & tu Démine feciſti eam. . aledicent illi, & tu benedi- ces: * qui insurgunt in me; con- fundantur: ſervus autem tuus la- tabitur. . . nduantur, qui detrahunt mihi, pudoôre, * & operiantur ſicut di- pléôide confuſiône ſua. onfitébor Dômino nimis in oré meo: & in meédio multorum laudabo eum. .Z . uia aſtitit à dextris pauperis, * ut ſalvam faceret à perſequentibus ànimam meam. .. Confitébor Dômino nimis in ore meo. 1; . Démine exaudi orationem meam. . Et clamor meus ad te véniat. Fgrediétur Domi⸗ nus de loco ſando tuo. Vé- niet , ut falyet populum ſuum. . Scuto circuùm⸗ dabit te véritas ejus. 2 „Non ti- mébis à timore noctürno. lonis „ F. Ne perdas cum impiis Deus animam meam. Et cum viris sanguinum vitam meam. Allel. allel. all⸗ Diffuſa eſt gratia in laàbiis tuis⸗ e. Prop-“ roptér Ltenum. A D Beni ite tua Do Bon Onum Ppsällere d annunt coôrdiam tua An per noct n decachor Ccintico, in tuia delect: Güra tua : Um tuarum uam mag Domine ſunt cogit ir insipie ſtultus Ton Uum exorti Ut fenum: ui operänt t intérean tn autem Domine, uoniam ee ne, quonuiar Unt: * & Auii operint texaltabit 1n me malig Wea. uſtus ut geitus Liban iis domus u multi iheri Ut andt . Kionen la intrapit n & ſit glen Kimentum, 1t 20na, u 1, qui Cent * qu lon Animam men owinetirnt Uum. * gnitt Iuuug. egenus, 1 & cor wveune ta me. declim, Leüſſus n minn ſunt nei imihlill opprori⸗ me, & Ii line Dersni ſecundunn 1 wanus tunt cilti eann. i, & 1gunt in me us autel tn i Gdetahm! eniuntu ſ ne ua. mino nide médio Cli exttis hule et 3 helſelni⸗ or Dopino! Dänine w. e ens te e, 1 grebietut s proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. AD LAUDES, Benigne fac in bona volun- tâte tua Domine. iſerére. 35. Bonum eſt. Onum eſt confitéri Dũo, * & psallere nomini tuo, Altiſſime. d annuntiändum manè miſeri- côrdiam tuam, * & veritàtem tu- am per noctem. n decachôrdo pſaltério: *“ cum cantico, in cithara. Quia delectâſti me Döômine in fa- Ruüra tua: * & in opéribus manu- um tuarum exultabo. Guàm magnificata ſunt bpera tua Dômine! * nimis profúndæ factæ ſunt cogitatiònes tuæ. ir insipiens non cognôſcet: * & ſtultus non intélliget hæc. um exorti fúerint peccatôres ſic- ut fœnum: * & apparüerint omnes;, qui operantur iniquitaàtem. It intéreant in ſæculum iæculi: * tu autem Altiſſimus in æternum Dômine. uôniam ecce inimici tui Dômi- ne, quéniam ecce inimici tui peri- bunt: * & diſpergéntur omnes » qui operantur iniquitatem. t exaltabitur ſicut unicornis cor- nu meum: * & ſenéctus mea in miſericordia úberi. t deſpéxit culus meus inimi- cos meos: * & in inſurgéntibus in me malignantibus audiet auris mea. uſtus ut palma florébit: * ſicut cedrus Libani multiplicabitur. * lantati in domo Domini, * in atriis domus Dei noſtri florébunt. Adhuc multiplicabuntur in ſenée- cta ůberiæ & benée patiéntes erunt, ut annuntient. uoôniam rectus Dôminus Deus noſter: * & non eſt iniquitas in eo. 2. Bonum eſt conftéri Dnpo. Meétuant Dôminum omnes fines terræ. n. D eus, Deus meus. 36. Date magnitudinem. Udite cœli, quæ loquor: * àäu- diat terra verba oris mei. oncréſcat ut plùvia doctrina mea, * fluat ut ros eléquin meum. Quaſi imber ſuper herbam, & qua- ſi ſtillæ ſuper gramina: * Quia ? nomen Dômini invocabo. 175 ate magnificéntiam Deo noſtro: * Dei perfécta ſunt ôpera, & omnes viæ ejus judicia. eus fidélis, & absque ulla iniqui- tate, juſtus, & rectus: & Pecca- vérunt ei, & non filii ejus in sor- dibus. enerâtio prava, atque pervérſa: * Hæccine reddis Dômino pôpule ſtulte, & insipiens! umquid non ipfe eſt pater tuus, * qui poſsédit te, & fecit, & creavit te? eménto dierum antiquérum: * côgita generationes singulas. Intérroga patrem tuum, & an- nuntiabit tibi: *† majoôres tuos, & dicent tibi. Hando dividébat Altiſſimus Gentes: * quando ſeparabat filios Adam. onſtituit terminos populôrum: * jgxta numerum filiôrum Ifrael. ars autem Dni, pôpulus egjus: * lIacob funiculus hæreditqtis ejus. nvénit eum in terra desérta, †* in loco horrôris, & vaſtæ folitûdinis. ürcumduúxit eum, & docuit: * & cuſtodivit quaſi pupillam oculi lui. 7 „ 2„ — icut àquila prôvocans ad volan- dum pullos ſuos, * & ſuper eos volitans. xpandit alas ſuas, & aſsumpfit eum, * atque portavit in humeris (uis. Sminus ſolus dux ejus fuit: * & non erat cum eo deus aliénus. onſtituit eum ſuper excélſam terram: * ut coméderet fructus agrôrum. t sůgeret mel de petra, * oleum- que de ſaxo duriſſimo. Butyrum de armento, & lac de 6vibus * cum ädipe agnorum, & aArietum filiorum Baſan. t hircos cum medulla tritici, * & sanguinem uvæ biberet mera- ciſſimum. ncraſsatus eſt diléktus, & recal- citravit: * Dincraſsatus, impingua- tus , dilatatus. ereliquit Deum factòrem ſuum, * & recéſſit à Deo ſalutari ſuo. rovocavérunt eum in diis alié- nis „ * & in abominatiônibus ad iracundiam concitavérunt. Immolaverunt dæ-moôniis-& non Deo * diis, quos ignorabant. ovi, recentésque venérunt, * gquos 76 „ quos non coluérunt patres eõrum. Heum, qui te génuit, dereliqui- ſti, * & oblitus es Dômini crea- 16ris tui. gidit Döminus, & ad iracũndiam concitatus eſt, * quia provocavé- runt eum filii ſui, & filiæ. t ait: Abſcôndam faciem meam ab eis: * & conſiderabo noviſſima eôrum. Eeneratio enim pervérſa eſt, * & inkhdeéles filii. ſi me provocavérunt in eo, qui non erat Deus, * & irritavérunt in vanitatibus ſuis. &t ego provocabo eos in eo, qui non eſt populus, *& in gente ſtulta irritabo illos. Ignis ſuccénſus eſt in furéôre meo: * & ardébit usque ad inférni noviſſima. , Devorabitque terram cum gérmine ſuo, * & môntium fundamenta combuüret. Congregabo ſuper eos mala, * & ſagittas meas complebo in eis. onſuméntur fame, * & devora- bunt eos aves mortu amariſſimo. Dentes beſtiärum immittam in eos, * cum furore trahéntium ſu- per terram, atque ſerpéntium. Foris vaſtabit eos gladius, & in- tus pavor, * juvenem ſimul ac vir- ginem „ ladeéntem cum hôömine ſene. Rxi: Obinam ſunt'r* ceſsare faciam ex hominibus memoriam eoôrum. Sed propter iram inimicôrum di- ſfluli: * ne forte ſuperbirent ho- ſtes eòrum. St dicerent-: Manus noſtra excél- ſa, & non Doôminus, * fecit hæc oômnia. Gens absque consilio eſt, & ſine prudeéntia: 7 Utinam saperent; & intelligerent, ac noviſſima pro- vidérent. uômodo perſequâtur unus mil⸗ lei & duo fugent decem millia? Wnne ideô, quia Deus ſuus véndi- dit eos, * & Dis concluúſit illos? Non enim eſt Deus noſter; ut dii eôrum: * & inimici noſtri ſunt ju- dices. , e vinea Sodoméôrum;, vinea eô- rum „ * & de ſuburbanis Go- morrhæ. twa eorum uva fellis, * & botri amariſſimi. , . el dracônum vinum eorum, * & venénum aſpidum inſanabile. Snne hæc côndita ſunt apud me, * & ſignâta in thesâuris meis? ea eſt ùltio, & ego retribuam in témpore, * ut labatur pes eôrum. uxtà eſt dies perditionis, * & àadéſſe feſtinant témpora. udicabit Dominus pôpulum ſu- um, * & in ſervis ſuis miſerébitur. idébit, quòd infirmata ſit manus "* & clauſi quoque defecérunt, reſi- Auigue consúmpti ſunt. t dicet: Ubi ſunt dii eôérum;, * in quibus habébant fidúciam? e quorum victimis comedébant adipes, * & bibébant vinum liba- minum. urgant, & opituléntur vobis, ½ & in neceſſitate vos prôtegant. idéte, quòôd ego ſim ſolus, *£ & non ſit alius Deus præter me. 2go. occidam, & ego vivere fa- ciam; percütiam, & ego ſanabo: * & non eſt, qui de manu mea poſſit erũere. evabo ad cœlum manum meam; & dicam: * Vivo ego in ætérnum. i acúero ut fulgur gladium me- um, * & arripaerit judicium ma- nus mea. eddam ultiéônem hôſtibus meis:* & his, qui odérunt me, retribuam. nebriäbo ſagittas meas sangui- ne, * & glâdius meus devorabit carnes. e cruòre occisérum: * & de cap- tivitate nudati inimicôrüu capitis. Laudàâte Gentes populum ejus, quia sanguinem ſervorum ſuorum ulciscétur. 4 vindictam retribuet in hoſtes eôrum, * & propitius erit terrzâ populi Aui. Date magnitú⁴dinem Deo noſtro. . In cymbalis beneſonantibus laudate Deum. . audate Dum de cœlis. 36. 13. G Ox præcéſſit: dies autem ap- Dpropinquavit : abjiciamus ergo- 6pera tenebrarum, & induamut arma lucis: ſicut in die honeſte ambulémus. Urôra jam ſpargit polum Terris dies illabitur: Lucis resùltat ſpiculum: Diſcédat omne lúbricum. Phantasma noctis éexulet;, Hentis reatus coôrruat: Quidquid tenébris höôrridum Nox Norattuli t mané, Hie deprec Cum luce Hoc dum e eo batri Ejusque ſo Cum Spirit Nunc, & p. Kepleti dia tua. Exultà mus. HlumlInare nebris ſed ſtros in vi⸗ 5 0 ater noſt Deus in Dixit Durde⸗ ede 3 Onec po⸗ Kabcſium IIgam vir⸗ exr ion: micorum tn ecum pri tur in er ex Ütero an Uravit Do t eum: kecintim Ominus 3 it in die ir udicäbit in Tuinas:, X . lern nultor e torrénte ceieraltäbi Dirit 8een; Eele (enttie Pidélia Onfitedo corde W dita ſun Nox aättulit culpæ, cadat. thesinen gyt mane, quod nos ultimum ego tetthin ic deprecamur cérnui, datureen Cum luce nobis éffluat, edition Hoc dum canôre côncrepat. emport, eo Patri ſit glôria, uus pöhnin Ejusque ſoli Filio, ſuis mieten CQuùm Spiritu Paraclito, Tmita inn Nunc, & per omne ſæculum. Améë. lefecetunt, Repléti ſumus mane miſericor- iſum. dia tua. tdii eonn ge. Exultàâvimus, & delecétati ſu- gdüciani mus. mis conete . 28 bant ium IIluminare Déômine his, qui in t6. nebris ſedent: & dirige pedes no- ulentenm ſtros in viam pacis, Deus Ifrael. 105PtCten ſim ſolls, 38. s Pketer h D O MIh)NICA & ego filtt . , olnm ater noſter. A ve Maria. e mann nia . Deus in adjutérium. Dixit Dôminus. 0 eg.o in 1iel W eut judiciun otbuss Ixit Dõminus Domino meo: * eln it Sede à dextris meis. t me, lelllt —S . e eg Mh onec ponam inimicos tuos, * ns fcabéllum pedum tuorum. 5 Mens & irgam virtútis tuæ emittet Däüs AAe ex Sion: * dominare in médio ini- örum. zie micôrum tuorum: jnin e ecum principium in die virtütis popen tuæ in ſplendoribus Sanctorum: * ſetyotun ex ütero ante luciferum génui te. Anorid uravit Dôminus, & non poënité- etribuet mdit eum: “Tu es ſacerdos in ætérnũ lopitis Gecundm ôrdinem Melchiſedech. D. ominus à dextris tuis, * confré- git in die iræ luæ Reges. ugnitüdnen udicabit in natiônibus, implébit Asbeteſn Tuinas : * conqualsabit capita in zgcecni terra multorum. e Dimce e torrénte in via bibet: * prop- téreà exaltabit caput. Ana. Dixit Dominus Dio meo: Sede à dextris meis. Fidélia omnia. Onfitébor tibi Dômine in toto corde meo: * in consilio juſto- rum;, & congregatioône. agna opera Dômini: * exquisita in omnes voluntates ejus. Conféſſio, & magnificéntia opus ejus: * & juſtitia ejus mane in ſæculum ſæculi. lis lonim, 2„ emôriam fecit mirabilium Tué- rum, miséricors & miſerator Dô-⸗ minus : * elcam dedit timéntibus e. Hemor erit in ſæculum teſtaménti fui: * virtůtem bperum ſuorum annuntiabit pôpulo ſuo. t det illis hæreditatem Geéntiũ: * 6pera mäanuum ejus véritas, & ju- dicium. 5 idélia omnia mandâta ejus: con- firmata in ſlæculum ſæculi: * facta in veritäate, & æqquitate. edemptiônem miſit péôpulo ſuo;* mandaàvit in ætérnum teſtaméntum ſuum. an ctü & terribile nomen ejus: * initium ſapiéntiæ timor Dômini. ntelléctus bonus omnibus facién- tibus eum: * laudatio ejus manet in ſæculum ſæculi. Fidélia omnia mandata ejus: confirmata in ſæculum ſæculi. In mandatis. Zâtus vir, qui timet Doômi- num: * in mandatis ejus volet nimis. otens in terra erit ſemen ejus: * generatio rectôrum benedicétur. lôria & divitiæ in domo ejus: * & juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. xôrtum eſt in ténebris lumen re- Gtis: & misericors & miſerator, & juſtus. ucúndus homo, qui miſerétur, & cômmodat, diſponet ſermones ſuos in judicio: * quia in ætérnum non commovébitur. n memôoria æteérna erit juſtus: * ab auditiône mala non timébit. aratum cor ejus ſperare in Domi- no, confirmatum eſt cor ejus: non commovébitur,; donec deſpiciat inimicos ſuos. iſpérſit, dedit paupéribus: jũ- ſtitia ejus manet in iæculum 1æ: culi, * cornu ejus exaltabitur in gloria. eccaâtor vidébit, & iraſceétur. » déntibus ſuis fremet & tabeſcét: * deſidérium peccatôrum peribit. In mandatis ejas cupit ni- mis. . Sit nomen Dômini. Audâte päúeri Doôminum: * laudate nomen Doômini. it nomen Doômini benedifcktum, * ex hoc nunc, & usque in erulum. 1 ſolis ortu usque ad occâſum, * laucläbile nomen Dômini. Sxcélſus ſuper omnes Gentes Dñß: * & ſuper cœlos glôria ejus. Suis ficut Doôminus Deus noſter, qui in altis habitat, * & humilia réſpicit in coœlo & in terra? uſ citans à terra inopem, * & de ſtércore erigens pauperem. It collocet eum cum principi- bus, * cum principibus populi ſui. ui habitare facit ſtérilem in do- mo, * matrem filiéôrum lætantem. . Sit nomen Dômini benedi- cum in ſæcula. Ha. Nos qui vivimus. N éxitu Hrael de Xgypto, * domus Jacob de populo barba- o. . acta eſt judæa ſanctificâtio ejus, * Iſrael potéſtas ejus. . ate vidit, & fugit: * Jordanis convérſus eſt retrorſum. ontes exultavérunt ut arietes; * & colles ſicut agni obvvium. Guid eſt tibi mare, quoòd fugiſti, * & tu Jordanis, quia convérſus es retrorlum? . Montes exultâſtis ſicut arietes, * & colles ſicut agni ovium. facie Dômini mota eſt terra, * afäacie Dei Jacob. . Gui convértit petram in ſtagna aquarum, * & rupem in fontes aquarum. Pn nobis Déômine; non nobis: * ſed nômini tuo da gloriam. Super miſerico rdia tua, & veritate tua: "Wnequando dicant Gentes; Ubi eſt Deus eorum:? Deus autem noſter in cœlo:* m- nia, quæcumque véluit, fecit. SKmulacra Géntium argentum & aurum,* pera mänuum höminum. habent ,& non loquéntur: * Sculos habent, & non vidébunt. Aures habent, & non audient: * nares habent, & non odorabunt. Manus habent, & non palpa- Bunt, pedes habent, & non am- bulabunt : * non clamabunt in gutture ſuo. S Similes illis fiant, qui fäciunt ea: * & omnes, qui confidunt in eis. Pomus IIfrael ſperavit in Dômi- no: * adjutor eorum;, & proteéctor eòôrum eſt. .. . Domus Aaron ſperavit in Dômi- no: * adjûtor eéoôrum, & protector eoôrum eſt. ui timent Däm, ſperavérunt in Doômino: * adjùtor eorum, & pro- téctor eôrum eſt. 6minus memor fuit noſtri: * & benedixzit nobis. enedizit domui Iſrael, * benedi- Xxit démui Aaron. enedixit omnibus, qui timent Dôminum, * pusillis cum majo⸗ ribus. djiciat Dôminus ſuper vos: * ſu⸗ per vos, & ſfuper filios veſtros. enedicti vos à Dômino, * qui fecit cœlum & terram. lum cœli Domino: * terram autem dedit filiis höminum. on môrtui laudabunt te Domi- ne,* neque omnes, qui deſcêndunt in inférnum. ed nos, qui vivimus, benedicimus Déômino;, * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. . Nos, qui vivimus, benedici- mus Dômino., Allelâja, alleluſa, alleluja. Enéediétüs Deus, & Pater Vo⸗ mini noſtri Jeſu Chriſti, Pater miſericordiarum, & Deus totius conſolatiônis, qui conſolatur nos in omni tribulatiône noſtra. Ucis Credtor petme, Lucem diérum prôferens» Primordiis lucis novæ; Mundi parans originem. ui manè junctum véſperi» Diem vocari præcipis, Illabitur tetrum chaos, Audi preces cum flétibus. mens gravata crimine, Vitæ ſit exul múnere; Dum nil perenne cogitat» Seséque culpis illigat. Eléſte pulſet oſtium: Vftale tollat przmium: Vitémus omne noxium: Purgémus omne péſſimum. æſta, Pater piiſſime, Patrique compar Unice, Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum. Amen. . V. Dirigatur Dômine oratio mes- . Sicut incenſum in conſpecétt tao. minICS 1 Agmig minnt dexulta Deo ſalur⸗ ia rel læ lux: * tam me d nes. lia fecit dens eſt: ejus, t miſerica Drogeénies ecit pote⸗ diſerſit ſui. epoluit p Ehaltayit hu ſurientes ites dimt ulcepit ſt korithel lcüt loci ſtros, 5Ab in ſecula, 1, ſperurenn ltor eorumg 1 fuitnokt i lltael, den n. ibug, gui in usillis tun u us ſupet ſos er filios vehre Domino, tettamm. Otnino: ¹ jis hominun. udäbunt te d nes, ui eicet imus, beneii hoc nunc; As Ffvimus, beni ſa, allelli els, 8 N Jelu Chri ,„, es gni conlolund tione noltl, PDhkve, Um pioletenn noyve Iiginein, ecipis, chas n eubu⸗ ta ctiwine, uünete ne copitaty ſieui oltium: Emniltm : noEilin: Peſlimuct. piilüme, . Unice; clito re ſrculun gine ornnn n n ng Agnificat *τ ànima mea Doô- minum. . t exultavit lpiritus meus, * in Deo ſalutari meo. uia reſpéxit humilitatem ancil- Tæ lux: * ecce enim ex hoc bea- tam me dicent omnes generatioô- nes. . . Ouia fecit mihi magna;, qui po- fens eſt: * & ſanctum nomen ejus. t miſericôrdia ejus à progénie in progénies * timéntibus eum. ecit poténtiam in brachio ſuo: * Aiberſit ſuperbos mente cordis ui. Hepéôſuit potentes de ſede, *ι & exaltavit humiles. ſuriéntes implévit bonis: * & divites dimiſit inanes. uſceêpit Iſrael půerum ſuum, * re- cordatus miſericordiæ ſuæ. icut loctus eſt ad patres no- ſtros, * Abraham, & sémini ejus in ſæcula. lIoôria Patri. F E k IA SECUND A. Inclinavit. Allel. Ilexi, quôniam exaudiet Déô- minus * vocem orationis meæ. uia inclinavit aurem ſuam mihi: * in diebus meis invocabo. ircumdedérunt me dolôres mor- tis: *½ & pericula inférni invené- runt me. P. ribulatiénem & dolorem invé- ni: * & nomen Dômini invocavi. 9 Dôomine libera äanimam meamae miséricors Dôminus, & juſtus, & Deus noſter miſerétur. 9 uſtdiens pârvulos Domiau? : * humiliatus ſum, & liberavit me. onvértere anima mea in ré- quiem tuam: * quia Doôminus be- nefecit tibi. nia eripuit animam meam de morte: * culos meos à lacrymis, pedes meos à lapſu. . lacébo Dômino *& in regiône vi- vérum. . Inclinavit Dôminus aurem ſuam mihi. Crédidi. Rédidi, propter quod locútus ſum: * ego autem humiliatus ſum nimis. go dixi in excéſſu meo: * Omnis homo mendaz.— Quid retribuum Domino , * pro omnibus, quæ retribuit mihi. alicem ſalutaris accipiam: * & nomen Dômini invocabo. ota mea Dnño reddam coram om- ni populo ejus: * pretiôſa in con- ſpéctu Dii mors Sancktorum eſus. Dömine, quia ego ſervus tu- us :*W ego ſervus tuus, & filius ankgillæ tuæ. irupiſti vincula mea: * tibi ſa- crificàbo hôſtiam laudis, & nomen Dômini invocaâbo. ota mea Doômino reddam in conſpéctu omnis pôpuli ejus: * in atriis domus Dômini, in medio tui Jerúſalem. 4. Crédidi, propter quod lo- cutus ſum. Laudate. Audate Dôminum omnes Gen- tes: * laudate eum omnes po-⸗ puli. uôniam confirmata eſt ſuper nos miſericôrdia ejus: * & véritas Dômini manet in ætérnum. Laudate Dominum omnes Gentes. Clamavi. D Déminum, cùͤm tribularer; clamavi: * & exaudivit me. ômine libera äanimam meam à labiis iniquis, * & à lingua dolòô- a. uid detur tibi, aut quid appo- natur tibi * ad linguam doloô- ſam? * agittæ poténtis acútæ, cum carbonibus deſolatoriis. eu 80 Heu mihi, quia incolätus meus prolongatus eſt: habitavi cum ha- bitantibus Cedar: " multùm incola fuit anima mea. um his, qui odérunt pacem, eram pacificus: * cùm loquébar illis, impugnabant me gratis. Clamavi, & exaudivit me. Unde veniet. Evaâvi culos meos in montes:* L unde véniet auxilium mihi. Auxilium meum à Dômino, * qui fecit cœlum & terram, Non det in commotioònem pedem tuum: * neque dormitet, qui cuſtôdit te. . E cce non dormitabit, neque dôr- miet, * qui cuſtoôdit Ifrael. ominus cuſtodit te, Dôminus protéctio tua , * ſuper manum déxteram tuam. Per diem ſol non uret te; * neque luna per noctem. Dominus cuſtodit te ab omni ma- lo: cuſtôdiat animam tuam Dns. Doöminus cuſtôdiat intrôitum tu- um, & éxitum tuum: * ex oc nunc, & usque in ſæculum. 8 Rs. Unde véniet auxilium mi- 1. Allelja, allelja, alleluùja. Enedictus Deus, & Pater Doôö- D mini noſtri Jeſu Chriſti, Pater miſericordiarum , & Deus totius conſolatioônis, qui conſolatur nos in omni tribulatione noſtra. F Mménſe cœli Cônditor, Qui mixta ne confúnderent; Aquæ fluenta dividens;, Cœlum dediſti limitem. y irmans locum cœléſtibus, simülque terræ rivulis: Ut unda Flammas témperet; Terræ ſolum ne diſſipent. Intunde nunc; piiſſime, Domum perénnis gratiæ: Fraudis novæ ne caſibus Nos error atterat vetus. Lucem Fides adaugeat: Sic luminis jubar ferat: Hæc vana cuncta proterat: Hanc falſa nulla comprimant. P ræſta, Pater piiffime, Patrique compar Unice; Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum. Amen. Dirigàtur Dömine oratio mea. Sicut incénſum in conſpedu tuo. Magnificat änima mea Dôminum, quia reſpéxit Deus humilitatem meam. Yrie eléiſon. Chtiſte eieiſon. yrie eléiſon. ater noſter. Et ne nos indúcas in tentatio- nem Sed libera nos à malo. Ego dixi, Döômine, miſerére mei. „ Sana animam meam, quia peccavi tibi. Convẽértere Dômine usquequô. Et deprée- cabilis eſto ſuper ſervos tuos. Fiat miſericôrdia tua Doômine ſuper nos. Quemädmodum ſperavimus in te. y. Sacerdotes tui induantur juſtitiam. Pt Sancti tui exultent. Doômine ſalvum fac Regem. Et exaudi nos in die, qua invocavérimus te. Salvum fac pòôpulum tuum Do- mine, & bénedic hære ditati tuæ. Et rege eos „ & extolle illos usque in ætérnum. Meménto congregatioônis tuæ. Quam poſſediſti ab inſtio. Fiat pax in virtüte tua. Et abundantia in türribus kuis, Orémus pro fidelibus defundis. Réquiem ætérnam dona eis Dô- mine, & lux perpétua lIüceat eis. Requiéſcant in pace. Amen. H . Pro fratribs noſtris abséntibus. Salvos fac ſervos tuos, Deus meus, ſperantes in te. Pro afflictis & captivis. ,Z Libera eos Deus Ifrael ex om- nibus tribulatioônibus luis. Mitte eis Déômine auxilium de Sancto. Et de Sion tuere eos. Dñne exaudi orationem meam. Et clamor meus ad te vVeniat. iſerétè mei 35. itut Gloria Patri. Domi oömi; ne Deus virtùtum convérte nos- Et oſténde faciem tuam, ſalvi ſalhierimus cjuna nos. ret nomen Düe exan IEt clamo Dominus It cum TERIA II In do⸗ Atitu⸗ mihi: i mus. Utantes eran atküis tuis e crülalem, 18: * cujus idipſum. luc enim tribus Dolni d confitend lla illie ſa (10,* ſedh es ogite quæ H lie E adund at Dax in V Untia in tün kopter flat Meos * lo gkopter don ul: len 1a. In Amn . Qui hil Delerin hltas in e a in & leut 0 nil maid dom lenr Cen 1) onlne ſ öminte oniin nlum in col, ma mer Dont Deus humin 1. Chtiſet ſon. P aten ducas in ben nos à mMalo. Doômine, M ana niinam bi. Conſe u0. Et 4 vet ſelicetucn cotdia tit N Quemidn te. Nlele ſuſtitian, tent. ☛n m. 5 intoatid⸗ pohulumn un edic hxledluin , & eolt um. . 6 vongregation diſti 4 UnllIe Firtütetli tia in turtiin noltris e leryos tls te⸗ in te⸗ i captivl⸗ aleige onibus lii onine A tuére e⸗ el oralion e fen⸗ un Lomele facienn ſalvi érimus. Exürge Chriſte, adjuva nos. Et libera nos pro- pter nomen tüuum. F. Dne exaudi oratiöonem meam. Et clamor meus ad te véniat. Doôminus vobiscum. Et cum ſpfritu tuo. FERIA III. AD VESPEE. AS. In domum Dômini. np. Pa Allel. Mtàtus ſum in his, quæ dicta süt mihi: * in domum Dômini ibi- mus. . tantes erant pedes noſtri, in atriis tuis Jerufalem. eruſalem, quæ ædificatur ut civi- tas: * cujus participatio ejus in idipſum. lluc enim aſcendérunt tribus, tribus Dômini: æteſtimonium Ifrael ad confitendum nomini Doômini. uia illic ſedérunt ſedes in judi- cio, * ſedes ſuper domum David. ogâte quæ ad pacem ſunt Jeruſa- lé:* & abundantia diligéntibus te. iat pax in virtúte tua: * & abun- däantia in türribus tuis. ropter fratres meos, & proôximos meos, * loquébar pacem de te. ropter domum Domini Dei no- ſtri: * quæsivi bona tibi. . In domum Domini lætantes ibimus. . Qui habitas. Dte levavi oculos meos, * qui abitas in cœlis. cce ſicut culi ſervorum, * in mnibus dominorum ſuôrum. icut oculi ancillæ in manibus dominæ ſuæ: * ita oculi noſtri ad Dominum Deum noſtrum „ donec miſereatur noſtri. M iſerére noſtri Dömine, miſerére noſtri: quia multùm repléti ſumus deſpectione. Quia multùm repléta eſt ànima noſtra: * opprobrium abundanti- bus, & dedlectio ſuperbis. Brev. Rom. 1 Qui hàbitas in cœlis, miſerére nobis. Adjutôrium. Iſi quia Boôminus erat in no- bis; dicat nunc Iſrael: niſi quia Doôminus erat in nobis. um exürgerent hömines in nos, * fortè vivos deglutiſſent nos. ùm iraſcerétur furor eôrum in nos, * forſitan aqua abſorbuiſſer nos. . orréntem pertransivit 4nima no- ſtra: * forſitan pertransiſſet anima noſtra aquam intolerabilem. enedictus Dñs, * qui non dedit nos in captioénem déntibus eòôrum. nima noſtra ſicut paſſer erépta eſt * de laqueo venântium. aqueus contritus eſt, * & nos Iiberati ſumus. djutôrium noſtrum in nômine Dômini, * qui fecit cœlum & ter- ram. Adjutôrium noſtrü in nomine Dômini. Bénefac. Ui confidunt in Dô mino, ſieut mons Sion: non comovébitut in ætérnum, qui habitat in Jeruſa- lem. onfes in circitu ejus;: æ & Dô- minus in circùitu pépuli ſui, ex hoc nunc, & usque in ſæculum. uia nõ relinquet Dñs virgam pec-= atò rum ſuper ſortem juſtorum: æ ut non exténdant juſti ad iniqui- tätem manus ſuas. énefac Domine bonis, *† & rectis corde. eclinàäntes autem in obligatiéô- nes, adducet Dñs cum operantib- iniquitatem: * pax ſuper Iſrael. Bénefac Doômine bonis, & rectis corde. Facti ſumus. N converténdobDñs captivitâtem Sion: vfacti ſumus ſicut conſolati. unc replétum eſt gaudio os no- ſtrũ: * & lingua noſtra exultatiône. unc dicent inter Gentes: & Ma- gnificavit Dôminus facere cum eis. agnificàvit Déôminus facere no- biscum: " facti ſumus lætantes. onverte Domine captivitatẽ no- ſtram, * ſicut torrens in Auſtro. exultatiône metent. F Qui séminant in läcrymis, * in . un- 82 untes ibant & flebant, * mittén- tes sémina ſua. eniéntes auté vénient cum exul- tatione, *† portäãtes manipulos ſuos. Facti ſumus ſicut conſolati. Allel. allel. Enedictus Deus, & Pater Dni no- ſtri JeſuChriſti, Pater miſericor- diarum, & Deus totius conſolatiô- nis, qui conſolatur nos in omni tri- bulatiône noſtra. Ellúris alme Conditor, Mundi ſolum qui séparans; Pulſis aquæ moléſtiis, Terram dediſti immobilem: It germen aptum proferens; Fulvis decoôra floribus, Fœcúnda fructu siſteret, Paſtumque gratum rédderet. entis perûſtæ vůlnera Munda virôre gratiæ: Ut facta fletu diluat, Motusque pravos ätterat. uſſis tuis obtémperet: Nullis malis approôximet: Bonis repléri gaudeat; Et mortis ictum néſciat. ræſta, Pater piiſſime; Patrique compar Unice: Cum Spiritu Paraclito, Regnans per omne ſæculum. Amen. Dirigatur Dômine oratio mea. Sicut incénsum in conſpectu tuo, A4 Exultet ſpiritus meus in Ded ſalutari meo. 80. FERIA QUARTA AD VESPERAS. Non confundétur. Allelùja. Ni Dôminus ædificàverit do- mum, *† in vanum laboravérunt qui ædificant eam. iſi Dñs cuſtodierit civitätem, * fruſtrà vigilat qui cuſtoôdit eam. anum eft vobis ante lucem sùúr- gere: " sürgite poſtquam ſedéritis, qui manducatis panem doloéris. m deéderit diléctis ſuis ſomnũ, * ecce hæréditas Dômini, filii; mer- ces, fructus ventris. . icut ſagittæ in manu poténtis: * ita filii excuſsôrum. cũ loquetur inimicis ſuis in porta. Non confundetur; cùm lo- quétur inimicis ſuis in porta. Beati. Eãti omnes, qui timent Diñm, * qui ambulant in viis ejus. abôres manuũ tuarů quia mandu- cabis: * beatus es, & benè tibi exit. οa τ tua ſicut vitis abändans, * in latéribus domus tuæ. Filii tui ſicut novellæ olivarum: * in circitu menſæ tuæ. . cce ſic benedicétur homo, * qui timet Döminum. enedicat tibi Dôminus ex Sion: * & videas bona Jeruſalem omnibus diébus vitæ tuæ. t vid eas filios filiõrum tuorum, * pacem ſuper Iſrael. . Beati omnes, qui timẽt Diñm. Sæpe. XKpè expugnavérunt me à juyẽ⸗ tte mea, * dicat nunc Iſrael. æpèe expugnavérunt mea juvẽtute mea: * étenim nô potuerunt mihi. upra dorſum meum fabricavérunt peccatôres: * prolongavérunt in- quitatem ſuam. ñs juſtus concidit cervices pecca- tôrũ: rconfundantur & cõvertantur retrôrſum omnes, qui oderunt Si- on. iant ſicut fœnũ tectôrum: * quod priúsquam evellatur; exaruit. e quo non implévit manum ſuam qui metit, *† & ſinum ſuum qui manipulos colligit. t non dixérunt qui præteribant, Benedictio Dômini ſuper vos: r be- nediximus vobis in nômine Do- mini. . Sæpè expugnavérunt me à ju⸗ ventúte men. De profündis. E profündis clamâvi ad teDo⸗ mine: *“ Dômine exaudi vocem meam. D iant aures tuæ intendentes, * in vocem deprecationis mez. i iniquitates obſervaveris Dom- ne: * Dômine quis ſuſtiné it? uia apud te propitiatio eſt: propter legem tuam ſuſtinui te Dômine. uſtinuit ànima mea in verbo e- .* eatus vir,qui implévit deſidérium ſuum ex ipſis, * non confundétur jus: ſperavit anima mea in Dño. cuſtêdia matutina usque ad no- ctem * llem ? ſp uia ap dpioſa tiple t Dis inigu De Mönine. Pe Qmin U. mei eſle a Ane in m inon hr exalni ieut ab a, ite Petet 1 nunc, 5 8 Enedi ,I noſ ſericordli olatiönis omni tribe . i! Candöre Augens 4 larto d. Nen ſolis Bung mint azosgne 1 noctib Diremptit Drimordi lcis ſuizing⸗ ndetur, Cin tuis in porn ui ümenti t in giis ein⸗ tuarüquiane 8 es, den Vitis obindu nus tue. welle olin ſe tuæ. cétut hono Dôminsa jerüſalemin. . 8Kliotuntuon zdel. 31 nesgul timel naretunt mel dicat nune!. 7Ctunt metſti nd otuellil mmeun fhlicl proloneafenn ncidit celiicn Lantur tſen nes, Alioin en telanun ellätut, nu levitounn ſinum uu gugmietui lundis, ibcmtfl onine euil 12 menten ationis e 4 oblertaſti 4 ne guis ndid, 6 an n 1 in ſalin, Ktem * ſperet Iſrael in Dômino. uia apud Däm miſericordia, * & Copiòſa apud eum redeémptio. t ipſe rédimet Iſrael ex omni- us iniquitatibus ejus. W A2. De profündis clamavi ad te Doômine. Speret. Qmine, nõ eſt exaſtat cor me. ₰ϑ um: * neque elati ſunt oculi mei. eque ambulàâvi in magnis: * ne- que in mirabilibus ſuper me. Si non humiliter ſentiébam: * ſed exaltavi animam meam. icut ablactatus eſt ſuper matre Iua, * ita retributio in àänima mea. peret Iſrael in Dômino, * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. Speret Iſrael in Dömino. Allel. allel. allel. Enedictus Deus, & Pater Domi- ni noſtri Jeſu Chriſti, Pater mi- ſericordiarum, & Deus totius con- ſolatiõnis, qui conſolatur nos in omni tribulatiône noſtra. Oeli Deus ſanctiſſime, Qui lucidas mundi plagas Candoôre pingis igneo, Augens decoro lúmine. uarto die qui flammeam Dum ſolis accéndis rotam, Lunæ miniſtras ordinem, Vagoôsque curſus siderum. t noéctibus, vel lúmini Diremptiônis terminum, Primordiis & ménſium, Signum dares notiſſimum. Xpélle noctem côrdium: Abherge ſordes méntium: Resoôlve culpæ vinculum: Eveérte moles criminum. ræſta, Pater piiſſime, Patrique compar Unice, Qum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum. Amen. Dirigatur Doômine oratio mea. Sicut incénſum in cõſpéctu tuo. Reſpexit Dñs humilitatem meã, & ecit in me magna, qui potens eſt. 80. FERIA QUINTA. j Ar „ Et omnis. . Allel. 83 Eménto Dômine David: X & Tomnis manſuetudinis ejus. icut juravit Dömino, votum vovit Deo Jacob. Si introiero in tabernaculũ domus mexæ * ſi aſcéndero in lectum ſtrati mei. i dedero ſomnum oôculis meis, * & palpebris meis dormitatioô- nem.q t réquiem tempôribus meis: donec invéniam locum Doômino, * tabernaculum Deo Jacob. cce audivimus eam in Ephrata: * invenimus eam in campis ſilvæ. ntroibimus in tabernäaculum e- jus: * adorabimus in loco, ubi ſte- térunt pedes ejus. urge Doômine in réquiem tuam, * tu & arca'ſanctificationis tuæ. acerdôtes tui induantur juſtitiã: * & ſancti tui exultent. ropter David ſervum tuum, * non avértas faciem Chriſti tui. uravit Dôminus David veritatem, & nõ fruſtrabitur eam: * De fructu ventris tui ponam ſuper ſedem tu- am. .4 i cuſtodierint filii tui teſtamen- tum meum, * & teſtimoônia mea hæc, quæ doceébo eos. t filii eòrum usque in ſæculum, * ſedébunt ſuper ſedem tuam. Nuoniam elégit Dominus Sion: elégit eam in habitationem ſibi. æc réquies mea in ſæculum ſæ- culi * hic habitabo, quoôniam elé- gi eam. Widuam ejus benedicens benedi- cam: *† pauperes ejus ſaturabo pa- nibus. acerdoôtes ejus induam ſalutäri: * ſancti ejus exultatiéne exulta- unt. Iluc prodúcam cornu David, * paravi lucérnam Chriſto meo. nimicos ejus induã confuſione: * ſuper ipſum autem efflorébit ſan- ctificatio mea. . Et omnis manſuetùúdinis e=⸗ jus. Ecce quaàam. Cce quàm bonũ, & quam jucun- dum , * habitare fratres in u- num. Sicut unguéntum in caâpite, * quod deſcéndit in barbam, barbam Aa- ron. Quod deſeendit in oram veſtimén- F a ti 34. ti ejus: * ficut ros Hermon, qui deſceêndit in montem Sion. uôniam illic mandavit Dôminus Benedictionem, * & vitam usque in ſæculum. Ecce quàm bonum, & quàm jucundum habitare fratres in u- num. . Omnia. Audaâte nomen Domini, * lau- date ſervi Dôminum. ui ſtatis in dome Dômini, * in Kriis domus Dei noſtri. audâte Däm, quia bonus Dñs: * Psallite nomini ejus, quòniam ſua- ve. uôniam Jacçob elégit ſibi Dns, * Ifrael in poſſeſſionem fibi. uia ego cognoôvi quod magnus eſt Bominus: * & Deus noſter præ Smnibus diis. mnia quæcumque vôluit, Dis fe- cit in cœlo & in terra, * in mari, & in omnibus abyſſis. ducens nubes ab extrémo terræ:* fülgura in pluviam fecit. »ui producit ventos de thesâuris ſüis: * qui percùſitit primogénita RKgypti ab homine usque ad pecus. t mitit ſigna & prodigia in me- dio tui &gypte: * in Pharaonem & in omnes ſervos ejus. ui percuúſſit gentes multas: * & Sccidit reges fortes. ehon regẽ Amorrhæoôrů, & Og re- g Baſan, * & omnia regna Cha- naan. Et dedit terram eôrum hæredita- n „W hæreditaâtem Iſrael poôpulo uo. Die nomen tuum in ætérnum: * Dômine memoriale tuum in gene- rationem & generationem. uia judicabit Dñs populum ſuũt:r & in ſervis ſuis deprecabitur. imulacra Gentium argéntum & aurum ; * bpera manuum hoômi- num. ds habent, & non loquéntur: * Sculos habent, & non vidébunt. ures habent, & non audient: * neque enim eſt ſpiritus in ore ip- sörum. imiles illis fiant, qui faciunt ea: * & omnes;, qui confidunt in eis. omus Ifrael benedicite Dnño: * domus Aaron benedicite Döômino. omus Levi benedicite Dnño:r qui timétis Dôminum, benedicite Doô- mino. enedictus Dôminus ex Sion, * qui habitat in Jeruſalem. Omnia quæcúmque voôluit, Dominus fecit. Quôniam in ætérnum. Onfitémini Dêmino quôniam bonus: * quoniam in ætérnum miſericordia ejus. onfitémini Deo deòrum: *† quoô- niä in ætérnum miſericordia ejus. onfitémini Dño dominorũ: quoô- niäã in ætérnum miſericordia ejus. ui facit mirabilia magna ſolus: * quôniam in ætérnum miſericordia ejus. ui fecit cœlos in intellééctu: * quoôniam in æternum miſericordia ejus. ui firmavit terram ſuper aquas:* quôniam in æteêrnum miſericordia ejus. ui fecit luminaria magna: * quô- Miä in ætérnum miſericordia ejus. olem in poteſtatem diei quoniã in ætérnum miſericordia ejus. unam & ſtellas in poteſtatem noctis: * quôniam in ætérnum miſericoôrdia ejus. ui percúſſit &Ægyptum cum pri- mogenitis eorum: * quôniam in ætérnum miſericordia ejus. ui eduxit Iſrael de meédio eôrü: quôniam in ætérnum miſericôrdia ejus. Ishanu poténti, & brachio ex- célſo: * quôniam in ætérnum mi- ſericordia ejus. . ui diviſit Mare rubrum in divyi- Hiônes: * quôniam in æztérnum miſericôrdia ejus. . . t eduùxit Iſrael per médium ejus: quôniam in ætérnum miſericordia ejus. t excuſſitpharaònem, & virttem ejus in mari rubro: *† quôniam in æztérnum miſericordia ejus. ui traduxit poôpulum ſuum per desértum: * quéôniam in ætérnum milericoôrdia ejus. . ui percùſſit reges magnos: quo- Hiä in ætérnum miſericordia eſus. t occidit reges fortes?† quôniam in ætérnum miſericordia ejus. ehon regẽ Ammorrhæòôrum: quo- niã in æternum miſericoôrdia ejus. t Og regem Baſan: *† quôniam in ætérnum miſericôrdia ejus. t dedit terrã eoôrum hæreditàté: quoniam in ætérnum miſericordia Eejus. zt edi quonia ejus. Oui da in æteér. Confité in zteérn onfitén n in ar i, u Gotclia e H Vpen Ledi Cordare n ſaliea ſpengin Uia il captivos cantion tqm: cantale uom M i od! dbliyio Drincipi emor ui die Usque 4 ilia B. qui retr tuam, 4 eitus Daryulos .. anticis Dnedl inus er in, rüſalem. Ecümgue üli in ztemmun. Dümino gud oniam in aldn . deorum d niſericatlit 9 dominorüif niſericordine lia magn ſt mnum miſeiin in intelei tnum miſeninn erann ſuet i nuumm mietin. iria wagna: milericotcli atemn diciee e enicörcig ein ls in potet Cniam in zün us. e Ke)htun aun m: 7 guond icordin el el de melioe ernum ilen bricit ii, & hriclt n in atein te kubrun 4 nian in e wedium: , pertetil u mlleii⸗ taönem X V ab, 7,4,dia eius⸗ jcotcine ollmm hu uönian in ſus⸗ 46n0,, eges be i lericoldh,⸗ niſer o⸗ glon . Exredität Iſrael ſervo ſuo: * quo- niä in ætérnum miſericordia ejus. uia in humilitate noſtra memor fuit noſtri: *† quoôniam in ætérnum miſericordia ejus. St redémit nos ab inimicis noſtrig quôniam in ætérnum miſericôr ejus. . ui dat eſcam omni carni: quôniã in ætérnum miſericordia ejus. vonfitémini Deo cœli: * quoniam in ætérnum miſericordia ejus. onfitémini Dño dominòôrů: *quô- niäã in æternum miſericoôrdia ejus. Quôniam in ætérnum miſeri- cordia ejus. . Hymnum cantate. Uper flůmina Babylônis, illic sédimus, & flévimus: * cùm re- cordarémur Sion. n ſalicibus in médio ejus, * ſu- ſpendimus oôrgana noſtra. uia illic interrogavérunt nos, qui captivos duxérunt nos, * verba cantiônum. . t qui abduxérunt nos: Hymnum cantate nobis de canticis Sion. uoëmodo cantâàbimus canticum Dömini: * in terra aliéna? i oblitus fuero tui Jeruſalem, * obliviôni detur déxtera mea? dhæreat lingua mea faucibus meis, * ſi non meminero tui. i non proposuúero Jeruſalem, in principio lætitiæ meæ. emor eſto Dñe filiorum Edom, * in die Jeruúſalem. ui dicunt: Exinanite, exinanite, * usque ad fundaméntum in ea. ilia Babylonis milera: * beatus qui retribuet tibi retributioônem tuam, quam retribuiſti nobis. eatus qui tenébit,; * & allidet Parvulos tuos ad petram. 4, Hymnum cantate nobis de canticis Sion. Allel. allel. allel. Enedictus Deus, & Pater Dſii no- fſtri jeſuChriſti, Pater miſericor diarum, & Deus totius conſolatioô- nis, qui conſolatuz nos in omni tribulatiône noſtra. Agnæ Deus poténtiæ, Qui fértili natos aqua Partim relinquis guúrgiti, Partim levas in aera. emérſa lymphis imprimens: Subvécta cœlis érigens: 4 4 Ut ſtirpe ab una préôdita; Diverſa repleant loca. argire cunctis sérvulis; Quos mundat unda sanguinis;, Neſcire lapſus criminum, Nec ferre mortis tædium. t culpa nullum deprimat: Nullum éfferat jactantia: Eliſa mens ne concidat: Elata mens ne corruat. Præſta, Pater piiſſime; Patrique compar Unice; Cum Spiritu Paraclito, Regnans per omne ſæculũ. Amen. Dirigatur Dômine oratio meæa. Sicut incensũ in conſpéctu ruo. Fac Deus poténtiã in brachio tuo?: dilbetde ſupérbos, & exalta hümi- es. 80. FERIA VI. AD VESPERAS. In conſpectu. Allel. Onfitébor tibi Dômine in toto corde meo: * quôniam audiſti verba oris mei. n conſpectu Angeléôrum pſallam tibiꝰadorabo ad templum ſanctum tuum, & conſitébor nomini tuo. uper miſericôrdia tua, & veritate tua: † quôniam magnificâſti ſuper omne, nomen ſanctum tuum. n quac⁴mque die invocavero te; exâudi me: * multiplicabis in ani- ma mea virtútem. onfiteantur tibi Dômine omnes reges terræ: quia audiérunt omnia verba oris tui. . t cantent in viis Dömini: quô⸗ niam magna eſt glôria Dômini, uôniam excélſus Dñs, & humilia réſpicit : * & alta à longè cognoô- ſcit. i ambulavero in méedio tribula- tiõônis, vivificabis mé: *“ & fuper iram inimicorum meòrum exten- diſti manum tuam, & ſalvum me fecit déxtera tua. minus retribuet pro me: * Dne miſericéôrdia tua in ſæculum: pera mänuum tuaärum ne deſpicias. In conſpectu Angelorum pſallam tibi Deus meus. Dômine. Omine prohãaſti me; gno viſti me: * c0 F 3 86 ſeſſiõönem meam, & reſurrectio- nem meam. ntellexiſti cogitatiõnes meas de longè: * sémitam meam, & funi- culum meum inveſtigaſti. quia non eſt ſermo in lingua mea. Dômine probâſti me, & co- gnoviſti me. A viro iniquo. Ripe me Dômine ab hömine malo: * à viro iniquo éripe me. t omnes vias meas prævidiſti: * Kui cogitavérüt iniquitates in cor- cceDômine tu cognoviſti omnia, noviſſima & antiqua: * tu formãaſti me & poſuiſti ſuper me manum tuam. irabilis facta eſt ſciéntia tua ex me: * confortata eſt, & non po- tero ad eam. uò ibo a ſpiritu tuo? * fäcie tua fügiam? Li alcendero in cœlum, tu illic es: * ſi deſcendero in inférnum, ades. i sumpſero pennas meas dilucu- lo: * & habitavero in extrémis maris. tenim illuo manus tua dedúcet me: * & tenébit me déxtera tua. Et dixi: Forſitan ténebræ concul- cabunt me: * & nox illuminatio mea in deliciis meis. uia ténebræ non obſcurabuntur à te, & nox ſicut dies illuminabiture ſicut ténebræ ejus, ita & lumé ejus. uia tu poſſediſti renes meos: * ſuscepiſti me de utero matris meæ. onfitébor tibi, quia terribiliter magnificatus es: * mirabilia pera tua, & anima mea cognoſcit nimis. on eſt occultatum os meum à te, quod feciſti in occùlto: *& ſubſtan- tia-mea in inferiôribus terræ. Emperfééctum meum vidérut oculi & quò à tui, & in libro tuo omnes ſcribén- tur: † dies formabutur, & nemo in eis. . ihi autẽ nimis honorificati ſunt amici tui Deus: * nimis confortaà- tus eſt principaâtus eòrum. Dinumerabo eos, & ſuper arénam multiplicabäüntur: * exurréxi „ & adhuc ſum tecum. . i oceideris Deus peccatôres: * viri sanguinum declinäte à me. uia dicitis in cogitatiéne: *ι Ac- cipient in vanitäte civitates tuas. one qui odérunt te Dômine, 6; deram?* & ſuper inimicos tuos ta- bescebam ? erfécto édio deram illos: * & inimici facti ſunt mihi. roba me Deus, & ſcito cor meum: *† intérroga me, & cognoſce sémitas meaWas. t vide, ſi via iniquitatis in me eſt: *τ & deduc me in via ætérna. e:* tota die conſtituébant prælia. cuérũt linguas ſuas ſicut ſerpẽtes* venénu aſpidum ſub labiis eotum. uſtòdi me Doômine de manu pec- catoris; *“ & ab hominibus ini- quis éripe me. , Zui cogitavérunt ſupplantare greſ- ſus meos: * abſcondérunt ſuperbi läqueum mihi. t funes extenderunt in laqueu: * juxta iter ſcandalũ poſuerüt mihi. ixi Dño: Deus meus es tu: * exaudi Dômine vocẽ deprecatioônis meæ. ne, Dne virtus ſalutis meæ, *obf- räſti ſuper caput meũ in die belli. e tradas me Doômine à defſiderie meo peccatoôri: cogitavérunt con- tra ne, ne derelinquas me; ne fortè exaltéêntur. aput circuitus eòrum: * labor labiôrum ipsorum opeériet eos. adent ſuper eos carbones, in ignem deſjicies eos: * in miseris non ſubsiſtent. . ir linguôſus non dirigétur in ter- ra: * virum injùſtum mala capient in intéritu. ognovi quia faciet Dñs judicium inopis, * & vindictam Pauperum. Verumtamen jaſti confitebuntur nomini tuo: & habitabunt redti cum vultu tuo. . B A viro iniquo libera me Dè- mine. Dômine. Omine clamavi ad te, exâudi me: * inténde voci meæ cùm clamavero ad te. . J irigatur oratio mea ſicut incénsũ in conſpéctu tuo:* elevatio manuũ mearum ſacrificium veſpertinum. one Dñe cuſtòdiam ori meo, * & Sſtium circumſtantiæ labiis meis, on declines cor meum in verba malitiæ, * ad excusandas exeufa- tiônes in peccatis. . . . um'’ hominibus operantibus ini= quitatem : *½ & non communicabo cum eléectis eôrum. ́RR—́—. orripiet me juſtus in miſericoôr- dia, & increpabit me: * oôleum au- tem peccatôris non impinguet ca⸗ put meum. uôniam adhuc & orâtio mea in bene- beneplie lünt ſune udient tierunt erüpta iſſipat fernum minée o uſod tunt m rintiun adét in ſingulan 0 audi me 1 Oc VI! deprecat fundo nem ne⸗ meam an n eticie uI tn n wia he ſcondern onſide debam: ceret me Eriit fu Iequirat lamiyi Tu es ſ kerra viye ende quia hum ibera n quia con duc de conkitene pedanti P0. erta viyé lnedie Noſtri) Lotliürum tionis, gui lbulation A VvirOi nine b on iniquo etihen niqguitatesint tituebanth las fteutlene ub labiis eon ne de mmn, homiuben! ſupplantiren onderunt ne Erunt in lre lü poluenit n eus es ts en precationism ſalütis merte t mei inled⸗ olnine del⸗ cogitayelunte elinguus me eörum n opetiet en 9s CArbole 38: in i⸗ ndirigetuni ſtum mali ch ciet Dis uli⸗ Cictam hauſen Eti confttin habitibunt 1uo lben men niriad ten en lge voci nerl nes foltine, n reſhenin, iemotl men mir bign meum In eugnis ie 2 , eh D oheinth 8 non onnni m. aſanee⸗ ri in nlei⸗ t me. 4 oeme on in i 4 Gotet zn benepläcitis eöorum: * absorpti ſunt juncti petræ jädices eòrum. Audient verba mea, quôniam po- tuérunt: * ſicut craſſitůdo terræ erũpta eſt ſuper terram. iſſipata ſunt oſſa noſtra ſecus in- fernum: * quia ad te Domine, Do- mine oculi mei: in te ſperavi non auferas animam meam. uñRoôdi me à laqueo, quem ſtatué- runt mihi: & à ſcandalis ope- rantium iniquitatem. adét in retiaculo ejus peccatôres* ſingulariter s ego donec tranſeã. Aäg. Domine clamavi ad te, ex- audi me. Portio mea. Oce mea ad Dôminum clama- vi: * voce mea ad Dominum deprecatus ſum. ffundo in conſpéctu ejus oratioô- nem meam, * & tribulatiônem meam ante ipſum pronüntio. n deficiéndo ex me ſpiritum me- um: *& tu cognoviſti sémitas meas. n via hac qua ambulabam, * ab- ſcondérunt laqueum mihi. onſideräabam ad dexteram, & vi- debam: * & non erat qui cognòôs- ceret me. . ériit fuga à me, * & non efr qui requirat animam meam. lamavi ad te Dömine, * dixi, Tu es ſpes mea, poôrtio mea in terra vivéntium. nténde ad deprecatiò nem meam: * quia humiliatus ſum nimis. ibera me à perſequéntibus me: * quia confortati ſunt ſuper me. & duc de cuſtôdia animam meã ad confiténdum noômini tuo: * me ex- pectant juſti, donec retribuas mihi. Poôrtio mea Dômine ſit in terra vivéntium. m Allel. allel. allel. Enedictus Deus, & Pater Dômini D) noſtri Jeſu Chriſti, Pater miſeri- cordiarum, & Deus totius conſola- tionis, qui conſolatur nos in omni tribulatione noſtra. Ominis ſuperne Cônditor; 1 Qui cuncta ſolus ordinans;, Humum jubes producere Reptantis & feræ genus. It magna rerum corpora;, Dictu jubentis vivida Per témporum certas vices Obtemperare sérxvulis. . 37 epelle quod cupidinis Ciente vi nos impetit; Aut moôribus ſe súggerit;, Aut actibus ſe intérſerit. a gaudiérum præmia, Da gratiärum münera: Diſsolve litis vincula, Adſtringe pacis fœdera. ræſta, Pater piiſſime;, Patrique compar Unice, Cum Spiritu Paraclito, Regnans per omne ſæculum. Amen. Dirigatur Dôminée oraâtio mea. Sicut incenſum in conſpectu tuo. Depôluit potehtés, ſancts perſe- quentes: & exaltavit hùmiles Chri- ſtum confitentes. 280. S A B B A T O Benedidtus. . Allel. Brnedicis DBôminas Deus meus;, qui docet manus meas ad præli- um, * & digitos meos ad bellum. iſericòrdia mea, & refugiũ meũ: * Iuscéptor meus, & liberator meus. protéctor meus, & in ipſo ſperavin qui ſubdit populum meum ſub me. mine quid eſt homo, quia in- notuiſti ei? * aut filius hominis, quia réputas eum? omo vanitati similis factus eſt: dies ejus ſicut umbra prætéreunt. 6mine inclina cœlos tuos, & de- ſcénde: * tange montes, & fumi- gabunt. Fulgura coruſcatiénem, & diſſi- pabis eos: * emitte ſagittas tuas» & conturbabis eos. mitte manum tuam de alto, éripe me, & libera me de aquis multis: * de manu filiorum alienorum. uorum os locútum eſt vanitatẽ: & déxtera eôrũ, déxtera iniquitatis.- eus canticũ novũ cantabo tibi: * in pſaltério decachordo pſallam tibi. . ui das ſalutem régibus: * qui re- demiſti David ſervum tuum de gla- dio maligno: éripe me t erue me de manu filiôrum alie- nôrum, quorum os locutum eſt va- nitatem: * & déxtera eorum, dex- tera iniquitatis. F 4 uo⸗- 88 Quorum filii ſicut novéllæ planta- tioònes *† in juventte ſua. iliæ eòrum compòôſitæ: * circum- ornatæ, ut ſimilitdo templi. romptuaria eòrum plena, * eru- Gtantia ex hoc in illud. Oves eòôrum fœtoſæ, abundantes in egréſſibus ſuis, * boves eorũ craſſæ. on eſt ruina maceriæx, neque tränſitus: " neque clamor in pla- téis eorum. 3 eatum dixérunt pöpulum, cui hæc ſunt: * beatus populus, cujus Dôminus Deus ejus. Benedictus Doôminus Deus meus. Per singulos dies. Xaltàbo te Deus meus rex: “ & benedicam nomini tuo in ſæ- culum, & in ſæculum ſæculi. er ſingulos dies benedicam tibi & laudabo nomen tuum in ſæcu- lum, & in ſæculum ſæculi. agnus Dominus, & laudabilis nimis; * & magnitúùdinis ejus non eſt finis. Seneratio & generätio laudabit opera fua: * & potentiam tuam pronuntiabunt. agnificéntiam gloriæ ſanctitatis tuæ loquéntur: * & mirabilia rua narrabunt. t virtũtẽ terribiliũ tuòrũ dicẽt: * & magnitùdinem tuam narrabunt. emôriam abundantiæ ſuavitatis tuæ eructabunt: * & juſtitia tua exultabunt. iſerator & miséricors Doôminus? pätiens, & multùm miséricors. uavis Dôminus univérſis: * & miſeratioônes ejus ſuper omnia o pera ejus. . Gonfiteantur tibiDñe omnia 6pera tua: † & ſancti tui benedicant tibi. loôriam regni tui dicent: * & po- tentiam tuam loquéntur. Ut notam faciant filiis höminum potentiam tuam: * & glôriam ma- gnificentiæ regni tui. Regnum tuum, regnum ömnium ſæculéôrum: * & dominatio tua in omni generatiône & generatiôné. Eidélis Dôminus in omnibus ver- bis ſuis: * & ſanctus in omnibus operibus ſuis. Wllevat Dôminus omnes, qui cor- ruunt: * & érigit omnes eliſos. Sculi omnium in te ſperant Dô- mwine: * & ta das eſcam illôrum in tempore opportuno. peris tu manum tuam: * & im. ples omne animal benedidtio- ne. uſtus Dôminus in omnibus viis ſuis: * & ſanctus in omnibus ope- ribus ſuis. . ropé eſt Dôminus omnibus invo- cantibus eum: * omnibus inro- cantibus eum in veritate. oluntätem timentium ſe faciet, * & deprecationem eoôrum exaudiet: & ſalvos faciet eos. Buſtôdit Doôminus omnes diligeén- tes ſe: *τ & omnes peccatoôres di- ſperdet. . audationem Dômini loquétur os meum: * & benedicat omnis caro nômini ſancto ejus in ſæculum, & in ſæculum ſæculi. B FPer singulos dies benedi- cam te Domine. Laudabo. Auda änima mea Dôminum, laudabo Dñm in vita mea: * pſallam Deo meo quamdiu füe- ro. . olite confidere in principibus: * in filiis höminum, in quibus non eſt ſalus. xibit ſpiritus ejus, & revertétur in tecram ſuam: "* in illa die peri-= bunt omnes cogitatiônes eôrum. eâtus, cujus Deus Jacob adjutor ejus, ſpes ejus in Doômino Deo ipsius; * qui fecit cœlum & ter- ram mare, & omnia quæ in eis ſunt. . . ui cuſtòdit veritatem in ſæculü, facit judicium injuriam patienti- bus: * dat eſcam eſuriéntibus. minus ſolvit compeditos: * Dôminus illúminat cæcos. winns erigit eliſos: † Dôminus diligit juſtos. ,B Smins cuſtõdit àdvenas, pupil- lum, & viduam ſuscipiet: * & vias peccatoôrum diſperdet. egnaàbit Dôminus in ſæcula, Deus tuus Sion * in generationem && generationem. Laudabo Deum meum in vi- ta mea. Deo noſtro. Audate Dôminum quoniam bo- nus eſt pfſalmus: * Deo noſtro ſit jacunda deoôraque laudatio. ificans Jexuſalem Dominus: * diſperſiones Iſraélis congrega⸗ it. Aui wi ſanat ligat cont ui nüme Ium: †* vocat. aenus 1. virtus ejun eſt nümer ulcipien humilians ad terram Iæcinite nerkpsallit ui operit Darat terræ i proch num: * 8 minum. uiͤ dat ju & pullis eum. on in tem habé beneplici eneplacit timentes Uant ſapet a, Dee datio. Lau Auda laud uoniam tuarum, te. Plu poſiu Cipe frun un emitt Velociter Uii datn hulam ſie littit er kellag: mlttet ve (let en: N kuenind AUlamunt citis, nſet t⸗ lici kis ntumn Qui ſanat contritos corde: * & àal- iimil berett ligat contritiones eôrum. ui nümerat multitúdinem ſtella- n Sun rum: * & oômnibus eis nomins in ommbe vocat. agnus Dôminus noſter, & magna nus ommbi virtus ejus?: * & ſapientiæ ejus non ommbun eſt numerus. Veritte, Sufſcipiens manſuetos Döminus: * entiumfelé humilians autem peccatoôres usque n eofuman ad terram. D. ræcinite Dömino in confeſſio- us omned ne:"psallite Deo noſtro in cithara. nes pecc Qui perit cœlum nubibus, * & parat terræ plúviam. oͤmini logiun (zui produúcit in moôntibus foœ- ledicat ond num : * & herbam ſervitüti ho- us inſtella minum. l. ui dat juméntis eſcam ipsò rum, * tulos dis e & pullis corvôrum invocantibus e. eum. „ 2- 7 . 2 —„ on in fortitüdine equi volunta- tem habébit: * nec in tibiis viri D mesDonin beneplacitum erit ei. min fin m Seneplacitum eſt Déômino ſuper neo quimdu timentes eum: * & in eis, qui ſpe- rant ſuper miſericordia ejus. e innic Ala. Deo noſtro jucũnda ſit lau- m, M aMen⸗ datio. Lauda. eſus, & leſeii 7 . 4 . 2 1: Fin ilude Auda Jerúſalem Dôminum: * cjtatonesenn lauda Deum tuum sion. e be Quoniam confortavit ſeras portarũ D Dömine tuarum, * benedixit filiis tuis in GPNNN Te. karorin Qui péſuit fines tuos pacem: * & mm M adipe fruménti satiat te. emns Qui emittit elôquium ſuũ terræ: * etititent veloôciter currit ſermo ejus. inſininn e ui dat nivem ſicut lanam: * né- n elunen bulam ſicut cinerem ſpargit. lit ded Mittit cryſtallum ſuam ſicut buc- ninat e e céllas: " ante fäciem frigoris ejus tellos nis ſuſtinebit? „Gentee nittet verbum ſuum, & liquefa- iticfenh ciet ea: * flabit ſpiritus ejus, & ſusclriet fuent aquæ, hetle⸗, e1 Qui annuntiat verbum ſuũ jacob: * nusinſte juſtitias, & judicia sua Iſrael. n genent. Ron fecit taliter omni nationi: * & judicia ſua non manifeſtavit Deum melmk eis, . Lauda Jexſalem Dôminum. ho⸗ „2 „2 2„: aii Allelúùja, alleluja, alleluja. inu 4 s ran Altitüdo divitiäarum ſapién- Gnugle lul tiæ & ſciéntiæ Dei: quàm in- ſlen Dun comprehenſibilia ſunt judicia ejus, ſlels & inveſtigabiles viæ ejus: 4 89 PAm ſol recédit igneus, Tu lux perennis Unitas, Noſtris, beata Trinitas, Infúnde lumen coôrdibus. e manèe laudum carmine, Te deprecamur véſpere; Dignéris, ut Te sùpplices Laudemus inter cœlites. atri,; ſimúlque Filio, Tibique ſancte Spiritus, sicut fuit, ſit jugiter Sæclum per omne gloôria. Amen. Veſpertina oratio aſcéndat ad te Dômine. Et deſcéndat ſuper no côrdia tua, s miſeri- Suscépit Deus Iſrael puerum ſuum: ſicut locutus eſt ad Abraham, & ſemen ejus; exaltare humiles us- que in ſæculum. Altitado, CO M. M E M. ORATIO Per ſignum Crucis de inimicis no- ſtris, libera nos Deus noſter. Omnis terra adoret te, & pſal- lat tibi. N. Pſalmum dicat nömini tuo Do- mine. rémus. Erpétua nos, quæſumus Domi- ne, pace cuſtôdi: quos per lignum ſanctæ Crucis redimere di- gnatus es. Crucifixus ſurréxit à môrtuis, & redémit nos, alleluùja, alleluja. Dicite in nationibus, allel. Zuia Dôminus regnavit à lignos alleluja. Eus, qui pro nobis Filium tu⸗ um Grucis patibulum ſubire voluiſti, ut inimici à nobis expel= F 5 lexes P0 leres poteſtatem: concéde nobis famulis tuis; ut reſurrectiônis gra- tiam conſequamur. Per eüumdem Dominum noſtrum. . Crucem ſanéctam suúbiit qui inférnum con- frégit, accinctus eſt potentia;, ſur- rexit die tértia, allel. COMMEMORATIONES Sancta Maria ſuccurre miſeris, a puſillanimes, refove flébi- es, ora pro pöpulo, interveni pro clero, intercéde pro devoto femineo ſexu; séntiant omnes tuum juvamen, quicumque céle- brant tuam ſanétam commemora- tionem. Ora pro nobis ſanéta Dei géni- trix. Ut digni efficiamur promiſſio- nibus Chriſti. rémus. Oncéde nos famulos tuos; quæſumus Doômine Deus, per- pétua mentis & corporis ſanitate gaudére: & gloriôſa beatæ Mariæ semper Virginis interceſſiõne, à Præsénti liberari triſtitia, & ætérna Peérfrui lætitia. Poſt partum Virgo, inviolata perman- siſti. bi Dei genitrix intercéde pro no- 18. rémus. , Eus, qui ſalúùtis ætérnæ, beâ- tæ Mariæ virginitate fœcünda, humano geéneri præmia præſtitiſti: tribue quæſumus; ut ipſam pro nobis intercédere ſentiamus, per quam meruúimus auctorem vitæ ſuſ- cipere Dôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Petrus Apôſtolus, & Paulus doctor Gentium, ipſi nos docuérunt le- gem tuam Domine. V. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. . . „Memores erunt nominis tui Domine. Gloriôſi principes terræ, quòmo- do in vita ſua dilexerunt ſe, ita & in moôrte non ſunt ſeparati. In omnem terram exivit ſonus eéôrum. „Et in fines orbis terræ verba eôrum. rémus. Eus, cujus déxtera beaâtum Petrum ambulantem in flucti- bus, ne mergerétur, eréxit: & coapôoſtolum ejus Paulum tértio naufragantem, de profúndo pe- lagi liberavit: exaudi nos pro- pitius, & concéde; ut amboôrum meritis æternitatis gloriam conſe⸗ quamur. Da pacem Dômine in diébus no- ſtris, quia non eſt alius qui pugnet pro nobis, niſi tu Deus noſter. Fiat pax in virtute tua. Et abundantia in tùrribus tuis. rémus. 9. Eus, à quo ſancta deſidéria; recta consilia, & juſta ſunt 6pera: da ſervis tuis illam, quam mundus dare, non poteſt, pacem; ut & corda noſtra mandatis tuis dedita, & hôſtium ſublata formidi- ne, témpora ſint tua proteétione tranquilla., Per Doôminum. Doôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. Benedicamus Doômino. Deo gratias. .. . Fidéliü animæ per miſericordia Dei requiéſcant in pace. Amen, 6 ater RnO- ſter. 40 00 beredlcere, Den perfe Däminus on Amen. e glin adyer tunguam leo- Ue guem d nes in hde Mlerére nob⸗ Deo giti Adjuroriu he Dömini. li fecit er noter. Onteor deine 1 beito Mich 10. ſoanni Pitols us Fancti gula pecci Verbo⸗ 8 IGes culp⸗ leo pre⸗ ſenper pi chuelem 4 Joinnenn Doſtolos e danckos 6 Pro Tolkrumd Re Heug uls, pe⸗ un. Perd Amen, futtg, le tet, Aeren Deus Feltis, per ietnam, Amen Naäuleent An, trbu serico⸗ Annen. Aetuttleyi tfeparid. kamn elifn la bis lente ſei gerten ben Ulinten innti etut, Aen 18 Faulun ine in ciehen iisguiſe tu Deus nofe⸗ Fittttetm. ia in tünibun ſandt eſe tuis ilan onholthe 4 Mnni un ſnbut nt tun Nlshe r Domimun. biscun. itu tuo, eſernien⸗ 1e! AD COMPLETORIVUM. e Jube domne benedicere. ened Noctem quiétam, & hhem perfectum concédat nobis Dominus omnipotens. Amen. Käatres, Sobrii eſtôte, & vigilate, quia adversarius veſter diâbolus tamquam leo rúgiens circuit, quæ- rens quem devoret: cui resiſtite fortes in hde. Tu autem Domine, miſerére nobis. Deo gratias. Adjutôrium noſtrum in nomi- ne Domini. B. Qui fecit cœlum & terram. ater noſter. Onfiteor Deo omnipoténti, beaâtæ Mariæ ſemper Virgini, beate Michaéli Arhangelo, bea- to joanni Baptiſtæ, ſanctis A- ôſtolis Petro & Paulo, omni- us Sanétis, & vobis fratres: quia peccavi nimis cogitatione, verbo, & ôpere: mea culpa, mea culpa; mea maxima culpa. Ideò precor beatam Mariam ſemper Virginem, beâtum Mi- chaélem Archängelum, beatum Joànnem Baptiſtam, ſanéctos A- Pôſtolos Petrum & Paulum, om- nes Sanctos, & vos fratres, ora- re pro me ad Dominum Deum noſtrum. Iſereätur tui omnipotens Deus; & dimiſſis peccatis tuis, perducat te ad vitam æteér- nam. Amen. licitur vobis fratres & vos fratres, tibi pater, te pater. Iſereàtur veſtri omnipoteus Deus, & dimiſſis peccatis Veſtris, perdücat vos ad vitam æ- térnam. Amen. Ndulgéntiam, abſolutionem, & remiſſiõnem peccatéôrum noſtro- kfum, tribuat nobis omnipotens & miséricors Dôminus. Amen. 91 Onvérte nos Deus fſalutaris noſter. Et avérte iram tuam à nobis. Deus in adjutérium meum in- téende. . Dômine ad adjuvandum me fe- ſtina. loria Patri. icut erat. Miſerére. . Alleluùja. Um invocàrem, exaudivit me – Deus juſtitiæ meæx: * in tribu- latioòne dilatàâſti mihi. iſerére mei, *† & exaâudi oratiô- nem meam. ilii höminum isquequò gravi corde? * ut quid diligitis vanita- tem, & quæritis mendacium: t ſcitote, quoniam mirificavit Dñs ſanctum ſuum: * Däñs exau- diet me, cùm clamavero ad eum. raſcimini, & nolite peccare; X* quæ dicitis in cordibus veſtris, in cubilibus veſtris compungimini. acrificate ſacrificium juſtitiæ, & ſperate in Döômino.* Multi dicunt: quis oſténdit nobis bona? ignäatum eſt ſuper nos lumen vultus tui Dômine: * dediſti læ- titiam in corde meo. fructu frumenti, vini, & oôlei ſui * multiplicati ſunt. n pace in idipſum * dormiam, requiéſcam. . Quoôniam tuDômine ſingulariter in ſpe * conſtituiſti me. Nte Dömine ſperavi, non con- fũndar in ætérnum: * in jufſtitia tua libera me. nclina ad me aurem tuam, * ac- célera ut éruas me. ſto mihi in Deum protectorẽ, & in domum refugii, " ut ſalvum me fa- cias. uòniam fortitůdo mea, & refugiũ meum es tu? * & propter nomen tuum dedúces me, & enuütries me. E duúùces me de läqueo hoc, quem abſconderunt mihi: „ quoôniam tu es protéctor meus. . In manus tuas comendo ſpiritum meum: *X redemiſti me Domine Deus veritatis. Ui hâbitat in adjutérioAltiſſi- mi: xX in protectiéône Dei cœli comnmorabitur. . icet 92 icet Dômino: Suſcêptor meus es tu, & refgium meum: * Deus meus, ſperabo in eum. uôniã ipſe liberavit me de laqueo venantium, * & à verbo aſpero. capulis ſuis obumbrabit tibi: * & ſub pennis ejus ſperabis. cuto circũmdabit te veéritas ejus, * non timebis aà timoôre nocturno. ſagitta volante in die, à negoôtio perambulänte in ténebris, * ab in- curſu, & dæmonio meridiano. adent à latere tuo mille, & de- cem millia à dextris tuis: * ad te autem non appropinquabit. erùmtamen ôculis tuis conſide- ràbis: * & retributiõnem peccatô- rum vidébis. uôniam tu es Dñe ſpes mea: * al- tiſſimum poſuiſti refùgium tuum. on accédet ad te malum: * & flagéllum non appropinquabit ta- bernaculo tuo. uõôniã Angelis ſuis mädavit de te ut cuſtodiãt te in omnibs viis tuis. n manibus portabunt te:* ne for- te offéndas ad lapide pedem tuum. uper aſpidem & baſiliſcum am- bulabis: * & conculcabis leònem & dracônem. uôniam in me ſperavit, liberabo eum: * proôtegam eum, quoôniam cognovit nomen meum. lamabit ad me, & ego exàaudiam eum: * cum ipſo ſum in tribulatioô- net eripiam eum, & glorificabo en. ongitúdine diérum replébo eu: * & oſténdam illi ſalutare meum. Cce nunc benedicite Dômi- L num: * omnes ſervi Dömini. Qui ſtatis in domo Dêmini, * in ätriis domus Dei noſtri. n nodtibus extoöllite man- veſtras in ſancta „ * & benedicite Dñm. enedicat te Döminus ex Sion, * qui fecit colum & terram. Ana. Miſerére mihi Dömine, & exãudi orationem megm. Alleluja, alleluja, alleluja. E lucis ante términum Rerum Creator poſcimus; Ut pro tua cleméntia; Sis præſul & cuſtôdia. Pÿrocul recédant somnia;, Et nôctium phantaâsmata, Hoſtémque noſtrum comprime; Ne polluântur coôrpora. Præxſta a Pater pi iſſimes, Patrique compar Unice, Cum Spiritu Paraclito Regnans per omne ſæculum. Amen. U autem in nobis es Dômine, & nomen ſanctum tuum invo- catum eſt ſuper nos: ne derelin- quas nos, Dômine Deus noſter. Deo gratias. In manus tuas Doômine“ 5 Comméndo ſpiritum meum. In manus tuas. Redemiſti nos Dômine Deus veritatis. Comméndo. 16ria Patri. In manus tuas. Cuſtodi nos Dñe, ut pupillam o- culi. Sub umbra alarum tuarü prôtege nos. Salva nos. Unc dimittis ſervum tuumbDo- N mine, * ſecundùm verbum tu- um in pacee.. ,B uia vidérunt culi mei * ſalutare tuum. uod paräſti æ ante faciem om- nium populorum. umen ad revelationem Geén- loria Patri. Salva nos Däñe vigilantes, cu- ſtôdi nos dormiéntes: ut vigilemus cum Chriſto, & requiefcamus in pace. hriſte eléiſon. rie eleiſon. ater noſter. . ⸗= Et ne nos indüúcas in tentatiôné. Sed libera nos à malo. redo in Deum. fe Carnis reſurrefctiénem. Vitam æternam, Amen. Benedictus es Doômine Deus patrum noſtrorum. Et laudabilis & glorioſus in ſæ- cula. Benedicamus Patrem & Filium cum ſancto Spiritu- Laudémus & ſuperexaltémus eum in læcula.“ Benedictus es Doômine in firmaménto cœli. Et laudabilis, & gloriôſus, &α ſuperexaltaâtus in ſæcula. K hie eléiſon. J Benedicat & cuſtodiat nos om- nipo- tium: *& glôriam plebis tuælſrael. Dipotens Anen. Dienar ine pe Milere Miſereé Zicordia ti Ouems Däe ex Et clan Doômin- Reum ler Iüa, ditatio zidias inin Angelim nos in pa Ctio tua Dômi Et cun Bened Deo gr Pent Ommnipoten Mus, Dater ſanctus, Im Re Peryia Don mane Cütre cadd Uitgere gui benuiſti ſatüra min Vrgo pril 4b ore umens ill ſerere, Pluitn ſand lemu Mitiam nine⸗ de⸗ Ut, Chuigt Fii enten Ptueimur. un OmNiN Amen., Dartum Mandiſti. Dro nob Unice, clito le ſechlun. nobis es Dort nctumtuunin nOS! he dei ine Deusnu zus tuns Don iritummen. mbra diunn ſeryum tur ndum rerbe uli mei et. me fitin n. Velatiönen n plebiͤul Die ſiglim⸗ t VIN Entesiut ⸗ tequiee Ckuteel Dn. icasileni os,n nipotens & miséricors Dôminus. Amen. Dignare Dômine nocte iſta. Sine peccato nos cuſtodire. Miſerére noſtri Dômine. Miſerére noſtri. Fiat miſe- ticordia tua Dômine ſuper nos. Ouemadmodü ſperavims in te. Däüe exaudi oratiõnem meam. Et clamor meus ad te veniat. Dôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. O remus. Iſita, quæſumus Dômine, ha- bitatiônem iſtam, & omnes in- sidias inimici ab ea longè repéelle: Angeli tui ſancti habitent in ea, qui nos in pace cuſtodiant: & benedi- ctio tua ſit ſuper nos ſemper. Fer. Dôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. Benedicamus Dômino. Deo gratias. Benedicat, & cuſtôdiat nos omnipotens & miséricors Doômi- nus, Pater, & Filius, & Spiritus ſanctus. Amen. idélium animæ, Lma Redemptôris Mater, quæ pérvia cœli D Borta manes & ſtella Maris, ſuc- cůrre cadénti;, Surgere qui curat pöpulo: tu quæ genuiſti, Natuúra miräte, tu ſant Genitoôré, Virgo priùs ac poſtériùs, Gabriélis ab ore Sumens illud Ave peccatôrum mi- ſerére. Angelus Dômini nuntiavit Mariæ. Et cõcépit de Spiritu ſanéto. IEWus. Râtiam-tuam , quæſumus Dô- mine, méntibus noſtris infun- de: ut, qui Angelo nuntiante, Chriſti Filli tui incarnationem co- gnovimus, per paſſionem ejus & crucem ad reſurrectionis gloôriam perducamur. Per eùmdem Chri- ſtum Dominum noſtrum. Amen. Boſt partum, Virgo, inviolata per- mansiſti. ne,. Dei genitrix interce- de pro nobis. 92 Eus,qui ſalùtis ætérnæ beatæ Mariæ virginitate fœcünda;, humano géneri præmia præſtitiſti: tribue quæſumuszut ipſam pro no- bis intercédere ſentiamus, per uam meruimus auctéôrem vitæ ſu- inere Düm noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. Amen. Ve Regina colôrum, Ave Doômina Angelorum?: Salve Radix, ſalve Porta, Ex qua mundo lux eſt orta. aude Virgo gloriôſa;, Super omnes ſpecioôſa: Vale 6 valdè decôra;, Et pro nobis Chriſtum exôra. Dignare me laudare te Virgoe ſacrata. Da mihi virtütem coô- tra hoſtes tuos. . Oncede miséricors Deus fragili- tati noſtræ præsidium: ut, qui ſanctæ Dei genitricis memoriam Agimus, interceſſionis ejus auxilio à noſtris iniquitatibus reſurgamus. Per eumdem Chriſtum Dôminum noſtrum. Amen. Egina cœli lætäre;, allelúja. Quia quem meruiſti portare? alleluja. Reſurréxit ſicut dixit, alleluja. Ora pro nobis Deum, alleluja. Gaude & lætare Virgo Maria „ alleluja. Ouia ſurréxit Domi- nus verè, alleluja. atig Eus, qui per reſurrectionem Fi- lii tui Dni noſtri Jeſu Chriſti mundum lætificare dignatus es : præſta quæſumus; ut per ejus geni- tricem Virginem Mariam perpétuæ capiamus gaudia vitæ. Per eumdem Chriſtũ Däm noſtrum. Amen. Alve Regina, mater miſericor- diæ, vita, dulcédo, & ſpes no- ſtra ſalve. Ad te clamamus éxules⸗- filii Hevæ. Ad te ſuſpiramus ge- méntes & flentes in hac lacryma- rum valle. Eja ergo advocata no- ſtra, illos tuos miſericôrdes culos ad nos conveérte. Et Jeſum benedi- ctum ctach frucſtum ventris tui, nobis poſt hoc exilium oſtende. O cle- mens, 6 pia, 6 dulcis Virgo Marig. Ora pro nobis ſancta Dei geni- trix. Ut digni efficiamur pfo- miſſiônibus Chriſti. . Mnipotens ſempitéerne Beus, qui glorioſæ Virginis matris Mariæ corpus & animam, ut dignu Filii tui Rabitaculum effici mererée- tur, Spiritu ſanéto cooperante præ- parâſti: da, ut cujus commemoxa- tiône lætamur, ejus pia interceſſiô- ne ab inſtantibus malis, & à morte perpétua liberémur. Per eümdem Chriſtum Däm noſtrü. ge, Amen. Divinum auxilium Maneat ſem- nobiscum. men. per nobiscu ater noſter» vVe Maria » redo. ater noſter. A ve Maria. Fidélium ânimæ, ater noſtér. Dominus det nobis ſuam pacem. Et vitam ætérnam, Amen. Divinum auxilium manea ſemper nobiscum. Amen. ater nhoſfer, Ennedn no Sürg eſt noſtra dimus, Reato Ateé Jelu Nede Intende v ui deam Periret o Amotis a0 Mundi me Ommmüne Urexpiären B Virginis Intaca pro ujus pote Nomengue Et celites, Tremente e depre⸗ Munum d Atmis ſups Defende ne IItls, he Deo batri Sancto ſim In feculor Rorate Pluant juf Aperia dalpatoren eee nomen EInquo, & en errarn ARM n. n auxldunn UIn. g. Al Uer holt S A B B AT O Ratres, Hora eſt jam nos de ſom- no surgere. Nunc enim prôpior eſt noſtra ſalus, quàm cùm credi- dimus. Deo gratias. Reator alme siderum, Rtérna lux credentium;, Jefiu Redémptor omnium, Inténde votis suůpplicum. ui dæmonis ne fraudibus Periret orbis, impetu Amoris actus länguidi Mundi medéla factus es. ommuüúne qui mundi nefas Ut expiares, ad Crucem E Virginis Sacrario Intacta prodis victima. Cujus potéſtas gloriæ, Nomeéenque cùm primùm ſonat: Et cœlites, & inferi Treménte curvantur genu. e deprecamur ultimæ Magnum diei Júdicem;, Armis ſupérnæ gratiæ Defénde nos ab hôſtibus. irtus, honor, laus, gloôria Deo Patri cum Filio, Sancto ſimul Paraclito, In ſæculorum ſæcula. Rorate cœli déſuper, pluant juſtum. Aperiatur terra; & gérminet Salvatôrem. Amen. & nubes Ecce nomen Doômini venit de lon- ginquo, & claritas ejus replet or- bem terrarum. Xcita, quæſumus Dnñe poténtiam tuam, & veni 3 ut ab imminen- tibus peccatorum noſtrôrum peri- culis, te mereamur protegeénte éri- pi, te liberante ſalvari. Qui vivis & regnas cum Deo Patre in unitate Spiritus ſancti Deus, per omnia ſæ- cula ſæculôrum. Amen. prôdiens. D OMINICA I. egem ventùrüum Doôminum, erbum ſupérnum Veênfet eccé Kex. eatus vir. 3 ater noſter. Et ne nos in- dùúcas in tentatiônem. Sed libera nos à malo. Xxâàudi Déômine. Incipit liber Iſaiæ Prophetæ. Iſio Iſaiæ filii Amos, quam vidit ſuper judam, & Jeruúſalem, in diébus Oziæ, Jôatham, Achaz, & Ezechiæ regum Juda. Audite cœli, & auribus pércipe terra, quôniam Dôminus locütus eſt: Filios enu- trivi, & exaltavi: ipſi autem ſprevé- runt me. Cognovit bos poſſeſso- rem ſuum, & aſinus præsépe domi- ni ſui: Ifrael autem me non cogno- vit, & péôpulus meus non intellé- xit. Tu autem Dñe miſerére nobis. Deo gratias. Aspiciens à longé, ecce video Dei poténtiam veniéntem, & nébulam totam terram tegéntem. Ite obviam ei, & dicite: Nuntia nobis, ſi tu es ipſe. Lu regnatùrus es in populo Iſ⸗ rael. „ Quique terrigenæ, & filii hô= minum, ſimul in unum dives & pauper. Ite obviam ei;, & dicite. 96 ui regis Iſrael, inténde, qui deducis velut ovem Joſeph. Nuntia nobis, ſi tu es ipfe. Tollite portas, principes, veſtras, & elevà- mini portæ æternales, & introibit Rex gloriæ. Qui regnatürus es in poôpulo Iſrael- Gloria Patri, & Filio, & Spiritui ſancto. nde re Aſpiciens à lon- gc. Quique terrigenæ. Æ genti peccatrici, pépulo gravi iniquitate, sémini ne- quam, filiis ſceleratis: dereliqué- runt Döminum, blasphemavérunt Sanctum Iſfrael, abalienati ſunt re- trôrfſum. Super quo percůtiam vos ultrà, addéntes prævaricationem? Omne caput langnidum, & omne cor mœrens. A planta pedis us- que ad veérticem non eſt in eo sa- nitas: vulnus,„ & livor, & plaga tumens non eſt circumligara, nec curata medicamine, neque fota oleo. Aſpicièbam in viſu noctis, & ec- ce in núbibus cœli Filius hominis veniébat, & datum eſt ei regnum, & honor: Et omnis péôpulus, tribus, & linguæ servient ei. Potéſtas ejus, potéſtas ætéêrna, quæ nõ auferétur: & regnum ejus, quod non corrumpétur. Et omnis. Erra veſtra desérta, civitàâtes veſtræ ſuccèenſæ igni: regiô- nem veſtram coram vobis alieni déyorant, & deſolabitur ſicut in vaſtitate höſtili. Et derelinquétur filia Sion ut, umbraculum in vinea, & ſicut tugũúrium in cucumerario; & ſicut civitas quæ vaſtatur. Niſi Dôminus exercituum reliquiſſet nobis ſemen, quaſi Sodoma fuiſse- mus, & quaſi Gommorrha similes eſsemus. Miſſus eſt Gabriel Angelus ad Mariam Virginem deſponsatam Joſeph, nuntians ei verbum: & expavéſcit Virgo de lmine. Ne timeas Maria;, inveniſti gratiam apud Döminum: „Ecce conci- wies, & paries, & vocabitur Altiſſi- mi Filius. Dabit ei Dominus Deus ſedem David patris ejus, & gegnàbit in domo Jacob in ætér- um. Ecce. loria Patri. Ecce. . . 1éria Patri. Gaude & lætarée. . nskEtva. t. „7. Sermo S. Leonis Papæ. K⸗ CVin de advêntu regni Dei, & Zde mundi fine ac téemporum, diſcipulos ſuos Salvator inſtrueret, totamque Eccléſiam ſuam in Apo- ſtolis erudiret: Cavéte, inquit, ne forte graventur corda veſtra in crapula, & ebrietate, & cogita- tiònibus ſæcularibus. Quod utique præcéptum, dilectiſſimi, ad nos ſpecialiùs pertinére cognéôscimus, quibus denuntiaâtus dies, étiam ſi eſt occuùltus, non dubitatur eſſe vi- cinus. Ave Maria, graâtia plena: Düs tecum: Spiritus ſanctus ſuper- véniet in te, & virtus Altiſſimi ob- umbrabit tibi, quod enim ex te na- ſcetur Sanctũ, vocabitur Filius Dei. Quômodo fiet iſtud, quoniam virum nõ cognôſco? & reſpondens Angelus dixit ei. Spfritus. D cujus Advêntum omnem hô- minem cônvenit præparari: ne quem aut ventri déditum, aut cu- ris ſæcularibus invéniat implica- tum. Quotidiano enim, dilectiſ- ſimi, experiménto probatur, po- tus ſatietate aciem mentis obtundi & cibõrum nimietate vigorem cor- dis hebetari: ita ut delectatio edéndi, étiam côrporum contraria ſit ſalùti, niſi ratio temperan- tiæ obsiſtat illécebræ, & quod futùrum eſt oneri, sübtrahat vo- luptàti. . Salvatôrem expectäamus Däm Jeſum Chriſtum: £ Qui reforma- bit corpus humilitàtis noſtræ,con- figuratum corpori claritatis ſuæ. Sébriè, & juſté, & piè vivamus in hoc ſæculo, expectantes beâtam ſpem, & adveéntum glôriæ magni Dei. Qui. Uamvis enim ſine anima nihil caro desidérat, & inde acci- piät ſenſus, unde ſumit & mo- tus: ejusdem tamen eſt äanimæ, quædam ſibi subditæ negare ſub- ſtantiæ, & interiôri judicio ab in- conveniéntibus exteriora fræna- xe; ut à corporeis cupiditacibus *.- ſepis libe ſit cirinæ ommni ſtrer Cütitum ir aindelic Oblecre milsürus Duli tui: u Et ui re⸗ llegucis ye ſeces lupet loria Patr GibrielAn⸗ Lant. eio ſand ſncki Eyan Willo ten cipulis fuis luna, 8 Mlelsura Gen * Homillias )Ominus Obaritos lins ſenee mlſeguin 45 ejus amo Dinquintem 1r pereuſfion leit: t, üh Auillitite n⸗ numn ejus i nibus attit libcee zir Nan ic Porti⸗ Be per kegnu, num, Foun Die Eten ſæpis libera, in aula mentis poſ- ſit divinæ vacare ſapiéntiæ: ubi omni ſtrépitu terrenarum ſiléente mn curärum in meditatiônibus ſanctis, . & in deliciis lætétur ætérnis. ne Se Obfſecro Domine, mitte, quem milſsurus es: vide afflictionem poô- puli tui: β Sicut locutus es, ve- n teen ni, * Et libera nos. ac tenee X. Qui regis ifrael, inténde, qui . educis velut ovem Joſeph, qui ſedes ſuper Cherubim. Sicut. Gloria Patri. Et libera. Gabriel Angelus. Gli enar- rant. cu 9. Léctio ſancti Evangélii ſecundum Lucam. Ectio ſancti Evangélii, utirpen, sſauckls 1, e Aleſſſnt us Altilüau! N illo témpore: Dixit Jeſus dilſ- I cipulis ſuis: Erunt ſigna in ſole „ & luna, & ſtellis, & in terris Pprelsura Gentium. Et réliqua. * Höomilia S. Gregoôtii Papæ. l. Ominus ac Redémptor noſter baratos nos invenire deside- fans, ſenescéntem mundum, quæ mala ſequantur, denuntiat, ut nos ab ejus amore compéſcat. Appro- pinquantem ejus términum quan- tæ percuſſiònes prævéniant, inoté- ſcit: ut, ſi Deum metuere in tran- quillitate nélumus, ſaltem vici- num ejus judicium vel percuſſioô- nibus attriti timeamus. 4 U lot Ecce virgo eoncipiet, & pariet Motmnen filium, dicit Dns: & Et vocabitur nto e nomen ejus admirabilis, Deus . ebe, Fortis. Super solin David, & sSthtſuper regnum ejus ſegébit in ærer. num. pectinm †— Uic étenim lectiôni ſancti E- ien — vangelii, quam modo veſtra isnofe fratérnitas audivit, paulô ſupériùs entitli Dòôminus præmiſit, dicens: Exur- rhe n set gens contra gentem, & reg eGintee num advérsus regnum „ & erunt n ge terræ motus magni per loca, Pbeſti. léntiæ & fames. Et quibũsdam in terpofitis, hoc, quod modo audi ſne uinen is adjünxit: Erunt ſigna in ſole, 4, ince / 1 ſun 4 sura Géntium pfæ confuſione so. en eti nitus maris & fluctuum. Ex quibus itee Profééto omnibus alia jam facta una, & ſtellis, & in terris prei Audite verbum Dmini Gent?s, & anñuntiate illud in finibus terræ: Et inſulis, quæ procul ſunt, dici- te, Salvator noſter advéniet F. Annuntiate, & auditum facite: loquimini, & clamate. Et inſulis. Am gentem contra gentem Nexurgére, earümque preisûram terris insiſtere, plus jam in no- ſtris temporibus cérnimus, quam in codicibus légimus. Quòôd terræ motus urbes innumeras bruat „ ex aliis mundi partibus ſeitis, quã frequenter audivimus. Peſtiléntias ſine ceſſa ione patimur. Signa verô in ſole, & luna, & ſtellis „ adhuc aperte minimè vidimus: ſed quia & hæc non longe ſint, ex ipſa jam aeris immutatione colli⸗- gimus. St. Ecce dies véniunt, dicit Dô- minus: & ſuſcitabo David germen juſtum: & regnabit Rex, S&S& sa- piens erit,; & faciet judicium, & juſtitiam in terra: & Et hoc eſt nomen, quod vocäâbunt eum. Dôminus juſtus noſter. In diebus illis ſalvabitur Juda ; & Iſrael habitabit confidenter. Ef hoc. loria Patxi. Doôminus. e Deum. A D E A U D ES N illa die ſtillabunt montes dul- cédinem, & colles fluent lac » & mel, alleluja. §. D ominus regnavit. II. Jucundare filia Sion, & ex- uülta ſatis filia Jeruſalem, alle. ubilate Deo. 12. Aßa, Ec- ce Dis veniet, & omnes Sancti e- jus cum eo, & erit in die illa luæ magna, allel. eus, Deus. 12. Omnes fitiéntes venite a aquas: quærite Döminum, dum inveniri poteſt, alleluja. . enedicite. 12. Af Ec- ce véniet Propheta magnus, & ipſe renovabit Jerüſalem, allel. audate Dôminum. 13. Katres, Hora eſt jam nos de omno süùrgere. Nunc enim ftite cernimus, alia in préximo ventüra tenoe formidamus. ain 1 prôpior eit noſtra ſalus „ quam cùm credidimus. Deo gratias, S n clara vox. 1 14. spiritus ſanétus in te deſcêndet Maria: ne timeas, habébis in ütero Filium Dei, allel. xcita, quæſumus, Do-: mine. 95* am lucis orto sidere. 15. Aha. In illa die. P1 eus in nômine tuo. . . 15. egi ſæculôrum. IS. Chriſte fili Dei vivi. * Miſerére nobis. Chriſte Fili Dei vivi, miſeréêére nobis. Qui ventúrus es in mundum. Miſerére nobis. :. Gloôria Patri, & Filio & c. Chriſte Fili Dei vivi, mi- ſerére nobis. Exürge Chriſte, adjuva nos. Et libefa nos propter nomen tuum. Der rie eléiſon. Chriſte eléif:. Kyrie eléiſ. Pater noſt. redo. Et ego ad te Domine clamavi. 18. Dômi- ne miſerére. 19. unc ſancte. Jucundare. egem pone. ratres, Hora eſt. „Veni ad liberandum nôs;, „ Dômine Deus virttum. re Veni ad liberandũ nos, Dömine Deus virtütum. y. Oſtende faciem tuam, & falvi érimus. Domine Deus virtutum a Glöoôria Patri. Veni ad liberan- daäm nos, Domine Deus virtůtum „ Timébunt Gentes nomen taum Dömine. g, Et omnes KReges fer- r& gloriam tuam. 23. Ecce Dôminus. go pera tenebrärum, & induàmut arma lucis. Oſtende nobis Dômine, & Milericôrdiam tuam. Oſtende. Et ſalutare tuum da nobis. Mitericordiam. loria. Oſtende. Memeéento noſtri Do-⸗ mine in beneplacito pépuli tui. Viſita nos in ſalutari tuo. Ecce véniet. Icut in die honéſtè ambulémus?: néô in comeſſationibus, & ebrie- tatibus, non in cubilibus, & impu- dicitiis, non in contentiône & æ mulatiéne: ſed induimini Domi- num Jeſum Chriſtum. Su⸗ per té Jeruſalem, & Oriétur Düs. Super. Et gloria ejus in te vi= débitur Orietur. Gloôria. Super. Dôömine Deus virtutum con- vêrte nos. Et oſténde faâciem tuam, & ſalvi érimus. In illa die. ixit Dñs. ratres, Hora eſt. 7. reâtor alme Roräate. 95. . Ne timeas Maria, inveniſti enim grätiam apud Doôminum:ecce con- cipies „& paries filium, allel. xcita, quæſumus. 95. 4 FERIA SECUNDA. egem ventúrum. Ver- bum ſupérnum. 2. 4 Dôminus defeênſor. ominus illumi- natio. 29. ater noſter. Deé flaia Prophéta. Lainini- ,mundi eſtôte, aufer- te malum cogitationum veſtrà- rum ab ôculis meis: quiélcite agere perversé, difſcite benefaee- re: quærite judicium, ſubvenitée oppreſſo, judicate pupil'o, de- tendite viduam. Et venite;, & ar- gůite me, dicit Dominus: frfue- rint peccata veſtra ut coccinum; 6EX præceflit, dies autem ap- propinquavit: abjiciamus ex quaſi nix dealbabuntur: & ſi fue- rint Uunt tubt lanz alb⸗ gülci gboc tib⸗ tangmiſl Iies Deun Ut ber nes mult flium, detrimer & erxis M benedic volu bona ſnoluen Propocave 05, quia Quomode lelis,l avit in e⸗ Argentum Hlam: pin. Auu. brine futum; om ſeguuntur non füdien Ingreditur Letent Uubilatem Minus noß herum ſuo Orietun Kabundi Nater Lereitu 1ohſolabor ndicibor convértam AcOu im, zut Uin. Et ref um Kincrin Oſende n ficordlan i alutäre tuun tdiam. Cn ento noka) ito höuin ſalunerl ue Eſte unbuen ionibisAt 0teul onizeiun . Clori Is Fittürun: 1t obenten iu Hord, Ame 4 Oimeile mihuimked, flium, 1 gueluung 4 N w. Ee 2 1 onlisi er Noker Pnoßhe, 4 ndieiie / itainn meſ gieitten cium “ e ſ la , Ei teilet n opini ehͤ „K * jntut: 1 rint rubra quaſi vermiculus, velut lana alba erunt. k. Suſcipe verbum virgo Maria, quod tibi à Domino per Angelum transmiſſum eſt: concipies, & pa- ties Deum pariter & hominem. Ut benedicta dicaris inter om- nes mulieres. Paries quidem filium, & virginitatis non patiéris detriméntum; efficiéris gravida, S eris Mater ſemper intada. Ut benedicta. I volueritis, & audiéritis me; bona terræ comedétis. Quod ſi noluéritis, & me ad iracùndiam Provocavéritis, gladius devorabit vVosSs, quia os Dômini locútum eſt. Quoômodo fadta eſt meretrix cſvitas fidélis, plena judicii? juſtitia habi- tavit in ea, nunc autem homicidæ. Argentum tuum verſum eft in ſco- riam: vinum tuum miſtum eſt a- qua. Principes tui infidéles, socii Tfurum; omnes diligunt münera, Pupillo tequuntur retributiones. non jüdicant, & cauſa viduæ non ingréditur ad illos. Læténtur cœli, & exùúltet terra, Jubilate montes laudem: quia Doô- minus noſter veniet: Et pau- Perum ſuòrum milerébitur. Orietur in & abundantia pacis. Et. Ropter hoc ait Déminus Deus exercituum fortis Iſrael: Heu, conſolabor ſuper hôſtibus meis, & vindicabor de inimicis meis. Et conveértam manum meam ad te, & éxcoquam ad purum ſcoriami tu- am, & auferam omne ſtannum tu- um. Et reſtituam judices tuos, ut fuérunt prius, & conſiliarios tuos ſicut antiquitàùs: poſt hæc voca beris civitas juſti, urbs fidelis. Sion in judicio redimétur, & reducent eam in juſtitia: & conteret ſcelé- ſtos, & peccatôres ſimul: & qui de- reliquérunt Däm, conſumentur. Alieni non transibunt pPer Je- Nam in illa dulcédinem, rüfalem ämpliàs: die ſtillabunt montes & colles fluent lac & mel Déôminus. Deus a Libano vé- niet, & Sanctus de monte umbroô- o & condénſo. Nam. loria Patri. Nam. mel »„ dicit fferé- res diebus ejus juſtitia, 99 Enite, & aſcendàmus ad mon- tem Dômini, & ad domum Dei Jacob, & docébit nos vias ſuas, & ambulabimus in semitis ejus : quia de Sion exibit lex, & verbum Doômini de Jerúſalem. En clara vox. Vox clamantis. 14. Angelue Dömini nuntiavit Mariæ 5 & concépit de Spiritu ſanéto, al- leluùja. . yrie Ego eléiſon. P ater nofter. dixi: Démine. 38. Kcita, quæſumus. 95.* P Ana. In illa die. acem & veritätem. 2 22. „ 2 Omi- ne miſerére- 19. Inclinâvit. ilexi. 79. Non auferétur fceptrum de Ju- da, & dux de féemore ejus, do- nec véniat, qui mittendus eſt, &e ipſe erit expectatio Gentium. . reator alme. Rorate coœli. 95. Leva Jerúſalem culos tuos, & vi- de poténtiam Regis: ecce Salvätor venit solvere te à vinculo. yrié eléiſ. cu F E RI A TERTIA., De Iſaia Prophéta. TYErbum „ quod vidit Eſalas, fi⸗ VHNE Amos, ſuper Juda & Jeru- ſalem. Et erit in noviſſimis diebus 35. Ppræparätus mons domus Dômini S 2 i 100 In vertice montium, & elevabitur ſuper colles, & fluent ad eum om- nes Gentes. Et ibunt populi multi, & dicent: Venite, & alcendàmus ad montem Doômini, & ad domum Dei Jacob, & docébit nos vias ſuas, & ambulabimus in sémitis ejus: quia de Sion exibit lex, & verbum Dômini de Jeruſalem. Montes Iſrael ramos veſtros Expandité, & floréte, & fructus fa- cite: & Propè eſt, ut veniat dies Dômini. y, Rorate cœli déſuper, & nubes pluant juſtum: aperiatur terra, & grminet Salvatoré. Propé. T judicabit Gentes, & arguet pôpulos multos: & conflabunt gladios luos in vomeres, & lan- ceas ſuas in falces: non levabit Gens contra gentem gladium, nec exercebuntur ultrà ad prælium. Domus Jacob venite, & ambulé- mus in lùmine Dômini. Projeciſti enim poôpulum tuum, domum Ja- cob: quia repléti ſunt ut olim, & augutes habuérunt ut Philiſthiim, & pueris aliénis adhæsérunt. Erumpant montes jucunditaâ- tem, & colles juſtitiam: Quia lux mundi Dôminus cum potentia venit. . De Sion exibit lex, & verbum Quia. Dômini de Jeruúſalem. Epléta eſt terra argénto & au- ro, & non eſt finis theſaurôrum ejus: & repléta eſt terra ejus equis, & innumerabiles quadrigæ ejus. Et repléeta eſt terra ejus idolis: opus manuum fuarum adoravérunt, quod fecérunt digiti eorum. Et in- curvavit ſe homo, & humiliatus eft vir, ne ergo dimittas eis. Ecce ab Auſtro venio ego Doô- minus Deus veſter. *Vifitare vos in pace. Alpiciam vos, & créſcere fa- ciam; multiplicabimini, & firma- bo pactu me vobiscum. Viſitare. 316ria Patri. Viſitare. Antequam convenirent, invénta eſt Maria habens in ũtero de Spi- ritu ſanéto, alleluja: Dei Cyrie eléiſon. 38. CQuærite Dôminum, dum inveniri poteſt: invocate eum, dum propeè eſt, allelua. De K yrie eléiſon. 80. FEKRI A Q UART A. De Iſaia Prophéta. Cce eénim Dominator Dôminus exercituum auferet à Jeruſalem, & à Juda validum & fortem, om- ne robur panis „ & omne robur aquæ: fortem, & virum bellato- rem: judicem, & Prophétam, & ariolum „ & ſenem: Principem ſuper quinquaginta, & honorabi- lem vultu, & conſiliarium, & ſa- piéntem de architéctis, & prudén- tem elòquii myſtici. Et daho pue- ros principes 6orum, & effemina- ti dominabuntur eis. Rex noſter advéniet Chriſtus: Quem jJoannes ptædicavit Ag- num eſſe ventùúrum. Super ipſum continébunt Re- ges os ſuum, ipſum Gentes depre- cabuntur. Quem. T irruet populus, vir ad virum, & unusquisque ad pröximum ſunm: tumultuabitur puer contra ſenem, & ignobilis contra nobi- lem. Apprehéndet enim vir fra- trem ſuum doméſticum patris ſui: Veſtiméntum tibi eſt, princeps eſto noſter, ruina autem hæc ſub manu tua. Reſpondeébit in die illa, di- cens: Non ſum médicus, & in domo mea non eſt panis, nequé veſtimentum ., nolite conſtitůùere me Principem pôpuli. Ante multum tempus prophe- favit Ezéchiel: Vidi portam clau- ſam: Ecce Deus ante ſæcula ex ea procedébat pro ſalùte mundi: ſtrans Virginem, quia poſt partum permanſit Virgo. Porta quam vidiſti, Dominus ſolus transibit per illam. Et. Uit enim Jeruſalem, & Judas côncidit: quia lingua eôrum & adinventiones eôrum contfa Doôminum, ut provocarent ocu- los Majeſtatis eſus. Agnitio vultus eorum reſpoôndit eis, & peccatum ſuum quaſi Sôdoma prædicave- runt, nec abſcondérunt: Væ ani- mæ eôrum, quéôniam réddita ſunt eis mala. Dicite juſto, quôniam be⸗ ne, quoniam fructum adinventio- num ſuarum cômedet: Væ impio in malum: retribũtio enim manu- um ejus fiet ei. Ecce dies véniunt. 97. Et erat iterùm claufa, demon- De Kion Dömninid Veniet f0 non fum calceatmne HERI D Eaen Ptes pitt cicentes: demus, & Iiémur: nomhen tun Döbrium ekit germ centia, & ſublimis, Vati füeri Omnis, Kion, N ſinckus voce⸗ tus eſt in duscipe Antibo Datrue nea fackz el flio olei, gez elsgite eectann&: 1o eius, e1: & expe feeit lad bitatotes judicate meam. 13 facere 11 an gud uyas, 4 4 Alpicie nne ofici Uen ſgene Pemn ciruan erit in con e Tun lesertan Non focdiern Alinr Nehluant Red enim . ns Ilrael us deles ceret ju ii: S jut Müſſus & olmne t lusfirodin ne 1d gore⸗ bitu ete⸗ 4 hilsen, chnd l aniz,n noliiecont⸗ puli⸗ tenlifil De Sion exibit lezx, & verbum Domini de Jerſalem. Cyrie eléiſon. 38. Véniet Softior me poſt me, cujus non ſum dignus solvere corrigiam calceamentorum. yrie eléiſon. 80. F E RI A I De Iſaia Prophéta. T A. Ex apprehendent ſeptem mulie- res virum unum in die illa;, dicéntes: Panem noſtrum come- démus, & veſtiméntis noſtris ope- riémur: tantümmodo invocétur nomen tuum ſuper nos: aufer op- pröbrium noſtrum. In die illa erit germen Dômini in magnifi- céntia „ & gloria, & fructus terræ ſublimis, & exulratio his, qui ſal- vati füerint de Ifrael. Et erit: Omnis, qui relictus füerit in Sion, & residuus in Jeruſalem, ſanctus vocabitur, omnis qui ſcrip- tus eſt in vita in Jerúſalem. Suscipe verbum. 99. Antàbo diléécto meo cânticum Patruélis mei vineæ ſuæ. Vi- nea facta eſt dilécdto meo in cornu filio ôlei. Et ſepivit eam, & lapi- des elégit ex illa, & plantavit eam eléctam, & ædificavit turrim in me- dio ejus, & torcular extrũúxit in ea: & expectavit, ut faceret uvas, & fecit labruſcas. Nunc ergo ha- bitatôres Jerulalem „ & viri Juda „ judicate inter me ,„ & vineam meam. Quid eſt, quod débui ul- trà facere vineæx meæx, & non feci ei: an quòd expectavi, ut faceret uvas, & fecit labrùſcas. Aſpiciébam in viſu. 96. T nunc oſténdam vobis, quid ego faciam vineæx meæ: aufe- ram ſepem ejus, & erit in direptiô- nem: diruam macériam ejus „ & erit in conculcationem. Et ponam eam desértam: non putabitur, & non fodietur: & aſcéendent vepres & ſpinæx: & nůübibus mandàbo, ne pluant ſuper eam imbrem. Vi- nea enim Domini exeE cituum do- mus Iſrael eſt, & vir Juda gerinen ejus del lectabile: : & expectavi, ut faceret judicium, & ecce iniqui- tas: & juititiam, & ecce clamor. Miſſus eſt Gabriel. 96. 101 Benedicta tu in muliéribus, & be- nediétus fructus ventris tui. DD yrie eléiſon. 38. Expectàbo Dôminum Salvatôrem meum, & Draliolabor eum, dum propé eſt;, alleluja. yrie eléiſon. 80. F E R I A SEXT A. De Iſaia Prophéta. IX anno , quo mortuus eſt Rex Ozias, vidi Döminum ſedeéntem ſuper solium ezxcélſum & eleva- tum: & ea, quæ ſub ipſo erant, re- plébant templum. Seraphim ſta- bant ſuper illud: ſex alæ uni, & ſex alæ alteri: duabus velabant fa- ciem ejus, & duabus velabant pe- des ejus, & duàbus voläbant. Et clamabant alter ad äalterum, & di- cébant: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dôminus Deus exercituum:; plena eſt omnis terra gloôria Bus Ave Maria. T commòôta ſr ſuperlimina- ria cardinum à voce clamântis, & domus repleta eſt fumo. Et di- xi: Væ mihi, quia tacui, quia vir pollú⁴tus läabiis ego ſum, & in mé- dio pôpuli polluüta labia habentis ego habito, & Regem Dominum exercituum vidi oculis meis. Et volavit ad me unus de Seraphim;, & in manu ejus calculus, quem forcipe tůlerat de altari. Et tétigit os meum, & dixit: Ecce tétigit hoc labia tua, & auferétur ini- quitas tua, & peccàatum tuum mundabitur. Salvatéôrem expectämus. 96. T audivi vocem Dômini dicen- tis: Quem mittam? & quis ibit nobis: Et dixi: Ecce ego, mitte me. Et dixit: Vade, & dices poô-⸗ pulo huic: Audite audiéntes „„SK. nolite intelligere „& vidéte viſiô- nem, & nolite cognôſcere. Excæca cor pôpuli hujus, & aures ejus aggrava, & culos ejus claude: ne fortè videat culis ſuis, & auribus ſuis audiat, & corde ſuo intélligat;, & convertatur, & ſlanem eum. Obſecro Doômine. 97. Ecce véniet Deus, & homo de do- mo David ſedére in throno; allel. in yrie eléiſon. 38. 3 — 102 Ex Kgypto vocavi Filium meum: véniet, ut falvet populum ſuum. rie eleiſon. 80 S A 2 A T O. De Iſaia Prophéeta. T factum eſt in diébus Achaz fi- lii joathan, filii Oziæ Regis Ju- da, aſcéndit Raſin Rex Syriæx, & Phacee filius Romeliæ Rex Ifrael, in jerúfalem ad præliändum con- tra eam: & non potuerunt debella- re eam. Et nuntiaverunt domui David, dicéntes: Requiévit Syria ſu- perEphraim, & commòô tum eſt cor ejus, & cor pôpuli ejus, ſicut mo- ventur ligna ſilvarum à facie venti Et dixit Dominus ad Iſaiam: Egré- dere in occrſum Achaz tu, & qui derelictus eſt Jaſub filius tuus, ad extrémum agquæductus piscinæ ſu- perioôris in via agri fullônis. . Ecce virgo concipiet. 97. T dices ad eum: Vide, ut sileas: noli timére ,„ & cor tuum ne formidet à duäbus caudis titioônu fumigaàntiũ iſtéôrum, in ira furoris Raſin Regis Syriæ, & filii Romeliæ: eòô quod consiliu inierit contra te Syria in malum Ephraim, & filius Romeliæ, diceêntes: Ascendàâmus ad Judam, & ſuscitemus eum, & avel- lamus eum ad nos, & ponamus Re- gem in médio ejus filium Tabeel. Audite verbum. 97. T adjécit Döminus loqui ad Achaz, dicensjPete tibi ſignum à Dômino Deo tuo in profündum infeérni, ſive in excélſum ſupra. Et dixit Achaz: Non petam, & non tentabo Dominum. Et dixit: Au- dite erge domus David : Num- quid paxum vobis eſt, moléſtos eſſe hominibus, quia molséſti eſtis & Deo meo à Propter hoc dabit Dñs ipſe vobis ſignum. Ecce virgo concipiet, & pariet filium, & vo- cabitur nomen ejus Emmanuel. Butyrum & mel comedet; ut ſciat reprobare malum, & eligere bonu. . Ecce dies véniunt. 97. sion noli timére, ecce Deus tuus yéniet, allelüja. Dein yrie eléiſon. 38. CRatres, Quæcumque ſcripta ſunt, Tad noſtram doctrinam tcripta ſunt: ut per patiéntiam, & con- ſolatiõnem Scripturarum ſpem ha- beamus. reâtor alme siderum. 95. WVeni Dñe viſitare nos in pace, ut lætémur coram te corde perfécto. Xcita Dömine corda noſtra ad præparandas nigéeniti tui vias, ut per ejus adyentum, purificatis tibi mentihus ſervite mereamur. Qui tecum. D O MI,NIC A II. Regem venturum. er⸗ bum ſupeêrnum. 2. Véêniêt ecce Kex. 6 eàtus VII. De Iſaiaà Prophéta. ET egrediétur virga de radice Ejeae „ & flos de radice ejus as- céndet. Et requiéſcet ſuper eum Spiritus Doômini: ſpiritus ſapién- tiæ, & intelléctus, iritus consilii & fortifudinis, ſpiritus ſciéntiæ & pietatis; & replebit eum ſpiritus timôris Dômini. Non ſecúndùm viſiõnem oculorum judicabit, ne- que ſecundùm auditum aurium ar- guet; ſed judicabit in juſtitia pau- peres, & arguet in æquitate pro manſuétis terræ. . Jeruſalem, citò véniet ſalus tua: quare mœroôre consûmeris? num- quid conſiliarius non eſt tibi, quia innovavit te dolor ? Salvabo te, & liberabo te, noli timére. Ego enim ſum Dôminus Deus tuus, Sanctus Iſrael, Redémptor tuus. Salvabo. T percùtiet terram virga oris ſui, & ſpiritu labiorum ſuo- rum interficiet impium. Et erit ju- ſtitia cingulum lumbéôrum ejus, & fides cinétorium renum ejus. Ha- bitabit lupus cum agno, & pardus cum hœdo accubabit: vitulus, & leo, & oyis ſimul morabuúntur, & puer parvulus minabit eos. Vitu- lus, & urſus paſcéntur: ſimul re- quieſcent catuli eorum, & leo duaſi bos coômedet paleas. Ecce Dñs véniet, & omnes San- Gti ejus cum eo, & erit in die illa lux magna: & exibunt de Jeruſa- lem lem ſeut Dominus guper Ecce . niet: & poteſtas; T de ſupen Ccavérna! Iit, wan cebunt, ſo monte eſt terta maris open Jelle, gui iplum Gen etit ſepula Clvita guöniame tt aufen tionem. dine yenie hinabitur⸗ lOria batt Caude &! De Eipot teri in E ettee eſle, ſoönig, vel guod ridit Uis hropro Juam per le,ne ſmu a, ledon Urgam & ihlum D tantur: a Hantis pot züco mont⸗ bece vé⸗ nnher ſinc⸗ teznihaben Utcomin nie, F Mnozordis 0 aut Wele 8 nem intel Pebit übr en i 80 concipie fotem, D lclt in C 08 cam zieut jam, KAa tuum denhe e Dlelun g os in itet orde helſecn m, Phlfcdl ite mheteind 1 CII heti⸗ ige de acice et⸗ ſcet ſuheit ſpinitus Ne⸗ 4 lius Urituslcie, bit eun h Non ſeein n jucſetbn itamiutunn: kin ſucu in Auitle enielllut Nsumeiſs,l. donekthi⸗ N ,volͤtine Döminhe el . Relen etrum ring labiorun iiin Et, mbotumne um eſ gn, bit: dtub⸗ molbünte abit e entut: n lem ſicut aqua munda: & regnàbit Dôminus in ætérnum: Super omnes Genres. „Ecce Doôminus cum virtute vé- niet: & regnum in manu ejus, & potéſtas, & impérium. Super. T delectaàbitur infans ab úbere Sfſuper foramine alpidis: & in cavérna réguli, qui ablactatus fue- rit, manum ſuam mittet. Non no- cêbunt, & non occident in univer- ſo monte ſancto meo: quia repleta eſt terra ſciéntia Dnñi, ſicut aquæ maris operientes. In die illa radix Jeſſe, qui ſtat in ſignũ populorum, ipſum Gentes deprecabüntur, & erit ſepulchrum ejus gloriôſum. Civitas Jerûſalem noli flere, quéôniam dòluit Dôminus ſuper te, 8t auferet à te omnem tribula tiônem. Ecce Däüs in fortitu- dine véniet: & brachium ejus do- minabitur. Et auferet. lôria Patri. Et auferet. Gaude & lætäre. onsérva. 7. De Expoſitiénes. Hierônymi Pres- byteri in Iſaiam Prophétam. T egrediétur virga de radice Jeſſe. Usque ad principium vi- ſionis, vel ponderis Babylonis, quod vidit Iſaias filins Amos, om- nis hæc prophetia de Chriſto eſt,: quam per partes volumus explana- re, ne ſimul propéſita atque diſser- ta, lectoris confúndat memôriam- Virgam & florem de radice Jeſſe iplum Döminum Judæi interpre- wantur: quòôd ſcilicet in virga reg- nantis poténtia, in flore pulchri- túdo monſtrétur. Ecce véniet Déminus protéctor noſter, ſanctus Iſrael, * Coronam regni habens in capite ſuo. Et dominaàbitur à mari usque ad mare, & à flümine usque ad ter- minos orbis texrrarum. Corônam. Os autem virgam de radice Jeſſe ſandam Mariam Vir- ginem intelligamus, quæ nullum habuit ſibi frûticem cohærentem: de qua & ſupra légimus;: Ecce vir o concipiet, & pariet filium. Et orem, Doôminum alvatorem, qui dicit in Cäntico canticorum: Ego flos campi, & lilium convallium Sicut mater conſolatur filios 103 ſuos, ita eonſolàbor vos, dicit Dñs, & de Jerulalem civitate, quam elégi,„ véniet vobis auxilium: „Et vidébitis, & gaudébit cor ve- ſtrum. Dabo in Sion ſalutem, & in Jeruſalem gloriam meam. Et?* Uper hunc igitur florem, qui de trunco & radice Jeſſe per Mariam Virginem repente consüúr- get, requiéſcet Spiritus Dömini: quia in ipſo complacuit omnem plenitäůdinem Divinitatis habitäre corporaliter: nequaquam per par- tes, ut in céteris Sanctis; ſed juxta Evangélium eòrum, quod He- bræo ſermône conſcriptum legunt Nazaræi: Deſcéndet ſuper eum omnis fons Spiritus ſancti: DOmi- nus autem Spiritus eſt, & ubi Spi- ritus Dômini, ibi libértas. Jeruſalé plantabis vineã in mô- tibus tuis: exultabis, quoniam dies Dñi veniet: ſurge Sion, cõvertere ad DñmDeũ tuũ: gaude, & lætare Jacob: Quia de médio Géntium Salva- tor tuus véniet. Exulta ſatis filia Sion: jübila filia Jerúſalem. Quia. Gloôria Patri. Quia. Gabriel Angelus. œli enar- r ant. 9. ectio ſandi Evangélii ſecundùm Matthæum. N illo témpore: Cùm audiſſet Joannes in vinculis pera Chri- ſti, mittens duos de diſcipulis ſuis, ait illi: Tu es, qui ventùrus es, an alium expectämus? Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Iſis tot ſignis, tantisque vir- tùtibus, non ſcandalizari quis- que pôtuit, ſed admirari. Sed infi- délium mens grave in illo ſcanda- lum peèrtulit, cùm eum poſt tot miraeula moriéntem vidit. Unde & Paulus dicit: Nos autem prædi- camus Chriſtum Crucifixum, Ju- dæis quidem ſcandalum, Gentibus autem ſtultigkiam. Stultum quippe hominibus viſum eſt, ut pro ho- minibus auckor vitæ morerétur”» & inde contta eum homo ſcanda- lum ſumpſit, unde ei ampliùs de- bitor fieri débuit. Nam tanto Deus ab hominibus digniùs hono- randus eſt, quantò pro hominibus & indigna ſuscépit. . G 4 . Egre- 104 . X. Egrediétur Döminus de Samâ- ria ad portam, quæ réſpicit ad O- rientem: & véniet in Béthlehem, ämbulans ſuper aquas redemptio- nis judæx: * Tunc ſalvus erit Omnis homo: quia ecce veéniet. Et præparabitur in miſericordia Sôlium ejus, & ſedébit ſuper illud in veritate. TLunc. Uid eſt ergo dicere, Beaâtus Aui non füerit ſcandalizatus in me, niſi apérta voce abjectio- nem mortis ſuæ, humilitatémque ſignare? Ac ſi paténter dicat: mira quidem facio, ſed abjéecta perpeti non dedignor. Quia ergo morién- do te sublequor, cavéndũ valdè eſt hominibus, ne in me mortem de- ſpiciant, qui ſigna venerantur. Feſtina, ne tardaveris Domine; Et libera populum tuum. Veni Doômine, & noli tardàre, relaxa facinora plebi tuæ. Et. Ed dimiſſis Joannis diſcipulis, quid de eòdem Joanne turbis dicat, audiamus. Quid exiſtis in desértum vidére? aründinem ven- to agitätam? Quod videlicet non aſſeréndo, ſed negando intulit. Arundinem quippe mox ut aura contigerit, in partem aàlteram inflé- ctit. Et quid per arundinem, niſi carnäli,; animus deſignatur? Qui mox ut favôre, vel detractione tangitur, ſtatim in partem quam- libet inclinatur. . F. Ecce Däis véniet cum ſplendéôre deſcendens, & virtus ejus cum eo: Viſitare populum ſuum in pace, conſtituere ſuper eum vitam ſempitérnam. Ecce Dôminus noſter cum virtúte véniet. Viſitare. loôria Patri. Viſitare. A D A U◻ E S „ LCce in nubibus cœli Doôminus L-veéniet cum poteſtate magna, alleluja. . Plal. Däüs regnavit. E II. Aha. Urbs fortitdinis noſtræ Si- On, Salvator ponetur in ea murus, & antemurale: aperite portas, quia nobiscum Deus, alleluja. Ana. Ecce apparébit DOôminus, & non mentigtur, ſi moram fecerit Expééta eum, quia véniet, & non tardabit, allelùja. ARa. Montes & colles cantäbunt goram Deo laudem, & omnia li- gna ſilvàrum plaudent mänibus, quòôniam veniet Dominator Doômi- nus in regnum ætérnum, alleluja, alleluja. Ecce Döminus noſter cum virtte veniet, & illuminàbit cu- los ſervoòrum ſuoòrum, allel. Ratres, Quæcmque ſcripta süt, ad noſtram doctrinam ſcripta unt, ur per patiéntiam, & conſo- lationem Scripturarum ſpem ha- beamus. n clara vox redarguit, EctI9. 14. Vox clamaäntis in deserto. Joanñes autem, cùm audiſſet in vin- culis opera Chriſti, mittens duos ex diſcipulis ſuis; ait illi: Tu es, qui venturus es, an alium expectamus? ſtra. Urbs fortitúdinis. , un ratres, Quæcmque. Veni ad liberàndum nos, Domine Deus virtútum. Veni, Oſtende faciem tuam, & ſalvi érimus. Doômine. 16ria. Veni, Timébunt Gentes nomen tuum Dômine. Et omnes Reges ter= ræ glôriam tuam. xcita Domine corda no- I02. Ecce apparébit. Eus autem patiéntiæ & ſolatii det vobis idiptum sapere in altérutrum ſecundùm Jeſum Chri- ſtum: ut unanimes;, uno ore ho- norificétis Deum, & Patrem Doô- mini noſtri Jjeſu Chriſti Oſtende nobis Domine, Miſericôrdiam tuam. Oſtende. Et ſalutare tuum da nobis. Mi- ſericoôrdiam. Gloria Patri. Oſten- de. Y. Meménto noſtri Dômine in beneplacito poôpuli tui. Viſita nos in ſalutari tuo. Ecce Dôminus noſter. Eus autem ſpei répleat vos omni gaudio, & pace in cre- déndo, ut abundétis in ſpe, & in virtúte Spiritus ſancti. . Super te Jeruùſalem, * Orié- tur Dôminus. Super. Y. Et glôria ejus in te vidébitur. Oriétur. loria Patri. Super y. Doômine Deus virtutum convérte nos lb oft ſalzi erim Uere in n irit Rora Iu es, expectam vidiſtis:, mortui ten gelizintur 1 FTENII Der Nus 3 Ilaias tem calig tlaltäte ye inprediantte Mindavi ſa eini fones täntes in g ginis in me Uum ftegue zum, Gent duͤscipe Ominun mllitix teltaroen IInus & ya Pperdat om guia prope ſſicn oc omnes Omne cor Lonteretur lenebont, unt unus Vulrus eorun latentun a lmpi 05 Mſceret⸗ ndent minde vomminitorhn ternum, del hinus nole cr Tillumindiae Drum, de. mque ſcigei 1rinan i Entiam, Aan hrärum ſen! . ta voN kiin 4 tis in (ezend Am audilaun eiſti, wir isait lükus alium etpegn ,Domiye cotttl lon⸗ = “ Atres utcin⸗ 1 libeuntunn 1s vittutum jein tlan i entes nond, tomnes en idiplum M. hncin eint es Unde, lu i ge lohie i Källin nofen ſunc. eniiin Supel. Gen W Supel, er conele i t. Et oſténde fäciem tuum, & ſalvi erimus. Ecce in nüúbibus. Dixit Dñis. 2 Dhie Fratres, Quæcúmque. n Preator. Rorate. 95. Tu es, qaui ventúrus es, an alium expectamus? Dicite Joaàanni, quæ vidiſtis: Ad lumen rédeunt cæci mortui resurgunt, pauperes evan- gelizaäntur, alleluùja. Sxcita Domine. FER IA HGCUND A. De Iſaia Prophéta. ORus Babylônis „ quod vidit Iſaias filius Amos. Juper mon- tem caliginoſum levate ſignum, exaltàte vocem, levate manum, & ingrediantur portas duces. Ego mandavi ſanctificatis meis, & vo- caàvi fortes meos in ira mea, exul- taântes in glôria mea. Vox multitu- dinis in montibus, quaſi populo- rum frequentium: vox sonitus Re- gum, Geéntium congregatarum. „Süscipe Verbum. 99. NOminus exercituum præcépit militiæ belli, veniéentibus de terra, procul à ſummitate cœli: Doô- minus & vaſa furôris ejus, ut di- ſpérdat omnem terram. Ululate, quia propè eſt dies Dômini: quaſi vaſtitas à Domino véniet. Propter hoc omnes manus diſſolvéntur, & omne cor hoôminis contabeſcet, & conterétur. Torſiôònes & doloôres tenébunt, quaſi partùriens dolé- bunt, unusquisque ad pröximum ſuum ſtupébit, facies combuůſtæ vultus eôrum. Lætentur. 99. Cce dies Dômini véniet, cru- Adélis, & indignatiônis plenus, & iræ, furorisq; ad ponéndam ter- ram in ſolitudinem, & peccatôres ejus conteréndos de ea. Quoôniam ſtellæ cœli, & ſplendor earum non expandent lumen ſuum: obtene- brãtus eſt ſol in ortu ſuo, & luna non ſplendeébit in lumine ſuo. Et viſitabo ſupet orbis mala, & con- tra impios iniquitatem eòrum, & quieſcere faciam ſupeérbiam infide- 10 lium, & arrogäântiam förtium miliabo. Alieni non transibunt. 99. Uſerére 5§ hu⸗ g. de 3⁶. enite, & aſcendamus. 99. . n clara vox. 14. Vox clamantis. 95. De cœlo véniet Dominâtoôr Dñs, & in manu ejus honor & impérium, Dein tur K yrie eléiſon. 38. Xcita Dômine. 102. Ecce véniet Rex, Dôminus terræ, & ipſe auferet jugum captivitatis noſtræ. Kyrie eleiſon. 80. F E RI A T E R T De Iſaia Prophéta. I A. Ropè eſt, ut véniat témpus ejus- & dies ejus non elongabüntur. Miſerébitur enim Dominus Jacob, & éliget adhuc de Iſfrael, & requié- cere eos faciet ſuper humum, ſuam: adſungétur ädvena ad eos, & adhærébit démui jacob. Et te- nébunt eos pôpuli, & adduúcent eos in locum ſuum: & poſſidebit eos domus Iſrael ſuperterram Doô- mini in ſervos & ancillas: & erunt capiêntes eos, qui ſe céperant, & ſubjicient exactoòres ſuos. Montes Iſrael. 100, T erit in die illa, cùm réquiem déderit tibi Deus à labôretuo, & à concuſſiône tua, & à ſervitute dura;, qua ante ſerviſti; ſumes paràbolam iſtam contra RegemBa- bylonis, & dices: Quômodo ceſ- savit exactor, quiévit tribütum? Contrivit Döminus baculum im- pioôrum, virgam dominantium, cæ- déntem poôpulos in indignatiône, plaga inſanabili, ſubjiciéntem in furôre Gentes;, perſequentem cru⸗ déliter. . Erúmpant. 100. Uémodo cecidiſti de cœlo Iucifer, qui manè oriebaris? corruiſti in terram, qui vulnerabas Gentesiqui dicébas in corde tuo? In cœlum conſcendam, ſuper aſtra Dei exaltabo solium meum, ſe- débo in monte teſtamenti, in laté- ribus Aquilônis. Aſcéêndam ſuper altitudinem nübium; similis ero 5 Al- 106 . Altiſſimo. Verûmtamem ad infer- num detrahéris in profndum laci. Ecce ab Auſtro. 100. Super te Jeruſalem orieétur Dñs, & Sloôria ejus in te vidébitur. yrie eléiſon. 38. Vox clamantis in desérto: Paräte viam Dômini, rectas facite seémi- tas Dei noſtri. . yrie eléiſon,. 80. FERI A QUART A. De Iſaia Prophéeta. Mirte Agnum Dômine Domina- toôrem terræ, de petra deserti ad montem filiæ Sion. Et erit; Sicut avis fügiens, & pulli de nido avo- lantes, ſic erunt filiæ Moab in tranſ- cênſu Arnon. Ini consilium, coge conciliumzpone quaſi noctem um- ram tuam in meridie: abſconde fugiéntes, & vagos ne prodas. Ha- bitäbunt apud te prôfugi mei: Mo- ab eſto latibulum eòôrum à facie vaſtatoris. Rex noſter. 100. Initus eſt enim pulvis, conſum- matus eſt miier, defecit, qui cõ- Eulcabat terram. Et præparabitur in miſericordia sòlium, & ſedebit ſuper illud in veritate in taberna- culo David, jüudicans, & quærens ju- dicium, & velociter reddens, quod juſtum eſt. Audivimus ſuperbiam Moab, ſuperbus eſt valdè: ſuperbia ejus, & arrogantia ejus, & indigna- tio ejus plus quàm fortitudo ejus. Ante multum. 100. . Dcirco ululabit Moab ad Moab, univérſus ululabit: his, qui læ- täntur ſuper muros cocti lateris, loquimini plagas ſuas. Quôniam ſuburbana Heésebon desérta ſunt 5 & vineam Sabama dòmini Gentiü excidérunt: flagella ejus üsque ad Jazer Pervenérunt;: erravérunt in desérto, propagines ejus relictæ ſunt, tranſiérunt mare. Ecce Dôminus veniet. 104. Ecce egoa mitto Angelum meum, ui præparabit viam meam ante aciem tuam. yrie eléiſon, 38. Sion renovâberis, & vidébis ju- ſtum tuum,qui venturus ett in te. Kyrie eléiſon. 80. F E RIA De Iſaia Prophéta. Oda⸗ . gypti. Ecce Dôminus aſcendet ſuper nubem levem, & ingrediétur „Ægyptum, & com- movebüntur ſimulacra Kgypti à facie ejus, & cor XÆgypti tabéscet in medio ejus. ciam Æägyptios advérsus Kgyp- tios, & pugnabit vir contra fra- trem Suum, & vir contra amicum ſuum, civitas adversuùs civitatem, regnum advérsùs regnum. Jerûſalem cito veéniet. 102. T dirumpétur ſpiritus Xgypti in viſcéribus ejus, & consilium ejus præcipitabo: & interrogabunt ſimulacra sua, & divinos ſuos, & pythones, & ariolos. Et tradam Kgyptum in manum dominorum crudélium, & Rex fortis domina- bitur eorum, ait Dominus Deus exercituum. Et areſcet aqua de mari, & fluvius deſolabitur, at- que ſiccàbitur. Et deficient flu- mina: attenuabüntur , & ſicca- büntur rivi aggerum. Ecce Döminus véniet. 102. Tulti Principes Taäneos, ſapién- tes conſiliarii Pharaoônis de- dèrunt consilium insipiens. Quo- modo diceêtis Pharaoni: Filius ſa- piéntium ego, filius Regum anti- quoòrum? UÜbi nunc ſunt ſapientes tui? Annüntient tibi, & indicent, quid cogitaverit Dominus exerci- tuum ſuper „Ægyptum. Stulti tacti ſunt principes Taneos, emarcué- runt Principes Meémpheos, dece- pêrunt Ægyptum, angulum popu⸗- Iôrum ejus. Civitas Jerúſalem. 103. Tu es, qui ventürus es Dômine; quem expectamus, ut ſalvum fa- cias populum tuum. ytie eléiſon. 38. Qui poſt me véniet, ante me factus eſt: cujus non ſum dignus calcea- ménta solvere. leit⸗ rie eleiſon. 80. F E K. I. A. §S E£E XT A. De Iſaia Prophéta. Ecce Döminus diſſipabit ter- Sram „ & nudabit eam, c achi. Q IN T A. Et concürrere fa- get ficen tatoles ej⸗ ſie lacerdh dominus domina e le, gui v ſic is, qr gui réper patione Ueptione emim loe Lcce Ueit . firmata firmaäta elt Et terra in bus ſuis: 4 ges, muta⸗ fedus lem maledictie cäbunt ha insanient uentur ho dicut m Urit i Vitis, in lætabantur Cium tymp lrtäntium thare, 0 inum: an dus illamn, tatis clauſa Introeünte. no in plat Eetitia, tra 1e. Relicta Galämitas Nec exrunt lio popul olire, tlintur er iltfinita vi eemſuam Aoridcnus nlentce mur Akinis gl Unel. ciimns, l Perülke Dicſe nul ee honin m e De UINI kophet Ecce Denin r nubenn een Ipktum,8 N lacta Kenn Agyti de 7 t concuttete! zdyelsls A it vit con un ir contiaamla versUs cintnte regnunn. ito Neni ſoitirus 4 eus, Aeniſ : intellogt Ciylnos lolos, Et m aum Coni er fottistonn it Dominus neſcel an Geloſabitttn lt Geſhen intur , etuln. us venlet⸗ 6 4 Tineonſi ii Dhraoni h insihiens Araoni: II flius Kenmt unc funt n⸗ t tibi, uhte t Dominns e. un iu, ſaneos el Mempben n,inglluß⸗ nlem lo,⸗ hti nus tuum, D . t ſaleu eleilon. 4 nietan ene lu 6 i cipns . ſon. , deſn 11 1oler us lite gabit ein 4 get faciem ejus, & diſpérget habi- tatores ejus. Et erit ſicut populus, ſic ſacéerdos: & ſicut ſervus, ſic dôminus ejus: ſicut ancilla, ſic domina ejus: ſicut emens, ſic il- le, qui vendit: ſicut fœnerator, ſic is, qui mutuum accipit; ſicut qui répetit, ſic qui debet. Diſſi- patiône diſſipabitur terra, & di- veptiõône prædabitur. Dominus enim locutus eſt verbum hoc. Ecce veéniet. 103. UXit, & deflüxit terra, & in- firmata eſt: defluxit orbis, in- firmata eſt altitùdo poôpuli terræ. Et terra infecta eſt ab habitatôri- bus ſuis: quia transgréſſi ſunt le- ges, mutaverunt jus, diſſipaverunt fœdus ſempiternum. Propter hoc maledictio vorabit terram, & pec- cabunt habitatéôres ejus; ideéque insanient cultôres ejus, & relin- quéntur héômines pauci. Sicut mater. 103. Uzit vindémia, infirmaâta eſt vitis, ingemuérunt omnes, qui lætabantur corde. Ceſsavit gau- dium tympanorum, quievit sônitus lætaântium, conticuit dulcédo ci- tharæ. Qum cantico non bibent vinum: amara erit pôtio bibenti- bus illam. Attrita eſt civitas vani- tatis, clauſa eſt omnis domus, nullo introeunte. Clamor erit fſuper vi- no in platéis: deserta eſt omnis lætitia, translatum eſt gàudiũ ter- ræ. Relicta eſt in urbe ſolitudo, & calamitas opprimet portas. Quia hæc erunt in médio terræ, in mé- dio populoòrum: quomodo ſi pau- cæ olivæ, quæ remansérunt, excu- tiantur ex olea, & racémi, cùm füe- rit finita vindémia. Hi levabunt vocem ſuam, atque laudabunt: cùm glorificatus füerit DOôminus, hin- nient de mari. Propter hoc in do- ctrinis glorificate Dôminum: in inſulis maris nomen Déômini Dei Iſrael. A finibus terræ laudes au- divimus, gloôriam juſti. Jerúſalem plantabis. 103. Dicite, Puſillanimes, confortamini: ecce Dominus Deus noſter véniet yrie eleiſon. 38. Cantäte Dômino canticum no- vum:; laus ejus ab extrémis terræ. Kyrie eleiſon. 80. 1 §S A B B A T O. De Ilaia Prophéta. Omine;, Deus meus es tu, ex- altabo te, & confitébor noômi- ni tuo: quoniam feciſti mirabilia „ cogitatiénes antiquas, fidéles »„ amen. Quia poſuiſti civitatem in tümulum;, urbem fortem in rui- nam, domum alienòrum: ut non ſit civitas, & in ſempitérnum non æ- dificétur. Super hoc laudabit te pôpulus fortis, civitas Gentium ro- buſtärum timébit te. Quia factus es fortitudo pauperi, fortitůdo ege- no in ttibulatiéône ſua: ſpes à tur⸗ bine, umbraculum ab æſtu. Egrediétur Dominus. . 104. Piritus enim robuſtéôrum quaſi turbo impellens parietem. Sicut æſtus in ſiti, tumúltum alienòrum humiliabis: & quaſi calòre iub nube torrente propaginem fôrtium mar- céſcere facies. Et faciet Doôminus exercitun omnib“ pôpulis in möte hoc convivium pinguium, convi- vium vindémiæx, hinguium medul- latôrum, vindemiæ defœcatæ. Et præcipitaàbit in monte iſto faciem vinculi colligati ſuper omnes po⸗- pulos, & telam, quam orditus eſt super omnes nationes. Feſtina, ne tardaveris. 104. Rræcipitàbit mortem in ſempi- térnum, & auferet Dôminus Deus lacrymam ab omni facie, & opprôbriùm poôpuli tui auferet de univerſa terra: quia Dominus lo- cütus eſt. Et dicet in die illa: Ecce Deus noſter iſte, expectavimus eu, & ſalvabit nos; iſte Dôminus, ſu- ſtinuimus eum, exultabimus, & Iæ- rabimur in ſalutari ejus. Quia re- quiéſcet manus Dñni in monte iſto: & triturâbitur Moab ſub eo, sicuti teruntur paleæ in plauſtro. Et ex- tendet manus ſuas ſub eo, ſicut ex- téndit natans ad natandum: & hu- miliabit gloriam ejus cum alliſio- ne manuum ejus. Et muniméenta lublimium murorum tuoôrum con- cident, & humiliabũtur, & detrahe- tur in terram usque ad pùlverem, Ecce Dôöminus véniet. 104. Levaàbit Dñs ſignum in natiônibus, & congregabit diſperſos Ifrael. Dein yrie eleiſon. 382 198 Ratres, Gaudéte in Dômino ſemper;: iterùm dico, gaudéte Modéſtia veſtra nota ſit omnibus hominibus: Dominus enim pro- Pé eſt. * reator alme siderum. Rorate. 95. Ante me non eſt formätus Deus, & poſt me non erit: quia mihi curvabitur omne genu, & confité- bitur omnis lingua. Urem tuam, quæſumus Dô- mine, précibus noſtris ac- cô⅛mmoda: & mentis noſtræ téne- bras gratia tuæ viſitatiônis illů- ſtra. Qui vivis & regnas cum Deo Patre. D O M I N IC A III. ropè eſt jam Déminus. & H aus erbum ſupérnum proôdiens. 2. eatus vir. 3. De Iſaia Prophéta. Véniet ecce Rex. IN die illa cantàâbitur cânticum iſtud in terra Juda: Urbs forti- tüdinis noſtræ Sion Salvator, po- nétur in ea murus, & antemurale. Aperite portas, & ingrediatur Gens juſta, cuſtôdiens veritatem. Vetus error abiit; ſervabis pa- cem: pacem, quia in te ſperavi mus. Speräâſtis in Dömino in ſæ- culis æternis, in Dômino Deo forti in perpétuum. Quia incurvaâ- bit habitantes in excelſo, civita- tem ſublimem humiliabit. Humi- liabit eam usque ad terram, dé- trahet eam usque ad puúlverem. Conculcabit eam pes, pedes pau- Peris, greſſus egenorum. e. Ecce apparébit Doôminus ſuper nubem candidam, Et cum eo Sanféctôrum millia,; & habébit in veſtiménto ,„ & in fémore ſuo ſcriptum: Rex regum, & Dôminus dominaäntium. Apparébit in finem, & non mentiétur: ſi mo- ram fécerit, expécta eum, quia véniens veniet. Et cum. Emita juſti recta eſt, rectus callis juſti ad ambulandum. Et in sémita judiciorum tuorum Dômine ſuſtinimus te: nomen tuum, & memoriale tuum in deſi- dério animæ Anima mea defide- ravit te in nocte: ſed & ſpiritu meo in præcordiis meis de manèé vigilabo ad te. Càm feéceris ju- dicia tua in terra, juſtitiam diſcent habitatôres orbis. Miſereamur im- pio, & non diſcet juſtitiam: in terra Sanctorum iniqua geſſit, & non vidébit gloriam Dômini. Bethlehem civitas Dei ſummi, ex te exiet Dominator Iſrael, & egréſſus ejus ſicut à principio dié- rum æternitatis, & magnificabitur in medio univerſæ terræ. Et pax exrit in terra noſtra, dum vénerit. Loquétur pacem in Gentibus, & potéſtas ejus à mari usque ad mare. Et pax. Omine exaltétur manus tua, & non videant: videant, & confundantur zelantes péôpuli: & ignis hoſtes tuos dévoret. Dominé dabis pacem nobis; omnia enim opera noſtra operaâtus es nobis. Dômine Deus noſter, poſſedérunt nos démini absque te, tantùm in te recordémur nôminis tui. Mo- riéntes non vivant, gigantes non resurgant: proptéreà viſitàâſti & contriviſti eos, & perdidiſti om- nem memôriam eorum. Qui ventürus eſt, véniet, & non tardabit: & jam non erit ti- mor in finibus noſtris: Quo⸗ niam ipſe eſt Salvator noſter. Depônet omnes iniquitates no- ſtras: & proſiciet in profundum maris omnia peccaàta noſtra. Quoniam. Gloria. Quôniam. Gaude & Iætare. onseéerva. 7. Sermo S. Leoônis Paper. (Vod témporis ratio, & devo- Jtioônis noſtræ admonet con- ſuetũdo, paſtoraàli vobis, dilectil- ſimi, ſolicitüdine prædicamus: Decimi menſis celebrandum eſfle jejuünium, quo pro conſummata perceptione omnium frúcfctuum;, digniſſimé largitôri eorum Deo continéntiæ libamen offértur. Quid enim poteſt efficacius eſſe jejùnio? cujus obſervantia appropinquamus Deo, & retiſtéêntes diabolo, vitia blanda ſuperamus. K.gyp- Ahypte ſiitor tuus Conlpectun Fliberare Iu potenti minus exer Poteſtate Emper nium fa Niqueprod Tationadil consllia; Giones ca tur, vittut Sed quia n tum nottr jejünium pauperum mus yirti luptati. abſtinent H, Propè jus, dles Miſereb Iltael ſaly⸗ Reyene ad civitate Tudeim u, pur Lentiumce eci. gule uyetur op. eiture noſtrünn de Ii bonorun cium hujus cödem re Dercipete exta ke autem apu. lragämtibus mpetrirey⸗ ndükrum ſel Piled en Snak in een Deſendl linfelns ſltiti, 1 adori es, onnes 0 etur. G Cibrie lun W io lnd dannem llo⸗ ten 1d letded nls te: in Ule tuumn int nima mea teit led Ali ⸗ is meiz te u Cäüm feceng juſtitium l 8. Miſetenmunk cet ukttim: iniqua geſin tiam Donuni. Vitas Dei unn ninatot liue, t pineſiot & mapnitchht 2 tene. terra noſtint oqueétut aen dteſtas eisin Et pan. tetur manuin nt! Vllean elintes hopul 6Goret. Dir dis; Ommmn , pelätns eil noſtet,lolet⸗ gle te, ialiil notminis ſant, Btle toptelen , hercitini tus el, ſellel & juo non. 41 e * N noltis! lvitot noſe, mnes in jciet in h eccita nol. 6nia. Clinne nes Iolh Cne 1. Leönis ahe ntes us, A Kgypte noli flere, quia Domi- nator tuus véniet tibi, ante cujus conſpectum movebuntur abyſſi, Liberare populum ſuum de ma- nu potentiæ. Eece véniet Doô- minus exercituum, Deus tuus cum poteſtate magna. Liberare. Emper enim virtúti cibus jeju- nium fuit. De abſtinentia dé- nique prôdeunt caſtæ cogitationes, rationabiles voluntates, ſalubriora consilia; & per voluntarias affli- Gtioônes caro concupiſcentiis moôri- tur, virtûtibus ſpiritus innovatur. Sed quia non ſolo jejunio anima- rum noſtrarum ſalus acquiritur, jeſunium noſtrum miſericordiis pauperum ſuppleàamus. Impenda- mus virtúùti, duod ſubtràhimus vo- luptati. Fiat reféctio pauperis, abſtinéentia jejunantis. Propè eſt, ut véniat tempus e- jus, & dies ejus non elongabuúntur: Miſerébitur Dôminus Jacob, & Iſrael ſalvabitur. y. Revértere virgo Iſfrael:revértere ad civitates tuas. Miſerébitur. STudeâmus viduaârum defenſiô- ni, pupilléôrum utilitati, lu- géntium conſolatiòôni, diſſidéntium paci. Suſcipiatur peregrinus, ad- juvetur oppreſſus, veſtiatur nudus, foveatur ægrôtus: ut, quicmque noſtrùm de juſtis laboôribus auctô- ri bonôrùm omnium Deo ſacrifi- cium hujus pietatis obtulerit, ab eodem regni cœléſtis præmium percipere mereatur. Quarta igitur & ſexta Féria jejunémus: Sabbato autem apud beatum Petrum Apo- ſtolum pariter vigilémus, cujus ſuf- fragantibus méritis, quæ poſcimus, impetrâre poſsimus, Per Dõôminum noſtrum Jetum Chriſtum, qui cum Patre & Sanécto Spiritu vivit, & re- gnat in ſæcula ſæculòrum. Amen. Deſcéêndet Dôminus ſicut plu- via in vellus: &Oriétur in diébus ejus juſtitia, & abundantia pacis. Et adoräbunt eum omnes Re- ges, omnes Gentes sérvient ei. Oriétur. Gloria Patri, Oriétur. Gaàbriel Angelus. rant. cu el. 1 9. Sectio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. Ledlio vii. Cap. 1. & Nillo témpore: Misérunt Judæi Coli enar- Tab lerosolymis Sacerdotes & Le- 109 vitas ad Joâannem, ut interrogarent eum Tu quis es? Et reéliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. X hujus nobis lectionis verbis; 4 fratres chariffimi, Joannis hu- militas commendatur, qui cùm tantæ virtůtis effet, ut Chriſtus credi potuiſſet, elégit solide ſub- siſtere in ſe, ne humana opiniône raperétur inaniter ſuper ſe. Nam conféſſus eſt, & non negavit: & conféſſus eſt , quia non ſum ego Chriſtus. Sed qui dixit: non ſum; negavit planée, quôd non erat, ſed non negavit, quod erat, ut verita- tem loquens, ejus membrum fie- ret, cujus ſibi nomen fallaciter nõ uſurpäaret,. Cùm ergo non vult appétere nomen Chriſti, factus eſt membrum Chriſti: quia dum infir- mitatem ſuam ſtùduit humiliter agnôſcere, illius celſitdinem mé- ruit veräciter obtinére. veni Dômine, & noli tardâre; relaxa facinora plebi tuæ: * Et révoca diſpérſos in terram ſuam. F. Excita Düe poténtiam tuam , & veni, ut ſalvos facias nos. Et. Ed cùm ex lectiône alia, Re- demptôris noſtri ſenténtia ad mentem reduúcitur, ex hujus le- ctiônis verbis nobis quæſtio valdèê impléxa generatur. Alio quippe in loco inquisitus à diſcipulis D6- minus de Eliæ advéntu, reſpon- dit: Elias jam venit, & non co- gnovérunt eum, ſed fecétunt in eum, quæcúmque voluérunt: & „ ſi vultis ſcire, Joannes ipſe eſt E- lias. Requisitus autem joaânnes » dicit; Non ſum Elias. Quid eſt hoc, fratres chariſſiini, quia quod Véritas affirmat, hoc Prophéta ve- ritatis negat? Valdè namque inter ſe divérſa ſunt, ipſe eſt: &, Non ſum. Quômodo ergo Prophéta veritäâtis eſt, ſi ejüsdem Veritatis ſermônibus concors non eſt? Ecce radix Jeſſe deſcéndet in ſalůtem populoôrum, ipſum Gentes deprecabüntur: * Et erit nomen ejus glorioſum. V. Dabit ei Doôminus Deus ſedem David patris ejus, & regnabit in domo ocob in æternum. Et erit. Ed ſi fubtiliter véritas ipſa re- Qquiratur „ hoc quod inter ſe contrarium ſonat, quomodo con- tra- 11⁰ trarium nen fit, invenitur. Ad Zachariam namque de Joànne An- Selus dicit: ipfſe præcedet ante il- Ium in ſpiritu, & virtute Eliæ. Qui idcircò venturus in ſpiritu, & vir- túte Eliæ dicitur, quia ſicut Elias ſecundúm Dômini adventum præ- véniet, ita Joannes prævénit pri- mum. Sicut ille præcurſor ventu- zus eſt Judicis, ita iſte præcúrior eſt factus Redemptoôris. Joannes igitur in Spiritu Elias erat ,„ in persona Elias non erat. Quod ergo Dôminus fatétur de ſpiritu, hoc Joannes deénegat de persoô- na. Docéhit nos Dôminus vias ſuas, & ambulabimus in sémitis ejus: Quia de Sion exibit lex, & ver- bum Dômini de Jeruúſalem. Venite, aſcendaàmus ad mon- tem Domini, & ad domum Dei acob. Quia de Sion. Ioôria Patri. Quia de Sion. A D L A U D E S'„ VEnie Doôminus, & non tardâ- bit, & illuminabit abſcôndita tenebräãrum, & manifeſtabit ſe ad omnes Gentes, alleluja. ns regnavit. II. Jerũſalem gaude gaudio ma- gno, quia veniet tibi Salvator, allel. Dabo in Sion ſalutem, & in Jeruſalem gloriam meam, allel. 8 Montes & omnes colles hu- miliabuntur: & erunt prava in di- Yécta, & afpera in vias planas: veni Déômine, & noli tardare, allel. ha. Juſté & piè vivamus, expe- Gtantes beatam ipem, &e adven- cum Dômini. Ratres »„ ſemper: ifterùm dicço gaudéte. Modeſtia veſtra nota ſit mnibus hominibus; Dôminus enim propé Eſt. . n clara vox redarguit. 14. Super solium David, & ſuper re- gnum ejus ſedébit in ætérnum, alleluja. eruſalem gaude. . . 1 ratres, Gaudéte. br. Veni ad liberandum nos, Dômine Deus virtutum. Veni. Gaudéte in Dômino Oſténde fàciem tuam, & ſalvi érimus. Dômine. lôria. Veni. Timébunt Gentes nomen tuum Dômine. Et omnes Reges terræ glöriam tuam. Dabo in Sion. Ihil ſoliciti ſitis: ſed in omni oratione, & obſecratiône cum gratiarum actiône petitiones ve- ſtræ innotéſcant apud Deum. Oſténde nobis Dômine; Miſericordiam tuam. Oſtende. Et ſalutare tuum da nobis. Mi- ſericordiam. lôria Patri. Oſten- e. Meménto noſtri Doômine in beneplacito populi tui. Viſita nos in ſalutari tuo. Juſté & pié. T pax Dei, quæ exúperat om- nem ſenſum, cuſtodiat corda veſtra, & intelligéntias veſtras, in Chriſto Jeſu Doômino noſtr Super te Jeruſalem, * Orié- tur Doôminus. Super. Et gloria ejus in te vidébitur. Oriétur. loria Patri. Super. Doômine Deus virtutum convérte nos. . Et oſténde faciem tuam, & ſalvi erimus. Véniet Dôminus. ixit Düs. 77. ratres, Gaudéte. reaâtor. Roräte. 95. Beata es Maria, quæ credidiſti Dô- mino: perficiéntur in te, quæ dicta ſunt tibi à Domino, alleluja. urem tuam. 108. Lpiet procliſti finem ſponens qum nos Adon Mopſi in ſth& ei! Iedimed Radi populoruł Retes os Dprecabuüm 105, ſam Clayis mus Irae claudit: Vem, & carceris, Uumbra me Otiens ſol juliti⸗ tes in ten 0 her 0 kärumlap Utraque 1 minem, ep RN n tuam, K „Clorin Ntes nonnentn onmnes e in, ſtis:ſet ine oblectanonet ne Petirione aPud Deun enobis Donin t0 noſtien öpulinn lalutad gue eulpenit ,cuſtodiat e gentias veſtie wind noſtin kenüluiemn, uget, E Eit itur. Oreiut. uper. Ne Düe conyette no;⸗ ficieln tumn , Gauctte⸗ 0ot. n clelii tur in tegu⸗ tortch Sapiéntia, quæ exe or Altiſſimi prodtiſti ; attingens a fine usque ad finem, fortiter ſuavitérque di- ſponens omnia: veni ad docen- dum nos viam prudéntiæ. 18 O Adoônai & dux domus Iſtael, qui Môy ſi in igne flamæ rubi apparui- ſti, & ei in Sina legé dediſtizveni ad rediméduů nos in brachio extéento. 19. Radix Jeſſe, qui ſtas in ſignum populorum, ſuper qué continébunt Reges os ſuum, quem gentes de precabuntur: veni ad liberandum nos, jam noli tardare. 20. Clavis David, & ſceptrum do mus Iſrael: qui aperis, & nemo claudit: claudis, & nemo aperit, veni, & educ vindtum de domo carceris, ſedéntem in ténebris, & umbra mortis. 21. Oriens, ſplendor lucis ætérnæ, & ſol juſtitiæ: veni & illůmina ſeden- tes in ténebris, & umbra mortis. 22. O Rex Géntium, & deſideratus eärum: lapisque angularis, qui facis utraäque unum: veni, & ſalva hô- minem, quem de limo formAꝗſti. 23. Emmänuel, Rex & légifer no- ſter, expectätio Géntium, & Salvatot eärum: veni ad ſalvan- dum nos Doômine Deus noſter. Expecteéruz. Expectetur. III Expeététur. FERI A S ECUND A. Ec véniet Doôminus, Princeps regum terræ: beati; qui parati ſunt occürrere illi. Gùm véenerit Filius hontinis, putas, invéniet fidem ſuper terram? Ecce, jam venit plenitudo témporis; in quo miſit Deus Fi- lium ſuum in terras. Ra., Hauriétis aquas in gaudio de fôntibus Salvatoôris. Egrediétur Döminus de lo- co ſancto ſuo: veniet, ut ſalvet pôpulum ſuum. T E K T I A. Oràte cœli déſuper, & nubes pluant juſtum: aperiatur terra „ & germinet Salvatoôrem. . 43. Emitte Agnum Dômine Do- minatôrem terræ, de petra desérxti ad montem Filiæ Sion. Ut cognoſcamus Déômine in terra viam tuam, in omnibus Gen- tibus ſalutàre tuum. Da mercédem Dômine ſuſti- néntibus te, ut Prophétæ tui fidé- les inveniantur. Lex per Môyſen data eſt? gratia & véritas per jeſum Chri- ſtum facta eſt. F E RI A QUART A. Rophétzæ prædicavérunt;, nasci Salvatörem de Virgine Maria. Pexriæ So. Spiritus Dômini ſuper me s= evangelizare paupéribus miſit me. Propter Siò nõ tacébo, donec egrediatur ut ſplendor juſtus ejus. Ecce veniet Döminus, ut sé- deat cum principibus, & solium gléöriæ teneat. Anuntiate péôpulis, & dicite: Ecce Deus Salvator hoſter véniet. F E RI A Q UINT A. E Sion veéniet Doôminus omni- potens, ut ſalvum faciat po- pulum fuum. 58. Convertere Domine ali- quân- 112 quantulum: & ne tardes venire ad servos tuos. De Sion véniet, qui regna- túrus eit Dominus, Emmanuel ma- gnum nomen ejus Ecce Deus meus, & honora- bo eum: Deus patris mei, & ex altabo eum. „Dominus légi ifer noſter, Do- minus Rex noſter; ipſe veniet, & ſalvabit nos. E R I A SEXT A. Snſtantes eſtôte , videbitis auxilium Dômini ſuper vos. 65. Ad te Dômine levavi änimã meam: veni, & eripe me, Doôo- mine ad te confügi. Veni Dômine, & noli tardâre: relaxa facinora plebi tuæ Ifrael. . Deus à Libano veniet, & ſplendor ejus ſicut lumen erit. Ego autem ad Dominum aſpiciam „ & expectabo Deum Sal- vatorem meum. S A BBAT'O. III. Expectétur ſicut pluvia elòquium meum: & deſcendet ſuper nos ſic- ut ros Deus noſter. Nolire timére: quinta enim die véniet ad vos Déôminus noſter. Ave Maria, Ecce compléta ſunt ômnia, quæ dica ſunt per An- gelum de Nirsins Maria. F E RI A SECUND A, De Ilaia Prophéta. 17 R. coronæ ſupérbiæ, ébriis VErThraim „ & flori decidénti, glöriæ exultatiônis ejus, qui erant in vértice vallis binguit imæ, erran- tes a vino. Ecce validus & fortis Dôminus ſicut impetus grandinis: turbo confringens, ſicut impetus aquarum multärum inundantium, & emiſsarum ſuper tertam ipatio- ſam. Pédibus conculcaàbitur coro- na ſupérbiæ ebriôrum Ephraim. Ecce apharebit Dominus. t 108. T erit ſos Jédens glôriæ ex- ultatiônis ejus, qui eſt ſuper vêrticem vallis pinguium, quaſi temporaneum ante maturitatem autumni: quod cùm aſpexerit videns, ſtatim ut manu tenuerit ,„ devorabit illud. In die illa erit Dôminus exercituum corona glo- riæx, & ſertum exultatiônis resi- duo poôpuli ſui, & ſpiritus judicii ſedenti fuper judicium, & fortitũ- do reverténtibus de bello ad portam. Verùm hi quoque præ vi- no neſciérunt, & præ ebrictate er- raverunt : Saceèrdos & Propheta neſeiérunt præ ebrietaàte, absorpti ſunt à vino. . Béthlehem civitas Dei. 108. Dcircò hæc dicit Dôminus Deus: Ecce ego mittam in fundaméntis Sion lapidem, lapidem probatum, angularem, pretioſum, in funda- mento fundatum. Qui crediderit, non feſtinet. Et ponam in poôn- dere judicium, & juſtitiam in men- süra „ & fubveértet grando ſpem mendacii, & protectionem aquæ inundabunt. Et delébitur fœdus veſtrum cum morte, & pactum veſtrum cum inférno non ſtabit. Qui ventürus eſt. 108. kiſere. re. 3. entte „ & aſcendàâmus. 99. Hymn. n clara. Vox clamantis. 14. Egrediétur virga de radice Jeſſe, & repleébitur omnis terra gloria Dômini: & vidébit omnis caro ſa- lutare Dei. yrie eléiſon. 38. urem tuam. 1038. Beatam me dicent omnes generatiônes, quia ancillam hùmilem reſpéxit Deus. yrie Fcéiſon- 80. F E K˙I A T R T 1 4. De Ikia Proph. E Xpectat Bominus „ ut milerca tur veſtri, & ideéô exaltabitur Parcens vobis: quia Deus junicii Dominu Cant eun bitibit Juquan rebitur tui ſtatin bit ibi. panem: non f Gorem Videnten Moy. Gréde plüria ſeminäyer gum terræ Zuis. Palc cie illo & pulli dent, ſic Et erunt Ecellum, eleyatum Hum, in 4 Humm, cam rope 1 AN ſicut ur Aus allige Populiui ſus laniyen Venit de l eſus, K gr la ejas ten Inguae iritus e dans usqu Perdendas trenum er Ulllis pope Delſeen TDah! ehe minim: e kan 6 una Nill e ed R leuleibitareen ruim Eyhrin. Domints. cidens gottt , gi eklu ingtiun cium, Aon 5 de belo hi quoctene Pkzeblietut! Erdos & Mon blielate, dt lyitas Dei. ltDöminnsbe dane , Qi celli⸗ Et ponam tn K jüſtitumn PTtet glando toreltiolen t delebitut il Ite EN Srno Non i et⸗ lon e ſenit Nr vor clamuulls, eleiſol. 1 tlaln, 6. vincula colli tui, captiva filia Sion. Dôminus: beàâti omnes, qui expé- ctant eum. Pôpulus enim Sion ha- bitabit in Jerúſalem: plorans ne- quaàquam ploraàbis, miſerans miſe- rébitur tui: ad vocem clamôris tui ſtatim, ut audierit, reſpondé- bit tibi. Et dabit vobis Domenus panem arctum, & aquam brevem: & non faciet avolaâre à te ultrà do- ctörem tuum: & erunt ôculi tui videntes præceptôrem tuum. gypte noli flere. 109. Grédere, dices ei: Et daàbitur Pplúvia sémini tuo, ubicúmque ſeminaveris in terra: & panis fru- gum terræ erit uberrimus, & pin- guis. Paſcétur in poſſeſſiône tua in die illo agnus ſpatiosée: & tauri tui, & pulli aſinorum, qui operântur terram, commiſtum migina come- dent, ſicut in area ventilatum eſt. Et erunt ſuper omnem montem excélſum, & ſuper omnem collem elevatum, rivi curréntium aqua- rum, in die interfectiônis multo- Ium;, cùm ceciderint turres. Prope eſt, ut véniat. 109. T' erit lux lunæ ſicut lux ſolis, & lux ſolis erit ſeptempliciter ſicut lux ſeptem diérum, in die qua alligaverit Doôminus vulnus péôpuli ſui, & percuſsuram plagæ e- jus ſanaverit. Ecce nomen Déômini venit de longinquo, ardens furor ejus, & gravis ad portandum; la- bia ejus repléta ſunt indignatione, & lingua ejus quaſi ignis dévorans. Spiritus ejus velut torrens inun- dans usque ad méêdium colli., ad Perdéndas Gentes in nihilum, & frænum erröôris, quod erat in ma- xillis populéôrum. Deſcéndet Döôminus, 109. Tu Béthlehem terra Juda, non eris minima: ex te enim éxiet Dux, qui regat populum meum IIrael. yrie eléiſon. 38. Mag Eleväre; elevàre, consũrge Jerùſalem: ſolve nde Kyrie eléiſon. 80. FEKI A Q U a RF A. éctio fſancti Evangélii ſecundúùm Lucam. eetio 1. 1. 6 I illo tempore: Miſſus eſt An gelus Gabriel à Deo in civitätem 113 Galilææ, cui nomen Nâzareth, ad Virginem deſponsatam viro, cui nomen erat Joſeph, de domo Da- vid, & nomen Virginis Maria. Et réliqua. Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Atent quidem divina myſtéria „ nec facilé, juxta prophéticumm diétum, quisquam hoôminum po- teſt ſcire consilium Dei. Sed ta- men ex céteris factis, atque præ- ceptis Dômini Salvatoôris poſſumus intelligere, & hoc propenſioôris fuiſſe consilii, quod ea potiſſimum elécta eſt, ut Doôminum pareret „ quæ erat deſponsata viro. Cur au- tem non, äntequam deſponſarétur; impléta eſt? Fortâſſe ne dicerétur, quod concéperat ex adultério. GClama in fortitúdine, qui ann- tias pacem in Jerúlalem : Die civitatibus judæ, & habitatôribus Ssion: Ecce Deus noſter, quem expectabamus, adveniet. . Supra montem excelſum aſceén- de tu, qui evangelizas Sion, exaltæ in fortitdine vocem tuam. Dic. T ingréſſus ad eam Angelus. „Diſce Virginem moribus, diſce virginem verecundia, disce oracu- lo, disce myſtério. Trepidare virgi- num eſt, & ad omnes viri ingréflus pavére, omnes viri affatus veréri. Diſcant mulieres propoſitum pu- doris imitari. Sola in penetrali- bus, quam nemo virôrum viderit, ſolus Angelus repérerit; ſola ſine coômite, ſola ſine teſte, ne quo degénere depravarétur affatu, ab Angelo ſalutatur. Oriétur ſtella ex Jacob, & ex- urget homo de Iſrael, & confrin- get omnes duces alienigenaäarum: Et erit omnis terra poſſeſſio ejus. Adorabunt eum omnes Reges terræ, omnes Gentes sérvient ei. Et erit. ectie Anti namque, mandati myſte- rium non hoôminis fuit, ſed Angeli ore proméndum. Hodie primùm auditur? Spiritus ſanctus superveniet in te. Et audirur, & créditur. Deniqueg, Ecce, inquit; ancilla Domini: contingat mihi ſecundàm verbum tuum. vide humilitatem, vide devotionem. Ancillam fe dicit Domini, quæ mater eligitur: nec repentino ex- altata promiſſe eſt. H H M= 114 Modò véniet Dominâtor Dômi- nus: * Et nomen ejus Emmaânuel vocabitur. Oriétur in diébus ejus juſtitia, & abundantia pacis. Et nomen. loöria. Et nomen. Miſſus eſt Gabriel Angelus ad Ma riam virginem deſponsatä Joſeph. yrie eléiſ. 38. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus; ut redemptiônis noſtræ ventúra ſolémnitas: & præsentis nobis vitæ ſubsidia cônferat, æternæ beatitudinis præmia largia- tur. Per Dominum. Ecce ancilla Déômini: fiat mihi ſe- cúndùm verbum tuum. urem tuam. 108. F E R I A UIN T A. De Iſaia Prophéta. Æ! qui prædäris, nénne & ipſe prædaberis? & qui ſper- nis, nônne & ipſe ſperneris? cùm conſummaveris deprædationem, deprædaberis: cùm fatigatus de- sieris contémnere, contemnéris. Dômine miſerére noſtri; te enim expectàvimus: eſto brachium no- ſtrum in mané, & ſalus noſtra in témpore tribulatiéônis. Egrediétur Dôminus, & præ- liabitur contra Gentes; Et ſta- bunt pedes ejus ſupra montes oli- vârum ad Orientem. Et eleva- bitur ſupra omnes colles, & fluent ad eum omnes Gentes. Et. Voce Angeli fugerunt pöpuli, & ab exaltatioône tua diſperſaæ ſunt Gentes. Et congregabùntur ſpolia veſtra, ſicut colligitur bru- chus, velut cùm foſtiæ plenæ tue- rint de eo. Magnificatus eſt Dñs, quôniam habitavit in excélſo: im- plevit Sion judicio & juſtitia. Et erit fides in téporibus tuis: divitiæx falutis, lapientia & fciéntia: timor Domini ipſe eſt thesaurus ejus. Præcúrſor pro nobis ingréditur Agnus ſine mâcula. *Secundùm ördinem Melchifedech, Pöntifex fadus in ætérnum, & in ſæculum iæculi. V. Iple eſt Rex juſtitiæ, cujus generatio non habet finem. ſtruant. abicondita nuntiaret; Ontẽéèrriti funt in Sion peccato- res, poſsédit tremor hypocri- tas. Quis poterit habitare de vo- bis cum igne devorante? quis ha- bitäabit ex vobis cum ardoribus ſempitérnis? cui ambulat in ju- ſtitiis, & lquitur veritatem, qui prôjicit avaritiam ex calumnia, & éxcutit manus ſuas ab omni mune- re, qui obtürat aures luas, ne audiat sanguinem, & claudit oculos ſuos, ne videat malum. habitabitymuniméenta ſaxorum ſub- limitas ejus: panis ei datus eſt, aquæ ejus fidéles funt. Regem in decôre ſuo vidébunt ôculi ejus, cernent terram de longè, vidébunt Gentes juſtum tuum, & cuncti Reges inclytum tuum: Et vocabitur tibi nomen novù, quod os Dômini nominavit. Et eris corôna gloôtiæ in manu Dômini, & diadema regni in manu Dei tui. Et vocabitur. 1oria Patri. Et vocabitur. vigilate änimo: in proximo eſt Doôminus Deus noſter. Nolite timere. 1II2 yrie eleifſ. 38. Lætàmini cum Jerùſalem, & exul- tate in ea omnes, qui dilisitis eam in ætérnum. . O. yrie eleiſon. 80. F E KR I A. §S EXI A- ectio ſancti Evangélii ſecunduùm Lucam. . ,2 N illo témpore: Exurgens Maria àbiit in montâna cum feſtinatio- ne in civitäatem Juda, & intravit in domum Zachariæ, & ſalutavit Eliſabeth. Et réliqua. Homilia S, Ambroôſii Epiſcppi. Orale eſt omnibus, ut qui fidem ezigunt , fidem à- Et ideò Angelus; cum ut fidem aſtrueret, exémplo ſenioôris fémi- næ ſterilisque;, conceptum virgini Mariæ nuntiavit: ut poſſibile Deo Secundum. omne, quod ei placuctit, als gfet. i Iſte in excélſis Vbi aud inetedul⸗ incerta de tans de e Pro voto Ktina præ rexlt. Q iſi ad lu contende na lancti Emit natorem ad monter nobis Die ſalutäre tun lleite ſedulit bus debe⸗ Matlam, lenetalib lico pirg kugio ae offcio rol Viteln mont liöne, Virge Immemor, ſemn, elid elte Virgine Per aliénas Plateisnon 8eete ſerma 1oy feflina coznitamſu Koräte Aluant iudtn Kelier Umitte Nütörem 3 montem . Marie enit gron elt gropin er i len ,le etian terim, u à Sion Dens noſßer in dion eten ttemot hipon habitäte ler ſorantei gls cuim atort i aunbuler n r venitaten es calünmi, 1s 2 Olnmiwn res uasnea udit denlosl . Ite in erdl Entaludtunt nis ei dunst fumt. Neten punt bellſen e lontt tes juſtunin inclytum in ibi nonen nohninint, ni glotie n ena letliint Phitut. t ſocibitu . in Mtonim hoſter⸗ lite tinete eleil⸗ 2. erilik,di ,i Cülsnu! . 0. 1 n 1 uteli ſgi „vons 60 Exulgennn 4 culn Eeln jt Ubi audivit hoc Maria, non quaſi incrédula de oraculo, nec quaſi incerta de nüntio, nec quaſi dubi- tans de exemplo „ ſed quaſi læta pro voto, religioſa pro officio, fe- ſtina præ gaudio in montana per- réxit. Quo enim jam Deo plena . niſi ad ſuperiôra cum feſtinatiône conténderet? Neſcit tarda molimi- na ſancti Spiritus gratia. Emitte Agnum Domine Domi- natorem terræ, 2 De petra deserti ad montem flliæ Sion. F. Oſtende nobis Dne miſericordiam tuam, & ſalutare tuum da nobis. De petra. Mſcite & vos ſanctæ mulieres ſedulitatem, quam prægnaänti bus débeatis exhibere cognatis. Mariam, quæ anté ſola in intimis lenetralibus verſabatur, non à pu- lico virginitatis pudor, non à ſtüdio aspéritas montium, non ab officio prolixitas itineris retarda- vit. In montana Virgo cum feſtina- tione, Virgo officii memor, injùriæ immemor, afféctu urgente, non ſexu relicta perréxit domo. Dis- cite Virgines non circumcursare per aliénas ædes, non demorari in plateis, non aliquos in puùblico mi- seére ſermones, Maria in domo ſe- ra, feſtina in pùblico, manſit apud cognâtam ſuam tribus menſibus. Korate cœli déſuper, & nubes pluant juſtum: periatur terra . & germinet Salvaâtorem. Emitte Agnum Doômine Domi- natorem terræ, de petra desérti ad montem filiæz Sion. Aperiatur. Idiciſtis virgines pudôrem Mariæ, discite humilitatem. Venit propinqua ad proximam, jüͤ- nior ad ſeniorem: nec ſolùm ve- nit, ſed eétiam prior ialutavit. De- cet enim, ut quanto caſtior virgo, tantò humilior ſit. Noverit defer- re ſenioribus. Sit magiſtra humili- tatis, in qua eſt proféſſio caſtitaà tis. Eſt & cauta pietãtis eſt étiam norma doctrinæ. Contuéndum eſt enim, quia tupérior venit ad inferiôrem, ut inférior adjuvétur: Maxria ad Eliſabeth „ Chriſtus ad Joannem. Germinavérunt campi ereémi germen odoris Hrael: quia ecce Deus noſter cum virtúte veniet: Et ſplendor ejus cum eo Ex Sion ſpecies decoris ejus! Deus noſter manifeſte veniet. Kt. 16rià Patri. Et ſplendor. Ex quo facta eſt vox falutatiénis tuæ in auribus meis, exultavit in gaudio infans in tero meo allel. . yrie eléiſ. 38. KXcita, quæſumus Dômine, po- téntiam tuam, & veni: ut hi; qui in tua piétäte confidunt „ ab omni citiùs adverſitate liberéntur. Qui vivis. Hoc eſt teſtimonium, quod perhi- buit Joannes: Qui poſt me venit » ante me factus eſt. Yrie eléilon. 80. 5§5 A B B A T O. é&ι ſancti Evangélii ſecùndum Lucam. AN quintodécimo Impérii Ti- AbériiCælaris procurante Pontie Pilato Judæam. Et réliqua- Homilia ſancti Gregorii Papæ. Edemptôris noſtri præcurſor 5 quo tempore prædicationis Of- ſicium accèperit, memorato Ro- manæ reipúùblicæ principe, & Ju- dæx Régibus deſignatur. Quia enim illum prædicare veniébat „ qui & ex judæa quosdam „ & multos ex Gentibus redempturus erat: per Regem Geêntium, 8& principes Judæorum prædicationis eſus tempora deſignantur. Quia autem Gentilitas colligénda erat; & Judæa pro culpa perhdiæ dilper- genda;, ipſa quoque deſcriptio ter- réni prinecipatus oſtendit : qu- niam & in Romana Republica unus præfuiſſe deſcribitur, & in Judææ regno per quartam partem plürimi principabantur. Egrediétur virga de radice Jeſ- ſe, & flos de radice ejus alcéndet? *Et erit juſtitia cingulum lumbô- rum ejus, & fides cinctorium re- nũ ejus. Et requieſcet luper eum ſpiritus Dômini: ſpiritus ſa- piéntiæ, & intelléctus , tpiritus consilii, & fortitudinis. Et. VyOce étenim noſtri Redempté- ris dieitüur: Oumne regnum in H 2 1eip- 116 ‚H . ſeipſum diviſum deſolàbitur. Li. quet ergo, quôd ad finem regni udæa pervénerat, quæ tot Régi- us diviſa ſubjacebat. Aptè quo- que non ſolùm quibus Regibus, ſed étiam quibus ſacerdoôtibus a- GKum ſit; demonſtratur: & quia illum joannes Baptiſta prædicaret, qui ſimul Rex, & Sacérdos exiſte- ret, Lucas Evangeliſta prædicatioô- nis eius tempora per regnum, & ſacedoôtium defignavit. Radix Jeſſe, qui exurget judicare Gentes, in eum Gentes ſperabunt: Et erit nomen ejus benedictum in ſæ cula. Super ipſum conti- nébunt Reges os ſuum, ipſum Gentes deprecabúntur. Et. T venit in omnem regiéônem Jordanis „ prædicans baptis- mum pœnitentiæ in remiffionem peccatôrum. Cunctis legentibus liquet, quia joàânnes non ſolùm bap- tismum pœniténtiæ prædicavit; verum étiam quibusdam dedit: ſed tamen baptismum ſuum in remilſ- ſiônem peccatôrum dare non po- tuit. Remiſſio étenim peccatorum in ſolo nobis baptismo Chriſti tri- buitur. Notandum itaque, quod dicitur; Prædicans baptismum pœ- nitentiæ in remiſſionem peccatoô- rum; quôniaim baptismum, quod peecata solveret, quia dare non pôterat, prædicabat: ut ſicut in- carnatum Verbum batris præcur- rébat verbo prædicationis, ita baptismum pœniténtiæ, quo pec- cata ſolvùntur, præcurreret ſuo baptismate, quo peccata ſolvi non poſſunt. Veni Dömine, & noli tardaâre, reläxa facinora plebi tuæ : Et révoca diſperſos in terram ſuam. Excita Die poténtiam tuam, & veni, ut falvos facias nos. Et. loria Patri. Et. Quômodo fieét iſtud, Angele Dei, quontam virum non cognoſco? Audi Maria virgo, Spiritus ſanctus upervéniet in te, & virtus Altiſſi. mi obumbrabit tibi. Liſ Nolite timére. 1II2. Ecce compléta ſunt mnia, quæ di- Gtaſunt per Angelum de Virgine yrie eléiſon. 38. Eus, qui coônſpicis, quia ex noſtra pravitate affligimur » concede propitius: ut ex tua vi- ſitatiéone conſolémur. Qui vivis & regnas. Ratres, Sic nos exiſtimet homo, ut miniſtros Chriſti, & diſpen- ſatõôres myſteriorum Dei. Hic jam uæritur inter diſpenſatoôres, ut Adelis quis inveniatur. reator alme siderum. Rorate. 95. 0 Xcita, quæſumus, Dômine, po- téntiam tuam, & veni: & ma- gna nobis virtte ſuccurre: ut per auxilium gratiæ tuæ, quod noſtra peccata præpéediunt, indulgéntia tuæ propitiationis accéleret. Qui vivis & regnas. D O M N I C A IV. ropè eſt jam Dôòminus. erbum lupeêrnum. 2. Véniet ecce Rex. eàtus vir. 3. De Iſaia Prophéta. LXbiX desérta, & invia, & exultabit ſolitudo, & florébit quaſi lilium. Geérminans germi- nabit, & exultaàbit lætabunda, & laudans: gloria Libani data eſt ei, decor Carméli, & Saron, ipfi vi- débunt glôriam Doômini, & deco- rem Dei noſtri. Confortate ma- nus diſſolutas „ & génua debilia roborate. Dicite puſillanimis; Confortamini, & nolite timere? ecce Deus veſter ultiônem addü- cet retributiônis: Deus ipſe vé niet, & ſalvabit vos. Tunc ape- rientur culi cæcorum, & aures ſurdorum patébunt. Tunc saliet ſicut cervus claadus, & aperta erit lingua mutôrum: quia ſciſſæ lunt in deserto aquæ, & torréntes in ſolitudine. Et quæ erat arida; erit in ſtagnum, & sitiens in fon- tes aquarum. Maria. Canite tuba in Sion, vocaté Gen- Centes, 1 cite: * E. ſter agyeni aultum f. damite. E N cubilib dtacones nor calami 5 ita, & via tur: non tt⸗ tis, Khrc ita un kulti Non erit ibi Hon Alcence mietur ibi: 8 benani füerin mind conyen Sion cum la terna lupet & latitiam color de ge Non aute d; gux Veniat, qui iple erit exp kulchrie 10, & dent 1es. Et ihl heent. es mur cedant, & al udicium Uscitayit ab Cayit eum, in conſpedtu obtinebit; klädio ejus, Taptam arcn ttanſibitin eus non. aP titus eſt, & fiones 1b exe Nrimus & n0 Ae oporten liſeteguian untd ne kecki⸗ ſumienus ec iorlm alzere 10s 20nn i osSolnit ſan Gl etr Gulle § leta Onsé .. dermo ſan lüdelite Ken 6 eleilon , nſpicis, gli itäte algion 18: U A tu lemur, Qui f Sexiſtinethn tum Dei M Cilpenlatat eniatar. tor Alne dlen N. Umus, Dönin n, venii e luccurte n tuz, quodn Unt, Intle dis acceletet 104 Mominns, 1 uun lupetlt eis 7 3 Propre 1e etta, Kin Getmminan ebir etbii Libini alet ol, Dotmini/ A Contoti „ Lennn, niten Utionen ; Dels h u Gentes, annuntiâte pépulis, & di- cite: Ecce Deus Salvator no- ſter adveniet. Annuntiate, & auditum facite: loquimini, & clamâte. Ecce Deus. N cubilibus, in quibus priùs Hdracones habitabunt, oriétur vi- ror calami & junci. Et erit ibi sé- mita, & via, & via ſancta vocaàbi- tur: non transibit per eam pollu- tus, & hæc erit vobis dirécta via, ita ut ſtulti non errent per eam. Non erit ibi leo & mala béſtia non aſcendet per eam, nec inve- nieétur ibi: & ambulabunt, qui li- berati füerint. Et redempti àa D0- mino converténtur, & venient in Sion cum laude, & lætitia ſempi- térna luper caput eòrum: gàudium & lætitiam obtinébunt, & fùúgiet dolor & gemitus. Non auferetur ſceptrum de Ju- da, & dux de fémore ejus, donec véniat, qui mitténdus eſt: * Et ipſe erit expectätio Gentium. Pulchriores ſunt ôculi ejus vi- no, & dentes ejus lacte candidioô- Ies. Et ipſe. Aceant ad me inſulæ, & Gen- tes mutent fortitüdinem: ac- cédant, & tunc loquantur, ſimul ad judicium propinquémus. Quis ſuscitavit ab Oriéènte juſtum, vo- càvit eum, ut ſequerétur ſe? dabit in conſpeéctu ejus Gentes, & Reges obtinebit: dabit quaſi púlverem glàdio ejus, ſicut ſtipulam vento raptam arcui ejus. Perſequétur eos, tranſibit in pace, sémita in pédibus ejus non apparebat. Quis hæc ope- ratus eſt, & fecit, vocans genera- tiônes ab exôrdio? Ego Doôminus, primus & noviſſimus ego ſum. Me oportet minui, illum autem crêſcere: qui autem poſt me venit, unte me factus eſt: * Cujus non ſum dignus corrigiam calceamen- tôrum solvere. Ego baptizavi vos aqua; ille autem baptizabit vos Spiritu ſanéto. Qujus. loria Patri, Gujus. Gaude & lætàre. onsérva. Sermo ſandti Leônis Papæ. I fidéliter dilectifſimi, atque ſa- piénter creationis noſtræ intel- 2.2 »* 2* 2 117 ligamus exôrdium, inveniémus hoôminem ideò ad imäaginem Dei conditum, ut imitator ſui eſſet auctoris:; & hanc eſſe naturalem noſtri genéeris dignitatem, fſi in nobis, quaſi in quodam ſpéculo di- vinæ, benignitatis forma reſplén- deat. Ad quam quotidie nos uti- que réparat gratia Salvatôris, dum quod cécidit in Adam primo, eri- gitur in ſecundo. Naſcétur nobis paârvulus, & vo- càbitur Deus, Fortis: *Ipſe ſedébit ſuper thronum David Patris ſui, & imperabit, cujus potéſtas ſuper hûmerum ejus. In ipſio bene- dicéêéntur omnes tribus terræ, om- nes Gentes séervient ei. Ipſe. Auſa autem reparatiénis no- ſtræ non eſt niſi miſericordia Dei: quem non diligerémus, niſi priùs nos ipſe diligeret, & ténebras ignorantiæ noſtræ, ſuæ veritatis luce diſcùteret. Quod per ſanctum Ilaiam Dominus denuntians ait: Adduücam cæcos in viam, quam ig- norabant, & sémitas, quas nescié⸗ bant, faciam illos calcare;: faciam illis tenebras in lucem, & prava in dirécta. Hæc verba faciam illis » & non relinquam eos. Et ite- rùüm: invéntus ſum, inquit, à non quæréntibus me, & palam apparui iis, qui me non interro- gabant. . . Ecce! jam venit plenitúdo tém- poris, in quo miſit Deus Filium suum in terras natum de Virgine; factum ſub lege: * Ut eos, qui ſub lege erant, redimeret. Propter nimiam charitàtem ſuam, qua diléxit nos Deus, Fi- lium ſuùm miſit in ſimilitädinem carniß peccâti. Ut eos. Uod quòmodo implétum ſit, Joannes Apoôſtolus docet;, di- cens: Scimus, quôniam Filius Dei venit, & dedit nobis ſenlum, ut cognoſcâmus verum, & ſimus in vere Filio ejus. Et iterüm; Nos ergo diligamus Deum, quoôniam ipfe prior diléxit nos. Dil'géndo itaque nos Deus, ad imäginem ſuam nos réparat , & ut in nobis formam ſuæ bonitaätis invéniat » dat, unde ipſi quoque, quod opera- tur, operemur, accend ns (cilicet méntium noſtrarum lucérnas, & igne nos fuæ charitatis inflamans» H 3 ut 118 ut non fſolùm ipfum, fed éêétiam quidquid diligit, diligamus. Virgo Ifrael revertere ad cività- tes tuas: Usquequ? dolens avérteris?generabis Dnm Salvatô- rem, oblationem novam in terra: Ambulabunt hoômines in ſalva- tionem. J. In charitate perpétua diléxi te: ideò attraxi te miſerans tui. Usquequô. Sloria Patri. Ambulabunt. Gaàbriel Angelus. li enarrant. eugy 9. L'ectio ſanéti Evangélii ſecùndùm Lucam. Nno quintodécimo Impérii Ti- berii Cæſaris, procurante Fôn- tio Pilato Judæam. Et réliqua. De Homilia ſancti Gregorii Papæ. Ieébat Joannés ach turbas, quæ exibant, ut baptizaréntur ab eo: Genimina viperarum, quis o- ſtendit vobis fügere à ventuùra ira? Ventùra enim ira eſt animadverſio ultionis extrémæ: quam tunc füu-⸗ gere peccator non valet, qui nunc ad lamenta pœniténtiæ non recür- rit. Et notandum;, quod malæz so- boles, malorum baréntum actio- nem imitantes, genimina vipera- rum vocantur: quia per hoc quod bonis invident, eosque perſequũn- tur, quod quibüsdam mala retribu- unt, quod læſiones proxÜximis exqui- rünt: quôniam in his omnibus pa- trum ſuòrum carnalium vias ſe- dquuntur, quafi venenati filii de ve- nénatis paréntibus nati ſunt. * Jurayi, dicit Dñs, ut ultra jam nõ iraſcar ſuper terram: montes enim, & colles ſuscipient juſtitiam meã, „Et teſtaméntum pacis erit in Je- rüſalem. Juxtaà eſt ſalus mea, ut véniat; & jùſtitia mea, ut reve- létur. Et. e6 Ed quia jam pecçavimus, quia Luſu malæ contuetudinis invo- lIùti ſumus; dicat, quid nobis fa- ciéndum ſit, ut fùgere a ventüra ira valeamus. Séquitur; Facite er- go frucktus dignos poœrniténtiz. In quibus verbis notandum eſt, quoôd amicus ſponſi non ſolùm fructus ponitentiæ, ſed dignos poœnitéentiæ admonet eſſe faciéendos. Aliud namque eſt fructum facere poni- téntiæ: aliud dignum pœniténtiæ fructùm facere Ut enim tecundùm dignos pœnitentiz fructus loqua- mur, ſciendum eſt, quia quisquis il- licita nulla commiſit, huic jure co- ceditur; ut licitis, utatur: ſicque pietatis opera faciat, ut tamen ſi volùerit, ea quæ mundi ſunt „ non relinquat. Non diſcédimus à te, vivi ficabis nos Dne, & noméẽ tuũ invocabimus: Oſtéênde nobis faciem tuam, & ſalvi érimus. Memento noſtri Dômine in beheplacito poôpuli tui: viſita nes in ſalutari tuo. Oſtende. T ſi quis in fornicatioônis cul- pam, vel fortâſſe, quod eſt gra- vius, in adulterium lapſus eſt: tantò à ſe licita debet abſcindere, quantô ſe meminit & illicita perpeträſſe. Neque enim par fructus boni ope- ris eſſe debet', ejus qui minus, & ejus, qui ampliùs deliquit: aut ejus qui in nullis, & ejus, qui in quibus- am facinoribus cécidit, & ejus qui in multis eſt lapſus. Per hoc ergo quod dicitur: facite fructus dignos poœniténtiæ: unius cujusq; conicién- tia convenitur, ut tanto majôra ac- quirat bonorum perum lucra per pœniténtiam, quantò graviora ſibi intulit damna per culpam. . Intuemini, quantus ſit iſte, qui ingréditur ad ſalvandas Gentes:ipe eſt Rex juſtitiæ, * Cujus genera- tio non habet finem. Præcur- ſor pro nobis ingréditur, fecun- dùm Grdinem Melchiſedech Pon- tifex factus in ætérnum. Cujus. löria Patri. Cujus. D L A UDES Anite tuba in Sion, quia propè eſt dies Dômini: ecce véniet ad ſalvandum nos, allel. allel. ns regnavit. 11. Ecce véniet deſideratus cun- Gtis Gentibus, & replébitur gloria domus Dômini, allel. Ana. Erunt prava in dirééta, & aſpera in vias planas: veni Dômi- né, & noli tardare, allel. Dôminus véniet;, occürrite illi, dicéntes: Magnum principium, & regni ejus non erit finis: Deus; Fortis, Dominator, princeps pa- cis, allel. allel. . a. Oinipotens ſermo tuns Doô- mine a regalibus sédibus véniet; alleluja. Ratres Sic nos exiſtimet homo, ut miniſtros Chriſti, & apen. ato⸗ ſugtes m. quertitur gelis gun Ave Mari⸗ Benedtc 1e, Ecce ven D Domine Ottend Lrimus, O Timébr Domine. tertæ glor Eruht pra Ihi 41 Autà mäno die, 0 Milerice Et ſalut ſericqrdliam de. N. in benepl Viſita n Ormmnihoten Tique no nus, i ta tenedr⸗ consilia co unicuique Supe rur Domin uzin te ⸗ Doͤa hrt eus pirtüt lr olten ſahi ingt. nite tlbe, Doninns. Cr Roratece U6 uia uieen iphune ne Utaturthe 1te, Vinitak Gü imortki ciem tuan Mermento no acito hopul Ari tuo, Ok Dtnicationis le, guole n lapliset lcincdetegt cita peipell tuckus bone 1s gui mins gelguitzant s,glui ingn Scidlt eſe 18, berthot: e ftuckus n t culen antus ile indasent Cujus emm, Pe I greditut elchlledect Snu. us. 0 0l on gi, inireele ſ P, lel AE t un eei 1 kellelig ieplebiunk⸗ llel ſatòres myſteriò rum Dei. Hic ſam Auerirur inter diſpenſatöres, ut delis quis inveniatur. n clara vox. 140 Ave Maria, gratia plena: Dñs tecum: Benedicta tu in muliéribus, allel. Nolite timé- xe⸗ Ecce compléta. 112. Xcita, quæſumus Däne. 116. Ecce véniet. ratres, Sic nos. Veni ab liberandum nos, Doômine Deus virtùtum. Veni. Oſténde faciem tuam, & ſalvi Erimus. Doômine. loria. Veni. Timébunt Gentes nomen tuum Doômine. Et omnes Keges tertæ glôriam tuam. . Erunt prava. Ihi autem pro minimo eſt, ut à vobis judicer, aut ab hu mno die, ſed neq; meipsü judico. Oſtende nobis Dömine; Miſericordiam tuam. Oſtende. Et ſalutare tuum da nobis. Mi- ſericòôrdiam. G loôria Patri. Oſtén- de. Memeénto noſtri Doômine in beneplacito populi tui. Viſita nos in falutarxi tuo. . * Omnipotens ſermo. Taque nolite ante tempus judi- care, quoadúsque véniat Doômi- nus, qui & illuminabit abſcoôndi- ta tenebrärum, & manifeſtabit consilia côrdium: & tunc laus erxit unicuique a Deo. br. Super te Jerüſalem, * Orié- rur Döminus. Super. Et gloria Egjus in te videbitur. Oriétur. loria Patri. Super. Domine eus virtutum convérte nos. Et oſtende faciem tuam, & ſalvi grimgs. Canite tuba. Aibus: ixit Doôominus. 77. ratres, Sic nos. reator alme siderum. Roraäte coli 95. . O. xcita, quæſumus. 116. 4 119 FPFERIA SECUND A. De Iſaia Prophéta. T tu Iſrael ſerve meus, Jacob quem elégi, ſemen Abraham amici mei: in quo apprehéndi te ab extrémis terræ: & à longinquis ejus vocavi te, & dixi tibi: Servus meus es tu elégi te, & non abjéci te. Ne timeas, quia ego tecum ſum: ne declines, quia ego Deus tuus: con- fortàvi te, & auxiliatus ſum tibi, & ſuſcépit te déxtera juſti mei. Canite tuba in Sion, vocate Gentes, annuntiate populis, & di- cite : Ecce Deus Salvator no- ſter advéniet. Annuntiate, & auditum facite: loquimini, & clamate. Ecce Deus. Cce confundéntur, & erubéſ- cent omnes, qui pugnant ad- vérsum te: erunt quaſi non ſint, & peribunt viri, qui contradicunt ti- bi. Quæres eos, & non invénies: viros rebélles tuos: erunt quaſi non ſint, & véluti consumptio homines bellantes advérsùm te. Quia ego Dominus Deus tuus ap- prehéndens manum tuam: dicéns- que tibi: Ne timeas, ego adjuvi te. Non auferétur ſceptrum de Ju- da, & dux de fémore ejus, donec véniat, qui mittendus eſt: * Et ipſe erit expectatio Géntium. Pùlchriores ſunt ôculi ejus vi- no, & dentes ejus lacte candidioô- res. Et ipſe. Oli timére vermis Jacob, qui mortui eſtis ex Iſrael: ego au- xiliatus ſum tibi, dicit Dôminus, & Redémptor tuus ſanctus Ifrael. Ego péſui te quaſi plauſtrum triturans novum, habens roſtra ſerräntia:tri- turabis montes, & comminues: & colles quaſi pùlverem pones Ven- tilabis eos, & ventus tollét, & tur- bo diſperget eos, & tu exultabis in Dômino; in ſancto Hfrael lætaberis. Me oportet minui: illum autem créſcere: qui autem poſt me venit, ante me factus ett: Cujus non ſum dignus corrigiam calceamen- t6rum solvere. Ego baptizavi vos aqua : ille autem baptizabit vos Spiritu ſancdto. Cujus. loria Patri. Cujus. iſerére mei Deus. de P 35. enite, & aſcendämus. 99. Vos clam. 1⁄. 111. n clara. ) H 4 120 Dicit Dôminus: Pœniténtiam ägite, appropinquavit enim regnum cœ- lorum, allel. Nolite timére. completa. 112. r kRyrie eléiſon. 38. Ecce xcita quæſumus, Dômine. 116. e yrie eléeiſon. So. FERIA T E RT I A. de Iſaia Prophéta. E* ſervus meus, ſuséipiam eum: eléctus meus, complacuit fibi in illo anima mea, dedi ſpiritum men ſuper eum, judicium Geéntibus proô- feret. Non clamabit, neque accipiet personã, nec audiétur vox ejus fo- ris. Calamum quaſsatum non coôn- teret, & linum fmigans non extin- guet: in veritate edcet judicium. Non erit triſtis, neque turbulentus, donec ponat in terra judicium: & legem ejus inſulæ expectabunt. Naſcétur nobis parvulus, & vo- cabitur Deus, Portis: Ipſe ſedébit ſuper thronum David patris ſui, & imperaâbit, cujus potéſtas ſuper hu- meru ejus. In ipſo benedicen- tur omnes tribus terræ, omnes Gen- tes sérvient ei. Iple. dicit Dñs Deus creans coe lIlos, & exténdens eos, firmans terram, & quæ germinant ex éa: dans flatum pôpulo, qui eſt ſuper eam;, & ſpiritum calcantibus eam. Ego Dominus vocavi te in juſtitia, & apprehendi manum tuam, & ſer- vavi te. Et dedi te in fœdus poô- puli, in lucem Geéntiam: Ut ape- Zires oculos cæcοι νâ, & edúceres de concluſione vinéctum, de domo carceris ſedentes in tenebris. b. Ecce jam venit plenituúdo tém- poris, in quo miſit Deus Filium suum in terras, natum de Virgine, factũ ſub lege: & Ut eos, qui ſub lege erant, redimeret. Propter nimiam charitatem ſuam, qua dilée- git nos Deus, Filium ſuùm milſit in ſimilitüdinem carnis peccati. Ut eos. Lee Ii. . Antàte Dômino cäanticum no- vum, laus ejus ab extremis terræ; qui defſcenditis in mare, plenitdo ejus, inſulæ, & habita- tores eafum. Sublevétur désértum, & civitâtes eius 3 in domibus ha- bitâbit Cedar: laudàâte habitatôres Petræ, de vértice montium clama- bunt. Ponent Doômino gloriam, & laudem ejus in inſulis nuntiabunt. Dôminus ſicut fortis egrediétur, ſicut vir præliator ſuscitabit zelũ: inimicos ſuos confortàbitur. tes tuas: * Usquequò dolens avérteris? generabis Dum Salvato- rem, oblatioônem novam in terra: Ambulabunt hômines in ſalva- tionem. In charitate perpétua diléxi te: ideò attraxi te miſerans taui. Usquequô. léria Patri. Ambuläbunt. Consürge, consúrge; indůere for- titudinem, brachium Dômini. Nolite timé- re. Ecce compléeta. 112. Frie eléiſon. 38. yrie eléiſon. 80. FE R IA QQ UART A. De Iſaia Prophéta. A dite me;, qui ſequimini, quod juſtum eſt, & quæritis Domi- num:attendite ad petram, unde ex- ciſi eſtis, & ad cavérnam laci, de qua præciſi eſtis. Attéêndite ad Ab- raham patrem veſtrum, & ad Sa- ram, quæ péperit vos, quia unum vocaâvi eum, & benedixi ei, & mul- tipplicavi eum. Conlolabitur ergo Doôminus Sion, & conſolabitur om- nes ruinas ejus: & ponet desértum ejus quaſi delicias, & ſolitdinem ejus quaſi hortum Dômini. Gau- dium', & lætitia inveniétur in ea; gratia rum actio, & vox laudis. Juravi, dicit Diñs, ut ultrà jam né iralcar ſuper terram: montes enim, & colles ſuseipient juſtitiam meã, Et teſtaméntum pacis erit in Je- rũſalem, Juxta eſt ſalus mea, ut véniat: & juſtitia mea, ut reve- letur. Er. Tténdite ad me péôpule meus, & tribus mea me audite; quia lex à me éxiet, & judicium meum in lucem populoôrum requieſcet. Prope eſt juſtůs meus, egréſſus eſt Salvator meus, & brachia mea po- pulos judicabunt: me inſulæ ex- pectabunt, & brâchium meum ſu- ſtinébunt. Levate in cœlum ôculos veſtros, & vVidéte ſub terra deor- vociferabitur, & clamabit: ſuper Virgo Ifrael revértere ad civitäà- ſum, quia cent, ” atterétur; hæc interi in ſempite mea non Non dil nosDüñe, Oſtende ſalvi erimn Domine in Fiſita nos in Udite n pulus m eorum: nol hoöminum, ne metuatis tum, ſic ce ſicut lanam nea: ſalus num enit, tiones gene S Intuémin Ingreditur a. eſt Rex juſti tio non habe lor pro nob um Ordinen titex factus in loria Patti, Donam in di rüſalem gon le. 1 1E NT De! Tinam Geſcénge 1es geffieren bigterenh notöinferet tlis:fieie 1 m fee Ate abiinin nöntiunctn ino glonm Hlis nunnibe tis egtetienn ſugcitabini clawabitzlne lortäbitut Crtere adct negnd d bls Düm daln nopan in ten Omines in arittte ene räzi tenlen bulibun. ge; inlinf um bonmmm Nolleit ce complen! eleilon 41, eelon. 4 X1 Pkophenn. ſeguining B. guellu Attenclleil V0s l 1 nedini eh S tut onlothit & , iyyt lniſe tilkirunn luisblin ſum, quia cœli ficut fumus liqués- cent, & terra ſicut veſtiméntum atterétur; & habitatô res ejus ſicut hæc interibunt: ſalus autem mea in ſempitérnum erit, & juſtitia mea non deficiet. Non diſcédimus à te, vivificàbis nos Dnñe, & nomẽ tuũ invocabimus: Oſtende nobis faeciem tuam, & ſalvi erimus. Meménto noſtri Dômine in beneplacito pépuli tui: viſita nos in ſalutari tuo. Oſténde. Udite me, qui ſcitis juſtum, pô- pulus meus;, lex mea in corde eòôrum: nolite timèere opprobrium hôminum, & blasphemias eoôrum ne metuatis. Sicut enim veſtimen- tum, ſic comedet eos vermis: & ſicut lanam, ſic devorabit eos ti- nea: ſalus autem mea in ſempiteér- num erit, & juſtitia mea in genera- tioônes generationum. Intuémini;, quantus ſit iſte, qui ingreditur ad ſalvandas Gentes: ipſe eſt Rex juſtitiæ, * Cujus genera- tio non habet finem. Præcür- ſor pro nobis ingréditur, ſecùún- dùm oôrdinem Melchiſedech Pön- tifex factus in ætérnum. Cujus. lôria Patri. Cujus. Ponam in Sion falutem, & in Je- rúſalem gloriam meam, allel. e Nolite time- re. Ecce compléta. 112. yrie eléiſon. 38. . yrie eléiſoh. 80. F ERI XA UIN T'A. De Iſaia Prophéta. Tinam dirú⁴mperés cælos, & deſcenderes;, a facie tua mon- tes deflůerent. Sicut exũſtio ignis tabéscerent, aquæ ardérent igni, ut notum fieret nomen tuum inimicis tuis: à facie tua Gentes turbarén- tar. Cùm féceris mirabilia, non ſuſtinébimus: deſcendiſti, & à fa- cie tua montes defluxérunt. A ſæ- culo non audiérunt, neque auribus percepérunt, böculus non vidit, Deus, absque te, quæ præparäſti expectàntibus te. ,B Canite tuba in Sion „ vocate Gentes annuntiate péôpulis, & di- cite : à Ecce Deus Salväâtor no- ſter advéniet. Annuntiate, & auditum facite: loquimini, & ela- mate. Eege Deus. 121 Ceurriſti lætànti, & faciénti juſtitiam: in viis tuis recor- dabunrur tui: ecce tu iratus es, Sc peccavimus: in ipfſis fúimus ſein- per, & ſalvabimur. Et facti ſumus ut immundus omnes nos, & quaſi annus menſtruatæ univerſæ juſti- tiæ noſtræ; & cecidimus quaſi foli- um univerſi, & iniquitates noſtræ quaſi ventus abſtulerunt nos. Non eſt, qui invocet nomen tuum, qui consuúrgat, & téneat te: abſcondi- ſti faciem tuam à nobis, & allisiſti nos in manu iniquitatis noſtræ. Non auferétur ſceptrum de Ju- da, & dux de fémore ejus, donec véniat, qui mitténdus eſt: & Et ipſe erit expectatio Géntium. Pulchriores ſunt oculi ejus vi- no, & dentes ejus lacte candidio-⸗ res. Et ipfe. T munc Dômine, Pater noſter es tu, nos verò lutum, & fictor noſter tu, & pera manuum tuarü omnes nos. Ne iraſcaris Döômine ſatis, & ne ultrà memineris iniqui- tatis noſtræ: ecce! réſpice pôpulus tuus omnes nos. Civitas Sancti tui facta eſt deserta, Sion desérta facta eſt, Jerùſalem deſolata eſt. Do- mus sanctificatiônis noſtræ, & glo- riæ noſtræ, ubi laudavérunt te pa- tres noſtri, facta eſt in exuſtioénem ignis, & omnia defiderabilia no- ſtra verſa ſunt in ruinas. Me opôrtet minui, illum autem créſcere: qui autem poſt me venit, ante me factus eſt: & Cujus non ſum dignus corrigiam calceamen- tôrum solvere. Ego baptizavi vos aqua, ille autem baptizabit vos Spiritu ſano. Cujus. lôria Patri. Cujus. Conſolàmini, conſolamini pépule meus;, dicit Dôminus Deus veſter. Ecce. 114. yrie eléiſon. 38. yrie eléiſon. S80. F ERI A SEXT A. De Iſaia Prophéta. Le 66. H Udite Verbum Dômini, qui Anérnitis ad verbum ejus: dixé- runt fratres veſtri odiéntes vos, & abjiciéntes propter nomen meum. Glorificetur DOöminus, & vidébi- mus in Iætitia veſtra, ipſi autem confundentur. Vox pépuli de civi- tate, vox de templo, vox Dömini Rn Fed- 122 ve ddentis retributiô nem inimicis ſmis. Antequam parturiret, pépe- rit s rantequam veniret partus ejus, pé perit maſeul. Quis audivit um- qu ã talei & quis vidit huic simile? Niiquid partüriet terra in die una? ant pariétur Gens ſimul, quia par- tu rivit, & péperit Sion filios ſuos? Naſcétur nobis parvulus, & vo- calyitur Deus, Fortis: * Ipſe ſedébit ſulger thronum David Patris ſui, & impperabit, cujus potéſtas fuper hrimerum ejus. In ipio bene- di céntur omnes tribus terræ, om- neis Gentes séervient ei. Iplſe. Umquid ego, qui alios parere facio, ipie non pariam, dicit Diäs: Si ego, qui generationem cé teris tribuo, ſterilis ero, ait Dfis Dieus tuus: Lætamini cum Jeruſa- lem;, & exultate in ea omnes, qui di ligitis eam: gaudéte cum ea gau- di o univèrſi, qui lugetis ſuper eam, ui: ſugatis, & repleamini ab ůbere coynſolationis ejus: ut mulgeatis, & d eliciis affluatis ab omnimoda glo- ri a ejus. Quia hæc dicit Däs: ecce e;o declinäabo ſuper eam, quaſi flu- vilum pacis, & quaſi torrentem in- undantem gloriam Gentium, quam Arigetis: ad übera portabimini, & ſunper genua blandientur vobis. Ecce! jam venit plenitudo tem- Peoris, in quo miſit Deus Filium suum in terras natum de Virgine, fa ſtum ſub lege: * Ut eos, qui ſub lege erant, redimeret. Propter nimiam charitätem ſuam;, qua diléexit nos Deus, Fi- li um ſuum miſit in ſimilitdinem carnis peccati. Ut eos. Uômodo ſi cui mater blandia- tur, ita ego condolabor vos, & in Jeruſalem conſolabimini. Vi- elébitis, & gaudebit cor veftrum, & oſſa veſtra, quaſi herba germina- bunt, & cognosétur manus Do- mini ſervis ejus, & indignabitur inimicis ſuis. Quia ecce Dominus in igne véniet, & quaſi turbo qua- drigæ ejus, réddere in indignatiô. ne furorem ſuum, & increpatio- nem ſuam in flamma ignis, quia in igne Däüs dijudicabit, & gladio ſuo ad omnem carnem, & multipli- cabuùntur interfécti a Démino. Virgo Iſrael revértere ad civita- tes tuas: Usquequò dolens avertéris? generabis Dim Salvatoô- zem, oblationem novam in terra: Ambulàâbunt héômines in ſalva- tiõônem. In charitate perpétua diléxi te, ideo attraxi te milexans tui. Usquequô. loria Patri. Ambulabunt. Ecce compléta ſunt omnia, quæ dicta ſunt per Angelum de Virgi- ne Maria. . yrie eléiflon. 38. O Emmänuel. 1 III. Hòdie ſciétis. erbum ſupernum. 2. I N VICILIA édie ſciétis, quia véniet Dñs, Et manéè vidébitis gloôriam ejus- enite exultémus. 1I. erbum ſupernum. 2. Hôdie ſciétis, quia véniet Dô- minus. M Et manè vidébitis gloriam eſus. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Um eſſet deſponsata mater leſu CRmi Joſeph: antequam conve- nirent, invénta eſt in ùtero habens de Spiritu ſanécto. Et reéliqua. Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Uare non de simplici Virgine, ſed de deſponsata concipitur? Primùm, ut per generationem Jo. ſeph origo Mariæ monſtrarétur ſecundò, ne lapidarétur àa Judæis ut adultera: értioyut in gyptum fu- giens habéret ſolatium. Martyr Ig- natius étiam quartam addidit eur. ſam, cur à deſponsata concéptus ſit: Ut bartus, inquiens, ejus celarétur diabolo, dum eum putat non e virgine, ſed de uxoôre generatum. Sanctificamini hodie, & eſtoté parati: quia die craſtina vidébitis- Majeſtatem Dei in vopis⸗ Hodi. & mané Nequ in lanco. N. nid a ſole Uitali tur⸗ Lat. Quod: conyenite tz conyen tactum nor Conttan Wliuum Den külald nolt diemim, guis forn corpus eft tum eſt, conlcios DPeccati; timen cel tür? Sed eſt,guod) tätem,&: celat ſilen ſciebat. anctit Dis, gie ns:E Er languoten tarintquit Per nos R oria b 4 D Vder & re cras Ms krit vo⸗ Cätus 4 Rangzelian hötmitss ki charitite ſeſt Uträrite mien unbolabent. ſunt omniint Engelum de eleilon n I IN e eleilon h lie ſcieni umn lupema 1GIIII , guit ſetel lebinis glonmn e eälltemn bum ſuetnnn tis, ilſii tthæum. Hdie ſciétis, quia véniet Dñs, & mané vidébitis. Majéſtatem. Ntequam convenirent, invénta eſt in utero habens de spiritu ſanckto. Non ab alio inventa eſt, niſi a Joſeph, qui penè licentia ma- ritali futùræ uxôris omnia néôve rat. Cuod autem dicitur: Antequam convenirent, non séquitur, ut pôſt- eaà convenerint: ſed Scriptüra, quod factum non ſit, oſténdit. Conſtantes eſtote, vidébitis au- xilium Dni fuper vos: Judæa & je- ruſalé nolite timére: & CGras egre- diémini, & Dñs erit vobiscum. Sanctificamini filii Ilrael, & eſtôte parati. Cras. Oſeph autem vir ejus, cùm eſſet juſtus, & nollet eam traducere, voôluit occulte dimittere eam. Si quis fornicariæ conjungitur, anum corpus efficitur: & in lege præceép- tum eſt, non ſolùm réos, ſed & coônſcios criminum obnoxios eſſe peccati; quomodo Jofeph, cùm crimen celaret uxoris, juſtus ſcribi- tur? Sed hoc teſtimonium Mariæ eſt, quod Joſeph ſciens illius caſti- tatem, & admirans, quod evénerat, celat ſiléntio, cujus myſtérium ne- ſcie bat. Sanctificâmini filii Iſrael, dicit Däüs, die enim craſtina deſcéndet Dñns: * Et auferet à vobis omnem languôorem. F.e Craſtina die delébi- tur iniquitas terræ, & regnàbit ſu- per, nos Salvator müdi, Et auferet. loria Patri. Et auferet. A D L A Kc7 Pp E Ss, Udæa & Jerúſalem nolite time- re;: cras egrediémini, & Domi- nus erit vobiscum, allel. . D is regnavit, 11. Hôdie ſcietis, quia véniet Däüs, & manè vidébitis gloriäã ejus. Craſtina die delébitur iniqui- tas terræ, & regnabit ſuper nos Salvaàtor mundi. Doôminus vé- niet, occrrite illi, dicéntes: Mag- num principiam, & regni ejus non erit finis, Deus, Fortis, Dominator, Princeps pacis, allel. Af Craſti- na erit vobis ſalus, dicit Dôminus Deus exercituum. Aulus ſervus Jeſus Chriſti vo- catus Apéôſtolus, ſegregatus in Evangélium Dei, quod ante præmi- 1²³ ſerat per Prophéeas ſuos in Scrip- tris sanctis de Filio ſuo, qui facus eft ei ex sémine David ſecúndùm carnem, Hyr n clara vox. 148 Craſtina die delebitur nenin4 terræ. Et regnabit ſuper nos Salvator mundi. Oriétur ſol Salvâtor mundi: & Criktun enr uterum Virginis, ſicut imber ſuper gramen, allel. Eus, qui nos redemptionis noſtræ annua expectatiône læ- ti ficas: præſta, ut nigénitum tuum, quem Redemptôrem læti ſuſcipi⸗ mus, veniéntem quoque júdicem lecuri videamus Dnm noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum. Qui tecum vivit & regnat. Amen. Hôdie ſciétig. aulus ſervus. Hôdie ſciétis,; Quia véniet Döôminus. Hôdie. Et mané videbitis gloriam ejus. Quia. Gloria Patri. Hôdie. Conſtantes eſtôte. Vidébi- tis auxilium Domini ſuper vos. Craſtina die, Ui prædeſtinâtus eſt Filius Dei in virtůte ſecundùm ſpiritum ſanctificationis, ex reſurrectione moxtuoòrũ, Jeſu Chriſti Dñi noſtri= r. Cräſtina die „ Deleébi- tur iniquitas terræ. Craſtina die. Et regnabit ſuper nos Salvatorx mundi. Delebitur. léria Patri. Craftina die. Craſtina erit vobis ſalus. Dicit Däs Deus exerçituum. Cräftina erit. Er quem accépimus grätiam » & Apoſtolàâtum ad obediendum fidei in omnibus Géntibus pro noô- mine ejus, in quibus eſtis & vos vocati Jefu Chriſti Doômini noſtri. Craſtina , Exit, vobis ſalus. Craſtina. F. Dicit Dôminus Deus exercituum. Erit vobis. lôria Patri. Craſtina. Craſtina die delébitur iniquitas terræ. Et regnabit ſuper nos Salvator mundi. IN 124 D O MINI. R* pacificus magnificatus eſt, cujus vultum desiderat univer- ſa terra. ixit Döôminus. 77. 4 Magnificãtus eſt Rex pacifi- cus ſuper omnes Reges univérſæ terræ. onfitébor. 77. Completi ſunt dies Mariæ, ut pareret Filium ſuum primoge- nitum. eàtus vir. 77. Scitôte, quia propè eft reg- num Dei: Amen dico vobis, quia non tardabit „audate puúeri. 77. Levate capita veſtra: ecce appropinquat redemptio veſtra. audate Dominum omnes Gentes. 79. Ppaàruit benignitas, & humani- Alk Salvatôris noſtri Dei: non ex opeéribus juſtitiæx, quæ fécimus nos, ſed ſecúndùm ſuam miſeri- cordiam ſalvos nos fecit. Eſu Redemptor omnium, Quem lucis ante originem parem Paternæ gloriæ, Pater ſupremus édidit. u lumen, & ſplendor Patris, Tu ſpes perénnis omnium, Inténde, quas fundunt preces Tui/per orbem servuli. eménto, rerum Conditor, Noſtri quoòd olim corporis, Sacrata ab alvo Virginis Naſcéndo, formam sumpfſeris. eſtaàtur hoc præſens dies, Currens per anni circulum, Quòôd ſolus è ſinn Patris Mundi ſalus advéneris unc aſtra, tellus, æquora; Hunc omne, quod cœlo ſubeſt, Salutis auéctorem novæ Novo ſalũtat caàntico. Et nos, beata quos ſacri Rigavit unda sanguinis; Natalis ob diem tui. Hymni tributum séôlvimus. eſu, tibi ſit glõria; Qui natus es de Virgine, Cum Patre, & almo spiritu, In ſempitérna ſæcula. Amen. Craſtina die delébitur iniquitas terræ. Et regnaâbit ſuper nos ſalvato mundi. . Cùm ortus füerit ſol de cœlo, vi- débitis Regem regum proceden- tem a Patre, tamquam ſponſum de thalamo ſuo. Oncéde, quæſumus, omnipotẽs Deus: ut nos Unigeniti tui nova per carnem nativitas liberet;, quos ſub peccati jugo vetüſta ser- vitus tenet. Per eumdem Däüm. Hriſtus natus eſt nobis; Venite, adorémus. enite, exultémus. I. eſu, Redémptor. Dominus dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie génui te. Uare fremuérunt Gentes, * & Qropal meditati ſunt inania. ſtiterunt Reges terræ, & princi- pes convenérunt in unum, * ad- vérsüus Doôminum , & advéersàs Chriſtum ejus. irumpamus vincula eôrum: ?* & projiciamus à nobis jugum ipsorü. ui habitat in cœlis, irridébit eos: † & Doôminus ſubſannabit eos. unc loquétur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuo conturbabit eos. go autem conſtitútus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſandtum e- jus, * prædicans præcéptum ejus. ôminus dixit ad me: * Filius meus es tu, ego hôdie génui te. éſtula à me, & dabo tibi Gentes hæreditätem tuam, * & poſſeſlio- nem tuam terminos terræ. Keges eos in virga férrea * & tam- quam vas figuli confringes eos. t nunc Reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. er- ervite! exultatt Pprehe quando i tis de vi⸗ üm ex beati on lius mer te. T. procede Oeli ..0. tiat firm les die nox noct on funt nes, 1 ces eori n omne eotum: Verba eott Vla, 5 t decurſi mum eſus; condat en Dömit tens inima cele, ſahi uſtitle De tes cotda; lücidum, IInor D0 in læculun vekar eliderab Pidem re gulciora lu inenan ſer cuſtog wult, kodi ſellti guie ti eis mu II Naree lere IUmei non f Inndculatus lelicto me terunt it mei: wei in con Omine ad Gemptor Domi lno. das igine, no Piritu, Ula Amel lebitutinigiu pet mmlint ſol Cece egun lbte uam ſponim. muszomnit Unigenit atigitas lpe uso⸗ etülis eünden) orém xultEinns edemptot mei fälni genuu le⸗ int Ctei, i ſumtinun tetla; Al in unum,, , AAi ul önn 8 uun , lhfmnini, eosiniull s A1 Servite Dômino in timôre: * & exultate ei cum tremore. pprehendite diſciplinam, ne- quando irafſcatur Dns, *& perea- tis de via juſta. um exarterit in brevi ira ejus, * beati omnes, qui contidunt in eo. DODominus dixit ad me: 11 lius meus es tu, ego hodie genui te. Tamquam ſponſus Dôminus procedens de thalamo ſuo. Oeli enârrant gloriam Dei, * & opera manuum ejus annún tiat firmameêntum. ies diei eruétat verbum, * & nox nocti indicat (ciéêntiam- on ſunt loquélæ, neque ſermoô- nes, * quorum non audiantur vo ces eoram. n omnem terram exivit ſonus eorum: & in fines orbis terræ verba eorum. n fole pôſuit tabernàculum ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus procédens de thalamo ſuo. xultavit ut gigas ad curréndam viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus. t occùrſus ejus usque ad ſum- mum ejus; *nec eſt, qui ſe ab- ſcôndat à calôre ejus. . ex Doômini immaculata;, convér- tens animas: *ε teſtimonium Düi ſidele, ſapientiã præſtans parvulis. uſtitiæ Doômini rectæ, lætifican- tes corda; * præceptum Doômini lucidum, illuminans oculos. imor momimlan tus pérmanens in ſæculum ſæcùli: * judicia Dômi- ni vera, juſtincata in ſemetipfſa. eſiderabilia ſuper aurum, & laà- pidem pretioſum multum: * & dulciòra ſuper mel & favum. ½tenim ſervus tuus cuſtédit ea: * in cuſtodiendis illis retributio multa. elicta quis intélligit? ab occul- tis meis munda me, * & ab alié- nis parce lervo tuo. i mei non füerint dominati, tunc immaculatus ero: * & emundabor à delicto mazximo. t erunt, ut complaceant eloquia oris mei: *† & meditatio cordis mei in conſpectu tuo ſemper. omine adſútor meus, * & re démptor meus. Tamquam ſponſus . „ 125 . Diffuſa eſt grâtia in labiis tuis, proptereâà benedixzit te Deus in ætérnum. Ructàvit cor meum verbum bonum: * dico ego pra mea Kegi. ingua mea calamus ſcribæ, * ve- lociter ſcribéntis. pecioôſus forma præ filiis hömi- num, diffũſa eſt gratia in labiis tuis: * proptéreàa benedixit te Deus in ætêrnum. ccingere gladio tuo ſuper femur tuum, *† potentiſſime. peécie tua, & pulchritdine tua, * intende, proſperé procede & re- gna. ropter veritàtem, & manſuetùúdi- nem, & juſtitiam: * & deducet te mirabiliter déxtera tua. Lagittæ tuæ acutæ, pépuli ſub te ca- dent, * in corda inimicôrum regis. edes tua Deus in ſæculũ ſæculi: * virga direétionis virga regni tui. ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui- tatem: * proptéreaà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ præ con- soörtibus tuis. rrha, & gutta, & càâſia à veſti- méntis tuis, à domibus eburneis: * ex quibus delectaveérunt te filiæ regum in honore tuo. ſtitit Regina àa dextris tuis in ve- ſtitu deaurato,; * circmdata va- rietaäte. udi filia, & vide & inclina aurem tuam: *& obliviſcere pôpulum tuum, & domum patris tui. t concupiſcet Rex decorem tuũ: * quôniam ipie eſt Dôminus Deus tuus, & adoraàbunt eum. t filiæ Tyri in munéribus * vual- tum tuum deprecabúntur, omnes divites plebis. mnis gloria ejus filiæ Regis ab intus, * in fimbriis aureis circum- amicta varietatibus. dducentur Regi virgines poſt eam, "proximæ ejus afferéntur tibi. eréntur in lætitia, & exultatioô- ne: * adducéntur in templ Regis. ro patribus tuis nati ſunt tibi fi- lii: * conſtitues eos principes fuper omnem terram. émores erunt nominis tui: * in omni generatione „ & generatioô-⸗ nem. roptéreà pépuli confitebüntur Doôminus procédens de thalamo tibi in æternum, * & in ſæculum 0. ſæculi. 126 5a., Diffuſa eſt gràtia in läbiis tu- is, proptéreà benedixzit te Deus in ætérnum. Tamquam ſponſus. Döminus procedens de thala- mo ſuo. Eter noſter. Xxaudi Doômine. Jube domne benedicere. Benedictione perpétua. Rimo témpore alleviatà eſt terra Peipuon, & terra Néphthali: & noviſſimo aggravata eſt via maris trans Jordànem Galilææ Geéntium. Pôpulus, qui ambulabat in tene- bris, vidit lucem magnam: habi- tantibus in regione umbræ mor- tis, lux orta eſt eis. Multiplicaſti gentem, non magnificaäſti læti- tiam. Lætabüntur coram te, ſicut qui lætantur in meſſe, ſicat exul- tant victôres capta præda, quando dividunt ſpolia. Jugum enim ône- ris ejus „ & virgam hùmeri ejus, & ſçeptrum exactoris ejus ſupera- ſti ſicut in die Madian. Quia om- nis violenta prædatio cum tumüúl- tu, & veſtiméntum miſtum sangui- ne, erit in combuſtionem, & cibus ignis. Parvulus enim natus eſt no- bis, & filius datus eſt nobis, & fa- ctus eſt principatus ſuper hume- rum ejus: & vocabitur nomen e- jus Admirabilis, Conſiliarius, Deus, Fortis, Pater futüri ſæcu- li, Princeps pacis. Hôdie nobis cœloôrum Rex de Virgine naſci dignatus eit, ut hoô- minem perditum ad cœleſtia regna revocaret: Gaudet exercitus Angelorum;, quia ſalus ætérna hu- mano géneri apparuit. GSloôria in excélſis Deo, & in terra pax hominibus bonæ volun- gatis. Gaudet exercitus. Iéoria Patri. Gaudet. Hôdie nobis co- Iérum. Slôria in ex- célſis Deo. Unigénitus Dei Filius. Onſolamini, conſolamini péô- pule meus, dicit Deus veſter, Loquimini ad cor Jertalem „ & advocate eam: quoniam comple- ta eſt malitia ejaus: dimiſſa eſt ini- quitas illius: ſuscépit de manu Dômini duplicia pro omnibus pec- catis ſuis. Vox clamantis in deséx- 10: Parate viam Domini, rectas fa-t cite in ſolitůdine sémitas Dei no- ſtri. Omnis vallis exaltabitur, & omnis mons & collis humiliabi- tur: & erunt prava in directa, & aſpera in vias planas. Et revela- bitur gloria Dni, & vidébit om- nis caro pariter, quod os Dômini locutum eſt. Vox dicéntis: Clama. Et dixit: Quid clamabo? Omnis caro fœnum, & omnis gloôria ejus quaſi flos agri. Exſiccatum eſt fœnum, & cecidit flos, quia Spiritus Domini ſufflavit in eo. Veréè foœ- num eſt pépulus, exſiccarum eſt foœnum, & céecidit flos: Verbum autem Dômini noſtri manet in æ- ternum. Hoôdie nohis de coœlo pax vera deſcendit: * Hôdie per totum mundum melliflui facti ſunt cœli. Hôdie illúxit nobis dies re- demptionis novæ, reparatiônis an- tiquæ, felicitatis ætérnæ. Hôdie per totum. Spiritus ſancti graàtia. Onsùúrge, consúrge, induúere fortitú⅛dine tua Sion, induúere veſtiméntis glôriæ tuæ Jerúſalem civitas Sancti: quia non adſiciet ultra, ut perträanseat per te incir- cumciſus & immũúndus. Excutere de pulvere, consurge, fede Jeruſa- lem: ſolve vincula colli tui capti- va filia Sion. Quia hæc dicit Do- minus: Gratis venúmdati eſtis, & ſine argénto redimémini. Quia hæc dicit Dôminus Deus: in gyptum deſcéndit pôpulus meus in princi- pio, ut colonus Aer. ibi: & Aſſur absque ulla caulſa calumniatus eſt eum. Et nunc quid mihi eſt hie; dicit Döminus: quôniam ablatus eſt pôpulus meus gratis? Domina- tôres ejus inique agunt, dieit Do- minus „& jugiter tota die nomen meum blasphematur. Propter hoc ſciet populus meus nomen meum in die illa: quia ego ipſe, qui lo- québar, ecce adſum. Quem vidiſtis paſtôres? dicite, annuntiate nobis, in terris quis apparuit ? *ι Natum vidimus, & choros Angelérum collaudantes Dominum. 1 diſtis? & annuntiate GChriſti nati- vitatem. Natum. Ioria Patri. Natum. Suscépimus Deus miſericordiam aam, in médio templi tui. Dicite, quidnam vi- Mamr⸗ Wnmis ju monte ! Undätur terræ mong nis, elvite eus in 6 tur, * eu uoniam kati ſunt. Ppli viden⸗ conturbati tremor app bi dolores in Spiritu Ves Tharſis. icut audiv civitate D Vltäte Dei eam in xre ulcepinnu tuam, * in ecündün ſic & laus iuſtitia plem Etetur o lia judæ, Domine. ircümdate Ni eam: *n könite cor IIS: * i Ut enarrétis uoniam hi Ker in eter ſrculi ih i, Susce diam wumh Orié ddundintir Dus judi julkiti⸗ luciene pop auperes t Aleſnt n ¹6 Dlndintia e Ptun luna. 1domunabe zemitig dein exaltabtut Ollis hunlu a in Ginec guocd os Don Ulcentis:u launabo? O lnnis lotitt Erſiuccirun! floselinine in eo. Jent „ eilectun: it fos: Nene oſtri mener u le celou die pet i 1 faati ſun 4 nobis d „lepaltili Ztene, N nci gir nsutze, i 1 Kion, Id 2 tur lell ia MM a seat het lel⸗ indus, u itgeete 1 lu collituic⸗ lia hrc Clill nütncalei memini Qun eus: in ah mmeus inſi tibi: al 1allumnii nid witi gloninn lrmis hon sunt, 1 Atoln dienn tut. Mopet s nonen ego en Magnus Dôminus, & laudàbilis nimis * in civitate Dei noſtri, iu monte lancto ejus. undatur exultatione univériæ terræ mons Sion: * latera Aquiloô- nis, civitas Regis magni. eus in domibus ejus cognoſcé- tur, * cùm ſuſcipiet eam. uôniam ecce Reges terræ congre- gati ſunt: * convenérunt in unum. pſi vidéntes ſic admirati ſunt, conturbati ſunt, commoti ſunt: * tremor appreheéndit eos. bi dolores, ut parturiéntis, * in Spiritu veheménti conteres na- ves Tharſis. icuè audivimus, ſic vidimus in civitace Doômini virtutum, in ci- vitate Mei noſtri: * Deus fundavit eam in æternum. . uſcepiinus Deus miſericéôrdiam tuam, *† in medio templi tui. ecundúni nomen tuum, Deus, fic & laus tua in fines terræ: * juſtitia plena eſt déxtera tua. ætétur znons Sion, & exúltent filiæ judæ „ * propter judicia tua Domine. Z ircumdate Sion, & complectimi- ni eam: * narrate in turribus ejus. ônite corda veſtra in virtúte e- jus: * & diſtribimité domos ejus, ut enarrétis in progénie altera. uoniam hic eit Peus⸗ Deus no- ſter in ætérnum, & in ſæculum ſæculi: * ipfe reget mos in ſæchla. Suscépimus Deus miſericôr- diam tuam in médio terupli tu. Oriétur in diébus Domini abundantia pacis, & domvnabitur. Eus judicium tuum Reg' da: * & juſtitiam tuam filio reg is. Judicare populum tuũ in juſtiria, * & pauperes tuos in judicio. uscipiant montes pacem péôpu- Io , * & colles juſtitiam. Nudicabit pauperes pôpuli, & ſal- vos faciet filios pauperum: * & humiliabit calumniatorem. t permanébit cum ſole, & ante JIunam, * in generatione & gene- rationem. eſcéndet ſicut pluvia in vellus: * & ſicut ſtillicidia ſtillantia iuper terram. riétur in diébus ejus ſuſtitia, & abundantia pacis: donec aufe- Iatur luna. t dominabitur à mari usque ad 12 mare: * & à flũmine usque ad tet- minos orbis terrarum. Goram illo procident Kthiopes::* & inimici ejus terram lingent. eges Tharſis, & inſulæz mun era offerent: * Reges Arabum, & Sa- ba dona adducent. t adorabunt eum omnes Regtes terræ: * omnes Gentes sérvient eu. uia liberabit pauperem àa potémi- te „* & pauperem, cui non eratt adjũtor. arcet pauperi & inopi: X & àni- mas pauperum ſalvas faciet. x usüris, & iniquitate rédimet à- nimas egrum: * & honorabile 110- inem eorum coram illo. t vivet, & dabitur ei de auro A- ràbiæ, & adorabunt de ipſo fem- per: * tota die benedicent ei. St erit firmaméntum in terra in ſummis moôntium, ſuperextollétur ſuper Libanum fructus ejus: & florébunt de civitate ſicut fœiaum terræ. * it nomen ejus benedidtum in ſæ- cula: *† ante ſolem permanet no- men ejus. t benedicéntur in ipſo omnes tribus terræ: * omnes Gentes ina- gnificabunt eum. enedictus Dôminus Deus Iſrael,* qui facit mirabilia ſolus. t benedictum nomen Majeſtaâtis ejus in ætérnum: *& replébitur ma- jeſtate ejus omnis terra: fiat, fiat. Oriétur in diébus Dôêmini abundântia pacis, & dominabi- bitur. „ Veritas de terra orta eſt, & juſtitia de eoelo proſpexit. Enedixſſti Dñe terram tuam: * avertiſti captivitàtem Jacob. emisiſti iniquitatem plebis tuæ " operniſti mnia peccata eoòrum. itigaſti omnem iram tuam: * avertiſti ab ira indignationis tuæ. Zonvérte nos Deus ſalutaris no- ſter: * & avérte iram tuam à nobis. umquid in ætérnum iraſcéris no- bis? * aut exténdes iram tuam à generatiôone in generationem? eus tu cõvérſus vivificabis nos: * &- plebs rua lætabitur in te. ſténde nobis Domine miſericôr- diam tuam: * & lalutare tuum da nobis. Nudiam, quid loquàâtur in me Dô- minus Deus: *† quoniam loquétur pacem in plebem luam. 1 128 Et ſuper Sandtos ſuos, * & in gos, qui convertuntur ad cor. erúmtamen propè timéntes eum ſalutare ipsius: * ut inhabitet glô- ria in terra noſtra. iſericordia & véritas obviavé- runt ſibi: * juſtitia & pax oſculatæ ſunt. éritas de terra orta eſt: * & ju- ſtitia de cœlo proſpéxit. tenim Dôminus dabit benigni- tätem: * & terra noſtra dabit fru- Ktum ſuum. uſtitia ante eum ambulaäbit: * & ponet in via greſſus ſuos. Véritas de terra orta eſt, & juſtitia de cœlo proſpéexii. Speciôſus forma præ filiis ho- minum. Diffäta eſt gratia in labiis tuis. ater noſter. psius pietas. Jube domne benedicere. Déus Pater omnipotens. Sermo S. Leonis Papæ. Alvator noſter, dilectiſſimi, hô- Sctie natus eſt: gaudeamus. Ne- que enim fas eſt locum eſſe triſti- tiæ, ubi nataàlis eſt vitæ: quæ con- sumpteo mortalitatis timore nobis ingerit de promiſſa ætêrnitate læ- titiam. Nemo ab hujus alacritatis Participatione ſecernitur. Una cunctis lætitiæ commuünis eſt ra- tio: quia Dôminus neſter peccati mortisque deſtrúctor, ſicut nullum à reätu liberum réperit, ita libe- randis omnibus venit. Exùltet San- ctus, quia propinquat ad palmam: gaudeat peccator, quia invitatur ad véniam: animétur Gentilis, quia vocatur ad vitam. Dei namque Filius ſecändùm plenitùúdinem témporis, quam divini consilii in- ſcrutabilis altitůdo diſpéſuit, re- conciliändam auctoôri ſuo natú⁴ram géneris aſfsümpſit humâni, ut in véntor mortis diabolus per ipſam, quam vicerat, vincerétur. §. O magnum myſtérium, & ad- mirabile Sacraméntum, ut anima- lia vidérent DOminum natum, ja- céntem in præsépio! * Beata Vir- go, cujus viſcera meruérunt por- tàre Dominum Chriſtum. Ave Maria, gratia plena, Déô- minus tecum. Beata. Chriſtus perpétuæ. N quo conflictu pro nobis inito, magno & mirabili æquitatis jure certàtum eſt, dum omnipotens Dôminus cum ſæviſllimo hoſte non in ſua majeſtate, ſed in noſtra con- gréditur humilitate: objiciens ei eamdem formam, eamdemque na- türam, mortalitatis quidem noſtræ participem, ſed peccati totius ex- pêrtem. Alienum quippe ab hac nativitate eſt, quod de mnibus lé- gitur: Nemo mundus à ſorde, nec infans, cujus eſt unius dieéi vita ſuper terram. Nihil ergo in iſtam ſingularem nativitatem de carnis concupiſcentia tranſivit, nihil de peccati lege manavit. Virgo régia Davidicæ ſtirpis eligitur, quæ ſacro gravidanda fœtu, divinam huma- nämque prolem priùs conciperet mente, quam corpore. Et ne ſupérni ignara conſilii, ad inuſitatos pavé- ret affatus, quod in ea operandum erat à Spiritu ſancto, collòquio diſ- cit Angélico: nec damnum credit pudoôris, Dei Génitrix mox futüra. Beata Dei genitrix Maria, cujus viſcera intacta permanẽt: * Hôdie genuit Salvatôre ſæculi. F. Beata quæ crédidit: quoniam pertfécta ſunt omnia, quæ dicta ſunt ei à Domino. Hôdie. . Ignem fui amoris. Gamus ergo, dilectiſſimi, gra- tias Deo Patri, per Filium ejus in Spiritu ſancto, qui propter mul- tam charitatem ſuam, qua diléxit nos, misertus eſt noſtri: & cùm eſſémus mortui peccatis, convivifi- cavit nos Chriſto, ut eſſémus in ip- ſo nova creatůra, novúmque fig- méêntum. Deponamus ergo véte- rem hominem cum actibus ſuis; & adépti participationem generatio-⸗ nis Chriſti, carnis renuntiémus o- péribus. Agnôsce, 6 Chriſtiane, di- gnitätem tuam: & divinæ conſors factus natùræ, noli in veterem vili- tatem degeneri converſatiône re- dire. Memento, cujus capitis & cuius corporis ſis membrum. Re- miniſcere, quia érutus de poteſtate tenebrarum, translätus es in Dei Iumen & regnum. . Sancta & immaculäta virgini- tas, quibus te laudibus éfferam, néſcio: * Quia quem ccli caperé non poôterant, tuo grémio contuli- ſti. Benedicta tu in mulieri- bus, & benedictus fructus venttis tai. Quia quem. Hoéria Patri. Quia quem. lNleinroe. es tih allel lerie num n genera nem * ant in ore me uoniam ſericordit Præparab iſpofui meis, jn Usque in men tuun t edifie⸗ generatio⸗ onfitebt Doômine: in Eccleſi uôniam tur Domin in filiis De⸗ els, gui danctorü: Per omnes, omine D milis tibi⸗ K veritas tl Il domina Imotum aun mitigas. u humili ſuperbum lrr aſpen Ul lunt 0 orbem tert, tu fundaſti tu creati. abor, tuo exult Cum potén Irmetur, exleta tua ſnn Prepar „Uerxicorgj. guiſeit ubil Onine in N Uübunt tot⸗ u etalnbuin ti in ur eorn lnn Döi We Kdan nis, Ut u di⸗ 1n po. aun de hle n amar 8 nis guicenn Hpeccititni umn guigee undusz lolte ſt unins de Nihil ezohi Fitätenn Eee tranſiri navit. Tge eligiturgne: 1, difinnd Priüs nf Pore. Dru 1 inuſtun 6 hd in ea ohen unacte nec dawnums enitiit otn enituir nu i elmneti / 6 ſeelle Auonien ne dic ſu ie. ſui amo e 0 ,cietile⸗ tniſper Eiln 0, gul ohni ſuam, aui elk nol 4 iaart Ipſe invoeàbit me, allel. Pater meus es tu, allel. . Iſericôrdias Dômini * in ætér- L num cantabo. In generatioͤnem, & generatioô- nem * anuntiabo veritäatem tuam in ore meo. uôniam dixiſti: In ætérnum mi- ſericôrdia ædificabitur in cœlis: * præparabitur véritas tua in eis. iſpoſui teſtamentum eléctis meis, jnravi David ſervo meo. * Usque in ætérnum præparäbo ſe- men tuum. t ædificabo in generatiõnem, & generationem * ſedem tuam. onfitebuúntur cœli mirabilia tua Doômine: * étenim veritatem tuam in Eccléſia Sanctôrum. Guoôniam quis in nùbibus æquàbi- tur Doômino, *W similis erit Deo in filiis Dei? eus, qui gloriſcatur i in consilio Sanctoôrů: * magnus & terribilis lu- Der omnes;, qui in circuitu ejus sũt. omine Deus virttum, quis si- milis tibi? * potens es Dômine, & véritas tua in circüúitu tuo. u dominaris poteſtati maris: * motum autem fluctuam ejus tu mitigas. u humiliaſti ſicut vulnerãtum, ſupérbum: * in brachio virtütis tuæ diſpersiſti i inimicos tuos. ui ſunt coœli, & tua eſt terra, orbem terræ, & plenitüdinem ejus tu fundãſti: * Aquilônem & mare tu creãſti. habor, & Hermon in nômine tuo exultabunt, *† tuum brachi um cum poténtia. irmetur manus tua, & exaltétur deéxtera tua: * juſtitia, & judi- cinm præparatio ſedis tuæ. iſericordia & véritas præcédent fäciem tuam: * beatus péôpulus;, qui ſcit jubilatiônem. omine in lümine vultus tui am- bulabunt, & in noôminée tuo exul- tàbunt tota die,; * & in juſtitia tua exaltabuntur. uôniam gloria virtútis eôrum tu es: * & in beneplacito tuo exal- tàbitur cornu noſtrum. uia Déômini eſt aſsaumptio no- ſtra, * & Sancti Ifrael Regis noſtri. unc locutus es in viſioône Sanctis tuis, & dixiſti: * Poſui adjutô- rium in poténte „ & exaltavi elé- tum de plebe mœa. 12 nvéni David ſervum meum 19 * bleo ſancto meo unxi eum. anus enim mea auxiliâbitur ei: * & brachium men confortabit eum. ihil Proficiet inimicus in eo: * & filius iniquitàtis non appônet nocére ei. t concidam à facie ipsius inimi- cos ejus: 7 & odientes eum in fugam convértam. t véritas mea „ & miſericoôrdia mea cum ipſo: *“ & in nômine meo exaltabitur cornu ejus. t ponam in mari manum ejus: * & in fluminibus déxteram ejus. pſe invocabit me: Pater meus es tu: * Deus meus, & ſuſcèptor ſa- lutis meæ. t ego primogénitum ponam il- lum, *† exceêlſum præ Régibus terræ. n ætérnum ſervabo Bi miſericôr- diam meam * & teſtamentum meum fidéle ipſi. t ponam in ſæculum ſæculi ſe- men ejus: * & thronum eius ſicut dies cœli. i autem dereliquerint filii ejus legem meam: * & in judiciis meis non ambulaverint. i juſtitias meas profanaverint, * & mandata mea non cuſtodierint. iſitabo in virga iniquirates eor'* & in verbéribus peccata eòôrum. iſericôrdiam autem meam non ditpérgam ab eo: * neque nocebo in veritàte mea. eque profanäbo teſtaméntum meum: * & quæ procédunt de la- biis meis, non faciam irrita. emel juravi in Sandto meo, ſi David méntiar: * ſemen ejus in ætérnum manébit. t thronus ejus ſicut ſol in con- ſpectu meo, * & ſicut luna perfécta in ætérnũ, & teſtis in cœlo ſcelis. u verô repuliſti, & deſpexiſti: * diſtuliſti Chriſtum tuum-. vertiſti teſtaméntum ſervi tui? * rofanãſti in terra Sanctuariũ ejus. eſtruxiſti omnes ſepes ejus: * poluiſti firmaméntum ejus formi- Adinem. iripuérunt eum omnes tran⸗ ſeùntes viam: * factus eſt opprô- Brium vicinis ſuis. Xaltäâſti déxteram depriméntium eum: * Iætifhicaſti omnes inimicos gjus. vertiſti adjutôrium gl ladii ejus: * & non es auxiliatus ei in bello. 1eſtraxiſti eum ab emundatione: x 130 & ſedem ejus in terram collisiſti. inorâſti dies témporis ejus: * perfudiſti eum confuſioône. squequò Dñe avértis in finem: * exardéſcet ſicut ignis ira tua? emorare, quæ mea ſubſtantia: * numquid enim vanè conſtituiſti omnes filios hminum? uis eſt homo, qui vivet, & non Videébit mortem, * éruet animam ſuam de manu inferi? bi ſunt miſericòrdiæ tuæ antiquæ Boömine, * ſicut juräſti David in veritate tua? S emor eſto Doömine opprobrii ſervôrum tuòôrü, *† (quod continui in ſinu meo) multàrum Géntium. uod exprobravérunt inimici tui Dômine: * quod exprobravérunt commutatiônem Chriſti tui. enedictus Döminus in ætér- num : fiat, fiat. Ipſe invocabit me, allelúja: Pater meus es tu, alleluſa. Læténtur cœli, & exuúltet terra ante faciem Doômini, quoô- niam venit. . Antate Dômino canticum no- vum: * cantate Doômino omnis terra. antäte Döômino, & benedlicite nomini ejus: * annuntiate de die in diem ſalutare ejus. nnuntiate inter Gentes glöriam ejus: * in omnihus pôpulis mira- bilia ejus. Nuôniam magnus Dôminus, & laudabilis nimis: * terribilis eſt ſuper omnes deos. uôniam omnes dii Géntium dæ- monia: * Däüs autem cœlos fecit. onfeſſio, & pulchritùdo in con.- ſpectu ejus: * ſanctimòônia, & mag- nificéntia in ſanctificatiône ejus. fferte Dômino patriæ Géntium, afferte Domino gloriam & honéô- rem : * afférte Dômino gléôriam nomini ejus. P ollite hôſtias, & introite in atria ejus: *Wadorate Doôminum in atrio ſancto ejus. 2 ommoveatur à fäcie ejus univér- ſa terra: * dicite in Gentibus, quia Doôminus regnavit. Ltenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur: * judicabit pôpulos in æquitate. L ætentur cœli, & exültet terra, commoveatur mare, & plenituúdo ejus: gaudebunt campi, & om- nia, quæ in eis ſunt. unc exultäbunt ômnia ligna fſil- varum à facie Döômini, quia venit: * quôniam venit judicàre terram. udicabit orbem terræ in æquita- te: * & pépulos in veritate ſua. Lætẽtur cœli, & exultet terra ante faciem Dñi quéôniam venit. Notum fecit Doôminus;, allel. ſalutare ſuum, allel. Antäte Dômino canticum no- yum: * quia mirabtlia fecit. alvavit ſibi déxtera ejus, * brächium ſanctum ejus. otum fecit Dôminus ſalutäare ſu- um: * in conſpéctu Gentium reve- lavit juſtitiam fuam. ecordatus eſt milericôrdiæ ſuæ:* & veritatis ſuæ domui Iſrael. idérunt omnes têrmini terræ: * ſalutare Dei noſtri. ubilaàte Deo omnis terra: * can- tàte, & exultâte, & psallite. sällite Dômino in cithara, in cithara, & voce plalmi: * in tubis ductilibus, & voce tubæ corneæ: ubilàte in conſpéctu Regis Do- mini, * moveatur mare, & pleni- tũdo ejus, orbis terrarum, & qui habitant in eo. lúmina plaudent manu, ſimul montes exultâbunt à conſpectu Dômini: * quôniam venit judicare terram. . . udicâbit orbem terrarum in juſti- tia, * & pôpulos in æquitate. Notum fecit Déôminus, allel. ſalutâre ſluum, alleluja. „ Ipſe invocàbit me; allel. Pater meus es tu, allel. ater noſter. . vinculis. Jube domne benedicere. Evangélica léctio ſit nobis ſalus & protéctio. . Amen. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. . (ap. ? N illo témpore: Exiit ediéum I Cæſare Augúſto, ut deſcriberé- tur univérſus orbis. Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Uia largiénte Domino, Milsä⸗ rum ſolémnia ter hoôdie ce.- lebratüri ſumus „ loqui diu de Evangélica lectione non polflu⸗ mus: ſed nos aliquid vel bréviter dicere, Redemptoôris noſtri na- tivitas ipſa compellit. Quid eſt enim , quod naſcituro Dômine mundus deſcribitur;, niſi hoc; quod guocd apert appalebat i adicriberet tra de repr citur: Dele tium, & en Qui bene Cltur, Beé Ppanis inten eſt, gui ait gui ge c Lo;, in quo! Mus panis 4 futürumm pro Der matetiar klectorum te leficeret. como⸗ ſed fecko oſtene tätem ſuam Auali in ali Beita vi gur portaye lium: & bee⸗ Tunt Chriſtu odie ro ſ Dies ſan⸗ Venite Gent num. Qui. Nuie cor er kur noſtta . almen. ecio lanch Antur ad naqe Behl Ferbumgu minus oſtén⸗ Homilia 5, Idete Ee. de domi uelor Geli t Onnin im otmninigüne udicine ten rli, Kenit i görium e cir Doning,l alel. nIno Qnin 2 mikebilafe extela els um ein. ominds din Ectn Caniun ſuam. mileticle Comuilue es tetmuini i olkni, tu nuler dis teltinum Ggent mnt tobent 1 nian feni⸗ e: Nit / o unr tecn quod apértè monſträtur, quia ille apparebat in carne, qui eléctos ſuos adicriberet in æternit atei )uo con- tra de réprobis per Prophétam di- citur: Deleantur de libro vivén- tium, & cum juſtis non ſcribantur. ui benè étiam in Béthlehem nas- citur. Béthlehem quippe domus panis interpretatur. Ipſe namque eſt, qui ait: Ego ſum panis vivus, qui de cœlo deſcéndi. Locus er. go, in quo Doôminus naſcirur, do- mus panis antea vocatus eſt: quia futůrum profécto erat, ut ille ibi pPer matériam carnis apparéret, qui electôrum mentes intérna ſatieta- te reficeret. Qui non in paréntum domo, ſed in via naſcitur: ut pro- fecto oſtenderet, quia per humani- tatem ſuam, quam aſsumpſerat, quaſi in alieno naſcebatur Beata viſcera Mariæ Virginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fi lium: & beata übera, quæ lactavé- runt Chriſtum Dominum: ¾ Qui hôdie pro ſalute mundi de Virgine naſci dignatus eſt. Dies ſanctincatus illuxit nobis: Venite Gentes, & adorate Doômi- num. Qui. Jube domne benedicere. Per Evangélica dicta deleân- tur noſtra delicta. Amen. Ectio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Paſtôres loque bantur ad invicem: Transeamus usque Bethlehem, & videamus hoc verbum, quod factum eſt, quod Do- minus oſtendit nobis Et réliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Idéte Eccléſiæ ſurgéntis exor- dium. Chriſtus naſcitur, & paſtôres vigilare cœpérunt: qui Gentium greges, pécudum modo anté vivéntes, in caulam Dômini congregarent, ne quos ſpiritalium eſtiärum, per offuſas noctium fénebras pateréntur incürtus. Et ené paſtores vigilant, quos bo- nus paſtor infô²rmat. Grex igitur pôpulus, nox ſæculum , paſtores ſunt ſacerdôtes. Aut fortaſſe étiam ille ſit paſtor, cui dicitur: Eſto vi- gilans, & confirma. Quia non ſo- lùm Epiſcopos ad tuendum gre- gem Dominus ordinavit, ſed étiam Angelos deſtinavit. 231¹ Verbum caro fadum eſt, & abitavit in nobis: Et vidimus gloriam ejus, gloriam quaſi Uni- géniti à Patre, plenum gratiæ & veritatis. Omnia per ipfum facta ſunt, & ſine ipio factum eſt nihil. Et vidimus. Aoria Patri. Et vidimus. Jube domne benedicere. Verba ſancti "vangélii do- céat nos Chriſtus Filius Dei. Amen. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. IR principio erat Verbum, & Ver- bum erat apud Deum, & Deus erat Verbum. Et reliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. E vile aliquid putäâres, quale conſueviſti cogitare, cùm ver- ba humana ſoléres audire, audi, quid côgites. Deus erat Verbum. Exeat nunc, néſcio, quis infidéelis Ariänus, & dicat, quia Verbum Dei factum eſt Quômodo poteſt fieri, ut Verbum Dei factum ſit, quando Deus per Verbum fecit omnia? Si & Verbum Dei ipſum factum eſt, per quod aliud verbum factum eſt: Si hoc dicis, quia hoc eſt verbum Verbi, per quod factum eſt illud: ipſum dico ego unicum Filium Dei. Si autem non dicis verbum Verbi, conceéde non fa- ktum, per quod facta ſunt omnia. Non enim per ſeipſum fieri potuit, per quod facéta ſunt omnia. Crede ergo Fvangeliſtæ. e Deum laudâmus. II. . Doôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. oncéde quæſumus. 132. . enedicamus Domino Deus in adjutòôtium. A D L A § Uem vidiſtis Paſtores? dicite; annuntiate nobis, in terris quis appâruit? Natum vidimus;, & choros Angelõôrum côllaudântes Dôminum, allel. allel. . ominus regnavit. 11. a. Génuit puérpera Regem, cui nomen ætéernum , & gaudia mattis 12 habens 132 habens cum virginitatis honore: nec primam similem viſa eſt, nec habére ſequéntem, alleluja. Angelus ad Paſtoôres ait: An- nüúntio vobis gaudium magnum: quia natus eſt, vobis hodiesalvator mundi, all. Facta eſt cum An- gelo multitùdo cœléſtis exercitus laudantiu Deum, & dicéntiũ: G16- ria in excélſis Deo, & in terra pax hominibus bonæ voluntatis, allel. Parvulus filius hödie natus eſt nobis , & vocabitur Deus, Fox- tis a allel. allel. Ultifariam, multisque modis, olim Deus loquens Patribus in Prophétis: noviſſimè diébus iſtis locutus eſt nobis in Filio, quem conſtituit/hæredem univerxsorum, per quem fecit & ſæcula. Solis ortus cardine, Ad usque terræ limitem, Chriſtum canamus Principem; Natum Maria Virgine. eatus Auctor ſæculi, Servile corpus induit: Ut carne carnem liberans; Ne perderet, quos côndidit. aſtæ paréntis viſcera Cœleſtis intrat gratia; Venter puellæ bajulat Secréta, quæ non noverat. omus pudici péctoris Templum repentè fit Dei: Intacta neſciens virum, Goncépit alvo Filium. nititur puérpera Quem Gabriel prædixerat, Quem ventre Matris géſtiens; Baptiſta clauſum sénſerat. Go jacére pértulit, Præsépe non abhoôrruit: Et lacte modico paſtus eſt;, Per quem nec ales éfſurit. audet chorus Cœleſtium, Et Angeli canunt Deo;, Palamque ft bPaſtoôribus FPaſtor, Creator omnium. eſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine, Cum Patre, & almo Spiritu; In ſempitérna ſæcula. Amen. 7. Notum fecit Doôminus, allel. Salntarefinum:; allel. nova per carnem nativitas liberet, quos ſub peccati jugo vetùſta sér- vitus tenet. Per eumdem Düm. Quem vidiſtis. egi ſæculorum. 18. Chriſte Fili Dei vivi, Miſerére nobis. è=è Qui natus es de Maria Virgine, Ipfi peribunt. Geénuit puéerpera. ultifariam. Verbum caro factum eſt» Allelùja, allel. Verbum. Et habitavit in nobis. Allel.all. loria Patri. Verbum. Ipſe iavocäâbit me;, allel. Pater meus es tu; allel. Angelus ad Paſtôres. T : Tu in principio Démine terram fundâſti: & 6pera ma- nuum tuarum funt cœli. Notum fecit Doôminus; Allel., allel. Notum. Salutâre ſuum. Allel. allel. lôria Patri. Notum. Vidérunt omnes fines terræ, all. Salutare Dei noſtri, allel. Parvulus filius. Pſi peribunt, tu autẽ permanébis & omnes ſicut veſtiméntü vete- raſcent, & velut amiéctum mutabis eos, & mutabüntur: tu aut em idem ipſe es, & anni tui non deficient. Vidérunt omnes fin es terræ; Alleluja, allel. Viderunt. Salutare Dei noſtri. Allel. all. loria Patri. Vidérunt. Verbum caro factum eſt, allel. Et habitavit in nobis, allel. AD VES PERAS, Tecum principium in die virtütis Glöria in excélſis Deo, & in terra tuæ, in ſplendéribus Sanctorum,es pax hominibus bonæ voluntatis utero ante luciferum génui te. allel. allel. 1 Oncede, quæſumus, omnipotens Deus: aut nos Unigénhiti tui Drie Déôminus Dômino meo?: X*. Sede à dextris meis. nec onec pe ſeabellum irgam v ex Sion: micorum ecum p tur in ſp ex ütero uravit bit eum: ſecundum gominus Fit in die udicabit Tuinas: * terta mult de torren Ferei exalt 2, Jec Virkütis tn Görum, genui te. Rea His popul Num teſtam Ounfitet cOrde! Hm, ” co. Magna ope in omnes vonkeéſſio eus: X & leculum ſa emöriam Tüm, miser minus: emor erit lli: vir annuntiabi Ut der illi Opera min dicium, idelia om Mmata in ſ NVeiitite, edemption⸗ Mancarit i ſune n⸗ Kancküc& ter Unlcinm ſapié 1rs eum: 5 Inleculum ſ eden n⸗ bopulo um teſtame xort nen rectis Dilerätot nutiwilien ugo felik einncen in Oenti i ſecnlorun te fil Dein . . de Alatia 1 kütiam, cao fidlli 1. Verbam in nobis. A eldum. it me, At 6 tu, Al oles, rincipio ſti: nt i . fecit Don- Notun 1. Alleld ſotumn. es fine olri Ae. 6 erw ti 4ute Ne ; 1 reltienie t Hickunmn tu auter, onec ponam inimicos tuos, * Tcabeéllum pedum tuòôrum. irgam virtutis tuæ emittet Däüs ex Sion: * dominare in médio ini- micorum tuorum. ecum principium in die virtütis tuæ in ſplendoribus Sanctôrum: * ex utero ante luciferum génui te. uravit Dôminus, & non pœnité- Bit eum:*Tu es ſacérdos in ætérnũ ſecundùm ôrdinem Melchiſedech. ominus à dextris tuis, * confré- Fit in die iræ luæ Reges. Dudicabit in natiônibus, implébit Zuinas: *†q conquaſsabit capita in terra multorum. e torrénte in via bibet: * prop- fêrea exaltâbit caput. . Tecum principium in die Virtùtis tuæ, in ſplendoribus San- Roörum, ex ütero ante luciferum génui te. . Redemptionem miſit Dômi- nus pôpulo iuo: mandavit in æter- num teſtamentum ſuum. Onfitébor tibi Dõmine in toto corde meo: * in consilio juſto- rüm, & congregatioône. Magna pera Dômini: * exquisita in omnes voluntates eſus. vonféſſio, & magnificentia opus Ejus: * & juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. emôriam fecit mirabilium ſuoô- rum, miséricors & miſerator Dô- Winus : * eſcam dedit timéntibus e. emor erit in ſæculum teſtaménti fui: * virtutem perum ſuorum annuntiabit pôpulo ſuo. t det illis hæreditatem Geéntiũ: * Spera maäanuum ejus véritas, & ju- dicium. idélia omnia mandãaâta ejus: con- firmata in læculum ſæculi: * facta in veritàte, & æquitate. Redemptiônem miſit pépulo ſuo; * mandavit in ætérnum teſtaméentum ſuum. Sanct & terribile nomen ejus: * initium ſapiéntiæ timor Dômini. ntelléctus bonus omnibus facién- tibus eum: * laudatio ejus manet in ſæculum ſæculi. Redemptiônem miſit Dômi- nus pôpulo ſuo, mandavit in ætér- num teſtamêntum ſuum. ExQxoôrtum eſt in ténebris lu- men rectis corde: miséricors, & miſerator, & juſtus Dôminus. 133 Zätus vip, ar timet Domi- „ num: * in mandatis ejus volet mimis. otens in terra erit ſemen ejus: * generatio rectoôrum benedicétur. loria & divitiæ in domo ejus: *£ & juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. xXortũ eſt in ténebris lumẽ rectis: * miséricors & miſerator; & juſtus. Jucúndus homo, qui miſerétur, & commodat, diſponet ſermoôones ſuos in judicio: * quia in ætérnum non commovébitur. In memoria æterna erit juſtus: * ab auditiône mala non timébit. aratum cor ejus ſperare in Domi- no, confirmatum eſt cor ejus: non commovébitur, donec deſpiciat inimicos ſuos. iſpérſit, dedit paupéribus: ju⸗ ſtitia ejus manet in iæculum ſæ- culi, * cornu ejus exaltabitur in gloria. eccator vidébit,; & iraſcétur „ déntibus ſuis fremet & tabéſcet: * deſidérium peccatoôrum peribit. Exôrtum eſt in tenebris lu- men rectis corde: miséricors, & miſeràator, & juſtus Dôminus. Apud Dôminum miſericôr- dia , & copioôſa apud eum redémp- tio. E profündis clamävi ad te Dô- * Dômine exaudi vo-⸗ mine: cem meam. . iant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatioônis meæ. i iniquitàtes obſervaveris Dñe: * Dômine quis ſuſtinébit? uia apud te propitiatio eſt: * & propter legẽé tuam ſuſtinui te Dne. uſtinuit anima mea in. verbo ejus: * ſperavit anima mea in Dno. cuſtôdia matutina usque ad no- Rem * ſperet Ifrael in Doômino. uia apud Däm miſericôrdia, * 8& &piéôſa apud eum redemptio. t ipſe rédimet Iſrael * ex omnmi- bus iniquitatibus eſus. Apud Dôminum miſericor- dia, & copiôſa apud en redémptio. De frudu ventris tui ponam ſuper ſedem tuam. Emento Pôminé David, * & omnis manſuetudinis ejus. icut juravit Dômino: * votum vovit Deo Jacob. . 3 1 134 i introiero in tabernâculum do- mus mex, * ſi aſcéndero in le- ctum ſtrati mei. i dédero ſomnum ôculis meis, * & palpebris meis dormitationem. t réquiem tempôribus meis, donec invéniam locum Dômino, * tabernaculum Deo Jacob. cce audivimus eam in Ephra- ta: * invenimus eam in campis ſilvæ , . ntroibimus in tabernaculũ ejus: * adorabimus in loco, ubi ſtetérunt pedes elus. urge Domine in réquiem tuam, * tu & arca ſanctificationis tuæ. acerdotes tui induantur juſti- tiam: * & Sancti tui exùltent. ropter David ſervum tuum, * non avértas faeiem Chriſti tui. uraà it Dominus David veritatem, & non fruſtrabitur eam: * De fru- ctu ventris tu ponam ſuper ſedem tuam. i cuſtodierint filii tui teſtamen- tum meum;, * & teſtimonia mea hæc „ quæ docébo eos t filii eorum usque in ſæculum, * ſedebunt ſuper ledem tuam. uôniam elegit Dominus sion: * elegit eam in habitationem ſibi. X requies mea in ſæculum ſæ culi: * hic habitabo, quoniam eléegi eam iduam ejus benedicens benedi- cam: * pauperes ejus ſaturabo panibus cerdores ejus induam ſalutari: * & Sancti ejus exultatione exulta bunt. Ilne prodúcam cornu David:* pa- ravi lucérnam Chriſto meo. nimicos ejus induam confuſiò ne: *(uper ipſum autem effloré- bit ſanctificatio mea. na. De fructu ventris tui ponam ſuper ſedem tuam. Ultifäriam, multisque modis, olim Deus loquens Patribus in Prophétis: noviſſimè diébus iſtis locùtus eſt nobis in Filio, quem conſtituit heredem universôrum, per quem fecit & ſæcule. eſu Redemptor mnium. ris. 124. Notum feecit Döminus, allel. Salutare ſuum, allel. Hôdie Chriſtus natus eſt: hôdie Salvator apparuit: hodie in terra canunt Angeli, lætäntur Archaânge- li: hoôdie exültant juſti, dicentes: Gloôria in excélſis Deo, alleluja. oncede, quæſumus. 132. Stéphanus autem plenus gratia, & fortitùdine, faciébat ſigna magna in pôpulo. Gloria & honôre coronâſti eum Dñne. Et conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. A nobis, quæſumus Dömine; imitari, quod côlimus, ut diſ- càmus & inimicos diligere: quia ejus natalitia celebramus, qui novit etiam pro perſecutoribus exorare Dôminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. IN FESTO S. STEPHANI PRO-⸗ hriſtum natum, qui beatum ho- die coronavit. Stéphanũ, * Veni= te,adoremus. enite. I. xiv. De Actibus Apoſtolòrum. IN diébus illis, creſcénte nůmero difeipulorum, factum eſt mur- mur Græcôrum adversùs Hebraos, eò quod deſpiceréntur in miniſté- rio quotidiano viduæ eorum. Con- vocantes autem duòdecim multi- tüdinem diſcipulorum, dixerunt: Non eſt æquum nos derelinquere verbum Dei, & miniſtra re menſis. Confiderate ergo fratres viros ex vobis, boni teſtimoônii ſeptem, ple- nos Spiritu ſancto & ſapiéntia » quos conſtituamus ſuper hoc opus. Nos verò orationi, & miniſtério verbi inſtantes erimus. . me. Stéphanus autem plenus gratia & fortitüdine, Facieèbat pro- digia, & ſigna magna in populo. Surrexérunt quidam de ſynagô- ga diſputantes cum Stéphano, & non pòterant resiſtere ſapientiæ, & Spiritui, qui loque bâtur. Faciébat. T plaâcuit ſermo coram omni multitúdine. Et elegérunt Stéphanum, virum plenum fide & Spiritu ſancto, & Philippum, & Pröchorum, & Nicaânorem „ & Timonem, & Parménam, & Nico- laum advenam Antiochénum. os ſtatuérunt ante conſpéctum Apo-= ſtolo⸗ ſtolotum eis manus cebat, &! dilcipulor, multa eti⸗ Giébat fie plenus gr bat ploch Ppulo. Videt qui erant tuebantun Vultum 41 Plenus ficiebat pt populo, I Utexé Synago bertinorun Alexandri erant à C. cum Stepk iſtere ſyp⸗ loguebatu Viros, qui eum gicen in Moyſen Verunt itae & Seribas runt eum lium, &! qui dicere lat logui ſanckum, Intuen Phanus, vi Pcee vie Filium ho Virtütis D Cum a nus Spirit Celüͤ vidi⸗ löria Pa dermo 5, Hii ele Aleinpite Hölie ele Mllitis Paſlie Noſter ttabe llt üten hite di⸗ Odie mile Dotis Exien Acælum. utis maſen Corlum ca leculi cam e guelnn, 1plenns uin iebat ſznn öre Monklis ſtituilieinle uarun elucmusinin d colimudu 05 dillzete ebramle cutoribus int tum Jelin l umh. OTEPHANI , gli beiſt tEphani, ent 1i 8Apolol ,cleſetnent factun ei⸗ aretsig he rentut in iduæ eolun! duocetin orum, dli⸗ n05 delelt mminiſttate flattes I öniſeſte go & nen dusſupelt ni, u inns,; ten lellti, laciebi e⸗ ini Ktolôrum: & oràntes impoſuérunt eis manus. Et verbum Dômini creſ- cébat, & multiplicabâtur nûmerus dilcipulõrum in Jerülalem valdè: multa étiam turba ſacerdotum obe- diébat fidei. Stéphanus autem plenus gratia & fortitdine, facié- bat prodigia & ſigna magna in poô- ulo. Vidébant omnes Stéphanum, dqui erant in concilio: Et in- tuebantur vultum ejus tamquam vultum Angeli ſtantis inter illos. Plenus gratia & fortitůdine; faciebat prodigia & ſigna magna in pôpulo. Et intuebantur. Urrexérunt autem quidam de Synagôga, quæ appellatur Li bertinorum „& Cyrenenſium, & Alexandrinorum, & eorum; qui erant à Cilicia & Aſia, diſputantes cum Stéphano: & non pôterant re- siſtere ſapiéntiæ, & Spiritui ,qui loquebatur. Tunc fubmisérunt viros, qui dicerent, ſe audiviſſe eum dicéntem verba blasphémiæ in Möôyſen, & in Deum. Commo- verunt itaque plebem, & Seniores, & Scribas: & concurréntes rapué- runt eum, & adduxerunt in conci- lium, & ſtatuérunt falſos teſtes, qui dicerent: Homo iſte non cei- ſat loqui verba adversùs locum ſanctum, & legem. Intuens in cœlum beatus Sté- phanus, vidit gloriam Dei, & ait: Ecee video cœlos apertos „ & Filium hôminis ſtantem à dextris Virtutis Dei. Cum autem eſſet Stéphanus ple- nus Spiritu ſancto, intendens in coœlů vidit gloriã Dei, & ait. Ecce. léria Patri. Ecce. Sermo S. Fulgéntii Epiſcopi. HEri celebravimus temporalem ſempitérni Regis noſtri natalé: hédie celebräamus triumphalem militis paſſionem. Heri enim Rex noſter trabea carnis indutus, de aula üteri virginalis ecgrédiens, viſitäre dignätus eſt mundum: hodie miles de tabernaculo cor- poris éxiens, triumphator migravit ad cœlum. IIle ſempitérnæ Dei- tatis majeſtate ſervata, ſervile cin- Gtôrium carnis aſfsůümens;, in hujus ſæculi campum pugnatuúrus intra- 1 . 12 vit: iſte depôòſitis corruptibllibus corporis indumentis, ad cœli pa- latium perénniter regnaturus aſ- céndit. Ille deſcendit carne ve- latus, iſte aſcéndit sanguine lau- reàtus. „ Lapidàbant Stéphanum invo- cantem, & dicéntem: Dômine Jeſu Chriſte, accipe ſpiritũ meum: & ne ſtàtuas illis hoc peccatum. Pôſitis autem génibus, clamavit voce magna, dicens. Doômine. scéndit iſte lapidantibus Ju- (Adæis, quia ille deſcendit lætan- tibus Angelis. Gloôria in excélſis Deo, heri ſancti Angeli exultantes cantavérunt: hodie Stéphanum lætantes in ſuum consortium ſuſce- pérunt. Heri Dôminus exivit de uterovVirginis: hodie miles egréſſus eſt de ergaſtulo carnis. Heri Chri- ſtus pro nobis pañis eſt involútus: hôdie Stéphanus ſtola eſt ab eo im- mortalitatis indútus. Heri præsé- pis angúſtia Chriſtum portavit in- fantem: hôdie imménſitas cœli ſuſcépitstéphanum triumphantem. Solus Döôminus detcéndit, ut wul- tos elevaret: humiliavit ſe Rex noſter, ut ſuos milites exaltäret. ge. Impetum fecérunt unanimiter in eum, & ejecérunt eum extra ci- vitatem invocantem, & dicéntem: Dñe Jeſu accipe ſpiritum meum. Et teſtes depoſuérunt veſtimén- ta ſua ſecùs pedes adoleſceéntis » qui vocabatur Saulus, & lapidabant Stéphanum invocântem, & dicén- tem. Domine. Eceſsärium tamen nobis eſt » fratres „ agnôſcere, quibus armis præcinéctus Stéphanus ſæ- vitiam judæoôrum pôtuit ſuperare; ut ita meruiſſet feliciter triumpha- re. Stêphanus ergo, ut nominis ſui corê⁴nam meruiſſet accipere charitatem pro armis habébat, per ipſam ubique vincébat. Per charitatem Dei ſæviéntibus Judæis non ceſſit: per charitatem prOkl- mi pro lapidantibus interceſſit. Per charitätem arguébat errantes, ut corrigeréntur: per charitatem bro lapidantibus oràabat, ne punirén- tur. Charitatis virtůte ſubnixus vicit Saulum crudéliter ſævien- tem: & quem habuit in terra Per- ſecutôrem, in cœlo méruit habére consortem. I . Im- 136 Impii ſuper juſtum jactùram fe- cérunt, ut eum morti traderent: At ille gaudens ſuſcépit làpides „ ut, mererétur accipere corônam gloriæ. Continuerunt aures ſuas, & impetum fecéèrunt unani- miter in eum. At. Glôria Patri. At. éctio ſanéti Evangélii ſecundùm Matthæum. IN illo témpore: Dicébat jéſus Scribis & Pharilæis: Ecce ego mitto ad vos Prophetas, & Sapién- tes, & Scribas: & ex illis occidé- tis, & crucifigétis. Et reliqua. Homilia S. Hieroônymi PFresb. Oc, quod antea dixeramus: Impléte mensuram Patrum veſtrorum ; ad persônam Domini pertinére, eò quôd occidendus eſ- ſet ab eis: poteſt & ad diſcipulos ejus referri, de quibus nunc dicit: bcce ego mitto ad vos Prophétas, & Sapientes, & Scribas. Simulque obsérva, juxta Apéôſtolum ſcribén tem ad Corinthios, varia eſſe do- na difcipulorum Chriſti: alios Pro- phetas, qui ventra prædicent: alios Sapiéntes, qui novérunt quan- do débeant profêrre ſermoͤnem: aälios Scribas in lege doctiſſimos, ex quibus lapidatus eſt Stéphanus, Paulus occiſus, crucifixus Petrus, flagellati in Actibus Apoſtolorum diſcipuli. Stéphanus ſervus Dei, quem lapidaâbant Judæi, vidit cœlos apeér- tos: vidit, & introivit: & Beatus homo, cui cœli patébant. F. Cùͤm igitur ſaxoôrum crepitäan- tium türbine quaterétur, inter æthéreos aulæ cœléſtis ſinus divina ei claritas fulſit. Beatus. rærimus, quis ſit iſte Zacha- rias filius Barachiæ: quia mul- tos legimus Zacharias. Et ne li- bera nobis tribuerétur erroôris fa- cültas, additum eſt: quem occidi- ſtis inter templum & altare. In divérſis diverfa legi: & débeo ſin- gulorum opiniones pönere. Alii Zachariam filium Barachiæ dicunt, qui in duòdecim Prophétis undéci- mus eſt: patrisque in eo nomen consentit: ſed ubi occiſus ſit inter templum, & altare, Scriptuùra non quitur : maximè cùm tempoôri- bus ejus vix ruinæ templi ferint. Alii Zachariam patrem Joannis in- télligi volunt, ex quibúsdam apo- cryphôrum somniis approbaäntes, quod proptérea occifus ſit, quia Salvatôris prædicaverit advéntum. Patefactæ ſunt januæ cœli Chriſti Martyri beato Steéphano, qui in numero Martyrum invéntus eſt primus: & Et ideòô triumphat in cœlis coronatus , Mortem enim, quàm Salvator noſter dignatus eſt pro nobis pati, hanc ille primus réddidit Salvatoô-⸗ ri. Et ideò. loria Patri. Et ideòô. Lii iſtum volunt eſſe Zachariã, qui occiſus eſt à Joas Rege Ju- dæ inter templum & altaâre, ſicut Regum narrat hiſtoria. Sed obſer- vandum, quòôd ille Zacharias non ſit filius Barachiæ, ſed filius Jojadæ ſacerdòôtis: unde & Scriptùra re- fert: Non fuit recordatus Joas Pa- tris ejus 6jadæ, quia ſibi feciſſet bona. Cum ergo & Zachariam te- neamus, & occiſiônis consentiat locus, quærimus, quare Barachiæ di- catur fllius, & non Jojadæ: Barachias lingua noſtra benedictus Domini dicitur, & ſacerdôtis Jôjadæ juſti- tia Hebræo noômine demonſtratur. In Evangélio, quo utúntur Naza- réni, pro filio Barachiæ, filium Jôjadæ repérimus ſcriptum. e Deum laudamus. II. A D L A UD ES; Apidavérunt Stéphanum, & ip- fſe invoçabat Döôminum, di- cens:; ne ſtäâtuas illis hoc peccatu. ns regnavit. m rel. II. Lapides torréntis illi dulces fuérunt: ipfum ſequúntur omnes animæ juſtæ. Adhæſit anima mea poſt te, quia caro mea lapidata eſt pro te, Deus meus. .. Stéphanus vidie cœlos apeér- tos, vidit „ & introivit, beatus homo, cui cœli patébant. Ecce video cœlos apértos, & Jeſum ſtanté à dextris virtütis Dei. Téphanus autem plenus grätia ) & fortitudine, faciébat prodi⸗= gia & ſigna magna in populo. Nvicte Martyr unicum Patris ſecutús Filium, Victis triümphas hôſtibus, Victor fruens cœléſtibus. ui ni preca Noſtrum 1 Arcens ma Fite repel olüta ſun Tui ſcratt Nos ſolve Dono lupe velu, tibi Qui natus Cum Patre Inlempite depelie Morati. magnum f Itéphanus fortitüdin In populo NA no imita camus & eſus nata noyvit étia cxorare Do Chuiſtum Gloria in e Dax homin allel Allel, allel. Oneée lens De nova Per ca quos ſud pe Vltus tenet, Draenn Uönagoga Pentnonu . etandrino quibüstunt lis approtin, dccifus ſt, ayerit ah januæ cNC tephano, N tum inrens de ttiümtu n, quim eſt pro wdi rEdcidit n t ided. unt ellezut ſt à ſos l n & Alleid recorlatls os , in Ahltea 0 & AAclutin, iſionig tonte ine demd guo Utüntlt „ Hanchie, 1 lctiptun, inlg, 11 Etl ſenun⸗ Dominun, illis hoehe ollends e⸗ ſeguuntu nima mneh liculs ekn fiättelte jattohlit, d⸗ Aehen⸗ Jorbenet ittisfliin enns faeiebil ninoll nicum lium, . Hoſtibunf leſtibu rui precâtus muúͤnere Noſtrum reãatum dilue, Arcens mali contàagium; Vitæ repéllens tædium. oluta ſunt jam vincula Tui ſacrati côrporis; Nos ſolve vinclis ſæculi; Dono ſupérni Núminis. veſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine, Gum Patre, & almo ſpiritu;, In ſempitérna ſæcula, Amen. sepeliérunt Stéphanum viri ti- morati. Et fecerunt planctum magnum fuper eum. Stéphanus autem plenus gratia, & fortitůdine, faciébat ſigna magna in poôpulo. A nobis, quæſumus, Dömine, imitari, quod colimus, ut diſ- caàamus & inimicos diligere: quia ejus natalitia celebramus „ qui novit Etiam exorare Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Gloria in excélſis Deo, & in terra pPax hominibus bonæ voluntatis, allel allel. Notum fecit Däis, allel. Salutare ſuum, allel. Oncéde, quæſumus, omnipo- tens Deusiut nos Unigéniti tui nova per carnem nativitas liberet, quos ſub peccati jugo vetüſta sér vitus tenet. Per eumdem Däm. Lapides torréntis. ( S” tephanus autem. Gloria & honore, * Co- ronâſti eum Dne. Gloria & honore. g. Et conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuarum. Corondſti. Ioria Patri. Glôria & honòôre. Poſuiſti Dñe ſuper caput ejus. Coronam de lapide pretioôſo. Adhæſit anima mea. Urrexérunt autem quidam de Ilynagôga, quæ appellatur Li- bertinõ'rum, & Cyrenéenſium, & Alexandrinorum, & eorum;, qui erant à Cilicia & Aſia, dilputantes cum Stéphano;: & non poôoterant resiſtere ſapientiæ, & Spiritui, qui loquebatur. Poſuiſti Dômine, Super Caput ejus. Poſuiſti Coronam de lapide pretiôſo. Super. G loria Patri. Poſuiſti. pro perſecutoribus 137 atri. Pe „Magna eit glô- ria ejus in ſalutari tuo. „ „ GSlöriam & magnum decoôrem Iihpones ſuper eum. Ecce vidéeo. Oſitis autem génibus, Aamavit voce magna, dicens: Doômine, ne atuas illis hoc peccatum. Et cùm hoc dixiſſet, obdormivit in Dno. Magna eſt glôöria ejus »„ In falütâri tuo. Magna. Glôriam, & magnum decôrem impones ſuper eum. In. loôria Patri. Magna. Juſtus ut palma florébit. Sicut ce- drus Libani multiplicabitur. Tecùm principium. 132. GTephinüs autem plenus gratia & fortitúdine, faciébat prod igia & ſigna magna in péôpulo. Eus tuòrúm militum Sors, & corôna præmium, Laudes canéntes Märtyris Absolve nexu criminis. äc nempe mundi gaudia, Et blanda fraudum pabula;, Imbuúta felle députans, Pervénit ad cœléſtia. Gnas cucürrit förtiter, *t sſtulit viriliter, Fundensque pro te saänguinem Ætérna dona pôſſidet. n b hoc precatu sùpplici Te poſcimus piiſſime: In hoc triümpho Märtyris, Dimitte noxam sérxrvulis. Qui natus es de Virgine, Cum Patre, & almo Spiritu;- In ſempitéèrna ſæcula. Amen. Stéphanus vidit cœlos apértos. Vidit, & introivit: beatus ho- mo, cui cœli patébant. Sepeliérunt Stéphanum vViri timo- rati, & fecérunt planctum magnum ſuper eum. a nobis, quæſumus. Iſte eſt Joànnes, qui fupra pectus Doômini in cœna recúbuit;: beatus Apô ſtolus, cui revelata ſunt ſecreéta cœléſtia. ;: Valde honorandus 1 5 eſt 138 4 eſt beàatus Joànnes. Qui ſupra pectus Doômini in coœëna recúbuit: Cceléſiam tuam, Dômine, beni- gnus illuſtra: ut beati Joannis Apòôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi- nata doctrinis, ad dona pervéniat ſempiterna. Per Döminum. Hoôdie Chriſtus natus eſt: hoôdie Salvator apparuit: hôdie in terra canunt Angeli, lætantur Archânge- lIi, hoôdie exültant juſti, dicéntes: Gloôria in excélſis Deo, allel. Notum fecit Dôminus, allel. Salutare ſuum, allel. Oncède, quæſumus, omnipo- tens Deus: ut nos Unigéniti tui nova per carnem nativitas libe- ret, quos ſub peccati jugo vetuúſta sérvitus tenet. IN FESTO S. JIOANNIS APO- Ii. Incipit Epiſtola prima B. Joannis Apôſtoli. Uod fuit abinitio, quod au- divimus, quod vidimus oculis noſtris, quod perſpéximus, & ma- nus noſtræ contrectavérunt de ver- bo vitæ, & vita manifeſtata eſt, veritâàtem non fàcimus. Si autem in luce ambulamus, ſicut & ipſe eſt in luce, ſocietàatem habémus ad invicem, & ſanguis Jeſu Chriſti Filii ejus emúndat nos ab omni peccàto. Si dixerimus, quôniam peccàâtum non habémus, ipſi nos ſedúcimus, & véritas in nobis non eſt. Si confiteamur peccata noſtra, fidélis eſt & juſtus, ut remittat nobis peccata noſtra, & emuündet nos ab omni iniquitate. Si dixé- rimus, quôniam non peccavimus: mendacem facimus eum, & ver- bum ejus non eſt in nobis. Hic eſt diſcipulus ille; qui te- ſtimonium peérhibet de his, 82 ſcripſit hæc: Et ſcimus, quia verum eſt teſtimônium ejus. Fluênta Evangélii de ipſo ſacro Pominic péctoris fonte potavit. t. Ilioli mei, hæc ſcribo vobis, ut non peccétis. Sed & ſi, quis peccaverit, advocâtum habémus apud Patrem, Jeſum Chriſtum ju- ſtum: & iple eſt propitiatio pro peccaàtis noſtris, non, pro noſtris autem tantüm; ſed étiam proto- tius mundi. Et in hoc ſcimus, quoô- niam cognoôvimus eum,ſi mandata ejus obſervemus. Qui dicit ſe noſſe eum , & mandata ejus non cuſto⸗ dit, mendax eſt, & in hoc veéritas non eſt. Qui autem ſervat verbum ejus, veré in hoc charitas Dei & vidimus, & teſtamur, & an- pertecta eſt. nuntiamus vobis vitam ætérnam, quæ erat apud Patrem, & appa- ruit nobis: quod vidimus, & audi- vimus, annuntiamus vobis, ut & vos ſocietatem habeatis nobiscum, & ſocietas noſtra ſit cum Patre, & cum Filio ejus Jeſu Chriſto. Et hæc ſcribimus vobis, ut gaudeàtis, & gaudium veſtrum ſit plenum. Et hæc eſt annuntiatio, quam audivi- mus ab eo, & annuntiamus vobis: Quôniam Deus lux eſt, & ténebræ in eo non ſunt ullæ. Valde honorandus eſt beatus oânnes, qui ſupra pectus Dômini in cœna recúbuit: £ Cui Chriſtus in cruce matrem, Virginem virgi- ni commendavit. Virgo eſt eléctus à Doômino, atque inter cæ- teros magis diléctus. Cui. I dixérimus, quôniam ſocietâ- tem habémus cum eo, & in te- nebris ambulamus, mentimur, & Hic eſt beatiſſimus Evangeliſta, & Apôſtolus Joannes: * Qui pri- vilégio amoôris præcipui , céteris altiùs aàa Domino méruit honorari. Hic eſt diſcipulus ille, quem diligébat Jeſus, qui ſupra pectus Dômini in cœna recübuit. Qui. Ioria Patri. Qui. Ex libro S. Hieronymi Presbyteri de Scriptôribus Eccleſiaſticis. Oannes Apôſtolus, dnem Jeſus amavit plůrimum, filius Zebeé- dæi, frater Jacéôbi Apôſtoli, quem Herôdes poſt pâſſionem Domim decollavit, noviſſimus omniu ſcri⸗ pfit Evangélium, rogatus ab Afiæ Epiſcopis, advérsùs Cerinthum alioòsque hæréticos: & maximê tun Ebionitärum dogma consürgens qui aſſerunt, Chriſtum ante Mariain non fuiſſe: unde & compülſus e divinam ejus nativitatem u. Qui vie nam in te Ut lerit meum, eruſalem egere de Paradiſo! Uarte cünd cutionem Patmos 1 Apocalyp Juſtinus/ tertécto ejus ob ni natu relcit rediit Eph TIajanumn totas Aſiæ cleſias: & ſimmo oct ni anno n urbem ſej Diligel quoniam Ktitatis, an dignum: iplo, virge In cruce huic matten Lini comme XCommen ſtol Eätus . Epheſt timam ſen Glleihuloru efertetur, cem Verba Der singul⸗ (tas, niſt ha Utrum. T. tres, ui ige Ladem ſem ſenteniin tto: 8equen s ricitill cinns, An nus, Uen dietatem hier ſangnis zench hdat nos n gerimus, gi nabemus, iil etinas in i murr pecclunt 1ſtus, Ul en toſtra, Ken iqui ate, Ne n non ſetanu nus eunl, 1 ſtin non?. hulus ileſt hibet de Pt ſcinn nöniumn ein ngelii ce hi ris fonte N nzcſenbo N „ric. ded . ia el nig id in hoe ſins pus elnl i ,0licletl 4 eſt, Kn Z ntennletſat⸗ hoc churita ſimm Din annes N Precig o wekut ulus e 0 ni ſagla 1,ie ( 14 recuboi. U, tön dus ſolns glie lins murn 3aaſi ccleki⸗ Qui vicerit, fäciam illum colúm- nam in templo meo, dicit Dominus: Et ſcribam ſuper eum nomen meum, & nomen civitatis novæ Jerüſalem. Vincénti dabo édere de ligno vitæ, quod eſt in paradito Dei mei Et. Uarto décimo igitur anno, ſe- cündam poſt Neronem perle- cutionem moveénte Domitiano, in Patmos inſulam relegatus, ſcripſit Apocalypſim, quam interpretatur Juſtinus martyr, & Irenæus. In- tertéfécto autem Domitiano, & actis ejus ob nimiam crudelitatem à Se- natu reſciſſis, ſub Nerva principe rédiit Epheſum, ibique usque ad Trajanum principem perſevérans, totas Aſiæ fundâàvit, rexitque Ec- cleſias: & conféctus senio, ſexagé- ſimo octavo poſt Paſſionem Domi- ni anno môrtuus, juxta eamdem urbem ſepültus eſt. Diligebat autem eum Jeſus, quôniam ſpecialis prærogativa ca- ſtitatis, ampliòri dilectioòne fécerat dignum: Quia virgo eléectus ab ipſo, virgo in ævum permanſit. In cruce denique moriturus, huic matrem fuam, Virginem vir- gini commendavit. Quia. Ex Commentariis ejusdem in Epi- ſtolam ad Galatas. Eatus Joãannes Evangeliſta cùm Epheſi morarétur usque ad ul- timam ſenectútem, & vix inter diſcipulérum manus ad Eccléſiam deferrétur, nec poſſet in plura vo cem verba contéxere, nihil aliud Per singulas ſolebat proférre colle- ctas, niſi hoc: Filioli, diligite alter utrum. Tandem diſcipgli, & fra. tres, qui àäderant, tædio affé cti, quod éadem ſemper audirent, dixerunt: Magiſter, quare ſemper hoc léoque- ris? Qui reſpéndit dignam Joanne ſenténtiam: quia præcéptum Dii eſt, & ſi ſolum fiat, suflicit. „ In médio Eccléſiæ apéruit os ejus: * Et implévit eum Dominus ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus. Jucunditatem, & exultationem theſaurizavit ſuper eum. Et. loria Patri. Et. éctio ſancti Evangelii ſecundùm Joânnem. Nillo tempore: Dixit Jeſus Ee- tro: Séquere me Convérſus Pe- trus vidit illum diſcipulum, quem . 139 diligébat Jeſus, ſequentem. Et réliqua. SS De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. DUas vitas ſibi divinitùs prædi- catas, & commendatas novit Eccleſia: quarum una eſt in fide, aältera in ſpecie: una in tempore peregrinatiônis, altera in æternita- te manſiônis, una in labore, altera in réquie, una in via, altera in pa- tria: una in pere actiônis, altera in mercéde contemplationis. Una declinat à malo, & facit bonum: altera nullum habet, a quo decli- net, malum, & magnum habet, quo fruatur,bonum. Una cum hoſte pugnat altera ſine hoſte regnat. In illum diem ſuſcipiam te ſer- vum meum, & ponam te ſicut ſig- naculum in conſpectu meo: *ỹf uo- niam ego elégi te, dicit Dôminus. Eſto fidélis usque ad mortem, & dabo tibi corônam vitæ. Quoniam. Na súbvenit indigénti, altera ibi eſt, ubi nullum invenit in- digéntem. Una aliéna peccata, ut ſua ſibi ignoſcantur, ignoſcit: àl- tera nec patitur; quod ignoſcat, nec facit, quod ſibi poſcat ignoôſci. Una flagellatur malis, ne extollatur in bonis: altera tanta plenitüdine gra- tiæ caret omni malo, ut ſine ulla tentatiône ſuperbiæ cohæreat ſum- mo bono. Iſte eſt Joannes, qui ſupra pectus Dômini in cœna recübuit. . Beatus Apoôſtolus, cui revelata ſunt ſecréta cœléſtia. Flueênta Evangélii de ipſo ſacro Dominici Péctoris fonte potavit. Beatus. loria Patri. Beatus. Rgo una bona eſt, ſed adhuc miſera, altera mélior, & beata. Iſta ſignificata eſt per Apoſtolum Petrum; illa per Joàannem. Tota hic agitur iſta usque in hujus ſæculi fi- nem, & illic invénit finẽ: differtur illa complénda poſt hujus ſæculi fi- nem; ſed in futùro ſæculo non ha- bet finem. Ideo dicitut huic: Sséque- re me. De illo autem: Ssic eum volo manére, donec véniam: quid ad te? tu me séquere. Quid enim eſt hoc? Quantum sapio, quantum capio⸗ quid eſt hocniſi tu me sequere per imitationem perferéndi tempora- lia mala: ille maneat, donec ſlem- Pitérna vénio redditürus bona. e Deum laudamus. II. A D 140 A D L A UD E S,„ De . Glôria in excelſis Deo, & in terra Aldé honorandus eſt beatus pax hominibus bonæ voluntatis, Joànnes, qui ſupra pectus allelùja, alleluja. Doômini in cœna recübuit. Notum fecit Dôminus, allel. ns regnavit. 1I. Salutare ſuum, allel. Hic eſt diſcipulus ille, qui te- Oncéde, quæſumus , omni- ſtiméônin peérhibet de his: & ſcimus potens Deus: ut nos Unigéni- quia verum eſt teſtimonium ejus. tifui nova per carnem nativitas Hic eſt diſcipulus meus: ſic liberet, quos ſub peccati jugo ve- eum volo manére, donec véniam, tüſta sérvitus tenet. Sunt de hic ſtantibus , qui Stéphanus non guſtabunt mortem, donec vi- autem plenus gratia & fortitudine, deant Filium hôminis in regno ſuo. faciébat ſigna magna in pôpulo. Ecce puer meus eléctus »„ Sepeliérunt Stéphanum viri ti- quem elegi, péôſui ſuper eum ſpi- morati Et fecérunt planctum ritum meum. magnum ſuper eum. A nobis, quæſumus Dne, imi⸗ Ui timet Deum, faciet bona taàri, quod côlimus, ut diſca- & qui cöntinens eſt juſtitiæ , mus & inimicos, diligere: quia eſus apprehendet illam, & obviabit illi natalitia celebramus, qui novit quaiſi mater honorificata. étiam pro perſecutôribus exoräte 4 Dôminum noôſtrum jeſum Chriſtum Xultet orbis gaudiis, Filium tuum: Qui tecum vivit, & Colum resultet laudibus, regnat. . Apoſtolorum gloriam Hic eſt diſcipu- Tellus, & aſtra concinunt. lus ille. ui timet Deum. os ſæculoôrum Júdices, In omnem terram, ebxi- Et vera mundi lùmina, vit ſonus eõorum. In omnem. Votis precäamur côrdium;, Et in fines orbis terræ verba Audite voces supplicum. eôrum Ezxivit. lôria Patri. In. ui templa cœli clauditis;, Conſtitues eos principes ſupet Sêrasque verbo solvitis;, omnem terram. Nos à reatu noxios Memores erunt néôminis tuibfe. Solvi jubéte, quæſumus. ræcépta quorum proôtinus, Nic eſt diſcipulus meus. Languor ſalüsque séntiunt: . Sanate mentes languidas: Tbavit illum pane vitæ, & in- Augéte nos virtütibus. telléétus, & aqua ſapiéntiæ t,„ cùm redibit Arbiter ſalutaris potàvit illum Doôminus In fine Chriſtus ſæculi, Deus noſter. „. Nos ſempitérni, gaudii Conſtitues eos principes, Concedat eſſe cômpotes. Super omnem terrã. Conſtitues. eiu tibi ſit gloria;, Meémores erunt nôminis tui Qui natus es de Virgine, Dôömine. Super. 1ria Patri. Gum Patre, & almo Spiritu, Conſtitues. Nimis honorati In ſempitérna ſæcula Amen. ſunt amici tui Deus. Nimis Hic eſt diſcipulus ille, qui te- confortatus eſt principâtus eorum. Rimoônium pérhibet de his. Et ſcimus, quia verum eſt teſtimo- Ecce puer meus. nium ejus. N médio Eccléſiæ apéruit os e- Iſte eſt Joannes, dqui ſupra pectus jus, & implévit illum Düs ſpiritu Doômini in cœna recubuit: beatus ſapiéntiæ, & intellectus, & ſtolam Apoßtolus, cui revelata ſunt ſecrée- gloriæ induit eum. . ta cœléſtia. ⸗ Nimis honorati süti Ami- Ccleſam tuam, Dômine, beni- ci tui Deus. Nimis. y. Nimis con- C., gnus illuſtra: ut beaâti Joannis fortatus eſt principafus eorum. Apaſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi- Amici. lôria Patri. Nimis. nata do trinis, ad dona pervéniat Annuntiavérunt ôpera Dei. ſempitérna. Per Dominum. Et facta ejus intellexérunt. Tecum p vValas Joännes. Domini; Exütt ſert pulus ille Jeſus,ne Yolo man Hi ſunt, ſunt coin. fuünt, & cümque! „Heroe pderos. civitate Dus, coni⸗ non loque felli lunt: mala mor quam lin⸗ Moribus ſtus natu rult: ho geli, læt. etültant Ecelſis P Notun Kalutar Oncée tens tui nova Iet, quc ervitus Rtéphanun Zunt plang Vidit, Mozcui e 8 nobt „. Imitari imnet els naralt Norit etian elorate Dod Drictum E I N Bem Ma Venite a Deo An bonz folun 2. Domünms,¹ n,alel. uelumes 1 8: ut nos Dit Catnenn IIIi b peccui n net, 8 Ciligelegni Famus, Iu ſecutoribin tumnſelum Ouiiecun n Hicekil ni tinei lem tertan, n. In om, obis tein lotin eos hlinehin nt nöminist lus nens, nes els lin n teni C etunt hol theteliſb⸗ lls⸗ ehe umb itelehtei⸗ Tecum principium, 132. ui timet Deum. xültent orbis. 140. Valdè henorandus eſt beatus Joannes. Qui, ſupra pectus Domini in cœzna rechbuit, Exiit ſermo inter fratres, quòd diſci pPulus ille non môritur: & non dixit Jeſus, non moritur: ſed, Sic eum volo, manere, donec véniam. ccleſiam tuam. Hi ſunt, qui cum muliéribus non ſunt coinquinati: Virgines enim ſunt, & ſequúntur Agnum, quo- cmque ierit. „Herodes iraâtus occidit multos púeros. In Béthlehem Judæ civitate David. Eus, cujus hodiérna die præ- coônium Innocéntes Martyres non loquéndo, ſed moriéendo con- féſſi ſunt: omnia in nobis vitioòrum mala mortifica; ut fidem tuam , quam lingua noſtra léquitur, étiam moôxibus vita fateatur. Hôdie Chri- ſtus natus eſt: hödie Salvator appa- ruit: hoôdie in terra canunt An- geli, lætantur Archangeli: hoôdie exuúltant juſti, dicéntes: Glôria in excélſis Deo, alleluja. Notum fecit Dôminus;, allel. Salutare ſuum, allel. Oncéde, quæſumus, omnipo- tens Deus: ut nos Unigéniti tui nova per carnem nativitas libe- ret, quos ſub peccati jugo vetuſta sérvitus tenet. . . Sepeliérunt Stéphanum viri timoraâti, & fecé- runt planctum magnum ſuper eum. Stéphanus vidit cœlos apeértos. Vidit, & introivit: beatus ho- mo, cui cœli patébant. 3 A nobis, quæſumus, Doômine; imitari, quod colimus, ut diſcamus & inimicos diligere: quia ejus natalitia celebramus, qui novit étiam pro perſecutoribus exorare Doôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. I N F § egem Märtyrum Dôminum. * Venite adorémus enite, exultémus. I. 141 Udit Tyrànnus aànxius, Adeéſſe Regum Principem, Qui nomen IIrael regat, Teneatque David régiam. xclamat amens nuntio;, Succéſſor inſtat, péllimur? Satelles i, ferrum rape: Perfünde cunas sanguine. uid prôficit tantùm nefas? Quid crimen Herodem juvat? Unus tot inter fúnera Impuné Chriſtus toôllitur. eſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine;, Gum Patre, & almo Spiritu; In ſempitérna ſæcula, Amen. XxvVii. Iſti ſunt, qui venérunt ex magna tribulatione, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Aghi. De Jeremia Prophéta. c dicit Döôminus: vox in excélſo audita eſt lamentatiô- nis „ luctus, & fletus Rachel plo- rantis filios iuos, & nolentis con- ſolari fuper eis, quia non ſunt. Hæc dicit Dôminus: Quiéſcat vox tua à ploratu, & oculi tui à lacry- is, quia eſt merces peri tuo, ait Doôminus: & reverténtur de terra inimici. Et eſt ſpes noviſſimis tuis, ait Döminus: & reverteéntur filii ad términos ſuos. Centum quadraginta quàâtuor millia, qui empti ſunt de terra, hi ſunt, qui cum mulieribus non ſunt coinquinaâti: Virgines enim permansérunt, ideò regnant cum Deo, & Agnus Dei cum illis. Iſti ſunt, qui venérunt ex magna tribulatioòne, & lavérunt ſtolas fuas in sänguine Agni. Virgines. Udiens audivi Ephraim trans- migrantem: Caſtigâſti me, eruditus ſum, quaſi juvénculus in- domitus: convérte me, & convér- tar: quia tu Doôminus Deus meus. Poſtquam enim convertiſti me, egi pœniténtiam: & poſtquam oſten- diſti mihi, percuúſſi femur meum. Gonfuſus ſum & erubui, quoniam ſuſtinui opprôbrium adoléscentiæ mex. Si filius honorabilis mihi Ephraim, ſi puer delicatus: duia ex quo 1 cordabor ejus. Sub altare Dei audivi voces oc- cisorum diceéntium: Juare non deféndis sanguinem noſtrü? & ac- cepérunt divinum reſponſum. Ad- huc ſuſtinéte modicum tempus, do- nec inpleatur numerus fratrum veſtrorum. Vidi ſub altare Dei animas interfectôrum propter ver- bum Dei, & propter teſtimonium, quod habébant, & clamabant voce magna, dicentes. Quare. Tatue tibi ſpéculam, pone tibi amaritudines, dirige cor tuum in viam rectam, in qua ambuldKſti: revertere virgo Ifrael, revêrtere ad civitates tuas iſtas. Usquequo de liciis diſſolvéris filia vaga? quia creavit Dôminus novam ſuper ter- ram? Fœmina circümdabit virum Hæc dicit Doôminus exercituum, Deus Iſrael: Adhuc dicent verbum iſtud in terra Juda, & in urbibus ejus, cùm convértero captivitatem eòrum. Benedicat tibiDñs pulchri tudo juſtitiæ, mous ſanctus. Adoravérunt viventem in ſæcu- la ſlæculorum: * Mitténtes coronas ſuas ante thronum Domini Dei ſui. VEt cecidérunt in conſpectu thro- ni in facies ſuas: & benedixérunt vivéntem in ſæcula ſæculéôrum. Mit- téntes, lôria Patri. Mitténtes. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Odie, fratres chariſſimi, natalem illérum infantium coôlimus , quos ab Herode crudeliſſimo Rege interféctos eſle, Evangélii textus eloquitur. Et ideò cum ſuma exul- tatione gaudeat terra, cœleſtiũ mi- litum, & tantarum parens fœcúnda virtutů, Ecce profanus hoſtis num- quam beatis pärvulis tantum pro- deſte potuiſſet obséquio, quantum profuit odio. Nam, ſicut ſacratiſſi mum præséntis diei feſtum mani- féſtat quantum in beatos parvulos iniquitas abandayit, tantùm in eis gratia benedictiônis refudit. EEffaderunt saänguinemsanctôrum velut aquam in circuitu jerûſalem: Et non erat, qui ſepeliret. Poluérunt mortalia ſervorum tuôrum eſcas volatilibus cœli, car- nes Sanctôrum tuôrum béſtiis ter- IX½. Et non. Eata es, 6 Béthlehem terra Juda, quæ Heroôdis regis im- 42 . quo loctus ſum de eo, adhue re- manitàâtem in puerôrum extindtio- ne perpéſſa es, quæ ſub uno tem- pôre candidatam plebem imbellis infantiæ Deo offerre meruiſti. Dig- nê tamen natalé illorum colimus, quos beatiùs ætérnæ vitæ mundus édidit, quàm quos maternorum vifcerum partus effudit. Siquidem ante vitæ perpétuæ adepfi funt dignitatem, quam usúram præsen- tis accéperint. Iſti ſunt Sancti, qui paſſi ſunt propter te Dômine: vindica eos: Quia clamant ad te quotidie Vindica Dñe sangui emsancto- rum tuoôrum, qui effuſus eſt. Quia. Lioôrum quidem pretiôfa mors Martyrum laudem in confeflio- ne promeruitzhorü in conſumatié- ne complacuit. Quia incipiéntis vi- tæ primoôrdiis, ipſe eis occaſus ini- tium glöriæ dedit, qui præséntis términum impoſuit. uos Herodis impietas lactantes matrum ubeéri- bus abſtraxit, qui jure dicutur Mar- tyrũ flores, quos in medio frigore infidelitatis exortos, velut primas erumpentes Eccléſiæx gemmas, quæ- dam pertecutiônis pruina decoxit. Iſti ſunt, qui non inquinavé- runt veſtiménta ſua: Ambula- bunt mecum in albis, quia digni ſunt. Hi funt, qui cu muliéri- bus non ſunt coinquinati: Virgines enim ſunt. Ambulabunt. Aôria Patri. Ambulabunt.„ écio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. i. Cap. 2. b [N illo rémpore: Angelus Dñi ap- paruit in ſomnis Joſeph, dicens: Surge, & accipe půerum, & matrem ejus, & fuge in gyptum, & eſto ibi,usq; dum dicam tibi. Et relid. Homilia S. Hierônymi Presbyt. Uando tulit puerum, & ma- trem ejus, ut in .syptum tranſear, nocte tulit, & in ténebris: quia noctem ignorantiæ his, à qui- bus ipſe receſſit, reliquit incrédu- lis. Quando veròô revertitur in Judæam ,„ nec nox, nec ténebræ ponüntur in Evangélio: quia in fine mundi Judæi fidem, tamquam Chriſtum ab & gypto reverténtem ſuſcipieêntes illuminabuntur. Cantabunt Sancti canticum no- vum ante ſedem Dei, & 4 n Vr teſo Hi en Prinitiæ 8otumn ne Uun. Et. T ad eſt dicénten lium me Hebræor Veritäten lepatur I non inyé in Oséa! & exem quæ nup Vii ſu fedoru habeban Vindie mum tud Sub clamant. audita e wultus, cllus tr Quæritu fllios ju ſuos pio Vter, hem in- rerhuer cceéperit henfamin ir 8 n Bethls & in om e Deun lſti gni nh⸗ Ar mihi: ce tidula tolas Iuas Bnknine el Düma Werörumerin gue ſub unn n pleben ine ferte menuini! illotum aln ternt vit n quos Iutem efucit. An étuæ aGept! Amm usütunge Gi, gui ! dine: vIniide dem pfeidi: auderm intorf Quin inei ipe eis ocen edit, ui gin oſuit, os ki ntes Mafum ui jure la os in medie eleſie genni⸗ nis pkulni 1ſua: Albis, g int, quicl oinglinitidl nbuſabun. Vmbulabint, nangtli i 1 te: Angelnl nis ſoſelti licam ude ietöhſhiie habébant, & clara voce dicébant: Et reſonâàbat terra in voces eôrů. Hi empti ſunt ex hominibus primitiæ Deo & Agno, & in ore ip- sôrum non eſt inventum mendaci- um. Et. T adimplerétur, quod dictum eſt à Domino per Prophétam dicéntem: ex Ægypto vocavi Fi- lium meum. Reſpoôndeant, qui Hebræoôrum voluminum dénegant veritatem, ubi hoc in Septuaginta legatur Interprétibus. Quod cùm non invénerint, nos eis dicémus, in Oséa Prophéta ſcriptum, ſicut & exemplaria probare poſſunt, quæ nuper edidimus. Vidi ſub altare Dei animas inter fectôr propter verbum Dei, quo Vindica Dne sanguinem Sanctô- rum tuôrum;, qui effülus eſt. Ssub throno Dei omnes Sancti clamant. Vindica. Unc adimplétum eſt, quod di- Gum eſt per Jeremiam Pro- phétam dicéntem: Vox in Rama audita eſt, ploratus & ululatus multus, KRachel plorans filios ſuos. De Rachel natus eſt Bénjamin, in cujus tribu non eſt Béthlehem. Quæritur ergo, quômodo Rachel filios Jjudæ, id eſt Bethlehem, quaſi ſuos ploret. Reſpondébimus bré- viter;, quia ſepulta ſit juxta Béthle- hem in Ephrata: & ex matérno corpúſculi hoſpitio matris nomen accéperit. Sive quôniam Juda & Bénjamin duæ tribus junctæ erant, & Herodes præcéperat non ſolùm in Béthlehem intérfici peros;, ſed & in omnibus finibus ejus. e Deum. 4,. Iſti, qui amicti ſunt ſtolis albis, qui ſunt, & unde venérunt:? Et di- xit mihi: * Hi ſunt, qui venérunt de tribulatiéne magna, & lavérunt ſtolas ſuas, & dealbavérunt eas in säanguine Agni Vidi ſub altâàre Dei animas interfectôrum propter verbum Dei, & propter teſtimo- nium, quod habébant. Hi funt. lIôria Patri. Hi ſunt. A D A UD E S; Erôdes iràtus occidit multos 1 püeros in Béthlehem Judæ, ci- vitäate David. 6minus reg- navit. 11. A bi- matu, & infra, occidit multos pue- 143 tos Herôödes propter Doôminum. Angeli eôrum ſemper vident faciem Patris. Vox in Rama audita eſt, plorâtus & ululatus » Rachel plorans filios ſuos. Ssub throno Dei omnes Sancti clamant: Vindica sanguinem no- ſtrum Deus noſter. Idi ſupra montem Sion Agnum ſtantem, & cum eo centum quadraginta quatuor millia, habén- tes nomen ejus, & nomen Patxis ejus ſcriptum in frontibus ſuis. Alvéte florês Martyrum, Quos lucis ipſo in limine d Chriſti inſecútor súſtulit;, Ceu turbo naſcentes roſas. os prima Chriſti victima » Grex immolatéôrum tener; Aram ſub ipſam simplices Palma & corônis lúditis. eſu, tibi ſit gloria;, Qui natus es de Virgine; Gum Patre, & almo Spiritu» In ſempitérna ſæcula. Amen- Herôdes iratus occidit multos puúeros. In Béthlehem Judæ civitate David, Hi ſunt, qui cum mulieribus non ſunt coinquinati: Virgines enim ſunt, & ſequúntur Agnum, quo- cumque ierit. . Eus, cujus hodiérna die præ- céônium Innocéntes Martyres non loquéndo, ſed moriendo con- féſſi ſunt: omnia in nobis vitiorum mala mortifica; ut fidem tuam, quam lingua noſtra lôquitur, étiam moôribus vita fateatur. Gléria in excélſis Deo, & in terra pax hominibus bonæ voluntatis » allelja, allel. Notum fecit Dôminus, alleluja. Salutäre ſuum, allelúùja. . Oncéde, quæſumus, omni- potens Deus: ut nos Unige- niti tui nova per carnem natiyitas liberet, quos ſub peccati jugo vetuſta séryitus tenet. Stéphanus autem plenus grätia & fortitudine, faciébat ſigna magna in pôpulo. Sepeliérunt Stéphanum viri ti-= morati. Et fecérunt planctum magnum ſuper eum. 2rati. A nobis, quæſumus Däe;, imi- tari, quod côlimus;, ut diſ- camus 14 4 camas , & inimicos diligere: quia ejus natalitia celebramus, qui no- vit étiam pro perſecutôribus exo- rare Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Iſte eſt Joan- nes, qui ſupra pectus Dômini in cœna recúbuit: beatus Apôſtolus: cui revelata ſunt ſecréta cœléſtia. Hic eſt diſcipulus ille, qui te- ſtimonium pérhibet de his. Et ſcimus, quia verum eſt teſti- moônium ejus. Gceléſiam tuam, Dômine, beni- gnus illuſtra, ut beati Joannis Apéôſtoli tui & Evangeliſtæ illu- minata doctrinis, ad dona pervé- niat ſempitérna, Per Dominum. A bimatu. idi ſupra montem. Lætäâmini in Dno, ultaàte juſti. Lætamini. Et glo. riämini omnes recti corde. Et. lôria Patri. Lætamini. Exultent juſti in conſpéctu Dei. Et delecténtur in lætitia. Angeli eòrum. I ſunt, qui cum muliéribus non ſunt coinquinati: Virgi- nes enim ſunt. Hi ſequúntur Ag- num, quocũúmque iĩerit. Exultent juſti, „In con- ſpéctu Dei. Exuültent. Et de- lectentur in lætitia. In conſpéctu. 16ria. Exltent. Juſti autem in perpétuum vivent. Et apud Döminum eſt merces eôrum. 1 Ne Sub throno Dei. I empti ſunt ex hominibus rimitiæ Deo, & Agno, & in ore ipsorum non eſt invéntum mendacium: ſine maâcula enim ſunt ante thronum Dei. F. br. Juſti autem, „ In perpé- tuum vivent, Juſti. Et apud Döminum eſt merces eérum. In perpétuum. löria Patri, Juſti. Exultabunt Sancti in gloôria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. Tecum principium. . 132. idi ſupra montem. alvéte flores. Sub throno Dei omnes Sancti clamant. Vindica sanguinem noſtrum Deus noſter. Innoceéntes pro Chriſto infantes Et ex- occiſi ſunt, ab iniquo Rege ladtén- tes interfécti ſunt: ipſum ſequùn- tur Agnum ſine maâcula, & dicunt ſemper: Gloôria tibi Domine. eus, cujus hodierna. „ Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certàvit usque ad mortem, & à ver- bis impiôrum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Glôria & honòôre coronàſti eum Däñe. Et conſtituiſti eum ſuper pera mäanuum tuarum. Dratio NEus, pro cujus Eccléſia glorio- ſus Pontifex Thomas gladiis impiorum occubuit: præſta, quæ- ſumus; ut omnes, qui ejus implo- rant auxilium, petitiônis ſuæ ſalu- tarem conſequantur efféctum. Hôdie Chriſtus natus eſt: hodie Salvator apparuit: hoôdie in terka canunt Angeli, lætäntur Archange- li, hôdie exúltant juſti, dicéntes: Glôöria in excelſis Deo, allel. Notum fecit Dominus;, allel. Salutare ſuum, allel. Dratio Oncede, quæſumus, omnipo- 9 tens Deus: ut nos Unigéniii tui nova per carnem nativitas libe- ret, quos ſub peccati jugo vetuſta sérvitus tenet. . Sepeliérunt Stéphanũ viri timorati, & fecérunt planctum magnum fuper eum. Stéphanus vidit cœlos apertos-. Vidit, & introivit: beatus ho- mo, cui cœli patébant. Dra0 A nobis, quæſumus Dômine; imitari, quod côlimus, ut diſ- càâmus & inimicos diligere: quia ejus natalitia celebramus, qui noyit êtiam pro perſecutôribus exofafe Döminum noſtrum Jeſum Chxi- ſtum Filium tuum, . na. Exiit ſermo inter fratres, quòd diſdipulus ille non môritur: & non dixit Jeſus, non môritur: ſed, Sic eum volo manére, donec véniam. Y. Valde honorandus eſt beatus Joannes. Qui ſupra pectus Dômini in cœna recubuit. Oraäri, Ccléſia m tuam, Dômine, beni- „gnus illſtra: ut beati Joannis Apôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi- nata doctrinis, ad dona pervéniat ſempiterna, Per Lôminum. IN FBNTIA 4 Homas tus, 1 tuanienſi in adminit nere plac Dali offici Cüm enin glixRex, & procet utilitati Tepugnän S hollicitati 6s lenter niclene dſſetitel Ttaͤtis eje nes, jis , Let, areſun Thomam l ſu noſetet Mlpdtiz ine Mume hoti lemant 3 firmam ſe nöre colouift ſſtituiſti en tuärum. 7 ſus Bcclelutt 4 Thomm l vult: Pel 28, gul einnn Petitioni untut ettechu 8 metus eſt Git: hodle lztannnt Aut nt juſi,Ce is Deo, il Dominus, mallel. neſummus, en : ut n them nalti pecciiſunt deye imorti,Ke um luete e, Ginn, ſed: rvenialn. — beutis lene heltus Don „migerd .aumDöobin,, mmrbene 4¹ E eanelluc 1 domtke 1 Doigue, . 146. 147. IN FESTO 8S. IHOMX. EPISC. 144. A Miléto. xv. Homas, Londini in Anglia na- tus, Theobaâldo ſuccéſſit Gan- tuariénſi Epiſcopo: & qui anteàâ in adminiſtrando Cancellariæ mu- nere præclaréèé ſe geſſerat, in Epitco- Pali officio fortis & invictus fuit. Cùm enim Henricus ſecundus An gliæ Rex, convocatis ad ſe Epiſcopis & Proceéribus regni, leges ferret utilitati ac dignitati Eccleſiaſticæ repugnantes, adeò conſtanter 6b- ſtitit régiæ cupiditàati, ut neque Dollicitatiônibus, neque terrôribus de ſenténtia decédens, proximé conjiciéndus in carcerem clam re- céſſerit. Inde propinqui ejus omnis ætatis ejécti, amici, fautôres om- nes, iis, quibus per ætatem licé- ret, jurejurando adſtrictis, univêrios Thomam aditúros, fortäâſſe miſera- bili ſuòrum calamitaâtis aſpéctu moverétur, qui à ſancto propòôſito privatis incommodis deterréri mi- nimè potuiſſet. Non reſpéxit car- nem, aut sänguinem, neque ullus in eo humanitatis ſenſus paſtoralis officii conſtantiam labefactavit. Honéeſtum fecit. xvii. Ontulit igitur ſe ad Alexan. drum tértium Pontificem, à quo benignè acceptus eſt, & inde profétus, Mônachis Pontiniacéenſis Monaſtérii, Ciſtercienſis Ordinis, ab eôdem commendatur. Quod ut cognôvit Henricus, miſſis ad Convéntum Fratrum Ciſtercién ſium minacibus litteris,; Thomam 145 Pontiniaco Monaſterio exturbare conatur. Quare vir ſanctus véritus; ne ſua cauia mali aliquid Ciſter- ciénſis familia paterétur, ſpontè diſceſſit, & Ludovicum Galliæ Re- gem, ejus invitatu convénit: ubi tamdiu fuit, quoad Pontifice ma- ximo, & ipſo Rege agéntibus, ab exilio ſumma totiſus regni gratula- tioòne revocatur. Qui dum boni paſtôris officium ſecûrus exéqui- tur, ecce calumniatôres ad Regem déferunt, eum multa contra regnũ & püblicam quiétem moliri: ut proptéres ſæpiùs conq dererétur Rex, ſe in ſuo regno cum uno ſa- cerdòte pacem habére non poſſe. Deſidérium animæ. xvii. X qua Regis voce nefarii ſatél- lites, ſperantes gratum ſe Regi factúros, ſi Thomam è médio tôlle- rent, clam conveniéntes Cantua- riam, Epiſcopum in templo veſper- tinis horis öperam dantem aggre- diuntur. Qui, Clericis témpli aditus præcldere conantibus accürrens, oſtium apéruit, illis uſus verbis ad ſuos: Non eſt Dei Eccléſia cuſto- diénda more caſtrôrum: & ego pro Eccléſia Dei libenter mortem ſu- bibo. Tum ad milites: Vos Dei juſſu cavéte, ne cuipiam meôrum no- ceatis. Deinde flexis genibus, Deo, beatæ Mariæ, ſancto Dionyſio, & réliquis Sanctis ejus Eccleſiæ Pa- trônis, Eccléſiam & ſeipfum com- méndans, ſacrum caput conſtantia, qua iniquiſſimi Regis légibus fe- ſtiterat, impio ferro præcidendum btulit, quarto Kaléndas Januarii, anno Dñi milléſimo centéſimo ſep- tuagéſimo primo: cujus cérebro re- ſpérſum eſt totius templi pavimen- tum. Quem multis poſteà illuſtrem miraculis idem Alexander Ponti- fex reétulit in Sanctôrum nuúmerü. Stola jucunditatis. xviii. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Jôannem. . [Nillo témpore: Dixit Jeſus Pha- ritæis: Ego ſum Paſtor bonus. Bonus paſtor änimam ſuam dat pro ovibus ſuis. Et réliqua. Homilia S. Joannis Chrysoſtomi. Agnum quiddam, dilectiſſimi, magnum inquam eſt Eccléſiæ prælätio „ & quæ multa indiget ſapiéntia & fortitúdine, qualem K Chri- 146 Chriſtus propéôſuĩt, Svibus ponamus, & numquam illas deleramus: ut lupo generôsè reſi- ſtämus. Hæc enim inter paſtorem, & mercenarium eſt differentia. Al- ter propriæ, contemptis bvibus: al- ter, ſua contempta, bvium ſemper ſaluti invigilat. Paſtôris ergo ex- emplo demonſtrato, deceptorés duos meêminit, furem mactantem, & rapiéntem oves, & mercenartium permitténtem, neque defendentem commiſſas. Corona aurea. xix. Uod ſuperiori téempore Ezé- chiel his verbis inleétäâtus eſt: VX paſtoribus Ifrael: nonne pas- cébant ſemetipfos? nonne greges paicùntur à paſtoribus? Sed illi contrarium faciébant, quôd maxi- mæ malitiæ genus eſt, & plurimo- rum cauſa malorum. Idcirco in- uit? Neque quod abjéctum erat, re- ucébant: neque quod perierat, quærébant: neque confrâctum alli- gabant, neque infirmum conſolidà- bant, quoniam ſe, non gregem paſ- cébant. Idem & Paulus aliis ver- bis ſignificat: Omnes, quæ ſua ſunt, quærunt, non quæ Jeſu Chriſti. Hic eſt veré. xix. Erùm ab utrôque ſe diſſidére oſténdit Chriſtus; ab illis qui- dem, qui in aliorum perniciem vé- niunt, cùm dicat ſe proptéreà ve- niſſe, ut vitam habérent;, & abun- dantius haberent: ab his autem, qui oves à lupis rapi negligébant: di- cendo, ſe propter eas animam poô- nerec, ne oves perirent. Nam cùm Judæi iptum interimere vellent, non proptérea deéſtitit a doctrina; neque credentes trädidit, ſed per ſtitit, & pertulit mortem: ideò fre- quenter inquit: Ego ſum paſtor bo- nus. Quæ cum nullo niti teſtimonio videréntur, (quod enim poôneret animam ſnuam, non multo poôſt re- monſtratum eſt: quod autem vitam habérent, & abundantius habérent, eventůrum erat in futuro ſæculo) alteraum ab altero confirmat. Te Deum laudamus. II. . Glôria in ex- célſis Deo, & in terra pax homini- bus bonæ voluntatis;, allel. allel- Notum fecit Dôminus, alleluja. Salutäre ſuum;allel. . Oncede, quæſumus, omnipo- tens Deus: ut nos Unigeniti ut animam pro tui nova per carnem nativitas libe- ret, quos ſub peccati jugo vetuſta sérvitus tenet. Stéphanus autem plehus gratia & fortitudine; faciébat ſigna magna in pôpulo. Sepeliérunt Stéyhanum viri ti⸗ morati. Et tecérunt planctum magnum ſfuper eum. . Anobis, quæſumus Düe, imi- tari, quod céôlimus, ut dilſ- camus & inimicos diligere: qaia ejus natalitia celebramus, qui novit étiam pro perſecutoribus exorare Döminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. Iſte eſt Joan- nes, qui lupra pectus Doômini in cœna recùbuit: beatus Apoôſtolus, cui revelata ſunt ſecréta coœléſtia. Hic eſt diſcipulus ille, qui te- ſtimonium perhibet de his. ge. Et ſcimus, quia verum eſt teſtimonium ejus. . Ccléſiam tuam, Dômine, beni- gnus illuſtra: ut beati Joannis Apéôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi- nata doctrinis, ad dona pervéniat ſempitérna. Hi ſunt, qui cum muliéribus non ſunt coinquinati: Virgines enim ſunt, & fſequuntur Agnum, quo- cumque ierit. Herôdes iratus occidit multos pùeros. In Béthlehem Judæ civitate David. Z Eus, cujus hodiérna die præ- céônium Innocéntes Märtyrés non loquendo, ſed moriendo con- feiſi ſut: omnia in nobis vitiorum mala mortifica; ut fidem tuam „ quam lingua noſtra lôquitur, étiam moribus vita fateatur. Per Düm. D OM I NI CA ⁰ Tecum principium. An- 2 Ehstreß „Quanto témpore hæres parvulus eſt, nihil differt a ſer⸗ voscùm fit Dôminus mnium? e⸗ fub tutöril gue ad præ Lliu Red’ Quem lu atem bPat Eier ſupre lumen Tu ſpes pe Intende, Tui per or emento Noſtri guoe Sacrata 4b Naſcendo, eſtatur hoe Cürtens per Quod ſolas Aundi ſalus uncaſtta, Hunc omne daluüͤtis auct⸗ Novo ſaluta 1 nos, bes Nigayit und Natalis ob Hymni tuib elu, tibi Qui natus Cum batre In ſempite Verbun Et habi Dum medl Olunia, & ne iter perigen tuns Domm Venit alle Mnipo Ddirig Placito lliitni m Qui , nett ſer Ckucem lum lns ut dient bitn Ee⸗ emnuifiut ccati oen Eht Ria Ntorunin Agna in höt Stephanunnfii ecetunt Nunt eum. W. „1. Meet) ectus Donn beätus küte nr ſecketztct ulus ille de hibet de hi un etk telline ammbomine, arin beillil Prangelike 1 ,ad donihen Im multihu ti: Vügine ntut Abnun gir S tus oeie In Bethlens hocielnd, nnocente 124 mokleno , ſed otl 1, 4) ut ſen , aſtituk ſo⸗ ltute⸗ voſtral fub tutoribus, & acôies-seſt us- que ad præfinitum tempus à bPatre. Eſu Redémptor omnium, Quem lucis ante originem Patrem Patérnæ gloriæ, Pater ſuprémus édidit. u lumen, &S ſplendor Patris, Tu ſpes perénnis omnium, Inténde, quas fundunt preces Tui per orbem sérvuli. eménto, rerum Coônditor, Noſtri quôd olim corporis, Sacrata ab alvo Virginis Naſcendo, formam sùmpleris. eſtàtur hoc præſens dies, Currens per anni circulum, Quòôd ſolus è finn Patris Mundi ſalus advéneris unc aſtra, tellus, æquora, Hunc omne, quod cœlo ſubeſt, Salutis auktorem novæ Novo ſalũtat cantico. t nos, beata quos ſacri Rigavit unda sanguinis; Natalis ob diem tui. Hymni tribtum sôlvimus. eſu, tibi ſit gloria; Qui natus es de Virgine, Gum Patre, & almo Spiritu In ſempitérna ſæcula. Amen. Verbum caro factum eſt, allel. Et habitavit in nobis, allel. Dum médium ſiléntium tenérent omnia, & nox in ſuo curſu médium iter perâägeret, omnipotens ſermo tuus Dömine à regalibus sédibus venit allel. Mnipotens ſempitérne Deus, dirige actus noſtros in bene- placito tuo, ut in noômine dilecti Filii tui mereamur bonis opéribus abundare. Qui tecum. Qui vult venfre poſt me » àbneget ſemetipſum, & tollat crucem ſuam, & ſequàtur me. Juſtus ut palma Horébit. Sicut cedrus Libani multipli- cabitur. . Eus, pro cujus Eccléſia gloriô- ſus Pontifex Thomas glaàdiis impiéôrum occubuit: præſta, quæ- ſumus; ut omnes, qui eſus implô- rant auxilium, petitiônis ſuæ ſalu- tarem conſequantur efféctum. Hodie Chri- ſtus natus eſt: hôdie Salvator appa- ruit: hodie in terra canunt An- geli, lætäntur Archangeli, hôdie 149 exúltant juſti, dicéntes: Glorli in excélüs Deo, allel. Notum fecit Döôminus Salutare ſuum, allel. Oncede, quælumns, omnt- potens Deus: ut nos Unige- niti tui nova per carnem nativitas liberet, quos ſub peccati jugo vetúſta sérvitus tenet. 9 allel. 4 Sepelierunt Stéphanum vifi timora 1, & fecérüt planéctum magnum ſuper eum. Stéphanus vidit cœlos apértos. Vidit, & introivit: beatus ho- mo, cui cœli patébant. A nobis, quæſumus Döômine, imitari, quod colimus, ut diſ- càmus & inimicos diligere: quia ejus natalitia celebramus, qui novit etiam pro perſecutoribus exorare Doôminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. Exiit ſermo inter fratres, quod diſcipulus ille non môritur: & non dixit Jeius ,„ non moritur: ſed, sic eum volo manére, donec veniam. % Valdé honorandus eſt beatus Joannes. Qui ſupra pectus Dômini in Ccoena recubulit. Ccleſiam tuam, Bômine, beni- gnus illúſtra: ut beati Joannis Apôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi- nata doctrinis, ad dona pervéniat ſempiterna. Per Döminum. Innocéntes pro Chriſto infantes occiſi ſunt, ab iniquo Rege lacten- tes interfécti ſunt: ipſum ſequun- tur Agnum ſine macula, & dicunt ſemper: Glôria tibi Dômine. Sub throno Dei omnes Sancdti clamant. Vindica sanguinem uoſtrum Deus noſter O Eus, cujus hodiérna die præ- cônium Innocentes Märtyres non loquéêndo, ſed moriendo con- féſſi ſunt: omnia in nobis vitiorum mala morrifica; ut fidem tuam, (quam lingua noſtra loquitur, étiam môribus vita fateatur. Per Domi- num noſtrum., 124 148 Incipit Epiſtola B. Pauli Apôſtoli ad Romanos. Aulus ſervus Jelſu Chriſti, voca- tus Apoſtolus, ſegregatus in E- vangélium Dei, quod ante promi- ſerat per Prophétas ſuos in Scrip- turis ſanctis de Filio ſuo, qui factus eſt ei ex sémine David ſecúndùm carnem, qui prædeſtinatus eſt Filius Dei in virtute ſecundùm ſpiritum ſanctificatiénis, ex reſurrectione mortuorum, Jeſu Chriſti Dômini noſtri:per quem accépimus gratiã, & Apoſtolatum ad obediéndum fi- dei in omnibus Geéntibus pro nô- mine ejus; in quibus eſtis & vos vocati Jeſu Chriſti: omnibus qui ſunt Romæ, diléctis Dei, vocatis Sanctis. Gratia vobis & pax à Deo Patre noſtro, & Dno Jeſu Chriſto. Hodie nobis de cœlo pax vera deſcendit ͤ Hoôdie per totum mundum melliflui facti ſunt cœli. Hôdie illuxit nobis dies re- demptionis novæ, reparatiônis an- tiquæ, felicitatis æternæ. Hôdie. Rimùm quidem gratias ago Deo meo per Jeſum Chriſtum pro omnibus vobis: quia fides ve- ſtra annuntiatur in univérlo mun- do. Teſtis enim mihi eſt Deus, cui sérvio in ſpiritu meo in Evangelio Filii ejus, quod ſine intermeſſione memoriam veſtri facio ſemper in oratiônibus meis: obſecrans, ſi quô- modo tandem aliquaândo proſperũ iter habeam in voluntate Dei ve- niéndi ad vos. Desidero enim vi- dere vos, ut aliquid impeértiar vo- bis grätiæ (piritualis ad confirman- dos vos, id eſt, fimul confſolari in vobis per eam, quæ invicem eſt, fidem veſtram, atque meam. Quem vidiſtis paſtôresèdicite, annuntiate nobis, in terris quis apparnit? Natum vidimus, & chores Angeléôrum collaudantes Dominum. Dicite, quidnam vi- diſtis? & annuntiate Chriſti nati- vitatem. Natum. [On autem vos ignorâre, fra tres, quia ſæpé propôſui veni- re ad vos, (& prohibitus ſum us que adhuc) ut aliquem fructum ha- zäre, Non enim erubéſco Evangé- lium. Virtus enim Dei eſt in ſalu- tem omni credenti. Judæo pri- mùm & Græco. Juſtitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem, ſicut ſcriptum eſt: Juſtus autem ex fide vivit. Revelatur enim ira Dei de colò ſuper omnem impietaté, & injuſtitiam hominum eôrum, qui veritatem Dei in injuſtitia dé- tinent; quia quod notum eſt Dei, maniféſtum eſt in illis; Deus enim illis manifeſtavit. . O magnum myſtérium, & ad- miraàbile Sacraméntum, ut animà- lia vidérent Dominum natum, ja- centem in præsépio! &$ Beata Vir- go, cuſjus viſcera meruérunt por- tare Dôminum Chriſtum. . Ave Maria, gratia plena, Domi- nus tecum. Beata. loria. Beata. Sermo &S Leoônis Papg. Xcédit quidem, dilectiſſimi, mul- Enanque ſuperéminet humini eléôquii facultatem divini operis magnitúdo: & inde oritur difficũùl- tas fandi, unde adeſt ratio non ta- céndi. Quia in Chriſto Jeſu Filio Dei non ſolùm ad divinam eſſen- tiam, ſed eétiam ad humanam ſpe- ctat natúram, quod dictum eſt per Prophétam: Generationem eſus quis enarrabit? Utramq; enim ſub⸗ ſtantiam in unam conveniſſe per- snam, niſi fides credat, ſetmo non éxplicat. Et ideò numquam mateé- ria deficit laudis, quia numquam sufficit côpia laudatoris. Beaâta Dei génitrix Maria, cujus vilcera intacta peérmanent : Hôdie génuit Salvatérem ſæculi. Beata quæ crédidit: quoniam perfécta ſunt omnia, quæ dicta ſunt ei à Dômino. Hôdie. Kio v⸗ Audeamus igitur, quod ad, elo⸗ quendum tantæ miſericordiz ſacraméntum impares ſumus;, cùm ſalútis noſtræ altitúdinem prômere non valeamus, ſentiamus nobis bonum eſſe quod vincimut. Nemo enim ad cognitionem veri- tatis magis propinquat, quaàm qu intélligit, in rebus divinis, étiam ü beam & in vobis, ſicut & in céteris Geéntibus, Græcis, ac Barbaris, ſa- Diéntibus, & inſipiéntibus débitor ſum:itacquod in me)promptum eſt & vobis, qui Romæ eſtis, evangeli- multum proficiat, ſemper ſibi lu. peréſſe, quod quærat. Nam qui ad id, in quod tendit, perveéniſie præsumit, non quæsita réperit, ſe in inquititiône déficit Sancta & immaculata Virgle. 118) guibu nelcio: Non poterar ſti. y. Ben 8 beneict Quin. E auten erturb Lelicxe nos Voces, quib docemur, ii mini, qua V non tamn pra. Prasentenn (Quod enim gum fubtur Muntiavit A impleyit an cis Ovidus diyinitus mus: tamt Ktivitate di bis audiun Omnni pöpul hoödie Jalya Dominusin Beata Vi quæ porta hum: & b runt Chrig hödie PrO naſci dign Dies ⸗ venite Ge i. G 6tio ſan Lucam., illo te Maria m 1,quæ d Homilia IGes De . 0 Xlaſet elle, non rophetahi pem olui nunm ſefum nigtorün lonottrör ucer Verus ecetnat 1. Verbun Eltdpit in oriam ej Ktniti à P. Vetitatis. r lunt WHil. Et erubelo k nim Deietin! genti. uin . fuſtttin ain E file in ke ekt: zuſt velatuten omnenn i hominum Dei in inlti uod notunet! in illis Dest itt. 1myſtetin, meéntum Omminum mn epio! 5 N Cela mmerutui n Chritun. pratig pletn! eita. oll. Leönis a en,cledii⸗ ereminet e tatem Cheni inde Onitut de adeſtnn⸗ in Chifo Ei mn 20d ciylmm jamn ad huuim ,quocl Citn⸗ Geneiztione, t: Urumgjen, Inam C les Crel laudatol genitür an a vemune. uitlſiolen e edidi 4 toningu cas, quibus te laudibus éfferam;, néſcio: β Quia quem cœli capere mon poôterant, tuo grémio contuli- ſti. 7. Benedicta tu in muliéribus & bénedictus fructus ventris tui. Quia. E autem infirmitatis noſtræ perturbémur angúſtiis, Evan- gélicæ nos & Prophéticæ adiuvant Vvoces, quibus ita accéndimur, & docémur, ut nos nativitatem Dô- mini, qua Verbum caro factum eſt. non tam prætéritam recolere, quàm Præséntem videamur inſpicere. Quod enim paſtoribus pro gre- gum ſuorum cuſtodia vigilantibus nuntiavit Angelus étiam noſtrum implévit auditum: & ideò Domini- cis ovibus præſumus, quia verba divinitùs édita cordis aure ſerva- mus: tamquam & in hodiérna fe- Kivitate dicatur: Evangelizo vo- bis gäudium magnum, quod erit Omni pôpulo, quia natus eſt vobis hödie Salvator, qui eſt Chriſtus Dôminus in civitate David. , Beata viſcera Mariæ Virginis, quæ portaverunt ætêérni Patris Fi- hum: & hbeata übera, quæ lactavé- runt Chriſtum Döôminum: Qui hôdie pro ſalůte mundi de Virgine maſci dignatus eſt. Dies ſanctificatus illúxit nobis: venite Gentes, & adorate Däm. Qui. Aôria Patri. Qui. 6ctio ſancti Evangélii ſecndùm Lucam. N illo témpore: Erat Joſeph, & Maria mater Jeſu, mirantes ſuper his, quæ dicebantur de illo. Et rel. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Ides úberem in omnes gratiam, Domlni generatiône diffuſam, & Prophetiam incrédulis negatam eſſe, non juſtis. Ecce & Simeon pProphéeètat, in ruinam, & reſurrectio- nem plurimorum veniſſe Dômi- num Jeſum Chriſtum, ut juſtorum, iniquorumque mérita diſcérnat: & ꝓpro noſtrôrum qualitate factoòrum, judex verus & juſtus, aut ſupplicia decérnat aut præmia. Verbum caro factum eſt, & ha- bitâvit in nobis: * Et vidimus gloriam eius, glôriam quaſi Uni- géniti à Patre, plenum gratiæ & veritatis. Omnia per ipſum fa a ſunt, & ſine ipſo factum eſt nihil. Et vidimus. 149 T tuam ipsius animam per- transibit gladius. Nec littera, nec hiſtôria docet, ex hac vita Ma- riam corporalis necis paſſione migrâſſe. Non enim àanima, ſed corpus materiali gladio transver- beratur. Et ideò prudéntiam Ma- riæ haud ignaram myſtérii cœléſtis oſténdit. Vivum enim verbum Dei & validum, & acutius omni gladio acutiſſimo, pénetrans usque ad di- viſiõnem animæ & ſpiritus, artuum quoque & medullarum, cogitatio- nes cordis, & ſecréta ſcrutatur animorum: quia nuda & apeérta ſunt omnia Dei Filio, quem con- ſciéntiæ ſecréta non fallunt. O Regem cœli, cui talia famu- lantur obséquia! ſtabulo ponitur, qui cöntinet mundum. Jacet in præsépio, & in cœlis regnat Natus eſt nobis hoôdie Salvator, qui eſt Chriſtus Däs, in civitate David. Jacet. Aéria Patri. Jacet. Rophetavit itaque Simeon, pro=- phetaverat Virgo, prophetave- rat copulâta conjùgio: prophetare débuit étiam vidua, ne qua aut proféſſio deéſſet, aut ſexus. Et ideò Anna & diſpêndiis viduitätis, & méôribus talis inducitur, ut digna planè fuiſſe credatur, quæ Redemp- tôrem omnium veniſſe nuntiaret. Cujus mérita cùm alibi deſcripsé- rimus, cùm viduas hortarémur, hoc loco, quoniam ad alia properamus, non putamus iteranda. e Deum laudaâmus. II. AD L A UD E S, Dem vidiſtis Paſtôres? dicite, annuntiate nobis „ in terris quis apparuit? Natum vidimus, & choros Angeloôrum collaudantes Dôminum, allel. allel.) Sminus regnavit. II. . Génuit puerpera Regem, cul nomen ætérnum, & gaudia matris habens cum virginitatis honôre: nec primam similem viſa eſt, nec habére ſequéntem, alleluja. Angelus ad Paſtôres ait: An- nüntio vobis gaudinusm magnum : quia natus eſt yobis hodie Salvator mundi, all. Facta eſt cum An- gelo multitúdo coœléſtis exercitus laudantiũ Deum, & dicentin: G16- ria in excélſis Deo;, & in terr Dax K 2 0- 150 E⸗ hominibus bonæz voluntaâtis, allel. Parvulus filius hôdie natus eſt nobis, & vocaâbitur Deus, For- tis, allel. allel. Ratres, Quanto témpore hæres parvulus eſt, nihil differt à ſer- vo, cuùm ſit dominus omnium: ſed ſub tutoribus & actoribus eſt us- que ad præfinitum tempus à Patre. Solis ortus cardine, Ad usque terræ imitem, Chriſtum canamus Principem;, Natum Maria Virgine. eatus Auctor ſæculi, Servile corpus induit: Ut carne carnem liberans, Ne perderet;, quos condidit. aſtæ paréntis viſcera Cœleſtis intrart gratia; Venter puellæ bajulat Secréta, quæ non noverat. omus pudici péctoris Templum repénté fit Dei: Intacta neſciens virum, Concepit alvo Filium. nititur puérpera Quem Gabriel prædixerat, Quem ventre Matris géſtiens; Baptiſta clauſum séenſerat. no jacere pertulit, Præsepe non abhorruit: Et lacte modico paſtus eſt; Per quem nec ales éſurit. audet chorus Cœléſtium; Et Angeli canunt Deo, Palamque fit Paſtoribus Paſtor, Cweator omnium. eiu, tibi ſib gloria, QOui natus es de Virgine, Cum Patre, & almo Spiritu, In ſempiterna ſæcula. Amen. Verbum caro fadtum eſt, allel. Et habitavit in nobis „ allel. Dum medium filéntium tenérent Omnia, & nox in ſuo curſu médium iter perageret, omnipotens ſermo tuus Döômine à regalibus sedibus venit, allel. Mnipotens, ſempiterne Deus: dirige actus noſtros in be- neplacito tuo, ut in némine diléecti Filii tui mereamur bonis opéribus abaundare, Qui tecum. 146. Quem vidiſtis. Génuit puéèrpera. ratres, Quanto témpore. Verbum caro tactum eſt, Allel. allel. Verbum. Z. Et ha- bitavit in nobis, allel. all. QAHoria Patri. Verbum. Ipſe invocabit me;allel. Pater meus es tu, all. Angelus ad Pa- ſtéres. Tubi venit plenitùdo témporis, miſit Deus Filium ſuum factum ex muliere, factum ſub lege, ut eos, qui ſub lege erant, redimeret, ut adoptionem filiorum reciperemus. Notum fecit Dôminus; Alleluja, alleluja. Notum. Salutare ſuum. Alleluja, allel. lIôria Patri. Notum. Vidé⸗ runt omnes fines terræ, allel. Salutare Dei noſtri, allel. Parvulus filius. Taque jam non eſt ſervus, ſed filius: quod ſi filius, & heæres pPer Deum. Vidérunt omnes fines terræ, Alleluja, allel. Vidérunt. Salutare Dei noſtri. allelúja; allel. löria Patri. Viderunt. Verbum caro factum, allel. Et habitavit in nobis; allel. 146. Verbum caro factum eſt; allel. Et habitaâvit in nobis, allel. pPuer Jeſus proficiebat ætate, & ſa⸗ piéntia coram Deo & hominibus. mnipotens. 132. 24. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Paſtôres loque-= bantur ad invicem : Tranſeamus . usque uoque B6 Verbum, minus oſt feſtinantt Homilit ldes eninm reguirit credidiſ ſanco, Apoſtolis guamm ſign rum libre Feſtinant. DLtenim cu Verbum v „ Verbr tarit inne ejus,glör tIe, plen Omni ſine iolo On Vide lis ſi pers Vilior ad ad fidem. ferta lapie simplicer re audita plicitas tio deſid. 0 Reg lintur ob qui conti Præseni Natus gui eſt C tate Day- lacet. Lo ce Nyllie foͤribus e A haſtorib kentimn c luntomne⸗ Abe giceb⸗ Aoz. Ma önnd vert corde ſo. Iisinomn MInis ore lkuumentq eDeum CCunit en⸗ (uanto tere Calo tackan elbum. f. d ,allelall. N inn ater wens einl Antellsl⸗ lenitucoten Filiumſinuntt umm lub leent: int, Teilinen rumn tethete m tecit Mun Jeluja. Nonn n. Alelii Notum. les telle, d ei noſtti,ale, Hicyulus ti on ett ſerene lius, A! tommnes ilent lel. Nicenn nokti. Ae Gria Lattl Ni⸗ 0 fictunu in nobis 4 fackumn el,⸗ in nobis,4 iciebat Aui, fOtens: in 14 nunglli⸗ cann., e I usque Béthlehem, & videämus hoc Verbum, quod factum eſt, quod Doô- minus oſtendit nobis. Et venérunt feſtinantes. Et réliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Ides feſtinare paſtores. Nemo enim cum desidia Chriſtum requirit Vides paſtôres Angelo credidiſſe: & tu Patri, Filio, Spiritui ſancto, Angelis, Prophétis, & Apôſtolis crédere non vis? Vide, quam ſignanter Scriptúra ſinguléô- rum libret moménta verborum. Feſtinant, inquit, Verbum vidére. Etenim cùm Caro Dôömini vidétur, Verbum vidétur, quod eſt Filius. Verbum caro factü eſt, & habi- tavit in nobis: & Et vidimus gloôriã ejus, gloriam quaſi Unigéniti àa Pa- tre, plenum gratiæ & veritatis. Omnia per ipſum facta ſunt, & ſine ipſo factum eſt nihil. Et. On medioere fidei tibi hoc videatur exémplum, quòd vi- lis ſit persona paſtéôrum. Certèê quò vilior ad prudentiam, eò pretiôſior ad fidem. Non gymnaſia choris re- férta ſapiéntum: ſed plebem Däñs simplicem requisivit, quæ phalera- re audita, & fucare neſciret. Sim- plicitas enim quæritur, non ambi- tio deſideratur. „ O Regem cœli, cui tàlia famu- lantur obséquia! ſtabulo poônitur, qui côntinet mundum: * jacet in Præsépio , & in cœlis regnat. Natus eſt nobis hédie Salvator, qui eſt Chriſtus Dominus: in civi- tate David. Jacet. loôria Patri. Jacet. Ec contemnénda putes, quaſi vilia verba paſtrum. A pa- ſtöribus enim Maria fidem colligit. A paſtöribus pôpulus ad Dei reve- réntiam congregatur. Mirati étiam ſunt omnes, qui audiérunt de iis, quæ dicebantur à paſtoribus ad iplos. Maria autem conſervabat ômnia verba hæc, cöônferens in corde ſuo. Diſcamus ſanctæ Virgi- nis in omnibus caſtitàatẽé, quæ non minùs ore pudica, quàam corpore, arguméenta fidei cõferébat in corde. e Deum laudamus. 11. 131. 146. 151 132. Tecum principium. 132. IN FESTO S. SILVESTRI PAP & A, quæſumus, omnipotens De- us: ut beati Silvéſtri Confetso- ris tui atque Pontificis, veneranda ſolémnitas, & devotiònem nobis augeat, & lalütem. Per Dnm. 1472⸗ XXXV. De Epiſtola ad Romaànos. PRorizt quôd inexcusabilis es ° homo omnis;, qui judicas. In quo enim jüdicas alterum, te ipſum condémnas: éadem enim agis; quæ jdicas. Scimus enim, quoniam judicium Dei eſt ſecundùm verita- tem in eos, qui talia agunt. Exiſti- mas autem hoc b homo, qui judicas eos, qui talia agunt, & facis ea, quia tu effugies judicium Dei? An divi- tias bonitatis ejus, & patientiæ, * longanimitatis contemnisèignoras-, quoôniam benignitas Dei ad pœni- téntiam te addücit. Euge ſerve. xxxvi. Ecundùm autem duritiam tuam, & impœnitens cor thefaurizas tibi iram in die iræ, & revelationis juſti judicii Dei, qui reddet unicui- que ſecundùm ôpera ejus: iis qui- dem, qui ſecûnduùm patiéêntiam bo- ni peris, gloriam & honorem, 8 incorruptiéonem quærunt , vitam ætérnam: iis autem, qui funt ex contentioône, & qui non acquie- ſcunt veritati, credunt autem ini- quitati, ira & indignatio. Ecce ſacérdos. XXxXvi. Ribulatio & anguſtia in om- nem animam hominis obe- K 2 ran- 152 „ f2 rantis malum, Judæi primuͤm, & Græci: glöria autem, & honor, & pPax omni operanti bonum, Judæo primùm, & Græco: non enim eſt accéptio perſongrum apud Deum. Qicumque enim ſine lege pecca- vérunt, ſine lege peribunt: & qui- cûmque in lege peccavérunt, per legem judicabúntur. Non enim au- ditôres legis juſti ſunt apudDeum, ſed factòres legis juſtificabuntur. Juravit Doôminus. Xxxvi. Illveſter Romanus, patre Rufi- Ino, à prima ætate operam dedit Cyrino Presbytero: cujus doctri- nam & mores egrégiè imitatus, tri- géſimum annum agens, Présbyter ſanctæ Romanæ Eccléſiæ à Marcel- lino Pontitice creatur. Quo in müů- nere cum omni laude Cléeéricis aliis antecélleret, in Melchiadis pôſteà locum luccéſſit, Imperatôre Con- ſtantino. Cui Imperatori, cùm le- Præ eurandæ cauſa, ſibi ex infaân- tium sanguine, Medicorum consi- lio, balneum parari juſsiſiet, ſan- cti Apoſtoli Petrus & Paulus in quiéte apparuérunt, præcipiéntes ei, ut ſi ex lepra liberäri vellet, omiſſa impii balnei immanitate 3 Silveſtrum in Soracte monte lati- tantem acceèrſeret: a quo ſalutari lavacro recreatus, in omni ditione Romanii Impéri templa Chriſtia- no more ædificari imperaret: ſub- latisque inanium deôrum ſimula- cris, vero Deo cultum adhibéret. Conſtantinus igitur, cœléſtibus mo- nitis obtémperans, Silveſtrum dili- gentiſſime conquisitum vocat, à quo à poſtolorum imagines reco- gnôfſcens, baptismo ſanatur, & ad tuéndam Ppropagandamque Chriſti religionem inflammatur. Inveni David. xxxviii. Taque auctôre Silvéſtro multas Basilicas ædificavit, quas ſacris imaginibus, donisque ac munéri- bus magnificentiſſimis exornavit, facultate étiam data Chriſtianis, quod anteà negatum erat, puͤblicè templa extruéndi. Hoc Pontifice habita ſunt duo Concilia; Nicæ- num, ubi præſidéntibus ejus Lega- tis, præſentéque Côſtantino, & tre- ceêntis decem & octo Epifcopis, Sancta & Catholica Fides explica- ta eſt, Ario ejüsque ſectatoribus condemnâtis, quam étiam Syno- dum confirmavit, peténtibus Con- cilii Patribus univérſis: & Roma- num, in quo interfuére ducénti octoginta quâtuor Epiſcopi, ubi iterùm Arius condemnatus eſt. Pôſui adjutôrium. xxxviii. Ulta item decréta fecit Ecclé- ſiæ Dei utilia: in his, ut à ſolo Epiſcopo Chrisma conficeré- tur: ut Preêsbyter Chrismate bapti= zZati ſummum liniret veêrticem: Ut Diaconi dalmaticis in Eccléſia, & palla linöſtima ad lævam urteren- tur: Ut in lineo tantùm velo ſacri- ficium altaris conficerétur. Præſcri- pſit tempus omnibus, qui ordini-= bus initiati eſſent, exerceêndi sin- gulos Ordines in Eccléſia, ante- quam quisque ad altiôrem gradum aſcénderet: Ut laicus Cleérico non inférret crimen: Ne cléricus apud profanum judicem cauſam diceret. Sabbati & Dominici diei nomine reténto réliquos hebdomadæ dies Feriarum nomine diſtinctos, ut jam ante in Eccléſia vocari cœpe- rant;: appellari voluit: quo ſigni- ficarétur, quotidie Cléricos abjécta ceterarum rerum cura, uni Deo prorſus vacare debére. Huic cœle- ſti prudéntiæ, qua Eccléſiam admi- niſträbat, insignis vitæ sanctitas, & benignitas in pauperes perpétuo reſpondit. Quo in génere provi- dit „ ut Cléricis copiéſis egentes conjungeret: & ſacris virginibus, quæ ad victum neceſsaria eflent; ſuppeditarentur. Vizxit in Ponti- ficatu annos viginti unum, menſes decem, diem unum. Sepültus eſt in cœmetério Priſcillæ, via Salaria. Fecit Ordinatiônes ſeptem menſe Decémbri, quibus creavit Presby- teros quadraginta duos, Diäacongi viginti quinque, Epiſcopos per di- vérſa loca ſexaginta quinque Iſte eſt, qui ante Deum. XxXXVii. int lumbi Xlix. Amavit eum. XxXXiX. Sint lumbi. XXXIX. Xl. 146. Oadmiral iult Don Ppatuit noſtri eiüdiens Dietätem zobrie, In hoc ſac Eſu Rea Quem n Datrem pat Fater ſupte lumen ſpes de Inténde, Tui peror eménto Noßtri qui acrata ab Nilcendo eſtätur Cutrens p Quod ſolt Mundi ſalt Unc aſtra Hunc om dalüͤtis aus Noro ſald 1nos, h Rigapit un Hunk trib ain tibi Natus es Tan ie N rdun Et hbi kus, Marix umino lam ethen i i peténtibis lretſis: Alet interfuete iu 1ot Epiſeogi, ndemmitue rium. urni, eta Fit 1 bere, Aulet Peellim gnis ie anin n aupeteshelſ elt⸗ 60 in kens nn 3 Dtllellpin, önes lellenn ne i, nt uls, e Eyl copos Ne nh nll ue ein ⸗ == int . teun⸗ 8 Unbi 153 I N D O M Oadmiraàbile commércium. lig 3 158. ixit Dominus. 4 Ixxxii. Ppafuit gratia Dei Salvatoris ( noſtri omnibus hominibus, Erûdiens nos, ut abnegàntes im- pPietatem ,„ & ſæcularia deſidéria, sobriè, & juſte, & pieée vivamus in hoc ſæculo. Eſu Redéêmptor mnium, Quem lucis ante originem Patrem bPatérnæ gloriæ, Pater ſuprémus édidit. u lumen, & ſplendor Patris, Tu ſpes perennis omnium, Inténde, quas fundunt preces Tui per orbem servuli. eménto, rerum Coônditor, Noſtri quod olim coôrporis, Sacrata ab alvo Virginis Naſcendo, formam súmpferis. eſtatur hoc præſens dies, Currens per anni circulum;, Quòôd ſolus ê ſinu Patris Mundi ſalus advéneris unc aſtra, tellus, æquora; Hunc omne, quod coœlo ſubeſt , Salutis auctorem novæ Novo ſalutat cantico. t nos, beata quos ſacri Rigavit unda sanguinis „ Natalis ob diem tui. Hymni tribatum sôlvimus. eſu, tibi ſit gloria; Qui natus es de Virgine „ Cum Patre, & almo Spiritu M In ſempitérna ſæcula. Amen. Verbum caro factum eſt, allel. Et habitavit in nobis, allel. * Propter nimiam charitätem ſuam, qua diléxit nos Deus Filium fu- um miſit in ſimilitúdinem carnis Peccati, alleluja. Eus, qui ſaltis ætérnæ beâtæ Mariæ virginitate fœcú⁴nda, humano generi præmia præſtitiſti: INI, tribue, quæſumus;ut ipſam pro no- bis intercédere ſentiamus, per quã meruimus auctôrem vitæ ſuſcipere Dôminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. Qui tecu vivit. hriſtus natus eſt nobis, Ve- nite, adorémus. enite. I. eſu Redémptor. Doninns dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te. Uare fremuérunt Gentes „ † & QOtopa meditati ſunt inania. ſtitérunt Reges terræ, & princi- pes convenérunt in unum, * ad- vérsůs Doôminum , & advérsàs Chriſtum ejus. irumpamus vincula eérum: * & broliciamus à nobis jugum ipsoru. ui habitat in cœlis, irridébit eos: * & Döminus ſubſannabit eos. unc loquétur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuo conturbàbit eos. go autem conſtitútus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanktum e- jus, * prædicans præcéptum ejus. ominus dixit ad me: * Filius meus es tu, ego hoôdie gent ui te. ôſtula à me, & dabo tibi Gentes hæreditätem tuam, * & poſſeſſio- nem tuam terminos terræ. eges eos in virga férrea * & tam- quam vas figuli confringes eos. t nunc Reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. ervite Domino in timoôre: * & exultate ei cum tremoôore. pprehéndite diſciplinam, ne- quando iraſcatur Dns, * & perea- tis de via juſta. um exarſerit in brevi ira ejus, beati omnes, qui confidunt in eo. Dôminus dixit ad me: Filius meus 8 tu, ego hôdie génui te. In ſole pôſuit tabernaculum ſuum; & ipfe tamquam ſponſus procédens de thâlamo ſuo. 5 154 Domz:n ; . 18. nec juraàvit in dolo préximo ſuo. Oeli enârfant glöriam Dei; *“ zäc accipiet benedictionem à Doô- & pera manuum ejus annùn- mino: XF & miſericôrdiam à Deo tiat firmaméntum. ſalutari ſuo. . ies diéi eructat verbum, * & væc eſt generatio quæréntium eu, 5 nox nocti indicat ſciéntiam. quæréntium faciem Dei Jacob. on ſunt loquélæ;, neque ſermo- Attollite portas, principes, veſtras, nes, * quorum non audiantur vo- & elevamini portæ, æternales: * ces eôrum. & introibit Rex gloriæ. n omnem terram exivit ſonus Quis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi- eôrum: * & in fines orbis terræ nus fortis & potens, Dôminus po- verba eorum. tens in prælio. in ſole péôſuit tabernàculum ttéôllite portas, principes, ve- ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus ſtras, & Aevaiini portæ, æterna- procédens de thalamo ſuo. les: *τ & introibit Rex gloriz. xultavit ut gigas ad curréndam Quis eſt, iſte BRex glôriæ? * Dômi- Z. viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus. nus virtutum ipſe eſt Kex gloriæz. t occùrſus ejus usque ad ſum- Elevamini portæ æternales; mum ejus; * nec eſt, qui ſe ab- & introibit Rex gloriæ. ſcôndat à caléôre ejus. Tamquam ſponlſus. . ex Doômini immaculata, convér- . Dôminus procedens de thala- tens animas: * teſtimoénium Dñi mo ſuo. . 1 1: fidele, fapientiã præſtans parvulis. De Epiſtola beati Pauli Apoéſtoli uſtitiæ Dômini rectæ, lætifican- ad Romanos. tes corda; * præcéptum Dômini lucidum, illuminans culos. Uid ergo ämplius Judæo eſt? imor Dômini ſanctus pérmanens Ouo quæ utilitas circumciſio- in ſæculum (æculi: * judicia Domi- nis à Multum per omnem modum. ni vera, juſtincata in ſemetipſa. bPrimùm quidem, quia crédita ſunt eſiderabilia ſuper aurum;, & laà- illis elòquia Dei. Quid enim ſi qui- pidem pretioſum multum: * & dam illorum non credidérunt 2 dulciôra ſuper mel & favum. Mumdquid increduülitas illorum h- ténim ſervus tuus cuſtôdit ea: * dem Dei evacuabit? Abfit. Eſt au- in cuſtodiéendis illis retribütio tem Deus verax, omnis autem ho- multa- mo mendax, ſicut ſcripium eſt: Ut elicta quis intélligit? ab occul- juſtificéris in ſermonibus tuis; 8& tis meis munda me, * & ab alié- vincas, cùm judicaris. Si autem ini- nis parce lexvo tuo. quitas noſtra juſtitiam Dei com- i mei non fúerint dominati, tunc meéendat, quid dicémus? Numqui immaculatus ero: * & emundabor iniquus eſt Deus, qui infert jram? à delicto maximo. (ſecundùm hoôminem dico) Ab- t erunt, ut complaceant eléquia ſit. Alioquin quòmodo judicabit oris mei: ι & meditatio cordis Deus hunc mundum? mei in conipéctu tuo ſemper. Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit omine adjùtor meus, * & re peccata mundi: ecce! de quo di- démptor meus. cébam vobis: Qui poſt me venit, In ſole pôſuit tabernâculum ante me factus eit, Cujus non ſuum: & ipſe tamquam ſponſus ſum dignus corrigiam calceameénti procédens de thalamo ſuo. s6lvere. Qui de terra eſt, de Elevamini portæ aternales? terra loquitur; qui de coælo venit & introibit Rex gloriæ. ſuper omnes eſt. Cujus. tlon. .„ N Judæoôrum Deus tantùm:? Omini eſt terra, & plenitůdo 4 mnonne & Géntium ? Imô ejus: * orbis terrarum;, & uni- Gentium Quôniam quidem unus vérſi qui habitant in eo. eſt Deus, qui juſtificat circumci- uia ipſe ſuper maria fundàâvit en:* ſiôònem ex fide, & præpätium per & fuper flamina præparavit eum. fidem. Legem ergo deſtruimus pef uis aflcéndet in montem Dnñi 2 * fidemt Abfit: ſed legem ſtatimus- aut quis ſiabit in loco ſancto ejus. Quid ergo dicémus inveniſſe Ab- ſiocens manibs, & mundo corde raham patrem noſtrum ſecunduùm qui non accépit in vano ahimä ſuäã, carnem? Si enim Abraham ey d ⸗ ribu 1 . nhus jut Tiam, ſe enim die raham D ad juſtit atur, cündünm debinun rätut,4 juſtifica ejus ad ſitum gr. dicit be⸗ Deus ac operibus ſuntinige funt pecc Ddies Venite * Qnia in terris Hxc exultem Quia. Latitt cſo in prept reputata tlain. In circun Non in bütio. cilionis gue eſt omnium tlum, u ſtitian non üs ciſione, ſtigia ſi Datris ne Bene Domini, nobis: Lec d erlllemn li 8peciolis⸗ iie Nucir onu Neri. ingna r löelter ſ Num, tis: „ Deus in ökinot igionent!. COrdiimi) uerentiune Dei hood Unciheyfen 2 Atemmile okie. lönie! 20e 15) Döninun; prineigen i porte A Kex gole, gloriet N elt Nertin potte atend lotie. in. ecens de huuli AM ninos. lius Judet tas cileln⸗ omnenmnc. Olackedit n cle. litus Un it? ablte olmmnis 1e tſcripiun mo nübis I rihus juſtificàatus eſt, habet glô- riam, ſed non apud Deum. Quid enim dicit Scriprura?: Crédidit Ab- raham Deo, & repuratum eſt illi ad juſtitiam. Ei aatem, qui ope- ratur , merces non imputatur ſe- cúndùm gratiam, ſed ſecundùm débitum. Ei verô, qui non ope- ratur, credénti autem in eum, qui juſtificat impium, reputatur fides ejus ad juſtitiam ſecundùm propoô- ſitum grâtiæ Dei. Sicut & David dicit beatitdinem hoôminis, cui Deus accépto fert juſtitiam ſine opéribus: Beâti, quorum remiſſæ ſunt iniquitates, & quorum teéta ſunt peccata. . Dies ſanctificàtus illúxit nobis: venite Gentes, & adorate Dim: Quia hoôdie deſcéndit lux magna in terris . Hæc dies, quam fecit Dôminus, exultemus, & lætémur in ea. Quia. Eatitüdo ergo hæc in circum- ciſione tantum manet, an étiam in præpútio: Dicimus enim, quia reputata eſt Abrahæ fides ad juſti- tiam. Quomodo ergo reputata eſt, in circumciſione, an in præpuútio ? Non in circumciſiône, ſed in præ- putio. Et ſignum accépit circum- ciſionis, ſignaculum juſtitiæ fidei, quæ eſt in præputio: ut fit pater omnium credentium per præpu- tium, ut reputétur & illis ad ju- ſtitiam: & ſit pater circumciſionis, non iis tantum, qui ſunt ex circum- ciſione, ſed & iis, qui tectantur ve- ſtigia fidei, quæ eſt in præpütio patris noſtri Abrahæx. Benedictus qui venit in nomine Dömini, Deus Dominus, & illäxit nobis: Alleluja, alleluja æc dies, quam fecit Dominus, exultémus, & læteémur in ea. Allel. lôria Patri. Alleluja. Speciôſus forma Præ filiis hominu, diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Ructàävit cor meum verbum bonum: * dico ego pera mea Regi. . Lingua mea calamus ſcribæ, * ve- lôciter ſcribéntis. . . . ’. peciéôſus forma præ filiis hömi- num, diffüſa eſt gratia in labiis ruis: * proptéreà benedixit te Deus in æternum. 155 ceingere gladio tuo ſuper femur tuum, * potentiſſime. pecie tua, & pulchritůdine tua, * inténde, prolpeié procede & re- gna. ropter veritàtem, & manſuetúdi- nem, & juſtitiam: * & dedúcet te mirabiliter déxtera tua. §S agittæ tuæ actæpôpuli ſub te ca- dent, * in corda inimicôrum regis. edes tua Deus in ſæculü ſæculi: * virga directiônis virga regni tui. ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui- tatem: * proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ præ con- sörtibus tuis. yrrha; & gutta, & caſia à veſti- méntis tuis, aà demibus eburneis: * ex quibus delectavérunt te filiæ regum in honore tuo. ſtitit Kegina a dextris tuis in ve- ſtitu deaurato, * circumdata va- rietate. udi filia, & vide & inclina aurem tuam: * &ũ obliviſcere populum tuum, & domum patris tai t concupiſcet Rex decorem tuũ: * quoôniam ipſe eſt Döminus Deus tuus „ & adoraâbunt eum. t filiæ Tyri in muneribus * vul- tum tuum deprecabúntur, omnes divites plebis. mnis gloria ejus filiæ Regis ab intus, * in fimbriis aureis circum- amicta varietatibus. dducentur Regi virgines poſt eam, "proximæz ejius afferentur tibi. fferéntur in Iætitia, & exultatiô- ne: * adducentur in templü KRegis. ro patribus tuis nati ſunt tibi fi- lii: *„ conſtitues eos principes ſuper omnem terram. emores erunt nominis tui: * in omni generatione, & generationé. roptérea pôpali confitebüntur tibi in æternum, * & in læculum ſæculi. Speciéſus forma præ filiis höminum, diffüſa eſt gratia in la- biis tuis. . Homo natus eſt in ea; & ipie fundavit eam Altiſſimus. Undaménta ejus in môntibus ſan ctis: * diligit Dôminus por- tas Sion ſuper omnia tabernâcula Jacob. . loriéõſa dicta ſunt de te, * civi- tas Dei. emor ero Rahab & Babylönis * ſciéntium me. ccCeE 156 Ecce alienigenæ, & Tyrus, & pé- Dulus thiopum, * hi fuérunt illic. INumquid Sion dicet: Homo; bmo natus eſt in ea: * & ipſe fundavit eam Altiſſimus? Iôminus narrabit in ſcriptüris Idpulôrum „& principum: * ho- Trum, qui fuérunt in ea. icut lætantium omnium * habi- tatio eſt in te. Homo natus eſt in ea; & ipfe fundavit eam Altiſſimus. Exultàbunt oômnia ligna ſil- virum ante faciem Dômini, quoô- niam venit. Antàâte Dömino canticum no- wum: *ε cantate Dômino omnis terra. antaàte Dômino, & benedicite nomini ejus: * annuntiate de die in diem ſalutare ejus. nnuntiate inter Gentes glôriam húmilem reſpéxit Deus. Quia. ejus: * in omnibus pôpulis mira- bilia ejus. .Z zuoniam magnus Dôminus, & laudabilis nimis: * terribilis eſt ſuper omnes deos. uoôniam omnes dii Géntium dæ- monia: * Däüs autem cœlos fecit. onféſſio, & pulchritùdo in con ſpectu ejus: *ſancdtimonia, & mag- ni ficéntia in ſanctificatione ejus. fférte Dômino patriæ Gentium, afferte Domino gloriam & hono- rem : * afférte Dômino glôriam nomini ejus. Collite hôſtias, & introite in atria ejus: * adorate Döminum in atrio ſancto ejus. ommoveatur à facie ejus univér- ſa terra: * dicite in Gentibus, quia Dôminus regnavit. cenim corréxzit orbem terræ, qui non commoveébitur: * judicabit Populos in æquitate. ætentur cœli,; & exůltet terra, commoveätur mare, & plenitudo ejus: * gaudebunt campi,; & om- nia, quæ in eis ſunt. unc exulrabunt omnia ligna ſil- varum à facie Dômini, quia venit: * quoniam venit judicare terram. udicabit orbem terræ in æquita- te: * & péôpulos in veritate ſua- Exultabunt omnia ligna ſil- vaârum ænte faciem Doômini, quoô- niam venit. Specioſus forma præ filiis hoô- minum. Diffùſa eſt gratia in labiis tuis. Sermo S. Leônis Papzę. Eſtivitatis hodiernæ, dilectiſſi- mi, verus venerator eſt, & pius cultor, qui nec de Incarnatione Dômini aliquid falſum, nec de Dei- tate aliquid ſentit indignum. Paris enim periculi malum eſt, ſi illi aut natuúræ noſtræ véritas, aut patérnæ gloriæ negatur æqualitas. Cùm ergo ad intelligéendum ſacramén- tum nativitatis Chriſti, qua de ma- tre Virgine eſt ortus, accédimus, abigatur procul terrenarum caligo ratiõnum, & ab illuminatæ fidei culo, mundanæ ſapiéntiæ fumus abſcêdat. Congratulamini mihi omnes, qui diligitis Dum: Quia, cùm eſſem parvula, placui Altiſſimo, & de meis viſcéribus génui Deum, & hominem. Beatam me dicent omnes generatiônes, quia ancillam Ivina eſt enim auctôritas, cui crédimus: divſna eſt dodri- na, quam séquimur. Quéôniam ſiye legis teſtificatiôni „ ſive oraculis Prophetarum, ſive Evangélicæ tu- bæ interiorem admoveamus audi- tum: verum eſt, quod Joannes ple- nus Spiritu ſancto intéônuit : In principio erat Verbum, & Verbum erat apbud Deum, & Deus erat vVerbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipfſum fa- cta ſunt, & ſine ipſo factum eſt ni- hil. Et ſimiliter verum eſt, quo- idem prædicator adjécit: Verbum caro factum eſt, & habitavit in no- bis: & vidimus gloriam ejus, glo- riam quaſi Unigéniti à Patre. Confirmatum eſt cor Virginis, in quo divina myſtéria Angelo nuntiante concépit: tunc ſpecio- ſum forma præ filiis höminum ca- ſtis ſuſcépit viſcéribus: * Et bene- dicta in ætérnum, Deum nobis prôtulit & hoôminem. Domus pudici péctoris, templum repéntè kt Dei, intacta néſciens virum; verbo concépit Filium. Et. N utraàque ergo natúra idem eſt Dei Filius, noſtra ſuſcipiens: & prôpria non amittens: in ho- mine hominem rénovans, in ſe in- commutabilis perſevérans. Deéitas enim, quæ illi cum Patre com- münis eſt, nullum detriméntum om- ommniotte man ler ſumma && ſe ad hun lütem, transtuli deſtitit. minoren dicit at meæ utrit humanar diviname Bened 90 Maria inpenta es cebat in cclo. tuum, & la tua,K animalinn loria ? In princi⸗ erat erb. die Salyar Omin n11* ubes ſuſtitia, ſedliz ejus Lenis ann inflamma ejus, lluxérun le: * Vid kontes, cie domit Mis terra. mnnunti⸗ eus: 5 gloriam onfund ſeulptiſiz Amuläcris orite e audizit, & terultay ter ullciz Moöniam t s ſandor Peccatoris 6 uronze eletitiz erimini 6Onätemun lönizeſus In eönis hare, tieme, Utt letitor ehe de INcant Ziliz 1 Sndunn ſianl 2 ſapieniuſi i mili en 4 lacui Ali us genli Den Pentam net nesrglia n t Deig C Nengoli iylna el 1 omnipoténtiæ suͤbiit, nec Dei for- mam ſervi forma violavit: quia ſumma & ſempiteérna eſséntia, quæ ſe ad humani géneris inclinavit ſa- lütem, nos quidem in ſuam gloriã transtulit, ſed quod erat, eſſe non déſtitit. Unde cùm Unigénitus Dei minôrem ſe Patre confitetur, cui ſe dicit æqualem, veritatem in ſe for- mæ utriüsque demönfſtrat: ut & humanam probet imparilitas, & divinam declaret æqualitas. Benedicta & venerabilis es Vir. go Maria, quæ ſine tactu pudôris invénta es mater Salvatoôris: Ja cébat in præsépio, & fulgébat in cœlo. Doômine audivi auditum tuum, & timui: conſideravi pe- ra tua, & expavi: in medio duorum animalium. jacébat. Sloôria Patri. Jacébat. In principio, & ante ſæculaà Beus erat Verbum, & ipſe natus eſt ho- die Salvator mundi. Ominus regnavit, exultet ter- ra: * læténtur inſulæ multæ. ubes & caligo in circuitu ejus: * juſtitia,; & judicium corréctio ſedis ejus. Lenis ante ipſum præcédet; * & inflammabit in circuitu inimicos ejus. lluxérunt fülgura ejus orbi ter- ræ: * vidit, & commoôta eſt terra. ontes, ſicut cera fluxérunt à fa- cie Dömini: * à facie Dômini om- nis terra. nnuntiaverunt cœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes pôpuli gloriam ejus. onfundântur omnes;, qui adéorant ſculptilia: * & qui gloriantur in Kmulacris ſuis. . dorate eum omnes Angeli ejus: * audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, * prop- ter judicia tua Dömine. uôniam tu Déôminus Altiſſimus ſuper omnem terram: * nimis ex- altätus es ſuper omnes deos. zui diligitis Döminum, odite malum: * cuſtodit Doôminus ani- mas ſanctôrum ſuorum, de manu peccatôris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. ætamini juſti in Dömino; *† & confitémini meméôriæ ſanctifica- tioônis ejus. Aa. In principio, & ante ſæcula 157 Deus erat Verbum, & ipſe natus eſt hôdie Salvator mundi. Ante luciferum genitus, & ante ſæcula, Dôminus Salvator no- ſter hôdie naſci dignatus eſt. Antäâte Dômino cänticum no- vum: & quia mirabilia fecit. alvavit ſibi dextera ejus, *F & brächium ſanctum ejus. otum fecit Doôminus ſalutäre ſu- um: * in conſpéectu Gentium reve- lavit juſtitiam ſuam. . ecordàtus eſt miſericôrdiæ ſuæ: * & veritatis ſuæ domui Iſrael. idérunt omnes teérmini terræ: * ſalutaâre Dei noſtri. ubilate Deo omnis terra: * can- tàte, & exultate, & psallite. b sällite Dômino in cithara, in cithara, & voce pſalmi: " in tubis ductilibus, & voce tubæ coôrneæ. ubilate in conſpéctu Regis Do- mini, * moveaâtur mare, & pleni- túdo ejus, orbis terrarum, & qui habitant in eo. lùmina plaudent manu, ſimul montes exultäbunt a conſpectu Dômini: *- quôniam venit judicare terram. udicaàbit orbem terrâàrum in juſti- tia, *τ & pôpulos in æquitate. Ante luciferum génitus, & ante ſæcula, Dôminus Salvator noſter hôdie naſci dignatus eſt. Nato Domino Angelorum chorus canébat, dicens: Salus Deo noſtro, ſedénti ſuper thronum, & Agno. Ominus regnavit, iraſcaântur pôpuli: qui ſedet ſuper Ché- rubim, moveatur terra. ôminus in Sion magnus, * & excélſus ſuper omnes pôpulos. Bonfiteantur nomini tuo magno, quôniã terribile, & ſanctum eſt: * & honor regis judicium diligit. u paraâſti directiones: * judicium & juſtitiam in Jacob tu feeiſti. xaltate Dim Deum noſtrum & adorate ſcabellum pedum ejus?* quòôniam ſanctum eſt. yſes, & Aaron in ſacerdéôtibus ejus: * & Sàämuel inter eos, qui invocant nomen ejus. nvocabant Döôminum, & ipſe exaudiébat eos: * in colümna nu- bis loquebatur ad eos. uſtodiebant teſtimonia ejus, * & præceptum quod dedit illis. omineDeus noſter tu exaudiébas 6OS „ * 158 eos: * Deus tu propftius fuiſti eis, & ulcifcens in omnes adinventioô- nes eorum. zaltate Däm Deum noſtrum, & adoräte in moate ſancto ejus: * quoniam Sanctus Dominus Deus noſter. Nato Dno Angelôrum chorus canebat, dicens: Salus Deo noſtro, ſedénti ſuper thronum & Agno. Notum fecit Dôminus; allel.- Salutare ſuum, allel. . Ectio ſancti Evangelli ſecundùm Lucam. N illo tempore: Poſtquam con- ſummati ſunt dies octo, ut cir- cumciderétur puer: vocatum eſt nomen ejus Jeſus. Et réliqua. Homilia ſancti Ambroſii Epiſcopi. Ircumciditur itaque puer. Quis eſt iſte puer, niſi ille, de quo dictum eſt: Puer natus eſt nobis; Filius datus eſt nobis? Factus eſt enim ſub lege, ut eos, qui ſub lege eſſent „lucrifcaceret. Ut siſterent eum Domino. Quid ſit autem in Jerùſalem ſiſti Dômino, dicerem, niſi in Iſaiæ comméntis ante dixiſ- ſem. Gircumciſus enim vitiis, Do- minico dignus judicatur obtutu; uia oculi Domini ſuper juſtos. Vi- des „ omnem lesis veéteris sériem fuiſſe typum futuri: nam & cir- cumeiſio purgatioônem ſignificat delictôrum , Sancta & immaculata virginitas, quibus te laudibus efferam, néſcio: ½Quia quem cœli capere non po- terant, tuo grémio contuliſti. Benedicta tu in mulieribus, & benedictus frucktus ventris tui. Quia. 4 Ed quéniam prona quadam cu- ) piditate Peccandi, humanæ car- nis & mentis fragilitas inextrica- bilibus vitiis implicatur, eo per o- Gavum circumciſionis diem culpæ totius futura purgatio, reſurrectiô- nis præfigurabatur ætate. Hoc eſt enim illud: Quia omne maſculi- num adapériens vulvam, tanctum Domino vocabitur. Verbis enim legis promittebatur Virginis par- tus. Et vere ſanctus, quia immacu- latus. Denique iptum eſſe, qui lege ſignétur, in eümdem modum ab Angelo repetita verba declarant: Quod naſcérur, inquit, Sanctum, vocabitur Filius Dei. s., Néſciens mater virgo virum, péperit ſine dolore, & Salvatorem ſæculôrum, ipſum Regem Ange- Ilôrum, fola virgo lactaàbat uͤbere de cœlo pleno. Domus pudici péctoris templum repéntè fit Dei: intacta néſciens virum, verbo con- cépit Filium. Salvatôrem. lôria Patri. Salvatorem. Olus enim per oômnia ex natis ) de fæmina ſanctus Dominus Je- lus, qui terrénæ contagia corrupté- læsimmaculati partus novitate non sénſerit, & cœleſti majeſtate depu- lerit. Nam G litteram ſequamur; quômodo ſanctus omnis maiculus, cùm multos Iceleratiſſimos fuiſſe non lateat? Naumquid ſanctus A- chab: Numquid ſandti pſeudopro- phétæ „ quos ad Eliæ preces ultor cœléſtis injuriæ ignis absumpfit ? Sed ille Sanctus, quem in figura fu- túri myſtérii pia legis divinæ præ- ſcripta ſignabant „ eo quòd ſolus ſanctæ Eccléſiæ virginis ad gene- randos pôpulos Dei imaculatæ fœ- cunditatis aperiret genitale ſecreé- tum. e Deum laudamus. II. A D L AUDES Admirabile comméèrcium ! Creator géneris humani, ani- matum corpus ſumens, de Virgine naſci dignatus eſt: & procẽêdens homo ſine sémine, largitus eſt no- bis ſuam Deitatem. ñs regnavit. „. . II Quando natus es ineffabiliter ex Virgine, tunc implétæ ſunt Scri- pturæ: füicut plvia in vellus delcé- diſti, ut ſalvum faceres Genus hu- manum: te laudamus Deus noſter. Rubum quem viderat Moyſes incombuùſtum, conſervatam agno- vimus tuam laudabilé virginitaté: Dei génitrix intercéde pro nobis. Germinavit radix Jeſſe; orta eſt ſtella ex Jacob: Virgo péperit Salvatôrem: te laudâmus Deus noſter. . Ecce Maria génuit nobis Salvatôrem, quem Joannes videns exclamavit, dicens: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mun- di, allelùja. Ppäruit grätia Dei Salvatoris Enoſtri omnibus hominibus, erûdiens nos, ut abnegantes im- pietatem, & ſæcularia deſidéria 50 brié, zoͤbrie & hoc lecule volis Ad usi Chriſtum Natum M. eatus al deryile co Ut carme Ne perdere altæ paré Clettis in Venter pue! decteta, 4. Ollius pu Templum Intacta ne Conceèpit: nititurp Quem Ga Quem yen Baptiſta cl Eno jaet Dræsepe n Ut lcte me her guemt audet ch Et Anzeli Balique Daſtor, C i inatus Cum batte n lempire Verdun At bi Mirabilen die . inno no tactus ſt, gu⸗ commlxtie ſonem Eus, 9 no ge tnibue, e Dunco nat V . Ael. hi no Arl. Verb Vitzo win , Alr 1 Reren ladaban Domnge teente fid tumm, veldoe atoten, 7atoten. ſandi geutn Elie geces gnis bbeint guenin fen ſegis duinme f0 llati liginns , el imactn 1 genitne! laudens UD 1 coimmetdll erishuuumn, nend Ce ſt: X por e, aletu m. it eun 3 es ni nplete i rellit celes eln nns Delint rſetac. inils dienn klegtoſe⸗ nir ob: Veo 1 . locimn Joimntz Patri. Verbum. s6briè, & juſt, & pièe vivamus in hoc ſæculo. Solis ortus cardine, Ad usque terræ limitem, Chriſtum canâmus principem, Natum Maria Virgine. eatus auctor ſæculi, Servile corpus induit: Ut carne carnem liberans; Ne perderet, quos condidit. aſtæ parentis viſcera Ccœléſtis intrat gratia; Venter puéllæ bajulat Secréta, quæ non nôverat. omus pudici pectoris Templum repénté nit Dei: Intaà cta néſciens virum, Concêpit alvo filium. nititur puerpera Quem Gabriel prædixerat; Quem ventre Matris géſtiens, Baptiſta clauſum séenſerat. Gno jacére pértulit;, Præsépe non abhoôrruit: Et lacte modico paſtus eſt;, Per quem nec ales éſurit. audet chorus cœléſtium; Et Angeli canunt Deo; Palamque fit Paſtôribus Paſtor, Creator omnium. eſu, tibi ſit gloria;, Qui natus es de Virgine, Cum bPatre, & almo spiritu;, In ſempiterna ſæcula. Amen. Verbum caro factum eſt;, allel. Et habitavit in nobis, allel. Mirabile myſterium declaratur hoô- die: innovaàntur natùræ, Deus ho- mo factus eſt: id quod fuit, perman- ſit, & quod non erat, alsumpſit;non commixtiònem paſſus, neque divi- ſiònem. Eus, qui ſalũtis ætérnæ beatæ Mariæ virginitate fœcäunda, humano generi præmia præſtitiſti: tribue, quæſumus: ut ipſam pro nobis intercédere ſentiamus, per quam meruúimus auctorem vitæ iuſcipere Döminum noſtrum Je: ſum Chriſtum Filium tuum. Qui tecum vivit. Quando natus es. pparuit. Verbum caro factum eſt; *Allel. all. Verbum. Et habi- tàvit in nobis. Allel, all. loria Ipſe invocabit me;zall. Pater meus es tu;allel. 159 Rubum quem viderat Môyles. T: Tu in principio Dômine terram fundãâſti: & pera ma- nuum tuarum ſunt cœli. Notum fecit Döminus »„ Allel. allel. Notum. Salutare ſuum. Allel. allel. löria Patri. Notum. Vidé- runt omnes fines terræ;, allel. Salutare Dei noſtri, allel. Ecce Maria. Pſi peribunt tu auté permanébis, & omnes ſicut veſtiméntũú vete- rascent, & velut amictum mutabis eos, & mutabuntur: tu autem idem ipſe es, & anni tui non deficient. Vidérunt omnes fines terræ; Allelúja, allel. Vidérunt. Salutare Dei noſtri. Allel. loria Patri. Vidérunt. bum caro factum eſt, allel. Et habitavit in nobis, allel. O admirabile. allel. Ver- 153. Notum fecit Dôminus, allel. Salutare ſuum;allel. Magnum hæreditatis myſtérium, templum Dei factus eſt uterus ne- ſcientis virum: non eſt polluútus ex ea carnem aſsumens: omnes Gentes vénient, dicéntes: Gloria tibi Dômine. eus, qui ſalütis. Stéphanus autem plenus gratia, & fortitudine, faciébat ſigna magna in péôpulo. Stéphanus vidit cœlos apértos. Vidit & introivit: beàtus homo, cui cœli patebant. Mnipotens, ſempitérne Deus, qui primitias Martyrü in bea- ti Levitæ Stéphani sanguine dedi- câſti: tribue, quæſumus; ut pro no- bis intercéſſor exiſtat, qui pro ſuis étiam perſecutôribus exoravit Dô- minum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Qui tecum vivit. I N O C T A V A 134* 160 De Actibus Apoſtolôrum. Ura cervice, & incircumciſis cõrdibus, &᷑ äuribus, vos ſem- per Spiritui ſancto resiſtitis, ſicut patres veſtri, ita & vos. Quem Prophetaärum non ſunt perſecuti patres veſtri? Et occidérunt eos, qui prænuntiabant de advéntu ju- ſti, cujus vos nunc proditoôres, & homicidæ fuiſtis; qui accepiſtis legem in diſpoſitiéne Angelôrum, & non cuſtodiſtis. Audiéêntes au- tem hæc, diſſecabantur côrdibus ſuis, & ſtridébant dentibus in eum. g.. Stéphanus autem plenus gratia & fortitůdine;, Faciébat pro- digia, & ſigna magna in populo. F. Surrexérunt quidam de ſynago- ga diſputantes cum Stéphano, & non pôterant resiſtere ſapientiæ, & Spiritui, qui loquebatur. Faciébat. — Um autem eſſet plenus Spiri- tu ſancto, intéendens in cœlum, vidit gloriam Dei, & Jeſum ſtan- tem à dextris Dei: Et ait: Ecce vi- deo cœlos apertos, & Filium ho- minis ſtantem à dextris Dei. Ex- clamantes autem voce magna con- tinuerunt aures ſuas, & impetum fecérunt unanimiter in eum. Et ejiciéntes eum extra civitatem la- pidabant : & teſtes depoſuérunt veſtiménta ſua ſecus pedes adoles- céntis, qui vocabatu? Saulus. Et lapidabantstéphanum invocantem, & dicéntem: Doômine Jeſu sùſcipe ſpiritum meum. 5 ge. Vidébant omnes Stéphanum, qui erant in concilio: Et in- tuebantur vultum ejus tamquam vultum Angeli ſtantis inter illos. g. Plenus gratia & fortitúdine;, faciébat prodigia & ſigna magna in pôpulo. Et intuebantur. Oſitis autem génibus, clama- vit voce magna;, dicens: Dômi- ne, ne ſtâtuas illis hoc peccatum. Et cùm hoc dixiſſet, obdormivit in Dômino. Saulus autem erat con- séntiens neci ejus. Facta eſt autem in illa die perſecůtio magna in Ec- cleſia, quæ erat Jerosolymis: & omnes diſpérſi ſunt per regiônes Judææ & Samariæ, præter A Pôſto- los. Curavérunt autem Stépha- num viri timoraâti, & fecerunt planctum magnum ſuper eum. 8 Intuens in cœlum beatus Sté. phanus, vidit gloôriam Dei, & ait: Ecce video cœlos apeértos, & Filium höminis ſtantem à dexttis virtútis Dei. Cuùm autem eſſet Stéphanus ple- nus Spiritu ſanéto, intendens in coœlũ vidit gloriã Dei, & ait. Ecce. léöria Patri. Ecce. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Pi heſtérnum feſtiviſſimum diem, quosalvatoris noſtri Chriſti nobis nativitas illuxit, étiam ho- diérnus dies beati martyris Stépha- ni corôna illuſtratur. Martyris illius mérita nulla pars orbis igno- rat: paſſus enim eſt ipſo principio Eccleêſiæ, id eſt, in ipſa urbe Jerosoô- lyma. Ibi enim Diaconus miniſtra- vit ,„ & in ipſo juventutis flore de- côrem ætatis ſuæ sanguine purpu- ravit. Paſſio ejus insignis eſt, mul- tmque mirabilis. Hanc modo de libro Actuum àpoſtolérum, cùm legerétur, non solùm audivimus; ſed étiam ôculis ſpectavimus. Lapidabant Stéphanum inyo- cantem, & dicéntem: Dômine Jeſu Chriſte, accipe ſpiritũ meum: & ne ſtàtuas illis hoc peccàatum. Pôſitis autem génibus, clamavit voce magna, dicens. Domine. Hriſtus ergo caput Märtyrum prior paſſus eſt pro nobis, re- linquens vobis exémplum, ut le- quaâmini veſtigia ejus. Cuſjus pal- ſiònis veſtigia proſecũtus beatiffi- mus Stéphanus, confiténdo Chri- ſtum lapidatus à Judæis, coronam méruit tamquam ſuo ſibi nomine pôſitam. Stéphanus enim Græcé; Latinè corôna appellatur. Jam co- rôna nomen habeébat ,„& mam martyrii ſuo nomine præfe- rébat. Impetum fecérunt unanimitet in eum, & ejecérunt eum extra ci- vitatem invocantem, & dicéntem: Däüe Jefſu accipe ſpiritum meum. Et téſtes depoſuérunt veſtimen- ta ſua ſecùs pedes adoleſcentis: qui vocabatur Saulus, & lapidabant Stéphanum invocântem, & dicén- tem. DOômine. . 9 V Ui cùm lapidarétur cutôribus reportàre vindictam; ſed eis pôòtiùs à Deo veniam poſtu- labat ideò pal- non ſo- Iùm non expectabat de perſe- lübꝛt. Mem minum: M. tribuamdie Ne dixeris, meis: ſed tibi auxilio bet Domin ræ letnibut tyribus vin Impii ſin cérunt, ut At ille gau ut werexrétu Borie. ſias, & imp ltet in eum Clio lanct Matthæun E illo ten Letidis & Mitto ad vo tes & derib⸗ Actucitiget Hotnilia 5. . Lrülälem, ktophetas Lallicht Weat ſtu, ſurd quod viden alltem, qui congregire 1r krophe Aur. Gal nem congte uos, in can Lümus Sicu uum, K rayit; exp. Dit eos, § Stephan Apidaant 0s, idit, deu Om isi kun iithe elheeosal Aclituf le⸗ keline upüͤki 8 un dadinn lumn dan Dtiam beit E0s he ſ, ntem4& Rtantent ſet Pteſten to 1 in . Dei Kanl cce. uktimn he làâbat. Meminerat enim dixiſſe Déô- minum: Mihi vindictam, ego re- tribuam, dicit Dominus. Et iterùm: Ne dixeris, ulciſcar me de inimicis meis: ſed expecta Dominum, ut tibi auxilio ſit. Expectare nos ju- bet Dôminus Deuszut in die futù- ræ retributionis cum ſanctis Mar- tyribus vindicéemur. Impii ſuper juſtum jactúram fe- cérunt, ut eum morti traderent: At ille gaudens ſuſcépit lapides, ut mererétur accipere coroönam gloriæ. Continuerunt aures ſuas, & impetum fecérunt unani- miter in eum. At. G loria Patri. At. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum! N illo témpore: Dicébat Jeſus Scribis & Phariſæis: Ecce ego mitto ad vos Prophétas, & Sapién- tes, & Scribas: & ex illis occidétis, & crucifigétis. Et reliqua. Homilia S. Hierônymi bPresbyteri. Eruſalem, Jeruſalem, quæ occidis Prophétas. Jeruſalem non ſaxa & ædificia civitatis, ſed habitato- res vocat: quam plangit patris affé- Gtu, ſicut & in alio loco legimus. quod videns eam fléverit. In eo autem, quod dicit: Quòôties vôölui congregare filios tuos: omnes re- trô Prophétas à ſe miſſos eſſe te- ſtatur. Gallinæ quoque ſimilitùdi- nem congregantis ſub alas pullos ſuos, in cantico Deuteronômii lé- gimus: Sicut aquila protegit nidum ſuum, & ſuper pullos ſuos deſide- ravit; expandens alas ſuas, ſuſcé- pit eos, & tulit ſuper pennas ſuas. Stéphanus ſervus Dei, quem lapidabant Jud æi, vidit cœlos aper- tos, vidit, & introivit: * Beatus homo, cui cœli patébant. Cuüm igitur ſaxoôrum crepitân- tium turbine quaterétur, inter æthereos aulæ cœléſtis ſinus divina ei claritas fulſit. Beatus. Cce relinqueétur vobis domus veſtra desérta. Hoôc ipſum ex persona Jenem i jam antè dixerat: Reliqui domum meam, dimiſi hæ- reditatem meam: faéta eſt mihi hæ- reditas mea quaſi ſpelünca hyænæ. Deseèrtam Judæorum domum, id eſt, templum illud, quod fulgébat augúſtius, culis comprobamus, quia habitatoôrem Chriſtum perdi- 261 dit, & hæreditätem prærſpere ge- ſtiens, occidit hærédem. Patefaéctæ ſunt januæ cœli Chri- ſti Martyri B. Stépnano, qui in nůmero Martyrum invéntus eſt primus: Et ideò triümphat in cœlis coronatus. Mortem enim;, quam Salvaâtor noſter dignatus eſt pro nobis pati; hanc ille primus réddidit Salvatô- ri. Et ideòô. Et ideò. loôria Patri Ico enim vobis, non me vidé- bitis amodò, donec dicaâtis: Benedictus, qui venit in nomine Dômini. Ad Jerúſalem loquitur, & ad populum judæòrum, Versiculum autem iſtum, quo & parvuli, atque lacténtes in egréſſu Jerúſalem Domini Salvatoris uſi ſunt, quando dixérunt: Benedictus, qui venit in noômine Doômini: Hosanna in ex- célſis: ſumpſit de centéſimo deci- moséptimo Pſalmo, qui maniteſtè de advéêntu Dômini ſcriptus eſt. e Deum laudamus. II. Lapidavérunt. 136. Iſte eſi joan- nes, qui ſupra pectus Doômini in cœna recůbuit: beâtus Apoſtolus: cui revelata ſunt ſecréta c&œleſtia. Hic eſt diſcipulus ille, qui te- ſtimonium péthibet de his. Et ſcimus, quia verum eſt te- ſtimônium ejus. Celéſiam tuam, Démine, beni- gnus illuſtra: ut beati Joàânnis Apöſtoli tui & Evangeliſtæ illu- minata doctrinis, ad dona pervé- niat ſempitérna. Hi ſunt, qui cum muliéribus non ſunt coinquinati: Virgines enim ſunt, & cequuntur Agnum, quocũm- que ferit. Herôdes irâtus occidit multos peros. In Bethiehem Judæ civitate David. Eus, cujus hodierna die præ- cônium Innocentes Märtyres non loquéndo, ſed moriendo éon- téſſi ſunt: mnia in nobis vitiorum mala mortifica; ut fidem tuam - quam lingua noſtra loquitur, étiam moôribus vita fateatur. Per Düm. Lapidavérunt. 136. ixit Dis. X rédidi. 79. 162 ui timet Deum. xùltet orbis. 140. Valdé honorandus eſt beatus Joannes. Qui fupra pectus Domini in cœna recüúbuit. Iſte eſt Joannes. ccleſiam tuam. Sepelierunt Stéphanum viri timorati, & fecé- runt planctum magnů ſuper eum. stéphanus vidit cœlos apértos. „ Vidit, & introivit: beatus ho- mo, cui cœli patébant. Mnipotens, ſempitérne Deus, qui primitias Martyrum in beâti Levitæ Stephani sanguine dedicâſti: tribue, quæſumus; ut pro nobis intercéſſor exiſtat, qui pro ſuis étiam perſecutoribus ex- oravit DOöminum noſtrum jeſum Chriſtum Filium tuum. Innocéntes pro Chriſto infantes occiſi ſunt, ab iniquo Rege lacten- tes interfédti ſunt;: ipſum ſequun- tur Agnum ſine macula, & dicunt ſemper: Gloria tibi Domine. Ssub throno Dei omnes Sancti EClamant. Vindica sanguinem noſtrum Deus noſter. eus, cujus hodiérna. IN OCTAVA S. 1OANNIS. De libro Abocalypſis beâti Joan- nis Apôſtoli. Oſt hæc vidi: & ecce ſtium apértum in cœlo, & vox prima, quam audivi, tamquam tubæ lo- quéntis mecum, dicens: Aſcénde huc, & oſténdam tibi, quæ opoôrtet fieri poſt hæc. Et ſtatim ti in ſpi- ritu: & ecce ſedes poôſita erat in coelo, & ſupra fedem fſedens. Et qui ſedebat, similis erat aſpéctui lapidis jäalpidis & sardinis: & iris erat in citcüitu ſedis, fimilis viſioni ſmaragdinæ. Et in circuitu ſedis ſe dilia viginti quatuor: & ſuper thro- nos viginti quatuor ſeniores ſedé- tes circumamicti veſtimentis albis, & in capitibus eorû coronæz aureæ. Valde honorandus eſt beatus Joannes, qui fupra pectus Domini in cœna recubuit: *ι Cui Chriſtus in Cruce matrem, Virginem virgi- ni commendavit. Virgo eſt eléétus à Dômino, atque intet ceteros magis dilééctus. Cui. T de throno procedébant füͤl- gura, & voces;, & tonitrua: & ſeptem lampades ardéntes ante thronum, qui ſunt ſeptem Spiritus Dei. Et in conſpéctu ſedis, tamquâ mare vitreum simile cryſtallo: & in medio ſedis, & in circuitu ſedis quatuor animalia plena oculis an- te & retrò. Et äanimal primum si- mile leôni, & ſecundùm animal si- mile vitulo, & tertium animal ha- bens faciem quaſi hoôminis, & quar- tum animal simile àquilæ volanti. Et quatuor animalia, ſingula eôrum habébant alas ſenas: & in circuitu, & intus plena ſunt oculis. . Hic eſt diſcipulus ille, qui teſti- mônium pérhibet de his, & fcripfit hæc: Et ſcimus, quia verum e teſtimonium ejus. Fluenta Evangélii de ipſo ſacro Dominici péctoris fonte potavit. Et. T réquiem non habébant die ac nocte dicentia: Sancéctus, San- ctus, Sanctus Dôminus Deus omni- potens, qui erat; & qui eſt , qui venturus eſt. Et cùm darent il- la animalia glôriam, & honôrem, & benedictionem ſedénti fuper thro- num,viventi in ſæcula ſæculorum, procidébant vigintiquatuor ſenioô- res ante ſedéntem in throno, adoräbant vivéntem in ſæcula ſæ- culorum, & mittébant corônas ſuas ante thronum, dicêntes: Dignus es Dômine Deus noſter accipere glo- riam, & honorem, & virtatemzdd tu creâſti omnia, & propter volun- tatem tuam erant, & creata ſunt. Hic eſt bea iſtimus Evangeliſta, & Apoſtolus joaäannes: & Qui pri- vilagio amoris præcipui;, cæteris altiùâs aàa Doômino meéruit honorari. Hic eſt diſcipulus ille, quem di- ligébat ſeſus, qui ſupra pectus Doô- mini in cœna recùúbuit. Qui. Moria Patri. Qui. Ex Tractaàtu S. Auguſtini Epiſcopi in Joannem, N quâtuor Evangéliis, vel potius quatuor libris unius Evangeélii ſanctus Joannes Apôſtolus non imeritô ſecundù⅛m intelligentiam ſpiritalem aquilæ comparatus; al- tiùs multoque lublimius alii⸗ ri⸗ bus ere⸗ in ejus ſtra erig Eyangel Dominc dirinita iſtumar ambulan ſermoni ſolum /0 nem amd per omnt Lelorum. nemn invit perenit: fünt omn erat Verb Deum, Qulvi haminte Et ſer meum, Jeruſalen kaͤtre de Daradtſo Vie n Muét Ciciyit, 5 quémodo oc tucta enim ſine Pangelio Plio ſupe ebat, De cketo bibe ibit inn Perveniat: olüm ine⸗ reſure⸗ te inca Verbum länti,zguz Dilige Auoniam ſp. Kitatis enp m: o, iro Incn hui nune ni tonmen 1, aun llens, ( o tocelchu ces, A toi es Alentz cünduma tettium nn R hommike ile aceient nas Kindel untoells pulusilentt et eligil nns,Clit 1 — 1§. .D ſo ſacto M hotiſit non liben ntia: Auds minus Nd nie Reina nt m ſeloniluper ſraleltelt bus eréxit prædicatiénem ſuam: & in ejus erectione étialn corda no ſtra érigi vôluir. Nam céteri tres Evangeliſtæz tamquam cum hömine Domino in terra àmbulant, & de divinitate ejus pauca dixérunt: 163 tamquam adulterinus ab ungue di- mittitur. Jam ergo vidéte, quã ſub- limia loqui débuit, qui eſt aqui læ comparatus: & tamen etiam nos humi repéntes, infirmi, & vix ullius momęénti inter homines audémus iſtum autem quaſi pigúerit in terra tractare iſta, & iſta exponere: & ambulare, ſicut ipse exordio ſui ſermônis inrônuit, eréxit ſe non ſolùm ſuper terram, & ſuper om- nem ambitum aeris & cœli, ſed fu- per omnem étiam exercitum An- gelorum ,„ omnemque conſtitutioô- nem inviſibilium pofeſtàtum: & pervénit ad eum, per quem facta ſunt omnia, dicéndo: In principio erat Verbum, & Verbum erat apud Deum, & Deus erat Verbum. Qui vicerit, faciam illum colùm- nam in témplo meo, dicit Doôminus: Et ſcribam ſuper eum nomen meum, & nomen civitâtis novæ Jerulſalem. Vincénti dabo Edere de ligno vitæ, quod eſt in parad iſo Dei mei. Et. Uic tantæ ſublimitàti princi- pii étiam cétera congrua præ dicavit, & de Domini divinitâte . duéômodo nullus alius eſt locutus: hoc ructabat, quod biberat. Nen enim ſine cauſa de illo in iſto ipſo Evangélio narratur, quia & in con- vivio ſuper peëtus Domini diſcum- bébat. De illo ergo péctore in ſe- créto bibébat: ſed quod in ſecréto bibit, in maniféſto eructavit: ut erveniat ad omnes Gentes non olùm incarnatio Filii Dei, paſſio & reſurrectio, ſed étiam, quod erat ante incarnationem ünicus Patri, Verbum bPatris, coæternus gene- rantisæqualis ei, à quo miſſus eſt. Diligébat autem eum Jeſus, quôniam ſpecialis prærogativa ca- ſtitatis amplioòri dilectiéône fécerat dignum: Quia virgo eléctus ab iplo, virgo in ævum permanſit. In cruce dénique moriturus; huic matrem ſuam, Virginem vir- sini commendayit. Quia. Quila ipſe eſt Joàannes, ſubli- mium prædicator, & lucis in- térnæ atque ætérnæ fixis oculis contemplator; dicuntur enim & pulli aquilarum à paréntibus ſic probari, patris ſcilicet ungue ſuſ- peéndi, & radiis ſolis opponi. Qui firme contemplatus füuerit 2 filius agnoſcitur: ſi acie palpitaverit , putâmus nos, aut capere poſſe, cùm cogitàamus, aut capizdum dicimus. In médio Eccléſiæ apéruit os ejus: Et implévit eum Dominus ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus. Jucunditatem, & exultatioônem theſaurizavit ſuper eum. Et. Moria Patri. Et. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. INille témpore: Dixit Jeſus Pe- tro: Séquere me: Converſus Pe- trus vidit illum diſcipulum, quem iligébat Jeſus, ſequentem. Et ré- iqua. , D Homilia S. Joàânnis Chrysôſtomi. Um magnaChriſtus Petro com- municaſſet, orbis terrarum cu- ram demandàſſet, martyrium præ- dixiſſet, & majorem erga eum dile- ctioné teſtatus eſſet, cùm velletPe- trus joànnem sécium & collegam, inquit: Hic autem quid? Numquid eamdé viam aggrediétur: & quem- àdmodum in cœna interrogare non auſus, Joañem ſuffecit; ita nunc vi- dem reddit;, arbitratus eum velle, ſed non audere de ſe fſciſcitari. Tum Chriſtus: Si eum volo mane- re; donec veniam, quid ad te: In illum diem ſuſc ipiam te ſer- vum meum, & ponam te ſicut ſig- naculũ in conipéêdu meo *ε Qué- niam ego elegi te, dicit Dôminus. Efto fidélis usque ad mortem, & dabo tibi coronam vitæ. Quoôniam. Am cm nimia id charitate diceret Petrus, nec ab eo di- vidi vellet, eſténdens Chriſtus ; quod quantavis eum dilectiéne proſequerétur, ſuam àſſequi non poſſet inquit: Si eum volo mané- re, quid ad te? His verbis nos erũú- diens, neque dolendum, neque cu- rioſiùs præter divinam voluntatem inveſtigandum. Nam cuin Betrus ſemper in hujusmodi interroga- tioònes fervéntiùs profſiliret; ite- rum ejus fervorem retundens „ quod non fit ultériäs inquiren- L z dum; 164 . dum, in hunc modum reſpôndit. ctpinus, Iſte eſt joännes, qui ſupra De Epiſtola ad Romaànos. unumm hön pectas Domini in cœna recúbuit: Lesé mundum Beatus Apôſtolus, cui revelata [Uſtificati ergo ex fide, pacem tum mors ſunt ſecrèta cœléſtia. Fluenta Jhabeamus ad Deum per Domi- nes mors Evangélii de ipſo ſacro Dominici num noſtrum Jeſum Chriſtum: per nes gecc⸗ péctoris fonte potavit. Beatus. quem & habémus accéſſum per fi- Adora loria Patri. Beatus. dem in gratiam iſtam, in qua ſta- la feculo⸗ Xit ergo ſermo iſte inter fra- mus, & gloriamur, in ſpe gloriæ luas ante tres, quòd diſcipulus ille non filiorum Dei. Non ſolùm autem, Et ce môritur: & non dixit ei jeſus, quia ſed & gloriamur in tribulationi- throni in non moritur: ſed, Si eum volo ma- bus: ſciéntes, quòd tribulatio pa- zunt piyen- nere, donec veniam, quid ad te; tientiam operatur, patiéntia au- rum, Mit Noli arbitrari, inquit, eodem mo- tem probationem, probatio verò loria Pat do me de vobis diſpoſuiſſe. Hoc ſpem, ſpes autem non confundit: autem dixit, ut intempeſtivum quia charitas Dei diffuſa eſt in cor- germo 5, affectum, & conſuetùdinis deſi- dibus noſtris per Spiritum ſanctu, dérium toôlleret. Cum enim eſſent qui datus eſt nobis. , orbis terrarum curam ſuſcepturi, Centum quadraginta quatuor Alcent ſimul ampliùs eſſe non oportébat: millia, qui empti funt de terra, hi non magnum enim fuiſlet mundo de ſunt, qui cum muliéribus non ſunt tur matril triméntum. Idcircoô inquit: opus coinquinati : Virgines enim exultatio ſu cepiſti, id considera: pérfice, permansérunt, ideò regnant cum tio. Deus laboôra, & te certaminibus expé- Deo, & Agnus Dei cum illis. (entes illi ne. Quid ad te, ſi volo eum ma Iſti ſunt, qui venérunt ex ma- Venit dan nére hic?: tu officium tuum cura, gna tribulatiône, & lavérunt ſtolas Agnelli de & exéquere. ſuas in sanguine Agni. Virginées. fürürus el e Deum laudamus. II. . cata mune T quid enim Chriſtus, cùm 1res, guia Valdè honorändus, 140. adhuc infirmi eſsémus;, ſecun- aläntes. dùm tempus pro impiis moôrtuus (eleſpech eſt? Vix enim pro juſto quis mon- 14, & ni tur: nam pro bono forfſitan quis Kiridet in Hi ſunt, qui cum muliéribus non audeat mori? Comméndat autem nulli fici ſunt coinquinati: Virgines enim charitäatem fuam Deus in nobis: cetnimus ſunt, & ſequuntur Agnum, quo- quoniam cùm adhuc peccatores lugent. cumque ierit. eſsémus, ſecundùm tempus Chri- plorätus Herodes iratus occidit multos ſtus pro nobis môrtuus eſt: multo nora ſunt pùúeros. In Béthlehem Judæ igitur magis nunc juſtificati in non gepe civitate David. sanguine ipsius, ſalvi eérimus ab Eſkuce Eus, cuſus hodiérna die præ- ira per iplum. Velut agt conium innocentes Märtyres Sub altare Dei audivi voces oc- bt non non loquéndo, ſed moriendo con- cisôrum dicentium: Quarfe non Poluc féili ſunt: omnia in nobis vitiorum defendis sanguinem noſtrum tuörum e mala mortifica; ut fidem tuam, accepérunt divinum reſpoônſum. nes dancke quam linegua noſtra léôquitur, étiã Adhuc ſuſtinéte môdicum tempus m Et no moribus vita fateatur. Per Däm. donec impleatur nüúmerus fratrum Ulis en veſtrorum. Vidi ſub altaàre idari 140, Dei animas interfectorum propter mſckite verbum Dei, & propter teſtimo cihitg Cil Valdeè honoräândus. 140. nium, quod habébant, & clama- in ct be bant voce magna, dicéntes. Quateè cbininn I enim cùm inimici eſsémus; Nelecei umt et edad reconciliati ſumus Deo p ſeturt 141. mortem Filii ejus: multò magis fe- ciniten I N O GTA VA conciliati, ialvi érimus in vita ih. at A sius. Non ſolùm autem, ſe dinuich gloriämur in Deo per Dominum (xme; noſtrum Jelum Chriſtum „ per il e Deu. quem nunc reconciliationem ac. kgs cann cepi- ont 1d Morin er fe e eun ſele 1 Spiulnn dis. dregint g ti lunt Een⸗ lietbus nn Dei aailli i fentuntel erlmenn eAli N im Chikn, ni elsenlg / 0 inpiis cépimus. Proptéreà ſicut per unum hôminem peccatum in hunc mundum intravit, & per pecca- tum mors ; & ita in omnes hômi- nes mors pertranſiit, in quo om- nes peccavérunt. Adoravérunt vivéntem in ſæcu- la fæculorum: * Mittentes coronas iuas ante thronum Düi Dei ſui. Et ceciderunt in conſpèctu throni in facies ſuas: & benedixé- zunt viventem in ſæcula ſæculo- xum. Mitténtes. loria Patri. Mittentes. Sermo S. Auguſtini Epilcopi. Aſcênte Dômino luctus cœpit, non cœlo, ſed mundo: indici- tur matribus lamentaâtio, Angelis exultatio, intantibus transmigra- tio. Deus eſt, qui natus eſt: Inno- ceêntes illi debentur victima, qui venit damnare mundi malitiam. Agnélli debent imolari, quia Agnus futùrus eſt crucifigi, qui tollit pec- cata mundi. Sed oves ülulant ma- tres, quia agnos perdunt ſine voce baläntes. Grande martyrium, cru- déle ſpectaculumt Eximitur machæ- ra , & nulla intérvenit cauſa: ſola ſtridet invidia, cùm, qui natus eſt;, nulli faciat violéntiam. Sed oves cêrnimus matres, quæ ſuper agnos lugent. Vox in, Rama audita eſt, plorätus & ululatus magnus. Pig- nora ſunt, non crédita, ſed creata: non depôſita, ſed expéôſita. Effudérunt sanguinem Sanctôru velut aquam in circuitu Jerûſalem: Et non erat, qui ſepeliret. Poſuérunt mortàlia ſervoôrum tuéôrum efſcas volatilibus cœli, car- nes Sanctôrum tuoôrum béſtiis ter- xæ. Et non. Eſtis eſt ipſa natúra;, quæ pug- nabat in martyres, cùm tyran- nus jactaret infantes. Mater crines capitis diſſipabat „ quæ ornamén- zum capitis amittébat. Quantis mo- dis infantem volébat abſcôndere, & ipſe ſe infantulus publicabat! Neſciébat tacére, quia necdum di- dicerat tormidare. Pugnabat mater, & carnifex: ille trahébat, illa tené- bat Ad carnificem mater clama- bat, Quid séparas à me, quem génui ex me: Oterus génuit, non manſit ille, cùm vixit, ůbera mea fruſtrà lacte contôrquens. Cautèé portavi; 165 quem à te video manu crudéli ja- ctäri. Modò eum effudérunt viſce- ra mea; & tu elidis ad terram. Iſti ſunt Sanféti, qui paſſi ſunt propter te Domine: vindica eos: Quia clamant ad te quotidie. Vindica Doômine sanguinem Sanctorum tuorum, qui effuúſus eſt. Quia. Lia acclamàâbat mater: cùm exactor latro non compéetlleret ſimul occidi cum parvulo matrem: Ut quid me dimittis inanen? Si culpa eſt, mea eſt: Si non eſt cri- men, junge mortem, & libera matrem. Alia dicébat: quid quæ- ritis? Unum quæritis„ & multos occiditis, & ad unum, qui unus eſt, attingere non potéſtis. Alia con- trà clamäabat: Veni jam, veni S alva- tor mundi, quamdiu quæreéris ² nullum times, videat te miles, & noſtros non occidat infantes. Mis- cebatur lamentatio matrum, & ad cœlü transibat oblatio parvalorüů. Iſti ſunt, qui non inquinavé- runt veſtiménta ſua: Ambula- bunt mecum in albis, quia digni ſunt. Hi ſunt, qui cum mulié- ribus non ſunt coinquinati: Virgi- nes enim ſunt. Ambulabunt. 16ria Patri. Ambulabunt. éctio ſancti Evangélii ſecùndùm Matthæum. p. 2 IR illo témpore: Angelus Dñi ap- paruit in ſomnis Joleph, dicens: Surge, & accipe puerum, & matrem ejus, & fuge in Egyptum, & eſto ibi usque dum dicam tibi. Et reliqua. Homilia S. Joannis Chryséôſtomi. Uæ cùm audiſſet Joſeph, ne- quàquam paſſus eſt ſcanda- lum, neque dixzit: Incéèrta iſta res eſt, ac prorſus ambigua. Tu paulò antè dicébas, quia ſalvaàbit põpulum ſuum, & nunc ſeipſum quidem non poteſt de periculis li- berare: ſed fuga nobis eſt neces- saria, & peregrinatio, ac trans- migratio longinqua Contraria omnino ſunt facta promiſiis. Sed horum nihil prorſus opponit 5 vir enim erat fidélis; neque re- verſiônis tempus curiosé indquti- rit „quod ũtique ab ngelo non ſignate füerat expréſſum : ſed : aie ibi,»inquit, üsquequoô dicam tibi. L 2 Can- 166 e, Cantâbant Sancti cànticum no- vum ante ſedem Dei, & Agni. Et reſonaàbat terra in voces eoôrů. Hi empti ſunt ex hominibus rimitiæ Deo, & Agno, & in ore ipsorum non eſt inventum men- dâciaum. Et. Erum ille nec per iſta quidem factus eſt ségnior, ſed obedi- vit libenter, & creédidit, omnes prorſus tribulationes cum gaudio iuſtinendo. Enim verô miséricors Deus mœſtis rebus quædam eétiam jucunda permiſcuit. Quod certè in Sanctis omnibus facit,; quos neque tribulationes, neque jacunditates ſinit habere continuas: ſed tum de advérſis, tum ex proôſperis juſto- rum vitam, quaſi admirabili varie- tate conzexit. Quod hic quoque eum feciſſe conſidera. Vidi fub altare Dei animas in- terfectoôrum propter verbum Dei, quod habébant, & clara voce di- cebant: * vindica Domine sin- guinem Sanctorum tuoòrum, qui effuſus eſt. Sub throno Dei omnes Sancti clamant. Vindica. Gloria Patri. Vindica. Idéndo quippe lanctus Joſeph gravidam Virginem, in con- turbatiônem incidir maximam, ſed adfuit repénté Angelus, timorem Prorſus extinguens. Deinde videns Puerum natum, maxima exulta- tione Iepletus eſt: ſed rurſus huic étiam gaudio periculum grande ſuccéſſit, cùm toſa utique civitas turbarétur, ipſe Rex füreret, & ad necem püerum quæreret. Sed & hunc mœrorem alia rurſus lætitia ſubſecuta eſt; apparitio vidélicet ſtellæ, & adaratio Magorum. Poſt hanc quoque jucunditatem, iterum pericualum, iterumque formido. Quærit, inquit, Heroôges animam pueri, & fügere neceſſe eſt 52 & in longinqua transire. £F Peum laudamus, II. 143. 1 143. puer Jeigs proficiéebat ætâte, & Buer Neoroſasbe hominibus. Notum fecit Dominus „ allel. Salutare ſuum; allel. Mnipotens, ſempitérne Deus, dirige actus noſtros in bene- plaàcito tuo, ut in nomine dilecti Filii tui mereamur bonis operibus abundare. Iſte Sanctus pro lege Dei ſui cer- tavit usque ad mortem, & à verbis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gléria & honôre coronaſti eum Diec. Et conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuarum. Eus;qui nos beati Telésphori martyris tui atque Pontfficis annua ſolemnitate lætificas: con- cede propitius; ut, cujus natalitia côlimus, de eiusdem etiam prote- Giéône gaudeamus, Per Dominum noſtrum. IN VIGILIA EFPIPHANIX. 153. De Epiſtola ad Romaànos. N ignoratis fratres teienihas Arnim legem loquor) quia lex in hômine dominatur, quanto tem- bore vivit? Nam quæ fub viro eſt mülier, vivente viro alligata eſt le- gisſi autem moôrtuus füerit vir ejus, ſoluta eſt à lege viri. Isitur viventé viro vocäbitur adúltera;, ſi füerit cum alio viro: ſi autem moôrtuus tüerit vir ejus, liberata eſt a lege viri, ut non fit adúltera;, ſi fuerit cum alio viro. . Ecce Agnus Dei, ecce qui tol- lit peccàta mundi! ecce, de quo dicébam vobis: Qui poſt me venit, ante me factus eſt: * Cuſjus non ſum dignus corrigiam calceameénti solvere. Qui de terra eſt, de terra léquitur, qui de cœlo venit ſuper omnes eſt. Cujus. Taque fratres mei, & vos morti= ficati eſtis legi per corpus Chri- ſti: ut ſitis altérinsz qui es mort uis reſurréxit, ut fructificemus Deo. Cùm enim eſsémus in carne; pal- ſiones peccatôrum, quæ per legem erant, operabäntur in memhbris noſtris „ ut fruétifcarent morti⸗ Nune aut mortis, ut ſerwiän & non in Dies Venite G Quia h in tertis Hæxc exultem Vid. catu citum no- nam conc niſi lex di Occaſione tum per in me o dine lege etat. E Be aliqu mandatu Bened Domini, löia P derwea Omi fratr numeſt dematte Zalrator tempore Derduca 54 (tus fieret Wandac gelorun Cong gli dilie eß tempe e weis Motminem mnezge Münilen lher, & herüätur törem. F. lanlt in, enim in! Ellüsque l Dece lens, na eupittnede noſttozü in nonint lur onizeen legebei iͤ nontenkin timmuit: tue firman henr öre cMoni conſüiulkt e luum u. 8 beitilelg i agte kol Ue lallten ut, Clft sdeln eium 1s, Tet D LolrasN 1dMon locot) en inetungounde ſaulen hie Uberits el⸗ giltetinl ei, eele n ſerri ipokt me, e n iin ctllet, ige telntn uide 0 iu Nunc autem foluti ſumus à lege mortis, in qua detinebâmur, ita ut ſerviämus in novitate ſpiritus, & non in vetuſtate litteræ. Dies ſanctificatus illuxit nobis: venite Gentes, & adorate Dim: *E Quia hôdie deſcendit lux magna in terris. Hæc dies, quam fecit Déôminus, exultémus, & Iætémur in ea. Quia. Uid ergo dicémus? lex pec- catum eſt ? Abſit. Sed pec- càtum non cognôvi, niſi per legem, nam concupiſcentiam neſciébam, niſi lex diceret: Non concupiſces. Occaſiôòne autem accépta, peccaà- tum per mandatum operätum eſt in me omnem concupifſcéntiam. Sine lege enim peccatum mortuu erat. Ego autem vivébam ſine le- ge aliquando. Sed cüùm veniſſet mandatum, peccatum revixit. Benedictus, qui venit in nomine Dômini, Deus Doôminus, & illuxit nobis;, Alleluja; allel. Hæc dies, quam fecit Dôminus;, exultémus, & lætémur in ea. Allel. Ioôria Patri. Allel. . Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. LDaminnenofter Jeſus Chriſtus; fratres chariſſimi, qui in æter- num eſt cunctôrum Creator, hodie de matre naſcendo factus eſt nobis Salvàtor. Natus eſt nobis hoôdie in témpore per voluntatem;, ut nos perdcat ad Patris æternitatem Factus eſt Deus homo, ut homo fieret Deus, ut panem Angelorum manducaret homo , Dôminus An- gelorum hôdie factus eſt homo. Congratulamini mihi omnes, qui diligitis Däům: Quia, cùm eſſem parvula, placui Altiſſimo, & de meis viſceribus genui Deum, & hoôminem. Beatam me dicent omnes generationes, quia ancillam hůmilem reſpéxit Deus. Quia. Odie impléta eſt Prophetia illa, quæ dicit: Rorate cœli de- ſuper, & nubes pluant juſtum: aperiatur terra, & gérminetsalva- törem. Factus eſt igitur, qui féce- rat, ut invenirétur, qui perierat. Sic enim in Ea mis homo confitétur: Priusquam humiliarer, ego pecca- tas,„ quibus te laudibus éfferam, vi. Peccavit homo, & factus eſt reus, natus eſt homo Deus, ut li- 16 berarétur reus. Homo igitur SLci. dit „ſed Deus deſcendit. Cécidit homo miſlerabiliter, deſcendit Deus miſericorditer. Cecidit homo per ſuperbiam, deſcendit Deus cum gratia. Confirmàâtum eſt cor Virginis, in quo divina myſtéria Angelo nuntiante concépit: func ſpecioſum forma præ filiis hominum caſtis ſu- ſcépit viſcéribus: * Et benedicta in ætérnum, Deum nobis prorulit & hôminem. Domus pudici péctoris, templum repente fit Dei, intàcta neſciens virum, verbo con- cépit Filium Et. Mirâcula, 6 prodigia, fratres mei, natúræ jura mutantur in hômine! Deus naſcitur, virgo ſine viro gravidatur, viri néſciam ſermo Dei maritat: ſimul facta eſt mater & virgo: mater facta, ſed incor- rûpta: virgo habens filium, néſ- ciens virum: ſemper clauſa;, ſed non infoœcunda. Solus enim ſine peccato eſt natus, quem ſine virili compléxu, non concupiſcentia car- nis, ſed obediéntia génuit mentis. Benedicta & venerabilis es Vir-. go Maria, quæ ſine tactu pudoris invénta es mater Salvatoris: * ja- cébat in præsepio, & fulgébat in olo. Doômine audivi auditum tuum, & timui: conſideravi ope- ra tua⸗& expavi: in medio duorum animâlium, Jacebat. 1oria Patti. Jacébat. Ectio ſancti Matthæum. I. illo tempore: Defúnéto Hero- de, ecce Angelus Doômini appaà- ruit in ſomnis Joſeph in gypto; dicens: Surge, & accipe puerum, & matrem eus, & vade in terram Iſrael. 6St reéliqua. . Homilia S. Hieronymi Presb. Evangélii ſecundum X hoc loco intelligimus, non ſolùm Heroôdem ſed& Sacer- dôtes & Scribas eodem tempore necem Dômini fuiſſe meditaàtos.- Qui ſurgens accépit puerum, & matrem ejus. Non dixit, accépit filium ſuum, & uxòrem ſuam: ſed puerum, & matrem eſus : quaſi nutritius, non marits. Sanécta & immaculata virgini- néſcio: uia quem cœli capere 2. Quia 4 mon 168 non pôterant, tuo grémio con- tuliſti. Benedicta tu in muliéri- bus, & benedictus fructus ventris tui. Quia. Udiens autem, quòd Arche- laus regnaret in Judæa pro Heròôde patre ſuo, tfinuit illo ire. Multi labuúntur errôre propter ig- norantiam hiſtôriæ, putäntes eum- dem eſſe Herddem, a quo in paſſiò- ne fua Dôminus irridétur, & qui nunc moôrtuus eſſe referatur. Ergo Herodes ille, qui cum Pilato pôſteà amicitias fecit, hujus Heroô- dis filius eſt, frater Archeiai. Neſciens mater virgo virum, éperit ſine dolore, Salvatoôrem Xæculorum, ipſum Regem Ange- lorum, ſola virgo lactäbat bere de cœlo pleno. Domus pudici péctoris templum repénté fit Dei: intàca neiciens virum, verbo concépit Filium. Salvatorem. Ioria Patri, Salvatôrem, Uoôniam Nazaræus vocabitur. Si fixum de Scriptüris poſuiſ- ſet exemplum, numquam diceret: Quod dictum eſt per Prophétas „ ſed ſimpliciter: Quod dictum eſt per Prophétam: nunc autem plu- raliter 'rophétas vocans, oſténdit ſe non verba de Scriptúris lump- siſſe, ſed ſenlum. Nazaræus San- Kus interpretàätur Sanctum au- tem Doôminum futürum omnis Scriptůra commémorat. e Deum laudamus. II. D L A D. E S2 O admirabile commércium. 155 Ratres, Quantò témpore hæres Parvulus eſt, nihil differt à ſer- vo, cùm ſit dominus omnium: ſed ſub tutôribus & actoribus eſt us- gque ad præfinitum tempus à patre. ½ ſolis ortus. 159. Verbum caro factum eſt, allel. Et habitavit in nobis, allel. Dum médium ſfiléntium tenérent Omnia, & nox in ſuo curſu medium iter perageret, omnipotens ſermo tuus Doômine à regalibus sédibus venit, allel. Mnipotens ſempiterne Deus, dirige actus noſtros in bene- 222 placito tuo, ut in noômine dilécti Filii tui mereàâmur bonis opéribus abundare. Qui tecum. Qui odit àanimam ſuam in hoc mundo, in vitam ætérnam cuſtoô- dit eam. Juſtus ut palma florebit. Sicut cedrus Libani multipli- cabitur. Eus, qui nos beâti Telésphori martyris tui, atque Pontificis ànnua ſolemnitate lætificas: con- cede propitius; ut cujus natalitia côlimus, dè ejusdem étiam pro- tectione gaudeamus. Per Domi- num noſtrum. O admiräbile commércium. Itaque jam non eſt. Quando natus eſt. ratres, Quanto témpore. Verbum caro factum eſt,» Allel. allel. Verbum. Et habitavit in nobis, allel. all. léôria Patri. Verbum. Ipſe invocaâbit me, allel. Pater meus es tu, allel. Rubum;, quem viderat Moyſes- T ubi venit plenitúdo tém- poris ,mitit Deus Filium fu- um factum ex muliere, factum ſub lege, ut eos, qui fub lege erant; redimeret, ut adoptioônem fillio- rum reciperemus . Notum fecit Döminus; Alleluja, allel. Notum. Salutare ſuum. Allel. allel. léria Patri. Notum. Vidé⸗ runt omnes fines terræ, allel. Salutare Dei noſtri, allel. Ecce Maria. Taque jam non eſt ſervus, ſed filius: quod ſi filius, & hæres per Deum. Vidérunt omnes fines ter- ræ2 „ * Allel. allel. Vidérunt. Salutare Dei noſtri. Allel. allel. loôria Patri. Vidéerunt. Verbum caro factum eſt, allel Et habitavit in nobis ,allel. IN Ante lucit Doôminus, 77. Doôminum Ue, aguia venit Doinini upe Rudelis Kegem Von enpit Qui regna d bant Magi Stellam ſeg uumen legt Deum fatent awacra pun Cleſtis ag Deccata Nos abluene oVu gem Aque uudet Vinumque Utavit un elu, nibi Oui apparu Cum batte femhiter Aeges T öfferent, Keges . ddücent, Mari nigent Innicem: Ho is eſtenmas Oſkenmus ihus, 5. j⸗ kbonis onei cum. n ſum i zternand n fotebt. Libeni mun beiti 1elent ique Poni e læiiiu: Ut cuſns ui dem dian , us. le mmeteium. Im non et. Muanto lnze Caro fachund tbum. 1nobis Ae eIbunn. 8 me, alil tu, alel ldena iſ⸗ plerititd ens ie⸗ lere, fallui lub legken optionen? feeit heni Notuc 4lel 4 “ feite lel Ckti,Ael 4 ektſen , Eh ut, qui jam te ex fide cognôvimus; filius omnesfie 1. Vicet ſtn. erunt tnade⸗ Alei actum el 4 169 IN Ante luciferum génitus. 175. 2.— Ixit Doôminus. 77 audaâte Doôminum omnes Gentes 79. Srse; illuminare Jerûſalem, Qquia venit lumen tuum, & gloria Dòômini ſuper te orta eſt. Rudélis Herodes, Deum Regem venire quid times? Non éripit mortalia;, Qui regna dat c&œlleſtia. bant Magi, quam viderant „ Steliam ſequentes præviam: Lumen requirunt lumine: Deum faténtur munere. avacra puri g güurgitis Cœleſtis Agnus attigit: Peccata, quæ non detulit» Nos abluéndo suſtulit. ovum genus poténtiæ, Aquæ rubelcunt hydriæ, Vinumque juſſa fündere, Muravit unda originem. eſu, tibi ſit gloria » Qui apparuiſti Gentibus, Cum Patre, & almo Spiritu; In ſempitérna ſæcula. Amen. Reges Tharſis & inſulæ munera fferent. Reges Arabum & Saba dona adduúcent. Magi vidéntes ſtellam, dixérunt ad invicem: Hoc ſignum magni Re- gis eſt: eamus, & inquiramus eum, & offeramus ei münera, aurum, thus, & myrrham;, alleluja. Eus, qui hodiérna die Unigé- nitum tuum Gentibus ſtella duce revelàâſti: concéde propitius; Raaue ad contemplandam ſpêciem celſitdinis perducamur. Per euümdem Doôminum. A D MATUTINU M. * Afférte Dômino. Doômine làbia. hriſtus appa- ruit nobis ,„* Venite, adoremas. enite, exuliémus., I. rudélis Herodes. Afférte Dômino filii Dei, adoräte Dominum in aula ſancta ejus. Fférte Dômino filii Dei: * af- férte Dômino filios arietum. fferte Domino gloriam & honoô- rem, afféerte Domino gloriam noô- mini ejus:* adorate Doôminum in atrio ſancto ejus. ox Dômini ſuper aquas „ Deus maſeſtatis intonuit: * Dôminus ſuper aquas multas. OxX Dômini in virtte: * vox Doô- mini in magnificeéntia ox Dômini confringéntis ce- dros: - & confringet Dominus cedros Libani. t comminuet eas tanquam vitu- lum Libani: * & dilectus quem- admodum filius unicornium ox Dômini intercidentis flam- mam ignis: : * vox Domini concu- tiéntis desértum: & commovebit Dominus desértum Cades. ox Dômini præparantis cervos, & revelabit condénta: * & in tem- plo ejus omnes dicent gloriam. ominus dilúvium inhabitare fa- cit, * & ſedébit Doôminus Rex in ætérnum. ôminus virtůtem pépulo ſuo da- bit: * Dôminus benedicet populo ſuo in pacçe. Afférte Dômino filii Dei; adorâàte Däim in aula ſancta ejus. Flúminis impetus lætificat allelúja, civitatem Dei, alleluja. Eus noſter refugium, & virx- tus: * adjtor in tribulatiéô- nibus, quæ invenérunt nos ni- mis. roptérea non timébimus, dum turbabitur terra: * & transferen- tur montes in cor maris. onuérunt, & turbatæ ſunt aquæ eôrum: * conturbaâti ſunt montes ater noſter. à ve Maria. redo, Düe labia- enite. in fortitudine ejus. L S lu⸗ 170 Iminis impetus lætificat civita- tem Dei: * ſanctificavit taberna- culum ſuum Altiſſimus. eus in médio ejus, non commo- vébitur: * adjuvabit eam Deus manè diluculo. onturbaâtæ ſunt Gentes, & incli- nata lunt regna: * dedit vocem ſuam, mota eſt terra. ominus virtútum nobiscum: * ſuſceèptor noſter Deus jacob. enite, & vidéte pera Dömini, quæ péſuit prodigia ſuper terram: * auferens bella usq; ad finem terræ. rcum cônteret, & confringet ar- ma: * & ſcuta comburet igni. acate, & vidéte, quoôniam ego ſum Deus: * exaltabor in Génti- bus, & exaltabor in terra. Söminus virtutum nobiscum: * ſuſcéptor noſter Deus Jacob. Flúminis impetus lætificat; allel. civitatem Dei, allel. Psallite Deo noſtro, psallite, psallite Regi noſtro, psallite ſa- piénter. 6 Mnes Gentes plaudite maâni- bus; * jubilate Deo in voce exultationis. uoniam Däůs excélſus, terribilis* Rex magnus ſuper omnem terram. ubjécit pôpulos nobis, * & Gen- tes ſub pedibus noſtris. legit nobis hæreditatem ſuam, * ſpeciem Jacob; quam diléxit. ſcéndir Deus in jübilo, * & Doô- minus in voce tubæ. sallite Deo noſtro, psaàllite: * psallite Regi noſtro; psallite. uoôniam Rex omnis terræ Deus, * psallite ſapiénter. egnabit Deus ſuper Gentes: * De- us ſedet ſuper ſede ſanctam ſuam. rincipes populôrum congregati ſunt cum DeoAbraham quoniam dii tortes terræ, veheménter ele- vati ſunt. Psallite Deo noſtro, psällite: psallite Regi noſtro, psallite ſa- Piénter , Omnis terra adoret te, & pſal- lat tibi. Pſalmum dicat no- mini tuo Dômine. ater noſter. . xaudi Dômine. Benedifctioône perpétua. De Iſaia Prophéetae. OAnes ſitientes venité ad a- quas: & qui non hahétis ar- médite: venite, émite absque ar- gnto, & absque ulla commutatio- ne, vinum, & lac. Quare appen- dritis argéntum non in panibus» & labôrem veſtrum non in ſaturi- tate? Audite audientes me, & comédite bonum, & delectabitur in craſſitüdine ànima veſtra In- clinate aurem veſtram, & venite ad me: audite, & vivet äanima veſtra, & feriam vobiscum pa- cum ſempitérnum, miſericordias David fidéles. Ecce teſtem pôpulis dedi eum, ducem ac præceptoô⸗ rem Gentibus. . Hôdie in Jordâne baptizato Dömino aperti lunt coœli, & ſicut colúmba ſuper eum spiritus man- ſit, & vox Patris intonuit: Hic eſt Filius meus dileéctus, in quo mihi benè complacui. De- ſcendit Spiritus ſanctus corporali ſpecie ſicut columba in inſum, vox de colo facta eſt. Hic. TPria ſunt munera pretiola, quæ ôbtulérunt Magi Domino in die iſta, & habent in ſe divina myſteria: * In auro; ut oſtendatur Resis potentia: in thure;, Sacerdotem magnum considera: & in myrrha, Dominicam ſepuliuram. . Salùtis noſtræ auétôrem Magi Venerati ſunt in cunaàbulis, & de thesauris ſuis myſticas ei mùúné- rum ſpécies obtuúlérunt. In auro. Unigénitus Dei Filius. Urge, illuminare Jerüfalem, quia venit lumen tuum, & g10- ria Doômini ſuper te orta eſt. Quia ecce ténebræ opérient terram, caligo populos: ſuper te autem orietur Dôminus, & gloôria eſus in te vidébitur. Et ambulabunt Gen- tes in lmine tuo „ & Regés in ſpliendoôre ortus tui. Leva in (it- cũitu culos tuos, & vide: omnes iſti congregaâti ſunt: veneérunt tr- bi: filii tui de longe vénient, & f- liæ tuæ de latere lurgent. Tunc vl- débis & afflues, & mirabitur, & di- larabitur cor tuum, quando con- Eria fuerit ad te multitúdo ma- ris» fortitüdo Geéntium vénerit tibi. Inundatio camelôrum opé- riet te , dromedarii Madian- gentum , properâte, émite, & co- Epha: omnes de Saba venient , aurum autüum, . dem Dom In colu Aus viſus el * Hic in quo wi Ccli: Vox batti Spi uten Eb. de neok⸗ mentis ſalut Uir circamde decotatum e ſann ofnatan tnimn tetta! licut hot Minat, ſi bit juſtitin unverie non tacébe non quielc⸗ ſhlendor i tjus ut lacn Reges öfkerent; ba dona De Omnes thus det loria et Onnnis ter Tibi: plalt onuine. Vdirer mum gic glorum l lcite Dee pera tua Aline pirti mimici th Mmnis tibi Min tertibllsin omminumn wite abegee lla commun c. Quate 1e in in hunh m non in Cientes ne, celect n, mileri ce teſten en m a Mret hrdine dit int cl Um Spirlmn ntonuit: dileſtus, 1 acui. lanctos Cl wbe in ilun 4 elt. Hio ſeta Pkeldt Domuind 1 ſe divinam oſtendaru ule, daleli ta: & in ll ltutam. Cunibuß, ſticas lerunt e Dei Filis 171 aurum, & thus deferéntes, & lau- ighe bes examinaſti, ſicut exami- dem Domino annuntiantes. In columbæ ſpecie Spiritus ſan- Rus viſus eſt, paterna vox audita eſt *i Hic eſt Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui. Coli aperti ſunt ſuper eum, & VOx Pattis intonuit. Hic. Spiritus ſancti gratia. Audens gaudébo in Dômino & ezaltabit anima mea in Deo meo! quia induit me veſti- méntis ſalutis, & induméento juſti- tiæ circumdedit me, quaſi ſponſum decoratum corona, & quaſi ſ[pon- ſam ornatam monilibus tuis. Sicut enim terra profert germen ſuum, & ſicut hortus ſemen ſuum gér- minat, ſic Dominus Deus germina- bit juſtitiam, & laudem coram univerſis Géntibus. Propter Sior non tacébo;, & propter Jerúſalem non quiéicamdonec egrediatur ut plendor juſtus ejus, & ſalvator ejus ut lampas accendatur. Reges Tharſis & inſulæz munera öfferent: & Reges Arabum & Sa- ba dona Dêmino Deo adducent. Omnes de Saba venient, aurum & rhus deferéntes. Keges. loria Patri. Reges. Omnis terra adôret te,„ & pſallat tibi: pfallmum dicat nomini tuo Dômine. Ubilate Deo omnis terra, plſal- Jwonn dicite nomini ejus: * date gloöriam lIaudi ejus. icite Deo, quam terribilia ſunt pera tua Domine! * in multitu- dine virtutis tuæ mentiéntur tibi inimici tui. . mnis terra adéret te, & pſallat tibi: * plalmum dicat nomini tuo. Venite, & vidéte pera Dei: * terribilis in consiliis ſuper filios hominum .. ui convértit mare in aridam, in fumine pertransibunt pede: * ibi lætabimur in ipto. „ . ui dominatur in virtůte ſua in æternum, oculi ejus ſuper Gentes Teſpiciunt: * qui exaſperant, non exalténtur in ſemetiptfis. enedicite Gentes Deum noſtrü:* & auditam facite vocẽe laudis ejus. ui poluit änimam meam ad vi- täam: * & non dedit in commo- tiônem pedes meos. uôniam probaſti nos Deus: * natur argéntum. nduxiſti nos in laqueum, poſuiſti tribulationes in dorſo noſtro: * impoſuiſti hömines ſuper capita noſtra. ransivimus per ignem & aquã: * & eduxſſti nos in refrigérium. ntroibo in domum tuam in ho- locauſtis; * reddam tibi vote mea, quæ diſtinxérunt labia mea. t locútum eſt os meum, * in tri- bulatione mea. olocâuſta medullâta offeram tibi cum incenſo arietum; * offeram tibi boves cum hircis. enite, audite, & narrabo, omnes, qui timétis Deum, * quanta fecit animæ meæx. dipſum ore meo clamavi;, * & exaltavi ſub lingua mea niquitatem ſi aſpexi in corde meo, *ð non exaudiet Doôminus. roptéreà exaudivit Deus, * & attendit voci deprecationis meæ. enedictus Deus,* qui non amovit orationem meam, & milericordiam ſuam à me. Omnis terra adòret te, & pfallat tibi:pſalmum dicat nomini tuo Dômine. Reges Tharſis & inſulæ muúnera ôfferent Regi Démino. Eus judicium tuum Regi da: * & juſtitiam tuam filio regis. udicare poôpulum tun in juſtitia, * & pauperes tuos in judicio. uscipiant montes pacem pôpu- le, *& colles juſtitiam. udicabit panperes populi, & ſal- vos faciet filios pauperum: * S& humiliabit calumniatorem. t permanébit cum ſole, & ante lunam, in generatione & gene- rationem. eſcéndet ſicut plũvia in vellus: * & ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper terram. riétur in diebus ejus fuſtitia, & abundantia pacis: * donec aufe- ratur luna. t dominabitur à mari usque ad mare: * & à flúmine usque ad ter- minos orbis terrarum. oram illo prôcident X.. thiopes: * & inimici ejus terram lingent. eges Thartis, & inſalæz munera ôfferent: Reges Arabum, & Sa- ba dona adducent. t adoräbunt eum omnes Reges terræ: * omnes Gentes sétvient ei. Mia 972 uia liberàbit päauperem à potén- te6, * & pauperem, cui non erat adjutor. arcet pauperi & inopi: * & ani- mas pauperum ſalvas faciet. xͤæ usùris, & iniquitate rédimet à- nimas eorum: * & honorabile no- men eôrum coram illo. t vivet, & dabitur ei de auro A- ràbiæ, & adorabunt de ipſo ſem- per: * tota die benedicent ei. t erit firmaméntum in terra in ſummis montium, ſuperextollétur ſuper Libanum fructus ejus: * & Horébunt de civitate ſicut foœnum terræ. it nomen ejus benedictum in ſæ- cula: * ante ſolem pérmanet no- men ejus. t benedicéntur in ipſo omnes tribus terræ: * omnes Gentes ma- gnificäabunt eum. enedictus Dôminus Deus Iſrael, * qui facit mirabilia ſolus. t benedictum nomen Maſeſtäaätis ejus in ætérnum: *& repléebitur ma- jeſtate ejus omnis terra; fiat, fiat. Reges Tharſis, & inſulæz mu- nera ôfferent Regi Dômino. Omnes Gentes, quascumque feciſti, vénient, & adorabunt coram te Domine. Nelina Dômine aurem tuam, & exaudi me: " quéôniam inops & S ſum ego. „ uſtodi änimam meam , quoôniam ſanctus ſum: * ſalvum fac ſervum tuum, Deus meus ſperantem inte. ifſerére mei Domine, quoniam ad te clamavi tota die: * Iætifica animam ſervi tui, quoôniam ad te Domine animam meam levavi. uoniam tu Domine ſuavis & mitis „ * & multæ miſericordiæ omnibus invocantibus te. uribus percipe Domine oratioô- nem meam: * & inténde voci de- Precatiônis meæ. n die tribulationis meæ clamavi ad te: * quia exaudiſti me. on eſt similis tui in diis Die: * & non eſt ſecùndùm opera tua. mnes Gentes, quascumq; feciſti, veniét, & adoràbunt corã te Dñe:* & gloriſicabunt nomen tuum. uoniam magnus es tu, & faciens mirabilia ; * tu es Deus ſolus. educ me Domine in via tua; & ingrédiar in veritate tua: * lætétur cor meum;ut timeat nomen tuum. in toto eorde meo, * & glorificâ- bo nomen tuum in æternum. uia miſericôrdia tua magna eſt ſüper me: * & eruiſti animam meam ex inferno interiori. eus, iniqui inſurrexérunt ſuper me, & ſynagôga poténtium quæſié- runt äanimam meam: * & non pro- poſuérunt te in conſpéctu ſuo. t tu Dômine Deus, miſerator & miséricors, * patiens & multæ miſericordiæ & verax. éſpice in me, & miſefere mei: * da impérium tuum puero tuo: & ſalvum fac filium ancillæ tuæ. ac mecum ſignum in bonum, ut videant, qui odérunt me, & con- fundantur: * quôniam tu Doômine adiuviſti me, & conſolatus es me. Omnes Gentes, quascumque feciſti, venient, & adorabunt coram te Déômine. Reges Tharſis, & inſulæ muúnera ôfferent. Reges Arabum & Saba dona addücent. ater noſter psius pietas. Jube domne benedicere. Deus Pater omnipotens. Sermo S. Leônis Papæ. Audeéte in Dômino, dilectiſſimi, Ctesräm dico, gaudéte: quéô- niam brevi intervallo témporis., poſt ſolemnitatem Nativitatis Chriſti, feſtivitas declarationis ejus illäúxit: & quem in illo die Virgo péperit, in hoc mundus agnovit. Verbum enim caro factü. ſic ſuſceptiònis noſtræ temperavit exéôrdia, ut natus Jefus, & creden- tibus maniféſtus, & perſequéntibus eſſet occùúltus. Jam tunc ergo cœli enarravérunt gloriam Dei;, & in omnem terram ſonus veritatis exivit, quando & paſtôribus exeér- cirus Angelôrum Salvatôris Editi annuntiator apparuit, & Magos a eum adorandum prævia ſtella per- duxitzut à ſolis ortu usque ad oc- catum veri Regis generatio corus- caret, cùm rerum fidem, & regna Griéntis per Magos dilcerent, & Romanum impérium non hteéret- Illuminare, illuminare Jeruſa- lem, quia venit lux tua glôria Doômini ſuper te orta eſt., Et ambulâbunt Gentes in lu- mine tuo, & Reges in ſplendore ortus tui. EFt. Chriſtus perpétuæ. Am &. [ævitia Heroôdis, volens onfitébor tibi Due Deus meas primôrdia ſuipécti ſibi . gis eutingue nelciens ſer⸗ imeentus faci rumindiſcre zeguitutzann minatoris 0 fama loquenr Yem ad nart que faciebe tionis novi ſecutoris i etiam Agy ut Gens ant jain ad vicin tam gratiam dum ejecera tionemn, jam Titatem. Omnes & thus def annuntiant . Reges 1 offerent, Cona adduc Ignen Enolcin in Magi ocationis tias: & exn ſpelinitiace in eternam Inttoiteer, Juentia de tuerunt,&, ObcxcatiO nationibus Honoretut ſimusces, ot /aPhar tem Vener. omnipote Ac ſichtill lcas Dño eruntita gue Deo ſi Ai ven Klinem, ielaui Nimn vonnnum, gus inOrie Al batri⸗ ſelte àd 6 dowind Unite,e⸗ Tltee⸗ E Loi etermunn a Mitne wiſti iun etioti. eitrunn ntium ert Amn lpeculn , Wilelug ens N N 1. iſehene ueto no Ncille ne. in bonun, nt ne,Al jam tu Dor Holinas e! eszbaseln oräbuntee eges Ihul⸗ Psils li gecicele⸗ unnigotens nis ne gaubete: llo tenge⸗ Nalk! bechn neln in n hoc nimcatok ſtre tenh⸗ gis extinguere, huic diſpenfatiôni néfſciens ſerviebat: ut dum atrôci inténtus facinori, ignòtum ſibi pue- rum indiſcréta infantium cæde per- séquiturzannuntiatum cœlitùs do- minatoris ortum inſignior ubique fama loquerétur: quam promptio- rem ad narrandum, diligentiorém- que faciébat, & ſupérnæ ſignifica- tionis névitas, & cruentiſſimi per- ſecutôris impietas. Tunc autem étiam Ægypto Salvator illatus eſt, ut Gens antiquis erroribus dédita, jam ad vicinam ſalutem per occůl- tam gratiam ſignarétur: & quæ non- dum ejecerat ab animo ſuperſti- tionem, jam hofpitio reciperet ve- ritatem. Omnes de Saba vénient, aurum & thus deferéntes, & laudem Dno annuntiantes: * Allel. allel. allel. Reges Tharſis & inſulæ mùúnera offerent „Reges Arabum;, & Saba dona adduúcent. Alleluja. Ignem ſui amôris. Gnoſcaàmus ergo, dilectiſſimi, in Magis adoratôribusChriſti, vocationis noſtræ, fideique primi- tias: & exultantibus animis beatæ ſpei initia celebremus. Exinde enim in æternam hæreditatem cœpimus introire: exinde nobis Chriſtum lo- quéntia Scripturarum arcäna pa- tueêrunt, & veritas, quam Judæòôrum obcæcatio non recepit? omnibus nationibus lumen ſuum inveéxit, Honorétur itaque à nobis ſacratiſ- ſimus dies, in quo ſalũtis noſtræ au- Gor aßparuit: & quem Masgi infan- tem venerati ſunt in cunabulis, nos omnipoténtem adoremus in coœlis. Ac ſicut illi de thesauris ſuis my- ſticas Dño múnerum ſpécies obtu- lerunt, ita & nos de cordib“ noſtris quæ Deo ſunt digna; promamus. Magi veniunt ab Oriénte Jero- sölymam, quæréntes & diceéntes: OUbi eſt, qui natus eſt, cujus ſtellam digimus Et vénimus adorare Dôminum. Vidimus ſtellam gjus in Oriénte. Et. loria Patri, Et veéenimus. Venite, adorémus eum: quia ipſe eſt Dôminus Deus noſter. VSnite exslem Dômino: x* ju- bilemus Deo ſalutari noſtro. 178 ræoceupémus fâciem ejus in confeſſiõne: * & in pialmis jubi- lémus ei. 6 Venite, adorémus eum: quia ipſe eſt Dominus Deus noſter. uôniam Deus magnus Dômi- nus: & Rex magnus ſuper omnes deos. uia in manu ejus ſunt omnes fines terræ: * & altitúdines moôn- tium ipsius ſunt. Venite, adoreêmus eum: quia ipſe eſt Dôminus Deus noſter. uôniam ipsius eſt mare: & ipſe fecit illud: * & ſiccam manus ejus formavwérunt. Venite, adorémus eum: quia ipſe eſt Dôminus Deus noſter. Qt nos pôpulus päâſcuæ ejus, & oves manus ejus: Hodie ſi vocem ejus audiéritis, nolite obdurare corda veſtra. icut in irritatiéne ſecúndúm diem tentatiônis in desérto: *† ubi tentavérunt me patres veſtri;, pro- bavérunt me, & viderunt opera mea. Venite, adorémus eum: quia ipſe eſt Doõminus Deus noſter. uadraginta annis offénſus fui ge- neratiéôni illi, * & dixi: ſemper hi errant corde. t iſti non cognovérunt vias meas ut juravi in ira mea: Si introibunt in requiem meam. . Venite, adoremus eum: quia ipie eſt DOominus Deus noſter. loria Patri. icut erat. . Venite, adorémus eum: quia ipſe eſt Déôminus Deus noſterx. Homo natus eſt in ea, & ip- ſe fundavit eam Altiſſimus. Undaménta ejus in môntibus ſan ctis: * diligit Dôminus por- tas Sion ſuper ômnia tabernacula lacob. loriõſa dicta ſunt de te, tas Dei. emor ero Rahab & Babyléônis * ſciéntium me , cce alienigenæ , & Tyrus, & po- * civi- pulus ÆJthiopum, * hi fuérunt illic. umquid Sion dicet: Homo „8&& homo natus eſt in ea: * & ipſe fundâvit eam Altiſſimus? Bminus narrabit in ſct iptùris po u⸗ 174 pulérum, & principum: * horum, qui fuérunt in a. . icut lætàântium mnium * habi- tätio eſt in te. . Homo natus eſt in ea,; & ipſe fundavit eam Altiſſimus. Adorate Dôminum; allel. in aula ſancta ejus, allel. Antâte Domino cänticum no- vum: * cantate Dômino omnis terra. antàte Dômino, & benedicite nomini ejus: * annuntiate de die in diem ſalutare ejus. Ennuntiate inter Gentes gloriam ejus: *† in omnibus pôpulis mira- bilia ejus. . uëniam magnus Déôminus, & laudabilis nimis: terribilis eſt ſuper omnes deos. uôniam omnes dii Géntium dæ- moônia: * Däüs autem cœlos fecit. onteſſio, & pulchritudo in con. ſpectu ejus: * ſanctimonia, & mag- nificéntia in ſanctificatioône ejus. fferte Domino patriæ Gentium;, afferte Domino gloôriam & hono- rem: * afférte Doômino glôriam nomini ejus. "öllite héſtias, & introite in àtria ejus: * adorate Dominum in atrio ſancto ejus. ommoveatur à facie ejus univér- ſa terra: * dicite in Gentibus; quia Doôminus regnavit. tenim corrézit orbem terræ, qui non commovébitur: * judicabit péôpulos in æquitate. ætentur cœli, & exültet terra; commoveatur mare, & plenitudo ejus: * gaudeébunt campi, & om- nia, quæ in eis ſunt. FPunc exultabunt omnia ligna ſil- varum à facie Dômini, quia venit? quôniam venit judicare terram.] udicabit orbem terræ in æquita- te: K & populos in veritate ſua. Adorate Doôminum, alleluja, in aula ſancta ejus, allel. 4. Adorate Deum,allel. omnes Angeli ejus, allel. Ominus regnavit, exültet ter- ra: x* læt éntur inſulæ multæ-. ubes & caligo in circuitu ejus: * juſtitia, & judicium corréctio ſedis ejus. gnis ante ipſum præcédet: *& in- flamabit in circuitu inimicos ejus. Huxérunt fülgura ejus orbi ter- ræ: * vidit »& commota eſt terxra Rontes, ſicut cera fluxérunt à fi- cie Doômini: àa facie Domini om- nis terra. ennuntiaverunt cœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes populi gloriam ejus. onfundaântur omnes;, qui adorant ſculptilia: * & qui gloriantur in ſmulacris ſuis. dorate eum omnes Angeli ejus:* audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, *prop- ter judicia tua Dômine. uôniam tu Dôminus Altiſſimus ſuper omnem terram: *† nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. ui diligitis Dominum, odlte malum: * cuſtoôdit Dôminus ani- mas ſanctôrum ſuorum, de manu peccatôris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. . ætamini juſti in Dömino; * & confitémini memôriæ lanctifica- tioônis ejus. Adorâte Deum, allel. om- nes Angeli ejus, allel. Adorate Dominum; allel. In aula ſancta ejus, allel. ater noſter. vinculis. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangeélii ſecunduùm Matthæum. 2ap. 2² Um natus eſſet Jeſus in Beth- lehem Juda, in diébus Herôdis Regis: ecce, Magi ab Oriente vené- runt Jerosolymam, dicentes: Ubi eſt, qui natus eſt Rex Judæorum? Et réliqua. . , Homilia ſancti Gregorii Papæ. Icut in lectione Evangélica, fra- tres chariſſimi, audiſtis, cœli Rege nato Rex terræ turbarus eſt: quia nimirü terréna altitûdo con- fùnditur, cùm celſitudo cœleéſtis aperitur. Sed quæréndum nobis eſt⸗ quidnam ſit; quòd Redemptoôre nato, paſtôribus in Judæa Angelus apparuit, atque ad adorand hunc- ab Oriente Magos non Angelus » ſed ſtella perdúxit? Quia videlicet Judæis, tamquam ratiéne uténti- bus, rationale animal,id eſt, An- gelus prædicare debuit; Gentiles verô, quia uti ratione neſciébant, ad cognoſcéndum Dôminum, non per vocem, ſed per ſigna perdu- cüntur. Unde eétiam per Paulum dicitur: Prop hetiæ fidélibus datæ ſunt, non infidelibus: ſigna autem in- inſidslibun d& Ulis Pr⸗ libusnon tamquamm bus data Stella Otiente, venirent Vident gaudio m domum, Marla mat adoravérun Dirt T nota torem fecr eller bus Apoſt Däryulutn corporls rationis o quentem /⸗ Dredicator⸗ dum logue Dtedicaren quæ vel na eo montitr⸗ nobis eitt am Jude⸗ hunc nec nec Per Vident⸗ dr kiuci un i Maria un dorayerun thesaduns! a, ne e Orne, dum venie Puer. Et lorie dar lem d man olog⸗ Mmigerunt. . Pantz eins ets corn 1flurkuun cie Donin cceli li t ommnei Ne Dnepgliat Ii glorium nes Agele elt on. ilix dri Munes len⸗ mminumn, 4 it Donims! Ofum, en it eos, leli Dommino⸗ 1otie ln zum, len Alel. ejus, lle⸗ . N ec. ungeliileet ſelus i n ebis 1b Olienle, n, Cibente Res Ihein aries tegon e Eyanetle . Auciti, re tlnnnd 11 altitüche llitico eel infidélibus, non fidélibus. Quia & illis Prophetiæ tamquam fidé- libus: non infidelibus: & iſtis ſigna tamquam infidélibus, non fidéli- bus data ſunt. Z Stella, quam viderant Magi in Oriente, antecedébat eos, donec venirent ad locum, ubi puer erat: Videntes autem eam, gaviſi ſunt gaudio magno. Et intrantes domum, invenérunt púerum cum Maria matre ejus, & procidéntes adoravérunt eum. Vidéntes. Divinum auxilium. T notändum, quod Redemp- torem noſtrum, cůúm jam per- féctæ eſſet ætatis, eisdem Gentili- bus Apôſtoli prædicant, eümque parvulum, & necdum per humani corporis officium loquentem, ſtella Gentibus denúntiat: quia nimirum ratioônis ordo poſcébat, ut & lo- quéntem jã Däm loquéntes nobis prædicatéôres innotéſcerent, & nec- dum loquentem eleménta muta prædicarent Sed in omnibus ſignis, quæ vel naſcénte Dno, vel moriente eo monſtràta ſunt, conſiderandum nobis eſt, quanta fuerit in quorüm- dam Judæoôrum corde duritia, qui hunc nec per prophetiæ donum, nec per miracula agnovérunt. Vidéntes ſtellam Magi, gaviſi ſunt gaudio magno: *Et intrantes domum invenérunt púerum cum Maria matre ejus, & procidéntes adoraveérunt eum: Et apeértis thesauris ſuis obtulérunt ei muùne- ra, aurum thus, & myrrham. ella, quam viderant Magi in Oriénte;, antecedébat eos, usque dum veniens ſtaret ſupra; ubi erat puer. Et intrantes. Sloria Patri. Et apértis. 4 Mnia quippe eleménta aucto- rem ſuum veniſſe teſtata ſunt. Ut enim de eis quiddam uſu hu- mano loquar: Deum hunc cœli eſſe cognoverunt, quia prortinus ſtellam misérunt. Mare cognovit, quia ſub plantis ejus ſe calcabile præbuit. Terra cognéôvit;, quia eo moriente contremuit. Sol cognovit, quia lu- cis ſuæ rädios abſcondit. Saxa & Parietes cognoverunt, quia tem- pore mortis ejus ſciſſa ſunt. Infer- nus agnovit, quia hos, quos tené- bat môrtuos, réddidit. Er ramen hunc, quem Däm omnia inſenſibi- lia elementa ſensérunt, adhuc infi- 175 délium Judæoôrum cordaDeum eſſe minimè cognéôſcunt, & duriôra ſa- xis ſcindi ad pœniténdum nolunt. e Deum laudamus. II. A D LAUDBS» 8 ARe luciferum genitus, & ante ſæcula, DöminussSalvator noſter hodie mundo apparuit. . ñs regnavit. t1. Venit lumẽ tuum Jerũſalẽ, & glôria Dñi ſuper te orta eſt: & am- bulabunt Gentes in lumine tuo, all. Apertis thesauris ſuis obtule- runt Magi Dômino, aurum, thus, & myrrham, allel. Maria & flümina benedicite Dño: hymnum dicite fontes Dômino, allel. Stella iſta ſicut flamma co- rũſcat: & Regem regum Deum de- monſtrat, Magi eam vidérunt, & magno Regi munera obtulérunt. Urge, illũminare Jerúſalem ; quja venit lumen tuum, & gloô- ria Dômini ſuper te orta eſt. Sola magnârum uͤrbium, Major Béthleheé, cui contigit Ducem ſalutis cœlitùs Incorporatum gignere. uem ſtella, quæ ſolis rotam Vincit decéôre ac lumine, Veniſſe terris nüntiat Cum carne terréſtri Deum. idére poſtquam illum Magi, Eoa promunt mùúnera: . Stratique votis fferunt . Thus, myrrham, & aurum régium. egem, Deù⁴mque annüntiant Thesaurus „& fragrans odor;, Thuris Sabæi, ac myrrheus Pulvis ſeplichrum prædocet. eſu, tibi ſit gloria; Qui apparuiſti Gentibus; Gum Patre, & almo Spiritu, In ſempiterna ſæcula. Amen- Adorate Deum, allel. Omnes Angeli ejus, allel. Hôdie cœléſti ſponſo juncta eſtEc- cléſia, quoniam in Jordane lavit Chriſtus ejus crimina: currant cum muneéribus Magi ad regales nup- tias, & es and facto vino lætantur convivæallel. Eus, qui hodierna die Unigé- nitum tuum Gentibus ſtella duce revelâſti: concéde propitius; ut, qui jam te ex fide cognovimus„ usque ad contemplandam ſbeciem 176 tuæ celſitùdinis perducàmur. Per eumdem Dominum. Chriſte Fili Die vivi. “. Qui apparuiſti hodie. Venit lumen tuu. urge: illuminare. Reges Tharſis, & inſulæ mu- nera offerent, & Allel all. Reges Tharſis. Reges Arabum & Sa- ba dona addúcent. Allel. allel. loria Patri. Reges Tharſis. Omnes de Saba vénient, allel. Aurum & thus deferéntes, all. Apértis thesauris ſuis Eva in circùitu culos tuos, & vide: omnes iſti congregati süt, venerunt tibi: filii tui de longè vé- nient, & filiæ tuæ de latere ſurgent. Omnes de Saba vénient ; Allelúja, allel. Omnes. Aurum & thus deferéntes. Al- lel. allel. lôria Patri Omnes. Adorâte Dôminum, allel. In aula ſancta ejus, allel. Stella iſta. Mnes de Saba vénient;, aurum & thus deferéntes, & laudem Dômino annuntiantes. Adorate Däüm, Allel. allel. Adorate. In aula ſancta ejus Allel. allel. loria Patri Adorate. Adorâte Deum,; allel. Omnes Angeli ejus, allel. Ante luciferum. im ixit Dôminus. 77 ‚urge, illuminare. rudelis. Reges Tharfis. 169. Tribus miraculis ornatum diem ſanctũ colimus: hodie ſtella Magos duxit ad præsépium;: hodie vinum ex aqua fact eſt ad nuptias: hodie in Jordane a Joanne Chriftus bap- tizari voluit, ut ſalvaret nos, allel. ( eus, qui hodiérna. Remanſit. Omnes de Sa- ba. ota, quæſumus. 184. Däñe labia mea. 169. 184. S E CUN D A D IE De Epiſtola ad Romanos. VErirafem dico in Chriſto, non V méentior: teſtimonium mihi per- hibénte conſcientia mea in Spiritu ſancto: quôniam triſtitia mihi ma- gna eſt, & continuus dolor cordi meo. Optäbam enim ego ipſe ana- thema eſie à Chriſto pro fratribus meis, qui ſunt cognati mei ſecuùn- dum carnem, qui ſunt IIraelitæ; quorum adoptio eſt filiorum; && gléria, & teſtaméntũ, & legisldtio» & obséquium, & promiſſa: quorũ patres, & ex quibus eſt Chriſtus ſe- cũndũ carné, quia eſt ſuper omnia Deus benedicétus in ſæcula. Amen- Tria ſunt munera. 170. on autem quòôd exciderit verbum Dei. Non enim om- nes, qui ex Iſrael ſunt, ii ſunt Iſrae- litæ: neque qui ſemen ſunt Abra- hæ, omnes filii, ſed in Iſaac vocabi⸗- tur tibi ſemen: id eſt, non qui filii carnis, hi filii Dei ; ſed qui filii ſunt promiſſiônis, æſtimantur in sémine. Promiſiiônis enim ver- bum hoc eſt: Secúndùm hoc tem- pus veèniam , & erit Saræ filius. Non ſolùm autem illa, ſe Rebécca ex uno concubitu habens Iſaac llaae tri bꝛ ſecie, Umen Aut alie nli (ut Propoſitunm operibus, elei: Qui lllt ſeripte Llau autem 30 licemus apud Deum iſeticordi ſerebor lgit Cuttentis, Reges I. Sercno 5 D parti Magi Hunc dien luie debicn nein perzol Drimus illan Eliittten tie Gentiut tium. Nob Apoßoloru Uingna ccle 4hotoli,t reunt gl Ulumine Agnum Modep 1b Oriinte ur in ſtabe ecelo: ut Karsturin Diphania manifefti ellitudine⸗ ſenus Edere Nus, in an, : Iuit en kisdem s, cN 4 l Juem ſ utum⸗ Andbula te 4 N 40 Roninas noniumm. ela. l7o⸗ Non eniu Iſaac patris noſtri. In colum- bæ ſpecie. 171. »Um enim nondũ nati fuiſſent, aut aliquid boni egiſſent, aut mali lint ſecundùm, electiôònem pPropoſitum Dei manéret) non ex opéribus, ſed ex vocante dictum eſt ei: Quia major sérviet minori, ſicut ſcriptum eſt: Jacob dilexi, Eſau autem dio habui. Quid er- go diccemus: numquid iniquitas apud Deum? Abſit: Moy ſi enim di- cit: Miſexébor, cujus miséreor, & miſericôrdiam præſtabo, cujus mi- ſerébor. Igitur non volêntis, neque curréntis, ſed miſeréntis eſt Dei. Reges Tharſis. 171. Sermo S. Auguſtini Epifſcopi. D partum Virginis adorandum Magi ab Oriente venérunt. Hunc diem hôdie celebramus : huic debitum ſolemnitatis ſermô- nem persoôlvimus. IIIis dies iſte rimus illuxit, anniversaria nobis eſtivitate rédiit. Illi erant primi- tiæ Gentium, nos pôpulus Gen- tium. Nobis hocglingua nuntiavit Apoſtolorum, ſtella iis tamquam lingua cœlorum: &, nobis iidem Apoôſtoli, tamquam alii cœli enar- ravérunt glôriam Dei. Illuminâre, illuminäre. 172. Agnum ſacraméntum! in præsépi jacébat, & Magos ab Griente ducébat: abſcondeba- tur in ſtabulo, & agnoſcebatur in cœlo; ut aàagnitus in cœlo, mani fe- ſtarétur in ſtabulo, & appellarétur Epiphania dies iſte, quod latine manifeſtâtio dici poteſt; ſimul ejus celſitudinem humilitatémq; com- mendans, ut, qui in apérto coelo ſignis ſidereis monſtrabatur mag- nus, in anguſto diversôrio quæsi- tus invenirétur invalidus, infanti libus in membris natus, infanti- libusque pannis involutus, adora- rétur à Magis, timerétur à malis. Omnes de Saba vénient. 173. TImuit enim eum Rex Herôdes, eisdem ſibi Magis nuntianti- bus, cùm adhuc, quærerent pârvu- lum, quem cognoverant cœ&lo teſte jam natum. Quid erit tribunal ju- dicantis, quando fuperbos Reges cunabula terrébant infantis? Quan- tò consultiùs Reges, non ſicut He. rôdes, interficere quærant, ſed ſicut Magi, poôtiùs adorare delecténtur, jam præsértim eum, qui & ipſam mortem, quam cupiébat inimicus inferre ,étiam pro ipſis inimicis ab inimicis ſuſtinuit, eimque in ſuo corpore occiſus occidit. Pièe timeant Reges ad Patris déxteranmi jam ſedéntem, quem Rex impius timuit adhuc matris ubera lamben- tem. Magi véniunt. 173. éctio ſancti Evangélii ſecùndaùm Matthæum. Cm natus eſſet Jeſus in Béth- Alehem Juda, in diébus Herôdis Regis, ecce Magi ab Oriénte vené- runt Jerosolymam, dicentes: bi eſt, ,qui natus eſt Rex Judæôrum? Et réliqua. De Homilia S. Gregéôrii Papæ. Ativitate Regis noſtri cogni- Na, Heroôdes ad callida argu- ménta convertitur: & ne terréno regno privarétur, renuntiari ſibi, ubi puer inveniatur, põſtulat. Adoraré eum velle ſe simulat, ut hunc, ſi inveniri poſſit, extinguat. sed quanta eſt humana malitia contra consilium divinitatis 2 Sscriptum quippe eſt: Non eſt ſa- piéntia, non eſt prudentia, non eſt consilium contra Däm. Nam ea quæ apparuit ſtella, Magos perduúcit: natum Regem repériunt: müúnera déferunt, & ne redire ad Herodem débeant;, in ſomnis admonéentur. Sicq; fit, ut Jesũ, quem quærit Herô- des, invenire non poſſit. Cujus per- sona qui alii quàm hypocritæ deſi- gnanturzqui dum fice quærunt, in- venire Dim numquam merentur : Stella, quam. 175. Ed inter hæc ſciéndum, quòd Priſcillianiſte hærétici naſci unumquémque hoôminem ſub con- ſtitutiônibus ſtellarum putane: & hoc in adjutoriam ſui erroris aſsuú- munt, quod neva ſtella exiit, cum Dominus in carne appäruit: cujus fuiſſe fatum eamdem, quæ appa- ruit, ſtellam putant. Sed ſi Evan- gélii verba pensamus,; quibus de eâ- demi ſtella dicitur: Usque dum vé- niens ſtaret ſupra; ubi erat puer, dum non puer ad ſtellam, ſed fſtella ad puerum cucùúrrit, ſi dici liceat, non ſtella fatum pueri, ſed fatum M. ſtellæ 178. ð . ftellæ is, qui apparuit, puer fuit. B. Vidéntes ſtellam Magi. 175. Ed à fidélium côrdibus abſit, ut aliquid eſſe fatum dicant: Vi- tam quippe hominum ſolus hic cônditor qui creavit, adminiſtrat. Neque enim propter ſtellas homo, ſed ſtellæ propter hôminem factæ ſunt, & ſi ſtella fatum hominis di- citur, ipſis ſuis miniſteriis ſubéſſe homo perhibetur. Certe Fumn Jacoh de utero egrédiens, prioris fratris plantam tenéret manu, prior perfé- t nequaquam égredi potuit, niſi subſequens inchoaſſet: & tamẽ cum uno têmpore, eodémque moménto utrumque mater fuderit, non una utriäsque vitæ qualitas fuit. e Deum laudamus. II. AbOriénte venérunt Magi in Beéth- lehem adorate Dim : & apértis thesauris ſuis, pretioſa munera obtulérunt, aurum, ficut Regi magno: thus, ſicut Deo vero: myrrham ſepultúræ ejus, allel. Vidéntes ſtellam Magi, gaviſi ſunt gaudio magno : & intrantes do- mum obtulérunt Domino, aurum, thus, & myrrham, allel. T E R T I A D I E. De Epiſtola ad Romanos. Bſecro itaque vos fratres per mifericordiam Dei, ut exhi- extitit udæôrum. In terra eorum beatis corpora veſtra hoôſtiam vi- ventem, ſanctam „Deo placentem, rationabile obséquium veſtrum. Et nolite conformari huic ſæculo, ſed reformàmini in novitate ſenfus veſtrisut probétis, quæ ſit volun- tas Dei bona, & beneplacens, & Perfééta. Dico enim per gratiam, quæ data eſt mihi, omnibus qui funt inter vos: non plus sapere quàm opoôrtet sapere, ſed sapere ad ſobrietatem: & unicuique ſicut Deus diviſit mensũûram fidei. Tria ſunt munera. 170. Icut enim in uno coôrpore multa membra habemus, omnia autem membra non eumdem actum habent : ita multi unum corpus ſumus in Chriſto, ſinguli- autem alter alterius meinbra. Ha- beêntes autem denationes ſecun- dùm gratiam, quæ data eſt nobis, differéntes; ſive Prophetiam ſe- cundùm ratiônem fidei, ſive mini- ſtérium in miniſtrando, ſive qui docet in doctrina, qui exhortatur in exhortando, qui tribuit in ſim- plicitate, qui præeſt in ſolicitùdi- ne, qui miſerétur in hilaritate. In columbæ ſpécie. 171. Ilédio ſine ſimulatione. O- diéntes malum, adhæréntes bono: Charitate fraternitatis invi- cem diligéntes: Honore invicem prævenientes: Solicitudine non pi- gri:Spiritu fervêntes: Domino ſer- vientes: Spe gaudéntes: in tribula- tiòne patiéntes: Orationi inſtantes: Neceſſitatibus Sanctorum commu- nicantes: Hoſpitalitatem ſectantes. Benedicite, perſequentibus vos: benedicite, & nolite maledicere.- Gaudére cum gaudéntibus;, flere cum fléntibus: idipſum invicem ſentiéntes: non alta ſapiéntes, ſed humilibus conſentiéntes. Reges Tharſis. 171. De Sermône S. Auguſtini Epiſcopi- C tam multi jam nati, atque defùncti eſſent Reges Judæo- rum, numquid quemquam eorum adorandum Magi quæſiérunt? Non, quia nec nguam eôrum cœlo loquénte didicérunt. Verumta- men, quod prætereuündum non magnum teſtimônium cæcitatis iſti requiréebant, quem illi in fua non agnoſcebant. Illuminare, illuminare. 172. Pud eos iſti infantem invené- runt, quem illi apud ſe nega- vérunt. In his terris de longinque iſti, & peregrini puerum Chriſtum nondum verba promentem adora- véruntmubi cives illi juvenem mira- cula faciéntem crucifixérunt. IIti in membris parvis Deum adoravé- runt, illi in magnis factis nec tam- quam hêmini pepercérunt: quafi plus füerit vidére novam ſtellam in ejus nativitate fulgentem;, quam ſolem ejus in morte lugentem. Omnes de Saba vénient. 173. . 7 Am vero quod éadem ſtella, quæ Magos perduzxit ad locum, ubi e- rat cum Matre Virgine Deus in- Jans eſt, hæc Magérum illuminatio fino gue ſim perdu ubträrit, Conec ge e naſceretur Tentur juch⸗ dlyinr Scr⸗ MInärent, Ettu Bethl lnima in eumexiet! Imeum Iſtael flegyit diyin Uud udros Termnnauras Kruerentur, Magi ve (io ſahe Mattheæu n nat lehem Rexig ecee Uunt ſerosol lh natn Utteligna De Homiil irer Amyuhe glippe Reg ei ſieti tem mort dinnr D dorant, eti Narcicute Ijrha me Mülli heret unt; ſe⸗ Quam 8 Cfkerunt, nolunt. Er egem eriſ Sant. Hi y. Uunt; ſed 0 Stella;, 8 t, Umpte mort ugne nato! Im, nrhune dofferam flod is tophetan, dei, ſnem do, gui ey tibui Rin ſolicht in hilauita ie Il. nſun ni , ſapiente lentes⸗ Il. Pulklnikt⸗ ſam nuti, t Rege N Intern guenn ilin luminile⸗ 1 fans, quæ utique pôterat eos ad ip- am perdúcere civitatem, ſe tamen ſubtraxit, nec eis prorſus apparuit, donec de civitate, in qua Chriſtus naſcerétur; iidem 1 interroga- 7 . . 8 . X réntur Judæi, & ipſi eam ſeeundùm divinæ Scripturæ teſtimonium no- minaârent, ipfſi dicerent: in Béthle- hem Judæ. Sic enim ſcriptum eſt: Et tu Béthlehem terra Juda, non es minima in principibus Juda: ex te enim éxiet Dux, qui regat populum meum Iſrael. Quid aliud hic ſigni- ficavit divina providéntia, niſi a- pud Judæos ſolas divinas litteras remansuras, quibus Gentes in- ſtruerentur, illi excæcaréntur? Magi veniunt. 184. éctio ſancti Evangelii ſecêndùm Matthæum. Cm natus eſſet Jeſus in Béth- lehem Juda, in diébus Herôdis Regis, ecee Magi ab Oriente vené- runt Jerosolymam, dicéêntes: Ubi eſt, qui natus eſt Rex Judæorum: Etréliquan. . De Homilia S. Gregorii Papæ. Agi verò aurum, thus , & Amyrrham déferunt. Aurum quippe Regi congruit, thus vero in Dei ſacrificium pônitur, myrrha autem mortuorum coôrpora con- diùntur. Eum ergo Magi, quem adòôrant, étiam myſticis munéribus prædicant, auro Regem, thure Deu, myrrha mortalem. Sunt verò non- nulli hærétici, qui hunc Deum cre- dunt;, ſed ubique regnare nequa- quam credunt. Hi proféctò ei thus offerunt, ſed offerre étiam aurum nolunt. Et ſunt nonnulli, qui hunc Regem exiſtimant; ſed Deum ne- gant. Hi videlicet ei aurum ôffe- runt; ſed offerre thus nolunt. Stella; quam viderant. 175. T ſunt nonnúlli, qui hunc & Deum & Regem faténtur; ſed aflumpsifg carnem mortalem ne- gant. Hi nimirum ei aurum & thus offerunt, ſed offérre myrrham af- sümptæ mortalitatis nolunt. Nos itaque nato Doômino offeramus au- rum, ut hunc ubique regnare fatea- mur, offeramus thus, ut credamus, Qquod is, qui, in tempore apparuit, Deus ante témpora extitit offera- mus myrrham; ut eum, quem crédi- mus in ſua divinitate impaſsibi- . 179 lem, credàmus étiam in noſtra fuiſſe carne mortàâlem. Vidéntes ſtellam Magi. 175. Uamyvis in „auro, thure, & myrrha intélligi & aliud po- teſt. Auro namque ſapiéntia de- ſignâtur, Salomone atteſtante, qui ait ; Thesaurus defſiderabilis re- quiéſcit in ore ſapientis. Thure autem, quod Deo incénditur, vir- tus orationis exprimitur, Pſalmiſt teſtante, qui dicit: Dirigatur orâ- tio mea ſicut incénſum in conſpé- ctu tuo. Per myrrham verò carnis noſtræ mortificatio figuratur. Un- de ſancta Eccléſia de ſuis operariis usque ad mortem pro Deo certan- tibus dicit: Manus meæ diſtilla- vérunt myrrham: e Deum laudamus. II. Tria ſunt muúncra, quæ obtulérunt Magi Doômino, aurum, thus, & myrrham, Filio Dei; Kegi magno, alleluja: Lux de luce apparuſſti Chriſte, cui Magi münera ôfferunt, all. all. all. Q U A RK T A D I E. De Epiſtola ad Romanos. Onis anima poteſtatibus ſub- limioribus sûùbdita ſit; non eſt enim poteſtas niſi à Deo; quæ au- tem ſunt, à Deo ordinatæ ſunt. Ita- que qui resiſtit poteſtati, Dei ordi- nationi fesiſtit. Qui auté resiſtunt, ipfſi ſibi damnatioônem acquirunt . nam principes non ſunt timoôri bo- ni peris, ſed mali. Vis autem non timére poteſtatem? Bonum fac, & habebis laudem ex illa: Dei enim miniſter eſt tibi in bonum. Tria ſunt munera. 170. I autem malum féceris; time, non enim ſine cauſa gladiunmz portat: Dei enim miniſter eſt: Vin- dex in iram, ei, qui malum agit. Ideò neceſſitate subditi eſtote non ſolum propter iram, ſed étiam propter conſciéntiam. Ideò enimi & tributa præſtatis: miniſtri enim Dei ſunt in hoc ipſum ſervieéntes. Réddite ergo omnibus débita: cui tributum; tributuimn: cui vectigal, vectigal;: cui timorem, timorem: cui honorem, hHonorem. In columbæ ſpecie. 171. M z 180 Emini quidquam debeatis , niſi ut invicem diligatis; qui enim dilibit proximum, legem implévit. Nam;, non adulterabis, non occides, non furaberis, non falſum teſtimonium dices, non concupiſces: & ſi quod eſt aliud mandatum, in hoc verbo inſtau- ratur: Diliges prôêximum tuum ſicut teipfum. Diléctio proximi malum non operatur. Plenitudo ergo legis eſt diléctio. e. Reges Tharſis. 171. Sermo ſancti Leônis Papæ- Elebrâto préôxijmo die, quo in- temerata virginitas humani geé- neris édidit Salvatôrem;, Epipha niæ nobis, dilectiſſimi, veneran- da feſtivitas dat perſeverantiam gaudiorum;, ut inter cognatarum Tolemnitatum vicina ſacrameénta;, exultatignis vigor, & fervor fidei non tepéſcat. Ad omnium enim hôminum ſpectat ſalutem, quòd infantia mediatôris Dei & hoômi- num ſam univérſo declarabatur mundo, cùm adhuc exiguo deti- nerétur oppidulo. Illuminare; illuminare. 172. Wamvis enim, Iſrgeliticã Gen- tem, & ipsius Gentis unam familiam delegiſſet, de qua natu- ram univérſæ humanitatis aſsume- ret, noluit tamen intra matérnæ ha- bitationis anguúſtias ortus ſui late- re primôrdia: ſed mox a omni- bus voluit agnôſci, qui dignatus eſt ömnibus naſci. Tribus igitur Ma- gis in regione Oriéntis ſtella novæ Claritatis apparuit „ quæ illuſtrior cêteris pulchriorque ſideribus, fa- cilè in ſe intuéntium oculos ani- mosque converteret, ut conféſtim adverterétur;, non eſſe otioium » uod tam insolitum videbatur. Omnes de Saba venient. 173. WEdit ergo aſpiciéntibus intel- AJécktum, qui præſtitit ſignum, & quod fecit intelligi;, fecit inqui- ri, & ſeinveniéndum obtulit requi- ſitus. Sequuntur trés vIII ſuperni Juminis ductum, & præVII fulgoris indicium intenta contemplatione comitantes; ad agnitionem verita- tis, gratiæ ſplendore ducuntur, qui humano ſenſu ſignincatu ſbi Ke- gis ortum æſtimavérunt in civitàâte regia efſe quæréndum. Sed qui ſervi ſuſcéperat formam, & non judicare vénerat ſed judicari, Béthlehem præelégit nativitati;, Jerosolymam paſſioni. Magi véniunt. 173. é&io ſancti Evangelii ſecundùm Matthæum. CU natus eſſet Jeſus in Beth- lehem Juda, in diébus Herodis Regis, ecce Magi ab Oriente vené- runt Jerosôlymam, dicéntes: Ubi eſt, qui natus eſt Rex Judæorum? Et réli qua. , De Homilia S. Gregoôrii Papæ. Agnum verò nobis aliquid Magi inuunt, quod in regioô- nem ſuam per aliam viam rever- túùntur. In eo namque quod ad- moniti faciunt, nobis proféctò insi- nuant, quid faciamus. Regio quippe noſtra paradiſus eſt, ad quam, Jeſu céôgnito, redire per viam, qua veni- mus, prohibémur. A regione et- enim noſtra ſuperbiendo, inobe- diéndo, viſibilia ſequendo; cibum vétitum guſtando diſcéfſimus, ſed ad eam necéſſe eſt, ut flendo, obe- diéndo, viſibilia contemnéndo;, at- que appetitum carnis refrænando redeamus. Stella, quam viderant. 175. Er aliam ergo viam ad regiô- nem noſtram regrédimur: quo- niam qui à paradiſi gaudiis per de- lecdamenta diſcéſſimus, ad hæc per lamenta revocamur. Unde necefle eſt, fratres chariſſimi, ut ſemper pa- vidi, ſempérque ſuſpécti, ponamus ante 6culos cordis hinc culpas o- peris,illinc judicium extrémæ di- ſtrictionis. Pensémus, quàm diſtri- ctus judex véniat, qui judicium mi- natur, & latet;: terrores peccatori- Pus inténtat, & tamen adhuc suſti- net, & idcirco venire citius differt, ut minus invéniat, quod eodeémnet. Videntes ſtellam Magi. 175. Uniâmus flétibus culpas ,„ & cum Pſalmiſtæ voce prævenia- mus faciem eéjus in confefnione. Voluptatum nos ergo fallacia nul- la decipiat, nulla vana lætitia ſe- ducat. In proximo namqué eſt ju⸗ dex, qui dixit: Væ vobis, qui ridetis nunc, quia lugébitis, & Bébitis; Eince, I tin eſt & co e Deum la dumns ſtel venimus 4 1e Dominum ltertogabat ſimum ridtd ſtellam vidi Mlendor illt CQVUI De Ey Nfinm non in d tionum. 4l ducue omn elk, olus ma Cdbhonan qul non! non ſadice zumplit I. Alienumſet Caditſtabit els ſtatue Tria ſun Am ali diem: Heem diemyn 1n abünget ſapit. Nt 4 cat; gra gal non m ucat, & 5 tninmhr n moritu 0 Vlyin mmorimur. Fi örinur, D⸗ Ineolüm N hoe en el leſur un & piy ten nich tn guate regotüin nobi N uodin t⸗ fiam ! nee gual eeto⸗ 18P ilcelüms, Ut fendn ntemnend, nis kefiu. detant. In Hinc enim Salomon ait: Riſus do- Iôri miſcébitur: Et extréma gaudii luctus ccupat. Hinc iterùm dicit: Riſum deputavi errorem; & gaudio dixi, Quid fruſtrà deciperis? Hinc rurſus ait: Cor ſapientiun ubi triſti- tia eſt: & cor ſtultorum ubi lætitia. e Deum laudamus. II. Vidimus ſtellam ejus in Oriéênte,, & vénimus cum munéeéribus adora- Yre Dominum. Interroôgabat Magos Herodes: Quod ſignum vidiſtis ſuper natum Regé: Stellam vidimus fulgéntem;, cujus ſplendor illuminat mundum. QQ UI NT A D I E. De Ebiſtola ad Romanos. Nfirinum autem in ſige aſsumite, non in diſceptationibus cogita- tioônum. Alius enim credit ſe man- ducare omnia, qui autem infirmus eſt, olus manducet. Is, qui manduù- cat, non manducantem non ſpernat; & qui non manducat, manducanteé non jüdicet: Deusenim illum aſ- sumpfit. Tu quis es;, qui judicas alienum ſervum?: Dno ſuo ſtat, aut cadit: ſtabit autem; potens eſt enim Deus ſtatuere illum. Tria ſunt munera. 170. Am alius judicat diem inter diem: alius autem judiçat om- nem diem:unusquisque in ſuo ſen- ſu abundet. Qui ſapit diem, Dno ſapit. Et qui manducat, Dio man- dũúcat; gratias enim agit Deo. Et ui non manducat, Dno non man- ucat, & gratias agit Deo. Nemo enim noſtrum ſibi vivit, & nemo ſibi moritur. Sive enim vivimus, Däüo vivimas: ſive morimur, Dno méôrimur. Sive ergo vivimus;, ſive morimur, Domini ſumus. In colůmbæ ſpécie. 171. N hoc enim Chriſtus mortuus eſt, & reſurrexit, ut & mortuo-⸗ rum & vivorum dominétur. Tu autem quid jùdicas fratrem tuum? aut tu quare ſpernis fratrem tuum: Omnes enim ſtabimus ante tribu- nal Chriſti. Scriptum eſt enim: Vi- vo ego, dicit Dominus, quôniam mihi fle tétur omne genu, & omnis lingna confitébitur Deo. Itaque unusquisque noſtrúm pro ſe ratio- 181 nem reddet Deo. Non ergo am- plius invicem judicèmus. Reges Tharſis. 171. Sermo S. Maximi Ebitcopi. N hac, dilectiimi, celebritate ſic- ut relatu patérnæ traditionis in- ſtruimur, multiplici nobis eſt fe- ſtivitate lætandum. Ferunt enim hoôdie Chriſtum Dominum noſtrum vel ſtella duce à Geêntibus adora- tum, vel invitatum ad nuúptias » aquas in vina Vertiſſe;s vel ſuſcepto à Joanne baptismate: conſecràſſe fluenta lordanis, ſuumque ſimul purificaſſe Baptiſtam. Illuminare, illuminare. 172. Ed quid potifſimum præsénti hoc facdtum ſit die, noverit ipſe, qui fecit: nos tamen crédere, nec dubitare debémus, quidquid illud eſt, factum eſſe pro nobis. Nam quòôd eum fulgentioris ſtellæ ra- diis incitati adoravére Chaldæi ,» Deum verum Geêntibus ſpes data eſt adorändi. Quod aquæ novo funt ordine in vina mutatæ „hoyI nobis poculi prælibatum eéſt ſacra⸗ méêntum. Quod autem baptizatus eſt Agnus Dei, regenerantis baptis- mi ſalutare nobis munus eſt dedi- caâtum. . Omnes de Saba vénient. 173. Pôrtet itaque nos, fratres, ad honorem Salvatôris noſtri, cu- jus Nativitatem débita nuper cum exultatione transégimus, omni cum devotione étiam hunc virtutum ejus celebrare Natalem. Et duam recte tria hec nobis uno acta in die myſtéria prædicantur „ qui ineffabilis Trinitatis arcanumuno Dei ſub nomine confitémur. Per hæc ergo miracula Chriſtus Däs Re- demptor noſter oculis ſe voluit revelare mortalium;, quatenus in- visibilis ejus divinitas, duæ latgbat in homine, in opere non latéret. Magi véniunt. 173. édio ſancti Evangélii ſecundàm Matthæum. vii. . Um natus eſſet leſus in Béth- Clehem Juda ,in dicbus Herodis regis, ecce Magi ab Oriénte vene- runt Jerosolymam, dicentes: U eſt, qui natùs eſt Rex Judæorum ? 1 Et réliqua. 3 182 Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Idimus enim ſtellam ejus in O- riénte. Ad confuſionem Ju- dæoôrum, ut nativitatem Chriſti à Gentibus diſcerent; ôritur in Oriente ſtella, quam futuram, Ba- laam, cujus ſucceſsôres erant, vati- cinio noverant. Lege Numerorum librum. Deferuntur autem Magi ſtellæ indicio in Judæam, ut ſa- cerdotes aà Magis interrogati, ubi Chriſtus naſcereétur, inex- cusàâbiles fierent de Adventu ejus. B Stella, quam viderant Magi in Orfiénte. 175. T illi dixerunt ei: in Béthle- hem Judææ. Librariorum hic error eſt: Putamus enim ab Evan- geliſta primùum eéditum ſicut in ipſo Hebraico légimus, Judæ non Jndææ. Quæ eſt enim aliarum Gentiuüm Bethlehem, ut ad diſtin- ctionem eſus hic Judææ poneré- tur; Judæ autem idcircò ſcribitur, quia eſt & àalia Béthlehem in Gali- Irag. Lege librum Jeſu filii Nave: Denique & in ipſo teſtimonio . quoôd de Michææ prophetia ſump- tum eſt, ita habétur: Et tu Béthle- hem terra Juda. Vidéntes ſtellam Magi. 175. 7T apértis thesauris ſuis, obtu- 2lerunt ei münera, aurum, thus, & myrrham., Pulchérrime mune- rum ſactamenta Juveéncus Présby- ter uno versiculo comprehendit : Thus, aurum, myrrham ; Regi- ue hominique , Deoque dona erunt. Et reſponſo accepto in ſomnis, ne redirent ad Herôdem, per aliam Viam revérſi, ſunt in re- gionem ſuam. Qui múnera obtu- lerant Dômino, conſe quenter re- ſponſum accipiunt, non per An- gelum, ſed per ipſum Dominum . ut meritôrum Joſeph privilégium demenſtrarétur. Revertuntur au- tem per aliam viam, quia infide- litati miſcéndi non erant Judæo- rum. Te Deum laudamus. II. Omnes natiônes vénient à longè, Bortantes munera ſua, allel. Omnes de Saba venient , aurum, & thus deferentes, allel. allel. S EXTADIE. De Epiſtola ad Romanos. Ebémus autem nos firmiôres imbecillitäàtes infirmorum ſu- ſtinére, & non nobis placére. U- nusquisque veſtrùm proximo ſuo placeat in bonum, ad ædificatio- nem. Etenim Chriſtus non ſibi pla- cuit, ſed ſicut ſcriptum eſt: Impro- péria improperantium tibi cecidé- runt ſuper me. Quæcúmgqne enim ſcripta ſunt , ad noſtram doctri- nam ſcripta ſunt, ut per patientiam & conſolationem Scripturarum ſpem habeamus. Tria ſunt munera. 170. Eus autem patientiæ & ſola- tii det vobis idipſum sapere in altérutrum ſecundùm Jeſum Chriſtum: ut unänimes, uno ore honorifcétis Deum „ & Patrem Dômini noſtri Jeſu Chriſti. Prop- ter quod ſuſcipite invicem, ſicut & Chriſtus ſuſcébpit vos in hono- rem Dei. Dico enim, Chriſtum Jeſùm miniſtrum fuiſſe circumci- ſionis propter veritàtem Dei, ad conkhrmandas promiſſiôònes pa- trum: Gentes auterme ſuper miſeri- cordia honorare Deum „ ſicut ſcriptum eſt: Propteren confitebor tibi in Gentibus Dômite, & nomi- ni tuo cantabo. & iterùre dicit: Lætamini Gentes cum plebe eſus. Et iterum: Laudate omnes Gentes Döminum, & magnificate eum omnes populi. In colúmbæ ſpécie. 171. T rurſus Iſaias ait,:: Erit radix Jeſſe, & qui exurget régere Gentes;, in eum Gentes ſperabunt. Deus autem ſpei répleat vos omni gaudio & pace in credéndo, ut ab⸗ 7 —. undétis in ſpe, & virtute Spiritus ſancti. Certus ſum autem, fratres mei, & ego ipſe de vobis, quoniam & ipſe plenj eſtis dilectioône, reple- ti omni ſciêntia, ita ut poſsitis al- térutrum monére. Audacius autem ſcripſi vobis fratres ex parte; tam- quam in memoôriam vos reducens: Propter gratiä, quæ data eſt mihi à Deo, ut ſim miniſter Chriſti Jeſu in Gentibus, ſanctificans Evangélium Dei, ut fiat oblatio Géêntium accép- ta, & ſanctificata in Spiritu ſanco. Reges Tharſis. 171. germo R Deu mento p homonat cültui dee primitiz ſunt prin Proximo Neduci. U tus eſt Rex repeſudxor ti. Archelan Chriſtus in natus eſt in Chriſtus an elt breyidli ille natns iſte natus ille Mag iſte inpent Illumin Uis en Paupe lnin Tum qui Faturut De immenſus Dretioſus ſic turbari natis eit, 1o luperar Uier lhe tibi ſuccech Geliter cree Snet viv ,l Omnes Veriſ tur Rey cnſas times Uistüimeree Gcintis No ectſcokemn Turſllilin ingnidren Penieng d 1 hdincre dutirſe Plungneer ltun gid Mbi ver ſar. A cio ſan⸗ Mtthen Im nat lchem DI1 d Romng cum omm nes 6⁰ agnifcte? die Il. 1t Piit, rütet , tes ſpel⸗ ptritl l. Sermo S. Fulgéntii Epiſcopi. Iſe Deus, qui ſibi in véteri teſta- ménto primitias offérri mandayit homo natus Geéntium primitias ſuo cuùltui dedicavit. Paſtores fuérunt primitiæz Judæorum : Magi facti ſunt primitiæ Géntium. IIIi de pProzimo adducti, iſti de longinquo reducti. Ubi eſt, inquiunt, qui na- tus eſt Rex judæorum: De Herode rege Judæôrum filii jam fuerant na- ti: Archelaus natus eſt in palatio;, Chriſtus in diversorio. Archelaus natus eſt in lecto argenteo poôſitus, Chriſtus autem natus, in præsépio eſt breviſſimo collocçatus: & tamen ille natus in palatio contémnitur, iſte natus in diversorio quæritur: ille à Magis nullatenaàs nominatur, iſte invéntus ſuppliciter adoratur. Illuminare, illuminare 172. Uis eſt iſte Rex Judæôrum: pauper & dives, hùmilis & ſublimis. Quis eſt iſte Rex Judæoô- rum, qui portatur ut parv ulus, ado- raturut Deus: paryus in præsépio, imménſus in cœlo, vilis in pannis, pretiôſus in ſtellis. Quid eſt, quod ſic turbâris Herodes? Rex iſte, qui natus eſt; non venit Reges pugnan- do fſuperare, ſed moriéndo mirabi- liter ſubjugare. Nec ideò nat= eſt, ut tibi ſuccêdat, ſed ut in en mũdus fi- déliter credat. Venit ergo nõ ut pu- gnet vivs, ſed ut triumphet occiſus. Omnes de Saba. 173. Uer iſte, qui nunc à Magis dici- tur Rex Judæorum, idé Creator eſt, & Dñs Angelérum. Quaprôpter cujus times infantiã naſcêntis, ma- gis timére debes omnipoténtiâ ju- dicantis. Noli eum timére regni tui ſucceſsorem, ſed time infidelitatis tuæ juſtiſſimum damnatôrem. Ite;, inquit, & renuntiate mihi, ut & ego veéniens adorem eum. O calliditas ſicta, incredulitas impia, 6 nequi- tia fraudulénta! Sanguis Innoceén- tium, quẽ crudéliter effudiſti, atte- ſtatur quid de hoc puero voluiſti. Magi veniunt. 173. écio ſancti Evangélii ſecêndùm Matthæum. Cen natus eſſet Jeſus in Beth- Mehem Juda;, in diébus Herodis Regis, ecee Magi ab Oriente vené- runt Jerosolymam, dicentes: Ubi eſt, qui natus eſt Rex Judæorum? Et reliqua. Homilia S. Ambroôſii Epiſcopi. Uæ ſunt iſta veræ fdei mune- ra? Aurum Regi, thus Deo, myrrha defunéto. Aliud enim Re- gis insigne, aliud divinæ ſacramen- tum poteſtatis, aliud honor eſt ſe- pultúræ, quæ non corrumpat cor- pus moôrtui, ſed resérvet. Nos quo- que, qui hæc audimus, & légimus, de thesauris noſtris talia, fratres, munera proferamus, Habemus é- nim thesaurum in vaſis fictilibus. Si igitur in te ipſo, quod es, non ex te debes æſtimare, ſed ex Chrifto: uantoò magis in Chriſto non tua ebes æſtimare, ſed Chriſti. Stella, quàm viderant. 175. Rgo Magi de thesauris ſuis of- ferunt mùúnerg. Vultis ſcire quàm bonum méritum habeant Stella ab his vidétur: & ubi Heroô- des eſt, non videtur;: ubi Chriſtus eſt, rurſus vidéetur, & viam demon- ſtrat. Ergo ſtella hæc via eſt, & via Chriſtus: quia ſecuùndum incarna- tionis myſtérium Chriſtus eſt ſtel- la. Orietur enim ſtella ex Jacob, & exúrget homo ex Ifrael. Denique ubi Ghriſtus, & ſtella eſt. Ipſe enim eſt ſtella ipléndida, & matutina. Sua igitur ipſe luce ſe ſignat. Videntes ſtellam Magi. 175. Ccipe aliud documentum. Alia venérunt via Magi, alia re- deunt. Qui enim Chriſtum vide- rant, Chriſtü intelléxerant: melioô- res ütique, quam vénerant, rever- tùntur. Duæ quippe ſunt viæ: una; quæ ducit ad intéritum; alia, quæ ducit ad regnum. Illa peccatôrum eſt, quæ ducit ad Herodem: hæc Chriſtus eſt, qua reditur ad Patriäã. Hic enim temporalis eſt incolatus,- ſicut ſcriptum eſt: Multum incola facta eſt anima mea. e Deum laudamus. II. Vénient ad te, qui detrahébant ti- bi, & adorabunt veſtigia pedum tuorum. . „ 2* 4 Admoniti Magi in ſomnis, per à- liam viam reverſi ſunt in regio- nem ſuam. M 4 5AB- 184 S A B B A T O₰½ TRattes Obſecro vos per miſeri- cordiam Dei, ut exhibeatis cor- Pora veſtra hoſtiam vivéntem, fan- Kam;, Deo placçentem, rationabile obséquium veſtrum. Srudelis Herodes 169. „„ Reges Tharſis & inſulæ munera fferent. Reges Arabum & Saba dona adducent. Remènſit puer Jeſus in Jerùſalem, & non cognovérunt paréntes ejus, ecxiitimantes illum eſſe in comita- tn: & requirébant eum inter cog- natos & notos. Ota; quæſumus Dômine, ſup- Plicantis populi cœléſti pieta- te Proséquere, ut & quæ agenda ſunt, videant; & ad implénda, quæ viderint, convaléſcant. ber Düm. 5 Oimnes de Saba vénient, allel. Aurum & thus deferentes all. Omnes desaba Ad- Omnes vénient. orate Deum, allel. Angeli ejus ;, allel. Eus, qui hodiérna die Unigé- nitam, tuum Gentibus ſtella duce revelaſti; concéde Propitius; ut ; qui jam te ex fide cognovi- mus; usque ad contemplandam ſpeciem tuæ, celſitúdinis Perduca- mur. Per eumdem Dominum. D OMINICA 187. De Epiſtola ad Românos. (Ommendo autem vobis Phœ- ben ſoroôrem noſtram;, quæ eſt- in miniſtério Eccléſiæ, quæ eſt in Cenchris; ut eam ſuscipitis in Dômino dignè Sanctis, & afliſtatis ei, in quocumq; negotio veſtri in- diguerit; étenim ipſa quoque aſtitit multis, & mihi ipſi. Salutate Priſ- cam & Aquilam adjutores meos in Chriſto Jeſu (qui pro àanima mea uüas cervices ſuppoſueérunt: qui- bus non ſolus ego gratias ago, ſed & cùnétæ Eccléſiæx Gentium) & doméeſticam Eccléſiam eorum. Hodie in Jordane. 170. QOgo autem vos fratres, ut ob⸗ ſervétis eos, qui diſſenſiones & offendicula præter doctrinam, quam vos didiciſtis, faciunt, & de- clinate ab illis. Hujuscémodi enim Chriſto Doômino noſtro non séer- viunt, ſed ſuo ventri: & per dulces ſermones; & benedictiones ſedu- cunt corda innocéntium. Veſtra enim obedientia in omnem locum divulgata eſt. Gaudeo igitur in vobis. Sed volo vos ſapientes eſſe in bono, & simplices in malo. In colùmbæ ſpécie. 171. Alutat vos, Timôtheus adjuͦtor meus, & Lucius, & Jason, & So- Ssipater cognati mei. Saluto vos ego Tertius, qui ſcripfſi epiſtolam in Domino. SAutat vosS Cajus ho- ſyes meus, & univérſa Eccléfia. Sa- lůtat vos Eraſtus arcarius civitatis; & Quartus, grater. Gratia D. N. J. C. cum omnibus vobis. Amen. Reges Tharſis. 171. Sermo ſancti Leonis Papæ. Uſtum & rationabile, dilectiſſimi, vVeræ pietatis obséquium eſt; in diébus, qui divinæ ôpera miſeri- cordiæ proteſtantur, toto corde gaudére, & honorificè ea, quæ ad ſalùtem noſtram geſta ſunt, cele- brare, vocante nos ad hanc devo- ſtionem ipfſa recurréêntium tempo- rum lege, quæ nobis poſt diem; in quo coætérnus Patri Filius Dei na- tus ex Virgine eſt, brevi intervallo Epiphaniæ intulit feſtum „ex ap- paritione Domini conſecratum. Illuminare, illuminare. 172. N quo fi Sidlum pr Rldoit. ut, ne tredlit ſuis dalvat Originalia veri hom Ia. Hoc er, Dios. Hoc facit Sanc Dominon Ia Deita 118: Deitas in forma! humanitas in forma ſe Omnes D 10 fidem, muntiabatu ſtum eſti⸗ gend in long dr lexionec Corum sden Hum nati pn llel eler le Noi tenin Kelle illug ſentium n ſlencan Jlarn lbi r. gloc tanton Mati ſen . Kkio linc cam. Dmh duodec erosol)me inemn giei cbugc elus in er Honulas omune bechen arins Uratin DN Amen. . nis Nip N quo fidei noſtræ magnum præ- sidium providéntia divina con- ſtituit: ut, dum ſolémni veneratio- ne recôlitur adorata in exordiis ſuis Salvatoris infantia, per ipſa originalia documenta probarétur veri hominis in Chriſto orta natu- ra. Hoc enim eſt, quod juſtincat im Dios. Hoc eſt, quod ex peccatéribus facit Sanctos; ſi in uno eodémque Domino noſtro Jeſu Chriſto, & ve- ra Deitas, & vera credatur humani- tas: Deitas, qua ante omnia ſæcula in forma Dei æ qualis eſt Patri: humanitas, qua noviſſimis diebus in forma ſervi unitus eſt hoômini. Omnes de Saba venient. 173. D roborandum ergo hanc dem, quæ contra omnes pro- nuntiabatur errores, ex magna ge- ſtum eſt divini pietate consilii, ut gens in longinqua Orientalis pla- gæ regione consiſtens, quæ ſpectan- dorum siderum arte pollébat, ſig- num nati pueri, qui ſupra omnem Ifrael eſſet regnaturus, acciperet. Nova eétenim claritas apud Magos Kellæ illuſtrioris abparuit, & in- thentium animos ita admiratione ſui ſplendoris implévit, ut nequa- quam ſibi créderent negligendum, dquod tanto nuntiabatur indicio. Magi véniunt. 173. Ectio ſancti EPvangelii lecundaàm Lucam. Um factus eſlet Jéfus annôfuúm (uockeimn ‚aſcendéntibus illis Jerosolymam ſecùndum conſuetuú- dinem dieéi feſti, conſummatisque diébus, cùm redirent, remanſit puer Jefus in Jeruſalem. Et réliqua. Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Duoôdécimo anno', ut legimus, Dominicæ sumitur diſputatié- nis exordii. Hic enim prædicandæ fidei evangelizantium numerus de- bebatur. Nec otiosè immemor ſuoò.- rum ſecunduùm carnem paréntum, qui ſecundàm carnem utique la- Pientia Dei implebatur & gratia, poſt triduum reperitur in templo, ut eſſet indicio, quia poſt triduum triumphalis illius paſſionis in ſede cœléſti; & honore divino, fidei noſtræ ſe ſuſcitàtus offerret, qui moôrtuus credebatur. Stella quam viderant. 175. 185 Uid eſt, quod me quærebatis? „Duæ ſunt in Chriſto genera- Hones, una eſt patérna, materna altera. Paterna illa divinior: matér- na verò, quæ in noſtrum labôrem usumque deſcendit. Et ideò quæ ſupra naturam, fupra ætàtem, fu- Pra conſuetudinem fiunt, non hu- manis aſfſignanda virtuútibus, ſed divinis referenda ſunt poteſtati- bus. Alibi eum ad miniſtérium mater impéllit, hic mater argui- tur, quia adhuc, quæ humana ſi unt, exigat. Sed cüm hic duôdecim deſcribatur annorum, illic diſci- pulos habere dicatur: vides matrem didiciſſe à filio, ne exigeret à va- lidiore miniſtérium, quæ ſtupébat in junigre miraculum. Videntes ſtellam Magi. 175. Tvenit Nazareth, & erat suͤb- „ditus illis. Quid enim magiſter Virtutis, niſi officium pietatis im- pleretè Et miramur, ſi Patri defert, qui subditur matri? Non utique infirmitatis, ſed pietatis iſta ſub- ectio eſt: attollat licet ſævis emiiſ- ſus latebris coluber perfidiæ ca- put, & ſerpentinis évomat venéna bectoribus. Cùm dicit ſe Filius miſſum, majorem hæréticus appel- let Patrem, ut imperféctum Filium dicat, qui poteſt habére majorem, ut alienis auxiliis aſſerat eum, qui mittitur, indigére: Numquid & humano egébat auxilio, ut matérno ſervitet imperio? e Deum laudamus. II. 175. Ratres, Obſecro vos per miſe- ricordiam Dei, ut exhibeatis côrpora veſtra hoſtiam vivéntem, ſan am, Deo placentem, rationa- bile obséquium veſtrum. . Sola magnaârum ur- bium. 176. Adorâte Deum, allel. Omnes Angeli ejus, allel. Remanfit puer Jeſus in Jeruſalem, & non cognovérunt parentes ejus, exiſtimantes illum eſſe in comita- tu: & requirebant eum inter cog- natos, & notos. Ota, quæ ſumus Dômine;, ſup- plicantis populi cœléſti pieta- te proséquere: ut & quæ agenda M 5 ſunt; — 186 ſunt, videant: & adimplénda, quæ viderint, cçonvaléſcant. Per Düm. Hôdie cœléſti ſponſo. 175. Omnes de Saba vénient, allel. Aurum & thus deferéntes, all. eus, qui hodiérna die. Venit lumen tuũ. ratres, Obſecro. Reges Tharſis, & inſulæ mu- nera offerent, * Allel. all. Reges. „Reges Arabum & Saba dona ad- dúùcent. Allel. allel. léôria Patri. Reges, Tharſis. Omnes de Saba vénient, allel. Aurum & thus deferéntes, all Apértis thesauris. Ico enim per gratiam, quæ data eſt mihi, omnib“, qui ſunt inter vos: Non plus sapere, quam oportet sapere;, ſed sapere ad ſobrietatem. Omnes de Ssaba vénient;, Allelúja, allel. Omnes. Aurum & thus deferéntes. Al- lel. allel. loria Patri. Omnes. Adorate Dominum, allel. In aula ſancta ejus, allel. Stella iſta. Icut enim in uno coôrpore mul- ta membra habémus, omnia au- tem membra non eumdem actum habent: ita multi unum corpus ſu- mus in Chriſto, singuli autem al- ter altérius membra in Chriſto Je- ſu Domino noſtro. Adorate Däm. Allel. allel. Adorate. In aula ſancta ejus. Allel. allel. loria Patri. Adorate. Adorâte Deum; all. Omnes Angeli ejus;, allel. Ante luciferum. . 176. ratres Obſe- cro vos. rudélis Hero- des. Reges Tharſis. 169. Fili, quid feciſti nobis ſic à ego & pater tuus dolentes quærebamus te. Quid eſt, quod me quærebatis? neſciebatis 3 quia in iis; quæ Patris mei ſunt, oportet me eſſe? ota quæſumus. Tribus miraculis. 176. Omnes de Saba vénient, allel. Aurum & thus deferentes, allel. . ,.„7 . cus, qui hodierna die 175. Pili, quid feciſti. “. Om- nes de Saba. IN DIE OCTAVA EPIPH. DULL. 169. Eus, cujus Unigénitus in ſub- ſtantia noſtræ carnis apparuit: præſta, quæſumus, ut per eum, quem similem nobis foris agnoôvi- mus, intus reformari mereamur. Qui tecum. . 184. Scrmo S. Gregértii Nazianzéni. on poſſum cohibére lætitiæ N voluptatem, ſed mente extol- lor , & afficior, & propriæ puſilli- tatis oblitus, officium masgni Jo- 7 „ . 22„ . annis, imo pôtiùs famulatum sub- ire conténdo, ac géſtio: & licèt non ſim præcùrſerzde erémo tamen ve- nio. Chriſtus ergo illuminatur:, imò pôtius fulgore ſuo nos illumi- nat Chriſtus baptizatur;, ſimu & nos defcendamus, ut cum ipfo pariter aſcendamus. , Illuminare, illluminare. 172. Oaànnes baptizat, & accédit jeſus, ſanctificans quidem, & ipſum, qui baptizat, præcipuè tamen ut & ve⸗ terem Adam ſepéliat in aquis:, ante omnia, ut per hæc ſanctificen- tur aquæ Jordanjs, ut ſicut erat ſpi- ritus & caro, ita & his, qui bapti⸗ Zandi erant, in ſpirxitu & aqua ſan- Kificationis ſucceſſio traderétur. Non suſcipit Baptiſta, contênditje- ſus. Ego inquit, opus habeo à te baptizari. Lucérna dicit ad Solem, & vox loôquitur ad Verbum. Omnes de Seba vénient. 173. Scéndit Jeſus de aqua;, ſecum quodammodò demérfum edu- cens, & élevans mundum: & vidit non non dlrich uod ſibi do Ada· igneo glad cluſus. Spt Pethibet: concürrun defertur: teſtimoni Magiy R illo ten felum ven Pece Agnus peccata mu Homuilia Nten aptiz. ne noverat ait: Tu ad Ego 1tedel Dominum Dei. Und uititu ſane 2fluriumn Cütrerent quidem ba Autem poſt cljus non calceament tizabit in Jun & hoe Rellagt Digen lt, p. Miätur, 1 Obinari n efnin Chn Aamrismn eclcl,0 nigenimül carni ei ui 1, ſre ohubete 1 ſed mente roptiet, nn n funulatun Ctio Eli etem ſen eſio nel aptizinn, 5, Ut non dividi cœlum, ſed aperiri, quod ſibi ac nobis poſt ſe aliquan- 0 Adam ille concluſerat, ſieut & igneo gladio paradiſus fuerat con- clúùſus. Spiritus ſanctus teſtimoniu pérhibet: ſimilia namque ſibi ipſa congçgùrrunt. De cœlo teſtimonium defértur: inde enim erat ille, cui teſtimonium perhibétur. Magi veniunt, 17¾. Ectio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. N illo téempore: Vidit Joânnes Jeſum veniéntem ad ſe, & ait: Ecce Agnus Dei, ecce, qui tollit peccaâta mundi. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Ntequam veniret Dôminus, ut baptizarétur à Joanne in Jorda- ne noôverat eum illis vocibus, ubi ait: Tu ad me venis baptizaâri: Esgo à te debeo baptizari. Sed ecce Doôminum noverat, nôverat Filium Dei. Unde probamus, quod jam noyerat, quia ipſe baptizaret, in Spiritu ſancto? Antequam veniret ad fluvium, cùm multi ad joàannem currerent baptizari, ait illis: Ego quidem baptizo vos in aqua: qui autem poſt me venit, major me eſt, cujus non ſum dignus corrigiam calceaménti solvere, ipſe vos bap- tizabit in Spiritu ſancto & igni. Jam & hoc noverat. Stella, quam yiderant Magi. 175. Uid ergo per colúmbam didi- cit, ne mendax pôſteà inve- niatur, (quod avertat à nobis Deus opinari) niſi quamdam proprieta- tem in Chriſto talem futúram, ut, quamvis multi miniſtri baptizaturi eſſent, ſive juſti, ſive injuùſti, non tribuerétur sanctitas baptismi, niſi illi, ſuper quem deſcendit co- lumba, de quo diétum eſt: Hic eſt, qui baptizat in Spiritu ſancto; Petrus baptizet, hic eſt, qui bapti- zZat; Paulus baptizet, hic eſt, qui baptizat; Judas baptizet, hic eſt, qui baptizat. Nam ſi pro diverſi- tate meritérum haptisma ſanctum eſt, quia diverſa, ſunt mérita » divérſa erunt baptismata: & tantò quisque aliquid mélius putaturac- cipere, quantò à meliôre vidétur accepiſſe, F. Videntes ſtellam Magi. 175. 187 Pſi ſancti (Intelligite fratres) boni pertinéntes ad columbam, perti- nentes ad ſortem civitatis illiusJe- rũſalem ipſi boni in Eccléſia, de quibus dicit Apôſtolus: Novit Däüs, qui funt ejus: diversarum gratiarũ ſunt, non omnes paria merita ha- bent. Sunt alii aliis ſan ciores, ſunt alii aliis meliores. Quare ergo ſi unus ab illo , verbi gratia, juſto, ſancto baptizétur, alius ab alio in- ferioris meériti apud Deum, inferio- ris gradus, inferioris continéntiæ, inferioris vitæ: unum tamen & par & æ quale eſt, quod accepérunt, niſi quia hic eſt, qui baptizat? e Deum laudamus. XI. eus, cujus Unigénitus. 186. D OMINICGA 184. Incipit Epiſtola i. B. Pauli A ofſtoli ad Gorinthios. Lectig Panhlse vocatus Apéôſtolus Jeſu Chriſti per voluntatem Dei,; & Sôſthenes frater, Eccléſiæ Dei, quæ eſt Corinthis fanctificatis in Chriſto Jeſu, vocatis Sanctis, cum omnibus, qui invocant nomen D. N. J. C. in omni loco ipsorum, & noſtro. Gra- tia vobis, & pax à Deo Patre no- ſtro; & Domino Jeſu Chriſto. Hôdie in Jordane. 170. Ratias ago Deo meo ſemper pro vobis in gratia Dei; quæ data eſt vobis in, Chriſto Jefiun:; quòd in omnib? divites facti eſtis in illo, in omni verbo „& in omni ſcientia: ſicut teſtimonium Chriſti con⸗ 188 confirmàâtum eſt in vobis: ita ut ni- hil vobis deſit in ulla gratia expe- ctantibus revelatiônem D. N. J. C. qui & confirmabit vos usque in fi- nem ſine crimine, in die adventus D. N. J, C. Fidelis Deus, per quem vocati eſtis in ſocietatem Filii ejus Jeſu Chrifti Doômini noſtri. In columbæ. 171. Bſecro autem vos fratres, per Cnomen Domini noſtri Jeſu Chriſti, ut idipſum dicatis omnes, & non ſint in vobis ſchismata; ftis autem perfecti in eòdem ſenſu, & in eadem ſenteéntia. Significatum eſt enim mihi de vobis fratres mei ab iis, qui ſunt Chloes, quia con- tentiohes ſunt inter vos. Hoc au- tem dico, quod unusquisque ve- ſtrum dicit: Ego quidem ſum Pau- li: ego autem Apollo: ego vero Cephæ: ego autem Chriſti. Divi- ſus eſt Chriſtus? Numquid Paulus crucifixus eſt pro vobis; aut in no- mine Pauli baptizati eſtis? Reges Tharſis. 171. 184. FTERIA SECUND A. De Epiſtola i. ad Corinthios- Tego, cùm veniſſem ad vos, fratres, veni non in ſublimitate ſermoônis, aut ſapiéntiæ annúntians Vobis teſtimonium Chriſti. Non enim judiçavi me ſcire aliquid in- ter vos, niſi je ſum Chriſtum, & hunc crucifixum. Et ego in infirmitate, & timore, & tremoôre multo fui apud vos: & ſermo meus , & prædi- catio mea non in perſuaſibilibus humanæ ſapiéntiæ verbis, ſed in oftenſione ſpiritus & virtutis: ut ſides veſtra non ſit in ſapientia hôminum, ſed in virtúte Dei. Apiéntiam autem lôquimur in- ter perfectos: ſapiéntiam yerò non hujus ſæculi, neque Princi- pum hujus ſæculi, qui deſtruuntur: ſed loquimur Dei ſapiéntiam in myſtério, quæ abſcoôndita eſt, quam prædeſtinavit Deus ante ſæcula in glôriam noſtram, uam nemo prin- cipum hujus ſæculi cognovit: ſi enim cognoviſſent, numquam Do- minum gloriæ crucifiziſſent. Sed ſicut ſcriptum eſt: Quoôd oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hôminis aſcéndit, quæ præpa- ravit Deus iis;, qui diligunt illum. Obis autem revelavit Deus (per Spiritum ſuum; Spiritus enim omnia ſcrutatur, étiam pro- fünda Dei. Quis enim hominum ſcit, quæ ſunt hôminis, ni ſi ſpiritus hôminis, qui in ipſo eſt? ita & quæ Dei ſunt, nemo cognovit, niſi opi- ritus Dei. Nos autem non ſpiritum hujus mundi accépimus, ſed Spiri- tum; qui ex Deo eſt, ut ſciamus, quæ à Deo donata ſunt nobis: quæ & loquimur non in doctis humanæz ſapiéntiæ verbis, ſed in doctrina Spiritus ſpiritualibus ſpiritualia comparantes. F E KI A T ERTI A. De Epiſtola prima ad Corinthios. Mnino auditur inter vos for- nicatio, & talis fornicatio, dua- lis nec inter Gentes, ita ut uxoô- rem patris ſui aliquis habeat. Et vos inflati eſtis: & non magis lu- ctum habuiſtis, ut tollatur de me- dio veſtrüm, qui hoc opus fecit. Ego quidem abſens corpore;, bpfæ- ſens autem ſpiritu, jam judicavi ut præſens, eum qui ſic operatus eſt, in nomine D. N. J. C. congregatis vobis & meo ſpiritu, cum virtute Domini noſtri Jeſu, tradere hujus- modi satanæ in intéritum carnis; ut ſpiritus ſalvus ſit in die Doômini noſtri jeſu Chriſti. On eſt bona gloriatio veſtra. Neſcitis, quia modicum fer- méntum totam maſſam corrumpit? Expurgate Vetus ferméntü, ut ſitis nova conſpeérſio, ſicut eſtis azymi. Etenim Paſcha noſtrum immolatus eſt Chriſtus. Itaque epulémur, non in ferménto véteri, neque in fer- mento malitiæ, & nequitiæ, ſed in azymis ſinceritatis; & veritatis. Cripſi vobis in epiſtola: Ne comiſceaâmini fornicariis. Non- utique fornicariis, hujus mundi: aut avaris, aut rapacibus, aut ido⸗ lis ſervientibus: aliôquin debue- ratis de hoc mundo exiiſſe. Nunc autem ſcripſi vobis, non commiſ- céri: ſi is, qui frater nominatur; eſt fornicator, aut avârus, aut idôlis sérviens, aut malédicus, aut ebriôſus, aut rapax: cum hujus- modi nec cibum sumere. IE- FENI De Epiſto Udet dicari apr Sæcnlaria tig, conten cleſia illos dum. Ad v 00. dic ni guisquam, keittenn ſu tre jutcie infideles: Am qui Yett in vo⸗ Inter vos, Iiam acclp ftaudem e klam faciti⸗ rattibus.4 Eepnum De lte ertare, Gue idolis teri, neg dulorum ee leèneque ue mualeh Snum Dei Auidum fut Anctificar In nomine Dei noſkri Mnia ormmnia mlhilicent ar poteſt, Venter eſcis s eſtrn Crhictioni minns corpo un ſiſi Vet Eltütem nland corpor Chriki dan⸗ dit, genr i dllieumil l intel ſi fornicatt Abrinͤn . mocicu Cann con 1 nelle neguitie, & venn : M, mel’⸗ F E RI A Q UA R T A. De Epiſtola prima ad Corinthios. AUdet aliquis veſtrùm habens negotium advérſus alterum ju- dicari apud iniquos, & non apud Sanctos: An neſcitis, quoniamsan- ci de hoc mundo judicabunt: Et ſi in vobis judicàbitur mundus; in- digni eſtis, qui de minimis judicé- tis? Neſcitis, quôniam Angelos ju- dicabimus, quanto magis ſæ cularia? Sæcularia igitur judicia ſi habuéri- tis, contemptibiles, qui ſunt in Ec- cleſia illos conſtituite ad judican- dum. Ad verecundiam veſtram di- co. Sic non eſt inter vos sapiens uisquam, qui poſſit judicare inter Kratram ſuum? Sed frater cum fra- tre judicio conténdit: & hoc apud infidéles? Am quidem omninò delicktum eſt in vobis, quod judicia habétis inter vos, Quare non magis inju- riam accipitis? quare non magis fraudem patimini: ſed vos inju- riam facitis, & fraudatis: & hoc fratribus. An neſcitis, quia iniqui regnum Dei non vomiiébunr No- lite errare. Neque fornicarii, ne- que idôlis ſerviéntes, neque adul- teri, neque molles, neque maſ- culorum concubitôres, neque fu- res, ne que avari, neque ebrioſi, ne- que malédici, neque rapaces re- gnum Dei poſſidébunt, Et hæc uidam fuiſtis: ſed abluti eſtis, ſed anctificati eſtis, ſed juſtificati eſtis in nomine D. N. J. C. & in Spiritu Dei noſtri. Mnia mihi licent, ſed non omnia expédiunt. Omnia mihi licent, ſed ego ſub nullius ré- digar poteſtäte. Eſca ventri,; & venter eſcis: Deus autem & hunc & has déſtruet; corpus autem non fornicationi, ſed Dômino: & Doô- minus corpori. Deus verò & Do- minum ſuſcitavit:i & nos ſuſcitabit per virtütem ſuam. Neſcitis, quo- niam corpora veſtra membra fſunt Chriſti: Tollens ergo membra Chriſti, faciam membra meretricis? Abſit. An neſcitis, quoniam, qui adhæret meretrici, unum corpus efficitur? Erunt enim (inquit) duo in carne una. Qui autem adhæret Dômino, unus ſpiritus eſt. Fugite fornicationem. 189 F E RIᷣA QUINT A. De Epiſtola prima ad Corinthios. E quibus autem ſcripsiſtis mi- Jhi: bonum eſt homini mulie- rem non tangele, propter forni ca- tionem autem unusquisque ſuam uxorem habeat, & una quæ que ſuum virum habeat. UxXori vir débitum reddat, ſimiliter autem & uxor vi- rO. Mulier ſui corporis poteſtatem non habet, ſed vir. Similiter autem & vir ſui corporis poteſtatem non habet, ſed muůlier. Olite fraudare invicem;, niſi fortè ex consénſu ad tempus, üt Vacétis oratiòni, & iteruùm re- vertimini in idipſum, ne tentet vos sätanas propter incontinéntiam veſtram. Hoc autem dico ſecun- dùm indulgéntiam, non ſecundùm imperium. Volo enim omnes vos eſſe ſicut meipſum: Sed unusquis- que proprium donum habet ex Deo: alius quidem ſic, alius verò ſic. Dico autem non nuptis & vi- duis: bonum eſt illis, ſi ſic permaâ- neant, ſicut & ego. Quod ſi non ſe continent, nubant. Mélius eſt enim núbere, quam uri. Is autem, qui matrimohiô jun- cti ſunt, præcipio non ego, ſed Beminus, uxôrem à viro non dis- cédere: quòd ſi diſceſſerit, mané- re innuptam, aut viro ſuo reconci- liari. Et vir uxòôrem non dimittat. Nam céteris ego dico, non Däs. Si quis frater uxôrem habet infidélẽ;» & hæc conséntit habitare cum illo, non dimittat illam. Et ſi qua mu- lier fidélis habet virum infidélem, & hic conséntit habitare cum illa, non dimittat virum: ſanctificatus eſt enim vir infidelis per mulierem fidélem, & ſanctificata eſt mulier infidélis per virum fidelem : alioò- quin filii veſtri immundi efſent;, nunc autem ſancti ſunt. F E R Il A EXT A. De Epiſtola prima ad Corinthios. I linguis hôminum foquär, & Sknsclorum , charitàatem autem non habeam, factus ſum velut æsS ſonans aut cymbalum tinniens. Et ſi habuero Prophetiam, & no- verim myſteria omnia, & omnem ſciéntiam, & ſi habuero omnem frdem;, ita ut montes transferam, charitatem autem non habuero ;, KRihil 190 nihil ſum. Et ſi diſtribuero in eibos pàuperum omnes facultates meas, & ſi tradidero corpus meum, ita ut ardeam, charitätem autem non habuero, nihil mihi prodeſt. Haritas patiens eſt, benigna eſt : Charitas non æmulatur, non agit perperam: non inflatur, non eſt ambitiôſa, nonquærit, quæ ſua ſúùnt, non irritatur; non cogi- tat malum, non gaudet ſuper ini- quitate „ongaudet verò veritati: ômnia ſuffert, omnia credit, omnia ſperat, omnia sùúſtinet. Charitas numquam éxcidit, ſive Prophetiæ evacuabuúntur, ſive linguæ ceſsa- bunt;, ſive ſciéntia deſtruétur. Ex parte enim cognôſcimus, & ex parte prophetamus: Cùm autem vénerit,; quod perféctum eſt, eva- cuabitur, quod ex parte eſt. Om eſſem parvulus, loquébar ùt parvulus, ſapiébam ùt par- vulus; cogitabam ùͤt parvulus. Quando autem factus ſum virx,, evacuavi, quæ exant parvuli. Vidé- mus nunc per ſpéculum in ænig- mate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognoſco ex parte: tunc au- tem cognôſcam, ſicut & cognitus ſum. Nunc autem manet fides, ſpes, charitas, tria hæc: major autem horum eſt charitas. S A BBAT O. De Epiſtola prima ad Corinthios. D collectis autem, quæ fiunt in Sanctos, ſicut ordinavi Eccleſiis Galatiæ; ita & vos facite., Per unam Sabbati unusquisque veſtrùm apud ſe ſeponat, recôndens quòd ei be- nè placuerit: ut non, cum vénero, tunc colléectæ fiant. Cùm autem præſens füero, quos probavéritis per epiſtolas, hos mittam perférre gratiam veſtram in Jeruſalem. Quòd ſi dignum füerit; ut & ego eam, mecùm ibunt. Eniam autem ad vos , cum Macedoôniam pertransiero: nam Macedoniam pertransibo. Apud vos autem forſitan manébo, vel étiam hyemabo: ut vos me dedu- catis, quocumque iero. Nolo enim vos modo in tranſitu vidére: ſpero enim me aliquantulum temporis manére apud vos, ſi Dominus per- miſerit. Permagébo autem Ephe ſi usque ad. Pentecôſten. Oſtium enim mihi apértum eſt magnum, & evidens, & adversarii multi. I autem vénerit Timôtheus, vi- déte, ut ſine timore ſit apud v6sSs: opus enim Dômini operatur, ſicut & ego. Ne quis ergo illum ſpernat: deduúcite autem illum in pace, ut véniat ad me: expécto enim illum cum fratribus. De Apollo autem fratre vobis notum facio, quoniam multum rogavi eum, ut veniret ad vos eum fratribus: & utique non fuit voluntas, ut nunc veniret; véniet autem, cum ei va- cuum fuerit. Vigilate, ſtate in fide, viriliter agite, & confortàmini. Omnia veſtra in charitate fiant. S A B B A T O P RIMO 88. Mnipotens, ſempitérne Deus, qui cœleſtia ſimul & terréna moderaris: ſuplicationes poôpuli tui clemeènter exaudi, & pacem tuam noſtris concéde tempéôribus. Per Doôminum. 89. DO MINICAII. Incipit Epiſtola ſecunda B. Pauli Apôſtoli ad Corinthios. PAulus Apôſtolus Jeſu Chriſti per voluntatem, Dei, & Timo- theus frater, Eccléſiæ Dei, quæ eſt Corinthi, cum omnibus Sanctis- qui ſunt in univérſa Achaia. Gra- tia vobis, & pax à Deo Patre no- ſtro, & Dômino Jeſu Chriſto. Be- nedictus Deus, & Pater Düi noftri Jeſu Chriſti, Pater miſericordiarů; & Deus totius conſolationis, qui conſolatur nos in omni tribulatio- ne noôſtra;: ut poſsimus & ipfſi con- . 7 ſolari eos, qui in omni preſsura ſunt per exhortationem, qua exhor- tàamur & ipſi à Deo. Quoniam ſic- ut abundant Paſſiones Chriſti in nobis;, ita & per Chriſtum abun- dat conſolatio noſtra. Düe, ne in ira tua arguas me⸗ne- que in furore tuo corripias mnc: mnonm, Miſerer firmus ſun venerunt! me tenebr Olye aut Arn er conſolam ne: ſiye hortatiot toleranti quas & n ſtra ſ quod ſicut ſic eritis 3 Deus, Kfjudicas æ Paupern in tu ſolus l. 3lderas. eſt panper Qula. On e VoS nolttg, gn niam ſupra ſupra virtu etiam vire ipfis reſpon ut non ſim In Deo, i ſe tantis, eruit: in Kadhuc en Vobis in o muültorum nobis eik Dratix agin A dextr. cOmmove Titum eit Autga me⸗ d mer 4 Dai Rennos, Larl dank 8 Iuater Verd Un Cöſten ln e n ſfennh Corunthids Miſerére mei Dñe, quôniam in- firmus ſum. Timor & tremor venérunt ſuper me, & contexérunt me ténebræ. Miſerére. AIve autem tribulamur pro ve- ſtra exhortatione & ſalute, ſive conſolamur pro veſtra conſolatio- ne: ſive exhortamur pro veſtra ex- hortatione, & ſalute, quæ operatur toléräntiam earumdem paſſionum, quas & nos patimur, ut ſpes no- ſtra firma ſit pro vobis: ſciéêntes, uoôd ſicut socii paſlionum eſtis, 4 eritis & confolationis. Deus, qui ſedes ſuper thronum, & judicas & quittem, eſto refugium pauperü in tribulatione: * Quia tu ſolus laborem & doloôrem con- sideras. Tibi enim derelictus eſt pauper, pupillo tu eris adjutor. Quia. . 9 On enim volumus ignorare vos fratres de tribulatione noſtra, quæ facta eſt in Aſia;, quô- niam ſupra modum gravati ſumus ſupra virtutem: ita ut tædéret nos étiam vivere. Sed ipſi in nobismet- ipfis reſponſum mortis habuimus, ut non ſimus fidentes in nobis, ſed in Deo, qui suſcitat môrtuos: qui de tantis periculis nos eripuit, & ruit: in quem ſperamus, quoniam & adhuc eripiet, adjuvantibus & vobis in oratiône pro nobis: ut ex multorum personis;, ejus, quæ in nobis eſt donationis, per multos gratiæ agantur pro nobis. A dextris eck mint Dôminus, ne commovear: *% Propter hoc dila- tatum eit cor meum, & exultavit lingua mea. Düs pars hærédi- tatis meæ, & calicis mei. Propter. oôria Patri. Propter. Sermo S. Joannis Chrysoſtomi. Bzitl Pauli Epiſtolarum lectiôné dum aſsidue aufcúlto, perque hebdomadas singulas bis ſæpeé, & ter & quater, quotiescùmque ſan- ktrm martyrum memorias cele- bramus, gaudio exulto, tuba illa ſpiritali pérfruens, & éxcitor, ac deſidério incaléſco, vocem mihi amicam agnoſcens, & feié præsen- tem ipſum intueri, & diſſeréntem audire videor. Sed tamen doleo, & moleſtè fero, quod virum hunc non omnes;, ſicut par eſt, cognoſ- cunt: verùm ita illum nonnulli ignôrant, ut ne Epiſtolarum quidé 191 ejus nümerum plane ſciant. Hoc verô non imperitia facit, ſed quòd nolint beati hujus viri ſcripta aſsi- duèe in manibusg habére. Notas mihi feciſti Dñe vias vitæ: Adimplébis me lætitia cum vul- tu tuo: delectatiônes in déxtera tua usque in finem. Tu es, qui reſtitues hæreditatem meam mihi, Adimplebis. Eque enim nos, quæ ſcimus, ſi quid ſcimus s5 ab ingénii bo- nitate atque acumine ſcimus; ſed nod erga hunc virum impénsè af- ecti, ab illius lectione numquam diſcedimus: siquidem qui amant, ii plus quàm cæteri omnes eôrum facta norunt, quos amant, ut qui de iis ipſis ſint ſoliciti. Id quod bea- tus hic véluti oſténdens, ad Phi- lippenſes ait: sicut eſt mihi juſtum, ut hoc de yobis omnibus séntiam, eo quod habeam vos in corde, & in vinculis meis, & in defenſione, & confirmatione Evangélii. Diligam te Démine virtus mea Bôminus firmaméntum meum » Et refugium meum. Liberaà- tor meus, Deus meus, adjuùtor meus. Et. Uaprôpter ſi & vos quoque lectioni diligénter atténdere vÖluéritis,z nihil aliud vobis erit re- quiréndum. Verax eſt enim Chriſti ſermo dicéntis: Quærite, & inve- niétis: pulsate, & aperiétur vobis. Céterùm, quandòquidem compluù- res ex iis, qui huc nobiscum con- véniunt, & liberôrum educatiôné, & uxôris curam, & familiæ provi- déntiam ſuſcepêre, ob idque totos ſeſe huic labôri dare non suſtinent: at certe ipſi vos excitate ad ea ſal- tem capienda, quæ alii collegerint, ſtudii tantümdem iis, quæ dicta fuerint, auſcultandis, quantum pe- cuniis colligendis impertiéntes, Nam etfi turpe ſit, non niſi tantum ſtudii à vobis exigere optabile ta- men erit, ſi tantum ſaltẽ tribuatis. Domini eſt terra, & plenitudo ejus? * Orbis terrarum, & uni- vérſi; qui habitant in eo. Ipſe ſuper maria fundavit eim-, & fuper flůmina præparavit illam- Orbis. lôria Patri. Orbis. éctio ſandi Evangelii ſecundùm Joannem. C⸗ N illo tempore : Nuůptiæ factæ ſunt in Cana Galilææ : erat 2- 192 Mater Jeſu ibi. Vocàâtus eſt autem & Jeſus, & diſcipuli ejus ad nuúp- tias. Et réliqua. Honiilia S. Auguſtini Epiſcopi. Uod Bôminus invitatus venit ad nůptias, etiam excépta my- ſtica ſignifcatioòne, confirmare vo- luit, quod ipſe fecit nuptias. Futũúri enim erant, de quibus dixit Apoô- ſtolus, prohibéntes núbere, & di- céêntes, quod malum eſſent nùptiæ, & quòôd diabolus eas feciſſet: cùm idem Däüs dicat in Evangélio, in- terrogâtus, utrùm liceat héômini dimittere uxôrem ſuam ex quali- bet cauſa, non licére, excépta cauſa fornicationis. In qua reſponſione, ſi meminiſtis, hoc ait: Quod Deus conjunxit, homo non séparet. Ad te Dômine levavi animam meam: „Deus meus in te confido, non erubéſcam. Cuſtodi ani- mam meam, & éripe me. Deus. T qui benéèé erudtti ſunt in fide Catholica, nov érunt, quòd Deus fécerit núptias: & ſicut conjunctio à Deo, ita, divortium à diabolo fit. Sed proptereà in cauſa fornicatioô- nis licet uxôrem dimittere, quia ipſa eſſe uxor prior noluit, quæ fi- dem conjugalem marito non ſer- vavit. Nec illæ, quæ virginitatern Deo vovent, quamquam ampliô- rem gradum honoris, ſanctita- tis in Eccléſia téneant, ſine nuúptiis ſunt: nam & ipſæ peértinent ad núptias cum tota Eccleſia, in qui- bus núùptiis ſponſus eſt Chriſtus. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus Deus Sabaoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui teſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unum ſunt. San- Kus. loria Patri. Plena. C per hoc ergo Dis invitatus venit ad nuptias, ut conjugalis cAſtitas firmarétur, & oſtenderetur ſacraméntum nuptiarum: quia & il- lärum nuptiarum fſponſus personi Domini figurabat, cui diéctum etft: Serväfti vinum bonum usq; adhuc. Bonum enim vinum Chriſtus fer- vâàvit usque adhuc, id eſt, Evangélin ſuum. e Deum laudamus. II. Nuptiæ factæ ſuntin Cana Galilææ, & erat ibi Jeſus cum Maria Matre ſua. mnipotens. 90. 89. Deficiénte vino juſſit Jeſus impléri hydrias a- qua, quæ in vinum convértla eſt,all. mnipotens. FE RIA SECUNDA. De Epiſtola ii. ad Corinthios. Ncipimus iterum nosmetipſos commendaâre:? aut numquid egé- mus (ſicut quidam) commendati- tiis epiſtolis ad vos, aut ex vobis? Epiſtola noſtra vos eſtis, ſcripta in cordibus noſtris, quæ ſcitur & légitur ab omnibus hominibus: manifeſtati „ quod epiſtola eſtis Chriſti, miniſtrata à nobis, & ſcrip- ta non atraménto; ſed Spiritu Dei vivi: non in tabulis lapideis, ſed in tabulis cordis carnalibus. , Quam magna multituúdo dulcé- dinis tuæ Däie, Quam abſcon- diſti timéêntibus te! Et perfeci- ſti eis, qui ſperant in te Dômine in conſpectu filiorum hoôminum. Quam. Iduciam autem talem habémus per Chriſtum ad Deum: non quod ſufficientes ſimus cogitare Aliquid à nobis, quaſi ex nobis, ſed ſufficiéntia noſtra ex Deo eſt, qut & idoneos nos fecit miniſtros novi Teſtamenti;non littera, ſed Spiritu; littera enim occidit, ſpiritus autem vivificat. Quòd ſi miniſtratio mor- tis litteris deformata in lapidibus; fuit in gloria, ita ut non poſſent in- téndere filii Ifrael in faciem Môyſi propter glöriam vultus ejus, quæ evacuatur ; quomodo non magis miniftratio Spiritus erit in gloria? Adjutor meus eſto Deus: * Ne derelinquas meç. y, Neque deſpi- cias me Deus falutaris meus. Ne. An ſ. Nis, g gis abung in Aoria. el quoc e tet excell quod eva multô m. Tia eſt. H multa fid Moyſes p clem ſuam Iſinel in tur, ſec 0 Usque in iciplum ⸗ Tis Teſtam tum, quon⸗ „Benedt témpore ore meo, tur anima etentun loria bat FVNN1 De Epiſk Aünmd Mris don tionis dil. hem ex De non manuf li Nun 5 trio elhluper men ſekk elis 1 6, e Ni⸗ dus homn tinali unn Hon- tnen Ian Deum Am ſi miniſtratio damnatioô- Nnis, gloôria eſt;, multò ma- gis abúndat miniſtérium juſtitiæ in gloria. Nam nec gloriſicatum eſt, quod claruit in hac parte prop- ter excelléntem gloriam. Si enim quod evacuatur, per glôriam eſt : multô magis quod manet, in glô- ria eſt. Habéentes igitur talé ſpem, multa fidúcia uimur: & non ſicut Moyſes ponébat velaàmen ſuper fa- ciem ſuam, ut non intênderent filii Iſrael in faciem ejus, quod evacua- tur, ſed obtuſi,ſunt ſenſus eoôrum. Usque in hodiérnum enim diem;, idipſum velamen in lectione véte- ris Teſtaméênti manet non revela- tum, quòniam in Chriſto evacuatur. Benedicam Dominum in omni témpore: Semper laus ejus in ore meo. In Dômino laudabi- tur anjma mea: audiant manſueti, & læténtur. Semper. lIôria Patri. Semper. FERY A T E KR I A. De Epiſtola ii. ad Corinthios. Cimus enim, quôniam ſi terré- Senr domus noſtra hujus habita- tiônis diſſolvatur, quod ædificatioô- nem ex Deo habémus, domum non manufactam, ætérnam in cœ- lis. Nam & in hoc ingemiscimus, habitatiônem noſtram, quæ de co- lo eſt, ſuperindui cupiéntes: ſi ta- men veſtiti, non nudi inveniâmur. Nam & qui ſumus in hoc taberna- culo, ingemiſcimus gravâti, eò quôd nolumus expoliari, ſed ſu- perveſtiri, ut abſorbeatur, quod mortäle eſt, à vita. . Auribus percipe Deus lacrymas meas:; ne sileas à me, remitte mihi: Quôniam incola ego ſum apud te, & peregrinus. Complaäceat tibi, me; feſtina. Udéntes igitur ſemper, ſcién- tes, quôniam dum ſumus in corpore, peregrinamur à Döômino, (pPer fidem enim ambulamus, & non per ſpéciem) audémus au- tem, & bonam voluntatem habé- mus magis peregrinari à corpore;, lace ut eripias Doômine ad adjuvandum me Quoniam. & præsénhtes eſſe ad Dominum. 1 Et ideò conténdimus ſive aberh- tes, ſive præséntes placére illi. Omnes enim nos manifeſtari o- portet ante tribunal Chriſti, ut ré- ferat unusquisque prôpria corpo- ris, prout geſſit, ſive bonum, ſi- ve malum. Stätuit Dôminus ſupra petram pedes meos, & diréxit greſſus meos Deus: Et miſit in os meum càân- ticum novum. F., Exaudivit pré- ces meas, & eduúùxit me de lacu misériæ. Et miſit. Ciéntes ergo timorem Dômi- Oni, hominibus ſuadémus, Deo autem manifeſti ſumus. Spero au- tem & in conſciéntiis veſtris mani- feſtos nos eſſe. Non iterum com- mendamus nos vobis, ſed occaſio- nem damus vobis gloriandi pro nobis; ut habeaàtis ad eos, qui in facie gloriäntur, & non in corde. Sive enim mente excédimus Deo; ſive sobrii ſumus, vobis. Chäritas enim Chriſti urget nos, æſtimantes hoc, quôniam ſi unus pro omnibus mortuus eſt, ergo omnes mortui ſunt, & pro omnibus mortuus eſt Chriſtus: ut & qui vivunt, jam non ſibi vivant, ſed ei, qui pro ipſis môrtuus eſt, & reſurréxit. Ego dixi, Domine, miſerére mei: Sana animam meam, quia pecca- vi tibi. Ab ômnibus iniquitaà- tibus meis éripe me Déômine. Sana löria Patri. Sana. F E R L A Q. U AR T A. De Epiſtola ii. ad Corinthios. Hès ergo habéntes promiſſiònes chariſſimi, mundémus nos ab omni inquinaménto carnis & ſpi- ritus, perficiéntes ſanctificatienem in timore Dei. Capite nos. Né- minem læſimus, néminem corru- pimus, néminem circumvénimus. Non ad condemnatiônem veſtram dico, Prædiximus enim, quòd in côrdibus noſtris eſtis ad commo- riéndum, & ad conveniéndum. Ne perdideris me cum iniqui- tatibus meis; Neque in finem iratus resérves mala mea. Non intres in judicium cum ſervo tuo Doômine., Neque. Ulta mihi fidúcia eſt apud vos; multa mihi gloriatio pro vobis; replétus ſum conſola- tione, ſuperabundo gaudio in om N ni 1 ni Dibulatione noſtra Nam & cum veniſsémus in Macedoniam, nul- jlJam réquiem habuit caro noſtra;, ſed omnem tribulatiônem paſſi ſu- mus: foris pugnæ, intus timéôres. Sed qui conſolatur humiles, conſolatus eſt nos Deus in advéntu Titi. Non ſolùm autem in adventu ejus, ſed étiam in conſolatione, qua con- ſolatus eſt in vobis, réferens no- bis veſtrum deſidérium, veſtrum fletum, veſtram æmulationem pro me, ita, ut magis gaudérem. Paratum cor meum Deus; para- fů cor meum: Cantabo, & pſal- mum dicam Dômino. Exurge gloria mea, exurge Pſaltérium & cithara, exúrgam diluculo. Canta- 0. Uoôniam etſi contriſtavi vos in epiſtola, non me pœnitet: & ſi pénitéret;, videns, quod epiſtola illa(etſi ad horam)vos contriſtavit, nunc gaudeo, non quia contriſtati eſtis, ſed quia contriſtati eſtis ad pœniténtiam. Contriſtati enim e- ſtis ſecundàm Deum, ut in nullo detriméntum patiamini ex nobis. Quæ enim ſeçundùm Deum triſti- tia eſt, pœniténtiam in ſalútem ſta- bilem operatur: ſæculi autem tri- ſtitia mortem operatur. Adjutor meus tibi pſallam, quia BDeus ſuſcêptor meus es: Deus meus, miſericordia mea. Læta- bor & exultabo in te, pſallam no- mini tuo Altiſſime. Deus. loria Patri. Deus. F E KI A O△¾UI N T A. De Epiſtola ſecùnda ad Corinth. Tbſe autem ego Paulus obſecro Vos per manſuetudinem, & mo- deſtiam Chriſti, qui in facie quidé hùmilis ſum inter vos, abſens aute confido in vobis. Rogo autem vos, ne præſens audeam per eam confi- déntiam, qua exiſtimor audéfe in quosdam, qui arbitràantur nos; tamquam ſecundùm carnem ambu- lémus, In carne enim ambulantes, non ſecúndum carnem militamus. Deus in te ſperavi, Dne, non Confuúndar in ætérnum: in juſtitia tua libera me. Et éripe me. Inclina ad me aurem tuam, & ſalva me. Et. titdinem extolléntem ſe advér- ſus ſciéntiam Dei, & in captivi- tatem redigéntes omnẽ intelléctum in obséquium Chriſti, & in promp- tu habéntes ulciſci omnem inobe- diéntiam, cum impléta fuerit veſtra obediéntia. Quæ ſecundùm faciem ſunt, vidéte Si quis confidit ſibi Chriſti ſe eſſe, hkoc cogitet ite- rüm apud fe: quia ſicut ipſe Chri- ſti eſt; ita & nos. Repleatur os meum laude tua, ut hymnum dicam glériæ tuæ tota die magnitúdinem tuam, noli me projicere in témpore ſenectuͦtis. Dum defecerit in me virtus mea, ne derelinguas me. Gaudébunt labis mea , cum cantavero tibi. Dum. 4 I.. Am & ſi àmpliùs aliquid glo- riatus füero de poteſtate no- ſtra, quam dedit nobis Dominus in æ dificatiônem, & non in deſtru- ctionem veſtram, non erubeſcam. Ut autem non exiſtimet tamquam terrére vos per epiſtolas: quoniam quidem Epiſtolæ, inquiunt, graves ſunt & foxtes, præséntia autem côrporis infirma , & ſermo con- temptibilis: hoc côgitet;, qui ejus- modi eſt, quia quales ſumus verbo per epiſtolas abséntes, tales & præ- séntes in facto. Non enim aude- mus insérere, aut, comparare nos quibúsdam, qui ſeipſos commeén- dant: ſed ipſi in nobis nosmetip- ſos metiéêntes, & comparantes nos- metipſos nobis. . Gaudeébunt labia mea, cùm can- tavero tibi : Et anima mea: quam redemiſti Dömine. Sed & lingua mea meditabitur juſtitiam tuuam , tota die laudem tuam. Et. lIoria Patri. Et. F E RI A §S X I A. De Epiſtola ii. ad Corinthios. SS gloriari opoôrtet (non éxpedit quidem) véniam autem ad viſio- nes & revelationes Dñi. Scio homi- nem in Chriſto ante anos quatuor- decim (ſive in corpore néſcio, ſive extra corpus neſcio, Deus ſcit) raptum hujuùsmodi usq; ad tertium cœ lum. Et ſcio hujusmodi hominé (ſive in corpore, ſive extra corpus néſcio, Deus ſcit) quoniam raptus Am arma militiæ noftræ non eſt in parauſſum, & audivit arcana . 2 . . „. carnalia ſuntzſed poténtia Deo ver ad deſtrucktionem munitionum, consilia deſtruéntes, & omnem al- in toto corde meo; ba, quæ non licet hominiloqui- Conhtébor tibi Doômine Deus & honorifica- bo bo toren Quin mi mugun eſt Deus m. thi Deus te, Olia. N huju me auten in infirmit. Foltero glo Vetitätem e ternne gui ird lidet ter me. luionum e Mühi ſtimul SAtane, gui tet quod te Geret à me tibi gratia mitäte Milerie m eſt ſu auümam me In die ſuri ad te⸗ eräſti. lbentet tmitit In me virtt Placeo mit In contum herlecutid Chriſto. . Potens ſun VOS me coe debui corm meæx. eis fort⸗ Minug Pro. lotin bit 84 Deblt Cce tti Cre ſaabie (uorn N di Inhe lpgui Ante Onnmibeg Iknmet 44 Ktolas: u Ggitet, Ales ſunnn 4 ntes,tllesl n bo nomen tuum in æztérnum: Quia miſericôrdia tua Domine magna eſt ſuper me. Deus meus es tu, & confitébor tibi: Deus meus es tu, & exaltabo te. Quia., Ro hujusmodi gloriabor : pro me autem nihil gloriabor, niſi in infirmitatibus meis. Nam & ſi voluero gloriari, non ero insipiens, veritatem enim dicam : parco au- tem, ne quis me exiſtimet ſupra id, uod videt in me, aut aliquid au- dit ex me. Et ne magnitùdo reve- latienum extöllat me, datus eſt mihi ſtimulus carnis meæ, angelus satanæ, qui me colaphizet. Prop- ter quod ter Dim rogavi, ut diſcé- deret à me, & dixit mihi: Sufficit tibi gratia mea: nam virtus in in- firmitate perficitur. X. Miſericordia tua Dômine ma- Ena eſt ſuper me: Et liberàſti animam meam ex inféêrno inferiori. In die tribulationis meæ cla- mavi ad te, quia exaudiſti me. Et iberäſti. Ibénter igitur gloriabor in in- firmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Chriſti. Propter quod placeo mihji in infirmitatibe meis, in contumeliis, in neceſſitatibus, in perſecutiônibus, in angůſtiis pro Chriſto. Cùm enim infirmor, tunc potens ſum. Factus ſum insipiens, veos me coegiſtis. Ego enim à vobis debui comendari: nihil enim mi- nus fui ab iis, qui ſunt ſupra mo- dum Apôſtoli: tamétſi nihil ſum. Factus eſt mihi Dis in refuùgiu. Et Deus meus in auxilium ſpei meæ. Eripuit me de inimicis meis fortiſſimis, & factus eſt Doô- minus protéctor meus. Et Deus. 3Iorfia Patri. Et Deus. 5§ A B F A T O. De Epiſtola ii. ad Corinthios. E tértio hoc vénio ad vos: In ore duorum, vel trium teéſtium ſtabit omne verbum. Prædixi & prædico, ut bræſens, & nunc abſens, is, qui ante peccavérunt, & cæteris omnibus, quoôniam ſi vénero ite- rúm, non parcam. An experimén- tfüm quæritis ejus, qui in me loqui- tur Chriſtus, qui in vobis non in- firmatur,/ſed potens eſt in vobis: Nam etſi crucinxus eſt ex infirmi- tate: ſed vivit ex virtute Dei. Nam & nos infirmi ſumus in illojſed vi- tatem Hei⸗ * 195. vemus cum eo ex virtúte Dei in vobis. Ne perdideris. 193. Osmetipſos tentate, ſi eſtis in Vfide: ipſi vos probâte. An non cognoſcitis vosmetipſos, quia Chri- ſtus Jeſus in vobis eſt: niſi fortê réprobi eſtis. Spero autem, quòd cognoſcétis, quia nos non ſumus réprobi. Oramus autem Deum, ut nihil mali faciatis: non ut nos probati appareamus, ſed ut vos . quod bonum eſt, faciatis: nos au- cem ut réprobi ſimus. Non enim Poſſumus aliquid advérsus verita- tem, ſed pro veritate. Gaudémus enim, quoniam nos infirmi ſumus, vos autem poteéntes eſtis. Hoc & oramus veſtram conſummatiônem. Paratum cor meum. 1 94. Deò hæc abſens ſcribo, ut non præſens duriàs agam ſecundâm poteſtatem, quam Déôminus dedit mihi in ædificationem, & non in deſtructiônem. De cætero; fratres, gaudéte, perfécti eſtôte, exhortami- ni, idem sapite, pacem habéte, & Deus pacis & dilectiônis erit vo- biscum. Salutate invicem in oſculo ſancto. Salutant vos omnes Sancti. Gratia Dni noſtri Jeſu Chriſti, & chàritas Dei, & comunicatio ſanéti spiritus ſit cum omnibus vobis, Amen. Adjuùtor meus. Mnipotens, ſempitérne Deus, infirmitàtem noſtram propi- tius réſpice: atque ad protegen- dum nos déxteram tuæ Majeſtatis exténde. Per Doôminum- DOMINICG A III. Incipit Epiſtola B. Pauli Apéôſtoli ad Galatas. PAulus Apéôſtolus non ab homi- nibus, neque per hominem, ſed per Jeſum Ghriſtum, & BDeum Patrem, qui ſuſcitavit eum à mor- tuis, & qui mecum ſunt omnes fratres; Eccléſiis Galatiæ: Gratia vobis, & pax à Deo Patré, & Doô- mino noſtro Jeſu Chrifto: qui de- dit ſemetipſum pro beccatis no- ſtris, ut eriperet nos de præsénti ſæculo nequam, ſecundùm volun- & Patris noſtri, cui eſt gloria in ſæcula ſæculorum. Amen. Domine, ne in ira tua arguas me 2 ne- 196 . n? neque in futôre tuo corripias me: ni néômine, nondum tamen tenén- Miſerére mei Dne, quéniam in- firmus ſum. tes ipſum gratiæ beneficium, & ad- Timor & tremor huc voléntes eſſe ſub onéeribus le- venérunt ſuper me, & contexérunt gis, quæ Düs Deus imposuerat non me ténebræ. Miſerére. Iror, quòd ſic tam citò trans- ferimini ab eo, qui vos voca- juſtam ſcilicet legem injuſtis ho- minibus dando ad demonſtranda vit in gratiam Chriſti, in aliud E- peccata eôrum;non auferenda. Non vangelium, quod non eſt aliud, niſi ſunt aliqui, qui vos contuùrbant, & volunt convértere Evangelium Chriſti. Sed licèt nos, aut Ange- lus de cœlo evangelizet vobis, prætérquam quod evangelizavimus vobis, anathema ſit. Sicut prædixi- mus, & nunc iterùm dico: Si quis vobis evangelizaverit præter id;, uod accepiſtis,anathema ſit. Mo- 4 enim hominibus ſuadeo, an Deo: An quæro hominibus placé- re: Si adhuc hominibus placérem, Chriſti ſervus non eſſem. Deus, qui ſedes ſuper thronum, & jùúdicas æquitatem, eſto refuùgiũ pauperum in tribulatione: “ Quia n Whtus laborem & doloôrem con- sideras. Tibi enim derelictus eſt pauper, pupillo tu eris adjuùtor. uia. Otum enim vobis facio, fra- tres, Evangélium, quod evan- gelizatum eſt à me, quia non eſt ſecuùndum hôminem:; neque enim ego ab hômine accéèpi illud, neque didici, ſed per revelatiônem Jeſu Chriſti. Audiſtis enim converſa- tionem meam aliquando in Judais- mo, ,quéôniam ſupra modum per- ſequébar Eccléſiam Dei,; & expu- gnabam illam, & proficiébam in Judaismo ſupra multos coætaneos meos in genere meo, abundantiùs æmulator exiſtens paternarum mearum traditiônum. A dextris eſt mihi Dôminus, ne commovear: Propter hoc dila- tatum eſt cor meum, & exultavit lingua mea. Däüs pars hæredi- tatis meæ, & calicis mei. Propter. loria Patri. Propter. De Expoſitione S. Auguſtini Epiſ- copi in Epiſtolam ad Galatas. (a Ppropter quam ſcribit A- poſtolus ad Galatas „hæc eſt, ut intélligant gratiam Dei, id ſecũ agere, ut ſub lege jam non ſint. Cùm enim prædicata eis eſſetEvan- geélii gratia, non defuérunt quidam ex circumciſione, quamvis Chriſtia- enim aufert peccata, niſi gratia fi- dei, quæ per dilectiônem operatur. Notas mihi feciſti Dñe vias vitæ: Adimplébis me lætitia cum vultu tuo : delectatiônes in dextera tua usque in finem. Tu es, qui re- ſtitues hæreditàtem meam mihi. Adimplébis. Ub hac ergo gratia,jam Gaàlatas Oconſtitůtos illi volébant conſti- tùere ſub onéribus legis, aſſeveran- tes, nihil eis prodéſſe Evangélium, niſi circumciderentur, & cæteras carnales Judaici, ritus obſervatio- nes ſubirent. Et ideò Paulum Apo- ſtolum ſuſpectũ habére cœperant, à quo illis Evangélium prædicatä erat, tanquam non tenentem difci- plinam cæterôrum Apoſtolorum; qui gentes cogébant judaizare. „Diligam te Dômine virtus mea: Doôminus firmaméntum meum, Et refúgium meum. Libera- tor meus, Deus meus, adjutor meus. Et. Alis quidem quæſtio eſt &, in epiſtola ad Romanos: verum- camen vidétur aliquid interéſſe- uod ibi contentionem ipfam ci- rimit, litémq; componit, quæ inter eos, qui ex Judæis, & eos, qui ex Gé- tibus crediderät, orta erat: cùm illi tamquam ex méritis operum legis ſibi rédditum Evangeélii præmium arbitraréntur, quod præmii incif- cumciſis tamquam immeritis nolé- bant dari: illi contra Judæis ſe pra- fêrre geſtirent, tamquã interfeétô. ribus Dni. In hac verò Epiſtola à eos ſcribit, qui jam comoti erät au- Goritate illoru, qui exjudæis erant- 6 & ad obſervationes legis cogébant. Doômini eſt terra, & plenitudo Eéjus: Orbis terrarum, & uni- vérſi, qui habitant in eo. Ipſe ſuper maria fundavit eam, & fuper flumina præparavit illam. Orbis. loria Patri. Orbis. éctio ſanéti Evangélii ecundùm Matthæ um & N illo témpore: cùm deſcendiſſet Jeſus de monte, fecutæ ſun Eu ſuſtitiæ ſerviéntibus, ſed peccato- elmtorb. veniens Homilia? E mon te, 0 Atiora a Et primn Nedum tam mule toris au dum, gl curatus ſ nis: tertie Capharna- ti unt ei ſplritus ve Omnnes me Ad te meam: non erub mam mea T ecce Abat eun Licationen Cfketturoe Uaculi, p ſenmo fin mundire. Virtute n jeſus man 1o 0, m Dio, ſiit Cconsidera intiare Duͦs relpo Iat:Potes Kaicit. rique La eparatin deinde i tamenta enefcinmet; ſub on impos us, ſelet gen iiißl 1d Genonn nitus oken Ceo Lauu bee c Elium . 1 tenenten: mine itun nentunn Ii eum turbæ multæ: & ecce leprôſus véniens adorabat eum. Et reéliqua. Homilia S. Hierônymi Presbyteri. E monte Déômino deſcendén- te, occrrunt turbæ, quia ad altiôra aſcéndere non valuérunt. Et primus ei occurrit leproôſus: necdum enim pôterat cum lepra tam multipligem in monte Salva- toris audire ſermonem. Et notan- dum, quod hic primus ſpecialiter curatus ſit: ſecundo, puer Centurioô-⸗ nis: tértio ſocrus Petri fébriens in Capharnaum: quarto loco, qui obla- ti ſunt ei à demoônio vexati, quôr ſpiritus verbo ejiciébat, quando & omnes malè habéntes curavit. Ad te Domine levavi animam meam: *Deus meus in te confido non erubéſcam. Cuſtodi ani- mam meam, & éripe me. Deus-. T ecce leprôſus véniens adoraâ- bat eum, dicens: Rectè poſt præ- dicçationem atque doctrinam ſigni offértur occaſio, ut per virtũùtẽ mi- gaculi, prætéritus apud audientes ſermo firmétur. Dne, ſi vis, potes me mundare. Qui voluntatem rogat, de virtute non dubitat. Et exténdens Jeſus manum tetigit eum, dicens: Volo, mundare. Extendénte manũ Dño, ſtatim lepra fugit. Simulque considera; quàm humilis, & ſine ja- Rantia reſponſio. Ille dixerat: Si vis: Dñs reſpondit, Volo. Ille præmtiſe- rat: Potes me mundare: Düs jungit, & dicit. Mundare. Non ergo ut, ple- rique Latinorum putant ſungéndu eſt, & legendum, Volo mundare: ſed ſeparatim, ut primùm, dicat, Volo, deindé imperet, Mundare. Duo Séraphim clamabant alter ad àlterum: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dôminus Deus Sabaoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui teſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unum ſunt. San- tus. loria Patri. Plena. 7T ait illi jeſus, vide, némini dixeris. Et revéra quid erat necéſsè, ut ſermône jactaret, quod corpore præferebat? Sed vade , oſténde te Sacerdéti. Varias ob cauſas mistit eum ad ſacerdotem: primum propter humilitatem, ut Sacerdotibus deferre honorem vi- deatur. Erat enim lege præeeptum, . . 19 ut qui mundãti fuerant à lepraoof- ferrent múnera ſacerdòtibus. De- inde ut mundaâtum vidéntes lepro- ſum, aut créderent Salvatori, aut non créderent: Si créderent, ſal- varéntur: Si non créderent: inexcu- sabiles forent. Et ſimul, ne, quod in eo ſæpiſſimè criminabantur, le- gem vidéret frangere. e& Deum laudamus. II. Cùm deſcendiſſet jeſus de monte, ecce lepròſus véniens,adorabat eu, dicens: Dômine, ſi vis, potes me mundare: & exténdens manum té- tigit eum, dicens: Volo, mundare. mnipotens. 195. Doômine, ſi vis potes me mundare: & ait jeſus: Volo, mundare. FERIA SECUNDA. De Epiſtola ad Galatas. O Inſensati Galatæ, quis vos fas- cinavit non obedire veritati, ante quorum oculos Jeſus Chriſtus præſcriptus eſt in vobis crucifixus? Hoc ſolũ à vobis volo diſcere: Ex opéribus legis ſpiritum accepiſtis» an ex auditu fidei? Sic ſtulti eſtis:, ut cum ſpiritu cœpéritis, nunc car- ne conſuméemini? Tanta paſſi eſtis ſine cauſa: ſi tamen ſine cauſa. Qui ergo tribuit vobis ſpiritum, & ope- ratur virtutes in vobiszex opéribus legis,an ex auditu fidei? ſicut ſcri- ptum eſt: Abraham crédidit Deo; & reputaàtum eſt illi ad juſtitiam. Quàm magna multitúdo. 192. Ognôſcite ergo, quia qui ex fide ſunt, ii ſunt filii Abrahæ. Providens autem Scriptura, quia ex fide juſtificat Gentes Deus;, prænuntiavit Abrahæ: quia bene- dicéntur in te omnes Gentes; Igi- tur qui ex fide ſunt, benediçeéntur cum fidéli Abraham. Quicúmque enim ex opéribus legis ſunt, fub maledicto ſunt. Scriptum eſt enim: Maledictus omnis, qui non per- manſerit in omnibus, quæ ſcrip. ta ſunt in libro legis, ut faciat ea, Adjuútor meus. 192. Uôniam autem in lege nemo juſtificatur apud Deum, mani- féſtum eſt: quia juſtus ex fide vi- Vit. Lex autem non eſt ex fide : ſed, qui fécerit ea, vivet in illis, Chriſtus nos redémit de maledi- N 3 cto 198 cto legis, factus pro nobis maledi- ctum: quia ſcriptum eſt: Maledictus omnis, qui pendet in ligno; ut in Gentibus benedictio Abrahæ fieret in Chriſto Jeſu, ut pollicitationem ſpiritus accipiamus per fidem. Benedicam Dominum. 193. F E R I A TERTI A. De Epiſtola ad Galatas. Smate & nolite iterum jugꝶo ſeryvi- tutis contineri. Ecce ego Paulus dico vobis, quoniãa, ſi circumcida- mini, Chriſtus vobis nihil proderit. Teſtificor autẽ rurſus omni homini circumcidenti ſe, quoniam débitor eſt univerſæ legis faciẽdæ. Evacuati eſtis à Chriſto, qui in lege juſtiſica- mini: à gratia excidiſtis. Nos enim ſpiritu ex fide, ſpem juſtitiæ expe- ctamus. Auribus pércipe. 193. Am in Chriſto jeſu neque cir- cumciſio aliquid valet, neque præputium, ſed fides quæ per cha- ritatem operatur, Currebatis benè, quis vos impedivit veritati non obedire? Perfuaſio hæc non eſt ex eO,„ qui vocat vos. Moôdicum fer- mentum totam maſſam corrumpit. Ego confido in vobis, in Domi- no, quod nihil aliud ſapiétis: qui autem contuúùrbat vos, portabit ju- dicium, quicumque ck ille. Statuit Dôminus. 193. So autem, fratres, ſi circumci- ſiònem adhuc prædico, quid ad- nuc periecutionem paâtior: ergo evacuatum eſt ſcandalum crucis. Utinam & abſcindantur, qui vos conturbant. Vos enim in libertaà- tem vocati eſtis fratres : tantum ne libertatem in occaſiénem detis carnis: ſed per chartiatem ſpiritus ſervite invicem. Omnis enim lex in uno ſermône implétur: Diliges proximum tuum ficut te ipſum. Quod ſi invicem mordétis, & co- meditis, vidéte, ne ab invicem con- ſummamini. Dico autem: Spiritu ambulate „& deſidéria carnis non perficietis. Caro enim concupiſc it advérsùs ſpiritum, ſpiritus antem advérsùs carnem; hæc enim fſibi in- vicem adversantur, ut non quæ- cumque vultis, illa faciatis. Ego dixi Doômine. 193. F E KI Aà Q UART A. Incipit Epiſtola B., Pauli Apôſtoli ad Epheſios. Aulus Apôſtolus JeſuChriſti per voluntäâtem Dei,, omnibus San- Kis, qui ſunt Epheſit, & fideélibus in Chriſto jeſu. Gratia vobis, & pax à Deo patre noſtro, & Domi- no Jeſu Chriſto. Benedicdtus Deus, & Fater Domini noſtri Jeſu Chriſti, ui benedizxit nos in omni bene- diaione ſpirituali in cœléſtibus in Chriſto, ſicut elegit nos in ipſo ante mundi conſtitatio- nem: ut eſsémus ſancti & im- maculati in conſpectu ejus in cha- ritate. . Ne perdideris. 193. Ui prædeſtinavit nos in adop- tionem filiorum per Jeſum Chriſtum ipſum, ſecundùm pro- boſitum voluntatis ſuæx, in laudé 9Briæ gratiæ inæ, in qua gratifica- vit os in dilecto filio ſuo. In quo habénmeus redemptionem per san- guinem ejus, remiſſionem peccato- rum, ſecûn dùm divitias gratiæ ejus, quæ ſuperabundavit in nobis in omni ſapientia & prudéntia, ut no- tum faceret nobis ſacramentum voluntatis ſuæ: ſecundùm benepla- ci tum ejus, quod propôſuit in eo, in diſpenſatiône plenitùdinis rmha⸗ rum, inſtaurare omnia in Chriſto, quæ in cœlis, & quæ in terra ſunt in ipſo. . Paratum cor meum. 194. N quo étiam & nos ſorte vocati ſumus , prædeſtinati ſeçcúndùm propoſitum ejus quæ operatur om- nia ſecundùm consilium volunta- tis ſuæ , ut ſimus in laudem glo- riæ ejus, nos qui ante ſperâvimus in Chriſto. In quo & vos, cùm audiſse- tis verbum veritatis (Evangélium ſalutis veſtræ) in quo & credéntes ſignati eſtis Spiritu promiſſionis ſancto, qui eſt pignus hæreditatis noſtræ, in redemptionem acqui- Rcignis ,‚ in laudem gloriæ ipsius. Adjutor meus. 194. F-g R. I A. I N T A. De Epiſtola ad Ephéſios. Olest ita que Vos ego vinctus Zin Doômino, ut dignè ambulé- tis vocatioòne, qua vôcati eſtis, cum omni humilitate, & manſue- tudine, cum patiéntia, ſupportantes invicem in charitate, ſoliciti ſervare unitatem ſhiritus in vinculo pacis. Unum Vnü eorp vocati eſt Veſtre. D. unum bay tet omnin per omni Deus Nnie eſt 5 donatio dicitaſe duxit car munibi eſt, niſi in inferio ceit ipſe imnes co Reple Apolſt Dhetagl Autemn pan Filii Dei hensuri ſti; ut , Cuantes vento d num,in erkoris. In charit. Omnia, Gauc ontte e en guod Ammundn Nen v0 8 in omnie i in calt wit meinu rumn pel ſeclntim; is ſur, i in gu⸗ io ſo N tionem pen Honem per ltias gratie⸗ it in non Dkudentinn is ſuenmen Uundumn te petinin ,CN 1 5 7PEranel uo& ele Monit nus heteli, Gtienen n n gonie 194, , thele Unũ corpus, & unus ſpiritus ſicut vocati eſtis in una ſpe vocationis veſtræ. Unus Dôminus, una fides, unum baptisma. Unus Deus & Pa- ter omnium, qui eſt ſuper omnes, & per 6mnia, & in omnibus nobis. Deus in te ſperavi. 194. Nnicuique autem noſtrum data eſt gratia, ſecundum mensúram donatiénis Chriſti. Propter quod dicitiaſcéndens in altum captivam duxit captivitatem, dedit dona ho- minibus. Quod auté aſcéndit, quid eſt, niſi quia & deſcéêndit, primùm in inferiores partes terræ Qui deſ- cẽdit, ipſe eſt, & qui aſcéndit ſuper omnes cœlos, ut impléret omnia. Repleatur. 194. T ipſe dedit quosdam quidem Apoſtolos, quosdam auté Pro- phétas, alios verôEyangeliſtas, alios autem paſtoôres & doctεssad con- ſummationem Sanctôrum in opus miniſtérii, in ædificatiônem coôrpo- ris Chriſti, donec occurramus om- nes in unitatem fidei & agnitionis Filii Dei, in virum perfédtum, in mensurä ætatis plenitudinis Chri- ſti; ut jam non ſimus parvuli flu- QRuantes, & circumferamur omni vento doctrinæ in nequitia homi- num, in aſtutia ad circumventioôné errôris. Véritatem autem faciéntes in charitate, creſcamus in illo per Smnia, qui eſt caput Chriſtus. Gaudebunt labia mea. 194. F E R I A 8EXTA. De Epiſtola ad Ephéſios. Eaidte ergo imitatores Dei, ſicut filii chariſſimi: & ambulate in dilectiòne, ſicut & Chriſtus diléxit nos, & tradidit ſemetipſum pro no- bis oblationem & hôſtiam Deo, in odorem ſuavitaâtis. Fornicatio au- tem, & omnis immunditia, aut avaritia nec nominétur in vobis, ſicut decet Sanctos: aut turpituùdo, aut ſtultilòquium, aut ſcurrilitas, quæ ad rem non peértinet, ſed ma- gis gratiarum actio. . Confitébor tibi Dômine. 194. Oc enim ſcitòôte intelligéntes, ◻ quod omnis fornicator, aut immundus,„ aut avarus, quod eſt idolêrum sérvitus, non habet hæ- reditatem in regno Chriſti & Dei. Nemo vos ſeducat inanibus verbis; 199 propter hæc enim venit ira Dei in filios diffidéntiæ.Nolite ergo éffici participes eorum, Eratis enim ali- quando tenebhræ, nunc autem lux in Dno. Ut, filii lucis ambulate. Miſericordia tua. 195. Ructus enim lucçis eſt in omni bonitate, & juſtitia, & verita- te: probantes, quid ſit beneplaci- tum Deo, & nolite communicare opéribus infructuôſis tenebrarum, magis autem redarguite. Quæ enim in occulto fiunt ab ipſis, turpe eſt & dicere. Omnia autem, quæ ar- guùntur, à lumine manifeſtantur: omne enim, quod manifeſtatur, lumen eſt. Propter quod dicit: Surge qui dormis, & exurge à mor- tuis, & illuminabit te Chriſtus. Factus eſt mihi Dominus. 195. S A B B A T 14 De Epiſtola ad Ephéſios. Pii „ obedite paréntibus veſtris in Dömino: hoc enim juſtum eſt. Honora patrem tuum, & ma- trem tuum , quod eſt mandatum primum in promiſſiéne, ut benè ſit tibi, & ſis longævus ſuper ter- ram. Et vos patres, nolite ad ira- cuúndiam, provocare filios veſtros, ſed educate illos in diſciplina, & correptiône Doômini. Ne perdideris. 193. Ervi, obedite dominis carnali- bus cum timoôre & tremôre, in Kmplicitate cordis veſtri, ſicut Chri- ſto, non ad culum ſerviéntes, qua- ſi hominibus placentes, ſed ut ſervi GChriſti, faciéntes voluntatem Dei ex animo, cum bona voluntate ſer- viéntes ſicut Dômino „& non ho- minibus: ſcientes, quoniam unus- aisce „ quodcúùmque fecerit bo- num hoc recipiet à Domino, five ſervus, ſive liber. Et vos domini éa- dem facite illis, remitténtes minas: ſciéntes, quia & illorum & veſter Dominus eſt in coœlis, & perſona- rum accéptio non eſt apud eum. Paratum cor meum. 194. E cætero fratres, confor- tamini in Dömino, & entia virtútis ejus. Induite armatúram Dei, ut poſsitis ſtaxe advérsus insidias diaboli, quo- niam non eſt nobis colluctatio ad- véêrsas carnem , & sanguinem , N 4 ſed 200 ſed advérsùs principes & poteſta- tes, advérsùs mundi reétores tene- rärum harum, contra ſpiritualia nequitiæ, in cœléſtibus. Proptéreà accipite armaturam Dei, ut poſsitis resiſtere in die malo, & in omni- bus pefecti ſtare. Adjuùtor meus. 194. Eus, qui nos in tantis periculis conſtitůtos, pro humana ſcis fragilitate non poſſe ſubsiſtere: da nobis ſalutem mentis & corporis; ut ea, quæ pro, peccatis noſtris pa- timur, te adjuvante vincàamus. Per. O ”MINIC A IV. Incipit Epiſtola B. Pauli Apôſtoli ad Philippenſes. Plas & Timôtheus ſervi Jeſu Chriſti, omnibus Sanctis in Chri- ſto Jeſu, qui ſunt Philippus, cum E- iſcopis & Diaconibus. Gratia vo- is & pax à Deo Patre noſtro, & Dé- mino jJeſu Chriſto. Gratias ago Deo meo in omni memoria veſtri, ſem- per in cunctis orationibus meis pro omnibus vobis cum gaudio deprecationem faciens, ſuper com- municatione veſtra in Evangelio Chriſti à prima die usque nunc. Conſidens hoc ipsu, quia qui cœpit in vobis opus bonũu, perficiet usque in diem Chriſti Jeſu. Sicut eſt mihi ſu hoe ſentire pro omnibus vo- is, eo quòd habeam vos in corde, & in vinculis meis, & in defenſioô- ne & confirmatione Evangélii so- cios gaudii mei omnes vos eſſe. . Dômine;, ne in ira tua arguas me;, neque in furore tuo corripias me: » Miſerére mei Däe, quo- niam infirmus ſum. Timor & tremor venérunt ſuper me, & con- texérunt me ténebræ. Miſerére. + Eſtis enim mihi eſt Deus, quô- modo cuúpiam omnes vos in viſcéribus Jeſu Chriſti. Et hoc oro, ut charitas veſtra magis ac magis abundet in ſciéntia, & in omni ſenſu, ut probétis potiòôra, ut ſitis ſinceri, & ſine offenſa in diem Chri- fki; repleti fructu juſtitiæ per Jeſum Eßriki in gloriam & laudem Dei. Scire autem vos volo, fratres, quig, uæ circa me ſunt, magis ad profé- Kum venéruntEvangeélii, ita ut vin- cula mea manifeſta fierent in Chri- ſto in omni prætorio, & in cæteris 6mnibus: & plures & frâtribus in Dômino confidéntes vinculis me- is abundäntiùs audérent ſine ti- môre verbum Dei loqui. Deus, qui ſedes ſuper thronum, & judicas æ quitatem, eſto refùgium pauperum in tribulatione. , Quia tu ſolus labôrem & dolô- rem consideras. Tibi enim de- relictus eſt pauper, pupillo tu eris adjutor. Quia. o iii. Uidam quidem & propter in- vidiam & contentionem, qui- dam autem & propter bonam vo- luntàtem Chriſtum prædicant, qui- dam ex charitate, ſciéntes, quoniam in defenſionem Evangelii poſitus ſum. Quidam autem ex contentio- ne Chriſtum annuntiant non ſin- cérè, exiſtimantes preſsuram ſe ſuſ⸗ citäre vinculis meis. Quid enim: Dum omni modo, ſive per occaſio- nem, ſive per veritatem Chriſtus annuntiétur: & in hoc gaudeo, ſed & gaudébo. „ . A dextris eſt mihi Dominus, ne commôvear: * Propter hoc dila- tatum eſt cor meum, & exultavit lingua mea. ε Däüs pars hæredita- tis meæ, & càlicis mei. Propter. loria Patri. Propter. Ex libro Moral. S. Gregôrii Papz. Eplémus refectiônibus eorpus, ne extenuatum deficiat: ex- tenuamus abſtinéntia, ne nos re- plétum premat: vegetamus hoc moribus, ne ſitu immobilitatis in- téreat: ſed citius hoc collocando siſtimus: ne ipſa ſua vegetatione ſuccùmbat'adjumentis hoc veéſtium tégimus, ne frig“ intérimat: & quæ- sita adjuménta projicimus, ne ca- lor exurat., Tot igitur diverſitaàti- bus occurréntes, quid àgimus, niſi corruptibilitâti ſervimus, ut ſaltem multiplicitas impénſi obséquii corpus ſuſtineat, quod anxietas in- firmæ mutabilitatis gravat? Notas mihi feciſti Dñe vias vitæ: Adimplébis me lætitia cum vul- tu tuo: delectationes in dextera tua usque in finem. y. Tu es, qui re- ſtitues hæreditàatem meam mihi. Adimplébis. . Nde benè per Paulum dicitur: Vanitati enim ſubjécta eſt crea- túra non volens, ſed propter eum, qui ſubjécit eam in ſpe: duia & ip- ſa creatura liberabitur à ſerr kuie cotruptid fliorum- tuta non v. mozgui ing Volens des talitatis pe titis ſue Cteatuta h Iuptionis Dei gloria go ſaplera Diligam Ominus 1 Rlefugi⸗ tot mens, Meus. Et le lta 16i ſun musfur po⸗ corruptibi 1 lis, moleſtie entäri na ſed adhue atione Vingi dic noſri det non huben Lterna de⸗ hnuccoru tans,vinc VI, & eſk enum non dibio vin ectio Matthen Nillote in myie iſeipulie Llus fackn Vicular Open Homilis 8 UIm 0 An ul Ii. Vertun Tſengn onibug i Auncoin Mrhhtienn anlo⸗ dr Eerte Intint ! Prelsntamt eis Aide Ure et e iteten hoc gaut ini Domm toptet M n; cnl⸗ 8 Pashale mei et Gtegoti nibus en 1 dencin tin, Ne d ti mobiltnt loc colide lun eget hoe ſel⸗ corruptiéônis, in libertàtem glériæ filiorum Dei. Vanitati quippe crea- tura non volens súbditur, quia ho- mo, qui ingenitæ conſtantiæ ſtatum volens deséruit: preſſus juſtæ mor- talitatis pondere nolens mutabili- tàtis ſuæ corruptiôni ſervit. Sed creatra hæc tunc à ſervitute cor- Yuptionis eripitur, cum ad filiorum Dei gloriam incorrůúpta reſurgén- do ſublevatur. Diligam te Dômine virtus mea, Doôminus firmaméntum meum: * Et refugium meum. Libera- tor meus, Deus meus, adjutor meus. Et refúgium. . Ic itaque elécti moléſtia vin- cti ſunt, quia adhuc corruptioô- nis ſuæ poena dcpriinunttled cum corruptibili carne exuimur, quaſ ab his, quibus nunc adſtringimur, moleſtiæ vinculis relaxamur. Præ- ſentari namque jam Deo cupimus, ſed adhuc mortalis corporis obli- gatione præpedimur. Jure exgo vinéti dicimur, quia adhue incéſsũ noſtri deſidérii ad Deum liberum non habemus. Unde benè Paulus, ætérna desiderans, ſed tamen ad- huc corruptionis ſuæ sarcinam por- tans, vin us clamat: Cupio diſsoôl- vi, & eſſe cum Chriſto. Diſsôlvi enim non quæreret, niſi ſe procul duúbio vinctum vidéret. Domini eſt terra, & plenitúdo ejus: „Orbis terrarum, & univérſi, qui habitant in eo. Ipſe ſuper maria fundavit eam, & uper flumi- na præparavit illam. Orbis. lôria Patri. Orbis. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. I illo tempore: Aſcendente Jeſu in naviculam, ſecuùti ſunt eum diſcipuli ejus: & ecce motus ma- gnus factus eſt in mari, ita ut na- vicula operirétur fluùctibus, ipſe ve- 10 dormiébat. Et réliqua. Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Uintum ſignum fecit, quan- do aſcéndens navem de Ca- PlHarnaum, ventis imperavit & ma- ri. Sextum, quando in regiône Ge- raſenorum dedit poteſtàtem dæ- möônibus in porcos: Séptimum, quando ingrédiens civitatem ſuam, Paralyticum ſecùndum curavit in ulo. Primus enim paralyticus, eſt puer Centurionis. 201 Ad te Dé⁴mine levâvi ànimam meam: * Deus meus in te confido, non erubéſcam. Y. Cuſtéôdi ani- mam meam, & eéripe me. Deus. Pſe Jverò dormiébat, & acceſ- sérunt ad eum, & ſuſcitavérunt eum dicentes: Dômine ſalva nos. Hujus figni typum in jona légi- mus, quando cæteris periclitanti- bus, ipse ſecutus eſt, & dormit, & ſuſcitatux: & império ac ſacramén- to paſſiôònis ſuæ liberat ſuſcitan- tes. Tunc ſurgens imperavit ven- tis & mari. Ex hoc loco intelligi- mus, quod omnes creatuùræ séêntiant Creatoôrem. Quas enim increpayvit, & quibus imperavit, séntiunt im- perantem: non errore hæreticorũ; qui omnia putant, animantia, ſed Majeſtate Conditôris, quæ apud nos inſenſibilia, illi ſenſibilia ſunt. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: & Sanctus, Sanctus, Sanctus, Döminus Deus Sabaoth: Plena eſt omnis terra glôria ejus. Tres ſunt, qui feſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unũ ſunt. Sanctus. loria Patri. Plena. Lectio? Orrò hômines mirati ſunt, di- centes: Qualis eſt hic, quia venti & mare obediunt ei? Non diſcipuli, ſed nautæ & céteri, qui in navi e- rant, mirabantur. Sin autem quis contentiosε voluerit, eos, qui mira- bantur, fuiſſe diſcipulos; reſpondé- bimus; rectè homines appellatos, qui necdum noôverant poténtiam Salvatôris. e Deum. II. Aſcendénte Jeſu in naviculam, ecce motus magnus factus eſt in mari: & ſuscitaverunt eum diſcipuli ejus, dicéntes: Dñe, ſalva nos, perimus. 200. Dômine, ſalva nos, perimus: impera & fac Deus tranquillitatem. F E R I,A S E CUND A. De Epiſtola ad Philippenſes. IXaaue fratres mei chafiſſtini, & Ldeſideratiſſimi, gaudium meum & coroôna mea, ſic ſtate in Domino, chariſſimi. Eyodiam rogo, & Synty- chen déprecor, idipſum sapére in Doômino. Etiam rogo & te germane compar, adjuva illas, quæ mecum laboravérunt in Evangélio cum Cle- ménte, & cætexis adjutoribus meis 5 guo⸗ 202 . . quoôrum némina ſunt in libro vitæ. mini agnitiône voluntatis ejus, in Quam magna. 192. Audéte in Domino ſemper,, iterum dico, gaudéte. Mode- ſtia veſtra nota ſit omnibus homi- nibus: Doôminus propéè eſt. Nihil ſoliciti ſitis, ſed in omni oratione & obſecratione cum gratiarum actiône petitioônes veſtræ innotés- cant apud Deum. Et pax Dei, uæ exuperat omnem ſenſum; cu- Aodiat corda veſtra; & intelligen- tias veſtras in Chriſto Jeſu. Adjútor mens. 192. „E cætero fratres, quæcúmque ſunt vera, quæcumque pudica, quæcumque juſta, quæcumque ſan- Gta, quæcumque amabilia, quæcuúm- que bonæ famæ, ſi qua virtus, ſi qua laus diſciplinæ, hæc cogitate. Qux & didiciſtis, & accepiſtis, & audiſtis, & vidiſtis in me, hæc àgite: ι Deus pacis erit vobiscum. Gavi- ſus ſum autem in Dño vehementer, quôniam tandem aliquando reflo- ruiſtis pro me ſentire, ſicut & ſen- tiebatis: occupati autem eratis. Benedicam Doôminum. 193. F ER I A L ER TL I A. Incipit Epiſtola B. Pauli Apôſtoli ad Coloſsenſes. PAulus Apoſtolus Jeſu Chriſti Tper voluntätem Dei, & Timo- theus frater: eis qui ſunt Coloſſis, ſanctis & fideélibus fratribus in Chriſto Jeſu. Gratia vobis, & pax à Deo Patre noſtro, & Domino Jeſu Chriſto. Gratias àägimus Deo, &£ Patri Domini noſtri Jeſu Chriſti ſemper pro vobis orantes: audien- tes fidem veſtram in Chriſto Jeſu, & dilectionem, quam habétis in Sancdtos omnes propter ſpem, quæ repoſita eſt vobis in cœlis: quam audiſtis in verbo veritatis Evan- gélii, quod pervénit ad vos, ſicut & in univérſo mundo eſt, & fructi- ñicat, & creſcit ſicut in vobis, ex ea die, qua audiſtis, & cognovi- ſtis gratiam Dei in veritate, ſicut didiciſtis ab Epaphra chariſſimo consérvo noſtro, qui eſt fidelis pro vobis miniſter Chriſti Jeſu, qui étiam manifeſtavit nobis dilectioô- nem veſtram in ſpiritu. Auribus pércipe. 193. 1 Deò & nos ex qua die audivi- mus, non ceſsamus pro vobis orantes, & poſtulantes, ut implea- omni ſapientia & intelkectu ſpiri- täli; ut ambuletis dignè Deo per omnia placéntes, in omni opere bono fructiſicantes, & creſcéntes in ſcientia Dei, in omni virtute confortati ſecúndum potentiam- claritatis ejus, in omni patientia & ,longanimitàate, cum gaudio gratias agéntes Deo Patri; qui dignos nos fecit in partem ſortis Sanctoôrum in lümine. Statuit Doôminus. 193. Ui eripuit nos de poteſtate tenebrarum, & transtulit in regnumfilii dilectionis ſuæ;, in quo habémus redemptioné per sangui- nem ejuz remiſſiônem pegcatorum: qui eſt mago Dei invisibilis, pri- mogénitus omnis creaturæ : quo- niam in ipſo côndita ſunt univerſa in cœlis, & in terra, viſibilia & invi- ſibilia, ſive Thrôni, ſiye Dominatio- nes, ſive Principatus, ſive Poteſta- tes: omnia per ipſum, & in ipſo creâta ſunt: & ipſe eſt ante omnes, & omnia in ipſo conſtant. Et ipſe eſt caput corporis Ecgleſiæ, qui e principium, primogénitus ex mor- tuis. Ego dixi Domine. 193. F E R IL A O U AR T A. De Epiſtola ad Goloſsenſes. idufe vos ergo ſicut elécti Dei, Sancti & dilééti, viſcera miſeri⸗ côrdiæ, benignitatem, humilitatén modéſtiam, patiéntiam, ſupportan- tes invicem, & donantes vobismet- Ipſis, ſi quis advérsus aliquem ha- bet querélam: ſicut & Doôminus donavit vobis, ita & vos. Super omnia autem hæc charitatem ha- béte, quod eſt vinculum perfectio- nis: & pax Chriſti exultet in cor- dibus veſtris, in qua & vocati eſtis in uno côrpore, & grati eſtote. Ne perdideris. 1093. i Erbum Chriſti habitet in vobis abundanter, in omni ſapientia, docéntes, & commonéntes vos- metipſos, pſalmis, hymnis, canticis ſpiritualibus, in gratia can- tantes in cordibus veſtris Deo. Omne quodeùmque facitis in ver- bozaut in pere, omnia in noômine Dômini Jeſu Chriſti, gratias agén- tes Deo, & Patri per ipſum. Mu- lieres subditæ eſtôte viris, ſicut opoôrtet in Domino. Viri diligite uxores veſtras,; & nolite antr elle elle ad il tibus per tum ett in indignati ſos, ut aratu Etvi, nis car erriénte⸗ centes, . timentes citis, ex Dömino, tes, gud ttibutione Chriſtoſer ſacit tect It,& non Ppud Deu R& zqu tes, qud in cclo. tes in en Acdjuto X I Uncipir ky li ad Aulus, 1 theus E in Deo ⸗ ſto. Gnt dzimus I Foditmet Orationibe ſione, men ldori entlæ Chriſti tumci lium noß ſermonet Mitüdinen eſſe ad illas. Filii obedite parén- tibus per omnia: hoc enim plaâci- tum eſt in Dnio. Patres nolite ad indignatioònem provocare filios ve- ſtros, ut non pusillo animo fiant. Paraätum cor meum. 194. Ervi, obedite per mnia démi- nis carnalibus: non ad oculum ſervientes, quaſi hominibus pla- ceéntes, ſed in ſimplicitate cordis, timéntes Deum. Quodcumque fa- citis, ex animo operamini ſicut Doômino, & non hominibus: ſcien- tes, quòd à Dômino accipietis re- tributionem hæreditàtis. Doômino Chriſto ſervite. Qui enim injuriam facit recipiet id, quod iniquè geſ- ſit, & non eſt perſonarum accéptio apud Deum. Domini, quod juſtum eſt & æ quum, ſervis præſtate ſcién- tes, quôd & vos Dominum habéetis in cœlo. Orationi inſtate, vigilan- tes in ea gratiarum actioône. Adjúùtor meus. 194. f E R I A Q U I N T A. Incipit Epiſtola i. B. Pauli Apoôſto- li ad Theſſalonicenſes. Aulus, & Silvanus; & Timéô- Pde Eccléſiæ Theſſalonicenſiu in Deo Patre & Domino Jeſu Chri- ſto. Gratia vobis & pax. Gratias agimus Deo ſemper pro omnibus vobis,zmemoôriam veſtri faciéntes in orationibus noſtris ſine intermiſ- ſiòne, mémores ôperis fidei veſtræ, &, laboris, & charitatis, & ſuſti- nentiz ſpei Dômini noſtri Jeſu Chriſti, ante Deum & Patrem no- ſtrum: ſcientes fratres dilecti à Deo electiôonem veſtram; quia Evangé- Iium noſtrum non fuit ad vos in ſermône tantum, ſed & in virtuù- te, & in Spiritu ſancto, & in ple- nitudine multa, ſicut ſcitis, quales fuérimus in vobis propter vos. Deus in te ſperavi. 194. T vos imitatôres noſtri facti e- ſtis,; & Domini, excipiéntes verbum in tribulatioòne multa cum gaudio Spiritus ſancti, ita ut facti ſitis forma omnibus credéntibus in Macedonia & in Achaâia. A vobis enim diffamatus eſt ſermo Domi- ni, non ſolùm in Macedoni, & in Achaia, ſed & in omni loco fides vefſtra, quæ eſt ad Deum, profécta eſt, qui 14⸗ ita ut non ſit nobis necéſſé quam loqui. Ipſi enim de no- . 7 2 203 bis annúntiant, qualem introitum habuerimus ad vos: & quémodo converſi eſtis ad Deum à ſimula- cris, ſervire Deo vivo & vero, & ecxpectare Filium ejus de cœlis 2 (quem ſuſcitavit ex môrtuis) Jesu, qui eripuit nos ab ira ventura. „*. Repleatur os meum, 194. Am ipfſi ſcitis, fratres intréi- Ntum noſtrum ad vos, quia non inânis fuit, fed ante paſſi, & contu- meliis affecti (ſicut ſcitis) in Phi- lippis, fiduciam habuimus in Deo noſtro, loqui ad vos Evangelium Dei in multa ſolicitúdine. Exhor- tätio enim noſtra non de errôre, nedque de imunditia, neq; in dolo, ſed ſicnt probati fumus à Deo, ut crederétur nobis Evangélium: ita loquimur ; non quaſi hominibus bplaeeéntes, ſed Deo, qui probat, cor- da noſtra. Neque enim aliquando fuimus in ſermone adulatioônis ſic- ut ſcitis: neque in occaſione avari. tiæx. Deus teſtis eſt: nec quæréntes ab hominibus gloriam, neque à vobis, neque ab aliis. Gaudébunt labia. 194. F E R I A S I. X T A. De Epiſtola prima ad Theſſaloni- cenſes. E cætero ergo, fratres, rogmus vos, & obſecràmus in Dômino eſu, ut quemadmodum accepiſtis à nobis, quéômodo opoôrteat vos ambulare, & placére Deo, ſic & am- bulétis, ut abundétis magis. Scitis enim, quæ præcepta déderim vobis per Dominum jJeſum. Hæc eſt enim voluntas Dei, ſanctificatio veſtra, ut abſtineatis vos à fornicatiône ut ſciat unusquisque veſtrùm, vas ſuum poſſidére in ſanctificatiòne & honore: non in paſſiône deſidériiz ſicut & Gentes, quæ ignoôrant Deu. Confitébor tibi. 194. T ne quis ſupergrediatur, ne- que circumvéniat in negôtio fratrem ſuum, quoniam vindex eſt Dominus de his omnibus, ficut prædiximus vobis, & teſtificati ſumus. Non enim vocavit nos Deus in immunditiam, ſed in ſanctifica- tionem. Itaque qui hæc ſpernit; non hoôminem ſpernit, ſed Deum, qui étiam dedit ſpiritum ſuum an kdum in nobis. Miſericordia tua. 195 294 ninica. v. E charitàte autem fraternita- tis nõ necéſsè habemus ſcribere Vôbis: ipſi enim vos à Deo didi- ciſtis, ut diligatis invicem. Etenim illud facitis in omnes fratres in univérſa Macedonia. Rogamusau- tem vos fratres, ut abundétis magis, & operam detis, ut quiéti ſitis, & ut veſtrum negôtium agâtis, & o- perémini mänibus veſtris, ſicut præcepimus vobis, & ut honéſtèé ambulétis ad eos, qui foris ſunt, & nullius aliquid deſiderétis. Factus eſt mihi. 195. § A, O. Incipit Epiſtola ii. ad Theſſalo- nicenſes. Aulus, & Silvanus, & Timo- theus Eccléſiæ Theſſalonicénſiũ in Deo Patre noſtro, & Dno Jeſu Chriſto. Gratia vobis, & pax à Deo Patre noſtro, & Dno jeſu Chriſto. Gratias agere debémus ſemper Deo Pro vobis fratres, itazut dignum eſt, uôniam ſupercréſcit fides veſtra; * abundat charitas uniuscujusque veſtrùm in invicem, ita, ut & nos ipſi in vobis gloriémur in Eccléſiis Dei, pro patiéentia veſtra,in fide, & in omnibus perſecutioônibus vVe- ſtris, & tribulationibus, quas ſuſti- nétis in exemplum jſti judicii Dei, ut digni habeamini in regno Dei, pro quo & patimini. Ne perdideris. 193. I tamen juſtum eſt apad Beum retribuere tribulationem iis, qui vos tribulant, & vobis, qui tri- bulamini, réquiem nobiſcum in re- velatione Dni Jeſu de cœlo cum Angelis virtutis ejus in flama ignis dantis vindictam iis, qui non nové- runt Deum, & qui non obédiunt Evangeélio Däi noſtri Jeſu Chriſti. ui pœnas dabunt in intéritu æ- ternas à facie Däi, & à gloôria vir- tutis ejus: cum vénerit glorificari in Sanctis ſuis, & admirabilis fieri in omnibus, qui credidérunt, quia créditum eſt teſtimonium noſtrum ſuper vos in die illo, in quo étiam orâmus ſemper pro vobis: ut dig- nétur vos voçatiône ſua Deus no- ſter,; & impleat omnem volunta- tem bonitaàtis, & opus fidei in Vir- tute, ut clarificétur nomen Domini noſtri Jjeſu Chriſti in vobis, & vos in illo, ſecundùm gratiam Dei noſtri, & Doômini Jeſu Chriſti. Paratum eſt cor meum. 194. Ogaâmus autem vos fratrés, per advêntum Dômini noſtri Jeſu Chriſti, & noſtræ congregationis in ipſum, ut non citò moveamini à veſtro ſenſu, neque terreamini, neque per ſpiritum, neque per ſer- monem, neque per epiſtolam, tamquam per nos miſſam, quaſi in- ſtet dies Dni. Ne quis vos ſeducat ullo modo: quoniã niſi venerit diſ- céſſio primùm & revelatus fuerit homo peccati, filius perditionis, qui adversatur, & extollitur ſupra omne, quod dicitur Deus, aut,quod côlitur, ita ut in templo Dei sedeat oſtendens ſe tamquam ſit Deus. Adjutor meus. 194. Amiliam tuam, quæſumus Doô- mine, continua pietate cuſto- di: ut, quæ in ſola ſpe gratiæ cœ- leſtis innititur, tua ſemper prote- ctiöône muniatur, Per Doôminum., D O MINICA V. Incipit Epiſtola i. B. Pauli Apoôſto⸗ li ad Timôtheum. PAalas Apôſtolus Jeſu Chriſti „ſecundùm impérium Dei salya- tôris noſtri, & Chriſti Jeſu ſpei noſtræ: Timôtheo dilééto filio in fide Gratia, miſericôrdia, & pax à Deo Patre, & Chriſto Jeſu Domi- no noſtro. Sicut rogavi te, ut rema- neres Epheſi, cum irem in Mace- doniam, ut denuntiares quibus- dam, ne aliter docérent, neque in- ténderent fabulis, & genealoglis interminatis, quæ quæſtiones, præ- ſtant magis quàm ædificationem Dei, quæ eſt in fide. . Déômine, ne in ira tua aàrguas me, neque in furôre tuo corripias me : *½Miſerére mei Dnie, quo- niam infirmus ſum. Timor tremor venérunt ſuper me, & con- texérunt me ténebræ. Miſereére. Inis autem præceèpti eſt chäari- tas de corde puro, & conſcién- tia bona, & fide non ficta. & uibus quidam aberrantes, convérſi ſunt in vaniloquium: voléntes efle legis doctores, non intelligéntes, neque quæ loquuntur, neque de quibus affirmant. Scimus autem, quia bo-⸗ na eſt. lex, ſi quis ea legitimeè uta- tur, ſciens hoc, quia lex juſto non e eſt poſtta, diti;impi tis & con mitticidis mſcnloru giariis, n & K quid Versatur: geliumg! ditum eſt Deus & judicas gium paup Quia ti derelictas ponens in blasphem contumeli Dei conlee feci in inen Fit autem kce & dil ſto jelu. dcceptione Jelus veni catores ſal mus exo ſ diam con Drimo of omnem p⸗ tlonem ee dermo hnn one lanat tores ſälyo⸗ elium pen ueltte, & ihono n0 minis non honoeni 1r ehom benm V. Onn per Nonsn nple 1, lun Pietinn lu ſe tua ſeinel⸗ Per Din- ILC 4 D. Dall, otheun. lus ſen el Etium el commoôvear: eſt pſita, ſed injúſtis, & non suͦb⸗ ditis, impiis & peccatéôribs, ſceleraà- tis & contaminatis patricidis; & matricidis, homicidis, fornicariis, maſculorum concubitoribus, pla- giariis, mendacibus, & perjuris, & ſi quid aliud ſanæ doctrinæ ad- versatur, quæ eſt ſecnduùm Evan- gelium gloriæ beati Dei, quod cré- ditum eſt mihi. Deus, qui ſedes ſuper thronum, & judicas æquitätem; eſto refu- gium pauperum in tribulatione;: Quia tu ſolus laborem & dolo- rem consideras. Tibi enim derelictus eſt pauper, pupillo tu eris adjätor. Quia. Ratias ago ei, qui me conforta- vit, Chriſto jeſu Dômino no- ſto, qui fidélem meęe exiſtimavit, ponens in miniſterio, qui prius lasphémus fui, & perſecuùtor, & contumelioſus; ſed miſericordiam Dei conſecùtus ſum, quia ignorans feci in incredulitate. Superabundaâ- vit autem gratia Däüi noſtri cum fide & dilectiogne, quæ eſt in Chri- ſto Jeſu, Fidélis ſermo , & omni acceptione dignus: quod Chriſtus Jeſus venit in hunc mundum, pec- catores ſalvos facere, quorum pri- mus ego ſum. Sed ideò miſericoôr- diam conſecùtus ſum, ut in me primoò oſténderet Chriſtus Jeſus omnem patiéntiam, ad informa- tionem eôrum;, qui credituùri ſunt illi in vitam ætérnam. A dextris eſt mihi Dôminus, ne 3 Propter hoc dila- tatum eſt cor meum, & exultavit lingua mea. Düs pars hærédi- tatis meæ, & calicis mei. Propter. loria Patri. Propter. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi Humänus ſermo, & omni accep- tione dignus, quia Chriſtus Je- ſus venit in hunc mundum, pecca- tores ſalvos facere. Atténde, Evan- gélium: venit enim Filius héôminis quærere, & ſalvare, quod perierat. Si homo non periiſſet, Filius ho- minis non veniſſet. Ergo perierat homo: venit Deus homo, & invén- tus eſt homo. Perierat homo per liberam voluntatem: venit Deus homo per gratiam liberatricem. Notas mihi feciſti Dne vias vitæ: Adimplébis me lætitia cum vul- 205 tu tuo: delectatiônes in déxtera tua usque in finem. Tu es, qui reſtitues hæreditatem meam mihi,» Adimplébis. Uæris, quid valeat ad malum Überum arbitrium? Reécole hòminem peckantem. Quæris, quid valeat ad auxilium Deus, & homo? Atténde in eo gratiam liberaàntem. Nusquam pôtuit ſic oſténdi, quan- tum valeat voluntas hominis uſur- pâta per ſupérbiam ad uténdum fſi- ne adjutôrio Dei; malum non poô- tuit plus & maniféſtius éxprimi » quàm in homine primo. Ecce perit primus homo, & ubi eſſet, niſi ve- niſſet ſecundus homo: quia &, ille homo, ideò & iſte homo; & ideoò humanus ſermo. Diligam te Dômine virtus mea Doôminus firmaméntum meum „ Et refgium meum. y. Liberaà- tor meus, Deus meus, adjutor meus. Et. Rorſus nusquam ſic apparet benignitas gratiæ, & liberalitas omnipoténtiæ Dei, quàm in hoômi- ne mediatéere Dei, & hôminum;-, hômine Chriſto Jeſu. uid enim dicimus, fratres mei: in fide cathô-⸗ lica nutritis loquor, vel in pacem Catholicam lucratis. Nôvimus & tenémus mediatôrem Dei, & hoô- minum, hominem Chriſtum Jeſum- in quantum homo erat, ejus eſſe natúræ, cujus & nos ſumus. Non enim altérius naturæ caro noſtra; & caro illius, nec altérius naturæ anima noſtra, & ànima illius. Hane ſuſcépit naturam, quam ſalvandam eſſe judicavit. . Domini eſt terra, & plenitudo ejus? Orbis terrarum, & uni- vérſi; qui habitant in eo. Ipſe ſuper maâria fundavit eam;, & ſuper flumina præparavit illam. Orbis. loria Patri. Orbis. éctio ſancti Evangeélii ſecúndùm Matthæum. RS illo témpore: Dixit Jeſus tur- bis parabolam hanc; Simile fa- Rum eſt regnum coœlôrum homi- ni, qui ſeminavit bonum ſemen in agro ſuo. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Um Aégligentius àagerent Præpéôſiti Eccléſiæ , auf cim 106 dormitiônem mortis acciperent Apôſtoli, venit diabolus, & ſuper- ſeminavit eos , quos malos filios Däüäs interprætatur. Sed quæritur „ utrùm hærétici ſint;zan malé vivén- tes Catholici? poſſunt enim dici filii mali étiam hærétici, quia ex eoôdem Evangelii semine, & Chriſti nomine procreati, pravis opiniôni- bus ad falſa dogmata cõovocantur. Ad te Doômine levavi animam meam: ½ Deus meus in te confido, non erubéſcam. J. Cuſtôdi ani- mam meam, & éripe me. Deus. Ed quèd dicit eos in méedio tritici ſeminatos, quaſi vidén- tur illi ſignificari, qui unius comu- nioônis ſunt. Verùmtamen quôniam Doôminus agrum ipſum, non Ecclé- ſiam, ſed hunc mundum interpre- tatus eſt, benè intelliguntur hæré- tici, quia non ſocietate unius Ec- cleſiæ, vel unius fidei, ſed ſocietate ſolius nominis Chriſtiani in hoc mundo bpermiſçéntur bonis. At illi, qui in eadem fide mali ſunt, palea potiùs, quam ZAIzahla reputantur: duia pàâſea étiam fundaméntum ipſum habet cum fruménto, radi- cémque communem. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: Sanctus, Sanctus, Sancktus, Döminus Deus Sabaoth: Plena eſt omnis terra gléria ejus. Tres ſunt, qui teſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unũ ſunt. Sanctus. léôria Patri. Plena. N,illa plané ſagena;, qua conclu- Ldúntur & mali, & boni piſces, non absurdè mali Catholici intelli- güntur. Aliud eſt enim mare . quod magis mundum iſtum ſignifi- cat: aliud sagéna, quæ unius fidei „ vel unius Eccléſiæ communionem vidétur oſténdere. Inter hæréti- cos & malos Catholicos hoc in- tereſt, quod hærétici falſa cre- dunt, illi autem vera credéntes, non vivunt ita; ut credunt. e Deum laudamus. II. Doômine; nonne bonum ſemen ſe- minaâſti in agro tuo?:? unde ergo habet zizania? ait illis: Hoe fecit inimfcus homo. amiliam tuam,. 204. gate ea in faſciculos ad comburén- dum:triticum autem congregate in hôörreum meum, dicit Dominus. FERIA SFE CUND A. De Epiſtola i. ad Timôtheum. Idelis ſermo: Si quis Epiſcopa- PF tum desiderat, bonum opus de- siderat. Opoôrtet ergo Epiſcopum irreprehensibilem eſſe, unius uxoô- ris virum, sobrium, prudéntem, ornatum, pudicum, hoſpitalem, doctoôrem, non vinoléntum, non percuſsorem, ſed modéſtum: non litigioſum, non cuùpidum, ſed ſuæ domui benè præpoſitum, filios ha- béêntem sùbditos cum omni caſti- tate. Si quis autem domui ſuæ præ- eſſe neſcit, quomodo Eccléſiæ Dei diligéntiam habébit: Non neophy- tum, ne in ſuperbiam elatus, in judicium incidat diaboli. Oportet autem illum & teſtimonium habé- re bonum ab iis, qui foris ſunt, u non in opprobrium incidat, & in laqueum diaboli. Quam magna. 192. . Iaconos ſimiliter pudicos, non bilingues, non multo vino dé- ditos, non turpe lucrum ſectantes, habéntes myſtérium fidei in con- ſcientia pura. Et hi autem pro- bentur primum, & ſie miniſtrent, nullum crimen habentes. Mulieres ſimiliter pudicas, non detrahentes, Ssôbrias, fideles in omnibus, Dia- coni ſint unius uxôris viri, qui filiis ſuis benè præſint, & ſuis domibus. Qui enim benè miniſtraverint , gradum bonum ſibi acquirent, & multam fidúciam in fide, quæ eſt in Chriſto Jeſu. Adjútor meus, 192.: [ac tibi ſcribo, ſperans me ad te venire citò. Si autem tarda- vero, ut ſcias, quomodo oporteat te in domo Dei conversari, quæ e Eccléſia Dei vivi, columna & firma- méntum veritatis. Et maniféſte magnum eſt pietatis ſacramentum, quod manifeſtatum eſt in carne; juſtificatum eſt in fpiritu, apparuit Angelis, prædicatum eſt Gentibus, créditum eſt in mundo, afsumptum eſt in gloria. Spiritus autem mani- feſte dicit, quia in noviſſimis tem- poribus diſcedent quidam à fide ; attendentes ſpiritibus errôris; & Colligite primam zizania, & alli- doctrinis dæmoniorum. Benedicam Dominum. 193. F E- kto jelu: 1 lio gratia, Latre, X Gratias ag genitorib, quod ſine tui memon nocte ac d memor la gaudio im Cpiens ejt Gta, quæ Avia tua certus ſumm Auribin Kopter te; at gur elt in Firtutis & tis. Noli morium D Finſtum e gelio ſecun nos libera ſun ſancta Noſtra, ſe fuum, gr In Chriſto Cularia. Statwit Anif illun noſtri eſt quidem m tem vitam Vangeliun ego preie Muglcter G lam etiam fandor, e den meum en lr 3 F E R I A TERTI A. Incipit Epiſtola ſecúnda B. Pauli Apoſtoli ad Timôotheum. Aulus Apéôſtolus Jeſu Chriſti per voluntatem Dei, ſecundùm promiſſionem vitæ, quæ eſt in Chri- ſto jeſu: Timotheo chariſſimo fi- lio gratia, miſericordia; pax à Deo Patre, & Chriſto Jeſu Dno noſtro. Gratias ago Deo, cui servio à pro- genitoribus in conſcientia pura;, quod ſine intermiſſione habeam tui memoriä in orationibus meis, nocte ac die desiderans te vidére; memor lacrymarum tuarum, ut gaudio implear, recordationem ac- cipiens ejus fidei, quæ eſt in te noô fiéta, quæ & habitavit primum in avia tua LOide, & matre tua Eunice, certus ſum autem, quòd & in te. g. Auribus. 193. Ropter quam cauſam admoneo te; ut rfesuſcites gratiam Dei, quæ eſt in te per impoſitiònem manuum mearum. Non enim dedit nobis Deus ſpiritum timôris, ſed virtùtis & dilectiéônis, & ſobrieta- tis. Noli itaque erubéſcere teſti- mônium Domini noſtri, neque me vinctum ejus, ſed collabora Evan- gélio ſecùndùm virtütem Dei, qui nos liberavit, & vocavit vocatione ſua ſancta „ non ſecúndùm pera X 7 noſtra, ſed ſecúndúm propôſitum ſuum, & gratiam, quæ data eſt nobis in Chriſto Jeſu ante témpora ſæ- Ccularia. „ . Statuit Dominus. 193. Anifeſtata eſt autem nunc per illuminationem Salvatoris noſtri Jeſu Chriſti, qui deſtrúxit quidem mortem, illuminavit au- tem vitam, & incorruptionem per Evangelium, in quo poſitus ſum ego prædicator,; & A oſtolus, & magiſter Gentium. Ob quam cau- ſam étiam hæc patior, ſed non con fúndor. Scio ehim, cui crédidi, & certus ſum, quia potens eſt depoſi- tum meum ſervare in illum diem. Formam habe ſanorum verborum; quæ à me audiſti in fide, & in dilectione in Chriſto Jeſu. Ego dixi. 193. FE ER I A Q UAA R T A. De Epiſtola ii. ad Timoôtheum. Oc autem ſcito, duòd in noviſ- ſimis diébus inſtabunt tempo- 207 ra periculéſa: erunt hémines ſeip- ſos amantes, cupidi, elati, ſupérbi; blasphemi, paréntibus non obe- diéntes, ingrati, ſceléſti, ſine affe- Giéne, ſine pace, criminatôres ,» incontinentes, immittes, ſine beni- gnitate, proditores, protervi, tùmi- di, & voluptätum amatores magis, uàm Dei: habéntes ſpéciem qui- em pietatis, virtutem autem ejus abnegantes. Et hos devita. Ne perdideris. 193. X his enim ſunt, qui pénetrant domos, & captivas ducunt mu- liérculas oneratas peccâatis, quæ ducuntur variis deſidériis: ſemper diſcéntes, & numquam ad ſcién- tiam veritatis perveniéntes. Quem- admodum autem joannes & Mam- bres reſtitérunt Môyſi: ita & hi resiſtunt veritati;, hémines cor- rúpti mente, réprobi circa fidem, ſed ultra non proficient: inſipién- tia enim eôrum maniféſta erit om- nibus, ſicut & illorum fuit. Paratum cor meum. 194. U autem aſſecùtus es meam , doctrinam, inſtitutiénem, pro- pôſitum, fidem; longanimitatem » dile tiéônem, patiéntiam, perſecu- tiones, paſſiònes, qualia mihi fa cta ſunt Antiochiæ Iconii., & L ſtris: quales perſecutiones ſuſtinui, & ex omnibus eripuit me Däs. Et omnes, qui piè volunt vivere in Chriſto Je- ſu, pberſecutié6nem patiéntur. Mali autem hémines, & ſeduétores pro- ficient in pejus, errantes, & in erro- rem mittéentes. Adjũútor meus. F E R I A I N T A. Incipit Epiſtola B. Pauli Apoſtoli ad Titum. 194. U Aulus ſervus Dei, Apôſtolus au- tem Jeſu Chriſti;, ſecundùm fi- dem electôrum Dei, & agnitionem veritàtis, quæ ſecundùm pietatem eſt in ſpem vitæ ætérnæ „ quam promiſit, qui non mentitur Deus, ante témpora ſæcularia : manife- ſtavit autem temporibus ſuis ver- bum ſuum in prædicatione, dhæ crédita eſt mihi ſegundum præcep- tum Salvatoris noſtri Dei: Tito di- lécto filio ſecüundàm comunem H- dem, gratia, & Pax à Deo Patre; & Chriſto Jeſu Salvatoôre noſtro. Deus in te ſperavi. 19 4. 203 Ujus rei grâtia reliqui te Cre- tæ, ut ea, quæ deſunt, côrrigas, & conſtituas per civitates Presby- teros, ſicut & ego diſpoſui tibi. Si quis ſine crimine eſt, unius uxoôris vir, filios habens fidéles, non in ac- cuſatiéòne luxuùriæ, aut nõ súùbditos. Opòrtet enim Epiſcopum ſine cri- mine eſie, ſicut Dei diſpenſatòrem: non ſupérbü, non iracundum, non vinolentum, non percuſsorem, non turpis lucri cùpidum: ſed hoſpitale, benignum, sébrium, juſtum, ſanctů, continentem, amplecténtem eum, ui ſecundùm doctrinam eſt, fidélé Krmonem ,‚ut potens ſit exhortari in doctrina ſana, & eos, qui con- tradicunt;, arguere. Repleatur os meum. 194. Unt enim multi étiam inobe- diéntes, vaniloqui; & ſeductô- res, mâximè qui de circumciſiône ſunt, quos oportet redargui, qui u- nivérſas domos ſubvêrtunt, docén- tes, quæ non opoôrtet, turpis lucri gratia. Dixit quidam ex illis, proô- prius ipsorum Propaéta: Cretênſes sẽper mendaces, malæ béſtiæ, ven- tres pigri. Teſtimonium hoc verum eſt. Quam ob cauſam increpa illos durèut ſani ſint in fide, non inten- déntes Judaicis fabulis, & mandatis hoôminum, aversantium ſe à verita- te. Omnia munda mundis: coinqui- natis autem & infidélibus nihil eſt Gaudébunt laàbia. 194. KR I A Sg[ E X T A. De Epiſtola ad Titum. HEX& lôquere, & exhortaâre, & àr- gue cum omni império. Nemo te contémnat. Admone illos, prin- cipibus, & poteſtatibus súbditos eſſe, didto obedire, ad omne opus bonum paratos eſſe, néminem blas- phemare, non litigiòôſos eſſe, ſed modéſtos, omnẽ oſtendéntes man- ſuetůdinem ad omnes hoômines. Confitebor. 194. Ramus enim aliquàndo & nos einſipiéntes, incréduli, erràntes, ſervientes deſidériis & voluptatib-⸗ variis, in malitia & invidia agéntes odibiles, odiéntes invicem. Càùm autem benignitas & humanitas ap- paruit Salvatoris noſtri Pei, non ex opéribus juſtitiæ, quæ fécimus nos, ſed ſecundùm ſuam miſericordiam falvos nos fecit per lavacrum rege- neratiéônis, & renovatiéônisspiritus ſancti, quem effudit in nos abundè er Jeſum Chriſtü Salvatôrem no- ſtrum: ut juſti ficati gratia ipsius, hæ- rédes ſimus ſecundùm ſpem vitæz ætrxnæ. Miſericoôrdia. 195. Idélis ſermo eſt; & de his volo te confirmare ut curent bonis opéribus præéſſe, qui credunt Deo. Hæc ſunt bona, & utilia hominib'. Stultas autem quæſtiônes, & genea- logias, & contentiones, & pugnas legis devita; ſunt enim inutiles & vanæ. Hæréticum hôminem poſt unam & ſecuúndam correptionem devita; ſciens, quia ſubvérſus eſt, Ai ejuùsmodi eſt & delinquit, cùm it prôprio judicio condemnatus. Factus eſt. 195. §S A B B A T O Incipit Epiſtola B. Pauli Apoſtoli ad Philémonem Pp. 2 Pslus vinctus Chriſti, Jeſu, & Ti- moôtheus frater: Philémoni dilé- cto, & adjutôri noſtro, & Appiæ ſo- rôri chariſſimæ, & Archippo com- militoni noſtro, & Eccléſiæ, quæ in domo tua eſt. Grâtia vobis, & pax à Deo Patre noſtro, & Démine en Chriſto. Gratias ago Deo meo, ſem- per memoôriam tui faciens in ora- tionibus meis, audiens charitàtem tuam, & fidem, quam habes in Do- mino Jeſu, & in omnes ſanctos: ut communicatio fidei tuæ évidens fi- at in agnitiône omnis peris boni; quod eſt in vobis in Chriſto Jeſu. Ne perdideris. 193. Audium enim magnum habui, & conſolatiônem in charitate tua: quia viſcera Sanctôrum requie- vérunt per te frater. Propter quo multam fiduciam habens in Chriſto Jeſu impetrandi tibi, quod ad rem pértinet: propter charitatem magis obſecro, cum ſis talis, ut Paulus ſe- nex „ nunc autem & vincétus Jeſu Chriſti., Obſecro te pro meo filio- quem génui in vinculis, Oneſimo, qui tibi aliquaàndo inuütilis fuit; nunc autem & mihi & tibi ütilis quem remiſi tibi. Paratũ cor med. 194. 19,. U autem illum ut mea viſcera súſcipe, quem ego volueram mecum detinere, ut pro te miht miniſtraret in vinculis Evangélii; ſine consilio autem tuo nihil volui facere, uti ne velut ex neceſſrite bonum tr Foôrſitan 1W à te, Tes’jam n Chariflim quantò a & in Di uſcipe i quid noct hi imput. manu. Neſta; Deus meditante & dickis D 0 M. Incipit E ad Heb Ultit. Lolin Inbrophet ocutus eſt conſtituit ber quem t ſplendo⸗ ſtüntir ejue bo ittutis catorum f mijeſttis Antelis ete tins prr ili enim den 0rnn es0 holie Eo lin kllun Ace in ut euent uicrelun Ldelnguin Ccondenud 410 ,Nauli kh ficieni iens un mn habesl mnun en inchr. ndtonmmn n Moyte, bensin⸗ D O bonum tuum eſſet: ſed voluntariu. Förſitan enim ideo diſceſſit ad ho- ram à te, ut ætérnum illum recçipe- res:jam non ut ſervü, ſed pro ſervo chariſſimum frattẽ, maximè mihi, quanto auté magis tibi, & in carne, & in Dno'si ergo habes me sociu, súſcipe illum ſicut me. Si auté ali- quid nocuit tibi; aut debet, hoc mi- hi imputa. Ego, Paulus ſeripſi mea manu. Adjutor meus. 194. Ræſta;, quæſumus; omnipotens Deus : ut ſemper rationabilia meditantes, quæ tibi ſunt placita, & dictis exequamur & factis. Per. M I N I A VI. Incipit Epiſtola B. bauli Apoôſtoli ad Hebræos. . MOrifriam multisque modis olim Deus loquens patribus in Prophétis: noviſſimèe diébus iſtis locutus eſt nohis in Filio , quem conſtituit hærêdem universorum:; per quem fecit & ſæcula. Qui cùm ſit ſplendor gloriæx, & figura fub- ſtantiæ ejus, portansq; omnia ver- bo virtutis ſuæx purgationem pec- catorum faciens, ſedet ad déxteram majeſtatis in excélſis: tanto mélior Angelis efféctus, quantò differen- tius præ illis nomen hæreditavit. Domine, ne in ira tua arguas me;, neque in furôre tuo corripias me: & Miſerére mei Dñe, quô- niam infirmus ſum Timor & tremor venérunt ſuper me, & con- texérunt me ténebræ. Miſerére. Ui enim dixit aliquàndo An- gelorum: Filius meus es tu . ego hoôdie genui tei Et rurſum: Ego ero illi in Batrem, & ipſe erit mihi in Filium: Et cum iterùm introdu- cit primogénitum in orbem terræ, dicit: & adérent eum omnes An- geli Dei. Et ad Angelos quidem dicit: Qui facit Angelos ſuos ſpi- ritus,; & miniſtros ſuos flammam ignis. Ad Filium autem: Thronus tuus Deus in ſæculum ſæculi:virga * quitatis, virga regni tui. Dilexiſti juititiam, & odiſti iniquitatem : proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo exultationis præ Participibus tuis. F. Deus, qui ſedes ſuper thronum, & judicas æ quitatem, eſto refuùgium 7 pauperum in tribulatione. . 1 209 Quia tu ſolus labéôrem & doloô- rem consideras. Tibi enim de- relictus eſt pauper, pupillo tu eris adjutor. Quia. LET : Tu in principio Dômine terram fundàſti: & pera ma- nuum tuàrum ſunt cœli: Ipſi pe- ribunt, tu autem permanébis S omnes ut veſtiméntum veteraſeët: & velut amictum mutabis eos, & mutabuntur: tu autem idem ipſe es; & anni tui non defictent. Ad quem autem Angelorum dixit ali- duândo: Sede à dextris meis, quo- adúsque ponam inimicos tuos ſca- bellum pedum tuorum: None om- nes ſunt adminiſtratorii ſpiritus, in miniſterium miſſi propter eos, qui hæreditatem capient ſalutis A dextris eſt mihi Dominus, ne commôvear: & Propter hoc dila- tatum eſt cor meum, & exultavit lingua mea.y, Düs pars hæredita- tis meæx, & càlicis mei. Propter. loria Patri. Propter. Sermo S. Athanaſii EbPiſcopi. S personam; rem, tempus Apo- ſtolici dicti cognôſcerent hæré- tici, numquam humana in Deitate transferéntes, tam impie & ſtultè advérsus Chriſtum ſeſe habuiſſent. Id intuéri licebit, ſi initium lectio- nis dénuò repetit probè excipias. Dicit enim Apoſtolus: Multi fariamn multisque modis olim Deus locut- eſt patribus noſtris per Prophétas: ültimis autem diébus locutus eſi nobis in Filio. Atqué ita bpaulo pôſt dicit : Perfécta ab eo noſtrorum peccatorum purificatiòne, ipſum ſedére ad déxterã Majeſtatis in ex- célſis, tantò meliorem Angelis fa- ctum „ quantò præſtantius nomen Præ illis ſortitus eſt. De eo igitur témpore, quo nobis per Filium lo- cutus eſt, cum peccatôrum purgatio fieret,; Apoſtôlicum dictum men- tionent facit. Quando autem nobis locùtus eſt in Filio,; aut quando purgatio peccatörum facta, aut quando natus eſt homo, niſi poſt Prophétas; idque ältimis diébus: Notas mihi feciſti Dne vias vitæ Adimplebis ine lætitia cum vul- tu tuo; delectationes in déxtera tua usque in nnem., Tu es, qui re- ſtitues hæreditatem meam mihi Adimplébis. ſ● 210 Einde cuùm narrâtio inſtituúta eſſet de humana Verbi diſpen- fäatione, déque ultimis temporibus conſequénter comemoravit, Deum neq; ſuperiorib ætatibus tacuiſſe, ſed locùtum eſſe, per Prophétas: & poſtquam Prophétæ ſuo officio per- functi ſunt, & lex per Angelos pro- nuntiata eſt, & Filius étiam ad nos deſcéndit, & ad miniſtrandum ac- céêſſit; tunc demum neceſſario ſub- intulit: tantò meélior Angelis fa- us oſténdere volés; quantò Filius Præ ſervo excéllit, tantò functione officiòque ſervorum, Filii admi- niſtratiénem meliorem fuiſſe. Diligam te Domine virtus mea, Poôöminus firmameéentum meum: Et refúgium meum. Libera- tonmeus, Deus meus, adjutor meus. Et refûgium. Undtiônem igitur diſcêrnens Apôſtolus tum véterem, tum novam magna dicendi libertate utitur, ad judæos fſcribens & lo- quens. Proôpter hoc igitur non in univérſum ex prôpria comparatioô- nis ratiône dixit, quôd major aut honoratior eſſet: ne quis quaſi de ejuùsdem generis, & cum eo com- múnibus rebus hæc verba intelli- geret: ſed ideo meliorem illum dixit, ut diſcrimen natuúræ Filii ad res creatas indicaret. Dômini eſt terra,; & plenitúdo éjus: Orbis terrarum, & univeérſi, qui haàbitant in eo. Ipſe ſuper maria fundavit eam, & ſuper flumi- na præparavit illam. Orbis. loria Patri. Orbis. éctio fancti Evangelii lecundum Matthæum. R illo tempore: Dixit Jéſus tur- bis paräbolam hanc : Simile eſt regnum cœlorum grano ſinapis, quod accipiens, homo ſeminavit in agro ſuo. Et reliqua. Homilia S. Hieronymi Presbyteri. Egnum cœlôrum pfædicatio Evangelii eſt, & notitia Scrip- turarum, quæ ducit ad vitam, & de qua dicitur ad judæos: auferétur à vobis regnum Dei, & dabitur Genti faciénti fructus ejus. Simile eſt ergo hujuscemodi regnum grano ſinapis, quod accipiens homo ſemi- „A Vrt in agro ſuo; Homo, qui semi- nat in agro ſuo, à plerisque Salva- tor intelligitur, quod in iänimis credéntium séminet: ab aliis ipſe homo séminans in agro ſuo; hoc eſt in ſemetipſo, & in corde ſuo. Ad te Dômine levavi animam meam: Deus meus in te confido non erubéſcam. Cuſtodi ani- mam meam, & éfipe me. Deus. Uis eſt iſte, qui séminat, niſi ſenſus noſter & animus, qui ſuscipiens granum prædicationis; & fovens ſementem, humore fidei facit in agro ſui pectoris pullula- re: Prædicatio Evangelii minima eſt mnibus diſciplinis. Ad primam quippe doctrinam fidem non habet veritatis, hminemDeum, Chriſtum mortuum, & ſcandalum crucis præ- dicans. Confer hujuscémodi do- Grinam dogmatibus Philoſopho- rum, & libris eorum, & ſplendori eloquéntiæ, & compoiitioni ſermo- nũ & vidébis, quantò minor ſit cæ- teris ſeminibus ſeméntis Evangelii. Duo Seraphim ciamabant alter Ad alterum: SanctuszSanctus, Sanctus, Dôminus Deus Sabbaoth: Plena eſt omnis terra glôria eju'. Tres ſunt. qui teſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unum ſunt. San- ctus. loria Patri. Plena. Ed illa cum créyérint, nihil mordax, nihil vividum, nihil vi- tale demonſtrant, ſed totum flacci- dum, marcidumque, & mollitum ebuùllit in olera & in herbas, quæ citò aréſcunt & corruunt. Hæc auté Prædigçatio; quæ parva videbatur in principio, cùm vel in anima cre- dentis, vel in toto mundo ſata fue- rit, non exurgit in olera, ſed creſcit in arborem, ita ut voôlucres cæ! (quas vel animas credentium, ve fortitúdines Dei ſervitio mancipa- tas ſentire debemus) véniant & ha- bitent in ramis ejus. Ramos puto Evangelicæ arboris, quæ de grano ſihapis créverit; dogmatum eſſe di- verſitates,in quibus ſupradictarum volucrum unaquæque requiéfcit. ec Deum laudamus. II. Simile eſt regnum cœ&rum grano ſinapis, quod minimum eſt omni. bus ſeminibus: cuùm autem créve- rit, majus eſt omnibus oléribus. ræſta, quæ ſumus. 209. unle eſt 1entd, qu ſcondit in nec kermet FLKI De E Nie fr ccleſt Apotolun 10s nof ei, gui ſrel in ommi ehim glori⸗ eſt habitus, noökem habe illam. On driciturab⸗ hia creavit; Quam m intota mulus in te Gicenca er⸗ guamn filin Sloriam Wmam ret Ucut dicit, 1 vocem Cbdurare L euicerbati⸗ tentationis Acjütor te f Aliquo v, geinliucd V0: ſed adh Per Zingulo⸗ Snominatur EhämChr dtiun lubl ür Mmng *“ eocie iti⸗ Nolite . Gnemnucoi . can Cerbe- lerti n 5XIA Delce Simile eſt regnum cœlérum fer- mento, quod accéptum mulier ab- ſcondit in farinæ latis tribus „ do nec fermentatum eſt totum. ERIA SECUND A. De Epiſtola ad Hebræos. LCINde fratres ſancti, vocatiônis Acœleéſtis participes, conſiderate Apoſtolum, & pPontificem confeſ ſiônis noſtræ Jeſum: qui fidélis eſt ei, qui facit illum,; ficut & Moyſe in omni domo ejus. Amplioris enim gloriæ iſte præ Môyſe dignus eſt habitus, quanto ampjiorem ho- norem habet domus, qui fabricavit illam. Omnis namque domus fa- bricatur ab aliquo: qui autem om- nia creavit; Deus eſt. Quam magna. 192. TMoyſes quidem fidelis erat in tota domo ejus tamquam fa- mulus in teſtimonium eôrum, quæ dicénda erant: Chriſtus verò tam- quam filius in domo ſua: quæ do- mus fumus nos, ſi fiduciam & gloriam ſpei usque ad finem fir- mam retineamus. Quaprôpter ſicut dicit Spiritus ſanctus: Hoôdie ſi vocem ejus audieritis, nolite obdurare corda yeſtra; ſicut in exacerbatione ſeçùnduüm diem tentationis in desérto. Adjùtor meus. 192. Adete fratres, ne forte ſit in aliquo veſtrüum cor malum in- credulitatis; diſcedéndi à Deo vi- vo: ſed adhortämini vosmetipſos Per singulos dies, donec Hôdie co- gnominatur,ut non obdurétur quis cx vobis fallacia peccati. Participes enimChriſti effécti ſunlusiſi tamen initium ſubſtantiæ ejns usque ad finem firmum retineamus. Dum dicitur: Hodie ſi vocem ejus audié- ritis, nolite obdurare corda veſtra, quemadmodum in illa exacerbatioô- ne. Quidam enim audiéntes cxa- cerbavérunt, ſed non univeérfi, qui profécti ſunt ex.gypto perMoôyſé. Benedicam Dominunr. 193. F E R I, A T E R TI A. De Epiſtola ad Hebræos. Timeamus ergo;, ne fortè reliéta pollicitatione introeùndi in fé- quiem ejus, exiſtimetur ali quis ex vobis deéſſe. Etenim & nobis nuntiatum eſt, quemadmodum & illis. Sed non profuit illis ferino 211 auditus, non admixtus fidei ex iis . quæ, audiérunt. Ingrediemur enim in réquiem, qui credidimus, quem- admodum dixit: Sicut juravi in ira mea : Ssi introibunt in réquiem meam: & quidem operibus ab in- ſtitutione mundi perféctis. Auribus percipe. 19 ¾. Ixit enim in quodam loco de die séptima ſic: Et requievit Deus die séptima ab omnibus ope- ribus ſuis. Et in iſto rurſum: Si in- troibunt in réquiem meam. Quo- niam ergo súpereſt introire quos- dam in illam, & ii, quibus priori- bus annuntiatum eſt, non introie- runt propter incredulitatem: ite- rum términat diem quemdam, Hô- die, in David dicéndo, poſt tantum témporis, ſicut ſupra dictum eſt: Hodie ſi vocem ejus audiéritis, nolite obdurare corda veſtra. Statuit Däůs. 193. Am ſi eis jeſus requiem præ- ſtitiſſet, numquam de alia lo- querétur poſthac die. Itaque relin- quitur ſabbatismus populoDei. Qui eénim ingreſſus eſt in réquiem ejus, étiam ipſe requievit ab opéribus ſuis, ſicut à ſuis Deus. Feſtinemus ergo ingredi in illam réquiemi, ut ne in idipſum quis incidat incre- dulitatis exemplum. Vivus eſt enim ſermo Dei, & efficax, & penetrabi- lior omni gladio ancipiti: & per- tingens usque ad diviſionem ani- mæ ac ſpiritus, compagum quoque ac medullarum, & diſcrétor cogi- tationum, & intenticénum cordis. Ego dixi Domine. 193. F E R I XA1 U ART A. De Epiſtola ad Hebræos. Uapröpter intermitténtes in- QAakrnir Chriſti ſermonem ad perfectiôra feramur, non rur- ſum jaciéntes fundamentum pœni- téntiæ ab opéribs mortuis, & fidei ad Deum, baptismatum doctrinæ, impofitiòônis quoque manuum; ac reſurrectionis mortuorum, & judi- cii ætérni. Et hoc faciémus, ſi quidem permiferit Deus. Ne perdideris. 193. Mpofstbile eſt enim, eos, qui ſemel ſunct illuminati, guſtavérunt tiam donum cœléeſte, & participes facti ſunt Spiritus fancti, guſtave- runt nihilominus bonum Dei ver- bum, virtutesqne ſæ culi ventuúri, & prolapfi funt, furfus fenovari ad 0 2 PG=- 212 pœniténtiam ,rurſum crucifigén- tes ſibimetipſis Filium Dei, oſténtui habéntes. Paratum cor: 194. L/ Erra enim ſæpe venientem ſu- per ſe bibens imbrem, & gé- nerans herbam opportunam illis, a quibus côlitur, accipit benedictio- nem à Deo. Proferens autem ſpi- nas ac tribulos, réproba eſt, & male- dicto proxima ,; cujus conſum- matio in combuſtionem. Confidi- mus autem de vobis, dilectiſſimi, melioôra & viciniora ſaluti, tamétſi ita lôquimur. Non enim injuſtus Deus, ut obliviſcatur operis ve- ſtri, & dilectionis, quam oſtendi- ſtis in nomine ipsius „ qui mini- Kräſtis Sancktis, & miniſtratis. Adjuútor meus. 194. FERI A UIN T A. De Epiſtola ad Hebræos. Ic enim Melchiſedech, Rex Sa- H lem;, ſacerdos Dei ſummi, qui obviavit Abrahæ regréſſo à cæde Regum, & benedixit ci: cui & dé- cimas omnium diviſit Abraham ; primùm quidem, qui interpretatur rex juſtitiæ ; deinde autem & Rex Salem, quod eſt Rex pacis, ſine pa- tre, ſine matre; ſine genealogia;, neque initium diérum, neque fi- nem vitæ habens, aſſimilatus au- tem Filio Dei, manet ſacêrdos in perpétuum. Deus in te. 194. Ntuémini autem, quantus ſit hic, cui & decimas dedit de præci- uis Abraham Patriarcha. Et quide e filiis Levi ſacerdotium accipien- tes,mandatum habent décimas su- mere à pôpulo ſecundùm legem, id eſt, à fratribus ſuis; quamquam & ipfi exierint de lumbis Abrahæ. Cujus autem generatio non annu- meratur in eis, décimas ſumpſit ab Abraham: & hunc, qui habébat repromiſſiônes, benedixit. Repleatur os meum. 194. Ine ulla autem contradictiône, Iquod minus eſt, à meliore be- nedicitur. Et hic quidem décimas moriéntes hoômines accipiunt: ibi autem conteſtatur, quia vivit. Et (ut ita dictum ſit) per Abraham, & Levi, qui décimas accépit, deci- matus eſt! adhuc enim in lumbis patris erat, quando obviavit ei tio per ſacerdotium Leviticum erat, (populus enim ſub ipſo legem accépit 5 quid adhuc neceſſarium fuit, ſecunduùm ordinem Melchiſe- dech aliam fürgere ſacerdotem, & non ſecundúm oôrdinem Aaron di- ci? Translato enim ſacerdotio ne- cêſſe eſt, ut & legis translatio fiat. Gaudébunt labia. 194. E K I, A S E XT A. De Epiſtola ad Hebræos. Est autem fides ſperandaàrum ſub- „Sſtantia rerum,arguméntum non apparéntium. In hac enim teſti- monium conſecùti ſunt ſenes. Fide intelligimus, aptata eſſe ſæcula, ver- bo Dei, ut ex inviſibilibus vi ſibilia fierent. Fide plurimam hoſtiam Abel, quaàm Cain, obtulit Deo,, per quam teſtimonium, conſecu- tus eſt eſſe juſtus, teſtimonium per- hibénte munéribus ejus Deo, & per illam defünctus adhuc loquitur. Confitébor. 194. Ide Henoch translatus eſt, ne vidéret mortem, & non inve- niebatur, quia transtulit illum De- us 3 ante translationem enim teſti- moônium habuit placuiſſe Deo. Si- ne fide autem impoſsibile eſt pla- cére Deo. Crédere enim oportet accedéntem ad Deum, quia eſt, & inquiréntibus ſe remunerator ſit. Fide Noe reſpônſo accepto de iis, quæ adhuc non videbantur;, mé- tuens aptavit arcam in ſalutem domus ſuæx, per quam damnavit mundum:; & juſtitiæ, quæ per fi- dem eſt, hæres eſt inſtitutus. Miſericordia tua. 195. Ide qui vocatur Abraham obe- divit in locum exire, quem ac- ceêptùrus erat in hæreditatem: & exiit, néſciens, quo iret. Fide de- moratus eſt in terra repromiſſio- nis, tamquam in aliéna, in caſulis habitando cum Iſaac & Jacob co- hærédibus repromiſſiônis ejùsdem. Expectabat enim fundaménta ha- bêntem civitatem: cujus artifex & conditor Deus. Factus eſt mihi. 195. S. A B B AT O. De Epiſtola ad Hebræos. Haritas fraternitatis maneat in vobis. Et hoſpitalitâtem nolite obliviſci: per hanc enim la- Melchiſedech. Si ergo conſumma- tuérunt quidam, Angelis hoſpitio Ie- teceptis, tamgui tiqua & Honorabt thorus enim &? Ne pe Mm Præse te delſer⸗ ut confia mihi ad’ faciat mi poſitorun ciiti ſunt tuentes ey tämini fid & hodie: Parat Ocri⸗ nollt enim grat. qur non p in eis. Habe te non hab bernacnlo Animaliüi cato in dar cotporacte Pter quod per fuum tta portan Adjuto⸗ mus Dao; 8 Phne, ſtadio ei Cutrundſed e üntite, Aolte Mokri del Inümne lum 1. nune lan eleprecam Mech ſicencoten linem- mn ſrcertoti is trunsltin in e S1 d Hebtos Perumum tgumenmn n har enn ejus Deo nuc loguin inslatusk 1, & nan! 1Stulibiln Onem eum hculſeen hoſehhleel le enimn un, quitt ketnunenin Leceptocet jidebantnt un in ln am un⸗ le, Ilek inſtitutn a. 195. 1 Abrlun’ lre, Ii rledlititen jret. E 1a Ieplonn ena, in & N, ſioniseid⸗ ndamen cujus 195. 47 0, Uebntct Polhita P hane i is hoy! elisu recéptis. Mementôte vinctorum, tamquã ſimul vincti: & laborantiũ, täãquã & ipſi in corpore morantes. Honorabile conubium in omnibus, & thorus imaculatus. Fornicatores enim & adulteros judicabit Deus. Ne perdideris. 193. Mit mores ſine avaritia, cõténti, præséntibuszipſe enim dixit: Nô te déſeram, neque derelinquam. Ita ut confidénter dicamus; Doôminus mihi adjutor, non timébo, quid faciat mihi homo. Mementòôte præ- poſitorum veſtroôrum, qui vobis lo- cuti ſunt verbum Dei, quorum in- tuéntes éxitũ conyerſationis imi- tamini fidem. Jeſus Chriſtus heri & hodie: ipſfe & in ſæcula. Paratum cor. 194. Octrinis vâriis & peregrinis nolite abduci. Optimum eſt enim gratia ſtabilire cor, non eſcis, quæ non profuerunt ambulantibus in eis. Habémus altare, de quo éde- re non habent poteſtatem, qui ta- bernaculo desérviunt. Quorü enim animaliuũ infértur ſanguis pro pec- càto in Sancta per Pontificé, horum coôrpora cremantur extra caſtra. Pro- pter quod & Jeſus, ut ſanctificaret per ſuum sanguinem populum, ex- tra portam paſſus eſt. Adjúùtor meus, 194: Benedicâ mus Däo, allel. allel. S A B B A TL. O. Pharkes „Neſcitis, quòd ii, qui in L ſtadio currunt, omnes quidem currunt, ſed unus accipit bravium, ſic currite, ut comprehendatis. Am ſol recedit igneus, Tu lux perennis Unitas; Noſtris beata Trinitas, Infunde lumen cordibus. e manè laudum cçarmine, Te deprecamur véſperè, Dignéris, ut Te suúpplices Laudémus inter Cœlites. atri ſimùlque Filio, Tibique ſancte Spiritus, Sicut fuit, ſit jugiter Sæclum per,omne gloria, Amen. Veſpertina oratio aſcendat ad geſit 213 te Dômine. ye. Et deſcéndat ſu- per nos miſericôrdia tua. Dixit Dôminus ad Adam: de lignos- quod eſt in médio Paradiſi, ne cô-⸗ medas : in qua hora coméderis „ morte morieris. Reces populi tui quæſumus Dô- mine cleménter exâudi: ut qui juſté pro peccatis noſtris affligi- mur, pro tui nominis glôria miſe- ricôrditer liberémur. Per Däm. Benedicamus Dio, allel, allel. Deo gratias, allel, allel. e * eus in adjutôrium. gi⸗ hatur Allel. dig Laus tibi Déômine, Rex ætérnæ gloriæ. D O MINIC A Et in ræccupémus faciéDäi: * I enite. r. Pſalmis jubilémus ei. P ræoccupémus fäaciem ejus, &g. rimo die. 2. Incipit liber Geneſis. N principio creaâvit Deus cœlum &terram. Terra autem erat inanis & vacua, & ténebræ erant ſuper fa- cie aby ſſi & Spiritus Dei ferebatur ſuper aquas. Dixitq; Deus: Fiat lux. Et facta eſt lux. Et vidit Deus lucẽ⸗- quod eſſet bona: & diviſit lucem à tenebris. Appellavitque lucem Di- em, & ténebras Noctem: factumque eſt Véſperè & manè, dies unus. ‚Di- xit quoque Deus: Fiat firmamentũ in médio aquarum, & dividat aquas ab aquis. Et fecit Deus firmamen- tum, divisitque aquas, quæ erant ſub firmaménto, ab his, duæ erant ſuper firmaméêntum. Et factum eſt ita: Vocavitque Deus firmnamentum- Cœlum: Et facétum eſt véſperè & manè, dies ſecundus. In principio creavit Deus cα lum & terram, & fecit in ea hoô- Ad imaginem & ſimi- minem, litudinem ſuam. Formavit ◻⏑ 2 igi- e14 igitur Dgus hôminem de limo ter- . 2 1 . * „ . 4 tæ, & inſpiravit in faciem ejug ſpi- raculum vitæ. Ad Ixit vero Deus: Congregéntur aquæ; quæ ſub cœlo ſunt, in locum unum, & appareat arida. Et factum eſt ita. Et vocavit Deus aridam, Terram: congregationèês- que arum appellavit maria. Et vidit Deus, quòd eſſet bonum. Et ait: Germinet terra herbam virén- tem, & faciéntem ſemen, & lignum pPomiferum faciens fructum juxta genus ſuum, cujus ſemen in ſemet- ipſo ſit ſuper terram. Et factum eſt ita. Et protulit terra herbam viren- tem; & faciéntem ſemen juxta ge- nus ſuum, lignumque faciens fru- ctum, & habens unumquôdque ſe- mentem ſecúndum ſpeciem ſuam. Et vidit Deus, quod eſſet bonum: Et factum eſt véeſpere & manè, dies tértius. Dixit autem Deus: Fiänt luminaria in firmaménto cœli, & dividant diem ac noctem, & ſint in ſigna, & témpora, & dies, & annos: ut luceant in rmaménto cœli, & illuminent terram. Et factum eſt ita. Fecitque Deus duo luminaria magna, luminare majus, ut præeſſet diei: & luminare mi- nus, ut præeſſet nocti, & ſtellas. Et poſuit eas in firmamento coæli , ut 1 ſuper terram, & præeſſent nocti, & dividerent lucem teneby. Et vidit Deus, quoôd eſtet bonum. Et factum eſt veéſperè & mane, dies quartus. En Principio creavit Deus cœlü WW terram, & Spiritus Dei fereba- tur luper aquas, Et vidit Deus cuncta, quæ fécerat, & erant valde bona. Igitur perfécti fünt cœli t E & omnis ornatus eorum Ixit étiam Deus; Producant —– dquæ reptile animæ viventis, & volatile ſuper terram ſub firma- mento cœli. CGreavitque Deus cete grandia, & omnem àafiinam viven- tem, atque motabilem, quam pro- duxerant aquæ ih [pécies ſuas: de omne volatile fecundùm genus ſuum, Et vidit Deus, quod eſſét bonum. Benedixitque eis, dicens: Créſcite, & multiplicamini, & re- plete aquas maris: avésque mülti- plicentúr ſuper terram. Et factum eſt veſperé & mane, dies qnintus. Dixit quoque Deaus: Producat ter- ra animam viventem in genere ſuo, juménta & teptilia, & beſtias terræ ſecundum ſpécies ſuas. Fa- ctùmque eſt ita. Et fecit Deus bé- ſtias terræ juxta ſpecies ſuas, & ju- menta, & omne reptile terræ in ge- nere ſuo. Et vidit Deus, quòd eſſet bonum, & ait: Faciamus hominem ad imaginem, & ſimilitúdinem no- ſtram: & præ ſit piſcibus mari9, & vYolatilibus cœli, & beſtiis, univeér. ſæque terræ, omnique reptili, quod movétur in terra. Formavit Dôminus hôminem de limo terræ, & Et inſpiravit in faciem ejus ſpiraculum vitæ, & fa- Rus eſt homo in animam viventé. In principio fecit Deus cœlum & terram: & plasmavit in ea ho- minem. Et. loria Patri. Et. Ex libro Enchiridii ſanéti Augu- ſtini Epiſcopi. Ortis ſupplicium Dòôminus ho- mini comminatus fuerax, ſi peccçaret, ſic eum munerans libero arbitrio, ut tamen regeret imperio, terréret exitio: at que in paradiſi fe- licitàte, tamquam in umbra vitæ, unde juſtitia cuſtodita in meliora conſcenderet, collocavit. Hinc poſt peccàtum exul effectus, ſtirpé quo- que ſuam „ quam peccando in ſe tamquam in radice vitiaverat, poœna mortis, & damnatione obſtrinxit: ut quidquid prolis ex illo, & ſimul damnata, per quã peccaverat, con- luge, per carnalem cõcupiſcéntiam, in qua inobedientiæ poa fimilis retributa eſt, naſcerétur;, traheret originale peccatum, quo traherétur per errôres, doloresque divérſos ad illud extrémum cum deſertori- bus angelis, vitiatoribus, & poſſef- soribus, & conſôrtibus ſuis; ſine fine ſupplicium. . Tulit Dôminus hominem, & pôſuit eum in paradiſo voluptatis: Ut operarétur ,& cuſtodiret illü. Plantaverat autem Däs Deus paradiſum veluptatis à principio; in quo pôſuit hominem, quem for- maverat. Ut operarétur. Ic per unum hôminem pecca- tum intravit in mundum, & per pPeccätum mors: & ita in omnes hômines perträanſtit, in quò omnes peccavérunt. Mundum quippe ap- pellavit eo loco Apoſtolus uni- verſum genus humanum. Ita ersd e tes ſe hal vel etiam in mala mai gen junca p N,: gelertio . eimn Diran ftam, mita conc ter mali, operdisq non ſane nitate, & re vitam (Jgur ſun interibun de gope naſcentinn animare, temporun ſpatla ve dondte. malis ben Llle perm Immuk Adam, & Et edin Lat Domi lem, & videtet Vocit de viro obdorm ejus, & Et adifi loria eltio ſa Mutther Nl ndee lun Et Eopyulkr Eenum fimlia ereolenar Usconcdt lliasſim Aam Con 0s cOn ülnd, ſcopi. Allovonn ciſtollin minen munllim, res ſe habébant. Jacébat in malis, in hoc mundo péôſſidet, quaſi ſub. vel étiam volvebâtur: & de malis jéctos dominus in domo? in mala præcipitabatur totius hu- mani generis maſſa damnata: & ad- juncdta parti eérum, qui peccave- rant , angelorum., luébat impiæ deſertiéônis digniſſimas pœnas. Dizxit Dominus Deus: non eſt bonum hominem eſſe ſolum: Faciamyg ei adjutoriu ſimile ſibi. Adæ vero non inveniébatur ad- lutor similis ſibi: dixit verò Deus. aciamus. D iram quippe Dei pértinet ju- ſtam, quidquid cæca & indo- mita concupiscentia faciunt libeén- ter mali, & quidquid maniféſtis opertisque pœnis patiuntuxr inviti: non ſane Greatoris deſiſênte bo- nitate, & malis angelis ſubminiſtra- re vitam, vivacemque poténtiam, (quæ ſubminiſtratio ſi auferatur, äinteribunt) & hoôminum quamvis de propagine vitiäata damnataque maſcéntium, formare sémina, & animare, & ordinare membra per temporum ætates, per locôrum ſpatia vegetare ſenſus, aliménta donare. Mélius enim judicâvit de malis benefacere, quam mala nulla eſſe permittere. Immiſit Dôminus ſopéôrem in Adam, & tulit unam de coſtis ejus: Et æ dificavit coſtam, quam tule- rat Dôminus de Adam, in mulie- rem, & adduxit eam ad Adam; ut vidéret, quid vocaret eam: Et vocavit nomen ejus Virago, quia de viro ſumpta eſt. Cuúùmque obdormiſſet, tulit unam de coſtis ejus, & replèévit carnem pro ea. Et ædificavit. 16ria Patxri. Et vocavit. ectio ſancti Evangélii ſecunduům Matthæum. IN illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis parabolam hang: Si- mile eſt regnum cœlorum hômini patrifamilias, qui éxiit primo ma- nèe condúcere operärios in vineam ſuam. Et réliqua. Homilia S. Gregorii Papæ. Egnum cœléôrum hômini patri- familias simile dicitur, qui ad excolendam vineam ſuam opera- rios conducit. Quis vero patrisfa- milias ſimilitudinem rectius tenet, quam Conditor noſter, qui regit, quos condidit, & elé tos ſuos ſic qui ha- bet vineam, univerſalem ſcilicet Eccléſiam , quæ ab Abel juſto us- que ad últimum eléctum, qui in fi- ne mundi naſcitùrus eſt, quot San- os protulit, quaſi tot palmites miſit. Plantaverat autem Däs Deus paradiſum voluptatis à principio: In quo pôſuit höminem, quem formav erat, Produxitque Düs Deus de humo omne lignum pulchrum viſu, & ad veſcendum ſuave, lignum étiam vitæ in médio paradiſi. In quo Ic itaque paterfamilias ad ex- coléêndam vineam ſuam manè, hora tértia, ſexta, nona, & undéci- ma operarios conducit: quia à mu- di hujus initio usque in finem ad erudiendam plebem fidélium, præ- dicatéôres congregäre non déſiſtit. Manè étenim mundi fuit ab Adam usque ad Noe; hora vero tértia à Noe usq; ad Abraham; ſexta quoq; ab Abraham usq; ad Moyſen; nona autem à Moôyſe usque ad advêntum Dômini: undécima verò ab adven- tu Dni usque ad finem mundi. In qua prædicatôres ſancti Apôſtoli miſſi ſunt, qui mercédem plenam & tardè venientes accepérunt. Ecce Adam quaſi unus ex nobis factus eſt, ſciens bonum & malum: Videte, ne fortè ſumat de ligno vitæ, & vivat in ætérnum. Fecit quoque Déminus Deus Adæ tùnicam pelliceam, & induit eum, & dixit. Vidéte. D erudiéndam ergé Doôminus plebem ſuam, quaſi ad exco- léêndam vineam ſuam, nullo tém- ◻ 4 pore déſtitit operarios mittere: quia & prius per Patres, & poſtmo- dum per legis Doctôres & Prophée- tas , ad extrémum verò per Abpoô- ſtolos, dum plébis ſuæ mores ex- céôluit, quaſi per operarios in vi- neæ cultura laboravit; quamvis in quolibet môdulo, vel mensuûra; uisquis cum fide recta bonæ præ- dieator actionis éxtitit, hujus vi- neæ operarius fuit. Operator ergo mane, hora tértia;, ſexta; & nona;, antiquus ille & Hebraicus bPopul us deſignatur, qui in eléctis ſuis ab ipſo mundi exordio, dum recta fi- de Deum ſtuùduit côlere, quaſi non 216 non déſtitit in vineæ cultùra labe- fare. Ad undécimam verò Genti- les vocantur, quibus & dicitur: Quid hic ſtatis tota die otioſi 2 „Ubi eſt Abel frater tuus: dixit Dôminus ad Cain. Neſcio Doômine, numquid cuſtos fratris mei ſum cg0 & dixit ad eum: Quid feciſti: Ecce vox sanguinis fratris tui Abel clamat ad me de terra. Maledictus eris ſuper terram, quæ apéruit os ſuum, & ſuſcêpit sanguinem fratris tui de manu tua. Eccę. loria Patri. Ecce. &£ Deum, X D YL A E S Miſerére mei. Iſerére mei Deus, x ſecúndàm * Imagnam miſericordiam tuam. t. tecundum multitudinem miſe- rationum tuarum, * dele iniqui- tätem meam. mpliùs lava me ab iniqu itàte mMea: * & à peccâto meo munda me. uoniam iniquitatem meam ego cognôſco: * & peccâtum meum Contra me eſt ſemper. ibi ſoli peccavi, & malum coram te feci: F ut juſtificéris inſermo- nibus tuis, & vincas cùm judicaris. Cce enim in iniquitatibus con- ceptus ſum: *X & in peccaàtis con- Cepit me mater mea. Cce chim veritatem dilexiſti: Ihcerta ; & occulta ſapiéntiæ tuæ manjifeſtâſti mihi. pPerges me hyſsopo „ & mundA- bor: * lavabis me, & ſuper nivem dealbabor. . uditui meo dabis gaundium & læ- titiam: * & exultabunt ofſa hu- miliata. Vverte meis: X* meas dele. Oor mundum crea in me Deus : * & ſpiritum rectum innova in viſ- ceribus meis. * Drojicias me à facie tua: * & Spiritum ſanéktum tuum ne aufe ras à me. edde mihi lætitiamſalutâristui:* & ſpiritu principali confirma me. occho iniquos vias tuas: £ 8 impii ad te convertentur. ibera me de ſanguinibus Deus, Deus ſalutis mex: * & exultabit Hngua mea juſtitiam tuam. faciem tuam à peccatis omnes iniquitates mine làbia mea apéries: * & os; meum annuntiabit laudem tuã. 7 „ ——— uoôniam ſi voluiſſes ſacrificium, dediſſem utique: *† holocauſtis non dele aberis. acrificium Deo ſpiritus contribu- latus; * cor contritum & humilia- cum Deus non deſpicies. enignè fac Doômine in bona vo- luntate tua Sion: *† ut ædificentur muri Jerũſalem. ”sl unc acceptabis ſacrificiũ juſtitiæ, oblationes, & holocauſta: * tunc impônent ſuper altaàre tuum vi= tulos. Miſerére mei Deus, & à delicto meo munda me, quia tibi ſoli peccavi. Confitebor. Onfitémini Doômino, quôniam onus: *† quôniam in ſæculum miſericordia ejus. icat nunc Iſrael, quoniam bo- nus: *X quoniam in ſæculum miſe- ricoôrdia ejus. , icat nunc domus Aaron: * quoô- niam in ſæculum miſericordia ejus. icant nunc, qui timent Doômi- num: * quoniam in ſæculum mi- ſericordia ejus. . e tribulatione invocavi Dômi- num: * & exaudivit me in latitu- dine Dominus. . minus mihi adjutor: * non ti- mébo, quid faciat mihi homo. minus mihi adjutor: * & ego deſpiciam inimicos meos. onum eſt confidere in Domino, * quàm confidere in hoômine. onum eſt ſperare in Domino, * quaàm ſperäre in Principibus. mnes Gentes circuierunt me: * & in némine Dômini, quia ultus ſum in eos. ircumdantes circumdedérunt me; *½ & in nomine Dômini quia ultus ſum in eos. ircumdedérunt me ſicut apes, & exarsérunt ſicut ignis in ſpinis: * & in nomine Dômini, quia ultus um in eos. .Z mpulſus evérſus ſum ut cade- rem! * & Dominus ſuſcépit me. ortitúdo mea, & laus mea Däs: * & factus eſt mihi in ſalutem. Ox exultationis & ſalutis, * in tahbernaculis juſtoͤrum. éxtera Domini fecit virtutem déxtera Doômini exaltavit, me: * déxtera Domini fecit virtuͤtem. 7.. on mori rabo opera hac porta hunt in ean onſitebor mne: * & f. ipidem , Xdihcantes Dut anguli. Domino Eſt mirabile c eſ die exultemus Domine. bend proſh lenit in ni enedivin Deus Dom onſtitlit Condensis, eus meus bis Deus n Onhtebor Onfitemin onus: * Iiſericord Con exaucdiſtin meus. Eus De . Ce vitt itlvit in multiplii n terra guoſa: & tibi 9, Ut slorian WOniam tua ſuper bunt te, le benele⸗ Innömine ient dide t nimn Hönis lundh AUmemor meum . in I lerun f n vel ſtihee mino, gu⸗ Miam Inlea „ Juoriu 1ſeculunn Aaron: iſericondi timent D- in ſeellun vocini N. it me inle tor: 1 N mihihon utor! 8 Me. homine, in Doninn netpib eiekunt ne Dominn on môriar ſed vivam: * & nar- rabo pr Domini. aſtigans caſti gavit me Dñs: x & morti non tradidit me. perite mihi portas juſtifiæ: in- gréſfus in eas confitébor Dno: & æ&cc porta Doômini, juſti intra- bunt in eam. onfitébor tibi, quònam exaudiſti me: * & factus es mihi in ſaluté. apidem , quem reprobavérunt ædificantes: * hic factus eſt in ca- put anguli. Domino factum eſt illud: * & eſt mirabile in oculis noſtris. æc eſt dies, quam fecit Dñs: * exultemus, & lætémur in ea. Dômine, ſalvum me fac, 6 Däüe, benè proſperare: * benedictus qui venit in némine Domini. enediximus vobis de domo Dnim Deus Doôminus, & illuxit nobis. onſtituite diem ſolémnem in condensis, Fusque ad cornu altaris. eug meus es tu, & confitébor ti- bi Deus mes es tu, & exaltabo te. onfitébor tibi, quoniam exaudiſti me: * & factus es mihi in ſalutem. onfitémini Domino „ quoniam bonus: *e quôniam in ſæculum miſericoôrdia ejus. Confitebor tibi, quoniam exaudiſti me. Deus, Deus meus. Eus Deus meus, * ad te de lu- ce vigilo.. . itivit in te anima mea, † quàm multipliciter tibi caro mea. n terra desérta, & invia, & ina- quôſa: * ſic in ſanéto apparui tibi,ut vidérem virttem tuam, & glôriam tuam. uoôniam melior eſt miſericôrdia tua ſuper vitas; * läbia mea lau- dabunt te. ic benedicam te in vita mea, * & in nomine tuo levabo manus meas. icut àadipe & pinguédine replea- tur anima mea: * & labiis exulta- tiònis laudabit os meum. i memor fui tui ſuper ſtratum meum, in matutinis meditabor in te, *† quia fuiſti adjütor meus. t in velamento alarum tuârum exultabo , adhæ ſit aĩnima mea poſt te;: † me ſuſcépit déxtera tu. „pſi verò in vanum quæfierunt animam meam, introfbunt in in- feriôra terræ? tradéntur in manus gladii, partes vúlpium erunt. ex vero lætabitur in Deo, landa- , r7 búntur omnes;, qui jurant in co: * quia obſtructum eſt os loquentium iniqua. GIoôria. Eus miſereatur noſtri, & bene- dicat nobis: x* illuminet vultü ſuũ ſuper nos, & miſereatur noſtri. t cognoſcamus in terra viam tuam, * in omnibus Géêntibus ſa- lutare tuum. onfiteantur tibi pôpuli Deus: confiteantur tibi poôpuli omnes. ætentur, & exltent Gentes: * quôniam judicas populos in æ*X qui- täte, & Gentes in terra dirigis. onfiteantur tibi populi Deus» confiteantur tibi pôpuli omnes: *£ terra dedit fructum ſuum. enedicat nos Deus, Deus noſter„ benedicat nos Deus: * & métuant eum omnes fines terræ. loria Patri. ε Deus, Deus mes, ad te de luce vigilo, quia factus es adjutor meus. Benedictus es. enedicite omnia ôpera Déômini Domino: flaudate & ſuperexal- tate eum in ſæcula. enedicite Angeli Déômini Dômi- no: * benedicite cœli Doômino. enedicite aquæ omnes, quæ ſuper œlos ſunt Dômino: * benedicite omnes virtütes Doômini Domino. enedicite ſol & luna Dômino: * benedicite ſtellæ cœli Dômino. enedicite omnis imber & ros Dômino: * benedicite omnes ſpi= ritus Dei Dômino. enedicite ignis & æſtus Dio: * benedicite frigus & æſtus Dnño. enedicite rores & pruina Dno: & benedigçite gelu & frigus Dômino. enedicite glacies & nives Dno: * benedicite noctes & dies Domino. enedicite lux & ténebræ Dnño: * benedicite fuùlgura & nubes Dño. enedicat terra Dôminum: * lau- det, & ſuperexaltet eum in ſæcula. enedicite montes & colles Doô- mino : * benedicite nnivérſa ger- minantia in terra Doômino. enedicite fontes Dômino: * be nedicite maria & flumina Dômino. enedicite cete, & omnia, quæ mo- véntur in aquis Dômino:* benedi- cite omnes vôlucres cœli Domino. enedicite omnes béſtiæ & pécora Doômino: * benedicite filii homi- num Domino. . enedicat Iirael Däim:; *† laudet 0°5 8. — 218 . S& ſuperexàltet eum in ſæcula. audent nomen ejus in choro: * in Et ſommel enedicite ſacerdétes Dnñi Dno: & tympano, & pfaltério pſallant ei. Gallus neg benedicite ſervi Domini Domino. uia beneplacitum eſt Dômino in 4lo cane enedicite ſpiritus & animæ ju- pépulo ſuo: * & exaltabit manſue. Kgis filu ſtorum Doômino: * benedicite San- tos in ſalũútem. Mucro latr. Kti & hùmiles corde Domino. xultabunt Sancti in gloôria: * le-. lLuls fde enedicite Anania, Azaria, Miſael tabuntur in cubilibus ſuis. eſn laben Déômino: * laudate, & ſuperexal- zaltationesDei in gutture eôrü: † Et nos V tate eum in ſæcula. & gladii ancipites in manibo eori. i telpicis enedicamus Patrem, & Filium, d faciéndam vindictam in natio- Hetuque c cum ſancto Spiritu: * laudémus, & nibus, * increpationes in populis. lan tef ſuperexaltémus cum in ſæcula. d alligandos reges eorum in Mentisque enediéctus es Domine in firma- compédibus; * & nobiles eorum enolhna ménto cœli: *† & laudabilis, & glo- in manicis ferreis. It pota ſo riôſus, & ſuperexaltàtus in ſæcula. t faciant in eis judicium con- eo batri Iéria Patri ſcriptum: * gloôria hæc eſt omni- Fisqneſe Amen. bus Sanctis ejus. , Cum Ppir Benedictus es in firmamento 16ria Patri. Nunc, & coœli, & laudabilis in ſæcula; Deus 1 . Dien noſter. Laudate. Audâte Déminum in Sandis „, A ger Audate Dôminum de cœlis, * ejus: * laudate eum in firma- laudate eum in excelſis. ménto virtuůtis ejus. Simile e audate eum omnes Angeli ejus: * audate eum in virtútibus ejus: “ mini pat laudate eum omnes virtutes ejus. laudate eum ſecundùm multitů. mins con audate eum ſol & luna : * laudate dinem magnituúdinis ejus. néadm fuan eum omnes ſtellæ & lumen. audate eum in ſono tubæ: * lau- Reces audate eum cœli cœlôrum : –½ & daâte eum in pſaltério, & cithara. Domuin aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt, Paudaàte eum in tympano;, & cho. , gui laudent nomen Dômini. ro * laudate eum in chordis, & igimur uia ipſe dixit, & facta ſunt: * oörgano. . müiſericote ipſe mandavit, & creata ſunt. audate eum in cymbalis bene- Domuinan tatuit ea in æternum, & in ſæ- ſonantibus: laudaté eum in cym- culum ſæculi: æ* præcéptum pôſuit, balis jubilationis: * omnis ſpiritus Autem & non præteribit. laudet Däm. loria Patri. nirid gi audate Döôminum de terra: * Laudate Dominum de lf. fum. dracôones, & omnes abyſſi. . gnis, grando, nix glacies, ſpiri- tus procellarum: * quæ faciunt d. verbum ejus. Ratres, Neſcitis, quod ii, qui in ontes, & omnes colles: ligna F ſtadio currunt, omnes quidem neamme minn fructifera, & omnes, cedri. currunt, ſed unus accipit bravium: dabo vor . iæ, & univérſa Pécora, * ſer- Sic cùrrite, ut comprehendatis. péntes, & volucres pennatæ. In te eges terræ, & omnes populi: * Teérne rerum Conditor: Ayert principes, & omnes juùdices terræ, Noctem diémque qui regis9 Vamitatem uvenes, & virgines, ſenes cum Et témporum das tempora; ln Teſtim junioribus läudent nomen Domi- It alleves faſtidium. helinz. ni: £ quia exaltatum eſt nomen oduürna lux viantibus, Tere ge ejus ſolius. A nocte noctem ségregans» n, gtin onféſſio ejus ſuper cœlum, & ter- Præco diéi jam ſonat, t ram: † & exaltayit cornu pépuli ſui. Inbarque Solis éyocat. teta die ymnus omnibus Sanctis ejus : *“ Hoc excitatus Lucifer, Arunt. fllis Ifrael, populo appropinquan- Solvit polum caligine;, 1 ti ſibi. ,. Hoc omnis errônum cohors Mn léria Patri. Viam nocéndi déſerit. kenie . “ oc nauta vires colligit;: Kilignit Antàte Dômino canticum no- Pontique mitéſcunt freta;» Teiniind vum: * laus ejus in Eccléſia Hoc, ipſa petra Eccléſiæ» Inn Sandrum. Ganénte, culpam diluit. menet ver ætétur Iſrael in eo, qui fecit e: * Surgamus ergo ſtrénue; . In ſte & filii Sion exultent in rege ſuo. Gallus jacentes éxcitat;, Et NMumnet 5 winum i ate eun ejius., tyinpanon un in cdho n cnbel Aite enmn 1 4acCI commpretene n Cnllt, 36. ue gull igtein lum, urhn, V 1 zegkeil ſonat, rocat, ucifer, Ulgine, gutn e geſetit. llielt hog Et ſomnelentos inerepat, Gallus negantes arguit. allo canênte ſpes redit;, Kgris ſalus refunditur: Mucro latrônis conditur; Lapſis fides reveértitur. eſu labéentes réſpice. Et nos videndo corrige: Si reſpicis, labes cadunt; Fletùque culpa ſolvitur. u lux refulge senſibus, Mentisque ſomnum diſcute: Te noſtra vox primum ſonet, Et vota ſolvanius tibi. eo Patri ſit gloria;, Ejùsque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito;, . Nunc, & per omne ſæculum, Amé. Däüe refúgium factus es nobis. A generatione & progénie. Simile eſt regnum cœlôrum ho- mini patri familias, qui exiit primo manè conducere operarios in vi- néam ſuam, dicit Däüs. Reces pôpuli tui, quæſumus Domine, cleméenter exaudi: ut„ qui juſté pro peccatis noſtris affiigimur, pro tui nominis gloria miſericorditer liberémur. Per Dôminum. . Conventiône autem facta cum operariis ex de- nario diurno, miſit eos in vineam ſuam. eus in nomine tuo. 1I5⸗ ominus autem dirigat. 19. Ite & vos in vi- neam meam, & quod juſtum füúerit dabo vobis. ratres. Neſcitis, Inclina cor meum Deus. In teſtimonia tua. Inclina. Averte los meos, ne videant vVanitatem; in via tua vivifica me. In Teſtimonia tua. G loria Patri. Inclina. Ego dixi, Die miſe- rere mei. Sana animam me- am, quia peccavi tib.« kan uid hic ſtatis tota die otioſi?reſpondérunt, & di- Xérunt: Qùia nemo nos conduxit. Mnis autem, qui in agone co- téndit ab omnibus ſe abſtinet. & illi quidé, ut corruptibilé corônãa accipiant, nos autem incorrûptam. In æternum Düe, Per- manet verbum tuum, In æternum. In ſæculum ſæculi veritas tua. bermanet. loria Patri. In. 219 Doôminus regit me, & nihil mi- hi déerit. In loco paſcuæ ibi me collocavit. n⸗2 Voca operarios, & redde illis mercédem ſuam, di- cit Düs. Ibébant autem de ſpiritali con- ſequénte eos, petra: petra autẽ erat Chriſtus: ſed non in pluribus eorum beneplacitum eſt Deo. „Clamavi in toto corde meo. Exäudi me Domine. Clamavi. Juſtificatiònes tuas requiram. Exaudi. & loria. Clamavi. occùúltis meis munda me Doômine. Et ab aliénis parce ſervo tùo. ixit Dôminus. 7. G ratres, Neſcitis, ucis Creator. 78. rigatur Die oratio mea, Sicut incénſum in conſpéctu tuòô. Dizxit paterfamilias operariis ſuis, Quid hic ſtatis tota die otioſi: At illi reſpondentes dixérunt: quia nemo nos conduúxit. Ite & vos in vineam meam: & quod juſtum fuerit, dabo vobis. reces populi. F E K I A &S EGC II N D A. De libro Gene ſis. T creavit Deus hominem ad E imaâginem ſuam; ad imaginem Dei creavit illum, maſculum & fé- minam creavit eos., Benedixitque illis Deus, & ait: Créſcite, & multi- plicamini, & repléte terram, & ſubjicite eam, & dominamini piſ- cibus maris: & volatilibus cœli, & univérſis animantibus, quæz mo-⸗ véntur ſuper terram. Dixitque Deus : Ecce dedi vobis omnem herbam afferentem ſemen ſuper terram, & univérſa ligna, quæ ha- bent in ſemetipſis ſementem gene- ris ſui, ut ſint vobis in eſcam: & cunctis animantibus terræ; omni- que volucri cœli, & univérſis, quæ movéntur in terra, & in quibus e anima vivens, ut haheant ad ves- céndum. Et factum eſt ita. Vidit- que Deus cuncta;, quæ fecerat;, & erant valde bona. Et factum e véſpere & mané, dies ſextus. Dum deambularet Doôminus in pParadiſo ad auram poſt meridiem; clamavit, & dixit; Adam ubi es: Audivi Domine vocem tu- am. Et abſcondi me. Vo- Sem 220 cem tuam audivi in Paradiſo, & timui, eò quod nudus eſſem. Et Gitur perfecti ſunt cœli & terra;, & omnis ornatus egrum. Com- plevitque Deus die septimo opus suũ, quod fecerat: & requiévit die séptimo ab univerſo opere, quod paträrat. Et benedixit diei sépti- mo, & ſanctificavit illum, quia ipſo ceſsaverat ab omni opere ſuo, quod creavit Deus, ut faceret. Iſtæ sunt generationes cœli & terræ, quando creata ſunt, in die, quo fe- cit Dôminus Deus cœlum & ter- ram: & omne virgultum agri, ante- quam orirétur in terra, omnémque herbam regionis priusquam germi- naret: non enim pluerat Dominus Deus ſuper terram, & homo non erat, qui operarétur terram : ſed fons ascendébat e terra, irrigans univérſam ſuperficiem terræ. In ſudéòre vultus tui veſcéris pane tuo, dixit Dominus ad Adam: cùm operatus fúeris terram, non dabit fructus ſuos, Sed ſpinas & tribulos germinabit tibi. Quia audiſti vocem uxoris tuæ, & comediſti de ligno, ex quo præ- céperam tibi, ne coméderes, male- dicta terra in opere tuo. Sed. Ormvit igitur Dôminus Deus hoôminem de limo terræ,& in- ſpiravit in faciem ejus ſpiràculum vitæ, & factus eſt homo in animam vivéntem. Plantaverat autem Do- minus Deus paradiſum voluptàtis à principio; in quo pôſuit ho- minem,qué formaverat. Produxit- que Dominus Deus de humô om- ne lignum pulchrum viſu, & ad veſcêndum ſuave: lignum étiam vi- tæ in médio paradiſi, lignumque ſciéntiæ boni & mali. Et fluvius ggrediebatur de loco voluptatis ad irrigandum paradiſum, qui inde di- viditur in quatuor capita. . Formavit Dominus 214. Hi noviſſimi una hora fecérunt, & pares illos nobis feciſti, qui porta- vimus pondus diei & æſtus. F ER I A T E KTIA DdeLibro Géneſis. Ulit ergo DominusDeus homi- nem, & pôſuit eum in paradiſo voluptatis, ut operarétur, & cuſto- diret illum: præcepitque ei, dicens: Ex omni ligno paradiſi cômede: de ligno autem ſciéntiæ boni & mali ne cômedas. In quocumque enim die coméederis ex co, morte morié- ris. Dixit quoque Dñs Deus: Non eſt bonum eſſe hominem ſolum: faciamus ei adjutôrium ſimile ſibi. Tulit Doôminus. 214. Ormatis igitur Dôminus Deus, de humo cunctis animantibus terræ, & univérſis volatilibus cœli, adduúùxit ea ad Adam, ut vidéret, quid vocaret ea: omne enim, quod vocavit Adam animæ vivéntis, ip- ſum eſt nomen ejus. Appellavitqué Adam nominibus ſuis cuncta ani- mantia, & univérſa volatilia cœli, & omnes béſtias terræ, Adæ vero non inveniebatur adjutor similis cjus. Dixit Dominus. 215. Mmiſit ergo Dominus Deus ſo-⸗ porem in Adam: cumque obdor- miſſet, culit unam de coſtis ejus., & replévit carnem pro ea. Et ædifi- cavit Doôminus Deus coſtam, quam tùlerat de Adam, in mulierem: & addúxit eam ad Adam. Dixitque Adam : Hoc nunc os ex éôſſibus meis: & caro de carne mea: hæc vocabitur Viràgo, quoniam de viro ſumpta eſt. Quamobrem relinquet homo patrem ſuum, & matrem, & adhærébit uxoôri ſux: & erunt duo in carne una. Immiſit Dominus. 215. Dixit autem paterfamilias: Amiceè, non facio tibi injùriam: nônne ex denario conveniſti mecum: tolle quod tuum eſt, & vade. F E R I A OUA R T A- De Libro Geneſis. Ed & ſerpens erat callidior cunctis animantibus terræ, quæ fecerat Dôminus Deus. Qui dixit ad mulierem: Cur præcépit vobis Deus, ut non comederétis de omni ligno paradiſi? Gui reſpõdit mu- lier: De fructu lignôrum, quæ ſunt in paradiſo, véſcimur: de fruétu verò ligni, quod eſt in médio pa- radiſi, præcépit nobis Deus, ne comederemus, & ne, tangeré- mus illud, ne forté moriamur. Di- xit autem ſerpens ad mulierem: Nequaquam morte moriémini Scit 1 . tnim Dei llie come oculi veß⸗ tes bonnn mulier, 44d veſeé Aſpecku fruchu i Viro ſuc ſunt ocl Plant Umg nudos feceru cüm audt deambula ram poſt Adam & Dei in m Vltque dixit ei tuam aud eo quod me. Cui Vittibir Er ligno, ne come que Adam mihi soc⸗ comech ad mulie Our reſ me, & 6 Ecce. Tait tem: GRus es in eſtias t zradiris dis dieb⸗ ponam in men tuum Conteret e beris clei tuns & C Dities fli id Kinl verd ii UxOris tua ex u0 Pr leteonnlee 1n kborbe Ciciebrs tidlieune Nir donK s, 21 5 1: cumgle im de on mpro U Deus cokan unc o5 el ecanne ne 9 guonim mobtem 1l um, A. riſue inus. 11 kunilku GuriamIn Eti nen en eun r Utibusteln tellt herbam terræz. enim Deus, quòd in quocú⁴mque die comedéritis ex eo, aperientur oculi veſtri, & éritis ſicut dii, ſcien- tes bonum & malum. Vidit igitur mülier, quod bonum eſſet lignum ad veſcéndum, & pulchrum oculis, aſpectùque delectabile, & tulit de fructu illius, & comédit deditque viro ſuo, qui comedit. Et aperti ſunt culi amborum. Plantaverat autem. 215. Umque cognoviſſent ſe eſſe nudos, confuérunt folia ficus, & fecèrunt ſfibi perizomata. Et cùm audiſſent vocem Domini Dei deambulantis in paradiſo ad au- ram poſt meridiem, abſcondit ſe Adam & uxor ejus à facie Dômini Dei in médio ligni paradiſi. Voca- vitque Dominus Deus Adam, dixit ei: ubi es? Qui ait: Vocem tuam audivi in paradiſo: & timui, eô quòd nudus eſſem, & abſcondi me. Cui dixit: Quis enim indica- vit tibi, quòd nudus eſſes, niſi quòd ex ligno, de quo præcéperam tibi, ne coméderes, comediſti,? dixit- que Adam: Mulier, quam dediſti mihi sociam, dedit mihi de ligno, & coméedi. Et dixit Dôminus Deus ad muliérem: Quare hoc feciſti? Quæ reſpondit : Serpens decépit me, & comédi. Ecce Adam. 215. T ait Dôminus Deus ad ſerpen- tem: Quia feciſti hoc, maledi- tus es inter omnia animantia; & béſtias terræ: ſuper pectus tuum gradiéris, & terram cômedes cun- Gtis diébus vitæ tuæ. Inimicitias ponam inter te & mulierem, & ſe- men tuum, & ſemen illius: ipſa conteret caput tuum, & tu inſidia- beris calcaneo ejus. Mulieri quo- que dixit: Multiplicabo æruùmnas tuas, & concèptus tuos: in doloôre Paries filios, & ſub viri poteſtate eris, & ipfe dominabitur tui. Adæ verò dixit: Quia audiſti vocem uxoris tuæ, & comediſti de ligno,, ex quo præceperam tibi, ne comé- deres: maledicta terra in pere tuo: in laboribus cômedes ex ea cun- ctis diebus vitæ tuæ. Spinas & tri- bulos germinabit tibi, & comedes In ſudore vultus tui veſcéris pane, donec revertaris in terram, de qua ſumptus es: quia pulvis es, & in puùlverem reverte- 221 ris. Et vocâvit Adam nomen uxo- ris ſuæ Heva: eò quod mater eſſet cunctôrum vivèntium. Ubi eſt Abel. 216. Tolle quod tuum eſt, & vade: quia ego bonus ſum, dicit Domi- nus. FERIA Q UIN T A. De libro Geneſis. dam veròô cognéôvit uxôrem ſu- am Hevam: quæ concépit, & pé- perit Cain, dicens: Poſsédi hémi- nem per Deum. Rursumque pe- perit fratrem ejus Abel. Fuit autem Abel paſtor ovium, & Cain agrico- la. Factum eſt autem per multos dies, ut offérret Cain de fructibus terræ múnera Domino. Abel quo- que ôbtulit de primogénitis gre- gis ſui, & de adipibus eòrum , & reſpéxit Dôminus ad Abel; & ad muünera ejus. Ad Cain verò, & ad munera illius non reſpexit: iratus- ne eſt Cain veheménter, & conci- it vultus ejus. Dixitque Dôminus ad eum: Quare iratus es? & cur côncidit facies tua? Nonne ſi bene egeris, recipies: ſin autem malè, ſtatim in foribus peccatum aderit, ſed ſub te erit appetitus ejus, & tu domindaberis illius. In principio creavit Deus. 213. Ixitque Cain ad Abel fratrem ſuum : Egrédiamur foras. Cuùmque eſſent in agro, conſurré- xit Cain adversùs fratrem ſuum Abel, & interfecit eum. Et ait Dôminus ad Cain: Ubi eſt Abel frater tuus? Qui reſpondit: Néſcio: Num cuſtos fratris mei ſum ego 2 Dixitque ad eum: Quid feciſti? vVGxX Sanguinis fratris tui clamat ad me de terra. Nunc igitur male- dictus eris ſuper terram, quæ ape- ruit os ſuum, & ſuſcépit sanguinem fratris tui de manu tua. Cùm ope- ratus füeris eam, non dabit tibi fructus ſuos, vagus & profugus eris ſuper terram. In principio creavit. 214. Ixitque Cain ad Dôminum: Major eſt iniquitas mea » quaàm ut véniam mérear. Ecce éjicis me hodie à facie terræ, & à facie tua abſcondar; & ero va- gus & prôfugus in terra: mnis 81-⸗ 222 . „ „ 1 . . igitur, qui invénerit me, occidet fecit illum. Maſculum & féminam 10 en me. Dixitque ei Dominus: Ne- creavit eos, & benedixit illis, & ſunt önes quaquam ita fiet: ſed omnis, qui vocavit nomen eorum Adam, in ſeptuagin occiderit Cain, séptuplum punié- die, quo creati ſunt. Vigit autem A. et. tur. Poſuitque Dôminus Cain ſig- dam centum triginta anis, & genuit num, ut non interficeret eum om- ad imàginem & ſimilitudinem ſu- nis, qui inveniſſet eum. Egreſsus- am, vocçavitque nomen ejus Sseth. que Cain à facie Dômini, habitavit Et facti ſunt dies Adam, poſtquam Ratres prôfugus in terra ad Orientalem génuit Seth, octingénti anni: ge- plente plagam Eden. nuitque filios, & filias. Et factum uneti⸗ Formavit Dôminus. 214. eſt omne tempus, quod vixit Adam, Vitutem anni nongenti triginta, & mortuus guis acciß Non licet mihi, quod volo façe- eſt. gbis in fan re? an ôculus tuus nequam eſt, Immiſit Dôminus. 215. In quia ego bonus ſum? dicit Démi- S A B B ATO. Velper nus. De libro Gé . FEKIA SEXT A. Geneſis Diritben De libro Geéneſis. VIxit autem Malaleel ſexaginta rtle can EEE. „ quinque annis, & génuit Jared. bi arcn Sõ autem Cain uxôrem Et vixit Malaleel poſtquam genuit ſalgetur ſuam, quæ concepit, & péperit Jared, octingéentis triginta annis, Henoch: & ædiſicavit civitàatem, & geénuit filios & flilias. Et fadti Nus, vocavitque nomen ejus ex nomine ſunt omnes dies Malaleel octin- nulle Kilii ſui; Henoch. Porro Henoch genti nonaginta quinque anni, & mus: con génuit Irad, & Irad génuit Ma- mortuus eſt. Vixitque jared centum adyerla o viael, & Maviael génuit Mathu- ſexaginta duobus annis, & génuit Mroteltio⸗ ſael, & Mathuſael génuit Lamech, Henoch. Et vixit Jared, poſtquam D 0 qui accépit duas uxores, nomen genuit Henoch, octingéntis annis, uni Ada, & nomen alteri Sella. & genuit filios & filias. Et facti Genuitque Ada Jabel, qui fuit pa- ſunt omnes dies jared nongenti ſe- faciem D ter habitantium in tentoriis,atque xaginta duo anni, & moôortuus eſt. jubilem paſtérum. Et nomen fratris e- Porro Henoch vixit ſexaginta quin- jus Jubal: ipfe fuit pater canen- que annis, & geénuit Mathùſalam. rroccu tium cithara & organo. Sella Plantaverat. 215. quoque génuit Tubalcain, qui fuit malleator, & faber in cunéta opera T ambulavit Henoch cu Deo: & æris,; & ferri. Soror verò Tubal- vixit, Poſtquã génuit Mathuſfalã, cain, Noeéma. . trecéntis annis, & génuit filios & Tulit Dominus hominem. 214. fllias. Et facti ſunt omnes dies He- ,. noch trecénti ſexagintaquinq; ani. 0e Ixitque Lamech uxoôribus ſuis Ambulavitque cum Deo, & non eſſe Adæ & Sellæ : Audite vocem apparuit, quia tulit eum Deus. Vi⸗ Cham, meam uxores Lamech, aufcultate xit quoque Mathuſala centum octo- ſent hon ſermonem meum: quôniam occidi ginta ſepté anis, & génuit Lamech. terram, virum in vulnus meum, & adolęs- Et vixit Mathufala, poſtquã génuit dentes fi céntulum in livorem meum. Sép- Lamech, ſeptingéntis octoginta guoc eſle tuplum ultio dabitur de Cain,; de duôbus anis, & génuit filios & fi- bi Uxore Lamech verò feptuigies sépties. lias. Et facti ſunt omnes dies Ma- Senunt. l Cognôvit quoque adhuc Adam u- thufala nongénti ſexaginta novem mancbit xoôrem ſuam, & péperit filium, vo- anni, & mortuus eſt. 215. in etternn cavitque nomen ejus Seth, dicens: Ecce Adam. 215. due dies Pôſuit mihi Deus ſemen aliud pro horum. Abel, quem occidit Cain. Sed & Ixit autem Lamech centum ber tertan Seth natus eſt filius, quem vocavit ockcoginta duobus annis;, Auam eni Enos; iſte cœpit invocare nomen génuit filium: vocayitque nomen A flias Domini. ejus Noe, dicens: iſte conſolabi. unt, fi „ Dixit Doôminus. 215. tur nos ab opéribus & laboribus lifmot . . mänuum noſtrarum in terra;, cui Dirit Ic eſt liber generatiônis A⸗ maledixit Dominus. Vixitque irerſe dam. In diezdua creavit Deus Lamnech, poſtquam gênnit Noe, hlennen kominem, ad limilitudinem Dei quingentis nonagintaquinque an- tegoe ni 8 nus. 18, 4 10 Geneli Doſfquunf istriglutne flias, Mahletl ningne un ue l E Annis, A 00 Ated nolbenl , & Molti ltſenagine muit Mathi 15. enochei) Enbit enni Lumec 6 6 Anls, S nis, & génuit filios & filias. Et facti ſunt õnes dies Lamech ſeptingenti ſeptuaginta ſeptem añi, & mortuus eſt. Ubi eſt Abel. 216. S A B B X T O. PEhacrs „ Libenter ſuffértis inſi- pientes, cùm ſitis ipſi ſapiéntes. Suſtinétis enim; ſi quis vos in ſer- vitutem rédigit;, ſi quis dévorat; ſi quis acci pit, ſi quis extollitur; ſi quis in faciem vos cædit. am ſol recédit igneus. Veſpertina oratio. 213. Dixit Dôminus ad Noe: Finis uni- vérſæ carnis venit coram me: facç tibi arcam de, lignis lævigatis, ut ſalvétur univérſum ſemen in ea. Eus, qui cônſpicis: quia ex nulla noſtra actione confidi- mus: concéde propitius; ut contra advérſa omnia, Doctoris Gentium protectione muniamur. Per Däm. D O M I ͤ N I C A. . Invi ræoccupémus fäciem Démini; Et in Pſalmis jubilémus ei. enite. 1. ræcupémus faciem ejus &c. rimo die. 2. 3. De libro Géneſis. Nos vero cùm quingentôrum eſſet anãnorum, génuit Sem, Cham , & Japhet. Cùmque cœpiſ- ſent homines multiplicari ſuper terram, & filias procreaſſent, vi- déntes filii Dei filias höminum, quòôd eſſent pulchræ, accepérunt ſibi uxores ex omnibus, quas elé- gerant. Dixitque Deus: Non per- manébit ſpiritus meus in homine in æternum, quia caro eſt: erùnt- que dies illius centum viginti an- nôrum. Gigantes autem erant ſu- per terram in diebus illis, Poſt- quam enim ingréfſſi ſunt filii Dei ad filias höminum, illæque genué- runt, iſti ſunt potentes a ſæculo viri famo ſi. Dixit Dôminus ad Noe; Finis univerſæ carnis venit coram me: repléta eſt terra ini quitate eòrum: Et ego diſpérdam eos cum terra. 22²³ . Fac tibi arcam de lignis læviga tis,manſiunculas in ea facies. Et Idens autem Deus, quòd multa malitia héminũ eſſet in terra; & cundta cogitatio cordis intenta eſſet ad malum omni tempore, pœ;=- nituit eum, quòd hominem feciſſet in terra. Et tacus dolore cordis in- 7 — * „ trinſecùs: Delebo, inquit, hômi- nem; quem creavi, à facie terræ: ab homine usque ad animantia, à réptili usque ad volucres cœli. Pœ= nitet enim me feciſſe eos. Noé ve- ro invenit gràtiam coram Domino; Noe vir juſtus, atque perféctus cum Deo ambulavit, Et fecit omnia;, quæcúmq; præcèpit ei Deus Fecit ſibi arcam; ut ſalvarétur univerſum ſemen. Et fecit. K. ſunt generationes Noe ; Noe vir juſtus, atque perfectus fuit in generationibus ſuis, cum Deo ambulavit, & génuit tres fi- lios, Sem, Cham, & Japhet: Cor- rupta eſt autem terra coram Deo; & repléta eſt iniquitate. Cumque vidifſſet Deus, terram eſſe corrùp- tam (omnis quippe caro corruùpe- rat viam ſuam ſuper terram,) dixit ad Noe: Finis univerſæ carnis venit coram me: repléta eſt terra iniqui- tate à facie eorum, & ego diſpérdã eos cum terra. Fac tibi arcam de li- gnis lævigatis: manſiúncùlas in arca facies, & bitúmine linies intrinſe- cus & extrinſecùs. Et ſic facies eã: Treceêntorum cubitéôrum erit lon- gitudo arcæ, quinquaginta eubitô- rum latitùdo, & triginta cubitô- rum altitùdo illius. Quadraginta dies & noctes a- perti ſunt cœli, & ex omni oarne habente ſpiritum vitæ ingréſſa sũt in arcam. &ε Et clauſit à foris oſtiũ Doôminus. In articulo diei illig ngréſſus eſt Noe in arcam, & filii ejus, & uxor illius, & uxores fi- lioôrum ejus. Et clau fit. loria Patri. Et clauſit. 9 Ex libro ſancti Ambroſii Epiſcopi de Noe & Arca Abes, quia iratus Dôminus eſt: quòniam quamvis cogitaâ- ret y hoc eſt, ſciret, quia homo poô- ſitaus in terræ regione , carnem portans, ſine peceato eſſe non poſ⸗ ſit? (terra enim velut quidam ten- ttati0 224 tationum locus eſt, carôque cor- ruptélæ illécebra (tamen cum ha- bérent mentem rationis capacem, virtutèmque animæ infúſam cor- pori, ſine conſideratione aliqua in lapſum ruérunt, ex quo revocare ſe nollent. Neque enim Deus cogi- tat ſicut hoômines, ut aliqua ei no- va ſuccédat ſententia, neque iraſci- tur quaſi mutabilis: ſed idéo hæc leguntur, ut exprimacur peccatoô- rum noſtrôrum acerbitas, quæ di- vinam merueérit offénſam, tamquã eousque increverit culpa, ut étiam Deus, qui naturaliter non mové- tur ant ira, aut odio; aut paſſione ulla, provocatus videatur ad ira- cundiam. dificavit Noe altare Däo, 2 „ „ Sfferens ſuper illud holocauſtum, odoratùsque eſt Dominus odorem ſuavitatis, & benedixit ei, dicens: Creſcite, & multiplicamini, & fepléte terram. Ecce ego ſtatuam pactum meum Vobiscum, & cum semine veſtro poſt vos. Créſcite. 4 Initatus eſt prætérea, quòôd deléret hominem. Ab homi- ne inquit;, usque ad pecus, & à reptilibus usque ad volatilia de- lébo. Quid læſerant irrationabi- lia: Sed quia propter hominem il- la facta erant, eo utique deléto propter quẽ facta ſunt, conſequens erat, ut étiam illa delerentur, quia non erat, qui his uterétur. Senſu autem altiore illud manifeſtatur: uia homo mens eſt, quæ eſt ra- tionis capax. Homo enim definitur, animal vivum, mortale, rationabi- le: principali igitur extincto étiam ſenſus omnis extinguitur: eò quòd nihil réeliqui ad ſalutem ſuperſit, cum ſalutis fundaméntum virtus defécerit. Ponam arcum meum in nuͤbi- Bus cœli, dixit Dominus ad Noe, Et recordabor fœderis mei, quod pégigi tecum. Cuúùmque obduxero núbibus coslum, apparé- bit arcus meus in nubibus. Et. D condemnationem autem cœ- terorum, & ad expreſſionem piletatis divinæ;, dicitur Noe apud Deum gratiam inveniſſe. Simul oſtenditur; quod hominem juftum non obumbret aliorum offénſio, uando ipſe ad totius generis re- ervâtur ſeminarium. Qui non ge- neratiomis nobilitäte, ſed juſtitir & perfectionis meérito laudatur. Probati enim viri genus, virtütis prosapia eſt: quia ſicut hôminum genus homines, ita animarum ge- nus virtutes ſunt. Etenim famſſiz hôminum ſplendore generis nobi- litantur: animarum autem eclarifi- catur gratia ſplendore virtutis. Per memetipſum juravi, dicit Dominus non adjiciam ultra aquas diluvii ſuper terram: pacti mei re- cordabor, Ut non perdam aquis diluvii omnem carné. Arcum meum ponam in nubibus, & erit ſignum fædéris inter me, & inter terram. Ut. loria Patri. Ut. éctio ſanéti Evangelii ſecúndùm Lucam. 6. 2 N illo témpore: Cum turba blu- rima convenirent, & de civitati- bus properarent ad Jeſum, dixit per ſimilitdinem: Exiit, qui Ssémi- nat, ſeminare ſemen ſuum. Et rel. Homilia S. Gregorii Papæ. Eéctio ſancti Evangélii, quam modo, fratres chariſſimi, audi- ſtis, expoſitioône non indiget, ſed admonitioône Quam enim per ſe- metipſam Véritas expoſuit hane diſcutere humana fragilitas non præsumat. Sed eſt, quod ſolicite in hac ipſa expoſitiòne Dôica pensare debeamus: quia ſi nos vobis ſemen verbum, agrum mundum, voôlucres dæmoônia ſpinas divitias ſignificare dicerémus, ad credéndum nobis mens forſitan veſtra dubitaret. Un- de & idem Důs per ſemetipſum dig- natus eſt exponere, quod dicébat, ut ſciatis rerum ſignificationes quærere in iis étiam, quæ per ſe- metipſum noôluit explanare. Benedixit Deus Noe, & filiis ejus? & dixit ad eos: Créſcite & multiplicamini, & repléte terrâ. Ecce ego ſtatuam paéctum meum vobiseum, & cum sémine veſtro poſt vos. Gréfcite. Xponéndo ergo, quod dixit, fi- guratè ſe lôqui innotuit: quaâ- tenus certos nos rédderet, cum vobis noſtra fragilitas verborum illius figuras aperiret. Quis enim mihi unquam créderet; ſi ſpinas divitias interpretari volufſſem? maxime cùm illæ pungant, iſtæ delectent. Et tamen ipinæ ſunt quia guia c Gionihn usqne quaft in. Qus be vobiscun poſt yos dilurium cum d ſant: kall ſtrr inor autem di divites flatres ch tisyerts Vveri hono legnum te tatum dil gelorum Verba Do mente ret elt ſermo us ſtom Juancdo memoriæ Auls alim Mofecto Cüm 0d jeſum rarent 30 dinem: minare 1 Léminat Onam, centupla Oria P 4 d Peürit ller Domine tünebo, Ueio, e izil l Dömni I id Vangeliſen : Cuma t ad ſelun, m-Euiinau nen ſuun PIegorii k Ouam ennn, 3s expoftl I1 fingiln eleno lalt one Doic- ſnos obi nundumn 7 credendun ſtra bitn⸗ tlemetiie ere, loe dl un ollten, tiam, Auuk elin. us Noe, ann actun umn Selnlii ite⸗ 0 uot⸗ 31 t i innoti Aia cogitatiénum ſuàârum pun- tiònibus mentem lacerant: & cùm usque ad peccatum pértrahunt, quaſi inflicto vulnere cruentant. Quas bene hoc in loco, alio Evan- geliſta teſtante, nequaquam Do- minus divitias, ſed fallaces divitias appeéellat. Scce ego ſtàtuam pactum meum vobiscum, & cum sémine veſtro Poſt vos: Neque erit deinceps diluvium diſſipans terram. Arcum meum poônam in nůbi- bus, & erit ſignum fœderis inter me, & inter terram. Neque. Allaces enim ſunt, quæ nobis- cum diu permanére non poſ- ſunt: fallaces ſunt, quæ mentis no- ſtræ inopigam non expéllunt. Solæ autem divitiæ veræ ſunt, quæ nos divites virtutibus faciunt. Si ergo, fratres chariſſimi, eſſe divites cupi- tis, yeras divitias amate. Si culmen veri honoôris quæritis, ad cœléſte regnum tendite. Si glôriam digni- tatum diligitis, in illa ſupérna An- gelorum curia adfſeribi feſtinate. Verba Dômini, quæ aure percipitis, mente retinete. Cibus enim mentis eſt ſermo Dei: & quaſi accêptus ci- bus ſtômacho languénte rejicitur; quando auditus fermo;, in ventre memoriæ non tenétur. Sed quis- quis aliménta non inet, hujus Profécto vita deſperatur. Cùm turba plurima cövenirent ad Jeſum, & de civitatibus prope- raârent ad eum, dixit per ſimilitu- dinem: * Exiit, qui seminat, fe- minare ſemen ſuum. Et dum séminat, aliud cécidit in terram ognam, & ortum fecit fructum ceêntuplum. Exiit. loria Patri. Exiit. A D ELA U¾ D E Ss; Ecúndum magnam miſericoôr- diam tuam miſerère mei Deus. iſerére mei Deus. . Dü 216. . Si mi- hi Doôminus Salvator füerit, non timébo;, quid faciat mihi homo: In velaménto clamâvi valdè dilùculò: Deus; Deus meus ad te de luce vigilo. Hymnum dica- mus Domino Deo noſtro. Inn tympano, & choro, in chordis & organo laudate Deum. 225 Ratres, Libénter ſfuffertis infi- piéntes, cum fitis ipfi fapién- tes. Suſtinétis enim, ſi quis vos in ſervitütem redigit, ſi quis dévorat, ſi quis accipit, ſi quis extollitur, ſi quis in faciem vos cedit. 1. térne rerum Conditor. Domine refügium. 218. Cùm turba plurima conyenirent ad Jeſum, & de civitatibus pro- perarent ad eum;, dixif per ſimili- tudinem: Exiit, qui seminat, ſemi- nare ſemen fuum. Eus, qui cônſpicis, quia ex nulla neſtra actione confidi- mus: concéde propitius; ut cantra advérſa omnia, Doctoris Gentium protectione muniamur. Bgr DPüäm. Semen cécidit in terram bonam. & attulit fructum in patiéntia- ôminus autem dirigat. 10. Quiverbum Dei rétinent corde perfeco & 6ρpεimnο fruéctum âfferunt in patiéntia ratres, Libenter. ut Inclina cor meum Deus; In teſtimonia tua, Inclina. Avérte oculos meos, ne videant vanitaté, in via tua vivifica me. In. loria Patri. Inclina. Ego dixi Dnñe miſerére mei: Saha äanimam meam; quia peëé- cavi tibi. t: DM Semen cecidit in terram bonam, & àttulit fru- Gtum aliud centeſimium , & aliud ſexagéſimum. Er virgis cæſus ſum, ſemel lapi- datus ſum, ter naufragium feci; nocte & die in profundo matis fui. In æternum Düe, * Per- manet verbum tuum. In æternum. „In ſæeulum ſæculi véritas tua. Permanet. loria Patri. In æter- num. Dôminus regit me, & ni- hil mihi déerit. In loco paſ- cuæ ibi me collocavit. . Si veré, fratres divites eſſe cupitis, veras divitias alnate. Ibenter igitur gloriabor in in- firmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Chrifti. Clamavi in toto corde meo. Exaudi me Domine. Clamavi. Juſtificatiònes tuas requilamh. X= 226 Exaudi. léôria. Clamavi. Ab occultis meis munda me Domine. Et ab aliénis parce ſervo tuo, ixit Däis. 772, ratres, Libenter ſuffertis. ucis Creator. 7. Dirigatur Dômine oratio mea. Sicut incènsũ in conſpectu tuo. Vobis datum eſt noſſe myſterium regni Dei, céteris autem in para- bolis, dixit Jeſus discipulis ſuis. eus, qui conſpicis. 225. F ERIA S EC UNDA. De libro Géneſis. Dai Doôminus ad Noe, Ingré- . dere tu,; & omnis domus tua in arcam, te enim vidi juſtum co- ram me in generatione hac. Ex omnibss animantibus mundis tol- les ſepténa & ſepténa, maſculum & feminam; de animantibus vero immundis duo & duo, maſculum & feminam. Sed & de velatflibus cœli ſeptena & ſeptena, maſculum & féminam, ut ſalvétur ſemen ſu- per faciem univériz terræ. Adhuc enim, & poſt dies ſeptem ego plu- am fuper terram quadraginta dieé- bus, & quadraginta noctibus: & de- lebo omnem ſubſtantiam; quam feci, de fuperficie terræ. In articulo diéi illius ingréſſus eſt Noe in, arcdam, & fillii ejus: UXxor illius, & uxores filiorum ejus. Deléta funt univérſa de terra, remanſit autem ſolus Noe, & qni cum eo erant in arca. Uxor. Ecit ergo Noe omnia, quæ man- daverat ei Dominus. Cùmque transiſſent ſeptem dies, aquæ dilu- vii inundaverunt ſuper terram. An- no ſexcentéſimo vitæ Noe, menſe ſecundo, ſ eptimodécimo die menſis rupti ſunt omnes fontes aby ſſi ma- ghæ, & catarà t coœli apértæ ſunt, & tacta eſt pluvia ſuper terram quadraginta diebus, & quadra- ginta noctibus. Recordatus Däs Noe, adduxit ſpiritum fuper terram, & iminuta ſunt aquæ: Et prohibitæ ſunt pluviæ de cœlis. Reverſæq; Sut aquæ de terra euhtes, & redeuutes, & cœpérunt minui poſt centum quinquaginta dies. Et . 9 1 N articulo dici illius ingreſſus eit Noe, & Sem, & Cham, & Ja- Dhet, hlii ejus, uxor illtus, & tres uxores filiorum ejus cum eis in ar- cam, ipſi & omne animal ſecundu genus ſuum;, universaque ſuménta in génere ſuo, & omne; quod mové- tur ſuper terrä in génere ſuo, cun- Ktuùmque volatile ſecundùm genus ſuum. Facthmque eſt diluviu qua- draginta diébus ſuper terram, multiplicatæ ſunt aquæ, & elevavé- runt arcam in ſublime à terra. Quadraginta dies & noctes. 223. si culmen veri honoris quæritis, ad illam cœ léſtem paâtriam quanto- cyus properate. F E R I A TERT I A. De libro Géneſis. Ecordatus autem Deus Noe, cunctorumquęe animantium, & omnium jumentorum, quæ erant cum eo in arca, adduxit ſpiritum ſuper terram, & imminutæ funt aquæ. Et clauſi ſunt fontes abyſſi, & cataractæ cœli, & prohibitæ ſunt plùviæ de eœlo, Reverſæque ſunt aquæ de terra eüntes, & rede- untes: & coœpeérunt minui poſt cen- tum quinquaginta dies. Requieyit- que arca menſe ſéptimo; vigéſimo séptimo die menſis, ſuper montes Armeniæ. Æ.dificavit Noe. 224. T verò ac1 ibant, & decreſcé- bant usque ad décimum men- ſem: décimo enim menſe;, primo die menſis, apparuérunt cacùmina meontium. Cumque transiſſent quadraginta dies , apériens Noe KEenefſtram arcæ „ quam fecerat, dimiſit corvum:; qui egrediebatur, & non revertebatur, donec ſicca- réntur aquæ ſuper terram. Emiiit quoque columbam poſt eum: ut vidéret, ſi jam ceſsaſſent aquæ ſuper faciem terræ. Quæ cuùm non inve- niſſet, ubi requieſceret pes ejus; revéêrſa eſt ad eum in arcam. Ponam arcum meunt. 224. Xpectaàtis autem ultrà ſeptem Qdiébus aliis, rurſum dimiſit co- lumbam ex arca. At illa venit à eum ad véſperam, portans ramum olivæ viréntibus foliis in ore ſuo- Intelléxit ergo Noe, quod ceſsal- ſent aquæ fuper terram. Expeéa- vit que nihilominus ſeptem alios dies, & emiſit columbam; quæ non eſt revéria ultrà ad cum. Igi- tuf tut ſezcen mo menſe minüͤte! der m. demen el Chriſtus manebit 8 E R De lib. Oeutt. dicen VxOr tuc, tuorum te gue ſunt: tam in vol & uniyert ſuper tetr lmini ſun Multiplic. ſ ett ete illus, & e. Led Ienta,& Per tertan egteſla n Bened a eünten int uni a bies Ne ſeptimo⸗ uſis, lſin 0e. 24 lbanoale Arimu d lechnn nimn menten urueruneche ungue tin nieſceleen mn in en 1 menm. 7 em u rurſum Ati tnr Nen, let pei ⸗ tur fexcentéſimo primo anno, pri- mo menſe, prima die menſis im- minutæ ſunt aquæ ſuper terram. Per memetipſum. 224. Semen eſt vêrbum Dei, ſatoôr autem Chriſtus: omnis, qui invenit eum, manébit in æternum. FERI A GQüUART A. De lib. Géneſis. Re . Lerus eſt autem Deus ad Noe, dicens; Egrédere de arca, tu & uxor tua, filii tui, & uxôres filiôrũ tuorum tecum. Cuncta animantia, quæ ſunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus, quàm in beéſtiis, & univérſis reptilibus, quæ reptant ſuper terram, educ tecum, & ingre- dimini ſuper terram: créſcite, & multiplicamini ſuper eam. Egreſ- ſus eſt ergo Noe, & filii ejus, uxor illius, & uxoôres filiôrum ejus cum co. Sed & omnia animantia, ju- ménta, & reptilia; quæ reptant ſu- per terram ſecúndùm genus ſuum, egréſſa ſunt de arca- Benedixit Deus Noe. 224. Dificavit autem Noe altare Déômino: & tollens de cun- êtis pecoribus, & volúcribus mun- dis, obtulit holocauſta ſuper altare. Odoratuúsque eſt Doôminus odorem ſuavitatis, & ait: Nequaquam ultra maledicam terræ propter homines: ſenſus enim & cogitäâtio humani cordis in malum prona ſunt ab adeleſcentia ſua: non igitur ultra percútiam omnem ànimam viyen- tem, ſicut feci. Cunctis diébus terræ, ſeimentis & meſſis, frigus & æſtus; æſtas & hyems, nox & dies non requiéſcent. Eece ego ſtàatuam. 225. Enedixitque Deus Noe?; & filiis ejus, Et dixit ad eos: Créſeite, & multiplicamini, & repléte ter- ram. Et terror veſter, ac tremor ſit ſuper cuncta animalia terræ, & ſu- per omnes volueres cœli cum uni- vérſis, quæ moventuf ſuper ter: ram : omnes piſces maris manui veſtræ traditi ſunt. Et omne, quod movétur & vivit, erit vo- bis in cibum: quaſi olera viréntia tradidi vobis omnia. Excépto, quêd carnem cum sanguine non comedétis. Sanguinem enim ani- marum veſtrarum requtram de manu cunctarum beſtiarum;: & de 227 manu hoôminis, de manga viri, & fratris ejus requiram àänimam ho- minis. Quicumque effuderit hu- mänum gahguincm »fundétur ſan- guis illius: ad imagin ip Dei factus eſt homo. em. duippe In articulo diei illius 226. Quod autem cécidit in terram ba- nam, hi ſunt, qui in corde bono & ptimo fructum afferunt in pa- tientia. . FERIA Q UIN T A. De libro Géne ſis. ritaue Deus: Hoc fſignum fœ- deris, quod do inter me, & vos, & ad omnem animam vivéntem, quæ eêſt vobiscum in generationes sempiternas. Arcam meum ponam in núbibus, & erit ſignum fœderis inter me, & inter terram. Cumque obduzxero nubibus cœlum, apparé- bit arcus meus in nubibus: & re- cordabor fœderis mei vobiscum; & cum omni anima vivénte, quæ car- nem végetat: & non erunt ultra aquæ dilúvii ad deléndum univer- ſam carnem. Dixit Dis. 223. Oepitque Noe vir agricola ex- ercere terram, & plantavit vineam. Bibensque vinum inebria- tus eſt, & nudatus in tabernaculo ſuo. Quod cùm vidiſſet Cham pa- ter Chanaan,verénda ſcilicet pattis ſui eſſe nudata,, nuntiavit duobus fratribus ſuis foras. At verò Sem & Japhet pallium impoſuérunt hu- meris ſuis, & incedéêntes retro. operuérunt verénda patris ſu — ciésque eorum averſæ erant, & pa- tris vifilia non vidéerunt. Noe vir juſtus. 223. Vigilans autem Noe ex vinoe; cum didiciſſet, quæ fécerat ei filius ſuus minor; air: Malediéctus Chanaan, ſervns ſervorum erit fra- tribus ſuis. Dixitque : Benedi- ctus Dôminus Deus Sem;, ſfit Cha- naan ſervus ejus. Dilatet Deus P 2 Ja- 228⁸ Japhet, & habitet in tabernaculis Sem, sitque Chanaan ſervus, ejus. Vizxit autem Noc poſt diluvium trecentis quinquaginta annis. Er impléti ſunt omnes dies ejus non- gentoôrum quinquaginta annorum;, & mortuus eſt. Quadraginta dies. 223. FE K I A § E X T A. De libro Geneſis. K. ſunt generatiônes filiôrum Nôe, Sem, Cham, & japhet: nati- ue ſunt eis filli poſt dilùvium. Fi- lii Japhet: Gomer, & Magog, & Ma- dai, & Javan, & Thubal, & Moſoch, & Thiras. Porro filii Gomer, Aſce- nez, & Riphath, & Thogérma. Filii auté Javan: Eliſa, & Tharſis, Cethim, & Dodanim. Ab his diviſæ ſunt in- ſulæ Gentium in regionibus ſuis; unsquisque ſecundùm linguã ſuã, & familias ſuas in nationibus ſuis. Filii autem Cham: Chus, & Mésra- im, & Puth: & Chanaan. Xdificavit Noe. 224. Rat autem terra làbii unius, & ſermonum eorümdem. Cumque proficiſceréntur de Oriénte, inve- nerunt campum in terra Sénaar, & habitavérunt in eo. Dixitque alter ad proximum ſuum: Venite faciamg lateres, & coquaàmus eos igni. Ha- bueruntque lateres pro ſaxis, & bi- tumẽ pro cæmento, & dixérunt: Ve- nite, faciamus nobis civitat& tur- rim, cuius culmẽ pertingat ad cœlü, & celebrémus nomé noftrum, ante- quã dividamur in univérſas terras. Ponam arcum. 224. Eſcéndit autem Dis, ut vidéret . civitatem, & turrim, quam ædi- ficabant filii Adam, & dixit: Ecce, unus eſt poôpulus, & unü labin om- nibus: cœ peruntque hoc facere, nec deſiſtent à cogitationibus ſuis, do- nec eas oôpere compleant. Venite giturzdeſcendamus, & confunda- mus ibi linguam eorum; ut non au- diat unusquisꝗ; vocem proximi ſui. Atque ita diviſit eos Doôminus ex illo loco in univerſas terras, & ceſ- ſavérunt ædifiçare civitatem. & Per memetipſum. 224. 5 3 A 1 0 De libro Géneſfſis. . . funt generationes Sem: Sem erat centum annorum, quando géhuit Arphaxad, biennio poft di- lùviũ. Vixitque Sem, poſtquã genuit Arphaxad, quingentis anñis, &genuit filios & filias. Porro Arphaxad vixit trigintaquinq; anis, & génuit Sale. Vixitque Arphaxad, poſtquã génuit Sale, trécentis tribus anis, & genuit filios & filias. Sale quoque vixit xitque Sale, poſtquam génuit He- ber, quadringéntis tribus annis, & génuit filioes & filias. Bencdixit Deus. 224. Ixit autem Heber trigintaqua- tuor anis, & génuit Phaleg. Et vixit Heber, poſtquam génuit Pha- leg, quadringéntis triginta annis, & génuit filios & filias. Vixit quoque Phaleg triginta anis, & génuit Reu. Vixitq; Phaleg, poſtquã genuit Reu; ducéêntis nevem annis, & génuit fi- lios & filias. Vixit autem Keu tri- ginta duébus anis, & génuit Sarug. Vixit quoque Reu, poſt quam geénuit Sarug, ducéntis ſeptem annis, & génuit filios & filias. Vixit verosa- rug triginta annis, & genuit Na- chor. Vixitque Sarug, poſtquam ge- nuit Nachor, ducéntis annis, & ge- nuit filios & filias. Ecce ego ſtatuam. 225. Ixit autem Nachoôr viginti no- vem annis, & génuit Thare. Vi- Xitque Nachor, poſtquam génuit Thare, centum decem, & novem annis , & génuit filios & filias. Vixitque Thare ſeptuaginta annis. & génuit Abram, & Nachor;, & Aran. Hæ ſunt autem generatio- nes Thare. Thare génuit Abram, Nachor & Aran. Porro Aran ge- nuit Lot. Mortuũùsque eſt Aran an- te Thare patrem ſuum, in terra na- tivitatis ſuæ in Ur Chaldæorum. Duxérunt autem Abram & Nachor uxoôres: nomen uxôris Abram Sa- rai: & homen uxoris Nachor, Mel- cha, filia Aran, patris Melchæ, & patris Jeſchæ. Erat autem Sarai ſtérilis, nec habebat liberos. In articulo diéi. 226. SsS A B B A T OC. quar & Angeloôrum, charitatem autem non habeam: factus ſum vel- ut æs ſonans, aut cymbalum ti- niens. am ſol recedit igneus. Veſpeêrtina. 213. triginta annis, & genuit Heber. Vi- — Ratres, Si linguis hôminum lo- Dater de mls obtt Altate pro Reces ne, cle Peccatoru Omni nos Dominum d ( lroecupe Milnis u roccup lxit a Egred cognatior tris tui, mönſträb Gentemt i, & erisne benelice maledice benedice hes tert Abram, nus, & tuaginte Abram Jan. am, & uniyers poſoee künt in Ient in venilente Abramt chen ſtrem: C Un terke, loeut dicens: e (Oe uenie benedick Dpar Lam Pater fidei noſtræ Abraham ſum- mus ôbtulit holocauſtum ſuper altare pro filio. Reces noſtras, quæſumus Domi- ne, cleménter exaudi: at que 4 peccatorùm vinculis abſolutos, ab omni nos adverſitate cuſtòdi. Per Dominum. D O M I N I C A Et in ræoccupemus facié Dni: * enite. 1I. Pſalmis jubilémus ei. ræoccupémus faciem ejus, &c. rimo die. 2. De libro Geneſis. Ixit autem Déôminus ad Abram: Egrédere de terra tua, & de cognatioône tua, & de domo pa- tris tui, & veni in terram, quam monſtràbo tibi. Faciamque te in Gentem magnam, & benedicam ti- bi, & magnificabo nomen tuum;, erisque benedictus. Benedicam benedicentibus tibi, & maledicam maledicéntibus tibi, atque in te benedicéntur univérſæ cognatio- nes terræ. Egreſſus eſt itaque men ejus Iſaac. 229 dabo terram hanc. Qui ædificavit ibi altare Dômino, qui apparůerat ei. Et inde transgrédiens ad mon- tem, qui exat contra Orientem Be- thel, teténdit ibi tabernaculum ſuum, ab Occidénte habens Bethel, & ab Criénte Hai: ædificavit quo- que ibi altare Dômino, & inv ocavit nomen ejus. Perrexitque Abram vadens, & ultra progrediens ad Meridiem. Facta eſt autem fames in terra: deſcenditque Abram in Xgyptum, ut peregrinaretur ibi: prævaluerat enim fames in terra. Cuúmque prope eſſet, ut ingrede- rétur Xgyptum, dixit Sarai uxori ſuæx: Novi; quoòd pulchra ſis mu- lier, & quod cùm viderint te K.- gy ptii, di turi ſint: Uxor ipſius eſt, & interficient me „ & te reſerva- bunt. Dic ergo obſecrg te, quòd ſo- ror mea ſis: ut bene ſit mihi prop- ter te, & vivat anima mea ob gra- tiam tai. Dui ſtaret Abraham ad ilicem Mambre, vidit tres viros aſcendén- tes per viam: * Tres vidit, & unum adoravit. Ecce Sara uxor tua pariet tibi filium . & vocaàbis no- res Um itaque ingréſſus eſſet Ab- ram Kgyptum, vidérunt Ægyp- tii mulierem, quod eſſet pulchra nimis. Et nuntiavérunt, principes Abram, ſicút præcéperat ei Dômi- nus, & ivit cum eo Lot, Sep- tuaginta quinque annoérum erat Abram, cùm egrederétur de Ha- ran. Tulitque Sarai uxorem fu- am, & Lot filium fratris ſui, universamque ſubſtantiam, quam poſséderant, & ànimas, quas fece- rant in Hâran: & egréſſi ſunt, ut irent in terram Chanaan. Cumque veniſſent in eam, pertransivit Abram terram usque ad locum Si- chem, usque ad convàllem illù- ſtrem: Chananæus autem tunc erat in terra, . Locùtus eſt Dôminus ad Abram, dicens: Egrédere de terra tua, & de cognatiône tua: & veni in ter- ram, quam monſtravero tibi. Et faciam te in Gentem magnam, Benedicens benedicam tibi, & magniſcabo nomen tuum, erisque benedictus. Et faciam. Ppäâruit autem Dôminus Ab- ram „ & dixit ei; sémini tuo Pharaoôni, & laudavérunt eam apud ilzum: & ſublata eſt mulier in domum Pharaonis. Abràm ve- rò bene uſi ſunt propter illam, Fuerúntque ei oves, & boves » & aſini, & ſervi, & famulæ, & aſinæ, & caméli. Flagellavit au- tem Dôminus Pharaonem pla- gis maximis, & domum ejus prop- ter Sarai uxôrem Abram. Vocavit- que Pharao Abram, & dixit ei: Qujdnam eſt hoc, quod feeciſti mihi: Quare non indicâfſti, quòd uxor tua eſſet?, Quam ob cauſam dixiſti eſſe ſoròrem tuam, ut tolle- rem eam mihi in uxorem Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, & vade. Tentavit Dôminus Abraham, & dixit ad eum; Tolle filium tu- um, quei diligis Iſaac, & offer il- lum ibi in holocauſtum ſuper unũ montium, quem dizero tibi. Vocatus quoque à Domino, re- ſpondit, Adſum: & ait ei Domninus. Tolle. 16ria Patri. Tolle. P „ 230 Ex libro S. Ambroôſii Epiſcopi de Abraham Patriarcha. Agnus planè vir Abraham, & VAmaltarum virtûtum clarus in- signibus, quem votis ſuis Philo- fophia non poôtuit æ quare. Deni que minus eſt, quod illa finxit, quam quod iſte geſſit: majorque ambitioô- ſo eloquentiæ mendacio ſimplex veritätis fides. Itaque cujusmodi fuerit in eo viro devoôtio, conſide- Iemus. Ea enim virtus ordine prima eſt, quæ eſt fundamẽtum cæterarũ; meritoque hanc ab eo primam ex- egit Deùs, dicens: Exi de terra tua, & de cognatiône tua, & de domo Patris tui. Satis fuerat dixiſſe de ter- ra tua. Ibi enim erat exire de cog- natione, exire de patérna domo. Angelus Doômini vocaävit Abra- ham dicens: Ne exténdas ma- num tuam ſuper puerum, quod timeas Dominum. umque extendiſſet manum, ut immolaret lium, ecce Angelus Dômini de cælo clamavit, dicens. Ne. Ed ideò addidit singula, ut ejus afféctum probaretine fortè, aut imprudenter cœpiſſe viderétur, aut fraus aliqua mandatis cœléſtibus pararétur. Sed ſicut coacervanda fuerunt præcépta, ne quid latéret, ita etiam proponeénda præmia, ne forte deſperaret. Tentatur ut for- tis, incitatur, ut fidelis, provocatur ut juſtus: meritôque exivit, quem- admodum locätus eſt ei Dñs. Et exivit cum co Lot. Hoc autem, quod pro magno inter ſeptem ſa- iéntum dicta celebratur. Séquere eum, perfécit Abraham, factôque ſapiéntum dicta prævénit, & ſecù- tus Deum exivit de terra ſua. VOcavit Angelus Domini Abra- ham de cœlo ſecú⁴ndo, dicens: Be- nedicam tibi. * Et multiplicaàbo te ſicut ſtellas cœli. Poſſidebit ſe- men tuum portas inimicorum tuô- rum, & benedicentur in sémine tuo omnes tribus terræ. Et. SEd quia antè terra ei fuerat älia hoc eſt, régio Chaldæorum, de qua exivit Thara pater Abrahæ, & in Charan demigravit: & quia ſecu eduxit nepotem ſuum, cui dictum fuerat: Exi de cognatione tua: con- ſideremus, ne forte hoc ſit exire de terra ſua, de hujus terræ, hoc ef, de corporis noſtri quadam como- ratiône égredi, de qua exivit Pau- lus, qui dixit: Noſtra autem con- versatio in cœlis eſt. , Deus domini mei Abraham di- rige viam meam: * Ut cum ſalute revértar in domum domini mei. Obſecro Doômine, fac miſeri- côrdiam cum ſervo tuo. Ut cum. lôria Patri. Ut cum. édio ſancti Evangélii ſecuúndùm Lucam. N illo témpore: Aſsumpſit Jeſus duodecim, & ait illis; Ecce aſ- ceêndimus Jerosolymam, & con- ſummabuntur omnia, quæ ſcripta ſunt per Prophétas dé Filio homi- nis. Et reéliqua. Homilia S. Gregorii Papæ. Edemptor noſter, prævidens ex paſſiòne ſua diſcipulorum animos perturbändos, eis longèé ante & ejúsdem paſſionis pœnam, & reſurrectiônis ſuæ glôriam præ- dixit: ut cùm eum morientem;, fic- ut prædictum eſt, cérnerent, eétiam reſurrectêrum non dubitarent. Sed quia carnales adhuc diſcipuli nullo modo valebant capere verba myſte- rii, venitur ad miraculum. Ante eorum oculos cæcus lumen recé- pit: ut qui cœléſtis myſterii verba non caperent, eos ad'fidem oœle- ſtia Aa ſolidarent. Veni hôdie ad fontem aquæ, & oravi Dominum, dicens: *†, Domi- ne Deus Abraham, tu prôſperum feciſti deſidérium meum. . Igitur puélla, cui dixero: Da mi- hi aquam de hydria tua, ut bibam: & illa dixerit: Bibe domine, & ca- mélis tuis potum tribuam ipfſa eſt, quam præparavit Dominus flilio domini mei. Domine. Ed mirâcula Dômini, & Salva- toris noſtri ſic accipiénda ſunt, fratres chariſſimi, ut in veritate credantur facta, & tamen per ſigni- ficatiônem nobis aliquid innuant. Opera quippe ejus, & per potentiä aliud oſtendunt, & per myſtérium aliud loquuntur. Ecce enim, quis juxta hiſteriam cæcus iſte fuerit, ignoramus: ſed tamé quid per my- ſtérium ſignificet, novimus. Cæ- cum quippe eſt genus humanum; quod in parente pPrimo à Pard dil gaudiis e pernæ Iu ſur tenel per Rech illumina jam per via vitæ Fadr Tam, di ram, en mexces t Ego tuus, qui Ium. No Otine X lela dlcitur) cho quipr ni auterm fectu ca menſtrui fectum gnat. D kter appre Ad lumen tas defee it, hum Alſerat, humana diyina ſr cxcus xe & men ſa enin Via. Crer transeur loria. Dein „. t Mmigniti On Donün 1¹ 1 de kio K egotäüu: my . Acen nt. fonen n licens , n, t Mof⸗ mmennn idleltiln tutun l n Peconine, tubnumel t Dominms nune. 03 0 Aeinetc , Ut in gâudiis expúlſum, claritâtem ſu⸗ pernæ lucis ignorans damnationis ſuæ ténebras patitur. Sed tamen per Redemptoris ſui præséntiam illuminaturx, ut internælucis gaudia jam per deſidérium v ideat, atque in via vitæ boni operis greſſus ponat. Factus eſt ſermo Dômini ad Ab- ram, dicens: Noli timére Ab- ram, ego protéctor tuus ſum, & merces tua magna nimis. Ego enim ſum Dominus Deus tuus, qui eduxi te de Ur Chaldæo- rum. Noli. Otandum vero eſt, quod cum N. Jeſus Jéricho appropinquare dicitur, cæcus illuminatur. Jeri- cho quippe luna interpretatur: lu- na autem in ſacro elôquio pro de- fectu carnis ponitur: quia dum ménſtruis moméntis decréſcit; de- fécktum noſtræ mortalitàtis desi- nat. Dum igitur Conditor no- ter appropinquat Jéricho, cæcus ad lumen redit: quia dum divini- tas deféétum noſtræ carnis ſuſcé- pit, humänum genus lumen, quod amiſerat, recépit. Unde enim Deus humana patitur, inde homo ad divina ſublevatur. Qui vidélicet cæcus rectè, & juxta viam ſedére, & mendicans eſſe deſcribitur: Ipſa enim Veéritas dicit: Ego ſum via. 231 Ratres, ſi linguis hominum lo- quar, & Angelorum, charitatem: autem nõ habeã, factus ſum velut æs ſonans, aut cymbalum tinniens. . terne rerum Coônditor. Dômine refugium. 218. Eece aſcéêndimus Jeroſolymam, & conſumabùntur omnia, quæ ſcripta ſunt de Filio hominis; tradétur enim Gentibus, & illudétur, & con- ſpuétur, & poſtquam flagellaverint, occident eum, & tertia die resuúr- get. Reces noſtras, quæſumus Dô-⸗ mine, clementer exaudi; atque à peccatorum vinculis abſolútos, ab omni nos adverſitate cuſtodi. Per Doôminum. Iter faciênte Jeſu, dum appropinquaret Jéricho; cæcus clamabat ad eum, ut lumen recipere mererétur. ominus autem dirigat. 19. , Transecunte Do- mino clamabat cæcus ad eum : Mi- ſerére mei, Fili David. ratres, Si linguis. Inclina cor meum Deus. In teſtiméônia tua. Inclina. Avérte culos meos, ne videant vanitàtem: in via tua vivifica me. In teſtimonia tua. loria Patri. Cæcus ſedébat ſecus viam; transeunte Domino , & clamavit ad eum , & ait illi Dominus: Quid vis, ut faciam tibi ?* Doô- mine, ut videam lumen. Stans autem Jeſus, juſſit illum duci ad ſe, & cùm appropinquàſlet, interro- gayit eum, dicens. Quid vis? loria Patri. Doômine. Ecundàům multitúdinem miſe- ratioònum tuârum Dômine;, dele iniquitatem meam. iſerére. 216. Deus meus es tu, & confi- tébor tibi; Deus meus es tu, & exaltabo te. Ad te de luce vigilo Deus, ut videam virtůtem tuam. Hymnum dicite, & ſuperexaltate eum in ſæcula. Omnes Angeli ejus laudate Doéminum de cœlis. Inclina Ego dixi, Däie miſe- rére mei. Sana animam me- am, quia peccavi tibi. . Et qui præibant. increpabant eum, ut tacéret: ipfe verò multo magis clamabat: Mi- ſerére mei, Fili David. Haritas numquam éxcidit, ſive Prophétiæ evacuabuntur, ſive linguæ ceſsabunt, five ſciéêntia de- ſtruétur. Ex parte enim cognoôſci- mus, & ex parte prophetamus. In ætéernum Däüe, Pér- manet verbum tuum. In æternum. In ſæculum ſæculi veéritas tua. Permanet. lôria Patri. In. Dominus regit me, & nihil mi- hi déerit. In loco paſcuæ ibi me collocavit. Cæcus magis ac magis clamabat;» ut eum Doôminus illuminaret. Une autem manent fides» ſpes, charitas, tria hæc: ma- P 4 101 232 jor autem horum eft ckaritas. Clamavi in toto corde meo, * Exaudi me Dne. Clamavi. Juſtificationes tuas requiram. Exaudi. Gloria. Clamavi. 7. A occultis meis munda me Déômine. Et ab alienis parce ſervo tuo. ixit Dominus. ratrêès, Si linguis. . ucis Creator. 78. Dirigatur Doômine oratio mea. Sicut incénsů in conſpéctu tuo. Stans autem jeſus juſſit cæcum ad- Quci ad ſe, & ait illi: Quid vis, ut faciam tibi: Domine, ut videam. Et Jeſus ait illi: Réſpice, fides tua te salvum fecit. Et conféſtim vidit, & ſequebatur illũ magnificans Deum. reces noſtras, quæſumus Domine. 229. à F ERIA S. E COND A. e libro Géneſis. Scéndit ergo Abram dé gypto, ipfe & uxor ejus; & ornnia, quæ habébat, & Lot cum eo, ad Auſtra- lem plagam. Erat antem dives valdé in pofleffione auri & argenti. Ke- Yersuûsque eſt Der iter, quo vénerat, e Meridie in Bethel, usque ad locu, ubi prius fixerat tabernaculum inter Bethel & Hai:in loco altaris, quod fécerat prius, & invocavit ibi nomen Dêômini, Sed & Lot, qui erat cum Abram, fuérunt greges ovium, & arménta, & tabernacula. Nec Poterat eos capere terra, ut habi- tarent ſimulzerat quippe fubſtantia eorum malta, & nequibant habita- re communiter. Moevens Abram tabernaculum ſuum, venit, & habitavit juxta con- vallem Mambre: 2 Kdifigavi ibi altare Dômino. Dixit autẽ Däüs ad eum: Leva culos tuos,& vide: omnem terram, quam con- ſpicis, tibi dabo, & sémini tuo in ſempiternum. Ædificavitque. Nde & facta eſt rixa inter paſtores gregum Abram & Lot. Eo autem tempore Chana- næus & Pherezeus habitabant in terra illa. Dixit ergo Abram ad Lot: Ne quæſo ſit jürgium inter me & te, & intef paſtores meos, & paſtores tuos „fratres enim ſu- mus. Ecce univerſa terra coram te eſt: recéde à me, ôbſecro. Si ad ſiniſtram ieris, ego dexteram tenébo; ſi tu deéxteram elégeris, ego ad ſiniſtram pergam. Elevatis itaque Lot ôculis, vidit omnem circa regionem Jordanis, quæ uni- vérſa irrigabatur, antequam ſub- vérteret Dominus soôdomam & Gomorrham, ſicut paradiſus Do- mini, & ſicut π˙gyptus venienti- bus in Segor. Elegitque ſibi Lot regionem circa Jordanem, & re- ceſſit ab Oriente. Crédidit Abraham Deo, & repu- tatum eſt ei ad juſtitiam: Et ideo amicus Dei factus eſt. Fuit autem juſtus côram Dño, & ambulavit in viis ejus. Et. Ivisique ſunt altérutrum à fra- tre ſuo. Abram habitavit in terra Chanaan: Lot vero moratus eſt in ppidis, quæ erant circa Jor- danem, & habitavit in Sodomis. Homines autem Sodomitæ peſſimi erant, & peccatores coram Dômi- no himis. Dixitque Dominus ad Abram, poſtquam diviſus eſt ab eo Lot: Leva los tuos, & vide à loco, in quo nunc es, ad Aquilonem & Meridiem, ad Oriéntem & Occi- dentem. Omnem terram, quam conſpicis, tibi dabo, & sémini tuo usque in ſempitérnum. Faciamque ſemen tuum ſicut pulverem terræ. Tentavit Dominus Abraham, & dixit ad eum, Tolle filium tuum, quem diligis, Iſaac & offer illum ibi in holocauſtum ſuper u- num moôntium, quem dixero tibi. Vocatus quoque à Domino;, fe- ſpondit, Adſum: & ait ei Dominus, Tolle. loria Patri. Tolle. Et qui præibant increpabant eum, ut tacéret: ipſe vero multò magis clamabat: Miſerére mei, fili David. F E R I A TIT ERTIA De libro Geneſis. T egréſſi ſunt Rex Sodomôrum, E & Rex Gomorrhæ, Réxque Ada- mæ, & Rex Seboim, necnon & Kezx Balæ, quæ eſt Segor: & direxérunt aciem contra eos in valle filyeſtri: ſcilicet adversùs Chodorlahomor Regem Elamitarum, & Thadal re- gem Géntium, & Amraphel regem Sénaar, & Arioch Regem Ponti; quâtuor Keges advèrsùs quinque. Vallis autem filvéſtris habébat: . puteos püͤteosm Rex Lodo terga rerte gi re⸗ Moultem. ſublantiil Kuniverlſ abierun ſtantiam e gui habit⸗ Angelr lcens: tram fupe meas Dom tenallet lium, ee ccelo clan T ecc Annor Iui habi Amorkhe Aner: cumm Abr⸗ Abram, tem ſuun Vernacule Koco, Et dirviſ nocte, ſecutus eſt ad le⸗ Omnem trem fun ne obſeen Lot velom 1z etant an itarit godomite⸗ es cOraN ue Dom n Girnsk⸗ 8s tuos egd Orienten n terkan bo, dem tmumn. Ficl, tPulrekenn ininus All Tole is Nune 4 cunfun ſ que le 1 Don Küüt ei in⸗ Dutti. I inetihete päúteos multos bitàminis. Itaque Rex Sodomorum , & Gomorrhæ terga vertérunt, cecideruntque ibi: & qui remanſerat, fugérunt ad montem. Tulérunt autem omnem ſubſtantiãsodomorũ, & Gomorrhæ, & univerſa, quæ ad cibum pértinẽt, & abiérunt: necnon & Lot, & ſub- ſtantiam ejus, filium fratris Abram, qui habitabat in Sodomis. Angelus Dñi vocavit Abraham, dicens: Ne exténdas manum tuam ſuper puerum, eò quod ti- meas Dominum. Cùmque ex- tendiſſet manum, ut immolaret fi lium, ecce Angelus Doômini de cœlo clamavit, dicens. Et. T ecce unus, qui evâſerat, annuntiavit Abram Hebræo;, qui habitaàbat in convalle Mambré Amorrhæi, fratris Eſcol, & fratris Aner; hi enim pepigerant fœdus cum Abram. Quod cùm audiſſet Abram;, captum videlicet Lot fra- tem ſuum „numeravit expeditos vernaculos ſuos trecentos decem & ocο, & perſecutus eſt usq. Dan. Et diviſis sociis, irruit ſuper eos nocte, percuſsitque eos, & per- ſegçutus eſt eos usque Hoba, quæ eſt ad læxvam Damaſci. Reduxitque omnem ſubſtantiam & Lot, fra- trem ſuum cum fſubſtantia illius, mulieris quo que & pôpulum. Vocavit Angelus Dômini Abra- ham de cœlo ſecundò, dicens: Be- nedican tibi: Et multiplicabo te ſicut ſtellas cœli. Poſſidébit ſemen tuum portas inimicorum tuorum, & benedicentur in sémine tuo omnes tribus terræ. Et. Gréſſus eſt autem Rex Sodoméô- rum in occuúùrſum ejus, poſt- quam reyerſus eſt à cæde Chodor- lahémor, & Regum, qui cum eo erant in valle Save, quæ eſt vallis Regis. At vero Melchiſedech rex Salem pröferens panem & vinum (erat enim Sacerdos Dei Altiſſimi benedixit ei,; & ait : Benedictus Abram Deo excélſo, qui creavit cœlum & terram; & benedictus Deus excélſus , quo protegente . hoſtes in manibus tuis ſunt. Et de- dit ei decimas ex omnibus. Deus Domini mei Abraham di- rige viam meam: * Ut cum ſalùte revértar in -domum démini mei. Obſecro Doômine;, fac milexi- 233 còrdiam cum ſervo tuo. Ut cum. loria Patri. Ut cum. Miſerére mei fili David. Quid vis, ut faciam tibi? Dômine, ut videam. FEKI A QOARTA: vinculis. 10, Evangélica lé t1ο. ectio ſancti Evangelii ſeeùndàùm Matthæum. RN illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Cùm jejunatis, noli- te fieri ſicut hypocritæ triſtes. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Anifeſtum eſt, his præcéptis omnem noſtram intentionem in interiora gaudia dirigi: ne foris quæreéntes mercédem, huic ſæculo conformémur, & amittàmus pro- miſſiònem tantò ſolidiôris atque firmiòris, quanto interioris beati tůdinis, qua nos elegit Deus con- formes fieri imaginis filii ſui. In hoc autem Gapitulo maxime ad- vertêndum eſt; non in ſolo rerum corporearum nitoôre atque pompa,, ſed étiam in ipfſis sordibus luctuô- ſis eſſe poſſe jactantiam, & eo peri- culoſiôrem, quo ſub nomine ſervi- tutis Dei déecipit. Veni hôdie ad fontem aquæ, & oravi Dominum; dicens: .Z 5 D60- 234 , . Dômine Deus Abraham, tu pro- ſperum feciſti deſiderium meum. Igitur puélla;, cui dixerozda mi- hi aquam de hydria tua, ut bibam, & illa dixerit: bibe Dômine, & ca- melis tuis potum tribuam: ipſa eſt, uam præparavit Dominus filio omini mei. Dominè. Divinaàam auxilium Ui ergo imoderato culta cor- poris atq; veſtitu, vel ceterarũ rerum nitêre præfulget, facilè con- vincitur rebo ipſis, pomparu ſæculi eſſe ſectator, nec ququã fallit do- Ioôſa imagine ſanctitatis. Qui autem in profefſſione Chriſtianitatis, inuſi- tato ſqualore ac sordibus inténtos in ſe clos hominum facit cum id voluntate faciat, nõ neceſſitate pa- tiatur: ex céteris ejus ôperibo poteſt conſjici, utrũ hoc cõtemptuſuùpérflui Tultus, an ambitiône àaliqua faciat, quia & ſub ovina pelle cavéndos lupos Dis præcépit: ſed ex fructiby, inquit, eôrum cognoſcétis eos. Factus eſt ſermo Doômjini ad Abram dicens: * Noli timére Ab- ram, ego protéctor tuus ſum, & merces tua magna nimis. Ego enim ſum Dominus Deus tuus ,„qui eduxi te de Ur Chaldæoô- rum. oli. Ad ſocietatem. Um enim cœperint aliquibus ☛ tentatiônibus ea ipſa ſcilicet illis sübtrahi, vel negari, quæ iſto velàmine vel conſecuti ſunt, vel cônſequi cuúpiunt: tunc neceſſe eſt, nt appareat, utrùm lupus in ovina Pelle ſit, an ovis in ſua. Non tamen propterea ornatu ſuperguo debet aſpectus hominum mulcere Chri- ſtianus, quia illum parcum habitum ac neceſsarium étiam ſimulatôres ſæpius usürpant, ut incautos deci- piant: quia & illæ oves non debent pelles ſuas depoônere, ſi aliquando cis lupi ſe côntegant. Movens Abram tabernâculum ſuum, venit, & habitavit juxta con- vallem Mambre: * „dificavitque ibi altàre Dömino. Dixit autem Dominus ad eum: Leva oculos tuos, & vide: omnem terramsquam conſpicis, tibi dabo, & sémini tuo in ſempiternum. .dificavitque. lôria Patri. X.dificavitque. Cum ſejunatis, nolite fieri ſicut hypoôcritæ triſtes. 38. Ræſta Domine ſidélibus tuis: ut jejuniorum veneranda ſolemnia coôngrua pietate ſuscipiant, & ſecúra devotioône percurrant. Per Dominum. Theſaurizâte vobis thefſaufos in cœlo, ubi nec ærugo, nec tinea demolitur. 80. Nclinaàntes ſe, Domine, majeſtati tuæ, propitiatus intende: ut, qui divino munere ſunt refecti, cœle- ſtibus ſemper nutriantur auxiliis. Per Döminum. FERIA Q UI N T A- éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. 4 N illo témpore: Cùm introiffet Je- ſus Capharnau, accéſſit ad en Cen- túrio, rogans eum, & dicens: Dñe, puer meus jacet iù domo paralyti- cus, & malè torquétur. Et/ Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. jdeamus, utrum fibi de hoôc ſervo centurionis Matthæus Lucasque consentiant. Matthæus enim dicit: Acceſſit ad eum Centu- rio, rogans eum, & dicens: Puer meus jacet in domo paralyticus. Cui vidétur repugnare, quod ait Eucas: Et cuùm audiſſet de Jeſu, miſit ad eum ſeniores Judæorum, rogans eum;, ut vehiret, & ſanaret ſervum ejus. At illi cum veniſſent ad Jeſum, rogabant eum ſolicite, dicéntes ei: Quia dignus eſt, ut hoc illi præſtes: diligit enim Gen- tem noſtram, & ſynagoôgam ipfe & dificavit nobis. Jeſus autem ¹ at cum illis: & cum jam non longe eſſet à domo, miſit ad eum Centu- rio, amicos, dicens: Doôomine;, nohi exâri;: non énim dignus ſum; ut ſub tectum meum intres. Domine;, puer meus jacet para- Iyticus in domo, & male torquétur: Amen. Et réliqua. Amen d cutabo eut dignus, ut ſed tantur Phuet men I enim modo narkat: tuͤrioner amicos verténte non om morem. gicere ſol Etiam an 0 dicit dieimus, am accè nite: ver. tionem accéditun Qamyetſi non vide per amiol cuſo ei far Ita tennit vulgo per hotentiun ingeceſt nientium nem ambi Dum! Mambre, tes pervi⸗ adoravit, Däriet til men ejus On Xtii ligi „pe turionis Icere V0 turio, . ter intuen Lelicte al s ) ſeeun in Mülne illuminnn Centunio Jeſum, let n Ilnel Chriſtun Vangelt Verba ſu⸗ lent Giritade nn guen lun di Montinm eur koltte kent Edeſihun gerindili 4 lte ſus bs' Hett crugo Nel R M. Ne Dom ne⸗ intence nt lekecki1 Gttiäntuti UIN ungeli en Cinnnenk Acelit ae, Amen dico tibi, ego véniam, & curabo eum. Dômine non ſum dignus, ut intres ſub tectum meum, ſed tantùm dic verbo, & ſanabitur pPuer meus. Amen. 3 I enim hoc ita geſtum eſt, quo modo erit verum, quod Matchccg narrat: Accéſſit ad eum quidã Cen- turio: cuùm ipſe non accéſſerit, ſed amicos miſerit; niſi diligenter ad- verténtes intelligamus, Matthæum non omnimodò deſeruiſſe uſitatũ morem loquendi ; non ſolùm enim dicere ſolémus, accefſsiſſe aliquem tiam antequam pervéniat illuc, quò dicitur acceſeiſſe; unde étiam dicimus, paruùm accéſſit, Vel mul- tùm aceèſſit eo, quo aperit perve- nire: verùm étiam ipſam perven- tionem, cujus adipiſcendi cauſa accéditur, dicimus plerùmque fa- ctam, etſi eum, ad quem pervenit, non videat ille, qui pervenit, cùm per amicum pervénit ad aliquem;, cujo ei favor eſt neceſsarius. Quod ita ténuit conſuetùdo, ut jam étiã vulgo perventoôres appellentur, qui oténtium quorümlibet tamquam inacceſſibiles animos, per conve- nientium perſonaârum interpoſitiô- nem ambitiòônis arte pertingunt. Dum ſtaret Abraham ad ilicem Mambre,; vidit tres viros aſcenden- tes per viã: Tres vidit, & unum adoràvit. Ecce Sara uxor tua pariet tibi filium, & vocabis no- men ejus Iſaac. Tres. On ergo absurdé Matthæus, étiã quèd vulgo poſſit intél- ligi, per alios facto accéſſu Cen- turionis ad Döminum, compéndio dicere voluit: Accéſſit ad eum Cen- turio. Verùmtamen non negligen- . 7 4 .„ * ter intuênda eſt étiam ſancti Evan- geliſtæ altitudo myſticæ locutio- nis, ſecunduàùm quam ſcriptum eſt in Pſalmo: Accédite ad eum, & illuminamini. Proinde quia fidem Centurionis, qua verè accéditur ad Jeſum, ipſe ita laudavit, ut dice- ret non inveni tantam fidem in Iſrael: ipſum pêôtius accefſſiſſé ad Chriſtum, dicere voluit prudens Evangeliſta, quàm illos, per quos verba ſua miſerat. Tentavit Doôminus Abraham, & dixit ad eum: Tolle filium tu- um, quem diligis, Iſaac, & offer il- lum ibi in holocauſtum ſuper und moôntium, quem dixero tibi. Vocatus quoque à Domino; re- „ d] 235 ſpoòndit, adſum : & ait ei Dôminus. Tolle. loria Patri. Tolle. Dñie, puer meus jacet paralytico in domo, & malè torquétur: Amẽ dico tibi, ego véniam, & curabo eum. 8. Eus, qui culpa ofenderis, pos- nitentia placaxis: preces po- puli tui ſupplicantis propitius ré- ſpice: & flagélla tuæ iracundiæ, quæ pro peccatis noſtris merémur; averte. Per Dôminum. Däüe, non ſum dignus, ut intres ſub tectum meum: ſed tantùm dic ver- bo, & ſanàbitur puer meus. 80. Aree Doômine „ parce pôpule tuo: ut dignus flagellationibus caſtigatus, in tua miſeratiône re- ſpiret. Per Dôminum. F ER I A 5 E XT A. ectio ſancti Evangélii ſecndùm Matthæum. N illo témpore: Dixit Jeſus diſci- pulis ſuis: Audiſtis, quia dictũ eſt: Diliges prôximü tuum, & odio ha- bebis inimicum tuum. Et reliqua. Homilia S. Hierony mi Presbyteri. Go autem dieo vobis: Diligite inimicos veſtros, benefacite his, qui odérunt vos. Multi præcépta Dei imbecillitate ſua, non Sancto- rum viribus æſtimantes, putant eſſe impoſſibilia, quæ præcépta ſunt: & dicunt ſufficere virtùtibus, non odiſſe inimicos: céterùm diligere;, plus præcipi, quàm humana natùra patiatur. Sciendum eſt ergo, Chri- ſtum non impoſſibilia præcipere, ſed perfécta. Quæ fecit David in Saul, & in Abfalon: Stéphanus quo- que Martyr pro inimicis lapidanti- bus deprécçatus eſt: & Paulus ana- thema cupit eſſe pro perſecutori- bus ſuis, Hæc autem Jeſus & do- cuit, & fecit, dicens: Pater, ignoôſce illis: quod enim faciunt, neſciunt. Angelus Dpi vocayit Abraham, dicens: Ne exténdas manum tuam ſuper púerum, eò, quòéd ti- meas Dominum. Cumque ex- tendiſſet manum, ut immolaret fi- lium, ecce Angelus Dômini de cœlo clamavit, dicens. Ne. T fſitis filii Patris veſtri, qui in cœlis eſt. Si Dei pracepta cu- 0- 236 ſtodiens, filius quis efficitut Dei: ergo non eſt natura filius, ſed ar- bitrio ſuo. Cùm ergo facis eleemoô- ſynã, noli tuba canere ante te, ſic- ut hypocritæ faciunt in ſynagoôgis, & in vicis: ut honorificéntur ab hominibus. Qui tuba canit, ele- emoôſynam faciens „hypocrita eſt. Qui jejunans demolitur faciem ſu- am; ut ventris inanitatem mon- ſtret in vultu, & hic hypocrita eſt. Qui in ſynagogis, & in angulis pla- tearum orat, ut videatur ab homi- nibus, hypoôcrita eſt. vVocaâvit Angelus Déômini Abra- ham de cœlo ſecundo, dicens: Be- nedicã tibi, Et multiplicabo te ſicut ſtellas cœlfij. 7. Pofſſidébit ſemen tuum portas inimicoru tuo- rum, & benedicéntur in sémine tuo omines tribus terræ. Et. X quibus omnibus colligitur hy- poôcritas eſſe, qui quòdlibet faci- unt, ut ab hominibus glorificentur. Mihi videtur & ille, qui dicit fratri ſuo: Dimitte, ut tollam feſtucam de culo tuo: nam popter gloriam hoc facere vidétur, ut ipfe juſtus eſſe videàatur. Unde dicitur ei à Dno: Hypoôcrita, éjice primùm trabẽ de τνlο tuο. Non itaque virtus, ſed cauſa virtútis apud Deum mercédẽ habet. Et ſi à recta via paululum declinaveris, non intereſt, utrùm ad déxteram vadas, an ad finiſtram, cùm verùm iter amiſeris. Deus domini mei Abraham di- zige viam meam: * Ut cum ſalute revértar in domum domini mei. „Obſecro Doêmine, fac miſeri- côrdiam cum ſexrvo tuo. Ut cum. loria Patri. Ut cum. Cùm facis eleemoſynam,„ néſciat ſiniſtra tua, quid faciat dexteratua. Nchoata jejunia, quæſumus Dô- mine, benigno favoôre proséque- re ut obſervantiam, ua corpo- raliter exhibémus metibus étiã fin- céris exercére valeamus. Per Däm. Tu autem, cùm oraâveris, intra in cébit advérſitas, ſi nulla ei domi- nétur iniquitas. Per Dominum. . 5§S A1 A, T O, éctio ſancdti Evangélii ſecundum Marcum. . N illo téempore: Gùm ſero éſſet, erat navis in medio mari, & Jeſus ſolus in terra. Et réliqua. Homilia venerab. Bedæ Presbyt. Abor diſcipulôrum in remigan- do, &ã contrarius eis ventus, labôres ſanctæ Eccléſiæ varios de- signat, quæ inter undas ſæculi ad- versaäntis, & immundorum flatus ſpirituum, ad quiétem paàtriæ cœ=- léſtis , quaſi ad fidam littoris ſta- tiònem, pervenire conatur. Ubi benè dicitur, quia navis erat in mé- dio mari, & ipſe ſolus in terra: quia nonnúnquam Eccleſia tantis Gen- tilium preſsuris non ſolum afflicta, ſed & fœidata eſt, ut, ſi fieri poſſet, Redemptor ipſius eam prorfus de- ſeruiſſe ad tempus viderétur. Veni héôdie ad fontem aquæ, & oravi Doôminum, dicens: , Doômine Deus Abraham, tu pro-⸗ ſperum feciſti deſiderium meum. Igitur puélla, cui dixcro, da mi- hi aquam de hydria tua, ut bibam: & illa dixerit: bibe domine, & ca- mélis tuis potum tribuam: ipſa eſt, uam præparavit Dôminus fllio domini mei. Domine. Nde eſt illa vox ejus inter un- das procellasque tentationum irruéntium deprehénſæ; atque au- Xilium protectiônis illius geme- bundo clamôre quæréntis: Ut quid- Däne recefſsiſti longe, déſpicis in opportunitatibusin tribulatione: Quæ pariter vocẽ inimici p erſequẽ. tis exponit, in ſequéntibus Pſalmi ſubjiciens: Dixit enim in corde ſuo, Oblitus eſt Deus, avértit faciem ſuam, ne videat usque in finem. Factus eſt ſermo Dñi ad Abram, dicens: Noli timére Abram, ego protector tuus ſum, & merceès tua magna nimis. Ego enim [ſum Doôminas Deus fuus, qui eduxi te de Ur Chaldæorum. Noli. Eràùm ille non obliviſcitur ora- cubiculum tuum, & clauſo ôſtio ora patrem tuum. Ueére Dômine pôpulum tuum; & ab omnibus bpeccätis cle- ménter emunda; qnia nulla ei no- tiònem paâuperum;, neque aver- tit faciem ſuam à ſperantibus in ſe,: quin poôtius & certantes cum hoôſtibus, ut vincant, adjuyvat; & victôres in æternum coroônat. Unde Unde quia vicdi Lando. lborante poſitus ir differte y impenden tribulati Pietatis etiam me adverſital tisq; fluct Moren ſuumreni Vallem Ma ibi Altare Düs ad eun Vide: omn cistibi da Diternum. loria be Me Lteni Tunt, & 1. Detto, Anoſtris, lemne ſejiß corporibus inſtitutum lebremus, A NB Phattes, Vacuum Ait enim: divi te, 8 te. Wai be Oſtras hoc ſacr⸗ Ulas quactr ntätor alt Iürmatu ſ. te leyé 6 leyerſi Reniſionis Ultum gui 8 lic ell Parce con 4 n minis Angelis mheid ber Donine A I 0 tia tuan un e donnin thlbuam t Dotuund mine. Unde hic quoque apéèrtè dicitur, quia vidit eos laborantes in remi- gando. vidit quippe Doôminus laborantes in mari, quamvis ipſe pofſitus in terra; quia etſi ad horam differre videatur auxiliu tribulati impendere, nihilominus eos ne in tribulationib deficiãt, ſuæ reſpéctu Pietatis corroborat, & aliquande etiam maniféſto adjutorio, victis adverſitatibus, quaſi calcatis, ſeda- tisq; flù tuum voluminibus liberat. Movens Abram tabernaâculum ſuum, venit, & habitavit juxta con- vallem Mambre: * K. dificavitque ibi Altare Dño. Dixit autem Däñs ad eum: Leva 6culos tuos, & vide: omnem terram, quam conſpi- cis, tibi dabo, & sémini tuo in ſem- pitéernum. ldificavitque. loria Patri, dificavitque. Me étenim de die in diem quæ- runt, & ſcire vias meas volunt. Déſto, Dnñe, ſupplicatiônibus Anoſtris, & concede: ut hoc ſo- leémne jejünium, quod animabus corporibúsque curandis ſalubriter inſtitutum eſt, deyòôto ſervitio ce- lebrémus. Per Dôminum. S A B B A T O PKRI MO Ratres, Hortàmur vos, ne in vacuum gratiam Dei recipiatis. Ait enim: Téêmpore accépto exau- divi te, & in die ſalutis adjùvi te. Udi benigné Cônditor, Noſtras preces cum flétibus, In hoc ſacro jejunio Fuſas quadragenario, Scrutator alme cordium Infirma tu ſcis virium, Ad te revérſis éxhibe Remiſſionis gratiam., ultum quidem peccavimus; Sed parce confiténtibus, Ad nominis laudem tui Confer medélam languidis. oncede noſtrum conteri Corpus per abſtinentiam, Culpæ ut relinquant pabulum Jejuna corda criminum. ræſta beata Trinitas, Concéde ſimplex unitas, Ut fructuoſa ſint tuis, Jejuniorum munera. Amen. Angelis ſuis Deus mandavit de te. Ut cuſtédiant te in mni- us viis tuis. Tunc invocàabis, & Déminus ex- audiet: clamabis, & dicet, Ecce adſum. 2 7 7 Eus, qui Eccléſiam tuam an- nua Quadrageſimali obſerva- tiône purificas: præſta familiæ tuæ; ut, quod à te obtinére abſti- néndo nititur „ hoc bonis opéri- bus exequatur. Per Dominum. DOMINICEA I. on ſit vobis vanum. X more docti myſtico. . 2. Servite Dô⅛mino. eãtus vir. De Epiſtola ii. B. Pauli Apôſtoli ad Corinthios. AMuxäntes autem exhortamur, ne in vacuum gratiam Dei reci- piatis. Ait enim : Témpore ac- cépto audivi te, & in die ſalutis adjuvi te. Ecce nunc tempus ac- ceptabile, ecce nunc dies ſaluùtis. Némini dantes ullam offenſioônem, ut non vituperétur miniſtérium noſtrum: ſed in omnibus exhi- beamus nosmetipſos ſicut Dei mi- niſtros, in multa patientia, in tri- bulatiônibus, in neceſſitatibus, in anguſtiis,in plagis, in carcéribus, in ſeditionibus, in laboôribus, in vi- giliis, in jejuüniis, in caſtitate, in sciéntia, in longanimitaâte, in ſua- vitaàte, in Spiritu ſancto, in chari- tàte non ficta:in verbo veritatis, in virtute Dei: per arma juſtitiæ à dex- tris, & à ſiniſtris, per gloriam & ignobilitàtem, per infamiam & bo- nam famam; ut ſeductoòres & vera- ces, ſicut qui ignoti, & cõgniti: quaſi moriéntes, & ecce vivimus,; ut caſti- ati, & non inortificati: quaſi triſtes ſêémper autem gaudéntes: ſicut ę- gentes, multos autem locçupletan- tes; tamquam nihil habéntes, & ômnia poſſidéntes. „ . Ecce nunc tempus acceptabile;, ecce nunc dies ſalutis: commen- démus nosmetipſos in multa pa- tientia: in jejuniis multis: Per arma juſtitiæ virtutis Dei. . In omnibus exhibeamus nosmetipſos ſicut Dei miniſtros, in multa Pa- tiéntia, in jejuniis multis. Per arma. 238 . Sermo S. Leônis Papæz. S noſtrum patet ad vos, & Co- . rinthii, cor noſtrum dilatatum Paædicaturus vobis, dilectiſſimi, eſt. Non anguſtiamini in nobis: L ſacratiſſimum maximumque je- anguſtiamini autem in viſcéribus juùnium, quo aptiùs utar exordio, veſtris: eamdem autem habentes quàm ut verbis Apoôſtoli, in quo remunerationem, tamquam filiis Chriſtus loquebatur, incipiam, dico, dilatamini & vos. Nolite digamque, quod lectum eſt: Ecce jugum dúcere cum infidélibus. nunc tempus acceptabile, ecce nuc Quæ enim participatio juſtitiæ dies ſalùtis. Quamvis enim nulla cum iniquitàte? Aut quæ ſocietas ſint témpora, quæ divinis non ſint luci ad tenebras? Quæ autem con- plena munéribus, & ſemper nobis véntio Chriſti ad Bélial aut quæ ad miſericordiam Dei, per ipsius pars fidéli cum infidéli?: Qui autem gratiam præſtétur accéſſus: nune consénſus templo Dei cum idôlis? tamen omnium mentes majori ſtu- Vos enim eſtis templum Dei vivi, dio ad ſpiritales proféctus movéri, ſicut dicit Deus: Quoôniam inhabi- & ampliori fiducia oportet anima- tabo in illis, & inambulabo inter ri, quando ad univérſa pietatis of- eos, & ero illorum Deus, & ipſi ficia, illius nos diei, in quo redémp- erunt mihi poôpulus. ti ſumus, recurſus invitat;, ut ex- In omnibus exhibeâmus nos- cellens ſuper omnia paſſiônis Do- metipſos ſicut Dei miniſtros in minicæ ſacramentum purificatis & multa patiéntia: Ut non vitu- corporibus, & animis celebrémus. perétur miniſtérium noſtrum. Emendémus in melius, quæ ig- Ecce nunc tempus acceptaàbile, noranter peccavimus: ne subitò ecce nune dies ſalutis: commen- præoccupati die mortis, quæramus démus nosmetipſos in multa pa- ſpatium pœniténtiæ, & invenire tiéntia. Ut non. non poſsimus: *† Atténde Doômine, . P, & miſerére, quia peccavimus tibi. Eplêètus ſum conſolatiône, ſu- Adjuva nos Deus ſalutaris no- perabundo gâudio in omni tri- ſter; & propter honorem nominis bulatiône noſtra. Nam & cùm ve- tui Dômine libera nos. Atténde. niſsémus in Macedoniam, nullam . réquiem habuit caro noſtra, ſed D/Ebebatur quidem tantis my- omnem tribulatiônem paſſi ſumus: ſtériis ita inceſsabilis devotio, foris pugnæ, intus timores. Sed & continagata reveréntia, ut tales qui conſolatur hùmiles, conſoläatus permanerémus in conſpéétu Dei, eſt nos Deus in advêntu Titi. Non quales nos in ipfſo Paſchali feſto ſolùm autem in adventu ejus, ſed dignum eſt inveniri. Sed quia hæc étiam in conſolatiône, qua conſola- fortitüdo paucôrum eſt: & dum tus eſt in vobis réferens nobis ve- carnis fragilitate auſtérior obſer- ſtrum deſidérium, veſtrum fletum, vantia relaxatur, dumque per va- veſtram æmulationem pro me: ita rias actiones vitæ hujus ſolicitudo ut magis gaudérem. Quôniam etſi diſténditur ‚necéèſſe eſt, de munds= contriſtavi vos in epiſtola, non me no pulvere etiam religioſa corda pœnitet: & ſi pœnitéret, videns ſordéſcere, magna divinæ inſtitu- quòd epiſtola illa (etſi ad horam) tiônis ſalubritàte proviſum eſt; ut vos contriſtavit, nunc gaudeo; ad reparandam mentium purita- non quia contriſtati eſtis, ſed quia tem quadraginta nobis diérum côntriſtati eſtis ad pœniténtiam. exercitatio mederétur, in quibus ., In jejünio & fletu orabunt ſa- aliorum témporum culpas, & pia cerdotes, dicéntes: Parce Dne, ôpera redimerent, & jejunia caſt parce pôpule tuo: & ne des hære- decôquerent. Pec- ditatem tuam in perditiéônem. Derelinquat impius viam fu- Inter veſtibulum & altare plo- am, & vir iniquus cogitationes rabunt ſacerdotes dicéntes. Parce. ſuas, & revertatur ad Dominum; loria Patri. Parce. & miſerébitur ejus: . 1 o Nocëtr Quia benignus & miséri cors eſt; Bonôrum meôrum. & Præſtabilis ſuper malitia Domi- onſérva. nusß Deus noſter. 7. Non vult Dôminus mortem peccatori⸗ Vivat. O Ngrelsu dies m) mümis at inktitutos Obecire e A Omni ſpititus, s, gue ſtantium, gubernact ris ſui de nationis ſt Uut nemini nem, vitu tium non enim ab in carpémur impie in mabunt: Duritate creparint, ſtinentin jejunii, a⸗ übtrahitu tate teroe K. Pandit ſejunii ten okantes 8 die relur Koriemur camus n Nniſtros in loria bar Non ſunt Fhattant. ectio ſa⸗ Mattheu R illot Us In ge taretur Juadtagin 1n noctibe 1eligta. Homili Ubitzri Aus ſy gesetün tur: 46 4 4Alon anckan ciyi in melins honote 1 n08 4 Genn tunn eltabilisen ſetentil, nſſht lri. de⸗ tum el i e Auſterig Ctmglef⸗ r kuſns le 1e 7 8 minds! “ peccatôris, ſed ut convertâtur, & vivat. Quia. Ngreſsuri igitur, dilectiſſimi, Adies myſticos, „& purificandis animis arque corporibus ſacratius inſtitutos, præceptis Apoſtôlicis obedire curemus, emundantes nos ab omni inquinamento carnis, ac ſpiritus, ut caſtigatis colluctationi- bus, quæ ſunt inter utramque ſub- ſtantiam, animus, quem ſub Dei gubernaculis conſtitütum, corpo- ris ſui decet eſſe rectorem, domi- nationis ſuæ obtineat dignitatem: ut némini dantes ullam offenſio- nem, Viruperatiopibus obloquen- tium non ſimus obnoxii. Digna enim ab infidélibus reprchenſione carpémur, & noſtro vitio linguæ impiæ in injuriam ſe religionis ar- mabunt: ſi jejunantium mores à puritate perféctæ continéntiæ dis- creparint. Non enim in ſola ab ſtinéntia cibi ſtat noſtri ſumma jejùnii, aut fructuôse corpori eſca ſubtrahitur, niſi mens ab iniqui- tate revocetur. Paradiſi portas apéruit nobis jejunii tempus: ſuscipiamus illud orantes & deprecantes: Ut in die reſurrectionis cum Démino glorieémur. In omnibus exhi- beamus nosmetipſos ſicut Dei mi- niſtros in multa patiéntia. Ut. loria Patri. Ut in die. Non ſunt loquèlæ. Gli enarrant. 9. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. 3 TN illo tempore: Duttus eſt Je⸗ ſus in desértum à Spiritu, ut ten- taretur à diabolo. Et cùm jejunaſſet quadraginta diébus, & quadragin- ta nôctibus, poſtea esuriit. Et réliqua. . Homilia ſancti Gregorii Papæ Obitari à quibusdam ſolet, à quo ſpiritu ductus ſit Jeſus in desértum, propter hoc, quod sub- ditur: Aſsumpſit eum diabolus in ſanctam civitatem: & rurſum; Aſ- sümpſit eum in montem excélſum valdé. Sed vere & absque ulla quæ- ſtione conveniénter accipitur; ut à ſancto Spiritu in desertum ductus tradatur, ut illuc eum ſuus Spiri- tus duceret, ubi hunc ad tentan- dum malignus ſpiritus inveniret. Ssed ecce, cum dicitur Deus homo . . 239 vel in excelſum montem; vel in anctam civitätem à diabolo afſ- sümptus,; mens refuúgit credesce, humanæ hoc audire aures axpa vés- cunt. Qui tamen non eſſe inicre- dibilia iſta cognoscimus, fi i'a illo & alia facta pensamus. Scindite corda veſtra; & non veſtimenta veſtra, & conveirtimi- ni ad Dominum Deum veſtrum. Juin benignus, & miséric ors eſt. erelinquat impius viam ſuam- & vir iniquus cogitatiéenes ſu as, & revertàtur ad DOôminum, & naiſe- rébitur ejus. Quia. 1 Ertè iniquorum mniunz ca- put diabolus eſt: & hujſus ca- pitis membra ſunt omnes iniqui.- An non diaboli membrum fait Pi- latus: an non diaboli membra Ju- dæi perſequéntes, & milites cruzi- figentes Chriſtum fuérunt? Quid ergo mirum;, ſi ſe ab illo permiſit in montem duci,; qui ſe pertulit etiam à membris illius crucifigi? Non eſt ergo indignum Redemp- téri noſtro, quòd tentari voluit, qui vénerat occidi. Juſtum quippe erat- ut ſic tentationes noſtras Ens ten- tationibus vinceret, ſicut mortem noſträã vénerat ſua morte ſuperare. Frange eſurienti panem tuum ,» & egénos vagosque induc in do- mum tuam, * Tunc erumpet qua ſi manè lumen tuum, & anteibit fa- ciem tuam juſtitia tua. Cùm videris nudum, peri eum, & car- nem tuam ne deſpéxeris. Tunc. Ed ſciéndum nobis eſt; quig tribus modis tentaâtio agitur * ſuggeſtione, delectatione, & con- sénſu. Et nos cùm tentamur; ple- rümque in delectatiôònem, aut éti- am in consénſum labimur: quia de carnis peccato propagati; in. nobis ipfis étiam gerimus, unde certamina toleräamns. Deus vero- qui in utero Virginis incarnatus» in mundum ſine peccato veénerat= nihil contradicdtiônis in ſemetipſo tolerabat. Tentari ergo per ſugge- ſtiõnem poôtuit: ſed ejus mentem peccati delectâtio non momordit. atque ideò omnis diabolica illa tentatio foris; non intus fait- Angelis ſuis Deus mandavit de te, ut cuſtôdiant te in omnibus viis tuis: In manibus portabunt te, ne umquam offendas ad lapi- dem deid bedem tuum. Super àſpi- be àſpero. De laqueo. Gloria. I pſe u is, & Scapulis ſuis obumbrabit tibi. aſiliſcum ambulabis, fapul obun den d laß leoònem, & draconem. Et fib pennis ejus ſperabis In loria Patri., In. Non in ſolo pane vivit homo, ſd Abſcoôndite eleemoſynam in ſi- in omni verbo, quod procedit de nu pâuperum, & ipſa orabit pro ore Dei. vobis ad-Düäm: Quia ſicut a- ercnptäbil, 39 extinguit ignem, ita eleemo- Cce nunc empus qua i c dies ſalutis. Nemini 1 beccatum. ecce nunc dies fahe . nn e deenwiynanm „ & ecce dantes ullam offenſionem, u Hen Panur unt vobis Quia. vituperétur miniſterium noſtrum. Ennia munda tnni vobis. Scapulis ſuis. Obumbra- . 2 1 . . C PI „. 11 9 Ieri Aatri. Qie bit tibi. Scapulis. Et ſub pen — nis ejuùs ſperabis. Obumbrabit. crea in me Deus, rab⸗ b Or mundum cctn ar innova, in Gloria Patri. Scapulis. “. Scuto . S ſpiri eis Ime - M iſereére. circumdabit te veritas ejus. ileenhu⸗ 216 Doômine Nô timebis à timore nocturno. . nn * . . nè fac: O Demine be am me. „Sic benedicam e in vita mea Domine: & in n6. . abo manus meas. itulu n ae n levabe humilitatis, & in T cafſtigati, & non mortiftcitk Ana. iIn Erito ſuſcipiamur Do- quaſi triſtes, ſemper aurs gan⸗ animo a e : & ſic fiat ſacri ficium nres . ſcur Bgentersmmurit nonem a te ſuſcipiatur hodie, tem locupletantes, tar um; ut à te ſuſcipiatur noſtrum; u Doôminum Deum tuum adoraàbis „ & illi ſoli ſéervies. ömnia poſſidentes. ibi e Deus. habentes; & om 4 lac bi ren cœli cælé- Nabn. Scuto circumdabit te, rinms X rdus omnes. ritas ejus. Scuto. Non ti xum: bis à timòre noctùrno. Veritas. „Ratres, Hortàâmur vos, ne in lôria Patri. Scuto. ipiati is ſui avit de atis. Angelis ſuis Deus mandavit de ratiam Dei recipiatis De ni⸗ S Bembpore accépto exau- te. . Ut cuſtôdiant te in om Ait ne⸗ in die ſalutis adjuvi te. bus viis tuis. dlti te, ſol ſalutis intimis. Rde otn is ſui . 14. ixit Dôminus. 1 Ie Angelis ſuis. ratres, Hartanung. üitat 3 i i on . ts eſt Jeſus in desértũ à Spiritu, 6 benige, Du entarétur à diabolo: & cum je- 3. Pcus mandavit de ut t quadraginta diébus, & qua- ngelis ai rus mnandädit de unane noôctibuùs, poſteà esuriit. te, . drasinte eus, qui Eceléſiam tuam. bus viis tuis. & quadraginta no eus in nomine ſicut Dei miniſtros in multa a esuͤrit. 15. tiéntia, in jejuniis, in vigiliis, tuo. egi ſæculoérum. 18. charitate n eham. n. Quærite Dôminum. 19. unc aſsumpfit en dlabolus in ſan- F E RK I A S E GUNDA Lune 3e „& ſtatuit eu ſupra pin- nvirareriu 3 lum templi, & dixit ei: Si Fi- Fa Dei es, mitte te deorſum. S lius ratres, Hortamur. i ll Die. Ielineranime, EeDe, - Ker nofet. Sélica léctio. gueo venäantium. Ipſe, y. Et a ver- vang ectio ctio Mattha clpulis hoöminis Angeli er ſedem m gabüntun Et relige Homil I mand. Veniti lix ſinne 0 lnee gue cis, uos a dicet: Ite paratus eſt nec increp dideérunt: fecerunt quisquam mortua eſt tam: prop gregatütun elsdem pale⸗ leatzeos ill te vidimus non miniſ crediderant curaverant mortuaad' Ecce nun ecce nunc ſemus no⸗ tientia: in Ama uſtiti Omnibus e licut Dein tientia in Diy Nfortè Aqui 0 e ctnnd den Puerunt) templum de cölleg fnenn Uicordiz dre Ruone⸗ led am Omni Eritagen timolenntt n tuum dt! nia pollde mdibitte . N M! Gtütmo. N t.* eus ndt liant ten! Hortünn. nige, 0N ens mulil liant te 6 arrthtiiß i: inin VN . mole, ud! leiln, ctio ſancti Evangélii ſecùndùm Matthæum. ] . IN illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Cùm venerit Filius hôminis in majeſtate ſua, & omnes Angeli cum eo: tunc ſedébit ſuper ſedem majeſtatis ſuæ, & congré- gabuntur ante eum omnes Gentes. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. I mandatis non ſervatis ad vitä veniri poteſt per ſolam fidem; uæ ſine opèribus mortua eſt, illud deinde quomodo verum erit, quoòd eis, quos ad ſiniſtram poſiturus eſt, dicet: Ite in ignem ætérnum, qui pParatus eſt diabolo, & angelis ejus: nec increpat, quia in eum non cre- didérunt: ſed quia bona opera non fecérunt? Nam profécto, ne, ſibi quisquam de fide, quæ ſine opéribo mortua eſt, promittat ætérnam vi- tam: propterea omnes Gentes ſe- gregaturum ſe dixit, quæ permixtæ eisdem paſcuis utebantur, ut appa- reat, eos illi dicturos: Dñe, quando te vidimus illa & illa patiéntem, & non miniſtravimus tibi?qui in eum crediderant, ſed bona operari non curaverant, tamquam de ipſa fide moôrtua ad vitä perveniréturæternã. Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies ſalutis: commen- demus nosmetipſos in multa pa- tiéntia; in jejuniis multis: * Per arma juſtitiæ virtùtis Dei. In omnibus exhibeamus nosmetipſos ſicut Dei miniſtros, in multa pa- tiéntia;, in jejuniis multis. Per. Divinum auxilium. N fortè ibunt in ignem æternu;, Xqui opera miſericordiæ non fe- cérunt, & non ibunt, qui aliena ra- puerunt? vel corrumpendo in ſe templum Dei, in ſeipſos immiſeri- côrdes fuérunt: quaſi opera miſe- ricordiæ proſint aliquid ſine dile- ctione, dicente Apoſtolo: ſi diſtri- buam omnia mea paupeéribus, cha- ritàtem autem non häbeam, nihil mihi prodeſt; aut diligat quisquam proximum ſicut ſeipſum, qui non diligit ſeipſum? Qui enim diligit ini quitatem, odit animam ſuam. iIn omnibus exhibeamus nos- metipſos ſicut Dei miniſtros in multa patiéntia: Ut non vitu- perétur miniſtérium noſtrum. 4 741 Ecce nunc tempus acceptabile; ecce nunc dies falutis: commen- demus nosmetipſos in multa pa- tientia. IIt non. 0 Ad ſocietàtem. Eque illud dici hic pôterit, in Nquo noñnulli ſeipſos ſeducunt, ignem ætérnum dictum, non ipfam combuſtionem ætérnam. Per ignem quippe, qui æternus erit, tranſitúros arbitrantur eos, quibus propter fi- dem mortuam per ignem promit- tunt ſalùtem: ut videlicet ipſe ignis æternus ſit, combuſtio vero eorum, hoc eſt operatio ignis, non ſit in eos æterna: cùm & hoc prævidens Dñs, ſenténtiam ſuam conclũ ſit, ita dicens: Sic ibunt illi in combuſtio- nem ætérnam,juſti autem in vitam æternam. Erit ergo ætérna combu- ſtio, ſicut ignis; & eos in illam itu- rosS Veritas dicit, quorum non fidẽ, ſed bona ôpera defuiſſe declaravit. In jejuniog & fletu orabunt fa- cerdotes, dicéntes: £ Parcé Däe; parce populo tuo: & ne des hære- ditatem tuam in perditionem. Inter veſtibulum, & altare plo- rabunt ſacerdotes dicéntes. Parce. loria Patri. Parçe. , iſerere, Lama; ne ceſſes, quaſi tuba exalta vocem tuam: & annun- tia poôpulo meo ſcélera eorum, & domui Jacob peccata eôrum. Sol ſalutis. Angelis ſuis. ut iup- 14. Venite benedicti Pa- tris mei, percipite regnum; quod vobis pafatů eſt ab origine mundi. Onyeêrte nos Deus ſalutaris noſter: & ut nobis jejnnium Quadrageſimale proficiat; mentes noſtras cœléſtibus inſtrue diſcipli- nis. Per Dominum. Vivo ego, dicit Däüs: nolo mortem peccatoris, ſed ut magis convertatur, & vivat. acem;, & veritatem. uærite Doôminum. 19, Inclinavit. 81 „ ◻ . 242 Nter veſtibulũ & altare ploràbüt ſacerdotes miniſtri Dni, & dicent: Parce Dñe, parce poopulo tuo: & ne des hæreditatem tuam in opprobri- um;, ut dominéentuf eis nationes. udi, benigne Conditor. Angelis ſuis. 237. uod uni ex minimis meis feci- ſtis, mihi feciſtis, dicit Dominus. 80. Bsoôlve, quæſumus Dômine, no- ſtrorum vincula peccatorum: & quidquid pro eis meremur, pro- pitiatus avérte. Per Dominum. F E RK I A T E R TIILA. ater noſter. psius pie- tas. Evangéliça lectio. ectio ſandi Evangélii ſecundùm Macthæum. N illo témpore: Cum intraſſet Jeſus Jergsolymam, commota eſt univérſa civitas, dicens: Quis eſt hic? Et réliqua. Homilia venerab. Bedæ Presbyt. Wod maledicêndo ficum in- Fructuoſam per figuram fecit Dôminus, hoc idem mox apéftius oſténdit, ejiciéndo improbos e templo. Neque enim aliquid pec- cavit arbor, quod eſuriénze Domi- no poma non habuit, quorum nec- dum tempus adveénerat: ſed pec- cavére ſacerdotes, qui in domo Do- mini negotia ſæcularia gereébant, & fructum pietatis, quem debue- rant, quemque in eis Dominus eſuriébat, ferre ſuperséderant. A- refécit Dominus arborem maledi- to, ut homines hæc vidéntes, ſi- ve audientes, multo magis intel- ligerent, ſeſe divino condemnan- dos eſſe judicio, ſi absque operuùm fructu de plauſu tantum iibi reli- gioſi ſermonis, velut de sonitu & tegumento blandiréntur viridan- tium foliorum. Emendémus in mélius, quæ ig- noranter peccavimus:; ne subito præoccupati die mortis, quæramus ſpatium poœniténtix, & invenire non poisimus: FAttende Domine, & miſerére, quia peccavimus tibi. Adjuva nos Deus falutaris no- er, & propter honorem nominie tui Doômine libera nos. Atténde. Divinum auxilium. Erúm quia non intellexérunt, in ipſos conſequeéntur diſtri- ctionem meritæ ultionis exercuit: & ejécit commeércia rérum huma- narum de domo illa, in qua divinas tantùm res agi, hoſtias & orationes Deo offerri, verbum Dei legi, au- diri, & decantari præcéptum erat. Et quidem credendum eſt;, quia ea tantum vendi, vel emi repérerit in templo, quæ ad miniſterium ne- ceſsaria eſſent ejusdem templi, jux- ta hoc, quod alias factum legimus, cùm idem templum ingredien , in- vénit in eo vendentes, & ementes oves,, & boves, & colümbas, quia nimirum hæc omnia;, non niſi ut offeréntur in domo Domini, eos, qui de longè vénerant, ab indige- nis comparare credendum eſt. Derelinquat impius viam ſu- am „ & vir iniquus cogitatiônes ſuas, & revertatur ad Dominum, & miſerébitur ejus: Quia benignus & miſericors eſt, & præſtabilis ſuper malitia Domi- nus Deus noſter. Non vult Dominus mortem peccatoris, ſed ut convertatur, & Vvivat. Quia. Ad ſocietàtem. 9 Iergo Dominus nec ea volèbat wenumdari in templo, quæ in propter ſtüdium avaritiæ, ſive frau- dis, quod proôprium ſolet efe ne- gotiantium facinus: quanta putas animadverſione puniret, ſi invenil- ſet ibi aliquos riſui, vel vaniloquio vacantes, aut alii cuilibet vitio mancipatos? ſi enim ea, quæ alibi libere geri poterant, Düs in domo ſua temporalia negotia geri noô pa- titur, quantò magis eas duæ nusquâ fieri licet, plus cœléſtis iræ merenh⸗ tur, ſi in ædibus Deo ſacratis agun- tur: Verum quiaspiritus ſanctus in columba ſuper Dim apparuitrecté per columbas ſancti Spiritus charis- mata ſignantur. Qui autem funt in templo Dei hodice, qui columbas venduntniſi qui in Eccléfia pretin de impoſitione manus accipiunt; per quam videlicer impofirionem Spiricus lanctus cœlirus datur? Paradifii portas aperuit nobis jéjnnii tempus: fuscipiamu orantes & deprecantes: gie templo volébat offerri, vid élicet § illud- Ir III die reſn gloriemn beamus! niſtros in loria Intrayit ejicieba tes, & n thiedras Vertit, Eſi Pie prækt tuo geſide macetatid Scriptum mea, don- Gentibus ſpeluncan tidie doce Seend re: 5 lepelle ne. PERI Uelicr legt ectio ſan Matther illo te leis; dicen te ſignum Homilia Udeorun Mitur, quæ tentiam, ſüclum pe toting 01. acificidalo pina pj. iabn 1 not A Igilium. intelkre mo Dopuu netant . angnn n. l nec a Ofketti, die reſurrectiônis . gloriémur. In omnibus exhi- beamus nosmetipſos ſicut Dei mi- niſtros in multa patiéêntia. Ut. Moria Patri. Ut in die. Intrayit Ieſus in templum Dei, & ejiciébat omnes vendéntes & emé- tes, & menſas numulariérum & caà- thedras vendéntium columbas e- Vertit. Eſpice Däe familiam tuam, & Præſta: ut apud te mens noſtra tuo deſidério fùlgeat, quæ ſe carnis maceratioône eaſtigat. Per Dñm. Scriptum eſt enim, quia domus mea, domus orationis eſt cunctis Gentibus: vos autem feciſtis illam ſpeluncam latronum: & erat quo- tidie docens in templo. Seendant ad te Dñe preces no- ſtræ: & ab Eccléſia tua cunctam repelle nequitiam. Per Doôminum. FERIA Q— UAR A. „A vinculis. gélica lectio. . éctio ſancti Evangèlii ſecundùm Matthæum. IN illo tempore: Reſpondérunt 1 Jeſu quidam de Scribis & Phari- ſæis; dicéntes: Magiſter, volumus à te ſignum vidére. Et reliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Evan- dæôrum plebe damnata, Ecclé- ſiæ myſtérium evidénter expri- mitur, quæ in Ninivitis per pœni- tentiam, & in Regina Aufſtri per ſtudium percipiéndæ ſapiéntiæ de totius orbis finibus congregatur, ut pacificisalomonis verba cognoſcat. Regina plane, cujus regnum eſt in- diviſum, de diverſis & diſtantibus poôpulis in unum corpus aſsurgens. Seindite corda veſtra, & non veſtiménta veſtra, & convertimi ni ad Dominum Deum veſtrum. Quia benignus, & miséricors eſt. Derelinquat impius viam ſuam, & vir iniquus cogitationes fuas, & revertatur ad Dominum, & miſe- tebitur ejus. Qura. Taque Sacraméntum illud mag- Chriſto, & Ecclé ſia. Anum eſt de Sed tamen hoc majus eſt, quia illud in figura ante præcéſſit, nunc au- tem plenum in veritàte myferium eſt. Illic enim Salomon typus, hic cum Démino autem Chriſtus agere valeamus. n in ſuo cérpore ſt. Ex duoôbus igi tur conſtat Eccléſia: ut aut peccare néfciat, aut peccare déſinat. Pœ niténtia enim delictum abolet, fapiéntia cavet. . Frange eſurienti panem tuum, & egénôs vagosque induc in do- mum tuam, Tunc erumpet quaſi manèe lumen tuum, & anteibit fa- ciem tuam juſtitia tua. Cùm videris nudum; operi eum, & car- Hem tuam ne deſpexeris. Tunc. Eteràm Jonæ ſignum, ut ty- „pus Dominicæ paſſionis, ita etiam gravium, quæ Judæi com- miſerint, teſtificatio peccatoram eſt. Simul advertere licet & ma- jeſtatis oraculum, & piétatis in- dicium. Namque Ninivitarum ex- emplo & denuntiatur ſupplicium, & remédium demonſtratur. Unde étiam Judæi debent non deſpetare indulgéntiam, ſi velint agere p;=- niténtiam. . Abſcondit eleemöſynam in ſi- nu paaperum, & ipfä orabit pro vobis ad Dñm: Quia ſicut aqua extinguit ignem, ita eleemofyna extinguit peccatum. yDate eleemoſynam, & ecce omnia munda ſunt vobis. Quia Horia Patri. Quia. Generâtio hæc prava & perverſa ſi- gnum quærit: & fignum nô dabitur ei; niſi ſignum jonæ Prophetæ. Reces noſtras, quæſumus Dô- mine, cleméenter exandi : & contra cuncta nobis adversantia;, déxteram tuæ majeſtatis extende- Per Dominum. Sicut fuit Jonas in ventre ceti tri- bus diebus, & tribus noctibus ,ita erit Filius hömihis in corde rerræ. Entes noſtras, quæfuinus Dô- Anine, lumine tuz claritatis illuſtrs: ut vidére poisimus, quæ agénda ſunt, & quæ recta funt, Pet Dominum. F EKI A QUIN T A. Xandi. “ Evangélica lecktioo. 6ctio ſan Evangelii ſecundum Matthæum. S N illo tempore: Egréfins Jefus Hſecéihit in partes Ty1i & Sidonis Et réliqua. 42 Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Gribis & Phariſæis calumniato- ribus derelictis, transgréditur in partes Tyri & Sidonis, ut Tyros Sidoniôsque curaret. Mulier autem Chananæa egréditur de finibus pri- ſtinis, ut clamans filiæ impetret ſanitatem. Obsérya, quôd in quin- todecimo loco fllia Chananææ ſa- nétùr. Miſeréere mei Domine Fili David. Inde noyit vocare filium David;, quia egréſſa jam fuerat de finibus ſuis, & errorem Tyriorum ac Sidoniorum loci, ac fidei com- mutatione dimiſerat. „Tribularer, ſi neſcirem miſeri- céôrdias tuas Dne; tu dixiſti; Nolo mortem peccatoris, ſed ut magis convertatur, & vivat: Qui Cha- nanæain, & Publicanum vocaſti ad pœniténtiam. Secundùúm mul- titudinem dolorum meorum in corde meo, conſolationes tuæ læti- ficavérunt animam meam. Qui Cha- nanzam. 27 72 lia mea malé à dœmonio ve- xatur. Ego filiam Chananææ pu- to animas eſſe credéntium, quæ malèe à de-monio vexabantur, igno- rantes Creatorem, & adorantes la- idem. Qui non reſpondit ei ver- buan „non de ſupérbia Pharisaica;, nec de Scribarum ſupercilio: ſed ne ipfe ſenténtiæ ſuæ viderétur eſſe conträrius, per quam juſſerat: In viam Gentium nen abiéritis, & in civitates Samaritanorum ne intra- véritis. Nolebat enim occaſioônem calumniatoribus dare, perfectamq; ſalutem Geêntium paſſionis & re- ſurrectionis témpori reſervabat. In omnibus exhibeamus nos- metipſos ſicut Dei miniſtros in multa patientia: Ut non vitu- perétur miniſtérium noſirum. „. Fcce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies ſalutis: commen- démus nosmetipſos in multa pa- tientia. Ut non PTaccedéntes diſcipuli ejus ro- gabant eum, dicentes: Dimitte eamn quig clamat poſt nos. Diſcipu- li illo adhuc tempore myſtéria Do- mini neſciéntes, vel miſericordia commoti, rogabant pro Chananæa nulieresduam alter Evangeliſta Sy- rophoniflam appellat ; vel impor- tunitate ejus,carére cupehtesdura non ur clementem; ſe D medicum crébriùs inclamarét. d ut durum rus facrs tus nobis in quadam per- Ipie fectione comendatur: notum autem reſpéôndens ait: Non ſum miſſus, niſi ad oves, quæ perièrunt domus Iſrael. Nô quòd & ad Gêtes non miſſus ſit, ſed quod primum miſſus ſit ad Iſrael, ut illis non re- cipiéntibus Evangélium, juſta fieret ad Gentes transmigratio. In jejunio & fletu orabunt ſa- cerdotes dicentes: Parce Düe, parce poôpulo tuo: & ne des hære- ditatem tuam in perditionem. Inter veſtibulum & altare plo- rabunt ſacerdotes dicéntes. Parce. loria Patri. Parce. Egréſſus Jeſus ſecêſſit in partes Tyri & Sidonis: & ecce mulier Chananxa à finibus illis egreſia, clamabat;di- cens: Miſerére mei Fili David. 38. Evotiòönem poôpuli tui, quæ- ſumus Domine;, benignus in- ténde: ut, qui per abitinentiam macerantur in corpore, ber fructum boni operis reficiantur in mente. Per Dominum. mülier! magna eſt fides tua: fiat tibi, ſicut petiiſti. 80. A,quæſumus, Domine, populis Chriſtianis, & quæ profiten- tur agnoſcerg: & c&œleſte munds diligere, quèd frequentant. Per Doôminum. . F F R I A § E XTA. psius pietas. Evangélica lééktio. „ éctio ſancti Evangelii ſecundum Joànnem. 1. Can 5 N illo tempore: Erat dies feſtus Judæorum;, & aſceêndit Jeſus Je- rosôlymam. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi- Ideamus, quid voluerit ſigniſf⸗ caâre in illo uno, qduem ctian ipſe ſervans unitatis myſtériumndeé tot languentibus unum ſanare dig- natus eſt. Invénit in annis ejus nu- merum quemdä languoris. 1 riginta & octo anos habébat in infirmita- te. Hic nuůmerus quomodo masis languorem Pertineat, Aquam ad ſa nitätembaulo diliséntius exponé- dum eſt. Intéentos vos volo: aderit Dis, ut Congrue 1oquar, & ſuſficien ter audiatis. Quadragenarius Hume — efle ar- arbittore ſepiſſimè nii hoc n bene noſt Qtaginta totidem, Salvator nii nume ignificat cantur P. gnificatu monte tr clpulis o & vettis ſ inter Moy PEyangeliun à lege & Emende noranter Preoccü/ ſpatium p polſsimus mülerere, Adjuy⸗ ſter, X pr tui Domin Dit Iye ergo Phetist genarius n Ccommendea magnum 8 a iniquit tatibus ſee jejunium: tem & ſac tanter oc ſxcul merceden tur, & dic tam ſpem riæ bezti Jeſu Chrit uatl quae Celebramn cürm 3b ini Voluptatibe de dine ei Filibun voptli ni Hotniner, u , & celete⸗ ftegueniu 4 ſolteili nor Aie àrbitror charitati veſtræ: teſtäntur ſæpiſſimè divinæ Scriptüræ: jeju- niu hoc numero conſecratum eſſe, benée noſtis. tôtidem, & ipſe Dominus noſter & Salvator Jeſus Chriſtus hunc jeju- nii numerum implevit. ber Moôyſen ſignificatur lex: per Eliam ſignifi- cantur Prophétæyper Dominum ſi- gnificatur Evangélium. Ideò in illo monte tres apparuérunt, ubi ſe dis- cipulis oſténdit in claritate vultus & veſtis ſuæ: apparuit enim meédius inter Môyſen, & Eliam, tamquam Evangéliam teſtimonium habéret à lege & Prophétis. Emendemus in melius, quæ ig- noranter peccavimus, ne suůbitô præoccupati die mortis, quæramus ſpatium pœEnitentiæ, & invenire no poſsimus: Attéênde Doômine, & miſerere, quia peccavimus tibi. Adjuva nos Deus ſalutaris no- ſter, & propter honorem nominis tui Doômine libera nos. Attende. Divinum auxilium. Ive ergo in Lege, fiye in Pro- phétis, ſive in Evangélio, quadra- genarius numerus nobis in jejunio commendatur. Jejunium autem magnum & generale eſt, abſtinére ab iniquitatibus & illicitis volup- tatibus ſæculi, quod eſt perfectum jejanium: ut abnegantes impieta- tem & ſæculares cupiditates, tem- Ss. Nam & Moyſes qua- draginta diebus jejunavit, & Ellas „ 7 . 245 numero decem, rédditur, & conjun- ctus quadragenario fit quinquage- narius: unde cum labore celebram- Quadrageſimam ante Paſcha: tum lætitia verò,tamquam accepta mer- céde, Quinquagéfimam poſt Paſcha. Derelinquat impius viam ſuam, & vir iniquus cogitationes ſuas, & revertatur ad Dominum, & mi- ſerébitur ejus: Quia benignus & miséricors eſt, & præſtabilis ſuper malitia Domi- nus Deus noſter. Non vult Doôminus mortem peccatoris, ſed ut convertatur, & vivat. Quia. Ad ſocietatem. Ementôte, quod proposuerim numerum triginta octo anno- rum in illo languido. Volo expo- nere, quare númerus ille trigeſimus & OGcavus,languoris ſit potiùs quä ſanitatis. Erxrgo ut dicébam,charitas implet legem: ad plenitudiné legis in omnibus opeéribus pértinet qua- dragenarius númerus. In charitate autem duo præcépta nobis comen- dantur: Diliges Däm Deum tuum ex toto corde tuo, & ex tota anima tua, & ex tota mente tua: & diliges proôximum tuum ſicut teipſum: In his duobus præcéptis tota Lex pen- det & Prophétæ. Meritoò & illa vi- dua omnes facultates ſuas, duo mi- nuta miſit in dona Dei: merito & pro illo lànguido à latronibus ſau- ciato ſtabularius duos nummos ac- eranter & juſte & pie vivamus in oe ſæculo. Huic jejunio quam mercédem addit Apoſtolus? Sequi- tur, & dicit: Expectantes illam bea- tam ſpem, & manifeſtationem gloô- riæ beati Dei, & Salvatoris noſtri Jeſu Chriſti. In hoc ergo ſæculo, quaſi quadragéſimam abſtinéntiæ celebramus, cùm benéèé vivimus;, cùm ab iniquitatibus, & ab illicitis voluptatibus abſtinemus: ſed quia hæc abſtinentia ſine mercéde non erit, expectamus beatam illam ſpem, & reyelationem gloriæ ma- gni Dei; & Salvatoris noſtri Jeſu GChriſti. In illa ſpe, cum fuerit de ſpe facta res, accepturi ſumus mer- cedem denarium. Ipſa enim mer- ces rédditur operariis in vinea la- borantibus, ſecandum Evangélium, quod vos credo reminisci: neque enim omnia commemoranda ſunt tamquam rudibus & imperitis. De- narius ergo, qui accepit nomen à cepit, unde ſanarétur: mérito apud samaritanos biduum fecit Jeſus, ut eos charitate firmaret. Binario ergo iſto nùmero, cum aliquid boni ſig- nificatur, mazime bipartita charitas comendatur. si ergo quadragena- rius numerus habet perfectionem Legis, & Lex non implétur niſi in gémino præcépto charitatis: qui- miraris,, quia languébat, qui ad quadraginta duo minus habébat. „Paradiſi portas apéruit nobis jejúnii tempus: ſuscipiamus illud orantes, & deprecantcs: Ot in die reſurrectionis cum Domino gloriémur. „In omnibus exhi- beamus nosmetipios ſicuc Dei mi- niſtros in multa patientia. Ut. loria Patri. Ut in die. Angelus Doômini deſcendébat de c&Eι ο& movebatur aqua, & ſana- batur unus. . z . 246 2 5 7 2 „*½ 14 . Dite sto Déômine propitius plebi D confirmaândam ergo hujus nia mang „tuæ: & quam tibi facis eſſé de- fidei ſalubérrimam cognitioné loria votam;, benigno refove miſeratus interrogaverat diſcipulos ſuosDñs, A Be auxilio. Per Dominum. inter divérſas aliorum opiniones, Alsumpt quid ipſi de eo créderent, quidve Alcendit Sentirent. Ubbi Petrus Apoſtolus, ratus elt Qui mé ſqanum fecit, ille mihi præ- per revelatioônem ſumi Pattis cor- Opul cepit: Tolle grabatum tuum, & porea súperans, & humana trans- mine ämbula in pace. céndens, vidit mentis oculisFilium ab eo . Dei vivi, & conféſſus eſt gloriam menter: Xäudi nos miscricors Deus: & Deitatis. quia non ad ſolam reſpe- mentibus noſtris gratiæ tuæ xit ſubſtantiã carnis & sanguinis: Euaet lümen oſtende. Per Dominum. tantumque in hac fidei ſublimitate mus in 8 B B A T O. complacuit, ut beatitudinis felici- accepiſtis . tate donatus, ſacram inviolabilis porteat ar . „A Vinculis. petræ acciperet firmitatem; ſuper ſic & amb Eyangelica léctio. Qquã fundata Eccléſia, portis inferi 6ctioο ſancki Evangélii ſecundum & mortis légibus prævaléret: nec in Angeli Matthæum. ſolvêndis aut ligandis quorumcum- . Nille tempore: Afſsümpſit Jeſus que cauſis, aliud ratu eſſet in cœlis Viſtonem Petrum & jacobum, & oannem quam quod Petri ſediſſet arbitrio. Lekitis, frattem ejus, & duxit illos in mon- Frange eſuriéênti panem tuum; Fllius ho tem excéljum ſeorſum: & transfi- & egenos vagosque induc in doma Eus , guratus eſt ante eos. Et reliqua. tuam: Tunc erumpet quaſi Avittut Homilia ſancti Leonis Papæ. mane lumen tuum, & anteibit fa- tüusue ce , de Pran Doemini.. ciem tuam juſtitia tua, Cùm aAyerſitat Vangelicaà lectio, dilectiſſimi, videris nudum, operi eum, & car- re, à pr⸗ „„quæ per aures corporis inte- nem tuam ne deſpéxeris. Tunc. demur in riorem mentium noſtrarum pulsa- Ad ſocietàtem. .V 5 0) vit auditum; ad magni ſacramenti c auté, dilectiſſimi, laudatæ nos intelligéntiâ voôcat, quam afſpi- intelligentiæ celſituúdo inſtru- rante gratia Dei facilius aſſequé- Enda erat de inferioris fubſtantiæ on ſit - muar;, ſi confideratignem noſttam facramento: ne Apoſtolica fides ad more do ad ea, quæ paulò ſuperius ſunt nar- gloriam confitendæ in Chriſto Dei- rata,referamus. Salvator enim hu- tatis evécta, infirmitatis noſtræ re- de mani generis Jjeſus Chriſtus con- ceptionem indignam impafübili dens eain fidem, quæ & impios ad Deo, atque incongrnuam judicaret; Enuit juſtitiam, & mortuos revocat ad &ñ ita jam in Chriſto humanam cré- runt o vitam, & hoôc diſcipulos fuos do- deret glorifcatam eſſe naturam, ut poterat: ctrinæg monitis, & operum miracu- nec ſupplicio poſſet affiei , nee uum ma lis imbuébat, ut idem Chriſtus & morte diflolvi. Et ideo dicente mI! Qui Unigenitus Dei & hominis Filius Domino, quod oportéret eum ire bater: i crederetur. Nam unum horum fine jerosolymä, & multa pati à ſenioô- tim, ig altero non proderat ad ſalutem: & ribus; & Scribis, ac Brincipibus ſa- Zumne arm æqualis erat periculi, Pim Jelum cerdotum, & occidi: & tértia die cum egt Chriſtum, aut Deum tantummodo resürgere; cùm beatus Petrus, qui atnalig ſine homine; aut fine Deo ſolum ſupérno illuſtrat lumine, & de ar- inde pu hominem credidifle, cùm utrümq; dentiſſima filii Dei confeſſione fer- notti K aſk eſſet pariter confiténdum: quia ſié- vebat, contumelias illuſionum & Alenr tibi ut Deo vera humanitas, ita homini crudeliſſimæ mortis opprobrium Moriar. merat vera divinitas. religioſo, ut putabat, & libero fa⸗ becca, K Scindite corda veſtra, & non ſtidio reſpuiſſet, benigna à Jeſu uſionen veſtimeénta veſtra, & convertimini increpatioônée corréptus, & ad cupi- llo lgo a ad Dominum Deum veſtrum: ditäàtem participandæ cum eo pal- oguentenn Quia benignus & miséricors eſt. fiônis animatus eſt. . (leellteme Derelinquat impius viam ſuam, Abſcondite eleemoôſy nam in ſi- nehf & vir iniqůus cogitationes ſuas, & nu pauperum, & ipfa orabit pro ehedleam revertatur ad Doôminum, & miſeré- vobis ad Däm: Quia ſicut a⸗ Alum mori bitur ejus. Quia. qua extinguit ignem, ita eleemo⸗ Uelllielcee Divinum auxtlium. syna extinguit peccatum. Dats Ahregem, Date eleeméôſynam, & ecce êm- nia munda ſunt vobis. Quia. loria Patri. Quia. Aſsumpſit Jeſus diſcipulos ſuos, & aſcendit in montem, & transfigu- ratus eſt ante eos. Opulum tuum, quæſumus Do- mine, propitius reſpiceiatque ab, eo flagélla tuæ iracundiæ cle- meéenter averte. Per Doôminum. —äR Ratres, Rogamus vos, & obſecra- mus in Dnoj] eſu:ut quemadmodu accepiſtis a nobis, quomodo vos o- porteat ambulare, & placere Deo, ſic & ambuletis, ut abudetis magis. udi benigne conditor. Angelis ſuis, 237. Viſionem, quam vidiſtis, némini di- xéritis, donec à moôortuis resurgat Filius hominis. Eus, qui conſpicis omni nos virtute deſtitui: intériùs exte- riäsque cuſtodi, ut ab omnibus adverſitatibus muniamur in corpo- re, & a pravis cogitationibus mun- demur in mente. Per Düm. DOMINICAII. on ſit vobis vanum. more docti. De libro Géneſis. Enuit autem Iſaac, & caligavé- runt oculi ejus, & vidére non pôterat: vocavitque Eſau filium ſuum majorem, & dixit ei: Fili mi! Qui reſpondit: Adſum. Cui pater: Vides inquit, quèd ſenue- rim, & ignorem diem mortis meæ. Sume arma tua, pharetram & ar- cum, & egrédere foras: cum que ve- natu aliquid apprehénderié, fac mi- hi inde pulmentum, ſicut velle me noſti, & afferzut comedam: & bene- dicat tibi anima mea, antequam myriar. Quod cùm audiflet Ke- becca, & ille abiiſſet in agrum, ut juſſionem patris impleret, dixit, fi- lio ſuo ſacob: Audivi patrem tuum loquentem cum Eſau fratre tuo, & dicentem ei: Affer mihi de venatio- e tua, & fac cibos, ut comedam, & benedicam tibi coram Dno;, ante- quam moriar. „Nunc ergo fili mi, acquieſce consiliis mei:& pergens ad gregem, affer mihi duos hodos 247 bptimos, ut faciam ex eis eſcas pPa- . tri tuo, quibus libenter véſcitur;, quas cuùm intuleris, & coméderit, benedicat tibi, priusquam moria- ur. Tolle arma tua , phaâretram & arcum, & affer de venatione tua;, ut comedam: &. Et benedicat tibi ani- ma mea. Cumque venatu ali- quid attüleris, fac mihi inde pul- mentum, ut comedam. Et. Ui ille reſpôndit: Noſti, quòd Eſau frater meus homo pilo- ſus ſit, & ego lenis: ſi attrectayerit me pater meus, & senſgrit ,timeo ne putet me ſibi voluiſſe illudere, & inducam ſuper me maledictioé- nem pro benedictiòne. Ad quem mater;: In me ſit, ait, iſta maledi-= ctio, fili mi: tantum audi vocem meam, & pergens affer; quæ dixi. Abiit, & attulit, deditque matri. baravit illa cibos, ſicut velle no- verat patrem illius. Et veſtibus Eſau valde bonis, quas apud ſe ha- bébat domi, induit eum, pelliculas- que hœdorum circumdedit mani- bus, & colli nuda protéxit. Dedit- que pulméntum, & panes, quos cô-⸗ Xerat, tradidit. Quibus/illatis, di- xit: Pater mi! At ille reſpondit: Audio. Quis es tu, fili mi? Dixit- que Jacob: Ego ſum primogénitus uus Eſau: feci, ſicut præcepiſti mihi: ſurge, ſede, & comede de ve- natione mea, ut benediçat mihi nima tua. Rursumque Iſaac ad fi- lium ſuum: Quoômodo inquit, tam ecito invenire potuiſti, fili mi?: Qui reſpondit: Voluntas Dei fuit;, ut citò occùrreret mihi, quod volé- bam. . Ecce odor filii mei ſicut odor agri pleni, cui benedixit Dominas, xéſcere te faciat Deus meus; ſicut Wenam maris: * Et donet tibi de rore cœli benedictionem. Deus autem omnipotens bene- dicat tibi, atque multiplicet. Et. Ixitque Iſaac: Accéde huc, ut tangam te fili mi, & probem, utrum tu ſis filius meusEſau, an no. AcCceſſit ille ad patrẽ, & palpato eo; dixit Iiaac: Vox quidem vox. Jacol eſt, ſed manus, manus ſunt Eſau. Et néô cogneovit eum; 4 uia piloſæ ma- nus fimilitudinem majoris expreſ- ſerant. Bencdicens ergo illi, aic Tu es filius meus Eſau? Reſpondit: Ego Q * ſum, 248 ſurd. At ille: Affer mihi, inquit:: cibos de venatioône tua, fili mi, ut benedicat tibi anima mea. Quos cum oblatos comediſſet, obtulit ei étiam vinum. Quo hauſto, dixit ad eum: Accede ad me, & da mihi ofeulum fili mi: Acceſſit & oſcu- latus eſt eum. Statimque ut ſenſit veſtimentorum illius fragrantiam, benedicens illi, ait: Ecce odor fi- lii mei ſicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus. Det tibi Deus de rore cœli, & de pinguedine ter- &X abundantiam frumenti & vini. Et serviant tibi populi, & adorent te tribus: eſto dominus fratrum tuorum, & incurvéntur ante te filii matris tuæ. Qi maledixerit tibi, ſit ille maledictus: & qui benedixe- rit tibi, benedictionibus repleatur. . Det tibi Deus de rore cœli, & de pinguédine terræ abundantiam: serviant tibi tribus & populi: Eſto dominus fratrum tuorum: Et incuryéntur ante te filii ma- tris tuæ. Eſto loria Patri. Eſto. Ex libro ſancti Auguſtini Epiſcopi contra mendacium. Jaob quod matre fecit audore, ut patrem fallere viderétur, ſi diligénter & fidéliter itéendatur, non eſt mendacium, ſed myſtériu. Se ſi mendagçia dixérimus: omnes tiam parabolæ ac figuræ ſignifi- candârum quarumcúmque rerum, uæ non ad proprietatem accipién- æ ſunt, ſed in eis aliad ex alio eſt intelligendum, dicentur eſſe mendaâcia: quod abſit omninò. Nam qui hoc putat, troôpicis etiam tam multis locutionibus omnibus poteſt hanc importare calüùmniam: ita ut hæc ipſa, quæ appellatur me- taphora;, hoc eſt, de re proô Pria ad rem non propriam verbi aſicujus uſurpata translatio, poſſit iſta ra- tione mendacium nuncupari. *Dum exiret Jacoh de terra ſua, vidit gloriam Dei, & git: quaàm terribilis eſt locus iſte: Non eſt hic aliud, niſi domus Dei, & porta cœli, Veré Deus eſt in loco iſto, & ego neſciebam. Non. Uæ ſigniicäntur enim, uti- que ipfa dicuntur, putäntur autem mendacia, quôniam non ea, quæ verée ſignificantur; dicta intel- liguntur: ſed ea, quæ falſa ſünt, dicta eſſe creduntur. Hoc ut ex- emplis fiat planiùs, idipſum quod Jacob fecit, atténde. Hœdinis certèe pellibus membra contéxit. Si cauſam proximam requiramus, mentitum putabimus; hoc enim fecit, ut putarétur eſſe qui non erat. Si autem hoc factum ad illud, propter quod fignificandum revera factum eſt, referatur, per hœdinas bpelles, peccata: per eum verèô, qui eis ſe operuit, ille ſignificatus eſt, qui non ſua, ſed aliena peccata portavit. . si Dominus Deus meus fuerit mecum in via iſta, per quam ego ambulo, & cuſtodierit me, & dede- rit mihi panem ad edéendum, & veſtimentum, quo opériar, & revq- caverit me cum ſalute: * Frit mi- hi Doôminus in refugium, & lapis iſte in ſignum. Surgens ergo manée Jacob, tulit lapidem, quem ſupposuúerat capiti ſuo, & ereéxit in titulum, fundénsque oleum dé- uper, dixit. Prit. Erax ergo ſignificatio nullo modo mendacium rectè dici poteſt: ut autem in facto, ita & in verbo. Nam cùm ei pater dixiſiet: Quis es tu fili? IUle reſpondit Ego sum Eſau primogénitus tuus. Hoe ſi referatur ad duos illos geminos;, mendacium vidébitur: ſi autem ad illud, propter quod ſignificandum iſta geſta dictaque confcripta ſunt;, ille eſt hic intelligéndus in corpo- re ſuo, quod eſt ejusEccléſia, qui de hac re loquens, ait: Cùm videé- ritis Abraham & Iſaac & Iacob, & omnes Prophétas in regno Dei, vos autem expélli foras. Et, Vé- nient ab Oriénte, & Occidénte, & Aquilone, & Auſtro, & accum- bent in regno Dei. Et, Ecce ſunt noviſſimi, qui erant primi, & funt primi, qui erant noviffimi. Sic enim quodammodò minor majoris primatum frater abſtulit, atque in se transtulit fratris. . Erit mihi Dôminus in Deum; & lapis iſte, quern eréxi in titulu, vocabitur domus Dei; & de uni- verſis, quæ déderis? . , Décimas & hoôſtias pacificas éf- feram tibi. . erd 4 Si reverſus fuero proôſperè a domum patris mei. Décimas. löria Patri. Decimas. (Cio ſ⸗ illot Dettum ftatrem tem esce gutatus De H FHum cobun nem a ee monte . glorie de tellexiſſe Ipslus tan tegebatr Et ided miſerat. cipulis quam y, nientem Lia elari⸗ haturam tem, his 1pieuam. ineffabi! nonem, 18 coxe mortali tueri pe Dixit mitte m lensque oi IIt. Sanifciti Gcinm N e Con igenen ejust N. 1i Iiuc alii Ant prünn 1 nor bſtulit, 4 ero⸗ Dro e i Decinu ecinm éctio ſandi Evangélii ſecundum Matthæum. IN illo temore: Aſsumpſit Jeſus Petrum, & Jacobum, & Joannem fratrem ejus, & duxit illos in mon- tem excelſum ſeoôrſum: & transfi- guratus eſt ante eos. Et réliqua. De Homilia S. Leônis Papæ. Ssumpfſit jeſus Petrum, & Ja- cobum, & fratrem ejus Joan- nem, & conſcenſo cum eis ſeorſum monte præcélſo, claritatem ſuæ gloriæ demonſtravit: quia liceèt in- tellexiſſent in eo Majeſtatem Dei, ipsius tamẽ coôrppris, quo Divinitas tegebatur, potentiam neſciébant. Et ideò proprié ſignantérque pro- miſerat, quosdam de aſtantibus diſ- cipulis non priùs guſtäre mortem, quàm vidérent Filium hôminis ve- nientem in regno ſuo id eſt, in ré- gia claritate, quam ſpiritualiter ad natůram ſuscepti hôminis pertiné- tem, his tribus viris véluit eſſe coõ- ſpicuam, Nam illam ipsius Deitatis ineffabilem, & inacceſsibilem vi- fionem, quæ in æternam vitã mun- dis corde ſervatur, nullo modo mortaàli adhuc carne circumdati in- tuéri pôterant & vidére. Dixit Angelus ad Jacob, * Di mitte me, aurora eſt. Reſpondit ei: Non dimittam te, niſi benedi- xeris mihi. Et benedixit ei in eo- dem loco. V. Cuùmque ſurrexiſſet Jacob, ecce vir luctabatur cum e0 usque mane; & cùm videret, quôd eum ſuperare non poſſet, dixit ad eum. Dimitte. Icénte Patre: Hic eſt Filius meus diléctus, in quo mihi bené complacui, ipſum audite: non evidenter auditum eſt; Hic eſt Filius meus, cui ex me & me- cum eſſe ſine témpore eſt? quia nec génitor génito prior, nec genitus eſt genitore poſtérior. Hic eſtFilins meus, quem à me non séparat Déi- tas, non dividit potéſtas, non diſ- cernit æternitas. Hic eſt Filius me“, non adoptivus, ſed préôprius: non aliunde creatus, ſed ex me génitus: nec de alia natùra mihi factus com- arabilis, ſed de mea eſſéntia mi- i natus æ qualis. Vidi Dominum facie ad faciem: Et ſalya fasta eſt anima mea. 249 „Et dixit mihi: Nequâquam vo- càberis Jacob, ſed Ifrael erit no- men tuum. Et, Ic eſt Filius meus, per quem omnia facta ſunt: & ſine quo factum eſt nihil: quia omnia, quæ facio ſimiliter facit, & quidquid peror inſeparabiliter mecum at- que indifferénter operatur. Hic eſt Filius meus, qui eam, quam mecum habet æqualitatem, non rapina ap- pétiit, nec uſurpatione præsumpfit: ſed manens in forma gloriæ meæ, ut ad reparandum genus humaânum exequerétur commune consilium, usque ad formam ſervilem incli- navit incommutabilem Deitatem. Hunc ergo, in quo mihi per omnia bene complagçeo, & cujſus prædica- tione maniféſtor, cujus humilita- te clariſicor, incunctanter audite, quia ipſe eſt veritas, & vita, ipſe virtus mea, atque ſapiéntia. Gùm audiſſet jacob, quòd Eſau veniret contra eum, diviſit filios uos, & uxores, dicens: Si per- cuſſerit Eſau unam turmam, ſalva- bitur altera: Libera me Dñe, qui dixiſti mihi: Multiplicabo ſemen tuum ſicut ſtellas cœli, & ſicut arénam maris, quæ præ multi⸗- tudine numerari non poteſt. Domine, qui dixiſti mihi: Rever- tere in terram nativitatis tuæ: Dñe; qui. paſcis me à juventůte mea. Libera. Ioria; Multiplicabo. Omine laäbia mea apéries, & os meum annuntiabit laudem tuam. iſerére mei. 216. Déxtera Dñi fecit virtutem déxtera Doômini exaltavit me. Factus eſt adjütor meus Deus meus. Trium puerôrum cantemus hymnum, quem cangabant in cami- no ignis; benediceêntes Dim. Statuit ea in ætérnum, & in ſæculum ſæculi, præcéptum po- ſuit „& non præteribit. Ratres, Rogämus vos, & obſe- crämus in Doômino Jeſu, ut quemadmodum accepiſtis à nobis, quômodo vos opoôrteat ambuläre & placere Deo, ſic & ambulétis;, ut abundétis magiis. ſol ſalutis intimis. Angelis ſuis. 5 2 14. Aſsumpſit Jeſus discipulos ſuos, & aſcendit in " ntem a & transfiguratus eſt ante eos. eus, qui con ſ. picis. imine, bonum eſt nos hic eſſe; ſi vis. faciamus hic tria tabernacula: tibi unum, Moyſi unum, & Eliæ unum. . egi 1æculerum. 18. ratres, Rog. Ipſe liberavit me, De la- ueo venantium. Ipfſe. “. Et à ver- Do aſpero, Delaqueo. G loria. Ipſe. Scapulis ſuis obumbrabit cibi. Et b pennis ejus ſperabis. Faciamus hic tria tabernacula, tibi unum, Moyſi unu, & Eliæ unum. c eſt enim volüntas Dei, säctificatio veſtra;, ut abſtinea- tis vos a fornicatione; ut ſciat u- nusquisq; veſtrum vas ſuum poſſi- dére in ſanctificatione & honore. Scapulis ſuis, Obumbra- bit tibi. Scapulis. Et ſub pen- nis ejus ſperabis. Obumbrabit. loria Patri. Scapulis. Scuto circumdabit te véritas ejus. Nô timéeébis à timore nocturno. Viſionem, quam vidiſtis, némini dixéritis, donec à mortuis resurgat Filius hominis. On enim vocavit nos Deus in imunditiam, ſed in ſanctifica- tiõnem in Chriſto Jeſu Dño noſtro. Scuto circumdabit te, †½ Vé- ritas ejus. Scuto Non timé- bis à timore noctürno. Véritas. loria Patri, Scuto. Angelis ſuis Deus mandavit de te. Ut cuſtodiant te in omni- bus viis tuis. ixit Dominus. 77 ratres, Rogâmus vos. udi benigne Conditor. Angelis ſuis. 237. . Viſionem, quam vidiſtis, némini dixéritis, donec à mortuis resurgat Filius höminis. eus, qui conſpicis. 247. FERI A S E CUN D A. ectio ſancti Evangelli ſecundùm Joannem. 9 NWillo témpore: Dixit Jeſus tur- bis Judæorum: Ego vado; quærétis me, & in peccato ve- nuntiavit ergo illis Dominus, di ſtro moriémini. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſéopi. Ocutus eſt Dominus Judæis, di- cens: Ego vado. Chriſto enim Dño mors proféctio fuit illo, unde vénerat, & unde no diſceſſerat. Ego, inquit, vado, & quærétis me, non de- ſidério, ſed odio. Nam illu poſtea- quã abſcéſſit ab oculis hominu; in- qui ſiérunt & qui oderant, & qui a- mabät, illi perſequendo, iſti habere cupiéndo. In Pſalmis ait ipſe Dñs per Prophetaàam: Périit fuga a me, & non eſt, qui requirat animam me- am. Et iterum ait alio loco in Pfal- ino: Confundantur, & revereantur requiréntes animam meam. Dum iret jacob de Berſabée, & pérgeret Haran, locutus eſt ei Do- minus, dicens: Terram, in qua dormis, tibi dabo, & sémini tuo. Xdihicavit ex lapidibus altare in honorem Domini, fundens ole- um deſuper: & benedixit eum Deus, dicens, Terram. Ulpavit, qui non requirerent: damnavit requirentes. Bonum eſt enim quærere animam, Chriſti, ſed quo modo eam quæ ſfiérunt diſ- cipuli: & malum eſt quærere ani- mam Chriſti, ſed quo modo eam Ladæi quæſiérunt! illi enim ut ha- érent, iſti ut pêrderent. Denique iſtis, quia ſic quærebant more ma- lo, corde pervérſo quid ſecutus adyaAnxit: Quærétis me, &, ne pu- teidui benè me quærétis, in pec- cato veſtro moriémini. Hoc ebß Chriſtum male quærere, in peccato ſuo mori Hoc eſt illum odiſe- per quem poſſiit ſolùm ſalvus eſſe. Apparuit Deus Jacob, & dixit eum, & dixit Ego ſum Deus Bethel,ubi unxiſti lapidem, & vo- tum voviſti mihi: Créſcere te faciam, & multiplicabo te. Vere Dominas efſt in loco iſto, & ego neſciebam. Grefſcere. Um enim hoômines, uoram ſpes in Deo eſt, non ébeant mala réddere nec pro malis; Ted- débant iſti mala pro bonis. Præ- xitque ſenténtiam præſcius; quo in ſuo peccato morerentur. Dein- de adjunxit: Quo ego vado, Yos non potéſtis venire. Hoc & dis- cipulis ſuis alio loco dixit :nec 1. m men eis moriemi dise ſed pol numqu In pece Det ce hin⸗ zeryian Eſto Et in tris tur Slogu en ell fligend Ktinet: jejunet, Qui men! reliquit elta ſunt Deſto omnt fiduciam pes con enignu F N eckio Nillo⸗ ad tun dicens: deru int5 elg, gn ſerrate, Verd eort Did niud 9 lei⸗ egis ol n elt Een qo m lilliͤenn⸗ Nderent. N. elebant n o me 15 AcO it Eee hommIles 4 1 1on ee ronnn 1t0 lann ilibann n egtl. men eis dixit: In peccàto veſtro moriemini. Quid autem dixitèquod & iſtis. Quo ego vado, vos non po- téſtis venire. Non abſtulit ſpem ſed Pordixit dilationem. Quando enim oc discipulis Dnñs loquebatur; tunc non poôterant venire, duo ille ibat, ſed poſtéà venturi erant: iſti autem numquam quibus præſcius, dixit: In peccato veſtro moriémini. Det tibi Deus de rore cœli, & de pinguedine terræ abundantiam: sérviant tibi tribus, & populi: Eſto dominus fratrum tuorum: Et incurventur ante te filii ma- tris tuæ. Eſto. loria Patri Eſto. Ego principium, qui & loquor vobis. 38. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: üt familia tua, quæ ſe af- fligendo carnem, ab alimentis ab- ſtinet: ſectando juſtitiam, à culpa jejnet. Per Dominum. Qui me miſit, mecum eſt, & non reliquit me ſolum: quia quæ pla- cita ſunt ei, facio ſemper. 80. Déſto fuppliçationibus noſtris omnipotens Deus: & quibus fiduciam ſperandæ pietatis indul- ges, conſuetæ miſericordiæ tribue benignus effectum. Per Dominum. 5 . T. E R T I A éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. N illo témpore: Locutus eſt Jeſus ad turbas: & ad diſcipulos ſuos, dicens: Super cathedram Moôyſi ſe- dérunt Scribæ, & Phariſæi. Omnia ergo, quæcumque dixerint vobis, ſeryate, & facite: ſecündùm opera vero eorum nolite facere. Et rel. Homilia S. Hieroônymi Presbyt. Uid manſuétius, quid benig- nius Dnio?:; Tentatuùr à Phari- [X*is, confringuntur insidiæ eorum, & ſecúùndùm Pialmiſtam: Sagittæ parvulorum factæ ſunt plagg eo- rum: & nihilominùs propter facer- dotii & nominis dignitatem hor- tatur populos, ut ſubjiciantur eis, non pera, ſed doctrinam, conſide- rantes. Quod autem ait: Super ca- thedram Môyſi ſederunt Scribæ, & Phariſæi: per cathedram doftrinam legis oſténdit. Ergo & illud, quod 2 5 dicitur in Pſalmo: In cathedra pe- ſtilentiæ non ſedit : & Cathedras vendentium columbas evértit, do- Gtrinam debémus accipere. Dum exiret Jjacob de terra ſua;- vidit glorijam Dei: & ait : Quàam terribili eit locus iſte! Non e hic aliud, niſi domus Dei, & por- ca coli. Veré Deus eſt in loco iſto, & ego neſciébam. Non. Lligant enim onera gravia & R importabilia, & impoônunt in hù⁴meros hominum, digito autem ſuo nolunt ea movere. Hocg gene- raliter adverſùs omnes magiſtros,» qui gravia jubent, & minora non faciunt. Notandum autem, quòôd & humeri, & digitus & onera, & vincula, quibus alligantur onera;, ſpiritualiter intelligenda ſunt. Om- nia verô opera ſua faciunt, ut vi- deantur ab hominibus. Quicumque igitur ita facit quodlibet, ut videa- tur ab hominibuùs;, Scriba & Pha- riſæus eſt. Ssi Dominus Deus meus füúerit mecum in via iſta, per quam ego ambulo, & cuſtodierit me, & deé- derit mihi panem ad edéndum, & veſtimentum, quo opériar, & revo- caverit me cum ſalute: &£ Erit mihi Doôminus in refugium, & lapis iſte in ſignum. Surgens ergo mane Jacob;, tulit lapidem, quem ſuppo- suerat capiti ſuo, & eréxit in titu- lum, fundensque oleum déſuper dixit. Erit. Ilaätant enim phylactéria ſua , & magnificant ämbrias. A- mant quoque primos recubitus in cœnis, & primas cathedras in ſy- nagogis, & ſalutationes in foro,» & vocari ab hominibus Rabbi. Væ nobis miſeris, ad quos Phariſæorum vitia tranſierant. Dôminus, cùm dediſſet mandata Legis per May- ſen, ad extremum intulit: ligabis ea in manu tua, & erunt immota ante oculos tuos. Et eſt ſenſus: Præcépta mea ſint in manu tua; ut Spere compleantur; ſint ante ogcu- l1os tuos, ut die ac nocte mediteris in eis. Hoc Phariſæi male inter- pretantes, ſcribebant in membra- nis Decalogum Moôy ſi, id eſt, de- cem verba Legis;, complicantes eca, & ligantes in fronte, & qua- ſi coronam capiti facientes: ut Em⸗ 252 ſemper ante ôculos moveréntur. Erit mihi Dominus in Deum, & lapis iſte, quem erexi in titulum, vocabitur domus Dei: & de univer- ſis, quæ déderis mihi: Déecimas & hoſtias pacificas offeram tibi. Si revérfus fuero prôſperè ad domum patris mei. Decimas. lôria Patri. Decimas. Unus eſt enim magfſter veſter, qui in cœlis eſt, ChriſtuùsDäüs. Erfice, quæſumus Dômine, be- nignus in nobis obfervantiæ ſanctæ ſubsidium, ut; quæ te au- Goôre faciénda cognovimus; te ope- rante impleamus. Per Dominum. Omnes autem vos fratres eſtis: & patrem nolite vocare vobis ſuper terram: unus eit enim Pater veſter, qui in cœlis eſt: nec vocémini magiſtri,; quia magi- ſter veſter uns eſt Chriſtus. Ropitiare Domine ſupplicatio- nibus noſtris, & animarum no- ſtrarum mederg languoribus, ut re- miilione percépta, in tua ſemper benedictione lætémur. Per Däm. F E. R. L A Q A. R TI A. égio ſancti Eyangélii ſecúndùm Matthæum. N illo tempore: Aſcêndens Jeſus Jerosolymam, aſſumpfit duode- cim discipulos ſecrétoô, & ait illis: Ecce afcéndimus jerosolymam; & Filig hominis tradétur Principibus ſacerdotum & Scribis, & condem- nabunt eum morte. Et réliqua. Homilia S., Ambroôſii Epiſcopi. Onſiderate, quæ mater filiorum Zebedæi cum filiis, & pro filiis petat: mater eſt utique, cui pro filio- rum honore ſolicite, immoderatior quidé, ſed tamẽ ignoscénda mésura votôrum eſt. Atque mater ætate 15gæva, ſtudio religioſa, ſolatio de- ſtituta, quæ tunc temporis, quando vel juvanda, vel alenda foret validæ prolis auxilio; abeſſe ſibi liberos patiebatur, & voluptati ſuæ mercé- dem ſequentiüChriſtum prætülerat filiorum. Qui prima voce vocati à Domino (ut legimus ) relictis réti- bus, & patre ſecuti ſunt eum. Dixit Angelus ad Jacob: Di- mitte me, aurora eſt. Reſpondit ei: Non dimittam te, niſi benedixeris mihi. Et benedixit ei in eodé loco, Cumque ſurrexiſſet Jacob, ecce vir luctabatur cum eo usque mané: & cùm videret, quod euin fupera- re non poſſet, dixit ad eum. Di- mitte. K.c igitur ſtùdio maternæ ſe- dulitatis indulgentior obſecraà- bat Salvatorem, dicens: Ut sc- deant hi duo filii mei, unus ad dex- teram tuuam, & alter ad ſiniſtram in regno tuo. Etſi error, pietatis tamen error eſt. Nesciunt enim matérna viscera patientiam, etſi voti avara, tamen veniabilis cupi- ditas, quæ non pecuniæ eft avida, ſed gratiæ. Nec inverecunda pe- titio, quæ non ſibi, ſed liberis conſulébat. Matrem conſiderate, matrem cogitate. Vidi Dominum facie ad faciem, Et ſalva facta eſt anima mea. Et dixit mihi: Nequaquam vo- caberis Jacob, ſed Iſrael erit no- men tuum. Et ſalva. Onſideraäbat Chriſtus matris dilectionem, quæ filiorum mercede grandævam ſolabatur ſe- néctam: & deſidériis licet feſſa ma- têrnis, chariffimoru pignorum tole- rabat absentiam. Con ſiderate étiam féminã, hoc eſt, ſexum fragiliorem, quem Düs propria nonduú confirma- verat paſſione. Côſiderate, inquam, Hevæ illius primæ mulieris hæredé, transfuſa in omnes imoderatæ cu- piditatis ſuccefione labénte: quam Däüs adhuc proprio sanguine non redémerat: nondum inolita affecti- bus omnem immodici contra fas honoris abpeténtiam ſuo Chriſtus cruoôre diluerat. Hæreditario igi- tur mùlier delinquebat errore. Cùm audiſſet jacob, dquod Eſau veniret contra eum, diviſit fllios ſuos, & uxores, dicens: Si percuſſerit Eſau unam turmam, ſalvabitur alte- ra Libera me Domine, qui di- ziſti mihi: Multiplicabo ſemen tuum ſicut ſtellas cœli, & ſicut arénam maris, quæ præ multitüdine numerari non poteſt. Domine, qui dixiſti mihi: Kevertere in ter- ram nativitatis tuæ: Domine, dqui pascis me à juventute mea. Libera. loria Patri. Multiplicaho. Ecce ascéndimus Jerosolymam, Filius hominis tradetur ad cruci- figendum. Opul mine 4b elcie hete, Sale c Tradet dendun figend E anna corca ſe vore con. tur ſtabil Per Düm FTERI ectio! Luca Nillo riſeis qui ind epulabe Teliq ua. Homi! Ver iy pura & cie ſole lum ſig rius ha ciis ad litatem Fibas lum ſig cöyerſi Fi ſua in cute Nexe v. foras e Tol arcum, comeda ma mea. cnicl att Wentam Vic A feh küptio Iter 4 beltlfere Uunt hun fendo Uuſ malr dperimn piedar Vand dade lerlueh Neauagu ed Itnel 4 1 AI. Chriſtas 2 10 lcentet elleli letgnhli tlacelt 4 sare concede. Opulum tunm, quæſumus, Doô- mine, propitius réſpice: & quos ab eſcis carnâlibus præcipis abſti⸗ néreé, à nôxiis quoque vitiis ceſ- Per Dominum. Tradétur enim Gentibus ad illu- déndum, & flagellandum, & cruci- figendum. Eus innocéntiæ reſtituütor, & amator, dirige ad te tuorum corda ſervorum: ut Spiritus tui fer- vore concépto, & in fide inyenian- tur ſtabiles, & in ôpere efficaces. Per Däm. in unitate ejusdem. F E K IA I L N T A éctio ſandti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Dixit Jeſus Pha- riſæis: Homo quidam erat dives, qui induebatur purpura & yſſo, & eypulabatur quotidie ſpléndidè. Et réliqua. Homilia ſancti Gregéôrii Papæ. Uem, fratres chariſſimi, quem dives iſte, qui induebatur puùúr- pura & by ſſo, & epulabatur quoti- die ſpléndide, niſi judaicum popu- lum fignat: qui cultum vitæ exté- rius habnit, qui accèptæ legis deli- ciis ad nitôrem uſus eſt, non ad uti- litatem: Quem verò Lazarus ulcé- ribus plenus, niſi Gentilem pôpu- lum figuraliter éxprimit: Qui dum cõverſus ad Deum peccata confité- ri ſua non erùbuit, huic vulnus in cute fuit. In cutis quippe vul- neré virus à viſcéribus trahitur, & foras erumpit. Tolle arma tua, phâretram & arcum, & affer de venatione tua;, ut comedam: * Et benedicat tibi ani- ma mea., Cùm que venatu ali- quid attüúleris, fac mihi inde pul- mentum, ut comedam. Et. Wid eſt ergo peccatôrum con- femno, niſi quædam vülnerum rûptio? quia peccati virus ſalu- briter aperitur in confeſſione, quod peſtifere latsbat in mente. Vulnera eétenim cutis in fuperficiem tra- hunt humorem bputredinis. Et con- fiténdo peccata, quid aliud agimus;, niſi malum, quod in nobis latébat, aperimus 2 Sed Lazarus vulneratus cupiebat ſaturari de micis, quæ ca- debant de menſa divitis, & nemo illi dabat: quia Gentilium quem- 253 que ad cognitiônem Legis admit- tere ſupérbus ille péôpulus deſpi- ciébat. Ecce odor flii mei ſicut odor agri pleni, cui benedixit Dominus, créſcere te faciat Deus meus ſicut arénam maris: Et donet tibi de rore cœli benedictionem. „Deus autem omnipotens bene- dicat tibi, atque multiplicet. Et Ui dum doctrinam Legis non ad charitâàtem habuit, ſed ad elistionem, quaſi de accéptis opi- bus tumuit: & quia ei verba deflué- bant de ſciéntia: quaſi micæ cadé- bant de menſa. At contra, jacéntis pauperis vulnera lingébant canes. Nonnuúmquam ſolent in ſacro elo- quio per canes prædicatoôres intél- ligi. Canum étenim lingua, vulnus dum lingit, curat: quia & doctores ſancti, dum in cbntelliohe peccati noſtri nos inſtruunt, quaſi vulnus mentis per linguam tangunt. Det tibj Deus de rore cœli, de pinguédine terræ abundantiam: sérviant tibi tribus & pôpuli. Eſto Dôminus fratrum tuoôrum. Et incurvéntur ante te filii ma- tris tuæ. Eſto. & loria Patri. Eſto. Fili, recordarec, quia recepiſti bona in vita tua: & Laza- rus ſimiliter mala. Ræſta nobis, quæſumus, Doômi- ne, auxilium gratiæ tuæ: ut jeju- niis, & orationibus convenienter inténti, liberémur ab hôſtibus mentis & corporis. Per Düäm. Dives ille gut- tam aquæ petiit, qui micas panis Lazaro negavit. Deſto Pomine famulistuis, & perpétuam benisgnitatem lar- gire poscéntibus: ut iis, qui te au- â & gubernatoôre gloriantur, & congregata reſtaures, & reſtaurata consérves. Per Dominum. F E RK L A § E X TL. A. éctio ſancti Evangélii fſecundum Matthæum. N illo témpore: Dixit Jeſus turbis Judæoru, & principibus ſacerdotũ parabolam hanc: Homo erat patex- familia, qui plantavit vineam: ſepem circumdedit ei. Et réliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Lerique varias ſignificationes de vineæ APPellatione deri- vant: ſed evidenter Iſaias vnca 0 2 Demtini Sàbaoth, domum Iſraél eſſe memoravit. Hanc vineã quis alius, niſi Deus condidit Hic eſt ergo, qui eam locavit colonis, & ipſe peregrè fuit: non quia ex loco ad locũ pro- fectus eſt Dis, qui ubique ſemper præſens eſt: ſed quia eſt præſéntior diligentibus; negligentibus abeſt. Multis temporibus abfuit, ne præ- propera videretur exactio. Nam quo indulgentior liberalitas, eò in- excuſabilior pervicacia. Dum exiret Jagob de terra ſua, Vidit gloriam Dei, & ait: Quam terribilis eſt locus iſte! Non eſt hic aliud, niſi domus Dei, & porta c&li. Veré Deus eſt in loco ſto, & êgo neſciébam. Non eſt. Nde benê ſecundum Matthæum habes, quia & ſepe circumde- dit: hoc eſt, divinæ cuſtodiæ muni- tione vallavit, ne facilè ſpiritalium patéret incurſibus beſtiarum. Et fodit in ea torcular. Quomodo in- telligimus, quid ſit torcular, niſi fortè, quia Pſalmi pro torcularibus inſcribuntur, eo quod in his myſté- ria Dnicæ paſſionis, modo muſti ſancto fervéntis Spiritu, redundan- tiùs æſtuaverint? Unde ébrii puta- bantur, quibus Spiritus ſanctus in- undabat. Ergo & hic fodit torcülar, in quod uvæ ratioabilis fructus in- térior ſpiritali infuſiòône deflueret. si Dominus Deus meus füúerit meécum in via iſta, per quam ego ambulo, & cuſtodierit me, & déde- rit mihi panem ad edendum, & veſtimentum, quò opériar, & revo- caverit me cum ſalúte: * Erit mi- hi Dominus in refugium, & lapis iſte in ſignum. Surgens ergo manè Jacob, tulit ſapidem, quem ſupposuerat caâpiti ſuo, & eréxit in titulum, fundénsque oleum dé- ſuperzdixit. Erit. Dificavit turrim „ véêrticem ſcilicet legis attollens; atque ità hanc vineam munitam, inſtrù- ctam, ornatam locavit Judæis. Et tempore fruduum sérvulos miſit. Bene tempus frùctuum poôſuit, non proventuum. Nullus enim fruétus Extitit judæofum, nullus vineæ hu- jus provêntuszde qua Dominus ait: Expectavi, ut faceret uvas, fecit au- tem ſpinas. Itaque non Htitiæ vi- nonon ſpiritali muſto, ſed cruénto Prophetarum sanguine torcularia redundarunt. Erit mihi Dôminus in Deum, & lapis iſte, quem eréxi, in titu- lum „vocabitur domus Dei, & de anivérſis, quæ déderis mihi: Decimas & hoſtias pacificas of- feram tibi. Si revérſus fúero proſperè ad domum patris mei. Décimas. 1oria Patri. Décimas. Malos malé perdet, & vineam ſuam locabit aliis agricolis, qui reddant ei fructum temporibus ſuis. A, quæ ſumus, omnipotens De- Las; ut ſacro nos purificante jeſunio, ſincèris mentibus ad ſan- Gta ventùra facias pervenire. Per Dominum. Quæréntes eum tenére; timuéèrunt turbam, quia ſicut Prophétam eum habébant. . A, quæſumus, Dômine, pô- pulo tuo ſalútem mentis & corporis, ut bonis opéribus in- hæréndo;, tuæ ſemper virtutis me- reàtur protectione defendi. ker Dôminum. 5 A B. B A T G. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. . 8. N illo témpore: Dixit Jeſus Phari- ſæis, & Scribis parabolam iſtam: Homo quidam habuit duos filios, & dixit adoleſcêntior ex illis patri: Pater da mihi portionem ſubſtän- tiæ, quæ me contingit. Et réliqua. Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. ides, quòd divinum patriméô- nium peténtibus datur. Nee putes culpam patris, quod adoles- centioôri dedit. Nulla Dei regno infirma ætas: nec fides gravatur annis. Ipfe certè ſe judicavit ido- neum, qui popoſcçit. Atque uti- nam non recefsiſſet à patre; im- pediméntum nefciſſet ætaàtis. Sed poſteaquam domum patriam dere- linquens, péregre proféctus eſt,/ cœbit egére. Méritô ergo prode- git patrimonium, qui receéſiit ab Eccle ſia. Pater; peccavi in colum, & coôram te, jam non ſum dignus vocari filius tuus: Fac me ſicut unum ex mercenariis tuis. Quanti mercenarii in domo pa- tris mei abundant panibus, ego au⸗ minuginde n eteti u men 8Pelſelle teneleſ ii lt Prophein 4 4 Anzelii ia⸗ Diit eiui ſpalabolm buit ntiote oftionen 1 tingit bine oli Eylen iytnum In 1s, (N nſebi e fe; ſe ucletii ſeit Ann ſet ² pattei autem hic fame péreo: ſurgam, & ibo ad patrem meum, & dicam ecli. Fac me ſicut. Eregè profé Kus eſt in regionem longinquam Quid longinquius, quàm à ie recedere, nec regioni- bus, ſed moribus ſeparari: ſtudiis diſcrétum eſſes non terris: & quaſi interfuſo luxuriæ ſæcularis æſtu divertia habéere Sanctorum Etenim qui ſe à Chriſto séparat, exul eſt patriæ,civis eſt mundi. Sed nos non sumus advenæ, at que peregrini, ſed cives ſumus Sanctorum, & doméſti- ci Dei. Qui enim eramus longe, facti sumus proôpè in sanguine Chriſti. Non invideamus de longinqua re- gione remeantibus: quia & nos fuimus in regione longinqua, ſicut Iſaias docet. Sic enim habet: Qui ſedébant in regione umbræ mor- tis, lux orta eſt illis. Régio ergo longinqua umbra eſt mortis. Vidi Dominum facie ad faciem, Et ſalva facta eſt anima mea. Et dixit mihi;: Nequàâquam vo- caberis Jacob, ſed Iſrael erit no- men tuum. Et ſalva. Os autem, quibus ſpfritus an- te faciem Chriſtus eſt Dñs, in umbra vivimus Chriſti. Et ideo di- tit Eccleſia: In umbra ejus concu- Ppivi, & ſedi. Ille igitur vivéndo lu- Xxuriosé, consumpfit omnia orna- méenta naturæ. Unde tu; qui ac- cepiſti imaginem Dei, qui habes ſi- militudinem ejus, noli eam irra- tionabili fœditate consumere. O- pus Dei es: noli ligno dicere: Pa- ter meus es tu, ne accipias fimili- tudinem ligni, quia ſcriptum eſt: Similes illis fiant, qui faciunt ea. Cùm audiſſet Jacob, quod Eſau veniret contra eum, diviſit filios ſuos, & uxores, dicens: ſi percçuſſe- rit Eſau unam turmam, ſalvabitur aàltexa; ibera me Domine, qui dixiſti mihi: * Multiplicabo ſeme tuum ſicut ſtellas coeli, & ſicut aré- nam maris, quæ præ multitudine numerari non poteſt. Domine-. qui dixiſti mihi: Kevértere in ter- ram nativitatis tuæ: Domine,;, qui paſcis me a juventute mea. Libera. Boria Patri. Multiplicabo. Vadam ad patrem meum, & dicam ei: Pater, fac me ſicut unum ex mercenariis tuis. 255 A, quæſumus, Domine, no- ſtris efféctum jejuniis ſaluta- fem, ut caſtigatio carnis aſsumpta-» ad noſtrarum vegetationem trans- eat animarum. Per Dominum. Ratres, eſtoôte imitatôres Dei⸗» ſicut filii chariſſimi: & ambulate in dilectione, ſicut & Chriſtus di- lexit nos, & tradidit ſemetipſum pro nobis oblationem, & hoſtiam Deo in odorem ſuavitatis. udi benigne Conditor. Angelis ſuis. 237. Dixit autem pater ad ſervos ſuos: Cito proférte ſtolam primam, induite illum, & date annulum in manu ejus, & calceamenta in pé- dibus ejus. . Uæſumus,; omnipotens Deus;, Wota humilium reéſpice, atque ad defenſionem noſtram, déxteram tuæx majeſtatis extende. FPer Do- minum noſtrum. DOMINIC A III. De libro Geneſis. Oſeph, cum sédecim eſſet annô- Jn „ paſcebat gregem cum fra- tribus ſuis adhuc puer: & erat cum filiis Balæ & Zelphæ uxorum patris ſui : accuſavitque fratres ſuos apud patrem crimine peſſimo, Iſ- rael autem diligébat Joſeph ſuper omnes filios ſuos, eo quod in ſe- nectúte genuiſſet en: fecitq; ei tu- nicam polymitam. Videntes autem fratres ejus, quod à patre plus cun- ctis filiis amarétur, oderant eu; nec poterant ei quidquam pacçificè lo- qui. Accidit quoque, ut viſum som- nium reférret fratribus ſuis, quæ cauſa majoris odii ſeminariu fuit. Dixitque ad eos: Audite somnium meumsquod vidi: Putabam nos li- gare manipulos in agro, & qua ſi consùrgere manipbulum meum, & ſtare, veſtrosq; manipulos circunr- ſtantes adorare manipulum meum, Reſpondérunt fratres ejus: Nüqui Rex nolter exis : aut ſubjiciéemur dicioni tuæx? Hæc ergo cauſa ſom- niorum, atque ſermonum, invidiæ & odii fomitem miniſtravit: Aliud quoque vidit somnium, quod nar- rans 256 ran⸗ frätribus, ait: Vidi per som- nium, quaſi ſolem, & lunam, & ſtellas undecim adorare me. Quod cùm patri ſuo & fratribus retuliſ- ſet, increpavit eum pater ſuus, & dixit: Quid fibi vult hoc somnium quod vidiſti? num ego, & mater tua, & fratres tui adorabimus te ſuper terram? P dentes Joſeph à longè, lo- quebantur mutuo fratres dicéntes: Ecce ſomniator venit: æ& Venite; occidamus eum, & videamus; ſi proſint illi somnia ſua. Cùmque vidiſſent Joſeph fra- tres ſui, quod à patre cunctis fratri- bus plus amarétur, oderant eum, nec pôterant ei quidquam pacificé loqui, unde & dicébant. Venite. Nvidébant ei igitur fratres ſui, pater verò rem tacitus conſidera bat. Cuùmque fratres illius in pas- céndis grégibus patris morareéntur in Sichem, dixit ad eum Ifrael: Fratres tui paſcunt oves in Sichi- mis: veni, mittam te ad eos. Quo reſpondénte: Præſto ſum, ait ei: Vade, & vide, ſi cuncta proſpera ſint erga fratres tuos, & pécora: & renutia mihi, quid agatur. Miſſus de valle Hebron, venit in Sichem: invenitque eum vir errantem in a- gro, & interrogavit, quid quæ- rerxet? at ille reſpondit : Fra- tres meos quæro; indica mihi, ubi paſcent greges. Dixitque ei vir;, Receſsérunt de loco iſto; audivi autem eos dicentes: eamus in Do- thain. Perréxit ergo Joſeph poſt fratres ſuos, & invénit eos in Do- thain. Qui cum vidiſſent eum pro- cul, antequam accéderet ad eos, cogitavérunt illum occidere, & mùútuo loquebantur: Ecce som- niator venit: venite, occidamus cum: & mittamus in ciſtérnam ve- terem, dicemusque, Fera péſſima devoravit eum: & tunc apparébit, quid illi proſint somnia ſua. a. Dixit Judas fratribus ſuis: Ecce Ismaelitæ tranſeunt : venite, ve- numdétur, & manus noſtræ non polluantur: & Caro enim & frater noſter eſt. Quid enim prodeſt, ſi occidérimus fratrem noſtrum, & celavérimus sanguinem ipfiusè me- lius eſt, ut venumdetur. Caro. Udiens autem hoc Ruben, ni- tebatur liberare eum de mani- bus eòrum, & dicébat: Non inter- ſiciatis animam ejus, nec effun- datis sanguinem: ſed projſcite eum in ciſtérnam hanc, quæ eſt in (olitudine, manuúsque veſtras ſer- vâte innoxias. Hoc autem dicébat, volens eripere eum de manibus eo- cum, & reddere patri ſuo. Confé- tim igitur;, ut pervénit ad fratres ſuos, nudavérunt eum tunica talari & polymita, miſeruntque eum in ciſtérnam véterem ,quæ non habeé- bat aquam. Et ſedéntes, ut comé- derent panem, viderunt Ismaeli- cas viatores venire de Galaad; & camelos eorum portantes aroma- ta, & resinam, & ſtactem in K.- gyptum. Dixit ergo Judas fratri.- bus ſuis: Quid nobis prodeſt, ſi occidérimus fratrem noſtrum, & celavérimus sanguinem ipsius? Meélius eſt, ut venumdétur Ismae- litis, & manus noſtræ non pol- luantur: frater enim & caro noſtra eſt. Acquievérunt fratres ſermo- nibus illius. Et prætereuntibus. Madianitis negotiatoribus;, extra- hêntes eum de ciſterna, vendidé- runt eum Ismaelitis viginti ar- genteis, qui duxérunt eum in K.- gyptum. , Extrahéntes Joſeph de, laeu» vendidérunt Ismaelitis viginti ar- genteis: & Reversusque Kuben ad bpuùreum, cùm non inveniſſet eum, Scidit veſtiméênta ſua cum fletu, & dixit: „ Puer non comparet, & ego quò ibo? At illi intincta tùnica Joſeph in sänguine hoœdi, misérunt, qui ferret eam ad patrem & diceret: Vide, ſi tunica filii tui ſit an non. Reversusque. G1oria Patri. Puer. Ex libro S8. KmbrOli Epifcopi de ſancto Joſeph. Andkrum vita cæteris norma vivéndi eſt. Ideoque digéſtam plenius accépimus sériem Scriptu- rarum: ut dum Abraham, Iſaae, & Jacob, ceterosque juſtos legéndo cognôscimus, velut quemdam no- bis innocéntiæ tramitem virtüte eorum reſeratum imitantibus ve- ſtigiis perſequamur. De quibus mihi cum frequens tractatus fue- rit ,» hôdie ſancti Joſeph hiſtoria occüùrrit, in quo cùm plurima fue- rint genera virtütum, præcipué tamen insigne cffülfit caſtimoniæz. . a⸗ Tuhrn nam di votiöne puritat Animi! illa ge⸗ ſpecles animu Vi⸗ ſeph, le tu, & vorayi l künican trem: ter, ai lt i⸗ us Cäſtitar in ejus quidan mes, ni rentibu ligeba quod ſi fuit: hi tius hiſt nolcamt moreri eſus inte Pientian compéd Pertränt Veniret ri a 4 tes dilext fiiunt, ligas inin tor doce hoe keeit Dare Nencin⸗ Rkitiam oc vol lcims, Dilanns can ut nolcz Urienn lorg ne elbt:ant ejns, t loc autent Umm de mande ti ſin Viderunt k nire d dtremn nonn nguinen ) jenumdemn 8 Noſtre nim & en nt fratie? t Prttele tiatoribun iſterna, ſe elitis gerunt eun loſen Hnelitis in etgisglet⸗ get eumu e,ſi tuniett⸗ erelsuulle⸗ buel ol Eotas ſoſph. Iadein eſt ſigitur, ut cùm in Abra- nam didicéritis impigram fidei de votionem, in Iſaac ſincéræ mentis puritarem, in Jacob ſingularem animi laborümque patientiam: ex illa generalitate virtütum in ipfa: ſpecies diſciplinarum intendatis animum. Videns Jacob veſtiménta Jo ſeph, ſcidit veſtimenta ſua cum fle- tu,„& dixit : à Fera péſſima de- voravit filium meum Joſeph. Lalérunt autem tratres ejus fünicam illius „ mittêntes ad pa trem: quam cùm cognoviſſet pa Ter;, ait. Fera. It igitur nobis propolitus ſan- ctus joſeph tamquam ſpéculum Eaſtitatis, In ejus enim motibus, in ejus actibus lucet pudicitia, & quidam ſplendet caſtimoniæ co mes, nitor gratiæ. Unde étiam àa pa- rentibus plus gquam céreri fllii di- Iigebatur, Sed ea res invidiæ fuit: quod ſiléntio prætereündum non fuit: hinc enim arguméntum to- tius hiſtoriæ proceſſit: ſimul ut cog noſcamus perfecktum virum non movéri ulciſcendi doloôris invidia, nee malorum rependere vicem. Unde & David ait: Si reddidi re- tribuéentibus mihi mala. Joſeph, dum intraret in terram Kgypti, linguam, quam non no- verat, audivit: manus ejus in la- boôribus ſerviérunt : kt lingua ejus inter principes loquebatur ſa- pientiam. Humiliavérunt in compéedibus pedes ejus: ferrum pertränſiit änimam ejus „ donec veniret verbum ejus. Et. Uid autem eſſet, quòd præfer- ri Joſeph mererétur céteris; ſi aut lædéntes læsiſſet, aut diligen. tes dilexifler? Hoc enim plerique faciunt. Sed illud mirabile, ſi di- ligas inimicum tuum, quod Salva- tor docet. Jure ergo mirandus, qui hoc fecit ante Evangélium, ut læ- ſus parceret, appetitus ignoſceret, vénditus non reférret injuüriam, ſed gratiam pro contumelia solveret: quod poſt Evangelium omnes di- dicimus, & ſervare non poſfumus. Diſcamus ergo & Sanctorum invi- diam, ut imitémur patientiam: & cognoſcamus, illos non naturæ Præſtantioris fuiſſe, ſed obſervan- tioris: nec vitia neſciſſe, ſed emen- dâſſe. Quòd ſi invidia étiam San- ne pervértere laborabant , 25⁵55 Ros aduſſit, quantò magis een. dum eſt, ne infammet peccatôres? . Meménto mei, dum bené tibi füerit: & Ut süggeras Pharaoni, ut edú⁴cat me de iſto carcere: Quia furtim ſublatus ſum, & hie innocens in lacum miſſus ſum Tres enim adhuc dies ſunt, poſt quos recordabitur Pharao miniſte- rii tui, & reſtituet te in gradum oriſtinum, tunc memento mei. Ut. Gloria Patri. Quia. eéctio ſancti Evangelii ſecundùm Lucam. ectic . N illo tempore: Erat Jeſus eji- ciens deæmônium , & illud erat mutum. Et cùm ejeciſſet dæmoô- nium, locutus eſt mutus, & admi- ratæ ſunt turbæ. Et reliqua. Homilia venerabilis Bedæ Presbyt. Xmoniacus iſte apud Mat- Jthæum non ſolùm mutus, ſed & cæcus fuiſſe narratur: curarùsque dieitur à Dômino, ita ut loqueré- rur, & vidéret. Tria ergo ſigna ſimui in uno hömine perpetrata ſunt: cæcus videt, mutus lòquituùr; poſseſſus à dæmone liberatur. Quod & tunc quidem carnaliter factum eſt, ſed & quotidie com- plétur in converſione credéntium: ut expúlso primùm dæmone, fidei lumen aſpiciant: deinde ad laudes Dei tacéntia priùs ora laxentur. Quidam autem ex eis dixérunt: In Beélzebub principe dæmoniorum eiicit dzmonia. Non hæc aliqui de turba, ſed Phariſæi calumnia- bantur & sScribæ, ſicut alii Evan- geliſtæ teſtantur. . Méritò hæc patimur, quia pec- cavimus in fratrem noſtrum, vi- déntes anguſtias animæ eius, dum depfecarétur nos, & non audivi- mus: *Idceifrco venit luper nos tribulatio. Dixit Kugen fratri- bus fuis: Numquid non dixi vobis: Nolite peccare in päerum, & non audiſtis me. Idciréo. PUrbis quippe, quæ minùs eru- ditæ videbantur, Domini ſemz- per facta mirantibus: illi contra: vel negare hæc, vel quæ negare nequiverant, finiſtra nierprerscin⸗ non hæc divinitatis, ſed immuúndi ſpiri tus opera fuiſſênt. Et alii ten- tantes, ſignum de cœlo quærebant ab eo. Vel in morem Eliæ igne RK de 258 de fuùblimi venire cupiébant⸗ vel in ſimilitùdinem Samuélis témpo- re æſtivo mugire tonitrua, coruſca- re fûlgura, imbres ruere: quaſi non poſſent & illa calumniari, & di. cere, ex occùltis & variis aeris paſ- ſionibus accidiſſe. At tu qui calum- niaâris ea,; quæ culis vides, manu tenes, utilitate ſentis: quid feceris de iis, quæ de cœlo vénerint? Uti- que reſpondebis, & magos in ..- gypto multa figna feciſſe de cœlo. Dixit Kuben frätribus ſuis, Numquid non dixi vobis, Nolite peccare in puerum, & non audiſtis me, * En fanguis ejus exquiritur: y. Méritò hæc patimur, quia pec- gavimus in tratrem noſtrum, vidén- tes angůſtias änimæ ejus; dum de- Lrecarétur nos, & non audivimus. En. Pſe autem, ut vidit cogitatiõnes eéôrum, dixit eis: Omne regnum in ſeipſum diviſum deſolabitur, & domus ſupra domum cadet. Non ad dicta, ſed ad cogitata reſpondit: ut vel ſic compellereêntur crédere poténtiæ ejus, qui cordis vidébat occuùlta. Si autem omne resnum in ſeipſum diviſum deſolatur: ergo Pa- tris, & Filii, & Spfritus ſancti reg- num non eſt divifum quod ſine ul- la contradiétioône, non àliquo im- Púùlſu deſolandum, ſed ætérna eſt ſtabilitate mansurum. Si autem Sà- tanas in ſeipſum diviſus eſt, quéô- modo ſtabit regnũ ipsius, quia di- citis, in Beélzebub ejicere me dæ- moônia? Hoc dicens, ex ipsoòrum con- feſſiône volebat, intélligi, quòd in eum non credendo, in regno diabo- li eſſe elegiſſent, quod utiq; adver- sùm ſe diviſum ſtare non poſſet. Lamentabatur Jacob de duòbus filiis fuis: deu me! dolens ſlum de Joſeph pérdito;, & triſtis nimis de Bénjamin ducto pro alimôniis: Precor cœléſtem Regem, ut me dolentem nimium faciat eos ceêr- nere. Proſtérnens ſe Jacob ve- heménter cum lacrymis pronus in terram, & adôrans ait. Precor. SB1ôria Patri. Precor. AD LAUDES Ac benignè in bona voluntate tua,ut ædincéntur Domine mu- ri Jerûſalem iſerére mei. 216. . . Dôminus mihi adjütor eſt, non timébo, quid faciat mihi homo. Deus miſereaâtur noſtri, & benedicat nos. Vim virtutis ſuæ oblitus eſt ignis, ut phùeri tui liberarentur il- læſi⸗ Sol & luna laudate Deum: quia exaltatum eſt nomen ejus ſolius. Ratres, Eſtôte imitatôres Dei, ſicut filii chariſſimi: & ambula- te in dilectiõne, ficur & Chriſtus diléxit nos, & tradidit ſemetiptum pro nobis oblatioônem, S& hoſtiam Deo in odéòrem ſuavitatis. Sol ſalutis intimis. Angelis ſuis. 14. Cùàm fortis armatus cuſtédit àtriũ ſuum, in pace ſunt mnia, quæ pol- ſidet. uæſumus, omni- potens Deus. . Et cùm ejeciſſet Jeſus dæmoônium, locùtus eit mutus , & admiratæ ſunt turbæ. Si in digito Dei ejicio dæmoônia, profécto pervénit in vos regnubei. ratres, Eſtôte imitatoôres. Ipſe liberavit me, De laqueo venantium. Ipſe. Et à verbo aſpero. De. loria Patri,; Ipſe. , . . Scapulis ſuis obumbrabit tibi. Et ſub pennis ejus ſperabis. Qui non colligit mecum, diſpergit: dui non eſt mecum, contra me eit. e Oc enim ſcitòôte intelfigéntes⸗ quòd omnis fornicator, aut immundus, aut avarus;, quod e idolõôrum sérvitus, non habet hæ- reditatem in regno Chriſti, & Dei. Scapulis ſuis, *Obum⸗ Brabit tibi. Scapulis. 1 Et ſub pennis ejus Iperabis. Obumbrabit. .Z l1oria Patri. Scaäpulis. Scuto circumdabit te véritas ejus. Non timébis a timore nocturno. Cùm immundus tpiritus exieérit ab homine, ambulat per loca inaquo- ſa, quærens requiem, & non invenit. Ratis enim aliquaàndo ténebræ; nunc autem lux in Domino. Ot filii lucis ambulate: fructus enim lucis eſt in omni bonitate; & juſtitia, & veritate. bn 5 Titas ejt à timor loria. Deus me ſtodiant minus. Ange Mxtöllen de turba portavit. Jelus ait udiunt illud. potens. FE R edtio Lucal Nillo Uriſeis. miülitil um: Caphir tua. Homi On Ktur lita, in inkegt. itet & finſtri erpeckes lis inyid benenci miracul⸗ Dominie Unirieß dilian nidtet nin e leneiii . ells 3 Plrei atteme Alem ten e öptimn Eteatuttwt iis ſus hn ui liberuer l &lunle Htätum elne Kell ac⸗ tdiditlem önenn a ſuaritnn ſalutis in 8. 14, itus elid Unt Omnüft Uell t elutceni ns, A i eſcio en it in voen Eſtötennn berinitni) iun. MM. sobunin nis eis he⸗ t merun⸗ mecumm, „ atells ttoteln etanenn n anlnn, etno C 4 Ulis ſis ciplis, iz. deipllig ſelittzei⸗ atinolen llthet lui Scuto circumdabit te,* Ve- ritas ejus. Scuto. Non timébis à timöre nocturno. Véritas ejus- Ioôria. Scuto. Angelis iuis Deus mandavit de te. Ut cu- ſtédiant te in omnibus viis tuis. ixit Dô- minus. de Däüica. 77. ratres, Eſtôte imitatôres. udi benigne. Angelis ſuis Deus. 237. Extöllens vocem quædam mulier de turba, dixit: Beatus venter qui te portavit, & übera, quæ ſuxiſti. At Jeſus ait illi: Quinimòô beati, qui audiunt verbum Dei, & cuſtoôdiunt illud. uæſumus, omni- potens. F ERT A SECUNDA. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Dixit Jeſus Pha- riſæis: Otique dicêtis mihi hanc ſimilitädinem: Médice cura teip- ſum: quanta audivimus facta in Caphaârnaum, fac & hic in palria tua. Et réliqua. Homilia 8. Ambrôſii Epiſcopi. On mediocris invidia prôdi tur, quæ civicæ charitatis ob- IHita, in acerba ôdia caufas amoôris inflectit. Simul hoc exemplo pa- riter & oraculo declaratur „ quod fruſtrà opem miſericôrdiæ cœléſtis expéétes, ſi aliénæ fructibus virtu-⸗ tis invideas. Aſpernator enim Dñs invidérum eſt, & ab iis, qui divina beneficia in aliis perſequuntur, miracula ſuæ poteſtatis aveértit. Dominicæ quippe carnis actus, Di- vinitatis exéemplum eſt, & invisi bilia nobis ejus, per ea „ quæ ſunt viſibilia, demonſträntur. Toôllite hinc vobiscum munera, & ite ad dominum terræ: & cùmin- veneritis, adorate eum ſuper terrã: Deus autem meus faciat e vo- bis placàbilem: & remittat & hunc fratrem veſtrum vobiscum, & eum, quem tenet in vinculis. , Sumite de ptimis terræ frùgibus in vaſis veſtris, & deférte viro munera. Deus. On otiôsé itaque Salvator ex- Aculſat, quòd nulla in patria ſua miracula virtütis operatus ſfit: ne fortaſſis aliquis viliéôrem patriæ nobis eſſe debere putaret afféctum. . . „ 259 Neéque enim cives péôterat non amare; qui amaret omnes, ſed ipfi ſe charitate patriæ, dum invi- ent, abdicarunt. In veritate di- co vobis: multæ viduæ fuerunt in diebus Eliz. Non quia Eliæ dies fueêrunt, ſed in quibus Elias opera- tus eſt: aut quia Elias dies facié- bat illis, qui in ejus opéribus lucem vidébant gratiæ ſpiritalis, & con- vertebantur ad Dôminum. Et ideò aperiebatur cœlum vidéntibus æ- terna, & divina myſteria: claude- batur, & fames erat, quando nulla erat cognoſcéndæ divinitatis ubér- tas. Sed de hoc plenius diximus 5 cùm dc viduis ſcriberémus. Iſte eſt frater veſter ininimus, de quo digeratis mihi? Deus mi- ſereatur tibi, fili mi: Feſtinavit- que in domum, & ploràvit, quia erumpébant lacrymæ „ & non pé- terat ſe continérfe. . Attôllens autem Joſeph beulos, vidit Bénjamin ſtantem: & com- môta ſunt omnia viſcera ejus ſu- Per fratre ſno. Feſtinavitque. T multi leproôſi erant in judæa tempôribus Elifſæi Prophetæ: & nemo eôrum mundatus eſt, niſi Naaman Syrus, Evidenter hic ſer- mo nos Dômini ſalutaris informat, & ad ſtüdium venerandæ divinita- tis hortatur: quôd nemo ſanatus oſteênditur, & maculôſi morbo cor- poris abſolutus, niſi qui religioòſo officio ſtduit ſanitati. Non enim dormientibus divina benéficia, ſed obſervantibus deferuntur. Diximus in libro alio, in vidua illa, ad quam Elias diréctus eſt, typum Ec- cléſiæ præmiſſum. Popuſus Ecclé- ſiam congregavit, ut (equatur péô- pulus ille ex alienigenis congrega- tus. Pôpulus ille anté leproſus, po- pulus ille anté maculoſus, prius- quam myſtico baptizarétur in ffu- mine, idem poſt ſacraménta bap- tismatis maculis corporis & men- tis ablůtus, jam non lepra, ſed immaculata Virgo cœpit eſte fine ruga. . . ——„G Dixit Joſeph ündecim frâtribus ſuis: Ego ſum Joteph, quem ven- didiſtis in gyptum: adhuc vivit patéer noſter sénior, de quo dixera- tis mihi? * Ite, adducite eum ad me, ut poſſit vivere. . Biennium enim eſt, quòôd cœpit eſſe tames in terxra: & adhuc re- R. 2 ſtant 260 . ftant anni quinque, arari poterit, nec meti. Ite. loria Patri. Ite. quibus nec te & ipſum ſolum, & audieris il- lum, lucratus eſt te. Quid eſt, lu. cratus eſt te? niſi quia perieras, ſi non lucraretur te? Nam fſi non pe- Amen dico vobis, quia nemo Pro- rieras, quômodo te lucratus eſt? phéta accéptus eſt in patria ſua. Nemo ergo contémnat, quando 38. 9. Peccat in fratrem. Ait enim quo- Ordibus noſtris, quæſumus 5⁰°. dam loco Apoôſtolus: Sic autem mine; gratiam tuam benignus peccantes in fratres; & percutien- infunde: ut, ſicut ab eſcis carnali- bus abſtinémus, ita ſenſus quoque in tes conſcténtiam eorum infirmam, Chriſtum peccatis: ideo quia noſtros à nôxiis retrahamus ex- membra Chriſti omnes facti ſumus. céſſibus. Per Dominum. Quômodo non beccas in Chriſtum, qui peccas in membrum Chriſti? joſephdum intraret in terram Jeſus autem tranſiens per medium K.gypti, linguam, quam non no- Illôrum ibat. 80. Ubvéniat nobis, Domine miſe- ricordia tua: ut ab imminénti- bus peccatorum noſtrôrum peri- culis te mereamur protegeénté éri- Pi, te liberante falvari. Per Dñm. FEKIA T EKIIA. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. 1 illo témpore: Dixit Jeſus dilci- pulis ſuis: Si peccaverit in te fra- ter tuns, vade, & coôrripe eum in- ter te, & ipſum tolum. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Uare illum côrripis? Quia tu doles, quoôd peccaverit in te. Abfit. Si amoôre tui id facis, nihil facis: ſi amore illius facis, ôptimèe facis. Dénique in ipfis verbis at- ténde;: cujus amôre id facere dé beas, utrùm tui, an illius. Si te au- dierit, inquit, lucratus es fratrem tuum. Ergo propter illum fac, ut lucréris illum. Sic faciéndo lucra- ris: niſi feciſſes, perierat. Quid eſt ergo, quòd plerique hmines iſta peccata contemnunt ; & di- cunt: Quid magnum fecçi? In ho- minem peccavi. Noli contémne- re: In hôminem peccaſti. Nuntiavérunt jacob dicentes, Joſeph filius tuus vivit, & ipſe do- minatur in tota terra Ægypti: quo audito revixit ſpiritus ejus, dixit: * Sufficit mihi, vadam, & vidébo eum „ antequam moriar. Cuùumque audiſſet Jacob, quod filius ejns viveret; quaſi de gravi tomno evigilans, alt. Sůfficit. 7 Is noſſe, quia in höminem pec- cando periiſti? di ce ille, in gquem peccaàſti, corripüerit inter verat,audivit: manus ejus in labo- ribus ſerviérunt: & Et lingua ejus inter principes loquebatur ſapién- tiam. Humiliavérunt in com- pedibus pedes ejus, ferrum per- tranſiit änimam ejus, donec veni- ret verbum ejus. Et lingua. Emo ergo dicat: quia non peccaàvi in Deum, ſed peccavi in fratrem: in hominem peccayi, leve, vel nullum peccatum ett. Forte inde dicis: leve eſt, dulia citò curatur. Peccaſti in fratrem, fac ſatis, & ſanatus es. Cito fe- ciſti mortiferam rem, ſed remé- dium citò inveniſti. Quis noſtrum ſperet regnum cœlôrum, fratres mei, quando dicit Evangélium: Qui dixerit fratri ſuo, fatue, reus erit gehénnæ ignis ? „Magnus tet- ror: led vide ibi remédium. Si ob- tûleris munus ruum ad altare; ibi recordatus füeris, quia fratet tuus habet aliquid advérsuùm te;re- linque ibi munus tuum ante alta- re. Non iraſcitur Deus, quia differs imponere munus tuum: te quærit Deus magis, quàm munus tuum, Meménto mei, dum bene tibi fuerit: * Ut suggeras Pharaoni; ut educat me de iſto carcere: Quia furtim ſublatus ium/ & hic innocens in lacum miſſus ſum. Tres enim adhuc dies ſunt, p0 quos recordabitur Pharao miniſteé- rii tui, & reſtituet te in gradum priſtinuum: tunc memento mei. Ur. lôria Patri. Quia. Si duo ex vobis consénſerint ſuper terram: de omni re, quamcumqueé petierint, fiet illis à FPatré méeo:; dicit Dominus. liuc zetie ſalutari⸗ concege Ubi dͤr rint in: rum ſun U! 1 dete iniguitat L. N eio ſ Matthr illo Jeſum Phariſæx puli tu nem ſe Homi I⸗ qu guunt liones, Enim ] nem m Opera; ànimz lis vert thönde transgt Propten lamn ca conküt⸗ traditi eI. Al 1 kolas: Rn n: Ehin 8lognebiul, miliaretunt 3 gis,en n eſts ,Cn s. Eilins Cicit: Deun,ſei hominen , lumn pecdh⸗ iß: leſee Peccalinn ſnntlses Un kein, 4 enki, Cet cClolul, dicit Pali ltiluo,in enis: M bitenel thum ad tnenig ſ ulat⸗ unns ulnn u beu , s tuumni 1 nun nuuci el, 1 augal ge iſo⸗ 2 61 Xäudi nos omnipotehs; & mi- séricors Deus: & continéntiæ ſalutaris propitius nobis dona concçéde, Per Doôminum. Ubi duo vel tres congregati fe- rint in nomine meo, in m dio eoô- rum ſum, diçit Dôminus. Ua nos, Dômine, protectiône defende: & ab omni ſemper iniquitate cuſtôdi. Per Dôminum. F E R I A Q△ U. A. R T A. éctio ſancti Evanggelii ſecundùm Matthæum. I illo témpore: Acceſsérunt ad Jeſum ab Jerosolymis Scribæ & Phariſæi, dicentes: Quare diſci- puli tui transgrediuntur traditié- nem ſeniorum. Et ręgliqua. Homilia ſancti Hierônymi presb. Ira Phariſæorum, Scribarüm- que ſtultitia! Dei Filium ar- guunt, quare hominum tradi- tiones, & præcepta nonſervet. Non enim lavant manus ſuas, cùm pa- nem mandúcant. Manus, id eſt pera, non coôrporis utique, ſed animæ lavandæ ſunt, ut fiat in il- lis verbum Dei. Ipſe autem re- ipondens, ait illis: Quare & vos transgredimini mandatum Dei propter traditiõnem veſtram? Fal- ſam calümniam vera reſponſione confutat. Cům, inquit, vos propter traditionem hoôminum præcépta Domini negligatis; quare diſcipu- los meos arguéndos putatis, quòôd ſeniorum juſſa parvipéndant, ut Dei ſcita cuſtôdiant? E. Méritò hæc patimur, quia pec- cavimus in fratrem noſtrum, vidén- tes angúſtias animæ ejus, dum de- precarétur nos, & non audivimus: Idcircò venit ſuper nos tribulatio Dixit KRuben fratribus ſuis: Numquid non dixi vobis; Nolite peccare in puerum, & non audiſtis me Idcirco. Am Deus dixit , Honôra pa trem & matrem: &, Quis ma ledixerit patri, vel matri, morte moriatur. Vos autem dicitis: Qui- cúmque dixerit patri, vel matri: Munus, quodcúmque eſt ex me: tibi proderit: & non honorificâbit patrem ſuum;, aut matrem ſuam. Honor in sScriptüris non tantum 261 in ſalutatiônibus & officiis defé- rendis, quantum in eleeméôſynis, ac mùúnerum oblatiône ſentitur. Honôra, inquit Apôſtolus, viduas, quæ vere viduæ ſunt. Hic honor donum intelligitur. Et in alio lo- co: Presbyteri duplici honoôre ho- norandi ſunt, maximé qui laboôrant in verbo & doctrina Dei. Et per hoc mandatum jubémur bovi tri- turanti os non claudere: & dignus ſit operarius mercéde ſua. Dixit Ruben fratribus ſuis » Numquid non dixi vobis: Nolite peccâre in půerum, & non audiſtis me? En ſanguis ejus exquiritur? Mérito hæc pätimur, quia pecca- vimus in fratrem noſtrum, vidéntes anguſtias animæ ejus, dum depre- carétur, nos & non audivimus. En. Ræcéperat Dôminus, vel imbe- cillitates, vel ætates, veſ penũ- rias paréntum considerans, ut filii honorarent, étiam in vitæ necefsaâ- riis miniſtrandis, paréntes ſuos. Hanc providentiſſimam Dei legem voléntes Scribæ & Phariſæi ſubveér- tere, ut impietâtem ſub nomine pietätis inducerent „ docuérunt pêſſimos filios, ut ſi quis ea, quæ paréntibus offerénda ſunt, Deo vo- vére voluerit, qui verus eſt pater; oblatio Doômini præponatur parén- tum munéribus: vel certè ipſi pa- réntes, quæ Deo conſecraâta cer- nébant, ne ſacrilégii crimen in- cú⁴rrerent, declinântes, egeſtate conficiebantur. Atque ita fiébat, ut oblatio liberôrum ſub occaſio- ne templi & Dei, in ſacerdotum lucra céderet. , Lamentabâtur Jacob de duòôbus fliis ſuis: Heu me! dolens ſum de Joſeph perdito, & triſtis nimis de Bénjamin ducto pro alimôniis: Precor coléſtem Regem, ut me doléntem nimium faciat eos cer- nere. Proſternens ſe Jacob veheménter cum, lacrymis prênus in terram, & adorans ait. Precor. Ioria, Pagtkie aPkeco Audite, & intelligite traditiéônes, quas Dôminus defit nobis. Reæſta nobis; quæ ſumus Dômi⸗= ne, ut ſalutäaribus jejuniis Eru- diti, a nôziis quoque vittiis abſti⸗ néntes, propitiationem tuam faci- liäs impetrémus. Per Dominum⸗. R 3 262 Non lotis manibus manducare, non coinquinat höminem. 2 Oncede, quæſumus, omnipotẽs Deus: ut qui proteétiénis tuæ grätiam quærimus, liberati à malis omnibus;, ſecùra tibi mente ſervia- mus. Per Dominum. F ERIA QUIN T A. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam IX illo témpore: Surgens Jeſus de ſynagoga, introivit in domum Simonis. Socrus autem Simonis lenebatut magnis fébribus. Et re- iqua. Homilia S. Ambréôſii Epiſcopi. Ide clemêntiam Dômini Sal- vatôris: nec indignatione com- môtus, nec ſcélere offénſus, nec injúria violatus judæam déſerit: quin etiam immemor injuùriæ, me- mor cleméntiæ, nunc docendo, nunc liberando, nunc ſanando, in- fidæ plebis corda demulcet. Et bene ſanctus Lucas virum à ſpiritu nequitiæ liberatum antè præmiſit, & ſubdit féminæ ſanitatem: Ut- rumgque enim ſexum Dôminus cu- ratürus advénerat: ſed prior ſanari débuit, qui prior creatus eſt, nec prætermitti illa, quæ mobilitate magis animi, quàm pravitate pec- caverat. Vidéntes Joſeph à longè, lo- quebantur mũtuò fratres, dicentes: Ecce lomniator venit: Venite, occidamus eum, & videamus, ſi Pproſint illi somnia ſua. Cuùmque Vidiſlent joleph fratres ſui, quod à patre cunctis fratribus plus amaré- tur, derant eum, nec potérant ei quidquam pacificè loqui „ unde & dicebant. Venite. Absato medicinæ Dominicæ Opeéra cœpta ſignificat, ur inde nova creatura coœperit, ubi vetus creatüra anté desiyit: nec ſub le- ge eſſe Dei Filium, ſed ſupra legem in ipto principio deſignaret: nec ſolvi legem, ſed jmpleri. Negque enim per legem, fed verbo factus eſt mundus, ſicut légimus: Verbo Doômini cœli frmati ſunt. Non sölvitur ergo lex, ſed implétur, ut fiat renovatio hoôminis jam la- beéntis. Expoliäntes vos véterem hoômi- nem, induite novum, qni ſecün- dum Dęum creatus eſft. Unde & Apoſtolus ait: Dixit Judas fratribus ſuis: Ecce Jsmaelitæ tränseunt: venite, ve- numdétur, & manus noſtræ non polluantur: *Caro enim & frater noſter eſt. Quid enim prodeſt, ſi occidérimus fratrem noſtrum, & celavérimus sanguinem ipsiusème- lius eſt, ut venumdetur. Caro. T benè sabbato cœpit, ut ip- ſum ſe oſtenderer Creatéôrem, qui opera opéribus intéxeret; & proſequeretur opus, quod ipfe jam cœperat: ut ſi domum faber reno- vare diſponat, non à fundamentis, ſed a calminibus incipit solvere vetuſtatem. Itaque ibi priùs ma- num admoyet, ubi ante desierat; deinde à minoribus incipit, ut ad majora perveniat. Liberare à dæ- mone & hômines;,ſed in verbo Dei poſſunt: reſurrectiônem mortuis imperare, divinæ iolius eſt pote- ſtatis. Fortaſſis étiam in typo mulieris illius ſocrus Simonis & Andréæ, variis criminum feébribus caro noſtra languébat, & diversa- rum cupiditatum immôdicis æſtuâ- bat illecebris. Nec minorem fe- brem amoôris eſſe dixerim, quam caloris. Itaque illa animaum, hæc corpus inflammat. Febris enim noſtra, avaritia eſt: fébris noſtra; libido eſt: febris noſtra, luxu- ria eſt: febris noſtra, ambitio eſt: febris noſtra, iracundia eſt. Extrahéntes Joſeph de lacu, vendiderunt Ismaelitis viginti ar- génteis: * Reversusque Ruben ad púteum, cùm non inveniſſet eum, ſcidit veſtiménta ſua cum fletu, & dixit: * Puer non compaäret, & ego quò ibo ? At illi intinéta túnica Joſeph in ſanguine hoœdi, misérunt, qui ferret eam ad pa- trem, & diceret: Vide, ſi tùnica fi- lii tui ſit, an non. Reversusque. lôria Patri. Puer. Exibant autem dæméônia à multis clamantia, & dicéntia, quia tu es Chriſtus Filius Dei? & increpans non ſinébat ea loqui, quia ſciebant ipſum eſſe Chriſtum. 4 Agnificet te, Démine, ſancto- rum tuorum Coſmæ & Da- miani beata ſolémnitas: qua & il⸗ lis gloriam ſempitérnam, & opem nobis ineftabili providentia contu- liſti. Per Doôminum. . . Omnes,;, qui ha- bebant beben Jelum Ub mul ſtis an ſerrin F 6 o Nil civit⸗ Lichar: licob Hom Am enim enimf non e quemt truſtra gamur tigatun ilinere ſelet, Otnnia (are v ficiun lleen gui di ceret, V tu, 8 Vorar I nican trem ter 9 ſum5 forten in prin umen Verbu Aud! Filius ſumt, eſt ni Ruid ſine! müm elt, & Chritt te rec⸗ u Chri Derire li, s ſuitke ſenle,ſe ls nole in enin Aku enim em nol en Ltar (,. Ehit, U⸗ et Clentoen intere Olneigt,u Liberute lboh wömmi ntia; nt, igluſit bébant infirmos, dueébant illos ad Jeſum;, & ſanabantur. Ubjéctum tibi péôpulum, quæſu- Omus Dômine, propitiatio coœlé- ſtis amplificet, & tuis ſemper faciat ſervire mandatis. Per Dominum. FERIA §S E X TL A. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. 2 IX illo témpore: Venit Jeſus in civitatem Samariæ, quæ dicitur Sichar: juxta prædium, quod dedit Jacob Joſeph filio ſuo. t réliqua. Homilia ſancti Auguſtini Epiſc. Am incipiunt myſtéria. Non enim fruſtraà fatigatur Jeſus: non enim fruſtra fatigatur virtus Dei: non enim fruſtrà fatigatur, per quem fatigati recreantur: non enim fruſtraà fatigatur, quo delerénte fati- gamur: quo præsente firmamur. Fa- tigatur tamen Jeſus, & fatigatur ab itinere, & ſedet, & juxta püteum ſedet, & hora ſexta fatigatus ſedet. Omnia iſta innuunt àliquid, indi- care volunt aliquid: inténtos nos faciunt: ut pulséemus; hortantur. Ipe ergo apériat & nobis & vobis, qui dignatus eſt ita hortari, ut di- ceret. Pulsate, & aperiétur vobis. Videns Jacob veſtimenta Jo- ſeph, ſcidit veſtimenta ſua cum fle- tu, & dixit: & Fera péſſima de- voravit filium meum Joſeph. Tulérunt autem fratres ejus tù- nicam illius „ mittentes ad pa- trem: quam cùm cognoviſſet pa- ter, ait. Fera. Ibi fatigâtus eſt ab itinere Je- ſus. Invenimus virtütem Je- ſum, & invenimus infirmum Jeſum: fortem & infitmum. Fortem, quia in principio erat Verbum, & Ver- bum erat apud Deum, & Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum. Vis vidére, quàm iſte Filius Dei fortis ſit?: Omnia per ip- ſum facta ſunt, & ſine ipſo factum eſt nihil: & ſine labore facta ſunt. Quid ergo illo fortius, per quem ſine labôre facta ſunt mniaiInfir- mum vis noſſe: verbum caro tactü eſt, & habitavit in nobis. Fortitudo Chritti te creavitinfirmitas Chriſti te recreavit. FortitudoChriſti fecit, ut, quod non erat; eſſet: infirmitas Chriſti fecit, ut, quod erat,; non Coôndidit nos fortitudine periret Co nos forti ſua, quæsivit nos infirmitate ſua. 2363 Joſeph, dum intràret in terram K. gypti, linguam, quam non no- verat » audivit: manus ejus in la- bôribus ſerviérunt: " Et lingua ejus inter principes loquebatur ſa- piéntiam. Humiliavérunt in compédibus pedes ejus: ferrum pertranſiit anitnam ejus, donec ve- niret verbum ejus. Et. Utrit ergo ipſe infirmus infir- mos, tamquam gallina pullos ſuos: huic enim ſe similem fecit. Quòties volui, inquit ad Jeruſalem, congregare filios tuos ſub alas tamquam gallina pullos ſuos, & noluiſti? Vidétis autem, fratres- quemadmodum gallina infirmétur cum pullis uis. Nulla enim alia avis, quod ſit mater, agnéſcitur. Vi- démus nidificare paſſeres quôslibet ante culos noſtros: hirundines, ci- coônias, columbas quotidie vidémus nidificare, quos, niſi quando in nidis vidémus paréntes eſſe non agnöſcimus. Gallina verô ſic in- firmatur in pullis ſuis, ut étiam ſi ipſi pulli non ſequantur, filios non videas, matrem tamen intélligas. Meménto mei, dum benéè tibi ferit : & Ut súggeras Pharaoni,» ut edúcat me de iſto carcere: Quia furtim ſublatus ſum, & hic innocens in lacum miſſus ſum. Tres enim adhuc dies ſunt, poſt quos recordaâbitur Pharao miniſté- rii tui, & reſtituet te in gradũ pri- ſtinum, tunc meménto mei. Ut loria Patri. Quia. Aquam, quam ego dedero, ſi quis biberit ex ea, non sitiet in ætérnum. Ejünia noſtra, quæſumus Dômi- ne, benigno favôre proséquere: ut ſicut ab alimentis abſtinémus in corpore, ita à vitiis jejunémus in mente. Per Döminum. Dñe, ut vi- deo, Prophéta es tu, patres noſtri in monte hoc adoravérunt., Ræſta;, quæſumus, omnipotens Deus: ut, qui in tua protectione confidimus, cundta nohis adver- santia te adjuvante vincamus. Per Dominum. S A B B A T . éRio ſancti Evangélii ſecundum foannem. N illo témpore: Perréxit Jeſus lin montem Olivéti; & diluculo iterum venit in templum. Et reliq-. R 4 Ho- 26 4½ . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Eſus perrexit in montem Oli- véti, in montem tructuoſum, in montem unguénti, chrismatis Übi enim decebat do- cere Chriſtum, niſi in monte Olivé- ti Chriſti enim nomen à chrismate dictum eſt: chrisma autem Græce, Latine unctio nominatur. Ideò autem nos unxit , quia luctatôres contra diabolum fecit. Et dilucu- 10 iterùm venit in templum, & omnis populus venit ad eum: & sedens docébat eos:, & non teneba- tur, quia nondum pati dignabatur. Nunc jam atténdite, ubi ab inimi- cis tentata ſit Domini manſuetũdo. .„ Méritô hæc patimur, quia pec- cavimus in fcatrem noſtrum, vi⸗ dentes angúſtias animæ ejus, dum deprecarétur nos, & non audivi- mus: Idcirco venit ſuper nos tribulatio. Dixit KRuben fra- tribus fuis: Numquid non dixi vobis, nolite peccare in puerum, & non audiſtis me ; Idcircò. Ddúùcunt autem illi Scribæ & Phariſæi malierem in adaltério deprehenſam, & ſtatuérunt eam in médio, & dixérunt ei: Magiſter, hæc mülier mode deprehénta eſt in adulterio: in lege autem Moôy ſes mandavit nobis huſusmodi la- pidare: tu ergo quid dicis ?à Hæc autem dicebant têntantes eum, ut poſſent accusäre eum. Ungde ac- cusare ?à Numquid ipſum in aliquo facinore deprehenderant, aut illa mülier ad eum aliquo modo perti- nuiſſe dicebatur? *. Dizxit Ruben frätribus ſuis, Numguid non dixi vobis, nolite Peccate in pùerum, & non audiſtis lee : En ſanguis ejus exquiritur. Meérito hæc patimur, quia pec- câvimus in frarrem noſtrum; vi- dentes anguúſtias animæ ejus, dum deprecarétur nos, & non audivi- mus. En. DS Ntelligamus, fratres, admirabi- lem manſuetdinem in Dômino fuiſſe. Animadverterunt eum ni- miùm eſſe mitem, nimiùm eſſle maniuétuin. De illo quippe fue- rat ante prædicktum. Accingere gla- dio tuo circa femar tuum poten- tiſſimé. Spécie tua, & hulchritudi- ne tua inténde, préſpere procede, & regna: propter veritatem, & in montem manſuetudinem, & juſtitiam. Er- 2g0 attulit veritartem ut doctor, manlſuctudinem ut liberator, juſti- tiam ut cognitor. Propter hæc eum eſſe regnatúrum in Spiritu ſanéto Prophéta prædixerat. Cùm loque- rétur, véritas agnoſcebatur: Cùm advérsùs in micos non moveretur, manſuertudo laudabatur. Cùm er- go de duobus iſtis, id eſt, de ve- ritate & manſuetudine ejus, ini- mici livore & invidia torqueren- tur; in tertio, id eſt, juſtitia; ſcandalum poſuérunt. Lamentabatur Jacob de duobus filiis ſuis: Heu me! dolens ſum de Joſeph perdito, & triſtis nimis de Bénjamin ducto pro alimôniis: Precor cœléitem Regem;, ut me dolentẽ nimiùm faciat eos cernere. Proſternens ſe Jacob vehemén- ter cum làâcrymis pronus in ter⸗ ram , & adôrans aift. Precor. lIôria Patri., Precor. Inclinavit ſe Jeſus, & ſcribébat in terra: Si quis ſine peccato eſt, mit- tat in eam lapidem Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui ſe affligendo car- nem, ab alimentis abſtinent, ſe- ctando juſtitiam, à culpa jejunent. Per Dominum. PRere „Scriptum eſt: quoòniam Abraham duos fiios habuit: unum de ancilla, & unum de li- bera: Sed qui de ancilla, ſecunduùm carnem natus eſt; qui autem de li- bera, per repromiſſliénem: quæ unt per allegoriam dickca. udi benigne Cônditor. Angelis ſuis. 237. Nemo te condemnavit muúlier: ne- mo Dômine: nec ego te condem- nàbo: jam ampliùs noli peccare. oncêde, quæſumus, omnipotens Deus, ut, qui ex mérito noſtræ actiônis affligimur, tuæ gratiæ con- ſolatione reſpirémus. Per Dnm. PD OMINITCA TIv. on ſit vobis. De libro Exodi. I Oyſes autem paſceébat oves VIIethro sôceri ſui ſacerdotis 4 ſu Midian ad inten tem de Domin dio mt Aderer Xit er⸗ deboy re nor nens à Iet ad medio. Qui rel⸗ Neappr calceamn locus en Sa elt. Patris tn lſaae, 8 Moyſes aucebar Loc ſen, di tum tat pope cor Phar Populun Clam ſec reni Ut dim hbttim 1 Ut Codr ernotz iet & Uuilisni DIoAlnon Rezenzu 4t eoscnn⸗ cob veſen⸗ pkorus in . , lecol. N. Eſeiit eccato es 8, OlINI AKkügeneot 4bhinent, culpea ſeuin llaecr⸗ i autent. hionen dice gne CondIn 3 i iliett go te col⸗ olipecel⸗ snniin⸗ glitt tul Ge Mädian: cúmque minäſſet gregem ad interiora déesérti, venit ad mon- tem Dei Horeb. Apparuitque ei Dôminus in flamma ignis de mé- dio rubi: & vidébat, quôd rubus ardéret, & non combureretur. Di- xit ergo Moyſes: Vadam , & vi- deébo viſionem hanc magnam, qua- re non comburatur rubus. Cer- nens autem Dominus, quòôd pérge- ret ad videndum, vocavit eum de méedio rubi, & ait: Moyles, Moyſes. Qui reſpondit: Adſum. At ille: Ne apprôpies, inquit, huc: ſolve calceamentum de pédibus tuis: locus enim, in quo ſtas, terra ſan- cta eſt. Et ait: Ego ſum Deus patris tui, Deus Abraham, Deus Iſaac, & Deus Jjacob. Abſcondit Moyſes faciem ſuam, non enim audébat alpicere contra Deum. Locutus eſt Döminus ad Moôy- ſen, dicens: Deſcénde in .gyp- tum, & dic Pharaoni: * Ut dimit- tat pëpulum meum: induratum eſt cor Pharaonis: non vult dimittere populum meum, niſi in manu forti. Clamor filiorum Ifrael venit ad me, vidique afflictionem eorum: ſed veni, mittam te ad Pharaonem. Ut dimittat, Ui ait DOOminus: Vidi affli- ctionem poôpuli mei in gyp- to, & clamorem ejus audivi prop- ter duritiam eoram; qui præfunt opéribus: & ſciens dolorem ejus, deſgçeêndi, ut liberem eum de mani- bus Ægyptiorum, & educam de terra illa in terram bonam, & ſpa- tioſam, in terram, quæ fluit lace & melle, ad loca Chananzxi, & He- thæi, & Amorrhæi, & Pherezæi, & Hevyvæi, & jebulæi. CGlamor ergo filiõrum Iſrael venit ad me: vidi- que afflictionem eòorum, qua ab gyptiis opprimüntur. Sed veni, & mittam te ad Pharaonem, ut educas populum meum, filios Iſ- rael de gypto. Stetit Môyſes coram Pharaòône, & dixit: Hæc dicit Doôminus: Dimitte populum meum, ut ſa- grificet mihi in desérto. Dôminus Deus Hebræôrum miſit me ad te, dicens. Dimitte. Ixitque Méôyſes ad Deum: Quis ſum ego, ut vadam ad Pharaonem, & educam filios Ifrael de XÆgypto? Qui dizit ei: Ego ero 26 tecum: & hoc habébis ſignum „ quod miſerim te. Cùm edüxeris pôpulum meum de XÆgypto, im- molabis Deo ſuper montem iſtum. Ait Moôyſes ad Deum: Ecce ego va- dam ad filios Iſrael, & dicam eis: Deus patrum veſtrorum miſit me ad vos. Si dixerint mihi: Quod eſt nomen ejus: quid dicam eis: Di- xit Deus ad Moyſen: Ego ſum, qui ſum. Ait: ſic dices H⸗ Itrael 2 Qui eſt, miſit me ad vos. Dixitque iterum Deus ad Môvſen: Hæc di- ces kliis Ilrael: Dôminus Deus pa- trum veſtrorum, Deus Abraham „ Deus Iſaac, & Deus Jacob, miſit me ad vos; hoc nomen mihi eſt in æternum, & hoc memoriale meum in generatiònem & genera- tionem. Cantémus Doômino, gloriôsé enim honerificàtus eſt: equum & aſcensorem projecit in mare 2£ Adjutor & protector factus eſt mihi Dominus in ſalùtem. Dôminus quaſi vir pugnâtor omnipotens nomen ejus. Adjùtor. Iloria Patri. Adjuútor. Sermo ſancti Basilii Magni. MT1E“ per jejunium nôvimus Wlin montem aſcendiſſe: neque enim aliter auſus eſſet veérticem fumantem adire, atque in caligi- nem ingredi, niſi jejänio munitus. Per jejunium mandata digito Dei in tabulis conſcripta ſuſcépit. Item ſupra montem, jejunium legis latæ conciliator fuit: infériùs verô, gu- la ad idololatriam populum dedu- xit, ac contaminavit. Sedit, in- quit, poôpulus manducâre & bibe- re, & ſurrexérunt lůdere. Qua- draginta diérum labôrem, ac per- ſeverantiam, Dei ſervo continuò jejunante ac orante, una tantùm Pôpuli ebrietas caſſam irritàmque réddidit. Quas enim tabulas Dei digito conſcriptas jejUnium accé- pit, has ebrietas contrivit;: Pro- phêta ſanctiſſimo indignum exziſti- mante, vinoléntum pôpulum à¾ Deo legem accipere. In mari viæz tuæ, & sémitæ tuæ in aquis multis: * Deduxiſti ſicut oves populum tuum in manu Moy- ſi & Aaron. Transtuliſti illos per mare ru- brum, & transvexiſti eos per a- quam ninuam. Deduxiſti. 5 266 No témporis moménto ob gu- lam poôpulus ille per màxi- ma prodigia Dei cultum edoctus, in &..gyptiacam idololatriam tur- Piſſime devolútus eſt. Ex quo ſi utrúmque ſimul cônferas, vidére licet,»jejünium ad Deum dücere, delicias verò ſalutem peérdere. Quid Eſau inquinavit;, ſervumque tratris réddidit? nonne eſca una, Propter quam primogénita véndi- dit? Samuelem verò nonne per jejunium orâtio largita eſt matri: Quid fortiſſimum Samsonem inex- pugnabilem réddidit? nonne jeju- nium;, cum quo in matris ventre conceptus eſt? jejanium concépit, jejunium nutrivit, jejänium virum effecit. Quod ſanèe Angelus matri præcépit, monens, quæcumque ex vite procéderent, ne attingeret; non vinum, non siceram biberet. Jejúnium Prophétas génuit, po- téntes confirmat, atque rôborat. Qui perſequebäntur pôpulum tuum Domine, demersiſti eos in rofùndum; *Et in columna nu- is ductor eorum fuiſti. Deduxiſti ſicut oves populum tuum in manu Moyſi & Aaron. Et. Ejùnium legislatores ſarientes facit: änimæ ptima cuſtodia; céôrporis socius ſecurus, fôrtibus viris munimeêntum & arma, athlé- tis & certantibus exercitatio. Hoc Prætérea tentationes propulſat, ad ietätem armat, cum fſobrietate Rabitat „temperantiæ ôpifex eſt: in bellis fortitüdinem affert, in pace quiétem docet: Nazaræum sSanéctificat, ſacerdotem perficit: neque enim fas eſt ſine jejunio ſa- crificium attingere, non ſolùm in myſtica nunc & vera Dei adoratiò né, ſed nec in illa, in qua ſacrifi- cium ſecundùm legem in figùra offerebatur. Jejùnium Eliam ma- gnæ vifiônis ſpectatörem fecit: quadraginta namque diérum jeju- nio cùm animam purgaſſet, in ſpe- lûnca méruit, quantum fas eſt hoô- mini, Deum vidére. Moyſes ite- rüm legem accipiens, iterùm jeju- nia ſecutus eſt. Ninivitæ, niſi cum illis & bruta jejunäſſent „ ruinæ minas nequaquam evasiſſent. In deserto autem quorumnam mem- bra cecidérunt? nonne illoòrum, gui carnes appetivere 8 Moyſes famulus Dei jejunavit quadraginta diébus, & quadraginta nôctibus: * Ut legem Domini mererétur accipere. F. Aſcéndens Moyſes in montem Sinai ad Dôminum, fuit ibi qua- draginta diéebus „ & quadraginta néôctibus. Ut. CGioria Patri. Ut. ectio ſancti Evangelii ſecundàùm Jjoânnem. N illo tempore: Abiit Jeſus trans mare Galilææ, quod éſt Tiberia- dis, & ſequebatur eum multitùdo magna, quia vidébant ſigna, quæ faciebat ſuper his, qui infirmaban- tur. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Iràcula, quæ fecit Dominus noſter Jefus Chriſtus, ſunt quidem divina opera; & ad intel- ligendum Deum de viſibilibus àd- monent humanam mentem. Quia enim ille non eſt talis ſubſtantia; quæ vidéri oculis poſſit, & miracu- la ejus, quibus totum mundum regit, universamque creatúram ad- miniſtrat, aſſiduitate viluérunt, ita ut pené nemo dignétur attén- dere bpera Dei mira & ſtupénda in quolibet séminis grano: ſecundùm ipſam ſuam miſericoôrdiam ſervavit ſibi quædam, quæ fäceret oppor- túno témpore præter uſitatum cur- ſum ordinemquſ natúræ ; ut non majoôra, ſed insòlita videndo ſtupé- rent, quibus quotidiana viluerant- Spléndida tacta eſt fäcies Moy- ſi, dum reſpiceret in eum Dômi- nus: Vidéntes ſeniéôres clarita- tem vultus ejus, admirantes timué- runt valdé. Cùmque deſcen- diſſet de monte Sinai, portabat duas tàbulas teitimônii, ignorans quòd cornta eſſet fäcies ejus ex consortio ſermônis Dei. Videntes. Ajus enim miraculum et gubernatio toôtius mundi, quàâm ſaturatio quinque millium höminum de quinque panibus, Et tamen hoc nemo mirâtur: illu mirantur hömines, non quia m- jus eſt, ſed quia rarum eſt. Quis enim & nunc paſcit univérlum mundum, niſi ille, qui de paucis granis ségetes creat? Fecit ergo quo modo Deus. Unde enim mul- tiplicat de paucis granis ségetés; inde in manibus ſuis multiplici⸗ vi Fit gning etat in m 1e illi gui non quid Eece gui prae ſemper meam, luis, 8& Præcéde Velſusel in te Den geum ali⸗e nus, Obs mur, & ti Per fid lem pide rebus pit ceremus, intueri in Togemus! doquantun enim, ſi am. Verbam Vbi, deiſ Egdun gen Dort X Adt in Dan l elülgirt vit quinque panes: potéſtas enim erat in manibus Chriſti. Panes au- té illi quinque quaſi sémina erant, non quidem terræ mandata, ſed ab eo; qui tetram fecit, multiplicâta. Ecce mitto Angelum meum, qui præcédat te „ & cuſtodiat ſemper: *Observa, & audi vocem meam „ & inimicus ero inimicis tuis, & affligéntes te affligam, & præcédet te Angelus meus. Iſrael, ſi me audieris, non erit in te Deus recens, neque adorabis deum aliéenum: ego enim Domi- nus. Obsérva. Oc ergo admôtum eſt senſi- bus, quo erigeretur mens, & exhibitum oculis, ubi exerce- rétur intellectus; ut invisibilem Deum per viſibilia pera mirare- mur, & erecti ad fidem, & purga- ti per fidem, étiam ipſum invisibi- lem videre cuperemas, quem de rebus viſibilibus invisibilem noſ ceremus. Nec tamen sufficit hæc intuéri in miraculis Chriſti. Inter- rogémus ipſa miracula, quid nobis loquantur de Chriſto: habent enim, ſi intelligantur, linguam ſuam. Nam quia ipſe Chriſtus Verbum Dei eſt, étiam factum Verbi, verbum nobis eſt. Atténdite pôpule meus legem meam: Inclinate aurem veſtram in verba oris mei. Apériam in parabolis os meumloquar propo- ſitiones ab initio ſæculi. Inclinate. loria Patri. Inclinate. AD LAUDES, K Unc acceptabis ſacrificium ju- ſtitiæ, ſi averteris faciem tuam à peccatis meis. iſerére mei. 216. Bonum eſt ſperâre in Domi- no;, quâm ſperare in principibus. Benedicat nos Deus, Deus noſter, benedicat nos Deus kotens es Dômine, eripere nos de manu forti 3 libera nos Deus noſter. Keges terræ, & omnes pô- puli laudate Deum. Ratres, Scriptum eſt: quôniam Abraham duos filios habuit: unum de ancilla, & unum de li- bera: Sed qui de ancilla, ſecndum carnem natus eſt: qui autem de li- bera, per repromiſſionem: quæ ſunt per allegoriam diéta. . 267 ſol ſaltis, intimis „ Angelis ſuis. 14. Cùm ſublevàſſet úculos Jeſus, & vidiſſet maximam multitúdinem veniéntem adſe, dixit ad Philip- pum: Unde ememus panes, ut manducent hi? hoc autem dicebat tenrans eum , ipie enim Iciébat quid eſſet facturus. dat oncéde, quæiumus. 264. Accépit ergo Jeſus panes, & cùm gratias egiſſet, diſtribuit diiſcumbentibus. A De quinque panibus, & duôbus piſcibus ſatia- vit Dis quinque millia höminum. Fratres, Scriptum eſt. Ipſe liberavit me, De là4- queo venantium. Ipſe. V. Et a ver=- bo aſpero. De läaqueo. Goria. Ipfſe. Scapulis ſuis obumbrabit tibi. Et ſub pennis ejus ſperabis. Statiavit Dôminus quinque millia höminum de quinque panibus, & duòôbus piſcibus Ritare ſtérilis, quæ non paris: erùmpe, & clama„ quæ non parturis: quia multi filii desértæ, magis quàm ejus „ quæ habet vi- rüum. . br. Scapulis ſuis, Obumbra- bit tibi. Scapulis. Et ſub pen- nis ejus lperabis. Obumhrabit. Aoria Patri. Scapalis. Scuto circumdabit te véritas ejus. Non timéeébis à timore noctùrno. Illi ergo hômines, cùm vidiſſent, quod fécerat jeſus ſignum, intra ſe dicébant; quia hic eſt vere Prophé- ta, qui ventúrus eſt in mundum. Taque; fratres; non ſumus an- cillæ filii, ſed liberæ: qua li- bertate Chriſtus nos liberavit. Scuto circůmdabit te,; *Ve- ritas ejus. Scuto Non timébis à timôre nogctùrno. Véritas. lria Patri. Scuto. Angelis ſuis Deus mandavit de te. Ut cuſtôdiant te in omni- bus viis tuis. ixit Dôminus. 77. ratres, Scrip- tum eſt, udi benigne. Angélis ſuis. 237. 268 Sbiit ergo in montem Jjeſum, & ibi ſedébat cum diſcipulis ſuis. oncede, quæſumus. F E RI A S ECUN D A. édnio ſandi Evangelii ſecundùm Joannem. N illo téempore: Propè erat Pa- ſcha Judæôrum, & aſcendit Jeſus Jerosôlymam: & invénit in tem- plo vendéntes boyes, & oves;, & colúmbas. Et reliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Did audivimus fratres? Ecce templum illud figura adhuc erat, & ejécit inde Dôminus om- nes, qui ſua quærébant, qui ad nün- dinas vénerant. Et quæ ibi vendé- bant illi? Quæ opus habébant ho- mines in ſacrificiis illius témporis. Novit enim charitas veſtra, quod ſacrificia illi populo pro ejus car- nalitate, & corde adhuc lapideo talia data ſunt, quibus tenerétur, ne in idola deflueret? & immolabant ibi ſacrificia, boves, oves & colùmbas. Noſtis, quia legiſtis. Vos, qui tranſituri eſtis Jorda- nem, ædificäte altare Döômino;, De lapidibus, quos ferrum non tétigit: & offerte fſuper illud holo- cauſta, & héſtias pacificas Deo ve- ſtro. Cúmque intravéritis ter- ram, quam Dominus daturus eſt vobis: ædificate ibi altare Dômi- no. De lapidibus. On ergo magnum peccàâtum, ſi hoc vendébant in templo, quod emebatur, ut offerrétur in templo: & tamen ejecit inde il- Ios. Quid ſi ibi ebrioſos inveniret, quid faceret Doôminus, ſi vendentes ea, quæ licita ſunt, & contra ju- ſtitiam non ſunt (quæ enim honé- ſtè emuntur, non illicitè venduùn- tur,-) éxpulit tamen , & non eſt paſſus domum oratiônis fieri do- mum negotiationis? Audi Iſfrael præcépta Dômini, & ea in corde tuo quali in libro ſeribe: Et dabo tibi terram fluéntem lac & mel. Obséxva igitur, & audi vocem meam: & inimicus ero inimicis tuis. Et. I negotiationis domus non de- bet fieri domus Dei;, potatioônis debet fieri? Nos autem quando iſta IN illo tempore: dicimus, ſtrident déntibus ſuis ad- vérsùs nos: & conſolatur nos bPſal- nus, quem audiſtis; Striderunt in me déntibus ſuis. Novimus & nos audire, unde curemur: etfi inge- minantur flagella Chriſto, quia flagellatur ſermo ipsius. Congre- gata ſunt, inquit;, in me flagella;, & neſciébant. Flagellatus eſt fla- géllis judæôrum: flagellatur blas- phémiis falsoérum Chriſtianorum, multiplicant flagella Doômino Deo luo, & néſciunt. Faciamus nos, quantum ipſe adjuvat. Ego autem, cùm mihi moléeſti eſſent, induébam me cilicio & humiliabam in jeju- nio animam meam. Sicut fui cum Môyſe, ita ero tecum, dicit Dôminus: *Confor: täre, & eſto robuùſtus, introduúces populum meum ad ferram lacte & melle manantem. Y. Noli timére, quôniam tecum ſum: ad quæcùm- que perréxeris, non dimittam te; neque derelinquam. Confortare. lôria Patri, Confortare. Auférte iſta hinc, dicit Dôminus: & nolite facere domum katris mei, domum negotiationis. 38. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut obſervationes ſacras annua devotiône recoléntes, côrpore tibi placeamus & mente. Per Dominum. Séôlvite templum hoc, dicit Domi- nus: & poſt triduum reædificabo illud: hoc autem dicébat de tem- plo coôrporis ſui. 1 . Eprecatioénem noſtram, quæ= ſumus Dômine, benignus ex- audi: & quibus ſupplicàndi præ- ſtas afféctum, tribue défenſionis auxilium. Per Dôminum. F E RI Aà T F RTI 4, éctiο ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. Jam die feſto imediante, aſcéndit jeſus in tem- plum, & docébat, & mirabantur Judzæi. Et réiliqua. , „* Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Lle, qui latébat, doceèbat;, & pa- lam loquebatur, & non tenrh. lut, IIu caula exe cun doc Oimnes Witaban verteban Quia m quemad Numdu llilcente lege gllt nia gjof Proteérre gere,niſi milabantte Iatio a de Atiuis Vultis m 1es „Kve fündum ſpici, & Domint tibisg non dioa Grina n miſit m Drima: gaaſi ee nim ai mea: mea. ſi tua enim d. Qrina, 40 ngint⸗ zulun Mann dblitt e 1t, l llenhin liäbinn; licit ont dommun 1 tiutions. 4 1s, Onnniie ationei Ccolema uls A noe⸗ lett⸗ num etl⸗ Cictbatti⸗ 4 noktam tphlicin bue geien rg ,Cocen⸗ 5 tur. IIlud enim, ut latéret, erat cauſa exempli, hoc poteſtatis. Sed cùm doceéret, mirabantur Judæi. Omnes quidem, quantum arbitror;, mirabantur, ſed non omnes con- vertebantur. Et unde admiratio? Quia multi noverant, ubi natus, quemadmodum füerit educatus. Numquam eum viderant litteras difſcéntem, audiébant autem de lege diſputanrem, legis teſtimo- nia proferéntem, quæ nemo poſſet proférre „niſi legiſſet: nemo lé- gere, niſi litteras didiciſſet, & ideò mirabantur. Eorum autem admi- ratio magiſtro facta eſt inſinuan- dæ altiùs veritatis occaſio. Quid me quæritis interficere, hoôminem, qui vera locuútus ſum vo- bis? sSi malé locútus ſum, te- ſtimonium pérhibe de malo: ſi au- tem benéê, cur me eædis? Multa bona oôpera operätus ſum vobis: propter quod opus vultis me occidere? Si maléè. X eoôrum quippe admiratiône „ & verbis, dixit Dôminus pro- fúndum aliquid, & diligéntius in- ſpici, & diſcuti dignum. Quid ergo Dôminus reſpondit eis, admiran tibus, quomodo ſciret litteras, quas non didicerat:? Mea, inquit, do Gtrina non eſt mea, ſed ejus, qui miſit me. Hæc eſt profüͤnditas prima: vidétur enim paucis verbis quaſi contraria locutus. Non e- nim ait: Iſta doctrina non eſt mea: ſed, Mea doctrina non eſt mea. Si non tua, quômodo tua? ſi tua, quémodo non tua? Tu enim dicis utrümque; & mea do- Grina, & non mea. Adduxi vos per desértum qua- draginta annis ego Doôminus , & non iunt attrita veſtiménta veſtra: Manna de cœlo plui vobis, & obliti eſtis me, dicit Dôminus. Ego eduxi vos de terra gyp- ti, & de domo ſervitůtis liberavi vos. Manna. I ergo intueâmur diligénter, quod ipſe in exordio dicit ſan- ctus Evangeliſta: n principio erat Verbum, & Verbum erat apud De- um; Deus erat Verbum: inde pendet huſus folutio quæſtionis Quæx eſt doctrina Patris, niſi Ver bum Patris? Ipſe ergo Chriſtus 269 Sed quia Verbum non poteſt eſſe nullius, ſed alicújus; & ſuam do- Gtrinam dixit ſeipſum, & non ſuam- quia Patris eſt Verbum. Quid enim tam tuum, quàm tu? Et quid tam non tuum, quàm tu, ſi alicujus eſt, quod es ? Môyſes famulus Dei jejunavit quadraginta diebus, & quadraginta nôctibus: Ut legem Dômini me- rerétur accipere. Aſcéndens Möôyſes in montem Sinai ad Dômi- num, fuit ibi quadraginta diebus;, & quadraginta noctibus. Ut. Moria Patri. Ut. Quid me quæritis intericere, hoô- Hinem „ qui vera locutus ſum vo- is. Acræ nobis, quæſumus Döômi- ne, obſervationis jejünia, & piæ converſatioônis augmentum, & tuxæ propitiationis continuum præſtent auxilium. Per Dominum noſtrum, Nemo in eum miſit manum, quia nondum vénerat hora ejus. Iſerére Dömine pôpulo tuo? & continuis tribulatioônibus laborantem, propitius reſpirâre concéde. Per Dominum. F ERI A Q UART A. éGtio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. IN illo témpore: Frætériens Jeſus vidit hominem cæcum à nativi- tate: & interrogavérunt eum diſ- cipuli ejus: Rabbi, quis peccavit » hic, aut parentes ejus, ut cæcus naſceretur? Et reéliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. A, quæ fecit Dôminus noſter Jeſus Chriſtus, ſtupénda atque miranda, & pera, & verba ſunt ?2 opera;, quia facta ſunt, verba, quia ſigna ſunt. Si ergo, quid ſignificet hoc, quod factum eſt, cogitémus 3 genas humanum eſt iſte cæcus. Hæc enim cæcitas côntigit in primo hômine per peccatum, de quo omnes originem duúximus: non ſolùm mortis, ſed étiam ini- quitatis. Si enim cæcitas eſt infi- délitas, & illuminatio fides: quem raelern quando venit Chriſtus,, zavemit * Quandoquidem Apo- doctrina Patris„A Verbum Patris. ſtolus natus in Gente Propheta- Fum 270 mimn dicit: Fúimus & nos ali- quândo natüra filii iræ, ſicut & cé- teri. Si filii iræ, filii vindictæ, filii poœnæ, filii gehennæ: quômodo na- tra, niſi quia peccaânte primo hoô- mine, vitium pro natüra inolevit? ſi vitium pro natůra inolevit, ſecündùm mentem omnis homo cæcus natus eſt. Splendida facta eſt facies Môy- Nr, dum refſpiceret in eum Das: Videntes teniores claritate vultus ejus, admirantes timuerunt valde. Cùúmque deſcendiſſet de monte Sinai, portabat duas tabulas teſti- monii, ignérans, quòôd cornüta eſſet fäcies ejus ex consôrtio ſlermônis Dei. Vidéntes. Enit Döôminus: quid fecit? Magnum myſtérium commen- dävit. Expuit in terram, de ſali- va ſua lutum fecit, quia Verbum caro factum eſt, & inunxzit culos cæci. Inünctus erat, & nondum vidébat. Miſit illum ad piſcinam quæ vocatur Siloe. Pertinuit au- tem ad Evangeliſtam commendare nobis nomen hujus piſcinæ, & ait: Quod interpretatur;, miſſus. Jam quis it miſſus, agnôſcitis. Niſi enim ille fuiſſet miſſus, nemo no ſtrum eſſet ab iniquitate dimfſſſus. Lavit ergo oculos in ea piſcina, quæ interpretatur miſſus: bapti- Zatus eſt in Chriſto. Si ergo quan- do eum in ſeipſo quodàmodo bap- tizàvit, tunc illuminavit, quando änunkit »„ fortaſſe catechumenum fecit. . Ecce mitto Angelum meum, qui Præcédat te, & cuſtodiat ſemper. Observa, & audi vocem meam, & inimicus ero inimicis tuis „ & affligentes te affligam: & præcé- der te Angelus meus. y. Ifrael ſi me audieris, non erit In te Deus recens, neque adora- bis deum aliénum: ego enim Dô- minus. Observa. Odiſtis grande myſtérium. In- terroga höminem: Chriſtia- nus es? Reſpéndet tibi: Non ſum. Si paganus es aut Judæus? Si au- tem dixerit, Non ſum: adhuc quæ- ris ab eo, Catechumenus;, an fidé- lis?si reſponderit tibi, Catechùme- nus, inũnétus eſt, nondum Iotus. Sed unde inúnétus: Quæxre, & reſpondet. Quære ab illo, in quem credat à Eo ipio, quod Catechu- menus eſt, dicit, in Chriſtum. Ecce modéô loquor & fidélibus & cate- chumẽéis: Quid dixi de ſputo & lu- toâ Quia Verbum caro factũ eſt, hoc catechůmeni audiunt, ſed non eis sùfficit, ad quod inuúncti ſunt, feſti- nent ad lavacrũ, ſi lumen inquirunt. Atténdite poôpule meus legem meam: æ& Inclinate aurem veſtram in verba oris mei. Apériam in parabolis os meum, loquar propo- ſitiones ab initio [æculi. Inclinate, lôria Patri. Inclinäte. Rabbi, quid peccavit homo iſte, quod cæcus natus eſt? Reſpoôndit Jeſus, & dixit: Neque hic peccavit; neque parentes ejus: ſed ut mani- teſténtur 6pρpra Dei in illo. Eus, qui & juſtis præmia me- ritôrum, & peccatoôribus per jejunium véniam præbes; miſeré- re ſupplicibus tuiszut reatus noſtri confeſſio indulgentiam valeat per- cipere delictorum. Per Dominum. Ille homo, qui dicitur Jeſus, lutum fecit ex ſputo, & linivit oculos meos, & modo video. Ateant aures miſericôrdiæ tuæ Dômine précibus fupplican- tium; & ut peréntibus deſiderata concedas; fac eos, quæ tibi ſunt placita, poſtulare. Per Däm. FERI A Q & INT A. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. 1. 7. In illo témpore: Ibat Jeſus in ci- vitätem, quæ vocatur Naim: & ibant cum eo diſcipuli ejus „ & turba copiôſa. Et réliqdua. Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Thic locus ad utfamque re- dúndat gratiam; & ut citò flecti divinam miſericordiam matris vi- duæx lamentatioône credàmus; ejus præcipuè, quæ ünici filii vel labo- re, vel morte frangatur, cui tamen viduæ gravitäatis méritum exequi- àrum turba conciliet: & ut hanc viduam populéôrum turba ſeptam, plus vidéri eſſe quàm fæminã, quæ reſurrectionem unici & adoleſcen- tis filii ſuis lacrymis merüerit im- petrãâre: eò quod ſancta Eccleſia po- pulum juniorem à pompa füneris, atqué à ſuprêmis ſepuúlchri tuarum révocet ad vitam contemplatioône lacrymarum;, quæ flere prohibétur eum;, cui reiurréétio debebatur. o- loettu⸗ ſen cicens: R& ha Popuium n Phauonts: Pulum men Cümor e, vidin ſel eni,m Ut imitta Viqui mmaten M.1 Dülchnum lpem relur Iebatur in ante non uam jele Pit ad vit⸗ lütem po lum refu Dei verb neris po num let lis urgeb. uall in . lupremi! Imus exan modice frigidus Quadam ne vigor concreta lucis vae noſkri fi Reti⸗ & cirit * Dimi crificet „Do miſit m Ed ſpem tümulo Gdetundt am m- Vor kedi Vcitur: Dülcho, kulg, ni tlisen uum gurtn Dtens ei mort gülcheo umulo Dei. Et Wenite non⸗ o eleli, häücunk Ubae eſgarog licti the t, ednon giſenn heniugur e eibleg Alenm ſeirl Aei disgenin catidu tebes u t teituen jann rüent Peron at eſun lintvit i eli ſetini n ſelui tut Nan huli in 1eigna. oli kylla⸗ Utrange Yut cito⸗ am mat edumu⸗ flii vel⸗ tut/euiiu⸗ titum eie⸗ tulbeleit Locuútus eſt Dôminus ad Môy- ſen, dicens: Deſcénde in Æιgyptum, & dic Pharaoni: * Ut dimittat péôpulum meum:induratum eſt cor Pharaônis: non vult dimittere po- pulum meum, niſi in manu forti. Clamor filiorum Ifrael venit ad me, vidique afflictionem eoôrum:; ſed veni, mittam te ad Pharaoônem. Ut dimittat. Ui quidem môrtuus in léculo materialibus quatuor ad ſe- pùlchrum terebatur elementis: ſed Ipem reſurgéndi habébat, quia fe rebatur in ligno. Quod etſi nobis antè non proderat; tamen poſtea- quam jeſus id tétigit, proficere c pit ad vitam: ut eſſet indicio, ſa- Iùtem péôpulo per crucis patibu- lum refundendam. Audito igitur Dei verbo, ſteteérunt acerbi illi fu- neris portitôres, qui corpus huma- num lethali fluxu natüræ materia- lis urgebant. Quid enim àliud, niſi uaſi in quodam féretro, hoc eſt, upreémi funeris inſtruménto, jacé- mus exanimes, cùàm vel ignis im- moôdicæ cupiditatis exæſtuat, vel frigidus humor exundat, vel pigra quadam terréni cérporis habitudi- ne vigor hebetatur animôrum, vel concrèeta noſter ſpiritus labe, puræ lucis vacuus mentem alit? Hi ſunt noſtri füneris portitôres. Stetit Môyſes coram Pharaone;, & dixit: Hæc dicit Döminus: Dimitte põpulum meum, ut ſa- crificet mihi in desérto. Doôminus Deus Hebræoôrum miſit me ad te, dicens. Dimitte. Ed quamvis ſupréma mortis ſpem vitæ omnis aboléverint, tùmulo prozxima corpora jaceant defuncktorum: verbo tamen Dei jam moôrtua resûrgunt cadavera: vox redit, rédditur filius matri, re- vocatur à tůmulo, eripitur à ſe- pülchro. Quis eſt iſte tmulus tuus, niſi mali mores? Tùmulus tuus perfidia eſt: (epúlchrum tu- um guttur eſt. Sepälchrum eniin patens eſt guttur eorum, unde ver ba mortua proferüntur. Ab hoc ſe- pùlchro te liberat Chriſtuszab hoc tùmulo ſurges, ſi audias verbum Dei. Et ſi grave peccatum eſt, quod poœniténtiæ lacrymis ipſe lavare non poſſis, fleat pro te mater Ec- cléſia „ quæ pro singulis tamquam! ege⸗ 27 pro ünicis filiis vidua mater intér- venit. Compatitur enim quodam 1piritali dolore natüræ, cùm ſuos liberos lethalibus vitiis ad mor- tem cernit urgeri. Cantémus Dômino, gloriôse enim honorificatus eſt: equum & aſcensorem projécit in mare g Adjutor & protector factus eſt mihi Dominus in ſalütem. Dominus quaſi vir pugnaâtor » omnipotens nomen ejus. Adjútor- lôria Patri. Adjütor. Ibat jeſus in civitatem, quæ vocã- tur Naim: & ecce defùnctus effere- batur filius ũnicus matris ſuæ. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut, quos jejunia votiva caſtigant, ipſa quoque devoôtio ſancta lætificet; ut terrénis affe- ctibus mitigatis, facilius coeléſtia capiämus. Per Déôminum. Prophéta magnus ſurréxit in no- bis, & quia Deus viſitavit plebem ſuam. Opuli tui Deus inſtitàtor „ & rector: peccata;, quibus im- Ppugnatur, expélle; ut ſemper tibi placitus, & tuo muniminé fit ſe- cäürus. Per Döôminum. F E RI A SEXT A. éctio ſancti Evangelii ſecündùm oannem. N illo téempore: Erat quidam Hlanguens Lazarus à Bethänia, de caſtéllo Mariæ & Marthæ ſorôris ejus. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. N fupeèriôri lectione meminiſtis, quòôd Doôminus éxiit de manibus eôrum, qui lapidare illum volue- rant ,„ & diſcéſſit trans Jordanem »„ ubi Joanne- baptizäbat. Ibi ergo Dômino conſtitúto infirmabatur in Bethänia Lazarus, quod ca- ſtéllum erat proximum Jerosôly- mis. Maria autem erat, quæ un- xit Dôminum unguénto,; & ex- térſit pedes ejus capillis ſuis, cu- ſus frater Làzarus infirmabatur. Misérunt ergo ſoroôres ejus ad eum. Jam intelligimus;, quò misérunt» übi erat Jelus „ quoniam abſens erat, trans Jordanem icilicet. Mi- sérunt ad Doôminum, nuntian- tes, quòd ægrotaret frater earum, ut ſi dignarétur, veniret, & eum ab ægritdine liberaret. IIle di- ſtulit 272 ſtullt ſanârè, ut poſſet reſuſeitàre. g. In mari viæ tuæx, & sémitæituæ in aquis multis: & Deduxiſti ſicut oves pôpulum tuum in ManuMoy- ſi & Aaron. Transtuliſti illos per Mare rubruüum, & transvexiſti eos per aquam nimiam. Deduxiſti. Uid ergo nuntiavérunt ſoréô- res ejus? Doômine, ecce, quem aunfas, infirmätur. Non dixerant;, Veni, äamanti enim tantümmodo nuntiandum fuit. Non aulſæ ſunt dicere, Veni,; & ſana: non auſæ ſunt dicere, ibi jube, & hic fiet. Cur enim non & iſtæ, fi fides il- lius Centuriônis inde laudatur? Ait enim: Non fum dignus, ut intres ſub tectum meum: ſed tantùm dic verbo „ & ſanabitur puer meus. Nihil horum iſtæ, ſed tantümmo- dô: Domine ecce, quem amas, in- firmatur. Sufficit „ut nôveris, non enim amas, & déſeris. Qui perſequebantur põôpulum zuum Doômine, demersiſti eos in rofündum: β Et in colúmna nu- is ductor eôrum ftuiſti. Deduxiſti ſicut oves pöpulum tuum in manu Môyſi & Aaron. Er. Icit aliquis: Quoômodo per Lazarum peccator fignificaba- fur, & aàa Domino ſic amabäturAu- diat eum dicentem: Non veni vocäre juſtos, ſed peccçatoôres. Si enim peccatores Deus non amaret, de cœlo ad terram non deſcende- ret. Audiens autem Jeſus, dixit eis: Infirmitas hæc non eſt ad mor- tem, ſed pro gloria Dei, ut glori- ficétur Filius Dei. Talis glorifica- tio ipsius non ipſum auxit;, ſed nobis profuit. Hoc eſt ergo, quod ait, Non eſt ad mortem: quia & ipſa mors non erat ad mortem, ſed Potis ad miraculum: quo facto crederent hoômines in Chriſtum, & vitarent veram mortem. Sanè vi- déte, quemadmodum tamquam ex obliquo Dôminus Deum ſe dixit: Propter quosdam qui negant, Fi- lium Deum eſtſe. . Moôyſes fämulus Dei jejunavit quadraginta diébus, & quadraginta noctibus: Ut legem Domini mererétur accipere. Aſcéndens Möyſes in montem Sinai ad Doôminum; fuit ibi qua- draginta diébus, & quadraginta noctibus. Ut. GMoria Patri. Ut. . Lâzarus amicus no- ſter dormit: eamus, & a ſomno ex- citémus eum. Otatio⸗ Eus, qui in effabilibus mundum rénovas ſacraméntis: præſta qũæſumus, ut Eccleſia tua & æter- nis proficiat inſtitůtis, & tempo- ralibus non deſtituatur auxiliis. Per Döôminum. Déôminé;, ñi fuilles hic; Lazarus non eſſet môrtuus: ecce jam foœtet quatriduanus in monumento. A nobis, quæſumus, omnipo- tens Deus: ut, qui infirmitatis noſtræ cönſcii de tua virtüte con- fidimus, ſub tua ſemper pietate gaudeamus. Per Dominum. S A FB B A T OC. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Joaânnem. 1D. 8. b N illo tempore: Locutus éſt je- ſus turbis Judæòôrum, dicens: Ego, ſum lux mundi: qui séquiturme, non ambulat in ténebris, ſed ha- bebit lumen viræ. Et réliqua. Homilia ſanéti Auguſtini Epiſcopi. Uod ait Döminus, Ego ſum lux mundi, clarum puto eſſe eis, qui habent oculos, unde hujus lucis participes fiant: qui autem non habent oculos, niſi in ſela car- ne, mirantur, quod dictum eſt à Doô- mino Jeſu Chriſto . Ego ſum lux mundi. Et forté non deſit, qui di- cat apud ſemetipſum: Numquid forte DõôminusChriſtus eſt ſol iſte, qui ortu & occaſu péragit diem? Non enim defuerunt hærétici, qui iſta ſensérunt. Manichæi ſolem iſtũ culis carneis visibilem, expôſitů, & püblicum non tantùm homini- bus, ſed étiam pecôribus ad viden- dum, Chriſt Dñm eſſe putaveérunt. Splendida facta eſt facies Moy ſi⸗ dum reſpiceret in eum Dñs: GVi- dentes ſeniôres claritâtem vultus ejus, admirântes timuèrunt valdé. Cümque delſcendiſſet de monte Sinai, portabat duas tabulas teſti- moônii, ignôrans, quod cornuta eſſet facies ejus ex consortio ſermonis Dei. Videntes. ecti0 Ed cathôlicæ Eccléſiæ recéta fi- des improbat tale commentum, & diabolicam doctrinam eſſe cog- néôſcit: nec ſolùm agnoſcit credén- do;, ſed in quibus poteſt conyin. ci cit etien Mls ſague quen ſanct Zunt beclet Doninum ele ſolem, 45 Ofente le: cujus ci jus tadii n certs dele colmmigrat. ſtas. Non ſol eaus, eſt. Omni⸗ ſunt, ſin lece m. gui precec Per 1 0b meimn , & tuis, & a Præcédett . Irael in te deus deum alie nus, Obzse 8t ergo lucem. lellizete en utad iplin Veniäamus: Ut nummqus Ila enim tii glim Cecinit; gi Elte, & in Amen. Ad te antigunn Nſerhon lit, 8 Dömine: leticord Attend Meam :K n erba or Danbolig une. Pr lehhen Cieltdonin lt Dänn kanl tu⸗ gatgnis⸗ uhlöcern le nt dl Pianre⸗ lller emleu Llomnoe ſbus muntr utuke 8) A tern tut aul lies Uur eccezn numtin nus, Arum Uunt 05, und⸗ t: (un ſt in len Kum eit huseki hetaziti⸗ t hrtcl chxi ſler ilenete⸗ ntün Me ibus ad i, ſe Pulage⸗ ficſel umn Df iüten 1i nuetumt fflettene tabllut Clilti Gtlio lein⸗ le colnnit neſote l lotel an cit étiam diſputando, Improbé. mus itaque huiusmodi errôrem, quem ſfancta ab initio anathemati- Zavit Eccleſia. Non arbitrémur; Dominum Jeſum Chriſtum hunc eſſe ſolem, quem vidémus oriri ab Oriente, occidere in Occidén- te: cujus cürſui nox ſuccédit; cu- jus radii nubi obumbrantur: qui certa de loco in locum motione cômmigrat. Non eſt hoc Dnñs Chri- ſtus. Non eſt Dominus Chriſtus ſol factus, ſed per quem ſol factus eſt. Omnia enim per ipfſum facta ſunt, & ſine ipſo factum eſt nihil. Ecce mitto Angelum meum, qui præcédat te, & cuſtôdiat ſem- Per: & Obsérva, & audi vocem meam , & inimicus ero inimicis tuis, & affligentes te affligam, & præcédet te Angelus meus Iſrael ſi me audieris, non erit in te deus recens, neque adorabis deum aliénum: ego enim Déômi- nus. Obsérva. Sst ergo lux „ quæ fecit hanc lucem. Hanc amémus, hanc in- telligere cupiamus, ipſam fitiamus, at ad ipſam duce ipſa aliquando veniâamus: & in illa vita vivamus, ut numquam omnino moriamur. Iſta enim Jux eſt, de qua prophe- tia olim præmiſſa ita in Pſalmo cecinit; quòniam apud te eſt fons vitæ, & in lümine tuo vidébimus lumen. Advértite, quid de tali lu- ce antiquus ſanéstorum höminum Dei ſermo præmiſerit. Homines, inquit, & jumenta ſalvos facies Dômine: ſicut multiplicâta eſt miſericordia tua Deus. Attendite pô½pule meus legem meam : & Inclinate aurem veſtram in verba oris meis. 5. Apériam in parabolis os meum: loquar pro. poſitiones ab initio ſæculi. Incli- nate. G loôria Patri. Inclinaâte. Rui séquitur me, non àmbulat in t Enebris: ſed habébit lumen vitæ, dicit Dominus. Iat Dômine, quæſumus, per gra- tiam tuam fructuoôſus noſtræ devotiônis afféctus: quia tunce no- bis prôderunt ſuſcépta jejünia, ſi tuæ ſint placita pietati. Per Däm. 8 A B B A T O. Ratres, Chriſtus afsiſtens Poôn- tifex futurorum bonoôrum, peg 4 2 273 ämplius & perféctius tabernieu- lam non manufadum, id eſt, non hujus creationis. neque per sangui- nem hircorum, aut virtulòrum, ſed per proprium sanguinem introivit ſemel in ſancta, ætérna redemp- tione inventa. Exilla Regis prödeunt?: Fulget Crucis myſtérium „» Qua vita mortem pértulit 5 Et morte vitam protulit. uæ vulnerata lanceæ Mucrone diro, criminum Ut nos lavâret sordibus, Manavit unda & sanguine. Impleta ſunt, quæ concinit David fidéli carmine, Dicendo nationibus; Regnavit à ligno Deus. rbor decôra & fülgida »„ Ornata Regis purpura, Electa digno ſtipite Tam ſancta membra tângere. eata, cujus brachiis Prétium pepéndit ſæculi; Statéra facta céôrporis, Tulitque prædam tartari. Crux ave ſpes ùnica „ Hoc paſſiò nis témpore Piis adauge gratiam, Keisque dele crimina. e, fons ſalutis, Trinitas 5 Collaudet omnis ſpiritus: Quibus Crucis victôriam Largiris, adde preamium. Amen. Eripe me Däe ab hômine malo. A viro iniquo eripe me. Ego ſum, qui teſtiméônium perhi- beo de meipio: & teſtimonium pérhibet de me, qui miſit me, Pater. Uæſumus, omnipotens Deus; familiam tuam propitius ré- ſpice: ut te largiénte, regatur in côrpore; & te ſervante, cuſtodia- tur in mente. Per Dominum. Iéria Patris DOMINICA ôdie ſi vocem Dñi audieritis » Nolite ebduräre corda veſtra. enite, exultemus. I. 6 die ſi vocem. äcut in exacerbatione. 1éria Patri. Ange lingua gloriôſi Läauream certâminis: Et ſuper Crucis tropæo Dic triümphum noôbilem?: Qualiter Redémptor orbis Immolatus vicerit. Ee Paréntis protopläſti Fraude Factor condolens; Quando pomi noxialis In necem morfu ruit; Ipſe lignum tunc notavit; Damna ligni ut solveret. oc opus noſtræ ialutis Ordo depopôſcerat; Multiformis proditoôris Ars ut artem falleret;, Et medélam ferret inde; Hoôſtis unde læſerat. hando venit erge ſacri Plenitùdo témporis, Miſſus eſt ab arce Patris Natus, orbis Coônditor; Atque ventre Virginali Carne amictus proôdiit. agit infans inter arcta Cônditus præsépia: Membra pannis involũta Virgo Mater alligat: Et Dei manus pedésque Stricta cingit faſcia. empitérna ſit beatæ Trinitati gloria;» Xqua Patri, Filiéque:- Par decus Paraclito; Unius Trinique nomen, Laudet univérſitas. Amen. Erue à främea. Incipit liber Jeremiæ Prophétæ. Erba Jeremiæ filii Helciæ, de ſacerdôtibus, qui fuérunt in A- nathoth, in terra Beénjamin. Quod factum eſt verbum Dômini ad eum in diebus Josiæ filii Amon Regis Juda, in tertio decimo anno regni ejus. Et factum eſt in diébus Joa- kim filii Josiæ regis Juda, usque ad conſùmmationem undécimi anni Sedeciæ filii JosiæRegis Juda usque ad transmigrationem jeru- ſalem in menlſe quinto. Et ftactum eſt verbum Dômini ad me, dicens: Priusquam te formarem in utero, novi te: & antequam exires de vulva, ſanctificavi te, & Prophé- tam in Gentibus dedi te. Et dixi: A 9 à 222 Doômine Deus, ecce né- ſcio loqui, quia puer ego ſum. Iſtiſunt dies, quos obſervire debétis temporibus ſuis: *Quar- tadécima die ad véſperum baſcha Démini eſt: & in quintadécima ſolemnitatem celebrabitis altifſi- mo Dômino. Locũtus eſt Dôminus ad Moy- ſen, dicens: Lôquere filiis Ifrael, & dices ad eos, Quartadécima, T dixit Dôminus ad me: Noli dicere: uer ſum, quôniama ômnia, quæ mittamte, ibis: & uni- vérſa, quæcumque mandavero tibi, loquéris. Ne timeas à facie eô- rum, quia tecum ego ſum,ut eruam te, dicit Dôminus. Et miſit Domi- nus manum ſuam, & tétigit os me- um, & dixit Doôminus ad me: Ecce dedi verba mea in ore tuo: ecée conſtitui te hôdie ſuper Gentes, & ſuper regna, ut evéllas, & déſtruas, & diſpérdas, & diſſipes, & ædifi- ces, & plantes. Et factum eſt verbum Déômini ad me, dicens: Quid tu vides Jeremia?: Et dixi: Virgam vigilantem ego video. Et dixit Dôminus ad me: Bené vidi- ſti, quia vigilabo ego ſuper verbo meo, ut faciam illud. Et facum eſt verbum Dômini ſecçundòô à me, dicens: Quid tu vides? Et dixit: Ollam ſuccénſam ego video, & faciem ejus à facie Aquilonis. Multiplicati ſunt, qui tribulant me, & dicunt: Non eſt ſalus illi in Deo eſjus: * Exúrge Dominé; ſalvum me fac;, Deus meus. Ne quando dicat inimicus me- us, prævalui adyersůs eum. Exurgeé⸗ T dixit Dôminus ad me: Ab Aquilône pandétur malum ſa⸗ per oinnes habitatôres terræ. Quia ecce ego convocabo omnes cogna- riônes regnorum Aquilonis, ait Dominus; & vénient, & ponent M unus-⸗ enim ti⸗ lun E ciritaten tetteꝛmn, Annem cipibus Pulo ten te, &r tecum! Usg meusi zui me Cuit motus ſenicorch 3 gger ern onn nitätib Wus, . Preeipu Umu ſu os tem ſec dere tes velr illi ſubl dir ſaer dos. Apoſtol. ancti na ber ( dis Chi ſol Pr lent A mur, & Atqne ie llle de Lipatio 1 der Ame!: umett, Tuar ſens kerlinen Eno lond nd ur in Unttet iekezee Mtionen en to bitckr 1A neſtä ken indlen nan ennt ter lun cite, Nd Deus, eclel eregznſun uos hent Lluis: imm, eteflis altectene 3 14 m m, Jucd mancinen unnue. teigi⸗ 1us 11, otetla ſupel, llas, Nl Hipes Et bin ne unusquisque sôlium ſuum in in- troôitu portarum jerûſalem, & ſu- pPer omnes muros ejus in circitu, uper univérſas urbes juda,. Et lIoquar judicia mea cum eis, ſuper omnem malitiam eorum, qui dere- liquérunt me, & libavérunt diis aliénis, & adoravérunt opus ma- nuum ſuârum Tu ergo accinge Iumbos tuos, & ſurge, & loquere ad eos omnia, quæ ego præcipio ti- bi. Ne formides à facie eòrum: nec enim timére te faciam vultum eo- rum. Ego quippe dedi te hodie in civitatem munitam, & in colùmnaã ferream, & in murum æreum ſuper Omnem terram, Régibus Juda, Prin- cipibus ejus, & lacerdotibus, & po- Pulo terræ. Et bellabunt advérsum te, & non prævalébunt; quia ego gecum ſum, ait Dnñs, ut liberem te. Usquequô exaltabitur inimicus meus ſuper me? *Reéſpice, & ex- audi me, Dömine Deus meus. Qui tribulant me, exultaàbunt, ſi motus fúero: ego autem in mi- ſericôrdia tua ſperabo. Relſpice. s quequòô. ε Sermo ſancti Leônis Papæ. R ômnibus, dilectiſſimi, ſôlem- nitatibus Chriſtianis, non ignora- mus, Paſchale ſacraméntum eſſe Præeipuum: cui condignè & côn- gruè ſuſcipiendo, totius quidem nos témporis inſtitúta reförmant: ſed devotiõônem noſtram præsén ges vel maximé dies éxigunt, quos illi ſublimiſſimo divinæ miſericoôr- diæ ſacramento ſcimus eſſe conti guos. In quibus meritò a tanctis Apôſtolis per doctrinam Spiritus ſancti majora ſunt ordinata jejunia, ut per commüne consortium cru- cis Chriſti, étiam nos aliquid in eo, Juod propter nos geſſit, agerémus, icut Apoſtolus ait: Si compati mur, & conglorificabimur. Certa atque lecra eſt expectatio pro- miſſæ beatitüdinis, ubi eſt parti- cipatio Dominicæ paſſiônis. Deus meus es tu, ne diſcédas ä me: Quoniam tribulatio pro- Fima eſt, & non eſt, qui adjuvet. Tu autem Déômine, ne elonga veris auzilium tuum à me: ad de- fenſiõnem meam aſpice. Quéôniam Emo eſt, dilectiſſimi, cui per conditionem témporis ſocie- 275 tas hujus gléôriæ denegétur, tam- dquam tranquitlitas pacis vacua ſit occaſione virtůtis. Apoôſtolus enim Prædicat, dicens: Omnes, qui pie volunt vivere in Chriſto, perſe- cutionem patiéntur: & ideo num- quam deeſt tribulatio perſecutio- nis, ſi numquam deſit oblervantia pietatis. Dominus enim in exhor- tatiônibus ſuis dicit: Qui non ac- cipit crucem ſuam, & séquitur me, non eſt me dignus. Nec dubitare debémus, hanc vocem non 1o- lùm ad difeipulos Chriſti, ſed ad cunctos fideles, totamque Eccle- ſiam pertinére, quæ ſalutâre ſuum in his, qui aderant, universaliter audiébat. In te jactatus ſum ex ûtero, de ventre matris meæx Deus meus es tu, ne diſcedas à me: * Quôniam tribulatio proxima eſt, & non eſt, qui adjuvet. Salva me ex ore leônis, & à céôrnibus unicôrnium humilitäatem meam. Quoniam. Icut ergo totius eſt coôrporis pièe vivere, ita totius eſt tém⸗ poris crucem ferre: quæ méritò ferri unicuique ſuadetur, quia pro⸗= priis modis, atque mensuris ab unoquoque toleratur. Unum no- men eſt perſecutionis, ſed non una eſt cauſa certaminis: & plus ple- rumque periculi eſt in inſidiatoôre deculta, uam in hoſte manifeſto. Beatus Job alternäntibus bonis ac malis mundi hujus eruditus, pié veraciteérque diceébat: Nonne tenta- tio eſt vita hominis ſuper terram? Quoniam non ſolis doſoribus cor- poris, atque ſuppliciis anima fidé- lis impétitur, verùm Stiam, ſalva incolumitate membrôrum;, gravi morbo urgétur, ſi carnis volupta- te mollitur. Sed cùm caro concu- piſcit adyersùs ſpiritum, ſpiritus autem advérsùs carnem; præsidio crucis Chriſti mens rationalis in- ſtruitur: nec cupiditatibus noxiis illécta conséntit, quoniã continén- tiæ clavis, & Dei timore trasfigitur. , In proximo eſt tribulàâtio mea Dômine, & non eſt, qui adjuvet, ut fôdiant manus meas, & pedes meos: libera me de ore leonis;» Ut enarrem nomen tuum fra- ibus meis. . bue à framea Deus animam meam, & de wanu canis unicam meam. Ut. An proximo. 5 2 276 éctio ſanéti Evangélii ſecundùm Joannem. I illo témpore: Dicèbat Jeſus turbis judæorum: Quis ex vobis arguet me de peccâto? Si verita- tem dico vobis, quare non crédi tis mihi? Et réliqua. Homilia ſancti Gregéôrii Papæ. Ensate, fratres charifſimi, man- tuetůdinem Dei. KRelaxare pec- cäta vénerat, & dicébat: Quis ex vobis arguet me de peccato? Non dedignatur ex ratiône oſténdere, ſe peccatôrem non eſfſe, qui ex virtũ- te Divinitätis pôterat peccatôres juſtificare. Sed ferribile eſt valdé, quod sùbditur: Qui ex Deo eſt, ver- ba Dei audit: proptérea vos non auditis, quia ex Deo non eſtis. Si enim ipſe verba Dei audit, qui ex Deo eſt, & audire verba ejus non poteſt, quisquis ex illo non eſt: in- térroget ſe unusquisq; ſi verba Dei in aure cordis percipit; & intelli- get, unde ſit. Cœléſtẽ patriam deſi- deraâre Véritas jubet, carnis deſidé- ria conteri, mundi glôriã declinare, aliéna non appétere, prôpria largiri Toôta die contriſtatus ingredie. Par Domine;: quôniam anima mea compléta eſt illufiônibus. . vim faciébant, qui quærébant ani- mam meam. Amici mei, & pro⸗ ximi mei advérsm me appropin- quavérunt, & ſtetérunt: & qui jux- ta me erant, de longè ſtetérunt. Et vim. Enſet ergo apud ſe unusquis- que veſtrum, ſi hæc vox Dei in cordis ejus aure convaluit, & quia jam ex Deo ſit, agnoſcit. Nam funt nonnuülli, qui præcépta Dei nec au- re corporis percipere dignantur. Et ſunt nonnülli, qui hæc quidem cor- poris aure percipiunt, ſed nullo es mentis defidério complectúntur. Et ſunt nonnülli, qui libenter ver- ba Dei ſuſcipiunt; ita ut étiam in ſflétibus compungantur, ſed poſt la crymârum tempus ad iniquitatem rédeunt. Hi profécto verba Dei non audiunt, qui hæc exercére in pere contémnunt. Vitam ergo veſtram, fratres chariſtimi, ante mentis ocu- los revocâte, & alta conſideratione pertimeéſcite hoc, quod ex ore Ve- ritatis ionat: Proptérea vos non auditis, quia ex Deo non eſtis. — ro tuo Dnñe: æ Quôniam tribu lor velôciter exaudi me. Inténde animæ meæx, & libera eain; propter inimicos meos éripe me. Cuéôniam. Ed hoc, quod de réprobis Véri- tas loquiturzipſi hoc de temet- 1pſis réprobi iniquis ſuis opéribus oſtendunt, nam sequitur: Refpon- dérunt igitur juaæi, & dixerunt ei: Nönne benèe dicimus nos, quia Samaritanus es tu, & dæmonium habes? Accépta autem tanta con- tumeélia, quid Dôminus retpoôndeat, audiamus: Ego dæmonium non habeo, ſed honorifico Patrem me- um, & vos inhonoraſtis me. Quia enimsamaritanus interpretatur cu- ſtos: & ipie veraciter cuſtos eſt, de quo ?ſalmiſta ait: Niſi Dôminus cuſtodierit civitäatem, in vanum vigilant, qui cuſtôdiunt eam: & cui per Iſaiam dicitur: Caſtos uid de nocte? cuſtos quid de no- Ke? reſpondére nôluit Doôminus Samaritanus non ſum; ſed, Ego dæmonium non habeo. Duo quip- pe ei illata fuéerunt; unum negaâ- vit, àliud tacéndo consenfit. Quis dabit capiti meo aquam, & culis meis fontem lacrvmarü, & ploràbo die ac nocte? quia fra- ter propinquus ſupplantavit me; Er omnis amicus fraudulenter incéſſit in me. D Fiant viæ eòôrum ténebræ & l- bricum, & Angelus Domini peérſe- quens eos. Et. ais dabit. A D L D E S „ Ide Dômine afflictionem me- am, quôniam eréctus eſt ini- micus meus. iſerére mei. g el. 216. In tribulatione invocavi Dôminum, & exaudivit me in la- titůdine. Judicâſti Doômine cauſam animæ meæ: defeénfſor vitæz meæ: Dômine Deus meus. H Pépule meus; quid feci tibi? aut quid moléſtus fui? reſponde mihi. Numquid rédditur pro bono malum, quia fodérunt fôveam animæ meæ. 3 7 Ratres, Chriſtus alsiſténs Pon- tifex futurôrum bonorum, per amplius & perféctius tabernacu- lum non manu factum, id eſt, non Neavértas fäciem tuam a pue- hujus creationis: neque per san- Zul⸗ gpinem ſec pet trolvit demptie Ur Ten Sponte FPaſſion- Unda me Tetta, Quo laya Tux üd Ardor u dilva tal HNonde Dulce f Dulce p lecte Tenla l Et tigot Qbem d- Et luper Tenden la dig Fexte m Atque Arca mu Quam ſa Fuſus à empite kiniräni Aqua⸗ lar geer Unius Laudet Dicedet Düi erbede tekes vo⸗ 60 hon Delg önium 60 baten Ch alete n (Iui Mieiee Dei ſi nlorte Iuttais Cönn todis ei Fattene lamtim ffaudte trehel Domiuik is Cidn 1 1Giore lelkus ne lirit me! biue i ſor ite t guinem hirçôrum, aut vitulérum;, ſed per pröprium säânguinem in- troivit ſemel in ſancta, æteêrna re- demptione invyénta. Uſtra ſex, qui jam perégit, Tempus implens corporis; Spontè libera Redemptor; Palſlioni déditus Agnus in Crucis levaâtur Immolandus ſtipite. elle potus ecce länguet: Spina, chavi, lancea Mite corpus perforärunt: Unda manat, & cruor, Terra, pontus, aſtra, mundus, Quo lavantur flumine. rux fidelis inter omnes Arbor una nôbilis, Silva talem naulla profert. Fronde, flore, germine: Dulce ferrum, dulce lignum;, Dulcçe pondus suſtinent. lecte ramos arbor alta; Tenla laxa viſcera- Et rigor lentelcat ille, Quem dedit nativitas; Et lupèrni membra Regis Tende miti ſtipite. ola digna tu tuiſti Ferre mundi victimam: Atque portum præparäre Arca mundo naufrago; Quam ſacer cruor perunxit; Fuſus Agni corpore. empitérna ſit beatæ Trinitati gloria, Rqua Patri, Filiòque; Par decus Paraclito; Unius Trinique nomen. Laudet univerſitas, Amen. . Eripe me de inimicis meis Deus meus. Et ab inſurgénti- bus in me libera me. Dicébat Jeſus turbis Judæôrum;, & Principibus ſacerdotum: Qui ex Deo eſt, verba Dei audit: prop- téreà vos non auditis, quia ex Deo non eſtis. Nuæſumus, omnipotens 273. Ego dæ ménium non hàbeo, ſed honorifi- co Patrem meum, dicit Dôminus. egi ſæculôrum. 18. Chriſte Fili Dei vivi,; £ Mi- ſerére nobis. Chriſte Fili. Qui ſedes ad dexteram Patris. Miſerere. . Chriſte Fili Dei vivi, miſerére nohis. Deus. 2 Exúrge Chriſte. 7713. Fàciem meam. 19. Ego glôriam meam non quæro: eſt, qui quærat, & judicet. ratres, Chriſtus aſsiſtens. e. Erue à framea, Deus änimam meam. Erue. Et de manu canis unicam me- Deus animam. rue. De ore leônis libera me Däfe. Et à cornibus unicornium hu- militatem meam. am. Amen amen dico vobis, ſi quis ſermonem meum fſervaverit, mor- tem non guſtabit in æternum. I enim ſanguis hircoôrum, & taurôrum, & cinis vitulæ aſpér- ſus inquinaàtos fancéctificat ad emundationem carnis: quanto magis ſanguis Chriſti, qui per Spi- ritum ſanctum ſemetipſum oôbtulit immaculatum Deo, emundabit conſciéntiam noſtram ab opéribus moôrtuis, ad ſerviéndũ Deo vivénti? Deo ore leoônis, * Libera me Dômine. De ore. Et à cornibus unicôrnium hu- militatem meam. Libera. De ore. Ne perdas cum impiis Deus animam meam. Et cum viris sanguinum vitam meam. Tulérunt lapides Judæi, ut jacerent in eum: Jeſus autem abſcondit ſe, & exivit de templo. T ideò novi Teſtaménti media- tor eſt, ut morte intercedente, in redemptiénem earum prævari- cationum, quæ erant (ub priori Te- ſtaménto, repromiſſionẽ accipiant, qui vocàti ſunt ætérnæ hæreditatis, in Chriſto Jeſu Dômino noſtro. Ne perdas cum impiis» Deus ànimam meam. Ne perdas. Et cum viris sänguinum vitam meam Deus. e perdas. Eripe me Däe ab homine malo. A viro iniquo éeripbe me. ixit ominus. „77. ratres, Chriſtus aſsiſtens exilla Regis prodeunt. Eripe me Dômine. 273. §. 3 278 Abraham pater veſter exultàvit, ut videret diem meum: vidit, & ga- Viſus eſt. uæſumus omnipotens Deus. 273. FERIA SECUND A. enite, exultémus. NRdie ſi vocem ange lingua. 274. . Erue à tra- mea. . éctio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. I8 illo tempore: Miserunt Prin- cipes, & Phariſæi miniſtros, ut apprehénderent Jeſum. Et réliqua. Homilia ſancti Auguſtini Epilc. Uômodo apprehénderent ad- huc nolénfem? Quia ergo non pôterant apprehendere noléntem, miſſi ſunt, ut audirent docentem Quid docéntem? Dixit ergo Jeſus: Adhuc modicum tempus vobis- cum ſum. Quod modo vultis fa- cere, facturi eſtis, ſed non modô, quia modo nolo. Quare adhuc mo- do nolo? Quia adhuc moôdicum tempus vobiscum ſum, & tunc va- do ad eum, qui me miſit. Implére débeo diſpenlatiõénem meam, & ſic pervenire ad paſſiõônem meam. &. Deus meus éripe me de manu peccatôris: & de manu contra le- gem agentis, & iniqui: & quôniam tu es patientia mea. Deus meus ne elongéris à me: Deus meus in auxilium meum reſpice. Quôniam Ueærétis me, & noön inveniétis, &&ρ ubi ſum ego, vos non poté ſtis venire. Hic jam reſurrectionem ſuam prædixit: noluérunt enim agnoſcere præséntem, & poôſtea quæſiérunt; cùm vidérent in eum multitüdinem jam credentem. Ma- gna enim figna facta funt étiam, cùm Dominus reſurréxit, & aſcen- dit in cœlum. Tunc per diſcipulos facta ſunt magna;ſed ille per illos, qui & per ſeipſum. Ipfſe quippe il- lis dixerat; Sine me nihil poteſtis furréxit, & fuis pédibus ambulaàvit, ita ut homines miraréntur, ſic eos allocũtus eſtetrus, quia non in ſua poteſtate iſta fecit, ſed in virtüte illius, quem ipfſi occidérunt. Multi compuncti dixérüt, Quid faciémus? Qui cuſtodiébant animam me- am, consilium fecérunt in unum;, dicéntes: Deus dereliquit eum; Perſequimini, & comprehéndite eum: quia non eſt, qui liberet eum: Deus meus ne elongeéris à me Deus meus in adjutorium meum intênde. Omnes inimici mei adveérsum me cogitabant mala mi- hi: verbum iniquum mandavérunt adversum me, dicéntes. Perſequi- mini. . Ideérunt enim ſe ingenti crimi- ne impietatis aſtrictos, quando illum occidérunt, quem venerarè & adorare debuérunt, & hoc puta- bant eſſe inexpiabile. Magnum enim facinus erat, cujus conſide- ratio illos faceret defperare: lee non debébant deſperare, pro qui- bus in cruce pendens Dominus eſt dignatus orare. Dixerat enim: Pa- ter,ignôſce illis, quia neſciunt, uid taciunt. Vidébat quosdam ſuos inter multos alienos: illis jam pe- tébat véniam, a quibus adhuc acci- piébat injüriam. Non enimatten- débat; quòd ab ipſis moriebatur; ſed quia pro ipſis moriebàtur. Pacificè loquebantur mihi ini- mici mei, & in ira moléſti erat mi- hi. Vidiſti Dômine, ne sileas, ne diſcédas à me. Y. Ego autem, cum mihi maléſti eſſent,induébam me cilicio, & humiliabam in jejuùnio animam meam, Vidiſti, PHacincé⸗ iſerere mei Deus. t. 35. Enite »„ mittàmus lignum in panem ejus, & eradâmus eum de terra viventium, & nomen ejus non memorétur amplius. . uſtra ſex. Eripe me de inimicis meis. 277. In die masgno feſtivitàtis ſtabat Je- fus, & clamabat, dicens: Si quis ſitit; veniat ad me, & bibat. Anctifica, quæſumus Döminé; noſtra jejunia, & cunctârum tàcere. Quando claudus ille, qui iedébat ad portam, ad vogçem Petri nobis indulgentiam propitius lar- gire culparum. Per Doôminum. Libera m juxta te, cOntta m Venitatem meam. U in gui jüͤ nes & cor tuam ex e caulam m Eripe ziguis d ee ve dicit do 4 UIon Poris: u otua ſe ne deten PNNI eio l⸗ loinne Nle 1 usin bat in 6 Arereber E kelig komili Nüor minn ſerincin commene emperh ut Deug l nos VIt: De 1 nob enim feret 1 hoe men is nol Kunn hon ſeilt der Libera me Déômine, & pone me juxta te, & cujusvis manus pugnet contra me. acem & veritàtem. 22 Faciem meam. 19. 79* U autem Dômine Säbaoth;, qui júdicas juſté, & probas re- nes & corda, videam ultionem tuam ex eis: tibi enim revelavi cauſam meam ,„ Dñe Deus meus . exilla Regis prodeunt. Eripe me Dômine. 273. Si quis ſitit, véniat ad meé, & bibat: & de ventre ejus fluent aquæ vivæ, dicit Dominus. Dei 80. A, quæſumus Boômine, pôpu- lo tuo ſalutem mentis & cor- poris: ut bonis opéribus inhæren- do, tua ſemper mereatur protectioô- ne defendi. Per Dominum. FERI A T ERTI A. éctio ſancti Evangélii ſecunduùm Joannem. N illo zempore: Ambulabat Je- ſus in Galilæam: non enim volé- bat in judæam ambulare;, quia quærébant eum Judæi interficere. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. N iſto Evangélii capitulo, fratres, Dôminus noſter Jeſus Chriſtus ſecndùm hôminem ſe plurimùm commendavit fidei noſtræ. Et enim ſemper hoc egit dictis & factis ſuis, ut Beus credatur, & homo: Deus, qui nos fecit, homo, qui nos quæsi- vit: Deus cum Patre ſemper, ho- mo nobiſcum ex tempore. Non enim quæreret, quem fécerat, niſi fieret ipfie, quod fécerat. Verùm hoc mementôte, & de cordibus ve- ſtris nolite dimittere: ſic eſſe Chri- ſtum hominem factum, ut nõ deſti- terit Deus eſſe. Manens Deus acce pit höminem, qui fecit hominem Adjutor & fuſcèptor meus es tu Dne, & in verbum tuum ſperavi. 279 Declinâte à me maligni, & rn- tabor mandata Dei mei. 5 Iniquos odio habui, & legem tuam diléxi. Declinate. Uando ergo latuit ut homo, non potentiam perdidiſſe pu- täandus eſt, ſed exémplum infirmi- tati præbuiſſe. Ille enim quando vôluit, deteêntus eſt: quando voôluit, occiſus eſt. Sed quôòniam futůra erant membra ejus, id eſt fideles ejus, qui non habérent illam pote- ſtatem, quam habébat ipſe Deus noſter, quod latébat, quod ſe, tam- quam ne occiderétur, ocgcultàbat; hoc indicãbat factra eſſe membra lua, in quibus ütique membris ſuis ipſe erat. Doecébo iniquos vias tuas, & impii ad te converténtur: & Libe- ra me de ſanguinibus, Deus Deus ſalùtis meæ. Dne laäbia mea apéries, & os meum annuntiabit laudem tuam. Libera. . On enim Chriſtus in capite, & non in corpore;, ſed Chriſtus totus in capite, & in côrpore. Ouod ergo membra ejus, iple: quod au- tem ipie, non continuò membra ejus. Nam ſi non ipſi eſſent mem- bra ejus, non diceret Sauloe: Quid me perséqueris? non enim Saulus ipfſum, ſed membra ejus, id eſt, fi- deéles ejus, in terra perlequebatur. Nôluit tamen diceresanctos meos, fervos meos, poſtrémo honorabi- lius, fratres meos: ſed me, hoc eſt membra mea, quibus ego su caput. Ne perdas cum impiis Deus animam meam, & cum viris san- guinum vitam meam: * Redime me Démine. Eripe me Dne ab hömine malo, à viro iniquo li- bera me. Rédime. e perdas. Tempus meum nondum advénit, tempus autem veſtrum ſemper eſt paratum. . Oſtra tibi, Dômine, quæſumus; ſint accépta jejúnia: quæ nos & expiando „ graâtia tua dignos efficiant, & ad remédia perdúcant æxtérna,. Per Doôminum. Vos alcéndite ad diem feſtum hunc: ego autem non aſcendam, quia tempus meum nondum ad- venit. . . A nobis, quæſumus, Déômine, perſeverantem in tua volunta- ce famulatum: ut in diébus no- 8 4 ſtris 280 ſtris & mèrito, & núumero pôépulus tibi sérviens augeatur. Per Dnim. F E F.I A Q U A R T A. Ectio ſanéti Evangélii ſecundùm Joannem. I5 illo tempore; Facta ſunt en- cænia in Jjerosolymis, & hiems erat. Et ambulabat ſeſus in tem- lo, in porticu Salomonis. Et reliq. Homilia S. Auguſtini Epilcopi. Neoænia feſtivitas erat dedica- tiônis templi: Græcèe enim Cæ- non dicitur novum. Quandocuúm- que novum aliquid fúerit dedica- tum, encænis vocàantur. Jam & uſus habet hoc verbum. Ssi quis nova tûnica induatur, encæniare dicitur Illum enim diem, quo templum dedicatum eſt, Judæi ſo- lemniter celebrabant: ipſe dies feſtus agebatur, cuùm ea, quæ lecta ſunt, locùútus eſt Bôminus. Tota die contrifatus ingredié- bar Domine; quoniam anima mea completa eſt illuſionibus: &£ Et vim faciébant, qui quæreébant äni- mam meam. Amici mei, & pro- ximi mei adversùm me appropin- quavérunt, & ſteterunt;, & qui juxta me erant, de longe ſtetérunt. Etf Iems erat, & ambulabat Je- ſus in templo in porticu Salo- méͤnis. Circumdedérunt ergo eum Judæi, & dicébant ei: Quousque animam noſtram tollis? Si tu es Chriſtus, dic nobis palam. Non ve- ritatem deſiderabant, ſed calum niam præparabant. Hiems erat, & frigidi erant: ad illum enim divinũ ignem accéeédere pigri erant. Si ac- cédere eſt credere: qui credit, accé- dir: qui negat;recedit. Non mové- tur anima pédibus, ſed affectibus. Ne avertas faciem tuam à pue- 10 tuo, Doômine: Quoôniam tribulor, velôciter exâudi me- Intende änimæ meæx, & libera gam; propter inimicos meos eripe me. Quoniam. Rigúerant diligéndi charitàte, & ardébant nocendi cupiditate. Longè aberant; & ibi erant: non ac- cedébant credéndo;: & premebant erſequéndo. Quærébant audize à Dmino: Ego fſum Chriſtus, & for- tâſſe de Chriſto ſecçcúndúm hoôminé ſapiébant. Prædicavérunt enim Prophetz Chriſtum, ſed divinita- tem Chriſti & in Prophétis, & in ipſo Evangélio nec hærétici intelli- gunt: quantò minus judæi, quam- diu velamen eſt fuper cot eorum? Quis dabit capiti meo aquam; & culis meis fontem lacrymaru; & plorabo die ac nocte?quia frater propinquus ſupplantavit me: *Et omnis amicus fraudulenter incéſſit in me. Fiant viæ eoôrum tene- bræ & lůbricum: & Angelus Dñi pérfequens egs, Et onmis. Quis. Oves meæ vocem meam audiunt: & ego Dominus agnoſco eas. Anctificato hoc jejânio, Deus tuoraum corda fidelium miſera- tor illüſtra, & quibus devotioônis præſtas affeéëtum, præbe ſupplicàn- tibus pium benignus auditum. Per Dominum. Multa bona ôpera operàâtus ſum vobis: propter quod opus vultis me occidere? Déſto ſupplicationibus noſtris omnipotens Deus: & quibus fidúciam ſperandæ pietatis indul- ges, conſuétæ mitericordiæ tribue benignus efféctum. Per Däm. F E RI A Q UIN I A. Ectio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. IN illo témpore: Rogaâbat Jeſum Hquidam de Phariſæis, ut mandu- caret cum illo. Et ingreſſus do- mum Pharxiſæi diſcubuit. Et reliq. Homilia S. Gregorii Papæ. Ogitânti mihi de Mariæ Mag- dalénæ pœniténtia; flere ma- gis libet: quam àliquid dicere. Cu- jus enim vel saxeum pectus illæ hujus peccatricis lacrymæ ad exém- plum poœniténdi non emolliant? CGonſiderävit namque quid fecit, & nôluit moderari, quid taceret. Su- per convivantes ingréſſa eſt, non juſſa venit, inter épulas lâcrymas obtùlit. Diſcite, quo dolôre ardet⸗ quæ flere & inter eépulas non eru- beſcit. Deus meus éripe me de manu peccatôris, & de manu contra legé agentis, & ini qui: ιQuoniam tu es patiéntia mea. Deus meus ne elongeris à me: Deus meus in auxsi- lin men réſpice. Quoniã. Leét. Anc verò, quam Lucas pecca- tricem mulierem; Penne⸗ Mariam Iiam eree temn dæm Et gic Unl erta enimſey comprer nümero tem erg que unt me, & d Deo ejus Vum me guano ch Valui adre Ed ecc macul⸗ fontem n vivante; ſemeiipl intus, ni Tecundare ramubtra n Domin Pientem wkliustt Diéntem Per miſen exindin Quit ſi notls ſericordl que Maziſten Re eſt, Raſt⸗ Deus humane ciata, n 1 reke Deläii Munduc⸗ Datiar, 8dto, Ditin n plae Dotiig Mandatd P io loinne N ilo khuiſ Mariam nôminat, illam eſſe Ma- riam crédimus, de qua Marcus ſep tem dæmonia ejécta fuiſſe teſtatur. Et quid per ſeptem dæmoônia;, niſi uni erſa vitia deſignantur? Quia enim ſeptem, diéebus omne tempus comprehenditur, reste ſeptenario número univerſitas figuratur. Sep- tem ergo dæmoônia Maria habuit, quæ univérfis vitiis plena fnit. Multiplicati ſunt, qui tribulant me, & dicunt: non ett ſalus illi in Deo ejus: * Exrge Domine lal- vum me fac, Deus meus. Ne- quando dicat inimicus mens, præ- valui adversùs eum. Exürge. Ed ecce! quia turpitúdinis ſuæ Imaculas alpéexit, lavanda ad fontem miſericordiæ cucürrit, con- vivantes non erubuit. Nam quia ſemetipſam graviter erubeſcebat intus, nihil eſſe crédidit, quod ve- recundaretur foris. Quid ergo mi ramur, fratres? Mariam venientem, 281 advérsùs Jeſum, & dicébant: Quid fäcimus, quia hic homo multa fi- gna facit. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Ontifices, & Phariſæi ſibi con- ſulebant, nec tamen dicébant: Credamus. Plus enim perditi hoô- mines cogitàbant, quémodo nocé- rent, ut perderent; quàm quémodo ſibi consûlerent, né perirent: & ta- men timébant, & quaſi conſulébãt. Dicebant enim: Quid facimus, quia hic homo multa ſigna facit? Si di- mittimus eum ſic, omnes credent in eum: & venient Romani;, & tol- lent noſtrum locum, & Gentem. Temporalia pérdere timuérunt, & vitam ætérnam non cogitavérunt 3 ac ſic utrüumque amiserunt. Deus meus es tu, ne diſcédas à me : & Quôniam tribulatio proxi- mMa eſt, & non eſt, qui adjuvet. 1 Tu autem Dfie, ne elongaveris huſ retr⸗ liat „auxilium tuum à me: ad defenſiô- an Dôminum ſuſcipiéntem: ſuſci- nem meam àſpice. Quôniam. giuon pientem dicam, an trahentem? ſed i0 6: F Inelius trahéentem dicam, & ſuſci- Am & Romani poſt Dömini piéntem: quia nimirum ipſe eam per miſericôrdiam traxit intus, qui per manſuetùdinem ſuſcépit foris. Usquequo exaltabitur inimicus meus ſuper me? Reéſpice, & exandi me Domine Deus meus. Qui tribulant me, exultabunt, ſi motus fuero: ego autem in mi- ſericòrdia tua ſperabo. Reſpice. squequô. Magiſter dicit: Tempus meum pro pe eſt, apud te facio Paſcha cum diſcipulis meis. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut dignitas conditioônis humanæ per immoderantiam ſau- ciata, medicinalis parſimoniæ ſtůù- dio reformetur,. Per Dominum. Deſidério deſideravi hoc Paſcha manducare vobiscum;, antequam Pätiar. Sto, quæſumus, Domine, pro- pitius plebi tuæx:; ut, quæ tibi non placent, reipnuéntes, tuorum Pôtiùs repleantur delectationibus mandatôrum. Per Dôminum. F E RI A SE XT A. éctio ſanécti Evangelii ſecêndùm Joannem. N illo témpore: Collegérunt paſſionem & glorificationem tulérunt eis & locum & Gentem;» expugnando, & transferendo: & illud eos séquitur, quod alibi di- Kum eſt: Filii autem regni hujus ibunt in ténebras exteriores. Hoc autem timuérunt, ne ſi omnes in Chriſtum créderent, nemo remané- ret, qui advérsùs Romanos civita- tem Pei templumque defénderet: quôniam contra ipſum templum, & contra ſuas patérnas leges do- Grinam Chriſti eſſe ſentiébant. In té jactatus ſum ex tero, de ventre matris meæx: Deus meus es tu, ne diſcédas à me: ε Quoôniam tribulàtio prôxima eſt, & non eſt, qui adjuvet. Y. Salva me ex ore leônis, & à côrnibus unicornium humilitatem meam. Quôniam. Nus autem ex ipſis Caiphas; cùm eſſet Poôntifex anni illius; dixit eis: vos neſcitis quidquam;, nec cogitaàtis, quia éxpedit vobis, ut unus moriatur homo pro poôpu- lo, & mon tota gens péreat. Hoc autem à ſemetipfo non dixit: ſed cùm eſſet Pôntifex anni illius:, pro- phetavit. Hic docémur, étiam hô- mines malos propheriæ ſpiritu fu- türa prædicere: quod tamen Evan- Pontifices & Pharilæi concilium gelifta iino tribuit ſacraménto; guig 282 quia Poôntifex fui't, id eſt, ſummus ſacêrdos In prôximo eſt tri- bulatio mea Dôr nine, & non eſt, qui àdjuvet; ut f ödiant man-meas, & pedes meos: libera me de ore leonis. & Ut en äirrem nomen tunũ fratribus meis. Erue à framea Deus animam meam, & de manu canis unicam meã. Ut enarrem. E n. Appropinquabat autem dies feſtus Judæôrum „ & quærébant Princi- pes ſacerdotum „ quomodo Jeſum interficerent, ſed timébant ple- em. Ordibus noſtris, quæſumus Dô- mine, gratiam tuam benignus infünde: ut peccata noſtra caſtiga- tiéône voluntaria cohibentes, tem- poraliter pôtiùs mmacerémur, quam ſuppliciis deputémur ætérnis. Per. Principes facerdétam eonsilium fecérunt, ut jeſum occiderent: di- cébant autem: Non in die feſto, ne fortè tumuúltus fieret in põôpulo. Oncède quæſumus, omnipotens Deus: ut qui protectioônis tuæ gfatiam quærimus, liberati à ma- Iis omnibus, ſecúra tibi mente ſerviamus. Per Dominum. S A B B A T O. éctio ſancti Evangélii ſecndùm Joannem. N illo tempore: Cogitaverunt Iprincipes ſacerdétum, ut & Là- Zarum interficerent: quia multi Propter illum abibant ex judæis, & credébant in Jeſum. Et reliq- Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Iſô Lazaro reſuſcitato, quia täã- tüm mirgculum Düi tanta erat evidentia diffamätum, tanta mani- feſtatiéne declaratum, ut non poſ-⸗ ſent vel occultare quod factum eſt, vel negare: quid invenérunt, vidére. Cogitaverunt autem Principes ſa- cerdotum „ut & Lazarum interfi- cerent. O ſtulta cogitatio, & cæca ſævitia! Dôminus Chriſtus, qui ſuſ- citare pôtuit moôrtuum, non poſſet occiſum? Quando Lazaro infere- batis necem, numqutd auferebatis Dômino poteſtatem? Si aliud vo- bis vidétur moôrtuus;aliud occifus: ecce Dñs ut rumque fecit, & Laàza rum moôrtuum;, & ſeipſum ſuſcita- vit occilum, . Tota die. 276. 8 6⁶ N craſtinum autem turba multa; quæ vénerat ad diem feſtũ, cùm audiſſent, quia venit Jeſus jero- solymam, accepérunt ramos palma- rum, & proceſsérunt obviam ei; & clamabant: Hosanna, benedictus qui venit in nomine Dômini, Rex Iſrael. Rami palmarum laudes ſunt- ſignificantes victoriam: quia erat Däüs mortem moriéndo ſuperatu- rus „& trophæo crucis de diabolo mortis principe triumphatürus. Vox autem obſecrantis eſt, Hosan- na„ ſicut nonnülli dicunt, qui He- bræam linguam novérunt, magis afféctum indicans, quam rem ali- quam ſignificans, ſicut funt in lin- gua Latina, quas interjectiones vo- cantzvelut cum doléntes dicimus » heu: vel càm delectamur; vah di- cimus. Ne avertas. 276. As ei laudes turba dicebar, Ho- sänna, benedictus, qui venit in néômine Dñi, Rex Iſrael. Quam cru- cem mentis invidentia principum Judæòôrum perpeti potuerat, quan- do Regem ſuum Ghriſtum tanta multitùdo clamaâbat? Sed quid fuit ômino Regem eſſe Iſfragl? Quid magnum fuit Regi ſæculôrum, Re- gem fieri hominumenon enim Rex Iſfrael Chriſtus ad exigendum tri= bùtum, vel exércitum ferro arman- dum, hoſtésq; viſibiliter debellan- dos: ſed Rex Iſrael, quôd mentes regat, quòd in æternum conſulat, quod in regnum cœlorum credeén- tes, ſperàntes, amantésque perdu- cat. Quis dabit. 276. Clarifica me Pater apud temetip- ſum claritate, geam habui, prius⸗ quam mundus fieret. Roficiat, quæſumus Dömine, plebs tibi dicata piæ devotio- nis afféctu: ut ſacris actionibus erudita ,„ quantô Majeſtati tuæ fit gratior, tantò donis potioribus augeatur. Eer Döôminum. Ratres, Hoc enim ſenttfte in vo- bis, quod & in Chriſto Jeſu: qui cùm in forma Dei eſſet, non rapi- nam arbitratus eſt, eſſe ſe æquâlem Deo, ſed ſemetipfum exinaniyit., formam lervi accipiens; in ſimili- tudinem héminum factus, & ha- bitu inventus ut homo. Met iuſte orit: ege we misiſt Mnip guih dum hun törenn ne clucem i pitiug; u bere Cocu consortia D0 MI De Pſnp porte menten, 0 Wals keci Uiguerunt derunt ib batas, gl gas. Ni Aut verna eſt in Pka Hunt leon lalln 90 Mrichus lunt; & n Filii gue nes con Verticen fadum Domim 1e, gue In di ixiſti, calfam Wine Der lHnoniz erandit Vnn Ni Torun Agrett UN lkeli,d eſis e woslen bfinneit berelt önini, hnlauterft : gut 2,ul en 1 ubeiſl 1, exilla Regis. Eripe. 273. Pater juſte, mundus te non cog- novit;: ego autem novi te, quia tu me misiſti. Mnipotens, ſempitérne Deus, qui humano géneri ad imitan- dum humilitatis exemplum Salva- törem noſtrum carnem sůmere, & crucem ſubire feciſticoncede pro- pitius; ut & patientiæ ipsius ha- bere documenta, & refurrectionis consoôrtia mereamur Pber eümdem. DOMINICA IN PALMIS. 273. De Jeremia Prophéta. Bſtupeſcite cœli ſuper hoc, & portæ ejus defolamini vehe- menter, dicit Dôminus. Duo enim mala fecit populus meus:me dere liquérunt fontem aquæ vivæ, & fo- derunt ſibi ciſternas, ciſternas diſſi- Patas, quæ continére non valent aquas. Numquid ſervus eit Ifrael, aut vernaculus:? quare ergo tactus eſt in præadam? Super eum rugié- runt leones, & dederunt vocem ſuam, poſuérunt terram ejus in ſo- lIirùdinem; civitates ejus exuſtæ ſunt, & non eſt, qui haàbitet in eis. Filii quoque Mêmpheos & Taph- nes conſtupravérunt te usque ad verticem. Numquid non iſtud factum eſt tibi, quia dereliquiſti Doôminum Deum tuum eo têmpo- re; quo ducébat te per viam? In die, qua invocavi te Domine, dixiſti, Noli timere: * Judicaſti cauſam meam, & liberaſti me, Do- mine Deus meus. In die tribu- latiônis meæx clamavi ad te, quia exaudiſti me. Judicaſti. T nunc quid tibi vis in via Kgypti, ut bibas aquam tür- bidam?: & quid tibi cum via Aſſy- xiorum; ut bibas aquam fluminis? Arguet te malitia tua, & averſio tua increpabit te. Scito; & vide, quia malum & amarum eſt, reli- gaile te Doôöminum Deum tuum, non eſſe timorem mei apud te, dicit Doôminus Deus exercituum. A ſæculo confregiſti jugum meum, rupiſti vincula mea, & dixiſti: Non sérviam. In omni enim colle ſub- 283 tu proſternebâris méretrix. Ego autem plantavi te vineam eléctam, omne ſemen verum: quoòmodo er- go convérsa es mihi in pravum vi- nea aliena? Si laveris te nitro, & multiplicaveris tibi herba borith» maculata es in iniquitate tua co- ram me, dicit Doôminus Deus. Fratres mei elongavérunt ſe à me, & noti mei,; *‚Quaſi alieni re- celsérunt à me y. Dereliquérunt me proximi mei, & qui me nové- runt. Quaſi. Uid vultis mecum judicio conténdere? omnes dereli- quiſtis me, dicit Dôminus. Fruſtra percuſſi filios veſtros;, diſciplinam non recepérunt: devoravit gladius veſter Prophétas veſtros, quaſi leo vaſtator generatio veſtra. Videte verbum Dômini;: Numquid ſolitũ- do factus ſum Ifraéli ,„ aut terra ſeréôtina? quare ergo dizxit popu- lus meus: Recéſſimus, non veniée- mus ultra ad te? Numquid oblivis- cétur virgo ornamenti ſui, aut ſponſa falciæ pectoralis ſuæx? poô⸗- pulus verò meus oblitus eſt mei diébus innmeris. Atténde Dômine ad me: & au- di voces adversarioérum meorum: Numquid rédditur pro bono malum, quia fodérunt foôveam ani- mæ meæ? Recordaàre, quod ſté- terim in conſpéctutuo, ut loque- rer pro eis bonum, & ayérterem indignatioônem tuam ab eis. Num- quid. A tténde Doômine. Sermo ſancti Leônis Papæ. Eſideräta nobis, dilectiſſimi, & univérſo optabilis mundo adeſt feſtivitas Doôminicæ Paſſioô-⸗ nis, quæ nos inter exultatiônes ſpi- ritalium gaudioôrum ſilêre non pa- titur. Quia etſi difficile eſt, de ea- dem ſolemnitate ſæpiùs dignè ap- téque diſserere, non eſt tamen li- berum ſacerdôti, in tanto divinæ miſericôrdiæ ſacraménto fidélibus pépulis ſubtrahere ſermônis offici- um: cùm ipſa matéria ex eo, quòd eſt ineffàbilis, fandi tribuat facul- tatem: nec poſſit deficére, quod dicatur „ dum numquam poreſt ſatis eſſe, quod dicitur. Succuùm- bat ergo humana infirmitas glo- riæ Dei, & in explicandis opée- limi, & ſub omni ligno frondoſo, ribus miſericordiæ ejus: ſwpiemn 284 . ſe ſemper invéniat. Laborémus ſenſu, hæreaâmus ingénio, deficia- mus elòquio: bonum eſt, ut no- bis parum ſit, quod étim recte de Dômini Majeſtate ſentimus. Concluſit vias meas inimicus, Inſidiator factus eſt mihi ſicut leo in abſcondito, replévit & inebrià- vit me amaritudine: deduxeérunt in lacum mortis vitam meam, & po- ſuérunt lapidem contra me: & Vi de Dômine iniquitâàtes illérum, & judica cauſam animæ meæ, defén- ſor vitz meæ. Factus ſum in deriſum omni ppulo meo, can- ticum eérum tota die. Vide. Icénte enim Prophéta: Quæ- rite DOõminum, & confirma- mini, quærite faciem ejus ſemper: némini præſuméendum eſt, quôd totum, quod quærit, inveneritzne deéſinat propinquare, qui ceſsarit accédere. Quid autem inter omnia pera Dei, in quibus humanæ ad- mirationis fatigatur inténtio, ita contemplationem mentis noſtræ & oblectat, & sperat, ſicut paſſio Salvatoris? Qui ut humanum genus vinculis mortiferæ prævaricationis absôlveret, & ſævienti diabolo po- téntiam ſuæ Majeſtatis occúluit, & infirmitatem noſtræ humilitatis objécit. Si enim crudelis & ſuper- bus inimicus consilium milſericoôr- diæ Dei noſſe potuiſſet, Judæòrum animos manſuetùúdine poôtiùs tem- peraâre, quam injũſtis odiis ſtuduis- ſet acceéndere: ne omnium captivoô- rum amitteret ſervitùté, dum nihil ſibi debentis perséquitur libertaté. Salvum me fac Deus, quoôniam iIntravérunt aquæ usque ad animam meam, ne aveértas faciem tuam à me; &£ Quoniam tribulor, exaudi me Dômine Deus meus. Inténde änimæ meæ, & libera eam, propter inimicos meos éripe me. Quôniam. »Eféllit ergo illum malignitas –☛ ſua: intulit ſupplicium ilio Dei, quod cunctis filiis höminum in remédium verterétur. Fudit san- guinem juſtum, qui reconciliando mundo, & pretium eſſet, & pocu- lum. Suſcépit, Dôminus, quod ſe- cúndùm propéôſitum ſuæ voluntatis elegit. Admiſit in ſe impias manus furéntium, quæ dum prôprio in- fedôres ſuos tanta erat pietäatis afféctio, ut de cruce sùúpplicans Patri, non ſe vindicari, ſed illis poſtularet ignofci. Noli eſſe mihi Doômine alieénus: parce mihi in die mala: confun- dantur omnes, qui me perſequun- tur : * Et non contündar ego. Confundantur omnes inimici mei;, qui quærunt änimam meam. Et non. Noli eſſe. éctio ſancti Evangelii ſecúndùm Matthæum. ap. 21 (N illo tempore: Cùm appropin- quaſſet Jeſus Jerosolymis, & ve- nſſſet Béthphage ad montem Oli- véti, tunc miſit duos diſcipulos; dicens eis. Et réliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Ulchrè relictis judæis, habita- trus in afféctibus Gêntium, templum Dôminus aſcendit. Hoc enim templum eſt verum, in quo non in littera, ſed in ſpiritu Bomi- nus adoratur. Hoc Dei templum eſt, quod fidei séries, non lapidum ſtructũra fundavit. Deſerdntur er- go, qui oderant: eligúntur, qui ama- turi erant: Et ideò ad montem venit Olivéti, ut novellas oleas in ſublimi virtũte plantaret, quarum mater eſt illa, quæ ſurſum eſt, Je- rüſalem. In hoc monte eſt ille cœléſtis agricola: ut plantati om- nes in domo Dei, poſſint viritim dicere: Ego autem ſicut oliva fructifera in domo Dômini. Dôminus mecum eſt tamquam bellator fortis: proptéreà perlſecuti ſunt me, & intelligere non petué- runt: DOne probas renes, & corda. Tibi revelavi cauſam meam. Vidiſti Döômine iniquitaàtes éoô- rum adversum me; judica judti- cium meum: Tibi. Vi T fortaſſe iple mons Chriſtus eſt. Quis enim alius tales fru- Kus ferret olearum, non curvés- céntium ubertate baccarum, ſe ſpirirus plenitúùdine Gentium foœ- cundarumtlpſe eſt, per quem aſcen- dimus,; & ad quem aſcendimus. Ip- ſe eſt janua, ipſe eſt via, qui aberi- tur, & qui äàperit: qui pulsaâtur à ingrediêntibus, & ab eméritis ado- ràtur. Ergo in caſtéllo erat, & liga- cúmbunt ſceleri, famulàtæ ſunt Re- 7 demptori: Cujus étiam circa inter- tus erat pullus cum aſina; non po- terat tolvi, niſi juſſu Dui Solvit euũ manus Apoſtôlica. Talis elu 5 talis rita, & tu, ut! Dixeran e cogitan Kum, quo Ubus nolt Dei haber & gloriat Videam ſunt: &ſ jet eum dge te turpiflin Tamnqu ls 2b illo noſristamm & Mretert Videamus. Pnecor Pakadilo e Telegati. quos mor Verit Et & Amam. quia in a füerat ſen animälibr tur, Erge uaſi Hey autem in puli Cer pullo ſed guo neme quam Chl Vvocpit a cündum) Neimno adh Circun daces ſ Tunt me Vindica n tio proxi Acjuyet, Omin Us: S 1 Cl kunt me: Vindlcibo⸗ na, Juc fence, gu Cüm les imeni⸗ 1is claman Con ſeghintur omine D uten , iat et nes inin am mer ln Aen lpns montenl diſchu Eylle elertn ltut un ad M elliso arety⸗ Ufſune nonte lnul olint n n ſeut hömint⸗ elt tun telle e Nolt es, Aulan 1 nigini cica rons lins tun , Mn d bieollli, Genn Petclen⸗ cencine ihune heln lo ettt ilnnt u ir, / talis vita, talis grätia. Eſto talis & tu, ut poſſis ligatos solvere. Dixerunt impii apud ſe, non re- te cogitantes: Circumveniamus ju- ſtum, quoniam contrarius eſt opé- ribus noſtris: promittit ſe ſcientiam Dei habere, PiliumDei ſe nominat, & gloriatur Patrem ſe habére Deu: Videamus ſi ſermones illius veri ſunt: & ſi eſt vere Filius Dei, libe- ret eum de manibus noſtris: mor- te turpiſſima condemneémus eufn. Tamquam nugaces æſtimdati ſu- mus ab illo, & abſtinet ſe à viis noſtris, tamquam ab immunditiis: & præfert noviſſima juſtorum. Videamus. Unc conſiderémus: qui fùerint Ulli, qui errore detédto, de paradiſo ejécti, in caſtellum ſint relegaâti. Et vides, quemadmodum quos mors expuúlerat; vita revoca- verit St ideò ſecunduùm Matthæu, & aſinam,& pullum légimus: ut quia in duob hominibus uterque fuerat ſexus expülſus, in duoòbus animalibus ſexus uterque revocé- tur. Ergo illic in aſina matrem quaſi Hevam figuravit errôris: hic autem in pullo generalitatem pô- puli Gentilis expréilirt: & ideò pullo ſedétur àaſinæ. Et bene, in quo nemo ſedit: quia nullus, ante- quam Chriſtus natiéönum pôpulos vocaâvit ad Eccléſiam. Dénique ſe- cúndùm Marcum ſic habes: Quem nemo adhuc ſedit hôminum. Circumdedérunt me viri men- daces: ſine cauſa flagéllis cecide- runt me: *&Sed tu Düñe defénſor vindica me. Quôniam tribula- tio prôzxima eſt, & non eſt; qui adjuvet. Sed tu. Circumdedérunt. Ominus Deus auxiliator me- us: & ideò non ſum confuſus iſerére. 216. Gi amdäntes circumdedé- runt me: & in nomine Domini vindicabor in eis, Jùdica cauſam meam, de- fénde, quia potens es Dômine. Cùm Angelis, & pueris fidé- les inveniamur, triumphatoôri mor- tis clamantes: Hosanna in excelſis. Confundantur, qui me per- ſequuùntur, & non confundar ego, Domine Deus meus. Ratres, Hoc enim ſentite in vo- bis, quod & in Chriſto Jelu; 285⁵ qui cùm in forma Dei eſſet;, non rapinam arbitratus eſt, eſſe ſe æ- qualem Deo; ſed lemetipſum exi- nanivit:, formam ſervi accipiens, in ſimilitùdinem hominum factus, & habitu invéntus ut homo. uſtra iex. Eripe. 277. Turba multa, quæ convénerat ad diem feſtum, clamabat Döômino: Benedictus, qui venit in némine Dômini: Hosgnna in exceélſis. mnipotens, ſempiterne. Pieri Hebræôrum tolléntes ramos olivàarum, obviavérunt DOômino - clamantes, & dicentes: Hosanna in exceélſis. pùeri Hebræôrum veſtiménta pro- ſternébant in via, & clamabant; di- céntes; Hosänna filio David: Bene- dictus; qui venit in nomine Dni. ratres, Hoc enim. ge. Erue à framea:- danimam meam. Erue. Et de manu canis unicam me- Deus. Frue à framea. De ore leoônis libera me Düe. Et à côrnibus unicornium hu- militätem meam. Deus am. Tibi revelavi cauſam meam, de- fenſor vitæ meæx, Dnñe Deus meus. Umiliavit ſemetipſum factus obédiens usque ad mortem „ mortem autem crucis. Propter uod & Deus exaltâvit illum, & donavit illi nomen, quod eſt ſu- per omne nomen. De ore leoônis, Libera me Dähe. De ore. *£. Et à cornibus unicornium humilitàatem meam. Libera me Dômine. e ore. Ne perdas cum impiis Deus animam meam. Et cum viris sänguinum vitam meam. . Invocàbo nomen tuum Däpe; ne a- vértas faciem tuam à clamore meo.- N nômine jJeſu omne genu fle- Gatur, Cœléſtium, terréſtrium, & infernorum: & omnis lingua con- fiteatur „ quia Dôminus Jeſus Chriſtus in gloria eſt Dei Patris. Ne perdas cum impiis Deus aänimam meam. Ne 286 Et cum viris sänguinum vitam meam. Deus. Ne perdas Eripe me Dnñie ab hômine malo. A viro iniquo eripe me, ixit Dôminus. 77. ratres, Hoc enim. 285. exilla Kegis. Eripe me Dne 273. Seriptum eſt enim: Percútiam pa- ſtorem, & diſpergéntur oves gre- gis, poſtquam autem reſurrexero, præcédam vos in Galilzam ibi me videbitis, dicit Dôminus. mnſpotens, ſempiterne. 283. FERIA SECUND A, käudi Dômine. Evangélica léctio. ctio ſancti Evangelii ſeçcndùm Joannem Nte ſex dies Paſchæ venit Jeſus Absechaäniau- „ubi Lazarus ferat moôrtuus, quem fſulcitavit jeſus. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. E putârent hômines, phantàs- ma eſſe factum, quia moôrtuus reſurrexit, Lazarus unus erat ex recumbentibus: vivebat, loqueba- tur;, epulabatur, véritas oſtende. batur;, infidélitas Judæoôrum con- fundebaâtur. Diſcumbéebat ergo Je- ſus cum Lazaro, & cetéris; mini- Krabat Martha una ex ſorôribus Lazari: Maria verô ältera ſoror Lazari, accépit libram unguenti nardi piſtici pretioſi, & unxit pedes Jeſu, & extérſit capillis ſuis pedes ejus, & domus impléta eſt ex odore unguenti. Factum audivi- mus: myſtérium requirämus. Viri impii dixérunt, opprimaâ. mus virum juſtum injuſté, & de- glutiamus eum tamquam inférnus vivum: auferamus memôriam illius de terra, & de ſpôliis ejus ſortem mittamus inter nos: ipſi enim homicidæ theſaurizavérunt ſibi mala: Inſipientes, & maligni odérunt ſapiéntiam;, & rei fadti ſunt in cogitationibus ſuis. Hæc cogitaverunt, & erravé- runt: & excxcavit illos malitia eòrum. Inſipientes. Divinum auxiliuũ. Uæcmque änima fidélis vis eſle, cum Maria unge pedes Dômini pretioſo unguento. Un- guentum illud juſtitia fuit, ideò li- bra fuir: erat autem ungueéntum nardi piſtici pretioſi Quod ait; piſtici, locum aliquem crédere de- beémus, unde hoc erat unguéêntum pretiôſum: nec tamen hoc vacat, & ſacraménto optimè conſonat. Piſtis Græce, fides Latinèe dicitur. Quærébas operari juſtitiam. Juſtus ex fide vivit. Unge pedes Jeſu be- nè vivendo: Dominica ſectare ve- ſtigia. Capillis terge: ſi habes ſu- perflua, da paupéribus, & Doômini pedes fersiſti: capilli enim ſupér- flua corporis vidéntur. Habes 5 quod agas de ſuperenis tuis: tibi ſuperflua ſunt, ſed Domini pedi- bus neceſsaria ſunt. Fortè in ter- ra Döômini pedes indigent. . Opprôbrium factus ſum nimis inimicis meis: vidérunt me, movérunt capita ſua: *Adjuva me Dômine Deus meus. . Locüti ſunt advérsùm me lin- gua doloſa, & ſermonibus odiüi cgircumdedérunt me. Adjuya me.- Ad ſocietatem. E quibus enim, niſi de mem- bris ſuis in fine dicturus eſt: Cùm uni ex minimis meis feciſtis; mihi feciſtis? ſupérflua veſtra im- pendiſtis: ſed pédibus meis ob- ſecùti eſtis. Domus autem implé- ta eſt odore: mundus implétus eſt fama bona: nam odor bonus, fama bona eſt. Qui male vivunt, & Chri- ſtiani vocantur, injuriam Chriſto faciunt, de quibus dictum eſt quòd per eos nomen Demini blas- phematur. Si per tales nomen Dei blasphemaâtur, per bonos nomen Dôömini laudatur. Audi Apôſto- lum: Chriſti bonus odor ſumus; inquit, in omni locoo. Infſurrexérunt in me viri iniqui absque miſericordia, quæſiérunt me interficere: & non pepercé- runt in faciem meam ſpùere, lanceis ſuis vulneravérunt me: Goncuſſa ſunt omnia ofla mea. Ego autem exiſtimabam me tam- duam mortuum ſuper tGram⸗ u⸗ Efie me: ftem bus ſuis A D Aciem epan in me F eogui meam trie 4Ppretiäru Inn Caput meu bo nomen n Labi tatiönes ee Unite, neme de tetra v⸗ non meme üipem mmens. Ime bera Clatifiea! lum clant Juarn mun A, Den ex noltn Intercec Daffione Vivit & an lenes e thamn exe Uuipe Non hee . 3 in Celape Duya Aſer: n guibus ttibue E t ſlis, K en llos u , 1 fllin unge N lento. huintl Aunguen Cuo nctsdele! unve en hor t e con ztine n titian ecesi a ſectn nd s, AU eninl tut. E is tuis Ru 4 Fonent! ligen, tus ſunk efunt e 4 . Effudérunt furörem ſuum in me: fremuérunt contra me dénti- bus ſuis. Ego. nſurrexérunt. A D P AUDBS CAciem meam non avérti ab in- T'crepantibus, & conſpuéntibus in me 35 Framea ſuſcitâre adveérsus eos, qui diſpéergunt gregem meum. Appendérunt mercédem meam triginta argenteis, quibus appretiatus ſum ab eis. Inundavérunt aquæ ſuper caput meum: dixi : Peérii: invoca- bo nomen tuum Domine Deus. la. Labia inſurgentium, & cogi- tatioônes eorum vide Doômine. Enite, mittamus lignum in pa- V nem ejus, & eradamus eum de terra vivéntium, & nomen ejus non memorétur ampliůs. uſtra ſex. 277. Eripe me de inimicis meis Deus meus. Et ab inſurgentibus in me libera me, Glarifica me Pater apud temetip- ſum claritate, quam habui, prius- quam mundus fieret. 38. A,„ quæſumus, omnipotens Deus: ut qui in tot adveérſis ex noſtra infirmitâte deficimus » intercedente Unigeniti Filii tui pafſione reſpirémus. Qui tecum vivit & regnat, 79. U autem Dômine Sâbaoth; qui jüdicas juſté, & probas fenes & corda, videam ultionem tuam ex eis: tibi enim revelavi cauſam meam, DômineDeus meus. 1 exilla Régis. Eripe me Doômine. 273. Non habéres in me poteſtatem;, niſi deſuper tibi datum fuiſſet. 80. Djuva nos Deus ſalutaris no- Aà ſter: & ad beneficia recolén- da, quibus nos inſtaurare dignatus es, tribue venire gaudéntes. Per Dominum. 287 F E RIA T RTI A. psius pi etas. Deus bPater on nnipotens. De lJeremia Prophéta. Uid eſt,; quod d iléctus meus in domo mea fecit ſcélera mul- ta? Numquid carnes ſamctæ aufe- rent à te malitias tuas in quibus gloriata es? Olivam ûb ertium, pul- chram, fructiferam, 10 ecicſam vo- cavit Dominus nomen tuum : ad vocem loquelæ grant lis exarfſit ignis in ea, & combuùf ta ſunt fru- téta ejus. Et Doômin ius exerci- tuum, qui plantavit te: » locätus eſt ſuper te malum, pra) malis do- mus IIrael, & domus ju da, quæ fe- cérunt ſibi ad irritandu n me, li- bantes Baalim. Tu aute m Déômine demonſtrâſti mihi , & cognovi: tunc oſtendiſti mihi ſtuùc tia eozum. Et ego quaſi agnus manſuétus; qui portatur ad victimam „ non cognéôvi, quia cogitaviérunt fauper me consflia, dicéntes: Mittàmus lignum in panem ejus „ & erada- mus eum de terra vivé ntium, & nomen ejus non memoretur am- pliùs. Tu autem Dômine Sàbaoth- ui judicas juſt, & probas renes, X corda, videam ultionem tuam ex eis, tibi enim revelaàavi cauſans meam. Contumélias, & terrores Paſſus ſum ab eis, qui erant pacifici mei⸗ & cuſtodiéntes latus meum, diceén- tes: Decipiämus enum, & prævalea- mus illi: ſed tu Domine mecum es tamquam bellator fortis: Ca- dant in opprobrium ſempitérnum- ut videam vindictam in eis, quia tibi revelavi cauſam mieam. Judica Dômine catiſan animæ meæx, defeênſor vitæ meæ. Cadant. Chriſtus perpetuæ. Uſtus quidem tu es Dömine ⸗ ſi diſputem tecum: verümtamen juſta loquar ad te: Quare via im- piérum proſperatur:; bené eſt omnibus, qui prævaricantur.: iniqué agunt?: Plantaſti eos, & ra- dicem misérunt: proficiunt, & fa- ciunt fructum: propé es tu ori eo- rum, & longèe a rénibus eorum. Et tu Doömine noſti me;, vidiſti me» & probäâſti cor meum tecum: con- grega eos quafi gregem ad victi- mam ,„& ſanctifica eos in die occi- ſionis. Usquequoô lugébit terfa „ 288 & herba omnis regiônis ſiccàbitur propter malitiam habitäntium in ea? consumptum eſt animal & vo- lucre , quoniam dixérunt: Non vidébit noviſſima noſtra. Deus Iſrael, propter te ſuſtinui improperium, opéruit reveréntia faciem meam, extraneus factus ſum fratribus meis: & hoſpes filiis ma tris meæx* Quoôniam zelus domus tuæ comedit me. Intende ani- mæ meæ&, libera eam, propter ini- micos meos eripe me. Quoniam. Ignem ſui amoôris. Eliqui domum meam,; dimiſi hæreditätem meam, dedi dile- Gtam animam meam in manu ini micôrum ejus. Facta eſt mihi hæ- réditas mea quaſi leo in ſilva, de- dit contra me vocem, ideòô odivi eam. Numquid avis diſcolor hæ- réditas mea mihi ?à numquid avis tincta per totum? venite, congre- gamini omnes beſtiæ terræ, prope- râte ad devorändum. Paſtores mul- ti demoliti ſunt vineam meam; conculcavéerunt partem meam: de- derunt portiônem meam deſidera- bilem in desértum ſolitüdinis. Poſuérunt eam in diſſipationem, luxitque ſuper me: delolatione deſolata eſt omnis terra, quia nul- lus eſt, qui recôgitet corde. Synagoga populorum circum- dederunt me: & non réddidi retri- buentibus mihi mala, & Conſu- metur Döômine nequitia peccatoô- rum, & diriges juſtum. y., Judica me Dômine ſecundùm juſtitiam meam, & ſecúndùm inno- céntiam meam ſuper me. Conlu- métur. ynagoôga. A L A UDES» Ide Dômine, & considera, quô- niam tribulor: velociter ex- audi me. 4 43‧ Diſcérne cauſam meam Dô- mine;: ab hömine iniquo, & do- léſo éripe me. „Dum tribularer, clamâvi ad Dôminum de ventre inferi „ & exaudivit me. Dômine vim pätior, reſpén de pro me: quia néſcio, quid di- cam inimicis meis. Dixérunt impii;: Opprima- mus virum juſtum, quoôniam con- trarius eſt operibus noſtris. Ante diem feſtum Paſchæ, ſciens Jeſuzzquia venit hora ejus, cùm di- lexiſſet iuos, in finem dilexit eos. Mnipotens, ſempiterne Deus, da nobis ita Dominicæ paſſio- nis Sacraménta pęgragere: ut in- dulgéntiam percipere mereamur. Per eumdem Dominum. Poteſtàté habeo ponéndi iänimam meam; & iterùm ſumendi eam. Ua nos miſericôrdia, Beus, & ab omni ſubreptione vetuſtatis expürget, & capaces ſanéctæ novi- tatis efficiat. Per Dôminum. F E KR I A Q UART A. vinculis. Ille nos benedicat. De Jeremia Prophéra. Ebcctatio Iſrael Bomine: om⸗ nes;, qui te derelinquunt, con- fundéntur: recedéntes à te, in ter- ra ſcribeéntur: quoniam dereliqué- runt venam aquarum vivéntium Dôminum. Sana me Domine, & ſa- nabor: lalvum me fac, & ſalvus ero. quoniam laus mea tu es. Ecce ipſi dicunt ad me: UÜbi eſt verbum Doô- mini? véniat. Et ego non ſum turbaâtus te paſtôrem ſequens, & diem hôminis non deſideravi, tu feis. Quod egreſſum eſt de labiis meis, rectum in conſpectu tuo fuit. Non ſi tu mihi ſormidini, ſpes mea tu in die afflictiônis. Confun- dantur, qui me perſequuntur, & non confúndar ego: paveant illi; & non päveam ego: induc ſuper eos diem afflictionis, & duplici contritiône cöôntere eos. . Locuti ſunt advérsùm me lin- gua doloſla, & ſermônibus ôdii circumdedérunt me: pro eo ut me diligerent, detraheébant mihi: & E- go autem orabam, & exaudifti me Dne Deus meus. Et poſuérunt adversùm me mala pro bonis, & dium pro dilectiéne mea. Ego- Divinum auxilium. Uis audivit talia horribilia» quæ fecit nimis virgo Iſrael; Nüamquid deficiet de petra agri nix Libani ?; aut evelli poſſunt aquæ erumpentes frigidæ, & de- flueéntes? Quia oblitus eſt mei po- pulus meus, fruſtra libantes & impingent ſecuii, itinere no eorum in lum lempi terietit pe Porebit e⸗ ens diſpe to; Lorlan (am eis in Et dixerun kontti Je non enimm neque con erno br cutiumuse daünmus ad Dirern Tecke cogil juſtum , operidus ſcientiam ſe nomin habere be mones illt 1e Eilius l Ribus nol cohädemne Tan Iuus 1 l hottris tan Prefert ceamus, Ttend di V00 rum. Nu no malun animeme terim ine pro ei⸗ be engtion lea d f 8 edue e Uaores eor Vidue motte: intur gli clamor “ tes elin Mentgni Nekent e, Dedibos e chr, ſin eilscn ndllerten 3 ltenneen hlnict gete: ui1 te mettin un, endlinm mendien do. tdin, Danl Oneretdi 8 lande minun. 4 NN 8. Lieat. ophent. Domnen nlbunt,it ezi bilt AIn Gelelſl mn irene Doninekt Klaus⸗ 16g keltf etbun; ez Non nſeguen eſigenii⸗ ek tel⸗ etu tuot⸗ idini. Onis.CN ſequinnn Paretlt Rincle ſino i impingéntes in viis ſuis, in sémitis ſæculi, ut ambularent per eas in itinere non trito: ut fieret terra eòrum in deſolationem, & in sibi- lum ſempitérnum: omnis, qui præ terierit per eam, obſtupéscet, & movébit caput luum. Sicut ventus urens diſpergam eos coram inimi- co; dorſum, & non faciem oſten dam eis in die perditiônis eoôrum. Et dixerunt: Venite, & cogitémus contra Jeremiam cogitationes: non enim peribit lex a ſacerdote, neque consilium a ſapiénte, nec ſermo à Propheta: venite, & per- cutiamus eum lingua, & non atten- damus ad univerſos ſermoges ejus. Dixérunt impii apud ſe, non recte cogitantes: Cireumveniamus juſtum, quoniam contrarius eſt opéribus noſtris: promittit ſe ſcientiam Dei habére, Filium Dei ſe nominat, & gloriatur Patrem ſe habére Deum: & videamus;, ſi ſer mones illius veri ſunt: & ſi eſt ve- ré Filius Dei, liberet eum de maâ nibus noſtris, morte turpiſſima condemnémus eum. Tamquam nugaces æſtimati ſu- mus ab illo, & abſtinet ſe à viis noſtris tamquam ab immunditiis: & præfert noviſſima juſtôrum. Vi- deamus. . Ad ſocietatem. Ttênde Dômine ad me, & au- di vocem adverſarioram meòô- rum. Numquid rédditur pro bo- mo malum, quia toderunt fôveam animæ mex? Recordare, quod ſté- terim in conſpectu tuo: ut Iòquerer Pro eis bonum, & averterem in- dignatiénem tuam ab eis. Prop- térea da filios eòrum in famem, & deduc eos in manus gladii: fiant uxoôres éòôrum absque liberis, & viduæ: & viri eàatum interfician- tur morte; jüvenes eorum confo- diantur gladio in præiio. Audiatur clamor de domibus eòrum: adduù- tes enim fuper eos latrönem re- Peéntè, quia fodérunt fôveam; ut ca- perent me, & laqueos abicõdérunt pedibus meis. Tu autem Dômine ſcis omne consilium eorum advér- sûùm me in mortem: ne propitiéris iniquitati eòrum, & peccatum eô- fum à facie tua non deleatur: fiant corruéntes in conſpéctu tuo, in tempore furoris tui abtere eis. „Sirçumdedérunt me viri méda- 289 ces ſine cauſa flagéllis cæciderunt me : * Sed tu Dômine defénſor vindica me. Quoôniam tribulatio proxima eit, & non eſt, qui adjuvet. Sed. ircumdedérunt. A D L AUDES,» Ibera me de ſanguinibus Deus; Deus meus: & exultäbit lin- gua mea juſtitiam tuam. 4 4 . 50. Contumélias, & terrôres paſſus ſum ab eis: & Dominus me- cum eſt tamquam bellator fortis. Ipſi vero in vanum quæſié- runt animam meam, introibunt in inferiora terræ. Omnes inimici mei audié- runt malum meum: Dômine lætaâ- ti ſunt, quôniam tu feciſti. „ Alliga Doômine in vinculis natiônes Géntium, & Reges earum in compédibus. Simon dormis? Non portuiſti una horfa vigilare mecum? 38. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut, qui noſtris excéſſi- bus inceſsanter affligimur, per uni- géniti Filii tui paflionem liberé- mur. Qui tecum viyvit. Ancilla dixit Petro: Verèê tu ex illis es; nam & loquela tua mani- féſtum te facit. 8o. Eſpice,; quæſumus, Démine; ſuper hanc familiam tuam ,» pro dus Dôminus noſter Jeſus Chriſtus non dubitavit manibus tradi nocentium, & crucis ſubire tormeêntum. Qui tecum. ater noſter, A ve Maria- rxedo » lIéria Patri. 29° AD MATUTINUM. Zelus domũs tuæ comédit me, & opprôbria exprobrantium tibi ce cidérunt uper me. Alvum me tac Deus: * quô- Oniann intraverunt aquæ usque ad animam meam. nfixus ſum in limo profúndi: * & non eit fubſtaântia. eni in altitudinem maris: * & tempéſtas demerſit me. aboravi clamans, raucæ factæ ſunt fauces meæx: * defecérunt oculi mei, dum ſpero in Deum meum. ultiplicati süt ſuper capillos ca- pitis mei,* qui odérunt me, gratis ontortati sunt; qui pertecuti iunt me inimici mei injúſte: * quæ non rapui, tunc exſolvebam. eus tu ſcis inſipiéèntiam meam: x & delicta mea à te non ſunt ab ſcôndita. on erubéſcant in me, qui expé Gant te Die, * Dne virtätum. on confundantur ſuper me, * qui quærunt te, Deus Itrael. uoôniam propter te ſuſtinui op proôbrium. * opeéruit contfůúſio fa- ciem meam. xtraneus factus ſum frätribus meis, * & peregrinus filiis ma- tris meæ. Moniam zelus domus tuæ comé- dit me: * & opprobria exprobran tium tibi, cecidérunt ſuper me. t opérui in jejunio animã meã:“ & factum eſt in opproôbrium mihi. t pofui veſtimentũ me ciliciu:* & factus ſum illis in parabolam. Adversaüm me loquebantur, qui ſe- débant in porta: * & in me pſallé bant, qui bibébant vinum. go verò orationem meam ad te Däe: * tempus beneplaciti Deus. n multitúdine miſericordiæ tuæ exaudi, me,*in veritate ſalutis tuæ. ripe me de luto, ut non infigar:5 libera me ab iis, qui oderunt me, & de profúndis aduarum von me demergat tempéſtas a quæ, neque absorbeat me profun dum: * neque urgeat ſuper me pu- Xâudi me Dômine, quôniam be- nigna eſt miſericordia tua: * ſe- cundùm multitùdinem miſeratio- num tuaäarum fefpice in me. t ne avértas faciem tuam à pero tuo: * quoniam tribulor, veloci- ter exaudi me. ntéênde animæ mezx, & libera eã: propter inimicos meos éripe me. u ſcis impropérium meum, & confuſionem meam, * & reveren- tiam meam. . m conipéctu tuo ſunt omnes, qui tribulant me: * improperium ex- pectavit eor meum, & misériam. t ſuſtinui, qui ſimul cõtriſtarezur, & nonfuit: * & qui conſolaretur, & non invéni. t dedeérunt in eſcam meam fel:* & in ſiti mea potaverunt me acéto. iat menſa eoòrum coram ipfis in laqueum: * & in retributiones, & in icandalum. . bſcurentur culi eòrum, ne vi- deant: * & dorſum eorum ſemper incurva. & furor iræ tuæ c prehendat eos. iat habitatio eòrum deserta: * qui inhabitet. uéôniam, quem tu perculſsiſti, per- ſecuti ſunt: * vulnerum medôrum addidérunt. ppéne iniquitàtem ſuper iniqui- juſtitiam tuam. . eleantur de libro viventium: * & cum juſtis non ſeribantur. go ium pauper & dolens: * ſa⸗ lus tua Deus ſuscèépit me. co: *† & magnificabo eum in laude. 7 vellum, * cornua producéntem, &ρ ungulas. * ideant päuperes, & læténtur: uoôniã exaudivit pauperes Dus: & vinctos luos non deſpexit. audent illum cœli & terra, * ma- re & omnia reptilia in eis. teus os ſuum. & ædificabuntur civitates Jude- ffunde ſuper eos iram tuam: * & in tabernâculis eòôrum non fſit, & fuper dolorem tatem eòrum: * & non intrent in audàbo nomen Dei cum cànti- t placèbit Deo fuper vitulum no- quærite Deü,& vivet anima veſtra. uoniäã Deus ſalvam faciet Sion: 1t ihabi tnteeqin tlemen kinn & ubnabunt Zel ne, o libi cecide Aver Ubelcant, Uus in tence un me k⸗ Onkunda guiguerun Vertäntu tant, 4 fertant gui dicur Külten cant ſem minds, 80 per Peus ic cjütorn eg tu: De MWer belcant, der ta lbera Nelina ad 4 V4 me, o mini heum ma s uotine⸗ Kentls, 5 Uonii tl Dirmieſ con de ſennn Ktornens tecant⸗ quam Dro⸗ 4 , & tu . ehleitur ellsctiil Pltüdinen e proſic, Kutles ůᷣ le erel Perelin Ala ire Aulb euck ieiliann Actin uu: n nſen inne. ichnlolun n mem! eruntnen colr tuiduin eolun eonna rehen Im Geen eötunmtel Petelſii luger de 140ene en llhet Lbonin 4 enin⸗ nnun, Lolens hei CIn 3 Flus 4 ‚t inhabitäâbunt ibi, * & hæredi- tate acquirent eam tſemen ſervorum ejus po ſſidébit eam, *† &ũ qui diligunt nomen eius, habitabunt in ea. Zelus doms tuæ comédit me, & opprobria exprobrantium tibi cecidérunt ſuper me. Anha. Avertantur retrorſum, & e- rubeſcant, qui côgitant mihi mala. Eus in adjutoôrium meum in- ténde: * Domine ad adjuvaân- Aum me feſtina. onfundantur, & revereântur „ * qui quærunt animam meam. vertàntur retrorltum, & erubeſ. cant, * qui volunt mihi mala vertantur ſtatim erubescentes, * qui dicunt mihi: Euge; euge. *xùúltent, & læténtur in te om- nes, qui quærunt te „ * & di- cant ſemper: Magnificétur Dô- minus, qui diligunt ſalutare tuum. go vero egenus, & pauper ſum: * Deus adjuva me. djütor meus, & liberator meus es tu: Dômine ne moréris. Avertantur retrorſum, & eru- beſcant, qui côgitant mihi mala. Deus meus eripe me de ma- nu peccatôris Nite Dômine ſperavi, non con fündar in æternum: * in juſtitia tua libera me, & eripe me. nelina ad me aurem tuam, * & ſalva me. ſto mihi in Deum protectôre, & in lIocum munitũ *τν ſalvů me facias. ZQuôniam firmaméntum meum, * & refügium meum es tu. eus meus éripe me de manu pec- catôris,* & de manu contra legem agéntis, & iniqui. QZuoôniã tu es patiéntia mea Dne: Dômine ſpes mea à juventute mea. n te conſfirmatus ſum ex ütero: * de ventre matris meæ tu es prote- ctor meus. n te cantâàtio mea ſemper'e tam. quam prodigium factus ſum mul- tis, & tu adjtor fortis. epleaãtur os meum laude, ut can- tem gloriam tuam: * tota die ma- gnitúdinem tuam. e projicias me in témpore ſene- tütis: " cùm defécerit virtus mea, ne derelinquas me. Quia dixérunt inimici mei mihi: * & qui cuſtodiebant änimam meã, consilium fecérunt in unum. 291 icéntes: Deus dereliquit eum, perſequimini, & comprehendite eum: *† quia non eſt, qui eripiat. eus ne elongéris à me: * Deus meus in auxilium meum réfpice. onfundantur, & déficiant detra- hentes anime meæ: "* operiantur contuſione & pudore, qui quærunt mala mihi. E go autẽ ſemper ſperäabo:“ & ad- liciam ſuper omnem laudem tuam. s meum annuntiabit juſtitiam tuam, * tota die ſalutare tuum. Quonian non cognôvi litteratů- ram, introibo in potentias Domi- ni: * Dômine memorabor juſtitiæ tuæx ſolius. eus docuiſti me à juventuúte mea: * & usque nunc pronuntia- bo mirabilia tua. . t usque in ſenéctam & sénium: * Deus ne derelinquas me. onec annuntiem brachiũ tuum * generationi omni, quæ ventüra eſt. oténtiam tuam, & juſtitiam tuam Deus usque in altiſſima, quæ feciſti magnalia: *† Deus quis similis tibi. uantas oſtendiſti mihi tribula- tiones multas, & malas: & convér- tus vivificaſti me: * & de abyſſis terræ iterùm reduxiſti me. ultiplicaſti magnificentiam tuã"* & converſus conſolatus es me. Fam & ego confitébor tibisin va- ſis pſalmi veritatem tuam: * Deus pfallä tibi in cithara, ſanctus Irael. xultabunt labia mea, cùm canta- vero tibi: * & anima mea, quam redemiſti. ed & lingua mea tota die medi- tabitur juſtitiam tuam: * cùm con- fuſi & revériti füerint, qui quærunt mala mihi. Deus meus éripe me de ma- nu peccatoris. Avertantur re trôrlum, & erubéſcant . Qui côgitant mihi mala. ater noſter. Et ne nos. Tu autem. meinir Lamentatio jeremiæ Pro- Pphétæ. I. Al 1 CUômodo ſedet ſola civitas ple- na pôpulo, facta eſt quaſi vidua domina Gentium: princens PrO-⸗ vinciârum facta eſt tub tribuùro. 2t Plorans Ploravit in nocte, 2 292 lâcrymæ ejus in maxillis ejus: non mecum; nund videbitis turbam, lunam, eſt, qui conſoletur eam ex omnibus quæ circùmdabit me; * Vos fu- nüonem charis ejus: omnes amici ejus ſpre- gam capietis, & ego vadam immo- elcence verunt eam, & facti ſunt ei inimici. lari pro vobis. & leut Migrâvit judas propter at- Ecce appropinquat hora, & Fi- tertam, flictiõnẽ, & multitdinẽ ſervitutis: lius hominis tradetur in manus Uietur habitavit inter Gentes, nec invenit peccatorum. Vos fugam. Abundan réquiem: omnes perſecutores ejus Tatut lun apprehendeérunt eâ inter angůſtias. Anum ſuam miſit hoſtis ad t com Viæ Sion lugent, eo quod 6mnia deſiderabilia ejus, quia mare: * non ſint, qui véniant ad ſolemnita- vidit Gentes ingréſſas Sanctuarium minos tem: omnes portæ ejus deſtrúctæ, ſuum, de quibus præceperas, ne Orain ſacerdotes ejus geméntes, virgines intrarent in Eccleſiam tuam. & inimi ejus ſqualidæ „ & ipſa oppréſſa Omnis poôpulus ejus ge- eges 1 amaritudine. mens, & quærens panem dederunt öfferent: Facti ſunt hoſtes ejus in cà- pretioſa quæque pro cibo ad refo- be om pite, inimici ejus locupletati ſunt: cillandam animam. vVide Dne, & t adora quia Dominus locutus eſt ſuper considera, quôniam facta ſum vilis. terre: o eam propter multitudinem iniqui- O vos omnes, qui transitis Uia libe tàtum ejus: parvuli ejus ducti ſunt per viam, atténdite, & vidé te, ſi eſt e & in captivitatem ante faciem tribu- dolor, ſicut dolor meus: quoniam adjütor. lantis. vindemiavit me, ut locùtus eſt Do- alcet p erüfalem, Jerúſalem, convértere minus in die iræ furoris iui. Mas pal ad Dominum Deum tnum, De excelſo miſit ignem in Xusutl ôſſibus meis, & erudivit me: ex=- nimas eo pandit reie pédibus meis, convér- men eort In monte Oliveti oràvit ad Pa- tit me retrorſum: poſuit me deſola- t viret trem: Pater, ſi fieri poteſt, tranſeat à tam, tota die mœrore confectam. uübie, 3 me calix iſte: piritus quidem Vigilavit jugum iniquitaâ- ber: N promptus eſt, caro autem infirma. tum meàarum: in manu ejus con- t erit Vigilàte, & orate, ut non intré- volutæ ſunt „ & impoſitæ collo Uimisme tis in tentationem. Spirituas. meo: infirmata eſt virtus mea? leris dedit me Dommus in manu, de unt de Tgegréſſus eſt à filia Sion om- qua non potero sürgere. irnome nis decor ejus: facti ſunt princi- gruſalem, Jeruſalem, conveértere elk: 5 pes ejus velut arietes, no inveniéen- ad Dominum Deum taum. men eus tes paſcua, & abiérunt absque for- H. Ecce vidimus eum non habén- t bene⸗ titudine ante faciem ſubſequentis. tem ſpeciem, neque decorem ttlbus ten Recordata eſt Jerufalem dié- alpectus ejus in eo non eſt: hic Snificade rum afflictionis ſuæx, & prævarica- peccata noſtra portavit „ & prO eneid tionis omniũ deſiderabilium ſuòô- nobis dolet: ipſ'e autem vulneratus gi tacit rum, quæ habuerat à diébus anti- eſt propter iniquitates noſtras. t bene quis, cùm caderet pépulus ejus in Cujus livôre lanati ſumus. tjus in æ. manu hoſtili, & non eſſet auxilia- Vere languores noſtros ipfe tu⸗ ſeltate ej tor: viderunt eam hoſtes, & de- lit, & dolores noſtros ipſe portaà- l risérunt sabbata ejus. vit, Cujus livore. Pece- tem po Pececatum Leaccivir Jeruſa- In . nonz non ent lem, proptereà inſtabilis facta eſt: Liberävit Dominus pauperem 3 i co omnes, qui glorificabant eam, ſpre- potente; & inopem; cui non erat tiſonene vérunt illam, quia vidérunt igno- adjütor. Aeello le miniam ejus: ipia autem gemens alme Dan converta eſt rerrôrtum. Eus judicium tuum Regi da: * gui Sordes ejus in pédibus ejus, & juſtitiam tuam filio regis- el aute nec recordata eſt finis ſui: depoſita Judicare poôpulum tuu in juſtitia, 8:e eſt vehementer, non habens conſo- & pauperes tuos in judicio. latoremwide Dne afflictionem me- Suscipiant montes pacem popu⸗ ten hece am, quoniam erxréctus eſt inimicus. I10, * & colles juſtſtiam le exutalem, eruſalem, convérte- Judicabit pauperes poôpuli, & ſal⸗ un, re ad Dominum Deum tuum. vos faciet filios pauperum: * oren Triſtis eſt anima mea usque ad humiliabit calumnistorem. nhbor mortem: (uſtinéte hic 2 & vIgilate t Perxmanéebit cum lole . r ante un hon uns ligtukn adaminn tHeuül Ut in nu tan ii hotel tbilae 1 ngu leceſeng, mtun poluse ſadeluon eglte Uorisu. miit ige rudirit u 6 beis,G oluitne ole cl⸗ ſugumn N tnl eiß iwppohte! elt niu⸗ in uß gele⸗ en,con⸗ ntalln N Hon gue en 0 nON6 htävit 1 Nten iun ties loll huiſiun nollil ſros er ce⸗ n, CNN Ilunam, * in generatiône & gene- rationem. eſcendet ſicut plúùvia in vellus: * & ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper terram. drietur in diébus eius juſtitia, & abundantia pacis: *“ donec aufe- ratur luna. t dominâbitur à mari usque ad mare: † & à flumine usque ad ter- minos orbis terrarum. oram illo proôcident .Æthiopes: * & inimiei ejus terram lingent. 3 eges Tharſis, & inſulæ münera öfferent: * Reges Arabum;, & Sa- ba dona adduúcent. t adorabunt eum omnes Reges terræ: omnes Gentes sérvient ei. uia liberabit pauperem à poten- te, * & pauperem;, cui non erat adjutor. . arcet pàuperi & inopi: * & ani- mas pauperum ſalvas faciet. xX usuris, & iniquifate redimet a- nimas eorum: * & honorabile no- men eoôrum coram illo. t vivet, & dabitur ei de auro A- ràâbiæ, & adorabunt de ipio ſem- Per: * tota die benedicent ei. t erit frmaméntum in terra in ſumis montin, ſuperextollétur fſu- er Libanum fructus ejus*: & flore- bunt de civitâte ſicut fœnu terræz. it nomen ejus benedictum in ſæ- cula: * ante ſolem permanet no- men eſjus. t benedicéntur in ipſo omnes tribus terræ: * omnes Gentes ma- Enificabunt eum. enedictus Dominus Deus Iſrael,* qui facit mirabilia ſoluss. &t benedictum nomen Majeſtaâtis eius in ætéernum: “& replébitur ma jeſtate ejus omnis terra: fiat, fiat. Liberavit Dominus paupe rem à potente, & inopem;, cui non erat adjùtor. Cogitaverunt impii, & locũ- ti ſunt nequitiam: iniquitatem in excelſo locuti ſunt. . Uam bonus Iſrael Deus * his qui recto ſunt corde! ei autem pene moti ſunt pe- des: * pene effuſi lunt greſſus mei. Quia zelavi ſuper iniquos ,„ * pa- cem peccatorum videns. uia non eſt reſpéctus morti eòô- rum, * & fürmamentum in plaga eôrum. n laboôre hminum non ſunt, * & cum hominibus nô flagellabuntur- „Domir 293 deò teénuit eos ſupérbia, * heei Tunt iniquitate „ & impietàte sua. »rodiit quaſi ex ädipe iniquitas eôrum: * tranſiérunt in affectum cordis. ogitavérunt, & locuti ſunt ne- quitiam: " iniquitàtem in excelſo locti ſunt. oſuerunt in cœlum os ſuum: * 8& lingua eorum transivit in terra. deoò convertetur pôpulus meus hic: * & dies pleni inveniéntur in eis. t dixérunt: Cuômodo ſcit Deus?* & ſi eſt ſciéntia in excello? cce ipſi peccatores, & abundäãtes in ſæculo, * obtinuérunt divitias, t dixi: Ergo ſine cauſa juſtificavi cor meum, * & lavi inter inno- céntes manus meas. Et fui flagellatus tota die 5 * & caſtigatio mea in matutinis.* i diceébam: Narrabo ſic † ecee na- tionem filiorü tuorum reprobavi. ziſtimabam, ut cognoscerem hoc»„* labor eſt ante me., onec intrem in Sanctuarium Dei: * & intelligam in noviſſimis eoôrum. erumtamen propter dolos po- ſuiſti eis: * dejeciſti eos, dum al- levareêntur. uòëmodo facti ſunt in deſolatioô- nem, suübitô defecérunt: perierunt pronter iniquitàtem ſuam. elut somnium surgentium Dô- mine, * in civitate tua imiginem ipsôrum ad nihilum rédiges. uia inflammatum eſt cor meum, & renes mei commutati ſunt: * & ego ad nihilum zedadus ſum, & neſcivi. t juméntum fadtus ſum apud te* & ego ſemper tecum. enuiſti manum dexteram meam, & in voluntate tua deduxiſti mer* & cum gloria luscepiſti me. uid enim mihi eſt in cœlo? * 8& à te quid vôlui ſuper terram? Defécit caro mea, & cor meum: * Deus cordis mei, & pars mea Deus in æternum. . D uia ecce, qui elongant ſe à re; peribunt: & perdidiſti omnes; qui fornicantur abs, te. ihi autem adhærére Deo bonum eſt; pônere in Dômino Deo ſpem am. . annúntiem omnes Prædicatis- nes tuas, * in porkis filiæ Sion. „ Cogitavérunt impii, & locu- T 3 11 294 H cùti ſunt nequitiam, iniquitàtem in excelſo locùti ſunt. Exurge Domine; & júdica cauſam meam. T quid Deus repuliſti in fi- nem: * iratus eit furor tuus ſuper oves paſcuæ tuæ? emor eſto congregationis tuæ,* quam poſſediſti ab initio. edemiſti virgam heæreditàtis tuæ, *† mons Sion, in quo habitàſti in eo. . eva manus tuas in ſupérbias eoô- rum in finem: * quanta maligna- tus eſt inimicus in Sando? t gloriati ſunt, qui odérunt te, * in medio ſolemnitatis tuæ. olſuérunt ſigna ſua, ſigna: * &£ non cognovérunt ſicut in éxitu ſu- per lummum. huaſi in ſilva lignorum ſecùribus excidérunt januas ejus in idipsü:r in ſecri & aſcia dejecerunt eam. ncendérunt igni Sanctuarium tu- um „* in terra polluérunt taber- naculum nominis tui. bixerunt in corde ſuo cognàâtio eòôrum ſimul: «Quieſcere faciamus omnes dies feſtos Dei a terra. igna noſtra von vidimus, jam. non eſt Propheta: * & nos non cognôſcet ampliùs. . squequô Deuslimproperabit ini- micus? * irritat adversarius no- men tuum in finem t quid avértis manum tuam „ & dexteram tuam, * de medio ſind tuo in finem e Deus autem Rex noſter ante ſæcu- la,» * operatus eſt ialutem in mé- dio terræ. u confirmaſti in virtûte tus ma- re; * contribulaſti capita draco- num in aquis. . Eu confregffſti capita dracônis; * dediſti eum eſcam populis &thio- pum. Pu dirupiſti fontes, & torréntes:* tu ſiecaâſti fluvios Ethan. uus eſt dies, & tua eſt nox: * tu fabricatus es aurôram & lolem. u feciſti omnes terminos terræ:* Zſtatem & ver tu plasmdaſti ea. emor eſto hujus, inimicus im- properavit Dömino: * & pépulus Iinsipiens incitavit nomen tuum. Ne tradas beſtiis animas confitén- tes tibi, * & animas pauperum tuo- rum ne obliviſcaris in finem. éſpice in teſtaméntum tuum: &* fú⅛ſus: * pauper & inops lauda- bunt nomen tuum. xrgeDeus: jâdica cauſam tuam* memor eſto improperiéôrum tué- tum, eòôrum quæ ab inſipiente ſunt tota die. Ne obliviſcaris voces inimicòrum tuérum: *uperbia eorum, qui te oderunt;, alcéndit ſemper. Exù⁴rge Doômine, & judica cauſam meam. Deus meus éripe me de manu peccatoris Et de manu contra legem agentis, & iniqui. Ex Tract S. Auguſt. Ep. ſuper Pſal. Xaudi Deus orationem meam; & ne defpéexeris deprecationem meam: inténde mihi, & exaudi me. Satagéntis, ſoliciti, in tribula- tiône poſiti, verba lunt iſta. Orat multa pâtiens „ de malo liberari desiderans. Süpereſt, ut videamus;- in quo malo ſit: & cùm dicete cœ- perit, agnolcàmus ibi nos eſle, ut communicäaäta tribulatione, con- jungamus orationem. Contriſta- tus lum, inquit, in exercitatione mea, & contuùrbatus ſum. Übi con- triſtatus ?à Ubi conturbaâtus ? In ex- ercitatione mea ; inquit. Hoômines malos, quos patitur, commemo- ratus eſt; eamdemque paſſionem maloram hôminum exercitatio- nem ſuam dixit. Ne putétis, gratis eſſe malos in hoc mundo, & nihil boni de illis agere Deum. Omnis malus aut ideoô vivit, ut corrigatur, aut ideò vivit , ut per illum bonus exerceatur. . Amicus meus 6ſculi me tràdidit ſigno: quem ofſculatus fero, iple eſt, tenete eum: hoc malum fecit ſignum, qui per ofculum adimplé- vit homicidium; * Infelix præ- termiſit pretium sanguinis, & in fine laqueo ſe ſuſpendit. Bonum erat ei, ſi natus non fuiſſet homo ille. Infélix. Tinam ergo ,„ qui nos modò exércent;, convertantur; nobiscum exerceàntur: tamen quamdiu ita Iunt, ut exerceant, non eos odéritnus:qaia in eco quod ma- quia repléti ſunt , qui ébfcurati lus eſt quis eotum, utrum usqué in ſinem perſeveratuùrus fitzignora- mus. sunt tertæ dômibus iniquitätum. e avertatur huùmilis factus con- mus. 1 derisoc ſi no eius inde tilunt n Don ſint tüimn deſ tin quo Gdam: a Apoſtol cullud guinem mines, Ppllnciße, Tes mun fonte cu ligeres . li & ten britum torum piorum xit de mundus ud⸗ Petut D⸗ Mel kaillet, hon cl fem, & dicehet helcun e höͤcdl Aitego s non i higlinnn fadtes ee nops lut Wantun liotunti Chienel inirigon Olumn u npel. ne, Kie me (en vontu H ſye Onen Ner Geprecann icithintuhe luni e dl ur fiteni Cunn Clee⸗ ibi nosd lationen m. C Deun, fitut lin⸗ Peilliui⸗ ellinenni 6tns füenn, orhilni culurs 1 Inſen, Anuins R 3,6 Mun! lefels⸗ vi i mus. Et plerúumque cm tibi vi- deris odiſſe inimicum, fratrem odi- ſti, & neſcis. Diabolus, & angeli eius in Scripturis ſanctis manifeſta ti unt nobis, quôd ad ignem æter num ſint deſtinati. Ipsôrum tan- tùm deſperanda eſt correctio, con tra quos nhabémus occuúltam lu Gkam: ad quam luctam nos armat Apoſtolus, dicens: Non eſt nobis culluctatio a ivérsùs carnem, & san- guinem: id eſt, non advérsùs ho- mines, quos vidétis, ſed advéersùs principes, & poteſtates, & recto- res mundi, tenebrarum harum. Ne forte cùm dixiſſet, mundi, intel- ligeres dæmones eſſe rectores cœ li & terræ Mundi dixit, tene- brarum harum; mundi dixit: ama- tôrum mundi: mundi dixit; im- piorum, & iniquorum: mundi di- kit, de quo dicit Evangélium: Et mundus eum non cognovit. Judas mercator péſſimus ôleulo pétüt Däüm: ille ut agnus inno cens non negavit Judæ oſculum: Denariorum numero Chriſtum Judæis tradidit. „Meélius illi erat, ſi natus non fuiſſet. Denarioôrum. Uôniam vidi iniquitàtem, & contradictionem in civitate. Aftende gloriam crucis ipsius. Jam in fronte regum crux illa fixa eſt, cui inimici inſultaverunt. Ef- fédus probavit virtürem: démuit orbem non ferro, ſed ligno. Lig- num crucis contumeéliis dignum viſum eſt inimicis, & ante ipſum lignum ſtantes caput agitabant, & dicébant: Si fflius Dei eſt, deſcéndat de cruce. Extendebat ille manus ſuas ad populum non credentem, & confradicentem. Si enim juſtus eſt, qui ex fide vivit, iniquus eſt, qui non habet fidem. Quod ergo hic ait, iniquitatem; pPerfidiam intellige. Videbat er- go Dominus in civitate iniquita- tem, & contradictionem, & ex- tendebat manus ſuas ad populum non credentem, & con radicen- tem, & tamen & i1pfſos expécéctans dicébat: Pater, ignose illis, quia neſciunt, quid faciunt. Unus ex ditcipulis meis tradet me hodie: Væ illi, per quem fra- dar ego; * Meélius illi erat, ſi na- tus non faiſſet. Qui intingit mecum manum in terr Irémuit, & quiévit. , 9e29 parôpſide ; hic me traditurus eſt in manus peccatérum. Melius. nus ex diſcipulis. Dixi iniquis: Nolite loqui advér- sůs Deum inquitatem. Onũñteébimur tibi Deus: * con- fitebimur, & invocabimus no- men tuum. arräbimus mirabilia tua, * cum accépero tempus, ego juſtitias ju-⸗ dicabo. iquefaâcta eſt terra, & omnes, qui habitant in ea: * ego confirmavi colum. nas ejus. ixi iniquis: Nolite inique àge- te: * & delinquentibus: Nolite exaltäre cornu. olite extollere in altum cornu veſtrum: *nolite loqui adversùs Deum iniquitatem. uia neque ab Oriénte, neque ab Öccidénte, neque à desertis mon- tibus, * quoôniam Deus judex eſt. unc humiliat, & hunc exaltat: * quia calix in manu Dômini vini meri plenus miſto. t inelinavit ex hoc in hoc: verum- tamen fæx ejus non eſt exinanita:* bibent omnes peccatores terræ. go autem annuntiabo in ſæcu- lum * cantabo Deo Jacob. t qmnia cornua peccatorum coô- fringam: * C⸗ exaltabntur cornua juſti. ä . Dixi iniquis: Nolite loqui advérsüs Deum iniquitatem. Terra trémuit, & quiévit;, dum exuúrgeret in judicio Deus. Otus in Judæa Deus: * in Ilrael magnum nomen ejus. t factus eſt in pace locus ejus: * & habitatio ejus in Sion. bi confrégit potentias arcuum: * ſcutum, gladium, & bellum. llúminans tu mirabiliter à mônti- bus ætérnis: * turbati ſunt omnes inſipientes corde. orm'erunt ſomnum ſuum: “* 8& nihil invenérunt omnes viri divi- tiärum in manibus ſuis. b increpatiône tua Deus lacob * dormitaverunt, qaut afſcendérunt equos. . terribilis es, & quis resiſtet ti- bi? * ex tunc ira uua. De cœlo auditum teciſti judiciũ: * um 296 „⸗ cim exurgeret in judieium Deus, * ut ſalvos faceret omnes maniuetos terræ. uôniam cogitâtio hôminis confi- tebitur tibi: * & reliquiæ cogira- tionis diem feſtum agent tibi. ovéte, & reddite Domino Deo veſtro „ * omnes;: qui in circũitu ejus affertis munera. erribili &; ei, qui aufert ſpiritum Principum, * terribili apud Reges terrzæ. Terra tremuit, & quiévit; dum exürgeret in judicio Beus. In die tribulationis mex Deum exquisivi manibus meis. Oce mea ad Dominum clamaâ- Vvi: * voce mea ad Deum, & intendit mihi. n die tribulationis meæx Deum exquisivi, manibus meis nocte co tra eum, * & non ſum deceptus enuit contolari anima mea, * memor fui Dei, & delestatus lum. Sc exercitatus ſum: & defecit ſpi ritus meus. nticipaverunt vigilias dculi mei: * turbatus ſum „ & non ſum locutus. ogitayi dies antiquos: * & an nos æternos in mente habai. t meditatus ſum nocte cum cor de meo, * & exercitabar, & ſcope- bam ipiritum meum. umquid in æzternum projiciet Deus? * aut non appönet; ut com. Placitior ſic adhuc ? ut in finem miſericéôrdiam ſuam abſcindet, " à generatione in gene- rationem? Aut obliviscétur miſereri Deus? * aut continebit in ira ſua mitericor- Qias ſuas? t dixi: Nunc cœpi: à hæc muta- tio dexteræ Excelf. Memor fui operum Dni: * quia memor ero ab initie mirabilium tuorum. Et meditâbor in omnibus operi⸗ bus tuis: " & in adinventionibus tuis exerçeébor. Heus in ſancto via tua: quis Deus magnus ſicut Deus noſter? * tu es Deus, qui facis mirabtflia. otam feciſti in populis virtútem tuam: * redemiſti in brächio tuo poôpul tuü, filios jacob, & foſeph. iderunt te aquæ Deus, vidérunt te aquæz: * & timuerunt, & turbatæ ſunt abyſſi. ultitdo sônitus aquäirum: &* vocem dederunt aubes. Tenim ſagittæ tux tranſeunt: * vOxX tonitrui tni in rota. Hluxérunt coruſcationes tuæ orbi terrz: *commoôta eſt, & contre- muit terra. n mari via tua, & sémitæ tuæ in aquis multis: * & veſtigia tua non cognosceéntur. . eduxiſti ſicut oves pôpulum tuum, " in manu Moyſi & Aaron. In die tribulztionis meæ Deum exquisivi manibus meis. Exurge Domine. Et judica cauſam meam. De Epfſtola i. B. Pauli apoſtoli ad Corinthios. 9 vii. Cap. TLt. 4 ◻1c autem præcipio, non lau- dans, quod non in melius, ſed in detérius convenitis. Primum quidem convenientibus vobis in Sccleſiam, audio ſciſsùras eſſe inter vOs, & ex parte credo. Nam opor- tet, & hæreſes eſſe, ut & qui pro-⸗ bati lunt, meniteſti fiant in vobis. Convenientibus ergo vobis in u- num; ſam non etſt Dominicam cœ;- nam manducçare. nusquisq;enim ſuam cœnam præsumit ad mandu- candum. Et alius quidem éfurit„ alius autem ebrius eſt. Numdquid domos non habetis ad manducan- dum, & bibendum? aut Eccléſiam Dei contémnitis, & confunditis eos, qui non habent? Quid dicam vobis? Laudo vos In hoc non laude. .D . Eram quaſi agnus innocens: du- Gtus ſum id imolandum, & neseié- bam: consilium fecérunt inimic? mei adversũ me, dicéntes: AVe- nite, mittamus lignum in panem ejus, & eradamus eum de terra vi- véntium. Y. Omnes inimici met adversum me cogitabant mala mi- hi: verbum iniquum mandavérunt adversuüm me, dicenteęs. Veniteé. Go enim accépi à Déômino, quod & tradidi vobis: quo- niam Dominus Jeius; in qua no- te tradebatur, accépit panem, & gratias agens fregir, & dixit: Ac- cipite, & manducate: hoc eſt cor- pus meum, quod pro vobis tradé- tur: hoc facite in meam comme- morationem. Similiter & calicem poſtquam coœnavit, dicens: Hic calix novum teſtamêntum eſt in meo sanguine. Hoc facite Niene. — tieszeümmgr emorati enin mar alicem Annuntiat Una he Mecum , lo me? gomode Cnidere n mltis ? sui tis in ten hon di inter vo wetlplo⸗ judicaren temna Di c u fratres wanduc ghis non in nn aulen denn cékunt, Koccic us exie „Coll Hilri e emor. A bus tui ſer n tum. tlecil Ratiönn titem pli wers woni⸗ conol Kontn ibi tekeci⸗ busniͤ⸗ tee en erus inn bez, 2 tmitſen ole nones kurtl et Kun Kinirin Felieu a nannbus nd⸗ lun en. Haull Nona clpio, tiil on In l enitt nt entibls u cisunelen ctete Nunt leu n elifant ine eigo woi Dohunias Opusguce Zünit 41 1 8 guſcene⸗ us elt We 1s d nu, n 1ut & coln⸗ ent? Ql 6 Iue aus innes hendunge⸗ tieseumquè bibétis, in meam com- memorationem. Quotiescümque enim manducâbitis panem hunc, & calicem bibétismortem Domini annuntiabitis, donec veéniat. Una hora neon potuiftis vigilare mecum, qui exhortabimini mori pro me? & vel judam non vidétis, quomodo non dormit, ſed feſtinat trädere me Judæis? Quid dor- mitis? surgite, & orate, ne intré- tis in tentationem. Vel Judam. Taque quicüumque manducaverit panem hunc „ vel biberit cali- cem Domini indigne reus erit coôr- Poris & sanguinis Domini. Probet autem ſeipſum homo, & ſic de pa- ne illo edat, & de calice bibat. Qui enim manducat, & bibit indigne, judicium ſibi manducat, & bibit, non dijudicans corpus Dni. Ideòô Inter vos multi infirmi & imbecil- les, & dormiunt multi. Quod ſi nos- metipſos dijudicarémus, non utiq; judicaremur. Dum judicàmur au- tem, à Dno corripimur, ut non cùm hoc mundo damneémur. Itaque fratres mei, cùm convenitis ad manducandum, invicem expecétate. Si quis éſurit, domi mandúcet; ut non in judicium conveniatis. Céte- ra autem, cùm yenero, diſponam. Seniôres pôpuli consilium fe- cérunt, Ut Jjeſum dolo tenérent, & occiderent: cum gladiis & fuͤſti⸗ us exiérunt tamquam ad latroôné. Collegerunt bPontifices & Pha- riſzi concilium. Ut jeſum. eniores. AD LA UD E S, Juſtiſiceris Dñe in ſermoni- bus tuis, & vincas cùm judicaris. Iſerére mei Deus „ * ſecçún- 1VIdum magnam miſericordiam tuam. St ſecúndùm multitudinem miſe- gationum tuarum, * dele iniqui- tàtem meam. mpliüùs lava me ab iniquitate mea: *& à peccâto meo munda me. uoniam iniquitatem meam ego cognolco: * & peccàâtum meum contra me eſt ſemper. ibi ſoli peccavi, & malum coram te feci: * at juſtificeris in ſermoni- bus tuis, & vincas, cum judicaris. cce enim in iniquitatibu- con- céptus ſum: * in peccatis conçeépit me matex mes. . “ 29 Eece enim veritàtem dileniſti 7 N incerta,; & occuůlta ſapientiæ tuæ manifeſtäâſti mihi. (perges me hylsopo, & munda- bor: * lavabis me, & ſuper nivem dealbabor. uditui meo dabis gaudium, & læ- titiam: * & exultabunt oſſa humi- liata. wérte faciem tuam à peccatis meis : *½ & omnes iniquitaâtes meas dele. or mundum crea in me Deus; & ſpiritum rectum innova in vis- céribus meis. Nne projicias me à facie tua: * & Spiritum ſanéctum tuum ne auferas à me. Redde mihi lætitiam ſalutatis tuint & ſpiritu principali confirma me. Docebo iniquos vias tuas: & & impii ad te convertéêntur. ibera me de ſanguinibus Deus „ Deus ſalútis meæx;: *b & exultabit lingua mea juſtitiam tuam. Pömine labia mea aperies: * & os meu annuntiabit laudem tuam. uôniam ſi voluiſſes ſacrificium, dediſſem ùtique: † holocauſtis non delestäaberis. acrificium Deo ſpiritus contribu- latus: † cor contritum, & humilia- tum Deus non deſpicies. enignéê fac Dômine in bona vo- luntate tua Sion: * ut ædificentur muri jJeruſalem. unc acceptabis ſacrificium juſti- tiæ, oblationes, & holocauſta: “ tunc impônent ſuper altäre tuum vitulos. . Juſtificéris Dñe in ſermôni- bus tuis, & vincas cùm judicaris. Dôminus tamquam ovis ad victimam ductus eſt, & non apéruit os ſuum. „1 Dmine refugium factus es no- bis, * à generatioône in genera- tiônem. * riusquam montes fierent, auft formaretur terra,; & orbis: * à¾ ſæculo, & usque in læculum tu es Deus. Ne avértas hôminem in humilita⸗ tem:; * S dixiſti: Convertimini filii höminum. . . uôniam mille anni ante ogulos tnos, " tamquam dies heſtérna: quæ præteériit. . Nt cuſtôdia in nocte, quæ pro ni- hilo habentur, erum anni erunt. IMane ſicut herba tranſeat, mans + 5 flo⸗ 293 floreat, & tränſeat: * véſpere dé- cidat, indüret, & arélcat. u ia defécimus in ira tua; * & in Für re tuo turbaàti tumus. oduiſti iniquitates noſtras in cõô- pectu tuo: * ſæculum noſtrum in illuminatione vultus tui. môniam omnes dies noſtri defe- CErunt: * & in ira tua defecimus. nni noſtri ſicut aranea medita- búntur: * dies annorum noſtro- runn in ipſis, ſeptuaginta anni zi autem in potentatibus octo- günta anni. * & amplius eorum, la bor & dolor uoniam fupervénit manſuetu- Ao: * & corripiemur. uis novit poteſtatem iræ tuæx, * & præ timore tuo iram tuam di- numerate? éxteram tuam ſic notam fac: * & eruditos corde in ſapientia. onvertere Dnñe usquequô: * & de- Precabilis eſto ſuper ſervos tuos epléti ſumus manè milericoôrdia tua: * & exultâvimus, & delectati ſumus êmnibus diebus noſtris. ætati ſumus pro diebus, quibus nos humiliaâſti: * annis, quibus vi- dimus mala. éſpice in ſervos tuos, & in pera tua: * & dirige filios eòrum. t ſit ſplendor Domini Dei noſtri ſuper nos, & pera manuum no- ſtrarum dirige ſuper nos: * & opus manuum noſtrarum dirige. 5s Dominus tamquam ovis ad victimam ductus eſt, & non ape- ruit os fuum. Contritum eſt cor meum in médio mei, contremuérunt omnia oſſa mea. Eus ,Deus meus; * ad te de- J luce vigilo. itivit in te änima mea, * quàam multipliciter tibi caro mea. n terra desérta, & invia, & ina quoſa: * ſic in ſando apparui ti bi, ut viderem virtutem tuam, & glôriam tuam. uôniam mélior eſt miſericordia tua ſuper vitas: * labia mea lau- dabunt te. . . ic benedicam te in vita mea, * & in nõmine tuo levabo manus meas. icut adipe & pinguédine replea- tur aänima mea: * & labiis exulta tiônis laudabit os meum. i memor fui tui ſuper ſtratum meum;, in marutinis meditabor in te, * quia fuiſti adjuùtor mens. t in velamento alarum tuàarum exultâàbo, adhæſit anima mea poſt te: * me ſuscepit dextera ina pſi vero in vanum quæſierunt animam meam, introibunt in infte- riora tertæ: * tradentur in manus gladii, partes vülpium erunt. ex vero lætabitur in Deo, lauda- büuntur omnes,qui jurant in eo: * quia obſtructum eſt os loquentium iniqua. Eus miſereatur noſtri, & bene- dicat nobis: illüminet vultum ſuñ ſuper nos, & miſereatur nonri. t cognoicamus in terra viam tu- am, * in omnibus Gentibus fſalu- tare tuum onfiteantur tibi pôpuli Deus: * confiteantur tibi pôpuli omnes. æzténtur, & exultent Gentes: * quoniam jùdicas populos in æqui- tate, & Gentes in terra dirigis. onfiteantur tibi populi Peus »„ confiteantur tibi pôpuli omnes: * terra dedit frudktum ſuum. enedicat nos Deus, Deus noſter; benedicat nos Deus: * & metuant eum omnes fines terræ. . . Contritum eſt cor meum in medio mei, contremuerunt omnia oſſla mea. . Exhortaàtus es in virtüte tuay & in refectione ſancta tua Dne. Antémus Dômino: gloriéôsè enim magnificatus eſt, * equum & aſcensorem dejécit in marée. ortitůdo mea, & laus mea Dis, * & fadtus eſt mihi in ſalütem. ſteDeus meus, & glorificabo eũ: Deus patris mei, & exaltàabo eum. ominus quaſi vir pugnator, om- nipotens nomen ejus. * Currus Pharaonis, & exercitum ejus pro- ecit in mare . lecti principes ejus ſubmerſi ſunt in mari rubro. * Abyſli operuérunt cs4 defcenderunt in profundum uaſi lapis. — 8 exters tua Déômine magniſicièti eſt in tortitudine: dextera tua, Do- mine, percùſſit inimicum. * Et in multitudine gloriz tuæ depolſuiſti adversarios tuos. . isiſti iram tuam, quæ devoravit eos ſicut ſtipulam. * bt in ſpiritu furoris tui congregatæ ſunt aquæ: tetit unda fluens, * congregatæ ſunt abyſli in medio mari. zuit Birit inimt Drehendam Debitur an Uagimbo⸗ telficiet eo⸗ larit piri Mare, * ſu bum in a Uis Simil e quis in lanttita⸗ Gabilis, fa⸗ Leniſti rarit eos te ſencorcia mikt. 1 od 0d habitace lcendern dolotes DPuliſthür unc con Edom, 1 tremor:* Matores truat ſap on * in lant imm Derränlen donec pen iſte, quen ntroduce Monte hæ md habita es Domin nctuarin Marerunt Iegnabit i nereſſus cum curri Mare: X Mlnus a Ilii aute Der ſiccum 4. Pxho Odi⸗ Peccita Audire lud dte luucete udite e eum dtnn uur om laudent Qula in lem tärnire tot wen. ruIn tuare mn merſel Ltenn ne tbant in ine ur in Metu lm etunt. n Deo lultt tant in eon s loguenid oſtriden hminet un eteauttatt Geutibus ſin öpuli ong ent Cenis Pulos in g erta Gill⸗ vopli lin Ppultn Olmas ſunm. Dens Nidd 31 Kuetti erte. . ſt cor henn Muektunttk in ninlieis t tun e us eſti cit in mat, laus Mealt ia laliten glolifeſda⸗ ei i auenatOl lit⸗ 0 leltumn eu uflbaitt iOenn, din gofme wine nun leuen , imicnin. . n e⸗ n te 1,4 en ſ 14 Hixit inimicus: Pêrſequar, & com- prehendam, * dividam ſpôlia, im- Plébitur anima mea. vaginabo gladium meum, * in- terficiet eos manus mea. lavit ipiritus tuus, & opéruit eos mare, † ſubmerſi ſunt quaſi plum- bum in aquis vehementibus. uis similis tui in fortibus Dômi- ne? * quis similis tui, magniticus in ſanctitate, terribilis atque lau- dabilis, faciens mirabilia: xtendiſti manum tuam, & devo- gavit eos terra: * Dax fuiſti in mi- ſericordia tua populo, quem rede- miſti. . Parraſt eũ in fortitûdine tua,* ad habitaculum ſanctum tuum. 1cenderunt pôpuli, & irati ſunt: * dolores obtinaérunt habitatôres Philiſthiim. . cunc conturbäâti ſunt principes Edom, robuſtos Moab obtinuit tremor: * obriguérunt omnes ha bitatores Chanaan. rruat ſuper eos formido & pa- vor, * in magnitůdine brachii tui. iant immobiles quaſi lapis, donec Pertranfear poôpulus tuus Dne, * donec perträanfeat pôpulus tuus iſte, quem poſſediſti. ntrodûces eos, & plantabis in monte hæreditatis tuæ, * firmiſſi- mo habitaculo tuo, quod operatus es Domine. anctuarium tuum, Däüe, 3200 fir- maverunt manus tuæ: * Böoöminus regnabit in ætérnum, & ultra, ngréſſus eſt enim eques Pharao cum cùrribus, & equitibus ejus in mare: * & reduxit ſuper eos Doô- minus aquas maris. Filii autem Ifrael ambulavérunt per ſiccum * in médio ejus. Exhortatus es in virtte tua;, & in refecttione ſancta tua Dne. nig. Oblätus etſt, quia ipie voluit, & peccata noſtra ipſe portavit. Audäte Dôminum de cælis, * Jlaudate eum in egceélſis. Laudate eum omnes Angeli ejus.* laudate eum omnes virtutes ejus. L audate eum ſo! & luna:“ laudate eum omnes ſtellæ & lumen.“ audate eum cœli cœlorum: * & aduæ omnes, quæ ſuper cœlos süt, laudent nomen Domini. uia ipſe dixit, & facta ſunt: * ipſe mandavit, & creata ſunr. Fräthit ea in æternum „ & in ſæ- 1 299 culum ſæculi: & præcéptum péôliuit, & non præreribit. Iaudàte Dominum de terra: * dracones, & omnes abyſli. gnis, grando, nix; glacies, ſpl- ritus procellarum: * quæ faâciunt verbum ejus. ontes, & omnes colles: æ ligna trucfifera, & omnes cedri. éſtiæ, & univeria pecora, * ſer- pentes, & volacres pennatæ. eges terræ, & omnes poôpuli: * principes, & omnes judices terræ. fuvenes, & virgines, ſenes cum uniôribus laudent nomen Domi- ni: * quia exaltatum eſt nomen ejus ſolius. onfeſſio ejus ſuper cœlum, & ter- ram: * & exaltavit cornu populi fui. ymnus omnibus Sanctis ejus: * filiis Ilrael, populo appropinquan- ti ſibi. Antàâte Dômino canticum ne- vum: * lans ejus in Eccleſia Sanctorum. ætétur Iſrael in eo, qui fecit en: * & filii Sion exùltent in rege ſuo. audent nomé ejus in choro: * in tympano, & plalterio pſallant ei. uia beneplacitum eſt Domino in pôpulo ſuo: * & exaltabit manſue- tos in lalùtem. . xultabunt Sancti in gloria: * læ- tabúntur in cubilibus ſuis. xaltationes Dei in gútture eòôrü: *£ & gladii ancipites in manibs eôru. d faciendam vindictam in natiô⸗ nibus, * increpationes in pôpulis. d alligandos reges eôrum in compédibus: » & nôbiles eoôrum in manicis féèrreis. t faciant in eis judicium con- ſcriptum: * gloria hæc eſt omni- bus Sanctis ejus. Audâàte Doôminum in Sanctis ejus: *† laudàte eum in firma- ménto virtùútis ejus audate eum in virtútibus ejus: * laudàâte eum ſecúndùm multitu- dinem magnitúdinis ejus. audaâte eum in iono tubæ; * lau- date eum in pſaltério, & cithara. audate eum in tympano, & cho- ro: *† laudate eum in chordis,; & organo. . audãte eum in cymbalis bene- ſonantibus: laudate eum in cym- balis jubilatiônis: * omnis ſpiritus laudet DOôminum. 300 57 5 Oblaâtus eſt: quia ipſe vòͤluit, & pecgata noſtra ipſe portavit. Homo pacis meæ, in quo ſpe- ràvi. Qui edebat panes meos, am- pliavit adversm me ſupplantatio- nem. Tràâditor autem dedit eis ſignum, dicens: Quem olſculàtus füero;, ipfe eſt, tenete eum. enedictus Dôminus Deus Iſrael. 15 Traditor autem dedit eis ſi gnum, dicens: Quem olfculatus fuero; iple eſt ; tenete eum. enedictus. Tràditor. enedictus. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens us- que ad mortem. Mortem autem crucis. „ Propter quod & Deus exal- ctavit illum, & dedit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen. Chri- ſtus factus eſt „ . ater noſter, . iſerére mei Deus. 297. rémus. D Eſpice, quæſumus Doômine, ſu- per hanc familiam tuam, pro qua Dôminus noſter Jeſus Chriſtas non dubitavit manibus tradi no- céntium 9 & crucis ſubire tormen- tum. Qui tecum. omnibas, AD HORAS, ater noſter. rede. ve Maria. Chriſtus ater . iſerére mei⸗ Eſpice quæſumus. factus eſt pro nobis &. noſter. retioſa. A D V ESLPERAS ater noſter „ Ave Maria. tur Cilicem ſalutaris accipiam; & nomen Domini invocabo. CRaicdi „propter quod locutus um: * ego autem humiliatus „ lum nimis. go dixi in excèſſu meo: * Omnis homo mendax. . uid retribuam Domino, * pro uæ retribuit mihi. alicem ſalutaris accipiam: * & nomen Dômini invocabo. ota mea Domino teddam coram omni populo ejus: * pretioſa in conſpectu Domini mors Sandto- rum eſus. Domine, quia ego ſervus tuus: * ego ſervus tuus, & filius ancillæ tuæ. irupiſti vincula mes: * tibi ſacri- cabo hoôſtiam laudis, & nomen Domini invocaãbo. . ota mea Domino reddam in conſpéectu omnis pôpuli eius * in atriis domus Domini, in médio tui Jerulſalem. . Calicem ſalutàâris accipiam» & nomen Domini invocabo. Cum his, qui odéerunt pacem; eram pacifcus: dum loquebar illis; impugnäbant me gratis. D Dôminum eùm tribulärer» clamavi: * & exaudivit mé. ômine libera änimam meam à labiis iniquis,* & à lingua doloſa. uid detur tibi, aut quid appona⸗ thr tibi: * ad linguam dololam? agittæ potentis actæ, * cum carboônibus deſolatoriis. eu mihi, quia incolatus meus prolongatus eſt: habitavi cum 4* habitintil colt fuit umn his, eifieng: mputznab Cur eram pacl lis, impn 4 b e Dom Mipe 1 WalO.: wi cogi torde: 5 Pleli cuetunt Peutis: labiis eo⸗ uſtodi catonis: guis eui i cogl us meos Hqucum Li fanes rta iter ini Don exaudi nis mer oͤmine Obumndr. gie delli e trad meo pe⸗ conttan lorte er Aput ablörun Ladent ignem non ſub ir ling 1a: * pi in inter Lognor. judicium Pluperun krum⸗ nömini Fum vul A me Ddom C Katuerln lantium Omin we: uunner huun lunn 15U 1 l. tati eſie inrocado⸗ er go lu tein humil meo: 105 Donind,e rloir iti Aeeigiin vocid. tectint aen i wons 1 lettunn & flins a neri thi⸗ dis N ino ketir Utitis cche imwocinn joderuol n logletu P Allt i toli, inniu ohln D habitäntibus Cedar: *τ multüm in- cola fuit anima mea. um his qui oderunt pacem, eram acificus: *“ cùm loqueébar illis, impugnabant me gratis. là. Cum his, qui oderunt pacem, eram pacificus, dum loquébar il- lis, impugnabant me gratis. Ab hominibas iniquis libera me Domine. . . Ripe me Dômine ab hômine malo: * à viro iniquo éripe me. ui cogitaverunt iniquirates in gorde: * tota die conſtituebant Prælia. cuerunt linguas ſuas ſfieut ſer⸗ entis: * venénum aſpidum ſub abiis eorum. uſtodi me Dômine de manu pec- catoris: 7 & ab hominibus ini- quis éripe me. ui cogitaverunt ſupplantàre greſ- ſus meos, * abicondérunt ſuperbi laqucum mihi. t funes extendérunt in làquen: * juxta iter ſcandalũ poſuérunt mihi. ixi Doômino: Deus meus es tu:* exaudi Domine vocem deprecatio- nis meæ. 5mine, Dñie virtus ſalůtis mex: * obumbraſti ſuper caput meum in die belli. Ne tradas me Dômine à defiderio meo peccatori: „ cogitavérunt contra me, ne derelinquas me, ne forte exaltentur. * Raput circúitus eérum: * labor labioôrum ipsorum opeériet eos. Cadent ſuper eos carbones, in ignem deſjicies eos: * in misériis non ſubsiſtent. Vir linguoôſus non dirigétur in ter ra: * virum injúſtum mala capient in interitu. . Cognôvi „ quia fâciet Dôminus judicium inopis: * & vindiéctam Pauperum. . erùmtamen ſuſti confitebüntur néômini tuo: * & habitabunt recti cum vultu tuo. . Ab hominibus iniquis libera me Dômine. Cuᷣssödi me à laqueo, quem ſtatuérunt mihi, & à ſcandalis ope- räantium iniguitatem. — Omine clamavi ad te, exaâudi me: * inténde voci mex, cum * glamavero ad te. . Dirigatur oratio mea ficut incen- ſum in conſpectu tuo:; * elevatig 301 mänuum meârum ſacrificium ve- ſpertinum. one Däüe cuſtodiam ori meo: 6 & ôſtium circumſtantiæ lâbiis meis. Non declines cor meum in verba malitiæ, * ad excusàndas excuſa- tiones in peccatis. um hominibus operaântibus ini- quitatem, * & non communicàbo cum electis eorum. orripiet me juſtus in miſericôr- dia, & increpabit me, * 6leum autem peccatoôris non impinguet caput meum. . uéôniam adhuc & orätio mea in beneplacitis eorum: * absorpti ſunt jundti petræ jüdices eorum. udient verba mea; quéôniam po- tuerunt: * ſicut craſſitdo terræ Srubta eſt ſuper terram. . iſſipata ſunt oſſa noſtra ſecus in- férnum: * quia ad te Domine, Dne oculi mei: in te ſperavi, non au- feras ànimam meam. uſtôdi me à laqueo, quem ſta- tuérunt mihi: * & à ſcandalis ope- rantium iniquitätem. . adent in retiaculo ejus peccatô- res: * ſingulariter ſum ego, donec traänſeam. Cuſtòdi me à laqueo, quem ſtatuérunt mihi, & ſcandalis operantium iniquitätem, Conſiderabam ad déxteram» & videbam, & non erat; qui cog- néſceret me. Oce mea ad Döminum clama- vi; * voce mea ad Dominum Afecr ſum. ndo in conſpectu ejus oratio- nem mesm: * & tribulationem meam ante ipſum pronüntio. n deficiéendo ez me ſpiritum me- um, *& tu cognovifti sémitas meas. n via hac, qua ambulabam: * ab- ſconderunt laqueum mihi. 3 onſiderabam ad déxteram, & vi- débam, * & non erat; qui cogno- (ceret me. Beriit fuga à me⸗ * & non eſt;, qui requirat änimam meam. lamavi ad te Domine *† dixi: Tu es ſpes mea; portio mea in terra vivéntium. . Inténde ad deprecationem meâ: * quia humiliatus ſum nimis. ibe a me à perlequentibus me" quia confortati ſunt ſuper meée. SHdac de cuſtodia animam meam ad conftendum nomini S * e 2 ℳ 302 me expéctant juſti, donec retribuas mihi. Confideràbam ad déxteram, & vidébam, & non erat, qui cog- noſceret me. Cœnantibus aurem illis, accépit Jeſus panem, & benedixit, ac fre- git, deditque diſcipulis ſuis. Chriſtus factus eſt. 300⸗ Jube domne. Adjutorium um invocaârem. unc dimittis. Chriſtus factus eſt. 300. FERIASEXTA. Aſtitérunt Reges terræ, & princi- pes convenérunt in unum adversùs Düm;, & advérsùs Chriſtum ejus. Ppôpuli meditati ſunt inania. ſtiterunt Reges rerræ, & princi- pes convenérunt in unum, ad- vérsùs Dôminum, & adversùsChri- ſtum ejus irumpamus vincula eôrum: * & projiciamus à nobis jugum i1psorü. Qui habitat in coœlis, irridébit eos: * & Dôminus ſubſannabit eos. Tunc loquéetur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuo conturbabit eos. go autem conſtitútus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanctum e- jus, * prædicans præcéptum ejus: minus dixit ad me: Filius meus es tu, ego hodie génui te. oſtula à me, & dabo tibi Gentes Qrhes fremuérunt Gentes, * & beàti omnes, qui confidunt in eo. Aſtitérunt Reges terræ, & principes convenérunt in unum, advérsùs Dôminum, & adveêrsùs Chriſtum ejus. Divisérunt ſibi veſtimenta mea, & ſuper veſtem meam mise- runt ſortem. Eus, Deus meus, réſpice in me, quare me dereliquiſti? * longèé à falute mea verba delictô- rum medôrum. eus meus clamabo per diem, & non exâudies: * & nocte, & non ad inſipiéntiam mihi. u autem in Sancto habitas, * laus Iſfrael. n te ſperavérunt patres noſtri: * ſperavérunt, & liberâſti eos. d te clamavérunt, & ſalvi facti ſunt: * in te ſperavérunt, & non ſunt confũſi. go autem ſum vermis, & non homo: * opprobrium hôminum, & abjéctio plebis. mnes vidéntes me,; derisérunt me: * locüti iunt làâbiis, & mo- verunt caput. Speravit in Dômino, eripiat eum: * ſalvum faciat eum, quo- niam vult eum. . uòônian tu es, qui extraxiſti me de ventre, * ſpes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus ſum ex uütero. . e ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne diſcéſſeris à me. uéôniam tribulatio prôxima eſt: ½ quôniam non eſt, qui adjuvet. ircumdedérunt me vituli multi: * tauri pingues obſedérunt me. Uruͤsrunt ſuper me os ſuum, * ſicht leo rapiens & rügiens. . icut aqua effùſus ſum: * & di- ſperta ſunt mnia oſſa mea. actum eſt cor meum tamquam cera liquêſcens * in médio ventris mei. hæreditàtem tuam, * & poſſeſſié- nem tuam términos terræ. & eges eos in virga férrea *τ & tam- quam vas figuli confringes eos.— t nunc Reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. ervite Dômino in timore: * & exultate ei cum tremôre. &pprehéndite ditciplinam, ne- quando iraſcatur Dñs, * & pereatis de via juſta. .d. Süm exarlerit in brevi ira ejus; * ruit tamquam teſta virtus mea; lingua mea adhæfit faucibus meis: * & in púͤlverem mortis deduxiſti me. „ Luoòniam circumdedérunt me ca- nes multi: * concilium malignan- tium obsédit me. odérunt manus meas, & pedes meos: * dinumeravérunt omnia oſſa mea. = pſi verò conſideravérunt, & inſpe- Xétunt me: * divisérunt ſibi ve- ſtimén- ſtimenta an mise aute auxiiun onem ne: meam: weam. alpa 1 cornibu meam urrabo meis: *½ do te, un time tumm: * klonkicat ineat guoniam IIt depre ec aye & cum e u me. pud te Nlt vot⸗ Uimentiun Sdent pe X hudat unt eun in lxcul eminit Dominun 1 ador⸗ Uniperſe wonian iple d anduc⸗ olmnes P ilejus dunt in t anim men me nmmunt ſentüra: ucttiam glemfee mei 1 wntlonte 2l, In inigni omin ſalus Ominus ſo ei Amn a RNut n ribu i Il ärn lidil Dnäüduntüt etes tene Unt in unen n, Katen bbi velinte enmmemm s, lliet eteliliti 1 felbe celt 10 N 1 dien nolte . 1r atesznttl beiti enut, l mmi, un hofnin, le,) Leiitt lbiss, n iat eucd,6 extrant! ea abubi Cjeckusu⸗ der helnß⸗ iis le. iufen eluin letunrhn me s ut ligiens ſun: 15 linen eulm tawoge mecio len getunt , lunmmis nens Nt⸗ eunt i⸗ uunt ſtt⸗ elln,te ! we ſtiménta mea, & ſuper veſtem me- am miseérunt fortem. u autem Domine, ne elongaàveris auxilium tuum a me: * ad deten- ſionem meam conſpice. rue a framea Deus äanimam meam: * & de manu canis unicam meam. Salva me ex ore leonis: * & à côrnibus unicornium humilitàâtem meam Narrabo nomen tuum frätribus meis: * in médio Eccleſiæ lauda- bo te. QAn timétis Dominum, laudate eum: * univérlum ſemen Jacob glorificate eum. imeat eum omne fſemen IIfrael: * quôniam non ſprevit,neque deſpé Xit deprecationem pauperis ec avertit faciem ſuam à me: * & cum clamarem ad eum, egaudi- VIt me. Apud te laus mea in Eccléſia mag na! * vota mea reddam in conſpectu timentium eum. Edent pauperes, &! ſaturabuntur: & laudabunt Doôminum, qui requi- runt eum: * vivent corda eòôrum in ſæculum ſæculi. eminiſcentur, & converténtur ad Dominum * univeérſi fines terræ. t adorabunt in conſpectu ejus * univerſæ familiæ Gêntium. uoôniam Domini eſt regnum: * & ipie dominabitur Gentium. anducaverunt, & adoraverunt omnes pingues terræ, * in conſpé- Gtu ejus cadent omnes, qui deſcen dunt in terram. t anima mea illi vivet: * & ſe- men meum sérviet ipſi. . Annuntiabitur Domino generatio ventura: * & annuntiabunt cœli juſtitiam ejus populo, qui naicetur, aem fecit Doôminus. Divisérunt ſibi veſtimenta mea „& iſuper veſtem meam misée- runt lortem. Inſurrexérunt in me teſtes iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi. Ominus illuminâtio mea „ & ſalus mea, * quem timebo? 36minus Protctο vitæ mex; * à quo trepidabo? um approôpiant ſuper me nocen- tes, * ut edant carnes meas. ui tribulant me inimici mei, * ipſi infirmati ſunt, & cecidérunt i consiſtant adversum me cçaſtra" . 303 non timébit cor meum. ai exurgat adversuüm me lium, ?† in hoc ego [peraâbo. nam pétii à Domino, hanc re- quiram, ut inhabitem in dorm no PDni omnibus diebus vitz meæx. t videam voluptatem Doômini, * & viſitem templum ejus. Quôniam abſcondit me in tabe'r- naculo ſuo : * in die malôrt m protéxit me in abſcondito tabeer- naculi ſui. .. n petra exaltavit me, * & nu ne exaltavit caput meum ſuper inivai- cos meos. ircuivi, & immolavi in taberma- culo eius hôſtiam vocfferationrs:: * cantabo, & plalmum dicam Dtio. Sxaudi Domine vocem meama - qua clamavi ad te: * miſerére mei » & exaâudi me. ibi dixit cor meum, exquiqivit te facies mea: * faciem tuam Dô=⸗ mine requiram. e avértas faciem truam à vie 2 * ne declines in ira à ſervo tuo. diùtor meus eſto: * ne derelin- quas me, neque deſpicias me Deus salutaris meus. zuoniam pater meus, & mater mea dereliquérunt me: * Domi- nus autem aſsumpſit me. egem pone mihi Doômine in via tua: * & dirige me in semitam rectam propter inimicos meos. e tradideris me in animas tribu- lantium me: * quôniam inſurre- xérunt in me teſtes iniqui, & men- tita eſt iniquitas ſibi. redo videre bona Déôémini: * in terra viventium. xpécta Dominum viriliter age: * & confortétur cor tuum, & suſti- ne Dominum. Inſurrexérunt in me teſtes iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi. Divisérunt fibi veſtimenta mea« Et ſuper veſtem meam misérunt ſortem. . De Lamentatiône Jeremiæ Proph. ⸗PIæ- Ogitàvit Däs diſſipare murum Cir Sion: teténdit funiculum ſuum, & non avertit manum ſuam a perditione, luxitque antémurale; & murus pariter diſſipatus eſt, Defizæ ſunt in terra portæ ejus: perdidit, & contrivit ve- Gtes eius, Regem eius, & princi- pes ejus in Gentibus; non eſt Lex „ & Prophétæ ejus an in- 304 — . venerunt viſiõönem à Dômino. Sedérunse in terra, conti- Zuérunt ſenes filiæz Sion: conſper- sérunt einere capita ſua;, accincti ſunt cliciis, abjecérfunt in terram caàpita ſua virgines Jeruſalem. Gaph. Defecérunt præ lacrymis ôcúli mei, conturbata ſunt viscera mea; effùſum eſt in terra jecur meum fuper contritioône filiæ po- puli mei, cùm deficeret parvulus, & lactens in plateis oppidi, ferúſalem, Jeruſalem, convérte- re ad Dôminum Deum tuum. g. Cmnes amici mei dereliquerũt me, & prævaluerunt inſidiantes mi- hi: tradidit ne, quem diligébam: Et terribilibus oculis plaga cru- déli percutientes, acéto potabant me. Inter iniquos projecé- runt me „ & non pepercérunt asimæ mex. Et terribilibus. Atribus ſuis dixérunt: Ubi eſt triticum, & vinum? cùm deficerent quaſi vulnerati in pla- téis civitatis: cùm exhalaârent ani- mas ſuas in ſinu matrum fſuarum. J „Cui comparabo te vel cui aſſimilabo re, filia Jeruſalem ? cui exxquäâbo te, & conſolabor te; virgo filia Sion? magna eſt enim velut mare contritio tua: quis me- débitur tui? Prophéetæ tui vidérunt tibi ftalſa & ſtulta, nec aperiébant ini- quitàtem tuam, ut te ad pœnitén- tiam provocarent: vidérunt au- tem tibi aſſumptioônes falſas, & ejectiones. Plausérunt ſuper te mâni- bus omnes transeüntes per viam: ſibi lavérunt, & movérxunt caput ſu- um ſuper filiam Jeruſalem: HBæcci- ne eſt urbs, dicêntes, perfécti de- Côris, gaudium nniveriæ terræ. jerûſalem, Jerûſalem, convertere ad Dominum Deum rtuum. g. Velum templi ſciſsü eſt, * Et omnis terra trémuit;: latro de cru- ce clamabat, dicens: Meménto mei Déômine, dum véneris in regnum tuum. Petræ ſciſſæ ſlunt, & monuménta aperta fſunt, & multa côrpora Sanétorum;, qui dormie- rant „ ſurrexérunt. Et omnis. Go vir videns paupertaté me- am in virga indignatioônis ejus. oh. Me minavit, & adduxit in ténebras, & non in lucem. Tantum in me vertit, & convértit manum ſuam tota die. Vetuſtam fecit pellam meã, S8c carnem meãscontrivit oſſa mea. „ Æ)dificavit in gyro meo, & circumdedit me felie; & labore. In tenebroſis collocavit mes quaſi mortuos ſempiternos. Circumædificavit advér- süm me; ut non egrediar: aggra- vavit compedem meum. Sed & cùm clamavero, & rogâvero, excluſit orationem meã. . Concluſit vias meas la- pidibus quadris ; sémitas meas subvertit. erúſalem, Jeruſalem, convértere ad Doôminum Deum tuum. Vinea mea elécta, ego te plan- tavi. Quõômodo convérſa es in amaritudinem, ut me crucifigeres- & Barabbam dimitteres? Sepivi te, & lapides elégi ex te, & ædificavi turrim. Quomodo. inea mea. Vim faciébant, qui quærébant àni- mam meam. us 3 Domine; ne in furôre tuo aär- guas me: * neque in ira tua cortipias me. uoniam ſagittæ tuæ infixæ ſunt Mmihi: * & confirmaſti ſuper me manum tuam. . on eſt sànitas in carne mea à fa- cie iræ tuæ: * non eſt pax oôſſibus meis à fäcie peccatôrum meorum. uoniam iniquitates meæ ſuper- gréſſiæ ſunt caput meum: * & ſicut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. utruérũt, & corrüptæ süt cicatri- ces mex,* à facie inſipiéntiæ meæx. iſer factus ſum, & curvatus ſum usque in finem: * tota die con- triſtatus ingrediébar. . uéëniam lumbi mei impléti ſunt illuſiéônibus: * & non eſt sanitas in carne mea. fflidtus ſum, & humiliatus ſum nimis: * rugiebam à gémitu cor- dis mei. ômine, ante te omne defidérium meum : * & gémitus meus à te non eſt abſconditus. or meum conturbaâtum eſt; de- reliquit me virtus mea: “* u- men oculôrum meoôrum, & ipſum non eſt mecum. —ðM mici mei, & pröximi mei: ad- versům me appropinquaverunt, & ſtetéxunt. E1 gn ju Keterunt uareban Etgni in cüti ſun tota die 80 aut audieéban aperiens t factus diens: vedarguti uoniam id eaudi Uia din dkeant mit commoye we IWagn öniam Gn: & meo ſem uonian Muntiäbo cato mee nimici Imiͤti ſu Dlicati ſu Ul rerr etraheb guebar d Ne dere mels: Intende Domine Vi⸗ bant ani 00 tülequi g Aukerant Xpes in t exau edüͤxit n luto trc⸗ t ſarn ees: Timmi horum, icebun Nlberbe Eills r mminiſes in panlta Ulta fen mirabiliz 1lis non Ennunti⸗ walülie Ain E we verite1 m on de t pellan pe tivit olim Nlo nenl e; & ldort colloetfit Uten. iftemit ad⸗ eciar: E en. camiren Miotem t fins men Seitb ve em konnene eedmt uore tin gue in ind ur infnl ſti e Aene nein eſt pen . Zrumn mmeck⸗ es ner ſund ſchei⸗ Nr ltet⸗ lipiente Ecmnitls toln ed imnen, on et in humilitus 1 ecekili itns Nent & qui juxta me erant, de longè ſteterunt: * & vim faciébant, qui quærébant animam meam. Et qui inquirébant mala mihi, lo- cùti ſunt vanitätes : *½ & dolos tota die meditabantur. go autem tanquam furdus non audiébam: * & ſicut mutus non apériens os ſuum. t factus ſum ſicut homo non au- diens: * & non habens in ore ſuo redargutiones. , uoôniam in te Dômine ſperavi: * tu exaudies me Dne Deus meus. zuia dixi: Nequando ſupergau- deant mihi inimici mei: * & dum commovéntur pedes mei, ſuper me magna locuti ſunt. .D Quôniam ego in flagélla paratus ſhüm: X & dolor meus in conſpéctu meo ſemper. »uôniam iniquitatem meam an- Huntiabo; * & cogitabo pro pec- cato meo. nimici autem mei vivunt, & con- firmati ſunt ſuper me: * & multi- Plicati ſunt, qui odérunt me iniqueè. Nui refribuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quôniam ſe- québar bonitatem. Ne derelinquas me Döômine Deus meus: * ne diſcéſſeris à me. Enteênde in adjutérium meum, * Doômine Deus ſalútis meæ. Vim faciébant, qui quære- bant animam meam. Confundantur & revereaân- tur, qui quærunt animam meam, ut auferant eam. .. „Xpectans expe ctavibominum, * & inténdit mihi. t exaudivit preces meas: *½ & eduúxit me de lacu misériæ, & de luto fæcis. Et ſtatuit ſuper petram pedes meos: * & diréxit greſſus meos. t immiſit in os meum canticum novum, * carmen Deo noſtro. idébunt multi,; & timébunt: * & ſperabunt in Dômino. 6B eatus vir, cujus eſt nomen Déô. mini ſpes ejus: *τ ſ & non reſpéxit in vanitates, & insanias talſas. ulta feciſti tu Dnie Deus meus mirabilia tua: * & cogitatiéônibus tuis non eſt, qui ſimilis ſit tibi. nnuntiàavi, & locútus ſum: * multiplicati ſunt ſuper nůmerum. acrificium & oblationem nolui- ſti: „ aures autem perfeciſti mihi. olocauſtum & pro peccato non 2 30 poſtulaàſti: * tune dixi: Ecce 43510. n capite libri ſcriptum eſt de me, ut facerem voluntatem tuam: * Deus meus volui, & legem tuam in médio cordis mei. nnuntiavi juſtitiam tuam in Ec- cléſia magna: * ecce läàbia mea non prohibébo: Dômine tu ſciſti. uſtitiam tuam non abſcondi in corde meo: * veritatem tuam & ſalutare tuum dixi. on abſcondi miſericôrdiam tu- am, & veritäatem tuam, * à concilio multo. u autem Däe ne longé facias miſeratiônes tuas à me: * miſeri- côrdia tua, & véritas tua ſemper ſuſcepérunt me. uôniam circumdedérunt me ma- là, quorum non eſt nümerus,„ * comprehendérunt me iniquitaàtes meæx, & non pôtui, ut vidérem. ultiplicatæ ſunt ſuper capillos capitis mei: * & cor meum dere- liquit me. omplaceat tibi Dñe, ut eruas me* Dnhe ad adjuvandum me réſpice. onfundaântur, & revereantur ſi- mul, qui quærunt animam meam, * ut auferant eam. onvertantur retrô⅛rſum, & reve- reântur * qui volunt mihi mala. erant conféſtim confuſioônem ſu- am, * qui dicunt mihi: Euge, euge. Hxùúltent & læténtur ſuper te om- nes quæréntes te: * & dicant ſem- per: Magnificétur Doôminus, qui diligunt ſalutare tuum. go autem mendicus ſum, & pau- per: * Dôminus ſolicitus eſt mei. djùtor meus, & protéctor meus tu es: * Deus meus ne tardaveris. Confundantur, & reverean- tur, qui quærunt animam meam ut auferant eam. Alieni inſurrexérunt in me, & fortes quæſiérunt animam meam. Eus in némine tuo ſalvum me fac: † & in virtute tua judica me. eus exâudi oratiönem meam: * auribus pércipe verba oris mei. uôniam aliéni inſurrexérunt ad- vérsaàm me, & fortes quæſiérunt àanimam meam, * & non propoſué- runt Deum ante conſpedtum ſuum. . r. cee enim Deus àâdjuvat me; * & Dôminus ſuſcéptor eſt animæ meæ. ver- 305 verte mala inimicis meis, veritate tua diſperde illos. oluntarié ſacrificabo tibi, * & confitébor nomini tuo Domine; quôniam bonum eſt. uôniam ex omni tribulatiône eripuiſti me, * & ſuper inimicos meos deſpexit culus meus. Alieni inſurrexérunt in me, & fortes quæſiérunt animam meam. 5. Inſurrexérunt in me teſtes ini- aui. Et mentita eſt iniquitas ſibi. Ex Tractatu S. Auguſtini Epiſcopi ſuper Pſalmos. DRotexiſti me Deus à convéntu malignantium, a multitudine operantium iniquitatem. Jam ip- ſum caput noſtrum intueamur. Multi Martyres talia paſſi lunt, ſed nihil ſic elucet ,„ quomodo caput Martyrum: ibi melius intuémur;, quod illi expérti ſunt. Protéctus eſt aàa multitùdine malignaäantium, protegénte ſe Deo, protegente car- nem ſuam ipſo Filio; & hömine, quem gerebat: quia Filius höminis eſt, & Filius Dei eſt. Filius Dei, propter formam Dei; Filius hoô- minis, propter formam ſervi, ha- bens in poteſtàte ponere animam ſuam, & recipere eam Quid ei po- tuérunt facere inimici? Occidé- runt corpus, animam non occide- runt. Inténdite, Parum ergo erat Dôminum hortari Martyres ver- bo, niſi firmaret exémplo. Tamquam ad latronem exiſtis cum gladiis & füùſtibus compre- héndere me: *β Quotidie apud vos eram in templo docens, & non me tenuiſtis: & ecce flagellatum du- citis ad crucifigendum. Cùmque injeciſſent manus in Jeſum, & tenuiſſent eum, dixit ad eos. Quotidie Oſtis, quis convêntus erat mali- gnantium Judæorum, & quæ multitudo erat operantium iniqui- tatem. Quam iniquitatem? Quia voluérunt occidere DOOminum Je ſum Chriſtum. Tanta ôpera bona, inquit, oſténdi vobis, propter quod horum me vultis occidere? Pertu- lit omnes infirmos eorum, curavit omnes länguidos eôrum, prædica vit regnum cœloôrum;, non tacuit vitia éôrum ut ipſa pôtiùs eis dis- plicérent, non médicus, a quo ſana- „* & in bäântur. His mnibus curationibus ejus ingrati, tamquam multa fe- bre phrenétici, inſanientes in mé- dicum, qui venerat curare eos, eg- cogitaverunt conſilium perdendi eum: tamquam ibi volentes Proba- re, utrùm verè homo ſit, qui mori poſſit, an aliquid ſuper homines ſit- & mori le non permittat. Verbum ipsôrum agnôſcimus in Sapiéntia Saloméônis: Morte turpiſſima;, in- quiunt, condemnémus eum. In- terrogémus eum, erit enim reſpé- ctus in ſermônibus illius. di enim veré Filius Dei eſt, liberet eum. Ténebræ factæ ſunt, dum cruci- Axiſſent Jeſum Judæi, & circa ho- ram nonam exclamavit Jeſus vo- ce magna: Deus meus, ut quid me dereliquiſti? Et inclinato capite emiſit ſpiritum. Exclamans jetus voce magna; ait: Pater, in manus tuas com- méndo ſpiritum meum. Et. Xacuerunt famquam gladium linguas ſuas Non dicant Ju- dæi: non occidimus Chriſtum. Er- enim proptérea eum dedérunt ju- dici Pilato, ut quaſi ipfi à morte ejus videréntur immúnes. Nam cum dizxiſſet eis Pilatus: Vos eum oecidite: reſpondérunt: Nobis non licet occidere quemquam. Ini- quitatem facinoris ſui in judicem hominem refundere volébant: fed numquid Deum judicẽé fallébant 2 Quod fecit Pilatus, in eo ipſo, quod fecit, aliquantum particeps fuit: fed in comparatiône illorum mul- tò ipſe innocéntior. Inſtitit enim quantum potuit, ut illum ex eô- rum manibas liberaret; nam prop- téreà flagellatum produxit ad eos. Non perſequéndo Dominum fla- gellavit, ſêd eorum kurori fatis- facere volens, ut vel ſic jam mi= téêſcerent, & desinerent velle oc- cidere, cùm flagellatum vidérent. Fecit & hoc. At ubi perſeveravé- runt, noſtis illum laviſſe manus, & dixiſſe, quòd ipſe non feciflet, mundum ſe eſſe à mortè illius. Fecit tamen Sed ſi reus „ quia fecit vel invitus; illi innocéntes» qui coegérunt, ut faceret? Nullo modo. Sed ille dixit in eum ſen- téntiam, & juſſit eum crucifigi & quaſi ipſe occidit: & Vos 6 Judæi occidiſtis. Unde occidiſtis à Gla. dio linguæ: acuiſtis enim lingus veſtras. Veſtras. niſi quan⸗ Crucifige ,Anim Ainman eſt mihii ! ſlya: de Versarius && propen poſuerun lis, & lun Quia n. Unolcerer Unlarten miſericore anime me nimam. Abinlurg Domine, mim mea Eibe I mels, mme libeta Ilpe me tiem, * lalva me. ia ece W: Firrn ſeque in cRum me Alltite en ne in N tu Deus Ilrae Ntenge a0 tesk non Operänturt onverté mem patie uibunt c ece log Cils in .i Auſs auiri 1tn Do iine otitüdine dinm anz n, 6: 5l s cutatin aln mnaln zmientezii: Clitee Hliumn gerk volentsft o ſt, gin pethon tnittat er us in e tulpilimt, nartt et mels, 1 Et Nel itun. 3s voce unus tuui! geunn. Et. um ualigli Inmmüne, . veſtras. Et quando percufsiſtis „ ne: * niſi quando clamaſtis: Crucifige, crucifige? Animam meam diléctam tradi- di in manus iniquorum, & facta eſt mihi hæréditas mea ſicut leo in ſilva: dedit contra me voces ad- versarius, dicens: Congregamini, & properate ad devorand illum: poſuêrunt me in desérto ſolitùdi- nis, & luxit ſuper me omnis terra: Quia non eſt inventus, qui me agnoſceret, & faceret benè. Inſurrexérunt in me viri absque miſericordia, & non pepercérunt animæ meæ. Quia. nimam. Ab inſùrgéntibus in me libera me Domine, quia occupavérunt ani- mam meam. ERipe me de inimicis meis Deus meus: * & ab inſurgéntibus in me libera me. Sripe me de operäntibus iniqui- tatem, * & de viris sanguinum lalva me. duia ecce cepérunt änimam me- am : * irruérunt in me fortes. eque iniquitas mea, neque pec- catum meum Domine: * ſine ini- quitate cucurri, & diréxi. Xürge in occürſum meum, & vi- de: * & tu Döômine Deus virtütum, Deus Itrael. ntende ad viſitandas omnes Gen- tes: * non miſerearis mnibus, qui operantur iniquitatem. Sonverténtur ad véeſperam, & fa- mem patientur ut canes, * & cir- cuibunt civitatem. E cce loquentur in ore ſuo, & glaà- dius in labiis eorum: * quôniam quis audivit? t tu Dômine deridébis eos: * ad nihilum deduces omnes Gentes. Fortitüdinem meam ad te cuſté- diam, quia Deus ſuſcéptor meus es: * Deus meus, miſericoôrdia ejus Prævéniet me. Deus oſtendet mihi ſuper inimicos meos, ne occidas eos: * nequândo obliviſcantur pòpuli mei. Diſperge illos in virtůte tua: & depone eos protector meus Däüe. Delictum, oris eorum, ſermonem labiorum ipsorum, * & compre- endantur in ſupérbia ſua. Et de execratione, & mendacio annuntiabüntur in conſümmatioô- 2 2 5 „ 37 in ira conſummatiônis, & non erunt. Et ſcient, quia Deus domindabitur Jacob, * & finium terræ. onverténtur ad veſperam, & fa- mei patiéntar ut canes: * & cir- cuibunt civitatem. pſi diſpergéentur ad manducan- dum * ſi verò non füerint ſatura- ti, & murmurabunt. àQ go autem cantabo fortitâdinem tuam, * & exultabo manée miſleri- côrdiam tuam. uia factus es ſuſceptor meus, & refúgium meum: * in die tribu- lationis meæ. djutor meus tibi pſallàm , quia Deus ſuſceéptor meus es: * Deus meus miſericordia mea. Ab inſurgentibus in me IIi- bera me Déômine, quia occupavé- runt änimam meam. Longé feciſti notos meos à me: traditus lum, & non egre- diébar. Omine Deus ſalútis mex, & in die clamavi, & nocte co- ram te. ntret in conſpéctu tuo oraâtio mea: * inclina aurem tuam ad precem meam. . uia repléta eſt malis änima mea * & vita mea inférno appropinqua- vit ſtimatus ſum cum deſcendénti- bus in lacum: * factus ſum ſicut homo ſine adjutôrio, inter mortuos liber. icut vulnerati dormiéntes in ſe- pülchris, quorum non es memor amplius: * & ipſi de manu tua re- puùlſi ſunt. oſuérunt me in lacu inferiori: * in tenebroſis, & in umbra mortis. uper me confirmatus eft furor tuus: *& & omnes fluctus tuos induxiſti ſuper me. vongè feciſti notos meos à me: * poſuérunt me abominatiônem ſibi. Traditus ſum, & non egredié- bar: * oculi mei languérunt præ inôpia. . Hamavi ad te Dömine tota die: * expandi ad te manus meas. NTumquid moôrtuis facies mirabi- lia: aut médici ſuſcitabunt; & confitebntur tib? . umquid narrabit aliquis in. 18. púùlchro mifericordiam cuam, & veritatem tuam in perditione? 2 uNM⸗- 3⁰08 . umquid cognoscéntur in téne- bris mirabilia tua, * & juſtitia tua in terra obliviéônis? t ego ad te Dômine clamâvi: * & manè oratio mea prævéniet te. t quid Dômine repellis oratiô- nem meam: * avértis faciem tuam a me? , auper ſum ego, & in labôribus à Juventúte mea: * exaltatus autem, umiliatus ſum, & conturbatus. n me tranſiérunt iræ tuæ:* & ter- rôres tui conturbavérunt me. ircumdedérunt me ſicut aqua to- ta die: circumdedérunt me ſimul. advérsüs operäntes iniquitätem? iſi quia Döminus adjuvit me: * paulò minus habitàſſet in inferno anima mea i dicébam: Motus eſt pes meus: * miſericôrdia tua Doômine adjuva- bat me. . ecúndùm multitudinem dolorum meôrum in corde meo, * conlo- lationes tuæ lætificavérunt ani- mam meam. . Fumquid adhæret tibi ſedes ini- quitatis: qui tingis laborem In ræ&½ cépto? aptabunt in änimam ſuſti: & & longâſti à me amicum, & proxi- sanguinem innocéntem condem- mum: Longè feciſti notos meos à me: traditus ſum, & non egre- diébar. Captabunt in animam juſt', & sanguinem inno- céntem comdemnabunt. Eus ultionum Hôminus: * Deus ultioônum liberè egit. Xaltäare, qui jüdicas terram: * redde retributionem ſupeérbis. squequò peceatores Dne, * üs- quaquòô peccatôres gloriabuntur? 5Effabuntur, & loquentur iniqui- tätem: * loquéntur omnes, qui operantur injuſtitiam? opulum tuum Dômine humilia- vérunt: 7 & hæreditatem tuam vexavérunt. iduam & àdvenam interfecé- runt: * & pupillos occidérunt. t dixérunt: non vidébit Dômi- nus: * nec intélliget Deus Jacob. Intelligite inſipiéntes in pôpulo: * & ſtulti aliquando sapite. ui plantavit aurem, non audiet?* aut qui finxit culum, non consi- derat? àQui corripit Gentes, non äàrguet? * qui docet hominem ſcientiam? minus ſcit cogitationes hômi- num, * quôniam vanæ ſunt. eatus homo, quem tu erudieris Doômine: * & de lege tua docùeris eum. Ut mitiges ei à diébus malis: * donec fodiatur peccatoôri foôvea. Quia non repéllet Dôminus ple- bem ſuam, * & hæreditatem luam non derelinquet. Quoadüsque juſtitia convertatur in judicium; * & qui juxta illam omnes, qui recto funt corde. Quis consurget mihi advérsùs ma- lignäntes? aut quis ſtabit mecum * & notos meos à miséria nabunt. t factus eſt mihi Dôminus in re⸗ fùgium, * & Deus meus in adju- torium ſpei meæ . t reddet illis iniquitatem ipso-⸗ rum, & in malitia eorum diſperdet eos: * diſperdet illos Doôminus Deus nofter. . —. Captabunt in änimam juſti⸗ & sänguinem innocentem con- demnabunt. . Locuti ſunt advérsùm me lin- gua doloôſa. Et ſermonibus ôdii circumdedérunt me, & ex- pugnavérunt me gratis. . De Epiſtola beati Pauli Apõſtoli ad Hebræos. Eſtinémus ingredi in illam 16- FEquiem: ut ne in idipſum quis in- cidat incredulitatis exémplum.- vVivus eſt enim ſermo Dei; & effi- cax, & penetrabilior omni gladio ancipiti: & pertingens usquée a di- viſiônem aànimæ ac ſpiritus, com- pagum quoque ac medullarum & diſcrétor cogitatiònu, & intentionu cordis. Et non eſt ulla creatura in- visibilis in conſpectu ejus: ommis autem nuda & apérta funt culis ejus, ad querm nobis ſermo. Habén- tes ergo Pontificem magnum; qut penetravit coelos, Jeſum Filium Dei, teneamus confeſſiõônem. Non enim habemus Pontificem, qui non poſſit compati infirmitatibus no- ſtris: tentatum autem per omnia pro ſimilitdine absque peccato. Tradidérunt me in manus. imn. piérum, & inter iniquos projece- runt mes & non pepercerunt der. mæ mex; congregati ſunt advé süùm me fortes: Et fſicut gigan- tes ſtetérunt contra me- r. Aliéni inſurrexérunt t⸗ AAm me, mamm mean Deimu tkron, dlam con imjeniamu Onnis nar nibus alsd conſtituit Deum, un ro pecci i, gui nian & i admodum Do lenet Jelum Hrincipibe Ibus po ledau mnem. ad Caip um, ub⸗ Heuant. Ec tem tamquar non ſen tifex fie eum: genui Tiernun chilede le Pre cum, cete à Klacry DtO Iua eſlet P Laſſus ſummat temper. Merne, uxta or üller in i eſt ernen Dömine Nr üdinentet e tificrenun . 11 9 inigviturt eokuum 1 ilos De in aninm innocentt,: Aretun UEr lein crunt ne, gratis 1 PauliK bres⸗ sùm me, & fortes quæſiérunt àni- mam meam. Et ſicut. Deaâmus ergo cum fidúùcia ad thronum gratiæ, ut milericoôr- diam conſequäàmur, & gratiam inveniamus in auxilio opportúno. Omnis namque Poôntifex ex homi- nibus alsumptus, pro hominibus conſtituitur in iis, quæ ſunt ad Deum, ut ôfferat dona & ſacrificia Pro peccaâtis: qui condolére poſſit lis, qui ignôrant & errant: quoô- niam & ipſe circmdatus eſt infir- mitate, & proptéreà debet, quem- admodum pro populo; ita étiam & pro ſemetipſo ofſtêrre pro peccatis. Jeſum tradidit impius ſummis Principibus ſacerdotum, & ſenio- ribus pôpuli: & Petrus autem ſe- uebaâtur eum à longe, ut vidéret nem. Adduxérunt autem eum ad Caipham principem ſacerdo- tum, ubi Scribæ & Phariſæi convé- nerant. Petrus autem. Ec quisquam ſumit ſibi honô- rem; ſed qui vocatur à Deo;, tamquam Aaron. Sic & Chriſtus non ſemetipfſum clarificavit, ut Pon- tifex fieret: ſed qui locuútus eſt ad eum: Filius meus es tu, ego hodie génui te. Quemaädmodum & in alio loco dicit: Tu es ſaceèrdos in ætérnum ſecundùm ordinem Mel- chifedech. Qui in diébus carnis ſuæx preces ſupplicationésque ad eum, qui poſſit illum ſalvum fa- cere à morte, cum clamore valido & läcrymis offerens, exauditus eſt Pro ſua reverentia. Et quidem cùm eſſet Filius Dei, didicit ex iis, quæ Paſſus eſt, obediéntiam : & con- ſummãatus, factus eſt omnibus ob- temperantibus ſibi, caula ſalüůtis ætérnæ, appellàtus à Deo Pöntifex juxta ordinem Melchiſedech. Caligaverunt ôculi mei à fletu meo:; quia elongatus eſt à me, qui conſolabatur me. Vidéte omnes Hoôpuli, *i eſt dolor similis: iicut dolor meus. O vos omnes, qui transitis per viam, atténdite, & vidéte. Si eſt. aligavérunt. D L Rprio Filio ſuo non pepércit Deus, ſed pro nobis omnibus trädidit illum. iſerere. 297. 309 Anxiàtus eſt ſuper me ſpiri- tus meus, in me turbatum eſt cor meum. Omine exaudi oratiônem me- am, auribus pércipe obſecratiô- nem meam in veritate tua: *† exau- di me in tua juſtitia. t non intres in judicium cum fervo tuo: *† quia non juſtificabi- tur in conſpéctu tuo omnis vivens. uia perſecûtus eſt inimicus ani- mam meam: * - humiliavit in terra vitam meam. gollocavit me in obſfcüris ſicut môrtuos ſæculi: * & anxiatus eſt ſuper me ſpiritus meus, in me tur- batum eſt cor meum. emor fui diérum antiquorum, meditatus ſum in omnibus operi- bus tuis: * in factis manuum tua- rum meditabar. xpändi manus meas ad te ; * Mnimna mea ſicut terra ſine aqua tibi. elòciter exaudi me Döômine: * defécit ſpiritus meus. on avértas fäaciem tuam à me: * & similis ero deſcendentibus in lacum. uditam fac mihi manè mile- ricôrdiam tuam: * quia in te ſpe- ravi. otam fac mihi viam, in qua ambulem: * quia ad te levavi ani- mam meam. . ripe me de inimicis meis Dômi- ne, ad te confúgi: * doce me fa- cere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. §. piritus tuus bonus dedcet me in terram rectam: * propter no- men tuum Dômine vivificabis me;, in æquitate tua. Sdùúùces de tribulatiéne animam meam: * & in miſericoôrdia tua diſperdes inimicos meos Et perdes omnes, qui tribulant animam meam: quôniam ego ler- vus tuus ſum. Anxiatus eſt ſuper me ſpiri⸗ tus meus, in me turbatum eſt cor meum. Ait latro ad latréonem: Nos quidem digna factis recipimus, hic UD E S „ autem quid fecit? Memento mei Däüe, dum veneris in regnum tuum. lal eus, Deus meus. 2958. Cüm conturbata füerit ani- ma mea Domine: miſericôrdiæ memor exis. ◻3 310 Gmine audivi auditionem tuam, * & timui. omine opus tuum, * in médio annorum vivifica illud. n médio annôrum notum facies: * cùm iratus fũúeris, miſericordiæ recordaberis. deus ab Auſtro véniet, * & San- Gctus de monte Pharan. Operuit cœlos glôria ejus: * & laudis ejus plena eſt terra. § plendor ejus ut lux erit: * côrnua in manibus ejus. bi abſcoôndita eſt fortitůdo ejus: * ante faciem ejus ibit mors. t egrediétur diabolus ante pe- des ejus. * Stetit,; & menſus eſt terram. ſpéxit, & diſsôlvit Gentes: * & contriti ſunt montes ſæculi. ncurvati ſunt colles mundi, * ab itinéribus æternitatis ejus. ro iniquitäte vidi tentôria X.- thiopiæ , * turbabüntur pelles terræ Madian. umquid in fluminibus irâtus es Dômine: * aut in fluminibus furor tuus? vel in mari indignatio tua? ui alcéêndes ſuper equos tuos: * & quadrigæ tuæ ſalvatio. ùſcitans tuſcitabis arcum tuum: * juraménta tribubus, quæ locutus es lúvios ſcindes terræ: vidérunt tę, & doluérunt montes: * gurgeés aquarum tranſiit. edit abyſſus vocem ſuam: * al- titůdo maânus ſuas levavit. ol & lana ſtetérunt in habitaculo ſuo, * in luce ſagittarum tuarum, ibunt in ſplendôre fulgurantisha- ſtæ tuæ. n frémitu conculcàâbis terram: * & in furôre obſtupefacies Gentes. Egréſſus es in ſalutem poôpuli tui * in ſalutem cum Chriſto tuo. ercuſsiſti caput de domo impii, * denudâſti fundaméntum ejus us- que ad collum. aledixiſti ſceptris eſus, capiti bellatérum ejus, * veniéntibus ut turbo ad diſpergéndum me. Xxultatio eòrum, * ſicut ejus, qui déevorat pauperem in abſcôndito. iam feciſti in mari equis tuis, * in luto aquarum multarum. udivi, & conturbatus eſt venter meus : à voce contremuérunt la- bia mea. . . SZ ngrediatur putredo in flibus meis, * & ſubter me ſcateat. t requiéſcam in die tribulatiô- nis: „ut aſcéndam ad pôpulum accinctum noſtrum icus enim non florébit: * & non erit germen in vineis. entiétur opus olivæ: * & arva non afferent cibum. bſcindétur de ovili pecus: x* & non erit armêntum in præsepibus. go autem in Dômino gaudébo: * & exultabo in Deo Jeſu meo. eus Dis fortitůdo mea: * & po- net pedes meos quaſi cervorum. t ſuper excélſa mea dedúcet me vicktor * in pſalmis canentem. Cùm conturbata füerit ani- ma mea Doômine, miſericordiæz memor eris. . . Memeênto mei Domine » dum véneris in regnum tuum. audate Dnñm. 299. Collocavit me in obfcüris. Sicut moôrtuos ſæculi. Poſuérunt ſuper caput ejus cauſam ipsius ſcriptam: Jeſus Nazarénus Rex Judæôrum. . Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens usque ad mortem, mor- tem auté çrucis. ater noſter. iſerére. 297. Eſpice, quæſumus, Domine; ſuper hanc familiam tuam, pro qua Dôminus noſter Jeſus Chriſtus non dubitavit manibus tradi nocentium, & crucis fubire torméntum. Qui tecum. Cùm accepiſſet acétum, dixit Gonſummatum eſt: & inclinate capite emiſit ſpiritum. Chriſtus factus eſt. 300. SABBATO SANCTO. In pace in idipſum dormiam, & requiéſcam. Um invocàrem, exaudivit me CSens juſtitiæ meæ, * in tribu- latiône dilatäſti mihi. iſerére mei, * & exaudi oratio- nem meam-: , D ilii hôminum usquequô gray corde: * ut quid diligitis vanitaàs= tem, & quæritis mendacium? t ſcitote „ quoniam mminBei Döminus us exan ad eum. 1leinit ur gici⸗ cubilibus acrifican ſperate i guis ote ignatun Vultus tr tiam in feuctu ſois mul n pacce Lecquielea Quoniam in ſpe n e In & requis Hal lequielce Omi⸗ Dern glieſcet i ing Operatu i 100 ſuo, X Zua ſua Keete⸗ Kopprea zus Pro: d nih ſpecka e Autemn 5 ui jura cipit * geckit a0 Innocén Nui fae in etert Ha lequiele⸗ Ce Ons⸗ ſben. Deus we rum mec anckis, witifcir in eis uliptl Rum: eleiten. gie nboet a pohnr tebintün , ve: A lieens: en deditet ei Doni nunn tuun. n 299, nobleuit kcoli. Déminus ſantum ſuum: * Dòmi. mus exaudiet me, cùm clamavero ad eum. raſcimini, & nolite peccare: quæ dicitis in côrdibus veſtris, in cubilibus veſtris compungimini. Sacrificate ſacrificium juſtitiæ, & ſperate in DOmino * Multi dicunt, quis oſténdit nobis bona? ignatum eſt ſuper nos lumen vultus tui DOmine: * dediſti læti- tiam in corde meo. fructu frumenti, vini, & oôlei ſuiæ multiplicati ſunt. In pacce in idipſum * dormiam, & gequiéſcam. . ,B Quoniam tu Dômine ſingulariter in ſpe * conſtituiſti me. In pace in idiplum dormiam & requieſcam. Habitâbit in tabernâculo tuo, xequiéſcet in monte ſancto tuo. Omine, quis habitäabit in ta- bernâculo tuo? * aut quis re- quiéſcet in monte ſancto tuo? ui ingréditur ſine macula,; * & operatur juſtitiam. Qui lôquitur veritätem in corde ſuo, * qui non egit dolum in lin- gua ſua. ec fecit prôximo ſuo malum, * & opprôbrium non accépit advér- sus pröximos ſuos. d nihilum deduúctus eſt in con- ſpeéctu ejus malignus: * timéntes autem Doôminum glorificat. Qui jurat proôximo ſuo, & non de- cipit: * qui pecůniam ſuam non dedit ad usüram, & münera ſuper innoceêntem non accéèpit. ui facit hæc, * non movébitur in ætérnum. Habitabit in tabernâculo tuo, requieſcet in monte ſancto tuo. Caro mea requiéscet in ſpe. *Onsérva me Dömine, quéôniam ſperavi in te: * Dixi Doômino: Deus meus es tu, quôniam bonoô- rum meòrum noneges. anctis, qui ſunt in terra ejus, * mirificavit omnes voluntaàtes meas in eis. ultiplicatæ ſunt infirmitates eòô- rum: * poſteâà acceleravérunt. on congregabo conventicula eô- rum de ſanguinibus: *" nec memor ero nôminum eoräů per labia mea. Döminus pars hæreditätis meæ » & calicis mei: * tu es, qui reſti- . 311 tues hæreditätem meam mihi. Kunes cecidérunt mihi in præcla- ris: * etenim hæréditas mea præ- clära eſt mihi, enedicam Déôminum, qui tribuit mihi intelléctum: * inſuper & us- que ad nofctem increpuérunt me renes mei. rovidébam Doôminum in conſpé- Gu meo ſemper: * quéôniam à dex- tris eſt mihi, ne commovear. ropter hoc lætatum eſt cor meü, & exultàvit lingua mea: * inſuper & caro mea requiélſcer in ſpe. uëniam non derelinques ani- mam meam in inférno: * nec da- bis Sanctum tuum vidére corrup- tiònem. otas mihi feciſti vias vitæ, adim- plébis me lætitia cum vultu tuo: * delectationes in déxtera tua usque in finem. Caro mea requiéſcet in ſpe. In pace in idipium. Dormiam, & requiéſcam. De lamentatioône jeremiæ Proph. lſericordiæ Dômini, quia non ſumus consmpti: quia non defecérunt miſerationes ejus. Novi diläculo, multa eſt fides tua. .. Pars mea Déôminus, dixit anima mea: proptérea expeétabo eum. Bonus eſt Döminus ſpe- ràântibus in eum, animæ quærénti illum. . . Bonum eſt præſtolâri cum ſilentio ſalutare Dei. . Bonum eſt viro, cùm portaà- verit jugum ab adoleſcéntia ſua. Sedebit ſolitarius, & tacébit: quia levavit ſuper ſe. . Ponet in pülvere os inum ſi fortè ſit ſpes. Dabit percutienti ſe maxil= lam, ſaturaàbitur opprobriis. erûſalem, Jeruſalem, convértere ad Dôminum Deum tuum. Sicut ovis ad occiſiònem ductus eſt, & dum malè tractarétur, non apéruit os ſuum; traditus eſt a mortem: * Ut vivificaret Popu- lum ſuum. . . Tradidit in mortem äânimam ſuam , & inter ſceleratos rephta- tus eſt. Ut. Uômodo obſcuratum eſt au- rum, mutatus eſt color pti- U 4 mus 312 mus, diſperſi ſunt làpides Sanctuaâ. rii in càapite omnium platearum? Filii Sion inclyti, & amicti auro primo: quémodo reputati ſunt in vaſa téſtea, opus manuum figuli? Sed & lamiæ nudavérunt mammam, lactavérunt caâtulos ſuos: filia pöpuli mei crudeélis, quaſi ſtruthio in deserto. . Adhæſit lingua lactén- tis ad palatum ejus in ſiti: parvuli petiérunt panem, & non erat, qui frangeret eis. . Qui veſcebaântur voluptuòse: interiérunt in viis: qui nutriehan- tur in croceis: amplexati ſunt ſtér- cora. au. Et major effécta eſt iniquitas filiæ pöôpulj mei peccato Sodomô rum, quæ ſubverſa eſt in moméen- 10, & non ceperunt in ea manus. erûlalem, Jerſalem, convertere ad Dôminum Deum tuum. Jeruſalem, ſurge, & éxue te veſtibus jucunditatis: induere ci- nere & cilicio: Quia in te oc- ciſus eſt Salvator Iſrael. Deduc quaſi torréêntem lacry- mas per diem, & noctem, & non täceat pupilla oculi tui. Quia. Incipit Oratio Jeremiæ Prophétæ. Ecordâre Dômine, quid accide- rit nobis: intuére, & réſpice opprobrium noſtrum. Hæreéditas- noſtra verſa eſt ad aliénos; do- mus noſtræ ad extraneos. Pupilli facti ſumus absque patre, matres noſtræ quaſi viduæ. Aquam no- ſtram pecunia bibimus, ligna no- ſtra prétio comparavimus. Cer- vicibuùs noſtris minabamur, laſſis non dabâtur réquies. gypto dédimus manum, & Aſſyriis, ut ſaturarémur pane. Patres noſtri Peccavérunt, & non ſunt: & nos iniquitates eòrum portavimus. Servi dominati ſunt noſtri;: non fuit; qui redimeret de manu eô- rum. In animabus noſtris affere- bamus panem nobis, à facie gladii in desérto. Pellis noſtra quaſi clibanus, exſta eſt à facie tempe- ſtatum famis. Mulieres in sion humiliavérunt, & virgines in civi- tatibus Juda. erûſalem, Jerúſalem, convertere ad Doôminum Deum tuum. Plange quafi virgo plebs mea: ululate paſtoôres in cinere & cili- cio; Quia venit dies Dômini magna, & amara valdè. Accingite vos ſacerdôtes, & plängite miniſtri altaris: aſpérgite vos cinere. Quia: lange. Elevamini portæ æternales, & in- troibit Rex gloriæ. Omini eſt terra, & plenitúdo Jejus: * orbis terrarum, & uni- vérſi qui habitant in eo. nia ipſe ſuper maria fundavit eũme & ſuper flùmina præparavit eum. uis aſcéndet in montem Dni? * aut quis ſtabit in loco ſancto ejus. nnocens manibus, & mundo corde: qui non accépit in vano animam ſuam, nec juravit in dolo proxQximo ſuo. .J . Lic accipiet benedictionem à Dô- mino: * & miſericôrdiam à Deo ſalutari ſuo. . . lꝑec eſt generatio quæréntium eũ, * quæréntium faciem Dei Jacob. ttôllite portas, principes, veſtras- & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex glôriæ. . uis eſt iſte Rex gloriæ? * Déômi- nus fortis & potens, Dôminus po- tens in prælio. ttöllite portas, principes, ve- ſtras, & elevamini portæ, æterna- les: * & introibit Rex glorizZz. uis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi- nus virtútum ipſe eſt Rex gloriæ. Elevamini portæ æternales, & introibit Rex gloôriæ. ,M Credo vidére bona Doôomini in terra vivéntium. 5⸗ Ominus illuminàtio mea, & ſalus mea, * quem timébo? ôminus protéctor vitæ meæ, * à quo trepidabo ? , um apprôpiant ſuper me nocen- tes, ut edant carnes meas. ui tribulant me inimici mei, ipſi infirmati ſunt, & cecidérunt. * i consiſtant advérsùm me caſtra: non timébit cor meum. i exúrgat advérsum me Præ- lium ,„* in hoc ego ſperaâbo. nam pétii à Dômino;, hanc re- quiram, * ut inhabitem in domo Däüi omnibus diébus vitæz mex. t videam voluptatem Doômini; & viſitem templum ejus. Quôniam abſcôndit me in taber⸗ naculo ſuo: * in die malorum Pprotéxit me in abſcôndito tabey= naculi fui. 1 n pett exaltavit cos meo⸗ ireulri culo ejus cantabo: Niudi a clarm exaud ibi dix te ficies mine reg e ayert ne declin cjütor guasme, ſalutäris uonian Mer dere Altein al egem tua: * lettamp e trad lintium Kerunt i Ae, ( in terta it dies Nen alde. ſacelcotes, tanis: ahair lune. tetnnler A 1, & Peiin elirum,. ineo⸗ tin untiftt⸗ vco ſulnts ,jurarttint Eictienerin ricorcdiem) eteniun n Dei ſcot Niacipeye⸗ 2 elis lorir. gotie! 0 16, Döming prineiget iporte k Rex gont orte 2lelnit ſtie. e bonn Di⸗ inutio Uenn tinin 1 itz ei get we d nes heis vimicine n petra exaltäavit me, * & nunc exaltavit caput meum ſuper inimi- cos meos. ärcuivi, & immolavi in tabernâ- culo ejus hôſtiam vociferationis: * cantabo, & pſalmum dicam Dno. Näaudi Dômine vocem meam, qua clamâàvi ad te: miſerére mei, & exaudi me. . ibi dixit cor meum „exquisivit te facies mea: * faciem tuam Dô- mine requiram. Ne avertas faciem tuam à me: * ne declines in ira à ſervo tuo. djutor meus eſto: * ne derelin- quas me, neque deſpicias me Deus ſalutaris meus. uôniam pater meus, & mater mea dereliquérunt me: * Dôminus autem aſsumpſit me. Legem pone mihi Dômine in via tua: * & dirige me in sémitam rectam propter inimicos meos. Ne tradideris me in animas tribu- lantium me: * quoniam infurre- xérunt in me teſtes iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi. redo videre bona Dömini * in terra viventium. xpecka Dôminum viriliter age: * & contortétur cor tuum, & suúſti- ne Dôminum. Credo vidére bona Dômini in terra vivéntium. Dômine abſtraxiſti ab infe- ris änimam meam. Xaltabo te Dômine, quéôniam ſuſcepiſti me: * nec delectaàſti inimicos meos ſuper me. omine Deus meus clamavi ad te, * & ſanäâſti me. omine eduxiſti ab inférno ani- mam meam: * ſalvâſti me à des- cendéntibus in lacum. sallite Dömino Sancti ejus, * & confitémini memòriæ ſanctitatis ejus, Huôniã irain indignatiône ejus, * & vita in voluntate ejus. d véſperum demoraäbitur fletus:* & ad matutinum lætitia go autem dixi in abundantia mea: * Non movébor in ætérnum. ômine in voluntate tua, * Præ- ſtitiſti decôri meo virtútem. vertiſti fäciem tuam àa me: *† & factus ſum conturbatus. d te Dômine clamabo: * & ad Peum meum deprecabor. uæ utilitas in sanguine meo;, * 313 dum deſcêndo in corruptiénem ?² Aumquid confitébitur tibi pul- vis, * aut annuntiabit veritatem tuam? audivit Dôminus, & misértus eſt mei: * Dôminus factus eſt adjutor meus. Convertiſti plandtum meum in gaudium mihi: * conſcidiſti ſac- cum meum, & circumdediſti me lætitia. t cantet tibi gloria mea, & non compuúngar: * Domine Deus meus in ætérnum confitebor tibi. Dômine abſtraxiſti ab infe- ris änimam meam. Tu autem Dômine miſerére mei. . Et resuſcita me, & retribuam Eis. Ex Tractàtu ſancti Auguſtini Epi- ſcopi ſuper Pſalmos. A Ccédet homo ad cor altum, & A exaltabitur Deus. Illi dixérunt: Quis nos vidébit? Defeceérunt ſcru- tantes ſcrutatiônes, consilia mala. Accéſſit homo ad ipſa consilia, paſ- ſus eſt ſe tenéri ut homo. Non enim teneretur niſi homo, aut vi- derétur niſi homo, aut cæderétur niſi homo, aut crucifigerétur, aut moreretur niſi homo. Acceſſit er- go homo ad illas omnes paſſioônes, quæ in illo nihil valerent, niſi eſſet homo. Sed ſi ille non eſſet homo, non liberarétur homo. Accéſſit homo ad cor altum, id eſt, cor ſecrétum, objiciens aſpeé- ctibus humanis hominem, ſervans intus Deum, celans formam Dei, in qua æqualis eſt Patri, & offerens formam fervi, qua minor eſt Pa- tre. Recéſſit paſtor noſter, fons aquæ vivæ, ad cujus tranſitum ſol ob- ſcuratus eſt: & Nam & ille captus eſt,„ qui captivum tenébat pri- mum hoôminem : hôdie portas mortis, & ſeras pariter Salvator noſter disrũpit. Deſtrúzit quidem clauſtra in- férni, & ſubvértit poténtias dia- boli. Nam & ille. US perduxérunt illas feru- tatiônes ſuas, quas perſcru taftes defecérunt, ut étiam mor- tuo Déêmino & ſepúlto, cuſtôdes pônerent ad ſepúlchrum? Dixé- US runt 314 runt enim Pilato: Seductor ille. Hoc appellabatur nomine Dômi- nus Jeſus Chriſtus, ad ſolàtium ſervorum ſuorum, quando dicùn- tur ſeductores. Ergo illi Pilato;, Sedúctor ille inquiunt, dixit ad- hunc vivens: Poſt tres dies re- sürgam, Jube itaque cuſtodiri ſepulchrum usque in diem tér- tium , ne forté véniant diſci- puli ejus, & furéêéntur eum,, & dicant plebi: Surréxit à môr- tuis, & erit noviſſimus error pejor priôre. Ait illis Pilatus : Habetis cuſtdiam, ite, cuſto- dite „ ſicut ſcitis. IIli autem abeântes „ muniérunt ſepuül- chrum, ſignantes?z apidem cum cuſtòdibus. O vos omnes, qui transitis per viam, atténdite & vidéte: Ssi eſt dolor ſimilis ſicut dolor meus. Atténdite univérſi populi, & vidéte dolorem meum. Si eſt. Oſuérunt cuſtôdes milites ad „‚ſepúlchrum. Concuùſſa terra Dôminus reſurréxit: miracula fa- Ga funt talia circa ſepuúlchrum, ut & ipfi milites, qui cuſtôdes advénerant, teſtes fierent, ſi vel lent vera nuntiare. Sed avaritia illa, quæ captivavit diſcipulum cômitem Chriſti, captivavit & militem cuſtôdem ſepülchri. Da- mus, inquiunt, vobis pecuniam, & dicite, quia vobis dormiéntibus venérunt diſcipuli ejus, & abſtu- lerunt eum. Verè defecérunt ſcrutantes ſcrutatiõnes. Quid eſt, quod dixiſti, O infelix aſtûtia à Tantmne déſeris lucem consilii pietatis, & in profúnda versuútiæ demergeris, ut hoc dicas: Dicite, quia vobis dormiéntibus venérunt ‚diſcipuli ejus, & abſtulérunt eum ? Dormiéntes teſtes adhibes: vere tu ipſe obdormiſti, qui ſcrutando talia defeciſti., Ecce; quòômodo msoritur ju- ſtus: & nemo pércipit corde, & tebitur tibi: viri juſti tolläntur, & nemo con- siderat: à facie iniquitatis ſubla- tus eſt juſtus: *Et erit in pace memôria ejus. ˖„Tamquam agnus coram ton dente ſe obmútuit, & non apé- ruit os luum: de anguúſtia,; & de judicio ſublatus eſt. Et erit. cce quòmodo. Deus ad ſuvat me, & Dôminus ſus- cêptor eſt animæ meæ. Eus in némine tuo ſalvum me fac: * & in virtùte tua jüdica me. eus exàâudi oratiéönem meam: * auribus pércipe verba oris mei. uéôniam aliéni inſurrexérunt ad- versum me, & fortes quæſiérunt animam meam, * & non propoſué- runt Deum ante conſpéctum ſuum. cce enim Deus àdjuvat me, *† & Dñns ſuſcêptor eſt animæ mex vérte mala inimicis meis: * & in veritate tua diſpeérde illos. oluntariè ſacri ficabo tibi, * & confitébor nômini tuo Domine; quôniam bonum eſt. . uôniam ex omni tribulatiône eripuiſti me: * & ſuper inimicos meos deſpexit culus meus. Deus adjuvat me, & Dôminus ſuſcéptor eſt animæ meæ. . In pace factus eſt locus ejus, & in Sion habitatio ejus. Otus in Judæa Deus: * in Iſrael magnum nomen ejus. t facus eſt in pace locus ejus: * & habitatio ejus in Sion. bi confregit poténtias arcuum: * ſcutum, gladium, & bellum., llúminans tu mirabiliter à moônti- bus ætérnis: * turbati ſunt omnes inſipieêntes corde. ormiérunt ſomnum ſuum: * & nihil invenérunt omnes viri divi- tiarum in manibus ſuis. b increpatiône tua Deus Jacob * dormitavérunt, qui afſcendeérunt equos. . . u terribilis es, & quis resiſtet ti- bi: * ex tunc ira tux. = De cœlo auditum feciſti judiciũ: terra trémnuit, & quiévit. ùm exùúrgeret in judicium Deus,* ut ſalvos faceret omnes manſuétos terræ. uoëniam cogitäâtio hominis confi⸗ * & reliquiæ cogita- tioônis diem feſtum agent tibi. ovéte, & réddite Domino Deo veſtro, * omnes, qui in circuitu ejus affértis münera. erribili & ei, qui aufert ſpiritum Principum, * terribili apud Regés terræ. . . à. In pace faétus eſt locus ejus⸗ & in Sion habitatio ejus. adjutör Om in ram te. ntret Mea: precen Uia r⸗ & vita Fit, ſlimi bus in l homo ſir tuos libe jeut vn Dulchris amplius Pulſi kun oluer⸗ In tenel uper tuus, duxriſti onge! Polueru radit bat: inopia. lamar expandd umgt lia: confite umqn Pülchre Veritar Ud bris in terr⸗ t ego E ui Rem e me! ſauherl uentin kumlli un liͤn Nmetn res tui lrenl 1 tene mul. lontich Wum,* P zejotri N Nn 1. Factus ſum ficut homo ſine adjutôrio, inter mortuos liber. Dommnitt Omine Deus ſalútis mex, * in die clamavi, & nocte co- ram te. . ntret in conſpeéectu tuo oratio mea : * inclina aurem tuam ad precem meam. Quia repleta eſt malis anima mea: * & vita mea inférno appropinqua- Vit. ſtimatus ſum cum deſcendénti- bus in lacum: * factus ſum ſicut nimen homo ſine adjutôrio, inter mor cis esil tuos liber. e ille icut vulnerâti dormiéntes in ſe- icabothi⸗ puúùlchris, quorum non es memor tuo Do amplius: * & ipſi de manu tua re- pulſi ſunt. oſuérunt me in lacu inferiôri: * in tenebréôſis, & in umbra mortis. uper me confirmatus eſt furor tuus, * & omnes flucsctus tuos in- duxiſti ſuper me. ongè feciſti notos meos à me: * poſuerunt me abominatiôné ſibi. raditus ſum, & non egredié- bar: * oculi mei languérunt præ inopia. lamavi ad te Dômine tota die: * expandi ad te manus meas. umquid môörtuis fäacies mirabi- lia: aut médici ſuscitabunt, & confitebuùntur tibi? umquid narrabit aliquis in ſe- pPüúlchro miſericôrdiam tuam, * & veritatem tuam in perditioône? umquid cognoscentur in téne- bris mirabilia tua, * & juſtitia tua in terra obliviônis? t ego ad te Dômine clamâvi: * & manéeé oratio mea prævéniet te. t quid Dômine repéllis oratio- je ei n nem meam: avértis faciem tuam n gi ul⸗ a me? ſean 5auper ſum ego, & in labôribus à ſiieſen n juventúte mea: * exaltatus autem, lg⸗ humiliatus ſum, & conturba- n tus. ömninst n me tranſiérunt iræ tuæ: * & ter- e rores tui conturbavérunt me. telie i ircumdedérunt me ſicut aqua to- n en i ta die: * circumdedérunt me ſi- lite on mul. uiine longâſti à me amicum, & prôxi- Gere Inum, * & notos meos à miséria izuie i . Factus ſum ſicut homo ſine tbii adjutorio inter mortuos liber. s In pace factus eſt locus ejus. “ Et in Sion habitatio ejus. o ei⸗ 315 De Epiſtola beâti Pauli Apoôſtoli ad Hebræos. Hriſtus aſsiſtens Pontifex futu- rôrum bonôrum, per àmpliùs, & perféctius tabernaculum non manu factum, id eſt, non hujus creationis; neque per sanguinem hircoôrum, aut vitulorum, ſed per prôprium sanguinem introtfvit ſe- mel in ſancta, ætérna redemptione inventa. Si enim ſanguis hircoô- rum, & taurôrum, & cinis virulæ aſpérſus inquinatos ſanctificat ad emundatidnem carnis: quanto magis ſanguis Chriſti, qui per Spi- ritum ſanéctum ſemetiplum obtu- lit immaculatum Deo, emunda- bit conſcientiam noſtram ab opé- ribus môrtuis, ad ſerviéndum Deo vivéênti? Aſtitérunt Reges terræ, & Prin- cipes convenérunt in unum, Adversùs Dôminum, & adver- sùs Chriſtum ejus. Quare tremuérunt Gentes; & pépuli meditäti ſunt inania? Ad- vrsus. T ideò novi Teſtameênti me- diator eſt: ut morte interce- dénte, in redemptionem eârum prævaricationum , quæ erant ſub prioôri Teſtaménto, repromiſſionem accipiant, qui vocati ſunt, æternæ hæreditatis. UÜbi enim teſtamen- tum eſt, mors, necéſſe eſt, intercé- dat teſtatôris Teſtaméntum e- nim in mortuis confirmatum eſt: aliéquin nondum valet, dum vi- vit, qui teſtatus eſt. Unde nec pri- mum quidem ſine sanguine dedi- catum eſt. Kſtimatus ſum cum deſcendén- tibus in lacum: Factus ſum ſicut homo ſine adjutorio inter mortuos liber. Poſuérunt me in lacu inferiéri;, in tenebroſis, & in umbra mortis. Factus. Ecto enim omni mandato, le- gis à Môyſe univérſo poôpu- lo, accipiens sanguinem virulo- rum, & hircorum, cum aqua & la- na coccinea, & hyſsopo; ipium quoque librum, & omnem pôpu- lum aſperſit, dicens: Hic san- guis teſtaménti, quod mandavit ad vos Deus. Etiam tabernaculum & ômnia vaſa miniſtérii sanguine Umni- — 316 ſimiliter aſpérſit. Et omnia pene in saânguine ſecúndùm legem mundantur: & ſine sanguinis ef- fuſiòne non fit remiſſio. Sepúlto Dômino, ſignarum eſt monuméentum, volvéntes lapidem ad ôſtium monumênti: „ Ponen- tes milites, qui cuſtodirent illum. Accedentes Principes ſacerdo- tum ad Pilatum, Petiérunt illum. Ponéentes. epulto. A D LAUDES Mors, ero mors tua, morfſus tuus ero infeérne. iſerére mei. 297. Plangent eum quaſi Unigeé- nitum, quia innocens Dôminus occiſus eſt. Udica me Deus, & diſcèrne cau- ſam meam de gente non ſancta; * ab hômine iniquo & dolôſo érue me. uia tu es Deus fortitüudo mea: * quare me repuliſti? & quare triſtis incédo, dum affligit me inimicus? mitte lucem tuam, & veritatem adduxérunt in montem fanctum tuum , & in tabernacula tua. mé: * de mane usque ad veſperam finies me. ⸗ perâbam usque ad manè, quaſi leo ſic contrivit omnia oſſa mea. e manè usque ad véſperam finies me: * ſicut pullus hirndinis ſic clamabo, meditàbor ut columba. ttenuati tunft oculi mei, * ſuſpi- ciéntes in excelſum. omine vim patior, reſpônde pro me * Quid dicam, aut quid re- ſpondebit mihi, cùm ipfſe fécerit? ecogitabo tibi omnes annos me- OsSs * in amaritüdine animæ meæx. omine, ſi ſic vivitur, & in talibus vita ſpiritus mei, corripies me, & vivificabis me: *$ bcce in pace amaritůdo mea amariſſima. u autem eruiſti animam meam, ut non periret, * projeciſti poſt tergum tuum ômnia peccata mea. uia non inférnus confitebitur ti- br, neque mors laudabit te: * non expectabunt, qui deicendunt in lacum veritätem tuuauam. ivens vivens ipſe confitébitur ti- bi, ſicut & ego hoôdie: * pater filiis r notam faciet veritatem tuam. tuam: * ipſa me deduxerunt „ & t introibo/ ad altare Dei: * ad Beum, qui lætificat juventütem meam. . onfitébor tibi in cithara Deus Deus meus, * quare triſtis es ani- ma mea? & quare contúrbas me? pera in Deo, quôniam adhuc confitébor illi: * falutare vultus mei, & Deus meus. Plangent eum quafi Unigé- nitum, gaia innocens Dominus occiſus eſt Attendite univérfi pôpuli, & vidéte doloérem meum. eus, Deus meus. 298. Aha. A porta inferi érue Doômine änimam meam. Go dixi: In dimidio diérüũ meòô- rum * vadam ad portas inferi. uæsivi residuum annòrum meéô- rüm, * dixi: Non vidébo Démi- num Deum in terra vivéntium. Won aſpiciam hôminem ultra, * & habitatôrem quiétis. eneratio mea ablata eſt, & con- voluta eſt à me, * quaſi taberna- culum paſtorum, ræcila eſt velut à texénte vita mea: dum adhuc ordirer, ſuccidit 4 mine, ſalvum me fac, * & pſal- mos noſtros cantabimus cunctis diébus vitæ noſtræ in domo Doô- mini. A porta inferi erue Domine animam meam. O vos omnes, qui transitis per viam, atténdite & vidéte;, ii eſt dolor, ſicut dolor meus. audate Dôminum de cœlis 299. Caro mea requiéfſcet in ſpe. Et non dabis Sanctum tuum vidére corruptioônem. Mulieres ſedéntes ad monumeén- tum lamentabantur, flentes Domi- num. . Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens usque ad mortem, mor- tem autem crucis: propter quod & Deus exaltavit illum, & dedit illi nomen, quod eſt ſuper omne no- men. . ater noſter. . iſerére mei. 297. Eſpice, quæſumus, Dômine, ſu⸗ per hanc familiam tuam, prO qua Dôminus noſter jJeſus Chriſtus non dubitavit manibus tradi no- céntium, & crucis ſubire tormén- tum. Qui tecum. Aleloj Velpere celcit in Iin Mage dere ſep löria dutem! nus vO Pir. cha cramen facias minum dem elt, al dee ſter, lte Mit allelin Der e ad eher ane, l i 0li e in crlmme li mei,l,. Ailion. ninnn r Plojeell 11 peccant conkteblun udabittee de cendun aIn. conkiehn tetn tuen ſac N 4bims n in dolde! erue M e ſite lorpens Donvinuan 8) ul.1 eſcetini⸗ Sancun en 44 onn. ,henel⸗ elt No 1 wolten, Ptolele⸗ n⸗ 8 ſuper 00* mei⸗ 7. 310. Alleluja,allelúja, alleluúja. audate Däis omnes. 79. loria Patri. icut erat. Allel. Véſpere autem Sabbati, quæ lu- céſcit in prima Sabbati, venit Ma- ria Magdaléne, & altera Maria vi- dere ſepúlchrum, allel. agnificat. 79. lôria Patri. Veſpere autem Saäbbati. , Domi- nus vobiscum. réêmus. Piritum nobis, Dômine, tuæ charitatis infünde: ut quos Sa craméntis Paſchalibus ſatiâſti: tua facias pietàte concôrdes. Per Doô- minum noſtrum in unitate ejüs- dem Spiritus. Dôminus vobiscum. Ite Miſſa eſt, allelùja, allelùja. Deo gratias, allel. allel. ater no- ve Maria; Allel. ſter;» Ite Miſſa eſt, allel. allel. . Benedicamus Dômino; allelũûja;, alleluja. Deo gratias, allel. allel. . 317 ater noſter » Jube domne. Fra- tres, Sobrii eſtôte. Adjutôrium noſtrum. ater noſter. Conver- te nos Deus. Deus in adjutoôr. löria Patri. Laus tibi Doômine » Rex ætérnæ gloriæ, . Alleluùja. Véſpere autem Sabbati. Dôminus vobiscum. Iſita, quæſumus, Dômine, ha- bitatiénem iſtam, & omnes insidias inimici ab ea longè repél- le: Angeli tui ſancti habitent in ea, qui nos in pace cuſtodiant: & benedictio tua ſit ſuper nos ſem- per. Per Döminum. Dôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. Benedicamus Dômino. Deo gratias. . Benedicat, & cuftô- diat nos omnipotens, & miséeéri- cors Döminus, Pater, & Filius, & Spiritus ſanctus. Amen. . Regina cœli Sche 318 RESURRECTIONIS. AD MATUTINUM. ater noſter. Ave Maria. Gredo. Doômine labia mea apéries. eus in adjutorium. Gloria Patri. Alleluja. Urréxit Doôminus veré: Al- leluja. enite. 1. Ego ſum, qui ſum; & consilium meum non eſt cum impiis: ſed in lege Déômini voluúntas mea eſt;, alleluja. Britus vir, qui non abiit in con- silio impiorum, & in via pecca- tôrum non ſtetit, * & in cathedra peſtilentiæ non ſedit. ed in lege Dni volüntas ejus, *&in lege ejus meditabitur die ac nocte. t erit tanquam lignum, quo plantatum eſt ſecùs decùrſus aqua- rum, * quod fructum fuum dabit in témpore ſuo. t föôlium ejus non défluet: * & ômnia, quæcùmque faciet, proſpe- rabúntur on ſic impii, non ſic: * ſed tan- quam pulvis, quem projicit ventus à facie terræ. deò non resurgent impii in judi- cio: * neque peccatôres in consi- lio juſtérum. uôniam novit Dôminus viam ju. ſtorum: * & iter impioôrum peribitf. Ego ſum, qui ſum, & consi- lium meum non eſt cum impiis, ſed in lege Domini voluntas mea eſt, alleluja. Poſtulavi Patrem meum, al- lelùja, dedit mihi Gentes, allel. in hæreditatem, allel. Uare tremuérunt Gentes, * & péôpuli meditati ſunt inania. ſtitérunt Reges terræ, & princi- pes convenerunt in unum, * ad- vérsüs Döôminum, & adversus Chriſtum ejus. irumpamus vincula eòorum: * & projiciamus à nobis jugum ipséôru, ui häbitat in cœlis, irridébit Eos: * & Dôminus ſubſannabit eos. unc loquétur ad eos in ira ſua, * & in furoôre ſuo conturbabit eos. go autem conſtitutus ſum Rex ab eo ſuper Ssion montem ſanctum ejus, * L prædicans præcéptum eſus. ominus dixit ad me: * Filius meus es tu, ego hoôdie génui te. oſtula a me, & dabo tibi Gentes hæreditatem tuam, * & poſſefſio- nem tuam términos terræ. eges eos in virga férrea * & tam- quam vas figuli confringes eos. t nunc Reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. ervite Dômino in timore: exultate ei cum tremore. pprehéndite diſciplinam, ne- quando iraſcatur Dominus, * pereatis de via juſta. um exarferit in brevi ira ejus, * beati omnes, qui confidunt in eo. Poſtulavi Patrem meum, atleluja, dedit mihi Gentes, allel. in hæreditatem, allel. Ego dormivi, & ſomnum cœpi: & exurréxi, quôniam Domi- nus ſuſcêpit me, allel. allel. Omine, quid multiplicati ſunt qui tribulant me * multi insurgunt advérsùm me. ulti dicunt qanimæe meæx: * Non eſt ſalus ipſi in Deo ejus. u autem Doômine ſuſceptor meus es, * gloria mea, & exaltans caput meum. ,. oce mea ad Dominum clamavi: * & exaudivit me de monte ſancto 0. go dormivi, & ſoporatus ſum: * & exurréxi, quia Dôminus ſuſceépit me. on timébo millia pôpuli circum- däantis me: * exúrge Döômine ;fal⸗ vum me fac Deus meus. uôniam tu percufſsiſti omnes ad- vêrsantes mihi ſine cauſa: * dentes peccatôrum contriviſti. . mini eſt ſalus: *“ & fuper po-⸗ pulum tuum benedictio tua. Ego dormivi, & ſomnum cœpI; eceli, & minus ſuſc urrexi cho, alle Cuiprea 1o allel. jube d Eva Nio lan Marcuum P illo té⸗ ne, & M. emetunt an Letent ſel Homilia Udiſti u0d Brtanu Aomatibt nerunt, 8 Vetant el nitätis Zeſtaäligu n gerene elkt, at au quatenus nobis ſüin clenda, elt mortn Virtutum vonorum Umus, a⸗ llius cu le auter dent, au⸗ runt, qul ſupefnos VItütum her ſanct. Tu auten dem, & llieribin clo enim lti ſan teloenm, Nug,l leit tint kunn, picet ndertns, Et Ko ei Nolit lllo, “ deretice Dir ii;tellian 1mote more⸗ Ciplinam, Doöminusn Juonian N 1d wlic⸗ ͦ ant mel l e er eſl, eſlleeplol⸗ etiltan inunchnt, e monte N ecpi, & exurréxi: quôniam Dô- minus ſuſcépit me, allel. allel. 3. Surréxit Dôminus de chro, allelúja. . Qui pro nobis pepéndit in lig- no, allel. ater noſter. . xaudi Dômine. Jube domne benedicere. Evangélica léctio. edctio ſanéti Evangélii ſecundùm Marcum. N illo témpore: Maria Magdalé ne, & Maria Jacobi, & Salome emérunt aromata, ut venientes un- gerent Jetum. kbt réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. 6 ſepuúl- Udiſtis, fratres Chariſſimi, A quod ſanctæ mulieres, quæ Dôminum fũerant ſecutæ, cum aromatibus ad monuméntum ve- nérunt, & ei, quem vivêntem dilé- xerant, étiam moôrtuo, ſtúdio hu- manitatis obſequúntur. Sed res geſta aliquid in ſancta Eccléſia ſig- nat geréndum. Sic quippe necéſſe eſt, ut audiamus, quæ facta ſunt quatenus cogitémus étiam, quæ nobis ſint ex eôrum imitatioône fa- ciénda. eſt môrtuus, credéntes, ſi odore virtůtum reférti, cum opiniôone bonorum perum Dôminum quæ- rimus, ad monumentum profectò illius cum aromaâtibus venimus. Illæ autem mulieres Angelos vi- dent, quæ cum aromatibus vené- runt, quia vidélicet illæ mentes ſupérnos cives aſpiciunt, quæ cùm virtütum odoribus ad Doôminum per ſancta deſideria proficiſcuntur. Tu autem Domine. Angelus Domini deſcéndit de coœlo, & accédens revolvit lapi- dem, & ſuper eum ſedit, & dixit muliéribus: Nolite timére: ſcio enim, quia crucifixum quæ- ritis, jam ſurréxit, venite, & vidé- te locum, ubi pôéſitus erat Doômi- nus, allelja. Et introeuntes in monumén- tum, vidérunt juvenem ſedentem in dextris, coopértum ſtola can- dida, & obſtupuérunt, qui dixit illis. Nolite. léria Patri; & Filio, & Spiritui ſanéto. Et rep Angelus Dômini. Jube domne benedicere. o. Divinum auxilium. 319 Otandum verô nobis eſt, quid- nam ſit, quòd in dextris ſedé- re Angelus cérnitur Quid namque per ſiniſtram, niſi vita præiens: quid verò per déxteram, niſi perpétua vita deſignatur? Unde in Canticis canticorum ſcriptum eſt: Læva ejus ſub capite meo, & déxtera illius amplexabitur me. Quia ergo Re- demptor noſter jam præséntis vitæ corruptiénem transierat, recte Angelus, qui annuntiare perénnem ejus vitam venérat, in déxtera le- débat. Qui ſtola candida coopértus apparuit, quia feſtivitatis noſtræ gaudia nuntiavit. Candor étenim veſtis ſplendorem noſtræ denüntiat ſolemnitaâàtis. Noſtræ dicamus, an ſuæ?sed ut fateamur verius, & ſuæ dicamus, & noſtræ IIla quippe Re- demptoris noſtri reſurréctio & no- ſtra feſtivitas fuit, quia nos ad im- mortalitatem reduxÜxit: & Angelo- rum feſtivitas éxtitit, quia nos re- vocando ad cœléſtia, eorum nume- Et nos ergo in eum, qui rum implevit. Cum transiſſet säbbatum Maria Magdaléne, & Maria Jacobi, & Sa- lôême emérunt arômata : Ut veniéentes üngerent Jeſum, all. all. Et valde manè una ſabbatôrum véniunt ad monumeéntum, orto jam ſole. Ut. löria Patri. Ut. Jube domne benedicere. Ad ſocietatem. N fua ergo ac noſtra feſtivitàte Angelus in albis véſtibus ap- paruit: quia dum nos per reſurre- ctionem Dominicam ad ſupeèrna re- duúcimur, cœléſtis patriæ damna re- paräntur. Sed quid advenientes féminas affatur, audiamus. Nolite expavéſcere. Ac ſi apértè dicat: Paveant illi, qui non amant ad- véntum ſupernôrum civium, per- timéſcant, qui carnalibus deſidériis preſſi, ad eorum ſe ſocietatem per- tingere poſſe deſpérant. Vos au- tem cur pertimeéſcitis, quæ veſtros concives vidétis ?à Unde Mat- hæus Angelum apparuiſſe deſcri- bens, ait: Erat alpéctus ejus ſicut fulgur, & veſtiménta ejus ſicut nix. In fúlgure étenim terror timoris eſt, in nive autem blandiméntum candoôris. um laudâmus. 1I. 6 Deum 45 320 AD LAUDES; ANNclus autem Déômini deſcén- dit de cœlo, & accédens re- volvit lapidem, & ſedébat ſuper eum; alleluja, allel. ominus regnavit. 11. Et ecce terræ motus factus eſt magnus Angelus enim Dômini deſcendit de colo, allel. x Erat autem aſpéctus ejus ſicut fulgur, veſtiménta autem ejus ſicut nix, allel. allel. Præ timôre autem ejus ex- térriti ſunt cuſtôdes, & facéti ſunt velut mortui, allel. Reſpondens autem Angelus, dixit muliéribus: Nolite, timére;, ſcio enim, quòd Jeſum quæritis, all. c dies, quam fecit Däs: exultémus, & lætémur in ea. Et valdé mane una Sabbatôrum véniunt ad monumentum, orto jam ſole ;allel. Eus, qui hodiérna die per Unigenitum tuum æternitatis nobis aditum devicta morte refe- rãſti: vota noſtra, quæ prævenién- do aſpiras, étiam adjuvando prosé- quere. Per eümdem Dominum. Dôminus vobiscum. Benedicamus DRo, allel, allel. Dep gratias allel. allel. eus in adjutôrium, lôria Patri;, eus in nô⁴mine. eati immaculati. etribue. Hæc dies. nñe Deus omnipotens. 18. retiéôla. Si conſurrexiſtis cum Chriſto. 19. Hæc dies- * Ve Angelus autem Doömini. ixit Dñs. 77. Hæc dies. Et reſpiciéntes vidérunt revolu- tum läpidem:; erat quippe magnus valdé, alleluja. eus, qui hodierna. „dicto Y. Jube domne. Fratres, Sobrii eſtôte. Y. Adjutô- rium noſtrum. P ater notſter, CGonvérte nos Deus. Deus in adjutôrium. oria Patri. Alleluja. ilmi Allel. allel. allel. allel. unc Hæc dies. dimittis. 93. . t iſita quæſumus. 93. FERI A E C N D A. Surréxit Dñs de ſepũlchro;, allel- Qui pro nobis pependit in lig- no, allel. ater noſter. xaudi Dômine. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Duo ex diſci- pulis Jeſu ibant ipſa die in caſtél- lum, quod erat in ſpatio ſtadiorum ſexaginta ab Jerûſalem, nômine Emmaus. Et réliqua. Homilia ſancti Gregôrii Papæ. Odiſtis, fratres charifſimi, quia duôbus diſcipulis ambu- ITantibus in via, non quidem crfe- déntibus, ſed tamen de ſe loquen- tibus, Déôminus apparuit: ſed eis ſpéciem, quam recognéôſcerent; non oſténdit Hoc ergo egit foris Dôminus in culis corporis, duo- apud ipfſfos agebatur intus in ocu- lis cordis. Ipſi namque apud ſe- metiptos intus & amabant, & du- bitäbant: eis autem Doôminus fo- ris & præſens aderat, & quis eflet» non oſtendébat. De ſe ergo lo- uéntibus præséntiam exhibuit ed de ie dubitantibus cognitionis luæ ſpéciem abſcondit. Maria Magdaléène „ & altera Maria ibant diluculò ad monumé- tum. Jeſum quem quæritis, e eſt hie furre Pkeceget vo. ſiebitig, al Ut valde um, penin Orio um ſo Ceunt jüven Iis,qui di Dirin Etba qu tiamn in. ſenn deriptt ſeiſſo etant lin adhuc i Vegrinus exa firit Pinge feimusund II,figulos ſinplex V kerit: ſed r cpore, ente, brf li, qui eum Gllgerent, ae potuj utrerit füm ſuam ” go grege Allelun, Etenim molitus eſt lori katt Ad guia e non ſ Feting lpitium ent, Car a um illieſen eum; Ex eſt hic, ſurréxit, ſicut locutus eſt, præcédet vos in Galilzæam, ibi eum vidébitis, allelũja,; allel. Et valde mane una Sabbato- rum; véniunt ad monumentum, orto iam ſole, & introeüùntes vi- dérunt juvenem ſedentem in dex- tris, qui dixit illis. Jeium. Bäs.,. Divinum auxillum. derunt zn Iuiphenin guiſolin betee ten A aet uoler . . Erba quidem coôntulit, duri- tiam intelléctus increpavit, ſacra Scriptúræ myſtéria;, quæ de ſeipſo erant, apéruit: & tamen, quia adhuc in eòrum cordibus pe- regrinus erat à fide, ſe ire longiùs finxit. Fingere namque compônere Id dicimus:unde & compoſitores lu- Etten N jumm allel, ſungg ti, figulos vocamus. Nihil ergo ualu, . thl1. ſimplex Véritas per duplicitatem fecit: ſed talem ſe eis exhibuit in CUN corpore, qualis apud illos erat in mente, Probandi autem erant, ſi hi, qui eum etſi necdum ut Deum diligerent, ſaltem ut peregrinum amare potuiſſent. Uetr⸗ Surréxit paſtor bonus, qui äàni ſepalcn ſi . . . id “ ent am ſuam poôſuit pro vibus ſuis, ute. & pro grege ſuo mori dignatus eſt. theie Alleluja, allelùſa, allel. 1u Etenim Paſcha noſtrum im- molatus eit Chriſtus. Alleluja. ngeln lôria Patri. Allelnja. an. Ad ſocietàtem. ie Ed quia eſſe extränei à chari- gla. täte non pôterant hi, cum qui- atio Bus Véritas gradiebätur, eum ad lalemn, hoſpitium quaſi peregrinum vo- a, cant, Cur autem dicimus, vocant, ege. cum illic ſcriptum ſit: Et coegérunt eum? Ex quo nimirum exemplo colligitur, quia peregrini ad hoſpi- tium non ſolúm invitandi ſunt, ſed étiam trahéndi. Menſam igi- tur ponunt, panes cibôsque ôffe- runt, & Deum;, quem in scripturæ ſacræ expoſitione non cognove- rantzin panis fractiône cognoſcunt. Audiendo ergo præcepta Dei illu- minati nõ ſunt, faciéndo illuminati ſunt; quia ſcriptum eſt. Non au- ditéôres legis juſti ſunt apud Deum, ſed factôres legis juſtificabuntur. Quisquis ergo vult audita intelli- gere, feſtinet ea,; quæ jam audire Poôtuit, pere implére. Ecce Doô- minus non eſt côgnitus dum lo- ntienn en tibusdl 3 o. Queretur, & dignatus eſt cognosci, lene , dum pascitur. culo 4 Te Deum laudamus., II. 321 Jeſus junxit ſe discipulis ſuis in via; & ibat cum illis: 6culi autem eôrum tenebantur, ne eum agnos- cerent: & increpavit eos, dicens: O ſtuiti & tardi corde ad credendum in his, quæ locùti ſunt Prophetæ, allel, Eus, qui ſolemnitate Paſchâli mundo remedia contuliſti: po- pulum tuum, quæſumus, celéſti dono proséquere; ut & perftectam libertatem conſequi mereatur, & ad vitam proficiat ſempitérnam. Per Dôminum. Qui ſunt hi ſermônes, quos con- fértis ad invicem ambulantes, & eſtis triſtes? allelùja. F E RI A TERTI A. Surréxit Dôminus verèé, allel. Et apparuit Simoni, allel. ater noſter. psius pietas. „ Evangelica léctio. éctio ſanécti Evangélii ſecùndùm Lucam. N illo témpore: Stetit jeſus in médio diſcipulôrum, & dicit eis: Pax vobis: ego ſum, nolite ti- mére. Et réligauunn. Homilia 8. Ambrôſii Epiſcopi. Irum ,; quo modo ſe natuúra corpôrea per impenetrabile corpus infüderit invisibili aditu, visibili cõſpéctu: tangi facilis, dif- ficilis æſtimari. Dénique conturbati diſeipuli æſtimabant ſe ſpiritum vi- dére. Et ideò Dôminus, ut ſpéciem nobis reſurrectiònis oſténderet „ Palpate, inquit, & vidéte, quia 1pi- ritus carnem, & oſſa non haber,» ſicut me vidétis habére. Non er- go per incorpoream natúram, ſed per reſfurrectiônis qualitatem, im- pérvia uſu clauſa penetravit. Nam quod tangitur, corpus eſt: quod palpätur, corpus eſt. . Virtû⁴te magna reddébant Apô- ſtoli, Teſtimonium reſurre- ctionis Jeſu Chriſti Dômini noſtris allelúja;, alleluja. D Repléti quidem Spiritu ſancto Ioquebantur cum fiduúcia verbum Dei. Teſtimonium. Divinum auxilium, N côrpore autem feſurgémus. Seminatur enim corpus anima- le, ſurgit corpus ſpiritale; ſed il- X lud crétum. Nam quomodo non corx- pus, in quo manébant insignia vül- nerum, veſtigia cicatricum, quæ Doôminus palpando ôbtulitiln quo non ſolùm fidem firmat, ſed étiam F devotiônem acuit, quòôd vuúlnera ſuscepta pro nobis coœelo inférre mäaluit, abolére noluit, ut Deo Patri noſtræ prétia libertatis oſténderet, Talem fibi Pater ad dexträã locat, trophæu noſtræ ſalútis ampléctens: tales illic Martyres nobis cicatricis ſuæ corôna monſtravit. De ore prudentis procédit mel;, allelúja : dulcédo mellis eſt ſub lingua ejus, allelúja: Favus diſtillans labia ejus, allel. allel. Sapiéntia requiéſcit in corde Ejus, & prudéntia in ſermone oris illius. Favus. Aoria Patri. Fayus. Ad ſocietâtem. T quéôniam ſermo huc noſter evaſit, conſiderémus, qua gra- tia ſecundùm Joannem crediderint Apôſtoli, qui gaviſi ſunt: ſecundùm Lucã quaſi incréduli redarguantur; ibi Spiritum ſanctum accéperint;, hic ſedére in civitate jubeantur;, quoadúsque induantur virtüte ex alto. Et vidétur mihi ille, quaſi A- pôſtolus majora & altiòra tetigiſſe, hic ſequéntia, & humanis Pproxima: hic hiſtôrico uſus circuitu, ille cõ- péndio: quia & de illo dubitari no Pôteſt, qui teſtimonium pérhibet de iis, quibus ipfe intérfuit & ve rum eſt teſtimonium ejus, & ab hoc quoque, qui Evangeliſta eſſe mêruit, vel negligéentiæ, vel men- dacii ſuipicidnem æquum eſt pro- ſpulsari. Et ideò verùm putãmus ut- rümque, non ſentenfiarum varie- tate, nec perſonarum diverſitate di- ſtinum. Nam etſi primò Lucas eos non credidiſſe dicat, poſteàâ tamen credidiſſe demoönſtrat: & ſi prima conſiderémus, cõtraria ſunt, ſi ſequentia, certum eſt convenire. e Deum laudamus. II, Stetit Jeſus in medio diſcipuléô- rum ſuorum, & dixit eis: Pax vo- bis, allelùja, alleluja. Eus, qui Eccléſiam tuam no-. vo ſemper fœtu multiplicas: concéde famulis tuis, ut ſacramen- 322 — 2 2 „* 13 lud ſubtilius, hoc craſſius, ütpoté tum vivéndo téneant, quod fide adhuc terreênæ labis qualitate con- perceperunt. Per Döminum. vidéte manus meas, & pedes me- os, quia ego ipſe ſum, allelùja;, alleluja. E RI A QUART A. Gaviſi ſunt diſcipuli, Alleluja. Viſo Dômino, alleluja. . ater noſter. vinculis Evangélica léektio. éctio ſancti Evangélii ſecundùm. Joannem. b. 21 IN illo témpore: Manifeſtavit ſe Hiterùm jJeſus diſcipulis ad mare Tiberiadis. Maniieſtavit autem ſic: Erant ſimul Simon Petrus, & Tho- mas ,qui dicitur Didymus. Et ke- iqua. Homilia S. Gregôrii Papæ. Ecio ſancti Evangélii, quæz modo in auribus veſtris leéta eſt, fratres mei, quæſtiône aàni- mum pulſat, ſed pullatione ſua vim diſcretionis indicat. Quært étenim poteſt, cur Petrus; du piſcàtor ante converſionem fuit» poſt converſiônem ad piſcationem rédiit; & cùm Véritas dicat: Ne- mo mittens manum ſuam ad ara- trum , & aſpiciens retrò;, aptus eſt regne Dei: cur repétiit, quod dereliquit? Sed ſi virtus diſcretio- nis inſpicitur, citius vidétur: quia nimirum, negôtium, quod ante converſiônem ſine peccato Extitit, hoc étiam poſt converſionem re- pétere culpa non fuit. Ecce vicit leo de tribu Juda; radix David, aperire librum, solvere ſeptem ſignacula ejus3 Alleléja, alleluja;, alleluja. Dignus eſt Agnus, qui occiſus eſt, aceipere virtütem, & divinità- tem, & ſapiéntiam, & fortitũdi- nem, & honorem, & gloriam, & benedictiénem. Alleluja. Divinum auxilium. Am piſcatôrem Petrum, Mat- thæum verô telonearium fel- mus: & poſt converſiônem ſuam ad piſcatioônem Petrus rédiit, Mat- thæus vero ad teloônii negotium non resédit; quia aliund eſt, victum per piſcationem quærere, aliu autem telonei lucris pecünias au- gére. Sunt enim hléraque nego- tia uæ ſine peccatis exhiben Fin⸗ oſſunt. Quæ aut vix, aut nullatenus P Our etgo a. d hee nece⸗ ſönem anin tzo ſum ites: e egoin eo; tun, allel. Pe bater, 5 loria katri Ad Veni et Dulis i Noc reſurre Uhin littor lehionem inflctibus Ueinitio fen Ae tunc i (uicd enim Uun ſignat, leite Uidh Illifla pen nntitun küaibu; me mani hbor CEnuptor n carnis exce gem ſaam e Deum Mittite in Sinpenis temporan Veni. le a mux, De Digit el Eepiſeii eengit Umit rete nis pizeib dunterit Qulnt zlel. lie eio ſn goinnem P lo t, gcli Dogingn. Lleis 1 ſam, Aeit eſtanktule 1 Pellgd egotik branllit bs veli gleſtin pulatin indicat, cur befti, Netſionen⸗ nad bicin ſius un uni r leyeligt wintus , tiüs litelt iun, Alol e geccald 6 nſetſonc⸗ . it . ignicn e , All zuxliun Quæ ergo ad peccâtum implicant, ad hæc neceſſe eſt, ut poſt conver- ſionem animus non recurrat. Ego ſum vitis vera, & vos paàl- mites: Qui manet in me, & ego in eo; hic fert frudtum mul- tum, allel. allel. Sicut dilexit me Pater, & ego diléxi vos. Qui. Joria Patri. Qui. no., Ad ſocietatem. Ueæri étiam poteſt, cur diſci- pulis in mari laboräntibus, poſt reſurrectionem ſuam Domi- nus in littore ſtetit, qui ante reſur- rectionem ſuam coram diſcipulis in flũctibus maris ambulavit? Cujus rei ratio feſtinè cognoſcitur, ſi ipſa, quæ tunc inerat, cauſa pensétur. Quid enim mare, niſi præſens ſæcu- lum fignat, quod ſe caſuum tumuül- tibus, & undis vitæ corruptibilis il- lidit? Quid per ſoliditatem littoris. niſi illa perpetùitas quietis æternæ fguratur? Quia ergo diſcipuli adhuc flùctibus mortàlis vitæ inerant, in mari laborabant. Quia autem Re- démptor noſter jam corruptionem carnis excéſſerat, po reſurredtio- nem ſuam in littore ſtabat. e Deum laudâmus. 1I. Mittite in dextram navigii rete, & inveniétis, allel. Eus: qui nos reſurrectiéônis Do- minicæ àânnua ſolemnitaàte læ tificas: concéde propitius; ut per temporalia feſta, quæ agimus, per- venire ad gaudia ætérna merea- mur., Per eümdem Dominum. Dixit Jeſus diſcipulis ſuis: Afférte de piſeibus, quos prendidiſtis nunc. Asceêndit autem Simon Petrus, & traxit rete in terram, plenum mag- nis piscibus, alleluja. EE RI A QUIN T A. Surréxit Diñs de lepúlchro, allel. Qui pro nobis pependit in lig- 90ο allel. ater noſter. xaudi Domine. 4 Evangélica léctio. éctio ſancti Evangelii ſecùndum dannem. 4 I illo témpore: Maria ſtabat ad monumentum foris, plorans. Dum ergo fleret, inclinavit ſe, & pro- peéxit in monuméntum: & vidit duos Angelos in albis, ſedéntes. Kt réliqua. .71- 2 2u22 323 Homilia S. Gregérii Papæ. Aria Magdaléne, quæ ferat in civitate peccatrix, amando veritatem, lavit lacry inis maculas criminis: & vox Verifatis implétur; qua dicitur: Dimiſſa ſunt ei pec- cata multa, quia dilexit multum. Quæ enim prius frigida peccando remanſerat, poſtmodum amando fortiter ardébat. Nam poſtquam venit ad monuméntum ibique corpus Dominicum non invenit „ ſublatum credidit, atque difcipu- lis nuntiavit: qui venientes vide- runt, atque ita eſſe, ut múlier di- xerat, credidérunt Et de eis pro- tinus ſcriptum eſt. Abiérunt ergo diſcipuli ad ſemetipſos: ac deinde ſubjungitur: Maria autem ſtabat ad monuméntum foris, plorans. Tulerunt Doöominum meum, 8e néſcio, ubi poſuérunt eum, Dicunt ei Angeli: Mlier, quid ploras? ſur- réxit, ſicut dixit: Præceédet vos in Galilæam: ibi eum vidébitis » allelúja, alleluja. Cùm ergo fleret, inclinavit ſe; & proſpéxit in monuméntum: & vidit duos Angelos in albis, ſeden- tes, qui dicunt ei Præcedet. Divinum auxilium. Ua in re pensândum eſt, hu- jus mulieris mentem quanta vis amoris accénderat, quæ à mo- numento Dômini, étiam diſcipulis recedéntibus, non recedébat. Ex- quirêbat, quem non invenerat: fle- bat inquirendo, & amoris ſui igne ſuccenſa, ejus quem ablatum cré- didit, ardébat deſidério. Unde con- tigit; ut eum ſola tunc vidéret »„ quæ remanſerat, ut quæreret: quia nimirum virtus boni ôperis perſe- verantia eſt: & voce Veritaàtis dici- tur: Qui autem perſeveraverit us- que in finem; hic ſalvus erit. Congratulàmini mihi omnes » qui diligitis DOOminum, quia gquem quærébam, appäaruit mihi: Et dum flerem ad monuméntum, vi- di Döminum, allel. allel. Kecedentibas diſcipulis , 101 recedébam , & amoris ejus ſuccênſa, atdébam deſidério. Et.- Ioria Patri. Et dum. Ad ſocietatem. . .. Aria ergo cùm fleret, incli- navit ſe- & protpéxit in mo- numentum. Certe jam monumen- X 2 sum tum vâcuum viderat,jam lublatum xit. Pax vobis, allel. gaviſi ſunt Doôminum nuntiaverat: duid eſt, diſcipuli viſo Domino, allel. quòôd ſe iterùm inclinat, iterùm vi- dere desiderat? Sed amanti ſemel aſpexiſſe non sufficit: quia vis amoô- ris intentiônem multiplicat inqui- ſitionis Quæsivit ergo priuùs, & mi. nime invénit, perſeveravit, ut quæ- reret, unde & contigit, ut inveni- ret, actúmque eſt, ut deſideria di- lâra créicerent, & creſcéntia ca- perent, quod inveniſſent. e Dêum laudamus. II. Maria ſtabat ad monumeêntum plo- rans, & vidit duos Angelos in al- bis, ſedéntes, & ſudàrium, quod fue- rat ſuper caput Jeſu;, allel. Eus, qui diverſitàtem Gêntium in confefſiône tui nôminis ad- anaſti: da, ut renâtis fonte baptis- matis una ſit fides meêntium & pie- tas actionum. Per Döôminum. Tulérunt Dominum meum, & nés- cio, ubi poſuérunt eum; ſi tu ſu- ſtuliſti eum, dicito mihi, alleluja: & ego eum tollam, alleluja, FERI A S EXT A., Surréxit Dôminus veré, allel. Et appaâruit Simöni, allel. Fäter noſter. psius pietas. Evangélica léctio. . &Rio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. , N illo tempore: Undécinmt diſci- puli abiérunt in Galilæam;, in montem, ubi conſtitùerat illis Je- ſus. Et réliqus. „ . Homilia ſancti Hierônymi Presb. ſt' refurreétionem jJefus in monte Galilææ conſpicitur;, ibi- due adoràâtur: licet quidam dubi- tent, & dubitäâtio eòrum noſtram äugeat fidem. Tunc maniféſtiùs oſtenditur Thomæ, & latus lancea vulneràatum, & manus fixas demoôn- ſtrat clavis. Accédens Jeſus locù- tus eſt eis, dicens: Data eſt mihi omnis potéſtas in cœlo, & in terra. IIli potéſtas data eit, qui paulo an té crucifixus, qui ſepùltus in tůmu- lo, qui mortuus jacuerat, qui poſtea returréxit. In cœlo autem & in terra potéſtas data eſt, ut qui antèe regnabat in cœlo, bper fidem cre- deêntium regnet & in terris. Ssurgens Jeſus Dns noſter, ſtans in medio diſcipulôrum ſuoxum di- Una ergo Sabbatôrum, cùm fo- tes eſſent clauſæ, ubi erant diſcipuli congregaâti, venit Jeſus, & ſtetit in médio eòrum, & dixit eis. Pax. Divinum auxilium. Untes antem doôceéte omnes Gentes, baptiz ntes eos in nômine Patris, & Filii, & Spiritus ſanéti. Primum docent omnes Gentes, deinde doctas intingunt aqua. Non enim poteſt fieri„ ut corpus baptismi recipiat ſacramen- tum, niſi antê anima fidei ſuscépe- rit veritatem. Baptizantur autem in nomine Patris, & Filii, & Spiri- tus ſancti, ut quôrum una eſt di- vinitas, una ſit largitio: nomen- que Trinitäâtis,„ unus Deus eſt. Expurgate vetus ferméntum, ut ſitis nova cõſpérſio: étenim baſcha noſtrum immolatus eſt Chriſtus: Itaque epulemur in Dno, allel. Moôrtuus eſt propter delicta fôſtra, & reſurréxit propter juſti⸗ ficatiõnem noſtram. Itaque. loria Patri. Itaque. Ad locietatem. Océntes eos Tervâre omnia » quæcämque mandavi vobis. Ordo præcipuus: Juſſit Apoſtolis, ut primùm docèrent univérſas Gé⸗ tes, deinde fidei intingerent ſacra- meénto: & poſt fidem ac baptisma, quæ eſſent obſervanda, ræciperẽt. Ac ne putemus levia eſſe, quæ juſſa ſunt, & pauca, addidit: Omnia quæ- cúmq; mandavi vobis: ut quicumd; crediderint, qui in Trinitate füerint baptizaàti, omnia faciant, quæ Præ- cépta ſunt. Et ecce ego vobiscum fum usq; ad conſumationẽ ſæculi. Qui usque ad conſùmmationen ſx⸗ culi cum diſcipulis ſe futurum eilé promittir; & illos oſténdit ſem- per eſſe victûros, & ſe numquam à credéntibus receſsurum. e Deum laudamus. II. Indecim dilcipuli' in GaAlilæa vi- déntes Däim adoravérunt; allel. Mnipotens, ſempitérne Deus, qui bPaſchâle ſacraméntum in réconciliatiénis humanæ foœdefée contuliſti: da mentibus noſtris, u quod profefſione celebrâmus, imm- temur efféctu. Per Dominum- Mummentun Homuili⸗ Uio modo ſupelficie ejus nodi Vitate ree ne, cum nit ad me liam not m vere Henatur Nim aude Lame ich In monun invenitt⸗ erant ten mentum, huntiavi letunt, iltlion . Chriſk am nö m Cominab eſt Pecce Quod allelüja „Mort licke no⸗ aſtifcar 5 Vnet oant t10. Feni Ungteck erto hoſt Ouicfin umuid liſtr lelen (recd Enda oines iceet, nkeriun uidh erge IN nlei el. gariil 0, Alel. rutm, ehnt elantcllelel ſus eutt Lit eis, . ilium. Cocete onn 1 Nles e 1lii, A n docent onn ag intiet otekſen Ugitio:o lus Delzet. 8fermennmn Etenin k! ekt Clnl. in Dio, roptet 4. it pkoptet n. Ilage je⸗ tem⸗ twae r. nanii 1 uſkit e gtingelent , entebitl, nnſen i elegu, ir: Onnt, Pn , AVetunt 9 Data eſt mihi omnis potéſtas in cœlo, & in terra;, allelùúja. SABBATO IN ALBIS. Gaviſi ſunt diſcipuli, allel. Viſo Domino;, alleluja. ater noſter vinculis. Evangélica lectio. ectio ſancti Evangeélii ſecundùm Noar e illo tempore: Una sabbati Maria Magdaléne venit manée;, cùm adhuc ténebræ eſſent, ad mo- numentum Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Ectio ſanécti Evangélii, quam modo fratres audiſtis, valdé in ſuperficie hiſtôrica eſt aperta, ſed ejus nobis ſunt myſteria ſub bre- vitate requirénda. Maria Magdale- ne, cùm adhuc ténebræ eſſent, ve- nit ad monuméntum. Juxta hiſtô- riam notatur hora: juxta intelle- ctum vero myſticum, requiréntis ſignatur intelligentia. Maria éte- nim auctorem omnium, quem in carne viderat mortuum, quærébat in monumẽto: & quia hunc minime invénit, furat credidit. Adhuc ergo erant téenebræ, cùm venit ad monu- méntum. Cucuürrit citiùs, diſcipulis nuntiavit: ſed illi præ céteris cucur- rérunt, qui præ céteris amavérunt, vidélicet Petrus & Joannes. g. Chriſtus resürgens ex mortuis, jam nõ moritur, mors illi ultra nõ dominabitur: quod enim mortuus eſt peccato, mortuus eſt ſemel; Quod autem vivit, vivit Deo; alle luja;, alleluſja. Mortuus eſt ſemel propter de licta noſtra, & reſurréxit propter juſtificationem noſtram. Quod. Divinum auxilium. Urrébant autem duo ſimul, ſed Joannes præcucürrit citiùs Pe- tro. Venit prior ad monuméentum, & ingredi non præsumpüit. Venit ergo poſterior Petrus, & intravit. Quid fratres, quid curſus ſignificat? Numquid hæc tam ſubtilis Evange- liſtæ deſeriptio à my ſteriis vacare credénda eſt? Minimé Neque enim ſe Joanes & præiſſe, & non intraſſe diceret, ſi in ipſa ſui trepidatione myſterium detuiſſe credidiſſiet. Quid ergo per Joannem, niſi ſyna- géôga: quid per Petrum; niſi Eccle- ſia deſignaturx? . 2325 Iſti ſunt agni novélli, qui an- nuntiavérunt, allelaja, modo ve- nérunt ad fontes: Repleti ſunt claritate, allelũja, allel. In conſpéctu Agni amidti ſunt ſtolis albis, & palmæ in manibus eprum. Repléti. Ioria. Repléti. Ad ſocietätem. Ec mirum eſſe videaâtur, quod er junioòrem ſynagoga, per ſeniôòrem verò Eccléſia ſignari per- hibétur: quia etſi ad Dei cultum prior eſt ſynagôga, quam Eccleſia Gentium, ad uſum tamen ſæculi prior eſt multitudo Gentium, quam synagéôga, Paulo atteſtante, qui ait: Quia non prius, quod ſpiritale eſt, sed quod aimale., Per ſeniôrem ergo Petrum fſignificaâtur Eccléſia Gentium:per juniorem verô Joan- nem fynagôga Jjudæorum, Cur- runt ainbo ſimul; quia ab ortus ſui téempore usque ad occaſum,pa- ri & communi via, ettſi non pari & commuüni ſenſu, Gentilitas cum ſynagôga cucürrit. Venit ſynagoga prior ad monun: éntum, ſed mini- mè intravit: quia legis quidé man- data percépit, Prophetias de incar- natione ac paſſione Dnica audivit, ſed credere in mortuum noluit. e Deum laudamus. 11; . Currebant duo ſimul, & ille àlius discipulus præcucürrit citiùs Fe- tro, & venit prior ad monumen- tum, allel. Oncéde, quæſumus, omnipo- tens Deus: ut qui feſta Paſcha- lia venerändo égimus; per hæc contingere ad gaudia ætérna me- reamux, Per Döminum. Alleluja, alleluja, alleluja. enedictus Dominus Deus meus, 88. CKriſſmi „Omne quod natum eſt ex Deo, vineit mundum: & hæc eſt vietôria „ quæ vincit mundum, fides noſtra. D régias Agni dapes Stolis amiéti candidis poſt tranſitum maris rubri Chriſto canamus Principi. Ivina cujus charitas Sacrum propinat sanguinem „ Almique membra corporis Amor sacézdaos immolat. X 3 var- 326 parſum eruéôrem pôſtibus Vaſtator horret Angelus Fugitque diviſum mare » Merguntur hoſtes fluctibus. am Paſcha noſtrum Chriſtus eſt; Baſchalis idem Victima; Et pura puris méntibus Sinceritatis azyma. vera cœli Victima:; Subjecta cui ſunt tartara „ Solüta mortis vincula; Recépta vitæ præmia. ictor ſubactis inferis Trophæa Chriſtus explicat» Cœloque apérto, sûbditum Regem tenebrarum trahit. t ſis perénne mentibus Paſchale jeſu gaudium A morte dita criminum Vitæ renatos libera. eo Patri ſit gloria- Et Filio, qui à moôrtuis. Surréxit, ac Paraclito, In ſempiterna ſlæcula. Amen. Mane nobiscum Die, allef. Quoôniam advéſperascit;, allel. Cm eéſſe ſeĩò die illa üna Sabba. tôrum, & fores eſſent clauſæ, ubi erant diſcipuli congregati in unu, ſtetit Jeſus in medio, & dixit eis, Pax vobis, allel. Ræſta, quæſumas, Sninißbtens Deus, ut qui Paſchalia feita per- égimus,hæc te largiente, môribus, & vita teneamus. Per Dominum. Benedicamus Déômino. Allelùja. Miſeré- 1e. Allel-all. all. Ræ. Salyà nos. all. Allel. DOMINICA IN ALBIS IN OCT. urEiât Döminus verè, 2 Rex. ſempitérne cœlitum. 3⸗ Allefüja, Lapis tevolufus eſt, Met. ab oſtio monumenti, allel, allel. 3 Sürrezit Döminus de ſepul- EhHro, allelâja. Qui pro nobis pependit in ligń“;, allel. De Epiſtola beati Pauli Apoſtoli ad Coloſsénſes. I conſùrrexſſtis carm Chriſto , quæ ſurſum ſunt, quærite;, ubi Chriſtus eſt, in dextra Dei ſedens: quæ ſurſum ſunt, sapite;, non quæ super terram. Moôrtui enim eſtis, & vita veſtra eſt abſcondita cum Chriſto in Deo. Cùm Chriſtus ap- parũerit, vita veſtra, tunc & vos apparebitis cum ipſo in gloria. Mortificate ergo membra veſtra, quæ ſunt ſuper terram: fornicatio⸗ nem, immunditiam, libidinem, concupiscentiam malam, & avari-= tiam, quæ eſt ſimulacrorum sérvi- tus : propter quæ venit ira Dei luper filios incredulitatis, in qui- bus & vos ambulaſtis aliquando, cùm viveréetis in illis. Angelus Domini deſcéndit de RE*ε1âο½;& accedens revolvit lapidem, & ſuper eum ſedit, & dixit muliéri- bus: „Nolite timére, ſcio enim, quia Crucifixum quæritis, jam fur- réxit, venite, & vidéte locum, ubi poſitus erat Dominus, allel. Et introeúntes in monuméntũ, viderunt jüvenem ſedentem in dextris, coopértum ſtola candida; & obſtupuérunt: qui dizxit illis. Nolite. Unc autem depônite & vos ômnia: iram, indignatiônem, Malitiam, blasphémiam, turpem ſermonem de ore veſtro. Nolite mentiri invicem, expoliantes vos véterem hôminem cum àdtibus ſuis: & induêntes novum, eum qui renovatur in agnitionem, ſecçuúndu imäginem eius, qui creavit illum. Ubi non eſt Gentilis, & Judæus, circumciſio, & præpútium, Bar- barus, & Scytha, ſervus & liber: fed omnia, & in omnibus Chri- ſtus. Induite vos ergo ficut electi Dei, ſancti & dilécti, viſcera mile- ricordiæ, benignitatem, humilitaà- tem:; tem moe n ismeripſis glem hahe inus don- Angelt rbus die n jeſum Venite; „Jeſum ärum?ſi Nite. Uper on tatem he Uum pertes erültet in e & weati et li eſtote itet in vol ſihientiazd tes vosmet anticis cantantes! Onne quo 0aut in0 Domini jen tes Deo & (Cumt ria Magale alöme en Venientes Et val Peniunt ſam lole, loria 2 Alafue Aeiin 8 durre Er a Fermo Pecht kellipitr nollie Nee Imitur: de hübien corde ten Drimum n guibaſche l eſkete llel de 3 1s de ſen ui Momt Alel. uli Anotd les. r O, guelſteit a Deile hiter ongt i euin etn hſconcins 1 Chriltus tunc A ſo in gion eubna ſein ni kotnic , libidne lam Kn ctotut enit in tatis,f aliquu. cem, modéſtiam, patiéntiam: ſup⸗ Pnrtame invicem, & donantes vo- ismetipſis, ſi quis advérsùs ali- quem habet querélam: ſicut & Déô- minus donavit vobis, ita & vos. Angelus Däi locätus eſt mu- Heribus dicens; Quem quæritis? an jeſum quæritis? jam ſurréxit. Venite, & vidéte;, allel. allel. Jeſum quæritis Nazarénum cru- Cifixum ? ſurréxit, non eſt hic. Ve- nite. Uper omnia aùtem hæc chari- tatem habéte, quod eſt vincu- Wm perfectionis: & pax Chriſti exultet in cordibus veſtris, in qua & vocati eſtis in uno corpore;: & rati eſtote. Verbum Chriſti ha- itet in vobis abundanter, in omni ſapiéntia, docéntes, & commonén- tes vosmetipſos pſalmis, hymnis, & canticis ſpiritualibus, in gratia cantantes in cordibus veſtris Deo. Omne quodcùmque facitis in ver- bo aut in ôpere, omnia in nomine Domini Jeſu Chriſti, gratias agén- tes Deo & Patri per ipium. Cùm transiſſet sabbatum „ Ma- Yia Magaléne, & Maria Jacôbi, & Saléôme emérunt aromata: & Ut veniéntes ungerent Jeium, all. all. Et valdé manè una Sabbatorum éniunt ad monuméntum;, orxto jam ſole. Ut. Ut. Ioôria Patri. Ailelaja „ Quem quzæzris mulier?: alleluja: viventem cum mortuis? allelùja;, alleluüja. onsérva. „7 „ Surrexit Doôminus verè, allel. Et apparuit Simôni, allel. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Paktatis folémnitäas hodiérna feſtivitate conclùditur, & ideò hoôdie Neophytôrum habitus com- mutatur: ita tamen, ut candor, qui de habitu depoônitur, ſemper in corde teneâtur. In qua quidem primum nobis agéndum eg „ ut quia Paſchales dies ſunt, id eſt: in- dulgentiæ ac remiſſionis, ita à no- bis lan oôrum diérum feſtivitas agatur, ut relaxatiône corporum puritas non obfuscétur, ſed po- tiùs abitinéntes ab omni luxu;, ebrietate, laſcivia, demus pelam 320 briæ remiſſioni, ac ſanctæ ſince- . . 327 ritäti: ut quidquid modò corpo- rali abſt inentia non acquirimus, méntium puritàte quærâmus. Maria Magdaléne, & altera Ma- fia ibant dilůculo ad monumentu: Jeſum quem quæritis, non eſt hic, ſurrézit ſicut locutus eſt, Præ- cédet vos in Galilæam;, ibi eum vidébitis, allelûja;, alleluja. Et valdé manè una Sabbato- rum véniunt ad monuméntum, or- to jam ſole,; & introeuntes vidé- runt jüvenem ſedéntem in dextris; qui dixit illis. Jeſum. D omnes quidém pértinet ſer- mo, quos cura noſtra comple- GRitur: verümtamen hôdie termi- nata Sacramentorum iolemnitaâte; vos alloquimur, novélla gérmina ſanctitatis, regenerata ex aqua; & Spiritu ſancto: germen pium, ex- amen novéllum, flos noſtri hono- ris, & fructus laboris, gaudium & corôna mea;, omnes, qui ſtatis in Dömino. Apoſtolicis verbis vos alléquor: Ecce nox præcéfſit, dies autem appropinquavit: abjicite o- pera tenebrarum, & indüite vos arma lucis. Sicut in die honéſtè ambuleémus; non in comeſſatioôni- bus & ebriétatibus, non in cubi- libus & impudicitiis, non in con- tentioéne & æmulatione: ſed indui- mini Déôminum Jeſum Chriſtum. Surréxit paſtor bonus, qui ani- mam ſuam pôſuit pro vibus ſuis, & pro grege ſuo mori dignatus eſt: Allelũja;, alleluja, alleluja. „ Etenim Paſcha noſtrum immo- latus eſt Chriſtus. Alleluja. Abémus, inquit , certiôrem prophéticum ferméônem: cui benè facitis intendéntes, tamquam lucéernæ in obſcùro loco, donec dies lucéſcat, & lũcifer oriatur in coôrdibus veſtris. Sint ergo lumbi veſtri accincti, & lucernæ ardentes in manibus veſtris: & vos similes hominibus expectantibus domi- num ſuum, quando revertatur à nůúptiis. Ecce dies adveniunt; in quibus Dôminus dicit: Pusillum,» inquit; & non videbitis me-& ite- rùm pusillum „ & vidébitis me- Hac eſt hora, de qua dixit: Vos triſtes éritis, ſæculum autem gau- débit, id eſt, vira iſta tentacioni- bus plena, in qua peregrinamnur a b eo. Sed iterüm, induit, videbo vos: X ₰ & 328 & gaudébit cor veſtrum, & gàâu- dium veſtrum nemo tollet à vobis. Virtúte magna reddébant Apô ſtoli „ * Teſtimoniü reſurrectio- nis jeiu Chriſti Dñi noſtri, all. all. Repleti quidem Spfritu ſanckto loquebantur cum fiduúcia verbum Dei Teſtimônium. . Ioria Patri. Teitimonium. Alleluja, Noli flere Maria, allel. reſurréxit Döôminus, allel. allel. Gli enarrant. 9. Gaviſi ſunt dicipuli, allel. Vifo Déômino, alleluja. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. N illo tempore: Cùm ſero eſſer die illo, una Sabbatorum, & fores eſſent clauſæ, ubi erant Dilcipuli congregati propter metum Judæo rum: venit Jelus, & ſtetit in médio, & dixit eis: Pax vobis. Et réliqua, Homilia ſandti Gregorii Papæ. Rima leétiônis hujus Evangéli- cæ quæſtio animum pulſat: quo- modo poſt reſurrectionem corpus Dominicum verum fuit, quod clau- ſis jäanuis ad diſcipulos ingredi po- ruit? Sed ſciendum nobis, eſt, quod divina operatio, ſi ratione com- prehenditur, non eſt admirabilis: nec fides habet meritum, cui hu mana ratio præbet experiméntum. Sed hæc ipia noſtri Redempfôris Spera, quæ ex ſemetipſis compre- hendi nequaquam poſſunt,ex alia ejus operatione pensanda ſunt, ut rebus mirabilibus ſidem præbeant facta mirabiliôra. Illud enim cor pus Dômini intravit ad difcfpulos anuis clauſis, quod videlicet ad umanos oculos per nativitatem ſuam clauſo exivit utero Virginis. Quid ergo mirum, ſi clauſis januis poſt reſurrectiônem fſuam in æter- num jam victurus intravit, qui mo- ritürus veniens, non aperto utero Virginis exivit? 4, De ore prudéntis procédit mel, alleluja: dulcédo mellis eſt iub lingua ejus;, allel. * Favus diſtil- lans labia elus, allel. allel. . Sapiéntia requiéicet in corde ejus, & prudéntia in ſermone oris Illius. Favus. Ed quia ad illud corpus, quod videri pôterat „ ſides intuen- tium dubitàbat: oſtendit eis prô- tinus manus & latus, palpandam carnem præbuit, quam claafis ja- nuis introduxit, Qua in re duo mi- ra, & juxta humanam rationem fſibi valdè contraâria oſténdit: dum poſt. relurrectionem ſuam corpus ſuum incorruptibile, & tamen palpabile demonſtravit. Nam & corrùmpi necéſſe eſt, quod palpatur, & pal-= Pari non poteſt, quod non corruùm- pitur. Sed miro modo; atque in- æſtimabili Redemptor noſter, & in- corruptibile poſt reſurrectionem, & palpabile corpus exhibuit;, ut monſtrando incorruptibile invitaà- ret ad præmium, & præbendo pal- paàbile firmaret ad fidem. Et incor- ruptibilem ſe ergo, & palpabilem demonſtravit: ut profectoò eſſe poſt reſurrectiöonem oſténderet corpus ſuum, & ejúsdem natûræ, & alté- rius gloriæ. Surgens Jeſus Déôminus noſter, ſtans in médio diſcipulorum ſuo- rum: dixit. *Pax vobis, alleluja: gaviſi ſunt diſcipuli viſo Dno, allel. Una ergo Sabbatôrum, cùm tores eſſent clauſæ, ubi erant Diſci- puli congregâti, venit jeſus, & ſtetit in médio eorum, & dixit eis. Pax. löria Patri. Px. Ixit eis: Pax vobis. Sicut miſit me Farer, & ego mit- to vos: id eſt, ſicut miſit me Pater Deus Deum, & ego mitto vos ho- mo homines. Pater filium miſit, qui hunc pro redemptioône geéneris humani incarnari cöſtituit. Quem vidélicet in mundum venire ad paſſiònem voluit; ſed tamen amavit Filium, quem ad paſſioònem miſit. Elédos verò Apôſtolos Dôminus non ad mundi gaudia, ſed ſicut ipſe miſſus eſt, ad paſſiônes in mundum mittit. Quia ergo & Fi- lius amatur à Patré, & tamen ad paſſionem mittitux; ita & diſci- puli à Domino amäntur; qui ta- men ad paſſionem mittüntur in mundum. Itaque recté dicitur: Sicut miſit me bater;, & ego mitto vOs: id eſt, ea vos charitate diligo, cùm inter ſcandala perſecutorum mitto, qua me charitate Pater di- ligit quem venire ad tolerandas paſſiénes fecit. e Deum laudâmus. II. Alleluũja, alleluja; aiiciuſanenel. * auuino ign All E Hariſtin eſt ex l & hec eſt IGündum, Cün ellet torum te lant Diſci, ſtetit jelun ax vobis Kalta, Deus: monibus & Dominum. Alle uI, De⸗ kitiimm Ulcümgn Ch Utre nodis Oui ſun Aleluia, conlur Alleli, ehno, 4 Quir⸗ 10. Alſe lör at rteri 1aPpa U e gunn n okhunſfin tamen tte 1 & cnir alpatur d non konir 1o40 sen Mofeligtleg tenderet an Natite,Al öninus cipulotun Fobis, dle odto bdetdtun, ubi euunk. giitſeſag Clrit 6 1. lis ſel, A d⸗ t mlitne 6 Nterkhumd. enn Ptioneke coliu l⸗ ladun ſenn ſes tanent. Lheliönen, 6kolos hin, judia, ſal 14 paligi, tis etkei⸗ tm Allelüja; allel. allel, allel. allel. ñs regnavit. Jubilàte Deo. eus Deus meus, 12. Surréxit Chriſtus de ſepul- chro, qui liberavit tres pueros de camino ignis ardentis, alleluja. enedicite. 12. Allelũja, allelũja, allel. audate Dim de cœlis. 13. Hariſſimi, Omne, quod natum eſt ex Deo, vincit mundum: & hæc eſt victoôria, quæ vincit mundum, fides noſtra. urora cœlum pürpurat. 14. Cùm eſſet ſerò die illazuna Sabba- tôrum, & fores eſſent clauſæ, ubi e- rant Diſcipuli congregati in unum, ſtetit Jeſus in medio, & dixit eis, Pax vobis, allel. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus;: ut, qui Paſchaàlia feſta perégimus, hæc, te largiénte;, moôribus & vita teneamus. Per Doôminum. am lucis. 15. Alleluja, allel. allel. allel. Imi. Deus in nômine tuo. eâti immaculati. nicumque, 16. etribue. Regi ſæculôrum. 18. Chriſte Fili Dei vivi, mile- rére nobis, * Allel. allel. Chriſte. Oui ſurrexiſti à môrtuis. Allel. alleluja. loöria Patri. Chriſte. Exúrge Chriſte, adjuva nos;all. Et libera nos propter nomen tuum;, alleluja. 18. Si conſurrexiſtis. Alleluja;, allel. allel. allel. hariſſimi, Omne. Surréxit Dôminus de ſepul- Chròô, * Allel. allel. Surréxit. Qui pro nobis pepéndit in lig- no. Alleluja, alleluja, lIoria Patri. Surréxit. Surréxit Döminus verè, allel. Et apparuit Simoni, allel. 19. Uis eit autem, qui vincit mun 329 Jeſus eſt Filius Dei: Hic eſt;, qui venit per aquam & sanguinem je- ſus Chriſtus; non in aqua ſolum, ſed in aqua & sanguine. Surréxit Dominus verèé, Allelũija, allel. Surréxit. Et appäaruit Simoni. Allel. all. lôria Patri: Surréxit. Gaviſi ſunt dilcipuli;, allel. vViſo Domino; allel. I teſtimonium hominum accipi- mus;teſtimoeniumDei majus eſt: quéôniam hoc eſt teſtimoniumbei, quod majus eſt, quôniã teſtificatus eſt de Filio ſuo. Qui credit in Filiũ Dei, habet teſtimonium Dei in ſe. Gaviſi ſunt diſcipuli, Allelúja, alleluja. Gaviſi. Viſo Dömino. Alleluja, allel. lôria Patri. Gaviſi. Mane nobiscum Déômine, allel. Quôniam adveſperascit; allel. . Allel. allel. allel. ixit Düs. 77 24 Aan hariſſimi, Om- ne. d régias Agni. 325. Mane nobiscum Dômine,; allel. Quôniam adveſperâſcit;, allel- Poſt dies octo januis clauſis in- gréſſus Dôminus dixit eis: Pax vobis, allelúja;, alleluja. ræſta, quæſumus. FERI A S ECUND A. lIlel. allel. Allel. enite, exultémus. 1I. ex ſempitérne. . Allelũja. luminatio. 29. ôminus il-⸗ Alleluja. Surrézit Dôminus dé ſepuͤl-⸗ Cchro, alleluja. Qui pro nobis Depéndit in ligno, alleluja. Incipit liberà uumApoſtoléôrum⸗- DRimùm quidem ſermônem feci 1 de omnibus „ 6° Theoôphile; quæ coœpit Jeſus fäcere , & docere usque in diem „ qua; Præcipiens Apöſtolis per Spiritum ſanétum „ dum, niſi qui credit, quôniam quos glesit, aſsümptus eſt: quibus 239 & præbuit ſeipſum vivum poſt paſ- ſionem ſuam in multis argumen- tis, per dies quadraginta appärens eis, & loquens de regno Dei. Et convéicens præcépit eis, ab Jero- solymis ne discederent, ſed expe- Garent promiſſionem Patris, quam audiſtis (inquit) per os meum' quia Joannes quidem baptizavit aqua;, vos autem baotizabimini Spiritu ſanécto, non poſt multos hos dies. Igitur qui convénerant, interro- gabant eum, dicéntes: Dômine, ſi in témpore hoc reſtitues regnum Iſrael? Dixit autem eis: Non eſt veſtrùm noſſe tempora vel momẽ- ta, quæ Pater poôfuit in ſua pote- ſtate; ſed accipiétis virttem ſu- pervenientis Spiritus ſancti in vos, & éritis mihi teſtes in Jeruſalem, & in omni judæa, & Samaria; & usque ad ultimum terræ. Virtüte magna. 328. Tcùm hæc dixfflet, vidéntibus illis elevatus eſt: & nubes ſusce- it eum ab ôculis eoôrum. Cúmque intueréntur in cœlum eüntem il- lum, ecce duo viri aſtitérunt juxta illos in véſtibus albis, qui & dixeé- runt: Viri Galilæi, quid ſtatis aſpi- ciéntes in cœlum? Hic Jeſus, qui aſſümptus eſt à vobis in cœlum, ſic veniet, quemadmodum vidiſtis en eùuntem in cœlum. Tunc reverſi ſunt Jerosolymam à monte, qui vo- catur Olivéti, qui eſt juxta jeruüſa- lem, sabbati habens iter. Et cùm introiſſent in cœnaculum, aſcendé- runt, ubi manébant Petrus & Joan- nes: Jjacòbus & Andreéas, Philippus & Thomas, Bartholomæus & Mat- thæus, Jacôbus Alphæi, & Simon Zelotes, & Judas Jacobi. Hi omnes erant perſeverantes unanimiter in oratione gum mulieribus, & Maria matre Jeſu & fratribus ejus. De ore prudentis. 328. N diébus ilnis ekürgens Petrus in médio fratrum dixit (erat autem furba hominum ſimul, ferêé cen- tum viginti:) Viri fratres, opor- tet impléri Scripturam, quam præ- dixit Spiritus ſanctus per os David de Juda, qui fuit dux eorum, qui comprehendérunt Jeſum: qui con- numeratus erat in nobis, & ſorti- tus eſt ſortem miniſtérii hujus. Et hic quidem pofſsédit“ agrum de mercede iniquitatis, & ſuſpénſus erépuit médius,„ & diffuſa ſune mnia viſcera ejus. Et notum fa- ctum eſt omnibus habitantibus Je- rüſalem, ita ut appellarétur ager ille lingua eôrum, Hacéldama, hoc eſt ager sanguinis. Scriptum eſt enim in libro Pſalmôrum: Fiat commoratio eorum deserta „ & non ſit, qui inhabitet in ea; & Epiſcopatum ejus accipiat alter. Oportet ergo ex his viris, qui nobiscum ſunt congregati in omm témpore, quo intravit, & exivit inter nos Dôminus Jeſus, inci- piens à baptismate Joannis usque in diem, qua aſsůmptus eſt à no- bis, teſtem reſurrectiõônis ejus no- biscum fieri unum ex iſtis. Et ſtatuérunt duos, Joſeph, qui vo- cabatur Barſabas, qui cognomina- tus eſt Juſtus „& Mathiam. Et orantes dixérunt: Tu Dômine; qui corda noſti omnium, oſten- de, quem elégeris ex his duôbus unum;, accipere locum miniſterii hujus, & Apoſtolatus, de que rævaricatus eſt Judas, ut abiret in locum ſuum. Et dedérunt ſortes eis, & cécidit ſors ſuper Mathiam & annumeratus eſt cum undecim Apoôſtolis. deie iaudamus. 1t. 4 Alleluja. Sminus regnavit. cum 11. 2 Hriſtus resürgens ex mortuis jam non moôritur: mors illi ultfa non dominabitur. Quod eni moôrtuus eſt peccato, mortuus e ſemel, quòd aurtẽ vivit, vivit Deo. urôra cœlum. 14: In feſurrectione. 15⸗ Surgens Jeſus mané prima Zabbäti⸗, appäruit primo Mariæ Magdalénæ, de 3 ejécerat ſeptem dæmonia, alleluja- . 14. Ctueiftus It Iedemit nos Dlcite in Cia Düs Eus, gr tmum c foluiſti, ut letes Poteſta fimuls tuis ratiam con cem Domind Crlcem and nuimn conkreg tentia, fur 4 ilſru. Alle. Lehs. Maneo Akneckke EN De As T cm Ltecoſte mneodem dems ge co Fenientis 1 kepſeritto ſelene. Ciſgenie ſecitgeit ür Urmona’ bitunta . Ketigtun! Umorun: t n Sezen Pbiter inanl Acclgiet i1 his iisn gtegatiinci rawlt, A 1s leiuzi ſonnngi mnptuektn Giöniztiin n er e! ſoletnh,gin ui coktar⸗ 4 Mathin . I Dor mnium, 8 er his dl Ccum mimd litas, & us, 1 tGeletunt luper nt Lan u⸗ ſiudt n Alei Crucifxus ſurréxit à môrtuis, & Tedémit nos, allel. allel. Dicite in nationibus, allel. Quia Däüs regnavit à ligno, allel. Eus, qui pro nobis Filium tuum crucis patibulum ſubire voöluiſti, ut inimici a nobis expel- leres poteſtatem: concéède nobis famulis tuis, ut reſurrectiônis gratiam conſequamur. FPer eum- dem Doôminum. Crucéêm ſanéktam sübiit, qui inhfer- num confrégit, accinétus eſt po téntia, furrexit die tertia; allel. or Alléluja. faculorum. I18. 18. Allel. iléxi. 79. hriſtus fesur- Leifs. d régias Agni. Manè nobiséum Doômine. 325. if Pax vobis, ego ſum, allefaja nolite timere, allel. FEPRIATEKTI A. De Actibus Apoſtolorum. Ex. cúm complerénftůr diés Pen- tecôſtes, erant omnes pariter in eòdem loco: & factus eſt re- pPénté de cœlo ſonus tamquam ad- venientis [piritus veheméntis, & feplévit totam domum, ubi erant ſedentes. Et apparuérunt illis diſpertitæ linguæ tamquam ignis; ſeditque iunpra singulos eòrum; & repléti ſunt omnes Spiritu ſanéto, & cœrunt loqui variis linguis Prout Spiritus ſanctus dabat éloqui illis Erant autem in Jeruúſalem habitäntes Judæi, viri religioſi ex omni natione, quæ ſub cœelo eſt. Facta autem hac voce, convé- nit multitdo, & mente confüla eſt, quôniam audiébat unusquis que lingzua ſua illos loquentes. Stupebant autem omnes, & mi- . 331 rabäântur, dicéntes: Nonne ecce omnes iſti, qui loquùntur, Galilæi ſunt? & quomodo nos audivimus unusquisque linguam noſtram, in qua nati ſumus? cce vicit leo de tribu juda, rädix David, aperire librum, & sölvere ſeptem ſignacula ejus: Alleluja, allelula, alleluja. Dignus eſt Agnus, qui occiſus eſt, accipere virtútem, & divinita- tem, & ſapiéntiam, & fortitüdinem, & honôrem, & gloriam, & benedi- ctionem. Allel. allel. allel. „ Tans autem Pefrús cum üúnde- cim, levavit vocem ſuam, 8 bocůtus eſt eis: Viri Judæiz & qui habitatis Jeruſalem univerſi, hoe vobis notum ſit, & auribus perci- pite verba mea. Non enim, ſicut vos æſtimatis, hi ébrii ſunt, cùm ſit hora diei tértia: ſed hoc eſt »„ uod dictum eſt per Prophétam oel: Et erit in noviſſimis diebus: (dicit Dôminus) effundam de Spi- ritu meo ſuper omnem carnem: & prophetaâbunt filii veſtri, & fi- liæ veſtræ: & jùvenes veſtri viſiô- nes vidéebunt, & ſeniôres veſtri sömnia ſomniabunt. Et quidem ſuper ſervos meos, & ſuper ancillas meas in diébus illis effündam de Spiritu meo, & prophetäbunt: & dabo prodigia in cœlo ſurlum, & tigna in terra deorſum, sanguinem; & ignem, & vapôrem fumi: ſol convertétur in ténebras, & luna in sänguinem, antequam véniat dies Domini magnus & manifeéſtus. Et erit: Omnis, quicùmque invocave- rit nomen Dômini, ſalvus erit. Ego ſum vitis vera, & vos pal- mites: Qui manet in me, & ego in eo, hic fert frucktum mul- tum, allel. allel. Sicut diléxit me Pater, & ego dilexi vos. Qui. 16ria. Qui. Iri Iſraelitæ, audite verba hæc: Jeſum Nazarénum, vi- rum approbatum à Deo in vobis: virtútibus, &, prodigiis, & ſignis» quæ fecit Deus per illum in médio veſtri, ſcut & vos ſcitis: hunc de- finito consilio, & præſciéntia Dei träditum, per manus iniquorum affligéntes interemiſtis ;: duem Deus ſuscitavit, ſoluútis doléribus infterni, juxta quod impoſsibile erat, tenéri illum ab eo. David enim 332 enim dicit in eum: Providébam Dominum in conſpéctu meo ſem- per: quoniam à dextris eſt mihi, ne commovear. Propter hoc læta- tum eſt cor meum, & exultavit lin- gua mea, inſuper & caro mea re- quiéſcet in ſpe: quoniam nen de- relinques animam meam in in- féernòé, nec dabis Sanctum tuum vidére corruptionem. e Deum laudamus. 1r. Præcédam vos in Galilzam, ibi me vidébitis, ſicut dixi vobis, allel. all. Mitte manum tnam, & cognoſce loca clavoôrum, alleldja; & noli eſſe incrédulus, ſed tidéelis; allel. F ERI A QUA RT A. De Adctibus Apoſtoléôrum. Etrus autem, & Joannes aſcen- deébant in templum ad horam orationis nonam. Et quidam vir., qui erat claudus ex ütero matris suæ, bajulabatur, quem ponébant quotidie ad portam templi, quæ dicitur ſpecioſa, ut peteret elee- moſynam ab introeüntibus in tem- plum. Is cùm vidiſſet Petrum & Joannem incipientes introire in templum, rogabat, ut eleemoſy- nam acciperet. Intuens autem in eum Petrus cum joanne, dixit: Rélſpice in nos. At ille intende- bat in eos, ſperans ſe aliquid ac- ceptůrum ab eis Petrus autem dixit: Argentum & aurum non eſt mihi, quod autem habeo, hoc tibi do: in nomine Jeſu Chrifſti Naza- réni ſurge, & ambula. Surgens Jeſus Dominus. 324. T apprehenfa manu ejus déxte- ra; allevavit eum, & protinus conſolidatæ ſunt baſes ejus, & plan- tæ. Et exiliens ſtetit, & ambulabat: & intravit cum illis in templum ambulans, & exiliens, & laudans Deum. Et vidit omnis poôpulus eum ambulantem, & laudantem Deum. Cognoscébant autem illum, quod ipſeerat, qui ad eleemoſy nam ſe- debat ad ſpecioôſam portam templi: & impléti ſunt ſtupore & éxtaſi in eo; quod contigerat illi. Cùm te- néret autem Petrum & Joànnem, cucùrrit omnis populus ad eos ad pôrticum, quæ appellatur Salomo=⸗ Idens autem FPetrus, reſpondit ad populum: Viri Ifraelitæ „ quid miramini in hoc, aut nos quid intuemini? quaſi noſtra virtüte; aut poteſtate fecèrimus hunc am- bulare? Deus Abraham, & Deus Iſaac, & Deus Jacob, Deus patrum noſtrörum glorificavit Fihium ſu- um jJeſum, quem vos quidem tra- didiſtis, & negaſtis ante faciem Pilati;, judicante illo dimitti., Vos autem ſanctum & juſtum negaſtis» & petiſtis virum homicidam do- nari vobis! Auctorem verò vitz in- terfeciſtis, quem Deus fufcitavit Et in fide nominis ejus huné, quẽ vos vidiſtis, & noſtis, confirmavit nomen ejus: & fides, quæ per eum eſt, dedit integram ſanitatem iſtam in conſpectu omnium veſtrüm. e Deum laudamus. II. Ego fum vitis vera, alfeluja: & vos pälmites veri, alleluja. Quia vidiſti me, Thoma, credidi- ſti: beati, qui non viderunt, & credidérunt, alleluja. F E RI A QUINT A. De Adtibus Apoſtoloôrum. VI autem quidam néômine Ana- nias, cum Saphira uxôre ſua véndidit agrum, & fraudavit de pretio agri, conſcia uxore ſua; & afferens partem quamdam ad pe- des Apoſtolorum pôſuit. Dixit au- tem Petrus: Anania, cur tentavit satanas cor tuum, mentiri te Spiri- tui ſancto, & fraudare de prétio agꝑri? Nonne manens tibi manébat » & venumdatum in tua erat poté- ſtate? Quare polſuiſti in corde tuo hanc rem? Non es mentitus homi= nibus, ſed Deo. Audiens autem Ananias hæc verba, cécidit, & expi- ràvit. Et factus eſt timor magnus ſuper omnes, qui audierunt. Sul⸗ géntes autem jüvenes amoveétunt eum, & efferéntes ſepelierunt. Chriſtus resurgens. 325: Actum eſt autem quaſi hor- rum trium ipatium, & uzot ipsius, néſciens, quod factum fue- rat, introivit. Dixit autem ei fe- trus: Dic mihi mulier: ſi tant! nis ſtupéntes. Expurgate vetus, 324. agrum vendidiſtis ? At illa dixit: Etiam tanti. Petrus autem 30 D à moôrtuis, cujus nos teſtes ſumus. uic ütit gpiritutm l ſepelietun Kekkerett Pecdes ejus auté uyen tuan, es fitum Mapnus in omnes: g Dutrex man febant! in pebe omnes in p terorunm ar Conjungere kos populu Ditur cred titudo vire in plateas Nonerent! n venien llas obum Iumn & libe us ſuis multirudo rülalematk 108 pinn Uabintur e Deum Arlens eſt Are Domi hon invéni Aleſi, Mic dieu ſorum; 8 euz, N d eus men ERE R De 4 Ilr ruten mon ete milg, kie, icene trun telpil Vini Inenn oe,zut nod noſtra winde inus hNet b Deusſan Aavit Elkun! os guilen ſis ꝛme he lo dinin Uuſtum est homicicun mn verd Deus Id 05 teiteslun ejus hune, ſtis⸗ CCrnn les,lr hete hſamumen’ jum rekti ls. Il. 1, eit 7 aAleluſe on viten lug. UINI poſtolam. n nont, ira ue 4 fnnt⸗ din ue Uabcen alün nle, mentit 4 dire de dbinin⸗ tun e lii in don, entitui L Audlent tcicii uid útique cõvenit vobis tentaâre Spiritum Dhi: Ecce pedes eorü,qui ſepelérunt virum tuum ad oſtium, & efferẽt te. Confée ſtim cecidit ante pedes ejus, & expiravit. Intrantes aufé juvenes invenérunt illaà mor tuam, & extulerunt, & ſepelierunt ad virum ſuum Et factus eſt timo: magnus in univerſa Eccleſia , & in omnes qui audierunt hæc. Surrexit paſtor 327. Er manus autem Apoſtolorum fieébant ſigna, & prodigia mult“ in plebe rIt erant unanimiter omues in poôrticu Salomônis, Ce- terorum autem nemo audebat ſe conjungere illis, ted magnificabat eos populus. Magis autem auge- batur credéntium in Domino mul- titudo virorum ac mulierum ita ut in plateas ejicerent infirmos, & ponerent in léctulis ac grabatis, ut, veniénte Petro, ſaltem umbra illias obumbraret quemquam illo rum, & liberaréntur ab infirmitati bus ſuis. Concurrébat autem & multitúdo vicinârum civitatum Je- rúlalem, afferéntes ægros, & vezxa- tos à ſpiritibus immundis; qui cu- rabäntur omnes. e Deum laudamus. 11. Ardens eſt cor meum, delſidero vi- dére Dominum meum: quæro, & non invénio, ubi poſuérunt eum;, alleluja, alleluja. Miſi digitum meum in fixúras cla- vorum 3 & manum meam in latus ejus, & dixi: Dominus meus ,„ & Deus meus, alleluja. F E RI A SEXT A. De Actibus Apoſtolérum. VIr autem quidam nômine Si- mon, qui antè ferat in civita- te magus, ſeducens gentem Sama- riæ, dicens ſe eſſe aliquem mag- num: cui auſcultabant omnes à minimo usque ad maximum, di- centes: Hic eſt virtus Dei, quæ vo- catur magna. Attendebant autem eum, propter quod multo tempore magiis ſuis dementaſſet eos. Cùm vero credidiſſent Philippo evange- lizanti de regno Dei, in nomine Jelu Chriſti baptizabantur viri ac mulieres. Tunc Simon & iple cré- didit: & cùm baptizatus eſſet, ad- hæxébat Philippo. Videns étiam 2333 ſigna, & virtútes mäximas feri; ſtupens admirabaâtur. Virtúte magna. 328. Um autem audiſſent Apoſtoli, qui erant Jjerosolymis, quòd recepiſſet Samaria verbum Dei, misérunt ad eos Petrum, & Joan- nem. Qui cùm veniſſent, oravé- runt pro ipfis, ut acciperent Spi- ritum ſanctum. Nondum enim in quemdam illorum vénerat, ſed baptizati tantùm erant in nômine Dômini Jjelu,. Tunc imponébant manus ſuper illos;, & accipiébant spiritum ſanctum. Cuùm vidiſſet autem Simon, quia per impoſition manus Apoſtolorum darétur Spiri- tus ſanctus, btulit eis pecú⁴nigm;s- dicens. Date & mihi hanc pote- ſtatem, ut cuicumque imposúero manus, accipiat Spiritum ſanctum. De ore. 328. EZtrus aufem dixit ad eum: Pe- cunia tua tecum ſit in perditio- nem: quoniam donum Dei exiſti- mäſti pecú⁴nia poſſideri,. Non eſt tibi pars „ neque ſors in ſermôone iſto. Cor enim tuum non eſt re- cGtum coram Deo. Pœniténtiam ita- que age ab hac nequitia tua, & ro- ga Deum, ſi forte remittatur tibi hæc cogitatio cordis tui. In felle enim awaritúdinis, & obligatione iniquitatis video te eſſe. Reſpon- dens auté Simon, dixit: Precamini vos pro me ad Dim, ut nihil véniat ſuper me horum, quæ dizxiſtis. e Deum laudamus. II. Venérunt ad monú⁴méntù⁴m Maria Magdalene, & altera Maria, videre ſepulchrum; alleluja. 38 ABBAT0O. De Actibus Apoſtolorum. VI aufem quidam erat in Cæſa- Vréa, némine Cornélius, Cen- tûrio cohôrtis, quæ dicitur Itali- ca, religioſus ac timens Deum cum omni domo ſua, faciens eleemoô- lynas multas plebi, & déprecans Beum ſemper: is vidit in viſu ma- niféſte, quaſi hora diei nona, An- gelum Dei introeuntem ad ſe » & dicentem fibi. Corneh. At ille in- tuens eum, timore correépfus.: di- git: Quid eſt, Dômine? Diait au- ili; 16 tuæ, e- tem illi: Orationes . 334 moſynæ tuæ aſeendérunr in memoô- riam in conſpéctu Dei, Et nune mitte viros in joppen, & accérſisi- moônem quemdam, qui cognominâ- tur Petrus; hic hoſpitatur apudsi- moônem queindam coriarium, cujus eſt do mus ſuxta mare: hic dicet tibi, quid te oporteatfacere. Et cùm diſ- ceſsiſſet Angelus, qui loquebatur illi, vocavit duos doméſticos ſuos, & militem metuentem Dñm ex his, qui illi parébant. Quibus cùm nar- raſſet omnia;miſit illos in Joppen. Oſtera autem die iter illis fa- cientibus, &appropinquantibus civitati, aſcéndit Petrus in fupe- riora, ut oraret circa horam ſex- tam. Et cum eſuriret, voluit guſta- re. Paräntibus autem illis, céei- dit ſuper eum mentis excéſlůs: & vidit cœlum apértum, & deſcén- dens vas quoddam, velut linteum magnum, quatuor initiis ſubmitti de cœlo in terram, in quo erant omnia quadrupedia, & ſerpentia terræ, & volatilia cœli. Et facta eſt vox ad eum:Surge Petre, occide. & mandũca. Ait autem Petrus: Abſit, Dômine, quia numquam manduca- vi omne commùúùne & immùúndum. Et vox iterùm ſecundéô ad eum: Quod Deus purificavit, tu comune ne dixeris. Hoc autem factum eſt per ter; & ſtatim recéptum eſt vas in cœlum. Et dum intra ſe hæſita- ret Petrus, quidnam eſſet viſio, quam vidiſſet: ecce viri, qui miſſi erant à Cornélio, inquiréntes do mum Simonis, aſtiterunt ad januã. Periens autem Petrus os ſuum, E dixit: In veritate comperi, quia non eſt perſonãrum accêptor Deus;ſed in omni gente, qui timet eum, & operatur juſtitiam, accép- tus eſt illi. Verbum miſit Deus filiis Iſrael, annuntians pacem per Jeſum Chriſtum: (hie eſt mnium Dôminus.) Vos ſcitis, quod factum eſt verbum per univerſam Judæ- am: incipiens enim à Galilæa poſt baptismum, quod prædicavit 10 annes, Jeſum a Nazareth: quòômo. do unxit eum Deus Spfritu ſancto, & virtúte, qui pertranſiit benefa- ciéêndo, & ſanando omnes oppréſ ſos a diàboloe, quoôniam Deus erat cum illo. Et nos teſtes ſumus om nium, quæ fecit in regioône Ju- dæoôrum & Jetuſalem, quem oc. cidérunt ſuſpendéntes in ligno. Hunc Deus ſulcitavit têrtia die, & dedit eum manifeſtum fieri non omni poôpulo, ſed teſtibus præor- dinatis à Deo: nobis, qui mandu- cavimus & bibimus cum illo, poſt- quam reſurkexit à mortuis. Alleluùja, 87. CHariſim „ Chriſtus paſſus eſt pro nobis, vobis relinquens exémplum, ut ſequamini veſtigia ejus. Qui peccatum non fecit, nec invéntus eſt dolus in ore ejus. engdictus. D régias Agni dapes Stolis amicti candidis Poſt tranſitum maris rubri Chriſto canamus, Principi. ivina cuſus charitas Sacrum propinat sanguinem ,„ Almique membra corporis Amor Sacérdos immolat. parſum cruorem poſtibus Vaſtator horret Angelus, Fugitque diviſum mare, Merguntur hoſtes flúctibus. am bPalcha noſtrum Chriſtus eſt» Paſchalis idem Victima, Et pura puris méntibus Sinceritäatis àazyma. vera cœli Victima; Subjecta cui ſunt tartara » Solta mortis vincula, Recépta vitæ præmia. ictor ſubactis inferis Trophæa Chriſtus explicat » Coœlôque aperto sübditum Regem tenebrarum trahit. t ſis perenne mêntibus » Paſchale leſu gaudium, A morte dira criminum Vitæ renâtos libera. eo Patri ſit gloria, Et Filio, qui a mortuis Surréxit, ac Paraclito, In ſempitérna ſæcula. Amen. Quohigm advelpgrâscit 3 allel. Ego ſum paſtor évium: ego ſum via, véritas, & vita: ego ſum paſtor bonus, & cognoôſco oves meas: & cognôleunt me meæ; allel. allel. Eus, qui in Filii tui humili- tate jacéntem mundum éreé- Xifli: fidélibus tuis perpétuam concéde lætitiam? ut quos perhé- tuæ mottis erxipuitti caiibus, gau- diis Mane nobiscum Domine, allel. ſi ficias üpgern bokh. usrit D liun. de A Um à k lus, K Uunt berger tem dilee lenosolym⸗ züntes bey chiam Pisi. amn die Poh ledtion Dhetärum, e les, ſügdi⸗ Norannn Bs AUtem lum indice 8 l tine Plebis lic & plebem incole in chio excel er Anad Ies eôr lrdeire a Chänaa tam eôr. gentos, 5 hoſt hæ Rmue! Pr Virtüte loll are Dis eln Cl ellr ale diutn lne lel⸗ Verbu T erie Kün IGn, annis lo, lucit Fliteſtimo⸗ leni Dawi Eeüncünm Delg e kinteg n Wit teriuc⸗ feſtun ten bis, Auirt us cum iles 3 mortuis 1s, hriſes d vobis kele equün, Im Mon ki i in ole es i cihes cinditt naris nhi Drinchi Aitas saneinen 1 Clpos mmolat. hhoͤttibu ingelus, 1mare; 4 ütib um Cnrii ictine, ibis ni. tima; 1 tiltilt, nclla) remnl, inleri senhlen )Aun unn ini Mentiis udium, minumn ela⸗ ,;, Dönine: n eſoelege Gjiun e 1: eo in nez; Ae⸗ ſes l De. I Flli iu⸗ n n tulls e (Wiis fàcias perfrui ſempitérnis. Per sümdem Döminum. 331. vOMINICGA IINEOSNEASHA- urxéxit Däs verè, Allelüja, e ſempitérne egz⸗ litum. 32 326. De Actibus Apoſtolérum. Cnm à Papho navigaſſent Pau- lus, & qui cum eo erant, vené- runt Pergen Pamphyliæ. Joannes autem diccédens ab eis reveêrſus eſt Jerosoôlymam. IIIi verô pertrans- rvntes Pergen, venérunt Antio- chiam Pisidiæ: & ingrétii ſynagé- gam die ſabbatôrum, ſedérunt. Poſt lectiönem autemLegis& Pro- phetarum, misérunt principes ſy- nagéôgæ ad eos, dicéntes: Viri fra- tres, ſi quis eſt in vobis ſermo ex- hortatiônis ad plebem, dicite. Sur- gens autem Paulus, & manu ſilén- tium indicens, ait: Viri Iiraelitæ, & ui timétis Deum, audite: Deus plebis Iſrael elégit Patres noſtros, & plebem exaltavit: cùm eſſent incolæ in terra gypti, & in bra- chio excélſo eduxit eos ex ea, & per quadraginta annorum tempus moreés eòôrum ſuſtinuit in deserto. Er déſtruens Gentes ſeptem in ter- ra Chänaan, ſorte diſtribuit eis ter- ram eòôrum, quaſi poſt quadrin- gentos, & quinquaginta annos: & poſt hæc dedit judices usque ad Samuel Prophétam. g. Virtte magna reddébant Apô- ſtoli, *Teſtimoônium reſurrectio- nis Jeſu Chriſti Dômini noſtri, al- leluja, allel. Repleti quidem Spiritu ſanécto loquebantur cum fi- dücia verbum Dei. Teſtimonium T exinde poſtulavérunt Re- gem, & dedit illis Deus Saul filium Cis, virum de tribu Bénja- min, annis quadraginta. Et amoto illo, fuscitavit illis David regem: cui teſtimonium pérhibens, dixit, invéni Davia filium Jeſle, virum fecundùm cor meum, qui faciet omnes voluntates meas. Hujus Deus ex sémine ſecundum promuſ⸗ . 335 ſiénem edüxit Iſrael Salvatôrem letum „ prædicänte Joàanne ante aciem adventus ejus baptismum pœniténtiz omni poôpulo IIrael. Cùm impleret antem Joannes cur- ſum ſuum, dicebat: Quem me arbi- tramini eſle, non (um ego: ſed ecce venit poſt me, ce'jus non ſum di- gnus calceaménfa pedum soölvere. De ore prudenzeis procédit mel, alleluja: dulcedo- mellis eſt ſub lingua ejus, allel. Favus diſtil- lans labia ejus, akkel. allel. Sapiéntia reqeiéſcit in corde ejus, & prudentia in ſermône oris illius. Favus, Iri fratres, ñilii generis Abra- ham, & qui n vobis timent Deum, vobis verbeim ſalutis hujus miſſum eſt. Qui enim habitâbant Jerũſalem, & principes ejus, hunc ignorântes, & voces Prophetärum, quæ per omne sabbatum legùntur, judicantes implevérunt, & nullam cauſam mortis inveniéntes in eo» petiérunt à Pilato, ut interficerent eum. Cùmque conſummaſſent om- nia, quæ de eo ſcripta erast, de- ponentes eum de ligno, poſuérunt eum in monuménto. Deus veròô ſuscitàvit eum à môrtuis tértia die: qui viſus eſt per dies multos his » ui ſimul aſcénderant cum eo de Talilea in Jerůſalem: qui usque nunc funt teſtes ejus ad plebem. Et nos vobis annuntiämus eam:- quæ ad patres noſtros repromiſſio facta eſt: quôniam hanc Deus ad- implévit filiis noſtris, resuúſcitans Jeſum, ſicut & in Pſalmo ſecundo scriptum eſt: Filius meus es tu, ego hôdie génui te. Ecce vicit leo de tribu Juda: radix David, aperite librum, & solvere ſeptem ſignacula ejus: Alleluúja, allelúja, allelufa. Dignus eſt Agnus, qui occiſus eſt, accipere virtùtem, & divinita- tem, & ſapiéntiam, & fortitudi- nem, & honorem, & gloriam, & benedictionem. Allel. allel. allel- lria Paxri, Alleluja- Sermo ſancti Leônis Papæ- I dies, dilectiſſimi, qui inter Hreſurrectionem Domini;, afcen- 1 fluxérunt- non otioſo ſed magn in eis ſionemque Hi tranſiéere decúriu: 336 eis confirmàâta ſacramenta, magna ſunt revelaâta myſtéria. In iis me- H. Expurgäâte vetus ferméntum, ut ſitis nova conſperſio: étenim Pa- tus diræ mortis aufértur, & non ſcha noſtrũ imolatus eſt Chriſtus: ſolùm ânimæ, ſed étiam carnis im- mortälitas declaratur. In iis per inſufflariinem Dômini infúnditur Apoſtolis omnibusspiritus ſanctus; & B. Apôſtolo Petro ſupra cete- ros;, poſt regni claves, ovilis Do- minici cura mandâtur. Ego ſum vitis vera;, & vos paàl- Mites. „ Qui manet in me, & ego in eo, hic fert fructum multum, al- leluja, allel. Sicut dilexit me Fater, & ego diléxi vos. Qui. N iis diebús;, duôbus diſcipulis tértius in via Dôminus comes jüngitur; & ad omnem noſtræ am- biguitatis caliginem detergendam pavéntium actrepidantium tarditas increpäatur. Flammam fidei illu- minata corda concipiunt: & quæ erant tépida, reſerante Scripturas Dômino, efficiuntur ardéntia. In fractiòne quoque panis, conveſcén- tium aperiůntur obtútus: multòô feliciùs eòôrum ôculis patefactis, quibus naturæ ſuæ manifeſtata eſt glorificatio, quam illorum geêneris noſtri Principum;, quibus prævari- cationis ſuæ eſt ingéſta confuùſio. Surgens Jeſus Dôminus noſter, füâns in medio diſcipulôrum ſuô- rum; dixit: Pax vobis, allel. gaviſi ſunt diſcipuli viſo Dño, aflel. Una ergo ſabbatoôrum, cùm fo- tes eſſent clauſæ: ubi erant diſcipu- li congregati; venit Jeſus, & ſtetit in médio eòôrum;, & dixit eis. Pax Iter hæc autem, aliàâque miracu- la, cùm diſcipuli trépidis cogi- tätioònibus æſtuarent, & apparuiſſet in médio eòrumDôminus, dixiſsét- que, Pax vobis, ne hoc remanéret in éôrum opiniônibus, quod vol- vebatur in cordibus (putabant e- nim ſe ſpiritum vidére, non car- nem) redarguit cogitatiônes à ve- ritàte dilcôrdes: ingerit dubitantiũ ôculis manéntia in mânibus luis, & pédibus crucis figna: & ut dili- gentius pertractétur, invitat. Quia ad sananda infidelium côrdium vũúlnera, clavòrum, & lanceæ erant ſervata veſtigia: ut non duͤbia fi- de, ſed conſtantiſſima ſciêntia te- nerétur, eam naturam in Dei Pa- tris coniesfram throno, quæ ja- cüerat in iepülchro. Itaque epulémur in Dño; allel. Mortuus eſt propter delicta no- ſtra, & rêſurréxit propter juſtifica- tiõnem noſtram. ILzaque. löria Fatri. Itaque. ectio ſancti Evangélii ſecúndům Joannem. 9, P Nillo témporé? Bixit Jelůs Pha- riſæis: Ego ſum paſtor bonus. Bonus paſtor änimam ſuam dat pro oôvibus ſuis. Et reliqua- Homilia S. Gregorii Papæ. Udiſtis, fratres chariſfimi, ex lectione KEvangelica eruditio- ném veſtram: audiſtis & pericu- lum noſtrum. Ecce enim is, qui non ex accidénti dono, ſed eſſen- tialiter bonus eſt, dicit: Ego ſum paſtor bonus. Atque ejüsdem bo- nitatis formam, quàm nos imité- mur, adjungit;, dicens: Bonus pa- ſtor animam ſuam ponit pro ovib⸗ ſuis. Fecit, quod mônuit, oſtén- dit, quod zuch. Bonus paſtor pro 6vibus ſuis änimam ſuam pôſuit, ut in ſacrameênto noſtro corpus ſuum & sänguinem vérteret, & oves, quas redémerat, carnis ſuæ aliménto ſatiaret. Chriſtus resurgens ex moôrtuis, Jam non moritur, mors illi ultraâ non dominabitur: quod enim mor- tus eſt peccato, mortuus eſt ſemel. Quod autem vivit; vivit Dee; allelũja , alleluja. Möôrtuus eſt ſemel propter de- Eicta noſtra, & reſurréxit propter juſtificatiõnem noſtram. Quod. Sténſa nobis eſt de contémp- tu mortis via, quam fequà- mur: appôſita eſt forma, cui impri- maäamur Primum nobis eſt, exterio- ra noſtra milericorditer ovibus ejus impendere: poſtzemúm verò; ſi necèſſe ſit, étiam mortem no- ſtram pro eisdem ovibus miniſtra- re. A primo autem hoc minimo pervenitur ad poſtrémum majus. ed cùm incomparabiliter longé ſit inélior anima, qua vivimus, quam terrena ſubſtantia, quam exteérius poſlidemus: qui non dat pro ovi- bus ſubſtantiam ſuam, quando pro his daturus eſt änimam ſuuam? Surréxkit paſtor bonus, qui ani- mam min ſuam Apro greg Allelüſa tenim luus eſt Cl lönia batt Vſünt n terrenan ares ailigun Ktorisperdun blitur: gui non eſt oſes propri⸗ tem & dimmit Diſor, ſecl gul non pr. Diicas, ſed esalcit. d li ocum ſel lucra : tentenis c0 luatiönis elis Paſci mnihm deum Itgnupit, Haiiſäm Dro nob eremplum, inpentus eſc Ur In reſue ſororian: kniaze 1Cenolc d e mex,: Bus,ui acénten (üüibus tu kelimzu eltputlicint llſennite Huikini, urre femmennnn 10: Ktenia Ntercel toptet utii luagne, lne. 1geläüſerud Dirlt ſenn Paſtor ber imſund liqu. gorii r 8chunfin,, gelics elndl Cſti & ſen cceenin h, lono, ete Cicit: leeſiscenl un cens: ou onit glonn Monuit, onus e 1 luan K noſtto n 1 veltene, 1at, caldi eng er nit nnbl utennte tunekle its fitl el tcee lutenfe kran. C Ftecon’ elt mam ſuam pòſuit pro ôvibus ſuis, & pro grege ſuo mori dignatus eſt. Allelüja, alleluija, alleluja. Etenim bPaſcha noſtrum immo- latus eſt Chriſtus. Alleluja. Sloôria Patri. Allel. 7T ſunt nonnuůlli, qui dum plus terrénam ſubſtàantiam, quam oyes diligunt, mérito nomen ga- ſtoris perdunt, de quibus protinus sbditur: Mercenarius autem, & qui non eſt paſtor, cujus non iunt oves propriæ, videt lupum venien- tem, & dimittit oves, & fugit, Non paſtor, ſed mercenarius vocatur, qui non pro amore intimo oves Düicas, ſed ad temporales mercé- des paſcit. Mereçenarius quippe eſt, qui locum quidem paſtoris tenet, ſed lucra animarum non quærit; terténis commodis inhiat, honore Frælationis gaudet, temporalibus u cris — „ impénla ſibi ab hominibus reverentia lætatur. g£ Deum laudaâmus. II. regnavit. II. Hariſſimi, Chriſtus paſſus eſt pro nobis, vobis relinquens exémplum, ut ſequamini veſtigia eius: qui peccatum non fecit, nec invéntus eſt dolus in ore ejus. Quroôra cœlum pürpurat. In reſuxrectiône. 14. Ego ſum pa- ſtor vium: *60 ſum via, véritas, & vita; ego ſum paſtor bonus, & cognôſco oves meas, & cognoſcunt me meæx;, allel. allel. Eus, qui in Filii tui humilitate jacéntem mundum erexiſti: fi- délibus tuis perpétuam concéde lætitiam; ut quos berpétuæ mortis eripuiſti càſibus, gaudiis faàcias pér- frui ſempiternis Per eumdemDam. hariſſimi, Chriſtus paſſus eſt. Surréxit Dus de ſepúlchro“, Allelûja, alleluja. Surréxit. Qui pro nobis pépendit in li- gno. Alleluja, allel. löria Patri, Surréxit. Surréxit Döôminus verè, allel. Et apparuit Simoôni, allel. Radéhat autẽ judicânti ſe injũ- ſte: qui peccaâta noſtra ipſe per- tulit in corpore ſuò ſuper lignum: ut peccaâtis môrtui; juſtitiæ vivaà- mus, cujus livoxe ſanati lumus. „Surrexit Dôminus vere . Alleluja, allelja. Surréexzit. Et apparuit Simoni. Allel. allel. 5loria Patri. Surréxit. F. Gayviſi ſunt diſcipuli, allel. Viſoy Domino, alleluja. Ratis enim icut oves errântes, Lſed converſi eſtis nunc ad pa- ſtörem, & Epiſcopum animaârum veſtrarum. Gaviſi ſunt diſcipuli, Alleluja, allelúja. Gaviſi. Viſo Doômino. Allel. allel. 3 lôria Patri. Gaviſi. Mane nobiſcum Dpe, allel. Quoniam adveſperafſcit, allel. 4 Ve AlIel. HIal. Dixit Dôminus. . 77- hariſſimi, Chriſtus paſſus . d régias Agni. Mane nobiſçgum. 334. Ego ſum paſtor bonus, qui paſco oves meas, & pro ovibus meis po- no aänimam meam, alleluja. eus ,„ qui. . F E RIA SECUND A. De Actibus Apoſtolorum. Urrexérunt autem quidam de hæreſi Phariſæôrum, qui credi- dérunt, dicéntes: Quia oportet circumcidi eos, præcipere quo- que ſervare legem Moyſi. Conve- nerüntque Apoſtoli, & feniores vi- dére de verbo hoc. Cùm autem ma- gna conquisitio fieret, ſurgens Pe- trus: dixit ad eos: Viri fratres, vos Icitis, quòniam ab antiquis diébus Deus in nobis elégit: per os meum audire Gentes verbum Evangélii, & crédere. Er qui novit corda Deus, teſtimonium perhibuit, dans illis piritum ſanctum, ſicut & no- bis, & nihil diſcrévit inter nos & illos, fide purificans corda eorum, Nunc ergo quid tentatis Deum , imponere jugum ſuper cervices diſcipulorum; quod neque Patres noſtri, neque nos portare potui- mus % Sed per grätiam Dömini fe- ſu Chriſti crédimus ſalvâri, quem ädmodum & illi. Tacuit autem omnis multitudo: & audiébant Barnabam, & Paulum narrantes » quanta Deus feciſſet ſigna, & pro- digia in Gentibus per eos- Virtüte magna. 328. T poſtquam facuérunt „ re- ipondit Jacobus;, dicens:; Viri XF fra- 88 fratres, audite me. Simon narràvit, quemadmodum primum Deus vi- ſitäayvit sümere ex lum némini ſuo. Et huic concor- dant verba Prophetarum, ficut ſcriptum eſt: Poſt hæc revêrtar, & reædificabo tabernaculum David, quod décidit: & diruta ejus reædi- ſicabo, & érigam iliud; ut requi- rant céteri hominum Dôminun, & omnes Gentes, ſuper quas invoca- tum eſt nomen meum, dicit Doô- minus, faciens hæc. Notam à ſæcalo eſt Dômino opus ſuum. Propter quod ego júdico, non inquietari eos, qui ex Géntibus convertûntur ad Deum;ſed ſcribe- re ad eos; ut abſtineant ſe à con- taminationibus ſimulacrôrum, & fornicatiôòne, & ſuffocàtis, & San- guine. Moyſes enim à tempéôribus antiquis habet in singulis civitati- bus, qui eum prædicent in ſynagô- gis, ubi per omne sabbatũ legitur. De ore prudéntis. s28. Unc placuit Apôſtolis, & ſe- „nioribus cum omni Eccléſia, eligere viros ex eis, & mittere An- tiochiam cum Paulo & Barnaba Ju- dam, qui cognominabatut Barlabas, & Silam, viros primos in fratribus, ſcribentes per manus eorum: Apoô⸗- ſtoli & ſeniôres fratres , his, qui ſunt Antiochiæ, & Syriæ, & Ciliciæ, tratribus ex Géntibus; ſalútem. Quôniam audivimus, quia quidam ex nobis exeüntes, turbavérunt vos verbis, everténtes animas ve- ſtras, quibus non mandavimus: Placuit nobis colléctis in unum, eligere viros; & mirtere ad vos cum charifiimis noſtris Bârnaba 8& Paulo; hominibus, qui tradidérunt äanimas ſuas pro nomine Dômini noſtri Jetu Chriſti. Miſimus ergo Judam & Silam, qui & ipfſi vobis Verbis réferent eadem. Viſum eſt enim Spiritui ſanco, & nobis, nihil ultra impéônere vobis oneris, quàm hæc neceſsaria: ut abftineâtis vos ab immolatis ſimulacrôrum, & sanguine, & fuffocato, & forni- catione, à quibus cuſtodiéntes vos, bené agetis. Valéte. e Deum laudamus. II. Eüntes in mundum, alleluja: do- céte omnes Gentes; allelùja. Paſtor bonus ànimam ſuam ponit pro vibus ſuis, alleluja. (FERIA Gentibus pôpu- A T ERTIA. De Actibus Apoſtolôrum. Srans autem Paulus in médio A- reopagi, ait: Viri Athenienſes, per omnia quaſi ſuperſtitioſiores Vos video. Prætériens enim, & vi- dens ſimulacra veſtra, inveni & aram, in qua ſcriptum erat: Ignôto Deo. Quod ergo ignorantes co- litis,: hoc ego annuntio vobis. Deus, qui fecit mundum, & omnia, quæ in eo ſunt, hic coeli & terræ cùm ſit Dñs, non in manufactis templis habitat: nec mânibus humanis co- liturzindigens aliquo,cùm ipſe det oömnibus vitam, & inſpirationem, & omnia: fecitque ex uno omne genus höminum inhabitare ſuper univerſam faciem terræ, definiens ſtatůta Empora;, & términos ha- bitatiònis eorum, quærére Deum, ſi forte attrectent eum, aut invé- niant,- quamvis non longè ſit ab unoquéque noſtrùm. Scce vicit leo de tribu Juda, radix David, aperire librum, sölvere ſeptem ſignacula ejus: Allelja, alleluja, alleluja.,. Dignus eſt Agnus; qui occiſus eſt, accipere virtůtem, & divinità= tem, & ſapientiam, & fortitdinem, & honoôrem, & gloriam, & benedi- ctionem. Alleluja, allel. allel. N ipſo enim vivimus, & moyé- mur, & ſumus: ſicut & quidam Veſtrôrum Poetarum dixérunt: Ip- sius enim & genus ſumus. Genus ergo, cùm ſimus Dei non debemus æſtimare auro, aut argeénto, aut l- pidi, ſculpturæ artis & cogitatio- nis höminis, Divinum eſſe simile. Et témpora quidem hujus ignoran- tiæ deſpiciens Deus, nunc annun- tiat hominibus, ut omnes ubiqueé poniténtiam agant, eòô quòôd ſtaà- tuit diem, in quo judicatürus eſt orbem in æquitäte;, in Viro; in quo ſtätuit, fidem præbens ômnibus, süſcitans eum à mor- tuis. Cùm audiſſent autem reé- furrectionem mortuorum; dul- dam quidem irridébant; quidam veroô dixerunt: Audiémus te dé hoc iterum. Sic Paulus exivit de médio eorum. Ego ſum vitis vera „& vos pal⸗ mites: & Qui manet in me „& ego in eo, hic ktert fruétum mul⸗ tum;, allelu a, alleluja. 211Stza , . Sicut er lleri ne lonia Did⸗ Jei, Donpfſiu nomine Poſt hæc Corinth Judæum genere, & Eniſci Ppreæcepiſl nes judæ Et quia e bat apud autem lce ſputabat zubbatunm Jelu, uac e Deunm lüͤntes in Gentes,b atris, & aleliia, Merceni Oyes bror len d Dus t PEN De 46 Milto 1 ied Aſmue rima d Aliam, ne tempn MiIno⸗ cut lerhmmis, nizccl kum: 4 utilium, 11I oſtolonun. lus in mlel iti Athentr ſuhert jens eninl eltta, ine tum enettlr 9 ignoruns⸗ ntiorodoh n, Kommd, eli Atenne anufzts t ibus hunmn gnoine Xͤinlginuet ne es ume inhabiie Ntene Een ,5 telmmn gurrelell keuln, all non lonte! = m. 4 H tetbl/ etire line⸗ tnicli liji,den Enls lie Te Deum laudamus. 11. „Sicut diléxit me Pater, & ego diléxi vos. Qui. 3Blôria Patri. Qui. Uidam verô viri adhæréntes ei, crediderunt: in quibus & Dionyſius Ateopagita, & mulier noômine Damaris, & alii cum eis. Poſt hæc egréſſus ab Athenis, venit Corinthum: & invéniens quemdam Judæum nomine Aquilam, Ponticũ kgénere, qui nuper vénerat ab Italia, & Priſcillam uxôrem ejus (eò quod Præcepiſſet Claudius diſcẽdere om- nes Judæos à Roma) accéſſit ad eos. Et quia ejusdem erat artis, mané- bat apud eos, & operabatur: (erant autem ſcenofactoriæ artis.) Et di- ſputabat in ſynagôga per omne sabbatum, interponens nomen Dni ITeſu, ſuadebâtque Judæis, & Græcis. Euntes in mundum, docéte omnes GSentes, baptizantes eos in nomine Patris, & Filii, & Spiritus ſancti, alleluja, Mercenarius autem, cujus non ſunt oves propriæ, videt lupum venien- tem, & dimittit oves, & fugit, & lIupus rapit, & diſpergit oves, allel. E RIA Q UA RFT A. De Actibus Apoſtolôrum. ANMilete Paulus mittens Ephe- ſum, vocavit Majôres natu Ec- cléſiæ. Qui cùm veniſſent ad eum, & ſimul eſſent, dixit eis: Vos ſcitis E Prima die, qua ingreſſus ſum in Aſiam, qualiter vobiſcum per om- ne tempus fùúerim, sérviens Do- mino cum omni humilitate, & lacrymis, & tentationibus, quæ mihi accidérunt ex insidiis Jjudæo- rum: quoômodo nihil ſubtrâxerim utilium, quo minus annuntiärem vobis, & docérem vos puúblicè, & per domos, teſtificans Judæis at- que Géntibus in Deum pœnitén- tiam, & fidem in Dôminum no- ſtrum Jeſum Chriftum. Et nunc ecce alligatas ego ſpiritu; vado in Jeruſalem , quæ in ea ventüra int mihi, ignéôrans: niſi quòd Spi- ritus ſanétus per omneés civitàtes mihi proteſtatur, dicens: quôniam vincula & tribulationes Jerosôly- mis me manent. Sed nihil horum véreor, nec facio animam meam 339 consúmmem curſum meum, & mi- niſtérium verbi, quod accépi a Dô- mino Jeſu, teſtificari Evangelium gratiæ Dei. Surgens Jeſus. 3236. T nunc ecce ego ſcio, quia âm- pliüs non vidébitis faciem me- am vos omnes, per quos transivi prædicans regnum Dei. Quaprop- ter contéſtor vos hodiérna die, quia mundus ſum à sanguine om- nium. Non enim ſubterfugi; quô minùs annuntiarem omne consi- lium Dei vobis. Attendite vobis, & univérſo gregi, in quo vos Spiri- tus ſanctus poſuit Epitcopos, rége- re Eccléſiam Dei, quam acquisivit sanguine iuob Ego ſcio, quoniam intrabunt poſt dilceſſiõnem meam lupi rapaces in vos ,„ non parcen- tes gregi. Et ex vobis ipſis exur- gent viri loquéntes pervérſa, ut abducant diſcipulos poſt ſe. Prop- ter quod vigilate, memoria reti- néntes, quoniam per triénnium nocte & die non ceſsavi, cum laã- crymis monens unumquemque ve- ſtrum. . Expurgäate vetus, 336. T nunc commendo vos Deo, & verbo gratiæ ipsius, qui po- tens eſt ædificare, & dare hæredi- tätem in ſanctificatis omnibus. Argentum, & aurum, aut veſtem nullius concupivi, ſicut ipſi ſcitis: quôniam ad ea, quæ mihi opus erant, & his, qui mecum ſunt, mini- ſtravérunt manus illæ. Omnia oſte- di vobis, quôniam ſic laborantes» oportet ſuſcipere infirmos, ac me- miniſſe verbi Dômini Jeilu, quô- niam ipſe dixit: Beatius eft magis dare, quâm accipere. Et cum hæc dixiſſet poſitis genibus ſuis oravit cum omnibus illis. Magnus aurtem fletus factus eſt omnium: & pro- cumbéntes ſuper collum Pauli, oſ⸗- culabantur eum, doléntes maximé in verbo, quod dixerat, quoòniam ämplius faciem ejus non eſſent vi- Suri. Et deducébant eum ad navem. e Deum laudamus, I1: Ite, nuntiate fratribus meis, aälle- lúja: ut eant in Galilæam;, allel. ibi me videbunt, alleluja; alle- luja, alleluja, pretioſiòrem quàm me; dümmodo Sicut novit me Pater, & ego co- 1 2 Enolèo 340 tnoleo Patrem, & änimam meam pono pro ovibus meis, alleluja. F EK I A QUIN T A. De Actibus Apoſtolôrum. Eſpöndit autem Paulus, (an- Raucate ſibi Præſide dicere:) Ex multis anais te eſſe júdi cern genti huic ſciens, bono animo pro zane ſatisfaciam. Potes enim cog- néſcere, quia non plus ſunt mihi dies quam duodecim »„ex quo alſ- céndi adoraâre in Jerúfalem: & neque im templo invenérunt me cùm aliquo diſputäntem, aut con- curſum faciéntem turbæ, neque in ſynagoôgis, neque in civitate: neque probare poſſunt tibi, de quibus nunc me accuſant. Confiteor autem hoc tibi, quod ſecundùm ſectam, quam dicunt hæreſim, ſic desérvio Patri & Deo meo, credens ômni- bus, quæ in Lege & Prophétis ſcrip- ta ſunt: ſpem habens in eum, quam & hi ipſi expéctant, refſurrectio- nem futúram juſtörum, & iniquo- rum. in hoc & ipfe ſtüdeo ſine offendiculo conſcientiam habéere ad Deum, & ad hômines ſemper. Chriſtus resurgens. 336. Oſt annos autem plures, ele- emôlſynas factůrus in Gentem meam, veni, & oblationes, & vota. Inquibus invenerunt me purificatum in templo, non cum turba, neque cum tumuúltu. Qui- dam autem ex Aſia Judæi, quos oportébat apud te præſtò eſſe, & accusare;, ſi quid haberent advér- sům me: aut hi ipſi dicant, ſi quid inveneérunt in me iniquitatis, cùm ſtem in concilio, niſi de una hac ſolůmmodò voce, qua clamavi in- ter eos ſtans: Quôrum de reſurre- cGtiône mortuoôrum ego jüdicor ho- die à vobis. Surréxit paſtor. 336. Iſtulit autem illos Felix;, cer- tiſſimèe ſciens de via hac, di- cens: Càùm Tribûnus Lyſias deſcen- derit, audiam vos. Juſsitque Cen- turiôni cuſtodire eum, & habere requiem, nec quemquam de ſuis prohibere miniſtrare ei Poſt ali- quot autem dies veniens Felix cum Drusilla uxore ſua, quæ erat Judæa, vocavit Paulum, & audi- vit ab eo fidem, quæ eſt in Chri- ſtum leſum. Diſputante autem il- lo de juſtitia, & caſtitàte, & de ju- dicio futúro, tremefactus Felix re- ſpondit: Quod nunc attinet, vade: témpore autem opportùno accer- ſam te: ſimul & ſperans, quoòd pe- cúnia ei darétur à Paulo; propter quod & frequénter accêrſens eum, loquebatur cum eo. Biennio au- tem expléto, accépit ſucceſſorem Felix Portium Feſtum. Volens au- tem gratiam præſtare Judæis Felix, reliquit Paulum vinctum. e Deum laudamus. II. Tu ſolus peregrinus es, & non au- diſti de Jeſu, quõmodo tradidérunt eum in damnationem mortis? all. Alias oves habeo, quæ non ſunt ex hoc ovili: & illas oportet me addu- cere, & vocem meam audient: &fiet unum ovile, & unus paſtor; allel. E RIA SEXT A. De Actibus Apoſtolorum. Eſtus ergo, cùm veniſſet in Pro- Prinstarn „poſt triduum aſcendit Jerosolymam à Cæſaréa. Audierunt- que eum principes ſacerdotunn & rimi Judæoôrum, advérsùs Paulum: X rogâbant eum, poſtulantes grâ- tiam adversùs eum, ut juberet per- dúci eum in lIerùſalem, insidias tendéntes, ut interficerent eum in via. Feſtus autem reſpondit» fervari Paulum in Cæſaréa: ſe au- tem matùúriùs profectuürum. Qui ergo in vobis (ait) potentes ſunt, deicendéntes ſimul, ſi quod eſt in viro crimen, accuſent eum. Virtú⁴te magna. 335. Emorâtus autem inter eos dies non âàmpliùs quàm ocdto; aut decem, deſcendit Cæſaréam & altera die ſedit pro tribunali, juſſit Paulum adduci. Qui cuùm per- duùctus eſſet, circumſtetérunt eum, qui ab Jerosolyma deſcenderant judæi, multas & graves cauſas objiciéntes, quas non pôterant probâre , Paulo rationem reddén- te: quoniam neque in legem Judæo- rum, neque in templum „ nequ in Cælarem quidquam peccavi. De ore prudentis. 335⸗ Eſtus autem volens grätiam præſtare Judæis; reſpoôndens Paulo, dixit: Vis lerosolymain alcéndere „ & ibi dé his judicart apud pud me? tHibünal C let judicat cut tu meli Alt dignum Necilo mo , gux potelt me 4ppello. lio ocuͤtus 4ppellaſti? ebeum! Noie ſc 0 ins intrite 5A De Ae Vm an permit imet cun lot tertin t primos Veniſſent, en lens, aut Aus d je in manus intertogan Volucrunt nulla eller Contradic codus hon guali iguic ae Ern caul Aloqun Theelch 1 illi 8 negn can futum nt id de t. temiten quia udigt conſtituig veneunt lürimi, canz e 1guidam e ntu tur: Echan, Umgn onle tnte, Kt ans keltt Caitimntnd Tans, gol Laulo; not Aeettſehet . Niemit: Pit ucetlt Um. Foles: re utziſe nckuan 18. Il. 6s Ent 0d0 tull emn nolt gue ſil lu dpoteieil maucien 1us afot 1 IT1 hotolorn nvenilet ttiduum i Aater A es ſieetton⸗ aCveziskt nun e⸗ eutis, 3 7olen den ſrone 1s 1 i licini, , eſce apud me? Dizit autem Paulus: Ad tribunal Cæſaris ſto, ibi me opor- tet judicati? Judæis non nocui;, ſi- cut tu melius noſti. Si enim nocui, aut dignum morte aliquid feci, non recûſo mori: Si vero nihil eſt eo- rum, quæ hi accuſant me, nemo poteſt me illis donare. Cæſarem appello. Tunc Feſtus cum conci- lio locutus, reſpondit: Cæſarem appellaſti? ad Cæſarem ibis. e Deum laudâmus. II. Noñe ſic opôrtuit pati Chriſtum, & ita intrare in gloriam ſuam zallel. A B A TL G. De Actibus Apoſtoléôrum. CRD autem veniſsemus Romam, permiſſum eſt Paulo manére si- bimet cum cuſtodiente ſe milite. Poſt tertium autem diem convoca- vit primos Judæorum. Cùmq; con- veniſſent, dicebat eis: Ego, viri fratres, nihil adversùs plebem fa- ciens, aut morem paternum, vin- ctus ab Jerosolymis traditus ſum in manus Romanorum: qui cùm interrogationem de me habuiſſent, voluérunt me dimittere, eò quod nulla eſſet cauſa mortis in me. Contradicéntibus autem Judæis, coaâcdtus ſum appellare Cæſarem, non quaſi Gentem meam habens aliquid accusare. Propter hanc ägitur cauſam, rogavi vos vidére; & alloqui. Propter ſpem enim Iſtael caténa hac circũmdatus lum. T illi dixerunt ad eum: Nos neque litteras accçépimus de te à Jjudæa, neque advéniens aliquis fratrum nuntiavit, aut locutus eſt quid de te malum. Rogaâmus au tem à te audire, quæ ſentis: nam de ſeda hac norum eſt nobis, quia nubique ei contradicitur. Cùm conſtitniſſent aatem illi diem, venerunt ad eum in hoſpitium plúrimi, quibus exponébat teſti- ficans regnum Dei „ ſuadensque eis de Jeiu, ex lege Moyſi, & Pro- phetis à mane usque ad veſperam Et quidam credebant his, Quæ di- cebintur: quidam verò non cre debant. Umque invicem non eſſent conientientes, diſcedebant;, 341 dicénte Paulo unum verbum: Quia bené Spiritus ſanctus locutus eſt per Iſaiam Prophétam ad patres noſtros, dicens: Vade ad pôpulum iſtum, & dic ad eos: Aure audié- tis, & non intelligetis: & vidéntes vidébitis „ & non perlpiciétis. Incraſsatum eſt enim cor poôpuli hujus, & auribus graviter audié- runt, & culos juos comprelſsé- runt: ne forte videant culis, 8& auribus äudiant, & cordée inteélli- gant, & convertàntur, & ſanem eos. Notum ergo ſit vobis, quo- niam Géntibus miſſum eſt hoc ſa- lutäre Dei, & ipfi audient. Et cùm hæc dixiſſet, exiérunt ab eo Judæi, multam habentes inter ſe quæſtionem. Manſit autem bién- nio toto in ſuo conducto, & ſus- cipiébat omnes„qui ingrediebaàn- tur ad eum, prædicans regnum Dei, & docens „ quæ ſunt de Dômino lJeſu Chriſto cum omni fiducia » ſine prohibitione. (elaifſti „ Obſecro vos tam- quam advenas & peregrinos abſtinere vos à carnalibus deſidé- riis, quæ militant advérsùs àänimam. D régias Agni dapes Stolis amiéti candidis Poſt tranſitum maris rubri Chriſto canamus Principi. ivina cujús charitas Sacrum propinat sanguinem, Almique membra corporis Amor Sacerdos immolat. parſum cruéërem pôfſtibus Vaſtator horret Angelus; Fugitque diviſum mare, Merguntur hoſtes fluctibus. am Paſcha noſtrum Chriſtuas eſt Paſchalis idem Victima , Et pura puris méntibus Sinceritatis àazyma. vera cœli Victima, Subjécta cui ſunt tartara;» Solùta mortis vincula, Recépta vitæ præmiaz. ictor ſubactis inferis Trophæa Chriſtus explicat;» Cœloque aperto subditum Kegem tenebrarum trahit. t ſis perenne meéntibus» Paſchale Jeſiu gandium;» A morte dira crimium Vitæ tenaâtos libera- Peo Patri ſit gloria - Et Filio; qui à mortuis 342 Surfézit,„ aec Paräclito In lempitérna ſæcula. Amen. Mane nobiscum Déômine, allel. Quoniam adveſperaſcit, allel. Moödicum, & non vidébitis me, dicit Dominus: iterùm moôdicum & vidébitis me, quia vado ad Pa- trem, allel. allel. „Eus, qui errantibus, ut in viam poſſint redire juſtitiæ, veritatis tuæ lumen oſtendis: da cunctis, qui Chriſtiana profeſſione censéntur, & illa reſpuere, quæ huic inimica ſunt nomini; & ea, quæ ſunt apta; ſectati. Per Domi- mum noſttuiim. DO MIN I CA III. urréxit Dñs veré; allel. enite. 1. ex ſempiterne., 3.⸗ Ineipit liber Apocalypſis B. Joân- nis Apòôſtoli. A 10salynñi: Jeſu Chriſti, quam dedit illi Deus palam facere ſervis ſuis, quæ oportet fieri citò, & ſignificavit mittens per Angelum ſuum ſervo ſuo Joanni, qui teſti- mônium perhibuit verbo Dei, & teſtimonium Jeſu Chriiti, quæcum- A vigi Beatus, qui legit, & nudit verba Prophetiæg hujus: & ſervat ea, quæ in ea ſcripta ſunt; tempus enim propeèe eſt. Joannes ſeptem Eccléſiis, quæ ſunt in Aſia. Gratia vobis, & pax ab eo, qui eſt, & qui erat, & qui ventúrus eſt, & à ſeptem Spiritibus, qui in conſpe- ctu throni ejus ſunt: & a Jeiu Chri- ſto, qui eſt teſtis ſidelis, primogeni- tus mortuorum, & Princeps regum terrz, qui diléxit nos, & lavit nos à peccatis noſtris in sanguine ſuo, & fecit nos regnum, & ſacer- doôtes Deo, & Patri ſuo: ipfſi glo- ria, & impérium in Iæcula ſæcu. lörum. Amen. . Dignus es Dômine, accipere li- brum, & aperire ſignacula ejus, allelâja: quôniam Occiſus es, & re- demiſti nos Deo: * In sanguine ctuo, alleluja. Feciſti enim nos Deo noſtro re- gnum & ſacerdéôtium. In. Cce venit eum nubibus, & vi- débit eum omnis oculus, & qui eum pupugerunt. Et plangent ſe ſuper eum omnes tribus terræ : Etiam: Amen. Eso fum alpha & omega, principium & finis;, dicit ominus Deus, qui en, & qui erat; & qui ventůrus eit, omnipotens. Ego Joannes, frater veſter, & parti- ceps in tribulatione, & regno, & atientia in Chriſto Jelu, fui in in- ula, quæ appellatur Patmôs, prop- ter verbum Dei, & teſtimonium Jeſu. Fui in ſpiritu in Dominica die: & audivi poſt me vocem ma- gnam tamquam tubæ, dicentis. uod vides, ſcribe in libro, & mitte ſeptem Eccleſiis, quæ ſunt in Aſia, Epheſo, & Smyrna, & Pérga- mo, & Thyatiræ, & Sardis, & Phi- ladelphiæ, & Laodiciæ. . Ego ſicut vitis fructificavi ſua- Vitatem odoris, allel. g Transité ad me omnes, qui concupiſcitis me, & à generationibus meis ad- implémini, allel. allel. . In me omnis gratia viæ, & veri- itis: in me omnis ſpes vitæ & virtûtis. Transite. T converſus ſum , ut vidérem vocem, quæ loquebàtur mecum: bra aurea: & in medio ſeptem candelabrôrum aureôrum similem filio hominis, veſtitum podére;» & præcinétum ad mamillas zona aurea: caput autem ejus ,„ & (à⸗ pilli erant candidi, tamquam la- na alba, & tamquam nix; & culi ejus tamquam flamma ignis;, & pe- des ejus similes aurichalco, ſficut in camino ardenti,; & vox illius tamquam vox aquarum multarum;, & habébat in déxtera ſua ſtellas ſeptem: & de ore ejus gladius utraque parte acütus exibat.: & facies ejus ſicut ſol lucet in virtu⸗ te ſua. Et cùm vidiſſem eum, cécidi ad pedes ejus tamquam môrtuus. Et poſuit dexteram luam fſuper me, dicens; Noli timeére: Ego ſum primus & novſſſimus: & vivus, & fui moôrtuus; & ecce ſum vivens in ſæcula ſæculorum: & habeo claves mortis, & inter. ni. Scribe ergo, quæ vidiſti, quæ ſunt, & quæ oportet fieri po æc. Audivi vocem de coœlo tam- quam & conveérius vidi ſeptem candela- guam voce Iegnabit D aleluja: Vittus, & Aeluſa, a lEt vox ens, Laus ommnes dan Deum pus loria bat dermo §. Dims . ni Dom tum donan carnis rel Hec enim donum in Chriſti nol 8 in i Foluit em ſt in fine, ſed etiam em, qui lun videre Tent ) & ſ lent, ſolid Munt. Locll Verbis ad ſpecie 2 Iue erat, niſi etiam algue palp cute tem Angel dim tibi II 4Agni: entem de us ſuis, t 5 Montem It eni cogita Velrum: Ttum vid⸗ Inquit, 5 in cor ve eas, & Videte⸗ em n ben⸗ lputade iad fie⸗ un funt i ſie lio zueſunr klta bibu, An oerlusak Pt phangel tridus ſenn 0 lunah 1 ind elguien 9 Onnloot eſten A e; 8 legno elufuin⸗ t Patmonpe & tektan. tl in Donn me ſoeen⸗ ube, (d be in Ihlenl eigſii yrnek lrcz dicle, fiuckikchi llel, , TI ni conelpt. oridus wnet Alel. ti ir, ns Hen quam vocem tonitrui magni, allel. regnabit Deus noſter in ætérnum, alleluja: * Quia factus eſt ſalus, & virtus, & potéſtas Chriſti ejus;, alleluja, alleluùja. . Et vox de throno exivit, di- cens, Laudem dicite Deo noſtro omnes Sancti ejus, & qui timétis Deum pusilli & magni. Quia. loria Patri. Quia. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Iébus his ſanctis; reſurrectiô- ni Dömini dedicàtis , quan- tum donante ipſo poſſumus ,„ de carnis reſurrectione tractémus. Hæc enim eſt fides noſtra: hoc donum in Dômini noſtri Jeſu Chriſti nobis carne promiſſum eſt, & in ipſo vrececht exémplum. Voluit enim nobis, quod promi- ſit in fine, non ſolùm prænuntiare, lſed etiam demonſtrare. IIIi qui- dem, qui tunc fuérunt, cùm il- lum vidérent , & cù⅛m expavéice- rent, & ſpiritum ſe vidéere créde- rent, ſoliditatem coôrporis tenue- runt. Locùúùtus eſt enim non ſolùm verbis ad aures eòrum, ſed étiam ſpécie ad oculos ebrum: parúm- que erat, ſe præbere cernéndum, niſi étiam offerret pertractandum, atque palpaàndum. Locutus eſt ad me unus ex ſep- tem Angelis, dicens: Veni;, oſteén- dam tibi novam nuptam, ſponſam Agni: & Et vidi Jetúſalem deſcen- déntem de cœlo, ornàtam montli- bus ſuis, alleluja, allel. allel. Et süúſtulit me in ſpiritu in montem magnum & altum. Et. It enim: Quid turbati eſtis? & cogitationes aſcéndunt in cor veſtrum: Putavérunt enim, ſe ſpi- ritum vidére. Quid turbati eſtis: inquit, & cogitationes aſcendunt in cor veſtrum? Vidéte manus meas, & pedes meos: palpate, & vidéte: quia ſpiritus oſſa & car- nem non habet, ſicut me videétis habére. Contra iſtam evidentiam diſputabant hömines. Quid enim aliud fäcerent homines, qui ea; quæ ſunt hominum, sapiunt, quam ſic diſputare de Deo contra Deum?: Ille enim Deus eſt; iſti hômines tunt. Sed Deus novit cogitationes höminum, quôniam vanæ ſunt. . 343 Audivi vocem in cœlo Ange- léôrum multôrum dicéntium: Timéte Döminum, & date cla- ritätem illi, & adorate eum, qui fecit cœlum & terram, mare, & fontes aquarum, allel. allel. Vidi Angelum Dei fortem, vo- läntem per médium cœli, voce magna clamäntem, & dicen- tem. Timéte Dominum. N hémine carnali tota régula in- telligéendi eſt conſuetúdo cer- néndi. Quod ſolent videre, cre- dunt: quod non ſolent, non ere- dunt. Areter conſuetúdinem facit Deus miracula, quia Deus eſt. Ma- jôra quidem miracula ſunt , tot quotidie hômines naſci, qui non erant, quam paucos reſurrexiſſe, qui erant: & tamen iſta miracula non conſideratione comprehénſa ſunt, ſed aſſiduittate viluerunt. Reſurréxit Chriſtus: abſoluta eſt res. Corpus erat, caro erat? pe- péndit in cruce, emiſit änimam, paͤlita eſt caro in ſepulchro. Exhi- uit illam vivam, qui vivébat in illa. Quare miramur? quare non crédimus? Deus eſt, qui fecit. Véniens à Libano quam pulchra facta eſt;, allel. Et odor veſti- mentorum ejus ſuper omnia aroô- mata, alleluja; alleluja. Favus diſtillans labia eius, mel & lac ſub lingua ejus. Et odor. 1oria Patri. Et odgr. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Jeannem. 9 I illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Moôdicum, & jam non videébitis me, & iterùm mo- dicum, & vidébitis me; quia vado ad Patrem. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Odicum eſt hoc totũ ſpatium, quo præſens pervolat læculu. Unde dicit idem ipfe Evangeliſta in Epiſtola ſua: Noviſſima hora eſt. Ideò namque addidit: Quia vadoe ad Patrem: quod ad prioôrem ſen- téntiam referendum eſt: ubi ait: Mo⅛⅜ dich, & jam non vidébitis me: non ad poſteriore:n, ubi ait: Et iterumm modicum, & vidébitis,me. Eùndo quippe ad Patrem, factùrus erat; ut eum non vidérent. Ac per hoc non ideo dictum eſt, quia fuerat mori- turus, & donec resurgeretzab corü 1 4 alpecti- 344 ſpécdibus receſsurus: ſed quod eſſet itùrus ad Patrem, quod féêcit, poſteâquam reſurtéxit, & cum eis per quadraginta dies conversatus; aſcéndit in cœlum. Decantabat populus Iſrael alle- Iuja: & univéria multitůdo Jacob canebat legitimè: & Et David cum cantoribus citharam percutiébat in domo Domini; & laudes beo canébat, allel. allel., Sanctifica- ti ſunt ergo Sacerdotes „ & Levi- tæ, & univerſus Iſrael deducebat ramn fœderis Domini in jübilo. t. Llis ergo ait: Modicum, & jam non videbitis me;: qui eum cor- poraliter tunc videbant: quis itûrus erat ad Patrem, & eum deinceps mortalem visuri non erant, qua- lem, cùm iſta loqueretur, vidébant. Quod vero addidit: Et irezum mo- dicum, & vidéhitis me: univeériæ Promiſit Eccleſiæ, ſicut univerſæ promilit: ecce ego vobiscum ſum usque ad conſummatiônem ſæculi. Non tardat Dominus promiſſum. MoOdicum, & vidébimus eum, ubi jam nihil rogemus, nihil interro gémus- quia nihil deſiderandum re- manebit, nihil quærêndum larebit. Triſtitia veſtra, allel. * Con- vertéturf in gaudium allel. allel. Mundus autem gaudéebit, vos vero contriſtabimini, ſed triſtitia veſtra. Convertetur- Ioôria Patri. Convertétur. Oe môdicum longum nobis vidétur, quoniam adhuc asgi- tur, cùm finitum fuerit, tunc ſen- tiemus, quam modicum füerit. Non ergo ſir gandium noſtrum, qusle habet mundus, de quo dictü eſt: Mundus autem gaudebit. Nec tamen in huſus deſiderii parturitio- ne ſine gaudio triſtes ſimus: ſed, ſicut ait Apoſtolus: Spe gaudentes: in tribulatione patientes, quia & ipia parturiens, cui comparati ſu- mus’, plus gaudet de mox futura Prolé, quàm triſtis eſt de præsenti dolore. Sed hujus fermonis iſte ſit finis: habent enim quæſtionem moleſtiſſimam, quæ lequuntur nec brevitate coardanda ſunt, ut poſ- ſint commodius, ſi Dis voluerit», explicari. Te Deum. 1I. Ad Laudes, ohe Allel. minus regnavit. 11. . Hariſſimi, Obſecro vos tam- quam advenas & peregrinos, abſtinere vos à carnalibus deſidè- riis; quæ militant adversùs animä. urôra cœlum pürpurat. In reſurrectiéône. 14. Môdicum, & non vidébitis me, dicit Doöminus: iterum modicum & videbitis me, quia vado ad Pa- trem, allel. allel. Eus, qui errantibus, ut in viam poſſint redire juſtitiæ, verita- tis tuæ lumen oſtendis: da cunctis, qui Chriſtiana profeſſione censen- tur,; & illa reipiere, quæ huic inimſca ſunt nomini; & es, quæ ſunt apta, ſectari. Per Däm. 331. haril⸗ ſimi, Obſecro vos. Surrexit Diñs de ſepulchro, Allelaja, alleluja. Surréxit, gai pro nobis pependit in lig- no. Alleluja, alleluja. Iöria Patri. Surrexit. Surrexit Däs veré;, allel. Et apparuit Simeni, allel. Ubjécti igitur eſtote omni hu- manæ creaturæ propter Deum; ſive Regi, quaſi pracellenti, ſive dúcibus tamquam ab eo miſſis ad vindictam malefactorum;, laudem verò bonorum. . reg. Surréxit Déôminus verè; Alleluja, alleluja. Surréexit. 1éria Patri. Surrexit. . Gaviſi ſunt diicipuli, alleluja. Viio Démino, alleluja. Ervi subditi eſtôte in omni ti- môre dominis, non tantum bonis & modéſtis, ſed etiam dyſcolis. Hæc eſt enim gratia in Ghriſto jeſu Doômino noſtro. Gaviſi ſunt diſeipuli: Allelùja, alleluja. Gayiſi Viſo Dômino Alleluja, allel. léria Patri. Gaviſi. Mane nobiſcum Domine; allel. Quêniam advelperaſcit, allel. Allelũja. ixit Dôminus. L 77. hariſſimi,„ Obſecro vos d regias Agni. Mane nobiſcum. 341. Et apparuit Simoni. Allel. allel. Ammen cicd ten euet binini, ſe⸗ lut in gauc . EAI De lib. o Welo Hac di Kelles in de in medio aureorum: lem, & pe non potes tiſtieos, elſe, & ne mendices lultinuiſti Snon geß urm te, gue ma de ue, unde kentiam & tem venie librum tu Iltentiam guls odliſt ͤego odi Clat, guicd Vincehti 12, quo Vidi 00 temn poſit Mina, & Et lup 5 ſengente 1Ag ele mudqui tlibulatid kem tuam Watiz 1 elle, & . R zat⸗ Ane due dalin adalas eclo ſor t K Peetnng miltbas cete drenisini lun githe e, 14 iilinien uia ltridn ibus, uüt uſtitie,ti ndis d ent feſſionecen ete Nl ini; Kn Derbin. 1 1 d ſpiſck i. Sukent hependtin lelan. ltenlt. ene,Ale, moni, Ae Atoeen e koßtetli racelln d e eon Gotun, tninm, lie duner inon M⸗ uleiit Gichhui, 0) Alelie, glle vlh D ur, in ⸗ cgi1hi u. Amen dico vobis, quia ploräbi- tis, & flebitis vos: mundus au- tem gaudebit, vos vero contriſta- bimini, ſed triſtitia veſtra verté- tur in gaudium, alleluja. eus, qui erräntibus. 331 FPERIA SECUND a. De libro Apocalypſis beati Joannis Apoſtoli. ANSelo Epheſi Ecclefiæ icribe: TAhac dicit, qui tenet ſeptem ſtellas in dextera ſua, qui ambulat in médio ſeptem candelabrorum aurxeorum: Scio pera tua, & labo- rem, & patiéntiam tuam: & quia non potes ſuſtinere malos: & ten- tâſti eos, qui ſe dicunt Apoôſtolos eſſe, & non ſunt, & inveniſti eo- mendaces, & patientiam habes, & ſuſtinuiſti propter nomen meum; & non defeciſti. Sed habeo adver- süùm te, qud charitätem tuam pri- mam reliquifti. Memor eſto ita- que, unde excideris: & age pœni- téntiam, & prima pera fac. Sin au- tem, venio tibi, & movébo cande- labrum tuum de loco ſuo, niſi pœ- niténtiam egeris. Sed hoc habes, quia odiſti facta Nicolaitarum, quæ & ego odi. Qui habet aurem, au- diat, quid Spiritus dicat Eccléſiis: Vincenti dabo edere de ligno vi- tæ, quod efſt in paradiſo Dei mei. e, Vidi portam civitatis ad Orien- cfem poſitam,„ & Apoſtolorum no- mina, & Agni ſuper eam ſcripta: Et ſuper muros ejus Angelorum cuſtôdiam, alleluja. Vide cœlum novum, & terram novam, & civitatem nevam de- ſcendentem de cœlo. Et. T Angelo Smyrnæ Ecelèſiæ ſeri- be: Hæc dicit primus & noviſſi- mus, qui fuit mortuus, & vivit: Scio tribulationem tuam, & panperta- tem tuam, ſed dives es: & blasphe- mâris ab his, qui ſe dicunt Jjudæos eſſe, & non ſunt, ſed ſunt ſynago ga sàtanæ. Nihil horum timeas;, quæ paſsúùrus es. Ecce miſsùrus eſt diabolus aliquos ex vobis, in car cetem, ut tentemini, & habebitis tribulationem diebus decem. Eſto fidelis usque ad mortem, & dabo tibi coronam vitz. Qui habet au- rem; audiat, quid Spiritus dicat . „ 34⅞, Eccléſiis. Qui vicerit, non lædé- tur à morte lecúnda. Oſtendit mihi Angelus fontem aquæ vivæ, & dixit ad me, allel. Hic Deum adoôra, alleluja, al- lelũja, allelũja. Boſtquam audiſſem, & vidiſſem, cécidi, ut adorarem ante pedes Angeéli, qui mihi hæc oſtendébat, & dixit mihi. Hic. Goria Patri. Hic. T Angelo Bérgami Eccléſiæ ſcribe: Hæc dicit, qui habet rhomphæam ntraque parte acûtam: Scio ubi habitas, uübi ſedes eſt sata- næ,& tenes nomen meum, & non negaſti ſidem meam. Et in diébus illis Antipas teſtis meus fidéelis, qui occiſus eſt apud vos, ubi satanas hâbitat. Sed habeo advérsùs te pauca,: quia habes illic tenentes docstrinam Balaam, qui docebat Balac mittere ſcandalum coram fi- liis Iſrael, édere „ & fornicari: ita habes & tu tenéntes doctrinam Nicolaitârum. Similiter pœniten- tiam age: ſi quo minus, véniam ti- bi cito, & pugnabo cum illis in gladio oris mei. Qui habet aurem, audiat, quid Spiritus dicat Ecclé- ſiis: Vincénti dabo manna abſcon- ditum, & dabo illi calculum can- didum , & in calculo nomen no- vum ſcriptum, quod nemo ſcit „ nifi qui accipit. e Deum laudamus. rII. Et incipiens à Moyſe, & mnibus Prophétis, interpretabatut illis Sctiptúras, quæ de ipſo erant, allel. Triſtitia veſtra vertétur in gaudi- um;, alleluja: & gaudium veſtrum nemo tollet à vobis;, allel. allel. FEKIATERTI A. De libro Apocalypſis beati Joan- nis Apoſtoli. Poſt hæc vidi „ & ecce ôſtium "apértum in coelo „ & vox pri- ma;, quam audivi, tamquam tubæz loquentis mecum, dicens: Aſcende huc, & oſtendam tibi, quæ oportet Reri poſt hæc. Et ſtatim fui in ſpi- ritu: & ecce ſedes péôſita erat in cœlo, & ſupra ſedem ſedens. Et qui ſedébat, similis erat aſpééctui läpi- dis ſaſpidis, & sardinis: & iris erat in circuitu ledis similis vifioi ſma- ragdinæ. Et in circüitu ſedis ſedi⸗ 1 lis 345 lia vigintiquâtuer: S ſuper thre- nos vigintiquaâtuor ſeniores ſeden- tes, circumamicti veſtimentis al- bis, & in capitibus eòrum coronæ aureæ, Et de throno procedebant fùlgura, & voces, & tonitrua, & ſep- tem lampades ardentes ante thro- num, qui ſunt, ſeptem abiritus Dei. Vidi Jer⁴ſalem defcendéntem de cœlo, ornatam auro mundo; & lapidibus pretioſis intéxtam, Allelúja, alleluja. , Et erat ſtructůra muri ejus ex äpide jaſpide, ipſa verò aurum mundum, simile vitro mundo. Allel. T in conſpéctu ſedis tamquam mare vitreum, simile cryſtal- 15: & in médio ſedis, & in circuitu ſedis, quatuor animalia plena ocu- lis ante & retrô. Et animal primum simile leoôni, & ſecundum animal simile vitulo, & tértium animal habens faciem quaſi hôminis, & quartum animal simile àquilæ vo- lanti. Et quâtuor animalia;, sin- gula esrum habebant alas ſenas: & in circùitu & intus plena ſunt culis; & réquiem non habébant die ac nocte, dicentia, Sanctus, Sanctus, Sanéctus, Dominus Deus omnipotens, qui erat, & qui eſt, & qui ventürus eſt. In diadémate capitis Aaron ma- gnificéntia Dômini ſculpta erat: Dum perficerétur opus Dei, al- lelûja;, allel. allel. In veſte enim podéris, quam habeat, totus erat orbis terrarum, & paréntum magnalia in quaâtuor ordinibus lapidum ſculpta erant. Dum. löria Patri. Dum. T cùm darent illa animalia gloriam, & honéêrem. & bene- dictioné ſedenti ſuper thronum, viventi in ſæcula ſæculoôrum, proci- débant vigintiquâtuor ſeniòôres an- te ſedéntem in throno, & adora- bant viventem in ſæcula ſæculorü, & mittébant corônas ſuas ante thronum, dicéntes: Dignus es Do- mine Deus noſter accipere glôriäã, & honorem, & virtutem, quia tu creaſti mnia, & propter voluntâ- tem tuam erant, & creata lunt. Te Deum laudamus. II. Et coegérunt illum, dicentes: Ma- ne nobiſcum Dômine, quoôniam adveſperaſcit, alleluja. Triſtitia implevit eor veſtrum: 8 gaudium veſtrum nemo tollet à vobis, alleluja;, alleluja. F E RI A Q U A KT A. De libro Apocalypſis beati Joan- nis Apoſtoli. E vidi in dextera ſedeéntis ſupra thronum, librum ſcriptum intus & foris, ſignatum ſigillis ſeptem: Et vidi Angelum fortem, prædi- cantem voce magna: Quis eſt di- gnus, aperire librum, & solvere li⸗ gnâcula ejus ? & nemo pôterat ?: neque in cœlo, neque in terra,ne- que ſubtus terram aperire librum, neque reſpicere illum. Et ego fle- bam multàùm, quoôniam nemo di- gnus invéntus eſt aperire librum, nec videre eum. Et unus de ſenio- ribus dixit mihi: ne fléveris: ecce vicit leo de tribu Juda, radix Da- vid, aperire librum, & solvere ſep- tem ſignâcula ejus. Et vidi: & ec- ce in médio throni, & quatuor animaâlium, & in medio ſeniorum, Agnum ſtantem tamquam occiſum⸗ habéntem côrnua ſeptem, & cu- los ſeptem, qui ſunt ſeptem Spiti= tus Dei, miſſi in omnem terram. Et venit, & accêèpit de déxtera ſe- déntis in throno librum. Platéæ tuæ Jerůſalem ſternén- tur auro mundo, alleluja: & can- täbitur in te canticum lætitiæ;, all. Et per omnes vicos tuos ab uni- verſis dicétur, alleluja, allel. Luce ſpléndida fulgebis, omnes fines terræ adorabunt te Et per. „ 1 T cùm aperuiſſet librum, quà- tuor animalia, & vigintiquatuor ſeniores; ceciderunt coram Agnon habéntes singuli citharas, & phia- las aureas plenas odoramentôrum- quæ ſunt orationes Sanctorum, & cantabant canticum novum ,„ di⸗ cêntes: Dignus es Dominée acci- pere librum, & aperireé ſignaculs ejus: quéniam occiſus es, & rede- miſti nos Deo in sanguine tuo ex omni tribu, & lingua, & po- pulo , & natione, & feciſti nos Deo noſtro regnum, & ſacerdotes? & regnabimus ſuper terram. Decantabat populus. 344. T vidi, & audivi vocem An- gelôrum multorum in ſurenitd thtoni, &4 rum:, erat Dienus eſt Aclere virt Aſapientian. honorem,& hem. Et omn cclo elt, & terla: & gua in eoomnes denti in thra dtio & hono⸗ in lecula ſæ Ahinalia die Eintiguatuon in tacies ua Ventem in eDeum Mane nobi⸗ alcit, & ine Niſtitia vet in gaudium PENI. De lbro A Apoholi, T vidi 3 magnum. ſeptem, hn nyiſimas: ſünmita Alam mare 8 605, qui Umgginem e minls ejus Wreum . cantantes dei, & can Magna &n Domine rer ſun n, Quis Ne, A Ai ſolus nes entes in conſbech kia tua man Dienns Ot elnn nemo iule Aeliſt U1NII lis beiti ſtoli ſelinisſt nſcägun ſigllis eye fonten na: Cull Un A ſt neino otn ue in ttlil 40etite l lum. bian nian ent 20elite in t unnuteſ pe geſeig d 1 lull Chet St nicdiil ni; 8. gui acio ſenie ſepten,i Undleyten onen in pit Ge ceunl ſibeuan. eiiſgente⸗ ileliihi fcun elu ſicnstucs lelſt,i nillicne ele Aon binide Alunt eolann thlisn throni, & animàâlium „ & ſeniòô- rum: & erat númerus eorum millia millium, dicentium voce magna: Dignus eſt Agnus, qui occiſus eſt, accipere virtutem, & divinitatem, & fapientiam, & fortitudinem, & honorem, & gloriam, & benedictio nem. Et omnem creatram, quæ in cœlo eſt, & ſuper terram, & ſub terra: & quæ ſunt in mari: & quæ in eo, omnes audivi dicentes: Se- denti in throno, & Agno, benedi- ctio, & honor, & gloria, & potéſtas in ſæcula ſlæculorum. Et quatuor animalia dicebant: Amen. Et vi- gintiquatuor ſeniores cecidérunt in facies luas „ & adoravérunt vi- ventem in ſæcula ſæculoôrum. e Deum laudamus. II. Mane nobiscum, quoniam adyeſpe- ralſcit, & inclinata eſt jam dies, all. Triſtitia veſtra, alleluja, vertétur in gaudium, alleluja. FEKRI A QUIN T A. De libro Apocalypſis beati Joannis Apoſtoli. T vidi äliud ſignum in coœlo Lmagnum, & mirabile, Angelos ſeptem, habentes plagas ſeptem noviſſimas: quôniam in illis con- ſummata eſt ira Dei. Et vidi tam- quam mare vitreum miſtum igne- & eos, qui vicerunt béſtiam, & imaginem ejus, & númerum nô- minmis ejus , ſtantes ſuper mare vitreum, habéntes citharas Dei, & cantantes canticum Moyſi ſervi Dei, & canticum Agni, dicentes: Magna & mirabilia ilunt pera tua, Dômine Deus omnipotens; juſtæ & veræ ſunt viæ tuæ, Rex ſæculo- rum. Quis non timéebit te, Doômi- ne, & magnificabit nomen tuum? quia ſolus pius es; quoniam om- nes Gentes vénient, & adorabunt in conſpectu tuo, quoniam judi- cia tua maniféſta ſunt. Dignus es Démine. 342⸗ ◻T poſt hæc vidi, & ecce apér- tum eſt templum taberna culi teſtimonii in cœlo: & exiérunt ſep- tem Angeli habentes ſeptem pla- gas de templo, veſtiti lino mundo & candido ,„ & præcincti circa pé- Gora zonis aureis. Et unum de quatuor animalibus dedit ſeptem Angelis ſeptem phialas aureas ple- 3 nas iracundiæ Dei vivéntis in iszu. la ſæculorum. Et impletu eſt tem- plum fumo à maſeſtate Dei, & de virtúte ejus: & nemo poterat intro⸗ ire in templũ, donec conſumarén- tur ſepté plagæ ſeptemAngelérum. Ego ſicut vitis. 342. T audivi vocem magnam de templo, dicéntem ſeptem An- gelis;Ite, & effundite ſeptem phia- las iræ Dei in terram. Et abiit pri- mus, & effudit phialam ſuam in terram, & factum eſt vulnus iæ- vum, & peſſimum in homines, qui habébant charactérem béſtiæ, & in eoszqui adoraverunt imaginé ejus. Et ſecundus Angelus effudit phia- lam ſuam in mare: & factus eſ lan- guis tamquam môrtui: & omnis anima vivens moôrtua eſt in marxi. Et tertius effùdit phialam ſuam ſu- per flümina, & ſuper fontes aquâà- rum, & factus eſt ſanguis. Et au- divi Angelum aquarum dicéntem: Juſtus es Dômine; qui es, & qui eras ſanctus, qui hæc judicaſti, quia saänguinemsanctôrum, & Propheta- rum effudérunt, & sanguinem eis dediſti bibere; digni enim ſunt. e Deum laudamus. II. Et intrâvit cum illis: & factum eſt⸗ dum recúmberet cum illis, accepit panem, & benedixgit, ac fregit, & porrigébat illis a allel. allel. allel. Amen, amen dico vobis, iterùm videbo vos, & gaudébit cor ve- ſtrum, & gaudium veſtrum nemo tollet à vobis, alleluja. F E RIA SS E X T' A. De libro Apocalypſis beati Joannis Apoôſtoli. Paᷣſ hæc audivi quaſi vocem turbârum multarum in coœlo di- céntium: Alleluja: Salus & gloôria, & virtus Deo noſtro eſt: quia vera & juſta judicia ſunt ejus, qui judi- cavit de meretrice magna „ quæ Korrüpit terram in proſtitutione ſua, & vindicâvit sänguinem fer- vôrum ſuôrum de manibus ejus. Et iterùm dixérunt: Allelja. Etr fu- mus ejus aſcéndit in ſæcula ſæcu- loôrum. Et cecidérunt zeniores vi⸗ intiquâtuer, & quâtuoranimalla- a bravcrunt Deum ſedentem ſuper thronum, dicéntes: Amen; Alleluja Er vox de throno exivit', dicens: Laudem dicite Deo noſtrꝗ omnes 348 2 2, 2 2* 2 omnes ſervi ejus „ & qui timétis eum, pusilli & magni. Locůtus eſt. 343. T audivi quaſi vôcem tubz magnæ, & ſicut vocem aqua- rum multàârum, & ſicut vocem to nitruorum magnorum, dicéntium: Alleluja: quoòniam regnavit Do- minus Deus noſter omnipotens. Gaudeamus, & exultemus: & de- mus glériam ei: quia venérunt nũúptiæ Agni, & uxor ejus Præpara- vit ſe. t datum eſt illi, ut coope- riat ſe byſſino ſplendenti ,„& can- dido. Byſſinum enim juſtificationes ſunt Sanctorum. Et dixit mihi: Scribe: Beati, qui ad cœnam nup- tiäarum Agni vocati ſunt, Et dicit mihi: Hæc verba Dei vera ſunt. Et cécidi ante pedes eius, ut adorarem eum: Et dicit mihi: Vide, ne feceris conservus tuus ſum, & fratrum; tuoerum habentium teſtimonium Jeſu. Deum adora. Teſtimonium enim jJelu eſt (piritus prophetiæ. Audivi vocem. 343. T vidi cœlum apértum, & ec- ce equus albus, & qui ſiedébat füper eum, vocçabatur Fidélis, & Verax, & cum juſtſtia judicat; & pugnat. Oculi autem ejus ſicut Hamma ignis „& in capite ejus diademata multa, habens nomen ſcriptum, quod nemo novit, niſi äpfe. Et veſtitus erat veſte aſperſa sanguine: & vocatur nomen ejus Verbum Dei. Et exercitus, qui ſunt in cœlo,ſequebantur eum in equis albis, veſtiti byſtino albo, & mun- do. Et de ore éjus procediegladius ex utraque parte acutus, ut in ip- ſo percutiat Gentes. Et iple reget eas in virga ferrea, & ipfſe calcat torcular vini furoris iræ Dei omni- poténtis. Et habet in veſtimento, & in fémore ſuo ſcriptum Rex re- Sum, & Dôminus dominàntium. e Deum laudamus. II. Cognovérunt Dêminum Jelumal- lelũja 5jin fractione panis s allel. S. A 6⅛ $ A † 5. De libro Apoçalypſis beati joan- nis Abpoôſtoli. Ledtio T oſtendit mihi fluüvium aquæ Eritz „ ſplendidum tamquam eryſtallum, procedentem de fſede Dei & Agni. In médio platéx ejus» S& ex utrique parte fluminis lignum vitz, afferens fructus duoô- decim; per menſes singulos red.- dens, fructum ſuum, & tolia ligni ad ſanitatem Gentium. bt omne maledictum non erit amplius: ſed ſedes Dei & Agni in illa erunt, & ſervi ejus sérvient illi. Et videbunt faciem ejus, & nomen ejus in fron- tibus eoòrum. Et nox ultra non erit: & non egébunt lumine lucernæ, neque lùmine ſolis, quoniam Do- minus Deus illuminabit illos, & regnabunt in ſæcula ſæculorum: Et dixit mihi: Hæc verba fidelis- ſima ſunt & vera. Et Dominus Deus ſpirituum Prophetarum miſit An-= gelum ſuum oſtendere ſervis ſuis» quæ oportet fieri citò́. Et ecce venio veloôciter. Beatus, qui cu- ſtodit verba Prophetiæ libri hujus. T ego Joannes, qui audivi, & vidi hæc. Et poſtquam audiſ- ſem, & vidiſſem, cecidi, ut adorà- rem ante pedes Angeli, qui mihi hac oſtendebat, & dixit mihi: Vi= de, ne féceriszconservus enim tuus ſum, & fratrum tuôrum Prophetà- rum, & eòrum, qui ſervant verba prophetiæ libri hujus: Deum ado- ra. Et dicit mihi: Ne ſignaveris verba Prophetiæ libri hujus: tem- pus enim propé eſt. Qui nocet, nô- ceat adhuc: & qui in sordibus eſt- ſordéſcat adkuc: & qui juſtus eſt? juſtificetur adhuc: & ſanctus ſan- Gtificetur adhuc. Ecce vénio citò, & merces mea mecum eſt, réd- dere unicuique ſecundùm opera ua. Go ſum alpha & oméga, pri⸗ mus, & noviſſimus, princi- pium & finis. Beati, qui lavant ſtolas ſuas in sanguine Agni: ut ſit poteſtas sorum in ligno vitæ, per portas intrent in civitatem. Foris canes, & venefici, & impu⸗ dici, & homicidæ, & idôlis ſeſ⸗ vientes, & omnis, qui amat, facit mendacium. Ego Jeſus miſt angelum meum teſtifcari vobis hæc in Eccléſiis, Ego ſum radizs & genus David, ſtella ſplendida & matutina Et ſpiritus, & ſpon⸗ ſa dicunt: Veni. Et qui audit, di- cat: Veni. Et qui fitit, véniat: & qui vult, accipiat aquam vitz gratis. Conteſtor enim omni au- dienti verba Prophetiæ libri hu- UsS 5 &l quis apposgetit ad hycz ap- Honet — ponet Deu ſcriptas in uinierit de Mujus, aute ge libro vit Uiho iſto. 1 athlbet 11 Clto: Amen Glom Dom cum omnibt Merillimi müm, & Kum cesuͤr Pate lumin ek tmmm nis obumb Mane n ſido ad el d ex vob alis )alle, las, unlus Dopolis tun dis is del Ut inter n noſtt fi⸗ lunt zindi 00 atexit P lenn lNen Zeſ ttibubus, ſlüten. 5 tefittres ſillpzincia Moberin dberitur. Petieckum Inten ri i⸗ Wan e retti ens lugise 3 gintules an wal tium. Ute eit amplr! in ilk enn illi linte men eiun or ultti nine uet 1s, glonin nindhin Beitnd de hetielk ,glinuli polguame D ingell, gu XGixitmi setusennn Uorumn hiof gui ſelſunn Afus: Den 1: Ne in lbti hung n. Quinel ing ulute Uece ſenid: rtlne 4 ſeebndun! 1 onetn ns , ati, ine 41l⸗ bônet Deus fuper illum plagas icriptas in libro iſto. Et ſi quis di- ninuerit de verbis libri prophetiæ Aujus, auferet Deus partem ejus de libro vitæ, & de civitate ſan- Ka, & de his, quæ ſcripta ſunt in lIibro iſto Dicit, qui teſtimonium pérhibet iſtörum : Etiam venio cito: Amen. Veni Domine Jeſu, Gloria Domini noſtri Jetu Chriſti cum ômnibus vobis, Amen. Hariſſimi, Omne datum épti- mum, & omne donum perfé- ctum desürſum eſt: delcendens a Patre luminum, apud quem non eſt transmutatio, nec viciſſitudi- nis obumbratio. Mane nobiſcum. 341. Vado ad eum, qui miſit me: & ne- mo ex vobis interrogat me: Quoô vadis? allel allel. Eus, qui fidélium mentes Tunius éfhcis voluntätis: da péôpulis tuis id amare, quod præci- Pis „id defderare,qudd promittis; ut inter mundanas varietates ibi noſtra fixa ſint corda, ubi vera ſunt gäudia. Per Dominum. DOMINILCEA IV. urtéxit Déminus verè. ex ſempiterne Golitum. 3 326. Incipit Epiſtola Cathoôlica beati Jacôbi Apéſtoli. JIssbu Dei, & Doômini noſtri Jeſu Chriſti ſervus; duodecim tribubus, quæ unt in diſperſiône, ſalůtem. Omne gaudium exiſtima- te, fratres mei, cùm in tentatiônes varias incideritis: ſciéntes; quoôd probatio fidei veſtræ patiéntiam operatur. Patientia autem opus perféctum habet, ut ſitis perfécti & integri, in nullo deficientes. Si quis autem veſtrum indiget ſapien- tia, poſtulet àa Deo; qui dat omni- 349 bus affluéntez, & non impféôperat, & dabitur ei, Pôſtulet autem in fide nihil hæſitans. si oblitus fůero tui, alleluúja: obliviſcatur mei dextera mea: Adhæreat lingua mea faucibus meis, ſi non meminero tui; all. all. Super flumina Babylônis illic sédimus, & flevimus ;ä dum re- cordarémur tui Sion. Adhæreat. Ui enim hæſitat; similis eſt flùctui maris, qui à vento mo- vétur, & circumfértur. Non ergo æſtimet homo ille, quòd accipiat aliquid à Döômino. Vir duplex ani- mo inconſtans eſt in mnibus viis ſuis. Gloriétur autem fraters⸗hůmi- lis in exaltatiône ſua, dives autem in humilitate ſus, quôniam ſicut flos fœni transibit. Exortus eſt enim ſol cum ardore, & arefécit fœnum, & flos ejus decidit, & decor vultus ejus depériit: ita & dives in itinéribus ſuis marceêſcet. Vidérunt te aquæ a Deus, vidé- runt te aquæ, & timuérunt: Multitudo sônitus aquarum: vo- cem dedérunt nubes; all. all. all⸗ Illuxérunt coruſcationes tuæ orbi tertæ: vidit, & commota eſt terra. Multitudo. ¹ Eatus vir, qui ſuffert tentatioô- nem: quôniam cùm probatus fùerit, accipiet corônam vitæ, quam repromiſit Deus diligentibus ſe. Nemo cùm tentaâtur;, dicat, qué- niam à Deo tentätur: Deus enim intentàätor malôrum eſt: ipſe au- tem néminem tentat. Unusquis- que verô tentàtur à concupiſcen- tia ſua abſtraà cus, & illéctus. Dein- deconcupiſcentia, cùm concéperit, parit peccatum: peccatum verô. cùm conſummàtum füuerit, génerat mortem. Nolite itaque errare fratres mei dilectiſſimi. Narrabo nomen tuum fratribus meis, allel. *ι In médio Eccléſiæ laudaàbo te, allel. allel. Confitébor tibi in pôpulis Doô- mine; & pfalmum dicam tibi in Gentibus. In médio. 316ria Patri. In médio. Ex Tractätu S. Cypriani Epiſcopi & Martyris de Bono patientiæ. EB patiéntia locuturus, fratres Dailectifſimi „ &π utilitates e- jus à & cO mWmOde prsdica urus R 4 ndes 50 . n i unde pôtiùs incipiam, quâm quòd nunc quoque ad audiéntiam, ve- ſtram patiéntiam video eſſe neceſ- säriam: ut nec hoc ipſum;, quod auditis & diſcitis, ſine patientia facere poſsitis? Tunc enim demum ſermo & ratio ſalutaris efficaciter diſcitur, ſi patiénter, quod dici- tur, audiatur. Nec invenio, fra- tres dilectiſſimi, inter ceteras coë- léſtis diſciplinæ vias, quibus ad conſequenda divinitùs præmia ſpei ac fidei noſtræ ſecta dirigitur, quid magis ſit, vel utilius ad vitam, vel maſus ad gloriam, quam ut qui præcéptis Dominicis obſequio ti- môrfis ac devotiônis innitimur, pa- tiéntiam maximè tota obſervatio- ne tueamur. Hanc ſe ſectari Phi- léôſophi quoque profiténtur: ſed tam illic patiéntia falſa eſt, quaàam & falſa ſapiéntia eſt. Unde enim vel sapiens eſſe, vel Natien⸗ Poſtit⸗ qui nec ſapientiam, nec patiéntiam Dei novit? In Eccléſiis benedicite Deo, alleluja: * Domino de fontibus Iſrael; allelúja, alleluſa. Pſalmum dicite nomini ejus, date gloriam laudi ejus. Dômino. Os autem, fratres dilectifſimi, qui Philéſophi non verbis, ſed factis ſumus; nee veſtitu ſa- piéntiam, ſed veritâte præférimus; qui virtůtum conſciéntiam magis quàm jactantiam novimus: qui non loquimur magna, ſed vivimus quaſi ſervi & cultôres Dei: ha- tiéntiam, quam magiſtériis cœléſti- bus diſcimus „ obsequiis ſpirita- lIibus præbeäãmus. Eſt enim nobis cum Deo virtus iſta commúnis: inde patiéntia incipit, inde clari- tas ejus, & dignitas caput ſumit. Origo & magnitúdo patiéntiæ Deo auctöre procedit. Diligenda res hômini, quæ Deo chara eſt. Bo- num;, quod amat, Majéſtas divina commendat. Ssi Dominus nobis & Pater Deus eſt, ſectemur pa- tiéntiam Dômini pariter & Patris, quia & ſervos opôrtet eſſe obſe- quéntes, & filios non decet eſſe degéneres. . In toto corde meo, alleluja, exquisivi te, allel. * Ne repellas me a mandatis tuis;, alleluja, alle- luja. jenedictus es tu Dömine;, do- ce me juſtificationes tuas. Ne. Atiéntia eſt, quæ nos Deo & commeéndat, & ſervat: ipſa eſt, uæ iram témperat, quæ linguam ſ ænat, quæ mentem gubernat, pa- cem cuſtodit, diſciplinam regit, libidinis impetum frangit, tumoris violéntiam comprimit, incéêndium ſimultatis extinguit, coércet po- téntiam divitum, inopiam paupe- rum réfovet, tuétur in virginibus beatam integritatem, in viduis la- borioôſam caſtitatem, in conjunctis & maritaätis individuam charità- tem, facit hümiles in proſperis, in advérſis fortes, contra injúrias & contümélias mites: docet delin- quentibus cito ignoſcere: ſi iple delinquas, diu & multum rogarfe: tentationes expúgnat, perſecutio- nes tôlerat, paſſiones & martyria consůmmat. Ipſa eſt, quæ fidei no= ſtræ fundamenta firmiter munit., Hymnum cantate nobis; allel. Quômodo cantabimus canticum Démini in terra aliéna? allel. allel. IIlic interrogaverunt nos, qui captivos duxérunt nos, verba can- tionum. Quomodo. loria Patri. Quômodo. eéctio ſandti Evangélii ſecunduùm Joannem P. 16. Nillo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Vado ad eum, qui miſit me, & nemo ex vobis intét- rogat me. Quo vadis? Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Um Dôminus Jeſus prædixiſ- ſet diſcipulis ſuis perſecutio- nes, quas paſsũri erant poſt ejus abſcéſſum, ſubjùnxit, atque ait? Hæc autem vobis ab initio non dixi, quia vobiscum eram: nune autem vado ad eum, qui me miſit. Ubi primuùm vidéndum eſt, utrùm eis futùras non prædixerit anté paſſiônes. Sed alii tres Evangeliſtæ fatis eum prædixiſſe iſta demon- ſtrant, äantequam ventum eflet ad conam, qua peracta ſecundum joannem iſta locutus eſt, ubi ait: Hæe autem vobis ab initio non dixi, quia vobiscum eram. Deus, canticum novum cantabo tibi, allel. ⁸ In pſaltério decem chordarum pfallam tibi, alleluja; allel. Deus meus es tu, & con- fitébor tibi: Deus meus es tu, & exaltäbo te. In. zütus,ſar Ius hec cündum eſt, quo tem vobi quid agin- cündüm 4Domino leln ellet, rus, immit ab initio morat: duodecim ad oper konu ibſis eran adrocztus Dretätur, Ckiſo Uius ige mitio, & Juia ejus e Deun legdayit, Hariſh ln ren ado d e mO exr vol Vadis ll en gle D Eufatiit 1, Cue lnn emnelber liglamet nftangitun timit, imnd nit, chelet inopian tut in fint tem, innidt em,inont ividun d es in Doe Conits iun es: Cet6 noleekeil multunte Enat; Peleat fkoles n eſt,gven fnlter n tate nobis abimus cani Ulenatalee Avttunttn t nos e odo. uoönoto, npelii e⸗ Dixit do d enn no es ſong⸗ adis Er uſtiihe lelt i elant Ne lünut/ i 5 inlten N fortè hinc iſta sélvitur quæ- A ſtio, quia & illi eum narrant paſſioni proximum fuiſſe, cùm hæc diceret? Non ergo ab initio, quan- do cum illis erat: quia jam diſceſ- sürus,jamque ad Patrem perrectü- rus hæc dixit. Et ideo étiam ſe- cuúndùm illos Evangeliſtas verum eſt, quod hic dictum eſt: hæc au- tem vobis ab initio non dixi. Sed quid agimus de fide Evangélii ſe- cündùm Matthæum, qui hæc eis à Dômino nen ſolùm, cùm jam bPa- icha eſſet, cum diſcipulis cœnatù- rus, imminente paſſione, verùm & ab initio denuntiata eſſe comme- morat: ubi primùm nominatim duodecim exprimúntur Apoôſtoli;, & ad opera divina mittüntur. Bonum eſt confiteri Döômino; alleluja: & Et psallere, allelùja. In decachordo pſaltério, cum Càntico & cithara. Et. löria Patri. Er. Uid ſibi ergo vult, quod hic ait: Hæc autem vobis ab ini- ti6 non dixi, quia vobiscum eram;: niſi quia ea, quæ hic dicit de Spſ- ritu lancto, quod ſit ventùrus ad eos, & teſtimonium perhibitrus;, quando mala illa paſsuri ſunt;, hæc ab initio eis non dixit, quia cum ipſis erat? Coniolãtor ergo ille, vel advocaâtus (utrmque enim inter- pretâtur, quod eſt GræcèParäaclitus) Chriſto abſcedénte ferat neceſsa- rius; & ideo de illo non dixerat ab initio, & quando cum illis erat, quia ejus præsentia conſolabântur. e Déum laudamus. 1I1. au Allel. ñs regnavitk. 11. Hariſſimi, Omne datum opti⸗ mum, & omne donum perfeé- cktum desürſum eſt deſcéndens à Patre lüminum, apud quem non eſt transmutaâtio, nec viciſſitůdi nis obumbratio- urôra cœlum pùúrpurat. In reſurrectione, 14. Vado ad eum, qui miſit me: & ne- mo ex vobis interrogat me: Quô vadis? allel. allel. Eus, qui fidélium mentes unius éfficis voluntatis: da poôpulis tuis id amâre, quod præcipis, id de ſiderare, quod promittis; ut inter mundanas varietates ibi noſtra fixa 351 ſint corda, ubi vera ſunt gaudia Per Dominum. L Cruce, 331. Cap. Chariſſimi. Inpfa Surféxit Däs de ſepúlchro „ Alleluja, allelja. Surréxit. Qui pro nobis pependit in li- gno. Alleluja, alleluja. 3loria Patri. Surréxit. Surrexit Dôminus veré, allel. Et apparuit Simoni, allel. Citis, fratres mei dilectiſſiw i. Sit autem omnis homo veliox ad audiendum, tardus autem ad ho- quéndum, & tardus ad iram. Ira enim viri juſtitia Dei non operàtur. surrexit Dôminus veré » Alleluja, alleluja. Surréxit. 4 . 7 Et apparuit Simôni. Allel. allel. léria Patri. Surréxit. Gaviſi ſunt diſcipuli, allell. Viſo Dômino, allel. Ropter quod abjiciéntes om- nem immunditiam, & abun- dantiam malitiæ, in manſuetûdine suſcipite inſitum verbum ,„ quod poteſt ſalvare animas veſtras. Gaviſi ſunt diſcigpuli s»s Allelúja, alleluja. Gaviſi. Viſo Dômino. Allel. allel. léria Patri. Gaviſi. Mane nobiscum Düe, allel. Quôniam adyeſtsraicit⸗ allel. 1V. . ixit Dôminus- 1r6 77 hariffimi; Omne datum. d régias. Mane. 341. vVado ad eum, qui miſit me, ſed uia hæc locutus ſum vobis, tri- Aria implévit cor veſtrum, allel. deus, qui. 331. F E R I A S E CU N D A. De Epiſtola B. Jacôbi Apéôſtoli. Mne datum ptimum, & omne Ocn perféétum, desurſum eſt ; deſcéndens à Patre lúwi- num, apud quem non eſt trans- mutàtio, nec viciſſitùdinis obum- bräatio, Voluntärié enim génuit nos verbo veritatis, ut ſimus ini- tium aliquod creaturæ ejus. Scitis fratres mei dilectiſſimi. Sit autem omnis homo velox ad audiéndum, tardus autem ad loquendum, tardus ad iram. Ira enim viri ju- ſtitiam Dei non operatur. di 3 ½2 . . Dicant nunc, qui redempti ſunt, allel. A Dômino, allel. allel. Quos redemit de manu inimi- ci de regioônibus congregavit eos. A Domino. Ee Ropter quod abjiciéntes om- nem immunditiam, & abun⸗ dântiam malitiæ, in manſuetudine ſuscipite inſitum verbum, quod poteſt ſalvare animas veſtras. E- ſtote autem fafctores verbi, & non auditôres tantum, fallentes vos- metipſos Quia ſi quis auditor eſt verbi, & non factor, hic compa- räbitur viro conſideränti vultum nativitatis ſuæ in ſpeculo: conſi. deravit enim ſe, & abiit, & ſtatim oblitus eſt, qualis füerit. Cantate Oômino;, alleluja. Pſalmum dicite ei, alleluja. Afferte Dômino gloriam, & honorem, afferte Doômino glôriam néômini ejus. Pſalmum. Iôria Patri. Pſalmum. UVi autem perfſpéxerit in le- gem perféctam libertatis, & permänserit in ea, non auditor ob- livioſus factus, ſed factor peris, hic beatus in facto ſuo erit. Si quis autem putat ſe Religiôſum eſſe, non refrænans linguam ſuam, ſed ſedùcens cor ſuum, hujus vana eſt religio. Religio munda & imma- culata apud Deum & Patrem hæc eſt: Viſitàre pupillos, & viduas in tribulatione eòrum, & immacula- tum ſe euſtodire ab hoc ſæculo. e Deum laudâmus. II. Nonne cor noſtrum ardens erat in nobis de Jein, dum loquerétur nobis in via? allelůja. eus, qui fidélium. 351. Ego veritàtem dico vobis: éxpedit vobis, ut ego vadam: ſi enim non abiero, Paraclitus non véniet ad vos;» alleluja. F E KR IA T E KTI A. De Epiſtola B. Jacôbi Apôſtoli. Katres mei, nolite in perſona- rum acceptiône habére fidem Dômini noſtri Jeſu Chriſti glôriæ. Etenim fi introierit in conventum veſtrum vir, aureum annulum ha- bens in veſte candida, introierit autem & pauper in soördido habi- tu, & intendâtis in eum, qui in- duùtus eſt veite præclara, & diäéri- * tis ei: Tu ſede hic benè: paâuperi autem diçatis: Tu ſta illic , aut ſede ſub ſcabéllo pedum meòôrum: nonne judicatis apud vosmetip- ſos, & facti eſtis judices cogita- tionum iniquatum? . In Eccleſiis. 3,0. Udire fratres mei dilectiſſimi, X„ nonne Deus elegit pâuperes in hoc mundo, divites in fide, & hæ- redes regni, quod repromiſit Deus diligéntibus ſe? Vos autem exho- noraſtis pauperem. Nonne divites per poténtiam opprimunt vos, & ipſi trahunt vos ad judicia? Nonne ipſi blasphémant bonum nomen, quod invocatum eſt ſuper vos? Si tamen legem perficitis regalem ſecündùm Scriptůras: Diliges prô- ximum tuum ſicut teipſum, ben facitis: ſi autem personas accipitis; peccatum operamini, redargüůti à lege quaſi transgreſsores. In toto corde. 350. Lectio in, Uicumque autem totam le- gem ſervaverit, offéndat au- tem in uno, factus eſt omnium reus. Qui enim dixit: Non mœchâ- beris;, dixit & Non occides. Quôd ſi non mœchaberis, occides autem;- factus es transgréſſor legis. Sic loquimini, & ſic facite, ſicut per le- gem libertatis incipiéntes judica- ri. Judicium autem ſine miſericoôr- dia illi, qui non fecit miſericor- diam; ſuperexaltat, autem miſeri- cordia judicium. e Deum. 1II. Pax vobis, ego ſum: alleluja;, no- lite timére „alleluja. Cùm venerit Paräclitus Spiritus veritätis: ille ärguet mundum de peccaãto, & de juititia, & de judi- cio, allelùja. F E R IA QäUAR A.R De Epiſtola B. Jacobi Apéôſtoli. Uid préôderit fratres mei, ſi Qen quis dicat ſe habére; pera autem non haâbeat? Num- quid pôterit fides ſalvare eum? 5i autem frater & ſoror nudi ſint, & indigeant victu quotidiaàno, dicat autem aliquis ex vobis illis: Ite in pace, calefacimini, & ſatura- miniznon dedéritis autem eis, quæ neceſsaria ſunt côrporti, quid prô- derit? Sic & fides, ſi non habeat pera, môxrtua eſt in ſemetipſa. Deus eantienm. 350. Ed cicet ego 0 mihifidem eso oſtenda dem weam. Unus eſt De Mones crech lis utẽ ſci nii ſides ſin Abrtum pe⸗ Penidus juſt lac flium es Iloniä Petibug üliu Conlumnita e 1T ſupyl cens: ( Eteputatu Aamicus 1 Eetis quöm⸗ ur homa mlliter e e er operi Clgiens nünt lcut enirn . uum eſtzita Mortus eſt, e Deum lritus car ncütt me vie dite, alee efuc mu lel non 50 lelltaris,d ltem, all E RKI e Epiſto JOlite 6 ſaſe e udicin Kuin ſtin in Verbo⸗ n0 as elr lendieet . conlenti⸗ Cotpls l i oblit bendli ſilie, edum menn Wad ſoe ſlcicez 1 o. 6 mei Ctäl leritpinpen es infle kepromintlr vos Altene n. Nornetn pkilhunſte judicuile onunn e eltlulerie etfieith re 1asi0 teiplun,, ersonasd hini, Keinf elooles, ſo Nenn tot Aus eton Lir onbe⸗ dnetltel Citetl/ ipiente⸗ h fine nd fecit e Auten e Deult n,lii iclius gner unit lun A U1 odi on ſunes hi bient lſenih ſjfe el ſaltalete er ß lotigiüo, cvobis e⸗ iminl, iselſenn Ntpot: 63 11 le Finlent Ed dicet quis: Tu fidem habes, & ego opera habeo. Oſtende mihi fidem tuam ſine opéribus: & ego oſténdam tibi ex operibus fi- dem meam. Tu credis quôniam unus eſt Deus: Benè facis: & dæ- mones credunt & contremilſcunt. Vis autẽ ſcire & homo inanis, quô- niãâ fides ſine opéribus mortua eſt: Abraham pater noſter nönne ex o- peribus juſtificatus eſt, ôfferens Iſaac filium ſuum ſuper altare? Vi- des quônià fides cooperabatur o- peribus illius: & ex opéribus fides conſumata eſt. Bonum eſt. 351. T ſuppléta eſt Scriptura, di- cens: Crédidit Abraham Deo, & reputatum eſt illi ad juſtitiam, & amicus Dei appellatus eſt. vVi-⸗ detis quôniam ex operibus juſtifi-⸗ catur homo, & non ex fide tantùm: Similiter & Rahab méretrix, non- ne ex opéribus juſtificata eſt, ſus- cipiens nüntios, & alia via ejiciens: Sicut enim corps ſine ſpfritu mor- tuum eſt, ita & fides ſine opéribus moôrtua eſt. Te Deum laudaâmus. rI. Spiritus carnem & ofla non habet, ſicut me videtis habére: jam cre- dite, allelùja. Adhuc multa hâbeo vobis dicere: ſed non potéſtis portàre modò . cùm autem vénerit ille Spiritus veritatis, docébit vos omnem veri- tatem, alleluja. F E R I A UI N T A. De Epiſtola B. Jacoôbi Apôſtoli. Nolite plures magiſtri fieri, fra- tres mei, ſciéntes quòniam ma- Jjus judicium sumitis. In multis enim offéendimus omnes. Siquis in verbo non offéndit, hic perfé- Gus eſt vir. Po teſt étiam fræno cir- cumdücere totum corpus. Si au- tem equis fræna in ora mittimus ad conſentiendum nobis, & omne corpus illorum circumférimus. Si oblitus fuero. Cce & naves, cùm magnæ ſint, & à ventis vâlidis minéntur, circumferuntur à môodico guberna- culo, ubi impetus dirigéntis vo- lüerit. Ita & lingua modicum Brev. Rom. 4 55⁸ quidem membrum eſt, & magna exaltat. Ecce quantus ignis quaàam magnam ſilvam inceênditikt lingua ignis eſt, univerſitas iniquitatis. Viderunt te aquæ. 349. Ingua conſtitúitur in membris noſtris, quæ maculat totum cor- pus, & inflammat rotam nativitatis noſtræ, inflammata a gehenna. Omnis enim natüra beſtiarum, & voôlucrum, & ſerpéntium, & cete- rorum domantur, & domita ſunt à natura humana: linguam autem nullus höminum domare poteſt: inquietum malum, plena venéno mortifero. In ipia benedicimus Deum &‚ Patrem, & in ipſa maledi- cimus homines, qui ad ſimilitudi- nem Dei facti ſunt. Ex ipſo ore procédit benedictio & maledictio. e Deum laudamus. II. 0 Obtulérunt diſcipuli Dômino par- tem viſcis aſſi, & favum mellis » alleluja;, alleluja. Non enim loquétur à ſemetipſo: led quæcumque audiet, loquetur? & quæ ventura ſunt, annuntiabit vobis, alleluja. F ERBIA S EXITA. De Epiſtola B. Jacobi Apéſtoli. ERde bella & lites in vobis ?² Noönne hinc? ex concupiscen- tiis veſtris, quæ militant in mem- bris veſtris: Concupiſcitis, & non habétis: occiditis, & zeilatis: & non poteſtis adipiſci: litigàtis, & belligeratis, & non habetis, prop- ter quod non poſtulatis. Pétitis » & non accipitis: eò quod malè pe- tatis: ut in concupisceêntiis veſtris inſumatis. Adulteri neſcitis, quia amicitia hujus mundi, inimica eſt Dei ? Quicumque ergo voluúerit amicus eſſe ſæculi hujus, inimicus Dei conſtituitur. In Eccléſiis. . 350. N putätis quia inaniter Scrip- Atüra dicat: Ad invidiam con- cupiſcit Spiritus, qui habitat in veis Maiorem autem dat gra- tiam. Propter quod dicit: Deus ſupêrbis resiſtit, humilibus autem dat gratiam. Suůbditi ergo eſtote Deo: resiſtite autem diabolo, & fügiet a vobis. Appropinquate eo 354 . „1 4 appropinquâbit vobis, emun- dare manus peccatôres, & purifi- cate corda, duùplices animo. Miſeri eſtote, & lugete, & plorate: riſus veſter in luétu convertatur, & gau- dium in mœroôrem. Humiliamini in contpéctu Domini, & exaltabit vos. In toto corde. 350. Olite deträhere altérutrum fratres. Qui détrahit fratri, aut qui jüdicat fratrem ſuum, dé- trahit legi, & jüdicat legem. Si au- tem judicas legem, non es factor legis, ſed judex. Unus eſt legisla- tor, & judex, qui poteſt pérdere, & liberare. Tu autem quis es, qui ju- dicas pröximum: Ecce nunc, qui dicitis: Hôdie aut craſtino ibimus in illam civitatem, & faciémus ibi quidem annum, & mercabimur, & lucrum faciémus: qui ignoratis quid erit in craſtino. Quæ eſt enim vita veſtra? vapor eſt ad modicum parens, & deinceps exterminabi- tur: pro eo ut dicatis: Si Dômi- nus volũerit: & , ſi vixérimus, fa- ciémus hoc; aut illud. e Deum laudamus. II. Iſti ſunt ſermones, quos dicébam vobis, cùm eſlem vobiſcum, al- lelúùja , alleluja. S A B B A T OöO, De Epiſtola B. Jacéòbi Apoôſtoli. Gite nunc divites, plorate ulu- lantes in miseriis veſtris, quæ advénient vobis. Diyvitiæ veſtræ Putrefactæ ſunt: & veſtiménta ve- ſtra à tineis coméſta ſunt. Aurum & argentum veſtrum æruginavit ; & æzrügo eôrum in teſtimonium vobis erit, & manducabit carnes veſtras ſicut ignis. Theſaurizaſtis vobis iram in noviſſimis diébus. Ecce merces operariorum, qui meſſuérunt regiones veſtras, quæ fraudata eſt à vobis, clamat : & clamor eòôrum in aures Domini Sa- baoth introivit. Epulati eſtis ſu- per terram, & in luxùriis enutriſtis corda veſtra in die occiſionis. Ad- dixiſtis, & occidiſtis juſtum, & non réſtitit vobis. P Atiéntes igitur eſtéte, fratres, K usque ad adventum Démini. Ecce agricola expéctat pretioòſum fructum terræ, patienter ferens, do- nec accipiat temporaneum, & ſero- tinum. Patiéntes igitur eſtote & vos, & confirmate corda veſtra: quòôniam advéntus Dômini appro- pinquavit. Nolite ingemiſcere fra- tres in altérutrum, ut non judicé. mini. Ecce judex ante januam al- siſtit. Exemplum accipite, fra- tres, éxitus mali, laboris & pa- tiéntiæ, Prophétas: qui locuùti ſunt in nômine Döômini. Ecce beatifi- càmus eos, qui fuſtinuérunt. Suf- feréntiam jJob audiſtis: & finem Dômini vidiſtis, quoniam miséri- cors Doôminus eſt & miſerator. Nte bmnia autem, fratres mei, nolite juräare, neque per co=- lum, neque per terram, neque aliud quodcumque juraméntum. Sit autem ſermo veſter: Eſt, eſt: Non, non; ut non ſub judicio de- cidatis. Triſtatur aliquis veſtrùm? oret. quo animo eſt ² pfſallat. Infirmatur quis in vobis? inducat Presbyteros Eccléſiæ, & orent ſu- per eum ; ungéntes eum 0leo in nômine Doômini: & oratio fidei ſalvabit infirmum ; & alleviabit eum Dôminus: & ſi in peccatis ſit, remitténtur ei. Confitémini ergo altérutrum peccata veſtra, & Ofà- te pro invicem, ut falvémini : multùm enim valet deprecatio ju- ſti aſsidua. . 6 Hariſſimi, Eſtôte factores ver- bi, & non auditôres tantùm; falléntes vosmetipſos. Quia h uis auditor eſt verbi, & non fa- ctor, hic comparabitur viro conſi- deranti vultum nativitatis ſuæ in ſpéculo; conſideravit enim ſe, abiit, & ſtatim oblitus eſt, qualis fuerit. . . d régias Agni. 341. Mane nobiſcum. 342. Usque modò non petiſtis quid- quam in nomine meo: pétité, accipiétis, alleluja. Eus, à quo bona cundéa pro- cédunt : largire ſupplicibus tuĩs, ut cogitémus, te inſpirantée quæ recta lunt; & te gubernante; éadem faciamus. Per Doôminum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. D0. D 0 M Unrerit erlempe lncipit NBme 4 electis à 1l, Galatia S Nühynia tiim Dei P Nemn ſolrite Aperllone . Grati (tur. Be Domini ne cündum n mam rkege anpper re tl ex mort Cuptidi KImmatce In corlig in Dei cuſoe tem, parn noyiflimo. Kobl Oblixiſcatt adhare wpeiz, ſin lklin, all Qum Ahrreat. gude I Opor lentationi lelmalt Umalte Rtignem auden Tefehttic. Non ileri nune ul rt Neiit entetteen. inkeniſen , t ol ie Cante ſinle n dclit, linit : gli oeil laene ſtinuennm. udiſtis 8e quonimdh 1& nlen gtemfane neſlee temnn , nin gue jurane ſeler: dnſib iuct tAliguis ſe⸗ ino et, nrobis!l lele/ Lar Koteketi ucitoles i etilſes Felbi⸗ 4 11 ſrur Mo⸗ Niͤbitll at e erivit enn oblituse ins Al un. 4 pon veili⸗ e mne 1 Ail. uerte e le ln⸗ 1 jel D uin D O MINICA vV. urréxit Déôminus verè. Rex ſempiterne Cœlitum. 326. Incipit Epiſtola prima beati Betri Apoſtoli. Priru Apôſtolus Jeſu Chriſti, eléctis advenis diſperſionis Pon- ti, Galatiæx, Cappadòciæ, à ſiæ, & Bithyniæ, ſecuùndùm præſcien- tiam Dei Patris „in ſanéctifcatio- nem ſpiritus »„ in obediéntiam & aſperſiönem Sanguinis Jeſu Chri- ſti. Gratia vobis, & pax multipli- cétur. Benedictus Deus, & bater Dômini noſtri Jeſu Chriſti, qui ſe- cunduùm miſericordiam ſuam ma- gnam regeneravit nos in ſpem vi- vam, per reſurrectionem Jeſu Chri- ſti ex moôrtuis, in hæreditatem in- corruptibilem, & incontaminatam, & immarceſcibilem , conſervatam in corlis in vobis, qui in virtute Dei cuſtodimini per fidem in ſalũù- tem, paratam revelari in témpore noviſſimo. Si oblitus fuero tui, alleluja, obliviſcatur mei dextera mea : Adhæreat lingua mea faucibus meis, ſi non meminero tui, al- lelùja, alleluja. Super flůumina Babylonis illic sédimus & flévi- mus, dum recordarémur tui Sion. Adhæreat. N quo exultabitis, méôdicũ nunc ſi opértet contriſtari in variis tentationibus; ut Asobario veſtræ 11 fidei multô pretioſior auro (quod Prasnem probaâtur) inveniatur in audem, & gioriam, & honorem in revelatione JeſuChriſti, quem cùm non vidéritis, diligitis: in quem nunc quoque non videntes crédi- tis: credentes autem exultabitis lætitia inenarrabili & glorificata: Ieportantes finem fidei veſtræ, ſa- lutem animarum. De qua ſalũte ex- quiſiérunt, atque ſcrutati ſunt Pro- Phétæ, qui de futura in vobis gra- tia prophetavérunt: ſcrutantes in quod vel quale tempus ſignificaret in eis Spiritus Chriſti, prænun- tians eas quæ in Chriſto ſunt paſ- nones „ & poſteriores glorias: . . 35 uibus revelätum eſt, quia non ſibimetipſis, vobis autem mini- ſtrabant ea, quæ nunc nuntiaâta ſunt vobis per eos qui evangeliza- vérunt vobis, Spiritu ſancto miſſo de cœlo, in quem desiderant An- geli proſpicere. Viderunt te aquæ, Deus: vi⸗- dérunt te aquæx, & timuérunt: Multitudo sonitus aquarum, vo- cem dederunt nubes, alleluja, allel. allel. “ . Illuxérunt corruſcationes tuæ orbi terræ, vidit, & commo-⸗ ta eſt terra. Multitudo. Ropter quod ſuccincti lumbos mentis veſtræ, sobrii perféctè perate in eam, quæ offértur vo- bis, gratiam, in revelationem Jeſu Chriſti: quafi filii obediéntiæ »„ non configurati prioribus igno- rantiæ veſtræ deſidériis, ſed ſecun- dùm eum;, qui vocavit vos, San= ctum, & ipſi in omni converſatiò⸗ ne ſanéti ſitis: quoòniam ſcriptum eſt: Sancti eritis, quéôniam ego ſanctus ſum. Et ſi Patrem invoca- tis eum, qui ſine acceptione per- ſonârum juùdicat ſecundum unius- cujusque opus, in timore incola- tus veſtri témpore conversamini. Scientes quòôd non corruptibili- bus auro vel argento redémpti eſtis de vana veſtra converſatioône patérnæ traditionis: ſed pretioſe sänguine quaſi agni immaculati Chriſti, & incontaminati: præ- côgniti quidem ante mundi con- ſtitutioðnem, manifeſtari autem noviſſimis temporibus propter vos, qui per ipſum fidéles eſtis in Deo, qui ſuſcitavit eum à mor- tuis, & dedit ei gloriam, ut fides veſtra, & ſpes eſſet in Deo. Narrabo nomen tuùm fratribus meis, alleluja. $ In medio Ec- cléſiæ laudabo te, alleluja, allelja. „Confitébor tibi in pôpulis Doô- mine, & pſalmum dicam tibi in Géntibus. In medio. loria Patri. In médio. Ex libro S. Ambröſii Epiſcopi de Fide reſurrectionis. Uôniam Dei mori non péôterat ſapiéntia „ resurgere autem non pôterat quod mortuum non erat: aſsumitur caro, quæ mo- ri poſſet: ut dum môritur quod ſoler, quod mortuum füerat; Z„ 2 hoc 356 hoc resurgeret. Neque enim péô- terat eſſe, niſi per höminem reſur- réctio: quôniam ſicut per homi- nem mors, ita & per höminem re- ſurrêctio mortuòrum. Ergo reſur- réxit homo, quoniã homo moôrtuus eſt: reſuſcitatus homo ſed resuſci- tans Deus: tunc ſecundùm carnem homo, nunc per omnia Deus. Nunc enim ſecùndùm carnem jam non novimus Chriſtum;, ſed carnis gra- tiam tenémus;, ut ipſum primitias quiescéntium, ipſum primò geni- tum ex mortuis noverimus. In Eccléſiis benedicite Deo;, eluja: Dômino de fôntibus Iſrael, allel. allel. Pſalmum dicite nomini ejus, date gloriam laudi ejus. Dômino. Rimitiæ utique ejûsdem ſunt generis atque natüræ, cujus & rEliqui fructus; quorum pro lætio- re provéntu primitiva Deo munera deferuntur, ſacrum munus pro om- nibus, & quaſi reparatæ quædam li- ba natùræ. Primitiæ ergo quiescén- tium Chriſtus. Sed utrùm ſuorum quiescéntium, qui quaſi mortis ex- ôrtes, dulci quodam ſopore tenén- tur, an omnin mortuòrumt Sed ſic- ut in Adam omnes moriuntur, ita & in Chriſto omnes vivificabun- tur. Itaque ſicut primitiæ mortis in Adam, ita étiam primitiæ reſur- rectionis in Chriſto omnes resur- gent. Sed nemo deſperet, neque ju- ſtus doleat oommune consortium reſurgéndi, cùm præcipuum fru- Sum virtütis expécktet. Omnes quidem resúrgent, ſed unusquis- que, ut ait Apoſtolus, in ſuo ordi- ne. Communis eſt divinæ fructus clementiæ, ſed diſtinctus ordo meritôrum. In toto corde meo, allelùja, exquisivi te, allel. Ne repél- las me à mandatis tuis, alleluja;, alleluja. Benedictus es tu Domine, doce me juſtificationes tuas. Ne repeéllas. 6 Dveértimus, Juam grave ſit ſa- crilegium refurrectionem non crédere. Si enim non reſurgéemus, ergo Chriſtus gratis moôrtuus eſt, ergo Chriſtus non reſurréxit. Si enim nobis non reſurréxit, utique non reſurréxit, qui ſibi cur resùr- reſurrézit in eo terra. Erit enim cœlum novum, & terra nova. Sibi autem non erat neceſsaria reſurre- Gtio, quem mortis vincula non te- nébant. Nam etſi ſecunduùm hoômi- nem moôrtuus, in ipſis tamen erat liber infeérnis. Vis ſcire quàm liber? Factus ſum ſicut homo ſine adjuto- rio, inter môrtuos liber. Et benè liber, qui ſe pôterat ſuſcitare, juxta quod scriptum eſt: Soòlvite hoc tem- plum, & in triduo reſuſcitabo il- lud. Et benè liber, qui alios des- cénderat redemptuürus. . Hymnum cantate nobis, allel. Quômodo cantaàbimus canticum Dômini in terra aliéna? alleluja; allelja. Illic interrogavérunt nos, qui captivos duxérunt nos verba cantionum. Quomodo. loôria Patri. Quomodo. éctio ſan&ti Kyangelii ſecundùm Joannem. N ilflo tempore: dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Amen, amen ico vobis: ſi quid petieritis Patrem in nômine meo, dabit vobis. Et ré- liqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Omini verba nnc iſta tractan- da ſunt: Amen, amen dico vo- Pis: ſi quid petiéritis Patrem in nô- mine meo, dabit vobis. Jam di- ctum eſt in ſuperioribus hujus Do- minici ſermonis partibus, propter eos qui nonnulla petunt à Patre in Chrifſti nomine, nec accipiunt; non peti in nômine Salvatoris » quidquid peétitur contra rationem salutis. Non enim ſonum litterâ- rum ac ſy llabarum, ſed quod ſonus ipſe ſignificat, & quod eo ſono re- ctè ac veraciter intelligitur, hoc ac- cipiendus eſt dicere, cùm dicit: In nomine meo. Deus canticum novum cantabo tibi, allel. In pſaltério decem chordarum pfallam tibi;, alleluja, alleluja. Deus meus es tu, confitébor tibi: Deus meus es tu, & exaltabo te. In plſaltério. Nde qui hoc ſentit de Chri- ſto, quod non eſt de unico Dei Filio ſentiéndum, non petit in ejus némine, étiam ſi non ta⸗ geret, non habébat. Reſurréxit in eo mundus, reiſurréxit in eo cœlü, ceat litteris ac ſyllabis Chriſtum⸗ quéôniam in nômine elus petit quem guem cog guoc eſta iple in ejn cipit guoe ſälttem ſ. Pit autem Quzdam Ut congru ketüntur. ekt quod. beneficia Velbis, Dtopriè p. guippe om nonautem tut rel am Vel guibus cüngue d Gibit vobi Bonum Et psall nordo pl. Gthara, E. Squem ktis guie Reite, K: Veltrum in ciclt, giu hon catni diuunn elt liquid ei Droculdüb Quiquich neat ad he dumm hoce tendum, kritim, zitam. On tr, nihil Olmnino e kei compa neupiocl ebeum omi Peich Aered Auditoret c co. nuluun le ſonleett in ohli n keur ie mo⸗ Aum i 14, n ahietk, 1. iiten etEü norn 8 eſeitin kein ncnla mr s umert eguun no neate liben Ein t ſulclneft ölfieaet kelllen 1 uitlte ArS. te noli bimmgcmt liena! A intenortite 8 Guterun Qhorohe tono⸗ ngeni lett elll. tieritsan bit wobi linid. ndnei n alnen n tis haten quem côgitat cùm petit. Qui verò quod eſt de illo ſentiéndum, ſentit, ipſe in ejus némine petit: & ac- cipit quod petit, ſi non contra ſuã ſalùtem ſempitérnam petit: acci- pit autem quando debet accipere. Quædam enim non negantur: ſed ut congruo dentur tempore, dif- ferůntur. Ita ſanè intelligendum eſt quod ait: Dabit vobis: ut ea beneficia ſignificata ſciantur his verbis„ quæ ad eos, qui petunt, proprié pértinent. Exaudiuntur quippe omnes ſancti pro ſeipſis, non autem pro omnibus exaudiun- tur vel amicis, vel inimicis ſuis, vel quibüslibet aliis: quia non ut- cuùmque dictum eſt, dabit; ſed, dabit vobis. Bonum eſt confitéri Dnño, allel. Et psallere, allel. In deca- chôrdo pſaltério, ecum cantico & cithara. Et psallere. Gloria. Et. Sque modoô, inquit, non peti- ſtis quidquam in nomine meo. Pétite, & accipiétis, ut gaudium veſtrum ſit plenum. Hoc quod dicit, gaudium plenum, profeécto mon carnale, ſed ſpiritale gau- dium eſt: & quando tantùm erit, ut aliquid ei jam non ſit addéendum, proculdúbio tunc erit plenum. Quidquid ergo pétitur, quod perti- neat ad hoc gaudium conſequen- dum, hoc eſt in nomine Chriſti pe- téndum, ſi divinam intelligimus gratiam, ſi vere beatam Holcimus vitam. Quidquid autem àliud peti- tur, nihil petitur: non quia nulla omnino res eſt, ſed quia in tantæ rei comparatiéône quidquid aliud concupiscitur, nihil eſt. e Deum laudamus- II. ude Alleluja. oôminus regnavit. 11. Hariſſimi, Eſtôte factòres ver- bi, & non auditôres tantùm, falléntes vosmetipſos. Quia ſi quis auditor eſt verbi, & non factor: hic comparabitur viro conſideranti vultum nativitatis ſuæ in ſpéculo: conſideravit enim ſe, & abiit, & ſtatim oblitus eſt qualis fuerit. urôra cœlum. 14. In reſurrectione tua. 15. Usque modo non petiſtis quid- quam in nomine meo: pétite, & accipiétis, alleluúja. 357 Eus, à quo bona cunda proce- dunt ilargire ſupplicibus tuis, ut cogitémus, te inſpirante, quæ recta ſunt: & te gubernante, ea- dem faciamus. Per Dominum. Chariſlimi „ Eſtore factôres. k. Surréxit Dominus de ſepuúͤl- chro, Allelúja, allel. Surréxit. Qui pro nobis pependit in li- gno. Alleluja, alleluja. loôria Patri. Surréxit. Surréxit Doôminus verè, allel. Et apparuit Simoni, alleluja. Ui auté perſpeéxerit in legem perféctam libertatis, & per- manſerit in ea, non auditor obli- viéôſus factus, ſed factor peris, hic beatus in facto ſuo erit. e. bi Surréxit Doôminus verè;» Allelũúja, allel. Surréxit. Et apparuit Simoôni. Alleluja. alleluja. loria Patri. Surréxit. Gaviſi ſunt diſcipuli, allel. Viſo Domino;, allel. Eligio munda & immacufata apud Deum, & Patrem, hæc eſt: Viſitare pupillos & viduas in tri- bulatiône eòrum, & immaculatum ſe cuſtodire ab hoc ſæculo. Gaviſi ſunt diſcipuli » Alleluja, allelüja. Gaviſi. Viſo Doômino. Allel. allel. lôria Patri. Gaviſi. Mane no- biscum Dômine, allel. Quoôniã adveſperaſcit, alleluja. ixit Dominus. 3. 77 , Chariſſimi, Eſtôte factôres. d régias Agni dapes. Mane nobiscum. 341. Pétite, & accipiétis, ut gâu- dium veſtrum ſit plenum: ipſe enim Pater amat vos, quia vos me amâà- ſtis, & credidiſtis, alleluja. eus, à quo bona. FEKRIA SEGUNDA. 2Z 2 E⸗ 358 . .. 5 ectio ſancti Evangélii ſecúndùm Lucam. IS illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Quis veſtrum habé- bit amicum, & ibit ad illum mé- dia nocte, & dicet illi: ämice, cômmoda mihi tres panes. Et ré- liqua. 6 Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Lius præcêépti locus eſt, ut om- AAnibus momeéntis, non ſolùm diébus, ſed eétiam noctibus oratio deferatur. Vides enim, quòd iſte qui média nocte perréxit, tres pa- nes ab amico ſuo poſtulans, & in ipfa peténdi intentione persiſtens, non defraudétur oratis. Qui ſunt iſti tres panes, niſi myſtérii cœlé- ſtis alimentum? Quod ſi diligas Dôminum Deum tuum, non fſo- lùm tibi, ſed étiam aliis poteris emereéri. Quis autem amicior no- bis, quam qui pro nobis corpus ſuum tradidit . Dicant nunc;, qui redempti funt, alleluja: A Doômino;, alleluja, alleluja. Quos redemit de manu inimici, & de regiônibus congregavit eos. A Domino. B hoc média nocte panes Da- vid pétiit, & accépit. Pétiit enim, quando dicébat: Media no- cte ſurgébam ad confitendum tibi. Ideoò méruit hos panes, quos ap- pôſuit nobis edéndos Petiit cum dicit: Lavabo per singulas noctes lectum meum. Neque enim ti- muit, ne excitaret dormiéntem, quem ſcit ſemper vigilantem. Et ideo ſcriptorum mémores, nô- ctibus ac diébus oratioôni inſtantes, peccatis noſtris veniam poſtule- mus. „ Cantate Dômino, alleluja. Pſalmum dicite ei, alleluja. y. Afferte Dômino glöriam & honorem, afférte Döômino gloriam nomini ejus. Pſalmum. [Am ſi ille tam ſanctus, & qui regni erat neceflitatibus oc- cupatus, sépties in die laudem Doô- mino diceébat, matutinis, & ve- ſpertinis ſacrificiis ſemper intén- tus: quid nos facere oportet, qui eòô ämpliùs rogare debémus, quòô frequentiùs carnis ac mentis fra- . alleluja. gilitäte delinquimus, ut de via Iaſſis, & iſtius ævi curſu, ac vitæ hu- jus anfractu graviter fatigatis, panis refectionis deeſſe non poſſit, qui hôminis corda confirmet? Nec so- lùm média nocte Dominus, ſed omnibus prope docet vigilandum eſſe moméentis. Venit enim & ve- ſpertina, & ſecuúnda, & tertia vigi- lia: & pulsare conſuévit. Beati itaque ſervi illi, quos, cum vénerit Dôminus, invenerit vigilantes. e Deum. Narrabo nomen tuum fratribus meis, allel. In médio Ecclé- ſiæ laudabo te, allel. allel. Confitebor tibi in populis Do- mine, & pſalmum dicam tibi in Gentibus. In médio. loria Patri. In medio. Pétite, & accipietis: quærite, & invenietis: P sate,„ & aperieétut vobis, allelüja. Ræſta quæſumus omnipotens Deus: ut, qui in afflictione no- ſtra de tua pietate confidimus, contra adveérſa ômnia tua ſemper protectione muniamur. Fer Do- minum noſtrum. eus, 3 quo bona. 357⸗ Ipſe enim Pater amat vos; Qquia vos me amiſtis; & credidiſtis: eus, à quo bona. 357. FERI A TERT IA4. S De E (c 1 os eade Ni: uia Gelit 4 pec Getüis hom Dei, quod in tempe tetitam te Gentium co Anbllhayern s,Wnolen Dorationibt culibus. Concurrent luuuriæ cO 1ez. Qui re Ditatus eſ 1uos. Prop efangelizi idem ſec ne, viyant in Pltitu, apropingn In Allelai, Urael, I Malmni te glori töte i 4 biliten hnla autem Clutititenm Jlia charin Deccatoru cemn ſine quisque in alteéru multitorn qvitur . is mint 1üte gan In onmnib ber eſum 1, Kim kum, Ame In tote erguigiri lu mne zn Peneki e uſtihe loria at Hrich in ker D cet Fin Fenit enint ca, Ktenu nlneflt. uopein ſt etit niiune eum edio, mecio eis: gurt te, N 6 De Epiſtola prima B. Petri Ciuñtia igitur paſſo in carne, & vos eadem cogitatiône armami- ni: quia qui paſſus eſt in carne, déſiit à peccatis: ut jam non deſi- dériis höminum, ſed voluntati Dei, quòd réliquum eſt in carne vivat témporis. Súfficit enim præ- téritum tempus ad voluntatem Gentium conſummandam; his qui ambulavérunt in luxuriis, deſidéri- is, vinoléntiis, comeſſatiônibus, potatioônibus, & illicitis idolòrum cültibus. In quo admirantur non concurréntibus vobis in eamdem luxuúriæ confuſiônem, blaspheman- tes. Qui reddent rationem ei;, qui paratus eſt judicare vivos & moôr- tuos. Propter hoc enim & môrtuis evangelizatum eſt: ut judicentur quidem ſecundùm hoômines in car- ne, vivant autem secundùm Deum in ſpiritu. Omnium autem finis appropinquavit. In Eccléſiis benedicite Deo⸗ allelnja, Dômino de fontibus Iſrael, alleluja, allel. Pſalmùm dicite nomini ejus, date glöriam laudi ejus. Doômino. Stôte itaque prudéntes, & vi- . ilate in oratiônibus. Ante om- nia autem mutuã in vobismetipſis charitäatem continuam habéntes: quia charitas oôperit multitüdinem peccatoôrum. Hoſpitales invi- cem ſine murmuratione. Unus- quisque ſicut accépit gratiam, in altérutrum illam adminiſtran- tes, ſicut boni diſpenſatôres multiformis gratiæ Dei. Si quis léquitur, quaſi ſermones Dei: ſi quis miniſtrat, tamquam éx vir- tüte quam adminiſtrat Deus: ut in ômnibus honorificétur Deus per Jeſum Chriſtum; cui eſt glo- ria, & impérium in ſæcula ſæculoô- rum, Amen. In toto corde meo, alleluja, exquisivi te, allel. Ne repél- las me à mandatis tuis, allel. allel. Benedictus es tu Domine, doce me juſtificatiònes tuas. Ne repellas. léria Patri. Ne. Hariſſimi, nolite peregrinari in fervore, qui ad tentatio- 3 59 nem vobis fit, quaſi novi aliquid vobis contingat: ſed communican- tes Chriſti paſſiénibus gaudete, ut & in revelatione glériæ ejus gau- deatis exultantes. Si exprobramini in nômine Chriſti, beati eéritis: quoniam quod eft honoris, gloriæ, & virtůtis Dei, & qui eſt ejus Spiri- tus, ſuper Vos requieſcit. Nemo autem veſtrum patiatur ut homici- da, aut fur, aut malédicus, aut alienorum appetitor. Si autem ut Chriſtianus non erubeſcat: glori- ficet autem Deum in iſto nomine. Quôniam tempus eſt, ut incipiat judicium à domo Dei. Pe Deum laudamus. II. Oportébat pati Chriſtum, & resuúr- gere à mortuis, alleluja. eus, à quo bona cuncta. 357: Exivi à Patre, & veni in mundum: iterùm relinquo mundum, & vado ad Patrem, alleluja. FERIA QUART A-⸗ éctio ſancti Evangelii ſecúndùm 5 Joannem. S illo témpore: Sublevaàtis Jeſus ôculis in cœlum, dixit: Pater, venit hora, clarifica Filium tuum. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Oterat Dôminus noſter, unigé- nitus & coætérnus Patri, in for- ma ſervi, & ex forma ſervi, ſi hoc opus eſſet, Orare ſiléntio; ſed ita ſe Patri exhibere voluit precato- rem, ut meminiſſet noſtrum ſe eſ- ſe doctòrem. Proinde eam, quam fecit oratiéonem pro nobis, no- tam fecit & nobis: quôniam tan- ti magiſtri non ſolùm ad ipſos ſermocinatio, ſed etiam pro ipſis ad Patrem oratio, diſeipulòrum eſt ædificatio: & ſi illorum, qut hæc dicta aderant audituri, profé- &εα & noſtra, qui fueramus con- cripta lectùri. , Er Peus canticum novum cantàbo Z tibi 360 tibi, allel. In pfalterio decem chordarum pfallam tibi;, allelũúja, alleluja. Deus meus es tu, & confité- bor tibi: Deus meus es tu, & ex- altabo te. In pſalterio. Uapropter hoc quod ait: Pa- ter, venit hora, clarifica Fi- lium tuum:; ofſténdit omne tem- Pus, & quid, quando facçeret, vel fieri sineret, ab illo eſſe diſpôſi- tum, qui téêmpori subditus non eſt: quoniam quæ futüúra erant per singula témpora, in Dei ſa- Pieéntia cauſas efficientes habent, in qua nulla ſunt tempora. Non ergo credatur hæc hora fato urgé- te veniſſe, ſed Deo potiùs ordi- nante. Nec ſidérea necéſſitas Chri- ſti connéxuit paſſionem: abſit e- nim ut sidera mori coôgerent side- rum Conditorem. g. Bonum eſt confitéri Dömino, alleluja: Et psällere, allel. In decachordo pſalterio, cum gantico, & cithara. Et psaällere. loria Patri. Et psallere. Larificatum à Patre Filium nonnülli accipiunt in hoc quòd ei non pepércit, ſed pro no- bis omnibus tradidit eum. Sed ſi paſſioòne clarificatus dicitur, quan- tò magis reſurreétione? Nam in paſſione magis ejus humilitas, quam claritas commendatur, Apoſtolo teſte, qui dicit: Humi- liavit ſemetipſum, factus obédiens usque ad mortem, mortem autem Crucis. Deinde séquitur, & de eius clarificatione jam dicit: Propter quod & Deus illum ex- altavit; & donavit ei nomen, quod eſt ſuper omne nomen; ut in nomine Jeſu omne genu flecta- tur, cœleſtium, terréſtrium, & in- fernorum. Et omnis lingua confſi- teatur, quia Dominus Jeſus Chri- ſtus in gloria eſt Dei Patris. Hæc eſt clarificatio Domini noſtri Jeſu Chriſti, quæ ab ejus reſurrecdtione ſumpſit exordium. e Deum laudamus. II. Pater, venit hora, clarifica Fi- lium tuum laririte duan. habui, priusquam mundus eſſet, apud te, alleluja. eus, à quo bona cuncéta. 357. IN ür Ealil j. Omnes Gen Nimuin ſe omnil cchitſelus II diem, 4 Per Spiritu Aßümptus Alutis elu vo⸗ Olbis rede Ercalta lun ua vius Ut nodra! Mortemin Amorten tmimm nctis cat Victor tii exter⸗ Eeogat! t damna Tuique vul Ditez heite Cux ad i⸗ meta ne Pbheym ſis aulce lell, tibi Oui viſtor umn batte Aempite talus oded 5 Mortent Zegoltuln ne ſun i Deis Unn jit ei non nne mne kenute erkettüumt 11, clulikt ite ln 8 ellet, 4 4 Clnd 1 1X Viri Galilæi. aur 367. izit Dominus. Laudate Dôminum 79. Rimùum quidem ſermônem feci Pa omnibus, Theophile, quæ cœpit jeſus facere, & docere, usque in diem, qua præcipiens Apôſtolis per Spiritum fanctum, quos elegit, aſsûmptus eſt. Alutis humanæ Satôr, ₰ Jeſu volúptas cordium, Orbis redémpti Cönditor;, Et caſta lux amantium. Qua victus es clementia, Ut noſtra ferres crimina? Mortem ſubires innocens» A morte nos ut toölleres? errumpis infernum chaos „ Vinctis caténas détrahis; Victor triümpho nobili, Ad deéxteram Patris ſedes. e cogat indulgentia, Ut damna noſtra sarcias» Tuique vultus compotes Dites beato lumine. u dux ad aſtra, & sémita», Sis meta noſtris cordibus, Sis lacrymarum gaudium, Sis dulée vitæ przamium. Amen. omnes Gentes. Jeſu, tibi ſit glõria, Qui victor in cœlum redis, Cum Patre, & almo Spiritu;» In ſempitérna ſæcula. Amen. Aſcendit Deus in jubilatiône, allefũja. Et Doôminus in voce cubæ; alleluja, Pater, manifeſtavi nomẽ tuum ho- minibus, quos dediſti mihi: nunc autem pro eis rogo, non pro mun- do, quia ad te venio, allel. Oncéde, quæſumus omnipo- tens Deus: ut qui hodiérna die Unigénitum tuum Redemptoô- rem noſtrum ad cœlos aſcendiſſe exédimus ,ͤ ipſi quoque mente in 361 ecléſtibus habitémus. dem Doôminum. Per eum- Ilelùjſa, Chriſlum Dominum aſcendéntem in cœlum, Venite, adorémus, alleluja. Venite, exultémus. 1I. Térne Rex altiſſime, Redémptor & fidelium, Cui mors perémpta détulit Summæg triümphum gloriæ. ſceêndis orbes siderum; Quo te vocabat cœlitus Collata, non humanitus, Rerum potéſtas omnium. t trina rerum machina; Coœléſtium, terreſtrium, Et inferôrum condita, Flectat genu jam sůbdita. remunt vidéntes Angeli Verſam vicem mortalium: Peccat caro, mundat caro, Regnat Deus Dei caro. is ipſe noſtrum gaudium, Manens olympo præmium, Mundi regis qui fabricam, Mundana vincens gaudia. unc te precantes quæſumus, Ignôſce culpis omnibus, Et corda ſurſum suůbleva Ad te ſupérna gratia. t cùm repéntè coœperis Clarére nube judicis, Pœnas repéllas débitas, Reddas corônas pérditas; Qui victor in cœlum redis, Cum Patre, & almo Spiritu, In ſempitérna ſæcula. Amen. Elevàta eſt magnificéntia tua ſuper cœlos Deus, allel. Omine Dôminus noſter, * quam admirabile eſt nomen tuum in univerſa terra! . . nönin elevar eſt magnificentia tua * ſuper cœlos. . xX ore infantium, & lacténtiñ per- feciſti laudem propter inimicos tu- Os, * ut déſtruas inimicũ, & ultôré. duoöniam videboe clos tuos „ Z 5 6pera 362 6pera digitôrum tuorum: lunam, & ſtellas quæ tu fundãàſti. . uid eſt Rame „ quod memor es ejus: aut filius hôminis, quôniam viſitas eum. inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, gloria & honoôre corondſti eum, * & conſtituiſti eum fuper 6pera manuum tuarum. mnia ſubjeciſti ſub pédibe ejus, * oves & boves irerins, inſuper & pécora campi. . . ôlucres cœli, & piſces maris, * qui perambulant sémitas maris. oömine Doôminus noſter, * quam admirabile eſt nomen tuum in u- nivérſa terra! Elevata eſt magnificéntia tua ſuper coœlos Deus;allel. Dô- minus in templo ſanéto ſuo, Dô- minus in cœlo, allel. N Dômino confido: quômodo dicitis animæ meæx: *Transmigra in montem ſicut paſſer? uoôniam ecce peccatoôres inten- derunt arcum: paravérunt ſagittas ſuas in pharetra, * ut ſagittent in obſcro rectos cord e. uôniam quæ perfeciſti deſtruxé- runt: * juſtus autem quid fecit? ôminus in templo ſancto ſuo: * Dôminus in cœlo ſedes eius. culi ejus in pauperé reſpiciunt: * alpebræ ejus intérrogant filios ominum. minus intérrogat juſtum, & im- pium: * qui autem diligit iniquita- tem, odit animam ſuam. luet fſuper peccatores laqueos: * ignis, & ſulphur, & ſpiritus pro- cellarum, pars calicis eòrum. uéôniam juſtus Dñs, & juſtitias di- léxit: æquitatem vidit vultus ejus. Doôminus in templo ſancto ſuo, Dôminus in cœlo, allel. A ſummo cœlo egréſſio ejus & occúrſus ejus usque ad ſummum ejus, allel. Oeli enarrant gloriam Dei, * & pera manuum ejus annun- tiat firmaméntum. ies diéi eructat verbum, * & nox nocti indicat fciéntiam. on ſunt loquelæ, neq; ſermòônes* quorum non audiantur voces eô- rum. ,B n omnem terram exivit ſonus eoô- rum: * & in fines orbis terræ ver- ba ebrum. . n ſole péôſuit tabernâculũ ſuum: * & ipſe tamquam Sponſus proté- dens de thalamo ſuo. xultavit ut gigas ad curréndam viam: * à ſumo cœelo egreéſſio ejus. t occùrſus ejus usque ad lumum ejus: * nec eſt qui ſe abſcondat à calôre ejus. ex Dômini immaculaàta, conver- tens animas: * teſtimonium Doô- mini fidéle, ſapiéntiam præſtans pärvulis. uſtitiæ Dômini rectæ, lætificantes corda: præcéptum Démini lüci⸗ dum, illùminans oculos. imor Dômini ſanctus, permanens in ſæculum ſæculi: * judicia Dñi vera, juſtificata in ſemetipla. eſiderabilia ſuper aurum & lapi- dem pretioſum multum: *† & dul- ciôra ſuper mel & favum. tenim ſervus tu“ cuſtodit eam in cuſtodiéndis illis retribùtio multa. elicta quis intelligit? ab ocültis meis munda me: * & ab alienis parce ſervo tuo. . i mei non fùúerint dominäti, tunc immaculatus ero: * & emundabor à delidto maximo. St erunt ut complaceant eléquig oris mei: * & meditatio cordis mei in conſpedtu tuo ſemper. omine adjtor meus, * & re⸗ demptor meus. . A ſummo cœlo egréſſio ejus, & occùrſus ejus usque ad ſumum ejus, alleluja. DV Aſcéndit Deus in jubilatione: alleluja. Et Dominus in voce tubæ, alleluja. Eater noſter. xâudi Doômine. . Benedictione perpétua. Incipit liber AcuumApoſtolorum. Rimum quidem ſermönem fe⸗ ci de omnibus, 6 Theophile » quæ cœpit leſus facere & do- éére, usque in diem, qua præci- piens Apoſtolis per Spiritum ſan- Gtum, quos elégit, aſlümptus eit: quibus & præbuit ſeiplum vivum poſt Paſſiõnem ſuam in multis ar⸗ gumentis, per dies quadraginta apparens eis, & loquens de regno Dei. Et convéicens, præcépit eis; ab Jerosolymis ne diſcéderent, ſe expectarent promiſſionem patris quam audiſtis (indquit ) ber 0 meum: quia Joannes quidem ba- ptizavit aqua, vos autem bapti- zabimini Sdirit ſancto, non po multos hos dies tos hos dies. poſt ot p⸗ guactaeint guens de te igenibus liia nube lis eotum, Precepit ei ſcederent, ſonem Pat. nitus Dei l Citur qui Uübant er ſlln tempo Unel: Dir Velrum na MMent, gu Potekkate: ſuperyenie Keritis m Momni In d ultimu et, vident nubes ſule Omnis Auta eſt . efas in nu us in ate A fummn Oceütlus Els. S Sn Umgt eunte aſtiterunt glic ſtati⸗ kiie jeſus 18 in c modumv fum. T nn iter, knaculen niden be Andten⸗ Putiabon Alphe Zuds K lejerintes Cum mulie elu, F Exikt dorlke 1. 8 W oliu lo entltt Usgue li iſe n netlinz efinonn ientinan i telkylriͦr tuin Dünu! olls nklsſene i: ſal in lenelet per aunnn wultan X Kuun. 1b cuſoltel 8kettihune llenttht * K01 t oniti Xen pläceane⸗ dititio ton⸗ ſenhe. 1 mells, al eunt uegne ll in ihli 1 Dorinut en Euni, len zTrr ſicele 1 Pofſt paſſiõnem ſuam per dies quadraginta apparens eis , & lo- quens de regno Dei, allel. Et videntibus illis elevatus eſt, alle- luja: & nubes ſuſcépit eum ab ocu- lis eòrum, allel. Et conveſcens præcépit eis, ab Jerosolymis ne di- ceêderent, ſed expectareênt promiſ- ſioônem Patris. Et. Vnigé- nitus Dei Filius. . Gitur qui convénerant, interro- gäbant eum, dicéntes: Doômine, fi in témpore hoc reſtitues regnum Iſrael: Dixit autem eis: Non eſt veſtrum néſſe, témpora vel mo- menta, quæ Pater poſuit in ſua Voteſtate: ſed accipiétis virtůtem ſuperveniétis Spiritus säcti in vos, & éritis mihi teſtes in jeruſalẽé, & in omni judæa, & Samaria, & usque ad ultim terræ. Et cùm hæc ſet, vidéntibus illis, elevatus eſt, & nubes ſuſcêpit eum ab oculis eôrü. S. Omnis pulchritüdo Doômini ex- altata eſt ſuper ſidera: Spécies ejus in núbibus cœli, & nomen ejus in æternum permanet, allel. A ſummo cœlo egréſſio ejus, & occürſus ejus usque ad ſummum ecjus. Spécies ejus. Spiritus ſancti gratia. Umque intueréntur in cœlum euntem illum: ecce duo viri aſtitérunt juxta illos in véſtibus albis, qui & dixérunt: Viri Galilæi, quid ſtatis aſpiciéntes in cœlum: Hic Jeſus, qui aſsumptus eſt à vo- bis in cœlum, ſic veniet, quemad- modum vidiſtis eum euntem in cœ- lum. Tunc reverſi ſunt Jeroſoly- mam à monte, qui vocatur Oliveti, qui eſt juxta Jerũſalem, sabbati ha- bens iter. Et cùm introiſſent in coœnaculum, aſcendérunt, ubi ma- nébant Petrus & Joannes;, jacôbus, & Andréas, Philippus & Thomas, Bartholomæus & Matthæus, Jacoô- bus Alphæi, & Simon Zeloftes, & Judas jJacobi. Hi omnes erant per- ſeverantes unanimiter in oratione cum mulieribus, & Maria matre Jeſu, & fratribus ejus. Exaltare Dômine, alleluja. In virtüte tua, alleluja. Elevaâta eſt magnificéntia tua ſuper cœlos Deus. In virtüte. lôria Patri. In virtute. Exaltare Dömine in virtute tua : cantabimus, & pſallémus, alleluja. dixiſ- 263 Omine in virtùúte tua lætabi- tur Rex: * & ſuper ſalutare tuum exultabit vehementer. deſidérium cordis ejus tribuiſti ei: * & voluntate labioôrum ejus non fraudâſti eum. uôniam præveniſti eum in bene- dictionibus dulcédinis: * poſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretioſo. Vitam pétiit à te: * & tribuiſti ei longitdinem diérum in ſæculum & in ſæculum ſæculi. agna eſt gloria ejus in ſalutari tuo“ glöriam & magnum decorem impones ſuper eum. uëniã dabis eum in benedictio- nem in ſæculum ſæculi: lætificabis eum in gaudio cum vultu tuo. uôniam rex ſperat in Domino: * & in miſericordia Altiſlimi non commovébitur. nveniätur manus tua omnibus inimicis tuis: déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt. ones eos ut clibanum ignis in témpore vultus tui: * Dominus in ira ſua conturbabit eos, & devora- bit eos ignis. ructum eòrum de terra perdes: * & ſemen eôrum à filiis hominum. Zuoôniam declinavérunt in te ma- la: * cogitavérunt consilia, quæ non potuérunt ſtabilire. uôniam pones eos dorſum, * in reliquiis tuis præparabis vultum eoôrum. xaltare Die in virtúte tua: can- tabimus & pſallémus virtutes tuas. Exaltare Däe in virtute tua: cantãbimus, & pſallemus, allel. Exaltabo te Döômine, quô- niam ſuſcepiſti me, alleluja. Xaltabo te Dômine, quôniam α ſuscepiſti me: * nec delectaſti inimicos meos luper me. bmine Deus meus clamavi ad te: * & ſanKſti me. ômine eduxiſti ab inférno äni mam meam: * ſalvàſti me à deſcen- dentibus in lacum. sallite Dno Sancti ejus: * & con- fitémini memoôriæ ſancétitatis ejus. uôniam ira in indignatione e- jus: * & vita in voluntate ejus. d véſperum demorabitur fletus: * & ad matutinum lætitia. go auté dixi in abundantia mea: ⁶ Non movébor in æternum. De 364 omine in voluntäâte tua; * præ- ſtitiſti decoôri meo virtutem. vertiſti fäciem tuam à me, * & factus ſum conturbatus. † d te Dômine clamabo: * & ad Deum meum deprecabor. uæ utilitas in sanguine meo, * dum deſcéndo in corruptionem? umquid confiteébitur tibi pulvis,* aut annuntiabit veritatem tuam? udivit Döminus, & misértus eſt mei: * Doôminus factus eſt adjutor meus. Lonvertiſti plancum meum in gaudium mihi: * conſcidiſti ſaccum meum, & circumdediſti me lætitia. t cantet tibi gloria mea,; & non compüngar: * Domine Deus meus in ætérnum confiteébor tibi. Exaltàbo te Dömine, quo- niam ſuscepiſti me, allel. Aſcêndit Deus in jubilatiòne, & Dôminus in voce tuber „ allel. Mnes Gentes plaudite maäni- bus: * jubilate Deo in voce exultatiônis. uôniam Däñs excélſus, terribilis: * Kex magnus ſuper omnem terram. ubjécit populos nobis, * & Gen- Ces ſub peédibus noſtris. léegit nobis hæreditatem ſuam, * ſpeciem Jacob, quam diléxit. ſcéndit Deus in jübilo, * & Doô- minus in voce tubæ. sallite Deo noſtro, psallite: * Ppsallite Regi noſtro, psallite. uoniam Rex omnis terræ Deus, * Psallite ſapienter. mi, ſanctôrum diérum explétus eſt numerus, ſacratiſſima ordinatioône diſpéòſitus, & ad utilitatem noſtræ eruditionis impenſus: ut dum à Do- mino in hoc ſpatio mora præséntiæ corporalis exténditur, fides reſur- rectionis documeéentis necelsariis munirétur. Mors enim Chriſti mul- tùm diſcipulòrum corda turbave- rat: & de ſupplicio crucis, de emiſ- ſiòne ſpiritus, de exanimati corpo- ris ſepultura gravatis mœſtitudine meéentibus quidam diffidéntiæ tor- por obrepſerat. Tempus eſt, ut revértar ad eum qui me miſit, dicit Dominus: nolite contriſtari, nec turbétur cor veſtrum. * Kogo pro vobis Patrem, ut ipſe vos cu- ſtodiat, allel. allel. Niſi ego abiero, Parâclitus non véniet: cum aſsumptus fuero, mittä vobis eum. Rogo. Chriſtus perpetuæ. Nde beatiſſimi Apôſtoli, om- Anesque diſcipuli, qui & de éxi- tu crucis fuerant trépidi, & de fide reſurrectiônis ambigui;, ita ſunt ve- ritate perſpicua roborati,ut Dômi- no in cœloôrum eunte fublimia, non ſolùm nulla afficeréntur triſtitia, ſed étiam magnô gaudio replerén- tur. Et revérà magna & ineffabilis erat cauſa gaudéndi, cùm in con- ſpéêctu ſanaæ multituúdinis ſuper ômniu creaturarum cœléſtium di- gnitatem, humdni géneris natüra conicénderet, fupergreſsùra Angéli- cos ordines, & ultra Archangelorũ altitdines elevanda :nec ullis ſub- egnabitDeus ſuper Gentes: Deus limitatibus modum ſuæ provectio- ſedet ſuper ſedem ſanctam ſuam. rincipes populôérum congregäti ſunt cum Deo Abraham: * quoô- niam dii fortes terræ veheméenter elevati ſunt. Aſceêndit Deus in jubilatioône, & Dôminus in voce tubæ, allel. Afcéndens Chriſtus in altum, alleluja. Caprivam duxit cap- tivitäatem; alleluúja. ater noſter. psius pietas. Deus Pater omnipotens. Sermo ſancti Leoônis Papæ. Oſt beatam & gloriéôſam reſur- rectioönem Dômini noſtri Jeſu Chriſti, qua verum Dei templum Judaica impietäte reſolütum: di- Vina in triduo poténtia ſuscitavit, nis habitura, niſi æterni Patris fe- cêépta conséſſu, illius gloriæ ſocia⸗ rétur in throno, cujus naturæ co- pulabatur in Filio. Non turbétur cor veſtrum: ego vado ad Patrem, & cùm aſsûùmptus fùero à vobis, mittam vobis, allel. Spiritum veritatis, & gaudébit cor veſtrum, allel. „. Ego rogabo Patrem, & aàlium Paraclitum dabit vobis. Spiritum. . Ignem ſui améôxris. Uia igitur Chriſti aſcénſio noſtra provécétio eſt, & les præcéſſit gloria capitis„ eo0 pes bocatur & corboris: dignis, dile- ctiſſimi, exultémus gaudiis „ pia gratiarum actione lætemun Hôdie enim non ſolùm para iſi quadragenarius hodie, dilectifi- poſleſsores firmati lumus, lee ei cCelörumn in trayimus, efkabilem 0 Der Ciaboli Nim quos mi habitace ſbi conco Cexteram uo viyit tus ſancti l. ſreuloruum. Alcende Ccaptiwann Dedit do 11, Alelaja Alcencd &Dominus loria batt Almis exal Omnes dec Ominu ka: Xa lbes e lſtiüia, us. Isnis ante Inflammid ejus. lluxerun⸗ 1e:X pich ſontes, cie Domin. Iis terra, (nnuntian Aus: & Aoriam eſ Onkundea Kaulptilia Amulenis texnltay ter ſudici uOniam ſer Omn 3 tatus e8 ul dilis Dlie mas ſand lerenon X Orta leletiti atämini n coltt Inn O lle tel euanimui vais merfil n Cfflent Temye um gui ne nollie conn: ,wintiſennt riſtus eift 1i 4hofel uln li ttepii biguihital oborithull inteltblinl Cerentur in gigio t, agn Kie ndi, enr gultitütin: tunn erte⸗ ini gereln, hertteſsinii ne lltta Mchi colörum in Chriſto ſupérna pene- travimus, ampliora adépti per in- effabilem Chriſti grätiam, am per diaboli amiſeramus invidiam. Nam quos viruléntus inimicus pri- mi habitaculi felicitate dejécit, eos ſibi concorporatos Dei Filius ad déxteram Patris collocavit; cum quo vivit & regnat in unitatespiri- tus ſancti Deus, per omnia ſæcula ſæculòôrum. Amen. Aſcéndens Chriſtus in altum, captivam duzxzit captivitätem, Dedit dona hominibus, allelu- ja, allelúja;, alleluja. , Afſcéndit Deus in jubilatione;, & Dominus in voce tubæ. Dedit. léria Patri. Dedit. Nimis exaltatus eſt, alleluja, ſuper omnes deos, alleluja. Ominus regnavit, exültet ter- ra: * læténtur inſulæ multæ. Nubes & caligo in circùitu ejus: * Juſtitia, & judicium corréctio ſedis ejus. Ignis ante ipſum præcédet: * & inflammabit in circuitu inimicos ejus. RKaxerunt fúlgura ejus orbi ter- YxæX½: * vidit, & commoôta eſt terra. ontes, ſicut cera fluxérunt à fa- cie Doômini: * à facie Döômini om- nis terra. Innuntiavérunt cœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes pôpuli gloriam ejus. onfundantur omnes, qui adérant ſculptilia: *“ & qui gloriantur in ſimulacris ſuis. dorate eum omnes Angeli ejus: * audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, *† prop- ter judicia tua Domine. Luôniam tu Dôminus Altiſſimus füper omnem terram: * nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. Hui diligitis Dôminum, odite mMmalum: * cuſtôdit Doôminus ani- mas ſanctorum ſuòrum, de manu peccatoris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. Lætâmini juſti in Dõômino; *† & confitémini memôriæ ſanctifica- tionis ejus. „Nimis egaltatus eſt, alleluja, fuper omnes deos, alleluja. Dôminus in Sion, allelúja;, magnus & excélſus, allel. 365 Ominus regnavit, iraſcantur pôpuli: * qui ſedet ſuper Ché- rubim, moveatur terra. ôminus in Sion magnus, * & excelſus ſuper omnes pôpulos. onfiteantur nomini tuo magno; quôniã terribile, & ſanéctum eſt: * & honor regis judicium diligit. u parâſti directiones: * judicium & juſtitiam in Jacob tu feciſti. xaltate Dim Deum noſtrum, & adorate ſcabéllum pedum ejus quòôniam ſanctum eſt. yſes, & Aaron in ſacerdòôtibus ejus: * & Samuel inter eos, qui invocant nomen ejus. nvocabant Döôminum, & ipſfſe exaudiébat eos: * in colümna nu- bis loquebaâtur ad eos. uſtodiébant teſtimonia ejus,; *ι & præceéptum quod dedit illis. omineDeus noſter tu exaudiebas eos: * Deus tu propitius fuiſti eis; & ulciſcens in omnes adinventioô- nes eorum. xaltàte Dim Deum noſtrum, & adorate in monte ſancto ejus: * quôniam Sanctus DisDeus noſter. Dôminus in Sion, alleluja „ magnus, & excelſus, allel. Dôminus in coœlo, alleluja » paravit ſedem ſuam, alleluja. Enedic anima mea Döômino: * 9 & mnia, quæ intra me ſunt» néômini ſancto ejus. énedic anima mea Dômino; * & noli obliviſci omnes retributiones euuss.“ ui propitiatur omnibus iniquita- tibus tuis: * qui ſanat omnes in- firmitâtes tuas. ui rédimit de intéritu vitam tu- Am: * qui corônat te in miſericoôr- dia, & miſerationibus. ui replet in bonis deſidérium tuum: * renovabitur ut aquilæ ju- ventus tuna. „ Saciens miſericôrdias Dôminus: * & judicium omnibus injûriam pa- tiéntibus. otas fecit vias ſuas Môyſi, * fi- liis Ifrael voluntates ſuas. iſerator, & misericors Däs: * longanimis, & multùm miséricors. on in perpétuum iraſceétur: *† ne- que in æternum comminabitur. on ſecundùm peccata noſtra fe- cit nobis: * neque ſecundum ini- quitates noſtras retribuit nobis. — 366 uéëniam ſecundùm altitúdinem c&li à terra: corroboravit miſeri- cordiam ſuam ſuper timentes ſe. uantuùm diſtat ortus ab occiden- te6: * longé fecit à nobis iniquità- tes noſtras. uômodo miſerétur pater filio- rüm, misértus eſt Doôminus ti- méntibus ſe: * quôniam ipſe co- gnovit figméntum noſtrum. ecordatus eſt quoniam pulvis ſu- mus: Shomo ſicut fænum dies ejus, tamquam flos agri ſic efflorébit. uoniam ſpiritus pertransibit in illo, & non fubsiſtet: * & non co- znoôſcet ampliùs locum ſuum. iſericôrdia autem Doômini ab æ- terno, *† & usque in ætérnum ſuper timéntes eum. t juſtitia illius in filios filiérũ, * his qui ſervant teſtaméntum ejus. t mémores ſunt mandatôrum ip- sius, * ad taciendum ea. ominus in cœlo paravit ſedem ſuam: * & regnum ipsius omnibus dominaâbitur. enedicite Dõmino omnes Ange- li ejus: * poténtes virture, facién- tes verbum illius, ad audiéndam vocem ſermônum ejus. enedicite Döõmino omnes virtu- tes ejus: * miniſtri ejus, qui faci- tis voluntatem ejus. . enedicite Domino omnia ôpera ejus: * in omni loco dominatiô- nis ejus, bénedic anima mea Däio Dôminus in cœlo, alleluja, Paravit ſedem ſuam, alleluja. Aſcéndo ad Patrem meum, & pPatrem veſtrum, alleluja. Deum meum, & Deum ve- ſtrum, alleluja. ater noſter. vinculis. „ Evangeélica léctio. Ectio ſancti Evangélii ſecdndùm Marcum. IS illo tempore: Recumbéntibus undecim diſcipulis, apparuit il- lis jeſus: & exprobravit incredu- litatem eôrum, & duritiam cordis: quia iis, qui viderant eum reſur- rexiſſe,non credidérunt. Et reliq. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Uod reſurrectionem Domini- Ncam diſcipuli tardè credidé- Tunt: non tam illorum infirmitas, quàâm noſtra, ut ita dicam, futu- ra firmitas fuit. Ipſa namque re- furréctio illis dubitantibus per multa arguméenta monſtrata eſt: tum veritatis, allel. homo. quæ dum nos legẽtes agnòôſcimus, quid aliud quam de illorum dubi- tatione ſolidamur? Minus enim mihi Maria Magdaléne præſtitit;, quæ citiùs crédidit, quam Tho- masz qui diu dubitavit. Ille étenim dubitando „ vülnerum cicatrices tétigit, & de noſtro péctore du- bitatioônis vulnus amputavit. Ego rogàbo Patrem, & alium Paraâclitum dabit vobis, &Ut ma- neat vobiſcum in ætérnum, Spiri- Si enim non abiero, Paraclitus non véniet ad vos, ſi autem abiero, mittam eum ad vos. Ut. Divinum auxilium. D inſinuändam quoque veri- tatem Dominicæ refurrectioô- Mis „ notàndum nobis eſt, quid Lucas réferat, dicens: Conveéſcens præcépit eis, ab Jerosolymis ne diſceèderent. Et poſt pauca: Videén- tibus illis elevatus eit, & nubes ſuſcépit eum ab ôculis eôrum. Notate verba, ſignaâte myſteria. Convéſcens elevatus eſt. Comé- dit, & aſcêndit: ut videélicet per effécdtum comeſtionis, véritas pa- téſceret carnis. Marcus verò, priusquam cœlum Dôminus alſcén- dat, eum de cordis atque infideli- tatis duritia increpâſſe diſcipulos mémorat. Qua in re quid conſi- derandum eſt, niſi quod idcircò Dôminus tunc diſcipalos increpa- vit, cùm eos corporaliter reliquit, ut verba, quæ recédens diceret » in corde audiéntium arctiùs im- préſſa remanérent? Ponis nubem aſcênſum tuum Dömine, βQui ambulas ſuper pé- nas ventôrum, alleluja. „„Confel- ſiõnem & decorem induiſti, ami- Gus lumen ſicut veſtiméntũ. Qui. Aoôria Patri. Qui. Ad ſocie- tätem. etic .. Ncrepata igitur eôrum duritia „ (quid admonéndo dicat, audia- mus: Eüntes in mundum univeér- ſum, prædicate Evangélium omni creaturæz. Numquid, fratres mei, ſanctum Evangélium, vel inſen- satis rebus ,„ vel brutis animali- bus fuerat prædicandum , ut de eo diſcipulis dicàtur: Prædicaté omni creaturæ? Sed omnis créa- tùræ né²mine ſignatur homo. Om- nis autem creatuùræ aliquid habet mo. Habet namque communé eſſe cum lapidibus 2 vivere cum arbo⸗ = arböribus, intelligere commune ni ceatüra omnis cre⸗ erzo creatt liummcum e Deum A D e colum u eſt 3 p. metzallel. t intuerentu lumdireru Fitis mani Tebätur in. Exa ymnum Vid Domin Hauyit Acendo: trem vect Deum ven Deinyt, lün . le Qul leliſpall ſte Fili. Nos, al Mopter il del Cäncgne Alel 1. Et De iezalle Alce Alelü,. tiyitätem eratis Tco ſale tes gnlan e Ulorune Minn lene geli, vit, Ukee erumn cnn o dene annuturt. lttem, &1 VObis, eU Tlennunl,i lel. pN clitus onnt 2bieto Din m (ohen nice lellet nobis en, ens: Conſe erosolſtl ol gauceſ 1s el, Ut Kigelicl onis, Fenla Marens n Domnn. lis angnelt epiſſe inn quod 1. lcipalos eceblens tium Aiunm t Aloenin unbuls i lelus, ſee eniretifi, ekimeltt, i arbéribus, ſentire cum animàlibus, intelligere cum Angelis. Si ergo commuüne habet aliquid cum om- ni creatura homo; juxta aliquid omnis creatùra eſt homo. Omni ergo creatùræ prædicatur Evangé- lium, cùm ſoli hômini prædicatur. Te Deum laudamus. II. AD LAUDES Iri Galilæi, quid afpicitis in Vccoœlum Hic Jeſus, qui aſsůmp- tus eſt à vobis in cœlum, ſic vé- niet, allel. ominus regna- vit. 11. Cuùmque intueréntur in cœlum euntem il- lum, dixérunt, alleluja. Ele- vàtis manibus benedixit eis, & fe- rebatur in coœlum, alleluúja. Exaltate Regem regzum, & hymnum dicite Deo, alleluja. Vidéntibus illis elevatus eſt, & nubes ſuſcépit eum in cœlo, al- leluja. P rimùm quidem. . alutis humanæ Sator. 361. Dominus in cœlo, allelúùja. Paravit ſedem ſuam, alleluja. Aſcéêéndo ad Patrem meum , & Pa- trem veſtrum, Deum meum; & Deum veſtrum, alleluja. oncede, quæſumus. 361. 4 Pri- Chriſte Fili Dei vivi, miſerére nobis, & Alle- luja, alleluja. Chriſte Fili. Qui ſcandis ſuper sidera. Al- lelùja, allel. loria Patri. Chri- ſte Fili. 7. Exurge Chriſte, adjuva nos„ alleluja- Et libera nos Propter nomen tuum, alleluja. Viri Galilæi. Cúmque intueréntur. rimùm quidem. or. Aſcéndit Deus in jubilatiõe, Alleluja, alleluja. Aſcendit. „Et Doôminus in voce tubæ. Alle- Tuja, allel. G léria Patri. Aſcéndit. Aſcêndens Chriſtus in altum;, allelũja. Captivam duxit cap- tivitatem, alleluja. Elevatis manibus. . 36 tris, quam audiſtis (inquit) Ter os meum: quia Joannes quidem baptizavit aqua, vos autem bap- tizabimini Spiritu ſancto non poſt multos hos dies. Aſceêndens Chriſtus in al- tum, & Allel. allel. Aſcéndens. Captivam duzxit captivitatem. Aflel. allel. loria Patri. Aſcén- dens. 3 Aſcéndo ad Patrem men;, & Patrem veſtrum, allel. Deum meum, & Deum veſtrum;, allel. Vidéentibus illis. . Iri Galilæi, quid ſtatis afpicién- „tes in cœlum ? Hic Jeſus, qui aſsůmptus eſt à vobis in cœlum, ſic véniet, quemadmodum vidiſtis eum euùntem in cœlum. Aſcêndo ad Patrem meum, & Patrem veſtrum, Alleluja» alleluja. Aſcéndo. Deum me- um, & Deum veſtrum. Alleluja » alleluja. Gloôria Patri. Aſcéndo. Dominus in cœlo, alleluja. Paravit ſedem ſuam , allelũùja. Viri Galilæi. Dôminus in cœlo, alleluſa. Paravit ſedem ſuam , alleluùja. O Rex giôriæ, Dömine virtútum, qui triumphâtor hoôdie ſuper om- nes cœlos aſcendiſti, ne derelin- quas nos orphanos, ſed mitte pro- miſſum Patris in nos, Spiritum veritatis, alleluja. oncéde, quæſumus. 361. FPEKIA SEXT A. Incipit Epiſtola ſecunda B. Petri Apò ſtoli. . . Glmo⸗ Petrus, ſervus & Apoôſtoô-⸗ lus Jeſu Chriſti, iis, qui coæ- Jaalen nobiſcum ſortiti ſunt fi- em in juſtitia Dei noſtri , & Sal- vatôris jeſu Chriſti. Gratia vo- bis, & pax adimpleatur in cognitio- ne Dei, & Chriſti Jeſu Doômini no- ſtri: quomodo omnia nobis divi- T convéſcens præcépit eis, ab Jerosôlymis ne diſcéderent, ſed expe ctarent promiſſionem Fa- næ virtutis ſuæx, quæ ad vitam 8 pietatem donata süt, per cognitio- nem ejus, qui vocavit nos propia 210-⸗ 36⁸ ay gloria & virtte, per quem maäxi- ma & pretiôſa nobis promiſſa do- navit: ut per hæc efficiamini divi- næ consoôrtes natüræ;: fugientes e- jus, quæ in mundo eſt, concupiſ- ceêntiæ corruptionem. Poſt paſſionem iuam. 363. Os autem curam omnem ſub- inferéntes, miniſtrate in fide Veſtra virtütem, in virtůte autem ſciéntiam, in ſciéntia autem ab- ſtinéntiam, in abſtinéntia autem patientiam, in patiéntia autem pie- tatem, in pietate autem amorem fraternitatis, in amôre autem fra- ternitatis charitatem. Hæc enim ſi vobiscum adſint, & superent, non vacuos, nec ſine fructu vos conſti- tuent in Dômini noſtri Jeſu Chri- ſti cognitione. Cui enim non præ- ſtò ſunt hæc, cæcus eſt, & manu tentans, oblivioônem accipiens purgatiônis véterum ſuôrum deli- ctoôrum. Omnis pulchritůdo. 363. Uaprôpter fratres magis ſata- gite, ut per bona ôpera cer- tam veſtram vocationem & elc- ctionem faciatis; hæc enim facién- tes non peccabitis aliquando. Sic enim abundanter miniſtrabitur vobis intrôitus in æternum regnũ Dômini noſtri, & Salvatôris Jeſu Chriſti. Propter quod incipiam vos ſemper commonére de his: & quidem ſciéèntes, & confirma- tos vos in præsénti veritate. Ju- ſtum autem arbitror in hoc tabernaculo, ſuſcitàre vos in commonitioône: certus quòôd velox eſt depositio tabernaculi mei, ſe- cündùm quod & Dôminus noſter Jeſus Chriſtus ſignificavit mihi. Dabo autem gerain & frequenter habere vos poſt obitum meum, ut horum memoôriam faciatis. Ezxaltare Doômine. 363. Sermo fanécti Leônis Papæ. Acraméntum, dilectiſſimi, ſalútis Inoſtræ, quam prétio sanguinis ſui univerſitatis conditor æſtima- vit, à die corporalis ortus usque ad éxitum paſſionis, per diſpenſatiô- nem humilitatis implétum eſt. Et licèt multa; étiam in forma ſervi, divinitatis ſigna radiaverint; pro- Z 7 uamdiu sum prie tamen illius temporis actio ad demonſtrandam ſuſcepti hoômi- nis pertinuit veritatem. Poſt paſ- ſionem veròô ruptis mortis vincu- lis, quæ vim ſuam in eum, qui pec- cati erat néſcius, incedendo perdi- derat: infirmitas in virtté, morta- litas in immortalitàtem, contumée- lia transivit in gloriam, quam Do- minus Jeſus Chriſtus in multis ma- nifeſtisque documéntis, multôrum declaravit aſpectibus, donec trium- phum victoriæ, quam reportarat à moôrtuis, inferret & cœlis. Tempus eſt ut revertar. 364. Icut ergo in ſolemnitate Paſcha- li reſurréctio Dômini fuit nobis cauſa lætandi: ita aſcenſio ejus in cœlos præséntium nobis eſt mate- ria gaudiôrum, recolentibus illum diem, & ritè venerantibus, quo na- turæ noſtræ humilitas in Chriſto ſu= per omnem cœli militiam, ſuper omnes ordines Angelorum, & ultrà omnium altitudinem poteſtatü ad Dei Patris eſt provecta conseſſum. Quo ordine perum divinorů nos fundati, nos ædificati ſumus: ut mirabilior fieret gratia Dei, cùm re- môtis à conſpectu höminum;, quæ mérito reveréntiã ſui ſentiebantut indicere, fides non deficeret, ſpes nõô fluctuaret, charitas noô tepéret. Non turbétur cor veſtrum. 364. Agnärum hic vigor eſt mén- tium, & valde fidélium lumen eêſt animarum, incuncétanter credere quæ corpoôreo non vidéntur intui- tu, & ibi figere deſidérium, quò né- queas infeêrre conſpectum. Hæze autem pietas unde in noſtris cor- dibus naſcerétur, aut quòmodo uisquam juſtificarétur per fidem: 4 in iis tantùm ſalus noſtra consi- ſteret, quæ obtùtibus ſubjacérent Unde & illi viro, qui de reſurre- ctioneChriſti videbatur ambigere, niſi in ipſius carne veſtigia paſſio- nis & viſu exploràſſet & tactu: Quia vidiſti, inquit Dôminus, credidiſti: beati qui non vidérunt, & credi- dérunt. Aſcéndens Chriſtus. 365. éctio ſanéti Evangelii ſecunduùm Marcum. N illo tempore: Recumbeéntibus uündecim diſcipulis;, Apparuit il- 1 lis ſeſut, tatem eor glla iisju zillenon 4 De Homil Vi en füerit crediderit Unusquise lpo jam cl. llcit, ſi fid Ceniin fid Velbis dici (icit, Hinc bisti falſie Oui contit. ls autem ai, Oui dic (ita ejus Ego rO Voge verita lratione Tunc enim ſoquod ver us comple tismatis on 1 operibe 8 drennn leunuser Certtione licat, loc ante Certus ſam, konis n Ua ece ime ſe Miara e Mündi pe bus do U uanm tehn t &ceels t leyertl mn nobgr ecolenthul etüntibunf ltssin i nilitam, Ugelotumnd nein Potekt oſelta con runr difinn lifcinilund Pratiaenc n hominn on defet insni 1 cor FTenu Ve Peaett ldetclun, eunctmtete, non filennn geiceliume⸗ onlfettun. nce in itil 1, Al llnn ſenetucheln ſlus nottl⸗ 0) Ill e igebitnlan. Felige. H. Oritu No,A enken e alcum. llis N lis Jeſus, & exprobravit increduli- tatem eôrum, & duritiam cordis, quia iis, qui viderant eum reſurre- Xiſie, non credidérunt. Et réliqua. De Homilia ſancti Gregorii Papæ. Ui crediderit, & baptizatus fuerit, ſalvus erit: qui verò non crediderit, condemnabitur. Fortaſſe unusquisque apud ſemetipsũ dicat: Ego jam crédidi: ſalvus ero. Verùm dicit, ſi ſidem operibus tenet. Vera étenim fides eſt, quæ in hoc, quod verbis dicit, moribus non contra- dicit. Hinc eſt enim, quod de qui- buùsdã falſis fidélibus Paulus dicit: Qui confiténtur ſe noſſe Deum, fa- ctis autem negant. Hinc joannes ait: Qui dicit ſe noſſe Deum, & man- data ejus non cuſtôdit, mendax eſt. ge. Ego rogabo. 366. Uod cùm ita ſit, fidei noſtræ „veritatem in vitæ noſtræ con- ſideratione debémus agnôscere. Tunc enim veraciter fidéles ſumus ſi, quod verbis promittimus, opéri us complémus. In die quippe bap- tismatis omnibus nos antiqui ho- ſtis operibus, atque omnibus pom- pis abrenuntiare promiſimus. Ita- que unusquisque veſtrûm ad conſi- derationẽé ſuam mentis ôculos re- ducat, & ſi ſervat poſt baptismum, quod ante baptismum ſpopondit, certus jam, quia fidélis eſt, gaudeat. Ponis nubem aſcénſum. 366. Ed écce, ſi quod promiſit, mi- Onimé ſervavit, ſi ad exercénda prava pera, ad concupiscendas mundi pompas dilapſus eſt: videa- mus, ſi jam ſcit plangere, quod er- ravit. Apud miſericordem namque judicem nec ille fallax habétur, qui ad veritàtem reveértitur, étiam poſt- quam mentitur: quia omnipotens Deus, dum libenter noſtram pœni- tentiam súfſcipit, ipſe ſuo judicio, hoc quod erravimus, abſcoôndit. e Deum laudamus. II. 5 A B B A T O. De Epiſtola ii. B. Petri Apéſtoli. Hane ecce vobis, chariſſimi, Iſecùndam ſcribo Epiſtolam, in quibus veſtram eéxcito in com- monitiône ſincéram mentem: ut memores ſitis eõrum, quæ prædi- Xi, verbôrum à ſanétis Prophétis, . 369 & Apoſtoléôrum veſtrôrum, præ- ceptorum Domini & salvatoris. Hoc primùm ſciéntes, quòd vé- nient in noviſſimis diébus in de- ceptione illusores, ſuxta proôprias concupiſcentias ambulantes „ di- céêntes: bi eſt promiſſio, aut ad- ventus ejus? ex quo enim patres dormiérunt, omnia ſic perſevé- rant ab initio creaturæ. Latet enim eos hoc voléntes, quôd cœ- li erant prius, & terra, de aqua & pPer aquam consiftens Dei verbo » per quæ, ille tunc mundus aqua inundatus peériit. Cœli autem, qui nunc ſunt, & terra, eòdem verbo repoôſiti ſunt, igni reſervati in diem judicii, & perditionis impiôrum hôminum. Poſt paſſiõnem. 363. Num verô hoc non läteat vos, chariſſimi, quia unus dies abud Döminum, fſicut mille anni, & mille anni ſicut dies unus. Non tardat Dôminus promiſſionem ſu- am; ſieut quidam exiſtimant: ſed patienter agit propter vos, nolens aliquos perire, ſed omnes ad pœ- niténtiam revérti. Advéniet autem dies Dômini ut fur: in quo cœli magno impetu tranſient, elementa verô caloôre ſolvéntur, terra autem & quæ in ipſa ſunt pera, exurén- tur. Cùm igitur hæc omnia diſſol- vénda ſint, quales oportet vos eſ- ſe in ſanctis converſatiéônibus & pietätibus, expectantes, & pro- perantes in advéntum diéi Dômi- ni, per quem cœli ardentes ſol- véẽéntur, & eleménta ignis ardôre tabéscent? Novos veròô cœlos, & novam terram ſecundùm promiſſa ipsius expectamus, in quibus ju⸗ ſtitia habitat. Omnis pulchritúdo. 363. Ropter quod chariſſimi ,; hæc expectäntes, ſatagite, imma- culâti & inviolati ei inveniri in pace. Et Doômini noſtri longani- mitatem, ſaltem arbitrémini: ſic- ut & chariſſimus frater noſter Paulus ſecúndüům datam ſibi ſa- piéntiam ſcripſit vobis;, ſicut & in omnibus epiſtolis, loquens in eis de his, in quibus ſunt quædam difficilia intelléctu, quæ indoôécti & inſtabiles dépravant, ſicut & cæteras Scripturas, ad ſuam ipso- tum perditionem. Ves igitur fra- A à tIes 370 tres vræſciéntes, cuſtodite, ne in- ſipiéntium errôre traducti excida tis à pröpria firmitate. Créſcite verò in grätia „ & in cognitiône Dômini noſtri, & Salvatôris Jeſu Chriſti. Ipfi gloria & nunc; & in diem æternitätis. Amen. Exaltare Domine. 363. De Sermône ſancti Leòônis Papæ. Uod itaque Redemptöoris no- ſtri conſpicuum fuit, in ſacra- mènta transivit: & ut fides excel- léntior eſſet ac firmior, viſioni doctrina ſuccéſſit, cujus auctorita- tem ſupérnis illuminata radiis credéntium corda ſequerentur. Hanc fidem aſcenſiôòne Domini au- ctam & Spiritus ſancti münere ro- boràâtam non vincula, non carce- res, non exilia, non fames, non ig- nis, non laniatus ferärum, nec ex- quiſita perſequéntium crudelitati- bus ſupplicia terruérunt. Pro hac fide per universum mundum non ſolùm viri, sed etiam feminæ, nec tantùmi impubes puùeri, sed étiam têneræ virgines usque ad effuſioô- nem sui sanguinis decertarunt. RHæc fides dæmoônia ejéeit, ægritů- dines dépulit, môrtuos ſuscitaàvit. Tempus eſt. 364. Nde & ipſi beati Apéôſtoli, qui tot miraculis confirmati, Unc ad æquâlem Patri Filium eruditior fides greſſu mentis cœpit accédere, & contrectatione in Chriſto corpôreæ lubſtantiæ: quæ Patre minor eit; non egere: quôniam glorificâti vorporis ma- nente natura, eo fides credéntium vocabatur;, ubi non carnali mang', ſed ſpiritàli intellectu par genitori Gnigénitus tangerétur. Hinc illud eſt, quod poſt reiurrectiònem ſuam Dôminus Mariæ Magdalenæ perso- nam Eceléſiæ geréntis; cùm ad con- tactum ipsius properareét accedere; dicit: Noli me tangere, nondum enim aſcéndi ad Patrem meum: hoc eſt, Nolo, ut ad me corporali= ter vénias, nec ut me ſensu carnis agnôscas;: ad ſublimioôra te diffe- ro, maſôra tibi præparo, cům ad Patrem ascéndero, tunc me per- féctius veriusque palpabis, appté- hensúra quod non tangis; & cré- ditûra quod non cernis. Aſcendens Chriſtus. 365. écio ſancti Evangélii ſecúndùm Maxcum. IN illo témpore: Recumbéntibus undecim diſcipulis, apparuit illis Jeſus,„ & exprobravit incredulita- tem eôrum „ & duritiam cordis; quia iis, qui viderant eum reſur- rexiſſie, non credidérunt. Et ré- liqua. tot ſermônibus eruditi, atrocitaà- tem tamen Dominicæ paſſiônis ex- paâverant, & veritatem reſurrectio- nis ejus non ſine hæſfſitatiône ſus- céperant, tantùm de ascenſioònebo- mini profecérunt, ut quidquid illis priùs intúlerat metum, verterétur in gaudium. Totam enim con- templatiônem änimi in divinitâ- tem ad Patris déxteram conſidén- tis eréxerant, nec jam corporeæ viſiônis tardabantur objectu, quo minùs in id aciem mentis inténde- rent, quod nec à Patre deſcenden- do abfuerat, nec à discipalis al- cendéndo disceéſſerat. Tunc igitur; dilectiſſimi, filius höminis, Dei Filius excellentius ſacratiusque in- néôtuit, cùm in patérnæ maſJeſtatis glöriam ſe recépit; & ineffabili modo copit eſſe divinitate præ- séntior; qui factus eſt humanitate longinquior. De Homilia ſancti Gregorii Papæ. Igna autem eos, qui credituri ſunt, hæc ſequéntur: In nôminée meo dæménia ejicient, linguis lo- quentur novis;, ſerpeéntes tollent: & ſi mortiferum quid biberint; non eis nocébit: ſuper ægros manus imponent, & benè habé- bunt. Numquidnam, fratres mei, quia iſta ſigna non tacitis; minime créditis ? Sed hæc necelfsaria in exoôrdio Eccléſiæ fuérunt. Ur enim ad fidem crésceret multitdo cre- dentium, miraculis füerat nutrien- da: quia & nos, cum arbuͤſta pfan- tamus, tamdiu eis aquam infundi- mus; quoùsque ea in terra jam co- aluiſſe videamus: & fi ſemel radi- cem fixérint „ irrigatio ceſsabit. Hinc eſt enim, quod Paulus dicit: Linguæ in ſignum ſunt non fidé- libus, ſed infidélibus. Non turbétur cor. 364. Ego rogabo Patrem. 366, Abeus Virtütibu nigerzted lebeeleſia g (N, guod lun- Norellet facie lezeſls, cum nunncreget brrire malte Dente conkra tlnt, niſi l iteesguie ens lrcula Curh uncka a umn conditon Uiels oguünt akartetio un Cibu Blolont. koni nuber kenn heſik unt ledt Nuurunn Punſfenn gul t, ſel d ties oinri Gele iniman tota fintüte loſe oe 1 bbonn . cwlltte in tor . Olnigns uls r ufit ſ 4 Abémus de his ſignis, atque rvirtutibus, quæ adhuc ſubtilius conſiderare debeamus. Sanéta quip- pe Eccleſia quotidie ſpiritaliter fa- cit, quod tunc per Apoſtolos cor⸗ Poralitet faciébat Nam facerdé tes ejus, cùm per exorcis:ni grâtiã manum credentibus imponunt, & habirare malienos Ipiritus in eorä mente contradicunt, quid aliud Patri Eliua Er fideles quique, qui jam vitæ veteris ſæcularia verba derelin- dquunt, ſancta autem my ſteria inſo- Mant, conditoris ſui laudes & P0 tentiam quantum prævalent, nar- ere, Holen trem meit linguis oquùntuùr: Qui dum bonis ſuis exhortation bus malitiam de alienis cordibus auferunt „ ſexpen- tes tollunt. Ponis nubem. 366. 7 dum peſtiferas (uaſiénes àu diunt, ſed tamen ad operatio- nem pravam miniméè pertrahuntur; i ſeent mortiferum quidem eſt, quod bi- li⸗ unt, ſed non eis nocébit, Qqui n. quôties pröximos ſuos in bono ceunben⸗ opere infirmari conſpiciunt, dum eis tota virtute concùrrunt, & ex- emplo ſuæ operationis illörum vi. tam rôborant, qui in propria actié ne titubant; quid lſuc faciunt, niſi ſuper ægros manus imponunt, ut bene Maptahe 3 Quæ nimirum luitt1 miracula tantò majora ſunt, quantô f 1piritalia: tantô majora ſunt, quan- e tO per hæc non corpora;, ſed ani- e mæ ſulcitantur. , Te Deum laudmus. II. Hariſſimi, Eſtòte prudéntes „ & Ovigilate in oratiônibus., Ante omnia autem mútuam in vobis- metipfſis charitàtem continuam ha- entes: quia châritas operit mul- titůdinem peccatôrum. Hy Alutis humänæ Sa- tor. 361. Dôminus in coœlo, allel. Paravit ſedem ſuam, allel. Cùm vénerit Paraclitus, quem ego mmittam vobis Spiritum veritatis, qui à Patre procedit; ille teſtimô- hium perhibébit de me, allel. Mnipotens, ſempitérne Deus, 321 tam gérere voluntâtem, & maje- ſtàti tuæ ſineèro corde ſervire. Per Dôminum noſtrum. 0 Rex. u⸗ 367. Alcendit Deus in jubilatiône, faciant, niſi dæmonia ejiciunt; † rant : quig aliud faciunt, niſi novis allel. g,, Et Dominus in voce tu- bæ;, alleluja. oncede, quæſumusg, 361. DOMINIGA Incipit Epiſtola prima B. Joaânnis Apoſtoli. Odoc fuit ab initio, quod audi- vimas, quod vidimus ôcalis noſtris, quod perpézimus, & ma- nus noſtræ cont: eétaverunt de ver- bo vitæx: & vita manifeſtata eſt 5 & vidimus, & teſtamur, & annun- tiamus vohis vitam ætérnam, quæ erat apud Patrem, & apparuit no- bis: quod vidimus, & audivimus; annuntiämus vobis, ut & vos ſo- cietatem habeatis nobiscoam „ & locietas noſtra ſit cum Patre, & cum Filio ejus Jeſu Chrifto. Et hæc ſcribimus vobis, ut gaudeãtis; & gaudium veſtrum ſit plenum Et hæc eſt annuntiatio, quam audivi- mus ab eo, & annuntiamus vobis: Quoniam Deus lux eſt, & tenebræ in eo non ſunt ullæ. Poſt paſſiénem ſuam. 363. I dixérimus, quôniam ſocietâ⸗ tem habémus eum eo, & in té- nebris ambulàmus, mentimur & veritätem non facimus. Si autem in luce ambulamus, ſicut & ipſe eſt in luce, ſocietatem habémas ad inypicem, & ſanguis Jeſu Chriſti Filii eius emúndat nos ab omni Peceato. Si dixerimus, quôniam peccatum non habemus, ipfi nos sedúcimus, & véritas in nobis non eſt. Si confiteamur peccâta noſtra ; Hidélis eſt & juſtus, ut remittat no- bis peccata noſtra, & emundet nos ab omni iniquitâte. Si dixérimus „ fac nos tibi ſemper & devoô- quoniam non peccavimus „ men- à 2 da- 37727 „ dacem facimus eum! & verbum ejus non eſt in nobis. Omnis pulchritùdo. 363. Ilioli mei, hæc ſcribo vobis, ut non peccèétis. Sed & ſi quis pec- caverit, advocatum habémus apud Patrem, jeſum Chriſtum juſtum: & ipſe eſt propitiatio pro peccatis noſtris, non pro noſtris autem tan- tùm, ſed étiam pro totius mundi. Et in hoc ſcimus, quòniam cogno- vimus eum, ſi mandata ejus obſer- vemus. Qui dicit ſe noſſe eum, & mandata ejus non cuſtodit, mendax eſt, & in hoc veritas non eſt. Qui autem ſervat verbum ejus, verè in hoc charitas Dei perfecta eſt: & in noc ſcimus, quòôniã in ipſo ſumus. Qui dicit ſe in ipſo manére, debet, ſicut ille ambulavit, & ipſe ambu- lare. Exaltare Doômine. 363. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Alvâàtor noſter, dilectiſſimi fra- res, aſcéndit in cœlum: non ergo turbémur in terra. Ibi fit mens, & hic erit réquies. Aſcen- damus cum Chriſto interim corde: cùm dies ejus promiſſus advénerit, ſequeémur & cörpore. Scire tamen debémus, fratres, quia cum Chriſto non aſcendit ſuperbia, non avaritia, non luxüria: nullum vitium noſtrũ aſcendit cum médico noſtro. Et ideò f poſt médicum deſideramus alcêndere, debemus vitia, & peccà ta deponere. Omnes enim quaſi quibúùsdam compédibas nos pre- munt, & peccatôrum nos 1étibus ligare conténdunt: & ideò cumDei adjutéôrio, ſecndùm quod ait Plal- miſta: Dirumpamus vincula eô rum , ut ſecuri poſsimus dicere Doemino: Dirupiſti vincula mea;, tibi ſacrificabo hoſtiam laudis. Tempus eſt. 364. Eſurréctio Oômini ſpes noſtra eſt: alcénſio Dñi glorificatio no- ſtra eſt. Aſcenſioônis hodie ſolem- nia celebramus. di ergo recte, ſi fi- deliter, ſi devoôtè, ſi ſancte, ſi pieAſ- cenſiõnem Dômini celebramus, aſcendamus cum illo , & ſurſum corda habeamus. Aſcendentes autée non extollamur, nec de noſtris, quaſi de propriis méritis præſuma- mus. Surſum autem corda habére 8 debémus ad Dôminum. Surſum enim cor non ad Dominum fſuper- bia vocatur: turſum autem cor a Dôminum, refúgium vocatur. Vi- dete fratres, magnum miraculum. Altus eſt Deus: érigis te, & fugit àte: humilias te, & deſcéndit ad te. Quare hoc ? QJuia excellus eſt, & humilia réſpicit, & alta de longè cognoſcit. Humflia de pro- ximo réſpicit, ut attollat: alta, id eſt ſupérba, de longe cognolſcit, ut deprimat. Non turbétur. 364. Eſurréxit enim Chriſtus, ut ſpem nobis daret;, quia ſurgit homo, qui moritur, ne moriéndo deſperaremus, & vitam noſtram in morte finitam putarémus, ſecũu- ros nos fecit Soliciti enim era- mus de iplſa änima: & ille nobis refſurgéndo de carnis refurrectiô- ne fiduüciam dedit. Crede ergo; ut mundéris. Priùs te opôrtet cré- dere;, ut pôſtea per fidem Deum merearis alpicere. Deum enim vi- dére vis? Audi ipſum: Beati mun- do corde, quôniam ipfi Deum vi- débunt. Prius ergo cogita de cor- de mundando : quidquid ibi vi= des, quod diſplicet Deo, tolle. Aſcendens Chriſtus. 365. éctio ſanti Evangélii ſecundùm Joannem. 1 illo témpore: Dixit Jeſus diſ- Acipulis ſuis: Cùm vénerit Para- clitus, quem ego mittam vobis ² Patre Spiritum veritatis;, qui à Pa- tre procédit, ille teſtimoônium per- hibébit de me. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Ominus jJelus in ſermöône, quem locutus eſt diſcipulis ſuis poſt cœnam, proximus pal- ſioôni tamquam itúrus, & relictuü- rus eos præséntia corporali, cum omnibus autem ſuis usque in con- lummationem ſæculi futúrus præ- séntia ſpiritali, exhortatus eſt eos ad perteréndas perſecutiones im- piôrum, quos mundi noômine nun- cupavit ex quo tamen mundo étiam ipſos diſcipulos ſe elesiſſe dixit: ut ſcirent ſe Dei gräatia ele quod ſuntz;ſuis autem vitiis fuiſſe⸗ quod fuérunt. Ego rogabo Patrem. 366. Hinge pe ipsorumn Erelſiut o os mundi ine oncluͤle Mlos. Cumg god ignorare it& umen 0 iuem hoc et k, Keum, 4 idis ornibun usen dlerün Neniblbiait; . Mogliin egen Clnntio he Rerimnon Horſeniet ad 1O/ Mttam en ülem venent Onrem venitar Ron enim! nnletgurein IlhAglr ven Ulſobis Cin Ninde tam dfünxit ſltegimnns, 4 Lriclitaaue Fatte, Slti kikeplorh Delhubebit de Aun perhibeb ecun eſtu. lilul, guoe ben iſtern e, K hatrem Peiturlermo. nhtus eſt e gratis 8 uindo vemit l ſigerunt ll aniteti eun hu CAn Nenert 3 „en nlo Al, Altendi de 0 hoten der m. Juten Quin ecel icitg Nau umilia eſt tollat: d nge coero 364, et, (uin lun k, he volitßi am noktun tatemns, let iciti eunm , : Eͤile n is jelurtet Ctede en te oponte, 1 Hdern N Deum enn cobide nidguiti et Deo N iſtus. ℳ. n. Einde perſecutôres & ſuos & ipsorum, Judæos. evidénter expréſſit, ut omnino apparéret, étiã ipſos mundi damnabilis appella- tione concluſos, qui perſequuntur Sanctos. Cumque de illis diceret, quod ignorarent eum, a quo miſſus eſt, & tamen odiſſent, & Filium & Patrem, hoc eſt, & eum qui miſſus eſt, & eum, à quo miſſus eſt: (de quibus omnibus in aliis ſermoni- bus jam diſſeruimus) ad hoc per- vénit, ubi ait; Ut adimpleatur ſer mo, qui in lege eorum ſcriptus eſt: Quia odio habuérunt me gratis. Si enim non abiero, Paraclitus non veniet ad vos: ſi autem abie- ro, mittam eum ad vos: * Cm autem venerit ille, docébit vos omnem veritatem, alleluja. F. Non enim loquetur àa ſemetip- ſo: ſied quæcumque audiet, loqué tur, & quæ ventüra ſunt, annuntia- bit vobis. Cam. Gloria. Cùm. Einde tamquam conſequénter adjuúnxit, unde modo dilputare ſuſceépimus. Cùm autem veénerit Paraclitus, quem ego mittam vobis à Patre, Spiritum veritatis „ qui à Patre procedit, ille teſtimonium perhibébit de me: & vos teſtimô. nium perhibébitis, quia ab initio mecum eſtis. Quid hoc pertinet ad illud, quod dixerat. Nunc au- tem & viderunt, & odérunt & me, & Patrem meum: ſed ut im- Pleatur ſermo, qui in lege eòrum ſcriptus eſt: Quia αο habuérunt me gratis? An quia Paraclitus, quando venitspiritus veritatis, eos qui vidérunt & odérunt, teſtimo- nio manifeſtiore convicit à Imòô veròô étiam aliquos ex illis, qui vi derunt, & adhuc oderant, ad fi- dem, quæ per dilectionem opera- tur, ſui manifeſtatiône convertit. Te Deum laudamus. II. Cùm veénerit Paraâclitus. 37. mnipotens ſempitérne Deus. 371. Aſcêndo ad Patrem meum. Aſcendit Deus in jubilatioône. oncede, quæiumus om- nipotens Deus. 361. Si quis lôquitur. 4 4 Dei ſumus: & nondum apparuit; 373 Cuúmque intueréntur. hariſſimi, Eſtôte. 371. Aſcendit Deus in jubilatiô- Allel. allel. Aſcéndit. Et Déôminus in voce tubæ. Al- lel. allel. Iôria Patri. Aſceêndit. Aſcéndens Chrifeas in altum, allel. Captivam duxit captivi- tatem, alleluja. Elevatis manibus. ne, Oſpitàles invicem ſine murmu- ratione Unusquisque ſicut ac- cépit gratiam, in alterutrum illam adminiſtrantes, ſicut boni diſpen- ſatòôres multifôrmis gratiæ Dei. Aſcéndens Chriſtus in altu, Allelũja, allelúſa. Aſcéêndens. Captivam duxit captivitatem. Allel. allel. Iôria. Aſcendens. Aſcéndo ad Patrem meum, & Patrem veſtrum, allel. Deum meum, & Deum veſtrum; allel. vVidéntibus illis. I quis lôquitur, quaſi ſermònes Deijſi quis miniſtrat, tamquã ex virtte, quam adminiſtrat Deus: ut in ömnibus honorificéturbeus per Jeſum Chriſtum Däm noſtrum. Aſcêndo ad Patrem meum, & Patrem veſtrum, *%Allel. allel. Aſcéndo. Deum meum, & Deum veſtrum. Allel. allel. l6ôria Patri. Aſcéndo. Doôminus in colo, allel. Paravit ſedem ſuam, allel. Hæc locútus ſum vobis, ut cùm vénerit hora;, eorum reminiſcàmi- ni, quia ego dixi vobis, allel. mnipotens. 371. Rex gloriæ. 367. “ Aſcendit Deus in jubilatiône. oncéde, quæſumus. 361. F ERIA SECUND A. De Epifſtola i. B. Joânnis Apôſtoli. 1t de- I7Idéte, qualem charitatem de- V dit nobis FPater, ut filii Dei nominémur & ſimus. Propter hoc mundus non novit nos, quia non novit eum. Chariſſimi, nunc filii A à 3 ut 374 . . „— quid érimus: Scimus, quôniam eum apparúerit, similes ei erimus: quoô⸗ niam vidébimus eum, ficuti eſt. Et omnis; qui habet hanc ſpem in eo, ſanctiſficat ſe, ticaut & ille ſanktus eſt. Omnis, qui facit peccatum, & iniquitatem facit: & peccatum eſt iniquitas. Et feitis, quia ille appa- ruit, ut peccâta noſtra tolleret: & peccätum in eo non eſt. Omnis, qui in eo manet, non peccat: & omnis, qui pecgçat, non vidit eum, nec cognovit eum. Foſt paſſonem ſuam. 363. Ilioli! nemo vos ſedcat. Qui facit juſtitiam, juſtus eſt, ſicut & ille juſtus eſt. Qai facit pecca- tum, ex diabolo eſt: quoòniam ab initio diabolus peccat. In hoc ap- Paruit Filius Dei, ut diſsolvat ôpe- ra diaboli. Omnis, qui natus eſt ex Deo peccatum non facit: quoô- niam ſemen ipsius in eo manet, & non poteſt peccare, quoniam ex Deo natus eſt. In hoc maniféſti ſunt filii Dei, & filii diaboli. Om- nis, qui non eſt juſtus, non eſt ex Deo: & qui non diligit fratrem ſuum: quoniam hæc eſt annuntia tiog;, quaâm audiſtis ab initio, ut di- ligatis altérutrum. Non ſicut Cain, qui ex maligno erat „ & occidit fratrem ſuum. Et propter quid oc- cidit eum? Quôniam opera ejus maligna erant, fratkis sutem ejus juſta. Omnis pulchritúdo. 363⸗ Olite miraâri;, fratres, ſi odit „vos mundus. Nos ſcimus, quôniam translati ſumus de morxte ad vitam, quôniam diligimus fra- tres. Qui non diligit; manet in morte: omnis, qui odit fratrem ſuum, homicida eſt. Et ſcitis; quoôniam omnis homicida non ha- bet vitam æternam in ſemetipfo manentem. In hoc cognovimus cCharifatem Dei, quoniam ille ani- Sermo S. Joânnis Chryséflomi. Hriſtus aficendens in cœlum „ noſtræ natüræ primitias obtulit Patri, & oblatum donum miratus eſt Pater, quod & tanta dignitas offerebat, & quod offerebatur » aulla macula fœdabatur. Nam & ſuis manibus ſuſcépit oblatum, & ſuæ ſedis ſecit eſſe participem, & quod plus eſt, ad partem ſuæ déx- teræ collocavit. Cognoſcamus » quis eſt ille, qui asdivit: Sede ad dézteram meam: quæ natura eſt» cui Deus dixit: Eito meæz parti- ceps fedis. Illz natüra eſt, quæ au- divit: Terra es, & in terram ibis. Tempus eſt. 354. On enim ad-omnem glériam cœlos transiſſe ſuffecerat, non cum Angelis ſtare: ed cœlos tranſi- vit „Iupra Cherxrubim aſcéndit; ul- tra Séraphim elevatur; nec ante ſtetit, niſi ſedem Dominicam me- ruiſſet. Vide, quo [patio cœlum ſe- paraturà terfa; imo tezra quantô ab interis abeſt, & ipſlum coelum quan- t0 ab altiôre coœlo ſeparatur, & de altiore coœlo ad Angelos quantum ſpàtii eſt, ad ſuperiores étiam Poe- teitates,ad iplam quoque Domini- cam ſedem. Super hæc omnia na- tra noſtra elevata eſt, ut homo⸗ qui loco tam hnnli tenebatur; ut deicendere non poſſet ultérius, ad tam exxélilam ſedem eglevafétur 2 ut altius non poſſlet aſcendere. Non turbétur., 364. bat: Qui deicendit, ipſe eſt, qui alcendit. Et iterùm: Delſcen- dit ad inferiôra terræ, S& alcéndit ſuper omnes cœlos. Diſcite igitur, quisnam alcendit, & quæ natura elevata eſt. In hoc enim cupio re- morari ſermone, ut humani gené- mam inam pro nobis poſuit; & nos debémus pro fratribus änimas ponere. Qui habüerit ſubſtantiam ujus mundi, & viderit fratrem ſuum neceſſitatem habere „ & clauferit viſcera ſna ab eo: quo- modo chüäritas Dei manet in eo? Filioli mei, non diligamus ver- ris commemoratione, divinam cle- mentiam cum omni admiratione diſcamus, quæ ſummum honorem, magnàâmque gléöriam noſtræ natu- ræ largita eit, quæ omnibus ho- diérna die méruit excelſior reperi- i. Hodie Angeli atque Archan- geli natüram noſtram in ſede Do- bo, neque lingua, ſed opere & minica immortali gloôria fulgen- Veritate. Exaltâre Domine. 363. tem viderunt. . Aſcendens Chriſtus. 365. ircrlum. § T hæc oſtendens Paulus dicé- io ſancki Marcum. Nilo empe Arum, aliud Dlipesereum Ute N aves sfolitare i Ckun itaque ſingelt, ut in Mekpionem in magna ete Fireret Nem mundiret kun olrat, 1 Cidulr, non emn noſter, Delintt, eane ünllt, Kre lto zibe Dtincem Uiinen Ken idlie ehn, guiah Ullizebat al Uppe facta Atem zeren laten, Juen 1s zuribat, len zuten⸗ Nendin . s Nitis nolkri ünlitlse ekort in Clun, bitiasobirlt autn mitun tntg Cignit okkerebung tut, Nan Cblalunnt Attlcipenm, Itemn Ge enolcams vit:delet 2 Matünd 0 Mer Oi 1ett, lut n letlamnn nnem ir uffecenait cClos tit alcencit,n ar: het 4 nminicun palar 1 elos Ectio ſancdti Evangélii ſecundùm Marcum. E illo témpore: Recumbéntibus uündecim ditcipulis, apparuit illis jeius: & exprobravit incre- dulitatem eòrum, & duritiam cor- dis; quia iis, qui viderant eum reſurrexiſſe, non credidérunt. Et réliqua. „ De Homilia ſancti Gregôrii Papæ. T Dôminus quidem Jeſus, poſtquam lochtus eſt eis, aſ- súmptus eſt in cœlum, & ſedet à dextris Dei. In véteri teſtaménto cognovimus, quòd Elias ſit raptus in cœlum. Sed alind eſt cœlum aéreum, aliud æthéreum. Cœlum quippe aéreum terræ eſt proximü, unde & aves cœli dicimus, quia eas volitare in aere vidémus. In colum itaque aereum Elias ſuble- vatus eſt, ut in ſecrétam quamdam terræ regionem repéntèe ducerétur, ubiin magna jam carnis & ſpiritus quiete viveret, quoùsque ad fi- nem mundi redeat:; & mortis deébi- tum tolvat. ile etenim mortem diſtulit, non evaſit. Redemptor autem noſter, quia non diſtulit, ſu- peravit, eamque returgendo con- sumpſit, & reſurrectionis ſuæ glo- rxiam aſcendendo declaravit. Ego rogabo. 366: Otäândum quoque eſt, quòd Elias in curru legitur aſcendiſ- ſe: ut vidélicet apertè demonſtra- Tétur, quia homo purus adjutorio indigébat aliéno. FPer Angelos quippe facta illa & oſtenia ſunt adjuménta: quia nec in coelum quidem aereum per ſe aſcendere Pôterat, quem natũúræ ſuæ infirmi- tas gravabat. Redémptor autem noſter non curru, non Angelis ſub- levatus légitur, quia is, qui fécerat omnia, nimirum ſuper omnia, ſua Virtüte ferebatur. IIIO étenim re- vertebatur, ubi erat; & inde redi- bat, ubi remanébat: quia cùm per humanitàtem aſcẽderet in cœlum, Per divinitatem ſuam & terxrram Paâriter continebat & cœlum. Ponis nubem. 306. Icut autem Joſeph à fràâtribus 375 Elias ſublevätus, aſcenſionen Oo- minicam utérque deſignàvit. Aſce- ſiônis ergo ſuæ Dñs prænuúntios & teſtes habuit, unum ante legem, alium ſub legejut quandòque veni- ret ipſe, qui veraciter cœlos pene- trare potuiſſet. Unde & ipſe ordo in eòrum quoque utrorumque ſub- levatione per quædam increménta diſtinguitur. Nam Henoch translâ- tus, Elias verò ad cœlum ſubvectus eſſe memoratur, ut veniret pòſtmo- dum, qui nec translatus, nec ſubvé- cus coœlum æthéreum lſua virtúte penetraret. e Deum. II. ERI A TERTI A. De Epiſtola i. B. Joânnis Apoôſtoli. CCtariflmi „Nolite omni ſpiritui crxédere, ſed probate ſpiritus, ſi ex Deo ſint: quôniam multi Pſeu- dopropheétæ exierunt in mundum. In hoc cognoſcitur ſpiritus Dei: omnis ſpiritus, qui cõſitétur, Jelum Chriſtum in carne veniſſe, ex Deo eſt: & oinnis ſpiritus, qui ſolvit Je- ſum, exheo non eſt, & hic eſt Anti- chriſtus, de quo audiſtis, quoniam venit, & nunc jam in mundo eſt. Vos ex Deo eſtis filioli, & viciſtis eum, quoniam major eſt; qui in vo- bis eſt, quàm qui in mundo. Ipſi de mundo ſunt: ideoò de mundo lo- quuüntur, & mundus eos audit. Nos ex Deo fumus. Qui novit Deum, audit nos: qui non eſt ex Deo, non audit nos: in hoc cognoſcimus Spi- ritum veritatis, & ſpiritum erroôris. Poſt paſſionem. 363. Hariſſimi, diligàmus nos in- vicem: quia charitas ex Deo eſt. Et omnis, qui diligit, ex Deo natus eſt, & cognoſcit Deum. Qui non diligit, non novit Deum,; quoô- niam Deus charitas eſt. In hoc ap- paruit charitas Dei in nobis, quoô- niam bilium ſuum unigenitum mi- ſit Deus in mundum, ut vivamus per eum. In hoc eſt charitas: non quaſi nos dilexérimus Deum, ſed quôniam ipſe prior dilexit nos;, & miſit filium ſuum propitiationem pro peccatis noſtris. Charifſimi; ſi ſic Deus dilexit nos: & nos de- bémus alterutrum diligere. Deum nemo vidit unquam. Si diligamus venditus venditionem Redem- invicem, Deus in nobis manet, 7 7 Pptôris noſtri figuravit: ſic Henoch translatus, atque ad cœlum aéreum &S& charitas ejus in nobis perféécta eſt: in hoc cognoſcimus: qué- A à 4 niam 376 niam in eo manémus, & ipſe in nobis: quöéniam de spiritu ſue dedit nobis. Et nos vidimus, & teſtificamur, quôniam bater miſit Filium ſuum Salvatorem mundi. Omnis pulchritûdo. 363. Uisquis confeſſus fuerit, quõ- niam Jeſus eſt Filius Dei, Deus in eo manet, & ipſe in Deo. Et nos cognovimus, & credidi- mus charitati, quam habet Deus in nobis. Deus charitas eſt „ & qui manet in charitäte, in Deo manet, & Deus in eo. In hoc per- feécta eſt charitas Dei nobiscum, ut fiduciam habeamus in die judicii: quia ſicut ille eſt, & nos ſumus in hoc mundo Timor non eſt in charitàte: ſed perfécta charitas fo- ras mittit timorem; quoniam ti mor ponam habet Qui autem ti- met, non eſt perféctus in charitate. Nos ergo diligamus Deum, quoô- niam Deus prior diléxit nos. Si quis dixerit, quoòniam diligo Deum, & fratrem ſuum oderit „ mendax eſt. Qui enim non diligit fratrem ſuum, quem videt, Deum, quem non videt, quòmodo poteſt dili gere? Et hoc mandatum habémus à Deo: ut qui diligit Deum, dili- gat & fratrem ſuum. Exaltare Dômine. 363. Sermo S. Maximi Epiſcopi. NEinit Sanctitas veſtra, quòd VIaquilæ illi de Pfaltério, cujus innovatam juventütem légimus, comparaverim Salvatôrem. Eſt enim ſimilitůdo non parva. Sicut enim aquila humilia déſerit, alfa Petit, cœlôrum vicina confcendit: ita & Salvâtor humilia inferni de- séruit, paradiſi altiora petiit, cœlô- rum faſtigia penetravit. Et ſicut aquila, relictis terrénis sordibus ſublime volans, purioris aeris falu- britate perfrüitur; ita & Dominus terrenôrum fæcem déſerens pecca- t6rum, in Sanctis ſuis volitans pu- riôris vitæ ſimplicitate lætatur. p. Tempus eſt. 364. PEr oômnia igitur aquilæ compa- rätio cônvenit Salvatôri. Sed uid facimus, quod aquila prædam requénter diripit, tollit frequen- ter aliénum? Nec in hoc tamen dis- similis eſt Salvàtor. Prædam enim quodammodo süſtulit, cùm homi- nem; quem lutceépit, inferni rap- tum faucibus portavit ad cœium, & aliénæ dominationis, id eſt » diabolicæ poteſtatis ſervum de captivitate érutum, duxit ad altioô- ra, captivum, ſicut ſcriptum eſt in Prophéta: Aſcendeus in altum, captivam duxit captivitätem, de- dit dona hominibus. Non turbétur cor. 364. Scéndit, inquit, in altum, capti- vam duxit captivitatem. Quàm bene triumphum Doômini Prophé- ta deſcribit: ſolebat, ſicut dicunt, Regum triumphantium currus cap- tivorum pompa præcedere. Ecce Dominum eüntem ad cœlos non præcédit, ſed comitatur glorioſa captivitas: non anre vehiculum důúcitur, ſed ipfa eévehit Salvato- rem. Quoôdam enim myſterio dum Filius Dei filium hominis su- ſtulit ad cœlum, ipla captivitas portätur, & portat. Aſcendens Chriſtus. 365. éctio ſanti Evangélii ſecundum Marcum. N illo témpore: Recumbéntibus undecim diſcipulis, apparuit illis jefus: & exprobravit incre- dulitatem eoôrum, & duritiam cor- dis; quia iis, qui viderant eum reſurrexiſſe, non credidérunt. Et réliqua. „ . De Homilia ſancti Gregôrii Papæ. Onſiderandum nobis eſt, quid eſt, quod Marcus ait: Sedet à dextris Dei: & Stéphanus dicit: Video cœlos apértos, & Filium hominis ſtantem a dextris Dei. Quid eſt, quod hunc Marcus ſe- dentem, Stéphanus veroô ſtantem ſe videre teſtatur? ſed ſcitis, fratres, quia ſedere judicantis eſt, ſtare ve- ro pugnantis, vel adjuvantis. Ego rogabo Patrem. 366. Uia ergo Redémptor noſter Jaſsumptus in cœlum, & nunc mnia judicat, & ad extrémum jugex omnium veniet: hunc po aſſumptiônem Marcus ſedére de- ſcribit, quia pot aſcenſionis ſuæ gloôriam judex in fine videbitur. Stéphanus verò hunc in l teltiminis glem adjata iein terra liatem pince ilins gratia Lonis nul Eeitur; Utedicayé chopekante, mine ſegue His conſdera- Uie cothendan lchtun obech 1lens ecüt 1e beo brevit linm eupone lekuut alige ſtentione eeum lan IENIA lriit Ppitt Moltoli. Rd kles eudbos e⸗ non ero lol cCknoyerunt elittemgn Anobieun zobbeume 4 Deo atte, Utti in en ilns lum pal flisis amn ſent WMindat 1k, Btnune ſamtam me den tidi nlio, ut d oſt Dal Thec e mos ſe⸗ Mheetk eni irdebina Adlelis: les exis non enſte Venlleein e etiehntin he berc ſdtner⸗ l. Omn’ rrdem ein Hcütn hon. intetaln⸗ 1ad eru, nis id , ſethunn Ee luxitad adtd- cuptumekin 1s in dun, Fitäten, ee 1. 5t cecete, d atur gord je vehialt ſehit Neln n mlit homind la capti 18. 36. lüiſeeini brävk N idelant e⸗ ecigetunt elo Kint⸗ ſcitis iil is ellun Gjuratii emn. Anhton, xlumn,6, 40 eille⸗ certâminis péſitus ſtantem vidit, quem adjutorem habuit, quia ut iſte in terra perſecutorum infide- litatem vinceret, pro illo de cœlo illius gratia pugnavit. Ponis nubem. 365. aEquitur; IIli autem profécti prædicavérunt ubique Domino cooperante, & ſermonem confir- mante ſequéntibus ſignis. Quid in his rondderanda eſt, quid memo- riæ comendandum: niſi quod præ céptum obediéntia, obedientiãâ ve- 10 ſigna ſecta ſuntſed quia aucétoô- re Deo breviter lectiénemEvange- licam exponeêndo transcurrimus, reſtat, ut aliquid de ipſa tantæ con- ſideratione ſolemnitatis dicamus. Te Deum laudàâmus. II. FERI A QUARrRT A. Incipit Epiſtola ii. beati Joannis Apoſtoli. 9 Enior Eléctæ doeminæ, & natis ejus, quos egò diligo in veritate, & non ego ſolus, ſed & omnes, qui cognovérunt veritatem, propter veritatem, quæ permanet in nobis, & nobiſcum erit in ætérnum. Sit vobiscum gratia, miſericordia, pax à Deo bPatre, & à Chriito Jeſu Filio Patris, in veritate, & charitate. Ga- viſus ſum valdè, quoniam invéni de filiis ſuis ambulantes in veritate, ſicut mandatum accépimus à Pa- tre. Et nunc rogo te Doômina, non tamquam mandatum novum ſcri- bens tibi, ſed quod habuimus ab initio, ut diligamus altérutrum. Poſt paſſionem ſuam. 363. T hæc eſt charitas, ut ambulé- mus ſecú⁴ndùm mandata ejus. Hoc eſt enim mandatum, ut quem- aàdmodum audiſtis ab initio, in eo ambuletis: quoôniam multi ſedu ctores exiérunt in mundum, qui non confiténtur Jeſum Chriſtum veniſſe in carnem: hic eſt ſeductor & antichriſtus. Vidéte vosmetip- ſos, ne perdatis, quæ operati eſtis: ſed ut mercèédem plenam accipia- tis. Omnis, qui recédit, & non per- manet in dodtrina Chriſti, Deum non habet: qui pérmanet in doctri- na, hic & Patrem & Filium habet. Omnis pulchritudo. 363. DI quis venit ad vos; & hanc do- Grinam non affert nolite re- . 377 cipere eum in domum, nec Ave ei dixéritis. Qui enim dicit illi Ave, communicat opeéribus ejus malig- nis. Plura habens vobis ſcribere, nolui per chartam & atraméêéntum: ſpero enimme futúrum apud vos, & os ad os loqui, ut gaudium ve- ſtrum plenum ſit. Salútant te filii ſoròôris tuæ Electæ. Exaltare Domine. 363. Sermo ſanéti Gregorii Nyſséni. Odiérnam celebritâtem ſatis per ſe magnam, Prophéta Da- vid majorem êéfficit, dum illi gau- dium & Pſalmis adjüngit. Hic enim excélſus Prophéta fupra ſeipſum egrédiens, tamquam coôrporis ône- re nihil prematur; infert ſe cœléſti- bus Poteſtatibus, & voces earum nobis expônit, cùm in cœlum re- deùntem Däm ipſæ comitantes, Angélis, qui versantur in terris » quibusque in humanam vitam in- gréſſus commiſſus eſt, imperant ad hunc modum: Tollite portas, prin- cipes, veſtras, & elevamini portæ æternaâles, & int?oibit Rex gloriæ. Tempus. 364. T quoniam ubicümque füerit Wille, qui in ſeipſo omnia coônti- Het, pro iuſcipiéntium captu ſeip- ſum dimetitur (neque enim ſolùm inter hömines homo fit, verum étiam dum interaAngelos versatur, ad illorum vocem ſeſe demittit) idcircò janitores intérrogant: Quis eſt iſte Rex gloriæx ? Reſpondent ipſis, demonſtrantque fortem & poténtem in prælio, qui pugnatũú- rus erat contra illum; qui natùram humanam in ſervitute captivam detinébat, & eversurus eum, qui mortis habébat impérium: ut gra- viſſimo hoſte ſuperato, genus héô- minum in libertatem & pacem vindicaret. Non turbétur cor. 364. Ccuúrrunt ei cuſtôdes, & por- tas jubent recludi, ut in ipſis rürſum gloriam affequatur. Verùm non agnôſcunt eum, qui sordidam, vitæ noſtræ ſtolam induútus eſt;, cujus rubra ſunt veſtiménta ex humanorum malôrum torculäri. Itaque rurſus comites ejus voci- bus illis interrogantur: Quis eſt A à à iſte 378 . iſte Rex glôriæ? Reſpondétur au- tem non ampliùs, Fortis & potens in prælio, ſed, Dominus virtutum, qui mundi principatum obtinuit; dqui ſummätim omnia in lſe collé- git, ai priſtinum in ſtatum, cun- Ga reſtituit, ipſe eſt Rex gloriæ. Aſcendens Chriſtus. 365. ctio ſancti Evangelii ſecundùm Marcum. N illo rèempore, Recumbéntibus ündecim diſcipulis „ apparuit illis jeſus: & exprobravit incre- dulitatem eòrum, & duritiam cor- dis; quia iis „ qui viderant eum reſurrexiſſe, non credidérunt. Et réliqua. . De Homilia ſancti Gregôrii Papæ. Oc autem nobis primum quæ- réndum eſt, quidnam ſit, quod nato Domino apparuérunt Angeli, & tamen non leguúntauar in albis vé- ſtibus apparuiſſe; aſcendénte au- tem Domino miſfli Angeli in albis legúntur veſtibus apparuiſſe. Sic étenim ſcriptum eſt: Videntibus il- lis elevaâtus eſt, & nubes ſuſcépit eum ab oculis eorum Cùmque in- tuerentur in cœlum euûntem illum, ecce duo viri ſtetéerunt juxta illos in veſtibus albis. In albis autem véſtibus gaudium , & ſoleémnitas mentis oſtenditur. Quid eſt ergo, quod nato Domino non in albis véſtibus; aſcendénte autem Doômi- no, in albis veſtibus Angeli appa- rent: niſi quod tunc magna ſo- lemnitas Angelis facta eſt, cùm cœ- lum Deus homo penerravit? Quia naſcéênte Doômino videbatur divini- tas humiliata, alcendénte vero Do- mino, eſt humanitas exaltata. Albæ étenim veſtes exaltationi magis congruunt, quàm humiliationi. Ego rogabo Patrem. 366. N aſcenſione ergo ejus Angeli in albis veſtibus vidéri debue- runt: quia qui in nativitate ſua ap- Paruit Deus hûmilis, in aſcenſio- ne ſua oſtenfus eſt homo ſubli- mis., Sed hoc nobis magnopere . fratres chariſſimi, in hac ſolemni- tate pensandum eſt;: quia delétum eſt hodierna die chirographum damnationis noſtræ „ mutata eſt ſenténtia çcorruptionis noſtræ. enim natura; cui dictum eſt: Terra IIla autem es,& in terram ibis; hédie in eor- lum ivit. Pro hac ipſa namque carnis noſtræ ſublevatiône, per fi- gůram beatus Job Dominum avem vocat. Quia enim aſcenſiônis ejus myſtérium Judæam non intelligere confſpéxit, de infidelitate ejus per figüram beatus Job ſenténtiam prorulit, dicens: Sémitam ignora- vit avis. Ponis nůbem. 366. Vis enim rectè appellàtus eſt Dôminus, quia corpus cärneum ad æthera libravit. Qujus avis sé- mitam ignoravit, quisquis eum ad cœlum aſcendiſſe non creédidit. De hac ſolemnitaàte per Pſalmiſtam di- citur: Elevata eſt magnificentia tua ſuper cœlos. De hac rurſus ait: Aſ-= cendit Deus in jubilatione, & D0- minus in voce tubæ. De hac iterùm dicit. Aſcéndens in altum, captivam duxit captivitàtem, dedit dona ho- minibus. Aſcéndens quippe in al- tum, captivam duxit captivitatem, uia corruptionem noſtram virtute uæ incorruptioônis absôrbuit. De- dit verò dona hominibus, quia miſſo deſuper Spiritu, àlii ſermôo- nem ſapiéntiæ, alii ſermonem ſci- entiæ, alii gratiam virtutum, alii gratiam curationum, alii genera linguarum, alii interpretationem tribuit ſermonum. e Deum laudâmus. II. ti. 361. INOCTAVA De Epiffola beati Pauli Apoſtoli ad Ephéſios. . Bſecro itaque vos ego vinétus Oin Domino, ut digne ambulé- tis vocatiône, qua vocati eſtis, cum omni humilitate, & manſuetudi- ne, cum patientia, ſupportantes invicem in charitate, ſoliciti ſer= vare unitatem Spiritus in vinculo pacis. Unum corpus, & unus Spfritus, ſicut vocati eſtis in una ſpe vocationis veſtræ. Unus Do- minus, una fides, unum baptis- ma. Unus Deus, & Pater omnium⸗ qui eſt, ſuper omnes, & per omnia, & in omnibus nobis. Unicuique noſtrum data eſt gratia ſecúndùm mensúram dongkionis (hrii btor Cens in altur ifititem, 4 lott katti Dod ann niii gui⸗ ithtenores niit, ipt ſyyeromues Ohma. Et uiten Ao len NMopher gelitis, ali S Coctores ngorum in Altcationer nnet ecur tlen fdei Deiin virum Aim ztati⸗ ſun non , & circe⸗ ſockrine Miſütia 20 Iit. Onnis Liintem clanate DBelOmnia, er aud wwin connerun nm labmin ohenstionen elſingle e Porisfeciti teltite lhcor in bulens, ent In Van blcuratn Aenati4) r eſt in udis ps enetiplos beſnaher⸗ ls,inava dittiſti⸗ Uun liſti lrr Mlire derno 83 Pi ar Gckeinet⸗ Ma wn dne heid⸗ nInbch den nlons tii ſemenlun lam iunnt⸗ - Pellits Puscinen ls i N ifcen rlus it e c iteta n,captiu titdonat⸗ ippe in⸗ htlrititen, rarm virtit orbuit,N nibus, d dlülemn⸗ tmonenki ttutumn,1 alüiſere letaiſcig Chriſti. Propter quod dicit: Aſcên- dens in altum, captivam duxit cap- tivitàtem, dedit dona hominibus. g. Poſt Paſtionem ſuam. 363. Uòd autem aſcéndit, quid eſt, Iniſi quia & deſcendit primùm in inferiores partes terræ? Qui de- ſceéndit, ipie eſt, & qui aſcendit ſuper omnes cœlos;, ut impléret omunia. Et ipie dedit quosdam quidem Apoſtolos, quosdam au- tem Propheétas, alios verò Evan- geliſtas, alios autem paſtores, & doctores ad conſummationem Sanctorum in opus miniſtérii, in ædificationem corporis Chriſti: donec occurramus omnes in uni- tätem idei, & agnitionis Filii Dei in virum perfectum; in men-⸗ süram ætatis plenitûdinis Chriſti: ut jam non ſimus parvuli fluctuan- tes, & circumferamur omni ven- 4o doctrinæ in nequitia höominum, in aſtutia ad circumventionem er- 1oris. Omnis pulchritúdo. 363. Eritäatem autem faciéntes in charitate, creſcamus in illo pBer omnia, qui eſt caput Chriſtus: ex quo totum corpus compactum & connezum per omnem junctu- ram lubminiſtrationis, ſecundum operationem in mensůram unius- cujusque membrisaugméntum cor- Poôris facit in ædificationem ſui in charitate. Hoc igitur dico, & te- ſtificor in Domino, ut jam non ambulétis, ſicut & Gentes ambu- lant in vanitate ſlenſus ſui, tenebris obicuràtam habéentes intellectum, ali enati à vita Dei per ignorantia, quæ eſt in illis: propter cæcitatem cordis ipsorum, qui deſperantes, ſemetipios tradidérunt impudici- tiæ, in operationem imunditiæ om- nis; in avaritiam. Vos autem non ita didiciſtis Chriſtum, ſi tamen il- lum audiſtis, & in ipſo edocti eſtis. m. Exaltäre Dômine. 363. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Mnia, chariſimi, quæ Déômi- nus jetus Chriſtus in hoc mundo fub fragilitate noſtra mira- cula edidit nobis praficiunt: ui dum humanam conditionem ſidétibus importavit; credentibus 279 eoelum patéte poſſe monſtràvit, & dum victôrem mortis in cœleſtia elevavit „victéôribus, quòô fequan- tur, oſténdit. Aſcenſio ergo Do- mini cathôlicæ fidei confirmatio fuit, ut ſecuri in pôſterum crede- rémus miraculi illius donum, cu- jus jam in præsénti percepiſsémus efféctum: & fidelis quisque, cùm ſam tanta percéperit, per ea, quæ cognolſcit præſtita, diſcat ſperare promiſſa, ac Dei ſui prætéritam præſentemque bonitatem, quaſi futurorum teneat cautiéônem. Tempus eſt. 364. Uper exzélla ergo cœli terré- num corpus impoônitur: oſſa intra fepúlchri anguúſtias paulò an- tè coneluſa, Angelôrum cœtibus inferuntur, in grémium immorta- litatis mortalis natura transfündi- tur: & ideô ſacra Apoſtolicæ le- ctionis teſtatur hiſtòôria: Cùm hæc dixiſſet, inquit, vidéntibus illis ele- vâtus eſt. Dum audis elevatum: agnoſce militiæ coœleſtis obséqui- um: unde hodiérna feſtivitas ho- minis nobis & Dei ſacrameênta ma- nifeſtavit. Sub una eadémque per- sona, in eo, qui eievat, divinam po- tentiam: in eo autem, qui elevatur, humanam cognoſce fubſtantiam. Non turbétur. 364. Deôque omnimodis deteſtanda ſunt venena Orientalis erroris;, qui impia novitàte præsúmit afsé- rere, Filium Deisac filium hominis unius eſſe natúræ. In altérutra e- nim parte, vel qui ſolum hominem fuiſſe dixerit, negabit Conditoris gloriam: vel qui ſolum Deum, ne- gabit miſericordiam Redemptéôris. Quo génere non facile Arianus E- vangélicam poôterit habére verita- tem, ubi Filium Dei nunc æqua- lem légimus, nunc minorem. Qui enim unius naturæ Salvatérem no- ſtrum mortifera perſuaſione credi- derit, ſolum höminem, aut ſolum Deum cogeétur dicere crucifixum. Sed non ita eſt. Mortem enim nec ſolus Deus ſentire, nec ſolus ho- mo ſuperare potuiſſet. Aſcéndens Chriſtus. 365. éctio ſandi Evangélii ſecundùm Marcum. 8 N illo témpore: Recumbénti- 1bus ündecim dilcipulis, appa- ruit * 380 ruit illis Jeſus, & exprobravit in- credulitätem eòérum, & duritiam cordis: quia iis, qui viderant eum reſurrexiſſe non credidérunt. Et réliqua. De Homilia ſancti Gregòôrii Papæ. E hac Aſcenſiônis ejus gloôria étiam Habacuc ait: Elevatus eſt ſol „ & luna ſtetit in ordine ſuo. Quis enim ſolis nomine, niſi Doôminus: & quæ lunæ nomine, niſi Eccleſia deſignatur? Quous- que enim Doônninus aſcendit ad colos, ſancta ejus Eccleéſia adver- ia mundi omnimodo formidavit: at poſtquam ejus aſcenſione robo- rata eſt, aperte prædicavit, quod oc- cültè crédidit. Elevatus eft ergo ſol, & luna ſtetit in ordineſuo. quia cùm Dominus cœlum péetiit, ſancta ejus Eccléſia in auctoritate Prædicationis excrevit. Ego rogabo Patrem. 366. Inc ejúsdem Eccléſiæ voce per Salomonem dicitur: Ecce Iſté venit Säliens in montibus, transiliens colles. Confideravit namque tantrum ôperum cuͤlmi- na, & ait: Ecce iiſte venit saliens in moôntibus. Veniéndo quippe ad redemptionem noſtram, quosdam, ut ita dicam, ſaltus dedit. Vultis, fratres chariſſimi, ipios ejus ſaltus agnoſcere? De cœlo venit in üte- rum;, de utero venit in præsépe, de præsépe venit in crucem, de cruce venit in ſepulchrum, de ſe- pùlchro rédiit in cœlum. Ecce; ut nos poſt ſe crrere taceret, quos- dam pro nobis ſaltus manifeſtata per carnem véritas dedit: quia ex- ultavit ut gigas ad curréndam vi- am fuam ut nos ei dicerémus ex cotrde: Trahe nos poſt tei currémus in odorem unguentôrum tuorum. Ponis nubem. 366. Nde, fratres charifiimi, oportet, Lut illuc ſequamur corde, ubi eum corpore afſcendiſſe credimus. Deſideria terrena fugiamus: nihil nos jam delectet in infimis, qui Patrem habémus in cœlis. Et hoc nobis eſt magnopere perpendén- dum: quia is, qui placidus alcêndit, terribilis redibit: & quidquid no bis cum manſuetúdine præcepit, hoc à nobis cum diſtrictiône exi. get. Nemo ergo indulta pœniten- tiæ témpora parvi pendat, nemo curam ſui, dum valet, agere négli- gat, quia Redemptor noſter tanto tunc in judicium diſtrictior veénietz; quantoò nobis ante judicium ma- gnam patientiam prærogavit. e Deum laudamus. II. FERIASEXT A. Incipit Epiſtola tertia B. Joannis Apôſtoli. QEniorCajo chariſſimo, quem ego Qdiligo in veritate. Chariſſime de omnibus orationem facio proſperè te ingredi, & valére, ſicut proſpere agit anima tua. Gaviſus ſum val- dèe venientibus fratribus, & teſti- mônium perhibentibus veritati tuæ; ſicut tu in veritate àmbulas Majorem horum non habeo gra- tiam, quam ut audiam filios meos in veritate ambulare. Poſt paſſiònem. 363. Hariſſime, fidélitêr facis, quid- quid operaris in fratres & hoc in peregrinos, qui teſtimonium reddidérunt charitati tuæ in con- ſpéêctu Eccléſiæ: quos, benefa- ciens, deduúces dignée Deo. Pro néômine enim ejus profecti ſunt:, nihil accipiéntes à Gentibus. Nos ergo debemus luſcipere huſùsmo- di, ut cooperatoôres ſimus verita- tis. Scripsiſſem forſitan Eccleéſiæ?: ſed is, qui amat primatum geérere in eis, Diôtrephes, non récipit nos. Propter hoc ſi venero, com- monébo ejus pera, quæ facit, ver- bis malignis garriens in nos; quaſi non ei iſta ſufficiant: neque ipſe suſcipit fratres, & eos ger ſu⸗ ci- epiunt, t icit. Ocnnis p Hariſſim lum,led bertacit,ex ton zidit D Dotium réd Dihlaverite tum perhit uum teſtüm et. Molta h Dite fiere III Par fib Alur amico⸗ Eraltare! De demmone (Alritorno Gin nolkra e lhuit,ſe er dt. Anond larteuit,cor Bendo nihil lr,llcepte hon inelig örcinen, Mon in not luem ſolan cenci eiegi Kenlbus v. Uerlliſo. ſencit, de Aeum teſe Deum ſit, tllor eile. UIm, ut n cœlum. Teinpu. Willo ite at) erd agere netl noſter tante tior venie⸗ diciume okait, I 6XI1 P. Muni no,gleen it Ohariſtuee ci l leut hrahe⸗ ilus ſunnt bus, Ee, bus vell tate ümbli⸗ n hubeole in fllios md , s. ethicingl fntres ii teſtimmonnd. cipiunt, prôhibet, & de Eccléſia Sjicit. . „ Omnis pulchritdo. 363. Hariſſime, noli imitâri ma- lum, ſed quod bonum eſt. Oui benetacit, ex Deo eſti qui maléfacit, non vidit Deum. Demsetrio teſti- monium rédditur ab omnibus, & ab ipſa veritate, ſed & nos teſtimo- nium perhibemus: & noſti, quo- niam teſtimonium noſtrum verum eſt. Multa häbui tibi ſcribere, ſed nolui per atraméntum & calamum ſcribere tibi. Spero autem proti- nus te videre, & os ad os loquée- mur. Pax tibi. Salũtant te amici. Salúta amicos nominatim. Exaltare Domine. 363. De Sermone S. Auguſtini Epiſc. CAlvaàtor noſter, chariſſimi, ſi non Qin noſtra carne diabolum trium- phavit, ſe exercuit, non nobis vi- cit. Si non in noſtro coôrpore re- ſurréxit, conditioni noſtræ reſur- géndo nihil contulit. Hæc qui di- cit, ſuſcéptæ & aſsumptæ carnis non intélligit rationem, confùndit ördinem, evacuat utilitäatem. Si non in noſtra carne perégit medi- cinam, ſolam ergo ex homine nas- céndi elegit injuriam. Recèdat à sénſibus noſtris tam periculoôſa perſuâſio. De noſtro eſt, quod ap- péndit, de ſuo eſt, quod donavit. Meum teſtor eſſe, quod cecidit, ut meum ſit, quod reſurrexit. Meum teſtor eſſe, quod jacuit intra tůmu- lum, ut meum ſit, quod aſcendit in cœlum. Tempus eſt. 364. N illo itaque noſtri géneris cor- (vore nos Chriſti mors vivifica- Vit, nos reſurréctio eréxit, nos as- céênſio conſecravit. In illo noſtræ originis corpore cœléſtibus regnis arrham noſtræ conditiônis impoô- ſuit. Elaborémus ergo, chariſſimi, ut quemadmodum Düs in hac die noſtro c corpore ad ſuperna con- ſcendit, ita nos poſt illum, quõômo- do poſſumus, ſpe aſcendamus, & corde ſequämur. Ipſo affectu pari- ter & proféctu aſcendamus poſt il- lum, étiam per vitia ac paſſiones noſtras. Si ufique unusquisque no- ſtrùm súbdere eas ſibi ſtdeat, ac 381 ſuper eas ſtare conſuéſcat, ex ipſis ſibi gradum cônſtruit, quo poſſit ad fuperiora conſcendere. Eleva- bunt nos, ſi ferint infra nos. Non turbéetur. 364. E vitiis noſtris ſcalam nobis facimus „ ſi vitia ipia calca- mus- Nam cùm bonitatis auctôre non aſcendit malitia, nec cum Filio Virginis libido atque luxuria. Non, inquam aſcéndunt vitia poſt virtù- ium paréntem, peccata poſt juſtum, nec infirmitates ac morbi poſſunt ire poſt meédicum. Igitur ſi intrare ipsius Médici regnum volumus» priùs vúlnera noſtra curémus. Or- dinémus, & cuſtodiamus in nobis ſtatum utriúsque ſubſtantiæ, ne änimam, nobiliorem ůtique hémi- nis portionem, tartaro pars de- vôlvat inférior: ſed ſecum pôtiùs cœlo ſanctificatum corpus acquirat natura glorioſior: ipſo adjuvante, qui vivit & regnat in ſæcula ſæcu- lorum, Amen. Alcéndens Chriſtus. 365. Léctio ſancti Evangélii ſecundùm Joaânnem. . . N illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis Cùm veénerit Para- clitus, quemego mittam vobis à Patre, Spiritum veritatis, qui à Pa- tre procédit, ille teſtimonium per- hibébit de me. Et reliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Enit die Pentecoôſtes Spiritus ſanctus in centum viginti ho⸗ mines congregatos, in quibus & A- pôſtoli omnes erant, qui illo adim- pléti, cùm linguis mnium Genrtiũ loquerentur, plures ex his, qui àde- rant, tanto miraculo ſtupeftacti, (quandéôquidem vidérunt, loquénte Petro, tam magnum atque divinum teſtimonium perhibéri de Chriſto, ut ille, qui occiſus ab eis inter moôrtuos deputabatur, returrexifie & vivere probarétuar) compuùncti corde converſi sũt, & tanti sangui- nis tam impiè atque imaniter faſi, indulgentiam percepérunt, ipſo re- démpti sanguine, quem fudérunt. Ego rogabo Patrem. 366. Hriſti enim ſanguis ſic in re- miſſiénem peccatorum oôm- nium fuſus eſt, ut ipſum étiam peccatum poſſet delére, quo fulu 382 eſt. Hoc ergo intuens Dôminus dicébat: Odio habuerunt me gra- tis 3 cùm autem venerit Paraclitus, ille teſtimonium perhibébit de me. Tamquam dieeret; Odio me habueérunt, & occidérunt videntes, ſed tale de me Paraclitus teſtimo- nium perhibébit, ut eos faciat in me crédere non videntes. Et vos, inquit, teſtimonium perhibébitis, qula ab initio mecum eſtis. Per- hibebit Spiritus ſanéktus; perhibe- bitis & vos. Quia enim ab initio mecum eſtis, potéſtis prædicare, uòd noſtis: quod ut modo non faciatis, illius Spiritus plenitudo nondum adeſt vobis. Si enim non abiero, Parâclitus non véniet ad vos: ſi autem abie- 10, mittam eum ad vas. Cùm autem venerit ille, docebit vos omnem veritatem, alleluja. Non enim loquetur à ſemetip- ſo; ſed quæcumque audiet, lo- quétur, & quæ ventüra ſunt , an- nuntiabit vobis. Cùm autem. löria Patri. Cum autem. Lle ergo teſtimonium perhibé- bit de me, & vos teſtimonium perhibébitis: dabit enim vobis fi- důciam teſtimonium perhibendi charitas Dei diffuta in cordibus ve- ſtris per Spiritum ſanétum, qui da- bitur vobis. Quæ tique Petro ad- huc defuit, quando mulieris ancil- læ interrogatiône pertérritus, non Paruir verum teſtimônium perhi- eére, ſed contra ſuam pollicitatiô. nem timôre magno compulſus eſt ter negare. Timorautem iſte non eſt in charitàte: ſed perfécta chari- tas foras mittit timorem. Dénique ante paſſiönem Domini, ſervilis ti- mor elus interrogatus eſt à fémina ſervitũútis: poſt reſurrectionem ve- 10 Doômini, liberalis ejus amor ab ipſo principe libertatis: & ideò ibi turbabatur, hic tranquillaba- tur: ibi quem dilexerat „ nega- bat, hic quem negaverat, diligé. bat. Sed adhuc étiam tunc amor ipſe infirmus fuerat, & angúùſtus, donec eum roboraâret, & dilataret Spiritus ſanctus. e Deum laudâmus. rII. SABBATO INVIGILIA Incipit Epiſtola Gathökea beäti Judæ Apò ſtoli. JDaa⸗ Jeſu Chriſti ſervus, frater autem jacobi, his qui ſunt in Deo Patre dilectis, & Chriſto Je- i conſervatis & vocatis. Miſeri- cordia vobis, & pax, & charitas ad- impleatur. Chariſſimi, omnem ſolicitůdinem faciens icribendi vo- bis de commüni veſtra ſalute, ne- ceſſe habui ſcribere vobis, depre- cans „ ſupercertari ſemel traditæ Sanctis fidei. Subintroierunt enim quidam homines (qui olim præ- ſcripti ſunt in hoc judicium) im- pii, Dei noſtri gratlam transferén- tes in Iuxuriam, & ſolum Domina- torem, & Dominum noſtrum je- ſum Chrifſtum negantes. Foſt Paſſionem. 363. Ommonéere autenmi vos volo= ſcientes ſemel omnia, quôniam Jéfus populum de terra &gypti fal- vans, ſecundoô eos, qui non credidé- runt,perdidit: Angelos vero, qui non ſervavérunt ſuum principa- tum, ſed dereliquérunt ſuum do- micilium in judicium magni diei, vincalis æternis ſub caligine reſer vavit. Sicut Sodoma & Gomortha; & finitimæ civitates simili modo extornicàtæ, & abeüntes poſt carne alteram, factæ ſunt exemplum: ignis ætérni poenam ſuſtinentes. Similiter & hi carnem quidẽ macu- lant, dominatione autem ſpernunt, majeſtatem autem blasphemant. Omnis pulchritudo. 363. „»Um Michsel Archngelus cum diabolo diſputans alter- carétur de Moyſi corpore, non eſt auſus judiciuin infêrre blasphe- miæ, ſed dixit: Imperet tibi Domi- nus. Hi autem, quæcmque quidem ignôrant, blasphémant: quæcúùm- que autem naturaliter, tamquam muta animalia, norunt, in his cot- rumpüntur. Væ illis, quia in via Cain abierunt, & errôre Balaam mercede effuſi ſunt , & in contra- dictione Core periérunt. Hi ſunt in épaulis iuis maculæ, convivan- tes ſine timore, ſemetipſos pas- centes: nubes fine aqua; quæ à ventis circumferüntur, arbores al- Altuthniles lur eledic celpumante Gera erränti Nebrälum ſe UTIattätu Fndbolo⸗ Un per ſignum (ad mater Fere luci te Uentis eos, nlteto, 8 nos Ixta Uon tenetur Pein triſti ni nec i iis feent Aot ül i⸗ umperine onuſt,e iluat ite, Aur a0 lun Der minitte elorelsmis Piriilidn clo,inelin Imllitare Dee eellitite I, ut diri leheluntin tismo h dent Chrit Teinpn Ccepiß tection Uenenn ſer CidnidAp. ao Kare Mlliei, öidn be oli ewus ftt gui funnn & Chrito,⸗ Atis. Mlen charitis ni, omnen letideneine vobis gee⸗ lemel tntt toierunt eln gui olnn ⸗ lum Donu 1noktun) es⸗ 63. v0s vo nisguoru 1a KgyP non eketh 105 velof lumn prineſe Int ſuumd Iagbii Aliginetec Gonnn imnili tespol an etemplo⸗ ſalinene ſen Pphicut⸗ 1o. . Urcklnuß punaus iie ore, iole ge hluſ it ngued 8 : gleen⸗ 1, llge in li,in n⸗ autumnaâles, infructuéſæ, bis moôr- tuæ, eradicatæ, fluctus feri maris, deſpumantes ſuas confuſiones: si- dera errantia, quibus proceélla te- nebrarum ſervata eſt in ætérnam. Exaltäre Domine. 363. Ex Tractatu S. Auguſtini Epiſc. de Symbolo ad Catechumenos. Dn per ſacratiſſimum Crucis ſignum vos fulſcepit in ùtero ſandta mater Eccleſia, quæ ſicut & fratres veitros eum ſummæ lIæti- tia ſpiritaliter pariet, nova proles futura tantæ matris; quouùsque per lavacrum ſanctum regeneratos veræ luci reſtituat, congruis ali. méntis eos, quos portat; palcat in ütero , & ad diem partus ſui lætos læta perducat „ quôniam non tenétur hæc ſententia Hevæ, quæ in triſtitia & gémitu parit fi- hos: nec ipſos gaudéntes, ſed poôtiùs flentes. Hæc enim lſolvit quod illa ligaverat: ut prolem quam per inobediéntiam ſui, morti donavit „hæc per obedientiam re- ſtituat vitæz. Omnia ſacraménta: quæ acta ſunt, & aguntur in vobis ver miniſterium ſervorum Dei, exorcismis, orationibus, canticis ſpiritualibus, inſufflatiénibus, ci- licio, inclinatione cervicum, hu- militate pedum, pavor ipſe omni ſecuritàte appeténdus: hæc om- nia, ut dixi, eſcæ ſlunt, quæ vos reficiunt in ütero, ut renatos ex baptismo hilares vos mater exhi- beat Chriſto. Tempus eſt. 364. Ccepiſtis & Symbolum, pro- à tectionem parturientis contra venéna ſerpéntis. In Apocalypfi Joàânnis Apéôſtoli ſeriptum eſt hoc, quod ſtaret draco in conſpéctu mulieris, quæ paritûra erat;, ut cùm peperiſſet, natum ejus come- deret. Draconem diabolum eſſe, nullus veſtrùm ignoôrat: Mulierem illam, Virginem Mariam ſignifi- câſſe, quæ caput noſtrum integra integrum péperit, quæ étiam ipfſa figuram in ſe ſanctæ bccléſiæ de- monſtravit , ut quòmodò filium Hiriens „ Virgo permanſit, ita & æc omni témpore membra ejus pâriat, & virginitàtem non amit- tat. Ipſas ſenténtias ſacratiſſimi Symboli adjuvante Dômino expo- 383 nendas ſuſcépimus, ut, quid sin- gulz contineant, veſtris séenſibus intimémus. Parata ſunt corda ve- ſtra, quia excluſus eiſt inimicus de côrdibus veſtris. Non turbetur. 364. Uic vos renuntiâre proféſſi eſtis ,in qua profeſtione non hominibus, ſed Deo, & Angelis ejus conſcribéntibus dixiſtis, Re- nüntio. Renuntiate non ſolùm vocibus, ſed étiam môribus: non tantum ſono linguæ, ſed & actu vitæ: nec tantum labiis ſonaänti- bus „ ſed opeéribus pronuntianti- bus. Scitote vos cùm callido;, an- tiquo & veternoſo inimico ſus- cepiſſe certmen : non in vobis poit renuntiationem inveniat ope- ra ſua, non jure vos attrahat in ſer- vitutem ſuam. Deprehéenderis e- nim & detégeris Chriſtiane, quan- do liud agis: & aliud profitéris: fi- délis in némine, aliud demonſtrans in pere, non tenens promiſſiònis ruæx fidem: modo ingrédiens Ec- cléſiam orationes fündere „ poft môdicum in spectaculis cum hi- ſtrionibus impudicè clamare. Quid tibi cum vompis diaboli, quibus renunriâſti? . Aſcéndens Chriſtus. 365. ctio ſancti Evangélii ſecundùm Jeàannem. NX illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis suis: Si diligitis mesman- daâta mea servâte. Et ego rogabo Patrem „& älium Paràâclitum da- bit vobis. Et réligdqu. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Uod ait; Rogâbo Patrem, & alium Paraclitum dabit vobis: oſténdit & ſeipsum eſſe Paraclitũ. Paraclitus enim Latine dicitur ad- vocatus: & dictum eſt de Chriſto: Advocàätum habémus ad Patrem ⸗» Jeſum Chriſtum juſtum, Sic autem mundum dixit non poſſe accipere Spiritum ſanéctum, ſicut étiam di- Rum eſt: Prudéntia carnis inimica eſt Deozlegi enim Dei non eſt ſub- jéêcta; nec enim poteſt: welut ſi di- camus: Injuſtitia juſtitia eſſe non poteſt. Mundum quippe ait hoc loco, mundi ſignificans dilestéôres. quæ diléétio non eſt à Patre- Et id- e dileckioni hujus mundi, qua 384 ſatagimus, ut minuâtur, & conſu- matur in nobis, contraria eſt dilé- ctio Dei, quæ diffunditur in cor- dibus noſtris per Spiritum ſan- cGtum, qui datus eſt nobis. Ego rogabo Patrem. 366. Undus ergo eum accipere non poteſt, quia non videt eum, neque ſcit eum. Non enim habet invisibiles öculos mundana dilé- Gtio, per quos videri Spiritus ſan- ctus poteſt, qui vidéri niſi inviſi- biliter non poteſt. Vos autem, inquit, cognoſcétis eum, quia apud vos manébit, & in vobis erit. Erit in eis, ut mäneat; non manébit, ut ſit: priùs eſt enim eſſe alicubi, quam manere. Sed ne putarent, quod dictum eſt, apud vos mané- bit: ita dictum, quemâdmodum apud hôminem hoſpes viſibiliter manére conſuevit, expôſuit, quid dixerit: Apud vos manebit, cùm adjünxit, & dixit: In vobis erit. si enim non abiero, Paraclitus non véniet ad vos: ſi autem abie- ro, mittam eum ad vos. Cùm autem venerit ille, docébit vos omnem veritatem, allelũûja Non enim loqueétur à ſemetip- fσ: ſed quæcumque audiet, lo- quétur, & quæ ventüra ſunt, an- bis. Cum autem. Cüm autem. nuntiàbit vobis. 16ria Patri. Rgo inviſibiliter videtur. Nec, ſi non ſit in nobĩs, poteſt eſſe in nobis eſus ſciéntia: ſic enim à nobis vidétur in nobis & noſtra conſciéntia. Nam faciem videmus altérius, noſtram vidére non péôſ- ſumus: conſcientiam verò noſtram vidémus, altérius non vidémus, sed conſcientia numquam eſt niſi in nobis: Spiritus autem tanctus poteſt eſſe eétiam ſine nobis. Daturx quippe, ut ſit & in nobis: ſed videéri & ſciri, quemadmodum videndus & ſciendus eſt, non poteſt à nobis, ſi non ſit in nobis. Poſt promiſſio- nem Spiritus ſancti, ne quisquam putaret, quôd ita eum Dominus da- turus fůëerit velut pro ſeipſo, ut non & ipfſe cum eis eſſet futurus, adjécit, atque ait: Non relinquam vos orphanos, veniam ad vos. Quamvis ergo nos Filius Dei ſuo Patri adoptaverit filios, & eüm- dem Patrem nos volùúerit habére per grätiam, qui ejus Pater eſt per natram: tamen etiam ipfe circa nos patérnum affectum quodam- modo demônſtrat, cùm dicit: Non relinquam vos orphanos. Pe Deum laudamus. II. IN A b V Cün comple, 388. e te Dominum Uncomp öles, er Dirler in eod el npente d Gnunn adrenie Mentis, & ren Abietant ſecl Uni Creit Mentes tn Uleſugem⸗ Cr tu cteilt i dicens Arillmmidon ns pirus Etſhiittl Aeptiton Mitus bate 1tite gron elmone dit lende lun tlünge amd tuürmna noſt liteitm ltem rep terhque lemus on er teſcizn Meimns keglentrii tedamng 0 en riſt t Elli Suneni S lnſealann 6 Repleri o d icepe Cüm iten Utem, idetu Nen 8/ potekte ic enin! bis & wen eln viten ere non, Verd nohin on zitem quann ektl utem faut nobis, Din dbigles ii nDomminuse 10 ſeigiot eſet turumn on kelingen An 40 llius ei 63, en luetit han 8 Patet elft Aun iple n kun glalt n dielt t nos. Il. INEESTIO AD VESLPERAS; Cùm compleréntur. ut infra in Lau 3882 ixit Dômi- 77 & loc auda- te Dôminum omnes Gentes. 79. nus. Um compleréntur dies Pente- côſtes, erant omnes diſcipuli pariter in eédem loco: & factus eſt repéntè de cœlo ſonus, tam- quam adveniéntis ſpiritus vehe méntis, & replévit totam domum, ubi erant ſedentes. Eni Creator Spiritus;, Mentes tuorum viſita », Imple ſuperna gratia, Quæ tu creâſti, péctora. ui diceris Paraclitus; Altiſſimi donum Dei, Fons vivus, ignis, chaàritas » Et ſpiritalis unctio. u ſeptiféörmis münere, Digitus Patérnæ déxteræ: Tu ritè promiſſum Patris Sermone ditans gùttura. ccénde lumen senſibus, Infnde amöôrem côrdibus, Infirma noſtri côrporis, Virtúte firmans pérpeti. oſtem repellas löngius, Pacemque dones prôtinus; Ductore ſic te prævio Vitemus omne nõôxium. er te ſciamus da Patrem?» Noſcàmus atque Filium, Téque utriúsque Spiritum; Gredamus omni tempore. eo Patri ſit glôria, Et Filio, qui à moôrtuis Surréxit, ac Paraclito, In ſæculorum ſæcula. Amen. Repléti ſunt omnes Spiritu ſancto, alleluja. . Et cœpérunt loqui, alleluja. Non vos relinquam érphanos , alleluja: vado, & vénio ad vos, alleluja: & gaudébit cor veſtrum, alleluja. 385 Eus, qui hodiérna die corda fi- délium ſancti Spiritus illuſtra- tiône docuiſti: da nobis in eòdem Spiritu recta sapere, & de ejus ſemper conſolatiône gaudére. Per Däüm. in unitate ejüsdem Spiritus. D O M I N C A ztut A llelúja, Spi- ritus Domini replévit orbem terra- runt: & Venite, adorémus, allel. enite, exultémus. I. Am Chriſtus aſtra aſcénderat » Revérſus unde vénerat, . Patris fruéndum múnere, Sanctum datúrus Spiritum. olémnis urgébat dies, Quo myſtico ſeptémplici Orbis volutus sépties;, Signat beata témpora. um lucis hora tértia Repéntè mundus intonat; Apôſtolis orantibus Deum venire nuntiat. e Patris ergo lůmine Decôrus ignis almus eſt;» Qui fida Chriſti péctora;, Galôre verbi cômpleat. Impléta gaudent viſcera » Afflata ſancto Spiritu, Vocésque divérſas ſonant» Fantur Dei magnalia. otique cunctis Géntibus, Græcis, Latinis Barbaris, Simùlque demiräântibus, Linguis loquúntur omnium. udæa tunc incrédula, Vesana torvo ſpiritu, Madeére muſto sobrios Chriſti fideles increpat. ed éditis miraculis, Occurrit, & docet Petrus» Falsum profari pérfidos »„ Ioéle teſte comprobans. eo Patri ſit gloria, Et Filio, qui à môrtuis Surréxit, ac Paraclito; In ſæculorum ſæcula. Amen. Factus eſt repéntè de cœlo ſonus adveniéntis ſpiritus veheméntis » allelũja, alleluja. B b 386 . te de⸗ HH vIal qui inhabitâre facit unius moris Agnus Dömihhs,& laudabilis in domo. . . . N nimis * in civitate Dei noſtri, Oui educit vinos in fortitũdine: * in monte ſancto ejus. ſimiliter eos qui exaſperant, qui undatur exultatione univérſæ habitant in ſepulchris. ferræ mons Sion: *† latera Aquilé- Deus cùm egrederéris in conſpéctu nis, civitas Regis magni. pôpuli tui, * cùm pertransires in eus in domibus ejus cognoſcé- desérto⸗ tür, * cùm ſuſcipiet eam. erra mota eſt, étenim ccli di- môniam ecceReges terræ congre- ffillavérunt à facie Dei Sinai, * gAt1 lunt. * convenérunt in unum. à facie Dei Ifrael, . Ipfſi vidéntes ſic admirati ſunt, pluùviam voluntariam ſegregabis Sonturbati ſunt, commôti ſunt: *“ BDeus hæreditati tux: * & infir- tremor apprehendit eos. mata eſt, tu verô perfeciſti eam. bi dolores, ut parturiéntis, *“ Animalia tua habitabunt in ea: * in spiritu veheménti conteres na- parâſti in dulcédine tua pauperi ves Tharfſis. Deus. . icut audivimus, ſic vidimus in pominus dabit verbum evangeli- Avitate Domini virtütum, in ci- Zintibus ,„* virtúte multa. vitate Dei noſtri: *τ Deus fundavit kex virtútum dilécti dilécti: * & 4 eam in æternum. ſPeciei domus dividere ſpôlia. Suſcépimus Deus miſericördiam Si dormiatis inter medios cleros, tuam, * in medio templi tui. pennæ columbæ deargentatæ, * & ecundùm nomen tuum, Deus, poſteriôra dorſi ejus in pallore Iic & laus tua in fines terræ: * auri. juſtitia plena eſt déxtera tua. um diſcérnit cœléſtis reges ſu⸗ ætétur mons Sion , & exúltent per eam, nive dealbabntur in Sel- fliæ judæ, * propter judicia tua mon *: mons Dei, mons pinguis. Domine ons coagulatus, mons pinguis: * ircumdate Sion, & complectimi- ut quid ſuſpicamini montes coa- ni eam: * narrate in trribus ejus. gulatos? . ônite corda veſtra in virtüte e- Mns, in, quo beneplacitum eſt us: * & diſtribuite domos ejus, Deo habitare in eo: * étenim ut enarrétis in progenie altera. Dôminus habitabit in finem. S . 7 . 7- 14 uoniam hic eſt Deus, Deus no- urrus Dei decem millibus mülti⸗ Iter in æternum, & in ſæculum plex, millia lætantium: * Doômi- ſæculi: * ipſe reget nos in læcula. nus in eis in Sina in ſancto. . Factus eſt repénté de coœlo Aſfcendiſti in altum, cepiſti capti- ſonus adveniéntis ſpiritus vehe- vitatem: * accepiſti dona in ho- méentis, allel. allel. minibus. . . „Confirma hoc Deus, quod Etenim non credentes, * inhabi- operatus es in nobis: à templo täre Doôminum Deum. „. ſancto tuo, quod eſt in Jerüſalem, B enedictus Däüs die quotidie: * allelùja, alleluja. prôſperum iter faciet nobis Deus salutäàrium noſtrorum. r Xürgat Beus, & diſſipéntur Deus noſter, Deus ſalvos faciéndi: inimici ejus: * & fugiant, qui & Dômini Domini éxitus mortis. odérunf eum, à facie ejus erumtamen Deus confringet ca- icut deficit fumus, deficiant: „ pita inimicorum ſuôrum: * verti- ſicut fluit cera à facie ignis, ſic cem capilli perambulantium in péreant peccatores a facie Dei. delictis ſuis. t juſti epuléntur, & exültent in Dixit Doôminus: Ex Baſan con- conipectu Dei: & delecténtur in vértam, * convértam in profün- lætitia. . dum maris. O antate Deo, pſalmũ dicite nomi- Utrt intingatur pes tuus in sängui- ni ejus: iter facite ei, qui aſcéndit ne: * lingua canum tuorum ex ſuper occaſum: Düs nomen illi. inimicis ab ipſo. . ²& xultate in conſpectu ejus, * tur- Viderunt ingréflus tuos Deus, * babüntur à facie eius, patris or- ingréfins Dei mei, Regis mei, qui phanorum;, & jüdicis viduarum. eſt in ſando. . Geus in loco ſancto luo : * Deus Kavenérunt principes conſ⸗ Plal- uncti llentibus Culirumm tym n becleſis ino, de bibemamin pentis ezce lincies u Uuncies 25 Rpbrali. nla Dens Umg hoe Den inobis, enplo tuo (Eferen hege lepa feras lio tuurorum Iun: Yut ere bin ſunt alge Ulpa Gent thient lezan lis prevenie ebna texre lie Domino Zillite Deo Crlum celi, ece gabit p llsdate glori⸗ ubdldu, inbiis de Dens Unelie foriticinen usDeug, Conir Oetitus esi ncto nn, lel alel, Dmit Kübintut⸗ ene zallel. . Domine nnns es ve rleliöne fi:an mmicn nentancku enden aee Utegig Nias noi Ottitücine elant, in conlekn Ittansites nim cri el Kini, unt in a tui pulge Un efalkt moltt. cieci:il ele oli ntlige⸗ tgenlale in M tis ters büntunn mons ons hinln Wone; 6 eplicimn 0 : en n finen nillibunt⸗ um: M ſancto. 1 cepihhe dont N- gtes, n, e glai e nons Gtus nlol corflite un: ii. Plmmun s 11 d, 4 nolu Rers ,, (Mi pfalléentibus, * in médio juven- cularum tympaniſtriarum. n Eccleſiis benedicite Deo Dô. mino, * de fontibus Itrael. . bi Bénjamin adoleſceêntulus * in mentis excéſſu. e& rincipes Juda, duces eòôrum: * Principes Zàbulon , principes Néphtali. anda Deus virtúti tuæx: * con- firma hoc Deus, quod operatus es in nobis. templo tuo in Jeruúſalem, * tibi ôfferent Reges mùúnera. ncrepa feras arundinis, congreg- tio taurôrum in vaccis populo- rum: * ut excludant eos, qui pro- baàti ſunt argento. iſſipa Gentes, quæ bella volunt: Vénient legati ex Xgyto: † &π thiô- pia prævéniet manus ejus Deo. egna terræ, cantaâte Deo: * psâl- Ute Domino. sallite Deo, qui aſcéndit ſuper cœlum coli, ad Orientem. cce dabit voci ſuæ vocem virtũ- tis: date glériam Deo ſuper Iſfrael'= magnificentia ejus, & virtus ejus in nůbibus. irabilis Deus in Sanctis ſuis, Deus Iſtael ipſe dabit virtutem, & fortitädinem plebi ſuæ: * benedi- ctus Deus. Confirma hoc Deus, quod obeérätus es in nobis: a templo ſancto tuo, quod eſt in Jeruùſalem, allel. allel. Emitte Spiritum tuum; & creabüntur: & renovabis faciem terræ,allel. allel. Enedic àanima mea Démino: * 5, Doômine Deus meus magni- ficatus es vehementer. onfeſſinem, & decorem indui- ſti: amictus lùmine ſicut veſti- meénto. xténdens cœlum ſicut pellem: * dui tegis aquis ſuperiora ejus. ui ponis nubem aſcénium tu- um: * qui ambulas ſuper pennas ventôrum. ui facis Angelos tuos, ſpiritus; * miniſtros tuos, ignem uréntem. ui fundâſti terram ſuper ſtabili- fätem ſuum: non inclinabitur in ſæculum ſæculi. 4byſſus ſicut veſtimentũ, amictus éjus: W ſuper montes ſtabunt aquæ. A b increpatiône tua fügient: * à Vvoce tonitrui tormidabunt. 387 ſcêndunt montes, & deſcén- unt, campi, *† in locum, quem fundàſti eis. Terminum poſuiſti, quem non transgrediéntur: * neque conver- téntur operire terram ui emittis fontes in convälli- Bus: * inter médium montium pertransibunt aquæ. otabunt omnes béſtiæ agri: expectabunt ônagri in ſiti ſua. uper ea volucres cœli habitaâ- bunt: * de medio petrârum da- bunt voces. igans montes de ſuperiôribus Iùis: * de fructu perum tuôrum ſatiaàbitur terra. roducens fonum juméntis, * & herbam ſervitti höminum. t educas panem de terra, & & vinum lætificet cor hominis. t exhilaret faciem in leo, * & Panis cor hominis confirmet. aturabúntur ligna campi, & cedri Libani, quas plantavit: “ illic paſſe- res nidificabunt. erôdii domus dux eſt eòrum: * montes exceélſi cervis: petra refu- gium herinaciis. ecit lunam in témpora: ſol cognôvit occaſum ſuum. oſuiſti ténebras, & facta eſt hox: * in ipiſa pertransibunt om⸗ nes béſtiæ ſilvæęe. -atuli leonum rugiéntes, ut ràâpi- ant, * & quærant à Deo eſcam ſibi. rtus eſt ſol, & congregati ſunt, * & in cubilibus ſuis collocabuntur. xibit homo ad opus ſuum: * & ad operationem ſuam usque ad véſperum. . uàm magnificâta ſunt épera tua Püe! * omnia in ſapientia feciſti: impleta eſt terra poſſeſſioòne tua. oc mare magnum, & ſpatiôſum manibus: * illic reptilia, quorum non eſt nùmerus. nimalia pusilla cum magnis, * illic naves pertransibunt. Nraco iſte, quem formdiſti ad illu- déndum ei: omnia à te expéctant„ ut des illis eſcam in tempore. dante te illis, colligent: aperién- te te manum tuam, omnia imple- büntur bonitate. . vertéênte autem te faciem; tur- babuntur: * auferes ſpiritum eo- rum , & deficient, & in pulverem ſuum revertentur. Emittes ſpiritum tuum, & creabun- tur, * & renovabis factem terræ. B b 2 s it 88 it glé⁴ria Dñi in ſeculum: * lætä- bitur Dôminus in opéribus ſuis. ui/réſpicit terram, & facit eam trémere: * qui tangit montes, & fúmigant. antabo Doômino in vita mea: & piallam Deo meo, quamdiu ſum. ucundum ſint ei eloquium meũ: * ego verò delectabor in Dômino. Deficiant peccatôres à terra, & iniqui, ita ut non ſint: * benedic anima mea Doômino. . Emitte Spiritum tuum, & creabuntur: & renovabis faciem terræ, allel. allel. „Spiritus Dömini replévit or- bem terrarum, allel. Et hoc, quod côntinet omnia, ſcientiam habet vocis, allel. ater noſter Xkäudi Döômine. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangélii ſecůndùm Joannem. IN illo témpore: Dixit Jeſus diſ- Lcipulis ſuis: Si quis diligit me, ſermônem meum ſervabit, & Pater meus diliget eum, & ad eum ve- niémus, & manſiôònem apud eum faciémus. Et réliqua. Homilia ſancti Gregéôrii Papæ. Ibet, fratres chariffimi, Evan- gélicæ verba lectionis ſub bre- vitate transcùrrere, ut poſt diutiùs liceat in contemplatiône tantæ ſo- lemnitatis immorari. Hôdie nam- que Spiritus ſanctus repentino so- nitu ſuper diſcipulos venit, men- tésque carnalium in ſui amorem permutavit, & foris apparéntibus Iinguis igneis, intus facta ſunt cor- da flammantia, quia dum Deum in ignis viſiòne ſuſcepérunt, per amoé- rem ſuàviter arsérunt. Ilpſe nam- que Spiritus ſanctus amor eſt: un- de & Joannes dicit: Deus charitas eſt. Qui ergo mente integra Deum desiderat, profécto jam habet, quem amat Neque enim quisquam poſſet Deum diligere, ſi eum „ quem diligit, non habeéret. Cuûm compleréeêntur dies Pente- céôſtes, erant omnes pariter in eô- dem loco, alleluſa: & suúbito fa- Kus eſt ſonus de cœlo, allelùja: "Tamquam ſpiritus veheméntis, & replévit totam domum, alleluja, allelũja. . Dum ergo eſſent in unum diſci- puli congrégati propter metum Jju- tatibus coarctamus. dæôrum, ſonus repéntè de coœlo venit ſuper eos. Tamquam. Divinum auxilium. Ed ecce, ſi unusquisque ve- ſtrüm requiràatur, an diligat Deum: tota fidúcia & ſecùra mente reſpoôndet, Diligo. In ipſo autem lectiônis exordio audiſtis quid véritas dicit: Si quis diligit me;, ſermônem meum ſervabit. Probatio ergo dilectiônis, exhibi- tio eſt peris. Hinc in Epiſtola ſua idem Joannes dicit: Qui dicit, Di- ligo Deum, & mandata ejus non cuſtôdit, mendax eſt. Verè étenim Deum diligimus, & mandata ejus cuſtodimus, ſi nos à noſtris volup- Nam qui ad- huc per illicita deſidéria diffluit »„ profécto Deum non amat: quia ei in lua voluntaàte contradicit. Repléti ſunt omnes Spiritu ſancto, & cœpérunt loqui, prout Spiritus ſanctus dabat éloqui illis: Et convénit multitùdo dicenti- um, altel. Loquebantur variis linguis Apéôſtoli magnalia Dei. Et. Boria Patri. Et. Ad ſocietàtem. T Pater meus diliget eum, & gad eum veniémus, & manfio- nem apud eum faciémus. Pensate- fratres chariſſimi, quanta ſit iſta dignitas, habére in cordis hoſpi- tio advéntum Dei. Certè ſi domum noſtram quisquam dives, aut præ- potens amicus intraret, omni feſti- nantia domus tota mundarétur » nequid fortâſſe eſſet, quod ôculos amici intrantis offenderet. Tergat ergo ſordes pravi ôperis, qui Deo præparat domum mentis- Sed vi- déte, quid véritas dicat: Veniémus, & manſionem apud eum faciemus. In quorümdä étenim corda venit, & manſiônem non facit: quia peér compunctionem quidem Dei re- ſpéétum percipiunt; ſed tentatioônis témpore hoc ipſum, quo compuncti ferant, obliviſcûntur; ſicque àa perpetranda peccata rédeunt, ac ſi hæc minimè planxiſſent. e Deum laudamus. II. A D L A UD ES;/ Um compleréntur dies Pente- côſtes, erant omnes pariter in eòdem loco, allel. Homi- aus regnavit. m reliquis. Ir.⸗ piritt bemn terrärun ſunt omnes ceperunt lo⸗ Fonte ſentur in a Deo,allel. ilis lingun Dei, allel. Um com cöſtes, Miter in eoe Etlepente de Jum zdyeni Mentis, & rel ieunt edte Uana nob Anni red Cin SPhluitns Uiptus et 4 enis pibrant ngue keür⸗ Felbig ut elle Rchtititeß Ineuis locn In lunn lto mnaet Cros Pliti Arata lunt lene 1no dletun lo lege it nune Der lltuhrecin Uipte nobis elslte don⸗ Dudum ſacr Uli kepleſti Dimitte nof Khnee.1.. utrit, luleculöre allei lozalle Lceipite p felniseritis Els allel. 18, o fitlin D Pplrie s leine der donte 1.,Min eſigcens Dei i i, n te de eol Auam. Uun, liggne ſe⸗ 1n Clltt 11 K lein lieon Inig⸗ Hnitoat uicicipdi uin eſls nen Aat: glui tradielt. nes Sli ogi, Nel I Spiritus Dômini replévit or- bem terrarum, allel. Repléti ſunt omnes Sspiritu ſanékdto , & cœpérunt loqui, allel. allel. Fontes & omnia, quæ mo- véntur in aquis, hymnum dicite Deo, allel. Loquebantur vaâriis linguis Apôſtoli magnalia Dei;, allel. allel. allel. Um compleréntur dies Pente- .. côſtes, erant unes Miſtipuli pPariter in eodem loco: & factus eſt repénte de cœlo ſonus, tam- quam adveniéntis ſpiritus vehe- méntis, & replévit totam domum, ubi erant ſedéntes. Eâta nobis gaudia Anni reduùxit orbita » Cüm Spiritus Paraclitus Illapſus eſt Apoſtolis. Ignis vibrante lümine Linguæ figàram détulit; Verbis ut eſſent proôflui;, Et charitate férvidi. inguis loquuntur omnium: Turbæ pavent Gentilium: Muſto madére députant »„ Quos Spiritus repléverat. atrata ſunt hæc myſticè;, Paſchæ peracto témpore, Sacro diérum circulo, Quo lege fit remſſſio. Pe nunc Deus piiſſime;, Vultu precâamur cérnuo; Illapſa no bis cœlitùs Largire dona Spiritus. Dudum ſacrata péctora Tua repléſti gratia: Dimitte noſtra crimina; Et da quiéta témpora. Deo Patri ſit gloria;, 4 Et Filio, qui à môrtuis Surréxit, ac Paraclito, In ſæculôrum ſæcula. Amen. Repléti ſunt omnes Spiritu ſancto, alleluja. Et cœpérunt loqui;, allel. Accipite Spiritum ſanctum, quorũ remiséritis peccata, remittú⅛ntur eis, allel. Eus, qui hodieérna die corda fidélium ſancti Spiritus illu- ſtratiéône docuiſti: da nobis in eô- dem Spiritu recta sapere, & de eius ſemper conſolatiône gaudére. Per Doôminum noſtrum. in unita- te ejusdem Spiritus ſancti Deus. F. br. Ohriſte Fili Dei vivi, miſerére nobis, * Alle- 389 lIúja, allel. Chriſte Fili. Qui ſedes ad dexteram Patris. All. all. lôria Patri. Chriſte. Exurge Chriſte, adjuva nos, all. Et libera nos propter nomen tuum, allel. Pe eni, Creaâ- tor Spiritus. unc ſancte. Spifitus Déômini. um compleréntur. Spiritus Doômini replévit orbem terrarum, Alleluja »„ allel. Spiritus. Et hoc, quod céôntinet omnia, ſciéntiam habet vôcis. Alleluja „allel. loria Patri. Spiritus. Spiritus Paraclitus, allel. Docébit vos omnia;,allel. Repléti ſunt omnes. Acta autem hac voce convénit maltitdo, & mente confuſa eſt, quoniam audiébat unusquis- que lingua ſua illos loquéntes. Spiritus Paraclitus, *% Al- Iel. allel. Spiritus. Docébit vos omnia. Allel. allel. . lôria Patri. Spiritus. Repléti ſunt omnes Spiritu ſanto, allel. Et cœpérunt loqui, allel. Loquebantur. Udæi quoque, & Prosélyti, Cretes & Arabes: audivimus eos loquén- tes noſtris linguis magnalia Dei. Repléti ſunt omnes Spiritu ſanto, Allel. allel. Repleti. Et cœpérunt loqui. Allel. allel. lôria Patri. Repléti. Loquebäntur variis Apôſtoli, alleluja. Magnalia Dei, alleluja. linguis Cùm compleréentur. ixit Däüs. 77. 2 uùm comple- réntur. Hyn eni Creator. 385. Loquebântur variis linguis Apôſtoli, allel. Magnalia Dei, allel. Hôdie compléti ſunt dies Pente- côſtes, alleluja: hodie Spiritus ſanctus in igne diſcipulis appa- ruit, & tribuit eis charismatum dona: miſit eos in univerium mun- dum prædicare; & teſtificari: qui b 3 cre- 39909 — crediderit, & baptizàâtus fuerit, ſalvus erit;, alleluja. eus, qui hodięgrna. FERIA SECUND A. Spiritus Dömini replévit orbem terrarum, alleluja. Et hoc, quod côntinet mnia, ſcieèntiam habet vocis „allel. ater noſter. , xaudi Dômine. Evangélica léctio. . éctio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. N illo témpore: Dixit Jeſus Ni- codemo: Sic Deus diléxit mun- dum, ut Filium ſuum unigenitum daret, ut omnis, qui credit in eum, non péreat, ſed habeat vi- tam æternam. Et réliqua. Hgmilia S. Quguſtini Epiſcopi. Uantum in Medico eſt, ſanâre venit ægrôtum. Ipſe ſe interi- mit, qui præcépta médici obſer- vare non vult. Venit Salvator in mundum. Quare Salvator dictus eſt mundi, niſi ut ſalvet mundum, non ut jüdicet mundum ? Salvari non vis ab ipſo, ex te judicaberis. Ef quid dicam, judicaberis? Vide quid alt: Qui credit in eum, non judicatur. Qui autem non credit, quid dictûrũ ſperabas, niſi, judica- tur? Quod addit: Jam, inquit, judi- catus eſt: nondum apparuit judi- Cium, & jam factum eſt judicium. Jam non dicam vos ſervos, ſed amicos meos: quia omnia cogno- viſtis, quæ ogeratus ſum in mẽédio veſtri, allel. *Accipite Spiritum fanctum in vobis Paraclitum: ille eſt, quem Pater mittet vobis, allel. Vos amici mei eſtis, ſi fecéritis, gquæg ego Præcipio vobis. Accipite- Divinzum auxilium. Ovit enim Déminus, qui ſunt ejus: novit, qui permaneant ad corénam „ qui permaâneant ad flammam. Novit in area ſua triti- cum;, novit & paleam: novit sége- tem, novit & zizania. Jam judi- catus eſt, qui non credit. Quare judicatus? Quia non crèdidit in no- mine unigéêniti Filii Dei. Hoc eſt autem judicium: quia lux venit in mundum, & dilexérunt homines magis ténebras, quam lucem: erant enim mala bpera eorum. Fratres mei, quorum opera bona invénit Déminus; Nullôrum. Omnia opera mala invénit. Quomodo ergo qui- dam fecérunt veritatem, & vené- runt ad lucem? Et hoc enim sé- quitur: Qui autem facit veritatem, venit ad Tucem. Spiritus ſanctus procédens à throno, Apoſtolorum pectora in- viſibiliter penetravit novo ſancti- ficationis ſigno: Ot in ore eôrum omnium génera naſceren- tur linguarum, alleluja. Advyénit ignis divinus, non comburens, ſed illuminans, & tribuit eis charismatum dona. Ut. léria Patri. Ut. Ad ſogietatem. Ed dilexérunt, inquit, ténebras magis, quam lucem. Ibi poſuit vim. Multi enim dilexérunt pec- câta ſua, multi confeſſi ſunt pec- cata lua, quia qui confitétur peccâà- ta ilua, & accſat peccata ſua, jam cum Deo facit. Accuſat Deus pec- cata tua, ſi & tu accùſas, conjun- geris Deo. Quaſi duæ res ſunt ho- mo, & peccator. Quod audis, ho- mo, Deus fecit: quod audis, pecca- tor, ipſe homo fecit. Dele;, quod teciſti, ut Deus ſalvet, quod fecit. Oportet, ut deris in te opus tuum & ames in te opus Dei. Cùm au- tem cœperit tibi diſplicére, quod Geciſti, inde incipiunt bona pera tua; quia accúſas mala 6pera tua. Initium perum bonorum, con- teſſio eſt perum malorum. e Degm laugamus II. Sic Deus diléxit mundum, ut Filiũ ſuum unigenitum daret: ut omnis; qui credit in iplum, non péreat, ſed habeat vitam ætérnam, allel. Eus, qui Apòôſtolis tuis ſanctum dediſti Spiritum: concéde ple- bi tuæ piæ petitioônis efféctum; ut quibus dediſti fidem, largiaris 8& Ppacem. Per Dominum. in unita⸗ te ejusdem. Si quis diligit me, ſermonem men; ſervabit, & Pater meus diliget “ vM eum v. gen apuc eln ell ERI. lritus . Docebit tet noſten, ſiens. etio ſanct onnnem. Nilo temp lris: Ame Auinon intra Glnm,led n ek,la⸗ Neäkium, Utlgun. Hmilia , Omminus Eltio, bnilitudin⸗ Rleckione, Rene vivimu ant uic Mntar? Ad Cligue proc detur ili ſen non (aturte Ceſtbene l here cicen ne Fivendi, el infnisn elk agtemn e⸗ terta lenpe ltam, quo ſnuam intt Appatua ie linguæ Leditque Pinitas ſ Et cœ is, pron (Mui illis Diyit Urrunt homin lidus, dumi non Volund aie dere; non ertalset o guican 1s & lti kndinilen aliönesa 108 in tlanm Ded e det Unibus: dicktinne. ei. Bor tl lurteririn Ent homines lucem: ernt um. flanss bona inrerit Ornniaopen Ddo enzo g⸗ em, & vene⸗ noc enin citreliten, Drocecengl nn pehon or hnd Dt In 0 eta leet⸗ üe. ivinus, MW lüminans,4 tum comn 1 1 it teneki emn. lbi N lelli Ufiletn ccatal ſat hens 2 tes llnti⸗ od audlt Caucdisſet⸗ . Dele, te Ozli⸗ püicete Gn nt hon 10hen , norum, Srum. teliut n nlete⸗ n, Allel. gtis te conee 4 & ad eum veniémus, & manſioé- nem apud eum faciémus, allel. eus, qui. F E RI A TZRTI A. Spiritus Paraclitus, allel. Docébit vos ômnia, allel. ater noſter. psius Hietas. Evangélica léctio éctio ſancti Evangęglii ſegundum Joannem. E illo témpore: Dixit Jeſus Pha- rilæis: Amen, amen dico vobis: qui non intrat per öſtium in ovile Ovium', ſed aſcéndit aliünde, ille fur eſt, & latro. Qui autem intrat Per oſtium, paſtor eit ovium. Et Xéliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſçopi. Ominus de grege ſuo „ & de ôſtio, quo intratur ad ovile, ſimilitudinẽ propéôſuit in hodiér- na lectione. Dicant ergo Pagani: Benè vivimus. Si per oſtium non intrant, quid prodeſt eis, unde glo- riantur? Ad hoc enim debet uni- cuique prodeſſe bene vivere, ut detur illi ſemper vivere, nam cui non datur ſemper vivere; quid pro- deſt benè vivere? Quia nec benè vivere dicéndi ſunt, qui finem be- nèé vivendi, vel cæcitate néſciunt;, vel inflatione contéemnunt. Non eſt autem cuiquam ſpes vera,; & certa ſemper vivendi, niſi agnoſcat vitam, quod eſt Chriſtus, & per januam intret in ovile. Apparuérunt Apoſtolis diſper- titæ linguæ tamquam ignis, allel. seditque ſupra ſingulos eoôrum Spiritus ſanctus, allel. allel. Et cœpeérunt loqui variis lin- guis, prout Spfritus ſanctus dabat Eloqui illis. Seditque. o. Divinum auxzilium. Uærunt ergo plermque tales hômines étiam perſuadére ho- minibus, ut bene vivant, & Chri- ſtiani non ſint. Per aliam partem volunt alcéndere, rapere & occi- dere; non ut bonus paſtor con- ſervare, atque ſalvare. Fuérunt er- go quidam Philoſophi de virtüti- bus & vitiis ſubtilia multa tractan- tes, dividéntes, definiéntes, ratiocçi- natiônes acutiſſimas concludéntes: libros impléntes, ſuam ſapién- tiam buccis crepantibus ventilan- 391 noſtram tenété, ſi vultis beite vi: vere. Sed non intrabant per oſti- um :pérdere volébant, mactare & occidere. ⸗ Loquebantur variis linguis Apôſtoli magnâlia Dei: * Prout Spiritus ſanctus dabat éloqui illis, allel. Repléti süt omnes Spiri- tu ſancto, & cœpérunt loqui. Prout. lorià Patri Prout. Ad logieratem. Uid de iſtis dicam ² Ecce ipſi Phariſæi legebant & in eo;, quod legébant, Chriſtum ſona- bant, ventúrum ſperabant, & præ- séntem non agnoſcébant. Jacta- bant ſe étiam ipfſi inter vidéntes, hoc eſt, inter ſapiéntes, & nega- bant Chriſtum, & non intrabant per oſtium. Ergo & ipſi, ſi quos fortè ſeducerent, mactandos, & occidéndos, non liberandos fedu- cerent, & hos dimittäamus: videa- mus illos, ſi forté ipfi intrant per oſtium, qui ipsius Chriſti nô- mine gloriantur. Innumerabiles enim ſunt; qui ſe videntes non ſolàm jactant, ſed à Chriſto il- luminatos vidéri volunt: ſunt au- tem hærétici e Peum landaâmus. 1II. Ego ſum ôſtium, dicit Dôminus: per me ſi quis introierit, ſalvabi- tur, & paſcug inyeniet ,allel. Dſit nobis, quæſumus Dômi- ne, virtus Spiritus ſancti: quæ & corda noſtra cleménter expur- get, & ab omnibus tueatur adver- ſis. Per Dominum. in unitate ejüsdem Spiritus. Pacem relinquo vobis, pacem me- am do vobis: non quomodo mun- dus dat, ego do vobis, allel. F E F I A Q U A RT A. Repléti ſunt omnes Sspiritu ſancto, alleluja. . Et cœpérunt loqui, allel. ater noſtex. . iI vinculis. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangelii Joannem 9 N illo tempore: Dixit jeius tur- Ibis Judæôrum: Nemo poteſt ve- ſecùndùm tes, qui étiam dicere audérent ho- nire ad me, niſi Pater, qui miſit minibus: Nos ſequimini, ſectam m traxerit eum. Et réliqua. b 4 Ho- 392 Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Oli cogitâre te invitum trahi: trahitur äanimus & amoôre. Nec timére debémus, ne ab ho- minibus, qui verba perpendunt, & a rebus maximè divinis intelli- géndis longe remôti ſunt, in hoc Scripturarum ſanctarum E- vangélico verbo förſitan repre- hendamur, & dicàtur nobis: Quoô- modo voluntate credo, ſi trahor? Ego dico: Parum eſt voluntate: étiam voluptate traheris. Quid eſt, trahi voluptaâte? Delectaâre in Dômino: & dabit tibi petitiones cordis tui. Eſt quædam volúptas cordis, cui panis dulcis eſt ille cœleſtis. Porro ſi Poeétæ dicere licuit: Trahit ſua quemque vo- lúptas; non necéſſitas, ſed vo- Iuptas non obligatio, ſed dele- ctatio; quantò foôrtius nos dicere debémus, trahi hominem ad Chri- ſtum, qui delectatur veritate, de- lectatur beatitúdine, delectatur juſtitia, delectatur ſempitérna vita, quod totum Chriſtus eſt. An verò habent corporis ſenſus voluptates ſuas, & animas deséritur à vo- luptatibus ſuis? Si animus non ha- bet voluptates ſuas, unde dicitur: Filii autem höminum ſub tegmi- née alarum tuarum ſperabunt: In- ebriabuntur ab ubertäte domus tuæx, & torrénte voluptaâtis tuæ Potàbis eos: Quôniam apud te eſt fons vitæ, & in lumine tuo vidébimus lumen. Diſciplinam & ſapiéntiam do- cuit eos Dôminus, alleluja: fir- mavit in illis gratiam Spiritus ſui . Et intelléctu implévit corda eoô- rum, alleluja. Repentino namque sonitu Spi- ritus ſanctus ſuper eos venit. Et. d. Divinum auxilium. A amântem, & ſentit, quod dico : da deſiderantem, ter, quem träâzerit? ſi trahéndi tumus;, ab illo trahamur, cui dicit quædam, quæ diligit: Poſt odo- rem unguentorum tuorum curré- mus. Sed quid intélligi voluit »„ advertämus fratres, & quantum poôſſumus, capiamus. Trahit Pater ad Filium eos, qui prontérea cre- Patrem habére Deum. Deus enim Pater æqualem ſibi genuit Filium: & qui côgitat, atque in fide ſua lentit & rêminat, æquaàlem eſſe Patri eum; in quem crédidit, ip- ſum trahit Pater ad Filium. Ite in univérſum orbem, & prædicate Evangélium, alleluja. Qui crediderit, & baptizatus fue- rit, ſalvus erit, allel. allel. allel. In nomine meo dæmonia eji- gient, linguis loqueéntur novis »„ ſerpéntes tollent. Qui. loria Patri. Qui. Ad ſocietàtem. Rius crédidit creatùram, non eum traxit Pater: quia non considerat Patrem, qui Filium non credit æqualem, Quid dicis: 0 Ari à Quid dicis hærétice? quid léque- ris? quid eſt Chriſtus? Non, inquit, Deus verus, ſed quem fecit Deus verus. Non te traxit Pater: non enim intellexiſti Patrem, cujus Filium negas. Aliud côgitas, non eſt ipſe Filius: nec à Patze trahe- ris, nec ad Filium traheris. Aliud eſt enim Filius, aliud quod tu di- cis Photinus dicit: Homo ſolùm eſt Chriſtus, non eſt & Deus. Qui ſic credit, non Pater eum traxit. Quem traxit Pater à Illum, qui di- cit? Tu es Chriſtus Filius Dei vivi. Ramum viridem oſténdis ovi, & trahis illam. Nuces puero de- monſtrantur, & trahitur: & quod currit, trahitur, amando trahitur; ſine læfône côrporis traähitur» cordis vinculo trahitur. Si ergo iſta, da quæ inter delicias & voluptates eſuriéntem, da in iſta ſolitdine terrénas revelantur amantibus, peregrinantem, atque ſitiéèntem „ fontem ætérnæ patriæ ſuſpiran- tem: da talem, & icit, quid dicam. Si autem frigido loquor, netcit . quid léôquor. Tales erant iſti, qui invicem murmurabant. Pa- ter, inquit, quem traxerit, venit ad me. ‚Quid eſt autem, Pater quem traxerit, cùm ipfſe Chriſtus trahat? Quare vôluit dicere, Pa- trahunt „ quéôniam verum eſt: Trahit ſua quemque volùptas: non trahit revelatus Chriſtus à Patre à² Quid enim fortiùs desiderat ani- ma;, quàm veritatem? e Deum laudamus. II. Ego ſum panis vivus, dicit Doͤmi⸗ nus, qui de cœlo deſcéndi, alle- luja, alleluja. dunt in Filium, quia eum côgitant Tntes n mine,p⸗ dit, üllum neln , ſict IIs,Veritate Eregnat in Ulus ſancti 1 o ſum pan. lteſeendi: thoe hane, DIns, guem pro munc ENI Gplritus Doa tentumpalle cütinetommn heis, Alel. , Hyange eio lanct lneim. Nilo teny⸗ Ulu duoeci UIIsVintütem Onnin demor Cutarent. d Homilas. Valis Nbelizar 1i; byangeli Ulga, üne 10 ,fine Pan elt, lubsii Non teguiren Diyguo mi Nolelper clündach en hititalen e forma velut ſteitur e0 ſlun potel töle dirit elns lee⸗ uns primnd 6 Aue condan kumpur pace ſeryent, h Ate per c altitiiſnr⸗ icyenit Crdürens nntümens, lrcatz 1 Munda * Uanatum 6 ſ tnihen mutzci di t: Lol ol Lohuin cutt. llei woln, & guammn . TIahit at (e⸗ n. Dein eii enuithllun le in ſtel Abilenn 1letickt,i iliun. entut o) ui⸗ l. Atütam, I 1 ¹ gbie 1 quid 18Noninge, destlent n! B II. Gict en. 1adi. lercir * Entes noſtras, quæſumus, Déô- WImine, paraclitus, qui à te pro- ceêdit, illuminet, & inducat in omnem, ſicut tuus promiſit Fi- lius, veritatem. Qui tecum vivit & regnat in unitate ejüsdem Spi- ritus ſancti Deus. Ego ſum panis vivus, qui de cœ- lo deſcéndi: ſi quis manducaverit ex hoc pane, vivet in æternum, & panis, quem ego dabo, caro mea eſt pro mundi vita, allel. F E RI A QUIN T A. F. Spiritus Dômini replévit orbem terrarum, allel. Et hoc, quod côntinet omnia, ſciéntiam habet vocis, allel. ater noſter. xäâudi Dômine. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangélii ſecundàùm Lucam. IN illo tempore: Convocatis Je- ſus duôdecim Apôſtolis, dedit illis virtutem, & poteſtatem ſuper omnia dæmonia, & ut languoôres curarent. Et réliqua. Homilia S. Ambròôſii Epiſcopi. Ualis débeat eſſe; qui evan- gelizat regnum Dei, præcép- tis Evangélicis deſignatur: ut ſine virga, ſine pera, ſine calceamén- to, ſine pane, ſine pecunia, hoc eſt, ſubsidii ſæcularis adminicula non requirens; fidéque tutus, putet ſibi, quo minus ea requirat, magis poſſe ſuppétere. Quæ poſſunt, qui volunt, ad eum derivare tractäatum, ut ſpiritalem tantümmodòô locus iſte formare videatur affédum: qui velut induméntum quoddam videatur corporis exuiſſe, non ſolùm poteſtate rejécta, contemp- tisque divitiis, ſed étiam carnis ipsius illécebris abdicatis. Qui- bus primò omnium datur pacis at- que conſtäntiæ generale manda- tum, ut pacem ferant, conſtantiam ſervent, hoſfſpitalis neceſſitudinis jura cuſtodiant: aliénum à prædi catore regni cœléſtis äſtruens cur- ſitare per domos, & inviolabilis hoſpitii jura mutare. Advénit ignis divinus, non combùúrens, ſed illüminangs: non consumens, ſed lucens: & invé- nit corda diſcipulôrum receptaàcu- la munda: Et tribuit eis cha- rismatum dona;, allel. allel. 393 Invénit eos concôrdes charita- te, & colluſtravit eos inündans gratia Deitaàtis. Et tribuit. Divinum auxilium. Ed ut hoſpitii gratia deferénda censétur, ita étiam, ſi non recipiäantur, excutiéndum puùlve- rem, & egrediéndum de civitate mandaàtur. Quò non mediogçris boni remuneratio docéèétur hofſpi- tii; ut non ſolùm pacem tribua- mus hoſpitibus, verum étiam, ſi qua eos terréenæ obümbrant deli- cta levitatis, recéptis Apo ſtolicæ pra dicatioônis veſtigiis auterantur. Nec otiosé ſecündum Matthæum domus;, quam ingrediantur Apô- ſtoli, eligéenda decérnitur, ut mutandi hoſpitii, neceſſitudinis- que violaändæ cauſa non sůppetat. Non tamen éadem cautio recep- tôri mandatur hoſpitii; ne, dum hoſpes eligitur, hoſpitalitas ipſa minuatur. Spiritus ſanéctus replévit totam domum, ubi erant Apôſtoli: & apparuérunt illis diſpertitæ lin- guæ tamquam ignis, ſeditque ſupra singulos eõérum: Et repléti ſfunt omnes Spiritu ſancto, & cœ- pérunt loqui variis linguis, prout Spiritus ſanctus dabat éloqui illis;, alleluja;, allel. allel. Dum ergo eſſent in unum diſci- puli congregati propter metum Judæôrum, ſonus repente de cœlo venit ſuper eos. Et. loria Patri. Ete Ad ſocietatem. Ed hæc, ut ſecundùm litteram de holpitii religiône venerabi- lis eſt forma præcépti: ita étiam de myſtério ſententia cœleéſtis ar- ridet. Etenim cůùm domus eligi- tur, dignus hoſpes inquiritur. Vi- deamus igitur; ne fortè Eccléſia præferénda deſignétur, & Chriſtus. Quæ enim dignior domus Apoſtoô- licæ prædicatiônis ingréſſu, quam ſancta Eccléſia à aut quis præferen- dus magis omnibus vidétur eſſe, quaàm Chriſtus, qui pedes ſuis lava- re conſuévit hoſpitibus: & quos- cumque ſua recéperit domo, pollu- tis non patiatur habitaré veſtigiis: ſed maculôſos licèt vitæ prioris, in réliquum tamen dignétur mundare procéſſus? Hic eſt igitur ſolus, quem nemo debet desérere, ne- B b S mo 394 . . mo mutàre. Cui benè dicitur: Dé- mine, ad quem ibimus? verba vitæ æztérna habes, & nos crédimus. e Deum landamus. II. Convocatis Jeſus duòdecim diſci- pulis ſuis, dedit illis virtutem & poteſtatem ſuper omnia dæmoônia, & ut languôres curarent: & miſit illos prædicare regnum Dei, & ſanare infirmos, alleluja. Eus, qui hodierna die corda fidélium ſandti Spiritus illu- ſtratione docuiſti: da nobis in eô- dem Spiritu recta sapere, & de ejus ſemper conſolatione gaudére. Per Déôminum noſtrum. in unitate ejusdem Spiritus ſancti Deus. Spiritus, qui à patre procédit, allel. ille me clarificabit, allel. allel. F E RI A „S E X TL' A. Spiritus Paraclitus, allel. Docébit vos omnia, allel. ater noſter. psius pietas. Evangélica lectio. Ectio ſancti Evangélii ſecndùm Lucam, In illo témpore: Factum eſt in una dierum, & Jeſus ſedebat docens., Et erant Phariſæi ſedén- tes, & Legis doctoôres, qui véne- rant ex omni caſtello Galilææ, & Judææ „& Jerúlalem: & virtus Dômini erat ad ſanandum eos. Et réliqua. Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. On otiôſa hujus paralytici, nec anguúſta medicina eſt, quando Doôminus & oraâſſe præ- mittitur: non utique propter ſuf- fragium, ſed propter exemplum. Imitandi enim ſpeécimen dedit, non precandi ambitum requisivit. Et conveniéntibus ex omni Gali- læa ,& Judæa, & Jeruſalem legis doctoribus, inter ceterorum re- média debilium, paralytici iſtius medicina defſcribitur. Primùm mnium, quod ante diximus, unusquisque æger petéêndæ preca- tôres lalûtis debet adhibere, per uos noſtræ vitæ compago reſolu- ta actumque noſtrorum clauda Non vos me elegiſtis, ſed ego elégi vos, & pôſui vos: * Ut eatis„ & fructum afferatis, & fructus veſter mâneat, allel. allel. „Sicut miſit me Pater, & ego mitto vos. Ut eatis. Divinum auxilium. Int igitur aliqui monitôres mentis, qui aänimum hominis, quamvis exteriôris corporis debi- litate torpéntem, ad ſuperiora érigant. Quorum rurſus admini- culis & attöllere & humiliare ſe facilis ante Jeſum loçétur, Domi- nico videri dignus aſpectu. Humi- litatem meam réſpicit Dominus, quia reſpéxit humilitatem ancillæ ſuæ. Quorum fidem ut vidit, di- xit: Homo, remittüntur tibi pec- cata tua. Magnus Dominus, qui aliorum mérito ignéôlſcit aliis: & dum alios probat;, aliis relaxat er- rata. Cur apud te, homo, colléga non valeat, cùm apud Deum ſervus & interveniéndi méritum;, & jus habeat imperrandi? . Spiritus Dômini replévit or- bem terrarum: Et hoc, quod côntinet omnia, ſciéntiam habet vocis, alleluja;, allel., Omnium eſt enim artifex, om- nem habens virtätem, omnia pro- picçiens. Et. I16ria Patri. Et. Ad ſocietatem. „ 7 Iſce, qui judicas, ignoſcere, diſce, qui æger es; impetraré. Si gravium peccatôrum diffidis vé- niam, adhibe precatôres, adhibe Eccléſiam, quæ pro te precétur; cujus contemplatione, quod tibi Dominus negare poſſet;, ignôſcat. Et quamvis hiſtôriæ fidem non de- beamus omittere, ut veré paralytici iſtius corpus credamus eſſe ſanatu: cognoſce tamen interiôris hôminis ſanitatem, cui peccata donantur. Cùm Judæi aſſerunt, peccata à tolo Deo poſſe concédi, Deum utique eum confiténtur, ſuoque judicio perfidiam ſuam produnt, qui opus aſtruunt, ut personam negent. e Deum landamus. II. Dixit Jeſus: Ut ſciatis autem., quia Filius höminis habet poteſfa- tem in terra dimittendi peccata; ait paralytico: Tibi dico, ſurge: veſtigia, verbi cœleſtis remédio tolle lectum tuum, & vade in do- reformentur. mum tuam; allel. 4, qur missrica Plitu cong Enns incur! Dopinm, in uclitus au Aen mittet leros Loce bis omnia is, allele 3ahe,P Nehleti Moallel Riccperu ſer golter⸗ Byange io land Ueam. Nilo tem tecgngog⸗ Unonis. 80 kenedutat ltligun, Homnlin, lde cen . torIS: Moötus, nee furia violi Glin Etiam Mor clemern Ne lberin Ur plebize e uanctus Ueſitir dd ubcit fer e⸗ enmſe llhadyener ltui r kemitti il ulmi, guzt Nepleri ſnco K unptn Ercomen In, Aelu Logueb⸗ Ppole m⸗ Diyin ltbu era e gentt mekünenr Ale hei pili Drinci Kennſed 1 ſis, ſelce 70: E I Afkelatt, t, allel A dtet, A tin umn. i wonitn uum honmt rorpolsce⸗ 20d lupenne rurlasadon. humilune - Cetul,Dan. omninn blcit is iis telaudt no, li Deutm len itum,d . 4 ne i llet⸗ n denn M A, quæſumus, Eccléſiæ tuæ miséricors Deus: ut ſancto Spiritu congregata, hoſtili nulla- tenus incurſione turbétur. Per Doôminaum, in unitate gejusdem.- Paraclitus autem Spiritus ſanctus, quem mittet Pater in nomine meo, ille vos docebit omnia, & suggeret vobis omnia, quæcúmque dixero vobis, alleluja. 5 A B T O. Repléti ſunt omnes Spiritu ſancto, alleluja. . Et cœperunt loqui, alleluja. aper noſter. . vinculis. Evangélica léctio. ectio ſancti Eyangélii ſecndùm Lucam. N illo témpore: Sürgens Jeſus de Synagoga, introivit in domum Simonis. Socrus autem Simonis tenebatur magnis fébribus. Et réliqua. Homilia S. Ambroôſii Epiſçopi. Ide cleméntiam Dômini Salva- toris: nec indignatione com môtus, nec ſcélere offénſus, nec injuria violatus Judæam déſerit: quin étiam immemor injuriæ, me- mor cleméntiæ, nunc docendo , nunc liberando, nunc ſanando in- fidæ plebis corda demuúlcer. Et be- né ſanctus Lucas virum à ſpiritu nequitiæ liberatum ante præmiſit . & ſubdit feminæ ſanitaté. Utrum- que enim ſexum Dominus curatu rus advenerat: ſed prior ſanari dé- buit, qui prior creatus eſtz;nec præ termitti illa, quæ mobilitate magis animi, quam pravitâte peccaverat Repléti ſunt omnes Spiritu ſancto, & cœpeérunt oqui, prout Spiritus ſanctus dabat eloqui illis: Et convenit multitudo dicenti- um, alleluja. . . Loquebantur vâriis linguis Apoſtoli magnalia Dei. Et. H Divinum auxilium. Abbato medicinæ Dominicæ opera cœpta ſignificat, ut inde nova creatura cœperit, ubi vetus creatüúra antèe desivit; nec lub lege eſſe Dei Filium, ſed ſupra legem, in ipſo principio deſignaret: nec ſolvi legem, ſed impleri. Neque enim per 395 legem, ſed verbo factus eſt mun- dus, ſicut légimus: Verbo Domini coœli firmâti ſunt. Non solvitur er- go lex, ſed implétur, ut fiat renova- tio hoôminis jam labéntis. Unde & Apoſtolus ait: Expoliantes vos vé- terem höminem, induúite novum, qui ſecùndùm Deum creatus eft. Tam non dicam vos ſervos, ſed amicos meos, quia omnia cogno- viſtis, quæ operatus ium in mé- dio veſtri, alleluja: Accipite Spiritum ſanctum in vobis Paracli- tum: ille eſt, quem Pater mitrer vobis, alleluja. Vos amici mei eſtis, ſi fecéritis, quæ ego præcipio vobis. Accipite. Ioria Patri. à ccipite. Ad ſocietgtem. T benè sâbbato coepit, ut ip- ſum le oſtéenderet Creatôrem, qui opera opéribus intexeret „ & protequerétur opus, quod ipfe jam cœperat: ut ſi domum faberreno- varé ditponat-non à fundamenris, ſed à culminibus incipit solvere vetuſtatem. Itaque ibi priůs ma- num admovet, ubi ante desterat, deinde à minôribus incipit, ut ad majéôra pervéniat. Liberare a dæ- mone & homines, ſed in verbo Dei paſſunt: reſurrectionem mor- tuis imperare,„ Givinæ ſolius eſt poteſtatis. Fbortaſſis étiam in typo mulieris illius ſocrus Siméônis „ & Andréæ, variis criminum fébrihus caro noſtra languébat, & diversa- rum cupiditatum immòdicis æſtua- bat illécebris. Nec minorem tebrée amoris eſſe dixerim, quàm caloris. Itaque illa änunum, hæc co pus inflammat. Febris enim noſtra ,„ avaritia eſt: febris noſtra, libido eſt: febris noſtra, luxuúùria eſt: febris noſtra, ambitio eſt: febris noſtra, iracúndia eſt. e Deum landamus. 1I. Charitas Dei diffuſa eſt in còrdibus noſtris, per inhabitantem Spiri- tum eſus in nohis,allel. Entibus noſtris, quæſumus Dômine, spiritum ſankum benignus infünde, cujus & ſapien- tia cônditi ſumus, & providéntia gubernämur. Per Dominum. in unitate ejusdem. I N 396 IN FESTO . *A D VE SPERAS,» Gléria tibi Trinitas. 401. ixit Dñs. 2 77. 7 audâte Doô- nainum omnes Gentes. 79. OAtitad divitiarum ſapientiæ & ſcientiæ Dei; quam incom- prehenfibilia ſunt judicia ejus, & Inveſtigabiles viæ ejus! Am ſol receédit igneus: Tu lux perénnis Unitas» Noſtris, beata Trinttas, Infünde amorem cordibus. Pe manè laudum carmine » Te deprecamur véſperè; Dignéris, ut Te súpplices Laudémus inter Cœlites. atri, fimuúlque Filio, Tibique ſancte Spiritus; Sicut fuit, ſit jugiter. Sæclum per omne glöria. Amen. Benedicamus Patrem, & Filium cuna ſancto Spiritu. Laudémus & ſuperexaltémus eum in ſæcula. Gratias tibi Deus, gratias tibi vera & una Trinitas, una & ſumma Déitas, ſancta & una Unitas. Mnipotens, ſempitérne Deus; qui dediſti famulis tuis in confeſſiòne veræ fidei ætérnæ Tri- nitatis glöriam agnoſcere, & in pPoténtia majeſtatis adorare Uni- tatem; quæſumus, ut ejüsdem fidei firmitate, ab omnibus ſemper muniamur advérſis. Per Dôminum. Lôquere Doômine, quia audit ſer- vus tuus, Veſpertina orâtio aſcéndat ad te Döômine. . Et deſcéndat ſuper nos miſeri- côrdia tua. . Eus in te ſperäântium fortitů- do, adéſto propitius invocatioô- nibus noſtris: & quia ſine te nihil poteſt mortalis infirmitas, præſta 3 auxiliũ grâtiæ tuæ, ut in exequén- dis mandaàtis tuis, & voluntaàte tibi & actioône placeamus. Per Däm. eum verum, unum in Trinitâte . & Trinitatem in unitate, Wenite, adorémus. enite, exult. I. Ummæ Parens cleméntiæ, Mundi regis qui mächinam; Unius & fubſtantiæ, Trinúsque persônis Deus. a dexteram ſurgéntibus, Exurgat ut mens ſôbria, Flagrans & in laudem Dei Grates repéndat debitas. eo Patri ſit gloria; Natôque Patris üunico, . Cum Spiritu Paraclito , In ſempitérna ſæcula. Amen. Adéſto unus Deus omnipotens » Pater, Filius, & Spiritus ſanctus. Omine Déôminus noſter, "quàm admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! uõôniam elevata eſt magnificéntia tua * ſuper cœlos. . X ore infäantium, & lacténtiũ per- feciſti laudẽ propter inimicos tu- Os,* ut deſtruas inimicu, & ultoré. uëniam videbo cœlos tuos » ôpera digitòrum tuòrum: lunam, & ſtellas quæ tu fundäſti. uid eſt homo, quòd memor és ejus: * aut filius hôminis, quoniam viſitas eum à inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis ,glôria & honore corondſti eum, * & conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. . mnia ſubjeciſti ſub pédibus ejus, *† oves & boves univérſas „ in ſuper & pécora campi. . Völucres cœli, & piſces maris, * qui perambulant sémitas maris. 6mine Dôminus noſter, * quàâm admirabile eſt nomen tuum in univéria terra; , Adéſto unus Deus omnipo- ts, Pater, Filius, & Spiritus ſanctus. Te unum in ſubſtantia, Tri- nitatem in personis confitémur. Oelieni opera 11t frmamé ſes iei er rnocti ine Onſunt loc 1e,F quor 1s korum. Monnem 1 Eitumn: * & Tetba eötum. 1 lole p Iun, * 1 lwetcens de tarit ur um d ſum 1occutſus e lapien Abiiir Dom 1corca; 8 idum, illi Timordomi inlecnlum ſa Ii rern ali eſidenedili Didem preti Cllciora ſuh Ptknim ſerr in cultodis Multa. helickt gnie 1s meis mun Il harce ſer Umei non Ummaculatu elico m terunt, . ng mei: Weiin conl Owine ac Cntor me 11d Ten Unltitemin D Te ſe Vere, K de Oninien 16 eus 44 01 elaui d Ulner Kün ig ls cench Aqnis ſab oceng a non ace⸗ Re urarit Ut in eenn. Volunratett .Det Din. hnin Tintie, tate, Nente entte,etil lewente machimmg 1 Dels, ttibus, btia; . m Dei bitas 5 9 0 1. Amen, onnlpotet pititusu noltenit omen u magtiſts, lacteni nici,⸗ (Clos n oumt u nefi. ſ0d men. ninisrnne pinis0) noke Coen/ ſti eum 11. Oeli enärrant glôriam Dei, * & ôpera manuum ejus annün- tiat firmaméntum. ies diéi eructat verbum,; * & nox nocti indicat ſciéntiam. ſon ſunt loquélæ, neque ſermoô- nes, * quorum non audiantur vo- ces eoôrum. n omnem terram exivit ſonus eoôrum: * &ꝰ in fines orbis terræ verba eôrum. n ſole pôſuit tabernaâculum ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus procédens de thalamo ſuo. xultavit ut gigas ad curréndam viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus. t occùrſus ejus usque ad ſum- mum ejus; * nec eſt, qui ſe ab- ſcôndat à calôre ejus. Lex Doômini immaculàta, convér- tens änimas: * teſtimonium Dnpi fidéle, ſapientiã præſtans parvulis. uſtitiæ Déômini rectæ, lætifican- tes corda; * præceéptum Dômini lucidum, illuminans oculos. Timor Dômini ſanctus pérmanens in ſlæculum ſæculi: * judicia Dômi- ni vera, juſtificata in ſemetipſa. Deſiderabilia ſuper aurum, & I4- pidem pretioſum multum: *† & dulciòra ſuper mel & favum. Eténim ſervus tuus cuſtéôdit ea: * in cuſtodiendis illis retriburio multa. Delicta quis intélligit ? ab occuùl- tis meis munda me, * & ab alié- nis parce ſervo tuo. i mei non fúerint dominati, tunc immaculatus ero: * & emundabor à delicto maximo. Et erunt, ut complaceant elôquia oris mei: * & meditatio cordis mei in conſpéctu tuo ſemper. pomine adſütor meus, * & re- démptor meus. ha. Te unum in ſubſtäntia, Tri- nitätem in personis confitémur. Te ſemper idem eſſe, vi- vere, & intelligere profitémur. Omini eſt terra,; & plenitúdo Lejus: *„ orbis terrarum, & uni- vérſi qui habitant in eo. nia ipſe ſuper maria fundâvit eũ: * ſuper flümina præparavit eum. uis aſcéndet in montem Dni ? * aut quis ſtabit in loco ſancto ejus. ocens manibe, & mundo corde:* qui non accépit in vano animã ſuã, nec juravit in dolo proxzximo ſuo. 4 7 2 397 äic accipiet benedictiõnem à Dei- mino: *& miſericordiam à Deo ſalutari ſuo. xec eſt generâtio quæréntium eũ, * uærentium faciem Dei Jacob. ttôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ, æternales: * & introibit Rex gloôriæ. uis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi- nus fortis & potens, Dôminus po- tens in prælio. ttéôllite portas, principes, ve- ſtras, & elevamini portæ æterna-⸗ les: * & introibit Rex gloriæ. uis eſt iſte Rex glôriæ? * Dômi- nus virtútum ipſe eſt Rex gloriæ. Te ſemper idem eſſe, vivere, & intelligere profitémur. Benedicamus Patrem, & Filium cum ſancto Spiritu. Laudémus , & ſuperexaltémus eum in ſæcula. De Iſaia Prophéta. Leé 1S anno, quo môrtuus eſt Rex Ozias, vidi Döminum ſedéntem ſuper solium excelſum & elevâtu?: & ea, quæ ſub ipſo erant, replébant templum. Séraphim ſtabanft ſuper illud: ſex alæ uni, & ſex alæ alteri: duabus velabant faciem ejus „ & duâbus velabant pedes ejus, & dua- bus volabant. Et clamabant alter ad alterum, & dicébant: Sanctus» Sanctus, Sanctus, Dominus Deus exercituum: plena eſt omnis terra gléria ejus. Et commôta ſunt ſu- perliminaria cardinum à voce cla- 7 mantis, & domus repléta eſt fumo. „Vidi Dôminum ſedentem ſuper solium excélſum, & elevätum, & plena erat omnis terra Majeſtate ejus: * Et ea, quæ ſub ipſo erant-» replébant templum. Séraphim ſtabant ſuper illud: ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et. . T dixit: Væ mihi, quia tacui;, quia vir pollütus labiis ego ſum, & in médio poôpuli polluta labia habéêntis ego habito, & Re- gem Dôminum exercituum vidi ôculis meis. Et volavit ad me unus de Séraphim, & in manu ejus càl- culus, quem fôrcipe tülerat de altari. Et tétigit os meum „& di- xit: Ecce: tétigit hoc labia rua, & auferétur iniquitas tua, & pecca- tum tuum mundabitur. Et audi- vi vocem Dômini dicentis. Quem mittam: & quis ibit nobis? Et dixi, Ecce ego, mitte mée. Benedictus Däs Deus Iſrael; qui 398 qui facit mirabilia magna ſolus: Et benedictum nomen majeſtatis ejus in æternum. y„ Replébitur majeſtate ejus omnis terra: fiat , fiat Et. .B T dixit: vàde ,»& dices populo hnic: Audite audientes; & no- Hte intelligere; & vidéte viſiõônem, & nolite cognôſcere. Excæca cor pôpuli hujus, & aures ejus aggra- va: & culos ejus claude, ne fortè videat culis ſuis, & auribus ſuis audiat, & corde ſuo intélligat, & convertâtur, & lanem eum Et di- xi? Usquequo Domine? Et dixit: Donec deſoléntur civitates absque habitatôre, & domus ſine hémi- ne, & terra relinquétur desérta. Et longe faciet Dominus homines, & multiplicabitur, quæ derelicta fúe- rat in médio terræ. Benedicat nos Deus, Deus no- Ker, benedicat nos Deus: Et métuant eum omnes fines terræ. Deus miſereatur noſtri, & bene- dicat nos Deus. Et. I6ria. Et. Te invocamus, té lIaudâmus, te ado- ramus, o beara Trinitas. Mnes Gentes plaudite maâhi- bus; * jubilate Deo in voce exultationis. uoniam Düs excélſus, terribilis: * Kex magnus ſuper omnem terram. ubjécit pöpulos nobis, “ & Gen- tes ſub pédibus noſtris. legit nobis hæreditatem ſuam, * ſpéciem Jacob, quam dilexit. ſcéndit Deus in jübilo, * & Do- minus in voce tubæ sallite Deo noſtro, psällite: * psallite Regi noſtro, psallite. uôniam Rex omnis terræ Deus, * Psallite ſapiénter. egnabit Deus ſuper Gentes: * De- us ſedet ſuper ſedẽ ſanctam ſuam. rincipes populorum congregati ſunt cum DeoAbraham:" quoniam dii fortes terræ, veheménter ele- vati ſunt. 5Z Te invocaâmus, te laudàmus, te adorämus, 6 beata Trinitas. Spes noſtra, ſalus noſtra, konor noſter, beata Trinitas. Agnus Doôminus „ & laudaâ- bilis nimis * in civitate Dei noſtri, in monte ſancto ejus. undatur exualtatione univerſæ terræ mons Sion „* latera Aquilo- nis, civitas Regis magni. éus in démibus ejus cognoscé- fur, * cùm ſuſcipiet eam. uôniam eccekReges terræ congre- gati ſunt: * convenérunt in unum. Wſi vidéntes ſic admirati ſunt: * conturbati ſunt, commôti ſunt: * tremor apprehendit eos. bi dolores ut parturiéntis, * in ſpiritu vehemeéenti conteres na- ves Tharſis icut audivimus;, ſic vidimus in civitate Dômini virtůtum, in ci- vitate Dei uoſtri * Deus fundavit eam in ætérnum. uſcépimus Deus miſericôrdiam tuam * in mêdio templi tui. ecundùm nomen tuum Deus ſic & laus tua in fines terræ: * juſtitia plena eſt déxtera tua. ætétur mons Sion, & exultent Hliæ judæ, * propter judicia tua Domine. ircumdate Sion & complectimini Eam: * narrate in turribus ejus. onite corda veſtra in virtüte eéjus: * & diſtribuite domos ejus» ut enarrétis in progénie altera. uoôniam hic eſt Deus, Deus no- ſter in æternum, & in ſæculum ſæculi: *† ipſe reget nos in ſæcula. Spes noſtra, ſalus noſtra, ho- nor noſter, 6 beata Trinitas. Libera nos, ſalva nos, vivifica nOs, 6 beata Trinitas. . Eus judicium tuum Regi da: * & juſtitiam tuam filio regis. udicaàre pôpulum tuũ in juſtitia, * pauperes tuos in judicio. uscipiant montes pacem pôpu⸗ lo, * & colles juſtitiam. udicabit pauperes péôpuli, & ſal- Vos faciet filios pauperum: * & humiliabit calumniatorem. t permanebit cum ſole, & ante Iunam, * in generatione & gene- ratiònem. eſcéndet ſicut pluvia in vellus: * & ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper terram. riétur in diébus ejus ſuſtitia, & abundantia pacis: * donec aufe- ratur luna. t dominabitur à mari usque ad mare: * & à flümine usque ad tér- minos orbis terrarum. . oram illo procident &.thiopes:* inimici eſus terram lingent. eges Tharſis, & inſulæ münera fferent: * Reges Arabum, & Sa- ba dona adducent. t adorxabunt eum omnes Resges telre Kom lin lber ,e chäͤtor, Acet pau s paupen 1suris, lmas eoru Den eorun fifet, Ubir, & let: 5tota 1erit firn ſummmis mo ſer iban forebunt d tene. it nomen l: Nant Uen ejas, t benedia Uiusterre, Knifcabunt enecickus gli heeit m tbenedid esin eter ſelare eas Uibe⸗ ken nos, Benedi Wawento gloriofi Erlbro 5 l Ee tue pr Nem Filüd Auam etia 0 Dio in & Spirirn i nonſe lunk, ver aluberrin luis indit⸗ eumhre attem & Cun ded Künz eade lnebg i nand⸗ Miradiliz. . Notam fütem nun 1 Dopul lerin⸗ V Ke ied s corror emm. 8terte congt etunt in unan nirati lann hmotiſunt e0t. attatientis, ti conteres t ſie pllimu! Ltütum, ne⸗ Deus funinn miſercäriu terre: Ahin d, a; KLen btet ſucdlcui comhſetkti tuttibas tt ſkta in win te domosei palperunt 14 latoleſn. tone A li riainſelnn ſtillant ens iuflit F donet ne usglei um. ſnes en Al inſule ne. Atabud,7 ones . terræ: omnes Gentes sérvient ei. uia liberabit pauperem à potén- te * & pauperem, cui non erat adjutor. parcet pauperi & inopi: * & äni- mas pauperum ſalvas faciet. gx usůris, & iniquitate rédimet à- nimas eorum: * & honorabile no- men eorxrum coram illo. t vivet, & dabitur ei de auro A- räbiæ, & adorabunt de ipſo ſem- per: * tota die benedicent ei. t erit firmaméntum in terra in ſummis môntium, fuperextollétur ſuper Libanum fructus ejus: * & florébunt de civitate ſicut fœnum terræ. it nomen ejus benedictum in ſæ- cula: * ante ſolem pérmanet no- men ejus. t benedicéntur in ipſo omnes tribus texræ: omnes Gentes ma- gnificabunt eum. enedictus Dôminus Deus Iſrael, * qui facit mirabilia ſolus. t benedictum nomen Maſeſtatis eſus in ætérnum: “& replébitur ma- jeſtate ejus omnis terra: fiat, fiat. Libera nos, ſalva nos, vivi- nica nos, 6 beata Trinitas. Benedictus es Domine in fir- mamento cœli. Et laudabilis & gloriôſus in ſæcula. Ex libro S. Fulgentii Epiſcopi de fide ad Petrum. Pldes „ quam ſanéti Patriarchæ atque Prophetæ ante incarnatioô- nem bpilii Dei divinitùs accepérunt, uam étiam ſancti Apoſtoli ab ip- 0 Düo in carne péôſito audierunt, & Spiritus ſancti magiſteério inſtrũ- Gti non ſolùm ſermone prædicavé- runt, verùm étiam ad inſtructioôné ſalubérrimam poſterôrum ſcriptis ſuis inditam reliquérunt, unum Deum prædicat Trinitatem: id eſt, Patrem, & Filium, & Spiritum ſan- ctum Sed Trinitas vera non eſſet ſi una eademque persôna dicerétur Pater, & bilius, & Spiritus Sanctus. Quis Deus magnus ſicut Deus noſter? & Tu es Deus, qui facis mirabilia- „Notam feciſti in péôpulis vir- tútem tuam, redemiſti in brächio tuo populum tuum. Tu es. I enim, ſicut eſt Patris, & Filii, „ & Sspiritus ſancti una ſubſtan- tia, ſic eſlet una persona, nihil om- 2 „ 2„ 2 399. nino eſſet, in quo veraâciter Trini- tas dicerétur Rurſus quidem Tri- nitas eſſet vera, ſed unus Deus Tri- nitas ipſa non eſſet, ſi quemadmo- dum FPater, & Filius, & Spiritus ſan- ctus perſonarum ſunt ab invicem proprietate diſtincti, ſic fuiſſent naturarum quoque diverſitate dis- créti. Sed quia in illo uno verò Deo Trinitate, non ſolùm quoôd unus Deus eſt, ſed étiam quod Trinitas eſt, naturaliter verum eſt: proptér- ea ipſe verus Deus in personis Tri- nitas eſt, & in una natüra unus eſt. Tibi laus, tibi gloria, tibi gra- tiärum actio in ſæcula ſempâteérna, O beata Trinitas. Et benedidum nomen glôriæ tuæ ſanctum, & laudabile, & ſuper- exaltätum in ſæcula. O beata. Er hanc unitatem naturâlem totus Pater in Filio, & Spiritu fancto eſt, totus Filius in Patre & Spiritu ſancto eſt, totus quoque Spiritus ſanctus in Patre ,„ & Filio. Nullus horum extra quemlibet ip- sorum eſt: quia nemo äalinum aut præcedit æternitate, aut excédit magnitúdine, aut sũperat pote- ſtâte: quia nec Filio, nec Spiritu ſancto, quantum ad natuúræ divinæ unitatem pértinet, aut antérior aut major Pater eſt: nec Filii ætérnitas atque imménſitas, velut antérior aut major, Spiritus ſancti immenſi- tàtẽé æternitatémque aut præcéde- re, aut excédere naturaliter poteſt. Magnus Doôminus ,„ & lauda- bilis nimis, & Et ſapiéntiæ ejus non eſt nuùmerus. Magnus Dominus „ & magna virtus ejus: & ſapiéntiæ ejus non eſt finis. Et. lIéria Patri. Et. Charitas Pater eſt, gratia Filius, communicatio Spiritus ſanctus, 0 B. Trinitas. Antàte Doômino canticum no- vum: * cantàte Domino omnis terra. .. antàate Dômino, & benedicite nomini ejus: * annuntiãte de die in diem falutare ejus. . nnuntiate inter Gentes gloriam ejus: * in omnibus pôpulis mira- bilia ejus. . uéôniam magnus Déminus, & laudabilis nimis: * terribilis eſt ſuper omnes deos. . uôniam omnes dii Géntinm dæ- mo- 00 menia : K Däis autem cœlos fecit. onféſſio, & pulchritudo in con. ſpectu ejus: * ſanctimonia, & mag- nificéntia in ſanctificatiône ejus. fferte Dômino patriæ Gentium, afferte Dõômino gloriam & honoô- rem : * afferte Dômino glôriam nomini ejus. ollite héôſtias, & introite in ätria ejus: * adorate Doôminum in atrio ſancto ejus. ommovedatur à fäcie ejus univér- ſa terra: *†, dicite in Gentibus, quia Dôminus regnavit. tenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur: * judicabit péôpulos in æquitate. L ætentur cœli, & exültet terra, commoveatur mare, & plenitùdo ejus: * gaudébunt campi, & m- nia, quæ in eis ſunt. unc exultabunt oômnia ligna ſil- varum à facie Domini, quia venit: * quoôniam venit judicare terram. udicabit orbem terræ in æquitaâ- te: * & pôpulos in veritate ſua, Charitas Pater eſt, gratia Filius, communicatio Spiritus ſanctus, 6 beata Trinitas. Ras Verax eſt Pater,véritas Filius, véritas Spiritus ſanétus , 6 beata Trinitas. „Ominus regnaâvit, exültet ter- ra: * lætéêéntur inſulæ multæ. Nuubes & caligo in circuitu ejus: * juſtitia, & judicium corréctio ſedis ejus. gnis ante ipſum præcédet: *& in- flamabit in circuitu inimicos ejus. Iluxérunt fülgura ejus orbi ter- xæ½: * vidit, & commota eſt terra. ontes, ſicut cera fluxérunt à fa- cie Dömini: * à facie Domini ôm- nis terra. nnuntiavérunt coœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes pôpuli gloriam ejus. onfundantur omnes, qui adérant ſculptilia: * & qui gloriantur in Kmulacris ſuis. dorate eum omnes Angeli ejus: * audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, *prop- ter judicia tua Dômine. uoniam tu Doôminus Altiſſimus ſuper omnem terram: * nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. ui diligitis Dominum, odite malum: * cuſtodit Dominus ani- mas ſanctôrum ſuorum, de manu peccatoris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. ætamini juſti in DõOmino; * & confitémini memôriæ lanctifica- tiônis ejus. Verax eſt Pater, veritas Fi- lius, véritas Spiritus ſanctus, 6 beata Trinitas. Pater; & Filius„ & Spiritus ſanctus una ſubſtantia eſt, 6 beata Trinitas. Antâàte Dômino canticum no- wum: * quia mirabilia fecit. alvavit ſibi déxtera ejus, * & brächium ſanctum ejus. otum fecit Dôminus ſalutare ſu- um: * in conſpéctu Geéntium reve- lavit juſtitiam ſuam. ecordatus eſt milericéôrdiæ ſuæ:* & veritatis ſuæ domui Iſrael. idérunt omnes têrmini terræ: * ſalutare Dei noſtri. .* ubilate Deo omnis terra: * can- tàte, & exultate, & psallite. saällite Dômino in cithara, in cithara, & voce pſalmi: * in tubis ductilibus, & voce tubæ corneæ. ubilàte in conſpéctu Regis Do- mini, * moveatur mare, & pleni- túdo ejus, orbis terrarum, & qui habitant in eo. luùmina plaudent manu, ſimul montes exultàâbunt à conſpeétu Dni: * quôniä venit judicare terrâ. Judicaàbit orbem terrârum in juſti- tia , † & populos in ædquitate. Pater, & Filius, & Spiritus ſanctus una ſubſtântia eſt, beata Trinitas. Verbo Dñi cœli firmati ſunt. Et ipiritu oris ejus omnis vir- tus eòôrum. éctio ſancti Evangelii ſecundùm Matthæum-. 3 vin D. 28. N illo tempore: Dixit Jeſus dil- cipulis ſuis: Data eſt mihi omnis potéſtas in cœlo, & in terra. Eüntes ergo docéte omnes Genteszbapti- Zàntes eos in nomine Patris, Filii, & Spiritus ſancti. Et réliqua- Homilia S. Grggorii Nazianzeni. Wis Catholicéôrum ignôrat » Patrem vere eſſe Patrem, Fi- lium verè Filium, & Spiritum ſan- tum vere eſſe Spiritum ſanétum ? ſicut ipſe Dominus ad Apoſtolos ſuos dicit: Euntes baptizâte om- nes Gentes, in nômine Patris, & Filii, & Spiritus ſancti. Hæc e perféêca Trinitas in unitate con- si- fiftonem i Ankn diyn ſer in mater ſetonas rere Muititem diri Uenedicam Cun lancto Elihereullte Denedtctus Uenoceli, lulus n ſecu le etent ns er pa tnetunt, de ſchum ſne ilpimns,le Ktönas, Uitinms, H Gnütemur; MMium voe emcnholia Akemn Deos Ner debenns Deis non ſi eo vero: ſrün ge ihl unnorin Cimus, Ho Hotolitne⸗ s ocni Re Ahuum lur Uncirinit⸗ Unns auter Duo der Aülterum. nckus, D lemn eſt, ſun hur iniut Nr nlut legtisear hino; ſundide⸗ elitas ſands ,1 el ſandkunun ta Trintis kintienn bilia ſeen terta: Poallite. cithart. :1in tube ont l Rextsl dale⸗ XKhen larunn , imiiſl 1s Olnis 1 ei benf int ſeine S E eK mnni siſtens, quam ſcilicet unius ſubſtan- tiæ profitémur. Non enim nos ſe- cundùm corporum conditionem, diviſionem in Deo facimus: ſed ſe- cúndùm divinæ naturæ poténtiam, quæ in matéria non eſt, & noôminu pPersonas vereé conſtare crédimus, & unitatem divinitatis efſe teſtamur. Benedicamus Patrem, & Filium cum ſandto Spiritu: * Laudémus & ſuperexaltémus eum in ſæcula. Benedictus es Dömine in firma- mento cœli, & laudabilis & glo- tioſus in ſæcula. Laudemus. Ec extenſiéònem partis alicuü- jus ex parte, ut quidam pu- tavérunt, Dei Filium dicimus: nec verbum ſine re, velut ſonum vocis accipimus, ſed tria nomina, & tres Personas, unius eſſe eſsentiæ, unius majeſtatis atque potentiæ crédinus,. Et ided unum Deum confitémur; quia unitas majeſtatis plürium vocabulo deos prohibet appellari. Déni que Patrem, & Fi- lium cathôlicè nominàmus: duos autem Deos dicere non poôſſumus, nec debemus. Non quòd Filius Dei Deus non ſit: imò verus Deus de Deo vero: ſed quia non aliunde, quam de ipſo uno Patre, Dei Fi- lium novimus, perinde unü Deum dicimus. Hoc enim Prophéetæ, hoc Apoſtoli tradidérunt: hoeipſe Doô- minus dôcuit, cùm dicit: Ego & Pa- ter unum ſumus. Unum ad Unita- tem divinitatis, ut dixi, refert. Sumus autem, Personis aſsignat. Duo Séraphim clamabant alter ad àalterum: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dôminus Deus Sabaoth: Plena eſt omnis terra gloôria ejus. Tres ſunt, qui teſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unũ ſunt. Sanctus. Ioôria Patri. Plena. Per Evangélica dicta. éctio ſancti Evangelii ſecundùm Lucam. Nillo témpore:, Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Eſtòôte miſericôrdes, ſicut & Pater veſter misericors eſt. Et réliqua. D Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Uo ſunt Sper miſericordiæ 5 guæ nos liberant;quæ bréviter Paymmns poôsuit in Evangélio: 01 Dimittite?, & dimittétur vobis * Date, & dabitur vobis. Dimittite, & dimittétur vobis, ad ignoſcén- dum pértinet. Date, & dabitur vobis, ad præſtändum beneficium pertinet. Quod ait de ignoſcendo, & tu vis tibi ignoſci, quod peccas, & habes alium, cui tu poſſis ignâs- cere. Kurſus, quod pértinet ad tribuéndum beneſicium: petit te mendicus, & tu es Dei mendicus. Omnes enim, quando oramus, men- dici Dei ſumus, ante januam ma- gni Patrisfamilias ſtamus : imo & proſtérnimur, supplices ingemis- cimus, aliquid volêntes acciperee & ipſum aliquid, ipſe Deus eſt. Quid à te petit mendicus? Panem. Et tu quid petis à Deo, niſi Chri- ſtum, qui dicit: Ego ‚ſum panis vivus, qui de cœlo deſcéndi: Ignoô- ſci vobis vultis;zignôſcite. Remitti- te; & remittétur vobis. Accipere vultis: date, & dabitur vobis. c Deum laudamus. II. AD LAUDES, Lôria tibi Trinitas æqualis, una Déitas & ante omnia ſæ- cula, & nunc, & in perpétnum. ñs regnavit. II. Laus & perennis gloria Deo Patri, & Filio: ſancto ſimul Para- clito, in ſæculéôrum ſæcula. Jna. Gloria laudis résonet in ore omnium Patri, genitæque Proli, Spiritui ſancto pariter resuúltet lau- de perénni. Laus Deo Patri, parilique Proli; & tibi ſancte ſtudio peren- ni Spiritus, noſtro résonet ab ore, omne per ævum. Dha. Ex quo omnia, per quem omnia, in quo omnia: ipſi gloria in ſæcula. Altitúdo divitiarum fapien- tiæ & ſciéntiæ Dei, quam in- comprehenſibilia ſunt judicia ejus; & inveſtigabiles viæ ejus. U Trinitâtis Unitas ; Orbem poténter quæ regiss Atténde laudis canticum, Quod excçubantes psallimus. rtus refulget lúcifer; Præitque ſolem núùntius, Cadunt ténebræ noctium: Lux ſancéta nos illuminet. eo Patri ſit gloria, E üsgque oll Fidio » & Gum 402 Cum Spirita Paraclito, Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Benedicamus Patrem;, & Filium cum ſancto spiritu. Laudémus & ſuperexaltémus eum in ſæcula. Benedicta ſit ſancta Creâtrix, & gu- ernatrix omnin, ſancta & indivi- dua Trinitas, nunc, & ſemper, & per inſinita ſæcula ſæculôrum. . NMnipotens, ſempitérne Deus;, H qui dediſti famulis, tuis in confeſſione veræ fidei ætérnæ Tri- nitatis gloriam, agnoſcere, & in poteéntia majeſtatis adorare unita- tem, quæſumus;, ut ejusdem fidei firmitate ab omnibus ſemper mu- niamur adyérſis, Per Déôminum. 2 Eſtoôte ergo miſericordes, ſicut & Pater veſter miſéricors eſt, dicit Däüs. Däüs regnavit, decorem induit. Induit Dhs fortitudinem, & præcinxit ſe virtute. Eus, in te ſperäàntinm fortitu- do adéſto propitius invocatioô- nibus noſtris: & quia ſine te nihil poteſt mortalis infirmitas, præſta auxilium gratiæ tuæ, ut in exequé- dis mandatis tuis, & voluntate tibi & actione placegmus. Per Döäm. Laus & perénnis glôria. altitudo. Benedicamus Patré & Filiũ; Cum ſancto Spfritu. Benedicams. Laudemus, & ſuperezaltémus eum in ſæcula. Cum ſfanctoô. lôria Patri. Benedicamus. Benedictus es Doômine in firma- mento c&li. Et laudabilis, & glorioôſus in ſæcula. Gloria laudis. Räatia, Dui noſtri Jeſu Chriſti, EIS châritas Dei,; & communi- câtio ſancti Spiritus ſit cum omni- bus vobis. Amen. Benedicktus es Die „ In firmamento cœli. Bäüs. Et lau- dabilis, & glorioſus in ſæcula. In oria Patri. Benedictus. Verbo Dñi cœli firmati ſunt. Et Spiritu oris ejus omnis vir- tus eorum. , ong Ex quo omnia. Res ſunt, qui teſtimonium dant- in e&ιlo, Pater, Verbum, & Spiri- tus ſanctus, & hi tres unum ſunt. Verbo Dni,; † Ccœli firmati ſunt. Verbo. Et ſpiritu oris ejus, omnis virtus eorum. Ccœli. l1éria Patri. Verbo Domini. Sit nomen Doômini benedictum. Ex hoc nunc & usque in ſæculu: Glôria tibi Trinitas. el. U ixit Dô-⸗ minus. 77⸗ altitúdo. am ſol recédit. 396. Benediéstus es Doômine in fir- mamento cceli. Et laudabilis & glorioſus in ſæcula. Te Deum Patrem ingénitum, te Filium unigénitum, te Spiritum ſanctum Paraclitum, ſanctam, & in- dividuam Trinitatem, toto corde & ore coônfitemur; laudamus, atque benedicimus: tibi glôria in ſæcula. mnipotens, ſempitérne Nolite judicare, ut non judicémini; in uo enim judicio judicavéritis, ju- dicabimnin dicit Dominus. Dirigatur Domine Oratio mea. Sicut incênsũ in conſpéctu tuo eus, in te. apra. F E RIA SECUND A. Deus. eus in te ſperantium. Incipit liber primus Regum. Fie vict unus de Ramaâthaim So- phim, de monte Ephraim, nomen ejus Elcana, filius Jeroham, fllii Eliu, filii Thohu, filii Suph, E- phrathæus:z& habuit duas uxores, nomen uni Anna, & nomen ſecün- dæ Thenénna. Fueruntque Phenen- næ filii: Annæ autem non erant liberi. Et aſcendébat vir ille de ci- vitate ſua ſtatutis diébus, ut adoraà- ret, & ſacrificaret Domino exer- cituum in Silo. Erant autem ibi duo filii Heli; Ophni & Phinecs, Sacerdéôtes Domini. .. Præparâte corda veſtra Doômi- nO, & ſervite illi ſoli : * Et libera- bit vos de manibus inimicorum veſtrorum. Convertimini ad eum um in toto leos alisno Pnit erge Eleam, uori ſur; flibas gart Duttem unuan Clltebat. Aletat rl ftodle eim Mentet ange erprobritet,; Aislet vul (ledat pet klente ter tenplum Do team. de ciebar e Meana wit! Quare non non ero m Cecemnflii; , Deus 0 hle miſit . geerib heluction⸗ gerimn ,1 te Criain la 8,lenpitt mnas Nernt Cumithumn eum in toto corde yeſtro, & auferte deos aliénos de médio veſtri. Enit ergo dies „ & immolavit tam, dixitque ei: Elcana, deditque Phenénnæ uxôri ſux; & cunctis flliis ejus & filiabus partes: Annæ autem dedit partem unam triſtis, quia Annam diligebat. Doôminus autem con- cluſerat vulvam ejus. Affligebat dquoque cam æmula ejus, & vehe- menter angébat, in tantum, ut exprobraret, quod Dôminus con- clusiffet vulvam ejus, ficque fa- ciebat per singulos annos, cum redeùnte témpore aſcênderent ad templum Domini: & ſic provoca- bat eam. Porro illa flebat, & non capiebat cibum. Dixit ergo ei Elcana vir ſuns: Anna cur fles: & quare non comedis ?; & quam ob rem affligitur cor tuum? Numquid non ego meélior tibi ſum, quàm decem filii? aaß *. Deus ömnium exauditor eſt: ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibus patris mei: *Et unkit me unctione miſericordiæ ſuæ. „Däüs, qui eripuit me de ore leéënis, & de manu béſtiæ libera- vit me: Et. Urréxit autem Anna, poſtquam comêéderat, & biberat in Silo. Et Heli Sacerdôte ſedénte ſuper ſellam ante poſtes templi Domini, cùm eſſet Anna amaro animo, ora- vit ad Dominum; flens largiter, & votum vovit, dicens: Doômine ex- ercituum, ſi reſpfciens videris afflictionem famulæ tuæ, & recor- datus mei fueris, nec oblitus an- cillæ tuæx, dederisque ſervæ tuæ ſexum virilem, dabo eum Domino omnibus diébus vitæ ejus, & nova- cula non aſcêndet ſuper caput ejus. Dôminus, qui eripuit me de Ore leônis, & de manu béſtiæ libe- rayit me, Ipſe me eripiet de manibus inimicorum medôrum. Miſit Deus miſericordiam ſu- am: & veritatem ſuam : animam, meam eripuit de médio catulôrum leoônum. Ipfe. loria Patri. Ipſe. F ER I) A T ERT I A. De Bibro primo Regum. PFAam eſt autem, cum illa mul- tiplicaret preces eoram Domi- no, ut Heli obſervàret os ejus. Por- 7 Anna loquebatur in corde ſuo;, tantumque läbia illius moveban Et. tur; & vox pénitus non audiebatur. Kſtimavit ergo eam Heli temulén- m; di „ Usquequò ébria eris ? digere paulisper vinum, quo mades. Reſpondens Anna: Nequ- quam in quit, domine mi: nam muü- lier infélix nimis ego ſum, vindm- que & omne;, quod inebriare po- teſt, non bibi, ſed effũdi animam meam in conſpéctu Dñi, ne réputes ancillam tuam quaſi unam de flia- bus Belial: quia ex multitudine do- loris & mœroris mei locuta ſum usque in præſens. Tunc Heli ait ei: Vade in pace: & Deus Ifrael det tibi petitionem tuam, quam rogàſti eum. Et illa dixit. Utinam invéniat ancilla tua gratiam in oculis tuis. Percùſſit Saul mille, & David decem millia: uia manus Do- mini erat cum illo : percuſſit Philiſthzum „ & abſtulit opproô- brium ex Ifrael. Nonne iſte eſt David, de quo canébant in cho- ro, dicentes: Saul percufſit mille, & David decem miflia. Quia. T abiit muúlier in viam ſuam, & comédit, vultusque illiius non ſunt amplius in divérſa mutati. Et ſurrexérunt manè, & adoravérunt coram Doômino;reversique ſunt, & venérunt in domum ſuã Raàmatha. Cognövit autem Elcana Annam uxoôrem ſuam: & recordatus eſt ejus Dñs. Et factum eſt poſt cirgulum diérum, concepit Anna,& péperit filium, vocavitque nomen ejus Sa- muel: eò quòôd à Dno poſtulâſſet eum. Aſcéndit autem vir ejus Elca- na;, & omnis domus ejus, ut immo- laret Dno hoſtiam ſolémnem, & votum ſuum, & Anna non alcén- dit: dixit enim viro ſuo: Non vadã, donec ablactétur infans, & ducam eum, ut appareat ante conſpéctum Dômini, & maneat ibi jugiter. Montes Gélboe, nec ros, nec pluvia véniant ſuper vos: Ubi cecidérunt fortes Iſrael. Omnes montes, qui eſtis in eircuitu ejus, viſitet Dominus: a Gelboe autem tranſeat: Ubi. T ait ei Elcana vir ſuus : Fac; quod bonum tibi vidétur; & mane; donec ablaétes eum, pre- corque; ut impleat Doôminus verbu ſuum. Manſit ergo mulier, & la- tavit filium fſuum ; donec amové- GS c2 Iet rer um à lacte. Et addúzit eum ſecum poſtquam ablact averat, in vitulis tribus, tribus modiis farinæ, & amphora vini, & adduzxit eum ad domum Domini in Silo. Puer autem erat adhuc infantulus, & immolavérunt vitulum, & obtu- lérunt puerum Heli. Et ait Anna: Obfecro mi domine, vivit anima tua domine: ego ſum illa mulier, quæ ſteti coram te hic orans Do- minum. Pro puero iſto oravi,„ & dedit mihi Dominus petitigenem meam, quam poſtulavi eum- Idcir- co & cgo commodavi eum Do- mino cunctis diéebus, qhibus fue- rit commodatus Dômino. Et ado- ravérunt ibi Dominum. Ego te tuli de domo patris tun, dicit Dis: & poſui te paſcere gre- gem populi mei: Et fui tecum in omnibus, ubicumque ambuläſti: firmans regnum tuum in æternum. Fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnorum; qui ſunt in terra: & réquiem dedi tibi ab omnibus inimicis tuis. Et fui. loria Patri. Et fui. F E R I A QUAKRT A. De libro primo Regum. Orrd filii Heli, filii Belial, nes- ciéntes Dominum, neque offi cium ſacerdétum ad poôpulum: ſed quicumque immolaſſet victimam, veniébat puer ſacerdotis, dum co- querentur carnes, & habébat fus- cinulam tridéntem in manu ſua, & mittébat eam in lebétem, vel in caldariam, aut in ollam, ſive in cacabum: & omne, quod levabat fuſcinola, tollebat ſacérdos ſibi. dic, faciébant univerio Ifrael ve- niéntium in Silo. Peccavi ſuper númerum arénæ maris, & multiplicata ſunt peccata mea, & non ſum dignus vidére alti- tudinem cœli præ multitudine ini- quitatis meæ: quoniam irritavi ira tuam: * Et malum coram te feci. Quoniam iniquitatem meam ego cognoſco, & delictum meum contra me eſt ſemper;, quia tibi 1oli peccavi. Et. Tiam anteduam adolérent àdi- pem, veniébat puer ſacerdéôtis, & dicebat immolantiida mihi car- nem ut coquã ſacerdoti; non enim accipiam à te carnem cofctam, ſed crudani. Dicebatque illi immolans: Incendätur primam juxta morem hodie adeps, & tolle tibi, quantum- cumque desiderat anima tua. Qui reſpondens ajébat ei: nequàquam: nunc enim dabis, alioquin tollam vi. Erat ergo peccatum puerorum grande nimis coram Dno: quia re- trahebant homines à ſacrificio Dñi. Exaudiſti Domine orationem ſervi tui, ut ædificarem templum nomini tuo: * Benedic, & ſancti- fica domum iſtam in ſempitérnum- Deus Iſrael. . Dômine, qui cuſtoôdis pactum cum fſervis tuis, qui ambulant corâ te in toto corde ſuo. Bénedic. Amuel autem miniſtrabat, ante faciem Dômini, puer accinctus ephod lineo. Et tünicam parvam aciébat ei mater ſua, quam afferé- at ſtatutis diebus, aſcéêndens cum viro ſuo, ut immolaret hoôſtiam olémnem. Er benedixit Heli El- canx, & uxori ejus, dixitque ei: Reddat tibi Dominus ſemen de muliere hac pro fœnore, quod commodàâſti Domino. Et abierunt in locum ſuum. Viſitaàvit ergo Do- minus Annam, & concépit, & pé- perit tres filios, & duas filias: magnificatus eſt Ppuer Samuel apu Dominum., Audi Dômine hymnum, & ora- tionem, quam ſervus, tuus orat co- ram te hodie: ut ſint oculi tui apér- ti, & aures tuæ inténtæ, Super domum iſtam die ac nocte. Réſpice Domine de Sanctuaârio tuo, & de excélſo cœlorum habita- culo. Super. loria Patri. Super. F E KR I A QUINT A. In V eerdos Dominus Melchiledee cbtnlit. Durben ede id⸗ nec pona dellüm p nem rirt r Kon: * imünicorum ecum prin ne in folen itero an Uririt Di :Tns Kelncum . Onünns eglt in di ndiesbiti mims: tettu multe etonente tei exlltib dace ln Domit Melchied Obtalit. M ledit tin liam ſaor lIutu moren di,uummm na tun neguugnun AIntoln pueronn no: gulnt eniäciobi⸗ Olatihlet lem templn elied en ſempitenmum ſtocistn Ambtliman iſtrabet A pner Ad 4 gurnneid Acendenutt oluret hofft dirit Hel! , Ciite, nus ſeinen fenote, 0, E Mhin tiarit enge onceplhi nee llt, elotunkin SIN IN F APD VESPE RAS Acérdos in æternnm Chriſtus Dominus ſecundùm ordinem Melchiſedech, panem & vinum obtulit. Ixit Dôminus Dômino meo: * Sede à dextris meis. onec ponam inimicos tuos, * ſcabéllum pedum tuôrum. irgam virtutis tuæ emittet Püs ex Sion: * dominâre in médio inimicorum tuorum. . ecum principium in die virtutis tuæ in ſplendoribus Sanéktôrum: * ex utero ante luciferum génui te. uràavit Däis, & non pœnitebit eum: * Tu es ſacérdos in æternü ſecundum ordinem Melchiſedech. ominus à dextris tuis, * con- frégit in die iræ ſux Reges. ugicabit in nationibus, implebit ruinas: * conquaſsâbit capita in terra multorum. e torrénte in via bibet: propté- reà exaltabit caput. Sacerdos in æternum Chri- ſtus Dôminus ſecundàùm ordinem Meilchisedech, panem & vinum obtulit. 1 Miſeràtor Dôminus eſcam dedit timéntibus ſe, in memo- riam ſuôrum mirabilium. Onfitébor tibi Domine in toto „corde meo: * in consilio ju- ſtorum ,& congregatiône. agna pera Domini: * exquisi- ta in omnes voluntates gjus. onféſſio, & magniſicéntia opus ejus, * & juſtitia ejus manet in ſæ- culum ſæculi, , emoriam, fecit mirabilium ſué- rum, misericors & miſerator Do- Ninus : *† eſcam dedit timéntibus e. emor erit in ſæcglum teſtamén- ti ſui: * virtutem operum ſuorum annuntiabit pôpulo ſuo. It det illis hæreditatem Gén- tium: * pera manuum ejus veri- tas,, & judicium. idélia omnia mandata ejus: con- 405 EST O firmâta in ſæculum ſæculi: * fadta in veritäte & æ qquitâte, edemptiò nem miſit poòpulo, ſuo;* mandavit in ætéernum teſtamentum uum. anctum & terribile nomen ejus: * initium ſapiéntiæ timor Dômini. ntellédtus bonus omnibus faciéen- tibus eum: * laudàâtio ejus manet in ſæ culum ſæculi. Miſerator Déminus eſcam dedit timéntibus ſe, in memoriam ſuorum mirabilium. Calicem ſalutâris accipiam; & ſaerificabo hoſtiam laudis. Rédidi, propter quod locùútus ſum: * ego autem humiliatus ſum nimis. , go dixi in exceſſu meo: * Omnis homo mendax. uid retribuam Dômino, * pro ômnibus, quæ retribuit mihi. alicem ſalutaris accipiam: * & nomen Domini invocabo. ota, mea Dnño reddam coram om- ni pôpulo ejus: * pretioôſa in con- ſpéhtu Däi mors Sanctôrum ejus. Dômine,; quia ego ſervus tuus: * ego ſervus tuus, & filius ancillæ tux. irupiſti vincula mea: * tibi ſa- crificabo hoſtiam laudis, & no- men Dômini invocabo. ota mea Domino reddam in conſpéctu omnis poôpuli ejus: * in atriis domus Domini, in mé- dio tui Jeruſalem. Calicem ſalutaris accipiam- & ſacriſicabo hoſtiam laudis. Sicut novéllæ oliyarum, Eg- cléſiæ filii ſint in circuitu menſæ Doômini. . . Lati omnes, qui timent Däm: * qui ambulant in viis ejus. abores manuum tuarum quia mindurabis : *½ beatus es, & ben i erit. 3 r tun ſicut vitis abundans, * in latéribus domus tux. ilii tui ſicut novéllæ olivarum, * in circuitu menſæ tuæ. 4 cce ſic benedicetur homo; * qui timet Dominum. C cC 3 ene- 406 6 engdicat tibi Dôminus ex Sion: * & videas bona Jeruſalem omnibus diebus vitæ tuꝶ. . t videas filios filirum tuòrum: * pacem ſuper Iſrael. Sicut novéllæ olivarum, Ecclé- ſiæ filii ſint in circuitu menſæ Dñi. 34. Qui pacem ponit fines Ec- cléſiæ, fruménti adipe satiat nos Dôminus. ⸗ Auda Jerúſalem Dôminum: * Jauda Deum tuum Sion. uoôniam confortavit ſeras portarũ tuarũ : * benedixit filiistuis in te. ui poſuit fines tuos pacem: * & adipe fruménti satiat te. Lui emittit elòquium ſuum ter- rY * Veléôciter currit ſermo ejus. ui dat nivem ſicut lanam, * né- dulam ſicut cinerem ſpargit. Zittit cryſtàllum ſuam ſicut buc- céllas: Xante faciem frigoris ejus, quis ſuſtineébit? mittet verbum ſuum, & liquefa- ciet ea: * flabit ſpiritus ejus, & fluent aquæ. ui, annuntiat verbum ſuum Ja- cob: * juſtitias, & judicia ſua Iſrael. on fecit taliter omni nationi: * & judicia ſua non manifeſtavit eis. Qui pacem ponit fines Ecclé- ſiæ, fruménti adipe satiat nos Dñs. Ratres, ego enim accépi à Déô- mino, quod & tradidi vobis; duoniam Doôminus Jeſus, in qua Hocte tradebatur, accépit panem, & gratias agens fregit, & dixit: Accipite ,„ & manducate: hoc eſi corpus meum „ quod pro vobis tradeétur: hoc facite in meam com- memoratiônem. Ange lingua glorioſi Coôrporis myſtérium, Sanguinisque pretioôſi, Quem in mundi prétium Fructus ventris generoſi Rex effudit Gentium. obis datus, nobis natus Ex intâcdta Virgine, Et in mundo conversatus;„ Sparſo verbi sémine;, Sui moras incolâtus Miro clauſit ordine. n ſupremæ nocte coenz Recumbens cum fratribus: Obſervata lege plene Cibis in legalibus, Zibum turbæ duodenæz Se dat ſuis manibus erbum caro, panem verum Verbo carnegpi éfficit, Fitque ſanguis Chriſti merum, Et ſi ſenſus déficit : Ad firmandum cor ſincérum Sola fides sufficit. antum ergo gsacraméntum, Venerémur cernui, Et antiquum documéntum Novo cedat ritui: , Præſtet fides ſupplementum Senſuum deféctui. enitori, Genitôque Laus & jubilatio, Salus, honor; virtus quoque; Sit & benedictio: Procedenti ab utrôque Compar ſit laudàtio. Amen. Panem de cœlo preæſtitiſti eis; alleluja. Omne delectaméntum in ſe habéntem, alleluja. quam ſuavis eſt Doômine ſpiri- tus tuus! qui ut ducédinem tuam in filios demonſtrares, pane ſuaviſſi- mo de cœlo præſtito, eſurientes reples bonis, faſtidiòſos divites dimittens inanes. , Eus, qui nobis ſub ſacramén- to mirabili, paſſionis tuæ me- môriam reliquiſti; tribue, quæſu- musita nos Coôrporis & Sanguinis tui ſacra myſtéria venerari, ut Re- demptioônis tuæ fructum in nobis jugiter ſentiamus. Qui vivis. ſit glôria, Qui natus es de Virgine. hriſtum Regem adorémus domi- nantem Géntibus,* Qui ſe man- ducantibus dat ſpiritus pinguédi- nem. enite. 1. Acris ſolémniis juncta ſint gaudia , Et ex præcôrdiis ſonent præcônia; Recédant vétera, nova ſint mnia, Corda, voces, & ôpera. octis recôlitur cœna noviſſima; Qua Chriſtus créditur agnum, & azyma . . Dediſſe fratribus, juxta legitima Priſcis indulta patribus. oſt agnum tpicü explétis épulis Corpus Dnicm datum diſcipulis, Sic totum omnibus, quod totum singulis, D Ejus fatémur maânibus. edit fragilibus corporis fercali Docit tti⸗ Uicens, aee . VdscIum iUlncem⸗ ndumſaln (rDominu Bn⸗ Vir ulIO Imp. non tilentir n tin legel e eus mee terit tam Dhantitun el Upe guot Eeinpore ſuo ttolinm nnmnienguee 0buntur, On Keimp ſum pulxis ficie tert⸗ eonon r tn, neg flio zunor Uoniarm Orum 5 . 4A1 Mülripliczt Teguieleunt Umim Deus u Fähne il⸗ lerete lem meam li hom CCtde? n S tſeltote⸗ mInns andiet tun. aimin etüm nenum, rum tuin 8 glogle, . Aen. eſtitliſen leckamenm lu, ſunchn 1 r eet ſint OmuI Kopel⸗ n = S= Dedit & triſtibus sànguinis pôculũ Dicens, accipite, quod trado; vasculum, Omnes ex eo bibite, ic ſaerificium iſtud inſtituit, Cujus officium committi voluit SolisPresbyteris, quibus ſic cõgruit Ut ſumant, & dent czæteris. anis Angelicus fit panis hominũu. Dat panis cœlicus figùris términu: O res mirabilis! manducat Däm. Pauper, ſervus, & humilis. e trina Deitas, ünaque poſcimus, Sic nos tu viſita, ſicut te côlimus: Ber tuas semitas duc nos, quo ten- dimus, Ad lucem, quam inhabitas. Amẽ. Fructum ſalutiferum guſtandum de- dit Dôminus mortis ſuæ témpore. Bkirus vir, qui non abiit in con- Osilio impiorum, & in via pecca- tôrum non ſtetit, * & in câthedra peſtiléntiæ non ſedit. ed in lege Dñi volutas ejus, * & in lege ejus meditabitur die ac nocte. t erit tamquam lignum, quod plantatum eſt ſecùs decuúrſus aqua- rum, quod fructum ſuum dabit in témpore ſuo. It folium ejus non defluet: *½ & omnia, quæcúùmque faciet, proſpe- xabuntur. on ſic impii, non ſic: * ſed tam- quam bulvis, quem prôjicit ventus à facie terræ., . .. D deò non resúrgent impii in judi- cio, * neque peccatoôres in con- cilio juſtôrum. 0 quæ dicitis in côrdibus veſtris In cùbilibus veſtris compungimini. acrificate ſacrificium juſtitiæ, ſperate in Domino:" Multi dicunt: Quis oſtéendit nobis bona: ignâtum eſt ſuper nos lumen vul- tus tui Domine: * dediſti lætitiam in corde meo. fructu fruménti , vini, & olei ſui τ multiplicati ſunt. n pace in idipſum *τ dormiam & requiéſcam; . ,B uoôniam tu Dômine ſingulari- ter in ſpe *† conſtituiſti me. . A fructu fruménti, & vini multiplicati fidéles in pace Chrißi requiéſcunt. ,. . Communione calicis, quo Deus ipſe sumitur, non vitulôérum sanguine, congregavit nos Däüs. Onsérva me Doômine, quéniam ſperavi in te: * Dixi Doômin, Deùs meus es tu, quôniam bono- rum meoôrum non eges. ancktis, qui ſunt in terra ejus, * miri ficavit omnes voluntaàtes meas in eis. ultiplicatæ ſunt infirmitates eòô- rum: * péôſteà acceleravérunt. on congregaâbo conventicula eoô- rum de ſanguinibus: † nec memor eêro nominum eôrüů per labia mea. ominus pars hæreditatis meæ »„ & calicis mei: * tu es, qui reſti- tues hæreditàtem meam mihi. unes gecidérunt mihi in præcla- ris: † étenim hæréditas fida præ- clara eſt mihi, . enedicam Dominum, qui tribuit uôniam novit Dôminus viam ju- ſtorum & iter impiorum peribit. Frudtum ſalutiferum guſtan dum dedit Dominus mortis ſuæ témpore. A fructu fruménti, & vini multiplicati fidéles in pace Chriſti requiéſcunt. , 4. Um invocàârem, exaudivit me Deus juſtitiæ meæ: * in tribu- latione dilatäâſti mihi. iſerére mei, * & exaudi oratioô- nem meam. , . ilii höminum ùsquequô gravi corde ? * ut quid diligitis vanita- tem , & quæritis mendacium? t ſcitòte, quoniam mirificavit Dô- minus Sanctum fuum: * Däüs exaudiet me, cm clamavero ad eum. raſcimini, & nolite peccare: * mihi intellecum : * inſuper & usque ad noctem increpuerunt me renes mei. . rovidébam Dôminum in, conſpé- du meo ſemper: * quôniam à dextris eſt mihi, ne commovear. ropter hoc lætatum eſt cor me- um, & exultavit lingua mea: *† in- ſuper & caro mea re quieſcet in ſpe. uoniam non derelinques ani- mam meam in inferno : * nec da- bis Sanctum tuum vidére corrup- tionem. . Notas mihi fecifſti vias vitæ, adim- plébis me lætitiz cum vultu tuo: * delectationes in déxtera tua usque in finem. 1,; CGommunione caälicis,; quo Deus ipie sumitur, non vitulorum sanguine congregayit nos Däüs. panem cœli dedit eis, allel. C c 4 P es hnem Angelôrum manducâvit homo, alleluja. ater noſter. xaudi Dômine. Benedictioône perpéetu. De Epiſtola i. B, Pauli Apôſtoli ad Corinthios. CnRäicntibus vobis in unum, jam non eſt Dominicam cœnam manducaàre. Unusquisque enim ſuam coœnam præsumit ad mandu- candum. Et alius quidem éfſurit, àlius autem ébrius eſt Numquid domos non habétis ad manducan- dum, & bibéndum ? aut Eccléſiam Dei contemnitis, & confuùnditis cos; qui non habent? Quid dicam vobisè laudo vosèin hoc non laudo. Immolabit hædum multitùdo fliorum Iſrael ad veéſperam Paſchæ: Et edent carnes, & azymos panes. Paſcha noſtrum immolatus eſt Chriſtus: itaque epulémur in azy mis ſinceritatis & veritatis. Et. Unigénitus Dei Filius. Go enim accépi à Dömino, „quod & trädidi vobis, quoniam Doôminus Jeſus, in qua nocte trade- batur, acceèpit panem, & gratias agens fregit, & dixit, Accipite, & manducate: hoc eſt corpus me- um; quod pro vobis tradétur, hoc facite in meam comemorationem. Similiter & calicem, poſtquam cœ- nayit, dicens: Hic calix novum tedaméntum eſt in meo sanguine. Hoc facite, quotiescumque bibétis, in meanicommemoratiéônem. Quo- tiescumque enim manducabitis pa- nem hunc, & calicẽ bibétis, mortẽ Däi annuntiabitis, donec véniat. „Comedétis carnes, & ſatura- bimini panibus: Iſte eſt panis, Rend dedit vobis Dôminus ad ve- cendum. „ Non Môyſes dedit vobis panem de cœlo, ſed Pater meus dat vobis panem de cœlo verum. Iſte. Spiritus ſancti gratia. 2 2 2 „ Taque nicamag⸗ manducaverit panem hunc, vel biberit calicem Dômini indignè, reus erit corpo- ris & sanguinis Domini. Probet autem ſeiphſum homo : & ſüc de Pane illo edat, & de caälice bibat. Qui enim manducat, & bibit in- Aignè, judicium ſibi mandúcat & bibit; non dijudicans corpus Doô- Mini. Ideò inter vos multi infir- mi, & imbecilles, & dôrmiunt multi. Quèòd ſi nosmetipfos di- judicazémus, non utique judica- rémur. Dum judicamur autem, à Domino corripimur, ut non cum hoc mundo damnémur. Reſpéxit Elias ad caput ſuum ſubcinericium panem: qui ſurgens comedit, & bibit: * Et ambulavit in fortitudine cibi illius usque ad montem Dei. Si quis mandu- caverit ex hoc pane, vivet in æter⸗ num. Et. loria Patri. Et. Memor ſit Dôminus ſacrificii noſtri,; & holocauſtum noſtrum pingue fiat. P Rudiat te Dôminus in die tri- bulationis, * proôtegat te no- men Dei jacob. ittat tibi auxilium de ſancto: æ* & de Sion tueatur te. emor ſit omnis ſacrificii tui: * & holocàauſtum tuum pingue fiat. ribuat tibi ſecundùm cor tuum: * & omne consilium tuñ confirmet. ætabimur in ſalutari tuo, * & in nomine Dei noſtri magnificabimur. mpleat Doôminus omnes petitio- nes tuas: * nunc cognovi, quo- niam ſalvum fecit Dôminus Chri- ſtum ſuum. xXxaudjiet illũ de coœlo ſancto ſuo: * in potentatibus ſalus déxteræ ejus. i in curribus, & hi in equis: * nos autem in nômine Domini Dei noſtri invocaàbimus. pſi obligati ſunt, & cecidérunt: * nos autem ſurreximus, & erécti ſumus. omine ſalvum fac regem: * & exaudi nos in die, qua invocavé- rimus te. — Memor ſit Dôòminus ſacrificii noſtri „ & holocaâuſtum noſtrum pingue fiat. „ Paratur nobis menſa Dômini adveêrsùs omnes, qui tribulant nos. Ominus regit me, & nihil mihi déerit: * in loco paſcuæ ibi me collocavit. S uper aquam refectiônis educavit me;: * animam meam conyértit. eduùxit me ſuper semitas juſtitiæ* propter nomen ſuum. r. am, & ſi ambulavero in médio umbræ mortis, non timebo mala: * quoôniam tu mecum es. . irga tua; & baculus tuus, * ipſa me conſolata ſunt. Nrz Aſi in co (Gjersns eos npinguiſti kctlis meus uns eſt! t milericot er * omni tur inhubi⸗ borgitüdin Mratur hetsus omn n vocee ihllintes in Vemidma ls ad fon tellent ani itnitänima. inum: Yne leco ante faci eletunt mun e ac nocte: Loticle⸗ V 2c tecordat De Aniam Unnebo in uridilis us noceexult I18; * ſonn uate tictis grare conten Penn in D (confitebor Uei, & Den meipſ un imeſt: tüe tern NIm 4mont Ilusebr lecltuntir mnla exce nne netu e minſn n eiu, Ndmeo uk olitn Contäiteens rinimlens; m onitin lnodurern enlein iomün netipſod i⸗ igte intie⸗ r Autenn,1 Ut non en us indie ni Gtetat te n 1ce uln tifcii i pingnett itno,, gnificahin mnes pet ognorl, Ominus ſanctole dexterren hi in enn. e Donun’ cecidenm us, N lelen) Juu inſocl ninns ſuti! menlibit⸗ tribulum, hileur iͦ ongeſe⸗ n cnſelti mnütisfun m. . 8 reto i Ge tincbom . . lus tuns⸗ aràſti in conſpéétu meo mensã, * adversus eos, qui tribulant me. mpinguiſti in oleo caput meum: * & calix meus inébrians quam præ- cläarus eſt! . t miſericordia tua ſubſequétur me, * omnibus diébus vitæ meæ. t ut inhabitem in domo Dñi; * in longitůdinem dierum, Paratur nobis menſa Doômini advérsus omnes, qui tribulant nos. In voce exultationis resonent cpulantes in menſa Domini. Uemädmodum desiderat cer- vus ad fontes aquäarum: * ita desiderat anima mea ad te Deus. itivit änima mea ad Deum fortem vivyum: * quando véniam, & appa- rebo ante faciem Dei? uérunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte: * dum dicitur mihi quotidie: Ubi eſt Deus tuus; æc recordatus ſum, & effudi in me animam meam: * quôniam transibo in locum tabernaculi ad- mirabilis usque ad domum Dei., n voce exultationis, & confeſſiô- nis; * ſonus epulantis. uare triſtis es äĩnima mea? x & quare contúrbas me?, pera in Deo, quoniam adhuc confitébor illi: * ſalutare vultus mei, & Deus meus. d meipſum anima mea contur- bata eſt: * proptèrea memor ero tui de terra Jordanis, & Hermo- niim à monte môodico. byſſus abyſſum invocat, * in vo- ce cataractarum tuarum. mnia excélſa tua, & fluctus tui * ſuper me tranſiérunt. n die mandavit Dôminus miſeri- côrdiam ſuam: * & nocte canti- cum ejus. pud me oratio Deo vitæ meæx: * dicam Deo,: Ssuſcéptor meus es. uare oblitus es mei? * & quare contriſtatus incédo, dum affligit me inimicus? um confringúntur oſſa mea: * exprobrayérunt mihi, qui tribulant me inimici mei. um dicunt mihi per singulos dies: Ubi eſt Deus tuus? * quareé triſtis es anima mea?: & quare contùúùrbas me? , pera in Deo, quôniam adhuc confitébor illi: * ſalutare vultus mei;, & Deus meus. In vocçe exultatioônis réso- 09 nent epuläntes in menſa Donmni. Cibavit illos ex adipe fruménti, allel. Et de petra melle, ſa- turavit eos, allel. ater noſter: psius pietas. Deus Pater omnipotens. Sermo S. Thomæ Aquinatis. Tnenfa divinæ largitatis bene- ficia, exhibita pôpulo Chriſtia- no, inæſtimabilem ei cônferunt dignitatem. Neque enim eſt, aur fuit aliquando tam grandis natio, quæ habeat deos appropinquantes ſibi, ſicut adeſt nobis Deus no- ſter. Unigénitus siquidem Dei Filius, ſuæ divinitatis volens nos eſſe participes, natúram noſtram aſsumpſit, ut homines Deos face- ret factus homo. Et hoc inſuper, quod de noſtro aſsumpſit, totum nobis côntuiit ad ſalüutem. Cor- pus namque ſuum pro noſtra re- conciliatione in ara crucis hoôſtiâ obtulit Deo Patri: sanguinem fu- um fudit in prétium ſimul & lavà- crum „ut redempti à miſerabili ſervitùte, à peccatis mnibus mun- darémur. Ut autem tanti beneficii jugis in nobis manéret memôria, corpus ſuum in cibum, & sangui- nem ſuum in potum, ſub ſpécie panis & vini ſuméndum, fidélibus dereliquit. Cœnantibus illis accépit Jeſus panem, & benedixit, ac fregit, de- ditque diſcipulis ſuis, ait Accipite, & comedite: hoc eſt corpus meum. Dixérunt viri tabernâculi mei: Quis det de carnibus ejus, ut ſa- turémur? Accipite. Chriſtus perpétuæ. Pretiòſim & admiraàndum convivium, ſalutiferum, & omni ſuavitäte replétum! Quid enim hoc convivio pretiôſius eſſe poteſt? in quo non carnes vitulô- rum, & hircorum, ut olim in Lege; ſed nobis Chriſtus ſuméndus pro- ponitur verus Deus. Quid hoc Sa- cramento mirabilius: in ipſo nam- que panis & vinum in Chriſti cor- pus & sangninem fſubſtantialiter convertúùntur: ideòque Chriſtus Deus & homo perféctus ſub mô- dici panis & vini ſpeécie continé- tur. Manducatur itaque à fidéli- bus, ſed minime laceraturx: quini⸗= mo diviſo acraménto; ſub quali= Ce 6 bet 10 bet diviſiénis particula integer perſevérat. Accidentia autem ſine fubjéctto in eòdem ſubsiſtunt,; ut fi- des locum habeat, dum visibile in- viſibiliter sùmitur aliéna ſpécie occultatum, & ſenſus à deceptio- ne reddàntur immúnes, qui de accidéntibus iudicant ſibi notis. Accépit jeſus calicem, poſtquam cœnavit, dicens: Hic calix novum teſtamentum eſt in meo sanguine: Hoc facite in meam commemo- rationé. Memoôria memor ero. & tabeſcet in me anima mea. Hoc Ignem ſui amoris. Ullum étiam Sacraméntum eſt iſto ſalubrius, quo purgantur pececata, virtutes augentur, & mens omnium ſpiritualium charismatu abundantia impinguatur. Offertur in Eccléſia pro vivis, & moôrtuis, ut omnibus proſit, quod eſt pro ſaluũte ômnium inſtitàtum. Suavitatem dénique hujus Sacraménti nullus exprimere sufficit, per quod ſpiri- tualis dulcédo in ſuo fonte guſta- tur: & recèlitur, memoria illius, uam in ſua paſſione Chriſtus mon- Aravit , excellentiſſimæ charitatis. Unde ut aàrctiùs hujus charitatis imménſitas fidélium cordibus in- figerétur, in ultima coœna, quando Paſcha cum diſcipulis celebrato, tranſitúrus erat de hoc mundo ad Patrem hoc Sacrameéntum inſti- tuit, tamquam paſſionis ſuæ me- moriale perénne, figurarum véte- rum impletivum, miraculôrum ab ipſo factòrum mâximum: & de ſua contriſtatis absentia ſolatium ſingulare reliquit. Ego ſum panis vitæ: patres ve- ſtri manducavérunt manna in de- sérto, & moôrtui ſunt: * Hic eſt pa- nis de colo deſcendens, ut ſi quis ex ipſo mandúcet, non moriatur. y. Ego ſum panis vivus, qui de coëlo deſcéndi: ſi quis manduca- verit ex hoc pane, vivet in ætérnuũ Hic. loria Patri. Hic. Introibo ad Altàre Dei : ſumam Chriſtum, qui renovat juventutem meam. e Udica me Deus; & diſcêèrne cau- Jorfmeamm de gente non ſancta; * ab homine iniquo & doloôſo érue me. uia tu es Deus fortitúdo mea: * guare me repuliſti? & quare triſtis incèdo, dum affligit me inimicus: mitte lucem tuam, & veritatem tuam: * ipſa me deduxerunt, & adduxérunt in montem ſandktum tuum, & in tabernacula tua. t introibo ad altare Dei: * ad Deum;, qui lætificat juventútem meam. onfitébor tibi in cithara Deus Deus meus, * quare triſtis es ani- ma mea: & quare contuùrbas me? pera in Deo, quoniam adhuc confitébor illi: * ſalutare vultus mei, & Deus meus. Introibo ad altare Dei, ſu- mam Chriſtum, qui rénovat juven- tútem meam. la. Cibavit nos Dôminus ex adipe fruménti: & de petra, melle ſaturavit nos. . Xultate Deo adjutôri noſtro: * /?jubilate Deo Jacob. umite Pſalmum, & date tympa- num: * pfaltérium jucùndum cum cithara. uccinâte in Neoménia tuba; * in insigni die ſolemnitatis veſtræ. uia præcéptum in Ifrael eſt: * & judicium Deo Jacob. eſtimonium in Joſeph péſuit il- lud cum exiret de terra KXgypti: * linguam, quam non noôverat, audi- Vit. ivértit ab onéribus dorsũ ejus: * manus eſus in côphino ſerviérunt. In tribulatione invocàâſti me, & liberavi te: * exaudivi te in ab- ſcòëndito tempeſtatis, probavi te apud aquam contradictionis. udi poôpulus meus, & conteſtaà- bor te: * Ifrael ſi audieris me, non erit in te deus recens, neque adorabis deum alienum. H go enim ſum Däüs Dens tuus, qui eduxi te de terra gypti; * dilata os tuum, & implebô illud. t non audivit populus meus vo- cem meam: * Et Ifrael non in- tendit mihi. . t dimiſi eos ſecúndùm deſidéria cordis eòrum: * ibunt in adinven- tiônibus ſuis. i populus mèus audiſſet me: * Ifrael ſi in viis meis ambulàſſet. ro nihilo forſitan inimicos eoôru humiliâſſem: * & ſuper tribulantes eos misiſſem manum meam. nimici Domini mentiti ſunt ei: * & erit tempus eorum in ſæcula. t cibavit eos ex adipe fruménti * & de petra melle ſaturavit eos. Cib⸗ e fument ſiturapit no Momine, C. em cor, 6 Uin d Domine Domini Uerun tenin pall Mum:* t ont ullos Itani tna! Nennens, 8 eal, qui! Donine * uebunt t eltus vit, ſe aſcent lnit in v y guem p tenim ben tor ibunt ſiebitur de Hommne der Utionem me Dens Heob otetot n ELchiee i uz melio legi abſel bennetli ll miſerie Aleit Dens: Ehlt Domi n upabt t in inn beimhom (Landhome dn Dim la Aelos Cibàvit nos Dôêminus ex àdi- pe fruménti: & de petra melle ſaturavit nos. Ex altari tuo Dômine, Chriſtum süumimus; in quem cor, & caro noſtra exultant. Uàm dilécta tabernacula tua BDomine virtütum! * -concupi- ſcit, & déficit anima mea in atria Doômini. or meum, & caro mea * exulta- vérunt in Deum vivum. . tenim paſſer invéênit ſibi do- mum: * & turtur nidum ſibi, ubi ponat pullos ſuos. ltaria tna Domine virtůutum: * Rex meus, & Deus meus. eati, qui habitant in domo tua Domine * in ſæcula ſæculoôrum laudabunt te. , eatus vir, cujus eſt auxilium abs te; * aſcenſiònes in corde ſuo di- ſpoſuit, in valle lacrymarum, in lo- co, quem pôſuit. tenim benedictiéôné dabit legis- lator, ibunt de virtute in virtute, * vidébitur Deus deorum in Sion. vômine Deus virtútum exaudi o- rationem meam: * auribus pércipe Deus Jacob. rotector noſter àſpice Deus: * réſpice in faciem Chriſti tui. uia melior eſt dies una in atriis tuis * ſuper millia. légi abjéctus eſſe in domo Dei mei; * magis quàm habitare in ta- bernaculis peccatorum. 1I1I neque sitiant: hoc veräciter non præſtat, niſi iſte cibus & potus, qui eos, à quibus sümitur, imortales & incorruptibiles facit; id eſt, ſo- cietas ipſa Sanétorum, ubi pax erit, & unitas plena, atque perfécta. Proptéreà quippe, ſicut étiam ante nos hoc intellexérunt héômines Dei, Dominus noſter Jeſus Chriſtus corpus & sanguinem ſuum in eis rebus commendavit, quæ ad unum aliquid rediguntur ex multis. Nam- que aliud in unum ex multis granis conficitur: aliud in unum ex mul- tis àazyinis confluit. Dénique jam exponit, quomodo id fiat, quod lôquitur: & quid ſit manducare corpus ejus, & sanguinem bibere Qui manducat meam carnem, & bibit meum sanguinem, * In me manet, & ego in eo. Non eſt alia natio tam grandis, quæ habeat deos appropinquantes ſibi, ſicut Deus noſter adeſt nobis. In me. Divinum auxilium. Ui manduúcat meam carnem, & bibit meum sanguinem, in mê manet, & ego in illo. Hoc eſt ergo manducare illam eſcam, & il- cum bibere potum, in Chriſto ma- nére, & illum manéntem in ſe ha- bére. Ac per hoc, qui non manet in Chriſto, & in quo non manet Chriſtus, procul dubio necç mandu- cat ſpiritaliter carnem ejus, nec bi- bit ejus saänguinem, licèt carnaliter uia miſericordiam, & veritâtem I. & viſibiliter premat déntibus ſa- diligit Deus: * gratiam, & gloriam licionl. craméntum corporis & sanguinis e dabit Dôminus. Chriſti: ſed magis tantæ rei Sacra- 3 d Ton privabit bonis eos, qui imbu- mêntum ad judicium ſibi mandu- zudtle lant in innocentiaz? Dñe virtùtum eaâtus homo, qui ſperat in te. Ex altari tuo Dômine, Chri- ſtum sumimus, in quem cor, & cat, & bibit; quia immundus præ- sumpſit ad Chriſti accèdere Sacra- ménta, quæ aliquis non dignè fu- mit;, niſi qui mundus eſt: de qui- lecens N n. Dens tüle,. hti;e caro noſtra exultant. Edúùcas panem de terra, allel. Et vinum lætificet cor héminis, alleluja. ater noſter. vinculis. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Joannem. K illo tempore: Dixit Jeſus tur- bis Judæorum : Caro mea vere eſt cibus: & Sanguis meus verè eſt potus. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Um cibo & potu id appetant homines, ut neque esuriant; bus dicitur: Beati mundo corde, quéôniam ipſi Deum vidébunt. Miſit me vivens Pater, & ego VIVO propter Patrem : Et qui manducat me, vivet propter me. Cibavit illum Düs pane vitæ, & intelléctus. Et. Glôria Patri. Et. . Ad ſocietâtem. Icut, inquit miſit me vivens Pater, & ego vivo propter Pa- trem, & qui mandúcatme, & ipſe vivet propter me. Ac ſi diceret; Ut ego vivam propter Patrem, id eſt, ad illum tamquam ad majô- rem réferam vitam meam, exina- ni⸗ 612 „ » . aitio mea fecit, in qua me miſit. Ut autem quisquam vivat propter me;, participatio facit; qua man- ducat me. Ego itaque humiliatus vivo propter patrem; ille eréctus vivit propter me. Si autem ita dictum eſt, vivo propter Patrem, quia ipſe de illo, non ille de ipſo eſt: ſine detriménto æqualitatis dictum eſt. Nec tamen dicéndo: Et qui manducat me, & ipſe vivet propter me, eiamdem ſuam, & noſtram æ qualitatem ſignificavit, ſed grätiam mediatoris oſtendit. e Deum laudamus. II. AD LAUDES;» Apiéntia ædificavit ſibi domum, miſcuit vinum, & poſuit men- Sä, allel. ns regnavit. 11. Angelôrum eſca nutriviſti pôpulum tuum, & panem de coœlo præſtitiſti eis,allel. Pinguis eſt panis Chriſti, & præbébit delicias Regibus, allel. Sacerdotes ſancti incenſum, & panes offerunt Deo, allel. vincénti dabo manna abſcoôn- ditum, & nomen novum, allel. Ratres, ego enim accépi à Dô- mino, quod & tradidi vobis; quoniam Dominus Jeſus, in qua nocte tradebatur, acceèpit panem;, & gratias agens fregit, & dixit: Accipite, & manducàte: hoc eſt corpus meum „ quod pro vobis tradetur : hoc fäcite in meam com- memorationem. gan Erbum ſupernum prodiens, Nec patris linquens déxteram; Ad opus ſuum éxiens Venit ad vitæ véſperam. n mortem à diſcipulo;, Suis tradéndus æmulis » Prius in vitæ férculo Se tradidit diſcipulis. nibus ſub bina ſpecie Carnem dedit & sanguinem: Ut duplicis ſubſtantiæ, Totum cibaret höminem, e naſcens dedit socium, Convéſcens in edülium: Se moôriens in prétium, Sc regnans dat in præmium. ſalutaris Hoôſtia, Quæ cœli pandis oſtium: Bella premunt hoſtilia 5 Da robur,fer auxilium. Tni Trinoque Domino Sit ſempiterna gloria », ui vitam ſine término obis donet in patria. Amen. Pôſuit fines tuos pacem, allel. Et àdipe fruméenti satiat te, all. Ego ſum panis vivus, qui de cœlo deſcendi: ſi quis manducaverit ex hoc pane, vivet in ætérnum, all. Eus, qui nobis ſub ſacramén- to mirabili, paſſionis tuæ me- méôriam reliquiſti: tribue, quæſu- mus, ita nos Corporis & Säanguinis tui ſacra myſtéria venerari, ut Re- demptiônis tuæ fructum in nobis jùgiter ſentiamus. Qui vivis. . Chriſte Fili. Qui natus es de Maria Virgine. Allel. , Angeloôrũ eſca. ratres, ego enim accépi. Panem cœli dedit eis, Alleluja allel. Panem. Panem Angelorum manducavit homo, allel. allel. oôria Patri. Panem. Cibavit ilos ex adipe frumenti, allel. Et de petra, melle ſaturavit eos; allel. Pinguis efſt panis. — Uotiescůmque enim mandu- cabitis panem hunc, & cali- cem bibetis, mortem Domini an- nuntiabitis, donec véniat. Cibavit illos ex adipe fru- menti, Allel. allel. Cibavit. Et de petra melle ſaturavit eos. Allel. allel. GMoria Patri. Cibavit. Eduúcas panem de terra, allel. Et vinum lætificet cor hominiss- alleluja. . Vincénti. Uicùmque manducaverit pa- nem hunc, vel biberit calicem Doômini indignè, reus erit corporis & sanguinis Domini. Edúcas panem de terra» Alleluja, allel. Edúcas. Et vinum lætificet cor hoôminis. Allel, allel. Glôria Patri. Educas. Pôſuit fines tuos pacem, allel. Et adipe frumenti satiat te; allelũúja. 4⁰5. . „ . Panem de coœlo era ſäͤriſti eis allel. Omne delectaméntum in ſe habéntem, allel. . ſicum ee ins umitur Puliönis eu i, Afutur Etu, alel . INI Delibra ſi⸗ Auten Ui ad eu II: Numdqu llun dom tlen in A Iiirelern Uihrs Iirtel 1r Cenderen 1leret min At ephoc Cinni dtis CU Mliomm ellis, v Uenmen, Eenkur in den iſi Mios (omeeteti tüllnel Immola Pe in ſemp Ullt donun 6 guicun lonkesbo⸗ temmund ne les Veniun uumn, K ul ) Ut hon krſicchi⸗ ſ, inun pnon tit ino ia. Amet Naen,1 tint teſ gll cett Anducaveritt 1 Aelnum 4 Mataa Vn Angeloi o enimn i gedit i uneln m mundu loriale it ilos eri Et ehen „ alel ingnigekte⸗ iti , de tell) ceteo hon⸗ Finceld⸗ hanenen, bbbelitin us elit eh⸗ et eor i⸗ 1 ti s Men, uti aun Gherttti Geleme el O ſacrum convivium, in quo Chri- ſtus sumitur: recolitur memoria paſſiônis ejus: mens implétur gra- tia, & futuræ gloriæ nobis pignus datur „ allel. eus, qui nobis. F E R I A S EX T A. De libro primo Regum. Snit autem vir Dei ad Heli, & Vait ad eum: Hæc dicit Domi- nus; Numquid non apeértèe revela- tus ſum domni patris tui „ cum eſſent in 6.gy pto in domo Pharaoô- nis: Et elégi eum ex omnibus tri- bubus Iſrael mihi in ſacerdotem, ut, aſcénderet ad altare meum, adoléret miuni incenſum, & por- taret ephod coram me, & dedi domui batris tui omnia de ſacrifi- ciis filiorum Iſrael. Quare calce abjeciſtis, victimam meam, & mu- nera mea, quæ præcepi, ut offer- réntur in templo: & magis hono- ràſti filios tuos, quam me, ut comederétis primitias omnis ſacri- ficii Iſrael populi mei? Immolabit hœdum. 408. Roptéreà ait Dominus Deus Iſrael: Loquens locutus ſum; ut domus tua, & domus patris tui miniſtraret in conſpectu meo us- ue in ſempitérnum. Nunc autem icit Dominus: Abſit hoc à me: ſed quicumque glorificaverit me; glorificabo eum: qui autem con- temnunt me, erunt ignobilee. Ecce dies veniunt, & præcidam brachin tuum, & brachium domus patris tui, ut non ſit ſenex in domo tua. Et videbis æzmulum tuum in tem- Elo , in uniyerſis proſperis Ifrael: ,non erit ſenex in domo tua om- nibus diebus. Verumtamen non auferam penitùs virum éx te ab al- tari meo: ſed ut deficiant oculi tui, & tabeſcat àänima tua: & pars magna domus tuæ moriétur;, cùm ad virilem ætatem vénerit. Comedétis carnes. 408. Oc autem erit tibi ſignum, . . dquod venturum eſt duobus fi- liis tuis, Ophni & Phinces: in die uno moriéntur ambo. Et ſuſcitabo mihi ſacerdotem fidelem; qui jux- ta cor meum & animam meam fa- . 12 ciet: & ædificabo ei domum ade. lem, & ambulabit coram Chriſto meo cunctis diébus. Futùrum eſt autem, ut quicumque remanſerit in domo tua, véniat, ut orétur pro eo, & ôfferat nummum argenteum, & tortam panis, dicàtque dimitte me bbſecro, ad unam parté facerdota- lem, ut comedam buccéllam panis. Reſpexit Elias. 408. De Serméne S. Thomæ Aquinatis. Onvenit itaque devotiôni fide- lium, ſolémniter recoôlere in- ſtitutiònem tam ſalutiferi , tam- que mirabilis Sacramenti, ut in- effabilem modum divinæ, præsen- tiæ in Sacramento visibili veneré- mur: & laudétur Dei poténtia » quæ in Sacraménto eoôdem tot mi- rabilia operatur: nec non & de tam ſalubri, tamque ſuavi beneficio exſolvantur Deo gratiarum debitæ actiéônes. Verùm etſi in die cornæ, quando Sacramentum prædictum nôſcitur inſtitùtum, inter Miſsarum ſolemnia de inſtitutiòne ipſius ſpe- cialis mentio habeatur: totum ta- men residuum ejúsdem dieéi sffici- um ad Chriſti paſſiônem peêrtinet » circa cujus veneratiônem Eccléſia illo témpore occupatur. Cœnantibus illis. 409. T autem integro celebritàâtis Officio inſtitutionem tanti Sa- craménti recôleret plebs fidelium, Romanus Poôntifex Urbanus IV. hujus Sacramenti devotioône af- fécus piè ſtatuit præfatæ inſtitu- tiéënis memoriam prima quinta Feria poſt Octàavam Pentecoſtes 2 cunctis fidélibus celebrari: ut qui per totum anni circulum hoc Sa- craménto utimur ad ſalutem;, ejus inſtitutioônem illo témpore ſpecia- liter recolamus „ quo Sspiritus ſanctus corda diſcipulorum edo- cuit ad plene cognoſcenda hujus myſtéria Sacraménti. Nam & in eo- deém témpore cœpit hoc Sacra- méntum à fideélibus frequentari. Accépit Jeſus. 410. T autem prædicta quinta Fé- ria, & per Octavas iequentes; ejus ſalutaris inſtitutionis honori- ſicentius agatur memoria, & ſoléêm- nitas de hoc celébrior habeatur: oco diſtributionum materialium, Aua qur in Ecclsſtis cathedtäalibus lar- giúùntur exiſténtibus Horis Cano- nicis nocurnis, palitérque diur- nis, pPræfatus Romanus Poôntifex eis, qui ejüsmodi Horis in hac ſo- lemnitate perſonaliter in Eccléſiis interfũerint, ſtipendia ſpiritualia, Apoſtolica largitiôòne concéſtit: quatenus Re hæc fidéles ad tanti Feſti celebritatem avidiùs & co- piòôſius convenſrent. Ego ſum panis vitæ. 410. eEctio ſancti Evangélii ſecúndaàm . Joannem. R illo témpore: Dixit Jeſus tur- bis Jjudæorum: Caro mea, verè eſt cibus; & ſanguis meus, verè eſt potus. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Erba Dômini ex Evangélio, quæ ſermonem priſtinum con- ſequuntur, audivimus. Hinc ſer- mo debétur auribus & mentibus veſtris, & hodierna die non im- ortunus eſt. Eſt enim de coôrpore omini, quod dicebat ſe dare ad manducandum propter ætérnam vitam. Expôſuit autem modum attributiònis hujus, & doni ſui, uomodo daret carnem ſuam man- ucare, dicens: Qui manducat carnem meam, & bibit sänguinem meum, in me manet, & ego in il- lo. Signum, quia manducavit, & bibit, hoc eſt, ſi manet, & mané- tur: ſi habitat, & inhabitatur, ſi hæret, ut non deſeratur. Qui manducat. 411. Oc ergo nos dôcuit, & ad- moônuit myſticis verbis, ut ſi- mus in ejus corpore ſub ipſo capi- te, in membris ejus, edentes car- nem ejus, non relinquéntes unita- tem ejus. Sed qui aderant „ plures non intelligéndo ſcandalizati ſunt: non enim cogitabant, hæc au- diéndo, niſi carnem, quod ipfi erant. Apôſtolus autem dicit, & verum dicit: Sapere ſecundùm carnem;, mors eſt. Carnem ſuam dat nobis Dôminus manducare: & sapere ſecundùm carnem, mors eſt. Cùm de carne ſua dicat, quia ibi eſt vita ætérna : ergo nec car- nem debémus sapere ſecùndum carnem;, ſicut in his verbis. Multi itaque audientes, non ex inimicis, ſed ex diſcipulis ejus, dixérunt: Durus eſt hic ſermo, & quis poteſt eum audire? Miſit me vivens Pater. A1I. I. diſcipuli durum habuérunt iſtum ſerméônem, quid inimici? Et tamen ſic oportébat, ut diceré- tur, quod non ab omnibus intel- ligerétur. Secrétum Dei inténtos debet facere, non advérſos: iſti autem citò defecérunt, talia lo- quente Dômine Jeſu Chriſto. Non credidérunt aliquid magnum di- centem, & verbis illis aliquam gratiam cooperiéntem . ſed prout voluerunt, ita intellexérunt,, & more höminum : quia pôterat Jeſus, aut hoc diſponéebat Jeſus, carnem, qua indútum erat Verbum, véluti concisã diſtribúere credén- tibus in ſe. Durus eſt, inquiunt, hic ſermo, quis poteſt eum audire. e Deum laudamus. I1. 4 A B B A T O De libro primo Regum. Uer autem Sâmuel miniſtrâbat Doômino coram Heli, & ſetmo Dômini erat pretiôſus in diebus illis, non erat viſio maniféſta. Fa- Ktum eſt ergo in die quadam, Heli jacébat in loco ſuo, & oculi ejus caligaverant, nec poôterat videre: lucérna Dei antequam extingue- réêtur, Samuel dormiébat in templo Dômini, ubi erat Arca Dei. Et vo- cavit Doôminus Samuel. Qui re- ſpondens ait : Ecce ego. Et cu- cúrrit ad Heli, & dixit: Ecce ego: vocâſti enim me. Qui dixit Non vocavi: revértere, & dormi. Et àbiit, & dormivit. Et adjécit Doôminus rurſum vocare Samuelem. Confur- génsque Samuel; abiit ad Heli; & dixit: Ecce ego: quia vocàſti me. Qui reſpondit: Non vocavi te, fili mi, revértere & dormi. Porroô Saà- muel necdum ſciébat Däm, neque revelatus fuerat ei ſermo Domini. Immolabit hœdum. 408. T adjécit Dôminus, & vocavit adhuc Samnélem teértio. Qui consurgens abiit ad Heli, & ait : Ecce ego, quia vocaâſti me. Intellé- Xit ergo Heli, quia Dôminus vocas ret puerum: & ait ad Ssamuelem: Vade, & dormi: & ſi deinceps vocaà- Verit te, dices: Lôquere Doômine, qui⸗ uin audit Aunuel, lt enit Do rit, Kut nel, dan Uete Domi iii nnele mi i b lum. 1 us eſt ſenn Duninusa eis me, H ee aldat ſumonem us cicta e el Annn non al leſponditel Mumn eſt i (lefit aute (IAt aum ee busretb Morit un ſe berlide lopheta e Relbez ſermos. 1Nmſten 8) Cet glis el hater, a n Dei inter 1dretlos: funt, talu n Chriſto N id menmm 8 Mir ten: ſedn elleretunt, glit hotl ſponehn Nr metatſihe tibuete eſt; IIqun eſt euun u. II. A T 0 mo Resun. el nünitt Hell, Aln olus in i quadim,1 & Oelle potetet ii⸗ Uam etii ebat in ten len ei hi tünel. n⸗ e ee irit Eatet⸗ quia audit ſervus tuus. Abiit ergo Ssamuel, & dormivit in loco ſuo. Et venit Dominus, & ſtetit: & vo- cavit, ſicut vocaverat ſecundo: Sa- muel, Samuel. Et ait Samuel: Lo- quere Domine;, quia audit ſervus tuus. Et dixit Dominus ad Samue- lem: ecce ego facio verbum in Ifrael, quod quicumque audierit, tinnient ambæ aures ejus. In die illa ſuſcitabo adyersum Heli ôm- nia, quæ locuútus ſum ſuper domum ejus: incipiam & complébo. Comedetis carnes. 408. Ormivit autem Samuel usque α mané; aperuitque oſtia domus Doômini. Et Sâmuel timébat indi- care viſiénem Heli. Vocavit ergo Heli Samuélem, & dixit: Samuel filli mi! Qui reſpondens;, ait: Præ- ſto ſum. Et interrogavit eum: Quis eſt ſermo, quem locutus eſt Dominus ad te? oro te, ne celave- veris me. Hæc faciat tibi Deus, & ke addat , ſi abſconderis à me ermonem ex omnibus yerbis, quæ dicta ſunt tibi. Indicavit ita ue ei Samuel univérſosſermoônes, non abſcondit ab eo. Et ille reſpondit: Dominus eſt: quod bo- num eſt in oculis ſuis „„faciat. Crevit autem Samuel, & Dominus erat aum eo, & non cécidit ex om- nibus verbis ejus in terram. Et co- gnovit univérſus Iſrael à Dan us- que Berſabée, quod fidélis Samuel Prophéta eſſet Doômini. Reſpéxit Elias, 408. Sermo S. Joàannis Chryséôſtomi ceſsarium eſt dilectiſſimi, myſteriôrum diſcere miracu- lum, quodnam ſit, & quare ſit datum, & quæ ejus rei utilitas. Unum corpus efficimur: membra;, inquit ex carne ejſus, & cx Oofli- bus ejus: ſequamur autem ini- tiati, quæ dicuntur. Ut itaque non tantum per charitatem hoc fiamus, verùm étiam ipfſa re, in illam miſceamur carnem : hoc namque per eſcam efficitur, quam largitus eſt nobis, volens oſtende- re deſiderium, quod erga nos ha- bet. Propterea ſemetipiam nobis immiſcuit, & corpus inum in nos contemperavit, ur unum quid ſi- mus tamquam corpus capiti coap- . . 415 tätum: ardénter enim amântium hoc eſt., Coœnantibus illis. 409. Amquam leônes igitur ignem 1 ſpirantes ab illa menſa rece- damus, facti diabolo terribiles, & caput noſtrum mente revolven- tes, & charitatem, quam erga nos oſtendit. Nam paréntes quidem aliis ſæpè filios tradunt aléndos 2 ego autem, inquit, non ita;, ſed carnibus meis alo , & meipſum vobis appôno, vos omnes generoô- ſos eſſe volens, & ſpem bonam de futùúris vobis præbens, quippe qui vobis hic me ipſum tradidi, mulſtò magis id in futuro faciam. Volui frater veſter fieri , carni propter vos & sanguini communicavi, vo- bis viciſſim ipſam carnem & san- guinem, per quæ cognatus veſter factus ſum, trado. Accépit Jeſus. 410 Ttendàmus itaque nobis ipſis, dilectiſſimi, talibus fruéntes bonis: & cùm àaliquid turpe dice- re voluérimus, vel nos ab ira cor- ripi vidérimus, vel alio quopiam hujusmodi vitio, conſidéremus »„ quibus facti ſumus digni;: talisque cogitatio nobis irrationabilium môtuum ſit correétio. Quotquot igitur hujus participes corporis efficimur, quotquot sanguinem deguſtamus, cçogitéemus , quod illum ſurſum ſedéntem „ qui ab Angelis adorätur incorruptibili vicinus virtůti, huncg deguſtamus. Hei mihi, quot ad ſalutem nobis viæ! Nos corpus ſuum effécit, nobis ſuum communicavit corpus,, & horum nos nihil à malis avértit. Ego ſum. 410. éctio ſandti Evangélii ſecundàùm Joannem. IN illo témpore: Diait jeſus turbis Judæorum: Caro mea;, veré e cibus „ & ſanguis meus, veréè eſt potus. Et feliqua. De Homilia ſanéti Auguſtini Epiſc. Iximus, fratres „ hoc Domi- num commendâſſe in mandu- catione carnis ſuæx,; & potatione is fſuizut in illo maneamus, sanguinis 1 1 GEE 1 Manémus au- — ipfe in nobis. tem in illo, cum ſumus membra elus 416 4Aà . ejus: manet autem ipſe in nobis, cùm ſumus templum ejus. Ut au- tem ſimus membra ejus, unitas nos compaginat, ut compaginet unitas, uæ facit niſi charitas? Et charitas ei unde à Apoſtolum inteérroga. Charitas, inquit, Dei diffuſa eſt in cordibus noſtris per Spiritum ſanctum, qui datus eſt nobis. Qui manducat. 411. Rgo ſpfritus eſt, qui vivificat: Spiritus enim facit viva mem- bra: nec viva membra ſpiritus fa- cit, niſi quæ in corpore, quod vé- getat ipſe ſpiritus, invenerit. Nam Spiritus, qui eſt in te homo, quo conſtas, ut homo ſis, numquid vi- vificat membrum, quod ſeparàtum invéenerit à carne tuaèspiritum tu- um dico animam tuam. Anima tua non viv ificat, ni ſi membra, quæ ſunt in carne tua; unum ſi tollas, jam non vivificatur ex anima tuajquia unitati corporis tui non copulatur. Miſit me vivens Pater. 41I. c dicuntur, ut amémus uni- tatem, & timeamus ſepara- tionem. Nihil enim ſic debet for- midare Chriſtianus, quàm ſeparari à Corpore Chriſti. Si enim ſepara- tur à Corpore Chriſti, non eſt membrum ejus: ſi non eſt mem- brum ejus, non vegetatur Spiritu ejus. Quisquis autem, inquit Apôſtolus, Spiritum Chriſti non habet, hic non éſt ejus. Spiritus ergo eſt, qui vivificat, caro autem non prodeſt quidquam. Verba, quæ ego locutus ſum vobis, Spiritus & vita ſunt. Quid eſt, Spiritus & vita ſunt? Spiritaliter intelligéen- da ſunt. Intellexiſti ſpiritaliter? Spiritus & vita funt. Intellèxiſti cçcarnaliter? Etiam fic illa ſpiritus & vita ſunt, ſed tibi non ſunt. ec Deum laudamus. II. Sacérdos in ætérnum. 405. Hariſſimi, Nolite mirari, ſi odit vos mundus. Nos ſcimus, quoô- niam translati ſumus de morte ad vitam, quoniam diligimus fratres. ange lingua. 406. Cibavit illos ex adipe fruméen- tä, alleluja. Xt de petra, cos aAleluja. mells ſaturaâvit Puer Saàmuel miniſtrâbat ante De- um coram Heli, & ſermo Dômini erat pretioſus cum eo. Ancti néminis tui, Dômine, timorem pariter & amôrem fac nos habere perpétuum: quia num- quam tua gubernatione deſtituis, quos in ſoliditate tuæ dilectionis inſtituis. Per Dominum. O ſacrum convivium. 413. Panem de cœlo. 412. eus, qui nobis. 412. DOMINIGA — — De libro primo Regum. Er factum eſt in diébus illis » convenérunt Philiſthiim in pu- gnam, & egréſſus eſt Iſrael obviàm Philiſthiim in prælium, & caſtra- metatus eſt juxta Lapidem adjutoô- rii. Porrò Philiſthiim venérunt in Aphec, & inſtruxerunt aciem con- tra Iſrael. Inito autem certamine, terga vertit Iſrael Philiſthæis: & cæſa ſunt in illo certamine paſ- ſim per agros, quaſi quatuor millia viroòrum. Et reverſus eſt populus ad caſtra: dixeruntque majores na- tu de Iſrael: Quare percuſſit nos Dôminus hôdie coram Philiſthiim? Afferamus ad nos de Silo Arcam fœderis Dömini, & veniat in me- dium noſtri, ut ſalvet nos dema- nu inimicorum noſtrorum. Immolabit hœdum. 408. Iſit ergo péôpulus in Silo, & tulérunt inde Arcam fœderis Dômini exercituum, ſedéntis ſuper Cherubim, erantque duo filii Heli cum arca fœderis Dei, Ophni, & Phinees. Cumque veniſſet Arca fœderis Doômini in caſtra, vocife- ratus eſt omnis Iſrael clamore grandi, & personuit terra. Et audiérunt Philiſthiim vocem cla- moris, dixeruntque; Quænam eſt hæc vox clamôris magni in caſtris Hæbræorum: Et cognovérunt, quod Ar6 Domini veniſſet in caſtra- Somedétis carnes. 408⸗ Imuerüt centes: l ingemue Pbis:non e lo beri &1 d6 Odis n Drorom ſubl ur dii, gl umonipla Punmini, 8 1n de ſetyia Uikemierun 1 bellate girunus inis: Iuliginta u dei cap teli wo⸗ liness. 3 geſerit! llen Emo, ſo⸗ Vöniam elk dotpu⸗ uiſet Udas ipſarn i ine Ucicit 1zeh Nels 11 liten in lenpe ſenit unferturin fkeiur corpören Iquönian la elt,in em inet Uun vetti hintib erri eno leſol me; Par ante ſermo Donil 0, i, Dorin, K wotentt ung ione 4 tuæ dilektinl inum. n. 4,. i nodis Ie no Regum n bis il W ICnelo Certamie, i guutuolt. tſus el or gte meſole 4 herlt⸗ uni hüiii de lo in ſelin li Avet nos Krorum. um. ℳ . 1 uin o, Atenn iee vſeteniͤei e duo üt venilet 1 ncakta lunl n 1 nuit teln Imueruúntque Philiſthiim, di- centes: Venit Deus in caſtra Et ingemuézunt „ dicêntes: Væ nobis: non enim fuit tanta exulta- tio heri & nudiustertius: væ no bis. Quis nos ſalvabit de manu Deôrum ſublimium iſtérum?: hi ſunt Dii, qui percuſserunt .αgyp- tum omni plaga in deserto. Con- ftortamini, & eſtoôte viri Philiſthi- im, ne ſerviatis Hebræis, ſicut & illi ſerviérunt vobis, confortami- ni, & bellate. qugnaverunt ergo Philithiim, & cæfus eſt Iſrael „ & fugit unusquisque in tabernacu- lum ſuum: & facta eit plaga mag- na nimis: & cecidérunt de II- rael triginta millia peditum. Et Arca Dei capta eſt: duo quoque filii Heli mortui ſunt, Ophni & Phinees. . Reſpéxit Elias. 408. Sermo S. Joannis Chrysôſtomi. A Uôniam Verbum dicit: Hoc O corpus meum, & aſſentia- mur, & credamus, & intellectuâ- libus ipſum ôculis intueamur. Ni- hil enim ſenfibile nobis Chriſtus tradidit: sed senſibilibus quidem rebus , at ômnia intelligibilia. Itidem & in baptismate: per rem, nempe ſenſibilem aquam donum confértur: intelligibile verò quod perficitur, generatio & renovatio. Si enim incorpôreus eſſes, nuda & incorpôrea tibi dediſſet ipse dona: ed quoôniam anima coôrpori con- sérta eſt, in ſenſibilibus intelligibi- lia tibi præbet. Quot nunc dicunt: Vellem ipsius formam aſpicere, fi- gůram, veſtiménta, calceamenta: Ecce eum vides, ipsum tangis, ipsum manducas. Et tu quidem ve- ſtimenta cupis vidére; ipse vero tibi concédit non tantùm vidére: verům & manducare, & tàângere; & intra te sumere, N. Cœnäntibus illis. 409. Gitur accédat nemo cum nâulea, Anemo reſolůtus, omnes acceênſi, Omues fervéntes, & excitati. Nam ſi Judæi ſtantes, & calceamenta in pédibus habéntes, & baculos manibus geſtantes, agnum cum feſtinatiõne comedébant; te mul- tò magis oportet eſfte ſolértem. 1 1 Nam illi quidem in Palxæſiinam erant profectüri, & proptéreaà via- tôrum figüram habebant: tu verò debes in cœlum migrare. Qua- propter in omnibus oportet te vigilare; nec enim parva pœna propéônitur indigne ſumentibus. Cogita, quantum adversùs prodi- torem indignaris, & contra eos » qui illum crucifixérunt: itaque considera, ne tu quoque ſis reus corporis & sanguinis Chriſti. IIII ſanctiſſimum corpus occiderunt, tu vero polluta füscipis anima, poſt tot beneficia. Neque enim illi ſatis fuit, hôminem fieri, colaphis cædi, & crucifigi: verum & ſemet- ipsum nobis commiscet; & non fide tantum, verùm & ipsa re nos ſuum efficit corpus. Accepit Jeſus càlicem. 410. Uèò non oportet igitur eſſe puriorem, tali fruéntem ſa- crificio à quo ſolari radio non ſplendidiérem manum „ carnem hanc dividéentem? os, quod igni ſpiritâli repletur, linguuam , quæ treméndo nimis ſänguine rubés- cit ? Cogita, quali ſis inſignitus ho- nore, quali méenſa fruaris. Quod Angeli vidéntes horréscunt, neque liberè audent intuéri propter emi- cantem inde ſplendorem; hoc nos pàscimur, huic nos unimur, & facti ſumus unum Chriſti corpus, & una caro. Quis loquétur poténtias Doô- mini, auditas faciet omnes laudes ejus à Quis paſtor oves proprio paſcit cruoôre? Et quid dico pa- ſtor? Matres multæ ſunt, quæ poſt partůs dolores, filios aliis tradunt nutricibus. Hoc autem ipſe non eſt paſſus „ ſed ipse nos prôprio säanguine pascit, & per omnia nos ſibi coagméntat. Ego lum panis vitæ. 410. 5 éctio ſandti Eyangéelii ſecändùm Lucam Pe 1 IN illo témpore: Dixit Jeſus ha- riſæis paräbolam hanc: Homo quidam fecit conam magnam,; 6 vocavit multos. Et réliqua. Homilia ſancti Gregorli Papæ. Oc diſtare, fratres chariſſumi; inter delicias corporis, & cor- dis ſolet: quoòd corporales deli- ciæx, cùm non habéntur, grave in ſe deſidérium accendunt, cùm vero D 4 avide 418 avide edúntur, comedeéntem prô⁶- A D tinus in faſtidium per ſatietatem vertunt. At contra;, ſpiritales deli- ciæ, cùm non habéntur, in faſtidio ſunt: cùm verò habéntur, in deſidé- rio: tantque à comedente äàm- pliùs eſurintur, quantò & ab eſu- riénte ampliùs comeduntur. In il- lis appetitus placet, experiéntia diſplicet: in iſtis appetitus vilis eſt, & experiéntia magis placet. In illis appetitus ſaturitatem;, ſa- turitas faſtidium génerat;: in iſtis autem appetitus ſaturitãtem, ſatu- ritas appetitum parit. Qui manducat. ArI⸗ Ugent enim ſpiritaàles deliciæ deſidérium in mente, dum saà- tiant; quia quantò magis eârum ſapor percipitux, eò ampliùs cog- nôſcitur, quòd avidiùs amétur, & idcixcèò non häbitz amari non poſſunt, quia earũ ſapor ignoratur. Quis enim amare vâleat, quod ig- nôrat? Proinde Plalmiſta nos ad- monet, dicens: Guſtaâte, & vidéte; quoniam ſuavis eſt Dôminus. Ac ſi apértè dicat, Suavitätem ejus non cognòôſcitis, i häãc minimè guſtatis; ſed cibum vitæ ex palâto cordis tängite, ut probantes ejus dulcé- dinem „ amäre valeâtis,; Has autem homo delicias tunc amiſit; cùm in paradiſo peccavit: extra exiit, cům os à cibo ætérnæ dul- cédinis clauſfit. Homo quidam fecit conam ma- gnam;, & miſit ſervum ſuum hora cœnæ, dicere invitatis, ut venirent: Quia parata ſunt omnia. Venite, coméedite panem me- um;, & bibite vinum, quod miſcui vobis. Quia. lôria Patri. Quia. Nde nos quoque nati in hu- jus peregrinatioônis ærumna, huc faſtidiôſi jam venimus, nes- cimus, quid deſiderare debeâmus. Tantôque ſe ampliùs faſtidii no- ſtri morbus exàâggerat, quantô ſe magis ab eſu illius dulcédinis ani- mus elongat., Et eò jam intérnas delicias non appetit, quò eas co- médere, diun longéque defuévit. Faſtidio ergo noſtro rabéscimus, & longa inédiæ peſte fatigamur. Et quia guſtare intus nolumus para- tam dulcédinem, amaämus foris mileri famem noſtram. e Deum laudamus. II. L AUDES, Sapiéntia ædificâvit. 412. Hariflimi, Nolite mirari, ſi odit vos mundus. Nos ſeimus, quo- niamt translati ſumus de morrte ad vitam, quéôniam diligimus fratfes. . erbum fupernum pro- diens. 412. Panem cœli dedit eis, allel. Panem Angelorum manducavit homo, allel. Homo quidam fecit cœnam mag- nam; & vocàâvit multos, & milſit ſervum ſuum hora cœnæ, dicere invitatis, ut venirent, quia omnia parata ſunt; allel. Ancti nôminis tui, Dômine; timôrem päriter & amôrem fac nos habére perpétuum: quia num- quam tua gubernatiône deſtituis;» quos in ſoliditate tuæ dilectiônis inſtituis. Fer Dôminum. Ego ſum panis vivus. Folſuit fines tuos. eus, qui nobis. 412. Silioli. Angelôrũ eſca. hariſſimi, Nolite mirari. Panem cœli dedit eis» Alleldſa, allel. Panem. Panem Angelôrum manducavit homo; allel. allel. léria Patri. Panem. Gibavit illos ex adipe fruménti, allel. Et de petra;, melle ſaturavit eos;, allel. . Pinguis eſt panis. N hoc cognéôvimus charitatem Dei, quòôniam ille äanimam luam pro nobis poſuit: & nos debémus pro fratribus animas ponere- Cibavit illos ex adipe fru- ménti, *Allel. allel, Cibavit. Et de petra, melle ſaturävit eos- Allel. allel. Glôria Patri. Cibavit. Edücas panem de terra, allel. Et vinum lætificet cor höminis, alleluja: Vinceénti. Ilioli mei, non diligâmus ver- bo, neque lingua;, ſed opere 8& veritäte. Educas panem de terfa; Allelâja, allel. Edücas. Et vinum lætificet cor hòminis. Allel. Ael alle Doluit Et adi ilelia. larercos in l⸗ (bbäplt Aelis. ncepe WR,Alelaj ücoin iKpaup duos ngeitur d ¹ Renm. lanen 4 I delhr Prüimn cann dei lubicen etüntgue ntalerun Rn, & ſt ſon. Cäm ſemini: Htuerunt Iltsümqn Ulgentes, Eentem lu⸗ 4 mniruni do Rſeünlsge 8 de monttil zinnun fupennunge lenmn celitel ein Algelen Aet, t ChN N ltos, A cele/ Al nt,ginonu tui, Dönin E amotenk m: guane löne eklut tux diledſe inum, elet Angeline⸗ Nolteni, cli ellan Lanel. un Mandi, D lorukt⸗ tillosentt Ale Pgnuett⸗ nus cni⸗ ſeinindl, Enos eii⸗ Allel. allel, G loria Patri. Edúcas. Pôſuit fines tuos pacem, allel. N, Et adipe fruméenti satiat te, allelùja. Sacerdos in ætérnum. Capit. C hariſſimi, Nolite mirari. ut ing. Hyn ange lingua. 406. y. Cibavit illos ex adipe frumenti, allelùja. ge Et de petra „ melle ſaturavit eos, allelüja. Exi citoò in platéas, & vicos civitâ- tis: & pauperes ac débiles, cæcos & claudos compelle intrare, ut impleâtur domus mea;, allel. ancti nominis. O ſacrum Convivium. 4r3. Panem de cœlo. Qratig eus, qui nobis, 412. FPERIA SECUND A. De libro Piimo Aegüm. Paiikhiln autem fülérunt Ar- cam Dei, & aſportavérunt eam à Lapide adjutôrii in Az6tum. Tu leruntque Philiſthiim Arcam Dei, & intulerunt eam in témplum Da- gon, & ſtatuérunt eam juxta Da- gon. Cümque furrexiſfent dilucu- 10o Azotii altera die ecce Dagon jacebat pronus in terra ante Arcam Dômini: & tulérunt Dagon, & re- ſtituerunt eum in locum ſuum. Kursumque manè die àltera con- ſurgentes, invenérunt Dagon ja- centem ſuper fäciem ſuam in terra coram Arca Doômini: caput autem Dagon , & duæ palmæ manuum ejus abſciſiæ erant ſuper limen, Porrò Dagon ſolus truncus reman- ſerat in loco ſuo. Immolabit hœdum. 408⸗ Ggravàta eſt autem manus Dô- mini ſuper Azoôtios, & demo- litus eſt eos. Et ebulliérunt villæ & agri in medio regiônis illius, & nati ſunt mures, ò tacta eſt con- füſio mortis magnæ in civitate. Vidéntes autem viri Azôtii hujus- cémodi plagam, dixérunt: Non maneat Arca Dei Ifrael apud nos: quéôniam dura eſt manus ejus ſu- per nos, & ſuper Dagon deum no- ſtrum. Et mitténtes congregavé- 8143 O . 419 runt omnes sätrapas Philiſthinoô- rum ad ſe, & dixérunt: Quid facié- mus de Arca Dei Ifrael? Reſpon- derüntque Gethæi: Circumducatuf Arca Dei IIrael. Comedetis carnes. 408. T circumduxerunt Arcam Dei Iſrael. Illis autem circumdu- céêntibus eam, fiebat manus Dô- mini per üngulas civitates interfe- ctionis magnæ nimis ; & percu- tiebat viros uniuscujûsque urbis à parvo usque ad majorem. Mise- runt ergo Arcam Dei in Accaron. Cumque veniſſet Arca Dei in Ac- caron, exclamaveérunt Accaroni- tæ&, dicéntes: Adduxérunt ad nos Arcam Dei Iſrael;, ut interficiat nos, & pôpulum noſtrum. Mise- runt itaque „ & congregavérunt omnes satrapas Philiſthinorum , qui dixerunt: Dimittite Arcam Dei Irael, & revertàtur in locum ſuum & non interficiat nos eum populo noſtro. Fiebat enim pavor mortis in ſingulis urbibus, & graviſſima valdè manus Dei. Reſpéxit Elias. 403. De Sermône S. Joannis Chrysé-⸗ ſtomi. Nicutque ndèlium Chriſtus ſemetipſum per myſtéria com- miscet, & quos génuit, per ſemet- ipſum enútrit, nec alteri tradit: per hoc tibi rurſum perluadens »„ quòd carnem tuam aſsümpſit. Ne torpeamus igitur tanta digni chari- täte, & honôre putati. Nonne vi- détis, quanta promptitudine par- vuli papillas capiunt „ & quanto impetu labia ubéribus infigunt ² Accedämus cum tanta nos quo- ue alacritàte ad hanc menſam, X ad übera poculi ſpiri talis: quini- mòô cum longè majori trahamus, tamquam infantes lacténtes ſpi- ritus gratiam, & unus ſit nobis dolor;, hac eſca privari, Non ſunt humanæ virtutis opera hæc, quæ kroßenänfur; qui tunc ipia fecit in illa cœna, idem ea nunc quoque facit. Nos miniſtrôrum tenemus locum: qui verp ſanctificat ea; & immütat; ipſe eſt. Nullus itaque Judas alsiſtat, nullus avarus: nam tales menſa non ſùúſcipit. Si quis eſt diſcipulus, adſit; ait enim: Cum D d 2 Lies⸗ 20 dictipulis meis facio Paſcha. Hæc eſt illa menſa; i bet. Non enim illam quidem Chri- ſtus, hanc autem homo pérficit: verüm & hanc ipse quoque. Conantibus illis. 409. Nhumanus accédat nemo;, ne- mo crudélis, & immiséricors; nemo prorſus immundus. Hæc ad communicantes dico, & ad vos miniſtrantes. Nam & ad vos ſer- moônem convértere neceſsarium eſt, ut multo cum ſtůdio hæc dona diſtribuatis. Non parva vobis im- minet ùltio, ſi quemquam, illius culpæ cônſcii, hujus menſæ partici- pem eſſe concedatis: ſanguis ejus de manibus veſtris exquirétur: ſive uis Dux militiæ ſit, ſive Præfé us „ ſive Princeps diadémate coronatus, indigné autem acce dat, prôhibe, majorem illo po- teſtätem habes. Proptérea vos Deus hoc inſignivit honôre, ut talia diſcernatis. Hoc veſtra digni- tas eſt, hoc ſecuritas, hoc omnis coréêna: non ut albam & ſplen- déntem túûnicam circumeatis in- dti. Verum & tu laice, cùm ſa- cerdôtem videris offerentem, ne ut ſacerdotem eſſe putes hoc fa- ciéntem, ſed Chriſti manum in- viſibiliter exténſam. Accépit leſus. 410. Udiamus igitur & ſacerdotes, & sùbditi, quali eſca facti ſu- mus digni, audiamus, & horrea- mus. Sanctis carnibus ſuis nos dedit impléri, ſemetipſum appéſuit immolaätum, Quænam igitur erit nobis excuſatio , cùm talibus paſti talia peccémus, cùm lupi fiamus Agnum comedéntes, cum tam- quam oves paſti more leonum di- ripiamus?: Hoc enim myſtérium non à rapina tantùm , verùm & ab omni vel tenui inimiciria pu- rum eſſe pénitùs jubet: eſt enim pacis myſtérium. Judæis quidem annuatim propriorum monuménta beneficiorum ſolemnitates Deus alligavit: tibi vero ſingulis dié- bus per hæc myſtéria. Nullus ita- que judas hanc menſam petat, nullus Ssimon. Hi namque duo propter avaritiam perié-⸗ runt; hoc igitur barathrum fu- giamus. Ego ſum panis vitæ. 410. & minus nihil ha- éctio Tancti Evangelii ſecúndàm Jjoannem. p. 6. k Nillo témpore: Dixit Jeſus tur- bis ladæorum: Caro mea ver eſt cibus, & ſanguis meus vere eſt potus. Et réliqua. 1 De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Ic eſt, panis qui de colo des- céêndit. Hunc panem ſignifi- càvit manna, hunc panem ſisnifi- cavit altare Dei Sacramenta illa fuérunt: in ſignis diversa ſunt, ſed in re, quæ ſignificatur, paria ſunt. Apoſtolum audi: Nolo enim vos;» inquit, ignorare fratres; quia pa- tres noſtri omnes ſub nube fuerunt & omnes mare tranſiérunt, & om- nes per Moyſen baptizâti ſunt in nube, & in mari: & omnes eam- dem escam ſpiritàlem manducavé- runt. Spiritalem utique eamdem: nam corporalem alteram., quia illi manna, nos aliud: ſpiritalem verô; quam nos, ſed patres noſtri, non patres illôrum, quibus nos similes sumus, non qutbus illi ſimiles fue- runt. St adjungit: Et omnes eüm- dem potum ſpiritalem biberunt. Aliud illi, aliud nos, ſed ſpécie viſibili quidem, tamen hoc idem ſignificante virtůte ſpiritali. Quoô- modo enim eumdem potum? Bi- bébant, inquit , de ſpiritali, ſe- quéente petra: petra autem erat Chriſtas. Inde panis, inde potus. ſtus in verbo, & in carne. Et quô- modo bibérunt? Percuſſa eſt petra de virga bis. Gémina percuſſio duo ligna crucis ſignificat. Qui mandúcat. 4II. Orunt fidéles corpus Chriſti, ſi corpas Chriſti non négli- gant eſſe. Fiant corpus Chriſti;, ſi volunt viyvere de Spiritu Chriſti. De spiritu Chriſti non vivit; niſi cor- pusChriſti. Intelligite fratres mei, quid dixerim. Homo es» & ſpiri- tum habes, & corpus habes. Spiri- tum dico, quæ anima vocatur; qua conſtas, quod homo es: conſtas enim ex anima & côrpore. Habes enim ſpiritum inviſibilem, corpus viſibile. Dic mihi, quid ex quo vi- vat? Spiritus tuus vivit ex corpore tuo, an corpus tuum ex ſpiritu tuo: Reſpéndet omnis, qui vivit ¹ qui autem hoc non poteſt ton. Petra Chriſtus in iigno,verus Chri- (le, nescie Get oimnis, gue meum ſis ergo &e Chriktii in. Mift me Umquia uiinit de ſiltce ſpiri (itn tuo. us Chiiſti,1 eek,guc Molus bau lanis,Inguit uris, 0 ſa dünnum uni Uitins! Orij Vint, habet. lelatincor Pon abhort örum, nor (oc releca Ultonum, A pulchrun Iumt hxre tebed. N Upohei re e Deum BIKXI 1. de lbt ⸗ ero ne Philit hls, Et erotes Ouicd taie Udicate ne Us eam Etunt; IIael, ne tam, ſe üpro pee i & ſcis MWand ejrn Immol Nn lcu Mro 1s, Ka lle, Unum Us on uneue n hlos e⸗ Ueenn 1 Mn vig. ſerendar irit etutt IIo We i is wels ſe Ttini bpide tique eulutel telam., It. Piritäleme es noſtrin lbus no li ſiuite Et omnes, tilem Ubi⸗ n058 lel tamen e ſyititnn dére, néscio, ſi vivit. Quid reſpõn- det omnis, qui vivit? Corpus uti- que meum vivit de Spiritu meo. Vis ergo & tu vivere de Spiritu Chriſti? in corpore eſto Chriſti. Miſit me vivens Pater. 411. Umquid enim corpus meum Nrvivit de ſpiritu tuo? Meum Vivit de ſpiritu meo, & tuum de ſpiritu tuo. Non poteſt vivere cor- pus Chriſti, niſi de Spiritu Chriſti. Inde eſt, quod exponens nobis A- pôſtolus Paulus hunc panem: Unus panis, inquit, unum corpus multi sumus. O ſacramentum pietatis, 6 ſignum unitatis, vinculum cha- ritatis! Qui vult vivere, habet, ubi vivat, habet, unde vivat. Accédat, credat, incorporétur, ut vivificétur. Non abhorreat à compage mem- brorum, non ſit putre membrum, uod reſecari mereatur,„ non ſit iſtértum, de quo erubeſcatur. Sit pulchrum, ſit aptum, ſit la- mum: hæreat corpori, vivat Deo de Dgo, Nunc labôret in terra;, ut poſteà regnet in cœlo. re Déum laudamus. II. FEKIATERTI A. *De libro primo Regum. Fvit ergo Arca Dômini in regioô- ne Philiſtinoru ſeptem men- ſibus. Et vocavérunt Philiſthiim Sacerdotes & Divinos, dicéntes. Quid faciémus de Arca Doômini? indicate nobis, quòmodo remittaà- mus eam in locum ſuum Qui di- Xérunt: Si remittitis Arcam Dei Ifrael, nolite dimittere eam va- cuam, ſed quod debéetis, réddite ei pro peccato; & tunc curabimi- ni: & ſcietis „ quare non recédat manus ejus à vobis, Immolabit hœdum. 408. Uare aggravatis corda veſtra;- ſicut aggravavit gyptus, & PhHärao cor ſuum nonne poſt quam percùſſus eſt, tunc dimiſit eos, & abiérunt? Nunc ergo arri- pite, & facite plauſfrum novum unum, & duas vaccas fœtas, dqui- bus non eſt impôſitum jugum; jungite in plauſtto, & recludite vVitulos earum domi. Tolletisque Arcam Domini , & ponétis in planſiro, & vaia ahrea, quzæ ex- Golviſtis ei pro delicko; ponetis in 421 capséllam ad latus ejus: & dimit- tite eam, ut vadat. Et aſpiciétis; & ſi quidem per viam finium ſuoô- rum aſcenderit contra Béthſames: ipſe fecit nobis hoc malum gran- de: ſin autem, minimè, ſciémus quia nequaquam manus ejus téti- git nos, ſed caſu accidit. Fecé- runt ergo illi hoc modo. Comedétis carnes. 408. Bant autem in dirédtum vaccæ per viam, quæ ducit Béthiames, & itinere uno gradiebaântur;, per- gentes & mugiêntes: & non decli- nabant neque ad déxteram;, neque ad ſiniſtram: ſed & satrapæ Phi- liſthiim fequebantur usque ad ter- minos Béthſames, Porrô Bethfſa- mitæ metébant triticum in valle: & elevantes culos ſuos, vidérunt Arcam, & gaviſi lunt, cùm vidis- ſent. Et plauſtrum venit in agium oeiſue Bethiamitzæ, & ſtetit ibi. Erat autem ibi lapis magnus, & concidérunt ligna plauſtri, vaccas- que impoſuérunt ſuper ea holo- cauſtum Domino. Levitæ autem depoſuérunt Arcam Dei. Reſpézxit Elias. 408. Ex Epiſtola S. Cypriani Epiſcopi & Martyris ad Cæcilium. IN ſacerdé⁶te Melchiſedech ſacrifi- cii Dominici ſacraméntum præ- figuraàtum vidéemus , ſecuúndùm quod Scriptúra divina teſtatur, & dicit: Et Melchiſedech Rex Salem prötulit panem & vinum. Fuit autem ſacerdos Dei ſummi, & be- nedixit Abraham: Quod autem Melchiſedech typum Chriſti por- taret, declarat in Pſalmis Spiritus ſanctus, ex' ersôna Patris ad Filium dicens: Ante lucſferum génni te. Tu es ſacérdos in ætérnum ſecun- dùm ocdinem Melchiledech. Qui ordo ütique hic eſt de ſacrificio illo veniens, & inde deſcendens; quòd Melchiſedech ſacerdes Oei ſummi fuit; quod panem & vinum ébtulit, nued Abraham benedixit. . Cœnantibus illis. 409⸗ Am quis magis ſacérdos Dei ſumii,quäam Dôminas noſter jeſus Chriſtus ?: qui ſacrincium Deo Patri 6btulit, & obtulit hoc idem, quod Melchiledech obtule- D d 3 rat 422 rat , id eſt panem & vinum, ſuum ſcilicet corpus & sanguinem. Et circa Abraham benedictio illa Præcédens, ad noſtrum populum pertinébat. Nam ſi Abraham Deo crédidit „ & reputatum eſt ei ad juſtitiam : ütique quisquis Deo credit, & fide vivit, juſtus inve- nitur: & jam pridem in Abraham fideli benediéktus; & iuſtificatus oſtenditur, ſicut beatus Apoſto- lus Paulus probat, dicens: Cré- didit Abraham Deo , & reputa- tum eſt ei ad juſtitiam. Cognos- citis ergo„ quia qui ex fide funt, hi ſunt filii Abrahæz. Providens autem Scriprüra, quia ex fide ju- ſtificat Gentes Deus, prænuntiavit Abrahæ, quia benedicentur in illo binnes Gentes. Accépit jeſus. 410. Tergo in Géneſi per Melchi- ſedech lacerdotem benedictio circa Abraham poſſer rite celebra- ri, præcédit ante imago ſacrifieii, in pane & vino iſcilicet conſtitùta. Quam rem perficiens & adimplens Doôminus, panem & càlicem mix- tum vino obtulit: & qui eſt ple- nitüdo, veritätem præfiguratz imaginis adimplévit. Sed & per Salomonemspfritus ſanctus typum Dominici ſacrificii antè præmon- ſtrat: immolatæ hoſtiæ, & panis & vini, ſed & altaris, & Apoſtoloô- rum faciens mentionem: Sapién- tia, inquit, ædificavit ſibi domum, & subdidit colùmnas ſeptem; ma- ctavit ſuas hoſtias, miſcuit in cra- teére vinum luum , & paravit men- dſam ſuam. Et miſit ſervos ſuos convocans cum excélſa prædica- tione ad cratérem, dicens: Qui eſt insipiens, declinet ad me. Et e- gentibus ſeniu dixit: Venite, édite de meis pänibus, & bibite vinum, quod miscui vobis. Ego ſum panis vitæ. 41e. Léctio ſancti Evangélii ſecunduùm Joannem. N illo tempore: Dixit Jeſus tur bis judæôrum: Caro mea verèe eſt cibus; & Sanguis meus vere eſt potus Er réliqdua. De Homilia ſancti Auguſtini Epiſc. On ſicut manducavérunt pa- tres veſtri manna; & moôrtui funt. Quare manducçaverunt; & mrtui ſunt? Quia qued videbant;, credébant: quod non videbant »„ non intelligebant. Ideo patres ve- ſtri „ quia fimiles eſtis illorum. Nam quantum pertinet, fratres mei, ad mortem iſtam visibilem & corporàlem, numquid nos non moôrimur, qui manducamus pa- nem de cœlo deſcendéntem? Sie ſunt mortui & illi, quemadmo- dum & nos ſumus morituri: quan- rum attinet, ut dixit, ad mortem hujus corporis visibilem atque carnalem. Qui manducat. 411. Uantum autem pertinet ad il- ₰ lam mortem, de qua terret Dôminus, qua mortui ſunt patres iſtorum; manducavit manna 8& Moyſes „ manducavit manna & Aaron „ manducavit manna Phinees, manducavérunt ibi mul- ti; qui Domino placuérunt, & moôörtui non ſunt. Quare? visibilem cibum ſpiritaliter intel- lexérunt, ſpiritaliter eſuriérunt », ſpiritaliter guſtaverunt, ut ſpiri- taliter ſatiarentur Nam & nos hôdie accipimus viſibilem cibum: ſed aliud eſt ſacramentum, aliud virtus ſacramenti. Miſit me vivens. 411. Uaàm multi de altäri accipi- unt, & moriüntur, & acci- piéêndo moriüntur! Unde dicit Apôſtolus: Judicium ſibi mandù- cat & bibit. Nonne buccella Do- minica venénum fuit judæ? Et ta- men accépit. Et cùm accépit, in eum inimicus intravit: non quia malum accépit: ſed quia bonum malè malus accepit. Vidéte ergo fratres, panem cœleſtem ſpiritaliter manduçate, innocéêntiam ad altare apportate. Peçcata etſi ſunt quoti- diana, vel non fint mortifera; an- tequam ad altare accedatis, atten⸗ dite, quod dicatis: dimitte nobis debita noſtra, ſicut & nos dimitti- mus debitoribus noſtris. Si dimittis dimittétur tibi: ſecurus accéde: panis eſt, non venénum. e Deum laudamus. II. F ERIAQUART A. De libro primo Regum. PErcuct autem de viris Beth- ſamitibus, eo quoòd vidiſſent Quia . tein Domi Ppulo leptt (Iungueginta Oue opulus ſeleulelllet pl käielunt vi ſſotetit ſtae i Dei ſandi huj (dnlet nob Nintios ad ha Un, itentes UÜhün Arcam Fenenunt ergo & tetunerunt & intulerunt Abindab in Ium autem fil Neunt, ut c Immoläbt T fadum Ult Aea in,multipli Pippe ſamn legulerit omm Dominunm. miyerlan do⸗ In loro cor niad hominn 10s de mecd Alror K Domino, Kle os de wenn kllerunt el⸗ Kifuoth, 1ldli⸗ Conedet lit Aut Dtue un fntoren onenen Kluüntque 1. niaſlal Unrin di⸗ un A idtine Räbhenn dgidlrun gictden batles ſe igillomm et, Kalts ieidleen icd nostn ucamnne ⸗ lenten guemucne⸗ tlturinguu d molt ilem ane l⸗ entinetiti e Aun tent iunn an it mann it mannt t mund unt ibi cuerunt/ ste? liren int⸗ elutiennt, t, t i⸗ Nin NN lem clue, nnn,i fll⸗ ltüti tor, S⸗ Unge bi mandk⸗ n . lule 1 1 Aeechii it: Non A gun konn ſidereenn enlgiii limn 1ii luteti, nottſeni, dstis, gimitte noseine ris SKicin culus 1cE nunm, Arcam Démini: &e pereuͤſſit de pépulo ſeptuaginta viros; quinquaginta millia plebis. Luxit- que populus, eò quod Dominus percuſsiſſet plebem plaga magna. Et dixerunt viri Bethsamitæ: Quis péôterit ſtare in conſpéctu Doômini Dei ſancti hujus? & ad quem as- céndet à nobis à Miſeruntque nüntios ad habitatores Cariathia- rim, dicentes: Reduxérunt Phi- liſthiim Arcam Domini, deſcéndi- te, & redücite eam ad vos. Venérunt ergo viri Cariathiarim;, & reduxérunt Arcam Dômini, & intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa. Eleaza- rum autem filium ejus ſanétifica- veérunt, ut cuſtodiret Arcam Do- mini. Immolaäbit hœdum. 408. T factum eſt, ex qua die man- ſit Arca Domini in Cariathia- rim, multiplicati ſunt dies (erat quippe jam annus vigeſimns) & requiévit omnis domus Ifrael poſt Dominum. Ait autem Samuel ad univérſam domum Iſrael, dicens: Si in toto corde veſtro revertimi- ni ad Dominum, auterte deos alié- nos de médio veſtri, Baalim & 4²3 Ex libro ſancti Ambréô ſii Epiſcopi de Sacraméntis. Aâ Sacramentéôrum quis eſt; Aniſi Doôminus Jeſus: DBe cœτ&l iſta Sacraménta venérunt. Conſi- lium enim omne de cœlo eſt. Ve- rè autem magnum eſt & divinum mirâculum, quod pôpulo pluit De- us manna de cœlo; & non labora- bat populus, & manducabat. Tu forte dicis: Meus panis eſt uſitatus. Sed panis iſte, panis eſt ante verba ſacramentôrunm ubi accéſſerit con- ſecratio, de pane fit caro Chriſti. Hoc igitur aſtruamus. Quomodo poteſt, qui panis eſt, corpus eſſe Chriſti? Conſecratiéône. Contecra- tio igitur quibus verbis eſt, & cu- jus ſermonibus? Domini Jeſu. Nam réliqua omnia, quæ dicũntur, lau- dem Deo deferunt, oratio præmit- titux pro pôpulo, pro Régibus, pro céteris: ubi venitur, ut conficiatur venerabile Sacraméntum, jam non ſuis ſermõnibus ſacerdos; ſed uti- tur ſermonibus Chriſti. Coenantibus illis. 409 Rgo ſermo Chriſti hoc cônficit Sacramentum. Quis ſermo Aſtaroth, & præparate corda veſtra Domino, & ſervite ei ſoli, & éruet vos de manu Philiſthim. Ab- ſtulerunt ergo filii Ifrael Baalim & Aſtaroth „ & ſerviéerunt Domi- no loli. Comedétis gçarnes, 408. Ixit autem Säamuel: Congre- ◻gate univérium IHrael in Mas- phat, ut orem pro vobis Dôminum. Et convenérunt in Masphat: hau- ſerùntque aquam „ & effuderunt in conſpécu Domini, & jejuna vérunt in die illa, atque dixerunt ibi: Peccavimns Domino. Ju- dicavitque Samuel filios Iſrael, in Masphat. Et audiérunt Philiſt- hiim, quôd congregati eſſent fi- lii Ifrael in Masphat „ & afſcen. dérunt satrapæ Philiſthinorum ad Iiraeſ. Quod cùm audiſſent filii Iſfael „ timuerunt à facie Phi- liſthinoöͤrum. Dixerüntque ad Sa- muélem: Ne ceſſles pro nobis clamare ad Dominum Deum no- ſtrum „ ut ſalvet nos de manu Philiſthinorum. Kelpexit Elias, 408. Chriſti? Nempeis, quo facta fſunt ômnia. Juſſit Dominus, & factum eſt cœlum: juſſit Dôminus, & facta eſt terra: juſir Doôminus;, Sc faécta ſunt maria: juſſit Dôminus, & om- nis creatùra generâta eſt. Vides ergo, quam operatorius ſit ſermo Chriſti. Si ergo tanta vis eſt in ſer- mone Dômini Jeſu, ut inciperent eſſe, quæ non erant: quantô magi operatorius eſt; ut, quæ erant;, in aliud commuteéntur? Coœlum non erat, mare non erat, terra non erat. Sed audi dicéntem: Ipſe dizit, & facta ſunt: ipſe mandavit, & creata ſunt. Ergo tibi ut reſpondeam;, non erat corpus Chriſti ante con- ſecrationem: ſed poſt conſecratio- nem dico, tibi, quod jam corpus e Chriſti. Ipie dixit, & fa tum eſt: ipie mandavit; & creatum eſt. Accépit Jeſils. 4 1%- TAm redi mecum ad propoſitioô- nem meam. Magnum quidem & venerabile, quod manna Judæis pluit de cœlo- Sed intéllige, quid eſt amplius,mana de cœlo, an cor- pusChriſti? Corpas Chriſti utiqjqui D d 4 aucdtor 424 auctor eſt eoli. Deinde manna qui manducavit „ mortuus eſt: ui manducaverit hoc corpus, et ei remiſſio peccatorum, & non moriétur in ætéernum. Ergo non otiose; cüùm ecipi⸗ „tu di- cis: Amen, jam in ſpiritu con ſitens , quoòd accipias Corpus Chriſti. Dicit tibi facerdos, Corpus Chriſti: & tu dicis Amen, hoc eſt, verum. Quaod confitétur lingua, teneat affe- Sus. Ego ſum panis vitæ. 410. Ectio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. R illo tempore: Dixzit Jeius tur bis judæorum: Caro mea, vere eſt cibus, & ſanguis meus, veré eſt potus. Et reéliqua. Homilia S. Hilarii Epiſcopi. On eſt humano aut ſæculi ſen- ſu in Dei rebus loquéndum Quæ ſcripta ſunt;, legamus; & quæ legérimus, intelligamus; & tunc perféctæ fidei officio fungeémur. De naturali enim in nobis Chriſti veritate quæ dicimus, niſi ab eo diſcimus, ſtulté atque impie dici- mus. Ipſe enim ait: Caro mea ve- ré eſt elca, & ſanguis meus vere eſt potus. Qui edit carnem meam, & bibit sanguinem meum, in me manet, & ego in eo. De veritate carnis & sängninis non relictus eſt ambigendi locus. . Qui manducat. 411. Unc enim & ipsius Dômini Nporofeſſiòne, & fide noſtra ve- re caro eſt, & verè ſanguis eſt. Et hæc accépta atque hauſta id effi- Eiunt, ut & nos in Chriſto, & Chri- us in nobis ſit. Anne hoc véritas non eſt: Contingat, planè his ve rum non eſſe, qui Chriſtum jeſum verum eſſe Deum negant. Eſt ergo in nobis ipfe per carnem „ & ſu⸗ mus in eo, dum ſecum hoc, quod nos lumus;in Deo ett. Quod autem in eo per ſacramentum communi caàtæ carnis, & sanguinis ſimus: ipſe teſtatur, dicens: Et hic mundus jam me non videt, vos autem me vidé- bitis, quôniam ego vivo, & vos vi vétis: quoniam ego in Patre meo, & vos in me, & ego in vobis. Miſit me vivens Pater. 411. Uod autem in nobis naturi- lis hæc unitas ſit, iple ita teſtatus eſt: Qui edit carnem me- am, & bibit sanguinem meum, in me manet, & ego in eo. Non enim quis in eo erit, niſi in quo ipfe füerit: ejus tantùm in ſe aſ- sumptam habens carnem, qui ſuam sumpfſetit. Perfectz autem hu- jus unitatis ſacraméntum ſupeériùs jam docuerat, dicens: Sicut me miſit vivens Pater, & ego vivo per Patrem: & qui mandäcat me- am carnem, & iple vivet per me. vivit ergo per Patrem, & 4 modo per Patrem vivit, eo- em modo nos per carnem ejus vivémus. e Deum laudamus. 1II. 405. FERIA QUINTA. Conveniéentibus vobis. 408. Sermo beati Cyrilli Epiſcopi Jero- ſolymitani. Ppſa beâti Pauli doctrina abndè ſufficere vidétur, ut certam vo- bis de divinis myſtériis fidem fa- ciat, quibus digni redditi, concor- pôrei, ut ita dicam, & conlanguinei Chriſti facti eſtis. Ipſe enim mo- dòô clamabat, quòd in nocte, qua tradebatur Dôminus noſter Jeſus Chriſtus, accipiens panem, & gra- tias agens fregit, & dédit diſcipulis ſuis, dicens: Accipite, & man- ducaàte, hoc eſt corpus meum. Et accipiens calicem, & gratias agens, dixit: Accipite, & bibite, hic eſt ſanguis meus. Cum igitur ipſe de pane pronuntiaverit, ac dixerit: Hoc eſt corpus meum: quis audé- bit deinceps ambigere? Et cüm idem ipfe tam aſſeveränter dixe- rit: Ric eſt ſanguis meus: quis umquzm dubitaverit, ut dicat non eſſe eius sanguinem. W. Conäntibus illis. 409. Qam Uit in bet gamc⸗ Dingultäten mum exiſti S, quo Hen transm. uibus corp ls, prate oe fecit Mltd was Zülguinem 1 (Conille pert bimms, ut e⸗ De lamdquam Allnem ſun cle hanis d in becie Eiem : tes corp , factun⸗ Kanguinis Ehemar C Chium in tlentes: 4 anguinem in Dimus: ſie tHnm, dir kdcimu, AccEir Lim ( Uitis iſe ll. I ibertti 4 debebitis 1 Aen ifli Non ſpitital 1adierunt AOd e3 lortaretut Teſtament ve ſm. 61 füm Illi tltamenti nnt. In Mulzeſt 0 i, guie ſinckfkcent Dacanent, lucn ain mſfatin nenis nlus ild bis nitt lt, iple in cannem ne vem meun, in eo. N Nil inge tum n et nempgbilun t alell tn ego Mho Nandücet de wiſet er auem,1 emn vi it, 1 Calnenn t ll⸗ INTU bis Eptlei ni⸗ Heneinadl jedit Cie⸗ ite, Pus elnn gnitz iſ bibite, dubitationem fides cerium reddat, quod ſis diganus factus, qui coôr- A Quam olim in vinum conver- tit in Cana Galilææx, quod ha- bet quamdam cum sanguine pro- pinquitatem: & eum parum di- gnum exiſtimabimus, cui creda- mus, quod vinum in sangui- nem transmutarit? ad eas nüptias, quibus coôrpora copulantur, voca- rus » præter opinionem omnium hoc fecit miraculum, & non multò magis ſic eum corpus & sanguinem ſuum fruénda nobis donaſſe periuaſum firmiter habe- bimus, ut ea cum omni certitùúdi- ne tamquam corpus ipsius, & san- guinem ſumamus? Nam in ſpé- cie panis dat nobis corpus, & in ſpecie vini dat nobis san- guinem: ut cùm suümpferis, guſtes corpus & sanguinem Chri- i, factus ejüsdem corporis, & sangninis pärticeps. Sic enim efficimur Chriſtiferi „ hoc eſt , Chriſtum in corpoôribus noſtris ferentes: cůùm corpus ejus & sanguinem in membra noſtra reci- Pimus: ſic ſecundùm beaâtum Pe trum, divinæ natüůræ consortes Yéddimur. Accépit Jeſus. 410. Lim cum Judæis Chriſtus diſſerens, niſi manducavé- ritis, inquit „carnem meam, & bibéritis meum sanguinem, non habébitis vitam in vobis. Cum autem itli, quæz dicta füerant, non piritaliter accepiſſent;, offen- ſi abierunt retrò: putàbant enim, quôd eos ad manducandas carnes bortaretur. Erant & in véteri Teſtaménto panes propoſitionis; veruùm illi cùm fuerint véteris Teſtamenti, finem jam accepé- runt. In novo veròô Teſtamento Panis eſt cœleſtis, & calix ſalu- täris, qui & animam, & corpus ſanctificant. Quamobrem non ſic hæc attendas velim, tamquam ſint nudus & ſimplex panis, nudum & ſimplex vinum: corpus enim ſunt & ſanguis Chriſti. Nam etiamſi ſenſus illud tibi renú⁴ntiat, fides tamen te confirmet. Ne judices rem ex guſtu; ſed te citra ullam Doris & sänguinis Chriſti particeps fieres. Ego ſum. 410. 4²5 Lédio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. 1S illo témpore: Dixit Jelus tur- bis judæorum: Caro mea, verè eſt cibus; & ſanguis meus, veré eſt potus. Et reliqua. Homilia S. Cyrilli Epiſe. Alexandr. Ui manduúcat, inquit, carnem meam, & bibit sanguinem meum, in me manet, & ego in illo. Sicuti enim, ſi quis liquefactæ ceræ aliam ceram infderit „ alteram cum àltera per totum commilceat:; necéſſe eſt: ſic qui carnem & san- guinem Dôminmi reécipit, cum ipſo ita conjüngitur, ut Chriſius in ipſo; & ipſe in Chriſto inveniatur. Simili quodam modo apud Matthæum compéries. Simile eſt, inquit, reg- num cœloôrum fermento, quod accéptum abſcondit müúlier in farinæ ſatis tribus. Sicut parum, ut Paulus ait: fermenti totam maſſam fermentat, ſic parvula benedictio totum hôminem in ſeipſam attra- hit , & ſua grätia replet; & hoc modo in nobis Chriſtus manet, & nos in Chriſto. Qui manducat. 411. Os verò, ſi vitam æternam cônſequi võlumus, ſi largitô- rem immortalitatis habere in no- bis deſideràamus, ad recipiéndam benedictionem libenter concçurra- mus: caveamũúsque, ne loco laquei damnoſam religionem diabolus nobis prætendat. Rectè (inquit) di- cis: ſcriptum tamen eſſe non igno- ramus, judicium ſibi comedere; at- que bibere illum, qui de pane cô- medit, & de calice bibit indignè. Ego igitur probo meipſum, & indignum invénio. Quando igitur, uicümque tu es, qui iſta dicis;, ignus erisèquando Chriſto teipsũ offeres? Nam ſi peccando indignus es „ & peccare non déſinis (quis énim delicéta intélligit? ſecundùm Plalmiſtam) expers omnino eris vivificæ hujus ſanctificationis. Miſit me vivens Pater. 41I. Uare pias quæſo cogitatiéô- nes ſuſcipias, ſtudiòse ſan- Rque vivas, & benedictionem participes : quæ (mihi crede) non mortem ſolùm, verùm étiam morbos omnes depéllit. Sedat 4 enim 4²⁶ enim, cùm in nobis mâneat Chri- ſtus, ſævientem membroôrum no- ſtrorum legem, pietatem corroôbo- rat, perturbationes animi extin- guit: ægrôtos curat, colliſos redin. tegrat, & ſicut paſtor bonus, qui animam ſuam pro ovibus ſuis poô- ſuit, ab omni nos érigit caſu. e Deum laudamus. II. F ERIA SEXIT A. De libro primo Kegum⸗ Ongregati ergo univerſi majo- res natu Iirael, venérunt ad Sa- muelem in Rämatha. Dixerüntque ei: Ecce tu ſenuiſti, & filii tui non ambulant in viis tuis: conſtitue nobis Regem, ut judicet nos, ſicut & univeriæ habent nationes. Dis- plicuit ſermo in ôculis Samuélis;, 2 2 eò quòd dixiſſent: da nobis Re- gem, ut jüdicet nos. Et oraàvit Sa- muel ad Dôminum. . Percúſſit Saul mille, & David decem millia: * Quia manus Dô- mini erat cum illo : percuſſit Philiſtheum, & abſtulit oppro- brium ex Iſrael. Nonneée iſte eſt David, de quo canébant in choro, dicéntes: Saul percuüſſit nulle, & David decem millin à Quia. Ixit autem Dôminus ad Sa- muelem. Audi vocem pôpuli in omnibus, quæ loquüntur tibi. Non enim te abjecérunt, ſed me; ne regnem ſuper eos. Juxta omnia pera ſua;, qu fecérunt à die, qua eduúxi eos de gypto, usque ad diem hanc, ſicup déreliquérunt me, & ſervierunt diis aliénis, ſic faciunt étiam tibi. Nunc ergo vocem eoô- rum audi: verumtamen conteſtäre eos, & prædic eis jus Regis, qui regnatürus eſt ſuper eos. Montes Gelboe, nec ros, nec fum ſuàrum, & eonſtituer ſibi tri- bnos, & centuriones, & aratores agrörum ſuorum, & melfsoöres ségetum „ & fabros armorum cũûrruum ſuorum. Filias quoque veſtras faciet ſibi unguentaàrias, & focarias, & panificas. Agros quo- que veſtros, & vineas, & olivyéta ôptima tollet, & dabit ſervis ſuis. e. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dñs: & pòſui te pascere gre- gem pôpuli mei Et fui tecum in omnibus, ubicúmque ambulaſti: firmans regnum tuum in æternum. Fecique tibi nomen grande ; juxta nomen magnorum, qui ſunt in terra: & requiem dedi tibi ab ômnibus inimicis tuis. Et fui. Aoôria Patri. S. A B B A rT O.- De libro primo Regum. T erat vir de Benjamin nomine Cis, filius Abiel, filii Seror, filii Becorath, filii Aphia, filii viri Jé- mini, fortis rôbore, Et erat ei fi- lius vocabulo Saul, eléctus & bo- nus: & non erat vir de filiis Iſrael melior illo. Ab hùmero & ſurſum eminébat ſuper omnem pôpulum. Perierant autem aſinæ Cis patris Saul „ & dixit Cis ad Saul filium ſuum: Tollé tecum unum de puúe- ris, & consürgens vade, & quære àſinas. Qui cùm transiſſent per montem Ephraim, & per terram Saliſa, & non inveniſſent; tran- ſiérunt étiam per terram Salim, & non erant;, ſed & per terram Je⸗ mini, & minimè reperérunt:. Peccavi 428. Leci u. Um autem venſſſent in terram Suph, dixit Saul ad puůerum, qui erat cum eo: Veni,, & rever- tamur, ne forté dimiſerit patet meus aſinas „ & ſolicitus ſit pro nobis. Qui ait ei: Ecce vir Dei eſt in civitàte hac, vir nobilis: Plúvia veniant luper vos: Ubi cecideérunt fortes Iſrael. F. Omnes montes;, qui eſtis in circuitu ejus, vilitet DOöminus: à Gélboe autem tranſeat. Obi. Ixit itaque Sämuel ömnia ver- ba Dômini ad populum, qui petierat à ſe Regem;, & ait: Hoc erit jus regis, qui imperatùrus eſt vobis: Filios venros tollei, & no- net in crribus ſuis, faciétque ſibi équites & Præcursores quadriga- omne quod loquitur, ſine ambi- guitate venit. Nunc ergo eamus illuc, ſi foré indicet nobis de via noſtra, propter quam venimus- Dixitque Saul ad púerum luum: Ecce ibimus, quid feremus ad VI- rum Dei? panis defecit in fitar- ciis noſtris, & Ilportulam non ha- bemus; ut demus homini Dei nec quidquam aliud. Rurſum puey reipondit Sauli;: & ait: Ecce inventa eſt in manu mea quärftaâ pars ſtatétis argénti ; demus ho- . mint cica ini Dei, Nolttan, T cen Cümque ntcio urbie greclens N in excell leyeliyerat Ule unatn d ul, Cicens Innc et, cr⸗ e Teru Ben Dacen uper & ſahibit Munn Dhiliſk Dohulum me Dot eorum erlllet leckrit ei tbiiſte don Audi Do mnorerun Uelabee, gu bel ellet D or 1 0 A doremm 1oe, gnut deti de li Ccelüir lenin⸗ , 0r ſilentis 6 7 rergete Me iinettiiti sAutot 8 37. AMorun 6 Elis got Cuentutlust 8. Agnoln eis) Koet irlenu Im Nensnin te gizctelt Etfuiteed Jue mdl im inttemn Dmen Ainte SIumegie emn el id nis Utl. Il. 4 10 Retun. mini Dei, ut indicet nobis viam noſtram. Exaudiſti. 429. T aſcendérunt in civitâtem. Cümque illi ambularent in médio urbis; apparuit Samuel egrédiens obviam eis, ut aſcende- ret in excélſum. Dôminus autem revelaverat auriculam Samuélis ante unam diem, quam veniret Saul, dicens: Hac ipſa hora, quæ nunc eſt, cras mittam virum ad te de Terra Benjamin, & unges eum Ducem ſuper populum meu Ifrael, & ſalvabit populum meum de manu Philiſthinõrum: quia reſpexi Doôpulum meum: venit enim cla- mor eorum ad me. Cúmque aſpexiſſet Samuel Saulem? Domi- nus dixit ei: Ecce, vir quem dixerã tibi, iſte dominabitur populo meo. . Audi Domine. 429. Cognovérunt omnes à Dan usque Berſabee, quod fidélis Säamuel Pro- Pheta eſſet Domini. rotéctor in te. DOMINICGA III. Adorémus Dôminum, * Qui fecit nos. enite, exultemus. 1. j „N octe ſurgentes. 2. Servitée Domino. 3. De libro primo Regum. Ccéſſit autem Saul ad Samuée- Alem in médio portæ, & ait: In- dica, oro, mihi, ubi eſt domus Videntis. Et reſpondit Samuel Sau- li; dicens: Eègo ſum Videns. Alcéênde ante me in excellum, ut come- datis mecum hodie, & dimittam te mane: & omnia, quæ ſunt in corde tuo, indicabo tibi. Et de afinis, quas nudiustértius perdi- diſti, ne ſolicitus ſis, quia inveniæ ſunt. Et cujus erunt optima quæ- ue Ifrael? Nonne tibi, & omni Omui patris tui? Reſpondens au- tem Saul, ait: Numquid non filius Jémini ego ſum de minima triba Iſrael, & cognatio mea noviſſima inter omnes familias de tribu Ben- Jamin quare ergo locutus es mihi ſermonem iſtum? 2 427 Præparäte torda veſtra Domi- no, & ſervite illi ſoli: Et libera- bit vos de manibus inimicorum veſtroôrum. Convertimini ad eum in toto corde veſtro „ & auferte deos aliénos de médio ve- ſtri. Et. . 5 Ssumens itaque Sâmuel Sau- Aà lem & püerum ejus, intro- dúkgit eos in triclinium „ & de- dit eit locum in câpite eôrum, qui fuüerant invitati. Erant enim quaſi triginta viri. Dixitque Sa- muel coco, da partem, quam dedi tibi, & præcépi, ut repé- neres ſeôrſum apud te. Levavit autem cocus armum, & pôſuit an- te Saul, Dixitque Samuel: Ecce »„ quod remanſit, pone ante te, & comede: quia de indúſtria ſerva- tum eſt tibi, quando populum vocâvi. Et comédit Saul cum Sa- muéle in die illa. Et deſcenderunz de excello in oppidum, & locuútus eſt cum Saule in ſolario: ſtravit- que Saul in ſolario,; & dormivit. Deus omnium exauditor eſt?: ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibus patris mei: * Et un- xit me unctione miſericordiæ ſuæ. Dôminus, qui eripuit me de ore leônis, & de manu beſtiæ liberayit me. Et unxit. g 100% iin »Umque manè ſurrexiſſent, & jam elucéſceret, vocavit Sa- muel Saulem in ſolario; dicens: Surge, & dimittam te. Et ſurrè- xit Saul: egreſsique ſunt ambo ip- ſe vidélicet & Samuel. Cúmque deſcénderent in extréma parte ci- vitatis, Samuel dixit ad Saul: Dic puùero: ut antecédat nos, & tranſeat: tu autem ſubsiſte paulisper, ut in- dicem tibi verbum Dômini. Tu- lit autem Samuel lenticulam olei» & effüdit ſuper capur ejus , & de- oſculatus eſt eum, & ait: Ecce unxit te Dôminus ſuper hæredita- tem ſuam in principem, & libera- bis pôpulum ſuum de manibus inimicorum ejus, qui in circuitu ejus ſunt. Dôminus, qui eripuit me de ore leonis, & de manu beſtiæ libe- ravit me; Ipte me eripiet de mänibus inimicorum meôrum. Miſit Deus miſericôrdiam ſu-⸗ am, & veritatem ſuam: animam meam eripuit de médie catulo⸗ rum leôënum. Ipfſe, loria Patri. Iple. 42⁸ De Expoſitiõne §S. Greg. Papæ in libros Regum. Ulit autem Samuel lenticulam 6lei, & effùdit ſuper caput ejus Hoc proféctò hac unctione expri mitur, quod in ſancta Ecclêſia nunc étiam materialiter exhibétur: quia qui in clmine ponitur, ſacraménta súitipit unctioônis. Quia vero ipfſa unctio ſacraméntum eſt; is, qui romovétur, benè foris üngitur;, ſi intus virtúte ſacramenti roborétur Ipsas ergo ôlei virtůtes prius vi- tur;, niſi quia in fine reprobatur? Nam quia obedire Deo poſteà no- luit, a Samuéle audivit: Quia proje- ciſti ſermonem Domini, projécit te Dns, ne ſis rex. Velut enim len- ticula 6lei parum habuit, qui ſpiri- tualem gratiã projicéndus accépit. Quod in rectoribus quoque ſanctæ Eccléſiæ conveniénter accipitux. Plerùmque enim culmen prælatio- nis accipiunt, qui in charitate Dei & proximi perfécti non ſunt. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dôminus: & poſui te pascere gregé pôpuli mei: * Et tui tecum Eait ad flio Dinus Deus! Ge Aeypto, Reypuorum legum, qui Autenn hodie Uirelfis mal ſeltris: & G deaâmus atténtius. Oleum quippe in ômnibus, ubicumque ambalaſti: Ctſgketut ten liquôribus aliis ſuperfertur: oleum firmans regnum tuum in æternum. Demanimmam ignem fovet: oleum vülnera curâà Fecique tibi nomen grande, jux= Alipeccayi, re conſueévit. Per illud ergo mite ta nomen magnéôrum; qui ſunt in Kgnn ores ricôrdiæ bonum ſignificat „ quia terra: & réquiem dedi tibi ab om- Afertatar ol ſcriptum de Domino eſt: Miſera- nibus inimicis tuis. Et fui. Iine 4 poht tiones ejus ſuper omnia ôpera Gloria Patri. Et fui. ejus. Quia ignem fovet, prædica- 8 applie tiônis gratiam designat „ quæ dus Ilae electôrum mentes illůminat. ramin,t Percüſſit Saul mille, & David 1 min & cog, decem millia: uia manus Dni tidir coenari erat cum illo: percuſſit Philiſthæũ, lsge dan & abſtulit opprobrium ex Ifrael. lunt end en Nonne iſte eſt David, de quo Peccàvi ſuper nuúmerum 1ng. Dt conl canébant in choro, dicentes: Saul arénæ maris, S multiplicata ſunt minum, un percufit mille, & David decem peccata mea, & non ſum dignus lte. Zel millia? Quia. vidére altitdinem cœli præ multi- lece ablcon Uia vero vúlnera per leum tuúdine iniquitatis meæ: quoniam Curterunt it ) curantur, hoc proféctô in- irritavi iram tuam: & Et malum inde: ſtetit sihuat, quod detergénda ſunt vl- coram te feci. Quôniam ini- Kaltior fi nera peccatérum. Ungatur ergo quitatem meam ego cognoſco, & Hüneto, caput Regis, quia ſpiritali gratia delicdtum meum contra me e Wonmnem mens eſt replenda doctoôris. Habeat ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et. Uem elent in unctiône ſua oleum, habeat Duo Séraphim clamäbant inftüm miſericordiam abundantem, quæ alter ad alterum: & Sanétus, San- d Krch ſibi virtutibus aliis præferatur ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- Kait; Vin Habeat oleum, ut dum ardorem baoth : & Plena eſt omnis terra Eraud ſancti Spiritus in ſe nutrit, lucére gloria ejus. F. Tres ſunt, qui te- Kitui, vehementer aliis per verbä poſſit. ſtimonium dant in coœlo, Pater, Möminitn Häbeat nihiléminus en medi- Verbum, & Spiritus ſlandus; Erdomu cinæ, ut ſapiénter diſpônat, quâli- hi tres unum ſunt. Sanctus. Denklſtie ter peccatorum foœtores tergat, & Gloria Patri. Plena. cultöcis ægras mentes ſaluti reſtituat. üinnu . Montes Gelboe, nec ros, nec e ſuo. B plúvia véniant fuper vaos: Ocuͤtu Ubi cecidérunt fortes Irael. Dopul Omnes montes, qui eſtis in ſin idr Eircitu ejus, viſitet Dominus: a Mino: Gélboe autem tranſeat. Ubi. lum pulun, m. ged Ed lenticula Saul ungitur, non F E K I A SECUND A. ſunde pro præſignanda dodrina, ſed De libro primo Regum. Dutzerere ad exprimenda futüra Lenticula . c, Ders cot⸗ quidem parvum eſt vas. Guid ergo .T convocavit Samuel poôpu- Ulunt; eſt, quod lenticula olei Saul üngi- Llam ad Dominum in Masha „ keih Teprorilun oleini leciegrot lebroſecht In enim blipgniſie endus ecetl lvoqueſuet iet Kalzin wen Nreldh⸗ lcharitnel on lunt nopattizti lui te het PEt kui tecd ge ANbln min gen en rnled n, gifuin edi dbiins Uti i⸗ pet nin ultiphicnte on lun celihten r & ait ad filios Iſrael: Hæc dicit Dô- minus Deus Ifrael: Ego eduúùxi Ifrael de „Ægypto, & erui vos de manu Kgyptiorum, & de manu omnium regum, qui affligébant vos. Vos autem hodie projeciktis Deum ve- rum, qui ſolus lalvavit vos de univérſis malis & rribulationibus veſtris: & dixiſtis: Nequaquam: fed Regeim conſtitue fuper nos. Nunc ergo ſtate coram Domino per tri- bus veſtras „ & per familias. z. Kecordâre Domine teſtaménti tui, & dic Angelo percatienti: ceſſet jam manus tua: * Ut non defoletur terra, & ne perdas om- nem animam vivam. Ego ſum qui peccavi, egxo qui inique egi: iſti qui oves ſunt quid fecérunt, Avertatur obſecro furor tuus Do- mine a populo tuo. Ut. T applicuit Samuel omnes tri- bus Iſrael, & cécidit ſors tribus Bénjamin. Et applicuit tribumen- jamin & cognationes ejus, & cé- cidit cognatio Metri; & pervénit usque ad Saul filium Cis. Quæſié- runt ergo eum, & non eſt invén- tus. Et conſuluérunt poſt hæc Do- minum, utrmnam ventürus eſſet illuc. Reſponditque Doôminus: Ecce abiconditus eſt domi. Cu- currérunt itaque, & tulérunt eum inde; ſtetitque in médio péôpuli, & altior fuit univerſo pôpulo ab hůmero, & ſursum. Et ait Samuel ad omnem pópulum: Certe vidétis, quem elegit Dôminus, quéôniam, non ſit ſimilis illi in omni popu- lo. Et clamavit omnis pôpulus; & ait: Vivat Rex. . Exaudiſti Dömine oratiônem ſervi tui, ut ædificarem templum nômini tuo: & Benedic, & ſancti- fica domum iſtam in ſempiternum, Deus Iſrael. Dômine, qui cuſtôdis pactum cum ſervis tuis, qui ambulant coram te in toto cor- de ſuo. Benedic. . Ocútus eſt autem Sàmuel ad populum legem regni, & ſcrip- ſit in libro, & repôluit coram Doô- mino: & dimiſit Samuel omnem pôpulum, ſingulos in domum ſu- am. Sed & Saul abiit in domum ſuam in Gabaa, & abiit cum eo pars exércitus, quorum tetigerat Deus corda. Filli vero Belial di- xXérunt: Num ſalvare nos poterit iſte? Et deſpexérunt eum, & non 42⁰ attulérunt ei imúnera: ille Ferè diſſimulabat se audire. Audi Domine hymnum;, & ora- tionem, quam servus tuus orat co- ram te hodie: ut ſint oculi tui apérti, & aures tuæx inténtæ » W Super domum iſtam die ac nocte. „Keſpice Domine de Sanctuario tuo, & de excélio coelorum habi- taculo. Super. Slôria Patri. F E RI De libro primo Regum. Ixit autem Samuel ad univér- Iſum Iſrael: Ecce audivi vocem veſtram juxta omnia, quæ locuti eſtis ad me, & conſtitui ſuper vos Regem. Et nunc Rex graditur ante vos: ego autem sénui & incanui: porrò filii mei vobiscum ſunt: ita- que conversatus coram vobis ab adolescéntia mea usque ad hanc diem, ecce præſto ſlum. Loquimini de me coram Dno, & coram Chri- ſto ejus, utrum bovem cujusquam tlerim; aut aſinum: ſi quémpiam calumniaâtus sum, ſi oppréſſi ali- quem, ſi de manu cujuùsquã munus accépi & contémnam illud hoôdie, reſtituamque vobis. Et dixérunt: Non es calumniâtus nos: neque op- preſsiſti, neque tuliſti de manu ali- cùjus quidpiam. Dixitque ad eos: Teſtis eſt DOôminus advérsùm vos: & teſtis Chriſtus ejus in die hac;» quia non invenéritis in manu mea quidpiam. Et dixérunt: Teſtis. . Dômine, ſi converſus fùerit po- pulus tuus, & oraverit ad Sanétua- rium tuum: Tu exaudies de cœlo Dômine, & libera eos de manibus inimicôrum ſuòrum. Si peccaverit in te populus tu- us, & converſus égerit pœnitén- tiam, veniénsque oraverit in iſto loco. Tu- . T ait Sàmuel ad populum: Dô- minus qui fecit Moyien & Aa- ron „ & eduxit patres noſtros de Terra Xgypti. Nunc ergo ſtate, ut judicio conténdam adversum vos coram Dômino de omnibus miſe- ricôrdiis Doômini, quas fecit vo- biscum, & cum patribus veſtris: quômodo Jacob ingréſſlus eſt in Kgyptum, & clamavérunt patres veffri ad Dominum: & miſit Doô- minus Moyſen & Aaron, & edu- xit patres veſtros de ιgypto: & collocavit eos in loco koc. bAui 430 obliti ſunt Dômini Dei ſui, & trã- didit eos in manu Siſaræ magiſtri militiæ Haſor, & in manu Philiſt- hinorum, & in manu Regis Moab, & pugnaveérunt adverſum eos. Factum eſt, dum toôlleret Düs Eliam per türbinem in cœlum: Eliséus clamabat, dicens: Pater mi, pater mi, currus Ifrael „ & auriga ejus. Cúmque pérge- rent, & incedéntes ſermocinarén. tur, ecce currus igneus, & equi ignei divisérunt utrumque, & as- céndit Elias per türbinem in cœ- lum. Eliséus. Oſtea autem clamavérunt ad Dôminum, & dixérunt: Pec- cävimus, quia dereliquimus Dômi- num, & ſervivimus Baalim & A- ſtaroth: nunc ergo erue nos de manu inimicorum noſtrorum, & ſerviemus tibi. Et miſit Dominus erobaal, & Badan, & Jephte, & amuel, & éruit vos de manu ini- micoôrum veſtrôrum per circuitů, & habitaſtis confidenter. Viden- tes autem, quod Naas Rex filiôrum Ammon veniſſet àdversum vos dixiſtis mihi: Nequàquam ſed Rex imperabit nobis, cùm Dômi- nus Deus veſter regnaret in vobis. Nunc ergo præſto eſt Rex veſter; quem elegiſtis, & pertiſtis, ecce dedit vobis Dôminus regem. si timuéritis Dominum, & ſerviéritis ei, & audièritis vocem ejus „ & non exaſperavéritis os Dômini: Eritis & vos, & Rex qui imperat vohbis, ſequéntes Dominum Deum veſtrum. Ego te tuli. 428. F E R I A UINT A. De libro primo Regum. FEllius unii⸗ anni erat Saul, cùm regnare cœpiſſet, duòbus autem annis regnavit ſuper Ifrael. Et elé- git ſibi Saul tria millia de Ifrael: & erant cum Saul duo millia in Machmas, & in monte Bethel: mil- le autem cum Jéônatha in Gabaa Bénjamin. Porrò céterum poôpulum remiſit unumquêmque in taberne- cula ſua. Et percuſſit J6nathas ſta- tiéônem Philiſthinorum, quæ erat in Gäbaa. Quod cùm audtiſſent Philiſthiim, Saul cecinit búccina in omni terra, dicens: Audiant Ge- bræi. Et univérſus Ifrael audivit hujusceémodi famam: Percüſſit Sau! ſtationé Philiſthinoru; & eréxit ſe Ifrael advérſus Philiſthiim. Clama- vin ergo péôpulus poſt Saul in Gal- gala. FPeccävi ſuper. 428. LTeKia ii, T Philiſthiim congregäti funt ad præliandum contra Iſrael» triginta millia crrun, & ſex millia equitum, & réliquum vulgus, ſicut aréna, quæ eſt in littore maris plu- rima. bt aſcendentes caſtrametati ſunt in Machmas ad Orientem Be- thaven. Quôd cùm vidiſſent viri Iſrael ſe in arcto poſitos (affliétus enim erat populus) abſcondérunt ſe in ipeluncis, & in abditis, in petris quoq; & in antris, & in ciſtér- nis. Hebræi autem tranſiérunt Jor- danẽ in terrã Gad, & Galaad. Cum- que adhuc eſſet Saul in Galgala-» univerius péôpulus perterritus eſt-» qui ſequebatur eum. Et expeétavit ſeptẽ diébus juxta placitumsamué- lis, & non venit Samuel in Galga- la;, dilapsùsque eſt populus ab eo. Exaudiſti Die oratiônem lervi tuúi, ut ædificãrem templum nomi- ni tuo: Bénedic, & ſanctitica domum iſtam in ſempitérnum; Deus Ifrael. . Dômine, qui euſtôdis pactum cüm ſervis tuis, qui ambulant corã te in toto cordo ſuo. Bénedic. it ergo Saul: Afférte mihi ho- locauſtum, & pacifica. Et ob- tülit holocauſtum. Cumque com- pleſſet offerens holocauſtum, ecce Sämuel veniébat: & egréſſus eſt Saul bviam ei, ut ſalutaret eum. Locutüsque eſt ad eum Samuel, Quid feciſti? Reſpoôndit Saul: Quia vidi, quod péôpulus dilaberetur à me & tu non véneras juxta placi- tos dies, porrò Philiſthiim congre- gati fûerant in Machmas, dixi : Nunc defſcendent Philiſthiim ad me in Galgala, & faciem Domini non placavi. Neceſſitate compul- ſus, btuli holocauſtum. Dixitque Samuel ad Saul. Stulte egiſti, nec cuſtodiſti mandata Dômini Dei tui quæ præcépit tibi. Quod ſi non feciſſes, jam nunc præparaſſet Doô- minus regnum tuum fuper Ifrael in ſempitérnum, ſed nequâquam regnum tunum ultra consürgét⸗ Quæsivit Dôminus ſibi virum juxta cor ſuum, & præcepit ei Dôminus» ut eſſet dux ſuper pôpulum ſuum» eòô quôd non ſervaveris;, quæ Præ- cepit Dominus. Ae Audi Do ſüönenmn gu amte hodie ti K aures Gomum ittar Reſhice ino, & de licllo. Sup loria patti IIXI. be libr⸗ Ma zutet tentem a Uunenmus 6borum hor Mluts pro n n diſkici iryelin p⸗ Mher lans: Eent animo totecum Khönathas Aüiros iſto eis i M; Mintte osr demus! erndamnds ad Unn alcendi⸗ Jlis trcjdit Uohrisnoee uit igitun (inomumaie U, in guid Urhatite elyite ill de man nörum. F. dioto co ios alieno l lorit d. Jona lneſis, Aaul inc d ſe nereriiſ he contta Uue nulgatlel ote Maisſi es ſtueti Otientenh h Vidllent i ſitos Al abſeonter In abelis,1 ttisKincke⸗ anſetunte⸗ Cilud, ul in Crlel ettetitut, Et ethehit citvodan- muel ini⸗ Hopulusit tatiönemne emplum ne c, Xlud ſennpitenm kocis i 0. Benedt Uene mi ucific, iin Cingleen locauſtuan, 5 egtelliut 7 t ſalutneter * Audi Dômine hymnum, & ora- ftiônem, quam ſervus tuus orat co- ram te hodie: ut ſint culi tui aper- ti: & aures tuæ intentæ, Ssuper domum iſtam die ac nocte. ⸗ Reſpice Domine de Sanctuario tuo, & de excello cœlôrum habi- taculo. Super. Sloria patti. Super.- FERIA GUINTA. De libro primo Regum. Dieit autem Jônathas ad adoles- centem armigerum luum: Veni, tranleamus ad ſtationem incircum- cisorum horum, ſi totté faciat Dô- minaus pro nobis, quia non eſt Dô- mino difficile ſalvâte, vel in mul- tis, vel in paucis. Dixitque ei ar- miger fuus: Fac omnia, quæ pla- cent animo tuo: perge, quo cupis, & ero tecum, ubicumque volueris. Et ait Iônathas: Ecce nos transimus ad viros iſtos. Cumque apparuéri- mus eis, ſi tàliter locúti fuerint ad nos; Manéte, donec veniâmus ad vos: ſtemus in loco noſtro, nec as- cendamus ad eos. Si autem dixe- rint: Aſcendite ad nos: aſcendàmus, quia tradidit eos Däs in manibus noſtris: hoc erit nobis ſignum. an paruit igitur uterq; ſtatiénipPhiliſt- hinorum: dixeruntque Philiſthiim: En Hebrzi egrediüntur de cavér- nis, in quibus abſcoônditi fuerant. S. Præparate corda veſtra Doômino, & ſervite illi ſoli: & Et liberabit vos de maânibus inimicôrum ve- ſtrôrum. Convertimini ad eü in toto corde veſtro, & auférte deos aliénos de médio veſtri. Et, T locuúti ſunt viri de ſtatione Lad Jönatham, & ad armige- rum ejus, dixerüntque: Aſcendite ad nos, & oſtendemus vobis rem. Et ait Joônathas ad armigerum ſu- um: Aſcendamus, séquere me: tradidit enim Dôminus eos in ma- nus Ifrael. Aſcéndit autem Jéna- thas, manibus & pedibus reptans, & armiger ejus poſt eum. Itaque alii cadébant ante Jônatham, alios armiger ejus interficiébat ſe dquens eum. Et facta eſt plaga pri ma, qua percuúſſit onathas & ar- miger ejus quaſi viginti virorum in média parte jügeri, quam par boum in die arare conſuevit. Et factum eſt miraculum in caſtris per agros.ſed & omnis populus ſtatio⸗ e . e 431 nis eòrü, qui ierant ad prædandum, obſtůpuit, & conturbata eſt terta;, & accidit quaſi miraculum à Deo. Deus omnium. 427. .T reſpexérunt ſpeculatéôres Saul, qui erant in Gabaa Bénja- min: & ecce multitudo proſträta; & huc illucgue diffugiens. Et ait Saul populo, qui erat cum eo: Re- quirite, & vidéte, quis abierit ex nobis. Cumque requisiſſent, re- pértum eſt non adéſſe jônatham & armigerum ejus. Et ait Saul ad Achiam: Applica Arcam Dei. (Erat enim ibi Arca Dei in die illa cum filiis Ifrael.) Cumque loque- rétur Saul ad Sacerdôtem, tumul- tus magnus exôrtus eſt in caftris Philiſthinorum, crescebatque pau- latim, & claàriùs reſonabat. Et ait Saul ad Sacerdotem: Coôntrahe manum tuam. Conclamavit ergo Saul, & omnis ppulus, qui erat cum eo, & venéeérunt usque ad lo- cum certàminis: & ecce, verſus füe- rat gladius uniuscujusque ad préôxi- mum ſuum, & cædes magna nimis. Dôminus, qui. 427. FERI A 8EXT A. De libro primo Regum. T dixit Samuel ad Saul: Me miſit Dôminus, ut úngeré te in Regem ſuper pépulum ejus Iſrael- nunc ergo audi vocem Domini: Hæc dicit Döminus exercituum: Recenſui, quæcumque fecit Amalec Iſraeli, quomodo réſtitit ei in via » cùm aſcenderet de Ægypto. Nunc ergo vade, & pércute Amalec, & demolire univerſa ejus: non parcas ei, & non concupilſcas ex rebus ip- sius aliquid, fed interfice à viro us- que ad mùlierem, & parvulum at- que lactentem, bovem & ovem-» camélum & àſinum. Percùúùſſit Saul. 428. Ræcepit itaque Saul pôpulo, & recenſuit eos quaſi agnos: du- céênta millia peditù, & decem mil- lia viréõrum juda. Cumque veniſſet Saul usq; ad civitàtem Amalec; te- téndit inſidias in torrénte. Dixitq; Saul Cinæo: Abite, recedite: atque deſcêndite ab Amalec, ne forte in- volvam te cum eo. Tu enim feciſti miſericoôrdiam cum oômnibus filiis Ilrael, cùm alcénderent de „gypto. Et recéſſit Cinæus de médio Ama- lec. Percuſſitque Saul Amalec ab 432 Hévila, donec vénias adsurz quæ eſt e regione „gypti. Et apprehéndit Agag regem Amalech vivumsomne autẽ vulgus interfecit in ore gladii. Montes Gélboe. 428. T pepercit Saul, & poôpulus A- gag, & ptimis grégibus ovium & armentorum, & véſtibus, & arié- tibus, & univerſis, quæ pulchra erant, nec voluérunt difpérdere ea: quidquid verò vile fuit, & répro- bum, hoc demolliti ſunt. Factum eſt autem verbum Dômini ad Samuél; dicens: Pœnitet me, quod conſti- tú⁴erim SaulRegem: quia dereliquit me,& verba mea opere non imple- vit. Contriſtatusque eſt Samuel, & clamavit ad Dominum tota nocte. v. Ego te tuli. 428. 8 B A T O. De libro primo Regum LDitaue Döminus ad Samuélé: Osquequô tu luges Saul, cùm ego projecerim eum, ne regnet ſuper Iſrael? imple cornu tuum oleo, & veni, ut mittam te ad Iſai Bethlehemitem; providi enim in filiis ejus mihi Regem. Et ait Sa- muel: Quomodo vadam: audliet enim Saul, & interficiet me. Et ait Dominus: Vitulum de arménto tolles in manun tua, & dices: Ad immolandum Doômino veni. Et vocabis Iiai ad vicétimam, & ego oſtendam tibi, quid facias: & unges quemcumque monſtravero tibi. Peccävi. 428. i0 ii „Ecit ergo Samuel, ſicut loctus C eſt ei Döminus. Venitque in Béthlehem, & admirati ſunt fenioô- res civitatis, occurrêntes ei : dixeruntque: Pacificusne eſt in- gréſſus tuus? Et ait: Pacificus, ad immolàndum Dômino veni, ſancti- ficamini, & venite mecum, ut immolem. Sanctificavit ergo Iſai, & filios ejus, & vocavit eos ad ſacri- ficium. Cùmque ingreſii eſſent, vidit Eliab, & ait: Num coram Dô- mino eſt Chriſtus ejus: Et dixit Dôminus ad Samuélem: Ne retpi- cias vultum ejus, neque altitûdiné ſtaturæ ejus, quoniam abjéci en, nec juxta intuitum höminis ego jùdico, homo enim videt ea quæ pPatent „ Dps autem intuétur cor. a. Exaudiſti. 429. Lecti +☛ T vocavit Hai Aminadab, & „ adduxit eum coram Samuele. Qui dixit; nec hunc elégit Domi- nus. Addùxit autem Iſai Samma, de quo ait: Etiam hunc non elegit Doôminus. Addüxit itaque Ilai ſeptem filios tuos coram Samuéle: & ait Samuel ad Iiai: Non elegit Däüs ex iſtis. Dixitque Samael ad Iſai: Numquid jam completi ſunt filii? Qui reſpondit: Adhuc reliquus eſt parvulus, & paſcit oves. Et ait Samuel ad Iſai: Mitte, & adduc eu. Audi Dômine. 429. Prævaàluit David in Philiſthæum-in funda & läpide, in nomine Düi. Oh- DOMNINICA MIVv. De libro primo Regum. Ongregantes autem Philiſthiim agmina ſua in prælium, conve- nerunt in Socho Judæ: & caſtra- metati ſunt inter Socho & Azéca in finibus Dömmim. Forroô Saul & filii Ifrael congregati venérunt in vallem Terebinthi, & direxérunt aciem ad pugnandum contra Phi- liſthiim. Et Philiſthimm ſtabant ſu- per montem ex parte hac, & Iſrael ſtabat ſupra monten ex altera par- te: vallisque erat inter eos. Et eggréſſus eſt vir ſpurius de caſtris Philiſthinòrum nomine Goliath de Geth, altitudinis ſex cubitôrum, & palmi: & caſſis ærea ſuper ca- put ejus, & lorica ſquâmata indue- batur. Porrô pondus loricæ eius; quinque millia ſiclòrum æris erat 5 & ocreas æreas habébat in crüri- bus, & clypeus æreus tegébat hů- meros ejus. Haſtile autem haſtæ ejus erat quaſi liciatôrium texeén- tium; Ipſum autem ferrum haſtæ ejus ſexceêntos ſiclos habébat ferri: & armiger ejus antecedébat eum. Præparate corda veſtra Doômi- no, & ſeryite illi ſoli: & Et liberi- bit vos de manibus inimicôrum veſtrorum. 5. Convertimini ad eum in toto corde veſtro, & auférte deos aliénos de meédio veſtri. Et. Lecktio ii. Taäansque clamâbat advérsum phalangas Hrael: & dicébat eis: Quare veniſtis parati ad prælium? Numquid ego non ſum Philiſt- hæus, & vos ſervi Saul? Eligite ex vobis virum ; & deſcendat ad un- fitvlire e nare mecl Erimnus vob Dreraluero ſos letvi er li zebat b buürl igmin lemihi vird gllre certa aul, & om Dhilithri h netneban Delsomt ſemiltAng e orldus p. De undione Dominus oris & de Me, Et unn Ayid au thxi, de hlehe Iu 1 7 ülabebet ldedus a ier itos. n miſores Mörmina iun lexeruntadb Nitus A eci egue zann, Cltis dauler, n eſt dan Utis fui in ſeid dnllic ſudan gl Dominu Ue ehnig Ait me, Mihibus in 1. AMiſtt d Rem ⸗ Uäbimfi log gn l alies — nlänm bunc nonelg tit ingte ii doranennnee lal: Won deit 4 Adhuc Kinns llcit oſes, hi tte, N tdntti⸗ 419, Pllirnt noninehi CAN no Resuan Utem Pkiiti rrlium, s juce! Echh Socho e Nn ord N Lati ventln 15 Ghente ſguuwen in ndus loticzt, lörum alst nbebel init lels teit⸗ tile altel, iroriuni emn felkuſ , os kubebit/ tecedeba la ſeſtt . oli: 3 Uile ſingulare certàmen. Si qniverit pu- gnare mecum, & pereuſſerit me, érimus vobis ſervi: ſi autem ego prævaluero, & percùúſtero eum, vVos ſervi eritis, & ſervietis nobis. Et aſebat Philiſthæus: Ego expro- bravi agminibus Ifrael hôdie: Da te mihi virum, & ineat mecum fin- gulare certamen Audiens autem Saul, & omnes Ifraelitæ ſermoônes Philiſthæi hujuscémodi, ſtupebant, & metuebant nimis. Deus omnium exauditor eſt: ip- le miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibus patris mei: Et unxit me unctione miſericordiæ ſuæ. Dôminus, qui eripuit me de ore lJeônis, & de manu béſtiæ liberavit me. Et unxit. 1 Avid auté erat fillus viri Ephra- thæi, de quo ſupra dictu eſt, de Béthlehé Juda, cun nomen erat Iſai, qui habebat octo filios: & erat vir in diebus Saul ſenex, & grandævus inter viros. Abierunt auté tres filii ejus majores poſt Saul in præliu: & noômina trium filiorũ ejus, qui per- rexérunt ad bellum Eliab primogée- nitus, & ſecndus Abinadab, térti- usque Sama. David autem erat mi- nimus. Tribus ergo majôribus ſe- cütis Saulem, abiit David, & revér- ſus eſt à Saul, ut pâsceret gregem Patris ſui in Bethlehé. Procedébat verò Philiſthæus manèé & véſpere, & ſtabat quadraginta diébus. Dominus, qui eripuit me de Ore leônis, & de manu béſtiæ libe- ravit me, % Ipſe me eripiet de manibus inimicorum meoôrum. Miſit Deus miſericôrdiam ſu- am, & veritatem ſuam: ànimam meam eripuit de medio catulôrum leoônum. Ipſe. loria Patri. Ipſe. Sermo S. Auguſtini zpiſcopi. Qaabant filii IHrael contra adver- särios duadraginta diebus. Qua- dragigta dies, hropter quatuor tém- Pora & quatuor partes orbis rerræ, vItam præséntem ſignificant , in dua contra Goôliath, vel exercitum ejus, id eſt contra diabolum, & an- gelos ejus, Chriſtianérum populus Pugnare non déſinit. Nec tamen vincere poſſet „ niſi verus David Shriſtus cum baculo, id eſt, cum Crueis myſtério deſcendiſſet. Ante 3 advéntum enim Chriſti, fe; chariflimi, ſolûtus erat diabolus , véniens Chriſtus fecit de eo, quod in Evangelio dictum eſt: Nemo poteſt intrare in domum fortis, e vala ejus diripere, niſi priùs alli- gaverit fortem. Venit ergo Chri= ſtus, & alligavit diabolum. Percùſſit Saul mille, & David decem millia: à Quia manus Dni erat cum illo: percuſſit Philiſthæu, & abſtulit opprôbrium ex Itrael. Nonne iſte eſt David, de quo Canebant in choro, dicentes: Saul percçüſſit mille, & David decem millia ? Quia. Ed dieit aliquis: Si alligaâtus eſt uare adhuc tantùm prævalet à⁸ Verùm eſt, fratres chariſſimi: quia multùm prævalet, ſed teépidis & negligéntibus, & Deum in veri- tate non timentibus dominatur. aAlligatus eſt enim, tamquam in- néxus canis caténis „ & néêminem poteſt mordere, niſi eum, qui ſe illi mortifera ſecuritate conjünxerit. lam vidéte fratres, quam ſtultus eſt homo ille, quem canis in ca- téna pôſitus mordet. Tu te illi per voluptates, & cupiditates ſæculi noli conjúngere, & ille ad te non præsmet accédere. Latrâre po- teſt, ſolicitare poteſt, mordere omninò non poteſt, niſi volen- tem. Non enim cogendo, ſed ſua- déndo nocet: nec extörquet à no- bis consénſum, ſed petit. Montes Gelboe, nec ros, nec plúvia véniant ſuper vos: Ubi ceciderunt fortes Iſrael. Omnes montes, qui eſtis in circhitu ejus, viſitet Döminus: à Gélboe autem tranſeat. Ubi. Enit ergo David, & invénit Ju- dæôrum populum contra dia- bolum præliäântem; & cùm nullus eſſet, qui præsûmeret ad ſingulare certämen accedere, illes qui figuram Chriſti gerébat, procéfſit ad præliũs tulit baculum in manu ſua, & exiig contra Géliath. Et in illo quidem tunc figuratum eſt, quod in Dnño Jeſu Chriſto complétum eſt. vVe- nit enim verus David Chriſtus, qui contra piritalem Goliath, id eſt; contra diabolum pugnatúrus, cru⸗ cem ſuam ipſe peortavit, Vidéete » tratreszubi David Goliath percuſſe- rit: in fronte utique, ubi crucis E e ſig⸗ 8 ſignarulum non habeêbat. Sicut enim baculus crucis typum ha- buit, ita étiam & lapis ille, de quo percùſſus eſt, Chriſtum Doô- minum figurabat. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dominus: & poôlui te pascere gregé péôpuli mei: * Et fui tecum in omnibus, ubicmque ambulaſti: firmans regnum tuum in æteérnum. Fecique tibi nomen grande, jux- ta nomen magnorum;, qui ſunt in terra: & réquiem dedi tibi ab om- nibus inimicis tuis. Et fui. lôria Patri. Et fui. , Peccàvi ſuper numerum arénæ maris, & multiplicata funt peccata mea, & non ſum dignus vidére altitůdinem coœli præ multi- tûdine iniquitatis meæx: quoôniam irritavi iram tuam : ε Et malum coram te feci. Quôniam ini- quitatem meam ego cognoſco, & delictum meum contra me eſt ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et. Duo Séraphim clamabant alter ad äalterum: & Sanctus, San- ctus, Sanctus, Döôminus Deus Sa- baoth: & Plena eſt omnis terra glôria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & 5 piritus landus ; & hi tres unum ſunt. Sanctus. loria Patri. Plena. F E RIA SECUND A. De libro primo Regum. T dixit unusquispiam de Ilrael: Num vidiſtis virum hunc, qui aſcendit? ad exprobrandum enim Itriéli aſcéndit. Virum ergo, qui percúſſerit eum, ditabit Rex divitiis magnis, & filiam ſuam dabit ei, & domum patris ejus faciet absque tribũto in Iſrael. Et ait David ad viros, qui ſtabant ſecum, dicens: Quid dabitur viro, qui percuſlerit Philiſtheęaum hunc, & tülerit op- probrium de lſfael: Quis enim eſt hic Philiſthæus incircumcilus, qui exprobrfavit acies Dei vivéntis. Recordare, 429. Udita funt autem verba, quæ 1X locutus eſt David, & annuntiata in conſpectu Saul. Ad quem cùm u ſſet addûctus, locutus eſt ei: Non céôncidat cor cujusquam in eo:i ego lervus tuus vadam, & pugnàâbo ad- vérsùs Philiſthæum. Et ait Saul ad David: Non vales resiſtere Phi- liſthæo iſti, nec pugnare advérsùs eum, quia puer es;, hic autem vir bellator eſt ab adoleſcentia ſua. Exaudiſti. 429. Ixitque David ad Saul: Paſcé- bat fervus tuus patris ſui gre- gem, & veniébat leo, vel urſus, & tollébat arietem de médio gregis: & perſequebar eos, & percutié- bam, eruebamque de ore eorum?: & illi conſurgebant advérsùm me; & apprehendébam mentum eô- rum, & ſuffocabam, interficie- bamque eos. Nam & leônem & urſum interféci ego ſervus tuus: erit igitur & Philiſthæus hic in- circumcilus, quaſi unus ex eis. Audi Dömine- 429. F ERIA T ERTI A. De libro primo Regum. En induit Saul David veſtiméntis ſuis, & impòſuit gàleam æream ſuper caput ejſus, & veſtivit eum lorica. Accinctus ergo David gladio ejus ſuper veſtem ſuam „ cœpit tentare, ſi armatus poſſet incedere, non enim habébat conſuetùdinem. Dixitque David ad Saul: Non poſ- ſum ſic incédere, quia non uſum habeo. Et depôſuit ea, & tulit ba- culum ſuum, quem ſemper habé- bat in manibus: & elegit ſibi quin- que limpidiſſimos lapides de tor- rênte, & miſit eos in peram paſto- rälem, quam habébat ſecum, & fundam manu tulit: & proceéſſit adversùs Philiſtheum. Dômine. 429. Bat autem Philiſthæus incé- dens, & appropinquans adver- sum David, & armiger ejus ante eum. Cüumque inſpexiſſet Philiſt- hæus, & vidiſſet David, deſpexit eum. Erat enmim adoléſcens rafus-, & pulcher aſpectu. Et dixit Phi- liſthæus ad David. Numquid ego canis ſum ,„ quod tu venis ad me cum baculo? Et maledixit Philiſt- hæus David in diis ſuis, dixftque ad David: Veni ad me , & dabo carnes tuas volatilibus coœli, & bé- ſtiis terræ. Dixit autem David ad Philiſthæum: Tu venis ad me cum gladio , & haſta, & clypeo: ego autem vénio ad te in nomine Dni exercituum, Dei agminum l 9 Ilibus expi ſehominus Cltiamn te, e & abo⸗ Iithiim hod deltis terra glin elk Pen Badum Un erg Oheus, ngunet co Dafid,Kc Adrerokhili llimn in pet Lin E e⸗ ſhertettam Eketkſahen ladium e 1e ſagimn in⸗ Meciditgue 80 te t 1NI„ De lb e ro ein (Ounilikhen Uulieres Unelcantin lez in occi nharis ir⸗ lelceanis ſu Al 1 e meddt ego ſen iſitheuni Aüi unnse 4. ETII o Retun id fektick it gdlein veliitt o Danld Nun 1 Sholaline. t conlteinkt. Saul: quibus exprobràſti hôdie, & dabit te Doôminus in manu mea, & per- ctiam te, & àuferam caput tuum ate & dabo cadavera caſtrôrumbphi- liſthiim hodie volatilibus cœli, & beſtiis terræ, ut ſciat omnis terra, quia eſt Deus in Ifrael. Factum eſt. 430. Um ergo furréxzxiſſet Philiſt- hæus, & veniret, & appro- pPinquaret contra David, feſtinâvit David, & cucürrit ad pugnam ex adverſo Philiſtnæi. Et miſit manum ſuam in petam, tulitque unum lapidem, & funda jecit, & circum- dúùcens percüſſit Philiſthæum in fronte: & infixus eſt lapis in fron- te ejus, & cecidit in faciem ſuam ſuper terram. Prævaluitque David advérlum Philiſtheæum in funda & lapide, percuſsumque Philiſthæum interfécit. Cùmque gladium non haberet in manu David, cucuürrit „ & ſtetit ſuper Philiſthæum, & tu- lit gläadium ejus, & eduúxit eum de vagina ſua: & interfécit eum „ Præciditque caput ejus. Ego te tuli. 434. FERI A QUOART A. De libro primo Regum. Pori cùm reverterétur percuſſo Philiſthæo David, egréſſæ ſunt mulieres de univeérſis urbibus Iſrael can tantes, choroôsque ducen- tes in occürſum Saul Regis, in tympanis lætitiæ, & in ſiſtris. Et Præcinébant mulieres ludeéntes . atque dicentes: Percüſſit Saul mille, & David decem millia. Tra- tus eſt autem Saul nimis „ & di- ſplicuit in culis ejus ſermo iſte, dixitque: Dedérunt David decem millia, & mihi mille dedérunt: quid ei ſupereſt, niſi ſolum regnum ? FPeccavi. 434. On rectis ergo oculis Saul afſpiciebat David à die illa, & deinceps. Poſt diem autem alte- Tam, invâſit ſpiritus Dei malus Saul, & prophetabat in médio do- mus ſuæ: David autem pſallébat manu ſua, ſicut per ſingulos dies. Tenebatque Saul lanceam, & miſit am, putans quod configere poſſet David cum pariete : & dechinavit David à facie ejns fecundo. Et ti- muit Saul David, eo quôd Dô- minus eſſet cum eo; & aà ſe re- ceſsiſſet. Amôvit etge eum Saul à 43 5 ſe, & fecit eum tribunum „ ſuper mille viros, & egrediebatur, & intrabat in conſpectu pòpuli. Exaudiſti Dômine. 429. N omnibiuis quoque viis ſuis Da- vid prudenter agébat, & Dômi- nus erat cum eo. Vidit itaque Saul, quòd prudens eſſet nimis, & cœpit cavere eum. Omnis autem Irael, & Juda diligébat David: ipſe enim ingrediebatur, & egrediebâ- tur ante eos. Dixitque Saul ad Da- vid: Ecce filia mea maior Merob, ipſam dabo tibi uxorem:tantùmo- do eſto vir fortis, & præliare bella Dñi. Saul autem reputabat, dicens: Non ſit manus meâ in eum, ſed ſit ſuper eum manus Philiſthinorũ. Audi Döômine. 429. F E RI A QUIN T'A. De libro primo Regum. Ocutus eſt autem Saul ad Jôna- L.da filium ſuum, & ad omnes ſervos ſuos, ur occiderent David. Porrô Jônathas filius Saul diligé- bat David valdè. Et indicavit J6- nathas David: dicens: OCuærit Saul pater meus occidere te: quaprôp- ter obsérva te, quæſo, mane, & manébis clam, & ablſcondéris. Ego autem egrédiens ſtabo juxta patrem meum in agro, ubicumque fůeris, & ego loquar de te ad Pa- trem meum: & quodcumque vi- dero, nuntiaàbo tibi. Præparate. 422. Ocútus eſt ergo Jônathas de David bona ad Saul Patrem ſuum: dixitque ad eum: Ne pec- ces Rex in ſervum tuum David » quia non peccavit tibi, & ôpera ejus bona ſunt tibi valde. Et péô- ſuit animam ſuam in manu fua, & percúſſit Philiſthæum, & fecit Dô- minus ſalutem magnam univérſo Iſraéli: vidiſti, & lætatus es. Quare ergo peccas in sanguine innoxio, interficiens David, qui eſt absque culpaè Quod cùm audiſſet Saul, pla- caàtus voce Jônathæ, juravit: Vivit Dôminus; quia non occidétur. Deus omnium. 433. Otum eſt autem rurſum bel- lum: & egréſſus David, pu- gnavit advérsůús Philiſthiim: per- cuſsitque eos plaga magna, & fu- gérunf à fäcie ejus. Et factus eſt ipiritus Domini malus in Saul. E e 2 Se- 4 ½6 Sedébat autem in domo ſua, & te- nebat lanceam. Porroô David pſallé- bar manu ſua, nisùúsque eit Saul configere David lancea in pnariete;, & declinavit David à facie Saul, lancea autem caſſo vùlnere perlata eſt in parietem, & David fugit, & ſalvatus eſt nocte illa. Dôminus qui eripuit. 433. F E R I A SEX T A. De libro primo Regum. Ugit autem David de Najoth quæ eſt in Ramatha, veniensque locürus eſt coram Joônarha: Quid feciquæ eſt iniquitas mea, & quod peccàtum meum in patrem tuum, quia quærit animam meam Qui di xit ei: Abſit, non morieris: neque enim faciet Pater meus quidquam grande vel parvum, niſi priùs indi- caverit mihi: hunc ergo celavit me pater meus lermonem tantum- modo? Nequaquam erit iſtud. Percůúſſit Saul. 433. T juravit rurſum David: Et ilſe ait: Scit proféctò pater tuus, quia invéni gratiam in oculis tuis, & dicet: Neiciat hoc Jônathas, ne fortê triſtétur. Quinimò vivit Do- minus, & vivit änima tua „ quia uno tantmcut ita dicã) gradu, eso morsque dividimur. Et ait Ioônathas ad David: Quodcùmque dixerit mihi anima tua, faciam tibi. Montes Geèlboe. 433⸗ Ixit autem David ad Jénathã, Ecce caléêndæ ſunt craſtino;, & ego ex more ſedére soleo juxta Regem ad velcéndum, dimitte ergo me, ut abſcoôndar in agro usque à veſperam diei tertiæ. Si reſpiciens recluisierit me pater tuus, reſpon- debis ei: Rogavit me David, ut iret celériter in Béthlehem civita- tem ſuam: quia victimæ lolemnes ibi ſunt univérſis contribúlibus ſuis. Si dixerit, benè: Pax erit ſervo ruo. Si autem füerit iratus, ſcito; quia compléta eſt malitia ejus. Ego te tuli. 434. S A FB B A T O. De libro primo Regum. Vanit autem David in Nobe ad Achimelech ſacerdotem, & ob- ſtúpuit Achimelech, eo quôd ve- niſſet David. Et dixit ei: Quare tu ſolus, & nullus eſt tecum * Et ait David ad Achimelech ſacerdotem: S Rex præcépit mihi ſermênem, & dixit: Nemo ſciat rem, propter quam miſſus es a me, & cuſus- modi præcépta tibi dederim, nã & půeris condixi in illum, & illum locum. Nunc ergo ſi quid habes ad manum, vel quinque panes, da mihi; aut quidquid inveneris. 43². T reſpond ans ſacerdos ad Da- vid: ait illi: Non habeo laicos panes ad manum, ſed tantùm pa- nem ſanctum. Si mundi ſunt pueri; maximè à muliéribuszEt reſpondit David ſacerdoti, & dixit ei: Equi- dem, ſi de muliéribus agitur, con- tindimus nos ab heri & nudiustér- tius, quando egrediebaâmur, & fuè- runt vaſa puerorum ſancta. Porrô via hæc pollũta eſt, ſed & ipſa ho- die ſanctificabitur in vaſis. Dedit ergo ei ſacerdos ſanctificatum pa- nem, Neque enim erat ibi panis:, niſi tantùm panes propoſitionis: qui ſublati fuerant a tacie Domini; ut ponerentur panées calidi. Rat autem ibi vir quidam de ſervis Saul, in die illa, intus in fabernaculo Dômini: & nomen ejus Doeg Idumæus, potentiſſimus paſtorum Saul. Dixit autem Davi ad Achimelech: Si hab es hic ad manum haſtam, aut gladium:? quia gladium meum, & arma méea non tuli mecum; Sermo enim Regis ur- gébat. Et dixit ſacerdos: Ecce hic gladius Goliath Philiſthæi, quẽ per- cuſsiſti in Valle Terebinthi eſt in- volútus pallio poſt Ephod: ſi iſtum vis tôllere, tolle. Neq; enim hic e alius absque eo. Et ait David; Non eſt huic alter similis, da mihi eum. Môntes Gélboe;, nec ros, nec plů- via véniant ſuper vos: quia in té abjéctus eſt clypeus förtium, cly- peus Saul, quaſi non eſſet unctus öleo. Quômodo cecidérunt tortes in bello; Jonathas in excelfis in- terféctus eſt; Saul & Joônathas ama- biles, & decôri valde in vita ſua, in morte quoque non funt divii. D OMINICA V. Incipit liber leêcundus Reégum. 7 poſtquam ut David ke- ver- Actüm eſt autem moôortuus eſt Saul;, vertetetur Nelet in Slce Atenm terti⸗ Niens de caſt Apulrere ce Fenlt ad Dav ſiam, & ad cum Darid: ad eum: De igitad eum lun, guoe I. Qui ai Drrlio, Km Pulo mortui lonuthu ſlliu Urparate Klentteilli Vos de mani! Krorun, F, in toto cord leod llros Urinne ) ten, gu de ſis, Quia 8 puha Aolelcens, I veni in Kaul incunbe I! pon Muopinguade telgumluun lr d Um: divit id eum: Rrlorütus Z Linericen Me anpuſtir en in me uUm, occic⸗ d viven um: K tn capite nuchio ülli unum mel Dengom le miſit n⸗ 4 dridur weink fomi dieecnnn derifitne⸗ Prtpe 1 Ament ſe Vrigu ſeun⸗ Uun u W Uuper her, Ner po Mu lem, ne, & dedetim,ni, un A I nqueß acerdos l on hibeolu n lanctt k ,led ain L in al N ſandkifenn wvent ibiſ⸗ Prepohtie ta nacie nes eilill PonO volt pimcn Nelfenn Etar n amd wilig emörenel d ümenens ſed tantün verterétur à cæde Amalec, & ma- néret in Siceleg duos dies. In die autem tertia apparuit homo vé- niens de caſtrissaul, veſte conſciſſa & puùlvere conſpérſus caput. Et ut venit ad David, cecidit ſuper fäacie ſuam, & adoravit. Dixitque ad eum David: Unde venis? Qui ait ad eum: De caſtris Iſrael fugi. Et dixit ad eum David: Quod eſt ver- bum, quod factum eſt? Indica mihi. Qui ait: Fugit populus ex prælio, & multi corruentes é po- pulo môrtui fſunt: ſed & Saul & Jonathas filius ejus interiérunt. Præparate corda veſtra Dio, & ſervite illi ſoli : Et liberabit vos de manibus inimicorum ve- ſtrorum. Convertimini ad eum in toto corde veſtro ,„ & auférte deos aliénos de medio veſtri. Et. Ixitque David ad adoleſcen- tem, qui nuntiäbat ei: Un- de ſcis, quia mortuus eſt Saul, & Jonathas filius ejus? Et ait adolelcens, qui nuntiabat ei: Ca- ſu veni in montem Gelboe „ & Saul incumbébat ſuper haſtam ſu- am: porroô currus & équites ap- propinquabant ei, & converſus poſt tergum ſuum, vidensque me vo- càvit. Cui cùm reſpondiſſem: Ad- ſum: dixit mihi: Quisnam es tuiEt ajo ad eum: Amalecites, ego ſum. Et loctus eſt mihi: Sta ſuper me, & interfiee me: quôniam tenent me anguſtiæx, & adhuc tota anima mea in me eſt. Stansque ſuper eum, occidi illum; ſciebam enim, quòôd vivere non poôterat poſt rui- nam: & tuli diadema, quod erat in capite ejus, & armillam de brachio illius, & aàttuli ad te Dô- minum meum huc. Deus omnium exanditor eſtzip- ſe miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibus patris mei: *⁹ Et un- xit me unctione miſericoôrdiæ ſuæ. Dôminus, qui eripuit me de Dre leonis, & de manu béſtiæ li- beravit me. Et. Pprehendens autem David ve- ſtiménta ſua ſcidit ,„ omnes- que viri, qui erant cum eo, & plan- xXérunt, & fleverunt, & jejunavé- rant usque ad velperam fuper Saul, & ſuper Jöonatham fllium ejus, & ſuper populum Domini, & — ſent gladio. Dixitque David ad jvenem, qui nuntiaverat ei: Unde es tu à Qui reſpondit: Filius hôminis advenæ Amalecitæz ego ſum. Et ait ad eum David: Quare non timuiſti mittere manum tuam, ut occideres Chriſtum Doômini? Vocansque David unum de půeris ſuis, ait: Accédens irrue in eum. Qui percuùſſit illum, è mortuus eſt. Dôminus; qui eripuit me de ore leonis, & de manu béſtiæ liberavit me, Ipfſe me eripiet de manibus inimicorum meoôrum. iſit Deus milericordiam ſuam, & veri- tatem ſuam: animam meam eripuit de médio catulôrum leonum. Ipfe. léria Patri. Iple. Ex libro Moralium ſancti Gregérii Papæ, Uid eſt, quod David, qui retri- Qia eibu⸗ ſibi mala non réddi- dit, cùm Saul & Jônathas bello oc- cúmberent, Gelboe môöntibus ma- ledixit, dicens: Montes Gelboe: nec ros, neo plùvia véniant ſuper vos: neque fint agri primitiarum: quia ibi ab'ectus eit clypeus forti- um, clypeus Saul, quaſi non eſſet unctus bleo. Quid eſt, quod jJere- mias, cuùm prædicationem fuam céêrneret audiéntium difficultate præpediri, maledixit, dicens; Ma- ledictus vir, qui annuntiavit patri meo, dicens: Natus eſt tibi puer mäſculus ? Percüſſit Saul mille, & David decem millia: * Quia manus Däüi erat cum illo: percũſſit Philiſthæũ, & abſtulit opprobrium ex Ifrael. Nonne ne eſt David, de quo canébant in choro, dicentes: Saul percuffit mille, & David decem millia? Quia. Uid ergo montes Gélboe, Saul moriénte, deliquérunt;, quaâ- tenus in eos nec ros, nec plùvia càderet;, & ab omni cos viriditatis gérmine ſententiæ ſermo ſiccatet? Sed quia Gelboe interpretatur de- crſus, per Saul autem unctum 8 môrtuum, mors noſtri Mediatoris exprimitur: non immséeritò per Gelboe montes ſupérba Judæo- rum corda ſignantuy: quæ dum in hujus mundi deſidériis défluunt, ſuper in Chriſti;, id eſt, uncti ſe moxte domum IIrael, eo quod corruiſ- zmiienérunt : & quia in eis un &us £ 3 Rex 438 1: . Rex corporaliter moritur, ipſi ab Omni gratiæ rore ſiccantur. Montes Gélboe, nec ros, nec plùvia véniant ſuper vos: b cecidérunt fortes Iſrael- Om nes montes, qui eſtis in circuitu gjus, viſitet Dôminus: a Gelboe autem tranſeat. Ubi. — E quibus & benè dicitur, ut agri primitiarum eſſe non poſ- ſint. Supérbæ quippe Hebræorum mentes primitivos fructus non fe- runt: quia in Redemptoôris advén- tu ex parte maxima in perfidia re- manentes, primordia fidei ſequi nolauérunt. Sancta namque ac- cléſia in primitiis ſuis multitudine Geéntium foceindata, vix in mundi fine judæos, quos invenerit, süs- cipit, & extréma colligens, eos quaſi reliquias frugum ponit. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dñs: & pôſui te pascere gre- gem pôpuli mei: Et fui tecu in omnibus, ubicumque ambulÄãſti: firmans regnum tuum in æternum. F. Fecique tibi nomen grande;, juxta nomen magnorum „qui ſunt in terra: & requiem dedi tibi ab omnibus inimicis tuis. Et fui. Ioria Patri. Et fui. . Peccavi ſuper nümerũ arénæ maris, & multiplicata ſunt peccata mea, & non ſum dignus vidéère alti- túdinem cœli præ multitúdine ini- quitatis meæ: quoôniã irritavi irarn tuam: *Et malum coram te feci. Quôniam iniquitäatem meam ego cognoſco, & delictum meum contra me eſt ſemper, quia tibi ſoli peccaàvi. Et. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: * Sanctus, San- ctus, Sanctus, Déôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus, & hi tres unum ſunt. Sanctus. lôria Patri. Blena. F E RIA SECUND A. De libro ſecundo Regum. Gitur poſt hæc consúluit David Döminum, dicens: Num aſcen dam in unam de civitätibus Juda? Et ait Dôminus ad eum: Aſceênde. Dixitque David: Quò afſcéndam. Et reſpondit ei, In Hebron. Aſcen- git ergo David, & duæ uxoôres ejus, Achino am Jezrahelites, & A- bigail uxor Nabal Carmeli: ied & viros, qui erant cum eo, duxit David ſingulos cum domo ſua, & mansé- runt in ôppidis Hebron. Venerunt- que viri Jjuda, & unxérunt ibi Da- vid, ut re gnaret ſuper domum juda. Recordare. 429. T nuntiatum eſt David, quòd viri Jabes Galaad ſepeliſſent Saul. Miſit ergo David nuntios ad viros Jabes Gälaad, dixitque ad eos: Benedicti vos à Domino, qui feciſtis miſericordiam hanc cum domino veſtro Saul, & ſepeliſtis eum. Et nunc retribuet vobis qui- dem Döminus milericordiam, & veritàtem:; ſed & ego reddam graâ- tiam, eòô quòd feciſtis verbum iſtud. Confortentur manus veſtræ, & eſtore filii fortitúdinis: liceèt enim mortuus ſit dominus veſter daul, tamen me unxit domus Juda in Regem fſibi. Exaudiſti. 429. tio il. Bner autem filius Ner princeps exércitus Saul tulit Isboſeth filium Saul, & circumdusit eum per caſtra, Regemque conſtituit ſuper Galaad, & ſuper Iéſſuri, & ſuper Jézrahel, & ſuper Ephraim, & ſuper Bénjamin, & fuper Iirael univérſum. Quadraginta annôrum nare cœpiſſet ſuper Iſrael, & duo- bus annis regnavit: fola autem domus Juda ſequebatur David. Et fuit nůümerus diérum, quos com- moratus eſt David, imperans in Hebron ſuper domum Juda, ſeptem annôrum, & ſex menſium. Audi Dömine. 429. F ERIA TERTIA. De libro ſecundo Regum. Um ergo eſſet prælium inter Camc Saul, & domum Da- vid, Abner filius Ner regébat do- mum Saul. Füerat autem Sauli concubina nômine Reſpha, flia Aja. Dixitque Isboſeth ad Abner: Quare ingréſſus es ad concubinam patris mei? Qui iratus nimis proptet verba Isboſeth: ait: Numquid ca- but canis ego ſum adverſum judam hauie „qui fécerim miſericôrdiam ſuper domum sSaul patris tui, ſuper fratres, & Proximos ejus, & non trâdidi te in manus David, tu requisiſti in me, quod arguéres pro muliere hodie? Hæc faciat Deus Abner erat Isboſeth filius Saul, cum reg- Plen 1 nodo jura fieiam cum num de de Ihronus D. ſuper udan Domint Uüt en Abaria eltertabt Cum amicit! lecum, & lltrel, gui⸗ leenin emic i te, icen neimantee liam Saul: Ne. Miſit 2 Pholeth fil motem me Fonlimiht nüm. Ulteam lis deguel Ulorans us eumn Al tele, Oui Ei Urwonen A lenio eti uam 45 Dayid, Munc erzo⸗ Iis locutu nn mann e thim IUnejus e tknmn ad lbererur nnia, g Unierlo . gidin kecit Dar Alvenete Ureint hheliten Uumeli: e0 Cli ſui Kman Lon. Venete dnetuntirih⸗ 1Conunes Duic,a d ſepella Gid nunie d, Cinni Domminonf ian kanek 1, lepen⸗ buetſods icotciun, Cominns titconus Neren fulitt Bde cumdtnitt bitut Dund d 08 un alaſk. Abner, & hæc addat ei, niſi quô- modo juravit Dôminus David;, ſic faciam cum eo, ut transferatur re- gZnum de domo Saul, & elevétur thronus David ſuper Iſrael „ & ſuper judam à Dan usque Berſabee. e. Domine; ſi. 429. Iſit ergo Abner núntios ad David pro ſe dicéntes: Cujus eſt terraè Et ut loqueréntur: Fac me- cum amicitias, & erit manus mea tecum, & reducäã ad te univérſum Iſrael. Qui ait: Optime: ego faciam tecum amicitias, ſed unam rem pe- to à te, dicens: Non vidébis faciem meam, antequam addúxeris Michol filiam Saul: & ſic venies, & vidébis me. Miſit autem David nũúntios ad Isboſeth filium Saul, dicens: Redde uxorem meam Michol, quam de- ſpondi mihi centum præpütiis Phi- liſthiim. Miſit ergo Isboſeth, & tulit eam à viro ſuo Phaltiel;, filio Lais. Sequebatúrque eam vir ſuus, plorans usdue Bahurim: & dixit ad eum Abner: Vade, & revér- tere. Qui revérſus eſt. Factum eſt. 430 ectio Ermonem quoque intulit Abner ad ſeniores Iſrael, dicens. Lam heri quam nudiustertius quæreba- tis David, ut regnaret ſuper vos. Nunc ergo facite, quoôniam Dômi- nus locùtus eſt ad David, dicens: In manu ſervi mei David ſalvabo poôpulum meum Ifrael de manu Philiſthim, & mnium inimicô- rum ejus. Locutus eſt autem Abner étiam ad Bénjamin. Et abiit, ut loquerétur ad David in Hebron Omnia, quæ placerant Iſraéli, & univéerſo Bénjamin. Venitque ad David in Hebron cum viginti viris: & fecit David Abner, & viris ejus, qui vénerant cum eo, convivium. Et dixit Abner ad David: Ssurgam, ut congregem ad te Dominum meum Regem omnem IIrael. Ego te tuli. 438. FE RI A Q OUART A. De libro ſecůndo Regum. Eniéntes igitur filii Remmon Berothitæ, Rechab & Baana, ingréſii (unt fervente die domum Isboseth, qui dormiébat ſuper ſtra- tum ſuum meridie. Et oſtiäria do- mus purgans triticum, obdormi- vit. Ingréſſi ſunt autem domum la- ténter aſſuméntes ſpicas tritici, & 4³⁹ percuſsérunt eum in inguine Re- chab, & Baana frater ejus, & fu- gerunt. Cum autem ingréſſi fuiſ- ſent domum;, ille dormiêébat ſuper lectum ſuum in conclavi, & percu- tiéntes interfecérunt eum: ſublatoô- que caâpite ejus, abiérunt per viam deseêrti tota nocte, & attulérunt caput Isboseth ad David in He- bron: dixeruntque ad Regem: Ecce, caput Isboseth filii Saul ini- mici tui, qui quærébat animam tua. Peccavi. 438. „Eſpondens autem David Re- chab & Baana fratri ejus, filiis Remmon Berothitæ, dixit ad eos: Vivit Döminus, qui éruit animam meam de omni anguſtia, quoòniam eum, qui annuntiaverat mihi, & dixerat: Môrtuus eſt Saul, qui putaàbat ſe prôſpera nuntiaâre: te- nui, & occidi eum in Siceleg, cui oportébat mercédẽ dare pro nůn- tio. Quantò magis nunc, cum hoô- mines impii interfecérunt virum innôoxium in domo ſua, ſuper le- ctum ſuum, non quæram sangui- nem ejus de manu veſtra, & aufe- ram vos de terra? Præcépit itaque David pùeris ſuis, & interfecérunt eos, præcidentésque manus & pe- des eòrum, ſuſpendérunt eos ſuper piscinam in Hebron: caput autem Isboseth tulérunt, & ſepeliérunt in ſepúlchro Abner in Hebron. Exaudiſti Domine. 429. T venérunt univérſæ tribus Iſrael ad David in Hebron; dicéntes: Ecce nos, os tuum & caro tua ſumus. Sed & heri & nu- diustértius, cùm eſſet Saul Rex ſu- per nos, tu eras educens, & redu- cens Iſrael: Dixit autem Dôminus ad te: Tu paſces pôpulum meum I(Grael: & tu eris dux ſuper Iſrael. venérunt quoque & ſeniôres II- rael ad Régem in Hebron, & per- cúſſit cum eis Rex David fœdus in Hebron coram Dömino; unxe- rüntque David in Regem ſuper Iſ- rael. Filius triginta annòrum erat David, cùm regnare cœpiſſet, & quadraginta antis resnavit. In Hebron regnavit ſuper Judam ſep- tem annis & ſex méênſibus: in Je- rũúſalem autem regnavit triginta tribus annis ſuper omnem Ifrael & Judam. Et àbiit Rex; & omnes viri, qui erant cum eo; in Jeruſa⸗ E e 4 em 44⁰ 3,,4 et lem, ad Jebuſæum habitatéôrem dedom, & bmnia Fjus propter Are * terræ: dicümque eſt David ab eis: Non ingredieris huc, niſi ab- ſtuleris cCæcos, & claudos, dicén- tes: Non ingrediétur David huc. Cepit autem David arcam Sion » hæc eſt civitas David. Audi Domine. 429. F E R I A U N T A. De libro ſecundo Kegum. Ongregavit autem rurſum Da- vid omnées eléctos ex Iſrael tri- ginta millia Surrexitque David , erat cum eo de viris juda, ut ad- duúcerent arcam Dei, ſuper quam SInvocatum eſt nomen Domini ex- ercituum, fedentes in Chérubim ſuper eam. Et impoſuerunt Arcam Dei ſuper plauſtrum novum, tule- rúntque eam de domo Abinadab, qui erat in Gabaa: Oza autem & Ahio filii Abinadab minabant Plauſtrum novum. . . Præparate. 437. Umque tuliſſent eam de domo Abinadab, qui erat in Gabaa, cuſtodiens Arcam Dei, Ahio præce- débat Arcam. David autem & om- nis Iſrael ludébant coram Domino in êmnibus lignis fabrefactis, & citharis, & lyris,„ & tympanis, & ſiſtris, & cyinbalis. Poſtquam au- tem venérunt ad aréam Nachon, extendit Oza manum ad Arcam Dei, & ténuit eam: quéôniam calci- träbant boves, & declinaverunt eam. Iratüsque eſt indignatione Dôminus contra Ozam, & percuſſit eEum fuper temeritate: qui mor- cuus eſt ibi juxta arcam Dei. Deus omnium. 437. Ontriſtätus eſt autem David, eò quòôd percuſsiſſet Dôminus Ozim: & vocatum eſt nomen loci illius, Percuſſio Ozæ, usque in diem hanc. Et extimuit David Domi- num in die illa, dicens: Quomodo ingrediétur ad me Arca Domini? Et noluit divertere ad ſe Arcam Démini in civitatem David:ſed di- vértit eam in domum Obédedom Gethzi. Et habitavit Arca Dêmini in domo Obédedom Gethæi tri- bus ménſibus: & benedixit Düs Obédedom, & omnem domum ejus. Nuntiatümque eſt Regi David guòd benedixiſſet DOôminus Obée- † Dei. Abiit ergo David, & addüxit Arcam Dei de domo Obededom in civitatem David cum gaudio. Doôminus, qui. 437. F E RI A S E X T A. De libro ſecúndo Regum. T ecce ſermo Dii ad Nathan; dicens: Vade, & léquere ad ſer-= vum meum David. Hæc dicit Do- minus: Numquid tu ædificabis mihi domum ad habitand: Neque enim ta Surre „ habitayi in domo ex die illa;, qua & àbiit, & univerſus populus, qui eduxi filios Iirael de terta K. gypti⸗ usque in diem hanc: ſed ambula- bam in tabernaculo, & in tentorio. Percüſſit Saul. 437. Er cuncéta loca, quæ transivi cum omnibus filiis Ifrael, num- quid loquens locutus ſum ad unam de tribubus Hrael, cui præcepi, ur pâàſceret populum meum Iſrael di- cens: Quare non ædificaſtis mihi domum cedrina mèet nunc hæc di- ces ſervo meo David:; hæc dicit Dominus exercituum: Ego tuli te de paſcuis ſequéntem gregeszut eſ- ſes dux ſuper populum meiu Ilrael: & fui tecum in omnibus, ubicum- que ambualaſti, & interféci univer- os inimicos tuos à facie tua; fe= cique tibi nomen grande juxta no- men magnorum, qui funt in terra. Et ponam locum populo meo II- rael, & plantabo eum, & habitabit ſub eo, & non turbaàbitur ampliuùs; nec addent filii iniquitatis, ut affli- gant eum ſicut prius, ex die qua conſtitui judices ſuper poëpulum meum Irael, & réquiem dabo ti- bi ab omnibus inimicis tuis. Præ- dicitque tibi Dominus, quod do- mum faciat tibi Döôminus. Montes-Geélboe 438. Umque compléti füerint dies tui, & dormieris cum patribus tuis, fuſcitabo ſemen tuum po te; quog egrediétur de ütero tuo⸗ & firmäbo regnum eſus. Ipſe ædifi- càbit domum nomini meo, & ſta- biliam thronum regni eſus usque in ſempiternum. kgo ero ei in paà- trem & ipſe erit mihi in filium;qui ſi iniquè aliquid geſſerit;, arguam eum in virga virorum, & in pla- gis filiorum hôminum. Miſericor- diam autem meam non auferam àb ed, ſicut àbſtuli à Saul, quem amd lcie mei. tla, & ret Ltermum ant monus tuun Ecundäm 0 uutn unirer ſe locutus er ote tu 6A De libro Tuünn elta eo temporte 1d bela hro⸗ lord lervos Nlunlicnel⸗ Anmon, & Dict antem Dunhec ae geler Dayice UMiem, R d komus ezie ſe lmamen linium lunn Polchra falce leglizltit, fürumgue e Perlbee i Pethri il Us, illite 1 tee concepte lutiänit D Ullit auten ens: itte n Miſi⸗ t. Et em Ultage Da lab & 50 Niniſtraren dad r & ay⸗ Ariesg W Atem ns teeie l, Ko ſun. In Litiibles ünlen 1 Nume ire “ Pkoptetn 1,Kadtn pedecon audio⸗ 7. 1I1 0 exnu 1A Nt gle i Kin tend 31. iis liue 6lumadu uirrute euim Inr ſiäcatti nunc hu 1 Med n: Mon! Nond git , à fäcie mea. Et fidélis erit domus tua „ & regnum tuum usque in æternum ante ftaciem tuuam, & thronus tuus erit firmus jugiter. Secundùm omnia verba hæc , & juxta univériam vifionem iſtam, ſic locutus eſt Nathan ad David. Ego te tuli. 438. §S A B B A T O. De libro lecunde Regum. Adum eſt autem vertente anno, eo témpore, quo ſolent Reges ad bella procedere, miſit David Joab & ſervos ſuos cum eo, & uni- vVerſum Iirael, & vaſtavérunt filios Ammon, & obſederunt Rabba: David autem remanſit in jerùſalé. Dum hæc agerentur, àccidit, ut sùr- geret David de ſtrato ſuo poſt me- ridiem, & deambularet in ſolario domus régiæ; viditque mulierem ſe lavantem, ex adverſo ſuper ſo- larium ſluum: erat autem mulier Pulchra valdè. Miſit ergo Rex, & requisivit, quæ eſſet muùlier. Nun- Ciatumque eſt ei, quòôd ipla eſſet Bethſabée filia Eliam uxor Uriæ Hithæi. Miſſis itaque David nũn- tiis, tulit eam. 432. T reveérſa eſt in domum ſuam concépto fotu. Mittensque zuntiavit David, & ait: Concépi. Mifit autem David ad Joab, di- cens: Mitte ad me Uriam Hethæ- um. Miſitque Joab Uriam ad Da- vid. Et venit Urias ad David. Quæ- ſivitque David, quam recte ageret Joab, & populus, & quòmodo ad- miniſtrarétur bellum. Et dixit Da- vid ad Uriam: Vade in domum tu- am, & lava pedes tuos- Et egreſſus eſt Urias de domo Regis, ſecutus- que eſt eum cibus régius. Dormi- Vit autem Urias ante portam do- mnns régiæ cum aliis ſervis domini ſui, & non deſcéndit ad domum ſuam. Nuntiatumque eſt David à dicentibus: non ivit Urias in do- mum ſuam. Et ait David ad UDri- am: Numquid non de via veniſti? quare non deſcendiſti in domum tuam? Et ait Urias ad David: Ar- ca Dei & Ifrael & Juda habitant in Papiliònibus, & dominus meus J0o ab, & ſervi domini mei ſuper fa- ciem terræ manent: & ego ingré- diar domum meam ut comedam, & bibam, & dormiam cum uxore 1 mèa per ſalutem tuam, & er ſa⸗ lutem animæ tuæ non faciam rem hanc. It ergo David ad Oriam: mane hic etiam hodie, & cras dimit- tam te. Manſit Urias in Jeruſalem in die illa & altera: & vocavit eum David, ut comederet coram ſe, & biberet, & inebriavit en: qui egréfſ- ſus velpere, dormivit in ſtrato ſuo cum ſervis domini ſui, & in domũ ſuam non deſcendit, Factum efſt er- go manè, & ſcripſit David epiſto- lam ad Joab, miſitque per manum Uriæ, ſeribens in epiſtola: Ponite Uriam ex advérſo belli, ubi for- tiſſimum eſt prælium: & derelin- quite eum, ut percçuúſſus intéreat. Igitur cum Joab obſideret urbem; poſuit Uriam in loco, ubi ſciebat viros eſſe fortiſſimos Egreſsique viri de civitate, bellabant adversũ jJjoab „ & cecidérunt de poôpulo ſervorum David, & moôortuus eſt étiam Urias Hethæus, Obſecro Déômine, aufer iniquitàâ- tem tervi tui, quia inſipiénter egi. D OMI NIC A V I. De libro ſecundo Regum. Iſit ergo Dôminus Nathan ad Möavid:di cùm veniſſet ad eũ, dizxit ei: Duo viri erant in civitate una, unus dives, & alter panper. Dives habébat oves & boves pluri- mos valdé. Pauper autem nihil ha- bebat omnino, præter ovem unam parvalam, quam émerat, & nutrie- cat, & quæ créverat apud eum cum filiis ejus ſimul, de pane illius coô- medens:; & de calice ejus bibens, & in fſinu illius dormiens, eratque illi ſicur filia. Cùm autem peregri- nus quidam veniſſet ad divitem, parcens ille simere de ovibus & de bobus ſuis, ut exhibéret con- vivium peregrino illi, qui venerat ad ſe, tulit ovem viri pauperis, & præparavit cibos hômini;: qui vé- herat ad ſe. Præparäte corda veſtra Dnño, & ſervite illi ſoli': ½ Et liberabit vos de manibus inimicôrum veſtroôrä, Convertimini ad eum in toto corde veſtro, & auférte deos alié- nos de médio veſtri. Et. I. Ratus autem indignatione Da- vid adversus hominem illum E e 5 Is 442 nimis: dixit ad Nathan: Vivit D0. minus, quoôniam filius mortis eſt vir, qui fecit hoc. Ovem reddet in quàdruplum, eòô quòd fécerit verbum iſtud, & non pepercerit. Dixit autem Nathan ad David: Tu es ille vir. Hæc dicit Döôminus Deus Ifrael: Ego unxi te in Regem ſuper Iſrael, & ego érui te de ma- nu Saul, & dedi tibi domum doô- mini tui, & uxôres domini tui in ſinu tuo, dedique tibi domum Iſ- rael & Juda: & ſi parva ſunt iſta;, adjiciam tibi multo majôra. Quare ergo contempsiſti verbum Domini, ut faceres malum in conſpéctu meo? Uriam Heéthæum percufsiſti gladio, & uxôrem illis accepiſti in uxêrem tibi, & interfeciſti eum gladio filiõrum Ammon. Deus omnium exauditor eſt: ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibs patris mei: Et un- xit me unctiéône miſericôrdiæ ſuæ. Dôminus, qui eripuit me de ore leônis, & de manu béſtiæ liberavit me. Et unxit. Uamobrem non recédet gla- dius de domo tua usque in ſempitérnum, eò quòd deſpéxeris me, & tùleris uxorem Uriæ Hethæi, ut eſſet uxor tua. Itaque hæc dicit Dominus: Ecce ego ſulcitabo ſuper te malum de domo tua; & tollam uxòôres tuas in culis tuis, & dabo proxQximo tuo, & dormiet cum uxoô- ribus tuis in ôculis Solis hujus. Tu enim feciſti abſcondit, ego autem faciam verbum iſtud in con- ſpêétu omnis Iſrael, & in conſpé- ctu Solis. Et dixit David ad Na- than: Peccavi Döomino. Dixitque Nathan ad David: Dominus quo- que tranſtulit peccatum tuum, non moriéris. Verümtamen, quoôniam blasphemäre feciſti inimicos Doô- mini, propter verbum hoc, filius, ui natus eſt tibi, morte moriétur. Et revérſus eſt Nathan in domum ſuam. Percúſſit quoque Dôminus parvulum, quem pepérexat uxor Uriæ David „ & deſperatus eſt. Deprecatsque eſt Davyvid Doômi- num pro parvulo: & ſejunavit Da- vid jejùnio, & ingréſſus ſeòrſum, jacuit, ſuper terram. Déôminus, qui eripuit me de ore leônis, & de manu béſtiæ liberavit me ,„ * Ipſe me eripiet de mani- bus inimicòrum meorum. Miſit Deus miſericordiam ſuam, & veritàtem ſuam: àänimam meam eripuit de médio catulorum leo- num. Ipſe. löria Patri. Ipſe. Ex libro S. Ambroéſii Epilcopi de Apolôgia David. CIusddtsdue noſtrum per ſin- gulas horas quam multa delin- quit, nec tamen unusquisque de plebe peccatum ſuum confitendum putat. IIle Rex tantus ac potens;, ne exiguo quidem momento mané- re penes ſe delicti paſſus eſt con- ſciêntiam, ſed præmatura confeſſio- ne atque immeênſo dolore, réd- didit peccäatum ſuum Dômino. Quem mihi nunc facilè repérias honoratum, ac divitem, dui fi arguatur alicújus culpæ reus, non moléſtè ferat? at ille régio clarus império, tot divinis probatus ora- culis, cùm à privato hoômine corri- perétur, quod graviter deliquiſſet, non indignatus infrémuit, ſed confeéſſus ingémuit culpæ dolore. Percúſſit Saul mille, & David decem millia: & Quia manus Dni erat cum illo: percũſſit Philiſthæum & abſtulit opprobrium ex IIrael. Nonne iſte eſt David, de quo canébant in choro dicéntes; Saul percuſſit mille, & David decem millia? Quia. 9 V Enique Dôminum dolor inti- mi movit afféctus, ut Nathan diceret: Quôniam pœnituit ten & Dôminus abſtulit peccatum tu-= um. Matúritas itaque veniæ, pro- fùndam Regis fuiſſe poniténtiam declaravit, quæ tanti erroris offen- ſam tradúxerit. Alii hômines, cum à ſacerdotibus corripiuntur;, pec- càtum ſuum ingravant, dum negate cùpiunt;aut deféndere: ibique eò- rum lapfus eſt major, ubi ſperatur corrééctio. Sancti autem Domim; qui conſumare pium certamen géſtiunt; & currere curſum ſalutis, sicubi fortè ut hômines corrũerint natũúræ magis fragilitate, quam pec- candi libidine, acriôres ad currén- dum resúrgunt, pudoris ſtimulo majéôra reparantes certamina: ut non ſolàùm nullä attuliſſe æſtimé- tur lapſus impediméntü, fed etiam velocitätis incentiva cumulaffe. Montes Gélboe, nec ros;, nec Plúvia véniant ſuper vos: * Ubi cecidérunt fortes Irael. F. Omnes mon- ontes Filitet Dom tlanlegt, l Teczrit les; led ferit, ingen leges, Con. ſectirit ind tis keploran Onit, con nium in per Colote tran⸗ Cunt heere Uuttconfité , auden un, (edis ſeum, i legibus Clol pecc⸗ ſnt lupp lahlis con Contelio. G Mre eſt: teotet Geit Dis8 Len phuli Momnlbus lihans ler kecigue ugta nome teln: Oimnibug i loriz at 4 le Anr mar eccqta n ſigere ar tücine in MIitavi ir⸗ eramn te Jultatem Celichum ſemper 1. Aterad 11 ni, n⸗ Klon Mhöniang un, ttes Unn ri P. lan IENI de lb 4 numoer qud unn imam nen tulolacn E ter elig⸗ ftemnit culpe cole mentes, qui eſtis in circûitu ejus, viſitet Döminus, à Geélboe autem tranſeat. UÜbi. Eccavit David, quod ſolent Re- ges; ſed pœniténtiam geſſit, flevit, ingéemuit, quod non ſolent Reges. Conféſſus eſt cuipam, ob ſecravit indulgentiam, humi ſtra- tus deploravit ærümnam, jejunavit, oravit, confeſſionis ſuæ teſtimo- nium in perpétua ſæcula vulgato dolore transmiſit. Quod erubés- cunt facere privati, Rex non eru buit confitéri. Qui tenéntur légi- us, audent ſuum negare pecca- tum, dedignaântur rogare indul- gentiam, quam petébat, qui nul- lIis légibus tenebatur humanis. Quod peccavit, conditionis eſt, quod ſupplicavit, correctionis. Lapſus commuünis, ſed ſpecialis confeſſio. Culpam itaque incidiſſe, natuúræ eſt: diluiſſe, virtütis. Ego te tuli de domo patris tui dicit Dns: & pôſui te pascere gre- gem poôpuli mei: Et fui tecum in omnibus, ubicumque ambulaſti, firmans regnum tuum in ætérnum. J. Fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnôrum, qui ſunt in terra: & réquiem dedi tibi ab oômnibus inimicis tuis. Et fui. loria Patri. Et fui. Peccaàvi ſuper númerum arénæ maris, & multiplicata ſunt peccàta mea: & non ſum dignus vidére altitůdiné cœli præ multi- túdine iniquitatis meæx; quôniam irri tavi iram tuam, Et malum coram te feci. Quôniam ini- quitâàtem meam ego cognoſco, & deliccum meum contra me eſt ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et Duo Séraphim clamäbant älter ad alterum: * Sanctus, San- ctus, Sanctus, Doôminus Deus Sa- baoth . Plena eſt omnis terra gloôria ejus. Tres ſunt, qui teſti- inoônium dant in coœlo, Pater, Ver- bum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. löria Patri. Plena. F ERIA SECUND A. De libro ſecùndo Regum. Orrò non eſt locûtus Abſalom ad Amnon nec malum nec bo- num: oderat enim Abſalom Amnon, eòô quòd violaſſet Thamar ſoroôrem ſuam. Factum eſt auté poſt tempus 24k. N 442 biénnii, ut tonderéntur oves Abſa- lom in Baalhaſor, quæ eſt juxta E- phraim, & vocavit Abſalom omnes filios Regis, venitque ad Regem, & ait ad eum: Ecce tondéntur oves ſervi tui, veniat, oro, Rex cum ſervis ſuis ad ſervum ſuum. Dixitque Rex ab Ablalom: Noli fili mi, noli ro- gare, ut veniamus omnes, & gra- vémus te. Cùm autem côgeret eum, & noluiſſet ire, benedixit ei. Recordare Dne. 429. T ait Ablalom: Si non vis venire, vêniat, obſecro, nobis- cum ſaltem Amnon frater meus. Dixitque ad eum Rex : Non eſt necéſſe, ut vadat tecum. Coéegit itaque Abſalom eum, & dimiſit cum eo Amnon, & univeérſos filios regis. Feceratque Abſalom convi- vium quaſi convivium regis. Præ- céperat autemAblalom pueris ſuis; dicens: Obſervate, cùm temulén- tus füerit Amnon vino, & dixero vobis: Percútite eum, & interfici- te, nolite timere, ego enim ſum, qui præcipio vobis: roboramini; & eſtôte viri fortes. Fecérunt er- go pueri Abſalom advéêrsùůüm Am- non, ſicut præceperat eis Abſa- lom. Surgentésque omnes filii re- gis aſcendérunt ſinguli mulas ſuas, & fugérunt. Exaudiſti Dne. 429. io iij Umque adhuc peêrgerent in iti- nere, fama pervénit ad David, dicens: Percúùſſit Ablalom omnes filios regis, & non remanſit ex eis ſaltem unus. Surréxit itaque Rex;» & ſcidit veſtiménta ſua, & céci- dit ſuper terram, & omnes fſervi il- lius, qui affiſtébant ei, ſciderunt veſtiménta iua. Reſpondens au- tem Jonadab filius Semmaa fratris David;, dixit: Ne æſtimet domi- nus meus Rex, quôd omnes pueri filii regis occiſi ſint? Amnon ſolus moôrtuus eſt, quoniam in ore Ab- ſalom erat poôſitus, ex die, qua op- préſſit Thamar forôrem eſus Nunc ergo ne ponat dominus meus Rex ſuper cor ſuum verbum iſtud, di- cens: Omnes filii regis occiſi ſunt; quoniam Amnon ſolus mortuus eſt. Fugit autem Abſalom. Audi Domine. 429. E R I A TE KTI A. De libro ſecundo Regum. — Um ingréſſia fuiſlet mülier CThecuitis ad Begem;, cécidit L9 444 coram eo ſuper terram, & adorä- vit, & dixit: Serva me Rex. Et ait ad eam Kex: Quid cauſæ habesèquæ reipondit: Heu, müúlier vidua ego ſum; mortuus eſt enim vir meus. Et ancillæ tuæ erant duo filii, qui rixaàti ſunt adverſum ſe in agro, nul- lusque erat, qui eos prohibere poſ- ſet: & percũſſit alter alterum, & interféçit eum. Et ecce consùrgens univerſa cognatio adversùm ancil- lam tuam, dicit: Trade eum, qui percuſſit fratrem ſuum „ut occida- mus eum pro anima fratris ſui, quem interfecit, & deleamus hæ- redem: & quærunt extinguere ſcintillam meam, quæ relicta eſt;⸗ ut non ſuperſit viro meo nomen, & reliquiæ ſuper terram. Domine, ſi converſus. 429. T ait Rex: Qui contradixerit tibi, adduc eum ad me, & ultrà non addet, ut tangat te. Quæ ait: Recordetur rex Domini Dei ſumut non multiplicentur prozimi san- guinis ad ulciscéendum , & nequa- quam interficiant filium meum. Qui ait: Vivit Dominus, quia non cadet de capillis filii tui ſuper ter- ram. Dixit ergo mulier: Loquatur ancilla tua ad dominum meum Re- gem verbum. Et ait: Lôquere. Dixitque müúlier: Quare cogitäaſti hujuscémodi rem contra pöpulum Dei , & locùtus eſt Rex verbum iſtud, ut peccet , & non reduúcat ejectum ſuum? Omnes môrimur; & quaſi aquæ dilabimur in terram, quæ non revertüntur, nec valt Deus perire inimam, led retractat côgitans, ne penitus péreat , qui abjectus eſt. Factum eſt. 430. T ait Rex: Numquid manus Joab tecum eſt in omnibus iſtis? Reſpondit muúlier, & ait: Per ſalutem animæ tuæx, domine mi Rex;, nec ad ſiniſtram, nec ad dex- teram eſt ex omnibus his, quæ locútus eſt deminus meus Rex, ſervus enim tuuns Joab, ipſe præ- cépit mihi, & ipſe pofuit in os ancillz tuæ omhnia verba hæc. Ut vérterem figüram ſermonis hujus, ſervus tuus Joab præcepit iſtud: tu autem domine mi Rex, sapiens es, ſicut habet ſapientiam Angelus Dei, ut intelligas omnia ſaper terram. Et ait Rex ad Joab: Ecce placâtus feci verbũ tùn: vade ergo, & révoca puerum Abſalom. Ego te tuli. 443. F E R I A Q U A R T A. De libro ſecuùndo Regum. Gitur poſt hæc fecit ſibi Abſa- lom currus, & équites, & quin- quaginta viros, qui præcedetent eum. Et manèe consuùúrgens Abtfa- lom, ſtabat juxta introitum por- tæ, & omnem virum, qui habebat negotium, ut veniret ad regis ju- dicium, vocabat Ablalom ad ſe; & dicébat: De qua civitate es tu ? Qui reſpondens;, ajébat: Ex una tribu Ifrael, ego ſum ſervus tuus. Reſpondebitque ei Abſalom: Vi- déntur mihi ſermones tui boni, & juſti Sed non eſt, qui te audiat conſtitútus à Rege. Peccavi. 443. Icebatque Abſalom: Quis me conſtituat jüdicem ſuper ter- ram , ut ad me veniant omnes, qui habent negôtium, & juſté jüdi- cem? Sed & cùm accederet ad eum homo, ut ſalutaret illum, extendé- bat manum ſuam „& apprehén- dens, oſculabâtur eum. Faciebat- que hoc omni Ifrael veniénti ad judicium, ut audirétur a rege, & ſolicitabat corda virôrum IIrael. Exaudiſti. 429. Oſt quadraginta autem annos;, dixit Abſalom ad regem Da- vid: Vadam: & reddam vota mea;- quæ vovi Domino in Hebron, Vo- vens enim vovit ſervus tuus, cùm eſſet in Geſſur Syriæ, dicens; Si reduxerit me Dominus in Jeruſa- lem, ſacriicabo Démino. Dizxit- que ei rex David: Vade in paceé. Et ſurrexit , & Abiit in Hebron. Miſit autem Abſalom exploratores in univérfas tribus Iſrael, dicens: Statim ut audieritis clangorem buccinæ, dicite: Regnavit Abſa- lom in Hebron. Audi Domine. 429. F E RI A V I N T A⸗ De libro ſecndo Regum. VEnit igitur nüntius ad David- dicens: Toto corde univerſus IIrael séquirur Abſalom. Et ait David ſervis fuis, qui erant cum eo in Jerúfalem: Sürgite, fugia- mus: neque enim erit nobis effu- gium à facie Abſalom. feſinate grediene! Kumpellat cütiar ciyit Iuntqleryi cuinq prac lbentet es Pepara Greſſus Gomnus Gereliguit Uudinss ad kreßsüsq ecidus ſun Annherſi jun eum Ehelerhi Moles va Kruti eum 1S, prece Deus lxit a Jun: ſltete, eteprinus ded mo. tompellet Wtenm vac Veltele, uo K ſelicörcia Oſtenciſit Domit 1 De li Vhn m; VI de lne de⸗ atque Mitteba 8 contt Darid Unlerſt Uniktol lemm kitee ltune ütkteh Ellnen Gici ke bere⸗ Ii lexi Wörune n, z Rer dr dütii d um AMllon. A NI Rezun. it ſdi iles, Adt Drctkent ülgens ,M . gli er Aenü n afusu Ablalon: es thiboni gui ei on: Our lum eite tut aiete, tortun Ue zutem u d legen, damn 0 Hebto. Nbstlid ir, din, inns in önine. N 5 Gn do Begnn dins unNi, corde Ma, . . dulte Slſgflen etit 00 Lon egredine fortè véniés 6ccupet nos & impéllat fuper nos ruinäã, & per- cutiat civitaté in ore gladii. Dixe- runtq;ſerviRegis ad en: Omnia quæ- cuùmq; præcéperit Düs noſter KRex: libenter exequemur ſervi tui. Præparate. 441. Gréſſus eſt ergo Rex, & univérſa domus ejus pedibus ſuis: & dereliquit rex decem mulieres coô- cubinas ad cuſtodiéndam domum. Egreisůsque Rex & omnis IIfrael pedibus ſuis, ſtetit procul à domo & univerſi ſervi ejus ambulabant juxta eum, & legiones Cerethi;, & Phelethi, & omnes Gethæi pug- natores validi, ſexcenti viri; qui ſecuti eum fûerant de Geth pedi- tes, præcedébant Regem. Deus omnium. 442. Ixit autẽ Kex ad Ethai Gethæ- um: Cur venis nobiscum i re- Vêrtere, & häbita cum rege;, quia eregrinus es, & egréſſus es de oco tuo. Heri veniſti, & hoôdie compelleris nobiscum égredi?ego autem vadam, quo itúrus ſum: re- vértere, & reduc tecum fratres tuos, & Doôminus fäciet tecum mi- ſericordiam, & veritatem, quia oſtend gratiam & fidem. ominus, qui eripuit. 442. E R. I All EspiEt-En 4. De libro ſecũndo Regum. VER êergo rex Davidcusq; Bähu- Vrim: & ecce egrediebatur inde vir de cognatiône domus Saul, no- mine Semei, filius Gera, procede- batque egrediens, & maledicébat, mittebatque lapides contra David, & contra univérſos ſexvos regis David: omnis autem pôpulus, & univeérſi bellatéres à dextro & à ſiniſtro latere regis incedébant. Ita autem loquebatur Sémei,cum ma- lediceret Regi: Egredere; egrédere vir sanguinum, & vir Belial. Réd- didit tibi Dôminus univerſum san- guinem domus Saul; quôniam in- vasiſti regnum pro eo. Percúſſit Saul. 442. Ixit autem A biſai, ſilius Sarviæ, Dregi: Quare maledicit canis hic moôrtuus domino meo Regi? va- dam, & amputabo caput ejus, Et ait Rex: Quid mihi & vobis eſt fi- lii Sarviæ? Gimittite eum, ut ma- . . „445 ledicat: Dis enim præcépit ei; ut malediceret David, & quis eſt, qui audeat dicere, quare ſic fécerit? Montes Gelboe. 442. T ait Rex Abiſai, & univérſis ſervis ſuis: Ecce filius meus: qui egreſſus eſt de ütero meo, quæ- rit animam meam: quantò magis nunc filius jéminiidimittite eum, ut maledicat juxta præceptum Däüi, ſi fortè reſpiciat Däs afflictionem meam, & reddat mihi Düs bonum pro maledictione hac hodiérna. Ego te tuli. 443. A B B A T O. De libro ſecundo Regum. Gréſſus eſt põpulus in campum contra Irael, & faéctum eſt præ- lium in ſaltu Ephraim. Et cæſus eſt jbi pôpulus Ifrael ab exércitu Da- vid „ factaâque eſt plaga magna in die illa, viginti millium. Fuit autem ibi prælium diſperſum ſu- per fãciem omnis terræ, & multô lures erant, quos ſaltus consümp- erat de pôpulo, quàam hi, quos voraverat gladius in die illa. 432. Ccidit autem, ut occürreret Abſalom ſervis David; ſedens mulo: cùmque ingreéſſus fuiſſet mu- lus ſubter condenſam quereum, & magnam, adhæſit caput ejus quér- cui, & illo ſuſpenſo inter coœlum & terram;, mulus, cui inséderat, per- transivit. Vidit autem hoc quis- piam, & nuntiavit Joab, dicens: Vidi Abſalom pendére de quercu. Et ait Joab viro, qui nuntiaverat ei: Si vidiſti: quare non confodi- ſti eum cum terra, & ego dediſſem tibi decem argénti ſiclos, & unum balteum? Qui dixit ad joab: Si appenderes in maânibus meis mille argénteos, nequaquam mitterem manum meam in filium Regis, au- diéntibus enim nobis præceépit Rex tibi, & Abiſai, & Ethai, dicens: Cuſtodite mihi perum Abſalom. T ait Joab: Non ſicut tu vis» ſed aggrédiar eum coram te. Tulit ergo tres lanceas in mana ſua, & infiæzit eas in corde Abſa- lom „ cùmque adhuc palpitaret hærens in quercu „ cucurrérunt decem jùvenes armigeri joab, & percutiéntes interfecérunt eum. Céci- 446 Ceécinit autem Joab buccina, & retinuit populum, ne perſequeré- tur fugiéntem Iſrael, volens par- cere multitüdini. Et tulerunt àb- ſalom, & projecérunt eum in ſal- tu, in foveam grandem, & com- portavérunt ſupert eum acérvum lapidum magnum nimis. Unxérunt Salomonem Sadoc ſacér- dos, & Nathan Prophéta Regem in Gihon, & aſcendentes læti di- xérunt: Vivat Rex in ætérnum. D OM INICAVII. Incipit liber tértius Regum. que ætatis plůrimos dies: cum- que operirétur véſtibus, non ca- lefiébat. Dixerunt ergo ei ſervi ſui: Quæramus dé⁶ömino noſtro Re- gi adoleſcéntulam virginem, & ſtet coram Rege, & fôveat eum, dor- miatque in ſinu ſuo, & calefaciat dôminum noſtrum regem. Quæſié- runt igitur adoleſcentulam ſpecioô- ſam in omnibus finibus Iſrael, & invenérunt Abiſag Ssunamitidem, & adduxeérunt eam ad Regem. Erat autem puélla pulchra nimis, dor- miebaätque cum rege, & miniſtrabat ei, Rex verò non cognôvit eam. Præparäte corda veſtra Dnio, & ſervite illi ſoli: Et liberavit vos de manibus inimicorum ve- ſtrorum. Convertimini ad eu in toto corde veſtro, & auterte deos aliénos de médio veſtri. Et. E rex David ſenuerat; habebat- Donias autem, filius Haggith . elevabatur, dicens: Ego reg- nàbo. Fecitque fibi currus, & équites, & quinquaginta viros, qui cürretent ante eum. Nec cor- ripuit eum pater fuus aliquando, dicens: Quare hoc feciſti? Erat au- tem & ipſe pulcher valdè, fecun dus natu poſt Abſalom. Et ſermo ei cum Joab filio Sarviæ, & cum Abjathaf Sacerdéte, qui adjuva- bant partes Adoniæ. Sadoc verô ſacérdos, & Banajas filius Jéjadæ, & Nathan Prophéta, & Semei; & Rei, & robur exércitus David non erat cum Adonia. Deus omnium exauditor eſtiip- ſe miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibus patris mei: & Et unxit me unctione milericordiæ ſuæ. Doôminus, qui éripuit me de ore leònis, & de manu beſtiæ li- beravit me. Et unxit. Ixit itaque Nathan ad Bethſa- bee matrem Salomônis: Num audiſti, quòd regnaverit Adonias filius Haggith, & dominus noſter David hoc ignorat:? Nunc ergo ve- ni, accipe consilium a=a me, & ſalva animam tuam, filiique tui Salomonis. Vade, & ingrédere ad regem David, & dic ei: Non- ne tu domine mi rex juraſti mihi ancillæ tuæ, dicens: Salomon filius tuus regnabit poſt me, & ipſe ſe- débit in sõolio meo? quare ergo regnat Adonias? Et adhuc ibi te loquente cum rege, ego véniam poſt te, & complébo ſermôones tuos. Ingréſſa eſt itaque Bethſa- beée ad regem in cubiculum. Dominus, qui eripuit me de ore leônis, & de manu béſtiæ liberavit me, * Ipſe me eripiet de manibus inimicorum medôrum. Miſit Deus miſericôrdiam ſuam, & veri- tätem ſuam: animam meam eripuit de médio catulorum leéônu. Ipfe. löria Patri. Ipfe. Ex Epiſtola S. Hierônymi Presby- teri ad Nepotianum. Davia annos natus ſeptuaginta; bellicoſus quondam vir, ſene- ctúte frigescente non pôterat cale- fieri. Quæritur itaque puélla de univerfis finibus Iſrael, Abiſag Su- namitis, quæ cum rege dormiret; & ſenile corpus calefaceret. Quæ eſt iſta Sunamitis, uxor & virgo tam fervens, ut frigidum caleface- ret tam ſanéta, ut caléntem ad libfdinẽé non provocaret? Expoônat ſapientiſſimus Salomon patris ſui delicias, & pacificus bellatôris viri narret ampléxus. Poſſide ſapién- tiam, pöſſide intelligentiam. Ne obliviſcaris, & ne declinaveris à verbis oris mei: neque derelinquas illam, & apprehéndet te: ama illam, & ſervabit te. Principium fa- bPiéntiæ, pôſſide ſapiéntiam: & in omni poſſeſtione tua, poſſide in- telli- telligentia claltabit te exibiturt Lonam grati lelicinumg Vercüſſit cecem mllli eiat cum illa K dlulit o⸗ Nonne iſ Lanebant in Pelcülit mi Millat ui⸗ Mnes p Utantt tidte ſole Ctet ſejün Nizit ett,l MIönes „ Delegkinorn Muuperum, K perlerer fium, labe eanturele nem longit Aue per con (pote miͤ Montes Dlürin reni cecidetunt ies monte ees, pilit temn tri Be hoe Abas . iklntin llinoti⸗ ON, & eſunfte Cltifunr, Merisgue Doris dell Cenkirarit nes, Eids 4 Poltenni ſentli in ſi fwenn (liri fun löckior, lotis ſahi Korum 4 Ugot lcit don bem p Cun in 0 Uulſti s OmmInds HoE Nunc etzor⸗ U. hleoni dofmi heif fümun, sſeytui⸗ e 4 telligéntiam: circmda illam, & exaltabit te: honora illam, & am- plexabitur te, ut det capiti tuo co- rônam gratiarum. Coroôna quoque deliciarum prôteget te. Percúſſit Saul mille, & David decem millia: Quia manus Dni erat cum illo: pereuſſit Philiſthæũ, & àbſtulit opprobrium ex Ifrael. Nonne iſte eſt David, de quo canébant in choro, dicentes: Saul percuſſit mille, & David decem millia? Quia. Mnes penè virtütes coôrporis mutantur in sénibus, & cres- cénte ſola ſapiéntia, decréſcunt cétera: jejünia, vigiliæx, chaméu- niæ id eſt, ſuper paviméntum dor- mitioônes, huc illúcque diſcùrſus, peregrinôrum ſuſcéptio; defenſio pauperum, inſtantia oratiéonum, & perſeverantia, viſitatio langueén- tium, labor manuum, unde præ- beantur eleemôſynæ. Et ne ſermô- nem longiùs proötraham, cuncta, quæ per corpus exercentur, fracto corpore minôra fiunt. Montes Gélboe, nec ros, nec plùvia veniant ſuper vos: Obi cecidérunt fortes Iſrael. Om- nes montes, qui eſtis in circuitu ejus, viſitet DOôminus, à Gêlboe autem tranſeat. UÜbi. Ec hoc dico, quòd in juveni- Nbus & adhuc ſolidioris ætatis his duntaxat, qui labéôre, & arden- tiſſimo ſtudio, vitæ quoque ſancti- moônia, & oratioônis ad Dôminum Jeſum frequéntia, ſciéntiam conſe- cüti ſunt;, frigeat ſapiéntia, quæ in plerisque sénibus ætate marcetfcit: ſed quod adoleſcéêntia multa côr- poris bella ſuſtineat, & inter in- centiva vitiorum, & carnis titilla- tiônes, quaſi ignis in lignis viri- aibus ſuffocétur, ut ſuum non pPoſſit explicare fulgorem. Senéctus veroô rurſus eòôrum, qui adoleſcén- tiam ſuam honéſtis artibus in- ſtruxérunt „ & in lege Doômini me- ditati ſunt, die ac nocte, ætaàte fit dòôctior, uſu tritior, procéſſu tém- poris ſapiéntior, & véterum ſtu- diôrum dulciſſimus fructus metit. .„ Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dõminus, & péôſui te palcere gregem pôpuli mei; Et fui te- cum in omnibus, ubicúmque am- bulaſti firmans regnum tuum in ætérnum. Fecique tibi nomen . ,447 grande, juxta nomen magnorum: qui ſunt in terra: & réquiem dedi tibi ab omnibus inimicis tuis. Et fui. lôria Patri. Er fui. Peccaàvi ſuper numerũ arénæ maris, & multiplicata ſunt pecca- ta mea: & non ſum dignus vi- dére altitůdinem cœli præ multi- tüdine iniquitâtis meæ; quoniam irritavi iram tuam, Et malum coram te feci. Quôniam ini- quitatem meam ego cognoſco, & delidum meum contra me ef ſemper, quia tibi ſoli peccãâvi. Et. Duo Séraphim clamaàbant alter ad àalterum: * Sanctus, San- cus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater» verbum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. léria Patri. Plena. FERIA SECUND A. De libro tértio Regum, EY reſpondit rex David, dicens» Vocate ad me Bethſabée. Quæ cum fuiſſet ingréſſa coram rege, & ſtetiſſet ante eum, juravit Rex, & ait? Vivit Dôminus;, qui éruit ani- mam meam de omni anguſtia, quia ſicut juràâvi tibi per Dominum De- um Iſfrael, dicens: Salomon filius tuus regnâbit poſt me, & ipſe ſede- bit ſuper solium meum pro me: ſic faciam hodie. Suminitsoque Bethſabée in terram vultu, ado- räavit Regem, dicens: Vivat Doô⸗ minus meus David in ætérnum. Recordaâare Doômine. 429. Ixit quoque rex David: Vocàâte mihi Sadoc ſacerdotem „ & Nathan Prophétam, & Banâjam filium Jojadæ. Qui cum ingréſſi fuiſſent coram rege, dixit ad eos: Tôllite vobiscum ſervos démini veſtri „ & impônite Salomonem filium meum ſuper mulam meam: & duúcite eum in Gihon. Et ungat eum ibi Sadoc Sacerdos, & Nathan pProphéta in Regem ſuper Ifrael & canétis buccina, atque dicétis: Vivat rex Salomon. Et alcendetis poſt eum, & véniet, & ſedebit ſuper sõolium meum;, & iple reg- nabit pro me. Exaudiſti. 429. Eſcéndit ergo Sadoc Sacér- dos, & Nathan Prophéèrs &. 4- 448⁸ . Barajas filius Jojadæ, & Ceréthi, & Phelethi. & impoſuérunt Salomo- nem ſuper malam regis David, & adduxérunt eum in Gihon. Sump- sitque Sadoc facerdos cornu oôlei de tabernaculo, & unxit Salomo- nem: & cecinérunt bú⅛ccina, & di- xit omnis pôpulus: Vivat Rex Salo- mon Et afcéndit univerſa multitu- do poſt eum, & populus canéntid tibiis, & lætantium gaudio magno, & insoônuit terra à clamore eorum. „ Audi Domine. 429. F E RI ATERTIA. De libro tertio Regum. ADSBinätsserune aütem dies David, ut morerétur, præcepit que Salomoôni filio ſuo, dicens: Ego ingrédior viam univerſæ terræ: confortare, & eſto vir. Et obsérva cuſtodias Dômini Dei tui, ut am- bules in viis ejus, ut cuſtodias cæ- remonias ejus, & præcepta ecjus, & judicia, & teſtimònia, ſicut ſcriptũ eſt in lege Moyſi: ut intelligas uni- verſa, quæ facis, & quocumque te vérteris: ut confirmet Doôöminus ſermoônes ſuos, quos locutus eſt de me, dicens: Si cuſtodierint fllii tui vias ſuas & ambulaverint co- ram me in veritate, in omni corde ſuo, & in omni àânima tua, non au- ferétur tibi vir de solio Iſrael. Dômine, fi. 429. U quoq; noſti, qu& fécerit mihi „Joab filius Sarviæ, quæ fécerit duobus principibus exercitus II- rael, Abner fillio Ner, & Amaſæ filio Jether: quos occidit, & effũdit sänguinem belli in pace, & poſuit cruôrem prælii in balteo ſuo, qui erat circa lumbos ejus, & in calcea- mento ſuo, quod erat in pedibus ejus. Facies ergo juxta ſapiêntiam tuam , & non dedůces canftiem ejus pacifice ad inferos. Factum eſt. 430. Ed & filiis Bercellâi &aiaditis reddes grätiam, eruúntque co- medentes in menſa tua: occurre- runt enim mihi, quando fugiebam à facie Ablalom fratris tui. Habes uoque apud te Semei filium Gera, An Jémini de Bahûrim, qui male- dixit mihi maledictiône péſſima, quando ibam ad Caſtra: ſed quia deſcendit mihi in occurſum, cùm transirem Jordànem, & juravi ei per Däm, dicens: Non te interficiã gladio : tu noli pati eum eſſe Innoxium. Ego te tuli. 447. EE RI A QUART A. De libro téertio Regum. Pparuit autem Dominus Salo- (Amoôni per somnium nocte, di- cens: Poſtula, quod vis, ut dem tibi. Et ait Salomon: Tu feciſti cum ſer- vo tuo David patre meo milericor- diam magnam, ſicut ambulavit in conſpectu tuo in veritate, & juſti- tia & recto corde tecum: cuſto- diſti ei milericordiam tuam gran- dem, & dediſti ei filium ſedéntem luper thronum ejus; ſicut eſt hodie. Peccavi. 447. Tnunc Dômine Deus, tu reg- nare feciſti ſervum tuum pro David patre meo: ego autem fum puer parvulus, & ignorans egréſ- ſum & introitum meum. Et ſer- vus tuus in medio eſt pôpuli, quem elegiſti, populi infiniti, qui nume- rari & ſupputari non poteſt præ multitùdine. Dabis ergo ſervo tuo cor docile, ut populum tuum ſudicare poſſit, & diſceèrnere inter bonum & malum. Quis enim po- terit judicare péôpulum iſtum: pôpulum tuum hunc multum? Exaudiſti Dömine. 429. Làcuit ergo ſermo coram Dño; quòôd Salomon poſtulaſſet hu- juscemodi rem. Et dixit Dominus Salomoni: Quia poſtulaſti verbum hoc, & non petiſti tibi dies multos nec divitias aut animas inimicoôrũ tuërum, ſed poſtulàſti tibi ſapien- tiam ad diſcernéndum judicium: ecce feci tibi ſecundùm ſermoônes tuos, & dedi tibi cor saâpiens & intélligens, in antuùm;, ut nullus ante te similis tui füerit, nec poſt te ſurretürus ſit. Sed & hæc, quæ non poſtulaſti, dedi tibi: divitias ſcilicet, & gloriam, füetit ſimilis tui in Régibus cun- ctis retrôò diébus. Audi Dômine. 429. F E R I A UIN T A⸗. De libro tértio Regum. CAlomon autem erat in ditiône ſua, habens ômnia regna à flu- mine terræ Philiſthiim usque ad terminum K.gypti, offeréntium i münera, & ſerviéêntium et cunétis diébus vitæ ejus. Erar all * tem cibusd⸗ zulos trigtn Ugllita cor⸗ ſespingues (lales, & 0 1n fenation IImm, at Gium altili Nebat omnen tuns flumen Cm, 8 Mn kegionu Gomnipart Mnparat Mitabal Dsque ut nemo⸗- lle ſub vite in usgu Uin dalomo un quadtre (orum cn Uheque nn lpradte Elkeeſsari 1 tendore ſle Khalen toluih eiet tlat ger Men tem cibussaloméônis per dies sin- gulos triginta cori similæ, & ſe- UAITI kaginta cori farinæ,, decem bo- Neon. ves pingues, & viginti boves paſ- cuales, & centum arietes, excép- Domns d ta venatione cervôrum; caprea- rum, atque bubalorum, & àa- vium altilium. Ipſe enim obti- nébat omnem regionem, quæ erat trans flumen: à Thaphſa usque ad Gazam, & cunctos Regses illa- rum regionum: & habébat pacem ex omni parte in circùúitu. Præparate. 446. Abitabâtque Juda & IIrael lumn nodee⸗ Visut eni feclſkien ur anblin itate, Ae tecun dt, que ſub vite ſua, & ſub vicu fua, à Dan usqueßerſabée;eunctis die- Bus Salomonis. Et habébat Salo- mon quadraginta millia Præsépia equorum currilium, & duodecim neun millia equeéſtrium. N utriebantque Kpo eos ſupradicti Regis præfecti: Sed iuon Seneceſsaria menſæ regis Salomo- on pote nis cum ingenti cura præbeébant enoſen in témpore ſuo. Hôrdeum quo- eun que & paleas equorum, & jumen- itenen torum deferébant in locum „ ubi Asee exrat Rex, juxta conſtitutum ſibi. pulun Dedit quoque Deus ſapiéntiam ne multuul Salomoôni, & prudéntiam multam ne. 49 nimis, & latitüdinem cordis, qua- 8 ſi arénam, quæ eſt in littore maris. weng, Deus omnium. 446. cluitbon⸗ T præcedébat ſapiéntia Salo- ltuifine monis ſapiéntiam omniumo- rientalium & Ægyptioôrũ, & erat ſapientior cunctis hominibus: ſa- pientiorEthankzrahita, & Heman, && Chalcol, & Dorda, filiis Mahol, & Erat nominatus in univerſis Geênti- . 1 er ee us per circuitũ Locutus eſt quoq; gtün I Salomon tria millia parabolas: & fetl, fuerunt carmina ejus quinque & BedeE mille. Et diſputavit ſuper lignis, à itib cedro quæ eſt in Libano, usque ad um; N ayſsopum, quæ egreditur de parie- n Ree t6, & diſseruit de juméntis, & voluctibus & reptilibus, & pisci- 49. f bus. Et venhiébant de cunctis popu- INV lis ad audiéndam ſapieéntiamsalo- 0 Ren moônis, & ab univerſis regibus ter- txæ, qui audiébant ſapientiam ejus. etet i Dominus, qui. 446. h E K I A QUIN T A. ün De lihro tértio Regum. ſettienln MIiͦt quoque Hiram Rex Tyri i, NIſervos fuos ad salemonem, absque timoôre ullo;unusquis- S . . 4 *% audivit enim, quod ipſum unxiſsẽt Regem pro patre ejus, quia amicus füerat Hiram David omni témpo- re. Miſit autem Salomon adHiram, dicens: Tu ſcis voluntatem David patris mei, & quia non potuerit ædificare domum nomini Dñi Dei ſui propter bella imminéentia per circùitum, donec daret Dñs eos ſub veſtigio pedum ejus. Nunc autem réquiem dedit Däs Deus meus mihi per circuitum: & non eſt ſatan, neque occurſus malus. Percuſſit. 447. Uamobrem côgito ædificaâre ☛templum nomini DominiDei mei, ſicut locutus eſt Dominus David patri meo, dicens: Filius tuus, quem dabo pro te ſuper sé- lium tuum, ipſe ædificabit domum nomini meo. Præcipe igitur; ut . » 2 . præcèêdant mihi ſervi tui cedros de Libano, & ſervi mei ſint cum ſer- vis tuis: mercédem autem ſervorũ tuòrum dabo tibi, quamcumque petieris: ſcis enim, quonmiodo non eſt in populo meo vir, qui noôverit ligna cædere ſicut Sidoònii. Monteg Gélbog, 447. Um ergo audiſſet Hiram verba Salomônis, lætatus eſt valdè, & ait: Benedictus Dñs Deus hodie, qui dedit David filium ſapientiſſi- mum ſuper populum hunc pluri- mum. Et miſit Hiram ad Salomô- nem, dicens: Audivi, quæcumque mandàſti mihi, ego faciam omnem voluntatem tuam in lignis cédri- nis, & abiégnis. Servi mei depo- nent eâ de Libano ad mare, & ego compoônam ea in ratibus in mari usque ad locum, quem ſignificave- ris mihi: & applicabo ea ibi, & tu tolles ea: præbebisque neceſsaria mihi; ut detur cibus domui meæ B. Ego te tuli. 447. S A B B & T O. De libro tértio Regum. Ez perfécit omne opus, quod faciébat Salomon in domo Do- mini, & intulit, quæ fanctificave- rat David pater fuus, argentum & aurum, & vafſa; repoſuitque in thesauris domus Domini. Tunc côgregati ſunt omnes majores na- tu Iſrael cum principibus tri- buum, & duces familiarum fi- liorum Iſrael ad regem Salomô. F f nem 0 neiin Jerũſalẽ, ut deférrent Arcam fœderis Dhi de civitàte David, id eſt, de Sion. Convenitque ad re- gemsalomonem univerſus Irael in menſe Ethanim, in ſolémni die, ipie eſt menſis séptimus. e 432. Enerúntque cunctig ſenes de Iſrael & tulérunt Arcam ſacer- dôrtes, & portavérunt Arcam Düi, & tabernaculum foderis, & omnia vaſa Sanctuarii, quæ erant in taber- naculo, & terebant ea ſacerdotes & Levitæ. Rex autem Salomon, & omnis multitudo Ifrael, quæ convé- nerat ad eum, gradiebatur cum illo ante Arcam: & immolabant oves & boves absq; æſtimatiõne & núme- rO. Et intulerunt ſacerdòôtes Arcam fœderis Däüi in locũ ſuũ, in oraculu templi, in Sanctum Sanctérum ſub- ter alas Chérubim. Siquidem Che- rubim expandébant alas ſuper lo- cum Arcæ „ & protegébant Ar- cam, & vectes ejus déſuper. N Arca autem non erat äliud, niſi duæ tabéllæ lapideæx, quas posuerat in ea Moyſes in Horeb, quando pépigit Dôminus fœdus cum filiis Ifrael, cùm egrederen- tur de terra gypti. Factum efi autem, cum exifſent facerdôtes de Sanctuario, nébula implevit domum Domini, & non pôterant ſacerdôtes ſtare „ & miniſtrare propter nébulam : impléverat enim gloria Domini domum Dômini. Tunc ait Salomon: Dominus dixit, ut habitaret in nébula. Exaudiſti Diñe oratioônem ſervi tui, ut ædificarem templü nomini tuo. D M. ICG A VIII De libro tértio Regum. Fu eſt autem, cùm perfeciſ- ſet Ssalomon ædificium domus Domini, & ædificium regis, & em- ne quad optaverat, & voluerat facere , apparuit ei Dominus ſe- cundo, Hcut apparuerat ei in Ga- baon. Dixitque Dominus ad eum: Exaudivi orationem tuam, & de- pPrecationem tuam, quam depre catus es coram me : fanctificâvi domum hanc „ quam ædificaſti, ut ponexem nomen meum ibi in ſempitérnum, & erunt ôculi mei, & cor meum ibi cunctis diébus. Tu quoque ſi ambulaveris coram me, ſicut ambulavit pater tuus, in ſimplicitate cordis, & in æquitate, & féceris mnia, quæ præcépi ti- bi, & legitima mea, & judicia mea ſervavéris, ponam thronum regni tui ſuper Ifrael in ſempiternum, ſicut locũtus ſum David patri tuo dicens: Non auferétur vir de gé- nere suo de soôlio Ifrael. Præparate corda veſtra Dno, & fervite illi ſoli: & Et liberabit vos de manibus inimicorů veſtrorum. Convertimini ad eum in toto corde veſtro, & aufeérte deos alié- nos de médio veſtri. Et. I autem averſiône aveérſi fueritis vos & filii veſtri, non ſequen- tes me, nec cuſtodiéntes mandata mea, & cæremonias meas, quas propéôlui vobis, ſed abiéritis, & coluéritis deos alienos, & adora- véritis eos, auferam (ſfrael de ſuper- ficie terræ, quam dedi eis: & tein- plum, quod lanctificavi nomini meo, projiciam a conſpéctu meo;, eritque Iſrael in proverbium, & in fabulam cunctis pôpulis. St do- mus hæc erit in exémplum: omnis, qui transierit per eam, ſtupébit, & ſibilabit, & dicet: Quare fecit Doô- minus ſic terræ huic, & domui huicè Et reſpondébunt: Quia dere- liquerunt Dominum Deum ſuum, qui eduxit patrés eoôrum de terra gypti, & secäti ſunt deos alié- nos, & adoraverunt eos, & colué- runt eos: idcircò induxit Doômi- nus ſuper eos omne malum hoc. Deus omnium exauditor eſt: ipſe miſit Angelum ſuum ,1 & tulit me de ovibs patris mei: * Et un- xit me unctione miſericoôrdiæ ſuæ. „Doôminus, qui eripuit me de ore leônis, & de manu beéſtiæ liberavit me. Et unxit. *Xplétis autem annis viginti⸗ ◻ poſtquam ædificaverat Salo- mon duas domos, id eſt, domum Domini, & domum Regis (Hiram rege Tyripræbente Salomoôni ligna cédrina, & abiégna „ & aurum juxta omne quod opus habúerat) tunc dedit Saloemon diram vi⸗ ginti oppida in terra Galilææ: t egreffus eſt Hiram de TyrO » ut vidéret oppida „ quæ gederat e . Omnind ei ei Klomo⸗ Kait: Hæ ceciſti mil 6eas Tettam lanc. Mil lem Falon. lllepta aur Domin. Ote leonis, lifit me, inibus in Miſt b in, Ker mein etipe leonom. I lorin batt Ulbros, Rn eſte leifutüͤr⸗ 60 goc ten ten habuit (Nomon Ine Kine dliter luud Densöni e ſiu el noſttum, edam d ulige ihl eliptilral Mophetans Süram del Percifſi keeen mil elnteumilla Kübkhlit Nonn nhant lerliſfit m I C en or törie Mülmte 6 Mus titelo W 1 zut 10 auten atert, eüinge erd h 1tclliat nlis dienn lavenig conn las Meist 4 abielitt o5, A⸗ lltael ce⸗⸗ di eis: fei 1 ronlpecku⸗ voretbiun ei Sàlomon, & non placuérunt ei, & ait: Hæccine ſunt civitates, quas dediſti mihi, frater? Et appellavit eas Terram Chabul, usque in diem hanc. Miſit quoque Hiram ad Re- gem Salomonem centum viginti talénta auri. Dôminus, qui eripuit me de Ore leônis, & de manu beſtiæ libe- rävit me,» Ipie me eripiet de manibus inimicorum meorum. . Miſit Deus miſericôrdiam ſu- am, & veritätem ſuam: animam meam eripuit de medio catulorum leonum. Iplfe. loria Patri. Ipſe. Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de Civitate Dei. Fai eſt quidem nonnúlla imago rei futüræ étiam in Salomône, in eò quôd templum ædificavit, & pa- cem habuit ſecúndùm noméẽ ſuum („Salomon quippe pacificus eſt La- tiné) & in exordio regni ſui mira- biliter laudabilis fuit. Sed éadé ſua Persona per umbrä futůri prænun- tiabat étiam ipſe Chriſtum Däm noſtrum, non exhibébat. Unde quædam de illo ita ſcripta ſunt, quaſi de ipſo iſta prædicta ſint, dum Scriptúra ſancta etiam rebus geſtis Prophétans, quodammodo in eo figú ram delinear futurôrum. Percüſſit Saul mille, & David decem millia: & Ouia manus Dni erat cum illo: percũſſit Philiſthæuũ, & àbſtulit opprôbrium ex Ifrael. F. Nonne iſte eſt David, de quo canébant in choro, dicentes: Saul bercüſſit mille „ & David decem millia? Quia. Am præter libros divinæ hi- ſtôriæ, ubi regnâſſe narratur, Pſalmus étiam ſeptuageſimus pri- mus titalo nominis ejus inicriptus eſt. In quo tam multa dicuntur, quæ omnino ei convenire non pofſſunt; Däo autem Chrifto aptifſima per ſpicuitate conveniunt: ut evidénter appareat, quod in illo figüra qua- liscümque adumbrata ſit, in iſto autem ipſa véritas præſentata. Montes Geélboe, nec ros, nec Pluvia veniant fuper vos; Obi ceciderunt tortes Iſrael. Om- nes montes, qui eſtis in circuitu ejus, viſitet Dominus, à Geêlboe autem tranfſeat. Ubi. — 451 Otum eſt enim, quibus termi- nis regnum conclúfum füerit alomônis, & tamen in eo Plalmo légitur, ut alia tàceam: ominabi- tur à mari usque ad mare, & à flümine usque ad terminos orbis terræ: quod in Chriſto videmus impleri. A flumine quippe domi- nandi ſumpfſit exordium, ubi bapti- zatus à Joanne, eodem wonſtran- te coœpit agnosci a discipulis, qui eum non lolùm magiſtrum, verum étiam Dominum appellavérunt. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dominus, & poſui te palcere gregem pôpuli mei; & Et fui tecu in omnibus, ubicumgque ambulaſti: firmans regnum tuum in ætérnaum. Fecique tibi nomen grande, jux- ta nomen magnorum qui ſunt in terra: & réquiem dedi tibi ab om- nibus inimicis tuis Et tui. Gloria Fatri. Et fui. Peccaâvi ſuper numerũ arénæ maris, & maltiplicata ſunt peccata mea: & non ſum dignus vidére alti- tüdinem cœli præ multitdine ini- quitàtis meæ, quoniã irritavi iram tuam ,„ * Et malum coram te feci. Quôniam iniquitatem meam ego cognoſco, & delictum meum contra me eſt ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et. Duo Séraphim clamabant alter ad älterum: βD Sanctus, San- ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimônium dant in cœlo, Pater »„ Verbum, & Spfritus ſanctus 3 & hi tres unum ſunt. Sanctus. löria Patri. Plena. FERIA SECUND A. De l bro tertio Regum. IEd& Kegina Saba, audita famasa- lomonis in nomine Dñi, venit tentare eum in ænigmatibus. Et in- gréſſa Jeruſalem multò cum comi- tatu, & divitiis, caméelis portantib⸗ arômata, & aurum infinitum nimis- & gemas pretiolas,venit ad regem Salomonem, & locúta eſt ei uni- vérſa, quæ habébat in corde ſuo. Er docuit eam Salomôn ômnia verba » quæ proposuerat: non fuit ſermo; qui regem poſſer latére, & non re⸗ ponderet ei. . Recordare, 429. F f Zz 452 Idens autem Regina Saba om- nem ſapientiam Salomoônis;, 8& domum quam ædificaverat; cibos menſæ ejus, & habitacula ſervôrum, & ordines miniſtran- tium, veſtésque eorum, & pinçeér- nas, & holocauſta, quæ offerébat in domo Domini, non habébat ultra ſpiritum. Dixitque ad Re- gem: Verus eſt ſermo;, quem au- divi in terra mea ſuper ſermoni- bus tuis, & (ſuper ſapientia tua; & non credébamn narrantibus mihi, donec ipſa veni, & vidi oculis meis, & probavisquod media pars mihi nuntiata non fuerit, major eſt ſapientia & p tua, quam rumor, quem audivi. Exaudiſti. 429. „ Eati viri tui, & beati ſervi tui, qui ſtant coram te iemper, & audiunt ſapiéntiam tuam. Sit Do- minus Deus tuus benedicteis; cui complacuiſti, & poôſuit te ſupex thronum Ifrael, eo quòd dilexerit Dôminus Ifrael in ſempitérnum & conſtituit te Regem, ut faceres judicium & juſtitiam. Dedit ergo regi centum viginti talénta auri, & arômata multa nimis, & gem- mas pretioòſas : non ſunt allata ulträ aromata tam multa,; quàm ea, quæ dedit Regina Saba regi Salomoôni. Sed & claſſis Hiram, quæ portäbat aurum de Ophir, àttulit ex Ophir ligna thyina mul- ta nimis „& gemmas pretioôfas. Audi Domine. 429. F E R I A T E RT IA. De libro tértio Regum. RkE autem Sàlomon adamavit Kmulieres alienigenas multas, filiam quoque Pharaonis, & Moa- bitidas, & Ammonitidas, Idu- mæas, & Sidônias,& Hethæas: de Geéntibas, ſuper quibus dixit Dö- minus filiis Iſrael: Non ingredié- mini ad eas, neque de illis ingre- dientur ad veſtras, certiſſimè enim avértent corda veſtra, ut ſequami- ni deos earum. His itaque copula- tus eſtsalomon ardentiffimo amo- re. Fueruntqueg ei uxores quaſi Reginæ ſeptingentæ, & concubinæ trecéntæ , & avertérunt mulieres cor ejus, Cumque jam eſſet ſe- nex , depravaâtum eſt cor ejus per mulieres, ut ſequerétur deosg alié- aos; nec erat cor ejus berféktum cum Dôémino Deo ſuo, ſicut cor David patris ejus. . Dômine, ſi. 429. 1 j Ed colébat Salomon XAſtarthen, deam Sidoniorum, & Moloch qéôlum Ammonitarum. Fecitque Salomon, quòôd non placuerat co- ram Dômino; & non adimplevit, ut ſequerétur Dominum, ſicut Da- vid pater ejus. Tunc ædificavit Salomon fanum Chamos idolo Moab, in monte, gu eſt contra Jerùſalem, & Moloch idolo filio- rum Amon. Atque in hunc mo- dum fecit univérſis uxoribus ſuis alienigenis, quæ adolébant thura- & immolabant diis ſuis. Factum eſt. 430., L Gitur iratus eſt Dôminus Salo- moôni, quòd averſa eſſet mens ejus à Domino Deo Iſrael; qui apparuerat ei ſecundò, & præcé- perat de verbo hoc, ne ſequéretur deos aliénos, & non cuſtodivit, quæ mandavit ei Dôminus. Dixit ſtaque Dominus Salomoni: Quia habuiſti hoc apud te, & non cu- ſtodiſti pactum meum, & præceép- ta mea, quæ mandavi tibi, dis- ruùmpens ſcindam régnum tuum', & dabo illud ſervo tuo. Verum- tamen in diébus tuis non faciam propter David patrem tuum. . Ego te tuli. 451. F E R I A Q AR TA. De libro tértio Regum. gErôboam quoque flius Nabat, Ephrathæus, de Saréda;, fervus balomonis, cujus mater erat no- mine Sarua, mulier vidua, levavit manum contra Regem. Et hæc e cauſa rebellionis adversùs eum; quia Salomon ædificavit Mello-, & coæquavit vorâginem civitàtis David patris ſui. Erat autem Jero- boam vir fortis,„ & potens: VI- densque Salomon adolescentem bonæ indolis, & induſtriam, con- ſtituerat eum præféctum fuper tributa univérſæ domus Joſeph. Peccavi. 451. Actum eſt igitur in témpore illo, ut Jeroboam egrederétur de Jerúſalem „ & inveniret eum Ahlas Silonites Prophéta in via, opértus pallio novo: erant au- tem duo tantùm im agro. Appre- hendénsque Ahias pallium ſuum novum, quo coopertus erxat, ſcidit in inuoe⸗ oboam: Us; hæct nel: Bee de manu 5 Cecem trib Pxaudi Oluit e ſerobo⸗ Afügit in. len Kefpi Usque ad m liguum aut Nis & omn tin einsece In Libro Ve monis, Di. Nit Alome Omnem I lunt. Dorm uuibus ſun Vltite Dayi le Noboan udi e IANI De libt V At illuceni nis Iſtael Negem, 4 Mbat, cü rotuenn daudlt eſtde õ Cayerunt er bolmn, Om heltti funt Aer tuus Molit not Ue paul tui duriſſn M, gnod ümns tib⸗ Alealtet Ininiad ne⸗ 0 ſolt d n ulhen Oluis. ndi zfellun ONs in duòdecim partes. Et ait ad Je- rôboam: Tolle tibi decem ſciſsuú- ras; hæc enim dicit Dñs Deus Iſ- rael: Ecce ego ſcindam regnum de manu Salomônis, & dabo tibi decem tribus. Exaudiſti. 429. Oluit ergosàlomon interficere Jeroboam: qui ſurréxit, ac aufuúgit in Ægyptum ad Seſac re- gem Ægypti, & fuit in &Æιgypto usque ad mortem Salomôonis. Re- liquum autem verborum Salomo- nis, & omnia quæ fecit, & ſapién- tia ejus: ecce univérſa ſcripta ſunt in Libro verborum dieérum Salo- moônis. Dies autem, quos regna- vit Salomon in Jeruſalem ſuper omnem Ifrael, quadraginta anni ſunt. Dormivitque Salomon cum patribus ſuis, & Sepultus eſt in ci- vitate David patris ſui; regnavit- que Roboam filius ejus pro eo. Audi Domine. 429. FE R I A UINTA. De libro tértio Regum. VEi autem Rôboam insichem: illuc enim cõgregatus erat om- nis Iſrael ad conſtituéndum eum Regem. At verò Jeroboam filius Nabat, cùm adhuc eſſet in Ægyp- to prôfugus à facie Regis Salomô- nis, audita morte ejus, revérſus eſt de &gypto. Miſeruntq; & vo- caverunt eéum; venit ergo Jero- boam, & omnis multitùdolſtãel, & locuti ſunt ad Roboam, dicentes: Pater tuus duriſſimum jugum im- péſuit nobisitu itaque nunc imi- nue paululùm de império patris tui duriſſimo, &de jugo graviſſi- mo, quod impôſuit nobis, & ſer- viémus tibi: Qui ait eis: Ite us- que ad tértium diem, & reverti- mini ad me. Præparate. 450. Umque abiiſſet p0 ulus, iniit 4 „ 453 buit adolescéntes, qui nutriti fuerant cum eo, & aſſiſtebant illi. Deus omnium. 450., 2 Eſpoditque Rex poôpulo, dura; derelicto consilio ſeniorum, quod ei dederant; & locuùtus eſt eis secundùm consilium júvenum, di- cens: Pater meus aggravaàvit jugum veſtrü, ego autem addam jugo ve- ſtro: Pater meus cæcidit vos flagél- lis, ego autem cædam vos ſcorpiô- nibus. Et no acquiévit Rex populo, quonia adversatus fuerat en Düs, ut ſuscitaret, verbum ſuum, quod locutus fuerat in manu Ahiæsilo- nitæ, ad Jeroboam filium Nabat. Videns itaq; populus, quod noluiſ- ſet eos audire rex, reſpondit ei; di- cens: Quæ nobis pars in David? Tvel quæ hæréditas in filio Iſai? Dominus qui eripuit. 433. FERI A S E X T A. De libro tertio Regum. Ixit autem Dôminus ad Ahiam: Ecce uxor Jeroboam ingrédi- tur, ut consuùlat te fuper filio ſuo, qui ægrôtat: Hæc & hæc loqueéris ei. Cum ergo illa intraret, & diſ- ſimularet ſe eſſe, quæ erat, audi- vit Ahias sonitum pedum ejus introeuntis per oſtium, & ait: Ingrédere uxor Jerôboam, quare aliam te eſſe simùlas? ego autem miſſus ſum ad te durus nuntius. Percuſſit Saul. 451. Ade, & dic Jerôboã: Hæc dicit Dñs Deus Isracl: Quia exaltavi te de médio pépuli, & dedi te du- cem ſuper pôpulum meum Israel: & ſcidi regnum domus David & dedi illud tibi, & nõ fuiſti ſicut ſex- vus meus David, qui cuſtodivit mã- dàta mea, & ſecùtus eſt me in toto corde ſuo, faciens, quod placitum eſſet in conſpéctu meo: ſed operq- tus es mala ſuper omnes, qui fué- runt ante te, & feciſti tibi deos a- „consilium rex RKoôboam cum ſenioribus, qui aſſiſtébant coram Salomone patre ejus, cùm adhuc viveret, & ait: Quod datis mihi consilium, ut reſpondeam populo huic? Qui dixérunt ei: Si hödie obedieris pôpulo huic, & ſervie- ris, & petitioni eòôrum céſſeris, locutuúsque füeris ad eos verba lé- nia, erunt tibi ſervi cunctis dié- bus. Qui dereliquit consilium ſe- 7 R 7 num, quod déderant ei, & adhi- liénos, & conflatiles, ut me ad iracundiam provocaàares; me au- tem projeciſti poſt corpus tuum- Montes Geélboe. 451. Deircò ecce ego indúùcam mala Uſuper domum jJeroboam, & per- cútiam de Jeroboam mingentem ad parietem, & clauſum, & noviſſi- mum in Ifrael; & mundabo reli- quias domus Jerôboam „ ſicut mundari ſolet fimus usque ad pu- F f 3 rum 1t Qui moôrtui ferint de Jeröõboã Achab. Ceciditque Ochozias per in civitate, comedet eos canes: qui cancellos cœnaculi ſui, quod ha- autem moôrtui füerint in agro, vo- bebat in Ssamaria, & ægrotavit 3 räbunt eos aves cœli, quia Düs lo- misitque nuntios; dicens ad eos. cútus eſt Tu igitur ſurge & vade in Ite, consulite Beélzebub Oeum«c- domũ tuâ: & in ipio introitu pedu caron;, utrum vivere quam de in- tuorum in urbem morietur puer. firmitate mea hac. Angélus autem 1 Ego te tuli. 428. Dii locutus eſt ad Eliam Thesbi- A B B A T O. ten, dicens: Surge, & aſcende in oc- De libro tertio Regum. cúrſum nuntiorum Regis Samariæ: 66 & dices ad eos: Nuinquid non eſt Ccédens autem Elias ad omnem Deus in Ifrael, ut eatis ad conſu- popalum: ait: Usquequo claudi- léndum Beelzebub deum Accaronè catis in duas partesèſiDis eſtheus, Quam ob rem hæc dicit Düs: de ſequimini eum, ſi autẽ Baal, ſequi- lIectulo, fuper quem afſcendiſti; non mini illum. Et nô reſpondit ei po- defcendes, ſed morte morieris. pulus verbum. Et ait rurſus Elias ad Præparate corda veſtra Dnio, populů: Ego remanſi Propheta Dni & ſervite illi ioli: = Et liberabit iolus: Prophetæ autem Baal qua- vos de manibus inimicôrum ve- dringenti& quinquaginta viri ſunt. ſtrorum. y, Convertimini ad eum Re. il. „ 432. in toto corde veſtro, & auferte deos aliénos de medio veſtri. Et. Entur nobis duo boves, & illi „ . Lectic ii éligant ſibi boyvem unum, & T Abiit Elias. Reversique ſunt in fruſta cædéntes, ponant ſuper nüntii ad Ochoziam. Qui dixit ligna, ignem aurem nô lupponant: éis: Quare reverſi eſtis? At illi re- & eso fäciam bovem alterum, & ſpondeérunt ei: Vir occurit nobis; imponam fuper lignazignem autem & dixit ad nos: Ite, & revertimini non tupponäam. Invocate nomina ad Regem, qui miſit vos, & dicetis deorum veſtrôru, & ego invocabo ei: Hæc dicit Dominus: Numquid, nomen Doômini mei: & Deus, qui quia non erat Deus in Ifrael, mit- exaudierit per ignemipfe ſit Deus, tis ut coniulatur Beélzebub deus Reſpondens omnis populus, ait : ¶ Accaron?: Idcirco de lectulo, ſu⸗ Optima propolitio. per quem alſcendiſti, non deſeen- des, sed morieris. . Ixit ergo Elias Prophétis Baal: . Deus omnium exauditor eſtzip⸗ Eligité vobis bovem unum, fſê'miſit Angelum ſuum, & tulit me & fäcire primi, quia vos plures de ovibus patris mei: ebt un- eſtis: & invocate nomina déôrum xit me unctione milericordiæg ſuæ. veſtrôrüm, ignémque non ſuppo Dominus, qui eripuit me de ore natis. Qui cùm tuliſſent bovem eonis, & de manu béſtiæ libera- quem déderat eis, fecérunt, & in- vit me. Et unxit. Ledig vocaâbant nomen Baal de manèe us- Oi dixit eis: Cujus higuræ que ad meridié, dicentes: Baal ex habitus eſt vir ille, qui occur- Audi nos. Et non erat vox; nec qui rivobis, & locutus eſt verba hæcè reſponderet: tranſiliebantque alta- At illi dixerunt: vit piloſus, & z0- Tre, quod féecerant. Cumque eſſet na pellicea accinctus renibus. Qui jam meridies, illud ébat illis Eltas ait: Elias Thesbites eſt. Misitque dicens: Clamate voce majoôre. ad eum quinquagenarium princi- Asd Mazg-r . pem, & quinquaginta, qui erant lub Dum toôlleret Dôminus Eliam per eo. Qui ascendit ad eum;, ſeden- tärbinem in cœlum: Eliséus cla- tique in vertice montis, ait: Homo mabat Pater mi! currus IIrael, Dei, Rex præcépit, ut deicéndas. Re- & auriga ejus. ſpondens Elias, dixit quinquage-⸗ D OMI..NICAI X. nario: si homo Dei ſum, desceén- . Ren. dat ignis de cœlo, & deyoret te, & In pr quinquaginta duos. Deſcendit itaqꝗ' Incipit liber quartus Regum. lignis de cœlo, & devoravit eum, & Legie quinquaginta, qui erant cum eo- Rævaricatus eſt autem Moab „Dominus, qui eripuit me de ofe in Irael, poſtquam mortuus eſt éonis, & de manu beſtiæ liberarvit „ e, aloſet inumicorum Deus miſetie 1temn luam:: le medio cal loria atri denmo 5. Flectionib likis teritän kequentera Dut litteram tihten ſpirit enin Apoſto Netitit,ſpiri loetintüm Nlos onat in Au rope nun Elnis lectie enin omnia clunt & ima (henim ſi⸗ lin bei dona Relcüſfit Ecem millia enit cumillo⸗ Kegalt 0 Nonne Canebentin Dercüfit mn Milia? Oni Litus en Dii ale⸗ 4 Udeis ber lkfen ſsudris 1. tenptus, l Ulas abüt jenit in mi Orwis min, 1Chriſtus , Genti ontes Mürig reni Cecicerunt nes monte eis piſtte tem trant ſoi er a. le, ju kidant, UAbant 3Pr. keelela 4 Pundſar leeſeſiam Der mtat⸗ am. Vn korlet e 1god hr. Cende in e gis dennt guid non d 9,A Ain 0 Fel. N versiguele m. Quid 18! At Is cürit no evertk 105, li lonn Me. bekirle me, Ipſe me eripiet de mânibus immicorum meoôrum Miſit Deus miſericéôrdiam ſuam, & veri- tàtem ſuam: animam meam eripuit de medio catulorum leonuú. Iple. Noria Patri. Ipfſe. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. N lectionibus, quæ nobis diébus iſtis recitantur, tratres Chariſſimi! frequénter admonui, ut non ſequa- mur litteram occidéntem, & vivifi- cantem ſpiritum relinquamus. Sic enim Apoſtolus ait: Littera enim occidit, ſpiritus vivificat. Si enim hoc tantùm volumus intelligere, quod ſonat in littera, aut parvam aut propè nullam ædificationem de divinis lectioònibus capiémus. IIIa enim omnia, quæ recitàntur, typus erant & imago futurôrum. In Ju- dæis enim figurata, in nobis, gra- tia Dei donante, compléta ſunt. Percuſſit Saul mille, & David decem millia: οia manus Dni erat cum illo: percuſſit Philiſthæum & abſtulit opprobrium ex Ifrael. Nonne iſte eſt David, de quo canébant in choro, dicentes: Saul percùftit mille, & David decem millia? Quia. Eatus enim Elias typum habuit Dñi Salvatôris. Sicut enim Elias à Judæis perſecutiéônem paſſus eſt: ita & verus Elias Dñs noſter ab ip- fis Jjudæis reprobatus eſt, & con- temptus. Elias reliquit gentem ſu- am, & Chriſtus deséruit ſynagéôgam: Elias abiit in desertum, & Chriſtus Venit in mundum. Elias in deserto corvis miniſtràntibus pascebatur, & Chriſtus in deserto mundi hu- jus, Géntium fide reficitur. Montes Gélboe;, nec ros, nec plúvia véniant ſuper vos: *Ubi cecidérunt fortes Iſrael. Om- nes montes, qui eſtis in circuitu ejus, viſitet Doôminus: à Gélboe autem tranſeat. Ubi. Orvi enim illi, qui beâto E- „liæ, jubeénte Doômino; mini- Kräbant, Géntium pôpulum figu- rabant: proptéreà & de Géntium Eccléſia dicitur: Nigra ſum, & formolſa, filia Jeruſalem. Unde eſt Eccleſia nigra, & formôlſa! Nigra per naturam , formôſa per gra- tiam. Unde nigra? Ecce in iniqui- per licsum 5 tätibus eoncéptus ſum, & in li- ctis péperit me mater mea. Unde tormoia à Aſperges me hyſsôpo, & mundaâbor; lavabis me, & fuper nivem dealbabor. Ego te tuli de domo patris tui dicit Dns: & poſui te pascere gre- gem pôpuli mei: Et fui tecum in omnibus, ubicůmque ambulaſti, firmans regnum tuum in æternum. Fecique tibi nomen grande; juxta nomen magnôrum;, qui ſunt in terra: & réquiem dedi tibi ab omnibus inimicis tuis. Et fui. loria Patri. Et fui. Peccâàvi ſuper númerum arénæ maris, & multiplicata ſunt peccata mea: & non ſum dignus vidére altitüdiné cœli præ multi- tdine iniquitatis mex: quoniam irritavi iram tuam, Et malum coram te feci. Quôniam ini- quitatem meam ego cognoſco, & delictum meü contra me eſt ſem- per, quia tibi ſoli peccavi. Et. Duo Seraphim clamabant alter ad älterum: sSanctus, San- Gus, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth: * Plena eſt omnis terra glôria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater » Verbum, & Sspiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. lôria Patri. Plena. F E R I A S§SECUND A. De libro quarto Regum. AGCSrunt filii Prophetärum, qui erant in Jéricho, ad Eli- séum „ & dixérunt ei: Num- quid noſti, quia Dôminus hoôdie tollet dominum tuum à te? Et ait: Et ego novi, ſilete. Di- xit autem ei Elias: Sede hic; quia Dôminus miſit me usque a Jordanem. Qui ait: Vivit Do- minus, & vivit anima tua, quia non derelinquam te. Iérunt igitur mbo paâriter, & quinquaginta vi- ri de filiis Prophetarum ſecuti ſunt eos, qui & ſtetérunt ecôntra lon- g& &„ illi autem ambo ſtabant luper Jordanem. T. Recordare Dömine. 429⸗ WUlitque Elias päâllium ſuum, & involvit illud, & percüflit aquas, quæ divilæ ſunt in utram- que partem, & tranſiêrunt ambo Cumque transifient » 4 1a8 SS 4 Elias dixit ad Elisèéum: Poſtula quod vis, ut faciam tibi, antequam tollar à te. Dixitque Eliséus: Ob- ſecro, ut fiat in me duplex ſpiritus tuus. Qui reſpéôndit: Rem diffici- lem poſtulàâſti: attamen ſi videris me; quando tollar à te, erit tibi, quod petiſti, ſi autem non vide- ris, non erit. Exaudiſti Do- mine. 429. zir –+Umque pergerent, & incedén- tes ſermocinarentur, ecce cur- rus igneus, & equi ignei divise- runt utrumque: & ascéndit Elias per turbinem in cœlum. Eliseus autem videébat, & clamabat: Pa- ter mi,, pater mi, currus Iſrael, & auriga ejus. Et non vidit eum ampliùs, aprchenditdue veſti- menta sua, & ſcidit illa in duas partes. Et levavit pallium Eliæ, Juod ceciderat ei: reversusque ſtetit ſuper ripam Jordanis. Audi Doômine. 429. FE K I A T E R T I A. De libro quarto Regum. EGEEIns eſt igitur Rex joôram in „die illa de Samaria, & recênſuit univérſum Iſrael. Misitque ad hat regem Juda, dicens: Rex oab receſſit à me, veni mecum contra eum ad prælium. Qui re- ſpondit: Aſcendam: qui meus eſt, tuus eſt: pôpulus meus, poôpulus tuus: & equi mei, equi tui. Pixit- que:iper quam viam ascendémus? At ille reſpondit: Per desér tum Idumææ: Perrexérunt igitur Rex Iſragl, & Rex Iuda, & rex Ed6& cir- cuiérunt per viam ſeptẽ dièr, nec erat aqua exercitui & juméntis, uæ ſequebantur eos. g. Domine, i convérſus. 420. Ixitque rex Iſrael, Heu, heu, eu! congregavit nos Domi- nus tres Reges, ut traderet in ma- nus Moab., Et ait Jôſaphat: Eſtne hic Prophéta Domini, ut depre- cemur Dominum per eum: Et re- ſpondit unus de, ſérvis regis Ifra- el, Eſt hic Eliséus filius Saphat . qui fundeébat aquam ſuper manus Eliæ. Et ait Jôſaphat: Eſt apud eum ſermo Donuni. Defſcendit- que ad eum rex Irael, & Joſaphat Iex Juda, & rex Edom. Dixit au- tem Eliséus ad regem Iſrael: Quid mihi, & tibi eſt? Vade ad Pro- phétas patris tui, & matris tuæ. Factum eſt. 430. T ait illi rex Irael: Quare con- gregavit Dominus tres Reges Hôs, ut traderet eos in manus Mo- ab? Dixitque ad eum Eliseus: Vi- vit Doôminus exercituum, in cujus conſpectu ſto, quod ſi non vultum Josaphat regis Judæ erubéscerem, non attendiſſem quidem te, nec reſpexiſſem. Nunc autem addu- cite mihi Pſaltem. Cumque ca- neret pſaltes, facta eſt ſuper eum manus Domini: & ait; Hæc dicit Dominus: facite alveum torrén- tis hujus foſſas, & foſſas. Hæc enim dicit Dñs : , Non videbitis ventum, neque pluúviam, & alveus iſte replebitur aquis,; & bibétis vos, & familiæ veſtræ, & jumén- ta veſtra. Parümque eſt hoc in conſpéëu Doômini: infuper tra- det êtiam Moab in manus veſtras. Ego te tuli. 455. BE K I A Q UA K T A- De libro quarto Regum. 1 , UhHeér autém quædämi de uxo- MAi Prophetarum clamabat ad Eliséum dicens: Servus tuus vir meus mortuus eſt, & tu noſti, quia ſervus tuus fuit timens Dim: & ecce créditor venit; ut tollat duos filios meos ad ſerviendum ſibi. Cui dixit Eliseus: Quid vis ut faciam tibi? Dic mihi, qui- habes in domo tua? At illà re- ſpondit: Non habeo ancilla tua quidquam in domo mea; niſi Pa- rum olei, quò ungar. Cui ait: Vade, pete mutuo ab omnibus vicinis tuis vaſa yacua non pauca.- Et ingrédere, & claude, oſtium tuum, cum intrinſecùs füeris, tu & filii tui: & mitte inde in om- nia vaſa hæc: & cum plena fue- rint, tolles. g,. Peccavyi. 455. Vit itaque muller » & clauſit Löſtium ſuper ſe, & ſuper flios uos: illi offerébant vaſa, 6 la infundébat. Cumque plena fuif- ſent vaſa, dixit ad filium ſuum: Affer mihi adhuc vas. Et ille re- ſpondit: Non habeo. Stetitdn⸗, leum. Venit autem illa, & n 1. cavit héêmini Dei. Et ille; RaaE⸗ inquit, vende oleum, & redde. tui ditôri tuo; tu autem , & filii t vivite de réliquo. Facta eſt autem quædam dies, & transibat Pliscur per Sunam:; erat autem ibi Hier manygue Leret panel inde transt Ntcomeder üum ſuum i Dei ſane ler vos ftel⸗ ei ceend lumns ej in in ſella um venerit Luaudiſt Aette Veniens Keregierit erun kun m. Oni il kettlet Pherum ſon Uecenedul ſi nobis, Numcnis! t logu tie!/Oue Dopoli mei elso vultn u; Ne gu⸗ lubet ’⸗ Vi Dit tagne, erta ful itoK in (nnes fue un Atil (Comine m mille tu⸗ Peerit üil! Auate cot. ites Neget anus lo enn te, ie⸗ uteln altt⸗ mnns vens V41I Rexun. magna, quæ ténuit eum, ut eomé- deret panem; cumquę frequénter inde transiret, divertébat ad eam, ut comederet panem. Quæ dixit ad virum ſuum: Animadverto, quòd vir Dei ſanctus eſt iſte, qui tranſit per nos frequénter. Faciamus er- go ci cœnaculum, parvum; & po- namus ei in eo lectulum, & men- ſam, & ſellam, & candelabrum: ut cùm vénerit ad nos, maneat ibi. u. Exaudiſti Domine. 429. Acta eſt ergo, dies quædam, & véniens divértit in cœnaculu, & requieyit ibi. Dixitque ad Giezi puerum ſuum: Vocasunamitidem iſtam. Qui cùm vocâſſet eam, & illa ſtetiſſet coram eo, dixit ad puerum ſuum; Loquere ad eam,, Ecce, sedule in omnibus miniſtrà- ſti nobis, quid vis;ut faciam tibi? Numquid habes negotium, & vis ut loquar Regi, ſive principi mili- tiæ? Quæ reſpondit: in médio populi mei habito. Et ait: Quid ergo vult, ut faciã ei? Dixitq; Gie- Zzi: Ne quæras, filium enim non habet, & vir ejus ſenex eſt. Præcé- pit itaque, ut vocaret eãz quæ cùm vocata fuiſſet, & ſtetiſſet ante o- ſtium: dixit ad eam: In témpore iſto, & in hac eadem hora, ſi vita comes fuexit, habebis in utero fi- lium. At illa reſpondit: Noli, quæſo dômine mi, vir Dei, noli mentiri ancillæ tuæ. Et concépit mulier, & éperit filium in témpore, & in Pora eadem, qua dixerat Eliséus. . Audi Domine. 429. FERI)A OQĩ- UIN T A. De libro quarto Regum. COnsrezvit Bénadad rex Syriæ Lunivérſum exercitum ſuum, & aſcendit, & obſidébat Samariam. Factaque eſt fames magna in Sa- maria: & tamdiu obséſſa eſt, donec venumdarétur caput aſini octogin- ta argenteis, & quarta pars cabi ſtercoris columbarum quinque ar- genteis. Cumque Rex Iſrael transi- ret per murum, mulier quædam exclamavit ad eum, dicens: Salva me domine mi Rex; Qui ait: Non te ſalvat Dñs: unde te poſſum ſalvare? de area, vel de torculari? X. Præparate. 4 54. Ixitque ad eam Rex Quid tibi iſta dixit mihi: Da filium tu ur comedaâmus eum hoôdie, & filium meum comedemus cras. Côximus ergo filium meum, & comédimus : Dixitque ei die altera;da filiũ tun ut comedamus eum. Quæ abſcon- dit filium ſuum. Quòd cùm audiſ- ſet Rex, ſcidit veſtiménta ſua, & transibat per murum. Viditque omnis péôpulus ciliciũ, quo veſti- tus erat ad carnem intrinſecus. Et ait Rex: Hæc mihi faciat Deus, & hæc addat, ſi ſtéterit caput Elisei filii Saphat ſuper ipſum hôdie. E- liséus autem ſedébat in domo ſua, & ſenes ſedébant cum eo., Deus omnium. 454. Ræmiſit itaque virum, & ânte- quam veniret nüntius ille, di- Xit ad ſenes: Numquid ſcitis, quèòd miſerit filius homicidæ hic', ut præcidatur caput meumèvidéte er- go,cùm venerit nuntius, claudite oſtiũ & non ſinatis eum introire: ecce enim sonitus pedum domini ejus poſt eum eſt. Adhuc illo lo- quente eis apparuit nuntius, qui veniébat ad eum. Et ait: Ecce tan- tum malum à Domino eſt, quid amplius expectâbo à Dominoi Di- xit autem Eliséus: Audite verbum Domini, Hæc dicit Dominus: In témpore hoc cras modius ſimile uno ſtatére erit, & duo modii hoôr- dei ſtatére uno, in portasamariæ. Dominus, qui eripuit. 454. F E K I A 8 E X A. De libro quarto Regun. Erviscus autem locùtus eſt ad mulierem, cujus vivere fecerat filium, dicens/: Surge, vade tu & domus tua, & peregrinare, ubi- cumque repéreris; vocavit enim Doôminus famem, & véniet ſuper terram ſeptem annis. Quæ fur- rexit, & fecit juxta verbum ho- minis Dei: & vadens cum domo ſua, peregrinata eſt in terra Phi- liſthiim diébus multis. Cumque finiti eſſent anni ſeptem, reveèrſa eſt mulier de terra Philiſthiim, & egréſſa eſt, ut interpellaret Kegem pro domo ſua, & pro agris ſuis. Percuſſit Saul. 455. Ex autem loquebâtur cum Giézi pùero viri Dei, dicens: Narra mihi omnia magnalia, quæ vis? Qux reipondit: Mulier fecit liséus, Cumque illi nartatet Regi 458 Regi, quömodoe môrtuũ ſuſcitaſſet: appatuit múlier, cujus vivificaverat flium, clamans ad regé pro domo ſua, & pro agris ſuis. Dixitq; Giexi: Däñne mi Rex, hæc eſt mùlier, & hic eſt filius ejus, quem ſuscitavit Eli- séus. Et interrogavit Rezx mulieré: quæ enarravit ei. Deditque ei Rex eunú⁴chum unum, dicens: Reſtitue ei omnia,; quæ ſua ſunt, & univerſos rédditus agrorum, à die, qua re- liquit terram usque ad præſens. Montes Gelboe. 455. Enit quoq; Eliséus Damâſcum, & Bénadad rexsyriæ ægrotabat: nuntiaveruntque ei, dicéntes: Venit vir Dei huc. Et ait rex ad Hazael: Tolle tecum múùnera, & vade in oc- cürſum viri Dei, & confule Däm per eum, dicens: Si evadere pôtero de infirmitate mea hac ?à Ivit igitur Haàzael in occurſum ejus. Cümque ſtetiſſet eoram eo, ait: Filius tuus Bénadad rex Syriæ miſit me ad te, dicens:Si ſanäari potero de infirmi- tate mea hac? Dixitque ei liséus: Vade, dic ei: Sanaberiszporrô oſten- dit mihi Dns, quia morte moriétur. Ego te tuli. 455. sS A B B A T O. De libro quarto Regum. Ekisc autem Prophétes vocavit Lunum de filiis Prophetarum, & ait illi: Accinge lumbos tuos, & tolle lenticulam olei hanc in manu tua, & vade in Ramoth Galaad. Cůmque veneris illuc, vidébis Jehu filium Joſaphat filii Namſi: & in- gréſſus ſuscitabis eum de méèdio tratrum ſuorum, & introduces in intérius cubiculum. Tenéensque lenticulam olei, fundet fſuper caput ejus, & dices: Hæc dicit Dominus: Unzxi te Regem ſuper IIrael. Ape- riésque oſtium, & fügies, & non ibi subsiſtes, Abiit ergo adoléſcens puer Prophétæ in Ramoth Galaad, & ingreſſus eſt illuc: ecce autem principes exercitus ſedébant, & ait: Verbu mihi ad te, Princeps. Dixitqꝗ JehusAd quem ex omnibus nobis? At ille dixit: Ad te, 6 Princeps. dKRepſe 432. = ſufréxit, & ingréſſus eſt cubi- culum: at ille fudit oleum ſu- per caput ejus, & ait: Hæc dicit DäůsDeus Iſrael: Unxi te regem ſu- per pôpulũ Düñi Ifrael, & percuties domum Achab déômini tui, & ulei- ſcar sanguinem ſervorum meorum Prophetârum, & sanguinem omniu ſervorum Dni de manu Jezabel. Perdamque omné domum Achab: & interficiam de Achab mingentẽ ad parietem, & clauſum, & noviſſi- mum in Ifrael. Et dabo domum A- chab, ſicut domum Jeroboam filii Nabat, & ſicut domum Baaſa filii Ahiſa. Jézabel quoque comedent canes in agro Jézrahel, nec erit, qui ſepéliat eam. Aperuitque oſtium, & fugit. domini ſui, qui dixérunt ei: Re- Gtene ſunt omnia? quid venit in- sanus iſte ad te? Qui ait eis: No- ſtis hominem, & quid locutus ſit? At illi reſponderunt: Falſum eſt;, ſed magis narra nobis. Qui ait eis: dæe & hæc loctus eſt mihi, & ait: Hæc dicit Dominus: Unxi te Regem fuper Ifrael. Feſtinavérunt itaque;, unusquis que tollens pallium ſuum poſuérunt ſub pedi- bus ejus, in ſimilitudinem tribu- nälis, & cecinerunt tuba;, atque dixérunt: Regnavit Jehu. Fecit Joas rectum coram Doômino, cunctis diébus, quibus docuit eum Jéôjada ſacerdos. . D O M I I C A X. De libro quarto Regum. Nno undécimo Jorã filii Achab Alennavit Oohoeins ſuper Judam, venitque Jehu in Jezrahel. Porrô Jézabel, introitu ejus audito, de- pinxit clos ſuos ſtibio, & orna- vit caput ſuum, & reſpéxit per fe- néſtram ingrediéentem Jenu per portam, & ait: Numquid pax po- teſt eſſe Zambri, qui interfécit do= minum iuum? Levavitque Jehu fa- ciem ſuam ad feneſtram, & ait.; Quxæ eſt iſta? & inclinavérunt ie ad eum duo, vel tres eunuúchi. At ille dixit eis: Præcipitate eam de- orfum. Et præcipitavérunt eam aſpersũsque eſt sanguine paries, & equôrum ungulæ cônculcavérunt eam. Cüùmque introgréſſus eſſet ut coméderet, biberétque, ait: Ite, & videte maledictam illam, & le- pelite eam, quia filia regis eſt. Præparate corda veſtra Dno; ſervite illi ſoli: * Et liberabit *V Ehu autem egréſſus eſt ad ſervos 1 „ 2 ie münibus Convert! (olde yeſtto os ge mech Ungne eum non Iam, & po lle miſt e de 0, Dotuerunt modo nos Berunt erg Dixfedti S S W S E S Kl. tneotin W othoi 9 nec enlhel ue Okim, de mânibus inimicôrů veſtrörum. Convertimini ad eum;, in toto corde veſtro, & auferte deos alie- nos de médio veſtri. Et liberabit — Umque iſſent, ut ſepelirent eam, non invenérunt, niſi cal- variam, & pedes, & ſummas ma nus. Reversique nuntiavérunt ei Et ait ſehu: sermo Dômini eſt quem locutus eſt per ſervum ſuum Eliam Thesbiten, dicens: In agro Jezrahel comedét canes carnes Jé Zabel, & erunt carnes Jézabel ficut ſtercus ſuper faciem terræ in agro Jezrahel, ita ut prætereuntes di- Cant: Hæccine eſt illa jezabel : Erant autem Achab ſeptuaginta fi- lIii in Samaria. Scripſit ergo Jehu litteras, & miſit in Samariam ad Optimates civitatis, & ad majôres natu, & ad nutritos Achab, dicens: Statim ut acceperitis litteras has, habétis filios démini veſtri, & currus & equos, & civitates fir- mas, & arma, eligite meliorem, & eum;, qui vobis placuerit de fi- liis domini veſtri; & eum poônite uper solium patris ſui, & pugna- te pro domo domini veſtri. Deus émnium exauditor eſt: ipſe miſit Angelum ſuum; & tulit me de ovibus patris mei: aEt un- kgit me unctione miſericordiæ ſuæ Dominus, qui eripuit me de ore leonis, & de manu beſtiæ liberavit me. Et. Lecti Imuérunt illi vehementer, & dixérunt: Ecce duo Reges non potuérunt ſtare coram eo, & quoô modo nos valébimus resiſtere: Mi- sérunt ergo Præpoſiti domus, & Præfeécti civitatis, & majores natu, & nutritii ad Jjehu: dicentes: Servi tui ſumus, quæcumque juſſeris, faciémus, nec conſtituemus nobis regem: quæcümque tibi placent: fac. Reſcripfit autem eis litteras fecündo, dicens; Si mei efſtis, & Obeditis mihi, tollite capita filio- rum domini veſtri, & venite ad me hac eädem hora cras in Jézrahel. . 4⁵9 me, *Ipſe me eripiet de mänibus lnimicorum meorum. Miſit Deus milericordiam ſuam, & veri- tätem ſuanzanimam meam eripuit de medio catulorum leonum Iple. lôria Patri. Ipfe. Sermo S. Joaânnis Chrysoôſtomi. On putémus nos excuſatiônem habituros, ſi quando delictoô- rum socios invenérimus: nam iſtud lupplicium magis augebit. Quando- quidem & ferpens magis punttus eſt, quàm mulier: quemadmodum & mülier, plus quam vir, & jézabel maiores poënas dedit, quam Achab vineæ raptor Ipla quippe univer- ſum iſtud negotium texderatregi- que lapſus occaſiönem dederat. Igitur & tu quoque fi réliquis per- ditionis cauta fúeris, graviora pati- éris, quàm qui per te ſub erſi ſunt. Neque enim peccare tantùm in ſe perditionis habet, quantum quod reliqui ad peccandum inducüntur. Percúſtit Saul mille, & David decem millia: = uia manus Déô- erat cum illo: percüſſit Phi- liſtheum, & abſtulit opprobrium ex Ifrael. Nonne iſte eſt Da- vid, de quo canébanf in choro, di- céntes: Saul percuffit mille, & Da- vid decem millia? Quia. Taque ſi quando peccantes vidé⸗ rimus, non ſolùm non impella- mus, ſed & extrahamus ex ipſio ma- litiæ barathro; ne & alienæ perdi- tionis pœnas demus. Recordemur quoque perpétuo terribilis illius tribunalis, fluminis ignei, vinculoô- rum inſolubilium, profundarumte- nebrärum, ſtridorum déntium, ve- nenosiq; vermis, Sed dices: Benig- nus eſt Deus. Ergo hæc omnia ver- ba ſunt, & neq; punitur dives ille Làzari contemptor, neque fatuæ virgines à (ponſo rejiciuntur? Ergo qui Chriſtum non pavyérunt;, in ig- nem diabolo præparatum non abf- buntiergo qui sordidis eſt veſtibus orrô filii regis: ſeptuaginta viri non peribit, manus ac pedes vin- apud Optimates civitatis nutrieba tur. Cûmque veniſſent litteræ ad eos, tulérunt älios regis, & occi- dérunt ſeptuaginta viros, & poſué- runt cäpita eorum in cophinis, & miserunt ad eum in jézrahel. . Dominus, qui eripuit me de ore leoônis, & de manu béſtiæ liberavit dus? Qui centos denarios àa con- sérvo suo exégit; non tradétur tor- toribus? Quod de moœchis dictum eſt, nimirum quod vermis eòôrum non moriétur, & ignis eorum non extinguétur, verum non erit? . Montes Geélboe, nec ros, nec pluvia veniant fuper vos: Ubi ceci- 60 cecidérunt fortes iſrael. „Om nes montes, qui eſtis in cirçuitu ejus, viſitet Dôminus: à Gelboe autem tränſeat. Ubi. Ed minatur iſta tantúmmedo Deus?; utique inquies. Et unde dic, quæſo, tantam rem audes puùb- licè loqui, atqui ex te ipſo ferre ſenténtiam?; Ego quippe & ex iis, quæ dixit Deus, & ex iis quæ fe- cit, contrarium probare potero. Quod ſi propter futúra non cre- dis, Vel ſaltem propter ea,; quæ jam facta ſunt, crede. Non e- nim certè minæ ſunt, & verba tantùmmodo, quæ facta ſunt; & in opus ipſum exiérunt. Quis igi- tur orbem induúcto diluvio ſtagna- vit, ac grave illud naufragium, omnimodamque, géneris noſtri perditionem effécit? Quis deinde fùlmina illa, telaque flamman- tia ſuper terram Sodomoôrum de- miſit? Quis univéerſum Kgypti exeércitum in mare deméèrſit,? Quis ſynagogam Abyron combuſ- ſit? Quis septuaginta illa millia, Ppropter Davidis peccàâtum uno témporis moménto peſte occidit? Nonne hæc omnia, & alia Deus illis intulit. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dôminus: & poſui te paſcere gregem populi mei: &Et fui tecũ Iin mnibus, ubicüque ambulaſti: firmans regnum tuum in ætérnüu. Fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnôrum, qui ſunt in terra: & réquiem dedi’'tibi ab Smnibus inimicis tuis, Et fui. loria Patri. Et fui. Peccavi ſuper numerũ arénæ maris, & multiplicata ſunt peccata mea, & non sü dignus videre alti- tudin cœli præ multitudine ini- quitatis meæ; quonia irritavi iram tuam: Et malum coram te feci. F. Quoôniam iniquitätem meam ego cognoòſco, & delictum meum contra me eſt ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et. t. vlii. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: *Sanctus, San- ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth: * Pplena eſt omnis terra glôria ejus. 7. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Bater, Verbum, & Spiritus ſanctus, & hi tres unum ſunt. Sanctus. Sloria Patri. Plena. TF ERIASECUND A. De libro quarto Regum. AThalia verò mater Ochoziæ, videns môrtuum filium ſuum, ſurréxit, & interfécit omne ſemen régium. Tollens autem Jôſaba fi- lia regis Joram, ſoror Ochoziæ; Joas filium Ochoziæ, furata eſt eum de médio filioòrum Regis, qui interficiebantur, & nutricem ejus de triclinio: & abſcondit eum à facie Athaliæ, ut non interfice- rétur. Eratque cum ea ſex annis clàm in domo Dômini. Porrô Athalia regnavit ſuper terram. Recordare. 439. , Nno autem sSèptimo miſit joja- da, & aſsúmens centuriones & milites introduxit ad ſe in tem- plum Domini, pepigitque cum eis fœdus: & adjúrans eos in domo Dñi „oſténdit eis filium regis, & præcépit illis, dicẽs: Iſte eſt ſermo, quem facere debétis. Tértia pars veſtrùm intròeat sabbato, &obser- vet excúbias domus Regis. Tértia autem pars ſit ad portã Sur: & ter- tia pars ſit ad portam, quæ eſt poſt habitaculum ſcutariòrũ, & cuſto- dietis excubias domus Meſſa. Duæ verò partes & vobis omnes egre- diêntes sàbbato, cuſtòdiant excu- bias domus Dômini circa regem. Exaudiſti. 429. Ledtio il T aſſumẽtes ſinguli viros ſuos qui ingrediebantur sabbatum, cum his qui egrediebantur sabba- to, venérunt ad Jojadam ſacerdo- tem. Qui dedit eis haſtas, & arma regis David, quæ erant in domo Domini. Et ſteteérunt ſinguli ha- béêntes arma in manu ſua, à parte templi déxtera, usque ad partem ſiniſtram altaris, & ædis, circum Regem. Produxitque filium regis, & poſuit ſuper eum diadéma, & teſtimonium, feceruntque eum regem, & unxérunt, & plaudentes manu, dixérunt: Vivat Rex. . Audi Doômine. 429. F E R. I A T E R T I A. De libro iyv. Reg. Leio i. Cay. r Nno séptimo Jchu regnavit Joas, & quadraginta annis re- gnavit in Jerũſalem. Nomen ma- tris ejus Sebia de Berſabée. Fecit- que Joas redtum coram, Domino cunctis diébus, quibus docuit eum Jojada Sacerdos. Verùmtamen ex- celſa non abſtulit; adhuc enim P9- Möpolag i in ezcelſis Domim Ul acart otlücem esune tepliinoltt le pecunlin ſed d ind Cite eam tes ultra ac loKindn itäte, Cendltque X iht⸗ Utet mi, Karrtgne Alfer ate Ttullflet: lit adr wä faper Ue mant Kus man Lait⸗Ap umgque ſuelett aeltta ſal (ONtr R in d p. At: tulile alte ſienl alſiſet t Uutlg eſl pépulus immolàbat; & adolébat in excelſis incenſum. Dômine, ſi. 429. 10 Ixitque Joas ad Sacerdotes: Omnem pecuùniam Sanctôrum, quæ illata füerit in templum Do- mini à prætereuntibus, quæ offér- tur pro prétio animæ, & quam ſpontè, & arbitrio cordis ſui in- férunt in templum Domini;, acci- piant illam sacerdôtes juxta ordi- nem ſuum, & inſtaäurent ſarta- técta domus, ſi quid neceſſarium viderint inſtauratione. Factum eſt. 430. 3 Gitur usque ad vigéſimum tertin annum regis Joas, non inſtau- ravérũt ſacerdoôtes ſartatecta tem- pli. Vocavitque Rex Joas Jôjadem Pontificem, & ſacerdôtes, dicens eis: Quare ſartatécta nõ inſtauratis tépliinolite ergo ampliùs accipe- re pecuniam juxta ordinẽ veſtrum, ſed ad inſtaurationem templi réd- dite eam. Prohibitiq; ſunt ſacerdo- tes ultra accipere pecuniã à pôpu- lo, & inſtaurare ſartatécta domus. Ego te tuli. 460. FE RILA Q U A RF A. De libro quarto Regum. ELisss autem ægrôtaäbat infir- mitate, qua & môrtuus eſt: de- ſcenditque ad eum Joas Rex Iſrael, flebat coram eò, dicebaâtque;, Pater mi, pater mi, currus Iſrael , & auriga ejus. Et ait illi Eliséus: Auffer arcum & ſagittas. Cumque attuliſſet ad eum arcũ & ſagittas, dixit ad regẽ Iſrael: Pone manum tuã ſuper arcum. Et cùm poſuiſſet ille manum ſuam, ſuperpòôſuit Eli- séus manus ſuas manibus Regis, & ait: Aperi fenéſtramOrientalem. Cuùm que aperuiſſet, dixit Eliséus: Jace ſagittã. Et jecit. Et ait Eliséus: Sagitta ſalutis Dñi, & ſagitta ſalutis contra Syriam: percutiésq; Syriam in Aphee, donec consumas eam. Peccavi. 460. Tait;: Tolle ſagſttas. Qui cùm tuliſſet, rurſum dixit ei: Pér- cüte jaculo terram. Et cum per- cuſſiſſet tribus vicibus, & ſtetiſſet, iratus eſt vir Dei contra eum, & ait: Si percùſſifſſes quinquies, aut séxies, ſive sépties,percufſiſſes Sy- riam usque ad conſummationem, nunc autem tribus vicibus percu- ties cam. Moôrtuus eſt ergoliséus, FEERI A 61 & ſepeliérunt eum., Latréhenli autem de Moab venérunt in ter- ram in ipſo anno. Exaudiſti Déômine. 429. Uidam autem ſepeliéntes héô- minem, vidérunt latrùnculos- & projeceérunt cadaver in ſepuùl- chro Eliséi. Quod cùm tetigiſſet oſſa Eliseéi, revixit homo, & ſtetit ſuper pedes ſuos. Mörtuus eſt autem, Hazael Rex Syriæ, & regnâ- vit Bénadad filius ejus pro eo. Porrò Joas filius Jachaz tulit ur- bes de manu Bénadad filii Hazael;, quas tulerat de manu Jôachaz pa- tris ſui jure prælii: tribus vicibus percúſſit eum Joas, & reêddidit civitates Iſrael. Audi Domine. 429. UINELA. De libro quarto Regum. Nno autem nono Osé, cœpit rex, Aflyriôrum Samariam, & tranſtulitIsrael in Aſſyrios: poſuit- que eos in Hala, & in Habor juxta flùvium Gozan, in civitatibus Me- dérum. Factum eſt enim, cùm pec- càſſent filii Iſrael Dño deo suo » ui edúzerat eos de terra &gypti- e manu Pharaônis regis „Æg)ptiy coluérunt deos aliénos. Et ainbu- laveérunt juxta ritũ Gentium, quas consúùmpſerat Dñs in conſpéctu fi- liôrum Iſrael, & regum Ifrael, quia ſimiliter fécerant. Et offenderunt filii Ifrael verbis non rectis Doômi- num Deum ſuum, & ædificavérunt ſibi excélſa in cunctis urbibus ſuis. Præparate corda. 458. T teſtificatus eſt Dôminus in 4 Iſrael, & in Juda per manum omnium Prophetarum, & Viden- tium, dicens: Revertimini à viis veſtris péſſimis, & cuſtodite præ- cépta mea, & cæremoôniag juxta omnem legem, quam præcépi pa- tribus veſtris: & ſicut miſi ad vos in manu ſervôrum meorum Pro- phetarum. Qui non audiérunt, ſed induravérunt cervicem ſuam juxta cervicem patrum ſuorum, qui no- luérunt obedire Dõmino Deo ſuo. Et abjecérunt legitima ejus, & pa- Rum, quod pépigit cum patribus eòrum, & teſtificationes, quibus conteſtatus eſt eos, ſecutique ſunt vanitates,& vane egérunt. Deus omnium. 459. 462 Ratsque eſt Dôminus vehemén- ter fraéli, & abſtulit eos a con ſpectu luo, & non remanſit niſi tribus Juda tantümmodo Sed nec ipte Juda cuſtodivit mandata Do- mini Dei ſui: veràm ambulavit in errôribus Ifrael, quos operatus fũe- rat. Projecitque Dominus omne ſemen Iſrael, & afflixit eos, & tradi- dit eos in manus diripénfium, do nec proſiceret eos à facie ſua, ex eo jam tempore, quo ſciſſus eſt Is- rael a domo David, & conſtituerunt ſibi regem Jerôboam filium Nabat. Dominus, qui. 459. F P?P KIA SEXT A. De libro quarto Regum. Eparavit Jeroboã IIrael à Dnño & OpLecare eos fecit peccatum mag- num Et ambulavérunt filii Ifrael in univerſis peccatis Jeropoam, quæ feécerat & non receſsérunt ab eis, üsquequo Dôminus auferret Ifrael a facie ſua „ ficut locuùtus füerat in manu mnium ſervôrum ſuôrum Prophetàarum, translatus- que eſt Ifrael de terra ſua in afy- rios, usque in diem hanc. Percuſſit Saul. 459. Dduxit autem Rex Affyrioôrum de Babylône, & de Cùtha, & de Avah, & de Emath, & de Se phaârvaim, & collocavit eos in civi- tatibus Samariæ pro filiis Ifrael: qui poſſedérunt Samariam, & ha- bitavérunt in urbibus ejus. Cuùm- que ibi habitare cœpiflent, non timébant Däm:; & immtſit in eos Düs leones, qui interficiébant eos. Montes Gelboe. 4 59. Untiatumque eſt regi Aſſyrioô- rum : & dictum: Gentes, quas eranstuliſti, & habitaâre feciſti in ci- vitatibus Samariæx, ignôrant legiti- ma Dei terræ:& immiſit in eos Däs leones, & ecce interficiunt eos, eò uod ignörent ritum Dei terræ. ræcépitè autem Rex Aſſyriôrüu, di- cens: Dücite illuc unumn de ijacer- dotibus, quos inde captivos addu- Xiſtis, & vadat, & häbitet cum eis: & dôceat eos legitima Dei terræ. Ego te tuli. 460. S ABBAT O. De libro quarto Regum. Nno tertio Osée filii Ela regis frael, regnavit Ezechias filius Achaz resis Juda. Vigintiquinque annéôrum erat, cùm regnäre coœpil- ſet, & viginti novem annis regna- vit in Jeruſalem: nomen matris ejus Abi, filia Zachariæ. Feeitque quod erat bonum coram Domino uxta omnia, quæ fecérat David pa- ter ejus. Ipſe diſſipavit excélſa, & contrivit ſtatuas, & ſuccidit lucos, confregitque ſerpéntem æneum „ dquem fécerat Moyfes: siquidem usque ad illud tempus filii IIrael adolébant ei incénſum: vocavit- que nomen ejus Nohéſtan. In Dé- mino Deo Ifrael ſperavit. Relponl 432. Taque poſt eum non fuit ſimilis ei de cunctis Reégibus Juda, ſed neque in his, qui ante eum tuérunt: & adhæſit Dômino, & non recéſſit à veſtigiis ejus, fecitque mandata ejus, quæ præcépelat Däs Moôyfſi. Unde & erat Däs cum eo, & in cunctis, ad quæ procedébat, ſapién- ter ſe agébat. Rebellavit quoque contra Regem Aſſyriorum, & non lervivit ei. Ipſe percùſſit Philiſt- hæos usque ad Gazam, & omnes términos eorum, à Turre cuſto- dum usque ad civitatem munitam. Nno quarto Regis Ezechiæ, qui erat annus séptimus Osée filii Ela regis Ifrael, aſcéndit Salmana- ſar Rex aſſyriorum in Samariam; & oppugnavit eam, & cœpit. Nam poſt annos tres, anno ſexto Eze- chiæ, id eſt, nono anno Osée re- gis Ifrael, capta eſt Samaria: & transtülit Rex Aſſyrioôrum Ifrael in Aflyrios, collocavitque eos in Hala, & in Habor fluviis Gozan in civitàtibus Medoôrum: quia non audiérunt vocem Dômini Dei ſui, ſed prætergréſſi ſunt pactum ejus? omnia, quæ præceperat Moôyſes ſervus Domini, non audiérunt; neque fecérunt. Obſecro Dômine, meménto quæ- ſo; quomodo ambulaverim coram te in veritate, & in corde perfé- cto : & quod placitum eſt coram te, fécerim. Db O M INI C A X I. De libro quarto Regum. N diébus illis ægrotavit Eze- Achias usque ad mortem: & ve- nit iit ad en Dheta, di minus De Torletis: conkertit Koravitl memnento lavenim c. corde pe⸗ eſt coram le Eze Utrpar Klenle V05 de Conve corte velt nos ge me T ante Imedis ſamo De Neyertere Nopali m Dens Dar tionem tt tlas: K 6 Acendes Gan dieb liberabo⸗ Dkotegan Drus Mini num 4 Minls len erig li egnitee annise lomen u ie. rumn ale t eteli Uccicitls tenn znen coſlit hin 5 & Tulte en, enn monn Ll⸗ olerto i and⸗ tel untit nit ad eum Iſaias filius Amos Pro- phéta, dixitque ei: Hæc dicit Dô- minus Deus: Præcipe domui tuæ: moriéris enim tu, & non vives. Qui convéertit faciem ſuam ad pariete & oravit Dim, dicens: ObſecroDne, memento quæſo, quomodo ambu- laverim coram te in veritate, & in corde perfééto, & quod placitum eſt coram te, fécerim. Flevit ita- que Ezechias fletu magno. S. Praæparate corda veſtra Däo;, & ſervite illi loli: & Et liberabit vos de maânibe inimicôrũ veſtrorüů, Convertimini ad eum, in toto corde veſtro, & aufeérte deos alié nos de médio veſtri. Et. 2T äntequam egrederétur Iſaias médiam'partem atrii, factus eſt ſermo Dömini ad eum, dicens: Revertere „ & dic Ezechiæ duci popali mei: Hæc dicit Doôminus Deus David patris tui: audivi ora- tioônem tuam , & vidi lacrymas tuas: & ecce ſanavi te; die tertio alcendes templum Dômini. Et ad- dam diebus tuis quindecim annos, ſed & de manu Regis Aſſyriò rum liberabo te, & civitatem hanc, & protegam urbem iſtam propter me, & propter David ſervum me- um. Dixitque Iſaias: Afferte maſ- ſam ficorum. Quam cuùm attulilſ- ſent „ & poluiſſent ſuper ulcus ejus, curatus eit. . Deus omnium exauditor eſt: ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit me de ovibus patris mei: & Et un xit me unctione miſericordiæ ſuæ. y. Dominus, qui eripuit me de ore lIeoônis, & de manu béſtiæ liberavit me. Et unxit. Ixerat autem Ezechias ad Iſaſ- am: Quod erit ſignum, quia Dominus me ſanabit, & quia aſcen- sürus ſum die tertia templum Do- mini ait Iſaias: Hoc erit ſig- num Dno, quod facturus ſit Doô- minus ſermonem; quem locútus eſt: Vis, ut ascendat umbra decem lIineis, an ut revertatur toôtidé gra- dibus? Et ait Ezechias: Facile eſt umbram crescere decem lineis, nec hoc volo, ut fiat, ſed ut revertatur retrorſum decem gradibus. Invoca- vit itaque Haias Propheta Dim, & Teduxit umbrain per lineas, quibus jam deſceènderat in horologio A- chaz retrorlum decem gradibus. 463 Dôminus, qui eripuit me de ore leoônis, & de manu beſtiæ liberavit me, & Iple me eripiet de manib= inimicorum meôrum. Miſit Deus miſericordiam ſuam, & veri- tatem ſuam : animam meam eripuit de médio catulorü leonum. I1pſe. B1oria Patri. Iple. De Expoſitione S. Hierônymi Pres- byteri in Haiam Prophétam. NE elevarétur cor Ezechiæ poſt incredibiles triüumphos, & de meédia captivitate victôriam, in- firmitate côrporis ſui viſitatur, & audit ſe eſſe moriturum, ut con- veêrſus ad Dôminum flectat tentén- tiam ejus. Quod quidem & in Jo- na Prophéta légimus, & in com- minationibus contra David, quæ dicúntur futûra;, nec facta ſunt » non Deo mutante ſenténtiam, ſed provocänte humänum genus ad notitiam ſui. Dôminus enim pœ- nitens eſt ſuper malitiis. Conver- titque Ezechias faciem ſuam ad pa- rietem, quia ad templum ire non poôterat. Ad parietem autem tem- pli, juxta quod Säalomon palatium extrůxerat: vel abſoluté ad parie- tem ,„ ne laâcry mas ſuas aſſidenti- bus oſtentare viderétur. Percùúſſit Saul mille, & David decem millia: & Quia manus Dni erat cum illo: percuſſit Philiſthæu, & àbſtulit opproôbrium ex Ifrael. Nonne iſte eſt David, de quo canébant in choro, dicentes: Saul percúſſit mille, & David decem millia? Quia. Udiensque ſe eſſe moritúrum non precatur vitam, & annos plú⁴rimos, ſed in Dei judicio, quid velit præſtare, dimittit. Noverat e- nim idcircçòDeo placuiſſe Salomo- nem, quod annos vitæ non petierit ampliores; ſed iturus ad Däm nar- rat pera ſua, quomodo ambulave- rit coram eo in veritate, & in cor- de perfecto. Felix confſciéntia » quæ afflictiônis témpore bonorum operum recordatur. Beati enim mundo corde, quoniam ipfi Deum vidébunt. Et quômodo alibi ſcri- bitur: Quis gloriabitur, purum ha- bere ſe cor: Quod ita solvitur: perfectionem cordis in eo nunc di- ci, quod idéôla deſtrüzerit, templi valvas aperuerit »ſerpentem æne- um 4⁶4 2 57 um comminuúerit, & cétera féce- rit, quæ Scriptůra commémorat. „Montes Gelboe, nec ros, nec plúvia véniant ſuper vos: £ Ubi ceciderunt fortes Iſrael. Om- nes montes; qui eſtis in cirçuitu ejus, viſitet DOminus, à Geélboe autem tranſeat. Ubi. Te Levit autẽ fletu magno propte bpromiſi onem Dnñi ad David; quam vidébat in ſua morte perituù- zam. Eo enim témpore Ezechias filios non habébat: nam poſt mor- tem ejus Manaſſes, cùm duodecim eſſet annorü, regnare coëpit in Ju- dæa: ex quo perſpicuum eſt, poſt tertium anum cõcéſſæ vitæ Manaſ- ſe eſſe generatum. Ergo iſte om- nis eſt fletus, quod deſperabat Chriſtum de fuo semine naſcitùrũ. Alii aſſerunt, quosvis ſanctos vi- ros morte terréri propter incértuũ judicii, & ignoratiônem ſenténtiæ Dei, quam ſedem habituri ſint. Ego te tuli de domo patris tui dicit Dñs: & poſui de pascere gre- gem populi mei: △ Et fui tecum in omnibus, ubicúmque ambulãiſti, firmans regnum tuum in ætérnum. Fecique tibi nomen grande, juxta nomen magnorum, qui ſunt in terra: & rèquiem dedi tibi ab omnibus inimicis tuis. Et fui. Sloria Patri. Et fui. R., vài. Peccavi ſuper númerum arenæ maris, & multiplicata ſunt pecçata mea: & non ſum dignus Vidére altitüdiné cœli præ multi- túdine iniquitatis meæ: quòniam irritavi iram tuam, *Et malum coram te feci. F. Quôniem ini- quitäatem meam ego cognéſco, & delictum meũ cçontra me eſt ſem- per; quia tibi ſoli peccavi. Et. F Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: Sanctus, San- ctus, Sanstus, Doôminus Deus Sa- baoth: & Plena eſt omnis terra 1éria ejus. Tres ſunt, qui te- imônium dant in cœlo, Pater, Verbum, & spiritus ſancdus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. Gloria Patri. Plena. F E K IL A SE CUN D A. De libro quarto Regum. regnare cœpiſſet. Triginta & u- no anno regnavit in eruſalem: no- men matris ejus Idida, filia Hadaja de Beſecath. Fecitque;, quod placr- tum erat eoram Déômino, & ambu- lavit per omnes vias David patris ſui: non declinavit ad déxteram, ſive ad ſiniſtram. Anno autem o- ctavo décimo regisJosiæ, miſit Rex Saphan filium Asliazsfilii Mêſſulam, ſcribam templi Dominiz, dicens ei: Vade ad Helciam ſacerdotem mag- num, ut conflétur pecunia, quæ il- lata eſt in templum Dñi, quam col- legérunt janitôres templi à péôpu- lo, deturque fabris per Præpoſitos domus Dñni: qui & diſtribuant eam his, qui operantur in templo Düi. . Recordare Doômine teſtaménti tui, & dic Angelo percutiénti: ceſſet jam manus tua: & Ut non deſolétur terra, & ne perdas om- nem animam vivam. g. Ego ſum, qui peccavi, ego qui iniquè egi: iſti qui oves ſunt, quid fecérunt? Avertatur, obſecro furor tuus Domine à populo tuo. Ut. Ixit autem Helcias Pôntife Mad Saphan, ſcribam: Librum Legis réperi in domo Dñi: dedit- que Helcias volumen Saphan, qui & legit illud. Venit quoque Sa- Pphan ſcriba ad Regem,, & renun- tiavit ei,; quod præceèperat, & ait: Conflaverunt ſervi tui pecu- niam, quæ repérta eſt in domo DPñi, & dedérunt, ut diſtribueré- tur fabris à præféctis operum templi Dômini. Narravit quoque Sapham ſcriba Regi, dicens,: Li- brum dedit mihi Helcias ſacerdos. g,Exaudiſti Dnñe orationem fervi tui, ut ædificaxem templum noômi- ni tuo: & Bénedic, & ſanctifica domum iſtam in ſempitérnum, Deus Ifrael. . Domine, qui cuſtôòdis pactum cum fervis tuis, qui ambulant coraâ te in toto corde ſuo. Benedic. NUem cùm legiſſet Saphan co- Yram rege, & audiſſet Rex verba Libpri Legis Domini, ſcidit veſti- menta ſua. Et præcépit Helciæ ſacerdoti, & Achiam filio saphan, & Achobor filio Micha, & Saphan; ſeribeæ, & Asajæ ſervo regis, di- cens: Ite & consùúlite Dominum 8Ka. liliuper me,; & fuper populo, & ſu- OGEα annôrum erat Josias; càùüm la verb i per omni Juda, de verbis volumi- ni iſtius, quod invéêntum eſt: ma- gna chim Ira Domini ſuccénſa eſt contra nos: quia non audiérunt patres noſtri verba libri hulus ut Ce= Krerent Audi flonem, Uum te ho ti, & aur comum i Relſpi b tuo, lubitacul loria P. TE KI De! eench Aom ul habit E ſicerd nispopul Fhumleg unnia ve Bentus en ex ſupe Ullit cor Nt Düm us, K t Molnni c turen nr leript ler ltqu Ulustun Uum tunn lr h (Kie ilt a e edt no Kemde Dfid rin S 10 Autem dotemm nin rl⸗ 1 innqneek id fecenn futor 0. Ut. 15 50 4 n: Lihil Däi: Saphun, t uocueke n, ,X ſdtt enpitenmm facerent omne, quod ſeriptum eſt nobis. „Audi Doômine hymnum, & ora- tioënem, quam ſervus tuus orat co- ram te hôdiei ut ſint culi tui apér- ti, & aures tuæ inténtæ, Super domum iſtam die ac nocte. =.. Reſpice Domine de Sanctua- tiO tuo, & de excélſo cœloôrum habitaculo. Super. G loria Patri. F E R I A De libro quarto Regum. ASc A res'templum Dömini, S& omnes viri Juda, universique qui habitabant in Jeruſalem cum eo ſacerdotes & Prophéêtæ, & om- nis populus à parvo usque ad ma- gnum: legitque cunctis audiéntibus omnia verba libri fœderis, qui in- Véntus eſt in domo Dñi. Stetitque Rex ſuper gradum; & fœdus per- cũúſſit coram Dño, ut ambularent voſt Dũm, & cuſtodirent præcépta ejus, & teſtimonia & cæremoônias in omni corde, & in tota anima, & ſuscitarent verba fœderis hujus, quæ ſcripta erant in libro illo: ac- quievitque poôpulus pacto. , ge. Domine, ſi converſus fúerit poô- Bülus tuus, & oraverit ad Sanctua- rium tuum: Tu exaudies de cœlo Domine, & libera eos de manibus inimicôrum ſuoôrum. Si peccaverit in te populus tu- üs „ & converſus égerit pœnitén- tiam, veniénsque oraverit in illo loco. Tu. LeRtio.i T præcépit Rex Heélciæ Pontiffi- ci, & ſacerdotibus ſecundi ôr- dinis, & janitoribus, ut projice- rent de templo Domini omnia va- ſa, quæ facta ferant Baal, & in lu- co, & univerſæ militiæ cœlIi: & com- buſſit ea foris Jeruſalem in con- valle Cedron & tulit pulverem eo- rum in Bethel. Et delévit aruſpi- ces, quos posuerant Beges Juda ad ſacriticandum in excelſis per civi- tates Juda, & in circuitujeruſalem, & eos,; qui adolébant inceênsu Baal, & Soli, & Lunæ, & duodecim ſi- Snis, & omni militiæ cœli. „ Factum eſt, dum tolleret Däüs Eliam per turbinem in cœlum: Eliséus, clamabat, dicens: Pater mi, pater, mi, currus Irael, & auriga ejus, 7, Cumque pergerent, & in- cedéntes ſermocinaréntur, ecce currus igneus, & equi ignei divisé- ent⸗ 565 runt utrumque, & aſcéndit Elias per türbinem in cœlum. Eliseus. „ T efférri fécit lucum de domo μ Domini forasjerúſalem in con- Valle Cedron, & combuſſit eum ibi, & redégit in pulverem, & pro- jécit ſuper ſepulchra vulgi. De- ſtruxit quoque ædiculas effemina- tôrum;, quæ erant in domo Doômi- ni, pro quibus mulieres texebant quaſi domunculas luci. Congre- gavitque omnes ſacerdotes de ci- vitatibus Juda, & contaminavit excélſa, ubi ſacrificabant ſacerdo- tes, de Gabaa usque Berſabée. ge. Ego te tuli. 464. F’E R I A UAR T A. De libro quarto Regum. PrrHöhc „ & arioloòs, & figùras idoloruin, & immunditias, & abominationes, quæ füerant in ter- ra Juda & Jeruſalem, abſtulit Jo- Sias, ut ſtatueret verba Legis, quæ ſcripta ſunt in Libro, quem invénit Helcias ſacéerdos in templo Domi- ni. Similis illi non fuit ante en rex, qui reverterétur ad Däim in omni corde ſuo, & in tota anima ſua, & in univerſa virtúte ſua juxta omnẽ legé Moôyñfi: neq; poſt eum ſurréxit similis illi. Verutamen nô eſt avér- ſus Däs ab ira furoris ſui magni, quo iratus eſt furor ejus contra Ju- dam, propter irritationes, quibus provocaverat eum Manaſſes. Peccavi ſuper. 464. Ixit ita que Doôminus: Etiam JJudam auferam à facie mea, ſiéut abſtuli Ifrael, & projiciam ci- vitätem hanc, quam elégi Jerũſa- lem, & domum, de qua dixi: Erit nomen meum ibi. Keliqua autem ſermonum Josiæx, & univerſa quæ fecit, nonne hæc ſcripta ſunt in Libro verborum diérum regum Ju- da,? In diébus ejus aſcéndit Pharao Néchao Rex XÆgypti contra regem Aflyriorum ad fiumen Euphraten: & abiit Josias rex in occurfum ejus: & oceisus eſt in Magéddo, cùm vi- diſſet eum. Et portavérunt eum ſervi ſui mortuum, de Mageddo: & pertulérunt in Jeruſalem, & ſepe- liérunt eum in ſepulchro ſuo. Exaudiſti. 464. LeRio i Ulitque populus terræ J0a⸗ chaz filium Josiæx, & unxé- rú⅛nt eum, & conſtituérunt eum re- G g 8 em 466 eba.⸗ gem pro patre ſuo. viginti trium annorum erat Joachaz, cùm regna- re cœppiſſet, & tribus meénſibus re- gnavit in Jeruſalem, nomen matri ejus Amital,filia jeremiæ de Lobna. Et fecit malum coram Dno, juxta omnia, quæ fécerant patres ejus Vinzitque eum Pharao Neéchao in Rebla, quæ eſt in terra Emath, ne regnaret in Jeruſalem: & impoſuit mulctam terræ, centum talentis ar- genti, & talento auri. Regémque conſtituit Pharao Nêchao Eliazim filium Josiæ, pro Josia patre ejus: vertitque nomen ejus Joakim. Porrò Joachaz tulit, & duxit in .gyptum & mortuus eſt ibi. Audi Domine;, 465§5. F- E R I/) A Q OüIN T A. De libro quarto Regum. Vihtiduinque annorum erfatJo- akim, cum regnare cœpiſſlet, & ndecim annis regnavit in Jerúſa- lem: nomen matris ejus Zébida filia Phadaja de Ruma. Et fecit ma- lum coram Doômino, juxta omnia quæ fécerant Patres ejus. In diébus ejus aſcéndit Nabuchodonoſor rex Babylonis, & factus eſt ei Joakim ſervus tribus annis: & rursum re- bellavit contra eum. Præparavit. 463. Mmiſitque ei Dominus latruncu- los Chaldæorum, & latrünculos Syriæ, & latrunculos Moab, & la- trunculos filiorum Ammon, & im- miſit eos in Jjudamzut diſperderent eum juxta verbum Domini;, quod locutus füerat per ſervos ſuos Pro- phétas. Factum eſt autem hoc per verbu Dñi contra judam, ut aufér- ret cum coram ſe propter peccata Manaſſe univérſa, quæ fecit, & pro- pter sanguinem innoxium, quem efrudit, & implevit Jeruſalem cruo- re innocentium, & ob hanc rem noluit Dominus propitiari. Deus omnium. 463. Eliqua autem ſrhtin Jbi kim;, & univerſa, quæ fecit, none hæc ſcripta ſunt in Libro ſer- monum dierum regum juda: Et dormivit) Oakim cum patribus ſuis: & regnavit Joachin filius ejus pro coO. Et ultra non addidit Rexgy p- ti, ut egrederetur de terra sua: tulerat enim Kex Babylonis à rivo gypti usq; ad fluviumEuphraten, omnia, quæ fuerant Regis &.pti. Dominus qui. 463. FERI A S EXT A. De libro quarto Regum. = & ο,t annèôrum erat J6- Wachin cùm regnare cœpiſſet, & tribus menſibus regnavit in Je- ruſalem; nomen matris ejus No- héfta filia Elnathan de Jeruſalem. Et fecit malum coram Bno, juxta ömnia, quæ fécerat pater ejus. In cémpore illo aſcenderunt ſervi Na- buchodonoſor regis Babyloônis in jJeruſalem, & circùmdatà eſt urbs munitionibus. Venitq; Nabuchodo- noſor rex Babylonis ad civitaàtem cũ ſervis ſuis, üt oppugnarent eam. Percuùſſit. 463. Greſsùsque eſt Jôachin, rex Ju- da ad regem Babylonis, ipſe & mater ejus, & ſervi'ejus, & princi- bes ejus, & eunuchi ejus: & ſus- cépit eum rex Babylonis anno o- Ktavo regni ſui. Et protulit inde omnes thesauros domus domini, & thesauros domus régiæ: & con- cidit univerſa vaſa aurea, quæ féce- rat Salomon Rex Ifrael in templo Doômini juxta verbum Domini. Et tränſtulit omnem Jeruſalem, & uni verſos principes, & omnes for- tes exércitus, decem millia in cap- tivitatem, & omnem artificem & clusorem: nihilque relictum eſt, excéptis paupéribus populi terræ- Montes Geélboe. 464. Ranstulit quoque Jôachin in Babylonem, & matrem Regis;- & uxores regis, & eunuchos ejus: & judices terræ duxit in captivita- tem de Jeruſalem in Babylonem. Et omnes viros robuúſtos ſeptem millia, & artifices, & clusores mil- le, omnes viros fortes, & bellato- res : duxitque eos rex Babylonis captivos in Babylonem. Et Gonſti- tuit Mathaniam patruum ejus pro eotimpoſuitq; nomen ei Sedeciam. Ego te tuli. 464. s A B B A I O. De libro quarto Regum. Veimun & Primuüm annhumn æ- tatis habébat Sedecias cum fe- gnare cœpiflet, & undecim annis regnavit in Jeruſalem: nomen matris ejus erat Amital filia Jere- miæ de Lobna. Et fecit malum co- ram Domino, juxta omnia;, dquæ fecefat oakim. Irascebatur- enim 0- Momin⸗ 1rn Jude ficle ſi⸗ le Baby Ino n0 cimo, d Tinte V. Unt per Güplien (porto cüitn ci (las per Peſtrla eſt exerci Comprehe Kücho, erunt cun ignerunt go Regen Nloms (um eo Ledecle los eins tenid, & Un⸗ mer Kcimns Mabuzar leryus lem. E i ,; 8 letulilen Combuffti len inci eteitus cum prin . Atem P. mantent ad, gul lbyloi Tnͤthlit Mlttir. Eelauit intempla R Domini Lienmn nem, lclen, 4 1 nes tol⸗ , ſ tene⸗ Gachini enn hetl chose Hehlen⸗ Déminus contra Jérúſalem, & con- tra Judam, donec projiceret eos à facie ſua: receſsitq; Sedecias à Re- ge Babylônis. Factum eſt autem anno nono regni ejus, menſe de- cimo;, decima die menſis, venit Nabuchodonoſor Rex Babylonis, ipſe & omnis exércitus ejus in Je- ruſalem: & circumdedérunt eam, & extruxérunt in circuitu ejus mu- nitiones. Et clauſa eſt civitas atque vallata usque ad undécimum an- num regis Sedeciæ, nona die men- ſis, prævaluitque fames in civitate, nec erat panis pôpulo terræ. T interrupta eſt civitas: & om- „nes viri bellatôres nodte fugé- rfunt per viam portæ, quæ eſt inter duúplicem murum ad hortumkegis (porrô Chaldæi obſidébant in cir- cuitu civitatem) fugit itaquesede- cias per viam, quæ ducit ad cam- Péſtria ſolitùdinis. Et perſecutus eſt exércitus Chaldæorum Eegem, comprehenditque eum in planitie Jéricho, & omnes bellatôres, qui erant cum eo, diſpérſi ſunt, & re- liquerunt eum. Apprehenſum er- 5 Regem duxérunt ad Regem Ba- ylonis in Réblatha, qui locutus eſt cúm eo judicium. Filios autem Sedeciæ occidit coram eo, & ocu- los ejus effédit, vinxitque eum ca- teénis, & adduxit in Babylonem. Enſe quinto séptima die VL. menſis, ipſe eſt annus nonus décimus Regis Babylonis, venit Nabuzardan princeps exércitus, ſervus Regis Baylonis, in Jeruſa- lem. Et ſuccéêndit domum Doômi- ni ,; & domum regis: & domos Jeruſalem, omnémque domum combuſſit igni. Et muros Jeruſa- lem in circuitu deſtruxit omnis ex- ercitus Chaldæorum „ qui erat cum principe militum. Réliquam autem poôpuli partem, quæ re- manferat in civitate, & pérfu- gas „ qui transfugerant ad regem Babylonis „ & réliquum vulgus transtulit Nabuzardan princeps militiæx. Et de paupéribus terræ reliquit vinitòres & agricolas. Columnas autem æreas, quæ erant in templo Domini „ & baſes, & mare æreum; quod erat in domo Domini, confregérunt Chaldæi, & transtulérunt æs omne in Baby- lonem. Aderam, nens. G 6 5. B. B T A, 0 * Sapiéntia ædificavit fibi domum, excidit colùmnas ſeptem, subdidit ſibi Gentes ſuperborum, & ſubli- miu colla propria virtute calcavit. D O MIXNICGA I. Incipiunt Paràbolæ Saloméônis. Paribolæ Salomoônis, filii Dayid, regis Iſrael. Ad ſciéndam ſapien- tiam, & diſciplinam: ad intelli- genda verba prudéntiæx, & ſuſci- piendam eruditionem doctrinæ, juſtitiam, & judicium, & æquita- tem : ut detur parvulis aſtutia» adolescénti ſciéêntia & intellééctus. Audiens sapiens, ſapiéntior erit: & intélligens gubernacula poſſidé- bit. Animadvértet parabolam ,& interpretationem, verba ſapién- tum, & æ& nigmata eorum. S., In principio Deus antequam terram faceret, priusquam abyſſos cõſtitueret, priúsquam produceret fontes aquarum: Antequam montes collocaréntur, ante omnes colles generavit me Doôminus. Quande præparabat cœlos „ cum eo cundta compo- Antequam. g = Lectie 4⁵⁸ Imor Dômini principium ſa- piéntiæ. Sapientiam atque doctrinam ſtulti deſpiciunt. Audi fli mi diſciplinam patris tui, & ne dimittas legem matris tuæ: ut adda- tur gratia capiti tu, & tofques collo tuo. Fili mi, ſi te lactaverint peccatoôres, ne acquiéſcas eis. Si dixerint: Veni nobiscum, inſidie- mur sanguini, abſcondàmus tendi- culas contra insontem fruſtra; de- glutiamus eum ſicut inférnus vi- véntem, & integrum quaſi deſcen- déntem in lacum. Omnem pretio- ſam fubſtantiam reperiemus ,im- plébimus domos noſtras ſpoliig. Sortem mitte nobiscum marsú- pium unum ſit omnium noſtrùm. Gyrum cœli circuivi ſola, & in Auctibus maris ambulavi, in omni gente,; & in omni pôpulo prima- tum ténui: & Superborum & ſub- limiu colla préôpria virtute calcavi. Ego in altiſſimis habito, & thronus meus in colùmna nubis. Superbôrum. Ili mi, ne ambules cum eis, „prohibe pedem tuum à, sémitis gôrum. Pedes enim illorum ad malum currunt, & feſtinant ut ef- fúndant sanguinem. Fruſtra autem jacitur rete ante oculos pennato- rum. Ipfi quoque contra sangui- nem ſuum inſidiantur, & moliun- tur fraudes contra animas ſuas. Sic sémitæ omnis avari animas poſſi- dentium rapiunt. Emitte Domine ſapiéntiam de ſede magnituúdinis tuæ, ut mecum ſit, & mecum laboret: & Ut ſciam, quid acceptum ſit coram te omni tempore. Da mihi Däüe sédiu tuarum aſſiſtricem ſapientiam. Ut. 3 loria Patri. Ut. Ex Tractatu ſancti Ambrofii Epi- ſcopi in Pſalmum centefi- mum decimum octavum. Bifum eſſe ſapiéntiæ timôrem Domini, dicit Prophéta,. Quid eſt autem initium ſapientiæ, niſi ſæculo renuntiare ? Quia sapere ſæcularia, ſtulcitia eſt. Dénique fapiéntiam hujus mundi;, ſtulti- tiam eiie apud Deum, Apoſtolus dicit. Scd & ipie timpr DBoômini, niſi ſecundum icientiam ſit;, nihil prodeſt, imo obeſt plúrimim. Si- quidem Judæi habent zelum Dei: sed, quia non habent ſecùndùm ſciéntiam, in ipſo zelo & timere majorem contrahunt divinitatis offénſam. Quòôd circumcidunt in- fantulos ſuos, quod sabbata cu- ſtodiunt, timorem Dei habent: ſed quia néſciunt legem fſpirita- lem eſſe „ circumcidunt corpus, non cor ſuum., , Da mihi Démine sédium tud- rum afſiſtricem ſapiéntiam, & no- li me reprobare à pueris tuis: Quéôniam ſervus tuus ſum ego, & filius ancillæ tuæ. Mitte illam de ſede magnitudi- fis tuæ, ut mecum ſit, & mecum labôret. Quôniam. T quid de Judæis dico? Sunt étiam in nobis, qui habent ti- morem Dei, ſed non ſecùndùm ſciéntiam; ſtatuéêntes duriôra præ- cepta, quæ non poſſit humana con- ditio suſtinére. Timor in eo eſt, quia vidéntur ſibi, consulere dis- ciplinæ, opus virtutis exigere: ſe inſcitia in eo eſt, quia non com- patiuntur natüræ, non æſtimant poſſibilitatem. Non ſit ergo irra- tionabilis timor. Etenim vera ſa- piéntia à timore Dei incipit: nec eſt ſapiéntia ſpiritalis ſine timore Dei: ita timor ſine ſapiéentia efle non debet. Initium ſapiéntiæ timor Däi: *Intellectus bonus ômnibus fa- ciéntibus eum: laudatio ejus ma- net in ſæculum ſæculi. Diléctio illius cuſtodia legum eſt.: quia omnis ſapiéntia timor Dômini. Intellectus. Aſis quædam verbi eſt timor ſanctus. Sicut enim ſimulacrum aliquod in baſi ſtatuitur, & tunc majorem habet gratiam, cum in baſi ſtatua fuerit collocata, ſtan- dique accipit firmitatem: ita Ver- bum Dei in timore ſancéto mélius ſtatuitur, fortiùs radicatur in pe- ore timéntis Dominum: ne laba- tur verbum de corde viri; ne ve- niant volucres, & auferanr illud de incurioſi & diiſimulantis affectu. z. Verbum iniquum & doloſum longè fac a me Die: „ Divitias & paupertatem ne dederis mihi; ſed tancum victui meo tribue ne- ceſsaria. Duo rogavi te, ne dene- Eeges Dirltias, Da nex, ne umltzne neorü ne Hium mlt Autet me Dt anin Utone tre Ne er 1cctelcant ultiplice Alter dalt Qnm gan baoth: Aoni ejus Kinonium Fetbum, lttes Un lolia Ve PEXI. De i taint IuINRN an Nent tibi. ui tno, (ls tui; viis iet gr Neden tel, don (Cortuum i lun meor w inimi „p erürge Pundent, igum durlona! numana r in e0! ) . loein,, déneges mihi,antequam méêriar. Divitias., Gloria Patri. Divitias. Duúmine Pater, & Deus vitæ meæx, ne derelinquas me in cogita- tu maligno; extolléntiam oculoru meorü ne, dederis mihi; & deſidé- rium malignum averte à me Dne: aufer à me concupisceéntiam: „Et animo irreverénti, & infru- nito ne tradas me Domine. Ne derelinquas me Dnie, ne accreſcant ignorantiæ meæx, nec multiplicéntur delicta mea. Et. Duo Seraphim clamabant alter ad alterum: * Sanctus, San- Gtus, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. loria Patri. Plena. F E RI A SEC U,N D A. De Parabolis Salomonis. Ili mi, ne obliviſcaris legis meæ & præcépta mea cor tuum cu- ſtôdiat. Longitudinem enim die- rum, & annos vitæ, & pacem appo- nent tibi. Miſericordia & véritas te non déſerant, circumda eas gut- turi tuo, & deſcribe in tabulis cor- dis tui; & invénies gratiam, diſciplinam bonam coram Deo & hominibus. Habe fidúciam in Do- mino ex toto corde tuo, & ne in- nitaris prudentiæx tuæ, In omni- bus viis tuis côgita illum, & ipſe diriget greſſus tuos. g. Ne derelinquas me Doômine Pa- ter, & dominator vitæ mexæ ut non côrruam in conſpectu adverſario- rum meorum: Negaudeat de me inimicus meus. J. Appfehénde arma & ſeutum, & exurge in adjutôrium mihi. Ne gaudeat. E ſis säpiens apud temetip- ſum; time Deum, & recéde à malo: sanitas quippe erit umbi- lico tuo, & irrigatio oſſium tuo- rum. Honora Deminum de tua ſubſtàntia, & de primitiis omnium frugum tuarum da ci;: & imple- . . 469⁹ buúntur hoôrrea tua ſaturitäate, & vino torcularia tua redundabunt. „Magna enim ſunt judicia tua Dhe, & inenarrabilia verba tua: Magnificaſti populum tuum, & honoräſti. Tranſtuliſti illos per Mare rubrum, & transvexiſti eos per aquam nimiam. Magnificaſti. aIſciplinam Dômini, fili mi, ne abjicias: ne deficias, cuùm ab eo corriperis: quem enim dili- git Dominus, côrripit: & quaſi pater in filio complacet ſibi. Bea- tus homo, qui invenit ſapientiam, & qui affluit prudéntia: mélior eſt acquisitio ejus negotiatione argénti, & auri primi & puriſſimi fructus ejus: pretioôſior eſt cunctis pibus;: & omnia, quæ deſideran- tur, huic non valent comparari. Quæ ſunt in corde hominum, ôculi tui vident Dne, & in libro tuo omnia ſcribéntur;: * Homo videt in facie, Deus auté in corde. Omnia enim corda ſcrutatur,,» & univérſas méntium cogitatio- nes intélligit. Homo. loria Patri. Homo. F E I A T ERTI A. De Paraâbolis Salomonis. Tli mi, atténde ad ſapiéntiam meam, & prudéntiæ meæ inclina aurem tuam, ut cuſtôdias cogita- tiones , & diſciplinam labia tua cöservét, Ne attendas fallaciæ mu- lieris. Favus enim diſtillans labia meretricis, & nitidius oleo guttur ejus. Noviſſima autem illius amara quaſi absynthium, & acuta quaſi gladius biceps. Pedes egjus deſcen- dunt in mortem, & ad inferos greſ- ſus illius pénetrant. Per sémitam vitz non ambulant, vagi ſunt greſſus ejus, & inveſtigabiles, Præbe fili cor mihi, & oculi tui vias meas cuſtodiant: Ut addatur gratia capiti tuo. 3 — . 7 7 . Attéênde fili mi ſapieêntiam me- am, & ad eloquium meum inclina aurem tuam. Ut addatur. Unc ergo fili mi audi me, & ne recédas à verbis oris mei. Longe fac ab ea viam tuam, & ne appropinques foôribus domus ejus. Ne des aliénis honorem tuunm:; S annos tuos crudéli. Ne forté im- ViIribus tuis, 8 labores tui ſint in domo aliena;, 8 32 & pleantur extranei 1 S& Z enas in noviſſimis, quando cõ- súmpſeris carnes tuas, & corpus tuum, & dicas: Cur deteſtatus ſum diſciplinam, & increpationibus nô acquiévit cor meum, nec audivi vocem docéntium me, & magi- ſtris non inclinavi auxem meam. Initium. 468. Uare ſeaucens fili mi ab alié- na, & fovéris in ſinu alté- ridfs? Réſpicit D minus vias ho- minis, & omnes greſſus ejus con- siderat. Iniquitates ſuæ caàpiunt impium, & funibus peccatòrum ſuorum conſtringitur. Ipſe mo- riétur, quia non habuit diſcipli- nam, & in multitudine ſtultitiæ ſuæ decipiétur, Vfrbum inſquam 468. F E R Q UτAR T A. De Patäbolis Salomonis. Numadujdh non fapiéntia elami- tat ,- & prudentia dat vocem ſuam: In ſummis excelsgisque ver- tic ibus ſupra viam in médiis sémi- tis ſtans, juxta Pportas civitatis in ĩpſis foribus léquitur; dicens: O vi⸗ Ii, ad vos clamito, & vox mea ad filios hominum. Intelligite parvuli aſtùtiam, & inſipiéentes animadver tite Audite, du Dniam de rebus ma- gnis locutura ſum: & aperientur labia mea, ut recta prædicent. Domine Pater. 469. 2 Eritatem meditabitur guttur menm, & labia mea deteſta- buntur impium. Juſti ſunt omnes ſermones mei, non eſt in eis pra- vum tdenegue pervérſum. Recti ſunt intelligentibus, & a equi inve- nientibas ſcientiam. Accipite diſ- ciplinam meam, & non pecuniam: doctrinam magis, quam aurum eli- gite. Melior eſt enim ſapiéntia cu- ctis pretiosiffimis: & omne deſide- rabile ei non poteſt comparari. Magna enim. 469. Go ſapiéntia habito in consi- lio, & eruditis interſum cogi- tationibus. Timor Domini odit malum: arrogantiam & fupeéerbi- am, & viam pravam, & os bilingue det eſtor. Meum eſt co nsilium & æ quitas, mea eſt pruden ia,mica fortitùdo. Per ine reges reg legum co enditôres „ji ita de C eO0S. Jer me principes imperant, po- vacuum eſt : téntes decérnunt juſtitiam. Ege diligentes me diligo „ & qui mane vigilant ad me, invénient me. Quæ ſunt in corde. F E R I Q De Parabolis Dalömonds. IIius Saplens lætificat atrem: Fühug verò ſtultus mœſtitia eſt matri ſuæ. Nil Proderunt thesauri impietatis: juſtitia verò liberabit à morte. Non affliget Däs fame ani- mam juſti, & insidias impioruũ ſub- vertet. Egeſtatéẽ operata eſt manus remiſſ a : manus autem fortiu divi- tias parat. Qui nititur médaciis, hic paſcit ventos; idem autem ipfe sé- quitur aves volantes, Qui cogregat in meſſe, filius sapiens eſt: qui au- tem ſtertit æſtate, filius cöfuſiônis. In principio. 467. Enedictio Doômini ſuper caput juſti, os autem impiorum 6- perit ini quitas. Memoria juſti cum laudibus: & nomen impiorum pu- trêscet. Säapiens corde præceépta su- ſcipit: ſtultus cæditur labiis. Qui ambulat ſimpliciter;, ambulat coôn- fidénter: qui autem depravat vias ſuas, maniféſtus erit. Qui annuit oculo, dabit delgrem; : & ffaltua . labiis vVerberabitu Gyrum cceli. 468. Ena vitæ, os juſti: & Os im- biorum operit in zagirälehn Odium suſcitat rixas: & univer- ſa delicta operit charita In labiis ſapientis inyenitur ſabientia; & virga in dorfo ejus ,„ qu indiget cordeSapiéntes abſcoôndunt ſeien- tiam : Os autem ſtulti confuſioni proximum eſt: Subſtantia divit is urbs fortitudinis ejus: pavor bau- perum, egéſtas eorum. Opus ju ſti ad vitam: fructus autem impii ad peccatum. Emitte Doômine. 468. F E R I A S E X T A. De Parabolis Salomonis. Apiens mulier ædificat domum Ichnin insipiens extructam quo- que manibus deſtruet. Ambulans recto itinere, & timens Deum, de- ſpicitur ab eo;qui infami gra ditur via. In ore ſtulti virga ſu erbiæ: labia aute m ſapiéntium cuſtodiunt Obi non ſunt boves, præsépe ubi autem Bhirine sege Legetes, wmi. 1 non tium facil Kultum, 6 nientia fiun ſuan torumn erre Citum, 8 grutia, Co Denn anim mlcebitun Diorum d lero juſto⸗ Inttiun Aennt 40 winrebitu Eun oecu ſtu nus, Innoe Ar nde lio goloſo ma 8, Nen tin ſtultus tr. Verbr 84 De. Omin De Onnes V euseſpir Kevela! entur Mopter n: I ug. 4 ANozans Müm fuen A imm segetes, ibi maniféſta eſt fortitúùdo bovis. Teſtis fidelis non menti- tur : profert autem mendacium doloſus. Da mihi. 463. Uærit deriſor ſapiéntiam, & non invenit: doctrina prudén- tium facilis. Vade contra virum ſtultum, & neſcit labia prudéntiæ. Sapientia callidi eſt intelligere viam ſuam: & imprudéntia ſtul- torum errans. Stultus illudet pec- catum, & inter juſtos morabitur gratia. Cor, quod novit amaritùdi- nem animæ ſuæ, in gaudio ejus nô miſcébitur extraneus. Domus im- piorum delebitur: tabernacula verò juſtorum germinabunt. Initium. 468⁸8 St via, quæ videtur hômini ju- ſta: noviſſima autem ejius de- ducunt ad mortem. Riſus dolore miscebitur, & extréma gaudii lu- Gus occupat, Viis ſuis replebitur ſtultus, & ſuper eum erit vir bo- nus. Innocens credit omni verbo,; aſtutus considerat greſſus ſuosg. Fi- lio doloſo nihil erit boni; ſervo autem ſapienti proſperi erunt ac- tus , & dirigetur via ejus. Sa- iens timet, & declinat à malo: ultus tranſilit, & confidit Verbum iniquum. 468. S A B. 1] A T. . De Parabolis Salomonis. Ominis eſt àänimam præparare, & Démini gubernare linguam. Omnes viæ hominis patent oculis ejus: ſpirituum ponderator eſt Däüs. Revéla Doômino opera tua, & diri- géntur cogitationes tuæ. Univerſe propter ſemetipſum operatus eſt Däüs: impium quoque ad diem ma- lum. Abominatio Düi eſt omnis arrogans; etiamſi manus ad ma- num fuerit, non eſt innocens. Nitium viæ bonæ, facere juſti- tiam : accépta eſt autem apud Deum magis, quam imolare hoſftias. Miſericoerdia & veritate redimitur iniquitas: & in timore Düi decli- natur a malo. Cum placuerint Dño viæ homini ‚inimicos quoque ejus convértet ad pacem. Mélius eſt pa- rum cum juſtitia, quam multi fru- Gus cum iniquitate, Cor hominis diſponit viam luam; ſed Domini eit dirigere greſſus ejus. 471 Ivinâtio in labiis Regis, in ju- dicio non errabit os ejus. Pon- dus & ſtatéra judicia Dñi ſunt: & opera ejus omnes lapides sacculi. Abominabiles regi, qui agunt im- pie: quoniam juſtitia firmatur so- lium. Voluntas regum, labia juſta: ui recta loquitur, diligetur. In- dignatio Regis, nuntii mortis: & vir sapiens placabit eam. In hila- ritate vultus regis„ vita, & cle- méntiq ejus quaſi imber ſeròtinus. Ego in altiſſimis haàbito; & thro- nus meus in columna nubis. D O I. N L. C A II. Ingipit liber Eccleſiaſtes. Erba Eccleſiaſtæ, filii David, regis Jeruſalem. Vanitas vani- tatum, dixit Eccleſiaſtes: vanitas vanitatum, & omnia vanitas. Quid habet amplius homo de univerſo labore ſuo, quo laborat ſub ſole? Generatio præterit, & generatio advenititerra autem in ætêrnu ſtat. Oritur ſol, & occidit, & ad locum ſuum revértitur: bique renaſcens; gyrat per Meridiem, & fliéctitur ad XAquilone luſtrans univérſa in cir- cũùitu pergit ſpiritus: & in circulos ſuos revértitur. Omnia flumina in- trant in mare, & mare non redun- dat: ad locũ, unde éxeunt Aumi- na, revertuúntur, ut iterùm fluant. In principio Deus antequam terram faceret, priusquam aby ſſos conſtitùeret;, priusquam produceret fontes aquarum : Antequam montes collocareéntur, ante omnes colles generavit me Dominus. F. Quando præparaàbat coει OS »„ aderam, cum eo cuncta compo⸗- nens. Antequam. Unctæ res difficiles: non po- 7g teſt eas homo explicare ſer- mône. Non ſaturatur clus viſu; nec auris auditu implétur. Quid eſt, quod fuit:Ilbſum quod futuùrum eſt. Quid eſt ,„ quod factum eſt? Ipium quod faciendum eſt. Nihil ſub ſole novum, nec valet quis- quam dicere: Ecce hoc rfecens. eſt: jam enim præcéſſit in ſæ culis, quæ fuérunt ante nos. Non eſt prierum memeria: ſed nec egrum quidem, quæ poſtea futura ſunt, G 3 4 exit ,„ 72 .: 4 erit recordâtio apud cos, qui fu- turi ſunt in noviſſimo. 2. Gyrum cœli circuivi ſola, & in fuctibus maris ambulavi, in omni gente, & in omni populo primatu tenui: * superborum & ſublimi- um colla propria virtute calcavi. Ego in altiſſimis habito, & thronus meus in columina nubis. Superborum, Go Eccleſiaſtes fui rex Ifrael in Jeruſalé, & propoôſui in animo neo quærere, & inveſtigare ſapiên- tem de omnibe, quæ fiunt ſub ſole. Hanc occupationé peſſimam dedit Deus filiis hminü, ut occuparen- tur in ea. Vidi cuncta, quæ fiunt ſub ſole, & ecce univeêrſa vanitas, & af- flictio ſpiritus. Perverſi di fficile corriguntur, & ſtultòrum infinitus eſt numerus. Locutus ſum in corde meo, dicens: Ecce magnus effectus sü, & præceſſi omnes ſapientia, qui fuerant ante me in Jeruſalẽ: & mens mea contemplata eſt multa ſapién- ter, & didici. Dedique cor meum, ut ſcirem prudéntiam, atq; doctri- kam, erroresque & ſtultitiam. Emitte Démine ſapiéntiam de ſede magnitùdinis tuæ, ut mecum ſit, & mecum laboret: * Ut ſciam quid accépgam ſit coram te omni tempore. Y. Da mihi Däie sédium tnarum afſiſtricem ſapientiam. Ut. Iorig Patri. Ut. Sermo S. Joannis Chrysoôſtomi. SAlomon cùm ſæcularium rerum Oconcupiscentia tenerétur, mag- nas cas & admirandas putabat, multumque in eis laboris & ſoli- citudinis inſumébat, magnificas æ- dificando domos, copioſum coacer- vVando aurum, congregando can- torum choros, varia génera mini- ſtrorum menſæ & popinæ, quæren- do animæ ſuæ voluptatem ab hor- toôrü & corporü formosorü gratia, & omnem; ut ita dicam, oblecta- tionis & refrigérii viam ſectando. Da mihi Domine sedium tua- rum affiſtricem ſapientiam, & no- li me feprobare à pucris tuis: Quoniam ſervus tuus ſum ego, & filius ancillæ tukk. Mitte illam de ſede magnituúdi- nis tuæ, ut mecum ſit, & mecum laboôret. Quoniam. T ubi inde ad ſe revérſus, & quaſi ex umbroſa quadã abyſſo ad lumen veræ ſapientiæ reſpicere valuit, tunc ſublimem illam, & cœlis dignam emiſit vocem: Vani- tas vanitatum, dicens: & omnia Vvanitas. Hanc & vos, & hac ſubli- miorem, ſi volueritis, efferétis ſen- téntiam de intempeſtiva hac vo- luptate, ſi aliquantisper a mala conſuetúdine vos ſequeſtravéritis. Initium ſapientiæ timor Dii, Intelleéctus bonus omnibus fa- ciéntibus eum: laudatio ejus ma- net in ſeculum ſæculi. Diléctio illius cuſtôdia legum eſt: quia omnis ſapiéntia timor Dni. Intelle ctus. eceti Uamvis autem à Salomône ſæ- culis ſuperioribus non tam multa ſapientiæ exigebatur diligé- tia: neque enim delicias lex vetus prohibebat, neque aliis frui ſuper- vacuis dicébat vanum: attamen & ſic ſe habentibus rebus, in ipfis contueri ligébit, quam viles, & va- nitati obnoxiæ res ſint. Nos erò ad majorem vocati vitam, & ad excel- lentins faſtigium aſcéndimus, & in majoribus exercemur palæſtris: & quid aliud, quàm, quòd, ſicut ſupeér- næ virtutes intellectuales & incor- poreæ illæ, vitäa inſtitúere jubemur? Verbum iniquum & doloſum longè fac à me Die: Divitias & paupertatem ne deéderis mihi; ſed tantùm victui meo tribue ne- ceſsaria. Duo rogavi te, ne deneges mihi, antequam mériar. Divitias. loria Patri. Divitias. Dômine Pater, & Deus vitæ mex, ne derelinquas me in cogita- tu maligno: extolléntiã oculorum meôrum ne déderis mihi, & deſidé- rium malignum averte à me Däe: aufer à me concupiscéntiam: Et animo irreverénti & infru- nito ne tradas me Doômine. Ne derelinquas me Dne, ne aceréſcant, ignorantiæ meæ, nec multiplicèntur delicta mea. Et Duo Seraphim clamabant alter ad alterum: * Sanctus, San- kus, Sancktus, Dôminus Deus Sa- baoth: *Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- KEimonium dant in cœlo, Pater; Verbum, & Spiritus ſanctus, & tres unum ſunt. Sanctus. Aoria Patri. Plena. S F E- LRI Der li exo dattln honis. Et elet vanit lenn: gan lectperis? ADlrahete: nimmum m. Dient onec fide hominum: ſole nmmer Fufeini o i tomos, Ne gere Cſedi! tämgue nenta guh gleges, ul nte me in miſi agen fanting Re 1 kei mihie dellcias Dhos, & Vina funde n opibn Uerunt in guoque pe lagn cen: Vu 8: onn ekeret E entiun! nti Enn FERIA SECUND A. De libro Eccleſiaſtæ. Di ego in corde meo: Vadam, c affluam deliciis, & fruar bonis. Et vidi, quôd hoc quoque eſſet vanitas. Kiſum reputavi erro- rem: & gaudio dixi: Quia fruſtra deciperis? Cogitavi in corde meo abſtrahere à vino carnem meam, ut animum meum transferrem ad ſa- pientiam, devitarémque ſtultitiam, donec videré, quid eſſſet utile filiis hominum: quo facto opus eſt ſub ſole numero diérum vitæ ſuæ. Ma- ghificavi opera mea, ædificavi mi- hi domos, & plantavi vineas, . Ne derelin quas. 469. Oſsédi ſervos, & anhcillas, mul- „tamque familiam habui, ar- ménta quoque, & magnos yium greges, ultra omnes, qui fuérunt ante me in Jeruſalem: coacervavi mihi argentum, & aurum, & ſub- ſtantias Regum, ac provinciarum: feci mihi cantores, & cantatrices, & delicias filiorum hominum, ſcy- phos , & urceos in miniſtério àd vina fundénda: & ſupergréſſus ſum pibus omnes, qui ante me fuérunt in Jeruſalem: ſapiéntia quoque perseveravit mecum. . Magna enim. 459. T oômnia, quæ deſideravérunt culi mei, non negavi eis: nec prohibui cor meum, quin omni vo- luptâte fruerétur, & oblectaret ſe in his, quæ præparaveram: & hanc ratus ſum partem meam, ſi uterer labore meo. Cumque me conver- tiſſem ad univerſa opera, quæ féce- rant manus mex, & ad labores, in quibus fruſtra ſudaveram, vidi in omnibus vanitaàtem, & affli cionem animi, & nihil permanérée ſub ſole. X. Quæ ſunt in corde. 469. F E TE RTI A. De libro Eccleſiaàſtæ. OMni tempus habent, & ſuis ſpatiis tranſeunt univérſa ſub cœlo,. Tempus nascéndi, & tem- pus moriéndi. Tempus plantandi, & tempus evellendi, quod planta- tum eſt. Tempus occidéndi, & tempus ſanandi. Tempus deſtruén- di, & tempus ædificandi. Tempus fendi, & tempus ridendi. Tempus plangendi , & tempus ſaltandi. Tempus ſpargéndi lapides, & tem- . .. 473 pus colligéndi. Tempus amplekan- di, & tempus longè fHeri ab amplé- xibus. Tempus acquiréndi, & tem- pus perdendi. Tempus cuſtodien- di, & tempus abjiciéndi. Tempus ſcindendi, & tempus conſnéndi. Tempus tacendi, & tempus loquen- di. Tempus dilectienis, & tempus dii. Tempus belli, & tempus pacis. Præbe fili. 469. Uid, habet amplius homo de labore ſuo?vVigi afflicionem, H dedit Deus filiis heminum, ut iſtendantur in ea. Cuncta fecit bona in tempore ſuo, & mundum tradidit diſputationi eòôrumiut no inveéniat homo opus, quod operat⸗ eſt Deus ab initio usque ad finem. Et cognovi, quòd non eſſet mélius, niſi lætari 4 facere benè in vita ſua. Omnis enim home, qui co- medit, & bibit, & videt bonum de labore ſuo, hoc donum Dei eſt. Initium ſapiéntig. 472. Idici, quòd omnia 6pera, quæ fecit Deus, perſevérent in per- Peétuum: non poſfumus eis quid- quam addere, nec auférre, quæ fecit Deus;, ut timegtur. Quod facum eſt, ipsũ permanet: quæ futuhra ſunt, jam fueéruntz; & Deus inſtaurat, quod abiit. Vidi ſub ſole in loco judicii impietatem, & in loco juſtitiæ ini- quitatem. Et dixi in corde meo: Juſtum & impium judicabit Deus, & tempus omnis rei tunc erit. Verbum iniquum. 472. F ERI A QGÄ UARK T A. De libro Eccleſiaſtæ. Erti me ad alia, & vidi calum- V nias, quæ ſub ſole gerùntur, & lacrymas inocéntium, & néminem consolatorem: nec poſſe resiſtere eoru violéntiæ, cuncktorum auxilio deſtitutos. Et laudavi magis mor- tuos, quam vivéntes: & felicioô- rem utroque judicavi, qui necdum natus eſt, nec vidit mala, quæ ſub ſole fiunt. Rurſum contemplatus ſum omnes labores hominum, & induſtrias animadverti patére in- vidiæ proximi, & in hoc ergo va- nitas, & cura ſuperflua éſt. Domine Pater. 472. Tultus complicat manus Inas, & comedit carnes ſuas, dicens: Melior eſt pugillus cum réauie. quam plena utraque manus um C8 5 labo⸗ 4. labert & afflictiòne ànimi. Consi- derans réperi & aliam vanitatem ſub ſole: unus eſt, & ſecundùm non habet, non filium, non fra- trem, & tamen laborare non ceſ- ſat, nec ſatiantur oculi ejus divi- tiis: nec recogitat, dicens: Cui laboro, & fraudo animam meam bonis? In hoc quoque vanitas eſt, & afflictio péſiima. Magna enim. 469. Elius eſt ergo duos eſſe ſi- mul,quam unum:; habent e- nim emolumentum ſocietatis ſuæ: ſi unus ceciderit, ab altero fulcié- tur. Væ ſoli, quia cùm ceciderit;, non habet ſublevantem ſe. Et ſi dormierint duo, fovebutur mutuo, unus quòmodo calefiet?Et ſi quis- piam prævaluúerit côtra unum, duo resiſtunt ei: funiculus triplex diffi- cile rumpitur. Mélior eſt puer pau- per & sapiens, Rege ſene & ſtulto, qui neſcit prævidere in poſterùm. A Q UINFT A. De libro Eccleſiaſtæ. 7 — „. 7 „ Næ témerè quid loquaris, ne- que cor tuum ſit velox ad pro- feréändum ſermonem coram Deo. Deus enim in cœlo, & tu ſuper terram: idcircò ſint pauci ſexrmo- nes tui. Multas curas ſequuúntur soômnia, & in multis ſermonibus invenietur ſtultitia. Si quid voviſti Deo, ne moréris rédderxe; diſpli- . 2-— — 7712 cet enim ei infidelis & ſtulta pro- miſſio. Sed quodcumque voveris, redde; multoque melius eſt non vovére, quàm poſt votum promiſ- ſa non réddexe. In principio. 471. E, déderis os tuum, ut peccare facias carnem tuum: neque dicas coram Angelo: Non eſt pro- videntia: ne fortèe iratus Deus con- tra ſermones tuos, diſſipet cuncta pera manuum tuarum. Ubi multa ſunt somnia, plurimæ ſunt vanita- tes, erméenes innumeri; tu vero Deum time. Si videris ca- lú⁴mnias egenorxum, & violénta ju- dicia; & ſubverti juſtitiam in pro- vincia, non mireris ſuper hoc ne- gotio; quia excelſo exceéelſior eſt a- Iius: & ſuper hos quoque eminen- tiores ſunt alii „ & inſuper uni- Verſæ terræ rex imperat ſervienti. . Gyrum cœli. 472. diſtantiam boni & mali, étiam ſi Vàârus non implebitur pecunia, & qui amat divitias, fructum non capiet ex eis: & hoc ergo va- nitas. bi multæ ſunt opes, multi & qui comedunt eas. Et quid pro- deſt poſſeſsori, niſi quod cernit divitias oculis ſuis: Duicis eſt ſom- nus operanti, ſive parum, ive mul- tum comedat; ſaturitas autem di- vitis non ſinit eum dormire. Eſt & alia infirmitas peſſimarquam vi- di ſub ſole: divitiæ conſervatæ in malum domini ſui. Péreunt enim in afflictione peſſima: generavit filium, qui in summa egeſtate erit. Emitte Domine. 472. F E R I A §S E XT A. De libro Eccleſiaſtæ. St & aliud malum, quod vidi ſub ſole, & quidem frequens apud homines. Vir, cui dedit Deus divitias, & ſubſtantiam, & honoré, & nihil deeſt animæ ſuæ ex omni- bus, quæ desiderat: nec tribuit ei poteſtatem Deus, ut còmedat ex eo, sed homo extraneus vorabit illud. Hoc vanitas, & miséria magna Da mihi Doômine, 472. I genuúerit quispiam centum li- beros, & vixerit multos annos; & plures dies ætatis habuerit, & anima illius non utatur bonis ſub- ſtantiæ ſuæ, ſepulturaque careat:: de hoc ego pronuntio, quod mé- lior illo ſit abortivus. Fruſtra enim venit, & pergit ad ténebras „ & oblivione delébitur nomen eſus- Non vidit ſolem, neque cognovit duobus millibus annis vixerit, & non füerit perfruitus bonis. Initium. 4722 Onne ad unum locum prépe- rant omnia? Omnis labor héô- minis in ore ejusiſed anima ejus no implébitur. Quid habet amplius ea- piens à n ut pergat illuc, ubi eſt vita? Mélius eſt videre, quod cupias, quàm defi- derare, quod néſcias. Sed & hoc Va- nitas eſt, & præsumptio ſpiritus. ze. Verbum iniquum. 4683. 8 A B B A I O. Pe libro Eccleſiaſtæ. Oid neceſſe eſt homini ma- 1 jora ſé quærere, cùm ignoret quid ſtulto? & quid pauper, niſi clic cone nero dien Ktempor terit;Aut glid poſt 1 elius Unguenta lie natiyi ccmum Iu CONrii: Corum act lifens cos. Dlior (lIntiilti muümns del uum ubi tri uhiletitia Cnipige eclpl. Q Adentium ſed & ho turbat ſap corlis illi tionis, Matlens ar W Gno⸗ ilogri eſthunce lior ek a⸗ lagls pr. Kielt enin Potetit . udet ernc ueroet Corngere, Onmis ſar t, & c Aante d 0 lrig lielte erran lanitite, Prte i) Dhis, Npecitin 3, fludhun 0, Frutrie, quid conducat ſibi in vita ſua, nu- mero diérum peregrinationis ſuæ, & tempore, quod velut umbra præ- terit Aut quis ei poterit indicare, uid poſt eum fatúrum ſub ſole it? elius eſt nomen bonum, quàm unguenta pretioôſa: & dies mortis die nativitatis. Mélius eſt ire ad dJdomum luctus, quam ad domum convivii: in illa enim finis cun- Goôrum admonétur hominum, & vivens cogitgt, quid, futurum ſit. [Elior eſt ira riſu: quia per triſtitiam vultus corrigitur animus delinquentis. Cor ſapienti- um, ubi triſtitia eſt, & cor ſtatoru ubi lætitia. Mélius eſt à ſapiénte corripi, quam ſtultorum adulatione decipi. Quia ſicut sonitus ſpinarü ardentium ſub olla, ſic riſus ſtulti: ſed & hoc vanitas. Calumnia con- turbat ſapiéntem, & perdet robur cordis illius. Mélior eſt finis ora- tionis, quàm principium. Melior eſt batiens arrogante. E dicas: Quid putas cauſæ eſt, quod priora tempora melioôra fuére, quam nunc ſuntſtulta enim eſt hujuscémodi interrogatio. Uti- lior eſt ſapientia cum divitiis, & magis prodeſt vidéntibus ſolem. Sicut enim prôtegit ſapientia, ſic Erptesir pecunia. Hoc autem plus abet eruditio, & ſapiéntia, quòd vità tribuunt poſſeſsori ſuo. Con- sidera opera Dei, quod nemo poſſit corrigere, quem ille deſpéexerit. Omnis ſapiéntia à Domino Deo eſt, & cum illo fuit ſemper, & eſt ante ævum. D O MINICATIII. Incipit liber Sapientiæ. AXIIigite juſtitiam, qui judicatis D terram. Sentite de Domino in bonitate, & in ſimplicitate cordis quærite illum: quôniam invenitur Ab his, qui non tentant illum, ap- . . 4⁵ paret autem eis, qui fidem habent in illum: pervérſæ enim cogitatio- nes séparant à Deo, probata autem virtus corripit inſipientes. Quoô- niam in malévolam animam non introibit ſapiêntia, nec habitabit in corpore subdito peccatis. In principio Deus antequam terram faceret, priusquam aby ſſos conſtitueret,, priusqugm produce- ret fontes àquarfu: Antequam montes collocaréêntur, ante omnes colles generavit me Dominus. . Quando præparabat cœlos, aderam , cum eo cuncta compô- nens. Anteguam. Piritus enim ſanctus diſciplinæ effugiet ficum, & àauferet ſe à cogitatiohibus, quæ ſunt ſine intel- lectu, & corripietur à ſupervenién- te ini quitate, Benignus eſt enim ſpiritus ſapiéntiæ, & non liberabit maledicum à labiis ſjais; quoniam renum illius teſtis eſt Deus, & cor- dis illius ſcrutator eſt verus, & linguæ ejus auditor. Quoniam Spi- ritus Domini replévit orbem ter- rarum: & hoc, quod côntinet omnia , ſciéêntiam habet vocis. Propter hoc qui loquitur iniqua „ non poteſt latére, nec prætériet illum corripiens judicium. Gyrum cœli circuivi ſola, & in fluctibus maris ambulavi, in omni gente, & in omni pôpulo prima- tum ténui: * superborum & ſub- limiu colla proôpria virtûte calcavi. Ego in altiſſimis habito, & thronus meus in columna nubis. Ssuperbôrum. N cogitatiônibus enim impii in- terrogatio erit: ſermonum au- tem illius auditio ad Deum véniet, ad correptionem iniquitatum il- lius. Quoôniam auris zeli audit om- nia: & tumultus murmurationum non abſcondétur. Cuſtodite ergo vos à murmuratione, quæ nihil prodeſt, & à detractione parcçite linguæx, quôniam ſermo obſcùrus in vacuum non ibit;: os autem, quog mentitur, occidit qanimam. Emitte Domine ſapientiam de ſede magnitudinis tuæ, ut mecum ſit, & meêcum laboret: Wt ſciam quid accéptum ſit coram te omni tempore, „ Da mihi Die sedid tuarum aſſiſtficem ſapiéntiam. Ut oria Patri. Ut⸗ 476 Ex libro Officiòrum ſancti Ambréͤ- ſii Epiſcopi. N Agnus juſtitiæ ſplendor, quæ Laliis potius nata, quam iibi; communitatem & focietatem no- ſtram àdjuyat, excelſitatem tenet, ut ſuo judicio omnia ſubjécta ha- beat, opem aliis ferat, pecniam coônferat, fficia non abnuat;, pe- ricula ſuscipiat aliéna. Quis non cuperet hanc virtutis arcem tene- re, niſi prima avaritia infirmaret, atque inflecteret tantæ virtutis vi- gôrem: Etenim dum augére opes, aggregâare pecunias, occupare ter- ras poſſeſſionibus cupimus, præ- ſtare divitiis: juſtitiæ formam ex- uimus, beneficéntiam commuúnem amittimus. Da mihi Dômine sédium tuaâ- rum aſſiſtricem ſapientiam, & noli me reprobare à pueris tuis: Quoniam ſervus tuus ſum ego, & flius ancillæ tuæ. Mitte il- lam de ſede magnitúdinis tuæ;, ut mecum ſit, & mecum laboret. Quoniam. Uanta autem juſtitia ſit ; ex hoc intélligi poteſt, quod nec Ioéis, nec personisznec temporibus excipitur, quæ étiam hoôſtibus re- ſervatur: ut ſi conſtitutus ſit cum hoſte aut locus, aut dies prælio, adversus juſtitiam putétur, aut lo- co prævenire, aut témpore. Intereſt enim, utrum aliquis pugna aliqua;, & conlidtu gravi capiatur, an ſupe- riore gratia, vel aliquo eventu. Si ergo in bello juſtitia valet, quan- tò magis in pace ſervanda eſt. Initium ſapientiæ timor Däii: Intelléctus bonus omnibus fa- cientibus eum: laudatio ejus manet in ſæculum ſœæculi. Diléctio il- lius cuſtédia legum eſt: quia omnis ſapientia timor Düi. Intellédtas. Undaméntum ergo eſt juſtitig fides. Juſtorum enim corda meditantur fidem; & qui ſe juſtus accùſat, juſtitiam ſupra fidem col- locat. Nam tunc juſtitia ejus ap- paret, ſi vera fateatur. Denique & Doôminus per Iſaiam: Ecce, inqui mitto läpidem in fundament Sion: id eſt , Chriſtum in fun méntum Eccléſiæ. Fides enim om nium Chriſtus: Ecçleſia autem quæ- dam forma juſtitiæ eſt, commune jus mnium: in commune orat, in commune opgratur, in commuúne tentatur. Dénique qui ſeipſum fibi abnegat, ipfe juſtus, ipſe dignus Chriſto eſt. Ideo & Paulus funda- méntum pôſuit Chriſtum, ut ſu- pra eum pera juſtitiæ locarémus: quia fides fundamentum ek. Verbum iniquum, & dolôſum longe fac à me Dnie,:; *Divitias & paupertatem ne déderis mihi;, ſed tantum victui meo tribue ne- ceſsaria. Duo rogavi te, ne de- neges mihi, antequam moriar. Di- vitias. & loria Patri. Divitias. Dômine Pater, & Deus vitæ mexæ, ne derelinquas me in cogi- tatu maligno: extolléntiam oculo- rum meorum ne déderis mihi; & deſidérium malignum averte à me Däüe: aufér à me concupiscéntiam,: Et animo irreverenti & infrunt- to ne tradas me Domine. Ne derelinquas me Domine, ne accréſcant ignorantiæ meæx, nec multiplicéntur delicta mea. Et. vVII. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: * Sanctus, San- ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth: * Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & spiritus Sancktus: hi tres unum ſunt. Sanctus. loria Patri. Plena. F ERIA S PECU N LD A. De lib. Sapiêntiæ. 9 1. Sab’e Uſtorum autem animæ in manu Dei ſunt, & non tanget illos tor- mentum mortis: Viſi sut oeulis in- ſipientium mori: & æſtimata eſt afflictio éxitus illorum: & quod à nobis eſt iter, exterminium: illi autem ſunt in pace. Et ſi coram hominibus tormenta paſſi ſunt, ſpes illorum immortalitate plena eſt. In paucis vexati, in multis bene diſponentur: quoniam Deus tentavit eos, & invenit illos disg- nos ſe. Tamquam aurum in for- nace Pprobavit illos, & quaſi holo- cauſti hoſtiam agcépit illos, & in tempore erit reſpéctus illorgni. Ne derelinquas. 469. Leéei0 i. Ulgebunt juſti ,„ & tamquam fcintillæ in arundinéto discur- rent. judicabunt nationes: & do- minabuntur populis, & regnabit Dominus illorum in perpetnum. Qui conndunt in illo, intelligent veritätem: & fideles in dileétio- ne uoniame 1e 4og lié Mu pa⸗ (ctender il In Zelus nmad ulti Clet pro th umet ſeuti tem: acue Imcemn, & 1 terruun UZ ſu N i De Mkiik⸗ 1 rir Ancite etg Ctſeite zuch ete aures titudines,3 tionum. IInO bote. Atiſlimo⸗ 1 0 eſtra, ebe f Onenc N wund higen thum tentes Dominet mer, med. nchumk nckus, . 2 6 2 * . 14 —„ ne acquiéſcent illi: quoôniam do- num & pax eſt eléectis ejus. Impii autem ſecundum cogitave- runt, correptionem habébunt: qui neglexérunt juſtum, & à Domino receſséiunt. Sapiéntiam enim, & diſciplinam qui abjicit, infelix eſt: & vacua eſt ſpes illorum, & labores ſine fructu, & inutilia opera ecrum. Magna enim. 469. u 1 Uſti autem in perpetuumvivent, & apud Dominum eſt merces ecôrum, & cogitatio illorum apud Altiſſimum. Ideò accipient regnum decoris, & diadema ſpeciei de manu Domini: quoniam deéxtera ſua teget eos & brachio ſancto ſuo deféndet illos. Accipiet . ram zelus illius, & armabit creatù- ram ad ultionem inimicôrum. In- duet pro thorace juſtitiam; & acci- piet pro galea judicium certum. Sumet ſcutum inexpugnabile æqui- tatem: acuet autem duram iram in lanceam, & pugnabit cum illo or- bis terrarum contra inſensatos. . Quæ ſunt. 469. FE R I A T ERTLIA. De libro Sapiéntiæ. MEi* eſt ſapiéntia, quàm vires, & vir prudens quàm fortis. Audite ergo reges, & intelligite, diſcite judices finium terræ. Præ- bete aures vos, qui continétis mul- titudines, & placetis vobis in turbis nationum, quéôniam data eſt à Do- mino potéſtas vobis, & virtus ab Altiflimo, qui interrogabit épera veſtra, & cogitationes ſcrutabitur: quoniam cùm eſsétis miniſtri regni illius, non recte judicaâſtis, nec cu- ſtodiſtis legem juſtitiæ neq; ſecun- dùm voluntatem Dei ambuläſtis. Præbe fili. 469. Orréndè & cito apparrébit yo- bis, quoniam judicium duriſſi- mum his, qui præſunt, net. Exiguo enim conceditur mifericordia; po- tentes autem poténter tormenta patientur. Non enim subtrahet Personam cujusquam Deus, nec verébitur magnitudinem cujus- quam: quoniam pusillum & ma- gnum id fecit, & æ qualiter cura eit illi de omnibus. Fortioribus autem fortior inſtat cruciatio. —. Initium. 476. 477 D vos ergoReges ſunt hi ſermo- t diſcati ientia rint juſta: juſtè, juſti icab didicerint iſta, inver ſpondeant. Cone bitis diſciplinam. Ola nunquã marceſcit, ſap vidétur ab his, qui diligüt eã, & in- venitur ab his, qui quærunt illam. „Verbum iniquum. 476. FE R I A A R T A. De libro Sapiéntiæ. Gom quidem & ego morfalis ho- Qmo, similis oͥmnibus, & ex ge- nere terréni illius, qui prior factus eſt, & in ventre matris figuratus ſum caro, decem menſium témpo- re coagulatus ſum in sanguine, ex sémine hominis, & delectaménto ſomni conveniénte. Et ego natus accépi comúnem aerem, & in ſimi- liter factã décidi terram, & primã vocẽ similẽé omnibus emiſi ploräãs. In involuméntis nutritus ſum, & curis magnis. Nemo enim ex régi- bus aliud habuit nativitatis initiü. Unus ergo introitus eſt omnibus ad vitam, & similis éxitus. Dômine Pater. 476. Ropter hôc opfavi, & datus eſt mihi ſeſus, & inyocavi, & venit mn me ſpiritus ſapiéntiæ: & præpo- ſui illam regnis & sédibus, & divi- tias nihil eſſe duxi in cõparatiône illius. Nec comparavi illi lapidem pretiosü: quoòniam omne aurum in comparatione illius, aréna eſt exi- gua, & tamquã lutum æ ſtimabitux argéntum in cõſpéectu illius. Super ſalutem & ſpeéciem diléxi illam, & propéôſui pro luce habére illa: quo- niä inextinguibile eſt lumen illius. Magna enim. 469. V bona pariter cum illa, & innu- merabilis honéſtas per manus il- lius, & lætatus ſum in omnibus: quoniam antecedebat me iſta ſa- piéntia, & ignorabam, quoniam horum omnium mater eſt. Quam ſine nctione didici, & ſine invyidia communico, & honeſtaten illius non abicondo. Infinitus enim the- saurus eſt hominibus: quo qui uſ ſunt, participes facti ſunt Miei⸗ 1*£ . . 4 2 Enérunt autem mihi omnia 4 478 . Iunte; tiæ Dei, propter disciplinæ dona commendati. Quæ ſunt. 469. F E R I A OQ UINT A. De libro Sapientiæ. USSniinum porerit ſcire consilium Dei: aut quis poôte- rit cogitare, quid velit Deus? Cogi- tationes enim mortàlium timidæ, & incertæ providéntiæ noſtræ. Cor- pus enim, quod corrumpitur, aggra- vat animam & terréna inhabitatio déprimit ſensů multa cogitantem. Et difficile æſtimamus, quæ in terra ſunt:; & quæ in proſpéctu ſunt, invenimus cum labore. Quæ autem in cœlis süt, quis inveſtigabitèsen- ſum autem tuum quis ſciet, niſi tu dederis ſapientiam, & miſeris Spi- ritum ſanéctum tuum de altiſſimis: & ſic correctæ ſint sémitæ eorum, qui ſunt in terris, & quæ tibi pla- cent, didicerint homines: Nam per ſapientiam ſanati ſunt quicumque placuerunt tibi Däae à principio. In principio. 475. ReTuüm, qui primus formä- tus eſt à Deo pater orbis ter- Zafum, cùm ſolus eſſet creatus, cu- ſtodivit, & eduxit illum a delicto ſuo, & dedit illi virtutẽ continendi omnia. Ab hac ut receſſit injuſtus in ira ſuazper iräã homicidii fratér- ni deperiit. Propter qué, cùm aqua deléret terram, ſanavit iterum ſa- pientia, per contemptibile lignum juſtum gubérnans. Hæc & in con- sénſu nequitiæ, cùm ſe nationes contuliſſent, ſcivit juſtum, & con- ſervavit, ſine quæréla Deo, & in filii miſericôrdia fortem cuſtodivit. Gyrum cœli. 475. Rc juſfm a pereùntibus im- piis liberavit fugiéentem, de- Tcendente igne in Pentapolim: qui- bus in teſtimonium nequitiæ fumi- gabunda conſtat deserta terra, & incérto témpore fructus habentes arbores, & incredibilis animæ me- moria, ſtans figméntum ſalis. Sa- pPiéntiam enim prætereuntes;, non tantu in hoc lapſi ſunt, ut ignora- rent bona, ſed & inſipientiæ ſuæ re- liquérunt hominibus memoriamyut in hiszquæ peccaverunt, nec latere potuiſſet. Sapiéntia autem hoc, qui se obsérvant, à doloribus liberavit. Emitte Domine. 475. F E R I A SEXT A. De libro Sapiéntiæ. VAd Autemi ſunt omnes hômi- nes, in quibus non ſubeſt ſcién- tia Dei: & de his, quæ videntur bona, non potuerunt intelligere eum; qui eſt, neq; opéribus atten- dentes agnovérunt, quis eſſet arti- fex: ſed aut ignem, aut ſpiritum, aut citàtum aerem, aut gyrum ſtellarum, aut nimiam aquam', aut ſolem, & lunam, rectores orbis terrarum deos putaverunt. Quo- rum ſi ſpécie delectati, deos pu- taveérunt; ſciant, quanto his do- minator eôrum ſpecioſior eſt, Spe- ciéi enim generator hæc oômnia conſtituit. Da mihi. 476. „Lectio ii. Ut ſi virtutem & pra eorum mirati ſunt, intélligant ab il- Eis, quôniam qui hæc fecit, for- tior eſt illis: à magnitudine enim ſpeciei, & creaturæ cognoſfcibili- ter pôterit creator hôrum vidéeri. Sed tamen adhuc in his minor eſt querela. Et hi enim fortdſſe er- rant, Deum quæréntes, & volén- tes invenire. Etenim cum in oôpe- ribus illis conversentur, inqui- runt, & perſuaſum habent, quo- niam bona ſunt, quæ videntur. Initium. 476. Kie iii Terùm autem nec his deébet ig- nôſci. Si enim tantum potuérut ſcire, ut poſſent æſtimare ſæculum: quomodo hujus Dôminum non fa- cilius invenéruntiInfelices autem ſunt, & inter môrtuos ſpes illorum eſt, qui appellavérunt deos opera mänuum hominum, aurum;, & ar- gentum;, artis inventionem, & ſi- militúdines animaliü, aut lapidcm inutilem opus manus antiquæ. Verbum iniquum. 476. A B B A T. O. De libro Sapiéntiæ. U autem BDeus nôſtei, ſhavis & Trus es, patiens, & in miſeri- cordia difponens omnia. Etenim ſi peccaveérimus, tui ſumus, ſciéntes magnitudinem tuam, & ſi non pec- caverimus, ſcimus, quoôniam apud te ſumus computati. Noſſe enim te,conſummata juſtitia eſt, & ſcire juſtitiam, & virtutem tuam, radizx eit immortalitatis. Lectio ii. On enim in erroôrem induzxit nos hominum malæ artis cx- cozi-⸗ copitätio ſne fructu lios colore Ato dat c⸗ Ane im tun qnis ſi lr eü hbon todem lute leng fachus kaucit ſe, ltus anim apientia Unet, & e encrit, be⸗ 00 M. Inctil Jech & Kante eyn Nlurle gutt. Anumeravie Ulltndinem li gnis lam Dei, U inveſt ſeitz ell Ildentiæ le verbum ilus ill n pri⸗ rumfaen lſfitneret let tontes ſlonteg col ollesgene laui dekam . Uend. Ant Lir ſ wr adtar Aleiplina, ARwenifeſe lee on vven feclt/ idine en gnoleit⸗ tit Urun ,K olen i aut ntigu. 76. 0 ntir⸗ Menn e Ne 1. . cogitâtio, nec umbra picùræ labor ſine fructu, effigies ſculpta per va- rios colores, cujus aſpéctus inſen- sato dat cocupiscentiam, & diligit mrtuæ imaginis effigiem ſine ani- ma., Malorum amatores, digni ſunt qui ſpem habeant in talibus , & qui faciunt illos, & qui diligunt, & qui colunt. Ed & figulus molem terrz premens, laboriosè fingit ad u- fus noſtros unuquodque vas, & de eodem luto fingit quæ munda ſun in uſum vaſa, & ſimiliter quæ his ſunt contraria:horum autem vaso- rum qnis ſit uſus, judex eſt figulus. Et ca labore vano deum fingit de eodem lutozille qui paulo anté de terra fa us fuerat, & poſt pusillum reducit ſe, unde accéptus eſt, repe- titus animæ debitu quam habebat. Sapiénhtia climität u plateis : Si quis diligit ſapiéntiam, ad me de- clinet, & eam inveniet: & cùm in- vencrit, beatus erit, ſi tenuerit eâ. D O M IN IC A I V. Incipit ſiber Eecleßalkici. OMni ſapiehtia à Doômino Deo eſt, & cum illo fuit ſemper, & eſt ante ævvum. Arénam maris, & pluviæ guttas, & dies ſæculi quis dinumeravit:? Altitudinem cœli, & latitudinem terræ, & profundum abyfſi quis diménſus eſt: Sapién- tiam Dei, præcedentem omnia, quis inveſtigavit? Prior omnium creatz eſt ſapientia, & intelléctus prudéntiæ ab ævo. Fons ſapién- tiæ verbum Dei in excelſis, & in- gréſſus illius mandata æterna. g. In principio Deus antequam ferram faceret, priusquam aby/ ſſos conſtitueret, priusquam produce- ret fontes aquaru : & Antequam montes collocarentur, ante omnes colles generavict me Dominus. „ Quando præparabat cœlos, Aderam, cum eo cuncta compo- nens. Antequam. Adix ſapientiæ Cui revelata eſt, & aſtutias illius quis agnovit: Diſciplina ſapiétiæ cui revelata eſt, & manifeſtata: & multiplicationé ingreiss illius quis intellexit: Unus eſt altiimus Creater omnipotens, & Kex potens, & metuendus ni- mis, ſedens ſuper thronum . & dôminans Deus. Ipſfe creavit illam in Spiritu ſancto, & vidit, & dinumeravit, & menſus eſt. Et effudit illam ſuper omnia 6pera fua; & ſuper omnem carnem ſe- cundim datum ſuum, & præbuit illam diligéntibus ſe. Gyrum cœli circuivi ſola,; & in Auctibus maris ambulavi, in omni gente, & in omni populo primatũ tenui : „& Superborum & ſublimi- um colla propria virtute calcavi. Ego in altiſſimis habito „ & Chronus meus in columna nubis. 3uperborum. Imor Dömini gloria, & glo- riatio, & lætitia, & corona ckultationis. Timor Domini de- lectabit cor: & dabit lætitiam, & gaudium, & longitudinem diérum- Timénti Däm benè erit in extré- mis „ & in die defunctionis ſuæ benedicétur, Diléctio Dei hono- rabilis ſapiéntia. Quibus autem apparÄäerit in viſu, diligunt eam in viſiõéne; & in agnitioône mag- nalium ſugrum., Inftium ſapien- tiæ timor Domini, & cum fidéli- bus in vulva concreaâtus eſt. Emitte Domine ſapiéntiam de ſFede magnitüdinis tuæ, ut mecum ſit, & mecçum laboret: & Ut ſciam quid accéptum ſit coram te omni têmpore. Da mjihi Däe sédium tuarum aſſiſtricem ſapiéentiam. Ut. loria Patri. Ut. Ex lib? Möraltum fancti Gregorii Papæ. Unt nonnulß „ qui vitam ſuam néegligunt , & dum tranſitoria appetunt, dum æteérna vel non intélligunt, vel intellécta contem- nunt, nec doloôrem séntiunt, nec habére consilium ſciunt: cumque ſuperna, quæ amisérunt, non con- siderant,eſſe ſe (heu miſeri!) in bonis felices putant. Nequaquam enim ad veritatis lucem;, cui con- diti füerant, mẽtis oculos érxigunt: nequaquam ad contemplationem patriæ æternæ deſidérii aciem ten- dunt: ſed ſemetipſos in his, ad quæ proje cti ſunt, deſeréntes;, vice pa- triæ diligunt exilium, quod patiun- cur, & in cæcitate, duam tolerant, quaſi in claritate luminis exultant. Da mihi Domine sédium tua- rxum 80 . rum aſſiſtricem ſapiéntiam, & noli me reprobare à pueris tuis: „Quoôniam ſervus tuus ſum ego, & fllius ancillæ tuæ. Mitte illam de ſede magnitudi- His tuæx, ut mecum ſit, & mecum laboret. uoniam. T contra, electôrum mentés:, dum tranſitoria cuncta nulla éffe conſpiciunt, ad quæ ſint con- ditæ, exquirunt: cùmque eorum ſatisfactioni nihil extra Deum suf- ficit, ipſa inquiſitionis exercitatio- ne fatigata illorum cogitatio, in Conditoôris ſui ſpe & contempla- tiône requieſcit, ſupérnis inteèrſe- ri civibus appetit: & unusquisque eorum adhuc in mundo, coôrpore poſituszmente tamen extra mundu surgit;: æxrumnam exilii, quam tô- lerat, deploôrat, & ad ſublimem pa- triam inceſsantibus ſe amoris ſti- mulis éexcitat. Cùm ergo dolens videt, quàm ſit ætérnum, quod pér- didit, invenit ſalubre consilium, temporale hoc deſpicere, quod percúrrit:, & quo magis crescit consilii ſciéntia, ut peritúra déſe- rat, eò augétur dolor, quòd nec- dum ad mansuùúra pertingat. Initium ſapiéntiæ timor Däi: Intelledtus bonus omnibus fa- ciêntibus eum: laudatio ejus ma- net in ſæculum ſæculi. Diléctio illius cuſtdia legum Aſke: quia omnis ſapiéntia timor Dômini. Intellectus. Ntuéndum quoqué eſt, quòd Anullus dolor mentis ſit in actio- ſie præcipitatiônis. ui enim ſine consiliis vivunt, qui ſeipſos rerum evéêntibus præcipites déſerunt, nullo interim cogitatiéôhnů, dolore fatigantur. Nam qui ſolérter in vitæ consilio figit mentem, cautè ſeſe in omni actione circumſpi- ciéndo considerat: & ne ex re quæ agitur, repentinus finis adver- susque ſurripiat; hunc priùs mol- liter poôſito pede cogitationis pal- pat: penſat, ne ab his, quæ agénda sunt, præpediat formido: ne in his quæ differénda ſunt, præcipita- tio impellat: ne prava per concu- piscéêntiam apérto bello superent: ne recta per inanem gloriam inſi- diando ſupplantent. Verbum iniquum, & doloſum Wènge fac à me Die: & Divtitias & paupertatem ne déderis mihi, ſed tantùm victui meo tribue ne- ceſsaria. Duo rogavi te, ne dé- neges milfi, antequam moriar. Di- vitias. Gloria Patri. Divitias. Dômine Pater, & Deus vitæ mex, ne derelinquas me in cogita- tu maligno: extollentiam oculo- rum meoôrum ne dederis mihi, & deſidérium malignum averte à me Däüe: aufer à me concupiscéntiam: Et animo irrevereénti & infruni- to ne tradas me Domine. Ne derelinquas me Domine, ne accréſcant ignorantiæ meæ, nec multiplicéntur delicta mea. Et. affer ad'alterum: à Sanctus, San- ctus, Ssanctus, Doôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui teſtimònium dânt in coœlo, Pater; Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. lôria Patri. Plena. PE K I A S E C I N D A. De libro Eccleſiaſtici. Ctk ſapiéntiæ, timor Dii, replens pacem, & ſalutis fru- ctum: & vidit, & dinumeravit eam: utraque autem ſunt dona Dei. Sscientiam & intelléétum pruden- tiæ ſapientia compartiétur: & glo- riam tenéntium ſe exaltat. Radix ſapiéntiæ eſt timere Dominum: & rami illius longævyi. In thesauris fapientiæ intelléctus, & ſciéntiæ religioſitas: execratio autem pec- catoribus ſapientia. Ne derelinquas. 469., Imor Doômini tum: nam qui ſine timore eſt, noh poterit juſtificari: iracuúndia enim animoſitatis illius ſubyverſio illius eſt. Usq; in tempus ſuſtinébit patiens, & poſteà redditio jucundi- tatis. Bonus ſenſus usque in tempus abſcôndet verba illius & labia mul- torum enarrabunt ſenſum illius. In- thesauris ſapiéntiæ ſignificatio diſciplinæ ; execratio autem pecca- tôri, cultura Dei. Fili concupis- cens ſapiéntiam, cçonserva juſtt⸗ tiam, & Deus præbébit illam tibi. Magna enim. 469. „ 4 . . . „. „ Apiéntia enim & disciplina ti- Imer Domini: & quod benepla- eitum eſt illi, fides, & manfuetu- do, & adimplébit thesauros illius. Ne fis incredibilis timori Domi- ni,» Duo Séraphim clamabant expéllit pecca- 11 ne⸗ Corde. Ne Heckn ho Leris in la le forte e tue inhon Deus abſe Uugoget el imalig tuum plen Qur ſi TLXI De! E ece ſ in ju Para anim Deyrime . Clnn auren Meilectu⸗ Ule obdu HohesbDei leut crel. drebe 1 Mne, fherit AhineKi tiam habe bätur aut Vero kecel ligtonis, libit te,, Pern in i s, & in Inttiun Ptue müe Leſteltatie timetis D Unetis 1 Kin oble⸗ Uſericore llte iflun eſtta. Roim Detavit in Nuls eni ug ſen rtten 1 n — = UXI alici. he, Pele Velit Uer netinlt iun, lus ſini s ſuki⸗ ni: & ne accéſſeris ad illum duplici corde. Ne fueris hypocrita in con- ſpéctu hominum, & non ſcandali- zéris in labiis tuis. Atténde in illis, ne forté cadas, & addúcas animæ tuæ inhonorationem, & revélet Deus abſconſa tua, & in médio ſy- nagogæ elidat te: quoniam acces- siſti malignè ad Dominum, & cor tuum plenum eſt dolo;, & fallacia. . Quæ ſunt in corde. 469. FERI A T E K TI A. De libro Eccleſiaſtici. Ili accédens ad ſervitutem Dei, ſta in juſtitia & timore, & præ- para animam tuam ad tentationé. Déprime cor tuum, & suſtine: in- clina aurem tuam, & suſcipe verba intellectus: & ne feſtines in tém- pore obductionis. Suſtine ſuſtenta- tiones Dei: conjungere Deo, & suſti- ne, ut creſcat in noviſſima vita tua. Præbe fili. 469. Mne, quod tibi applicitum „fuerit, accipe: & in dolore suſtine; & in humilitate tua patién- tiam habe: quoniam in igne pro- batur aurum & argéntů, homines verô receptibiles in camino humi- liationis. Crede Deo, & recupe- rabit te, & dirige viam tuum, & ſpera in illum. Serva timorem il- lius, & in illo veterasce. Initium ſapiéntiæ. 480. Etuéntes Dôminum ſuſtinéte VI miſericôrdiam ejus: & non defle atis ab illo, ne cadatis. Qui timetis Dominum, crédite illi: & nõ evacuabitur merces veſtra. Qui timétis Däüm;, ſperate in illum : & in oblectationem véniet vobis miſericordia. Qui timétis Däm, di- ligite iſlum, & illuminabuùntur cor- da veſtra. Reſpicite filii natiônes hôminum; & ſcitote, quia nullus ſperavit in Dnio, & confuſus eſt. Quis enim permäanſit in mandatis ejus, & derelictus eſt: aut quis in- vocavit eum, & deſpéxit illum? *. Verbum iniquùm. 480. F E R I A Q GART A. De libro Ecclefiaſtici. Fuii ſapientiæ, Eccléſia juſtôrum: & natio illorum, obediéntia & diléctio. Judicium patris audite fi- lii, & ſic facite, ut ſalvi ſitis; Deus enim honoravit patrem in filiis, & vit in filios. Qui diligit Deum, ex- orabit pro peccatis, & continébit ſe ab illis, & in oratione dierum exaudiétur. Dômine Pater. 480. T ſicut, qui theſaurizat, ita & C qui honorificat matrem ſuam. Qui honoôrat patrem ſuum, jucun- dabitur in filiis, & in die oratio-⸗ nis ſuæ exaudiétur. Qui honoôrat patrem ſuum, vita vivet longiére: & qui obédit patri, refrigerabit matrem. Qui timet Dominum, honopat paréêntes, & quaſi domi- nis sérviet his, qui ſe genuérunt. Magna enim. 469. S 48 judicium matris exquirens, firmâ- N ôpere & ſermone, & omni pa- tientia honora patrem tuum, ut Tupervéniat tibi benedictio ab eo, & benedictio illius in noviſſimo maneat. Benediétio patris firmat domos filiorum: maledictio autem matris eradicat fundaméênta. Ne gloriéris in contumelia patris tui; non enim eſt tibi gloria ejus con- fuſio. Glôria enim hôminis ex ho- nôre Patris ſui, & dédecus fllii pater ſine honore. Quæ ſunt in corde. 469. FE R I A G UI. N T A. De libro Eceleſiaſtici. Ariòr te ne quæsleris, & fortiô- ra te ne ſcrutâtus fueris: ſed quæ præcépit tibi Deus, illa côgita ſemper, & in pluribus opéribus e- jus ne fùeris curioſus. Non eſt enim tibi neceſsarium, ea, quæ abſcon- dita ſunt, vidére oculis tuis. In ſu- pervacuis rebus noli ſcrutari, mul- tipliciter, & in pluribus opéribus ejus non eris curiôſus. Plurima, e- nim ſuper ſenſum hominum oſtén- ſa ſunt tibi. Multos quoque ſup- plantavit ſuſpicio illòrum, & in va- nitate detinuit ſenſus illorum. In principio. 479. Or durum habébit malè in no- viſſimo: & qui amat periculum, in illo peribit. Cor ingrediens duas vias nõô habebit fucceéſſus, & pravus corde in illis ſcandalizabitur. Cor hequam gravabitur in doloribus, & peccator adjiciet ad peccandum. Synagogæ ſuperbotum non erit Sa- nitasz;frutex enim peccati radicabi- tur in illis, & non intelligetur. N. Gyrum cœli. 479. H h 4⁸2 Or ſapiéntis intelligitur in ſa- pientia, & auris bona audiet cum omni concupiſceêntia ſapien- tiam. Sapiens cor intelligibile ab- ſtinébit ſe à peccatis, & in opéri- bus juſtitiæ ſucceſſus habébit. Ig- 4 nem ardéntem extinguit aqua;, & eleemoſyna resiſtit peccatis: & Deus prospéctor eſt ejus , qui reddit gratiam; méminit eſus in poſterum, & in témpore caſus ſui invéniet firmaméntum. Emitte Dominé. 479. F E R I A 8 E X De libro Eccleſiaſtici. T A. Ili eleemôſynam pauperis ne Fdrfraudes „ & oculos tuos ne transvertas à pàupexre. Animam eſurientem ne deſpéxeris, & non exaſperes pauperem in inopia ſua. Cor inopis ne afflixeris, & n16 pro- trahas datum anguſtianti. Rogatio- nem contribulati ne abjicigs, & no avértas faciem tuam ab egeno. Da mihi Dôminęg. 479. B inope ne avértas culos tuos Ppropter iram: & non relinquas quæréntibus tibi retrò maledicere: malediceêntis enim tibi in amaritù- dine animæ exaudiétur deprecatio illius exaudiet autem eum, qui fe- cit illum. Congregationi paupe- rum affabilem te facito, & pres- bytero humilia animam tuam, & Magnato humilia caput tuum. Initium. 480. Eclina pauperi ſine triſtitia aurem tuam, & redde deébi- tum tuum; & reſponde illi pacifi- ca in manſuetudine. Libera eum, qui injuriam patitur de manu ſu- Perbi, & non acidè feras in ani 1 , acidè feras in anima tua. In judicando eſto pupillis misericors ut pater, & pro viro matri illorum: & eris tu velut fi- lius Altifumi obéediens, & miſe- rébitur tui magis quàam mater. Verbum iniquum. 480. S A B B A T O De libro Eccleſiaſtici. àa malo. Pro anima tua née con- fundaris dicere verum. Eit enim confuſio adducens peccatum, & eſt confúſio adducens gloriam, & gratiam. Ne accipias faciem ad- PFui consérva tempus, & devita versùs faciem tuam, nec advérsùs animam tuam mendacium. Ne re- verearis proximum tuum in caſu ſuo: hec retineas verbum in tém- pore ſalutis. Non abſcondas ſa- pieéntiam tuam in decçore tuo. N lingua enim ſapiéntia dignéôs- (citur: & ſenſus; & ſcientia; & doctrina in verbo ſensati, & fr- maméentum in opéribus juſtitiæ. Non contradicas verbo veritatis ullo modo;: & de mendacio ineru- ditiònis tuæ confundere. Non confundaris confitéri peccata tua; & ne ſubjicias te omni homini pro peccâto. Noli resiſtere contra fa- ciem potentis;, nec conéeris con- tra ictum fluvii. Ro juſtitia agonizâre pfo âni- ma tua , & usque ad mortem certa pro juſtitia, & Deus expug- nabit pro te inimicos tuos. Noli citatus eſſe in lingua tua; & inu- tilis & remiflus in operibus tuis. Noli eſſe ſicut leo in domo tua, evertens doméſticos tuos; & oppritnens ſub'jéctos tibi. Non ſit porréckta manus tua ad accipien- dum , & ad dandum collécta. S A B B A T O.- 48³6. Obsérva fili præcépta patris tui, & ne dimittas legem matris tuæ, ſed liga eam ſemper in corde tuo- D O M I NI C A Y. De libro Eccleſiaſtici. iniquas, & ne dixeris: Eſt mihi ſufficiens vita; nihil enim proderit in témpore vindictæ, & obductio- nis. Ne ſequaris, in fortitudine tua concupiscêntiam cordis tui, & ne dixeris: Quomodo poôtui? aut quis me ſubjicdiet propter facta mea? De- us enim vindicans vindicabit. Ne dixenis: Peccavi,& quid mihi aeci- dit triſte: Altifſimus enim eſt patl- ens rédditor. De propitiato pecca- to noli eſte ſine metu, neque adjii- cias peccaâatum ſuper peccsfumi Oli atténdere ad poſſeſſiones Qua idetam n illins Dimn, Abito en tepore v. ingius e enim pr. tionis in omne omnem cator pro Sftun Kucibus bente ) & untenui Imüücolln 1 0 1 thronne . perborn Rto fin lelitit KPolegn ttir Gendom , Cunien Dond Nenos, N tar Num in oper hen leo ind nr 05t tibi.) 1 In principio Deus ântequam terram faceret, priusquam aby'ſſos conſtitueret, priusquam produce- ret fontes aquara : Antequam montes collocaréêntur, ante omnes colles generavit me Dominus. Quando præparabat cœlos, äderam, cum eo cuncta gompo- Antequam. T ne dicas: Miſeratio Domini „ masgna eſt, multitudinis pecca- torum meorum miſerebitut. Miſe- ricordia enim, & ira ab illo cite proximät, & in peccatores réſpicit ira illius. Non tardes convérti ad Düm, & ne differas de die in diem. Subito enim véniet ira illius, & in tẽpore vindictæ diſpeêrdet te. Noli anxius eſſe in divitiis injuſtis: non enim proderunt tibi in die obdu- ctionis & vindictæ. Non ventiles te in omnem ventum, & non eas in omnem viam. Sic enim omnnis pec- cator probatur in duplici lingua k., Gyrum ccœli circuivi ſola, & in fluctibus maris ambulavi, in omni gente, & in omni populo prima- tum ténui: * ůsuperborum & ſub- limiu colla propria virtúte calcavi. Ego in altiſſimis habito, & thronus meus in columna nubis. Superborum. Sto firmus in via Dômini, & in veritate ſenſus tui & ſciéntia, & proſequatur te verbum pacis & juſtitiæ. Eſto manſueétus ad au- diéndum verbum, ut intélligas: & cum ſapieéntia proferas reſponſum verum. Si eſt tibi intelléctus: re- bonde proximo, ſin autem, ſit manus tua ſuper os tuum, ne ca- Piaris in verbo indiſciplinato, & confundaris. Honor & gloria in ſermone ſensati, lingua vero im- Prudentis ſubverſio eſt ipſius. Non appelleris ſusurro, & lingua tua he capiaris, & confundaris. Emitte Domine ſapientiam de ſede magnitudinis tuæ „ut mecum ſit, & mecum laboret: & Ut ſciam, quid acceptum ſit coram te omni tempore. 7 Da mihi Däie sédin tuarum afſiſtricem ſapiéntiam. Ut. &loria Patri. Ut. Sermo §. Ioannis Chrysôſtomi. JE tardes cenvérti ad Domi- num, & ne differas de die in diem: neſcis enim, quid pafitura- ſit luperventùra dies. Periculum enim & metus eſt in differéndo; ſalus verô certa ac ſecura, ſi nulla ſit dilatio. Virtutem igitur cole; ſic enimlicet jüvenis moriaris, ſecure diſceſſeris: quòd ſi ad ſenectutem perveneris, cum multa facilitate, & nulla moleſtia, & vita diſcédes: du- plicẽq; habébis feſtivitaté, & quod à vitæ malitia abſtinueris, & quòd virtuté colueris. Ne dicas: Erit tem- pus, quando convérti licébit, verba enim hæc Deum valdè exaſperant. Da mihi Domine sédium tuâ- rum aſſſtricem ſapientiam, & noli me reprobare à pueris tuis: Guoôniam ſervus tuus ſum ego, & filius ancillæ tuæ. Mitte illam de ſede magnitũ- dinis tuæx, ut mecum ſit, & me- cum laboret. Quoniam. Ur nàm; cùm ipſe tibi ætérna ſæcula promiſit, tu in præsén- ti vita laborare non vis, quæ parva & momentanea eſt: ſed iic igna- vus ac diſſolútus agis; quaſi hac brevioren aliam quamdam inqui- ras ?à Nonne illæz quotidianæ co- meſſationes, nonne illæ menſæ . nonne fcorta illa, nonne theatra il- la, nonne divitiæ illæ teſtantur in- explebilem malitiæ concupiscên- tiam?: Coôgita bene; quòd quôties ſcortatus ês, toties condemnaſti teipſum; peccatum enim ita ſe ha- bet, ut mox atque patratum füe- kit, ſenténtiam ferat judex. Initium ſapiéntiæ timor Dnñi: Intelléectus bonus omnibus fa- ciéntibus eum: laudatio ejus ma- net in ſæculum ſæculi. Diléctio illius cuſtodia legum eſt: quia omnis ſapientia timor Domini. Intellectas. Nebriatus es? ventri indulsiſti? rapuiſti? siſte jam gradum, verte te in diverſum : conftere Deo gratiam;, quod non in mediis peccatis te abſtulit: ne quære aliud tibi prorogari tempus, ut malé operéris. Multi dum malèe ac vitiosé viverent, subitô perié- runt, & in mahifeéſtam damnario- nem abiérunt: time, ne idem tibi accidat. Sed multis, inquis;, dedit Deus ſpatium, ut in ultima ſené- cta confiteréntur. Quid igitur numq uid & tibi dabicur? fortaſſe H k z da-⸗ dabit, inquis. Cur dicis, Contigit aliquôties. Cogita, quod de anima deliberas : proinde é- tiam de contrario cogita, & dic: Quid autem ſi non det? Quid au- tem ſi det, inquis? Eſto, dat qui- dem ipſe ; verumtamen hoc illo cértius & utilius. Verbum iniquum, & dolôſum longe fac à me Dne,: * Divitias 7 4 . . . & paupertätem ne déderis mihi, 4 7 ſed tantum victui meo tribue ne- ceſsaria. Duo rogavi te, ne dé- neges mihi, antequam moriar. Di- vitias. G loria Patri. Divitias. 8 Dômine Pater, & Deus vitæ mexæ, ne derelinquas me in cogi- tatu maligno: extolléntiam oculoô- rum meôrum ne déderis mihi,; & deſidérium malignum avérte à me Däüeaufer à me concupiscentiam;: ½ Et animo irreverénti & infruni- to ne tradas me Domine. Ne derelinquas me Domine;, ne accréſcant ignorantiæ meæx, nec multiplicéntur delidta mea. Et. Duo Séraphim clamâbant alter ad àalterum: „ Sanctus, San- Gus,»Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth : Plena eſt omnis terra gloôria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in coœlo; Pater, Verbum, & spiritus Sanctus: & hi tres unum ſunt. Sanctus. Gloôria Patri. Plena. F E R I A S E C U N D A. De libro Eccleſiaſtici. Oli facere mala, & non te ap- prehéndent. Discéde ab ini- quo, & déficient mala abs te. Fi- li , non sémines mala in ſulçis injuſtitiæ, & non metes ea in sep- tuplum. Noli quærere à Domino ducatum, neque à Rege cathedram honôris. Non te juſtifices ante Deum, quôniam agnitor cordis ipſe eſt: & penes Regem noli vel- le vidéri sapiens. . Ne derelinquas. 469. Oli quærere fieri judex, niſi N valeas virtüte irrumpere ini- quitàtes:, ne forté extiméſcas fa- ciem poténtis, & ponas ſcandalum in æquitate tua. Non pecces in multitudinem civitatis, nec teim- mittas in pôpulum;, neque Aliges fortâſſe ? eleeméſynam ne defſpicias. Magna enim. 469. F E dicasiin multitúdine muúne- rum meôrum reſpiciet Deus,; & offerénte me Deo altiſſimo, mu- nera mea ſuscipiet. Non irrideas hominem in amaritúdine animæ, eſt enim qui humiliat, & exaltat, circumſpéctor Deus. Noli arare mendacium adversus fratrem tun., neque in amicum ſimiliter facias. Noli velle mentiri omne menda- cium, aſſiduitas enim illius non eſt bona. Noli verbôſus eſſe in multitudine Presbyterôrum, & non iteres verbum in oratione tua. Quæ ſunt in corde. 469. F E R A T E K T IA. De libro Eccleſiaſtici. Udex säpiens judicabit poôpulum JGan „& principatus ſensati ſta- bilis erit. Secundum jùdicem poô- puli, ſic & miniſtri ejus: & qualis rector eſt civitatis, tales & in abi- tantes in ea. Rex insipiens per- det populum ſuum, & civitates in- habitabuntur per ſenſum poténtiũ. In manu Dei potéſtas terræ, & uti- lem rectoôrem ſuſcitabit in tempus ſuper illam. In manu Dei proſpé- ritas hominis, & ſuper faciem ſcri- bæ imponet honôrem ſuum. Præbe fili. 469. „ 0 Mnis injùriæ proximi ne me- mineris, & nihil agaszin opé- ribus injuriæ. Odibilis coram Deo eſt, & hominibus ſupérbia, & exe- crabilis omnis iniquitas Gentium. Regnum à gente in gentem trans- fértur propter injuſtitias, & inju- rias, & contumélias, & diverſos dolos. Avaro autem nihil eſt ſce- leſtius. Quid ſupérbit terra, & ci- nis: nihil eſt iniquius, quâm a- mare pecuniam. Hic cnim & Aäani- mam ſuam venalem habet, quônia in vita ſua projécit intima ſua. Initium. 483. Lectio W Mnis potentatus brevis vita- Languor prolixior gravat mé- dicum. Brevem languçrem præci- dit médicus; ſic & Rex hodie eſt, & cras moriétur. Cum enim mo- riétur homo, hæreditabit ſerpén- tes, & béſtias, & vermes. Initium ſuperbiæx hominis, apoftatare. 4 duplicig peccata, nec enim in uno eris imunis. Noli eſſe puſillanimis in animo tuo: exorare; & facere Deo, quoniam ab co, qui fecit illum, receflit cor ejus: quoniam initium omnis peccati eſt ſuper. ia binnqni tur male knem. minus ce ſtrurit ee Verbu HERI De Uite tlt 4 ſelit ſupe Dondus fiorl le⸗ te ne zoc nicibit e⸗ enin ſe e Diyes in, Der auten lb fueri⸗ ubueris les (n lit te & Domi⸗ Umil vocitus hoe enin iprobos le longe! Vionem. Auicumi ni llins. titihit te, le ge able⸗ illins con bacet de Verlione Maxn Aye! auct . Il guaſ nn 1moe il I homo ſimile N homo (Kornunicel le pecczte Eccat CNtio ſang ue ars . ⸗ De Eütus Dredo⸗ cins line n ciet Den, imon jone tun⸗ ETI 1. 4 bia: qui tenuerit illam, adimplébi- tur maledictis, & ſubvértet eum in finem. Proptereà exhonoravit Do- minus convéntus malôérum, & de- ſtrùxit eos usque in finem. Ze. Verbum iniquum. 484. EFERI A, Q. II & K T A. De libro Eccleſiaſtici. Oi tetigerit picem, inquinàbi- tur ab ea, & qui communica- verit ſuperbo, induet ſupérbiam. Pondus ſuper ſe tollet, qui hone- iori ſe commuúnicat. Et ditioôri te ne socius fueris. Quid commu- nicabit cacabus ad ollam; quando enim ſe colliſerint, confringétur. Dives injuſtè egit, & fremet, pau- per autem læſus tacebit. Si largi- tus fueris, aſsúmet te, & ſi non habúeris, derelinquet te. Si ha- es, convyiyet tecum, & evacua- bit te, & ipſe non dolebit ſuꝑper te, Domine Pater. 484. Umiliare Deo, & expécta ma- E nus ejus. Atténde, ne ſeductus in ſtultitiam humiliéris. Noli eſſe humilis in ſapiéntia tua, ne humi- liatus in ſtultitiam ſeducàris. Ad- vocaàtus à potentiore discéde; ex hoc enim magis te advocabit. Ne improbus ſis, ne impingaris; & ne longè ſis ab e, ne eas in obli- vionem. Ne retineas ex æquo lo- qui cum illo, ne credas multis ver- bis illius. Ex multa enim loquéla tẽtabit te, & ſubridẽs interrogabit te de abſcõôditis tuis. Imittis anim- illius conſervabit verba tua: & non parcet de malitia, & de vinculis. Magna enim. 469. Ave tibi, & attende diligénter auditui tuo, quòniam cum ſub- Verſiòne tua ambulas. Audiẽs verò illa quaſi in ſomnis vide, & vigila- bis. Omni vita tua dilige Deum, & invoca illum in ſalúte tua. Omne animal diligit ſimile ſibi, ſic & om- nis homo proximũ ſibi. Omnis caro ad ſimile ſibi conjungétur, & om- nis homo ſimili fui ſociabitur. Si comunicabit lups agno aliquando, ſic peccator juſto. Quæ communi- catio ſancto homini ad canemiaut quæ pars diviti ad pauperem? Quæ ſunt. 469. F E R I A Q△ I I. N T. A. De libro Eccleſiaſtici. Eâtus vir „ qui non eſt lapſus Dverbo ex ore ſuo; & non e 8 ſtimulàtus in triſtitia delicti kelix, qui non habuit animi ſui triſtitiã, & non éxcidit à ſpe ſua. Viro cupi- do & tenaci ſine ratione eſt ſub- ſtantia, & hômini livido ad quid aurum:? Qui acèrvat ex animo ſuo injuſtè, aliis congregat, & in bonis illius alius luxuriabitur. Qui ſibi nequam eſt, cui alii bonus erit? & non jucundabitur in bonis ſuis. In principio. 483. Ui ſibi invidet, nihil eſt illo Nnéquius, & hæc redditio eſt malitiæ illius: & ſi bene fécçerit;, ignoranter, & non volens facit» & in noviſſimo maniféſtat mali- tiam ſuam. Nequam eſt ôculus Ii- vidi, & avertens faciem ſuam, & deſpiciens animam ſuam. Inſatia- bilis oculus cuüpidi in parte iniqui- tatis: non ſatiabitur, donec consuú- mat arefaciens animam ſuam. O- culus malus ad mala, & non ſatia- bitur pane, ſed indigens, & in tri- ſtitia erit ſuper menſam ſuam. Gyrum cœli. 483. 1 Ili'ſi habes, bénefac tecum, & Deo dignas oblatioônes offer. Memor eſto, quoniam mors non tardat, & teſtaméntum inferorum, quia demonſtratum eſt tibi, teſta- mentum enim hujus mundi morte moriétur. Ante mortem bénefac amico tuo, & ſecúndum vires tuas expoôrrigens da pauperi. Non de- fraudéris a die bono, & particula boni doni non te prætéreat. Non- ne aliis relinques dolores & labô- res tuos in diviſione ſortis? Da;» & accipe, & juſtifica animam tuam. Ante obitum tuum operare juſti- tiam, quoniam non eſt apud infe- ros invenire cibum. Emitte Domine. 483. F E R I A- S EX T A-. De libro Eccleſiaſtici. Ili peccaſtinon adjicias iterum: EF ſed & de priſtinis deprecare, ut tibi dimittantur. Quaſi à, facie colubri, fuge peccata, & ſi accéſſeris ad illa, ſuscipient te. Dentes leòô- nis, dentes ejus, interficientes animas hominum. Quaſi rhom- phæa bis acuta omnis iniquitas, plagæ illius non eſt sanitas. Objur- gatio, & injuriæ annullabunt ſub- KRHantiam, & domus, quæ nimis lo- cuples eſt, annullabitur ſupeérbia: ſic ſubſtantia ſupeérbi eradicabitur. Da mihi Domine. 483. H h 3 I 48⁸6⁶ Eprecâtio pauperis ex ore us- que ad aures ejus pervéniet, & judicium feſtinato adveéniet illi. Qui odit correptionem, veſtigiur eſt peccatoris: & qui timet Deum, convertétur ad cor ſuum. Notus à longe potens lingua audaci: & ſensatus ſcit labi ſe ab ipſo. Qui ædificat domum ſuam impéndiis aliénis, quaſi qui colligit lapides ſuos in hyeme. Stùppa collécta ſynagoga peccantium, & conſum- matio illorum flamma ignis. Initium. 383. Ia peccantium complanata la- pidibus, & in fine illorum in- feri, & tenebræ, & pœn. Qui cu- ſtodit juſtitiam, continebit ſenſum ejus. Conſummacio timoris Dei, ſapiéntia, & ſenſus. Non erudiétur, qui non eſt sapiens in bono. Eſt autem ſapientia, quæ abundat in malo; & nò eſt ſenſus, ubi eſt ama- ritudo. Scientia ſapiéntis tamquam inundatio abundabit, & consdinm illius ſicut fons vitæ permanet. . Verbum iniquum. 4 4. S A B B A T O. De libro Eccleſiaſtici. REootem te poſuérunt? noli ex- tolli: eſtô in illis quaſi unu ex ipſis. Curam illorum habe, & ſic conside, & omni cura tua explicita recùmbe, ut læteris propter illos- & ornaméentum gratiæ abcipias co- ronam, & dignationem conſequaris Ccorrogationis. Loquere major na- tu; decet enim te primum verbum diligenti ſcientia, & non impédias muſicam. P. Y Bi auditus non eſt, non effun- EL das ſermonem, & importune noli extolli in ſapiéentia tua. Geêm- mula carbunculi in ornamento au- ri: & comparatio muſicorum in convivio vini, sicut in fabricatione auri ſignum eſt ſmaragdi, ſic nume- rus muſicorum in jücundo, & mo- derato vino. Audi tacens, & pro re- veréntia accedet tibi bona gratia. Adolescens l16quere in tua cauſa vix. Si bis in errôgatus fueris, kabeat caput reſponſum tuum. N multis eſto quaſi inſcius, & audi tacens Gmul & quærens. In medio magnhatrum no præsùúmas, & ubi ſunt ſenes, non multum lo- duaris. Ante srändinem præibit corrufcàtio, & ante verecúndiam præibit gratia, & pro reveréntia accédet tibi bona gratia. Et hora ſurgendi non te trices: præcurre autém prior in domum tuam, illic avocare: & illic lude, & age conceptiones tuas, & non in de- lictis, & verbo ſuperbo. Et ſuper his omnibus benedicito Däm, qui fecit te, & inebriantem te ab om- nibus bonis ſuis. S A B B A T O. Cùm audifſet ob nuntiôrum ver- ba, ſuſtinpit patiénter, & ait: Si bona ſuscepimus de manu Dni, mala autem quare non ſuſtineâ- mus In omnibus his non peccavit Job labiis ſuis, neque ſtultum ali- quid contra Deum locutus eſt. D O M INICA I. Incipit liber Job. Ledtie i. c. 1 Ir erat in terra Hus, noômine Job, & erat vir ille ſimplex, & rectus, ac timens Deum, & fecé- dens à malo. Natique ſunt ei ſep- tem filii, & tres filiæ. Et fuit poſséitio ejus ſeptem millia o- vium „& tria millia camelorum, quingénta quoque juga boum, & quingentæ aſinæ, ac familia mul- ta nimis: eratque vir ille inagnus inter omnes Orientales. Si bona ſuscépimus de manu Bei, mala autem quare non fſuſti- neamuùs? à& Däüs dedit, Düs abſtu- lic ſicut Dño placuit, ita factum eſt⸗ ſit nomen Domini benedictum. Nudus egreéſſus ſum de ütero matris meæx, & nudus revertar il⸗ luc. Dominus. Ledio ii T ibant filii ejus, & faciebant convivium per domos, unus- quisque in die ſuo. Et mittentes vocabant tres ſorores ſuas, ut co- méderent, & biberent cum eis. Cumque in orbem transiſſent dies convivii, mittebat ad eos Job, & fanctiſicabat illos, conſurgensque dilúculo offerébat holocauſta pro singulis. Dicébat enim: Ne forté peccaverint filii mei, & benedixe- rint Deo in cordibus fuis. Sic fa- ciébat Job cunctis diéebus. Antequam comedàm, ſuſpiro, & tamquam inundantes aquæ; fic rugitus meus: quia timor,; duem timébam ; evénit mihi, & quod S vVe⸗ R quaſit Ferebar inhon. Et ve Lece ne, & celserun Uae ſen eNam I etiam Sa Unde ve At: Cire Hri eam cum: ) wum mer ullis in Gdendàm Met Dev- 1 dom ubſtant Ain fi A Veritatis compon- amicum 10 non ihv litaten loria kx libro verébar, àccidit: nonne diſſimulà- vi? nonne silui: nonne quievi? Et venit ſuper me indignatio. Ecce non eſt auxilium mihi in me, & necefſsarii quoque mei re- ceſsérunt à me. Et. Uadam autem die, cum veniſ- ſent Filii Dei, ut aſsiſterent cöfam Domino, affuit inter eos Etiam Satan. Cui dixit Dominus: Unde venis? Qui reſpondens, ait: Circuivi terram, & perambu- lavi eam. Dixitque Dominus ad eum: Numquid conſideräfti ſer- vum meum Job, quòd non ſit ei ſimilis in terra, homo ſimplex & rectus, ac timens Deum, & recé- dens à malo: cui reſpondens Sa- tan, ait: Numquid Job fruſtrà ti- met Deum: nonne tu vallaſti eum, ac domum ejus „ universamque ſubſtantiam per circuitum;: operi- bus manuum ejus benedixiſti, & Poſséſſio ejus crevit in terra? Sed extende paululum manum tuam, & tange cuncta, quæ poſſidet, ni- ſi in faciem benedixerit tibi. Quare detraxiſtis ſermonibus- Veritatis: ad increpandum yVerba componitis, & ſubvertere nitimini amicum veſtrum? % Verumtamen quæ cogitàſtis, expléte. uod juſtum eſt, judicate: & non inhveniétis in lingua mea ini- quitatem. Verumtamen. lôria Patri. Verúmtamen. Ex libro Moral. S. Sregorli Papæ. Setrituna ſacra mentis &οis quaſi quoddam ſpéculum oppo- mitur, ut interna noſtra facies in aipſa videatur. Ibi étenim fœda, ibi Pulchra noſtra cognoscimus: ibi Sentimus, quantum proficimus, ibi à profectu quàm longé diſtamus. Narrat autem geſta Sanéorum, & ad imitationem corda prôvocçat in- firmorum; dumque illorum victri- cia facta commemorat, contra vi- tiôrum prælia debilia noſtra con- firmat; nitque verbis illius;, ut eo mens minus inter certamina trépi- det, quo antè ſe pôſitos tot viro- rum fortium triumphos videt. Induta eſt caro mea putredine, & sordibus pùlveris cutis mea aru- it, & contracta eſt: 3 Meménto mei Dne, quoniam ventus eſt vita méèea. Dies mei velociùs tran- fiérunt, quam à texénte tela ſucci- tuus Domine; H l 4⁸7 ditur, & consumpti ſunt absque ulla ſpe. Meménto. Onnumquam veròènon ſolum nobis eorum virtutes aſſerit, ſed étiam caſus innotéscit: ut, & in vicoria fortium, quod imitan- do arripere, & rurſum videamus in lapſibus, quid debeçâmus timée- re. Ecce enim Job deſcribitur ten- tatione auctus, ſed David tenta- tione proſtratus: ut & majorum virtus ſpem noſtram foveat, & ma- jorum cçaſus ad cautélam nos hu- militatis accingat: quatenus dum illa gaudéntes sublevant, iſta me- tuentes premant, & audiéntis àni- mus illinc ſpei fiducia, hinc hu- militate timoris eruditus, nec,te- meritate ſuperbiat, quia formidi- ne prémitur, nec preſſus timore deſperet ,„quia ad ſpei fiduciam virtutis exémplo roboratur. Paucitas diérũ meorum finietur revi: dimitte me Domine;, ut plangam paululü dolorem meum;, Antequä vadam ad terram tene- brôſam, & opértam mortis caligine. Manus tuæ Däüe fecérunt me, & plasmavérunt me totum in cir- cuitu, & ſic repéntè præcipitas me? Antequam. Ir erat in terra Hus, néômine Job. Idcircò ſanctus vir ubi habitaverit, dicitur, ut ejus me- ritum virtutis ‚exprimatur. Hus namque quis nésciat, quod ſit in terra Gentilium? Gentilitas autem eô obligata vitiis éxtitit; quo cog- nitionem ſui conditôris ignoravit. Dicatur itaque, ubi habitaveritiut hoc ejus landibus proficiat; quod bonus inter malos fuit. Neque enim valdè laudabile eſt, bonum eſſe cum bonis, ſed bonum eſſe cum malis. Sicut enim gravioris culpæ eſt, inter bonos bonum non eſſe, jta immenſi eſt præconii, bo- num etiam inter malos extitiſſe. u. Non abſcondas me Dne a facie tua; manum tuam longe fac à me: ½ Et formido tua non me terreat.: Coôrripe me Domine in miſeri- Eòôrdia, non in furére tuo; ne for- tè ad nihilum rédigas me. Et. l1ôria Patri. Et. . Quis mihi tribuat, ut in Mferno protegas me, & abſcon- das me, donec pertranicat fuxror niſi tu, qui ſolus h 4 Ees 88 es Deus 2 Et conſtituas mihi tempus in quo recordéris mei. Fy. Numquid ſicut dies hominis, dies tui, ut quæras ini quitatem meam, cùm ſit nemo, qui de ma- nu tua poſſit eruere: Et. Duo Séraphim clamabant alter ad altérum: * Sanctus, San- Kus, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth: * Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus Sanktus : & hi tres unum ſunt. Sanctus. Gloria Patri. Plena. YERIA SECNND A. De libro Job. Cut autem quadam die filii & filiæ ejus coméêderent, & bibe- rent yinum in domo fratris ſui pri- mogeniti, nuntius venit ad Job, qui diceret: Boves arabant, & aſi- næ paſcebantur juxta eos, & irrué- runt Sabæi, tuleruntque omnia, & pueros percuſserunt gladio, & gvaſi ego solus, ut nuntiarem ti- bi. Cuùmque adhuc ille loqueré- tur., vVenit alter, & dixit: Ignis Dei cecidit & cœlo, & tactas oyes pueroòsque consumpſit, & effügi ego ſolúùs, ut nuntiarem tibi. E. Verſa eſt in luctü cithara mea, & Organum meum in vocẽe flentium: Parce mihi Dñe, nihil enim ſunt dies mei. Cutis mea denigrata eſt ſuper me, & oſſa meg arue- runt. Parce. Ed & illo adhuc loquénte, ve- nit alius, & dixit: Chaldæi fe- cêerunt tres turmas, & invasérunt camélos, & tulérunt eos, nec non &α pueros percuſsérunt gladio, & ego fugi solus; ut nuntiarem tibi. Adhuc loquebatur ille, & ecce Aälius intravit, & dixit: Filiis tuis filiabus vescéntibus, & bibéen- tibus vinum in domo fratris ſui primogéniti, repénte ventus véhe- mens irruit a regiône deséerti, & concuſſit quatuor angulos domus, quæ corruens oppréſſerit liberos tuos; & moôrtui ſunt , & effugi rgo ſolus, ut nuntiarem tibi. Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram méerui: * Et galamitas quam patior, in ſtatéra. Quaſi aréna maris hæc grävior Apparéret, unde & verba mea do- ore ſunt plena. Et calamitas. 2 Unc ſurrexit Job, & ſcidit ve- ſtiméenta ſua, & tonſo capite coôrruens in terram, adoravit, & dixit: Nudus egreſſus ſum de utero matris meæx, & nudus revértar il- luc. Dôminus dedit, Dominus ab- ſtulit O ſicut Domino placuit, ita factum eſt: ſit nomen Domini bene- dictum. In omnibus his non pec- cavit Job labiis ſuis, neque ſtul- tum quid contra Deum locutus eſt. Quare detraxiſtis ſermonibus veritatis: ad increpandum verba componitis, & ſubvertere nitimi- ni amicum veſtrum? * Verumta- men quæ cogitaſtis, expléte. Quod juſtum eſt, judicate, & non inveniétis in lingua mea ini- quitatem. Verumtamen. loria Patri. Verùmtamen. F E RI A T E K T I A-. De libro Job. Actum eſt autem, cùm quadam F die veniſſent filii Dei;, & ſta- rent coram Domino, veniſſet quo- que Satan inter eos, & ſtaret in conſpeéctu ejus, ut diceret Doôminus ad Satan: Unde venis? Qui reſpon- dens, ait: Circuivi terram, & per- ambulavi eam. Et dixit Dominus ad Satan: Numquid conſideraſti ſervum meum Job, quòd non ſit ei similis in terra, vir ſimplex, & re- ctus, ac timens Deum, & receèdens à malo, & adhuc rétinens innocen- tiam? Tu autem comoviſti me ad- vérsùs eum, ut affligerem eum fru- ſtra. Cui reſpondens Satan, ait: Pellem pro pelle, & cuncta quæ ha- bet homo, dabit pro anima ſua: aliôquin mitte manum tuã, & tan- ge os ejus, & carnem, & tunc vide- bis, quòd in faciem benedicat tibi. Induta eſt caro mea putrédine, & séordibs pulveris cutis mea aruit; & contracta eſt: *ι. Meménto mei Dñe, quoniam ventus eſt vita mea. . 7 Dies mei velocius tranſiérunt, quâm à texente tela ſucciditur, & consumpti ſunt absque ulla ſpe. Meménto. Ixit ergo Dôminus ad Satan: Ecce in manu tua eſt: verum- tamen animam illius ſerva. Egreſ- ſus igitur Satan à facie Dni, per- cùſſit ob ulcere peéſſimo; à planta pedis usque ad verticem ejus, dqui teſta saniem radébat, feden⸗ in ſerguilini ſu: Adhu daitate tua:) (ui ait ad Dblieribus Apimus de non ſugcip⸗ Non peccay Maucitas tur brefi, lingi panl Antequi Droſam, & Manus & phammwe cuitu, & ne! Antee omne ma enerunt az Then 1, & 0 erant en Vltarent e Cumgue ele i non ce damant vkinahe Caput ſuum cum eo in eptem nos Atur ei ve 6oloren el Non abl tua: mannn Etfonmi (Cortipe UI, non nlhilum Orin dar 1XI . Citur aua 8 es honn kee fihte nlci oruit, Imn cenen ſterquilinio. Dixit autem illi uxor ſua: Adhuc tu permanes in ſimpli- citate tua? Benedic Deo, & môrere. Qui ait ad illã: Quaſi una de ſtultis muliéribus locuta es. Si bona ſuſ- cépimus de manu Dei,mala quare non ſuscipiämus? In omnibus his non peccavit Job labiis ſuis. , Paucitas diérum meôrum finié- tur brevi, dimitte me Domine, ut plangä paululum dolorem meum, * Antequä vadam ad terram tene- broſam, & opértä mortis caligine. Manus tuæ Dñe fecérunt me: & plasmavérunt me totum in cir- cuitu, & ſic repéntè præcipitas me: Antequam. Gitur audiéntes tres amici Job, omne malum, quod accidiſſet ei, venerunt ſinguli de loco ſuo, Eli- phaz Themanites, & Baldad Suhi- tes, & Sophar Naamathites. Con- dixerant enim, ut pariter venientes viſitarent eum, & conſolarentur. Cumque elevaſſent procul oculos uos, non cognovérunt eum, & ex- clamantes ploravérunt, ſciſſisque véſtibus ſparsérunt pulverem ſuper caput ſuum in cœlum. Et ſedérunt cum eo in terra ſeptem diébus, & ſeptem noctibus, & nemo loque- batur ei verbum, vidébant enim dolorem eſſe veheméntem. „. Non abſcondas me Dñe à facie tua: manum tuam longé fac à me: Et formido tua non me teéerreat. 7. Corripe me Düe in miſericor- dia „non in furore tuo, ne fortè ad nihilum redigas me. Et. loria Patri. Et. F E RI A QUART A. De libro Job., . Pgi hæsg apéruit job os ſuum, & maledixit diéi ſuo, & locutus eſt: Péreat dies, in qua natus ſum, Qnox, in qua dictum eſt: Con- céptus eſt homo. Dies ille vertatur in ténebras: non requirat eum Deus deſuper, & non illuſtrétur lumine. Obſcurent eum ténebræ, & umbra mortis; occupet eum cali- go; & involvâtur amaritudine. g. Quis mihi tribuat, ut in inféêrno Proôtegas me, & abſcondas me, do- necç pertranſeat furor tuus Die, niſi tu, qui ſolus es Deus? & Et conſtituas mihi tempus, in quo re- cordéris mei. Numquid ſicut dies hominis, dies tui, ut quæras iniquitatem meam cum ſit nemo, 4⁸9 2 Ef. Octem illam tenebréôſus turbo XNpofſſideat: non computegtur in diebus anni, nec numerétur in ménſibus. Sit nox illa ſolitaâria „ nec laude digna: maledicant ei» qui maledicunt diéi, qui parati sunt ſuscitare Leviathan. Obtene- bréntur ſtellæ caligine ejus: expé- et lucem, & non videat, nec or- tum ſurgentis auroræ, quia nö con- cluſit oôſtia ventris, qui portavit me nec àbſtulit mala ab ôculis meis. Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram mérui : Et calamitas quam patior in ſtatéra. Y. Quaſi arena maris hæc gravior appareret, unde & verba mea do- lore ſunt plena. Et. Uare non in vulva moôortuus ſum, egréſſus ex utero non ſtatim périi? Quare excéptus géni- bus? cur lactatus ubéribus? Nunc enim dormiens ſiléerem, & ſomno meo requiescerem cum Régibus & consulibus terræ, qui ædificant ſibi ſolitudines: aut cum princi- pibus, qui poôſſident aurum, & re- plent domos ſuas argénto: aut ſi- cut abortivum abſconditum non ſubsiſterem, vel qui concêèpti non vidérunt lucem. . Quare detraxiſtis ſermônibus veritatis: ad increpändum verba compônitis, & ſubvertere nitimini amicum veſtrum ? Veruùmta- men quæ cogitaſtis, expléte. Quod juſtum eſt, judicate: & non inveniétis in lingua mea ini- quitatem. Veruùmtamen. loria Patri. Veruùmtamen. F E. R I A QUI N T A. De libro Job. . j Eſpondens autem Eliphaz The- R'mnites : dixit: Si corperimus loqui tibi, forſitan moléſtè acci- pies : ſed concéptum ſermonem tenére quis péôterit? Ecce docuiſti multos, & manus laſſas robora- ſti: vacillantes confirmavérunt ſermônes tui,; & génua treméntia confortaſti. Nunc autem venit ſu- per te plaga, & defeciſti: tétigit te, & conturbatus es. UÜbi eſt ti- mor tuus fortitudo tua, patieéntia tua, & perféctio viarum tuarum? Ssi bona ſuscépimus de mana Dei, mala autem quare non fſuſti- neamus? Dominus dedit, Dô- minus abſtulit: ſicut Doômino pla- H h 5 euit; qui de manu tua poſſit erùere 90 cuft ,ita factum eſt: ſit nomen Dômini benedictum. Nudus egréſſus ſum de utero matris meæ, & nudus revértar illuc. Dominus. Ecordare, obſecro te, quis um- quä innocens périit? aut quan- do redti deleti ſunt? quin potius vidi, eos, qui operantur ini quitate, & séminant dolores „ & metunt cos, flante Deo periiſſe, & ſpiritu iræ ejus eſſe conſumptos. Rugitus leonis, & vox leæxnæ, & dentes ca- tulôrum leonum contriti ſunt. Ti- gris périit, eo quod noô habéret præ- dam, & catuli leonis diſſipati ſunt. Antequam comedam, ſuſpiro, & tamquam inundantes aquæ, ſic rugitus meus: quia timor, quem timébam, eyénit mihi, & quod ve- rébar, accidit: nonne difſimula- vi? nonne silui: nonne quiéevi? Et venit ſuper me indignatio. Ecce non eſt auxilium mihi in me, & neceſsarii quoque mei re- ceſsérunt à me. Et. Orrò ad me dictum eſt verbum abſcônditum, & quaſi furtive füscépit auris mea venas ſusurri e- jus. In horrore viſionis nocturnæ, quando ſolet ſopor occupare ho- mines, pavor ténuit me, & tremor, & omniga oſſa mea pertéxrita ſunt: & cùm ſpiritus me præsénte trans- iret, inhorruérunt pili carnis meæ. Stetit quidam, cujus non agnosce- bam vultum, imago coram ôculis meis, & vocem quaſi auræ lenis au- divi. Numquid homo Dei compa- ratione juſtificabitur, aut factoxe ſuo puúrior erit vir? Ecce, qui ser- viunt ei, non ſunt ſtabiles, & in angelis ſuis réperit pravitatem. E. Quare detraxiſtis ſermonibus veritatis: ad increpändum verba componitis, & ſubvértere nitimi- ni amicum veſtrum?: Verúmta- men quæ cogitâſtis, expléete. y. Quod juſtum eſt, judicate, & non invenietis in lingua mea ini- quitatem. Verumtamen. loôria Patri. Verumtamen. F E R Iſ) A 8 E XT A. De libro Job. Rſegndene autem Job, dixit: Utinam appenderéentur peccata mea, quibus iram mérui, & cala- 3 7 mitas, quàm patior * in ſtatéra. paréret: unde & Yerba mea doléôre sunt plena: quia ſagittæ Dñi in me ſunt, quarum indignatio ébibit ſpiritum meum , & terrores Do⸗ mini militant contra me. Induta eſt caro mea putrédine, & Sordibs puùlveris cutis mea aruit; & contracta eſt: & Meméento mei Däe, quoniam ventus eſt vita mea. Dies mei velocius tranſieèrunt, quàm à texénte tela ſucciditur, & consumpti ſunt absque ulla ſpe. Meménto. Leſtio ii. Umquid rugiet onager, cůùm habuerit herbam? aut mugiet bos, cùm ante præsépe plenum ſtéterit: aut poterit comedi insul- ſum, quod non eſt ſale conditum? aut poteſt aliquis guſtare, quod guſtatum affert mortem? Quæ priùs nolébat tangere anima mea; nunc præ anguſtia cibi mei ſunt. Paucitas dierum meorum finié- tur brevi, dimitte me Domine;, ut plangäã paululùm dolorem meum, Antequä vadam ad terram tene- Prôſam, & opertä mortis caligine. Manus tuæ Däüe fecérunt me, & plasmaverunt męe totum in cir- cuitu, & ſic repéêntè præcipitas me? Antequam. tio iß: Uis det, ut véniat petitio mhi Deus: Et qui cœpit, ipſe me conterat: ſolvat manum ſuam, ſuccidat me? Et hæc mihi ſit conſo- latio, ut affligens me dolore non parcat, nec contradicam ſermoni- bus Sancti. Quæ eſt enim fortitũdo mea, ut ſuſtineamaut quis finis me- us, ut patiénter agam? Nec fortitu- do lapidum fortitudo mea; nec caro mea ænea eſt. Ecce non et auxilium mihi in me, & necelsa- rii quoque mei receſsérunt à me. Non abſcondas me Düe à facie tua: manum tuam longe fac à me: & Et formido tua non me térreat. „ Corripe me Däüe in miſericor- Aia, non in furôre tuo, ne fortè ad nihilum redigas me. Et. — loria Patri. Et. 8 S A B B A T O De libro Job. e&W& Cap. 7 Ilitia eſt vita hominis üper terram: & ſicut dies merceha- rii, dies ejus. Sicut ſervus desi- derat umbram, & ſicut mercena- rius præſtolatur hnem peris fui, ſic & ego habui menſes vacuos; & Quaſi arena maris hæc gravior ap- noctes laborioſas ennmeravi mili. 1 mea? & quod expeéctoztribuat Lormier ulgam! ¹ ſelam, & Ale al tene NAüͤta eſt Lorlibe p Kconttack⸗ tanlierunt, Clitur, & li ſpe. Me Ilia mez, Mels, ut yi ne fiſus ha me,& non lont con Otunſit: Mtos, no tttlt ultra lugnoſcet Claptopte eo, lolu, us mhei: ce üdine anin leezo ſumm Cumdediſti lnon lubüstuis, (Ontta Deu 0 0 M = ma⸗ Nni :lent t: üt non Madus Uutrig neæ l Domi diccn eDominen orem men tetlamn t Nttis cl Si dormiero, dicam: Quando con- surgam? & rurſum expectabo ve- ſperam, & replebor doloribus us- que ad téncebras. Keſponſ 4³⁰. Nduůta eſt caro mea putrédine, & sordibs puùlveris cutis mea aruit, & contracta eſt. Dies mei velociùs tranſiérunt, quã à texente tela iuc- ciditur, & cônsumpti ſunt absque ulla ſpe. Memento, quia, ventus eſt vita mea, & non revertetur oculus meus, ut videat bona. Nec aſpiciat me viſus höminis: oculi tui in me, & non ſubsiſtam. Icut consumitur nubes, & per- tranſit: ſic qui deſcénderit ad Inferos, hon ascendet. Nec rever- têtur ultra in domum ſuam, neque eognoſcet eum ampliùs locus ejus. Quapropter & ego non parcam ori meo, loquar in tribulatione ſpiri- tus mei: confabulabor cum amari- tudine animæ meæx. Numquid ma- re ego ſum, aut cetus, quia cir- cumdediſti me carcere? In mnibus his non peccavit Job labiis ſuis, neque ſtultum aliquid contra Deum locutus eſt. . D O MINI CaA II. De libro Job. E reſpondens Job, alt: Veré fſciô, quòd ita ſit, & quòd nõ juſtificé- tur homo cõpôſitùs Deo. Si volue- tit conténdere cum eo, non poterit ei reſpondére unum pro mille. Sa- Piens corde eſt, & fortis robore; quis reſtitit ei, & pacem habuit? Qui tranſtulit môtes, & neſcierunt i, quos ſubvertit in furôre ſuo. Si bona ſuſcépimus de manu Bei, mala autem quare non ſuſti- neamus? & Düs dedit, Däüs abſtu- lit: ſicut Dño placuit, ita factum eſt: ſit nomen Dñi benedictum. Nudus egréſſus ſum de utero matris mex, & nudus revértar il- uc. Dominus. . Ui commovet terram de Ioco fſuo, & colúmnæ eijus concu- tiuntur. Qui præcipit Soli, & non oritur: & ſtellas claudit quaſi ſub ſignaculo. ni exténdit cœlos ſo- lus, & graditur ſuper fluctus ma- rtis. Qui facit Arcturum, & Orio- na, & Hyadas, & interiora Au- ſtri. Qui facit magna; & incom- 4⁰1 prehenſibilia; & mirabilia, quo- rum non eſft némerus. Antequam comedam, ſuſpiro, & tamquam inundantes aquæ, ſic rugitus meus: quia timor, quem timebam, evénit mihi, & quod ve- rébar, accidit: nonne diſſimula- vii nonne silui? nonne quiévi? Et venit ſuper me indignatio, Ecce non eſt auxilium mihi in me, & neçeſsarii quoque mei re- ceſsérunt aà me. Et. 7 2 3 . 7 I vénerit ad me, non vidébo N eum: ſi abierit, non intelligam. Si repénte intérroget, quis reſpon- debit ei? vel quis dicere poteſt: Cur ita facis? Deus, cujus iræ nemo resiſtere poteſt, & ſub quo cur- vantur, qui portant orbem. Quan- tus ergo ſum ego, ut reſpondeam ei, & loquar verbis meis cum eo? Qui étiam, ſi habuero quidpiam ju- ſtum, non reſpondébo, ſed meum judicem deprecabor. Et cùm invo- cantem exaudierit me, non credo, quod audierit vocem meam. In tuùr- bine enim côteret me, & multipli- cabit vùlnera mea étiam ſine cauſa. Quare detraxiſtis ſermonibus veritatis: ad increpandum verba componitis, & ſubvértere nitimini amicum veſtrum? * verumtamen quæ cogitâſtis, expléte. Quod juſtum eſt, judicàte: & non inveniétis in lingua mea ini- quitatem. Verumtamen. loria Patri. Verumtamen. Ex libro Moral. S. Gregorii Papæ. VEES Icio,; quòd ita ſit, & quòd non juſtificabitur homo com- poſitus Deo. Homo quippe Deo non compofitus juſtitiam percipit, compoſitus amittit: quia quisquis ſe auctori bonorum comparat, bo- no ſe, quod acceperat, privat. Qui enim accepta bona ſibi arrogat, ſuis contra Deum donis pugnat. Unde ergo deipéctu erigitur; di- gnum eſt, ut erectus inde deſtrua- tur. Sanctus autem vir, qui omne virtutis noſtræ méritum eſſe vi- tium conſpicit, ſi ab interno arbi- tro diſtricte judicéturx, recté ſub- jungit: Si voluerit contendere cum eo, non poôterit reſpondere ei unum pro mille. „ . Induta eſt caro meag putrédine, & sordibus pùlyeris cutis mea aà- ruit 92 ruit, & contrâcta eſt: *ε Meménto mei Dñe, quoôniam ventus eſt vita mea. Dies mei velociùs tran- ſiérunt, quàm à texénte tela ſuc- ciditur , que ulla ſpe. Meménto. N, Scriptúra ſacra millenarius numerus pro, univerſitate ſolet intélligi. Hinc étiam Pſalmiſta ait: Verbi, quod mandavit in mille ge- neratiônes: cum proféctò conſtet, quod ab ipſo mundi exôrdio usq; ad Redemptoris adventum per E- vangeliſtam non amplius quam ſe- ꝓtuaginta, & ſeptẽ propagines nu- merentur. Quid ergo in millenario número, niſi ad proferéndam no- vam sobolem perfécta uniyerſitas præſcitæ generationis exprimitur: Hinc & per Joanem dicitur. Et re- gnabunt cum eo mille annis: quia vidélicet regnum ſanctæ Eccléſiæ univerſitatis perfectione ſolidatur. Paucitas diérũ meorum finiétur Previ: dimitte me Domine, ut plangam päaululũ dolorem meum, „Antequã vadam ad terram tene- broſam, &opeêrtam mortis caligine. Manus tuæ Dne fecérunt me, & plasmavérunt me totum in cir- cuitu, & ſic repéntè præcipitas me? Antequam. Uia verò monas décies multi- plicata in denarium duúcitur, denharius per ſemetipſum ductus in centenaârium dilatatur, qui rurſus per denarium ductus, in millena- rium ténditur: cùm ab uno inci- pimus, ut ad millenarium venia- mus, quid hoc locò unius appella- tiône;, niſi benèe vivendi initium, quid millenarii numeri amplituùdi- ne, niſi ejusdem bonæ vitæ perfeé- ctio deſignatur? Cum- Deo autem contendere, eſt, non ei tribuere, ſed ſibi gloriam ſuæ virtùúùtis arro- gare. Sed ſanctus vir conſpiciat, quia & qui ſumma jam dona per- cépit, ſi de accéptis extollitur, cuncta quæ accéperat, amittit. . Non abſcondas me Düne à facie ua; manum tuam longè fac à me: Et formido tua non me tèrreat; 7, Coôrripe me Domine in miſeri- côrdia, non in furoôre tuo, ne fortè ad nihilum rédigas me. Et. 1oria Patri. Ec. . Vi. Quis mihi tribuat; ut in Inféerno prôtegas me, & abſcon- & consumpti ſunt abs- das me, donec pertràânſeat furor tuus Döômine, niſi tu, qui ſolus es Deus ? Et conſtituas mihi tempus, in quo recordéris mei. „ Numquid ſicut dies hominis, dies tui „ ut quæras iniquitatem meam, cùm ſit nemo;, qui de ma- nu tua poſſit eruere? Et. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: &Sanctus, San- Rtus, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui teſtimônium dant in cœlo, Pater; Verbum, & Spiritus ſanéctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. Sloria Patri. Plena. F E RIA SECUVND A. De libro Job. Si 2 p. 27 Abadidit quoque Job, aſsumens parabolam ſuam, & dixit: vi- vit Deus, qui abſtulit judicium meum, & Omnipotens, qui ad ama- ritůdinem adduxit animam meam. Quia donec ſupereſt, halitus in me, & Spiritus Dei in naribus meis, nõ loquéntur labia mea ini quitatem, nec lingua mea meditabitur men- dacium. Abſit à me, ut juſtos vos eſſe jdicem: donec deficiam, non recédam ab innocéntia mea. Verſa eſt. 488. Uſtificatiénem meam, quam cœ- pi tenére ,non déſeram: neque enim reprehéndit me cor meum in omni vita mea. Sit ut impius;, ini- micus meus, & adversarius meus, quaſi iniquus. Quæ eſt enim ſpes hypéôcritæ, ſi avaré rapiat, & non li- beret Deus animam ejus? Numquid Deus audiet clamorem, ejus, cum venerit ſuper eum angùſtia? Aut pôterit in Omnipotente delectari, & invocare Deum omni tempore? g. Utinam. 488. Océbo vos per manum Dei, quæ Omnipôotens habeat, nec abſcondam. Ecce vos omnes no- ſtis, & quid ſine cauſa, vana loqui- mini: Hæc eſt pars hominis impii apud Deum, & heæreditas violen- trum , quam ab Omnipoténte ſuscipient. Si multiplicati fue- rint filii ejus, in gladio erunt, & nepéôtes ejus, non ſaturabuúntur pane., Qui réliqui fuerint ex,éo, ſepeliéntur in interitu, & viduæ illius non plorabunt. uare detraxiſtis. 488. V R geie Des loc⸗ 4 loguitur: ur aur. pencetr tione ejus Mir cole nzchopret Incutn On ad DlMIrimn Dlo ea va Mentla no utione ientia d titur ei t tincturx Unde erge ettlocus ttt d dcu Nolneres tio & mor ſtis audiy kaucit BEudin noyit Anes mune Inr ſube telt Vent Pendit in Atpluxij lonantibu E ☛ = S S E S E.- ctos re Knhſtn 8 In dolo Akkiter iitrtem Quis Ommmis ten lit ud Squladn litus i lbus F E RI A TERKRTIA. De libro Job. SAientla ubi invenitur? & quis O₰ eſt locus intelligéentiæ? Neſcit homo prétium ejus, nec invenitur in terra ſuaâviter vivéntium. Abyſ- ſus dicit: Non eſt in me: & mare loquitur: Non eſt mecum. Non da- bitur aurum obrizum pro ea; nec appendétur argéntum in comuta- tiône ejus, Non conferétur tinctis Indiæ colôribus, nec lapidi ſardo- nycho pretiosiſſimo, vel ſapphiro. Induta eſt. 488. On adæquabitur ei aurum vel vitrum, nec commutabuntur pro ea vaſa auri. Excelſa & emi- nentia non memorabuùntur compa- ratione ejus: trähitur autem sa piéntia de occùltis. Non adæqua- itur ei topazius de &αthiéôpia,nec tincturæ mundiſſimæ componétur. Unde ergo ſapiéntia venit? & quis eſt locus intelligéntiæ? Abſcoôndita eſt ab culis omnium vivéntium, volucres quoque cœli latet. Perdi- tio & mors dixerunt: Auribus no- ſtris audivimus famam ejus. Paucitas diérum. 489. Eus intéelligit viam ejus, & ipſe novit locum illius. Ipſe enim fines mundi intuétur, & omnia, quæ ſub cœlo ſunt, réſpicit. Qui fecit ventis pondus, & aquas ap- péndit in mensúra. Quando pone- bat pluviis legem, & viam procéllis ſonantibus, tunc vidit illam, & enarravit, & præparavit, & inve- ſtigavit. Et dixit hömini: Ecce ti- mor Dômini, ipſa eſt ſapiéntia: & recédere à malo, intelligéntia. Non abſcondas. 489. F ER I A Q.UAR T A. De libro Job. Epigi foœdus cum ôculis meis, ut ne cogitarem quidem de Virgi- ne. Quam enim partem habéret in me Deus déſuper, & hæreditatem Omnipotens de excélſis? Numquid non perditio eſt iniquo, & aliena- tio operantibus injuſtitiam: Non- ne ipſe conſiderat vias meas, & cunctos greſſus meos dinumerat: Si ambulavi in vanitâte, & feſtina- vit in dolo pes meus: appéndat me in ſtatéra juſta, & ſciat Deus ſim- plicitatem meam. Quis mihi. 489. 493 I declinavit greſſus meus de via & ſi ſecutum eſt culos meos cor meum, & ſi mânibus meis ad- hæſit macula, ſeram, & alius come- dat, & progénies mea eradicétur- Si decèptum eſt cor meum ſuper muliere, & ſi ad ſtium amici mei inſidiatus ſum : ſcortum altérius ſit uxor mea, & fuper illam incur- ventur alii. Hoc enim nefas eſt, & iniquitas maxima. Ignis eſt usque ad perditionem dévorans, & m- nia eradicans genimina, Utinam. 489. I contempfſi ſubire judicium eũ ſervo meo & ancçilla mea, cùm disceptarent advérſum me. Juid enim faciam cùm ſurréxerit ad ju- dicàndum DeusiEt cum quæsierit; quid reſpondébo illi? Numquid no in ùtero fecit me, qui & illum ope- ratus eſt: & formavit me in vulva unusesi negavi, quod volébant, pau- péribus, & culos viduæ expectare feci. Si comédi buccellam meam ſolus, & non coméedit pupillus ex ea: qui ab infantia mea crevit me- cum miſeratio: & de utero matris meæ egréſſa eſt mecum. Quare detraxiſtis. 489. F E R I A QUINT A. De libz0 Jal 1 Eſpondens autem Dominus Job R de túrbine dixit: Quis eſt iſte invölvens ſententias ſermonibus imperitis: Accinge ſicut vir lum- bos tuos: interrogabo te, & re- ſpönde mihi. Ubi eras, quaândo ponébam fundamenta terræ: indi- ca mihi ſi habes, intelligéntiam. Quis pôſuit mensuras ejus, ſi no- ſti? vel quis teténdit ſuper eam lineam? Super quo baſes illius ſo- lidatæ ſunt,: aut quis demiſit lapi- dem angularem ejus, cùm me lau- darent ſimul aſtra matutina, & ju- bilarent omnes filii Dei. Si bona. 489. Uis conclúſit ôſtiis mare »„ quando erumpébat quaſi de vulva procédens: cùm poônerem nubem veſtimentum ejus; & cali- gine illud quaſi pannis infantiæ obvoôlverem Circumdedi illud ter- minis meis, & poôſui vectẽ & oſtias & dixi: Usque huc vénies, & non procédes amplius „ & hic confrin- ges tumentes flucktus tuos. Nunz- 4 um præcepi quid poſt ortum tuum pr di Ppiſt ilu⸗ 49. dildeeld „ & oſtendiſti aurôræ lo= cum ſuum? Et tenuiſti concutiens extréma terræ, & excuſsiſti impios ex ea? Antequam comedam. 490. Eſtituétur ut lutum ſignaculum, & ſtabit ſicut veſtimentum. Au- feretur ab impiis lux ſua, & bra⸗ chin excélſum confringétur. Num- quid ingréſſus es profunda maris, & in noviſſimis, abyſſi deambulaſti? Numquid apertæ ſunt tibi portæ mortis, & oſtia tenebrôſa vidiſti: Numquid conſideraſti latitudinem terræ indica mihi, ſi noſti omnia, in qua via lux habätet, & tenebra- rum quis locug ſit, ut ducas unum- quodque ad terminos ſuos, & in- télligas sémitas domus ejus. Quare detraxiſtis. 490. F E R I A S E X T A. De libro Job. D Eſpondens autem Dôminus Job de turbine, digit: Accinge ſicut vir lumbos tuoszinterrogabo te, & indica mihi. Numquid irritum fa- cies judicium meum, & condemna- bis me,ut tu juſtificéris? Et ſi habes brachiũ ſicut Deus, & ſi voce ſimili tonas? Circumda tibi decoôrem & in ſublime erigere; & eſto glorioſus, & ſpeciòôſis induere véſtibus. Induta eſt. 490. Iſpérge ſuperbos in furôre tuo, & reſpiciens omnem ar- rogäntem humilia. Réſpice cun- ctos ſupérbos, & confuùnde eos, & coôntere impios in loco fue. Abſconde eos in pùlvere ſimul, & facies eòrum demérge in foveam, & ego confitébor, quod ſalvare te poſſit déxtera tua. Ecce Béhemoth, quem feci tecum „ fœnum quaſi bos comedet. Fortitudo ejus in lumbis ejus „ & virtus illius in umbilico ventris ejus. Paucitas diérum. 490. D Efſpondens autem Job Domi- E noO: dixit: Scio, quia omnia po- tes, & nulla te latet cogitatio. uis eſt iſte, qui celat consilium eue ſciéntia? ideo inſipienter locutus ſum, & quæ ultra modum excéderent ſciéntiam meam. Audi & ego loquar: interrogabo ie, & reſponde mihi. Auditu auris audivi te, nunc aut oculus meus videt te. Idcircò ipſe me reprehéndo, & ago pœniténtiam in favilla & cinere. Non abſcoôndas me. 490. 5 A BB A I O. De libro job. Poquam autem locutus eſt Dé- minus verba hæc ad Job; dixit ad Eliphaz Themanitem: Iratus eſt furor meus in te, & in duos amieos tuos; quôniam non eſftis locúti coram me rectum, fſicut ſervus meus Job. Sumite ergo vo- bis ſeptem tauros, & fſeptem arlie- tes, & ite ad ſervum meum job,; & offerte holocauſtum pro vobis: Job autem ſervus meus orabit pro vobis; faciem ejus ſuscipiam, ut non vobis imputetur ſtultitia, ne- que enim locuti eſtis ad me recta, ſicut ſervus meus Job. 4⁸9. Biérunt ergo Eliphaz Themani- tes „ & Baldad Suhites, & So- phar Naamathites, & fecérunt ſic- ut locuútus fúerat Dominus ad eos, & ſuscepit Dôminus faciem Job; Dôminus quoque converſus eſt ad Ppœniténtiam Job, cùm oraret ille pro amicis ſuis. Et addidit Domi- nus omnia, quæcumque füuùerant Job, duplicia. Venérunt autem ad eum omnes fratres ſui, & univerſæ ſorores ſuæ, & cuncti, qui noverant eum priùs, & comedérunt cum eo panem in domo ejus, & movérunt super eum caput, & conſolati ſunt eum ſuper omni malo, quod intu- lerat Dominus ſuper eum: & de- dérunt ei unusquisque ovem unam & inaurem auream unam. Ominus autem benedixit no- vihmis Job magis quàm prin- cipio ejus. Et facta ſunt ei quatu- ordecim millia ovium, & ſex mil- lia camelorum, & mille juga boum & mille aſinæ. Et fuérunt ei ſep- tem filii & tres filiæ. Et vocavit nomen unius Diem, & nomen ſecùndæ Caſſiam, & nomen teértiæ Cornuſtibii. Non ſunt autem in- ventæ mulieres ſpecioſæ, fſicut fi- liæ Job in univérſa terra: deditque eis pater ſuus hæreditatem inter fratres earum. Vixit autem Jo0 bPoſt hæc centum quadraginta an- 5 „ & vidit filios ſuos, & filios Hliorum ſuorum usque ad quartam generationem, & mortuus eſt ſe- nex,; & plenus dierum. . 5AB- 2 Netemin Gelparen Aictam ſu 00 M ſi ducit rohben captus et lekis Afli en poſt Geseruit terat, tibus, impertir Omnibus tamen P beto bropeni tette gel, ni Netem Darentur tam fum truis ſuſt Omm ſunt, 5 in & ve⸗ memento Enigr )vitul Kcerathe fonsorti⸗ ſeruſalen bi adora Uiprimi eliter ot no prosel let omnet is ſimlli Duerulus n eſlet ſe tribu ſ Momen ſan Onſanti line Omni dete 1 ttinon lo de lie Inqun a ſunt drintate lr K t g b ditlztil Pbgt ten Ie E inc⸗ An none m Pofr eus oth⸗ Razrhen Ehltes) d fecerun nwerlustei cünrotae! 1. Leunn, Peoſen⸗ unann. à½ A B B A T O. Ne reminiſcaris Die delicta mea, vel parentum meorum: neque vin- dictam ſumas de peccatis meis. DO MINIC⁊JA III. Incipit liber Tobiæ. Obias ex tribu & civitate Néph- thali (quæ eſt in ſuperioribus Galilææ fſupra Naaſſon: poſt viam uæ ducit ad occidéntem, in ſini- ſtro habens civitatem Sephet) cùm captus eſſet in diébus Salmanaſar regis Aſſy riorum, in captivitate ta- men poſitus, viam veritatis non deseruit: ita ut omnia, quæ habére poterat, quotidie concaptivis fra- tribus, qui erant ex ejus genére, impertiret. Cumque eſſet junior omnibus in tribu Néphthali, nihil tamen puerile geſſit in pere. Peto Dñe, ut de vinculo im- Propériji hujus absolvas me, aut certè deſuper terram eripias me: Ne reminiſcaris delicta mea, vel paréntum meôrum, neque vindi- tam ſumas de peccatis meis: quia eruis ſuſtinentes te Domine, g. Omnia enim judicia tua juſta funt, & omnes viæ miſericôr- dia & véritas: & nunc Doômine meménto mei. Ne. Enique cùm irent omnes ad vitulos aureos, quos Jeroboã féêcerat RexIſrael, hic ſolus fugièbat consortia omniunnſed pergébat in Jerúſalem ad templum Domini, & ibi adorabat Dim Deum Iirael, om- nia primitiva ſua, &décimas ſuas fi- déliter offerens, ita ut in tértio an- no prosélytis & advenis miniſtra- ret omnem decimationem. Hæc & his ſimilia ſecundùm legem Dei puérulus obſervabat. Cùm veròo fa- ctus eſſet vir, accépit uxéêr Annam de tribu ſua, genuitque ex ea filiũ, nomen fuum imponens ei,; quem ab infantia timére Deum dôcuit, & abſtinere ab omni peccato. de. Omni témpore bénedie Deum, & pete ab eo, ut vias tuas dirigat: * Et in omni témpore consilia tua in ipſo permaneant. Inquire, ut facias, quæ pla- cita ſunt illi in veritate, & in to- ta virtute tua. Et in omni. 495 Gitur cùm per captivitâtem de- veniſſet cum uxoôre ſua, & filio in civitatem Niniven cum omni tribu ua („cum omnes éderent ex cibis Gentilium) iſte cuſtodivit animam ſuam, & numquam contaminatus eſt in eſcis eorum. Et quoniam memor fuit Domini in toto corde ſuo, dedit illi Deus gratiam in conſpéctu Salmanaſar Regis: & de- dit illi poteſtatem, quocumque vellet ire, habens libertatem, quæ- cumque facere voluiſſet. Pergebat ergo ad omnes; qui erant in capti- vitãte, & mênita ſalutis dabat eis. Memor eſto fili, quoniam pau- perem vitam gérimus: & Habebis multa bona, ſi timuúeris Deum, In mente habéto eum, & cave» ne quando prætermittas præcepta ejus. Habébis. Gloôria, Habébis. Sermo ſancti Leonis Papæ, SCio quidem, dilectiſſimi, pluri- ) mos veſtrùm ita in iis, quæ ad obſervaàntiam Chriſtianæ fidei pér- tinent, eſſe devoôtos, ut noſtris co- hortationibus nõ indigeant admo- neri. Quod enim dudum & tradi- tio decrévit, & conſuetúdo firma- vit, nec exuditio ignôrat, nec pietas prætermittit. Sed quia Sacerdota- lis officii eſt, erga omnes Eccléſiæ filios curam habére commúnem »„ in id quod & rudibus proſit & do- ctis, quos ſimul diligimus, pari- ter incitamus, ut jejunium, quod nobis séptimi menſfis recùrſus in- dicit, fide alacri per caſtigationem animi & corporis celebrémus. Sufficiébat, nobis paupértas no- ſtra, ut divitiæ computaréntur: numquam fuiſſet pecuùnia ipſa, pro qua misiſti filin noſtrum: *& Ba- culum ſenectuùtis noſtræ. Heu me fili mi; ut quid te miſimus pe- regrinari, lumen oculoôrum noſtroô- rü? Baculu. — Dedò enim ipſa continéntiæ ob- Aſervantia quatuor eſt aſſignâta témporibus, ut in idipſum totius anni redeunte decurſu, cognosce- rémus; nos indeſinenter, Ppurifica- tionibus indigére: ſempérque eſſe niténdum, dum hujus vitæ va- rietate jactamur, ut peccatum, quod fragilitate carnis & cupiditatum pollutione contrahitur; jcjüniis atque 96 atqhe eleemòôſynis deleàtur. Eſu- riamus päaululum, dilectiſſimi, & aliquantulum, quod juvandis poſ- ſit prodéſſe paupéribus, noſtræ conſuetúdini ſubtrahamus. g. Benedicite Deum coœli, & cora omnibus viventibus cöfitémini ei: e Quia fecit vobiscum miſericor- diam ſuam. y. Ipſum benedici- te, & cantate illi: & enarrate omnia mirabilia ejus. Quia. Electétur cõſciétia benignôrũ frúctibus largitatis: & gaudia mibuens; quo es lætificandus, acci- pies. Diléctio proximi, diléctio Dei eſt, qui plenitüdinem legis & Pro- phetarumrin hac geminæ charitatis unitate cõſtituit, ut nemo ambige- ret, Deo ſe offérre, quod homini co- tuliſſet, dicénte Dño Salvatôre, cùm de aléndis juvandisque pauperibus loquerétur: Quod uni eorum feci- ſtis, mihi feciſtis. Quaärta igitur & ſextaFeria jejunémus: Sabbato verò apud beatü Petrum Apoôſtolum vi- gilias celebrémus, cujus nos méri- tis & orationibus crédimus adju- vandos, ut miſericòrdi Deo jejúnio noſtro & devotiòne placeamus. Tempus eſt, ut revértar ad eum, qui miſit me: * Vos autẽ benedici- te Deum, & enarrate omnia mira- bilia ejus. Confitemini ei co- ram omnibus viventibus, quia fecit vobiscum miſericordiam ſuã. Vos. Glôria Patri. Vos. Tribulatiônes civitätũ audi- Vimus, quas paſſæ ſunt, & deféci- mus: timor & hebetúdo méntis cécidit ſuper nos, & ſuper liberos noſtros: ipſi mötes nolunt recipere fugam noſtram: & Domine miſe- rére. . Peccaàavimus cum patri- bus noſtris, injuſtè égimus, ini- quitatem fécimus. Domine. gi. viii. Duo Seraphim clamabant alter ad alterum: & Sanctus, San- us, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth : Plena eſt omnmis terra 16ria ejus. Tres ſunt, qui te- imonium dant in colo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. Gloôria Patri. Plena. X i A ⁸ E CG UN D A. De libro Tobiæ. Oſt hæc vero, cùm eſfſet dies feſtus Dômini, & factum eſſet prandium bonum in domo Tobiæ, dixit Filio ſuo: Vade, & adduc aliquos de tribu noſtra, timénces Deum, ut epuléntur nobiscu. Cum- que abiiſſet, reveérſus nuntiavit ei, unum ex filiis Iſrael jugulatum ja- cêre in platéa. Statimque exiliens de accubitu ſuo;, relinquens pran- dium jejünus pervenit ad corpus» tollénsque illud portavit ad domu ſuam occultè, ut dum ſol occubuiſ- ſet, caute ſepeliret eum. Peto Domine. 405. Rguébant autem eum omnes proximi ejus, dicentes: Jam hujus rei cauſa intérfici juſſus es, & Vix effugiſti mortis imperium; &,iterùm ſepelis mortuos'sed To- bias plus timens Deum, quàm Re- gem, rapiebat corpora occisorum, & occultabat in domo ſua, & méè- diis nocéctibus ſepeliébat ea. Con- tigit autem, ut quadam die fatiga- tus à ſepultùra, veniens in domum ſuam;, jactaſſet ſe juxta parietem, & obdormiſſet, & ex nido hirundi- num dormiénti illi calida ſtercora inciderẽt ſuper oôculos ejus, fierét- que cæcus. Hanc auté tentationem ideo permiſit Dñs evenire illi, ut pôſteris darétur exémplum patien- tiæ ejus, ſiçut & ſancti Job. Omni tempore. 495. Am cùm ab infantia ſua ſem- „N per Deum timuerit, & man- dàta ejus cuſtodierit non eſt con- triſtatus contra Deum, gund plaga cæcitatis evénerit ei, fed imobilis in Dei timôre permanſit, agés gra- tias Deo, omnibus diebus yvitæ ſuæ- Nam ſicut beato Job inſultabant Reges;, ita iſti parentes & cognati ejus irridebant vitã ejus, dicentes: Ubi eſt ſpes tua, pro qua eleemoſy- nas & ſepulturas faciébas: Tobias verò increpabat eos; dicens: Nolite ita lôqui, quoniam filii Sanctoôrum ſumus & vitam illam exſpecétàmus, quam Deus daturus eſt his, qui fi- dem ſuam numquã mutant ab eo. Memor eſto. 495. A T E RT I A- De libro Tobiæ. Nna vero uxor ejus, ibat ad opus textrinum quotidie, de labore manuum ſuarum viétum, quem conſequi pôterat, deferébat. Unde factum eſt, ut hœdum ca- pra- nrum Cujus en ius audit furtivus ſuis gui le ex für dufici D hæ dit: Pes tua (dappar Mujuscem ei. Tunc Uit orare ſtnsd es Di jut ſunt COtdia, 8 nunc D0 e vindte neis, n Mea, vel Benecd Von epti ms in din tem & m in imnpro) us, In gl unne Dom Quia non Cepta tuah Eerlter cor Cündum ve Dritum ihi mori Tem IIXY eckid ſar Nillota e turba. le attuli entem ſpi lommulta e Amon leenen oloecdhe uun 4 kumn Onn tentullu nleili prarum accipiens detulifſet domi. Cujus cum vocem balantis vir e- jus audiſſet, dixit: Vidéte, ne fortè furtivus ſit; réddite eum déminis ſuis, quia non licet nobis aut ede- re ex furto aliquid, aut contingere. Sufficiébat nobis. 495. D hæc uxor ejus iràta reſpén- dit: Manifeſtè vana facta eſt ſpes tua, & eleemôſynæ tuæ mo- dò apparuérunt. Atque his & aliis hujuscemodi yerbis exprobrabat ei. Tunc Tobias ingemuit, & coœ- pit oràre cum lacrymis, dicens: Ju- ſtus es Die; & omnia judicia tua juſta ſunt, & omnes viæ tuæ miſeri- côrdia, & yéritas, & judicium. Et nunc Dômine memor eſto mei, & ne vindictam ſumas de peccatis meis, neque reminiſcaris delicta mea;, vel paréntum meòôrum. g. Benedicite. 496. — UVoniam non obedivimus præ- ceptis tuis,, ideo traditi ſu- mus in direptionem, & captivita- tem, & mortem, & in fabulam, & in impropérium omnibus nationi- bus, in quibus diſpersiſti nos. Et nunc Domine magna „judicia tua, quia non égimus ſecúndum præ- ceêpta tua, & non ambulavimus ſin- cériter coram te. Et nunc Düe ſe- cundùm voluntatem tuam fac me- cum, & præcipe in pace récipi ſpiritum meum: éxpedit enim mihi mori magis; quàm vVivere. v. Tempus. 496. QUART A FERIA Leédcio ſancti Evangelii ſecundàùm Marcum. de turba, dixit ad Jeſum: Magi- er, attuli filium meum ad te ha- entem ſpiritum mutum. Et réliq. Homilia venerabilis Bedæ Presbyt. IX illo témpore: Reſpéòndens unus ſt Æπmoniacum hunc, quem de- ſcendens de monte Dominus anayit, Marcus quidem ſurdum mutumque, Matthæus verò lunati- cum fuiſſe commémorat. Signifi- cat autem eos, de quibus ſcriptum eſt: Stultus ut luna mutatur. Qui numquam in eodem ſtatu perma- nentes, nunc ad hæc, nunc ad illa vitia mutati, creſcunt atque decré- cunt. Qui muti ſunt, non confi- téndo fidem: ſurdi, nec ipſum ali- quatenus veritatis audiéndo . moônem. Spumant autem, cùm ſtul- titia tabéſeunt. Stultorum namque & languéntium, atque hebetum eſt, ſpumas ſalivàrum ex ore di- mittere. Strident dentibus, cùm iracundiæ furore flamméſcunt: areſ- cunt, cuùm ôtio torpénte languéſ-⸗ cunt, & nulla virtuútis induſtria confortati enerviter vivunt. Tribulationes civitatum audivi- Hius, quas paſſæ ſunt, & defecimus, timor & hebetudo mentis cêcidit ſuper nos, & ſuper liberos noſtros: ipſi montes nolunt recipere fugam noſtram: -à Domine miſerére. Peccâvimus cum patribus no- ſkris, injuſté égimus, iniquitatem fécimus. Domine. ₰ Uèòd autem ait: Et disit Qifek pulis ſuis, ut ejicerent illum; & non potuérunt: laténter Apo- ſtolos accuſat, cùm impoſſibilitas curandi, intérdum non ad imbe- cillitatem curantium, ſed ad eo- rum, qui curandi ſunt, fidem refe- raturä dicénte Dño: Fiat tibi ſecun- dùm fidem tuam. Qui reſpondens eis, dixit: O generatio incrédula, quamdiu apud vos ero: quamdiu vos patiar? Non quod tædio ſu- peraãtus ſit ‚manſuétus ac mitis „» qui non apéruit ſicut agnus coram tondente es ſuum, nec in verba fu- rôris erupit; ſed quòd in ſimilitù- dinem medici, ſi ægrôtum videat, contra ſua præcépta ſe gérere, di- cat: Usquequò accédam ad do- mum tuam? quousque artis meæ perdam indúſtriam, me aliud ju- bente, & te aliud perpetrante? Omni témpore bénedic Deum: & pete ab eo, ut vias tuas dirigat; Et. in omni témpore consilia tua in ipſo permaâneant. Inquire; ut facias, quæ plâcita ſunt illi in veritate, & in tota vir- tute tua. Et. . T dixit illis „Hoc genus in „„nullo poteſt exire, niſi in ora- tiône & jejunio. Dum docet Apô- ſtolos, quoòmodo dæmon nequiſſi- mus débeat expelli, omnes inſti- tuit ad vitzm: ut ſcilicet novéri- mus;, gravifſima quæ que vel im- mundôrum ſpirituum, vel homi- num tentaménta; jejuniis & bra- tionibus eſſe ſuperanda: iram quo- que Doômini, cum in ultionem no- ſtrorum icélerum fuerit accenſa , hoc remédio ſingulari poſie pla- I 1 car'. 98 cali. Jejùnium autem gene . non ſoluùm ab eſcis, ſed à cunctis illécebris, abſtinére carnalibus , imo a ômnibus vitiorum conti- nére ſe paſſionibus. Sic & oratio generalis non in verbis ſolùm eſt, quibus divinam clementiam invo- camus, verùm étiam in omnibus,, quæ in obséquium noſtri Condité- ris fidei devotiene gerimus. „ . Memor eſto fili, quoniam pau- perem vitam geérimus: Habébis multa bona;, ſi timueris Deum. In mente habéto eum, & caye, uando prætermittas præcepta bedi „ S 160ria,. Habébis. us dæmoniéôrum in nullo poteſt exire: niſi in oratione & jeinnio. Aſericôrdiæ tuæ remédiis, quæ- Humus Domine; fragilitas no- ſtra ſubsiſtat: ut, quæ ſua conditiô- e atteritur, tua clementia Iepare- ux. Per Doôminum. F E R I) A Q U IN T A. De lib. Tobiæ. caâvit ad ie Tobias filium ſu- um, dixitque ei: Quid poôſſumus dare viro iſti ſancto, qui venit te- cum: Reſpondens Tobias, dixit patri ſuo: Pater, quam mercedem dabimus ei? aut quid dignum po- terit eſſe beneficiis ejus? Me duxit, &,reduxit ſanum, pecûniam à Ga- bélo ipſe recépit, uxorem ipſe me habére fecit, & dæmonium ab ea ipſe compeſcuit, gaudium parénti- bus ejus fecit,me ipſum à devora- tione piſcis eripuit, te quoque vi- dére fecit lumen cœli, & bonis ômnibus per eum repléti ſumus. uid illi ad hæc potérimus dignů dare: Sed peto te,pater mi, ut ro- ges eum, ſi, forte dignabitur medie- tatem de omnibus, quæ allata ſunt, ſibi aſsumere. Peto Domine. 495. T vocantes eum;, pater ſcilicet & filius, tulérunt eum in par- tem: & rogare cœpeérunt, ut dig- narétur dimidiam partem omni- um, quæ attuùlerant;, acceptam ha- bere. PTunc dixit eis occulté: Bene- dicite Deum cœli, & coram omni- bus vivéntibus confitémini ei, quia fecit vobiscũ miſericordiam fuam. generâle eſt, Etenim ſacraméntum Regis abſcon- dere bonum eſt: pera autem Dei revelare, & confitéri, honorificum eſt. Bona eſt oratio cum jejunio, eleemôſyna magis, quam thesâuros auri recéôndere, quôniäã eleemoôſyna à morte liberat, & ipſa eſt, quæ pur- gat pecçcaãta, & facit invenire mi ſe- ricôrdiam, & vitam ætérnam. Qui autem faciunt peccatum & iniqui- tàtem, hoſtes ſunt animæ ſuæ. Omni tempgre. 425. Aniféſto ergo vobis verita- Ltem, & non abſcôndam à vobis occùltum ſermônem. Quândo orabas cum lacrymis, & ſepeliebas moôrtuos, & derelinquébas pran- dium tuum, & mortuoôs abſcondé- bas per diem in domo tua, & no- te ſepeliébas eos, ego obtuli ora- tionem tuam Dômino. Et quia ac- céptus eras Deo, necéſſe guir ut tentatio probaret te. Et nunc mi- ſit me Dñs, ut curarem te, & Sa- ram uxôrem filii tui à dæmonio liberarem. Ego enim ſum Raphael Angelus, unus ex ſeptem, qui aſtaà- mus ante Dominum. Cumque hæc audiſſent, turbati ſunt, & tremen- tes cecidérunt ſuper terram in fa- ciem ſuam. Dixitque eis Angelus Pax vobis, nolite timere. Memor eſto. 495. F E K I A S E X T A. éi ſancti Eyangélii ſegundàùm Lucam. 40 V. 7. t IN illo témpore: Rogabat Jeſum quidam de Phariſæis, ut mandu- caret cum illo. Et ingréſſus domũ Phariſæi diſcubuit. Et réliqua. 17 Homilia S. Gregori Papg. r. Uem Phariſæus de falsa juſti- tia præsumens, niſi Judai- cum pé⁶pulum; quem peccatrix mülier ad veſtigia Domini ve- niens & plorans, niſi conveérſam Gentilitatem designat? Quæ cum alabaſtro venit, unguentum fudit, retrò fecus pedes Domini ſtetit., lacrymis pedes rigavit, capillis terſit, eosdemque;, quos infundé- bat, & tergébat, pedes oſculari non deſtit. Nos ergo, nos illa mulier expreſſit, ſi toto corde ad Domi- num poſt eam ejus pœniteéntiæ luctus imitémur. Quid namque unguénto; ‚niii bo- næ odor opinionis exprimitur 2 Ua de- peccàâta redeämus, iI. Unde 5 ocdor ſi uffi ſtta, u numqus ua mis culum ſ. me fli n regrinar um? Ba Poſttie, Eed ſi ad Deccata cus ped ſtigia 8 bamus. membus nis aftech ejusinttr 1 eorum mus. Denee ILum omnm mini ei: Illerico⸗ enedicit Ute omn Aplllt Pumn gidus etiam e uunt, mens pe t etlan doloris cmis caplllis ue Mox tur, ſeq Uüperiinn dk, Kn⸗ en dolo Itrindo Ihinimè 4 Unde & Paulus dicit: Chriſti bonus odor ſumus Deo in omni loco. Sufficiebat nobis paupertas no- ſtra; ut divitiæ computaréntur: numquam fuiſſet pecunia ipſa, pro qua misiſti filium noſtrum. Ba- culum ſenectuútis noſtræ. Heu me fili mi; ut quid te miſimus pe- regrinari, lumen oculôrum noſtrô- tum? Baculum., I ergo tecta pera àgimus, qui- Qbus opiniônis bonæ odéôre Ec- cléſiam reſpergamus, quid in Dô- mini corpore, niſi unguentum fündimus? Sed ſecus pedes Jeſu mulier ſtetit: contra pedes enim Dômini ſtétimus, cùm in peccatis pôſiti ejus itinéribus renitebamur. Sed ſi ad veram pœniténtiam poſt peccàta convértimur, jam retrò ſe- cus pedes ſtamus, quia ejus ve- ſtigia seqnimur quem impugna- bamus. Lacrymis mulier pedes ejus rigat, quod 'nos quoque vera- citer agimus, ſi quibuslibet ultimis membris Démini per compaſſio- nis afféctum inclinamur, ſi Sanctis ejus in tribulatione compatimur, ſi eòrum triſtitiam, noſtram puta- mus. . Benedicite Deum cœli, & co- ram omnibus vivéntibus confité- mini ei;: Quia fecit vobiscum miſericordiam ſuam., Ipſum benedicite, & cantate illi: & enar- ràte omnia mirabilia ejus. Quia. Apillis ergo pedes Dômini tér- gimus, quando Sanctis ejus, juibus ex charitate compatimur, ctiam ex his„ quæ nobis ſupér- fluunt, miſerémur: quatenus ſic mens per compaſſionem doleat, ut etiam larga manus afféctum doloris oſtendat. Rigat namque la- crymis Redemptoôris pedes, ſed capillis ſuis non tergit, qui utcum- que proximôrum doloôri compati- tur;, ſed tamen eis ex his, quæ ſibi ſupérfluunt, non miſerétur. Plo- rat, & non tergit; qui verba qui- dem doléris tribuit, ſed non mi- niſtràndo, quæ deſunt, vim doloris minimè abſcindit. Oſculatur mu- ier pedes, quos tergit: quod nos quoque plene àagimus;, ſi ſtu- diôsè diligimus, quos ex largitate continémus: ne gravis nobis ſit neceſtitas proximi: ne ipſa nobis ejns indigéntia, quæ ſuſtentatur, fiat oncroſa, & cum manus ne- . 99 ceſsària tribuit, ànimus ² dilectio- ne torpefeat. k. Tempus eſt, ut revéêrtar ad eum, qui miſit me: Wöos auté benedici- te Deum, & enarrâte omnia mira- bilia ejus. F. Confitémini ei coram omnibus vivéntibus, quia fecit vo- biscum miſericordiam ſuam. Vos. öria Patri. Vos. Mülier, quæ erat in civitâte peccâ- trix, ſtans retrò ſecus pedes Dô- mini, lacrymis cœpit rigare pedes ejus, & capillis capitis ſui tergé- bat, & deoſculabatur pedes ejus » & unguento unguébat. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut obſervatioônes ſacras annua devotioône recoléntes, & côrpore tibi placeamus, & mente. Per Dominum. S A B B A T O. éctiõ ſancti Evangélii ſecundam Lucam., Lectio 1 Hap. 13 IXN illo témpore: Dicebat Jeſus turbis hanc ſimilitdinem: Arbo-⸗ rem fici habébat quidam plantatä in vinea ſua, & venit quærês fructu in illa; & non invénit. Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Ominus ac Redemptor noſter — per Evangélium ſuum aliquan- do verbis, aliquando rebus l1oqui-= tur: aliquando aliud verbis, atque aliud rebus: aliquaàando autem hoc verbis, quod rebus. Duas étenim res, ex Evangélio fratres audiſtis: ficulneam infructuòſam, & mulie- rem curvam „ & utrique rei eſt pietas impénſa, Illud autem di- Xit per ſimilitudinem, iſtud egit per exhibitionem. Sed hoc ſigniſ- cat ficulnea infructuoôſa ; quod mu⸗= lier inclinata: & hoc ficulnea re- ſervata, quod mulier erecta. Tribulationes civitatum audivi- mus, quas paſſæ ſunt, & defecimus;, timor & hebetú⁴do mentis cecidit ſuper nos, & ſuper liberos noſtros: ipſi montes nolunt recipere fugam noſtram: Domine miſerére. Peccavimus cum paätribus no- ſtris, injuſte égimus, iniquitatem fecimus. Domine. I 1 2 500 Uid arbor fici, niſi humänam natúram designat? Quid mulier inclinata, niſi eamdem natũram ſigni ficando denuntiat? Quæ & benè plantata eſt ſicut ficus, & benè crea- ta ſicut mulier, ſed in culpam pro- pria ſponte lapſa, neque rucktum ſervat operationis, neq; ſtatum re- Gitùdinis. Ad peccatum quippe ex voluntate corruens, quia fructum obediéntiæ ferre noluit, ſtatum rectitdinis amiſit. Quæ ad Dei ſimilitàdinem condita; dum in ſua dignitate non perſtitit, quod plantata, vel crgata fuerat, ſervare contémpſit. Teêrtio dominus vi- neæ aꝗ ficúlneam venit, quia natu- ram generis humani ante legem , ſub lege, ſub gratia expectando;, admonéndo, viſitando requisivit. Omni témpore benedic Deum, & pete ab eo; ut vias tuas dirigat: Et in omni témpore consilia tua in ipſo permaneant. . Inquire, ut facias, quæ placita ſunt illi in veritate, & in tota vir- tuúte tua. Et in omni. Enit ante legem, quia per na- turalem, intelléétum quid unus- quisque exémplo ſui, qualiter erga proximum aàgere debuiſſet, inno- tuit. Venit in lege, quia præci- piéendo docuit. Venit poſt legem per gratiam, quia pietatis ſuæ præ- séntiam exhibéndo monſtravit. Sed tamen in tribus annis fructum ſe non inveniſſe conquéritur, quia quorumdam pravorum mentes nec inſpirata, lex naturalis corrigit; nec præcépta erúdiunt, nec,incar- natiônis ejus miracula convertunt. Quid verò per cultéôrem vineæ, niſi Præpoſitorum ordo exprimitur! Qui dum præſunt Ecgléſiæ, ni- mirum Dominiceæ vineæ curam gerunt. , Memor eſto fili, quôniam pau- perem vitam gérimus: Habébis multa bona, ſi timũúeris Deum. In mente habéto eum, & cave, ne quando Prætermittas præcépta ejus Habébis. loria. Habébis. Illuminare Dômine iis, qui in té- nebris ſedent „ & dirige pedes noſtros in viam pacis, Deus Iſrael. Mnipotens ſempitérne Deus;, qui per continéntiam ſaluta- rem „ corporibus medeéris, & men- tibus: majeſtatem tuam supplices exoramus; ut pia jejunantium de- precatioòne placatus, & præséntia nobis ſubsidia tribuas, & futura. Per Dominum. S A B B A ToO. Adônai Déômine Deus magne; S& mirabilis, qui dediſti ſalutem in manu fæminæ, exaudi preces ſer- vôrum tuôrum. D O M I N I) C A IV. Incipit liber judith. A Rphaxad itaque Rex Medorum, Smſubjugaverat multas Gentes impéxio ſuo, & ipſe ædificavit civi- tatem potentiſſimam, quam appel- lavit Ecbatanis, ex lapidibus qua- dratis, & ſectis: fecit muros ejus in altitudinem gubitorum ſeptua- ginta, & in latitdinem cubitoôrum triginta, turres verò ejus pôſuit in altitüudinem cubitôrum centum. Per quadrum verò earum latus ut- rüúmque vicenorum pedum ſpatio tendebatur, poſuitque portas ejus in altitúdinem turrium: & gloria- batur quaſi potens in potentia ex- ércitus ſui, & in gloria quadriga- rum ſuaârum. Adônai Dômini Deus magne, & mirabilis, qui dediſti ſalutem in anun féminæ : *„ Exaudi preces ſervorum tuorum. Benedictus es Dômine, qui non derelinquis præſuméntes de te, & de ſua Vir- tute gloriantes humilias. Exaudi. Nno igitur duodécimo regni ſui, Nabuchodonoſor Rex Aſſyriérum, qui regnabat in Ni- nive civitate magna , pugnavit contra Arphaxad, & obtinuit eum in campo magno, qui appellatur Raâgau, circa Euphraten, & Tig- rin, & Jadaſon in campo Prioc regis Elicorum. Tunc exaltatum eſt regnum Nabuchodônoſor, & cor ejus elevatum eſt, & miſit a omnes, qui habitabant in Cilicia, & Damaſco, & Libano, & ad Gen- tes, quæ ſunt in Carmelo & Ce- dar, & inhabitantes Galilæam in campo magno Esdrelon, & ad om- nes, qui erant in Samaria, S trans Aumen Jordané usq;ad Jeruſalé, & 0m- Ofetn 1 yeniatur Tribu VImus, mus: tim cteidit ſu nohros:i, 1e fugam ſerere. dus noſtt Alitatem Phose duchoc Oimnes un Kemisé onore a tus Nabu omnem t thronum defender us his, huchodlo ecunda ekt verbun nolor egi eret ſe. Tes natu belatotes mnhſterium ikationen emm terki benell iſte ſun, Egit inin etciat lan (benect⸗ lt ccelum Notmen tu loria da S== ir libro Elia & Otentes ere, ne. ſantnr ſi bantrinn ui kolofe ln, jejnn Altitls ſu lun lolem Aprocé n circu bore c01 ut, ſer UIm e er D omi Qui nor pyliees lntum ge⸗ Preventit & kunmrn ifogi gualni Pld tmuritt tummn leye in biu. gecimt lonoft, omnem terramjeſſe, quousque per- veniatur ad términos Kthiopiæ. Tribulatioônes civitatum audi- vimus, quas paſſæ ſunt, & deféci- mus: timor & hebetúdo mentis céeidit ſuper nos, & ſuper liberos noſtros: ipſi montes nolunt recipe- re fugam noſtram: * Doômine mi- ſerére. Peccàavimus cum patri- bus noſtris, injuſté egimus, ini- quitatem fécimus. Domine. W hos omnes miſit nuntios Na- buchodonoſor Rex Aſſyrioru: qui omnes uno animo contradixérunt, & remisérunt, eos vacuos & ſine honôre abjecérunt. Tunc indigna- tus Nabuchodoônoſor Rex advérsùs omnem terram illam, juravit per thronum, & regnum ſuum, quòd defeénderet ſe de omnibus regioôni- bus his. Anno tertiodécimo Na- buchodonofor Regis, vigéſima & ſecúnda die menſis primi, factum eſt verbum in domo Nabuchodo- noſor regis Aſſyriorum, ut defeén- deret ſe. Vocavitque omnes majô- res natu , omnésque duces, & bellatôres ſuos, & habuit cum eis myſterium conſilii ſui; dixitque, co- gZitationem ſuam in eo eſſe, ut om- nem terrä, ſuo ſubjugaret império. „ Benedicat te Dominus in vir- tte ſua, qui per te ad nihilum re- dégit inimicos noſtros: & Ut non deficiat laus tua de ore hôminum. .. Benedictus Dôminus, qui crea- vit cœlum & terram; quia hoôdie nomen tuum ita magnificavit. Ut. Aoria Patri. Ut. Ex libro S. Ambrôſii Epiſcopi, de Elia & Jeſunio. . Poancntes vinum prohibéntur bi- bere, ne,s cum biberint, oblivi- ſcaàntur ſapiéntiam. Dénique bibe- bant vinum in ebrietate poténtes, qui Holoferni Principi militiæ Re- gis Aſſyriorum ſe tradere geſtié- bant; ſed non bibébat fémina Ju- dith, jejunans omnibus diébus vi- duitaàtis ſuæ, præter feſtorum diée- rum ſolemnitates. His armis mu- nita procéſit,, & omnem Aflyriéô- rum circumvénit exércitum. Sobrii vigore consilii abſtulit Holofernis caput, ſervavit pudicitiam, victo- riam reportavit. . g. Nos alium Deum neſcimus præ- ter Dominum, in quo ſperamus. Qui non déſpicit nos: nec amo- ſ 61 vet ſalutem ſuam à génere noaro. Indulgentiam ipfſius fuſis lacry- mis poſtulemus, & humiliemùús illi animas noſtras. Qui. c enim ſuccinéta jejùni5 in caſtris prætendébat aliénis : Ifle vino ſepultus jacébat, ut ictum vúlneris ſentire non poſſet. Itaque unius mulieris jejunium inuùmeros ſtravit exércitus Aſſyriorum. Eſther quoque pùúùlchrior facta eſt jejùnio; Däüs enim gratiam sobriæ mentis augébat. Omne genus ſuum, id eſt, totum populum judæoôrum, à per- ſecutionis acerbitate liberavit, ita ut Regem ſibi faceret eſſe ſubjectũ. Dominator Domine cœlorum & terræ, Creaâtor aquarum; Rex univêrſæ creaturæ, * Exaudi ora- tiônem ſervòrum tuòrum., Tu Dômine, cui humilium ſemper & manſuetôrum placuit deprecatio. Exaudi. . „ Taque illa, quæ triduo jejunavit continuo, & corpus ſuum aqua lavit, plus placuit, & vindictam retulit: Aman autem dum ſe rega- li jactat convivio, inter ipſa vina pœnam ſuæ ebrietatis exsolvit. Eſt ergo jejunium reconciliationis ſa- crificium, virtutis increméntum: quod fecit étiam féminas fortiores augménto gratiæ. Jejúnium neſcit fœneratoôrem, non ſortem fœno- ris novit, non rédolet usuras men- ſa jejunantium: étiam ipſfis jeju- nium conviviis dat gratiam. Dul- ciores poſt famem épulæ fiunt, quæ aſſiduitate faſtidio ſunt, & diutur- na continuatione vileſcunt. Con- diméentum cibi jejunium eſt. Quan- tò avidior appeténtia, tantò eſca jucuúndior. ⸗ . Domine Deus, qui conteris bella ab initio, eéleva brachium tuum ſuper Gentes, quæ, cogitant ſervis tuis mala: „Et déxtera tuâ glorificétur in nobis. „ Allide virtútem eôrum in virtuúte tua: ca- dat robur eòrum in iracundia tua. Et. I6ria Patri. Et. . Conforta me Rex Sanctoô- rùm Principatum tenens. Et da ſermonem rekéum, & benè ſonan- tem in os meum. Dômine Rex univérſæ poteſtatis conveérte con- silium eôrum ſuper eos. Et da. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: & Sanfcdtus, San- Gus, Sandkus, Doôminus Deus Sa- baoth: *& Plena eſt omnis terra I1 1 3 261- 502 gloria ejus. 7. Tres ſunt, qui teſti- monium dant in c 1lo, Pater, Ver- bum, & Spiritus ſanctus, & hi tres unum ſunt. Sanctus. G loôria. Plena. F E RIA SE CG UN D A. De libro Judith. Ilii Iſrael, qui habitabant in ter- ra Juda, timuérunt valde à facie Holoférnis. Tremor & horror in- vaſit ſenſus eòrum, ne hoc faceret Jerùſalem, & templo Däi, quod Fecerat céteris civitatibus & tem- plis earum. Et misérunt in omnem Samariã per cirçuitů usquejericho, & præoccupavérüt omnes vertices montium, & muris circumdedérunt vicos ſuos, & congregavérunt fru- ménta in ꝓræparationem pugnæ. Adonai Domine Deus magne, & mirabilis, qui dediſti ſalutem in manu féminæ : £ Exaudi preces ſervorum tuorum. Benedictus es Domine, qui non derelinquis præſuméntes de te, & de ſua vir- tute gloriantes humilias. Exaudi. Aceérdos étiam Eliachim ſcripſit ₰ ad univerſos, qui erant cçontra Esdrelon, quæ eſt contra faciem campi magni juxtaDôthain, & uni- vérſos, per quos viæ tranſitns eęſſe pôterat, ut obtinérent aſcenſus moôntiumper quos via eſſe poterat ad Jeruſalem, & illic cuſtodirent, ubi angúùſtum iter eſſe pôterat in- ter montes. Et fecçérunt filii Iſrael, ſecundum quod conſtituerat eis ſacérdos Dômini Eliachim. Et cla- mavit omnis populus adDominum inſtantia magna, & humiliaverunt animas ſuas in jejuniis & oratio- nibus, ipſi & mulieres eoôrum. J. Tribulatiônes civitatum audi- vimus, quas paſſæ ſunt, & deféci- mus: timor & hebetuúdo mentis cécidit ſuper nos, & ſuper liberos noſtros: ipſi montes nolunt recipe- re fugam noſtram: & Domine mi- ſerére. F. Peccavimus cum patri- bus noſtris, injuſte egimus „ ini- quitàtem fécimus. Domine. T induérunt le lacerdôtes, cili- ciis, & infantes proſtraveérunt coôntra faciem templi Dnñi, & al- tare Domini operuerunt cilicio: & clamavérunt ad Dominum Deum Iſrael unanimiter, ,ne daréntur in prædam infantes eôrum, & uxoôres eorum in diviſionem, & civitaàtes eoôrum in exterminium, & ſancta eôrum in pollutionem, & flierent opprobrium Gentibus. Tunc Elia- chim, ſacérdos Dômini magnus cir- cuivit omnem Ifrael, allocutúùsque eſt eos, dicens: Scitôte, quoniam ex- audiet Dominus precçes veſtras, ſi manéntes permanséritis in jejuniis & orationibus in conſpectu Düi. ., Benedicat te Dominus in vir- túte ſua, qui per te ad nihilum re- dégit inimicos noſtros? Ut non denciat laus tua de ore hominum. Benedictus Dôminus;, qui crea- vit cœlum & terram; dquia hodie nomen tuum ita masgnificavit. Ut. loria Patri. Ut. F E RI A T E R. T I A. De libro Judith. T factum eſt, cùm audiſſet hæc Ereibanncdich vidua, quæ erat fllia Merari, filii Idox,filii Joſeph; flii Oziæ,filii Elai, filii Jamnor, fliiGé- deon, filii Raphaim, filii Achitob » Klii Melchiæ, filii Enan, flii Natha- aiæ, filii Salathiel, flii Simeon, flii KRuben: & vir ejus fuit Manaſſes, qui moôrtuus eſt in diébus meſſis hor- deaceæ: inſtabat enim ſuper alli- gantes manipulos in campo, & ve- nit æſtus ſuper caput ejus, & mor- tuus eſt in Bethulia civitate ſua, & ſepultus eſt illic cum patribus ſuis. Erat auté Judith relicta ejus vidua jam annis tribus, & meénſibus ſex. Nos alium Deum neſcimus præ- ter Dominum, in quo ſperamus. Qui non deſpicit nos: nec amd- ver ſalutenn ſuam à geénere noſtro. Indulgéntiam ipfius fufis lacry- mis poſtulémus, & humiliemus illi aänimas noſtras. Qui. T in ſuperiôribus domus ſuæ „fecit ſibi ſecretum cubiculum in quo cum puéllis ſuis clauſa mo- rabatur, & habens ſfuper lumbos ſuos cilicium, jejunabat ommibus diébus vitæ ſuæ, præter sabbata, neoménias, & faſta domus IIraél. Erat autem eleganti aſpéctu ni- mis, cui vir ſuus reliquerat div- tias multas „ & familiam copio- ſam, ac poſſeſſiones arménti boum, & grégibus ovium plenas- Et erat hæc in omnibus famosifii- ma; quôniam timébat Pominhin Filde, ne ill verb 1. Dom terte, Verle cre nem ſery Domine munſuete Luudi. 1Ken Tuüam transacte titemm m (um init un, in triaclt ci Ouinque Aajutori tentatis . Don- bella al tuum ſ eryis t glorifiee Virtutenm at tobn Et. G! EE ſancalin dextral Aia valdè, nec erat, qui loquerétur de illa verbum malum. , x. Dominâtor Doômine coœlorum & terræ, Creator aquarum, Rex uni- vérſæ creaturæ, & Exaudi oratioô- nem ſervorum tuôrum. . Tu Dômine, cui humilium ſemper & manſuetorum placuit deprecatio. Exaàudi., Kiii. T Tc itaque, cùm audiſſet, quoô- MHMniam Ozias promisiſſet, quò transacto quinto die traderet civi- tatem: miſit ad presbyteros Chabri & Charmi. Et venérunt ad illam, & dixit illis: Quod eſt hoc ver- bum, in quo consénſit Ozias, ut tradat civitatem Aſſyrxis, ſi intra quinque dies non vénerit vobis adjutorium? Et qui eſtis vos, qui tentatis Dominum? ,B . Domine Deus, qui coônteris Pella ab initio, éleva brachium tuum ſuper Gentes, quæ coôgitant ſervis tuis mala: &£ Et déxtera tua glorificétur,in nobis. Allide vVirtùtem eôrum in virtüte tua: ca- dat robur eoôrum in iracundia tua. Et. Gloria Patri. Et. FFRIA QUARTA. De libro Judith. Actum eſt autem, cùm ceſsaſſet clamare ad Doêminum, furréxit de loco; in quo jacuerat proſtrata ad Dominum. Vocavitque Abram ſuam, & deſcéndens in domum ſu- am, abſtulit à ſe cilicium, & éxuit ſe veſtiméntis viduitatis fſuæ, & la- vit corpus ſuum, & unxit fſe myro ptimo, & diſcriminavit crinem capitis fui, & impôſuit mitram ſuper caput ſuum, & induit ſe veſti- méntis jucunditatis ſuæ, induitque ſandalia pédibus ſuis, aſſumpsitque dextraliola, & lilia, & inaures, & annulos, & mnibus ornaméntis ſuis ornavit ſe. Cui étiam Domi- nus côntulit ſplendorem. Conforta me. sor. AcGctum eſt autem, cùm deſcén- deret montem circa ortũ diéi, ocgurreérunt ei, exploratoôres, Aſly- riôrũ, & tenuerunt eam, dicéntes: Unde venis ? aut quò vadis? Quæ reſpôndit: Filia ſum Hebræorum, ideò ego fugi à facie eorum, quô- niam futurum agnovi, quod dentur vobis in deprædationem, pro eo quòôd contemnentes vosz noluérunt ultrò tradexe ſeipſos, ut invenirent miſericordiam in conſpeéectu veſtro. . 15 503 Tribulatiônes. 502. Uxerúntque illam ad tabernâ- culum Holoféêrnis, annuntian- tés eam. Cùmque intraſſet ante faciem ejus, ſtatim captus eſt in ſuis oculis Holofernes. Dixerunt- que ad eum ſatéllites ejus; Quis contémnat populum Hebræorum:, qui tam decoras mulieres habent, ut non pro his méritò pugnaxe co- tra eos debeamus? Videns itaque Judith, Holoférnem ſedéntem in conopéo, quod erat ex pürpura;, & auro, ſmaragdo; & lapidibus pretioſis intéxtum, & cùm in fa- ciem ejus intendiſſet, adoravit eum, proſternens ſe ſuper terram. Benedicat te. FERIAQUIN TA. De libro Judith. T factum eſt, in quarto die Ho- loférnes fecit cœnam ſervis ſuis, & dixit ad Vagao eunuchum ſuum: Vade, & ſuade Hebræam il- lam, ut ſpontè conséntiat habitare mecum. Fœdum eſt enim apud Af- syrios ,ſi fémina irrideat virum, agéndo ut imunis ab eo tranſeat. Tunc introivit Vagao ad Judith,, & dixit: Non vereatur bona puél- la introire ad dominum meum;, ut honorificétur ante faciem ejus, ut manduúcet cum eo, & bibat vinum in jucunditäate. Cui Judith re- ſpëndit: Quæ ego ſum, ut con- tradicam domino meo? Adoônai Doômine. Soz. Z T autem ſerò factum eſt; fe- ϑMſtinavérunt ſervi illius ad ho- ſpitia ſua, & concluúſit Vagao oſtia cubiculi, & abiit. Erant autem omnes fatigati à vino: eratque Ju- dith ſola in cubiculo. Porrò Holo- férnes jaçébat in lecto, nimia ebrie- tàte ſopitus. Dixitque Judith puél- læ ſuæ, ut ſtaret foris ante cubicu- lum, & obſervaret. Stetitque Ju- dith ante lectum orans cum lacry- mis „& labiorum motu in filéen- I i 4 tiO *W 0. tich dicens Cônfirma me Déômine Deus Iſrael, & réſpice in hac hora ad opera manuum mearum, ut ſicut promisiſti, erúſalem civitatem tuã érigas: & hoc, quod credens per te poſſe fieri cogitavi, perficiam. Tribulationes. §0. T cùm hæc dixifſet, accéſſit ad columnam;, quæ erat ad caput lIéctuli ejus, & pugionem ejus; qui in ea ligatus pendéebat, exsoôlvit. Cuümque evaginaſſet illum, appre- héndit comam capitis ejus, & ait: Confrma meDneDeus in hac hora. Et percüſſit bis in cervicem ejus, & abſcidit caput ejus, & abſtulit conopeum ejus à colúmnis, & evol- vit corpus ejus truncum. Et poſt pusillum exivit, & tradidit caput Holofernis ancillæ ſux; & juſſit, ut mitteret illud in peram ſuam. Benéedicat. 502. g RIA 8 EXT A. De dibro judith. 3 Umque omnis exeèrcitus decol- laätum Holofeêrnem audiſſet, fu- git mens, & consilium ab eis, & ſo- 0 tremore & metu agitati, fugæ Præsidium ſumunt,; ita ut nullus Io- querétur cum proximo ſuo, ſed in- clinato câpite, relictis omnibus evadere feſtinabant Hebræos, quos armatos ſuper ſe venire audiébant, fugiéntes per vias camporum, & sémitas collium, Videntes itaque filii Iſrael fugientes, ſecùti ſunt illos deſcenderuntque clangéntes tubis, & ululantes poſt ipſos. Nos alium. 502. Iſit itaque Ozias núntios per omnes civitates, & regiônes Ifrael. Omnis ita que régio, omnis- que urbs, eléctam juventùúùtem ar- matam miſit poſt eos, & perſecuti ſunt eos in ore gladii, quouùsque pervenirent ad extremitaâtem fini- um ſuorum. Réliqui autem, qui erant in Bethùlia, ingréſſi ſunt ca- ſtra Aflyriorum, & prædam, quam fugientes Aſflyrii reliquerant, ab- ſtulérunt , & Oônuſtati ſunt valdè. N, Dominator. 5So3. Oacim autem ſumus Pôntifex, de Jeru ſalem venit in Bethuliã cum univerſis Presbyterxis ſuis, ut vidé- ret Judith. Quæ cùm exiſſet ad il- lum, benedixérunt eam omnes una voce, dicentes: tu gloria Jerufalem, tu lætitia Iſrael, tu honorificentia populi noſtri: quia feciſti viriliter, & confortatum eſt cor tuum, eo quòd caſtitàatem amàveris,, & poſt virum tuum;alterum neſcieris, ideò & manus Dômini confortavit te, & ideò eris benedicta in ætérnum. Et dixit omnis populus: Fiat, fiat. Domine Deus. So3. S A B B A T O De libro Judith. Er factum eſt poſt hæc, omnis péô- =pulus poſt victôriam venit inje- rũſalem adorare Dôminum: & mox ut purificati ſunt, obtulérunt om- nes holocauſta, & vota, & repro- miſſiones ſuas. Porrò Judith uni- verſa vaſa bellica Holoférnis, quæ dedit illi péëpulus, & conopeéu, quod ipſa ſuſtúlerat de cubili ipsius, obtulit in anathéma oblivionis. Conforta me. Sor. eſio zi. Rat autem populus jncundus ſe- cûndùm faciem Sanctoru, & per tres menſes gaudiñ hujus viétoriæ celebrat eſt cum Judith: Poſt dies autem illos unusquisque rédiit in domum ſuam, & judith magna facta eſt in Bethulia; & præclarior erat univerſæ terræ Iſrael. Erat étiã vir- tuti caſtitas adjunéta, ita ut non cognoôſceret virü omnibus diébus vitæ ſuæ, ex quo defunctus eſt Ma- naſſes vir ejus. Erat aute diébus fe- ſtis procédens cum masgna gloria. Tribulationes. Sor. tig zii. Anſit autem in domo viri fui annos centum quinque, & di- miſſit Abrahã ſuam liberam, & de- functa eſt, ac ſepuùlta cum viro ſuo in Bethulia., Luxitque illam omnis ppulus diebus ſeptem. In omni autem ſpatio vitæ ejus non fuit, qui perturbaret Iſrael, & poſt mortem ejus annis multis. Dies autem vi- Gtoriz hujus feſtivitatis ab Hebræis in numero ſanctorum diérum acci- Pitur, & côlitur à Judæis ex illo témpore usq; in præsentem diem. Benedicat te. Soz. S A B B A T O. 4 AIge, Däiñe Rex omnipotens, in ditioône tua cuncta ſunt poſita, & non eſt; qui poſſit tuæ resiſtere voluntati. O MINICA V. Incipit liber Eſther. IN diébus Affuéri, qui regnävis ab India usque Xthiopiain il per entut cins: quan fui, Fuſan Gium fuit Perii ſi (lnctis r fortiffimis nclytid Corim ſe, glorir reg tqle jas Multo tem Kodoz „. Dom in ditione & non eſt luntlti tu nömen tun nem noſtr Hoſtrum Uma WpIriüüi lum 3 gui Müximo 1 ullit ſept Mepariri morIs, qn conſttum e Cmni pat Calbaſin tati fünidn leis, gui e klant, & e ciedantut. Algentei, Uedino & ofti . Ute Dicti Confo- lincipatn onem ke n 0s mel 4 boteſta⸗ Wrum fu bebant per eentum viginti ſeptem provin- cias: quando ſedit in solio regni ſui, Suſan civitas regni ejus exoôr- dium fuit. Tértio igitur anno im- périi ſui fecit grande convivium cunctis Principibus, & pueris, ſuis, fortiſſimis Persarum, & Medorum, inclytis, & Præféctis provinciarum coram ſe, ut oſténderet divitias gloriæ regni ſui, ac magnitudinem atque jactantiam poteéntiæ, ſuæ multo tempore, centum vidélicet & octoginta diébus. Domine mi Rex omnipotens, in ditiône tua cuncta ſunt pôſita; & non eſt, qui poſſit resiſtere vo-⸗ luntati tuæx: * Libera nos propter nômen tuum., Exaudi oratio- nem noſtram, & convérte luctum noſtrum in gaudium. Libera. Umque implerentur dies con- vivii, invitavit omnem popu- lum, qui invéêntus eſt in Suſan, à maximo usque ad minimum: & juſſiét ſeptem diébus convivium præparari in veſtibulo horti, & né- moris, quod régio cultu & manu conſitum erat. Et pendebant ex omni parte tentoôria aérii coloris, & carbaſini ac hyacinthini, ſuſten- tata funibus byſſinis, atque purpu- reis, qui ebuúrneis circulis inſerti erant, & columnis marmoôreis ful- ciebantur. Léctuli quoque aurei & argentei, ſuper pavimentum ſma- ragdino & pario ſtratum lapide diſpoſiti erant: quod mira varie- tate pi ctuùra decorabat. Gonforta me Rex, Sanctôrum Principatum tenens: * Et da ſer- monem rectum, & benè ſonantem in os meum. Däiüe Rex univer- ſæ poteſtatis, converte consilium Gôrum ſuper eos. Et. Ibébant autem, qui inyitati erant, Aureis pôculis, & aliis, atque aliis vaſis cibi inferebantur. Vinum quoque, ut magnificéntia régia dignum erat, abundans, & Præcipuum ponebaâtur. Nec erat, qui noléentes côgeret ad bibéndu: ſed ſicut Rex ſtatúerat, præponens mẽſis ſingulos de Principibus ſuis, ut súmeret unusquisque, quod vel- let. Vaſthi quoque Regina fecit conviviä feminaru in palatio ubi rex Aſſuérus manére conſuéverat. 5§05 & mnia peccâta hô⁴minum in tri- bulatione dimittis. Doômine Deus, Creâtor cœli & terræ, réſpice ad humilitatem no-⸗ ſtram. Qui. Ioria Patri. Qui. Ex libro Officiorum S. Ambréôſii Epiſcopi. Uid Eſther regina, nonne ut QOydoulpm ſuum bpericulo erue- ret („quod erat decorum, atque honeſtum) morti ſe obtulit; nec immitis Kegis trepidavit furôrem: Ipſe quoque Rex Persarum ferox atque tumido corde, tamen decorü judicavit, indici inſidiarum, quæ ſibi paratæ forent, gratiam repræ- ſentare , populumque liberum à ſervitúte eripere, erũere neci, nec parcere neci ejus, qui tam indecôra ſuasiſſet. Dénique quem ſecundum à ſe, ac præcipuum inter omnes amicos habéret, cruci tradidit, quod dehoneſtatum ſe ejus fraudu- lentis consiliis animadvertiſſet. Meménto mei Domine Deus in bonum: Et ne deleas miſera- tiones meas, quas feci in domo Dei mei, & in cæremoniis ejus. Recordare mei Domine Deus meus. Et ne. A enim amicitia probabilis, quæ honeſtatem tuteur, præfe- rénda ſané opibus;honoribus, po- teſtatibus, honeſtati verò præferri non ſolet, ſed honeſtatem ſequi Qualis fuit Jonathæ, qui pro piera- te nec offénſam patris, nec ſalutis periculum refugiebat. Qualis fuit Achimelech, qui pro hoſpitalis gra- tiæ officiis necem potius ſibi, quàam proditionem fugiéntis amici, ſub- eundam arbitrabatur. Nihil igitur præferendum honeſtati, quæ tamen ne amicitiæ ſtúdio prætereatur, étiam hoc Scriptura admonet. Tribulationes civitatum audi- vimus, quas paſiæ ſunt, & deféci- mus: timor & hebetäüdo mentis cécidit ſuper nos, & ſuper liberos noſtros: ipſi montes nolunt recçi- pere fugam noſtram: Doômine miſerere. Peccavimus cum pa- tribus noſtris, injuſté égimus, ini- Philoſo- quitatẽ fécimus. Dfle. Unt étiam pleræque 4 phorum quæſtiones : Utrùm Eühe Spem in alium numquam ha- amici cauſa quisquam contra pa- , bui, præterquam in te Deus Ifrael: triam ſentire, necne, débeat, ut ,ilch Qui iraſceéris, & propitius eris, amico obediat: utrùm oporteat, ut Cenopin I i 5 ſidem “ 506 fidem déſerat, dum indulget, atque inténdit amici commoditatibus. Et Scriptùra quidem ait: Clava & gla- dius, & ſagitta ferrata: ſic homo eſt teſtimonium dans falſum advéêr- sus amicum ſuum. Sed conſidera, quid aſtruat. Non teſtimonium xe- prehéndit dictum in amicum, ſed falſum teſtimonium. Quid enim ſi Dei cauſa, quid ſi patriæ cogatur a- liquis dicere teſtimoni? Numquid præponderare debet amicitia reli- giôni præponderare charitati vitiu? . Benedicat te Düs in virtuúte ſua, qui per te ad nihilum redegit ini- micos noſtros: laus tua de ore hominum. y. Benedidtus Dominus, qui crea- vit cœlum & terram: quia hodie nomen tuum ita magnificavit. Ut. Ioria Patri. Ut. Nos alium Deum neſcimus, præter Däm, in quo ſperamus : Qui non déſpicit nos, nec amo- vet ſalutem ſuam à génere noſtro. 7 Indulgéntiam ipfſius fuſis lacry- 7 mis poſtulémus, & humiliémus illi animas noſtras. Qui. Srs Vi Duo Séraphim clamâbant alter ad alterum: *& Sanctus, San- GRus, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth: & Plena eſt omnis terra glôria ejus. Tres ſunt, qui teſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unum ſunt. Sanctus. Iôria Patri. Plena. F† ERIA SE CIND A. De libro Eſther. Rat irudu insuſan civitate, vocàbulog Mardochæus, flius Jair, filii Sémei, filii Cis, de ſtirpe jémini, qui translatus ferat de Je- rúſalem eo témpore, quo Jechoniã regem Juda Nabuchodonoſor Rex Babylonis transtúlerat, qui fuit nutritius filiæ fratris ſui Ediſſæ, quæ altero nômine vocabatur Eſt- her, & utrumque parénté amiſerat, pulchra nimis, & decôra facic. Mor- tuisque patre ejus ac Matre Mardo- chæus ſibi eam adoptavit in filiam. Doômine mi. Sos. *Umque pererebuiſſet Regis imperium, & juxta mandatum illius multæ pulchræ virgines àad- ducerentur Suſan, & Egéo traderen- „Ut non deficiat quam ſibi adoptaverat in tur Eunucho;, Eſther quoque inter céteras puéllas ei tradita eſt, ut ſervarétur in número feminarum. Quæ placuit ei, & invénit gratiam in conſpéctu illius. Et præcépit eunucho, ut acceleràret mundum muliebrem, & tradéret ei partes ſuas, & ſeptem puéllas ſpeciosiſſi- mas de domo Regis, & tam ipſam, quam pediſſequas ejus ornaret, at- que excôlexet. Quæ noluit indicare ei poôpulum, & pâtriam ſuam: Mar- dochæus enim præceéperat ei, ut de hac re omnino reticéret, qui deam- bulabat quotidie antè veſtibulum domus, in qua eléctæ virgines ſerva- bantur, curam agens ſalutis Eſther. Conforta me. Sos. i, Volùúto autem témpore per or- dinem, inſtabat dies, quoſther filia Abihail fratris Mardochæi;, debéret intrare ad Regem. Quæ non quæsivit muliebrem cultum,, ſed quæcumque voôluitEgéus eunu- chus cuſtos virginum, hæc ei ad or- natum dedit. Erat enim formoſa valdé „ & incredibili pulchritudi- ne, omnium oculis gratiôſa, & ama- bilis videbaätur. Ducta eſt itaque ad cubiculum regis Afſſueri menſe decimo, qui vocatur Tebeth;, seép- timo anno regni ejus. Et adama- vit eam Rex plusquam omnes mu- lieres, habuitque gratiam, & miſe- ricordiam coram eo ſuper omnes mulieres, & péôſuit diadéma regni in caàpite ejus, fecitque eam regna- re in loco Vaſthi. spem in alium. F E KRIA T. SP Aſſuérus exaltavit 505. R TIA. )Oſt hæc Rex . Aman filium Amadathi, qui erat de ſtirpe Agag: & poôſuit s0lium ejus ſuper omnes Principes;, quos habébat. Cunctique ſervi Regis, qui in föribus palatii verſabantun, flectébant génua, & adorabant Aman,: ſic enim præcéperat eis Imperator. Solus Mardochæus non Hectébat genu neque adorabat eum. Cui dixérunt pueri Regis, qui ad fores palatii præ ſidébant . Gur præter céteros non o sérvas mandatum Regis? :2 Meménto mei. so5. Leion Umque hoc crébriùs dicerent; * & ille nollet audire;, nuntia- vérunt Aman, ſcire cupientes; utrùm perſeveraret in ſentenli⸗ direrat Quod cn perimen cheus noe ſe adoran nlhilo d um mitt Trib VUdi tisjn nem Jud Aſueri, Mrimolcr anno du miſla eſt braüc di guo die, run debe ſo duod Amntituc ejulatu n diens. ) dutum ſa In Omnit Didisac opma pe erat apuc tud, & ſe Pro ſtrate tem funt nuntiave conſterne ablato lam ace Athachke Kum ei Mardo⸗ 60 cr hu Nn dixerat enim eis ſe eſſe Judæum. Quod cùm audiſſet Aman, & ex- periménto probaſſet, quòd Mardo- chæus non flécteret ſibi genu, nec ſe adoraret, iratus eſt valdèé, & pro nihilo duxit, in unum Mardochæ- um mittere manus ſuas. Tribulationes. 5o5. Udierat enim, quòd eſſet gen- Ntisjudææ: magisque voôluit om- nem Judæorum, qui erant in regno Aſſuéri, pérdere nationem. Menſe primo (cujus vocabulum eſt Niſan) anno duodécimo regni Aſſuéri, miſſa eſt ſors in urnam, quæ He- braicè dicitur phur, coram Aman, quo die, & quo menſeGens Judæoô- rum debéeret intérfici: & exivit me- ſis duodécimus, qui vocatur Adar. g. Benedicat te. 506. 2FE R I A CU A R T A. De libro Eſther. . ar Uæ cùm audiſſet Mardochæus, Qſcidit veſtimenta ſuy, & indu- tus eſt ſacco, ſpargens cinerem ca- piti: & in platea mediæ ciyitatis voce magna clamabat, oſtéêndens amaritudinem animi ſui, & hoc ejulatu usque ad fores palatii gra- diens. Non enim erat licitum in- dutum ſacco aulam Regis intrare. In omnibus quoque provinciis, op- pidis, ac locis, ad quæ crudele Kegis dogma pervénerat, planctus ingens erat apud Judæos, ſejunium, ulula- tus, & fletus, ſacco & cinere, multis pro ſtrato utêntibus. Ingréſſæ au- tem ſunt puellæ Eſther, & eunuchi, nuntiaveruúntque ei. Quod audiens conſternata eſt, & veſtem miſit, ut ablato ſacco, induúerent eum, quam accipere noluit. Accitôque Athach eunúcho, quem Rexz mini- ſtrum ei dederat, præcépit, ut iret ad Mardocheum , & diſceret ab eo;, cur hoc faceret. . Nos alium. 506. Greſsusque Athach, ivit ad Mardochæum ſtantem in, pla- téa civitatis ante ôſtium palatii, qui indicavit ei omnia, quæ acci- derant, quòmodo Aman promisiſ- ſet, ut in thesauros Regis pro Ju- dæôrum nece inférret argéntum. Exemplar quoque edicti, quod pen- débat in Suſan, dedit ei, ut Reginæ oſtenderet, & monéret eam, ut intraret ad Regem, & deprecare- tur eum pro populo ſuo. Regreſſus Athach, nuntiavit Eſther omnia, quæ Mardochæus dixerat. Quæ re- 50 ſpondit ei, & juſſit, ut diceret Rar⸗ dochæo: Omnes ſervi regis, & cun- ctæ, quæ ſub ditione eſus ſunt, norunt, provinciæx, quòd ſive, vir ſive múlier, non vocatus, intériùs atrium Regis intraverit, absque ul- la cunctatione ſtatim interficiatur: niſi forté Rex auream virgam ad eum teténderit pro ſigno clemen- tiæ, atque ita poſſit vivere. Ego igitur, quomodo ad Regem in- trare potero , quæ triginta jam diébus non ſum vocata ad eum? Conforta me Rex. §05. Uod cùm audiſſet Mardochæ- Jus:; rurſum mandavit Eſther dicens: Ne putes, quod animam tuam tantùm liberes, quia in domo regis es præ cunctis judæis: ſi enim nunc ſilueris, per aliam occaſiô- nem liberabuntur Jjudæi: & tu, & domus patris tui peribitis. Et quis novit utrum idcircò ad regnum véneris, ut in tali témpore para- veris: Rursumque Eſther hæc Mar- dochæo verba mandavit: Vade, & côngrega omnes Judæos, quos in Suſan repéreris, & orâte pro me. Non comedatis, & non bibatis tri- bus diébus, & tribus noctibus: & ego cum ancillis meis ſimiliter je- junabo, & tunc ingrédiar ad Regem contra legem faciens, non vocata, tradénsque me morti, & pericu- l1o. Iyvit itaque Mardochæus, & fecit omnia, quæ ei Eſther præcépérat. Spem in alium. §o05. F E RI A UIN TA. De libro Eſther. Ie autem tértio induta eſt Eſther regalibus veſtimentis, & ſtetit in atrio domus régiæ, quod erat intérius „ contra basilicam Regis: at ille ſedébat ſuper solium ſuum in conſiſtôrio palatii contra ſtium domus, Cúmque vidiſſet Eſther Reginam ſtantem, placuit culis ejus, & extendit contra eam virgam auream, quam tenébat ma- nu. Quæ accédens, oſculaàta eſt ſum- mitatem virgæ ejus. Dixitque ad eam Rex: Quid vis Eſther regina uæ eſt petitio tua : étiam ſi dimi- Aarn. partem regni petieris, dabi- tur tibi. At illa reſpondit: Si Regi placet, obſecro, ut vénias ad me hodie, & Aman tecum, ad convi- vium, quod paravi. Statimque Rex: Vocâte, inquit, citò Aman, at Eſt. et z0o8 “ 2: her obédiat voluntati. Doômi- né mi Rex. Soß. 4 Gréſfus eit itaque illo die Aman lætus & alacer., Cuùmque idiſſet Mardochæum ſedéntem an- te foras Palatii, & non ſolùm non afſurrexiffſe ſibi, ſed neç motum quidem de loco ſeſſionis ſuæ, indi- gnatus eſt valde: & diſſimulata ira „ reverſus in domum ſuam, convocavit ad ſe amicos ſuos, & Zares uxôrem ſuam, & expôſuit illis magnituùdinem divitiarum ſuarum, filiorumque turbam , & quanta eum gloria fuper omnes Principes & ſervos ſuos Rex ele- vaſſet. Et poſt hæc ait: Regina quo- que Eſther nullum vocavit ad con- vivium cum Rege, præter me: apud quam étiam cras cum Rege pran- surus ſum. Et cùm, hæc omnia ha- beam, nihil me habére puto, quam- diu videro Mardocheum Judæum ſedéntem ante fores régias. Conforta me. So5. Eſponderuntque ei Zares uxor ejus, & céteri amici: jube parari excelſam trabem, habentem altitu- dinis quinquaginta cuůbitos, & dic manè Rezgi, ut appendatur ſuper ea Mardochæus, & ſic ibis cum Rege lætus ad conviviü. Placuit ei consi- lium, & juſſit excelsã parari crucẽ. Spem in alium. §os. FER I A §& E X T A. De libro Eſther. Noden Ullam duxit Rex insôm- Anem; juſsitque ſibi afferri hiſto- rias, & annales priérum tempo- rum. Quæ cum illo præsente le- gerêntur, ventum eſt ad illum lo- cum, ubi ſcriptum erat, quomodo nuntiaſſet Mardochæus insidias Bagathan & Thares eunuchorum, regem Aſſuerum jugulare cupien- tium. Quòd cùm audiſſet Rex, ait: Quid pro hac fide honoris ac præ- mii Mardochæus conſecútuùs eſt: Dixerunt ei ſervi illius, ac miniſtri, Nihil omnino mercédis accepit. Statimque Rex: Quis eſt, inquit, in atrio?: Aman quippe inteérius atrium domus regiæ intraverat, ut ſuggéreret Regi, & juberet Mardo- chæum affigi patibulo, quod ei fuerat præparatum. Reſponderunt pueri: Aman ſtat in atrio. Dixit- que Kex: Ingrediatur. Meméento mei. §os. Umque eſſet ingréſſus, ait illi: Quid debet fieri viro, quem Rex honorare desiderat? Côgitans autem in corde ſuo Aman, & répu- tans, quod nullum alium Rex, niſi ſe vellet honorare, reſpondit: Ho- mo, quem rex honorare cupit, de- bet indui véſtibus régiis, & impo- ni ſuper equum, qui de ſella Regis eſt, & accipere régium diadéma ſuper caput ſuum, & primus de ré- giis Principibus, ac tyrannis teneat equum eius, & per platéam civita- tis incédens clamet, & dicat: Sic honorabitur, quemcumque volue- rit Rex honorare. Tribulationes. 5o5. Ixitque ei Rex: ſumpta ſtola & equo, fac ut locútus es, Mardochæo Judæo, qui ſedet ante fores palatii: Cave, ne quidquam de his, quæ locutus es „ prætermittas. Tulit itaqué Aman ſtolã & equum,indutumque Mardochæum in platea civitatis; & impoôſitum equo præcedeébat atque clamabat: Hoc honore con- dignus eſt, quemcúmque Rex Vo- luerit honoràare. Keversusque eſt Mardochæus ad jänuam palatii: & Aman feſtinavit ire in domum ſuam, lugens & operto capite: narravitque Zares uxori iuæ 8 amicis ommnia, quæ eveniſſent fibi. Benedicat te. 506. 8 B B A T O. De libro Eſther. INtravit ſtaque Rex & Aman, ut biberent cum Regina. Dixitqué ei Rex étiam ſecunda die, poſtquam vino incaluerat, Quæ eſt petitio tua Eſther, ut detur tibi? & quid vis fieri? étiam ſi dimidiam partem re- gni mei petieris, impetrabis. Ad quemilla reſpondit: Si inveni grd- tiam in oculis tuis, 6 Rex,& ſi tibi placet, dona mihi animam meam, pro qua rogo, & populum meum, pro quo obſecro. Traditi enim ſu- mus ego & poôpulus meus, ut con- teramur;, jugulemur, & pereamus. Atque utinam in ſervos & famulas venderémur, eſſet tolerabile ma- lum, & gemens tacerem: nunc au- tem hoſtis noſter eſt, cujus crude- litas redundat in Kegem. Nos alium. 506. ectio i Eſpondénsque Rezx Afluérus ait: Quis eft iſte, & cuieke⸗ “ Feſtina, & tentir, l Xltque Eſt nolter pek ille audien tun Regis Kinens. N. Xce loco tum arbo⸗ quoque ſu leginam p enim àret Conkfor Vienn bat Eüher Vult oppr. domo me Rexis ex faciem Unus de miniſteri palayerat t pro Re Mbens cübitos 6 eum in ec Aman in Mardoche Ppem! § Adaperin lege lla iciat pac 5 0 lncipit! I fack Alexi Mümns r⸗ etetra ( Lemurum Drrlinmn noreret diles téntiæ, ut hæc àaudeat facere: Di- xitque Eſther: Hoſtis & inimicus noſter péſſimus iſte eſt Aman. Quod ille audiens, illico obſtúpuit, vul- tum Regis ac Reginæ ferre non su- ſtinens. Rezx autem iratus ſurréxit, & de loco convivii intravit in hor- tum arboribus conſitum. Aman 7 „ 7 quoque ſurréxit, ut rogaret Eſther reginam pro anima ſua 3 intelléxi enim à rege ſibi paratum malum. Conforta me, Ssor. Ui cùm reverſus eſſet de hor- to nemoôribus conſito, & in- traſſet convivii locũ, réperit Aman ſuper léctulũ corruiſſe, in quo jacé- bat Eſther,, & ait: Etiam Reginam vult opprimere, me præseènte, in domo mea. Necdum verbum de ore Regis exierat, & ſtatim operuérunt faciem ejus. Dixitque Harbona unus de eunúchis, qui ſtabant in miniſterio regis: En lignum, quod paraverat Mardochæo, qui locutus eſt pro Rege, ſtat in domo Aman, habens altitudinis quinquaginta cubitos. Cui digxit Rex: Appéndite eum in eo. suſpenſus eſt itaque Aman in patibulo, quod paraverat Mardochæo, & Regis ira quievit. Spem in alium. 505. A B B A O. Adapériat Doôminus cor veſtrum in lege ſua, & in præcéptis ſuis, & faciat pacem DominusDeus noſter. DOMINICA I. Incipit liber primus Machabæôrü. E factum eſt, poſtquam percuſſit Alexander Philippi Macedo, qui primus regnavit in Græcia, egréſſus de terra Cethim, Darium regem Persäarum & Medorum, conſtituit prælia multa, & obtinuit omnium munitioônes, & interfécit Reges ter- ræ. Et pertranſiit usque ad fines terræ: & accêpit ſpolia multitudinis Gentium, & siluit terra in conſpé- ctu ejus. Et congregavit virtutem & exércitum fortem nimis „» & exaltatum eſt, & elevatum, cor ejus: & obtinuit regiônes Génti- um, & tyrânnos, & facti ſunt, il- li in tributum. Et poſt hæc déci- dit in lectum, & cognovit, quia morerétur. Et vocavit pueros ſuos nobiles, qui ſecum erant nutriti 509 à juventute, & diviſit illis regnum ſuum, cùm adhuc viveret. R. Adapériat Düs cor veſtrum in lege ſua, & in præcéptis ſuis, & faciat pacem in diébus veſtris. Concédat vobis ſalùtem, & ré- dimat vos à malis. Exaâudiat Doôminus orationes veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in témpore malo. Concèdat. T regnavit Alexaânder afis dué- decim ,& mortuus eſt. Et obti- nuérunt pùeri ejus regnum, unus- quisq; in loco ſuo: & impo ſuérunt omnes ſibi diadémata poſt mortẽ ejus ; & filii eorum poſt eos annis multis, & multiplicata ſunt mala in terra. Et éxiit ex eis radix pecca- trix , Antiochus illuſtris, filius An- tiochi regis, qui fůerat Romæ ob- ſes: & regnavit in anno centéſimo trigéſimo séptimo regni Græcorä. Exâudiat Dominus orationes veſtras, & reconciliétur vobis „ nee vos déſerat in tempore malo. Doôminus Deus noſter. „Det vobis cor omnibus, ut co- latis eum, & faciatis ejus volun- tatem. Doôminus. tio N diébus illis exiérunt ex Iſrael filii iniqui, & ſuasérunt multis; dicéntes: Eamus, & diſponâmus teſtaméntum cum Gentibus, quæ circa nos ſunt; quia, ex quo recèſſi- mus ab eis, invenerunt nos multa mala. Et bonus viſus eſt ſermo in culis eòrum. Et deſtinavérunt aliqui de populo, & abiérunt ad Regem: & dedit illis poteſtatem;, ut facerent juſtitiam Gentium. Et ædificavérunt gymnaſiü in Jerosô- lymis ſecundùm leges, Natioônum. Et fecérunt ſibi præpútia, & re- ceſsérunt à teſtaménto ſancto, & juncti ſunt Nationibus, & venúm- dati ſunt, ut facerent malum. Congregati ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtute ſua: contere fortitudinem illorum Die, & di- ſpêrge illos: “ Ut cognoôſcant, quia non eſt alius, qui pugnet pro no- bis, niſi tu Deus noſter. y. Diſper- ge illos in virtùte tua, & déſtrue cos protéctor noſter Domine. Ut. Gloria Patri. Ut. Ex libro Officior. S. Ambroſii Epiſ. Patie aliquos bellica défigos gloria tenet;, ut putent, ſolam . eſſe 510 . eſſe præliàrem fortitudinem: & còncito in médium legionis ſe ideò me ad iſta dedlexiſſe, quia illa prorũúpit, & abjecto clypeo utraque noſtris déforet. Quam fortis Je- ſus Nave, ut uno prælio quinque Reges captos ſterneret cum popu- lis ſuis? Deinde cùm advéêrsum Ga- baonitas urgéret prælium, & vere- réêtur, ne nox impediret vi côriam, magnitudine mentis & fidei cla- mavit: Stet ſol: & ſtetit, donec victoria conſummarétur. Gédeon in trecentis viris de ingénti pôpu- lo & acerbo hofte reyéxit trium- phum. Jônathas adoléscens virtu- tem magnam fecit in prælio. Impetum, inimicôrum ne ti- muéritis, mémores eſtote, quomo- do falvi facti ſunt patres noſtri. *Et nunc clamémus in colum, & miſerébitur noſtri Deus noſter. Mementôte mirabilium ejus, quæ fecit Pharaôni, & exercitui ejus in Mari ruhro. Et nunc. Wigd de Machabæis loquar: ſed priùs de pôpulo dicam patrum: ui cùm eſſent parati ad repugnan- um pro templo Dei, & pro legiti- mis ſhis, dolo hôſtium die laceſsiti sabbati, malugrunt vulnéribus offerre nuda cörpora, quam re- pugnare, ne violarent sabbatum. ftaque omnes læti ſe obtulérunt morti. Sed Machabæi conſideran- tes, quod hoc exémplo Gens omnis boſſet perire, sabbato étiam cùm ipfſi in bellum provocaréntur, ulti ſunt innocéntium necem fratrum ſuérum. Unde pôſteaà ſti- mulatus rex Antiochus, cùm bel- lum acceênderet per duces ſuos Ly- ſiam, Nicanorem, Gorgiam, ita cum Orientalibus ſuis, & Aſſyriis attritus eſt copiis, ut quadraginta & octο millia in médio gampi à tribus millibus proſterneréntur. „ Congregatæ ſunt Gentes in mul- titudine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid agere debeamus: Doômine Deus ad te funt oculi noſtri, ne pereamus. Tu ſcis, quæ côgitant in nos: quémodo poteérimus ſubsiſtere an- te faciem illérum, niſi tu àadjuves nos? Domine. IV Irtütem ducis judæ Machabæi de uno ejus milite conſidera- te. Namque Eleazarum, cùm ſuper eminentem cetęgris elephantem lo- rica veſtitum reégia adyeérteret, ar- bitratus, quoòd in eo eſſet Rex, curſu 7 manu interficiébat, donec perveni- ret ad béſtiam, atque intravit, ſub eam, & ſubjécéko gladio interémit eam. Itaque cadens beſtia oppréſ- ſit Eleazarum, atque ita mortuus eſt. Quanta igitur virtus animi! primo, ut mortem non timéèret: de- inde, ut circumfuſus legionibus inimicôrum, in confertos raperétur hoſtes,medium penetraret agmen, & contémpta morte ferocior, ab'jé- G clypeo, utraque manu vulnera- tæ moôlem béſtiæ ſubiret, ac ſuſti⸗ néret, poſt infra ipſam ſuccederet, quo plenioôri feriret ictu: cujus rui- na inclúſus, magis quàm oppreéſſus, ſuo eſt ſepuùltus triumpho. Tua eſt boténtia, tuum regnum Däe: tu es ſuper omnes Gentes: Da pacem Dne in diebus noſtris. Creator omnium Deus,terribilis & fortis, juſtus & miséricors.- Da. 1oria Patri. Da. . Refülſit ſol in clypeos aureos & reſplenduérunt montes ab eis: Et fortitudo Gentiu diffipata eſt. 6Erat enim exércitus magnus Val- dè, & fortis: & appropiavit Judas, & exercitus ejus in prælio. Pt. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: *Sanctus, San- dus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloôria ejus. Tres ſunt;, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. 16ria Patri, Plena. F'E R I A S ECUND A. De libro primo Machabæorum. T paràtum eſt regnum in con- ſpéctu Antiochi; & cœpit reg- nare in terra gybpti: ut regha- ret ſuper duo regna. Et intravit in .gyptum in multitudine gravi,in cùrzibus, & elephantis, & equiti- bus, & copioôſa navium multitudi- ne ,» & conſtituit bellum adyvérsus Ptolemæum regem Æ—g pti : veritus eſt Ptolemæus à facie efus, & fugit, & cecidérunt vulnerati multi. Et comprehendit civitates munitas in terra Xρ)ti, & accébit ſpolia terræ Æαgypti. i ſuo: Dixit Judas Simoni fratri ftuo : Elige Elige tib tres tuos & ſonat Galaadit tas in co mini flli quonian ello, noſttæ, T co quan centeſim dhno: & cendit. ne grayi tionem Atare à luminis menſam tia, & p & velun tum au pli erat Orma rönis ar e Domi magna i , con⸗ Dominn Tao 4K cepit tln ſenit, In tertan ominun a magt magnus & ſenio frmati ſumptit In thoro Lommote tesin e, näuite Pelnt eheice mien ſe elitilli Ornape binrel nino, r ſlins 4 Cccrdos n Elige tibi viros, & vade, libera fra- tres tuos, in Galilæam: ego autem, & Joônathas frater tuus ibimus in Galaaditim: * Sicut fuerit volũún- tas in cœlo, ſic fiat. Accingi- mini filii poténtes, & eſtôte parati: quoniam melius eſt nobis mori in ello, quam vidére mala Gentis noſtræ, & ſanctorum. Sicut. T convértit Antiochus, poſt- quam percuúſſit gyptum in centéſimo & quadragéſimo tértio anno: & aſcendit ad Iſfrael, & aſ- céndit Jerosolymam in multitudi- ne gravi. Et intravit in ſanctifica- tionem cum ſupèrbia, & accépit altare änreum „ & candelabrum luminis, & univérſa vaſa ejus, & menſam propoſitiônis, & libato- ria, & phialas, & mortariola aurea, & velum, & corônas, & ornamen- tum aureum, quod in facie tem- pli erat, & comminuit omnia. „Ornavérunt faciem templi co- rônis aureis, & dedicavérunt alta- re Dômino: * Et facta eſt lætitia magna in poôpulo. In hymnis, & ,confeſſionibus benediceébant Dominum. Ef. T accépit argéntum, & aurum, & vaſa concupiſcibilia: & ac- cépit thesauros occultos, quos in- venit, & ſublàtis omnibus abiit in terram ſuuam. Et fecit cædem hominum, & locuútus eſt in ſupér- bia magna. Et factus eſt planctus magnus in Iſrael, & in omni loco eoôrum; & ingemuérunt Principes, & ſeniôores, virgines, & juvenes in- firmati ſunt,, & ſpecioſitas mulie- rum immutata eſt. Omnis maritus ſumpſit lamentum, & quæ ſedébant in thoro maritali, lugébant. Et commòta eſt terra ſuper habitan- tes in ea, & univérſa domus Jacob induit confuſionem. In hymnis, & confeſſignibus benediceébant Dominum: Qui magna fecit in Iſrael, & vi ctôriam dedit illis Dominus omnipotens. Ornavérunt faciem templi coroô- nis aureis, & dedicayérunt altare Domino. Qui. loria. Qui. F ERI A TE R T I A. De libxo primo Machabæorum. N diébus illis ſurréxit Mathathias lius joàânnis, filii Simeonis, ſacérdos ex filiis Joarib ab Jeruſa- lem, & consédit in monte Modin: puli Iſrael; 11 & habébat filios quinqueognnem, qui cognominabaâtur Gaddis: & Si- moné, qui cognominabaâtur Thaſi: & Judam, qui vocabatur Macha- bæus: & Eleazarum, qui cogno- minabatur Abaron: & Jonatham, qui cognominabatur Apphus. Hi vidérunt mala, quæ Sabtnr in péô- pulo juda, & in Jeruſalem. S. Hic eſt fratrum amator, & pé- „ Hic eſt, qui multum orat pro péôpulo, & univérſa ſancta civitate jeruſalem. J. Vir iſte in populo ſuo mitiſſi- mus appaâruit, Hig. ◻T dixit Mathathias: Væ mihi; zut quid natus ſum vidére con- tritionem populi mei, & contri- tionem civitatis ſanctæ, & ſedere illic, cùm datur in manibus ini- micorum? Sancta in manu extra- neoôrum facta ſunt: templum ejus ſicut homo ignobilis. Vaſa gloriæ ejus captiva abducta ſunt, truci- dati ſunt ſenes ejus in platéis, & juvenes ejus cecidérunt in gladio inimicorum. Quæ gens non hære- ditavit regnum ejus, & non ob- tinuit ſpolia ejus? ,B Tu Domine universorum, qui nullam habes indigéntiam, volui- ſti templum tuum fieri in nobis: Consérva domum iſtam imma- culatam in æternum Doômine. Tu elegiſti Domine domum iſtam ad invocandum nomen tuum in ea, ut eſſet domus orationis, & obſecratiònis populo tuo. Con- Serva. j . T ſcidit veſtiménta ſua Matha- thias, & filii ejus, & operuérunt ſe ciliciis, & planxerunt valde. Et venérunt illuc, qui miſſi erant à re- ge Antiocho, ut cogerent eos, qui confügerant in civitatem Modin, immolare, & accéndere thura, & à lege Dei diſcédere. Et multi de pôpulo Iſrael conſentiéntes, acceſ- sérunt ad eos: ſed Mathathias „ & filii ejus conſtanter ſtetérunt. „ Aperi culos tuos Domine, & vide afflictionem noſtram: cir- cumdedérunt nos Gentes ad pu- niendum nos: sed tu Domine exténde brachium tuum , & libera animas noſtras. %⸗ Afflige oppri- mentes nos, & contumeliam fa- ciéntes in ſuperbiam, & cuſtodi partem tuam. Sed. loria Patri. Sed. FE. 512 F E R I A Q U AR T A. De libro primo Machabæorum. T reſpéndit Mathathias, & di- xit magna vocçe: Et ſi omnes Gentes regi Antiocho obédiuntzut diſcédat unusquisque à ſervitute legis patrum ſuorum, & conséntiat mandatis ejus: ego & filii mei, & fratres mei obediémus legi patrum noſtrorum. Propitius ſit nebis De- us: non eſt nobis utile relinquere legem & juſtitias Dei: non audie- mus verba regis Antiochi, nec ſa- crificabimus transgrediéntes, legis noſtræ mandata, utcamus altera via. Refuülſit ſol. S10. T ut ceſsavit loqui verba hæc, accéſſit quidam Jjudæus in om- nium ôculis ſacrificare idéôlis ſu- per aram in civitate Modin, ſecun- dùm juſſum Regis, & vidit Matha- thias, & doluit, & contremuérunt renes ejus, & accenſus eſt furor ejus ſecundùm judicium legis, & insiliens trucidavit eum fuper aram: ſed & virum, quem rex Antiochus miſerat, qui cogeébat immolare, occidit in ipio témpo- re, & aram deſtruxit, & zelatus eſt legem ſicut fecit Phinees Zamri filio Salomi. Ornavérunt, SII. T exclamâàvit Mathathias voce magna in civitate, dicens: Om- nis, qui zelum habet legis ſtatuens teſtamentum, éxeat poſt me. Et fugit ipſe, & filii ejus in montes, & reliquérunt, quæcumque habébant in civitate. Tunc deſcendérunt multi quæréntes judicium, & juſti- tiam in desértum; & ſedérunt ibi ipſi,; & filii eérum, & mulieres eôrum, & pecora eòrum: quoniam inundavérunt fuper eos mala. gie In hymnis. §II. F E R I A QUI NT A. De libro primo Machabæôrum. T appropinquavérunt dies Ma- thathiæ moriendi, & dixit filiis ſuis: Nunc confortata eſt ſupér- bia, & caſtigatio „ & tempus everſionis, & ira indignationis. Nunc ergo, filii, æmulatores eſtote legis; & date animas veſtras pro teſtameênto, batrum veſtroôrum; & mementote operum patrum, quæ fecérunt in generatiônibus ſuis: & accipiétis gloriam magnam, & no- men ætérnum. Abraham noônne in tentatioône invéntus eſt fidelis, & reputatum eſt ei ad juſtitiam? Jo- ſeph in témpore anguſtiæ ſuæ cu- ſtodivit mandàtum, & factus eſt dominus Kgypti. Phinees pater noſter, zelando zelum Dei, ac- cépit teſtamentum ſacerdotii æ- terni. Adapériat. 509. Eſus, dum impléevit verbum, fa- Gus eſt dux in Ifrael, Caleb, dum teſtificatur in eccléſia, accepit hæreditatem. David in ſua miſeri- côrdia conſecutus eſt ſedem regni in ſæcula. Elias dum zelat zelum legis, recéptus eſt in cœlum. Ana- nias, & Azarias, & Miſael creden- tes, liberati ſunt de flamma. Da- niel in ſua ſimplicitate liberatus eſt de ore leòônum. Et ita cogitate per generationem, & generatio- nem': quia omnes, qui ſperant in eum, non infirmantur. Et à verbis viri peccatoris ne timueritis, quia gloria ejus ſtercus & vermis eit: hodie extollitur, & cras non in- veniétur; quia conveérſus eſt in texram ſuam , & cogitatio ejus periitt. Exaudiat. 509. Os ergo filii confortàmini, & viriliter agite in lege, quia in ipſa glorioſi eritis. Et ecce dimon frater veſter, ſcio, quod vir consilii eſt, ipſum audite ſemper, & ipſe erit vobis pater. Et Judas Macha- Dæus fortis viribus à juventute ſua ſit vobis Princeps militiæ, & ipfe aget bellum péôpuli., Et adducétis ad vos omnes factöres legis : 8 vindicâte vindictam poôpuli veſtri. Retribúite retributionem Genti- bus, & inténdite in præceptum legis. Et benedixit eos; & appoſi⸗ tus eſt ad patres ſuos. Congregati ſunt. 500. F E RIA S E XT A. De libro primo Machabæorum. Efancdus eſt Mathathias an- no centéſimo & quadrageſi- mo ſexto: & ſepultus eſt à filiis ſuis in ſepäúlchris patrum ſuòrum in Modin, & planxérunt eum ohr- nis Iſrael planétu magno. Et ſurré- zit Judas, qui vocabatur Macha- bæus els, ſl ſabant el uniyerſi, ejus: & nel cum liam pop eſt iniqu conturbe ſuccengi inimici Omnes 9 tutbiti ſl mann ejn Imper Terue letine ſuis, & in benec Ciyitates er eis, d Mominat terræ, & congrege X Sam⸗ magnam: nel.t eh am illi: um cee religui la eorum lulit eo omnit Cong. cec trum nes Gent heryenit: ce preliis Gelltes. tlochus AUmo, ereitun Prtin Val uum, 5 elen an neſt 14 bæus, filius ejus pro eo: & adju- vabant eum oimnes fratres ejus, & univérſi, qui ſe conjünxerant patri ejus: & præliabantur HSõ Iſ- rael cum lætitia. Et dilatavit glo- riam populo ſuo., Et perſecutus eſt iniquos; perſcrutans eos, & qui eunrutbadale populum ſuum, éos ſuccendit flammis: & repulſi ſunt inimici ejus præ timore ejus, & omnes operarii iniquitatis con- turbati ſunt: & dirécécta eſt ſalus in manu ejus. Impetum. §10. S 7 T exacerbabat reges multos, & ε lætificabat Jacob in operibus ſuis, & in ſæculum memoria ejus in benedictiône. Et perambulavit civitates juda, & pérdidit impios ex eis, & avertit iram ab Iſrael. Et nominatus eſt usque ad noviſſimũ terræ, & congregavit pereuntes. Et congregavit Apollonius Gentes, & à Samaria virtutem multam & magnam ad bellandum contra Iſ- rael. Et cognovit Judas, & éxiit ob- viam illi: & percuúfhit, & occidit il- lum, & cecidérunt vulnerati multi, & réli qui fugérunt. Et accépit ſpo- lia eorum: & gladium Apollonii abſtulit judas, & erat pugnans in eo omnibus diebus. Congregatæ. 510. 1 T cecidit timor Judæ, ac fra- trum ejus;, & formido ſuper om- nes Gentes in circuùitu eòrum. Et pervénit ad Regem nomen ejus, & de præliis Jjudæ narrabant omnes Sentes. Ut audivit autem rex An- tiochus ſermones iſtos, iratus eſt animo, & miſit, & congregavit exercitum univerſi regni ſui, caſtra fortia valdè: & apéruit ærarium ſuum, & dedit ſtipéndia exercitui in annum, & mandavit illis;, ut eſſent parati ad omnia. Tua eſt poténtia. 510. . 8 B T O. De libro primo Machabæorum. multiplicata ſunt mala, & exér- citus applicabant ad fines eérum: & cognovérunt verba Regis, quæ mandavit populo facere in inteéri- tum & conſumationé, & dixérunt En viditjudas, & fratres ejus, quia unusquisque ad proximum ſuum: Erigamus dejectionem pépuli no- ſtri, & pugnemus pro populo no- ſtro, & Sanctis noſtris. Et congrega- tus eſt conventus; ut eſſent parati in prælium: & ut orarent, & Atie. rent miſericordiam, & miſeratioô- nes, Et Jeruſalem non habitabatur; ſed erat ſicut desértum: non erat 5 qui ingrederétur, & egrederétur de natis ejus: & Sanctum conculcaba- tur, & filii alienigenarum erant in arce, ibi erat habitatio Géntium: & ablata eſt volptas à Jacob, & defécit ibi tibia, & cithara. Refülſit ſol. 51o. eAſo i T congregati ſunt, & venérunt in Maspha contra Jerúſalem : quia locus orationis erat in Mas- pha ante in Ifrael. Et jejunavérunt illa die, & induérunt ſe ciliciis „ & cinerem impoſuérunt capiti ſuo: & diſcidérunt veſtiménta ſua „ & ex- pandeérunt libros legis, de quibus ſcrutabantur Gentes ſimilitùdinem ſimulacrorũ ſuòërum, & attulérunt ornaménta ſacerdotalia, & primi- tias, & décimas: & ſuſcitavéruntNa- zaræos, qui impléverant dies: & cla- mavérunt voce magna in cœlum,; dicentes: Quid faciémus iſtis, quo eos ducemus? & Sancta tua conculcâta ſunt „ & contaminata ſunt, & ſacerdoôtes tui facti ſunt in luctum, & in humilitatem. Et ecce Nationes convenérunt adversam nos,ut nos diſperdant: tu ſcis, quæ cogitant in nos. Quomodo poté- rimus ſubsiſtere ante faciem eô- rum, niſi tu Deus adjuves nos? Ornaveérunt. SII. Lectio iii T tubis exclamavérunt voce magna. Et poſt hæc conſtituit Judas duces populi, tribunos, & centuriônes, & pentacontarchos„ & decuriones. Et dixit his, qui ædificabant domos, & ſponsabant uxores, & plantâäbant vineas, & formidoloſis, ut redirent unus- quisque in domum ſuam ſecundum legem. Et moverunt caſtra, & col- locavérunt ad Auſtrum Emmaum. Et ait Judas: Accingimini, & eſtote filii poténtes,& eſtote parati in mané, ut pugnétis advérsùs Natio- nes has, quæ convenerunt advérsus nos diſpérdere nos,„ & Sancta no- ſtra: quoniam melius eſt nos mori in bello, quam vidére mala Gentis noſtræ, & Sanctorum. Sicut autem fuerit voluntas in cœlo, ſic fiat. In hymnis. 511. Rerulſit ſol in clypeos aureos; & reſplenduerunt montes ab eis; & ſortirudo Genatiam diflipata eſt. K 514 „5 M I De libro primo Machabæoôrum. Ixit autem Judas; 5 LDejus Ecce contriti ſunt inimici noſtri: aſcendamus nunc mundare Sancta, & renovare. Et congregatus eſt omnis exércitus, & aſcendérunt in montem Sion. Et vidéerunt ſan- Rificatiônem desertam, & altare profanatum, & portas exuſtas, & in atriis virgulta nata; ſicut in ſaltu, *cl in montibus, & paſtophoria di- ruta. Et ſcidérunt veſtimeênta ſua, & planzérunt planctu magno, & impoſuerunt cinerem ſuper caput ſuum. Et cecidérunt in faciem fu- per terram, & exclamavérunt tubis ſignôrum, & clamavérunt in cœlu. „Adaperiat Dñs cor veſtrum in lege ſua; & in præcéptis ſuis, 8 faciat pacem in dieébus veſtris. *Concédat vobis ſalutem, & ré- dimat vos à malis. Exaudiat Doôminus orationes veſtras, & re- conciliétur vobis, nec vos deſerat in tempore malo. Concèêdat. – Unc ordinavit Judas viros, ut pugnarent advérsüs eos „ qui erant in arce, donec emundarent Sancta. Et elégit ſacerdotes ſine macula, voluntatem habéntes in lege Dei, & mundavérunt Sancta;, & tulérunt lapides contaminatio- N I C A II. erant intrinſecus: ſanctificavérunt. ſancta nova, & intulérunt cande- läbrum , & altare incensorum, & menſam in templum. Et incénſum & fratres poſuérunt ſuper altare, & accen- dérunt lucérnas, quæ ſuper cande- labrum erant, & lucébant in tem- plo. Et poſuérunt ſuper menſam nis in locum immuündum. Et cogi- tavit de altari holocauſtorum, quod profanatum erat, quid de eo face- ret. Et incidit illis consilium bo- num, ut deſtruerent illud: ne forte illis eſſet in opprobrium, quia contaminavérunt illud Gentes, & demoliti ſunt illud. Et repofué- runt lapides in monte domus, in loco apto „ quoadusque veniret Prophéta, & reſpondéret de eis. f. Exadudiat Dominus oratioônes Veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in tempore malo. Dominus Deus noſter. „* Det vobis cor omnibus;, ut co- latis eum, & faciatis ejus volunta- tem. Dominus. — T accepérunt lapides integros ſecundum legem, & æ dificavé- g0 nec Prophetas ſecundùm il- häabuit illa Gens, runt altare novum: Iud., . 4 runt Sancta; & quæ intra domum & ædem & aàtria Et fecêérunt vaſa panes. Et abpendérunt vela, & confummavérunt omnia ôpera, quæ fécerant. Congregati ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtute, ſua: contere fortitudinem illorum Dne, & di- ſpêrge illos: & Ut cognôſcant, quia non eſt alius, qui pugnet pro.no- bis, niſi tu Deus noſter. Diſper- ge illos in virtute tua, & deſtrue eos protéétor noſter Domine. Ut. loria Patri. Ut. Ex libro 8. Auguſtini Epilcopi de Civitate Dei. Öſteaquam gens Judæa cœpit Pon habere Prophetas, procul dubio deterior facta eſt, eo ſcilicet témpore, quò ſe ſperabat inſtaurato templo, poſt captivitatem, quæ fuit in Babylonia, futúram eſſe melio⸗ rem. Sic quippe intelligébat pépu- lus ille carnalis, quod prænuntia- tum eſt per Aggæum Prophétam;, dicéntem: Magna erit gloria domus iſtius noviſſimæ plus quàm primæ. Jod de novo teſtameénto dictum eſe, paulò ſupérius demonſtravit; ubi ait apérte Chriſtu promittens: & movébo omnes Gentes; & ve⸗ niet deſideratus cunétis Gentibus. Impetum inimicorum ne tr muéritis, mémores eſtôte, quomo- do ſalvi facti ſunt patres noſtri. Et nunc clamémus in cœlum, miſerébitur noſtri Deus noſter. Mementote mirabilium ejus; fecit Pharaoôni, & exercitut quæ Mari rubro. Et nunc. ejus in . * 7 1.. — —Alibus enim electis Gentium; domus Dei ædificatur per Te- ſtameêntum novum lapidibus vivi& longe gloriôſior, quam templum d fuit prins: & æ dificave- illud fuit, quod à rege Salomonéè conſtruùctum eſt, & poſt captivita- tem inſtauratum. Propter hoc er- ex illo témporé ſed multis cladi- bus afficta eſt ab alienigenis Resl- bus, ipsisque Romanis; ne hanc AsSi Atgri! tione te Nonm. Aexanh etſi nul non ſun Placatun runt; n domus: Ium ke⸗ (Con titüdin⸗ ignoram Dom nokkri, Int quomod te ſacien 105) I Eine don VOs ine quos ej licen imiſir. Zeptuag las lbe lunt bel Uibrigen leze ekt appel Antioch VIIümis conmpult Metam! Centinm trenuiſ clubrns cibus pr triæ c Tus Böe: Da pa Creit Ktortis loria! Ne 8, d ve 6Kel t ſor I Asggæi Prophetiam in illa inſtaura- tione templi opinarétur implétam. Non multò enim poſt, adveniente Alexandro, ſubjugata eſt: quando etſi nulla facta eſt vaſtatio, quônia non ſunt auſi ei reſiſtere, & ideò placàtum facillimè subditi recepé- runt; non erat tamen glôria tanta domus illius, quanta fuit in ſuoô- rum Regum libera poteſtate. v:. Congregatzæz ſunt Gentes in mul- titúdine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid agere debeamus: *W Doômine Deus ad te ſunt oculi noſtri, ne pereâmus. . J. ‚In ſcis, quæ cogitant in nos: quomodo poteérimus ſubsiſtere an- te faciem illorum, niſi tu adjuves nos? Domine. Ledio vi NEinde Ptolemæus Lagi filius, 0D poſt Alexandri mortem capti- vos inde in . gyptum transtuſit, quos ejus ſuccéſſor Ptolemæus Phi- ladélphus benevolentiſſimè inde dimiſit: per quem factum eſt, ut Septuaginta Intérpretum Scripta- ras haberémus. Deinde contriti ſunt bellis- quæ in Machabæôrum libris explicantur. Poſt hæc capti à Rege Alexandriæ Ptolemæo, qui eſt appellatus Epiphanes; inde ab Antiocho rege Syriæ multis & gra- viliimis malis ad idola colenda compulſi, templumque ipſum re- pletum ſacrilegis ſuperſtitionibus Gentium, quod tamen dux eôrum ſtrenuiſiimus Judas, qui étiam Ma- chabæus dictus eſt, Antiochi du- cibus pulſis, ab omni illa idolola- triæ contaminatione mundavit. . Tua eſt potentia, tuum regnum Büc : tu es ſuper omnes Gentes: * Da pacem Däie in diébus noſtris. . Creator omnium Deus;, terribilis & fortis, juſtus & miséricors. Da. G loria Patri. Da. evii. Refulſit ſol in clypeos aùre- oS, & reſplenduerüt montes ab eis: *Et fortitudo Gentin diſſipata eſt. 7. Erat enim exercitus magnus nfra Hebdom. 1 . Dixit Judas. valde, & fortis: & appropiavit Ju- das, & exercitus ejus in prælio. Et. D. viii, Duo Seraphim clamabant alter ad alterum: „ Sanctus, San- ctus, Sanckus, Dominus Deus Sa- baoth: »Plena eſt omnis terra gloria ejus. „. Tres ſunt, qui teſti- monium dant in cœlo, Pater, Ver- bum, & Spiritus ſanctus ; & hi trzs unum fünt. Sanctus. . Gloria Patri. Plena. 1△ 1. OLODTIS. . 1 E ER IA § E CUN P 4. De libro primo Machabæorum. LeNRio i. QOap, 4. f Nte maturinũ ſurrederänt quin- ta & vigeſima die menſis noni (hic eſt menſis Casleu) centéſimi quadrageſimi octavi anni; & obtu- lerunt ſacrificium ſecundùm legem uper altare holocauſtôrum novum, quod fecerunt, ſecundum tempus, & ſecundum diem, in qua conta- minavérunt illud Gentes, in ipſa renovatum eſt in canticis, & citha- ris, & cinyris, & cymbalis. Et cécidit omnis populus in faciem „ & adoraverunt, & benedixérunt in cœlum eum, qui proſperavit eis. 510. –T fecérunt dedicationem altà- E ris diebus oον, & obtulérunt olocauſta cum lætitia, & ſacrificiu ſalutaris & laudis. Et ornaverunt faciem templi corônis aureis, & ſcutulis: & dedicavérunt portas, & paſtophoria, & impoſuérunt eis januas. Et facta eſt lætitia in po- bulo magna valdè, & avérſum eſt opprôbrium Gentium. Et ſiatuit Judas, & fratres ejus, & univerſa Eccléſia Iſrael, ut agatur dies dedi- cationis altaris in temporibus ſuis ab anno in annum;, per dies octo, à quinta & vigeſima die menſis Caàsleu, cum lætitia & gaudio. Be. Ornavérunt. 5§11. E LeKio jii., . T ædificavérunt in témpore il- lo montem Sion, & per circuitů muros altos „ & turres firmas, ne quando venirent Gentes, & con- culcarent eum, ſicut antea fecé- runt. Et collocavit illic exércitum, ut ſervarent eum „ & munivit eum ad cuſtodiéndam Bethsuram, ut habéret pôpulus munitionem con- tra faciem Idumææ. v. In hymnis. §II. FEKIA T E R T I A. De libro primo Machabæorum. 29¹0. PZ. LEI0 J. Cap. sS. . T factum eſt, ut audierunt Gentes in circuitu, quia æ difica- tum eſt altare, & Sanctuarium ſic- ut prius, iratæ ſunt valde, & co- gitabant tollere genus Jacch, qui erant inter eos, & coppperunt oc cidere de populo, & peérſequi. Et debellabat Judas filios Eſau in Idumæa;& eos, qui erant in Acra- bathane;: quia circumſedebant k - ſxae- 16 Iſraelitas „ &S percuſſit eos plaga magna. Et recordatus eſt malitiam filiorum Bean, qui erant populo in laqueum, & in ſcandalum, inſidian- tes ei in via. Et concluúſi ſunt ab eo in turribus, & applicuit ad eos, & anathematizavit eos, & incendit turres eorum igni; cum omnibus;, qui in eis erant. Hic eſt. 51I. T transivit ad filios Ammon, „ & invénit manum fortem, & populum copioſum, & Timotheum ducem ipsôérum: & commiſit cum eis prælia multa, & contriti ſunt in conſpeéctu eérum, & percuſſit eos, & cepit Gazer civatatem; & filias ejus, & revérſus eſt in Judæam. Et congregatæ ſunt, Gentés, quæ ſunt in Galaad, advérsus Iſraelitas, qui erant in finibus eôrum, ut tol- lerent eos: & fugerunt in Dathe- man munitionem. Tu Domine. SII. T misérunt litteras ad Judam, 2 & fratres ejus: dicéntes: Con- gregatæ ſunt advérsum nos Gentes per circuitum, ut nos auferant, & parant venire, & occupare muni- tionem, in quam confägimus: & Timotheus eſt dux exeércitus eoô- rum. Nunc ergo veni, & éripe nos de manibus eorum „ quia cécidit multituùdo de nobis. Et omnes fra- tres noſtri, qui erant in locis Tu- bin, interfédti ſunt: & captivas duxerunt uxores eorum, & natos: & ſpolia, & peremeérunt illic ferè mille viros. Aperi culos. SII. F E R I A QUAKRT A. De libro primo Machabæorum. udas & Jônathas in terra Galaad, & Si- mon frater ejus in Galilæa, contra faciem Prolemaidis, audivit Jose- phus Zacharig filius, & Azarias rinceps virtutis, res benè geſtas, prælia, quæ facta ſunt;, & dixit: Faciamus & ipſi nobis nomen, & eâmus pugnare adversus Gentes, quæ in circuitu noſtro ſunt, Et Præcépit his, qui erant in exércitu ſuo, & abierunt Jamniam. Kefualſit ſol. §II. + exivit Goôrgias de civitäte, & viri ejus obviam illis in pug- N diébus, quibus erat nam. Et fugàti ſunt Joséphus & Azarias usque in fines Jjudææx: & cecidérunt illo die de populo Iſ- rael ad duo millia viri, & facta eſt fuga magna in péôpulo, quia non audiérunt judam; & fratres ejus, exiſtimantes fortiter ſe factuùros. Ipſi autem non erant de sémine virorum illorum, per quos ſalus facta eſt in Iſtael. . Ornavérunt. SII. T viri Juda magnificaàti ſunt valde in conſpééëtu omnis II- rael, & Géntium omnium, ubi au⸗ diebatur nomen eorum. Et conve- nerunt ad eos fauſta acclamantes. Et exivit Judas, & fratres ejus, & expugnabant filios Eſau in terra, quæ ad Auſtrum eſt, & percuſſit Chebron, & filias ejus, & muros ejus, & turres ſuccéndit igni in circêitu. Et movit caſtra; ut iret in terram alienigenarum, & per- ambulabat Samariam. In die ille cecidérunt ſacerdotes in bello, dum volunt fortiter facere, dum ſine confilio éxeunt in prælium. OQqUI N T A. De libro primo Machabæorum- Es Rex Antiochus perambulabat ſuperiores regiones, & audivit efſe civitatem Elymaiden in Peérſi- de nobilifſmam?, & copioſam in argento & auro „ templumqué in ca locuples valde: & illic velami- na aurea,» & loricæ, & ſcuta, quæ reliquit Alexander, Philippi Rex Macedo, qui regnavit primus in Græcia. Et venit, & quærébat cà- pere civitatem;, & deprædaäri gam: & non potuit, quôniam innotuit ſermo his, qui erant in civitate, & inſurrexerunt in prælium., & fugit inde, & abiit cum triſtitia magna, & reveérſus eſt in Babylonem. Et venit, qui nuntiaret ei in Pêrſide; quia fugata ſunt caſtra, quæ erant in terra Juda, & quia abiit Ly ſias cum virtute forti in primis, & fu- gatus eſt à facie Judæorum. 1 FF Adapériat Dominus. 514. T invaluérunt armis, & viribus⸗ & ſpoliis multis, quz cepe- runt de caſtris „ quæ excidérunt; & quia diruérunt abominationem, quam ædificaverat ſuper altare» quod erat in Jeruſalem, & acki⸗ ca- Reltione Getunt n Aam ci ett, ut n expavit, cecidit i guorem falum e erat illi⸗ Ienovata ubitr Exau TVO Wlis kli corde in corde tionem tiiſtltiæ Cündus ſate me malorun unde & 1en & ar miſi aufe ne cauſi. tered inn ecce pere Alien. Cong PEI De libr Nno im Ki Cunn pan Tltimam. Demetti K venen impiü e⸗ eorü, gi ccuſaye Lem, qi iunttes e nos diſ elgo mit elt, Kr Auoc fee eglS. eud, & Inhet ficatinem, ſicut prius, circumde- dérunt muris excelſis, ſed & Beth- suram civitäatem ſuam. Et factum eſt, ut audivit Rex ſermones iſtos, expavit, & commotus eſt valde, & décidit in lectum, & incidit in lan- guorem præ triſtitia; quia non factum eſt ei ſicut cogitabat. Et exrat illic Xe dies multos ; quia renovata eſt in eo triſtitia magna, & arbitratus eſt ſe mori. Exaudiat. 514. T vocavit omnes amicos ſuos, & dixit illis: Recéſſit ſomnus ab 6culis meis, & concidi, & cor- rui corde præ ſolicitudine, & dixi in corde meo: In quantam tribula- tionem deveni, & in quos fluétus triſtitiæ, in qua nuncg ſum, qui ju- cundus eram, & diléctus in pote- ſtate mea! Nunc verò reminiſcor malôrum, quæ feci in Jeruſalem, unde & àabſtuli omnia ſpôlia au- rea & argéntea, quæ erant in ea, & miſi auferre habitantes Judæam ſi- ne cauſa. Cognovi ergo, quia prop- téreà invenerunt me mala iſta: & ecce pereo triſtitia magna in terra aliéna. Congregati ſunt. 514. F E RI A S EXT A. De libro primo Machabæorum. ANN6 centéſimo quinquagéſimo primo éxiit Deméetrius, Seleùci filius ab utbe Roma, & aſfſcendit cum paucis viris in civitatem ma- ritimam, & regnavit illic. Et ſedit Deméetrius fuper ſedem regni ſui: & venérunt ad eum viri iniqui & impii ex Iſrael, & Alcimus dux eôrů, qui volébat fieri ſacérdos. Et accuſavérunt populum apud Re- „. 7 7 „ „ gem, diceêntes: Perdidit judas, & fratres ejus omnes amicos tuos, & nos diſperſit de terra noſtra. Nunc ergo mitte virum, cui credis, ut eat, & videat exterminium omne, quod fecit nobis , & regioônibus Kegis: & puniat omnes amicos ejus, & adjutores eorum. Impetum inimicorum. 514. T elégit Rex ex amlicis ſuis ¹ Bacchidem, qui dominabatur trans fumen magnum in regno, & fidélem Regi,: & miſit eum, ut vidéret exterminiu, quod fecit Ju- das: ſfed & Alcimum impium con- ſtituit in ſacerdotium, & mandavit ei facere ultionem in filios Ifrael. . 517 Et ſurtexérunt, & venérunt cum exérçitu magno in terram Juda: & misérunt núùntios, & locuúti ſunt ad Judam, & ad fratres ejus verbis pacificis in dolo. Et non inten- dérunt ſermonibus eorum; vidé- runt enim, quia venérunt cum exercitu magno. Congregatæ ſunt. 5151 T convenerunt ad Alcimum, & Bacchidem congregatio Scriba- rum requirere, quæ juſta ſunt: & primi Aflidæi;, qui erant in filiis Iſrael, & exquirébant ab eis pacé. Dixérunt enim: Homo ſaceèrdos de sémine Aaron venit, non decipiet nos, Et locutus eſt cum eis verba pacifiga: & juravit illis, dicens: Non inferémus vobis malum, neq; ami- cis veſtris. Et credidérunt eci. Et comprehéndit ex eis ſexaginta vi- ros, & occidit eos in una die ſecu- dũ verbuũ, quod ſcriptum eſt: Carnes Sanctôrum tuorum, & sanguinem ipsôrum effudérunt in cirçuitu Je- ruſalem, & non erat, qui ſepeliret. Tua eſt. 515. S A B B A T O, De libro primo Machabæorum. Eaud wi- judas nomen Roma- nôrum, quia ſunt potentes viri- bus, & acquiéſcunt ad omnia, quæ poſtulantur ab eis: & quicumque acceſsérunt ad eos, ſtatuerunt, cum eis amicitias, & quia ſunt potentes viribus, Et audiérunt prælia,eorum, & virtutes bonas, quas fecérunt in Galatia, quia obtinuérunt eos, & duxgrunt ſub tributum: & quanta fecérunt in regione Hiſpaniæ: & quod in poteſtatem redegérunt metalla argenti, & auri, quæ illic ſunt, & poſſederunt omnem locum consilio ſuo, & patiéntia: locaque, quæ longè erant valdé ab eis, Reges, qui ſupervénerant eis ab ex- trémis terræ,contrivérunt, & per- cuſsérunt eos plaga magna: céteri autem dant eis tributum omnib' annis. Refulſit ſol. 5r10. egi sölemum T elégit Judas Er-= i Ser: Ju Ai Jacob » filium Joannis Eicazat., & . asonem, flipe Ritere cum miſit eos Rom⸗ conſtitcre: . illis amicitiea 8 ſocietatem: C ut auférrest ab cis ſugum Srwed- rum, qdia vidérunt; quo in ſer vitutem prémerent regnum Iſiacl. Et abiérunt Romam viam . tam F k 3 518 tam valdè, & introiérunt cùûriam, & dixérunt: judas Machabæus, & fratres ejus, & péôpulus Judæorum misérunt nos ad vos, ſtatuere vo- biscum ſocietatẽ & pacem, & con- ſcribere nos socios „ & amicos veſtros. Ec placuit ſermo in con- ſpectu eorum. Et hoc reſcriptum eſt, quod refcripsérunt in tabulis æreis, & misérunt in Jerúſalem, ut eſſet apud eos ibi memoriale Dacis & ſocietatis. Orn runt. Ene ſit Romanis, & Genti Ju- dæorum in mari; & in terra in ætérnum,gladiusque & hoftis pro- cul ſit ab eis. Quèd ſi inſtiterit bellu Romanis prius, aut omnibus sociis ecrum in omni dominatio- ne eorum, auxilium feret Gens Ju- dæorumprout tempus didaverit, corde pleno: & præliantibus non dabunf, neque ſubminiſtrabunt tri- ticum „arma, pecúniam, naves, ficut placuit Romanis: & cuſtôdient mandata eorum, nihil ab eis acci- piéntes. Similiter autem & ſi Gen- ti Judæorum priùs aceiderit bellü, adjuvabunt Romani ex animo, prout eis tempus permiſerit. In hymnig. SrI. Lngébat autem Judam Iſrael plan- Gtu magno, & dicebat: Quomodo cecidiſti potens in prælio, qui ſal- vum faciebas populum Domini? DOMINICA III. OCTOBRIS. De libro primo Machabæéôrum. 4 9 4 4 „ INrere⸗ ut audivit Demétrius, quia cecidit Nicanor & exércitus ejus in prælio, appoſuit Bacchidem & Alcimum rurſum mittere in Judæam „ & dextrum cornu cum illis. Et abiérunt viam, quæ ducit in Salgala „ & caſtra poſuerunt in Maäſaloth, quæ eſt in Arbellis: & enpavérunt eam, & peremérunt ſe Pas hominum multas. In men- uagelo anni centéſimi & quin- ürrrns, ſecundi applicuerunt exércitum 1 irrex runt, & abJerüſalem & ſurrexé- ne; LIz rht in Beream vi- ginti millia virenns 8 illi r Teum, & duo millia cquitum. Et Judas z0suer tr. IIZEE 30Suerat caſtra in Laiſa, & tria milk viri elécti cum eo: & vidérunt It6 411 60,: & VIderunt Multitúdi- nein exercitus, quia multi ſunt, timuérunt valde: & multi ſub- mansérüt ex eis niſi octingëti viri. Adapériat Däs cor veſtrum in lege ſua, & in præcéptis ſuis, & faciat pacem in diébus veſtris: Concédat vobis ſalutem, & ré- dimat vos à malis. Exaudiat Däs oratiénes veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos dé- ſerat in tempore malo. Concedat. T vidit Judas, quôd defluxit ex- ércitus ſuus, & bellum perur- gébat eum, & confractus eſt cor- de, quia non habébat tempus con- gregandi eos, & diſſolutus eſt. Et dixit his, qui residui erant: Surga- mus, & eamus ad adversarios no- ſtros, ſi potérimus pugnare adver- sùs eos. Et avertébant eum, dicén- tes: Non poteérimus, ſed liberé- mus animas noſtras modo, & re- vertàmur ad fratres noſtros, & tunc pugnabimus adversus eos, nos auté pauei ſumus. Et ait Judas: Abſit iſtam rem facere, ut fugiamus ab eis, & ſi appropiavit tempus noſtrum, moriamur in virtute pro- pter fratres noſtros, & non infera- mus crimen gloriæ noſtræ. Et mo- vit exeércitus de caſtris, & ſteterunt illis obviam, & diviſi ſunt équites in duas päartes, & fundibularii, && ſagitarii præibant exércitum, primi certaminis omnes poténtes. Exaudiat Dominus oration es Veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos deſerat in tempore malo: Doôminus Deus noſter. . Det vobis cor omnibus, ut co- latis eum, & faciatis ejus volun- tatem. Dominus. Lec Acchides autem erat in dextrO cornu, & proximavit legio ex duâbus partibus, & clamabant tu- bis; exclamavérunt autem & hi, qui erant ex parte Judæ, étiam ipfi, & commota eſt terra à voceé exger- cituum: & commſſſum eſt prælium à manè usque ad veſperam. Et vidit Judas, quòd firmior eſt pars exérci- tus Bachidis zin dextris, & con- venérunt cum ipſo omnes conſtan- tes corde, & contrita eſt dextera pars ab eis, & perſecutus eſt eos usque ad montem Azoti. Et qui in ſiniſtro cornu erant, vidérunt, quod contritum eſt dextrum cornu; & ſecuti ſunt poſt judam, & eos, qui cum ipſo erant, à tergo, & ingrava- nu . tum eſt prælium, & cecidérunt vul- traxérunt ſe de caſtris, & non re⸗- nerati multi ex his, & ex illis. Et Judas ulncée Eronatk Cunflatr eum in ſe inciritat eumm omn mugno. Congre glorian ie foltiti. Ciſperge ula non lobis, n Diſhen Geſtrue ee mine. UV Er lbro Via cune l prob⸗ Chabæi (um Nie ducem 1 Millia ex Lentis pi lbus his opprimern Mortenn, lt Ne cri uamus elmär dimicare us in N Did Ltean ſetgus er eserdus tümrelis it hoſte ltem xe tortituch edioer , uo Ub ac t ttpru Judas cécidit ,„ & céteri fugérunt- Et Jonathas & Simon tulérunt Jn- dam fratrem ſuum, & ſepeliérunt eum in ſepúlchro patrum ſuorum in civitate Modin. Et flevérunt eum omnis populus Ifrael planctu magno. Gongregati ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtute ſua: conte- re atirudinem illorum Düe, diſpérge illos: * Ut cognoôſcant, quia non eſt alius, qui pugnet pro nobis, niſi tu Deus noſter. Diſperge illos in virtute tua, & déſtrue eos protécdtor noſter Do- mine. Ut. 1oria Patri. Ut. Ex libro Officiorum S. Ambrôſii Epiſcopi. Uia fortitùdo non ſolùm ſe- cundis rebus, ſed étiam advér- ſis probatur, ſpectémus Judæ Ma- chabæi exitum. Is enim poſt vi- ctum Nicanorem, Regis Deméetrii ducem ſecurior advérsùs viginti millia exercitus regis, cum octin- gentis viris bellum adorſus, volén- tibus his cédere, ne multitudine opprimerétur, glorioſam magis mortem, quàm turpem fugam ſua- ſit: Ne crimen, inquit noſtræ relin- quamus gloriæ. Ita comiſſo prælio, cuùm à primo ortu diei in véſperam dimicarétur, dextrum cornu, in quo validilimam manum advertit hoô- ſtium aggréſiſus, facilè avértit. Sed dum fugiétes séquitur, à tergo vul- nexi locum præbuit: itaque glorio- ſiôrem triumphis mortem invénit. Impetum, inimicorum ne ti- muéritis, méêmores eſtôte, quémo- do ſalvi facti ſunt patres noſtri. Et nunc clamèemus in cœlum, & miſerebitur noſtri Deus noſter. Mementôte mirabilium ejus; quæ fecit Pharaoni,; & exercitui ejus in Mari rubro. Et nunc. Uid Jénatham fratrem ejus at- téxam, qui cum parva manu ad- vérsùs exercitus regios pugnans, desértus à ſuis, & cum duobus tan- tùm relictus, reparavit bellum, aver- tit hoſt, fugitantes ſuos ad ſocie- tatem revocavit triumphi : Habes fortitudinem bellicam, in qua non mediocris honéeſti ac decoôri forma eſt, quod mortem ſervituti præfe- rat, ac turpitudini. Quid autem de Martyrum dicam paſſionibus: Et ne . Kus eſt, vir 519 longiuùs evagémur, non minerem de ſuperbo rege Antiocho Macha- æi Pueri revexérunt triümphum, quam parentes proprii: Siquidem illi armati, iſti ſine armis vicé- runt. . Congregatæ ſunt Gentes in mul- titdine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid agere debeamus: *Domine Deus ad te ſunt oôculi noſtri, ne pereamus. . Tu ſcis, quæ cogitant in nos: quéômodo poterimus ſubsiſtere an- te faciem illorum, niſi tu adjuves nos? Domine. . Tetit invicta ſeptem puerorum cohors, régiis cincéta legionibus;- defecéêrunt ſupplicia, ceſsérunt tor- tôres, non defecérunt martyres. Alius corium capitis exútus ſpeécié mutaverat, virtutem auxerat. Alius linguam juſſlus amputandam pro- mere, reſpondit: Non ſolos Dis au- dit loquéntes, qui audiébat Moôyſen tacéntem. Plus audit tacitas cogi- tationes ſuòrum, quam voces om- nium. Linguæ flagéllum times, fla- géllum sanguinis non times? Habet & ſanguis vocem ſuam, qua clamat ad Deum, ficut, clamavit in Abel. Tua eſt poténtia, tuum regnum Däe: tu es ſuper omnes Gentes: *† n Pa pacem Däe in diebus noſtris. Y. Creator omnium Deus;terribilis & fortis, juſtus & miséricors. Da. 1oria Patri. Da. . Refùlſit ſol in clypeos aureos & reſplenduérunt montes ab eis: Et fortitúdo Gentiu diſſipata eſt. Erat enim exeércitus magnus val- dè, & fortis: & appropiavit Judas, & exercitus ejus in prælio. Et. N. vill. Duo Séraphim clamabant älter ad alterum: *sanctus, San- ctus, Sanctus, Doôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. sloria Patri. Plena. F E R I A S E C U N, D A. De libro primo Maghabæorum. T congrega Ejndæ, & dixérunt Jônathæ: Ex quo frater tuus. Judas defun- similis ei non eſt, tra inimicos noſtros, & eos,; qui inimici 1unt . . ti ſunt omnes amici qui éxeat con Bacchidem;, K k 4 s224 . ſunt Gentis noſtræ. Nune itaque te hôdie elégimus eſſe pro eo nobis in principem & ducem ad bellan- dum bellum noſtrum, Et ſuſceépit Joônathas témpore illo principa- tum;, & ſurréxit loco Judæ fratris ſui. Et cognovit Bacchides „ & quærébat eum ocecidere. Dixit Judas. 510. T cognoôvit Jônathas & Simon frater ejus, & omnes, qui cum eo erant: & fugerunt in desértum Thécuæ, & conſedérunt ad aquam lacus Asphar. Et cognovit Bacchi- des, & die Sabbatorum venit ipſe, & omnis exércitus ejus, trans Jor- danem. Et Jonathas miſit fratrem ſuum ducem populi, & rogavit Na- buthæos amicos ſuos, ut commo- darent illis apparatum ſuum, qui erat copioſus. Et exiérunt filii Jambri ex Madaba, & comprehen- derunt Joânnem, & omnia, quæ ha- bebat, & abiérunt habentes ea. Ornaverunt. SII. 2 Oſt hæc verba renuntiaâtum eſt Jonathæ, & Simoôni fratri ejus, quia filii Jambri faciunt nuptias magnas , & ducunt ſponſam ex Madaba, filiam unius de magnis Principibus Chanaan cum ambitioô- ne magna. Et recordati ſunt san- guinis Joannis fratris ſui: & aſcen- dérunt, & abſcondérunt ſe fub te- gumento montis. Et elevaverunt culos ſuos, & vidérunt, & ecce tumuúltus, & apparatus multus „ & ſponſus procéſſit, & amici ejus, & fratres ejus obviam illis cuùm tympanis , & muſicis, & armis Multis. Et ſurrexérunt ad eos ex insidiis, & occidérunt eos „ & ce- ciderung vulnerati multi, & resi- dui fugerunt in montes : & acce- peérunt omnia ſpolia eorum. . In hymnis. FII. F E R I A TI E RTIA. De librg primo Machabæôrum. Ev vidit Jônathas, quia tempus eum juvat, & elégit viros „ & miſit eos Romam ſtatuere, & reno- vare cum eis amicitiam, & ad Spar- tiatas, & ad alia loca miſit epiſtoô. las ſecundàm eamdem formam. Et abiérunt Romam, & intravérunt cúriam, & „dixérunt: Jénathas ſummus ſacérdos, & Gens Judæô- rum misérunt nos, ut renovarémus amicitiam, & ſocietatem ſecun- dùm priſtinum. Et dedérunt illis epiſtolas ad ipſos per loca, ut de- duücerent eos in terram Juda cum pace. Hic eſt. 511. etio i. T hoc eſt exémplum epiſtolâ- rum, quas ſcripſit Jonathas Spartiatis: Jônathas ſummus Sa- cérdos, & Senioôres Gentis, & Sa- cerdotes, & reliquus poôpulus ju- dæôrum; Spartiatis fratribus ſalu- tem, Jam pridem miſſæ erant P. ſtolæ ad Oniam ſummum ſacerdo- tem ab Ariosqui regnàbat apud vos; quoniam eſtis fratres noſtri, ſicut reſcriptum côntinet, quod ſubjectũ eſt. Et ſuſcepit Onias virum, qui miſſus fůerat, cum honore: & accepit epiſtolas, in quibus ſigni⸗ ficabatur de ſocietate, & amicitia. 2 . Tu Déômine SrI. Os, cùm nullo horum indige- remus;, habéntes ſolatio ſan- ctos libros , qui ſunt in manibus noſtris, maluimus mittere ad vos renovare fraternitatem & amici- tiam, ne fortè aliéni efficiamur à vobis: multa enim témpora tran- ſiérunt, ex quo miſiſtis ad nos. Nos ergo in omni témpore ſine inter- miſſione in diebus ſolemnibus, & céteris, quibus oportet, mémotres ſumus veſtri in ſacrificiis, quæ offe- rimus, & in obſervati nibus, ſicut fas eſt, & decer meminiſſe fratrum. . Aperi oculos. 5II. F K IL A CQU ARTA. De libro primo Machabæorum. T cùm cogitàâſſet Tryphon re- gnare Aſiæ „ & isamere, diadé⸗ ma, & exténdere manum in An- tiochum Regem:; timens ne fortè non permitteret eum Jônathas ,» ed pugnaret adveêrsùs eum, quæ⸗ rébat comprehendere eum, & oc⸗ cidere. Et exurgens abiit in Beth- ſan. Et exivit Jônathqs obviam il- li cum quadraginta millibus viro- rum Dledterumt,in prælium, & venit Bethſan. Et vidit Tryphon, ui venit Jonathas cum exércitu mul⸗ to, ut exténderet in eum manus; timuit. Et excépit eum cum ho- nore, & commendävit eum om- nibus amicis ſuis, & dedit ei mu⸗ nera: & præcépit exercitibus ſuis, ut Rbedirene 4 „ ſicut ſibi. Keſülſit ſol. S19. Lei . T dixit Nonathæ : Ut, quid ve- xaſti univerſum pôpulum, eùm bellum nobis non ſit: Et nune remitte temitte Autem! ſint ? & trade Mepoſ abibo; creédidi dimtiſit terram cum tri lemiſit Müille an Orn Tau 6 Jon⸗ clvitatis hendern cum eo kecerun⸗ tum, 8. in cam omnes cognoyi eſtſonath cum eo en 1plos, 8 lium Et fierant 8, keyer lunt omn juch. Et gui in hyr RENI De lidro gavit ſum, ut Attereret tr⸗ emore ſunterne ſteinle dr Preli mas: hor r ber, u tam Iudan Marbent ſet lte 41snen munun . tinnens ſen eun Jnt, e eult abiit thas N. ilibe⸗ rliunte Typho, nerelch, in eun t eumn 1 luit en⸗ tekii⸗ gelelin⸗ eut 1. temitte eos in domos ſuas: élige autem tibi viros paucos, qui tecum ſint, & veni mecum Ptolemaidam, & tradam eam tibi, & réliqua præ- Sidia, & exércitum, & univerſos Præpoſitos negoôtii, & convéêrſus abibo; proptérea enim veni. Et crédidit ei, & fecit ſicut dixit: & dimiſit exéêrcitum, & abiérunt in terram Juda. Retinuit autem ſe- cum tria millia virôrum, ex quibus remiſit in Galilgam duo millia, mille autem venérunt cum eo. Ornavérunt. 5II. T autem intravit Ptolemaâidam Jonathas, clausérunt portas civitatis Ptoleménſes, & compre- henderunt eum: & omnes, qui cum eo intraverant, gladio inter- fecérunt. Et miſit Tryphon exérci- tum, & équites in Galilzam, & in campum magnum, ut peérderent omnes socios Jonathæ. At illi cùm cognoviſſent, quia comprehénſus eſt jnathas, & periit, & omnes, qui cum eo erant, hortati ſunt ſemet- ipſos, & exiérunt parati in præ- lium. Et videntes hi, qui inſecuti füerant, quia pro anima res eſt il- lis, revérſi ſunt: illi autem vené- runt omnes cum pace, in terram Juda. Et planxérunt Jônatham, & eos, qui cum ipſo fuerant, valdeè. In hyinnis. 5§II. F ER I A Q-UIN FT A. De libro primo Machabæôrum. TLaudivit Simon, quod congre- gavit Try phon exercitum copio- ſum, ut veniret in terram Jjuda, & attéreret eam, Videns, quia in tremôre populus eſt, & in timo- re, ascéndit Jerüſalem, & congre- gavit populum; & adhortans di- Xit: Vos ſcitis, quanta ego, & ratres mei, & domus patris mei fecimus pro legibus, & pro Sanctis prælia, & anguſtias quales vidi- mus: horum gratia periérunt fra- tres mei omnes propter Iſrael, & relictus ſum ego ſolus. Et nunc non mihi contingat parcere ani- mæ meæ in omni témpore tribula- tionis, non enim mélior ſum fra- tribus meis. Vindicàbo itaque Gentem meam, & Sancta, natos dquoque noſtros, & uxoôres: quia congregatæ ſunt univerſæ Gentes vongtere nos inimicitiæ gratia. lapériat. 518. K k S 521 T accénſus eſt ſpiritus populi „ſimul , ut audivit ſermônes iſtos, & reſpondérunt voce mag- na, dicéntes: Tu es dux noſter lo- co Judæ, & Jônathæ fratris tui: pugna prælium noſtrum: & omnia quæcúmque dixeris nobis, facié- mus. Et congregans omnes viros bellatôòres, acceleravit conſumma- re univeérſos nuros Jeruſalem, & munivit eam in gyro., Et mi ſit J0- natham filium Absalomi, & cum eo exércitum novum in joppen, & ejéctis his, qui erant in ea, re- manſit illic ipfe. Et movit Try- phon à Ptolemaida cum exércitu multo, ut veniret in terram Ju- da, & Jênathas cum eo in cuſtoô- dia. Simon autem applicuit in Addus contra faciem campi. Exaudiat. 5§18. Lut cognôvit Tryphon, quia urréxit Simon loco fratris ſui Jonathæ, & quia commiſsurus eſ- set cum eo prælium, miſit ad eum legatos, dicens: Pro argénto, quod debebat frater tuus Joônathas in ra- tione Regis, propter negotia, quæ habuit, detinuimus eum. Et nunc mitte argénti talénta centum, & duos filios ejus obſides, ut non dimiſſus fugiat à nobis, & remitté- mus eum. Et cognovit Simon, quia cum dolo loquerétur ſecum, juſſit tamen dari argentum , & pueros ne inimicitiam magnam suùmeret ad poôpulum Ifrael dicéntem: quia non miſit ei argentum, & pue- ros, & centum talénta: & menti- tus eſt, & non dimiſit Jônatham. Qongregati ſunt inimici. 519. F E R I A S E X IL A. De dibro primo Machabæorum. Er. auditum eſt Romæ, quia de- functus eſſet ônathas, & usque in Spartiàtas; & contriſtati ſunt valdé. Ut audiérunt autem, quod Simon frater ejus factus eſſet ſum- mus Sacérdos loco ejus, & ipfe obtinéret omnem regionem, & ci- vitates in ea; ſcripsérunt ad eum in tabulis æreis, ut renovarent amicitias „ & ſocietàatem; quam fécerant cum Juda, & cum Jona- tha fratribus ejus, Et lectæ ſunt in conſpéctu Ecgléſiæ in Jeruſa- lem. Et hoc exemplum Epiſtola- rum, quas Spartiatæ miserunt. m- 522 Impetum. §19. , 11. Partianorum Principes, & civi- states, Siméôni Sacerdoti magno, & ſenioribus, & ſacerdotibus, & réliquo populo Judæorum; fratri- bus, ſalutem. Legati, qui miſſi ſunt ad populum noſtrum, nuntiavétunt nobis de veſtra gloria, & honore, ac Iætitia „& gaviſi ſumus in in- tréitu eòôrum. Et ſcripſimus, quæ ab eis erant dicta in conciliis Pô- puli, ſic: Numenius Antiochi „ & Antipater, Jaſonis filius, legati Judæorum, venérunt ad nos feno- vantes nobiscum amicitiam priſti- nam. Et placuit pôpulo excipere viros gloriosée, & ponere exém- plum ſermoônum eorum in ſegrega- tis pôpuli libris, ut ſit ad memo- riam populo Spartiatarum. Exem- plum autem horum ſcripſimus Si- moôni magno ſacerdôti. Congregatæ. 519. Oſt hæc autem miſit Simon Nu- ménium Romam habéntem cly- peum aureü magnum, pondo mna- rum mille, ad ſtatuendam cum eis ſocietatem. Cum autem audiſſet pôpulus Romanus ſermoônes iſtos, dixérunt: Quam gratiarum action’e reddémus Simoni, & filiis ejus? Re- ſtituit enim ipſe fratres ſuos; expugnavit inimicos Iſrael ab eis: & ſtatuérunt ei libertàatem; ſcripsérunt in taàbulis æreis, & po- ſuérunt in titulis in monte Sion. Tua eſt poténtia. 5§19. S A B De libro primo Machabæôrum. Slmon autem,perâmbulans civita- tes, quæ erant, in regione Judææ & ſolicitudinem gerens earum, de- ſcéndit in Jericho ipſe, & Matha- thias filius ejus, & Judas anno cen- téſimo ſeptuagéſimo séptimo, men- ſe undécimo: hic eſt menſissabath. Et ſuſceépit eos filius Abobi in mu- nitiunculam, quæ vocatur Doch, cum dolo, quam ædificavit, & fecçit eis convivium magnum, & abſcon- dit illic viros. Et cuùm inebriatus eſſet Simon, & filii ejus, ſurréxit Ptolemæus cum ſuis, & ſumpsérunt arma ſua, & intravérunt in convi- vium, & occidérunt eum, & duos filios ejus, & quosdam pueros ejus. Et fecit deceptionem magnam in Iſrael, & réddidit mala pro bonis. Refulſit ſol. 510. & de- D O MIN I C A T ſcripſit hæc Ptolemæus, & miſit Kegi, ut mitteret ei 7 . . 77 exércitum in auxilium, ut traderet ei regionem, & civitates eorum, & tributa. Et miſit alios in Gàza- ram toôllere Joannem, & tribunis miſit epiſtolas, ut venirent ad ſe, & daret eis argéntum & aurum, & dona. Et alios miſit occupare Je- ruſalem, & montem templi. Et præcurrens quidam nuntiavit Joân- ni in Gazara: quia périit pater ejus, & fratres ejus, & quia miſit te quoque interfici. Ornavérunt. 5II. St T audivit autem, veheménter expavit, & comprehéndit viros; qui venerant perdere eũ, & occidit eos, cognovit enim, quia quærebant eum pérdere. Et cetera ſermonum Joañis, & bellôrü ejus, & honârum virtutum, quibus fortiter geſſit, & ædificii murorum, quos extruxit, & rerum geſtarum ejus; ecce hæc ſcri- pta ſunt in libro dierum ſacerdotii ejus, ex quo factus eſt Princeps ſacerdòtum poſt patrem ſuum. In hymnis. SII. “ . 2 . . 22 Exâudiat Doôminus orationes Ve- ſtras ,„& reconciliétur vobis, nec & vos défſerat in tempore malo Do- minus Deus noſter. IV. . 7 Incipit liber ſecundus Machabæor. Ratribus, qui ſunt per &gyptuim Judæis, falutem dicunt fratres qui ſunt in Jerosolymis Judæi, qui in regione Judææ, & bacem 0- nam. Benefaciat vobis Deus, meminerit teſtaménti ſui, quod lo- cutus eſt ad Abraham, & Iſaac, & Jacob ſervorum ſuoôrum fidélium . & det vobis cor omnibus;, ut co⸗ latis eum, & faciatis ejus volunta- tem corde magno, & ahimo volen⸗ ti. Adapériat cor veſtrum in lege ſua, & in Præcéptis ſuis⸗ & faciat pacem. Exaudiat orationes Veſtras, & reconciliétur vobis, nec VvOS dé- ſerat in témpore malo. E. hic ſumus orantes pro vobis. Adapériat Däs cor veſtrum in lege ſua , & in præceptis ſuis, faciat pacem in diebus ve ris 4 * Concedat vobis ſalútem rédimat vos à malis. k veſtras, nec vos Conced. Acur die nem ten ſigniſic⸗ Agatis ignis, Mias 1 ohtulit Netſiden ſacerdot etant, cecilte: erat pute contutat dus igne Exar Veſtras, nec vos Don g. Det litis eun tem. Do⸗ Um Mmulti Ietur Nel Nepotes Alconder lenem: non inyen Ctnſlum. Akerre übt ltr ennt, unt ſun Kum etr lfülſit, ecenſus Omnes m Con- K lar tus en. unen ſ jetun npoeN! rcke Exàâudiat Dôminus orationes veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in témpore malo. Concédat. . Actüri igitur quinta & vigéſima die menſis Casleu purificatio- nem templi, neceſsarium duximus ſignificare vobis, ut & vos quoque agatis diem ſcenopégiæ, diem ignis, qui datus eſt, quando Nehe- mias ædificato templo & altari, obtulit ſacrificia. Nam cum in Feérſidem duceréntur patres noſtri, ſacerdòtes, qui tunc cultôres Dei erant, acceptum ignem de altari occuùltè abſcondérunt in valle, ubi erat puteus altus & ſiccus, & in eo contutati ſunt eum; ita ut omni- bus ignôtus eſſet locus. . Exaudiat Dominus oratioônes veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in témpore malo, Doôminus Deus noſter. Det vobis cor omnibus, ut co- làtis eum, & faciatis ejus volunta- tem. Dominus. »Um autem præteriſſent anni multi, & placuit Deo, ut mitte- rétur Nehemias à Rege Pérſidis : nepôtes ſacerdôtum illòrum, qui abſconderant, miſit ad requiréndũ ignem: & ſicut narravérunt nobis, non invenérunt ignem, ſed aquam craſſam. Et juſſit eos haurire, & afférre ſibi: & ſacrificia, quæ impo- ſita erant, juſſit ſacérdos Nehemias aſpérgi ipſa aqua, & ligna, & quæ erant ſuperpoôſita. Utque hoc fa- ctum eſt, & tempus affuit, quo ſol refùlſit, qui prius erat in núbilo, accenſus eiſt ignis magnus, ira ut omnes mirarentur. Congregati ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtute ſua; con- tere fortitdinem illorum Dômine, & diſperge illos: Ut cogno- ſcant, quia non eſt alius, qui pug- net pro nobis, niſi tu Deus noſter. Diſperge illos in virtute tua, & rue eos protéctor noſter Domi- ne. Dt. loria Patri. Ut. Ex Tractaâtu ſancti Joannis Chry-= soôſtomi ſuper Pſalmum qua- dragéſimum teértium. Eus, auribus noſtris audivi- mus, patres noſtri annuntia- vérunt nobis opus, quod operatus es in diebus eorum. Hunc Pſal- mum dicit quidem Prophéta“ di- cit autem non ex persôna prôpria, ſed ex perſona Machabæorum „ narrans, & prædicens;, quæ futuùra erant ilio tempore. Tales enim ſunt Prophétæ: omnia tempora percurrunt, præsentia, prætérita, futura. Quinam ſinc autem hi Ma- chabæi, quidque paſſi ſint, & quid fécerint, neceſsarium eſt primum dicere, ut ſint apertiora, quæ in ar- gumento dicuntur. Ii enim, cùm inyasiſſet judæam Antiochus, qui di ctus eſt Epiphanes, & omnia de- vaſtâſſet, & multos, qui tunc erant, à patriis inſtitutis reſilire coegiſſet permansérunt illæſi ab illis tenta- tionibus. . „Impetum inimicoôrum ne ti- muéritis, mémores eſtôte, quomo- do ſalvi facti ſunt patres noſtri. Et nunc clamèmus in cœlum, & miſerébitur noſtri Deus noſter. Mementôte mirabilium eſus; quæ fecit Pharaoni, & exercitui ejus in mari rubro. Et. T quando grave quidem bellum ingruébat, nec quidquam poſ- ſent facere, quod prodéſſet, ſe ab- ſcondébant; nam hoc quoque fecé- runt Apoôſtoli. Non enim ſemper apparéntes in média irruébant pe- ricula, ſed nonnumquam & fu- gientes, & laténtes ſecedébant. Poſtquam autem parùm reſpira- runt, tamquam genegroſi quidam catuli ex antris exilientes, & à la- tebris emergéntes, ſtatuerunt non ſe ampliùs ſolos ſervare, ſed étiam alios, quoscumque poſſent, & ci- vitatem, & omnem regionem ob- euntes, collegérunt, quotquot inve- nérunt adhuc ſanos, & integros: & multos etiam, qui laborabant, & corrupti erant, in ſtatum priſtinum redegérunt, eis perſuadéntes redire ad legem patriam. . Congregatæ ſunt Gentes in mul- titudine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid agere debeamus: Dominus Deus, ad te ſunt ocu- li noſtri, ne pereamus. Tu ſcis, quæ cogitant in nos: quêmodo potérimus ſubsiſtere an- te faciem illorum, niſi tu adjuves nos? Dômine. Eum enim dicébant eſſe be- nignum & cleméntem, nec umquam adimere ſalüutem, quæ Pro- 524 „ 3 ½ pronciſcitur ex peenitentis. Hæc autem dicéntes, habuerunt deleé- Gum fortiſſimoòrum viròrum. Non enim pro uxôribus, liberis, & an- cillis, patriæ que everſione, & cap- tivitate, ſed pro lege, & patria republica pugnabant. Eôrum au- tem dux erat Deus. Cuùm ergo aciem dirigerent, & ſuas animas prodigerent, fundebant adversa- rios, non armis fidéntes, ſed loco omnis armatuùræ, pugnæ cauſam ſufficere ducentes. Ad bellum autem euntes non tragœdias exci- taäbant: non pæana canebant, ſicut nonnulli faciunt: non adſcivérunt tibicines, ut fit in aliis caſtris, ſed Dei ſupérnè auxilium invocabant, ut adeſſet, opem ferret, & manum præbéret, propter quem bellum gerébant, pro cujus glôria decer- tàbant. Tua eſt poténtia, tuum regnum Päe: tu es ſuper omnes Gentes: *X Da pacem Dñe in diébus noſtris. Creator omnium Deus;terribilis & fortis, juſtus & miséricors. Da. löria Patri. Da. Refulſit ſol in clypeos aùre- os, & reſplenduerũt montes ab eis: Et fortitàdo Gentiũ diſſipata eſt. Erat enim exercitus magnus valde, & fortis: & appropiavit Ju- das, & exercitus ejus in prælio. Et. Duo Séraphim clamabant Alter ad alterum: & Sanctus, San- Kus, Sanctus, Doôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra glôria ejus. Tres ſunt, qui teſti- moônium dant in cœlo, Pater, Ver- bum, & Spiritus ſanctus ; & hi tres unum ſunt. Sanctus. Bloria Patri. Plena. FE RI A SE CUND A. De libro ſecndo Machabæorum. Nvenitur autem in deſcriptiôni- bus Jeremiæ Prophétæ, quod juſſit eos ignem accipere, qui transmigrabant : ut ſignificatum eſt, & ut mandavit transmigratis. Et dedit illis legem, ne oblivisce- rêntur præceépta Domini, & ut non exerrarent mentibus videntes fimulacra aurea, & argéntea , & ornaménta eorum. Et alia hujus- modi dicens: hortabatur, ne legem amovérent à corde ſuo. Dixit Judas Simôni fratri ſuo;, Elige tibi viros, & vade, libera fra- tres tuos, in Galilæam: ego autem, & Jêônathas frater tuus ibimus in Galaaditim : & Sicut fuerit volun- tas in cœlo, ſic fiat. 7 Accingi- mini filii potentes, & eſtôte parati: quoniam meélius eſt nobis mori in bello, quam videre mala Gentis noſtræ, & ſanctorum. Sicut. Rat autem in ipla ſcriptura, quomodo tabernaâculum & ar- cam juſſit Propheta divino reſpon- ſo ad ſe facto comitari ſecum, us- quequò éxiit in montem, in quo Moyſes aſcendit, & vidit Dei hære- ditatem. Et véniens ibi Jeremias invénit locum ſpeluncæ, & taber- nâculum, & arcam, & altare incéenſi intulit illuc; & ôſtium obſtruxit. Et acceſsérunt quidam ſimul, qui ſequebantur, ut notarent ſibi lo- cum, & non potuerunt invenire. Ornavérunt faciem templi co⸗ rônis aureis, & dedicaverunt alta- re Dômino: & Et facta eſt lætitia magna in populo. In hymnis, & confeſſionibus benedicébant Dñm. Et. T autem cognoôvit Jeremias eculpans illos; dixit: Qudd ignôtus erit locus, donec congre- get Deus congregationem pobuli; & pꝓropitius fiat: & tunc Dominus oſténdet hæc, & apparébit majeſtas Dômini, & nubes erit, ſicut & Moyſi manifeſtabatur, & ſicut cum Salomon petiit, ut locus anctifi- carétur magno Deo, manifeſtabat. hæc. Magnificé étenim ſapientiam tractabat: & ut ſapientiam ha- bens, obtulit ſacrificium dedica- tionis & conſummationis templi. In hymnis, & confeſſionibus benedicébant Dôminum: * Qui magna fecit in Iſrael, & victoriam dedit illis Dominus omnipotens. 6F. Ornavérunt faciem templi coro- nis aureis, & dedicavérunt altare Smi i loria. Qui. F E K I A TE RT I, A. De libro ſecùndo Machabæorum. Gitur cùm ſancta civitas habita- retur in omni pace, & leges etiam adhuc optime cuſtodirentur, prop- ter Oniæ Pontificis pietatem, animos odio habentes mala,, fie- bat , ut & ipſi Reges & Principes locum fummo honore dignum du- cerent, & templum maximis mu- neribus illuſtrarent;ita ut Selen 1 Aſie R ſtäret o tium ſaa mon aut Doſitus tendebe ſacerdot ciyitate lie⸗ li Iſiael orat pre ciyitate Vir i mus app LEdc poſſe Tharſxa elatdux & nunti Uubtlibw erosol immen ad ratie autem gis cade ullflet Dechniis AcCitu luper ne⸗ datis, transpor iter eſt guaſi pen lyitates Atem re⸗ TuDe nullam ti templ Conden 1 tn i ent fiktttit Kekore elnokünt lere nll E tuetunt ini ficienten. Aſiæ Rex de reditibus ſuis præ- ſtaret omnes ſumptus ad ‚miniſté- rium ſacrificiorum pertinéntes. Si- mon autem de tribu Benjamin pro- pôſitus templi conſtitutus, con- tendébat, obſiſtente ſibi Principe ſacerdotum, iniquum aliquid in civitate moliri. Hic eſt fratrum amãtor, & popu- li Iſrael: * Hic eſt, qui multum orat pro pòpulo, & univerſa ſanécta civitate jerúſalem. Vir iſte in pôpulo ſuo mitiſſi- mus apparuit., Hic. d cùm vincere Oniam non poſſet, venit ad Apollonium Tharſææ filium, qui eo témpore eratdux Cælesyriæ & Phœænicis: & nuntiavit ei, pecuniis innume- rabilihus plenum eſſe ærarium Jerosolymis, & communes copias immenſas eſſe, quæ non pértinent ad rationem ſacrificiorum : eſſe autem poſſibile ſub poteſtate Re- gis cadere univerſa. Cú⅛mque re- tuliſſet ad Regem Apollonius de pechniis, quæ delatæ erant, ille accitum Heliodorum, qui erat fuper negoôtia ejusmiſit cum man- datis, ut prædictam pecúniam transportaret. Statimq; Heliodorus iter eſt aggréſſus, ſpécie quidem quaſi per Cœlesyriam & Phonicen civitates eſſet peragraturus, reyera autem regis propoſitü perfectùrus. . Tu Doômine universorum, qui nullam habes indigéntiam, volui- ſti templum tuum fieri in nobis: Consérva domum iſtam imma- culätam in ætérnum Doômine. F Tu elegiſti Dômine domum iſtam ad invocàândum nomen tuum in ea, ut eſſet domus oratiônis, & obſecrationis populo tuo. Con- serva. 402 Ed cùm veniſſet Jerosoôlymam, & benigne à ſunimo ſacerdote in civitate eſſet excéptus, narravit de dato indicio pecuniäarum: & , cujus rei gratia adéſſet, apéruit: Iinterrogabat autem, ſi vere hæc ita eſſent. Tunc ſummus Sacerdos oſténdit, depéôſita eſſe hæc,„& vi- ctualia viduarum, & pupilloôrum: quædam vero eſſe Hircani Tobiæ viri valde eminéntis, in his quæ de- tulerat impius Simon: univerſa au- tem argenti talénta eſſe quadrin- genta, & auri ducenta. Décipi verò eos, qui credidiſſent loco & tem- plo, quod per univérſum mundum 525 honoratur, pro ſui veneratione: & ſanctitate omnino impoſſibile eſſe. , Aperi oculos tuos Domine, & vide afflictionem noſtram: cir- cumdederunt nos Gentes ad pu- niendum nos: * sed tu Domine exténde brachium tuum, & libera animas noſtras. Afflige oppri- méntes nos,, & contuméliam fa- ciêntes in ſupéerblam, & cuſtodi partem tuam. Sed. Noria Patri. Sed. F ERI A Qs U A R. T A. De libro ſecundo Machabæôrum. HEliodorus autem, quod decré- verat, perficiébat eodem loco ipſe cum ſatellitibus circa ærärium Præſens. Sed Spiritus omnipotén- tis Dei magnam fecit ſuæ oſten- ſiõnis evidéntiam, ita ut omnes, qui auſi fuerant parere ei ,„ruéntes Dei virtute, in diſſolutionem & formidinem converteréntur. Ap- päruit enim illis quidam equus terribilem habens ſeſsorem, opti- mis operimentis adornatus: isque cum impetu Heliodoro priòôres calces eliſit. Qui autem ei ſedébat, videbaâtur arma habére aurea. Refulſit ſol in clypeos aureos „ & reſplenduérunt montes ab eis: Et fortitúdo Gêntiũ diſſipata eſt. Erat enim exeércitus magnus Valde, & fortis: & appropiavit Ju- das, & exercitus ejus in prælio. Et. Läi étiam apparuérunt duo Xjuyenes, virtute decoôri, pti- mi gloria, ſpeciosique amictu, qui circumſtetérunt eum, &ñ ex utra- que parte flagellabant, ſine inter- miſſiöne multis plagis verberan- tes. Sübito autem Heliodorus con- cidit in terram, eumque multa caligine circumfùſum, rapuérunt , atque in ſella geſtatoria poôſitum ejecérunt. Et is, qui cum multis cursoribus & ſatellitibus prædi- ctum ingréſſus eſt ærarium, porta- batur nullo ſibi auxilium ferénte, maniféſta Dei côgnita virtute, Et ille quidem per divinam virtutem jacebat mutus, atque omni ſpe & ſalute priyatus. Ornavérunt rônis aureis, & re Domino: magna in popule. & confeſſionibus Doôminnm. Et. faciem templi co- dedicavérunt alta- Et facta eſt lætitia F. In hymnis» benedicébant 26 Onsiderans autem ſummus Sacérdos, ne fortè Rex ſuſpi- carétur malitiam aliquam ex Ju- dæis circa Heliodorum conſumma- tam, òbtulit pro ſalũte viri héſtiam ſalutarem. Cumque ſummus ſacer- dos exoraret, iidem juúvenes eis- dem véſtibus amicti, aſtantes He- liodoro, dixérunt: Oniæ ſacerdo- ti gratias age: nam propter eum Dôminus tibi vitam donavit., Tu autem à Deo flagellatus, nuùúntia omnibus magnalia Dei, & pote- ſtateni. Et his dictis, non com- paruérunt. .. . In hymnis, & confeſſiônibus benedicébant Dominum: Qui magna fecit in Iſrael, & victôriam dedit illis Dominus omnipotens. Ornavérunt faciem templi coroô- nis aureis, & dedicavérunt altare Doômino. Qui. léria. Qui. F E R I A Q UIN T A. De libro ſecundo Machabæôrum. Simon autem prædictus pecunia- rum, & patriæ delator, malê loquebatur de Onia, tamquam ipſe Heliodorum inſtigâſſet ad hæc, & ipſe fuiſſet incéntor malorum, pro- viſorémque civitâtis, ac defenfo- rem Gentis ſuæ, & æmulatorem le- gis Dei, audébat inſidiatôrem regni dicere. Sed cùm inimicitiæ in tan- tùm procederent, ut étiam per quosdam Simonis neceſsarios ho- micidia fierent: considerans Onias periculum contentiônis, & Apol- Iönium inſanire, ütpote ducem Cœlesyriæ & Phoœnicis, ad augen- dam malitiam Simonis, ad Regem ſe contulit, non ut civium accusa- tor, ſed communem, utilitatem apud ſemetipſum univérſæ multi- tudinis considerans. . Adapeériat Däis cor veſtrum in lege ſua, & in præcéptis fuis, & faciat pacem in diébus veſtris. Concédat vobis ſalùtem; & ré- dimat vos à malis. Exaudiat Dôminus orationes veſtras,„ & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in tempore malo. Concédat. Idébat enimſine regali provi- déntia impoſsibile eſſe, pacem rebus dari, nec Simonem poſſe ceſsare à ſtultitia ſua. Sed poſt Se- leuci vitæ excéſſum, cùm ſuſcepiſ- ſet regnum Antiochus, qui nobilis appellabatur, ambiebat Jaſon frater Oniæ ſummum ſacerdotium, adito Rege, promittens ei argeénti talénta trecéênta ſexaginta, & ex redditibus aliis talénta octoginta: ſuper hæc promittébat, & alia centum quin- quaginta, ſi poteſtati ejus concede- rétur gymnaſium, & ephébiam fſibi conſtituúere, & eos, qui in Jerosoly- mis erant, Antiochenos ſerxibere. Exaudiat Dominus orationes veſtras, & reconcilietur vobis, nec vos déſerat in tempore malo. Déôminus Deus noſter. Det vobis cor omnibus;, ut co- Iatis eum, & faciatis ejus volun- tätem. Déôminus. Uod cùm Rex annuſſſet, & obtinuiſſet principatum, ſta- tin ad gentilem ritum contribu- les ſuos transfeêrre cœpit. Et amo- tis his, quæ humanitatis cauſa, Ju- dæis à régibus fuerant conſtituta, per Joannem patzem Eupolemi, qui apud Romanos de amicitia & societate functus eſt legatione le- gitima, civium jura deſtituens, pra- va inſtituta ſanciebat. . Congregati ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtute ſua: contere fortitudinem illorum Däe, & di- ſpêrge illos: & Ut cognoſcant, quia non eſt alius, qui pugnet pro.no- bis, niſi tu Deus noſter. X Diſper- ge illos in virtute tua, & deſtrue eos protéctor noſter Domine. Ut. loria Patri. Ot. . F E R I A. S E XT A. De libro ſecundo Machabæoôrum. ECdem témpore Antiochus ſe⸗ cùndam profectionem paravit in Kgyptum. Contigit autem per univérſam Jeroſolymorum ci- vitatem vidéri diébus quadragin- ta per acra equites diſcurrentes: aufatas ſtolas habentes; & ha- ſtis, quaſi cohortes; armar . & cutſus ſtos, nus, & torum Ktrickis, tum arl ue ge ter 0 monſtr Im muerit modo leni miſereb Men Jue fe ejus in Ed tam chus, wille vitaten noſtel. omnibus 4 curſus equòrum per oôrdines digé-„ ſtos, & congreſſiônes fieri comi- nus, & ſcutorum motus, & galea- tôrum multitúdinem gladiis di- ſtrictis, & telorum jactus, & aureo- rum armorum ſplendorem, omnis- que generis loricarum. Quaprop- ter omnes rogäbant in bonum monſtra conveérti. ,B . 2. Impetum inimicorum ne ti- mueéritis, mémores eſtote, quo- modo ſalvi facti ſunt patres noſtri: Et nunc clamémus in coœlum, & miſerébitur noſtri Deus noſter. Mementote mirabilium ejus, quæ fecit Pharaôni, & exercitui ejus in mari rubro. Et. Ed cùm falſus rumor exiſſet, tamquam vita exceſsiſſet Antio- chus, aſsümptis Jaſon non minùs mille viris repénte aggréſſus eſt ci- vitatent: & civibus ad murum con- volantibus, ad ultimum apprehen- ſa civitate, Menelaus fugit in ar- cem: Jaſon vero non parcebat in cæde civibus ſuis, nec cogitabat proſperitatem advérsaàm cognatos malum eſſe mâximum, arbitrans, hofſtium, & non civium ſe trophæa captúrum. Et principatum quidem non obtinuit, finem veroò inſidia- rum ſuarum confuſionem accepit, & prôfugus iterùm abiit in Amma- niten. Congregàâtæ ſunt Gentes in multitudine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid agere de- beâamus: Dômine Deus ad te ſunt oculi noſtri, ne pereamus. Tu ſcis, quæ cogitant in nos: quomodo poterimus ſubſiſtere an- te faciem illérum, niſi tu adjuves nos? Domine. D ultimum, in exitium ſui concluſus ab Aréta Arabum tyräanno,fugiens de civitate in civi- tatem, omnibus odiôſus, ut réfuga legum, & execrabilis, ut patriæ, & civium hoſtis, in &gyptum extruſus eſt; & qui multos de patria ſua ex- pulerat, peregre periit. Lacedæmo- nas proféctus, quaſi pro cognatione ibi-refugium habiturus: & qui inſe- pultos multos abjéçerat, ipſe & illamentatus, & inſepultus abjici- tur, ſepultura neque peregrina uſus; neq; patrio ſepulchro participans. v. Tua eſt poténtia, tuum regnum Dnie: Tu es ſuper omnes Gentes: Da pacem Däie in diebus nofſtris. 527 Creator omnium Deusterribilis & fortis, juſtus, & misericors. Da. lôria Patri. Da. §S A B B A T O De libro ſecundo Machabæorum. SEd non poſt multum témporis miſit Rex Antiochus ſenem quemdam Antiochenum, qui compélleret Jjudæos, ut ſe trans- férrent à patriis & Dei légibus; contaminare étiam, quod in Jero- soölymis erat, templum & cogno- minare jovis Olympii: & in Gari- zim, prout erant 1 „ qui locum inhabitabant, Jovis hoſpitalis. Peſſima autem & univérſis gravis e- rat malôrum incùrſio: nam templũ luxuria, & comeſſatiônibus Gen- tium erat plenum, & ſcortantium cum meretricibus, ſacratisque ædi- bus mulieres ſe ultrò ingerébant;» intrò feréntes ea, quæ non licébat. Refulſit ſol. 510. dig ii Ltaâre étiam, plenum erat illi- citis, quæ légibus prohibeban- tur. Neque autem saäbbata cuſto- diebaäntur, neque dies ſolémnes Patrii ſervabantur, nec ſimpliciter udæum ſe eſſe quisquam confite- batur. Ducebantur autem cum amara neceſſitate in die natalis re- gis ad ſacrificia: & cùm Liberi ſacra celebraréntur, cogebantur hédera coronati Libero circuire. Decré- tum autem éxiit in proximas Gen- tilium civitates ſuggeréêntibus Pto- lemæis,ut pari modo & ipſi adyér- sůùs Judæos agerent, ut ſacrificâ- rent; eos autem, qui nollent tran- sire ad inſtituta Gentium, interfi- cerent: ergt ergo videre misériam. Ornavérunt. 5II. . 1 Uæ enim mulieres delatæ ſunt, natos ſuos circumcidiſſe: quas, infantibus ad ubera ſuſpénſis, cùm publice per civitatem circumquxiſ- sent, per muros præcipitavérunt. Alii, vero ad proximas coeuntes ſpeluncas, & latenter Sabbati diem celebrantes, cùm indicati eſſent Philippo, flammis ſuccenſi ſunt, ed quôd verebantur propter religio- nem & obſervantiam, manu sibi- met auxilium ferre. Obſecro au- tem eos, qui hunc librum lecturi ſunt, ne abhorréſcant propter ad- vérſos caſus, ſed réputent ca; quæ acciderunt, non ad interitum, ſed ad orrebtionem eſſe generis noſtri. mnis. 5II. In hymmis. 5 §. c. 528 S A B BA T O. Tua eſt potentia, tuum regnum Dñe, tu es ſuper omnes Gentes, da pacem Dñe in diébus noſtris. D O I N I C A V. De libro ſecundo Machabæorum. Gitur Eleàzarus unus dé primori- bus Scribarum, vir ætate prove- ctus, & vultu decôrus, apeérto ore hians compellabatur carnem por- cinam manducare. At ille glorio- siſſimam mortem magis, quam odibilem vitam complectens; vo- luntariè præibat ad ſupplicium. Intuens autem, quemadmodum oportéret accédere; patiénter su- ſtinens, deſtinavit non admittere illicita propter vitæ amorem. Hi autem, qui aſtabant, iniqua miſe- ratiône commoôti,, propter anti- quam viri amicitiam , tollentes eum ſecretò rogabant, afférri car- nes, quibus veſci ei licébat, ut ſi-⸗ mularétur manducaſſe, ſicut Rex imperaverat, de ſacrificii carnibus: ut, hoc facto, à morte liberaretur, & Pioneer veterem viri amicitiam , anc in eo faciébant humanitaté. Adapériat Däüs cor veſtrum in lege ſua, & in præcéptis ſuis, faciat pacem in diébus veſtris. Concedat vobis ſalutem, & ré- dimat vos à malis. „ Exaudiat Dominus orationés veſtras;, reconciliétur vobis, nec vos déſerat in tempore malo. Concédat. T ille cogitare cœpit ætatis, Aac ſenectùtis ſuæ eminentiam dignam, & ingenitæ nobilitatis canitiem, atque à puero optimæ converſationis actus, & ſecundùm ſanétæ & à Deo conditæ legis con- ſti tta, reſpondit citò, dicens: præ- mitti ſe velle in infernum. Non enim ætati noſtræ dignum eſt; in- quis, fingere, ut multi adoleſéen- tium,arbitrantes, Eleazarum nona- ginta annôrum transiſſe ad vitam alienigenarum, & ipſi propter me- am ſimulatiònem, & propter modi- cum corruptibilis vitæ tempus de- cipiantur, & per hoc maculam at- que execrationem mex tene Kuti conquiram. Nam etſi in præsénti tempore ſuppliciis hominum, eri- piar „ ſed manum Omnipotentis nec vivus, nec defuùnctus effugiam. Quamobrem förtiter vita exceden- do, ſenectuúte quidem dignus appa- rébo, adoleſcentibus autem exem- plum forte relinquam;, ſi prompto animo ac fortiter pro graviſſimis ac ſanctiſſimis légibus honéſta morte perfúngar. Eis dictis, con- féſtim ad ſupplicium trahebatur. Exaudiat Dominus orationes veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in tempore malo. Dôöminus Deus noſter. Det vobis cor omnibus; ut co- ſatis eum, & faciatis ejus volun- tàtem. Dominus. Ontigit autem, & ſeptem fra- tres una cum matre ſua appre- hénſos compélli à Rege edere con= tra fas carnes porcinas, flagris & taureis cruciatos. Unus autem ex illis, qui erat primus,; ſic ait: Quid quæris, & quid vis diſcere à nobis? pParati ſumus mori magis, quâm patrias Dei leges Prævaricari. Iratus itaque Rex juſſit ſartagines & ollas æneas ſuccendi; quibus ſtatim ſuc- cénſis, juſſit ei, qui prior fuerat locùtus, amputari linguam, & cute capitis abſtracta, ſummas quoque manus & pedes ei præſcindi, céte- ris ejus fratribus & matre inſpicié- tibus. Et cùm jam per omnia inu- tilis factus eſſet, juſſit ignem admo- véri, & adhuc ſpirantem torréri in ſartagine: in qua cùm diu crucia- rétur, céteri una cum matre invi- cem ſe hortabantur mori, foörtiter. Congregati ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtute ſua: contere fortitudinem illorum Dne, & di- ſperge illos: & Ut cognoſcant, quia non eſt alius, qui pugnet pro. no- bis, niſi tu Deus noſter. J. Diſper- ge illos in virtute tua, & deſtrue eos protéctor noſter Doômine. Ut. 31oria Patri. Ut. Sermo ſancti Gregorii Nazianzeni. Leazarus primitiæ eorum, qui hicante Chriſtum ſunt paſſi/ quemaâdmodum poit Chriſtum Ste- phanus. IS vir & ſacerdos & ſe- nex, canus capillis, canus & Pru- déntia, priùs quidem pro pôpulo ſacrificabat , & orabat, nune n. en tem ſe Deo pe huli exy Minis Dariter Obtulit ftuctus tem, omnie lem, fliorun mum,: Impe mueritie do lalri IEt mur miſereb⸗ Mem gux fec cjas in Bi tun pueri poles, tores, 4 loöres,e baternor. ImI, nuün bilige pſterin UAntes, llad ad mortem minüs Ilduginte 1:0 ren Alaſi the Mglſtra Aur non Jaam re lesiſteren rone ſtifratre ne ibus ers Lerer Tent. 8 Coner ltücinen uoramt Domin 1 noſni, aeluſcn 6ömnod ehieien 10 do Ainge noſtet, ,Kfie nutte liun Gelet Rege elel aſcai Cleteun 1, D en o/, tem ſemetipſum hôſtiam obtulit Deo perfectiſſimam ad totius pé- puli expiatiénem; fauſtum certa- minis initium ad quod loquens paàriter ac tacens cohortabatur. Obtulit autem & filios ſeptem, ſuæ fructus diſciplinæ, hoſtiam vivén- tem, ſanctam, beneplacitam Deo, omni legali ſacrificio ſplendidio- rem, & puriorem, quæ ſunt enim filiéôrum, ad patrem reférri, æ quiſſi- mum, ac juſtiſſimum eſt. Impetum, inimicorum ne ti- muéritis, memores eſtôte, quòmo- do ſalvi facti ſunt patres noſtri. Et nunc clamemus in cœlum, & miſerébitur noſtri Deus noſter. Mementoôte mirabilium ejus quæ fecit Pharaoni, & exercitui ejus in Mari rubro. Et nunc. Bi tum generôſi, & magnaânimi pueri, generôſæ matris nôbilis proles, glorioſi veritatis propugna- toôres, Antiochi temporibus excel- ſiores, veri Mosaicæ legis diſcipuli, pPaternorum rituum obſervantiffi- mi, númerus apud Hebræos lauda- bilis, & propter ſeptenariæ quiétis myſtérium venerabilis, unum ſpi- rantes, unum ſpectàntes, unum illud ad vitam iter agnoſcéêntes, ut mortem Dei cauſa ſu ciperent: non mins animis fratres, quàm corpo- ribus inter ſe mutuæ mortis æmu- li: 6 rem admirandam! torménta quaſi thesauros præripientes, pro magtſtra lege pericula ſubeuntes, dquæ non magis illata formidabant, aam reliéta requirébant, unum illud vériti, ne tyrannus à pœnis desiſteret, ne quis ipsorum ſine coronæ præmio diſcéderet, ne in- vViti fratres alii ab alio ſejungerén- tur, & ne, in eo diſcrimine crucia- tibus erépti, mala victôria ſupera- rent. Congregatæ ſunt Gentes in mul- titudine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid ageré debeamus: Dominus Deus, ad te ſunt ocu- i noſtri, ne pereaâmus. Tu ſcis, quæ cogitant in nos: quòëmodo potérimus ſubsiſtere an- te faciem illorum, niſi tu adjuves nos? Domine. Rat ibi fortis & generôſa mater, ◻ Puerorum ſimul ac Dei amans, eujus matérna viſcera ſupra naturæz 7 sohſuetudinem dilaniabantur-Nen enim filigrum, qui in torméntis erant, miſerebatur, ſed timore ange- batur, ne non es ſuſciperent: neque magis eos, qui & vita migraverant, de ſiderabat, Aam precabatur, ut réliqui cum iflis conjungeréntur, de quibus filiis magis, quam de mortuis erat ſolicita. Horum enim duùbium erat certàmen, at illôrum ſecurus vitæ éxitus, atque illos qui- dem jam Deo adjuùnxerat: de his vero, quômodo eos Deus ſuſcipe- ret, laborabat. O virilem animum in cörpore muliebri! admirabile magni animi increméntum! Tua eſt potentia, tuum regnum Däüe: tu es ſuper omnes Gentes: Da pacem Die in diébus noſtris. Creator omnium Deus, terribilis & fortis, juſtus & miséricors. Da. Idria Patri. Da. 1, Refulſit ſol in clypeos aureos & reſplenduerunt montes ab eis: Et fortitůdo Gentiũ diſſipata eſt. Erat enim exércitus magnus val- de, & fortis: & appropiavit Judas, & exercitus ejus in prælio. Et. V. Duo Séraphim clamâbant älter ad alterum: * Sanctus, San- ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. : Tres ſunt, qui te- ſtimonium dant in cœlo, Pater „ Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. lôria Patri. Plenan. EE R I A SECWUND A. De libro ſecundo Machabæorum. Ortuo itaque illo primo hoc M „ſequentem deducebant ad illudéndum : & cute capitis ejus cum capillis abſtra cta, inter- rogaäbant, ſi manducaret, prius- quam toto corpore per membra singula punirétur. At ille reſpon- dens paàtria voce, dixit: Non faciam. Propter quod & iſte, ſequénti lo- co; primi tormenta ſuſcepit: & in ultimo ſpiritu conſtitutus;, ſic ait: Tu quidem ſceleſtifſime in præ- sénti vita nos perdis: ſed Rex mundi defünckos nos pro ſuis lé- gibus in ætérnæ vitæ reſurrectié-⸗ ne ſuſcitàbit. Poſt hunc tértius illuditur, & linguam poſtulatus citò proôtulit, & inanus conſtan- ter exténdit, & cum fidúcia ait: E cœlo iſta poſsideo, ſed propter Dei leges nunc hæc ipſa deſpicio „ quoniam ab ipio me sa receptu- E. k TIERN rum ſpero: ita ut Rex, & qui cum ipſo erant, miraréntur adoleſcen- tis animum, quêd tamquam nihi- lum duceret cruciatus. a. Dixit Judas Simoni fratri ſuo; Elige tibi viros, & vade, libera fra- tres tuoszin Galilzam; ego autem, & Jonathas frater tuus ibimus in Galaaditim: „ Sicut fuerit volun- tas in Cœlo, ſic fiat. Accingi- mini flii potentes, & éſtôte parati: quoniam melius eſt nobis mori in bello, quam vidére mala Gentis noſtræ, & ſanctorum. Sicut. T hoc ita defanékto, quartum vexabant ſimiliter torquentes. Et, cùm jam eſſet ad mortem;, ſic ait: Potius eſt ab hominibus morti datos ſpem exſpectare à Deo, ite- ruùm ab ipſo reſu ſcitändos: tibi enim refurréctio ad vitam non erit. Et cum admoviſſent quintum, vexabant eum. At ille reſpiciens in eum, dixit : Poteſtatem inter homines habens, cùm ſis corrupti- bilis, facis quod vis: noli autem putare genus noſtrum à Deo, eſſe derelictum. Tu autem patienter suſtine, & vidébis magnam pote- ſtatem ipsius, qualiter te, & ſemen tuum torquébit. Poſt hunc duce- bant ſextum, & is, mori incipiens, ſic ait: Noli fruſtra erräare; nos enim propter nosmetipftos hæc pâtimur , peccantes in Deum noſtrum, & digna admiratioône fa- cta fſunt in nobis: tu autem ne exi- ſtimes tibi impúnè futurum;, quod contra Deum pugnare tentaveris. „Ornaveérunt faciem templi co- rônis aureis, & dedicaveérunt alta- re Döômino: Et facta eſt lætitia magna in populo. In hymnis, & , confeſſionibus benedicébant Dôminum. Et. Upra modum autem mater mi- rabilis „ & bonorum memoôria digna, quæ pereuntes ſeptem filios inb unius diéi témpore conſpi- ciens, bono animo fereébat, propter ſpem,quam in Deum lhabéebat: sin- gulos Atorum hortabatur voce pa- tria fortiter, repléta ſapiéntia, & femineæ cogitationi maſculinum animum inferens, dixit ad eos: Neſcio, qualiter in utero meo ap- paruiſtis; neque chim ego ſpiritum & animam donavi vobis, & vitam, & ſingulorum membra non ego ipſa compegi: ſed enim mundi Greâtor, qui formavit hôminis nativitàtem, quique omnium in- vénit originem, & ſpiritum vobis iterum cùm miſericordia reddet & vitam, ſicut nunc vosmetipſos de- ſpicitis propter leges ejus. w. In hymnis, & confeſſionibus Benedicebant Dominum: Qui magna fecit in Ifrael, & victoriam dedit illis Dominus omnipotens. Ornavérunt faciem templi coro- his aureis, & dedicaverunt altare Doômino. Qui. loria. Qui. F E R I A . E R. L I A. De libro ſecundo Machabæorum. Ntiochas autem confémni ſe arbitratus, ſimul & exprobrantis voce deſpécta, cùm adhuc adoles- céntior ſuperéſſet, non ſolùm ver- bis hortabatur, ſed & cum jura- mento affirmabat, ſe divitem & beatum factúrum, & translatum à patriis légibus amicum habiturum, & res neceſsarias ei præbiturum. Sed ad hæc cum adoléscens nequa- quam inclinarétuyx, vocavit Rex matrem, & ſuadébat ei, ut ado- leſcenti fieret in ſalútem. Cùm autem multis eam verbis eſſet hor- tàtus, promiſit ſuasuram ſe filio fſuo. Itaque inclinata ad illum, irridens rudélem tyrännum, dit patria voce: Fili mizmiſerére mei, quæ te in utero novem meénſibus portavi', & lac triénnio dedi „& alui, & in ætâtem iſtam perduxi. Hic eſt fratrum amator, & popu- B'Iſtacl: , Hic eſt, qui multum orat pro pêpulo, & univerſa ſancéta civitate Jeruſalem. .„ Vir iſte in populo ſuo mitiſſi⸗ mus apparuit. Hic.. Kediß U Eto, nate, ut aſpicias ad c& u & terram, & ad omnia;, quæ in eis ſunt: & intélligas, quia ex nihi- lo fecit illa Deus, & hominum 8e- nus: ita fiet, ut non timeas carnih- cem iſtum, ſed dignus fratribus tuis efféctus particeps , sufcipe mortemyut in illa miſeratione cumr fratribus tuis te recipiam. hæc illa adhuc diceret , ait adolés- cens: Quem ſuſtinetis? non obé- dio præcépto Regis, ſed præcepto legis, quæ data eſt nobis ber Moô)⸗ ſen. Tu verò, qui invéntor omnis malitiæ factus es in Hebræos, non Fugies manumDei. Nos enim pr0 peccatis noſtris hæc patimur. Et. ii nobis propter increpationem &, . coi- Cuùm. cortept ſter noe Ium lec Iu I Mlllamn li temp Cons culatar J. Tu iſtam a. In ea, u obſec rya. Uan hom fruttae 0 ejn enum on Inlpicie Nm fr. löre ſul eternæ Cicio D. us exse flatres n untrado cans Der Dktopitinn 11s K re iole eſt in fratri tentis ir Roſtrum Rex accè nnes elens ſe Mundus 10 conßh pokt flio Aperi Uide ath cundede endum unas 1 Mentes i clemedi⸗ Pante FEIn do lorie nption u . nelpi correptiédnem Dôminus Deus no- ſter modicum iratus eſt, ſed ite- rùm reconciliabitur ſervis ſuis. y. Tu Dömine uniyersorum, qui nullam habes indigéntiam, volui- ſti templum tuum fieri in nobis: Conserva domum iſtam imma- culatam in æternum Domine. Tu elegiſti Doômine iſtam ad invocandum nomen tuum in ea, ut eſſet domus orationis, & obſecrationis põpulo tuo. Con- TUautem, 6 ſceléſte, & mniu hoôminum flagitiosiſſime, noli fruſtra extoôlli vanis ſpebus, in ſer- vos ejus inflammaâtus. Nondum enim omnipoténtis Dei, & mnia inſpicientis judicium effugiſti. Nam fratres mei, modico nunc do- lòre ſuſtentato, ſub teſtamento ætérnæ vitæ effécti ſunt, tu verò ju- dicio Dei juſtas ſupérbiæ tuæ poœ- nas exsolves. Ego autem ſicut & fratres mei, àänimam & corpus me- um trado pro patriis légibus, invo- cans Deum maturiùs Genti noſtræ propitium fieri, téque cum tormén- tis & verbéribus confitéri, quod ipſe eſt Deus ſolus. In me verò & in fratribus meis déſinet omnipo- téntis ira, quæ ſuper omne genus noſtrum juſtè ſuper ducta eſt. Tunc Rex accenſus ira, in hunc ſuper omnes crudélius deſæviit, indigné erens ſe deriſum. Et hic itaque mundus obiit per omnia in Domi- no confidens. Noviſſime autem poſt filios & mater consumpta eſt. „Aperi culos tuos Domine, & vide afflictionem noſtram: cir- cumdedérunt nos Gentes ad pu- niéndum nos: Sed tu Doômine exténde brachium tuum, & libera animas noſtras. Afflige oppri- mentes nos, & contuméliam fa- ciéêntes in ſuperbiam, & cuſtôdi pPartem tuam. Sed. loria Patri. Sed. EEKIA Q Ij A R T Aa. De libro ſecundo Machabæorum. Onſtituit autem Nicânor; ut Regi tributum, quod Romanis erat dandum , duo millia talento- rum de captivitate judæorum ſup- Ppleret, ſatimque ad maritimas civitates mifit, convocans ad co- emptionem Judaicôrum mancipio- rum „ promittens ſe nonaginta kancipia talénto diſtractaurum: domum ſupérerat 4 331 is ad vindictam, quæ eum ab Omnipoténte eſſet conſe- cutura. Judas autem, ubi compe- rit, indicavit his, qui ſecum erant Judzis, Nicanoris adventum. Ex dquibus quidam formidantes, & non credentes Dei, juſtitiæ, in fugam vertebantur: alii verò, ſi quid eis . „ vendébant, ſimulque Dominum deprecabantur, ut eripe- ret eos ab impio Nicanore. Kefülſit ſol in clypeos aureos, & reſplenduerunt montes ab eis . Et fortitdo Géntiũ diſſipata eſt. Erat enim exercitus magnus valdé, & fortis: & appropiavit Ju- das, & exércitus ejus in Prælio. Et. non reſpfſciens ad Onvocaâtis autem Machabæus ſeptem millibus, qui cum ipſo erant, rogabat, ne hôſtibus reconci- liaréntur neque metùúerent iniqueê venientium adyérsum ſe hoôſtium multitudinem, ſed fortiter conten- derent, ante culos habéntes con- tuméliam, quæ loco ſancto ab his injuſtè eſſet illata, itémque & ludi- brio habitæ civitatis injuriam, ad- huc étiam véterum inſtitúta con- vülſa. Nam illi quidem armis con- fidunt, ait, ſimul & audacia: nos au- tem in omnipoténte Dno, qui po- teſt & veniéntes advérsùm nos, & univerſum mundum uno nutu de- lére, confidimus. Admônuit autem eos, & de auxiliis Dei, quæ facta ſunt erga paréntes: & quod ſub Sennàcherib centum octoginta quinque millia periérunt. „Orhaverunt faciem templi co- ronis aureis, & dedicavérunt alta- re Doômino: Et, faſta eſt lætitia magna in poôpulo. In hymnis; confeſſiònibus benedicébant Däüm. Et. 1 Is verbis conſtântes effécdti ſunt & pro légibus, & patria mori parati. Conſtituit itaque fra- tres ſuos duces utrique ordini, Si- monem, & Joséphum, & ônathan; ſubjéctis unicuique millénis, S& uingenténis. Ad hoc étiam ab Es- dra lecto illis ſancto libro, & dato ſigno adjutorii Dei, in prima acieé ipſe dux commiſit, cum Nicanore. Et facto ſibi adjutôre Omnipoten- te interfecérunt ſuper novem mil- lia hominum: majorem autem par- tem eyercitus Nicanoris vulnéri- bus débilem factam fugere com- Ppulérunt. Pecuniis vereo orum, qui L 1 z 4 . 32 ad'einptiônem ipsérum venerant;, ſublatis, ipſos uſquequâque per- ſecuúti ſunt: ſed. reverfi ſunt hora conclúſi, nam erat ante sabbatum: quam ob cauſam non perſeveravé- runt inſequentes. Arma autem ip- sorum, & ſpolia congregantes; sàbbatum agébant „ benedicéntes Dominum, qui liberavit eos in iſto die, miſericordiæ initium ſtillans in cos. Poſt sabbatum verô debili- bus, & orphanis, & viduis divi- sérunt ſpolia, & residua ipſi cum ſuis habuére. . In hymnis, & confeſſionibus benedicébant Dominum: ½ Qui magna fecit in Iſrael, & victoriam dedit illis Dominus omnipotens. YJ. Ornaverunt faciem templi coro- nis aureis, & dedicavérunt altare Doômino. Qui. 1oria. Qui. F E RIL. A Q U I N T A. De libro ſecundo Machabæôrum. ERae témpore Antiochus in- L.honéeſte revertebatur de Pérfi- de. Intraverat enim in eam, quæ dicitur Persepolis, & tentavit ex- poliare templum, & civitatem op- primere, ſed multitudine ad arma concurrénte, in fugam verſi ſunt: & ita contigit, ut, Antiochus poſt fugam turpiter rediret. Et cum ve- niſſet circa Ecbatanam, recognovit, quæ erga Nicanorem & Timôtheum geſta ſunt. Elatus autem in ira, ar- bitrabatur ſe injuriam illorum, qui ſe fugaverant, poſſe in Judæos re- torquere: ideoque jufſit agitari currum ſuum, ſine Iintermiſſione agens iter,„ cœléſti eum judicio Perurgente „ eò quòd ita ſuperbe ocutus eſt, ſe ventùrum Jeroso- lymam, & congériem ſepulchri Judæorum eam factürum. Adaperiat Däüs cor veſtrum in lege fua, & in præcéptis ſuis, & faciat pacem in diseébus veſtris. *Conceédat vobis ſalutem, & ré- dimat vos à malis. Exaudiat Dominus oratienes veſtras; & reconciliétur vobis, nec vos déſerat in tempore malo. Concédat. Ed qui univérſa conſpicit Dô- minus Deus Ifrael „ percuſſit eum infanabili & invisibili, plaga. Ut enim fintyit hunc ipſum fermo- nem,apprehendit eum dolor dirus viſcerum,& amara internorum tor- menta: & quidem fatis juſte, quip- bant Däüm proſtrati in terram; pe qui multis & novis cruciatibus aliérum torſerat viſcera, licèt ille nullo modo à ſua malitia ceſsaret. Super hoc autem ſuperbia replétus ignem ſpirans animo in Judæos, & præcipiens accelerari negotium » côntigit illum impetu euntem de curru cadere „ & gravi corporis colliſione membra vexari. „ Exaudiat Dominus oratioônes veſtras, & reconciliétur vobis, nec vos défſerat in tempore malo: Dominus Deus noſter. „. Det vobis cor omnibus;, ut co- ſatis eum, & faciatis ejus volun- tätem. Dominus. Sque, qui ſibi videbatur étiam fluctibus maris imperare, ſupra kumanum modum ſuperbia reple- tus, & montium altitúdines in ſta- téra apepndére, nunc humiliatus ad terram in geſtatôrio portabatur, maniféſtam Dei virtutem in ſemet- ipſo contéſtans: ita ut de corpore impii vermes ſcaturirent: ac viven- tis in doloribus carnes ejus efflue- rent, odore etiam illius & fœtore exércitus gravarétur. Et qui paulo ante sidera cœli contingere ſe arbi- trabatur, eum nemo poterat prop- ter intoleràntiam fœtoris portare. Congregaàti ſunt inimici noſtri, & gloriantur in virtùte ſua; con- tere fortitùdinem illorumPomine, & diſpérge illos: & Ut cogno-⸗ ſcant, quia non eſt alius, qui pug- net pro nobis, niſi tu Deus noſter. .„Diſpérge illos in virtutée tua; déſtrue eos protéctor noſter Domi- ne., Ut. lôria Patri. Ut. F E R I A 5. E X T. A. De libro ſecùndo Machabæôrum. Achabæus autem, & qui cum eo erant, Doômino ſe prote- génte, templum quidem & civita- tem recépit: aras autem, duas alienigenæ per platéas extruxc.- rant, itémque delubra demolitus eſt. Et purgato templo, àaliud àl- tare fecérunt, & de ignitis lapidi- bus igne concépto, ſacrificia obtu- lérunt poſt biéènnium, & incénſum, & lucêrnas, & panes propoſitionis poſuérunt. Quibus geſtis rogr⸗ amplius talibus malis inciderent; ed & ſi quando peccaſſent, ut ab ipſo mitius corriberéntur » 6 non barbaris ac balsphemis homi- nibus nubus tr templun fuert ce tionemt ſo, qui AUmp mueritis 0o ſalvi Pt h miſereb⸗ Mem⸗ ur fec⸗ cjus in n TTI Laei tito ere dinis & N, Ady cpturus cum ipfe 10 depr terra aſt ciis præd ſem pro imimicis cus , ſient ler nem, ſ kiyitate hotibus Cong titüdine, Ignoram Domi Tnſ. guomoch te ſacien R08! D Rim com Uun Virt Ill aute ludedenn Ena ellet de cald frenid Arisne⸗ dlabenn ſuis ci⸗ conſery tem teln ltiticin nune hun. toriopone irutemin; itnut e e⸗ zen nibus traderéntur. Qua die antem templum ab alienigenis pollutum fuerat, contigit eadem die, puri fica- tionem fieri vigéſima quinta men- ſis, qui fuit Casleu. , Impetum inimicorum ne ti- muéritis, mémores eſtôte, quomo- do ſalvi facti ſunt patres noſtri. Et nunc clamémus in cœlum, & miſerébitur noſtri Deus noſter. Mementoôte mirabilium eiaus; quæ fecit Pharaoni, & exercitui ejus in mari rubro. Et. T Timôtheus, qui priùs à Ju- A dæis fúerat ſuperztus, convo- càto exércitu peregrinæ multitu- dinis, & congregato equitatu Aſia- no, advénit quaſi armis Judæam capturus. Machàbæus autem, & qui cum ipſo erant, appropinquante il- lo, deprecabàäntur Doôminum, caput terra aſpergentes, lumbosque cili- ciis præcincti, ad altaris crepidi- nem provoluúti, ut ſibi propitius, inimicis autem eorum eſſet inimi- cus „& adversariis adverſarétur,, ſieut lex dicit. Et ita poſt oratioô- nem, ſumptis armis, longiùs de civitate procedéntes, & proximi hôſtibus effécti, reſedérunt. Congregatæ ſunt Gentes in mul- titudine, ut dimicent contra nos, & ignoramus, quid àgere debeamus: Doômine Deus ad te ſunt oculi Noſtri, ne pereamus. „Tu ſcis, quæ cogitant in nos: quômodo potérimus ſubsiſtere an- te ſaciem illorum, niſi tu àdjuves nos? Dômine. „Rimo autem ſolis ortu utrique commisérunt: iſti quidem vi- tôriæ & proſperitatis ſponsorem cum virtûte Dominum habéntes, illi autem ducem belli animum habébant. Sed cùm vehemens pu- gna eſſet: apparuérunt adversariis de cœlo viri quinque in equis, frænis aureis decori, ducàtum Ju- dæis præſtantes:ex quibus duo Ma- chabæum médium habéentes, armis ſuis circumséptum incolúmem conſervabant: in adversarios au- tem tela & fulmina jaciébant, ex quo & cæcitate confùſi, & reyléti perturbatione cadébant. Interfécti ſunt autem viginti millia quingen- ti, & équites ſexcénti. Timotheus verò confugitin Sazaram præsidiu munitum, cui præerat Chæréas. Tua eſt potentia, tuumregnum 533 Däe: T es ſuper omnes Gentes: Da pacem Dũe in diebus noſtris. Creator omnium Deus terribilis & fortis, juſtus, & miséricors. Da- loria Parri. Da. §s A B B A T O. De libro ſecundò Machabæôrum. MAhͦbiâs autem ſemper con- VIfidebat cum omni ſpe auxilium ſibi à Deo affuturum. Et hortaba- tur ſuos, ne formidarent ad adveén- tum Nationum, ſed in mente habe- rent adjutôria ſibi facta de cœlo» & nunc ſperarent ab Omnipotente ſibi affuturam victoriam. Et allo- cutus eos de lege & Prophétis, ad- monens étiam certamina, quæ fé- cerant prius, promptiòôres conſti- tuit eos: & ita animis eôrum eré- ctis, ſimul oſtendeébat, Géntium fal- laciam, & juramentoôrum præyari- catiognem. Singulos autem illorum armavit, non clypei & haſtæ muni- tiòne, ſed ſermonibus optimis, & exhortationibus, expoſito digno fide soömnio, per quod univérſos læti ficavit. Rat autem hujuscémodi viſus: Oniam, qui fuerat ſummus ſa- cêrdos, virum bonum, & benig- num;, verecundum viſu modeſtum moribus, & elòquio decorum, & qui à puero in virtútibus exercita- tus ſit, manus protendentem, orare pro omni populo Judæorum. Poſt hoc apparuiſſe & alium virum „ ætate, & gloria mirabilem, magni decoris habitudine circa illum. Reſpondentem verò Oniam dixiſſe : Hic eſt fratrum amator „ & populi Ifrael; hic eſt, qui mul- tum orat pro poôpulo, & univéerſa ſancta civitate, ſeremias Prophéta Dei. Extendiſſe, autem Jeremiam déxteram, & dediſſe Judæ gladium aureum, dicéntem: Accipe ſanctum gladium, munus à Deo,, in quo dejicies adversarios pôpuli mei Iſfrael. Xhortàti itaque Jjudæ ſermoôni-= us bonis valde, de quibus extolli poſſet impetus: & animi jùvenum confortari, ſtatuérunt dimicare, & confligere fortiter & ut virtus de negotiis judicaret: eo. quòd civitas ſancta, & templum periclitaréntur. Erat ꝑenim pro uxoribus & filiis, itemque pro fratribus, & cognatis minor ſoli I 1 3 citu-⸗ 53 citado z mäximus verò & primus pro ſanctitàate timor erat templi. Sed & cos, qui in civitate erant, non minima ſolicitudo habébat pro his, qui congreſsùri erant, S8S A B B A TL Vich Domthum ledéntem ſuper sô- lium excélſum, & plena erat omnis terra majeſtate ejys: & ea, quæ ſub ipſo erant, replebant templum. D O N I C A I. Incipit liber Ezechielis Prophétæ. T factüm eſt in trigéſimo anno, in quarto, in quinta menſis, cùm eſſem in medio captivorum juxta fluvium Chobar, apeérti ſunt cœli, & vidi viſiôònes Dei. In quinta men- ſis, ipſe eſt annus quintus transmi- gratiônis regis Jachim, factum eſt verbum Dômini ad Ezechiélem filium Buzi ſacerdòôtem in terra Chaldæoôrum,ſecùs flumen Chobar; & facta eſt ſuper eum ibi manus Domini. Et vidi, & ecce ventus túrbinis veniébat ab Aquiloône: & nubes magna, & ignis involvens, & ſplendor in circúitu, ejus: & de medio ejus quaſi ſpécies-ele ctri, id eſt, de médio ignis. Vidi Däüm ſedéntem ſuper soliu & élſum, & elevatum: & plena erat omnis terra majeſtàte ejus; Et ea, quæ ſub ipſo erant, replé- bant templum. Seraphim ſta- bant ſuper illud "ſex alæ uni , & ſex alæ alteri. Et. T in médio ejus ſimilitudo qua- „tuor animalium, & hic afpéétus Eörum;, fimilitúdo hôminis in eis. Quatuor facies uni, & quatuor pen- n& uni. Pedes eòrum pedes recti, & planta pedis eéòôrum quaſi planta pedis vituli, & ſcintillæ quaſi aſpé- tus æris candéntis. Et manus hô- minis ſub penñis eòrum in quatuor partibus: & facies, & pennas per quatuor partes habébant. Junctæ- que erant pennæ eorum altérius ad alterum. Non revertebantur, cùm incéderent: ſed ünumquôd- que ante faciem ſuam gradiehatur. Aſpice Domine de ſede ſandta Eüa, & cogita de nobis: inclina Deus meus aurem tuam, & audi : „Abperi oculos tuos, & vide tribu- lationem noſtram. ui regis Ifrael, inténde, qui deducis velut ovem Joſeph. Aperi. Imilitúdo autem vulcus eôrum: facies hominis, & facies leonis à dextris ipsorum quatuor: facies autem bovis, à finiſtris ipsorum . 7 quâtuor, & facies aquilæ déſuper ipsorum quatuor., Facies eorum, & pennæ eôrum extéêntæ deſuper: duæ pennæ ſingulorum jungebântur, & duæ tegebant corpora eorum, & unumquodque eorum coram facie ſua ambulabat: ubi erat impetus ſpiritus, illue gradiebantur; nec revertebantur, cùm ambularent. Aſpice Dômine, quig facta eſt deſolata civitas plena divitiis, ſedet in triſticia domina Gentium: Non eſt, qui conſolétur eam; niſi tu Deus noſter. . Plorans ploravit in nocte, & la- êrymæ ejus in maxillis ejus. Non. loria Patri. Non. . De Expoſitione 8. Gregorii Papæz in Ezechielem Prophétam. Sus prophéticæ locutioônis eſt, ut priaàs personam; Kembid „ locuùmque deſcribat, & béſtmo um dicere myſtéria prophetiæ incipiat, quaàtenus ad veritatem ſolidius oſtendendam, antè hiſtoriæ adſc figat, & poſt, fructus ſpiritus Ver ui gna, & allegorias proferat. Ezec Ee itaque ætatis ſuæ tempus indica dicens: Et factum eſt in trigéſimo anno, in quarto menie; in quinta menſis. Locum quoque denun- tians , adjungit: cum eſſem in s⸗ dio captivorum juxtà fumen d . bar ‚abérti ſunt cœli, & vidi vi. ſiôònes Dei. Tempus étiam inei nuat, ſubdens: in quinta men ipſe eſt annus quintus transmi⸗ 6 tionis regis Jôachim. Qui ut en persônam indicet, étiam genus na rat, cùm súbditur: Et H verbum Domini ad Ezechi lem; filium Buzi, ſacerdôtem. lalem super muros tuos Jeruſs Sonſtitui cuſtôdes: „ Tota die 5 nocte non tacébunt laudare nas Dômini. Prædicabunt poôpuli fortitúùdinein meam; & annuntis- bunt Geéntibus glériam meam. Tota. 5 : Ed prima lk Robinn d. „ . 2 tur, cur is, qui nihi den; Teut, ita fidum ett umgue ſea Erleimus ſemno zul recedent nhcur die ſtſemno, ſibjungat et, guin Nophete cinndelsg (ur no Fidentar. Mophetir eteriorib cumeinge tne poten Ubera! mntes a0 Nbllibus Mni tuo. Merle Aerat fadum el hoc verbr ille verbo conjunxit , ue Ridelre⸗ anmn en guocd exte Killnc f. t. Hoc in trigeg Dhetiæ a nobis c0 ia jux ermone derfecka. 1i0 xii,: Imin te ed inter Aukint Arſyyim copnovin Non ns, Ulndini MOmne loria In. Dömün dicens l es, Illis eſs! 1. GSteroti Mophen Xerat, ita exôrius eft, dicens: Et factum eſt in trigéſimo anno. Et, amque ſermo conjunctionis eſt: Et ſcimus, quia non conjungitur ſermo subſequens, niſi ſermoni præcedenti. Qui igitur nihil dixe- rat, cur di cit Et factum eſt: cùm non ſit ſermo, cui hoc, quod incipit, ſubjungat? Qua in re intuéndum eſt, quia ſicut nos corporalia, ſic Prophétæ ſenſu ſpiritualia aſpi- ciunt, eisque & illa ſunt præséntia, quæ noſtræ ignorantiæ absentia vidéntur. Unde fit, ut in mente Prophetarum ita conjuncta ſint exterioribus interiòra, quatenus ſimul utraque videant; ſimulque in eis fiat & intus verbum, quod andiunt, & foris, quod dicunt. Muro tuo inexpugnabili cir- eumcinge nos Domine, & armis tuæ poténtiæ prôtege nos ſemper: Libera Dominęg Deus Ifrael cla- mantes ad te. Erue nos in mi- rabilibus tuis, & da gloriam no- mini tuo, Libera. Atet igitur cauſa, cur, qui nihil dixerat, inchoavit, dicens: Et factum eſt in trigéſimo anno;: quia hoc verbum, quod foris prôtulit, ille verbo, quod intus audierat, conjúnxit. Continuavit ergo ver- a, quæ protulit, viſiôni intimæ, & idcirca incipit „ dicens: Et factum eſt. Subjúnxit enim hoc, quod exterius loqui inchoat; ac ſi & illud foris ſit, quod intus vi- dit. Hoc autem quod dicitur, quia in trigéſimo anno, ſpiritum Pro- phetiæ acceéperit, indicat aliquid nobis conſiderandum: vidélicet, quia juxta rationis uſum doctrinæ ſermo non súppetit;, niſi in ætate Perfédka. Unde & ipſe Dominus ano xii. ætatis ſuæ in médio doctô- rum in templo ſedens, non docens, ſed intérrogans voluit inventri. Suſtinimus pacẽ, & non venit, quæſivimus bona, & ecce turbatio: cognôvimus Die peccata noſtra: Non in perpétuum obliviſeqris nos. Peccavimus, impiè geſſi- mus, iniquitatem fécimus Domine in omnem juſtitiam tuam. Non. 16ria Patri. Non. Laudabilis poôpulus, Quẽ Döminus exercituum benedizit: dicens: Opus manuum mearum tu es, hæréditas mea Ifrael. Beata gens, cujus eſt Dominus Deus, pôpulus ele ktus in hæredita- 535 tem. Quem Doôminus. Duo Séraphim clamäbant alter ad älterum: *Sanctus, San- Kus, Sanctus, Doôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui teſti- monium dant in cœlo, Pater, Ver- bum, & Spfritus ſanétus; & hi tres unum ſunt. Sanctus. 1oria Patri. Plena. Laudabilis. F E R I) A SECUN D A-. De Ezechisle Prophéta. E andivi loquéntem ad me, & dicéntem:; Fili hominis: mitto ego te ad filios Iſrael, ad Gentes 7 apoſtatrices, quæ receſsérunt à me: ipſi & patres eorum prævaricati (ſunt pactum meum usque ad diem hanc. Et filii dura facie, & indoma- bili corde ſunt, ad quos ego mitto te: & dices ad eos: Hæc dicit Dis Deus: Si fortèe vel ipſi audiant, & ſi fortè quiéſcant, quoniam domus exaſperans eſt: & ſcient „quia Pro- phéta fuerit in médio Sorum. i 1- Redémit populum ſuum, beravit eum: & vénient, & exul- tabunt in monte Sion, & gaudé- bunt de bonis Domini ſuper fru- mento, vino, & oleo; t ultra non esurient., . Eritque anima eorum quaſi hor- tus irriguus. Et ultrà. ie U ergo fili héminis ne timeas eos, neque ſermones eorum métuas; quoòniam incréduli & ſub- versores lunt tecum, & cum ſcor- piônibus habitas. Verba corum ne timeas, & vultus eorum ne formi- des, quia domus exaſperans eſt. Loquéris ergo verba mea ad eos, ſi fortè audiant, & quiéſcant; quoô- niam irritatéres ſunt. Anguſtiæ mihi ſunt undique, & quid éligam, ignoro: Mélius e mihi incidere in manus hominum, quam derelinquere legem Dei mel. Si enim hoc égero, mors mihi eſt: ſi autem non égero, non effu- giam manus veſtras. Mélius. U autem fili héôminis audi» quæcùmque loquor ad te, noli eſſe exaſperans; ſicut domus exaſperatrix eſt aperi os tuum, 8 cò⅛mede, quæcúmque ego do tibi. L I 4 Et 536 . Etvidi, & ecce manus miſſa ad me, in qua erat involútus liber, & ex- bandit illum coram me, qui erat ſcriptus intus & foris: & ſcriptæ exant in eo lamentatiônes, & car- men, & væ, Miſit Dominus Angelum ſuum, & conclůſit ora leonum: Et non contaminavérunt: quia coram eo InRjuſtitia inventa non eſt in me, Miſit Deus miſericordiam ſuam, & veritatem ſuam: animam meam eripuit de médio catulorum leòô- num. Et. lôria Patri. Et. FPFERIA TERRTI A. De Ezechiéle Prophéta. T dixit ad me: Fili hominis, quodcúmque inveneris, come- de, coômede volumen iſtud, & va- dens loquere ad filios Iſrael. Et apérui os meum, & cibavit me volú⁴mine illo, & dixit ad me: Fili minis, venter tuus cômedet, & viſcera tua complebuntur volumi- ne iſto, quod ego do tibi. Et come- di illud: & factum eſt in ore meo ſicut mel dulce. Et dixit ad me: Fili höminis, vade ad domum Iſ- rael, & loquéris verba mea ad eos. A facie furoris tui Deus con- turbata eſt omnis terra: = Sed mi- ſerére Domine, & ne facias con- ſummationem. y. Domine Domi- nus noſter, quàm admirabile eſt noômen tuum sed. On enim ad poôpulum profùún- i ſermonis, & ignotæ linguæ tu mitteris, ad domum Ifrael: ne- gar ad poôpulos multos profândi ſermoôonis & ignotz linguæ, quo- rum non poſſis audire ſermones: & ſi ad illos mittereris, ipfi audirent te. Domus autem Ifrael nolunt au- ire te, quia nolunt audire me. Omnis quippe domus Ifrael attrita fronte eſt, & duro corde, FEcce dedi fäaciem tuam valentiorem fa- ciebus eorum, & frontem tuam duriorem frontibus eorum. Ut adamantem, & ut silicem dedi fa- ciem tuam: ne timeas eos, neque ihétuas à facie eorum quia domus exaſperans eit. Civitatem iſtam tu circumda Domine, & Angeli tui cuſtôdiant muros ejus: Exaudi Doômine pôpulum tuum cum miſericordia. X. Avextatur furor tuus, Domine;, à pôpulo tuo;, & à civitate ſancta Pua. Exaudi. T dixit ad me: Fili héminis, omnes ſermoônes meos, quos ẽgo loquor ad te, aſsúme in corde tuo, & auribus tuis audi: Et vade, ingrédere ad transmigrationem, ad filios populi tui, & loquéris ad eos, & dices eis: Hæc dicit Dominus Deus: ſi fortè audiant, & quiéſcant. Et aſsumpſit me ſpiritus, & audivi poſt me vocem commotionis ma- gnæ. Benedicta gloria Domini de loco ſuo; & vocem alaârum ani; malium percutiéntium alteram ad alteram, & vocem rotarum ſequén- tium animaâlia, vocem commo- tioônis magnæ. ,. . Genti peccatrici, poôpulo ple- Hô peccato miſerére, „ Dômine Deus. Eſto placabilis ſuper nequitiam pôpuli tui. Dômine. loria Patri. Doômine. F E RI A Q A R, T A. De Ezechiéle Prophéta. T faëtus eſt ſermo Dni ad me, dicens: & tu fili hominis, hæc dicit Dôminus Deus terræ Iſrael, Finis venit, venit finis ſuper qua- tuor plagas, terræ. Nunc finis ſuper te, & immittam furôrem meum in te, & judicabo te juxta vias tuas: & ponam contra te omnes abomi- natiônes tuas. Et non parcet ocu- lus meus ſuper te, & non miſereé- bor: ſed vias tuas ponam ſuper te, & abominationes tuæ in medio tui erunt, & ſciétis, quia ego Dñs. Indicabo tibi homo, quid ſit Bonum, aut quid Düs requirat à te: Facere judicium & juſtitiam, & ſolicitum ambulare cum Deo tuo. Spera in Domino, & fac bonita- tem, & inhabita terram. Facere. . dicit Dôminus Deus, Af- flictio una, afflictio ecce ve- nit. Finis venit, venit finis, evigila- vit adversùm te: ecce venit. Venit contritio ſuper te, qui habitas in terra, venit tempus, propè eſt dies occiſionis, & non gloriæ montium. Nunc de propinquo effundam iram meam ſuper te, & complébo furoré meum in te, & judicabo te juxta vias tuas, & imponam tibi omnia ſcélera tuà. Et non parcet 6culus meus, nec miſerebor, ſed vias tuas impônam tibi, & abominationes tuæ in médio tui erunt, & fſciéti quia ego ſum Dominus Perciciens Angn fuic eli⸗ mihi ine glam de . Si en eſt: ſi ar Hiam ma Cee Heſt c MInavit in virga hon ex! eorum, Venit dies: an gli vene ſier om qui vene⸗ on reve tibus vi⸗ Miſit & concl contami injuſtiti⸗ Miſit un, & mmeam ert leonum. loria ,. FE R De fad Ame di CMare Propher Um . 4 ik Aücem lo Onninus n. No Den O 0 Ad 7V0 Id mann Knücet ierun ginns giam manus veſtras. Anguſtiæ mihi ſunt undique, & quid eéligam, ignoro: Melius eſt mihi incidere in manus hominum, quàm derelinquere legem Dei mei. . Si enim hoc egero, mors mihi eſt: ſi autem non égero, non effu- Mélius. Cee dies, ecce, venit: egréſſa eſt contritio, flôruit virga, ger- minavit ſupérbia Iniquitas ſurrézit in virga impietatis: non ex eis, & non ex pôpulo, neque ex sénitu eôrum, & non erit réquies in eis. Venit tempus, appropinquavit dies: qui emit, non lætétur, & ui vendit, non lugeat; quia ira uper omnem Pokulum ejus. Quia qui vendit, ad id quod vendidit, non revertetur, & adhuc in viven- tibus vita eôrum. Miſit Dôminus Angelum ſuum, & concluſit ora leéônum: & Et non contaminavérunt; quia coram eo injuſtitia invénta non eſt in me. Miſit Deus miſericôrdiam ſu- am, & yVeritatem ſuam: animam meam eripuit de médio catulôrum leënum. Et non. BGloöria Patri. Et non. FIERLAX UINT A. De Ezechiéle Prophéta. 7T factus eſt ſermo, Dômini ad Sme dicens: Fili hominis,, vati- cinare,ad Prophétas Ifrael, qui orophétant: & dices prophetanti- Pas de corde ſuo : Audite verbum Dômini: hæc dicit Dôminus Deus: Væ Prophétis inſipiéntibus, qui ſequuntur ſpiritum ſuum, & nihil vident, Quaſi vulpes in desertis, Prophétzæ tui Ifrzel erant. Non aſcendiſtis ex adverſo, neque oppo- Iniſtis murum pro domo Iſrael, ut ſtaretis in prælio in die Doômini. Vident vana, & divinant menda- cium, dicéntes: Ait Dôminus: cùm Dominus non miſerit eos, & per- ieveravérunt confirmare ſermoné. Vidi Dôminum. 834. Umquid non viſiònem caſſam vidiſtis, & divinationem men- dacem locuti eſtis? & dicitis, Ait Dôminus: cum ego non ſim locu- tus. Proptéreà hæc dicit Dominus Deus: Quia locüti eſtis vana, & vidiſtis mendacium, ideò ecce ego ad vos, dicit Dôminus Deus. Et erit manus mea ſuper Prophétas , Aui vident vana; & divinant men-! ”l „. . 5§577 dacium:in consilio pépuli mei non erunt, & in ſcriptura domus Ifrael non ſcribéêntur, nec in terrâ Iſfrael ingrediéntur: & ſciétis, quia ege Doôminus Deus. Eò quôd decépe- rint populum meum, dicéntes: Pax, & non eſt pax: & ipſe ædi- ficabat parietem: illi autem linié- bant eum luto absque paleis. Aſpice Dômine de ſede. 534. Ic ad eos, qui liniunt absque temperatura, quod casurus ſit: erit enim imber inundans, & da- bo lapides prægrandes deſuper ir- ruentes, & ventum procéllæ diſſi- bPantem. Siquidem ecce cecidit pa- ries: numquid non dicétur vobis: Obi eſt litura, quam liniſtis: Prop- téreà hæc dicit Däs Deus: Et erùm- pere fäaciam ſpiritum tempeſtatum in indignatione mea, & imber in- undans in furore meo erit: & lapi- des grandes in ira in conſumptio- nem. Et déſtruam parietem, quem liniſtis absque temperamento. Aſpice Dômine. 534. F E K I A . E X T. A. De Ezechiéle Prophéta. Ex faétus eſt ſermo Déômini ad me, dicens: Fili héminis, quid fiet de ligno vitis, ex omnibus li- snis némorum, quæ ſunt inter li- gna ſilvarum? Numquid tollétur de ea lignum, ut fiat opus, aut fabrica- itur de ea paxillus, ut depéndeat in eo quodcumque vas? Ecce igni datum eſt in eſcam: utramque par- tem ejus consúmpſit ignis, & me- dietas ejus redacta eſt in favillam: numquid utile erit ad opusEtiam cùm eſſet integrum, non erat ap- tum ad opus: quantò magis cum illud ignis devoraverit, & combuſ- ſerit, nihil ex eo fiet pris. Super muros tuos. 534. Roptéreà hæc dicit Doôminus Deus: Quômodo lignum vitis Ihter ligna filvarum, quod dedi igni ad devorandum, ſic tradam habitatôres Jeruſalem. Et ponam faciem meam in eos: de igne egre- dientur, & ignis consumet eos: & ſciétis, quia ego Dôminus, cùm po- suero faciem meam in eos, & deé- dero terram inviam & deſolatam: eò quòd prævaricatores extiterint; dicit Dominus Deus. Muro tuo inexpugnabili. 535. 1 5 538 T factus eſt ſermo Démini ad me, dicens: Fili hoôminis- notas fac Jerùſalem abominatienes ſuas & dices: Hæc dicit Dominus Deus Jerûſalem: Radix tua, & generà- tio tua de terra Chanaan : pater tuus Amorrthæus, & mater tua Ce- thæa. Et quando nata es in die ortus tui non eſt præciſus umbili- cus tuus, & aquà non es lota in ſalutem, nec ſale ſalita, nec invo- lúta bannis. Non pepercit ſuper te culus, ut faceret tibi unum de his, misértus tui: ſed projécta es fuper faciem terræ, in abjectioône animæ tuæ, in die qua nata es. Suſtinũuimus pacem. 535. 5 A . De Ezechiele Prophéta. T tu afsume planctũ ſuper prin- cipes Ifrael, & dices: Quare ma- ter tua leæna inter leones cubavit;, in médio leunculorum enutrivit † catulos ſuos: Et eduùxit unum de leunculis ſuis, & leo factus eſt, & didicit capere prædam, hominem- que comédere. Et audiérunt de eo Gentes, & non absque vulnéribus ſuis cepérunt eum: & adduxérunt eum in caténis in terram Ægypti. Quæ cùm vidiſſet, quoôniam infir- mata eſt, & périit expectatio ejus, tulit unum de leunculis ſuis, leo- nem conſtituit eum. Qui incedébat inter leònes, factus eſt leo: 8 didicit prædam capere, & homines devorare: didicit viduas facere, & civitates eôrum in desértum addu- cere: & deſolata eſt terra, & pleni- tudo ejus à voce rugitus illius. Laudabilis. 535. T convenérunt advérsùs eum Gentes undique de provinciis, & expandeérunt ſuper eum rete ſu- um; in vulnéribus earum captus eſt. Et miserunt eum in caveam, in caténis adduxérunt eum ad Re- gem Babylonis: miſeruntque eum ju carcerem, ne audirétur vox ejus ultrà ſuper montes Iſrael. Mater tua quaſi vinea in san guine tuo ſu- per aquã plantata eſt: fructus ejus, & frondes ejus creveérunt ex aquis multis. Et fadæ ſunt, ei virgæ soli- dæ in ſceptra dominantium, & ex- altata eſt ſtatura ejus inter fron- des, & vidit altitudinem ſuam in multitudine palmitum ſuòrum. T evúlſa eſt in ira, in terràmque projécta, & ventus urens ſiccà- vit fructum ejus: marcuérunt arefactæ ſunt virgæ roboris ejus: ignis coméedit eam. Et nunc trans- plantata eſt in desértum, in terra invia & ſitiénti. Et egréſſus eſt ignis de virga ramorum ejus, qui fructum ejus comédit: & non fuit in ea vir- ga fortis, ſceptrum dominantium. Miſit Dominus. 537. B A T S A O. Aſpice Démine „ quia facta eſt deſolata civitas plena divitiis, ſe- det in triſtitia domina Géntium: non eſt: qui conſolétur eam, pi tu Deus noſter. Muro tuo. 542. B O MINICA II. De Ezechiele Prophéta. T factus eſt ſermo Dêmini ad me, dicens: Fili hôminis: pone faciem tuam ad Jeruſalem, & ſtilla ad ſanctuaâria, & prophéta contra humum Ifrael. Et dices terræ If- rael: Hæc dicit Doôminus Deus 2 Ecce ego ad te, & ejiciam gladium meum de vagina ſua, & occidam in te juſtum & impium. Pro eo au⸗ tem, quod occidi in te juſtum impium, idcirco egredietur gla- dius meus de vagina ſua ad omnem carnem, ab Auſtro usque ad Aqui- lonem: ut ſciat omnis caro, quia ego Dominus eduxi gladium meum de vagina ſua irrevocabilem. ⸗ Vidi Dñm ſedentem ſuper 80liũ excélſum, & elevatum: & plena crat omnis terra majeſtate cjus Et ea, quæ fub ipſo erant⸗ reple- bant templum. Sséraphim ſtabant ſuper illud: ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et ea. Leétio i T tu fili hôminis i contritione lumberum, gemisce in & in Angüſtizæ. 535. Plandtus eſt, & erit in plancktum. amaritudinibus ingemisce coram eis. eig. C tu gem Venit, ſolyent mäbitu a genn eſt ſern Fili ho Hxc di Gladiu. matus. elſtr ut moyes omne li Vigandn exacutu, eſt, ut Aſpi tua, & Deus m Aper buſatio legis I Velut o, 1,C4 6 Noykeu eis. Cùmque dixerint ad te: Quare tu gemis? dices: Pro auditu, quia venit, & tabescet omne cor, & diſ- ſolveéntur univerſæ manus, & infir- mabitur omnis ſpiritus, & per cun- cta genua fluent aquæ: ecce venit, & fiet, ait Dôêminus Deus. Et factus eſt ſermo Dômini ad me, dicens: Fili héminis prophéta, & dices: Hæxc dicit Dôminus Deus: Lôquere: Gladius, gladius exacutus eſt, & li- matus. Ut gædat victimas, exacutus eſt: ut ſplêndeat, limatus eſt: qui moves ſceptrum filii mei, ſuccidiſti omne lignum. Et dedi eum ad le- vigandum;, ut teneatur manu: iſte exacutus eſt gladius, & iſte limatus eſt, ut ſit in manu interficiéntis. Aſpiee Doômine de ſede ſancta tua, & cogita de nobis: inclina Deus meus aurem tuam, & audi: Aperi culos tuos, & vide tri- bulationem noſtram. Qui regis Iſrael, inténde, qui deducis velut ovem Joſeph. Aperi. Lama, & ulula fiſi hôminis, quia hic factus eſt in poôpulo meo, hic in cunctis ducibus Ifrael, qui fügerant: gladio traditi ſunt cum pôpulo meo, idcircò plaude ſuper femur, quia probatus eſt: & hoc, cùm ſceptrum ſubverterit, & non erit, dicit Döminus Deus. Tu ergo fili hminis prophéta, & pér- eute manu ad manum, & duplicé- tur gladius, ac triplicétur gladiùs interfectoôrum, hic eſt gladius oc- ciſionis magnæ, qui obſtupéſcere eos facit, & corde tabéſcere, & multiplicat ruinas. g. Aſpice Doômine, quia facta eſt deſolata civitas plena divitiis, ſe- det in triſtitia demina Gentium, Non eſt, qui conſolétur eam, niſi tu Deus noſter. Plorans ploravit in nocte, & la- crymæ ejus in maxillis ejus. Non. Ioria Patri. Non. De Expoſit. S. Hierônymi Presbyt. in Ezechielem Prophétam. Uia ſupra dixetat: Ipni dicunt ad me: Numquid non per pa- rabolas loquitur iſte; & apertam Ppopulus flagitabat ſenténtiam: id- circò id quod Doômihus per meta- phoram, ſive pArabolam, & ut alii vertére, proverbium eſt locutus, nunc maniféſtiùs léquitur: faltus ventur univérſæ manus, & occu⸗ 2REInOI5 539 Nageb, & Darom, & Theman eſſe Jeruſalem, & templum illius, Sancta Sanféktorum, & oômnem terram Ju- dææ;: flamamque, quæ combuſtuùra ſit ſaltum, intelligi gladium devo- rantem, qui eductus ſit de vagina ua;, ut interficiat juſtum & impi- um. Hoc eſt enim lignum viride, & lignum aridum. Unde & Dôminus: Si in ligno ait, viridi tanta faciunt, in ſicco quid facient: Super muros tuos Jerúſalem Conſtitui cuſtôdes: * Tota die & nocte non tacébunt, laudare nom' Dômini. Prædicabunt pôpulis fortitudinem meam, & annuntia- bunt Géntibus gloriam meam. Tota die. ectie Rimùúm dixerat: Vaticinâre »„ [vel ſtilla ad Auſtrum, Africum, & Meridiem, & ad ſaltum Meridia- num. Quod quia videbatur obſcuù- rum, & dicta Prophétæ populus neſciébat, ſecndo ponitur mani- féſtius, ſaltum Meridianum eſſe Jerúſalem, & omnes infructuôſas arbores, ad quarum radices ſecùris pôſita ſit, intelligi habitatores ejus, gladiümque interpretari pro in- 7 „ 7 . . g 4 céêndio. Tertio jubétur Prophétæ, ut tacêntibus illis, nec interrogan- tibus, cur iſta vaticinatus ſit, faciat per quæ interrogétur, & reſpon- deat, quæ Doôminus locutus eſt. Muro tuo inexpugnabili cir- cumeinge nos Domine, & armis tuæ poteêntiæ protége nos ſemper: Libera Domine Deus Ifrael cla- mantes ad te. Erue nos in mirabilibus tuis, & da gloriam no- mini tuo. Libera. Ngemisce, inquit, ejulaâre non levi voce, nec, dolòre moderato;, ſed in contritione lumbogrum: ut gémituùs tuus ex imis viſcéribus, & amaritúdine animi proferatur-. Et hoc facies coram eis, ut cùm te interrogaverint, cur tanto gé-⸗ mitu conteraris, & quid tibi mali acciderit, ut ſic ingemiſcas: tu eis meo ſermöne reſpéndeas: Id- circò plango „ & dolôrem cordis mei diſſimulare non valeo;, quia auditus, qui ſemper meis auribus infonúerat, pere complétur, & venit, imminens vidélicet Baby- lôni furéntis exercitus, qui cum venerit, & vallaverit Jeruſalem , tunc tabéſcet omne cor, & diſſol- pante 540 pante pavpfe mentes homindm: nullus audeat repugnare. Suſtinuimus pacem, & non ve- nit:quæsivimus bona, & ecce tur- batio: cognôvimus Doômine peccata noſtra: £ Non in perpétuum ob- liviſcaris nos. Beccavimus, im- piè geſſimus, iniquitatem fécimus Däñe in omnem juſtitiam tuäã. Non. 1oria Patri. Non. Laudabilis populus „ Quem Dôminus exercituum be- nedixit, dicens: „‚Opus manuum meaârum tu es, hæréditas mea Iſrael. Beata gens, cujus eſt Dôminus Deus, pôpulus. elécdtus in hære- ditatem. Quenf. Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: “„ Sanctus, San- GRtus, Sanctus, Dômims Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria egjus. Tres ſunt, qui teſtimonium dant in cœlo, Pater; Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unum ſunt. Sanctus. 16ria Patri. Plena. E E R IL A S,E C N D A. De Ezechiéle Prophéta. † factum eſt verbum Doômini gad me, dicens: ‚Fili hominis, loquere ad filios poôpuli tui, & di- ces ad eos: Terra cùm induúxero fuper eam gladium, & tulerit poô- pulus terræ virü unum de noyiſſi- mis ſuis, & conſtituerit eum ſuper ſe ſpeculatorem, & ille viderit gla- dium veniéntem ſuper terram, & cecinerit buccina, & annuntiave- rit pépulo: audiens autem quis- quis ille eſt, sonitum buccing, & non ſe obſervàâverit, veneritque gladäus, & tulerit eum, ſanguis ipsius ſuper caput ejus erit. So- num buùccinæ audivit; & non ſe obſervavit, ſanguis ejus in ipſo erit: ſi autem ſe cuſtodierit;, ani- mam ſuam ſalvàabit. H Redemit poôpulum. 535. U& ſi ſpeçulator viderit glaà- dium venientem, & non inſo- nuerit buccina „& péôpulus ſe non cuſtodierit, veneritque gladius, & tülerit de eis änimam: ille quidem In ini quitate ſua captus eſt: sangui nem autem ejus de manu ſpecula- tôris requiram. Et tu fili hominis, ſpeculatorem dedi te domui Iſrael: audiens ergo ex ore meo ſermonẽ, anuntiabis eis ex me. Si me dicén- té ad impium,: Impie „morte me- riéris, non fúeris locutus, ut ſe cuſtodiat impius à via ſua »ipſe impius in iniquitaàte ſua moriétur: sänguinem autem ejus de manu tua requiram. Anguſtiæ. 5§35. I autem annuntiante te ad im- pium ut a viis ſuis convertatur, non fuerit convérſus à via fua:ipſe in iniquitate ſua moriétur: porrô tu animam tuam liberaſti. Tu er- go fili hominis dic ad domum Iſ- rael: Sic locuti eſtis, dicentes: Ini quitates noſtræ, & peccata noſtra ſuper nos ſunt,, & in ipſis nos ta- béscimus: quòmodo ergo vivere potérimus? Dic ad eos: Vivo ego, dicit Dominus Deus: nolq, mortem impii, ſed ut convertatur impius à via ſua, & vivat. Convertimini,: convertimini à viis veſtris peſſimis & quare moriémini domus Iſrael- Miſit Dominus. 536. F E RIA E R. T I A. De Ezechiéle Prophéta. T factum éſt verbum Dômini ad me, dicens: Fili hominisiprophe- ta de paſtoribus Iſrael: propheta, & dices paſtoribus: Hæc dicit Dñs Deus: Væ paſtôribus Iſrael, qui paſ- cebant ſemetipſos: nonne greges paſtôribus paſcuntur: Lac comede- batis, & lanis operiebamini;, quod craſſum erat, occidebatis, gre- gem autem meum non paſcebatis. nod infirmum fuit, non conſoli- daäſtis, & quod ægrotum, non ſanà- ſtis, quod confractum eſt, non alli- gäſtis „ & quod abjé ctum eſt, non reduxiſtis, & quod perierat, non quæsiſtis: ſed cum auſteritate im- perabatis eis, & cum poténtia. A facie furoris. 536. Lectio ii †T diſpérſæ ſunt oves mex, eò quòd non eſſet paſtor: & facétæ funt in devorationem omnium beſtiarum agri, & diſperſæ ſunt. Erraverunt greges mei in cuncéctis montibus , & in univérſo colle excelſo, & ſuper omnem faciem terræ diſpérſi fſunt greges inei, & non erat qui requireret, non erat „inquam,, qui requireret. Proptéreà paſtoôres audite verbum Doômini: Vivo ego, dicit Do- minus Deus: quia pro eo, duo facti ſunt greges meiin rapinamd oves meæ in devorationem omniu beſtiarum agri, eoò quòd non eſeèt Paſtor: ner . Rores n cebant les med haſtores Ciy. Kc. ege ram 6re E ceſoa daſcant Mliüs pe keuri gicut vi⸗ Gie,uan fuarum oves me bas loct rant in Gen FEI. De 3 Vige Aration Gecima n Poſtquar⸗ ipla hac nus Dom In viſion terram I nontem em era Vergentis üxitme Indic aftor: neque enim quæfiérunt pa- ores mei gregem meum, ed paſ- cébant paſtores ſemetipſos, & gre- ges meos non paſcébant: proptêéreà paſtores audite verbum Domini. Civitatem. 536. c dicit Dominus Deus: Ecce ego ipſe ſuper paſtores requi- ram gregem meum de manu eoôrü, & ceſsare faciam eos, ut ultrà non paſcant gregem, nec paſcant am- pliùs paſtores ſemetipſos: & libe- rabo gregem meum de ore eorum: & non erit ultra eis in eſcam. Quia hæc dicit Däs Deus: Ecce ego ipſe requirã oves meas & viſitabo eas. Sicut viſitat paſtor gregem ſuum in die, quando fúerit in medio ovium ſuarum diſſipatarum, ſic viſitabo oves meas, & liberabo eas de omni- bas locis, in quibus diſpérſæ fue- rant in die nubis, & caliginis. Genti peccatrici. 536. R T' A. p E R I A QQ UA De Ezechiéle Prophéta. IX vigeſimo quinto anno transmi- grationis noſtræ, in exordio anni, decima menſis, quartodécimo anno poſtquam percùſſa eſt civitas: in ipſa hac die facta eſt ſuper me ma- nus Domini, & adduxit me illuc. In viſiônibus Dei adduxit me in terram Iſrael, & dimiſit me ſuper montem excélſum nimis: ſuper quem erat quaſi ædificium civitatis vergentis ad Auſtrum. Et intro- duxit me illuc. Indicabo. 536. T ecce vir, cujus erât ſpécies 7. 4 7 quaſi ſpécies æris, & funiculus lineus in manu ejus, & calamus mensuúræ in manu ejus: ſtabat au- tem in porta. Et locutus eſt ad me idem vir: Fili hôminis, vide culis tuis, & auribus tuis audi, & pone cor tuum in omnia, quæ ego oſten- dam tibi, quia ut oſtendantur tibi, adductus es huc; annuntia omnia, quæ tu vides, domui Ifrael. Anguúſtiæ mihi. 537. 7T ecce murus forinſecus in cir- cuùitu domus undique, & in ma- au viri calamus mensùræ ſex cubi- torum, & palmo: & menſus eſt la- titdinem ædificii calamo uno, al- titudinem quoque calamo uno. Et venit ad portam, quæ reſpiciebat viam Orientalem, & aſcéndit per gradus ejus: & menſus eſt limen portæ calamo uno latitudinem id . 341 eſt, limen unum câlamo uno in latitudine. Milit Dôminus. 537. FE RI A Q'UTI N T . De Ezehiele Prophéta. T introduúùxit me in templum, & menſus eſt frontes, ſex cùbitos latitudinis hinc, & ſex cubitos la- titudinis inde, latitudinem taber- naculi. Et latitúdo portæ decem cubitorum erat: & latera portæ» quinque cubitis hing, & quinque cubitis inde: & menſus eſt longituù- dinem ejus quadraginta cubitorum & latitudinem viginti cubitorum. Et introgréſſus intrinſecus menſus eſt in fronte portæ duos cubitos: & portam, ſex cubitôrum, & latitu- dinem portæ ſeptem cubitéôrum. Vidi Doôminum. §38. T menſus eſt longitúdinem „ ejus viginti cubitorum, & lati- tüdinem ejus viginti cubitrum „ ante faciem templi: & dixit ad me: Hoc eſt Sanctum ſanctorum. Et menſus eſt parietem domus ſex cu- bitérum : & latitúdinem lateris quäâtuor cubitêrum undique per circuitum domus. Latera aascem »„ latus ad latus, bis triginta tria, & erant eminéentia, quæ ingredereéntur per parietem domus, & in latéribus per circnitum, ut continérent, & non attingerent parietem templi. Aſpice Domine de ſede. 539. T platèéa erat in rotüundum;, aſ- „ceêndens ſurſum per cochleam, & in cœnàâculum templi deferébat per gyrum, Idcircô latiùs erat tem- plum in ſuperiôribus: & ſic de in- feriôribus aſcendebâàtur ad ſupe- riora in médium. Et vidi in domo altitùdinem per circúitum, fundata latera ad mensuram calami ſex cu- bitoôrum ſpatio, & latitůdinem per parietem lateris forinſecus quin- que cubitorum: & erat intérior domus in latéribus domus. . Aſpice Déômine, quia. 539- FERI A. S EXT A. De Ezechiéle Prophéta. TT duxzit me ad portam, quæ reſpiciébat ad viamOrientalem, Et ecce gloria Dei Ifrael ingredie- batur per viam Orientalem, & vVox erat ei quaſi vox aquârum multa- m, & terra ſplendebat à maje- tate EV 542 ”?V Et vidi viſiõnem ſecún- dùm ſpeciem, quam videram, quan- do venit, ut diſperderet civitatem: & ſpeécies ſecuùndùm aſpectum, quẽ videram juxta flüuvium Chobar, & cécidi ſuper faciem meam. Et ma- jéſtas Domini ingréſſa eſt templum per viam portæ, quæ reſpiciébat ad Oriéntem. Et elevavit me ſpiritus, & introdúxit me in atrium inte- rius, & ecce repléta erat gloria Démini domus. Super muros. 539. T audivi lôquentem ad me de domo, & vir, qui ſtabat juxta me, dixit ad me: Fili höminis, locus soölii mei, & locus veſtigiôrum pe- dum meôrum, ubi habito in médio filiérum Iſrael in ætérnum, & non pôlluent ultra domus Iſrael nomẽe ſanctum meum, ipſi & Reges eòrum in fornicatiònibus ſuis, & in ruinis regum ſuorum, & in excélſis. Qui fabricati ſunt limen ſuum, jux- ta limen meum, & poſtes ſuos jux- ta poſtes meos, & murus erat inter me, & eos, & polluérunt nomen ſanctum meum in abominationi- bus, quas fecerunt, propter quod consúmpſi eos in ira mea. Muro tuo. 539. Unc ergo repéllat procul fornicationem ſuam, & ruinas regum ſuorum à me, & habitabo in médio eôòrum ſemper. Tu autem fili höminis oſténde domui Ifrael templum, & confundantur ab ini- quitatibus ſuis, & metiantur fa- bricam: & erubéſcant ex omni- bus, quæ fecérunt. Figuram domus; & fabricæ ejus exitus, & intrôitus, & omnem deſegriptiônem ejus, & univeérſa præceépta ejus, cunctúm- que ordinem ejus, & omnes leges ejus oſténde eis, & ſcribe in cu- lis eòrum,: ut cuſtdiant omnes deſcriptiéônes ejus, & præcépta illius, & faciant ea. Suſtinuimus pacem. 540. S8 A B 1· De Ezechiéle Prophéta. † convertit me ad portam do- mus, & ecce aquæ egredieban- tur ſubter limen domus ad Orién- tem: facies enim domus reſpiciébat ad Oriéntem : aquæ autem deſcen- débant in latus templi dextrum ad Meridiem altaris. Et eduxit me per viam portæ Aquilonis, & convertit me ad viam foras Portam exterio- rem, viam , quæ reſpiciébat ad Oriéntem: & ecce aquæ redundan- tes à latere dextro. Laudabilis. 5o5. Lect1 il Um egrederétur vir ad Orién- Btem, qui habébat funiculum in manu ſua, & menſus eſt mille cubitos; & tradúxit me per aquam usque ad talos. Rursumque menſus eſt mille, & tradùzit me per aquam usque ad génua: & menſus eſt mille, & traduxit me per aquam usque ad renes. Et menſus eſt mille, torréntem, quem non poôtui pertransire, quoôniam intumüerant aquæ profúùndi torréntis, qui non poteſt transvadari. .. Anguͤſtiæ. 535. Lectio iii T dixit ad me: Certè vidiſti- fili höminis. Et eduùxit me, & convértit ad ripam torrentis. Cuùm- que me, convertiſſem, ecce in ri- pa torréêntis ligna multa nimis ex utraque parte. Et ait ad me: Aquæ iſtæ, quæ egrediuntur ad tumulos sabuli Orientalis, & deſcéndunt ad plana desérti, intrxabunt mare, & exibunt, & ſanabuúntur aquæ Et omnis anima vivens, quæ ſerpit, quocuùmque vénerit torrens, vivet: & erunt biſces multi ſatis; poſt- quam venerint illuc aquæ iſtæ, ſanabuntur: & vivent omnia;, ad quæ vénerit torrens. Miſit Dominus. 5§536. S A. B B A O. Muro tuo inexpugnabili circum- cinge nos Domine;, & armis tuæ poténtiæ brôtege nos ſemper. D O MIN I C A I I. Incipit liber Daniclis Prophétæ.] Nno tértio regni Jôakim regis Auc „ yenit Nabuchodonofſor Rex Babylonis in Jeruſalé, & obsé- dit eã: & tradidit Bñs in manu ejus Jôakim regem Juda, & partem va- sorum domus Dei: & aſportavit ea in tertam Sénnaar in domum dei ſui, & vaſa intulit in domum the- Saufi dei ſui. Et ait Rex Asphenez præpôſito eunuchorum; ut intro- duceret de filiis Iſrael, & de sémi- ne regio & tyrannôrum pueros z. in quibus nulla effet macula, .de- coros forma, & eruditos omni ſa- pientia: cautos ſciéntia z & 3 8 „ Siſ diſcip⸗ palatie 145, Vid 8blium plena ejus: lepleb⸗ dere ſex alæ ea, qu T per & de v⸗ enutrltti eunuche Deus m ei Tai Dan Mumme ſobis el lerit yn Mr cete Veſtris, Mtem de hrum w diſciplina; & qui poſſent ſtare in palatio Regis, ut docéret eos litte- ras, & linguam Chaldæorum., , Vidi Dominum ſedéntem ſuper sölium excélſum, & elevatum: & plena erat omnis terra majeſtate ejus: & PEt ea, quæ ſub ipfo erant, replébant templum. Séraphim ſtabant ſuper illud, ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et ea, quæ. T conſtituit eis Rex annônam per singulos dies de cibis ſuis, & de vino, unde bibebat ipſe, ut enutriti tribus annis, pôſtea, ſta⸗ rent in conſpéctu Regis. Fuérunt ergo inter eos de flliis Dada „ Da- niel, Ananias, Miſael, & Azarias. Et impoſuit eis Præpoſitus enu- ctchorum nomina: Daniéli, Bal- taſſar, Ananiæ, Sidrâch, Miſſaél; Miſach, & Azafiæ, Abdeénago. Propoſuit autem Daniel in corde ſuoe, ne polluerétur de menſa Re- gis, neque de vino potus ejus, & rogavit eunuchorum præpôſitum, ne contaminaretur. Dedit autem Deus Daniéli gratiam, & miſeri- cordiam, in conſpéctu principis eunuchorum., . Aſpice Dômine de ſede ſancta tua, & côgita de nobis: inclina. Deus meus aurem tuam, & audi, Aperi oculos tuos, & vide tri- bulatioônem noſtram. , ui regis Iſrael, intende, qui deduúcis velut ovem Joſeph. Aperi. T ait princeps eunuchôrum ad Daniélem: Timeo ego domi- num meum Regem, qui conſtituit vobis cibum & potum: qui ſi vi- derit vultus veſtros macilentiores præ cæteris adoleſcéntibus coævis veſtris, condemnabitis caput me- um regi. Et dixit Daniel ad Mala- ſar, quem conſtitůerat, princeps eunuchorum ſuper Daniélem, Ana- niam, Miſſaéelem „ & Azariam. Tenta nos, obſecro, ſervos tuos diébus decem, & dentur nobis le- rümina ad veſcéndum, & aqua ad bibeurhann: & contemplare vultus noſtros, & vultus puerorum, qui veſcuntur cibo régio; & ſicut vi- deris, facies cum ſexvis tuis. Qui audito ſermone hujuſcémodi: ten- tavit eos diébus decem. Poſt dies autem decem apparuérunt vultus eorum meliores, & corpulentiores S S 343 præ 6mnibus pueris, qui veſceban- tur cibo regio. g. Aſpice Döômine;, quia facta eſt deſolata civitas plena divitiis, ſe- det in triſtitia domina Gêntium: Non eſt, qui conſolétur eam „ niſi tu Deus noſter. . Plorans ploravit in nocte, & lacrymæ ejus in maxillis ejus Non. Sloria Patri. Non. Ex libro ſancti Athanaſii Epiſcopi ad Virgines. Il accédant ali qui, & dicant tibi, Ine frequénter jejunes, ne imbe- cilior fias: ne credas illis, neque auſcultes; per iſtos enim inimicus hæc suggerit. Reminiscere ejus» quod ſcriptum eſt, quòd cùm tres pueri, & Daniel, & alii adoleſcên- tuli captivi ducti eſſent à Nabu- chodonoſor rege Babylonis, juſ- suúmque eſſet, ut de ipsius menſa régia coméderent, & de vino bi- berent; Daniel & tres pueri illi noluérunt pollui ex menſa Regis » ſed dixérunt eunucho, qui eos cu- randos ſuſcéperat : Da nobis de ſeminibus terræ „ & vescémur. Quibus ait eunuchus : Timeo ego regem, qui conſtituit vobis cibum & potum, ne fortè facies veſtræ appareant Regi ſqualidiores præ cæteris pueris, qui régia menſa aluntur, & puùniat me. super muros tuos Jerúſalem conſtitui cuſtôdes: Tota die & nocte non tacébunt laudare no- men Domini. Prædicabunt péôpulis fortitùdi- nem meam, & annuntiâbunt Gén- tibus gloriam meam. Tota. Ui dixérunt illi: Tenta ſer- vos tuos dies decem, & da no- bis de ſeminibus. Et dedit eis le- gumina ad veſcéndum ,„ & aquam ad bibéndum, & introduxit eos in conſpéctu regis, & viſæ ſunt fa- cies ipsorum ſpecioſiores præter cæteros pueros, qui régiæ menſæ cibis nutriebantur. Vidésne, quid faciat jejͤnium?: Morbos ſanat, deſtillationes coôrporis exsiccat,„ dæmones fugat;, pravas cogitatio-⸗ nes expéllit, mentem clariorem rêddit, cor mundum éfficit, corpus fanctificat, dénique ad thronum Dei hominem ſiſtit. Et ne putes kæc témere dici, habes hujus ei tetnonium in Evangeliis à Salva- tôre proläatum. Cùm enim quæſi- viſſent diſeipuli, quonam modo immundi ſpiritus ejiceréntur, re- ſpondit Dñs: Hoc genus non ejici- tur, uiſi in oratiôòne & jejùnio. Muro tuo inexpugnabili cir- cumcinge nos Domine, & armis tuæ poténtiæ protege nos ſemper: Libera Domine Deus Ifrael cla- mantes ad te. Erue nos in mi- rabilibus tuis, & da glôriam noô- mini tuo. Libera. tisquis igitur ab immuùúndo ſpiritu vexatur, ſi hoc animad- vertat, & hoc pharmacço utatur;, jejunio inquam, ſtatim ſpiritus ma- us oppréſſus abſcéêdet, vim jejunii métuens. Valde enim dæmones oblectantur crapula & ebrietate, & côrporis commodis. Magna vis in jejunio, & magna ac præclara fiunt per illud, aliôquin unde hömines tam mirifica præſtarent, & ſigna per eos fierent, & ſanitatem infirmis per ipſos largirétur Deus, niſi planè ob exercitationes ſpirituales, & humilitatem animi, & converſatioô- nem bonam: Jejunium enim Ange- lorum cibus eſt: & qui eo utitur;, ordinis Angélici censendus eſt. Suſtinnimus pacẽé, & non venit, quæſivimus bona, & ecce turbatio: cognovimus Däe peccata noſtra: Non in perpétuum obliviſcris nos. Peccavimus, impiè geſſi- mus, ini quitatem fécimus Domine in mnem juſtitiam tuam. Non. 16tiaà Patri. Non. Laudabilis populus * Qué Döminus exercituum benedixit: dicens: Opus mänuum mearum tu es, hæréditas mea Iſrael. VY. Beata gens, cujus eſt Dominus Deus, pôpulus electus in hæredita- tem. Quem Dominus. . . . Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: * sanctus, San- Kus, Sanctus, Dominus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gléria ejus. 5. Tres ſunt, qui teſti- monium dant in cœlo, Pater, Ver- bum, & Spiritus ſanktus ; & hi tres unum ſunt. Sanctus. loria Patri. Plena. FERI A S E CO ND A. De Daniéle Prophéta. U Rex vidébas, & ecce quaſi I Ratua una grandis; ſtatua illa magna, & ſtätua ſublimis ſtabat contra te, & intuitus ejus erat ter- ribilis. Hujus ſtatuæ caput ex au- ro ptimo erat, pectus autem & brachia de argénto, porrò venter & fémora ex ære. Tibiæ autem feér- rex, pedum quædam pars erat fér- rea, quædam autem fictilis. Vi- deébas ita, donec abſciſſus eſt lapis de monte ſine manibus, & per- cùſſit ſtatuam in pedibus ejus fer- reis, & fictilibus, & comminuit eos. Tunc contrita ſunt pariter ferrum, teſta, æs, argentum, & au- rum, & redacta quaſi in favillam æſtivæ areæ, quæ rapta ſunt vento: nullúsque locus invéntus eſt eis: lapis autem, qui percuſſerat ſta- tuam factus eſt mons magnus, & impleévit univerſam terram. Redemit pôpulum. 5§35. Oc eſt somnium: interpreta- Htiônem quoque ejus dicémus coram te, Rex. Tu Rex regum es: & Deus cœli regnum, & fortitúdi- nem, & impérium, & glôriam dedit tibi, & 6mnia , in quibus habitant filii hminum, & béſtiæ agri: vo- lucres quoque cœli dedit in manu tua: & ſub ditiône tua univérſa conſtituit: tu es ergo caput aureum. Et poſt te consuúrget regnum aliud minus te argénteum & regnum tértium aliud æreum, quod impe- räbit univérſæ terræ. Et regnum quartum erit velut ferrum. Quo- modo ferrum comminuit & domat mnia, ſic comminuet, & conte- ret omnia hæc. Angüſtiæ mihi. 535. Leétio Ii Orrò quia vidiſti pedum & di- gitôrum partem teſtæ figuli, & partem férream: regnum diyviſum erit, quod tamen de plantario fer- ri oriétur, ſecundum quod vidiſti ferrum miſtum teſtæ ex juto. Et digitos pedum ex parte féêrreos, & ex parte fictiles: ex parte regnum erit sölidum, & ex parte con- tritum. Quod autem vidiſti fer- rum miſtum teſtæ ex luto, com- miſcebuntur quidem humano. sé- mine, ſed non adhærébunt fibi, sicuti férrum miſcéri non po- teſt teſtæz. In diebus autem re- gnorum illérum ſuſcitàbit Deus cœli regnum, quod in ætérnui non difilpabitur, & regnum ejus alteri populo non tradetur: com- mInGet autem & consumet unl- vérIa jlrſi te Atetnun Miſit PEB D Ronu lex ai ſech & colitis; conſtitu ſeſtis ieritis. Iyſambt nle;ommn Mottetni am fee Titicead Nicem i Deus,u A fu Eſhe à 4 Nabuche e hac r. em Der hoteſter Acentig Rex, libe Motunm ſit don colin um ere⸗ buchoe dre, Mnttus 4 Aien Eehderetn Auin ſue Cirita T con race Mntis ndium nam fälli Atem ſue Finos ilo Milach, ilek id o; cecie Els arc ſum tetnn. ulum. 8 Wum: inm nun fat⸗ & or 1 . Aulbus ku vêrſa regna hæc: & ipſum ſtabit in ætérnum. . Miſit Döminus. 5336. F ERIA TERTIA. De Daniéle Prophéta. Ronuntiansq; Nabuchodonoſor rex,ait eis: Veréne Sidrach, Mi- ſach, & Abdénago, deos meos non côlitis, & ſtàtuam auream, quam conſtitui, non adoratis? Nunc ergo ſi eſtis parati, quacumque hora au- diéritis sonitum tubæ, fiſtulæ, citha- ræ, ſambucæ, & pſaltérii, & ſympho- niæ, omnisque géneris muſicôrum, proſtérnite vos, & adorate ſtatuam, uam feci: quod ſi non adoravé- ritis, eadem hora mitteémini in for- naâcem ignis ardéntis, & quis eſt Deus, qui eripiet vos de manu mea: A facie furôris. 536. Eſpondentes Sidrach Miſach, & Abdénago, dixérunt regi Nabuchodônoſor: Non opôrtet nos de hac re reſpondere tibi. Ecce enim Deus noſter, quem colimus, poteſt eripere nos de camino ignis ardéntis, & de mânibus tuis, 6 Rex, liberàare. Quòd ſi noluerit, notum ſit tibi Rex, quia deos tuos non coôlimus, & ſtatuam auream, quam ereziſti, non adoramus. Tunc Nabuchodonoſor replétus eſt fu- rôre, & aſpectus faciéi illius im- mutatus eſt ſuper Sidrach, Miſach, & Abdénago & præcépit, ut ſuc- cenderétur, fornax séptuplum, quàm ſueçcendi conſuéverat. Civitatem iſtam. 536. T conféſtim viri illi vincti cum braccis ſuis, & tiaris, & calcea- . 2 —2 Z . , „ mentis, & véſtibus miſſi ſunt in médium fornacis ignis ardéntis; nam juſſio regis urgébat; fornax autem ſuccênſa erat nimis. Porròô viros illos, qui miſerant Sidrach, Miſach; & Abdéênago;, interfécit flamma ignis. Viri autem hi tres . id eſt, Sidrach, Miſach & Abdéna- 2ο; cecidérunt in medio camino ignis ardéntis colligati, & ambula- bant in médio flammæ laudantes Deum, & benedicéntes Démino. Genti peccatrici. 536. . FERI A Q- U ARF A. De Daniéle Prophéta. RBondit Bältaflar, & dixit, XDoômine mi, somnium his, qui te odérunt, & interpretâtio Stjus hôſtibus tuis ſit. Arborem, quam vidiſti ſublimem atque robuſtam » cujus altitudo pertingit ad cœlum, & aſpéctus illius in omnem terra: & rami ejus pulchérrimi, & fructus ejus nimius, & eſca omnium in ea, ſubter cam habitantes beéſtiæ agri , & in ramis ejus commorantes aves cli: Tu es Rex, qui magnificâtus es, & invaluiſti „‚& magnitudo tua crevit, & pervénit usque ad cœ- lum, & potéſtas tua in términos univérſæ terræ. Indifabo. 536. 4 ie od autem vidit Rex vigilem & ſanctum deſcéndere 46 cœ;- I8& dicere: Succidite arborem » & diſſipate illam, attamen germen radicum ejus in terra dimittite; & vinciätur ferre & ære in herbis fo- ris, & rore cœli conſpergâtur, & cum feris ſit pabulum ejus, donec ſeptem tempora muténtur ſuper eum: hæc eſt interpretatio ſentén- tiæ Altiſſimi, quæ pervenit ſuper dominum meu Regé. Ejicient te ab hominibus, & cum béſtiis ferisque erit habitàtio tua, & fœnum ut bos céômedes, & rore cœli infundéris. Anguüſtiæ mihi. 537. Eptem quoque téêmpora muta- buntur ſuper te, donec ſcias , quoôd dominetur Excélſus ſuper regnum höminum, & cuicumque voluerit, det illud. Quod autem præcépit, ut relinqueretur germen radicum ejus, id eſt, arboris . regnum tuum tibi manébit, poſt- quam cognôveris poteſtatem eſſe cœléſteim. Quam ob rem Rex con- silium meum placeat tibi, & pec- cäta tua eelemoſynis rédime, & iniquitàtes tuas miſericordiis pau- perum, fôrſitan ignoſcet delictis tuis. Omnia hæc venérunt ſuper Nabuchodonoſor Regem. Miſit Dominus. 5337. F E RI A U I. N T A. De Daniéle Prophéta. 5Altaſſar Rex fecit grande convi- vium Optimatibus ſuis mille » & unusquisque ſecundùm ſuam bi- bébat ætàtem. Præcepit ergo jam temuléntus, ut afferréntur vaſa au- rea & argentea, quæ aſportàverat Nabuchodonoſor pater ejus de templo, quoôd fuit in Jerufalem , ur biberent in eis Rex, & Optimates 4 m . ejus „ 46 ejus, uxorésque ejus, & concubinæ. Et Darius Medus ſaccéſſit in reg- Tunc allata ſunt vaſa aurea & gentea, quæ aſportaverat de tem- Plo, quod füerat in Jeruſalem: & biberunt in eis Rex & Optimates ejus, uxores & concubinæ illius. Bibébant vinum, & laudabant deos ſuos aureos & argenteos, TcOS; ferreos, ligneosque & lapideos. In eadé hora apparuérunt digiti, quaſi manus hominis ſcribentis contra candelaàbrum in ſuperficie parietis aulæ régiæ : & Rex aſpiciébat arti- culos mianus ſcribéntis. Tunc facies Regis commutata eſt, & cogitatio- nes ejus conturbabant eum. zi Vidi Dôminum. 543. Gitur introdùúctus eſt Daniel co- ram Rege. Ad quem præfatus Rex ait: Tu es Daniel de flliis cap- tivitatis Judæ, quem adduxit pater meus Rex de Judæa? Audivi de te; quéniam ſpiritum deôrum habeas: & ſciéntia, intelligentiaque ac ſa- piéntia ampliores inventæ ſunt in te. Et nunc introgreſſi ſunt in con- ſpéctu meo ſapientes magi, ut ſcri- ptùram hanc legerent, & interpre- tatioenem ejus indicarent mihi: & nequivérunt ſenſum hujus ſermo- nis edicere. Porrò ego audivi de te, quod poſſis obſcura interpreta- ri, & ligata diſsolvere: ſi ergo vales ſcripturam légere, & interpretatioô- nem ejus indicare mihi, purpura veſtiéris, & torquem auream circa collum tuum habébis, & téertius in regno meo princeps eris. Ad quæ reſpondens Danielait coram Rege: Muünera tua ſint tibi „ & dona do- mus tuæ aäalteri da: ſcriptuúram au- tem legam tibi, Rex, & interpreta- tiônem ejus oſtendam tibi. Aſpice Die de ſede. 543. I Kc, eſt autem ſcriptúra, quæ digeſta eſt: Mane „ Thecel, Fhares. Et hæc eſt interpretatio ſerméônis. Mane: numeravit Deus regnum tuum, & complevit illud. Thecel : appenſus es in ſtatéra, & inventus es minus habens. Phares: diviſum eſt regnum tuum, & da- tum eſt Medis & Perſfis. Tunc ju- bénte Rege indutus eſt Daniel pur- pura, & circumdata eſt torques au- rea collo ejus, & prædicatum eſt de eo, quod haberet poteſtatem ter- tius in regno fſuo. Eadem nocte in- terféctus eſt Baltaſſar rex Chaldæus. ar- num annos natus ſexaginta duos. Aſpice Doômine. 543. F E RI A, S E X, T A. De Daniéle Prophéeta. Iri ergo illi curiéôſius inquirén- tes, invenérunt Daniélem oran- tem & obſecrantem Deum ſuum. Et accedentes locuti ſunt regi ſu- per edicto: Rex numquid non con- ſtituiſti, ut omnis homo, qui roga- ret quemquam de diis & homini- bus usque ad dies triginta, niſi te, Rex, mitterétur in lacum leenum? Ad quos reſpondens Rex, ait: Ve- rus eſt ſermo juxta decrétum Me- dérum atque Persarum, quod præ- varicari non licet. Tunc reſponden- tes ,dixérunt coram Rege: Daniel de filiis captivitatis juda, non cura- vit de lege tua, & de edicto, quod conſtituiſti: ſed tribus temporibus per diem orat obſecratione ſua. Quod verbum cùm audiſſet Rex; ſatis contriſtatus eſt, & pro Da- niéle poôſuit cor, ut liberaret eum, & usque ad occaàfum ſolis labora- bat, ut erueret illum. Viri autem illi intelligéntes regem, dixérunt ei: Scito Rex, quia lex Medorum atque Persarum eſt, ut omne de- crétum, quod conſtituerit Rex; non liceat immutari. super muros tuos. 543. Unc Rex præcépit, & adduxé- runt Daniélem, & misérunt eum in lacum leoònum. Dixitque rex Danieli: Deus tuus, quem colis ſemper;, ipſe liberabit te. Allatus- que eſt lapis unus, & poôſitus é ſuper os laci, quem obſignavit Rex annulo ſuo, & annulo Optimatum ſuorum, ne quid fieret contra Da- niélem. Et abiit Rex in domum ſuam, & dormivit incœnatus;, cl- bique non ſunt allati coram eo, in- ſuper & ſomnus recéſſit ab eo. Tunc Rex primo diluculo consuf- gens, feſtinus ad lacum leonum .1 4 Daniélem voce lacrymabili incla- mavit, & affatus eſt eum: Daniel ſerve Dei vivêntis, Deus tuus; Cul tu ſervis ſemper, putasne valuit te liberare à leonibus? . Muro tuo. 544. „Lectio Ul⸗ T Daniel regi reſpondens, dit; Rex in ætérnaum vive: Deus meus miſit Angelum ſuum, e eoit. C1L perréxit: appropinquansque lacui, liſtota l Iunt mihi; inrenta eſt hementer! & Danieler cuieductus Mulla læſio ctedidit D lege, addu cusaverant keonum m Uores eor usgue adl p Alperent Olla eorum zuſtinu 5 De anno! de Semin räyit ſupen unno un Rtellexi in Iunnvdle quo u 1c jeteme Plerentut Reptuagihta Meam ad De 1ogäre, K ſeeco & cin Leum meun Ciri Oblect tertbili ericordi aſoctert elnnng,in Di epimus, ayimus n Laudabi Dhue m derre,eett eram in pi⸗ lohand tetiej nutari. 1s tuos trcthitii⸗ Hen, A Cluſit ora lecqnum, & non nocué- runt mihi; quia coram eo juſtitia invênta eſt in me: ſed & coram te, rex, delictum non feci. Tunc ve- heménter Rex gaviſus eſt ſuper eo: & Danielem præcépit educi de la- cu: eductusque eſt Daniel de lacu, & nulla læſio invéênta eſt in eo, quia credidit Deo ſuo. Jubéênte autem rege, adducti ſunt viri illi, qui ac- cusaverant Daniélem, & in lacum leònum miſſi ſunt, ipſi, & filii, & uxoôres eòrum, & non pervenerunt usque ad paviméntum laci, donec arriperent eos leones, & omnia ofla eorum comminuérunt. Suſtinuimus pacem. 544. sS A B B A T1T O. De Daniéle Prophéta. Ia anno primo Darii filii Aſſuéri de sémine Medorum, qui impe- ravit ſuper regnum Chaldæorum: anno uno fegni ejus, ego Daniel intelléxi in libris numerum annô- rum, de quo factus eſt ſermo Dômi- ni ad Jeremiam Prophétam, ut com- plerentur deſolatiônis Jeruſalem septuaginta anni. Et poôsui faciem meam ad Doôminum Deum „meum togare, & deprecâri in jejuniis, acco & cinere. Et oravi Döminum Deum meum, & conféſſus ſum, & dixi: Obſecro Dômine Deus magne & terribilis, cuſtodiens pactum & miſericôrdiam diligéntibus te „S8e cuſtodientibus mandata tua. Pec- cayimus, ini quitâtem fécimus, im- piè eégimus, & regéſſimus, & decli- navimus à mandatis tuis, ac judiciis Laudabilis. 535. à Dhuc me loquénte in oratiô- ne, ecce vir Gaàbriel; quem vi- deram in, viſione à principio, citò volans tetigit me in témpore ſacri- ficii veſpertini. Et décuit me „ & locutus eſt mihi, dixitque: Daniel, nunc egréſſus ſum, ut docérem te, & intelligeres. Ab exordio precum tuarum egréſſus eſt ſermo: ego autem veni, ut indicarem tibi, quia vir deſideriorum es: tu ergo anim- adyérte ſermonem; & inteéllige viſionem. Septuaginta hebdoma- des abbreviatæ ſunt ſuper populu tuum, & ſuper urbem ſantam tuam , ut conſummétur prævarica- ti0,; & finem accipiat peccatum, & deleatur iniquitas, & adducatur luſtitia ſempiterna, & impleatur viſio & prophetia, & ungaâtur “ Kus Sanctornm. „ * Anguſtiæ. §537. Set10 „Cito ergo, & animadvérte: Ab „exitu ſermoônis, ut iterum ædifi- cétur Jeruſalem, usque ad Chriſtum ducem hebdomades ſeptem, & heb- domades ſexaginta duæ erunt : & rurſum ædificaàbitur platéa, & muri in anguſtia temporum. Et poſt heb- domades ſexaginta duas occidétur Chriſtus: & non erit ejus populus, dqui eum negatùrus eſt. Et civit- tem & Sanctuarium diſſipabit pô- Ppulus cum duce ventêro : & finis ejus vaſtitas, & poſt finem belli ſta- tuta deſolatio. Confrmabit autem pactum multis hebdomada una: & in, dimidio hebdomadis deſciet hôſtia & ſacrificium, & erit in templo abominatio deſolationis 2 & usque ad conſummationem & finem perſeyerabit deſolatio. Miſit Dominus 536, Qui cœlôrum contines thréênum , & abyſſos intuéris, Domine Rex regum;, montes ponderas, terram palmo concludis: exaudi nos Do- mine in gemitibus noſtris. D O MINICA IV. Incipit liber Osée Prophétæ. VEiba Dômini, quod factum eſt ad Osée, filium Béeri, in dieé- bus Oziæ, athan, Achaz, Ezechiæ, regum Juda, & in diébus jerôboam filii Joas Regis Ifrael., Principium loquendi Dno in Osée: Et dixit Diñs ad Osee: Vade, ſume tibi uxo- rem fornicationum, & fac tibi fi- lios fornicatiénum quia féôrnicans fornicabitur terra à Dnño. Et abiit, & accépit Gomer fliam Debélaimi: & éoncépit, & peperit ei filium. . Vidi Däm ſedéntem ſuper soliu excelſum, & elevatum: & plena Frat omnis terra majeſtàte ejus 2 Et ea, quæ ſub ipfo erant, replé- bant templum. . Sseéraphim ſta- bant ſuper illud; ſex alæz uni ⸗„ & ſex alæ alteri. Et. ☛ T dixit Dominus ad eum : — voca nomen ejns Jézrahel : quòniam adhuc modicum; & vi- ſitäabo sanguinem Jezrahel ſuper domum Jehu; & quiéscere faciam regnum domus Ifrael. Et in illa die conteram arcum Ifrael in val- M m 2 le „4 8 le Jézrahel. péperit filiam. Et dixit ei :Voca nomen ejus, absque miſericordia,; Tota. quia non addam ultra miſeréri do- mui Hrael, ſed oblivione oblivi- ſcar eòrum. Et démui Juda miſe- rébor, & ſalvabo eos in Domino Deo ſuo: & non ſalvabo eos in arcu, & gladio, & in bello, & in equis, & in equitibus. Aſpice Dômine de ſede ſanécta tua, & cogita de nobis: inclina Deus meus aurem tuam ,„ & audi: Aperi clos tuos, & vide tribu- latiônem noſtram. Qui regis Iſrael, inténde, qui deducis velut ovem Joſeph. Aperi. T ablactavit eam, quæ erat abs- que miſericordia. Et concépit, & péperit filium. Et dixit: Voca nomen ejus, Non populus meus, quia vos non pépulus meus, & ego non ero veſter. Et erit nümerus fi- liorum Ifrael quaſi aréna maris, quæ ſine mensüra eſt, & non nume- räbitur. Et erit in loco, ubi dicé- tur eis: Non péôpulus meus vos: dicétur eis: Filii Dei vivéntis. Et congregabüntur filii Jjuda; & filii Ifrael pariter, & ponent sibimet caput unum, & aſcéndent de terra, quia magnus dies Jézrahel. Aſpice Dômine, quia facta eſt defolata civitas plena divitiis ſe- det in triſtitia domina Géntium: Non eſt, qui conſolétur eam, niſi tu Deus noſter. Plorans ploravit in nocte, & la- Erymæ ejus in maxillis ejus. Non. loria Patri. Non. Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de Civitate Dei. OE Prophéta,; quantô profún- dins quidem l10quitur „ tantòô operoſius penetratur. Sed aliquid inde ſumendum eſt , & hic ex noſtra promiſſione ponéndum. Et erit, inquit, in loco, quo dictum eſt eis: Non populus meus vos, vocabúnrur & ipfi filii Dei vivi. Hoé teſtimonium prophéticum de vocatione pôpuli,Gentium, qui priuùs non pertinébat ad Deum;, Ctiam Apôſtoli intellexérunt. . Ssuper muros tuos Jerùſalem Cônſtitui cuſtôdes: „ Tora die & nocte non tacébunt laudare no- men Di. Prædicabunt pépu- ſ Et concépit adhuc, & lis fortitůdinem meam, & annun- tiabunt Géêntibus gloriam meam. T. quia ipſe quoque pépulus Gentium ſpiritaliter eſt in filiis Abrahæ, ac per hoc recte dicitur Ifrael: proptéreàa séquitur, & dicit: Et congregabuntur filii Juda, & fllii Ifrael in idipsů, & ponent,sibimet principatum unum, & aſcéndent à terra. Hoc ſi adhuc velimus expo- nere eloquii prophétici obtudetur ſapor. Recolatur tamen lapis ille angularis, & duo illi parietes unus tres unum ſunt. ex Judæis, alter ex Seéntibus: ille nômine filiérum Juda, iſte nomine filiôrum Iſrael, eidem uni principa- tui ſuo in idipſum inniténtes, & aſcendéntes agnoſcantur in terra. Muro tuo inexpugnabili cir- cumcinge nos Domine, & armis tuæ potéêntiæ prôtege nos ſemper: Libera Domine Deus IIrael cla- mantes ad te. Erue nos in mi- rabilibus tuis, & da gloriam nomini tuo. Libera. , , 7Stos autem carnales Iſraelitas » qui nunc nolunt credere in Chri- ſtum, poſteà creditùros, id eſt, fi- lios eòrum, (nam utique iſti in fu- um locum moriéndo transibunt) idem Prophéta teſtatur, dicgęns: 1 Quniam diébus multis ſedebunt flii Ifrael ſine rege, ſine principe: ſine ſacrificio, ſine altari, ſine ſacer- détio, ſine manifeſtationibus. Quis non videat, nunc ſic eſſe Judæos? Suſtinuùimus pacẽ, & non venit, quæſivimus bona, & ecce turbatio: cognovimus Dñe peccata noſtra : Non in perpétuum obliyviſcaris nos. Peccavimus, impié geétfli- mus, iniquitatem fecimus Domine in omnem juſtitiam tuam. Non. lôria Patri. Non. , Laudabili péôpulus, Quë Böminus exercituum benedixit: dicens: Opus manuum mearum tu es, hæréditas mea Iſrael. Beata gens, cujus eſt Dominus Peus, populus electus in hæredita- tem. Quem Dominus. , Duo Séraphim clamabant Alter ad alterum: * Sanétus;, San- Kus, Sanctus, Doôminus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gléria ejus. Tres ſunt, qui teſti- monium dant in cœlo, Pater, Ver- bum, & Spiritus ſanctus; & hi Sanctus. loria Patri. Plena. F E AI4 Des Udite Iſtael, Cum habita enim verite cOrdia, & terra. Malee homicla adulterium. guls Sangl, tet hoc ing Mie omn in deſtin agri ſel E piles tut. Redemit Lrümtar „judicet Dopulus en contradicun 0 ie 5 & tecum: noe tnam. Con e0 qud no guin tu ſcie⸗ aln te, ne i: & oblit Viſcar fliar Anzüͤſti⸗ Ecund 1 ſie becch corum in 0. Peccata iniqn Int Aanirn Populus, dupereum ejus red. on ſn non ceſſ nm de alienio. Miüte HN leipi imr en 1d Ate ioe 1 le omnes Rictum eſ in gi Auper hoc Nflii ve kotum ge Kmum er⸗ RKiduu! venn Aur Lloriam ner olcuntur mnecgugnkl Domine, i teze nd⸗ ne Deun Ii . Hmen daglorumn 4 4 FERI A §ECUND A. De Osée Prophéta. Udite verbum Déômini, filii Irael, quia judicium Domino cum habitatoôribus terræ; non eſt enim véritas , & non eſt miſeri- côrdia, & non eſt ſciéntia Dei in terra. Maledictum, & mendacium, homicidium, & furtum, & adultérium inundavérunt, & ſan- guis sanguinem tétigit. Prop- ter hoc lugébit terra, & infir- mabitur omnis; qui habitat in ea, in béſtia agri, in volucre coœli, ſed & piſces maris congregabùn- tur. g. Redémit pépulum. 535. LettiO 11. V Zncernen unusquisque non „juúdicet, & non arguatur vir: pépulus enim tuus, ſicut hi,, qui contradicunt ſacerdoti. Et corrues hôdie, & côrruet étiam Prophéta tecum: nocte tacere feci matrem tnam. Conticuit pôpulus meus, eò quòd non habuerit ſciéntiam, quia tu ſciéntiam repuliſti, repél- lam te, ne fſacerdôtio fungaris mi- hi;: & oblita es legis Dei tui, obli- viſcar filidrum tuorum, & ego. . Anguſtiæ mihi. 535. Ecuúùndùm multitúdinem eorum ſic peccavérunt mihi: glöriam eôrum in ignominiam commuta- bo. Peccata poôpuli mei cômedent, & ad iniquitatem eoôrum ſubleva- bunt animas eòrum. Et erit ſicut pôpulus, ſic ſacérdos: & viſitabo super eum vias ejus, & cogitationes ejus reddam ei. Et còmedent, & non ſaturabúntur: fornicâti ſunt,, & non ceſſavérunt: quoniam Dô- minum dereliquérunt in non cu- ſtodiéndo., . . Miſit Dominus. 536. T E RT. I A. & residuũ bruchi comédit rubigo. Bt. A facie furôris tui. 536. —Xpergiscimini ébrii, & flete „ L& ululate omnes, qui bibitis vinum in dulçedine: quôniam peéer- iit ab ore veſtro. Gens enim as- cendit ſuper terram meam, fortis; & innumerabilis: dentes ejus ut dentes leonis ,„ & molares ejus ut catuli leònis. Pôſuit vineam meam in desertum, & figdum meam decor- ticavit: nudans ſpoliavit eam, & projécit, albi facti ſunt rami ejus, e. Civitatem. 536. LeRtIO HII. Lange quaſi virgo aceincta ſac- 4 co ſuper virum pubertatis ſuæ. ériit ſacrificium & libatio de do- mo Dômini: luxérunt ſacerdoôtes miniſtri Domini, Depopulata eſt régio, luxit humus, quôniam de- vaſtatum eſt triticum confuſum eſt vinum, elanguit oleum. Confoͤſi ſunt agricolæ, ululavérunt, vini- tôres ſuper frumento, & hordeo;» quia périit meſſis agri. „ Genti peccatrici. 536. FERIA UART A. De Joéle AProphéta. aP.⸗ 2 1e110 1. £ 3. T diébus illis, & in témpore illo, cùm convertero captivitatem Ju- da & Jeruſalem: congregabo omnes Gentes, & dedúcam eas in vallem Jôſaphat; & diſceptabo cum eis ibi super populo meo, & hæreditate męea IKinel „ quos diſpersérunt in natiônibus, & terram meam divisé- runt. Et ſuper pôpulum meum mi- sérunt ſortem: & poſuérunt pue- rum in proſtibulo, & puéllam ven- diderunt pro vino, ut biberent. . Indicaàbo tibi⸗ 536. Lectie 11. yErùm quid mihi & vobis Ty⸗ rus & Sidon, & omnis terminus Palæſtinorum? numquid ultionem Incipit Joel Prophéta. Lectio i. Cap. I. Erbum Dômini, quod factum Veſt ad Joel filium Phatuel. Au- dite hoc senes , & auribus perci- pite omnes habitatôres terræ: ſi factum eſt iſtud in diéhus veſtris, aut in diébus patrum veſfrorum:? Super hoc filiis veſtris narrate; & filii veſtri filiis ſuis, & filii eôrum generationi alteræ, Resi- duum erucæ comédit locuúſta, & tesiduuũ locuſtæ comédit bruchus; vos reddétis mihiè & fi ulciscimini vos contra me, citò velôciter redda vicifſitùdinem vobis ſuper caput veſtrum. Apgéntum enim meum, & aurum tuliſtis: & deſiderabilia mea, & pulcherrima intuliſtis in delubra veſtra. Et filios Juda 2 4¾ filios Jerũſalem vendidiſtis filiis Græcôrum, ut-longe facerétis cos de finibus ſuis. Ecce ego ſu ſei tabo eos de loço in quo vendidiſtis eos; & convértam retributionem ve- ſtram in caput veſtrum. Ansguſtiæ mihi. 537⸗ M m. 3 Lectio 550 1113 PT vendam fllios veſtros, & filias veſtras in manibus filiorum Ju- da, & venumdabunt eos Sabæis Genti longinquæ, quia Dominus Iocutus eſt. Clamate hoc in Genti- bus, ſanctificate bellum, ſuſcitate robuſtos: accédant, aſcéndant om- nes viri bellatores. Concidite ara- tra veſtra in gladios ,„ & ligônes veſtros in lanceas. Infirmus dicat: Quia fortis ego ſum. Erumpite: & venite omnes Gentes de circui- tu, & congregaminizibi occumbe- re faciet Dominus robuſtos tuos. Consurgant, & aſcêndant Gentes in vallem oſaphat, quia ibi ſedé- bo, ut judicem omnes Gentes in circùitu. Miſit Dôminus. 537. FE RI A QUINT A. Incipit Amos Prophéta. Erba Amos, qui fuit in Paſtôri- bus de Thecue: quæ vidit ſuper Iſrael in diebus Oziæ Regis Juda, & in diebus Jeroboam filii Joas, regis Ifrael ante duos annos ter- ræàæ motus. Et dixit; Dominus de Sion rugiet, & de Jerũſalem dabit vogem ſuam: & laxerunt ſpeciôſa paſtôrum, & exſiccatus eſt vertex Carméli. . Vidi Doôminum. 547. Kc dicit Dominus; Super tri- lbus ſceléribus Damasci, & ſu- Per quatuor non convertam eum, eg quod trituraverint in plauſtris férreis Galaad. Et mittam ignem in domum Azael ,„ & devorabit domos Bénadad. Et çônteram vé ctem Damasci: & diſpérdam ha- bitatérem de campo idoli, & tenentem ſceptrum de domo voluptätis: & transferétur po- pulus Syriæ Cyrénen, dicit Do- minus. „Aſpice Domine de ſede. 548. † TSc dicit Bominus: Super tri- — bus ſceleribus Gazæ, & ſuper quâtuor non convértam eum: eo quod transtulérint captivitatem perfécktam, ut concluderent eam in Idumæa. Et mittam ignem in murum Gazæ, & devorabit ædes ejus. Et diſperdam habitatôrem de Azôto, & tenéntem ſceptrum de Aſcalone: & convértam ma- num meam ſuper Accaron, & peri- „„ . bunt réliqui Philiſthinérum, dicit Doôminus Deus. Aſpice Domine, quia. 548. F E RI A S E X T A. Incipit Abdias Prophéta. Iſio Abdiæ. Hæc dicit Doômi- nus Deus ad Edom: Auditum audivimus à Domino, & legatum ad Gentes miſit: Surgite, & con- ſurgamus adversùs eum in præliu. Ecce parvulum dedi te in Genti- bus; contemptibilis tu es valde. Supérbia cordis tui eéxtulit te, ha- bitantem in ſciſsuris petrarum, ex- altantem solium tuum: qui dicis in corde tuo: Quis detrahet me in terram? Si exaltatus fueris,, ut aquila , & ſi inter sidera posueris nidum tuum, inde détraham te; dicit Dominus. Super muros tuos. 548. I fures introiſſent ad te, ſi la- trones per noctem, quomodo conticuiſſes? nonne furati eſſent ſufficientia ſibi: ſi vindemiatores introiſſent ad te, numquid ſaltem racémum reliquiſſent tibi? Quo-⸗ modo ſcrutati ſunt Eſau, inveſtiga- vérunt abſcondita ejus? Usque ad términum emisérunt te: omnes viri fœderis tui illuserunt tibi: in- valuérunt advérsuúm te viri pacis tuæ: qui comedunt tecum;, po- nent inſidias ſubter te: non e prudéntia in eo. . . Muro tuo inexpugnabili. 548. Umquid non in die illa, dicit Dominus, perdam fapientes de Idumæza, & prudentiã de monte Eſau : Et timébunt fortes tui à Meridie, ut intéreat vir de monte Eſau. Propter interfectionem, & propter iniquitatem in fratré tun Jacob, opériet te confuſio, & peri- bis in æternum. In die cum ſtares adveérsus eum, quando capiébant aliéni exércitum ejus, & extranei ingrediebantur portas ejus, & fu- per Jeruſalem mittébant ortem tu quoque eras quaſi unus ex eis⸗ Suſtinâimus Pacem. 5468 Incipit Jonas Prophéta. E. factam eſt verbum“ Pomini ad Jonam filium Amathi „ di- cens;: Surge, & vade in Ninivem ci- vitatem grandem, & Prædica i 3¹ lin aleen me. Et ſun in Tharſis ceſcendit narem eun Maulum ejr ut iret cun Domini ventum m. cta eſt tem navis perie Laudab T timu VVerunt miſerunt in mare, u Jonas deſce gormiet ceſſit ad en el: Qwid urge, inve recogitet Pereamus. ſuum: Pe⸗ ſciamus nobis. Et git ſors ſu Angn kĩ guo popule Nchrend e Deum cce mate & ari timore me eum: Quie Uuntetum Mmini fage⸗ dixerun mare ibat d eog, mare, ge cnim ego Neſkus den Miütd 34 per nuu ltui cuſte Mon tacebr D 0 N luipi Vrbun eſt d Khünonn e,gdin g. SII1 us HMophen Hacdt De Edon iute gölnn beſn geduntteie ubtel tei 0. teihlnihii quia aſcendit malitia ejus coram me. Et ſurréxit Jonas, ut fügeret in Tharſis à facie Doômini, & deſcéndit in Joppen, & invénit navem euntem in Tharſis & dedit naulum eſus, & deſcendit in eam, ut iret cum eis in Tharſis à facie Doômini Doôminus autem miſit ventum magnum in mare, & fa- cta eſt tempeéſtas magna in mari, & navis periclitabatur conteri. Laudabilis. So5. T timuérunt nautæ, & clama- Tevérunt viri ad Deum ſuum, & miſérunt vaſa, quæ erant in navi, in mare, ut alleviarétur ab eis: & Jonas deſceêndit ad interioôra navis, & dormiébat ſopore gravi. Et ac- céſſit ad eum gubernator, & dixit ei: Quid tu ſopore deprimeris ſurge, invoca Deum tuum;, ſi forte recogitet Deus de nobis, &,non pereamus. Et dixit vir ad collegam ſuum: Venite, & mittamus ſortes, & ſciàmus, quare hoc malum ſit nobis. Et misérunt ſortes, & céci- dit ſors ſuper Jonam. Anguſtiæ. §35. T dixérunt ad eum: Indica no- bis, cujus cauſa malum iſtud ſit nobis: quod eſt opus tuum? quæ terra tua ? & quo vadis ² vel ex quo pôpulo es tu ? Et dixit ad eos: Hebræus ego ſum, & Dominum Deum cœli ego timeo, ‚qui fecit mare & aridam. Et timuérunt viri timòre magno, & dixérunt ad . 7 . g eum: Quid hoc feciſti? (cognove- runt enim viri, quòd à facie Doô- mini fùgeret, quia indicaverat eis,) & dixérunt ad eum: Quid faciémus tibi, & ceſsabit mare à nobis? quia mare ibat & intumeſcébat. Et dixit ad cos. Toôllite me: & mittite in mare, & ceſsabit mare à vobis ſcio enim ego, quôniã propter me tem- peſtas hæo grandis venit ſuper vos. Miſit Dôminus. 537. S A B B A T O. Super muros tuos Jerúſalem con- ſtitui cuſtodes: tota die & nocte non tacébunt laudare nomen Däüi. D O MI N I C A V. Inci pit Michæas Prophéta. Erbum Domini, quod factum Veſt ad Michæam Moraſthiten, 5§5 5T in diébus Jéathan, Achaz, & E- zZechiæ, Regum Juda, quod vidit ſu- per Samariam, & Jeruſalem. Au- dite populi omnes , & atténdat terra, & plenitùdo ejus: & ſit Do- minus Deus vobis in teſtem, Dô- minus de templo ſancto ſuo. Quia ecce Doôminus egrediétur de loco ſuo: & deſcéndet, & calcabit ſu- per excélſa terræ. „Vidi Dominum ſedéntem ſuper solium excelſum, & elevatum: & plena erat omnis terra majeſtate ejus: *e Et ea, quæ ſub ipſo erant, replebant templum. Séraphim ſtabant ſuper illud, ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et ea, quæ. T conſuméntur montes ſubtus eum: & valles ſcindéntur ſicut cera à facie ignis, & ſicut aquæ ,„ quæ decùrrunt in præceps. In ſcé- lere Jacob omne iſtud, & in pec- catis domus Ifrael. Quod fcelus Jacob? nonne Samaria ?, & quæ excélſa judæ: nônne Jeruſalem 2 & ponam Samariam quaſi acérvum lapidum in agro, cùm plantaàtur vi- nea: & détraham in vallem lapi- R ejus, & fundaménta ejus reve- abo. Aſpice Déômine de ſede ſanékta tua, & coôgita de nobis: inclina Deus meus aurem tuam, & audi, Aperi culos tuos, & vide tri- bulationem noſtram. „ ui regis Iſrael, intende, qui deduúcis velut ovem Joſeph. Aperi. T, mnia ſculptilia ejus conci- dentur, & omnes mercédes ejus comburéntur igne, & omnia idola ejus ponam in perditionem: quia de mercédibus meretricis congre- gata ſunt, & usque ad mercédem meretricis revertentur. Super hoc Plangam, & ululabo: vadam ſpo- liatus, & nudus: faciam plancktum velut draconum, & luctum quafi ſtruthionum. Quia deſperata eft plaga ejus,, quia venit usquc ad Judam, tetigit portam pop uli mei usque ad Jeruſalem. Aſpice Dômine; quia facta deſolata civitas plena divitiis, det in triſtitia domina Gent * Non eſt, qui conſolétur e niſi tu Deus nofter. . y Plorans plora in nocte; & n: 1 2 lacrymæ ejus in maxillis ejus None- 10ia Patri. Non. . mWm 4 552 De Sermône S., Baſilii Magni in Pſalmum trigéſimum tertium. Cum te appetitus invàſerit pec- Ocandi, velim cogites horribile illud & intolerabile Chrifſti tribu- nal, in Ao præ ſidebit judex in alteo & excelſo throno: aſtahit autem Omnis creatüra, ad glorioſum illius conſpéctum contremiſcens. Addu- cendi étiam nos ſumus ſinguli, eo- rum,, quæ in vita geſsérimus „ rationem redditûri. Mox illis qui multa mala in vita perpetrarint , terribiles quidaum & deformes aſsiſtent angeli, igneos vultus præ- ſeferéntes, atque ignem ſpirantes: ea re propòôſiti & voluntatis acer- itàtem oſtendéntes, nocti vultu similes, propter mœrôrem , & Sdium in humanum genus. super muros tuos Jerúſalem conſtitui cuſtdes: *Tota die & nocte non tacébunt, laudare nome Doômini. Prædicabunt pépulis fortitůdinem meam, & annuntia- bunt Gentibus gloriam meam. Tota die. D hæc cégites profündum ba- rathrum, inextricabiles tene- bras, ignem caréntem ſplendore, uréndi quidem vim habéntem, ſed privatum lumine: deinde vérmium genus venénum immittens, & car- nem vorans; inexplebiliter edens, neque umquam ſaturitatem sén- tiens, intolerabiles doloôres corro- ſiòne ipſa infigens. Poſtremòz quod uppliciorum omnium graviſſimum eſt, opprobrium illud & confuſiô- Hæc time, & nem ſempiternam. hoc timore corréptus , animam à peccatorum concupiſceéntia tam- quam fræno quodam réprime. Muro tuo inexpugnabili cir- cumcinge nos Döémine, & armis tuæ poténtiæ protége nos ſemper: Libera Dömine Deus Iſrael cla- mantes ad te. „EPrue nos in mirabilibus tuis, & da glôriam no- mini tuo. Libexa. “H Unc timéôrem, Dômini ſe do- Kurum Prophéeta promiſit: do- cere autem non ſimpliciter promi- ſit, ſed eos, qui eum audire volue- rint: non eos, qui longiùs prolapſi ſunt, ſed qui ſalutem appeténtes accurrunt; non alienos à promiſ- Sonibus, ied ex baptismate filiorũ . re. adoptiônis, verbo ipſi concili ? tos, atque conjunctos. Proptéreà, Venite, inquit, hoc eſt, per bona òpera accédite ad me filii, quippe qui per regenerationem filii lucis éfüci digni facti eſtis: audite, qui aureés cordis habétis apertas, ti- moôrem Domini docébo vos: illum ſcilicet, quem paulò antè oratiéône noſtra deſcripſimus. Suſtinuimus pacem, & non ve- nit: quæsivimus bona, & ecce tur- batio: cognovimus Dômine peccata noſtra: Non in perpetuùm ob- liviſcaris nos. Peccavimus, im- piè geſſimus, iniqui tatem fecimus Däñe in omnem juſtitiam tuã. Non. loria Patri. Non. Laudabilis pôpulus „ Quem Doôminus exercituum be- nedixit, dicens: Opus manuum mearum tu es, hæréditas mea Iſrael. Beata gens, cujus eſt Déôminus Deus, pôpulus eléctus in hære- ditatem. QLuem. . Duo Séraphim clamabant alter ad alterum: * Sanctus, San- ctus, Sancdtus, Dominus Deus Sa- baoth: Plena eſt omnis terra gloria ejus. Tres ſunt, qui teſtimoònium dant in cœlo, Pater; Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi tres unum ſunt. Sanctus. lôria Patri. Plena. F E R I A SE CUND A. Incipit Nahum Prophéta. Nus Ninivè: Liber viſiônis Na- hum Elceſæi. Deus æmulator;, & ulciſcens Dôminus: ulciſcens Dôminus , & habens furorem: ulciſcéns Dôminus in hoſtes ſuos; & iraſcens ipſe inimicis ſuis. Do-⸗ minus patiens, & magnus fortitu- dine, & mundans non faciet inno- cêntem. Dôminus in tempeſtate & turbine viæ ejus, & nébulæ pulvis pedum ejus. Increpans mare, exsiccans illud, & omnia fluúmina ad desértum deduúcens. Redémit pôpulum ſuum, & li- beravit eum: & vénient, & exul- täbunt in monte Sion, & gaudé- bunt de bonis Déômini ſuper fru- mento, vino, & oleo; Et ultra non esurient., Eritque anima eoôrum quaſi hor- tus irriguus. Et ultraà, Nfirmàtus eſt Baſan; & Car⸗ melus: & flos Libani elaneuit. Montes cot colles deſo⸗ terta facie nes habitan indignatio 4 Tesiſte ignatio ej Petræ diſſo Anguſti glid eligan muhi incide quam derel di enim eſt: ſi auten Liam manus Onus D in die t ſpenntes in tetente, oci ejus, guentur te⸗ contra Don nem ipſe f⸗ Guplex tribt e inricem conytyium e tium: cont Aiitite gle conclaſit Contaminaye inſuſtttia in Miſit D⸗ m, K veri mnean eripun leonum, Et⸗ 1 R1 Incipit R hétz. mabo n doral te yi ſis Qua⸗ Kultatem eeldi fimei Cictio hoten luta ekley 1d fnen 1 Drefaletagr nr in keeie fi futbatr n Ktere Da Nus noſter homen tun Picite ch irs Montes commòti ſunt ab eo , & 0 it n „ 555 quia opus factum eft in diébus ve- 08. u⸗ colles deſolati ſunt, & contremuit terra à fäcie ejus, & orbis, & om- nes habitantes in eo. Ante faciem indignatioônis cjus quis ſtabit, & uis resiſtet in ira furöris ejus'in- dignatio ejus effuſa eſt ut ignis, & petræ diſſolutæ ſunt ab eo. Anguúſtiæ mihi ſunt undique, & quid eligam, ignoro: y* Meélius eſt mihi incidere in manus hominum, quàm derelinquere legem Dei mei. Si enim hoc egero, mors mihi eſt: ſi autem non égero, non effu- ziam manus veſtras. Mélius. Onus Dôminus , & confortans in die tribulatiéônis: & ſciens ſperantes in ſe. Et in diluvio præ- tereunte, conſummationem faciet loci ejus, „& inimicos ejus perſe- quentur ténebræ. Quid cogitatis contrà Döminum? Conſummatio- nem ipſe faciet: non consurget duplex tribulatio. Quia ſicut ſpinæ ſe invicem complectùntur, ſic convivium eoôrum pariter potan- tium: conſuméntur quaſi ſtipula ariditate plena. Miſit Dominus Angelum ſuum, & concluſit ora leédnum: &Et non contaminavérunt; quia coram eo injuſtitia inventa non eſt in me. Miſit Deus miſericôrdiam ſu- am, & vVeritatem ſuam: animam meam eripuit de médio catuloôrum eonum. Et. lôria Patri. Et FERI A T E R T I A. Incipit Habacuc Prophéta. O Ns „ quod vidit Habacuc Pro- pheéta. Usquequò Démine cla- mabo, & non exaudies: vocifera- bor ad te vim patiens, & non ſal- vabis? Quare oſtendiſti mihi ini- quitäatem, & labôrem, vidére Prædam, & injuſtitiam contra me? & factum eſt judicium, & contra- dictio poténtior. Propter hoc lace- Tata eſt lex, & non pervénit usque ad finem ſudicium: quia impius Præyalet adversùs juſtum proptereâ egréditur judicium perveérſum. A facie furoris tui Deus con- turbata eſt omnis terra: & Sed mi- ſerére Doômine, & ne facias con- ſummatiônem. y. Domine Domi- nus noſter, quam admirabile eſt nomen tuum sed. 4à Spicite in Gentibus, & vidéte: admiramini, & obſtupéscite, ſtris, quod nemo credet „ cûm nar- rabitur. Quia ecce ego ſuſcitabo Chaldæos, Gentem amaâram & ve- locem, ambulantem ſuper latitùdi- nem terræ, ut poſsideat taberna- cula non ſua. Horribilis & terribi- lis eſt, & ſemetipſa judicium, & onus ejus egrediétur. Civitätem iſtam tu circúmda Dômine, & Angeli tui cuſtéôdiant muros ejus: Exaudi Doômine Pôpulum tuum cum miſericoôrdia. . Avertatur furor tuus, Dömine, à populo tuo, & à civitate ſancta tua. Exaudi. Eviores pardis equi ejus, & ve- MAociôres lupis veſpertinis, & diffundéntur équites ejus: équites namque ejus de longè veénient, vo- labunt quaſi aàquila feſtinans ad co- medéndum. Omnes ad prædam venient, facies eòrum ventus u- rens: & congregaâbit quaſi arénam, captivitatem. Et ipſe de Régibus triumphâàbit, & tyranni ridiculi ejus erunt: ipſe ſuper omnem mu- hitioònem ridébit, & comportabit aggerem, & capiet eam. Genti peccatrici, pépulo ple- no peccato miſerére, & Dômine Deus. Eſto placàbilis ſuper nequitiam péôpuli tui. Döômine. loria Patri. Dômine. FE RI A Q UA RT A. Incipit Sophonias Prophéta. VErbu Dômini, quod factum eſt ad Sophoniam, filium Chuſi 2 filii Godoliæ „ filii Amariæ, filii Ezechiæ, in diébus Josiæ, filii Amon regis Juda. Congregans congregaâ- bo omnia à facie terræ, dicit Bô- minus: congregans hôminem & pecus, congregans volatilia cœli, & piſces maris; & ruinæ impiôrum erunt: & diſpérdam hômines à fa- cie terræ, dicit Déminus. Indicabo tibi homo, quid ſit bonum, aut quid Dñs requirat à te: Facere judicium & juſtitiam, & ſolicitum ambulare cum Deo tuo. Spera in Dômino, & fac bonita- tem, & inhabita terram. Facere. T exténdam manum meam ſu- per judam, & ſuper omnes ha- bitantes Jeruſalem, & diſpérdam de loco hoc reliquias Baal, & no- mina ædituoôrum cum ſacerdoôti- bus: & eos qui adorant ſuper tecta 554 militiam cœli, & adérant & jurant in Domino, & jurant in Melchom. Et qui avertuúntur de poſt tergum Déômini, & qui non quæſiérunt Düm, nec inveſtigavérunt eum. Anguſtiæ mihi ſunt undique, & quid éligam, ignoro: Mélius eſt mihi incidere in manus hominum, quam derelinquere legem Dei mei. Si enim hoc égero, mors mihi eſt: ſi autem non égero, non effu- giam manus veſtras. Mélius. Iléte à facie Démini Dei, quia juxta eſt dies Dômini, quia præ- paravit Doôminus hôſtiam, ſanctifi- càvit vocâtos ſuos. Et erit: in die hoſtiæ Doômini viſitabo ſuper prin- cipes, & ſuper filios Regis, & ſuper omnes, qui induti ſunt veſte pere- grina: & viſitabo ſuper omnem, qui arroganter ingréditur ſuper limen in die illa, qui complent domum Dñi Dei ſui ini quitate, & dolo. Miſit Dominus Angelum ſuum, & concluúſit ora leonum: *Et non contaminavérunt:; quia coram eo injuſtitia invénta non eſt in me, Miſit Deus miſericordiam ſuam, & veritätem ſuam: animam meam eripuit de médio catulòrum leoô- num. Et. loria Patri. Et. F. E R I A QUIN T A. Incipit Aggæus Prophéeta. IX anno ſecú⁴ndo Darii Regis, in menſe ſexto, in die una menſis, factum eſt verbum Domini in manu Aggæi Prophétæ ad Zoroôba- bel, filium Salathiel, ducem Juda, & ad Jeſum, filium Jôſedech, ſacer- dòtemmagnum, dicens. Hæc ait Dôminus exercituum;, dicens, Po- Ppulus iſte dicit; Nondum venit tempus domus Dômini ædificândæ. Vidi Dominum. 5§551. Pe factum eſt verbum Dômini in manu Aggæi Prophétæ, di- cens: Numquid tempus vobis eſt, ut habitétis in domibus laqueatis, & domus iſta deserta? Et nunc hæc dicit Dôminus exercituum: Poônite corda veſtra ſuper vias veſtras. Se- minâſtis multum, & intuliſtis pa- rum: comediſtis, & non eſtis ſatiati, bibiſtis, & non eſtis inebriati; ope- ruiſtis vos, & non eſtis calefacti & qni mercédes congregavit, miſit cas in saculum pertuſum. Aſpice Domine de ſede. Szr. Ac dicit Dôminus exercituum: Pônite corda veſtra ſuper vias veſtras , aſcéndite in montem, portate ligna, & ædificate domum; & acceptabilis mihi erit, & glorifi- caàbor, dicit Dominus. Reſpexi- ſtis ad amplius, & ecce factum eſt minus, & intuliſtis in domum, & exſufflavi illud: quam ob cauſam, dicit Dôminus exercituum? Quia domus mea desérta eſt; & vos fe- ſtinatis unusquisque in domum ſuam. Propter hoc ſuper vos pro- hibiti ſunt cœli, ne darent rorem; & terra prohibita eſt, ne daret ger- men ſuum. Aſpice Dômine, quia. 551. F ERI..A SEXI A. Incipit Zacharias Prophéta. menſe octavo, in anno ſecun- do Darii Regis factum eſt verbum Démini ad Zachariam filium Bara- chiæ, filii Addo, Prophétam, di- cens: Iratus eſt Dominus ſuper patres veſtros iracundia. Et dices ad eos: Hæc dicit Dñs exercituum: Convertimini ad me, ait Dominus exercituum, & convértar ad vos; dicit Dominus exercituum. Super muros. 539. E ſitis ſicut patres veſtri „ad quos clamâbant Prop 1étæ priores, dicéntes: Hæc dicit Domi- nus exercituum:!: Convertimini de Viis veſtris malis, & de cosgitatio- nibus veſtris péſſimis, & non au- dierunt, neque attendérunt ad me, dicit Domihus. „Patres veſtri ubi ſunt ? & Prophétæ numquid in ſempitérnum vivent? Muro tuo. 539. Erùmtamen verba mea »& le⸗ gitima mea;, quæ mandav ſer⸗ vis meis Prophétis, numquid non comprehenderunt patryes veſtros, & convérſi ſunt, & dixérunt: Sicut cogitavit Dominus exercituum fa= cere nobis ſecundùm vias noſtras & ſecúndùm adinventiones no⸗ ſtras fecit nobis? Suſtinúimus pacem. 540. S A B B A . Incipit Malachias Prophéta. Nus verbi Dômini ad Iſtrgel in manu Malachiæ. Dilex1 vos, dicit Dôminus; & diri In quo dilen erat Eſan ae ilexi jac lubui & pe litudinem, Gtacones de Iit Idumæa ſec rerertént deſtruchn fun us exercltur E eto Gelt tetmini impe Cul iratus e Eternum. Laudabil T oculi 1Vos dice minus ſuper ius honor. dominum ego ſum, u Dominus mor meus cltuum. 4 Jui deſpicit Ciriſtis: In men tuum Meum pane tis: In u0 ldel diclti⸗ becke eſ, Angüſtis innseneh etr llggi cani ne d tr ehh ine, SlII uttas conienut eetclumn etio., . attss 6 zmabu tes: Hi m:00 lis, 4 eſtini atteni ults lel lc, j Donm n leleht, nie dominum Infra Hebd. v. Novembris. In quo dilexiſti nos? Nônne frater erat Eſau Jacob, dicit Dôminus, & dilexi jacob, Eſau autem odio habui? & poſui montes ejus in fſo- litudinem , & hæreditatem ejus in dracones deserti. Quod ſi dixe- rit Idumæa : Deſtrùcti ſumus , ſed reverténtes ædificabimus, quæ deſtructa ſunt : hæc dicit Doômi- nus exercituum: Iſti ædificabunt, & ego deéſtruum: & vocabuntur términi impietatis, & populus, cui iratus eſt Dominus usque in Xternum. ge. Laudabilis. 53 . 0 M. T oculi veſtri vidébunt, & E vos dicétis: Magnifiçcétur Dô- minus ſuper términum Iſrael. Fi- lius honorat patrem, & ſervus ſuum : ſi ergo pater ego ſum, ubi eſt honor meus?: & ſi Dôminus ego ſum, ubi eſt ti- mor meus? dicit Dominus exer- cituum. Ad vos? 6 ſacerdéôtes Ani gelpicitis nomen meun, & ixiſtis: In quo deſpézimus no- men tuum? Offertis ſuper altare meum panem pollutum, & dici- tis: In quo polluùimus te? In eo uod dicitis? menſa Doômini de- bécta eſt. - Anguſtiæ. 536. Ledtio iii. 383 8 I offeratis cæcum ad immolan- Adum, nônne malam eſt à & ſi offeratis claudum & languidum, nonne malum eſt? offer illud du- ci tuo, ſi placuerit ei, aut ſi ſus- céperit faciem tuam, dicit D6- minus exereitunm. Et nunc depre- camini vultum Dei, ut miſerea- tur veſtri ( de manu enim veſtra factum eſt hoc) ſi quo modo ſuſ- cipiat facies veſtras, dicit Domi- nus exercituum. Quis eſt in vo- bis, qui claudat ôſtia, & incén- dat altare meum gratuito? Non eſt mihi voluntas in vobis, dicit Doôminus exercituum, & mu- nus non fſuſcipiam de manu veſtra. Ab ortu enim ſolis usque ad occaſum, magnum eſt nomen meum in Gentibus: & in omni loco ſacrificatur , & offertur no- mini meo oblatio munda : quia nggnum eſt nomen meum in Gentibus, dicit Dominus exerci- tuum. Be. Miſit Doôminus. 536. Ad Veſperas, Antiphonæ, cun. Pſalm. de Pſalt. 87. Capitul. Hymn. Y. An liphona ad Magni- ſicat ,„ & Oratio ut in Sabbato ante Dominicam i. Adventus. 95. N — HO0 6 IN D O M D O MI)NIC A III. Rotecor in te ſperantium Deus, ſine quo nihil eſt validum, nihil ſanctum: multiplica ſuper nos miſericordiam tuam;zut te Re- Ktore, te duce, ſic tranſeamus per bona temporalia;, ut non amitta- mus ætérna. Per Dominum. édctio fancti Evangélii ſecundùm Lucam, IX illo témpore: Erant appropin- quantes ad Jes publicani & pec- catores, ut audirent illum. Et rél. Homilia S. Gregorii Papæ. Udiſtis in lectioône Evangélica, fratres mei, quia peccatores;, & publicani acceſsérant ad Ke- demptorem noſtrum: & non ſolum ad colloquendum; ſed étiam ad conveſcéêndum recéèpti ſunt. Qudd vidéntes Phariſæi dedignati funt. Ex qua re colligite, quia vera juſti- tia compaſſionem habet, falſa juſti- tia dedignationem: quamvis & juſti soleant recte peccatôribus dedig- nari. Sed liuch eſt, quod agitur ty- po ſuperblæ, aliud quod zelo diſ- ciplinæ. Edignäntur étenim, ſed non dedignantes: deſpérant, ſed non deſperantes: perſecutiéônem commovent, fed gamantes: quia etſi foris increpatiônes per diſci- plinam exaggerant, intus tamen 712 217 dulcedinem per charitatem ſer- INICIS. número Phariſæi extiterant, qui dijudicantes Dominum, quòôd pec- catores ſuſciperet, arénti corde ipſum fontem miſericordiæ repre- hendébant. Sed quia ægri erant,, ita ut ægros ſe eſſe neſcirent, qua- tenus; quod erant;, agnoscerent; cœleſtis eos médicus blandis fo- méntis curat, benignum paradigma ôbjicit, & in eorum corde vulneris tumorem premit. e Deum laudamus. rII. Quis ex vobis homo, qui habet centum oves, & ſi perdiderit unam ex illis, nunne dimittit nonaginta novem in desérto, & vadit ad il- lam, quæ perierat, donec inveniat eam? alleluja. Quæ mulier habens drachmas de- ceêm, & ſi perdiderit drachmam unam, nonne accéndit lucernam, & evérrit domum:,, & quærit dili- genter, donec invéniat? D O MIN IC A nobis, quæſumus, Démine» ut & mundi curſus pacificé nobis tuo ordine dirigatur & Fc- cléſia tua tranquilla devotiône læ- tétur. Per Döminum. éctio ſancti Evangeélii ſecundùm Lucam. I V. N illo témpore: Cùm turbæ irrues- rent in Jeſum, ut audirent verbum Dei; & ipſe ſtabat ſecus ſtagnum Benéſaxcth. Et réliqun. Homilia S. Ambrolii Epiſcopi. vant. Præponunt ſibi in animo ipſos plerumque, quos coôrrigunt; meliores exiſtimant eos quoque, quos judicant. Quod vidélicet agéntes, & per diſciplinam suúb- ditos, & per humilitatem cuſto- diunt ſemetipſos. T contra, hi, qui de falſa ju- ſtitia ſuperbire ſolent, céte- deſpiciunt, nulla in- cunduùm Matthæum fluctuat, lé. miſericordia conde- cündùm Lucam replétur piſcibus: xOS quosque firmantibus . 7 Bi Dominus, multis imperti- vit varia génera ſanitàtum 9 nec témpore, nec loco bpotuit a ſtuùdio ſanandi turba cohibeéri. Veſper incubuit, ſequebantur: ſtagnum occuùrrit; urgebant : ideoò aſcendit in Petri navim. Hæc efſt illa navis, quæ adhuc ſe- ſcéndunt, quo ſe peccatéôres eſſe ut & principia Eccléſiæ fluctuan- non credunt, eò detériùs pecca- tis, & 4 poſteriora exuberantis tores fiunt. De quorum proféétò agnoſcas. Piſces enim ſunk qun ane hanc enäyi lilcipulis cipit: dorm fecis vigil⸗ On tur qua pru Derhdia, tn. modum enin Preckat i5, mentum eſt ubi modica. wbi perkeck imperatur, tamen betre hoc e, in num. uid Altitichnen ſeite Dei I lifine ge Quam lice na plenè compreher nitudo con An ett quema licet tamen Rriem gene Ktorem gen⸗ Interfüümn lius naſcera Cüm à Patr üDeonon us: Omm- lriſ ere lepe fällitn eDeum! Alcendens dens doce Dreceptor oränted Autem tuo 0 Uung, g Ywiſbi tum: Utte omnin i tis,ur Cio ſan ihie r reſin Rharllec enum cel hanc enävigant vitam. Ibi adhuc diſcipulis Chriſtus dormit, hic præ- cipit: dormit enim trépidis, per- féëis vigilat. On turbatur hæc navis, in qua prudentia navigat, abeſt perfidia, üides aſpirat. Quemad- modum enim turbari pôterat, cui præerat is, in quo Eccléſiæ firma- mentum eſt? Illic ergo turbatio, ubi modica fides: hic ſecuritas, ubi perfecta diléctio. Et ſi aliis imperatur, ut laxent rétia ſua, ſoli tamen Petro dicitur: Duc in altum, hoc eſt, in profúndum diſputatioô- num. Quid enim tam altum, quam altitüdinem divitiäarum videre;, ſcire Dei Filium, & profeſſiònem divinæ generatioônis aſsumere ? Quam licèt mens non queat huma- na plenè ratioônis inveſtigatione comprehéndere, fidei tamen ple- nitú⁴do compléctitur. . Am etſi non licèt mihi ſcire, Qquemàdmodum natus ſit, non licèt tamen neſcire, quòd natus ſit. Sériem generationis ignôro, ſed au- ctôrem generationis agnoſco. Non interfùimus, cùm ex Patre Dei Fi- lius naſcerétur: ſed interfêimus, cùm à Patre Dei Filius dicerétur. Si Deo non crédimus, cui credé- mus:? Omnia enim, quæ crédimus, vel viſu crédimus, vel auditu. Viſus ſæpè fallitur, auditus in fide eſt. e Deum laudamus. II. Aſcéndens Jeſus in navim, & ſe- dens docébat turbas, allel. Præcéptor ,„ per totam noctem la- boraântes nihil cépimus, in verbo autem tuo laxaàbo rete. D O M I N. I C A V. Eus, qui diligéntibus te bona inviſibilia præparäſti: infunde côrdibus noſtris tui amoris affé- Gtum: ut te in omnibus, & ſuper omnia diligentes, promiſſiones tuas, quæ omne deſidérium súpe- rant, conſequamur. Per Düm. 6ctio ſancti Evangélii ſecundàùm Matthæum. N illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: nifi abundaverit ju- ſtitia veſtra plus quam Scribarum & Phariſæorum, non intrabitis in zegnum cœlorum. Et réliqua. 27 „ 2 55 . Homilia S. Auguſtini Epiſeopl. Uſtitia Phariſæorum eſt; ut non occidant; juſtitia eòrum, qui in- traturi ſunt in regnum cœlôrum „ ut non iraſcantur ſine cauſa. Mini- mum eſt ergo, non occidere, & qui illud sôlverit ,minimus vocabitur in regno cœloôrum. Qui autem il- lud impleveritzut non occidat, non continuò magnuszerit, & idoneus regno cœlorum: ſed tamen aſcén- dit aliquẽ gradum: perficiétur au- tem: ſi nec iraſcaturſine cauſa: quod ſi perfecerit, multo remôtior erit ab homicidio. Quapropter qui do- cet, ut non iraſcamur, non ſolvit le- gem, ne occidamus, ſed implet poô-⸗ tiùs, ut & foris dum non occidi- mus, & in corde, dum non iraſci⸗ mur, innocéntiam cuſtodiamus. Radus itaque ſunt in iſtis pec- catis: ut primo quisque iraſca- tur, & eum motum retineat corde concéptum. Jam ſi extorſerit vo- cem indignaântis ipſa commôtio »„ non ſignificaäntem aliquid, ſed illu äanimi motum ipſa eruptione te- ſtantem, qua feriatur ille, cui irascitur: plùs eſt utique, quàam ſi ſurgens ira ſilentio premerétur. Si verò non ſolùm vox indignantis audiatur, ſed étiam verbum, quo jam certam ejus vituperationem »„ in quem profertur, designet & notet: quis dubitet; ampliùs hoc eſſe, quàm ſi ſolus indignationis ſonus ederétur? Ide nunc étiam tres reatus judicii, concilii, & gehéênnæ ignis. Nam in judicio adhuc de- fenſiôòni datur locus. In concilio autem, quamquam & judicium eſſe soleat, tamen; quia interéſſe ali- Auid hoc loco fatéri cogit ipſa di- inctio, vidétur ad concilium per- tinere ſenténtiæ prolatio: quando non jam cum ipſo reo agitur;utrum damnandus ſit; ſed inter ſe, qui judicant, conferunt, quo ſupplicio damnari oporteat quem conſtat eſſe damnandum. Gehénna vero ignis, nec damnatioônem habet du⸗ biam ſicut judicium, nec damnati pœnam, ſicut concilium:in geheén- na quippe ignis, certa eſt damna- tio , & poena damnati. e Deum laudamus. II⸗ Audiſtis, quia diétum eſt Antidule ⸗ 558 Non occides: qui autem occide- rit, reus erxrit judicio. Si offers munus tuum ad altàre, & recordatus fuüeris, quia frater tuus habet aliquid adversùs tesrelinque ibi munus tuum ante altare, & va- de priùs reconciliari fratri tuo; & tunc véniens offeres munus tuum, alleluja. D O IL N I C A V I. Eus virtú⁴tum, cujus eſt totam quod eſt optimum: inſere pectoôribus noſtris amorem tui no- minis, & præſta in nobis religioônis augmentum, ut quæ ſunt bona, nu- trias, ac pietatis ſtůdio, quæ ſunt nutrita cuſtodias. Per Dominum. CGRio ſancti Evangéelii ſecundùm Marcum. N illo témpore; Cùm turba mul- ta eſſet eum Jeſu, nec habérent, uod manducarent, convocatis Giteipulis ait illis: Miséreor ſu- per turbam: quia ecce jam triduo súſtinent me, nec habent, quod manducent. Et reliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Oſteaquam illa, quæ Eccléſiæ typum accepit, à fluxu curata eſt sanguinis, poſtea quam Apôſtoli ad evangelizandum regnum Dei ſunt deſtinati, gratiæ cœléſtis im- partitur alimentum. Sed quibus impartiatur, advérte. Non otioſis, non in civitate; quaſi in ſynagoôga vel ſæculari dignitâte reſidéntibus, ſed inter deserta quærentibus Chri- ſtum. Qui enim non faſtidiunt, ipſi excipiuntur à Chriſto, & cum ipſis 16 quitur Dei verbum; non de ſæcu- läribus, ſed de regno Dei. Et ſi qui corporalis gerunt ulcera paſſionis, his medicinam ſuam libénter in- dulget. i 4 Onſequens igitur erat, ut quos W◻¾ààà vuùlnerum doloôre ſanaverat; eos alimôniis ſpiritalibus à jejunio liberaret. Itaque nemo cibum acci- pit Chriſti, niſi fuerit ante ſanatus: & illi, qui vocantur ad cœnä, prius vocando ſanantur. Si claudus fuit, gradiéndi faeultatem, ut veniret, accépit; ſi lmine oculorum pri- vatus, domum utique Dômini niiſi refúſa luce , inttare non potuit. Wique igitur myſtérii ordo ſer- peçcatorum vulnéribus medicina tribyatur, péôſteà alimonia menſæ C&&léſtis exuberet: quamquam non- dum validigribus hæc turba refi- ciatur aliméntis, neque Chriſti cor- pore & sanguine jejuna ſolidioris fidei corda paſcantur. Lacte, in- quit, vos potaàvi, non eſcanondum enim poteratis, ſed nec adhuc qui- dem potéſtis. In modum ladtis quinque ſunt panes;: eſea autem solidior corpus eſt Chriſti; potus veheméntior, ſanguis eſt Doômini. ſe Deum laudamus. II. Cùm turba multa eſſet cum Jeſu, nec habérent, quod manducarent: convocatis diſcipulis, ait illis: Mi- séreor ſuper turbam: quia ecce jam triduo súſtinent me;, nec ha- bent quod manducent; alleluja. Miséreor ſuper turbam, quia ecce jam triduo suſtinent me, nec habent quod manducent; & ſi dimiſero eos jejùnos, deficient in via, allel. D O M I N I C A UVII. Eus, cujus providéntia in ſui diſpoſitiôòne non fallitur: te supplices exoramus, ut noxia cun- cta ſubmoveas, & ômnia nobis pro- futura concédas. Per Dôminum. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. N illo témpore Dixit jeſus diſcipu- IRe ſuis: Atténdite à falſis Prophé- tis, qui véniunt ad vos in veſtimen- tis ovium, intrinſecùs autem ſunt lupi rapaces. Et réliqua,. Homilia ſancti Hilarii Epiſçopi. . Landiménta verbôrum, & man- ) ſuetuùdinis ſimulationem àdmo- net fructu operationis expendi o- porterezut non qualem quis verbis réferat, ſed qualem ſe rebus effi- ciat, ſpectémus;, quia in multis ve- ſtitu ovium rabies lupina contégi- tur. Ergo ut ſpinæ uvas, & tribuli ficus non génerant, & ut iniquæ ar- bores utilia poma non afferunt: ita ne in iſtis quidem consiſtere docet boni ôperis effééktum, & idcircô omnes cognoſcêndos eſſe de fruü- Gibus. Regnum enim cœlorum ſo⸗ la verbôrum officia non ébtinent: rvatur, ut priùs per remiſſionem neque qui dixerit, Domine, Domi- ne, hæres illius erit. — Did er Gicere Dominus: Gus à nob tas eſt, no cleſtis r. tius volun Patio, ke dicent in. ne, nonne tvimus? Phetatum! ctitarum ſ gui gorian Prrsumun & demoni Operum vi 4 Ique deæmonia De noſtro tetnitas ue ent alie Velimngzn toue affe obtempere cogniti De tinsquod Aotiemur Nellens 0Pern ini eDeum tünclite Veniunt: um, int lapaces, ſcetis eo Non bote lo ficere onos fie non facit tur, Kin 0 ſ Uid enim mériti eſt Dômino dicere, Dômine? Numquid Déminus non erit, niſi fuerit di- Gtus à nobis: Et quæ officii sani- tas eſt, nominis nuncupatio; cum cœleéſtis regni iter obedieéntia poô- tius voluntatis Dei; non nuncu- pPatio, repertùra ſit? Multi mihi dicent in illa die Domine, Domi- ne, nonne in tuo nomine prophe- tavimus? Etiam nunc pſeudopro- phetaàrum frauduléntiam & hypo- critarum ſimulameênta condéêmnat, qui gloriam ſibi ex verbi virtute præsumunt, in doctrinæ prophetia, & dæmonioôorum fuga, & iſtiusmodi operum virtüútibus. „ Tque hinc ſibi regnum cœlo- rum pollicéntur: quaſi veròô eô- rüm aliquid proprium ſit, quæ lo- quuntur, aut faciunt, & non omnia virtus Dei invocata perficiat: cùm doctrinæ ſciéntiam léctio afferat: dæmoônia Chriſti nomen exagitet. De noſtro igitur eſt beata illa æ- térnitas promerénda, præſtandum- que eſt aliquid ex proprio, ut bonũ velimus, malum omne vitemus;, to- tôque afféctu præcéptis cœléſtibus ôêbtemperemus, ac talibus officiis cogniti Deo ſimus, agamusque poô- tins, quod vult, quàam quod poteſt, gloriemur, repuúdians eos, ac re- pêllens, quos à cognitiôéne ſua; pera iniquitatis avérterint. e Deum laudamus. II. Atténdite à falſis Prophétis, qui véniunt ad vos in veſtiméntis ovi- um, intrinſeçcùs autem ſunt lupi rapaces, à fructibus eorum cogno- ſcetis eos, alleluja. Non poteſt arbor bona fructus ma- los facere: nec arbor mala fructus bonos facere: omnis arbor, quæ non facit fructum bonum, excidé- tur, & in ignem mittetuùr;, allel. D I N I C A VIII. Argire nobis, quæſumus, Domi- ne, ſemper ſpiritum cogitandi J recta ſunt, propitius & agen- üi: ut, qui ſine te eſſe non poſſu- mus, ſecundùm te vivere valea- mus. Per Dominum. éctio ſancti Evangélii ſecundàm Lucam. 1R illo téempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis parabolam hanc: Ho- 559 mo quidam erat dives, qui habe- bat villicum: & hic diffamatus eſt apud illum, quaſi diſſipàâſſet bona ipsius. Et réliqua. . Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Idifpensator iniqui mammonæ, 9 Doômini voce laudatur, quèòd de re iniqua ſibi juſtitiam præ parârit, & paſſus diſpendia dominus laudat diſpenſatoris prudéntiam, quod ad- vétsůs dominum quidem fraudu- lénter, ſed pro ſe prudenter egerit: uanto magis Chriſtus, qui nullum daumnam ſuſtinére poteſt, & pro- nus eſt ad clemêéntiam, laudabit diſcipulos ſuos, ſi in eos, qui credituri ſibi ſunt, miſericôrdes fuerint? . Enique poſt parabolam intulit: Et ego vobis dico: Faâcite vo- bis amicos de iniquo mammôna. Mammoôna autem non Hebræorum, ſed Syrorum lingua divitiæ nuncu- pantùr, quod de iniquitaàte colléctæ ſint. Si ergo iniquitas benè diſpen- sata véêrtitur in juſtitiam, quantò magis ſermo divinus, in quo nulla eſt ĩniquitas, qui & Apôſtolis cré- ditus eſt, ſi benèe fuerit diſpensa- tus „ diſpenſatôres ſuos levabit in cœlum. Uamobrem séquitur: Qui fidé- lis eſt in minimo, hoc eſt, in carnalibus, & in multis fidelis erit, hoc eſt, in ſpiritualibus. Qui autem in parvo iniquus eſt, ut non det fra- tribus ad utendum, quod à Deo pro ômnibus eſt creatum, iſte & in ſpi- rituali pecunia dividenda iniquus erit, ut non pro neceſſitate, ſed pro persôonis doctrinam Dômini divi- dat. Si autem;, inquit, carnales di- vitias, quæ labúntur;, non benè diſpensatis; veras æternasque divi- tias doctrinæ Dei quis credet vobis? e Deum laudamus. II. Ait déminus villico; Quid hocaâu- dio de te à redde rationem villica- tionis tuæ;, alleluja. , ciam, quia Dôminus meus aufert à me villicationéâfodere non valeo;, mendicare erubéſeo:fcio, quid faciã ut cum amôtus fúero à villicatio- ne, recipiant me in domos ſuas. D O M I I C A e Ateant aures miſericordiæ tuæ Däe pPrécibus fapplicantium.: 60 4 & iit peténtibus deſiderâta concé- das, fac eos, quæ tibi ſunt placita;, poſtulare. Per Dominum. éctio ſancti Evangélii ſecúndùàm Lucam. . N illo témpore: Càm appropin- quaret Jeſus Jerũſalem, videns civitatem, flevit ſuper illam, dicens: Quia ſi cognoviſſes & tu: & quidem in hac die tua, quæ ad pacem tibi, nunc autem abſcondita ſunt ab oculis tuis. Et reliqua, Homilia ſancti Gregorii Papæ. Uod à flente Dêmino illa Je- roſolymòrum ſubverſio de- ſcrſbitur, quæ à Veſpaſiano & Tito Romanis Principibus facta eſt, nul- lus, qui hiſtoriam everſiônis ejus- dem legit, ignorat. Romani étenim Principes denuntiantur, cum dici- tur: Quia vénient dies in te, & cir- cumdabunt te inimici tui valloô. Hoc quoque quod additur: Non re- linquent in te lapidem ſuper lapi- dem: étiam jam ipſa ejúsdem civi- tatis transmigratio teſtatur, quia dum nunc in eo loco conſtructa eft; ubi extra portam fuúùerat Doô- minus crucifixus, prior illa Jerùſa- lem, ut dicitur, funditus eſt ever- 2. Ui, ex qua culpa everſioônis ſuæ Pna fuerit illata, ſubjüngitur: Eô quòôd non cognôveris tempus viſitationis tuæ. Creator quippe höminum per incarnationis ſuæ myſtérium hanc viſitare dignâtus eſt: ſed ipſa timoris & amôoris illius recordata non eſt. Unde etiã per Prophétam in increpatione cordis humäni aves cœli ad teſti- moônium deducüntur, dum dicitur: Milvus in cœlo cognôvit tempus ſuum: turtur & hirundo & cicônia cuſtodierunt tempus advéntus ſui: pôpulus autem meus non cogno- vit judicium Dômini. Leyit étenim priùs Redémptor ruinam pérfidæ civitatis, quam ipſa ſibi civitas non cognoſcébat eſſe ventúram. Cui à flente Domi- no rectè dicitur: Quia ſi cognoviſ- ſes & tu: ſubaudi, fleres: quæ mo- 4Jô, quia neſcis, quod imminet, ex. ultas. Unde & subditur: Et qui- dem in hac die tua, quæ ad pacem tibi. Cum enim carnis ſe volup- tatibus daret, & ventuùra mala non proſpiceret, in die ſua; quæ ad pa- cem eſſle ei péôterant, habébat. e Deum lâudamus. II. Cùm appropinquaret Dôminus Je- ruſalem, videns civitàtem, flevit ſuper illam, & dixit: Quia ſi cog- noviſſes & tu, quia vênient dies in te, & circúmdabunt te inimici tui vallo, & circumdabunt te, & coanguſtàbunt te undique; & ad terram proſtérnent te, eò quòd non cognoviſti tempus viſitationis tuæ; alleluja. Scriptum eſt enim, Quia domus mea domus oratioônis eſt cunctis Géntibus; vos autem feciſtis illam ſpeluncam latrénum: & erat quo- tidie docens in templo. M I N I A X. Eus, qui omnipoténtiam tuam parcéndo maximè, & miſeran- do maniféſtas: multiplica ſuper nos miſericordiam tuamiut ad tua pro- miſſa currentes, cœléſtium bono- rum facias eſſe consortes. Per Düm. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Dixit Jeſus ad quosdam, qui in ſe confidébant tamquam juſti, & aſpernabantur ceteros, parabolam iſtam: Duo ho- mines aſcendérunt in templum, ut orarent, unus Phariſæus;, & alter Publicanus. Er réliqdqun. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Iceret ſaltem Phariſæus: Non ſum ſicut multi hoômines. Quid eſt, céteri hömines, niſi omnes præter ipſum? Ego, inquit, juſtus ſum, céteri peecatôres. Non ſum ſicut ceteri Rémineszinjuſti, rapto- res, adulteri. Et ecce tibi ex vicino publicano majoôris tumoôris occa- ſio. Sicut, inquit; Publicanus iſte. Ego zinquit, ſolus ſum: iſte de céteris ed. Non ſum, inquit, talis, qualis iſte, per juſtitias meas, qui- bus iniquus non ſum. Ejúno bis in sabbato, décimas: do mnium, quæ poſsideo. Quid rogaverit Deum, quære in, ver- bis ejus ; nihil invénies. oräare; nôöluit Deum rogare, ſed e laudare. Parum eſt; non Deum rogaâre, ſed ſe laudare: inſuper roganti inſultare. Publicanus: au⸗ n Aſcêndit ten e long tmmen iple: Cis conlcien⸗ Dietes applie ten de long minns eum dt. LcLlſus e milia re Autlig erat 1 cosnolcit. B longe cogno⸗ Adhuc audi ni. arum e ſtabet; nec leyibat: ut cicdat: keſſh cebat: pren Ibleyabat. liebat pettt exigebat (Ondtenti Dectus ſuun Mopitlus en er gui roga Pnoſeit, gr eDeumn la uans 3 long oeulos ad e cutiebat pes Mopitius Deſcendlit Mum fuan E erültatin lumiliar t,e d 0 M Mnipo⸗ ui ah merita zil tlam :ut 4 u metlit⸗ lon prezum eglo ſan Aarcum WE N mare Gal e Decapol Ulek⸗ n Deug . in ſanare Uls gigi Une Suos unt e . Il. er Donin Vitcten, in ei bunttein⸗ dabunt, Uncin dte 9 4 Musfüice tem de longinquo ſtabat „ & Deo tamen ipſe appropinquabat: cor- dis conſciéntia eum removébat, pietas applicabat. Publicanus au⸗ tem de longinquo ſtabat, ſed Dô- minus eum de propinquo attendé- bat. Tectio i⸗ Xcélſus enim Dôminus, & hu- milia réſpicit, excélſos autem, qualis erat ille Phariſæus, a longé cognéôſcit. Exceélſa quidem Deus à longè cognôſcit, ſed non ignoſcit. Adhuc audi humilitatem Publica- ni. Parum eſt, quia de longinquo ſtabat; nec culos ſuos ad cœlum levabat: ur aſpicerétur, non aſpi- ciébat: reſpicere ſurſum non au- débat; premébat conſcientia, ſpes ſublevabat. Adhuc audi: Percu- tiebat pectus ſuum. Pœnas à ſe ip- ſo exigebat: proptéreà Déminus confiténti parcébat. Fercutiebat peétus ſuum, dicens: Dômine, propitius eſto mihi peccatoôri. Ec- ce, qui rogat. Quid miraris, ſi Deus ignôſcit, quando ipiſe agnôſcit? e Deum laungamus. II. A4 Be Stans à longe Publicànus, nolébat oculos ad elum levare, ſed per- cutiébat pectus ſuum, dicens: De- us propitius eſto mihi peccatori. Deſcéndit hic juſtificäatus in do- mum ſuam ab illo: quia omnis, qui ſe exaltat, humiliäbitur: & qui ſe humiliat, exaltàbitur. DOMINICAXI. Mnipotens ſempitérne Deus, qui abundäantia pietatis tuæ, & meęrita spplicum excédis, & vota: effünde ſuper nos miſericôrdiam tuam; ut dimittas, quæ conſcién- tia métuit, & adjicias, quod oraâtio non præsûmit. Per Dôminum. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Marcum, .10 vVII. Cap. 7. d K illo témpore: Exiens Jeſus de finibus Tyri, venit per Sidonem ad mare Galilææ inter médios fi- nes Decapoleos. Et rféliqua. Homilia S. Gregorii Pape. Uid eſt, quòd Creâtor omnium Deus, cm ſurdum & mu- tum ſanaäre voluſſſet, in aures il- lius digitos ſuos miſit, & éxpuens linguam ejus tetigit? Quid per di- gitos Redemptôris, niſi dona ſan- &ti Spiritus deſignanturè Unde cum Brevy. Rom. LG. 1 Xer 561. in àlio Ioco ejeciſſet dæmônium, dixit: Si in digito Dei ejicio dæ- moônia, profécto pérvenit in vos regnum Dei. Qua de re per bvan- geliſtam alium dixiſſe deſcribitur di ego in ſpiritu Dei ejicio dæmo- nes, igitur pervénit in vos regnum Dei. Ex quo utrôque loco colli- gitur, quia digitus Spiritus vocatur, QOigitos ergo in auriculas mittere; eſt per dona Spiritus ſancti menté ſurdi ad obediendum apetire. Uid eſt verè, quod expuens Dlinguam ejus tétigit? Saliva no⸗ bis eſt ex ore Redemptoris accép=- ta ſapiéntia in eloquio divino. Sa- liva quippe ex capite défluit in ore. Ea ergo ſapientia, quæ ipſe eſt. dum lingua noſtra tängitur, mox ad prædicatiônis verba formatur. Qui ſuſpiciens in cœlum, ingémuit: non quod ipſe neceſsarium gemi- tum habéret, qui dabat, quod po- ſtulabat: ſed nos ad eum gémere »„ qui cœlo præſidet, dé⁶cuit: ut & aures noſtræ per donum Sspiritus ſancti aperiri, & lingua per ſalivam oris, id eſt, per ſeiéntiam divinæ locutiònis, ſolvi débeat ad verba prædicationis. Lectio ig, Ui mox, éphphetha, id eſt, ad- aperire , dicitur: & ſtatim aperta ſunt aures ejus, & ſolutum eſt vinculum linguæ Eejus. Qua in re notàndum eſt, quia proprer clau- ſas aures dictum eſt, adaperire. Sed cui aures cordis ad obedien- dum apertæ füerint, ex ſubſequen- ti procul důbio étiam linguæ ejus vinculum slvitur: ut bona, quæ ipſe fecerit, eétiam faciénda aliis 10- quatur. Ubi benè àâdditur: Et loque- batur rectè., Ille enim recte léqui- tur, qui priüs obediéndo fecerit 5 dquæ loquendo admonet eſſe fa⸗- ciéenda. e Deum. II. Gum transiſſet Dñs ſines Tyri, ſur- dos fecit audire, & mutos loqui. Benè mnia fecit, 8e ſurdos fecit audire, & mutos loqui. „ ½* 1N ICA XII. NMnipotens, & miséricors De- ☛W us, de cujus múnere venit; ut tibi à fidélibus tuis dignè & lau- dabiliter ſerviatur: tribue, quæſu- mus, nobis, ut ad promiſſiones tuas ſine offenſione curramus. FerDüäme N n E⸗ 562 ectio ſancti Evangélii ſecúndüm Lucam. IS ilio témpore: Dixit Jéſus dif- cipulis ſuis: Beati culi, qui vi- dent, quæ vos vidétis. Dico enim vobis, quod multi Prophétæ, & Re- ges voluérunt vidére, quæ vVos vi- détis, & non vidérunt. Et réliqua. Homilia venerabilis Bedæ Presb. On cuſi Scribarum & Phari- ſæéôrum, qui corpus tantm Bomini videre“ ſed illi beati cu- li, qui ejus poſſunt cognoôſcere ſa- cramenta, de quibus dicitur: Et re- veläſti ea parvulis. Beati 6culi barvulôrum, quibus & ſe, & Patrem Pilius revelare dignatur. Abraham exultavit, ut vidéret diem Chriſti: & vidit, & gaviſus eſt. Iſaias quo- que & Michæas „ & multi alii Pro- phétæ vidérunt gloriam Doôömini: qui & proptéreà Vidéntes ſunt ap- pellâti: ſed hi omnes à longè aſpi- ciéntes, & ſalutantes, per ſpéculum & in ænigmate vidérunt. Pôſtoli autem inpfæſentiärum habentes Dominum, conveſ- centésque ei, & uæcuúmque voluiſ- ſent interrogando diſcéntes, ne- quaquam per Angelos „ aut varias viſiénum ſpécies opus habébant doceri. Jug werd Lucas multos Prophétas & Reges dicit, Matthæus apértiùs Prophétas & juſtos appel- lat. Ipſi ſunt enim Reges magni: quia tentatiénum ſuàrum moôtibus non conſentiéndo ſuccùmbere, ſed regéndo præéfle novérunt. † ecce quidam Legisperitus ſurréxit, tentans eum, & di- cens: Magiſter, quid faciéndo, vi- tam ætérnam poſſidébo? Legispe- ritus, qui de vita æterna Dominum tentans intérrogat, occaſiônem, ut reor, tentändi de ipſis Dômini ſer- moônibus ſumpfit, ubi ait: Gaudéte autem, quòôd nômina veſtra ſcripta ſunt in cœlis. Sed ipſa ſua tenta- tiône declârat, quàm vera ſit, illa Dômini Fonfeſſio, qua Patri 16 qui- tur: Quòd abſcondiſti hæc à ſanien- tibus & prudéntibus „ & reveläſti ea parvulis. e Deum. II. Magiſter, al kacitnd „ vitam ætérnam pofſidébo? at ille dixit ad eum: In lege quid ſcriprum eſt? quémodo legis? Diliges Doô- minum Deum tuum ex toto cor- de tuo;, allelùja. Homo Aafdamn delcendebat ab Je- rũſalem in Jéricho, & incidit in la- eum, & plagis impoôſitis abiérunt, ſemivivo relicto. DOMINICA XIII. Mnipotens, ſempiternée Deus, S da nobis fidei, ſpei, & chari- täfis augméntum: & ut mereâmur aſſequi, quod promitis, fac nos amare, quod præcipis. Per Däm. éctio ſancti Evangelii ſecúndùm Lucam. 1 8 12. & N illo tempore: Dum iret Jelus lin Jerúſalem, transibat per me- diam Samariam „& Galilæam. Et cùm ingrederétur quoddam caſtel- lum, occurrérunt ei decein Virt leprôſi. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. E decêm lebfôſis, quos Doô- minus ita mundavit, cùm ait: fte, oſténdite vos ſacendôtibus» quæri poteſt, cur eos ad ſacerdotes miſerit, ut cùm irent, mundaréntur- Nullum enim eôrum, quibus hæc corporalia beneficia præſtitit, in- venitur misiſſe ad ſacerdotes; niſi leprôſos. Nam & illum à lepra mundaverat, cui dixit: Vade, oſten- de te ſacerdétibus, & offer pro te ſacriſicium, quod præcèpit Moôyſes; in teſtimonium illis. Quæréndum igitur eſt, quid ipſa lepra ſigniſicet: non enim ſanaâti, ſed mundati di- cùntur, qui ea caruérunt.- Coloris quippe vitium eſt, non valetudi- nis, aut int egritatis sénſuum, atque membroôrum. gio, viii. Eprôſi ergo non A5Surdé intel⸗ ligi poſſunt, qui ſciéntiam Ve- r& fidei non habéntes, Varias do- Grinas profiténtur erroôris. Non enim abicondunt imperitiam du- am, ſed pro ſumma peritia prôfe- runt in lucem, & jactantia ſermo- nis oſténtant. Nulla porro falla doctrina eſt, quæ non Align vera intermiſceat. Vera ergo alſis in- ordinatè permixta, in una diſputa- tiône, vel narratione héôminis, tam- quam in unius corporis colore ap- paréntia, ſignificant lepram, tam- quam veris falisque colorum fu- cis humana corpora variantemn, at- que maculantem. trônes: qui éetiam deſpoliavérunt lauter defe, Ais remot kuum inter Keterunt Vocemdic⸗ milerére n ceptorem nelcio, ut interpellar Dorali;) l. Pkam fallan onus pre e Deum! Oüm transt Kellum, Ii leproſi: lerayerunt Dræcéptor Unus aute mundatus magna voc⸗ Aleluja. 50 M UKodi Lecleſi Derpetua: utpiname UIIIsS & ab ſlutiria di eio ſan Matthen Nlo te⸗ clpulis ſ us domin omilia Emo ſerlti tonem ret leguent ere enim Unn uun an 4 T autem tam vitàndi ſunt Ec- Ucleéſiæ, ut ſi fieri poteſt, lon- giùs remôti, magno clamore Chri- ſtum interpéllent: ſicut iſti decem ſtetérunt à longe, & levavérunt vocem, dicéntes: Jeſu præcéptor, miſerére noſtri. Nam & quòd præ- ceptorem vocant, (quo nomine néſcio, utrum quisquam Dôminum interpellaverit pro medicina cor- porali;) ſatis puto ſignificare, le- ram falſam eſſe doctrinam, quam onus præcéèptor abſtérgit. e Deum laudamus. II. QCm transiret Jeſus quoddam ca- ſtéllum, occurrérunt ei decem vi- ri leproſi: qui ſtetérunt à longè, & levavérunt vocem, dicéntes: Jeſu præcéptor, miſerére noſtri. Unus autem ex illis, ut vidit, quòd mundatus eſt, regrêſſus eſt cum magna voce, magnificans Deum, alleluja. DOMINICA XIV. Uſtödi Dömine, quæſumus, Eccléſiam tuam propitiatiône perpétua: & quia ſine te lâàbitur humana mortalitas: tuis ſemper au- xiliis & abſtrahatur a noxiis, & ad ſalutaria dirigatur. Per Döôminum. eEctio ſancti Evangélii ſecundàùm Matthæum. IS illo téempore: Dixit Jeſus dilſ- cipulis ſuis: Nemo poteſt duo- bus déminis ſervire. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Emo poteſt duòbus déminis Aſervſre, Ad hanc ipſam inten- tionem referendum eſt, quod con- ſequenter expônit, dicens: enim unum ôdio habébit, & alte- rum diliget, aut alterum patiétur, & alterum contémnet. OQuæ verba diligenter conſideraànda ſunt: nam qui ſint duo démini, deinceps oſtendit, cùm dicit: Non potéſtis Deo ſervire, & mammonæ. Mam- méôna apud Hebræos, divitiæ ap- Pellari dicuntur. Côngruit & Pù- nicum nomen: nam lucrum Punicè mammon dicitur. Ed qui ſervit mammoônæ, illi ütique ſervit, qui rebus iſtis terrénis meéritò ſuæ perverſitatis præpôſitus, magiſtratuùs hujus ſæ- culi à Dômino dicitur. Aut enim Aut. 563 unum ò dio habébit homo, & alte- rum diliget, id eſt, Deum: aur alterum Patiétur, & aàlterum con- temnet. Patietur enim durum & pernicioſum dominum, quisquis ſervit mammonæ: ſua enim cupidi- tate implicatus, subditur diabolo, & non eum diligit. Quis enim eſt, qui diligat diabolum?; ſed tamen patitur. . Deôo, inquit, dico vobis, non ha⸗= bere ſolicitũdinem animæ ve- ſtræ, quid edatis, neque corpori ve- ſtro, quid induatis: ne fortè, quam- vis jam ſuperflua non quærantur » Propter ipſa neceſsaâria cor dupli- Geétur, & ad ipſa conquirénda, no- ſtra detorqueâtur intentio „ cùm aliquid quaſi miſericorditer opera- mur: id eſt, ut cum consuùúlere alicui vidéri voôlumus „ noſtrum emoluméntum ibi pôtiùs „ quam illias utilitätem attendamus : & ideò nobis non videamur pPeccare, quia non ſupeérflua, ſed necelsaria ſunt » quæ cônſequi volumus. *$ Deum laudamus. II. Nollte ſoliciti eſſe, dicéntes: Quid manducaàbimus, aut quid bibémus? ſcit enim Pater veſter, quid vobis neceſſe ſit, alleluja. Quærite primàm régnum Dei, & juſtitiam ejus, & hæc omnia ad- jiciéntur vobis, alleluja. DOMINICAXAXV. Ccléſiam tuam, Dômine, mi= „ſeratio continuata mundet, & muniat: & quia ſine te non poteſt ſalva consiſtere, tuo ſemper mu- nere guhbernétur. Per Dôminum. ectio ſancti Evangélii ſecùndum Lucam. T ii. Lap. 7. b IN illo tempore: Ibat Jeſus in ci- WVitatem, quæ vocatur Naim: & ibant cum eo diſcipuli ejus, S turba copiôſa. Et réliqua- Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. E juvene illo reſuicitato ga-= 2 viſa eſt mater vidua: de ho-⸗ minibus in ſpiritu quotidie ſuſci- tatis gaudet mater Eccléſia. IIIe quidem moôrtuus efat corporé, illi autem mente. IIIius mors visibi- lis viſibiliter plangebatur: illorum mors invisibilis nec quærebatur „ nec videbarur. Quæsivit ille, qui noôverat môrxtuos., Ille ſolus nove- N n 2 tat 564 rat mortuos, qui pôterat facere vivos. Niſi enim ad môrtuos ſus- citandos veniſſet, Apôſtolus non diceret: Surge, qui dormis, & exùrge à mortuis, & illuminabit te Chri- ſtus. . .D 4Res autem moôrtuos inveni- mus à Dñno reſuſcitâtos viſibi- liter, millia inviſibiliter. Quot au- tem mortuos viſibiliter ſuſcitave- rit, quis novit? Non enim omnia; quæ fecit, ſeripta ſunt. Joannes hoc dixit: Multa alia fecit Jelus, quæ ſi ſcripta eſſent, arbitror totum mun- dum non poſſe libros capere. Mul- ti ergo ſunt alii ſine důúbio ſuſcita- ti, ſed non tres fruſtrà commemo- râti. Dôminus enim noſter Jeſus Chriſtus ea, quæ faciébat corpora- liter, étiam ſpiritaliter volébat in- télligi. Neque enim tantùm mira- cula propter miracula faciébat: ſed ut illa, quæ faciébat, mira eſſent vi- Kantibuͦs „vera eſſent intelligénti- us. Uemàâdmodum, qui videtlit- teras in codice ptimèe ſcrip- t0, & non novit légere, laudat qui- dem antiquârii manum, admirans àpicum pulchritudinem: ſed quid ſibi velint, quid indicent illi api- ces, neſcit; & eſt culis laudator, mente non côgnitor. Alius autem & laudat artificium, & capit in- telléctum: ille ùtique, qui non ſo- lùm vidére, quod commuüne eſt omnibus;, poteſt, ſed étiam légere: quod, qui non didicit, non poteſt. Ita, qui vidérunt Chriſti mixacula, & non intellexérunt, quid ſibi vel- lent, & quid intelligentibus quo- dammodo innuérent, mirati ſunt tantüùm, quia facta ſunt: alii veròô & facta mirati, & intellééta aſſecu ti. Tales nos in ſchola Chriſti eſſe debémus. e Deum. II. Ibat Jeſus in civitatem, quæ vocaà- tur Naim: & ecce defunctus effere- batur filius iniçus matris ſuæ. Prophéta magnus ſurréxit in no- bis, & quia Deus viſitavit plebem ſuam. DOMINICA XVI. + Va nos, quæſumus Déômine, 1 gratia ſemper & prævéniat, & ſequatur, ac bonis opéribus jugiter præſtet eſſe intéentos. Per Doômi- num noſtrum. éctio ſancti Evangélii ſecũndùm Lucam. i. Gap. 14 Nillo témpore: Cùm intraret Je- ſus in domum cujúsdam princi- pis Phariſæôrum sabbato man- ducaàre panem, & ipſi obſervaàbant eum. Et ecce homo quidam hydro- picus erat ante illum. Et réliqua. Homilia S. Ambroéſii Epiſc. Uratur hydrôpicus, in quo fluxus carnis exuberans, ani- mæ gravabat officia, ſpiritus extin- gkaébat ardorem. Deinde docétur humilitas, dum in illo conviyio nuptiali appeténtia loci ſuperioris arcétur: clementer tamen, ut per- ſuaſio humanitatis aſperitàatem co- ercitionis excluúderet, raàtio profi- ceret ad perſuaſionis effectum, & corréctio emendaret afféectů. Huic quaſi proximo limine humänitas copulàtur: quæ ita Dominicæ ſen- téntiæ definitiône diſtinguitur, ſi in pauperes & débiles conteratur5 nam hoſpitälem eſſe remuneratù- ris, afféétus avaritiæ eſt. Oſtreémò jam quaſi eméritæ mi- litiæ viro contemnendarũ ſti- péndium præſcribitur facultatum: quod neque ille, qui ſtuùdiis inten- tus inferioribus poſſeſſiones ſibi terrénas coémit, regnum cœli poſ- ſit adipiſci, cùm Dôminus dicat: vende omnia tua, & séquere me: nec ille, qui emit boves: cùm Eli- séus occiderit, & pépulo diviferit quos habébat: & ille, qui duxit uxo- rem, côgitet, quæ mundi ſunt, non quæ Dei. Non quoô conjügium re- prehendatur, ſed quia ad majorem honorem voceétur intégritas: quo- niam mulier innupta, & vidua co- gitat, quæ ſunt Dôminizut ſit ſancta côrpore & ſpiritu. Lectio is Ed ut in gratiam, ut ſuprà cum viduis, ita nunc étiam cum con- ſugibus revertamur: non refüsi- mus opinionem, quam ſequuntur plerique, ut tria génera héôminum à consortio magnæ illius coœnæ æſtimémus exclùdi: Gentilium, Judæéôrum, Hæreticoôrum. Et ideò Apôſtolus avaritiam dicit eſſe fu- giéndam, ne impediti moré Gen- tili, iniquitate, malitia, im oudi- citia, avaritia, ad regnum Chri⸗ pervenire nequeàamus. Omnis enim immundus, aut avarus , quod eé idolòôrum sérvitus; non habet hare- Cititen in ebeum! Clhnimmͤr ſun prir to manct no gidann illum: iple Murit eum, Cüm vocitn cünndeinne tidi,gu tei de laperiüs ram ünul 90 Ml Jeſum Ph eum unus tentans eun mandatum Teligua. Homilia Addue⸗ kultlus lielcere luetunt, tentem pr. ſe ſenen 1obint10 tum in de lud dr, tuum: Tum ad' dum al Deunm ſe telkogant altnchti lle, qui lal Dillges, i tuum: d mandutan dimile thum ſie mimmin) Gsan Nn nillo com loilvent ditätem in regno Chriſti & Dei. e Deum laudamus. II. Cùm intrarer Jeſus in domum cu- Usdam principis Phariſæorumsab- ato manducaâre panem: ecce ho- mo quidam hydrôpicus erat ante illum: ipſe verò ahprehenſum ſa⸗ navit eum, ac dimiſit. . Cùm vocatus feris ad nuptias, re- cuúmbe in noviſſimo loco; ut dicat tibi, qui te invitavit: Amice; aſcên- de ſupériùs: & erit tibi gloria co- ram ſimul diſcumbéntibus, allel. DOMINICA XVII. A, quæſumus Dömine, péôpu- 1o tuo diabôlica vitare conta- gia: & te ſolum Deum pura men- te ſectäri. Per Dôminum. éio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. N illo téempore: Tefum Pharilæi „ & interrogavit eum unus ex eis Legis doctor , tentans eum: Magiſter, quod eſt mandatum magnum in lege? Et réliqua. . ,B . Homilia S. Joannis Chrysoſtomi. Acceſsérunt ad Adducæis confuſis, Phariſæi rurſus aggrediüntur: cumque quiéſcere oportéret, decertare vo- luérunt, & Legis peritiam profi- téntem præmittunt, non diſcere, ſed tentare cupiéntes: ac ita inter- rogant! Quodnam primum manda- tum in Lege ſit. Nam cùm primum illud ſit, Diliges DOminum Deum tuum: putantes cauſas ſibi allatu- rum ad mandatum hoc corrigén- dum aliquid addéndo, quoôniam Deum ſe faciébat, hoc modo in- térrogant: Quid igitur Chriſtus? ut oſténdat idcircò ad hæc eos deve- niſſe, quia nulla in eis eſſet chari- tas, ſed invidiæ livore tabéſcerent: Diliges, inquit, Döminum Deum tuum;: hoc primum & magnum mandatum eſt. Secündum autem simile huic; Diliges proximum tuum ſicut teipſum. ectio Uamoôbrem simile eſt huic? quôniam hoc illud induúcit, & ab illo rurſus munitur. Quicùm- que enim malè agit, odio habet lucem, & non venit ad lucem. Et rurſus: Dixit insipiens in orce ſuo: Non eſt Deus. Deinde séqui- tur: corrupti ſunt, & abominabiles 1 56 fa&ti ſunt in ſtùdiis ſuis. Et iteitin: Radix omnium malôrum avaritia eſt: quam quidam appeténtes, er- ravérunt à fide. Et, Qui diligit me, mandata mea ſervâbit: quorum caput & radix eſt: Diliges Doômi- num Deum tuum, & pröximum tuum ſicut teipſum. ☛ ergo diligere Deum, diligere Oprözximum eſt: (nam ſi diligis me, Petre, inquit, paſce oves meas) ſi étiam diléétio proximi facit, ut mandata cuſtôdias: mé- ritò ait, in his totam Legem & Pro- phétas pendére. Et quemäadmodum in ſuperioribus, cùm de reſurrectio- ne interrogarétur, plus docuit » quàm tentàântes petébant, ſic in hoe loco de primo interrogatus man- dato, ſecundum etiam non valde quâàm primum infériùs, ſpontè at- tulit: ſecundum enim eſt primo si- mile. Ita occülte inſinuavit, dio illos ad quæréndum incitäri. Cha- ritas enim, inquit, non æmulatur. e Deum laudamus. II. Magiſter, quod eſt mandàtum ma- gnum in LegelAit illi Jeſus: Dili- ges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, allelûja. Quid vobis vidétur de Chriſto. Gujus filius eſt: Dicunt ei omnes: David. Dicit eis Jelus: Quomodo David in ſpiritu vocat eum Doômi- num, dicens: Dixit Dôminus Do- mino meo, Sede à dextris meis è DOMINICA XVIII. Irigat corda noſtra, quæſumus Domine;, tuæ miſeratioônis o- peratio: quia tibi ſine te placére non pôſſumus. Per Döôminum. Léctio ſancti Evangelii ſecundum [N illo tempore: Aſcendens Je- ſus in naviculam, transfretavit, 8& venit in civitatem ſuam. Et réliq. Homilia S. Petri Chryséôlogi. Hriſtum in humäanis actibus divina geſsiſſe myſtéria; & in rebus viſibilibus inviſibilia exer- cuiſſe negôtia, léctio hodiérna monſtravit. Aſcéndit, inquit, in naviculam, & transfretavit, & ve- nit in civitatem ſuam. Nonne ip- ſe eſt, qui fugatis fluctibus maris profunda nudavit, ut Iſraeliticus poôpulus inter ſtupentes undas » Nn3 ſic 366 ſicco veſtigio velut montium côòn- cava pertransiret? Nonne hic eſt, qui Petri pédibus marinos vortic es inclinavit, ut iter liquidum hu- manis gréſſibus solidum præbéret obséquium? T quid eſt, quòèd ipſe ſibi ſic Smaris dénegat ſervitàtem , ut breviſſimi lacus tranſitũ ſub mer- céde nautica transfretàret? Aſcen- dit, inquit, in naviculam, & trans- fretavit. Et quid mirum, fratres? Chriſtus venit ſuſcipere infirmita- tes noſtras, & ſuas nobis conferre virtutes: humana quærere, præſtäre divina: accipere injurias, réddere dignitates: ferre tædia, reférre ſanitates: quia médicus, qui non fert infirmitates; curare neſ- cit: & qui non fúerit cum infir- mo infirmatus, infirmo non po- teſt conférre ſanitatem. Hriſtus ergo, ſi in ſuis man- siſſet, virttibus, commuüne cum hominibus nil habéret: & ni- ſi impléſſet carnis ordinem, carnis in illo eſſet otioòſa ſuſceptio. Aſ- cendit, inquit, in naviculam, & transfretàâvit, & venit in civita- tem fuam. Creator rerum, orbis Dôminus, poſteaquam ſe propter nos noſtra anguſtiavit in carne, copit habére humanam päâtriam, cœpit civitatis Judaicæ eſſe civis paréntes habere cœpit, parén- tum oemnium ipfe parens: ur invitaret amor, attraheret chari- tas, vinciret afféctio, ſuadéret hu- mänitas, quos fugarat dominatio, metus diſperſerat, fécerat vis po reſtatis extôrres. e Deum laudamus. II. Dixit Déminus paralytico : Confi- 2* fili; remittuntur tibi peccata ua. Tulit ergo paralyticus lectum ſu- um;, in quo jacébat, magnificans Deum: & omnis plebs, ut vidit, dedit laudem Deo. DOMINICA XIIX. Mnipotens, & miséricors De- Jus, univérſa nobis adversan- tia propitiatus exclude: ut mente & côrpore pariter expediti, quæ tua ſunt, liberis mentibus exe- gquâmur. Per Dominum. ectio ſancti Evangelii ſecundùm Matthæum. Ie illo témpore: Loquebatur Jeſus Principibus ſacerdotum, & Phariſæis in parabolis, dicens: Simile faéctum eſt regnum cœlô- rum höminikegi, qui fecit núptias filio ſao. Et réliqua. Homilia S. Gregôrii Papæ. KX.p jam me dixiſſe mémini, quod plerümque in ſancto E- vangélio regnum cœlöôrum præ- ſens Eceléſia nominatur: congre- gatio quippe juſtorum regnum cœ- lôrum dicitur. Quia enim per Pro- Pphétam Dôminus dicit: Cœlum mihi ſedes eſt: & Salomon ait: Anima juſti ſedes ſapiéntiæ: Pau- lus étiam dicit Chriſtum Dei vir- ttem, & Dei fapiéntiam: aliquan- do colligere debemus, uia ſi heus ſapiéêntia, anima autem juſti ſedes lapienti?, dum coœlum dicitur ſedes Dei, cœlum ergo eſt amma juſti. Hinc per PIalmiſtam de ſan- ctis prædicatoribus dicitur: Coxli enarrant glôriam Dei. Egnum ergo cœloôrum eſt Ec- cléſia juſtorum: quia dum eo- rum corda in terra nil ambiunt, per hoc, quod ad ſupeérna ſuſpi- rant »jam in eis Doôminus quaſi in coœléſtibus regnat. Dicatur ergo.!: Simile eſt regnum cœlôrum hômi- ni Regi, qui fecit nuptias filio ſuo. Jam intelli git charitas veſtra, quis eſt iſte Rex Regis filii pater ? ille nimirum, cui Pfalmiſta ait: Deus judicium tuum Regi da, & juſti- tiam tuam filio Regis. Qui fecit nůptias filio ſuo. Tunc enim Deus Pater Deo Filio ſuo nuprtias fecit, quando hunc in utero Virginis hu- manæ natùræ conjunxit, quando Deum ante ſæcula fieri voôluit ho- minem in fine ſæçulorum. „ Ed quia ex duâbus persônis fie- ri ſolet iſta nuptialis conjun- Kio, abſit hoc ab intelléctibus no- ſtris, ut persönam Dei & hôminis Redemptôris noſtri Jein Chriſti, ex duabus personis credamus uni- tam. Ex duabus quippe atque in duabus hunc natuüris exiſtere dici- mus: ſed ex duabus persônis com- péſitum credi, ut nefas vitâmus. Apéêrtiùs ergo atque ſecurius dici io nuptia⸗ nationis n ſian ſocian nitrieis Vin lamus fuit. cit: In ſol ſuum, & Nocegens e Deum lurt⸗ gn Dicite inn meum zun aAlleſ ii, Inträrit an dileumben⸗ nemnon v atilli: intlaſti, n tiälem? D,0 M Argire Celibun Catus & pa us munde 11dl mente eio ſan N illo t⸗ Negulus tur Caph Homili Edio Amodo Doſitione Kaciti pr⸗ Uando pe n ea àli⸗ tem noh tione vi⸗ 15, gui a. Venerat, Modigia i enim Mrocul duh 30 60 ua non creden elgo dlcit Algiz Vider e ctecli⸗ Lonler ſaencog olis, dn lenlnch 1 li en hritun Donum 1. M oteſt, quia in hoc Pater Regi fi- io nuptias fecit, quo ei per incar- natiéônis myſterium ſanétam Ecclé- ſiam ſociavit. Uterus autem ge- nitrieis Virginis, hujus ſponſi tha- lamus fuit. Unde & Pſalmiſta di- cit: In ſole péôſuit tabernaculum ſuum, & ipſe tamquam ſponſus Yrocédens de thalamo ſuo. e Deum laudaâmus. II. Dicite invitätis: Ecce prändium meum paravi, venite ad nũúptias;, allelũja. Inträvit autem Rex⸗ ut vidéret diſcumbéntes: & vidit ibi hoômi- nem non veſtitum veſte nuptiali, & ait illi: Amice, quòmodo huc intraſti, non habens veſtem nup- tialem? D OMINICA X X. Argire, quæſumus Démine, fi- delibus tuis indulgéntiam pla- càâtus & pacem: ut pariter ab omni- bus mundéntur offenſis, & ſecùra tibi mente desérviant. Per, Däm. Lectio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. N illo tempore : Erat quidam Régulus, cujus filius infirmaba- tur Caphärnaum. Et réliqua. Homilia ſancti Gregôrii Papæ. Ectio ſancti Evangélii, quam modo, fratres, audifſtis, ex- poſitione non indiget: ſed ne hanc taciti præteriiſſe videamur, exhor- tando poôtius »„ quam exponendo in ea aliquid loquamur. Hoc au- tem nobis ſolummodo de expofi- tiône video eſfſe requiréêndum, cur is, qui ad ſalùtem filio peténdam vénerat, audivit: Niſi ſigna & prodigi a vidéritis, non créditis. Qui enim ſalutem filio quærébat, procul dubio credébat; neque enim ab eo quæreret ſalutem, quem non créderet Salvatérem. Quare ergo dicitur: Niſi ſigna & pro- digia vidéritis, non créditis: qui antè crédidit , quàm ſigna vidéret? OEd mementéôte, quid peétiit, & apértè cognoſcetis,„ quia in fi- de dubitavit. Popoſcit namque ut deſcénderet, & ianaret filium ejus. Corporalem ergo præsén- tiam Doômini quærébat, qui per 92 567 ſpiritum nusquam déerat. Minus itaque in illum crédidit, quem non putavit poſſe ſalutem dare; niſi præſens eſſet & corpore. Si enim perféctèe credidiſſet, procul- dubio ſciret, quia non eſſet locus» ubi non eſſet Deus. X magna ergo parte diffiſus eſt, qui virtütem non dedit maje- ſtati, ſed præséntiæ corporali. Salútem itaque filio pétiit, & tas men in fide dubitavit: quia eum »„ ad quem vénerat, & poténtem ad curandum crédidit, & tamen moriénti filio eſſe abséntem puta- vit. Sed Dôminus;, qui rogatur;» ut vadat: quia non deſit, ubi in- vitatur, indicat: ſolo juſſu ſalu- tem réddidit, qui voluntate om- nia creavit. Te Deum laudamus. II. Erat quidam Régulus, cuſus filius infirmabatur Capharnaum: hic cùm audiſſet, quod Jeſus veniret in Galilæam, rogabat eum, ut ſana- ret filium ejus-. Cognévit autem pater, quia illa hora erat, in qua dixit Jeius: Fi- lius tuus vivit: & crédidit ipſe;, & domus ejus tota. DOMINIC A XX I. Amiliam tuam, quæſumus Dô- mine, continua pietate cuſtô- di: ut à cunctis adverſitatibus te protegénte ſit, libera, & in bonis a dibus tuo nômini ſit devôta. Per Doôminum. Ectio ſancti Mangeélii ſecundùm Matthæum. N illo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis fuis parabolam hanc : Aſſimilatum eſt regnum colôrum hémini Regi, qui vôluit rationem pönere cum ſervis ſuis. Et réli- qua. „ Homilia S. Hierônymi Presbyt⸗ Amiliare eſt Syris, & maàximê Palæſtinis, ad omnem ſermo- nem ſuum parabolas jungere: ut quod per fimplex præcéptum te- néri ab auditoribus non poteſt per ſimilitdinem, exemplaque teneâtur. Præcépit itaque Do- minus Petro ſub comparationeRe- gis & démini,; & ſervi; qui dé⸗ NnR„ bi⸗ 568 bitor decem millium talentôrum à Dômino rogans véniam impetra- verat, ut ipſe quoque dimittat con- sérvis ſuis minoôra peccantibus. Si enim ille Rex & dôminus ſervo debitôri decem millia talentôrum tam facilè dimiſit: quantò magis ſervi conservis ſuis debent minôra dimittere? ] Uod ut manifeſtius fiat, dicà- mus ſub exémplo: Si quis noſtrùm commiſerit adultérium, homicidium, facrilégium: majôra crimina decem millium talentoô- rum rogantibus dimitrantur, ſi & ipſi dimittant minôra peccantibus Sin autem ob factam contuméliam ſimus implacaàbiles, & propter amarum verbum, peérpetes habea- mus diſcôrdias: nonne nobis vi- demur rectè redigéndi in carcerem, & fub exémplo ôperis noſtri hoc agere,ut majorum nobis delicto- rum vénia non relaxeétur? & Ic & Pater meus cœléſtis fàciet ¹*vobis, ſi non remiséritis unus- uisque fratri ſuo de côrdibus ve- Kris. Formidolôſa ſenténtia, ſi juxta noſtram mentem ſenténtia Dei fléctitur, atque mutaâtur; ſi parva fratribus non dimittimus , magna nobis à Deo non dimitteén- tur. Et quia poteſt unusquisque dicere: Nihil habeo contra eum, ipſe novit, habet Deum júdicem: non mihi curæ eſt, quid velit agere, ego ignovi ei: confirmat ſenten- tiam ſuam, & omnem ſimulatiô- nem fictæ pacis evertit, dicens: Si non remiséritis Gusanisdue fra- tri ſuo de côrdibus veſtris. Pe Deum laudamus. II. Dixit autem dominus ſervo ; Red- de, quod debes. Prôcidens au- tem fervus ille, rogabat eum, di- cens Patiéntiam habe in me, & omnia reddam tibi. Serve nequam, omne débitum di- miſi tibi, quéôniam rogâſti me: nonne ergo opoôrtuit & te miteré- ti consérvi tui, ſicut & ego tui mi- Sértus ſum:? alleluja. DOMINICA XXII. Eus refgium noſtrum, & vir- 2 tus adéſto piis Eccléitæ tuæ precibus, aucter ipie pietatis, & præſta: ut quod fidéliter péti- mus , efficaciter conſequamur. Per Dominum. . ectio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Nillo témpore: Abeuntes Phari- ſæi, consilium inierunt, ut cape- rent Jeſum in ſermone. Et reliq- Homilia ſancti Hilarii Epiſcopi. Requenter Phariſæi commovén- tur, & occaſionem inſimulandi eum habere ex præteéritis non polſ- ſunt. Cädere enim vitium in ge- ſta ejus, & dicta non pôterat, ſed de malitiæ afféctu, in omnem ſe in- quiſitionem reperidndæ accuſatio- nis extéendunt. Namque à ſaculi vitiis, atque ſuperſtitionibus hu- manaârum religionum univérſos ad ſpem regni cœleéſtis vocabat. Igi- tur an violaret ſæculi poteſtatem, de pyopôſitæ interrogatiônis con- ditiòne perténtant; an vidélicet reddi tributum Cæſari oporteéret. Ui intérna cognitiônum ſe- eréta cognéôſcens (Deus enim nihil eorum, quæ intra höminem ſunt abſcòônſa, non ſpeculatur)affer- ri ſibi denarium juſſit, & H „ cujus & inſcriptio eſſet & forma. Phariſæi reſpondérunt; Cæſaris eam eſſe. Quibus ait:; Cæſari redhi- bénda, eſſe, quæ Cæſaris ſunt: Deo autem reddénda eſſe, quæ Dei ſunt. O plenam miraculi reſponſionem, & perféctam dicti cœléſtis abſolu⸗ tionem! Ita omnia inter contemp- tum ſæculi, & contuméliam lædeén- di Cæſaris temperâvit, ut curis mnibus & officiis humanis deyo- tas Deo mentes absoôlveret; cùm Cæſari, quæ ejus eſſent, reddenda decernit. LeeIX⸗ & I enim nihil eius penes nos reséderit, conditione reddén- di ei, quæ ſua ſunt, non tenébimur. Porroô autem ſi rebus illius incu- bamus, ſi jure poteſtàtis ejus utimur, & nos tamquam mercena- rios aliéni patrimonii procuratio- ni ſubjicimus : extra querélam injuriæ eſt, Cæſari redhibéri, quod Qæſaris eſt: Deo autem, quæ ejus ſunt prôpria, réddere nos opor- tére, Corpus ,„ animam, volunta- tem. Ab eo enim hæc profecta, atque aucéta retinémus: roinde condtenum Jeddant, el Originem, e Deum Magiſter .1 & pim De Aeluͤfa. Reddlte er Ctlani: & Aleluß, d01 Bsolr . tuoru llt à pecca. nofkra ffag benignitat MInum not eckio ſann Nillo ten 20 turde⸗ cceſlit ,8 Domine, elt Eün Homiia Ctay Vhine Im ſuan Vere circ ſabinttat octivo Dis fllia Feniat ad in üälmis Femiet nun intturetit unc Omni Sdelterge legunn k lii irk n. Lani opon cognitionn ens Deit Linnta M nſhecnir ſo eler condignum eſt, ut ei ſe totum reddant, cui debére ſe récolunt & originem, & profééctum. e Deum laudamus. II. Magiſter, ſcimus, quia verax es, & viam Dei in veritate doces, alleluùja. Réddite ergo,quæ ſunt CGæſaris, Cæſari: & quæ ſunt Dei, Deo, alleluja. 5 £ N NYEE'à XXIII. Bsôlve, quæfumus Domine, A tuoòrum delicta populorum: ut à peccatôrium néxibus, quæ pro noſtra fragilitate contraximus, tua benignitate liberémur. Per Doô- minum noſtrum. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. I illo témpore: Loquénte Jeſu ad turbas, ecce Princeps unus accêſſit, & adorabat eum, dicens: Domine, filia mea modo defuùncta eſt. Et reliqua. Homilia S. Hieronymi Presbyt. Ctavum ſignum eſt, in quo Princeps ſulcitari pôſtulat ſi- liam ſuam, nolens de myſtério veræ circumciſiônis exclůdi: ſed ſubintrat mùúlier sanguine fluens, & octavo ſanatur loco, ut Princi- Pis filia de hoc exclùſa numero;, Véniat ad nonum, juxta illud, quod in Pſalmis dicitur: X.thiéôpia præ- véniet manus ejus DOeo: &, cùm intraverit plenitudo Géntium , tunc omnis Ifrael ſalvus fiet. T ecce mùúlier, quæ sanguinis ◻ fluxum patiebatur duodecim annis, acceſſit retrè, & tetigit fimbriam veſtimenti ejus. In Evangélio ſecundùm Lucam ſcri- bitur, quòd Principis filia duode- cim annos habéret ætatis. Nota ergo, quòd eo témpore hæc mu- lier;, id eſt, Gentium pépulus cœ- verit ægrotäre, quo genus Judæoô- Ffum crediderat. Niſi enim ex V. E Pe- 69 comparatiône virtuͤtum v m non oſtenditur. c autem mulier sänguine Efluens, non in domo, non in urbe accédit ad Doôminum, quia juxta legem urbibus excludeba- tur, ſed in itinere ambulante Do- mino: ut dum pergit ad aliam, alia curarétur. Unde dicunt & Apo- ſtoli: vobis quidem oportébat præ- dicari verbum Dei: ſed quôniam vos judicçâſtis indignos lalute „ transgrédimur ad Gentes. Te Deum laudaâmus. II. Dicebat enim intra ſe: Si terige- ro fimbriam veſtimenti ejus tan- tùm; ſalva ero. At Jjeſus converſus, & videns eam» dixit: Confide filia, fides tua te ſalvam fecit, alleluja. PONTNILCA YXXIV. Xcitas quæſumus Dômine, tué⸗ rum fidélium voluntates, ut di= Vini operis fructum propénſiùs exequeêntes, pietatis tuæ remédia majoôra percipiant. Per Däüm. éctio ſancti Evangélii ſecundàùm Matthæum. IRN illo têmpore: Dixit Jeſus diſ= cipulis ſuis: Cùm vidéritis abomi- nationem deſolatiônis, quæ diéta eſt à Daniele Prophéta, ſtantem in loco ſancto, qui legit; inteélligat. Et réliqua. NnS He- Dominica xxiv. poſt Pentecoſten. 570 Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Lib. 4. GOmment. in c. 24. Matth. Uando ad intelligéntiam pro- vocamur, myſticum monſtra- tur efſe, quod dictum eſt. Légi- mus autem in Daniele hoc modo: Et in dimidio hebdomadis auferé- tur ſacrificium & libamina; & in templo abominatio deſolatiõnum erit usque ad contummationem témporis, & conſummatio dabi- tur ſuper ſolitdinem De hoc & Apôſtolus loquitur: quod homo iniquitàtis, & adversarius elevan- dus ſit contra omne, quod dicitur Deus, & coôlitur; ita ut audeat Ktare in templo Dei; & oſténdere, quòd ipſe ſit Deus: cujus adveêntus ſecundum operationem sàtanæ dé- ſtruat eos, & ad Dei ſolitudinem rédigat, qui ſe ſuſceperint. Reain vil, Oteſt autem fimpliciter aut de Antichriſto accipi, aut de imaâ- gine Cæſaris, quam Pilatus poéſuit iIin templo, aut de Adriani equé- Rri ſtatua, quæ in ipſo ſancto ſan- Goôrum leco usque in præsentem diem ſtetit. Abominâtio quoque ſecundùm véterem ſcriptüram, idoô-⸗ lum nuncupatur; & idcircò addi- tur deſolatiônis, quod in deſolato templo, atque deſtrucdto idolum voſitum ſit. . Lecétig ix. Bominatio deſolatiônis inteèl- ligi poteſt, & omne dog- ma perverſum: quod cùm videri- mus ſtare in loco ſancto, hoc eſt in kccléſia, & ſe oſténdere Deum: debèmus fuùgere de Iudæa ad mon- tes, hoc eſt „dimiſſa occidente littera, & Judaica pravitate, ap- propinquareé môͤntibus ætérnis » de quibus illuminat mirabiliter Deus: & eſſe in tecto , & in démate, quò non poſſint ignita diaboli jacula pervenire, nec de- ſcéndere, & tollere aliquid de do- mo converſatiéônis priſtinæ, nec quærere, quæ retroôrſum ſunt: ſed magis sérere in agro ſpiritalium ſcripturarum, ut fructus capia- mus ex eo: nec tollere àlteram tùnicam, quam Apoôſtoli habere prohibentur. Te Deum laudâmus. rI. Ad Benedictus, Aniiphona. Cum vidéritis abominatiônem de- ſolatiônis, quæ dicta eſt à Daniele Prophéta, ſtantem in loco ſan- do: qui legit;, intélligat. Ad Magnificat » Antiphons. Amen dico vobis, quia non præ- teribit generatio hæc, donec om- nia fiant: cœlum & terra trans- ibunt, verba autem mea non trans- ibunt, dicit Dominus. PRO⸗ 5 8 DE XX d Katutnini Ad Vel Ilte zanctus Un tuge 1s impioru tus enum e tram. Domine. ſiper öper Eus 1 Omart) tio perkru ritis acjuß Ktrum, De beſti ventu non uplex, ve Fenerit in in eriam! tamüm con vatur etian tuor Tem Ut in Rnhe AA. Aud IY §. Lz : 31 Vigil nühil ei cdi Ver i 0ik Homilia naerulill Aus ſigi Ventu, Or „U, Qr Tenponbr ſeonne Aumin. Do nemnd lece E hes KE Pcti ibe ltiorint winatior n in bo elligat, 771 SANCTORUM. PDIE XXIX. NOVEMBRIS. Iſte Sanctus pro lege Dei ſui cer- tavit usque ad mortem, & à ver- bis impiérum non timuit: funda- tus enim erat ſupra firmam pe- tram. Glôria & honéôre coronàſti eum Dômine. „Et conſtituiſti eum ſuper pera mânuum tuârum. Eus, qui nos beati Saturnini ◻ martyris tui concédis natali- tio perfrui: ejus nos tribue mé- ritis adjuvari. Per Bôminum no- ſtrum, 4 IN VIGILI A Ect1ο fancti Evangélii fecndm Joännem. I illo témpore: Stabat Joân- nes, & ex diſcipulis ejus duo. Et reſpiciens jeſum ambulantem, dicit; Ecce Agnus Dei. Et réli- gus. Homilia ſancti Auguſtini Epiſe. Wia talis erat Joannes amicus ſponſi, non quærébar glo- riam ſluam ,„ ſed teſtimoônium perhibébat veritati: numquid voluit apud ſe remanére diſcipu- los ſuos, ut non ſequeréntur Doô-⸗ minum? Magis ipſe oſtendit diſ- cipulis ſuis, quem ſequeréntur: habébant enim illum tamquam agnum. Et ille: Quid me at- ténditis? Ego non ſum agnus. Ecce Agnus Dei. De quo & ſu- périùs dixerat; Ecce Agnus Dei. Et quid nobis prodeſt Agnus Dei; Ecce, ait, qui tollit pecca- tum mundi. Secüti ſunt illum „ hoc audito, duo, qui erant cum Joaànng. Ideâmus ſequentia: Ecce A- gnus Dei. Hoc Joannes. Et audiérunt eum duo diſcipuli lo- quéntem, & ſecuùti ſunt jeſum. Non ſic illum ſequebantur; quaſi jam ut inhærérent illi: nam mani- feêſtum eſt, quando illi inhæsé- runt, quia de navi eos vocavit. In his enim duéôbus erat Andreas, ſicut modò audiſtis. Andréas au- tem frater Petri erat. Et novimus in Evangélio, quoòd Petrum, & Andréam Dôminus de navi voca- vit, dicens: Venite poſt me, & faciam vos piſcatores hoôminum. Et ex illo jam inhæsérunt illi, ut non recéderent. Odè ergo quòd illum fe- Lquũúntur iſti duo, non quaſi non recelsüri ſequúntur, ſed vi⸗ dere voluérunt;, ubi habitaret, & facere, quod ſcriptum eſt: Limen oſtiérum ejus éxterat pes tuus 2 ſurge ad illum venire aſsidué, & arudire præceêptis ejus. Oſtén⸗ dit eis ille, ubihmanéret: Yené- runt, & fuérunt cum illo. Quam beatum diem duxérunt »„ dquâàm beatam noctem! Quis eſt, qul nobis dicat, quæ audierint illi à ino ?Xdifcémus & nosmet- Domino V 58672 . “ ipfſi in corde noſtro, & faciämus y, in ommem terfam exivit ſonus domum, quò véniat ille; & doceat eôrum. Et in fines orbis ter- luxta mare nos, & colloquatur nobis. ræ verba eorum. en 3, „ Unus ex duoòbus, qui ſecuti ſunt enite .39. Déôminum, erat Andréas frater Si- hiſcatores Uæſumus, omnipotens Deus, moônis Petri, allel. atio. enim piſce⸗ Jut beatus Andréas Apoôſtolus, Ajeſtatem tuam „ Dômine, Un cuſus prævenimus feſtivitätem , Huppliciter exoramus: ut ſicut tuum pro nobis imploret auxi- Eccléſiæ tuæ beâtus Andreéas Apô- Orde lium: ut à noſtris reatibus abſo- ſtolus éxtitit prædicator, & rector, tlam: lúùti, à cunctis étiam periculis erua- ita apud te ſit pro nobis perpétuus a laluten mur. Per Döminum. intercéſſor. Per Dôminum. Ouns 4 4 Qui odit animam ſuam in tatorium, cio jude hoc mundo, in vitam ætérnam cu- Regem Apoſtolòrum Dôminum; Dominus ſtodit eam. Juſtus ut palma Venite, adorémus. qul inyoc⸗ forébit, , Sicut cedrus Libani enite, exultémus. 1I. icumgu multiplicabitur. térna Chriſti munera. Doömini, eus, qui nos. T. 1i. elso inv. Vidit credideru 93. Dôminus Petrum & Andréam, & dent ei, DIE XXX. NOVEMBRIS. vocavit eos. oli enarrant. Qrigal . ii. icän 2. Venite poſt me, dicit Dô- dicäbunt minus: faciam vos fieri piſcatoôres ſeriptum Salve crux pretioôſa. le hominum. enedicam. ii. dez eyang duch 575. ixit DO- Relictis rêtibus ſuis,, ſecuti Pelizantin minus. 77. ſunt Dôminum Redemptorem. Mox ur . audate Doô- Imu ructàavit. iii. Cäntis auc minum omnes Gentes. SI. In omnem terram exivit ſonus relictis re⸗ eôrum. Et in fines orbis ierræ ue viyed⸗ FRarzss, Gorde enim créditur ad verba eorum. iuselt hr⸗ juſtitiam, ore autem confeſſio ater noſter. ic eſt ſit ad ſalutem. Dicit enim Scrip- iciones, Dependiri türa: Omnis, qui credit in illum, ev. Poſt Kubric eſus ſuſtin non confundeétur. , E xàâudi Dômine. i⸗ Xültet orbis gäudiis; Jube domne benedicere. Cœlum resultet laudibus: 60. Benedictiône perpétua, . Mno Apoſtolorum glôriam De Epiſtola beati Pauli Apoôſtoli „Lelio. Tellus, & aſtra concinunt. ad Romanos. Wüne os ſæculorum Judices, 10 Cap. 10⸗, , ſtro; Ei⸗ Et vera mundi lùmina, Inis legis, Chriſtus , ad juſti⸗ kus aute Votis precâmur cordium, tiam omni credénti. Moyles ded ico Audite voces supplicum. enim ſcripſit, quôniam juſtitiam runt? Er Oui templa cœli clauditis - quæ ex lege eſt, qui fécerit homo; lann exiyi Serasque verbo solvitis, vivet in ea. Quæ autem ex de e. Onistert Nos à reätu noxios juſtitia, ſic dicit : Ne dixeris in W Solvi jubéte, quæſumus. corde tuo: Quis aſcéndet in c&. Miuim b ræcépta quorum prôtinus lum? id eſt Chriſtum dedúùcere: lnulatiön Languor ſalusque séntiunt: Aut quis deſcéndet in, abyflum? non gente Sanate mentes länguidas: hoc eſt, Chriſtum à mortuis revo: kemn, inin Augéte nos virtutibus. care. Sed quid dicit Scriptüra? ulem an t, cùm redibit Arbiter Prope eſt verbum in ore tuo,; in uIn à nor In fine Chriſtus ſæculi, corde tuo: hoc eſt verbum fidei: ein appa Nos ſempiterni Mudii quod prædicamus. Quia ſi conſi- terrodab⸗ Concèdat eſſe compotes. tearis in ore tuo Dôminum Jeſum, Tot⸗ atri, ſimulque Filio, & in corde tuo credideris, duo- d pohn Tibique ſance Spiritus, Deus illum ſuſcitavit à mortuis: Ponttaie Sicut fuit, ſit jügiter ſalvus eris. . Doc Sæclum per omne gloria. Amen. Cùm perambularet Dôminus Andréas juxta Aa 3 meinit ſe Knesobhit omwinun. It. II. la euitl nſnes Cl nli Nernee Ulate juxta mare Galilææ: vidit Petrum, & Andréam retia mitténtes in mare „ & vocavit eos dicens: Venite poſt me, faciam vos fieri piſcatôres hominum. X Erant enim piſcatôres, & ait illis. Venite. d. Unigenitus Dei Filius. Orde enim créditur ad juſti- tiam: ore autem confeſſio fit ad ſalutem. Dicit enim Scriptüra: Omnis, qui credit in illum, non confundétur. Non enim eſt diſtin- Gtio Judæi, & Græci: nam idem Dominus omnium, dives in omnes, qui invocant illum. Omnis enim;, quicumque invocaverit nomen Domini, ſalvus erit. Quômodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt? Aut quoòmodo cre- dent ei , quem non audiérunt? Quômodo autem audient ſine prædicante? Ouomodo verò præ- dicabunt, niſi mittantur;, ſicut ſcriptum eſt: Quam ſpeciôſi pe- des evangelizàntium pacem, evan- zelizantium bona! Mox ut vocem Doômini prædi- càntis audivit beatus Andréas, relictis rétibus, quorum uſu actu- que vivébat, * Ktérnæ vitæ ſecu- tus eſt præmia largiéntem. Y. Hic eſt, qui pro amôre Chriſti pepéndit in cruce;, pro lege ejus ſuſtinnit paſſidonem. Ætérnæ. Spiritus ſanécti gratia. Ed non omnes obédiunt Evan- gélio. Iſaias enim dicit: Do- Mmine! quis crédidit auditui no- ſtro; Ergo fides ex auditu, audi- tus autem per verbum Chriſti. Sed dico: Numquid non audié- runt? Et quidem in omnem ter- ram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ verba eôrum. Sed di- co: Numquid Iſrael non cognô- vit? Primus Môyſes dicit: Ego ad æmulationem vos addúcam in non gentem: in gentem inſipien- rem, iniram vos mittam. Iſaias autem audet, & dicit: Invéntus ſum à non quæréntibus me, pa- läm apparui liis, qui me non in- terrogabant. Ad Iſrael autem di- cit: Tota die expandi manus meas ad populum non credentem, & gontradiceéntem. Doctor bonus, & amicus Dei Andréas ducitur ad Crucem: quam à longe aſpiciens; dixit: 573 Salve crux, * Súſcipe dilcipalam ejus , qui pepéndit in te Magiſter meus Chriſtus. Salve crux » quæ in corpore Chriſti dedicata es- & ex membris ejus tamquam mar- garitis ornata, Suſcipe. Slôria Patri. Süúfſcipe. Dignum ſibi Dõôminus computavit martyrem, quem vocayit Apoſto- lum, dum eſlet in mari, alleluja. mnes Gentes. iv. Diléxit Andréam Doôminus in odérem ſuavitatis. Pſalm. E xaudi Deus. iv. z. Biduo vivens pendébat in cruce beatus Andréas pro Chriſti nômine, & docébat populum. ſalm. Exaudi Deus orationem. iv. Conſtitues eos principes ſuper omneni terram. Meémores erunt néminis tui Dômine. ater noſter. psius pietas. Jube domne benedicere. Deus Pater omnipotens. A Ndréas Apoffolus Bethsaäi- dæ natus, qui eſt Galilææ vicus, frater Petri, diſcipulus Joannis Baptiſtæ , cùm eum de Chriſto dicéntem audiſſet;: Ec- ce Agnus Dei: ſecutus Jeſum ⸗ fratrem quoque ſuum, ad eum- dem perduxit: cùm poſteà undè cum fratre piſcarétur in mari Galilæz „ ambo à prætereunte Chriſto Dômino ante alios Apô- ſtolos vocati illis verbis: Ve- nite poſt me,, faciam vos fieri piſcatôres höminum:; nullam in- terponéntes moram, & relictis rétibus ſecůti ſunt eum. Poſt cujus paſſionem & reſurrectioô- nem; Andréas cùm in Scythiam Europzæ ,; quæ ei provincia ad Chriſti fidem diſeminandam ob- tigerat „ veniſſet, deinde Epi- rum ac Thraciam peragräâſſer »„ doctrina & miraculis innume- rabiles hômines ad Chriſtum convértit. Poſt Patras Achaiæ profecdtus „ & in ea urbe pluů- rimis ad veritatem Evangélicam perductis „ Xgéam Procônſu- lem, prædicatiôni Evangélicæ re- ſiſténtem, libérrimé increpavit » quod,„ qui judex hôminum habé- ri vellet, Chriſtum Deum omni- um jüdicem à dæmônibus eluſus non agnoſceret. . Ho-⸗ 574 S.. Amo Dei ducebatur, ut cruci- higerent eum: péôpulus autem cla- maäbat voce magna, dicens: Innocens ejus ſanguis ſine cau- ſa damnatur. Cùmque dúcerent eum, ut cru- Eifigerétur, factus eſt concuürſus populorum clamantium, & dicén- tium. Innocens. Chriſtus perpétuæ. Um Kgéas iratus: Déſine inquit, Chriſtum jactare, cui ſimilia verba nihil profuérunt, quo minùs à Judæis crucifigerétur. An- dréam verò de Chriſto nihiloômi- nus liberè prædicantem, quòôd pro ſalüte humaäni géneris ſe crucifi- géndum obtuliſſet, impia oratione interpéllat, ac demum hortatur, ut fibi conſulens, diis velit immolare. Cui Andréas: Ego omnipotenti Deo, qui unus & verus eſt, immolo quotidie, non taurôrum carnes, nec hircoôrum säânguinem, ſed immacu- lätum Agnum in Altari; cujus car- nem poſteaquam omms populus credentium manducaverit, Agnus, qui ſacrificatus eſt, integer perſe- vérat & vivus. Quamôobrem ira accéênſus .géas, jubet eum in car- cerem detrüdi; unde pôpulus An- dréam facilè liberaſſet, niſi ipſe ſedaſſet multitudinem, vehemén- tiùs rogans, ne ſe ad optatiſſimam martyrii corônam properantem impedirent. O bona crux, quæ decorem & pulchritdinem de membris Düi ſuſcepiſti; accipe me ab homini- bus, & redde me magiſtro meo: Ot per te me recipiat, qui per te me redemit. Beâtus Andréas expänſis mani- bus ad cœium, orabat, dicens : Salva me bona crux. Ut. . Ignem ſui amôris. Gitur paulò poôſt in tribùúnal productum, cùm Kgéas crucis extolléntem myſtéria , ſibique ſuam impietàtem exprobrantem , diutiùs ferre non poſſet, in crucem tolli, & Chriſti mortem imitari juſſit. Adduùctus Andréas ad lo- cum martyrii, cum crucem vidiſ- ſet, longè exclamare cœpit: O bo- na crux, quæ decoòrem ex membris Dômini fuſcepiſti, diu deſiderata, ſolicitè amata, ſine intermiſſione quæsita, & aliquândo cupienti ani- mo præparata: accipe me ab ho- minibus, & redde me Masgiſtro meo;zut per te me recipiat, qui per te me redémit. Itaque cruci affi- xus eſt: in qua biduum vivus pen- dens, & Chriſti fidem prædicare numquam intermittens, ad eum migravit, cujus mortis ſimilitùdi- nem concupierat. Quæ omniaPres- byteri & Diaconi Achaiæ, qui ejus paſſionem ſceripsérunt, ſe ita, ut comemorata ſunt, audiſſe & yidiſſe teſtantur. Ejus oſſa primùm Con- ſtantino Imperatoôre Conſtantino- polim, deinde Amalphim translata ſunt. Caput, Pio ſecundo bPontifice, Romam allatum, in Basilica ſancti Petri collocatum eſt. Expändi manus meas tota die in cruce ad populum non credén- tem, ſed contradicentem mihi: Qui ambulant vias non ibonas, ſed poſt peccata ſua. Deus ultionum Dôminus, Deus üultionum liberè egit: exaltare qui jũdicas terram, redde retributionẽ ſuperbis. Qui. G loria Patri. Qui. Non me permittas Dômine, famu- lum tuum à te ſeparari: tempus eſt, ut commendetur terræ corpus me- um, & me ad te venire jubeas. onfitebimur v. Andréas verò rogabat pépu- lum', ut non impediret paſſionem ipsius. 18. D ominus regna-⸗ vit, exúltet. vi. „ Accipe me ab hominibus, & redde me Magiſtro meo: ut per te me recipiat, qui per te me re- démit, alleluja. “ð êminus regnavit, iraſ- cantur. vi. W Nimis honorati ſunt amici tui Deus. Nimis confortatus e principätus eôrum. Fater noſter. A vinculis. Evangélica lédkio. L. éctio ſancéti Evangélii ſecündùm Matthæum. N illo témpore: Ambulans Je- ſus juxta mare Galilææ, vidit duos fratres, Simonem, qui voca- tur Petrus, & Andréam fratrem ejus, mitténtes rete in mare. Et réliqua. .. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Udiſtis, fratres chariſſimi » quia ad unius juſſionis vpceen Petrus & 4 ſecüti ſunt Verò hunc Viderant, Lternæ ret tamen ad tum,hoc, tur, oblit! miracula affligimur ritatibus Vocantem Orayi⸗ reſpiceret gna clamna meusguen impio juch tütem ſan⸗ Tu es quem dil conteſſus ila voce C. N ccœlo ſiöne n dei colla Mundi gl ejus crebt udicii d Müntiat: noſtra ad deserere⸗ Vitn. Ou dlich in e Aui ab an reche 0 on Dlchniri Mmini lulee lora 4 ſo oglt Eatorgvie guin Pene lekatre henus 90 un. Mnr lil ledim Wntüͤm lotiakatn sDommnen Putitent tette cole⸗ venule tbimm, enoto Vechteiki⸗ )omnnd e ib ; iket ns enn Auclen lele I* S , tuteri isſiſin petrus & Andréas relictis rétibus, ſecti ſunt Redemprorem. Nulla vero hunc facere adhuc miracula viderant, nihil ab eo de præmio ztérnæ retributiônis audierant, & tamen ad unum Domini præcép- tum, hoc, quod poſſideére videban- tur,obliti ſunt. Quanta nos ejus miracula vidémus, affligimur, quantis minarum aſpe- ritatibus deterrémur, tamen vocantem ſequi contémnimus. Oravit ſanctus Andréas, dum reſpiceret in cœlum, & voce ma- gna clamavit, & dixit: Tu es Deus meus, quem vidi: ne me patiaris ab impio judice deponi: , Quia vir- tùtem ſanéetæ crucis agnovi. Tu es magiſter meus Chriſtus, quem dilexi, quem cognôvi, quem conféſſus ſum: tantmmodo in iſta voce exaudi me. Quia. Cujus feſtum colimus. N cœlo jam ſedet, qui de conver- ſione nos admonet; jam jugo fi- dei colla Gentium sůbdidit, jam mundi gloriam ſtravit: jam ruinis ejus crebreſcéntibus, diſtriéti ſui judicii diem propinquantem de- nũúntiat: & tamen ſupêrba mens noſtra adhuc non vult hoc ſponte desérere,quod quotidie perdit in- vita. nd ergo, fratres chariſſimi, quid in ejus judicio dicturi ſumus, qui ab amoôre praséntis ſæculi nec ræcéptis fléétimur, nec verbéri- Eus emendâmur? Videns crucem Andréas excla- mavit,dicens: O crux admirabilis, S crux deſiderabilis, ô crux, quæ per totum mundum rütilas : Súſcipe diſcipulum Chriſti, ac per te me recipiat, qui per te mo- riens me redémit. O bona crux, quæ decôrem & pulchritůdinem de membris Dô- mini ſuſcepiſti. Suſcipe. löéria Patri. Süſcipe. Ad ſocietaàtem. Ed fortaâſſe aſiquis tacitis ſibi cogitatiônibus dicat: Ad vo- Cem Dominicam uteérque iſte piſ- câtor quid »aut quantum dimifit/, qui pene nihil habuit? Sed hac in re, fratres chariſſimi, afféékctum de- bemus pôtiùàs pensare, quam cen- ſum. Multum reliquit;, qui ſibi ni- hil retinuit: multum reliquit, qui quantúmlibet parum, totum desé- uot flagéilis 375 ruit. Certe nos & habita am amôre poſſidémus, & ea, quæ mini- me habémus, ex deſidério quæri- mus. Multum ergo Petrus, & An- dréas dimiſit, quando uterque étiã deſideria habendi dereliquit. Pe Deum laudâmus. II. AD LAUDES:⸗» Alve crux pretiôſa, Suſcipe di-= ſcipulum ejus, qui pepéndit in te magiſter meus Chriſtus. §. D ominus regnavit. 6. 11. Beatus Andréas oräbat, di- cens: Dômine Rex æternæ glöriæ- suſcipe me pendenté in patibulo. Andréas Chriſti fämulus » dignus Dei Apoſtolus, germanus Petri, & in paſſione sôcius. 4. Maximilla Chriſto amabilis, tulit corpus Apoſtoli, ptimo lo- co cum aromatibus ſepelivit. Jgi perſequebantur juſtum, demersiſti eos Dômine in inferno, & in ligno crucis dux juſti fuiſti. eul ratres; Corde enim créditur. de. 572. xXültet orbis. 572. Annuntiavérunt pera Dei. Et facta ejus intellexerunt. Concéde nobis héôminem ſuſtum, redde nobis höminem ſanctum; ne interficias höminem Deo charum 5 juſtum, manſuétum, & pium. ajeſtatem tuam. 572. . 1 Beâtus Andréas. ratres, Corde enim. . In omnem terram » Exivigſonus eôrum. In omnem. „Et in fines orbis terræ verba eoôrum. Exivit. 316ria, In omnem. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. . Mémores erunt nôminis tui Doômine. Andréas Chriſti famulus. On entn eſt diftinéctio Judæi;, N S Græci: nam idem Dominus òmhium, dives in omnes;, qui in- vocant illum. Omnis enim, qui- cú⁴mque invocâverit nomen D6- mini;, ſalvus erit. . . Conſtitues eos principes „ 2Süper omnam terram. Conſti- tues 576 tues. Mémores erunt néminis tui Dömine. Super. Gloôria Patri. Conſtitues. 6. Nimis honorati ſunt amici tui Deus. Nimis confortatus eſt principatus eoòrum. Qui perſequebantur juſtum. Saias enim dicit: Dômine, quis crédidit auditui noſtro? Ergo fi- des ex auditu, auditus autem per verbum Chriſti. Sed dico: Num- quid non audiérunt? Et quidem in omnem terram exivit ſonus eoô- rxum;, & in fines orbis terræ verba eôrum. . Nimis honorati ſunt Amici tui Deus. Nimis. Nimis confortatus eſt princi- paâtus eorum. Amici. loôria Patri. Nimis., Annuntiavérunt ôpera Dei. -Et facta ejus intellexérunt. A . Salve crux Pretioôſa. cum relig ixit Dôminus. ſtolo viii. Corde enim. xultet orbis. 572. Annuntiavérunt pera Dei. Et facta ejus intellexérunt. ratres, Cùͤm perveniſſlet beatus Andréas ad locum, ubi crux paräata erat , exclamavit, & dixit: O bona crux, diu deſiderãta, & jam concupiſceênti animo præparäta! ſecrus & gau- dens vénio ad te, ita & tu exultans ſuſcipias me diſcipulum ejus, qui pepéndit in te. Dr ajeſtatem tuam. DIE II. DECEMBRIS. Eus, bmnium largitor bonô- rum, qui in fämula tua Bi- Plâna »cum Virginitatis floxe max- tyrii palmam conjunxziſti: mentes noſtras ejus interceſſione tibi cha- ritate conjünge: ut améôtis peri- culis præmia conſequamur ætérna. Perxr Dominum. Bibun virgo Romana, noôbili gé- nere nata, Chriſtiana fide nobi- lior fuit. Ejus enim pater Flavia- nus ſub Juliano Apòôſtata impiiſſi- mo tyranno Expræfééctus, ſervili- buùsque notis compunctus ad aquas Taurinas depôrtatus, martyr oc- cubuit. Mater Datroôſa, & filiæ primùm conclúſæ domi, ut inédia conficeréntur: mox relegata ma- ter extra Urbem capite plexa eſt. Mörtuis autem piis paféntibus, Bibiana cum ſorôre ſua Deméttia bonis omnibus expoliatur. Apro- nianus Urbis Prætor, pecuniis in- hians, ſorores perséquitur: quas hu- mana prorſus ope deſtitutas, Deo mirabiliter, qui dat eſcam eſutien- tibus, enutriénte, cùm vivaciores vegetiorésque conſpexiſſet, vehe- ménter eſt admiratus. Propter veritatem, & manſue- fùdinem, & juſtitiam. *Et deducet te mitabiliter déxte- ra tua. 5. Specie tua, & pulchri- tùdine tua intende, prôſperè pro- céde, & regna. Et. Uadet nihilôminùs Apronia- nus, ut veneréntur deos Gén- tium, amiſſas ideò opes, Impera- tôris gratiam „præclariſſimas nup- tias conſecuturæ. Si ſecus fecerint, minaàtur carceres, virgas, ſecres. At illæ neque blanditiis, nequé minis, à recta fide declinantes; paratæ péôtiùs mori, quàm foœdari moôribus Ethnicòôrum, 'rætôris im- pietatem conſtantiſſime deteſtàn- tur. Quare Demétria ob ôcluos Bi- bianæ repéntè côrruens, obiit in Dômino. Bibiana Rufinæ muliert vaférrimæ ſeducenda traditut: duæ ab incunabulis edocta Chriſtianas leges, & illibatum ſervare virgi⸗ nitaâtis florem, ſeipſa fôrtior, fæ- minæ ſuperavit insidias, & Prætô⸗ ris aſtus deluſit. Kj Dilexiſti juſtitiam , & dalli iniqnitten Deus, Deii „Hopter dinem, jt Ihil a na,qu⸗ illam quot bꝛt, ut de veret, ſpe ccenſus in Perdidiſſet camn denuch coliünnæ a tis cxdi jub mam. Cuj Gum cinib Tauri, illa ſenatuan byter lepe Mum ſoror Licimanan extat Eccl nomine d ſtäpus int anæ, Dem Udus in e marima co Afferen eann, proxl tlbi in leti V. Specie intende, Lha. Affe⸗ loria Dar esnum H 1 d Duge 7 11 Pra Mricnli ſti⸗ co otloſe I guo dc omin us Uutn ker Neni ſdonn er. eguiturge. debitung at elcanen⸗ N etentt d⸗ onnis, eo e i, tumm, In 64 tiſſime /7 tria di rtuens, n Nuind, iniquitätem: * Proptéreàâ unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. Propter veritatem, & manſuetù- dinmem, & juſtitiam. Proptérea. Ihil autem proficiéente Rufi- na, quæ, præter doloſa verba;, illam quotidie verbeéribus afflige- bat, ut de ſando propoſito dimo- véret; ſpe ſua fruùſtratus Prætor, accenſus ira,; quod in Bibiana perdidiſſet operam, à lictoribus eam denudari, vinétisque manibus colúmnæ alligari, eamque plumba- tis cædi jubet, donec efflaret ani- mam. Cujus ſacrum corpus obje⸗ ctum cänibus biduo jacuit in foro Tauri, illæſum tamen, & divinitùs ſervatum: quod deinde Joanes Prés- byter ſepelivit noctu juxta ſepuleh rüm ſororis, & matris ad palatium Licinianum; ubi usque in præſens extat Eccléſia Deo, ſanctæ Bibianæ noômine dicata, quam Urbanus O- ctavus inſtauravit, ſanctarum Bi- bianæ, Demeètriæ, & Dafroſæ corpé- ribus in es repertis, & ſub Ara maxima collocatis. Afferentur Regi virgines poſt eam, proximæ ejus, Afferentur tibi in lætitia, & exultatione. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, prôſperè procede, & re- gna. Afferéntur. loria Patri, Afferentux, § imile eſt tegnum eœléôrum thesauro. Ixvi. Hæc eſt virgo. Ix. Media nocte. lxi, DIE III. DECEMBRIS. Eus, qui Indiârum Gentes bea- ti Franciſci prædicatione, & mirâculis Eccleſiæ tuæ aggregare voluiſti: concéde propitius; ut cu- jus glorioſa mérita veneraàmur, vir- tutum quoque imiremur exempla. Per Dominum. Veni ſponſa. Diffüſa eſt. Ixii. Brev. Rom. SSSGL 577 Reus oômnium largitor. 576. PRancifcus in Xavério Dicecéſis Pampelonénſis nobilibus paren- tibus natus, Pariſiis ſancto Ignâtio ſeſe comitem & discipulum jun- xXit. Ipſo magiſtro eo brevi devénit;- ut in rerum divinarum contempla- tione defixus, à terra aliquàando fublimis elevarétur: quod illi ſacri- ficanti coram populi mulritúdine aiquôties evenit. Has äanimi deli- cias magnis ſui corporis cruciati- bus merebatur. Nam interdicto ſi- bi, non carnis ſolům & vini, ſed pa- nis quoq; triticei uſu, vilibus cibis vesci solitus, per biduum ſubinde tridauumque omni prorſus alimén- to abſtinuit. Ferreis in ſe flagéllis ita ſæviit, ut ſæpè copiéôſo cruore difflueret: ſomnum breviſſimum humi jacens carpébat. Honéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. . Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Itæ auſteritâte, ac ſanctitâte Apoſtòôlico múneri jam matu- rus, cum Joannes tertius Luſitâ- niæ Rex aliquot nascéntis Societa- tis viros à Paulo tertio pro Indiis poſtulâſſet; ſancti Ignatii hortatu ab eôdem Pontifice ad tantum opus cum Apoſtolici Nuntii pote- ſtate deligitur. Eô appüllus ,„ illicò variarum Gentium difficil- limis, & vâriis linguis divinitùs inſtrüctus appäruit. Quin eum quandoque unico idiémate ad di- vérſas Gentes concionantem, una- uæque ſua lingua loquentem au- ivit. Provincias innúmeras pé- dibus ſemper, & ſæpe nudis pera- gravit. Fidem Japoniæ, & ſex aliis regionibus invéxit. Multa centéna hôminum millia ad Chri- ſtum in Indiis convêrtit: magnôs- que Principes, Regésque complu- res ſacro Fonte expiavit. Et cum tam magna pro Deo ageret, ea erat humilitate, ut ſanéto Igna- 0 0% 110 578 . ti07 tunc Præpéôſito ſuo; flexis génibus ſcriberet. . Amavit eum Dôminus, & ornâà- vVit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Däüs loricam ſidei, & ornavit eum. Et ad. Unc dilatandi Evangélii ar- dorem multitdine, & ex- cellentia miraculorum Doôminus roboravit. Cæco viſum réddidit: Tantum marinz aquæ ſigno Cru- cis convértit in dulcem, quantum quingentis veétöribus, qui ſiti adigebantur ad mortem;, diu ſuf- fécit: qua in varias quoque regio-⸗ nes aſportata, ægri plürimi subito curati ſunt. Plures moôrtuos revocaâ- vit ad vitam, inter quos pridie fe- puùltum érui juſſum è& tumulo ſuſci⸗ tavit, duòsque alios, dum efferrén- tur, apprehenſa eôrum manu parén- tibus e féretro vivos reſtituit. Pro- phetiæ ſpiritu paſſim afflatus, plu- rima & loco & témpore remotiſſi- ma enuntiavit. Demum in Sanciano Sinarum inſula die ſecndaDecém- bris biit plenus méritis, labori- búùsque conféctus. Demoôrtui cada- ver viva calce per multos menſes bis brutum, ſed peênitus incorrúp- tum, odore & sanguine manavit; &, ubi Malacam delatum eſt, peſtem ſæviſſimam conféſtim extinxit. Dé- nique ubique terrarum novis, ma- Xximisq; fulgentem miraculis, Gre- gorius XV. Sanctis adſcripfit. ge, Iſte homo perfécit omnia, quæ Iocùtus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: * Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpſfit vitam mundi, & pervénit ad ccœleſtia regna. Quia. S loria Patri. Quia. Ectio ſancti Evangélii ſeêcúndùͤm Marcum. illo témpore;: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Euntes in mundum univerſum;, prædicate Evangelium omni creaturæ. Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Oteſt omnis creatúræ némine [omnis natio Gentium deſigna- rI. Ante étenim dictum füerat:In viam Gentium ne abiéritis; nunc autem dicitur: Prædicàte ommi creaturæ: ut ſcilicet priùs à Judæa Apoſtolòrum repulſa prædicatio tunc nobis in adjutôrium fieret, cùm hanc illa ad damnationis ſuæ teſtimonium ſuperba repuliſſet. Sed cùm diſcipulos ad prædicandum Véritas mittit, quid aliud in mundo facit, niſi grana séminis ſpargit? Et pauca grana mittit in sémine; ut multarum méſſium fruges recipiat ex noſtra fide. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtùtes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Dominum: Ipſe intercedat pro peccatis ôm- nium populôrum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, àbſtinens ſe ab omni ôpere malo, & pérmanens in inno- céêntia ſua. Iple. Eque étenim in univérſo mundo tanta fidelium meſſis exùúrgeret, ſi de manu Domini ſu- per rationalem terram illa elécta grana prædicaäntium non veniſſent. Séquitur: Qui crediderit, & bapti⸗ zatus fuͦerit, ſalvus erit: qui vero non crediderit, condemnabitur. Fortàâſſe unusquisque apud ſemet- ipſum dicat: Ego jam crédidi, ſalvus ero. Verùm dicit, ſi fidem opéribus tenet. Vera étenim fides eſt, quæ in hoc, quod verbis dicit, moôribus nõ contradicit. Hinc eſt enim, quod de quibuũsdam falſis fidélibus Paulus dicit : Qui confiténtur ſe noſle Deum, factis autem negant. Sint lumbi veſtri præcincéti, & lTucérnæ ardéntes in manibus. ve- ſtris: Et vos similes hominibus expectantibus dominum ſuum; quando revertatur à nuptiis. Vigilàte ergo, quia nefcitis, qua hora Doôminus veſter ventůúrus ſit. Et vos. A6ria Patri. Et vos. Igna autem eos, qui credituri ſunt, hæc ſequentur: In nom- ne meo dæméônia ejicient, linguis loquêntur novis, ſerpéntes tol- lent: & ſi mortiferum quid bibe- rint, non eis nocébit: ſuper ær0s manus imponent, & benè habé- bunt. Numquidnam fratres mei; quia iſta ſigna non facitis, minimèe créditis: Sed hæc neceſsaria in Cx- ordio Eccléſiæ fuérunt. Ut enim ad fidem cresceret multitüde ec⸗ Gentiummi da. Ouia & tuüIIS, tänm ngquous. lulſe vides bem fieri Hinc ett er linguæ in ibus, ſed e Deum 1 . Dtémos & 0 Dodor lumen, be Giyinæ le Mo nobis b 7.sologun Aivlnitüs Lendam, & tham eligi mus, ut düünns in dere me Ominumn mundam Diyitias e . eumamit e. n Uufdeln elanu lenan unn nſen gelleil,n 8 l⸗ Goninun gut⸗ e 1 eket dêntium, miràculis fú⁴erat nutrién- da. Quia & nos, cùm arbuſta plan- tamus, tamdiu eis aquam infundi- mus, quousque ea in terra jam coa- lIuiſſe videamus: & ſi ſemel radi- cem fixerint, irrigatio ceſsabit. Hinc eſt enim, quod Paulus dicit: Linguæ in ſignum ſunt, non fidé- libus, ſed infidelibus. e Deum laudamus. II. PIE IV. DECEMBRIS. Meéruit ſu- Prémos &c. O Doctor ptime, Eccléſiæ ſanéctæ lumen, beate Petre Chrysologe, divinæ legis amator, deprecare Pro nobis Filium Dei. Eus, qui beàtum Petrum Chry- –sologum Doctorem egreégium, divinitùs præmonſtratum ad re- gendam, & inſtruéêndam Eccléſiam tuam éligi voluiſti: præſta, quæſu- mus, ut quem Doctôrem vitæ ha- buúimus in terris, interceſsorem habére mereamur in cœlis. Per Doôminum noſtrum. Hic vir deſpiciens mundum, & terrena, triümphans, Divitias cœlo, condidit ore, manu. Juſtum dedúxit Döôminus per Vias rectas. Et oſtendit illi re- gnum Dei. eus, qui Indiarum. 577 Veni ſponſa Chriſti, accipe coronam, quam tibi Dôminus præparavit in ætérnum. Speécie tua, & pulchritúdine tua. Inténde, prôſpere procéde, & regna. Eus, qui inter cétera poténtiæ ““ tuæ miracula, étiam in ſexu frägili victoriam martyrii contuli- ſti: concéde propitius; ut, qui beatæ Barbaræ virginis & martyris tuæ natalitia colimus, per ejuùs ad te exempla gradiamur. Per Düm. bris 579 idélis ſermo. de XXXViI. Prtrus „ qui ob auream ejus elo- quéntiam Chrysologi cognomen adeptus eſt, foro Cornélii in K.- milia honéſtis paréntibus natus, à prima ætate animum ad Religion adjiciens, Cornélio Romano tunc ejùsdem Urbis Cornelienſis Epi- ſcopo, operam dedit: à quo étiam ſcientia, & vitæ ſanctitate c brevi profeciſſet, Diaconus creatus eſt. Pôſtmodum coôntigit, ut Ravenates ob mortem Archipræſfſulis ſui aliũ, (ut moris A eis elééctum Ro- mam ad ſanétuùm Sixtum Papam III. pro confirmatione miſerint una cum Legatis ſuis, & cum prædicto Gornélio, qui eümdem Levitam ſecum perdúxzxit. Interim ſanctus Petrus Apôſtolus, & Martyr A-⸗ pollinaris Ssummo Pontifici in somnis apparuérunt, mediumque habentes hant Juvenem, juſse- runt, ut illum, & non àlium, in Archiepiſcopum Ravénnæ crearet. Hinc FPontifex, mox ut vidit Pe- trum, cognôvit eum à Däio Deo præeléctum: proptéreàâ rejécto il- lo, quem ipſi offerébant; hunc ſo- lum;, anno Chriſti quadringentéſi- mo trigéſimo tértio, illi Metropo- litanæ præfecit Eccleſiæ. Quod cùm Legati Ravennaténſes ægrè ferrent, audita viſiône, Divinæ voluntati li- benter acquiescéntes, novum Ar- chiepiſcopum maxima cum reve- rêntia ſuscepérunt. Invéni David ſervum mgum „ leo ſancto meo unxi eum: Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eos & filius iniquitàtis non noceébit ei. Manus. Etrus igitur, licèt invitus, in Archipræſulem conſecratus Ra- vénnam deducitur: ubi à Valenti- niano Imperatöre, & à Galla Placidia ejus matre, ac ab univer- 0° Pöpulo maxima lætitia exceép- tus eſt. Et ille ab eis id unum pétere dixit, ut quando tantùm oneris pro ipséorum ſalute ſubire non recusavit, ſtuderent ipſi mo- nitis ſuis obtemperare, Divinisque præcéptis non obsiſtere. Duoô- rum Sanctôrum tunc ibi defun- Gtoôrum corpora; optimis unguen- O%2 tis 580 tis condita ſepelivit, Barbatiaâni téntè. Mox Deum humiliter vidélicet presbyteri, & Germani precatus, & ſanctum Caſſianum Antiſiodorenſis Epiſcopi: cujus Patréonum, ut benignè animam etiam cucullam , & cilicium ſibi ejus exciperet, tértio Nonas De- vendicavit in hæreditatem. Projé- Kum, & Marcellinum in Epiſcopos ordinavit. In Claſſe fontem extru- xit magnitúdinis vere admirabilis, & Templa quædam magnffica ædi- ficavit tum beato Andreæ Apôſto- lo, tum aliis Sanctis. Ludos ab ho- minibus perſonatis cum variis ſal- tatiônibus Kalendis Januarii fieri sölitos cõcione cohibuit acérrima: ubi inter alia illud præclaré dixit: Qui jocari volũerit cum diabolo, non pôterit gaudere cum Chriſto. Jaſlu ſancti Leônis Papæ I. ſcrip- it poſteaà ad Chalcedonénſe Con- cilium adverſus Hæreſim Eutyché- tis. Keſpondit prætéreà ad Euty- chen ipſum & alia Epiſtola, quæ ei- dem CGoncilio in novis editionibus præfixa, & in Annales Eccleſiaſti- cos relata fuit. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem „& exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, oôleo ſancto meo unzi eum. Manus. Um publicè ſerméônes habé- Vret ad populum, adeò véhe- mens erat in diceéendo, ut præ ni- mio ardore vox illi intérdum de- fécerit: ſicut contigit in concio- ne mulieris Hemorrhoifſæ. Un- de Ravennäâtes commôti, tot läcrymis, clamoribus, & oratioôni- bus locum repleverunt, ut pôſteaâ ipfe gratias ageret Deo, quod in luçrum amoôris vVeérterit damnum ejúsdem ſermonis. Cùm tandem annos circiter decem & ocdcto eam Eccléfiam ſanctiſſimè rexiſ- ſet, laborum ſuòrum finem adéſſe divinitùs prænôſcens, in Patriam ſe contulit. Ubi ſancti Caſſiani Templum ingreſſus, magnum Diadéma aureum, gemmis di- ſtinctum pretiosiſſimis offerens, ſuper altare majus pôſuit, neé non aureum cratérem, & paténam argenteam; quam tum rabidi ca- nis morſus, tum febrées ſanare ſæpius expértum eſt, aqua inde demiſſa Ex tunc Ravennates, qui eundem ſecuti füerant; di- miſit, admonens, uf in eligendo Sptimo FPaſtore invigilarent at- cémbris placide ex hac vita mig- ravit anno Domini circiter qua- dringentéſimo quinquagéſimo. Sa- crum illius Corpus commüni to- tius Civitatis fletu, ac pietate » propè corpus ejusdem ſancti Cal= ſiani honorikce conditum, no- ſtris eétiam tempôribus religiosè côlitur: cujus tamen brachium; auro, & gemmis ornatum; Kaven- nam delatum in Urſiana .de ve- neratur. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repleéta eſt: Ipſe intercédat pro Heccatis 6mnium populorum. . Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervenit ad ccléſtis regna. Ipſe. loôria Patri, Ipſe. 03 eſtis ſal terræ. rum. xliv. Sfmile eſt regnum cœlôrum hémini negotiatoôri quæréti bonas margaritas: inventa una pretiola- dedit omnia ſua,; & comparavit cam., 7 „— * Diffũſa eſt gratia in laàbiis tuis. Proptéreà benedixit te Deus in ætérnum, .. eus, qui inter cætera 779: PDIE V. DECEMBRIS. Simila⸗ bo eum viro ſapiénti, qui ædifica- vit domum ſuam ſupra petram. Amavit eum Dôminus, &ο of- nàâvit eum. = F. Stolam glériæ induit eum. Ntercêſſio nos, quæſumus Do- mine, beati Sabbæ Abbatis com- mendet: ut quod noſtris meéritis non valemus, ejus patrocinio aſſe⸗ quamurx, Per Dominum, Euge ſerve bone, & fideélis quia in pauca fuiſti fidelis, ſupra mul- ta te conſtituam;, intra in gau- “ Z dium ciun Domi (ürit Domi lt oſten DIE Ens, Nontit 1di miracn un ejus men henmr inee Dominumn: Nidiu In Lye Deo Megl Ulri danctit⸗ an ab iner intans, cu icis fregu exta ferla gue peſper mi conlue emper ter lentibug o Paupenibus inzigne ett exemplum egens tren⸗ mattimon- eatümqus cogitäret noctu he niæ in eju tum unine nock cäm tles le v vindn lureni oleo ſunch zgenn Nhil flun üni chce lungtaseir s connt etl, A e usge oMun, V A inte Nunm 1s el A us ee t Nß Orum. cotent enit 4 6 Ne⸗ temn, toni un Venum, . Mitir 1 1 enedir 8, dium Doômini tui. 7, Juſtum de- düxit Dominus per vVias rectas. Et oſtendit i⸗ li regnum Dei. nterceſſio. DIE VI. DECEMBRIS- XXXiIV. Eus „ qui beatum Nicolſàum Pontificem innúmeris deco- räſti miraculis: tribue, quælumus, ut ejus méritis & précibus à ge- hennz incendiis liberemur. Per Dôminum noſtrum. Icolàum, ilfüſtri loce Pätaræ 1 Nin Lycia natum, paréntes à Deo precibus impetrarunt. Cujus viri sanctitas quanta futůra eſſet, lam ab incunabulis apparuit. Nam infans, cùm réliquos dies lac nu- tricis frequens sůgeret, quarta & ſexta féria ſemel dumtaxat, id- que véſperi ſugebat: quam jeju- nii conſuetudinem in réliqua vita ſemper ténuit. Adoléscens pa- rêntibus orbaâtus, facultates ſuas paupeéribus diſtribuit. Cujus illud Insigne eſt Chriſtianæ benignitatis exeêmplum, quod cùm ejus civis egens tres Alias jam nuůbiles in matriménio collocare non poſſet, earumque pudicitiam proſtituere cogitaret; re cognita;, Nicolaus noctu per fenéſtram tantum peçu- niæ in ejus domum injécit, quan- tum unius virginis doti ſatis eſſet: quod cùm iterũ & tértiò feciſſet, tres illæ virgines honéſtis viris in matrimoônium datæ ſunt. Invéni David ſervum meum,» Sleo ſancto meo unxi eum: & Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Um verò ſe totum Deo de- diſſet: in Palæſtinam proféctus eſt, ut loca ſancta viſeret, & præ- ſens venerarétur. Qua in peregri- natiône navem conſcendens ſeré- no cœlo, & tranquillo mari, hor- ribilem nautis tempeſtatem prædi- . 581 Lit: möxque ortam, eùm eſſent omnes in ſummo periculo, orans mirabiliter ſedavit. Unde cùm domum reyerſus ſingularis ſancti- täatis omnibus documenta præbé- ret; Dei admonitu Myram, quæ Lyciæ metzopolis erat, venit »„ quo tempore eius urbis Epiſcopo mortuo, provinciales Epiſcopi de ſucceisore deligendo confulta- bant. Itaque in ea deliberatione divinitùs admoniti ſunt, ut eum eligerent, qui poſtridie manè pri- mus in Erdefiatn ingrederétur 5„ Nicolaus nomine. Qua obſerva- tioône adhibita, in Eccleſiæ janua deprehenſus eſt Nicolaus, & ſum- mo omnium consénſu Myræ Epis- còpus creatur. In Epiſcopatu ca- ſtitatem, quam ſemper coluerat» gravitatem, oratiônis aſſiduitatem- vigilias, abſtinéntiam, liberalita- tem , & hoſpitalitatem, in adhor- tando manſuetúdinem, in repre- hendéndo ſeveritatem perpétuò adhibuit. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, oôleo ſancko meo unxi eum. Manus. Ledt 146 . Iduis & orphanis „ pecünia » consilio, bpera non defuit; oppréſios adeò ſublevavit, ut étiam tres Tribunos, per caluùm- niam à Conſtantino Auguſto con- demnatos, qui ſe propter famam ejus miraculoôrum orationibus lon- giſſime absenti commendarant y„ adhuc vivens, cùm Imperatoôri minaciter eum terrens, apparuiſ- ſet, liberaverit. Cùm vero contra edictum Diocletiani, & Maximia- ni Chriſtianæ fidei veritatem Myræ prædicaret, ab Imperatô- rum ſatellitibus comprehénsus s & longiflimè abdúctus, in car- cerem conjéctus eſt: ubi fuit us- que ad Conſtantinum Imperato⸗ rem, cujus juſſu ex cuſtoôdia erép- tus, Myram rédiit. Mox ad Ni-=- cænum Concilium ſe contulit ⸗ ubi cùm trecéntis illis decem octo Patribus, Arianam hæreſim condemnavit. Inde revérſus ad Epiſcopatum, non ita multò poſt⸗ inſtante morte, ſuſpiciens in coæ- lum, cùm Angelos ſibi occurren- tes intuerétur; illo Pſalmo pro- nuntiato: In te Dômine ſperavi 5 O 0O 3 us⸗ 582 usque ad eum locum, In manus tuas commendo ſpiritum meum: in cœléſtem patriam migravit. Ejus corpus Bârium in Apuülia transla- tum, ibidem ſumma celebritate ac veneratiône colitur. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis Smnium populoôrum. . Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & perveénit ad cœléſtia regna. Ipſe. Ioôria Patzi. Ipſe. omo péregre. XXXiX. DIE VII. DECEMBRIS. u. Iſte Confeſſor. Hat die lætus méruit ſuprémos Laudis honores. O Doctor ptime, Eccléſiæ ſanctæ lumen, beate Ambrôſi, divinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. Eus, qui pöôpulo tuo ætérnæ ſalutis beatum Ambrôſium miniſtrum tribuiſti: præſta, quæ- ſumns; ut quem doctôrem vitæ habüúimus in terris, interceſsorem habére mereamur in cœlis. Per Doôminum. nsfe Amavit eum Döôminus, & ornavit eum: ſtolam glöriæ induit eum, & ad Portas paradiſi coronavit eum. Juſtum deduúxit Dominus per Dias me Et oſténdit illi re- . . , Eus ui beatum Nicolaum. i. XXXV. idélis ſermo. XXXViI. ANbroſu⸗ Epiſcopus Mediola- Anénſis, Ambroſii civis Roman filius, patre Galliæ Præfécto na- tus eſt. In hujus infantis ore ex- ämen apum conſediſſe dicitut quæ res divinam viri eloquentiam præmonſtrabat. Romæ liberali- us disciplinis eruditus eſt. Poſt à Probo Præfécto, Liguriæ, & Kmiliæ Przpoͤfita: unde poôſteà ejùsdem Probi juſſu cum poteſtate Mediolanum venit: ubi moôrtuo Auxéntio Ariàâno Epiſcopo, po- pulus de ſucceſsore deligendo diſ- fidébat. Quare Ambrôſius, pro officii ſui muünere Eccléſiam in- gréſſus, ut commotam ſeditionem ſedaret, cùm multa de quiéte & anauillitare Reipuúblicæ præclarè dixiſſet, derepénte puero Ambro- ſium Epiſcopum excçlamante, uni- veêrſi populi vox erúpit, Ambroſi- um Epiſcopum depoſcentis. Invéêni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocebit ei. Manus enim. Ecusante illo, & eorum pré- cibus reſiſténte, ardens poôpu- li ſtùdium ad valentinianum Im- peratôrem delâtum eſt: cui gratilſ- ſimum fuit, à ſe deléctos judices ad ſacerdotium poſtulàri. Fuit id étiam Probo Præfééto jucun- dum, qui Ambrò ſio proficiſcénti; quaſi divinans dixerat: Vade, age, non ut judex, ſed ut Epiſcopus. Itaque cùm ad pôpuli deſidérium Imperatôris voluntas accéderet» Ambroôſius baptizatus (erat enim catechumenus) Sacrisque initia- tus, ac ſervatis omnibus ex inſti- tuto Eccleſiæ Ordinum gradibus, octavo die, qui fuit séptimo ldus Decémbris, Epiſcopale onus ſus- cépit. Factus Epiſcopus; catholi- cam fidem, & diſciplinam Eccle- ſiaſticam acêrrimè deféndit: mul- tôsque Arianos, & alios hæréticos ad fidei veritatem convértit, in uibus clariſſimum Eccléſiæ lumen unctum Auguſtinum Jeſu Chriſto éperit. . 3 Ppfni adjutôrium ſuper potén- tem „& exaltavi eléétum de plebe mea: Manus enim mea auxilia= bitur ei. Invéni David ſervum meum, oleo lanéto meo unzi eum. Manus. Ratiàno Imperatore deeiſo⸗ ad Maximum ejus interfed o- Uelnezitul⸗ eoglepoeni le ſe ab ej it. Theo- Propter ca Gam, ingr Cui,cum il dülterum aiiſlet, te ſecütus es nitentem. 3b eo im tentiam h Kus Epiſec ximis labo⸗ Ktug, mu conlcriptis incideret, Fit, Ad qr Vercellent ter admor Qum Don ille ſumpt ſimilitudi Ahimam I nas Aprili. mtum tre iſte elt Vittütes 0 terta doctt nne inte hum popr lſte 4 mundi, & Pla. lye loͤrig da tee, DIE l, Cone Marir vi⸗ Cnius ſirt ber, Clorise Kionem mich t inimcun snon me ) Keitr te aen rem legâtus iterùm proféctus eſt; eoôque pœniténtiam agere recusan- te, ſe ab ejus communione ſemo- vit. Theodéôſium Imperatôrem, propter cædem Theſſalonicæ fa- ctam, ingréſſu Eccléſiæ prohibuit. Cui, cùm ille David quoque Regem adúlterum, & homicidam fuiſſe dixiſſet, reſpõndit Ambroſius: Qui ſecútus es errantem, séquere po=- niténtem. Quare Theodoſius ſibi ab eo impéôfitam puúblicam pœni- têntiam humiliter egit. Ergo ſan- Gus Epiſcopus pro Eccléſia Pei ma- zximis laboribus, curisque pertün- ctus, multis libris étiam egrégièé conſcriptis, äntequam in morbum incideret, mortis ſuæ diem prædi- xit. Ad quem ægrôtum Bonoratus Vercellénſis Epiſcopus, Dei voce ter admônitus, accùrrit, eique ſan- Stum Dômini corpus præbuit: quo ille ſumpto, conformatis in crucis ſimilitüudinem manibus, orans animam Deo réddidit pridie no- nas Aprilis, anno poſt Chriſtum natum trecentéſimo nonagéſimo séptimo. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtútes operatus eſt; & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populôrum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Iipſe. 16ria Patri. Ipſe⸗ Os eſtis ſal Lerxræ, Xliv. DIE VIII. DECEMBB IS. Conceptio glorioſæ. 586. IxxxVIi. Ab initio. . ve maris ſtella, Ixxxviii. Conceèptio eſt hodie ſanétæ Mariæ virginis. Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. Glorioſæ virginis Mariæ Concep- tioônem digniſſimam recolamus, quæ & Genitricis dignitatem obti- nuit, & virginalem pudicitiam non amiſit. 583 Amulis tuis, quæſumus Dômi- ne, cœléſtis gratiæ munus im- pertire: ut quibus beatæ Virginis partus éxtitit ſalutis exordium; Conceptiônis ejus votiva ſolémni- tas, pacis tribuat incremeéntum. Per Doôminum. O Dodor ôptime, Eccléſiæ ſanctæ lumen, beate Ambroôſi, divinæ le- gis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas. Et oſténdit illi regnum Dei. eus, qui populo. 582. eſu, tibi ſit gloria» Qui natus es de Virgine; ve maris ſtella. onceptiéònem virginis Mariæ celebrémus, Chriſtum ejus Fi- lium adorémus Dominum. enite. I. uem terra. XC. Spécie tua, & pulchritudine Inténde, proſpere pro- céde, & regna. ater noſter. De libro Eccleſiaſtici. Go ex ore Altiſſimi prodivi pri- mogénita ante omnem creatu- ram. Ego feci in cœlis, ut ori- rétur lumen indeficiens, & ſicut nébula texi omnem terram. Ego in altiſſimis habitavi, & thronus meus in colmna nubis. Gyrum cœli circuivi ſola, & profùndum abyſſi penetravi: in fluctibus ma- ris anbulavi, & in omni terra ſte- ti: & in omni pôpulo, & in om- ni Gente primâtum habui: & om- nium excelleéntium, & humilium corda virtùte calcavi: & in his ômnibus réquiem quæsivi, & in hæreditate Dômini morabor. Tunc præcépit, & dixit mihi Creator omnium: & qui creavit meé, re- quievit in tabernaculo meo, & dixit mihi: In Jacob in aäbita, & in Iirael hæreditare, & in eléctis meis mitte radices. 0 0%⏑ ₰ Ho- 3 haie concépta eſt beata virgo Maria ex progénie David: & Per quam ſalus mundi credentibus ap- Paruit„ cujus vita glorioôſa lucem dedit ſæculo. B Conceptiéonem beatz Mariæx vVirginis cum gaudio celebrémus. Per quam. B inſtio, & ante ſæcula creata A ſum, & usque ad futurum ſæcu- Jum non deſinam, & in habita- tione ſancta coram ipſo miniſtravi. Et ſic in Sion firmata ſum, & in civitate ſanctificata ſimiliter re- quiévi; & in Jerúſalem potéſtas mea. Et radicavi in pôpulo hono- rificato, & in parte Dei mei hæré- ditas illius, & in plenitudine San- Ktorum deténtio mea. Quaſi cedrus exaltata ſum in ibano, & quaſi cypréſſus in monte sion. Quaſi palma exaltata ſum in Cades, & quaſi plantatio roſæ in Jericho. Quaſi oliva ſpeciola in campis, & Qquaſi platanus exaltàta ſum juxta aquam in plateis. Sicut cifßamomũ & balſamum aromatizans odorem dedi: quaſi myrrha electa dedi ſua- vitatem odoôris: & quaſi ſtorax, & gâlbanus, & ngula, &gutta, & quaſi Libanus non inciſus vaporavi habi- tationem meam, & quaſi balſamum non miſtum odor meus. Beatiſſimæ virginis Mariæ Con- ceptioôné devotiſſimè celebrémus: Ut ipſa pro nobis intercédat ad Dôminum lJeſum Chriſtum. Cum jucunditate Conceptionem beâtæz Mariæ virginis devotiſſime celebrémus. Ut ipia. Go quaſi terebinthus exténdi α ramos meos, & rami mei hono- Tcis & gratiæ. Ego quaſi vitis fructi- ficavi ſuavitàtem odoris: & flores mei frudtus honoris & honeſtatis. Ego mater pulchræ dilectionis, & timoris, & agnitionis, & ſan- Ke ſpei. In me gratia omnis viæ & veritatis: in me ommis ſpes vitæ & virtůtis Transite ad me omnes, qui concupiscitis me, & à generationibus meis imple- mini: Sspiritus enim meus ſuper mel dulcis „ & hæréditas mea ſuper mel & favum. Memôria mea in generationes ſæculôrum. Qui edunt me, adhac esurient: & qui bibunt me, adhuc sitient. Qui audit me, non confundéèétur, & qui operàntur in me, non pec- cabunt. Qui elucidant me, vitam ætérnam habebunt. lorioſæ virginis Mariæ Con- ceptionem digniſſimam recolamus: GCujus Dominus humilitatem re- ſpexit, quæ Angelo nuntiante concèpit Salvatorem mundi. F. Beatiſſimæ virginis Mariæ Con- ceptionem devotiſſime celebre- mus. Cujus. . Gloôria Patri. Cujus. Adjuvabit eam Deus vuftu ſuo. Deus in medio ejus, non com- movébitur. ater noſter. Ex libro S. Ambroôſii Epiſcopi de Virginibus. It vobis tamquam in imagine Sleſcnga virginitas, vitaque bea- tæ Mariæ: de qua velut in ſpeculo refůlget ſpecies caſtitatis, & forma virtûtis. Hinc ſumatis licer exém- pla vivendi, ubi tamquam in exem- blari magiſtéria expreſſa probitatis, quid corrigere, quid effugere, quid tenere debeatis oſténdunt. Primus diſcendi ardor, nobilitas eſt magi- ſtri. Quid nobilius Dei matre? Quid ſpleudidius ea, quam ſplen- dor elégit? Quid caſtius ea, quæ corpus ſine corporis contagioné generavit? . Concéêptio gloriôſæ virginis Ma- Piæ ex séinine Abrahæ, ortæ de tri- bu Juda, clara ex ſtirpe David,: Cujus vita inclyta cunctas illũ- ſtrat Eccleſias. Hôdie concép- ta eſt beata virgo Maria ex progé- nie David. Cujus. Am de céteris ejus virtütibus quid loquar? virgo erat non ſolàùm corpore, ſed etiam mente; quæ nullo doli ambitu ſincerum adulteraret afféctum. Corde hu- milis, verbis gravis, animi pru- dens: loquéndi parcior, legendi ſtudiòſior, non in incèrto divitia- rum, ſed in prece pauperis ſpem reponens: intenta operi, vere- cunda ſermone, arbitrum mentis solita non höminem, ſed Deum quærere; nullum lædere, bene vel- le mnibus, aſsuúrgere maſoribus natu, æqualibus non invidére, fu- gere jactantiam, rationem ſequi; amare virtútem. . Cum jucunditate Conceptio:⸗ nem beatæ Mariæ celebremu⸗ . Utipla pt Döninum (orde is gloriam ile recelſ⸗ VUr ipſa. Uando lentes Ddpinguis: Wilem! qu Juando vita los golita ee quos miſeri Tet, neque Nihil toryu Verbis proc tecündum. Mon inceſl Petulantio ties ſimul mundo: ſol iutkiti⸗ Qui ſol⸗ dit dened ens mort empiterne Benedi enedicu 1e. G lo Doſt dartn Angelus concey klezi ein. bitare ſi ecio! I ber fllii aud⸗ Lennit dar Homllia Ak eſt: Chridif ex hera ion⸗ nemn le ſi EUncüm h hoin e Enlie⸗ obig gi Ner s lunt ne,t inis Auirt tiſlune ge lamn Ri litaselt nt in velut n Uretapro ic efen ls eiu 1 ie, ſel etiu/ Anbitn7 £ Ut ipſa pro nobis intereédat ad Döminum Jeſum Chriſtum. Corde & animo Chriſto cand- mus gloriam in hac ſacra ſolemni- tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Ut ipſa. Uando iſtaà vel vultu læſit pa- rentes? quando diſsenſit à pfopinquis? quando faſtidivit huù- milem? quando deriſit débilem? quando vitavit inopem à Eos ſo- los solita cœtus virôrum inviſere, quos miſericordia non erubeſce- ret, neque præteriret verecúndia. Nihil torvum in ôculis, nihil in verbis procax, nihil in actu inve- recundum. Non geſtus fractior, non inceſſus ſolütior; non vox petulantior; ut ipſa corporis ſpé- cies ſimulacrum fuerit mentis, fi- güra probitatis. Conceèptio tua, Dei Genitrix Virgo, gaudium anñuntiavit univerſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: à Qui ſolvens maledictionem, de- dit benedictionem; & confün- dens mortem, donavit nobis vitam ſempitérnam. Benedicta tn in mulieribus, & benedidus fructus ventris tui. Ex te. loria Patri. Qui. Poſt partum. A Angelus Doômini nuntiavit Mariæ, & concepit de Spiritu ſancto. Elégit eam Deus, & præelégit eam. In tabernaculo ſuo ha- bitâre facit eam. ater noſter. éctio fancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Iber generationis jelu Chriſti filii David, filii Abrakam. A- braham genuit Iſaac. Iſaac autem genuit lceb. Et réliqua. Homilia S. Auguſtiii Epiſcopi. Atthæus Evangeliſtaà iic oflus eſt: Liber generatioônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. Quo exoôrdio ſuo ſatis oſténdit, ge- nerationem Chriſti ſecundùm car- nem ſe ſuscepiſie narrandam. Se- eundùm hanc enim Chriſtus filius höminis eſt: quod etiam ſe ipfe ſæpiſſimè appellat, commendans nobis, quid miſericorditer dignat- it eſſe pro nobis. Nam illa ſupér- na & æterna generatio, ſecundùm 715 585 quam Filius Dei unigénitus eſt an- te omnem creatram, quia omnia per ipſum facta ſunt, ita ineffabilis eſt, ut de illa dictum à Prophéta intelligatur: Generationem ejus quis enarrabit? Beatam me dicent omnes gene- fatiônes: Quia fecit mihi Do- minus magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus. Et miſe- ricordia ejus à progénie in progé- nies timentibus eum. Quia Bno. Cujus feſtum colimus, ipſa Virgo virginum. Xéquitur ergo humanam gene- Srationem Chriſti Matthæus, ab Abraham generatores commémo- rans, quos perduúcit ad Joſeph vi- rum Mariæ, de qua natus eſt Jeſus. Neque enim fas erat, ut ob hoc eum a conjugio Mariæ ſeparandum Eiarer „quôd non ex ejus concu- itu, ſed virgo peperit Chriſtum. Hoc enim exemplo magnifice in- ſinuatur fidelibus conjugatis, étiam ſervata pari consenſu continentia; poſſe permanere, vocarique con- juügium, non permixto corporis Fexu, ſed cuſtodito mentis affectu: præsértim quia naſci eis étiam fi- lius pôtuit ſine ullo complexu carnäali, qui propter ſolos gignen- dos filios adhibéndus eſt. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ» Ghriſtus Deus noſter. 5, Ora pro péôpulo, intêrveni pro clero, in- tercéde pro devòto femineo ſexu, séntiant omnes tuum juvamen »„ uicumgue célebrant tuam ſan- am Conceptionem. Quia. lôria Patri. Chriſtus. Um autem evidéenter dicat A- pôſtolus Paulus, ex sémine Da- vid ſecundùm carnem Chriſtum; ipſam quoque Mariam de ſtirpe David aliquam conſanguinitatem duxiſſe, dubitare utique non debemus. Cujus féminæ quoô- niam nec ſacerdotale genus tacé- tur inſinuânte Luca, quòd cogna- ta ejus eſſet Eliſabeth, quam dicit de filiabus Aaron: firmiſſimé te- néndum eſt, carnem Chriſti ex utrôque gênere propagaätam, ex Regum ſcilicet, & ſacerdétum: in uibus personis apud illum popu- um Hebræoôrum étiam my ſtica O % 5 unctio „5 86M . 4 unctio figurabatur, id eſt, chrisma, ſuo. unde Chriſti nomen elucet, tantòà antèe étiam iſta evidentiſſima ſig- nificatiõne prænuntiatum. e Deum laudamus. II. A D L A U D. E S, Oncèptio gloriôſæ virginis Ma- riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tribu Juda, clara eſt ſtirpe David. ñs regnav. II. Conceèptio eſt hôdie ſanéctæ Mariæ virginis: cujus vita inclyta cunctas illũſtrat Eccléſias. Regali ex progénie Maria exorta refúlget: cujus précibus nos adjuvarizmente & ſpiritu devotiſſi- mée poscimus. Corde & ànimo Chriſto ca- nämus gloôriam, in hac ſacra ſo- lemnitate præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Cum jucunditàâte Concep- tiônem beatæ Mariæ celebrémus; ut ipſa pro nobis intercédat ad Dôminum Jeſum Chriſtum. b initio. Ixxxiii. gloriôſa Virg. Ixxxiii. Concéptio eſt hôdie ſanctæ Mariæ virginis. Cujus vita ſnclyta cunctas illũ- ſtrat Eccleſias. Conceptionem hodiérnam perpé- tuæ virginis genitricis Dei Mariæ ſolemniter celebrémus, qua celſi- tûdo throni proceſſit, alleluja. Amulis tuis, quæſumus Doômi- ne, cœléſtis gratiæ munus im- Pertire: ut quibus beatæ virginis Partus éxtitit ſalütis exordium, Conceptiônis ejus votiva ſolemni- tas, pacis tribuat increméntum. Per Dominum. Qui natus es de Maria virgine. Goncéptio eſt hédie. b initio. Spécie tua, Et pulchritú- dine tua. Spécie tua. Intén- de, proſperé procede, & regna. Et pulchritůdine. Gloôria Patri. Spé- Cie. Adjuvabit eam Deus vultu Deus in médio ejus, nom commovébitur. Regali ex progénie. T ſic in Sion firmata ſum, & in civitate ſanctificata ſimiliter requiévi, & in Jerùúſalem poté- ſtas mea. Et radicavi in pôpulo ho- norificato, & in parte Dei mei hæ- réditas illius, & in plenitudine Sanctörum deténtio mea. Adjuvabit eam, Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus, non gommovebitur. Deus vultu ſuo. GloriaPatri. Ad- juvabit. Elégit eam Deus, & præelégit eam. Be. In tabernaculo suo habitare facit eam. Cum jucunditate. N platéis ſicut cinnamòmum & ballamum aromatizans odorem dedi: quaſi myrrha elécéta dedi ſuavitatem odoris. . Elégit eam Deus Et præelegit eam. Elégit eam. In tabernaculo ſuo habitare fa- cit eam. Et præelégit. oôria Patri. Eléegit. Diffúſa eſt gratia in laàbiis tuis. Proptéreàa benedixit te Deus in ætérnum. 2 Conceptio tua, Dei Génitrix Vir- go, gaudium annuntiavit univerſo mundo: ex te enim ortus eſt ſol ju- ſtitiæ, Chriſtus Deus noſter; dut ſolvens maledictionem, dedit be- nedictionem: & confúndens mor- tem, donavit nobis vitam ſempi- térnam, DIE IX. DECEMBRIS= . Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. LXuültat Maria, & matrem ſe læta miratur, & de Spinte sanco ſe peperiſſe gaudeten i guis peper zec quia g ne miratun minas ben, no non no circumde Maria, quia Her- conſentie inſignis humiliter cem corpo Lloriamegr AIt. Lecc⸗ dicent om Concep tir ex zen bu juda, Cujus ſtrat bccl 1a eſt bea me Dayic Beit OVpale⸗ dum prrce Sularl tuo tiſtiperdi⸗ Lilitas hun ur ſolo Uindi adit uee quase ue merit Aiones . Cllpas n Mitte non exrauditio⸗ tidotum quia péperit innúpta, terrétur: sed quia genũerit;, cum exultatioô- ne miratur. O féêmina ſuper feé- minas benedicta, quæ virum omni- nò non novit, & virum ſuo utero circùmdedit! Circumdat virum Maria, Angelo fidem dando ⸗ quia Heva perdidit virum, ſerpénti conſentiendo. O felix obediéntia! inſignis gratia! quæ dum fidem humiliter dedit, cœli in ſe opifi- cem corpotàavit. Hinc proméruit gloriam, quam ipſa poſtmodum au- Xit. Ecce ait: ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Concéptio gloriôſæ virginis Ma- riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri- bu Juda, clara ex ſtirpe David: Cujus vita inclyta cunctas illũ- ſtrat Eccléſias. Hôdie concép- ta eſt beata virgo Maria ex progé- nie David. Cujus. Beâta Maria, quis tibi dignè valeat jura gratiärum; ac lau- dum præcoônia repéndere, quæ ſin- gulari tuo aſsenſu, mundo ſuccur- riſti perdito? Quas tibi laudes fra- gilitas humani géneris persolvat, quæ ſolo tuo commercio recupe- randi aditum invénit? Accipe ita- que quascuúmque exiles, quascúm- que meéritis tuis impares gratiarum actiones: & cùm ſusceperis vota, culpas noſtras orando excuſa. Ad- mitte noſtras preces intra ſacrariu exauditionis, & reporta nobis an- tidotum reconciliatiônis. Cum jucunditate Conceptiô- nem beatæ Mariæ celebrémus: Ut ipſa pro nobis intercédat ad Dominum jJeſum Chriſtum. Corde & animo Chriſto canâ- mus glôriam in hac ſacra ſolemni- tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Ut ipſa. It per te excusàbile, quod per te ingérimus: fiat impetrabile, quod fida mente pôſcimus. Accipe quod offérimus, redona, quod ro- Samus, excuſa, quod timémus: quia tu es ſpes única peccatoôrum. Per te ſperamus veniam delicto- rum, & in te beatiſſima noſtrorum eſt expectatio præmiôrum. Sanéta Maria ſuccuùrre miſeris, juva puſil- lanimes, réfove flébiles, ora pro pôpulo, intérveni pro clero, in- tercéde pro devoto femineo ſexu: 587 uicumque célebrant tuam ſan- am Conceptionem. Conceéptio tua, Dei Genitrix virgo, gaudium anuntiavit univêrſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: Qui folvens maledictionem, de- dit benedictionem; & confün- dens mortem, donavit nobis vitam ſempitérnam. Benedicta tu in muliéribus, & benedictus fructus ventris tui. Ex te. loria Patri. Qui. éctio ſancti Evangélii ſecndùm Matthæum. Iber generationis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. A- braham génuit Iſaac. Iſaac autem génuit Jacob. Et réliqua. Homilia S. Hieronymi presbyt. N Iſaia légimus: Generatiônem ejus quis enarrâbit? Non ergo putémus, Evangeliſtam Prophétæ eſſe contràärium: ut quod ille im- poſsibile dixit effatu, hic narrare incipiat: quia ibi de generatione divinitaàtis, hic de incarnatione eſt dictum. A carnalibus autem cœpit, ut per hominem Deum diſcere in- cipiamus. Filii David, filii Abra- ham. Ordo præpôſterus, ſed ne- ceſsario commutatus. si enim primùm poſuiſſet Abraham, & poſt- eà David, rurſus ei repeténdus fue- rat Abraham, ut generationis séries texerétur. Beatam me dicent omnes gene- ratioônes: Quia fecit mihi Dô-⸗ minus magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen eſus. Et miſe- ricordia ejus à progenie in progé- nies timentibus eum,. Quia. Deò autem céteris prætermiſſis; horum filium nuncupavit: quia ad hos tantùm facta eſt de Chriſto repromiſſio. Ad Abraham: In sémine, inquit, tuo benedicéntur omnes Gentes, quod eſt Chriſtus. Ad David: De fructu ventris tut ponam ſuper ſedem tuam. Judas autem génuit Phares & Zaram de Thamar. Notaândum, in genea- logia Salvatoôris nullam ſanctarum aſsumi mulierum;, ſed eas, quas Scriptúra reprehénditiut qui prop- ter peccatéôres venerat, de pec- séntiant omnes tuum juvamen, catoribus nascens, omnium pec- Cata 588 càta deléret. Unde & in conſe- quéntibus Ruth Moabitis poônitur, & Bethſabée uxor Uriæ. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus éſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter. Ora pro populo, intérveni prô clero: intercede pro devoto femineo ſe- xu:sentiant omnes tuum juvamen, uicumque célebrant tuam ſan- am Conceptionem. Quia. 21oria Patri. Chriſtus. Acob autem génuit Joſeph. Hunc locum objecit nobis Julia- nus Auguüſtus de diſſonantia Evan- geliſtarum, cur Evangeliſta Mat- thæus Joſeph dixerit filium Jacob, & Lucas eum filium appellarit He- li: non intélligens conſuetůdinem Scripturarum, quòd alter ſecundùm natùram;alter ſecundùm legem ei Pater ſit. Scimus enim hoc perMoy- ſen Deo jubente præceptum, ut ſi frater, aut propinquus absque li- beris mortuus fuerit, alius accipiat uxorem ad ſuscitandum ſemen fra- tris, vel propinqui ſui. Joſeph vi- rum Mariæ. Cùm virum audieris, ſuſpicio tibi non subeat nuptiarũ: ſed recordare conſuetũdinis Scrip- turarum, quod ſponſi viri, & ſponſæ vocéntur uxores. e Deum laudamus. II. N t. Iſte Sanctus. Gléria & honore. nfirmitatem. XIV. DIE X. DECEMBRIS. Sermo S. Bernardi Abbatis. Num fecit Doôminus ſuper terram, ut müůlier circumda- ret virum, nec alium quam Chri- ſtum, de quo dicitur: Ecce vir, Oriens nomen ejus. Novum quo- que fecit in cœlo, ut mulier ſole appareret amicta. Denique & co- ronavit eum, & viciſſim ab eo me- ruit coronâri. Egredimini filiæ Sion, & videte Regem Salomonem in diadéemate, quo coronavit eum mater ſlua. Verùm hoc aliàs. In- * terim ſanè ingredimini magis, & vidéte Reginam in diadémate, quo coronaâvit eam Filius ſuus. In ca- pite, inquit, ejus corona ſtellarum duoëdecim. , Concéptio gloriôſæ virginis Ma- fiæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri- bu Juda, clara ex ſtirpe David: Gujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. 5. Hodie concepta eſt beata virgo Maria ex progenie David. Cujus. N. Ignum planè ſtellis coronäri caput, duod & ipfis longé cla- riùs micans, ornet eas potiùs, quaàm ornétur ab eis. Quidni co- rônent sidera, quam ſol veſtit? Sicut dies verni circumdabant eam flores rosarum, & lilia convallium. Nimirum læva ſponſi ſub capite ejus , & jam déxtera illius ample- xaâtur eam. Quis illas æſtimet gem- mas? Quis ſtellas nominet;, qui- bus Mariæ régium diadéma com- pactum eſt? . Cum jucunditàte Conceptio- nem beatæ Mariæ celebrémus: Ot ipſa pro nobis intercedat ad Dôminum Jeſum Chriſtum. Corde & animo Chriſto canà- mus glôriam in hac ſacra ſolemni- tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Ut ipſa. Uid ergo ſideéreum micat in generatione Mariæ? Plane qifod ex Regibus orta; quod ex sémine Abrahæx, dquòôd generoſa ex ſtirpe David. Si id parum vi- détur, adde, quod generationi illi ob ſingulare privilégium ſanctità- tis, divinitùs noſcitur eſſe conceſ- ſa; quòd longe ante eisdem patri- bus cœlitùs repromiſſa, quòôd my- ſticis præfigurata miraculis, quo oraculis prænuntiata propheéticis. Hanc enim ſacerdotalis virga;, dum ſine radice floruit: hanc Ge- deoônis vellus, dum in médio ſic- cæ areæ maduit: hanc in Ezechié- lis viſione Orientalis porta, quæ Balli unquam patuit, Præſigna- at. W Concéptio tua, Dei Génitris virgo, gaudium annuntiavit unt- verſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus no- ſter: Qui ſolvens maledictio- nem, dedit benedictionem; confuùndens mortem, donavit no- bis vitam ſempitérnam. & Benedicta tu in mulieribu; benedtit ke. ectio ſa lber! filii D braham benuit ) De Hon On! mer tur, dum lia cæpta Itaque cun ſeph & Ma er Abrahz tut, prote Matia. Ha an eſt, fanilie h Utörem p. cognationi ue ülios Uwottuns ei ita in Pr ordo, cum ſe nati etle lentur, 4 Deatan- hetatione minus Wa Iandum : Veht mi In Moge Quis fech Equer müs beneratt Mummero ſtire hu ur. No⸗ Alicd inn 1n beſtis⸗ , alius 10. ane Dafic gu Mumera 4 trans gidigde Geprehen Wendicij benedictus fructus ventris tui. Ex te. loôria Patri. Qui. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. LBh generatioônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. A- braham génuit Iſaac. Iſaac autem génuit Jacob. Et réliqua. De Homilia S. Hilarii Epiſcopi. On refert, quis in originis nu- mero atque ordine collocé- tur, dummodo universoôrum fami- lia cœpta eſſe intelligatur ab uno. Itaque cùm ejúsdem Tribus ſit Jo- ſeph & Maria, dum profectus éſſe ex Abrahæ genere Joſeph oſténdi- tur, profecta quoque docèétur & Maria. Hæc enim in lege ratio ſer- vata eſt, ut ſi môrtuus ſine filiis familiæ princeps eſſet, defùncti uxôrem poſterior frater ejusdem cognationis acciperet, ſusceptos- que filios in familiam ejus, qui moôrtuus eſſet, referret, maneretq; ita in primogeénitis ſuccefſiônis ordo, cùm patres eoôrum, qui poſt ſe nati eſſent, aut nominée habe- réntur, aut genere. Beatam me dicent omnes ge- nerationes: †. Quia fecit mihibo- minus magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus. Et miſericôrdia eius à progeènie in progenies timentibus eum. Quia fecit. Equens illud eſt, ut quia dixi- mus ſecundùm rerum fidem generationis iſtius ordinem nec número ſibi, nec ſucceſſioône çon- ſtare, hujus quoque rei ratio affera- tur. Non enim levis cauſa eſt, ut àliud in narratione ſit, äliud fuerit in geſtis: & aliud referätur in ſum- ma;, aliud verò teneâtur in nůme- ro. Namque ab Abraham usque ad David quatuôrdecim generationés numeratæ ſunt: & à Davyid usque ad transmigrationem Babylônis in quibusdam libris decem & ſeptem deprehendúntur. Sed in hoc non mendacii, aut negligentiæ vitium eſt. Tres enim ratiéône prætéritæz ſunt. Nam Joras genuit Ochoziam, Ochozias verô genuit Joam. Joas deinde Amasiam, Amasias autem Oziam: & in Matthæo Joras Oziam genuifle ſcribitur; cùm quartus ab . 589 eo ſit. kloc ita, quia ex Gentili féêmina Joras Ochoziam genuit, ex Achab ſcilicet, qui Jézabel habuit uxorem. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: * Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ: Chriſtus Deus noſter. Ora pro poôpulo, intérveni pro clero, intercéde pro devoôto femineo ſe- xu: séntiant omnes tuum juvamen, quicüumque célebrant tuam ſan- ctam Conceptionem. Quia. loria Patri. Chriſtus. Enique per Prophétam non niſi quarta generatione in throno régio Iſraélis quemquam de domo Achab eſſe ſeſsurum dici- tur. Purgata igitur labe familiæ gentilis tribus, quæ prætéritis jam Régulis in quarto generationum conſequéntium ordine numeratur: & usque ad Mariam generationes quatuordecim eſſe ſcribuntur »„ cùm in número decem & ſeptem reperiäntur, nullus error eſſe pote- rit ſciéentibus, non eam ſolùm eſſe Dômino noſtro Jeſu Chriſto originem, quæ cœpit ex Maria: ſed in procreatiône corpôrea, nati- vitàtis ætérnæ ſignificantiam com- prehéndi. e Deum laudàâmus. II. Qui odit änimam. Juſtus ut palma. nfirmitatem no- ſram. XX. DIEP EI. DEGEMBRIS. Xândi Déômine, preces no- ſtras: & interveniénte beato Dâmaſo Confeſsore tuo, atque Pontifice, indulgentiam nobis tri- bue placatus, & pacem. Fer Do-⸗ minum. 586. 590 DAnatus Hiſpanus, vir egrégius & eruditus inscripturis, indiéto primo Conſtantinopolitano Conci- lio, nefariam Eunomii, & Macedo- nii hæreſim extinxit. Idem Arimi- nenſem convéntum, à Libério jam antè rejéctum, iterum condemna⸗- vit: in quo, ut ſcribit ſanctus Hie- ronymus, Vaſéntis potiflimum & Ursacii fraudibus damnatio Nicæ- næ fidei conclamata fuit: & inge- imiscens orbis terrarum, ſe Arianũ eſſe miratus eſt. Invéni David ſervum meum; ôleo ſancto meo unxzi'eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Asilicas duas ædificavit, àlte- ram ſancti Laurentii nomine ad theatrum Pompeji, quam maxi- mis munéribus auxit, eique domos, & prædia attribuit: alteram via Ar- deatina ad Catacumbas. Platôniam êétiam, ubi côrpora ſanctôrum Petri & Pauli aliqnamdiu jacuérunt, de- dicavit, & exornavit elegantibus vérſibus. Idémque proſa & verſu ſcripſit de virginitate, multaque alia metro édidit. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltâvi eléctum de plebe mea: * Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, Öéleo ſancdto meo unxi eum. Manus. Oenam taliônis conſtituit iis, qui alterum falſi criminis accu- sâäſſent. Statuit, ut, quod pluri- bus jam locis erat in usu, Pſalmi per omnes Eccléſias die noctque ab altérnis caneréntur; & in fine cujusque Pſalmi dicerétur, Gloria Patri, & Filio, & Spiritui ſanéto. Ejus juſſu ſanctus Hieronymus no- vum Teſtamentum Græcæ fidei reddidit. Cùm Eccleſiam rexiſſet annos decem & ſeptem, menſes duos, dies viginti ſex, & habuiſſet Ordinatiônes quinque menſe De- cémbri, quibus creavit Presbyteros triginta unum, Diaconos ünde- cim, Epiſcopos per diverſa loca ſexaginta duos 3 virtüte, doctrina, ac prudentia clarus, propé octo- genarius, Theodoſio ſenioôre im- perante, obdormivit in Domino, & via Ardeatina unà cum matre, & ſoröre ſepultus eſt in Basilica, quam iple ædificaverat. IIlius reli- quiæ pôſteà translatæ ſunt in Ec- cléſiam ſancti Laurentii, ab ejus nomine in Däamaſo vocaâtam. Iſte eſt, qui ante Deum magnas vittůtes opératus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populorum. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia reg- gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. igiläate. uu Xlii. 586. Dum eſſet Juſtum deduxit. XIi. ſummus. xaudi Dñe. DIE XII. DECEMBRIS. Ex libro S. Epiphanii Epiſcopi ad- vérſus hæreſes. Eâta Mater Dei Maria per He- vã ſignificatur, quæ per ænigma accépit, ut mater vivéntium vo- cétur. Illa étenim mater viventium vocata eſt, eétiam poſtquam audi- vit: Terra es, & in terram reverté- ris, poſt transgreſſionem. Et mi- rum eſt, quòd poſt transgreſſio- nem hoc magnum cognomen ha- buit. Et quod quidem pertinét a rem ſenſibilem, ab illa Heva omnis hominum generatio deducta eſt in terra: hic autem veré à Maria hæc vita mundo génita eit, ut vivéntem gigneret, & fieret Maria mater Vi- ventium. Per ænigma igitur Maria Mater vivéntium appellata eſt. Concéptio glorioſæ virginis Ma- riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri- bu Juda, clara ex ſtirpe David: Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. F. Hoôdie concepta eſt beata virgo Maria ex progénie David. Gujus. Evæ datum eſt operire cor- pus ſenſibile propter nudi- tätem ſensibilem; Mariæ véro . datum datum ett Agnum,& Asni &6 vellere in ipſius inch tatis, Heya eſt homin mots ingre lia verò ca eſt nobis Dei adyen undavitpe Vit & rati⸗ illinc Moe morte fier- nobis vita Mullere in Juoniam! det rgo, bkella eſt: obedient tiato advw Vita ætér Cum nem bez Ut ipſ Doôminun Corde Umus glor 1ate præce Ur ihla. E M eſt de E Datkem & adher u in 1 0c Ia in Chri Seriptu Proprie lem dix 10, non Cdtam. un de N in Oninun le üb Wocoſta 4 Rcun nut in ait kiabeni iilne tun Eti l CEHO. enükgl hetele, eiun naen Ee datum eſt à Deo, ut paâreret nobis Agnum, & ovem, & ex glôria ipſius Agni & ovis fieret nobis velut a vellere in ſapiéntia per virtütem ipſius indumentum incorruptibili- tatis. Heva étiam mortis cauſa facta eſt hominibus ; per ipſam enim mors ingréſſa eſt in mundum. Ma ria verò cauſa vitæ, per quam genita eſt nobis vita, & per hanc Filius Dei advénit in mundum: & ubi ab- undavit peccatum, ibi ſuperabunda- vit & gratia: & unde illata eſt mors, illinc procéſſit & vita, ut vita pro morte fieret: & qui per mulierem nobis vita factus eſt, mortem ex muliere inductam excluderet. Et quoniam illic Heva, cùm adhuc el- set virgo, per inobedientiam trans- gréſſa eſt: e contrario per Virginem obedientia gratiæ facta eſt, annun- tiato advéntu in carne de cœlo, & vita ætérna. Cum jucunditàte GConceptiô- nem beatæ Mariæ celebrémus: Ot ipſa pro nobis intercedat ad Dôminum Jeſum Chriſtum. Corde & animo Chriſto cana- mus gloôriam in hac ſacra ſolemni- tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Ut ipfſa. E Maria accipitur (liceat mi- Lhi hoc dicere) quod ſcriptum eſt de Eccléſia: Kelinquet homo patrem ſuum, & matrem ſuam, & adhærébit uxôri ſuæx: & erunt duo in carne una. Sanctus au- tem Apoſtolus dicit: Myſterium hoc magnum eſt, ego aufem dico in Chriſto, & Eccleſia. Et vide Scripturarum accuratam dicendi proprietatem, quod de Adam qui- dem dixit, formavit: de Heva ve- r0, non formatam eſſe, ſed ædifi- catam. Accépit enim, inquit, unam de coſtis ejus, & ædificavit ipſi in uxôrem. Quo oſténdat, Dominum quidem de Maria effor- mſſe ſibi ipſi corpus, ab ipſa ve- r0 coſta ædificatam eſſe Eccleſiam, in eo, quod punctum & apértum eſt ipsius latus, & myſtéria sangui- nis, & aquæ, prétia redemptiônis facta ſunt. Conceptio tua, Dei Génitrix virgo, gaudium annuntiaâvit uni- vérſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus no- ſter: “ Qui ſolvens maledictio- nem, dedit benedictionem, & 591 confundens mortem, donavit no- bis vitam ſempitérnam. Benedicta tu in muliéribus, & benedictus fructus ventris tui. Ex te. éria Patri. Qui. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. . L Isr generatiéônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. A- braham génuit Iſaac. Iſaac autem génuit Jacob. Et réliqua. Homilia S. Joaânnis Chrysôſtomi. Uditu quidem mirabile eſt » quòôd ineffabilis Deus, & qui nec ſermônibus explicari poteſt» nec cogitatiénibus compreheéndi;, Patrique per oömnia cozqualis, per Virginis ad nos venit uterum;, & fieri ex muliere dignatus eſt, & habére progenitôres David„ & Abraham: & quid dico David, & Abraham? étiam illas, quod ma- gis ſtupendum eſt „ féminas » quas paulò ante memoràavi. Hæc igitur audiens mente consùúrge, ni- hilque hùúmile ſuſpicéris, ſed pô- tiùs propter hoc ipſum maximè mirare, quia cùm verus & diléctus Filius ſit ſempitérni Dei, étiam Filius David eſſe dignatus eſt »„ modo ut te filium faceret Deizſer- vum patrem habére dignatus eſt, ut tibi ſervo Patrem faceret ipſum Deum. Beätam me dicent omnes ge- neratiônes: $ Quia fecit mihiô- minus magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus. Et miſericôrdia eius à progenie in progénies timentibus eum-. Quia fecit. Ides ab ipſo ſtatim principio, quaàam læta ſint hæc nüúntia. Quèòd ſi àmbigis de his, quæ ad tůum ſpectant honôrem;, ab iis- quæ illius ſunt, étiam tua diſce crédere. Quantum enim conſe- qui poteſt humana ratio, multô eſt difficilius, Deum hôminem- fieri, quàm hôminem Dei Filium conſecrari. Cùm ergo audieris » quia Filius Dei, Filius ſit & Da- vid & Abrahæ, dubitaàre jam déſi- ne, quòd & tu, qui filius es Adæ⸗ futùúrus ſis Filius Dei; non enim ſemetipſum ita humiliâſſet, niſi nos efſet exaltaturus. Natus eſt enim 92 enin ſecndům carnem, ut tu naſcerere ſpiritu; natus eſt ex mu- liere, ut tu desineres filius eſſe mulieris. . Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ: Ghriſtus Deus noſter. Ora ro pôpulo, intérveni proe clero;, intercede pro devoto femineo ſe- xu: séntiant omnes tuum juva- men, quicúmque celebrant tuam ſanétam Conceptiénem. Quia. Gloôria Patri. Chriſtus. Roptéreà duplex facta generâ- tio eſt, hæc ſcilicet noſtræ simi- lis, illa noſtram emineênter excé- dens. Quòd enim natus ex fémina eſt, & nobis competit: quòd veròô non ex sanguine, neque ex volun- tate carnis, aut viri, ſed ex Spiritu ſancto, aliam nobis iublimiorem futurämque, & ſpiritu conſequen- dam generatioônem promittit. Sed alia quoque omnia ex simili diver- ſitate conſtabant. Nam & baptis- ma proféctò tale ſuscépit, quod ha- beêret quidem aliquid véteris, habe- ret & novi, quòd enim baptizatus eſt à Prophéta, expréſſit vetus: quòd autem defcendit Spiritus;, agdumbravit novum. . g£ Deum laudamus. II⸗ DIE XIII. DECEMBRIS. Orinte ſancta Lucia, liv. In tua patiéntia poſſediſti àänimam tuam, Lucia ſponſa Chriſti: odiſti, quæ in mundo ſunt, & coruſcas cum Angelis: sanguine proprio ini- micum viciſti. „ Xäudi nos Deus ſalutaris no- ſter: ut ficut de beatæluciæ vir- ginis & martyris tuæ feſtivitate gaudémusz ita piæ devotiônis eru- diamur affectu. Per Domingm. 586. lv. e virginibus. muni. Ilvii. Lucia virgo, quid à me petis, quod ipfa pôteris præſtare conti- nuò matri tuæx? Nam & fides tus illi ſubvénit, & ecce ſalvata eſt. Quia jucundum Deo in tua vir- ginitate habitaculum præpardſti. Sicut per me civitas Catanen- ſium ſublimatur à Chriſto, ita per te Syracusana civitas decorabitur. Quia jucündum. Rogavi Döminum meum je- ſumChriſtum, ut ignis iſte non do- minétur mei: * Et imperravi à Dômino inducias martyrii mei. Pro eo, ut me diligerent, de- trahébant mihi: ego autem ora- bam. Et impgtravi Grata facta eſt à Dômino in certamine, quia apud Deum, & apud hömines glorificata eſt: in conſpé- ctu Principis loquebatur lapieéntia: Et Däs omnium dilexit eam. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo: Deus in medio ejus, non commo- vébitur. Et. loria Patxi. Et. Leia virgo Syracusäna, génere & Chriſtiana fide ab infantia nobilis, una cum matre Eutychia, quæ sanguinis fluxu laboràbat, Ca- tanam ad venerandum corpus bea- tæ Agathæ venit: quæ ad ejus le- pulchrum cùm ſuppliciter oràâſſet, Agathæ interceſſione matri ſanita- tem impetravit, Statim verò ma- trem exoravit, ut quam dotem ſibi datùra eſſet, Chriſti paupéribus tri- bui paterétur. Ut igitur Syracuſas rediit, omnem pecuniam, quam ex facultatibus venditis redegerat „ paupeéribus diſtribuit. D Veni ſponſa Chriſti, aàccipe co- roônam, quam tibi Dominus præ- parâvit in ætérnum: pro cuſus amore sanguinem tuum fudiſti: Et cumAngelis in paradiſum in- troiſti. Veni electa mea, & ponam in te thronum meum „ quia concupivit Rex ſpeciem tu- am. Et. Uod ubi resciviſſet is, chi eam parentes contra virginis voluntatem deſponderant; “ ſchiſum Jvot Chri Ouanille, Minis adͤ c perducere: (nlam vi Chriſtianz magis iple te conaba Verba, c bera. Cul ba geeſſe Chriſto Do ſteteritig a nollte cos guid loqu⸗ ſobis in il nünon enin II, ſed Sp lut in vod Diffaſa ropter Aternum, chritüdine Nrocéde, gäſlet ſcnctus: Myentes 1 enci. Ar Danar duci Gelerat. jülleris io ( Itur 4 S 60 trahi ju Violareétur elt, ur für⸗ Ut nulla v et. Qua n e terpenti 0 Cli inp⸗ quidem ormnentis did tnnes deepto, ſi ttangu Erat Dioch mörtuis, tum Deo riſs intino bubrnn ecie nn Int kegna, elg in eie Oria bat Rrey, 1 hnibu wij gvidi 8 Metuet⸗ Nn Als cceſtitn n Deo inn lum Nenti 1ego Aten NI nDens in iphictete⸗ ſone un lui 6 CNi , Paſchàſium Præfédum Luciam; quòd Chriſtiana eſſet, accusavit. Quam ille, cùm nec précibus, nec minis ad cultum idolôrum poſſet perdúcere: imòô rantò magis in- cenſam vidéret ad celebrandas Chriſtianæ fidei laudes, quantô magis ipſe eam à ſenténtia avérte- re conabatur: Ceſsabunt, inquit, verba, cùm ventum erit ad ver- bera. Qui virgo: Dei ſervis ver- ba deéſſe non poſſunt, quibus à Chriſto Dômino dictum eſt: Cùm ſtetéritis ante Reges, & Præſides, nolite cogitare, qumodo;, aut quid loquäamini: dabitur enim vobis in illa hora; quid loquami- ni: non enim vos eſtis, qui loquimi- ni, ſed Spiritus ſanctus, qui léqui- tur in vobis. Diffúſa eſt grätia in läabiis tuis: Proptéreâà benedixit te Deus in æXtérnum. Spécie tua, & pul- chritůdine tua inténde, prôſperè procéde, & regna. Propféreà. Uam cùm Paſchaſius interro- sgaâſflet: Eſtne in te Spiritus ſanctus? reſpôndit: Caſtèé, & piè vivéntes templam ſunt Spiritus ſancti. At ille: Jubebo te ad lu- pâànar duci, ut tée Spiritus ſanctus déſerat. Cui virgo: Si invitam juſſeris violari, caſtitas mihi dupli- cäbitur ad coronam. Quare Pa- ſchaſius ira inflammatus, Luciam eòô trahi juſſit, ubi ejus virginitas violarétur: ſed divinitùs factum eſt, ut firma virgo ita consiſteret, ut nulla vi de loco dimovéri poſ- ſet. Quam ob rem Præféctus cir- cum ipſam, pice;, resina, ac fervénti bleo perfüſam, ignem ac- céndi imperavit: ſed cùm ne flam- ma quidem eam læderet, multis torméntis excruciaâtæ guttur gla- dio transfigitur. Quo vülnere accépto, Lucia prædicens Ecclé- ſiæ tranquillitatem „ quæ futüra erat Diocletiano, & Maximiano moôrtuis, Idibus Decémbris ſpiri- tum Deo réddidit. Cujus corpus Syracúſis ſepultum, deinde Con- ſtantinépolim;, poſtrémòô Venétias translatum eſt. Spécie tua , & pulchritúdine tua, Intende, prôſperè procéde, & regna. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis, proptéreà benedixit te Deus in æternum. Inténde. loria Patri. Intéende. Brevy. Rom. 3932 Pape Imile eſt regnum coléôrum thésâuro. e in &6 non Ixvi. Propter veritätem, & man- ſuetùdinem, & juſtitiam: ⁶ι Et de- ducet te mirabiliter déxtera tua. V. Spécie tua, & pulchritudine tua intende, proſperèe procede, & re- na, Et deducet. Z.lill. Dilexiſti juſtitiam, & odi- ſti iniquitatem: * Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus ôleo lætitiæ. „Propter veritätem, & manſuetũu- dinem, & juſtitiam. Proptéreà, loôria Patri. Proptérea. L A U D. E S» Rante ſancta Lucia, appaâruit ei beata Agatha, & conſola- bätur ancillam Chriſti. Dominus regnavit. 4 Lucia virgo, quid à /me pe- tis, quod ipſa pôteris præſtare con- tinuò matri tuæx? Per te, Lucia virgo, civitas Syracusana decorabitur à Dômino Jeſu Chriſto. 2. Benedico te Pater Döômini mei Jeſu Chriſti, quia per Filium tuum ignis extinctus eſt à latere meo. Ania, Soror mea Lucia, virgo Deo deyôta, quid à me petis, quod ipſa pôteris præſtàre continuò ma- tii tuæ ? . Ixi. Diffuſa eſt gratia in lâbiis tuis. Proptéreà benedixzit te Deus in ternum. 18, Colůmna es immòbilis, Lucia ſponſa Chriſti: quia omnis plebs te expéétat, ut accipias corônam vitæ, allel. Xàudi nos Deus ſalutä- ris. 592. 586. & Fer am, Afa. Lucia virgo. Fratres, Qui gloriatur., r. Spécie tua, Et pulchrituú- dine tua. Spécie tua. Inten- de, proſperè procéde, & regna. Et pulchritüdine. 16ria Patri. Spé- cie. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. te. Deus in médio ejus, non commovébitur. Per te Lucia virgo. P P 594 Muülor enim vos Dei æmula- tione. Deſpondi enim vos uni viro virginem caſtam exhibére Chriſto. Adjuvaâbit eam;, Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus, non commovébitur. Deus vultu ſuo. löria Patri. Ad- juvabit. Elégit eam Deus, & præelégit am. He. In tabernaculo suo habitare facit eam. Soror mea Lucia. Oomine Deus meus, exaltâſti ſuper terram habitationem meam, & pro morte defluénte deprecâta ſum. Invocavi Dõôminum Patrem Dômini mei, ut non dere- linquat me in die tribulationis meæx, & in tempore ſuperborum ſine adjutôrio. Elégit eam Deus, Et Ppræelegit eam. Elégit eam. In tabernaculo ſuo habitare fa- cit eam. Et præelégit. Ioôria Patri. Elégit. Diffúſa eſt gratia in làbiis tuis. Proptereà benedixit te Deus in térnum. Orante ſancta Lucia. Diffuta eſt grätia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Tanto pondere eam fixit Spiritus ſanctus, ut virgo Chriſti immobilis Permanéeret. xaudi nos Deus. 586. DIE XIV. DECEMBRIS. Ego ſapiétia haàbito. Ex Epiftola S. Ambroôſii Epiſcopi ad Siricium Papam. D' via perverſitatis produntur dicere: Virgo concépit, ſed non virgo generavit. Pôtuit ergo virgo concipere, non pôtuit virgo generare, cum ſemper concéptus præcédat, partus ſequàtur? Sed ſi doctrinis non créditur ſacerdo- tum, credatur oraculis Chriſti: credatur monitis Angelôrum dicen- tium: Quia non eſt impoſsibile Deo omne verbum. Credatur Symbolo Apoſtolôrum, quod Ec- cléſia Romana intemeratum ſem- per cuſtôdit & ſervat. Audivit Ma- ria vocem Angeli, & quæ ante di- xerat: Quômodo fiet iſtud? non de fide generatiônis intérrogans, reſpondit péſteà: Ecce ancilla Doô- mini, contingat mihi ſecundùm verbum tuum. — Concéèptio gloriôſæ virginis Ma- fiæ ex sémine Abrahæ; ortæ de tri- bu Juda, clara ex ſtirpe David: Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. Hôdie concép-= ta eſt beata virgo Maria ex progeé- nie David. Cujus. Ex libro S. Hierônymi Presbyteri adverſus Jovinianum. Hriſtus virgo, mater virginis noſtri virgo perpétua, mater & virgo; Jeſus enim clauſis ingréſ- fus eſt ſtiis: & in ſepũlchro ejus quod novum, & in petra duriſſt- ma fùerat exciſum, nec anteâ quis, nec péſteà pôſitus eſt. o tus conclúùſus, fons ſignâtus: deé quo fonte ille fluvius manat, jux- ta Joel, qui irrigat torréntem, vVeé fünium, vel ſpinârum: funium;, eccatörum, quibus antè alliga⸗ amur: ſpinarum, quæ ſuffocan ſementem patrisfamilias. Hæc 4 porta orientaâlis, ut ait Ezéchiel, semper clauſa, & lucida, opériens in ſe, vel ex ſe proferens ſaudctà ſanctòrum: per quam ſol juſtitiæ, & Pöntifex noſter ſecùnduùm ordr- nem Melchiſedech ingreditur, egréditur. . Cum jucunditate Conceptio- nem beaâtæ Mariæ celebrémus: Ut ipſa pro nobis intercédat ad Dominum jJeſum Chriſtum. or Corge mus gori⸗ tate prece Ut ipſa. Ux lbro! martyri tann, qua tiam facien oluta, gn gue jam V Heya, per eſt bene a Ningo Man enim illa nem ſedu Deum, ita & hæc nem evan Deum, leut illa ſe eumn, ſi 60 „ ut Matia ſi Quetnadmo morte gen Sinem, 1ſ0 Laua lance Obedientia cientiam. Concé Vgo, gaue Mundo: ſol ſuſiti Qui ſol dit benee ens mor ſempitern Benet enedtckus e Cor Gid nan Anboli t im baen. eiluts l Elena h Veli, oriole un Abrhyole fie ncgnen⸗ to Me embeigss ee S Corde & änimo Chriſto canâ- ſtérii diſpensâtio continétur: quia mus glôriam in hac ſacra ſolemni- tate præcelſæ genitricis Dei Mariæ. Ut ipſa. Ex libro ſancti Irenæi Epiſcopi & martyris adverius hæreſes. N ſua pröpria veniénte Déômi- no, & ſua pröpra eum bajulan- te conditione, quæ bajulatur ab ipſo, & recapitulatiéône ejus, quæ in ligno fuit, inobedientiæ, per eam, quæ in ligno eſt, obedien- tiam faciénte, & ſeductiône illa ſoluta, qua ſeduúcta eſt malè illa, quæ jam viro deſtinata erat virgo Heva, per veritatem evangelizata eſt benée ab Angelo jam ſub viro virgo Maria. Quemadmodum enim illa per Angélicum ſermoô- nem ſeduúéta eſt, ut effügeret Deum, prævaricata verbum ejus: ita & hæc per Angélicum ſermo- nem evangelizata eſt, ut portaret Deum, obeédiens ejus verbo. Et ſicut illa ſeducta eſt, ut effúgeret Deum, ſic hæc ſuaſa eſt obedire Deo, ut virginis Hevæ virgo Maria fieret advocata. Et quemàdmodum adſtrictum eſt morte genus humaânum per vir- ginem, ſolvatur per Virginem, æqua lance diſpôſita virginalis in- obedientia, per virginâlem obe- diéntiam. Concéptio tua;, Dei Genitrix virgo, gäudium anñuntiavit univérſo mundo: △ Ezx te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: * Qui ſolvens maledictionem, de- dit benedictidnem; & confüún- dens mortem, donavit nobis vitam ſempitérnam. Benedicta tu in mulieribus, & benedictus fructus ventris tui. Ex te. G loria Patri. Qui. Ectio ſancti Evangélii ſecundâm Matt æm. Ler generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. A- braham genuit Iſaac. ſſaac autem génuit Jacob. Et réliqua. De Homilia ſancti jJoaânnis Chrysoôſtomi. Ujus verò rei gratia librum ipſum generationis Chriſti vocat, ubi non ſola utique gene- raàtio, ſed tota prorſus ipsius my- totius ſcilicet diſpenſationis ca- put, radix, atque principium ôm- nium nobis in hoc consiſtit bono- rum. Ut enim Môyſes librum cœ- li appellavit ac terræ, cùm certeè non de cœlo ſolùm, terraque lo- querétur; ſed de cunctis, quæ inter ipſa ſubsiſtunt: ita eétiam Evangeliſta ab ipſo omnium fon- te, & capite bonorum librum vo- cavit. Beâtam me dicent omnes gene- ratiénes: & Quia fecit mihi Dô- minus magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus. Et miſe- ricordia ejus à progénie in progé- nies timentibus eum. Quia. NUa veròô de cauſa non eum V antè filium Abrahæ, & pô- ſtea flium David nuncupavit ? Non;, ſicut opinantur aliqui, ab inferiôribus volens ad ſuperiora conſcendere. Cæterùm teciſſet; quod fecit & Lucas: nunc autem & contrario fecit. Cur ergo com- memoravit priorem David? Quia ipſe proculdubio in omnium ver- ſabatur ore, ob insigne honoris; & glôriæx, ob ipsius quoque témporis ſpatia junctiora. Etſi enim utrique promiſerat Deus, ſed tamen ifuc quaſi antiquum reticebäatur, hoc veròô quaſi no- vum & recens ab omnibus cele- brabatur. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ: † Shriſtus Deus noſter. F. Ora pro pôpulo; intérveni pro clero;» intercéde pro devôto femineo ſe- xu: séntiant omnes tuum juvamen, quicùmque célebrant tuam ſan- cGtam Conceptionem. Quia. Moria Patri. Chriſtus. Pſi namque Judæi dicunt: Non- ne ex sémine David, & Béthle- hem caſtéllo, unde erat David; venit Chriſtus? Nemo igitur illum filium Abrahæ, ſed omnes filium David nominabant : qui etiam honorabi iéôres quosque de fancti- tate Reges, qui poſt David fuiſſe referüntur, ab illo omnes voca- bant. Nec ipſi ſolum, verum é- tiam Deus: nam & Ezechiel, & älii Prophétæ dicunt, David ſur⸗ rectùrum eſſe eis» atque ventu- Ppz xum?: 596 . 4 tum: non de illo útique môrtuo jam loquéntes, ſed de iis, qui il- Rus virtûtem erant imitatùri. Prop- térea igitur à notiore interim, & celebratiore persona ſumit exoôr- dium: & tum demum ad antiquio- rxem recurrit paréntem. e Deum laudamus. II. Benedictus. „Gloriôfſæ virgihis. Concéptio eſt. amulis tuis. 583. DIE XV. DECEMBRIS. De Expoſitione S. Gregôrii Papæ in libros Regum. Dit vir unus de Ramathaim Sophim, de monte Ephraim. Poteſt hujus montis némine bea- tiſſima ſemper virgo Maria, Dei génitrix, deſignari. Mons quippe fuit, quæ omnem eléctæ creatu- ræ altitudinem elecétiônis ſuæ dig- nitate transcéndit. An non mons sublimis Maria; quæ ut ad Con- ceptionem ætérni Verbi pertinge- ret, meritorum verticem fupra omnes Angelorum choros; usque ad solium Deitatis eréxit? Hujus enim montis præcellentiſſimam dignitatem Iſaias vaticinans, ait, Erit in noviſſimis diébus præpa- ratus mons domus Dômini in ver- tice montium. Mons quippe in vértice möntium fuit, quia alti- tůdo Mariæ ſupra omnes Sanctos refülſit. . Concéèptio gloriôſæ virginis Ma- riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri- bu Juda, clara ex ſtirpe David: Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. Hôdie concépta eſt beata virgo Maria ex progénie David. Cujus. Ex Epiſtola S. Leônis Papæ ad Pul- chériam Augſtam. Acraméntum reconciliatioônis „noſtræ ante témpora æterna diſpôſitum, nullæ implébant fi- guúræ: quia nondum ſupervénerat Spiritus ſanctus in Virginem, nec virtus Altifſimi obumbraverat ei, ut & intra intemerata viſcera; ædificànte ſibi ſapiéntia domum, Verbum caro fieret,; & forma Dei, ac forma ſervi in unam conveniénte personam, Creator témporum nascerétur in témpore- & per quem facta ſunt omnia;, ip- ſe inter omnia gignerétur. Niſi enim novus homo, factus in ſimi- litùdinem carnis peccati, noſtram ſusciperet vetuſtatem, & conſub- ſtantialis Patri, conſubſtantialis eſſe dignarétur & Matri, naturam- que ſibi noſtram ſolus à peccaàto liber uniret, ſub jugo diaboli ge- neraliter tenerétur humana capti- vitas. Cum jucunditàte Conceptio- nem beâtæ Mariæ celebrémus: Ut ipſa pro nobis interceêdat a Dôminum Jeſum Chriſtum. , y. Corde & animo Chriſto cand- mus glôriam in hac ſacra ſolemni- tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Ut ipſa. . De Expoſitiéône S. Basilii Epiſcopi in Iſaiam Prophétam. Ceéſſi, inquit, ad Prophe- tiſſam, & in utero accépit,, & péperit Filium. Quòd Maria Prophetifſa fuerit, ad quam proôxi- mè accéflit Iſaias per prænotio- nem ſpiritus, nemo contradixerit, qui ſit memor verboôrum Mariæ, quæ e hr oph loebeatam Uentiones. nmodare Ui, non u lifetis, ean Glocd Domin Peryenerih Umbrarerite Conccpt figo, gaud lttomunde Ell iutit ker: n, dedit (Crlindens hmum ſer eedict berelllus . te, lor io ſand 1 kan zer Zellit heeo De Hom 0 Co ſun 1Kine 8 1) Ut ir WOVirgo 1 tation Certèn E , e r * £ . = £ = ☛à — t Hun ticimen ans, 1 1s Pkeye. ini in er ippe i in d les Nnce oltebeti⸗ 1nches ⸗ ie conen Pletett aeatk ravetat4 Niſcen⸗ 1 Uunln Vi ein ,bolt Uinene . Conceß- ebremd tetcedal! tun. nito e⸗ ra lolet Dei 1lüklan Etam. ite Ae 14* quæ pr ophético afflata ſpiritu elo- cuta eſt. Quid enim ait? Masni- ficat anima mea Dôminum: & ex- ultavit ſpirirus meus in Deo ſalu- tari meo: quia reſpéxit humilita- tem ancillæ ſuæ: ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes ge- nerationes. Quôd ſi animum ac- commodaveris univérſis ejus ver- bis, non ůtique contentiéôsè ne- gaàveris, eam fuiſſe Prophetiſſam, quod Domini Spiritus in eam ſu- Pervénerit, & virtus Altiſſimi ob- umbraverit ei. Concéptio tua, Dei Géenitrix virgo-, gaudium annuntiavit uni- vêrſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus no- ſter: Qui ſolvens maledictio- nem, dedit benedifctionem, & confùndens mortem, donavit no- bis vitam ſempitérnam. Benedicta tu in muliéribus, & benedictus fructus ventris tui. Ex te. loôria Patri. Qui. eéctio ſancti Evangélii ſecunduům Matthæum. L IHér generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. A- braham génuit Iſaac. Iſaac autem génuit Jjacob. Et réliqua. De Homilia ſanéti Joannis Chrysôſtomi. Uo ſunt, quæ pariunt quæ- ſtiénem. Unum, quæ cau- ſa ſit, ut in generatioônum catalo- go virgo ſileatur: äàlterum verò, qua ratione Joſeph memorétur, cui certè nihil cum Chriſti gene- ratiõône eſt commúne. vidétur enim & unum abundâre, & al- rerum deèſſe. Quid ergo dicé- mus? quòd ùtiqué primùm illud necéſſe fůerit memorari, quem- ädmodum ex David Virgo deſcén- derit. Unde hoc itaque discé- mus? Audi ad Gabriel loquén- tem Dêminum: vade ad Virgi- nem deſponsatam viro, cui no- men Joſeph, ex domo & familia David. Quid vis audire manifé- ſtius, cùm ex domo, & familia David illam Virginem eſſe cognoô- ſeas? Beâtam me dicent omnes ge- neratiônes: Quia fecit mihiDo- minus magna, qui potens eſt, & lanctum nomen ejus. ſz 597 „ Et miſericéô rdia eius à progenie in progénies timéntibus eum. Quia fecit. On erat mos apud Hebræos, generationum catälogum per ftêminas téxere. Ut ergo & mo- rem cuſtodiret, (neve in ipſo ſta- tim principio viderétur antiqua deſtruere) & nobis Virginem cer- tiùs indicaret, parentes ejus réti- cens atque majores, de Joſeph ge- neratione non tacuit. Sive enim hæc feciſſet in Virgine, novitatis non effugiſſet invidiam: ſive Jo- ſeph reticuiſſet, nõ agnoscerémus- ex qua tribu Virgo ſubsiſteret. Ut ergo & nos diſcerneremus, quæ eſſet Maria, vel unde, & conſuetudo legis permanéret immobilis, gene- ratiônum catalogum usq; ad ſpon- ſum ejus perduúxit ac de domo illũ David eſſe monſtravit. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter. Ora pro pôpulo; intérveni proô clero: intercéde pro devôto femineo ſe- xu:séntiant omnes tuum juvamen; quicumque célebrant tuam ſan- Gtam Conceptioônem. Quia. 16ria Patri. Chriſtus. Oc enim declarato, illud quo- que pariter oſténdit, quòôd ſcilicet inde eſſet & Virgo: quia ũtique nequaquam juſtus iſte pate- rêtur uxoôrem ſibi aliunde, quam unde lex præcipiébat eligere. Poſ- ſumus verò àaliam quoque & altiô- rem quidem proféêrre rationem »„ ob quam parentes virginis præter- miſſi ſunt. Sed quæ ea eſt Noôluit Evangeliſta, receênti adhuc trempore novi illius admirandique partus» Judæis eſſe maniféſtum. quod Chri- ſtus natus fuiſſet ex Virgine. Ne- que prôprius noſter hic ſermo eſt⸗ ſed à nobis de Patrum, atque insi- gnium virôrum traditione ſuscé-= tus. e Deum laudamus. II. DIE XVI, DECEMEBRIS. Iſte Sanctus pro lege Dei ſui PP3 cer- 598 1 certavit usque ad mortem, & à ver- bis impiorum non timuit: fundâtus enim erat ſupra firmam petram. Glôria & honôre coronâſti eum Doômine. Et conſtituiſti eum ſuper ôpera manuum tuarum. Eus, qui nos beati Eusébii ₰ Martyris tui, atque Pontificis annua ſolemnitate lætificas: con- cede propitius; ut cujus natalitia côlimus, de ejusdem étiam prote- ctione gaudeamus. Fer Domi- num noſtrum. A Mileto. E ebiu natiône Sardus, Roma- næ Urbis Lector, pôſt Vercellen- ſis Lpiſcopus; ad hanc regendam Eccléſiam mérito eſt créditus, divi- no eléctus judicio; nam quem nunquam ante conſtitúti Electôres cognoverant, poſthabitis civibus, ſimul ut vidérunt, & probavérunt, tantumque intértuit, ut probarétur, quantùm ut viderétur. Primus in Occidentis partibus in eàdem Ec- cléeſia eòsdem Mönachos inſtituit eſſe, quos Cléricos, ut eſſet in ip ſis viris, & contemptus rerum, & acuratio Levitarum. Arianis impietatibus ea tempeſtaàte per Occidéntem longè latéque tradu- Etis, advérſus eas viriliter ſic di- micavit, ut ejus invicta fides Libé- rium Summum Pontificem ad vitæ ſolatium erigeret. Quare hic ſciens, in ipſo ferveére Spiritum Dei, cum ei ſignificâſſet, ut pe- nes Imperatörem una cum ſuis le- gatis patrocinium Fidei ſuscipe- ret, mox cum illis profectus eſt ad Conſtantium, apud quem enixius agens, quidquid legatio- ne petebatur, obtinuit , ut Epiſ coporum nempe cœtus celebra- rétur. . Honéſtum fecit illum Dôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus tutzvit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Y. Descenditque cum illo in fo- veam: & in vinculis non dereli- quit eum. Et dedit. Olletum eſt Mediolâni an- „no ſequénti Concilium, ad quod à Conſtantio invitatum Eu- sébium, concupitumque, ac vo- catum à Libérii legatis, tantum abeſt, ut malignantium Synagoô- ga Arianorum contra ſanctum Athanaſium furéntium in ſuas par- tes addú⁴ceret, ut pôtiùs disérte ſtatim ipſe declarans e præsenti- bus quosdam ſibi compertos hærética labe pollútos, Nicæ- nam primò fidem proposuerit iis ſubſcribéndam, antequam cétera tractarentur. Quod Arianis acerbè iratis negantibus, nedum in Atha- naſium recusavit ipſe ſubſcribere, quin ſanéti Dionyſii Martyris » qui decéptus ab ipfſis ſubſcrfipse- rat, captivatam ſimplicitatem in- geniosiſſimè liberavit. Quam- obrem illi graviter indignantes;, poſt multas illàtas injurias, exi- lio illum muldtarunt: ſed ſanctus vir excú⅛ſſo pulvere, nec Cæfaris minas veritus, nec enlſes obſtri- ctos, exilium veéeluti ſui miniſté- rii officium acceêpit, miſsusque Scy- thöpolim, famem, ſitim, verbe- ra, divérſaque ſupplicia perpéſſus, pro fide ſtrenuè vitam contempſit, mortem non metuit, corpus car- nificibus tradidit. —. „ „ Deſidérium animæ ejus tribuiſti ei Dñe, Et voluntate labio- rum ejus non fraudàâſti eu. Quôniam præveniſti eum in benedictionibus dulcedinis: po- ſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretioôſo. Et. — Uanta in eum tunc Arianòô- Nrum crudelitas fuerit, ac ef- frons inverecúndia, oſténdunt graves litteræ plenæ rôboris, pie- tatis, ac religionis, quas Scythöpoli ſcripfit ad Vercellén- ſeim Clerum, & populum, alios- que finitimos, ê quibus étiam eſt exploratum, ipsorum nec minis- inhumanaque ſævitia potuiſſe un- quam eum deterreéri, nec ſerpen- tina blanda ſubtilitäte ad eorum ocietatem perduci. Hinc in Cap- padociam; poremoaue ad ſu- periôres .gypti Thebaidas pro conſtantia sua deportatus, exi- lii rigôòres tulit ad mortem usque Conſtântii: poſt quam ad gre- gem ſuum reverti permiſſus, non priùs Niis kellit lincis ſide Cinam Syn Döſtgue M. Denagrans 0 tle infinmo ünem reſt in becleſiæ tite ai di⸗ Gemgue in ſcltum lüg uinit, ubi ömninmex tatios Orige Ceſreenſc, in latian ſlis illug len lörie I pkomé In, & Migtärit, Dol ue döninns: chriticin ein. (Cibiyit e, inte tieſlutini lora datr l ne ve 1 M Sktii eithnin Unt, alel olini u. lium, 4 Statum b. Hanm (elet nis acelt min Ate⸗ blctibete Mariis ſableie⸗ itueni Gignante, Irias, A ed ſant ec Cal cinis: 0loram priûs redire vòluit; quâm repa- randis fidei jactüris ad Alexan- drinam Synodum ſeſe conférret: poôſtque Médici præſtantis inſtar péragrans Oriéntis provincias, in ſide infirmos ad integram valetù- dinem reſtitùeret, eos inſtituens in Ecciéſiæ doctrina. Inde ſalubri- taàte pari digreſſo in Illyricum, tan- démque in Italiam delato, ad ejus réditum lugubres veſtes Italia mu- tavit, ubi poſtquam Pſalmôrum omnium expurgatos à ſe commen- tafios Origenis édidit, Euſebiique Cæſareenſis, quos vérterat de Græ- co in Latinum, demùm tot egrégiè factis illüſtris ad immarcescibi- lem gloriæ corônam tantis ærüm- nis proméritam, ſub Valenti- niano; & Valénte, Vercellis migravit. e. Stola jucunditâtis induit eum Döminus: Et coronam pul- chritudimnis pöſuit ſuper caput ejus. „ Cibavit illum Dôminus pane vitæ, & intelléctus: & aqua ſapién- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. loôria Patri. Et coronam. ang i quis vult poſt me venire. Dômine præveniſti., Xix. DIE XXI. DECEMEBR., Quia vidiſti me, Thoma, eredidiſti: beati, qui non vidérunt, & credidé- runt; alleluja. A nobis, quæſumus Dômine, V beati Apôſtoli tui Thomæ ſo- lemnitatibus gloriari: ut ejus ſem- per & patrociniis ſublevémur, & fidem congrua devotione ſecté- mur. Per Dominum. O clavis. III. dicantium. 599 oriens. 1II. ic nos exiſtimet. de iii. Toma; Apoſtolus, qui & Di- dymus, Galilæus, poſt accép- tum spiritum ſanctum in multas provincias proféctus eſt ad prædi- caàandum Chriſti Evangélium; Par- this, Medis, Perſis, Hyrcanis, & Bactris Chriſtianæ fidei, & vitæ præcépta tradidit. Poſtrémoô ad Indos ſe cönferens, eos in Chri- ſtiana religione erudivit. Qui ad extrémum vitæ, doctrinæque ſan- ctitate, & miraculorum magnituú- dine, cùm céteris omnibus ſui ad- mirationem, & Jeſu Chriſti amô- rem commoviſſet: illius gentis Regem, idolôrum cultorem, magis ad iram accéndit: cujus ſententia condemnatus, telisque conpfoôſſus, Calaminæ Apoſtolatus hoônorem martyrii corôna decoravit. Vidi conjünctos viros, habéntes ſplendidas veſtes, & Angelus Doô- mini locútus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti, facti amici Dei. Vidi Angelum Dei for- tem, volàäntem per médium cœ- lum, voce magna clamaântem;, & dicéntem, Iſti ſunt. Sermo ſancti Gregorii Papæ. Criptum eſt: Spiritus Démini ornavit cœlos. Ornaménta enim cœlôrum ſunt virtutes præ- Quæ videlicet orna- ménta Paulus enúmerat, dicens: Alii datur per ſpiritum ſermo ſa- piéntiæ, alii ſermo ſcieéntiæ ſe- cùndum eûmdem ſpiritum, alteri fides in eôdem ſpiritu, alii gratia ſanitatum in uno ſpiritu, alii ope- ràtio virtê⁴tum, alii prophétia -» alii diſcrétio ſpirituum, alii génera linguärum, alii interpretatio ſer- monum. Hæc autem ômnia ope- ratur unus, atque idem ſpiritus? dividens singulis, prout vualt. Beati eſtis, cum maledixerint vobis hômines, & perſecúti vos fúerint, & dixerint omnée malum advérsum vos, mentiéntes, propter me, * Gaudéte, & exultate, quoô- niam merces veſtra copioôlſa eſt in colis. Cm vos derint homi- nes,» & cùm feparaverint vos, & P* P 4 ex- 60⁰0 exprobrâverint, & ejécerint no- men veſtrum tamquam malum ꝓropter Filium hominis. Gaudete. Uot ergo ſunt bona prædi- cântium, tot ſunt ornamén- ta cœlôrum. Hinc rurſus ſcriptum eſt: Verbo Domini cœli firmati ſunt. Verbum enim Domini Filius eſt Patris. Sed eôsdem cœlos, vidélicet ſanctos Apõôſtolos, ut to- ta ſimul ſancta Trinitas oſtendatur operata, repentè de ſancti Spiritus divinitate adjüngitur: Et ſpiritu Oris ejus omnis virtus eòrum. Cœ- Ioôrum ergo virtus de ſpiritu ſump- ta eſt: quia mundi hujus poteſtati- bus contraire non præsumerent, niſi eos ſancti Spiritus fortitùdo ſolidàſſet. Quales namque docto- res ſanctæ Eccleſiæ ante advéntum hujus Spiritus fůerint, ſcimus: & Poſt advéntum illius, cujus forti- uͤdinis ladti ſint, conſpicimus. Iſti funt triumphatòôres, & amici Dei, qui contemnéntes juſſa Princi- pPum, meruérunt præmia ætérna: Modòô coronaântur, & accipiunt pPalmam. Iſti ſunt ,qui venérunt ex mag- na tribulatione, & lavérunt ſtolas ſuas in sänguine Agni. Modô. Iôria Patri. Modô. ectio ſancti Evangelii ſecunduùm Joannem. IN illo témpore: LChomas, unus ex duòôdecim, qui dicitur Didymus, nhon erat cum eis, quando venit Jeſus. Et réliqua. Homilia ſancti Gregéôrii Papæ. Uid, fratres chariſſimi, quid inter hæc animadvértitis? Numquid caſu geſtum creditis, ut eléctus ille diſcipulus tunc de- ſſet, pôſt autem véniens audiret, Audiens dubitäret, dúbitans pal- paret, palpans créderet? Non hoc caſu, ſed divina diſpenſatione ge- ſtum eſt. Egit namque miro mo- do ſupêérna cleméntia, ut diſci- pulus ille diubitans, dum in Ma- giſtro ſuo vuúlnera palparet carnis . in nobis vülnera ſanaret infideli tâtis. Plus enim nobis Thomæ in fidélitas ad fidem, quàm fides credentium diſcipulòrum prôfuit; redúcitur, noſtra mens, omni du- bitatiône poſtpéôſita, in fide ſoli- datur. . Iſti ſunt, qui vivéntes in carne, Pplantavérunt Eccléſiam sanguine suo: ½ Calicem Dômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. In om- nem terram exivit ſonus eoa, & in fines orbis terræ verba eôrum. Calicem. Ic quippe diſcipulum Dominus poſt reſurrectionem ſuam du- Bitare permiſit, nec tamen in du- bitatiõne deséruit: ſicut ante na- tivitätem ſuam habere Mariam ſponſum vôluit, qui tamen ad ejus nüptias non pervenit. Nam ita fa- ctus eſt diſcipulus důbitans & pal- pans, teſtis veræ reſurrectioônis, ſic- ut ſponſus matris ferat cuſtos integérrimæ virginitatis. Palpavit autem „ & exclamaâvit: Dôminus meus, & Deus meus. Dicit ei Je- ſus: Quia vidiſti me, credidiſti. Cùm Paulus Apôſtolus dicat: Eſt autem fides ſperandarum ſubſtan- tia rerum, argumentum non ap- paréntium: proféctò liquet, quia fides illäarum rerum arguméntum eſt,„ quæ apparére non poſſunt. Quæ étenim apparent;, jam fidem non habent, ſed agnitidònem. Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Dôminus in charitate non ficta, & dedit illis gloriam ſempitérnam: Quorum dodtrina fulget Ecclé- ſia, ut ſole luna. Sancti per fidem vicerunt regna, operati ſunt juſtitiam. Quorum. lôria Patri. Quorum. Um ergo vidit Thomas, dum palpavit, cur ei dicitur: Quia vidiſti me, credidiſti? Sed aliud vidit, àliud crédidit. A mortali quippe héô non pôtuit. Hoôminem ergo vidit, & Deum confẽèſſus eſt, dicens: Do- minus meus, & Deus meus. Vidén- do ergo crêdidit, qui conſideran- do verum hôminem, hunc Deum; quem vidére non pôterat;, excla- mavit. Lætificat valdè, quòd sé- quitur: Beati, qui non vidérunt, & credidérunt. In qua nimirum ſen- téntia nos ſpecialiter ſignati ſu- mus, qui eum, quem carne non vidimus, mente retinéemus. Nos ſignati ſumus; ſed ſi fidem no- quia dum ille ad fidem palpando ſtram opéribus séquimur. hômine divinitas vidéri lenin per Mperindo, ebenm! Nhetime 4 Dieit Doömn te: Ppropi önum, Vor clan Ueriam D. Hekag fi 8 Mhent Dololnn Dicd étenim verè credit, qui exércet operando, quod credit. Te Deum laudamus. II. Nolite timére. 112. Nolite timére. Ave Maria. Dicit Dõminus: Pœnitéentiam aàgi- te: appropinquavit enim regnum Ccoœlôrum, alleluja. „ Vox clamantis in desérto, pa- râte viam Dômini. . Rectas facite sémitas ejus. DIE XI. JANUARII. 31 g. Iſte Sanctus. Gloria & honore. nfirmitatem noſtram. xiv. , I ir Qui odit änimam. Juſtus ut palma. nfirmitatem noſtram. XxX. D O MINICG A II. AD VESPERAS, O Mnis, qui invocaverit nomen Domini ſalvus erit. ixit Dominus. 7. mi, echli. 79. na., Sanctum & terribile nomen ejus: initium ſapiéntiæ timor Do- mini. Ego autem in Däo gaudébo, & exultabo in Deo Jeſu meo. 2:. A ſolis ortu usque ad occàſum, laudabile nomen Dñi. . Sacrificàabo hôſtiam laudis, & nomen Dômini invocâàbo. Ratres, Chriſtus humiliavit ſemetipſum, factus obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis: propter quod & Deus ex- altavit illum, & donavit illi no- 601 men, quod eſt ſuper omne no- men: ut in néômine Jeſu omne ge- nu flectatur. Eſu dulcis memòôria, Dans vera cordis gaudia 5 Sed ſuper mel, & omnia Ejus dulcis præsentia. il canitur fuavius, Nil auditur jucundius „ Nil cogitatur dulcius;» Quàm jJeſus Dei Filius. eſu ſpes pœnitentibus, Quàm Pius es peténtibus? Quaàm bonus te quæréntibus? Sed quid inveniéntibus? ec lingua valet dicere» Nec littera exprimere, Expeértus poteſt crédere „ Quid ſit jeſum diligere. is Jeſu, noſtrum gaudium » Qui es futurus præmium 3 Sit noſtra in te gloria, Per cuncta ſemper ſæcula. Amen. Sit nomen Dômini benedictum, alleluja. Ex hoc nune, & usque in ſæcu- Ium; alleluja. Fecit mihi magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus, allelũja. Eus, qui unigénitum Filium tuum conſtituiſti humani gé- neris Salvatérem, & Jeſum vocari juſſiſti: conceêde propitius; ut cu- jus ſanctum Nomen veneramur in terris, ejus quoque aſpéctu per- fruàmur in cœlis. Per eümdem Dôminum. Suscépit Deus Irael perum ſuum: ſicut Iocutus eſt ad Abraham, & ſemen ejus: exaltàre huùmiles us que in ſæculum. Veſpertina oraâtio ascéndat ad te Dômine. Et deſcéndat ſuper nos miſeri- cordia tua. Mnipotens, ſempitérne Deus; qui cœléſtia ſimul & terréna moderaris: ſupplicatiônes poôpuli tui clementer exaudi, & pacem tuam noſtris concede tempôribus. Per Doôminum. eſu, tibi ſit glôria, Qui natus es de Virgine. P†PS 602 dmirabile nomen Jeſu, quod eſt ſuper omne nomen, Venite, adorémus. enite. I. Eſu Rex admirabilis; Et triumphator nobilis, Dulcédo ineffabilis, Totus deſiderabilis, uando cor noſtrum viſitas; Tunc lucet ei véritas, Mundi vilescit vanitas, Et intus fervet charitas. eſu dulcédo cordium, Fons vivus, lumen méntium, Excédens omne gaudium, Et omne deſiderium. eſum omnes agnôscite, Amorem ejus pôſcite, Jeſum ardenter quærite;, Quæreéndo inardescite. e noſtra, Jeſu, vox ſonet: Noſtri te mores éxprimant: Te corda noſtra diligant, Et nunc, & in perpétuum. Amen. Dômine Doôminus nôſter, quam admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! omine Do- minus noſter. 5 Xc. v. Quôniam elevata eſt. In néômine Jeſu omne genu flectatur, Cœléſtium, terréſtrium, & infer- moôrum. œli enarrant. xXc. 4 Confitemini Döômino, & invocäte nomen ejus: mementô- te, quôniam excélſum eſt nomen ejus. Pſ ômini eſt terra. xci. Propter nomen tuum Dômine, Propitiaberis peccato meo. Multum eſt enim. ater no- er. E xaudi Dômine. „ Benedictione perpétua. De Actibus Apoſtolôrum. PFrrus autem & Joannes aſcendé- bant in templum ad horam ora- tionis nonam. Et quidam vir, qui erat claudus ex utero matris ſuæ, bajulabatur, quem ponébant quoti- diée ad portam templi, quæ dicitur apecidſa „ut péteret eleeméôſynam ab introeuntibus in templum. Is cùm vidiſſet Petrum, & Joànnem, incipiéntes introire in templum . rogaàbat, ut eleemôſynam acciperet- Intuens autem in eum Petrus cum Joanne, dixit: Réſpice in nos. At il- le intendébat in eos, ſperans ſe ali- quid acceptůrum ab eis. Petrus au- tem dixit: Argéntum & aurum non eſt mihi; quod autem habeo, hoe tibi do: In nômine Jeſu Chriſti Nazaréni ſurge, & ambula. Et apprehénſa manu ejus déxtera, allevavit eum. Et prôtinus con- ſolidatæ ſunt baſes ejus, & plan- tæ. Et exiliens ſtetit, & ambula- bat: & intravit cum illis in tem- plum ambulans, & exiliens, & laudans Deum. Ecce concipies, & paäries filium, & vocabis nomen ejus Jeſum: Ipſe enim ſalvum faciet populũ ſuum à peccatis eòôrum. Vocã- tum eſt nomen ejus Jeſus, quod vocatum eſt ab Angelo, priusquam in utero conciperétur. Ipſe. Unigenitus Dei Filius. T vidit omnis poôpulus eum ambulàntem, & laudantem Deum. Cognoscébant autem il- lum;, quòd ipfe erat, qui ad ele- eméôſynam ſedébat ad Speciôſam portam templi: & impléti ſunt ſtupéôre & éxtaſi in eo, quod con- tigerat illi. Cùm tenéret autem Petrum & Joànnem, cucurrit om- nis pöpulus ad eos ad pôrticum;, quæ appellatur Salomônis, ſtupén- tes. Videns autem Petrus, reſpôndit ad pöpulum: Viri Iſraelitæ „quid miramini in hoc, aut nos quid in- tuémini, quaſi noſtra virtůte, aut poteſtate fecêrimus hunc ambula- re? Deus Abraham, & Deus Iſaac, & Deus Jacob, Deus patrum noſtroô- rum glorificavit Filium ſuum Je- ſum, quem vos quidem tradidiſtis „ & negäſtis ante faciem Pilati, ju- dicante illo dimitti. Vos autem ſanctum & juſtum negãſtis, & peti- ſtis virum homicidam donari vo- bis: Auctôrem verô vitæ interfeci- ſtis, quem Deus ſuscitavit à mor- tuis, cujus nos teſtes ſumus. Et in fide nôminis ejus, hunc, quem vos vidiſtis, & noſtis, confirmavit no- men ejus: & fides, quæ per eum eſt, dedit integram ſanitàtem iſtam in conſpéctu omnium veſtrum. . Benedictum eſt nomen tuum, Deus patrum noſtrôrum, qui cům iratus fûeris, miſericoôrdiæ recor- daberis: Et in têmpore tribu- latiônis peccata dimittis. . . Et benedictum nomen maſje- ſtatis tuæ in ætérnum, qui facis mi- rabilia ſolus. Etin. Spiritus ſancti gratia. Aaum es ut const ürumn ſei Uiſalem: & terdotum, es) & Alen klant de ge ſinbentes eo Ebant:In . Molnine feclt lepletus Zpi (iun ad eos: ſemiorezaudi uCcänur in rmi, in Guond ſi Onni plebi DNC. Na Etnſtis, g Mtuis, in Nbis ſanus, Iba us eſt Ii kactus et Mon eſt in ali enim aliucd ne tun hominib nds lalpos ſie Laucdado t collaud tone, ., 1e: lallam ne. Et. Nimores en 1 Omni gen lönem, Maenit ultemns n Uurum nen ubeo, ho bula. N enten, tinus cor. 6,Kr Kamhll. lis, gni Minsgun lle, fllins, hpllug en laudinen t auteni gi 1et⸗ Ppecii apletik guoc ch⸗ e zut Aet auli Adtum efſt autem in éràſtinum, ut congregaréntur Principes eôrum, & ſeniores, & ſcribæ in Je- ruſalem: & Annas Princeps Sa- cerdotum, & Caiphas, & Joan- nes, & Alexander, & quotquot erant de génere ſacerdotali. Et ſtaruéntes eos in médio, interro- gabant: In qua virtùúte, aut in quo noômine feciſtis hoc vos? Tunc repletus Spiritu ſancto Petrus, dixit ad eos: Principes pôpuli, & ſeniores audite: Si nos hodie di- judicäamur in benefacto hominis infirmi, in quo iſte ſalvus factus eſt, notum ſit omnibus vobis, & omni plebi Iſrael, quia in nomine D. N.] C. Nazaréni, quem vos cru- cifixiſtis, quem Deus ſuscitaâvit à mortuis, in hoc iſte aſtat/coram vobis ſanus. Hic eſt lapis, qui re- proba us eſt à vobis ædificantibus, qui tactus eſt in caput anguli: & non eſt in alio aliquo ſalus. Nec enim aliud nomen etſt ſub cœlo da- tum hominibus, in quo oporteat nos ſalvos fieri. Laudabo nomen tuum aſsiduè, Et collaudabo illud in confeſ- ſione. Lætaàbor, & exultabo in te: pſallam nomini tuo, Altiſſi- me. Er. G loria Patri. Et. Mémores erunt nôminis tui Dne, in omni generatiône, & genera- tionem. mus. Eructavit. Xxci. Ana. Magnificate Dim mecum, & exaltémus nomen ejus in idipſum. D eus noſter. xcii. . „Omnes gentes quascumque feciſti, vénient, & adorabunt co- ram te Doômine, & glorificabunt nomen tuum. 1. Fundaménta ejus. xXcii. F. Propter gloriam nominis tui Dômine libera nos. g,, Et propi- tius eſto peccatis noſtris, propter nomen tuum. ater noſter. Abfolutio. 1 psius pietas. Bho. Deus Pater omnipotens. Sermo ſancti Bernardi Abbatis. On otiòôsè Spiritus ſanctus no- men ſponſi oleo comparat, cũ ita docear ſponſam ad ſponſum clamare: Oleum effuſum nomen tuum. Oleum enim lucet, paſcit, & ungit. Fovet ignem, nutrit carnem, lenit dolorem: lux, cibus, medici- an 60² na. Vide idem nunc & de ſponſi nômine: Lucet prædicatum, pascit recogitatum, invocatum lenit, & ungit. Et percurràamus singula. Unde putas in toto orbe tanta, & tam sùbita fidei lux, niſi de prædi- cato nomine Jeſu? Nônne in hujus nôminis luce Deus nos vocavit in admirabile lumen ſuum, quibus illuminatis, & in lúmine iſto vi- dentibus lumen, dicat merito Pau- lus; Fuiſtis aliquando ténebræ » nunc autem lux in Doômino? Sperent in te, qui noverunt no- men tuum: & Quoôniam non de- reliquiſti quæréntes te Dômine. /, Exürge Doômine, adjuva nos, & libera nos propter nomen tuum. Quoniam. o. Chriſtus perpétuæ. Oc denique nomen coram Ré- gibus, & géntibus, & filiis Iſrael portare juſſus eſt idem Apô- ſtolus, & portabat nomen tamquã lumen, & illuminabat patriam; & clamabat ubique: Nox præcéſſit;, dies autem appropinquavit, abji- ciamus ergo opera tenebrarum, & induamur arma lucis, ſicut in die honéeéſtè ambulemus. Et monſtra- bat omnibus lucernam ſuper can- delabrum, annüntians in omni lo- co Jeſum, & hunc crucifixum. Quomodo lux iſta reſplénduit, ac perſtrinxit cunctorum intuentium oculos, quando de ore Petri, tam- quam fulgur egrédiens, claudi uni- us corporales plantas ſolidavit & baſes, multosque ſpiritualiter cæ- cos illuminavit ?à Numquid non ignem ſparſit, cùm ait: In nêmine Jeiu Chriſti Nazaréni ſurge, & àm- bula: Confiteàantur nômini tuo ma- gno: £ Quoôniam terribile, & sanctum eſt. y. Hi in cuürribus, & hi in equis; nos autem in nomine Dômini Dei noſtri invocabimus. Quôniam. . Bho. Ignem ſui amoris. Ec tantùm lux eſt nomen Je- Nſu ſed eſt & cibus. An non tôties confortaris, quòties recor- daris? Quid æquè mentem cogi- tantis impinguat? Quz ita exer- citatos reparat ſenſus, virtutes roôborat, végetat mores bonos at- que honéſtos, caſtas fover affe- ctiones? Aridus eſt omnis animæ clbus „ 604 cibus, ſi non oôleo iſto infúndi- tôrem Dei & hôminum, qui ab tur: insipidus eſt, ſi non hoc ſale ipſo nativitâtis ſuæ exôrdio divi- conditur. Si ſcribas, non ſapit mi- hi, niſi légero ibi Jeſum. Si diſpu- tes, aut cônferas, non ſapit mihi, niſi ſonúerit ibi Jeſus. Jeſus mel in ore, in aure melos, in corde ju- bilus. Sed eſt & medicina. Tri- ſtatur aliquis noſtrüm? Véniat in cor ejus jJeſus, & inde saliat in os. Et ecce ad exortum néôminis lu- men, nùbilum omne diffugit, redit ſerénum. Labitur quis in crimen? currit inſuper ad laqueum mortis deſperändo? Nönne, ſi invocet nomen vitæ, confeéſtim reſpirabit ad vitam? Læténtur omnes, qui ſperant in te Dñie, in æteêrnum eéxultabunt, & habitabis in eis, & gloriabuntur in te omnes. Qui diligunt no- men tuum. Dômine in lůmine vultus tui ambulabunt, & in nomi- ne tuo exultabunt tota die. Qui. Môria Patri. Qui. Cantàte Dômino, & benedicite no- mini ejus: annuntiate de die in diem ſalutare ejus. antate. Xxcii. Secundùm nomen tuum Deus, ſic & laus tua in fines terræ: juſtitia plena eſt dextera tua. ominus regnavit, exúl- tet. Xxciii. Cantàte Deo, pſalmum di- cite néômini ejus: iter facite ei, qui aſceêndit ſuper occâſum, Déômi- mus nomen illi. antate. „ xciii. 6, Afférte Dômino glôriam, & ho- nôrem. Be. Afférte Dômino gloô- riam nômini ejus. Later noſter. vinculis. Evangélica léctio. Ectio ſancdti Evangélii ſecúndùm Lucam. ap N illo témpore: Poſtquam con- ſummati ſunt dies octo, ut cir- cumciderétur puer, vocatum eſt nomen ejus Jeſus. Et réliqua. Homilia ſancti Bernardi Abbatis. Agnum & mirabile Sacra- méentum. Circumciditur puer, & vocatur Jeſus. Quid ſibi vult iſta connéxio? Circumciſio nem- pe magis ſalvandi, quam Salvatoôris eſſe vidétur: & Salvatôrem cir- cumcidere pôtiùs decet, quam circumcidi. Sed agnoſce media- nis humana sociat, ima ſummis. Nascitur ex muliere, ſed cui fœ- cunditatis fructus ſic accédat, ut non decidat flos virginitatis. Pan- nis involvitur, ſed panni ipſi An- gélicis laudibus honorantur. Ab- sconditur in præsépio, ſed prôdi- tur radiante ſtella de coœlo, Sic & circumciſio veritàtem ſusceèptæ probat humanitatis: & nomen, quod eſt ſuper omne nomen, glô- riam indicat majeſtatis. Circum- ciditur tamquam verus Abrahæ fi- lius: Jeſus vocàâtur tamquam verus Filius Dei. „Tribulatiõnem, & doléôrem in- véni: Et nomen Dômini invo- cavi. Turris fortiſſima nomen Doômini;, in ipſo ſperavi, & adju- tus ſum. Et nomen. 10. Divinum auxilium. TEque enim adinſtar priôrum meus iſte Jeſus nomen va- cuum, aut inäné portat. Non eſt in eo magni nominis umbra, ſed véritas. Cœlitùs siquidem inditum nomen Evangeliſta teſtatur. Quod vocâtum eſt ab Angelo, priusquam in utero concipereétur. Et atten- de verbi profunditatem: Poſtquam natus eſt Jeſus: Jeſus vocatur ab hominibus, qui vocatus eſt ab An- gelo, priusquam in ûtero concipe- rétur. Idem quippe & Angeli Sal- vâtor & hoôminis, ſed hominis ab incarnatioòne, Angeli ab initio crea- turæ. Vocatum eſt, ait, nomen e- jus Jeſus, quod vocaâtum eſt ab Angelo. In ore ergo duôrum vel trium téſtium ſtat omne verbum; & ipſum, quod in Propheta abbre- viatum, maniféſtiùs in Evangelio légitur, caro factum. . ge. Expectabo nomen tuum Düe: uoôniam bonum eſt in conſpe- ctu Sanctòrum tuoͤrum. Ut confiteamur nômini ſancto tuo, & gloriémur in laude tua. Quoniam. ... Glöria Patri. Quôniam. Per Evangélica dicta. ectio ſancti Evangelii ſecúndùm Joannem. Leétio ix. C [N illo témpore: Nuùptiæ factæ ſunt Ain Cana Galilææx, & erat mater Jeſu ibi. Vaocatus eſt autem. lelus, & diſcipuli ejus ad nůúptias. Et réliqua. Ho- Howiltas Vod D d nii ſle ſgniti ingoc ipt tnin erant Kolus, proh centezquoe guo dial iten Dömin inerrogatun Eimittereu⸗ Caulaznon i Nicdtionis. eminiltis, Cränxit, edeum ! Ad lo⸗ Diioſe ſator wocitn nde n cee⸗ Kraminncu FKungninem an gerere etit Ds Mopter hoe l, Propte Alochhaflas Slecömn Neccato⸗ Koumnciſus leco lu 4 lleti noſt Inbit ad lero conel e, non in Alnomene Möptia h um eſt ei Phumana edeum AD 1 lenme oles Dy Reitd eldelgen itini tun enee leſalin hererlhun lixe n Li 4 ordlo di⸗ n ſumm d eui fo⸗ ecsat, titg Ean nmi inn A. utmt, ⸗ ſetwd⸗ elo. Kel⸗ n eette Wun ſens örnir oriniinno⸗ int 1 nnen Ni,N im. honin 6 hinliocke petaehi 1 Bfanse Kintonf „ Gnin/ 1 laute; m, bich, 64 iſen Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Uôd Déôminus invitatus venit ad nuptias, étiam excépta my- ſtica ſignificatione, cofirmare volu- it, quòd ipſe fecit nůptias. Futùri enim erant, de quibus dixit Apoô- ſtolus, prohibéntes nubere, & di- céntes, quod malum eſſent núptiæ, & quòd diabolus eas feciſſet: cùm idem Dôminus dicat in Evangélio, interrogatus; utrùm liceat hômini dimittere uxòrem ſuam ex qualibet cauſa, non liceère, excépta cauſa for- nicationis. In qua reſponſiône, ſi meminiſtis, hoc ait: Quod Deus conjunxit, homo non sêparet. e Deum laudamus. II. Ad ſocietâtem. Eritô ſanè, dum circumciditur VDuer, qui. natus eſt nobis, Sal- vator vocatur: quòd vidélicet ex hoc jam cœperit operari ſaluùtê no- ram, imaculatum illum pro nobis saàänguinem fundens. Neque enim jam quærere eſt Chriſtianis, cur vo- lüerit Däs Chriſtus circumcidi. Propter hoc siquidem circumciſus eſt, propter quod natus, propter quod paſſus. Nihil horum propter se, ſed mnia propter eléctos. Nec in peccato genitus, nec à pegeato circumciſus, nec môrtuus eſt pro peccato ſuo: magis autem propter delicta noſtra. Quod vocâtum eſt, inquit, ab Angelo, priùsquam in utero conciperétur. Vocatum pla- né, non impéôſitum. Nempe hoc ei nomen eſt ab ætérno. A natùra Prôpria habet, ut ſit Salvator: inna- tum eſt ei nomen hoc, non inditũ ab humana, vel Angélica creatùra. Te Deum laudamus. II. A D L A U D E sS. Leum effùſum nomẽ tuũ, ideò adolescentulæ dilexérunt te. D ñs regnavit. . 11. Scitote, quia Dôminus ipſe eſt Deus, cujus nomen in ætérnum. Sitivit anima mea ad nomen ſanctum tuum Domine. Benedictum nomen glôriæ tuæ ſanctum, & laudabile, & ſu- Perexaltatum in ſæcula. Juvenes & virgines, ſenes cum junioribus laudate nomen Dômini, quia exaltatum eſt no- men ejus ſolius. . 6 05 Lapizu! ratres, Chriſtus hu⸗ miliavit. 601. Hymnus eſu, decus Angelicum, 9 In aure dulce canticum, In ore mel mirificum, In corde nectar cœlicum. ui te guſtant, esuriunt: Qui bibunt, adhuc sitiunt: Deſiderare néſciunt; Niſi jeſum, quem diligunt. Jeſu mi dulciſſime, Spes ſuſpirantis animæ! Te quærunt piæ läcrymæ;, Te clamor mentis intimæ. ane nobiscum Domine; Et nos illuſtra lmine, Pulſa mentis caligine, Mundum reple dulcedine. eſu, flos Matris virginis» Amor noſtræ dulcêdinis, Tibi laus, honor nôminis, Regnum beatitůdinis. Amen. Adjutôrium noſtrum in nômi- ne Dômini. Qui fecit cœlum & terram. Dedit ſe, ut liberâret populum, 8 acquireret ſibi nomen ætêrnum, alleluja. eus, qui unigéni- tum. u 601. Nuùptiæ factæ ſunt in Cana Galilææ, & erat ibi Jeſus cum Maria matré ſua. Dominus regnavit, deco⸗ rem induit. Induit Düs forti- túdinem, & præcinxit ſe virtute. . mnipotens, ſempitérne. 601. Chriſte Fili. Qui natus es de Maria virgine. Scitôte. ratres, Chriſtus hu-⸗ miliavit. 60. Sit nomen Dôömini bene- dictum; *† Allel. allel. Sit nomen. Ex hoc nunc, & usque in ſæ- culum. Allel. allel. 16ria Pa- tri. Sit nomen. Afferte Doômi- no gloriam, & honôrem, allel. g. Afférte Dômino glöriam nomi- ni ejus, allel. Sitivit. N nômine Jelſu omne genu fle- ctatur, cœléſtium, terréſtrium, & infernérum: & omnis lingua con- fiteatur, quia Dominus Jeſus Chri- ſtus in gloria eſt Dei Fatris. . Afférte Dõômino gléôriam, & honôtem, &W Allel. allel. Afférte. Afferte Dômino gloriam nômi- ni ejus. Allel. allel. G loria ratri. Afférte. Magnificate Dôminũ mecumallel. g. Et exaltémus no- men ejus in idipſum, allel. . 12 Juvenes & vir- gines. C. Mne, quodcûmque facitis in verho, aut in öôpere, omnia in Kane Wemand Jeſu Chriſti faci- te, gratias agéntes Deo, & Patri per ipſum. , Magnificate Dôminum me- cum, Alleluùja, allelâja. Ma- gnificate. Er exaltémus no- men ejus in idipſum. Allel. allel. Iéria Patri. Magnificate. F. Adjutôrium noſtrum in nomine Dômini, allel. Qui fecit cœ- lum & terram, alleluja. 601. Vocäbis nomen ejus Jeſum; ipſe enim ſalyum faciet pòpulum ſuum à peccatis eérum, allel. eus, qui unigénitum. 601. Deficiénte vino, juſſit Jeſus impleri hydrias aqua, quæ in vinum con- verſa eſt, allelujla. V. Dirigatur Döômine orâtio mea. Sicut incénsû in conſpéctu tuo. . mnipotens, ſempiterne. 601. DIE XIV. IANHARII. Sacérdos & Péôntifex, & vir- tútum pifex, paſtor bone in po- pulo, ora pro nobis Dôminum. „ Amavit eum Dôminus, & or- nävit eum. Stolam gloriæ in- duit eum. atio Eus;, qui pépulo tuo ætérnæ ſalutis beatum Hilarium mini- ſtrum tribuiſti: præſta, quæſumus; ut quem doctoôrem vitæ habúimus in terris, interceſsorem habére mereamur in cœlis., Perx Düäm. Iſte Sanctus pro legè Dei ſui certavit usq; ad mortem, & à verbis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Glôria & honore coronaâſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper ôpe- ra manuum tuarum. Oncéde, quæſumus, omnipotens Deus: ut ad meliorem vitam Sanctôrum tuorum exempla nos prôvocent, quatenus quorum ſo- lemnia agimus, étiam actus imité- mur. Per Döôminum. D j ſte Conteſſor. Hiarias in Aquitaânia nôbili gé- nere natus;, doctrina & elo- quéntia excélluit. Qui primùm in matrimônio quaſi Mônachi viram egit: deinde propter ſingulares virtùt es Pictavòrum Epiſcopus crea- tur: quod munus Epiſcopale ſic geſſit, ut à fidélibus ſummam lau- dem conſequerétur. Quo tempo- re, cùm terrôribus, bonorum ſpo- liatiéne, exilio, & omni crudeli- tate Conſtantius Imperator Cathô- licos vexaret, niſi ad Arianas partes transirent: Hilarius tamquam fir- miſſimum murum ſeArianis oppo- nens, illorum furoôrem in ſe conci- tavit. Itaq; multis petitus insidiis, tandem dolo Saturnini Arelaténſis Epiſcopi, de Synodo Biterrénſi in Phrygiam relegatus eſt: ubi & mor- tuũ suscitavit, & libros duoòdecim ſcripſit de Trinitate contraArianos. Inveni David ſervum meum; ôleo ſancto meo unxi eum: & Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. F. Nihil proficiet inimicus in eo- & filius iniquitatis non noceébit ei. Manus enim. NUadriénnio pòſt coâcto Con- cilio ad seleuciam Isauriæz urbßem, Hilarius adéſſe compul- ſus eſt; ac deinde Conſtantinopo- lim proféctus; ubi extrémum Fi- dei periculum animadveértit, tribus libellis pùblicè datis, audientiam Imperatôris popoſcit, ut de Fide cum adversariis coraàm diſputa- ret. Verùm cum Ursacius E Va- e er ns Ariin Ciihtis con tions per Perluasetun In Wum E Thnchlilari leyettenten lonymns, Meigeltzn Cltus ett M. lnenil pre ilo coctöre hoſten Anck Noſui ad tem, & exa net: 5 Ma Uiturei, Meun, 6] eum. Man⸗ Agna lbictay Runit: Gal Mhlt Arian Gemmüret. Inetaditi ekliewong ellorssſulhi uriliszer tenlo decin dlunleibe 10 Valen Pot Chni kuageſimo ltte eſt, tütes o ſetag doctr e intel um po⸗ nundi& a. loſe. io ſan leredaiſl wſers 1t: fudns npetuun. hontkien n ſuete ommnltn törenm Un Lenpa Cuorum ’ ickus imit⸗ n à er lens Ariàâni Epiſcopi, quos Hilârius ſcriptis confutàrat, Præséntis eru- ditiôné pertiméſcerent, Conſtântio perſuasérunt, ut ſpécie honòôris eũ in ſuum Epiſcopatum reſtitúeret. TuncHilarium è& prælio hæreticôru reverténtem, ut inquit ſanctus Hie- rônymus, Galliarum Eccléſia com- plexa eſtzquem ad Epiſcopatum ſe- cutus eſt Martinus, qui poſteà Tu- ronénſi præfuit Eccléêſiæ: tantùmq; illo doctöre profécit, quantum ejus poſteà saânétitas declaravit. Pôſui adjutôrium ſuper poten- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: $ Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum. Manus. Agna deinceps tranquillitâte WVIPictavorumEccléſiam admini- ſtravit: Galliamq; univérſam addu- Xit, ut Arianòrum impietâtem con- demnaret. Multos libros ſcripſit mira eruditione, quos omnes ſan- ctus Hierônymus a4 vtairne ulla errôris ſuſpiciône legi poſſe teſtaâ- tur illis verbis: Hilarii libros inof- fénſo decùrrat pede. Migravit in coœlum Idibus Januarii, Valentinia- no & Valéênte Imperatôribus, anno poſt Chriſtum natum trecentéſimo ſexagéſimo nono. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtůtes operäatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis 6m- nium populôrum. e eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia reg- gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. Lectio ſancti Evangélii ſecundum Matthæum. R illo tẽmpore: Dixit Jeſus dis- cipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ. Quod ſi ſal evanuerit, in quo ſalié- tur? Et réliqua. Homilia S. Hilarii Epiſcopi. Os eſtis ſal terræ: quòd ſi ſal V infatuatum fùerit, ad nihilum valet id, quod ſaliétur. Sal, ut ar- bitror, terræ nullum eſt. Quômo- do ergo Apôſtolos ſal terræ nun- cupavit? Sed proprietas eſt quærén- da dictorum, quam & Apoſtoloô- rum officium, & ipsius ſalis na- 60⁰ tura monſtràbit. Sal eſt in ſe Gno côntinens aquæ & ignis elementu, & hoc ex duôbus eſt unum. Hic igitur in omnem uſum humani gé- neris effectus, incorruptiô6nem cor- poôribus, quibus füerit aſpérſus,» impértit, & ad omnem ſensum coô- diti ſaporis aptiſſimus eſt. Apôſtoli autem ſunt rerum cœléſtium præ- dicatôres, & æternitatis velut ſa- tôres, immortalitatem omnibus corpôribus, quibus eòrum ſermo aſpersus fùerit conferéntes. Amavit eum Dôminus, & ornaâ- vit eum, ſtolam gloriæ induit eumz Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Däüs loricam fidei, & ornavit eum. Er ad. Eritò igitur ſal terræ nuncu- pati ſunt, per doctrinæ virtù- tem ſaliéndi modo æternitäâti coôr- pora reſervantes. Sed natüra ſalis semper éadem eſt, nec immutäri umquam poteſt. Verùm quia con- verſiôni homo sůbjacet, & ſolus beatus, qui usque ad finem in om- nibus Dei operibus permanſerit ? ideò nos ſal terræ nuncupatos monet in traditæ ſibi poteſtaâtis virtúte persiſtere, ne infatuati ni- hil saliant, & ipſi, ſenſu accépti ſa- péôris amiſſo, vivificare corrúpta non poſſint, & projécti de Eccleêſiæ promptuaâriis, cum his, quos ſa- lierint, pédibus incedéntium pro- terantur. In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, Et implévit eum Däüs ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus. Jucunditätem, & exultatiõnem thesaurizavit ſuper eum. Et. lôria Patri. Et. Elix Nolänus Présbyter, cům Fin idôla veheméntius inveheré- tur, ab infidélibus varieFrarus „ in cärcerem conjicitur. Unde ab Angelo nocte edúctus, ꝗquærere juſſus eſt Maximianum Nolæ-Epis- copum; qui cùm sénio cçonféctus deſperaret, ſe ferre poſſe ſuppli- cia perſequéntium, ſe abdide- rat in ſilvam. uS cùm Felix Deo duce perveniſſet, ſanctum Epiſcopum humi jacéntem pene môrtuum videt: quem recrea- tum, ac ſublatum in hümeros » apud fidélem viduam reficiéndum curavit, Sed cam is iterùm idoloô- IUR 60⁰8⁸ rum cultôres impietàâtis argúeret: facto in ipſum impetu, fügiens in angůúſto duòrum parietum interval- lo ſe occultavit. Qui aditus cùm repéntè aranearum telis pertextus viſus eſſet, némini recéntis late- bræ ſuſpiciéonem reliquit. Inde igitur evadens Felix, in ædibus piæ mulieris tres menſes lätuit. Cùm vero Dei Eccléſia requiéscere coœ- piſſet, Nolam rédiens, multisque ibi vitæ exémplis, & doctrinæ pra- céptis, miraculisque ad Chriſti fi- dem convérſis conſtanter étiam re- cusato eijus urbis Epiſcopatu, ob- dormivit in Dômino, ſepultúsque eſt prope Nolam in loco, quem in Pincis appellabant. e Deum laudamus. II. Qui odit ànimam ſuam in hoc mundo, in vitam æter- nam cuſtôdit eam. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multiplicaâbitur. oncede quæſumus. 606. DIE XV. JANIARII. ſte Conféſſor. Hac die lætus méruit ſupréêmos Laudis honôres. Eus, qui nos beati Pauli Con- feſsòris tui annua ſolemnitate lætificas: concéde propitius; ut cujus natalitia côlimus „ étiam actiônes imitémur. Per Dôminum noſtrum. . § Amâ- vit eum Dôminus, & ornavit eum: ſtolam gloriæ induit eum, & ad Portas paradiſi coronavit eum. Elégit eum Dôminus ſacerdôté ſibi. ge. Ad ſacrificandum ei hé- ſtiam laudis. .J eus, qui pôpulo. 606. Euge ſerve bone, & fidélis, quia in pauca fuiſti fidélis, ſupra mul- ta te conſtituam; intra in gau- dium Doômini tui. „ Juſtum deduzit Déminus per vias rectas. Et oſténdit illi regnum Dei. Ntercèéſſio nos, quæſumus Dôͤ- mine, beati Mauri Abbatis com- méndet: ut quod noſtris méeritis non valémus, ejus patrocinio aſſe- quamur, Per Doôminum. Paulus „ Eremitârum auctor & „magiſter, apud inferiorem The- bâidem natus, cùm quindecim eſſet annorum;, orbatus ? parénti- bus eſt. Qui pſteà declinandæ cauſa perſecutionis Décii, & Va- leriani, & Deo libériùs inſervien- di, in erémi ſpeluncam ſe coôntulit: ubi, palma ei victum & veſtitum præbente, vixit ad centéſimum & décimum teêrtium annum: quo témpore ab Antônio nonagenario Dei admonitu inviſitur. Quibus inter ſe, cùm anteaà non noſſent; prôprio nomine conlſalutantibus, & multa de regno Dei colloqueén- tibus, corvus, qui äntea ſemper Paulo dimidiatum panem attule- rat, integrum détulit. Honéſtum fecit illum Dñs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduúxit Dôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Oſt corvi diſcéſſum, Eja, inquit⸗ Paulus, Dôminus nobis pran- dium miſit, verè pius, verè misé- ricors. Sexaginta jam anni ſunt, cùm accipio quotidie dimidii pa- nis fragmêntum, nunc ad advén- tum tuum militibus ſuis Chriſtus duplicavit annõnam. Quare cum gratiarum actione ad fontem ca- piéntes cibum; ubi tantisper re- creati ſunt, iterùm gratiis de more Deo actis, noctem in divinis lau- dibus conſumpsérunt. Diluculèò Paulus de morte, quæ ſibi inſta- ret, admonitus, Antonium hortà- tur, ut pallium, quod ab Athanâ- ſio acceperat, ad involvendum ſu- um corpus afferret. Quo ex iti= nexe Nete kedien⸗ lorum chore Apottolo⸗ Mam in col Amaylt er fit eumſtol icut nder 11 Umdue ulſlet, i lcaus, eree ſle in altum Une (uoe pnosque 8 iucitlone Culum, quo lebeet daa⸗ eno tapi ls ferun- , e0S, lomum ee fthu effo⸗ on lnem con Enm Qui. Uns unſtum rulk Rn er Ctikin⸗ NMicemn vero mocdum p Corkertent eltn diebus entecöſtes, e hom Meltus eſt aln Ingrea Quia te Omnibus lleek, Mündl, & eena. O loti Datri rinng e Cktnät Aiunns N bbi n udor , iören Ih Aunlecin tus Pekenn⸗ nere rédiens ille, vidit inter Angé- lörum choros, inter Prophetarum & Apoſtolorum cœtus, Pauli ani- mam in cœlum aſcendere. Amavit eum Dôminus, & orna- vit eum: ſtolam gloriæ induit eum: * Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus aricar fidei, & ornavit eum. Et ad. Umque ad eſus cellam perve- niſſet, invenit genibus com- plicatis, erécta cervice, extensis- que in altum manibus corpus exa- nime; quod pallio obvolvens;, hymnôsque & Pſalmos ex Chriſtfä- na traditione decantans, cùm sar- culum, quo terram foderet, non habéret, duo leônes ex interiore erémo, räpido curſu ad beati ſenis corpus feruntur:ut facilè intellige- rétur, eos, quo modo poterant, ploratum édere: qui certatim terraâ feaabu⸗ effodiéntes, tôveam, quæ oôminem commodéè caperet, effe- cérunt. Qui cùm abiiſſent, Anto- nius ſas tum corpus in eum locu intulit: & injeckcta humo, túmuluin ex Chriſtiano more compòſuit: tu- nicam verò Pauli, quam in ſportæ modum ex palmæ foliis ille ſibi contexuerat, ſecum auterens, eo ve- ſtitu dieèbus ſolémnibus Paſchæ & Pentecôſtes, quoad vixit, uſus eſt. Iſte homo perfécit omnia, quæ locútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervénit ad ccœleſtia xegna. Quia. 5 loria Patri. Quia. eéctio ſancti Evangélii ſecundům Matthæum. illo témpore: R eſpondens Jeſus dixit: Confiteor tibi Pater Domine cœli & terræ, quia abſcondiſti hæc à ſapiéntibus & prudéntibus, & re- velâſti ea parvulis. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Enite ad me omnes, qui labo- Ffdatis. Quare enim omnes labo- famus, niſi quia ſumus hômines mortales, fragiles, infirmi, lutea vaſa portantes, quæ faciunt invi- cem angüůſtias? Sed ſi anguſtian- tur vaſa carnis, dilatéutur ſpatia Brev. Rom. charitâtis. Quid ergo dicit, Venite ad me omnes, qui laboratis, niſi ut non laborétis? Denique promiſſio ejus in promptu eſt, quoniam labo- rantes vocavit. Quærent fortè, qua mercéde vocati ſunt. Et ego vos in- quit, reficiam. Tollite jugum meum ſuper vos, & ditcite à me, nõ mun- dum fabricare, non cunéta viſibilia, & inviſibilia creare, non in ipſo mundo mirabilia facere, & mortu- os ſuscitare: ſed, quoniam mitis ſum, & hùmilis corde. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operâtus eſt, & de omni corde ſuo laudâvit Döminum: Ipſe intercedat pro peccatis om- nium populôrum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, àbſtinens ſe ab omni opere malo, & pêrmanens in inno- cêntia ſua. Ipſe. Agnus eſle vis? à minimo in- cipe. Côgitas magnam fabricã conſtruere celſitudinis: de funda- ménto priùs côgita humilitatis. Ef quantam quisque vult, & diſponit superimponere molé ædificii, quã- tò erit majus ædificium, tantòô al- tius fodit fundaméntum. Et fabri- ca quidem, cùm conſtrüitur, in ſu- pérna consúrgit: qui autem fodit undamentum, ad ima deprimitur. Ergo & fabrica ante celſitdinem humiliatur, & faſtigium poſt hu- miliatiônem erigitur. Sint lumbi veſtri præcincti, & lucérnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: & Et vos similes hominibus expectantibus dominum ſuum »„ quando revertaâtur à nuptiis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dôminus veſter ventùrus ſit. Et vos. Ioôria Patri. Et vos. Aurus nôbilis Românus » puer à patre Eutychio Deo ſub ſancti Benedicti disciplina obläatus, brevi tantùm divi⸗ na gratia profécit, ut ipſi Magi- ſtro admiratiôni eſſet: qui illum ſæpe véluti regularis obſervantiæ, & virttum omnium ſpécimen cé- teris diſcipulis ad imitändum pro- ponébat. Cujus adhuc adoles- céntis illud admirabilis obedien- tiæ exémplum à ſancto Gregéô- rio Papa commemoratur. Nam cùm Placidus monachus in lacum Q Pro- 610 Yrolapſus 5 aquàrum impetu rape- rétur, ſancti Patris juſſu accúrrens Maurus »„& ſuper aquas incçédens; socium capillis apprehenſum, ad terram attraxit, Miſſus in Galliam ab eodem ſanctoßenedicto, célebri monaſtério extructo, cui annos quadraginta præfnit, mondaſticam diſciplinam mirificè propagavit. Denique fſanctitate & miraculis clarus, ſeptuagenario major migra- vit in cœlum, ano ſaltis quingen- teſimo ſexagéſimo quinto. e Deum laudamus. II. uod eſt faſtigium. 2 3 Similàbo eum viro ſapiénti, qui ædificavit domum ſuam ſupra petram. Amavit eum Dominus, & ornavit eum. Stolam gloriæz induit eum. ntercéſſio. PIE XVI. IANUARII. Iſte ſanctus pro lege Dei ſui certavit usque ad mortem, & à yer- bis impiorum non timuit: fundâtus enim erat ſupra firmam petram. Gloria & honore coronàâſti eum Domine. Et conſtituiſti eum ſuper épera manuum tuarum. Reces pôpuli tui, quæſumus Domine, cleménter exaudi, ut beati Marcélli martyris tui, at- que Pontificis méritis adjuvemur, cujus paſſione lætamur. Per Däm. N Arcéellus Românus à Con- ſtantio & Galério usque ad Maxeéntium Pontificatum gefſlit. Cujus hortatu Lucina matrona Romana, bonorum fſuorum Dei Eccléſiam fecit hærédem. Viginti quinque titulos in Urbe inſti- tuit, quaſi diœcéſes quasdam, & ad baptismum pœnitentiamque eôrum, qui ex inhdelibus Chri- ſtianam religionem ſusciperent, & ad Martyrum ſepulturam. Qui- bus rebus ira incenſus Maxéntins: — Marcèllo gravia ſupplicia minàâtur, niſi depôſito Pontificatu, idoôlis immolaret. , Honeſtum fecit illum Dô⅛minus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Descenditque cum illo in fo- veam, & in vinculis non dereli- quit eum. Et dedit. Ui cùm insaänas hôminis vo- ces negligeret, miſit eum in catäabulum, ut beſtiarum, quæ pu- blicè alebantur, curam ſuſtineret. Ubi Marcéllus aſsiduis jejuniis, & précibus novem menſes vitam du- xit; parochias, quas præſens non poterat, viſitans per epiſtolas. Inde eréptus à Cléricis, hofſpitio recipitur a beata Lucina: in cu- jus ædibus Eccléſiam dedicavit ⸗ quæ hoôdie titulo ſancti Marceélli nominatur: in qua & Chriſtiani orabant, & ipſe beatus Marcellus prædicabat. 722 Deſidérium ànimæ ejus tribuiſti ei Dnñe, Et voluntate labio-⸗ rum ejus non fraudâſti eum. Quôniam præveniſti eum in benedicdtionibus dulcedinis: po- ſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretioſo. Et. Uibus cognitis, Maxéntius in eam Eccléſiam catabuli béſtias transferri, & à Marcello cuſtodiri jubet: ubi loci fœditaàte, multisque ærümnis afflictus, obdormivit in Dno. Cujus corpus in cœmetério Priſcillæ via Salaria à B. Lucina ſe- puùltum eſt décimo septimo Kalen- das Februarii. Sedit annos quinque, menſem unü, dies vigintiquinque. Scripſit epiſtolam ad EpiſcoposAn- tiochénæ provinciæ de primatuRo- manæ Ecciéſiæ, quam caput Eccle- ſiarum appellàndam demonſtrat- Ubi étiam illud ſcript eſt, nullum Goncilium jure celebrari, niſi ex auctoritate Romani Pontificis. Or- dinavit mẽſe Decémbri Romæfres- byteros vigintiquinque;, Diaconos duos, Epilcopos per divérſa loca viginti unum . Be. Stola jucunditàâtis induit eum Dôminus: Et coronam pul- chritüdinis péôſuit ſuper caput ejus. , . Cibavit illum Dôminus pane vitæ, & intelléctus: & aqua ſa- Pien- lentie ſal ſoris Petr ſenie. 0C0 Deo Dr X Nerceſſio minebeat wencet: ut Mon falemus ümur, be Qui y aet semer ſenſtam, ſus un Keut ce Glrur⸗ te⸗ Minee 1SCici guibug 4dol igell te⸗ Cilet K uleiht 4 ent, ſie ai Kmnliri Neibeg diſr Ulertis col ci mininnn Al , icdli nDomninng, inimieis, N illom: enatenam nilo in fe⸗ non Celel⸗ homunt e. tus Male“ mtite ti eun. ki eun! Cedinis :1 coNOnun Nabllibenn elot 4 piéntiæ ſalutäris potâvit illum. Et. loria Patri, Et. i quis vult poſt me venixe. Xxi. Corona aurea. xxi. Dômine præveniſti. xix. DIE XVII. IANUARII. Ntercéſſio nos, quæſumus Dô- mine, beati Antônii Abbatis com- méndet: ut quod noſtris méritis non valemus, ejus patrocinio aſſe- quamur, Per Döôminum. Qui vult venire poſt me, àb- neget semetipſum, & tollat cru- cem ſuam, & ſequatur me. Juſtus ut palma florébit. sicut cedrus Libani multipli- cabitur. reces. Ntônius Kgyptius, nobilibus & Chriſtianis parentibus natus, quibus adoléſcẽs orbatus eſt, càm ingréſſus Eccléſiã ex Evangelio au- diviſſet: Si vis perféctus eſſe, vade, & vende mnia quæ habes, & da pPaupéribus: tamquam ea ſibi dicta eſſent, ſic Chriſto Dño obtempe- randum exiſtimavit. Itaque véndita re familiari, pecuniam omnem pau- péribus diſtribuit. Quibus ſolutus impediméntis, cœléſtis vitæ genus in terris côlere inſtituit. Sed cuùm in periculôſum illud certamée des- cenderet, ad fidei præsidium, quo erat armatus, ccubenduͤm ſibi pu- tavit ſubsidium reliquäârum virtü- tum: quarum tanto ſtůdio incénſus fuit, ut, quemcumque vidéret ali- dqua virtůtis laude excelléntem, il- lum imitari ſtudéret. Honéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis „ & à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. „Juſtum dedúxit Dôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. TIhil igitur eo continéntius, rnihil vigilantius erat. Patien- tia,; manſuetudine, miſericordia, humilitate, labore, ac ſtudio di- 617 vinârum Scripturârum ſuperabat omnes. Ab hæreticoôrum, & ſchis- maticorum höminum, maâximè A- rianòrum congréſſu & colloquio ſic abhorrébat, ut ne propè quidem ad eos accedéndum diceret. Humi jacebat, cùm eum neceſsarius ſom- nus occupâſſet. Jejùnium autem adeò côluit, ut ſalem tantmmodo ad panem adhibéret, ſitim aqua extingueret: neque ſe ante ſolis occaàſum cibo, aut potu recreabat: ſæpè étiam biduum cibo abſtiné- bat, ſæpiſſimè in oratiône perno- ctabat. Cum talis tantùsque Dei miles eyasiſſet Antonius, ſanctiſſi- mum juvenem hoſtis humani ge- neris Variis tentationibus aggré- ditur, quas ille jejunio, & oratione vincébat. Nec vero frequens de satana triümphus ſecùrum redde- bat Antoônium, qui diaboli innu- merabiles artes nocendi noverat. Amavit eum Dôminus, & orna- vit eum: ſtolam gléôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Doôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Taque côntulit ſe in vaſtiſſimam .gypti ſolitüdinem:; ubi quo- tidie ad Chriſtianam perfeétio- nem proficiens, dæmones (quo- rum tantòô erant acriôres impetus, uantò Antônius ad reſiſtéendum ôrtior evadébat) ita contémp- fit, ut illis exprobraret imbecilli- tàtem; ac ſæpè discipulos ſuos éxcitans ad pugnandum contra diabolum, docénsque, quibus armis vincerétur: Mihi credite „ dicébat, fratres, pertiméscit sa- tanas piorum vigilias, oratiônes, Jejunia, voluntäriam pauperta- tem, miſericordiam, & humili- täatem „ maximeé veroô ardéntem amôrem in Chriſtum Döminum » cujus ünico ſanctiſſimæ Crucis ſigno debilitàtus aufugit. ic autem dæmonibus erat formido- lofus, ut multi per Xgyptum ab illis agitati, invocàato néômi- ne Antônii liberaréntur: tantaque erat ejus fama ſancétitâtis, ut per litteras ſe ejus orationibus Con- ſtantinus Magnus, & filii com- mendarent. Quni aliquando quin- tum & centéſimum annum agens; cùm innumerabilés ſui inſtitůͤti imitatôres habéret „ convocatis Q 2 Moô⸗- 612 . Monachis, & ad perféctam Chri- Rianæ vitæ régulam inſtrüúctis, ſan- Kitate & miraculis clarus migra- vit in cœlum, décimo ſexto Ka- léndas Februarii. Iſte homo perfécit omnia, quæ ſocutus eſt ei Deus, & dixit ad eu: Ingredere in réequiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex Smnibus Geéntibus. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervénit ad cœleſtia reg- na. Quia. loôria Patri. Quia. int lumbi. XIix. PIE XVIII. JANIARII. Ecce ſacérdos. XXXNiV. Cce ſacérdos magnus, qui in dieêbus ſuis placuit Deo, & in- véntus eſt juſtus, & in témpore iracúndiæ factus eſt reconciliatio. Uodcuúmque in orbe neéxibus revinxeris;, Erit revinéctum, Petre, in arce si- derum: Et quod resolvit hic potéſtas tra- dita „ Erit ſolutum cœli in alto vértice; In fine mundi judicabis ſæculum. atri perénne ſit per ævum gloôria, Tibique laudes concinamus in- clytas, Rterne Nate, ſit ſupêrne Spiritus Honor tibi, decúsque: ſancta ju- giter Laudétur omne Trinitas per ſæcu- lum. Amen. 7. Tu es Petrus. Et ſuper hanc petram ædificàbo Eccleſiam meam. Tu es paſtor ovium, princeps Apo- Rſtolorum, tibi traditæ ſunt claves regni cœlorum:., Eus, qui beato Petro Apôſtolo tuo collatis clavibus regni coe- Iéſtis, ligandi atque ſolvendi Pon- tificium tradidiſti: concéde, ut in-⸗ terceſſiônis ejus auxilio: à peccatéô- rum noſtrôrum néxibus liberémur. Sancte Paule Apéſtole, præ- dicator veritàtis, & doctor Gen- tium, intercéde pro nobis ad Deum;qui te elégic- Y. Tu es vas electiéônis ſancte Paule Apoſtole- Prædicator veritatis in univérſo mundo. Eus, qui multitudinem Gén- tium beati Pauli Apôſtoli præ- dicatiône docuiſti: da nobis, quæ- ſumus: ut cujus commemoratioô- nem côlimus, ejus apud te patro- cinia ſentiamus. t Hic vir deſpiciens mundum, & terréna; triumphans; Divitias Cœlo, condidit ore, manu. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas. Et oſtendit illi re- gnum Dei. Intercéſſio nos. 611. Veni ſponſa Chriſti, äccipe corônam, quam tibi Dôminus præparavit in ætérnum. Spécie tua, & pulchritudine tua. Inténde, préſperè procede, & regna. A, quæſumus, omnipotens Deus⸗, ut qui beatæ Priſcæ virginis & martyris tuæ natalitia côlimus;, & annua ſolemnitaâte lætémur, & tan- tæ fidei proficiamus exeêmplo. Per Dominum. u es paſtor ôvium, Princeps A- poſtolôrum: * Tibi tradidit Deus claves regni cœloôrum. enite. 1I. uodcumque. Beâtus vir. mis, „ xxXV. Incipit Epiſtola prima beaâti Petri Etrus Apéſtolus Jeſu Chriſti; Peldi advenis diſperſioônis Ponti, Galatiæx, Cappadôciæ » Aſiæx, & Bithyniæx, ſecundum præſciéntiam Dei Patris, in ſan- Gificationem Spiritus, in obe- diéntiam, & aſperſionem sangui- nis Jeſu Chriſti: Cratia vobis, & pax multiplicétur. Benedictus Deus, & Pater Domini noſtri Jeſu Qui vivis & regnas. Chriſti, qui ſecúndùm miſericor- diam üäm ſuam os in ſpen ſ een ſelu kerecltaten incontamin, enconler guiin virt len in ſa⸗ in tenpore Linon be ſoeirern te. dem meam che; tbi ſher terti Celiss gu Pertertam, l Et. Nquo e Uls tentati 1e ſidei guoc perl Nüttur in ln mnotem in ti guemel Ut: in gn itentes cte Trlluabitis (oriicite elle, ſalt li Nlce ores Moſtügnizan emn vone lleritme . Rt Eqa 7 que u de fut lretaverun quale t Nns C ur nChr uier Wümeh Vobis en 2 une W em ele, In es emm ed Mane i Areri ee 1eteni ſeliggen Mum d iſi, i i Dönmn liucine lroettei diam ſuam magnam regeneravit nos in ſpem vivam, per reſurrectio- nem Jelu Chriſti ex moôrtuis, in æreditatem incorruptibilem, & incentaminatam, & immarcescibi- lem, conſervatam in cœlis in vobis, ui in virtúte Dei cuſtodimini per dem in ſalatem, paratam revelari in témpore noviſſimo. Ssimon Petre, antequam de navi vocarem te, novi te, & ſuper ple- bem meam Principem te conſtitui: Et claves regni cœlôrum tradidi tibi. Quodcumque ligaveris fuper terram, erit ligatum & in cCœlis: & quodcmque solveris iu- per terfam „erit ſoluůtum & in cœ- 18. Et. N quo exultàbitis„ môdicum nunc ſi opôrtet contriſtari in va- riis tentationibus: ut probatio ve- ſtræ fidei multò pretiôſior auro (quod per ignem probatur) inve- niatur in laudem, & gloôriam, & honoôrem, in revelatione JeſuChri- ſti: quem cùm non vidéritis, dili- gitis: in quem nunc quoque non videntes créditis: credentes autem exultabitis lætitia inenarrabili & glorificata, reportantes finem fidei Veſtræ, ſalùtem animarum. si diligis me, Simon Petre, Vaſce oves meas. Domine, tu noſti, quia amo te, Et animam meam pono pro te. Si opor- tüerit me mori tecum;, non te ne- gabo. Et animam. E qua ſalùte exquiſiérunt, at- que ſcrutati ſunt Prophetæ: qui de futùra in vobis gratia pro- Phetavérunt: ſcrutäntes in quod; vel quale tempus ſignificaret in eis Spiritus Chriſti: prænüntians eas, quæ in Chriſto ſunt, paſſiones, & poſteriores glôrias; quibus re- velatum eſt, quia non ſibimetipſis, vobis autem miniſtrabant ea;, quæ nunc nuntiata ſunt vobis Per eos, qui evangelizavérunt vo- bis, Spiritu ſancto miſſo de cœlo, in quem desiderant Angeli proſpi- cere. .„Tu es Petrus, & ſuper hanc petram ædificabo Eccléſiam meã, portæ inferi non prævalébunt adverſus eam: Et tibi dabo cla- ves regni cœléôrum. Quodcuúm- que ligaveris ſuper terram, erit li- gaâtum & in cœlis: & quodcùmque . 62 slveris ſuper terram, erit ſolutum & in cœlis. Et tibi. Noria Patri. Et tibi. Sermo ſanéti Leônis Papz, 2 Cm duodecim Apôſtoli accépta per Spiritum fanctum omnium locutiôòne linguärum, imbuendum Evangélium mundum ditſtributis ſibi terrarum partibus ſuscepiſſent; beatiſſimus Petrus Princeps Apo- ſtolici ordinis ad arcem Romani de- ſtinatur impérii, ut lux veritatis » quæ in omnium Séntium revela- batur ſalutem, efficaciùs ſe ab ipſo capite per totum mundi corpus ef- fünderet. Cujus autem nationig hômines in hac tunc urbe non eſ- ſent? aut quæ usquam Gentes ig- norarent, quod Roma didiciſſet? Tu es paſtor oövium, Princeps Apoſtolorum: tibi tradidit Deus omnia regna mundi: Et ideò tibi traditæ ſunt claves regni cœ=- loôrum. Z. Quodcûmque ligaveris ſuper terram, erit ligatum & in coœ- lis: & quodcçcúùmque solveris ſuper ferrarctit ſolùtum & in cœlis. Et ideò. Ic conculcandæ Philoſophiæ opiniônes, hic diſſolvendæ erant terrénæ ſapiéntiæ vanitates » hic confutändi demonum cultus » hic omnium ſacrilegiorũ impietas deſtruénda, ubi diligentiſſima ſu- perſtitione habebatur collektum: quidquid usquam füerat vanis er- rôribus inſtitütum. Ad hanc ergo urbem tu beatiſſime PetreApoſtole venire non métuis, & consorte gloriæ tuæ Paulo Apôſtolo, aliarum adhuc Eccleſiarum ordinationibus occupato, ſilvam iſtam freméntium beſtiarum, & turbulentiſſimæ pro- funditatis Oceanum conſtantior;- quam cùm ſupra mare graderéris » ingréderis. Ego pro te rogavi Petre- ut non deficiat fides tua: & Et tu ali- quàândo convérſus confirma fratres tuos. Caro & ſanguis non re- velavit fibi, ſed Pater meus, dui e in cœlis. Et. TAm pôpulos, qui ex circumci- ſione crediderant; erudieras 3 jam Antiochénam Eccléſiam » ubi primum Chriftiäni nominis Q 4 3 dig- 614 dignitas eſt orta, fundaveras: jam Pontum, Galatiam, Cappadociam, Aſiam atque Bithyniam légibus E- vangélicæ prædicationis impleve- ras: nec aut d⁴bius de proféctu 6- peris, aut de ſpatio tuæ ignarus æ- tatis, trophæum crucis Chriſti Ro- mänis areibus inferébas; quo te divinis præordinatioônibus antei- bant, & honor poteſtatis, & gloôria Paſlioônis. Petre amas me? tu ſcis Dômi- ne, quia amo te. Pasce oves meas. Simon Jodannis diligis me plus his? tu ſcis Domine, quia amo te. Paſee. loria Patri. Paſce. Ectio ſancti Evangélii ſecundàùm Matthæum. IN illo témpore: Venit Jeſus in partes Cæſaréæ Philippi: & inter- rogabat diſcipulos ſuos, dicens: Quem aunt hoômines eſſe Filium hôminis? Et réliqua. Homilia S. Hilarii Epiſcopi. Ominus à discipulis requirit, quem ſe hômines eſſe dice- rent: & adjécit, hôminis Filium. Hæc enim confeſſiôònis tenénda ra- tio eſt;, ut ſicut Dei Filium, ita & filium hominis meminerimus: quia alterum ſine altero nihil ſpei tri- buit ad ſalutem. Editis itaque, quæ diverſæ de eo erant, hominum opi- nionibus, quid de ſe ipſi sentiant, quærit. Perrus reſpondit: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi. Sed Pe- grus conditiones propoſitionis ex véênderit. Doôminus enim dixe- rat: Quem me hoômines eſſe di- cunt, filium höminis?: Et certè filium hôminis contemplatio coôr- Horis præferebat. Sed addéndo, Quem me eſſie dicunt? ſignifica- vit, præter id, quod in ſe vide- batur, eſſe aliud ſentiendum: erat enim hôminis filius. Quod igitur de ſe opinandi judicium deſidera- bat * Non illud arbitramur, quod de ſe ipſo confeéſus eſt: ſed occùl- tum erat, de quo quærebatur, in quod ſe eredentium fides dehbebat exténdere. „ Quem dicunt hômines eſſe Fi- lium hoôminist dixit Jeſus diſcipu- lis ſuis. Reſpondens Petrus dixit: Tu es Chriſtus vilius Dei vivi. Et ego dico tibi, quia tu es Pe- trus, & ſuper hane petram ædifi- cabo Eccleſiam meam. Beatus es Simon Bar-Jôna, quia caro & ſangauis non revelavit tibi, ſed?ater meus, qui eſt in cœlis. Et. primus agnéſceret. ey O in nuncupatione, &c. T dignum planè conféſſio Petri præmium conſecuùta eſt; quia Dei Fili in hömine vidiſſet. Bea- tus hic eſt, qui ultra humanum o- culos intendiſſe, & vidiſſe laudatus eſt: nõ id quod ex carne & sanguine exrat coôntuens, ſed Dei Filium cœ- léſtis Patris revelatiòne coõſpiciens: dignũsque judicatus, qui quod in Chriſto Dei eſſet, primus agnoſce- ret. O in nuncupatione novi nôminis Felix Eccleſiæ fundamén- tum: dignaque ædificatiône illius petra, quæ inférnas leges, & târtari portas, & oômnia mortis clauſtra diſsolveret! O beatus cœli janitor, cujus arbitrio claves ætérni aditus tradúntur, cujus terréſtre judicium præjudicata auctôritas ſit in cœlo: ut quæ in terris, aut ligata ſint, aut ſoluta, ſtatüti eisdem conditiô- nem obtineant & in cœlo. . Elégit te Dôminus ſacerdotem ſibi, ad ſacrificandum ei, Hô- ſtiam laudis. Immola Deo ſa- crifieium laudis, & redde Altiſſimo vota tua. Hôſtiam. 3Bloria Patri. Hôſtiam. trédecim annos nata; Claudio Imperatôre, Chriſtianæ fidei accu- sata, ejsdem juſſu ducta ad Apol- linis templum, ut idolis immola- ret, cùm rem deteſtarétur, côla- phis cæſa, in carcerem traditur: at- ue inde emiſſa, cùm in fidei con- Aantia perſeveraret, affecta verbé- ribus, ferventique adipe delibuta, rurſus in carcerem includitur. Poſt triduum in amphitheatrum produ- cta, leôni objicitur: qui ſuæ ferita- tis oblitus, humiliter ſe ad ejus pedes abjécit. Quæ pôſteà in erga- ſtulo triduum inédia afflicta, in equùúleo ſuſpenditur, & ungulis Paiſ⸗ „nobilis virgo Româna: ſttreis exe⸗ fcitut, u erafit incol Urben cap 1s palmam lult. Cuj lecimo ab⸗ Kunts deci Uuarin ſepr eDeum! 4 b L Cce ſac diebus ventus elt i51 ln Non (li conſery I 60 Dis crelcern inn dacer Duminum. (lte Deo⸗ AI, Lery inguudium de ſices diebus Ventus eſt itacindizt, lite iccihe ſdees VIncula ado es in, 4herlte te luudere N Niniti Ondt d In unten er uniper Anen. kilent Ur in 4 Eerenn, Oboäcin occün kün ben ci H erlt ſolatnt Minns in lut nar tam alß. ornygu elirit tii Elil, ett; idilet. . hummigumt lehrcttn K dohdes de Alle férreis excarnificâta, in rogum in- jicitur, unde etiam mirabiliter evaſit incolumis. Denique extra Urbem capite abſciſſo, virginita- tis palmam marty rii corona cumu- lavit. Cujus corpus via Oſtienſi, decimo ab Urbe milliario, àa Chri- ſtianis decimoquinto Kaléndas Fe bruari ſepelitur. Fe Deum laudamus. II. A D L A UOU D. E S, Cce ſacerdos magnus, qui in diebus ſuis placuit Deo, & in- véntus eſt juitus. ns regnavit. 11. Non eſt inventus similis illi, qui conſervaret legem Excelii Ideo jurejurando fecit illum Düs créſcere in plebem ſuam. Sacerdotes Dei benedicite Déminum: fſervi Dömini, hymuum dicite Deo, alleluja. . Serve bone & fidélis, intra in gaudium Domini tui. E facérdos magnus, qui in „diébus ſuis placuit Deo, & in- véntus eſt juſtus: & in tempore iracundiæ factus eſt reconciliatio. Eate Paſtor Petre, clemens accipe Voces precantum, criminumque vincula Verbo resolve, cui potéſtas tra- lta » Aperire terris cœlum, apértum claudere. it Trinitati ſempitérna gloria, Honor, potéſtas, atque jubilatio, In unitate, quæ gubernat omnia;, Per univérſa æternitatis ſæcula. Amen. Exaltent eum in Eccléſia plebis. Et in cathedra ſeniorum lau- dent eum. Rubarumque ligaveris ſuper ter- ram „erit ligatum & in coœlis: & quodcumq; solveris ſuper terram, erit ſolutum & in cœlis: dicit Do- minus Simoni Petro. Eus, qui beato Petro Apôſtolo . tuo collatis clavibus regni cœ- Iéſtis, ligandi arque ſolvendi Pon- tificium tradidiſti: concéde, ut in- terceſſionis ejus auxilio: a peccatô- rum noſtrorum néxibus liberemur. Qui vivis & regnas. 615 Sancte Paule Apôſtole, præ- dicàtor veritâtis, & doctor Gen- tium, intercede pro nobis ad Deumqui te elégic. Tu es vas electionis ſancte Paule Apoſtole. Prædicator veritatis in univerio mundo. Eus, qui multitdinem Gen- tium beati Pauli Apoſtoli præ- dicatiòne docuiſti: da nobis, quæ- ſumus: ut cujus commemoratio- nem côlimus, ejus apud te patro- cinia ſentiamus. S⸗ Simile eſt regnum cœlôrum hômini nesgotia- tõri, quærenti bonas margaritas:in- veênta una pretioſa, dedit omnia ſua,, & comparavit eam. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis: Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. 9. Daà quæſumus. . Non eſt inven- um. Ecce ſacerdos. Amavit eum Dominus » Et ornavit eum. Amavit. ,. Sto- lam gloriæ induit eum. Et ornavit. lôria Patri. Amavit. .— Elégit eum Dôminus ſacerdo- tem ſibi. Ad ſacrificandum ei hoôſtiam laudis. tus. Ideò jurejurando. On eſt inventus similis illi, qui conſexvaret legem Excel- ſi: ideo jurejurando fecit illum Düs créſcere in plebem ſuam. Eleégit eum Dominus? Sacerdôtem ſibi, Elégit. A ſacrificandum ei hoôſtiam laudis. Sacerdoôtem. Gloôria bPatri. Elegit. Tu es Sacérdos in æternum. Secundùm ordinem Melchiſe- dech. Serve bone. Ungi ſacerdéôtio, & habére lau- dem in nomine ipsius, & of- férre illi incenſum dignum in o-⸗ dôrem ſuavitatis. Tu es ſacérdos, * In ætér- num. Tu es. Secùndùm ordi- nem Melchiſedech. In æternum- Gloôria Patri. Tu es. F. Juſtum dedùxit Doôminus per vias rectas- endit illi regnum Dei. 1 3and Ecce ſarerdos: 9 1X1 Dôminus. Q*% 616 „ 77⸗ 2—- . Meméento Dômine David. 85. Elégit te Dominus ſacerdéôtem ſibi. Ad ſacriticandum ei ho- ſtiam laudis- Dum eſſet ſummus bontifex, ter- rêna non métuit, ſed ad cœléſtia gegna glorioſus migravit. . eus» qui beato Petro. 615. PIE XIX. IANUARII. , Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certävit usq; ad morté, & à verbis impiorum non fimuit, fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gloria & honòre coronâſti eum HDoômine. Et conſtituiſti eum ſuper pera mäanuum tuarum. Eus, qui ad illuſtrandam Ec- cleſiam tuam beatum Canũ- tum, Danorum Regem, martyrii Palma, & glorioôſis miraculis deco- räre dignatus es; concède propi- tius; ut ſicut ipſe Dominicæ paſ- ſiônis imitâtor fuit, ita nos per ejus veſtigia gradiéntes, ad gaudia ſempitérna pervenire mereamur Per Dominum. Ana, Iſtôrum eſt enim regnum coœlorum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & perveneérunt ad præ mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in säanguine Agni. Lætamini in Dômino, & exultà- te juſti. Et gloriaämini omnes recti corde., Xaudi Domine péôpnlum tuum cum Sanctorum tuôrum patro- cinio ſupplicantem: ut & tempo- ralis vitæ nos tribuas pace gaudé- re, & æternæ reperire ſubsidium. Per Dominum. CAhatus quartus Suenéônis E Cſthritii Danorum Regis filius, fide, Ppietäte, & morum honeſta- te conſpicuus, eximiæ ſanctitàtis à téneris annis ſpécimen dedit. Pa- térnum ſceptrum ſumma omnium acclamatione adeptus, Religioni promovéndæ sedulò incümbere » Eccleſias redditibus augere, pretioſa ſupellectili ornare cœpit. Cum zelo propagandæ fidei ſuc- cenſus, barbara regna juſto certa- mine aggreſſus, devictas, ſubdi- tasque nationes Chriſtianæ legi ſubjugavit. Victoôriis autem pluùri- mis glorioſus, & divitiis auctus, re- gale diadéma ad Chriſti crucifixi pedes abjécit, ſe & regnum illi subjiciens, qui Rex regum eſt, & Doôminus dominantium. Corpus ſuum jejuniis, ciliciis, & flagellis caſtigavit. In oratione & contem- platione aſsiduus, erga pauperes profuſus, erga omnes benéefic“ ſem- per fuit, nec umquam aà juſtitiæ, di- vinæque legis semita deflexit. Honéſtum fecit illum Dôminus; & cuſtodivit eum ab inimicis, & à leductoôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætêrnam. J. Deſcenditque cum illo in foôve- am, & invinculis non derelſquit eum. Et. 9 v. Is aliisque virtútibus imbutus ad ſuprému perfectioônis api- cem ſanctus Rex properabat. Ac- cidit autem, ut Angliæ regnum à Willelmo Normannoôrum Duce tormidabili exércitu invaderetur: Anglis verò, Danorum opem im- plorantibus, cùm ſuccürrere Rex decreviſſet, belli expeditionem Olao fratri commiſit. Qui re- gnandi cupiditate illekus, arma vertit in Regis perniciem, militi- bus & pôpalo contra illum conci- tatis. Nec defuérunt rebellioôni fo- ménta: cùm enim Rex (editis légibus) decimas Eccléſiis ſolvi, Dei & Eccléſiæ præcépta ſervari;» transgreſsôres puniri ſanxiſſet 9 plerique perverſi ac ſcelerati ho- mines exacerbati, primùm quidem tumultuari, tum plebem commo- vére, ac tandem ſanctiſſimo Regi necem moliri cœpérunt. .D Deſidérium animæ ejus tri- buiſti ei Domine; * Et volunta- te labiôrum ejus non fraudätſti Gum. Quôniam præveniſti eum in be- nediétiônibus dulcédinis: poſuiſti in cäpite ejus coronam de lapide Pretioſo. Et. – Cjens Opreſeius llltiam in tinta, ad E Nutzris 0 beuin cert K Keramen ſuum Don ot ibi a0 Dültitado; ndree, fe eam imunn cunn pefcen neſtas ece fis in ſanctu bus hro inin Unpelu ſac Nee lapidun ndem li mart n drächiis tuechlee oCregori Miculis M. ſthels: n erls calamn a min Uuesz ethn ti, ade Kiuelun ngle e wahaim Kenliſplen Pobto ceſsi Rolz jue auour Alus poe cide le R inte e ſalutari, Oria bat Peerie, Ni Nun s,en nobilir⸗ . biltite⸗ ſanbititi dedit x. 1a Onmniun Religiori ncümbeke tele, nte cri e kiei ⸗ ulo denr tp hl. ſſtiun ei ſſti cuuil Tegnum egum eht . CoN benetcler. 4 ultixdh⸗ gefteit. mbDon nimicigt lum: 71 ernam, llo in e derelget nnacetell mopen 1n. ileeken hecitiotenn illunen⸗ ebellion er./41 elis ſol⸗ hta lerti ſantlii telerii 6 nunn d eln coln Giſinond juſtitiam imminére: ea . tiata, ad Eccléſiam ſancti Albani martyris Othôniæ, tamquam ad præſcius, mortem ſibi propter rænun- locum certaminis profécgtus eſt, & Sacramentis munitus, agonem ſuum Domino commendabat. Mox ibi adveniens conjuratôrum multitüdo, Eccléſiæx ignem ad- movére; fores confringere, & in eam irrümpere tentarunt: quod cùm perficere non poſſent, ad fe- néſtras accedentes, ſaxa & ſagit- tas in ſanctum Regem flexis geni- bus pro inimicis orantem, magno impetu jaculari non ceſsarunt, do- nec läapidum & telôrum ictibus, ac tandem lancea confoôſſus, glo riôſo martyrio ante altare extén ſis brachiis procumbens corona- tus eſt, ſedente in Apoſtolico thro- no Gregorio VII., Multis pôſteà miraculis Martyrem ſuum illuſtra- vit Deus: nam gravi penuúria & di- verſis calamitatibus oppréſſa Da- nia patrati ſacrilégii pœnas luit. Plures étiam variis languòôribus af- flicti, ad ejus tumulum remedium & incolumitatem conſecuti ſunt: cùmque Regina ſacrum ejus corpus noctu clàm ſurripere, & alio trans- ferre conarêtur, emiſſo cœlitùs in- genti ſplendoôre perterrita, à pro- Poſito ceſsavit. „Stola jucunditatis induit eum Dôminus: * Et coronam pulchri- tüdinis pôſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Doôminus pane vitæ, & intellectus, & aqua ſapién- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. loria Patri, Et. Lapæ in! i quis vult poſt me venire. Arius Perſa, nôbili loco na- tus, cum Martha cônjuge pari nobilitate, & duòbus filiis Audifa- ce & Abachum „ Romam venit Clanudio Imperatôre, ut Martyrum ſeplchra venerarétur. Ibi Chri- ſtianos in vincula conjéctos foveé- bant, & ppëa, ac facultaâtibus ſuis ſuſtentabant, & Sanctôrum côrpo- ra ſepeliebant. Quamobrem com- prehenſi omnes, cùm nec impio- tum minis, nec texrore commove- 617 —, .2 .D réntur, ut diis ſaerificarent: pri- Ciens igitur Rex, futurôrum mùm füſtibus debilitati, deinde fúnibus attracti, tum admôtis can- déentibus laminis combuüſti, & un- gulis férreis excarnificati ſunt. Po- ſtremo præciſis manibus, & ad col- lum alligatis, ducti per mediam urbem, via Cornélia ad tertiumdé- cimum ab urbe milliarium, in eum locum, qui Nymphe diceba- tur, necantur: ac primùm Marthæ; quæ virũ ac filios ad ſupplicia pro Jeſu Chriſti fide conſtanter perfe- reênda, vehementer füerat cohorta- ta: mox céteris in eàadem arenaria cervices abicinduntur, eòrumque corpora conjiciüntur in ignem. Quæ ſemiùſta, Felicitas matroôna Romana nobilis, colligénda, & in ſuo prædio ſepeliénda curavit. e Deum laudamus. II. Veſtri capilli. Exultàbunt Sancti. Xxxii. xaudi Däüe. DIE XX. JANUARII. 616. Nfirmitatem noſtram réſpice, Lomnipotens Deus; & quia pon- dus propriæ actiônis gravat, bea- torum martyrum tuorum Fabiani & Sebaſtiani interceéſſio glorioſa nos prötegat. Per Döminum. ui vult venire poſt me, ab- neget ſemetipſum, & tollat cru- cem ſuam, & ſequatur me. „ Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multipli- cabitur. eus, qui ad illuſträndam Eccléſiam tuam. Fabiänus Romanus à Maximino usque ad Décium regens Ecclé- ſiam, ſeptem Diaconis regiones diviſit, qui pauperum curam ha- beérent. Tôtidem Subdiaconos creavit, qui res geſtas Marryriun à ſeptem Notariis ſcriptas colli- gerent. Idem ſtaätuit, ut quotan- nis Feria quinta in Cœna Do- mini, veétere combúſto;, Chrisma QQ 4 5* re- 618 renovarétur. Dénique decimo- tértio Kaléndas Februarii in perſe- cutione Decii martyrio corona- tus, in Cœmetério Calliſti via Ap- pia ſepelitur, cum ſediſſet annos quindecim, dies quatuor. Hic fe- cit Ordinationes quinque menfſe Decémbri, quibus creavit Presby- teros viginti duos, Diaconos ſep- tem, Epiſcopos per divéria loca undecim. ges Sanfcti tui Dömine mirabile confecúti ſunt iter, ſerviéntes Præceéptis tuiszut inveniréetur illæ- ſi in aquis validis: Terra appa- ruit arida, & in mari rubro via ſine impedimento. Quoôniam per- cuſſit petram, & fluxérunt aquæ, & torrentes inundaverunt. Terra. Ebaſtianus ex patre Narbonéenſi, matre Mediolanenſi natus, ob generis nobilitatem & virtutem, Diocletiano charus tuit: dux primæ cohortis, Chriſtianos, quorum fi- dem clàm coleébat, opera & facul- tatibus adjuvabat: & qui ex eis tor- mentôrum vim reformidare vide- bantur, cohortatiône ſic confirma- bat, ut pro JeſuChriſto multi ſe ul- troô tortoôribus offérrent. In illis fuêre Marcus & Marcellianus fra- tres„ qui Romæ in cuſtodia erant apud Nicoôſtratum: cujus uxor Zoe vocem, quam amiſerat, Sebaſtiani Oratione recuperavit. Quibus Dio- cletiano delatis, Sebaſtianum ac- cêrſit, & veheméntius objurgatum GSmnibus artificiis a Chriſti fide co- matur avértere. Sed cùm nihil nec pollicendo, nec terrendo profice- ret, ad palum alligatum ſagittis configi jubet. veérbera carnificum non timue- runt Sancti Dei, moriéntes pro Chriſti nomine: & Ot Rærédes fie- rent in domo Doômini. 1radi- derunt corpora ſua propter Deum ad ſupplicia. Ut. nec animam Deo redderet. reprehenſiône exeandéscens, eum tamdiu virgis cædi imperavit, do- Ejus corpus in cloacam dejectum, Lu- cina à Sebaſtiano in ſomnis admo- nita, ubi eſſet, & quo loco hu- mari vellet, ad Catacumbas ſepeli- vit, ubi ſancti Sebaſtiani nomine celebris Eccleſia eſt ædificata. Tamquam aurum in fornace probavit eleétos Dominus, & quaſi holocauſti hoſtiam accepit illos, & in tempore erit reſpéctus illorum: Aioniam donum, & psx eſt eléctis Dei. Qui confidunt in illum, intélligent veritatem, & fideles in dilectione acquieſcent illi. Quoniam. loria Patri. Quoniam. eſceêndens Jeſus de monte. XxXiV. DIE XXI. JANUARII. Ingreéſſa Agnes. reliquis de 620. ixit Doômi- nus. a. 77. audate Doôminum omnes Gentes. 79. Onfitebor tibi Domine Rex, & collaudabo te Deum sSalvato- rem meum. Confitebor noômini tuo: quoniam adjtor & protector factus es mihi, & liberaſti corpus meum à perditione. ZD eſu, corona Virginum. Spécie tua. 4 Beâta Agnes in médio flammaârum expanſis manibus orabat: Te dé- precor, omnipotens, adorande;, Uem oômnium opinione mor- tuum;, noctu fſancta mülier colénde, Pater metuende, quia per ſanctum Filium tuum evati minas Iréne ſepeliéndi gratia juſſit au- ſacrilesi tyranni, & carnis ſpurci- feérri: ſed vivum repértum, domi ſuæ curàvit. Itaque paulo poſt confirmata valetudine, Diocle- tiano obviàm factus, ejus impie- tatem liberiùs accusavit. Cujus aſpéctu cùm ille primùm obſtu- puiſſet, quod mortuum créderet ; zei novitate, & acri Sebaſtiani tias immaculato calle transivi: & ecce venio ad te, quem amavi;» quem quæsivi, quem ſemper opta- VI. Mnipotens, ſempiteèrne Deus- Agqui infirma mundi eligis, ut fôrtia quæque confũúndas: concéde Propitius; ut qui beatæ Agnétis virgi- ſtginig Colimns, ej lntümus, ne Nnckorn ſunt lecuti: Sintuinem 1 Cun Chriſto Tulltidun Leubunt, Nurn gen Fi Feute . ent Vützin urn, Utle m u im àb Denter Menm cintit kilitit zuri E mlearite Qunr . Mhit mur ulllan kennadnint fmhin Mecie t lnence, Ueenn zeen,en perahit,⸗ Gelet hit ſeckun, l ketitten ellielesl m. eictner xi. ANlI. e ,unt ntes⸗ virginis & martyris tuæ ſolémnia côlimus, ejus apud te patrocinia ſentiamus. Per Dominum. Kianm Gaudent in cœlis ani- mæ Sanctorum, qui Chriſti veſtigia ſunt ſecùti: & quia pro ejus amore sanguinem ſuum fudérunt, ideòô cum Chriſto exuùltant ſine fine. „Exultabunt Sancti in gloria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. nfirmitätem noſtram. 617. egem Virginum Dominum, Venite, adoremus. enite. 1I. n. Virginis Proles, Opiféxque Matris. Iv. Discéde à me pabulum mortis, quia jam ab alio amatôre præven- ta ſum. eatus vir. XIV. Déxteram meam, & collum meaum cinxit lapidibus pretioôſis, tradidit äauribus meis inæſtimabi- les margaritas. Nuare fremuérunt. xlv. Poôfuit ſignum in faciem me- am, ut nullum præter eum amato- rem admittam. omine, quid multiplicati. Spécie tua, & pulchritùdine tua. Intéênde, proſpere procéde, & fegna. onhtebor tibi. Ixii. Diem feſtum ſacratiſſimæ vir- inis celebrémus, qualiter paſſa ſit eataAgnes, ad memoriam revocé- mus: tertiodécimo ætatis ſuæ anno mortem pérdidit, & vitam invénit: Quia ſolùm vitæ diléxit auéctoô- rem. y. Infantia quidem com- putabätúr in annis, ſed erat ſené- ctus mentis imménſa. Quia. U. Dexteram meam, & collum meum cinxit lapidibus pretiéôſis, tradidit auribus meis inæſtimàbi- les margaritas: Et circumdedit me vernantibus, atque cçoruſcanti- zus gemis. 5, Poôluit ſignů in fa- ciem meam, ut nullum præter eum amatorem admittam. Et. Amo Chriſtum, in cujus tha- lamum introibo, cujus mater virgo eſt, cujus pater feminam neſcit5 cujus mihi organa modulatis vo- 6 19 cibus cantant: & Quem cùm amâ- vero, caſta ſum: cùm tetigero, mun- da ſum, cùm accepero, virgo ſum. Aſlulo fidei ſuæ ſubarrhavit me, & imenſis monilibus ornavit me. Quem. loria Patri. Quem. Induit me Dôminus cyclade auro texta, & immenſis monilibus orna- vit me. ùm invocârem. Xxlvii. Mel & lac ex ejus ore ſuſcépi; & ſanguis ejus ornavit genas meas. erba mea. Xlvii. Ipſi ſoli ſervo fidem, ipſi me tota devotione committo. omine Düs noſter. xlvii. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in medio ejus, non com- movébitur. Ex libro S. Ambroôſii Epiſcopi de Virginibus. Hdie nataàlis eſt virginis, inte- gritatem ſequâmur. Natalis eſt martyris, hôſtias immolemus. Na- talis eſt ſanctæ Agneêtis, miréntur viri, non deſpérent parvuli, ſtu- peant nuptæ, imitentur innúptæ. Sed quid dignum ea loqui poſſu- mus, cujus ne nomen quidem va- cuum laudis eſt? Devotio ſupra æ- tatem, virtus ſupra naturam: ut mihi videatur non hominis habuiſ- ſe nomen, ſed oràculum martyris, quod indicavit, quid eſſet futura. Nomen virginis, titulus eſt pudo- ris. Appellabo martyrem: prædi- cavi ſatis. Prolixa laudatio eſt »„ quæ non quæritur, ſed tenétur. Nemo eſt laudabilior, quam qui ab omnibus laudari poteſt. Quot hômines, tot præcones, qui mar- tyrem prædicant, dum loquun- tur. Induit me Dôminus veſtimen- to ſalutis, & indumênto lætitiæ cir- cumdedit me: Et tamquam ſponſam decoravit me corona. Tradidit auribus meis inæſti- maâbiles margaritas, circumdedit me vernantibus atque coruſcanti- bus gemmis. Et tamquam. c trédecim annôrum mar- tyrium feciſſe traditur. Quô deteſtabilior crudélitas, quæ nec minũúſculæ pepércit ætati : Iimô magna vis fidei, quæ étiam ab illa teſtimonium invénit ætate. Fuit- ne in illo corpuùſculo vulneri J0⸗ 620 cus? Et quæ non habuit, quo fer- rum reciperet, häbuit, quo ferrum vinceret. Hæc inter cruentas car- nificum impavida manus;, hæc ſtri- deêntium gravibus imobilis tracti- bus catenarum: nunc fureêntis mu- crôni militis totum offérre corpus mori adhuc néscia, ſed parata, vel ſi ad aras invita raperétur, téendere Chriſto inter ignes manus, atque in ipſis ſacrilegis focis trophæum Düi ſignare victoris: nunc ferratis colla manũsq; ambas insérere né- xXibus. Sed nullus tam tenûia mem- bra pôterat nexus inclůdere. No- vum martyrii genus. Nondum idoô- nea poenxæ, & jam matüra victoriæ: certare difficilis, facilis coronari: magiſtérium virtùtis implevit, quæ Præjudicium vehébat ætatis. ge. Mel & lac ex ejus ore ſuscépi, Et ſanguis ejus ornavit genas means. Oſteêendit mihi thesau- ros incomparabiles, quos mihi ſe datùrum repromiſit. Et ſanguis. On ſic ad thalamum nupta properaret, ut ad ſüpplicii locum, læta ſucceèſſu, gradu feſti- na virgo proceſſit. Flere omnes, ipſa ſine fletu. Mirari plerique;, quod tam facilè vitæ ſuæ prodiga; quam nondum hauſerat, jam quaſi Herfüncta donaret. Stupére univér- ſi, quòd jam divinitatis teſtis exi- ſteret, quæ adhuc ärbitra ſui per ætätem eſſe non poſſet. Quanto terrôre egit carnifex, ut timerétur. quantis blanditiis, ut ſuaderet, quantorum vota, ut ſibi ad nuùptias Proveniret? At illa: Et hæc ſpon- ſi injüria eſt, inquit, expectare placitůram. Qui me ſibi prior e- eégit, accipiet: quid percúſſor mo- räris ²à Péreat corpus, quod amari poteſt culis, quibus nolo. Ste- tit ,„ oravit, cervicem infléxit. Ceérneres trepidare carnificem, quaſi ipſe addictus fuiſſet, treme- re percufsoris déxteram, pallêre oOra aliéno timéntis periculo, cùm puella non timéret ſuo. Habé- tis igitur in una hoſtia duplex martyrium, pudoris, & religionis. Et virgo permanſit, & martyrium obtinuit. . . Jam corpus ejus côrpori meo ſociatum eſt, & ſanguis ejus ornavit genas meas: Cujus mater virgo Eeſt, cujus pater féminam nescit. Ipſi ſum deſponsata, cui Angeli sérviunt, cujus pulchritúdinem ſol & luna mirantur. Cujus. Môria Patri. Cujus. Gujus pulchritùdinem ſol & luna mirântur, ipfi foli ſervo fidem. mine, quis habita- bit. Xlviii. Chriſtus circumdedit me vernantibus, atque coruſcantibus gemmis pretiòôſis. . ructavit cor meum. lvii. Ipſi ſum deſponsata, cui Angeli sérviunt, cujus pulchritúdi- nem ſol & luna mirantur. eus noſter refugium;, & virtus. Iviii. Elégit eam Deus, & przelégit eam. In tabernâculo ſuo ha- bitâàre facit eam. imi- le erit regnum cœlôrum decem virginibus. G . x. Ipſi ſum deſponsata;, cui Angeli sérviunt, cujus pulchritu- dinem ſol & luna mirantur. Ipſi ſoli ſervo fidem, ipſi me tota devotiôëne committo. Déxteram meam, & collum meum cinxit lapidibus pretioôſis: tradidit auribus meis inæſtimabi- les margaritas. Ipſi ſoli. i. Omnipotens, adoraànde; colénde, & treimnénde, benedico te: Quia per Filium tuum unigeéni- tum evaſi minas höminum impio- rum, & ſpurcitias diaboli impol- lúto calle transivi. Te confiteor läbiis, te cor- de, te totis viscéribus concupi- ſco. Quia. . léria Patri. Quia. D L A U Ngréſſa Agnes turpitüdinis lo- cum, Angelum Dômini præpa- ratum invénit. is regnaâvit. el. I1. Mecum enim habeo cuſto- dem côrporis mei, Angelum Düi. Angelo ſuo ſubarrhavit me Déminus meus Jeſus Chriſtus, & tamquam ſponſam decoravit me corona. Benedico te Pater Domini mei Jeſu Chriſti, quia ker, Pilium tuum ignis extinctus eſt à latere meo. Congaudete mecum, & con- gratulamini, quia cum his omni- bus lucidas ſedes accepi. D E S1 Ulhum me rſteb⸗ collauck lem meumm. no: guoni Gor faltus Cotpas meln lnm Jetiu li Difili Moptere⸗ Atemmum, ece gtocd e guoc eravi junchz n co ſtt; tota Dels, ecumm eni ol ecie Ginets, 5 ce groſper Dulchritüi le. Pe Ad ſuor h. De aunmoſttt 6nlo beriti dinem i meie ltionibe Uunt me. AM ltn ſuo. nedio eſt Deus pult Aturibit, eeleg⸗ olo 4 SZ Aucadi itücinen hl gjus, nſol Eln eryo ir. Iuis lallu ündelt 1 conlcunhe meumn N. Onat ll Pulchrint ntu. lefügiumt E Mef licllolio Grum len ponsiti,i us pulchi: tantut, wiolt ven büis, ein bus Co pticlis Mrini hubeb l ingelun baltluſt Onfitébor tibi Dõômine Rex, & collaudabo te Deum Salvatoô- rem meum. Confitébor nômini tuo: quôniam adjutor & prote- ctor factus es mihi, & liberaſti corpus meum à perditione. eſu coroôona Virginum. 1. 7 22 „ Diffùſa eſt gratia in labiis tuis. Propteérea benedixit te Deus in ætéẽrnum. Ecce quod concupivi, jam video: quod ſperavi, jam teneo: ipſi ſum juncta in cœlis, quem in terris po- ſita, tota devotiône dilexi. mnipotens, ſempitérne Deus. cſupra. 618. Mecum enim habeo- onfitébor. , Spécie tua, Et pulchritũù- dine tua. Spécie tua. Inten- de; prolperé procéde, & regna. Et pulchritdine. léria Patri. Spé- i Adjuvabit eam Deus vultu Deus in médio ejus, non commoyébiturx. Annulo ſuo. Iberàſti me ſecundum multitũ- dinem miſericordiæ nôminis tui à rugiéntibus, præparatis ad eſcam, de manibns quæréntium animam meam, & de multis tri- bulationibùs, quæ circumdedé- rxunt me. Adjuvabit eam; Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus, non commoyébitur. Deus vultu ſuo. loôria Patri. Adjuvabit. .. Elégit eam Deus, & præelégit eam. In taberna- culo ſuo habitare facit eam. Gongaudeéte mecum. Audabit usque ad mortem àni- ma mea Dominum: quoôniam Eruis ſuſtinêntes te, & liberas eos de manu angùſtiæ, Domine Deus noſter. . Elégit eam Deus, Et Præelégit eä. Elegit. In taber- naculo ſuo habirare facit eam. Et Præelégit. löria Patri. Elégit. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Propterea benedixit te Deus in æternum. 621 Ingréſſa Agnes. ixit Dñs. 77. auda Jerùſalem. 89. Diffùſa eſt gratia in làbiis tuis. Proptéreàa benedizit te Deus in ætérnum. Stans beata Agnes in médio flam- mæ, expanſis manibus orabat ad Doôminum: Omnipotens, adoran- de, colénde, tremende, benedico te, & glorifico nomen tuum in ætérnum. mnipotens. DIE XXII. JANUARII. Iſtérum eſt enim regnum cœlörum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenérunt ad Ppræmia regni, & lavérunt ſtolas suas in sänguine Agni.“ Lætamini in Doômino, & exultä- tate juſti. Et gloriamini om- nes recti corde. Dêéſto Dômine ſupplicationi- bus noſtris: ut qui ex iniquita- te noſtra reos nos eſſe cognôsci- mus, beatòrum martyrum tuòôrum Vinceéntii & Anaſtaſii interceſſione liberémur. Per Dominum. . WYIncentius, Ofſcæ in Hiſpänia Vciteriore natus, à prima ætate ſtüdiis déditus, ſacras litteras à Valerio Cæſarauguſtano Epiſcopo didicit: cujus étiam partes ſuscé- pit prædicandi Evangélium, quòd Epilcopus, propter linguæ impe- dimêntum prædicatiõônis officio fungi non poterat. Ea re ad Da- cianum, Provinciæ à Diocletiano & Maximiano præpoôſitum, de- làta „ Vinceêntius Cæſaraugůſtæ comprehénditur, & vinctus ad Dacianum Valéntiam adducitur. Ubi verbeéribus & æquuleo tortus; multis præséntibus, cùm nulla auft tormentôrum vi, aut acerbitate » vel lenitate verboôrum à propoôſi- to deterréri poſſet, in craticula im- pôſitus, prunis ardéntibus ſuppô- fitis, ac férreis ungibus excarnifi- catus, candentibuúsque laminis exuſtus, iteràm duúcitur in carce- rein 62² rem ſtratum teſtàceis fragméntis; ut ejus nudum corpus, ſomno op- préſſum, à ſubjectis étiam teſtarum acúleis torquerétur. Sancti tui Dömine mirabile Conſecuti ſunt iter, ſerviéntes præ- céptis tuis, ut inveniréntur illæſi in aquis vàlidis: Terra apparuit ärida, & in mari rubro via ſine impediménto. Quôniam per- cuſſit petram, & fluxérunt aquæ; & torrentes inundavérunt. Terra. Erùm;illo in tenebricôſa inclůú- ſo cuſtòdia, clariſſimus ſplen- dor obôrtuùs totum carcerem illu- ſtravit: quæ lux cùm ſumma admi- ratiône omnes, qui aderant, affe- ciſſet, res à cuſtéôde carceris ad Da- cianum defértur. Qui eductum in molli cüleitra collocat: & quem cruciatibus in ſuam ſententiã tra- here no pôterat, deliciis perducere conatur. Sed invicdtusVincéntii ani- mus Jeſu Chriſti fide, ſpéque mu- nitus vicit mnia: & ignis, ferri, tor- tôrum imanitate ſuperata, victor ad cœléſtem martyrii coroônam ad- volàavit, undécimo Kalendas Febr. Cujus corpus, cùm projeéctum eſſet inhumatum, corvus, & à volucrib-, & à lupo, ünguibus, roſtro, alis mi- rabiliter deféndit. Qua re cogni- ta, Daciaânus illud in altum mare deméeérgi jubet; ſed inde étiam di- vinitùs ejéctum ad littus, Chriſtia- ni ſepéliunt. Vérbera carnificum non timué- funt Sancti Dei, morientes pro Chriſti nômine: Ut hærédes fierent in domo Dômini. Tra- didérunt côrpora ſua propter Deu ad ſupplicia. Ut hæredes. Naſtâſius Perſa, monachus He- raàclio Imperatôre, cùm ſan- Ram Jeroſolymôrum terram viſi- taſſet, ad Gæſaréam Palæſtinæ pro Chriſti religione vincula, & ver- bera conſtanter perpeſſus eſt. Mox à Perſis ob eimdem cauſam variis cruciatibus afféctus, a Rege Choôs- roa unà cum ſeptuaginta aliis Chri- ſtianis, ſecuri percutitur. Cujus reliquiæ primùm Jerosolymam ad monaſtérium, in quo monaſticam vitam proféſſus erat, deinde Roma delatæ, collocàatæ ſunt in monaſte- rio ad aquas Salvias. Tamquam aurum in fornace Probavit eléetos Dôminus, & quaſi holocãuſti héſtiam accéêpit illos, & in témpore erit reſpéctus illôrum: Quoniam donum, & pax eſt eléétis Dei. Qui confidunt in illum, intélli- gent veritatem: & fideles in dile- ctiône acquiéſcent illi. Quoôniam. loria Patri. Quôniam. um audiéritis prælia. XXXi. DIE XXIII. JANUARII. ſte Confeſſor. Laudis honoôres. Eus, qui beàtum Raymundum Pœniténtiæ Sacraménti insig- nem miniſtrum elegiſti, & per ma- ris undas mirabiliter rraduxiſti: concéde, ut ejus interceſſiône dig- nos pœniténtiæ fructus fäcere, & ad ætérnæ ſalutis portum perveni- re valeamus. Per Döminum. Gaudent in cœlis änimæ Sanétôrum, qui Chriſti veſtigia innt ſecúti, & quia pro ejus amoôre sanguinem ſuum fudé- runt, ideò cùm Chriſto exultant ſine fine. . Exultaàbunt Sancti in gléria. Lætabuůntur in cubilibus ſuis. déſto Dômine. 621. Veni ſponſa Chriſti, àccipe corônam, quam tibi Doôminus Præparäavit in æternum. Speécie tua, & pulchritüdine tua. Intende, proſperé procéde, & regra. Orzi Ndulgentiam nobis, quæſumus Doômine, heata Emerentiana Vir- go & martyr imploôret; quæ tibi grata ſemper éxtitit & merito ca- ſtitàatis, & tuæ profeflione virtü=⸗ tis. Per Döôminum. 44 BEatus Raymündus Barcinonén- ſis ex nobili familia de Bénna- fort, C(hriſtianæ Religiônis rudi- méntis imbutus, adhuc parvulus eximia animi & cörporis indole mag⸗= Hae die lætus méruit ſuprémos manum 1 e. Namn ltteras in Niamn le con (iis: ac bo⸗ Lenlo inc Hurezinfig Nones magr- Utione eſt IMItum famz lengarius be (un Noma 1 Dtet,eum . Poniatn iter lunmmis precu liam texerte izeeheclen Polturs orne Khopalo, Ntn, & lat, a De Ungulari pi tur,hono Pro Niribus Honeſtn eſtoclrit e elacorbu eitillclr lultum 4 us lechis3 Dei, ltee Nun guadtag (dine i⸗ Wenni em Miömlegi Lhitiloek Gngilo K re luminet leles udh 1 (anin, n leitiu I MAhll 0,, 4 tlagteno hgniue nenti inc, „peln⸗ Tradlugtki ellionec sficelent m enen⸗ ninum. entinſt gui A ſunft o eri dlnt iboli⸗ ne. lll i DoE . tüinet, tocecen neſlen lettünnſi 1: l Nelit, lioneii 4 e Urchtone. elen önis uc hulſtin Cti N,. magnum àliquid portêéndere viſus eſt. Nam adoleſcens humaniores litteras in Patria profeſſus; Bono- niam le contulit, ubi pietatis offi ciis: ac Pontificio, Civilique jur: sédulo incumbens, & Doctôris laurea inſignitus, ibidem ſacros Ca- nones magna cum hominum admi- ratione eſt interpretatus. Ejus vir tutum fama percrebrescente, Be rengarius Barcinonenſis Epiſcopus, cùm Roma ſuam ad Eccléſiam re- diret, eum conveniendi cauſa Bo- noniam iter inttituit, & tandem ſummis précibus;, ut ſecum in pa- triam reverteretur, obtinuit. Mox ejusdéEccleſiæ Canonicatu & præ- poſitura ornatus, univerſo Clero, & populo, integritate, modeſtia, doctrina, & morum ſuavitate præ fulſit, ac Deiparæ Virginis, quam ſingulari pietatis affeéctu veneraba tur, honorem & cultum ſemper Pro viribus auxit. Honéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & a ſeducétoribus tutâvit illum: Et dedit illi claritatem æternam. » Juſtum deduxit Dominus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Nnum circiter quintum ſupra quadrageſimum agens, in Ordine Fratrum Prædicatôrum , ſolemni emiſſa profeſlione, ut no vus miles, in omni virtútum gene- re, ſed præcipuè in charitate erga egénos „ & maxime captivos ab infidélibus deténtos ſe exercuit. Unde cùm ejus hortatu ſancktus Petrus Nolaſcus (cujus ipſe con- feſſiones audiébat) ſuas opes piiſ- ſimo huic operi conférret, tum eidem, tum beato Raymúndo, & Jacéôbo primo Aragoniæ Regi ap- Parens beatiſſima Virgo, gratiſfti- mum ſibi, & unigénito Filio ſuo fore dixit, ſi in luum honorem inſtitueretur Ordo Religiosorum, quibus Captivos ex infidélium tyrannide liberandi cura incúm- Beret. Quare collatis inter ſe con- siliis, Ordinem beatæ Mariæ de Mercéde Redemptionis Captivo- rum fundavérunt, cui beatus Ray- mündus certas vivendi leges præ- ſcripſit ad ejüsdem Ordinis voca tioônem accommodatiſſimas: qua- rum approbationem aliquot poſt annos à Gregorio IX. impetravit; 623 & dictum ſanctum Petrum primuùm Generalem Ordinis Magiſtrum ſuis ipſe manibus habitu eodem indù- tum creavit. g. Amavit eum Dôminus, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. . Induit eum Dominus orican fidei, & ornavit eum. Et ad. B eôdem Gregôrio Romam ac- cersitus, & Capellani, ac Porni- tentiarii, & Confeſsarii ſui munere decoraâtus, ejüsdem juſta, Romanô- rum Pontificum decreta, in diverſis Conciliis, & Epiſtolis ſparſa, in u- num Decretaliũ volumen redégit. Archiepiſcopatum Tarraconéniem ab ipſo Pontifice ſibi oblatum cõ- ſtantiſſimè recusavit. Et totius Or- dinis Prædicatorum generale Ma- giſterium, quod per biénnium ſan- ctiſſimè adminiſtraverat, ſponte di- miſit Jacôbo Aragôniæ Regi ſacræ Iinquiſitionis officii ſuis in Regnis inſtituêndi auctor fuit. Multa pa- travit miracula: inter quæ illud clariſſimum, quòd ex Inſula Ba- leari Majori Barcinonem reversũ- rus, ſtrato ſuper aquas pallio, cen- tum ſexaginta milliaria ſex horis confécerit, & ſuum Cœnobium januis clauſis fuüerit ingreſſus. Tan- dem propè centenarius; virtútibus, & meritis cumulatus obdormivit in Domino anno ſalutis milléſimo ducentéſimo ſeptuageſimo quinto, quem Clemens VIII. in Sanétorum numerum rétulit. Iſte homo perfécit omnia, quæ locútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram m ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervénit ad coœleſtia reian. Quia. oria Patri. Quia. int lumbi ve- ſtti. merentiäna virgo Romana ⸗„ collectanea beatæ Agnétis, ad- huc catechùmena;, fide & charita- te flagrans, furéntes in Chriſtianos idolorum cultôres cùm vehemen- tius accusaret ,à concitâta multi- tudine lapidibus obruta eſt. A 624 in cruciâtibus orans ad ſepúlchrũ ſanctæ Agnetis, pröprio sanguine, quẽ pro Chriſto conſtanter effudit, baptizata, animam Deo reddidit. e Deum laudamus. II. Simile eſt regnum cœlôrum hômini negotia- téôri quæreênti bonas margaritas: in- vénta una pretioſa, dedit omnia ſua, & cõparavit eam. Diffũſa eſt gratia in labiis tuis. ge. Propte- reà benedixit te Deus in ætérnum. ndulgentiã. 622. DIE XXIV. JANUARII. Nfirmitàtem noſtram réſpice, omnipotens Deus; & quia pon- dus propriæ actiéônis gravat, beati Timothei martyris tui, atque Pon- tificis intercéſſio glorioſa nos pro- tegat. Per Dominum. Hic vir deiſpiciens. Juſtum de- düxit. li. eus, qui bea- tum Raymundum. 622. Imotheus, Lyſtris in Lyacéônia natus ex patréGentili, & matre Judæa, Chriſtianã colébat religio- nem, cùm in ea loca venit Paulus Apôſtolus. Qui fama comòtus, quæ de Timôthei ſancétitate percrebue- rat, ipſum adhibuit socium ſuæ pe- regrinationis: ſed propter Judæos, qui ſe ad Chriſtum converterant; ſciẽtes Timòôthei patrẽ eſſe Gentilẽ, eum circumcidit. Cùm igitur ambo Ephesü veniſſent; i bi ordinatus eſt Epiſcopus ab Apôſtolo, ut eam Eccléſiam gubernaret. Honéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & àa ſeductoribus tutaâvit illum: Et deditilli claritàatem ætérnam.“ Deſcenditque cum illo in foô- veam, & in vinculis non dereliquit eEum. Et. .B D quem Apéôſtolus duas epi- ſtolas ſcripſfit, àlteram Laodi- cea, alteram Koma: quibus in pa- ſtoralis officii cura confirmâtus, cùm ſacrificium, quod uni Deo de- bétur, fieri döemonum ſimulacris ferte nõ poſſet: Pp6pulũ Ephesinu, Dianæ in eius celebritâte imolan- tem, ab ipſa impietate removere conatus, lapidibus obrutus eſt, ac penèê mortuus à Chriſtianis erép- tus, & in montem oôppido vicinum delatus, nono Kalendas Februarii obdormivit in Domino. Deſidérium animæ ejus tribui- ſti ei, Dömine, & Et voluntate la- biôrum ejus non fraudâſti eum. . Qngnian præveniſti eum in benedictiéônibus dulcédinis: poſui- ſti in capite ejus coroônam de laâ- pide pretioſo. Et voluntate. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Riumphalis beati martyris Ti- môthei dies hodie nobis anni- versäria celebritate recurrit: cu- jus glorificatiôni ſicut congaudet Eccléſia, ſic ejus proponit ſequen- da veſtigia. Si enim compaâtimur, & conglorificabimur. In cujus glorioſo agéône duo nobis præci- puèe conſiderànda ſunt: indurata videlicet tortoris ſævitia, & Marty- ris invicta patiéntia: ſævitia torto- ris: ut eam deteſtemur: patientia Martyris,ut eam imitémur. Audi Pialmiſtam adverſus malitiam in- crepantem: Noli æmulari in malig- nantibus; quôniam tamquam foœ- num velociter aréſcent. Quòôd au- tem adverſus malignantes patién- tia exhibénda ſit „audi Apoſtolum ſuadéntẽ: Patiéntia vobis neceſsa- ria eſt, ut reportetis promiſſiones. Stola jucunditatis induit eum Dôminus: *$ Et corônam pulchri- túdinis poôſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Dominus pane vitæ, & intellééstus, & aqua ſapien- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. ioria Patri. Et. ang. S i quis venit ad me. uni un Xix. DiE XXV. JANIARII. Ego plantävi. cum rel 627. DI- audate 79. SaAdus adhue ſpirans minàrum;, & cædis in discipulos Domini, accél Déôminum omnes Gentes. 1teellt ad Ketiit a1 ſelmn ad ſ, nilet hujue Virdos per Gregie ue t nohra t nhe: Felits dumm Plis ind it Ttinita Honon por lunitite, ler unipert Amnen. UIva. (olole. Uilb in uni Ee Anan ee ehim kmihi, (glan vent lislinnel, lus, 1 ) heinid llont loeni n gui ens Colimus, Utgciämar. lesaf lalorum, 1 eeuierlon P Erlper lektam n Uusni ſato coll it, igan kaln tr Kutlionis doſt tro⸗ lun den enl Eleg Anhett Iene te inol. e lemorete turus eſtz tianis eten⸗ ido nelnun s behtuuti 0. . . † eſus tribl. voluntitels läſti eun. ſſti eun in dinigſl⸗ Snam El untäte, Ppiſcone muarttuſt e nobisent⸗ kcittit: oanzulte pöntſe⸗ colnpalſch nobis g⸗ t: indt in& Nin yltia ton⸗ t: Matient emur, AA welttinn 1i latiinmalg. lamgunmf. nt. od. intes hulen i4poinen obisbeteil oniloe induit hann puleh. caput en Omind. 1D Au lnt. Ulumn. 1 enit A Uahll lt Mopſh’. Converſione Doctoôris Géntium. aceéſſit ad prineipem Sacerdotum, & pétiit ab eo epiſtolas in Dama- icum ad ſynagogas: ut ſi quos inve- niſſet hujus viæ viros, ac mulieres, vinctos perduceret in Jeruſalem. Grégie Dockor Paule mores in- rue, Et noſtra tecum pectora in cœlum trahe: . Velata dum meridié cernat Fides, Et ſolis inſtar ſola regnet Charitas. Sit Trinitati ſempitérna gloria, Honor, potéſtas, atque jubilàtio, In unitate, quæ gubernat omnia, Per univerſa æternitatis ſæcula. Amen. Tu es vas electiònis ſanctePaule Apoſtole. Prædicator veri- tatis in univerſo mundo. Vade Anania, & quære Saulum: ecce enim orat: quia vas electioônis eſt mihi, ut portet nomen meum coram Seéntibus, & Régibus, & filiis Ifrael. Eus, qui univerſum mundum beati Pauli Apoſtoli prædica- tiõne docuiſti: da nobis quæſumus; ut qui ejus hodie Converſionem cölimus, per ejus ad te exempla gradiamur. Per Dominum. Tu es paſtor ôvium, princ eps Apo- ſtolorum, tibi traditæ ſunt claves xegni cœlorum. Tu es Petrus. Et ſuper hanc petram ædificabo Eccleſiam meam. Eus, qui beato Petro Apéôſtolo tuo collatis clavibus regni cœ- léſtis, ligandi atque ſolvendi Pon- tificium tradidiſti: concéde, ut in- terceſſionis ejus auxilio a peccatoô- rum noſtrorum nexzibus liberé- mur. na. Qui vult venire poſt me, àb- neget ſemetipſum, & tollat cru- gem ſuam, & ſequatur me. Juſtus ut palma florébit. „ Sicut cedrus Libani“ multipli- caàbitur. nfirmitàtem no- ſtram. 624 audémus Deum noſtrum, In enite. 1I. grégie Doctor. 5 g 625 latum, operâtus eſt & mihi inter Gentes: & cognovérunt gratiam „ quæ data eſt mihi à Chriſto Dno. li enarrant. ii. Scio, eui crédidi, & certus ſum, quia potens eſt depòſitum meum ſervare in illum diem, juſtus judex. m. B enedicam. ii. Mihi vivere Chriſtus eſt, & mori lucrum: gloriari me oportet in Cruce Dni noſtri Jeſu Chriſti. Halmus. Eructavit iii. „In omnem terram exivit ſonus eôrum. Et in fines orbis terræ verba eôrum. De Actibus Apoſtoléôrum. Aulus adhuc ſpirans minarum & cædis in diſcipulos Doômini 9 accéſſit ad principem Sacerdotum, & pétiit ab eo epiſtolas in Dama- ſcum ad ſynagogas: ut ſi quos inve- niſſet hujus viæ viros, ac mulieres- vinctos perduceret in Jerufalem. Et cùm iter faceret, contigit, ut appropinquaret Damaſco: & su- bito circumfulſir eum lux de coœ o. Et cadens in terram audivit vocem dicentem ſibi: Saule, Sau- le, quid me persequeris? Qui dixit; Quis es Domine? Et ille: Ego ſum Jeſus, = tu persé- queris. Durum eſt tibi contra ſti- mulum calcitraâre. . Qui operatus eſt Petro in Apo- ſtolatum;, opexatus eſt & mihi in- ter Gentes: Et cognoverunt gratiam Dei, quæ data eſt mihi. Grâtia Dei in me vacua non fuit, ſed gratia ejus ſemper in me manet. Et. T tremens ac ſtupens dixit? Doômine, quid me vis facere? Et Dôminus ad eum: Surge, & ingré- dere civitatem, & ibi dicétur tibi, Ai te oporteat facere. Viri autem illi, qui comitabantur cum eò, ſta- bant ſtupefacti, audiéntes quidem vocem, neminem autem videntes. Surréxit autem Saulus de terra» apertisque oculis nihil vidébat. Ad manus autem illum trahéntes, in- troduxérunt Damaſcum. Et erat ibi tribus diebus non videns, & non manducâvit, neque bibit. Bonum certamen certavi, cur- ſum conſummavi, fidem ſervavi: *Ideoque repgſita eſt mihi corô- Qui operatus eſt Petro in Apoſto- Brev,. Rom na juſtitiæ. Scio, cui crédidi Rx & 626 & certus ſum, quia potens eſt de- poſitum meum ſervare in illum diem. Ideoque. 1 Rat autem quidam diſcipulus Damaſci, noômine Ananias, & dixit ad illum in viſu Dominus: Anania. At ille ait: Ecce ego; Domine. Et Dominus ad eum: Surge, & vade in vicum; qui vo- catur Rectus, & quære in domo Judæ Saulum nômine Tarsénſem: ecce enim orat. (Et vidit virum Ananiam nomine, introeuntem, & imponéntem ſibi manus, ut viſum recipiat.) Reſpondit autem Ana- nias: Domine;, audivi à multis de viro hoc, quanta mala fécerit San- Gis tuis in Jerú⁴ſalem: & hic ha- bet poteſtatem à Principibus ſacer- doôtum alligandi omnes, qui invo- cant nomen tuum. Dixit autem ad eum Dôminus: Vade, quoniam vas electionis eſt mihi iſte, ut portet nomen meum coram Geêntibus, & Régibus, & filiis Iſrael. Ego enim oſtendam illi, quanta opéôrteat eum pro nomine meo pati. Repoſita eſt mihi coroôna juſti- tix; Quam reddet mihi Dñs in illa die juſtus judex. Scio cui crédidi, & certus ſum; quia potens eſt depôſitum meum ſer- vare in illum diem. Quam. Iéria Patri. Quam. Tu es vas electiônis ſancte Paule Apoſtole, prædicator veritatis in univêrſo mundo. x mnes Gentes. iv. Magnus ſanctus Paulus vas electiöônis, verè digné eſt glorificandus, qui & méruit thronum duodecimum poſſideére. umn xaàudiDeus deprecatiô- nem. iv. Bonum certamen certavi, curſum conſummavi, fi- dem ſervavi. Sxaudi Deus oratioônem. iv. Conſtitues eos principes ſuper Oomnem terram. Mémores erunt nominis tui Dômine. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Hdie de Actibus Apoſtolôrum Ilectio hæc pronuntiäâta eſt: ubi Paulus Apéſtolus ex perſecutô- re Chriſtianorü annuntiator factus eſt Chriſti. Proſtravit enim Chri- us perſecutoôrem, ut faceret Ec- clétiæ doctôrem: percùtiens eum, ſanans, occidens, & vivificans: Occiſus agnus à lupis, & faciens agnos de lupis. Ita enim in præ- clara Prophetia, cùm Jacob Pa- triarcha benediceret filiis ſuis præ- séntes tangens, futùúra proſpi- ciens) prædictum erat, quod in Paulo contigit. Erat autem Pau- lus, ſicut ipſe teſtatur;, de tribu Bénjamin. Cùm autem Jacob, be- nedicens filios ſuos, veniſſet ad benedicéndum Bénjamin, ait de illo: Béênjamin lupus rapax. Tu es vas electionis ſancte Pau- le Apoôſtole, prædicäâtor veritatis in univerſo mundo: Per quermn omnes Gentes cognovérunt gratiã Dei. Intercéde pro nobis ad Deum;, qui te elégit. Per quem. Uid ergo: lupus rapax ſem- per? Abſit, Sed qui manè rapit prædam ad véſperam dividit eſcas. Hoc in Apôſtolo Paulo implétum eſt, quia & de illo dictum erat. Jam, ſi placet, audiamus illum ma- nèe rapientem, ad véſperum eſcas dividentem. Manè & véſperè po- ſita ſunt pro eo, ac ſi diceretur, priùs & pôſteà. Sic ergo accipia- mus: Priùs räapiet, poôſtea dividet eſcas. Atténdite raptôrem: Sau- lus, inquit, accéptis epiſtolis à principibus Sacerdotum, ibat, ut ubicúmque inveniret Chriſtianos; ad Sacerdéôtes attraheret & addú- ceret „utique puniéendos. Gratia Dei ſum id, quod ſum: * Et grâtia ejus in me vacua non fuit, ſed ſemper in me manet. Qui operatus eſt Petro in Apo- ſtolatum, operatus eſt & mihi inter Gentes. Et gratia. * hoc eſt, manè rapiens. Nam quando lapidatus eſt Stephanus primus Martyr pro némine Chriſti⸗ evidéntius iderat & Saulus, & ſic àderat lapidàntibus, ut non ei ſuſ⸗ ſiceret, ſi tantùm ſuis manibus la- nium veſtiménta ſervàbat: magis ſæviens omnes adjuvando, quâm ſuis mäanibus lapidändo. mus, manè rapiet: videâmus ad veſperam ; quaâliter dividat eſcas- Voce Chriſti proſtrâtus de coelo, ſam ſæviéndi, cécidit in fäciem ſuam, prins proſternéndus, poſteà erigéndus: priüs percutiendus pôſtea ſanandus. Bat ſpirans & anhélans eædes 2 pidaret. Ut enim eſſet in omnium lapidantium manibus, ipſe om- Audivi- & accipiens déſuper interdictum blus Predicato⸗ conralele lucros, Oltende Ulus Dei, lotia bit Rults gui Giatora Kieebat, 4 Nen etöllarm cammis er ne colapht Doninum MKdixr Atibi pan In n Nepo⸗ fiir guan n ladie j Mlnus lepn⸗ Minss he ei . Pigripetas io ſane Mattheun llo ten Delum E. nia, Fſeer 60 tlit nob Komnliay Ufecug Uencit 5 lr ansn Müperi⸗ lute denn glt talib ſcbis, gu. eninin e t at, 3, ſenle atnin, Al g lael is ſaneke Le oVerun f e Pro to t. Ler ls AAK iwanele nalticiteis lo intlen 9 Cidhunte nus illung ihenn⸗ & relpen⸗ ſi Cicen iens ⸗ „Saulus, qui & Paulus, magnus Prædicator, & A Deo confortatus convaleſcebat „ & confundebat IJudæos. Oſtendens, quia hic eſt Chriſtus Filius Dei. A Deo. Glöria Patri. A Deo. Saulus, qui & Paulus: magnus præ- dicator à Deo confortatus conva- leſceébat, & confundebat Judæos. onfitebimur. v. Aa. Ne magnitudo revelatiônum extôllat me, datus eſt mihi ſt imul⸗ carnis meæ, angelus satanæ, qui me colaphizet: propter quod ter Dominum rogavi, ut auferretur à me, & dixit mihi Dôminus: Suffi- cit tibi Paule gratia mea. 1. D ns regnavit, exúltet. vi. Ana. Repôſita eſt mihi corôna ju- ſtitiæ, quam reddet mihi Dominus in illa die juſtus judex. 60- minus regnavit, iraſcantur. vi. J. Nimis honorati ſunt amici tui Deus. Nimis confortatus eſt principatus eòrum. édtio ſandti Evangelii ſecundùm Matthæum. j IR illo témpore: Dixit Petrus ad Jeſum: Ecce nos reliquimus ôm- nia, & ſecuti ſumus te: quid er- 80 erit nobis? Et réliqua. Homilia venerab. Bedæ Preshyt. PDErféctus ille eſt, qui àbiens vendit omnia quæ habet, & dat pauperibus, ac véniens séqui- tur Chriſtum: habébit enim the- saurum non deficiéntem in cœlis. Unde benè interrogante Petro „ dixit talibus Jeſus: Amen dico vobis, quod vos qui ſecuti eſtis me in regeneratiône, cùm séderit ilius hôminis in ſede majeſta- tis ſuæx, ſedeébitis & vos ſuper ſedes duôdecim, judicantes duo- decim tribus Ifrael. In hac quippe vita pro ejus nomine laborantes, in alia præmium ſperare docuit, id eſt, in regeneratione, cum vi- délicet in vitam immortalem fué- rimus reſurgéndo regenerati „ qui in vitam cadúcam mortaliter era- mus géeniti. e, Sancte Paule Apöſtole, prædica- tor veritâtis, & doctor Gentium, Intercéde pro nobis ad Deum, qui te elégic, ut digni efficiamur gratia Dei. le Apéſtole, Prædicâtor veritatis. Intercede. . 9 väüi. ◻ T juſta prorſus retribuùtio, ut qui hic pro Chriſto humäanæ gloriam celſitùdinis neglexérunt; illic à Chriſto jüdices glorificati ſingulariter cum eo aſſideant, qui à ſequendis ejus veſtigiis nulla ratio- ne poterant avélli. Nemo autem luter, duoòdecim tantùm Apoſto- os,; quia pro Juda prævaricante Mathias eléctus eſt, tunc eſſe judi- caturos; ſicut nec duo decim ſolæ ſlunt tribus Iſrael judicandæ: aliò- quin tribus Levi, quæ tertiadecima eſt, injudicata receder. Damaſci præpôſitus gentis Arétæ Regis voluit me comprehendere? Et a fratribus per murum demilſ- ſus ſum in ſporta: Et ſic evaſi manus ejus in némine Dômini. Deus & Pater Domini noſtri je- Iu Chriſti ſcit, quia non mentior. Et à fràtribus. Gloria Patri. Et ſic. T Paulus, qui tertiusdécimus eſt Apoſtolus, judicandi ſorte privabitur, cùm ipſe dicat: Neſcitis, quoniam Angelos judicabimus » quanto magis ſæcularia? Sciéndum namque eſt, omnes, qui ad exem- PlumApoſtolôrum ſua reliquérunt omnia, & ſecuti ſunt Chriſtum »„ jüdices cum eo ventúros, ficut étiam omne mortalium genus eſſe judicandum. Quia enim duode- nario ſæpe númeéro ſolet in Scrip- tůris univérſitas deſignari, per duo- decim ſedesApoſtolòôrum, omnium numeréôſitas judicaàntium; & per duodecim tribus Iſrael, univérſitas eôrum, qui judicandi ſunt, oſten- gitur. De Deum laudamus.m rI. A D L. 4 U D E Syp Go plantàâvi, Apôllo rigâvit „ Deus autem incrementum de- dit, alleluja. lal. Dins regnavit. cum rel, rxr. * Libenter gloriàbor in infir- mitâtibus meis;, ut inhabitet in me virtus Chriſti. Gratia Dei in me vacua non fuit, ſed gra- tia ejus ſemper in me manet. Anis., Damasci præpoſitus gentis Aretæ regis voluit me comprehen- dere: à frafribus per murum de- miſſus ſum in ſporta; & ſic evaſi manus ejus in nomine Doômini. Ves Tu es vas electioônis ſancte Pau- Afla.-Ter virgis cæius ſum, femel Rr2 lapi- * 628 lapidatus ſum,ter naufràgium pér- tuli pro Chriſti némine. . aulus adhuc ſpirans. 624. Xültet orbis gaudifs: Cœlum resultet laudibus: Apoſtolorum glôriam Tellus, & aſtra concinunt. os ſæculorum Judices, Et vera mundi lùmina, Votis precamur cordium; Audite voces supplicum. ui templa cœli clauditis »„ Serasque verbo solvitis;, Nos à reatu noxios Solvi jubete, quæſumus. ræcépta quorum prôtinus Languor ſalusque sentiunt 3 Sanate mentes languidas: Augeéete nos virtůútibus. t„cùm redibit Arbiter In fine Chriſtus ſæculi, Nos ſempiterni gaudii Concedat eſſe compotes» atri, ſimulque Filio, Tibique ſanéte Spiritus; Sicut fuit, ſit jugiter QOonſtitues. y. Nimis honorati funt amici tui Deus. u Nimis confortatus eſt principaâtus eorum. Ter virgis cæſus ſum. Auſus autem multòô magis con- valeſcébat & confundébat Ju- dæos, qui habitabant Damaſci, af- firmans, quoniam hic eſt Chriſtus. Nimis honorati ſunt „ Amici tui Deus. Nimis. Ni- mis côtorratus eſt principatus eòô- rum. Amici. loria. Nimis. Annuntiaverunt opera Dei. Et facta ejus intellexeérunt. Ego plantavi. viüi, aulus adhuc ſpirans. grégie Doctor. Tu es vas. 624. Sancte Paule Apoôſtole, prædicâtor veritatis, & Doctor Gentium, in- tercéde pro nobis ad Deum, qui te Sæclum per omne gloria. Amen. elegit. eus, qui univér- Tu es vas electionis ſancte ſum. 62 5. Paule Apôſtole. Prædicator veritatis in univerſo mundo. Vos, qui ſecuti eſtis me, ſedébitis ſuper ſedes, judicantes duòdecim tribus Iſrael, dicit Dôminus. eus, qui univerſum. 625. . 625. Libenter gloriabor. S aulus adhuc ſpirans. . In omnem terram, ſonus eòrum. In omnem. En fines orbis terræ verba eôrum. Exivit. loria Patri. In omnem Conſtitues eos principes ſuper Meémores Omnem, terram. erunt nôminis tui Domine. Gratia Dei. Urrézit autem Saulus de terra, apertisque oculis nihil vidébat. Ad manus autem illum trahentes, introduxérunt Damaſcum. Et erat ibi tribus diébus non videns, & non manducavit, neque bibit. „Conſtitues eos principes, Conſti- Meémores exunt nominis loxia Patxri. Super omnem terram. tues. tui Déinine. Super. Exivit Et 625. i, ut DIE XXVI. JANUARII. Iſte Santus pro lege Dei ſui certavit usq; ad mortẽ, & à verbis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gléôria & honòre coronâſti eum Dömine. Et conſtituiſti eum ſuper pera mänuum tuarum. Eus, qui nos beati Polycarpi martyris tui atque Pontificis . annua iolemnitate lætificas: con- cede propitius, ut cujus natalitia colimus, de ejüsdem étiam pro- tectione gaudeamus. Per Düm. Ex libro S. Hierônymi Présbyteri de Scriptòôribus Eccleſiaſticis. Olycarpus „ Joannis Apoſtoli Paaus, & ab eo Smyrnæ Epiſcopus ordinatus, totius Aſiæ Princeps ftuit, quippe qui nonnuůl- los Apoſtolérum, & eorxum qui viderant Dominum, magiſtros ha- buerit, & viderit. Hic propter uas⸗ Gm ſupe ſub Inpe clelam in Nomam centium. H em. Cül fuillet Ma noscis no himogen 10,keuns Läücio Au hoct Nerd ne ſedent ſo populo us eum p eſt Kri üitilem ep lle in An Hone fs, KN cis, & lum: etemam, esce ſeim & in eum. Et, De Exyon Eyilcop mum de Dletitznul IIt, nullin endum:4 Pravior e, & ne wiskononti Püseönn⸗ to marbe ntunctbr t Danulchi celt Crtu norati ſan, mis. f. N incipelgze tia. N pera De, lererun. 1 neſieus e, Drelie Gentium/ Deumit 8, gui * Wan⸗ le N ee nitiun eclelle onkininde n tuin. dam ſuper die Paſchæ quæſtiònes, ub Imperatore Antonino Pio, Ec- cléſiam in Urbe regente Aniceto, Romam venit, ubi plürimos cre- dentium, Marcionis & Valentini Lerinaſone deceptos, reduxit ad dem. Cùmque ei fortuito obviàm fuiſſet Marcion, & diceret: Cog- noscis nos? Reſpondit: Cognoſco primogenitum diaboli. Poſteà ve- rò, regnante Marco Antonino, & Lücio Aurelio Commodo, quarta poſt Neronem perſecutione, smyr- næ ſedente Proconſule, & univer- ſo populo in amphitheatro adver- ſus eum perſonante, ieni traditus eſt. Scripſit ad Philippenſes valde utilem ebiſtolam, quæ usque ho- die in Aſiæ conventu legitur. Honéſtum fecit illum Dömi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſeductoribus tutavit il- Ium: Et dedit illi claritatem æternam. , Descenditque cum illo in fo- Veam, & in vinculis non dereliquit eum. Et. De Expoſitione ſanéti Ambroſii Epiicopi in Pſalmum centéſi- mum decimum octavum. Rincipes perſecti ſunt me gra- tis: & à verbis tuis trepidavit cor meum. Benée hoc Martyr di- cit, quod injuſtè periecutionum tormenta ſuſtineat: qui nihil ra- Puerit, nullum violentus oppréſſe- rit, nullius sanguinem fuderit, nullius torum putaverit eſſe vio- landum; qui nihil legibus debeat, & gravioôra latronum ſuſtinere co- gatur ſupplicia: qui loquatur ju- &, & non audiatur: qui loqua- tur plena ſalutis, & impugnetur, ut poſſit dicere: cùm loquébar il- lis, impugnabant me graris. Gra- tis igitur perſecutionem patitur, qui impugnatur ſine crimine: im- pugnatur ut noxius, cùm ſit in ta- confeſſione laudabilis: impu- gnatur quaſi venéficus, qui in nô- mine Domini gloriatur, cùm pie- tas virtütum omnium fundamén- tum ſit. . Deſidérium aàanimæ ejus tribu- ſti ei, DOmine, *ε Et voluntate la- biôrum ejus non fraudàâſti eum. uôniam præveniſti eum in benedictiéônibus dulcédinis: poſui- ſti in capite ejus corônam de la- Pide pretioſo. Et voluntate. 629 Erè fruſtrà impugnätur, qui apud impios & inſidos impie- tätis arcéſlitur, cùm fidei ſit ma- giſter. Verùm qui gratis impugna- tur, fortis debet eſſe & conſtans. Quômodo erigo ſubtéexuit: Et à verbis tuis trepidavit cor meum? Trepidare infirmitatis eſt, timoris atque formidinis. Sed eſt étiam infirmitas ad ſalutem, eſt étiam timor Sanckrum. Timéeéte Domi- num omnes Sancti ejus. Et, Bea- tus vir, qui timet Dominum. Oua ratione beatus? Quia in mandàtis ejus cupit nimis. Stola jucunditatis induit eum Dôminus: & Et coronam pulchri- tdinis poôſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Doôminus pane vitæ, & intellectus: & aqua tapien- tiæ ialutaris potavit illum. Et. loria Patri. Et. . ctio ſancti Evangeli ſecundùm Matthæum. IN illo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Nihil eſt pertum, quod non revelabitur: & occuùltum quod non ſcietur. Et reliqua. Homilia S. Hilarii Epiſcopi. Ominus diem judicii oſtendit, quæ obſtruùſam voluntatis no- ſtræ conſciéntiam prodet: & ea quæ nunc occülta exiftimantur ;» luce cognitionis puúblicæ deteget. Igitur non minas, non consilia » non poteſtates inſectantium monet eſſe metuendas: quia dies judicii nulla hæc fuiſſe, atque inania reve- labit. Et quod dico vobis in tene- bris, dicite in lumine: & quod in aure auditis, prædicate ſuper tecta. Non legimus, Dominum solitum fuiſſe noctibus ſermocinari, & do- Gtrinam in tenebris tradidiſſe: ſed quia omnis ſermo ejus carnalibus ténebræ ſunt, & verbum ejus infi- delibus nox eſt. . Corona aurea ſuper caput ejus ? *Expréſia ſigno ſanctitatis, gloria honoris, & opus fortitudinis. F. Quoôniam præveniſti eum in be- nediciônibus dulcçédinis, polſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretioſo. Expréſſa. Taque id, quod à ſe dictum eſt⸗ ecurn ibectaté fidei & confeſſiò⸗ nis vult eſſe loquendum. Ideircòô BR I 3 quæ 636 quæ in tênebris dicta ſunt, prædi- cari juſſit in lumine: ut quæ ſecréto aurium commiſſa ſunt, ſuper tecta, id eſt, exceélſo loquéntiũ præconio audiantur. Conſtanter enim Dei in- gerénda cognitio eſt, & profündum doctrinæ Evangélicæ ſecrétum in lümine prædicationis Apoſtolicæ revelandum;: non timentis eos, quibus cùm ſit licéntia in corpora, tamen in animam jus nullum eſt: ſed timentes potius Deum, cui per- déndæ in gehenna & animæ & cor- Poris ſit potéſtas. . gee Hic eſt verè Martyr, qui proChri- ſti nomine sanguinem luum fudit: * Qui minas jüdicum non timuit, nec terrénæ dignitatis gloriã quæsi- vVit, ſed ad cœléſtia regna pervénit. Juſtum dedxit Dis per vias re- Etas, & oſténdit illi regnum Dei. Qui. GIoria Patri. Qui. Olite timèêre eos, qui occidunt Acorpus. Nullus igitur corpo xum noſtroôrum caſus eſt pertimes- cendus, neque ullus interimêndæ carnis admitténdus eſt dolor: quan- do pro naturæ ſuæ atque originis conditione reſoluùta, in lubſtantiam piritualis animæ refundatut. Et quia doctrinis talibus confirmaâtos opôrtet liberam confiténdi Dei ha- bére conſtantiam: etiam conditiô- nem, qua teneremar;, adjécit: nega- türum ſe eum batri in cœlis, qui ſe hominibus in terra negâſſet: eum Portdui confeſſus coram homini us ſe fuiſſet, à ſe in cœlis confi- tendum: qualesque nos nôminis ſui teſtes hominibus fuiſsémus, tali nos apud Deum Patrem teſtimonio eſſe usuros. e Deum laudamus. II. „DlIE KxVII. JANUARII. ſte Conteſſor. O Docdtor ptime, Eccléſiæ ſanétæ lIumen, beate Joaàanes Chrysoſtome, divinæz legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. „ Ccléſiam tuam, quæſumus Dô- 2 mine, gratia cœléſtis ampli ſicet, quam beati Joannis Chryso- ſtomi Confeſsôris tui atque Ponti- ficis illuſtrare voluiſti glorioſis me- ritis & doctrinis. Per Dominum. Qui vult venire poſt méê, abneget ſemetipſum, & tollat crucem ſuam, & ſequatur me. Juſtus ut palma florébit. .. Sicut cedrus Libani multiplica- bitur. . . eus, qui nos. 628. Kannes Antiochénus ,„ propter aureum eloquentiæ flumen cog- nomeénto Chr soſtomus, à forenſi- bus & ſæculartbus ſtüdiis ad divi- nas litteras ſumma cum ingenii & induſtriæ laude ſe côntulit. Itaque ſacris initiatus, ac Presbyter Antio- chenæ Eccléſiæ factus ,„ mortuo Nectario, Arcâdii Imperatôris ope- ra, invitus Conſtantinopolitanæ Eccléſiæ præficitur. Quo ſusceèpto paſtorali múnere, depravatos mo- res, & nobiliòrüũ hominum vivendi licentiam veheméntiùs objurgare cœpit. Qua ex libertate magnam multôrum sùbiit invidiam. Apud Eudoxiam étiam, quod eam propter Callitropæ viduæ pecuniam, & al- terius viduæ agrum reprehendiſfet; graviter offendit. Invéni David ſervum meum » ôleo ſancto meo unxi eum: & Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eos & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Uare àliquot Fpiſcoporũ acto Chalcedone convẽtu, quò ipſe vôëàtus ire noôluit, quòd nec legiti- mu Concilium, nec püblicum efſſe diceret, nitente in primis ipſa con- tra Chrysoſtomum Eudoxia, ejicitur in exillum: ſed paulô poſt propter ejus deſidérium ſeditione poôpuli facta admirabili civitatis plauſu a exilio revocatur. Verùm cùm pér- ditos mores increpaàre non desiſte- ret, & ad argénteam Eudoxiæ ſtatuã in foro ſanctæ Sophiæ ludos fieri prohibeéret: conſpiratione inimicoô- rum Epiſcoporum iterùm exulare coôgitur, viduis & egentibus omni- bus comünis paréntis ejeéctionem lugentibus. In exilio Chrysoſto- mus incredibile eſt, & quanta ma- la perpéſſus ſit, & quam multos a AA eſn 6 Doſui len, e nen lrur ei. neunn, l Manus. Tüm bito, tlleis reſt kuln cuſtea Mhs & Cumque ſual⸗ templo an eunn ifitn ſinns die (uure pol ſerament Uens, ani 10 ctaye Mörtuo, h thopoli c Uiſa ceſſi ninompa nrceli diüflinsce dun, & curirit ſe⸗ Cnſus etian Mentum! dn cn n bagilica Muhirücin Giten conn es ſeip ktim tat ententiæx Ulinatiöne Genümgu lus Apotte töluit Mlta did⸗ ſe eſt intutes 0 kerta cockt Ue int Olmninm - ltee Mundi eena. I lörin 1 io ſin gehort⸗ Morioſsne⸗ L ominum. ne, AUneze lucenkuar, edit. i multigld . 615. 61 Mn funen oo⸗ gifote⸗ lizni mminteni 6 tuli une byterant⸗ 537 MöNN elatotisl⸗ tinopoltan 10 ſsci Avatos um irel objun te mhutrnl liam. N eamm Popet niannz efenilt nn neln en. bitutel niels in ti⸗ don nheiit ſonoi tungu /e ivlats iczeſichi htar one Nſe is llli⸗ ad Jeſu Chriſti fidem eonvéêrterit. Pôſui adjutéôrium ſuper potén- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Y. Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum. Manus. Erùm dum Concilio Romæ haä- bito, decréto Innocentii I. Pon- tificis reſtituitur, à militibus, qui eum cuſtodiebant, miris in itinere malis & calamitatibus afficitur. Cúmque per Armé duceretur, ſanctus Baſiliſcus martyr, in cujus templo anteà oraverat, noctu ſic eum affatus eſt: joannes frater, cra- ſtinus dies nos loco conjuünget. Quare poſtridie ſumptoEuchariſtiæ ſacramento, séque Crucis ſigno mu- niens, animam Deo réddidit, deci- mo octavo Kaléêndas Octobris. Quo mortuo; horribilis grando Conſtan- tinopoli cecidit, & quatriduo Au- guſta ceſſit e vita. Ejus corpus inſi- gni nompa, & hôminum multitù- dine celebratum, Theodoôſius Arca- dii filius Conſtantinopolim portan- dum, & honorificè ſepeliéendum curavit, ſexto Kaléndas Februarii: cujus étiam reliquias veneratus, pareêntum ſuôrum véniam pétiit: quod deinde Romam translatum, In Basilica Vaticana conditum eſt. Multitüdinem, pietatem ac ſplen- déôrem concionum, ceterorumque ejus ſcriptéorum, interpretandi Etiam rationem, & inhærentem ſenténtiæ ſacrôrum libroôrum ex- Planatiõnem, omnes admirantur, dignúmque exiſtimant, cui Pau- lus Apoſtolus, quem ille mirificè côluit, ſcribénti & prædicanti multa dictâàſſe videatur. ge Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtútes opératus eſt, & omnis terra doctrina ejus repleta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis Gmnium populorum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Ipſe. Slöria Patri. Ipſe. ectio ſancti Evangélii ſecùndum Matthæum. E illo témpore: Dixit Jeſus diſci- pulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ. Quòd ſi ſal evanuerit, in gquo ſalié- tur? Et réliqua. 212 „ 2 631 Homilia S. Joânnis Chryséſtomi. à Tténdite, quid dixerit ; Vos eſtis ſal terræ: per quod oſtén- dit, quàm necefſsario iſta præci- piat. Non enim de veſtra, inquit;, tantummodo vita;, ſed de univér- ſo orbe vobis ratio reddenda eſt. Non ad duas quippe urbes, aut de- cem, aut viginti, neque ad unam Gentem vos mitto, ſicut mittébam Prophétas: ſed ad omnem terram prorſus ac mare, totumque mun- dum ,„ & hunc variis criminibus oppreéſſum. Amavit eum Doôminus, & ornâ- vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Düs loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Icéndo enim: Vos eſtis ſal ter- „ ræ: oſtendit, univérſam ho- minum infatuatam eſſe naturam, & peccatorum vi corrüptam: &⁊ id- circô illas ab eis virtutes requi- rit, quæ maximè ad multoram ſalůtem procurandam neceſsariæ ſunt atque utiles. Nam qui man- ſuétus eſt ac modeéſtus, & miséri- cors & juſtus, non intra ſe tan- tůmmodòô hæc rectè facta conclu- dit, verùm in aliorum quoque utilitätem præclaros hos faciet ef- flüuere fontes. Igitur qui corde mundo eſt, atque pacificus, & per- ſecutioônem pro veritate patitur, nihilòminus in commune commo- dum vitam inſtituit. In medio Eccléſiæ apéruit os ejus;» Et implévit eum Düns piritu ſapiéntiæx, & intellectus. J. Jucunditatem, & exultationem thesaurizavit ſuper eum. Et., 316ria Patri. Et. E igitur putétis, inquit, ad lévia vos ducendos eſſe certamina;- neque exiguarü reru vobis ineun- dam eſſe rationem. Vos eſtis ſal terræ. Quid igiturèIpsine putrefacéta medicati ſunt: Nequàquam: neque enim fieri poteſt, ut ea, quæ jam corrũúpta ſunt, ſalis perfricatione reparentur. Non ergo hoc fecérunt; ſed antè renovata, ſibique tradita- atque ab illa jam putrédine libera- ta, aſpergébant ſale-& in ea novita- te conſervabant, quam à Duo ſus- céperant Liberare quippe à putre- dine peccatérum;, Chriſti virtutis R I 4 eſt 5 6³² . eſt: ut autem ad illa iterum non revertantur, Apoſtolôrum curæ eſt ac laboris. . e Deum laudamus. II. DiIE XXVIII. JANUARII. Stans à dextris ejus Agnus nive candidior, Chriſtus ſibi ſpon- ſam, & martyrem conſecravit. Specie tua, & pulchritüdine tua. g. Inténde, proſperè procéde, & gegna. Eus,„ qui nos annua B. Agné- Itis virginis & martyris tuæ ſo lemnitate lætificas: da quæſumus; ut quam veneramur officio, etiam Diæ converſationis ſequamur ex- Emplo. Per Dêminum. lv. BEie Agnes, Paréntibus ad ejus ſepúlchrum aisiduè vigilantibe, quadam nocte choro Virginum comitata cùm apparuiſſet, ſic ad eos locuúta dicitur: Ne me paréntes mortuam lugeatis: nam una cum his Virginibus vivo apud illum in cœlis, quem in terris tota mente dilexi. Cùm aliquot poſt annos Conſtântia, Conſtantini Imperato- ris filia, inſanabili ulceri medici- nam quærens, nondum Chriſtiana ad idem ſepuúlchrum accelisiſſet, Obdormiscens ſibi audire viſa eſt vocem hanc Agnetis: Conſtanter age Conſtantia: crede in Jeſum Chriſtum Filium Dei, qui te ſanam faciet. Quæ ſanata, paulo poſt una Ccum multis ex familia Imperatoris baptismum ſuscipiens, ibi Ecclé- ſiam néômine beatæ Agnetis ædifi- Ccavit. e Deum laudaâmus. II. Ingréſla Agnes. 62⁰. DIE XXIX. IANUARII. ſte Conteſſor. Eus, qui ad animarum ſalütem beatum Franciſcum Conteſsò- reêm tuum atque Pontificem, omni- bus omnia factum eſſe voluiſti: concéde propitiuszut charitatis tuæ dulcédine perfuſi, ejus dirigemibs monitis, ac ſaffragantibus méritis, æterna gaudis conſequäàmur. Per Doôminum. uanelcis in ppido Saléſio, un- de familiæ cognomen, piis & no- bilibus parentibus natus, à teneris anñis futüræ ſanctitatis indicia præ- buit, morũ innocentia & gravitate. Adoléſcens liberalibus diſciplinis eruditus, mox Philoſophiæ ac Theo- logiæ Pariſiis peram dedit: & ne quid ſibi deeſſet ad àanimi culturä, ari⸗ utriusque lauream ſuma cum aude Patavii obtinuit. In ſacra æde Lauretäana perpétuæ virginitatis votum, quo pridem rariſiis ſe ob- ſtrinxerat, innovavit: à cujus virtu- tis propoôſito nullis umquam dæ- monum fraudibus, nullis sénſuum illécebris poôtuit dimovéri. Invéni David ſervum meum »„ ôleo ſanécto meo unxi eum: & Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo- & filius iniquitatis non nocébit ei- Manus. Ecusâta in Sabaudiæ Senatu ampliſſima dignitate, clericali militiæ nomẽ dedit: tum ſacerdo- tio ini tiatus, & Geneveênſis Eccléſiæ Præpoſituram adeptus, ejus müne- ris partes àdeò perféctε explévit, ut eum Granérius Epiſcopus vindi- candis ab hæreſi Calviniàna Chabal= licenſibus, aliisque Genéevæ finiti- mis populis, divini verbi præcon& deſtinarit. Quã expeditioné alacri animo ſucipiens, aſperrima quæ- que perpéſius eſt, ſæpé ab hæré- ticis conquisitus ad necem, variis- que calumniis & insidiis vexatus. Sed inter tot diſcrimina & agones inſuperabilis ejus conſtantia ſem- per enituit 3 Deique ope proté- Ctus „ Teticoruin 1eduiſle Dobilitäte Werantur, Nolui len, en wen E N MMeum , 6 fumn. Man Coa len Vl iatis ſun Gchcit, lne, pal Unpaupere Mlcuus. Mentum Wnialinn le beatæ ſb regul⸗ llidit c0 ltetiöne e. Fuis koctina krnit gui Derteckione emönſtra uinquage lia Ann Aetun Nis Drange i, a egventl dno Döm tlimo Vige olpus Ant ſefla M donorifice le ſtatit epti agann lentei u non Alſte eth ſn ochr Ahle Unten hium Dopel Une e unnci,8 l on der Vü eſor. unatate un Cntſeie tiftenent⸗ eſe llin Chatitiint us diutir⸗ tibus nei⸗ luämmah Collonn henpibrn n 1lete s indicee 1Aglaſtu 1s Cicig iraert cedit: d imi ollt n ſniu tus, ſeptuaginta due millia hæ- reticorum ad Catholicam fidem reduxiſſe dicitur, inter quos multi nobilitäte & doctrina insignes nu- merantur. Pôſui adjutôrium ſuper poten- fem, & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Inveni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum. Manus. Ortuo Granéerio, qui eum ſibi Coadjutorem decéeérni cura- vVerat, Epiſcopus conſecratus, lan- Gtitatis ſuæ radios circumquaque diffudit, zelo Eccleſiaſticæ disci- plinæ, pacis ſtůdio, miſericoôrdia in pauperes, omnique virtùte con- ſpicuus. Ad divini cultus aug- méntum novum ordinem Sancti- monialium inſtituit, à Viſitatioô- ne beatæ Virginis nuncupatum, ſub regula ſancti Auguſtini, cui àddidit conſtitutiônes, ſapientia, diſcretioòne & ſuavitate mirabi- les. Suis eétiam ſcriptis cœléſti doctrina refértis Eccleſiam illu- ſtravit, quibus iter ad Chriſtiänam Derfectionem tutum & planum demonſtrat. Annum denique agens quinquagéſimum quintun:, dum é Sallia Annéſium regreditur, poſt Sacrum in die ſancti Joan- nis Evangeliſtæ Lugduùni celebra- tum, gravi morbo corréptus; ſequenti die migravit in cœlum, anno Dômini milleſimo ſexcen- téſimo vigeſimo ſecundo. Ejus corpus Anneſium delatum, in Ec- cléſia Monialium dicti Ordinis honorifice conditum fuit, cœpit- que ſtatim miraculis claréſcere. Quibus rite probaâtis, ab Alexan- dro Séptimo Pontifice Maximo in Sanctörum numerum relatus eſt, aſſignata ejus feſtivitati die vigéſi ma nona lanuarii. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtůtes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populorum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad coœleſtia re- Ena. Ipfe. loria Patri. Ipſe. omo peéregre proficiſcens. XKXXIX 633 DIE XXX. JANUARII. Anq. Veni ſponſa Chriſti, accipe corônam, quam tibi Dominus præ- paravit in ætérnum. Sspécie tua, & pulchritúdine tua. Inténde, proſpere pro- céde, & regna Eus;, qui inter cêtera poten- tiæ tuæg mitacula, etiam in ſexu frägili victôriam martyrii contuliſti; concéde Propitius; ut qui beatz Martinæ virginis & martyris tuæ natalitia colimus »„ per ejus ad te exémpla gradiamur. Per Dominum. Martinæ célebriy, Quærit præmia; A nobis abigas, 1 1. on illam crùcians, egem Virginum Dôminum „ Venite, adoremus., ehite. I. Artinæ cêlebri pläaudite nô-⸗ mini Sives Romülei, plaudite gloriæ: Insignem meritis dicite Virginem, Chriſti dicite Martyrem. æc dum conſpicuis orta parenti- us Inter delicias, inter amabiles Luxus illécebras ditibus affluit Fauſtæ munéribus domus. itæ deſpiciens commoda, dedi- cat Sse rerum Dômino, & munifica manu Chriſti Opes: Quærit præmia Cœlitum. On illam crücians ungula» non feræ, Non virgæ horribili vúlnere com- movent: :: Hinc lapſi e Súperum sédibus An- geli Coœleéſti dape récreant. paupéribus diſtribuens uin & depoôſita ſævitie leo RrS 56 63 ½ 5 Se rictu pläcido préjicit ad pedes: Te Martina tamen dans gladius neci Coœli cœtibus inſerit. e, thuris rédolens ara vapéôribus Quæ fumat, précibus jügiter in- vocat, Et falſum périmens auſpicium, tui Delet nôminis ômine. nobis abigas lůúbrica gaudia Tu, qui Martyribus dexter ades, Deus Une & Trine: tuis da famulis jubar, — Quo clemens ànimos beas. Amen. Artina virgo Româna;, patre conſulari, illuſtri génere na- ga „ téneris adhuc annis orbata paréntibus, Chriſtianæ pietatis ardôre ſuccèênſa, divitias, quibus affluébat, mira in pauperes libera- litate diſtribuit. Sub Alexandro Trincipe, cùm deos inanes coôlere Jjuberetur, immane facinus ſum- ma libertate deteſtätur. Quapro- Pter iterùm atque iterùm e 9 verbéribus, uncis, ungulis fér- geis, teſtarum fragméntis lacera- ta, acutiffimis gladiis membratim concila, adipe ferventi perunéta, demum in amphitheatro damna- tur ad béſtias: à quibus illæſa divinitùs evadens, in ardéntem Yogum injéécta, incôlumis pari be- neficio ſervatur. 8 Propter veritätem, & man- Juetúdinem, & juſtitiam: & Et de- ducet te mirabiliter déxtera tua. J. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, proſpere procêde, & re- Ena. Et deducet. X ejus tortôribus nonnuúùlli mi- raculi novitate corrépti, Dei aſpiränte gratia, Chriſti fidem am- plexi, poſt cruciatus gloriòôſam martyrii palmam capitis abſciſſié- ne promeruére. Ad ejüsdem preces nunc terræ moô tibus exôrtis, nunc ignibus & cœlo tonante delapfis, deorum templa proſtrata ſunt, & ſimulacra consúmpta. Intérdum ex vulnéribus lac cum sanguine eru- pit, ſplendôrque nitidiſſimus ac suaviſſimus odor e corpore emana- vit: interdum ſublimis régia in ſede divinis laudibus und cum Cœlitibus interéſſe viſa eſt. Dilexiſti juſtitiam, & odi- ſti iniquitatem: ο Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oôleo lætitiæ. . Propter veritatem, & manſuetů- dinem, & juſtitiam. Proptéreà. Isce prodigiis ejuùsque in pri- mis conſtantia, acriter per- môtus judex, caput virgini am- putari præcépit: qua perémpta; auditaque de cœlo voce, qua a Sůperos evocabatur, urbs tota contrémuit, ac multi idolôrum cultôres ad Chriſti fidem converſi ſunt. sacrum Martinæ corpus »„ ſedénte ſancto Urbaäno primo; martyrio afféétum, Urbano octa- vo FPontifice Maximo, in perve- tùſta ejusdem Eccleſia, ad Ma- mertinum carcerem, in Capitolini clivi radicibus „ cum ſanctorum Martyrum Concôrdii, Epiphanii;, & Sociis corpôribus repertum, eòdem loco in meliorem formam redacto, atque deceêntiùs ornato;» magno pôpuli concürſu, totius Ur- bis lætitia, ſolémni ritu ac pompa repôſitum eſt. . Afferéntur Regi virgines poſt eam, prôximæ ejus, Afferéntur tibi in lætitia, & exultatioône. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde , prôſpereè procéde;, & re- gna. Afferéntur. lorig Patrxi. Afferéntux, imile erit regnum coœlorum de.- cem virginibus. 1l nataàle ſolum prôtege, tu onæ „G Da pacis réquiem Chriſtiadum pla- 818 D Armôrum ſtrépitus, & fera præ ia In fines age Thracios. Et regum sôcians àgmina Crucis Vexillo, Séôlymas néxibus éxime,, Vindéxque innoôcui sanguinis, ho- ſticum Robur fúnditùs érue. u noſtrum coôlumen, tu decus inclytum: Noſtrarum mentium: . Romæ vota libens éxcipe, quæ pio Te ritu canit, & colit. ſub obsequium rèéſpice 0- nobis Tu, gui! Deus Une &n 4I, Quo „A . Diffüſa Mopte Ltemum. Limile elt negotiatot Titas: ing Onmnia ſua UIE 5 lnzz enplun en ſan ln beclent kcundare d Ulns nobis peccti ſe liparri Eet. (ul Veni totönam, eparaviri di⸗ lae Droptere erl 4 Unl eun e. Gtetes unkt lultie⸗ mallnerd⸗ ohttet Sgle inſt⸗ ictitet Nr Vitpin a Petenge 4 ce; un bs lii itoene ſemn conretl inr colhis 1 Iuund, Ubino od⸗ tiüs olnin ntotful ltn Ach, Atine fean ltaton hr tnärett oebte, Atat lähun, Pötle Kudm’ . len⸗ Mci D oneft 1 6 nobis àbigas lubrica gäudia Tu, qui Martyribus dexter ades, Deus 2 „ 2 . „. Une & Trine: tuis da fäamulis ju- Ar » . Quo clemens ânimos beas. Amen. Diffüſa eſt gratia in labiis tuis. Propterea benedixit te Deus in ætérnum. Simile eſt regnũ cœlôrum hômini negotiatôri quæréti bonas marga- ritas: inventa una pretioſa, dedit omnia ſua, & comparavit eam. dbeus, qui inter cétera. 633. DIE XXXI. IANUARII. ſte Confeéſſor. Eus, qui in tuæ charitâtis ex- emplum ad fidélium redem- tionem ſanctum Petrum Nola- cum Eccléſiam tuam nova prole fecundare divinitùs docuiſti: ip- sius nobis interceſſione concede, à peccati ſervitute iolútis, in coe léſti patria perpétua libertare gau- dere. Qui vivis &c. Ana, Veni ſponſa Chriſti, accipe corônam, quam tibi Dominus Præparavit In æternum. . Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in Etérnum. . Deus, qui inter cætera. 633. Patrus Nolaſcus, Recâudi prope Carcasonam in Gallia nobili génere natus, ſingulari erga pro- Ximum charitate excélluit. Cujus Virtutis præsagium fuit: quòôd cùm adhuc in cunabulis vagiret infans, examen apum ad eum convolavit, & favum mellis in ejus déxtera conſtruxit. Adoléscens paréntibus orbatus, Albigénſium hæreſim, quæ tunc in Gallia graſſabatur, éxecrans, divéndito patrimonio, in Hiſpa- niam ſecéſlit„ & apud beatam Virginem Montis Serrati votum, 635 quo pridem ſfe obſtrinxerat, exséôl- vit. Tum Barcinonam pergens⸗ cùm Chriſti fidelibus ab hoſtium ſervitüte rediméndis omnem pe- cniam conſumpsiſſet, ſeipſum pro iis liberandis venum ire, aut in illorum vincula suùffici cùpere dicti tabat. Honéſtum fecit illum Döminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & a ſeductoribus tutavit illum: " Et dedit illi claritatem ætérnam. 7. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Uàm gratum Deo füúerit hoc ſancti viri deſidérium, subſe- quêns declaravit evéntus: nam noctu oranti, & de Chriſtianorum in captivitate degéntium ſubsidio multa animo volventi, beata Virgo apparens, Filio ſuo ſibique accep- tiſiimum fore ſugęeſſit, ſi ad ſui ho- nôrem Religiosorum Ordo inſti- tuerétur, quibꝰ præcipuè eſſet cura⸗; captivos ab infidelium tyrannide liberare Huic cœléſti moônito illi- co obtémperans, una cum ſancto Raymundo de Pennafort, & Jjacobo primo Rege Aragoniæ, de eadem re à Dei Genitrice ipſa nocte præmoô- nitis, Religionem beatæ Mariæ de Mercede Redemptioônis Capti- vorum inſtituit: Sodalibus ſuis quarto voto obſtrictis, manendi in pignus iub Paganorum pote- ſtate, ſi pro Chriſtianorum libe- ratione opus füerit. Amavit eum Dominus, & ornaâ- vit eum:i ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Dito virginitàtis voto, illibâ- tam perpétuo caſtitatem ſer- vävit. Patientia, humilitäte » abſtinéntia, ceterisque virtutibus mirabiliter enituit. Prophetiæ dono illuſtris, futúra prædixit: inter quæ maäximé celebratur »„ quôd Jacobus Rex Valéntiam à Mauris occupatam expugnaverit ⸗- accépta prius ab eo obtinendæ victoriæ ſecuritate. Angeli Cu- ſtô⅛dis, ac Deiparæ Virginis, fre- quénti apparitiône recreabatur. Ssénio tandem conféctus, de im- inénti morte cértior factus, in minen mod⸗ 63 6 morbum incidit, ſanctisque refé- niſſet, ubi Polycàrpus auditor Je- ctus Sacraméntis, fratres ſuos ad annis Epiſcopus eranſeripii unam charitatem erga captivos cohorta- tus, & Pſalmum, Confitébor tibi Dômine in toto corde meo, devo- tiſſimè rêcitans; ad illa verba, Re- demptioné miſit Dñs populo ſuo, ipiritum Deo réddidit média nocte Vigiliæ Nativitatis Dômini anno milleſimo ducenteéſimo quinquage- ſimo ſexto. Cuſus feſtivitatem A- lexander VII. die trigeſima prima Januarii celebrari præcépit. g. Iſte homo perfecit omnia, quæ Iocútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingreédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Géntibus. Iſte eſt, qui contempſit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia regna. Quia. loôria Patri. Quia. olite timére pusillus grex. DIE I. FEBRUARII. „Iſte Santus pro lege Dei ſui Certavit usq; ad mortem, & à verbis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gloria & honore coronàſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper épe- fa manuum tuarum. Nfirmitàätem noſtram réſpice, omnipotens Deus: & quia pon- dus propriæ actionis gravat, beati Ignatii martyris tui, atque Ponti- ficis, interceſſio gloriôſa nos préô- tegat. Per Dominum. Ex libro S. Hierônymi Presbyteri de Scriptoribus ccleſiaſtiels. Gnaâtius Antiochénæ Eccléſiæ téertius poſt Petrum Apoſtolum Epiſcopus, commovénte perſecu- tionem Trajano, damnaâtus ad be- ſtias, Komam vinctus mittitur. Gümque navigans Smyrnam ve- Epiſtolam ad Ephéſios, àlteram ad Magneſianos, tèrtiam ad Trallen- ſes, quartam ad Romanos: & in- de egrediens ſcripſit ad Philadel- phios, & ad Smyrnæos, & prôpriam ad Polycarpum, comendans illi An- tiochenſem Eccleſiam: in qua & de Evangélio, quod nuper a me trans- latum eit, ſuper persona Chrifti ponit teſtimonium. . Honéſtum fecit illumbôminus;, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus rtutavit illum: * Et dedit illi claritatem æternam. Deſcenditque cum illo in fove- am, & in vinculis non derelſquit eum. Et. . Ignum auté vidétur, quia tanti viri fécimus mentionem, & de Epiſtola ejus, quã ad Romanos ſcri- bit, pauca ponere. De Syria usque ad Romã pugno ad béeſtias in mari & in terra, nocte dieq; ligatus cum decem leopardis, hoc eſt militibus;, qui me cuſtôdiunt: quibus & cùm benefeceris, pejoôres fiunt. Iniquitas autem eòrum mea doctrina eiſt: ſed non idcircòô juſtificatus ſum. Uri- nam fruar béſtiis, quæ mihi ſunt præparatæ: quas & oro mihi velo- ces eſſe ad interitum, & ad ſuppli- cia, & allici ad comedendum me; ne, ſicut & aliõrum Martyrum, non audeant corpus attingere. Quoe ſi venire noluerint, ego vim faci- am, ego me urgebo, ut devorer. Ignoſcite mihi filioli: quid mihi proſit;, ego ſcio. . . à Deſidérium animæ ejijus tri- buiſti ei Domine; Et volunta- te labiôrum ejus non fraudatſti eum. uöniam præveniſti eum in be- nedictionibus dulcedinis: poſuiſti in capite ejus coroônam de lapide pretioſo. Et. Unc incipio Chriſti eſſe diſci- pulus, nihil de his, quæz vidéntur, deſiderans, ut Jeſum Chriſtum inveniam. Ignis, crux; béſtiæ, confractio oflium, mem- brôrum diviſio, & totius côrporis contritio, & tota tormenta dia- boli in me veniant: tantùm ut Chriſto fruar. Cùmque jam dam- natus eſſet ad beſtias, & ar- döre patiendi rügientes audiret leòônes, alt: Frumentum Chriſti ſum, ſin, den Ut penis m. elkanno u guie corpe Cen extta (enererio RKolz j⸗ Dömmus: nüdinss po Cbovi⸗ ie, & in lie lalutar loria de Edlio lan loinnet Willote Pllig ſui⸗ u, niſi! in tetram ſlüm m⸗ Homili e Don mortifi um: mo ludrorun Dopulorun A heſſion Gui amut Perdet ea Umteligi id elt, ſ tan tener tem uimer Wodo: herdet e 6: noli Perdas in Coror Duprekl honoris fiin ci Uite wetl de; dini enkelie tgui oe Mundo, I munco, n i Mann modum mnonut pug enticre ſ 1s 4 m ad Iule Ominds:N ſit at M 205, Iloſiu nendemilte m ingult per elis Petsouc illomhonne tb inincht! it ilon. 1 naemm, un hoin non Ceelhit he Sin i⸗ beltins ind lilust eſt aulitu ulbus A lunt Inige ürime, us lun 1 ine e Elelnt ſeNdil non ieunk nis,⸗ an de ſum, déntibus beſtiärum molar, ut panis mundus invéniar. Paſſus eſt anno undecimo Trajani. Keli- quiæ corporis eijus Antiochiæ ja- cent extra portam Daphniticam, in cœmerério. Stola jucunditâtis induit eum Dôminus: *△ Et coronam pulchri- tüdinis poſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Dominus pane vitæ, & intellectus: & aqua ſapien- tiæ lalutaris potavit illum. Et. loria Patri. Et. Ectio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. Nillo témpore: Dixit Jeſus diſci- pulis ſuis: Amen, amen dico vo- bis, niſi granum trumenti cadens in terram, mortuum tuerit, ipium ſolùm manet. Et reliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Pſe Dôminus Jeſus erat granum mortificandum, & multiplican- dum: mortificändum infidelitate Judæorum, multiplicandum fide populorum. Jam veroô exhortans ad pafſionis ſuæ ſectanda veſtigia, GQui amat, inquit, animam ſluam, perdet eam. Quod duoòbus modis intélligi poteſt. Qui amat, perdet, id eſt, ſi amas, perdes. Si cupis vi- tam tenere in Chriſto, noli mor- tem timere pro Chriſto. Item àalio modo: Qui amat animam ſuam, perdet eam: noli amare, ne per- das: noli amare in hac vita, ne perdas in ætérna vita. Corona aurea ſuper caput ejus, Expreſſa ſigno ſanctitatis, glôria honoris, & opus tortitudinis. Quoniam prævyeniſti eum in benedictionibus dulcedinis, poſui- ſti in caâpite ejus corônam de la- Pide pretioſo. Expreſſa. Oc autem, quod poſtériùs dixi, magis habeére vidétur Evangelicus ſenſus. Séquitur enim Et qui odit animam ſuam in hoc mundo, in vitam æternam cuſtodit eam. Ergo, quod ſupra dictum eſt qui amat, Rintetlisfrur „ in hoc mundo, ipſe uütique perdet: qui autem odit, utique in hoc mundo, in vitäã æternam ipſe cuſtodit eam. Magna & mira tententia, quemad- modum ſit hominis in animam ſuâ amor, ut pereat, odium ne pereat. Si male amaveris; tung odiſti: ſi be- 131. 637 nè ôderis, tune amâſti. Felices, qui odérunt cuſtodiéndo, ne perdant amando. Hic eſt vere Martyr, qui proChri- ſti nomine sanguinem ſuum fudit: Qui minas judicum non timuit, nec terrénæ dignitatis gloriã quæsi- vit, ſed ad cœléſtia regna pervenit. Juſtum deduxit Düs per vias re- ctas, & oſténdit illi regnum Dei. Qui. loria Patri. Qui. Ed vide ne tibi ſubrepat, ut te- Q ipſum velis interimere, ſic in- telligendo, quòôd debes odiſſe in hoc mundo animam tuam. Hinc enim quidam maligni atque per- verſi homines, & in ſeipſis crude- liores & ſceleratiôres homicidæ, flammis ſe donant, aquis ſe præ- focant, præcipitio ſe collidunt, & péreunt. Hoc Chriſtus non docuit: imôò étiam diabolo præcipitium ſuggerênti reſpondit: Redi retrô satanas: Icriptum eſt: Non tentabis Doôminum Deum tuum. Petro au- tem dixit, ſignificans qua morte clarificatürus erat Deum: Cùm eſſes jüunior, cingébas te, & am- bulabas, quò volébas: cum autem ſenúeris, alter te cinget, & feret quò tu non vis. UÜbi ſatis expréſſit, non à ſeipſo, ſed ab alio debere ccidi, qui veſtigia sequitur Chriſti. e Deum laudamus. II. DIE II, FEBRUARII. Admiràâbile commércium? Creator generis humani, ani- matum corpus ſumens, de Virgine naſci dignatus eſt: & procédens homo ſine sémine; largitus eſt no- bis ſuam Deitatem. ixit Düs. Ixxxvii. 5, Qúando natus es ineffabiliter ex Virgine „ tunc impletæ ſunt Scriptræ: ſicut plüvia in vellus deicendiſti, ut ſalvum faceres ge- nus humanum: te laudamus Deus noſter. Rubum quem viderat Môy- ſes incombúſtum, conſervatam agnovimus tuam laudabilem virgi- nitatem, Dei génitrix intercede pro nobis. 638 Germinavit radix Jeſſe, orta & déderit tibi eam: ſeparàbis eſt ſtella ex Jjacob, virgo peperit omne; quod aperit vulvam Dômi- Salvatéôrem: te laudamus, Deus noſter. Ecce Maria génuit no, & quod primitivum eſt in pe- côribus tuis: quidquid habúeris ma- nobis Salvatérem, quem Joannes ſculini ſexus, conſecrabis Do mino. videns exclamavit, dicens: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit pec- cata mundi, alleluja. Cce ego mitto Angelum meum & præparabit viam ante faciem meam. Et ſtatim véniet ad tem- plum ſanctum ſuum Dominator, uem vos quæritis, & Angelus te- améenti, quem vos vultis. ve maris ſtella. Reſponſum accépit Simeon à Spiritu ſancto. Non visrum ſe mortem, niſi vidéret Chriſtum Domini. Senex püerum portàbat, puer au- tem ſenem regebat: quem virgo péperit, & poſt partum virgo per- manſit: ipſum, quem génuit, ado- ravit. Mnipotens ſempiterne Deus, majeſtatem tuam Süpplices cxorâmus: ut ſicut unigénitus Fi- lius tuus hodierna die cum noſtræ carnis ſubſtantia in templo eſt præ- ſentatus, ita nos facias purificatis tibi méntibus præſentari. Per eum- dem Dominum. eſu, tibi ſit glõria, Qui natus es de Virgine. ve maris ſtella. cce venit ad templum ſanctum ſuum Dominaror Doôminus, Gaude & lætaàre Sion, occùrrens Deo tuo. enite, exultemus. I. uem terra. XC. Primogénitum aſini mutabis ove: quòd ſi non redémeris, interfi- cies. Omne autem primogenitum höminis de filiis tuis pretio ré- dimes. Adôrna thalamum tuum Sion, & súscipe Regem Chriſtum: Quem virgo concépit, virgo peéperit, virgo poſt partum, quem genuit, adoravit. Accipiens Simeon puúerum in mzênibus, gratias agens benedizxit Doôminum. Quem. . De lihro Levitici. Ocùtus eſthõminus ad Mõyſen;, dicens: Lôquere filiis Iſrael, & dices ad eos: Mùlier, ſi ſuscepto se- mine pepérerit maſculum, imunda erit ſeptem diébus, juxta dies ſe- parationis mênſtruæ. Et die octavo circumcidetur infäntulus: ipſa verò triginta tribus diebus manebit in sanguine purificationis ſuæx. Omne ſanctum non tanget, nec ingredié- tur in Sanctuarium, donec imple- äntur dies purificationis ſuæ. Sin autem féminam pepérerit, imúnda erit duabus hebdomadibus, juxta ritum fluxus ménſtrui, & ſexaginta ſex diébus manébit in sanguine purificatiõnis ſuæ. . Poſtquam impléti ſunt dies purgationis Mariæ ſecundùm le- gem Moyſi, tulérunt Jeſum in Je- ruſalem, ut siſterent eum Domino: Sicut ſcriptum eſt in lege Dômi- ni: Quia omne maſculinum ada- periens vulvam, ſanctum Domino vocabitur. ,.. Obtulérunt pro eo Dômino par túrturumè aut duos pullos colum- bärum. Sicgt. De libro Exodi. Ocütus eſt Dôminus ad Môͤy- LSad dicens: Sanctifica aaht omne primogénitum, quod aperit vulvam in filiis Iſrael, tam de ho- minibus, quam de jumentis: mea ſunt enim omnia. Et ait Môylſes *Umque expléti füerint dies „puxificationis ſuæx, pro fi io/ ſive pro filia, déferet agnum anni- culum in holocauſtum, & pullum colůmbæ, ſive turturem pro pec- cato, ad ôſtium tabernaculi teſti- moônii, & tradet ſacerdoti, qui offeret illa coram Domino, & o- räbit pro ea, & ſic mundabitur à ad populum: Cùm introduxerit te Déminus in terram Chananæi, ſicut juravit tibi & patribus tuis profluvio sanguinis ſui. Iſta eſt Quod ſi non invénerit ma- nus lex pariéntis maſculum, aut femi- nham. s eias zenumm, ſu uos pulla in hlocin Peccito: , & ſi Obtule Parturturn lumbarum in lexe Don ten implen Matie, ſe tulerunt il Kerent enn loria at dermo 5 N dlim Rion die geſt in Atiſlimus lenis tetram inero e Mnatiis . l. In te 1 Aneone Nobito, Dunc cog iit:! N Vum tuum Gculi mei zimeot Ehhelliba⸗ Nrhlii Relpo⸗ lin e Mottem omim. ffker Y. ut y Ancitum müntem! Uber Mlenng er, ſetebir n leged ſepttiin nlrambon⸗ in eſt in e Uabüerisn. hbisdonmu Mutibis Ne elis, intei⸗ hinokeni 1s Meiot⸗ tuun d epit, in paltuon a n gietun , eibetedin - , d sallcfen lüis Huthet iſosceptos lata dies cie oln useola ie manebi 8ſua. 0n ec ingre loner inge nis lue un kintin Geſum N, enn Donen linun 1 oimft ulostoln⸗ nus ejaus, nee potüetit oſſérre agnum, ſumet duos tùrtures, vel duos pullos columbarum, unum in holocauſtum, & alterum pro peccato: orabitque pro ea ſacér- dos, & ſic mundabitur. Obtulerunt pro eo Dômino Far turturum;, aut duos pullos co- umbarum: Sicut ſeriptum eſt in lege Domini. , Poſtquam au- tem impléti ſunt dies purgatioônis Mariæ, ſecuùndùm legem Môyſi, tulérunt illum in jerúſalem, ut si- ſterent eum Domino. Sicut. Hoôria Patri. Sicut. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Ic olim prædictum eſt: Mater lſon dicit: Homo, & homo fa- us eſt in ea: & ipſe fundavit eam Altiſſimus. O omnipoténtia na- ſceêntis! & magnificentia de cœlo ad terram deſcendentis! Adhuc in utero portabatur, & ex utero matris à Joânne Baptiſta ſalutaba- tur. In templo prætentabatur; & a Simeone ſene famoſo, annôſo; probato, coronaâto agnoscebatur. Tunc cognôvit, tunc adoravit, tunc dixit: Nunc Dômine, dimittis ſer- vum tuum in pace, quia vidérunt oculi mei ſalutàre tuum. Simeon juſtus, & timoratus Expectaäbat redemptionem Iſrael: Et Spiritus ſanctus erat in eo. Reéſponſum accépit Ssimeon à Spiritu ſancto „ non visúrum ſe mortem, niſi videret Chriſtum Dômini. Et Spiritus. Ifferebâtur exire de ſæculo, ut videéret natum, per quem conditum eſt ſæculum. Agnôvit infantem ſenex, factus eft in pùe- 10 puer. Innovatus in ætate, qui plenus erat pietàate. Simeon ſenex ferébat Chriſtum infantem, Chri- ſtus regébat Simeônis ſenectútem Dictum ei fúerat à Doômino, quòd non guſtaàret mortem, niſi vidéret Chriſtum Dômini natum., Natus eſt Chriſtus, & implétum eſt deſi dérium ſenis in mundi ipsius ſe- nectte. Ipſe ad ſenem hoôminem venit, qui mundum inveteratum invénit. Reſpônſum accépit Simeon à Spiritu ſandto, non visurum ſe mortem, niſi videret Chriſtum 639 Démini: 3ϑ Et benedixit Deum, & dixit: Nunc dimittis ſervum tuum in pace, quia vidérunt oculi mei ſalutare tuum Dômine. Cùm indúcerent puerum Jeſum paréntes ejus, ut facerenft fecún- dùm conſuetúdinem legis pro eo: ipie accépit eum in ulnas ſuas. Et benedixit. N iſto quidem ſæculo diu eſſe nolébat, & Chriſtum i culo vidére cupiébat, can Prophéta, & dicens: Oſtende no- bis Domine miſericordiam tuam »„ & ſalutare tuum da nobis. Deni- que ut novéritis ita eſſe iſtius læti- tiam, conclúſit, dicens, Nunc di- mittis ſervum tuum in pace, quia vidérunt ôculi mei ſalutare tuum. Prophétæ cecinérunt Conditôrem coœli & terræ in terra cum homini- bus futürum: Angelus nuntiavit Creatôrem carnis & ſpiritus in carne venturum: ſalutävit Joâannes ex tero in útero Salvatéôrem: Si- meon ſenex Deum agnôvit infan- tem. Cùm indúcerent púerum Je- fum paréntes ejus in templum, ut facerent ſecũndùm conſuetùdinem legis pro eo, accépit eum Simeon in ulnas ſuas, & benedixit Deum, dicens: S Nunc dimittis Dömine ſervum tuum in pace. Susci- piens Simeon puerum in mânibus, exclamavit, dicens. Nunc dimittis. 316ria Patri. Nunc. éctio ſanéti Evanglli leeundum Lucam. IN illo témpore: Poſtquam im- pléti ſunt dies purgationis Mariæ: ſecundùm legem Môyſi, tulérunt Jeſum in Jerúſalem, ut siſterent eum Domino, ſicut ſcriptum eſt in lege Dômini. Et reliqua. Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. T ecce homo erat in Jerũſa- „lem „ cui nomen Simeon, & homo iſte juſtus & timoratus z expéétans conſolationem IIrael. Non ſolùm ab Angelis, Pro- phétis, & à paſtoribus, ſed étiam à ſeniôribus & juſtis generatio Dôömini accépit teſtimonium. Omnis ætas „ & utérque ſexus » eventorumque miracula ſtadens 640 äſtruunt. Virgo génerat;, ſtêrilis parit, mutus lôquitur, Eliſabeth prophetat, Magus adorat, ütero clauſus exultat, vidua confitétur;, juſtus expéctat. Suscipiens Jeſum in ulnas ſuas Simeon, exclamavit, & dixit: Tu es vere lumen ad illuminatiô- nem Gentium, & gloriam plebis cuæ Ifrael. Cùm induúcerent Püerum leſum parentes ejus, & ipſe acc um in ulnas ſuas, & benedix um, & dixit. Tu es. n0o. Cufus feſtum colimus, ipſa Virgo virginum intercédat pro no- bis ad Dominum. T benè juſtus, qui non ſuam, 9 ſed populi gratiam requirébat;, cùpiens ipſe corporeæ vinculis fra- ilitatis exsolvi, ſed expéctans vi- dere promiſſum: ſciebat enim, quia beati oculi, qui en vidérent. Et ipſe accépit eum in ulnas ſuas, & bene- dixit Deum, & dixit: Nunc dimitte ſervum tuum Domine, ſecunduùm verbum tuum in pace. Vide ju- ſtum, velut corporex caârcere mo- lis inclůſum: velle diſsolvi, ut incipiat eſſe cum Chriſto. Diſsolvi enim, & cùm Chriſto eſſe, multo mélius eſt. Senex púerum portäbat, puer autem ſenem regébat: * Quem vir- goο côcépit, virgo peperit virgo poſt partum, quem genuit, adoravit. Accipiens Simeon puerum in mänibus, graâtias agens benedixit Doôminum. Quem. Iôria Patri. Quem. Ed qui vult dimitri, véniat in templum, veniat in Jerúſalem, expéétet Chriſtum Domini, acci- Piat in manibus VerbumbDei, com- plectatur opéribus, velut quibus- dam ſuæ fidei brachiis: tunc dimit- tétur, ut non videat mortem, qui viderit vitam. Vides uberem in omnes gratiam Dômini generatioô- ne diſffuſam, & prophetiam incré- dulis negatam eſſe, non juſtis. Ecce & Simeon prophetat, in rui- nam & reſurrectionem pluriméôrum veniſle Doôminum Jeſum Chriſtum: ut juſtorum iniquorumque mérita discérnat, & pro noſtrôrum qua- litate factòrum „ judex verus & juſtus, aut ſupplicia decernat, aut Præmia. . e Deum laudamus. II. A D Imeon juſtus, & timoratus ex- ſpectabat redemptionem Iſrael; & Spiritus ſanctus erat in eo. ñs regnavit. II. Reſponſum accépit Simeon à Spiritu ſancto, non visürum ſe mortem, niſi videret Dominum. 4 Accipiens Simeon püerum in mäânibus, gratias agens, bene- dixit Dominum. la. Lumen ad revelatiéônem Gêntium, & glôriam plebis tuæ Ifrael. Obtulérunt pro eo Domino ar túrturum, aut duos pullos co- umbârum. Cce ego mitto Angelum meum & præparäbit viam ante faciem meam. Et ſtatim véniet ad tem- plum ſanctum ſuum Dominator;- uem vos quæritis, & Angelus te- ſtamenti, quem vos vultis. gloriôſa Virginum. xciv. Diffúſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Càùm inducerent puerum jeſum paréntes ejus, accépit eum Simeon in ulnas ſuas, & benedixit Deum» dicens: Nunc dimittis ſervum tuum in pace. . mnipotens ſempitérne Deus- 638. Qui natus es de Maria virgine Reſpénſum accépit Simeon. cce ego mitto,., Spécie tua, Et pulchritu- dine tua. Spécie tua. Intén- de, proſperé procéde, & regna. Et pulchritüdine. Goria Patri. Spé- cie. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non commovyeébitur. Accipiens Simeon. Cce véniet, dicit Dôminus ex- gercituum, & quis pôterit cogi- tare diem adventus ejus, & dquis ſtabit ad videndum eumèipſe enim quaſi ignis conflans, & quaſi herba tullonum. Adjuvâbit eam, Deus vulru ſuo. Adjuvabit. F. Deus in médio ejus, non commovébitur. Deus L A U D. E s, Deus zult uribit, Drrelegit 4uo habita P place UIude, ſerull, K Dominus o HI. Ureelegit e In nber clt eam E. lori patt Ditffüla Mopter Remum, hlie ben Eium prr Ameon ke Tgeplt eum Uediit Dei A ¹ Ies ſerayit 8 Umpiorum Enm erat (Cloris Dünine. eroher lus, Utis ſalennitt Nlins; i Eeeſiscen Killlg, Mlü, 8 3 rtürum n cirlti d 1 6½ imotine onen lite t ine⸗ 1 eit en wiinun, Dotumun. kon plen Gens ben eyelatdten n pleti eb inn bshlstn gelunnen n ante hude niet dier Dominto Augelu uleis. zinam 1 labiis u tte Deut elln eun let ditither, Uttis knn levyidn. 6t. Cuhnis Oin, Pr polchn- fi Elent run des eſurn Deus vultu ſuo. G loria Patri. Ad- juvabit. Elégit eam Deus, & Præelégit eam. g. In tabernaculo suo habitâre facit eam. . Obtulérunt. T placébit Dômino ſacrificium Juda, & Jerůſalem ſicut dies ſæculi, & ſicut anni antiqui, dicit Doôminus omnipotens. 8 Elegit eam Deus, Et Ppræelegit eam. Elégit eam. In tabernaculo ſuo habitare fa- cit eam Et præelégit. loria Patri. Elégit. Diffúſa eſt gratia in laàbiis tuis. Propterea benedixit te Deus in téxnum. , . V Simeon juſtus. . 637. Hôdie beata virgo Maria puerum Jeſum præſentavit in templo, & Simeon replétus Spiritu ſancto, accepit eum in ulnas ſuas, & be- nedixit Deum in ætérnum. 638. DIE III. FEBRUARII. iſte Sanctus pro lege Dei iui certavit usq; ad morté, & à verbis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Glôria & honòôre coronaâſti eum Domine. Et conſtituiſti eum ſuper opera maânuum tuârum. Eus, qui nos beati Blaſii Mär- tyris tui atque Pontificis anua ſolemnitate lætificas: concéde pro- bitius; ut cujus natalitia colimus, de ejusdem étiam protectione gau- deamus. Per Dominum. B ſius, Sebaſte in Arménia cùm virtutum laude floreret „ ejus- dem civitatis Epiſcopus eligitur. Qui, quo téempore Diocletianus inſatiàbilem crudelitatem in Chri- ſtianos exercebat, ſe in ſpelun- cam abdidit montis Argæi: ubi tamdiu latuit, dum ab Agricolai Præſidis militibus venantibus de- prehénſus, & ad Præſidem ductus, ejus juſſu conjectus eſt in vincula. Quo in loco multos ægrôtos ſana- vit, qui ad Blaſium ejus fama ſancti- tatis adducti, deferebantur. In illis bpuer fuit, qui deſperata à Medicis Brev. Rom. 81 641 ſalute, transvéêrſa ſpina Käucibiis in- hærénte, aänimam agébat. Productus autem ad Præſidem;laſius ſemel & iterùm cùm nec blanditiis, nec nmu- nis adduci poſſet, ut diis ſacrifica- rets;primùm virgis cæſus, deinde in equúleo ferreis pectinibus dilania- tus eſt: poſtrémò dempto capite, il- luſtre fidei teſtimonin Chriſto Diño dedit tertio nonas Februarii. Pe Deum laudamus. II. DIE IV. FEBRUARII. n, Hymn. T ſte Confeſſor. Hac dielætus méruit ſupremoꝶ Laudis honores. Eus, qui in Eceéléſia tua nova ſemper inſtauras exémpla vir- tůtum: da pépulo tuo beati An- dréæConfeſsoris tui atque Pontifi- Cis ita ſequi veſtigia, ut aſſequatur & præmia. Per Dôminum. HM idélis Ter- mo. XxxXVI. A Nrcam Florentiæ ex nobifi Corſinorum familia natum „ Paréntes précibus à Deo impetra-⸗ runt, & beatæ Virgini ſpopondé- runt. Qualis autem futuùrus eſſet; divino Ppræsagio, antequam nasce- rétur, oſténſum eſt: nam mater gravida ſibi viſa eſt per quiétem lu- pum edidiſſe, qui ad Carmelitaà⸗ rum ædem pergens, in ipſo tempii veſtibulo ſtatim in agnum convér- ſus eſt. Adoléscens pie & ingénue educâatus, cùm ſenſim ad vitia de- clinaret, ſæpè à matre increpa tus fuit. Ubi autem cognôvit, ie Pa- réntum voto Deiparæ Virgini di- catum fuiſſe, Dei amore ſuccen- ſus, déque viſu matris admonitus; Carmelitäarum inſtitutum amplés ⁵⁶ 1 KXus 642 3 el xus eſt, in quo vàriis tentatiénibus à dæmone vexatus, numquam ta- men potuit à Religionis propoôſito dimovéri. Mox Lurétiam miſſus, eménſo ſtudioérum cçurriculo , & laurea donatus, in paàtriam revoca- tur, ſuique Ordinis regimini in Etrùria præficitur. g. Invéêni David ſervum meum, Sleo ſancto meo unxi eum: β Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Ntéreâ Feſulana Eceléſia ſuo vi- duata Paſtôre, eum ſibi Epiſco- pum elégit, quo münere ſe indig- num æſtimans, diu latuit ignôtus: donec pueri voce mirabiliter lo- quêntis proditus, & extra urbem invéntus, ne divinæ contradiceret voluntati, Epiſcopatum ſuscéèpit. Ea dignitate auctus, humilitati, quam ſemper coluerat, impenſiùs incùbuit; & paſtorali folicitudini miſericoôrdiam in pauperes, libera- litatem, oratiônis aſſiduitätem, vi- gilias, aliasque virtûtes adjunxit, & ſpiritu étiam prophético clarus fuit, adeò ut ejus sanctitas ab Smnibus celebrarétur. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, Gleo ſancto meo unxi eum. Manus. Is permôtus Urbânus V. ad ſe- dandas Bonôniæ turbas André- am legatum miſit;: quo in mùúnere multa perpéſſus civium dia, quæ ad internecioôné exarſerant, ſumma prudéentia reſtinxit, tũ reſtituta trã- quillitate ad propria revérſus eſt. Nec multòô poſt aſsiduis laboribus, & voluntàâria carnis macçeratiône conféctus, obitůs die à beata Virgi- ne ſibi prædicto, ad coœléſtia regna migravit anno Dômini milléſimo trecentéſimo ſeptuagéſimo tértio, ætatis ſuæx ſeptuagéſimo primo. Quem Urbanus VIII. multis mag- nisque miraculis clarum Sanctoô- rum número adſcripſit. Ejus cor- Pus Florentiæ in Eccléſia ſui Ordi- nis quiéscit; & maxima civium veneratione colitur, quibus non ſemel in præsénti diſcrimine præ- sSidio fuit. e Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtútes operatus eſt; & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis omnium Lonulérum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia regna. Ipſe. Iôria Patri. Iplſe. omo péregrè proficiſcens. XXXIX. DIE V. FEBRUARII. Quis es tu. cum rel. di 6446 ixit Döminus. 77. — audate Doôminum omnes Gentes. 78. 5 collaudabo te Deum Salvatô- rem meum. Confitébor nomini tuo: quoniam adjutor, & protéctor factus es mihi, & liberàſti corpus meum à perditiône. . eſu, corôna Virginum, Spécie tua⸗ Conlrehor tibi Dômine Rex, & Stans beâta Agatha in mêdio car- ceris, expanſis manibus oraàbat ad Dôminum: Dômine Jeſu Ohriſte⸗ magiſter bone;, gratias tibi ago⸗ ui me feciſti vincere tormenta carnificum; jube me Dominée ad tuam immarcescibilem gloriam fe⸗ liciter pervenire. Eus, qui inter cétera poténtiæ tuæ miracula, étiam in ſexu fragili victoriam martyrii contuli- ſti: concéde propitiüus; ut qui beätæ Agathæ virginis & martyris tuæ natalitia coôlimus, per ejius ad te exempla gradiamur. Per Düm. 4 Amaâvit eum. Juſtum deduxit. eus, qui in Eccleſia. 641. egem Virginum Dôminum 2 Venite, adorémus. enite. I. Marms Ungenua 1 genere, u leltatur. e Aia. Sum n us zery tur. l Aci wme otenc 4onam. Pecie iun ele, & Ter Uer noße Mönnne R. 1 Dum En in mam Idicem. I lemimneg Ul: bge ntegtag in d intant Impie, Arn ter ar al Min U hodili lnobili g uie ne curire Ppotolus Ueg ili len e ua Eius ſi . kelk curn 10tla Uatn Agath Nonttid lenn. den . madd Cl. rd e . An lt ler J i AIn Dee Heummenn teplen et Dro hetgtt A 1 temolt nn t 1d grtci Otno Nen Da, 6 minus, te Dom owine le eutn Ai itebor do NN berakich önfulna. ihus 0 yI irginis Proles, Opiféxque Matris Iv. Ingenua ſum, & ex ſpeétàâbili génere, ut omnis parentéla mea teſtatur. eatus vir. Summa ingenuüitas iſta eſt, in qua sérvitus Chriſti comproba-⸗ tur. zuare fremuérunt. 3. Ancilla Chriſti ſum, ideò me oſténdo ſervilem habére per sonam. . . 1. nñe, quid multiplicati. 4. Spécie tua „ & pulchrituùdine tua. Inténde, proſpere pro- céde, & regna. ater noſter. . onfitébor tibi Dômine Rex. . Ixii. .1. Dum torquerétur beàta Aga- tha in mamilla graviter, dixit ad judicem: & Impie, crudélis, & dire tyranne, non es confüſus amputaâre in fémina, quod ipſe in marre ſuxi- ſti⸗ Ego enim habeo mamillas integras intus in aänima mea, quas ab infantia Dômino conſecravi. Impie. , Agatha lætiſſimè, & glorian- ter ibat ad carcerem: Quaſi ad épulas invitâta, & agonem ſuum Dômino précibus commendabat. Nobiliſſimis orta natalibus ab ignôbili gaudens trahebatur ad carcerem. Quaſi. Quis es tu, qui veniſti ad me curare vúlnera mea: Ego ſum Apôſtolus Chriſti: nihil in me du- bites filia: ipſe me miſit ad te, uem dilexiſti mente & puro corde. Nam & ego Apoſtolus ejus ſum, & in nõmine ejus ſcias te eſſe curändam. Quem. loria Patri. Quem. Agatha ſancta dixit: Si feras mihi Promittis, audito Chriſti nomine manſuéſcunt. n. G àm invo- carem. 9. Si ignem adhi- eas, rorem mihi ſalvificum de cœlo Angeli miniſtrabunt. erba mea. 35. „ Agatha lætiſſimé & gloriaân- ter ibat ad carcerem, quaſi ad épu- las invitàata: & agonem ſuum D0. mino précibus commendabat. 643 »omine Dôminus noſter. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in medio ejus, non com- movebitur. Gatha virgo insicilia nobilibus Aparentibi. nata, quam Panor- mitani & Catanenſes civem ſuam eſle dicunt, in perſecutiône Décii Imperatoôris Catanæ glorioſi mar- tyrii coronam conſecuta eſt. Nam cum pari pulchritudinis & caſtita- tis laude comédarétur, Quintianus siciliæ Prætor, ejus amoôre captus eſt. Sed cùm; tentata modis omni- bus ejus pudicitia, Agatham in ſuam ſenténtiam perducere non poſſet, Chriſtianæ ſuperſtitionis nômine comprehénſam, Aphrodi- ſiæ cuidam mulieri depravandam tradit. Quæ Aphrodiſiæ conſuetũ- dine cùm de conſtantia colendæ Chriſtianæ fidei, & ſervandæ virgi- nitatis, removeri non poſſet, nůn- tiat illa Quintiano, ſe in Agatha peram perdere. Quare ille ad ſe virginem addaci jubet, &, Nonne, inquit, te pudet nobili genere na- tam, hmilem & ſervilem Chri-= ſtianoòrum vitam agere? Cui Aga- tha: Multô præſtantior eſt Chri- ſtiana humilitas & Ssérvitus, Regum pibus ac ſupérbia. Ego autem adiuta à Dômino perſeverabo in cõfeſſioòne ejus, qui me ſalvam fecit: Et conſolatus eſt me. Graâtias tibi ago, Dne Jeſu Chriſte, qui misiſti ad me Apôſtolum tuum curare vulnera mea. Et. Uamobrem irâtus Prætor hane ei optionem dat, velitne po-⸗ tiũs venerari deos, an vim tormen- torum ſubire. a illa conſtans in fide „ primùm côlaphis cæſa mit- tirur in carcerem: unde poſtridie edúcta, cùm in ſenténtia perma- néret, admôtis candéntibus lami- nis in equùleo torquétur „tum ei mamilla abſeinditur. Quo in vul- nere Quintianum appéllans virgo; Crudélis, inquit, tyranne, non te pudet amputare in fémina quod ipſe in matre ſuxiſti? Mox conjécta in vincula, ſequênti no=⸗ cte à ſene quodam, qui ſe Chri- ſti Apôſtolum eſſe dicebat;, ſanâ-⸗ ta eſt. Rurſum evocata a Prætoô- re,„& in Chriſti confeſſione per- ſevérans, in acútis téſtulis, 8* Andéntibus carbonibus ei ſubjés is volutatur. Ktis Li 1ſe * 644. Iple me curavit;, qui per Apo- ſtolum Petrum in cuſtôdia me co- fortavit, pro eo quòôd juſſa ſum ſuſpendi in equuùleo: Propter fidem caſtitatis adjüva me Domi- ne Deus meus, in tortúra mamil- larum mearum. Ipfe me dignatus eſt ab omni plaga curare, & mamillam meam meo péctori reſtituere. Propter. Vo têmpore ingénti terræmô- tu urbs tota contrémuit: ac duo parietes corruéntes, Silvinum & Falcônium intimos Prætoris fa- miliares oppreſsérunt. Quare vehe- ménter commota civitàte, véritus péôpuli tumúùltum Quintiäanus, Aga- tham ſemimortuam clam reduúci imperat in càrcerem. Quæ ſic Deum precata: Doômine, qui me cu- ſtodiſti ab infantia, qui abſtuliſti à me amôrem ſæculi, qui me carni- ficum torméntis fupériôrem præ- 1 4 ani PEa in oratione migravit in cœlum, nonis Februarii;: cujus corpus à Chriſtianis ſepelitur. vidiſti Déômine, & ſpeddſti agénem meum; quoòmodo pugna- vi in ſtadio; ſed quia nolui obedi- re mandatis Principum, Juſſa ſum in mamilla torqueri. Propter veritatem, & manſuet- dinem, & juſtitiam. Juſſa. léria Patri, Juſſa. Niſi diligénter perféceris corpus meum a carnificibus attrectari, non poteſt anima mea in paradisũ Dñi gum palma intrare martyrii. n Domino confido. 6. 2 Vidiſti Dômine agônem me- um, quômodo pugnaàvi in ſtadio: ſed quia nolui obedire mandatis Principum, juſſa ſum in mamilla torgueri. . ômine, quis habitabit. 7. Aha. Propter fidem caſtitatis juſſa ſum ſuſpendi in equùleo: adjuva me Dômine Deus meus in tortùúra mamillarum meaârum. Tonsérva me Dômine. 7. Elégit eam Deus; & præzelégit eam. In tabernaculo ſuo ha- bitare facit eam. Kcceſsérunt ad Jeſum. lxiil. Beãta Agatha ingréfla car cerem, expandit manus ſuas ad Deum, & dixit: Domine, qui me feciſti vincere tormenta carnificũ, Jube me ad tuam miſericôrdiam pervenire. Doômine qui me creäſti; & tuliſti à me amorem ſæculi, qui corpus meum à pollu- tione ſeparäſti. Jube. 1 Medicinam carnälem coôr- pori meo, numquam exhibui, ſed habeo Dominum Jeſum Chriſtum⸗- Qui ſolo ſermône reſtaurat uni- vérſa. Qui me dignatus eſt ab omni plaga curäre, & mamillam meam meo peéectori reſtitúere;, ip-= ſum invoco Deum vivum. Qui. l1éria Patri. Qui. A D L. A D E S2„ VUis es tu, qui veniſti ad me curare vuúlnera mea? Ego ſum Apôſtolus Chriſti: nihil in me du- bites filia. ñs regnàvit. & „II.⸗ Medicinam carnalem coôrpo- ri meo numquam exhibui, ſed ha- beo Dôminum Jeſum Chriſtum, qui ſolo ſermone reſtaurat univeérſa. Gratias tibi ago, Dômine Jeſu Chriſte, quia memor es mei, & misiſti ad me Apoôſtolum tuum cu- räre vülnera mea. , Benedico te Pater Doômim mei Jeſu Chriſti: quia per Apôſto- lum tuum mamillam meam meo péctori reſtituiſti. Qui me dignatus eſt ab om- ni plaga curàare, & mamillam me- am meo péctori reſtitúere;, ipſum invoco Deum vivum. onfitébor tibi. 642⸗ eſu, eoròna Virginum. xi- Diffuſa eſt gratia in labiis tuis: Proptéreàâ benedixit te Deus in ætérnum. paganôorum multitdo fügiens ad ſepälchrum Virginis, tuléêrunt ve- lum ejus contra ignem: ut com- probaret Doôminus; quoôd à pericu- lis incendii méritis beatæ Agathæ martyris ſuæ eos liberaret. eus, qui inter cétera- 642. Medicinam carnalem. onfiteébor. 642. „ br. Spécie tua, Et pulchritu- dine tua. Spécie. Inténde, prô- ſpere procéde, & resgna. Et puß- Cchri- chuitüdin Acur⸗ Deus orebitun lberatt Cinem tui tugie can de m. mum mean tonibuszg A Tultu ſuo. necio eſn Deus pultu Acurabit. Krreleg lloſuo he n eſt. Audabi Um me tuus ſuſtin. e manu an Uoſer. II Dlaclsgire⸗ chlo ſuo Plrelegtt, Diſkulze E Mopter gernuu (is es in Dikkül Mont? Eternum, dans het DIE ſer ſorla ingreht nilen c ibii, ie⸗ raret chritûdine tuu. Glôria. Spécie. Adjuvâbit eam, Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus: non com- movébitur. .R Gratias tibi. Iberâſti me ſecúndùm multituù- dinem miſericôrdiæ nominis tui à rugientibus, præparatis ad eſ- cam, de manibus quæréntium ani- mam meam, & de multis tribula- tiònibus, quæ circumdedérunt me. Adjuvaâbit eam, * Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus, non commovébitur. Deus vultu ſuo. loria Patri. Adjuvabit. Elégit eam Deus, & præelégit eam. In taberna- culo ſuo habitare facit eam. Qui me digna- tus eſt. Audabit usque ad mortem ani- ma mea Dominum; quôniam Eruis ſuſtinéntes te, & liberas eos de manu anguúſtiæ, Déômine Deus noſter. Elégit eam Deus, Et Præelégit eäã. Elégit. In taber- naculo ſuo habitare facit eam. Et Præelégit. loria Patri. Elégit. F. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. k⸗ Propterea benedixit te Deus in ternum. Quis es tu. telig. ur (t ixit Dôminus. 77: auda Jerúſalem. 89. 642. Diffuſa eſt grätia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Stans beâta Agatha. u eus, qui inter cétera. 642. DIE VI. FEBREARII. Veni ſponſa Chriſti. . Spécie tua. ndulgentiam nobis. g. Iv. Drothé virgo , ex Czſaréa Cappadôcig, propter Chriſti con iionem ab Abricio Præüde comprehenia: Chryſtæ & Calliſtæ ſorôribus;, quæ à f fecerant, tradita eſt, ut eam àa propoſito re- moverent. Sed contra factum eſt: * 64⁵ nam eas Dorôthea ad cultum Chri- ſtianæ religiônis reduxit, propter quam étiam martyrium ſuscepé- runt. Quare virgo equuúleo diu tor- ta, & Palmis cæſa, ad extrémum ca- pitis damnata, duplicatam virgini- tatis & martyrii palmam accéèpit. e Deum laudamus. II. DIE VII. FEBRUARII. 1. I ſte Conféilor. dica Hac die lætus méruit ſuprémes Laudis honores. Ntercéſſio nos, quæſumus Déômi- ne, beati RomualdiAbbatis com- mendet: ut quod noſtris meéritis non valémus, ejus patrocinio aſſe- quamur. Per Doôminum. eàtus vir. li. Rmua dus Ravéêénnæ, Sérgio pa- tre nobili genere natus, adolé- ſcens in propinquum monaſtérium Claſséênſe pœnitétiæ cauſa ſecéſſit: ubi religioſi höminis ſermoône ad pietatis ſtüdium vehementiùs in- cênſus, viſo étiam ſemel & iterùm per noctem in Eccléſia beato Apol- linari, quod Dei ſervus illi futrum promiſerat, Moônachus efficitur. Mox ad Martinum, vitæ ſanctitate ac ſeveriore disciplina in finibus Venetorum eo téinpore celebrem, ſe côntulit, ut ad arctam, & ſubli- mem perfedtionis viam eo magi- ſtro ac duce uterétur. Honéſtum fecit illum Déminus; & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum dedúxit Doôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Ultis satanæ insidiis, & hoô- minum invidia oppugnatus; tanto humilior ſe aſsiduèe jejüniis & oratiônibus exercébat, & re- rum cœleſtium meditatione, vim lacrymarum profündens, frueba- tur?: vultu tamen adeò læto ſem- per erat, ut intuéntes exhilararet. Magno apud Principes & Reges 1 3 8 in 646 in honôre fuit: multique ejus con- silio, mundi illécebris abiectis; ſolitudinem petiérunt. Martyrii quoque cupiditate flagravit, cujus cauſa dum in Pannoniam proficis- citur, morbo quo afflictabatur, cùm Progrederétur, levabatur, cùm recé- deret, reveêrti côgitur. Amavit eum Dominus, & orna- vVit eum: ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. N vita, & poſt mortem miraculis clarus, ſpiritu étiam prophetiæ non caruit. Scalam à terra cœlum Pertingentem, in ſimilitudinem Ja- cob Pattiarchæ, per quam héômines in veiſte candida aſcendébant & de- ſcendébant, per viſum conſpéxit; eoôque Camaldulenſes Monachos; quorum inſtituti auctor fuit, deſig nari mirabiliter agnovit. Dénique cùm annos cent & viginti ageret, & centum ipſos in ſuma vitæ aſpe- Iitate Deo ſerviſſet, ad eum migra- vit ano ſalutis milleſimo vigeſimo septimo. Ejus corpus quinquennio, poſtquam ſepultũ füerat, integrum repertum, Fabriani in Eccléſia ſui Ordinis honorifice conditum eſt. Iſte homo perfécit omnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia gegna. Quia. 6 loria Patri. Quia. cce nos reliquimus. lili. DiE VIII. FEBRIUARII. 8 ſte Confeſier. Hie die lærus méruit ſuprémos Laudis honores. Eus, qui per ſanctum Joannen de Matha Ordinem ſanctiſſimæ Trinitatis ad rediméndum de pote- ſtate Saracenorü captivos c&litàs inſtituere dignatus es: præſta, quæ- ſumus; ut ejus ſuffragaântibus mé- ritis, à captivitàte côrporis & ani- mæ, te adjuvante liberémur. Per Doôminum. Hic vir deſpiciens. . Juſtum deduxit Dôminus. li. nterceſſio. Eeãtus vir. Gannes de Matha, Ordinis ſan- ctiſſimæ Trinitatis redemptionis Captivéôrum inſtitütor, Falcone in Provincia natus eſt, parêntibus pie- tate & nobilitate conſpicuis. Stu- dioòrum cauſa Aquas Sextias, mox Pariſios proféctus, confecétoque Theologiæ curriculo, Magiſterii lauream adéptus, doctrinæ; & virtutum ſplendôre enituit, Qui- bus motus Pariſiénſis Antiſtes ad ſacrum Presbyteratus ordinem præ humilitate reluctantem promoyit, eo consilio, ut in ea civitate com- morans, ſapiéntia, & moribus ſtu- diéſæ juventuti præluceret. Cüùm autem in ſacéllo ejùsdem Epiſcopi, ipſo cum aliis adſtante, primum Deo Sacrum offérret, cœléſti favo- re méruit recreari. Nam Angelus candida, & fulgénti veſte indutus, cui in péctore Crux rubei, & cæ- rülei coloris aſsúta erat, brachiis cancellatis, & ſuper duos captivos ad latera poôſitos, Chriſtianum unum, alterum Maurum, extenſis apparuit. Qua viſione in Extaſim raptus, intelléxzit protinus vir Dei, ſe ad rediméndos ab Infidélibus captivos deſtinari. 7 Honéſtum fecit. Xlviii. Uoô verò maturiuùs in re tanti moménti procéderet, in ſo- lifdinem ſecéſſit, ibique divino nutu factum eſt, ut Felicem Va- léſium in ipfa Eremo jam tis annis degéntem repérerit, cum quo inita ſocietate, ſe per triénnium in oratione, & contemplatione, omniumque virtûtum ſtudio ex- ErEult⸗ Erelt. ſecum de tem co eos accel nu gerer 1i. Cun tem mira oönem eine cumbente IIti, Ko Uunt., ut Otcdinis inſitnno tus fiet⸗ tiis terti Pis, dun Lellberat, ſeundo, ſlemnia nem, à alce bic catiyos tſer Int Moum 0 Ultatis re⸗ wocari uß Abdaz venl cerbleicee Amurl VIt eum Et ad eum, loricant 10. le ſa catore fumoue 1n dicece eſig Arne zotiisker⸗ leCeli ledltibr Lonne Eedern M Uöni te n In alenon Mlels. tlium Ruhennm ncfit Mltlli e Nimerun IIt N ſndian eii⸗ duis Ercuit. Côntigit autem, ut dum ſecum de rebus divinis propè fon- tem colloqueréntur, cervus ad eos accéſſerit, Crucem inter cor- nua gerens, rubei & cærùlei colô- ris. Cûmque Felix ob rei novita- tem mirarétur; narravit ei Joannes viſiéõnem in prima Miſſa habitam, & exinde ferveêntiùs oratiôni in- cumbéntes, ter in ſomnis admo- niti, Romam proficisci decrevé- runt, ut à ſummo Pontifice novi Ordinis pro rediméndis captivis inſtitutionem impetrarent. Elé- ctus füerat eo témpore Innocéên- tius tértius, qui illis benigne accé- ptis, dum ſecum de re propéôſita deliberat, in feſto ſanctæ Agnétis ſecundoòo, Laterani intra Miſsarum ſolémnia ad ſacræ Hôſtiæ elevatioô- nem, Angelus ei candida veſte, cruce bicoloòri, ſpécie rediméntis captivos appâruit. Quo viſo Pon- tifex Inſtitätum approbavit, & novum Ordinem ſanctiſſimæ Tri- nitatis redemptiòônis Captivorum vocari juſſit, ejàsque Profeſsoribus albas veſtes cum Cruce rubei,; & cærülei coloris præbuit. Amavit eum Dôminus, & orna- Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Ic ſtabilito Ordine, ſancti Fun- datôres in Galliam rediérunt: Primôque Cœnôbio Cervi Frigidi in Dicoecéſi Meldénſi conſtructo, ad ejus régimen Felix remanſit, & Joannes Romam cum aliquot 86ciis revérſus eſt, ubi Innocentius domum, Eccléſiam, & hoſpitale ſancti Thomæ de Formis in Mon- te Coœlio eis donavit, cum multis redditibus, & poſſeſſionibus. Datis quoque litteris ad Miramolinum Regem Marrôochii, opus redemp- tionis felici aufpicio inchoatum fuit. Tum ad Hiſpanias, ſub jugo Saracenorum magna ex parte op- Préſſas joannes proféctus eſt: Re- gumque, Principum, atque aliorum fidélium animos ad captivorum, & pauperum commiſerationem com- môvit. Monaſtéria ædificavit, ho- ſpitalia eréxit, magnôque lucro animarum plures captivos redé- mit. Romam tandem revérſus, ſanctisque opéribus incumbens, aſsiduis laboribus attritus, & mor- 6. bo confédtus, ardentiſſimo Per 3 & proöximi amôre exæſtuans; ad extrémum devénit. Quare fratri- bus convocatis, eisque ad opus redemptiônis cœlitus præmonſtra- tum efficaciter cohortatis, obdor- mivit in Doômino ſextodécimo Ka- léndas januarii, anno ſalůtis millé- ſimo ducentéſimo décimo tértio-, ejusque corpus in ipſa Eccléſia ſanécti Thomæ de Formis condi- gno honoôre tumulatum fuit. Iſte homo perfécit omnia, quæ ſocùtus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réêquiem meam?: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Géntibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Quia. . loôria Patri. Quia. int Ilumbi. Xlix. DIE IX. FEBRUARII. Vent ſponfa Chriſti. y., Spécie tua. eus, qui inter catera. v. AHalloénia „ virgo Alexandrina» ſub Décio Imperatore, cùm ingravescénte jam ætate ad idola ſiſterétur, ut eis venerationem ad- hibéret: illis contémptis, Jelum Chriſtum verum Deum colendum eſſe prædicabat. Quamobrẽ omnes ei contũuͦſi ſunt, & evuùlſi dentes 5 ac, niſi Chriſtum deteſtata deos côleret, accénſo rogo combuſtu⸗ ros vivam minati ſunt impii carni- fices. Quibus illa;, ſe quamvis mortem pro Jeſu Chriſti fide ſubi- tram, reſpondit. Itaque compre- hénſa ut comburerétur, cùm pau- lisper, quaſi deliberans, quid agén- dum eſſet, ſtetiſſet, ex illorum ma- nibus elapſa, alacris in ignem ſibi paratů majoôri Spiritus ſancéti flam- ma intus accéênſa, ſe injecit. Unde brevi consumpto corpore; purifli- mus ſpiritus in coœlum ad ſempi- térnam maltrii corônam evolavit. e Deum laudamus. II. DIE X. FEBRUAKII. ⁸ 14 648 Eus, qui änimam beâtæ vir- ginis tuæ Scholaſticæ, ad oſten- dendam innocentiæ ſuæ viam, in Columbæ ſpecie cœlum penetrare feciſti; da nobis ejus méritis „ & Précibus, ita innocenter vivere „ ut ad æztérna mereamur gaudia vpekyenire. Per Dominum. e* Virginibus. lyii, Ex libro ſecundo Dialogérum §S. Gresorii Papæ. Oholaſtica veneräbilis Patris Benediéti fſoror, omniporénti Domuno ab ipſo infantiæ tempore dedicata, ad eum ſemel per an- num venire conſueverat. Ad quam vir Dei non longè extra januam in poſleſiſione Monaſtérii deſcende- bat. Quadam vero die venit ex more, atque ad eam cum Diſcipu- lis venerabilis ejus deſcendit fra- ter, qui totam diem in Dei laudi- Pus, ſacrisque colloquiis ducentes, incumbentibus jä noctis ténebris, ſimul accepérunt cibum. Cúm- que adhuc ad menſam ſedérent, & inter facra colloquia tardior ſe hora protraheret , éadem ſancéti- monialis femina ioror ejus eum Trogavit, dicens: Quæſo te, ut iſta nocte me non déſeras „ ut usque mane de cœleſtis vitæ gau- diis loquamur. Cui ille reſpondit: Quid eſt, quod loqueris ſororè ma- neére extra cellam nullatenus poſ- fum. Tanta vero erat cœli feré- Mitas, ut nulla in aere nubes ap- Paréret, Sanctimonalis autem fé- mina;, cûm verba fratris negantis audiviſſet, insertas digitis manus ſuper menſam poſuit „ & caput in manibus omnipoténtem Domi- num rogatüra declinavit. Cum- que levaret de menſa caput, tan- ga corufſcationis, & tonitrui vir- zus a tantaque inundatio plúviæ erüpit, ut neque venerabilis Be- nediétas, neque fratres, qui cum eo aderant, extra loci limen , quo conséderant, pedem worere votuerint. „ Propter veritätem, & man- ſuetùdinei, & juſtitiam: * Et de- ducet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, proſpere procede, & re- gna. Et dedacgt. Anctimonialis quippe fémina caput in manibus declinans, la- crymarum flůvium in menlam fü- derat: pet quas ſerenitatem Aeris ad PD'üviam traxit. Nec paulô tardius poſt orationem inundatio illa fe- cuta eſt, ſed tanta fuit convenien- tia orationis, & inundationis, ut de menta caput jam cum tonitruo le- varet; quatenus unum, idemque eſſet momentum, & levare caput; & pluúviam deponere. Tunc vir Dei inter coru cos, & tonitruos, atque ingentis pluviæ inundationem, vi- dens ſe ad Monaſterium non poſſe remeare; cœpit conqueri contri- ſtäatus, dicens: Parcat tibi omni- potens Deus, Soror, quid eſt, quod feciſti? Cui illa reipondit: Ecce rogavi te, & audire me noluiſti: rogavi Deum meum, & audivit me: modô ergo, ſi potes, egré- dere, & me dimiſſa, ad Monaſté- rium recéde. Ipie autem exire ex- tra tectum non valens, qui rema- nére ſpontè nôluit in loco, manſit invitus. Sicque factum eſt, ut to- tam noctem pervigilem ducerent; atque per ſacra ſpiritalis vitæ col- léquia;, ſeſe vicaria relatione ſa- tiäarent. , Dilexiſti juſtitiam, & odli- ſti iniquitztem: Proptéreâ unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. Propter veritatem, & manſuetũ- dinem, & juſtitiam. Propférea. Umque die altero éadem ve- nerabilis fémina ad cellam pröpriam receſsiſſet; vir Dei ad Monaſtérium rediit. Cùm, ec- ce, poſt triduum in cella consi- ſtens, elevatis in aera oculis, vi- dit ejusdem lororis ſuæ animam de corpore egréſſam, in Coluùmbæ ſpécie coli ſecreta penetrare. Qui, tantæ ejus gloôriæ congau- dens, omnipotenti Deo in hym- nis & laudibus gratias réddidit; ejùsque obitum Fratribus denun- tiavit. Quos étiam prôtinus miſit, ut ejus corpus ad Monaſtérium de- ferrent, atque in ſepuúlchro: quod ſibi ipfi paraverat: No. Quo ficto mens una eorum guo tur lepara feren erlnproxi tin leti epecie nende, nn. Afker loria bat imuile erit V Firgteubu⸗ tu Clnctis mal Mercelſion Tiunpzul lele Dropit Ins merit 1 Hec UunNquam gni elk Matmninum tegian (electig, Klborn A nan, forn larr un i⸗ nc Kln in e Si ſc» es ſen ondit: be Quo facto, cöntigit, ut quorum mens una ſemper in Deo füerat, eorum quoque corpora nec fepul- tura ſepararet. , Afferéntur Regi virgines poſt eam, proximæ ejus, * Afferéntur tibi in lætitis, & exultatione. specie tua, & pulchritudine tua inténde, proſpere procede, & re- gna. Afferéntur. loria Patri. Afferéntur. Bimile erit regnum Cœlôrũ decem Virginibus. Ix. DIE XIV. FEBRUARII. Iſte Sanctus. „. Glôria & honôre. xiv. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui beati Valentini Martyris tui natalitia colimus, à cunctis malis imminéntibus, ejus interceſſione liberemur. Per Dum. Priumphalis. e . xvii. DIE XV. FEBRLIARII. Iſtôrum eſt. Lætâmini. xxvii. Eus, qui nos äannua ſanctòrum Martyrum tnoôrum Fauſtini & Jovitæ ſolemnitate lætificas: con- cede propitius; ut quorum gaudé- mus meritis, accendamur exém- plis. Per Döôminum. Hæc eſt vera fratérnitas, quæ numquam poôtuit violari certami- ne, qui effúſo sanguine ſecuti ſunt Dominum: Contemnéntes au- lJam régiam, pervenérunt ad regna cœléſtia. Ecce quam bonum, & quam jucundum habitare fratres in unum. Contemnéentes. Gloria batri. Contemnentes. Pznüinns & Jovita fratres, no- biles Brixiani, in multis Italiæ ürbibus, quòô vincti ſæviénte Tra- jäni perlecutione ducebantur, acerbiſſima ſupplicia perpeſli, for- tes in Chriſtianæ fidei confeffione perſtitérunt. Nam Brixiæ diu vin- culis conſtricti, feris étiam objé- Sti, in ignémque conjécti, & à bé- ſtiis, & à flamma integri & incoô- lumes ſerv ati iunt;: inde vero iis- 649 dem caténis colligâti Mediolanum venérunt: ubi eòrum fides tentata exquiſitiflimis torméentis, tamquam igne aurum, in cruciatibus magis enituit. Poſtea Romam miſſi, ab Euariſto Pontifice confirmati, ibi quoque crudeliſſime torquéntur. Dénique perdudti Neâpolim, in ea étiam urbe varie cruciati, vinctis manibus pedibusque in mare de- merguntur, unde per Angelos mi- rabiliter erépti ſunt. Quare mul- tos & conſtantia in torméêntis, & miraculorum virtůte ad Chriſti fi- dé convertérunt. Poſtrémo reducti Brixiam initio ſuſcépti ab Adriano Impeérii, ſecuri percúſſi, illùſtrem wartyrii coronam accepérunt. e Deum laudamus. I. DIE XVIII. PFEBRUARII. na., Iſte Sanctus. Glôria & honoôre. xiv. Nfirmitatem noſtram réſpice, omnipotens Deus; & quia pon- dus propriæ actiônis gravat, beati Simeônis martyris tui, atque Pon- tificis interceſſio gloriôſa nos pro- tegat. Per Dominum. eRiO Imeon, filius Cléophæ, poſt Jacobum proximus Jerosolymis ordinatus Epiſcopus, Trsjanò Im- peratore apudAtticum conſularem eſt accusatus „ quôd Chriſtianus eſſet, & Chriſti propinquus. Com- prehendebantur enim omnes eo témpore, quicumque ex genere Da- vid orti eſſent. Quare multis cru- ciatus torméntis, eòdem paſſiônis génere, quod Salvator noſter ſub- lerat;, afficitur, mirantibus ùmni- bus, quòd homo ætaàte conrféctus (erat enim centum & viginti anno- rum) acerbiſſimos crucis dolôres foörtiter conſtantérque paterétur. e Deum laudamus. rI. DIE XXII. EFEBRUARII. Per Däm. 612. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Nſtitutio ſolemnitàâtis hodiér- næ à ſenioribus noſtris Cathe- 8 1 5 drxæ 6 50 dræ nomen accépit, ideò quòôd primus Apoſtolorum Petrus hodie Epiſcopatus cathedram ſuscepiſſe referatur. Rectè ergo Eccléſiæ na- talem ſedis illius colunt, quam Apôſtolus pro Eccleſiarum ſalute ſuscépit, dicénte Dömino: Tu es Petrus, & ſuper hanc petram ædifi- cabo Eccleſiam meam. Tu es paſtor ovium;, Princeps Xpoſtolôrum: tibi tradidit Deus Smnia regna mundi: Et ideòô tibi traditæ ſunt claves regni coœ- Iorum. Quodcumque ligaveris ſuper terftam, erit ligatum & in cœ- lis: & quodcumque solveris ſuper terram, erit ſolutum & in cœlis. Et ideo. Etrum ifaque fundaméntum Eecléſiæ Dôminus nominavit: & ideo digne fundaméntum hoc Eccléſia colit, ſupra quod Eccleſia- ſtici ædificii altitůdo consuürgit. Unde conveniénter Pſalmus; qui lectus eſt, dicit: Exaltent eum in Ec- cléſia plebis, & in cathedra ſeniorũ laudent eum. Benedicus Deus, qui beatum Petrum Apoôſtolum in Eccléſia exaltari præcépit; quia dignum eſt, ut fundaméntum hoc in Lccleſia honorétur, per quod ad cœlum conſcenditur. Ego pro te rogavi Petre; ut non deficiat fides tua: *½ Et tu ali- quando convérſus confirma fratres Tuos. Caro & ſanguis non re- velavit tibi, ſed Pater meus, qui eſt in cœlis. Et. Uèd natalis ergo Cathedræ hodie colitur, ſacerdotale hönoratur officium. Sibi hoc Ecclé- ſiæ invicem præſtant , quia tanto necéſſe plus habet Eccléſia digni- tatis, quanto ſacerdotale officium Plus honoris. Cùm ſolemnita- tem hanc Eccléſiis méêrito religio- ſa obſerxvatio introdúxerit, miror, cur apud quosdam infidéles hodie tam perniciôfus error incréverit;, ut ſuper tůmulos defunctoôrum ci- bos & vina coônferant, quaſi egrèſſæ de corporibus animæ carnales ci- bos requirant. Petre amas me? tu ſcis Domi- he; quia amo te. Pasce oves meas. y. simon Jodannis diligis me plus his? tu ſcis Domine, uia amo te. Paſçe. léria Patri. Paſce. éctio ſanéti Evangélii lecundum Matthæum. IN illo témpore: Véênit Jelus in partes Cæſaréæ Philippi: & inter- rogabat diſcipulos ſuos, dicens: Quem dicunt homines eſſe Filium hominis? Et réliqua. Homilia S. Leônis Papæ. Pöſtolbs Domihus, quid de ſe hömines opinentur, inter- fogat: & tamdiu ſermo reſponden- tium comunis eſt, quamdiu huma- næ intelligentiæ ambiguitas expli- càtur. At ubi, quid habeat ſenſus diſcipulôrum, exigitur, primus eſt, in Dômini confeſſione, qui primus eſt in Apoſtôlica dignitate. Qui cùm dixiſſet: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi: reſpondit ei Jeſus: Beatus es Simon Bar-Jona, quia caro & ſan- guis non revélavit tibi, ſed Pater meus, qui in cœlis eſt. Id eſt, ideò beatus es, quia Pater meus te do- cuit: nec terréna opinio te fetellit, ſed inſpiratio coœléſtis inſtrüxit: & non caro & ſanguis, ſed ille me ti- bi, cujus tum unigénitus Filius, in- dicavit. . , Quem dicunft hmines eſſe Fi- Rum hominis: dixit Jeſus diſcipu- lis ſuis. Reſpondens Petrus dixit: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi. Et ego dico tibi, quia tu es Pe- trus, & ſuper hanc petram ædifi- cabo Eccléſiam meam. „ Beatus es Simon Bar-Jona;, qula caro & fanguis non revéelavit tibi, T ego, inquit, dico tibi, hoc eſt, ſicut Pater meus tibi ma- nifeſtavit divinitatem meam, ita & ego tibi notam facio excellen- tiam tuam, quia tu es Petrus, 1 eſt, cùm ego ſim inviolabilis pe- tra, ego lapis angularis, qui cio utraque unum, ego fundamentum; præter quod nemo poteſt alius poônere: tamen tu quoque petra es „ quia mea virtüte ſolidaris, ut quæ mihi poteſtate ſunt pro- pria, ſint tibi mecum participatio- ne commuúnia. Et ſuper hanc pe- tram ædificabo Eccleſiam meam;, & portæ inferi non prævalebunt adverſus eam. Super hanc, inquit, tortitùdinem ætérnum S ſed Pater meus, qui eſt in cœlis. Et. templum inlerenda cei kimita klexit ſbi ac ſie Kimn huuc ctifcium⸗ ſota tua. orir bar Ane ec Ii non le non li For Itr er ſozin c Uölesad in goc icit libo clare OLecülhgnu elunt lixn Clmque s Clüta i demn etian Poteſtatis Ceeſir prin ntio co nd tomm Untimatur. bngulrite Lecleſie. Meponitu legium Ertur n eſt , bi nihi um niſt Werit, Deumn 1 DN NI templum: & Eccléſiæ mex eœlo inſerénda ſublimitas, in hujus fi- dei firmitate consuúrget. Elégit te Dominus ſacerdotem ſibi, ad ſacrificandum ei, Hoô- ſtiam laudis. Immola Deo ſa- crificium laudis, & redde Altiſſimo vota tua. Hôſtiam. loria Patri. Hoſtiam. Ane confeſſiénem portæ infe- ri non tenébunt, mortis vin- cula non ligabunt; vox enim iſta, vox vitæ eſt. Et ſicut contfeſsôres ſuos in cœléſtia prôvehit:ita nega- tores ad inférna demérgit. Propter quod dicit beatiſſimo Petro: Tibi dabo claves regni coœloôrum. Et quæcûmque ligaveris. ſuper terrä, erunt ligata & in cœlis: & quæ- cümque solveris ſuper terrä; erunt ſoluta & in cœlis. Transivit qui- dem étiam in alios Apôſtolos vis poteſtatis iſtius, & ad omnes Ec- cléſiæ Principes decréti hujus con- ſtitutio commeavit: ſed non fruſtra uni commendatur, quod omnibus intimatur. Petro enim ideòô hoc ſingulariter créditur, quia cunctis Eccleſiæ rectôribus Petri forma præponitur. Manet ergo Petri pri- vilégium, ubicumque ex ipsius fertur æquitate judicium. Nec ni- mia eſt vel ſevéritas, vel remiſſio; ubi nihil erit ligatum, nihil ſolu- tum, niſi quod beatus Petrus, aut solverit, aut ligaverit. um laudamus, II. DIE XkIII. XXIV. FEBR. o eſt præcéptum meum. 651 i. Qedgſumus omnipotes Deus: ut beati Mathiæ Apôſtoli tui, quam prævenimus „veneranda ſo- lemnitas, & devotiônem nobis au- geat & ſalútem. Per Dominum. DIE XXIV. XXV. FEBR. 2 I. Eus, qui beatum Mathiam Apoſtolòrum tuôrum collé- gio ſociâſti: tribue, quæſumus; ut ejus interventiône, tuæ circa nos pietäatis ſemper viſcera ſentiamus. Per Dominum. De Actibus Apoſtolôrum. IA diébus illis exùrgens Petrus in meédio fratrum dizit: (erat autem turba hôminum ſimul fere centum viginti:) Viri fratres, opor- tet impléri Scripturam, quam præ- dixit Spiritus ſanctus per os David de Juda, qui fuit dux eòrum, qui comprehendérunt Jeſum: qui con- numeratus erat in nobis, & ſorti- tus eſt ſortem miniſtérii hujus. Et hic quidem poſsédit agrum de merceéde iniquitàtis, & ſuſpenſus crépuit médius: & diffufa ſunt om- nia viſcera ejus. Ece ego mitto vos ſicut oves in médio lupérum, dicit Dôminusz Eſtôte ergo prudentes ſicut ſer- péntes, & simplices ſicut columbæ. Dum lucem habétis, crédite in lucem; ut filii lucis ſitis. E- ſtote. T notum factum eſt omnibus habitântibus Jerüſalem, ita ut appellarétur ager ille, lingua eô- rum Haceldama, hoc eſt, ager sanguinis, Seriptum, eſt enim in libro Pialmorum :; Fiat commo-⸗ ratio eòôrum desérta, & non ſit, qui inhabitet in ea: & Epiſcopatum ejus accipiat alter. Opoôrtet ergo ex his viris, qui nobiscum ſant congregati in omni tempore, qua intravit, & exivit inter nos DBoô- minus Jeſus, incipiens à baptis- mateg 652 mate Joâànnis, usque in diem, qua aſſumptus eſt à nobis, teſtem re- ſurrectiônis ejus nobiscum fieri unmm ex iſtis. Tollite jugum meum ſuper vos, dicit Dôminus, & discite à me;, quia miris ſum, & humilis corde: Jjugum enim meum ſuave eſt, & onus meum leve. Et invenié- tis réquiem animabus veſtris. Ju- gum. T ſtatuérunt duos, Joſeph, qui vocabatur Bärſabas, qui cogno- minatus eſt juſtus, & Mathiam. Et orantes dixerunt: Tu Doômine; qui corda noſti mnium, oſténde quem elégeris ex his duòbus unum, acci- pere locum miniſteérii hujus, & A- pꝓoſtolatus, de quo prævaricatus eſt Judas, ut abiret in locum ſuum. Et dedérunt ſortes eis, & cécidit ſors ſuper Mathiam, & annumée- rätus eſt cum undecim Apôſtolis. Dum ſteteéritis ante Reges, & præſides, nolite cogitare quomo- do, aut quid loquamini: Dabi- tur enim vobis in illa hora, quid loquamini. Nô enim vos eſtis qui loquimini: ſed Spiritus Patris decri, qui loquitur in vobis, Da- itur. loria Patri. Dabitur. . undaménta ejus. 2 ix. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. IN illo tempore; Reſpôndens Je- ſus dixit: Confiteor tibi Pater Doômine cœli & terræ, quia abſcon- diſti hæc à fapientibus & pruden- tibhus, & revelâſti ea parvulis. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcçopi. Enite ad me omnes;, qui labo- y ratis. Quare enim omnes la- boramus, niſi quia ſumus homines mortâles, fragiles, infirmi, lutea vaſa portantes, quæ faciunt invi- cem anguſtias à Sed ſi anguſtiantur vVaſa carnis, dilaténtur ſpatia cha- ritatis. Quid ergo dicit: Venite ad me omnes, qui laboratis, niſi ut non laborétis? Dénique promiſſio ejus in promptu eſt, quoniam la- borantes vocavit., Quærent fortè, qua mercéde vocati funt. Et ego vos, inquit, reficiam. Tollite ju- gum meum ſuper vos, & diſcite à me, non mundum fabricare, non cuncta viſibilia, & inviſibilia crea- ré, non in ipſo mundo mirabilia facere, & mortuos ſuscitare: ſed, Quoôniam mitis ſum, & hümilis corde. Iſti ſunt, qui viveêntes in carne, plantavérunt Eccleſiam sanguine suo: * Calicem Doômini biberunt, & amici Dei facti ſunt. è⸗ In om- nem terram exivit ſonus eòrum, & in fines orbis tertæ verba eorum. Calicem. Agnus eſſe vis ? à minimo incipe. Côgitas magnam fa- bricam conſtruere celſitudinis? de faundamento priùs cogita humili- tätis. Et quantam quisque vult, & diſponit ſuperimponere molem ædificii, quanto erit majus ædifi- cium, tanto altiùs fodit fundamén- tum. Et fabrica quidem cum con- ſtrũitur, in ſuperna consurgit: qui autem fodit fundaméntum, ad ima deprimitur. Ergo & fabrica ante celſitůdinem humiliatur, & faſti- gium poſt humiliationem erigitur. Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Dôminus in charitate non fiéta, dedit illis gloriam ſempiteérnam: Quorum doctrina fulger Eccle- ſia, ut ſole luna. Sancti per fidem vicérunt regna, operati funt juſtiriam. Quorum. lôria Patri. Quorum. VUod eſt faſtigium conſtruén- ) dæ fabricæ, qduam molimur? quòô perventürum eſt cacumen ædificii? Cito dico, usque ad con- ſpécttum Pei. Vidétis; dquàm excél- ſum eſt, quanta res eſt conſpicere Deum. Qui desiderat, & quo dico, & quod auditzintélligit. Pro- mittitur nobis conſpectus Dei, veri Dei, ſummi Dei. Hoc enim bo- num eſt, videntem videre. Nam qut colunt falſos deos, facile illos vi- dent: ſed eos vident, qui culos habent, & non vident. Nobis au- tem promittitur viſio Dei viventis & vidéntis. e Deum laudamus. II⸗ Lus, Caüimirum doriſt: cellonefe clnt, & lent, Per. ,Ite 5 tatiyit us INpiorum Ehim erat Cloria 8 Dömine, Et con Amäamuun Aug, Uus MIa ſolen Mopitius Inus,de e, Raudeäm aln Lliſab Negibus s magt nſru 10 Gomab⸗ tennbat Mollitie . Aininte Eenplore atrdat Rempla ſ Mente 1 one Clltodiri keluckar 1 decd Iucn nt. ſonns eolmm elba eou DIE IV. MARTII, Xliv. Euns, qui inter Regales delicias, S8e mundi illecebras, ſanctum Caſimirum virtùte conſtaântiæ ro- boräâſti: quæſumus, ut ejus inter- ceſtione fideles tui terrena deſpi- ciant, & ad cœléſtia ſemper aſpi- rent, Per Dominum. Iſte Sanétus pro lege Dei ſui certavit usq; ad mortem, & à verhis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gloria & honôre coronàâſti eum Doômine. ; 653 vVias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Athôlicam promovére fidem ſummoperé ſtúduit „ & Ru- thenorum ſchisma abôlere: qua- propter Caſimirum patrem indu- zit ut legem ferret, ne ſchismatici nova templa conſtruerent, nec vé- tera collabentia reſtaurarent. Ergæa opauperes& calamitatibus oppreſſos eneficus & miséricors, Patris & defensôris egenôrum nomen obti- nuit. Virginitatem, quam ab incu- nabulis ſervavit illæſam, ſub extré- mo vitæ término fortiter aſséruit 2 dum gravi preſſus infirmitate, mori pôtiùs, quàm caſtitatis jactůram ex medicorum consilio fubire, con- ſtanter decrévit. Amavit eum Dôminus, & orna- Vit eum: ſtolam gloriæ induit eum? Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. emum a⸗ Et conſtituiſti eum ſuper 6pe- Onſummatus in brevi, virtũti- ne, Che . otun . Tra manuum tuarum. Rus, qui nos beati Lùcii mâr- tyris tui atque Pontificis aàn- nua ſolemnitate lætificas: concéde propitius; ut cujus natalitia coli- mus, de ejúsdem étiam protectione zaudeamus. Per Dôminum. uſtus ſi morte. Xlvi. Csſmien⸗ Paris Caſimiro, matre Eliſabeétha Auſtriaca, Poloniæ Régibus ortus, à pueritia ſub ôpti- mis magiſtris, pietate & bonis arri- bus inſtructus, juveniles artus aſpe- ro domabat cilicio, & aſsiduis ex- tenuabat jejuniis, Régii ſpreta lecti mollitie, dura cubabat humo, & clam intempéſta nocte, præ foribus templôrum pronus in terra divinã exorabat clementiam. In Chriſti cõôtemplandapPaſſiòône aſsiduus, Miſ- sarü ſolemniis adeoô erécta in Deum mente ſolébat adeſſe, ut extra ſe rapi viderétur. Honéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Döminus per bus & méritis plenus, prænun- tiato mortis die, inter Sacerdoôtum & Religiosorum choros ſpiritum Deo réddidit;anno ætatis vigéſimo quinto. Corpus Vilnam delatum multis claret miraculis. Etenim „ præterquam quôd puella defuncta vitam, cæci viſum, claudi greſſum- & varii infirmi ſanitatem ad ejus ſepúlchrum recuperarunt, Lithua- nis exiguo numero ad potentiſſimi hoſtis inſperàatam irruptiônem tre- pidantibus in dere apparens, insig- nem tribuit victôriam. Quibus per- môtus Leo X. eumdem Sanctorum catàlogo adſcripfit. Iſte homo perfécit omnia, quæ locúùtus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam?: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Geéntibus. . Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Quia. . loria Patri. Quia. int lumbi. 1 Xlix. Qui odit änimam füam in hoe mun- 654 mundo, in vitam ætérnam cuſtòôdit eam. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multiplica- bitur. eus, qui nos beati. . DIE VII. MARTII. Doctor ptime, Eeccléſiæ ſanéctæ lumen, beate Thoma, divinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. Eus, qui Eccléſiam tuam bea- ti Thomæ Confeſsoris tui mi- ra eruditiône clarificas, & ſancta operatione fecündas: da nobis, quæſumus; & quæ dòôcuit, intelléctu conſpicere; & quæ egit, imitatione complérxe. Per Dominum. Iſtarum êſt enim regnum cœlôrä, quæ contempsérunt vitã mundi, & pervenérunt ad præmia regni, & la- vérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Gloria & honore corondſti eas Dômine. Et conſtituiſti eas ſuper bpera maänuum tuarum. A nobis, quæſumus Dômine Deus noſter, ſanctarum mar- tyrum tuaâarum Perpétuæ & Felici- tatis palmas incefsabili devotione venerari: ut quas digna mente non péſſumus celebrare, humilibus ſal- tem frequentémus obséquiis. Per Dominum noſtrum. ,In (oc, apiéntiam omnium antiquorum. XIii. Homas, Landulpho Gomite Aquinate, & Theodéôra Nea- pPolitana, nobilibus paréntibus na- tus, quintum annum agens, Môna- chis lancti Benedicti Caſſinatibus cuſtodiéndus traditur. Inde Nea- polim ſtudioôrum cauſa miſſus, jam adoléscens Fratrum Prædicatôrum Ordinem ſuscepit. Sed matre, ac fratribus id indignè feréntibus, Lu- teétiam Pariſiòrum mittitur. Quem fratres in itinere per vim raptum, in arcem caſtri, ſanéti Joannis per- duúcunt: ubi variè exagitatus, ut ſanctum propôſitum mutâret, mu- Herem etiam, quæ ad labefactan- dam ejus conſtântiam introduͤcta fuerat, titione fugavit. Mox bea- tus juvenis flexis génibus ante ſig- num Crucis orans, ibique ſomno correptus, per quiétem ſentire vi- ſus eſt, ſibi ab Angelis conſtringi lumbos: quo ex témpore omni po- ſteà libidinis ſenſu caruit: ſorôri- bus, quæ, ut eum à pio consilio re- moverent, in caſtrum venerant, per- ſuaſit, ut conteêmptis curis ſæcu- laribus, ad exercitationem cœlé- ſtis vitæ ſe conferrent. Honéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum dedúxit Dôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Miſſus & caſtro per fenéſtram, Neapolim redúcitur: inde Romã, pòſtea Pariſiũ à fratre Joanñe Teutoô- nico, Ordinis Prædicatôru Generali Magiſtro ductus, Albérto magno doctoôre, Philoſophiæ, ac Theologiæ bperam dedit: vigintiquinq; annos natus, magiſter eſt appellatus, pub- licéque Philoſophos, ac Theologos ſuma cum laude eſt interpretatus. Numqua ſe lectiôni aut ſcriptioni dedit, niſi poſt orationem. In diffi- cultàtibus locorũ ſacræ Scriptüræ, ad oratioônem jejunium adhibébat. Quin êtiam fſodali ſuo fratri Regi- naldo dicere ſolébat, quidquid ſci- ret, non tam ſtúdio, aut labôre ſuo peperiſſe, quàm divinitùs trâditum accepiſſe. Neapoli cùm ad imagine Crucifixi veheméntiùs oraret, hanc vocem audivit: Benéè (cripsiſti de me Thoma, quam ergo, mercédem accipies? Cui ille: Non aliam;, Doô- mine, niſi te ipſum. . Amavit eum Dôminus, & ornâ- vit eum: ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Ullum fuit ſcriptòrum genus; in quibus non eſſet diligentiſ- ſimè versatus. Collationes Patrum afsiduè pervolutabat; nec tamen d prædicatione divini verbi deli- ſtebat. Ouod cùm fäaceret per Octa- vam Paſchæ in Basilica ſanéti Pe- tri, mulierem, quæ ejus fimbriam tetigerat, a fluxu sanguinis libera- vit. ſit, Ferip & wtietat cindi res Ut ob eatm Doctoris 1. Ab Ur. ts, addüci cieret, Dolitanum mente IV. ſs à Gre lugdanele ſe in morb Canticzcan gem obiit llais mill tuageſimmo⸗ Minculis 8 It. A I Kn tor t, anno ſbelimo t 6 Ubanc Olſam tr. lle hon elltus eſt uncete i (Quiztey uImibus 6 lle eſt Munci Iſte In MS 655 m intoti vit. Scripta ejus, & multitúdine;, & varietate, & facilitate expli- candi res difficiles, adeò excéllunt, ut ob eam cauſam étiam nomen Doctoôris Angélici jure ſit adép- tus. Ab Urbano IV Romam voca- tus, addúci non potuit, ut honores acciperet. Archiepilcopatum Nea- politanum étiam deferénte Cle- ménte IV. Pontifice recusavit. Miſ- ſus aà Gregorio X. ad Concilium Lugdunẽſe, in Monaſtério Foſlæ no- eàâtus vir. Ii. oannes de Deo ex cathoôlicis Ypiisque paréntibus in oppide Montis Majoôris junioris Regni Lu- nt. væ in morbum incidit, ubi ægrotus ſitaniæ natus, quam ſublimiter in ilum d Cantica canticôrü explanavit. Ibi- ſortem Doômini tuerit eléctus, in- inüniced Adem obiit ſuétus ſplendor ſuper ejus domo . uinquagenarius anno Kidrismilleſmo ducentéſimo ſep- tuagéſimo quarto, Nonis Martii. Miraculis & vivus, & mortuus flo- ruit. A Joanne vigéſimo ſecundo in Sanctôrum nuúmerum relatus eſt, anno milléſimo trecentéſimo refûlgens, ſonitusque æris campa- ni ſua ſponte emiſſus, ab ipſo ejus nativitatis témpore non obſcuré prænuntiarunt. A laxiori vivéndi ratiône, divina operante virtůte» reyocatus, magnæ ſanéctitatis exhi- t iluun: titen tten t Döninns ncitilingt vigéſimo tertio: cujus corpus poſt- eà Urbano V. ſummo bontifice Toloſam translatum eſt. Iſte homo perfécit omnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad euũ: bere ſpécimen cœpit, & ob auditãa prædicatiônem verbibDei, ſic ad me- liôra ſe excitatum ſenſit, ut jam ab ipſo ſanctiòris vitæ rudiménto cõ- ſummatum z aliquid perfectumque SrtO IN . enien Ingrédere in requiem meam: viſus ſit attigiſſe. Bonis omnibus in 4 ingze Quia te vidi juſtum coram me ex pauperes carcéribus incluſos ero- e Smnibus Geéntibus. gatis, admirabilis porniténtiæ, ſui- Weilen Iſte eſt, qui contempfit vitam que ipsius contémptus cuncto po- mundi, & perveénit ad cœleſtia reg- na, Quia. loôria Patri. Quia. Os eſtis ſal terræ. XIiv. Iſte eſt, qui ante Deum. xliv. In médio Ecclé ſiæ. xliyv. pulo ſpectàculum factus, à pleris- querceu demens, graviter afflictus- in carcerem amentibus deſtinatum conjicitur. At Joannes cœléſti charitate magis incénſus, gémino;, atque amplo valetudinario, ex pio- rum eleemôſynis in civitate Gra- naténſi extructo, jaéctôque novi Ordinis fundaménto,, Eccléſiam nova prole fecundâvit Fratrum 654. Hoſpitalitatis, infirmis præclaro . animarum corporümque profecéctu inſerviéntium, & longè latéque g ie DIE VIII. MARTII. per orbem diffusorum. On aliad, Honéſtum fecit illum Däis, & euſtodivit eum ab inimicis; & à ſeductoôribus tutâàvit illum: Et Eus, qui beàtum Joânnem, tuo amôre fuccénſam, inter flammas innoxium incédere feci- ſti, & per eum Eccléſiam tuam no- va prole fecundâſti; præſta, ipgius ſu ragantibus méritis , ut igne charitaâtis tuæ vitia noſtra curén- tur, & remédia nobis ætérna pro- veniant. Per Dôminum. Juſtu O Dodtor ôptime. deduůzxit. dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Döminus per vias redtas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Aupéribus ægrötis, quos prô-⸗ prilis quandéque húmeris do- mum deferebat, nulla re ad animæ corporisque fſalutem proficua dé- erat. Effüſa quoque extra noſo⸗ comium charitaâte indigéntibus muliéribus viduis, & præcipué Vir= ginibus periclitantibus clàm ali⸗ menta ſubminiſtrabat, curam in⸗ 2 656 defeſſam adhibébat, ut carnis con- cupiscéntiam à proximis hujusmo- di vitio inquinatis exterminaret. Cùm autem maximum in Régio Granaténſi valetudinario excitatu fuiſſet incendium , Joannes impa- vidus prosiliit in ignem, huc illuc diſcùrrens, quoùsque tum Infirmos húmeris exportäatos, tum lectulos e fenéſtris projéctos, ab igne vin- dicavit, ac per dimidiam horam inter flammas, jam in imménſum ſuccreſcêntes, versaâtus, exinde di- vinitùs incòôlumis, univerſis civibus admirantibus, exivit; in ſchola charitatis édocens, ſegniorem in eum fuiſſe ignem, qui foris ũſſerat, quam qui intus accénderat. Amavit eum Dominus, & orna- Vit eum:i ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. LeRj Ultiplici aſperitatum géne- re, demiſsiſſima obedientia, extréma paupertàte, orandi ſtu- dio, rerum divinarum contempla- tione, ac in beatam Virginem pie- tàâte mirificè excélluit, & lacry- maârum dono enituit. Déniquúe gravi morbo corréêptus, omnibus Eccléſiæ Sacraméntis rite ſancté- que refectus, viribus liceêt deſti- tütus, propriis indutus véſtibus e léectulo ſurgens, ac provolutus in génua, manu & corde Chriſtum Doôminum è⁶ cruce pendéntem per- ſtringens, octavo Idus Martii, anno milleſimo quingentéſimo quinquagéſimo ôbiit in ôſculo Dômini: quem etiam moôrtuus tenuit, nec dimiſit, & in eadem corporis conſtitutiône ſex circiter horas ,„ quoúsque inde dimotus fuiſſet, tota civitâte inſpectante, mirabiliter permanſit, odorem mire fragrantem diffündens. Cuem ante & poſt bitum pluùrimis mira- culis clarum, Alexander octavus Pôntifex Mäximus in Sanctôrum nůmerum rétulit Iſte homo perfécit omnia, quæ locútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœleſtia tegna. Quia. Bria Patri. Quia. ſtris: Et vos similes hominibus e. ectio ſanti Evangélii lecundum atthæum. N ilſo témpore: Accefſsérunt ad Jeſum Phariſæi, & interrogavit eum unus ex eis Legis doctor, ten- tans eum: Magiſter, quod eſt man- datü magnum in Lege Et réliqua. Homilia S. Joannis Chrysoſtomi. Adducæis confùſis, Phariſæi rur- Iſus aggrediuntur: cumque quiés- cere oportéret; decertare voluerüt, & Legis peritiam profitéentem præ- mittunt, non diſcere, ſed tentare cupiéntes;, ac ita interrogant: Quod- nam primü mandätum in Lege fit. Nam cum primum illud ſit: Diliges Doôminum Deum tuam: pautantes cauſas ſibi allatürumad mandatum hoc corrigéndum; aliquid addéndo uôniã Deum ſe faciébat, hoc mo- do intérrogant: Quid igitur Chri- ſtus? Ut oſténdat idcircò ad hæc eos deveniſſe, quia nulla in eis eſſet charitas, ſed invidiæ livôre tabés- cerent: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum:hoc primum & magnuũ mandaâtum eſt. Secündum autem simile huic : Diliges proximum tuum ſicut teipſum. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtütes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Dominum: Ipſe intercêdat pro peccatis om- nium populoôrum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, àbſtinens ſe ab omni pere malo, & pêrmanens in inno- céntia ſua. Ipſe. Uamobrem simile eſt huic ² quôniam hoc illud indücit i Sab illo rurſus munitur. Quli- cumque enim malè agit, Odio ha- bet lucem, & non venit ad lucem. Et rurſus: Dixit insipiens in corde ſuo, non eſt Deus. Deinde seéqui- tur: Corrûpti ſunt, & abominabiles facti ſunt in ſtudiis ſuis. Et iterùm: Radix omnium maloôrum avaritis eſt: quam quidam appeténtes, er- ravêrunt à fide. Et, Qui diligit me, mandata mea ſervahit: quorum ca- put & radix eſt, Diliges Dôminum Deum tuum, & proximum tuum ſicut teipſum. . Sint lumbi veſtri præcincti, & lucérnæ ardéntes in manibus ve- X= expectin guando r⸗ Vigiic hora Dom lEt vos. loria Pa I etzo Aproöwm 0 Vetrein ciüi ieci Catacuſto⸗ uan legen rgueina Cün de ke nt, lus Petbant. iitar, n emuolzt e deum ns, timnal Uitie efuetict elumn UIliO, Ang 0 Ange Aumere; Ee eten Aeſe Utme ceii expectäntibus dominum ſuum, quando revertâtur à nüptiis. Vigilate ergo, quia nefcitis, qua hora Dominus veſter venturus iit. Et vos. léria Patri. Et vos. ü lecinenr U. I ergo diligere Deum, diligere Qproximü eſt: (nam ſi diligis me, 6 Petre,inquit, paſce oves meas) ſi etiâ dilectio proximi facit, ut man- data cuſtôdias, méritô ait; in his to- tam Legem & Prophétas Péndere. Er quemadmodum in ſuperioribus, cùm de reſurrectiône interrogaré- tur, plus docuit, quam tentantes petébant: ſic in hoc loco de Primo interrogatus mandato ,„ ſecundùm etiam non valdeè quam primùm in- férius ſponte attalit: ſecundùm Enim eſt primo simile. Ita occulte inſinuâvit, dio illos ad quærêndũ incitari. Charitas enim non æmulatur. Te Deum laudamus., II. nic igituſ⸗ ltcdad he la in etse 14 iror DIE IX. MARTII. Ixiv. Eus, qui beâtam Franciſcam Olekelue f eg ſehe tamulam tuam „ inter cætera ersle Sfätiæ tuæ dona, familiari Angeli conſuetudine decoräfti: concéde quæſumus, ut interceſſiõnis ejus au- Xilio, Angelorum consôrtium con- ſequi mereamur. Per Doôminum. Co Hic vit deſpiciens. 1elt,0 ſt d dũ . „ nal Juſtum dedũxit. zi. ea inc⸗ Mtio. Deus, qui beatum, hi P ulierem fortem. Ixiv. PRanciſca nôbilis Matrôna Ro- indha , ab ineunte ætate illu- ſtria dedit virtutum exémpla , étenim pueriles ludos, & illéce- ras mundi réſpuens, ſolitudine & oratioône Brev. Rom. . 657 tur. Undecim annos nata, vir- ginitàatem ſuam Deo conſecrare, & Monaſtérium ingredi pPropoô- ſuit: paréntum tamen voluntati humiliter obtémperans, Laurén- tio de Pontianis juveni Xqque divi- ti ac nobili nupſit. In matrimônio arctioris vitæ bpropoſitum, quan- tum licuit, ſemper retinuit': à ſpe- ctaculis, conviviis, aliisque hujüs- inodi oblectamêntis abhofrens, lanea, ac vulgari veſte utens, & quidquid à doméſticis curis ſupér- erat témporis, Oratiöni aut pro- ximôrum utilitati tribuens, in id vero maxima ſolicitudine in- „ inquit, ſtantiſſimè cúmbens, ut Matrônas Romanas à pompis ſæcçauli, & ornatus vanitâ- te revocaref. Quapropter Do-⸗ mum Oblatârum, ſub Régula ſancti Benedicti, Congregationis Montis Olivéti, adhuc viro alligata, in Urbe inſtituit. Viri exilium „ bo- nôrum jactúram, ac univérſæ do- mus moœrôrem non modò con- toleravit, ſed gratias agens cum beato Job, illud fre- quenter uſurpabar, Dôminus de-= dit, Dominus abſtulit „ ſit nomen Domini benedictum. Propter veritatem, & manſue- tũdinem, & juſtitiam: Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua, & pulchritudine tua intende, proöſperè Procéde, & regna. Et deducet. Iro defùnéto, ad prædictam Oblatarum Domum convo- lans, nudis pédibus fune ad col- lum alligato, humi Prôſtrata „ multis cum lacrymis eârum nü- mero adſcribi ſuppliciter poſtula- vit: voti compos facta, liceèt eſſet mnium Mater, non aàlio tamen quam ancillæ, viliſſimæque fémi- næ, & immunditiæ vaſculi titulo gloriabatur. Quam vilem ſui exi- ſtimationem & verbo declarvit . & exémplo: ſæpè enim e fubur- bana vinea revertens, & lignorum faſcem proprio capiti impoſitum deéferens, vel eisdem onuúſtum agens pefr Urbem asellum, Panpé- ribus ſubveniébat; in quos eétiam largas eleemofynas erogaâbat »„ *grotantésque in Xenodochiis viſitans, non corporali, tantum cibo, ſed ialutaribus mônitis re- creabat. Corpus ſuum vigiliis „ magnopexe delectaba- jejuniis, cilicio; ferxreo cingulé 3 T t EE⸗ 658 crebrisque flagéllis in ſervitrutem redigere ſugiter ſatagébat. Cibum illi ſemel in die herbæ & legumi- na, aqua potum præbuit. Hos tamé côrporis cruciatus aliquando Con- feſsarii mandato, à cujus ore nutü- que pendebat, modicè temperavit. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti iniquitate m: Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. 7. Propter veritatem & manſue- túdinem, & juſtitiam, Proptérea. Ivina myſtéria, præsértim ve- 16 Chriſti Domini Paſſionem, tanto mentis ardore, tantaque la- crymarum vi contemplabatur, ut præ dolôris magnitudine pené cônfici viderétur. Sæpè étiam cùm oraret, maximè ſumpto ſan- Gtiſſimæ Euchariſtiæ Sacraménto;, ſpiritu in Deum elevata, ac Coœ leſtium contemplatione rapta, im- moôbilis permanébat. Quaprôpter humani géneris hoſtis variis eam contuméliis, ac verbéribus à pro- péôſito dimovére conabatur; quem tamen illa impertérrita ſemper eluſit ; Angeli præsertim præsi- dio, cujus familiari conſuetudine glorioſum de eo triümphum re- portavit. Sratia curationum & prophetiæ dono enituit, quo & futura prædixit, & côrdium ſecré- ta penetravit. Non ſemel aquæ,» vel per rivum decurréntes; vel 6* cœlo labéêntes intactam prorſus;, dum Deo vacaret, reliquérunt. Môdica panis fragménta, quæ vix tribus ſorôribus reficiendis fuiſ- ſent ſatis, ſic ejus précibus Dômi- nus multiplicavit, ut quindecim inde exſaturatis, tantum ſuperfũe- rit, ut caniſtrum impleverit: & aliquando earumdem ſorôrum, ex- tra Urbem menſe Januario ligna parantium, ſitim recéntis uvæ ra- cemis ex vite in arbore pendenti- bus mirabiliter obtentis abuùnde expléverit. Dénique meéritis & mi- raculis clara migravit ad Döminum anno ætätis ſuæ quinquagéſimo ſexto: quam Paulus V. Poôntifex Maximus in Sanctarum númerum rétulit. „. Fallax gratia, & vana eſt pulch- ritàùdo: Müljier timens Deum, ipſa laudabitur. Date ei de fru- ctu manuum uârum, & laudent cam in portis opera ejus. Mülier. * 1oria Patri. Mulier. — § imile eſt regnum cœloô- rum thesauro. lIxvi. DIE X. MARTII. Afia., Iſtérum eſt enim regnum cœlôrum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenérunt ad præ- mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. ,B Lætamini in Dômino, & exultâ- te juſti. Et gloriamini omnes recti corde. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut, qui gloriôſos Marty- fortes in ſua confeſſione cog-⸗ res novimus, pios apud te in noſtra in⸗ terceſſione ſentiämus. Per Dñm. ratres, debitôtes ſumus. XXVIII. T Icinio Imperatoôre, & Agricolào EPræſide, ad Sebaſten Arméniæ urbem, quadraginta militum fi- des in Jeſum Chriſtum, & forti- túdo in cruciatibus perferendis enituit. Qui ſæpiùs in horribilem carcerem detruſi, vinculisque con- ſtricti, cùm ora ipsorum lapidibus contũſa fuiſſent, hiemis, témpore frigidiſſimo nudi ſub apérto deré ſupra ſtagnum rigens pernoctare juſſi ſunt , ut frigore congelati ne- caréntur. Una autem erat omnium oratio: Quadraginta in ſtädium in- gréſſi ſumus, quadraginta item » Doômine, corôna donémur ne una quidem huic numero deſit. Eſt in honore hic numerus „ duem tu quadraginta diérum jejunio de- corâſti, per quem divina lex in- gréſſa eſt in orbem terrarum., lias quadraginta diérum jejunio Deum quærens, ejus viſionem con- ſectus eſt. Et hæc quidem illorum erat oràtio. . . . Sancti tui Doômine mirabile conſecúti ſunt iter, ſervientes præcéptis tuis, ut invenirétur illæ- ſi in aquis validis: & Lerra aphe ruit arida, & in mari rubro via in inecimen Cülkt petran Ktortentes Eterig 4 „10 Ced Nlor,gui 5 Ckeumfulos leſcendenten Rege miſlos Memn wil Muens, itl uakneint CCront ubi et uuetllon E legnung enetuntaifn unt Klsk Atein ns, Ual impedimento. „ Quôniam per- cuſſit betram, & fluxérunt aquæ, & torréntes inundaverunr. Terra. Eteris autem Cuſtéôdibus ſom- no déditis, ſolus vigilabat ja- nitor, qui & illos oräntes, & luce circumfuſos, & quosdam e ccolo deſcendéntes Angelos tamquam à Rege miſſos, qui corônas triginta novem militibus diſtribúùerent, intuens, ita ſecum loquebatur: Quadraginta hi ſunt, quadragéſimi corona ubi eſt? Quæ dum cogitaret, unus ex illo nũmero, cui animus ad frigus feréndum defecerat, in pro- ximum tepefactum baâlneum desi- liens, Sanctos illos ſummo dolôre affecit. Verum Deus illorum preces irritas eſſe non eſt paſſus: nam rei eventum admiratus janitor, mox cuſtodibus, e ſomno excitàâtis', de- tractisque ſibi veſtibus, ac ſe Chri- ſtianum eſſe clara vocçe proféflus, Martyribus ſe adjunxit. Cùm vero Præſidis ſatéllites janitòrem quoq; Ghriſtianum eſſe cognoviſiſent, ba- cillis comminnta omnium eôrum crura fregerunr. . Verbera carnificum non timué- tunt Sanci Dei, moriéntes pro Chriſti néminet & Ut hærédes ne- rent in domo Dômini. Tradi- dérunt côrpora ſua propter Deum ad ſupplicia. Ut. Neo ſupplicio môrtui ſunt om- nes, præter Melithonem, natu mi- nimum. Quein cùm præſens marer ejus, fractis cruribus adhuc viven- tem vidiſſet, ſic cohortàâta eſt: Fili; paulisper sůſtine: ecce Chriſtas ad lanuam ſtat adjuvans te. Cam verò reliquorum côrpora plauſtris im- poni cerneret, ut in rogum infer- réntur, ac filium ſuum relinqui; 659 confluxiſſent locum, ſalvæ & e. græ repertæ honorifico ſepulchro conditæ ſunt. Tamquam aurum in fornace Pprobavit eléctos Dominus, & quaſi holocauſti hoſtiam accépit illos, & in témpore erit reſpectus illorum: Quôniam donum, & pax eſt electis Dei. Qui confidunt in illum, intéelligent veri tatem, & fidéles in dilectione acquieicent illi. Quoôniam. léria Patri. Quoniam. eſcendens Jelus de Jnonte. Axxiy. DIE XII. MARTII. Boktor peime;, Eeeclefiæz ſanctæ lumen, beate Gregori, di- vinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. Eus, qui animæ faämuli tui Gregoôrii ætérnæ beatitudinis Præmia contuliſti: concéde propi- tius; ut qui peccatôrum noſtrô- rum pondere, premimur, ejus apud te precibus ſublevemur. Per Dum. In . apiéntiam omnium antiquòrum. de XIii. KResorius Magnus, Romanus Gordiani Senatoôris filius, ado- léscens Philoſophiæ operam de- dit ; & prætôrioò officio functus, dudd ſperaret impia turba puerüm, i vixiſſet, ad idolôrum cultum re- vocari poſſe: ipſo in humeros ſub- lato, ſancta mater vehicula Mar- Dtyrum corporibus onuſta ſtrénuè proſequebatur: in cujus amplexu Melithon piritum Deo reddidit, éjusque corpus in eumdem illum a“ cæterôrum Martyrum rogum pia e mater injécit: ut conſunctiſſimi ferant, funeris éti- am ſocietate copulati, unà in cœ- qui fide & virtute um pervenirent. Combüſtis illis, sorum reliquiæ proſéctæ in pro- uéntem, cùm mirabiliterin unum Patrée mortuo, ſex monaſtéria in Sicilia ædificavit, Romæ sépti- mum ſancti Anhdréæ nomine in luis zdibus, prope Basilicam anctôfum Joaânnis & Pauli ad clivum scauri: ubi Hilarione; a 0 Maximiano magſſtris; Monachi vitam proféſſus, pôſtea Abbas fuit. Mox Diaconus Cardinalis creätus, Conſtantinopoliin a Pe- lagio Pontifice ad Tiberium Con- ſtantinum Imperatorem legatus mittitur: apud quem memorabi- le etiam illud effécit, quod Lu. Tt2 060 tychium Patriarcham, qui ſcripſe- rat contra veram, ac tractabilem côrporum reſurrectionemita con- vicit, ut ejus librum Imperato ignem injiceret. Quare Eutychius pauloô poſt cu in morbü incidiſſet, inſtante morte, pellem manus ſuæ tenébat multis præsentibus, di- cens: Confiteor, quia omnes in hac carne reſurgémus. Invêni David ſervum meum, Sleo ſancto meo unxi eum: £ Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocebit ei. Manus enim. Omam rédiens, bPelagio peſti- léntia ſubläato, ſummo om- nium consénſu pôntifex eligitur;, qu honorem ne acciperet, quâm- diu poôtuit, recusâvit. Nam alieno veſtitu in ſpelunca delituitzubi de- s indicio igneæ columnæ, ad ſanctum Petrum conſecratur. In Pontificatu multa ſucceſſõribus doctrinæ ac ſanctitatis exémpla re- liquit. Peregrinos quotidie ad menlam adhibébat, in quibus & An- gelum & Däm Angeloôrũ peregrini facie accépit. Pauperes & urba- nos, & extérnos, quorum nůme- rum deſcriptum habébat, beni- gne ſuſtentabat. Catholicam fi- dem multis locis labefactatam re- ſtituit. Nam Donatiſtas in Afri⸗ ca, Arianos in Hiſpania repréſſit: Agnoitas Alexandria ejecit. Pal- lium Syagrio Auguſtodunenſi Epi- ſcopo dare nôluit, niſi Neophy- tos hæréticos expélleret ex Gal- lia. Gothos hæreſim Arianam re- linquere coégit. Miſſis in Britan- niam doctis & ſanctis viris Augu- ſtino, & aliis monachis, inſulam ad Jeſu Chriſti fidem convértit, veré, à Beda Presbytero, Angliæ vocâtus Apéôſtolus. Joannis Pa- triärchæ Conſtantinopolitani au- daciam fregit, qui ſibi universa- lis Eccléſiæ Epiſcopi nomen arro- gabat. Mauritium Imperatorem, eos qui milites fuiſſent, môna- chos fieri prohibentem, a ſententia deterruit. Pôſui adjutéôrium ſuper poten- tem: & exaltäavi eléctum de plebe mea: * Manus enim mea auxilia- bitur ei. y. Invéni David ſervum meum, ôleo ſanékbo meo unxi eum. Manus. prehenſu Celéſiam Ornavit ſanctiſſimis inſtitutis, & légibus. Apud r in ſandtum Petrum coacta Synodo multa conſtituit: in iis, Ut in Miſſa Kyrie eléiſon novies repete- rétur: Ut extra id tempus, quod continétur Septuagéſima & Pa- ſcha; Alleluja dicerétur: Ut ad- derétur in Canone: Diésque no- ſtros in tua pace diſpônas. Lita- nias; Statiônes, & Eccleſiaſticum Officium auxit. Quatuor Concili- is, Nicæno, Conſtantinopolitano, Ephesino, Chalcedonéèn ſi, tamquam quatuor Evangeéliis honorem habe- ri voluit. Epilcopis Siciliæ, qui. ex antiqua Eccleſiarum conlſuetüdine Romam singulis triénniis conve- niébant, quinto quoque anno ſe- mel venire indúlſit. Multos libros confécit: quos cùm dictaret, te- ſtatus eſt Petrus Diaconus,ſe Spiri- tum ſanctum columbæ ſpécie in e- jus capite ſæpè vidiſſe. Admirabilia ſunt, quæ dixit, fecit, ſcripſit, de- crévit „ præsértim infirma ſemper & ægra valetudine. Qui denique multis éditis miraculis, Pontifica- tus anno decimotertio, menſe ſex- to, die decimo, quarto Idus Martii» qui dies feſtus à Græcis étiam pro- pter inſignem hujus Pontificis ſa- piéntiam ac fſanctitatem præcipuo honoôre celebratur, ad cœleſtem beatitidinen evocatus eſt. Cujus corpus ſepúltum eſt in Basilica ſan⸗ Qdi Petri prope Secretarium. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis omnium populorum. . . Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia regna. Ipſe. Iôria Patri. Ipſe. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. N illo témpore: Dixit Jeſus diſci- Iulis (uis: Vos eſtis ſal terræ; Quòd ſi ſal evanuerit, in quo ſalie-⸗ tur? Et réliqua. . . Homilia ſancti Gregôrii Papæ. Onüiderândum nobis eſt, ut qui una eadémque exhortatio- nis voce non sufficit ſimul cun- Gtos admoneéere, ſtudeat singulos,in quan- Autum wale eutionibus Uungue pensa Unchs Apoſto okolos nob 1Aer Timilia hafeit Cnanimlidus itun Animul ulbtlepe fits Es brutis min lt er eiten lebemntcr mel 10, kiu aſns r ſrernt Netdoridust eds,guds 1 Rem pofit, Uuritatizcern Anng, ui huimn mug. ii. I Ulcamur . N ns Andd 17) lingzi lt huaiin ntinopolt, nenſhtanter honotent quantum valet, inſtrúere, privatis locutiônibus ædificare. Debémus namque pensâàre continuò, quod ſanctis Apoſtolis dicitur,; & per Apôſtolos nobis: Vos eſtis ſal ter- ræ. Si ergo ſal ſumus: condire men- tes fidélium debémus. Vos igitur, qui paſtoôres eſtis, pensaâte, quia Dei animalia paſcitis: de quibus profé- cto animalibus Deo per Pſalmiſtam dicitur: Animalia tua habitàbunt in ea. Et ſæpe vidémus, quòôd petra ſa- lis brutis animalibus anteponitur, ut ex eadem ſalis, petra lambere débeant, & meliorari. Quaſi ergo inter bruta animalia petra ſalis, de- bet eſſe ſacérdos in populis. Qu- rare namque ſacerdoôtem necéſſe eſt; quæ singulis dicat, unumquem- ue qualiter admoôneatzut, quisquis Acerdioti jüngitur, quaſi ex ſalis ta- ctu ætérnæ vitæ ſapoôre condiatur. Amavit eum Doôminus, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricamn fidei, & ornavit eum. Et ad. Al étenim terræ non ſumus, ſi corda audiéntium non condi- mus: quod proféctò condimén- tum ille veraciter proximo impén- dit, qui prædicationis verbum non sübtrahit., Sed tunc vere aliis re- cta prædicamus, ſi dicta rebus, & exeèmplis oſtéendimus. Nul- lum puto, fratres chariſſimi, ab äliis majus præjudicium, quaàam à ſacerdotibus tôlerat Deus: quan- do eos, quos ad aliôrum correctio- nem poôfuit, dare de ſe exémpla Pravitatis cernit: quando ipſi pec- camus, qui compéſcere peccata debuüimus: nulla animarum lu- cra quærimus, ad noſtra quotidie ſtudia vacamus, terréna concupi- ſcimus, humanam gloriam inten- ta mente captamus. Et quia, eo ipſo, quo céteris prælati ſumus, ad agénda quælibet majôrem li- centiam habémus, ſuſcéptæ bene- dictionis miniſtérium vértimus ad ambitiônis arguméntum: Dei cau- ſam relinquimus, ad terréna negoô- tia vacamus: locum, ſancétitatis accipimus, & terrénis Actibus im- plicamur. . In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, * Et implevit eum Düs ſpiritu ſapiéentiæx, & intelléctus. . 661 Jucunditäâtem, & exultationem thesaurizavit ſuper eum. Et. Aoria Patri. Et. DIE XVII. MARTII. Eus, qui ad prædicandam Gén- tibus gloriam tuam beatum PatritiumConfeſsorem atque Pon- tificem mittere dignatus es, ejus méritis, & interceſſione concede; ut quæ nobis agenda præcipis, te miſerante adimpleére poſsimus. Per Dominum. idelis fermo. Xxxvi. Atritius, Hibérniæ dictus Apô- ſtolus, Calphúrnio patre, matre Concheſſa, S. Martini Turonéenſis Epiſcopi, ut pérhibent, conſangui- nea, majori in Britannia natus, puer in Barbarorum ſæpiùs incidit cap- tivitatem. Eo in ſtatu pascéndis gregibus præpoſitus, jam tum futů- ræ ſanctitaàtis ſpéêcimen præbuit. Fi- dei namque, divinique timôris, & amoris ſpiritu repletus, anteluca- no témpore per nives, gelu, ac pluùvias ad preces Deo fundéndas impiger conſurgébat, solitus cén- ties intérdiu, centiésque noctu Deum orare. A ſervitute tertiò exémptus, & inter Cléricos rela- tus; in divinis lectiôònibus longo ſe témpore exércuit. Galliis, Ita- lia, Inſulisque Tyrrhéni maris la- bore ſummo peraàgratis, divino tandem mônitu ad Hibernôrum ſalutem advocatur 3 & facta à beato Cœleſtino Papa Evangélii nuntiandi poteſtàte, conſeçratus- que Epiſcopus, in Hiberniam perréxit. Invéni David ſervum meum; ôleo ſancto meo unzi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. 1 t3 662 O in múnere mirum, qüot vir Apoſtolicus mala, quot æruúm- nas & ‚labôres, quot pertülerit adversarios. Verum Dei afflante henignitate „terra illa, idolorum antea cultrix, eum mox prædican- te Patritio frucktum dedit, ut San- ctorum Inſula deinde fúerit appel- Hata Frequentiſſimi ab eo pôpu- li ſagro ſunt regenerati lavacro: FbDiſcopi, Clericique plúrimi or- dim iti: Virgines, ac viduæ ad con- tinentiæ leges inſtitütæ. Armacha- nam Ssedem, Romani Pontificis aucétoritate, totius Inſulæ princi- Dem, Metropolim conſtituit, San- ctorumque reliquiis ab Urbe rela- tis decoravit. Supernis viſionibus, prophetiæ dono, ingentibusque ſignis & prodigiis à Deo exornatus adeo refulſitzut longe, latéque ce- lebriot Patritii ſe fama diffùderit. Poôſui adjutoòrium ſuper poten- tem : & exaltavi electum de plebe mea: *Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, oleo fancto meo unxi eum. Manus enim. Ræter quotidiänam Eccleſiâ- rum ſolicitudinem, inviétum ab oratione ſ[piritum numquam reja xXabat. Ajunt enim, integrum quo- tidie Pſaltérium una cumCanticis, & Hymnis, ducentisque orationi- bus conſueviſſe recitarestercenties per dies singulos flexis génibas Deum adorare, ac in qualibet hora diéi Canonica cénties ſe Grucis ſigno munire. Noctem tria in ſpa- tia diſtribuens, primum in centum Plalmis percurréndis,, & bis cén- ties genuflecténdo; alterum in ré- liquis quinquaginta Pſalmis, algi- dis aquis immêrſus „ ac corde,, Gculis,manibisque ad coœlum eré- Kus, abſolvéêndis inſlumébat:; ter- tium verò fuper nudum lapidem ſtratus ténui dabat quiéti Qu- militatis eximius cultor ,„„Apoſto- Jico more àᷓ manuum fuarum la. ôre non abſtinuit. Afsiduis tan- dem curis pro Eccléſia consúmp- tus „verbo & oôpere clarus, in extréma ſenectute divinis my ſte- riis refé dtus, obdormivit in Dô- mino, ſepultùsque eſt apud Du- num in Ultonia, à Chriſtiana ſalute ſæculo quinto. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virttes operâtus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: * Ipfe intercedat pro peccatis omnium populorum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia re- gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. Fomo peéregrée, umun XXXIXx. PIE XIX. MARTII. Acob autem génuit Joſeph vi- Arum Mariæ, de qua natus eſt Je- us, qui vocatur Chriſtus. ixit Dominus. 77 300 u audate Dominum om- nes Gentes. 79. „ . Miſſus eſt Angelus Gabriel à Deo ad Virginem deſponsatam viro, cui nomen erat Joſeph, de domo David, & nomen Virginis Maria. , Cùm eſſet deſponsâta Ma- ter Jeiu Maria Joſeph, antequam convenirent, invénta eſt in utero habens de Spiritu ſancto. . Joſeph vir ejus, cùm eſſet ſuſtus, & nollet eam traducere; voluit ogculte dimittere eam. Angelus Doômini apparuit Joſeph, dicens: Joſeph fili David, noli timére accipere Mariam Côn- jugem tuam; quod enim in ea na- tum eſt, de Spiritu ſando eſt: pa- riet autem filium, & vocabis no- men ejus Jeſum. Ir fidélis multùm laudabitur. Et qui Cuſtos eſt Domini fui, glorificabitur. E ; Joſeph „célebrent agmina Colitum; Te cuncti réſonent Chriſtiadum Chori, . . . . Qui clarus méritis;, junctus es incly tæ Caſto fœdere Virgini. Imo càm tùmidam geérmine conjugem . .„ Admirans; dubio tangeris an- KlUS, . „ . Afflatu superi Flaminis Angelus Conceèptum perum docet. 4 netum D Crtefas Aypri profu s; Antlum Sohh jenis, Miſcens ol mortem Cörſectat, Danmimgue en git! I rwens, 5 Deo, in ſort bis, ſummm Cuntidus, Npſehh nen Ur unden li tün Grutum Ame Conſtitui Mus fur. holleſſionis l Uulngens ſo,e Aut precepit e icepit Con Anckiſlimee fguelum 4 Uuremur: foltn non Ulerceſtone Vnedus cun enatus eſt Fenite, 2 enite, ex Oelitum noſtræ et, Konm keplete tpro hecclin n Mtenpſt ninn A lin tabinn le⸗ (MEI nbit ſenn ) net olen notnen N els, in camm fllk. nltteree, DOmIII A oſegh lh e Min Cerimn in, uſancto, lelm Lutt t Donn debrenta u natum Déminum ſtringis, ad Exteras, Rgypti prôfugum tu sequeris pla- gas 3 Amiſlum Solymis quæris, & in- venis „ Miſcens gaudia flétibus. oſt mortem réliquos mors pia coônſecrat, ð . Palmamque eméritos glôria sůsci pit: Tu vivens, súperis par, früeris Deo;, Mira ſorte beaâtior. obis, ſumma Trias, parce pre- cantibus, Da Joſeph méritis sidera ſcändere: Ut tandem liceat, nos tibi perpe- tim Gratum promere cânticum. Amen. Conſtituit eum Döôminum do- mus ſuæ. Et Principem omnis voſſeſſionis ſuæ. Exurgens Joſeph à ſomno fecit, ſi- cut præcépit ei Angelus Domini, & acceèpit Cônjugem ſuam. Anctiſſimæ Genitricis tuæ Spon- ſi, quæſumus Dômine, meritis adjuvemur: ut quod poſſibilitas noſtra non btinet, ejus nobis interceſſiõne donetur. Qui vivis & regnas cum Deo Patre. zhriſtum Dei Filium;, qui putäri dignatus eſt Filius Joſeph: Venite, adoremus. enite, exultémus. I. Oelitum joſeph decus;, atque noſtræ Certa ſpes vitæ» columenque mundi, . . Quas tibi læti canimus, benignus Sùscipe laudes. e Sator rerum ſtatuit pudicæ Virginis ſponſum, voluitque Verbi Te patrem dici, dedit & mini- ſtrum Eſſe ſalũtis. . u Redemptôrem ſitäâàbulo jacén- tem, Quem chorus Vatum cécinit futů- rum: Alpicis gaudens, humilisque natu Numen adoôras- 663 ex Deus Regum, Dominator or- 18 Cujus ad nutum tremit inferôrum Turba, cui pronus famulatur æther; se tibi ſubdit. aus ſit excélſæ Triadi perénnis; Quæ tibi præbens súperos honéô- res, Det tuis nobis méritis beatæ Gaudia vitæ. Amen. Aſcéêndit Joſeph à Galilæa cfe civi- tate Nazareth in Iudæam, in civi- taàtem David, quæ vocatur Bethle- hem, ut profiterétur cum Maria. . eatus vir. XIV. Venerunt'Baſtôres feſtinan- tes, & invenérunt Mariam, & Jo- ſeph, & infantem poôſitum in præ- sépio. uare fremuérunt. Xlv. Eëce Angelus Domini ap- paruit in ſomnis Joſeph, dicens: Surge, & accipe puerum & Matrem ejus & fuge in &£gyptum. . omine, quid multipli- câti. XIVi. Conſtituit eum Dôminum do- mus ſuæ. g Et Principem omnis poſſeſſiònis ſuæ. De libro Géneſis. tum „ emitque eum Puütiphar unnchus Pharaônis, Princeps Exércitus, vir Kgyptius, de manu Ismaelitarum, a quibus perdúctus erat. Fuitque Dôminus cum eo, & erat Vir in cunctis proſpere agens: habitavitque in domo dòômini ſui, qui ptimèe no- verat, Döminum eſſe cum eo, & 6mnia, quæ geéreret, ab eo dirigi in manu illius. Invenitque Joſeph gratiam coram démino ſuo, & miniſtrabat ei, aà quo præpoôſitus ômnibus gubernabat créditam ſibi domum, & univérſa, quæ ei trädita fůerant: benedixitque Dôminus domui Æ—gyptii propter Joſeph. Fuit Dôminus cum Joſeph, & dedit ei gratiam in conſpéctu Principis carceris: & Qui tradidit in manu illius univeérſos vinctos. Quidquid fiébat, ſub ipfo erat: Döminus enim erat cum illo;, & omma opera ejus dirigebat. Qui tradidit. T 1t4 Ntep̃n igitur ductus eſt in Wπgyp- E 6654 Lacéüit Pharaéni èösilium jo- ſeph, & cunctis Miniſtris ejus: Tocutusque eſt ad eos: Num in- venire pPotétimus talem virum, qui Spiritu Dei plenus ſit? Dixit ergo ad Joſeph: Quia oſtêndit tibi Deus omnia, quæ locůtus es „ numquid ſapientiorem, & con- similem tui invenire pôtero? Tu eris luper domum meam, & ad tui oris impérium cunctus pôpulus obédiet: unum tantùm Regni solio te præcédam. Eſuriente Terra Xgypti clama- Vit populas ad Regem aliméenta petens. Quibus ille reſpondit: Ite ad Joſeph, & quidquid vobis dixerit facite. reſcébat quo- tidie fames in omni terrazaperuit- que Joſeph univérſa hoôrrea, & vendébat X. gyptiis Ite Ixitque rurſus Pharaog ad Jo ſeph: Ecce conſtitui te ſuper univerſam terram X.gypti. Tulit- ue annulum de manũû ſua, & de- tit eum in manu ejus: veſtivitque eum ſtola byſsina , & collo tor- duem auream circumpoſuit. Fe- citque eum aſcéndere ſuper curru ſuum ſecundâm, clamante præcoô⸗ ne, ut omnes coram eo genu flé- Gterent, & Præpoôſitum eſſe ſcirent univerſæ Terræ X gypti. Dixitque Bex ad Joſeph: Egô fum Pharao ⸗ absque tuo império non movébit dufsquam manum, ant pedem in omni Terra XÆgypti. Fecit me Dominus quaſi Patrem Regis, & dominum univérſæ do- mus ejus; nolite pavére, Pro falute enim veſtra miſit me Deus ante vos in gyptum. Venite ad me, & ego dabo vobis omnia bona Kgypti, & comedétis me- dullam Terrz. Pro ſalute. Glôria Patri. Pro ſaläte. Consürgens Joſeph accpit Pae- rum & Matrem eſus nocte, & ſe- céſſit in ..gyptam: & erat ibi us- gue ad 6bitum Heroôdis. Pſalmus. Qùm invocärem. Xlvii. . Defuncto Herode Angelus Doômini apparuit in ſomnis Joſeph in Kgypto, dicens: Surge, & ac- cipe Pnerum, & Matrem ejus, & vade in Terram Ifrael: defuncti ſunt enim, qui quærébant animam Pueri. . falem 7erba mea. Xlvii. Accépit Joſeph Pùerum, & Matfem ejus, & venit in Terram Iſrael. n. Dômine Doôminus noſter. XIvii. . Magna eſt glôria ejus in ſalutâ- ri tuo. ,B Glôriam, & magnum decôrem impones ſuper eum. . Sermo S. Bernardi Abbatis. Uis & qualis hom fuerit bea- QOn Joſeph, conjice ex appella- tiéne, qua licèt diſpensatôria, méruit honorari à Deo, ut pater Dei & dictus, & créditus ſit: côn- jlice & ex proprio vocàâbulo, quod augméntum non duúbitas inferpre- täri. Simul & meménto magni illius quondam Patriarchæ venditi in gypto, & ſcito ipsius iſtum non ſoluùm vocabulum fuiſſe ſorti- tum, ſed & caſtimoniam adéptum, innocentiam affecutum S& gratiam. Aſcéndit Joſeph à Galilæa de civitate Nazareth in Judæam, in civitatem David, quæ vocatur Béthlehem: =& Eô quôd eſſet de domo, & familia David. Ut profiterétur cum Maria de- ſponsaàta ſibi Uxôre. Eo quôd. Iquidem ille Joſeph „fratérna ex invidia venditus, & ductus in gyptum, Chriſti venditionem Dræfigüravit; iſte loſeph „ Hero- dianam invidiam fuùgiens, Chriſtum in gyptum portavit. IIle domi- no ſuo fidem ſervans déminæ no- luit commicéri: iſte Doôminam ſuam Doômini ſui matrem, virgi- nem agnoôſcens, & ipſe continens, fidéliter cuſtodivit. IIIi data eſt intelligéntia in myſtériis ſomnio- rum: iſti datum eſt, coônſcium fie- ri atque participem cœléſtium ſa- amentôrum, Surge, & accipe Púerum, && Matrem ejus, & fuge in .Ægyp- tum: Et eſto ibi, usque dum dicam tibi. Ut adimpleréetur; quod dictum eſt à Doômino per Prophétam dicéntem; Ex ÆPtO vocavi Filium meum. Et eſto. Lle fruméenta ſervàvit non ſibi, ſed omni pôpulo: iſte panem vivum e& cœloe ſervandum accépit tam fibi, quam toti mundo. Non eſt däbium, quin bonus & fidelis homo füerit iſte Joſeph; ui ler eſpons⸗ Gelis inguan Ilenn conſtit 1ibſolatium, ſolum denia Conslii coad Cüm indu Mentes eju Gum conſuet Aecepit eln us, bene Et eta ba Mitantes ſue tut de llo. Moris harti Aucienſolepl (uret in jud⸗ nn tlmuit il Ils habitabit i Admon eceſſit i oc di : (uoniam ie in it, Mit bat mlutes fuper (e Illo, ben omin uls gern le forebit Pninum eo ſangi Mar (C ellet Welarn ſoſe dentinden Zpiritu la omilia 5. . Uare no Ped Ge Ge hum, Ut p. Merm l . 1l Abrt gu guol elt 4Nid. cuin Mantt . E0 quo⸗ ter deſponsata eſt Salvatôris. Fi- délis, inquam, ſervus & prudens, quem conſtituit Dôminus ſuæ ma- tris ſolatium, ſuæ carnis nutrit ium, ſolum dénique in terris magni consilii coadjutôrem fidiſſimum. Cùm inducerent Púerum Jeſum Parentes ejus, ut facerent ſecun- dùm conſuetúdinem legis pro eo. Accepit eum Simeon in ulnas uas, & benedixit Deum. Et erat Pater ejus ,„ & Mater mirantes ſuper his, quæ diceban- tur de illo. Acceépit eum. loôria Patri. Accépit eum. Audiens Joſeph, quòd Archelâus re- gnaret in Judæa pro Herôde patre suo, timuit illô ire. omine quis habitabit. xlviii. Admoônitus in ſomnis Jo- ſeph ſecéſſit in partes Galilææ: & véniens habitavit in civitate, quæ vocatur Nazareth: ut adimplere- tur, quod dictum eſt per Prophé- tas: Quoniam Nazaræus vocabi- eſe DO ñe in virtúte tua. xlix. Ana, Erat Pater Jelu; & Mater mirantes ſuper his, quæ dicebantur de illo, & benedizit illis Simeon. Dômini etft terra. Xlix. Juſtus germinabit ſicut lilium. Et florébit in ætérnum ante Doôminum. ectio ſancti Evangélii ſecundàùm Matthæum. CVm eſſet deſponsata mater Jeſu Maria Joſeph, antequam conve- nirent, inventa eſt in utero habens de Spiritu ſanécto. Et réliqua. Homilia 8. Hieronymi Presbyteri. Uare non de simplici virgine, ſed de deſponsata concipitur: Primùm, ut per generatiônem Jo- ſeph origo Mariæ monſtrarétur: ſecundò, ne lapidarétur à Judæis ut adültera: tertiò;, ut in Agyp- tum fügiens habéeret ſolatium. Martyr Ignatius étiam quartam addidit cauſam, cur à deſponsata concéptus ſit: Ut partus, inquiens, ejus celarétur diabolo, dum eum putat non de virgine, ſed de uxo- Ie generatum. Dicit Mater Jeſu ad illum: Fili quid feciſti nobis ſic? mus te. Et ait ad illos: Quid Ecce Pater tuus, & ego doléntes quæreba- . 665, eſt, quòd me quærebatis ? neſcieba- tis, quia in his, quæ Patris mei ſunt oportet me eſſe? Ecce. Ntequam convenirent, invén- ta eſt in utero habens de Spi- ritu ſancto. Non ab alio invénta eſt, niſi a Joſeph, qui penéè licén- tia maritali futàræ uxôris omnia néverat. Quòôd autem dicitur, an- tequam convenirent: non séqui- tur;» ut pôſteà convénerint: ſed Scriptura, quoôd factum non ſit, oſténdit. „Deſcendit Jeſus cũ eis, & venit Nazareth; Et erat sůúbditus il- lis. V. Proficiébat ſapiéntia, & ætaàte, & gratia apud Deum, & hô- mines. Et. loria Patri. Et. Oſeph autem vir ejus, cùm eſſer juſtus, & nollet eam traduùcere„ véôluit occultè dimittere eam. Si quis fornicâriæ conjungitur, unum corpus efficitur: & in lege præcép- tum eſt, non ſolùm reos, ſed & conſcios criminum obnoôxios eſſe peccati; quomodo Joſeph, cùm crimen celaret uxôris, juſtus ſcri- bitur; ſed hoc teſtimonium Ma- riæ eſt, quod Joſeph ſciens iiligs caſtitatem, & admirans, quod ev nerat, celat ſiléntio, cujus myſté⸗ rium nelciébat e Deum laudamus. II. A D L. A U D ES;, Bant paréntes Jeſu per omnes annos in Jerúſalem, in die ſo- lemni Paſchzæ. Dis regnav. cqum zcl.- II. Càùm redirent, remânſit Puer Jeſus in Jeruſalem, & non cogno- vérunt Paréntes ejus. 32. Non inveniéntes Jeſum re- gréſſi ſunt in Jeruſalem, requirén⸗ tes eum; & poſt triduum invené⸗ runt illum in templo ſedéntem in meédio Doctôòrum, audiéntem, 8 Iterrogantem eos. . . Dixzit Mater ejns ad illum; Fili! quid feciſti nobis ſic? Ecce Pater tuus, & ego dolentes quæ⸗ 2 us te. rebamus Descéndit jeſus cum T t S 18 666 eis, & venit Nizareth,» & erat suûbditus illis. Ir fidélis multùm laudabitur. t qui Cuſtos eſt Domini ſui;, glorificabitur. Ste, quem læti côlimus fideles, Cujus excélſos canimus trium- phos;, Hac die Joſeph meéruit perénnis;, Gaudia vitæ. nimis felix, nimis 6 beâtus, Cujus extrémam vigiles ad ho- ram Chriſtus & Virgo ſimul aſtitérunt Ore ſeréno. inc ſtygis victor;, laqueo ſolu- tus Carnis; ad ſedes placido ſopòre Migrat ærnas', rutilisque cingit Témpora ſertis, xgo regnantem flagitémus om- nes Adſit ut nobis, veniamque noſtris Obtinens culpis, tribuat ſupérnæ Münera pacis. int tibi plauſus, tibi ſint honores Trine, qui regnas Deus, & coronas Aureas lervo tribuis fidéli Omne per ævum. Amen. Os juſti meditabitur ſapientiã. Et lingua ejus loquétur ſudi- Eium. Ipſe Jeſus erat incipiens, quaſi an- noôrum triginta, ut putabatur, filius Toſeph. j anctiſſimæ Genitricis. 663. Cùm redirent. ir fidélis. * dr. Conſtituit eum, * Do- minum domus ſuæ. Conſtituit. Et Principem omnis poſſeſſioô- nis ſuæ. Dôminum domus ſuæ. léria Patri. Conſtituit. Maguna eſt glòria ejus in ſalutâri tuo. Gloriam & magnum de- céôrem impones ſuper eum. Non inveniéentes. Iléétus Deo; & hominibus, ONcujus memoôria in benedicétiô- ne eſt. In fide, & lenitate ipsius ſanctum fecit illum, & elégit eum In ſalutari tuo. Magna eſt. Z. Gloriam & magnum decorem impõnes ſuper eum. In ſalutari tuo. Méria Patri. Magna eſt. Juſtus germinabit ſicut lilium. Et florébit in æternum ante Do- minum. Deſcendit Jeſus. Rôfugum juſtum dédúxit Sa- pientia per vias rectas, & oſten- dit illi renum Dei, & dedit illi ſciéntiam Sanéctôrum: honeſtavit illum in laboribus, & complevit labôres illius. Juſtus germinabit, Sicut Hilium. Juſtus. Et florébit in ætérnum ante Däm. Sicut lilium. léria Patri. Juſtus germinabit. Plantaàtus in domo Dômini. In atriis domus Dei noſtri. Ibant pareéntes. 665. 662. Gléria, & divitiæ in domo eſus. Et juſtitia ejus manet in ſæcu- Jlum ſæculi. Ecce fidélis lervus, & prudens, quem conſtituit Dôminus ſuper fa- miliam ſuam. s anctiffi- imnæ Genitricis. 663. PDIE XXI. MARIII. Ntercéſſio nos, quæſumus Do- mine, beati Benedicéti Abbatis commendet: ut quod noſtris mé- ritis non valémus; ejus patrocinio aſſequamur. Per Dominum. De Hbro Eccleſiaſtici. Audémus viros gloriolos.„8 Lparentes noſtros in generationé ſua. Multam glôriam fecit Doômi- nus magnificéntia ſua à ſæculo. Dominantes in poteſtatibus ſuis, hômines magni virtùte & pruden- tia ſua præditi, nuntiantes in Pro- phèétis dignitatem Prophetarum, & imperantes in præsénti pôpulo; ex omni carne. Magna eſt glöria ejus, & virtùte Pprudéntiæ pépulis ſan- Gtiſſima verba. In pueritia ſua re- i- nirentes m Iuntes carmi buge len guig in pauc⸗ Multa te con Niudium Do Jlingue tale kece 4lis g Uum. Intra. Otmines 4 chritadin Ncigcantes i Nes ici in ge ue glörum a bls ſliz aber Ge illis nati ſt Imen nattandi Unt, quorun (ellerunt, qn Miilunt, = Tonuni, in a ti. lt forebi 1 Auorum P Iumt, cum se Uentbona, h DsOrum nar (em eorum e cog Nirehilsn Mnüm. Et danckorun Renplit vi tan rletia I Pkretin, 1e Ortus N. UInis erudh darer eus di lüncam Atriennin Kitet R e neeeſit d Dum dentes ad dolo ſube, no ſdſice ugig ol einf. lpl 1 Ennek. um eroten hſalutanito⸗ eſt. ſcurlilian num ante⸗ elcentit nn nahi 3 Letmind hlul, quiréntes modes múſicos, & nar- rantes carmina ſcripturarum. Euge ſerve bone & fidélis, quia in pauca fuiſti fidélis, ſupra multa te conſtituam „ Imntra in gâudium Doômini tui. “. Domine quinque talénta tradidiſti mihi, ecce alia quinque ſuperlucratus ſum. Intra. Omines divites in virtte, pul- Chritudinis ſtudium habentes, pacificantes in domibus iuis. Om- nes iſti in generatiéônibus gentis ſuæ gloriam adépti ſunt, & in dié- bus ſuis habentur in laudibus. Qui de illis nati ſunt, reliqueêrunt no- men narrandi laudes ecorum: & unt, quorum non eſt memoria: periérunt, quaſi qui non fúerint: & nati ſunt, quaſi non nati, & filii ipsorum cuùm ipſis. . Juſtus germinabit ſicut lilium: Et florébit in ætérnum ante Dô- minum. Plantatus in domo Doômini, in atriis domus Dei no- ſtri. Et florébir. 4 Ed illi viri miſericôrdiæ ſunt,, quorum pietaâtes non defué- runt, cum sémine eôrum perma- nent bona, hæréditas ſancta ne- potes eorum: & in teſtamentis ſtetit ſemen eòrum: & filii eorum propter illos usque in æternum manent: ſemen eòrum , & gloria eôòrum non derelinquétur Côrpo- ra insôrum in pace ſepùlta ſunt, & nomen eôrum vivit in generatio- nem, & generationem. Sapiéntiam ipsorum narrent populi, & lau- dem eorum nuntiet Eccléſia. Iſte cognovit juſtitiam, & vidit mirabilig magna, & exoravit Altiſ- ſimum: *Et invéntus eſt in núme- ro Sanéctôrum. Y.⸗ Iſte eſt, qui con- tempſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtig regna, Et. G loria. Et. Enedidtus, Nüuùrſiæ nobili géne- Ore ortus, Romæ liberalibus diſ- ciplinis eruditus, ut totum ſe Jeſu Chriſto daret, ad eum locum, qui Subläcus dicitur; in altiſſimam ſpeluncam penetraâvit, in qua ſic per triénnium delituit, ut unus id ſciret Romanus Mônachus,quo ad vitæ neceſſitatem miniſtro uteba- tur. Dum igitur ei quodam die ardéntes ad libidinem faces à dia- bolo ſubſicerentur, ſe in véprihus tamdiu volutavit „ dum lacerato . , 66 corpore, voluptatis ſenſus dolbre opprimerétur. Sed jam erumpente ex illis latebris fama ejus ſanctita- tis, quidam Monachi ſe illi inſti- tuzendos tradidérunt: quorum vi- vendi licéntia cùm ejus objurga- tiônes ferre non poſſet, venénum in potiône ei dare conſtituunt. Verùm poôculum ei præhéntibus. Crucis ſigno vas confrégit, ac relicto monaſtério in ſolitdinem ſe recépit. Honéſtum fecit illum Dnzæ, s⸗ cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam, Juſtum deduxit Dominus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et. Ed cùm multi ad eum quoti- die diſcipuli convenirent, duò-⸗ decim monaſtéria a dificavit, Ca-⸗ que ſanctiſſimis légibus communi- vit. Poôſteà Caſsinum migravit » ubi ſimulacrum Apollinis, qui adhuc ibi colebatur, comminuit: aram evértit, & lucos ſucceêndit, bique ſancti Martini ſace llum „ & ſancti ſoannis ædiculam extrú- xit: Oppidanos autem & incolas Chriſtianis præceptis imbuit. Qua- re augebâtur in dies magis divina gratia Benedictus, ut etiam pro- bhético ſpiritu ventúùra prædiceret, Quod ubi acceépit Tôtila Gothô- rum Rex, exploratürus an re ita eflet, ſpatharium ſuum regio or- nâtu & comitatu præmittit, qui ſe Regem ſimularet. Quem ut ille vidit : Depéône, inquit, fili, de- pone quod geris; nam tuum non eſt Toôtilæ vero prædixit advén- tum ejus in Urbem, maris trans- miſſionem, & poſt novem annos mortem. Amavit eum Déôminus, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum- Et ad. „ Ui aliquot ménſibus, ante-⸗ quam e vita migraret -„ pPræ⸗ moônuit diſcipulos, quo die eſſet moritúrus: ac ſepúlchrum, in quo ſuum corpus condi vellet „ ſex diébus, antequam eè inferré tur, aperiri juſtſit : ſextoque die deférri vôluit in Eccléſiam, ubi ſumpta Euchariſtia, ſublatis in coo lum 668 lum ôculis orans; inter manus discipulérum efflavit animam: quam duo Mönachi euntem in cœ- lum vidérunt pallio ornatam pre- tiosiſſimo, circum eam fulgentibus lampadibus, & clariſſima, & graviſ- ſima ſpe cie virum ſtantem ſupra ca- put ipsius dicéntem audiérunt: Hæc eſt via, qua diléctus Domini Bene- dictus in cœlum aſcendit. Iſte homo perfecit omnia, quæ locùútus eſt ei Deus, & dixit ad eu: Ingreédere in requiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex ômnibus Geéntibus. Iſte ect, qui contempſit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia reg- na. Quia. loria Patri. Quia. cce nos reliquimus omnia. liii. DIE XXV. MARIII. Allel. Miſſus eſt Gabriel Angelus. . reliq. 670. 111t Dôminus. Ixxxvii. Cce virgo concipiet, & pariet filium, & vocabitur nomen ejus Emmänuel. Butyrum & mel co- medet, ut ſciat reprobare malum, & eligere bonum, ve maris ſtella. Ixxxviii. Ave Maria, gratia plena. Dominus teçum. Spiritus ſanéus in te deſcéndet Maria , & virtus Altiſſimi obum- brabit tibi. Eus, qui de beaâtæ Mariæ virgi- nis utero, Verbum tuum, An- gelo nuntiante, carnem ſuscipere voluiſti: præſta ſupplicibus tuis; ut qui vere eam Genitricem Dei cré- dimus, ejus apud te interceſſiõni- bus adjuvémur. Fer eumdé Däm. eſu, tibi ſit glôriâ, Qui natus es dé Virgine. D6- ve Maria, gratia plena, * enite. 1. minus tecum. uem terra. XC. Angelus Démini nuntiavit Mariæ;, & concépit de Spiritu ſando. De Iſaia Propheta. E adjécit Dôminus loqui ad Achaz, dicens: Pete tibi ſig- num à Domino Deo tuo in pro- tündum inférni;, ſive in exceêlſum ſupra. Et dixit Achaz: Non pe- tam, & non tentabo Dominum. Et dixit: Audite ergo domus Da- vid: Numquid parum vobis eſt, moléſtos eſſe hominibus, quia mo- léſti eſtis & Deo meo ? Propter hoc dabit Dominus ipſe vobis ſig- num. Ecce virgo concipiet;, pariet filium, & vocabitur nomen ejus Einmanuel. Butyrum & mel comedet-ut fciat reprobâre malum & eligere bonum. Miſius eſt Gabriel Angelus ad Mariam virginem deſponsatam Jo- ſeph, nuntians ei verbum: & expa- veſcit Virgo de lůmine. Ne timée- as Maria: inveniſti gratiam apue Düm: Ecce concipies, & pa- riés, & vocabitur Altiſſimi Filius. F. Dabit ei DäsDeus ledem David patris ejus, & regnabit in dom Jacob in ætérnum. Ecce. T egrediétur virga de radice Jeſſe, & flos de radice ejus ascendet. Et requiéſcet ſuper eum Spiritus Dômini: ſpiritus ſapiéntiæ & intellédus, ſpfritus consilii & fortitudinis, ſpiritus ſcientiæg & pietatis, & replébit eum ſpiritus timoris Doômini. Non ſecundum viſionem oculôrum judicabit, ne- que ſecúndùm auditum aurium arguet, ſed judicabit in juſtitia pauperes, & arguet in æquitàte pro manſuétis terræ, & percütiet terram virga oris fui, & ſ[piritu la- iorum ſuéôrum interficiet im- pium hinm. Et lumborum e Hüum renum Aye Mar Minus tecum ſperyeniet idbumbral te nacetur lins beiz Iloniam in Ielpondens Utus ſanttus. tbltur kiultibit lat lilium. Di,eaulta Gans: gloria Nr Cameli oriam Dor Ion. Co. Mite pufil Knolite tin Utonem a0 Dels iple ve⸗ Iune Perie Kauteſlarch üulet ſut ce tüdine Eitin ſagnn ld bi Ilinsmmiſlum Iies Deumn - Urbened nees muliere uum, K Getnimentn ells mater! Necdlicta. loria hatr dermo malien, tcanit ir witi Ine laprelie e lena .: Aum Mri äpiti⸗ Oteletet intertelin⸗ eummce Din. de Vinie eni n, Venle! ta. ntiärie Mn un ſunde hetn ing lni Neie hi pium. Et erit juſtitia cingulum lumbôrum ejus, & fides cinéto- rium renum ejus. & Ave Maria, grâtia plena, Doô- minus tecum: Spiritus ſanctus ſupervéniet in te, & virtus Altiſſi- mi obumbrabit tibi: quod enim ex te nascétur Sanctum, vocabitur Fi- lius Dei; Quoômodo fiet iſtud, quoôniam virum non cognéôſco? Et reſpondens Angelus dixit ei. Spi- ritus ſanctus. KXtabitur desérta, & invia, & exultabit ſolitudo, & florébit quaſi lilium. Gérminans germina- bit, & exultabit lætabunda, & lau- dans: gloria Libanji data eſt ei: de- 669 carne ventúrum; Deum hominém- que ſignans, qui natus êex Virgine» violatôrem humanæ propaginis in- corrüpta nativitate damnaret. Ecce virgo concipiet, & pâriet filium, dicit Dôminus: Et voca- bitur nomen ejus Admirabilis „ Deus, Fortis. Super sölium Da- vid, & ſuper fegnum ejus iedébit in ætérnum. Et. Am quia gloriabätur diabo- lus, homninem ſua fraude de- céptum divinis caruiſſe muneri- bus, & immortalitatis dote nuda- tum, duram mortis ſubiiſſe ſen- téntiam, ſeque in malis ſuis quod- dam de prævaricatoris consortio cor Carméli & Saron:ipſi vidébunt inyeniſſe ſolatium: Deum quoque gloriam Domini & decôrem Dei noſtri. Confortate manus diſſo- lutas, & génua debilia roborate. Dicite puſillanimis: Confortâmini & nolite timére, ecce Deus veſter ultiõnem adduúcet retributionis: Deus ipſe veniet, & ſalvabit vos. Tunc aperiéntur culi cæcorum;, & rWfürdorum patébunt. Tunc saliet ſicut cervus claudus, & apér- ta erit lingua mutoôrum; quia ſciſſæ ſunt in deseèrto aquæ, & torréntes in ſolitùdine. Et quæ erat arida;, erit in ſtagnum, & sitiens in fontes aquarum. Sùscipe Verbum Virgo Maria; qnod tibi à Domino per Angelum transmiſſum eſt: concipies & pa- ries Deum pariter & hominem: *Ut benedicta dicaris inter om- nes mulieres. Paries quidem filium, & virginitâtis non patieris detriméntum: efficiéris gravida, & eris mater ſemper intacta. Ut be- nedicta. Ioôria Patri. Ut benedicta. Sermo S. Leonis Papæ. Lru omnipotens, & clemens, cujus natúra bônitas, cujus volüntas potéêntia, cujus opus mi- ſericordia eſt: ſtatim ut nos diabo- lica malignitas veneno ſuæx morti- ficavit invidiæ, prædeſtinata re- novandis mortalibus ſuæ pietatis remédia, inter ipſa mundi primor dia præſignavit: denuntians ſerpén- ti, futùrum ſemen mulieris, quod noôxii capitis elationem ſua virtúte contérxeret „ Chriſtum ſcilicet in juſtæ ſeveritatis exigente ratione, erga hominem, quem in tanto ho- noôre condiderat, antiquam mu- taſſe ſenténtiam: opus fuit, dile- Gtiſſimi, ſecréti diſpenſatione con- silii, ut incommutabilis Deus (cujus voluntas non poteſt ſua benignitate privari) primam pie- tatis ſuæ diſpoſitionem ſacramen- t6 occultiore compléret, & homo diabolicæ iniquitatis versutia a- kus in culpam, contra Dei pro- poſitum non periret. Egrediétur virga de radice Jeſſe- & flos de radice ejus aſcéndet: Et erit juſtitia cingulum lum- béôrum ejus, & fides cinctoriam re- num ejus. Et requiéſcet ſuper eum Spiritùs Dômini;, ſpiritus ſa- piéntiæ & intelléctus, ſpiritus con- silii & fortitüdiuis. Et erit. Dveniéntibus ergo tempoôri- bus dilectiſſimi, quæ redemp- tiôni hôminum fùerant præſtitůúta; ingréditur hæc infima Jeſus Chri- ſtus Dôminus noſter, de cœléſti ſede deſcéndens, & à Patérna gloô- ria non recédens, novo ordine» nova nativitate generatus ; novo ordine, quia invisibilis in ſuis » visibilis factus eſt in noſtris: in- comprehensibilis voluit compre- héndi: ante tempora manens; eſſe cœpit ex tempore: univerſitätis Doôminus ſervilem formam ob- umbräta majeſtatis ſuæ dignitäte fuscépit: impaſſibilis Deus non dedignatus eſt homo eſſe paſſibi- lis: & immortalis mortis lIlégibus ere. . H ſubjackre: s. immaculata Virgini⸗ 5 2 67 tas, quibus te laudibus éfferam , néſcio: & Quia quem cœli capere non pôterant, tuo gremio contuli- ſti. Benedicta tu in muliéribus, & benedictus fructus ventris tui. Quia. loria Patri. Quia. ectio ſanéti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Miſſus eſt An- gelus Gabriel à Deo in civitàtem Galilææ: cui nomen Nazareth, ad Virginem deſponsaätam viro, cui nomen erat Joſeph, de domo Da- vid, & nomen Virginis Maria. Et réliqua Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Atent quidem divina myſtéria, nec facile juxta prophéticum dictum, quisquam hominum po- teſt ſcire consilium Dei. Sed ramen ex céteris factis, atque præcéptis Dômini Salvatoris pôſſumus intel- ligere, & hoc propenſioris fuiſſe consilii, quòd ea potiſſimùm ele- cta eſt, ut Dominum pareret, quæ erat deſponsata viro. Cur autem non antequam deſponſarétur, im- pléta eſt: Fortaſſe ne diceretur, quoôd conceperat ex adultério. Congratulamini mihi omnes; qui diligitis Dominum, quia cum eſſem parvula, pldcui Altiſſimo: Et de meis viſcéribus genui Deum & hominem. Beâtam me dicent omnes ge- nerationes, quia ancillam hůmi- lem reſpéxit Deus. Et de meis. . Cujus feſtum côlimus, ipſa Virgo virginum. T ingréſſus ad eam Angelus. Diſce virginem môribus, diſce virginem verecúndia, diſce ora- culo, diſce myſtério. Trepidare virginum eſt, & ad omnes viri in- gréſſus pavére, omnes viri affa- tus veréri. Diſcant mulieres pro- poôſitum pudoris imitari. Sola in penetraâlibus, quam nemo virôrum viderit, ſolus Angelus repérerit: ſola fine cômite, ſola ſine teſte, ne, quo degenere depravarétur affatu, ab Angelo ſalutatur. Gaude Maria virgo , cunctas hærefes ſola interemiſti, quæ Ga- briélis Archqgigeli dictis credidiſti: Dum virgo Deum, & hôminem chritùúdine tua. genuiſti, & poſt partum virgo in- violata permansiſti, Beata es, dine tua. Spécie. ſperè procede, & regna. Et pul- ea, quæ dicta ſunt tibi à Dômino. Dum. loria Patri. Dum. Anti namque mandati myſté- rium non höminis fuit, ſed Angeli ore proméndum. Hôdie primuùm auditur: Spiritus ſanétus ſupervéniet in te. Et auditur, & créditur. Dénique Ecce, inquit, ancilla Dômini: contingat mihi ſe- cundùm verbum tuum. Vide hu- militatem, vide devotionem. An- cillam ſe dicit Domini, quæ mater eligitur: nec repentino exaltata promiſſo eſt. e Deum. 1I. AD LAUDES, Iſſus eſt Gabriel Angelus ad Mariam virginem deſponsatam Joſeph. ôminus re- gnavit. 11. a. Ave Maria, gratia plena »„ Doôminus tecum: Benedicta tu in muliéribus. Ne tinggas Ma- ria: inveniſti grätiam apu Doômi- num: ecce concipies, & pariés Fi- ium. Dabit ei Dominus le- dem David patris ejus, & regna- bit in ætêrnum. Ecce ancilla Dômini, fiat mihi ſecundàùm verbum tuum. Cce virgo concipiet, & pariet filium,, & vocabitur nomen ejus Emmanuel. Butyrum & mel cômedet, ut ſciat reprobare ma- lum, & eligere bonum. gloriòſa Virginuũ. Ixxxiii. Ave Maria, gratia plena. Dôminus tecum. Quoômodo fiet iſtud, Angele Dei; quôniam vitum non cognoôſco? Audi Maria virgo: Spiritus ſanctus ſupervéniet in te, & virtus Altiſſi- mi obumbrabit tibi. eus; qui de beatæ. 668. Qui natus es de Maria virgine. Ave Maria. cce virgo concipiet. Spécie tua, * Et pulchritü- Intênde, pro- loria. Spécie. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non com- quæ credidiſti, quia perfééta ſunt movébitur. — 2 Ne timeas ubit in do Kerni ejus Adj. Tultu ſuo, A medio ejus, Deus vultu Adjurabit. K prrelegit culo ſuo hab⸗ Eece zcilla 1ls Domini. le lrelegit e⸗ uculo⸗ ſuo relegit. Diffüſa et opterei AEemum, ibiel Ange le, cicens: Uininng teen Mleribus, ILNIA den 44 won ii Nonte 1 edid 4 idi Darin l, Don, Ne S m apuc-e⸗ Donmiti,il tbumn tuun cabitut ty Guumien kep⸗ grobter numn.. ſittini iu 1i4 Nena. neeehe⸗ 1 autlſt ri ltus ſandh binul 1 6 Ne timeas Maria. Abit illi Döminus Deus ſe- dem David patris ejus: & re- gnàbit in domo Jacob in æt érnum, & regni jus non erit finis. Adjuvabit eam, Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus „non commovébitur. Deus vultu ſuo. loôria Patri. Adjuvabit. Elégit eam Deus, & præeleégit eam. In taberna- culo ſuo habitare facit eam. Ecce ancilla Domini. Grediétur virga de radice Jeſ- ſe, & flos de radice ejus aſcen- det. & requiéſcet ſuper eum Spiri- tus Domini. Elégit eam Deus, Et præelégit eam. Elégit. 7, In taber- naculo ſuo habitare facit eam. Et præelégit. loôria Patri. Elégit. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Gàbriel Angelus locútus eſt Ma- riæx, dicens: Ave graâtia plena; Dominus tecum: Benedicta tu in muliéribus. FE RIA S E X T A; Vadam ad montem myrrhæ. 4. ge 4⸗ redidi propter. 300. Uis crédidit auditui noſtro? & brachium Domini cui re- 671 velatum eſt: Et aſcéêndet ſicur Vir- gúltum coram eo, & ſicut radix de terra ſitienti. Tabat mater dolorôſa, Juxta Crucem lacrymoôſa; Dum pendébat Filius. ujus animam gementem, Contriſtatam, & dolentem » Pertransivit gladius. quam triſtis & afflicta Fuit illa benedicta Mater Unigeniti! uæ mœrébat, & dolébat; Pia mater dum vidébat Nati pœnas inclyti. uis eſt homo, qui non fleret; Matrem Chriſti 1 videret In tanto ſupplicio? uis non poſſet contriſtari, Ghriſti Matrem contemplari Dolêntem cum Filio? ro peccatis ſuæ Gentis, Vidit Jjeſum in torméêntis » Et gſasellis sůbditum. idit, ſuum dulcem Natum Moriéndo deſolatum; Dum emiſfit ſpiritum. ja Mater fons amoôris Me ſentire vim doloris Fac, ut tecum lugeam. ac, ut ârdeat cor meum In amando Chriſtum Deum;, Ut ſibi complàceam. Amen. Ora pro nobis Virgo dolorosiſ- ſima. Ut digni efficiamur pro- miſſiônibus Chriſti. Tuam ipsius änimam ( ait ad Ma- riam Simeon) pertransibit gla- dius. Eus, in cujus paſſione, ſecun- dùm Simeonis prophetiam dulciſſimam animam gloriôſæ vir- ginis & matris Mariæ doloris gla- dius pertransivit: concede propi- tius 3 ut qui transfixionem ejus & paſſiõnem venerando recolimus » gloriôſis méritis, & précibus 6m-= niũ Sanctoru, Cruci fidéliter aſtan- ti intercedéntibus, paſſiônis tuæ effectum felicem cõſequamur. Qui viyis & regnas cum Deo Patre. eſu, tibi ſit gléria;, Qui natus es de Virgine. olé6res gloriôſæ recoléntes Vir- ginis, Dôominum pfo nobis paſ“ ſum: Venite, adorxémus. 672 enite. 1. Ancta Mater iſtud agas, Crucifixi fige plagas Cordi meo validè. ui nati vulnerati, Tam dignati pro me pati; Poœnas mecum divide. ac me tecum pie flere; Crucifixo condoleére, Donec egd vixero. uxta Crucem tecum ſtare; Et me tibi ſociare In planctu desidero. Amen. Aſtitérunt Reges terræ, & princi- pes convenerunt in unum adver- ſus Dominum, & adverſus Chri- ſtum ejus uare fremué- runt Gentes. 3. Voce mea ad Déôminum cla- mavi, & exaudivit me de monte ſancto ſuo oômine, quid multiplicati. 4. Factum eſt cor meum tam- quam cera liquéſcens in medio ventris mei. 3 squequòô Dômine obliviſcéris me. 6. Poôſuit me deſolatam. Tota die mœrôre conféctam. ater noſter. xäudi Doômine. Jube domne benedicere. Benedictione perpetua. De Iſaia Prophéta. Uis crédidit auditui noſtro? O brachium Domnini cui reve- latum eſt: Et aſcéndet ſicut vir- güůltum coram eo, & ſicut radix de terra ſitienti. Non eſt ſpécies ei, neque decor: & vidimus eum, & non erat alpectus, & deſidera- vimus eum, deſpéctum, & noviſ- ſimum virôrum, virum dolorum; & ſcientem infirmitatem: & qua- ſi abſcônditus vultus ejus, & de- ſpectus, unde nec reputâvimus eum. Vere languoôres noſtros ipfe tulit, & dolôres noſtros ipſe por- tavit: & nos putavimus eum quaſi leproôſum, & percúſlum à Deo & humiliatum. Ipſe autem vul- neratus eſt propter iniquitates no- ſtras, attritus eſt propter ſcélera noſtra: diſciplina pacis noſtræ ſuper eum, & livoôre ejus ſanati ſumus. Dilécdtus meus, candidus & ru- bicundus, & totus deſiderabilis: 'Omnis enim figúra ejus amoô- rem ſpirat 5 & ad gedamandum prõvocat, caput inclinàatum, ma- nus expanſæ, pectus apértum. Piis & Virgo ſpectas eum ôculis, contémplans in eòô non tam vülne- rum livorem, quàm mundi ſalútem. Omnis. Unigénitus Dei Filius. Mnes nos quaſi oves erravi- mus, unusquisque in viam ſuam declinavit, & poſuit Dominus in eo iniquitäatem omnium no- ſtrüm. Oblatus eſt; quia ipſe vo- luit, & non apéruit os ſuum: ſicut ovis ad occiſiônem ducétur, & qua- ſi agnus coram tondente ſe obmu- téſcet, & non apeêriet os ſuum. De angũſtia, & de judicio ſublatus eſt: generationem ejus quis enarrabit? quia abſciſſus eſt de terra vivén- tium: propter ſcelus péôpuli mei percùſii eum. Et dabit impios pro ſepaltúra, & divitem pro morte ſua, eo quòôd iniquitatem non féce- rit, neque dolus fuerit in ore ejus. Manus ejus tornatiles;, clavo- rum cùúùſpide terebratæ;, Huma- næ ſalùtis prétio quaſi hyacinthis refertæ. Coôrnua in manibus ejus: ibi abſcôndita eſt fortitùdo ejus; ſunt enim manus ejus. Hu- manæ Spiritus ſanéti gratia. T Dôminus vôluit contérere eum in infirmitate: ſi posuerit pro peccâto äanimam ſuam, videbit lemen longævum, & voluntas Dômini in manu ejus dirigetur. Pro eo, quod laboravit anima ejus; vidébit, & ſaturabitur: in ſciéentia ſua juſtificabit ipſe juſtus ſervus meus multos, & iniquitâtes eorum ipſe portabit. Ideò diſpértiam ei plurimos, & fortium dividet ſpo- lia, pro eo quôd trädidit in mor- tem animam ſuam, & cum ſcelera- tis reputâtus eſt: & ipie peccata: multoôrum tulit, & pro transgfelsé- ribus rogavit. . Diligébat Jeſus Joannem, quò- niam ſpecialis prærogativa caſtita- tis amplioôri dilectione eum féce- rat dignum: * Quia virgo eléctus ab ipſo, virgo in ævum permanſit. In ctuce dénique moriturus » huic Matrem virginem virgim commendavit. Quia. Noria Patri. Quia. Inimiei-mei dixérunt mals mihi. Quan- Ouando me men cjus? intelligt lun i Deus tüi tibi: in conlpect ei Deus, e homo. 4 Filii h Ium armn & Iun gladius: il ertre neii⸗ fdit nina deles . Et alpet er noſter ube don- Deus Retmo 8. leegin Almeonis dominie Chmendätun ncks ſenex Fum, culcon plas inimann cebat)pert Pertranstit um perrrunle Enettirer E le lcelislunce⸗ N lls, ſec n entans Unn zMine zan tihline i lu en i let⸗ Ulan lelun Wrn zwum . men cjus? Beatus, qui intéliigit ſuper egénum. 39. ia: Deus vitam meam annun- tiavi tibi: poluiſti lacrymas meas in conſpéctu tuo. iſerére mei Deus, quoniam conculcavit me homo. 45. 4 Filii höminum, dentes eô- rum arma & ſagittæ, & lingua eô- rum gladius acútus. . Pſaln Miſerêére mei Deus, mi- ſerére mei: * quoniam in te con- fidit anima mea. 46. Fäcies mea intúmuit à fletu. Et palpebræ meæ caligavérunt. ater hoſter⸗ . . ti psius pietas. Jube domne benedicere. Ba., Deus Pater omnipotens. Sermo 8. Bernardi Abbatis. Quando moriétur JaArtyrium Virginis tam in Si- meônis prophetia „ quàam in ipſa Dominicæ paſſionis hiſtòria commendatur. Pôſitus eſt hic (ait ſanctus ſenex de puero Jeſu) in ſi- gnum, cui contradicétur: & tuam ipsius animam (ad Mariam autem dicebat) pertransibit gladius. Ve- rè tuam', beãta Mater; animam pertransivit. Alioquin non niſi eam pertranſiens, carnem filii tui penetraret. Et quidem poſteaquam emiſit ſpiritum tuus ille Jeſus . ipsius plane non attigit animam crudelis lancea , quæ ipsius apé- ruit latus, ſed tuam utique ani- mam pertransivit. Ipsius nimi- rum anima jam ibi non erat »„ D tua plané inde nequibat avél- Tenebræ factæ ſunt, cùm cru- cifixiſſent jeſum Judæi „ & circa horam nonam exclamavit Jeſus voce magna: Deus meus, ut quid dereliquiſti me 2 * Et inclinato capite emiſit ſpiritum. Quis tibi nunc ſenſus, dum cernis talia Virgo? Et inclinato. 9„ Chriſtus perpétuæ. Uam ergo pertransivit anima vis dolôris, ut plusquam Mar- tyrem non immérito prædiceémus, in qua nimirum corporeæ ſenſum bPaſſionis excéſſerit compa ſlionis afféctus. An non tibi plusquam gla- dius fuit ſermo ille tranſiens animam, 5 usq; ad diviſiõnem animæ & ſpiri- Brev. Rom. „ revéra per- „ & peribit no- & pertingens tus: Mülier, ecce filius tuus 0 commutationem! Joannes tibi Ppro Jeſu traditur, ſervus pro Dômino, diſcipulus pro Magiſtro „ filius Zebedæi pro Filio Dei „ homo pu- rus pro Deo vero. Quômodo non tuam affectuosiſſimã animam per- transiret hæc auditio, quando & noſtra, licêt saxea, licer férrea Péctora, ſola recordatio ſcindit 2² , Paſlio Doômini, Ipſam eius Matrem carnali orbitaàte graviter percúùſſam, vehementiſſime con- triſtavit. Ferrum lanceæ mili- taris, latus quidem Salvatôris »„ animam vero transivit Virginis Matris. Ipſam. . Ignem ſui amoris. On mirémini, fratres, quòêd Maria martyr in anima fuiſſe dicàtur. Mirétur, qui non memine- rit ſe audiviſſe Paulum inter maxi- ma Gentium crimina memoranté „ quod ſine affectione fuiſſent. Lon- ge id fuit à Mariæ viſcéribus, lon- ge ſit à servulis ejus. Sed fortè quis dicat: Numquid non eum præ- ſeſerat moritůrum? Et, indubitan- ter. Numquid non ſperabat con- tinuò reſurrectůrum? Et fidéliter. Super hæc doluit crucifixum ?² Et veheménter. Alioquin quisnam tu, frater, aut unde tibi hæc ſapiéntia „» ut miréris plus Mariam compatiéntem, quàm Mariæ filium patiéntem? IIle étiam mori corpo- re pôtuit: iſta oommori corde non potuit. Fecit illud charitas „ qua majôrem nemo haâbuit: fecit & hoc charitas, cui poſt illam similis altera non fuit. Quis mihi det te fratrem meum 5 ſugêntem ubera matris meæ, & in- hæréndo lateri tuo, ut ſanguis tuus sanguinem meum tangat, & tergat: t fons aquæ tuæx de ſcaturigi- ne recti cordis, per venas boni operis, in finem æternæ felicitâtis exiliat? Filii tui de Iongè venient, & fi- liæ tuæ de latere ſurgent. Ut fons. loôria Patri. Ut fons. Intendérunt arcum, rem amâram, ut ſagittent in occúltis immacu- latum. . Pſalm S zàudi Deus orationem ùm deprecor. 48. SS Zactus nn ſicut homo ſine adjutôrio, inter mortuos liber. ◻ u 674 mex, * in die clamavi. 6z. Replévit me amaritůdine , inebriavit me abſynthio. eus laudem meam. 74 Deus vitã meã annuntiavi tibi. Poſuiſti lacrymas meas in con- Ipeéctu tuo. Pater noſter. olutie vinculis. Jube domne benedicere. Bo. Evangélica léctio. écio ſancti Evangélii ſecundum Joannem. . I5 illo témpore: Stabant juxta crucem jJeſu mater ejus, & ſoror matris ejus Maria Cléophæ & Maria Magdalene. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſc. Kc nimirum elt illa hora; de qua Jeſus aquam conversûrus in vinum, dixerat matri: Quid mi- hi, & tibi eſt mulier? nondum ve- nit hora mea. Hanc itaque horam prædixerat, quæ tunc nondum vé- nerat, in qua debéret agnôſcere moritûrus, de qua fuerat mortali- ter natus. Tunc ergo diyvina fa- GRuürus „non divinitatis, ſed infir- mitatis matrem velut incoôgnitam, repellebat. Nunc autem humaäana am pâtiens, ex qua fùerat factus omo, afféctu commendabat hu- mano. Morälis igitur inſinuatur locus. Facit, quod faciéndum ad- monet, & exémplo ſuo ſuos mini- ſtros inſtrúxit præcéptor bonus, ut aà filiis piis impendatur cura paren- tibus: tamquam lignum illud, ubi fixa erant membra moriéentis, étiam cathedra ferit Magiſtri docentis. Dôleo ſuper te, fili mi Jeſu » decôrus nimis & amabilis ſuper amôrem mulierum: * Sicut enim mater unicu diligit filium, ita ego te diligébam. Defecit in dolô- re vita mea, & anni mei in ge- mitibus. Sicut enim, k0. Cujus féſtum colimus, ipfſa Virgo virginum. X hac ſana doctrina didicerat Paulus Apôſtolus, quod docé- bat, quando dicébat: Si quis au- tem ſuis, & maximè domeſticis non prôvidet, fidem negavit, & eſt infideli detérior. Quid autem tam cuique doméſticum , quam baréntes filiis, aut parentibus fi- ii? Hujus itaque ſalubeérrimi præ- cépti ipſe Magiſter Sanctorum de 9 ômine Deus ſalútis ſeipſo conſtituébat exémplum: quando non ut fämulæ Deus quam creaverat, & regébat, ſe ut matri homo, de qua creaâtus fûerat, & quam relinquébat, al- terum pro ſe quodammodo filium providébat. Eja mater fons amoris fac, nos ſentire vim doloris , ut tecum lu- geamus: * Et Dominicæ paſſiônis fructum ſentiamùs. *. Et ſicut filius tuus Jeſus pro nobis mortuus eſt, & reſurréxit, ita & nos com- moôrtui cum eoôdem reſurgamus. Et Dominicæ. 16ria Patri. Et Dominicæ. ADLAUDES ad montem myrrhæ, & ad Collem thuris. . ôminus regnavit. 11. Diléctus meus candidus & rubicùndus, comæ càpitis ejus, fi- cut prpura Regis, vincta canalibꝰ. Quò abiit diléctus tuus , pulchérrimã mulierum; quò ile- Gus tuus declinavit? Faſciculus myrrhæ diléctus meus mihi, inter übera mea com- morabitur. Fülcite me fléribus, ſtipate me malis, quia amoôore langueo. . 2 j uis crédidit auditui⸗ 671. Irgo virginum præclära-, Mihi jam non ſis amara, Fac me tecum plangere. ac ut portem Chriſti mortem» paſſiônis fac consortem:; Et plagas recolere. E ac, me plagis vulnerazi; Fac me Gruce inebriari;, Et cruoôre Filii. Flammis ne urar ſuccénſus „ Per té Virgo ſim defénſus, In die judicii. . B Ehriſte, cum ſit hinc exire » Da per Matrem me venire Ad palmam victoôriæ. uando corpus moriétur;, Fac, ut animæ donétur Paradiſi glöria. Amen. ſima. Ut digni efficiamur pro- miſſiònibus Chriſti. Cùm vidiſſet Jeſus Mattem ſtan- . g. Ora pro nobis Virgo dolorosiſ- tem juxta 0 guemn dllige Mülier, ece Cicit dilcipu en Fidam ad n Cuni (ui pallu Hol⸗ Döſuitme, 1 tonfeckam. lotit batti Bicies m. Cdbüt, Pf⸗ 4 leeyulnen litätes n. Nterſetlera 6s noltre in ſanütin RMie fetu. Hcits er (Alei .. Il. lori⸗ Deus rit⸗ tbi n olpectn Ibu leenii lablt! r fiyent huli mei! Rne. De (Lolaiſti Au tuo. n i. do⸗ Mhniſieni ein keluge Dominice, VDE vNten ninig ni, ls leglunt els Cündli cipitis Finba ilectn . rrclita namin ert. nsolten le⸗ . el. detni, rhinc er⸗ me venl⸗ moriennl jonetu el gni efen ti. , N lus n/, tem juxta Crucem, & diſcipulum, quem diligébat, dicit Matri ſuæ: Mülier, ecce filius tuus. Deinde dicit diicipulo: Ecce Mater tua. eus, in cujus paſſione. 1. Vadam ad montem. Chriſte Fili Dei vivi. Qui paſſus es pro hômine. Diléctus meus. . uis crédidit. t. Pôſuit me, * Deſolatam. Fòôſuit me. Tota die mœrore confeéctam. Deſolatam. léria Patri. Pôlſuit me. Facies mea intumuit à fletu. Et palpebræ meæ caligavérunt. Quò abiit. Pſe vulnerätus eſt propter ini- quitaàtes noſtras, attritus eſt pro- pter ſcélera noſtra. Dilciplina pa- cis noſtræ ſuper eum, & livore ejus ſanati ſumus. Facies mea, Hetu. Facies mea. meæ caligaverunt. tu. Intúmuit à Et palpebræ Intùmuit a fle- lôria Patri. Facies mea. Deus vitam meam annuntiavi tibi. Poſuiſti lacrymas meas in conſpectu tuo. Fulcitęg me flõ- ribus. tpitulum. . Eneratiéõnem ejus quis enar- rabit? quia abſciſſus eſt de terra vivéntium „ propter ſcelus pépuli mei percúſſi eum. Deus vitam meam, * An- nuntiavi tibi. Deus vitam meam. Poſuiſti lacrymas meas in con- ſpectu tuo. Annuntiavi tibi. 3loôria Patri. Deus vitam meam. Ora pro nobis Virgo dolorosil- ſima. Ut digni efficiäãmur Promiſſionibus Chriſti. 4. Vadam ad montem. Cm vidiſſet Jjeſus Matrem ſtan- tem juxta Crucem, & diſcipulum , duem diligeébat, dicit Matri ſuæ: Mülier, ecce filius tuus. Deinde dicit diſcipulo: Ecce mater tua. . Deus, in cujus paſſione. A. 671. 68 675 DiE II. APRILIS. Eus humflium celſitudo, qui beâtum, Franciſcum Confeſso- rem Sanéktôrum tuéôrum gloria ſublimãſti: tribue quæſumus; ut ejus meritis & imitatione, pro- miſſa humilibus Præmia feliciter conſequämur., Per Dominum. eâtus vir, qui in-⸗ li. PRanciicus Paulæ » quod eſt Ca- labriæ öôppidum, aoc hůmili natus eſt:quem paréntes, cum diu Prole caruiſſent, voto facto, bea- ti Franciſci precibus ſuſcepérunt. Is adoléſcens diyino ardore ſuc=- cênſus, in erémum ſecéèſſit »ubi an- nis ſex, victu aſperam ſed medita- tiônibus cœléſtibus ſuavem vitam duxit. Sed cùm virtuútum ejus fa- ma longiùs manâret, multique ad eum pietatis ſtudio concuúrrerent » fratérnæ charitatis cauſa e iolitù- dine egréſſus, Eccléſiam prope Paulam ædificavit, ibique prima ſui Ordinis fundaménta jecçit. Honéſtum fecit illum Doôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutaävit illum & Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Déminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Lectie Rat, in eo mirifica loq uendi gratia: perpétuam virginitätem ſervavit: humilitàtem ſic céôluit » ut ſe mnium minimum diceret 5 ſuòsque alũmnos Minimos appel- lari voluerit. Rudi amictu, nudis pédibus incédens, humi cubaàbat⸗ Cibi abſtinéntia fuit admirabili 1 ſemel in die poſt ſolis occafum re- ficiebatur, & ad panem S aquæ Potum, vix aliquid ejasmodi obso⸗ nii adhibebat, quo veſci in Quadra- géſima licet:; quam conſuetudinem; ut Fratres ſui toto anni tempere retinérent quartòô eos voro adſtrin- Xit. . Amavit eum Pôminus, & or-= u 2 Navit véntus. 576 7, navit eum: ſtolam- glôriæ induit eum, Ft ad portas paradiſi co- ronavit eum. Induit eum Doô- minus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. . Ultis mirâculis ſervi ſui fan- Gitatem Deus teſtari voluit: quorum illud in primis célebre, quod a nautis rejectus, Siciliæ fre- tum ſtrato ſuper flüctibus pallio cum scio transmiſit, Multa étiam futùra prophético ſpiritu prædixit. A Ludovico undecimo Francôrum Rege expetitus, magnoque in ho- nore eſt habitus. Dénique annum primum & nonagéſimum agens, Turoônis migravit ad Dominum; ne Severiâno patre ProvinciæDuce natus, a ſanctis Epiſcopis Leandro Hiſpalenſi, & Fulgéntio Carthagi- nénſi fratribus fuis pie, & liberali- ter educatus, Latinis, Græcis, & Hebraicis dierer irinizaue & hu- mänis légibus inſtructus, omni ſcientiarum, atque Chriſtianarum virtutum génere præſtantiffimus evaſit. Adhuc adoleſcens hæreſim Arianam, quæ Gentem Gothorum Hiſpaniæ latiſſimè dominantem jam pridem invaſerat, tanta con- ſtantia palam oppugnavit, ut parum abfúerit, quin ab hæréticis necaré- tur. Leandro vita functo, ad Hiſpa- léênſem cathedram invitus quidem- anno ſalútis milléſimo quingente- ſed urgente in primis Reccarédo fimo septimo; cujus corpus undecim inſepúltum, ita incorrûp- tum permänſit, ut ſuavem etiam odorem efflaret. Eum Leo Papa deêcimus in Sancktôrum númerum xetulit. g. iſte homo perfécit mnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum:Ingredere in réquiem meam: Quia te vidi juſſum coram meé ex mnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & perzvénit ad cœléſtia re- Eng, Quia. aAloria Patri. Quia. olite timéxe. lii. DIE. IV. APRILIS. O Doctor ptime; Eccléſiæ ſanctæ lumen, beate Iſidore, divinæ legis amator, deprecare pro no- bis Filium Dei. 12 Eus, qui pôpulo tuo ætérnæ ſalutis beatum Iſidéúrum mi- niſtrum tribuiſti: præſta, quæſumus, ut quem Doctorem vitæ habuimus in terris, interceſsorem habére me- reamur in cœlis. Pet Dôminum. apientiam omnium antiguorum. XIII. Iadoe natione Hilpanus 5 Do- Gor egrégius, ex nova Carthagi- dies Rege, magnôque étiam Cleri, Po- pulique consenſu aſsumitur, ejus- que electionem ſanctus Gregoôrius Magnus, nedum auctoritate Apo- ſtoſica confirmaſſe, ſed & electum transmiſſo de more pallio decoral- ſe, quin étiam ſuum, & Apoſto- licæ Sedis in univérſa Hiſpania Vicarium conſtituiſſe perhibétur. Inveni David ſervum meum » ôleo ſancto meo unxi eum: Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in éo., & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus. N Epiſcopätu quantum füerit 'conſtans, humilis, patiens, Imise- ricors in Chriſtiana, & Ecclefia- ſtica diſciplina inſtauranda ſolici- tus ,eâque verbo, & ſcriptis ſta- biliénda indeféſſus, atque omnmt demum virtútum ornamento ini- gnitus, nullius lingua enarrare fufficéret. Monaſtici quoqué in- ſtiruti per Hiſpaniam promotor » & amplificator eximius plura con- ſtruxit Monaſtéria, Collégia iti- dem ædificavit, ubi ſtudiis facris-» & lectionibus vacans, plùrimos diſcipulos „ qui ad eum con ué- bant, erudivit, quos inter ſancti Ildefonſus Toletanus, & Braulio CGæſarauguſtanus Epiſcopi emicué- runt. Goacto Hiſpali Concilio, Acephaloôrum hæreſim Hiſpaniæ jam minitantem,, acri; & elo- quênti diſpuratione fregit, atque dontrivit. Tantam apud omnes ſanctitatis „ & doctrinæ famam 6bitu ſextodécimo anno univerſa Toletana Synodo duorum fuhra quin⸗ — adéptus eſt, ut elapſo vix ab ejus Olinqnagin cene, ip. fonlo uſfra Catholiex; Cls ig ſecul Secum reve Uelluti men uulio nor Lno compar Ge Hiſhania liris datt kolui ad ten, & exa mea: * Ma itur ei, meumoleo lanus, Ctigſit l loglärun fclis, a Chriſtiäne, lrided uͤt Eguartus lbere ne Helonpmi Uelonymi, tetinen it 4 Cinones ml Ulnezetinn ſententir in ir leges e flit Conel Omnium Derigneci latelln el hexni lum nmis Doltguam 4 1os l kall mr enteſimo⸗ ſolpihz int Kklorenti nten Co ne domim lat, tunt unxi eum. Piliabitute tinimniensn tis non ke lanmun lonuen geingnaginta Epiſcopôrum plau- ente, ipséoque étiam ſanéto Ilde- fonſo ſuffragante, Doctor egregius, Cathôlicæ Eccléſiæ noviſſimum de- cus, in ſæculõrum fine doctiſſimus, & cum reverêntia nominandus ap- pellari merôerit; eumque lanctus Braulio non modo Gregôrio Ma- gno comparaverit, ſed & erudien- dæ Hiſpaniæ loco Jacobi Apoôſtoli cœlitùs datum eſſe censuerit. Pôſui adjutôrium ſuper poten- tem, & exaltâvi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Invéni David ſervum meum, oleo ſancto meo unxi eum. Manus. Cripſit Iſidòrus libros Etymo- logiarum, & de Eccleſiaſticis Officiis, aliosque quamplurimos Chriſtianæ, & Fccleſiaſticæ diſcipli- næ adeò ũtiles, ut ſanctus Leo Pa- a quartus ad Epiſcopos Britanniæ cribere non dubitaverit: ſicut Hierônymi, & Auguſtini, ita Iſidòri dicta retinenda eſſe, ubi contige- rit inuſitàätum negotium, quod per Caànones minimè definiri poſſit. Plures étiam ex ejusdem ſcriptis ſenténtiæ inter Canônicas Eccle- ſiæ leges relatæ conſpiciúntur. Præ- fuit Concilio Toletâno quarto, omnium Hiſpaniæ celebérrimo. Pænidue cùm ab Hiſpania Ariänam hæreſim eliminaſſet, morte ſua, & Regni vaſtatione à Saraceno- rum armis půblicèe prænuntiata; poſtquam quadraginta circiter an- nos ſuam rexiſſet Eccléſiam „ Hi- ſpali migravit in cœlum anno ſex- centéſimo trigeſimo ſexto. Ejus corpus inter Leandrum fratrem, & Florentinam ſorôrem, ut ipſe mandaverat „ primo cônditum, Ferdinandus primus, Caſtellæ; & Legioônis Rex ab Enéto Saracéno Hiſpali dominante magno préetio redemptum, Legioônem transtulit, & in ejus honorem Templum ædificatum eſt, ubi miraculis cla- rus, magna péôpuli devotione co- litur. „Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtütes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: *Ipfe intercédat pro peccatis omnium populorum. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia re- . tribus pacem habere; nec quèêm⸗- Uu 32 na. Iple. loria Patri. Ipſe. 677 éctio fanécti Evangélii ſeêèënndaùm Matthæum. 18 illo tempore: Dixit Jefus dif- cipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ. Quoòd ſi ſal evanuerit, in quo ſalié- tur? Ad nihilum valet ultra, niſi ut mittatur foras, & conculcétur ab hominibus. Et réliqua. Homilia S. Iſidôri Epiſcopi. Ui iſ Audiendis!; atque in- ſtituéndis ad virtüutem péôpu- lis præerit, necéſſe eſt, ut in mni- bus ſanctus ſit, & in nullo repre- hensibilis habeatur. Qui enim älium de peccatis arguit, ipſe à peccato debet eſſe aliénus. Nam qua fronte ſubjectos arguere po- terit, cũ illi ſtatim poſſit corréctus ingérere;: Ante doce te, quæ recta ſunt. Primitus quippe ſemetipſum corrigere debet, qui alios ad benè vivéndum admonére ſtudet, ita ut in omnibus ſemetipſum formam vivéndi præbeat, cunctôsque ad bonum opus, & doctrina, & pere prévocet. Cui étiam ſciéntia ſcrip- turarum neceſsària eſt. Quia ſi Epi- ſcopi tantùm ſancta ſit vita, ſibi ſoli prodeſt, ſic vivens. Porròô ſi & doctrina, & ſermone füerit erudi- tus, poteſt cẽéteros quoque inſtrúe- re, & docére ſuos, & adversarios repercùtere, qui niſi refutati fue- rint, atque convicti, facile poſtunt ſimplicium corda pervértere. Amavit eum Doôminus, & orna- Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas pParadiſi coronavit eum. Induit eum Doôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Ujus ſermo debet éſſe purus » ſimplex, apértus, plenus gra- vitàtis, & honeſtatis, plenus ſua- vitatis,„ & gratiæ, tractans de my- ſtério legis, & doctrina fidei, de virtùte continentiæ, ac diſciplina juſtiti?: unumquemque admo- nens divérſa exhortatiéne, juxta profeſſiénem, moruùmque qualita- tem,ſcilicet, ut prænoſcat quid» cui, quando, vel quoòmodo prô- ferat. Cujus præ céteris ſpeciale officium eſt, ſcripturas legere, per- currere Canones, exémpla Sancto-⸗ rum imitari, vigiliis , jeluniis »„ oratiônibus incùmbere,; cum fra⸗ quam 678 quam de membris ſuis diſcérpere, nullum damnare, niſi comproba- tum; nullum excommunicare niſi diſcuſſum. Quique ita humilitate pariter, & auctoritate præéſſe de- bet, ut neque per nimiam humi- litatem ſuam ſubditôrum vitia convaléſcere faciat, neque per im- moderantiam ſeveritatis poteſta- tem exérceat, fed tantò cautiùs erga commiſſos ſibi, quantò dùúrius à Chriſto indagari fonmmidat. Be In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, bt implévit eum Dôminus ſpiritu ſapientiæ, & intelléctus. ucunditatem, & exultationem thefaurizaâvit ſuper eum. Et. loria Patri. Et. Enébit quoque illam ſuper- eminéntem donis oômnibus charitatem, fine qua omnis virtus nihil eſt. Cuſtos enim caſtitatis charitas, locus autem hujus cuſté- dis humilitas. Habébit étiam inter hæc omnia caſtitatis eminéntiam; ita ut mensChrifto dédita, ab omni inquinaménto carnis ſit munda, & libera. Inter hæc oportébit cum ſolicita diſpenfatione curam pau- perum gérere, eſuriéntes paſcere, veſtire nudos, ſuſcipere peregri- nos, captivos redimere, viduas, ac pupillos tueri, pervigilem in cun- ctis exhibére curam, providéntiam habére diſtributiône diſcréta. In quo étiam hoſpitalitas ita erit præ- cipuazut omnes cum benignitate; & charitate ſuſcipiat. Si enim om- nes fidéles illud Evangélium audi- re desiderant: Hoſpes fui, & ſuſce- piſtis me, quantò magis Epiſcopus, cujus diversorium cunctorum de- bet eſſe receptaculum? * Deum laudamus, rI. PDIE V. APRILIS. Eus, qui Eccléfilam tuam beâ- ti Vincéêntii Confeſsoris tui méritis & prædicatiéône illuſträre dignatuses: concéde nobis famulis tuis; ut & ipsius inſtruamur ex- emplis, & ab mnibus ejus patro- cinlo liberémur adverſis. PerDñim. 0 Docor ôptime. . ſtum deduxit. eâtus vir. 1 li. VIncentius honéſta ſtirpe Va- léntiæ in Hiſpania natus, ab in- eunte ætate cor geſſit ſenile. Rai dum caliginôſi hujus ſæculi labi- lem curſum pro ingénii ſui moôdu- lo conſideraret, Religionis hâbitũ in Ordine Prædicatôrum décimo octavo ætàâtis ſuæ anno ſuſceèpit: & emiſſa ſolémni profeſſione, ſacris litteris sédulò incumbens, Theo- logiæ lauream ſumma cum laude conſecutus eſt. Mox obténta à Su- periôribus licéntia verbum Dei prædicare, Judæoôrum perfidiam ar- gere, Saracenôrum errôres confu- tare, tanta virtúte & efficâcia cœ- pit, ut ingéntem ipsérum infidéliũ multitdinem ad Chriſti fidem perduxerit, & multa Chriſtianorum millia, à peccaâtis ad pœniténtiam, à vitiis ad virtútem revocäarit. Elé- Kus enim à Deo, ut mônita ſalutis in omnes Gentes, tribus, & linguas diffunderet, & extrémi tremendi- que judicii diem appropinquare oſténderet, omnium auditôrum animos terrôre concúſſos, atque à terrénis affectibus avuúlſos, ad Dei amorem excitabat. Honéeſtum fecit illum Dis, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeducôρribus tutavit illum: Et dedit illi claritàtem ætéêrnam, Juſtum deduxzxit Déômiasus peét vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et. . . N hoc autem Apoſtôlico múne- re hic vitæ ejus tenor perpétuus fuit. Quotidie Miſſam ſummo ma- nè cum cantu celebravit, quotidie ad pôpulum conciônem habuit; in- violabile ſemper jejúùnium, niſi ur- gens adéſſet necéſtitas, ſervavit. Sancta & recta consilia nulli dene- gavit, carnes numquam comédit; nec veſtem lineam induit, populé- rum jürgia ſedavit, diſſidéntia Re- gna pace compéſuit: & cum veſtis Iinconsuütilis Eccleſiæ diro shism- le ſeinder? ta ſeryaretu. Virtütibus,Y gle betrach ſu üimmplicin bulans, ch it, Kam Amavit flt eumnſto ltad po lorlam fie Utad. Er iplun frmatio⸗ tlönis ejus, fecit. Nam 2uos manll tenallpti! e corpe Uuditum, n Fun reſtit Mottuos ſu 8 worbo Erungelii P. Mrorlncüs e fucu perag Uüin minor Cutlam felie ſalütis wil lecimo non tius dancto ſſte hot leltus eſt euume Ingre⸗ Oia te, er ömnibus lſte elt. Mündi, & im lumb inch „dr ln kontificis 8auinibi ejus Utexe Ommnides er domi ngeniͤ del 1 nait UI I. te ſcinderétur, ut unirétur, & uni- ta ſervarétur, plurimùm laboravit. Virtútibus omnibus claruit, fuos- que detractôres, & perſecutôres, In ſimplicitate, & humilitàte am- bulans, cum manſuetuúdine recé- pit, & ampléxus eſt. Amavit eum Doôminus, & orna- Vit eum: ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. y, Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Er ipſum divina virtus, in con- firmationem vitæ & prædica- tiônis ejus, multa ſigna & mirãcula fecit. Nam frequentiſſimè ſuper ægros manus impôoſuit, & ſanitaà- tem adépti ſunt: ſpiritus immuún- dos & corpöribus éxpulit: ſurdis auditum, mutis loquélam, cæcis viſum reſtituit: leproôſos mundavit: moôrtuos ſuſcitavit. Sénio tandem & morbo confectus intatigabilis Evangelii Præco, plúrimis Europzæ rovinciis cum ingénti animarum ructu peragratis, Vengtiæ in Bri- tänia minôri prædicatiônis & vitæ curſum feliciter conſumavit, anno ſalutis milleſimo quadringẽtéſimo décimo nono, quem Calixtus tér- tius Sanctéôrum número adſcripſit. Iſte homo perfécit mnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſſum coram me ex êmnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Quia. loôria Patri. Quia. int lumbi veſtri præcincti. « Xlix. * DIE XI. APRILIS. Xaàudi, quæſumus, Dômine;: „preces noſtras, quas in beati Leônis Confeſsoris tui ,; atque Pontificis ſolemnitàte deférimus: & qui tibi digne méruit famulâri, ejus intercedentibus meéritis, ab omnibus nos absolve peccatis. Per Dominum. 679 Incipit Epfſtola prima beati Petri Apéôſtoli. Ptrus Apõſtolus Jeſu Chiriſti, ele- Gtis advenis diſperſionis Ponti» Galatiæ, Cappadôciæ, Aſix, & Bi- thyniæ, ſecundùm præſciéntia Dei Patris, in ſanctificationem Spiri- tus, in obediéntiam, & aſperſionem sanguinis Jeſu Chriſti: Gratia vo- bis & pax multiplicétur. Benedi- us Deus & bPater Doômini noſtri Jeſu Chriſti, qui ſecundùm miſeri- côrdiam ſuam magnam regenera- vit nos in ſpem vivam, per reſurre- ctionem Jeſu Chriſti ex mortuis, in hæreditâtem incorruptibilem, & incontaminâtam, & immarceſcibi- lem, conſervâtam in cœlis in vo- bis, qui in virtute Dei cuſtodimini per fidem in ſalüutem, paratam re- velari in témpore noviſſimo. Euge ſerve bone & fidélis » quia in pauca fuiſti fidelis, ſupra multa te conſtituam. Intra in gaudium Dômini tui. Doômine quinque talénta tradidiſti mihi, ec- ce alia quinque ſuperlucratus ſum. Intra. . . N quo exultabitis, môdicum nunc ſi opoôrtet contriſtari in variis tentationibus, ut probatio veſtræ fidei multò pretiéôſior auro (quod per ignem probatur) inve- niatur in laudem, G& gloöriam, & honôrem, in revelatiône Jeſu Chriſti: quem cùm non videritis, diligitis: in quem nunc quoque non vidéntes créditis, credentes autem exultabitis lætitia inenarra- bili, & glorificäata, reportantes finem fidei veſtræ, ſalůtem anima- rum. De’qua ſalte exquiſiérunt; atque ſcrutati ſunt Prophétæ, qui de futúra in vobis gratia prophe- tavérunt ſcrutantes, in quod, vel quale tempus ſignificaret in eis Spiritus Chriſti: prænúntians eas- uæ in Chriſto ſunt, paſſiônes» oſteriores glorias, quibus re- velatum eſt, quia non ſibimetip- ſis, vobis autem miniſtrabant ea, quæ nunc nuntiata ſunt vobis per eos , qui evangelizavérunt vobis: Spiritu ſancto miflo de cœlo, in quem desiderant Angeli proſpicere. “ Ecce ſacerdos magnus, dqui in diébus ſuis placuit Deo: Ideòo jurejurando fecit illum Dôminus Uu4 cre- 680 créſcere in plebem ſuam. Be- nedictionem ommium Géntium dedit illi „ & teſtaméntum ſuum confirmavit ſuper caput ejus. Ideò. Ropter quod fuccinécti lumbos mentis veſtræ, sobrii perféctè ſperâte in eam, quæ offértur vo- bis, gratiam, in revelationem Jeſu Chriſti: quaſi filii obediéntiæx » non configurati priôribus igno- räntiæ veſtræ deſidériis: ſed ſe- cundùm eum, qui vocavit vos, Sanctum: & ipſi in omni converſa- tiône ſancéti ſitis: quoniam ſcrip- tum eſt Sancti eritis, quéôniam ego ſanctus ſum. Et ſi Patrem in- vocatis eum, qui ſine acceptione perfonarum jüdicat ſecundùm uniuscujùsque opus, in timôre incolatus veſtri tempore conversa- mini. Sciéntes, quod non corrup- tibilibus auro, vel argénto re- dempti eſtis de vana veſtra con- verlatione patérnæ traditionis: ied pretiôſo sanguine quaſi agni im- maculati Chriſti, & incontamina- ti: præcogniti quidem ante mundi conſtit utionem, manifeſtâti autem noviſſimis temporibus propter vos, qui per ipſum fidéles eſtis in Deo, qui ſuſcitavit eum à mortuis, & dedit ei gloriam, ut fides veſtra & ſpes eſſet in Deo. Juravit Dôminus, & non pœ- nitébit eum: * Tu es ſaceèrdos in æt rnum ſecundùm ordinem Mel- chiſedech. 5. Dixit Dominus Doô- mino meo, Sede à dextris meis. Tu es. G Joria Patzi. Tu es. Eo primus, Etruſcus, eo tempore SPpræfuit Eccléſiæ, cùm rex Hun- moôrum Attila, cognoméento Flagél- Ium Dei,in Italiam invädens, Aqui- lejam triennii obſidione captä di- ripuit, & incenditzunde cùm Romaã ardénti furoôre raperétur , jamque côpias, ubi Mincius in Padum in- fuit, trajicere pararet, occurrit ei Leo, malôrum Italiæ impendentin miſericôrdia permôtus: cujus divi- na eloquentia perſuaſum eſt Atti- Iæ, ut regrederétur. Qui interroga- tus à ſuis, quid eſſet, quod præter conſuetùdinem tam humiliter Ro- dio minitantem mortem, niſi Leò- ni obtemperaret. Quare in Pan- néôniam revérſus eſt. „Invéni David ſervum meum, òeò ſancto meo unxi eum: ½ Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. . Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus. „ Eo autem Romæ ſingulaàri om- Lnium Iætitia exceptus, paulò pôſt invadénti Urbem Gensérico, eadem eloqueéntiæ vi & fanctitatis opiniône perſuaſit, ut ab incendio ignominiis, ac cædibus abſtinéret. Sed cum Eccléſiam à multis hæré- ſibus oppugnari, maximeque à Ne- ſtorianis, & Eutychianis exagitari vidéret; ad eam purgandam, & in fide Cathôlica confirmandam, Cô- cilium Chalcedonenſe indixit. Ubi ſexceêntis triginta coactis Epiſcopis Eutyches, & Diôſcorus, & iterùm Neſtôrius condemnati ſunt, ejus- demque Concilii decréta ſua au- Goritate confirmavit. 2 Poſui adjutõriũ ſuper poténtẽ, & exaltavi elééctum de plebe mea. Manus enim mea auxiliabitur ei. Invéni David ſervum meü, ôleo ſancto meo unxi eum. Manus. Is actis, ſanctus Poôntifex ſe ad reficiéndas & ædificandas Ec- clêſias convértit. Cujus ſuaſu De- métria, pia fémina, ſancti Stéphani Eccléſiam conſtruxit in ſuo fundo via Latina, tértio ab urbe millia- rio: ipſe via Appia ſub nomine ſancti Cornélii alteram coôndidit. Multas prætéreà & ſacras ædes, & facra earum vaſa reſtituit. In tribus Basilicis, Petri, Pauli; & Conſtantiniana, càmeras extrüxit: ædificavit monaſtérium vicinum Basilicæ ſancti Petri: ſepulchris Apoſtolõòrum cuſtodes adhibuit . quos cubicularios appellavit. Sta- tuit, ut in actione myſtérii die rétur, Sanctum ſacrificium;, im- maculatam hôſtiam. Sanxit, né Moônacha benedictum capitis velà- men reciperer, niſi quadraginta an- nôrum virginitatem probaſlet. His & aliis præclare geſtis, cuùm multa ſancte & luculenter ſcripsil- mani Pontificis imperata faceret? veſpondit ſe aſtantem quemdam aälium, illo loquente, ſacerdotali habitu veritum eſſe, ſibi ſtricto gla- ſet, tértio Idus Aprilis obdormivit in Domino. Sedit in Pontifcitn annos viginti, menſes decem, dies viginti octo 3 Iſte dice- ſte eſt, firtutes oße tetta doctrin lyle inten Gtmninm pop⸗ lſte ett, Mndi, K pe un, lle. ecio lancti Mattheum. Nülo⸗ temp⸗ Hattes Calan 1opibat cicit Quem cicund Cnninis:? Et Komilia ſa Um, ſic jne reſera Dominus dil (ultis diye enureſpo⸗ na GCicens: Meitiei, Do mnon Rar.o Uuis non reye nens,Aui in bl, nin n uUnc pettam nermn & ) (buntacher lires kezn unque lie elit ligitum (nnge 0l, litlm n lposltio lis in ace Eelleyetans Eeimechl Amit ſteumnlo ktad bo⸗ hrie nhde Runhet Chrick Vhiſt ticie bettne ſueconnte ſetiohumn n iadol tumn ejng tcgen leque h Ehrarite, nennül⸗ Quarein k . rwunn nen, mi elmel llübitud⸗ nümteusii, enle in coiclis Corls, Nati ſunt ,t⸗ gecleta lu⸗ auhal trum Meh . ends, um. Ma, Petn; cimenss Cerum, Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repleta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis omnium populôrum. . Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia re- gna. Ipſe. Gloria Patri. Ipſe. éctio ſancti Evangélii ſecunduùm Matthæum. . I illo tempore: Venit Jeſus in partes Cæſaréæ Philippi: & inter- rogabat diſcipaulos ſuos, dicens: Quem dicunt homines eſſe Filium héminis? Et réliqua, Homilia ſancti Leonis Papæ. -Um;, ſicut Evangélica lectio- ne reſeratum eſt, interrogaſſet Dôminus diſcipulos, quem ipſum (multis diveria opinantibus) cre- dérent: reſpondifsétque beatus Pe- trus, dicens: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi, Dôminus ait: Beatus es Simon Bar-Jona ,„ quia caro & ſan- guis non revelavit tibi, ſed Pater meus, qui in cœlis eſt: & ego dico tibi, quia tu es Petrus, & ſuper hanc petram ædificabo Eccleſiam meam, & portæ inferi non præva- lbunt advérſus eam, & tibl dabo claves regni cœlorum: & quod- cumque ligaveris ſuper terram, erit ligatum & in cœlis: & quod- cumque solveris ſuper terram; erit ſolutum & in ceœlis. Manet ergo diſpositio veritatis, & beatus Pe- trus in accepta fortitâdine petræ Pereerans ‚ſuscepta Eccléſiæ gu- efnacùla non reliquit. Amavit eum Dominus, & orna- vit eum: ſtolam gloriæ induit eum: * Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Doôminus noricam idei „ & ornavit eum. Et ad. N univérſa namque Eccleêſia, Tu es Chriſtus Filius Dei vivi, quo- tidie Petrus dicit, & omnis lingua, Aus confitétur Döminum , magi- ſtério hujus vocis imbuitur. Hæc fides diabolum vincit, & captivoô- rum ejus vincula diſsolvit. Hæc erutos mundo inſerit cœlo, & por- tæ inferi advérſus eam prævalére non poſſunt. Tanta enim divini- tùsſoliditate munita eſt;, ut eam neque hærética unquä corrúmpe- repravitas, nec pagana potúerit . 681 ſuperâre perfidia. His itaque me- dis, dilectiſſimi, rationabili obse- quio celebratur hodiérna feſtivi- tas: ut in persona humilitatis meæ ille intelligatur, ille ho norêtur, in quo & omniũ paſtòrum ſolicituùdo, cum comendatarũ ſibi oviũ cuſtô- dia perſevérat, & cujus étiam dig- nitas in indigno hæréde nô déficit. y. In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, "Et implévit eum Doôminus ſpirſtu ſapiéntiæ, & intelléctus. Jucunditatem & exultatiénem theſaurizavit ſuper eum. Et. loria Patri. Et. Um erge cohortatiénes no- ſtras auribus veſtræ ſanctitatis adhibemus, ipſum vobis, cujus vice füngimur;, loqui crédite: quia & illius vos affeéctu monémus, & non àliud vobis, quam quod doô- cuit, prædicamus, obſecrantes » ut ſuccincti lumbos mentis veſtræ, caſtam, & sbbriam vitam in Dei timôre ducatis. Corôna mea, ſicut ASltqlus ait, & gäâudium vos eſtis, ſi fides veſtra, quæ ab initio Evangélii in univérſo mundo præ- dicata eſt, in dilectiõne & ſancti- tate permanſerit. Nam licèt om- nem Eccléſiam, quæ in toto eſt orbe terrarum, cunctis oporteat florére virttibus, vos tamen præ- cipuè inter céteròs pôpulos decer méritis pietàtis excéllere, quos in ipſa Apoſtòôlicæ petræ arce fundaà⸗ tos, & Dôminus noſter Jeſus Chri- ſtus cum omnibus redemit, & bea=⸗ tus Apéôſtolus Petrus præ omnibus erudivit. e Deum. 11. DIE XIII. APRILIS. . Eegali solio, &c. ullis te gé⸗ nitor,„ &c. UuS 682 Egali soliò fortis Ibériæ Hermenegilde jubar;, gléôria Märtyrum. Chriſti quos amor almis Cœli cœtibus inſerit. t perſtas patiens, pollicitũ Deo Servans obsequin! quo potius tibi Nil propõônis, & arces Cautus noxia, quæ placent. motus cohibes, pabula qui parant Surgéntis vitii, non důbios agens Per veſtigia greſſus, Quò veri via dirigit! it rerum Déômino jugis honor Patri, Et Natum célebrent ora precan- tium;, Divinùmque ſuprémis Flamen laudibus Amen. Eus, qui beatum Hermene- gildum maârtyrem tuum cœle- Ri Regno terrenum poſtpönere docufii: da, quæiumus, nobis, ejus exémplo caduca deſpicere;, atque ætérna ſectàri. Per Dominum. éfferant. Ullis te géenitor blanditiis trahit, Non vitæ caâperis divitis otio, Gemmaruúmve nitôöre; Regnandi cupidine. iris non acies te gladii minis, Nec terret périmens carnificis furor: Nam mansuúra caducis . Præfers gäudia Cœlitum. Junc nos e Superum proôtege sé- dibus . Clemens, atque preces, dum caâ- nimus tua . Quæsitam nece palmam, pPronis auribus Excipe. it rerum Dômino jugis honor Patri, Et Natum célebrent ora precan- tium, Divinumque ſuprêmis Flamen laudibus éfferant. Amen. ratres, debitores fümus. de Gomgy m. EXViii. Ex libro Dialogorum S. Greégôrii Papæ. r. Letie Hrmensvildue Rex, Leovigil- di Regis Viſigothorum filius ab Ariana hæreſi ad fidem Catho- licam viro Reverendiſſimo Lean- dro Hiſpalénſi Epiſcopo, dudum mihi in amicitiis familiariter jun- ko, prædicânte, conveérlſus eſt. Quem pater Arianus, ut ad eam- dem hæreſim rediret, & præmiis ſuadére „ & minis terrére conatus eſt. Cmque ille conſtantiſſime reſpondéret: numquam ſe veram fidem poſſe relinquere, quam ſe- mel agnoviſſet, iràtus pater eum privavit Regno, rebusque expolia- vit omnibus. Cumque nec ſic vir- tútem mentis illius emollire va- luiſſet, in arcta illum cuſtòdia con- clúdens, collum manuúsque illius ferro ligavit. Cœpit itaque Her- menegildus Rex juvenis terrénum regnum deſpicere, & forti deſide- rio cœléſte quærens, in ciliciis vin- culàtus jacens, omnipoténti Deo ad confortàndum ſe, preces e fün- dere; tantôque ſublimius glôriam transeuntis mundi deſpicere, quan- t0 & religatus agnoverat, nihi fuiſſe, quod potuerit auferri. Honéſtum fecit illum Doômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſeducétôribus tutayvit il⸗ lum: Et dedit illi claritatem ætérnam, Deſcenditque cum illo in fôvéam, & in vinculis non dereliquit eum. Et.- chali Lux per- peêtua. Xxii. : Uperveniénte autem Paſchàlis feſtivitatis die , intempéſtæ noctis ſilentio ad eum peifidus Pater Arianum Epiſcopum miſit» ut ex ejus manu acrilegæ conle- cratiônis communionem percipe- ret, atque per hoc ad patris grä- tiam redire mererétur. Sed vir Deo déditus, Ariano Epiſcopo. ve- nienti exprobravit, ut débuit ejusque a ſe perfidiam dignis in⸗ crepatiônibus répulit : quia eiſt extériùs jacébat ligatus, abud. 16 tamen in magno mentis cülmine fiabat ſecurus. Ad ſe itaqueé re- verſo Epiſcopo Arianus pater in- frémuit, ſtatimque ſuos apbart- toôres miſit, qui conſtantiſſimum Gonteſsôrem Dei illic;, ubi jacebat⸗, occiderent: quod & factum m . Nim mox, lin cerebta corporis ab eo aluetun Mogue, qu conllitetat Okendenda N quoquen Nam ccpit hllnociec⸗ Cen Regis le ideo rer mürteris, Deiigetin küeihomine hiömm eins Ieiictionidu in aglte ein Urtioſo, Et Viceme H elie noe kenle lundaa Küaune E Ulncti fieli et ater ve⸗ 4commot ſe le doln Kobtinenc⸗ Mun ghin Ve lernenovit lehertetritn ſon meruit Nend ertten nlttohiſ Menter aſͤi lem älium leli telinn HuVit, ut in let, ualia ktionibus Aatione ex ltcins n hatrem Kaltemſe nens hrarll Knbe piſi Keram de Un in fuo neͤ, qui Etheretie Nlet. Ne ſtel prrcl ſutn elt noſhe me ,nipoten Polkos red Roh in Imn 9. Clkii endlllind len⸗ ilcopon Iln kmilin kebsgue eg⸗ ingle nee ſen ſire t ollire! 1 683 Nam mox, ut ingréſſi ſunt, ſecú- Déminus: * Et corônam pulchri- rim cérebro ejus infigéntes, vitam corporis abſtulérunt: hoôcque in eo valuérunt perimere, quod ipſum quoque, qui perémptus eſt; in ſe conſtiterat deſpexiſſe. Sed pro oſtendenda vera ejus glôria, ſupér- na quoque non detuere miracula. Nam cœpit in noctuúrno ſiléntio pſalmodiæ cantus ad corpus ejus- dem Regis & martyris audiri: at- que ideò veraciter Regis, quia & martyris. ,B Deſidérium animæ ejus tribui- ſti ei Dömine: Et voluntate la- biorum ejus non fraudâſti eum. Quoôniam præveniſti eum in be- nedictiònibus dulcedinis: poſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretioſo. Et. emp In ſer- vis. xxiii. Uidam étiam ferunt, quòd Millic noctürno tempore ac- cenſæ lampades apparébant. Unde & factum eſt, quatenus corpus il- liuszut vidélicet martyris, jure à cunctis fidelibus venerari debuiſ- ſet. Pater verò perfidus & parrici- da commôtus pœniténtia, hoc fe- ciſſe ſe doluit , nec tamen usque ad obtinéndam ſaluútem pœnituit. Nam quia vera eſſet Cathoôlica fi- des, agnovit; ſed Gentis ſuæ timo- re pertérritus, ad hanc pervenire non méruit. Qui, oborta ægritudi- ne, ad extréma perductus eſt, & Le- andro Epiſcopo, quem priùs vehe- ménter affiixerat, Reccarédum Re- gem filium ſnuum, quem in ſua hæ- reſi relinquébat, commendare cu- ravit, ut in ipſo quoque talia face- ret; qualia & in fratre ſuis exhor- tationibus feciſſet. Qua commen- datione expléta, defünctus eſt. Poſt cujus mortem Reccarédus Rex non patrem perfidum, ſed fratrem martyrem ſequens, ab Arianæ hæ- Iéseos pravitate convérſus eſt, to- tàmque Viſigothôrum gentem ita ad veram perdúxit fidem, ut nul- lum in ſuo regno militare permit- teret, qui regni Dei hoſtis exiſtere per hæréticam pravitatem non ti- méret. Nec mirum, quod veræ ſidei prædicàâtor factus eſt, qui frater eſt martyris : cujus hunc quoque mérita aàdjuvant, ut ad omnipoténtis Dei grémium tam multos reducat. túdinis péſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Döôminus pane vitæ, & intelléstus, & aqua ſa- pientiæ ſalutaris potavit illum. Et. lôria Patri. Et corônam. . e£ Paſche Filiæ Je- ruſalem. Xxiii. à quis venit ad me. COMMUNE SANCTORUM DIE XIV. APRIIIS. Nn Iſtõrum eſt. Lætamini. xxvii. a. Lux perpétua. Sanéti & juſti. xxii. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui ſanctôrum Mar- tyrum tuorum Tibúrtii, Valeriani & Maximi ſolémnia colimus, eô- rum eétiam virtüůtes imitémur. Per Déôminum. Aleriänus Romaânus, nébili gé- nere ortus, Alexandro Sevéro Imperatôre, hortàtu beatæ Cæciliæ virginis, quam fſibi pari nobilitaàte uxoôrem deſponderat, una cum Ti- bürtio fratre à fancto Urbano Pa- pa baptizâtur. Quos ubi præféctus urbis Almachius Chriſtianos eſſe cognôvit, & patrimoônio paupéri- bus diſtributo; Chriſtianoòrum coôr- pora ſepelire, accersitos graviter reprehendit: atque ubi Chriſtum Deum conſtanter confiténtes, deos autem dæmoniôrum inania fimu- läcra prædicantes vider, virgis cæ-⸗ di jnbet. P . Ed cùm verbéribus cogi non poſſent, ut Jovis ſimulacrum venerarentur „ imòôò fortes in fidei veritäte permanérent, ad quar- tum ab Urbe lapidem ſecäri fe- riuntur. Quorum virtútem admi- ratus Maâximus Præfééti cubicula- Stola jucunditatis induit eum rius, qui eos ad fupplicium, Peis 684 . dúùxerat, Chriſtianum ſe eſſe pro- feſſus eſ „ cum multis præterea Præfécti miniſtris’, qui paulô poſt plumbatis contufi, omnes ex dia- boli miniſtris, Chriſti Domini Martyres evasérùnt. e Beum laudamus. II. DIE XVII. APRILIS. Eus, qui hos beiti AnicétiMar- tyris tui atque Pöntificis anua folemnitate lætificas: concéde pro- pitins; ut cujus natalitia côlimus, de ejusdem étiam protectiône gau- deamus. FPer Doôminum. Nicétus Syfüs, Imperatôre Mar- co Aurélio Antenino, Præfuit Eccleſiæ. Decrévit, ne Clerici co- mam nutrirent. Quinquies menſe Decémbri ordinavit Presbyteros decem & ſeptem, Diacones quâ- tuor, Epiſcopos per divérſa loca novem. Vixit in Pontificatu annos ocο, menlſes 0ρ%% dies viginti- quatuor. Propter Chriſti ſidem martyrio coronatus, ſepultus eſt via Appia in cœmetério, quod po- ſtea Calliſti appellatum eſt, deci- moquinto Kaléndas Maji. e Deum laudamus. II. DIE XXI. APRILIS. BoRor ptime; Eccléſiæ fanceæ lumen, beàte Ansélme;, di- vinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei; alleluja. Eus, qui ppùlô tuo ætérnæ ſalutis beatum ansélmum mi- niſtrum tribuiſti: præſta, quæſumus; ut quem deo οrëα vitæ abuimus in terris, interceſsò rem habére me- reaãamur in cœlis. Per Dôminum. In . . Sapiéntiam om- nium. . XIii. NsSélmus „ Auguſtæ Prætoriæz in finibus Italiæ, Gundulpho & Ermemberga nobilibus & Cathoôli- cis paréntibus natus, à téneris an- nis afsiduo litterarum ſtudio, atque pertectioris, vitæ deſidério, non ob- ſcuúrum futuræ ſanctitatis, & do- Grinæ ſpécimen dedit. Et licèt ju- venili ardére aliquando ad ſæculi illécebras traherétur, brevi tamen in priſtinam viam revocàtus, pa- tria, & bonis omnibus derelictis, ad Monaſtérium Beccenſe Ordinis ſancti Benedicti ſe contulit, ubi emiſſa regulari Profeſſiône tub Herluino Abbate obſervantiſſimo, & i anfranco viro doctiffimo, tanto animi fervore, & jugi ſtũúdio in lit- teris, & virtũtibus aſſequendis pro- fécit, ut mirum in modum tam- quam ſancétitàtis, & doctrinæ ex- êmplar ab omnibus haberétur. t Invéni David ſervum meum, leo ſancto meo unxi eum: *Ma- Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Bſtinéntiæ, & continéntiæ tan- tæ fuit, ut aſſiduitate jejunii ômnis penè cibôrum ſenſus in eo viderétur extinctus. Diùrno enim tempore in exercitiis Monaſticis docéndo, & reſpondendo variis de Religione quæsitis, emenſo, quod reliquum erat noctis, ſomno. ub- trahebat, ut divinis meditatiôni- bus, quas perénni lacrymarum im- bre fovébat , mentem recrearet. Elédus in Prioôrem Monaſtérii in- vidos fratres ita charitate, humili- tàte, & prudéntia lenivit, ut quos æmulos acceperat, ſibi & Deo ami- cos, maximo cum regularis obſer- vantiæ emolumeênto rédderet= Moôrtuo Abbate , & in ejus locum licèt invitus) ſufféctus, tanta do- rinæ, & ſanctitatis fama ubiqué refulſit, ut non modò Régibus, Epitcopis veneratiôni eſſet, ed ſancto Gregorio séptimo étiam ac- cépius, qui tunc magnis perſecu- tionibus agitatus, litteras amoris plenas ad eum dedit, quibus ſé; & Eccléſiam Catholicgn ejus ora- tionibus commendaà bat. „Pôſui adjutorium ſuper poten- tem : & exaltavi elééctum de plebe mea: & Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. Inveéni Davi- ſervum meum, oleo ſancto meo unzxi eum. Manus. Ffuncto Lanfranco Archiepiſ- copo Cantuariénſi ejus olim præceptoôre, Ansélmus, urgénté Willélmo Angliæ Rege ,„ &. in- ipſo Eccléſiæ régimen vocatus; ſtantibus Clero ac populo, tamen repugnänte, ad ejusdem ſtatim (ut nus enim mea auxiliabitur ei, allel. ut corrü maret) ye⸗ cein ſeript tis pliſtin⸗ ſüſticam d cünm mox li minis tentallet i tiareltitit: nem, & en 10 Urbanuun lit: a guo & ſummis ten contra nuümeris e Iuan Patru Znüllet. E 1b Henrice Angliam r Domino, Clorum, d insigne inoltn Fireinem e ſed euiam e fenſtönem miurürunn Theolozor choliktien hormam c Ipſe in Oinnium P. Re eſt Mundi, legna. Il eio ſa cipulis QuN ſ tur dt 16 Homili Ose Intart Falet i dinonter elgo Apo i ded dicotun oſkeinn monlitd Ontinen inxi eum: 4 liabitur ent imutnicls n 8nonnoccht (ut corrùptos populi mores refor- maret) verbo & exémplo prius, dein ſcriptis, & Conciliis celebra- tis, priſtinam pietatem, & Eccle-* ſiaſticam diſciplinam reduxit. Sed cùm mox idem Willelmus Rex vi, & minis Eccléſiæ jura uſurpare tentaſſet, ipſe ſacerdortali conſtan- tia réſtitit: bonorümque direptio- nem, & exilium paſſus, Romam ad Urbanum Secundum ſe contu- lit: a quo honorifice excèptus, & ſummis laudibus ornatus eſt, cùm in Barénſi Concilio Spiritum ſanctum étiam a Filio procedén- tem contra Græcôrum errôrem in- numeris Scripturarum, & ſancto- rum Patrum teſtimôniis propu- gnaſſet. E vivis Willélmo ſublato, ab Henrico Rege ejus fratre in Angliam revocatus, obdormivit in Domino, famam non ſolùm mira- culorum;, & ſanctitatis (præcipuè ob insignem devotiônem erga Doô- mini noſtri Paffiénem, &᷑ Beatam Virginem ejus Matrem) aſſecutus, ſed etiam doctrinæz, quam ad de- fenſioônem Chriſtianæ Religiônis, animarum profecdtum, & omnium Theologorum, qui ſacras litteras ſcholaſtica méthodo tradidérunt, normam cœlitùs hausiſſe, ex ejus libris omnibus apparet. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: ſter i nihils. t ipii, ſenſu accéyti ſaporis amiſſo » Ipſe intercédat pro peccatis omnium populorum. allel. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad coœléſtia regna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. éctio ſancti Evangélii ſecùndum Matthæum. N illo témpore: Dixit Jeſus di- ſcipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ. Quod ſi ſal evanuerit, in quo ſalié- tur? Et reliqua. . Homilia S. Hilarii Epiſcopi. Os eſtis ſal terræ : quòd ſi ſal infatuatum fuerit, ad nihilum valet id, quod ſaliétur. Sal, ut ar- bitror, terræ nullum eſt. Cuomodo ergo Apoſtolos ſal terre nuncupa- vit? Sed proprietas eſt quærenda didrum, quam & Apoſtolôrum officium, & ipsius ſalis natüra monſtrabit. Sal eſt in ſe uno côntinens aquæ & ignis elemen- 685 tum, & hoc ex duobus eſt unum. Amavit eum Dominus, & orna- vit eum: ſtolam gloôriæ induit eumz Et ad portas paradiſi coronavit eum. allel. Induit eum Dômi- nus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Ic igitur in omnem uſum hu- mani generis effécktus, incor- ruptionem corporibus, quibus fue- rit aſpérſus, impertit, & ad omnem ſenſum conditi ſapoôris aptiſſimus eſt. Apôſtoli aurem ſunt rerum cœléſtium Prædicatores, & æterni- tatis velut ſatores, immortalitatem omnibus corporibus, quibus eoru ſermo aſperſus fùerit, conferentes. Méritò igitur ſal terræ nuncçupati ſunt, per doctrinæ virtutem ſalien- di modo æternitati coôrpora reſer- vantes. In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, * Et impleévit eum Däüs ſpi- ritu ſapiéntiæ, & intelléctus, allel.- Jucunditaàtem, & exultationem thefaurizavit ſuper eum. Et. léôria Patri. Et. Ed natùra ſalis ſemper éadem eſt, nec imutari unquam po- teſt. Verùm quia converſiôni ho- mo súbjacet, & ſolus beatus, qui usque ad finem in omnibus Dei opéribus permanſerit: ides eos ſal terræ nuncupatos monet in tra- ditæ ſibi poteſtatis virtute persi- ſtere, ne infatuati nihil saliant, & vivificare corrùpta non poſſint: & projecti de Eccléſiæ promptuariiss cum his, quos ſalierint, pédibus in- cedéntium proterantur. e Deum laudamus. II. DIE XXII. AFPRILIS. Lux perpétua lucébit San- Gdis tuis Dne, & ætérnitas témpo- rum, allelûja. Sancti & juſti in Dômino gaudéte, alleluja. Vos elégit Deus in hæreditätem ſibi, alleluja. . Eatoônum martyrum, paritérque Pontificumsoreéris & Cali, n0s2 quæſumus Dômine, feſtatucantur : & eorum commendet oratio ve- nerända. Per Döminun. –Oter, Fundis in Campania na- tus, ſancivit; né ſacræ virgines vaſa 686 vaſa ſacra & pallas attingerent , neve thuris miniſtério in Eccléſia uteréntur. Idem ſtatuit, ur Chriſti corpus in Cœna Doômini ſumeretur ab omnibus, iis exceptis, qui prop- ter grave peccatum id facere pro- hiberentur. Sedit in Pontificatu an- nos tres, menſes üundecim, dies decem & octo: martyrio coronâà- tur ſub Marco Aurélio Imperatô- re, & in cœmetério, quod pôſteàâ Calliſti dictum eſt, ſepelitur, more majoôrum, menſe Decèêmbri creatis Presbyteris decemn & octo, Diaco- nis novem, Epiſcopis per divéèrſa loca ündecim. Lux perpétua lucébit Sanctis túis Déômine, Et ætérnitas temporum; alleluúja, alleluja. Lætitia ſempitérna erit ſuper capita eérum; gaudium & exulta- tionem obtinébunt. Et. j Ajus Dalmata, ex génere Dio- cletiani Imperatoris, conſti- tuit, ut his Ordinum & honoòrum gradibus in Eccleéſia ad Epiſcopa- tum aſcenderétur: Oſtiarii, Le- Gtoris, Exorciſtæ, Acôlythi, Sub- diaconi, Diacôni, Presbyteri. Hic Diocletiani crudelitätem in Chriſtianos fügiens, aliquamdiu in ſpelünca delituit; verùm octo pòſt annis una cum Gabino fratre martyrii corônam conſecütus eſt, cùm lediſſet annos duôdecim menſes quatuor, dies quinque: creatis menſe Deceèmbri Presby- teris viginti quinque, Diaconis octo, Epiſcopis quinque. Sepuúl- tus eſt in cœmetério Calliſti déci- mo Kaléndas Maji. Ejus memoô- riam Urbanus octavus in Urbe re- novavit, dirutam Eccléſiam reſti- tuit, Titulo, Statiõone, & ipsius Reliquiis decoravit. . e, In ſervis ſuis, allel. & Conſola- bitur Deus, allel. Judicabit Dôminus pôpulum ſuum, & in ſervis ſuis. Conſolabitur. Sermo S. Ambroſii Epiſcopi. Ignum & coôngruum eſt, fra- tres, ut poſt lætitiam Paſchæ, quam in Eccléſia celebravimus , gaudia noſtra cum ſanctis Martyri- bus conferàmus, & iis annuntié- mus Dominicæ Keſurrectionis glé- riam, qui conséôrtes ſunt Domi- nicæ Paſſiônis. Qui enim socii ſunt Lecig i 2ap. 1 En factum eſt in trigéſimo anno; contumeliæ, debent & participes eſſe lætitiæ. Ita enim dicit beatus Apôſtolus: Sicut socii paſſiöénum eſtis, & reſurrectionis éritis: ſi tolerabimus, inquit, & conregna- bimus. Qui ergo toleravérunt mala propter Chriſtum, debent & glôriam habere cum Chriſto. Filiæ Jeruſalem, venite & vidéte Martyres cum corônis, quibus co- ronavit eos Dôminus, * In die ſolemnitatis, & lætitiæ, alleluja. Quòôniam confortavit ſeras por- tàrum tuarum, benedixit filios tuos in te, In. lôria Patri. In. go ſum vitis, vos palmites. DIE XXIII. APRILIS. Eus, qui nos beàti Geoôrgii märtyris tui meritis & inter- ceſſiône lætificas: concéde pro- pitius ut qui tua per eum benefi- cia pôlcimus, dono tuæ gratiæ conſequämur. Per Dôminum. && Caji Sancti & juſti in Dô- mino gaudete, allel. vos elegit Deus in hæreditatem ſibi, alleluja. Pretiôla in conſpectu Düi, allel. Mors Sanctorum ejus, allel. eatorum martyru. uibus ego vos làudibus. Xxv. g0 ſum vitis vera. de XXIV. PDIE XXV. APRILIS. . Xii. — Eus „ qui beâtum Marcum Evangeliſtam tuum, Evangéli- cæ prædicationis gratia ſublimaſti: tribue, quæſumus; ejus nos ſemper & eruditiône proficere, & oratio-⸗ ne defendi. Per Dominum. Incipit liber Ezechielis Prophétæ. in quarto, in quinta menſis , . cùᷣ/m „ h. Xxvi. ſ eümn eſlem juxta füͤrin, cli & pi ta menſis, tlanstnigrat tackum elt chielem flli tetra Chala Chobar: & manus Don- Ventus türt lone, & n volvens, 8 ejus: e dem tleckti id beitus Aleluja: nimis, alle Gloria! Aſuſtltia ſculi. In T in! guatuo 1pelkus es Iisin eis, latuor pe ſecdes recti quiſi plant le guaſi Et manus Tumin qus K hennas cdant: j eorum alte kexyetteban ſed unum ſum gtach kuitit Pertetut i E. Mund verò con ſelſtra, C lmilien Reies dext ticies aute orumn gua lper eorum, 8 Eelier: Uunpedaur ora eor hrum 6 let: ubie luc gric bantit ocii lin lonhls elltt ia Patri,n 0sPülmnits A 6 beit Cett mertb Kin : conele per eunn ee ono tue Dominm. ai utii dle, o⸗ liudiplan elin N⸗ Uit, Dhul cùm eſſem in médio captivôrum juxta fluvium Chobar, apérti ſunt cœli, & vidi viſiõnes Dei. In quin- ta menſis, ipſe eſt annus quintus transmigratiônis regis Joachim;, factum eſt verbum Dômini ad Eze- chielem filium Buzi ſacerdéôtem in terra Chaldæôrum, ſecus flumen Chobar: & facta eſt ſuper eum ibi manus Doômini. Et vidi, & ecce ventus tůrbinis veniébat ab Aqui- lone, & nubes magna, & ignis in- véôlvens, & ſplendor in circuitu ejus: & de médio ejus quaſi ſpécies electri, id eſt, de medio ignis. Beãtus vir, qui métuit Dim, alleluja: * in mandatis ejus cupit nimis, allelja, allel. allel. Glôria & divitiæ in domo ejus, & juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. In mandatis. T in médio eſjus ſimilitùdo quatuor animalium: & hic aſpectus eorum, ſimilitudo hômi- nis in eis. Quatuor facies uni, & quâtuor pennæ uni. Pedes eôrum Pedes recti, & planta pedis eòrum, quaſi planta pedis vituli, & ſcin- tillæ quaſi aſpéctus æris candéntis. Et manus héôminis ſub pennis eoô- rum in quâtuor partibus: & facies, & pennas per quatuor partes ha- bébant: jundtæque erant pennæ eôrum altérius ad alterum. Non revertebantur, cùm incéderent: ſed unumquôdque ante faciem ſuam gradiebatur. Triſtitia veſtra, allel. * Con- vertétur in gaudium, allel. allel. Mundus autem gaudébit, vos verò contriſtabimini;, ſed triſtitia veſtra. Convertetur. Imilitůdo autem vultus eòrum: facies hôminis. & facies leoô- nis à dextris ipsoörum quatuor: facies autem bovis à finiſtris ip- sorum quatuor, & facies aquilæ déſuper ipsorum quäâtuor. Facies eôrum, & pennæ eôrum extentæ deéſuper: duæ pennæ ſingulorum jungebântur, & duæ tegébant cor- pora eôrum, & unumquoôdque eôrum coram facie ſua ambula- bat: ubi erat impetus ſpiritus , illuc gradiebàântur, nec reverte- bantur, cum ambularent. Pretiôſa in conſpéctu Dômini, alleluja: Mors Sanctorum ejus, alleluja. Cuſtodit Dominus 687 ômnia oſſa eõrum, unum ex his non contereétur. Mors. loria Patri. Mors. Ex libro S. Hierônymi Presbyteri de Scriptoribus Eccleſiaſticis. Arcus diſcipulus & intérpres Petri, juxta quod Petrum referéntem audierat, rogatus Ro- mæ à frâtribus, breve fſcripſit Evangélium. Quod cùͤm Petrus au- diſſet, & probavit, & Eccléſiæ le- gendum iua auctoritate dedit. Aſ- sumpto itaque Evangélio, quod ip- ſe confécerat; perrexit in .Ægyp- tum, & primus Alexandriæ Chri- ſtum annùúntians, conſtituit Ecclé- ſiam tanta doctrina, & vitæ conti- néntia, ut omnes ſectatéôres Chri- ſti ad exémplum cogeéret. Lux perpetua luceébit Sanctis tuis Dômine, *Et ærérnitas tém- porum; alleluja, alleluja. Lætitia ſempiterna erit ſuper capita eérum: gaudium & exulta- tionem obtinébunt. Et æteérnitas. Enique Philo; diſſertiſſimus Judæôrum , videns Alexan- driæ primam Eccléſiam adhuc ju- daizantem, quaſi in laudem Gentis ſuæ librum tuper eôrum conver- ſatione ſcripſit. Et quòmodo Lu- cas narrat, Jeroſolymæ credentes omnia habuiſſe communia: ſic & ille, quod Alexandriæ ſub Marco fieri doctôre cernébat, memôriæ tradidit. Moôrtuus eſt autem octa- vo Nerxrônis anno: & ſepúltus A- lexandriæ, ſuccedénte ſibi Ania- no. Virtúte magna reddebant Apéô- ſtoli: * Teſtimonium reſurrectié- nis Jeſu Chriſti Dômini noſtri, al- lelùja, allelúja. Repléti quidem Spiritu ſancto loquebantur cum fidúcia verbum Dei. Teſtimoônium. De Expoſitiône S. Gregôrii Papæ ſuper Ezechiélem Prophétam. Ancta quâtuor animälia „ quæ prophetiæ ſpiritu futura præ- vidéntur, ſubtili narratione de- ſcribuntur, cùm dicitur: Quatuor fäcies uni, & quatuor pennæ uni- Quid per faciem niſi notitia? & quid per pennas » niſi volatus ex- primitur: Per faciem quippe unus- quisque cognoôſcitur, per. nennas 688 vero in altum avium corpora ſub- levantur. Facies itaque ad fidem pértinet, penna ad contemplatio- nem. Per fidem namque ab omni- oténti Deo cognoôſcimur, ſicut ipſe de ſuis ovibus dicit: Ego ſum paſtor bonus, & cognôſco oves meas, & cognôſcunt me meæ. Qui rurſus ait: Ego ſcio, quos elége- rim. Per contemplatiénem verò, qua ſuper nosmetipſos töllimur; quaſi in dera levamur. g. Iſti ſunt agni novélli, qui an- nuntiavérunt, allelüja: modoô ve- nérunt ad fontes, & Repléti ſunt claritate, alleluja, allel. y. In con- ſpectuAgni amicti ſunt ſtolis albis, & palmæ in manibus eorum. Re- pleti. loria Patri. Repléti. éctio ſancti Evangélii ſecundàùm Lucam. N illo témpore: Deſignavit Doô- minus & alios ſeptuaginta duos, & miſit illos binoôs ante faciem ſuam, in omnem civitatem & lo- cum, quò erat ipſe ventürus. Et réliqua. Homilia ſancti Gregéôrii Papæ. Ominus & Salvator noſter, fratres chariſſimi, aliquàndo nos ſermonibus, aliquando verô opéribus admonet, Ilpſa eétenim facta ejus præcépta ſunt: quia dum àaliquid tacitus facit, quid agere debeamus, innotéſcit. Ecce enim binos in prædicatiônem diſ- cipulos mittit: quia duo ſunt præ- céêpta charitàatis, Dei vidélicet a- mor, & pröximi: & minùs quam inter duos chäritas habéri non po- teſt. Nemo enim prôpriè ad ſe- metipſum habere charitätem dici- tur, ſed dilectio in alterum ten- dit, ut charitas eſſe poſſit. Ego ſum vitis vera, & vos pal- mites * Qui manet in me, & ego in eo, hic fert fructum multum, alleluja, alleluja. Sicut diléexit me Pater, & ego diléxi vos. Qui manet. Le Cce enim binos ad prædican- „ dum diſcipulos Doôminus mit- tit, quatenus hoc nobis tacitus innuat, quia qui charitarem erga aàalterum non habet, prædicatiônis ofliciũ ſuſcipere nullatenus debet. Bene autem dicitur, quia miſit eos ante faciem ſuam in omnem civi- tatem & locum, quo erat ipſe ven- tûrus. Prædicatéôres enim ſuos Do- minus séquitur; quia prædicatio prævénit, & tunc ad mentis no- ſtræ habitaculum Dôminus venit, quando verba exhortationis præ- cûrrunt: atque per hoc veéritas in mente ſuſcipitur. Candidi facti ſunt Nazaræi ejus, allel. ſplendorem Deo dedérunt; allel. Et ficut lac coagulati ſunt, allelùja, alleluja. Candidioôres nive; nitidiôres lacte, rubicundiõres ébore anti- quo, ſapphiro pulchriéôres. Et. loria Patri. Et. Inc namque eisdem prædica- toôribus Iſaias dicit : Parate viam Dômini, rectas facite sémitas Dei noſtri. Hinc filiis Pſalmiſta ait: iter facite ei, qui aſcéndit ſuper oc- caſum. Super occaſum namqueDo- minus aſceêndit; quia unde in paſ- ſione occùbuit, inde majorem ſu- am gloriam reſurgéndo manifeſta- vit. Super occaſum videlicet aſcen- dit, quia mottem, quam pértulit, reſurgendo calcavit. Ei ergo, qui aſceêndit ſuper occaſum, iter faci- mus, cùm nos ejus glôriam veſtris méntibus prædicâmus, ut eas & ipſe poſt veniens, per amoris ſui præséntiam illuſtret. Pe Deum laudamus. II. DrE XXVI. ARiTIö. A Lux perpétua lucébit San- ctis tuis Dñe, & ætérnitas tempo- rum, alleluja. Sancti & juſti in Dômino gaudéte, allel. ge. Vos elégit Deus in hæreditàtem ſibi, allelũja. . . Eatorum märtyrum, paritérque Pontificum Cleti & Marcellini nos Dômine foôveat pretiôſa con- féſſio: & pia jugiter interceéſſio tueatur. Per Dominum. WWi 1atns R Auno,de Nutcio, In 10 & Tito! Rai hræce Crunn in Nrehjteros lüllietis ven Ulten & 4. en ni be ltaciünd ei erinmenle olnitiänd hoſt Neroner 1o coronati ata cotpus lu derp un Donnin ſempotum, lLerſtiz ſe it eofumn Uonem odtin lehriotes eislenn ul 8 cict? ir n Mittlcete 8 gloriame nns, W Det am. let⸗ nlge ll⸗ AMllR DDũ nemniunt Sanckläe ,Alel. ed inhuel n Cei Al tel Ne lite nninun Letus Römanas, batfé mi- CKiis regiône quinta, & vico Patricio, Imperatoribus Veſpaſia- no & Tito Eccléſiam gubernavit. Is ex præcépto Principis Apoſto- lörum in Urbe vigintiquinque Presbyteros ordinavit. Primus in litteris verbis illis uſus eſt: Sa- lutem & Apoſtôlicam benedictioô- nem. Qui Eccléſia ptimè conſti- tuta, cùm ei præfuiſſet annos duoô- decim, nienſes ſeptem, dies duos, Domitiäanoe Imperatôre ſecùnda poſt Neronem perſecutiône marty- rio coronatus eſt, & in Vaticano juxta corpus beati Petri ſepultus. S. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dômine, kKt ætérnitas temporum, alleluũja, alleluja. Lætitia ſempitérna erit ſuper Caàpita eodrum: gaudium & exulta- tionem obtinébunt. E. Arcellinus Romanus in im- mani illa Diocletiani Impe- ratôris perſecutiéône terrôre per- térritus, deorum nmuläcris thus adhibuit: cujus peccâti mox illum tantòperé pœnituit, ut Sinueſſam ad Concilium plurimòrum Epiſco- Forum venerit cilicio indũtus, ubi acrymis profuſis ſcelus ſuum pa- lam confeéſſus eſt. Quem tamen damnäre auſus eſt nemo „ſed om- nes una voce clamarunt: Tuo te ofe, non noſtro judicio judica: nam prima ſedes à némine judica- tur. Petrum quoque propter eam- dem animi infirmitatem deliquiſ- 2„ & à Deo fimilibus lacrymis véniam impetraſſe. In ſervis tuis, allel. bitur. Deus, allel. Judicabit Déôminus populum ſuum „ & in lexvis ſuis. Conſolabitut. Brev. Rom. Conſola- 689 NAArcellinus Romam reverſus 4WImperatorem adit „ graviter eum accuſans, quòd ſe ad tantam impietatem impuliſſer. Quam- brem ille Marcellinum una cum tribus aliis Chriſtiànis „ CQlaudio „ Cyrino & Antonino, capite Pplecti jubet. Quorum Projécta corpora cùm triginta ſex dies juſſu Impe- ratôris ſepultüra caruiſſent, beatus Marcellus à ſancto Petro in ſomnis admoônitus, Presbyteris & Diaco- nis, hymnis ac luminibus adhibi- tis, honorificè ſepelienda curavit in cœmetério Priſecillæ via Salaria. Rexit Eccléſiam annos ſeptem » menſes ündecim, dies viginti tres? quo témpore fecit Ordinationes duas menſe Deceémbri, quibus ereavit Presbyteros quatuor, Epi- ſcopos per divérſa loca quinque. Filiæ Jerũſalem, venite & vidéte Martyres cum corônis, quibus co- ronävit eos Dôminus, „ In die ſolemnitatis, & lætitiæ „ alleluja. Quôniam confortavit ſeras por- tarum tuarum, benedixit filios tuos in te. In. Jöria Patri. In. . 4,Evangel. ESo ſum vis tis » Vs pâlmites. mi xxvi. DIE XXVIII. APRIIIS. D Reæſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui beati Vitalis Mar- tyris tui natalitia colimus, inter- ceſſiòne ejus in tui nominis amo- re roborémur. Per Döôminum no- ſtrum. VItalis miles, ſanétôrum Ger-⸗ vàſii & Protaſii pater, unà cum Paulino jâdice Ravénnam ingréſ- us, cuùm vidiſſet Urſicinum medi- cum ob Chriſtianæ ſidei confeſſiò⸗ nem ductum ad ſupplicium, pau- lulùm in tormentis titubare „ ex- clamavit: Urſicine médice, qui aälios curare sélitus es, cave, ne te morris ætérnæ jaculo conficias- Qua voce confirmatus Urſicinus 3 martyrium fôrtiter ſubivit. Qua⸗ re Paulinus incénſus, Vitalem comprehéndi jubet, & equuleo tortum, atque in profundam fo- veam demerſlum, lapidibus ob- rui. Quo facéto quidam Apollinis ſacérdos, qui Paulinum in Vita- X xX em 690 . lem incitarat, oppréſſus à dæmo- ne, clamare cœpit: Tu me nimiùm Vitalis Chriſti martyr incéndis: & illo æſtu jactatus, ſe præcipitavit in flumen. e Deum laudamus. II. DIE XXIX, APRILIS. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut beati Petri Märtyris tui fidem côngrua devotioône fe- Gtémur, qui pro ejusdem fidei dila- tatiõne, Martyrii palmam méruit obtinére. Per Dominum, 2 Etrus, Verônæ Paréntibus Ma- nichæôrum hæreſi inféctis na- tus, ab ipſa penè infantia contra hæreſes pugnavit. Puer annôrum ſeptem: cùm ſcholas frequenta- ret, aliquando a patruo hærético interrogatus, quid tandem in iis didiciſſet, Ghriſtianæ fidei Symbo- lum ſe didiciſſe reſpondit; neque ullis umquam patris patruive bläã⸗ ditiis, aut minis à fidei conſtantia dimovéri pôtuit. Adoléscens Bo- noniam ſtudiérum cauſa venit: ubi à Spiritu ſancto ad ſublimioôris vi- tæ formam vocatus, Ordinis Prædi- catôrum inſtitùtum ſuscépit. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dômine;, Et ætérnitas témporum, alleluja, allel. Lætitia ſempitérna erit ſuper càpita eòrum: gäudium & exulta- tionem obtinéhunt. Et. Agno virtütum ſplendore in VI Religiône eluxit: corpus & änimum ab omni impuritate ita cuſtodivit, ut nullius mortiferi peccati labe ſe inquinatum um- quam sénſerit. Carnem jejâniis & vigiliis maceräabat, mentem divi- nis contemplationibus exercébat. In ſalúte animaäarum procuraânda aſ- siduè verſabatur; peculiaris gra- tiæ dono hæréticos acriter confu- tabat. Tantam in concionaàndo vim hâàbuit, ut innumerabilis höminum multitùdo ad eum audiéêndum con- fúeret, multique ad pœniténtiam Dôminus péõpulum ſuum, & in ſer- vis ſuis. Conſolabitur. Lee 1 Anto fidei ardore incénſus e- rat, ut pro ea mortem ſubire optàret, eamque à Deo gratiam enixè precarétur. Itaque hærétici necem, quam is paulo antè concio- nando prædixerat, illi intulerunt. Nam cùm ſanctæ Inquiſitionis mu- nus géreret, illum Como Medio- lanum redeùntem, impius ficarius ſemel atque iterùm in capite gla- dio vulneravit, jamque penè moôr- tuus, Symbolum fidei, quam infans virili fortitudine confeſſus fuerat, in ipſo ſupreémo ſpiritu pronuntia- vit: iterumq; latera mucrône trans- verberatus, ad martyrii palmam migravit in coœlum, ano ſalutis mil- leſumo ducentéſimo quinquagéſimo ſecundo: quem multis illuſtrem miraculis Innoceéntius IV. anno ſe- quénti ſantòrum Martyrum nume- ro adſcripfit. . g. Filiæ Jeruſalem, venite & vidéte Martyres cum coroônis, quibus co-⸗ ronavit eos Dõminus, “ In die ſolemnitatis & lætitiæ; allel. uôniam confortavit ſeras por- târum tuàrum, henedixit filios tuos in te. In., Sloria Pgtri. In. ni i Ego ſum vitis vera. de urt XxXiyV. PIE XXX. APRILIS. A „ quæſumus, omnipotens Deus', ut qui beatæ Catha- rinæ Virginis tuæ natalitia coli- mus, & annua ſolemnitaàte læré- mur, & tantæ virtutis proficiàmus exemplo. Per Döminum, „ Sancti & juſti in Dõmino gaudéte, allelâja: vos elégit Deus in hære- ditätem ſibi, allel. Pretiôſa in conſpéctu Domini; allel. Mors Sanctôrum ejus; allelja. . ræſta, quæſumus. ut kaß. iv converteréntur. In ſervis ſuis, allel. Conſo- labitur Deus, allel. e. Judicabit — 24 (atharin „ virgo Senénſis 3 piis orta paréntibus, beati Dom jn- cihubitum, nitentia gei mma ejas fui⸗ bilis fite a Aliguindo 10 Acenſi Netdukifle, Mlunione Juümfrequ dus, multi ferabätur: iörum mon dat. Mapnn utinz non Letoti, & m bis deduceb Kthrdusin ut, & ( opter tücinem . kelicet te in alleluj⸗ nace 1 uin lurne⸗ Un di Dontnie id Kin exr Mun craci Uhe deni eluucient A Auinque ſrand3 R ndentegi ſellens, Dom Ulces 3paré üflercicun lels Peryene neclkejus: ihſeniib ldeus n imfuunkin bitur id, Adöre inea 21 Monten le à De nenlte 1onis uid⸗ . etitie, 1 nlortin enedinithe lotin n ci häbitumquem Sorôres de Pœ- niténtia geſtant, impetravit. Sum- ma ejus fuit abſtinéntia, & admira- bilis vitæ auſtéritas. Inventa eſt aliquàndo à die Cinerum usque ad Aſcenſionem Dômini jejanium perduxiſſe, ſola Euchariſtiæ com- munione conténta. Luctabatur quàâm frequentiſſimè cum dæmôni- bus, multisque illôrum moléſtiis vexabaâtur; æſtuabat féêbribus, nec aliõrum morbôrum cruciatu caré- bat. Magnum & ſanctum erat Ca- tharinæ nomen, & ündique ad eam Xgroôti, & malignis vexati ſpiriti- bus deducebantur. Languoôribus & febribus in Chriſti nomine impe- rabat „& dæmones cogeébat ab obseſſis abire corporibus. Propter veritatem, & manſue- tüdinem , & juſtitiam: £ Et deduúcet te mirabiliter déxtera tua, allelúja. Specie tua, „& pulchritüdine tua intende, prôſperè procéde, & regna. Et deduúcet, Um Piſis immorarétur, die Dominico, refécta cibo cœlé- ſti, & in éxtaſim rapta, vidit Dô- minum crucifixum magno cum luú- mine adveniéntem, & ex ejus vul- nerum cicatricibus quinque rädios ad quinque loca ſui coôrporis de- ſcendentes, ideòque myſtérium ad- Vértens, Dôminum precta, ne cica- trices apparérent , continuoô radii colorem ſanguineum mutavérunt in ſpléndidum, & in formam puræ lucis pervenérunt ad manus, pedes & cor ejus: ac tantus erat dolor . quem ſenſibiliter patiebâtur „ ut niſi Deus minuiſſet, brevi ſe cré- deret morituram. Hanc itaque grätiam amantiſſimus Doôminus nova graâtia cumulavit, ut ſentiret dolérem illapſa vi vulnerum, & cruénta ſigna non apparérent. Quod ita contigiſſe cùm Dei fa- mula Gonfeſsario ſuo Raymundo retuliſſet: ut culis étiam repræ- ſentarétur, radios in imaginibus beatæ Catharinæ ad dicta quin- que loca pertingéntes „ pia fi- deélium cura pictis colôribus ex- préſſit. Dilexiſti juſtitiam , & odiſti iniquitàtem: * Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ, allel. F. Propter veritätem, & manſue- tüdinem, & juſtitiam. Proptérea. 691 Octrina ejus infusa, non ae- „gquisita fuit: ſacrärum litte- rum Profeſsôribus, difficillimas de Divinitate quæſtiônes proponénti- usreſpôndit. Nemo ad eam ac- ceſſit, dqui non mélior abierit: multa extinxit dia, & mortales ſedavit inimicitias. Pro pace Floe- tentinôrum, qui cum Eccléſia difſi- debant, & interdicto Eccleſiaſti- coο ſuppoſiti erant, Avenionem ad Gregorium undécimumbpontificem maximum profecta eſt: cui étiam votum ejus de peténda Urbe, ſoli Deo notum, ſſe divinitus cogno- viſſe monſtravit: deliberavitque Pontifex, ea étiam ſuadente 5 ad ſedem ſuam Romanam perſo- naliter accédere: quod & fecit. Eidem Gregorio && Orbano ſexto ejus Iucceſsori acceptiſſima fuit 5 àdeo, ut legationibus eôrum fun- Setetur. Dénique poſt innumera virtutum insignia „ dono Prophe- tiæ, & pluribus clara miraculis „ anno ætàtis ſuæ tertio circiter 8e trigéſimo, migravit ad Sponſuim Quam bPius ſecundus Pöntitex ma- ximus ſanctârum Virginum nuùme- ro ad ſeripſit. Afferéêntur Regi éam;, proximæ ejus, tibi in lætitia, & exultatiéne. all. Spécie tua, 8& pulchritudine tua inténde, proſpere Procéde » & regna. A erentur. Gloria Patri. Afferentur. »virgines poſt Afferéntuf 3) Imile erit regnum Gen- lTorum decem Tiratnibtie⸗ DIE I. MATI. Déômine, oſtende nobis: uß Dôminus. 9 77. it. audate Déminum omnes Gentes. 79. tabunt juſti. riſtes erant Apeſtoli. „ Sancti juſti, de Commi 1 temp KXlle X „ 2* 692 Non turbétur cor veſtrum, neque formidet à créditis in Deum, & in me crédite: in domo Patris mei manſiònes multæ ſunt, alleluùja;, alleluja. . Eus, qui nos annua Apoſtolo- rum tuòôrum Philippi & Jacoô- bi ſolemnitate lætificas : præſta quæſumus; ut quorum gaudémus meritis, inſtruamur exemplis. Per Dôminum noſtrum. Diffuſa Veni ſponſa Chriſti. . Ixii. eſt. a, quæſumus. „2 XIUI. DHilippus Bethsaidæ natus, unus P duôdecimAppéôſtolis, qui pri- mùîm à Chriſto Domino vocati ſunt: à quo cùm accepiſſet Na- thanael, veniſſe Meſsiam in lege promiſſum, ad Dominum dedu- Gus eſt. Quàm verò Chriſtus eum familiariter adhibéret; illud facilè declarat, quòd Gentiles Salvato- rem vidére cupientes, ad Philip- pum acgçeſsérünt: & Doôminus caàpita eòrum: gäudium & exulta- tionem obtinébunt. Et æteérnitas. Acôbus frater Dômini, cogno- ménto Juſtus, ab ineùnte ætate vinum & siceram non bibit, carne abſtinuit, numquam tonſus eſt, nec unguénto, nec balneo uſus. Huic uni licébat ingredi in Sancécta ſanctôrum. Idem lineis véſtibus utebatur: cui étiam aſſiduitas oran- di ita callum génibus obduxerat » ut duritie cameéli pellem imitaré- tur., Eum noſt Chriſti Aſcenſiônem Apôſtoli Jeroſolymôrum Epiſco- pum creavérunt: ad quem étiam Princeps Apoſtolorum miſit, qui nuntiaret, ſe è carcere ab Angelo eductum fuiſſe. Cùm autem inCon- cilio Jeroſolymis controveérſia eſ- ſet orta de lege, & circumciſione: Jacôbus Petri ſenténtiam ſectus» ad fratres habuit concionem, in qua vocatiõnemGentium pro bavit⸗ fratribusque abséntibus ſcribendũ eſſe dixir,ne Géntibus jugum Mo- saicæ legis impénerent. De quo & lôquitur Apôſtolus ad Galatas: A- lium autem Apoſtolôrum vidi né- minem, niſi Jacôbum fratrem Düi. Virtute magna reddébant Apoô- Rtoli, * Teſtimônium reſurrecktio- nis jeſu Chriſti Dômini noſtri, al- lelùja, allelnſa. Repléti quidem Spiritu ſancto loquebantur cum fiducia verbum Dei. Teſtimoninm. Anta autem erat Jacoébi vitæ sanctitas, ut fimbrxiam veſti⸗ cüm in ſolitúdine hôminum mul- titůdinem paſcere vellet, ſic Philip- pum affatus eſt: Unde ememus panes , ut mandúcent hi;3 Is, ac- cepto Spiritu ſancto, cuùm ei Scy- thigad prædicändum Evangélium obtigiſſet, omnem ferè illam Gen- tem ad Chriſtianam fider, conver- rit. Poſtrémoe cùm Hierapolim Phrygiæ veniſſet, pro Chriſti no- mine cruci affixus, lapidibusque ôbrutus eſt, Kalendis Maji. Ejus corpus ibidem à Chriſtianis ſepul- tum , pôſteà Romam delatum, in Basilica duòdecim apoſtolorum una cum corpore beati Jacéôbi Apôſtoli coônditum eſt. . & Lux perpétua lucebit Sanctis tuis Dômine β Et æternitas tém- porumalleluja: allel. Lætitia ſempitérna erit ſuper menti ejus certatim homines c- perent attingere. Nam is nonagin- ta ſex annos natus, cùm triginta annis illi Eccléſiæ ſanctiſſime præ- fuiſſet, Chriſtum Dei Filium con- ſtantiſſime prædicans, lapidibus primùm apperirur : mox in altiſſi- mum templi locum adduùctus, inde præcipitatus eſt. Qui confractis crùribus, jacens ſemivivus, manus tendébat ad cœlum , Deumqué pro illôrum ſalute deprecabatur his verbis: Ignôſce eis Dômine „ quia neſciunt, quid faciunt. Qua in oratione graviter ejus capite fullônis fuſte percuùſſo, animam Deo réddidit, séptimo Neronis anno, & juxta templum, ubi præ- cipitâtus fûerat, ſepultus e Unam ſcripſit Epiſtolam, quæ de ſeptem Gatholicis eſt. ſi funt: puntiaverunt unt ad fonte Uitite, allelr ſeltn Agni. ig, & paln Pepleti. io ſuch Nillo temp. elpulis ſuis. tum. (Cred me crellite: inſiones imn Homilia 5. Migenda e Deum ma li byange lis zuribus Mente capereé l enim De Utbetur cor , Deun K in me tn tamguam kiceo turdar (s; etian ſe uns. Crediti Em me crecit ſenin, uſin Archne conle let Deren eo ſam pi ez: 5l eo, hie ert lelellet 1Ketd n Quoran Meitis in (ctedite, m, eſſe e⸗ Mmenitn. ſimun dei an ſ aluen le forne ſe 1 ekun, ſu ec qni I na fneliul Rend ds Ale No . Eln,hid udium Kent nt. Ltaianl pellem un Uiſti Aeet Fmötun le 0 gen blörumnit, ctrcele ℳ Dimantenn i chnloſell entemtanſer⸗ it concionel Getrium et entibuſe⸗ ntibus enn nerent. Ne s 4d 61 ſolorunn bunn fa . ledtehu orium en Donininon genggin, n fdich Iumn, Non turbétur cor veſtrum. Iſti ſunt agni novélli, qui an- nuntiaverunt; allelùja: modò vené- runt ad fontes; “& Repléti ſunt cla- ritäte, alleluja, allel. In con- ſpectu Agni amicti ſunt ſtolis al- bis, & pPalmæ in mänibus eôrum. Repléti. lôria Patri. Repléti. Cectio ſancti PEvangelni ſecundùm Joannem. N illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Non turbetur cor ve- ſtrum. Créditis in Deum, & in me crédite: in domo Patris mei manſiones multæ ſunt. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Rigenda éſt nobis, fratres, ad „Deum major inténtio, ut verba fancti Evangelii, quæ modò in no- ſtris auribus ionuérunt, etiam mente capere utcumque poſsimus. Air enim Döminus Jeſus: Non turbétur cor veſtrum. Créditis in Deum, & in me crêédite. Ne mor- tem tamquam hômines timérent, & ideò turbaréntur, conſolatur eos; étiam ſe Deum eſſe conté- ſtans. Créditis, inquit, in Deum; & in me crédite. Conſequens eſt enim, ut ſi in Deum créditis, & in me crédere debeatis, quod non eſſet cônſequens, ſi Chriſtus non eſſet Deus. Ego ſum vitis vera, & vos pal- mites: Qui manet in me, & ego in eo, hic fert fructum multum, allel. allel. g. Sicut diléxit me Pa- ter, & ego diléxi vos. Qui manet. Bno, Quorum feſtum cölimus. Réditis in Deum, & in eum crédite, cui natúra eſt, non rapina, eſſe æquàlem Deo: ſemet- ipſum enim exinanivit, non tamen formam Dei amittens, ſed formam ſervi accipiens. Mortem metüitis huic formæ ſervi: non turbétur cor veſtrum, ſuſcitabit illam forma Dei. Sed quid eſt, quod séquitur: In domo batris mei manſiones multæ ſunt, niſi quia & ſibi metué- bant ? Unde audire debuerunt : Quis enim eorum non metueret, cùm Petro dictum eſſet, fidentiòôri at- que promptiori: Non cantabit gallus, donec ter me neges? R. Candidi facti ſunt Nazaræi ejus, allel. ſplendorem Deo dedérum , juſti. M⸗ 693 allel» Et ſicut lac coagulati ſunt;, alleluja, allelúja. „, Candidiòres nive, nitidioôres lacte, rubicundiôres ébore anti- quo; ſapphiro pulchrioôres. Et. loôria Patri. Et. Amquam ergo eſſent ab illo peritûri, méritò turbabantur, ſed cùm audiunt: In domo bpatris mei manſiônes multæ ſunt: ſi quò minùús dixiſſem vobis: Quia vado parare vobis locum, à perturba- tione recreantur certi ac fidentes, étiam poſt pericula tentationum, ſe apud Deum cum Chriſto eſſe mansuros: quia etſi alius eſt alio fôrtiorzaliùs alio ſapiéntior; alius alio jüſtior, alius alio sanctior, in domo Patris mei manſiones multæ ſunt. Nullus eorum alienabitur ab illa domo, ubi manſiònem pro ſuo quisque accepturus eſt merito. e Deum laudaâmus. II. AD LAUDES,; Gmine, oſténde nobis Patrem, & suúfficit nobis, alleluja. 5 minus regnavit. II. Philippe, qui videt me; vi- det & Patrem meum, alleluja. Tanto témpore vobiſcum ſum, & non cognoviſtis me ? Phi- lippe, qui videt me, videt & Pa- trem meum, alleluja. Afa., Si cognoôviſsétis me, & Pa- trem meum ùtique cognoviſsétis, & amodo cognoſcètis eum, & vi- diſtis eum,allel. allel. allel. Si diligitis me, mandata mea ſervate; allel. allel. allel. . m. FStabunt juſti. D Paſchale mundo gau- dium. Pretiòſa in conſpectu. Ego ſum via, véritas, & vita: ne- mo venit ad Patrem, niſi per me » alleluja. eus, qui nos annua. 692. Philippe. tabunt juſti. Sanéti & juſti in Domino gaudéte, Alleluja, alleluja. Sancti & juſti. Vos elégit Deus in hæreditatem ſibi, Alleluja , al-, leluja. 31éria Patri. Sancti 8 juſti Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dêmine; alleluja. Et ætérnitas témpogum;, allel. XX3 2 694 * Tanto témpore. Cce quomodo computati ſunt inter filios Dei, & inter Sanctos ſors illorum eſt. Pr. Lux perpétua lucébit San- ctis tuis Dômine Allel. allel. Lux perpétua. z. Et æzternitas témporum Alleluja, alleluja. 3 loria Patri. Lux perpétua. Lætitia ſempiterna ſuper caàpi- ta eorum, allel. Gaudium & exultationem obtinébunt, allel. nan Si diligitis me. Cimus, quôniam diligéntibus Deum oômnia cooperantur in bonum iis, qui ſecundùm propo- ſitum vocati ſunt ſancti. „br. Lætitia ſempitérna ſuper ciäpita eoxum. * Allelnia; allel. Lætitia. Gaudium & exultatioô- nem obtinébunt. Alleluja, allel. loôria Patri. Lætitia. Pretioôſa in conſpéctu Doômini, alleluja. MorsSanctôrum ejus, alleluja. Domine, oſtende nobis. cum reliq. ixit Dôminus. viii. tabunt juſti. Priſtes erant Apoſtoli. xii. , Pretiôſa in conſpectu Domini; alleluja. Morssanctorum ejus, allelnja. Si manséritis in me, & verba mea in vobis manſerint, quodcumque petiéritis, fet vobis , alleluja: alleluja, allel. eus, qui Ros annna. 692. . „DIE TI. MAII. 0 Dodtor ptime, Eceléſiæ ſanctæg lumen, beate Athanaſi, di- vinæz legis amâtor, depręecare pro vobis Filium Dei, alleluja. „ Amavit eum Doôminus, & orna- vVit, eum, alleluja. Stolam gloriæ induit eum, alleluja. Xäudi, quzſumus Dômine, preces noſtras, quas in bea- t Athanaſii Confeſsoris tui, atque Pontificis ſolemnitate deférimus: & qui tibi digne méruit famulari, eius intercedentibus méritis, ab Smnibus nos absoôlve peccatis. Per Dominum. — Thanäſius Alexandrinus, ca- tholicæ religiônis propugnator acerrimus, ab Alexandro Epiſcopo Alexandrino Diaconus factus eſt: in cujus locum ſuccéſſit, quem étiam äanteà ſgcutus füerat ad Ni- cænum Concilium: ubi cùm Arii impietatem repreſsiſſet, tantum dium Arianorum ſuſcepit, ut ex eo témpore ei insidias moliri nun- quam deſtiterint. Nam coadto ad Tyrum Concilio magna ex parte Arianorum Epiſcoporum, ſuborna- runt muliérculam, quæ accusaret Athanaſium, quòd hoſpitio accep- tus, ſibi ſtuprum per vim intuliſſet. Introduúctus igitur eſt Athanaſius, & una cum eo Timoôtheus Présby- ter; qui simalans ſe eſſe Afhana- ſium; Egone, inquit, mülier;, apud te ſum diversatus? Ego te violavi? Cui illa petulanter: Tu mihi vim attuliſti: idque jurejuran- do affirmans, Judicum fide obte- ſtabatur, ut tantum flagitium vin- dicarent. Qua coôgnita fraude re- jécta eſt mulieris impudeéntia. 2, Invéni David ſervum meum, ôleô ſancto meo unxi eum * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. all. „ Nihil proficiet inimicus in eo-, & filius iniquitâtis non nocébir ei. Manus. à Rsénium quoque Epiſcopum ab Athanaſo nterte um Aria- ni pervulgarunt: quem dum oc- cultè détinent, manum morfui deferunt in judicium ab Athanàſio ad uſum magicæ artis Arsénio am- putaàtam criminantes. At Arsé- nius noctu aufúgiens, cùm ſe in conſpéctu totius Concflii ſtatuis- ſet, Athanaſii inimicorum impu- dentiſſimum icelus apéruit. Quod illi nihiléminùs magicis artibus Athanaſii tribuéntes, vitæ ejus inſi- diari non deſiſtébant. Quàmobrem in exilium actus, in Gäallia apu Tréviros exulavit. Gravibus dein- ceps ac diutúrnis ſub Conſtäntio Imperatäre, Arianorum fautoôre; tempeſtâtibus jactatus, & incredi- biles calamitates perpéſſlus: ma- gnam orbis terræ partem peragra- vit: ac ſæpè è ſua Eccléſia Sce⸗ ſte etiam in Romini Pont Conſtintis In tüi funis pe glogne CIn jerololymitan Iis intéreà Totumn pert Dhunyitæ di ſcca ciſterna idit, ejus Nlodarn Atha (lum ſuktental ökuiachu ein: & exalt⸗ mnea: 4 Man biturei, allel lerrum meum Uieum. Onſtänti Wnus Apo iolucceſſit, lus Eccleſias AEhanaſiuns 4 Uunno hono Non multo po Uellenibus, llis Ciſcede easſatellit Uletetu, n Conſeſa in Darterwiis, er rincäſtizoe (II, quantum Uilue reſſon bele: ttig enentes cur exandtiam le ad ulii lelnanſtn an ir Alia erdr tor menles lelitit Ac lle perienlis lerancrir Eikoſt 1 korsaeni l Achu Gölye ſetti Aindtit e nis lonun Mindi 1s füet 1 Giſſet, un ulcen e K e wazna er Dpotun ün Tæpè étiam in eäimdem „ & Julii Romäani Pontfficis auctoritate, & Conſtantis Imperatôris, Conſtan- tii fratris patrocinio „ decrétis quoque Cncilii Sardicénſis, ac Jeroſolymitani reſtitũtus eſt; Ariâ- nis inféreà illi ſemper inféſtis: quorum pertinacem iram, & ſum- mum vitæ diſcrimen fũúgiens, in ſicca ciſterna quinque annis ſe àb- didit, ejus rei tantüm conſcio quodam Athanaſii amico, qui eum clàm ſuſtentabat. . Pôſui adjutôrium ſuper porén- sem: & exaltavi eléétum de plebe mea: à& Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. Invéni David ſervum meum „oôleo ſancto meo unxi eum. Manus. . vi * Onſtantio môrtuo, cùm Julia- nus Apôſtata, qui ei in Impé- rio ſuccêſſit, exu les Epiſcopos ad ſuas Eccléſias redire permisiſſet, Athanaſius Alexandriam revérſus; ſummo honôre excéptus eſt. Sed non multò pòôſt iisdem Arianis im- pellentibus, à Juliano exagitatus; rurſus diſcedere côgitur. Cumque ab ejus ſatellitibus ad necem con- quirerétur, qua fugiébat navicula convérſa in contrariam flüminis partem, iis, qui ſe inſequebantur, ex induſtria occùrrit: & quærenti- bus, quantum inde abéſſet Atha- nàâſius, reſpondit, eum non longè abéſſe: itaque illos contrarium tenéntes curſum effúgit, atque Alexandriam rédiens, ibidem uſ- que ad Juliàâni obitum occültus permanſit: qui paulò poſt Alexan- driæ alia exôrta tempeſtàte, qua- tuor menſes in Patérno ſepulchro delituit, Ac denique ex tot tantis- que periculis divinitùs eréptus, Alexandriæ moôrtuus eſt in ſuo lectulo ſub Valente: cujus vita & mors magnis nobilitata eſt miracu- lis. Multa pia & ad illuſtrandam cathôlicam Edern Præclärè ſcripſit, ſexque & quadraginta annos in ſumma temporum varietàte Alex- andrinam Eccléſiam ſanctiſſimè gubernavit. „ Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtůtes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis omnium populoôrum, alleluja. J. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Ipſe. Gloria Patri. Ipfce. 695 Léctio ſanéti Evangelii ſecúndům Matthæumz zU r0. & IR illo tempore?: Dixit Jelus di- ſcipulis ſuis: Cùm perſequentur vos in civitate iſta, fugite in ali- am. Et reliqua. Homilia S. Athanaâſii Epiſcopi. N lege præcéptum erat;, ut con- ſtitueréntur civitàtes refugiôrů;, ut qui quomodocùmque ad necem quærerentur, ſervâri poſſent. In conſummatiòne porroò ſæculoôrum cùm adveniſſet illud ipſum Verbũ; Patris, quod Môöyſi anteà locùtum fuerat, rurſus hoc præcéptum de- dit: Gùm vos, inquiens, perſe- cti fúerint in civitate iſta; fugi- te in aliam. Paulòque poſt suùbjicit: Cùm videritis illam abominatio- nem delolatioônis, quæ dicta eſt per Daniélem Prophétam, conſiſténtem in loco ſanctocqui legit, intélligat) tunc qui in judæa ſunt, fugiant ad montes: & qui in tecto eſt, ne deſcêndat tõôllere aliquid de domo ſua: & qui in agro eſt, non re- vertatur tôllere tünicam ſuam. Amavit eum Dôminus;, & ornâ- Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronaâvit eum, allel. Induit eum Dô- minus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. c cùm ſcirent Sandi, ejuùs- Amodi tenuerunt ſuæ converſa- tionis inſtitutum. Quæ enim nunc præcépit Dominus, éadem quoque ante ſuum in carne advéntum lo- ctus eſt in Sanctis: & hoc inſti- tútum héômines ad perfectionem ducit. Nam quod Deus juſſerit, id omnindò facieêndum eſt. Ideoque & ipſum Verbum propter nos homo factum, non indignum putavit»„ cùm quærerétur, quemadmodum 8& nos, abſcôndere ſe; & cùm per- ſecutiôònem paterétur, fügere, & insidias declinare: cm autem à ſe definitum tempus ipſe adduxiſſet, in quo corporäliter pro ômnibus pati volébat, ultrò ſeipſum tradi- dit inſidiantibus. . In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, & Et implévit eum Dôminus ſpiritu fapiéntiæ, & intellééctus, all. J. Jucunditaàtem & exultationem thefaurizavit ſuper eum. Et. Glöria Patzi. Et. X X 696 T verò ſanéti homines, cuùm hanc quoque formam à Salva- fore didiciſſent (ab ipſo enim & äanteà & ſemper omnes doceban- tur) advérſus perſecutôres ut le- gitime certaârent, fugiébant, & ab illis quæsiti ſe abſcondébant. Cùm enim præſtituti ſibi à divina pro- vidéntia temporis finem ignoraà- rent, nolébant inſidiantibus ſe te- mere tradere; ſed contra, cuùm ſci- rent, quod ſcriptum eſt, in mani- bus Dei eſſe hominum ſortes „ & Dominum mortificare, & vivificare, bôtiùs in finem usque perſevera- kant »circumeuntes, ut ait Apô- ſtolus, in meloòtis, & péllibus ca- rinis, egentes, anguſtiati, in ſo- Frudinibie errantes, & in ſpelùn- cis, & caveêrnis terræ laténtes, quo- ad vel definitum mortis tempus veniret, vel qui tempus ipſum defi- nierat Deus, cùm eis loquerétur, & inſidiantes cohibéret, aut certè perſecutoribus eos traderet, ut- cumque illi placuiſſet. e Deum laudamus. II. PIE III. MAJI. magnum pietätis opus. in feliq: de La 699. ixit Déôminus. 6 Dôminum omnes Gentes. 79. Ratres, Hoc enim fentite in vo- bis, quod & in Chriſto Jeſu: qui cùm in forma Dei eſſet; no rapinam arbitratus eſt eſſe ſe æ&½ ua- lIem Deo: ſed ſemetipſum exina- nivit., formam ſervi accipiens, in ſimilitûdinem hominum factus, & hàbitu invéêntus ut homo. V Exilla Regis prôdeunt: Fulget Crucis myſterium; Qua vita mortem pertulit 2 Et morte vitam prôtulit. Quæ vulnerata lanceæ Mucrône diro, criminum Ut nos lavaret sordibus, Manavit unda & sänguine. Empléta ſunt, quæ côncinit David fideli carmine; Dicendo nationibus: Regnavit à ligno Deus. udaâte rbor decéra, & fùlgida; Ornata Regis pürpura, Eléecta digno ſtinite Tam ſanctg membra tangere. 8 eata, cujus brachiis Prétium pepéndit ſæculi, Statéra facta corporis Tulitque prædam tartari. „ Crux ave ſpes unica, Paſchale quæ fers gaudium, VPiis adauge gratiam, Reisque dele crimina. Te, fons, ſalũtis Trinitas, Collaudet omnis ſpiritus, Quibus Crucis victôriam Largiris , adde præmium. Amen. Hoc ſignum Crucis erit in cœ- lo, alleluja. Cùm Dôminus ad judicäandum venerit, alleluja. O Grux ſplendidior cunctis aftris, mundo ceélebris, hominibus mul- tùm amabilis, sanéctior univerſis quæ ſola fuiſti digna portare talen- tum mundi; dulce lignum, dulces clavos, dulcia ferens pondera: ſalva ræséntem catérvam in tuis hoôdie audibus congregâtam, allel. allel. Eus, qui in præclara ſulutife- ræ Crucis inventione „ pPaſſio- nis tuæ miracula ſuſcitàſti con- céde, ut vitalis ligni prétio, æternæ vitæ ſuffràgia conſequamur. Qui vivis & regnas. n Ete ſanéæ lumen , beate Athana divinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei, alleluja. Juſtum dedùxit Dominus her vias rectas, alslin. 4 t oſten- it illi xegnum Pei, allel. . S Pxludi „ quæſumus Do- mine. ut ſuprà 694. . Ehriſtum Regem crucifixum, Venite, adorémus; allel. eſalmus. Venite. 1. Hymnus. D Ange lingua glorioſi; Lauream certaminis;, Et ſuper Crucis trophæo Dic triümphum nobilem; Quäliter Redémptor orbis Immolatus vicerit. Be bParentis protopläſti Fraude Factor condolens; Quando pomi noxialis In necem morſu ruit: Ipſe lignum tunc notaâvit; Pamna ligni ut solveret. de oplis Ordo gepe Muluitorm Ats ut arte Etmedehan Koſtis und Uando ve Henitüdo Mllus eſt: Nns, orb Argue vent Caine amic agit inkan Conditus p Membra pan Vilgo Mate⸗ Et bei man Arica cing enpitern, initzti gl Agua batr. lir gecus P Unius Trin audet unin Inyente Cnu O Doctor êptime ,„ Fccléſiæ Cnſis Arerec obbem nice⸗ Aelaja. —=ꝰ = £ Pleini. Liy. ſ lioc ſign alel. icindum er nolten Bene dchec Ppiſol, eA , flleiin, thura, te br tünzen, anicr, gäuciun, Im, minz. 8 Trinitan, lolritus, ctöriam temiuunn, 4 ncis etiti Cünmben enetit, A lor an hoont Sanckiotuue leelisnumn es folten Wan in i aun,de lieni elicne orlegnnnn Cprire, in cuciin Nis, 41, ſtos minis, 1oghec obilem; tor 0 3 ohlfi uloſent gials it! ritt oc opus noſtræ ſalùtis Ordo depopôſcerat, Multiformis proditoôris Ars ut artem falleret, Et medélam ferret inde; Hoſtis unde læſerat. Quando venit ergo ſacri Flenitú⁴do témporis, Miſſus eſt ab arce Patris Natus, orbis Coônditor;, Atque ventre Virginali, Carne amictus prodiit. Jagit infans Ihter arcéta Conditus præsépia: Membra pannis involuta Virgo Mater àlligat: Et Dei manus pedésque Stricta cingit faſcia. empiterna ſit beatæ Trinitati glôria, B Æπ qua Patri, Filioque;, Par decus Paraclito: Unius, Trinique nomen Laudet univérſitas. Amen. Inyvéntæ Crucis feſta recolimus, cujus præconium univéendum per orbem micanti lümine fulget, allelaja. Pialmus. Beatus vir. . us. Quare fremuérunt. aAlmus. Böômine; quid multi- pliciti. ue in C J. Hoc ſignum Crucis erit in coœ. lo, allel. Cùm Dominus ad ludicandum vénerit, allel. ater noſter. . Abſolutio. Exaudi Dômine. Bho. Benedictione perpéeétua. De Epiſtola beati Pauli Apoôſtôli ad Galatas. Uicuùmque ex opéribus legis OEbi „ ſub maledicto ſunt. Scriptum eſt enim: Maledictus omnis, qui non permäaänſerit in mnibus, quæ feripta ſunt in li- bro legis, ut faciat ea. Quoôniam autem in lege nemo juſtificatur apud Deum; manifeſtum eſt, quia juſtus ex fide vivit. Lex autem non eſt ex fide, ſed , Qui fecerit ea, vi- Vet in illis. Chriſtus nos redémit de malediéto legis, factus Pro no- is maledictum; quia ſcriprtum eſt: Malediéctus omnis, qui pendet in ligno: ut in Gentibus benedi- ctio Abrahæ figret in Chriſto Jeſu, ut, pollicitatiénem Spiritus acci- Piamus per fidem. 697 . Gloriôſum diem ſacra venci. fur Eccleſia, dum triumphäle reſe- ratur lignum, In quo Redemp- tor noſter mortis vincula rum- bens, callidum aſpidem ſupera- vit; alleluja, alleluja, allelũja. y. In ligno pendens noſtræ ſalutis sémitam Verbum Patris invénit. In quo. Ea0. Unigénitus Dei Filius. „De Epiſtola ad Philippénſes. CJOc enim ſentite in vobis „ quod & in Chriſto Jjeſu: qui cùm in forma Dei eſſet, non ra- pinam arbitratus eſt eſſe ſe æqua- lem Deo, ſed ſemetipfum exina- nivit, formam ſervi accipiens, in ſimilitudinem höminum factus 5 & habitu invéntus ut homo. Hu- miliavit ſemetipſum, factus obé- diens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod & Deus exaltavit illum, & donavit il- li nomen, quod eſt ſuper omne nomen; ut in nô⁴mine jJeſu omne genu flectatur, cœléſtium, terré- ſtrium, & infernorum: & omnis lingua confiteatur, quia Dhns Jeſus Chriſtus in glôria eſt Dei Patris. Grux fidélis inter omnes, arbor una nobilis: nulla ſilva talem pro- tert, tronde, flore, germine: Dulce lignum, dulces clavos 2 dulce pondus ſuſtinuit, alleluja. Super omnia ligna cedrorum tu ſola excelſior. Dulce. Spiritus ſancti gratia. De Epiſtola ad Coloſsenſes. N Chriſto inhabitat omnis ple- nitüdo divinitatis corporali- ter : & eſtis in illo repléti, qui eſt caput omnis principa- tus & poteſtâtis: in quo & circumciſi eſtis circumciſione non manufacta in expoliatiéne coôr- poris carnis, ſed in circumci- ſiône Chriſti: confepulti ei in Baptismo;, in quo & reſurrexiſtis per fidem operationis Dei, qui ſuſcitavit illum a moôrtuis. Er vos, cùm mortui eſsétis in deli- ctis, & præpäütio carnis veſtræ »„ convivificavit cum illo, donans vobis omnia delicta;: delens quod adverſus nos erat chirographum decréti, quod erat cçontrarium nobis, & ipſum tulit de medio , affigens illud Cruci; & expôlians Princibtus & poteſtaàtes, traduxit X § Lon⸗ 692 . . confidénter „ palàm triumphans illos in ſemetipſo. Hæc eſt arbor digniſſima, in Paradiſi mêdio ſituata, In qua ſal⁴tis auctor pröpria morte mor- tem ômnium fuperavit, alleluja;, allel. Jq. Crux præcellénti decore fúlgida, quàm Hélena Conſtantini mater concupiscenti animo requi- sivit. In qua- l1oria Patri. In qua. . Felix ille triumphus fit ſalus æ- Fris, vitæ lignum, mortis remé- dium, alleluja. . um invocarem. xvi. erba mea Aauribus. xvi. omine Dominus noſter. Xvii. Adorâmus te Chriſte, & bene- dicimus tibi, allelũja. Quia per Crucem tuam rede- miſti mundum, allel. ater noſter. psius pie- tas. B Deus Pater omnipotens. Oſt insignem victôriam, quam Conſtantinus Imperator;, divi- nitâs accépto ſigno Dominicæ Crucis, ex Maxentio reportavit, Hélena Conſtantini mater in ſom- mis admoônita, conquiréndæ Cru- cis ſtdio Jerosolymam venit: ubi marmôream vênéris ſtatuam in Crucis loco à Gentibus colloca- tam ad tolléndam Chriſti Domini Paſſionis memôriam;, poſt centum circiter octoginta annos everten- dam curàâvit. Quod item fecit ad Præsépe Salvatôris, & in loco ERe- ſurrectionis, inde Adonidis, hinc Jovis ſublato ſimulaàcro. Nos autem gloriari opôrtet in Cruce Démini noſtri Jeſu Chriſti, in quo eſt ſalus, vita, & reſurréctio noſtra: Per quem ſalvati, & li- berati ſumus, alleluja. Tuam Crucem adorämus Doô- mine; & recoôlimus tuam glorio- ſam paſtiônem. Per quem. Büo. Chriſtus perpétuæ. Taque lego Crucis purgato, altè defôſſæ tres Cruces érutæ funt 2 repertúsque ſeoôrſum ab illis Crucis Dominicæ titulus: qui cùm ex tribus, cui affixus fuiſſet, non apparéret, eam dubitatiònem sũſtulit miraculum. Nam Maca- rius Jeroſolymoôrum ces cuidam féminæ gravi morbo laboräãnti admovit: cui cùm réli- quæ nihil profuiſſentnadhibita ter- tia Crux ſtatim eam ſanavit. Dum ſacrum pignus ccolitus revelatur, Chriſti fides roboràtur: Adſunt prodigia divina in virga MOyſi primitùs figurata, allel.allel. ,Ad Crucis contaàctum resúrgunt moôrtui, & Dei magnalia reſeran- tur. Adſunt. Ignem ſui amôris. Elena, ſalutari Cruce invénta, 1 magnificentiſſimam ibi extrũ- xit Eccléſiam, in qua partem Cru- cis reliquit thecis argenteis inclu- ſam, partem Conſtantino filio de- tulit: quæ Romæ repolfita fuit in Eccléſia ſanctæ Crucis in Jeruſalẽ, ædificata in ædibus Seſſoriänis. Glavos êtiam àttulit filio , quibus ſanctiſſimum Jeſu Chriſti corpus fixum fùerat. Quo ex tempore Conſtantinus legem ſancivit, ne crux ad ſupplicium cuiquam adhi- berétur Mmta res, quæ anteà homi- nibus probro ac ludibrio ferat; venerationi & gloriæ eſſe c&œpit. Hoc ſignum Crucis erit in cœ- Io, cùm Dominus ad judicandum vénerit: 3 abſcoôndita cordis noſtri;, alleluja, allel. Cùm séderit Filius hoô- minis in ſede majeſtaàtis ſuæx, cœperit judicare ſæculũ per ignem. Tunc. 3 16ria Patri. Tunc. Adorâmus te Chriſte; & benedi- cimus tibi, quia per Crucem tuam redemifti mundum, allel. 4 antàâte Dömino. i eum ôminus regnavit: exuͤl⸗ tet terra. lix- . Im. Cantate Dômino- Ix. S. Omnis terra adoret ten & pfal⸗ lat tibi, allel. & bſalmum di- cat nomini tuo Domine; allel. Pater noſter. Abſo vinculis. n0. Evangélica léctio. Lectio ſanéti Evangélii Joaânnem. ſeeùnduͤm N illo témpore: Erat homo ex Phariſæis, Nicodémus nomine, princeps Judæôrum. Hic venit a Jeſum nocte, & dixit ei: Rabbi, rius . . Epiſcopus scimus, quia à Deo veniſti magi- factis Deo precibus, singulas cru- ſter. Et réliqua. Ho- Tunc maniféſta erunt Hommilia5 leogem Niderant dentes ſign⸗ Cüm autem Nalcha in di Iunt in non Giderunt in & dicit: pi ſiciebat. l Licit? Eint nomine Nice eumm nocke, INls, Iia 3 ltiſte ergo eils bt ipſe ur: Ne ſemns ticere fierit Deus Dulce li Ellce pond h digna huſus leculi lle ſient lo, cum Don ſenerit. Ou Dipinn enod s er nin eiu⸗ ttendimas. dtecebat eis Cnitei: An 1lgeis en geg tier Int denud. Neum, S b. Tales : it ia , ſed Endar d : cli 1. enhacidintt mn lanari mori⸗ Ctuce inthn mann Men ua he beni Kantino 0 ns elolin ömmino⸗ 1 etuiii, let te 4 Pllwnn Moinr helli, lectio⸗ lenn. ſei⸗ 1 ,Ptat “ eb ſe Homilia S. Auguſtini Epifſcopi. Icodémus ex his erat, qui cre- diderant in nomine jeſu, vi- déntes ſigna & prodigia , quæ fa- ciébat. Supériùs enim hoc dixit; Qúum autem eflet Jerosolymis in Paſcha in die feſto, multi credidé- runt in némine ejus. Quare cre- didérunt in noômine ejus: Séquitur & dicit: Vidéntes ſigna ejus, quæ faciebat. Et de Nicodémo quid dicit? Erat princeps Judæoôrum , nomine Nicodeémus., Sic venit ad eum nocte, & ait illi: Rabbi, ſci- mus, quia à Deo veniſti magiſter. Et iſte ergo crediderat in nomine ejus. Et ipſe unde crediderat: Se- quitur : Nemo enim poteſt hæc ſigna facere, quæ tu facis „ niſi fuerit Deus cum eo. Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus ſuſtinuit: *$ Quæ ſola digna fuit portare prétium hujus ſæculi, alleluja. Hoc ſignum Crucis erit in cœ- lIo, cùm Doôminus ad judicandum venerit. Quæ ſola. Divinum auxilium. W I erge Nicodemus de illis mul- tis erat, qui crediderant in no- mine ejus, jam in iſto Nicodémo attendàamus, quare Jeſus non ſe credébat eis. Reſpoôndit Jeſus; & dixit ei: Amen, amen dico tibi, niſi quis renatus fúerit dénuo, non voteſt vidére regnum Dei. Ipfis ergo ſe credit jeſus, qui nati fue- rint dénuò. Ecce illi crediderant in eum, & Jelus non ſe credébat eis. Tales ſunt omnes catechume- mi: ipſi jam credunt in nêmine Chriſti, ſed Jeſus non ſe credit eis. Inténdat, & intélligat chaâritas veſtra. Si dixérimus catechumeno: Credis in Chriſtum? Reſpondet: Credo, & ſignat ſe Cruce Chriſti : Portat in fronte, & non erubéſcit de Cruce Dômini ſui. Ecce credit in nômine ejus. Interrogemus eum: Mandúcas carnem Flilii hoô- minis, & bibis sânguinem Filii ho- minis? Neſcit quid dicimus, quia Jeſus non ſe crddicit ei. „„Sicut Méyſes exaltavit ſerpén- tem in desérfo, ita exaltari oportet Filium hôminis: * Ut omnis, qui Credit in ipſum, non péreat, ſed haheat vitam ætérnam; alleluja. Non miſit Deus Filium ſuum D „ . 699 in mundum, ut jùdicet mundum „ ſed ut ſalvétur niundus per ipſum. Ut omnis. loria Patri. Ut. Lexàander Românus, Adriano Imperatôre regens Eccléſiam, magnam partem Romanæ nobili- tatis ad Chriſtum convertit, Is conſtituit, ut tantümmodò panis & vinum in myſtério offerrétur: vinum autem aqua miſceri juſſit, Propter sanguinem & aquam, quæ ex Jeſu Chriſti latere profluxé- runt: & in Canone Miſſæ addidit: Qui pridie quam paterétur. Idem decrevit, ut aqna benedicta ſale admixte, perpetuò in Eccléſia aſ- ſervarétur; & in cubiculis adhibe- rétur ad fugandos dæmones., Se- dit annos decem, menſes quinque, & dies viginti, viræ ſanctitàte & ſalutaribus inſtitütis illûſtris. Mar- tyrio coronatus eſt unà cum Evén- tio & Theòdulo Presbyteris, ſepul- tüsque eſt via Nomentäana tértio ab Urbe lapide, eòôdem in loco , ubi ſecùri percuúſſus füerat, creatis divèrſo témpore menſe Decèmbri Presbyteris ſex, Diaconis duoô- bus, & Epiſcopis per divérſa loca quinque. Eoôrum corpora pôſt- eà in UOrbem translâta ;, in Ecclé- ſia ſanctæ Sabinæ coôndita ſunt. In eumdem diem incidit beata mors ſancti Juvenalis, Narnienſis Epiſcopi: qui cùm plúurimos in ea Urbe ſanctitàte & doctrina Chri- ſto peperiſſet, clarus miraculis in pace quiévit, ibique honorſficè ſe- pultus eſt. e Deum laudamus. II. A D L, A U D E S,» Magnum pietâtis opus 4 Omors môrtua tunc eſt, In ligno quando moôrtua vita fuit „ alleluja. . . Dminus regnavite Eu 11. 00 Salva nos Chriſte Salväâtor er virtütem Crucis, qui ſalvaſti etrum in mari, miſerére nobis, allel. Ecce Crucem Doômini, fügite partes advérſæ, vicit leo de tribu Juda, radix David, alle- luùja. Añfs Nos autem gloriari opoôrtef in Cruce Dômini noſtri Jeſu Chriſti, allelùja. Per ſignum Crucis de inimi- cis nôſtris libera nos Deus noſter, alleluùja. ratres „» Hoc enim. 696. Uſtra ſex, qui jam perégit, Tempus implens coôrporis Sponte libera Redemptor Paſſioni deditus, Agnus in Crucis levatur Immolandus ſtipite. elle potus ecce languet, Spina, clavi, lancea Mite corpus perforarunt: Unda manat, & cruor; Terra, pontus, aſtra, mundus, Quo lavantur flumine. Grux fidelis, inter omnes Arbor una nôbilis: Silva talem nulla profert Fronde, flore, germine: Dulce ferrum, dulce lignum Dulce pondus süſtinent. lecte ramos arbor alta; Tenſa laxa viſcera, Et rigor lentefcat ille, Quem dedit nativitas; Et ſupérni membra Regis Tende miti ſtipite. &. ola digna tu fuiſti Ferre mundi victimam; Atque portum præparare Arca mundo naufrago, Quam ſacer cruor peruûnxit, Fuſus Agni corpore. § empitérna ſit beatæ Trinitati glöria, Rqua Patri, Filioque, Par decus Paraclito: Unius, Trinique nomen Laudet univerſitas. Amen. „ Adoramus te Chriſte, & bene- dicimus tibi, alleluja. Quia per Crucem, tuam rede- miſti mundum, alleluja. Super êmnia ligna cedrôrum, tu fola excélſior, in qua vita mundi pepéndit, in qua Chriſtus trium- Phavit, & mors mortem ſuperavit in ætérnum;, alleluja. ſ eus, qui in præclâra. 696. A3. Filiæ Jerulalem, venite & vidéte Martyres cum coroônis, qui- bus coronavit eos Dôminus, in die ſolemnitatis & lætitiæ, allel. allel. Pretiôſa in conſpectu Démini, alleluja. Mors Sanctòrum ejus, allel. Oratic Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui ſanctoôrum tuorum Alexandri, Eventii, Theoduli, atque Juvenalis natalitia colimus, à cunctis malis imminéntibus, eòrum interceſſionibus liberemur. Per Dôminum. a,, Salva nos. gratres „ Hoc enim. Hoc ſignum Crucis erit in cœlo, * Allel. allel. Hoc ſignum Càùm Doôminus ad judicandum vénerit. Allel. allel. Gloôria Patri. Hoc ſignum. Adoramus te Chriſte, & benedicimus tibi, allel. Quia per Crucem tuam rede- miſti mundum, alleluja. Ecce Grucem Dômini. Ihi autem abſit gloriari, niſi in Cruce Dômini noſtri Jeſu Shriſti: per quem mihi mundus crucifixus eſt, & ego mundo. „ Adoramus te Chriſte, & benedicimus tibi, Allel. allel. Adoramus. Quia per Crucem tuam redemiſti mundum. Alleh-all. lôria Patri. Adoräâmus. v. Omnis terra adoret te, & pſal- lat tibi, allel. ge, Pſalmum dicat nômini tuo Dômine, allel. Per ſignum Gruéis. Umiliavit Temetipfum factus Mobediens usque ad mortem; mortem autem crucis: propter uod & Deus exaltavit illum, & donavit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen. . ge, br. Omnis terra adoôret te & pfallat tibi„ & Alleluja, allel, Omnis. y. Pſalmum dicat nomi- ni tuo Démine. Alleluja, allel. 16ria Patri. Omnis. J. Hoc ſignum Crucis erit in cœlo; allel. Gùm Dôminus ad judicandum vénerit, allelja. ncem ſa Num confr lentia, ſun D1 a. Kmi omini nen nas malgar tiola, dedi Dariyit ear- Ppecie 1Ua, allelun ſete proce us m Kinte beite Mon conerſion elicorite Ntriüsgue i d geplor Culentiam num noltrn Mori cltern ccele tuo, guen ein Chri Operibus . Ficluitäfen AADeum 1n Manicl lt, lien uamn Ma Mhi iplum It ad Py nkerket, et, ejus & a etitat dantninn, „Aohte tüciner B Lerte min ecie l inten teena. Ri A (üm Kitien n mohd gi in Nu vnſbean eni Mors Amenn Imts, Onniſea nctorumn tan fiTheocalien Ita colimg, ucetn Idn, alelie, Cnnlni. clich altarit O magnum 699. P 696. Crucem ſandtam subiit, qui infeér- num confrégit, accinctus eſt po- téntia;, ſurréxit die tértia , allel. atio. Deus, qui in præclara. 696. DIE IV. MA JI. fia. Simile eſt regnum cœlôrum hômini negotiatori, quærénti bo- nas margaritas: invênta una pre- tiôſa, dedit mnia ſua, & com- Paravit eam, alleluja. F. Spécie tua, & pulchritüdine tua, alleluja. Intende, proô- ſperè procéde, & regna, alleluja. Eus mœréntium conſolator; & in te ſperantium ſalus, qui beàtæ Mônicæ pias lacrymas in converſiòne filii ſui Auguſtini mi- ſericôrditer ſuſcepiſti: da nobis utriüsque intervéêntu peccata no- ſtra deploràare, & gratiæ tuæ, in- dulgentiam invenixe. Per Dômi- num noſtrum. Onica, ſanéti Auguſtini dupli- citer mater, quia eum & mun- do & cœlo péperit; marito môr- tuo, quem ſenectúte confefctum Jeſu Chriſto conciliavit, caſtam & opéribus miſericordiæ excitatam viduitatem agébat: in aſsiduis verò ad Deum oratiônibus pro filio, qui in Manichæôrum ſectam incide- rat, lacrymas effundébat: quem etiam Mediolänum ſecùta eſt : ubi ipſum frequénter hortabatur, f ut ad Epiſcopum Ambroôoſium ſe confértet. Quod cùm ille feciſ- ſet, ejus & piblicis conciénibus, & privatis collôquiis Cathôlicæ fi- dei veritatem edoctus, ab eôdem baptizaàtus eſt. Propter veritätem, & manſue- tůdinem, & juſtitiam: „½ Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua, all. V. Spécie tua,„ & pulchritúdine tua inténde, pröſperè procéde, & regna. Et deducet. POx in Africam redeuntes , cùm ad Oſtia Tiberina con- ſtitiſſent, incidit in febrem. Quô in morbo, cùm eam quodam die 7oT anima defeciſſet, ut ſe collgit 5 Ubi, inquit, eram? Et aſtantes intuens: Pônite hic matrem ve- ſtram, tantùm vos rogo, ut ad altare Doômini meminéritis mei. Nono autem die beata mulier animam Deo réddidit. Ejus cor- pus ibi in Eccleſia ſanctæ Aureæ ſepuúltum eſt: quod pôſteàâ Marti- no quinto ſummo Pontifice Ro- mam translatum, in Eccléſia fan- cti Auguſtini honorificè conditum Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- quitatem: & Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. all. Propter veritatem, & manſue- tûdinem, & juſtitiam. Propteéreâ. Ubdit verò Auguſtinus de ma- tris morte diſſerens: Neque enim decére arbitrabamur, funus illud quéſtubus lacryméôſis, gemiti- busque celebrare, quia illa nec mi- ſerè,nec omninò moriebatur: hoc & documéntis morum ejus, & fi- de non ficta, rationibúsque certis tenebamus. Atque inde paulatim reducebam in priſtinum ſenſum ancillam tuam, converſationém- que ejus piam in te, & ſanctam, in nos blandam atque morigeram »„ qua sůbitò deſtitutus lum, & li- buit flere de illa, & pro illa: & ſi quis peccatum invenerit, fleviſſe me matrem meam exigua parte horæ, matrem oôculis meis moôr- tuam, quæ me multôs annos fléve- rat, ut culis ſuis viverem, non irrideat: ſed pôtiùs ſi eſt grandi charitàte, pro peccaâtis meis fleart ipſe ad te Patrem omnium fratrum GChriſti tui. Fallax grätia, & vana eſt pul- chritüdo: à Mülier timens Deum, ipſa laudabitur, all?. Date ei de fructu mänuum ſuarum,, & lau- dent eam in portis épera ejus. Mülier. loria Patri. Mülier. L ectio ſancti Evangélii ſecunduùm Lucam. IN illo témpore: Ibat Jeſus in civitatem, quæ vocatur Naim: & ibant cum eo diſcipuli ejus, & turba copioſa. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. E juvene illo reſulcitàto ga= viſa eſt mater vidua: de hos mini- 72 „ minibus in ſpiritu quotidie ſuſci- tätis gaudet mater Eccléſia. IIIe quidem môrtuus erat corpore: illi autem mente. IIIius mors vi- sibilis viſibiliter plangebatur: il- lorum mors invisibilis nec quære- batur, nec videbatur. Quæsivit ille, qui néverat môrtuos. IIle ſolus nôverat môrtuos, qui pôterat fa- cere vivos. Niſi enim ad moôrtuos ſuscitändos veniſſet „ Apò ſtolus non diceret: Surge, qui dormis, & exürge à môrtuis, & illuminabit, te Chriſtus. . Os ſuum apéruit ſapiéntiæ, & lex cleméntiæ in lingua ejus: con- ſideravit sémitas domus ſuæx: Et panem otiôſa non comedit, alleluja. Guſtavit & vidit, quia bona eſt negotiatio ejus: non ex- tinguétur in nocte luceérna ejus. Et panem. Res autem môrtuos invenimus à Dômino reſuscitatos viſibili- ter, millia invifibiliter. Quod au- tẽ môrtuos viſibiliter ſuscitaverit, quis novit? Non enim omnia, quæ fecit, ſcripta ſunt. Joaânnes hoc dixit: Multa alia fecit jeſus, quæ ſi ſcripta eſſent, arbitor, totum mun- e dum non poſſe libros capere. Multi ergo ſunt alii ſine dúbio ſu- ſcitatit ſed non ſunt tres fruſtrà comemorati. Döminus enim noſter JeſusChriſtus, ea quæ faciébat cor- orâliter, étiam ſpiritàliter volébat intélligi. Neq; enim tätùm miracula propter miracula faciébat: ſed ut alla, quæ faciébat, mira eſſent viden- tibus, vera eſſent intelligéntibus. Regnum mundi, & omnem or- nätum ſæculi contémpſi propter amôrem Dômini mei Jeſu Chriſti: * Quem vidi, quem amavi, in quë Crédidi, quem diléxi: allel. . Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego pera mea Regi. Quem. Sloria Patri. Quem. ) Uemaàdmodum qui videt lit- teras in coôdice &ptimè ſcrip- to, & non novit légere, laudat quidem antiquarii manum, admi- rans àpicum pulchritúdinem; ſed quid ſibi velint: quid indicent illi apices, neſcit; & eſt culis lauda- tor, mente non cögnitor. Alius autem & laudat artificium, & ca- pit intellectum: ille ütique, qui Ron ſolùm vidére; quod commu- ne eſt mnibus, poteſt, ſed étiam légere, quod qui non didicit, non poteſt. Ita qui viderunt Chriſti miracula, & non intellexérunt, quid ſibi vellent, & quid intelli- gentibus quodammodo innuerent, mirati ſunt tantùm, quia facta ſunt: alii verò & facta mirati, & intellé- cta aſſecùti. Tales nos in ſchola Chriſti eſſe debemus. Pe Deum laudamus. II. pIE V. MAII. Sacerdos & FPôntifex Amaäavit eum. de Communi e XXXV. Eus, qui ad conteréndos Ec- clêeſiæ tuæ hoſtes, & ad divi- num cultum reparandum, B. Pium quintum Pontificem maâximum eli- gere dignatus es: fac nos ipsius deféêndi præsidiis, & ita tuis in- hærére obséquüs; ut mnium ho- ſtiüm ſuperatis insidiis, perpetua pace lætémur. Per Dôminum no- rum. S Ius in oppido Insübriæ, quod Boſchum vocant, natus, ſed è Bonônia oriúndus ex nôbili Ghis- leriõrum familia, cùm quatuòrde- cim eſſet annorum, Ordinem Præ- dicatoôrum ingréſſus eſt. Erat in eo admirabilis patientia, profunda hu- militas, ſumma vitæ auſtéritas, con- tinuum oratioônis ſtüdium,& re- gularis obſervantiæ, ac divini ho- nôris ardentiſſimus zelus. Philo- ſophiæ verò ac Theologiæ incúm- ens, àdeô in iis excélluit, ut il- las docéndi munus magna cum laude per multos anos exercüerit. Sacras conciônes pluribus in locis cum ingénti auditôrum fructu ha- buit. Inquiſitoôris officium invio- labili animi fortitudine diu ſuſti- nuit: multasque civitaâtes, non ſi- ne vitæ diſcrimine, ab hæreſi tune graſsante immuúnes ſervavit. Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei, allel. Nihil proficiet inimicus in éo, Manus. & filius iniquitatis non nocébit ei. ℳ aulo Virtü⸗ NWepesinu tum prom inter Ron Cardinale al Eecleſi Apinis 3 Plures in cognoyiſſ. ſtrayit, kel teyetlus, negotiis elat Apot ſmalo⸗ Uio, prete clectuspon neecepte lit, kuit in eperpet ſica diſci tellus jabo 1bug alsi Fincis egé Ceiciens bw Pooli ut inpicn Nöſui a⸗ tem, & ex nei: * lur ei, etum me Unri eum. Tlimär Relitü pi⸗ itcltlle⸗ üumarmi, buͤs deyie ipln don, keyelante, lüinbus ine Miplos In Uletupin arerbiſſin ne tolerät elg, cümde teplllet, n kehcicitai Iind ſehtin ſteſeutth ſtanns Alntiguätue llica ſunch mna ſihe ut, multn on atri Ulte rode tifce mir vicerunt d. ,& uti bmodoim les nor n nus. nus, I. . Aöt. 1 . . cotttteriel! es, A Auncum Nlr elogtinen eeelit,un ns eia, zios hheltl plünbus hi Paulo quarto, cui ob eximias „virtùtes chariſſimus erat, ad Nepesinum & Sutrinum Epiſcopa- tum promoôtus, & poſt biénnium inter Romanæ Eccléſiæ Presbyteros Cardinales adſcriptus fuit. Tum ad Eccléſiam Montis Regalis in Sub- alpinis à Pio IV. translatus, cůùm plures in eam abuſus irrepsiſſe cognoviſſet,, totam Diœceſim lu- ſtravit, rebäüsque compoſitis Romã revérſus, graviſſimis expediendis negotiis applicatus, quod juſtum erat, Apoſtolica libertate, & con- ſtantia decernébat. Môrtuo autem Pio, præter omnium expectationé eléétus Pôntifex, nihil in vitæ ratio- ne, excépto exterioôri habitu, imuta- vit. Fuit in eo Religioônis propagäã- dæ perpetuũ ſtudium, in Eccleſiaâ- ſtica diſciplina reſtituenda inde- féſſus labor, in extirpandis errô- ribus aſsidua vigilantia, in ſuble- vandis egentium neceſſitatibus in- deficiens beneficéntia, in Sedis A- Laltolez. júribus vindicandis ro- ur invictum. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltavi elééctum de plebe mea: * Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. ] Invéni David ſervum meum, oôleo ſanéto meo unxi eum. Manus. ElimüTurcârum ryrannu multis 3 elat victoriis, ingente compa- räta-claſſe, ad Echinadas inſulas nõ tam armis, quàm fuſis adDeum pré- cibus devicit. Quam victôriam ea ipla hora, qua obreênta fuit,; Deo revelante, cognovit, ſuisque fami- liaribus indicavit. Dum verò novã in ipfos Turcas expeditionem mo- lirétur, in gravem morbum incidit, & acerbiſſimis dolòribus patientil- ſimè tolerätis, ad extréma devéni- ens, cùm Sacraménta de more ſus- cepiſſet, änimam Deo placidiſſimè réddidit ano milléſimo quingenté- ſimo ſeptuageſimo ſecuúndo, ætatis ſuæ ſexagéſimo octàvo, cùm ſedilſ- ſet annos ſex, menſes tres, dies vi- gintiquatuor. Corpus ejus in Ba- silica ſanctæ Mariæ ad Præsépe ſumma fidélium veneratiône coôli- tur, multis à Deo ejus interceſ- ſiône patratis miräculis. Quibus rité probatis, à Cleménte XI:è Pon- tifice maximo Sanctôrum nümero adicriptus eſt. 7⁰⁸ ge. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtůtes operatus eſt; & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populérum. . V. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Iplſe. . . l1ria Patri. Ipſe. omo péregrè. XXXik. DIE VI. MAII. In fervéntis blei d'lium miſ- ſus beatus Joannes Apôſtolus, divi- na ſe protégénte graâtia, illæſus e- xivit, alleluúja. Eus, qui cônſpicis, quia nos undique mala noſtra pertùr- bant, præſta, quæſumus;, ut beati Joannis Apôſtoli tui & Evangeliſtæ intercéſſio gloriôſa nos protegat. Per Doôminum. Dum eſſet ſummus. xli. Juſtum deduxit: xXl. 702. 37r. Ex libro S. Hierénymi Presbyteri contra Jovinianum. Oànnes Apôſtolus, unus ex dis- cipulis Dômini , qui minimus natu traditur fuiſſe inter Apéôſto- los, & quem fides Chriſti virgi- nem repérerat, virgo permanſit: & ideò plus amâtur à Doômino & recúmbit ſuper pectus Jeſu; & quod Petrus, qui uxôrem habue- rat, interrogare non audet, illum rogat, ut interroget: & poſt reſur- rectionem, nunrtiante Maria Mag- daléne, quod Doôminus reſurrexif ſet, uterque cucürrit ad ſepul- chrum, ſed ille prævénit: cum- que eſſent in navi, & Liſcareutur 0 iil dacu Genéſareth: Jeſus ſtabat in littore, nec ſciébant Apôſtoli: quem viderent: ſolus virgo virgi- nem agnôſcit, & dicit Petro, Dôminus eſt. Lux perpetua luceébit Sanctis tuis Dömine, & Et ærernitas tém- porum, alleluja, alleluja. Lætitia ſempiterna erit ſuper caàpita eòrum: gâudium & exulta- tiôonem obtinébunt. Et æternitas. „ Uit autem joânnes, & Apôſto- ◻ lus, & Evangeliſta, & Prophéeta. Apôſtolus, quia ſcripſit ad Ecclé- ſias ut magiſter: Evangeliſta , quia librum Evangélii condidit, uod excéptoMatthæo alii ex duoô- decim Apôſtoli non fecérunt; Pro- phéta; vidit enim in Patmos inſu- la, in qua fúerat à Domitiano Prin- cipe ob Domini martyrium relega- tus, Apocalypſim, infinita futu- rôrum myſtéria continéntem. Re- fert autem Tertullianus, quod Ro- mæ miſſus in ferventis olei doôli- um, puürior & vegérior exiverit, quàm iantraverit. Virtüůte magna reddébant Apô- ſtoli & Teſtimoôonium reſurrectio- nis Jeſu Chriſti Doômini noſtri, al- lelúſa, alleluja. Repléti quidem Spiritu ſancto loquebantur cum fiducia verbum Dei. Teſtimônium. Ed & ipfſum ejus Evangélium multùm diſtat a cêteris. Mat- thæus quaſi de hoômine incipit ſcri- bere: Liber generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham: Lucas à ſacerdotio Zachariæ: Mar- cus à prophetia Malachiæ; & Iſaiæ. Primus habet faciem hominis , propter genealogiam: fecúndus faciem vituli, propter ſacerdòôtium: tértius faciem leônis, propter vo- cem clamantis in desérto: Parate viam Dômini, rectas facite semi- tas ejus. Joannes vero noſter quaſi aquila ad ſupérna volat, & ad ip- ſum Patrem pervénit, dicens: In rincipio erat Verbum, & vVer- um erat apud Deum, & Deus erat Verbum. Iſti ſunt agni novélli, qui an- nuntiavérunt, allel. modò vené- runt ad fontes „* Repléti ſunt claritate, allel. allel. In con- ſpéctu Agni amicti ſunf ſtolis al- bis, & palmæ in manibus eorum. Repléti. & loria Patri, Kepléti. L éctio ſanéti Evangélii ſecundùm Matthæum. IXR illo témpore: Accéſſit ad Je- ſum mater filiò rumzebedæi cum filiis ſuis, adoérans & petens ali- quid ab eo. Et réliqua. Homilia ſancti Hierônymi . Presbyteri. . 2 IA à* . I0 Marth., e. 2 INde opiniöonem regni habet mater filihrum Zebedæxi, ut cùm Dôminus dixerit: Filius hô- minis tradétur principibus ſacer- dotum, & Scribis, & condemna- bunt eum morte, & tradent Gen- tibus ad illudendum, & flagellan- dum, & crucifigendum; & igno. miniam paſſionis timéntibus diſ- cipulis nuntiaret; illa gloriam po- ſtulet triumphantis? Hac, ut reor, ex cauſa, quia poſt ômnia dixerat Dôminus: Et tértia die resürget; putavit eum mulier poſt refſurre- ctionem illicò regnatürum, & hoc uod in ſecundo adventù promit- titur, in primo eſſe compléndum: & aviditäte feminea præsentia cupit, immemor futuroͤrum. Ego ſum vitis vera, & vos pal- mites: *ε Qui manet in me, & ego in eo, hic fert fructum multum, alleluja, alleluja. „ Sicut dilé- xit me Pater, & ego diléxi vos. Qui manet. IAter pôſtulat, & Dôminus Mdifcipulis lôquitur: intelli- ens, preces ejus ex filioõrum de- cêndere voluntäte. Potéſtis bi- bere calicem, quem ego hibitu- rus ſum ? Calicem in Scribtüris divinis paſſionem intelligimus, juxta illud: Pater, ſi poſsibile eſt, transeat à me calix iſte. Et in Pſalmo: Quid retribuam Doômino pro omnibus, quæ retribuit mihi? Calicem ſalutaris accipiam, & no- men Doômini invocabo. Statimque infert , quis iſte ſit calix: Pretioſa in conſpeéctu Dômini mors Sancto- rum ejus. . „.¾ Candidi facti ſunt Nazarzi e- jus, allel ſplendorem Deo dedé- runt, alleluja: * Et ſicut lac coa- gulati ſunt; allelùja, allelùja. Candidiôres nive, nitidiores lacte, rubicundiores ébore anti- quo, ſapphiro pulchriôres. Et. loria FPatxi. Et ſicut. 4.6 %—64 Veriti matty. is ridelie cün Seript tantum Ap. Dite trunc Pröpria mo ſi legamus in guibus Dropter me keryentis 0 1d lulcipien athleta proe legitus in Vicebimus Ceknifle, 8 litem confe Pteriin can uet perſec Zulnem. eDeum DIE . Lud s tnis De hor⸗ Un Alle Oinino gane Voe eer ſen ſbial Dus, pro lus bonti ; t omn d Auxiliun Den conle CNinum. . 8 & hetens tin e lesl le hok let Auatrum A krent ne⸗ S en flion lehtioten eln Uæritur, quômodo caâlicem martyrii filii Zebedæi Jaco- bus vidélicet & Joannes biberint: cùm Scriptüra narret, Jacôbum tantùm Apoſtolum ab Herode ca- pite truncatum, Joannes autem propria morte vitam finierit. Sed ſi legamus Eccleſiaſticas hiſtôrias, in quibus fertur, quòôd & ipfe propter martyrium fit miſſus in fervéntis olei dolium, & inde ad ſuſcipiéndam coronam Chriſti athléta procéſſerit, ſtatimque re- legatus in Patmos inſulam ſit : vidébimus martyrio ànimum non defuiſſe, & bibiſſe oannem ca- licem confefſiônis, quem & tres pùeri in camino ignis bibérunt, licet perſecutor non fuderit san- guinem. .Z e Deum laudâmus. II. DIE VII. MAII. Lux perpétua lucébit San- Gtis tuis Domine, & ætérnitas tém- pPorum, allel. Sancti & juſti in Dômino gaudéte, alleluja. Vos elégit Deus in hæredita- tem ſibi, allel. . Eus, pro cujus honéôre glorio- ſus Pontifex Stanislaus glà diis impiôrum occùbuit: Præſta, quæſu- mus; ut omnes, qui ejus implo- rant auxilium, p. Mmônis ſuæ ſalu- tarem conſequantur efféctum. Per Dôminum. Seanialius pPolònus, apud Gra- côùiam nôbili génere natus, & piis paréntibus, qui äntea per an- nos triginta ſtériles, illum a Deo précibus impetrarunt, ab ineùnte ætàte futuræ ſanctitätis ſpécimen dedit. Adoléſcens bonis aärtibus ôperam navavit, multumque in ſacra Canonum, & Theologiæ do- rina profécit: paréntibus mor- tuis, amplum patrimonium pau- péribus diſtribuit, vitæ monaſticæ deſidério. Sed Dei providentia Canônicus Cracoviénſis, & con- eionator factus à Lampérto l'piſco- Bkev. Rom. 705 PO, in ejus péôſteà locum „ qJuam- vis invitus, ſufficitur. Quo in mu- nere omnium paſtoralilum vVirtu- tum laude, & præcipuè miſericôr- dia in pauperes enituit. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dömine, Et æternitas témporum, allelũúja, allel. Lætitia ſempitéêrna erxit ſuper càpita eòrum: gaudium & exuita- tionem obtinébunt. Et. Rat tum Poloniæ rex Boleslâus, duem graviter offendit, quòd illius notam libidinem püblice ar- guébat. Quare in ſolemni regni conventu Stanislaum per calum- niam in judicium coram ſe vocâàri curxat, tamquam pagum ccuüparet, dquem Eccléſiæ ſux nomine co= emerat. Quod cùm neque tabulis brobare poſſet, & teſtes veritatem dicere timérent, ſpondet Epiſco- Pus, ſe Petrum pagi venditoôrem » qui triénnio ante obierat , intra dies tres in judicium adductürum. Conditione cum riſu accépta, vir Dei toto triduo jejuniis, & oratio- ni incumbit: ipio ſponſionis die poſt oblatum Miſſæ ſacriſicium „ Petrum è& ſepúlchro surgere jubet, qui ſtatim redivivus Epiſcopum ad régium tribnal euntem séquitur »„ ibique Rege & céteris ſtupore at- tônitis, dé agro à ſe vendito „ SG& prétio ritê ſibi ab Epiſcopo perſo- luto, reſtimônium dicit „ atque iterùm in Dômino obdormivit. In ſervis ſuis „ alleiuja * Conſolabitur Deus, alleluja. Judicabit Dominus pôpulum Aum »& in ſervis ſuis. Conſola- itur. T Boleslaum fruſtra ſæpè ad- mônitum, Stanislaus tandem à fidélium communiône rémovet. Ille iracundia furens : milites in Eccléſiam immittit , ut ſanctum Epiſcopum confôdiant: qui ter conati, occulta vi, tértio divini- tùs ſunt depùlſi. Poſtrémo impius Rex Sacerdéôtem Dei, hoſtiam im- maculâtam ad altàre offeréntem „ ſua manu obtruncat: corpus mem- bratim conciſum, & per agros pro- jéctum, aquilæ a feris mirabiliter deféendunt. Mox Canénici Craco= viénſes ſparſa membra, nocturni de cœlo ſplendoôris indicio colli- gunt, & ſuis locis apte diſponunt 1 guæ 7⁰⁶ quæ sübitò ita inter ſe copulaâta st, ut nulla vulnerũ veſtigia exta- rent. Multis præterea miraculis ſer- vi ſui sãctitaté De declaravit poſt ejus mortem: quibus permôtus In- nocéntius IV. ſumus Pontifex illu in Sanctôrum númerum rétulit. Filiæ Jerúſalem, venite & vidéte Martyres cum coronis, quibus co- ronavit eos Dominus, In die ſolemnitatis, & lætitiæ, alleluja. Quôniam confortavit ſeras por- tarum tuarum, benedixit filios tuos in te. In. loria Patri. In. go ſum vitis vera. Xxiv. BIE VIII. MAII. Stetit Angelus. 70⁰9. ixit ca. 77. audate Dnñm omnes Gentes. 79. Düs. Quĩ victor in cœlum redis, Gum Patre & almo Spfritu, In ſempiterna ſæcula Amen. Stetit Angelus juxta aram tem- Ppli, alll. Habens thuribulum aureum in manu ſua, allel. Dum ſacrùm myſtérin céêrneret jo- annes Archangelus Michael tuba cécinit: Ignosce Dñe Deus noſter: qui aperis librum, & ſolvis ſigna⸗ cula ejus, allel Eus, qui miro ordine Angelorũ miniſtéria, hominumque di= ſpénſas: concéde propitius; ut à quibus tibi miniſtrantibus in coœlo semper aſsiſtitur, ab his in terra vi-= ta noſtra muniatur. Per Düm. Sancti & juſti in Domino gaudéte, allelúja: vos elégit Deus in hære- ditatem ſibi, allel. . Pretiôſa in conſpéctu Dñi, allel. Mors Sanctôrum ejus, allel, eus, pro cujus honoôrze. 70⁰5. egem Archangelôruùm Düm, Venite, adorémus;, allel. enite, 1. e ſplendor. Ignifiéaviteus, quæ oportet fie- ri citò, loquens per Angelum ſu- um ſervo ſuo Joanni, qui teſtimé- nium perhibuit verbo Dei, & teſti- monium jJeſu Chriſti, quæcumque vidit. E ſplendor, & virtus Patris, Te vita, Jeſu, cordium, Ab ore qui pendent tuo, Laudamus inter Angelos. ibi mille denſa millium Ducum corôna militat: Sed éxplicat victor Crucem Michael ſalútis signifer. racônis hic dirum caput In ima pellit tartara, Ducémque cum rebéllibus?p Cœleéſti ab arce fùlminat. ontra ducem ſuperbiæ Sequàmur hunc nos Principem, Ur detur ex Agni throno Nobis corona gloriæ. eo Patri ſit gloria, Et Filio, qui à môrtuis;, Surréxit, ac Paraclito, In ſempitérna ſæcula. Amen. Concuſſum eſt mare, & contrémuit terra,ubi Archaàngelus Michael de- ſcendébat de cœlo, allel. mine Doôminus noffér⸗ n Pömino confido. ômine; quis habitabit. 884. Stetit Angelus juxta aram tem- pli, allel. Habens thuribulum aureum in manu ſua, allel. Ex Daniele Prophéta. Sspiciébam, donec tHroni poͤſiti ſunt, & antiquus dierum ſedit: veſtimentum ejus canditum quah nix: & capilli capitis ejus quaſi lana munda:thronus ejus flammæ igmis. rotæ ejus ignis accénſus. Fluvius igneus rapidùsque egrediebatur à facie ejus. Millia millium miniſtra- bant ei, & décies millies centena millia aſſiſtébant ei: judicium le- dit, & libri apérti ſunt. Aſpiciebam propter vocem ſermonum gran i⸗ um, quos cornu illud loquebatur . & vidi, quôniam interfécta eſſet eſu, tibi ſit gloria béſtia, & periiſſet corpus ein & träditun dum igni. Hactum um comm cumklichat cita eſt vox tlum dalus Nipotenti . Millia m E ateies ee hant ei. Al le auten wenſs Fium magnu leyini öcule Lece vir unu nes ejus acc Colpus ejus cies ejus § obenli ej⸗ Elrichia nn usgue: nbaancdent Els ut VOX llem ego l Dor viri, Mon fiderun Muit luper ſeoniitun Khon teimd Eieii⸗ ne) & emar M Vitiumn (Ketit l, Mein 1 Mnun ſua! eramln: Ulectu De I (0 ia Itdun tuun ind domin 1m teiin, o ltin, la. Anen Sun m bens thudl luu, de kenn cener, us Miche! Düe Deun ſohit epoittin Kkruntibun emmokn eeteun hr ll. fumn eli, uo u elarumdin 7. 4⁰ emus, 1. hdot. nutele⸗ ngells clon NMüng, nfdo,. N. 6334. g lnsſutn uzen 1un, A e Pophent oi ner ffl 0 lenn & träditum eſſet ad comburén- dum igni. Factum eſt ſiléntium in cœlo, um committeret bellum draco cum Michaéle Archaàngelo: AH- dita eſt vox millia millium dicén tium: Salus honor, & virtus om- nipoténti Deo, allel. , Millia millium miniſtrabant ei, & désies centéna millia aſſiſté- ant ei. Audita. Ie autem vigéſima & quarta menſis primi eram juxta flu- vium magnum, qui eſt Tygris. Et levavi culos meos, & vidi: & ecce vir unus veſtitus lineis, & re- nes ejus accincti auro obrizo, & corpus ejus quaſi chrysoôlithus, & fäcies ejus velut ſpécies fulguris, & oôculi ejus ut lampas ardens: & brachia ejus, & quæ deorſum ſunt usque ad pedes, quaſi ſpecies æris candéntis: & vox ſermonum ejus ut vox multitudinis. Vidi autem eso Daniel ſolus viſiônem, Porrô viri, i non vidérunt: ſed terror nimius irruit ſuper eos, & fugérunt in abſconditum. Ego autem relictus ſolus vidi viſiõnem grandem hanc: &W non remanſit in me fortituùdo , ſed & ſpécies mea immutata eſt in me, & emarcui, nec habui quid- quam virium. Stetit Angelus Juxta aram tem- pli, habens thuribalum aureum än manu ſua: & data ſunt ei in- cenſa multa: Et aſcéndit fu- mus arômatum de conſpéctu Doômini, allel. In Son eu Angeléôrum pſal- lam tibi, ddorabo ad templum ſanctum tuum, & confitébor nomi- ni tuo Dômine. Et aſcéndit. T audivi vocem ſermônum ejus: & audiens jacébam con- ſternatus ſuper faciem meam, & vultus meus hærébat terræz. Et ecce manus tétigit me, & erexit me ſuper génua mea, & ſuper arti- culos manuum mearum. Et dixit ad me: Daniel vir deſideriorum, intéllige verba; quæ ego loquor ad te, & ſta in gradu tuo :nunc enim ſum miſſus ad te. Cume ué dixiſſet mihi ſermonem iſtum, ſte- G tremens. Et ait ad me : Noli metüere Dâniel: quia ex die pri- mo, quo poſuiſti cos tuum ad in- .— ſimis diébus, qui erant mecum, manu Angeli in telligéndum, ut te affligerey in conſpéctu Dei tui, exaudita funt verba tua, & ego veni Propter ſer- mones tuos. Princeps autem re- gni Persârum reéſtitit mihi viginti & uno diébus; & ecce Michael unus de Principibus Primis venit in adjutòrium meum, & ego re= manſi ibi juxta Regem Persarum. Veni autem, ut docerem te, quæ yentura ſunt popalo tuo in novii⸗ ſimis quoniam adhuc viſie in dies. In conſpectu Angelorum pfſal⸗ lam tibi, & adoraâbo ad templum ſanctum tuum, Er confitébof nomini tuo Doômine: allel. „ Super miſericordia tua, & ves ritàte tua: quôniam masnificaſii ſuper nos nomen ſanctum tuum. Et confitebor. löria Patri. Et Michael Archaângele, veni in ad=- jutôrium Ppaulo Dei, allel. . Gli enarrant. omini eſt terra. enedicam Doôminuma Iin omni témpore. 886. Aſcéndit fumus aromatum in conſpectu Dômini, allel. De manu Angeli, allel. BEätum Michaélem Archänge= lum ſæpias hominibus appa= ruiſſe, & ſacrôrum librorum au⸗ ctoritàte, & véteri Sanctôrum traditiône comprobatur. Quam⸗= obrem multis in locis facti memo= ria celebratur. Eum ut olim iy= nagoga Judæorum, ſic nunc cu⸗ ſtôdem & patrônum, Dei venera- tur Eccléſia. Gelãſio autem Prä.- mo Pontifice mäximo, in Apuliza in vértice Gargâni montis ad cu- jus radices incolunt Sipontini „» Archangeli Michaélis fuit illuſttis apparitio. Hic eſt Michael Archängelus, princeps militiæ Angelorum: Sujus honor præſtat bene- ficia populorum „ & Sratio Earcucit ad regna ceœlörum, al⸗ eluja. . Aichängelus Michael Præpoô- ſitus paradiſi, quem honorifcant Angeléôrum cives, Cujus. Actum eſt enim, ut ex grégi- bus armentorum Sargani cu- juùsdam taurus longè diicéderet : quem diu conquisitum; in adita y 2 ſpe⸗ 708 D ſpelùncæ hæréntem invenérunt. Cům verò quidam ex illis, ut tau- rum configeret, ſagittam emisiſſet, retôrta ſagitta in ipſum recidit ſa- gittarium. Quæ res cùm præsentes, ac deinceps céteros tanto timoôre affeciſſet, ut ad eam ſpeluncam propiùs accédere nemo audéret;, Sipontini Epiſcopum confulunt: qui indicto trium diérum jejunio & oratiône, rem à Deo reſpöndit quæri oportéri. Venit Michael Archangelus cum multitüdine Angelorum, cui tradidit Deus animas Sanfgtorum, Ut perduúcat eas in para diſum exultationis, alleluja. Emitte Dômine Spiritum ſan- Rum de cœlis, ſpiritum ſapiéntiæ & intelleêctus. Ut. Oſt triduum Michael Archan- gelus Epiſcopum monet, in ſua tutela eſſe eum locum, eôque in- dicio demonſtràâſie velle, ibi cul- tum Deo in ſui & Angeloôrum memoôriam adhibéri. Quare Epi- ſcopus unà cùm civibus ad eam ſpeluncam ire pergit. Quam cùm in templi cujüsdam ſimilitudinem conformatam vidiſſent, locum il- lum divinis officiis celebrare cœ- pérunt: qui multis poôſteà miracu- His illuſtratus eſt. Nec ita multo pôſt Bonifacius Papa Romæ in ſummo Circo ſancti Michaelis Ec- cléſiam dedicavit tértio Kaléêndas Ocdobris: quo die étiam omniam Angelérum meméôriam Ecclé ſia célebrat. Hodiérnus autem dies Archangeli Michaelis apparitiône confécratus eſt. In témpore illo consurget Mi- chael, qui ſtat pro filiis veſtris: Et véniet tempus, quale non fuit, ex quo Gentes eſſe cœpé- runt, usque ad illud, allel. In témpore illo ſalvabitur péô- ulus tuus omnis, qui invéntus uerit ſcriptus in libro vitæ. Et. Iôria Patri. Et véniet. Angelus Archangelus Michael, Dei núntius pro animabus juſtis, alle- Iüûja, allel. „. antate Domino. nus regnavit, exuúltet terra. énedic anima mea Dô- mino: * & omnia, quæ intra me ſunt, nomini ſancéto ejus. 888. In conſpéctu Angelorum plſal- omi- lam tibi Deus meus, alleluja, Adorabo ad templum ſanctum fuum, & confitebor nomini tuo; alleluja. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. E illo témpore: Acceſsérunt diſcipuli ad Jeſum, dicéntes: Quis, putas, major eſt in regno coœlorum ² Et réliqua. . Homilia ſantti Hilarii Epiſcopi. On niſi revérfos in natram puerôrum introfre regnum coœlôrum Doôminus docet: id eſt;, per ſimplicitatem puerilem vitia côrporum noſtrorum animæque revocanda. Púeros autem cre- déntes omnes per audientiæ fidem nuncupavit. Hi-enim patrem ſe- quuntur, matrem amant, pröxi- mo velle malum nésciunt, curam opum négligunt: non inſolés- cunt, non odérunt, non men- tiuntur, dictis credunt, & quod audiunt, verum habent. Reverten- dum igitur eſt ad ſimplicitatem in- fantium; quia in ea collocati, ſpeé- ciem humilitatis Dominicæ cir- cumferémus. , In conſpéctu Gentjum nolite timére: vos enim in coôrdibus ve- ſtris adorate, & timéête Doôminum?: Angelus enim ejus vobiscum eſt, alleluja. Stetit Angelus juxta aram tgęmpli, habens thuribulum aureum in manu ſua. Angelus. Quorum feſtum coôlimus. K.. huic mundo b ſcandalis. Humilitas paſſiomis ſcandalum mundo eſt. In hoc enim maxime ignorätia detinétur humana, qud sub deformitate crucis , ætérnæ glériæ Doôminum noluit acciperé- Et quid mundo tam periculoſum; quam non recepiſſe Chriſtum 2 Ideò verò necéſſe eſſe ait venire ſcandala 3 quia ad ſacramentum reddéndæ nobis æternitatis, omnis in eo paſſionis humilitas eſſet ex- plenda. . . Michael Archäângelus venit in adjutoriũ pôpulo Dei. Stetit in auxilium pro animabus juſtis- alleluja. Stetit Angelus juxta aram templi, habens thuribulum aureum in manu ſua. Stetit. loria Patri. Stetit. laete, ge pustl me, Aptifk. moris impe gli yerè in Fhfllorum Deum vien jenitſalvare K kllius hon Anzeli viden Drrlunt ſiel Elle Angelosa alpatorumie latlones Ang Hunt Ego pe Nitupeuſus d lles ad terni Anbiticlo An. Niniſterio pe e Deum lau Ad 1 Tetit Ang Opli, aben n mann lua, isr Dum Ahirzelis elt vor cicen ſtto, alelu⸗ , Atchan kinii te Pri umns ſgcip d Angell berellelein n Angeli E Domintie efitesn d .7706. Hriſte⸗ .loru entis humn o, Caltum nol Reinder Onſelu ac W or u m Deila le Njelus ſon ellat il Ae ninmn gleupſ s n IRN enet en uule , Aei⸗ ennplum inte bor nonniim Angeliiſkeini heun. lum, for eſh in liguu. Hllärii Hl Idéte, ne contemnâtis unum de pusillis iſtis, qui credunt in me., Aptiſſimum vinculum mútui amôris impoluit, ad eos præcipuè, qui verè in Doômino credidiſſent. Buſillorum enim Angeli quotidie Deum vident: quia Filius hôminis venit ſalvare, quæ pérdita ſunt. Ergo & Filius höminis ſalvat, & Deum Angeli vident: & Angeli puſillorũ præſunt fidélium oratiônibus. Præ- eſſe Angelos abſolũta auctoritas eſt. Salvatorum igitur per Chriſtum o- rationes Angeli quotidie Deo oôffe- runt. Ergo periculoôsè ille contém- nitur, cujus deſidêria ac poſtulatiô- nes ad ætérnũ & invisibilem Deum ambitiôſo Angeloôrum famulatu ac miniſtério pervehäntur. e Deum laudamus. II. A D L A U D ES, Tetit Angelus juxta aram tem- pli, habens thuribulum aureum in manu ſua, allel. is regnavit. 1II. Dum præzliarétur Michael Archàngelus cum dracône, audita eſt vox dicéntium: Salus Deo no- ſtro, alleluja. Archangele Michael,» con- ſtitui te principem ſuper omnes animas ſuscipiéndas, allel. Angeli Domini Dôminum benedicite in ætérnum, allel. Angeli, Archangeli, Throni, & Dominationes, Principatus & Poteſtates, Virtutes cœlôrum, lau- date Dominum de cœlis, allel. ignificavit Deus. 06. Hriſte ſanctôrum decus Ange- lorum, Gentis humanæ Sator & Redéemp- tor;» Cœlitum nobis tribuas beâtas Scandere ſedes. ngelus pacis Michael in ædes Cœlitus noſtras veniat, ſerénæ Auctor ut pacis lacrymoſa in or- cum Bella reléget. ngelus fortis Gabriel, ut hoſtes Pellat antiquos, & amica cœlo, Quæ triumphator ſtatuit per orbẽ, Templa reviſat. . ngelus noſtræ médicus ſalútis Adſit & cœlo Raphael, ut omnes Sanet ægrôtos, dubioôsque vitæ Dirigat actus. M . . 709 irgoe Dux pacis, Genitrixque lucis Et ſacer nobis Choros Angeléôrum Semper aſsiſtat, ſimul & micantis Régia cœli. ræſtet hoc nobis Déitas beâta Patris ac Nati, pariterque ſancti Spiritus, cujus reſonat per omnem Gloôria mundum. Amen. Stetit Angelus juxta aram tem- pli, alleluja. Habens thuribulum äureum in manu ſua, alleluja. Factum eſt ſiléntium in cœlo, dum draco committeret bellum: & Mi- chael pugnavit cum eo, & fecit victôriam, allel. eus » qui miro. 706. Dum præliarétufr. ignificavit. Stetit Angelus juxta aram templi, Allel. allel. Stetit. Habens thuribulum aureum in manu ſua, Allel. allel. lôria. Stetit. Aſcêndit fumus arôma- tum in conſpéctu Dômini, allel. De manu Angeli, allel. Archàngele Michael. Udivi vocem Angelôrum mul- toôrum in circuitu throni, & animalium, & ſeniorum: & erat nümerus eôrum millia millium, voce magna diceéntium: Salus Deeoe noſtro. Ascêndit fumus arématum in conſpécëtn Dômini, Allel. alleluja. Aſcendit. De manu. Angeli. Alleluja;, allel. lôria Patri. Aſcendit. In conſpéctu Angelôrum pfal- lam tibi, Deus meus, allel. Adorabo ad templum ſanctum tuum, & confitébor noômini tuo; allelùja. Angeli, Archängeli. Actum eſt prælium magnum in coœlo: Michael, & Angeli ejus præliabantur cum dracône, & dra- co pugnabat, & angeli ejus: & non prævaluérunt, neque locus inven- tus eſt eorum amplius in coœlo. In conſpéétu Angelorum ſallam tibi , Deus meus;, Allel. allel. In conſpéctu. Adorabo ad templum ſanctum 1y 3 tuum, 710 tuum , & confitébor nõmini tuo. Alleluja, alleluja. Iin conſpedtu. Adorate Deum, allel. Omnes Angeli ejus, allel. Stetit Angelus. guis . 799* IxIft Doôminus. 77 onfitébor tibi Bômine in otoο corde meo: * quôniam audi- Ki. 85. igniſicavit. e& ſplendor. 70⁰6. In conſpéctn Angelorum plſal- Nm tibi, Deus meus, allel. Adorabo ad templum ſanctum Alum, & confitébor nomini tuo, alleluja. Princeps gloriosifime, Michael Archangele „ eſto memor noſtri, hic, & ubique ſemper precare pro Yobis Filium Dei, allel. allel. eus, qui miro ordine. 706. PIE. IX. MAII. 0- Dôctor optime, E . Psek lumen, beate Gregoôri, di- æ legis amator, deprecare pro nobis Pilium Dei, 1. vr Amari am Dôminus, & orna- Vit eum, allel. Stolam glori induit eum allel. 4 as» qui pôpulo tuo, ætérnæz alutis beatum Gregorium mi- fſtrum tribuiſti: præſta, quæſumusz; ut quem doctôrem vitæ habuimus in terris, interceſsorem habére me- Seamar in lis. Per Dominum. 8 (RSSrttts, bilis Cäppadox,» ex ſingulâri divinarum litterâ- rum ſciéntia Theologi cognomien conſécutus, Nazianziin Cappadoô- Eie nates „ Athénis in ommi diſci- Plinzgrum Senere unaà cum ſancto Basilieg ernditus, ad Kudia ſacra- rum littgrazum ſe convertit . in quibus ſe in conobio per aliquot Ahnnos exereuérunt illarum ſentén- slam nen ex prôprio ingénio, fſed Ex mnajorum atione & auctoritate Interpretantes., Qui cùm doctrina & vitæ ſanctitate fierérent vecati Moria Patri. ad mundus prædicäândæ Evangéli- cæ veritàtis, plůrimos Jeſu Chriſto filios peperérunt. Inyveni David ſervum meum, bleo ſancto meo unxi eum: Ma- nus enim mea auxiliabitur ei, all. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non noceébit ei. Manus. Regoôrius igitur aliquàândo do- T mum revérſus, primuùm Saſi- môrum Epiſcopus creatus eſt, de- inde Nazianzenam Ecceléſiam ad- miniſtravit. Tum Conſtantinopo- lim ad eam regendam Eccléfiam accersitus, cùm civitatem hære- ſum purgaâtam erroribus ad cathô- licam fidem rechiriſſer⸗ quod ei ſummum oômniúm améôrem conci- liare debébat, multorum paravit invidiam. Itaque cm inter Epi- ſcopos magna proptéreà eſſet fa- cta ſeditio', ſponte cedens Epiſco- pàâtu, illud Prophétæ dictum uſur- pavit: Si propter me commôra eſt iſta tempeſtas, dejicite me in mare, ut vos jactari deſinatis. Quare Na- zZidnzum reverfus, cùm illi Eccle- ſiæ Eulalium præficiéndum cuùraàflet, totum ſe ad contemplationem, & ſcriptiénem divinarum rerum con- tulit. Pôſui adjutôrium ſuper poteén- tem: & exaltäavi eléctum de plebe mea: * Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. Invéni David ſervum meum, oôleo ſancto meo unxi eum. Manus enim. Cripſit autem multa & ſoluͤta oratiône & veérſibus, mirabili pietate & eloqueéntia; quibus do- rum hominum ſanétorumque judicio id aſſecutus eſt, ut nihil in illis, niſi ex veræ pietätis & cathôlicæ religiônis régula repe. iatur, nemo quidquam juré vo- e Ponit in düubium. Conſub. ſtantialitâtis rinzi fuit acerrimus ropugnator. Ut autem vitæ lau- ke erad ei præpôſitus eſt, ſic & orationis gravitate omnes fäcile fuperavit. In iis (cribéndi ac le- gendi ſtúdiis ruri vitam Moônachi exércens, Imperatôre Theodoſio ad cœléſtem vitam senio confe⸗ Gus migravit. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtätes eperatus eſt, & omnis terra de&rina ejus rebgge el = lſe int ömnium pe lte ett, Wundi, & leena. Iple loria Patn elis ſal tern DI. dacerh tütumn opite Dulo,ora pro Amiyit e Flteum, all incit eum, Anci An elsoris iisadjuver nlibilem . Mleticorde Drinumm. Lur is tuis Din Uunelleluja. Donino aud oseegit ſbi, leii⸗ , quæ eus, ium tuön chiſolemnna le intereeſſi Dominum. Hie die 1 landis teninn iß elßs ſe aentib⸗ Uleltin egre Recimen tun inde lent nos ſenchte ſetnunn wen Eni eum birurti inimtcus ne tis non t ar aliguirtht 1s, DHum cleatus eii n becleln i glal tennplatone⸗ gatkun teiu 6 eo uN s enin olta I.Rne . * erſdus dnt; n n huin⸗ n in eili e, jnis Kln id unn ii abium⸗ i fit Ipſe intereédat pro peccdàtis 6mnium populôrum, allel. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & perveénit ad cœléſtia regna. Ipſe. Iôria Patri. Ipſe. OsS eſtis ſal terxæ. Xlix. DIE X. MA Il. Sacérdos & Pöntifex, & vir- tutum ôpifex, Pan bone in po- pulo, ora pro nobis Däm, allel. Amavit eum Doôminus;, & orna- vit eum, allel. Stolam gloriæ induit eum, allel. , Ancti Antonini Dömine Con- feſsòris tui atque Pontificis mé- ritis adjuvémur:; ut ſicut te in illo mirabilem prædicamus: ita in nos miſericordem fuiſſe gloriémur. Per Dôminum. Lux perpétua lucébit San- Gtis tuis Dne, & ætérnitas témpo- rum alleluja. Sancti & juſti in Dômino gaudéte ; allel. Vos elégit Deus in hæreditàtem ſibi, allelûja. A, quæſumus, omnipotens Deus, ut qui beatôrum Mar- tyrum tuòrum Gordiani & Epima- chi ſolémnia côlimus, eòrum apud te interceſfſiônibus adjuvémur. Per Dominum. Hac die lætus méruit ſuprémos Laudis honores. ANesninus „Floréntiæ honéſtis paréntibus natus; ab ipſa jſam pueritia egregium futuræ ſanctita- tis ſpecimen exhibuit. Annum agens ſextum décimum, Religioé- nem Prædicatôrum amplexus , cœpit exinde maximis clarére vir- tütibus. Otio perpetuum bellum indixit: poſt noctürnum brevem ſomnum primus matutinis préci- bus aderat; quibus perſolutis réli- quum tempus noctis orationibus, aut certe lectiôni & ſcriptioni li- brorum, tribuébat; & iſi quando importúnior fefſis membris ſom- 1† nus obréperet- ad lüùm declinato c e , ac tan 11 per diſcuſſo ſomno , mox Teras vigilias avidiùs repetébat. ge, Invéni David ſervum meum, leo ſancto meo unxi eum: Ma- nus enim mea auxiliabitur ei, all. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Iſciplinæ regularis ſui ipsius ſeveriſſimus exactor;, carnes- niſi in gravi ægritüdine, numquam edit, Humi, aut in nudo tabulato cubabat: cilicio ſemper uſus, & intérdum zZona férrea ad vivam cu- tem incinctus, virginitatem inte- gerrimè ſemper coôluit. In expli- candis consiliis tantæ dexteritatis fuit, ut commũúni elogioà ntoninus conſiliorũ dicerétur. Adeo autem in eo humilitas enituit, ut étiam Cœnôobiis, ac Provinciis præféctus, abjectiſſima Monaſtérii officia de- miſsiſſime obiret. Ab Eugenio IV. Florentinus Archiepiſcopus re- nuntiatus, ægérrime tandem, nec niſi Apoſtôlicis minis perterræfa- ctus, ut Epiſcopatum acciperet, ac- quievit. . „ . Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltaàvi elééctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. Invéni David ſervum meum, oôleo ſancto meo unxi eum. Manus. N eo munere vix dici poteſt, quantum prudentia, pietate; charitate, manſuetuúdine, & ſacer- dotali zelo excelluerit. IIlud mi- randum, tantùm ingénio valuiſſe, ut omnes fermè ſciéntias per ſe nullo adhibito præceptore abſolu- tiſſime didicerit. Tandem poſt multos labores, multis étiam édi- tis insignis doctrinæ libris, ſacra Euchariſtia & Unctioône percépta;, complexus Crucifixi imaâginem- mortem lætus afſpeéxit ſexto Nonas Maji, anno milléſimo quadringen- téſimo quinquagefimo nono. Mi-⸗ râculis vivens & poſt mortem con- ſpicuus, Sanctoôrum númer scriptus eſt ab Adriano ſexto Dômini milléeſimo qui vigéſimo tértio. virttes 09 3 er pro pPeccatis om⸗ 2I.πι 2 allek 71² Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervénit ad ccœleſtia regna. Ipfe. . Ioria Patri. Ipſe. omo péregré. XXxXiX. Ordianus judex, cùm ad eum AJanuarius Présbyter, ut con- demnarétur, ſub Juliano apôſtata ductus eſſet, ab eõdem in Chriſtia- na fide inſtruéstus, cum uxore & quinquaginta tribus aliis ex eadé familia Romæ baptizatur. Quare Præféctus, relegato januario, Gor- dianum àa Clementiano Vicario in- cludi jubet in carcerem: qui pôſt eâ eumdem Gordianum vinétum caté- nis ad ſe accersitum, cùm a fidei ono ſito deterreri, nõ poſſet, plu- atis diu cæſum capite plecti im- pPerat. Cujus corpus ante Apollinis templum canibus objéctum, noctu à Chriſtianis via Latina ſepelitur in eadé crypta, in quam Reliquiæ B. Epimachi martyris translatæ ſũe- rant ab Alexandria: ubi is diu pro- pter Chriſti confeſſiõnem conſtri- tus in carcere, poſtremoò combu- us, martyrio coronatus eſt. e Deum laudâmus. II. Filiæ Jerúfalem, venite & vidéte Martyres cum corônis quibus co- ronavit eos Döômjinus in die ſolem- nitatis & lætitiæ, allel. allel. Pretiéôſa in conſpéctu Dômini, allel. Mors Sanctôrum ejus, alleluja. a, quæſumus. 71I. PIE XII. MAII. Emper nos Doômine Maärtyrum tuorum Neérei, Achillei „ Do- mitillæ arq; Pancratii fôveat, quæ- ſumus, beata ſolémnitas: & tuO dignos reddat obsequio. Per Düm. Nrens & Achilleus fratres, eu- nüchi Flaviæ Domitillæ, a beato Petro una cum ipſa, ejusque matre Plautilla baptizäti, cùm Domitillæ perſuasiſſent, ut virginitatem ſuã Deo conſecraret, ab ejus ſponſoAu- reliano tamquam Chriſtiani accu- sàti, ob præclaram fidei confeſſio- nem in Pontiam infſulã relegantur: ubi ad quæſtioônem iterùm vocati, & verbéribus cæſizmox Tarracinam perduúéti, à Minucio Rufo equuleo & flammis cruciati, cum conſtan- ter negarent, ſe à ſancto Petro A- poſtolo baptizatos, ullis tormen- tis cogi poſſe, ut idéôlis imolarent, ſecuri percuſſi ſunt: quorum cor- pora ab Auſpicio eôrum diſcipulo & Domitillæ educatore, Romam delata, via Ardeatina ſepülta ſunt. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dômine, Et ætérnitas temporum;, alleluja, alleluja. Lætitia ſempiterna erit fuper câpita eòérum; gaudium & exulta- tionem obtinébunt. Et æternitas. Sancti tui. Xxx- La via Domitilla virgo Romana, Titi & Domitiani Imperatôrum néptis, cum ſacrum virginitàtis ve- lamen à beato Cleméente Papa ac- cepiſſet, ab Aureliano ſponſo, Titi Aurelii Cönſulis filio delata, quoôd Chriſftiana eſſet, à Domitiano Im- peratôre in inſulam Fontia eſt de- portaäta, ubi in carcere longu mar- tyrium duxit. Demum Tarracinam deduùcta, iterùm Chriſtum confeſſa⸗ cùm ſemper cöſtantior appareéret;, ſub Trajſano Imperatôre, judicis juſſu inceênio ejus cubiculo, unà cũ Theodora & Euphroſy na virginib⸗=, & collectaneis fuis gloriôſi marty- rii curſum cõfécit: Nonis Maji: qua- rum coôrpora integra invénta, à Cæ- sario Diacono ſepuúlta ſunt. Hac verò die duòërum fratrum, ac Do- mitillæ corpora ex Diaconia ſancti Adriani ſimul translata, in ipsorum Martyrum Basilicam, tituli Faſcio- læ, reſtituta ſunt. In ſervis tuis, allel. *$. Conſola- bitur Deus, allel. Judicabit Dôminus péôpulum fuum;, & in ſervis ſuis. Conſolabitur. Vérbera carnificum. xxx. Ancratius, in Phrygia nobili genere natus, puér quatuor- decim annoôrum Romam venit Diocletiano & Maximiano Im- Pera-= Deratöribus ano baptie ſtinna etudi Döſt compr. feare conß fortitüdine kremmart) eſtcujus c poctu suͦſtu bütum, vi⸗ Filiæ er Minpres cn Ionavit eos ſolemnitati⸗ Quoniarn firum tuiru in te, In. ctio ſan⸗ oinnem. Nillo tem Bulus, cll (Caphuirmaun lomilia Dic ech, lu I. Vehlat, K1 lecnlat, ad Uis non invi wler ire 1 het cor- Cienatur ade ron dedign noc, niſt fagi ulatam qu Afunt,ſed Herimur?: I Oſtender tominum, belpech llite nolun genbikeer ra rhenim eo⸗ dh elie ile ntiot apoe elatole, cl peratôribus: ubi à Pontffice Ro- mano baptizàâtus, & in fide Chri- ſtiana eruditus, ob eamdem paulò Lôſt comprehenſus, cùm diis facri- ficare conſtanter renuiſſet, virili fortitdine datis cervicibus, illu- ſtrem martyrii corônam conſecùtus eſt: cujus corpus Octavilla matrôna noctu sũúſtulit, & unguentis deli- bütum, via Aurélia ſepelivit. Filiæ Jerũſalem, venite & vidéte Mäartyres cum corönis, quibus co- ronavit eos Doôminus, In die ſolemnitatis & lætitiæ, allel. Quoôniam confortavit ſeras por- tàrum tuàrum, benedixit filios tuos in te. In. Ioria Patri. In. Tamquã. xxx. ectio ſanéti Evangélii ſecundàùm Joannem. . TR illo téempore: Erat quidam Ké- gulus, cujus filius infirmabatur Caphärnaum. Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Uid eſt, quòd Régulus Doômi- num rogat, ut ad ejus filium véniat, & tamen ire corporaliter recuſat ; ad ſervum vero Centurio- nis non invitatur, & tamen ſe cor- oraliter ire pollicéetur? Réguli fi- Ro per corporalem præséntiäã non dignatur adeſle, Centurionis ſervo non dedignatur occurrere. Quid eſt hoc, niſi quod ſuperbia noſtra re- tünditur, qui in hominibus non natúram, qua ad imaginem Dei fa- cti ſunt, ſed honores & divitias ve- neramur? Redemptor vero noſter ut oſténderet, quia quæ alta ſunt höminum, deſpiciénda ſunt: & uæx deſpécta ſunt höminum, de- piciénda non ſunt: ad filium Ré- guli ire noluit, ad ſervum Centu- riônis ire paratus fuit. Ego ſum vitis vera, & vos pal- mites: ui manet in me, & ego in eo, hic fert fructum multum, alleluja, alleluja. Sicut diléxit me Pater, & ego diléxi vos. Qui manet. 4 Propter te- ſtaméntum. Xxxii. Nerepata eſt ergo fupèrbia no- ſtra, quæ neſcit pensare homi- nes propter hömines. Sola, ut diximus, quæ circmſtant homini- bus, penſat, naturam non aſpicit, honoremDei in hominibus nen ag- noſcit. Ecce ire non vult Filius Dei ad filium Réguli: & tamen venire 7 paratus eſt ad ſalutem ſervi. Certê ſi nos cujúspiam ſervus rogaret, ut ad eum ire deberémus, prôtinus nobis noſtra ſupérbia in cogitatié- ne tacita reſpônderet, dicens. Non eas, quia temetipſum degeneras„ honor tus deſpicitur, locus viléicit. Ecce de cœlo venit, qui ſervo in ter- ra occurrere non deſpicit: & tamen humiliari in terra contémnimus» qui de terra ſumus. Caändidi faéti ſunt Nazaræi ejus, allel. ſplendorem Deo dedérunt „ allel. * Er ficut lac coagulati ſunt, allelúja, alleluja. Candidiores nive, nitidiôres lacte, rubicundiôres ébore anti- quo, ſapphiro pulchriéôres. Et. loria Patri. Et. er 1 Sanéti mei, qui in carne. xxxii. Olite ergo intra vosmetipfos pensare, quod habétis, ſed quid eſtis. Ecce mundus, qui diligitur, fugit. Sancti iſti, ad quorum tumbã consiſtimus, flioréntem mundũ mẽ- tis deſpééctu oalcavérunt. Erat tunc vita longa, ſalus continua, opulen- tia in rebus, fecúnditas in propagi- ne, tranquillitas in diuturna pace: & tamen cùm in ſeiplſo floreret, jam in eòrum côrdibus mundus a- růerat. Ecce jam mundus in ſeipſo aruit, & adhuc in cordibus noſtris ſeree⸗O)Iqué mors, ubique luctus; ubique deſolatio, ündique percuti- mur, undiq; amaritudinibus replé- mur: & tamen cæca mente carnalis concupiscentiæ ipſas ejus amaritù- dines amamus, fugienté séquimur, labeénti inhærémus. e Deum laudamus. II. DIE XIV. MA II. A, quæſumus, omnipotẽs Deus, ut qui beaâti Bonifacii Martyris tui ſolémnia côlimus, ejus apud te interceffiénibus adjuvemur. Per Doôminum. . Bnifcius „ civis Romanus » quod cum Aglae noôbili ma- trôöna impudicè versâtus eſſet » tanto illius intemperäntiæ doléô- re captus eſt, ut pœniténtiæ cau- fa ſe ad conquirénda & ſepelién- da Martyrum côrpora contülerit. Itaque relictis peregrinatiônis s6- ciis, cùm Tarſi multos propter Yy 5 Chri- 714½ . a.ĩ Chkriſtianæ fidei profefſiénem vâà- inſtittus: jamque adoléscens, ut le Ouem riis torméntis cruciatos vidiſſet, uxôrem duceret, ſæpè tentàtus, danch illorum vincula oſculatus, éos ve- numquam tamen à propôſito ſer- naorun heménter hortabatur, ut conſtan- vandæ virginitatis recefit. Sacér- eminag ter ſupplicia perférrent, quòg bre- dos effectus patrimonium ſuum ne n vem laborem ſempitérna réquies paupéribus & Eccléſiis diſtribuit; rſceli conſecutùra ſit. Comprehénſus igi- & Canonicorum Regularium Ord. i tur, feérreis ungulis excarnificatus S. Auguſtini inſtitutum ſuscipiens, aiee eſt; eui étiam inter manuum un- illud in patriam tranſtulit, atque eng gues & carnem acuti câlami ſunt in eo aliquamdiu ſanctiſſimeè vixit. Treite infixi,„ plumbumque liquefaéctum Cujus fanctitatis opiniône evulga- eenq Gocel in os ejus infùſum. Quibus in cru- ta ab Honôrio II. ſummo Pontifi- lole ciatibug ea vox tantum Bonifacii ce, Eccleſiæ Eugubinæ invitus præ- watene audiebatur, Gratias tibi ago, Do- ficitur, & Epiſcopalis conſecratio- en e mine Jeſu Chriſte, Fili Dei. nis muùnere decoratur. unte Le Invéni David ſervum meum, e di Ox in ollam ferveéntis picis ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma- leli loſe. demiſſo capite conjeéctus eſt; nus enim mea auxiliabitur ei, all. ande cùm inviolatus exiſſet, ira in- Nihil proficiet inimicus in eo, cénſus judex, eum ſecuúri pércuti & fllius iniquitatis non nocébit jubet. Quo témpore magnus ter- ei. Manus enim. IE ræmotus factus eſt, ita ut multi in- fideles ad Chriſti Dômini fidem D ſuam itaque revértens Ec- converteréntur. Eum ſequénti die cléſiam, cùm de cõſuéta viven- uæréntes scii, cum martyrio af- di ratiône nihil admodum immu- édum cognoviſſent, quingentis täâfſet: in omni tamen virtutum sôlidis ejus corpus redemérunt, & génere eo magis eminére cœpit, conditum unguentis, linteisque quo efficacius aliorum étiam ſalu- 4 involũtum: Romam portandum cu- tem verbo & exémplo procuraret, thtd rarunt. Quod factum cùm ab An- factus forma gregis ex animo Nam Wi gelo Aglae matrôna, quæ & ipſa victu parco, veſtitu moderato, lé- zoe iͤh poenitens ſe piis opeéribus addixe- ctulo aſpero & paupèrrimo, Crucis ens tiüm rat „ cognoviſſet ; prodiens ob- mortificationem jugiterin ſuo cor- pellet⸗ viam ſancto coôrpori, Eccléſiam ejus pore circumferéebat, dum in explé- anelletes nômine ædificavit: in qua corpus bui oratiônis ſtúdio ſpiritum quo- eemet ſepuùltum eſt, Nonis Junii, cùm ejus tidie recrearet. Hinc admirabilem Acetet anima pridie Idus Maji apud Tar- illam manſuetúdinem eſt adeptus, Aeus inne ſumCiliciæ urbem migriſſet in cœ- qua graviſſimas injurias, & contu- eie leonu lum „ Diocleriano & Maximiano mellas non modô æquanimiter tu- kegneͤla Imperatoôribus. lit, verum eétiam mirifico dilectio- amgguu & Deum laudamus. II. nis affé ctu perſecutores ſuos ommi end deor⸗ DIE XVI. MA II. benignitatis teſtimonio comple- (alltefum tebatur. las uttim Pôſui adjutôrium ſuper poten- ſr lam tem, & exaltavi eléctum de plebe ins Patr mea: *ι kManus enim mea auxilia- oge lane bitur ei, allel. Invéni David 3 Rer Mece Uxilium tuum nobis, Dômine ſervum meum, ôleo ſanéto meo Ahi quæſumus, placatus intende, unzi eum. Manus. & interceſſiône beati Ubaldi Con- . Dig, gli feſsoris tui atque Pontificis contra Iénnio ântequam ex hac vita numi)1 omnes diaboli nequitias déxteram migraret, cùm diütinis aftli- 6Crleenifi fuper nos tuæ propitiationis ex- Gareétur infirmitatibus, inter acen , Ahrei tende. Fer Doôminum. biſſimos corporis cruciatus, ve uatt etimh aurum in fornâce purgatum; Deo Eekr ber gratias indeſinénter agébat. Ad- 1 veniénte autem ſacra Pentecoſtes Tilen 3 „v... Aie, cum multis annis Eccleſiam delcol Bldus, Eugúbii in Umbria né- fibi commiſſlam ſumma cum lau- PPianeane bili zenere natus, à primis an- de gubernäſſet, fanctis opeéribus lte heiict nis pietate & litteris egrégiè eſt ac miraculis clarus quiévit in pHa- oris in C6. Aolieec,e binr imin elis conlen⸗ Adrur. Hlecum ue Aunieun 14 Uniltbint ei,l etinintenn itis uan Me n⸗ Ne Efet et ce lelt 4amen N cnoles ſinon’ & ce. Quem Ccœleſtinus Papa III. in Sanctorum nümerum rétulit. Ejus virtus præcipuz in effugandis ſpiri- tibus immundis elûcet. Corpus ve- r per tot ſæcula incorrùptum ma- gna fidélium veneratione in patria côölitur, quam non ſemel à præsén- ti diſcrimine liberavit. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtùtes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt : Ipſe intercédat pro peccatis omnium populérum, alleluja. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & perveénit ad cœléſtia regna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. omo péregré. XXXIX. PDIE XVIII. MAII. Artyr Dei Venântius;, Lux & decus Camértium, Tortôre vido & Judice Lætus triümphum concinit. Annis puer, poſt vincula, Foſt carceres, poſt verbera;, Longa fame freméntibus Cibus datur leônibus. Bed ejus innocentiæ Parcit leonum immanitas, Pedésque lambunt Martyris ræ tamisque immeénrorés. erſo deorſum vertice Haurire fumum cogitur: Coſtas utrimque & viſcera Succenſa lampas uſtulat. it laus Patri, ſit Filio , Tibique ſancte Spiritus: Da peér preces Venantii Beata nobis g audia. Amen. Eus, qui hunc diem beati Ve- nantii Martyris tui triümpho conſecràâſti;: exaudi preces pépuli tui, & præſta; ut qui gejus mérita veneramur, fidei conftantiam imi- temar. Per Dominum. Thleéta Chriſti nobilis Idôla damnat Gentium » Deique amoôre saucius Vitæ pericla déſpieir. oris revinctus aſperis E tupe præceps volvitur: 15 Spinéta vultum laâneinant, 77 Per ſaxa corpus ſcinditur. um membræa raptant Martyris, Languent ſiti ſatllites . Signo Crucis Venântius E rupe fontes élicit. ellator 6 fortiſſime „ Qui peérfidis tortôribus E caute præbes poôculum, Nos rore gratiæ irriga. it laus Patri, ſit Filio » Tibique fſancte Spiritus: Da per preces Venantii,» Beata nobis gaudia. Amen. VEnantius Camers, quindecim annos natus,„ cùm Chrittianæz Religionis accuſarétur apud Antio- chum, qui ſub Décio Imperatore Camerino præerat, in porta civita- tis præſidi ſe obtulit: quẽ ille polli- citatiònibus ac terroôribus diu ten- tatũ, flagris cædi, & vinculis aſtrin- gi juſſit: ſed iis mirabiliter ab An- gelo ſolúùtus, lampadibus péſteà ad- uritur, atque i nvêrſo ore fumo ſup- poſito ſuspénditur. Ejus conſtan- tiam in torméntis demiratus Ana- ſtaſius Cornicularius, & quòôd eum abAngelo iterùm ſolutum, candida veſte ſupra fumum ambulantem vi- diſſer, in Chriſtum crédidit, & à B. Porphyrio Presbytere cum rfami- lia baptizaâtus, paulò poſt martyrii palmam cum eòôdem proméruit. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dömine, * Et ætérnitas tém- porum allelúja, allel. „ Lætitia ſempitérna erit ſuper capita eòërum: gäudium & exulta- tionem obtinébunt. Et ætérnitas. Honéſtum fecit. xvii. T Venintius Præfidi siſtiturs & ab eo iterùm fruſtrà tentâ- tus, ut Chriſti fidem deséreret, in cäarcerem dejicitur, quò Attalus Præco mittitur, qui ei dicat;, ſe quoque Chriſtianum fuiſſe, & ei nômini proptéreà renuntiàâſſe 2 quòd cognoviſſet, inane eſſe fidei commentum;, quo Chriſtiani præ⸗ séntibus ſe aàabdicant ob vanam futurôrum ſpem. Verùm noôbilis Chriſti athléta callidi hoſtis insi= dias non ignéôrans: diaboli mini- ſtrum à ſe pénitus rejécit. Quare ad Præſidem iterâm addac om 16 nes contuſi ſunt dentes, maxillæ- que confractæ, atque ita cæſus in ſterquilinium dejicitur. Sed inde ab Angelo quoque eréptus, rurſus Ketit ante jüdicem, qui Venantio adhuc loquênte è& tribunali cécidit, & in ea voce; Verus eſt Venantii Deus, noſtros deos deſtruite, ecla- mans expiravit. In fervis ſuis, allel. Conſo- Iabitur Deus, allel. Judicaâbit Dôminus populum ſuum, & in ſer- vis ſuis. Conſolabitur. De- ſidérium. xvii. Uod cùm Præſidi nantiatum eſſet, ex templo Venantium leònibus objici juſſit, qui naturali feritate omiſſa, ad ejus ſe pedes abjecérunt: interim ille populum Chriſti fidem edocébat., Quare Quòniam confortàvit ſeras por- tarum tuarum,benedixit filios tuos in te. In. loôria Patri. In. . „ „ . 2 Stola jucunditatis. xviii. go ſum vitis vera. Xxxiv. i quis venit ad me. xix. Um nodte pulſa Lucifer Diem propinquam nuüntiat: Nobis refert Venantius Lucis beatæ muúnera. am criminum caliginem;, Stygisque noctem depulit, Veroque cives lumine Divinitatis imbuit. quis ſacri Baptismatis 2 7 . . — . inde amoôtus, iterùm in carcerem Luſtravit ille pätriam: traditur. Cùmque poſtridie Præ- ſidi reféêrret Porphyrius, ſe per vi- ſum noctu populos, quos Venan- tius aqua tingébat, clariſſima luce fulgéntes, ipſum verò Præſidem obfcuriſſima caligine opértum vi- diſſe: Præſes ita incenſus, eum illi- cô capité plecti imperat, deinde Venantium per loca vépribus & carduis conſita trahi usq; ad véſpe- ram. IsS cum ſemianimis relictus eſſet, manè ſe iterum Præudi præ- ſentavit, cujus juſſu ſtatim ê rupe præcipitatur, ſed inde étiam divini- tus eréptus, dénuòô per loca aſpe- ra ad mille paſſus trahitur, ubi militibus ſitri æſtuantibus in pro- xima convalle ex lapide, in quo & génuum formam reliquit;, ſicut tiam nunc in ejus Eccléſia videére licet, Grucis ſigno a Venantio fa- cto, aquæ manârunt. Eo miraculo plures permôti in Chriſtum cre- didérunt, quos omnes Præſes eòô loci ung eumvenantio capite feri- ri juſſit. Fùlgura & terræmoôtus eo témpore ita magni fuére, ut Præ- ſes aufügeret; qui paucis tamen Poſt diébus divinam haud valens effùgere juſtitiam, turpiſſimam morté oppétiit. Chriſtiani interim Venantii & aliorum corpora hono- rifico loco ſepeliérunt, quæ Came- rini in Eccleſia Venantio dicata côndita adhuc ſunt. Filiæ Jerũſalem, venite & vidéte Martyres cum coroônis, quibus co- ronavit eos Dominus: In die ſolemnitatis, & lætitiæ, alleluja. Quos tinxit unda milites, In aſtra miſit martyres. unc Angelôrum particeps Adéſto votis supplicum; Procul repélle crimina, Tuumque lumen ingere. it laus Patri, ſit Filio; Tibique ſanéte Spiritus: Da per preces Venantii Beata nobis gaudia. Amen. DIE XIX. MAII. XxxXiv. Eus, qui beâtum Petrum Coœ- leſtinum ad ſummi Pontifica- tus àpicem ſublimàſti, quique illuͦ humilitati poſtpoônere docuiſti . cõcêde propitius; ut ejus exémplo cuncta mundi deſpicere, & ad pro- miſſa humilibus præmia pervenire feliciter mereämur. Per Däm. Sancti & juſti. Pretiéôſa. XxXV. Qui vult venire. Juſtus ut Palma. xx. eus, qui hunc diem. Veni ſponſa Chriſti, accipe corênam „ quam tibi Doôminus præparavit in ætérnuum. Spécie tua, & pulchritudine tua. Inténde, prôſperè procede; regna:; Nuudi ſter: tüne virg demus; ite ur aftedd Etrus ² appellat honsſtis ce⸗ Aserniein lescentium 4 mondi ill ſolitidinen Platiönibus Inſeryitute tenam ad t. Congt Crleſtinor landi Bene dbal lucen Dolſitucam muna beclé in ketti cat ens adleltu iationen tind gaucie Atenn in Colloeitus Aluetisine . Vir pollece Honori Driltam vin odcormipit tiolam mor ere ante c is tam vy. laruit, Clemens tefſit un Wexro⸗ aller Inyeni Oled ſancto s enim m Niil Pre kl. Manus libeo ledinittlinte ig bauni hn ii. o lun fne 6 Venit 42 lalucike Aamm nuntin antlas eld. caligiten, n Gepalt, hnine lit. tisnatis mim: Aulites; uſes, n ſetlicehs Nlan; timmlna;, n inzele⸗ Filio⸗ hiritus: enantu ia. Anet 1 MWN Xaudi nos Deus ſalutâris no- ſter: ut ſicut de beatæ, Puden- tianæ virginis tuæ feſtivitate gau- démus; ita piæ devotiônis erudia- mur afféctu. Per Doôminum. Etrus à néôminée, quo bontifex eſt Pitnaèlarus „ Cœleſtinus dictus, honéſtis catholicisque paréntibus Asérniæ in Samnitibus natus, ado- lescéntiam vix ingréſſus, ut animũ a mundi illécebris cuſtodiret, in ſolitůdinem ſeceèſſit, Ilbi contem- lationibus mentẽ nutriens, corpus in ſervitutem rédigens, férream ca- ténam ad nudam carnem adhibé- bat. Congregatiéõnem, quæ pôſteà Cœleſtinôrum dicta eſt, ſub régula ſancti Benedidti inſtituit. Hinc quaſi lucérna ſupra candelabrum pòôſita, cuam abſcondi nequiret (Ro- mana Eccléſia diu viduata Paſtôre) in Petri cathedram ignôrans & ab- ſens adſcitus, magna novitatis ad- miratione non minuùs, quàm repen- tino gaudio cunctos affécit. Cùm autem in Pontificatus ſublimitate collocatus vâriis diſténtus curis, aſſuetis incumbere meditatiônibus vix poſſe cognoſceęret, oneri pariter & honôori voluntarièe ceſſit. Indéq; priſtam vitæ rationem répetens;, obdormivit in Dno. Ejusque pre- tioſam mortemCrux præfůúlgens in aere ante cubiculi oſtium réddidit ampliùs glorioôſam. Miraculis mul- tis tam vivens, quaàam poſt obitum claruit, quibus ritè examinatis, Clemens V. anno poſtquam de- céſſit undécimo, Sanétorum nůú- mero adſcripſit. Inveni David ſexrvum meum, ôleo ſancto meo unxi eum: »Ma- nus enim mea auxiliabitur ei, all. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitäatis non nocébit ei. Manus enim. . Ex libro Moral, S. Gregôrii Papæ. Eridétur juſti ſimplicitas. Hu- jus mundi ſapiéntia eſt, cor machinatioònibus tégere, ſenſum verbis velare; quæ falſa ſunt, vera oſteêndere; quæ vera ſunt, falſa de- monſtrare Hæc nimirum prudeéntia uſu à juvénibus ſcitur, hæc à pueris Prétio diſcitur: hanc qui ſeiunt, ce- 1 teros deſpieiéndo ſuperbiunt Wanc ui neſciunt, ſubjécti & timidi in aliis mirantur: quia ab eis hæc éa- dem duplicitatis iniquitas nomine palliata diligitur, dum mentis per- verſitas,urbanitas vocatur. Hæc ſibi obſequéntibus præcipit honorum culmina quærere, adépta tporalis glôriæ vanitate gaudére, irrogata ab aliis mala multipliciùs réddere: cùm vires sůppetunt, nullis reſi- ſtentibus cédere: cùm virtůútis poſ- ſibilitas deeſt, quidquid explérxe per malitiam non valent, hoc in pacifica bonitate ſimulare. Pôſui adjutòrium ſuper potén- tem: & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. Invéni David ſervum meum, oleo ſancto meo unxi eum. Manus enim. T contrà, ſapiêntia juſtorum eſt, nil per oſtenſiônem finge- re, ſenſum verbis aperire; yera ut funt diligere, falſa devitare „ bona gratis exhibére, mala libén- tiùs toleräre, quàm facere, nul- lam injuriæ ultionem quærere, pro veritäte contuméliam lucrum pu- tare. Sed hæc juſtôrum ſimplicitas deridétur, quia ab hujus mundi ſapiéntibus, puritatis virtus fa- tuitas créditur. Omne enim, quod innocénter ägitur, ab eis procul důúbio ſtultum putatur,; & quid- quid in pere véritas approbat 5 carnäâli fapientiæ fatuum ſonat. Quid namque ſtültius vidétur mundo, quam mentem verbis oſténdere, nil callida machinatiô- ne ſimulare, nullas injuriis contu- mélias réddere, pro maledicénti- bus oräre, paupertatem quærere, poſséſſa relinquerę, rapienti non resiſtere, percutiénti alteram ma- xillam præbére? . Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtütes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repleta eſt : Ipſe intercédat pro peccaâtis omnium populorum; allel. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & perveénit ad cœléſtia re- gna. Ipſe. léria Patri. Ipſe. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. N illo témpore: Dixit Petrus Ia Jeſum: ecce nos rfeliquimug Simnia 18 . 6nnia, & ſecùti ſumus te: quid ergo erit nobis? Et réliqua. Homilia venerabilis Bedæ Pres- yteri. Erféctus ille eſt , qui àbiens vendit mnia, quæ habet, & dat vauperibus „ac véniens séquitur Chriſtum: habébit enim thesaurum non deficiéentem in cœlis. Unde benè interrogante Petro, dixit tali- bus Jeſus: Amen dico vobis, quòd vos, qui ſecúti eſtis me, in regene- ratiône, cùm séderitFilius hôminis in ſede maſjeſtàâtis ſuæ, ſedébitis & vos ſuper ſedes duodecim, judican- tes duòëdecim tribus Iſrael. In hac quippe vita pro ejus némine labo- räntes,in alia præmium ſperare do- cuitzid eſt, in regeneratioône , cùm vidéelicet in vitã imortalẽ fuerimus reſurgéndo regenerati, qui in vitã caducam mortaliter eramus géniti. Amavit eum Doôminus, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum-all. Induit eum Döminus laricam fidei, & ornavit eum. Et ad. T juſta prorſus retributio , ut qui hic pro Chriſto humânæ glöriam celſitudinis neglexérunt;, illic a Chriſto judices glorificati ſingulariter cum eo aſsideant, qui à ſequéndis ejus veſtigiis nulla ra- tiône pôterant avélli. Nemo autem putet duodecim tantùmApôſtolos, quia pro Juda prævaricante Mathias eléctus eſt, tunc eſſe judiçaturos, ſicut nec duoòdecim ſolæ ſunt tri- bus Iſrael judicandæ: aliòquin tri- bus Levi, quæ tertiadécima eſt, injudicàâta recédet. Sint lumbi veſtri præcincti, & lIucéêrnæ ardentes in manibus ve- ſtrisz Et vos similes hominibus expectäntibus dominum fuum, quando revertätur à nùptiis, allel. Vigilàte ergo, Aria neſcitis, qua hora Déminus veſter ventùúùrus fit. Et vos. Iôria Patri. Et vos. Udentiana virgo, Pudéntis Ro- Pnin filia, paréntibus orbata, càùm admitabili pietâte Chriſtia- nam religioônem coleret, una cum foröre Praxéde pecúniam ex vén- dito pattimônio redactam paupé- ribus diſtribuit, séque jejuniis & oratiénibus dedit. Gujus étiam — — pera tota ejus familia, in qua erant nonaginta ſex homines, à Pio Pontifice baptizàta eſt. Quod autem ab Antonino Imperatote ſancitum erat, ne Chriſtiani pù- blice ſacrificia fäcerent: Pius Pon- tifex in ædibus Pudentianæ cum Chriſtianis ſacra celebrabat. Qui- bus illa benigne accéptis, quæ ad vitam neceſsâria eſſent, ſuppédita- bat. Itaque in his Chriſtianæ pie- tatis officiis migravit è vita, & in ſepulchro patris ad cœmetérium Priſcillæ via Salaria ſepulta eſt, de- cimoquarto Kalendas Junii. e Deum laudamus. 1II. Et Pau- lus, qui tertiusdécimus eſt Apo- ſtolus. 627. a. Simile eſt regnum cœléôrum hömini negotiatoôri, quærénti bo- nas margaritas: inventa una pre- tiòſa, dedit ùmnia ſua, & com- paravit eam, alleluja. . Diffuſa eſt gratia in labiis tuis, alleluúja. Proptereà benedixit te Deus in ætérnum, all. 717. Dum eſſet ſummus Pontifex. xli. DIE XX. Ma II. Similàâbo eum viro ſapiénti, qui æ- dificavit domum ſuã ſupra petram, allel. Amavit eum Doôminus., & ornavit eum, all. ge. Stolã glo- tiæ induit eum, allel. Orgztie Omine Jeſu, qui beato Ber- nardino Confeſsori tuo exi- mium ſancti Nôminis tui amoôrem tribuiſti: ejus, quæſumus, méritis & interceſſiône, Spiritum nobis tuæ dilectiôònis benignus infunde- Qui vivis & regnas. BErnarqinus Albizéſca, nobili Senénſi familia ortus, ab ine- ünte ætàte non obſcùra ſancétità- tis dedit indicia: nam à piis paren- tibus honeſte educatus, negléctis puerilibus ludis, inter prima gram- maticæ ſtuùdia pietatis opeéribus animum inténdit, jejuniis, oratioô- ni, & beatiſſimæ Virginis eülktui ptæ⸗ Nraclpue a⸗ Vero in pau guidem om 1e,qud meli Hum numer genis in hot de Scala, complüres Nrodiérunt. tüöne & eg or peſtii Gibili chanit ceteras aute egtegia forn ſime cuſtodit te nemo um us guidem ſtum profern Koneſin Elltocivit e ſelnctoribe t dedit 1 Iüſtum is ectas, Dei Et dee Mri m ad guat diel relitiole vin eibeinee nniret,ed condürit, ilet, alde li naheb⸗ quid ſibi (eretguare rnciſci türethin we iisene re us excellr or anima lenerini neriri derer impöluit⸗ tüm ſamin Ob oris er ei Oe imn Culo Efügt Uitus el H8 Amufit tteumſt ſamilin ing ſer honnines tininn et 0 lino Inpent ne Chrilini cetent: kiute Dudentünru inlehuluct⸗ ndas fünii lt. I. lel Atchns e/ 4 D leznün Ctle Cti,Ouetäl invemann nia ſua, N elaſ lia in lihii enedleit us Dontia! . MI. 1o ſhien, uäſuhn, it eumi, . du lel. tu utſen in ningtu 10 4 Hlüum 4 hengnuin 45, 4 ſbirelci 12 Oltl5).* in oltiſ obſein / nun⸗ n præcipuè addiéktus. Miſericôrdia vero in pauperes fuit insigni,: quæ quidem omnia procedente tempo- re, quò méliùs poſſet excolere, eô- rum nũúmero adſcribi vôluit; qui Senis in hoſpitali domo B. Mariæ de Scala, Deo insérviunt: unde complüres ſanctitate celebres viri prodiérunt. Ibi coôrporis afflicta- tione & ægrotantium cura, dum atrox peſtilentia graſſarétur, incre- dibili charitate ſese exércuit. Inter ceteras autem virtuùtes, caſtitatem, egrégia forma repugnante, ſanctiſ- ſimè cuſtodivit, adeo ut eo præsen- te nemo umquam, ne impudentiſſi- mus quidem, verbum minùs honé- ſtum proferre audéret. Honéſtum fecit illum Dñs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatẽ ætérnä, all. Juſtum deduúxit Döôminus per vVias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Ravi morbo tentâtus, eôque ad quàtuor menſes patientiſſi- méè tolerato, demum incolumis de religioſæ vitæ inſtitůto capeſséndo deliberare cœpit: quò ut ſibi viam muniret, ædiculam in extréma urbe condùxit, in quam cùm ſeſe abdi- diſſet, aſperrimam omni ex parte vitã trahébat, Deum aſſiduè orans, ut quid ſibi ſequêndum eſſet, oſten- deret; quare divinitùs factum eſt, ut B, Franciſci Ordinẽ præ céteris op- taret, in quo humilitate, patiéntia, aliisque religioſi hominis virtuti- bus excélluit. Id cùm coœenéôbii Re- cCtor animadvérteret, jamque àânteà Bernardini doctrinam, & ſacrarum litterärum peritiam perſpéctam habéret, prædicandi onus eidem impôſuit: quo humillimè ſuſcépto cùm ſe minus idòneum agnoſceret ob vocis exilitatem ac raucitatém, Dei ope implorata, non ſine mira- culo ejnsmodi impediménto libe- rätus eſt. e⸗Amavit eum Dôminus, & orna- vit eum: ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum, all. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Umque ea tempora vitiis cri- „minibusqú¹e redundaârent, & cruêntis factionibus in Italia, di- vina humânaque ômnia permixta eſſent , Bernardinus urbes, atque bppida concuúrſans, in nomine jeſu⸗ quem ſemper in ore, & in péétore gerébat, collapſam pietätem, mo- résque verbo & exémplo magna ex parte reſtituit: quo factum eſt, ut præclaræ civitates eum ſibiEpiſco- pum à ſumo Pontifice poſtularent: quod ille munus invicta humilitate conſtantiſſimè reiecit. Dénique vir Dei imméenſis laboribus exhauſtus- multis magnisque éditis miraculis- libris étiam pieé, doctε que conſerip- tis, cùm vixiſſet annos ſex ac ſexa- ginta, in urbe Aquila in Veſtinis bea- to fine quievit. Quem novis in dies coruſcantem ſignis, anno poſt oòbi- tum ſexto, Nicolaus V. Poôntifex maximus, in Sanctorum nümerum rétulit. Iſte homo perfécit omnia, quæ locútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam.?: Quia te vidi juſtum coram me ex mnibus Geéntibus, allel. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervenit a cœléſtia regna. Quia. . loria Patri. Quia. cce nos reliquimus. liii. K PDIE XXV. MAII. Eus, in te ſperàntium fortitú- do, qui beatum Gregorium Confeſsòrem tuum atque Pontifi- cem, pro tuenda Ecclenæ liberta e virtúte conſtantiæ roboràſti: da no- bis ejus exémyplo & interceſſiones bmnia adversantia förtiter ſupera- re. Per Doôminum. Iſte fanéctus pro legé Dei ſui certavit usque ad mortem, & à ver- bis impiôrum non timuit: fundâtug enim erat ſupra firmam petram. Glo⸗ 3 26 Bioria & honôre coronàâſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. 19 A Lux per- pétua lucébit Sanctis tuis Die, & ætérnitas témporum, alleluja. Sancti & juſti in Doômino gau- déte, alleluja. Vos elégit Deus in hæreditatem fibi, alleluja. A, quæſumus, omnipotens Deus, ut qui beati Urbani Martyris tui, atque Pontificis ſolémnia côlimus, ejus apud te interceſſioô- nibus adjuvémur. Per Dominum. Regôrius Papa Séprimus » antea Hildebrandus, Suanæ in Etrú⅛ria natus , doctrina, ſan- Gitate, omnique virtútum géne- re cùm primis noôbilis, mirificè univérſam Dei illuſtravit Ecclé- ſiam. Cüm parvulus ad Fabri li- gna edolantis pedes, jam littera- rum inſcius, Iuderet, ex rejéétis tamen ſegméntis illa Davidici eleménta oraculi: Dominabitur à mari usque ad mare, calu for- maſſe narrätur, manum püeri ductànte Nůmine, quo ſignifica- rétur ejus fore ampliſſimam in mundo auctoritatem. Komam deinde proféctus, ſub protectio- ne ſancti Petri educatus eit. Ju- vénis Eccléſiæ libertàâtem a laicis oppréſſam, ac depravãtos Eccle- ſiaſticöoͤrum mores veheméntiùs dolens, in Cluniacénſi Monaſté- rio, ubi ſub Régula ſancti Benedi- Gti auſterioris vitæ obſervantia eo témpore maximè vigébat „ Mô- nachi häbitum induens, tanto pietaâtis ardore Divinæ Majeſtati deſerviébat, ut à ſanctis ejus- dem Coœnobii Pätribus Prior ſit elécktus. Sed divina providéntia majôra de eo diſponéente in ſa- Ilutem plurimorum, Cluniaco eduúctus Hildebrändus „ Abbas primùm Monaſtérii ſancti Pauli extra muros Urbis eléctus, ac poôſtmodam Romanæ Eccléſiæ Cardinâlis creatus, ſub Summis Pontificibus, Leoône Nono, Vi- Roôre Secundo, Stéphano Nono, Nicolao Secundo, & Alexandro Secúndo, præcipuis muneribus, & legationibus perfünctus eſt, ſanctiſſimi, & puriſſimi consilii vir à beato Petro Damiani nuncu- patus. A Victôre Papa Secundo Legatus à latere in Galliam miſ- ſus „ Lugdúni Epiſcopum Simo- niaca labe inféctum ad ſui cri- minis confeſſionem miraculo adé- git. Berengarium in Concilio Turonénſi ad iteratam hæreſis ab- juratidönem cômpulit. Cadolai quoque ſchisma ſua virtute com- préſſit. Invéêni David ſervum meum, leo ſancto meo unxi eum: „ Ma- nus enim mea auxiliabitur ei, all. Nihil proficiet inimicus in eo;, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Ortuo Alexandro Secúndo; Vinvitus, & mœxrens unanimi mnium conseénſu, décimo Kalen- das Maſi, anno Chriſti milléſimo ſeptuagéſimo tertio, Summus Pon- tifex eléctus, ſicut ſol effulſit in do- mo Dei: nam potens oôpere, & ſer- moône, Eccleſiaſticæ diſciplinæ re- parandæ, fidei propagandæ, liber- tati Ecclêſiæ reſtituendæ, extirpan- dis errôribus & corruptelis tanto ſtùdio incubuit, ut ex Apoſtolorũ ætate nullus Pontificum fuiſſe tra- datur; qui maſores pro Eccleſia Dei laboôres, moleſtiasque pertülerit, aut qui pro ejus libertate acriùs pugnaverit. Aliquod Provincias à Simoniaca labe expurgavit. Con- tra Henrici Imperatôris impioes conatus fortis per omnia Athléta impavidus permanſit, séq; pro muro déômui Irael pônere non timuit, ac eimdem Henricum in profün- dum malôrum prolapſum, fidélium communione, regnôque privavit, atque súbditos pépulos fide ei da- ta liberavit. Péôſui adjutôrium ſuper potén- tem „& exaltavi eleéctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum. Manus. Um Miſsàrum ſolémnia per- geret, viſa eſt viris piis co- lmba ê coœlo delapſa húmero ejus dextro inſidens, alis exten- ſis caput ejus velare, quo ſignifi- câtum eſt „ Spiritus ſancti affla- tu, non humaänæ prudentiæ ra- tionibus ipilum duci in S 1 — kegimine, 6 exétcitu R. Premeretur bus incendi At, De eju bento Guile elegtus, ( Ague inde dam Eeclét Apoſtoli con (o in ea ci bulſlet ad conkens in ſe intenturnn morientis G Dileri iuſtini titennpropte Immmerabil tlter uſtinuit in Uebe Syne IIlt, vir vere under, & tenlor. Exad 1l annis dun oElnum, an ogeſimo poſt lunls; eſis Crettiib oallfet c lſte eſ, l Vittütes oer terra Cockrin elole inte Otnium hor lte eſt undi, Ee leena, lHple, lenieumd n. rolio régimine. Cùm ab iniqui Henrici exércitu Romæ gravi obſidione premereétur;, excitatum ab hoſti- bus incendium ſigno Crucis extin- xit. De ejus mamn tandem à Ro- bérto Guiſlcardo Duce Northmano eréptus „ Caſsinum ſe contulit : atque inde Salernum ad dedican- dam Eccléſiam ſanét Matthæi Apôſtoli contendit. Cùm aliquan- do in ea civitàte ſermonem ha- buiſſet ad pôpulum „ ærumnis conféctus in morbum incidit, quo ſe interitrum præſcivit. Poôſtrema morientis Gregorii verba fuére . Diléexi juſtitiam, & odivi iniqui- tàtem, proptéreà moôrior in exilio. Innumerabilia ſunt, quæ vel för- titer ſuſtinuit, vel multis coactis in Urbe Synodis ſapienter conſti- tuit, vir veré ſanctus, criminum vindex, & acérrimus Eccléſiæ de- fénſor. Exactis itaque in Pontificaà- tu annis duéôdecim migravit in colum, anno ſaluúùtis milléſimo octogéſimo quinto, plüribus in vita & poſt mortem miraculis clarus; ejusque ſacrum corpus in Cathedraàli Basilica Salernitana eſt honorificè conditum. allel. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtuútes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt : Ipſe intercédat pro peccatis omnium populoôrum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam inundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. Iigilaté. Xlii. Rbänus Romanus , Alexândro Sevéro Imperatôre, doctrina & vitæ ſanctitate multos ad Chri- ti fidem convertit : in illis Vale- riänum, beatæ Cæciliæ ſponſum, & Tibürtium Valeriani fratrem, ui péôſteà martyrium forti animo ubiérunt. Hic de bonis Eccléſiæ attribütis ſcripſit his verbis: Ipiæ res fidelium, quæ Dômino offe- runtur, non debent in alios uſus, quam Eccleſiaſticos, & Chriſtia- norum fratrum, vel indigentium converti: quia vota ſunt fidélium, & prétia peccatôrum ac patrimo- hia pauperum. Sedit annos ſex, menſes ſeptem, dies quätuor: ac Wartyrio coronaâtus, ſepultus eſt Brev. Rom. 21 in Cœmetério Prætextâti, ctivo Kaléndas Junii. Ordinatiônibus quinque hàbitis menſe Decémbri, creavit Presbyteros novem, Dia- conos quinque, Epiſcopos per di- verſa loca octo. e Deum laudamus. rr. Gui odit animam ſuam in hoc mundo; in vitam ætérnam cuſtôdit eam. Juſtus ut palma florébit. p:, Sicut cedrus Libani multiplicabitur. Filiæ Jerúſalem, venite & vidéte Martyres cum corônis, quibus co-= ronavit eos Dôminus, in die ſo- lemnitatis & lætitiæ, allel. allel. Pretiôſa in conſpéctu Dömini 5„ allel. Mors Sanctorum ejus, alleluja. 7²0. DIE XXVI. MAII.“*& Eus, qui beâtum Philippum 9Confeſsorem tuum, Sancto- rum tuorum gloria ſublimâſti: con- céde propitius; ut cujus ſolemni- tate lætamur, ejus virtutum profi- ciamus exémplo. Per Doôminum. gontefl. Ana. Dum efler ſummus Bontifex. y, Juſtum de- duxit. xli. eus in te ſperantiùm. 719. Iſte Sanctus Prò Iege Bei fui certâvit usque ad mortem, & a verbis impiorum non timuit: fundâtus enim erat ſupra firmam petram. = Gloôria & honôre coronſti eum Dômine. „Et conſtituiſti eum ſuper bpera manuum, tuarum. Or⸗ Nfirmitatem noſtram réſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus prépriæ actionis gravat, beati Eleuthérii Martyris tui atque Pon- tificis intercéſſio gloriôſa nos proô⸗ tegat. Per Dôminum. Pempore Lux per- pétua Iucébit Sanctis tuis Domine; & ætérnitas témporum, alleluja. * Sancti & juſti in Döémino gau⸗ déte, alleluja, . „ 2£ Vos Vos elégit Deus in hæreditaà- alleluja. tem ſibi, ja. nfirmitatem. Hilippus Nérius, piis honeſtis- que paréntibus Florentiæ natus, ab ipla ineùnte ætate,non obſcura dedit futůræ lanctitatis indicia Adoleſcens ampla patrui hæredi- tate dimiſſa, Romam ſe cöntulit: ubi Philoſophia, ac ſacris litteris eruditus, totum ſe Chriſto dicavit. Ea fuit abſtinéntia, ut ſæpe jejunus triduum permanſerit. Vigiliis, & oratiônibus inténtus, ſeptem Urbis Eccléſias frequenter viſitans, apud coœmetérium Calliſti in cœléſtium rerum contemplatione pernoctare conſuevit Sacérdos ex obedientia factus, in animärum ſalüte pro- curanda totus fuit: & in confeſſio- nibus audiéndis ad extrémum us- que diem perſevérans, innûmeros penè filios Chriſto péperit;: quos verbi Dei quotidiano päbulo,„Sa- cramentôrum frequentia, oratiônis aſſiduitate, aliisque piis exercita- tiônibus enutriri cpiens, Oratoôrii Congregatioônem inſtituit. Honéèſtum fecit illum Dôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutàvit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. aleluja. , . Juſtum dedúxit Dôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Baritate Dei vulneràtus lan- guébat jùgiter, tantôque cor eſus æſtuabat ardôre, ut cùm intra fines ſuos continéri non poſſet; il- lius ſinum, confractis atque elatis duàâbus côſtulis, mirabiliter Dô- minus ampliaverit. Sacrum verò faciens, aut fervéntiùs orans, in aera quandòôque ſublatus, mira un- dique luce fulgere viſus fuit. Egé- nos; & pauperes omni charitatis officio proſequebatur: dignus, qui & Angelo in ſpecie päauperis elee- moôoſynam erogaret, & dum egén- tibus noctu panem deferret, in féô- veam lapſus, inde pariter ab An- gelo incôlumis eriperétur. Hu- militaàti addicdtus, ab honôribus ſemper abhorruit;, atque Eccleſia- ſticas dignitates, étiam primarias, non ſemel ultrô delatas, conſtan- tiſſime recusavit. gG. Amavit eum Doôminus, & orna- vit eum: ſtolam glõriæ induit eum: * bt ad portas paradiſi coronavit eum, all. Induit eum Dô- minus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. v Rophetiæ dono fuit illuſtris ◻&S in animôrum sénſibus pene- trändis mirificè enituit. Virginita- tem perpétuo illibatam ſervavit: idque aſſecùtus eſt; ut eos, qui puritatem colerent, ex odoôre » qui verò ſecùs, ex fœtoôre dignoſ- ceret, Abséntibus intérdum appa- ruit, iisque periclitantibus opem tulit. Ægrôtos plurimos, & morti proximos, ſanitati reſtituit. Mor- tuum quoque ad vitam revocavit. Coœleſtium ſpirituum , & ipsius Deiparæ Virginis frequénter fuit apparitiône dignatus, ac plurimo- rum animas iplendore circumfuſas in cœlum conicéndere vidit. Dé- nique anno ſalutis milléſimo quin- gentéſimo nonagéſimo quinto - octavo Kaléndas Junias, in quem diem inciderat feſtum Corporis Chriſti, Sacro maxima ſpiritus ex- ultatioòne peracto, ceterisque fun- ctiò mbus explétis, poſt médiam noctem, qua prædixerat hora, octo- genarius abdormivit in Domino-⸗ Quem Gregorius XV. miraculis cla- rum in Sanctorum nuùmerä retulit- Iſte homo perfécit mnia, quæ Iocutus eſt ei Deus, & dixit à eum: Ingrédere in réquiem meam- uia te vidi juſtum coram mé ex mnibus Gentibus. allel. Iſte eſt, qui contempit vitam mundi, & pervenit ad coæléſtia re⸗ gna. Quia. . 3 löria Patri. Quia. int iumbi veſtri⸗ Leuthérius, Nicopoli in Græ- cia natus , Anicéti Pontificis Diaconus, Cõmmodo Imperatôre præfuit Eccléſi. Huic initio bontificatus supplices litteræ ve- nérunt a Lcio Britannôrum Keses ut ſe, ac fuos in Chriſtianorum nú⁴merum reciperet. Quàmobrem Fugâtium, & Damianum, doctos & pios viros, miſit in Britänniam» per quos Rex & réliqui em fus- ciperent. Hoc Pontifice Irenæus Polycarpi diſcipulus Romam ve- niens,ab eo benigné acceptus eſt. Quo témpore ſumma pace & uis⸗ le fiuebätun totum orbe Momr, fide Hleutherius gulndecim, Crlinntione dni, guibus (uodecim, Nos ger diy. ſeyultüsgue (otpus ſancti e Deunn lan (ul o Focmundo tollteam. rebit, Uliplieibit Ullz ſetlftl nir ). feni cie lus virg 4 edtam! Uenem tuc Eelibug lun feltiva , putiti rie indul en taditi tononti ndnit eun idei, & oun iͦ lettiui⸗ Fitamn Leioc- tuum,A ln ken Romæ;fides propagabatur. te fruebatur Eccléſia Dei: ac per totum orbem terrärum maximè Vixit Eleuthérius in Pontificatu annos quindecim, dies viginti tres. Fecit Ordinationes tres mnenſe Decém- bri,, quibus creavit Presbyteros duôdecim, Diaconos ocο, Epiſco- os per diverſa loca quindecim: epultusque eſt in Vaticano, prope corpus ſancti Petri. T e Deum laudâmus. II. Ana. Qui odit animam fuam in hoc mundo, in vitam ætéêrnam éu- ſtodit eam. Juſtus ut palma Horébit. Sicut cedrus Libani multiplicâbitur. Filiæ Jerulſalem. y. Pretiôla. 7ar. nfirmitâtem. 72²21. *PIE XXVII. MAJr. 54 veni ſponla Chriiti. „Specie tua. lv. Eus virginitatis amator, qui beatam Mariam Magdalénam Virginem tuo améôre ſuccénſam . cœléſtibus donis decorâſti: da, ut quam feſtiva celebritate venera- mur, puritate & charitâte imité- mur. Per Döminum. eus, qui nos beâti Jo- annis. 1 Xiv. Mria Magdaleéna illũùſtriori Paz- ziéôrum genere Floreéntiæ na- ta, fere ab incunabulis iter Perfe- Gtiônis arripuit. Decénnis perpé- tuam virginitatem vovit, ſuſcepro- que habitu in Monaſtério fanctæ Mariæ Angelorum Ordinis Carme- litarum, ſe mnium virttum ex- émplar exhibuit. Adeò caſta fuit, ut quidquid puritâtem lædere po- teſt, penitùs ignoraàverit. Quinquen- nium, Deo jubente, ſolo pane aqua transégit, excéptis diehus Do- ——. minicis, quibus cibis quadrageſi- malibus veſcebatur. Corpus ſuum h 723— cilicio, flagéllis, frigore, inédia, vigiliis, nuditate , atque omni poœnarum génere cruciabat. Propter veritatem, & manſue- tůdinem, & juſtitiam: *& Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. all. J. Spécie tua, & pulchritdine tua inténde, proſpere Procede, & re- gna. Er. 2 Anto igne divini amôris æſtuâ-⸗ at „ ut ei ferendo impar, in- geſta aqua pectus tetrigerare co- geretur. Extra ſenſus trequenter rapta, dinturnas & admiräbiles extaſes paſſa eſt, in quibus & ar- cana cœléſtia bpenetravit, & exi= miis à Deo gratiis illuſtràta fuit. Bis autem munita longum certa- men à principibus tenebrarum ſu-⸗ ſtinuit, arida, deſolata „ ab om⸗- nibus derelicta, variisque tenta-⸗ tiònibus vexata, Deo ſic permitten- tEut invictæ patiéntiæx, ac Pro- fundiſlimæ humilitatis exémplar Præberet. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- quitàatem;: &£ Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ, allel. Propter veritatem, & manſue⸗ túdinem, & juſtitiam. Proptéreàâ. Haritäte erga prôximum fſin- gulariter enituit 3 nam ſæpe noctes ducébat insomnes „ vel ob⸗ eündis Soroôrum miniſtériis, vel inſerviéndo infirmis occupâta »„ dquarum aliquando ùlcera lambens ſanavit. Infidélium & peccatô- rum perditiônem amare deflens 5 ſe ad quælibet pro illérum falu-⸗ te torménta paratam offerébat. Multis ante obitum annis, univer- ſis cœli deliciis „ quibus copiôse affiuebat, heroica virtute renun- tians„ illud frequenter in ore habébat: Pati, non mori. Tan- dem longa & graviſſima infirmitâ- te exhauſta transivit ad Sponſum ie vigéſima quinta Maji, anno milleſimo ſexcentéſimo séptimo; expléto anno quadrageéſimo pri-= mo ætatis ſuæ. Eam multis in vi⸗= ta, & poſt mortem miraculi 5. cla- ram, Clemens nonus ſanctarum Virginum nuùmero adicripſit: cujus corpus in præsentem diem incor- rüptum conſervatur. 5 Afferéntur Regi virgines poſt eam, proxiinæ ejus,* Afferéntur tibi in lætitia & exultatione. all. Spécié tua; & pulchritüdine 2 2 zua 724 7 tua inténde, préôſperè procede, & regna. lToôria Patri. Affereéntur. Imile erit regnum colôrum dé- cem Virgini bus. . X. Oàânnes Etruúlcus, Juſtino ſe- niore Imperatôre rexit Eccle- ſiam : ad quem profectus eſt Conſtantinépolim auxilii cauſa , quod Theodoricus Rex hæréticus divexabat Italiam: cujus étiam iter Deus miraculis illuſtravit. Nam cùm ei nobilis vir ad Corin- thum equum , quo,ejus uxor manſuéto utebatur, itineris cau- ſa commodàâſſer, factum eſt, ut domino poſteà remiſſus equus ita ferox evaderet, ut frémitu, & to- tius corporis agitatione ſemper deinceps dôminam expúlerirt : tamquam indignarétur mulierem recipere, ex quo ſedifſer in eo Jeſu Chriſti Vicarius. Quamob- rYem illi equum Pontifici donavé- runt. Sed illud majus miraculum, quod Conſtantinôpoli in aditu portæ aureæ »inſpectante frequen- tiſſimo poôpulo, qui una cum Im- peratoôre Pontifici honoôris cauſa occùrrerat, cæco lumen reſtituit. Ad cujus pedes proſtratus étiam Imperator, eum veneratus eſt. Rebus cum Imperatôre compoſi- tis, in Itäliam rédiit : ſtatimque epiſtolam ſcripſit ad omnes Itaà iæ Epiſcopos, jubens eos Arianoô- rum Eccléſias ad Catholicum ri- tum conſecrare , illud ſubjün- gens: Quia & nos, quando füimus Conſtantinépoli, tam pro reli. gioône cathoôlica, quàm pro Ke- gis Theodorici cauſla, quascúm- ue illis in partibus eòérum Ecclé- ias reperire Ppotuimus;, cathôlicas eas conſecràvimus. Quod iniquiſſi- mo animo ferens Theodoricus, dolo accersitum Pontificem Ra- vénnam in carcerem conjécit: ubi ſqualore inediaque afflictus, pau- cis diébus ceſſit eè vita, cùm ſedilſ- ſet annos duos, menſes novem, dies quatuordecim: ordinatis eo. témpore Epiſcopis quindecim. Paulo poſt môritur Theodoricus: quem quidam Eremita, ut ſcribit ſancdtus Gregorius, vidit inter Joannem Pontificem, & Symma- chum patritium, quem idem oc- ciderat, demérgi in ignem Lipa- ritäanum: ut vidélicet illi, quibus mortem attülerat, tamquam judices eſſent ejus intéritus. Joannis cor- pus Ravénna Romam portatum eſt, & in Basilica ſancti Petri ſe- pùltum. Pe Deum laudamus. II. eus, qui nos beati Joannis. DIE XXX. MA II. Närmitàtem noſtram réſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus propriæ actionis gravat, beati Felicis Martyris tui atque Pontifi- cis intercéſſio glorioſa nos prote- gat. Per Dôminum. Elix Romanus, patre Conſtan- tio, Aureliano Imperatôre præ- fuit Eccléſiæ. Conſtituit, ut Miſſa ſupra memorias, & ſepúlchra Mar- tyrum celebrarétur. Qui cuùm menſe Decémbri habuiſſet Ordina- tiones duas, & creaſſet Presbyteros novem, Diaconos quinque, Epiſco- pos per divérſa loca quinque, Mar- tyrio coronatus, via Aurélia ſepe- litur in Basilica, quam à ſe ædifica- tam dedicarat. Vixit in Pontifica- tu annos duos, menſes quatuor; dies viginti novem. Fe Deum laudamus. II. DIE XXXI. MAII. Xaudi nos Deus ſalutaris noô⸗ ſter: ut ſicut de beatæ Petro- nillæ virginis tuæ feſtivitate gau- démus; ira piæ devotioônis erudia- mur affectu. Per Doôminum no- ſtrum. . 1. unc nobis ad virgines. e Com X. 9 %6 1 E 1 f. 1,UNII. Eus ,qui nos annua beatôrum Martyrum tuoôrum Marcelli- nt, Petri, atque Eraſmi ſolemni- tate lætificas: præſta, quætumus⸗ ut quorum gaudémus méritis, ac- cendamur exémplis. Per Domi- num noſtxum. =- Utrus e Imperata ſicice proj Confellionen Mulinam A cnah fliam benapit. ( Duelle cum nosgli a lerant, jeſu Marcellinum guo omnen Ubi relcinit Marellinum Ius objürgar itdtem min it,niſi Chr Clen Marcell e teſpond Ki etto ſe clucit in e⸗ fuements, lne, bertn erat arch Cüim uttique ſuumns ctelce ln tei 4 e ne, K RNalmus dus Dioe 10,in Cam iiazceſis Dhuke, plun Venti pie Illce, zinde ta lng eraſit. kadChrii erümn i it Etem, con W lls 4) holieii 6ed ndütn Ulm rintüͤt Minmid Ki 1 ſienn co Yri Ullnan eunl NI N 3 Ontiäcen Aiminm glem ient in ignen li⸗ leet tammgu s. o. ohnan poren ſandti Len nus, In li m N Ma. noſtri eus!8 is F tui at oriols nos M. uln. , Mne Cn Imper etul. habuiſeel aſet ene Jinquent Nca ginge, Via Aulenis am zlet iut inkun⸗ menles hun ll eines⸗ , ttne Etrus exorciſta , Diocletiano Imperatore, Romæ a Sereno jüdice propter Ghriſtianæ fidei confeſſionem miſſus in carcerem, Paulinam Artémii, qui carceri præ- erat, filiam à dæmone agitatam, li- beravit. Quo facto & paréentes puéllæ cum tota familia, & vici- nos, qui ad rei novitatem concùr- rerant, Jeſu Chriſto conciliatos ad MarcellinumPresbyterum adduxit, à quo omnes baptizati ſunt. Quod ubi reſcivit Serénus, Petrum, & Marcellinum ad ſe vocatos, aſpé- riùs objùrgat, & ad verborum acer- bitatem minas, ac terrores adjún- git, niſi Chriſto renüntient. Cui cuùm Marcellinus Chriſtiana liber- tate reſpondéret: pugnis contúſum & à Petro ſejùnéktum;, nudum in- clúdit in carcerem ſtratum vitri fragméntis, ſine cibo ac ſine luú- mine. Petrum item conſtringi imperat arctiſſimis vinculis. Sed cùm utrique ex torméentis fides & änimus créſceret, conſtanti con- feſſiéne, & abſciſſo capite illuſtre teſtimonium Jeſu Chriſto dedé- runt. Raſmus Epiſcopus, Imperatoôri- „bus Diocletiano & Maximia- no, in Campania plumbatis & fu- ſtibus cæſus, resina quoque, sul- phure, plumbo liquefacto, & fer- vénti pice, cera; oleôque perfü- ſus, inde tamen integer & invio- latus evaſit. Quo miraculo multi ſe ad Chriſti fidem convertérunt. Verùm is iterùm detrúſus in car- cerêm, conſtrictus ferreis graviſſi- misque vinculis, inde ab Angelo mirabiliter eréptus eſt. Deinde Fôrmiis à Maximiano variis affé⸗ ctus ſppliciis, tunicaque ærea can- dénti indútus, illa étlam torménta divina virtute ſuperavit. Dénique plúrimis, & in fide confirmatis, & ad fidem convérſis, insignem mar- tyrii palmam adéptus eſt. e& Deum laudaâmus. II. DIL E VI., IUNI I. Eus, qui beätum Norbértum Confeisorem tunm atque Pontificem, verbi tui præconem eximium effeciſti, & per eum Ec- H 72 cléſiam tuam noya prole fœcun- daſti: præſta quæſumus; ut ejus- dem fuffragantibus méritis, quod ore ſimul & ôpere docuit, te ad- juvante exercére valeämus. Per Dôminum. . Norbertus „ nobiliſſimis parén- tibus natus, adoléſcens libe- ralibus diſciplinis exuditus, in ip- ſa pôſtea Imperatôris aula, ſpre- tis mundi illécebris, Eccleſiaſticæ militiæ adſcribi vôluit. Sacris initiatus, rejéctis môllibus ac ſpléndidis véſtibus, pellicea me- lôte indutus, prædicationi verbi Dei ſe totum dedit. Abdicatis Eccleſiaſticis proventibus ſatis am- plis; & patrimonio in pauperes erogâto, ſemel in die ſub véſpe- ram ſolo cibo quadrageſimali utẽs:- nudisque pedibus, & lacera veſte ſub brumali rigore incédens, miræ auſteritâtis vitam eſt aggreéſſus. Potens igitur pere & ſermône in- nuúmeros hæréticos ad fidem, pec- catôres ad pœniténtiam, diſſidén- tes ad pacem, & concordiam revo- cavit. . Invéni David ſervum meum „ oleòô ſancto meo unzi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. all. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitàtis non nocébit ei. Manus. Um Lauduni eſſet, ab Epiſco- po rogatus, ne à ſua dioecéſi diſcéderet, desértum in ea lo- cum, qui Præmonſträtus diceba- tur, ſibi delégit, ibique trédecim 86ciis aggregätis, Præmonſtratén- ſem Ordinem inſtituit, divinitùs accépta per viſum régula à ſancto Auguſtino. Cùm verô ejus fama ſanctitatis in dies magis augerétur; ac plúrimi ad eum quotidie diſci- puli convenirent, idem Ordo ab Honòorio ſecúndo, aliisque ſummis Pontificibus confirmatus, ac pluri- bus ab eo Monaſtériis ædificatie » mirifice propagatus eſt. 4 Poſui adjutôriũ ſuper poténtẽé;, & exaltavi elééctum de plebe mea. *Manus egnim mea auxiliabitur ei,; allel. Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unki eum. Manus. . Ntvérpiam accersitus, in ea ur- be Tanchelini netariam hære- 2 3 m- 726 ſim profligàvit. Prophético ſpiritu & miraculis claruit. Archiepiſ- copus tandem (licet reluúctans) Magdeburgenſis creätus, Eccleſia- ſticam ditciplinam, præsértim cœ- libätum, conſtanter propugnavit. Rhemis in Concilio Innocéntium ſecundum egrégiè adjüvit,; & Ro- mam cum aliis Epiſcopis profé- Rus „ ſchisma Petri Leônis com- préſſit. Poſtrémò vir Dei métitis & Spiritu ſanécto plenus, Magdebuúrgi obdormivit in Domino, anno ſalũù- tis milléſimo centéſimo trigéſimo quarto die ſexta Junii Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtütes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipfe intercédat pro peccatis omnium populorum. Iſte eit, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- Sna. I1pſe. Jloôria Patri. Ipſe. omo peéregré. . . XXXIX. DIE IX. JUNII. Ac nos, quæſumus Doômine , ſanctorum Martyrum tuorum Primi & Feliciani ſemper feſta ſe- tari: quorum fſuffragiis , pro- teétiônis tuæ dona ſentiamus. Per Däum. Rimus & Felicianus fratres in J perſecutiône Diocletiani, & Ma- Ximiani accusati Chriſtianæ reli- gionis, in vincula conjiciüntur: quibus ſoluúti, inde eripiuntur ab Angelo. Mox ad Prætôrem addu- ESti, cùm Ohriſtianam nidem acer- rime tueréntur, alter ab altere diſtracti ſunt: ac primùm variè tentata eſt conſtantia Feliciani. Sed cùm ſuasoôres impietatis ſe poſſe quidquam verbis proficere deſperarent, affixis ſtipiti mani- bus eius & pédibus „ipſum ſine cibo & Potu inde triduum pen- dentem reliquérunt. Poſtridiè ejus diéi Prætor vocatum ad ſe Pri- mum fic affatur: Vides, quanto ſit prudéntior, quam tu, frater tuus, qui obſecutus Imperatori- bus, apud ipſos eſt honoratus ² Quem ſi tu quoque imitari volue- ris, particeps eris ejus honoris & gratiæ. ◻ eſt vera fratérnitas. XxXxii. Ui Primus: Quid factum ſit fratri meo, cognôvi ex Ange- lo. UOtinam, quemadmodum ſum cum eo voluntate conjunctiſſimus, ſic ab eòdem ne martyrio disjun- gar. & ad cêteros cruciatus, quibus Pri- mum affécit, præsénte jam Felicia- no, liquatum igne plumbum in os ejus juſſit infündi. Mox utrümque perdúci imperat in theatrum, in eôsque immitti duos leônes, qui proſträti ad eòrum génua;, capite & cauda ipfis blandiebantur. Ad id ſpectäaculum cùûm ampliùs duô- decim millia hôminum conveniſ- ſent;, quingenti cum fuis familiis Chriſtianam religiônem ſufcepé- runt. Quibus rebus permotus Prætor, éos ſecüri percuti juffit. e Deum laudamus. II. DIE X. JUNII. Ixiv. Eus, qui beâtam Margaritam Scotôrum Reginam eximia in pauperes charitate mirabilem etf- feciſti: da, ut ejus intereeffione & exéinplo tua in cordibus noſtris charitas jugiter augeatur. Per Dominum. Argarita, Scotôrum Regina; IVILpatérno Angliæ Regum;, ma- térnoCæſarum sanguine clariſſima, illäſtrior adhue fuit Chriſtiana vir- tute. Hæc in Hungaria nata, ubi pater tunc témporis exulaàbat, poſt exactam ſumma cum pietate. Pué- rilem ætàtem, una cum genitofé; qui à ſancto Eduardo pâtruo An- glorum Rege ad patérni regni fa- ſtigium vocabatur, in Angliam ve- nit: mox alternaânte paréntum for- tuna, ex Angliæ littore ſolvens, Vi tempeſtatis expuͤlſa, ſeu vériùs di- vinæ providéntiæ consilio deduúcta eſt in oram maritimam Scotiæ. Ibi cùm ex matris império Malchol- mo tértio Scotôrum Regi esrégiis ejus dotibus capto nupsiſſet, ſan- cdcimoniæ ac bietatis opéribus triginta, quibus regnavit annis: toti regno mirificè profuit. uo dicto excanduit Prætor, Propter! tüdinem, 9 cet te MMita Pecie 1 tua intende Ategna. E Nter tega fickationi Uns, Wagn Nlecationib Alia jejunia, bitintegros Nutalitix feſt jejunare con⸗ Villimnis guie mllent, Divi telnpla pluri iln er integ kklatciyit, 1elugo cen lioberrimo belbsgue 0 liitt educa Umoc hriſtina: Lenus a1 Cemnonm regn. nni klant, pöprt De mores ( nos keſtitui Dilexifi guütitem: els, Deus „optet üdinem, 8 llul tan Nbile kun ltas erga Lenos . Elitare, Utigie m⸗ Des Mrebere leneile Udus Dede wäncder 1b habuit, ZAnpbus 5) Kte Otdibus Auskattn. N 1 4 is e n id fidm! Snöi d Hidmodunk Oniunetihing ultrtio Canduit Neie inum connel In lus um nenn lulce⸗ 0 CNcn RNl 10 etule N Propter veritätem, & manfue- tüdinem, & juſtitiam. „Et dedu- cet te mirabiliter déxtéra tua. J. Spécie tua, & pulchritdine tua inténde, pröôſperé procéde , & regna. Et deducet. Nter regales delicias corpus af- flictatiônibus, ac vigiliis mace- rans, magnam noctis partem piis precatiéônibus extrahebat. Præter alia jejunia, quæ idéntidem uſurpa- bat, integros quadraginta dies ante natalitia feſta tanta cum ſeveritate jejunare conſuévit, ut ne in gra- viſſimis quidem doloôribus inter- miſerit. Divino culrui addictiſſima, templa plůrima, & cœnôbia par- tim ex integro excitavit ,„ partim reſarcivit, & ſacra ſupelleéctili » ac largo cenſu ditavit. Regem con- jugem ad meliérem frugem, & ad ſimilia ſuis exercitationibus pera ſalubérrimo exemplo tradúxit, li- berosque omnes tam ſancté & fe- liciter educavit, ut eorum plerique, quemadmodum & Agatha mater;, & Chrittina ſoror ſanctiſſimum vi- tæ genus ampléxi ſint. ,Univerſi demum regni felicitati conſulens;, à vitiis omnibus, quæ furtim irrép- ſerant, pöpulos expurgavit;, eis- que mores Chriſtiana pietate di- gnos reſtituit. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- quitatem: Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. all. Propter veritätem, & manſue- tůdinem, & juſtitiam. Proptérea. Ihil tamen æquè in illa mira- bile fuit, ac flagrantiſſima cha- ritas erga prôximos „ præsértim egenos, quorum numeroſis gregi- bus non modò ſtipem affatim ſup- peditare; verùm etiam trecentis quotidie matérna benignitate da- pes præbére, flexis génibus in mo- rem ancillæ miniſtrare, régiis ma- mbus pedes abluere, & preſſis etiam oôſculis ulcera fovére ſolém- ne habuit. His porro, aliisque piis sumptibus non régias tantum ve- ſtes, & pretioſa monilia diſtraxit;, ſed ipfſum non ſemel exhaufit æra- rium. Toleratis demum ad patien- tiæ miracu lum acerbiſſimis dolori- us, animam ſemeſtri corporis ægrotatione purgatam, Auctori ſuo quarto Idus Junii réddidit. Quo temporis moménto facies ejus diuturni morbi macie, ac pal- 2 lore fodäta, insôlita quadam e- nuſtate refloruit. Miris etiam poſt mortem prodigiis clara, & Cle- méntis décimi auctoritate in Sco- tiæ Patrônam accepta, ubique ter- rarum religiosiſſime colitur. Fallax gratia,; & vana eſt pul- chritudo: & Mulier timens Deum, ipfa laudabitur. Date ei de fructu manuum ſuàarum,, & lau- dent eam in portis ôpera ejus. Mülier. oria Patri. Mülier. g. Snile eſt regnum coœléôrum thesauro. Ixvi. DIE XI. IUNII. Eus, qui nos beaâti Barnabæ Apôſtoli tui méritis & inter- ceſſiòne lætificas: conceéde prepi- tius; ut qui tua per eum beneficia põôſcimus, dono tuæ gratiæ conſe- quamur. Per Dôminum. Manum ſuam. Y. Diffuſa eſt. Ixvii. eus, qui beatam Mar- 726. De Actibus Apoſtolorum. garitam. CNa dimiſſa eſſet ſynagéga » ſecti ſunt multi Judæorum »„ & coléntium advenarum, Paulum & Barnabam, qui loquentes ſua- débant eis, ut permanérent in gra- tia Dei. Sequenti vero Sabbato penè univérſa civitas conveénit au- dire verbum Dei. Vidéntes autem turbas Judæi, repléti ſunt zelo,» & contradicébant his, quæ à Pau- lo dicebantur, blasphemantés. Tunc conſtanter Paulus & Barna- bas dixérunt: vVobis oportebat primum loqui verbum Dei : ſed quoniam repéllitis illud,, & in- dignos vos judicatis æternæ vi- tæ,„ ecce convértimur ad Gen- tes. Sic enim præcépit nobis Doô- 2 4 mü- 728 „ . minus: Pôſui te in lucem Gén- tium, ut ſis in ſalutem usque ad- exttémum terræ. Ecce ego mitto vos, ſicut oves in medio luporum, dicit Doômi- nus; * Eſtote ergo prudentes ſi- cut ſerpéntes, & simplices ſicut columbæ. Dum lIucem habe- tis, crédite in lucem, ut fllii lucis ſitis. Eſtote. Udientes autem Gentes gavi- ſæ ſunt, & glorificabant ver- bum Domini: & credidérunt, quot- quot erant præordinati ad vitam ætérnam. Diſſeminabatur autem verbum Dômini per univérſam re- gionem, Judæi autem concitavé- runt mulieres religioſas & hené- ſtas, & primos civitàtis, & exci- taveérunt perſecutiônem in Paulum & Barnabam:; & ejecérunt eos de finibus ſuis. At illi, excuüſſo púlvere pedum in eos, vené runt Icoônium. Diſcipuli quoque Ieplebantur gäâudio, & Spiritu ſan- t0 Toôllite jugum meum ſuper vos, dicit Döminus, & diſcite à me, quia mitis ſum, & huùmilis corde: Jugum enim meum fſuave eſt, & onus meum leve. Et in- venietis réquiem animabus veſtris. Jugum. Actum eſt autem Iéônii, ut ſi- mul introirent in ſynagôgam Judæôrum, & loqueréntur, ita ut cCréderet Judæoôrum & Græcoôrum copioôſa multitudo. Qui verò in- créduli fuérunt Judæi, ſuſcitavé- runt „& ad iracúndiam concitavé- runt animas Gentium adverfſus fra- tres. Multo igitur témpore de- morati ſunt, ſiducialiter agéntes in Dômino, teſtimônium perhi- bente verbo gratiæ ſuæ dante ſi- Ena & prodigia fieri per manus eoôrum. Dum ſtetéritis ante Reges, & Præſides, nolite cogitare, quômo- do aut quid loquamini: Da- bitur enim vobis in illa hora , quid loquamini. 7. Non enim vos eſtis, qui loquimini: ſed Spiritus ba- tris veſtri,; qui loquitur in vobis. Daàbitur. G loria Patri. Dabitur. BArnabas Levites, Cyprius gé- nere, qui & Joſeph, cum Paulo Gentium Apoſtolus ordinatus eſt ad prædicandum Jeſu Chriſti Evan- gélium. habébat, redactam ex eo pecúniam attulit Apôſtolis. Miſſus autem Antiochiam prædicationis cauſa cùm ibi multos ad Chriſti Doômini fidem conveérſos eſſe comperiſſet, incredibiliter lætatus, eoôs horta- batur; ut in Chriſti fide permané- rent. Qua cohortatiône multum proficiébat, quod ab omnibus vir bonus, & Spiritu ſancto plenus habebatur. Vidi conjúnéctos viros habén- tes ſplendidas veſtes, & Angelus Dômini locuùtus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti facti amici D ei. Vidi Angelum Dei for- tem ,volàântem per médium cœ- lum, voce magna clamantem, & dicéntem. Iſti ſunt. Lectio Roféctus inde Tarſum, ut quæ- reret Paulum, cum eb Antio- chiam venit. In ejus urbis Eccléſia annum commorati, Chriſtianæ fi- dei & vitæ illis hominibus præ- cépta dedérunt; ubi étiam Jeſu Chriſti cultores primùm Chriſtiani ſunt appellati. Diſcipuli autem Pauli & Barnabæ ſuis facultatibus Chriſtianos, qui in judæa erant , ſuſtentabant, eo mitténtes pecú- niam per Paulum & Bärnabam. Qui perfúncti illo charitatis offi- cio, adhibito Joanne, cui cogno- men erat Marcus, redierunt Antio- chiam. . Beati eſtis, cùm maledixerint vobis hömines, & perlſecuúti vos fùerint „ & dixerint omne malum adveêrſum vos, mentiéentes, propter me: Gaudéte » & exultate, quôniam merces veſtra copiôſa eſt in ccelis. Cùm vos ôderint hômines, & cùm ſeparaverint vos, & exprobraverint , & ejécerint nomen veſtrum tamquam malum propter Filium hoôminis. Gaudéte. Um autem Antiochiæ in Ee- cléſia, cum céteris Prophétis & doctoribus Paulus, & Barnabas in jejänio & oratiône Domino de- ſervirent, dixit Spiritus ſanctus: segregate mihi Saulum & Barna- bam in opus, ad quod aſsúmpſi eos. Tunc jejunantes & oran- tes , imponentésque eis manus dimisérunt illos. Itaque Seleu- ciam veènérunt , inde in Cy- penm, ac multas prætérea urbés Regionésque, prædicantes Evan- gélium Is agro véndito, quem Homilia S Clium ſüm Utllitate, he Bürnabas dig CcuI Doanne eſt Marcus, ibigue clrcit Annum tertie ſoöliei mune coronam as Lenone Im in infula C Elat Evangel emanu con elſti lunttt el Dei, gui Mrincipum, tetna: * Mo elplunt palm Fenetunt ex gerunt ſiol gni. Modo. etio ſancti Muthrum. Nillo temt (ipulis ſuis ſartofez in leligua. 8 . Un Don tüdinem Uus eſecerit. umxerit,: Dtiis lecul⸗ Ihnni tempo delatos, kert lle adamint Une cventi In Malta en lefüturarun ſguebantur Kentir vim Itnemo ſu tmitäte kendere, Mllsari krant ni e, Ne Naſonisnn ulüm comn Encito, ger e8) N Aln 20 me, dn er Meciuln danuntent . Tl E eie⸗ NMann ii, inis, Cand⸗ gélium ſumma cum audiéntium utilitate, peragrärunt. Poſtrémòô Barnabas digréſſus aàa Paulo, una cum Joanne , qui cognominatus eſt Marcus, navigavit in Cyprum: ibique circiter séptimum Nerônis annum tertio Idus Junii, ad Apo- ſtéôlici muneris laudem, martyrii corônam adjunxit. Ejus corpus Zenône Imperatôre repértum eſt in inſula Cypro, ad cujus pectus erat Evangélium Matthæi, Barna- &X manu conſcriptum. Iſti ſunt triumphatores, & ami- ci Dei, qui contemnéntes juſſa Principum, meruérunt præmia æ- térna: * Modòô coronantur, & ac- cipiunt palmam. Iſti ſunt, qui venérunt ex magna tribulatiône, & lavérunt ſtolas ſnas in sanguine Agni. Modo. Gloria Patri. Modòô. eéctio ſancti Evangelii ſecúndùm Matthæum. N illo tempore: Dixit Jefus diſ- cipulis ſuis; Ecce ego mitto vos ſicut oves in médio lupérum. Et réliqua. . Homilia S. Joannis Chrysôſtomi. Um Dôminus omnem ſolici- + tudinema diſcipulorum cordi- bus ejécerit, & oſtenſiòne ſignorũ armaverit, atque ab omnibus ne- 26tiis ſæcularibus alienatos, & ab omni temporalium rerum cura li- beratos, ferreos quodammodo at- que adamaântinos fecerit,, tum dé- nique cventura illis advérſa prædi- cit. Multa enim ex hæc prædictio- ne futurärum rerum cômoda con- equebantur. Primùm, ut ejus præ- ſciéntiæ vim ediſcerent. Deinde, ut nemo ſuſpicaretur, ex magiſtri infirmitate tam gravia mala de- ſcéndere. Prætérea, ne, qui ea paſsũúri erant, subito ac inopinato rerum eveêntu perturbaréntur. Dé- nique, ne, cùm iſta ſub ipſum paſſionis ſuæ tempus audirent, ni- miùm commoveréntur. Iſti ſunt, qui viventes in carne, plantavérunt Eccléſiam sanguine ſuo: * Calicem Doômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. „In omnem terram exivit ſonus Eôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eòôrum. Calicem. Am verò, ut intélligant novum 1 8. 729 nudos mitteret, una indútos tuni- ca, ſine calceis, absque virga, & absque zona & pera, & ab exci- pientibus ali juberet: non fecit hic dicéndi finem, ſed ineæplicabi- lem virtutem ſuam prôferens. Etia ſic euntes „ inquit, manſuetudinem tamen ovium oſténdite, quamvis ad lupos ituri, nec ſimpliciter ad lupos;, ſed étiam in medio lupéô- rum: (neque verò oôvium tantùm manſuetùdinem habére juber, ſed étiam colümbæ ſimplicitatem: ) ſic enim virttem meam maximè oſténdam, cùm ab ovibus lupi ſu- perabúntur: & quamvis illæ ſint in médio lupéôrum, & innuúmeris moôr- ſibus laceréntur, non modò non consumptæ füerint, verùm étiam illos in fui natüram transmutave- rinr. Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Dôminus in charitaâte non ficta, & dedit illis gloriam ſempitérnam . 1 Juarum doctrina fulget Eccléſia⸗ àt ſole luna. Sancti per fidem vicérunt regna, operati ſunt juſti- tiam. Quorum. lôria Patri. Quorum. Ajus certé atque admirabilius eſt, mentem adverſariôrum cômmutaâre, & animum in diver- ſum transférre, quam illos occide- re: præsertim cùm duodecim tan- tùm eſſent, & lupis plenus eſſiet orbis univérſus. Erubeſcamus igi⸗ tur, qui longè divérſa faciéntes » tamquam lupi in adversaârios rui- mus. Nam quamdin oves füeri- mus, vincimus: etiam ſi mille circumſtent lupi, ſuperamus, & victôres ſumus: quòd ii lupi fué- rimus, vincimur. Tunc enim à nobis paſtôris auxilium recédit 2 qui non lupos, ſed oves paſcit. e Deum laudamus. II. DIE XII. JUNII. Similaàbo eum. Amavit eum. xlv. Eus auctor pacis, & amaâtor charitatis, qui beatum Joan⸗ nem Confeſsôrem tuum mirifica diſſidéntes componéendi grätia de- corâſti: ejus meritis & interceſſiò⸗= ne concéde, ut in tua charitate fir- hoc eſſe belli genus, & inséli- tum præliandi morem, cùm illos mati, nullis à te tentationibus ſeparémur. Per Döôminum. Z 2 5 7³⁰ Anctôrum Martyrum tuérum Basilidis, Cyrini, Naboris; at- que Nazarii, quæſumus Domine, natalitia nobis votiva reſplénde- ant: & quod illis contulit excel- léntia ſempiterna, fructibus no- ſræ devotioônis accréſcat. Per Dôminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. Gannem, Sahagùni in Hifpania nôbili génere natum, parentes cuùm diu prole caruiſſent, piis opé- ribus & oratiônibus à Deo impe- trarunt. Ab ineunte ætate egré- gium futúræ ſanctitatis ſpécimen dedit; nam ê& loco ſuperioôri ad céteros púeros crebroô verba facie- bat, quibus eos ad virtütem; & Dei cultum hortabatur, eorùúm- que diſsidia componébat. In patria Monachis ſancti Facüùndi Ordinis ſancti Benedicti primis litterarum rudimentis imbuén- dus traditur ; dum iis ôperam daret, curavit pater , ut, Paro- chus Eccléſiam adminiſtraret : quod munus jüvenis nullis ratioô- nibus adduci pôtuit, ut recipe- ret. Inter familiares Eniſcopi Burgénſis adicriptus, ob ſpecta- tam ipsius probitatem intimus ei fuit, ab eoque Présbyter & Cano- nicus factus „ multis beneficiis auctus eſt. Sed relicta aula Epiſ- copi, ut Deo quiéetiùs ſerviret, omnibus Eccléſiæ provéntibus ab- dicatis, ſe cuidam Sacéllo addi- xit, ubi Sacrum quofidie faciebat, ac de rebus divinis magna cum auditérum ædificatione frequén- ter concionabaàtur. Honéſtum fecit illum Domi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſeductoribus tutavit il- Jum: Et dedit illi claritatem ætérnam. YJ. Juſtum deduxit Doôminus per vias rectas, & oſten- dit illi reg!num Dei. Er dedit. Oſteà ſtudiòrum eauſa Salmaân- Pticam profécstus „ in célebre Sollegium Divi Bartholomæi co- optäatus , Sacerdotis munus ita egéereuit, ut ſimul optatis ſtudiis conciônibus afſsiduè verfſarétur. Cùm veròô in graviſſimum mor- bum incidiſſet, arctioris diſcipli- næ voto ſe obſtrinxit; quod ut rédderet, cùm priùs cuidam pau- peri penê nudo ex duabus ,„ quas tantüm habébat veſtes, melio- rem dediſſet, ad Conobium ſan- Gi Auguſtini ſeveriori diſciplina tum maximè florens ſe contulit: in quo admiſſus, obediéntia, ani- mi demiſſione, vigiliis ac oratiô- ne provectiôres anteibat. Trieli- nii cura cùm ipfi demandata elſ- iet, vini doliolum ipſo attingen- te oömnibus Moônachis per annum abúndè ſuffécit. Exaécto tyroci- nii anno, Præfécti juſſu munus concionandi ſuſceèpit. Salmanti- cæ id témporis adeò cruéntis fa- Giônibus divina humanaque om- nia permixta erant, ut singulis propémodùm horis cædes fierent, & omnium ordinum, ac Præ- sértim nobilium sanguine non viæ ſolùm & fora, ſed templa étiam redundarent. . Amavit eum Dôminus,; & orna- vit eum, ſtolam gloriæ induit eumg * Et ad portas paradiſi coronav v. Induit eum Dominus eum. . I D. loricam fidei,„ & ornavit eum. Et ad. T Joânnes tum conciônibus, tum privatis colléôquiis civium animos demuúlcens, ad tranqulil- litatem urbem reduxit. Virum Principem gräviter offéndit: quò illius in subditos ſævitiam incre- paàſtlet. Qua de cauſa équités duos immiſit, qui eum in itineré confôderent; jamque ad ipftun propinquaverant „ cum ſtupore divinitùs immiſſo: ſimul cum donec equis immôbiles ſteterunt, do ad pedes ſancti viri provoluüti, ſcéleris véniam precaréntur. Iple quoque Princeps repentinoô terro- re percúlſus jam de ſalute deſpe- raverat,cum revocato Joannefacti Ppœnitens incolumitati re ditus eſt. Factioſi étiam hémines, cum eum füſtibus péterent, brachiis diriguére; nec ante rédditæ vVires, quàm delicti véniam Precaſenn tur. Chriſtum Dominum; . ſ . Sacrum fäceret, Præséntem c ruéri, atque ex ipſo Divinitaté fonte cœléſtia myitéria haust incuúmberet, & in ſacris étiam zölitus, 4 Ie ac futut Ye frelens fllam lepte tirit, Deniq tito, & cerotiſfime (iem clauſit Obitum mire uns rite p tivus Han Aleripſit. lſte hom locütus eſt eultun Ingree Ouia le vi er ömnibus Ille eſt, mundi, & lefna. Quia. loria datr Uudbi vettri lices, Nnäkins 1diles gen Eres, Chricl , cüm C Doocletiind Kent, ab Au tonmprehentl en, admo- enmentes, (ein. Quidun oluſt Ulis,gun nluftite kecommotl epofinus, lairacte end carcer Actioris l lnwit rids el X dudbes I Vigiliis 41 anteibat. 6 Cemmen⸗ n ilo nachi ſel séölitus. Abdita cordis inſpice- re, ac futra raro evéntu præſagi- re frequ ens illi fuit. Fratrisque filiam ſeptennem môrtuam exci- tavit. Dénique mortis die prænun- tiato, & Eccléſiæ Sacraméntis devotiſſimè ſuſcéptis, extrémum diem clauſit, multis ante & poſt obitum miraculis glorioſlus. Qui- bus rité probatis „ Alexander octavus Sanctorum nú⁴mero eum adſcripfſit. Iſte home perfécit mnia, quæ lIocutus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingredere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex mnibus Gentibus. E. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœleéſtia regna. Quia. loria Patri. Quia. ego 1 int lumbi veſtri. eſſe Xlix. Asilides, Cyrinus, Nabor, & Nazârius, Romaäni milites, nôbiles genere, & virtüte illu- ſtres, Chriſtiana religione ſuſcép- ta, cùm, Chriſtum Dei Filium Diocletiano Imperatôre prædica- rent, ab Aurélio Præfecto Urbis comprehenſi, & ut diis ſacra face- rent, admoniti, ejus juſſa con- temneéntes, miſii ſunt in carce- rem. Quibus orantibus, cum sü- bitòo clariſſima lux oborta omnium oculis, qui ibidem eſtent, carcerem eolluſtraſſet, illo cœléſti iplendoô- re comméôtus Marcéllus cuſtôdiæ præpôſitus, multique alii, Chriſto Dômino credidérunt. Verum pô- ſteà è carcere emiſſi, ab Impera- tôre Maximiaäano, cùm ejus étiam negleto império unum Chriſtum Deum & Doôminum in ore habé- rent, ſcorpionibus cruciati, iterùm conjicidntur in vincula: unde ſep- timo die educti, & ante pedes Imperatôris conſtitúti, perſtité- runt in irriſiòne inanium deorum, Jeſium Chriſtum Deum conſtantif- fimè confitentes. damnati, ſecri feriuntur. Quo- rum corpora feris objécta, nec ab illis tacta, a Chriſtianis honorifi- c ſepulta ſunt. De Deum laudamus. II. anktôrum Martyfum. 730. DIE XiII. JUNII. Celéſiam tuam Deus, bedàti Antonii Confeſsoris tui ſolem- nitas votiva lætificet: ut ſpiritua- libus ſemper muniatur auxiliis, & gaudiis pérfrui mereatur æternis. Per Dominum. Hic vir Juſtum deduxit. li. Beus auctor pacis, ut 729 deſpiciens. Ntéônius, Ulyſſipone in Lufi- Atania honéſtis ortus parénti- bus, & ab iis pie educatus, ado- leſcens inſtitutum Canonicoôrum Regularium ſuſcépit. Sed cum cor- pora beatôrum quinque Martyrum fratrum Minorum Conimbriam transferréntur, qui pauloò anté apud Marrôchium pro Chriſti fide paſſi erant, martyrii deſider. o in- cénſus ad Franciſcanum Ordinem transivit. Mox eodem ardore im- púlſus, ad Saracénos ire perréxit: ed advéria valetúdine afflictus, & redire coàacktus, cùm navi ad Hi- ſpaniæ littora tenderet, ventorum vi in Siciliam delatus eſt. Hônéſtum fecit illum Däs, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductöribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam, Juſtum deduúxit Dominus per vias re tas, & oſténdit illi regnum Dei. Et. Ssiſium è& Sicilia ad Capitulum generale venit : Inde in ere- mum montis Pauli in milia ſe- céſſit, ubi divinis contemplatio- Quaméôbrem nibus, jejuniis & vigiliis diu vaca- vit. Pôſteà ſacris Ordinibus initia- tus, & ad prædicandum Evangé- lium miſſus, dicéndi ſapiéntia, & côpia tantùm profécit » tantâm- que ſui admirationem commoit 3 732 enez e 4 ut eum ſummus Pôntifex aliquân- 4 do concionantem audiens, Arcam teſtaménti appellarit. In primis verò hæreſes ſumma vi profligaâvit, ideoque perpétuus hæreticorum maileus eſt vocatus. Amavit eum Doôminus, & ornaà- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas Paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus iricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Rimus ex ſuo Ordine, ob do- Grinæ præſtantiam, Bonôniæ & àlibi ſacras litteras eſt interpreta- tus „Fratrumque ſuôrum ſtudiis præfuit. Multis verò peragratis Provinciis, anno ante 6bitum Pa- tavium venit, ubi illuſtria ſanctita- tis ſuæ monimenta reliquit. Dé- nique magnis laboribus pro gloria Dei perfunctus, meéritis & miracu- lis clarus obdormivit in Doômino Idibus Jùnii, anno ſalutis milléſi- mo ducentéſimo trigéſimo primo: quem Gregôrins nonus Poôntifex mäzximus ſanétorum Confeſsorum número adfſcripfit. Iſte homo perfécit mnia, quæ locùtus eſt ei Deus, & dixit ad eum:Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex ömnibus Géntibus. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & peryénit ad coœléſtia re- Ena. Quia. Ioria, Patri. Quia. § int lumbi. . e XIix. DIE XIV. IUNII. . ſte Conteſſor. en na. O Doctor éptime, Eccléſiæ ſanctæ lumen, beate Basili, divinæ legis amator, deprecare pro no- bis Filium Dei. Xaudi, quæſumus Dômine, pre- ces noſtras, quas in beaâti Basilii Gonfeſsoôris tui atque Pontificis ſolemnitate deférimus: & qui tibi digne meruit famulari, ejus inter- cedéntibus meèritis, ab omnibus nos absolve peccatis. Per Dfim. Hic vir deſpiciens mundum & terréna, triümphans, Divitias cCcœlo côndidit ore, manu. Juſtum dedúxit Dominus per vias rectas. Et oſténdit illi rxegnum Dei. ccléſiam tuam. 731. 5Asilius nobilis Caâppadox, Athé- . nis una cum Gregoôrio Nazian- zéno ejus amiciſſimo, ſæcularibus litteris, deinde in monaſterio ſacris mirabiliter eruditus, eum brevi curſum fecit ad omnem doctrinæz & morum excelléntiam, ut inde Magni cognomen invénerit. Is ad prædicandum Jeſu Chriſti Evangé- lium in Pontum accersitus, eam provinciam à Chriſtianis inſtitütis aberrantem, ad viam ſalütis revo- càvit : mox ab Eusébio Cæſaréæ Epiſcopo ad erudiéndam eam ciyi- tatem adjútor adhibétur, in cujus locum péſteà ſuccéſſit. Is Filium Patri conſubſtantialem eſſe in pri- mis deféndit, ac Valéntem Impe- ratôrem ſibi iratum „ miraculis adeo flexit, ut incumbentem ad voluntatem ejiciendi ipſum in exi- lium, à ſenténtia diſcédere coé⸗ gerit. Invéni David ſervum meum;, ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. all. Nihil proficiet inimicus in éo- & filius iniquitatis non nocebit ei. Manus enim. ſella, in qua de eſicieh- do è civitate Basilio ſedére volé- bat, confracta eſt: & tribus ab eO calamis adhibitis ad ſcribendam exilii legem, nullus eorum réddi- dit atranéentum: & cùm, nihilo- minus in propôſito ſcribéndi im- pium decretum persiſteret, ipsius déxtera diſſolũtis nervis tota con- trémuit. His commôtus Valens chartam utraque manu conſcidit. Ea autem nocte, quæ ad delibe- randum Basilio data eſt;, Valentis uxor intimis eſt cruciata dolori- bus, & unicus filius in gravem morbum incidit. Qnibus ille bef- térritus, iniquitatem ſuam reco- gôſcens ,Basilium acceèrſit „ quo præsénte puer cœpit convalé ce- re; verùm, vocatis à Valente à visén- Am & Valéntis factúrus decrétum Gisendum pt höſt moritun Polii adti tem: & ea ei: & Ma bitur ei. meun, 01 tum. Man fiinent admirab tentus erat: Glligenrifnm Clus, in qu conlumebat. (confüngeret. It, ac nemo Aatneno, ſa Nerlus, aut Odiit Kalend tünm ſoiitu, Dellem, mun Uüne conkat lle eſt, Uuntes oper tenta dockrin lle inter Cmmiumm Pop Ite elt, Ndl, Kpe⸗ e l a. Et Fonilla 5 1eedtaneiſ 1 Cieln uunlheni Rceis den entezinn Atem tenur 6 Aliemtio eluti3 Pol i i Uetuminnt ſam tuan lisCne Cleporl biet inin Gtis nonn⸗ viséndum puerum hæréticis, paulo poôſt moritur. Pôſui adjutéôrium ſuper porén- tem: & exaltavi eléctum de plebe mea: £ Manus enim mea auxilia- bitur ei. „, Inveni David ſervum meum »oleo ſancto meo unxi eum. Manus. i Bſtinentia & continéêntia fuit admirabili;: una tuünica con- téntus erat: in jejunio ſervando diligentiſſimus, in oratione aſsi- duus, in qua ſæpèe totam nostem conſumébat. Virginitatem perpé- tuoò côluit. Monaſtériis ext ructis, ita Monachôrum inſtitùtum tem- peravit, ut ſolitariæ atque actuoô- ſæ vitæ utilitates præclare ſimul conjuùngeret. Multa erudité ſcrip- ſit, ac nemo; teſte Gregôrio Na- zianzéno, ſacræ Scriptúræ libros vérius „ aut ubérius explicavit. Obiit Kaléndis Januarii, cùm tan- tùm ſpiritu vivens, præter oſſa & pellem , nulla Prætérea corporis parte conſtare videretur. Iſte eſt, qui ante Deum magnas Virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eit: „ Ipſe intercédat pro peccatis omnium populoôrum. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe. éctio ſancti Evangélii ſecundum Lucam. 1 lo témpore: Dixit Jefus tuùr- bis: Si quis venit ad me, & non odit patrem ſuum, & matrem, & uxôrem , & filios, & fratres, & ſorôres, adhuc autem & animam uam, non poteſt meus eſſe diſci- pulus. Et réliqua. Homilia S. Basilii Epiſcopi. 5 Erfécta quidem renuntiatio in .eo consiſtit, ut id aſſequäamur, ne ad ipsius étiam vitæ affectio- nem propenſi ſimus, & reſponſum mortis habeamus, ut non ſimus fidéntes in nobis ipſis. Hujusmodi autem renuntiatio initium ſumit ab alienatiône rerum externarum, veluti à poſſeſſionibus , ab inani glôria, à vivéndi conſuetuúdine, à rerum inutilium amôre;, quem- admodum étiam ſuo exémplo no- bis oſtendérunt ſancti Domini noſtri diſcipuli, Jacôbus quidem & Joannes, rxelicto patre Zebedæo, 733 S& ipiſa quoque navicula „ de qua omnis illorum victus ratio pendé- bat: Marthæus veròô, cùm ab ipſo telônio ſurréxit, ac Dôminum ſe- cutus eſt. Amaäavit eum Doöminus, & orna- vit eum: ſtolam gloriæ induit eum, Et ad portas paradiſi coronavit eum. F, Induit eum Dôminus zoricam ſidei „ & ornavit eum. Et ad. Ed quid opus eſt noſtris ratiô- „nibus, aut ſanctorum virorum exémplis, id quod dicimus, con- firmare, cùm ipſa Domini verba in médium liceat afferre, iisque ipſis religioſam, ac Deum timén- tium animam commovére, quibus ille perſpicae & ſine controvérſia proteſtatur, dicens: Sic igitur quicümque ex vobis non renun- tiaverit omnibus, quæ pôſſidet »„ non poteſt meus ele diſcipulus. Et alio iun loco, cùm priùs dixiſ- ſet: Si vis perféctus eſſe, vade, & vende omnia, quæ habes, & da paupéribus, pôſteà ſubjünxit: Ve- ni, séquere me. * In médio Eccléſiæ apéruit os ejus, * Et implévit eum Dôminus ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus. Jucunditatem & exultatiénem theſaurizavit ſuper eum. Et. loria Patri. Et. St igitur renuntiatio, quemad- modum docuimus, vinculô- rum terrénæ hujus ac temporalis vitæ ſolütio, atque ab humanis negôtiis liberàatio, per quam ad ineündam viam, qua ad Deum pervenitur, aptiôres & promptiô- res efficimur: & expedita ratio ad acquiſitionem usumque rerum »„ quæ ſuper aurum & lapidem pre- tiolum multùm longè ſunt pretio- ſiõres: & in Samma cordis huma- ni ad cœléſtem converſationem translätio; ita ut dicere liceat: Noſtra conversàâtio in cœlis eit: & (quod maâximum eſt) initium» unde ad Chriſti ſimilitúdinem evadimus, qui câm dives eſſet » propter nos pauper eſt factus. e Deum laudamus. II. PDIE XV. JUNII. 73% A Eccleſiæ tuæx „ quæſumus Doômine, ſanctis Martyribus tuis Vito, Modéſto, atque Creſcen- tia intercedéntibus, ſupérbè non sapere, ſed tibi placita humilitate proficere: ut prava deſpiciens , quæcumque recta ſunt, exérceat charitate. Per Dôminum. Itus àädmodum puer, inſcio pa- tre baptizatus eſt: quod cùm ille reſciviſſet, nihil prætermiſit quo filium à Chriſtiana religione removéret. Qua in voluntate per- manentem, Valeriano judici verbé- ribus caſtigandum tradidit. Sed ni- hiléôminus in ſententia persiſtens, patri rédditus eit. Sed dum eum pater graviùs punire êbgitat, Vitus Angeli moônitù, comitibus Modé- ſto & Creſcentia, ejus educatoôri- bus, migrat in alienas terras: ibique eam ſanctitatis laudem adéptus eſt, ut ejus fama ad Dio- cletianum perlata, ipſum Impera- tor accerſeret, ut filium ſuum à dæmone vexatum liberaret: quo liberato, cùm ei ampliſſimis præ- miis ingratus Imperator, ut deos coleret, perſuadeère non potuiſſet, unà cum Modeſto & Creſcentia, vinculis conitrictum mittit in car- cerem. Uos ubi conſtantiôres eſſe comperit, demitti jubet in in- gens vas liquâto plumbo, ferventi reſina ac pice plenuum: in quo cùm trium Hebræoôrum pueroôrum more divinos hymnos cânerent; Inde erepti leôni objiciuntur, qui proſtérnens ſe, eorum pedes lam- bébat. Quare inflammatus ira Imperäâtor, quòd multitûdinem vidébat miräculo commovéri, eos in cataſta ſterni jubet, & ita cædi eôrum membra;, atque ofſa divel- li. Quo témpore tonitrua, fül- zura, magnique terræmotus fué- re , quibus templa deorum cor- ruérunt; & multi opprefſſi ſunt. Eôrum reliquias Floréêntia noôbilis fémina: unguentis conditas hono- xificè ſepelivit. Te Deum laudaâmus. rI. DIE XVIII. JUNII. D Reæſta, quæſumus, omnipotens Deus, ut qui ſanctòrum Mar- tyrum tuéôrum Marei & Marcellia- libera 4 ni natalitia coòlimus: à cunctis ma- lis imminéntibus, eôrum inter- ceſſiõnibus liberémur. Per Doô- minum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. Hæc eſt vera fratérnitas, quæ numquam. xxxii. Arcus & Marcellianus fratres IIRomani, propter Chriſtia- nam fidem à Fabiano duce com- prehénſi, ad ſtipitem alligati ſunt, pédibus clavis confixis. Ad quos cùm ita loquerétur judex: R ſipiſ- cite miſeri, & vos ipfos ab his cruciatibus eripite, reſponderunt: Numquam tam jucundè epalati ſu- mus „ quàm hæc libentef Jeſu Chriſti caula perferimus, in cujus amoôre nunc fixi eſſe cœpimus: itinam tamdiu nos hæc pati ſinat, quamdiu koc corruptibili corpore veſtiti erimus. Qui diem noctem- que in torméêntis divfnas laudes cantantes, dénique telis transfixi, ad martyrii gloriam pervenerunt. Quorum corpora via Ardeatina ſe- pülta ſunt. e Deum laudaâmus. II. DIE XIX. JUNII. Oeleéſtis Agni nuptias O Juliana, dum petis-» Domum pateérnam deéſeris, Chorûmque ducis Virginum: ponsumque ſuffixum Cruci! Noctes, diésque dum gemis; Doloris icta cuſpide Sponſi refers imaginem. ui ſeptiförmi vuúlnere Fles ad genu Deiparæ; Sed creſcit infuſa fletu, Flammasque tollit charitas. inc morte feſſam proxima Non uſitato te modo Solatur, & nutrit Deus, Dapem ſupernam pòôtrigens. térne rerum Cöônditor; Ktérne Fili par Patri, Et par utrique Spfritus Soli tibi ſit gloria. Amen. Eus, qui beatam Julianam Virginem tuam , extrémo mor- rbo labon tui Corpore Cinitus es; I, ejus inte ls guoue e le letectl, ac Uutinm perd Dominum n Kumkilium Uus, qui Martyrum Motäſi olem cege propltius mns merltis, UIu., ber Dot ſum Chriſtam tecum nrit, ititus ſancti WMu er n bnlla, Clari Mlum Delparx 1r le ſuo ma s florentie tkrit, Man Uodls ſam ſ tempus d imno müllein ugeſimo. ealsnmn futi den dedit; dis, ſuayit D 3 1 eſt reraatnn XII. Pitern. confixls. imus, II. .NI. nini n peti ,Cun els, leis ſſfrun Cun morbo laboran" in, pretiéſo Filii tui Coôrpore mirabiliter recreare dignatus es; conceède, quæſumus, ut, ejus intercedéntibus méritis: nos quoque eoòdem in mortis agoô- ne refecti, ac roborati ad cœléſtem patriam perducamur. Per eumdem Doôminum noſtrum Jeſum Chri- ſtum Filium tuum. Eus, qui nos annua ſanctôrum LMartyrum tuôrum Gervaſii & Protaſii ſolemnitate lætificas: con- céde propitius; ut, quorum gaudée- mus méritis, accendamur exem- plis. ber Dominum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum: Qui tecum vivit, & regnat in unitate Spiritus ſancti Deus. Uliana ex nôbili Falconeria Fa- Jmnia ,„Clariſſimo Patre, qui tem- plum Deiparæ ab Angelo ſaluta- tæ ære ſuo magnifice à fundamen- tis Floréntiæx » ut nunc viſitur, eréxit „ Matre Reguardaâta am- bobus jam ſeneſcéntibus;, ac ad id tempus ſterilibus, nata eſt anno milléſimo ducentéſimo ſep- tuagéſimo. Ab Incunabulis non exiguum futuúræ ianctitatis ſpéci- men dedit; vagiéêntibus quippe labris, ſuaviſſima jeſu,; & Mariæ nômina ultro proférre audita eſt. Pueritiam pôſtmoduùm ingréſſa to- tam ſe Chriſtiäanis virtutibus man- cipavit, in quibus adeòô excél- luit, ut beatus Aléxius patruus , cujus inſtitütis, ac exémplis in- ſtruebatur, Matri dicere non du- bitaverit , ipſam non fœminam peperiſſe, ſed Angelum; nam ita modeſto vultu, animò que ab omni, vel leviſſima errôris macula pura fuit, ut culos numquam in toto vitæ curſu ad hôminis façiem in- tuéêndam eréxerit, auditôque pec- cati vocàbulo contremuerit , imò ſceleris narratiône perclſa, illi- cô prope exânimis corrüerit. Ex- pléto nondum decimoquinto ætä- tis ſuæx anno, re tamiliari, licèt opulenta, terrenisque poſthabi- tis nuüptiis, Deo virginitatem in manibus Divi Philippi Benitii ſo- . . . 73)) lémniter vovit, ab eoque omnium Prima religiôſum Mantellatarum abitum , ut dicunt , ſump- ſit. g., Propter veritätem, & manſue- fùdinem „ & juſtitiam : Et dedúcet te mirabiliter dextera tua. Sspécie tua, & pulchrituúdine tua inténde, prôſpere procede »„ & regna. Et dedúcet. Ulianz exémplum ſecutæ ſunt plúrimæ ex nobilioribus Familis fœminæ , ac Mater ip- ſa Filiæ ſeſe religiôsè inſtituen- dam dedit, ita ut, aucto pau- latim nümero „ Ordinem Man- tellatäarum inſtituerit „ ac illi piè vivéndi deges ſumma pru- déntia, ac fanctitate tradide- rit. Ejus virtütes cüùm ôptimè bertiedas Divus Benitius ha- éret ,„ morti pröoximus, nulli mélius, quàam Julianæ, non foe- minas tantum „ ſed & totum servoôrum Ordinem, cujus Pro- pagàtor „ & Moderator extite- rat , commendaàâtum voluit. Ve- rüùm ipſa demiſse ſemper de ſé cogitäbat „ & cùm cæteràârum eſſet magiſtra, in re quaque do- méſtica, licèt vili, Sororibus famulabâtur. Afliduitäte orandi integras inſumebat dies, in éxtaſim ſæpiſſimè rapta: & ſi réliquum, in ſedandis Civium diſsidiis „ criminoſis à via ini- quitatis retrahéndis, ac inſer- viéendis impendébat ægrôtis „ quorum quandoque sâniem ex ulcéribus manäntem „ admôto ore lambens, eos ſanitati reſti- tuébat. Corpus ſuum flagris » nodôſis funiculis, férreis cingu- lis, vigiliis „ humi nudæ cu- bändo, térere solita fuit. Par- ciſſimé cibo „& hôc vili, qua- tuor hebdomadæ diebus, & ré- liquis duòbus ſolo Angeloôrum pane conténta, excépto die sab- bati, quo pane ſolo & aqua nu- triebatur. „. Dilexiſti juſtitiam , & odiſti iniquitatem: *$ Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. Propter veritätem, & manſue- túdinem, & juſtitiam. Proptéreàâ unxit te. 736 Ura huſüusmodi vivendi ra- tioône in ſtomachi morbum incidit , quo ingraveſcénte, cùm ſeptuagéſimum ætatis annum age- ret ,; ad extrémum vitæ ſpatium redâcta eſt. Diutúrnæ valetúdi- nis incommoda hilari vultu , conſtantique äânimo pértulit: de uno tantùm conquéri audita eſt, quôd cùm cibum capere , ac retinére nullo modo poſſet, ab Euchariſtica menſa, ob Sa- craménti reveréntiam arcerétur. Verùm his in anguſtiis conſti- túta, Sacerdoôtem rogavit, ut allatum divinum Panem, quem ore sumere nequibat , peéectori ſaltem extériùs admovéret. Précibus illius morem geſſit Sa- céêrdos ; mirum! Eodem témporis moménto, divinus Pa- nis diſparuit, & Juliana ſeré- no, ac ridénti vultu expiravit. Res ſupra fidem tamdiu fuit , donec virgineum de more cura- rétur corpus; invénta enim eſt circa ſiniſtrum péctoris latus carni véluti ſigillo impreſſa for- ma Hôſtiæx, quæ Chriſti crucifi- xi effigiem repræſentabat. Hu- jus prodigii fama, ceterorûm- que miraculorum, non blorén- tiæ tantum, ſed totius Chriſtia- ni Orbis venerationem illi con- ciliavie, ac per quatuor propè integra ſæcula adeo aucta eſt, ut tandem Benedictus Papa dé- cimus tertius in ejus celebrita- te Officium proôprium recitari ab univério Ordine beatæ Ma- riæ Virginis Servorum juſſerit. Clemens verò duodecimus mu- nificentiſſimus ejsdem Ordi- nis Protéctor novis in dies mira- culis coruſcantem, ſanctarum Virginum Catalogo adſcrip- it. Afferéntur Regi, virgines poſt eam;, proximæ ejus, Afferén- tur tibi in lætitia „& exultatié- ne. Spécie tua, & pulchritúùdine tua inténde, pröſperè procéde „ & regna. Afferentur. Iôria Patri. Afferéntur. imile erit regnum coœlérum de- cem Virginibus. kginum Xl. . Ervaſius & Protalius, Vitalis & Valeriæ filii, quorum pater Ravénnæ „ mater Mediolani pro Chriſti Doômini fide martyrium ſubierunt, diſtributo paupéribus patrimonio, domeſticos ſervos li- bertate donarunt. Quo facto Gen- tilium ſacerdòtes immane in illos conceêptum odium habéebant. Qua- re cůùm Aſtaâſius Comes in bellum proficiſci vellet, hanc occaſiònem perdendi pios fratres ſe nactos eſ- ſe putavérunt. Itaque Aſtaſio per- ſuadent, ſe à diis admonitos eſſe, nullo modo eum in bello victo- rem futũrum, niſi Gervaſio & Pro- täſio coactis Chriſtum negare, eôsdem ad ſacra diis faciénda cô- pélleret. Quod cum illi deteſta- réntur, Aſtaſius imperavit, Gerva- ſium tàmdiu cædi, dum inter ver- bera expiraâret: Protaſium fuſtibus contúſum, ſecùri peércuti jubet. Quorum côrpora Philippus COhriſti ſervus clàm súſtulit, & in ſuis ædibus ſepelivit, quæ poſteaà ſan- ctus Ambrôſius, Bei moônitu in- venta;, in loco ſacro & insigni collocanda curavit. Paſſi ſunt Mediolani décimo tertio Kaléndas Julii. e Deum laudâmus. II. eus, qui nos aànnua. 735. BIE XX. JUNII. Nfirmitàtem noſtram reſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus prôpriæ actionis gravat, beati Silvérii Martyris tui atque Pontifi- cis intercéſſio glorioſa nos prôte- gat. Per Dôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum: Qui tecum vivit & regnat. Ilvérius Gampanus poſt Aga- pitum, prôximè Poöntifex crea- tus eſt, cujus doctrina & saàncti- tas illxit in inſectandis hæréticis; & conſtantis animi masgnituùdo perſpeécta eſt in tuendo judicio Agapiti. Nam Anthimum, quem, duia Eutychianam hxæreiin e⸗ n- fengebat, 4 Conſtantinoß Cüm 4 Theod Iotatus eſlet Domine Hedictionibu ſuiſtiin capit lide pretiole te, & tuibu (ierum in ſe⸗ ki. G loria Vamobre Dant belli mitar in exili inſulabontia,t lle kertur ac Dum: Juſten IMI,K aqua a initaut din od re ipſa lo Concilic Iun, quædan Megritatem telituendam Ilnam pettin ömmodis: , obdormi (ecimno Lalene Arun multis lun fuit : cunn Ands tres 4 hectnduh iconis ani ſherlr loch egulu d 1 deſar „Deus ſhri⸗ : Ut fendebat, Agapitus ab Epiſcopatu Conſtantinopolitano deposùerat, cùm àa Theodora Auguſta ſæpiſſimè rogatus eſſet, reſtituere noôluit. Domine præveniſti eum in be- nedictionibus dulcédinis: Po- ſuiſti in capite ejus coronam de la- pide pretiôſo. Vitam pétiit à te, & tribuiſti ei longituùdinem diérum in ſæeulum ſæculi. Poſui- ſti. léôria Patri. Poſuiſti. Uamobrem irata mùúlier man- dat Bellisärio, ut Silvérium mittat in exilium. Qui exulavit in inſulaPontia, unde his verbis ſcrip- siſſe fertur ad Amatôrem Epiſco pum: Suſtentor pane tribulatio- nis, & aqua anguúſtiæ, nec tamen dimiſi, aut dimitto officium meum. uod re ipſa probavit, nam ibi co- àcto Concilio multorumEpiſcopo- rum, quædam conſtituit integritatem fidei Cathôlicæ, & ad reſtituéndam Eccleſiaſticam diſci- plinam pertinébant. incommodis ærumnisque confé- ctaus, obdormivit in Domino duo- decimo Kaléndas Jùlii: cujus ſepul- chrum multis miraculis illuſtra- tum fuit: cùm Eccléſiæ præfuiſſet annos tres & ampliùs, ereatis men- ſe Decembri Presbyteris trédeeim, Diaconis quinque, Epiſcôpis Per divérſa loca decem & novem. Degy daudamus, II. –E PIE XXII. JINII. A» quæſumus, „Deus: ut beati Paulini Con- feſsôtis tui, atque Pontificis vene- rända ſolémnitas, & devotionem nobis augeat & ſalutem. Per Do- minum noſtrum, omnipotens Aulinus Nolæ Epiſcopus, erxudi- 1 tus ſtüdiis humanitatis, doctus etiam divinis litteris, multa ele- ganter & ornatè ſcripfir vérſibas,, & ſolta oratiône. Hujus viri châ- itas Præcipue celebratur, quod va- ata à, Gothis Campa facultatem, ne relictis quidem ſibi Brev. Rom. „ quæ ad UbiI brevi 3 rebus ad vitã neceſsâriis, in'aln- dos pauperes, & captivos redimen- dos contùlerit. Quo tempore, ut ſcri birſanctus Auguſtinus , ex opu- lentiſſimo divite voluntate paupéer- tcimus, & copiosiſſimè ſanttus, cap- tus à Barbaris ſic Deum precaba- tur: Dômine, he excrücier propter aurum & argentum: ubi enim lſinft mnia mea „tu ſcis. Péſtea vero. Wandalis easdem Regioônes infe- ſtantibus, cùm ab eo poſceret vi- dua, ut filium ſibi redimeret, con- sumptis rebus omnibus in officio pietatis, ſeipſum pro illo in ſervi- tútem tradidit. Gitur in Africam profétta „ dô⸗= mini ſui, qui Regis erat genery hortum coléndum susceépit. Ve- rüm, cùm Aropheriæ dono Regis mortem ip domino rædixiſſet „ & Rex in ſomnis Paulinum ſedén-. tem médium inter duos jùdices „ ſibique de manibus eripiéntem fla- géllum vidiſſet, tantus vir cogni- tus honorificentiſſimè dimiſſus eft- Condonatis ei omnibus ſuis civi- bus, qui captivi füerant. Nolanmn revérſus ad Epiſcopale officium cùm verbo & exémplo omnes ad pietatem Chriſtianam inflamma- ret, laterum dolôre corréptus eſte⸗ mox cubiculum, in quo jacebat 3 terræmotu contrémuit, ac panle poſt änimam Deo réddidit. e Deum laudamus. II. DIE XXIII. JUNII⸗ ectio iancti Evangeélii ſecundnn Lucam. Fi in diébus Herôdis, Regis Ju- dææ, ſacérdos quidam nomine Zacharias, de vice Abia, & uxor illius de fliabus Aaron, & nonnen ejus Eliſabeth. Et réliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Ocet nos Scriptúra divina 2 non ſolùm mores in iis, qui Pprædicabiles ſunt, ſed Etiam pa- rentes oportére laudari: ut vélu- ti transmiſſa immaculatæ puritatis hæréditas, in iis, quos volumus laudare „ præcéllat. Quæ enim alia inténtio hoc loco ſancti Evan- geliſtæ, niſi ut ſanctus Joannes pania, omnem Baptiſta nobilitétur paréntibus »„ miraculis, moribus, múnere, paſ- ſione:? Sic eétiam ſancti Samuel ma- ℳ à à ter 38 ter Anna laudâtur, ſic Iſaac à pa- réntibus nobilitàatem pietatis ac- cépit, quam pôſteris dereliquit. Sa- cérdos itaque Zacharias, nec ſo- lùm ſacérdos, ſed étiam de vice Abia, id eſt, nobilis inter ſuperiôres familias. T uxor, inquit, illi de filiabus Aaron. Non ſolùm igitur à pa- réntibus, ſed étiam à majoôribus ſancti joannis nobilitas propagaâ- tur, non ſæculari poteſtate ſubli- mis, ſed religionis ſucceſſione ve- nerabilis. Tales enim majôres ha- bere débuit prænúntius Chriſti: ut non repéntè concéèptam, ſed à majôribus accéptam, & ipſo in- fùlam jure natùræ, prædicaäre fi- dem Dominici viderétur advéntùs. Erant, inquit, ambo juſti ante Deum, incedentes in omnibus mandatis, & juſtificatiônibus Dñi ſine queréla. Quid ad hoc réferunt, qui peccatis ſuis ſolatia præferen- tes, ſine peccatis frequéntibus ho- minem putant eſſe non poſſe: & utúntur versiculo, quia ſcriptum eſt in Job: Nemo mundus aà ſorde, nec ſi unius diei vita ejus ſit in terra. . Uibus reſpondéndum eſt, prius ut Wid ſit, hominem ſi- ne peccato eſſe, definiant; utrùm numquam omnino peccâſſe, an desiiſſe peccare. Si enim hoc pu- tant fine peccato eſſe, numquam omnino peccâſſe, & ipſe consén- tio. Omnes enim peccavérunt, & egent glôria Dei. Sin autem eum, qui véterem errôrem corréxerit, & in eam ſe vitæ träsformaverit qua- litatem, ut témperet à peccato, ne- gant abſtinére à delictis: non poſ- ſum in eôrum convenire ſentén- tiam, cùm legâmus: Quia ſic Dô- minus diléxit Eccléſiam, ut exhi- beat ipſam ſibi glorioſam, & non habéntem mäaculam, aut rugam, aut aliquid ejusmodi, ſed ut fit ſancta & immaculata. 38. Ræſta, quæſumus, omnipo- tens Deus; ut familia tua per viam ſalútis incédat, & beati jo- annis præcursoris hortaménta ſe- ctando, ad eum; quem prædixit, ſecura pervéniat; Dôminum no- ſtrum Jeſum Chriſtum Filium tu- um. Qui tecum. 4 DIE XXIV. JUNif. Iie præibit ante illum in ſpiritu & virtte Eliæ, parare Doômino plebem perféctam. Dixit Dôminus. 77. . audate Dôminum. 79. Joãnnes eſt nomen ejus: vi- num & siceram non bibet, & multi in nativitate ejus gaudébunt. Ex utero ſenetftutis & ſtérili joannes natus eſt præcùrſor Dni. Iſte puer magnus coram Dô- mno: nam & manus ejus cum ipſo e Nazaræus vocäbitur puer iſte: vinum & siceram non bibet; & omne immuúndum non mandu- cabit ex utero matris ſuæ. Udite inſulæ, & attêndite poò- , reuli de longè: Dôminus ab ũtero vocavit me, de ventre matris meæ recordatus eſt nominis mei. TT queant laxis reſonare fibris Mira geſtôrü famuli tuorum: Solve pollúùti labii reatum Sancte Joânnes. untius celſo véniens Olympo;, Te patri magnum fore nalciturum⸗ Nomen; & vitæ sériem geréndæ Ordine promit. . Ue promiſſi dubius ſupérni, Pérdidit promptæ modulos lo= quelæ: . Sed reformâſti génitus perémptæ Organa vocis. , entris obſtrúſo récubans cubili, Sénſeras Regem thalamo manén- tem: Hinc parens nati méritis utér⸗ qdue Abdita pandit. It decus Patri, genitæque Proli », Et tibi compar utriusqué virtus. Spiritus ſemper, Deus unus, omni Teêmporis ævo. Amen. Fuit homo miſſus à Deo. Cui nomen erat Joannes. Ingréſſo Zacharia templum Domi⸗ ni, apparuit ei Gabriel Angelus; ſtans à dextris altaris incenk. Eus, qu norabile Mnis nativi tuis ſpiritua⸗ um: & m Allige in pia Dominum. egem Præe enite, eni⸗ Ntt dese Cirium t Neleri poſſe Ctimine rdlit dur lus Autubus ſacri tes, Cli latex hat Mella le Kteri tantu Corde prezz T guidem n eein da iice . n kult vaſt Unckiot oni guis le; Cui Nefas ſee ngete Rteens batr Ra compa Mitus ſempe Tempott ,1 Uisquamt Wi te, & i, le A anciſie cat ate Nei⸗ Unt, 1ond utlone keipit 1 Pi ſer en alaci dt An 4 1 am Fiüm ,N. e illum inſen Pürite Dinl n. ninus, knomen tann on dibet Eekebun, enebtütisAi ncina ugnus onn unlgeiuam Nethint 1 lteannnie ndunm non ke metiislur, bii tenun inne eniens m fore nidl Init. hiuſen Dre Mollt ne Pet ſnins N heß⸗ 4 l 6 Keelbans n nes ui minn eſitett, ttiüsqlien Deus i 210, wilui ent , 8 4 nce tia tennn u 7 Cübtie Aubi Eus, qui præsentem diem ho- norabilem nobis in beati Jo- annis nativitate feciſti: da pépulis tuis ſpfritualium gratiam gaudio- rum: & omnium fidélium mentes dirige in viam lalutis ætérnæ. Per Dôminum. egem Præcursoris Dominum , Venite, adorémus. enite, exultémus. 1I. Ntra desérti teneris ſub annis, Civium turmas fugiens, petiſti, Ne levi poſſles maculare vitam Crimine linguæ. ræbuit durum tégumen caméeé- us Artubus ſacris, ſtröphium bidén- tes; Cui latex hauſtum, ſociata paſtum Mella locuſtis. eteri tantùm cecinére Vatum Corde præsaâgo jubar affuturum: Tu quidem mundi ſcelus auferen- tem Indice prodis. bn fuit vaſti ſpatium per orbis Sanctior quisquam geénitus Joan- ne;» , Qui nefas ſæcli méruit lavàntem TLingere lymphis. ät decus Patri', genitæque Proli, Et tibi compar utriûsque virtus Spiritus ſemper, Deus unus omni Temporis ævo. Amen. Priusduam te formaârem in urero, novi te, & antequam progrederé- ris, ſanctificavi te. , eatus vir, qui non àbiit. xiv. Ad ômnia, quæ mittam te, dicit Dõôminus, ibis: ne timeas, & quæ mandavero tibi, loquéris ad eos. uate fremuérunt. xv. Ne timeas à facie eòrum, quia ego tecum ſum, dicit Dominus. ômine, quid multiplicati ſunt. xv. Fuit homo miſſus à Deo. Cui nomen erat Joannes. Incipit Jeremias Pfophéta. Erba jeremiæ, filii Helciæ, de ſacerdotibus, qui tuérunt in Anathoth, in terra Bénjamin. Quod factum eſt verbum Domini ad eum 39 in diéẽbus Josiæ filii Amon Regie Iuda, in tertiodécimo anno regni ejus. Et factum eſt in diebus Jôa- kim filii Josiæ Regis Juda, usque a confummationem undecimi anni Sedeciæ filii jos.iæ Regis juda, usq; ad transmigrationem Jeruſalé in menlſe quinto. Et factum eſi verbum Domini ad me „ dicens? Priusquam te formarem in utero 3 novi te: & äantequam exires de vulva ſanctificavi te ,„ & Prophé- tam in Géntibus dedi te. Fuit homo miſſus à Deo, cui nomen erat Joanes: Hic venit in teſtimonium, ut teſtimonium perhiberet de lumine, & pararet Doômino plebem perféctam. Erat Joannes in desérto prædi- cans baptismum pœnitentiæ. Hic. T dixi, A, a, a,; Döômine Deus: ecce, neſcio loqui, quia puer ego ſum. Et dixit Dominus ad me: Noli dicere: Puer ſum: quoô- niam ad omnia, quæ mittam te, ibis, & univérſa, qnæcmque man- davero tibi, loquéris. Ne timeas à facie eoôrum: quia tecum ego ſum,. ut eruam te, dicit Dôminus. Et mi- ſit Dominus manum ſuam, & téti- git os meum, & dixit Dominus ad me: Ecce, dedi verba mea in ore tuo, ecce, conſtitui te hôdie ſuper Gentes, & ſuper regna, ut evéllas, S& déſtruas, & diſperdas, & diſſipes; & ædifices, & plantes. Y. Elilabeth Zacharfiæ magnum vVirum génuit, oannem Baptiſtam pPpræcursorem Dñi: Qui viam Doômini praparavit in erémo. Fuit homo miſſus à Deo, cui nomen erat joannes. Qui viam. U ergo aceinge lumbos tuos, 1& fſurge, & loquere ad eos omnia, quæ ego præcipio tibi. Ne formides a facie eòrum: nec enim timere te faciã vultum eorum. Ego quippe dedi te hoôdie in civitatem munſtam, & in columnam férream, & inmurum æreum ſuper omnem terram, Régibus Juda, principibus ejus, & ſacetdotibus, & populo ter- ræ. Et bellaâbunt advéerſum te, & non prævalébunt: quia ego tecum um, ait Dominus, ur liberem te. Priusquam te formarem in ute- 10, novi te: & antequam exires de ventre, ſanctificavi te: *Et Prophe tam in Gentibus dedi te. A a 2 * 740 „ . diléſtus à Deo, & hominibus ho- noratus eſt. Et. Gloria Patri. Et. Miſit Dôminus manum ſuam, & rêtigit os meum, & Prophétam in Geéntibus dedit me Dominus. um invocarem. xvi. Ecce, dedi verba mea in ore tuo: ecce conſtitui te ſuper Gen- tes, & regna. Verba mea auribus. xvi. Dôminus ab utero véôcavit me, de ventre matris meæ recorda- tus eſt nominis mei. he Däüs noſter. xvii. v. Inter natos mulierum non ſur- xéxit major. . Joanne Baptiſta. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Oſt illum ſacrosänétum Dômini Paatalis diem, nullius höminum nativitatem légimus celebrari, niſi ſolius beati Joannis Baptiſtæ. In a- liis Sanctis, & electis Dei novimus illum diem coli, quo illos, poſt cõ- ſumationem laborum, & devictum, triumqhatümque mundum, in per- peêtuas æternitates præſens hæc vi- ta partúriit. In aliis conſummata uültimi diéi mérita celebrantur: in hoc étiam prima dies, & ipſa étiam höminis initia conſecrantur: pro hac absque dúbio cauſa, quia per hunc Dominus adveêntum ſuum, ne süůúbitò hômines inſperatum non agnolſcerent, vôluit eſſe teſta- tum. Joannes autem figùra fuit vé- teris teſtaménti, & in ſe formam Prætulit legis ; & ideo Joannes pPrænuntiavit Salvatôrem, ſicut lex gratiam præcucürrit. Deſcéêndit Angelus Dômini ad Zachariam, dicens: Accipe púùerum in ſenectúte tua: Et habebit nomen Jodnnes Baptiſta. Iſte bner magnus coram Domi⸗ no: nam & manus ejus cum i eſt. Et habébit. “ NUod autem nondum natus AQde ſecréto matérni uteri pro- phetavit, & expers lucis jam te- ſtis eſt veritatis: hoc eſt intelli- géndum, quòôd latens ſub velami- ne, & carne litteræ, & Redempto- rem mundo ſpiritu prædicavit, & nobis Dominum noſtrum de quo- dam legis utero proclamavit. Ergo quia Judæi erravérunt a ventre, id eſt, à lege, quæ à Chriſto gravi- da erat, erravérunt à ventre, lo- cti fſunt falſa: ideò hic venit in teſtimônium, ut teſtimonium per- hibéret de lú⁴mine. Hic eſt præcurſor diléctus, & lucérna lucens ante Dominum: Ipſe eſt enim Joannes, qui viam Dômino præparavit in erémo;, ſe & Agnum Dei demonſtravit, & il- luminavit mentes hominum. Ipfe præibit ante illum in ſpiri- tu & virtuùte Eliæ. Ipꝑpſe. Uòd autem Joannes in carce- re conſtitůtus, ad Chriſtum diſcipulos ſuos ordinat; lex ad E- vangelium transmittit. Quæ lex juxta typum Joannis, quaſi ignoran- tiæ clauſa carcere, in obſcuùro, & in occùlto jacebat, & judaica cæcitate ſenſus intra litteram tenebatur in- clûſus. De hoc beatus Evangeliſta proloquitur: Ille erat luceêrna ardẽs, id eſt, Spiritus ſancti igne ſuccen- ſus, ut mundo ignorantiæ nocte poſſeſſo, lumen ſalutis oſténderet⸗ & quaſi inter densiſſimas delictorũ ténebras', ſplendidiſſimum ſuſtitiæ ſolem lucis ſuæ radio demonſtrâ- ret , & de ſeipſo dicens: Ego vox clamantis in deséerto. Innuêbant patri ejus, quem vellet vocari eum, & pſtulans pugillarem, ſcripſit, dicens: joannes eſt nomen ejus. Apértum eſt os Zachariæ, & prophetavit: dicens. Joânnes eſt. loria Patri. Joannes.- , pôſuit os meum Dôminus quaſi gladium acútum:; ſub umbra ma- nus ſuæ protéxit me. = he, quis habitaâbit. Xviii. Formans me ex ütero ſer- vum ſibi Dôminus, dicit: Dedi te in lucem Geéntium, ut ſis ſalus mea usque ad extrémum terrxz. BDüe in virtute tua. Xviii. Reges vidébunt, & consur- gent principes, & adoràbunt Do- minum Deum tuum, qui tée elégit. enedicam Doôminum. ii. Eliſabeth Zachariæ magnum vi- rum geénuit. Joânnem Bapti- ſtam præcursorem Domini, éctio ſancti Evangelii ſecundùm Lucam. Eiſabern implétum eſt tempus pariéndi, & péperit ſilium. Et Audierunt vi Iuin magnif cordiam ſus glatulabäntr De Homuilia Pperit ſi gratulab danctorum morum, gu Juſitia enim & lceo in or 8lne premit türe itütis Pkefiguränte ten tempus, Mheta, delſeri Zentia taceat tur inkintir, Delimenta ne Vangelio nihi Oltunn ejus, nem in ütero ecütiorl ible teſtitur⸗ ter natos mul liic ett en Auüm Hophe I, Nullus Uane e ſenſite um fuprae Mͤttiga me Nitücinis C ſangeliſta pr Auo plunin ulne achur retinkut IGen Alieuj Iis, ledi⸗ guoc a 4 erat pran le mutus i neguipit Neiin Pli nn dicen idriel . alir ieen Nnen els Rmlt nnun un Dom Vomin non bidet, 1Yem led Nevii eſiünonun e⸗ toor dledu 1 Ante Donimm Oannes it in geno monktruiint homminun. e illum inde lle, ounnesinen 1, A Cn tdinet; lttit. lan tenedun beitusbran elatlucent ſanciigne ignonne Autiso tengt cicens: eo. atti elsn Ptt Clin men e 05 ZYchiit, s. Poinni innes⸗ Doming d Imn⸗ audiérunt vicini & cognäti ejus, quia magnificavit Dôminus miſeri- cordiam ſuam cum illa,; & con- gratulabantur ei. Et réliquan. De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi- Eperit filium Eliſabeth, & con- gratulabantur vicini. Habet Sanétorum editio lætitiam pluri- morum, quia comune eſt bonum. Juſtitia enim communis eſt virtus: & ideò in ortu juſti futuræ vitæ in- signe præmittitur, & gratia ſecçu- turæ virtutis exultatioône vicinoruũ præfigurante ſignatur. Pulchreé au- tem tempus, quo fuit in ûtero Pro- pheéta, deſcribitur; ne Mariæ præ- séntia taceatur: ſed tempus filé- tur infantiæ, eò quia infantiæ im- pediménta neſcivit. Et ideò in E- vangélio nihil ſuper eo legims, niſi ortum ejus, & oraculum, exultatioô- nem in tero, vocem in desérto. Præcùrſor Dômini venit, de quo ipſe teſtatur: Nullus major in- ter natos mulierü Joanne Baptiſta. Hic eſt enim Prophêta, & plus quàm Prophéta, de quo Salvator ait. Nullus. Eque enim ullam infäantiæ ſenſit ætatem, qui ſupra natu- ram, ſupra ætatem in utero poôſitus matris, a mensúra cœpit ætatis ple- nitúdinis Chriſti. Mirè ſanéctus E- vangeliſta præmitténdum putavit, quòôd plurimi infantem patris noô- mine Zachariam appellandum pu- taverint: ut advértas matri non no- men alicujus diſplicuiſſe degene- ris, ſed id ſancto infuſum Spiritu, quod ab Angelo ante Zachariæ fuerat prænuntiatum. Et quidem ille mutus intimare vocabulum fi- lii nequivit uxoôri: ſed'’ per pro- phetiam Eliſabeth didicit „ quod non didicerat à marito. Gaâbriel Angelus anpäruit Za- chariæ, dicens: Naſcétustibi filius, nomen ejus Joannes vocàbitur: Et multi in nativitate ejus gau- debunt. Y. Erit enim magnus co- ram Dômino, yvinum & siceram non bibet. Et, G loria Patri. Et. Oannes eſt, inquit, nomen ejus: hoc eſt, non nos ei nomen impo- nimus, qui jam à Deo nomen accé- Pit. Habet vocabulum ſuum, quod agnôvimus, non quod elégimus. 41 Habent hoc mérita Sanctorum,ut 4 Deo nomen accipiant. Sic Jacob Iſrael diciturzquia Deum vidit. Sic Dôminus noſter Jeſus nominatus eſt, antequam natus, cui non An- gelus, ſed Pater nomen impoſuit. Vides Angelos, quæ audierint, non quæ uſurpaverint, nuntiare. Nec miréris, ſi nomen muúlier, quod non audivit, aſséruit 3. quando Sspiritus ei ſancgtus, qui Angelo mandaâverat, revelavit. . e Deum laudamus. II. A D L A UDE S Liſabeth Zachariæ magnum vi- rum geénuit, Joaànnem Baptiſtam præcursorem Domini. ns regnavit. cur I1II. Innuébant patri ejus, quem vellet vocari eum, & tcripſit, di- cens: Joannes eſt nomen ejus. Joâannes vocabitur nomen ejus, & in nativitate ejus multi gaudébunt. Inter natos mu- lierum non ſurrexit major Joanne Baptiſta. Tu puer Prophéta Altiſſimi vocabezis: præibis ante Dominum parare vias ejus. Udite inſulæ, & atténdite péôͤ- „ vpuli de longèe: Dominus ab utero vocavit me, de ventre matris meæ recordatus eſt nominis mei. Nimis felix, meritique celſi Nétſciens labẽ nivei pudoris, Præpotens Martyr, nemorumque cultor, Maxime Vatum. erta ter denis alios coronant Aucta crementis, duplicata quos- dam; Trina te fructu cumulata centum Néxibus ornant. unc potẽs noſtri méritis pimis Péctoris duros lapides revelle, Aſperum planans iter, & refléxes Dirige calles. , t pius mundi Sator & Redemp- tor, Méntibus culpæ ſine labe puris, Rite digneétur véniens beatos Poônere greſſus. „ audibus cives célebrent ſupérni, Te Deus ſimplex, paritérque trine; Sùpplices & nos véniam precamur: Parce redémptis. Amen-. Iſte puer magnus coram Dno- Nam & manus ejus cum ipſo eſt. A aa 3 74⁸ Apeértum eſt os Zachariæ, & pro- Rerivir, dicens: Benedictus Deus trael. Eus, qui præséntem diem ho- norabilem nobis in beati Jo- Annis nativitate feciſti: da pôpu- lis tuis ſpiritualium gratiam gau- diorum: & omnium fidelium men- tes dirige in viam ſalutis æternæ. Per Dominum. Innuébant patri ejus. udite inſulæ. Fuit homo, Miſſus à Peo. Fuit homo. Cui nomen erat oannes. Miſſus. loria Parri. Fuit. Inter na- tos mulierum non ſurréxit major Joanne Baptiſta. Joannes voçabitur. T nunc hæc dicit Dôminus, for- 2 mans me ex utero ſervum ſibi: eci te in lucem Gentium, ut ſis alus mea dsq; ad extremum terræ. Inter natos muligrů, * Non ſurrexit major. Inter. Joanne Baptiſta. Non. Glôria Patri. Inter EliſabethZachariæ magnum vi- Jum genuit; . Joannem Bapti- ſtam præcursorem Doômini. Tu puer. Eges vidébunt, & consürgent * Principes, & adorabunt Do- minum Deum tuum, & Sanctum Ifrael, qui elegit te. . Fliſabeth Zachariæ, * Ma- Snum virum génuit. Fliſabeth. Joânnem Baptiſtam præcurso- rem Domini. Magnum. loria Patri. Eliſabeth., Iſte puer magnus coram Doômino. Nam & manus ejus cum iplſo eſt; Eliſabeth Zachariæ. . Iſte puer magnus eoram 56. Wmino. Nam & manus ejus cum ipſo eſt. . Puer, qui natus eſt nobis, plus quzâ Propheta eſt; hic eſt enim, de quo Salvator ait; Inter natos mulierum non fürréxit major Joane Baptiſia. eus, qui præséntem. PDIE XXV. IWNII. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Atâàlem ſancéti Aannis fratres charifſimi, hoôdie celebramus: uod nulli umquãsanctorü legimus Kide concéſſum. Solius enim Dñi & B. Joanis dies nativitatis in uni- verſo mundo celebratur & colitur. Hunc enim ſterilis peperit, illum Virgo concépit: in Eliſabeth ſteri- litas vincitur, in beaâta Maria con- ceptiòônis conſuetudo mutatur. E- liſabeth virum cognoſcendo, filiũ génuit: Maria Angelo crédidit, & concépit. Hoôminem concépit Eliſa- beth, hominem & Maria, ſed Eliſa- beth ſolum hôminem & Maria, De- um, & hominem. .. Deſcendit Angelus Domini ad Zachariam, dicens: Accipe puerum in ſenectúte tua: * kt habeébit nomen Jodannes Baptiſta. „ . Iſte puer magnus coram Dômi- no: nam & manus ejus cum ipſo eſt. Et habébit. Agnus igitur Joannes, cujus masnitudinis étiam Salvätor teſtimonium perhibet, dicens: Non ſurrexit inter natos mulierum ma- jor Joânne Baptiſta. Præceéllit cé- teros, éminet univeérſis: antecellit Prophétas, ſupergréditur Patriar- chas, & quisquis de müliere natus eſt, inferior eſt Joane. Dicit fortaſſe aliquis; Si inter natos mulierum Joânnes major eſt, major eſt Sal- vatéôre. Abſit; Joannes enim natus mulieris, Chriſtus autem Virginis natus eſt. IIIe corruptibilis üteri sinibus effulus eſt, iſte impollutæ irginis flore progénitus. Virene eſt pracurlor diléétus, 8& lucerna lucens ante Dominum: Ipſe eſt enim Joannes;, qui viain Doômino præparavit in erémo, ſe & Agnum Dei demonſtravit, & il⸗ lInminavit mentes höminum.,. Ipſe præibit ante illum in ſpiri- tu & virtute Eliæ. Ipſe. I ergo intelligimus myſterium . fratres mei, Joannes homo eſt⸗ Shriſtus Deus eſt. Humnilie he⸗ 3 no ut exi illuc,uocd 4 Ginit Hlum atem minun o, hOdien ineipiunt de letut Deus, tus, quo in Magnum ſacl Ulimi. Ide Pännis,ſicu Uutixitas plen jterio ni ſeut natiyita ſtetio ati⸗ Innuebant ſelet vocari Dilirem , loinnes eſ Apertum Noypheturit, lorin batri. elio ſuncti . Libeth i aliendi, Adlerunt vie Alin magnifie Cotdiam ſuan Nitulabantn e Homuilia Oannes el Won pote Enoräre Pr. Metayerat uis nen esbitur he nomen is Zach Endtätur . lidetum en od poce n lun eſtlo Keurtc ie ner Funtmnn Kietſten Cüſt er e nome Non impor etitöe Unen ejus lneregen Iktdilite uls doe kinikniont. oannis . 4 eu IIII mo, ut exaltétur Deus, ſecundùm illud, quod de Domino ipſe Joañes dixit: Illum oportet créſcere, nie autem minui. Ut humiliarétur ho- mo, hôdie natus eſt Joannes, quo incipiunt decréſcere dies. Ut exal- tétur Deus, eo die natus eſt Chri- ſtus „ quo incipiunt créſcere dies. Magnum ſacraméntum, fratres cha- riſſimi. Ideo celebramus natalem Joannis, ſicut & Chriſti, quia & ipſa nativitas plena eſt myſtério. Quo myſtério? niſi humilitatis noſtræ, ſicut nativitas Chriſti plena e myſtério altitùdinis noſtræ. Innuêbant patri ejus, quem vellet vocari eum „ & pôſtulans pugilläarem „ ſcripſit, dicens: Joannes eſt nomen ejus. Apértum eſt os Zachariæ, & prophetavit, dicens. Joaânnes. loria Patri. Joannes. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. Liſabeth implétum eſt tempus pariéndi, & péperit filium. Et audiérunt vicini & cognati ejus, quia magnificavit Doôminus miſeri- cordiam ſuam cum illa, & con- gratulabantur ei. Et reliqua. De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi- Oaânnes eſt, inquit, nomen eſus. Non pôterat Eliſabeth Domini ignorare prænúntium; quæ pro- phetaverat Chriſtum. Bené addi- tur: Quia nemo in cognatione ejus vocabatur hoc nõmine:; ut intelli- gas, nomen non generis eſſe, ſed Vatis. Zacharias quoque nutu in- terrogatur: ſed quia increduülitas ei affatum eripuerat, & auditum, quod voce non pôterat, manu & litteris eſt locutus. . Præcurſor Doômini venit, de quo ipſe teſtatur: Nullus major in- ter natos mulierũ Joânne Baptiſta. Hic eſt enim Propheta, & plus quàm Prophéta, de quo Salvator ait. Nullus. Cripſit enim dicens: Joânnes eſt nomen ejus. Et hic nomen non impônitur, ſed aſtruitur: meritéôque continuò reloluta eſt lingua eius, quia quam vinxerat Increduùlitas, fides ſolvit. Creda- mus & nos igitur, ut loquamur, ut lingua noſtra; quæ ineredulitatis vinculis eſt ligâta, ratiônis voce ſolvatur. Gäâbriel Angelus apparuit Za- chariæ, dicens: Naſcétur tibi filius, nomen ejus Joannes vocabitur: Et multi in nativitate ejus gau- débunt. 7, Erit enim magnus co- ram Domino, vinum & siceram non bibet. Et. G loria Patri. Et. Cribamus ſpiritu my ſteria: ſi „volumus loqui: ſcribamus præ- núntium Chriſti, non in tabulis lapideis, ſed in tabulis cordis car- nalibus. Etenim qui Joannem 16- quitur, Chriſtum prophetat. Lo- quamur Joannem, loquamur & Chriſtum, ut noſtrum quoque os poſſit aperiri, quod in ſacerdote tanto, irrationabilis modò pecůúdis, fræna nutantis fidei coercêbant. e Deum laudamus. 11. DIE XXVI. JUNII. Paulus & Joannes. Ie ixit ta i 745. Dominus. 2. 77. loco ult audate Déminum omnes Gentes. 79. 1 XxvVi. Aſtitérunt juſti ante DOminum, & ab invicem non ſunt ſeparati: cali- cem Domini bibérunt, & amici Dei appellati ſunt. Uæſumus omnipotens Deus, ut nos geminata lætitia ho- diérnæ feſtivitatis excipiat, quæ de beatôrum Joannis & Pauli glorifi- catione procédit: quos eadem fides & paſſio verè fecit eſſe germànos. Per Dôminum. H Puer, qui natus eſt nobis 2 plus quàm Prophéta eſt: hic eſt enim, de quo Salvator ait: Inter natos mulierum non ſurréxit ma- jor Joanne Baptiſta. . Iſte puer magnus coram Dno. Nam & manus ejus cu ipſo eſt. eus» qui præsentem diem. 742. ratres debitôres. ut. XxXviii., A a a 4 Iſti 44 Iiſti fſunt due viri miſe ricôr- diæ, qui aſsiſtunt ante Dnm, * Do- minatôrem univerſæ terræ. Y. Iſti ſunt duæ olivæ, & duo candelaâbra luçentia ante Dnm. Dominatôrem. Vidi cõjunctos viros, habẽ tes Iplendidas veſtes, & Angelus D0- mini locütus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti, facti amici Dei. Vidi Angelum Dei for- tem, volantem per médium coœ- lum, voce magna clamantem, & diçéntem. Iſti ſunt. Tradidérunt corpora ſua Ppropter Deum ad ſupplicia: Et meruérunt habére corônas perpé- tuas. Iſti ſunt, qui venerunt ex magna tribulatione, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Et. lôria Patri. Et meruérunt. Jißes & Paulus fratres Români, eũ facultatibus à Conſtätia Con- ſtantini filia, cui piè fidelitérq; ſer- vierant, fibi relictis, Chriſti paupe- res aälerent, à Juliano apôſtata in nůmerum familiarium ſuorum in- vitati ibere negavérunt, ſe apud eum eſſe velle, qui àa Jefu Chriſto defecifſet. Quibus ille ad delibe- gandum decem dies præfinit, ut niſi ad etum diem ei adhærére, & Jovi ſaczificare gonſtiterint, üibi mo- riendum eſſe certo ſciant. Sanfcti tui Döômine mirabile conſecuti ſunt iter, ſerviéntes præ- céptis tuis, ut invenirentur illæſi in aquis validis: “ Terra apparuit arida, & in mari rubro via ſine impediménto. Quoôniam per- cuſſit petram, & fluxérunt aquæ, & torréntes inun davérunt. Terra. Lli intra id tempus z6ligqua ſua ona diſtribuérunt paupéribus, Quo expeditiòres ad Dôminum mi- grare poffent, & plures juvarent, à quibus in ætérna tabernacula reci- perentur. Die décima Ferentianus, fierent in domo Dôminf. y. Tra- didérunt côrpora ſua propter Deuũ 24 ſupplicia. Ut hæredes. Terentianus véritus, ne ſi pü- blicè interficeréntur, péôpulus commoverétur, domi, ubi tunc erant, abſciſſis eòrum capitibus, ſexto Kaléndas Julii ſecretò eos ſepeliéndos curavit, rumoremque ſparſit, IOöannem & Paulum in exi- lium ejéctos eſſe. Verum eorum mors à ſpiritibus immundis, qui multôrum corpora vexabant, per- vulgâta eſt: in quibus Terentiani filius & ipſe oppreſſus à dæmone ad ſepulchrum Mäartyrum perdu- Gtus, liberatus eſt. Quo miraculo & is in Chriſtum crédidit, & eſus pater Terentianus, à quo étiam ho- rum beatorum Martyrum vita⸗ ſcripta eſſe dicitur. . Tamquam aurum in fornace probavit eléétos Dôminus, & quaſi holocauſti hoſtiam accéêpit illos, & in tempore erit reſpéctus illörum: Quoniam donum, & pasx eſt eléétis Dei. H Qui confidunt in illum, intélli- gent veritatem: & fidéles in dile- ctiône acquiéſcent illi. Quôniam. loria Patri. Quoôniam. ẽctio ſancti Evangélii ſecuùndùm Lucam. N illo témpore: Dixit Jeſus diſ- Iuld, fuis: Atténdite à ferménto Phariſæoôrum, quod eſt hypocriſis. Et rêliqua. „ . . Homilia venerâbilis Bedæ Pres- by teri. E hoc fermento Apôſtolus præcipit: Itaque epulémur, non in ferménto véteri, neque in ferménto malitiæ & nequitiæ, ſed in àazymis ſinceritatis & veritatis. Nam ficut modicum fermentum prætoriæ cohortis præféctus, ad eos miſſus, cum alläta Jovis effigie, ut eam veneraréntur“, Imperatoris mandatum eis expônit: ut niſi Jovi cultum adhibeant, moriantur. Qui ut erant orantes, reſpondérunt, fe pro Chriſti fide, quem Deum men- te & ore venerabaântur, non dubi- tanter mortem ſubituros. Vérbera carnificum non timué- runt Sanéti Dei, morientes pro Chriſti nomine: Ut totam farinæ, cui injicitur, maſſam corrûmpit, universamque mox cô- ſperſiõnem ſuo ſapore comaculat, ſic nimirum ſimulatio, cujus ſe- mel animum imbuerit, tota Virtu- tum ſinceritate & veritate frauda- bit. Eſt erge ſenſus: Attendite, ne æmuléimni fimulatôres, quia véniet proféct tempus, in quo veſtra virtus omnibus, & eôrum revelétur hypôcrifis. hærédes Propter teſtamentum Pomiai & lexes patet ſtiterunt in Quia unus ineis & una! bonum, de ile ftatres in Emm qn miann qu⸗ in lumine die ruro, guat Dbſcondita pte Eed & in pres (ongkuenter 4 Imter tenebras Tunn caterun cltih yel paſſi ckinfcäta per iseorum 37 Antur. Nete Keldunt con, Aorim or khent amplit nz ergo ſ unss gui mor n keis avib⸗ Moſeiunt, ci Nihotentir Dei f rinifcet, 0 Arc eſt ve Aungnan do ſe aul eftlios Dominum n regiz neta 6gän ucune Uuum. C ore ai Do auten 7 eutoturn um 3 Alteru le biancien Ae n05 Dömnink. 5, luaproptelt thelece, Ereninngnelt Manum Ken N decicdt; Ae⸗ 1 ottin nun, A tin ülum e nt üli. Ce mönian i ſe angelli lon neam, bls ku feln nene Nin lnbe gen eter, NI re⸗ & leges patérnas, Sanéti Dei per- ſtitérunt in amore faternitatis: Quia unus fuit ſemper ſpiritus in eis, & una fides. Ecce quam bonum, & quàm jucuúndum habi- târe fratres in unum. Quia. Erùm quod séquitur: Quô- niam quæ in tenebris dixiſtis, in lumine dicéntur: non ſolùm in futüro; quando cuncta cordium abſcondita proferéntur ad lucem, ſed & in præsénti témpore poteſt congruenter accipi; quôniam quæ inter ténebras quondam preſſura- rum, carcerumque umbras, vel lo- cuti, vel paſſi ſunt Apéôſtoli, nunc clarificata per orbem Eccléſia, le- ctis eorum actibus puùblicè prædi- cantur. Ne terreamini ab his, qui oecidunt corpus. Si perſecutoôres Sanktoôrum occiſis corpôribus non habent ampliàs, quid contra illos agant; ergo ſupervacua furunt in- sania, qui môrtua martyrum mem- bra feris avibusque diſcerpénda Projiciunt, cùm nequâquam om- nipoténtiæ Dei, quin ea reſuscitan- do vivificet, obsiſtere poſſint. Hæc eſt vera fratérnitas, quæ numquam pôtuit violari certami- ne, qui effuſo sanguine ſecùti ſunt Dominum: Contemnéntes au- lam régiam, pervenérunt ad regna cœléſtia. Ecce quàm bonum, & quam jucundum habitare fratres in unum. Contemnéentes. loria Patri. Contemnéntes. Uo autem ſunt geénera perſe- cutorum: unum palam ſævien- tium, alterum fiéte fraudulentér- que blandiéntium. Contra utrúm- due nos munire atque inſtitůere volens Salvaàtor, & fupra ab hypo- criſi Phariſæòrum attendere, & hic a carnificum cæde præcipit non ti- mére: quia vidélicet poſt mor- tem nec horum crudélitas, nec illorum valeat ſimulatio durare. Nonne quinque paſſeres véneunt dipéôndio? Sr minutiſſima, ingquit, animalia, & quæ quôlibet per aera feruntur volatilia, Deus oblivisci non poteſt, vos qui ad imaginem facti eſtis Creatôris, non debetis terréri ab his, qui occidunt cor- pus: quia qui irrationabilia ani- malia gubernat, rationabilia curâre non déſinit. £ Deum laudamus. II. 745 A D LI A U D E°, Aulus & Joannes dixérunt Ju- liano: Nos unum Deum coôli- mus, qui fecit cœlum & terram. ñs regnavit. I1. Paulus & Joannes dixerunt Terentiano; Si tuus dominus eſt Julianus, habéto pacem cum illo, nobis alius non eſt, niſi Dominus Jeſus Chriſtus. Joannes & Paulus agnoscén- tes tyrannidem Juliani, facultates ſuas paupéribus erogare cœpeérunt. 1. Sancti Spiritus, & animæ ju= ſtorum hymnum dicite Deo, allel- Joannes & Paulus dixerunr ad Gallicanum: Fac votum Deo coœ- li; & eris victor mélius, quam uiſti. XXXIi. Iſti ſunt Sanéti, qui pro Chriſti amôre minas hoôminum contemp- sérunt;: ſancti Martyres in regno cœloôrum exultant cum Angelis: & quaàm pretiôſa eſt mors Sanctorum, qui aſsſduè aſsiſtunt ante Dim, & ab invicem non ſunt ſeparati. Uæſumus omnipotens Deus: ut nos geminata lætitia ho- diernæ feſtivitàtis excipiat, quæ de beatorum Joannis & Pauli glorifi- catione procédit: quos éadem fides & paſſio vere fecit eſſe germanos. Per Dominum. Apertum eſt. Y. Iſte puer. eus „ ꝗqui præséntem diem. 742. Paulus & Joàânnes. ixit Dũ, rédidi? . „XxXxVi. Exultàbunt Sancti in glôria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. Iſti ſunt duæ olivæ, & duo cande- läbra lucéntia ante Dim:; habent poteſtatem claudere cœlum núbi- bus, & aperire portas ejus, quia lin- guæ eôrum claves cœli factæ funt. uæſumus, omnipotens. 42%° Aaa sSs DIE 746 E XXVII. JUNII. Sermo 8. Basilii Magni. VV Boömini luper aquas. Qualis V vox? ſuper quas aquas? Velut prophetiam accipiamus quod di- Gtum eſt. Memineris Joannis, qui interrogatuz à Judæis, Tu quis es? quod relpônſum dabimus iis, qui misérunt nos? reſpondit: Ego vox clamântis in desérto. Igitur vox Dômini eſt Joannes, Angelus à Deo miſſus ante faciem Domini, ut paràret Doômino plebem perfé- Gam. Hæac igitur vox fuper aquas, erat ſuper Jordanem, in quo bapti- Zabat prædicans pœnitentiæ bap- tismum. Et non ſolùm in Jordane, ſed étiam in &non propè Salim; quia aquæ multæ erant Illic. Deicendit Angelus Doômini ad YZachariam, dicens: Accipe uerumn 4 Et in ſenectùúte tua; abébit nomen Joannes Baptiſta. Iſte puer magnus coram Dômino: nam & manas ejus cum ipſo eſt. Et habébit. Gitur vox Dni ſuper aquas. Joaân- nes eſt ſuper baptismum. IIlic & Deus majeſtatis intônuit. Venit e- nim vox de cœlo, dicens: Hic eſti- lius meus diléétus, in quo mihi complacui Tunc étiam Diñs ſuper aquas multas dignatus eſt deicen- dere in baptisma Joannis, ut com- pléret omnem juſtitiam, quæ in le- ge eſt. Vox Dni in virtute. Aufert e- nim debilitates pôpuli per pœni- téntiæ baptismum, per ipſum bapti- zans in- aqua ad poœniténiam. In vir- tue eſt vox, dicens: Pœniténtiam a- gite, appropinquavit enim regnum cœlorum: & „ Facite fructus dig- nos pœniténtiæ. Hic eſt præcúrſor dilécdtus, & lIucêrna lucens ante Dõôminum: Ipſe eſt enim Joannes, qui viam Dômino præparavit in erémo ſed & Agnum Dei demonſtravit, & il- luminavit mentes hominum. . Ipſfe præibit ante illum in ſpiri- tu , & virtute Eliæ. Iplſe. Oz Dômini confringéntis ce- dros. Poteſt dici, quod parans Démino populum perféctum, ela- qusane beneficium tas impietâtes, & contra eognitié⸗ nem Dei exaltatas confringens ac conterens, obliqua faciébat re- cta. Qui enim omnem collem ac montem humiliat, hic erat, qui confringébat cedros, & Dômino viam adæquabat, per hoc, quòd ad pœniténtiam inducébat altum, & elatum, & ſupérbum cor, Unde ejus præparationem ſupcipiensDõ- minus, fuo advéêntu confrégit op- péôſitas poténtias, cedros Libani figuratè dictas. Oportet enim Doô- minum regnare, donec ponat ini- micos ſub pedes ſuos, & cedros iſtas comminuat. . Innuébant patri ejus, quem vellet vocari eum, & poſtulans pugillärem ſcripfit „ dicens: Joannes eſt nomen ejus. Apertum eſt osZachariæ, & pro- phetavit, dicens. Joaânnes eſt. loôria Patri. Joannes. ectio ſancti Evangeélii ſecundàùm Lucam. Liſabeth implétum eſt tempus P pariendi, & péperit filium. Et audierunt vicini & cognati ejus» quia magnificavit Doôminus mile- ricôrdiam ſuam cum illa; & con- gratulabantur ei. Et réliqua,. De Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. T Zacharias pater ejus implé- tus eſtspiri tu ſanto, & prophe- täbat. Vide, quam bonus Deus & facilis indulgére peccatis. Non ſolùm ablata reſtituit, ſed étiam in- ſperata concédit. Ille dudum mu- tus prophétat. Hæc enim gratie Dei mäxima, quòd eum;, qui hegz- verat, confitétur. Nemo ergo diffi- dat, nemo veéterum conſcius deli- oôrum præmia divina deſpexrét. Novit Dus mutare ſenténtiam, ſi tu noveris emendare delictum. PræcùrſorDoômini venit, de quo ipſe teſtatur: Nullus major in- ter natos mulierũ Joanne Bapti 4. „ Hic eſt enim Prophêta, & plus quäam Prophéta;, de quo Salvator ait. Nullus. T tu puer, Prophéta Altiſſimi vocàberis. Pulchré, cum ae Dômino prophetaret, ad Pronh . tam ſua verba convértit, ut hoc eſſe Doômim eſgnaret z ne cum publit a. meraret ſua uaſi ingratus taâ- a „ 4 cuiſle (liſle der fiio. Fed nttionibilen tent quoc infintem. intelligemu ſocem patr lie ſalutatie Uetur, auch Gabriel carie, dice⸗ nomen ejus Et muhi i debunt, lam Domin. von hber. Ciebat pr Oropheétæ rporis xta Tnelligendi ledehat affe eneguam muis Zach klgne lantt Alebatuplecd plier dilcen unt, Küden e Deum lan Ab y» cont, igua hi mn lueiſiei tu cobftſi⸗ 3) Eeclai Mportetenn donec igu! ſuos, A El ekl gt,t n, & No hlt, dcen: owen eſids⸗ OeLchule g. loünmeie ännes⸗ nel⸗ gletun eie rinmn le Nei⸗ D cuiſſe viderétur; quæ agnoscébat in filio. Sed drrale aliqui quaſi ir- rationäbilem mentis exceèſſum pu- tent, quod octo dierum alléquitur infantem. Verùm, ſi teneamus, intelligemus profe cto, quod poôtuit vocem patris natus audire, qui Ma- riæ ſalutationem, âàntequam naſce- rétur, audivit. . Gabriel Angelus apparuit Za- chariæ, dicens: Naſcetur tibi filius, nomen ejus Joannes, vocabitur: Et multi in nativitàâte ejus gau- deébunt. Erit enim magnus co- ram Domino, vinum & siceram non bibet. Et. G loria Patri. Et. Ciebat profecto, alias eſſe aures 9 prophétæ, quæ Spiritu Dei, non cörporis ætate reſerantur. Habé bat intelligendi ſenſum, qui exultandi habébat afféctum. Simul illud ad- vérte, quam paucis Elifabeth, quam multis Zacharias prophétet: & u- terque ſanéto repletus Spiritu lo- quebatur: ſed diſciplina ſervatur, ut muúlier diſcere magis, quæ divina ſunt, ſtudeat quam docére. e Deum laudamus. 1II. PIE XXVIII. WUXNII. Eus, qui beàtum Leonem Pon- tificem Sanctòrũ tuôrum mé- ritis co quâſti: concéde propitius; ut qui commemoratioônis ejus feſta percôlimus, vitæ quoque imitémur exémpla. Per Dominum. Puer, qui natus eſt nobis, plus quam Propheta eſt : hic eſt enim, de quo Salvator ait: Inter natos mulierum non ſfurréxit ma- jor Jaanne Bapriſta. Iſte puer magnus coram Dno. 2. Nam & manus ejus cüm 1pfo eſt. Oratie. D eus, qui præséntem. u 747 LE ſecúndus, Pôntifex mäximus, Siculus humanis & divinis litte- ris Græce & Latinè doctus, muſicis étiãâ eruditus fuit: ipſe enim ſacros Hymnos & Pſalmos in Eccléſia ad concentum meliorem reduxit. Pro- havit acta ſextæ Synodi, quæ Con- ſtãtinòpoli celebrata eſt, præſidén- tibus Legatis Apoſtéôlicæ Sedis, præ- sénte quoque Conſtantino Impe- ratore, & duobus Patriarchis, Con- ſtantinopolitano & Antiochéno, ac centũ ſeptuaginta Epiſcopis: quam & in Latinum tranſtulit. Invéni David ſervum meum, leo ſancto meo unxzi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei, all. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocebit ei. Manus enim. N eo Concilio Cyrus, Seêrgius,„ & Pyrrhus condemnati, ſunt „ unam tantümmodòô voluntatem & operatioônem in Chriſto prædican- tes. Hic fregit ſupérbiam Antiſti- tum Ravennatum, iqui Exarchorum freti potentia, Sedi Apoſtolicæ non obtemperabant. Quamobrem de- crévit, ut electio cleri Ravennatis irrita eſſet, niſi Romani Pontificis auctoritate comprobaretur. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltavi electum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei, allel. . Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum. Manus. Erè pater pàuperum fuit, non enim pecunia ſolùm, ſed 6pe- ra, labore, & consiliis, egéntium viduarum, & pupillorum inopiam, ac ſolitudinem ſublevabat. Qui dum singulos non magis prædica- tiône, quàm vita, ad pié ſanéteque vivendum adhortarétur, menſe sui Pontificatus decimo, & diébus de- cem & ſeptem obdormivit in D6⸗ mino: ſepultusque eſt in Basilica ſancti Petri, quarto Kaléndas Julii. Ordinatione una menſe Junio crea⸗ vit Presbyteros novem , Diaconos tres, Epiſcopos diverſis in locis viginti tres. J. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtůtes operatus eſt; & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om-⸗ nium populoôtum. Iſte 4½ 7iſe eſt, qui contémpſit vitam mundi, & peryénit ad cœléſtia re- Sna. Ipſe. löria Patri. Ipſe. amo péregrè. XXXIX. Per Evangélica dictaàa. Etio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. Nillo témpore: Dixit Jeſus Si- moôni Petro: Simon Joannis di- ligis me plus his? Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Edditur negationi trinæ trina confeſſio, ne minùs amori lin- gua sérviat, quam timori: & plus vocis elicuiſſe videatur mors im- minens, quam vita præſens. Sit amoôris officium paſcere Domini- cum gregem, ſi fuit timôris indi- cium negare paſtorem. Qui hoc ànimo paſcunt oves Chriſti, ut ſuas velint eſſe, non Chriſti, ſe con- vincuntur amare, non Chriſtum: vel gloriandi, vel dominandi, vel acquiréndi cupiditate, non obe- diendi, & ſubveniendi, & Deo placéndi charitate. e& Deum laudamus. II. 72. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut nullis nos permittas perturbatiônibus concuti, quos in Apoſtòlicæ confeſſionis petra ſoli- aſti, Per Döminum. DIE XXIX. JUNII. Tetrus & Joânneg. „77. . au- dâte Döminum omnes Gentes. 79. Iſit Herõdes Rex manus, ut af- fligeret quosdam de Eccléſia. Occidit autem Jacobum fratrem Joannis gladio. Videns autem, quia placéret Judæis, appoſuit;, ut ap- prehénderet & Petrum. „Ecôra lux Kternitatis, au- ream Diem beitis irrigävit ignibus, Apoſtolõôrum quæ coronat Princi- Pes» Reisque in aſtra liberam pandit viam. undi Magiſter, atque cœli jani- tor; Romæ paréntes, Arbitrique Geén- tium: . Per enſis ille, hic per crucis victor necem Vitæ ſenatum laureati poôſſident. Roma felix, quæ duoôrum Prin- cipum Es conſecrata gloriôſo, sanguine: Horum cruôre purpurata céteras Excellis orbis una pulchrifùdines. it Trinitati ſempitérna gloria, Henor, potéſtas, atque jubilàtio» In unitate, quæ gubernat omnia» Per univerſa ſæculoôrum ſæcula. Amen. . In omnem terram exivit ſonus eôrum. Et in fines orbis terræ verba eôrum. Tu es paſtor vium, Princeps Apo- ſtoloòrum, tibi traditæ ſunt claves regni cœlorum. Eus, qui hodiernam diem A- poſtoloôrum tuôrum Petri Pauli martyrio conſecràſti: da Ee- cleêſiæ tuæ, eòrum in omnidbus ſe- qui præcéptum, per quos Keligio- nis ſumpfit exordium., Per Düm. egem Apoſtolôrum Dominum;, Venite, adorémus. enite, exultémus. 1I. rérna Chriſti. ii. ii. De Actibus Apoſtolorum. Etrus autem, & Joannes aſcen- débant in templum ad horam orationis nonam. Et quidam vir, qui erat claudus ex utero matris suæ, bajulabatur, quem penébant quotidie ad portam templi, quæ dicitur Specioſa, ut péteret elee- moſynam ab introeüntibus in templum. Is cùm vidiſſet Petrum & Joannem incipientes introirée in templum, rogabat;, ut eleemoly- nam acciperet. Intuens autem in eum eü Pettus e in nos. At! ſperis ſe al imon ? i vocarem ebem me iſtui: Ium tradidi Quodeu leram, eri Kquodcum nn, etit Kcluves, Piuus aut aurunm no Mibeo noe ti Chnriſti Nazan ktapprehent Aeyavit eun (re lunt ba tulliend ſeti narit cü illi Kexiliens, lit omnis Klaudanten ern illum Aeemoöfynan mn portam hnt ſtupore uigerat il lligis ge oyes li, gui⸗ Utänimam Roportt Mte negel (n tené goinnem l ad eos. ut zal en dutem hllume v Keerimus Kltehi Glt biliun vitienbe 1e colonukr. 4 lbenn ,Algettl Albitigel per cluiht eiti hilt Gur GClorul oriolo An purpuring unapul mpttenn l illleſtbit gbetutol⸗ Cllorunlteni umringe ladite lu⸗ odietnan n tuotun 1 conleckiktil uon in rn er ciie Ciun, hotoloe e Petrus cum Joane dixit: Réſpice in nos. At ille intendébat in eos, ſperãs ſe aliquid acceptùúrüů ab eis. Ssimon Petre, antequamsde na- vi vocarem te, novi te, & ſuper plebem meam Principem te con- ſtitui: * Et claves regni cœlo- rum tradidi tibi. Quodcumque ligaveris ſuper terram, erit ligatum & in cœlis: & quodcumque solveris ſuper ter- ram , erit ſolůtum & in c&lis. Et claves. Etrus autem dixit: Argéntum & aurum non eſt mihi quod autẽ habeo, hoc tibi do: In nomine Jeſu Chriſti Nazaréni turge, & ambula. Et apprehenſa manu ejus déxtera;, allevavit eum: & protinus conſoli- datæ ſunt baſes ejus, & plantæ. Et exiliens ſtetit, & ambulabat; & in- travit ců illis in templũ ambulans, & exiliens, & laudans Deum. Et vi- dit omnis populus en ambulanté, & laudantem Deum. Cognoſcébant autem illum, quod ipſe erat, qui ad eleemôſynam ſedébat ad Specio- ſam portam templi: & impléti ſunt ſtupore & éxtaſi, in eo, quod contigerat illi. Ssi diligis me, Simon Petre, pasce oves meas: Domine;, tu noſti, quia amo te, Et änimam meam pono pro te. Si oportüerit me mori tecum; non te negabo. Et. Um teneret autem Petrum & Joannem, cucürrit omnis po- pulus ad eos, ad pôrticum, quæ ap- pellatur Salomonis, ſtupéntes. Vi- dens autem Petrus, reſpondit ad pôpulum: Viri Iſraelitæ, quid miraâ- mini in hoc, aut nos quid intuémi- ni, quaſi noſtra virtúte, aut poteſta- te fecérimus hunc ambulare? Deus Abraham, & Deus Iſaac, & Deus Ja- cob, Deus patrum noſtrôrum glori- ficavit Filium ſuum Jelum, quem vos quidem tradidiſtis, & negúſtis ante faciem Pilati, judicante illo dimitti. Vos autem ſanctum & ju- ſtum negãſtis, & petiſtis virum ho- micidam donari vobis: Auctoôrem veroô vitæ interfeciſtis, quem Deus ſuſcitavit à mortuis, cujus nos te- ſtes ſumus. Et in fide nominis éjus, hunc, quem vos vidiſtis, & noſtis, confirmavit nomen ejus: & fides, quæ per eum eſt, dedit integram sanitatem iſtam in conſpectu om- nium veſtrûm. Tu es Petrus, 8 ſuper hane petram ædificabo Eccléſiam meã» & portæ inferi non prævalebunt adverſus eam: *Et tibi dabo cla- ves regni cœlôrum. Quodcùm- que ligaveris ſuper terram, erit li- gâtum & in cœlis: & quodcúmque sôlveris ſuper terram, erit ſolůtum & in cœlis. Ec tibi. Moôria Patri. Et tibi. Sermo S. Leôònis Papæ. Onium quidem ſanctarum ſo-⸗ lemnitätum, ,dilectiſſimi, to- tus mundus eſt particeps: & unius fidei pietas exigit, ut quidquid- pro ſalùte universôrum geſtum re- côlitur, commuůnidbus ubique gaâu- diis celebretur. Verúmtamen ho- diérna feſtivitas, præter illam re- veréntiam, quam toto terrärum orbe proméruit, ſpeciaàli & pro⸗ pria noſtræ urbis exultatione ve- neranda eſt: ut ubi præcipuorum Apoſtolôrum glorificatus eſt éxi- tus, ibi in die martyrii eòôrum ſit lætitiæ principäatus. Iſti enim ſunt viri, per quos tibi Evangélium Chriſti Roma reſplenduit, & quæ eras magiſtra erroris, facta es dis- cipula veritatis. . Déômine, ſi tu es, jube me ve- nire ad te ſuper aquas: *c Et ex- téndens manaum apprehéndit eum, & dixit Jeſus: Moôdice fidei, quare dubitâàſti? Cùmque vidiſſet ventum validum veniéntem, ti- muit: & cùm cœpiſſet mergi cla- mavit, dicens: Dômine, ſalvum me fac. Et exténdens. Sti ſunt patres tui, verique pa- Aſtoôres, qui te regnis cœleéſtibus inſeréndam multò méliùs multo- que feliciùs condiderunt, quam illi, quorum ſtüdio prima mœ- nium tuorum fundamenta locata ſunt: ex quibus is, qui tibi no- men dedit, fratérna te cæde foœ- davit. Iſti ſunt, qui te ad hanc glo- riam provexérunt, ut Gens ſanétas- pôpulus elééctus, civitas ſacerdo- talis & régia, per ſacram beati Pe- tri Sedem caput orbis effecta, la- tiùs præſideres religiéne divina „ quam dominatiône terréna. QGHuam- vis enim multis aucta vicéctôriis jus impérii tui terra marique pro- tùleris: minus tamen eſt, Auodei. Se bi bllicus labor sübdidit, quaàam quod pax Chriſtiana ſubjécit. Surge Petre, & indue te veſti- méntis tuis, accipe fortitüdinem ad ſalvandas Gentes: cidérunt catenæ de maânibus tuis. J. Angelus Dômini aſtitit, & lu- men retülſit in habitaculo carceris percuſsôque laätere Petri excitavit eum. dicens: Surge velociter. Quia. Iſpoſito namq; divinitùs peri maximè congruébat, ut multa regna uno confœderarentur impé- rio, & citô pérvios habéret popu- los prædicatio generalis, quos uni- us teneret régimen Civitatis. Hæc autem civitas ignorans ſuæ prove- cGtionis auctoréscùm penè omnibus dominarétur Gêntibus, omnium Géntium ſerviébaterroribus, & ma- gnam ſibi videbatur aſlumpfiſſe re- ligionẽë, quia nullã reſpuèebat falſita- tem. Unde quantum erat per dia- bolũ tenaciùs illigata, tantùm per Chriſtum eſt mirabiliùs abfoluta. Tu es Paſtor ovium; Princeps Apoſtolorum: tibi tradidit Deus oômnia regna mundi: Et ideoò tibi traditæ ſunt claves regni coœ- Joram. Quodcümque ligaveris ſuper terram, erit ligatum & in cœ- lis: & quodcçcumque sölveris ſuper terram, erit ſolutum & in cœlis. Et ideò. lôria Patri. Et ideò. éctio ſancti Evangelii ſecùndum Matthæum. B illo témpore: Venit jJeſus in partes Cæſareæ Philippi: & inter- rogabat diſcipulos ſuos, dicens: Quem dicunt homines eſſe Filium hôminis? Et reliqua. Homilia S. Hieronymi Presbyteri. IDlIchré interrogat: Quem dicunt hamines seſſe Filium hominis? quia qui deFilio hominis loquuũtur hoömines ſunt, qui vero divinitatem ejus intélligunt, non hômines, ſed Quia ce- Heréôdes erravit in Joaânne, dicens: Quem ego decollavi Joannemipſe ſurréxit à moôrtuis, & virtùtes ope- rantur in eo. Ego pro te rogavi Petre, ut non deficiat fides tua: -Et tu ali- quando conveérſus confirma fratres tuos. Caro & ſanguis non re- velavit tibi, ſed Pater meus, qui eſt in cœlis. Et tu. Os autem, quem me eſſe dici- tis? Prudens lector attende » quòd ex conſequéntibus, textuque sermônis Apôſtoli nequàquam ho- mines, ſed dii appellantur. Cùͤm enim dixiſſet: Quem dicunt ho- mines eſſe Filium hominis? ſubjé- cit, Vos autem, quem me eſſe dici- tis'Illis, quia hômines ſunt, hamana opinantibus, vos qui eſtis dii, quem me eſſe exiſtimatis? Petrus ex per- sona omnium Apoſtolôrum profi- tétur: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi. Deum vivum appéllat, ad diſtin- ctionem eorum deôorum, qui pu- tàntur dii, ſed mörtui ſunt. Quem dicunt homines eſſe Fi- lium hominis:? dixit Jeſus diſcipu- lis ſuis. Reſpondens Petrus dixit: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi. Et ego dico tibi, quia tu es Pe- trus, & ſuper hanc petram ædifi- cabo Eccleſiam meam. . Beãtus es Simon Bar-Jona, quia caro & ſanguis non revélavit tibi⸗ ſed Pater meus, qui eſt in cœlis. Et. Noria Patri. Et. Eſpôndens autem Jeſus, dixit ei: Beatus es Simon Bar-Jona. Teſtimoônio de ſe Apôſtoli reddit vicem. Petrus dixerat: Tu es Chri- ſtus Filius Dei vivi: mercçeédem re- cépit vera conféſſio. Beatus es Si- mon Bar-Jôna. Quare? Quia non revelavit tibi caro, & ſanguis, ſed revelavit Patet. Quod caro & ſan- Euis revelare non pôtuit, Spiritus ancti gratia revelatum eſt. Ergo ex confeſſiône ſortitur vocabulum:, dii appellantur. At illi dixérunt: A- quòd revelationem ex Spiritu ſan- lii Joannem Baptiſtam, alii autem éto habeat, cujus & filius appellan- Eliam. Miror, duosdam intérpretes dus ſit. Siquidem Bar-Jona in no- cauſas errôrů inquirere ſingulôrüů, ſtra lingua ſonat filius columbæ. & diſputationem longiſſimã texé- re, quare Däm noſtrum jeſumchri- A D ſtum alii Joannem putaverint, alii Eliam, alii Jeremiam, aut unum ex Prophétisi cùm fic potuerint er- raze in Elia & Jeremia, quo mode e Deum laudamus. II. L A U D § 5 Etrus, & Joaâannes ascendébant in templum ad horam oratio- nis nonam. Arg⸗ mnihi: quoe do. Circümcda ⁸ Fequere nus Angel ne de mal lut petram æd IIit H⸗ UIfigere Occidit a oannis gl. aceret Ju Mehendere Eate ba cipe ſoces pre Vincula Verbo res Aperire t claudére Grégie ſtrue E noſtra t tkahe: Velita dun les, lt lolis int it Trinita lonor, P01 A unitäte ler uniyetl Amen. Annunt Et fada Nuodcumme um, erit ſodcüm um, erit cit Domin den pentum in oinnedd lunionmmen iK tue 1orii bene, tun ln s conüttn ir⸗ & langriszu ater nelgtit lem metkl lector bentibuctat⸗ Mi negnenn, Pelluant len deut mm honn Alem neelet ninerſanue ſtus kliusde Pelat, di Ceotun, öUrrui fant, E Petiuu Flins Den ibi, guis 16 uune henm: meam. on r in non leſeln, ui eſtinch . ten ſeint Pnanie, eMoll lteutlust irmeete r, in hen Ris regnavit. II. Argéêntum & aurum non eſt mihi: quod autem habeo, hoc tibi do. Dixit Angelus ad Petrü: Circumda tibi veſtimentum tuum, & sequere me. Miſit Doômi- nus Angelum ſuum, & liberavit me de manu Herodis;, allel. Tu es Petrus, & ſuper hanc petram ædiſicabo Eccléſiam meam. MI Herodes Rex manus, ut af- fligeret quosdam de Eccléſia. Occidit autem Jacobum fratrem Joannis gladio. Videns autem, quia placéret Jjudæis, appoſuit, ut ap- prehénderet & Petrum. Eate Paſtor Petre, clemens àc- cipe , Voces precantum, criminumque Vincula. Verbo resoôlve, cui potéſtas tradita Aperire terris coœlum, apértum claudére. Grégie Doctor Paule mores in- ſtrue; Et noſtra tecum pectora in cœlum trahe: Velata dum meridiem cernat Fi- e6S » Et ſolis inſtar ſola regnet Chafitas. it Trinitati ſempitérna glôria, Honor, potéſtas, atque jubilâtio, In unitate, quæ gubérnat omnia, Per univerſa æternitatis ſæcula. Amen. Annuntiavêrunt pera Dei. Et facta ejus intellexerunt. Quodcùmque ligaveris fuper ter- ram;, erit ligatum & in cœlis: & quodcúmque soölveris ſuper ter- ram, erit ſolůtum & in cœlis: di- cit Dôminus Simoni Petro. eus , qui hodiernam Argentum & aurüum. iſit Herôdes. 792. In omnem terram, * Exivit ſonus eòrum. In omnem. Et in fines orbis terræ verba eôrum. Exiyit. Môria Patri. In omnem. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. „Meéemores erunt néôminis tui Dômine. diem. Dixit Angelus. 751 Etrus quidem ſervabaâtur in câr- cere: Oraâtio autem fiébat ſine intermiſſiòne ab Eccléſia ad Deum pro eo. . Conſtitues eos principes „ Super omnem terram. Conſti- tues eos. ⸗ Mémores erunt nôminis tui Dömine. Super. 1éria Patri. Conſtitues. Nimis honorati ſunt amici tui Deus. ge. Nimis confortatus eſt principatus eôrum. Tu es Petrus. T Petrus ad ſe revérſus, dixit 2 RNunc ſcio verè, quia miſit Dô- minus Angelum ſuum, & eripuit me de manu Herodis, & de omni expectatioône plebis Jjudæorum. „ Nimis honorati ſunt »„ Amici tui Deus. Nimis. 7. Nimis confortatus eſt princis pâtus eòrum. Amici. Nôria Patri. Nimis. Annuntiavérunt bpera Dei. Et facta ejus intellexérunt. citux Ana, Juravit Dôminus. äixit Dôminus. viii, IIS., 748. Annuntiavérunt pera Dei. Et facta ejus intellexérunt. Hôdie Simon Petrus aſcêndit Cru⸗ cis patibulum, allelùja: hôdie clavicularius regni gaudens migra- vit ad Chriſtum: hôdie Paulus A- poſtolus, lumen orbis terræ, in- clinato capite pro Chriſti nomine martyrio coronatus eſt, allel. eus, qui hodiérnam. UBI VERO FITY. OFFICIUM Ego plantavi. Elig 754 Dominus. 77 ‧ — . audate Däm omnes Gentes. 79. Onum certamen certavi, curſum conſumavi, fidem ſervavi. In ré-= liquo repôſita eſt mihi corôna ju= itiæ 5 752 1, ½ ; ſtitiæ, quam reddet mihi Dominus in illa die juſtus judex. gregie Doctor. Tu es vas electiònis ſanctePaule Apoſtole. . . . . . Prædicator veritàtis in univer- ſo mundo. Sancte Paule Apéſtole, prædicator veritâtis, & dofctor Gentium, inter- céde pro nobis ad Deum, qui te elégit. Aratie Eus, qui multitdinem Gén- tium beati Pauli Apôſtoli præ- dicatioòne docuiſti: da nobis, quæ- ſumus: ut cujus natalitia coôlimus, ejus apud te patrocinia ſentiamus. Per Döminum. Tu es paſtor vium, princ eps Apo- ſtolorum, tibi traditæ ſunt claves regni cœloôrum. Tu es Petrus. Et ſuper hanc petram ædificabo Eccleſiam meam. Eus, qui beâto Petro Apôſtolo tuo collatis clavibus regni cœ- léſtis, ligandi atque ſolvendi Pon- tificium tradidiſti: concede, ut in- terceſſiônis ejus auxilio à peccatô- rum noſtrorum néxibus liberé- murx, Qui vivis & regnas. DIE XXX, UNII. egem Apoſtolõrum Dominum, Venite, adorémus. Eehi- te, exult émus. I. grégie Doctor. 751. Qui ope- rätus eſt Petro in Apoſtolatum, operaâtus eſt & mihi inter Gentes, & cognovérunt gratiam, quæ data eſt mihi à Chriſto Dômino. Gli enarrant. Cut ji. Scio, cui crédidi, & certus sũ, uia potens eſt depoſitum meum Kerware in illum diem, juſtus judex. Mihi vivere Chriſtus eſt, & mori lucrum: gloriari me opoôrtet in Cruce Dñi noſtri Jeſu Chriſti. In omnem terram exivit ſonus eôrum. „Et in fines orbis terræ verba eorum. De Actibus Apoſtolôrum. Eant autem in Eccléſia, quæ erat Antiochiæ, Prophetæ & Do- ctoôres, in quibus Barnabas, & Si- mon, qui vocabàâtur Niger, & Lucius Cyrenénſis, & Manahen, qui erat Herôdis Tetrarchæ collectàneus, & Saulus. Miniſtrantibus autem illis Dômino, & jejunantibus, dixit illis Spiritus ſanéctus: Segregate mihi Saulum & Barnabam in opus, ad quod aſsúmpſi eos. Tunc jejunan- tes & orantes, imponentésque eis manus, dimisérunt illos. Et ipſi quidem miſſi à Spiritu ſancto abié- runt Seleuciam, & inde navigavé- runt Cyprum. . Qui operàtus eſt Petro in Apo- ſtolatum, operaàtus eſt & mihi in- ter Gentes: * Et cognovérunt gratiam Dei, quæ data eſt mihi. „Gratia Dei in me vacua non fuit, ſed gratia ejus ſemper in me manet. Et. T cùm veniſſent Salaminam, prædicabant verbum Dei in ſy- nagôgis Jjudæoôrum. Habébant au- tem & Joannem in miniſterio. Et cùm perambuläſſent univeérſam in- ſulam usque Paphum, invenérunt quemdam virum magum plfeudo- prophétam, Judæum, cui nomen Herat Bar- Jeſu, qui erat cum Pro- cönſule Sergio Paulo, viro prudén- te. Hic, accersitis Barnaba & Sau- lo, deſiderabat audire verbum Dei. Reſiſtébat autẽ illis Elymas magus (ſic enim interpretatur nomẽ eſus) quærens avértere Procônſulé à fide- Bonum certamen certaâvi, cur- ſum conſummavi, fidem ſervavi: Ideòôque repôſita eſt mihi corô- na juſtitiæ. & certus ſum, quia potens eſt de- pôſitum meum ſexrvre in illum diem. Ideòque. Lecdie ni Aulus autem, qui &ꝙ Paulus, re- pletus Spiritu ſancto, intuens in eum, dixit: O plene omni do- Io, & omni fallacia, fili diàâboli, inimice omnis juſtitiæ, non déſinis ſubvertere vias Dômini rectas. Et nunc ecce manus Dômini ſuper te- & eris cæcus, non vigens ſo- lem usque ad tempus- Et con- feſtim Elum e lenebre, cui manun ſul cüm 7 Amitans Ut cüm 3 ls & gu erzen be Alctdens 1Molhman Reoß n Qn in ülum Scio,⸗ gula pote ſeryare in loris d. T es va poſtole luirerlo Ana. M. electioni tändus, (uodecin lem. iV. V. Scio, cui crédidi, letayi, e ten letyi 1 Conſtit Omnem te efunt nom llbbro , grüti Doßtolu AMenimun 16, imd 1, Dei tedentis ad ui ante Pa loſeum ſtidebit er inſet ſni, aut ſnani I donn ſom me um, . ltus tum eriitlen bis kne ſil Poſtolänmm. 1 kerltlt, ,kophene Birnikuege Antibugdinil Letlezllet bann In ohi 08. Iune ſeſtur mporeneszot Unrilog. Ein Pleinludne Kinleuunn Ur nnde lent Aut erbunm hil Un. H lis u, tlſaſ Nwonnle1 encelifi0 iten eknine, ur g lia oent ſettag B E lene 6, iin in illum diem, juſtus judex. féſtum cécidit in eum caligo, & tenebræ, & circüiens quærébat, cui manum daret. Tunc Procoôn- ſul cùm vidiſſet factum, créedidit admirans ſuper doctrina Domini Et cum à Papho navigâſſent Pau- lus, & qui cum eo erant, venérunt Pergen Pamphyliæ. Joannes autem diſcedens ab eis, reverſus eſt Je- rosolymam. —R . Reépoſita eſt mihi corôna juſti- tiæ, Quam reddet mihi Dôminus Scio, cui credidi, & certus ſum, uia potens eſt depoſitum meum ervare in illum diem. Quam. Horia Patri. Quam. Tu es vas electionis ſancte Paule Apôſtole;, prædicator veritatis in univérſo mundo. mnes Gentes. iv. Magnus ſanctus Paulus vas electiônis, verè dignè eſt glorifi- candus, dqui & méruit thronum duodèécimum poſſidere. xaudi Deus deprecatioô- nem. iv. Bonum certàmen certavi, curſum conſummavi, Ki- dem fervavi. xaàudi Deus oratiônem. iv. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. Mémores erunt nominis tui Dômine. . Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de grätia, & libero arbitrio. AroKοlu: Paulus, quem certè in- venimus ſine ullis méritis bo- nis, imô cum multis méritis ma- lis „ Dei gratiam conſecutum, teddéntis bona pro malis, videà- mus, quid dicat, ſua ſam propin- quante paſſiòne, ſcribens ad Ti- môtheum: Ego enim jam immo- lor, inquit, & tempus reſolutionis meæx inſtat. Bonum certamen cer- tavi, curfum confſummavi, fidem ſervavi. Iſta utique jam mérita ſua bona commémorat, ut poſt bona meérita conſequàâtur côro- nam;, qui poſt méêèrita mala conſe- cutus eſt gratiam. Dénique attén- dite, quid ſequatur: Súpereſt, in- quit, mihi coroôna juſtitiæx, quam fedder mihi Dôminus in illa die juſtus judex. Cui réedderét coròônam juſtus judex, ſi non donãſſet gra- tiam misericors Pater 3 Et quo- modòô eſſert iſta corona juſtitiæ , 5 ficat impiumz Quémodo ifſta Ki⸗ ta redderetur, niſi prius illa gra= tuita donarétur 3 Tu es vas eleétiônis ſanéte Pau- le Apôſtole, prædicator veritatis in univerſo mundo: Per quem omnes Gentes cognovérunt gratiä Dei. Intercede pro nobis ad Deum;, qui te elégit. Eer quem. Roinde conſiderémus ipſa mé- rita Apéſtoli Pauli, quibus dixir corônam redditürum juúdicem ju⸗ ſtum : & videamus, utrum meérita ipsius, tamquam ipsius, id eſt, ex ipſo ei comparata;, an dona ſint Dei. Bonum, inquit, certamen certavi, curſum conſummavi, fidem ſervavi. Primò iſta bona opera; ſi non ea præcefgiſſent cogitationes bonæ, nulla eſſent. Atténdite ita- ue „ quid de ipfſis cogitatiônibus ticat. Ait enim ſcribens ad Co- rinthios: Non quia idonei ſumus cogitare aliquid à nobis, tamquam àa nobisméetipſis, ſed ſuſſicientis oſtra ex Deo eſt. Deinde singula inſpiciamus. Gratia Dei ſum id, quod fſum: Et gratia ejus in me vacua non fuit, ſed ſemper in me manet. Qui operàtus eſt Petro in Apo- ſtolatum;, operatus eſt & mihi in- ter Gentes. Et. Onum, inquit, certâmen certâ⸗ vi. Quæro, qua virtüte certâà- verit: utrùm quæ illi ex ſemetip- ſo füerit, an quæ déſuper data ſit 3 Sed abſit; ut tantus Dectör igno- raverit legem Dei,cujus vox eſt in Deuteronomio: Ne dicas in corde tuo Fortitüdo mea, & potentia manus meæ feécit mihi virtútem magnam hanc: ſed memoraberis Doômini Dei tui; quia ipſe tibi dat fortitůdinem facere virtútem- Quid aut em prodeſt bonum certamẽ, niſi ſequatur victoria; Et quis dat vi- ctoriam, niſi ille, de quò dicit ip- ſe: Gratias Deo, qui dat nobis victôtiam per Dôminum noſtrtum Jeium Chriſtum; Saulus, qui & Paulus, magnus prædicator, *½ A Deo confortatus eonvaleſeébat, & confundebat Ju- dæos. Oſtendens, quia hic eſt Chriſtus Filius Dei: A Deo. Ioôria Patti-. A Deo. niſi præceſsiſſet gratia ,„„quæ juſti= Brev. Rom. magnus aulus ui & Paulus ; 5 B 5 b 4 Præ- „ . xædicàtor, à Deo confortatus con- valeſcébat, & confundebat Judæos. onfitébimur. v.õ Ne magnitúdo revelationum extôllat me 5 datus eſt naihi ſtimu- lus carnis mex, angelus satanæ, qui me colaphizet: propter quou ter Doôminum zogavi, uüt auferrétur à me, & dixit mihi Döminus :Sufh- cit tibi Paule gratia mea. . ns regnavit, exültet. vi. Repofita eſt mihi corona ju- ſtitiæ, Fain reddet mihi Dominus in illa die ; juſtus judex, . ñs regnavit iraſcantur. vi. Nimis henorati funt amfci tui Deus. Nimis confortâtus eſt princi- patus eorum. 6ctio fandti Evangéli fecundùm Matthæum. 0 . IN illo téempore: Dixit Jeſus diſci- pulis ſuis: Ecce ego mitte vos ſicut oves in médio luporum. Et réliqua. . Homilia S. Joânnis Chrysôſtomi. Ic dicere vidétur: Nolite turbaâ- ri, ſi,„ eum vos inter lupos mit- to, tamquam oves & coluùmbas eſſe jübeo. Nam etſi poſſum con- trarium quoque præſtare, & non permittere, ut grave aliquid patia- mini, nec lupis tamquam oves ſub- jécti ſitis, ſed efficere, ut leonibus terribiliôres evadatis: tamen ſic éx- edit fieri: hoc & vos quoque illuſtriôres faciet, & meam decla- rabit virtůtem. Sic enim poſtea dixit Paulo ?: Sůfficit tibi gratia mea: nam virtus mea in infirmi- tate perficitur. Inſe igitur vos ut tales eſsétis, feci. . Sancte Paule Apéôñſtole, prædica- tor veritatis, & Doctor Gentium, Intercéde pro nobis ad Deum; qui te elégir, ut digni efficiamur gräatia Dei. Tu es vas electiônis fancte Pau- le Apéſtole, prædicator veritatis. Intercede. Ed inſpiciàämus, quàam prudén- tiam eéxigit; ferpéntis certè. Nam quemadmodum ferpens to- tum feipfum tradit, nec minimum ckrat, ſi ipſum quoque corpus in- eidi neceſte ſit, dummodo caput ſuum integrum ſervet: eôdem tu quoque modo, præter fidem cétera érdere non cures, ſive pecnias, ve corpus„ five étiam vitam ip- ſam profúundere necéfle ſit. Fides enim caput eſt , & radix, qua fervata, etiam ſi ômnia perdas, omnia tamen rurfus majore cum gloria recuperabis. Idcirco nec simplices ſolàùm juſſit eſſe, nec pru- deéntes ſolum, ſed ambo hæc in unum mitcuit;, ut ea in virtutem convertantur;, . Damaſci, præpéſitus gentis Aré- Regis vôluit me comprehénde- re : *Et à fratribus per murum de- miſſus ſum in (porta. Et ſic evaſi manus ejus in nomine Domini. Deus & Pater Dômini noſtri Je- ſu Chriſti ſcit, quia non wentior. Et à ftàtribus. . 16ria Patri. Et ſic. Udd ſi tebus ipſis id ita fieri vidére deſideras, lege Acétu- um Apoſtolorum librum: perlſpi- cies profectò, cùm ſzpe Judaoram pôpulus in Apoſtolo inſurréxerit , ac dentes exacüerit, illos coluùmbæ ſimplicitäatem imitando, & cum de- cénti modéſtia reſpondéndo, iram ipsorum ſuperaâſſe, furorem extin- xiſſe, impetum retardâſſe. Nam cùm illi dicerent: Nonne praci- piendo præcépimus vobis;, ne do- cerétis in nomine iſto ½ quamvis innumera poſſent édere miracula, nihil tamen aſperum neque dixé- runt, neque Kcerunt :ſed ſumma cum manlſuetùdine reſpondeéntes dicébant: Si juſtum eſt, vos audire magis quàam Deum, judicate. Per- ſpexiſti ſimplicitatẽ columbæ, vide nunc ferpentis prudéntiam. Non enim poſſumus, inquiunt, nos quæ vidimus, & audivimus, non loqui. e Deum laudämus. II. AD LAUDES; Go plantavi, Apolle rigavit » Deus autem incrementum de- dit, alleluja. Sminus re- avit. E 11. . r. Libénter gloriabor in infir- mitâtibus meis, ut inhabitet in me virtus Chriſti. , Grätia Dei in me vacua non fuit, ſed gratia ejus ſemper in me manet. , . . Damaſci, præpôfitus gentis ArétæRegis voluit me comprehen- dere: à fratribus per murum de- miſſus ſum in ſporta, & ſic evaà manus ejus in nomine Dômini- Ter virgis eæſus ſum, ſewet Miditus mliem 0 Porum e Deonlurm Aguo te lie, 4 in illa es ulle Ap. Predic⸗ mundo os; i lper ſege⸗ ibos lſte lig Dtüum be Cietiöne ſmnus; u us, eju lüämus. l es paſt hlörum, Keni ceelon lr ſu halt⸗ etteiſit gtünolttd (ertum el ſetarit, 4 lr lte 1 ni Wett. Us ſütiinui luls lui Aletuin; deitfdi R ber dw tor neelle ſe l 5 lillt 4 ſi omnis ſel ut ei iſmn pöſits gni me conſten bus permun orta. ötmineber 1Dominpe Gliz nalbin le⸗ igeit ie n lete I tum n le in Kole klnee etiniloseer nikuntoKer telont le, floldt, letatdile 1: Nomm, nus ſobin ne ino II. ,S ſoraͤbatt, it inhibik ! . e in ejis lent hpidätus fum, ter naufrâgium per- tuli pro Chriſti nomine. Onum certamen certaàvi; ecurſum Bonniaraet „fidem ſervavi. In réliquo tepoſita eſt mihi corona juſtitiæ, quam reddet mihi Déômi- nus in illa die juſtus judex. xültet orbis gaudiis. i. Tu es vas electionis ſancdte Paule Apôſtole. Prædicator veritätis in univer- ſo mundo. Vos, qui ſecti eſtis me, ledebitis ſuper ſedes, judicantes duoòdecim tribus Iſrael, dicit DOOminus. Eus, qui multitüdinem Gen- tium beati Pauli Apôſtoli præ- dicatiône docuiſti: da nobis, quæ- ſumus; ut cujus natalitia côli- mus, ejus apud te patrocinia ſen- tiamus. Per Dominum. Tu es paſtor òvium, pfinceps Apo- ſtolòrum; tibi traditæ ſunt claves tegni cœlôrum. Tu es Petrus, Er ſuper hanc petram æadifica- bo Eceléſiam meam. Eus, qui beato Petro Apôſtolo tuo; collatis clavibus regni oeléſtis, ligandi atque ſolvéndi Pontificium tradidiſti: concéde, ut interceſſiònis ejus auxilio àa pecca- torũ noſtrorum nexibus liberémur. Apértum eſt os Zachariæ, & pro- Ihetirit dicens: Benedictus Deus Iſte puer magnus cotam Dômi- no. Nam & manus ejus cum ipſo eſt. . Eus; qui præséntem diem ho- noräbilem nobis in beati Joannis nativitàâte feciſti: da poô- pulis tuis ſpiritualium gtatiam gaudiorum: & omnium fidélium mentes dirige in viam ſalutis ætéf- næ. Per Dominum. . Libenter glo- tiabor. B onum certäamen. . In omnem terram; *Exivit ſonus eòrum. In omnem. „ Et in fines orbis terræ verba éôrum. Ex- ivit. Glofia Patfi. In omnem. Conſtitues eos principes luper omnem terram. Memores erunt nominis tui Dömine. 73 E maghitäde revelationum extollat me, darus eſt mi- hi ſtimulus catnis meæ angelus sa- tanæ, qui me colaphizer. Proptes quod ter Dôminum rogavi, ut diſ= céderet à me,& dixit mihi: Suf- ficit tibi gratia mea. Conftitues eos principes »„ Supet omnem terram. Conſti- tues. „ Mémores erunft nominis tui Dômine.,. Super. oôria Patri. Conſtitues. Nimis honorati ſunt amici tui Deus. Nimis confortatus eſt principatus eorum. Ter virgis ecæſus ſum. Go enim ſum minimus Apo⸗ ſtolorum, qui non ſum dignus vocari Apôſtolus, quôniam perſe⸗ cutus ſum Eccleſiam Dei. Erärte autem Dei ſum id, quod ſum, 8& grätis ejus in me vacua non fuit. Nimis honoräti ſunt 5 Amici tui Deus. Nimis. „ Ni- mis confortätus eſt principatus eòô⸗ rum. Amici. (loôria Patri. Nimis, Annuntiavérunt opera Dei. Et facta ejus intellexérunt. Jurävit Dôminus. Ii 73. . etrus Apoſtolus, & Pa ulus Doctor Gentiüm, ipfſi nos docué- runt legem tuam Domine. Sonſtitues eos principes ſupez ômnem terrai. Memores erunt nöminis tui Pomine. Eus 5 qui kodiernam diem Apoſtolorum tuérum Petri 8e Pauli martyrio conſecräſti: da Ec- leéſiæ tuæ, eôtum in omnibus ſe- qui õ quos religio- nis ſumpſit exôrdium. Per Däm- Jutavit Dominusz; in. Fiii. 7525 i. Gratia Dei. b be DIE 36 7 * PlE I. ILII. 739. 3 4 Serme 5 Mäximi Epilcopi- Fäcnein præséentis diéi, fra- tres charifſimi, venerandi Joan- nis Baptiftz genuina nativitas con- 1ecrivit; qui idcircò in hoc ſæculũ ſupefna diſpenſatiône diréectus eſt, ut non ſolùm ipſe prophetali ſub- limarétur gloria;, ſed ut & omnium tiara per eum Prophetarum præ- cSa firmarentur. Nec imméritòô Alum Przcipuo honore nunc ve- meraltnur;, qui ſpeciali quadam gra- la ob hoc Redemntôrem mundi; noviffimus prophetavit, ut oſten- deret eum primus. Hic enim ſolus eſt Prophetarum, qui Dôminum noſtrum Jetum Chriſtum „ quem alli in longa témpora futurum præſcierunt, propriis oculis videre méruit, & annuntiare Præsentem. Deſcendit Angelus Dômini ad Zachariam,dicens; Accipe puerum in ſenectúte tua: Et habébit nomen Joannes Baptiſta. Iſte puer magnus coram Domino: nam & manus eéjus cum ipſo eſt. Et ha- Ic eſt ille, quem inſpiraànte PBeo præſcius annuntiat Iaias; dicens: Vox clamantis in desérto: Parate viam Dômini. uam con- grue,fratres chariflimi, beatus Jo- Ange prædicatus eſt vox, qui cœlé- is Verbi & præco mittebatur;, 8 teſtis. Hic eſt ille , cujus per An- gelum Gabrielem prænuntiatur na- tivitas, & nomen , & meritum. Hic eſt, qui judicio coleſtis ſen- téntiæz cunctis mortalibus antefér- tur „dicente Domino: Non ſurré- Xit inter natos mulierum major Joanne Baptiſta. Quàm pulchre dictum eſt, inter natos mulierum non eſſe majorem: quia ille omni- modis major erat Joanne;, qui de Virgine naſcebatur. g. Hic eſt Ppræcúrſor dilectus, & Iucerna lucens ante Döôminum: Ipſe eſt enim Joannes: qui viam Domino præpataävit in erémo; ſed & Agnum BDei demonſtravit , & illuminavit mentes hominum. Ipfe præibit ante illum in ſpim. tu & virtute Eliæ. Ipſe. Uibus proſpéctis, advértite AQAilectiſſimi, quantam huic re- verentiam, quantum devotiônis debeamus impeéndere; qui ut ho- norabilis ſit, à ſancto eſt Spiritu Eehhetirtt „promiſſus ab Ange- lo, laudatus à Doômino, & perpe- tua ſanctæ mortis gloria conſecra- tus. Decébat namque, ut myſticam nativitatem eius mirabilis vita ſe- querétur, & ſanctam perfeétamque vitam mors Deo devota conclude- ret. rropter quod fratres; rectiſſi- mè toto hodie orbe, Chriſti Eccle- ſia primordia nativitatis ejus lætil- ſima feſtivitate concelebrat „ qui ætérna mortalibus adeſſe gaudia; Kupenti mundo teſtis fideliſſimus revelavit. Innucébant patri ejus,„ quem vellet vocäri eum, & bpoôſtulans pugillarem , ſcripſit „ dicens; Joannes eſt nomen ejus. Apertum eſt os Zacharix, & prophetavit,dicens. Joannés. loria Patri. Joannes. S éperit filium Eliſabeth. 740. Gloriôſi Principes terræ quémodo in vita ſua dilexérunt ie, ita & in morte non funt ſeparati. In omnem terram exivit ſonus eorum. Et in fines orbis terræ verba eôtum. . . 1 eus, qui hodiérnam. 7 ⁵* DlIE II. MLIIL. „ Exurgens Maria. . B initio, & ante ſæcula creàta Aſum, & usque ad futurum æcu- lum non déſinam, & in habitatio- ne ſancta coram ipſo miniſtravi. AA ve maris fKella. IxxXVIIt. Benedicéta tu in mulieribus. Et benedict fructus ventris tui. Beâta es Maria „ quæ credidiſti perficiéntur in te, quæ dicta lus tibi à Domiuo, allelüja. Amulis ccleſtis 1e bt guil tus Atitit titſonis ejn Gistibuat Minum na Menguin Dopheta Aalrator al hon ſurré⸗ Ihe pu 10, ipſo et, Es, 4 Vnorabt Uunis nati ls tuls ſpi diötum, 5 18z dirige Dett Conſtit en⸗ 18. In. Nön Ixæumin Aus, tyrut niani gi⸗ Clellmagas Keorum in metcelſior Nlnum no ell, tib 6 VYlrgi ne iltttn⸗ Aemus . gtemun nte lunn 2 ll, tals, v untin E untun deſet ndele, gut⸗ ſando t e tonlluth Domino a tis glotir Unge, un 8 Mütbili ſt ndaneter 0 dejoln e loc fanez otbe, 1 Gtifitüiseſn concelt dus alele Otekis te⸗ ſni e ſipkt, ponmen ets ſ o Ahll Ccen Nu loannes, Elichetrt⸗ Princhet 6 “S Hon ſun ,. etlann ein olbis ten 1. Al – 3 — . . 9 Amulis tuis, qu æfumus Dômine cœleſtis gratiæ munus imperti- te; ut quibus beatæ Virginis par- tus éxtitit ſalutis exordium, Viſi- tatioônis ejus votiva ſolémnitas, pa- cis tribuat increméntum. FPer Do- minum noſtrum. Puer, qui natus eſt nobis, plus quàm Prophéta eſt: hic eſt enim, de quo Salvator ait: Inter natos mulierum non ſurréxit major Joane Baptiſta. Iſte puer magnus coram Domi- n0. Nam & manus ejus cum ipſo eſt. Eus, qui preséntem diem ho- noraäbilem nobis in beati, Jo- aännis nativitate feciſti: da péôpu- lis tuis ſpiritualium grätiam gau- dioòrum, & omnium fidelium men- tes dirige in viam ſalútis æternæ. Petrus Apôſtolus. Conſtitues. eus »„ qui hodiérnam diem. 755⸗ Iſtérum eſt enim. Lætamini. xxvii. Eus, qui nos ſancorum mar- tyrum tnéôrum Procéſſi, & Mar- tiniani glorioſis confeſſionibus circumdas & proôtegis: da nobis & eôrum imitatione proficere; 8 interceſſione gaudére. Per Do- minum noftrum Jeſum Chriftum Filium tuum. . eſu, tibi ſit gloria. Qui natus es de Virgine. iſitatihnem Virginis Mariæ cele- rémus, Chriſtum ejus Filium adorémus Dôminum. enite, exultemus. r. uem terra, Xc. De Canticis canticôrum. „ 75 bsa illius; quem deſiderawelam 5 ſedi, & fructus ejus dulcis gutturi meo. Introdüxit me in cellam vi- nariam, ordinavit in me charita- tem. Fülcite me floribus, ſtipate me malis, quia amôre langueo. Læva ejus ſub capite meo, & dex- tera illius amplexàâbitur me. Adjuù- ro vos filiæ Jerùſalem per gapreas cervô⅞sque camporum, ne ſuſcitetis, neque evigilare faciatis diléctam, quoadusque ipſa velit. ge. Surge, prôpera amica mea, for- môſa mea, & venit: jam enim hiems tranſiit„imber àbiit, & receéſlit: Vox türturis audita eſt in terra noſtra. Intravit Maria in do- mum Zachariæ, & ſalutavit Eliſa- beth. Vox. Ox diledi mei, ecce iſte venit V saliens in möntibus, transiliens colles: similis eſt diléctus meus capreæx, hinnuloque cervorum. En ipſe ſtat poſt parietem noſtrum » reſpiciens per fenéſtras, proſpi- ciens er cancéllos. En dilectus meus loquitur mihi: Ssurge, pro- pera amica mea, columba mea: tormoſa mea, & veni. Jam enim hiems tranſiit, imber abiit, & receſ- ſit. Flores apparueérunt in terra no- ſtra, tempus putationis advẽit: vox túrturis audita eſt in terra noſtra: ficus prôtulit groſſos ſuos: vineæ florentes dedérunt odorem ſuum. Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut ſol, & formoôſa tamquam Jeruſalẽ? Vidérunt eam filiæ Sion, & beaâ- tam dixerunt, & Reginæ laudavérüt eam. Et ſicut dies verni cir- cumdabant eam flores rosarum, & lilia convallium. Vidérunt, Urge amica mea , ſpeciòſa mea, & veni: columba mea in foraminibus petræ, in caverna ma- ceriæx, oſtende mihi faciem tu- am, ſonet vox tua in auribus meis; vox enim tua dulcis, & fa- cies tua decora. Capite nobis vul- pes parvulas, quæ demoliuntur vi- neas; nam vinea noſtra floruit. Diléctus meus mihi, & ego illi, qui paſcitur inter lilia, donec aſpi- ret dies, êc inclinentur umbræ. E flos campi, & lilium con- Reveértere: similis eſto, dilééte mi, vallium. Sicut lilium inter ſpi- nas, ſic amica mea inter filias. Si- cut malus inter ligna ſilvarum, ſic dilectus meus inter filios. Sub um- capreæ, hinnuloque cervôrum ſu- per montes Bether,. N. Repléta eſt Spiritu ſancto Eliſa- beth, & exclamavit; Benedicta tu b 3 inter 368 intt mulieres, & benedictus fru- be, præcůrram, 8& prædicibo 6m- Kus ventris tui: . mihi, ut véniat mater Domini mei ad me? Ecce enim, ut tacta eſt vox ſalutationis tuæ in auribus meis, exultavit in gaudio infans in uütero meo. Et unde. Toôria Fatri. Et unde. Sermo S. Joannis Chrysôſtomi. Um ad nos adveniſſet Redémp- Otor noſtri géneris, venit pro- tinus ad ſuum amicum joannem, dum adhuc Rer in ventre matris. uem cum ex ütero in ütero alpe- Xiſiet joännes, terminos naturæ concütiens, exclamat; Video Doô- minum, Aui naturæ impôſuit ter- minos, & non expécto tempus naſcendi;: novem menſium tem- pus mihi non eſt hic neceſsarium, in me eſt enim, qui eſt ætéêrnus: egrédiar ex hoc tenebroôſo taber- naculo, rerum admirabilium com- endiolam prædicabo cognitioné. um ſignum, ſignificabo Chriſti adyentum. Sum tuba;: proöferam Filii Dei in carne dilbenſrionem. Tuba canam, eo ipſo paternæ lin- guæ benedicam, & eam traham, ut loquatur. Tuba canam, & üte- rum mateérnum vivificabo. Ecce iſte venit saliens in mön- tibus, transiliens colles * Similis eſt diléétus meus capreæ, hinnulo- due cervorum. Pruitavir ut gi- gas ad currendam viam, à ſummo colo egreſſio ejus. Similis. Ides, & dilecte, quàm ſit no- vum & admirabile myſtérium. Nondum naicitur, & saltibus 10- quitur; nondum apparet, & mi- nas intentat: nondum ei permit- titur clamare, & per facta audi- tur: nondum ducit vitam, & Deum prædicat; nondum afpicit lucem, & ſolem indicat: Rongurn paritur, & pröperat præcürrere 2 non fert enim, præsénte Dômino continéri; non súſtinet, natuúræ expectare términos; ſed contendit rümpere carcerem venfris, & ſtu- det perſignificare veniéntem Sal- yatoôrem. Acceſſit, inquit, qui ſol- vit vincula: & quid ego sédeo vin- Gus, & retſneor,ut maneam: ve- nit Verbum, ut omnia conſtituat: & ego adhuc maneo deténtus? Exi- Et unde hoc nibus: Ecce Agnus Dei, qui tollit peccàtum mundi. Congratulamini mihi omnes, qui diligitis DOminum, quia cum eſſem parvula, placui Altiſſimo : Et de meis viſcêéribus genui Deũ & hominem. V. Beatam me dicent omnes generariones, quia ancillam hůmilem reſpéxit Deus. Et de. Ed dic nobis Joânnes, cùm ad- huc in tenebroſo matris utero contineaâris, quomodo intuéris & audis? quomodo res divinas con- templaris? quõmodo ex illis, &exul- tas? Magnum eſt, inquit, quod eragitur myſtérium, & actus ab humana remôtus comprehenſione. Méritòô innovo natúram propter eum, qui eſt innovatuùrus ea, quæ ſunt ſupra naturam. Video, etſi adhuc in tero ſim , quoniam in utero geſtari video ſolem juſtitiæ. Auribus percipio, quôniam naſcor vox magni Verbi, Exclamo, quô- niam Filium Patris unigenitum considero carne indtum. Exulto- quoniam univeèrſi effectoòrem video formam hôminis ſuſcipere. Exilio, quoniam mundi Redemptorem cogito incorporatum. Præcurro ad- véntum ejus, & quoaàdmmodo vo- bis præeo confeſſione, . Z. Beata, quæ credidiſti, quoniam perficiéntur in te, quæ dicta ſunt tibi à Dômino. Et ait Maria; Magnificat anima mea Dim, Venite, & audite, & narrabo; quanta fecit Deus animmæ meæzx. Magnificat. .3 lôria Patri. Magnificat. Eéctio ſancti Evangélii ſecundàm Lucam. . Nillo témpore: Egürgens Mæ- ria, abiit in montàna cum feſti- natiône in civitatem Juda. Et in- travit in domum Zachariæ, & ſalu- tavit Eliſabeth. Et réliqdua. Homilia S. Ambroôſii Epiſcopi- Ontuéndum eſt » quia ſupé- rior venit ad inferiorem, ut inférior adjuvétur, Maria ad Eliſz- beth, Chriſtus ad Joânnem. Dé- nique étiam péſteâ, ut ſanctific- ref baptismum Joannis, Dominus venit ad baptismum. Citòô qup- que advéntus Mariz, & præsentiz divina xvine b ie diſin Verborumm Mior blil nes kiot linr otdi ntione n Dömini! tiam loc tur, piel Nis adori cigue mi Spltitu p ans „1 Priüs mat ſec eim! tu lanco Peitan Utiones: Migna, nomen e ejus à pr mentibu. Dominne Tune matet koeeſt, iceicit ,u iit ad me Anoleo n Mni perbe Minſtraut ſbis tnibin mum fuam Mah, & Mplicum Ron enim alſa, au tanti Fati⸗ o ingrel tit U ad ultaret int Pltitu ſ antum Dtis ſan Eenlian uaſt bonns Uero mat noenimi Rbatur. 4 Felix Aaria, & iſtus 1a ero, d pamen, lum ſanc E rrdichet⸗ us ei,gi 1 ini mitieme ninun glcl glecri Aln Ceribosgaud Beatam mln esglituil t Deig. N ſoinnes i 6lo mu Onodo inte 0 tes Cilu, odoerilode ſt, unglt f Klun, Ki 1 conhithet liren monatituſeh lamn. Nle, im, gink eo ſolen i⸗ 0) guorlinn. Biclun, itris ulfi Indutumm n jeffeckone ſulcipete⸗ di Neder: uumn Drteh efione. elicitl S in nehin dte Kinn els inm ugriic leli e , tlgenn Cun Zacharie t kelig brolti divinæ beneficia declarantur. Vi- de diſtinctiénem;, ſinguloramque verbôrum proprietatem. Vocem prior Eliſabeth audivit, ſed Joan- nes prior gratiam ſenſit. IIIa na- türz, ördine audivit;, iſte exultaàvit ratiéòne myſtérii. Illa Mariæ, iſte Doômini ſenſit advéntum. Iſtæ gra- tiam loquuntur;, illi intus operan- tur, pietatisque myſterium matér- nis adoriuntur proféctibus: dupli- cique miraculo prophetant matres Spiritu parvulorum. Exultavit in- fans , repléta eſt mater. Non rius mater repleta, quàm filiuns: ed cum filius eſſet replétus Spiri- tu ſancto, replévit & matrem. Beatam me dicent omnes gene- fationes: $ Quia fecit mihi Däüs magna, qui potens eſt, & ſan um nomen ejus. Et miſericordia eius à progénie in progeénies ti- mentibus eum. Quia fecit mihi Dôminus. Tunde hoc mihi, ut véniat „ mater Dömini mei ad me? Hoc eſt, quo tantum bonum mihi accidit, ut mater Dömini mei vé- niat ad me ?à Miraculum séntio; agnoſco myſtéerium: mater Doô- mini verbo fœta, Deo plena eſt. Manſit autem Maria cum illa men- ſibus tribus , & reverſa eſt in do- mum ſuam. Benè inducitur ſancta Maria, & exhibuiſſe officium, & myſticum numerum cuſtodiſſe. Non enim ſola familiaritatis eſt cauſa, quòd diu manſit, ſied etiam tanti Vatis profectus. Nam ſi pri- mo ingréſſu tantus proféectus exti- tit, ut ad ſalutatiinem Mariæ ex- ultaret infans in ütero, replerétur Spiritu ſancto mater infantis : quantum putämus uſu tanti tém- poris ſanctæ Mariæ addidiſſe præ- séntiam? Ungebätur itaque ,„ & quaſi bonus athleta exercebaturin utero matris Prophéta: amplitfli- mo enim virtus eius certäâmini pa- rabatur. Felix namque es ſacra Virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter. Ora pro pöpulo, intérveni pro clero, intercéde pro devoôto femi neo ſexu: séntiant omnes tuum juvamen „ quicumque celebrant tuam ſanétam Viſitatiônem. Quia. loria Patri. Chriſtus. 752 Uo téêmpore Petrus & Paulus Qaebann⸗ ſub cuſtôdia Ma- meêrtini in monte Tarpéj'o, duo cuſtödes, Procéſlus & Martinia- nus »cum aliis quadraginta, Apo- ſtolorum prædicatione miraculis- ue commôti, ſe ad Jeſu Chriſti dem convertérunt „ & cuùm re- péntè fons e ſaxo ortus eſfet, bap- tizàti ſunt. Qui permisérunt A- pôſtolis, ut ſi vellent, abirent. Sed Paulinus militum Præféktus „ re- cégnita, Proceſſum & Martinia- num à ſuſcepto consilio revocare conàâtur. Qui cùm fruſtrà tempus contéreret, ipsorum ora ſaxo con- tundi, dentesque comminui jubet. Mox ad Jovis ſtatuam addúctos „ cùm eâdem conſtaàntia veneratu- ros ſe idola negarent, imperat equùleo torquéri, candentibus la- minis ad eorum corpus admotis, ac cædi fúſtibus. Quibus in cru- ciatibus una hæc illörum vox au- diebatur: Sit, nomen Doômini bene- dictum. Denique conjécti in car- cerem, paulo poôſt extra urbem via Aurélia ſecùri feriüntur. Quo- rum côrpora Lucina in prædio ſuo ſepelivit ſexto Nonas Julii: quæ poôſteà in urbem translata, in Ba- silica Principis Apoſtolérum coôn- dita ſunt. e Deum laudâmus. II. AD LAUD E. S, Xürgens Maria, àbiit in mon- tana cum feſtinatiône in civi- tätem Juda. ominus regnavit. 11. Inträvit Maria in domum Zachariæ, & ſalutävit Eliſabeth Ut audivit ſalutationem Mariæ Fliſabeth, exultavit infans in utero ejus, & repléta eſt Spiritu ſancto, alleldja. Benediéta tu inter mulieres, & benedictus fructus ventris tui. Ex quo facta eſt vox ſaluta- tiônis tuæ in auribus meis, exulta- vit infans in utero meo, alleluja. B initio, & ante ſæculæ creãta ſum, & usque ad futurum ſæ- culum non déſinam, & in habita- tiône ſancta coram ipſo miniſtravi. Gloriôſa Virginum. xcvi. Benedicta tu in mulieribus Et benedictus fructus vẽtris gui. B b b «4 760 Cùm audiſſet ſalutatienem Mariæ Eliſabeth, exçclamavit voce magna, & dixit: Unde hoc mihi, ut véniat mater Domini mei ad me? allel. amulis tuis. 757. Glorioſi principes. In omnem, Eus„ qui hodiérnam diem Apoſtolorum tuoòrum Petrxi & Pauli martyrio conſecraſti: da Ec- cléſiæ tuæ, eòôpum in omnibus lſe- ui præceptum, per quos religiônis Aunbtt exordium, ber Döôminum. Veſtri capilli càpitis, Exultabunt Sancti. xxxii. eus, qui nos. 757. Qui natus es de Maria Virgine. Intravit Maria. A b initio. . Spécig tua „“ Et pulchritũ- dine tua. Spéeie. Inténde, proô- ſperè progede, & regna. Et pulchri- züädine. Gloria Patri. Spécie. Adjuvibit eam Deus vultu ſuo. Deus in medio ejus, non com- movébitur. Ut audivit. T ſic in Sion firmata ſum, & in civitate ſanctificata ſimiliter requiévi, & in Jerúſalem poteéſtas mea, Et raqicavi in pôpulo hono- rificato, & in parte Dei mei hære- ditas illius, & in plenitädine San- Körum detentio mea. Adjuväãbit eam, * Deus vVultu ſuo. Adjuvabit. Deus in medio ejus, non commovébitur. Peus. loôria Patri. Adjuvabit. Elegit eam Deus, & præelegit eam. *. In tabernaculo ſuo habi- tare facit eam. “ F dud fa eſt. Pplatéis ſicut cinnamémum & bälſamum aromatizans odorem dedi: quaſi myrrha elécta dedi ſua- vitätem odoôris. . Eleêgit eam Deus; Et Pprzæelégit eam. Elégit eam In tabernaculo ſuo habitare facit eã. Et præelggit eam. loria Patri. Elegit. Diffuùſa eſt gratia in la- biis tuis. Proptéreà benedixit ie Deus in ætérnum. Beâtam me dicent omnes genera- tiones „ quia ancillam hüûmilem xeſpexit Deus, alleluja. . azmulis tuis. Glorioſi Prineipes terræ, quõòmodo in vita * dilexérunt ſe, ita & in morte non ſeparati. *In omnem terram exivit ſonus eôrum. ν Et in fines orbis ter- ræ verba eorum. Petrus Apôſtolus, & Paulus Doctor Gentium, ipſi nos docuerunt legem tuam Domine. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. „Meémores erunt nominis tui Domine. ** DIE III,. JULII. De Sermone 5. Yeonis Papf. Retiòſa eſt in conſpéctu Dòmini PRe Sanctôrum ejus; nec ullo crudelitàâtis genere déſtrui poteſt ſacramênto crucis Chriſti tundata religio, Non minuitur perſecutio- nibus Eccleſia, ſed augétur: ſemper Dominicus ager ségete di- tiori veſtitur, dum grana, quæ singula cadunt, multiplicata naſ- cùntur. Unde duo iſta præclara divini séminis germina in quantam sobolem germinarint, beatorum millia Martyrum proteſtantur , qui Apoſtolicorum æmuli trium- phorum, urbem noſtram pur- puratis, & longe latéque rutilan- tibus pôpulis ambierunt, & qua- ſi ex multärum honore gemma- rum consérto uno diademate co- ronârunt, Vidi conjùnétos viros, habén- tes ſpléndidas veſtes, & Angelus Dômini locutus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti, facti amici Dei. Vidi Angelum nei far. —- ſem,vol⸗ lum, voc Cicentem. P qua mi, d fum pari Alei præ⸗ lemn in Moration um exce kacellénn in dei Omnia Pe un eos in Chriſtus, Uet lumen eritis ar dem loqn Nihil div tire dile⸗ (io pare nis fecit Beatie is homi lint, & . ſum pogzt Gaudete perces ve 4 Cüm , Lum ſepar Venint & famnam omminis, dne ſee eillum Mude elüſt ts. elte, tis tunt ſe, iil I. gtann eliſti inäneahn! Cocletnn Conkutg! omnem ten Ent Nomd Joll. Neotil⸗ cnſelr N eius: we ele betlli 6 Chrihiin, itint leit ſed aube, s agel nutſid io its N. tos ſilgi, 6 ſes, Ai nci⸗ in elun . 16 tem, volantem per médium ece- lum, voce magna clamantem, & diceéntem. Iſti ſunt. E quorum præsidio, dilectiſſi- mi, divinitùs nobis ad exém- lum patientiæ, & confirmationem Bdder præparato, universaliter qui dem in omnium Sanctorum come- moratiòne lætandum eſt: ſed in ho- rum excellentia Patrum mérito eſt excelléntiùs gloriandum, quos gra- tia Dei in tantum apicem inter omnia Eccléſiæ membra provéxit, ut eos in corpore, cui caput eſt Chriſtus, quaſt géminum conſtitué- ret lumen oculoörum. De quorum meritis atque virtütibus, quæ om- nem loquéndi süperant facultatẽé, nihil divertum, nihil debemus ſen- tire diſcrétum; dquia illos & elé- Gio pares, & labor similes, & fi- nis fecit æquales. Beati eſtis, cùm maledixerint vo- bis hömines, & perſecuùti vos fue- rint, & dixerint omne malu advér- ſum vos, mentiéntes, propter me: Gaudete, & exultàte, quoniam merces veſtra copioſa eſt in cœlis. Cùm vos oderint hömines, & cùm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejécerint nomen veſtrum tamquam malum, propter Filium hominis, Gaudete. Icut autem & nos expéèrti ſu- mus,» & noſtri probaveérte ma- jôres; crédimus, atque confidi- mus, inter omnes labores iſtius vitæ ad obtinéndam miſericordiam Dei ſemper nos ſpłecialium patro- nôrum oratiônibus adiuvandos: ut quantum prôpriis peccäâtis de- primimur, tantum Apoſtôlicis me- ritis erigiamur. Per Doôminum no- ſtrum jeſum Chriſtum, cui eſt cum FPatre & ſancto Spiritu gadem po- téſtas, una divinitas in ſlæcula ſæcu- Jorum, Amen. Iſti ſunt triumphatores, & amici Dei, qui contemnentes juſſa prin- gipum, meruérunt præmia æterna: Modòô coronantur, & accipiunt palmam. Iſti ſunt, qui veneérunt ex magna tribulatiõône, & lavérunt ſtolas fſuas in sãguine. Agni. Modo. lôria Patri. Modo. cce nos reliquimus. 627. . . . 753r Iſti ſunt, qui vivéntes. vii. Iſti ſunt viri ſancti. vii. DIE IV. 1ULII. De Expoſitiòne S. JoaânnisChrysô⸗ ſtomi in Epiſtolam ad Romanos. C Paulus Apéôſtolus grâtiam Dômini noſtri jJeſu Chriſti ma- trem omnium bonôrum, nobig precétur, reliquum eſt, ut nos tali patrocinio dignos exhibeamus ut non hic ſolum vocem Pauli au- diamus, ſed & poſtquam illuc mi- gravérimus, athletam Chriſti vidére mereamur. Imô ſi hic audiverimus, & illic ipſum omninò vidébimus „ licèt non e propinquo ſtantes, vi- debimus tamen prope regalem thronum ſplendentem, ubi Che- rubim Deum glorificant, ubi Séra- phim volant, illic Paulum vidébi- mus cum Petro Sanctôrum chori principem ac ducem, & ejus ger- mana charitäte fruemur. Be. Vidi conjânéctos viros habén- tes ſpléndidas veſtes „& Angelus Dômini locútus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti, facti amiciDei. Vidi Angelum Dei fortem, vo- lantem per médium cœlum, voce magna clamäntem, & dicentem. Iſti ſunt. . I enim, cùm hic eſſet, usque àdeo diligebat hömines, ut cùm diſsòlvi, & cum Chriſto eſſe cuperet, elégerit tamen hic eſſe, multò magis illic ferventiorem charitäatem oſténdet. Ego & Ro- mam proptéreà diligo , tamétſi aliündé illam laudare quam, nem- pe à magnitudine, ab antiquitate, aàa pulchritůdine, à multitudine »„ ab império, à divitiis, & à rebus in bello fôrtiter geſtis. Sed his 6mnibus omiſſis, ob id illam bea- tam prædico, quòd erga illos Pau- lus, dum viveret, adeo fuit bene- volus adeo illos amavit, & co- ràm diſséruit, & poſtremò vitam apud eos finivit. Cujus ſanctum corpus ipſi poſſident: & proptére Civitas illa hinc facta eſt insignis magis quam ab aliis rebus omni- bus: & tamquam corpus ma- gnum ac validum duos habet. cu- B b b Ss 08 62 1c fulgéntes, Santôrum vidélicet horum corpora. Beati eſtis, cum maledixerint vo- bis homines, & perſecti vos fe- rint, & dixerint omne malu adver- ſum vos, mentiéntes propter, me: Gaudéte, & exultâte, quéôniam merces veſtra copiõôſa eſt in cœlis., Cùm vos ôderint hömines; & cùuùm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejécerint nomen veſtrum tamquam malum, propter Filium kôminis. Gaudéte. On ita cœlum ſplendéſcit , quando radios ſol demittit; daemdmodum Romanôrum urbs uos iſtos fulgéôres ubique terratũ emittens. Hinc rapiétur Paulus , hinc Petrus. Conſideräte, & hor- réte, quale ſpectaculum visúra ſit Roma. Paulum vidélicet repéntè ex theca illa cum Petro reſurgen- tem in occùrſum Doômini ſurſum ferri. Qualem roſam Chriſto mit- tet Roma? qualibus coronis dua- bus ornaâtur urbs iſta? qualibus ca- ténis aureis cincta eſt ?à quales ha- bet fontes? Proptereà admiror hanc urbem, non propter copiam auri, non prôpter columnas, neque propter äliam quamcumque rerum ſpéciem, ſed propter columnas il- las Eccléſiæ, Quis mihi nunc dabit circumvôlvi cörpori Pauli, affigi ſepùlchro, vidére puùlverem coôrpo- ris illius, quæ adhuc in Chriſto deèrant adimpléntis, ſtigmata illius geſtäantis „ prædicationem Evangélii ubique ſeminantis? Iſti ſunt triumphatõres, & amici Dei, qui contemnéntes juſſa prin- cipum, meruérunt præmia ætérna: Modo coronântur, & accipiunt Palmam. Iſti ſunt, qui venérunt ex magna tribulatiône, & lavérunt Kolas fuas in sanguineAgni. Modòô. löria Patri. Modô. éctio ſancti Evangelii ſecúndùm Matthæum. N illo témpore: Dixit Petrus ad Jeſum : Eecçe nos reliquimus om- nia, & ſecùúti ſumus te quid er- go erit nobis? Et réliqua, De Homilia venerabilis Bedæ Presby teri. Uo ſunt ôrdines electorum in judicio futuri: unus judican- * tium cum Dômino, de quibus hoe loco memorat, qui reliquérunt ôm- nia, & ſecũti ſunt illum: alius judi- candorum à Domino, qui non qui- dem omnia ſua pariter relique- runt, ſed de his tamen, quæ habé- bant, quotidianas dare elegmoſy- nas Chriſti paupéribus curaâbant: unde & auditũri ſunt in judicio, Venite benedicti Patris mei, poſſi- déte præparatum vobis regnum à. conſtitutiône mundi; Eſurivi enim, & dediſtis mihi manducare; ſitivi, & dediſtis mihi bibere. Iſti ſunt, qui viventes in carne;, plantaveruntkccléſiã Sanguine ſuo: Calicem Doômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt &, In omnem terram exivit ſonus eérum, & in fines orbis terræ verba eôrum- Caàlicem. Ed & reprobérum duos ibi fu⸗ türos ördines Dômino narran- te compérimus: unum eorum, qui fidei Chriſtianæ -myſſtériis initiati, opera fidei exercére contémnunt, bas in judicio teſtatur: Diſcèé- ite à me maledicéti in ignem æter- num, qui præparatus eſt diabolo, & angelis ejus: eſurivi enim, & non dediſtis mihi manducare. Al- terum eérum, qui fidem & myſté- ria Chriſti vel numquam ſuſcepe- re, vel ſuſcéptam per apoſtasiam deſeruére, de-quibus dicit: Qui autem non credit, jam judicatus eſt: quia non credit in nomine unigéniti Filii Dei. . Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Döminus in charitate non ticta, & dedit illis gloriam ſempitérnam: Quorum dodrina fulget Eccléſia, ut ſole luna. Sancti per ſidem vicérunt regna, operati funt juſtitiã: uorum. loria Patri. Quorum. . . Erùm his cum timôre & paye- re débito paulisper, comme- morätis, ad lætiſſima pôtiùs Do- mini & Salvatôris noſtri promilla convertâmus auditum. Videàmus, quæ tantæ gratia pietatis ¹ non ætérnæ tantummodòô vitæ præmia ſuis ſequacibus, ſed & Præséntis münera pollicétur eximia. Et om- nis, inquit, qui reliquerit do⸗ mum, vel fratres, aut ſorores, aut patrem, aut matrem, aut uxorem, aut filios, aut agres propter no- men meum, ceêntuplum accipiet, & vitam æternam poſſidebit. Qu = knim tert ſellönibe lenuntia; Woem Niet, qu n intiis. Lern 014 Ntr liosiſſim pes betr in loco ſententi ut ad tent: un Aeeſſet: egualig Kringere merito, Cltor de⸗ I quO berkulern Drincipar Perlit Ceret ſ lium prin Vidie⸗ Uins ſümi Doflumun Domimn Dria illu entis PI et, vice lne il kerillin bltten, ſinmn gun Apololi no,guimg haritet kig * D Anen guen 8dale elen⸗ bbbns unt in ui ttis nn obis iene iilurlite Anduciret bete, Fentes iner kläungirl ini bibeun nß, en eblun z ſelbe ei Unumne mekteriglni te olit⸗ teltitll Aiin ipert uus eſ Corini enn menduelt ifceng, uunq uin e el ille nibie 8 . 1 Pertitni 4 lunn e enim terrénis affectibus, five pof- ſeſſionibus pro Chriſti diſcipulatu rzenuntiaverit, quo plus in ejus amôrem profécerit, eò plures inve- niét, qui ſe intérno ſuſcipere affe- ctu, & ſuis gaudeant ſuſtentare ſub- ſtantiis. e Deum laudâmus. II. PIE V,. JUIII. Sermo S. Mäximi Epiſcopi. Nen ſine cauſa factum putemus, fratres chariſſimi, quod glo- riosiſſimi Chriſtianæ fidei Princi- pes Petrus & Paulus, una die, uno in loco, unius tyranni toleravére ſenténtiam. Una die paſſi ſunt ,» ut ad Chriſtum pariter perveni- rent: uno in loco, ne alteri Roma deeſſet; ſub uno perſecutore, ut æqualis crudelitas utrümque con- ſtringeret. Dies ergo „ puto, pro meérito, locus pro gloria, perlte- cútor decrétus eſt pro virtute. Et in quo tandem loco martyrium pertulérunt? In urbe Roma, quæ pringipatum & caput ôbtinet na- tiônum: ſcilicet, ut ubi caput ſfu- erſtitionis erat, illic caput quié- ceret ſanétitatis : & ubi Genti- lium principes habitàbant, illic Ecgleſiärum Principes morerentur. Vidi conjùnctos. 761. Ujus autem meériti ſint beatiſ- „ ſimi Petrus & Paulus, hince péſſumus intelligere, quòd cùm Dôminus Orientis regionem proô- Dria illuſträverit paſſine. Occi- dentis plagam, ne quid minus eſ- et, vice ſui, Apoſtoloôrum san- Luine illuminare dignatus eſt. Et icèt illius paſſio nobis ſufficiat ad ſalutem, tamen étiam horum mar- tyrium nobis contulit ad egém- plum. Hodierna igitur die beati Apdôſtoli sänguinem profudérunt. Sed videamus cauſam, quare iſta pPerpéſſi ſunt ; ſcilicet, quòd inter cétera mirabilia etiam magnum il- lIum Simônem oratioônibus ſuis de aeris vacuo præcipiti ruina proſtra- verunt. Bedati eſtis. 762. Um enim idem Simon ſe Chri- Kum diceret, & tamquam fi- tem. 2 3 lium ad patrem aſsereret volando ſe poſſe conſcendere, atque elatus subitò magicis àrtibus volare coœ- piſſet: tunc Pétrus fixis genibus precatus eſt DOminum, & preca- tione ſancta vicit magicam levitâ- 1 Prior enim aſcéndit ad Doô- minum oräâtio, quàm volatus: & anté pervénit juſta petitio, quam iniqua præsümptio: ante Petrus in terris poſitus obtinuit, quod pe- tebat, quàm Simon perveniret in Cœleſtibus, quò tendebat Tunc igitur Petrus velut vinéctum illum de ſublimi aere depoſuit, & quo- dam præcipitio in ſaxo elidens » ejus crura confregit: & hoc in opprôbrio facti illius, ut qui paulò anté volare tentaverat, sbito am- bulare non poſſet: & qui pennas aſsümpſerat, plantas amitteret. Iſti ſunt triumphatores. 762, cee nos reliquimus. . VI. PIE VI. IULII, Hoc eſt præg eéptum. 1. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. . Memores exunt nominis tui Dömine. Petrus Apéôſtolus, & Paulus Do- ctor Gentium, ipſi nos docuérunt legem tuam Domine. Eus, gujus déxtera beâtum Pe- trum ambulantem in fluétibus, ne mergerétur, erexit: & coapoſto- lum ejus Paulum, tertiò naufragan- tem de profündo pelagi liberavit: exaudi nos propitius, & concede, ut ambérumn merxitis æternitatis gloriam conſequâmus, Qui viyis. Sermo S. Joânnis Chrysôſtomi. Uasnam vobis , & beâti Apô⸗ ſtoli, referemus gratias, qui tahtum pro nobis laporàſtis ? Me- mini tui Perre, & obſtupeſco: re- coôrdor 76 ½ eordor tui Paule ; & excédens mente, opprimor lacrymis. Quid enim dicam, aut quid loquar, ve- ſtras contémplans afflictiônes, néſ- cio. Quot carceres ſanctificaſtis ? quot caténas decoraſtis? quot tor- ménta ſuſtinuiſtis? quot maledicta toleraſtis?quoômodo Chriſtum por- tâſtis: quomodo prædicatione Ec- cléſias lætificaſtis? Sunt benedicta veſtræ linguæ inſtruméenta: sangui- ne conſperſa ſunt membra veſtra ropter Eccléſiam. Vos Chriſtum imitati eſtis in ömnibus. In omnẽ terram éxivit veſter ſonus, & verba vVeſtra in fines orbis terræ. Vidi conjunétos viros habéntes ſplendidas veſtes, & Angelus D6-⸗ mini loctus eſt ad me, dicens: 1Iſti ſunt viri ſancti, facti amiciDei. Vidi Angelum Dei fortem, vo- läntem per médium cœlum, voce magna clamantem & dicentem. Iſti ſunt. Audeas Petre, cui datum eſt, ut ligno crucis Chriſti frueré- ris. Et ad magiſtri quidem ſimili- túdinem voluifſti crucifigi, non re- cta quidem figůra , ut Chriſtus Dôminus, ſed capite in terram verſo, tamquam qui à terra in gœlum iter faceéres. Beati clavi, qui ſancta illa membra penetra- runt. Tu cum omni fiduúcia in ma- nus Dômini animam tradidiſti, i aſsidue ei, & ejus ſponſæ Ec- cléſiæ ſerviſti, qui ferveénti ſpiritu Dominum dilexiſti omnium Apo- Kolorum fideliſſimus. Beati eſtis, cum maledixerint vo- dis hômines, & perſecuti vos fue- zint, & dixerint omne malũ adver- ſum vos,mentiéntes propter me: Gaudéte, & exultate , quéniam merces veſtra copiôſa eſt in cœlis. Cùm vos oderint hömines, & cùm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejécerint nomen veſtrum tamquam malum, propter Filium höminis. Gaudéte. Audeas & tu beàte Paule, cui caput fuit gladio amputatum, cujus virtůtes nullis verbis expli- cari poſſunt. Quisnam gladius Au⸗ Kum guttur tuum pervaſit? Do- minicum, inquam, inſtrumentum, Aquod à cœlo habétur in admiratio- ne, & qnod terra reverétur 2² Quisnam locus tuum sanguinem excépit „ lactis ſpécie in ejus, qui te percſſit, tunica apparentem ?2 qui animam illius barbari ſupra modum dulciorem reddens, fidé- lem effécit cum soôciis. Sit mihi gla- dius ille pro corona;, & clavi Petri pro gemmis infixis in diadémate., Iſti ſunt triamphatores, & amici Dei, qui contemnéntes juſſa prin- cipum, meruérunt præmia æterna: Modo coronantur, & accipiunt palmam. Iſti ſunt, qui venerunt ex magna tribulatione, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Modò. löria Patri. Modo. ctio ſancti Evangelii ſecundùm Matthæum. diſcipulos aſcçéêndere in navicu- tum, donec dimitteret turbas. Et, réeliuung. ð . Homilia S. Hierony miPresbyteri. Iſcipulis Dominus præcépit transfretãre, & compulit, ut alcénderent naviculam. Quo ſer- mone oſténditur, invitos eos à Dômino receſsiſlte, dum amore præceptoris ne punctum quidem tempôris ab eo volunt ſeparati. Et dimiſſa turba aſcendit in mon- tem ſolus orare. Si fuiſſent cum eo diſcipuli Petrus & Jacobus, & Joânnes„ qui viderant gloriam transformati, förſitan aſcendiſſent in montem cum eo: ſed turba ad ſublimia ſequi non poteſt, niſi do- cúerit eam juxta mare in littore; & alerit in desérto. . Iſti ſunt, qui viventes in carne; plantaverunt Eccléſiä Ssanguine ſuo: Calicem Dômini bibérunt, amici Dei facti ſunt. . In omnem terram exivit ſonus eérum, & in fines orbis terræ verba eorum. Calicem. , Uoôd autem aſcéndit ſolus orare, non ad eum réferas„ qui de quinque panibus, quinqué millia ſaturavit höminum, exeép- tis päârvulis & muliéribus: ſed ad eum, qui audita morte Joàn- nis ſecéſſit in ſolitüdinem: non quòôd personam Doômini eparé- mus, ſed quòôd ôpera ejus intet Deum hominemque diviſa ſint. Naviçula autem in médio mart jactabâtur flüctibus. Recte zuan X illo témpoxe: Soͤmpulit Jeſus lam, & præcédere eum trans fre- jnpiti,5 Domino⸗ ente nar lſtn lu Dominus ecit uli Quoru Ut ſole! ficerund tlam. Q. (uorun Enie cän ventos mare& tartdinn i Keyerat Quarta à 1 60⁵ tiones 8 horarun d0 erg feniſle tota no hoctis, ünai, * Deun ellvit ſor fnes orb Coriofi in pita ſi orte ni ririr Cond Vettus hus de 1 Ule Anier fnibus 8 deor Eedir. Oi Fortis . ſeryire Afülg isirmint 1,chwi ka ineAgni 0. eli ketind un. eeun unn tetet tulmg foikrene ninls u llam., W invltos i „dunmt, unckunn . ſolunt e Si fullen luche ehenn nare in Ind n, entes lln ſigenguin⸗ bberun, In o l⸗ 1 inviti, & retradtàntes Apoôſtoli à Domino receflerant, ne illo ab- sente nautragia luſtinérent. . I ſunt viri ſancti, quos elégit Dominus in charitate non hcta, & dedit illis gloriam fſempitergam: Wuoôrum doctrina fulger Eegleſia, ut ſole luna. Sancti per hdem vicerunt regna, operati ſunt juſti- tiam. Quorum. oria Patri. Guorum. e io i Enique Dômino in montis ca- cúmine commorante;, ftatim ventas contrarius oritur; & turbat mare, & Periclitantur Apoſtoli: & tamdin imminens naufragium per- feverat „ quamdiu Jeius veniaf Quarta autem vigilia noctis venit ad eos ambulans ſupra mare. Sta- tiones & vigiliæ militares in terna horarum ſpatia dividuntur. Quan- do erso dicit, quarta vigilia noctis veniſie ad eos Dominus, oftendit tota nocte periclitatos, & exttemo noctis, atque in conſummatione mundi, eis auxilium præbitürum. Te Deum laugamus. II. In omnem terram exivit ſonus eòrum. Et in Knes orbis terræ verba eoôrum. Gloriôſi Principes terræ, quômodo in v'ta ſua dilexerunt ſe, ita & in morte non funt ſeparati. Or. eus, cujus dextera- Juravit Dôminus, 222 viii. „Qonſtituez. Petrus Apoſtolus. Or eus, déxtera, ut lußfa. 763. DIE VIII. ULII. Dum eſſet Rex. ixit Dñs. liv. Ulferem fortem quis invé. Aniet procul, & de ultimis finibus pretium ejus. Confidit in ea cor viri ſui, & ſpôliis non in- digebit. . Omare cordis impetus Eliſa- bet Fortis; inépsque Deo Servire, regno prætulit. n fùlgidis zecépta eœli sédibus, sidereæque domus Ditata ſanéctis gaudiis. unc regnat inter Cœlites beatior, Er premit aftra, docens Quæ vera int regni bona. Fatfi potéſtas, Filioque glôria» Perperuumque decus Tibi ſit alme Spiritus. Amen. Ora pro nobis beata Eliſabeth. Ut digni efficiamur promiſſio- bus Chriſti. Et nunc Reges intelligite, erudi- mini; qui judicatis terram. Lementiſſime Deus, qui be4â- tam Fliſabeth reginam, inter ceéteras egrégias dores, béllici fu- roris fſedandi prærogativa decoräâ- ſti; da nobis ejus interceſſione „ poſt mortalis vitz, quam ſuppli- citer petimus, pacem, ad æxrerna gaudia pervenire. Per Dominum. audéêémus Deum noſtrum, In ſanctis opéribus beatæ Elilabeth. märe cordis. Elevata eſt magnificéntia Eliſa- beth fuper cœlos. 1. Doômine Dominus noſter. Auis u omthur Ivi. Ha. Veni elééta mea,; & ponam in te thronum meum, quia con- cupivit Rex ſpéciem tuam AHh. Accépit benedictioné à Dô mino, & miſericôrdiam à Deo ſa- lutari ſuo. Multæ filiæ con- gregaverunt divitias. Tu ſupergréſſa es univerſas. De barabolis Salomoônis. Ulierem fortem quis invé- niet? procul, & de ültimis finibus prétium ejus. Confidit in ea cor viri ſui, & ſpoliis non indi- gébit. Reddet ei bonum , & non malum, omnibus diebus vitæ ſuæ. Quæsivit lanam & linum, & ope- rata eſt consilio manuùm ſuarum. Facta eſt quaſi navis inſtitôris, de longè portans panem ſuum. Et de nocte fſurréxit, deditque prædam doméſticis ſuis, & cibaria ancillis ſuis. Conſideravit agrum, & emit eum, de fructu manuum ſuâarum plantävit vineam. Accinxit forti- tudine lumbos ſuos, & roboravit brächium ſuum. Regali exorta progénie tri- ämphat 66 . umhat in ceœlis Elſſabeth, triplici circümdata varietate meritôrum: Nam in terra in triplici vitæ gra- du pôſteris imitanda virtütum re- liquit exempla. Virginalem ſtatum, conjugalem & vidualem in- offenſo pede cucùrrit. Nam. Uſtavit, & vidit, quia bona eſt negotiätio ejus, non extin- güétur in nocte lucérna ejus. Ma- num ſuam miſit ad fortia, & digiti ejus apprehendérunt fuſum. Ma- num ſuam apéruit inopi, & Pal- mas ſuas extendit ad pauperem. Non timébit domui ſuæ à frigoô- ribus nivis; omnes enim doméſti- ci ejus veſtiti ſunt duplicibus. Stragulâtam veſtem fecit ſibi: byſ- fus & purpura induméntum ejus. Nobilis in portis vir ejus, quando Séderit cum ſenatôribus terræ. Sin- donem fecit, & véndidit, & cingu- lum tradidit Chananæo. Os ſuum apéeruit ſapientiæ: Et lex clementiæ in lingua ejus. g. Quoôniam præveniſti eam in benedictionibus dulcedinis. Et. Ortitůdo & decor indumén- tum ejus, & ridébit in die no- viſſſimo. Os ſuum apéruit ſapien- tiæx, & lex clementiæ in lingua ejus. Conſideravit sémitas domus ſuæx, & panem otioôſa non comé- dit. Surrexérunt filii ejus, & bea- tiſſimam prædicavérunt: vir ejus, & laudavit eam. Multæ filiz con- gregavérunt divitias: tu ſuper- gréſſa es univerſas. Fallax gratia, & vana eſt pulchritùdo: muülier ti- mens Döminum, ipſa laudabitur. Date ei de fructu manuum ſuarum, & laudent eam in portis ôpera ejus. Deſiderium ànimæ ejus tribuſ- Ki ei: Et voluntäte labiôrum ejus non fraudâſti eam. Scuto bonæ voluntätis tuæ coronäſti eam Dômine. Et. 16ria Patri. Et. Propter veritätem, & manſuetuúdi- nem, & juſtitiam deducet te mira- biliter dextera tua. Arcum cönteret, & confrin- get arma, & ſcuta comburet igni. ulten & miſericordia ple- na eſt dextera tua. Virga tua, & baculus tuus. Ipſa me conſolata ſunt. Eiſabeth Arägoniæ Reégibus or- tam, Chriſti anne milleſimo ducenteéſimo ſeptuagéſimo primo, in præsägium futuúræ ſanctimoniæ paréntes, præter morem, relicto 2=ðð nomine à magna ejus matértera, Thuringiæ domi- na, ſancta Eliſabetha, in Baptismo nominatam voluêre. Ui nata eſt; ſtatim patuit, quam felix Regum regnorümque eſſet futüra pacatrix: natalitia enim ejus lætitia perni- cioôſas Avi patfisque diſſenſiones in concordiam convertit. Pater ve- 1r0 creſcêntis poéſteà filiæ admira- tus indolem, affirmâbat fore, ut una Eliſabeth réliquas Aragonioru Ke- gum sänguine creatas féminas vir- tüte longè ſuperaret. Sic cœléſtem ipsius vitam in contemnendo cor- poris ornâtu, in fugiéndis volupta- tibus, in jejuniis frequentandis, in divinis précibus aſsiduè recitandis; in charitatis opéribus exercéndis; venerätus, rerum ſuarum regnique felicitatem, unius filiæ méritis re- ferébat accéptam. Tandem ubique nota, & à multis Principibus exop- tata, Diony ſio Luſitaniæ RegiChri- ſtianis cæremoniis ritè eſt in ma- trimonium collocata. Audi filia, & vide, & inclina aurem tuam, & obliviscere poôpu- lum tuum, & domum patris tui: Et concupiſcet Rex decorem tuum. Spécie tua, & pulchri- tůdine tuùa intende, prôſperè pro-⸗ cede, & regna. Et. Uncta conjügio, non minoôrem excolendis virtutibus, quam li- beris educandis, peram dabat„ viro placére ſtudens, ſed magit Deo. Médiam feré anni partem ſolo pane toleràbat & aqua: quæ in quodam ipsius morbo divinitùs versa eſt in vinum, cùm id à Mé- dicis præicriptum bibere recusaſ- ſet. Pauperis téminæ ulcus hor- réndum exoſculata, derepénte ſa- navit. Pecünias paupéribus diſtri- buéêndas, ut Regem laterent, hi- bérno tempore in roſas conveértit. Virginein cæcam à nativitate illu- minavit: multos alios ſolo Crucis ſigno à graviſſimis morbis libera- vit; plürima id genus miracula patràâvit. Monaſtéria;, Collégia & Templa non modo extrùxit, ſe étiam magnifiee dotavit. In Re- 2 gum Ium iſed Müirabilis cigge mor lumkätibun Manum Mnum! Alnas ſu⸗ Dilſper ltia ejus 1 Manom Efünc ſüini Wattimonio in ſolitucin um ezenn⸗ giols ancta liy egio fi flit, ac pan Mofeciſcens gento, n Ha pro⸗ Reu de reyerſa charumaut in ſacros ablolyendo Conimbrie Kalendie fencis Fidu lis, wilenis tenta, non ſ lium ömnin Reges (uos Ciäcatüra, 5 Didam venie contracto, l Dina viftate nno müllenn ſehlmno ſext loſtmorten luit, Prese horis ſam Incorrüpti egine ſan⸗ tis: tanden r lillti⸗ no zigeſimo en otbis Ibind enalhe⸗ Rezuu esuum Anätunſden Imorem Don Obem fidi ſem cetiti 1 kuctiri⸗ 4 Mubue nud wileie geümot te ſindimm! oten Min mine 1 ant Ruringie . 4,in Nnte e, Uhinni in telülen fütüna ud 8leltt ue cilenig ertit haatt 4 flie . Tbattoreſun Angoniöni⸗ 1as lemidal et Se orleln mernenot⸗ gkendis ſoß Cegentnal licnereinn ibus enertel fuaruntengt is iiten ſite, ti Oblixiscee Omon kend, e Ner ie nir Ce,ntlere Ut 6, tk ih itbun n Mei, sn, gum diſcôrdis componendis ad- mirabilis fuit: im privatis publi- cisque mortalium iublevandis ca- lamitatibus indefeſſa. Manum ſuam miſfit ad förtia: Manum ſuam apéruit inopi, & palmas fuas exténdit ad pauperem. „Diſperſit, dedit paupéribus, ju- ſtitia ejſus manet in ſæculum ſæcu- li. Manum. Efunéto Rege Dionyſio, ſicut virginibus in prima ætate;, in mWatrimonio conjugibus, ita viduis in ſolitudine;, fuit omnium virtu- tum exémplar. Illico enim reli- gioôſis ſanctæ Claræ veéſtibus indu- ta, régio füneri conſtanter inter- fuit, ac paulò poſt Compoſtéllam proficiſcens, multa ex holoserico, argento, auro, gemmisque dona- ria pro Regis anima obtulit. In- de revérſa domum, quidquid ſibi charum aut pretioôſum ſupérerat;, in ſacros ac pios uſus convertit: abſolvendoque ſuo verè regio Conimbricenſi virginum cœnoôbio, & aléndis paupéribus, & prote- lendis viduis, defendéndis pupil- is, miſeris omnibus juvandis in- ténta, non ſibi, ſed Deo, & morta- lium omnium cômmodis vivébat. Reges duos filium & Géneram pa- cificatůra, Stremôtum nobile p- pidum veniens, morbo ex itinere contractto, ibidem à Virgine Dei- para viſitata, ſanctiſſimé obiit, anno milleſimo trecenteſimo tri- géſimo ſexto »„ die quarta Julii. Poſt mortem muitis miraculis cla- ruit, præsértim ſusviſſimo côr- poris jam per annos ferè trecéntos incorrùpti odore: ſemper étiam Reginæ ſanctæ cognomento ceéle- bris: tandem anno Jubilæi, & no- ſtræ ſalutis milléſimo ſexcentéſi- mo vigéſimo quinto, totius Chri- ſtiani orbis concuùrſu & applauſu, ab Urbâno octavo ritè inter San- ctos adſeripta eſt. Regnum mundi „ & omnem ornatum ſæculi contempſi propter amorem Doômini mei Jeſu Chriſti: Quem vidi „ quem amävi, in quem crédidi, quem diléxzi. Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego pera mea Regi. Quem. Glorfa FPatfi. Quem. Conféſſio & pulchritâdo in con- ſpectu ejus, & sanctitas & magnifi centia in ſanctificatione ejus. 6 Annuntiavérunt coeli i- tiam ejus, & vidérunt omnes po- puli gloriam ejus. Judicavit in juſtitia, & poô- pulos in æquitate. Ignis ante ipſum præcédet. -Et inflammabit in circuitu ini- micos ejus. imile eſt regnum co- lérum thesauro. . . Ixvi. Os ſuum apéruit ſapien- tiæx, & lex cleméntiæ in lingua ejus: conſideravit sémitas domus ſuæ, * Et loquebatur de teſtimo- niis Dômini. Guſtavit & vidit; quia bona eſt negotiatio ejus, non extinguétur in nocte lucêrna ejus. Et loquebatur. Invocaâvi, & venit in me ſpiritus ſapientiæ„ & præpôſui il- lam regnis & sédibus: Et divi- tias nihil eſſe duxi in comparatioô- ne illius. Y. Mélior eſt enim ſa- piéntia cunctis 6pibus pretiosiffi- mis. Et. loôria Patri. Et. Um eſſet Rex in accubitu ſuo, nardus mea dedit odorem ſua- vitatis. Dominus regnavit. 11. Et concupiſcet Rex decôrem tuum;, quia ipſe eſt Dominus Deus tuus. . . Potens in pere & ſermône lenivit iracundiam Déômini, & con- ciliavit cor patris ad filium Quaſi arcus refülgens inter nébulas gloriæ, & quaſi flos r0sa- rum in diebus vernis. Quaſi ſtella matutina in me- dio nébulæ, & quaſi luna plena in diebus ſuis. ulierem fortem. 765⅞. Pes decúsque Regium reli- queras H Eliſabeth, Dei dicata númini, Recépta nunc bearis intet Angs- 09: Libens ab héſtium tuére nos dolis. ræi, viamque dux ſaluris indi- ca: Sequémuz. O ſit una mens fidé- lium:, . Odor bonus fit omnis actio, tuis Id innuit roſis opérta charitas. Beãta Charitas;in arce siderum Potens 768 Pdtens locâre nos per omne ſæcu- lum: Patrique, Filiôque ſumma gloria, Tibique laus perennis, alme Spiri- tus. Amen. Meritis & précibus beaâtæ Elifa- beth. Propitius eito Domine populotuo. . Tu gloôria Jeruſalem , tu lætitia Itrael, tu honorificentia populi tui. . Clementiſſime Deus. 765. Et concupiſcet Rex. ulierem fortem. 765. Specie tua, & Et pulchri- tüdine tua. Spécie. Intende, proſperè procede „ & regna. Et pulchritudine. . Sloria Patri. Spécie. : Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non com- movébitur. Potens in épere. Anuùúm ſuam apéruit inopi, [ö palmas ſuas exténdit ad päuperem. Non timebit domui ſuæ à frigoribus nivis. Adjuvabit eam, Deus vultu ſuo. Adjuvahbit. Deus in médio ejus, non commovébitur. Deus. lôria Patri. Adjuvabit. Elégit eam Deus, & præelégit eam. In tabernaçulo ſuo habi- täàre facit eam. . Quaſi ſtella mMatutina. 1 Ultæ filiæ congregavérunt di- vitias: tu ſupergréſſa es uni- vVérſas. Fallax gratia „ & vana eſt pulchritüudo: mülier timens Doô- minum, ipſa laudabitur. . Elégit eam Deus, Et præ- elégit eam. Elégit. In taber- naculo ſuo habitare facit eam. Et Praslegit. loôria Patri. Elégit. Diffüſa eſt gratia in labiis tuis. Proptéreaà benedixzit te Deus in ætérnum. . Dum eſſet Rex. ixit liv. 765. Eliſabeth pacis & patriæ mater, in coœlo triümphans , dona nobis Racem. Düs. lementiſſime Deus. 765 „ dum carcerem. DIE X. IUIII. Ræſtà, quæfumus, omnipotens Deus: ut qui gloriôſos Märty- res, fortes in ſua confeſſione co- gnôvimus, pios apud te in noſtra interceſſione ſentiàmus. Per Däm. Eptem fratres, Klii ſänétæ Feli- citatis, Romæ in perlſecutione Marci Aurélii Antonini à Püblio Præféctò primùm blanditiis , de- inde terroribus tentati, ut Chri- ſto renuntiantes, deos veneraren- tur, ſed ſua virtüte, & matre hor- tante, in fidei confeſſioòne perſe- verantes, varie necati ſunt. Janua- rius plumbatis cæſus: Felix & Phi= lippus füſtibus contuſi: Silvànus ex altiſſimo loco præceps dejectus eſt: Alexander „ Vitalis & Mar- tialis capite plectuntur. Mater eoô- rum quarto poſt menſe eamdem martyrii palmam conlecuta eſt: illi ſextò Idus Julii ſpiritum Domino reddidérunt. Sancti tui Dômine mirabile con- ſecuti ſunt iter, ſerviéntes præcép- ris tuis, ut inveniréntur illæſi in aquis validis: &£ Terra apparuit arida, & in Mari rubro via ſine im- pedimento. Quòniam percuſſit petram, & fluxérunt aquæ, & tor- rentes inundaverunt. Terra. Ufina & Secùnda, ſorores, vir- gines Romanæ, rejééto con- núbio Armentarii & Verini, qui- bus à Paréntibus deſponſæ fue- rant, quod Jeſu Chriſto virginita- tem voviſſent, Valeriano & Gal- lieno Imperatéôribus comprehen- duntur. Quas cuùm nec promiſſis, nec terroôre Mänius Præféctus à „ 7 propòſito poſſet abdúcere, Rufſi- nam primùm virgis cædi jubet: in cujus verbéribus Secunda judi- cem ſic interpellat: Quid eſt, quod ſororem meam honore, me afficis ignominia? Jube ambas ſimul cæ- di, quæ ſimul Chriſtum Deum confitémur. Quibus verbis incen- ſus judex imperat utramque de- trüdi in tenebricoſum & feœti- Quo loco ſta⸗ tim um clarſſ Core com lio incl ktiam int Acollum ſctx ſun e, extr⸗ lario dee Quarum n in eju in Urben Conſtant condita Verben kunt Kanc Chrihti no fejentin ligetunt e d lapplie dermo! Agn oit doſtr Uidimnus 0 Knire iſtan ſe contta Uumune, klios ſ llos, Decedere Uem opt⸗ knim amit Ktbate nee! Ullrennſes Unebant en Ule füerant dult fiyete uun ent tuil ulls poti Endior zin Ulens cert inſa el eentibus illot⸗ 1 turba Rre, n Wſnr 2 in etecun tonin: nbarltis tentai, u enitenu Ten, 1 uoninnke tunt guu ktunt. 11 nde,lint ne, leia I ſane Gevone. Gto ugi aletiino N u bonte un neeſne, Uuns Mufe uceter ti m clariſſima luce, & ſuaviſſimo o- dôre compléto, in ardénte balnei solio includuntur. 1 étiam integræ evasiſſent, mox ſaxo ad collum alligato in Tiberim pro- jéêctæ ſunt: unde ab Angelo libera- tæ, extra Urbem via Aurélia mil- liario décimo, câpite plectuntur. Quarum corpora à Plautilla matro- na in ejus prædio ſepulta, ac pôſteà in. Urbem translata, in Basilica Conſtantiniana propeßBaptiſtérium condita ſunt. Verb era carnificum non timué- runt Sanéti Dei, morieéntes pro Chriſti nõômine: Ut hærédes fierent in domo Dômini. Tra- didérunt côrpora ſua propter Den ad ſupplicia. Ut hæredes. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Agnum ſpectaculum, fratres, poôſitum eſt ante culos fidei noſtræ. Aure audivimus, corde vidimus optantem matrem anté ſé finire iſtam vitam filios ſuos, lon- ge contrariis votis conſuetúdini humanz. Omnes enim homines filios ſuos, ex hac vita migrando, præcédere volunt, non ſequi: illa autem optavit poſtérior mori. Non enim amittebat filios, ſed præmit- tébat: nec intuebatur, quam vitam finirent, ſed quam inchoarent. De- ſinebant enim vivere, ubi quandoô- que fùerant moritúri: & incipié- ant vivere, ſine fine victũri. Pa- rum ęeſt fuiſſe ſpectatricem: mirati ſumus potiùs hortatricem. Foe- cündior virtùtibus, quàm fœtibus: videns certäntes, in quibus omni- bus ipſa certabat „& in ômnibus vincéntibus ipſa vincebat. „ Tamquam aurum in fornaâce Rrobavit eléctos Doôminus, & quaſi olocauſti hoſtiam accêpit illos, & in témpore erit reſpéctus illorum: *Quontam donum , & pax eſt electis Dei. 7. Qui confidunt in illum, intélli- gent veritätem: & fideles in dile- ctione acquiéſcent illi. Quoôniam. loria Patri. Quoôniam. éctio ſancti Evangélii ſecundâàm Matthæum. IS illo tempore: Loquente Jeſu ad turbas, ecce mater ejus „ & Brev. Rom. Et cùm inde . 76 fratres ſtabant foris, quæréntes 10. qui ei. Et réliqua. Homilia ſancti Gregoôrii Papæ. Ancti Evangélii, fratres chariſſi- Ami, brevis eſt lectio recitäta „ ſed magnis myſteriorum pondéri- bus graàvida. Jelus etenim Gondi- tor & Redemptor noſter, mnatrein ſe noſie diſsimulat, & dQuæ ei ma- ter ſit, & qui propinqui', non per cognationem carnis, ſed per con- junctionem ſpiritus designat „ di- cens: Quæ eſt mater mea, & qui ſunt frartes mei? Quicumque enim fecerit voluntatein Patris mei, qui in cœlis eit, ipſe me- us trater, & ſoror, & mater eſt. Quibus nobis verbis quid aliud innuit, niſi quod obſequentes ſaſſiénibus ſuis multos ex Gentili- tàte colligit, & Judæam;, ex cus ius carne eſt génitus, non agnoôs-⸗ cit? . Propter teſtaméntum Domini & leges Patérnas, Sancti Dei per- ſtitérunt in amore faternitatis: Quia unus fuit ſemper piritus In eis, & una fides. Y. Ecce quam bonum, & quam jucuúndum habi= tàre fratres in unum. Quia. Ed cùm is, qui voluntâtem bPa- 2. tris fécerit, ſoror & trater Dô- mini dicitur, propter utrümque ſexum, qui ad fidem colligitur, mi=- rum non eſt: mirandum vero valde eſt, quomodo etiam mater dica⸗ tur. Fideles enim diſcipulos fra- trés vocare dignatus eſt, dicens? Ite, nuntiate fratribus meis. Qui ergo frater Doômihi fieri ad fidem veniendo potaerit, quæréndum eſt, quomodo étiam & mater eſſe poſſit? Hæc eſt, vera frarérnitas, quæ numnquam pôtuit violari certami- ne, qui effuſo sanguine ſecuti ſunt Dominum: * Contemnéntes au- lam régiam, pervenerunt ad regna cœléſtia. Ecce quam bonum, & quam jucundum habitare fratzes m anum. Contemnéentes. loria Patri, Contemnentes. Ed ſciéndum nobis eſt, quia qui „Ohriſti ſoror & frater eſt cre- dendo, mater efficitur prædican- do. Quaſi enim parit Dominum, quem cordi audientis intuderit: & mater ejus prædicando efficitur, ſi G⁶ perx per ejus vocem amor Doômini in pröximi mente generatur. A quam rem nobis idôneè confir- mandam adeſt beata Felicitas, cu- jus hôdie natalitis celebramus: quæ credéndo éxtitit ancilla Chri- A „ & prædicando facta eſt mater Chriſti. Septem quippe filios, ſicut in geſtis ejus emendationibus légi- tur, ſic poſt ſe timuit vivos in carne relinquere, ſicut carnales Pa- rentes ſolent metüere, ne mor- tuos præmittant. e Deum laudamus. tr, PIE XI. WULII. Iſte Sanctus. „Gloria & honôre. nfirmitatem. Xxiv. Ius Aquilejénſis, Imperatoôre Antonino Pio, PFôntifex crea- tus, pœnam ſtatuit in ſacerdétem, cujus negligéntia de sanguine Doô- mini aliquid ſtillaverit. Pœnitén- tiam enim, inquit, agant, quadra- ginta diébus, ſi In terram aliquid deciderit: ſi ſuper altare, tribus diébus: ſi ſuper linteum ſupérius, quatuor: ſi in inférius defluxerit, novem diebus; ſi usque ad quar- tum, viginti diébus: ubicumque ceciderit, ſi recipi poteſt, lamba- tur, ſin aäliter, aut lavetur, aut tradatur: quidquid lotum, aut ra- ſum eſt, comburatur, & cinis in sacräarium reponatur. Multis præ- téreà utiliter decrétis martyrio co- ronâtur, & ſeglirur in Vaticano, quinto Idus Julni, cùm ſediſſet an- nos novem, menlſes quinque, dies viginti ſeptem, & Presbyteros de- cem & ocdto, Diaconos viginti unum, Epiſcopos per diverſa loca duoòdecim, menſe Decembri quin- que Ordinatiônibus creâſſet. e Deum laudamus. II. DIE XIIE ILII= Ntercêſſio nos, quæſumus Doô- mine, beati Joânnis Gualbeérti Abbatis comméndet;: ut quod no- ſtris méritis non valémus, ejus pa- trocinio aſſequamurx. Pex Däm. „mart. Ana. Iſtorum eſt. Lætaâmini. Xxvii. Ræſta, quæſumus, Dômine, ut ſicut nos ſanctorum martyrum tuòrumNaboris & Felicis natalitis celebranda non déſerunt; ita jugi- ter ſuffragiis comittentur. Per Dominum. „ Oàânnes Gualbértus Florentiæ nôbili génere ortus, dum patri obſequens rem militarem séequi- tur, Ugo, ünicus ejus frater occidi- tur à conſanguineo: quem cùm ſo- lum & inérmem ſancto baraſceves die Joannes armis ac militibus ſti- patus bvium habéret, ubi neuter alterum pôterat declinare, ob ſan- ctæ Crucis reveréntiam, quam ho- micida ſupplex, mortem jamjam ſubitùrus, brachiis ſignabat, vitam ei cleménter indúlget. Hoſte in fratrem recẽpto, proximum ſan- cti Miniatis templuùm oratürus in- gréditur, ubi adoratam Crucifixi imaginem caput ſibi flectere côn- ſpicit. Quo mirabili facto permo- tus Joânnes, Deo exinde, étiam in- vito patre, militare deceèrnit, atque ibidem propriis ſibi manibus co- mam totoôndit, ac Monaſticum ha- bitum induit: adeòôque piis ac re- ligioſis virtùtibus brevi coruſcat » ut multis ſe perfectionis ſpecimen ac normam præbéret: ita ut éjus- dem loci Abbate defunéto, com- muüni mnium voto in Superiorem eligerétur. At Dei famulus cüpiens ſubéſſe potiùs, quàm præéſſe, a majôra divina voluntate ſervâtus, ad Camaldulénſis erémi incolam Romualdum proficiſcitur, à duo cœlicum ſui inſtituti vaticinium accipit: tum ſuum Ordinem ſub Régula ſancti Benediéti apud Um- brôlam vallem inſtituit. Honéſtum fecit illum Dñs, & cuſtodivit eum ab inimicis, ſeductöribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem æternam, F. Juſtum dedúxit Dôminus per vias rectas,& oſténdit illi regnum Dei. Et. Einde plůrimis ad eum ob ejus ctitatis famam undique Gonvolantibus, una cum iis . . ci clos adleit moniacam Gdam, Ap Uincdam zee opterea Apertus, 40cios adr ſincti Salri Mediüntur edes deme Olnnes eth guos pit de incolünes ejus Monze certiſtmnum litertranß ſtitrangui moniacam Allit, ae i kina imegr Ajnaxit flt eutmſte Utad por oricamn ni kernn d Ulta (a) e⸗ ſeis ae ge aulitt, ſan lrac ezenn Ueltktien dekcen ſere nendes, ( Uidun. der Uliszſeſunii iceratiön, Naceration lg, dur eturD. 5Dav lepetebat: eum forte glim, app kngne mo Cilleion lborunet l. 1s,Donitet Pelleisit eruntz lut ttentut, I klus Foret is, unm , bitarem ufruer e ie d:gneme 3 teni in eletut, tit tie cios adſcitis, ad hærêticam 8. K- moniacam pravitaten dam, & Apoſtolicam fſidem propa- gandam sédulòô incumbit, inumera proptérea in ſe & ſuis incommoda expértus. 20cios adversarii perdant, noctu ſancti Salvii eœnobium repeénte ag- grediüntur, templum incéndunt: ædes demoliüntur, & Mônachos omnes lethàli vúlnere sauciant; quoôs vir Dei unico Crucis ſigno incolümes protinus reddit, & Pbetro ejus Monache per immenſum ar- dentiſſimumq; ignem illælo mira- biliter tranſeunte, optâtam ſibi & ſuis tranquillitätem obtinet: inde ſimoniacam labem ab Etrùúria éx- Pulit, ae in tota Itaàlia fidem pri- ſtina integritäte reſtituit. Amavit eum Doôminus, & orna- vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit euin. Et ad. Ulta fünditùs erexit Monaſté- ria, eademque & alia, ædi- ficiis ac Regulari obſervantia in- ſtaurata, ſanctis légibus communi- vit. Ad egenos aléndos ſacram ſup- pelléctilem vendidit: ad improbos coercéndos elementa ſibi famulari conſpexit. Ad dæmônes compri- mendos, Crucem quaſi enſem ad- hibuit. Demum abſtinéntiis, vi- giliis, jejuniis, oratiônibus, carnis macerationibus, ac sénio confé- ctus, dum infirma valetudine gra- varétur, Davidica illa verba perſæpe repetébat: Sitivit anima mea äd Dèum fortem vivum, quando vé- niam, & apparébo ante faciem Dei: Jamque morti proöximus, convoca- tos diſcipulos ad fratérnam con- côrdiam cohortatuùr, & in Brevicu- lo, cui conſepeliri voluit, juſſit hæc ſcribi : Ego Joannes credo., & confiteor fidem, quam ſancti A-⸗ poſtoli prædicavérunt „ & ſancti atres in quatuor Conciliis confir- mavérunt. Tandem triduano An- gelorum obſéquio dignatus, ſeptua- geſimum octavum annum agens » apud Paſſinianum, ubi ſumma ve- nèêratiône colitur, migravit ad Doô- minum ulii. Quem Cœleſtinus tértius nnùmeris miraculis clarum, in Sanctòrum numerum rétulit. extirpan- locutus eſt ei Deus „ & Nam ut eum, ejüsque „anno ſalütis milleéſimo ſeptuagéſimo tértio, quarto Idus „1 Iſte homo perfeécit ômnic, dua dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meams Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Géntibus, aflel. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervénhit ad cœléſtia regna. Quia. Quja. Toôria Patri. ctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. X illo cempore: Dixit Jeſus diſ⸗ cipulis ſuis: Audiſtis, quia di- ctum eſt: Diliges proximum tuumz & odio habébis inimicum tuum. Et reliqua, Homilia S. Hierônymi Presbyterf Go autem dico vobis: Dili= ◻Site inimicos veſtros: benefa⸗ eite his, qui odérunt vos. Multz PræcéptaDei imbeciilitate ſua, non Sanctôrum viribus æſtimantes, pu=. tant eſſe impoſſibiſia, quæ præcép= ta ſunt: & digçunt ſufficere virtuti=⸗ bus, non odiſſe inimicos: ceterùm diligere plus præcipi, quam humä- na natüra patiatur. Ssciendum eſt ergo, Chriſtum non impoſſibilia præcipere, ſed perfecta. Quæ fe- cit David in Saul, & in Abſalon 5 Stéphanus quoque martyr pro ini= micis lapidantibus deprecatus eſt» & Paulus anâthema cupit effe pro perſecutoribus ſuis: hæc autent Je⸗- sus & docuit, & fecit, dicens: Pa=- ter ignôsce illis, quod enim fa= ciunt, neſciunt. . Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtůtes operàtus eſt, & de om- ni corde ſue laudavit Dôminumm Ipſe intercédat pro peccatis ormn. dium po alerum. cce homo ſine queréla, veri Dei cultor, abſtinens ſe a ni opere malo, & pérmanens in inzio- centia ſua. Ipſe. N reliquis opéribus bonis intér- dum poteſt aliquis qualemeum- due excuſatiénem prætendere: ad habéndam vero dilectionem nul- lus ſe poterit excusare. Poteſt mihi aliquis dicere: Non poſſum jejund⸗ re: numquid poteſt dicere: Non voſſum amarve? Poteſt aliquis di- cere „ Virginitärem non poſſum ſervare; Non poſſum fes totas vendere, & paupeéribus erogare; CeE2 n= 72 nuquid poteſt dicere: Non poſ- ſum diligere inimicos? Sint lumbi veſtri præcinékti, & lucéêrnæ ardentes in manibus ve- ſtrisz Et vos similes hominibus expectantibus dominum ſuum , quando revertatur à nuptiis, allel. Vigilate ergo, Aai neſcitis, qua hora Döôminus veſter ventůúrus ñit. Et vos 16ria Patri. Et vos. On enim ibi aut pedes laboô- rant curréndo, aures audién- do, aut manus operando laxantur, ut nos per ipſam excuſationem li- berare conémur. Non nobis dici- tur: Ite ad Oriéntem;, & quærite charitätem; navigate ad Occiden- tem „ & inveniétis dilectionem. Intus in noſtro corde eſt, ubi re- dire jubemur; diceênte Prophéta: Redite prævaricatôres ad cor. Non enim in longinquis regiônibus in- venitur, quod à nobis pétitur. e Deum laudamus. II. FVeſtri capilli. Exultabunt. xXxxii. ræſta, quæſumus. 775. PIE KIHII. WtII. Iſte San us, Gloôria & honéôre. xiv. Eus, qui nos beati Anacleti martyris tui atque Pontificis Ahnua ſolemnitate lætificas: con- céde propitius? ut cujus natalitia côlimus, de ejusdem etiam prote- Gtione gaudeamus. Per Dôminum noſtrum. Naclêtus Athenieniſis, Trajano AImperatoôre rexit Eccléſiam. De- crévit, ut Epiſcopus à tribus Epi- ſcopis, neque à paucioribus con- ſecrarétur: & Clérici ſacris Ordini- bus puùbliceè àa prôprio Epiſcopo initiaréntur: & ut in Miſſa, peracta conſecratione, omnes communi- carent. Beati Petri ſepúlchrum or- navit, Pontificumque ſepultüræ lo- cum attribuit. Fecit Ordinationes duas menſeDecémbri, quibus crea- Vit Presbytetos quinque, Diaconos tres, Epiſcopos ſex. Sedit annos novem, menſes tres, dies decem. Martyrio coronatus, ſepultus eſt in Vaticano. Honéſtum fecit illum Doômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis „ & à ſeductoôribus tutavit il- lum: Et dedit illi claritatem ætérnam. ,B Descenditque cum illo in fo- veam, & in vinculis non dereliquit eum. Et. De Expoſitiòne S. Ambroôſii Epi- ſcopi in Pſalmum centetimum décimum octavum. Rincipes perſecùti ſunt me gra- tis: & à verbis tuis trepidavit cor meu. Bene hoc Martyr dicit, quod injuſtè perſecutiõnum tormenta ſuſtineat: qui nihil rapuerit, nullum violéntus oppréſſerit; nullius san- guinem füderit, nullius torũ puta- verit eſſe violaändum: qui nihil legi- bus débeat, & graviora latronũ ſu- ſtinére cogatur ſupplicia: qui loqua- tur juſtè, & nõ u Alatur, qui loqua- tur plena ſalũtis, & impugneétur; ut poſſit dicere: Cùm loquébar illis, impugnabant me gratis. Gratis igi- tur perſecutioônem patitur, qui im- pugnatur ſine crimine: impugntur ut noxius, cu ſit in tali confeſſione laudabilis: impugnatur quaſi vené- ficus, qui in nomine Domini glo⸗ riatur, cùm pietas virtütum om- nium fundaméntum ſit. S Deſidérium animæ ejus tribui- ſti ei, DOmine, Et voluntate la- biôrum ejus non fraudâſti eum. uéôniam præveniſti eum in Sen Actiomibus dulcédinis: poſui- ſti in capite ejus corônam de la- pide pretioſo. Et voluntate. Ere fruſtrà impugnäâtur, qui apud impios & infidos impie- tâtis arcéſſitur, cùm fidei ſit ma- giſter. Verùm qui gratis Impugna- tur, fortis debet eſſe & conſtans. Quômodo ergo ſubtéxuit: & à verbis tuis trepidavit cor meum? atque formidinis. Sed eſt étiam infirmitas ad ſalutem, eſt étiam timor Sanctorum. Timéte Domi- num omnes Sancti ejus: &, Beatus vir, qui timet Dôminum. Qua ratione beatus? Quia in mandatis ejus cupit nimis. Stola jucunditatis induit Eenn Trepidare infirmitatis eſt, timoris hominus tüdinis p Cibar. Vite, in⸗ iie ſaluta loria d 0 Docdor lumen be etis Amat Fllium De Eus lalut Miniſtrun mmus z ut büimus i bere mer Ou neget sen cem ſuam Juſtus dicut bitur, omnium: Onayer 1 trüria Vltæ pe 3, brancil eſeens i dleribi y Ales magt eGionem InO hoct 1 kartüisi Ierpreta el ais Pelit,l latione ell luſeni Ul . Uetitan Ambräl! n centeig 0Garun, wine nognitut Kin es in tun ſt. nine eii, 6cos Dòôminus: Et corônam pulchri- tudinis péſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Dôminus pane vitæ, & intelléctus: & aqua ſapién- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. loria Patri. Et. i quis venit. Xx. PDIE XIV. IULII. O Dodcor 6ptime, Eccléſiæ ſanétæ lumen, beâte Bonaventúra, divinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. Eus, qui pôpulo tuo ætérnæ ſalútis beatum Bonaventúram miniſtrum tribuiſti: præſta, quæſu- mus 3 ut quem doctoôrem vitæ ha- bùimus in terris, interceſsorem ha- bere mereamur in cœlis. Per Däm. Qui vult venire poſt me, àb- neget sémetipſum, & tollat cru- cem ſuam, & ſequätur me. Znſus ut palma florébit. icut cedrus Libani multipli- cabitur. . eus, qui nos. 772. . leſia apiéntiam ômnium antiquôrum. Xxliii. BOnzyenturs ‚Bälneo régii in E- trùria natus, cu infans incidiſſet in vitæ pericul, mater ejus vovit; ſi inde evaſiſſet, ſe eum religioni B. Franciſci dicaturam. Itaque ado- léſcens in Ordinem FF. Minôorum adſcribi vôluit : ubi Alexandro de Ales magiſtro, ad eã doctrinæ per- fectionem brevi pervénit, ut sépti- mo poſt anno libros Sententiarum Pariſus puůblice ſuma cum laude ſit interpretatus, quos étiam præclaris pPoſteà comentariis illuſtravit. Poſt ſex anños ſui Ordinis Generalis mi- niſter Romæ factus, ea prudéntiæ, ac ſanttitatis laude miniſtérium geſſit, ut in mnium ore & admi- ratiône eſſet. Invéni David. 747. Ulta ſcripſit, in quibus ſum- VI mam eruditionem cum pari pietâtis ardore conjüngens, lecko- 773 rem docéndo movet. Quem Gregô- rius X. ejus ſanctimoniæ & ſapién- tiæ fama comotus, Cardina lem & Epiſcopum Albanénfem creavit. Eumdem adhuc viventem beatus ThomasAquinas Sanctü appellavit. Cùm enim vitam S. Franciſci ſcri- bentem comperiſſet: Sinamus, in- quit, Sanctum pro Sancto laborare. Migravit ê vita pridie Idus Julii, in Concilio Lugdunéenſi, quinquagin- ta tres annos natus, multis éditis miraculis. Quem Xyſtus IV. Pon- tifex maximus rétulit insanctoôrum nmerum. Poôſui adjutôrium. 747. , Ex libro Moralium S. Gregorii Papæ, Ui poſt Orionas Hyadum nô- mine, niſi Doctôres ſanctæ Eccléſiæ deſignantur? Qui ſubdu- ktis Martyribus, eo jam témpore ad mundi notitiam venérunt, quo fides clariùs elucet: & repréſſa in- fidelitatis hieme, altiùs per corda fidélium ſol veritatis calet. Qui remôta tempeſtate perlecutionis, explétis longis noctibus infidelita- tis, tunc ſanctæ Eccleſiæ orti ſunt;, cùm ei jam per credulitatis vernum lucidior annus aperitur. Iſte eſt, qui agnte Deum, 247 os eſtis ſal terræ. ine tténdite, guid di- xexit. . 631. PIE XV. 1ULII. Similàbo eum. Amavit eum. XIy. Eus, qui hodierna die beatum Henricum Confeſsorem tuum, & terréni culmine impérii ad regnũ ætérnum tranſtuliſti: te supplices exoramus 3 ut ſicut illum, gratiæ tuæ ubertate præventum:illécebras ſæculi ſuperare feciſti: ita nos fa- cias, ejus imitatiône, mundi hujus blandiménta vitare, & à te pPuris mentibus peryenire. Per Dfifn. Enricus, cognoménto pius, è, ATDuce Bavariæ Rex Germaniæz Cc c 3 ac 724 4 ac poſtmodum Romanòrum Impe- rator, temporalis regni non con- tentus anguſtiis, pro adipiſcénda immortalitatis corona sédulam X terno Regi exhibuit lervitũtem. Adépto enim Imperio, Religioni Amplificandæ ſtudiosé incumbens, Eccléſias ab infide libus deſtrùctas, magnificentiùs reparavit, pluri- misque largitionibus & prædiis Jocupletavit. Monaſtéria, alia- Que Ioca pia vel ipſe ædificavit, Yel aflignatis redditibus auxit. Epiſcopatum Bambergenſem, hæ- veditariis opibus fundatum, bea- *% betro, Romanoôque Pontifici vectigalem fecit. Beénedictum o- Ktävum;, a quo., Impérii corônam accéperata profugum excépit, ſuæ- Que ſedi reſtituit. Hionéſtum fecit. 770. N Caſfinenſi Monaſterio gravi detentus infirmitate, à ſancto Behedicto,, inſigni miraculo fana- tus eſt. Romaânam Eccléſiam am- pliſſimo diplémate munerätus, eidem tuendæ bellum. advérsùs Sracos ſuscépit, & Apùliam, diù ab illis poſséſfam, recupera- Vit. Nihil ſine précibus aggre- di sölitus ,„ Angelum Dômini, Hfanctosque Martyres tutelares, Pto ſe pugnantes ante aciem in- terdum vidit: Divina autem pro⸗ ectus ope, barbaras nationes Precibus magis, quam armis ex- Hugnavit. Pannoôniam adhuc in- Hidélem, tradita Stéphano Regi ſo- roôre ſua in uxorem;, eoque hapti- Zato, ad Chriſti fidem perduxit. Virginitätem, raro exemplo, ma- rimonio junxit, ſanctämque Chu- nesündam, njugem ſuam, pro- ar uis Sus morti proximus illi- atam reſtituit. Amavit eum. 771. Enique rebus omnibus, quæ i Imperii honorem & utili- Katem pertinebant, ſumma Pru- déntia diſpoſitis, hiam „ religiotæ munificéntiæ ve- erifexæ virtutis ſuaviſſimum odo- em longé, latéque ctiffderat 5 anKitate⸗ cum iceptre clarior, 24 regni cleſtis premia, con- ſummagis vitz laboribus, . 06 mino vocitus eſt; anno ialutfe milleſimo vigeſime quarte. QCu- jus corpus in Eccleſia beatôrum Apoſtolôrum Petri & Pauli Bam- bergæ coônditum fuit: ſtatimque ad ejus tümulum multa miracu- la, Deo ipfum glorificante, Da- träta ſunt; quibus poſteà rite Drobaàtis, Eugenius tertius San- doôrum nuümero illum adlfcrip- t. Iſte homo perfécit. 771. in E- int lumbi veſtri præcincti. 9 XIix. . DIE XVI. WULII. Dum eſſet Rex. liqnig 776. zxit Ixxxvii. b initio. ve maris ſtella. Ixxxviii. Dignäre me laudare te, Virgo acrata. Da mihi virtütem contra ho- ſtes tuos. Dominus. Sancta Maria, fuccürre milſeris „ juva puſillanimes, refove flébiles, ora pro populo, intérveni pro Cle- ro, intercéde pro devoto temineo ſexu: séntiant omnes tuum juva- men, quicùmque célebrant tuam ſolémnem Commemorationem. Eus, qui beatiſſimæ ſemper Virginis, & Genitricis tuæ Ma- riæ ſingulari titulo Carmeli Ordi- nem decoräſti: concede propitius; ut cujus hodie Commemoratiô- nem ſolémni celebramus officio⸗ eius muniti prasidiis, ad gaudia fempiterna pervenire mereamur. 2 e illuſtr bas per Galliam; Italiam & Germas C Qui vivis. . Hic vir deſpiciens. Juſtum deduxit. li. rati6 eus;, qui. 773. ararum gic elh, nibi ſit glöria, Qui natus es de virgine. ancéta Maria Dei génitrix Virgo; Interceéde pro nobis. enite, exultemus. 1. uem terra. hen Acfari Deus i Kovebirur Un ſu Kolico ghis ſogue gulkicimol Dattärent: gui veſtig um liæ. oannis kti adven rum veri⸗ data, Eyal amplexat. dam affee (cujus ca ſeliciter tt Uuri ccepe in eo mo Ulias olim Fütginis t Iit, eide cellun co⸗ Kicut Fibano, & dion! gu⸗ Dedi ln lt ficu Anam ar D n0 duoti de, re eatiſlim⸗ tularem Qumobre uoute⸗ ulunt 6 o conkirm uspeenlie t nem harenk, Nomenela Centiſtima Denum F luod bei Ulit, ute eſtcerd eruentil gane. d eclelan iK bus doen e nius leniut⸗ illun Aktrit n . 1. n tuten ℳn/ kccitte b 8letoſeken interren 0 erotolt nnes tulnt cleben“ jemoket eati ſine 4 Benuttichi alo CrNe, Oncele hillie Conmenc,, amns hrl 8is)3 enit Nelei clent 1t. . i⸗ 771 8 6 beſt genut ſi is. wi ie * 8 tella⸗ 40 Täpientia habito. Adjuᷣvbit 8Am, Deut dültu ſuo. Deus in médio ejus: non com- Movébitur. Um ſactâ Pentecoſtes die Apéô- ſtoli cœlitùs afflati, variis lin- guis loqueréntur, & invocâto au- guſtiſſimo jeſu nomine mira multa patrarent: viri plurimi (ut fertur,) qui veſtigiis ſanctorum Propheta- rum Eliæ, ac Eliſæi inſtiterant, & Joannis Baptiſtæ præconio adChri- ſti advéntu comparati fuerant’, re- rum veritate perſpécta, atque pro- bata, Evangélicam fidem conféſtim amplexati ſunt, ac peculiari quo- dam afféctu beatiſſimam Virginem (cujus collôquiis ac familiaritâte ſeliciter frui potuére) adeò vene- rari cœpérunt, ut primi omnium in eo montis Carméli loco; ubi Elias olim alcendéntem nébulam, Virginis typo insignem, conſpéxe- rat , eidem puriſflimæ Virgini Sa- cellum conſtrùxerint. Sicut cedrus exaltäta ſum in Pibano, & ſicut cy préſſlus in monte Sion: quaſi myrrha electa; Dedi ſuavitaiem, odoris. Et ſicut cinnamomum, & bãal- Kämum aromatizans. Dedi. D novum ergo Sacellum ſæpè uotidie convenientes; ritibus recationibus, ac laudibus eatiſſimam Virginem, velut ſin- gulàremOrdinis tutélam colebant. Quamobrem Fratres beaâtæ Mariæ de monte Carmélo paſſim ab om- nibus appellari cœpeérunt, eumque titulum Sumi Pontifices non mo- do confirmäârunt, ſed & Indulgén- tias peculiares iis, dui eo titulo vel Ordinem,velFratres singulos nun- cuparent, conceſsére. Nec verò nomenelatůram tantùm magnifi- centiſlima Virgo tribuit, & tutélam, verum & insigne ſacri Scapularis, quod beato Simoôni Anglico præ- buit, ut cœléſti hac veſte Ordo il- le ſacer dignoſceretur, & à malis ingruéêntibus protegerétur. Ac de- 5 2 2* 775 mum eùm elim in EurôpaOrdo eſ- ſet ignotus, & ob id apud Honòô- rium tértium non pauci pro illius extinctione inſtarent, aſtitit Ho- norio noctu piiſſima Virgo Maria;, planeque juſſit, ut Inſtitutum, & omines benigne complecteré- tur. Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut 661, & formoſa tamquã Jeruſalem? Vidérunt eam filiæ Sion, & bea- tam dixérunt, & Reginæ laudave- runt eam. Et ſicut dies verni circú⁴mda- bant eam flores rosarum, & lilia convallium. Vidérunt. On in hoc tantùm ſæculo Or- Jdinem ſibi tam accéptum mul⸗ tis prærogativis beatiſſima Virgo inſignivit, verùm & in alio (cùm ubique & poténtia & miſericôrdia plúrimûm valeat) filios in Scapu- laris ſocietâtem rélatos;, qui abſti- nentiam mòdicam, preceésque pau- cas eis præſcriptas frequentarunt, ac pro ſui ſtatus ratiôòne caſtitatem coluérunt, matérno planè affectu, dum igne purgatôrii expiantur, ſo- lari, ac in cœléſtem patriam ob- tentu ſuo quantocvus pié créditur efférre. Tot ergo tantisque bene- ficiis Ordo cumulafus, olémnem beatiſſimæ Virginis Commemora- tiônem ritu perpétuo ad ejùsdem Virginis gloriam quotannis cele- brandam inſtituit. Ornatam monilibus filiam Jerů- ſalem Dominus concupivit: Et vidéntes eam filiæ Sion, béatiſſi- mam prædicavérunt, dicéntes: Unguéntum effüſum nomen tuu. Aſtitit Regina à dextris tuis in Veſtitu deaurato, circumdata va= rietàate. Et vidéntes. léria Patri. Unguéntum. oquente Jefu. . 8630. 5 Felix namque es ſacra virge Marfa, & omni laude digniſlima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ?: Ghriſtus Deus noſter. ra pro pôpulo, intérveni pr clero, intercéde pro devôto femineo ſe- xzu: séntiant omnes tuum juyva- men, quicúmque célebrant tuam ſolemnem Commemorationem. uia. . 2 Cce AD 75. A 5 L A UD ES, Dum eſſet Rex. ah lIxxxiii b initio. 12 Q glorioſa Virg. Ixxxiii. Diffúfa eſt gratia in labiis tuis. .. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Caput tuum ut Carmélus, & comæ Sapitis tui, ficut pürpura Regis vincta canalibus„ allel. . eus, qui beatiſſimæ. 774. IXxxiii. 774 Gloôria Libani data eft ei ; decor Carmeli, & Saron, allel. BIE XV. 1GLII. Similabo eum. Amavit eum. Eus, qui nos beaâti Aléxii Con- feſsòris tui annua ſolemnitate Iætificas: concede propitius; ut cu- Jjus natalitia còlimus, étiam actio- Res imitémur. Per Dominum, Léxius Kömanorum nobiliſhi- mmus, propter eximium Jeſu Chriſti amorem prima nocte nup- tiärum peguliari Dei moônitu relin- duens intactam ſponſam, illũſtrium orbis terræ Eccleſiarum peregrina- tionem fufcépit. Quibus in itine- Iibus cùm ignoôtus ſeptemdecim aunnos fuiſfet, aliquando apud Edéſ- Ex libro Moràlium S. Gregôni Papæ. Eridétur juſti ſimplicitas. Hu- jus mundi ſapientjia eſt, cor machinationibus tégere, ſenſum verbis velare: quæ falſa ſunt, vera oſtendere; quæ vera ſunt, falſa demonſtrare. Hæc nimirum pru- dentia uſu à juvénibus ſcitur, X à pùeris pretio diſcitur: hanc qui ſciunt, ceteros deſpiciendo ſuper- biunt: hanc qui neiciunt, ſubjecti & timidi in aliis mirantur:; quia ab eis hæc éadem duplicitatis ini- quitas, nomine palliata diligitur, dum mentis pervérſitas urbanitas vocàâtur. Hæc ſibi obſequentihus pracipit honoôrum cülmina quære- re, adepta temporalis gloriæ vanita- te gaudere, irrogata ab aliis mala multipliciùs réêddere: cùm vires sůppetunt;, nällis reſiſtêntibus cé- dere, cùm virtůútis poſſibilitas de- eſt, quidquid explére per malitiam non valent, hoc in pacifica boni- tate ſimulare. Amavit eum. 771. T contra, ſapientia juſtôrum eſt, nil per oſtenſionem finge- re, ſenfum verbis aperire, vera ut ſunt diligere, falſa devitare, bo- na gratis exhibére, mala libentiùs toleräre, quàâm fäcere, nullam in- jüriæ ultionem quærere, pro veri- tate contuméliam lucrum putare. Sed hæc juſtôrum ſimplicitas deri- détur, quia ab hujus mundi ſapien- tibus puritatis virtus fatüitas cré- ditur. Omne enim, quod innocén- ter äagitur, ab eis proculdubio ſtul- tum putaâtur: & quidquid in pere véritas approbat, carnali ſapientiæ fatuum sonat. Quid namque ſtul- tius vidétur mundo, quàm mentem verbis oſtendere, nil eallida machi- am 1 . . . — 5 1 jurii fam Syriæ urbein per imaginem natioône ſimulare, nullas injüriis anctiffimæ M ariæVirginis eins no- mmne divulgto, inde navi d téſſit. d portum Romanum appüulſus, à Patfe ſuo tamquam alienus vauper hofbitio CCIpitur: apud quem om- nibus ineognitus, cùm decem & ſentem annos vixiſiet, relicto ſeri- Pto ſui nominis, sanguinis, ac to- tius vitæ curſus migravit in cœlum Innecçentio primo ſummo Ponti- ce. Honéſtum feecit. 770. contumelias réddere, pro maledi- céntibus orare, paupertatem quæ- rere, poſséſſa relinquere; rapiénti non resiſtere, percutienti alteram maxillam præbére. . Iſte homo perfécit. 771, cce nos reliquimus. liii. DlE os. Eus, ad and ne luctänti chatitatis eus, quel tuin nobis Ge; ut in Vincere &: eoronam Hic uſtum ſſto Letin Eis lum! Dhoroſæ & dolere: da tücdine de le. ber De Amllun 5 Diocet lunn fn lerigenatia ler quieten 1en in de ſi puer tlum p. olescen⸗ , ſeel Indulfir 4 Nen bens: ſelne Friti dentimahe herülus, 1 un 8, Cetii l eſgictende⸗ neiclunt,li ient hſtento afele,I uctun E ſinnl 4 „,e I. ſecit ſn guir⸗ laen iterum factus eſt; DIE XVIII. JULII. 4 Meruit Supré- Eus, qui ſanctum Camillum, ad animaârum in extremo agoô- ne luctäntium ſubsidium, ſingulari charitatis prærogativa decorâſti 3 ejus, quæſlumus, meéritis, Spiri- tum nobis tuæ dilectiônis infun- de; ut in hora éxitus noſtri hoſtem vincere & ad cœléſtem mereamur corônam pervenire. Per Düäm. Hic vir deſpiciens. Juſtum deduùxit. li. eus, qui. Iſtorum eſt enim. Lætamini in Domino. xxvii. Eus, qui nos concédis ſanctô- rum martyrum tuorum Sym- phorôſæ & filiorum ejus nataſitia colere:; da nobis in ætérna beati- tudine de edòrum ſocietate gaudé- re. Per Déôminum. Cmillus Bucclänici Theâtinæ Diceceſis Oppido ex nobili Lel- liorum familia natus eſt, Matre ſexagenaria, cui gravidæ viſum eſt per quiétem, puerulum Crucis ſigno in péctore munitum, & àg- mini puerôrum idem ſignum ge- Kantium præeuntem, ſe peperiſſe. Adoléscens rem militarem ſecu- tus,„ ſæculi vitiis aliquäamdiu indúlſit; donec vigéſimum quin- tum agens ætaàtis annum, tanto ſu- pérnæ gratiæ lümine, Divinæque offenſæ dolore corréptus fuit „ Ut ubeérrimo lacrymarum imbre illicò perfúſus 772 jus tibia iterâtò recrudeſcenre,Di- vinæ Providéntiæ majoôre de eo di- ſponéntis conſilio, humiliter ſe ſubjecit, ſuique victor, illius Re- ligiônis bis expetitum, & ſuscep- tum habitum bis dimiſit. Honęéſtum fecit. 770. Omam profeéctus, in Noſocô- mium, quod Inſanabilium dici- tur; recéptus eſt, cujus étiam adminiſtrationem, ob perſpécas ejus virtútes ſibi demandatam, ſumma integritate, ac ſolicitudine veré patérna perégit. Omnium æ- grörum ſervum ſe réputans, eò- rum ſtérnere léctulos, fordes tér- gere, ulcéribus medéri, agonique extrémo piis précibus, & cohor- tationibus opem fferre, ſolémne habuit; quibus in muneribus præ- clara præbuit admirabilis patien- tiæ, invictæ fortitúdinis, & he- roicæ charitatis exémpla. Verùm, cùm animarum in extrémis peri- clitäantium, quod unicè intendé- bat, levamini ſubſidium litterarum plurimùm conferre intelligeret . triginta duos annos, natus, in pri- mis gramaticæ elementis tyroci- cinium inter púeros iterum lubire non erũbuit. Sacerdôtio péſteà ri- tée initiätus, nonnuůllis ſibi adjún- ctis sociis, prima jecit Congrega- tiônis Clericôrum Regulartium In- firmis miniſtràäntium fundamenta 2 irrito conatu obniténte humani generis hoſte: Nam Camillus cœ- léſti voce e Chriſti crucifixi „ ma- nus étiam de ligno avuúlſas admi- räando prodigio protendentis, Si- mulacro, emiſſa, mirabilhiter con- firmatus, Ordinem ſuum à Sede Aboſtolica approbari obtinuit, Ssodalibus quarto obſtrictis maxi- mè arduo voto, Infirmis, quos anteâctæ vitæ ſordes in- deſinénter abſtérgere, novumque induere höminem, firmiter decré- feſliònibus erat, comprobavit, dum verit. Quare ipſo, quo id céônti- git, Purificatiônis Beatiſſimæ Vir- ginis feſto die, ad Fratres Minô-⸗ res, quos Capuccinos, vocant , cônvolans, ut eorum número ad- ſcriberetur, ſummis Précibus exo- ravit. Voti compos femel, atque fac ſed fœdo ulcere, due aliquando laboraverat;, in e- étiam peſtis infécerit, miniran- di. Quod Inſtitutum, quam foret Deo accéptum, & animarum ſa- luti proficuum, Sanctus Philippus Neérins, qui Camillo à ſacris con- ejus alümnis decedéntium agoni opem feréntibus, Angelos ſugge-⸗ rentes verba;, ſæpius ſe vidiſſe te- ſtatus eſt. Amavit eum. 771 £ Rétioribus hisce vinculis, æ- grotantium miniſtério manci- patus, mirum eſt, qua alacritate CcCS nullis null⸗ fratus labéribus, nullis de- térritus vitæ periculis, diu, no- Kuque, ad ſuprèemum usque ſpi- rxitum, eôrum commodis vigila- verit. Omnibus ômnia factus, vi- lIiſſima quæque officia demiſſiſſimo obséquio, flexisque plerumque genibus, véluti Chriſtum ipfum çérneret in infirmis, hilari, prom- prôque animo arripiebat: utque omnium indigéntiis præſto eſſet, Generalem Ordinis Præfecktüram;, coœlique delicias, quibus in con- templatione defixus affluebat, ſpõ- te dimiſit. Paternus vero illius er- ga miſeros amor tum maximè ef- fulſit, cum & Urbs contagioſo morbo primüm, deinde extréma annonæ laboraret inépia, & Nolæ in Campania dira peſtis graſſarétur. Tanta denique in Deum, & proô- Ximum charitate exarſit »ut Ange- lus nuncupari; & Angeloôrum a- pem in vario itinerum diſcrimine experiri promererétur. Prophetiæ dono, & gratia ſanitäàtum prædi- cus „ arcana quoque cordium in- Ipéxit; ejsque précibus nunc ci- aria multiplicata ſunt, nunc aqua vinüů convérſa. Tandem vigiliis, E in jejuniis, & aſſiduis attritus labori- bus, cùm pelle tantum, & ôſü- bus conſtare viderétur, quinque moléſtis æque ac dintinis morbis, quos Mifericoôrdias Domini appel- labat, fôörtiter toleratis, Sacra- méntis munittus „ Romæ inter ſuaviſſima Jeſu & Mariæ nômina, ad ea verba: Mitis , atque feſtivus Chriſti Jeſu tibi aſpéctus appareat: qua prædixerat hora, obdormivit in Domino, pridie idus Julii, anno ſalũtis milléſimo ſexcentéſi- mo décimo quarto, ætatis ſuæ ſexa- m quinto; Quem plüribus il- uſtrem miraculis, Benedictus XIV. ſolemni xitu Sanctôrum faſtis ad- ſcripſit. Iſte homo perfecit. 771. L. ectio fanéti Evangelii fecúndum Joãnnem. N illo témpore: Bizit Jeſus dif- cipulis ſuis; Hoc eſt præcéptum meum;, ut diligatis invicem, ſicut diléxi vos. 6Et reliqus. Homilia S, Auguſtini Epiſcopi. Oid püùtamus;, Fratres mei; numquidnam folum ejus de ifa dileſtione mandtum eſt, qua diligimus invicem? Nonné eſt & aliud majus, ut diligamus Deum? Aut verò, de ſola Deus nobis di- lectiéene mandavit, ut alia non re- quiramus? Tria certe comméndat Apôſtolus, dicens: Manent autem Fides, Spes, Charitas, tria hæc; major auté horum eſt Charitas. Et ſi in Charitate, hoc eſt in dilectioô- ne, cõcludúntur duo illa præcépta, major tamen dicta eſt eſſe, nõ ſola. De Fide igitur nobis quàm multa mandata ſunt, quam multa de Spe: Quis poteſt cuncta colligere, quis enumerando ſufficere? Sed intueâ- mur, quod ait idem Apôſtolus: Plenitûdo legis Charitas. Iſte eſt, qui ante Deum. 771. Bi ergo Charit5 eſt, quid eſt; quod poſſit deeſſe? Übi autem non eſt, quid eſt, nõ poſſit prodeſſet Dæman credit, nec diligit, qui non credit. Fruſtra quidem ; ſed tamen poteſt ſperare veniam, qui non di- ligitꝛnemo autem poteſt deſperare, qui diligit. Itaque, ubi dilêctio eſt, ibi neceſſario Eides, & Spes: & ubi diléctio proöximi, ibi necetfsario etiam diléctio Dei. Qui enim non diligit Deum, quémodo diligit prézimü, tanquam ſe ipſum Quan- doquidem non diligit & ſe ipſum; eſt quippe impius, & iniquus: qui autem diligit iniquitàté non planè diligit, ſed odit animam ſuam. Sint lumbi veſtri. 772. ; Ymphorefa Tiburtina, Getuͤlü martyris uxor, ex eo ſeptem i- Nos peéperit ; Crescéntium, Juliz- num, Neméſium, Primitivum, Ju- ſtinum, Stacteum, & Eugenium; ui omnes propter Chriſtianæ fidei prefeſſiéônem unà cum matre; Ad- riäno Imperatôre , compré enſi ſunt. Quorum pietas multis variis- que tentata ſuppliciis, cum ſtabii⸗ permanéeéret, mater, quæ filiis fidei magiſtra fûerat; dux eisdem à martyrium éxtitit. Nam ſaxo à collüm alligato;, in profluêntem dejicitur, cujus corpus con uisi- t à fratre ejus Eugénio ſepe itur. Poſtridie ejus diei, qui fuit dect- moquinto Kaléndas Augüſti - tem fratres singuli ad palum alli. gati, varie iunt ikterfecti. Cres- . cêntio elntio gut uliino pee ſocor tran ilcitur Denbratim tonnpitur: (us parten le Deo 5 1e. Corpe o'ecta 1b Urbe!. Mam trans lleſta ſanck eDeum he ere 4, teneam kimns; lehit, fac ſeſ l emitur t alletlie ſgunt honm ſetuk, ach, li vos, H Chriſtus, ni um Chriſte micenn gil loſtram dile Non ad ho gula nec i Poprer le dilig⸗ heimn Clis ſio in ömn eMohtere, Unnig in o ebeum ri capil Lrultadr dl pumn’ 190 1ol, 65 eo e céntie guttur ferte fransfigitur?: Juliano pectus confoditur: Nemé- ſio cor transverberatur: Primitivo trajicitur umbilicus: Juſtinus membratim ſecatur: Stacteus telis configitur;: Eugenius à péctore in- duas partes dividitur. Ita o&ιο hoô- ſtiæ Deo gratiſſimæ funt immola- tæ. Coôrpora in altiſſimam fôveam Projécta funt via Tiburtina nono ab Urbe lapide: quæ péôſteà Ro- mam translata, condita ſunt in Ec- eléſia ſancti Angeli in piscina. e Deum laudamus, II. Oe ergo præcéptum Dômini teneamus, ut nos invicem di- ligimus; &, quidquid aliud præ- cepit, faciémus: quoniam quid- quid eſt aliud, hic habémus. Dil- cernitur quippe iſta dilecétio ab il- la dilectione, qua ſe invicem di- ligunt hômines; nam ut discerne- rétur;, adjanéktum eſt: Sicut di- lexi vos. Ur quid enim diligit nos Chriſtus, niſi ut regnare poſsimus cum Chriſto: Ad hoc ergo, & nos invicem diligamus, ut dilectionem noſtram diſcernamus à cæteris, qui non ad hoc ſe invicem diligunt, quia nec diligunt. Qui autem ſęꝑ, Propter habéendumDeum diligunt, ipfi ſe diligunt, ergo ut ſe diligant, Deum diligunt. Non eſt hæc dilé- ctio in omnibus hominibus: Pauci ſe proptéreaà diligunt, ut ſit Deus omnia in omnibus, e Deum laudamus. II. Veſtri capilli. Exultabunt. Xxxx. V D DIE IX. JUTII. Rſe Confeéſſor. Eus, qui ad evangelizaändum paupéribus, & Ecoleſiaſtici Ordinis decorem promovéndum, beätum Vincéntium Apoftolica virtúte roboraſti 2 præſta, quæſu- mus; ut cujus pia mérita venera- mur, virtutum quoque inſtruamur ezémplis. Per Déôminum. Hie vir deſpiciens, Juſtum deduzxit. li. Incentius à Paulo, natione Gallus, Podii non procul ab Aquis Tarbellis in Aquitania na- tus, jam tum à puero eximiam in bhauperes charitatem præsetulit. A cuſtodia paterni gregis ad litteras evocatus, humanas Aquis, Divinas tum Tolofæ, tum Cæſarauguúſtæ di- dicit. Sacerdotio initiatus, ac Thee- logiæ laurea infignitus, in Turcas incidit, qui captivum in Africam abduxérunt: ſed in captivitate po- ſitus herum ipſum Ghrino rurlus lucrifecit. Cùm eo igitur ex barba- ris oris, opitulante Deipara , ſeie proripiens, ad Apoſtolica limina iter inſtituit. Unde in Galliam reverſus, Clippiaci primum, mox Caſtellionis Parocias ſanétiſume rexit. Renuntiatus à Rege pri⸗ marius Saerôrum Miniſter in Gàâl- liæ trirémibus, Mirum quo zelo , & ducum, & remigium ſaluti 6⸗ Deram posuerit. Monialibus Vi- ſitationis à ſanécto Franciſeo Sa- leſio præpôſitus, tanta prudéntia per anos circiter quadraginta eam curam ſuſtinuit, ut maximè com- probaverit judicium Sanctiſſimi Præſulis, qui Sacerdotem Vincén- tio digniorem nullum ſe noſſe fa⸗ tebatur. Honéſtum fecit. 770. Vangelizandis paupérihus „ præsertim ruriculis, ad decré- pitam usque ætatem indeféſſus in- cubuit, eique Apôſtôlico 6peri tum ſe, tum Almnos Congre- gatiônis, quam ſub nomine Pres- byterôrum Sæcularium Miſlionis inſtituit „ perpétao voto à San- cta Sede confirmato fpeciatim ob- ſtrinxit. Quantum autem au⸗ gendæ Cleri diſciplinæ allaborave= rit, teſtantur erécta majiorum Clericorum Seminaria: Colla⸗ tiénum de divinis inter Sacerdéô= tes frequéntia, & ſacræ Ordina- tioni præmittenda Exercitia z ad quæ, ſicur & ad pios laicorum secéſfus „ Inſtitti ſui demicilia libénter patére véluit; inſuper ad amplificandam fidem , *½ Dietä⸗ 7 7⁸0 . tem, evangélicos miſit operaà- rios, non in ſolas Galliæ pro- vincias, ſed & in Italiam, Po- lontam, Scotiam , Hibérniam, atque ad Barbaros, & Indos. Ipfe vero, vita functo Ludoyi- co décimo têrtio, cui morién- ti hortatur adſtitit „ à Regina Anna Auſtriaca Matre Ludovici décimi quarti in sanctius Consi- lium accitus, ſtudiosiſſimèe egit, ut nonniſi dignioôres Eccléſiis, ac Monaſtériis præficeréntur 3 Civiles diſcôrdiæ, ſingularia cer- tamina, ſerpéntes erröres, quos ſmul ſenſit, & exhoôrruit, am- putaréntur, debitaque judiciis A- poſtolicis obediéntia præſtarétur ab omnibus. Amavit eum. 771. Ullum fuit calamitatis ge- XAnmnus, cui paternè non occur- ferit. Fidéles ſub Turcarum ju- go geméntes: infantes expoôſi- tos: juvenes dyſcolos: virgines periclitantes: Moniales diſpeér- sas : mulieres lapfas: ad triré- mes damnatos i& peregrinos infir- mos: artifices invalidos: ipsôs- que mente captos, ac innumeros mendicos ſubsidiis „ & hoſpitiis etiamnum ſuperſtitibus excepit;, ac pièé fovit. Lotharingiam, Campaniam, Picardiam, alias- que Regiones peſte, fame, bel- loque vaſtatas prolixè refécit. Plurima ad perquirendos, & ſub- levandos miileros Sodalitia funda- vit ; inter quæ célebris Matrona- rum coœtus, & laté diffuùſa ſub noômine charitatis Puellarum So- cietas. Puéllas quoque tum de GSruce, tum de Providéntia, ac ſanctæ Genovefæ ad ſequioris ſexus educationem erigéndas cura- vit. Hæc inter, & alia graviſſima negôtia Deo jugiter inténtus, cunctis affabilis, ac ſibi ſemper conſtans, ſimplex, rectus, hù- milis, ab honoôribus, divitiis, ac deliciis ſemper abhorruit: au- ditus dicere: Rem nullam ſfibi placére, præterquam in Chriſto Jeſn, quem in ômnibus ſtudébat Imitâri 3 côrporis demum affli- GKatione, laboôribus ſeniôque at- tritus ;I die vigéſima séptima Sep- témbris, anno ſalutis ſupra mil- léſimum ſexcentéſimo ſexageſi- 5 mo, æztatis ſuæ odtogéſimo quin- to, Pariſiis in domo ſancti Làâ- zari, quæ caput eſt Congrega- tiônis Miſſiônis „ placide obdor- mivit: quem virtutibus, méri- tis, ac miraculis clarum Cle- mens Duodecimus inter Sanctos rétulit, ipsius celebritati die dé- cima nona menſis Julii quotannis aſſignata. Iſte homo perfécit. 771. eſignàvit Dôminus. . XI. Iſte eſt, qui ante. xlix. Sint lumbi veſtri. 1. DIE XX. JUIII. Veni sponſa. Spécie tua ndulgéntiam. v. uoôniam hoôdie natalis eſt Virginis. n lix. D IE xXxXI. 1ULI/‚I. Veni ſponſa Chriſti, àccipe corònam, quam tibi Dominus præparavit in æternum. Specie tua, & pulchritúdine tua- Intéende, proiperé procede, regna. Xaudi nos Deus ſalutäris no- ſter: ut ſicut de béatæ Praxcédis Virginis tuæ feſtivitate gaudemus: ita piæ devotionis erudiamur afe- du. Per Dominum. Raxédes, Virgo Romina, Pu- dentianæ virginis ſoror, Mar- co Antonino Imperatore Chriſtia- nos perſequente, eos facultati- bus, opera, conſolatione, & om- ni charitatis officio proſequebatur. Nam alios domi occultabat, alios ad fidei conſtantiam hortabatur:: aliorum corpora ſepeliebat: iis qui in carcere inclúſi erant, qui 1¹ ergaſtulis exercebantur, nula 16 déerat. Quæx, cùm tantam COhri- ſtianérum ſtragem jam ferre noß poſſet; Deum precata eſt, t mori expediret, ſe è tantis malis eriperet. Itaque duédécimo Ea- leéndas Auguſti ad pietaâtis præmis vocatur in cœlum. Cujus corbi igel ſororis bdu iluum eſt tetio brisct eDeum! DIb Dutn eſſet Dominus. Moi Procul retlunn eſ iti lui, & Ater ſ Cum Hammas: Geluque möre cul Dedes be lqyare fiet Comis, & dſare ne eyulchro⸗ IUnnces nee lellit timo Vera, ( TInoln T corda r lu reice Vidique ſu deur klit, eclum el Dickie⸗ Rropten Aternum, Niliet e Kic ut cog uitindom Utanbigrn 1 ſeclsde⸗ inre peie Duin ſl edes eus, Perlecit winus 1 ,gui amte i lumbi rett! I. Lll. 4 ulgentian, 4 . böninn odtt 11 Ni van lhi l Ztetnun. pule⸗ rolpete Its Deus lu Ktiriate /, nis erucd. inunn, lo onn⸗ iuni ſ lnhrinſe, te, eh vnclnon, idio nol i D ntinn it, nn ſee inelil er, en t à Paſtore Presbytero in patris & ſorôris Pudentianæ ſepulchrum illatum eſt, quod erat in cœme- tério Priscillæ via Salaria. e Deum laudamus. II. DIE XXII. JULII. Dum eſſet. zud 783. Dominus. liv. Uliêerem fortem quis iùvéniet? Horocul„ & de ùltimis finibus prétium ejus. Confidit in ea cor viri ſui, & ſpôliis non indigebit. Ater ſupérni lùminis, Cùm Magdalénam réſpicis; Flammas amoris éxcitas; Geluque ſolvis pectoris. moôre currit saucia Pedes beatos üungere; Lavare fletu, tergere Comis, & ore lambere. dſtare non timet Cruci; Sepulchro inhæret anxia, Truces nec horret milites; Pellit timorem Charitas. vera, Chriſte, Charitas 9 Tu noſtra purga crimina; Tu corda reple gratia, Tu redde cœli præmia. atri, ſimúlque Filio: Tibique ſancte Spiritus, Sieut fuit, ſit jugiter Sæclum per omne gloria. Amen. Diffúſa eſt gratia in labiis tuis. Proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. Mulier, quæ erat in civitàte peccà- trix, ut cognoôvit, quod Jeſus accu- buit in domo Simonis leprôſi, attu- lit alabaſtrum unguenti, & ſtans re- tro ſecus pedeseſu, lacrymis cœpit rigare pedes ejus, & capillis ca- pitit ſui tergebat, & oſculabatur pedes ejus, & unguênto unguébat. „Eatæ Mariæ Magdalénæ, quæ- ſumus Domine, ſuffragiis adju- vemur, cujus précibus exoratus; quatriduanum tratrem Lazarum vivum ab inferis reſuſcitàâſti. Qui vivis & regnas. audémus Deum noſtrum, In converſione Maxiæ Magdalénæz. ixit . 7⁸1r enite. 1. Aria caſtis 6ſculis Lambit Dei veſtigia: Fletu rigat, tergit comis» Detérta nardo pérlinit. eo Patri ſit gloria;, Ejusque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito, Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Ixiv. De Cähticis canticorum. IN létulο meo per noétes quæſivi quem diligit anima mnea: quæſivi illum, & non inveni. Surgam, & circuibo civitäatem: per vicos & platéas quæram, quem diligit ani- ma mea: quæſivi illum, & non invéni. Invenérunt me vigiles, qui cuſtôdiunt civitatem: Num quem diligit anima mea, vidiſtis ?² Paululùm cùm pertansiſſem eos, invéni, quem diligit anima mea: tenui eum, nec dimittam, donec in- troducam illum in domum matris meæx, & in cubiculum genitricis meæ. Maria Magdaléène,; & altera Maria ibant dilúculo ad monumén- tum: Jeſus, quem quæritis, nõ eſt hic: ſurréxit, ſicut locutus eſt: præcedet vos in Galilæam, ibi eum videbitis. Et valdè manè unà ſabbatòrum Véniunt ad monuméntum, orto jam ſole: & introcuntes vidérunt juvenem ſedeéntem in dextris, qui dixit illis. Jeſus. Uis mihi det te fratrem men ſugéntem ubera matris meæ;, ut invéniam te foris, & deoôfſcu- ler te, & jam me nemo deſpiciat? Apprehéndam te, & ducam in do- mum matris meæ: ibi me docé- bis, & dabo tibi pëculum ex vi- no condito, & muſtum malôrum granatorum meoôrum. Læva ejus sub capite meo, & déxtera Hllius amplexabitur me. Adjúùro vos fi- liæ Jeruſalem, ne ſuscitetis, ne- que evigilare faciatis dilééctam » donec ipſa velit. Congratulamini mihi omnes» qui diligitis Döominum: quia quem quærébam „ apparuit mihli: Et dum flerem ad monumén- tumgs 2 eum, vidi Dôöminum meum, allel. Recedentibus diſcipulis, non Yecedebam, & amoris ejus igne ſuccenſa ardébam deſidério. Et dum. Uæ eſt iſta, quæ aſcéndit de desértos deliciis affluens, in- nixa ſuper dilectum ſuum: Sub ar- bore malo ſuicitavi te: ibi corrúp- ta eſt mater tua, ibi violata eſt genitrix tua. Pone me ut ſignacu- lum ſuper cor tuum, ut ſignaculum ſaper brachium tuum: quia fortis eſt ut mors dilectio, dura ſicut in- fernas æmulatio: lampades ejus, lampades ignis, atque flammarum. Aquæ multæ non potueérunt extin- guere charitatem, nec flumina ob- zuent illam. Tulerunt Döminum meum, & neſcio, ubi poſuerunt eum. Di- cunt ei Angeli: Mülier quid plo- ras? ſurréxit, ſicut dixit : Præcédet vos in Galilæam, ibi eum videbitis. Dum ergo fleret, inclinaàvit ſe, & proſpéxit in monuméntum, & vidit duos Angelos in albis ſedén- tes, qui dicunt ei. Præcédet. NMoôria Patri. Præcédet. Sermo §. Gregôrii Papæ. Maris Magdaléne, quæ füerat lin civitate peccâtrix, amândo veritatem, lavit lacrymis mãaculas eriminis, & vox veritâtis implé- tutr, ‚qua dicitur: Dimiſſaà ſunt ei peecata multa, quia dilexit mul- tum. Quæ enim prius frigida pec- cando remänſerat „ poſtmodaâm amando fortiter ardébat. Quæ à monuménto Domini, étiam dilſci- pulis recedentibus, non recedebat: exquirébat, quem non invénerat: flebat inquiréndo, & amoris ſui igne ſuccenſa, ejus, quem abla- tum credidit, ardebat deſidério. Unde contigit, ut eum ſola tunc videret, quæ remanſerat, ut quæ- zeret: quia nimirum virtus boni Speris perſeverantia eſt. Propter veritatem. 727. Uæsivit ergo priüùs, & mi- énime invenit: perſeveravit, ut quæreret, unde & contigit;, ut in- veniret, actumque eſt, ut deſidé- kia dilata créſçerent, & creſcen- Tuus tia caâperent, quod inveniſſent. Hinc eſt enim, quod de eodem ſponſo Eccléſia in Canticis canti- côrum dicit:; In léctulo meo per noctes quæsivi, quem adiligit ani- ma mea. Diléctum namque in lé- ctulo quærimus, quando in præ- séntis vitæ aliquantula réquie Re- demptêris noſtri deſidério ſuſpira- mus. Per noctem quærimus: quia etſi jam in illo mens vigilat, tamen adhuc culus caligat. . Dilexiſti juſtitiam. 727. Ed qui diléétum ſuum non in- wenit, reſtat, ut ſurgat, cività- tem circùmeat, id eſt, ſanctam ele- tioône percúrrat: per vicos eum & platéas quærat id eſt, per angũſta & lata gradiéntes aſpiciat, ut ſi ua invenire in eis valeat, eſus ve- Igia exquirat: quia ſunt nonnuͤlli eétiam vitæ ſæcularis, qui imitan- dum äliquid häbeant de adctione virttis. Quæréntes autem nos vi- giles invéniunt, qui cuſtôdiunt ci⸗ vitatem: quia ſancti Patres, qui Eccléſiæ ſtatum cuſtôdiunt, bonis noſtris, ſtùdiis occurrunt, ut ſuò vel verbo vel ſcripto nos doceant. Quos,ců paululùm pertransimus, invenimus, quem diligimus. Quia Redemptor noſter, etſi humilitate homo inter hömines, divinitate tamen ſuper homines fuit. Fallax gratia. 727. Lectio ſancti Evangélii ſecuùndùm Lucam- N illo témpore: Rogabat Jeſum quidam de Phariſæis, ut mandu- caret cum illo. Et ingréſſus do- mum Phariſæi diſcúbuit. Et reli- ua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Vangélium cùm legerétur; at- tentiſſimè audiſtis: & res geſta narrata, atque versata eſt ante ocu- los cordis veſtti. Vidiſtis enim non carne, ſed mente, Dôminum Jeſum Chriſtum in domoPhariſæi recum- béntem, & ab illo invitatum non faſtidiéntem. Vidiſtis étiam in ci-= vitäte mulierem famoſam, male ütique fama; quæ erat peccatrix;, nô invitatam irruiſſe convivio, ubi medicus recumbébat, & quæ= siſſe le pia in ens guaſi Npottüna de tiid,gnanto Umad ſanan Alem vene s ſuum Eler clemen Püderarit 8 Rpanenn o Cllit estütio es Anote lucetn rumkccléſiam mente & inquiſi- beeltt er⸗ (ADoni, ue cinmale 11 guer laymng cordi ees obeeui⸗ Isſisz tetüt Mneinloge Nen Momebat Aencebat 0 mnbm iinde Eenco,unkene luns, gu in, Elun Chridun Pettt hominn Pibus lſttis Aeund Recece Fe tinere, m Ntizit Dhlieten, Detnum Umatum lecal orem Domi Cbem zidi Pen eredidi. Erncwit nunn ie em. löria bati 1 laniſee ini 1od inferle grod de ddn Cemiicig eni lecklo neo n (um no; lutgr cht nene Aimue in ſun re tis, gli int kant Ge he 6s Autenn Me li cuſtodiun⸗ cti Laltes ſociunt, cürtunt, ll 10 ns Ctei n geltten ligimns E Uines, Anund ines fuin ſris, N u r iigrelt Gbuit. 5. gin Eiſet legeetli, lis: & 1e 40 1elk mein lilig ennt oinunpe Patlan siſſe pia impudentia ſanitatem: irruens quaſi importuúna conyivio, opportùna beneficio. Noverat enim, quanto morbo laboraret, & illum ad ſanandum eſie idoneum, ad quem venerat;, ſciébat. . v. Os ſuüuum apéruit ſapiéêntiæ; & lex cleméntiæ in lingua ejus: confideravit sémitas domus ſuæ, Et panem otioôſa non comédit. Guſtavit & vidit, quia bona eſt negotiatio ejus: non extinguétur in nocte lucetna ejus, Et panem. Cceéſſit ergo non ad caput ADômini, sed ad pedes. Et quæ diu male ambulaverat, veſti- gia recta quærébat. Priùs fudit lacrymas cordis, & lavit Domini pedes obséquio confeſſionis, ca- pillis ſuis terſit, oſculata eit, un- Xit: tacita loquebatur, non ſermo- nem promeébat, ſed devotionem oſtendébat. Quia ergo retigit Do- minum rigândo, oſculando, ter- gendo, ungendo pedes ejus: Pha- riſæxus, qui invitaverat Doôminum Jeſum Chriſtum, quia ex illo gene- fe erat höminum ſuperborum, de uibus Iſaias Prophéta dicit: Qui icunt, Recede longè à me, noli me tângere, quoniam mundus ſum: putavit, Dominum neſciſſe mulierem. Regnum mundi, & omnem ornatum ſæculi contempſi propter amôrem Dômini mei Jeſu Chriſti: Quem vidi, quem amavi, in quem crédidi, quem diléxi. . Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego épera mea Regi. Quem. Môria Patri, Quem. Phariſæe invitàtor, & irriſor Dômini! Doôminum paſcis, & à quo paſceéndus ſis, non intélli- gis? unde ſcis Döominum neſciſſe, quæ füerat illa mùúlier, niſi quia permiſſa eſt accedere, niſi quia illo patiénte, oſculata eſt pedes ejus, niſi quia terſit, niſi quia unxit? Hæc enim nõ deébuit permitti facere in pédibus mundis múlier immunda? At illius ergo Phariſæi pedes, ſi talis muúlier acceſsiſſet, dictrus erat, quod Iſaias de talibus dicit, Recede à me, noli me tangere, quo- niam mundus ſum. Accèſſit autem ad Doôminum immünda, ut rediret munda; accéſſit ægra» ut teditet . 7˙3 ſana: accéſlit conféſſa, ur reêdiret proféſla. Te Deum laudaâmus. 1I1. A D A U D ES Um eſſet Rex in accuùbitu ſuo; ◻nardus mea dedit odorem ſua- vitatis. , Düs regnavit. 11. In odorem unguentörum tuôrum currimus , adolescentulæ dilexérunt te nimis. Jam hiems tranſiit, imber àbiit, & receèſſit;: ſurge amica mea, & veni. Veni eléda mea, & po- n in te thronum meum, alle- uja. K. IMa eſt ſpecigla inter filias Jeruſalem. Lulierem fortem. 781. Ummi Parentis Unice Qulru Hio nos réſpice 9 Vocans ad arcem gloriæ Cor Magdalénæ pœnitens. miſſa drachma régio Recôndita eſt ærario: Et gemma, detérſo luto „, Nitôre vincit sidera. eſu, medela vuùlnerum „ Spes una pœnitentium, Per Magdalenæ lacrymas Peccàta noſtra diluas. ei Parens piiſſima, Hevæ nepotes flébiles De mille vitæ flůctibus Salütis in portum vehas. ni Deo ſit gloria Pro multiformi gratia, Peccàântium qui crimina Remittit, & dat præmia. Amen. Elegit eam Deus, & præelégie eam. In tabernàâculo ſuo habitare facit eam. Maria unxit pedes Jeſu, & extér- ſit capillis ſuis, & domus impleta eſt ex odofe unguénti. eatæ Mariæ Magdalenæ. In odoôrem. ulierem fortem. Spécie tua. .. Adjuvabit eam Deus. kyii. Jam hiems tranſit. 7⁸4 Anum ſuam apéruit inopi, y & palmas ſuas exténdit ad pauperem. Non timébit domui Suæ à frigoribus nivis. . Adjuvaàbit eam. Elégit eam Deus. Ixvii. Iſta eit ſpeciola. Ultæ filiæ congregavêrunt di- vitias, tu ſupergréſſa es uni- Vérſas. Fallax gratia, & vana eſt pulchritüdo: mulier timens Do- minum iplſa laudabitur. Elegit eam Deus. Diffuſa eſt gratia. Ixvii. DIE KIII. WLII. Eus „ fidélium remunerator animäârum, qui hunc diem beati Apollinaris ſacerdotis tui martyrio conſecraſti: tribue nobis, quæsumus, famulis tuis; ut cujus venerändam celebramus feſtivita- tem, précibus ejus indulgéntiam conſequamur. Per Dominum. „Mülier, quæ erat in civitäte peccatrix, attulit alabaſtrum un- guenti, & ſtans retro ſecus pedes Domini, lacrymis cœpit rigare pedes ejus, & capillis capitis ſui tergébat. Elégit eam Deus, & præelégit eam. In tabernaculo facit eam. eàatæ Mariæ Magdalénæ. ſuo habitaâre idolõôrum ſacerdôtibus, graviter cælus eit. Cûmque ipſo orante Bonitacius noôbilis vir, qui diu mutus füerat, loquerétur, ejüsque filia immundo ſpfritu liberaâta eſ- ſet, iterùm eſt in illum commo- ta ſeditio. Itaque virgis cæſus, ar- déntes carbones nudis pédibus prémere côgitur: quem cum ſub- éctus ignis nihil læderet, ejicitur extra urbem. Honéeſtum fecit. 772. §S verò latens aliquamdiu cum quibusdam Chriſtianis inde pro- fêctus eſt in miliam, ubi Rufini patritii filiam moôrtuam ad vitam revocavit: ut proptereàâ tota Rufi- ni familia in Jeſum Chriſtum cré- deret. Quare vehementer incénſus Prætfectus accèrſit Apollinarem, & cum eo gravius agit, ut finem fa- ciat diſſeminandi in urbeChriſti fi- dem. Cujus cùm Apollinaris juſſa negligeret, equuúleo cruciatur: in cujus plagas aqua fervens infündi- tur, ſaxòque os tunditur: mox ferreis vinculis conſtrictus, inclu- ditur in carcere. Quarto die impo- ſitus in navem, mittitur in exilium; ac facto naufragio, venit in Myſiam, inde ad ripam Danůbii, poôſtea in Thräciam. Deſidérium animæ. 772. Um autem in Serapidis tem- plo dæmon ſe reſponſa datuú- zum negaret, dum ibidem Petfi A- péôſtoli diſcipulus moraretur, diu conquisitus inveêntus eſt Apollina- ris, qui iterùm jubétur navigare. Ita revêrſus Ravéênnam, ab iisdem illis ĩidolõôrum ſacerdòôtibus accusa- tus, Centurioôni cuſtodiendus tra- ditur: qui cum occůltè Chriſtum côleret, noctu Apéôllinarem dimi- ſitr. Re cognita, ſatéllites eum 781. ng. Sacérdos & Pôntifex. Amavit eum. a quæſumus. XxxvV. bollinaris cum Principe Apo- ſtolorum Antiochia Romam venit: à quo ordinatus Epifco- pus, Ravénnam ad Chriſti Domi- ni Evangélium prædicandum mit- titur: ubi cum à Chriſti fidem pläürimos convertexet, captus ab perſegquüntur, & plagis in itinere conféctum, quòd mortuum créde- rent, relinquunt. Quem cùm inde Chriſtiani ſuiſtuliſſent, septimo die exhôrtans illos ad fidei conſtan- tiã martyrii glôria clarus migravit & vita. Cuùſus corpus prope murum urbis ſepultum eſt. Stola jucunditatis. 772. ectio ſancti Evangeélii ſeeundum Lucam. Ledti D. 21. 6 IN illo témpore: Facta eſt con- tentio inter diſcipulos, quis eo- rum uum rigeret gl. omilia . Lenum mundo. Powiniad 0 mllitix et. et lem im Mreſlamin ſe Unitatem. inginem . initinceam d (inliicinem (Cenitone ce⸗ tesgle tetten leſleint, Ue & corh gterne , Coröna an unella ig onors, & 0 Obrium Ndictonidus chite ejus Melalo, br Onenim! ß ſel e relsKeit onl, tungt Plunr recen ͦlelt een Uncinem ſüch one cordium alum, i Ehletatemen 4hoſtoli 6lhantur rer Ane iplo e 1 guenn aunte læderet, eiint it. . uatto dt ttitut ,venit nübil,adl nünt, ſ lientenn ,atellites emnn lent eplli te n, 2 clunns n lelrhel⸗ ℳ utg t Ggelii laltcke, Is lpolos,7, Pul⸗ 4 tum viderétur eſſe major. Et re- liqua. . Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Egnum Dei non eſt de hoc mundo. Non ergo æqualitatis hoômini ad Deum, ſed ſimilitudinis æmulatio eſt. Solus enim Chriſtus eſt plena imaàgo Dei propter ex- préſſam in ſe Paternæ claritudinis unitatem. Juſtùús autem homo ad imaginem Dei eſt, ſi propter imitàndam divinæ converfationis ſimilitüdinem, mundum hunc Dei cognitione contémnat, volupta- tésque terrénas verbi perceptioône deſpiciat, quo alimur in vitam: unde & corpus Chriſti édimus, ut vitæ ætérnæ poſsimus eſſe partici- pes. . Corôna aurea ſuper caput ejus: *Expréſſa ſigno ſanctitatis, gloria honoris, & opus fortitùdinis. . Quoniam præveniſti euin in be- nedictiônibus dulcédinis, poſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretioſo. Expreſſa. On enim victus & potus nobis Npræmii loco ſpondetur & ho- noris, ſed communicatio gratiæ cœleſtis & vitæ. Neque duodecim throni, tamquam aliqua corpora- lis ſunt receptacula ſeſſiònis: ſed quia ſicut ſecundùm divinam ſimi- Bitùdinem jüdicat Chriſtus cogni- tione cordium, non interrogatione factorum, virtùtem remúnerans impietatéemque condémnans: ita & Apoôſtoli in judicium ſpiritale formantur remuneratione aei, & execratiône perfdiæ, virtüte errô- rem redarguentes, ſacrilegos odio perſequentes. . Hic eſt vere Martyr, qui pro Chri- ſti nomine sanguinem ſuum fudit: Qui minas juùdicum non timuit, nec terrénæ dignitatis gloriã quæsi- vit, ſed ad cœléſtia regna pervénit. Juſtum deduxit Dñs per vias re- ds „ & oſténdit illi regnum Dei. ni. Gloria Patri,: Qui. Onvertâmur igitur, & caveâ- mus, ne in perditiônem ali- qua inter nos de prælatione poſſit eſſe contentio. Si enim contendé- bant Apoôſtoli, non excuſationi ob- S 785 Si Petrus aliquändo conveértitur qui ad primam Dômini ſecùtus e Yocem: quis poteſt dicere, cito ſe eſie converſumẽ cave ergo jactàn- tiam, cave ſæculum. Ille enim confirmare jubetur fratres ſuos „ qui, dint : Omnia dimiſimus, & ſecuti ſumus te. e Deum laudamus. rII. 2. Euge ſerve bone. Juſtum deduxit. Oratio a gqueſumus. 5 XI. xaudi quæſumus. a. Veni ſponſa Chriſti, acci pe coronam, quam tibi Doôminus Præparavit in ætérnum. Spécie tua, & pulchritùdine tua. Intende; proſpere procede „ 8&% regna. Ndulgéntiam nobis, quæſumus Doômine, beata Chriſtina virgo & martyr impleret: quæ tibi gra- ta ſemper éxtitit & merito caſtita- tis, & tuæ profeſſiône virtutis. Per Dominum. PIE FxXIV. IULII. loe eſt præçeptum meum. . 1e 39. A»„ quæſumus „ omnipotens Deus: ut beâti Jacobi Apoſto-= Ii tui, quam prævenimus, vene- randa ſolemnitas, & devotiônem nobis augeat, & ſalütem. Per Doôminum. Simile eſt regnum cœlôrum hômini negotiatori quæreénti bo- nas margaritas : invénta una pre- tiôéſa, dedit omnia ſua, & compa- ravit eam. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Propteéreàâ benedixkit te Deus tenditur, ſed cautioni Proponitur. in xternu. Brev. Rom. 86 7 ndulgéntiam. PIE XXV. JULII. Sto Démine plebi tuæ ſanctifi- cator & cuſtos: ut Apôſtoli tui Jacôbi munita præsidiis, & con- verlatione tibi placeat, & ſecura mente deserviat. Per Döôminum. ic nos exiſtimet- 111. Acôbus, Zebedæi filius, Joannis Apoſtoli germanus frater, Gali- læus, inter primos Apôſtolos vo- catus cum fratre, relictis patre ac rétibus, ſecútus eſt Döminum, & ambo ab ipſo Jeſu Boanerges; id eſt, tonitrui filii ſunt appellati. Is unus fuit ex tribus Apôſtolis, quos Salvator maxime diléxit, & teſtes eſſe voluit ſuæ transfiguratiònis, & intereſſe miraculo, cùm archiſyna- gögi filiam a mortuis excitavit, & adéſſe, cùm ſecéſſit in montemoOli- véti, Patrem oratrus, äntequam à Judæis comprehenderétur. Vidi conjúnétos. xi. Oſt Jeſu Chriſti aſcénſum in coœlum, in Judæa & Samaria ejus divinitàtem prædicans, plüri- mos ad Chriſtianam fidem per- duúxit. Mox in Hiſpäaniam profé- GRus, ibi aliquos ad Chriſtum con- veértit, ex quorum número ſeptem pôſteà Epilcopi à beato Petro or- dinati, in Hiſpaniam primi diréecti ſunt. Deinde jerosolymam revér- ſus, cùm inter alios Hermogenem magum fidei veritäte imbuiſset, Herodes Agrippa Claudio Impera- tôre ad regnum elatus, ut à Judæis gratiam iniret, Jacoôbum, libere Jeſum Chriſtum Deum confiten- tem, câpitis condemnavit. Quem cùm is, qui eum duúxerat ad tri- bunal, fortite r martyrium ſubeùn- tem vidiſſet, ſtatim ſe & ipſfſe Chriſtianum eſſe proféſſus eſt. Beati eſtis. Xi. D ſupplicium cùm raperéntur, pétiit ille à Jacobo veniam, quem Jacôbus oſculatus: Pax, in- quit, tibi ſit. Itaque utérque eſt ſecuùri percúſſus, cùm paulò ante Jacobus paraly ticum ſanaſſet. Corpus ejus poſtea Compoſtellam translatum eſt, ubi ſumma celebri- tate colitur, convenientibus eò re- ligiònis & voti cauſa ex toto terra- rum orbe peregrinis. Memoria ipsius natalis hodierno die, qui translatioônis dies eſt, ab Eccléſia celebratur, cùm ipſe circa Feſtum Paſchæ, primus Apoſtoloôrum Je- rosôlymis profufo sanguine teſti- mônium jeſu Chriſto dederit. Iſti ſunt triumphatôres. xi. éctio ſancti Evangelii iecundùm Matthæum. IR ilfô tempore: Accéſſit ad Je- ſum mater filiorumZebedæi cum filiis ſuis, adorans , & petens ali- quid ab eo. kt réliqua. Homilia S. Joannis Chrysôſtomi. On turbetur quisquam, ſi adeò imperfectos dicimus Apoôſto- Ios fuiſſe: non dum enim myſte- rium crucis erat conſummatum, nondum gratia Spiritus in corda ipsérum infüſa. Quod ſi virtütem ipsorum diſcere cupis, quales poſt datam gratiam Sprritus füerint , considera, & vidébis, omnem ab illis perverſam affectionem fuiſſe ſuperatam. Hac enim de cauſa eoôrum modò impertféctio revela- tur, ut apertè percipere poſſis, quales sůbitò per gratiam effecti fuerint. Quòôd igitur nihil ſpirita- le petébant, nec de cœléſti regno quidquam cogitabant, perſpicuum eſt. Sed tamen inſpiciamus é- tiam, quomodo accedant, & quid dicant. Vôlumus;, inquiunt ut quodcúmque perieérimus, facias nobis. Ad quod Chriſtus,; Quid vultis? reſpondit: non ignôrans certè, ſed ut eos reſpondere co- gat, & ulcus détegat, & ita me- dicameêntum appônat. Iſti ſunt. xXii. Lli verô cùm erubéſcerent, & verecũndia prohibérentur; quoô- niam humano afféctu eò devene- rant, ſeôrſum ab aliis diſcipulis Chriſtum accipiéntes, interrogavé- runt. Progréſſi ſunt enim, inquit, ne illis manifeſti fierent: & ita de- inum ea, quæ volébant, dixé- runt. Volébant autem;, ut eso con- orſtcio, gu etes ſelzu⸗ imatum hin en ſibantz beit Mmidantes Nunus 4 de Keit. Et (lid igitur 0 nihl pet Eie guicem, Enlen petere Releitis ait s, guam m. Müiteblle, ac geng fittites Iülunt vi adjecit ſen, guen E daptistno Muari? p. kuüm ab hac t,conrari⸗ lz, Mlit, rönis mecun lelndinine nſlalern ſee lla glori⸗ Uhlel criis lu neſeng el lteriploin tontur & it: oten ſpei tetti ltit Zel ar gur ntis u Rrer⸗ DIE iri eee ſto deden hatores, d lteli lecin zum. kundebelzien 6; Khetens dig. nis Ctoktu lusguum⸗ licinmns 4 Chriktus, non igie &— hortatur & aàllicit. conjicio, quòniam ſuper duòdecim ſedes ſeſsuros diſcipulos audierant primâtum hujus conséſſusImpetra- re: & præponi quidem ſe céteris ſcieèbant; Petrum vero ſibi præferri formidantes, dicere auſi ſunt: Dic. ut unus à dextris, alter à ſiniſtris sédeat. Et urgent dicéêntes: Dic. Quid igitur ipſe? Ut ſignificçaret eos nihil pétere ſpiritâle , ſed nec ſcire quidem, quid pôſtulent: non enim pétere audéreênt, ſi ſcirent: Neſcitis, ait, quid petatis? neſci- tis, quam magnum hoc ſit, quàm mirabile ac ipſas ſuperiores excé- dens virtütes. Iſti ſunt viri ſancti. xii. T adjécit: Potéſtis bibere cali- Ccem, quem ego bibitúrus ſum: & baptismo, quo ego baptizor, bapsizari? Perpendis , ꝗquomodo ſtatim ab hac opiniône ipſos remô- vit, contraria eis diſferens. Nam vos, inquit, de honôribus & de coronis mecum agitis: ego vero de luctamine atque ſudore diſſero. Non præmiòrum hoc tempus eſt, nec illa gloria mea modò apparé- bit, ſed cædis ac periculòôrum tem- pus præſens eſt. Peérſpice autem „ quàliter ipſo interrogatiônis modo Non enim dixit: Poteſtisne cædem ſubire, poteſtisne veſtrum effundere san- guinem? ſed: Quonam pacto po- téſtis bibere calicem ? Deinde alli- ciens, inquit: Quem ego bibitu- rus lum: üt ipſa cum eo commu- nicatione labôrum Ppromptiôres redderentur. e§ Deum laudâmus., II. Qui odit. Juſtus ut palma. xx. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui beati Chriſtopho- Ii Maärtyris tui natalitia côlimus, interceffiöne ejus in tui nominis amore robgremur- Per Doôminum- DIE XXVI. IULII. Simile eſt regnum. V. Spécie tua. IxXxiv. 2 787 Eus, qui heâtæ Annæ grâtiam conférre dignatus es, ut Geni- tricis unigéniti Filii tui mater effl⸗ ci mererétur: concéde Propitius: ut cujus ſolémnia celebramus, ejus apud te patrociniis adjuvémur. Per eumdem Dominum. ulierem fortem. kiv. Sermo S. Joaânnis Damaſcéni. Ropénitur nobis Annæ thäla- I. mus, conjugälis vitæ ſimul & virginitätis föormam réferens, illam matris, hanc filiæ: quarum altera recens ſterilitâte liberata eſt, altera autem aliquanto poſt, Chriſti par- tum ad noſtræ natüræ conditionem divino opificio formatum „ ſupraà naturam eſt editura. Meritô igitur Anna, divino ſpiritu plena, læto hilarique animo pérſonat: Con- gaudete mecum, quæ promiſſionis germen ex ſterili ventre péperi, ac benedictiônis frudum ubeéribus mmels,» ut optaveram, nutrio. Ste- rilitätis mœſtitiam éxui „ ac lætam fœcunditatis veſtem indu?i. Con- gäudeat mecum hoôdie Anna illa „ Phenennæ adversaria, & novum hoc atque inopinatum miraculum, quod in me geſtum eſt, ſuo esem- plo concelebret. Propter vetitätem. 727. Kültet Sara ſenili gaudio gé⸗ ſtiens, meumque ab ſterilitate concéptum præfigurans. Coônci- nant ſimul ſteriles, & infœcundæ viſitatiõnem meam admirabili mo- do cœlitùs factam. Dicant item matres omnes hac fœcunditaàte præditæ, Benedictus, qui orantibus, id quod optabant, largitus eſt; & fœcunditatem ſtérili dedit, ac feli- ciſſimum illud germen Virginis conceſſit, quæ mater Dei ſecùn- dùm carnem fuit, cujus venter cœ=- lum eſt, in qua habitavit is, qui nul- lo loco capi poteſt. Conſonam his nos quoque ipſi, quæ vocabätur ſterilis, nunc autem virginei tha- lami mater éxtitit ,laudem offera- mus. Dicâamus ad eam cum Scrip- türa: Quam beata domus David, ex qua prôdiiſti; & venter in quo 2 Deus 88 Deus ſanctificatiõnis arcam, hoc eſt eam, à qua ipfe ſine sémine conceptus eſt, fabricavit. Dilexiſti juſtitiam. 727. Erè beâta es, ac ter beata, quæ beatitůdine donatam à Deo in- fantem, hoc eſt, Mariam, noômine quoque ipſo magnoôpere veneran- dam peperiſti: ex qua Chriſtus vi- tæ flos éxtitit, cujus Virginis & gloriòſus fuit ortus, & partus mun- do ſublimior. Nos quoque, 6 beatiſſima fémina, tibi gratulamur. Etenim noſtrùm omnium ſpem di- vinitùs concéſſam, hoc eſt, pro- miſſiònis foœtum peperiſti. Beata revéra es, & beatus fructus ventris tui. Piôrum autem lingua germen tuum magnificat, ac ſermo omnis lætus partum tuum ptædicat. Dig- num fane quidem, ac maximè dig- num eſt eam laudare, quæ divina benignitâte oraculum accépit, ac talem & tantùm nobis fructum e- didit, ex quo dulcis Jeſus prodiit. Fallax grâtia. 727. g. S imile eſt regnum cœlorum thesauro. 9 Ixvi. DIE XXVII. WiII. Iſte Sanctus. Glôria & honore. Xxiv. „Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus;: ut intercedénte beato Pantaleône Martyre tuo, & à cun- ctis adverſitàtibus liberémur in coôrpore, & à pravis cogitatiõônibus mundemur in mente. Per Dômi- num. Prileon Nicomedienſis, nébilis Médicus, ab Hermolao Presby- tero in Jeſu Chriſti fide eruditus, baptizatus eſt; qui mox patri Eu- Ktorgio perſuaſit, ut Chriſtianus fie- ret. Quare cùm Nicomediæ pôſtea Chriſti Dñi fidem liberè prædicaret, & ad ejus doctrinam omnes cohor- tarétur, Diocletiano Imperatore, equùleo tortus, & admôtis ad ejus corpus laminis candentibus, cru- ciatus eſt: quam tormentôrum vim æquo & forti animo ferens, ad ex- trémum gladio percuúſſus, martyrii cçoroônam adéptus eſt. e&E Deum laudamus. II. DIE XXVIII. WUIII. Anctrum fuôrum nos Déômine Nazarii, Celſi, Victoris, ac In- nocentii confeſſio beata commu- niat; & fragilitati noſtræ ſubsidium dignanter exoret. Per Dominum. N Azäfius à beitoLino Papa bap- tizatus, cùm in Galliam pro- féctus eſſet, ibi Celſum púùerum, à ſe Chriſtianis præcéptis priùs in- ſtrüum, baptizavit: qui una Trévirim entes, Nerônis perſecu- tione in mare utérque dejicitur; unde mirabiliter evasérunt. Pôſteâ Mediolànum veniéntes, cum ibi Chriſti fidem diſſeminarent, ab A- nolino Præfecto, conſtantiſſim? Chriſtum Deum confitentes, capite plectüntur: quorum côrpora extra portam Romanam ſepulta fſunt. Quæ cùm diu latuiſſent, Dei mo- nitu à beato Ambroôſio conſpeérſa recénti sanguine ſunt invénta, tam- quam ſi paulo antè martyrium pal- ſi eſſent: unde in Urbem transla- ta, honorifico ſepúlchro contécta ſunt. Sancti tui Dômine. xXxx. Ictor in Africa natus, Sevéro Imperatore rexit Eccleſiam. Confirmavit decrétum Pii primi, ut ſacrum Paſcha die Dominico cele- brarétur: qui ritus ut poôſteà in mores induúcerétur, habita ſunt multis in locis Concilia: & in Ni- cæna dénique prima Synodo ſanci- tum eſt, ut Paſchæ dies feſtus poſt quartam décimam lunam ageré- tur, ne Chriſtiani Judæos imitart videréntur. Statuit, ut quavis a- qua, modo naturali, ſi necèéſſi- tas côgeret, quicumque baptizari poſſet. Theodorum Coriarium Byzantinum, docéntem, Ohriſtum tantummodo hoôminæem fuiſſe, ejé- cit ex Eccleſia. Scripſit de quæ- ſtiône Paſchæ, & àlia quædam o- pùſcula. Creavit duabus Ordina- tionibus menſe Decembri Presby- teros quatuor, Diaconos ſeptem⸗- Epiſcopos per diverſa loca duode- cim. Ein Margri In aticino, Liki Fedit Unnon dies v Ferbera e Morentiun eronymi anitce guo iinem: 8 ollolier ei Lotie Amſtu l tenen il Auumnis tbi ſitenns Lock uanguum juſi Deiptorident ſun fuie lomnni popt. belagio Cntta eorun kalzut paryu⸗ Ullefe nati äteberen Hone mundete Contuerunt. bro ob me UIn lepulrüt⸗ I decit anne lenunum, di Cttinationib Ctearirrerby Conos guince⸗ eſi lerge ſellus eſt Uun Piledtum. Ienuamm in udieu Wi. DIE ſerüti ull, Anguiden Umchiſ uulndn Wun. Utn nosDenn. Vico beiti voſtrel Der Dommn Pulchr⸗ CClle nine N. ll, 1111‧ 4 onIIA,N ni Fuoco⸗ destelti lunam cim. Martyrio coronàtus, ſepelitur in Vaticano, quinto Kaléndas Au- guſti. Sedit annos novem: menſem unum, dies viginti octo. Vérbera carnificum. xXxx. T Nnocéntius Albanénſis, ſancti Hieroônymi & Auguſtini ætate fiòruit, de quo ille adhemetriadem virginem: Sancgti Innocéntii, qui Apoſtôlicæ càthedræ, & beatæ me- moriæ Anaſtaſii ſuccéſſor & filius eſt, téneas fidem, nec peregrinam, quamvis tibi prudens callidaque videaris, doétrinam recipias. Eum tamquam juſtum Lot ſubtractum Dei providentia ad Ravennam ſer- vatum fuiſſe, ſcribit Orôſius, ne Romani pöpuli vidéret excidium. Is, Pelagio & Coœléſtio damnatis, contra eorum hæreſim decrétum fecit, ut parvuli ex Chriſtiana étiam muliere nati, per baptismum re- naſci debérent, ut in eis regenera- tiéône mundetur, quod generatione contraxérunt. Probavit étiam, ut Sabbato ob memoriam Chriſti Do- nini fepultúræ jejunium ſervaré- tur. Sedit annos quindecim, men- ſem unum, dies decem. Quatuor Ordinationibus menſe Decembri creavit. Presbyteros triginta, Dia- conos quindecim, Epiſcopos per diverſa loca quinquaginta quatuor. Sepúltus eſt in cœmetério ad Ur- ſum pileatum-. Tamgquam aurum. XxX. Gùm audiéritis prælia. XXzXi. PIE XXIX. WLII. Xaudi nos Deus ſalutàris no- ſter, ut ſicut de beatæ Marthæ Viginis tuæ feſtivitate gaudémus; ita piæ devotioônis erudiamur affé- ctu. Per Döôminum. Gaudent in cœlis aäni- mæ Sanctôrum, qui Chriſti veſtigia ſunt ſecùti: & quia pro ejus amore sanguinem ſuum fudérunt, ideòô cum Chriſto exultant ſine fine. Exultabunt Sancti in gloôria. 5 . ,: 789 Lætabúntur in cubilibus ſuis. anctorum tuorum. udt 788. Ana, Iſtorum eſt enim regnum cœlorum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenérunt ad præ- mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in sänguine Agni. Lætamini in Döômino, & exultaâ- te juſti. . . Et gloriämini omnes recti corde. Ræſta, quæſumus, Dômine, ut ſicut populus Chriſtianus Mar- tyrum tuorum Felicis, Simpli- cii, Fauſtini & Beatricis tempo- rali ſolemnitate congaudet ; ita perfruatur ætérna: & quod votis cêlebrat „ comprehéndat efféctu. Per Doôminum no-⸗- ſtrum. X Artha, nobilibus & copiòôſis parentibus nata, ſed Chriſti Dômini hoſpitio clarior, poſt ejus ascenſum in cœlum, cum rratre, ſorôòre, & Marcélla pediſſequa, ac Maximino, uno ex ſeptuaginta duobus diſcipulis Chriſti Doômini, qui totam illam domum baptizâve- rat, mulevisque aliis Chriſtianis com- prehénſa aà Judæis in navem ne velo ac remigio imponitur, vaſtiſ- ſimoôque mari ad certum naufra- gium committitur: ſed navis, Deo gubernante, ſalvis omnibus Maſ- siliam apulſa eſt. Propter veritatem. Ixiii. O, miraculo, & horum prædica- tione, primùm Maſſiliénſes „ mox Aquénſes, ac finitimæ Gen- tes in Chriſtum credidérunt: La- zarúsque Maſſilienſium, & Maxi- minus Aquenſium Epiſcopus creâ- tur. Magdaléna veròô aſſuéta ora- tiõôni, & pédibus Domini, ut opti- ma partæ contemplaàndæ cœléſtis beatitúdinis, quam elégerat, frue- rétur, in vaſtam altiſſimi montis ſpelúncam ſe contulit: ubi triginta annos vixit ab omni hôminum conſuetuúdine disjúnéta, quotidie- que per id tempus ad audiéndas cœléſtium laudes in altum ab An- gelis elata. .. Dilexiſti juſtitiam. Ixiii. D d d 32 79 Artha autem mirbili vitæ ſanctitàte, & charitate, m- nium Maſſilienſium animis in ſui amoôrem & admiratioônem adductis in locum à viris remotum cum ali- quot honeſtiſſimis feminis ſe recé- pit: ubi ſumma cum laude pieta- tis & prudéntiæ diu vixit; ac de- mum, morte ſua multoò ante præ- dicéta, miraculis clara migravit ad Dôminum, quarto Kaléndas Augu- ſti. Cujus corpus apud Taraſcum magnam habet veneratioônem. Afferéntur Regi. Ixiii. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. R illo'tempore; Intravit Jeſus in quoddam caſtéllum, & muü- lier quædam, Martha nomine, ex- cepit illum in domum ſuam. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Erba Dômininoſtri jeſu Chri- ſti, quæ modo ex Eangeljo kecitata sunt, admonent nas, eſſe unum àäliquid, quò tendamus, quan- do in hujus ſæeuli multitudine la- boramus. Téndimus autem adhuc Peregrinantes, nondum manen- tes, adhuc in via, nondum in paâ- tria: adhuc deſideràando, nondum fruende. Tamen tendamus, & ſine bigritia & ſine intermiſiione ten- damus, ut aliquande pPervenire va- leamus. Martha & Maria duz ſoro Fes erant: ambæ non ſolùm carne, ſed etiam religione germanæ;: am- bæ Domino cohæsérunt, ambæ Do- HMino in carne præsénti concordi- ter ſerviérunt. Hæc eſt virgo sâpiens. Ixiii. Uscepit eum Martha, ſicut ſo- ent suscipi peregrini: ſed ta- men ſuscépit famula Dominum , ægra Salvatorem „ creatúra Crea- torem. Suscépit autem Spiritu paſ⸗ cénda in carne pascendum. Vo- luit enim Dôminus tormam ſervi accipere, & accépta forma ſervi, in illa pasci à fervis dignatione, non conditiòne, Nam & iſta di- snatio fuit , ſe præbére paſcen- dum. Habébat carnemzin qua efu- luit, pascénti ꝓpræſtitit, Quid au- tem mirum, ſi & de ſancto Elia præſtitit viduæ, quem priùs corvo miniſtrante, pascébat? Numquid pascêndo defecerat, quando 4 vi- duam mittébat? Nequaquam, ſed religiòſam viduam per obséquium exhibitum ſervo ſuo, benedicere diſponébat. . Media nocte. Ixiii. Ic ergo ſuscêptus eſt Dôminus ‚tamquam hoſbes, qui in ſua prépria venit; & ſui eum non re- cepérunt; ſed quotquot recepé- runt eum, dedit eis poteſtàâtem fi- lios Dei fleri; adoptans ſervos, & liberos faciens; rédimens cap- tivos, & faciens cohærédes. Ne quis tamen veſtrùm forſitan dicat: O beati, qui Chriſtum ſuſcipere in domum prôöpriam meruérunt! No- li dolére, noli murmuraâre: quia temporibus natus es, quando jam Dominum non vides in carne. Non tibi abſtulit iſtam dignatio- nem. Cùm uni, inquit, ex mini- mis meis feciſtis, mihi feciſtis. Hæc de Domino paſcéndo in car- ne, ſed paſcente in ſpiritu pauca pro témpore dixérimus. e Deum laudamus. II. Veſtri capilli. .. Exultabunt Sancti. xxxii. »æſta, quæſumus. 789. DIE XXX. JULII. Iſtörum eſt enim regnum cœlrum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenérunt ad præ- mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in sänguine Agni. , Lætamini in Doômino, & exulta- te juſti. „ . . Et gloriämini omnes corde. recti Eus, qui ſancétis tuis Abden & Senñen ad hanc gloriam ve- niéndi copioſum munus gratia contaliſti: da famulis tuis ſuòrum véniam peccatôrum; ut. Sanctoô- rum tuoôrum intercedeéntibus meé- riret quidem & ſitiret: ſed Pescitis, ritiz „ab ômnibus mereamur ad- 7 quia in ereme eturiéntiAngegli mi- niſtrabant? Ergo quod paſci vo- verſitatibus liberari. bPer Domi- num noſtrum. 4Mon &Se Alnpenror 1Chriſtiän jebantur llent, jut ehendüntur. Enrue. Quc Eelent, & jel Cnſmticine in arlam e bei vetiens it in münphea A ulienan ekmi nlue⸗ Ullsee konibe err mon audeb dis t Ee AWorata, Helleir in fui e Deum laus I D t, u⸗ UWinis glo o ger beit o mlitämenn concee,ut lone certant Ufiis re pnütins nar Eenere, Lo ſinhrino C eule milit ohenatione Morülneren bnüinn pi re, d Cn n ſnla eii azalte n Eal Anis ſemiliie r etent in uti menci Hnteſn RNa m lee ſe cdus iend cats ttiin Ouidn A ce mdo lemn plins core cchun! Numgut lah glande Neguuguam, ſ m per od 1o, Venecltet üi, Prus e honi⸗ Pes, qui in 6, ni, balcendo nd e in ſpiritu hen elimns. llls⸗ Il. andi. i. guaſlu el enin cole en nehennt ,⸗ jetunt Kolis . 2, I inino en i onnet Bdon & Sennen Perſæ, Décio Imperatoôre accusaâti, quòôd cor- pora Chriſtianòrum, quæ inhumata projiciebantur, in ſuo prædio ie- peliſſent, juſſu Imperatoris com- prehendúntur, & diis jubentur ſa- crificare. Quod cùm facere negli- gerent, & Jeſum Chriſtum Deum conſtantiſſime prædicarent, traàdi- tos in arctam cuſtdiam, Romam poſteà rédiens Décius, vinctos du- xit in triümpho. Qui cùm in Urbe ad ſimulacra attracti eſſent, ea de- teſtati conſpuérunt. Quamobrem urſis ac leònibus objécti ſunt, quos feræ non audébant attingere. De- mum gladiis trucidati, colligatis pédibus tracti ſunt ante Solis ſimu- lacrum, quorum corpora clàm in- de aſportata, Quirinus Diaconus ſepelivit in ſuis ædibus. e Deum laudamus, 11. DIE XXXI. JULII. Eus, qui ad majõôrem tui Noô- minis glôriam propagandam novo per beatum Ignaâtium ſubsi- dio militaàntem Eccléſiam roborâ- ſti: concéde, ut ejus auxilio & imi- tatiône certantes in terris, corona- ri cum ipſo mereamur in cclis. Qui vivis & regnas. Inarius natiône Hiſpanus, nobili génere, Loyolæ in Cantaàbria na- tus, primo Cathoôlici Regis aulam, deinde militiam ſecútus eſt. In propugnatiône Pampelonénſi ac- cépto vuùlnere graviter decumbens, ex fortúita piorum librorum le- ctione, ad Chrifti, Sanctorümque ſectanda veſtigia mirabiliter exar- ſit. Ad Montem Serratum profé- ctus, ante aram beatæ Virginis ſu- ſpenſis armis noctem éxcubans, ſa- cræ militiæ tyrocinium pôſuit. In- de, ut erat indútus ſacco, traditis anteà mendico pretioſis véſtibus, Manréſam ſecèſſit; ubi emendicato pane & aqua victitans, exceptis- que diébus Dominicis jejanans, aſpera caténa cilicioque carnem . 791 domans, humi cubans, & ferreis ſe flagéllis cruéntans, per annum commoratus eſt: claris adeòô illu- ſtrationtbus a Deo recreatus, ut poſteà dicere solitus ſit: Si ſacræ litteræz non extarent, ſe tamen ro fide mori paratum ex iis ſo- ům, quæ ſibi Manréſæ pateféce- rat Döminus. Quo tempore, ho- mo litterärum planè rudis, admi- rabilem illum compéôſuit Exerci- tiôrum librum, Sedis Apoſtéôlicæ judicio, & omnium utilitate com- probatum. Honéſtum fecit. 719. T verò ſe ad animârum lucra rité formaâret, ſubsidium lit- terarum a Grammatica inter, pue- ros exorſus, adhibére ſtatuit. Cúmque nihil interim omitteret de ſtudio alienæ ſalutis, mirum eſt quas ubique locòrum ærúmnas ac ludibria devoraverit, aſpérrima quæque & vincula, & vérbera pe- nè ad mortem usque perpéſſus: quibus tamen longé plura pro Do- mini ſui gloria ſemper expetébat. Lutétiæ Pariſiõrum adjunctis ſibi ex illa Academia variarum natiéô- num sociis novem, qui omnes Ar- tium magiſtériis, & Theologiæ gradibus insignes erant, ibidem in monte Martyrum prima Ordinis fundaménta jecit;: quem pôſtea Romæ inſtituens ad tria conſueta:; quarto addito de Miſſiônibus voto, Sedi Apoſtôlicæ arctiùs adſtrinxit: & Paulus tértius primò recépit;, confirmavitque: mox alii Pontifi- ces ac Tridentina Synodus proba- vere. Ipieautem miſſo ad prædi- câàndum Indis Evangélium ſancto Franceiſco Xaverio, aliisque in alias mundi plagas ad Religiônem pro- pagandam diſſeminatis, ethnicæ ſuperſtitiôni hæresique bellum in- dixit, eo ſueceſſu continnatum;, ut conſtans fuerit omnium ſenſus» étiam Pontificio confirmatus oraà- culo, Deum ſicut àlios aliis tem- poôribus ſanctos viros; ita Luthéro, ejusdémque temporis hæréticis » Ignatium & inſtitůtam ab eo So-⸗ cietâtem objeciſſe. Amavit eum Dominus. 719.⸗ Ed in primis inter Cathôlicos inſtaurare pietatem cura fuit. Temploôrum nitor, Catechismi tra- ditio, Concionum ac Sacramento- Ddd 4 rum rum frequentia ab ipſo incremén- tum accepére. Ipſe apertis ubique locorum ad juventuútem erndien- dam in litteris ac pietäte gymna- ſiis: eréctis Romæ Germanôrum collegio, male nuptârum & peri- clitantium puellarum cœnoôbiis, utriusque ſexus tam Orphanorum, quaàm Catechumenorum dômibus, aliisque pietatis opéribus, inde- féſſus lucrandis Deo animaâbus in- ſtabat: auditus aliquando dicere: Si Optio daretur, malle ſe beatitudinis incertum vivere, & interim Deo in- ſervire, & proximôrum faluti, quam cçertum ejůsdem gloôriæ ſta- tim mori. In dæmones mirum exércuit impérium. Vultum eſjus cléſti luce radiantem ſan as Phi- lippus Nérius aliique conſpexére. Benique ztatis anno ſexagéſimo quinto, ad Dômini ſui ampléxum, cujus maſòrem Gloôriam in ore ſemper habuerat, ſemper in ôm- nibus quæsierat, emigravit. Ouem GStegôrius XV, magnis in Ecclé- ſiam meritis & miraculis illüſtrem, Sanctorum faſtis adſcripſit. Iſte homo perfeécit. 719. eſignavit Dominus. XI. Iſte eſt, qui ante. xliv. Sint lumbi veſtri. l. DIE I. AUGUSTI. Herôdes Rex. n rgligqui Taud. 795. Dixit Bominus. „ R ult . au- dàte Döminum bmnes Gentes: 79. MIN& Herodes Rex manus, ut af- fligeret quosdam de Eccléſia. Oecidit autem Jacôbum fratrem Joannis gladio. Videns autem, quia Pplacéret Judæis, appoſuit, ut ah- Prehénderet & Petrum. JIris modis repente liber, ferrea Chriſte jubente vincla Petrus Exuit, Ovilis ille Paſtor, & Rector gre- gis, . Vitæ reclüdit paſcua, & fontes ſacros, Ovésque ſervat créditas, arcet lupos. . Hatri perénne ſit per ævum glo- ria; Tibique laudes concinämus in- C ytas . Kätéine Nate, ſi ſuperne Spiri- tus Honor tibi decùsque, ſancta ju- giter Laudétur omne Trinitas per ſæ- culum., Amen. Tu es Petrus. „„ Et fuper hanc petram ædificaâ- Bo Eccléſiam meam. Tu es paſtor ovium, brinceps Apo- ſtolorum, tibi traditæ ſunt claves regni cœloôrum. Eus, qui beätum Petrum Apoô- ſtolum, à vincùlis abſolutum, Iilæſum abire feciſti: noſtrörum, quæſumus, absolve vincula pecca- trum, & omnisas mala a nobis propitiatus exclüde. Per Däm. Ana, Sanct Päuſe Apoſfole, Præ- dicaàtor veritatis, & Doctor Gen- tium, interceêde pro nobis ad De- Jum, dqui te elegit. Tu és vas electiônis ſancte Paule Apôſtole. SS Prædicator veritatis in univer- ſo mundo. „Eus, qui multitdinem Gen- Ntium beati Pauli Apôſtoli præ- dicatione docuiſti: da nobis, quæ- ſumus: ut cujus commemoratio- nem côlimus, ejus apud t6 patro- cinia ſentiamus. Hic vir delpiciens mundum, & ter- réna, triümphans, Divitias cœlo, côndidit ore, maruann. . Juſtum dedüxit Döôminus per Vias rectas. . Et oſtendit illi regnum Dei. deus; qui ad majoôrem. 791. Iſtôrum eſt enim regnum cWι Ün, qui contempsérunt vi⸗ tam n mundi, Demis kesni zuns in ungun letaminn Mterna n. Ium tuoru r & ſgeine Denta rirtütun lſftitio cone Uun. eten 4ott jenlte, ad en Voctcime R. leying Uin terindum lerun: 1r groc rezl Eit, lit ſolümum e: EFel 1n fne mun In. iltl gerenne nt, Thidne hund ely tas . teme Nue llg, fonor nbi g . Aer UUgetur m Chlum, Amen., „ Ui. de Adi le fineh Nn 0t, A Nellot Hiſcu, & do t ecits, ſit ger aim; 6 concinung 6 lupene ecasgne, ndt le Uiits bet! S hanc pettn ei- Weam. (,t, n ibcat A lemune i tacite undk n. Ongtio eitun ben finelliz eciſti: 1 6olye vinen nnis l 1 clüde. el oſmnen ule A is) Fbor de lonrti HH eckonülltki. etitiis in giliinne HauliAvOCR,. iArnedi, colnmemol. 15 40ud 1t N 661 nnalni 3, Diitiode dit Dominu 5* linennne Gi 1 l⸗ dbzert henen K enn ontenpſtin, lorum. — Feste An tam mundi, & pervenérunt ad præmia regni, & lavérunt ſtolas suas in sänguine Agni. y. Lætamini in Dömino, & exulta- te juſti. SS . Et gloriämini omnes recti corde. Oratig., „ „ Ratérna nos Dômine, Marty- rum tuôrum corôna lætificet: quæ & fidei noſtræ præbeat incre- méenta virttum, & multiplici nos ſuffragio conſolétur. Per Dômi- num. Ad Matutinum, Invitsgtarium, Regem Apoſtolòrum Dôminum, * Venite, adoremus. Plalm. Venite. 1. Huymnus. . Uodcümque in orbe néxibus revingeris; Frit revincum, Petre, in arce siderum: Et quod resôlvit hic potéſtas tra- lta; Erit ſolütum cœli in alto vérti- ce?: In . fine mundi judicabis ſæcu- um. batri perénne ſit per ævum gloô- ria, Tibique laudes concinamus in- clytas; Atérne Nate, ſit ſuperne Spiri- tus »„ Honor tibi decusque; ſancta ju- giter . Laudétur omne Trinitas per ſæ- culum. ZB Amen. Antiphonæ, Pſalmi & Y. Nedct. dicuntur de Communi Apoſte- ii. rimo Nocturng ve AIbus Apoſtolôêrum. ke i⸗ Cap. rz7. Ml it Herodes Rex manus, ut affligeret quosdam deEccléſia. Occidit autem Jacòbum fratrem Joannis gladio. Videns autem, quia placéret Judæis, appoôſuit, ut apprehenderet & Petrum. E- rant autem dies azymôrum. Quem cùm apprehendiſſet, miſit in car- cerem, tradens quatuor quater- nionibus militum egſtodiendum, volens poſt Paſcha producere eum poôpulo. Et Petrus quidem ſer- vabätur in carcere. Oratio autem fiebat ſine intermiſſiéne ab Ec-⸗ gKi. 7²3 3, Simon Petre, intequam de na- vi vocarem te, novi te, & ſuper plebem meam Principem te con- ſtitu: „ Et claves regni cœlo- rum tradidi tibi. Y. Quodcùmque ligâveris ſuper terram, erit ligatum & in cœlis: & quodcúmque solveris ſuper ter- ram, erit ſolutum & in ccoœlis. Et claves. Lectlo ii 22 2982 VUm autem productúrus eum Ccder Herôdes, in ipſa nocte erat Petrus dôrmiens inter duos milites, vinctus caténis duabus: & cuſtodes ante oſtium cuſtodié- bant càrcerem. Et ecce Angelus Dômini aſtitit: & lumen refulſit in habitaculo, percuſséôque latere Petri, excitavit eum „ dicens: surge velociter. Et cecidérunt caténæ de manibus ejus. Dizxit autem Angelus ad eum: Præcin- gere, & calcea te caligas tuas. Et fecit ſic. Et dixit illi: Circùm- da tibi veſtimentum tuum, & séquere me. ge. Si diligis me, Simon Petre, pasce oves meas: Doômine, tu noſti, quia amo te, * Et àanimam meam pono pro te. V. Si oporterit me mori tecum, non te negabo. Et. —. Leecdio iii. T exiens ſequebaätur eum, & FE neſciebat, quia verum eſt, quod Aébat per Angelum: exiſtimabat autem ſe viſum vidére. Tranſeun- tes autem primam & ſecundam cu- ſtòdiam;, venérunt ad portam fer- ream, quæ ducit ad civitatem, quæ ultrô apérta eſt eis. Et ex- euntes proceſsérunt vicum unum, & continuòô diſceſſit Angelus ab eo. Et Petrus ad ſe reveérſus »„ dixit: Nunc ſcio verè, quia mi- ſit Dõminus Angelum ſuum, & e⸗ ripuit me de manu Herôdis, & de omni expectatioône plebis Judæo- rum. Tu es Petrus, & ſuper hanc petram ædificabo Eccléſiam meã;, & portæ inferi non præyalébunt adverſus eam: * Et tibi dabo cla- ves regni cœlô⅛rum. F. Quodcum- que ligaveris ſuper terram, erit li- gatum & in cœlis: & quodçcúmque sélveris ſuper terram, erit ſolutum & in coelis. Et tibi. Glôria Patri. Et tibi. clefia ad Deum pro eo. D d d 5 In 794 Teodaſis juniòre imperânte, cùm Eudécia ejus uxor, Jero- solymam ſolvendi voti cauſa veniſ- ſet', ibi multis eſt affecta mune- ribus: præ céteris insigne donum accépit ferreæ caténæ, auro, gem- misque ornatæ, quam illam eſſe affirmnäbant, qua Petrus Apôſtolus ab Herôde vinctus fůͦerat. Eudô- cia caténam pieè venerata, eam poſtea Romam ad filiam Eudoxiam miſit, quæ illam Pontifici maximo détulit; isque viciſſim illi mon- ſtravit àalteram caténam, qua Ne- rône Imperatôre, id em Apoſtolus conſtrictus fuerat. Doômine, ſi tu es. 749. Um igitur Pöôntifex Românam caténam, cùm ea, quæ Jeroso- lymis allata fuerat, contuliſſet, fac- tum eſt, ut illæ inter ſe ſic conne- Geréntur, ut non dux, ſed una ca- téna ab eodem artifice confécta eſ- ſe viderétur., Quo miraculo tantus honor fſacris illis vinculis habéri cœpit, ut proptérea hoc noômine ſancti Petri ad Vincula Eccléſia, titulo Eudoxiæ, dedicata ſit in Ex- uiliis, ejusque memoriæ dies fe- us inſtitùtus Kaléndis Augüſti. Surge Petre. 750. Uo ex témpore honos, qui eo „die profanis Gentilium cele- brifatibus tribui soölitus erat, Petri vinculis habéri cœpit: quæ tacta ægros ſanabant, & dæmones ejicié- bant. Quo in geénere anno ſalütis humanæ nongentéſimo ſexagéſi- mo nono accidit, ut quidam Co- mes, Othônis, Imperatôris fami- liäris, occçupatus ab immündo ſpiritu, ſeipfum dentibus dilania- ret. Quare is juſſu Imperatoris ad Joannem Pontificem ducitur: qui, ut ſacra caténa Cômitis col- lum artigit, erúmpens nefarius ſpixritus höminem liberum reli- quit, ac deinceps in Urbe ſanco⸗ rum Vinculorum religio propa- Lata eſt. W Tu es paſtor ovium. 750. éctio ſancti Evangelii ſecundàm Matthæum. I illo témpore; Venit Jeſus in partes Cæſarea Philippi, & inter- rogàbat diſcipulos ſuos, dicens: Quem dicunt hômines eſſe Filium hoöminis: Et reliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Olus Petrus inter Apôſtolos mé- xruit audire: Amen dico tibi, quia tu es Petrus, &é ſuper hanc petram ædificabo Eccléſiam meam. Dignus certé, qui ædificantis in domo Dei poôpulis lapis eſſet ad fundaméntum, columna ad ſuſten- taculum, clavis ad regnum. De hoc ait Sermo divinus: Et poné- bant, inquit, infirmos ſuos, ut um- bra ſaltem tranſeuntis Petri obum- braret eos. Si tunc opem ferre pôterat umbra corporis, quantô magis nunc plenituùdo virtütis? Si tunc ſupplicantibus proderat aura quædam pertranſeüntis, quantô magis grâtia nunc perma- néntis? Méritô per omnes Chriſti Eccleſias auro pretioſius habétur ferrum illud pœnalium Vinculo- rum. .. Ego pro te rogavi Petre. 750. I tam medicabilis fuit obumbra- Stio viſitantis, quantò magis ca- tena vincientis? Si inanis quædam ſpécies vacuæ imaginis habere po- tuit in ſe vim ſaldtis, quanto plus de corpore meruerunt attrahere ſa- lubritatis férreo pondere ſacris im- préſſa membris vincula paſſionis? Si ad præsidia fupplicantium tam potens fuit ante martyrium, quan- to magis éfficax poſt triüumphum:? Felices illi nexus, qui de ma- nicis & compédibus in coronam mutandi, Apoôſtolum contingén- tes martyrem reddidérunt. Feli- cia vincula, quæ reum ſuum usque ad Chriſti Crucem non tam con- demnatùra 1 quam conlecratùra misérunt. . Quem dicunt hoômines. 750; Sermo ſancti Gregôrii Nazianzéni. Uidnam Machabæi ? Horum enim nomine dies feſtus præ- snti frequêntia celebratur. Qui etſi apud multos non ſunt in ho- nôre, quôd Wlud certamen bo Chriſtum non ſuscepérunt: tamen digni ſunt, qui ab omnibus ho- noréntur; dquia pro patriis légibus & inſtitůtis fortes conſtantedue emnebuetunt ſbiere ante ſhnri ſantonemn pa UIten nolita ſum, ad imi buiſlent: 0 opolito eren Fitus fuit, an ud intuene⸗ Eendient: 4 gurtann Tiden, ague Ade 4b. l⸗ Mderhen l henderet Clm 4Pprehene Eelen polens, Ele eum Popul is legn Deinus e Acere, oatl ſleemiſſone oeo. Dinit A (ninte tihi eguete me, 11r Milit l dun lide keocis, le rauvezle 6 Lifie herte eni (kaucere, W Il 0 Wor, )o , ſac unitr Rermnde di⸗ miver 4 le ſies deun: ele lin uſtini kolco⸗ interpatcon o peronne Ptetolls ih enäliumn nr Tokinikene, ſ⸗ ſe præbuérunt. Nam qui martyrium ſubiere ante Chriſti paſſionem, quid facturi erant, ſi poſt Chriſtum per- ſecutionem daR fuiſſent, ejusque mortem noſtræ ſaltis cauſa ſuscé- ptam;, ad imitandum propôſitam habuiſſent? Quorum enim, nullo propoſito exémplo, talis täntaque virtus fuit, an non it exémplum illud intuéntes, förtiùs in certame deſcendiſſent? Quin étiam myſti- ca quædam & occülta räatio mihi quidem, atque omnibus Dei ama- toôribus valde probabilis eſt, né- minem eorum, qui ante Chriſti adventum martyrio conſummati ſunt, id ſine fideé in Chriſtum côn- ſequi potuiſſe. Te Deum laudamus. II. A D L A U D FE S;» Erôdes Rex appôſuit, ut appre- hénderet & Petrum;, quem cùm apprehendiſſet, miſit in car- cerem, volens, poſt Paſcha produú- cere eum pôpulo. ns regnavit. 11. Petrus quidem ſervabaâtur in carcere, orätio autem fiébat ſine intermiſſiône ab Eccléſia ad Deum pro eo. la. Dixit Angelus ad Petrum: Circuúmda tibi veſtimentum tuum, & séquere me, , Miſit Dôminus Angelum ſuum, & liberavit me de manu Herodis, alleluja. Tu es Petrus, & ſuper hanc petram ædificabo Eccleſiam me- am. iſit Herxôdes Rex. 792. Eàte Paſtor Petre, clemens ac- cipe „ Voces precäntum, criminumque Incula. Verbo resolve, cui potéſtas tra- ita Aperire terris cœlum, apértum claudere. it Trinitati ſempitérna glöria,, Honor, potéſtas, atque ſubila- t10 „ In unitàte quæ gubérnat mnia;, Per univeérſa æternitatis læcula. Amen. Tu es Petrus. Et ſuper hanc petram ædificâbo Eccleſiam meam. 795. Quodcumque ligaveris ſuper ter- ram, erit ligatum & in cœlis: & quodcumque solveris ſuper ter- ram, erit ſolůtum & in cœlis: di- C Ominus Simoni Petro. eus, qui beatum Pe- trüum. 792. 792. Veſtri capilli càpitis omnes nu- merâti ſunt, nolite timère „ multis paſséribus meliores eſtis vos. Exultàbunt Sancti in gloria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. ratérna nos. 793. Petrus quidem. iſit Herôòdes. 792. In omnem terram, * Exivit ſonus eoòrum. In omnem. Et in fines orbis terræ verba eoôrum. Exivit. loria Patri. In omnem. Conſtitues eos principes ſuper oemnem terram. Meémores erunt nominis tui Dômine. Dixit Angelus. Etrus quidem ſervabatur in câr- cere: Oratio autem fiébat ſine intermiſſioòne ab Eccléſia ad Deum pro eo. .B Conſtitues eos principes, Super omnem terram. Conſti- tues eos. Mémores erunt nôminis tui Dömine. Super. lôria Patri. Conſtitues. Nimis honerati funt amici tui Deus. ge. Nimis confortatus eſt principatus eòrum. Tu es Petrus. T Petrus ad ſe revérfus, dixit: Nunc fcio verè, quia miſit Dô- minus Angelum ſuum, & eripuit me de manu Berôdis, & de omni expectatiône plebis Jjudæérum. Nimis honorati ſunt „ Amici tui Deus. Nimis. Nimis confortàtus eſt princl⸗ päâtus eòrum. Amici. Moôria Patri. Nimis. . Annuntiavéêrunt pera Dei. Et facta ejus intellexérunt. 796 Herodes Rex. Viii. . 792. Solve jubente Deo terrärum Petre caténas, Qui facis ut pateant cœ- leſtia regna Beatis. eus, qui beatum Pe- trum. 792. 792². DIE II. AUGUSTI. Iſte Sanctůs. Gléria & honôre. eus, qui nos. Xxiv. Sghanus Romanus Pontifica tum geſſit, Valeriàäno & Galliéno Imperatôribus. Inſtituit, ut Sacer- dòtes & Diaconi nusquam ſacris véſti bus, niſi in Eccléſia, uteréntur. Baptizätos ab hæréticis, iterùm baptizâri vetuit, reſcribens ſancto Cypriano verbis illis: Nihil innove- tur, niſi quod traditum eſt. Multos êtiam ad Chriſtum conveérxtit; in iis Olympium tribünum cum uxoôre Exupéria & filio Theodúlo, item Neméſium tribůnum cum tota fa- milia, culis Lucillæ ejus filiæ re- ſtitutis,; qui omnes Jeſu Chriſti mäartyres fuérunt. Sed vehementi- us jam ingravescénte perſecutioône Imperatoôrum, Stéphanus, convo- cato Cleros ad martyrium ſuos hor- tabatur, in cryptisque Martyrum aſsiduè Miſſas & Concilia celebra- at. Ui cùm aliquàndo raptus eſſet ab infidélibus ad templum Martis, ut ei ſacrificaret, liberè negaâvit, ſe dæmônibus eum ho- nôörem velle tribüere, qui uni Deo deberétur. Quibus in verbis Martis ſtatua terræmotu concidit, templümque contrémuit. Quare Smnibus aufugiéntibus, qui Sté- hanum tenébant, Pôöntifex ad uos revértitur in cœmeteérium Lu- einæ, quos divinis præceéptis in- ſtruens, Sacraménto corporis Chri- ſti communicavit: Ibique dum Miſsarum folémnia pérficit, ad- venientibus iterum Imperatéôrum ſatellitibus, ei in ſua ſede caput abſcinditur. Corpus cum eadem ſede conſperſa Martyris sanguine, à Clericis ſepúltum eſt in cœmeté- rio Calliſti, quarto Nonas Auguſti. Vixit in Pôtificatu afos tres, men- ſes tres, dies viginti duos. Habuit Ordinatioônes duas menſe Decém- bri, quibus creavitPresbvteros ſex, Diäconos quinque, Epiſcopos tres. e Deum laudamus. II. DIE III. AUGUSTI. Lapidavérunt Stéphanum. guis aeS Lauc 797. ixit Döminus. audate Dôminum om- nes Genteęes. 79. Teéphanus autem plenus grätia QR fortitũdine, faciébat prodigia & ſigna magna in péôpulo. W eus tuõôrum mili- tum. Gléôria & honore. xiy. Stéphanus autem plenus gratia & fortitùdine, faciebat ſigna magna in pôpulo. A nobis, quæſumus Dômine, imitâri, quod côlimus, ut diſ- camus & inimicos diligere: quia ejus Inventionem celebramus;, qui novit étiam pro perfſecutoôribus. exoràre Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum: Qui te- cum vivit. XiV. ura ceryice. 160. Gρραα côrpora, Stéphani OProtomartyris, Gamaliélis, Ni- codemi, & Abibonis, quæ diu in obſcùro ac ſordido loco jacuerant, Honôòrio Imperatôre, Luciaàno Presbytero divinitùͤs admonito, invénta ſunt prope Jerosolymam. Cui Gamaliel cùm in ſomnis ap- paruiſſet, gravi quadam & præcla- ra ſenis ſpecie, locum jacéntium cor- Ciporum co⸗ s, Ut ſoi Uun Antiſtite n eo, ut hi Helirentut, lapidabant Dibuz aud Antiſes Moyisres Gas locum Cllos inyenit, ot etudatunr tommola naen tilo e conyen is wobis zz Primn 4d um, I Dülehro ſncti Unpetunfen ll rlbros, An (ihi D ii (Aerente inis glori 1n lbi ceca Ehun portän Ueeretur, O ud dedit N, Drotinus U ekandhp hen e vi rens, ) Alti gue ltenihuoe thun eſtye Mleopus, 6 elgnad M olettid, in ſin ſede e orbus en Aanpri ll ACGI eobanum. N. 8 ire Donun 1. Atem plemns in e, keitk ſo⸗ In populo, els tolun onole, , Plennst ciebat ſun beſuunn Dert⸗ ocd c) cos num Doun m tuun: V. céôrporum commonſtravit, impe- rans, ut Joàânnem Jeroſolymita- num Antiſtitem adiret, agerétque cum eo, ut hônéeſtius illa corpora ſepeliréntur. Lapidabant Stéphanum. 135. Uibus auditis Jeròſolymôrum Antiſtes, finitimarum urbium Epfſcopis, Presbyterisque convoca- tis, ad locum pergit: defôfſos lo- culos invenit, unde ſuaviſſimus odor efflabatur. Cujus rei fama commota magna hominum multi- túdo eòô convénit, multique ex va- riis morbis ægroôti ac débiles, ſa- ni & integri domum rediérunt; Sa- crum autem ſancti Stéphani cor- pus, quod ſumma tunc celebritate in ſanctam Eccléſiam Sion illatum eſt, ſub Theodoſio junioôre Con- ſtantinépolim, inde Romam Pe- lagio primo ſummo Pontifice translatum, in agro verano, in ſe- pülchro ſancti Laurentii Martyris collocatum eſt. Imperum fecérunt. 135. Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de Civitàte Dei. D aquas Tibilitanas Epiſeopo afferénte Projécto reliquias Mäartyris gloriosiflimi Stéphani, ad ejus memôriam veniébat magnæ multitudinis concurſus & occür- ſus. Ibi cæca muúlier, ut ad Epi- ſcopum portantem pignora ſacra duceretur, oravit: flores, quos fe- rébat, dedit: receépit, oculis admoô- vit, protinus vidit. Stupéntibus, qui aderant, præibat exultans, viam carpens, & viæ ducem ulteriùs non requirens. Memorati memôriam Martyris, quæ pôſita eſt in caſtéllo Synicenſi, quod Hipponẽſi Coloniæ vicinum eſt, ejsdem loci Lucilus Epiſcopus, populo præcedénte at que ſequénte, portabat: fiſtula, cu- jus moleſtia jam diu laboraverat, & familiariſſimi ſui medici, qui eam ſecaret, operiebatur manus, illius piæ sarcinæ vectatione, repénte sanata eſt. Impii ſuper juſtum. 136. Ecce ego mitto ad vos Prophefas. 136. S 797 A D L AUDE S/ 1366 Laàpides torréntis. tephanus autem. 137. Lapidavérunt. P5 ixit nsS. 7 Propter quod. 79. DIE IV. AUGUSTI, ſte Conféſſor. mu⸗ Eus, qui Eceléſiam tuam bedâti Dominici Confeſsôris tui il- luminare dignâtus es méritis & do- Grinis: concéde, ut ejus interceſ- ſione temporalibus non deſtituaâ- tur auxiliis, & ſpiritualibus ſem- per proficiat increméentis. Ferx Dominum. . Sepeliérunt Stéphanum viri timo-⸗ räti, & fecérunt planktum mag-⸗ num ſuper eum. Stephanus vidit cœlos apeértos. Vidit & introivit: beatus ho- mo⸗ cui cœli patébant. a nobis, quæſumus. 796. Hmiaicu⸗ „„Calarögæ in Hi- ſpania ex nôbili Gusmanòrum familia natus, Paléntiæ liberalibus diſciplinis & Theologiæ peram dedit, quo in ſtudio cùm plüri- muùm profeciſſet, prius Oxomenſis Eccléſiæ Canônicus regularis, de- inde Ordinis Fratrum Prædicatoô- rum auctor fuit. Hujus mater gra- vida ſibi viſa eſt in quiete continé- re in alvo catulum ore præferén- tem facem, qua éditus in lucems orbem terrârum inçénderet. Quo sömnio fignificabatur, fore ut ſplendore ſancétitatis ac doarins 98⁸ A3 ,5 , e Gentes ad Chriſtiänã pietäâtem in- DIE V. AUGUSTI. lenmt, Kp. flammaréntur. Veritatem éxitus ium. Ego comprobavit: id enim & præſtitit Edi mane v per ſe, & per ſui Ordinis socios en ne, deinceps eſt conſecùtus. Dum eſſet Rex. nda & Honéſtum fecit. 719. e guibus t Aco: * Qu Ujus autem ingénium ac vir- b inftio. ſoletint, tus maximé enituit in everté- ve maris ſtella. lxxxviii. Kf. benne dis hæréticis, qui perniciôſis errô- Dignaàre me laudare te, Virgo ,Kberedl ribus Tolosates pervertere cona- ſacrata. 1i u. bantur. Quo in negotio ſeptem Da mihi virtůtem contra ho- consumpſit annos. Pôſteà Romam ſtes tuos. venit ad Lateraneênſe Concilium cum Epiſcopo Tolosano, ut Ordo, Sanécta Maria, ſuccurre miſeris, quem inſtituerat, ab Innocentio juva puſillanimes, réfove fiébiles, tertio confirmaretur. Quæ res ora pro pôpulo, intérveni pfo Cle- dum in deliberatiône versatur, ro, intercéde pro devoto femineoô Dominicas hortatu Pontificis ad ſexu: séntiant omnes tuum juva- ſuos revertitur, ut ſibi régulam de- men, quicùmque célebfant tuam Ceintos eort ligeret. Romam reédiens ab Hono- ſanctam feſtivitatem. Ns oleditn rio têrtio, qui proximus Innocen- Uirun, ame tio ſucceéſſerat, confirmatioônem Oncéde nos famulos tuos, Ordinis Prædicatôrum impetrat. quæſumus Dômine Deus, per- Romæ autem duo inſtituit Mona- pétua mentis & coôrporis ſanitate Aum tenn ger ſtéria, alterum virorum, mulierum gaudére; & glorioſa beatæ Mariæ li, Kezo alterum. Tres étiam môrtuos ad ſemper Virginis interceſſione, a Ueckucl fonts kohum fonte vitam revocavit, multaque alia præsénti liberari triſtitia, & æte a geimun edidit miräcula, quibus Ordo Præ- peérfrui lætitia. Per Dominum. 6 contitetan dicatôrum mirificè propagari cœ- comim.! atutiebar, Pit. . Hic vir deſpiciens mundum Congreruli Amãavit eum Dôminus. 719. & terréna, triumphans, Divitias iltited cœlo gçôndidit ore, manu- klen urlla Erùm cùm ejus opera ubique y. Juſtum deduxit Dominus per Milt nei terrärum monaſtéria jam ædif- vias reétas. . Deumn E höni carentur, innumerabilésque hoômi- Et oſtendit illi regnum Dei. leitan ne nes religioôſam ac piam vitam in- eus, qui Eccléſiam. 77. (Eniines. ſtitůerent, Bonôniæ anno Chriſti as Men I ſmnnebenie ducenteſimo vigeſimo primo ſupra eſu, tibiĩ ſit milleſfmum, in febrem incidit; glöria, Qui natus es de virgi⸗ Uinns hom ex qua cùm ſe moritúrum intelli- ne. Upigilr geret „ convocatis Fräatribus & Vitatoriur le & obes Alumnis ſuæ disciplinæ, eos ad in- Sancta Maria Dei génitrix Virgo, M Ouim nocentiam & integritatem cohor- Intercéde pro nobis. in Khne tatus eſt. Poſtrémo charitatem, hiu- enite, exultémus. 1. Nigliant . militàtem, paupertatem, tamquam uem terra. tkinmen⸗ certum patrimonium eis teſtamén- n to reliquit: Fratribusque orantibus . Xc. in illis verbis: Subvenite Sancti 10. Dei, occùrrite Angeli, obdor- De Parabolis Salomônis. mivit in Dômino: octavo Idus Au- „„ guſti: quem poôſtea Gregoôrius no- ES* ſapiéntia habito in consilio, nus Pontifex rétulit in Sanctôrum L& eruditis intérſum cosxitatio- numerum. , . nibus. Timor Dômini odit ma- Iſte homo perfécit. 719. lum: arrogantiam, & ſuperbiam, mi G S& viam pravam, & os bilingue int lumbi veſtri detéſtor. Meum eſt consilium;, & æquitas, mea eſt prudéntia, mea Xlix. eſt fortitúdo, Fer me Reges reg- . * nant, & legum conditores juſta . decernunt. Fer me prineipes im- perant; Præcincti. WoC. 4 b inlti. tis ſtel imi laudare te, i tütemn conni gue ceten talendl, iliitegnun. gui Bcclchun elolt atus es Ee eientiii onob lte/ eruleemni 4 lelli⸗ gisknonant perant, & poténtes decernunt ju- ſtitiam. Ego diligeéntes me diligo, & qui manè vigilant ad me; invé- nient me. Sancta & immaculata virgini- tas, quibus te laudibus éfferam, néſcio: & Quia quem cœli capere non poôterant, tuo grémio contu- liſti. Benedicta tu in mulieri- bus, & benedictusfructus ventris tui. Quia. Ecum ſunt divitiæ, & glôria, opes ſuperbæ, & juſtitia. Mé- BHior eſt enim fructus meus auro & lapide pretioſo, & genimina mea argénto elécto. In viis, juſtitiæ ambulo, in mèdio ſemitarum ju- dicii, ut ditem diligéentes me, & thesauros eorum répleam. Domi- nus poſsédit me in initio viarum ſuarum, antequam quidquam fa- ceret à principio. Ab ætérno or- dinata ſum, & ex antiquis ante- quam terra fieret. Nondum erant abyſſi, & ego jam concépta eram; necdum fontes aquarum eruúpe- rant: necdum montes gravi mo- le conſtiterant: ante colles ego parturiébar. Congratulâmini mihi omnes, qui diligitis DOöminum, quia cùm eſſem parvula pläcui Altiſſimo; Et de meis viſcéribus génui Deum & höminem. Beatam me dicent omnes ge- neratiônes, quia ancillam hůmi- lem reſpéxit Deus. Et de. Eatus homo;, qui audit me, & qui vigilat ad fores meas quo- tidie, & obsérvat ad poſtes oſtii mei. Qui me invénerit, invéniet vitam, & hauriet ſalũtem à Dômi- no: qui autem in me peccaverit: lædet änimam ſuam. Omnes, qui me odérunt, diligunt mortem. Sa- Piéntia ædificavit ſibi domum, ex- cidit colùmnas ſeptem. Immolavit victimas ſuas, miſcuit vinũ, & pro- oſuit menſam ſuam. Miſit ancillas has, ut vocaârent ad arcem, & ad meœnia civitatis: Si quis eſt parvu- lus, veniat ad me. Et inſipiêntibus locuta eſt. Venite, comedite panem meum, & bibite vinum, quod mi- ſcui vobis. Beata es virgo Maria, quæ Dô- minum portàſti Creatôrem mundi: Genuiſti, qui te fecit, & in ætér- num permanesVirgo. Ave Ma- ,; — 139 ria, grätia plena: Doôminus te- cum. Genuiſti. Aoria. Genuiſti. Iberio ſummo Bontifice, Joan- nes Patfitius Roemânus & uxor pari nobilitate, cùm liberos non suscepiſient, quos bonòrum hæré- des relinquerent, ſuam hæredita- tem ſanctiſſimæ Virgini Dei Matri vovérunt, ab ea ſummis précibus aſsiduè peténtes, ut in quod pium opus eam pecuniam potiſſimùm erogari veller, aliquo modo figni- ficaret. Quorum preces & vota ex animo facta, beata Virgo Maria benigné audiens, miraculo com- probavit. sicut cedrus exaltäta ſum in Libano, & ſicut cypréſſus in monte Sion: quaſi mylrha eleéta, Dedi ſuavitaiem odoôris. Et ſicut cinnamomum:, & bal- ſamum aromatizans. Dedi. Onis igitur Augùſti, quo tem- N pore in Urbe maàximi calores eſſe ſolent, noctu nix partem col- lis Exquilini contéxit. Qua nôcte Dei mater ſeparatim joàännem & cônjugem in ſomnis admoônuit;, ut quem locum nive conſperſum vi- dérent, in eo Eccléſiam ædificarent- quæ Mariæ Virginis nômine dedi- carétur: ſe enim ita velle ab ipſis kærédem inſtitui. Quod Joannes ad Libérium Pontificem détulit -» qui idem per somnium ſibi conti- giſſe affirmavit. Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut ſol, & formoſa tamquã Jerùſalem ? Vidérunt eam filiæ Sion, & bea- tam dixérunt, & Reginæ laudavé- runt eam. Et ſicut dies verni circũmdabant eam flores rosarum, & lilia convallium. Vidérunt. Uare ſoléêmni ſacerdotum, & pôpuli ſupplicatione ad collẽ venit nive coopértum, & in eo lo- cum Eccléſiæ deſignàvit, quæ Jo- annis, & uxoôris pecüúnia extrücta eſt, pôſteà à Xyſto tértio reſtitũta. Variis nominibus primùm eſt ap- pellata: Basilica Libérii, ſancta Ma- ria ad Præsepe Sed cùm multæ jam eſſent in rbe Eccleſiæ ſub nomine ſanctæ Mariæ Virginis: ut, quæ Ba- silica novitate miraculi ac dignita- te cêteris ejüsdem nôminis Basili- cis præſtaret, vocabuli étiam excel- léntia ſignificarétur; Eccleſa ſan- z* 800 ctæ Mariæ majôris dicta eſt. Cujus dedicationis memoria ex nive, quæ hac die mirabiliter cécidit, an- niversaria celebritate colitur. Ornatam monilibus filiam Jeru- ſalem Doôminus concupivit: Et vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi- mam prædicavérunt, dicéntes: Unguéntum effüſum nomen tuu. Aſtitit Regina à dextris tuis in veſtitu deaurato, circũmdata va- rietate. Et vidéntes. Sloria Patri. Unguéntum. éctio ſancti Evangélii ſecundàùm Lucam. N illo témpore: Loquénte Jeſu ad turbas, extollens vocem quæ- dam mülier de turba, dixit illi: Beâtus venter, qui te portavit. Et réliqua. Homilia venerabilis Bedæ Presbyt. Agnæ devotiônis & fidei hæc „mülier oſtenditur, quæ Scribis & Phariſæis Doôminum tentantibus ſimul & blasphemantibus, tanta éjus incarnationem præ ômnibus ſinceritate cognôscit, tanta fiducia confitétur, ut & præséntium pro- cerum calmniam, & futurorum confundat hæreticorum perfidiam. Nam ſicut tunc Judæi, ſancti Spiri- tus pera blasphemaândo, verum conſubſtantialémque Patti Dei Fi- lium negabant: ſic hærétici pôſtea negando, Mariam ſempervVirginem, ſancti Spiritus operante virtute, naſcitüro cum humanis membris Unigénito Dei, carnis ſuæ maté- riam miniſtraſie, verum conſubſtan- tialemque matri Filium höminis fatezi non debeére dixérunt. Le. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ: Chriſtus Deus noſter. Ora Ppro populo, intérveni pro clero . intercéde pro devoto femineo ſe- Xüu: sentiant omnes tuum juvã- men, quicmque celebrant tuam ſanctam Feſtivitatem. Quia. Cujus feſtum coölimus, ipſa Virgo virginum. Ed ſi caro Verbi Dei ſecùndùm carnem nascéntis, à carne Vir- ginis matris pronuntiatur extranea ſine cauſa venter, qui eam portâſ- ſet, uûbera, quæ lactâſſent, beatifi- cantur. Dicit autem Apoôſtolus: Quia miſit Deus Filium ſuum fa- Ktum ex muliere, factum ſub lege. Neque audiendi ſunt, qui legéndu putant: Natum ex muliere. factum sub lege; ſed, Factum ex muliere: quia concéptus ex utero virginali, carnem non de nihilo, non aliun- de;, ſed matérna traxit ex carne: alioquin nec verè Filius hôminis di- cerétur, qui originem non haberet ex homine. Et nos igitur his con- traEutychen dictis, extollgmus vo- cem cum Eccléſia catholica, cujus hæc mülier typum geſſit, extolla- mus & mentem de méedio turbaru, dicamüsque Salvatôzi: Beatus ven- ter, qui te portavit, & übera quæ ſuxiſti. Verè enim beata parens, quæ, ſicut quidam ait: Enixa eſt puerpera Regem, qui cœlum ter- ramque tenet per ſæcula. 4.-Beatam me dicent omnes gene- rationes: * Quia fecit mihi Domi- nus magna, qui potens eſt, & ſan- ctum nomen ejus. Et miſeri- cordia ejus à progénie in progé- nies timéntibus eum. Quia. loria Patri. Quia. Uinimò beati, qui audiunt ver- bum Dei, & cuſtôdiunt. Pul- chrè Salvator atteſtationi mulieris anuit, non eam tantummodo, quæ Verbum Dei corporaliter generare meruerat, ſed & omnes, qui idem Verbũ ſpiritaliter auditu fidei con- cipere, & boni ôperis cuſtoôdia vel in ſuo, vel in proximôrum corde parere, & quaſi alere ſtudúerint; aſſeveérans eſſe beatos: quia & éa- dem Dei genitrix, & inde quidem beata, quia Verbi incarnandi mint- ſtra facta eſt temporalis: ſed inde multò beatior:, quia ejusdé ſemper amandi cuſtos manébat ætérna. e Deum laudamus. II. D L A U D. E S; Dum eſſert Hex, Ixxxiii. B initio, & ante ſæcula creita Kum, & usque ad futùrum ſæcu- lum non déſinam, & in habita- tioòne ſancta coram ipſo miniſtravi *Glorioſa Virginum. IxxxXix. 7. Diffüſa eſt grätia in laàbiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætéxnum. leila es Mar Fettcientur in liz Domino⸗ onc lu l, Aetncſetus Alite beletz, g. Aructener rum ſen en Corlazin Unliebit niſe fubheremi ulteclictan l dezeigr n line, ceſſun 4 lan Rlenalk, 1 Aenien i 4 Glntin Mönin Eincuit a ede ſiku ef Anſubline eiboni i aon k ſogbaſe utnde. u, u arDridenti Nrtiöne, N lie, N uukllium unt Ie facum dee Beäta es Maria;, quæ credidiſti: perficiéntur in te, quæ dicta ſunt tibi à Domino, allel. Fadum etnie oncèêde nos. 798. 8en üteto fri e nihilo, meli lIxxxiii. DIE VI. AUGUSTI. Ppum xenn Dkationt Aſsũmpſit jeſus. um yel. elinoti bein 304. ixit Dôminus. „ 77. R. audate Döminum omnes Gentes. 79. QAlyvatörem expectämus Dôminu Onoſtrum Jeſum Chriſtum, qui reformabit côrpus humilitatis no- a ſtræ, configuratum corpori clarita- gene tis ſuæ. uis eci Uicuùmque Chriſtum quæritis, Oculos in altum tollite: Iſſic licebit viſere Signum perénnis glöriæ. Uluſtre quiddam cernimus, Quod nesciat finem pati, Sublime, celſum, intérminum „ Antiquius cœlo & chao. ic ille Rex eſt Gentium 5 Populique Rex Judaici, Promiſſus Abrahæ Patri, Ejuùsque in ævum sémini. unc & prophétis téſtibus »„ Iisdémque ſignatôribus Teſtator & Pater jubet Audire nos, & crédere. tbiinen Felu, tibi ſit gloria, enponi Qui te revélas parvulis „ lliteiiti ⸗ Cum Patre, & almo Spiritu, munetn ateli In ſempiterna ſæcula. Amen. limus, II. er 6 51 Z. Glorioſus apparuiſti in conſpé- u Doômini. Proptérea decoô- Trem induit te Dominus. Chriſtus Jeſus ſplendor Patris, & figura ſubſtantiæ ejus, portans om- nia verbo virtutis ſuæ, purga tionem pPeccatorum faciens, in monte ex- celſo glorioſus apparére hodie di- Enatus eſt. Eus, qui fidei ſacraménta in Unigéniti tui gloriéôſa Trans- figuratiône, patrum teſtimonio ro- Briev. Rom. 801 & adoptioônem filiorum perfeéctam, voce delapfa in nube lucida, mirabiliter præſignâſti: con- cede propitius: ut ipsius Regis gloriæ nos cohærédes efficias „ & ejusdem glôriæ tribuas eſſe con- soörtes. Per eüumdem Döôminum. Beäâtam me dicent omnes generatiônes, quia ancillam hùmi- lem reſpexit Deus. Dignare me laudare te, Virgo ſacrata. Da mihi virtutem contra hoſtes tuos. oncede nos. 798. Iſtérum eſt enim. 792. Lætämini in Dömino. Eus, qui nos concedis ſanctô- ruin martyrum tuorum Xyſti, Feliciſſimi, & Agapiti natalitia co- lefe: da nobis in æternha beatitu- dine de eôrum ſocietate gaudére. Per Döôminum. ummum Regem glôriæx, = Chri- ſtum adoremus. enite, exultémus. I. uicůumque Chriſtum. 4 „ 4 4 „ Paulô minùs ab Angelis minora- tus, gloria & honore coronatus eſt, & conſtitutus fuper opera manuum Dei, omine Dôminus noſter. Révelavit Dominus condén- ſa„ & in templo ejus omnes di- cent gloriam. fferte Dômino. 29. 5a. Specioſus forma præ filiis hominum: diffuſa eſt gratia in lä- biis tuis. ruétaàvit cor meum. 41. Glorioſus apparuiſti in conſpe- Ku Dômini. Proptéreà decôrem induit te Dominus. De Epiſtola ii. B. Petri Apoſtoli. Fhatres: magis ſatagite, ut per bona opera certam veſtram vo- cationem, & electionem faciatis: hæc enim faciéntes, non peccabi- tis aliquàndo. Sic enim abundan- ter miniſtrabitur vobis introitus in ætérnum regnum Doômini noſtri & Salvatoôris Jeſu Chriſti. Propter quod incipiam vos ſemper com- Kee mo- 802 monéere de his: & quidem ſcientes, & confirmatos vos in præsénti ve- ritate. Juſtum autem arbitror, quamdiu sum in hoc tabernaculo, suscitare vos in commonitioône: certus, quod velox eſt depositio tabernaculi mei, ſecundùm quod & Dôminus noſter Jeſus Chriſtus ſignificavit mihi. Ssurge, illuminare Jerûſalem, quia venit lumen tuum: Et glôria Dômini ſuper te orta eſt. Et ambulabunt Gentes in lůú- mine tuo, & Reges in ſplendôre ortus tui. Et. Abo autem peram, & fre- quénter habére vos poſt ôbi- tum meum, ut horum memòôòriam faciatis. Non enim doctas fabulas ſecùti, notam fécimus vobis Do- mini noſtri JeſuChriſti virtůtem, & ræsentiam: ſed ſpeculatôres facti illius magnitúdinis. Accipiens enim àa Deo Patre honoôrem & glôriam; voce delapſa ad eum hujuscémodi à magnifica gloria: Hic eſt Filius meus dileêckdtus, in quo mihi com- placui, ipſum audite. In ſplendenti nube Spiritus ſan- Gtus viſus eſt, Patérna vox audita eſt: Hic eſt Filius meus dilé- ctus, in quo mihi benè compla- cui, ipſum audite. Apparuit nubes obumbrans, & vox Patris intonuit. Hic. T hanc vocem nos audivimus de cœlo allatam, cùm eſsémus cum ipſo in monte ſancto. Et habémus firmiôrem propheéticum ſermonem, cui benè facitis atten- déntes, quaſi lucernæ lucenti in caliginòſo loco, donec dies elucèſ- cat, & lücifer oriatur in cordibus veſtris: hoc primum intelligentes, quod omnis prophetia Scripturæ pPropria interpreétatione non fit. Non enim voluntate humana allata eſt aliquàndo Prophetia: ſed Spiritu ſancto inſpirati, locùti ſunt ſancti Dei hômines. Vidéte, qualem charitàtem de- dit nobis Deus Pater: Ut filii Dei nominémur, & ſimus. Scimus, quôniam cum apparuâe- rit, ſimiles ei érimus; quôniam videbimus eum, sicuti eſt. Ut. gloria Patri. Ut filii. Illuùminans tu mirabiliter à mônti- bus ætérnis: turbati ſunt omnes inſipiéntes corde. Mélior eſt dies una in atriis tuis ſuper millia. ùam dilécta tabernacula tua. 61. fa. Glorioôſa dicta funt de te civitas Dei. „E undaménta ejus. 62. „Glôria & honore corondàſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper épera manuum tuarum. Sermo ſancti Leônis Papæ. AREit Dôminus coram eléctis té- ſtibus gloriam ſuam, & commu- nem illam cum cxreris corporis formam tanto ſplendore clarificat, ut & facies eius ſolis fulgori simi- lis, & veſtitus candoôri nivium eſ- ſet æquaâlis. In qua Transfigura- tiône illud quidem principaliter agebatur, ut de cordibus diſcipu- lôrum crucis ſcandalum tollerétur: nec conturbaret eòrum fidem vo- luntàriæ humilitas paſſiônis, qui- bus revelâta eſſet abſcoônditæ ex- cellentia dignitatis. Sed non mi- nôre provigeêntia ſpes ſanctæ Ecclé- ſiæ fundabatur, ut totũ Chriſti cor- pus agnôsceret, quale eſſet commu- tatiône donandum: ut ejus ſibi ho- noris consortium membra promit- terent, qui in capite præfulsiſſet. Inebriati ſunt ab ubertate do- mus tuæ: Et torrênte volupta- tis tuæ potãäãſti eos. Quòôniam apud te eſt fons vitæ & in lúmine tuo vidébimus lu- men. Et. Onfirmândis vero Apô ſtolis, & ad omnem fſciéntiam prove- héndis, alia quoque in illo mira- culo accéſſit inſtrũctio. Moyſes enim & Elias, Lex ſcilicet, & Pro- phétæ, apparuérunt cum Dômino loquéntes: ‚ut veriſſimè in illa quinque virôrum præséntia com- plerétur, quod dictum eſt: In duo- Eus⸗ vel tribus teſtibus ſtat omne verbum. Quid hoc ſtabilius, quid firmius verbo, in cujus prædica- tione veteris & novi Teſtamenti concinit tuba, & cum Evangélica doctrina, antiquarum proteſtatio- num inſtruménta concúrrunt? Ad- ſtipulantur enim ſibi invicem ut- riusque otus in Iudæa Deus. 5§. iigte foec⸗ d felimine tenta ſigna Mon enim! Uhumns, MMumn eſt nos Aumas hie tri⸗ Apongit ſen Unprobum od cüpere üchriti Alaen elme llleries tanp 0 uun camti eur leletiti rezin e Aello entie tubit finn riäsque fœderis päginæx: & quem voce ſůb veläamine myſteriorum præce- usin tuba dentia ſigna promiſerant „manifé- drek diesmin ſtum atque peripicuum præséntis il gloriæ ſplendor oſtendit. n Cllech tbhen Præcéptor, bonum eſt nos hic elſle: Faciamus hic tria taber- iolt din? nacula, tibi unum „ Môy ſi unum, & Eliæ unum. damentze, Non enim ſciébat, quid diceret. choncteco Faciamus. Is ergo ſacramentôrum reve- lationibus Petrus Apoſtolus incitatus, mundana ſpernens, & ter- réna faſtidiens, in æternérum de- ſidérium quodam mentis rapieba- tur exceſſu: & gaudio totius viſio- nis impletus, ibi cum Jeſu opta bat habitare, ubi manitféſta ejus glôria lætabatur. Unde & ait: Dömine 5 bonum eſt nos hic eſſe: ſi vis, fa- ciamus hic tria tabernacula, tibi unum, Moyſi unum, & Eliæ unum. Sed huic ſùggeſtioni Dominus nen reſpondit, ſignificans, non qui- dem improbum, ſed inordinatum eſſe, quod cuperet, cùm ſalvari mun- ituifieunſipert⸗ AIIn. incti leinine ere dus, niſi Chriſti morre, non poſſet: iſe⸗ 15 & exémplo Domini in hoc vocaré- ie ſen tur credentium fides, ut licèt non oportéret de beatitudinis promiſ- ſionibus dubitare, intelligerémus tamen, inter tentationes hujus vi- tæ priüs nobis tolerantiam poſtu- landum eſſe, quaàm gloôriam. Si miniſtratio mortis, litteris deformata in lapidibus, fuit in gl6- ria, ita ut non poſſent inténdere filii Iſrael in faciem Moy ſi, propter 2gloriam vultus ejus, quæ evacua- Aud lee i tur: Multò magis miniſtratio o ſpiritus, quæ manet, erit in gloria. Amplioris enim glôriæ Chriſtus eA. Dræ Moyſe dignus eſt habitus , ſenn guanto amplioôrem honorem habet 1 Men ilos domo, qui fabricavit eam. Multo. gen S loria Patri. Multô. Thabor & Hermon in néômine tuo exultabunt, tuum brachium cum poténtia. . iſericôrdias Dômini in ætérnum cantabo. 63. Ha. Lux orta eſt juſto, & rectis corde lætitia. Dis regnavit exültet terra. 65. Confeſſiõnem, & decorem induit, amictus lumine ſicut ve- ſtimento. SBénedic änima mea Doômi- 803 e Deus meus magni.- eménter. 69. gloôria ejus in ſalu- no: * Dômin ficatus es veh Magna eſt tari tuo. Gloôriam & magnum decoôrem impônes ſuper eum. éctio ſancti Evangélii ſecũndùm Matthæum. IN illo tempore: Aſsumpſit jeſus Petrum, & Jacobum, & Joannem fratrem éjus, & duxit illos in mon- tem excéllum ſeorlum: & transfi- guratus eſt ante eos. Et réliqua. Homilia S. Joannis Chrysoſtomi. Uôniam malta d multa de paſſiôn dé morte, & de cæde diſcipuloô- rum locuútus eſthominus, & aſpera complüra atq; ardua ejus injünxit, & illa quidem in præsénti vita „SGE jam imminébant: bona verò in ſpe & expectatiône erant: ütputa, quia ſervarent änimam ſuam, ſi perde- rent eam: quia in gloria Patris ſui venturus ſit, & præmia redditurus: ut viſu étiam certioôres faceret, & oſténderet, quidnam ſit illa gloria, cum qua ventrus eſt, quantum caà- pere pôterant in hac præsenti vita, illis oſténdit, eamque detegit, ne aut ſua, aut Dömini morte do- leant, & maximéè Petrus. Vocavit nos Deus vocatione ſua ſancta; ſecundùm gratiam ſuam, ie manifeſtàta eſt nunc Per illuminatioônem Salvatoris noſtri Jeſu Chriſti. Qui deſtruxit mortem, illumi- navit autem vitam in incorruptio- nem. Per. Divinum auxilium. e periculis, e ſua, multa T vide, quid agit, cùm de regno ◻ & de gehenna diſſeruerit. Nam in eo, quod dixit: Qui invenit ani- mam ſuam, perdet eam, & qui- cumque perdet eam gratia mei, in- véniet ipſam: & in eo „ Qquod ait: Reddet unicuique ſecundum pera ſua: & regnum & gehénnam deli- ghavit. Cùm igitur de utrisque diſſererit, regnum quidem ut ocu- lis cernatur concédit; gehennam autem minimé, quoniam rudiori- bus atque ineptioribus illud neceſ- särtum fuiſlet: ſed cùm illi probi eſſent ac perſpicaces, lſatis tuit eos à melioribus confirmari. Hoc etiam multò magis ipſum decéebat: Eee z non 804 non tamen omninò illud præter- miſit, ſed & aliquando atrocitatem gehennæ;, quaſi ante culos propo- nit, véluti cùm Lazari imaginem deſcripſit, & ejus méminit, qui de- narios centum repétiit. Deus, qui fecit de teénebris lu- men ſplendéſcere, illuxit in cordi- bus noſtris, Ad illuminationem ſciéntiæ claritatis Dei in facie Jeſu Chriſti. Exortum eſt in tene- bris lumen rectis corde, miséri- cors & miſerator & juſtus. Ad. loria Patri. Ad. Yſtus ſecùndus, Atheniénſis, ex Philoſopho, Chriſti discipulus, in perſecutione Valeriäni accusâ- tus, quòd puùblicèe Chriſtum prædi- caret, compreheénſus traähitur in templum Martis, propoôſita ei ca- pitali pœna, niſi illi ſimulacro ſa- crificaäret. Qua impietate conſtan- tiſſime recusata, cùm ad marty rium ducerétur, occurrenti ſanécto Lau- réntio, & dolenter in hunc modum interroganti: Quo progréderis ſi- ne filio pater? quò Sacérdos ſan- Gte ſine miniſtro prôperas? Reſpon- dit: Non ego te déſero fili: majoôra te manent proChriſti fide certami- na: poſt triduum me ſequéris, Sa- cerdotem Levita: intéreàa, ſi quid in thesaäuris habes ,„ paupéribus diſtribue. Eôdem igitur die in- terfectus eſt una cum Feliciſſimo & Agapito Diaconis, Januario, Magno , Vincéntio & Stéphano Subdiaconis, & in cœmeteério Cal- liſti ſepultus octavo Idus Augũſti: cæteri vero in cœmetério Prætex- tati. Sedit menſes ündecim, dies duodecim. Quo tempore habuit Ordinatiõönem menſe Deceèmbri, creatis Presbyteris quatuor, Diaco- nis ſeptem, Epiſcopis duoôbus. &£ Deum laudamus, II. U verò Matthæi Philoſophiam considera, qui non celavit nô- mina eorum, qui præpòôſiti fûerant. Quod & Joannes ſæpiùs facit, cùm eximias Petri laudes veriſſimè ac diligentiſſime deſcribat. Nullum enim in hoc Apoſtoléôrum consôr- tio livor, aut inanis glôria locum habébat. Primos igitur Apoſtoloé- rum ſeôrſum aſsumpſit. Quam- eit obrem eos ſolos accépit? quia ex- cellentiôres cæteris vidélicet e- Cur autem non illicò, ſed FeltniY rant. enitit poſt ſex dies hoc fecit? Ne cæteri Mduit ſcilicet diſcipuli, ſeu homines mo- verentur: qua de re nec eos nomi- navit, quos accepturus erat. ſeſe Cl. Te Deum laudamus. II. nſeaudan A D A U E S, E (i „Des erbkeninll Ssúmpſit Jeſus Petrum, & Ja- le ale cobum, & Joannem fratrem , (lli & ejus, & duxit eos in montem ex- Yönine cêlſum ſeoôrlum, & transfiguratus lttonſtin eſt ante eos. ominus umum tuar regnavit. uis. II1. .4 Reſplénduit facies ejus ſicut Me apar ſol, veſtiménta autem ejus facta ſunt alba ſicut nix, allel. omne Uiun Don Et ecce apparuérunt eis Môy- Elias, loquentes cum Jeſu. Reſpondens autem betrus mlenimagi cluntie in el kes & dixit ad Jelum: Dômine, bonum Mnliniii eſt nos hic eſſe. 0 (Clotin⸗ Afas. Adhuc eo loquénte, ecce anbanne, nubes lucida obumbravit eos. Gltkr hond - Reum ſoher . Alvatôrem expectàmus Doômi- Uum. Allelif num noſtrum Jeſum Chriſtum, Ciukun qui reformabit corpus humilitatis leme noſtræ, configuratum côrpori clari- o, alelif. tatis ſuæ. (länim hones ſuper Ux alma Jeſu mentium, Dum corfda noſtra récreas; lne eo lonn Culpæ fugas caliginem, Cani Et nos reples dulcedine- Ululit me uam lætus eſt, quem viſitas! ſtemmnt Gonſors Patérnæ déxteræ, mühi ciri Tu dulce lumen patriæ, len, deſce Carnis negatum sénſibus. e labente plendor Patérnæ glöriæ, nn eius e Incomprehenſa charitas» Nobis amôris côpiam Largire per præséntiam. 5 eNtemn imp eſu, tibi ſit gloria, „Qui te revélas parvulis; ealel. Gum Patre, & almo Spiritu;, önn an In ſempiterna læcula. Amen. . Corôna aurea ſuper caput ejugs. ig glonr, Expréfia ſigno ſanctitatis, glo- n riæ, & honoris. (Elnblt ſe Et ecce vox de nube, dicens: Hic eft Filius meus dilectus, in quo mihi complacui, iplum audite, allel. Kuldlinte . eus, qui fidei. Sol nhcken Ahoſkolotunger LInanis gle mos ſgit 4lucob Mdimns, . A U DS apparuehunt. loguentes cl gens Allen n: Domine 1 t. eo loguent Cbaunbtagttet Eünein, s noſtilic calieihen) Iuleellle elenen mne heltele nlbli. ue gloli) chutitas 1 opian gentiamn⸗ Veſtri capilli. XXXII. eus, qui nos concédis. Sor. Chriſte Fili. Qui apparuiſti hodie. Reſplénduit facies ejus. . alvatôrẽ expectâmus. Gloriôſus apparuiſti in conſpéctu Domini, Allelůja, allel. Gloriôſus. Proptéreà decôrem induit te Dôminus. Alle- lIuja, allel. LIloria. Glorioôſus. Glôria & honore coronädſti eum Loômine, allel. Et conſtituiſti eum ſuper épera maänuum tuarum, allel. Et ecce apparuérunt eis. Os omnes revelata facie gloô- riam Dômini ſpeculantes;, in eâmdem imaäginem transformamur à claritate in claritatem, tamquam à Domini Spiritu. Gloôria & honôre corondſti eum Doômine, Alleluja, allel. Glôria & honoôre. Et cõſtitui- ſti eum ſuper opera mänuum tua- rum. Allelùja, allel. loria Patri. Gléôria & honôre. Magna eſt glôria ejus in ſalutari tuo, allelùja. g. Glöriam & magnum decoôrem impônes ſuper eum, allel. Adhuc eo loqueénte. Uſtulit me in Spiritu in mon- tem magnum & altum, & oſtén- dit mihi civitatem ſanctam Jerũ- ſalem, deſcendentem de cœlo à Deo, habéntem claritatem Dei: & lucerna ejus eſt Agnus. . Magna eſt gloria ejus in ſa- lutari tuo;, Allelúja, allel. Magna. Glôriam & magnum decorem impoônes ſuper eum. Al- lelũùja, allel. G loôria Patri. Magna. Corôna aurea ſuper caput ejus, allel. Expreſſa ſigno ſancti- taàtis, glôriæ, & honoris, allel. Aſsumpſit Jeſus. 801. Et audiéntee diſcipuli cecidérunt in faciem ſuam, & timuérunt val- Exultàb. 805 dè: & accéſſit Jjeſus, & tétigit eos, dixitque eis: Surgite, & nolite ti- mere, alleluja. S eus, qui fidei ſacramén- ta. . 801. PDIE VII. AUGUSTI. Quærite primuüm regnum Dei, & juſtitiam ejus, & hæc omnia adjicientur vobis. Amavit eum Dôminus, & or- navit eum. Stolam glôriæ induit eum. Eus, qui beato Caſetano Con- feſsori tuo à poſtolicam viven- di formam imitari tribuiſti: da no- bis ejus interceſſioõne, & exêmplo in te ſemper confidere, & ſola cœ- léſtia deſiderare. Per Dominum. Iſte Sanctus. Glôria & honòôre. xiv. Eus tuôrum glôria ſacerdotüů: H præſta, quæſumus; ut ſancti Martyris tui & Epiſcopi Donati, cujus feſta gérimus, ſentiamus au- xilium. Per Dominum. (Sdieranu⸗ nôbili Thienæa gente Vincéntiæ ortus, ſtatim à ma- tre Deiparæ Virgini oblatus eſt. Mira à téneris annis morum inno- céntia in eo elúzit, adeô ut San- cdus ab oômnibus nuncuparetur. Juris utrisque läuream Patavii a- déptus, Romam proféctus eſt: ubi inter Prælatos à Julio ſecundo col- locatus, & ſacerdôtio initiatus;, tanto divini amoris æſtu ſuccênſus eſt, ut relicta aula ſe totum Deo mancipaverit. Noſocomiis proô- prio ære fundatis, éetiam morbo peſtilénti laborantibus, ſuis ipte manibus inſerviébat. Proximorum ſaluti aſsidua cura incumbebat, dictus proptéreaà Venator anima- um. Honéſtum fecit illum Dôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à feductoribus tutavit illum: X Et dedit illi claritàatem æternam. Eeczz Ju- 206 , Juſtum deduúùxit Dôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Ollàpſam Eccleſiaſticòrum diſ- ciplinam ad formam Apoſtôlicæ vitæ inſtaurare deſiderans, Ordiné Clericorum Regularium inſtituit, ui abdicata reru omniũ terrenaru olicitudine, nec rédditus poſſidé- rent, nec vitæ ſubsidia à fidelibus Péterent, ſed ſolis eleeméôſynis ſpõô- te oblatis viverent. Itaque appro- bante Cleménte VII. ad aram ma- Ximam Basilicæ Vaticanæ una cum Joañe Petro Carafabpiſcopo Thea- tino; qui poôſtea Paulus IV. Pöntifex Maximus fuit, & aliis duòbus exi- miæ pietatis viris, vota ſolémnia e- miſit. In Urbis direptiône à militi- bus crudeliſſimè vexaâtus, ut pecu- niam proderet, quam dudum in cœ- leſtes thesauros manus päuperum eportaverät, verbera, tormenta, & carceres invicta patiêentia ſuſtinuit In ſuscépto vitæ inſtitûto conſtan- tiſſime perſeveravit, ſoli Divinæ provideéntiæ inhærens, quam ſibi numquam defuiſſe aliquando mi- Tacula comprobärunt. g. Amavit eum Dôminus, & orna- vit eum, ſtolam gloôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. . Induit-eum Dôminus loricam dei, & ornavit eum. Et ad. Ivini cultus ſtudium, nitôrem . omus Dei, ſacrôrum rituum obſervantiam „ & ſanctiſſimæ Eu- chariſtiæ frequentiorem uſum ma- kime promovit. Hæreſum mon- ſtra & latebras non ſemel detéxit, ac profligavit. Orationem ad octo Paſſim horas jügibus lacrymis pro- trahébat, ſæpè in éxtaſim raptus, ac Prophetiæ dono illuſtris, Romæ Rocke Natalitia, ad præsepe Dômini infantem Jeſum accipere méruit àa Deipara in ulnas ſuas. Corpus in- tegras noctes intérdum verberatioô- nibus affligebat; nec umquam ad- dùci pôtuit, ut vitæ aſperitatem e- moliret, teſtatus, in cinere & cilicio velle ſe mori. Denique ex ànimi do- lore concépto morbo, quòd offéêndi plebis ſeditione Deum vidéret, cœ- léſti viſiõne recreatus, Neapoli mi- gravit in cœlum; ibiq; corpus ejus in Eccléſia ſancti Pauli magna re- ligione colitur. Quem muſtis mi- raculis in vita, & poſt mortem glo- riòſum, Clemens X. Poéntifex maximus Sanctôrum número ad- ſcripſit. Iſte homo perfécit émnia, quæ locútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam; * Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Géntibus. Iſte eſt, qui contempfit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia re- gna. Quia. . löria Patri. Quia. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. IX illo tempore: Dixit jJeſus dis- cipulis ſuis: Nemo poteſt duobus dôminis ſervire. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Emo poteſt duòbus dôminis ſervire. Ad hanc ipſam inten- tiönem referéndum eſt quod con- ſequenter expônit, dicens: Aut enim unum odio habébit, & àlte- rum diliget: aut àlterum patieétur, & alterum contémnet. Quæ verba diligenter conſideranda ſuùnt: nam qui ſint duo dômini, deinceps oſténdit, cùm dicit: Non potéſtis Deo lervire & mammonæ. Mam- moôna apud Hebræos divitiæ ap⸗ pellari dicuntur. Congruit & pů- nicum nomen; nam lucrum puni- cè mammon dicitur. Sed qui ſer- vit mammonæ, illi ütique ſervit, qui rebus iſtis terrénis mérito ſuæ pPerverſitatis præpoôſitus, magiſtra- tus hujus ſæculi à Dômino dicitur. Aut enim unum ôdio habébit ho- mo, & alterum diliget, id eſt, Deum;, aut alterum patiétur, & àlterum contémnet. Patiétur enim durum & pernicioôſum, dominum quisquis ſervit mammonæ: ſua enim cupiditate implicatus sůbdi- tur diabolo, & non eum diligit. Quis enim eſt, qui diligat diabo- lum? ied tamen patitur. Gr. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtůtes operatus eſt, & de om- ni corde ſuo laudavit Doôminum: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populoôrum. „Ecce homo fine queréla, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni opere malo, & permanens in inno-⸗ cêntia ſua. Ipſe. Deo ingni dere ſolicit Gut edatis to, guid i Gunwis jam Unur propt Uhlicetur, ,toltra Cun Aiguid Cerinur:i le alicni fiter liron upe Un ue con int lumb Oninns, elu Chrid Anetium ink 10 Mömcho (hs etiann u nseſt. Vbi Uafecto in Merqueido⸗ Uekantibus ſelus commi elisuacti lus ett,dum Uulsreeme Alcio percdu n à Chri W honorig eDeum la Nulte ſoli unincsbimn tenim bat eleſt, ſumindee Einancllte tu t llt ed (in. lin Pyangeli ſeens lautkaun. olet D Nemo le, b Augukkluke tel dldbis⸗ roflln Allele icolun donn anvvONA inplicgtus, non eunmd ni Gilignn, Datitur. nebeint⸗ Deò, inquit, dico vobis, non ha- beére ſolicitúdinem animæ veſtræ quid edatis: neque corpori ve- ſtro, quid induatis: ne forté, quamvis jam ſupeérflua non quæ- rantur, propter ipſa neceſsaria cor duplicétur, & ad ipſa conquiren- da, noſtra detorqueatur intentio, cùm Aliquid quaſi miſericorditer operâmur: id eſt, ut cùm consůle- re alicui vidéri völumus, noſtrum emoluméntum ibi pôtiùs, quam illius utilitatem attendamus :, & ideò nobis non videamur peccaâre, quia non ſuperflua, ſed neceſsaria sunt, quæ conſequi volumus. Sint lumbi veſtri præcinéti, & lucérnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: & Et vos similes hominibus expectantibus déminum ſuum, quando revertatur à nuûp iis. Vigilate ergo, uia nescitis, qua hora Dôminus veſter ventürus ſit. Et. loria Patri. Et. Dares „ parentibus propter Jeſu Chriſti fidem interféctis, Arreétium in Etrùriam cum Hilari- no Moônacho ex fuga ſe côntulit;, cujus étiam urbis Epiſcopus crea- tus eſt. Ubi cùm à Quadratiano Præféckto in Juliani perſecutione utérque idéla venerari jubereétur, negantibus illis, ſe tam nefarium ſcelus commiſsuros, Hilarinus in ôculis Ouadratiani tamdiu fuſtibus cæſus eſt, dum efflaret animam, Do- natus veheméenter & ipſe cruciatus, gladio percùſſus eſt. Quorum coôr- ora à Chriſtianis propè eam ur- bem honorificè ſepuúlta ſunt. e Deum laudamus. I1I. Nolite ſoliciti eſſe, dicéntes: Quid manducabimus, aut quid bibémus: Scit enim Pater veſter, quid vobis necéèſſe ſit. & r Qui odit ànimam ſuam in hoc mundo, in vitam æ- ternam cuſtoôdit eam. Juſtus ut palma florébit. e. Sicut cedrus Libani multipli- câbitur. eus tuoôrum. 895. DIE VIII. AUGUSTI. Iſtorum eſt enim. 307 Lætàmini. Pplu XXVII. Eus, qui nos annua ſanétôrum Martyrum tuéôrum Cyriaci » Largi, & Smaragdi ſolemnitate læ- tificas: concéde propitius; ut quo- rum natalitia colimus, virtutem quoque paſſiônis imitémur. Fer Dôminum. Yriacus Diaconus, cum Sisinio, Largo, & Smaragdo, diutiùs in- clũſus in càrcere, multa edidit mi- räcula, in quibus Arthémiam Diocletiäani filiam précibus à dæ- mone liberavit: miſsusque ad Sa- pôrem Persarum Regem; J6biam etiam ejus filiam àa nefario ſpiritu eripuit. Rege verô ejus patre cum quadringéntis ac triginta aliis bap- tizatis Romam rédiit: ubi Maxi- miani Imperatôris juſſu compre- hénſus, caténis vinctus ante rhedã ſuam trahitur, & poſt dies quaâtuor & carcere eductus, pice liquata per- fuſus, & in cataſta exténſus, demùm cum Largo, & Smaragdo, aliisque viginti ſecuri percuúfſus eſt, via Salaria, ad hortos Salluſtianos. Quorum corpora in eadem via de- cimo séptimo Kalendas Aprilis ſe- pulta à Joànne Presbytero; poôſteà sexto Idus Auguſti àa Marcéllo Pon- tifice, & Lucina nôbili fæmina li- neis velis involúta, & pretiôſis un- guéntis condita, in ipsius Lucinæ prædium via Oſtiénſi, séptimo ab Urbe lapide translata ſunt. Sancti tui Dômine mirabile conſecũti ſunt iter, ſerviéntes præ- ceptis tuis, ut inveniréntur illæ ſi in aquis validis: *£ Terra apparuit arida, & in Mari rubro via ſine impediménto. .⸗ Quôòniam percuſſit petram, & fluxérunt aquæ, & torrentes in- undavérunt. Terra. . Sermo S. Joânnis Chrysoôſtomi. TEmo eſt, qui neſciat, Martyrum glorias ad hoc divino consilio à Dei poôpulis frequentari, ut & il- lis debitus honor dicétur, & nobis virtûtis exémpla; favénte Chri- ſto, monſtrentur: ut dum hæc ita celebrari perſpicimus, cognos- Eee 24 camus 8081 camus, quäãta eos glôria mâneat in cœlis, quorum natalitia taliter ce- lebrântur in terris: quò poſsimus etiam ipfi talibus provocari ex- emplis, virtûte pari, devotione con- simili ac fide;: ut Chriſto Ppræ- ſtante, dimicare & vincere hoſtem poſsimus: ut parta victoria, cùm lisdem Sanctis in regnis cœléſti- us triumphemus. Verbera carnificum non timué- runt Sancti Dei, morientes pro Chriſti nomine; Ut hæredes fierent in domo Dômini. Tradidérunt côrpora ſua prop- ter Deum ad ſupplicia. Ut. Uis eſt enim, qui eòrum vo- lens merito copulari, niſi priùs conſtantiam eòrum téneat, ſectétur fidem, imitétur virtutem paſſio- nis, eòôrum glôriam paribus vitæ li- neaméntis, aut invéniat, aut exqui- rat ? Qui etſi martyrio par eſſe non poſſit: tamen muneris tanti digni- tate ſe quisque bonis actibus dig- num præbeat, Adeſt enim clemen- tiſſimus Deus, qui deſiderantibus ſuis aut martyriüm præbeat, aut ſine martyrio cum Sanctis Ppræmia divina retribuat. Tamquam aurum in fornaâce probavit electos, Dominus, & quaſi holocauſti hoſtiam accépit illos: 5 & in tempore erit reſpéctus illô- rum: Quòôniam donum & pax eſt eléctis Dei. Qui confidunt in illum, intélli- gent veritatem: & fidéles in dile- ctiéne acquiéſcent illi. Quoniam. lôria Patri. Quoniam. Pectio ſandi Evangélii ſecundùm Marcum. . L illo tempore: Dixit Jeſus dis- ciplis ſuis: Euntes in mundum univeérlum, prædicate Evangélium omni creaturæ. Et reliqua. Homilia S. Gregoôrii Papæ. C 2 4 . P Oteſt omnis creatuúræ nômine omnis natio Gentium deſigna- Ii. Ante etenim dictum fuerat, In viam Géntium ne abiéritis: nunc autem dicitur „ Prædicate omni creaturæ, ut ſcilicet prius à Ju- dæa Apoſtolorum repulia prædica- tio tunc nobis in adjutôrium fie- ret, cùm hanc illa ad damnatioônis ſuæg teſtimonium ſupeérba repuliſ- ſet. Sed cum diſcipulos ad prædi- pro lege Dei ſui certâvit usque ad mO càndum Véritas mittit, quid àliud in mundo facit, niſi grana séminis ſpargit? Et pauca grana mittit in sémine, ut multarum méſſium fru- ges recipiat ex noſtra ficde. Propter teſtamentum Démini, & leges patérnas, Sancti Dei per- ſtiterunt in amòre fraternitatis: Quia unus fuit ſemper ſpiritus in eis, & una fides. 7. Ecce quam bonum, & quàm jucùndum habitare fratres in unu. Quia. ectio. viii. Eque étenim in univerſo mun- do tanta fidélium meſſis exùr- geret, ſi de manu Dômini ſuper rationalem terram illa elécéta grana prædicantium non veniſſent. §Sé- quitur 3 Qui crediderit & baptiza- tus füerit, ſalvus erit: qui veroò non crediderit, cõdemnabitur. Fortſſe unusquisq; apud ſemetipſum dicat: Ego jam crédidi, ſalvus ero. Verum dicit, ſi fidem opéribus tenet. Vera etenim fides eſt, quæ in hoc, quod verbis dicit, moribus non contra- dicit. Hinc eſt enim, quod de qui- buüsdam falſis fidélibus Paulus di- cit: Qui confiténtur ſe nõôſſe Deum, factis autem negant. ... g. Sancti mei, qui in carne poôſiti, certamen habuiſt Merceêédem 1t1s: laboôris ego reddam vobis. . Venite benedicti Patris mei; percipite regnum. Merceèdem. Gloôria Patri. Mercgdem. Igna autem eos, qui creditùri unt, hæc ſequéntur: In nomine meo dæmonja ejicient, linguis lo- quéntur novis, ſerpéntes tollẽt: & ſi mortiferum quid biberint, non eis nocèbit: ſuper ægros manus impô- nent, & benè habébunt. Numquid nam fratres mei, quia iſta ſigna nõ facitis, minimè créditis? Sed hæc neceſsaria in exoòrdio Eccléſiæ fueé- runt. Ut enim ad fidem crésceret multitûdo credéntium, miraculis fûerat nutriénda. Quia & nos, cùm arbuſta plantàmus, tamdiu eis aquã infündimus, quoùsque ea in terra jam coaluiſſe videamus: & ſi ſe- mel radicem fixerint, irrigatio ceſ- sâbit. Hinc eſt enim, quod Paulus dicit: Linguæ in ſignum tunt, non fidélibus, ſed infidelibus. e Deum laudgmus, II. Iſte Sanctus T⸗ Nojtem à Umuit? funda imam pelfam Nole cotonaſti Ur conſtitu Uinbumm tuart Relta, au Deus: Homano ma Ayerſitatibus 1 N à prans e emnur in nent Dlr Ix. In ünpenle, Quiodit. olus ur 0 . wenisinen en Ulten Klatlg eſn len ſe 6Oellunn lellege en 14 nde, 4 cmeens Delgn erllagertie nbuſkl UII meenci 1 ugiantn Pulru o elte mittit,auti Rill grann deri ſtue nonbn lcient 1 ling lhenled bibe⸗ mortem, & à verbis impiôérum non timuit: fundatus enim erat firmam petram. Gloria & ho- nore coronâſti eum Dômine. „Et conſtituiſti eum ſuper pera mänuum tuùarum. . . Ræſta, quælumus, omnipotens Deus: ut intercedénte beato Romano martyre tuo, & a cunctis adverſitatibus liberéêmur in corpo- re, & à pravis cogitationibus mun- démur in mente., Per Doôminum. DlIE IX. AUGUSTI. i quis vult poſt me venire. XXi. 38. Déſto, Dômine, ſupplicatioô- nibus noſtris: & interceſſione beati Laureéntii martyris tui, cujus prævenimus feſtivitatem, perpé- tuam nobis miſericordiam benig- nus impende. Qui odit àänimam ſuam. Juſtus ut palma. xXx. DIE X. AUGUSTI. Laurêntius ingréſſus eſt. eli 813. ixit Dôminus. auda- 77: te Döminum omnes Gentes, 79. Ratres, Qui parcè séminat, parcè & metet: & qui séminat in be- nedictionibus, de benedictionibus & metet. eus tuérum militum. xiv. F. Gléôria & honôre coronâſti eum Dômine. ſuper òôpera manuum tuarum. Levita Lauréntius bonum opus operatus eſt, qui per ignum cru- cis cæcos illuminavit, & thesauros Eceleſiæ dedit paupéribus. NA nobis, quæſumus, omnipo- tens Deus, vitiorum noſtrôrum Hammas extinguere, qui beato Lau- réntio tribuiſti tormentorum ſuòô- rum incendia ſuperare. Per Däm. Beatus Lauréntius Chriſti martyr triümphat coronatus in, cœlis. Venite, adorémus Dôêminum. Et conſtituiſti eum . 809 enite, exultémus. 1r. eus tuorum militum. xiv. Quò progréderis ſine filio Pater? quô ſacerdos ſancte ſine miniſtro properas. . eatus vir, qui non abiit. Xiv. Noli me derelinquere Pater ſancte, quia thesauros tuos jam expéndi, quos tradidiſti mihi. uare fremuerunt. xv. Non ego te déſero fili, neque derelinquo, ſed majôra tibi de- bentur pro Chriſti fide certamina. Nomine, quid multipli- cati. xv. Glôria & honòôre coronâſti eum Dmine. Et conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuarum. De libro Eccleſiaſtici. Onfitébor tibi Dômine Rex, & collaudabo te Deumsalvatorem meum Cöfitébor nomini tuo: quo- niam adjuùtor & protéctor factus es mihi, & liberaſti corpus meum à perditiéòne, à laqueo linguæ iniquæ, & aà labiis operàntium mendacium, & in conſpéctu aſtantium factus es mihi adſutor. Et liberaâſti me ſecun- duùm multitúdiné miſericordiæ néô- minis tui à rugiéntibus, præparatis ad eſcam, de mânibus quærêntium äanimam meam;, & de portis tribu- lationum quæ circumdedérunt me; aàa preſsúra flamæ, quæ circumdedit me, & in medio ignis non ſum æ- ſtuatus: de altitdine ventris infe- ri, & à lingua coinquinata, & à ver- bo mendacii, à rege iniquo, & à lingua injůſta. Levita Lauréntius bonum opus operatus eſt, qui per ſignum crùcis Cæcos illuminavit: Et thesâu- ros Eccléſiæ dedit paupéribus Diſperſit, dedit paupéribus? juſtitia ejus manet in ſæculum ſæ- culi. Et. Audâbit usque ad mortem àni- ma mea Dominum, & vita mea appropinquans erat in inferno de- orſum. Circumdedérunt me un- dique, & non erat, qui adjuvaret. Reſpiciens eram ad adjutorium hoô- minum & non erat. Memoratus lum miſericordiæ tuæ Dômine, & Eeejs ope- — 2810 operatiôònis tuæ, quæ à ſæenlo ſunt: quôniam eruis suſtinéntes te D6- mine, & liberas eos de manibus Géntium. Exaltäſti ſuper terram habitationem meam, & pro morte defluente deprecatus ſum. Puer meus nolt timere, quia ego tecum ſum, dicit Doôminus. Si transieris per ignem, flamma non nocébit tibi, & odor ignis non erit in te. Liberabo te de manu peſſimoòo- fum, & éruam te de manu for- tium. Si transieris. Nvocâvi Dominum Patrem Dô- mini mei, ut non derelinquat me in die tribulationis meæ, & in témpore ſuperboôrum ſine adſutoô- rio. Laudâbo nomen tuum afliduè, & collaudabo illud in confeſſiône, & exaudita eſt oratio mea. Et libe- rſti me de perditione, & eripuiſti me de rempore iniquo. Proptérea confitebor: & laudem dicam tibi, & benedicam nomini Doômini. Strinxérunt corporis membra poſita ſuper craticulam: miniſtran- tibus prunas insùltat LevitaChriſti. Beate Laurênti Martyr Chriſti intercéde pro nobis. Mea nox oblcurum non habet, ſed mnia in luce claréſcunt. Beate. Iéria Patri. Beate. Beatus Lauréntius orabat, dicens: Domine JeſuChriſte, Deus de Deo, miſerére mihi ſexvo tuo. um invocarem. xvi. Dixit Romanus ad beatum Lauréntium: Video ante te juùve- nem pulchérrimum, feſtina me baptizare. V erba mea. xvi. Beaâtus Laurêntius dixit; Mea nox obſcúrum non habet; ſed ôm- nia in luce clareéſcunt. Gmine Düs noſter. xvii. „Poſuiſti Dômine ſuper caput ejus. Corônam de laàpide pretiôſo. Sermo S. Leonis Papæ. Um furor Gentilium poteſta- CN in electiſſima quæqueChri- ſti membra ſæviret, ac præcipuè eos, qui ordinis erant ſacerdota- lis „impéteret, In Levitam Lau- réêntium, qui non ſolùm miniſté- rio Sacramentôrum „ ſed étiam — diſpenſatlône Eccleſiaſticæ ſubſtàn- tiæ præeminébat, impius perſecùtor efferbuit, duplicem ſibi prædam de unius viri comprehenſione promit- tens: quem ſi feciſſet ſacræ pecuniæ traditòrem, faceret étiam veræ reli- gionis exoôrtem. Armatur itaque gemina face homo pecüniæ cüpi- dus, & veritatis inimicus; avaritia, ut räpiat aurum; impietate, ut àu- ferat Chriſtum. Poôſtulat ſibi ab im- maculato ſacrarii Præſule opes Ec- cleſiaſticas, quibus avidiſſimus in- hiabat, inferri. Cui Levita caſtiſſi- mus, ubi eas repôſitas habéret, oſténdens, numerosiſtimos ſancto- rum pauperum ôbtulerit greges,in quorum victu atque veſtitu inamiſ- sibiles condiderat facultates: quæ tantòô intégriùs erant ſalvæ, quantô sanctiùs probabantur expénſæ. Quòô progréderis ſine filio Pa- ter? quò Sacérdos ſanéte ſine Diaco- no properas? Tu numquam ſine miniſtro ſacrificium offérre conſuéveras. ⸗ Quid ergo in me diſplicuit pa- ternitati tuæ? Numquid degéne- rem me probâſti: experire, utrùm idoneum miniſtrum elégeris; cui commisiſti Dominici sanguinis di- ſpenſationem. Tu. Remit ergo prædo fruſtratus, & in ôdium religionis, quæ ta- lem divitiarum uſum inſtituiſſet: ardéscens, direptionem thesauri potioôris aggréditur, apud quem nullam denariorum ſubſtantiam reperiſſet: ut illud depoſitum, quo ſacratias erat dives, auferret. Ke- nuntiare Chriſto Laurentium ju- bet, & ſolidiſſimam illam Levitici animi fortitudinem diris parat ur- gére ſuppliciis: quorum ubi prima nil btinent, vehementiora ſue- cédunt. Laceros artus, & multa vérberum ſectiône conſciſſos, ſub- ſécto præcipit igne torréri: ut per cratem férream, quæ jam de fervore continuo vim in ſe habéret uréndi, conversoôrum altérna mutationé membrôrum fieret cruciatus vehe- méntio, & pœna productior. Noli me derelinquerebater ſan- Gte, quia thesâuros tuos jam expén- di: Non ego te déſero fili, neq; derelinquo: ſed majôra tibi debén- tur pro fide Chriſti certamina. Nos quaſi ſenes leviôris pug- næ curſum recipimus, te ud. wur n omi in danctis laſt ürenen Flinno triün Me lequens Inil obt leya cru, tmentis tn Llaurentio leficiz Ettichmmi, gi ſelcichnno ine Dreſicdiumncon Aque la her clinifenir l Ottul Ue 40 Uhn lüminum luln clinfie Pehhanotamn tentio Pbenns lan Uit: Deum n Knio: N Et Uennn tnA. Me. laur Mmnl n! lala batri, Uinkrunt wder erqti es insult nine, linteci i Faun ii, Cgltur I ſu on ec kecit . DrO nnhinn cleſi Pbimpiuse icem übip prehenſon ller ſue 5InI Nz impieri boſt e encz⸗ eclpinns quaſi jůvenem manet gloriò ſior de tyranno triümphus: poſt triduum me ſequeris ſacerdotem Levita. n. Ihil obtines, nihil proficis, ſæva crudélitas. Subtrahitur tormentis tuis matéria mortalis, & Laurentio in cœlos abeunte, tu déficis flammis tuis. Superari cha- ritas Chriſti faamma non pôtuit, & ségnior fuit ignis, qui foris uſſit „ quam qui intus accéndit. Sæviſti perſecútor in Martyrem, læviſti, & auxiſti palmam, dum aggeras ponam. Nam quid non ad victoris gloriam ingenium tuum réperit, quando in honorem tran- ſierunt triümphi étiam inſtrumén- ta ſuplicii?: Gaudeamus igitur; di- lectiſſimi, gaudio ſpiritali, & de feliciſſimo inclyti viri fine glorié- mur in Domino, qui eſt mirabilis in Sanctis ſuis: in quibus nobis & præſidium conſtituit, & exémplum: atque ita per univértum mundum clarificavit gloriam ſuam, ut à ſolis ortu usque ad occaſum, Leviticoô- rum lúminum coruſcante fulgôre, quam clarificata eſt Jerosolyma Stéphano, tam illuſtris fieret Roma Laurentio „Beatus Lauréntius clamâvit, & dixit: Deum meum colo, illi ſoli sérvio: Et ideòo non timeo tor- ménta tua. Mea nox obſcúrum non habet, lſed omnia in luce claréſcunt. Et. Glôria Patri. Et ideòô. Strinxérunt corporis membra, poôſi- ta ſuper craticulam: ſubjiciéntibus prunas insultat Levita Chriſti. Omine, quis habitaàbit in ta- J, bernaculo tuo? * aut quis re- quiescet in monte ſancto tuo? QLui ingréditur ſine macula, * & Operatur juſtitiam. ui loquitur veritätem in corde ſuo, qui non egit dolum in lingua Nec fecit prôximo ſuo malum, * & opprôbrium non accépit adversùs pDroximos ſuos. Ad nihilum deduùctus eſt in con- ſpectu ejus malignus: * timentes autem Dôminum glorificat. Ai jurat pröximo ſuo, & non dé- cipit, * qui pecúniam ſuam non innocentem non accépit. 811 Qui facit hec, non movébitur in æternum. Afig. Strinxérunt côrporis membra poſita ſuper craticulam: ſubjſicienti- bus prunas insúltat Levita Chriſti. Igne me examinâſti, & non eſt inventa in me iniquitas. Xäudi Doômine juſtitiam me- vam: * inténde deprecatiénem meam. uribus pêrcipe oratiõnem meã: * non in labiis dolofis. e vultu tuo judicium meum prödeat: * oculi tui videant æ- quitates. robãſti cor meum, & viſitâſti no- Gte: * igne me examinâſti, & non eſt invênta in me iniquifas. t non loquatur os meum ôpera hominum: * propter verba labio- rum tuorum ego cuſtodivi vias duras. érfice greſſus meos in sémitis tuis: * ut non moveantur veſtigia mea. go clamavi, quôniam exaudiſti me Deus: * inclina aurem tuam mihi, & exaudi verba mea. irifica miſericôrdias tuas, * qui ſalvos facis ſperantes in te. reſiſténtibus déxteræ tuæ cuſtô- di me, * ut pupillam oculi. ub umbra alarum tuarum prôtege me: * à facie impiorum, qui me afflix érunt. nimici mei änimam meam cir- cumdedérunt, adipem ſuum con- clusérunt: * os eòrum locuútum eſt ſupérbiam. rojiciéntes me nunc circumdedé- runt me: * culos ſuos ſtatuérunt declinare in terram. uscepérunt me ſicut leo paratus ad prædam, * & ſicut catulus leonis häbitans in abditis. xúrge Dômine, prævêni eum, & ſuppläanta eum: * éripe animam meam ab impio, frameam tuam ab inimicis manus tuæ. ômine à paucis de terra divide eos in vita eérum: * de abſcôn- ditis tuis adimplétus eſt venter eoôrum. HMD aturàti ſunt filiis: *“ & dimisérunt regliquias ſuas parvulis ſuis. go autem in juſtitia apparébo conſpéctui tuo: * ſatiabor, cum i . apparüerit glôria tua. dedit ad usuram, & muünera ſuper Igne me examinâſti, & non eſt inventa in me iniquitas. 212 Interrogàâtus, te Dôminum conféſſus ſum, aſsatus, gratias ago. Omine in virtùte tua lætâbitur Rex: * & ſuper ſalutare tuum exultabit veheménter. eſideérium cordis ejus tribuiſti ei: * & voluntate labiorum ejus non fraudâſti eum. uoniam præveniſti eum in bene- dictionibus dulcedinis: * poſuiſti in capite ejus coroônam dé lapide pretioſo. yitam pétiit à te: * & tribuiſti ei longitùdinem diérum in ſæculum & in ſæculum ſæculi. agna eſt gléôria ejus in ſalutari tuo: glôriam & magnum decorem impônes ſuper eum. uôniam dabis eum in benedi- Gionem in ſæculum ſæculi: * læ- tificabis eum in gaudio cum vultu tuo. uôniam Rex ſperat in Döõmino: * & in miſericoôrdia Altiſſimi non commovébitur. — nveniatur manus tua oômnibus inimicis tuis: " déxtera tua inve- niat omnes, qui te oderunt. ones eos ut clibanum ignis in témpore vultus tui: * Dôminus in ira ſua conturbabit eos, & devora- bit eos ignis. Fructum eòôrum de terra perdes: * & ſemen eòrum à filiis hominum. uôniam declinavérunt in te ma- la: * cogitavérunt consilia, quæ non potuérunt ſtabilire. uéôniam pones eos dorſum, * in reliquiis tuis præparabis vultum eoru. xaltare Dñe in virtú⁴te tua: *† can- tàâbimus, & pſallémus virtutes tuas. Interrogatus, te Döminum conféſſus ſum, aſsatus gratias ago. „ Magna eſt gloria ejus in ſalu- tari tuo. Gloriam & magnum decoôorem impônes ſuper eum. éctio ſancti Evangélii ſecundaum Joannem. L illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Amen, amen dico vo- bis, niſi granum frumeénti, cadens in terram, mortuum füerit, ipſum ſo- lum manet. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Pſe Déôminus Jeſus erat granum mortificandum, & multiplican- dum: mortificandum infidelitâte Judæoôrum;, multiplicandum fide populorum. Jam verò exhoôrtans ad paſſionis ſuæ ſectânda veſtigia;, Qui amat; inquit, animam fuam, perdet eam. Quod duoôbus modis intélligi poteſt. Qui amat, perdet: id eſt, ſi amas, perdes. Si cupis vi- tam tenére in Chriſto, noli mor- tem timéère pro Chriſto. Item alio modo: Qui amat ânimam ſuam, perdet eam: noli amare, ne per- das: noli amare in hac vita, ne perdas in ætérna vita. „In craticula te Deum non nega- vVi, Et ad ignem applicatus, te Dôminum Jeſum Chriſtum con- féſſus ſum. Probàâſti Dömine cor meum, & viſitàſti nocte. Et ad. Oc autem, quod poſtéeriùs dixi, magis habere vidétur Evangé- ſicus ſenſus. Séquitur enim: Et qui odit änimam ſuam in hoc mundo, in vitam ætérnam cuſtôdit eam; Ergo, quod ſupra dictum eſt, qui amat (ſubintelligitur, in hoc mundo) ipſe uütique perdet: qui autem odit (utique in hoc mun- do) in vitam æternam ipſe cuſtoé- dit eam. Magna & mira ſenténtia, quemadmodum ſit hominis in ani- mam ſuam amor;, ut péreat, 6-⸗ dium ne péreat. Si malè amave- ris, tunc odiſti: ſi benèe ôderis, tunc amâſti. Felices, qui odérunt cuſtodiendo, ne perdant aman- do. O Hippolyte, ſi credideris in Dôminum Jesum Chriſtum: Et thesauros tibi oſténdo, & vitam ætérnam promitto. Beatus Laurentius Hippoôlyto dixit: Si credis in Dominum Je- ſum Chriſtum. Et. löria Patri. Et. Ed vide, ne tibi ſubrépat, ut te- ipſum velis interimere, fic in- telligendo, quôd debes odiſſe in hoc mundo animam tuam. Hinc enim quidam maligni atgue per- verſi homines, & in ſeipfſis crude- liôres & ſceleratiôres homicidæ: flammis ſe donant, aquis ſe præfo- cant, præcipitio ſe collidunt, & pé- reunt. Hoc Chriſtus non décuit, imò étiam diabolo præcipitium ſuggerénti reſpéndit: Redi retto satanas; ſcriptum eſt, Non tent. isDominum Aenn Cixit, ſi teclalifcaturus eles ümor, e Pläbas, gud v. ſenüeris, alter let, gud tu non Nrellit, non 4 debere occii Guitur Chrifi ke Deumlaude AD l A Aulkntius in Lcontellus eſnchrici. is regn 1 Laurxent letitus eſt, ecos illumin h. Adhæſit nia caro me⸗ Mlo te, Deus Miſit De um, & liber. Unls, e non Beitus clteng: Cyiti⸗ le) guia ſanu I Mtres, Quiß⸗ e & metet: Prelicionibi Ahns & metet. de Martyr niſecutus Cb trlümphas I fkuens Mecatus m um redtum lten mali c lurzclens un eam Wlerati eg 1 He nrh nen. din etlt, eDuſhtinen li giun D em 4 ullei Künts e, Lta. Utenuiss nunmn bis Dõminum Deum tuum. Petro autem dixit, ſignificans, qua mor- te clarificatârus erat Deum: Cum eſſes jünior, cingébas te, &ũ am- buläâbas, quò volébas; cùm autem ſenùeris, alter te cinget,; & fe- ret, quoô tu non vis. Ubi ſatis ex- préſſit, non à ſeipſo, ſed ab alio debére occidi, qui veſtigia sé- quitur Chriſti. De Deum laudàâmus. 1II. A D L A O⏑ Auréntius ingréſſus eſt martyr, & conféſſus eſt nomen Doômini Jeſu Chriſti. . ñs regnaâvit. 11. Lauréntius bonum opus o- peraâtus eſt, qui per ſignum crucis cæcos illuminavit. Afia. Adhæſit anima mea poſt te, quia caro mea igne cremata eſt Pro te, Deus meus. . Miſit Döminus Angelum ſu- um, & liberavit me de médio ignis, & non ſum æſtuatus. Aña. Beâtus Lauréntius oràbat, dicens: Gratias tibi ago Doômi- ne, quia januas tuas ingredi mé- rui. P S» Ratres, Qui parcè séminat, par- ce & metet: & qui séminat in benediéctionibus, de benedicétio- nibus & metet. Nvicte Martyr, unicum Patris ſecutùs Filium, Victis triümphas hoôſtibus:, Victor fruens cœléſtibus. Tui precatus múnere, Noſtrum reatum dilue, Arcens mali contagium, Vitæ repéllens tædium. Soluta ſunt jam vincula Tui ſacrati corporis: Nos ſolve vinclis ſæculi » Dono ſuperni Nùminis. Deo Patri ſit gloria, Ejùsque ſoli Filio;, Cum Spiritu Paraclito; Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Diſperſit, dedit pauperibus. F. Juſtitia ejus manet in ſæculum ſæduli. In craticula te Deum non negavi, & ad ignem applicatus, te Chri- ſtum conféſſus sum, probaſti cor meum, & viſitàtti nocte: igne me 813 examinâſti, & non eſt inventa in me iniquitas. a nobis quæſumus. 809. Laurentius. Fratres, Qui parcè. Pr. Glôria & honéôre, * Co- fonâſti eum Doômine. Gloria., Et conſtituiſti eum ſuper ope- ra mànuum tuarum. Corondſti. léôria Patri. Glôria & honore. Poſuiſti Dnñe ſuper caput ejus. Coronam de lapide pretioôſo. Adhæſit àänima mea. Nusquisque prout deſtinavit in corde ſuo, non ex triſtitia, aut ex neceſſitate; hilarem enim datôrem diligit Deus. Poſuiſti Domine, caput ejus. Poſuiſti. Corônam de lapide pretiôſo. Super. lôria Patri. Poſuiſti. Magna eſt gloria ejus in ſalu- tari tuo. . g. Gloriam & magnum decorem impônes ſuper eum. Super Beâtus Laureéntius. Otens eſt autem Deus omnem gratiam abundare facere in vo- bis: ut in omnibus ſemper omnem ſiufficiéntiam habentes , abundétis in omne opus bonum, ſicut ſcrip- tum eſt: Diſpêrſit, dedit paupé- ribus, juſtitia ejus manet in ſæcu- lum ſæculi. Magna eſt glôria ejus» In fſalutari tuo. Magna. Glôriam & magnum decoôrem impones ſuper eum. In ſalutari. loria Patri. Magna. 6. Juſtus ut palma florébit. „Sicut cedrus Libani multiplicà- bitur. Lauréntius ingréſſus. I. aud. ixit Dôminus. rédidi. 79. ratres, Qui parce. eus tuorum. Xiv. Levita Lauréêntius bonum opus operatus eſt. . g. Qui per ſignum Crucis cæcos illuminavit. 814 4—. . ſic . mus quidem coôrpore pro Chriſto, niiftirerit, Beatus Laurentius, dum in craticu- ſed ardémus affectu. Non sübjicit lrrne 0 in eun la ſuperpoſitus urerétur, ad impiiſ- ſimum tyrannum dixit: Alſsatum eſt jam, verſa, & manduca: nam mihi perſecutor ignem, ſed subſjicit mihi deſidérium Salvatôris. Noli me derelinquere. 810. ſetins ait: l Eminiſter mer tacultates Eccleſiæ, quas requiris, Ein etholuuſt in cœléſtes thesauros manus pau- Ssſe autem Salvatöôris ignem, nüifcabit eum perum doportavérunt. legimus in Evangélio, dicen- (en maſotem aà nobis, quæſumus. te eòdem Domino: Nescitis, quia erit adoptät 809. veni ignem mittere in terram: & bren unlcus, quid volo, niſi ut accendàtur? (iiniult, ſedl 5 Quo igne ſuccenſi illi duo diſcipu- ali, Iſtôrum eſt enim regnum II dixérunt: Nonne cor noſtrum Hppolyte cœlorum, qui contempsérunt vi- ardens erat in nobis, dum loque- tam mundi, & pervenérunt ad rétur in via, & aperiret nobis Scrip- ,, præmia regni, & lavérunt ſtolas turas? Hoc igitur igne beatus Lau- inhrdn suas in sänguine Agni. rêntius accenſus, flammarum non klius, ſe Lætamini in Domino, & exul- ſentit incendium: & dum Chriſti neceuni n ad babis tate juſti. Et gloriämini omnes recti Andtörum Martyrum tuéôrum ardet deſidério, perſecutoôris. pœ- nam non ſentit. Beatus Lauréntius. 8II. éctio ſancti Evangélii ſecundùm e Chriſti i tscens judex Cemribus carbon Tibuúrtii & Susannæ, nos Dômi- Joannem. Mon Iidütti, ne foveant continuata præsidia: is ſactiäces o uia non déſinis propitius intué- IN illo témpore: Dixit Jeſus dis- nbones nudis ri: quos talibus auxiliis concéſſeris cipulis ſluis: Amen, amen dico Endum ett, 4t. adjuvari. Per Dôminum. vobis, niſi granum fruménti cadens foenre DIE XI. AUGUSTI. in terram, moôrtuum fuerit, ipſum n Dilce, in ſolum manet. Et réliqua. ele deum, Sermo S. Auguſtini Epiſtopi. Eatiſſimi ‚Lauréntii Maärtyris, cujus natalem hôdie celebra- mus, paſſiôònem noſſe vos credo: & quanta in perſecutioône pertuùle- rit, dilectioònem veſtram ſcire poſſe De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Um ergo cauſæ articulus vé- nerit, ut hæc conditio propo- natur, aut faciendum eſſe contra Dei præcéptum, aut ex hac vita emigrandum: quorum duorum homo ſi cogaâtur àlterum eligere; comminante mortem perſccutore, ibi éligat, Deo dilécto emori, quam offénſo vivere: ibi oôderit in hoc mundo animam ſuam ut in vitam non dubito. Tanta enim ejus mar- ætérnam cuſtodiat eam Si quis funstcholtu tyrii gloria éxtitit, ut paſſiõne ſua mihi miniſtrat, me ſequâàtur. Quid alnn uoris gla mundum illuminaverit univerſum. eſt, Me ſequatur, niſi, me imité- ek ikinktati Illuminavit mundum planè Lau- tur: Chriſtus enim pro nobis pal- Perunigurit rentius eo lmine, quo ipſe accen- ſus eſt, ait Apòôſtolus Petrus, relin- eDeim kim ſus eſt, & flammis, quas ipſe pér- quens nobis exémplum, ut ſequ- tùlit, ömnium Chriſtianòrum cor. mur veſtigia ejus. 3 da calefecit. . In craticula te Deum. 812. lcgll Quòô progréderis. Sro. I . fun nde, . Leé . Cce quod dictum eſt: Si quis gendu reie⸗ Uis nolit ad horam uri Lau- mihi miniſtrat, me ſequatur. Uulthendr réntii igne, ut ætérnum ge- Quo fructu? qua mercéde? quo lebintni kénnæ non patiätur incéndium?: præmio: Et ubi ſum, inquit, ego, nͤn⸗ Beati igitur Lauréntii exemplo illic & miniſter meus erit. Gratis drn provocamur ad martyrium, & ac - amétur, ut peris, quo miniſtra- céêndimur ad fidem, incaléscimus tur illi, prétium ſit, eſſe cum illo. NNI ad devotiônem: & ſi in nobis per- ſecutôris flamma deeſt, fidei ta- men flamma non deeſt. Non ardé- Ubi enim beneè erit ſine illo, aut quando eſſe male pôterit cum il- lo? Audi evidentius: Si quis mihi entins ll angeli ſetütl nenn⸗ Dirit Mue nen, hftum lum fu =. miniſtràverit, honorificabit eum Pater meus. Quo honore, niſi ut ſit cum Filio ejus? Quod enim ſupérius ait: Ubi ego ſum, illic & miniſter meus erit; hoc intelli- gitur expoſuiſtle, cùm dicit: Ho- norificabit eum Pater mens. Nam quem majôrem honoôrem accihere poôterit adoptàtus, quam ut iit, ubi eſt unicus, non æqualis factus divinitati, ſed conſociatus æter- nitati? ., O Hippolyte. 812. Ibúrtius Chromatii Præfécti ur- bis filius, ſancti Sebaſtiani o- pera Chriſtianus, cüùm ob eam cauſam ad Fabianum júdicem ad- důctus eſſet, múùltaque apud illum de Chriſti fide prædicaret;, excan- déscens judex paviméntum can- déntibus carbônibus ſterni jubet: Mox, Tibürti, inquit, vel diis no- ſtris ſacrifices oportet, vel per iſtos carbones nudis pedibus tibi ince- dendum eſt. At ille crucis ſigno ſe muúniens, fidentêrque ambulans in pruna;, Diſce, inquit, ex hoc ſo- lum eſſe Deum, quem Chriſtiani colunt: prunæ enim mihi flores vi- déntur. Quod cùm magicis artibus tribuerétur, extra urbem ductus Tibürtius, ac via Lavicana tértio ab Urbe lapide gladio percuſſus, ibi à Chriſtianis ſepelitux. Quo die Su- sanna virgo nobiliſſima, quoòd Ga- lérii Maximiniani, filii Diocletiani Imperatôris, conjùgium recusaret, ut quæ virginitatem Deo voverat, post multa tormentôrum génera, quibus variè tentâtum eſt ſanétum virginis propôſitum, domi ſuæ juſ- fu Imperatéôris gladio percuſſa;, ad duplex virginitatis,„ & martyrii præmium migravit in cœlum. Te Deum laudamus. II. Veſtri capilli capitis omnes nume- räti ſunt, nolite timére, multis paſséribus meliôres eſtis vos. Exultabunt Sancti in glôria. Lætabůúntur in cubilibus ſuis. anctorumMartyrum. 814. DIE XII. AUGUSTI. 815 ſ Xäaudi nas Deus ſalutäris no- ſter: ut ſicut de beatæ Claræ virginis tuæ feſtivitate gaudemus„ ita piæ devotiônis erudiamur af- féctu. Per Doôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum. Beatus Laurentius. Levita Lauréntius. 813. a nobis, quæſumus. 813. Lara nobilis virgo, Afsifii nata, in Umbria, ſanctum Francis- cum concivem ſuum imitata, cun- da ſua bona in eleemoôſynas, & pauperum ſubsidia diſtribuit, & convértit. De ſæculi ſtrépitu füu- giens, in campéſtrem declinavit Ec- cleſiam, ibique ab eodem beato Franciſco recepta tonsũúra, Gonſan- guineis ipſam redúcere conantibus fôrtiter réſtitit. Et dénique ad Ec- cléſiam ſancti Damiani fuit per eumdem addúùcta, ubi ei Dôminus pPlures socias aggregavit, & ſic ipſa ſacrarum Soroôrum Collégium in- ſtituit, quarum rêgimen nimia ſan- Gti Franciſci devicta importunitate recepit. Suum Monaſtérium ſolici- te ac prudénter in timore Dômini, ac plena Ordinis obſervantia annis quadraginta duoòbus mirabiliter gu- bernavit; ejus enim vita erat aliis eruditio & doctrina, unde cæteræ vivéndi régulam didicérunt. Propter veritatem. Ixiii. T carne depreſſa ſpiritu conva- Alésceret, nudam humum, & in- terdum ſarménta pro lecto habée- bat, & pro pulvinari ſub capite du- rum lignum. Una tünica cum man- téllo de vili & hiſpido panno ute- batur, àſpero cilicio nonnumquam adhibito juxta carnem. Tanta ſe frænabat abſtinêntia, ut longo tem- pore, tribus in hebdomada diebus, nihil penitùs pro ſui coôrporis ali- mento guſtaverit: réliquis autem diébus tali ſe cibôrum parvitate reſtringens, ut aliæ, quômodo ſub- siſtere pöterat, miraréntur. Binas quotannis (antequam ægrotaäret) quadragéſimas ſolo pane & aqua refécta jejunabat. Vigiliis inſuper & oratiônibus aſsidué dédita, in his præcipue dies noctésque ex- pen- . 3816 pendébat. Ditinis perpléxa lan- guoribus, cùm ad exercitium cor- porale non poſſet sürgere per ſe iplam, ſorôrum ſuffragio levaba- tur, & fulcimentis ad tergum ap- oſitis, laborabat proôpriis mani- kus ne in ſuis étiam eſſet infirmi- tatibus otioſa. Amatrix Praæcipua paupertatis, ab ea pro nulla um- quam neceſſitàte disceſſit, & poſ- seſſiònes pro Sororum ſuſtentatiô- ne à Gregorio IX. oblatas conſtan- tiſſimè recusavit. Dilexiſti juſtitiam. Ixiii. Ultis & variis miraculis vir- tus ſuæx fanctitatis effulſit. Cuidam de Sororibus ſui mona- ſtérii loquélam reſtituit expedi- tam: alteri aurem ſurdam apéruit: laborantem febre, tuméntem hy- dropiſi, plagatam fiſtula, aliasque aliis oppréſſas languoôribus libera- vit. Fratrem de Ordine Minôrum ab insaniæ paſſione ſanavit. Cùm oleum in monaſtério totaliter de- feciſſet; Clara accépit urceum;, atque lavit, & invéêntus eſt oleo, beneficio divinæ largitatis implé- tus. Unius panis medietatem adeò multiplicavit, ut Sorôribus quin- quaginta ſufféceérit. Saracenis Aſ- ſi ſium obſideêntibus, & Claræ mo- naſtérium invadere conäântibus, ægra ſe ad portam afférri vôluit, unaque vas, in quo ſanctiſſimum Euchariſtiæ Sacramentum erat in- clůſum, ibique oravit: Ne tradas Dômine, beſtiis animas confitén- tes tibi, & cuſtòdi famulas, quas pretioſo säânguine redemiſti. In cujus oratiône ea vox audita eſt: Ego vos ſemper cuſtodiam. Sara- cêni autem partim ſe fugæ manda- runt: partim qui murum aſcénde- rant, capti oculis, præcipites ceci- derunt. Ipla dénique virgo, cùm in extrémis ägeret, à candido bea- tarum Virginum cœtu (inter quas una eminentior ac fulgidior appa- rébat) viſitata, ac ſacra Euchari- ſtia ſumpta, & peccatoôrum Indul- géntia ab Innocéntio IV. ditata, pridie ITdus Auguſti änimam Deo réddidit. Poſt obitum verò quam- plúrimis miraculis reſplendéntem Alexander IV. inter ſanctas Virgi- nes rétulit. Affereêntur Regi. Ixiii. imile erit regnum ccloô- rum decem virginibus. Ix. In craricula. Diſperſit, dedit. a nobis, quæſumus. 813. Iſtötum eſt enim regnum cœlrum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenerunt ad Ppræmia regni, & laveérunt ſtolas suas in sanguine Agni. Lætäamini in Domino, & exul- tate juſti. Et gloriämini Corde. omnes recti A, quæſumus, omnipotẽs Deus: ut beatôrum martyrum tuoôrũ Hippolyti & Caſſiani veneranda ſolemnitas, & devotionem nobis augeat & ſalütem. Per Dominum. DIE XIII. AUGUSTI. * Ex libro Oicforum 8. Ambroſü Epiſcopi. Naon prætereamus ſanétum Lau- réntium, qui cùm vidéret Xy- ſtum Epiſcoôpum ſuum ad marty- rium duci, flere cœpit non paſſio- nem illius, ſed ſuam remanſionem. Itaque his verbis appellare cœbit: Quo progréderis ſine filio Pater? Quò sacérdos ſancte ſine Diacono prôperas? Numquam lſacrificium ſi- ne miniſtro offerre conſueveras. Quid in me ergo diſplicuit Pater? Num degénerem probàſti? Experife certè, utràùm idoneum miniſtrum elégeris. Cui commisiſti Dominici sanguinis diſpenſationem, cui con- ſummandoôrum consoôrtium Sacfa- mentôrum, huic consortium tun sanguinis negas? g. Quô progréderis. Sio. Quo cùm quæreréntur thesau- rI Ecclé ſiæ, promiſit ſe demon- ſtraturum. Sequenti die pPauperés duxit. Interrogatus ubi eſſent the⸗ sauri, quos promilerat, oſtendit pauperes, dicens: Hi ſunt thesaurt Eccleſiæ. Et verè thesauri; in H iu Chriſtus en ſes ett, Deni⸗ ubemus thesal (nos mel etChriſtus, 9 Sele dirit ? E Elurtvi, & lle: ſitiyi, erer holpes en 1e. Ninfta: un feelkig, m. tendtot bemo ils, A it, ſehtor otlit a M nedere Umguid d lautentio: ie thesauros mentorum pe 1 is Ade ſin Uuſſtentia ma ellin fua g Nenlu eimen en Ubn ene, ca Uierioni eſ, Acleete, eur Pobotegueri, Enhifun, Nen Utemplum 1t Nemo potet Inneis fdeliun Mſint: nen un ſepultün ltz (eludid ing generidun mititültg oo ncere lice ns lautit loa nibus. K. In catld leci. bis,guelumn e An⸗ 1 Donino, K nini onnes , Grunn d. llcopl. Ansnin ui cuntülen n ſuun d, e CCH tnamm ten Sappellan, bus Chriſtus eſt, in quibus Chriſti fides eſt. Dénique Apôſtolus ait: Habêmus thesaurum in vaſis fictili- bus, Quos meliôres thesauros ha- bet Chriſtus, quam eos, in quibus ſe eſſe dixit? Sic enim ſcriptum eſt: Eſurivi, & dediſtis mihi man- ducare; ſitivi, & dediſtis mihi bi- bere: hoſpes eram, & collegiſtis me. Et infra: Quod enim uni ho- rum feciſtis, mihi feciſtis. Hos thesauros demonſtravit Laurén- tius, & vicit, quod eos nec per- ſecùtor potuit auferre. Noli me derelinquere. 210. Umquid dictum eſt“ ſancto Laurentio: Non debuiſti ero- gàre thesauros Eccléſiæ, vaſa Sa- cramentôrum véndere? Opus eſt, ut quis fide ſincéra & perfſpicaci providéntia munus hoc impleat. Sane ſi in ſua quis derivat emolu- ménta, crimen eſt: ſin verò paupé- ribus érogat, captivum rédimit, miſericordia eſt. Nemo enim po- teſt dicere, cur pauper vivit? Ne- mo poteſt queri, quia captivi re- démpti ſunt. Nemo poteſt accusa- Te, quia templum Dei ædificatum eſt. Nemo poteſt indignari, quia humandis fidélium reliquiis ſpatia laxata ſunt: nemo poteſt dolére, quia in ſepulturis Chriſtianõrum réquies defunctôrum eſt. In his tribus genéribus vaſla Eccléſiæ étiam initiata confringere, confla- Ie, vendere licet. Beatus Lauréntius. SIr. Léctio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. IS illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Amen, amen dico vobis, niſi granum fruméenti cadens in terram, mortuum füerit, ipſum ſolum manet. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſc. Iniſter eſt Chriſti usque ad il- lud opus magnæ charitätis, quod eſt animam ſuam pro fratri- bus péônere; hoc eſt enim & pro Chriſto ponere: quia & hoc prop- ter ſua membra dictúrus eſt: Cùm pro iſtis feciſtis, pro me feciſtis. De tali quippe épere étiam ſe mi- niſtrum facere, & appellare digna- tus eſt, ubi ait: Sicut Filius ho- minis non venit miniſtrari, ſed mi- Brev. Rom. 281 niſträre, & ânimam ſuam pon?re pro multis. Hinc eſt ergo unus- uisee miniſter Chriſti, unde eſt miniſter & Chriſtus. Sic miniſtran- tem Chriſto honorificâbit Pater ejus honôre illo magno, ut ſit cum Filio ejus, nec umquam deficiat felicitas ejus. In craticula te Deum. 812. VUm ergo auditis, fratres, Déô- minum dicéntem: UÜbi ego ſum, illic & miniſter meus erit?: nolite tantùmmodo bonos Epiſco- pos & Clericos cogitare: étiam vos pro modulo veſtro miniſtrare Chriſto, benè vivendo, eleemoô- ſynas faciéendo, nomen doctrinam- que ejus, quibus potuéritis, prædi- cando: ut unusquisque étiam Pa- terfamilias hoc nomine agnôſcat patérnum afféctum ſuæ familiæ ie debêre. Pro Chriſto, & pro vi- ta ætérna ſuos omnes admoneat »„ dôceat;, hortétur, corripiat, im- péndat benevoléntiam, exerceat diſciplinam; ita in domo ſua Ec- cleſiàſticum, & quodammodo Epiſ- copale implebit Officium, mini- ſtrans Chriſto, uft in æternum ſit cum ipſo., △ Hippolyte. 812. HIpolytus à ſanécto Lauréntio baptizaäatus, domi ſuæx, dum Euchariſtiam sůmeret, compre- héntus, & ad Valerianum Impera- tôrem addúctus „ ab eo de ſuæ religiõnis profeſſiône interroga- tus, liberè ſe Chriſtianum proféi- ſus eſt. Quawobrem tuſtibus cæ- ditur: quibus in verbeéribus cùm ejus fides conſtantior inveniretur, munéribus & honôrum promiſſis tentätur. Quæ cùm omnia fruſtra dicçerentur, Præfecto occidéndus traditur. Qui domum Hippoôlyti véniens, ut ejus facaltàtes publi- càret, totam familiam Chriſtianam eſſe cognoôſcit: atque iis a Chriſtia- na fide fruſtrà derérritis; primum plumbatis cæſa Concordia Hippo- lyti nutrice, quæ céteros confirma- bat, réliquos extra portam Tibur- tinam occidi jubet., Hippolytus indomitis equis raptatus per loca tribulis & carduis conſita, lacerato côrpore ſpiritum Deo reddidit, unaque cum reliquis à juſtino Pres- F ff byte⸗ 818 . bytero ad agrum Veräânum ſepul- tus eſt. Eadem die ad Forum Syllæ crudeliſſirgo ſupplicio affectus eſt Caſſianus Martyr, qui vinctis poſt terga maäanibus, puerorum, quos erudiébat, ferreis ſtylis configen- dus, excarnificandusque traditur. Quorum quantò erat infirmior vis, tanto ejus pœna martyrii gravior ac diutůrnior, pälmaque illuſtrior. Te Deum laudamus. 11. Veſtri capilli. Exultabunt Sancti. xxxii. A, quæſumus, omniporens Deus, ut beatôrum Märtyrum tuôrum Hippolyti, & Caſſiani ve- neranda ſolemnitas, & devotio- nem nobis augeat & falutem Per Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum. Similäàbo eum viro ſapiénti, qui zædificavit domum ſuam ſupra pe- tram. . J. Amävit eum Döminus, & or- nävit eum. Stolam glôriæ induit eum. Eus, qui nos bedti Eusébii α Confeſsoôris tui ännua ſolem- nitate lætificas: concede propi- tius“, ut cujus natalitia coôlimus, er ejus ad te exempla gradiamur. er Dôminum. DIE XIV. AUGOUSTI. Sermo ſancti Mäximi Epiſcopi. Sèndum eſt, fratres, ac Deo plaà- citum, ut natalem beati Lau- réntii præcipua devotioône veneré- mur: cujus radiantibus flammis victrix in hunc quoque diem to- to orbe Chriſti coruicat Eccleſia. Qui cum in ſede gloriosſſſimi Pa- triarchæ Diaconatus fungeretur of- ſicio, puritate innocentis vitæz, fortiſſimæque mortis triümpho, Apoſtôlico ſe consertio copula- vit. Nec imméritò eum Apoſto- lôrum supparem prædicamus, cui „ & caſtitas animi Leviticum mini- ſterium dedit, & plenitúdo fidei martyrii contúlit dignitatem. cono prõôpetas ? conſuêveras. ternitati tu?? Numquid degéne- rem me probaâſti? experire, utrùm idõôneum miniſtrum elégeris, cui commisiſti Dominici sanguinis di- ſpenſationem. Tu. Uem venerãabilis Xyſtus Romã- næ urbis Antiſtes, cùm im- piêtàtem ſæviéntis mundi per tor- ménta ſuperaret, & resgnis eſſet cœléſtibus jam vicinus, viderét- ue eum patérna de morre tri- iſſimum, ita illum ſpiritu præ- ſcientiæ compelläſſe narratur ; Noli fili mœſtus eſſe: poſt tri- duum me ſequéris. Unde appa- ret, chariſſimi, beatum Lauren- tium non de ſacerdòôtis ſui victo- ria habuiſſe triſtitiam, ſed dolauiſ- ſe, quia non étiam ipſe, mundum cum ſuo pariter ſacerdoôte vince- bat. Noli, inquit, fli morſtus eſſe: poſt triduum me ſequéris. Hoc eſt: Noli triſtis eſſe, velut apud ſæculum derelictus, nam nec te fides „ vitaque tua tali morte privabit. . Noli me derelinquere Pater ſan- Re, quia thesauros tuos jam expen- di: & Non ego te deſero fili, neque derelinquo; ſed majora tibi de- bentur pro fide Chriſti certamina. Nos quaſi ſenes leviôris pusg- næ curſum recipimus, te, autem quaſi jüvenem manet glorioôfior de tyranno triumphus: poſt triduum me ſequeris Sacerdotem Levita. Non. & martyris, ſe quoque omni- modis aſſuméndum, congregatis inopum turbis, Eccleſiaſticum cen- ſum religioſa liberalitàte divifſt. Quàm profúndum ſpiritalis vi- rI „& quam cœléſte consilium . ut & egenis consúleret, & mul- titũdine conſumente quæ dede- rat, invenire non poſſit, quod ra- peret perſecutor: illam nimirum ſecùtus ſenténtiam: Diſperſir, de- in æternum. Bei Quòô progréderis ſine filio Pa- ter? quò Sacerdos ſancte ſine Dia- Tu numquam ſine miniſtro ſacrificium offerre Quid ergo in me diſplicuit pa- Zeitus Laun Uitit:Deum m erfio: * Et ie enta tua. Mea nox Ob Kömmnia in l löria Patri. Kio ſancti . o Nillo enpor eilis ſuis,An Uinid grnum ertam, wörtur unm ninet. Ponila5. jo⸗ Alem 5 de 1 tans, rati tul. Quam ANiönem . Mcredunt, Aluntis guot lun in no Unenim corr Rgo ut comperit ore ſacerdôtis, dit paupéribus: juſtitia ejus manet chinge feri lno Uutem c. h nulla ope⸗ Mlo oser ni Cuſtünos die tete helitin h craticll ta 1 ominum in fum. 1 kiobiſti titlrog Cnanten , nbinig nti allirint plenitudo iil ienitülen. lis ſne iſol⸗ lange ſedt Tu hungun detiätciun anen me Ciſlente⸗ ummg uid Ee experitetna m eletetht nic sangune l dlli VKusle eiles, cim tis nunel er t, teuns Vlelols, Ulen na de Nolt e ilan hinuft elliſſe nune ele t etis. Ule beülun 6 cetcoti niſtselen erelidnn gue tui Alngteteh Beitus Lauréntius clamävit, & dixit: Deum meum colo, illi ſoli sérvio: * Et ideo non timeo tor- meéenta tua. Mea nox obſcuùͤrum non habet, ſed omnia in luce clarélcunt. Et. loria Patri. Et ideò. Ectio ſancti Evangelii ſecundùm Joannem. R illo témpore Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Amen, amen dico vo- bis, niſi granum fruméenti cadens in terram, moôrtuum füerit, ipſum ſolum manet. Et réliqua. . Homilia S. Joânnis Chrysoôſtomi. Alem, de reſurrectiône diſpu- tans, ratiônem Paulus etiam àttulit. Quam igitur habébunt ex- cuſati6nem, qui feſurrectionem non credunt, cùm in ſeminibus & in plantis quotidie hoc videamus, ac étiam in noſtro genere ² Pri- múm enim corrumpi ſemen opor- tet, inde fieri generatiõénem. Om- nino autem, cùm Deus aliquid facit, nulla opus eſt ratiõne. Quoô- modo nos ex nihilo fecit ? Hoc ad Chriſtiänos dico, qui ſe dicunt crédere Scriptüris. k. In craticula te Deum non ne- avi, * Et ad ignem applicaâtus, te Döôminum Jeſum Chriſtum con- feſſus ſum. Probâfti Dömine cor meum, & viſitãſti noctę. Et ad. Go autem & àliud dicam ex hu- o mänis ratiônibus. tiam alii virttem ſectàntur: ſed malitiæ ſectatôrum multi feliciter in ůltimam pervenérunt ſenectu- tem, virtutis autem conttà. Quo- mòôdo ergo pro meritis unusquis- que accipiet : quando? Certè, in- dquiunt: ſed corpora non resúr- gent. Noônne audiunt Paulum di- céntem: Oportet autem corrupti- bile hoc induere incorruptionem? Neque animam intelligit, quippe uæ non corrümpitur: & reſurreé- io de mortuo dicitur: Cécidit autem corpus. . „O Hippolyte, ſi credideris in Déôminum Jeſum Chriſtum: Alii mali- 319 Et thegiufos tibi oſténdo, Se vitam ætérnam promitto. Beatas Laurentius Hippôlyto dixit: Si credis in Dominum Je- ſum Chriſtum, Et. Aloöria Patri. Et. Per Evangelica dicta. ectio ſancti Evangélii ſecündian Lucam. e illo tempore: Loquente Jeſu ad turbas, extollens vocem quæ- dam mülier de turba, dixit illi: Eeatus venter, qui te portavit. Et réliqua. , Homilia S. Auguſtini Epiſſcopi. Eâàta Virgo Maria, quia fecit voluntäatem Patris: Hoc in ea magnificavit DOminus, quia fecit voluntatem Patris, non quia caro genuit carnem. Inténdat châritas veſtra. Proptéreà cüum Dominus in turba admitabilis videretur, faciens ſigna & prodigia, & ofſtendens quid lateret in carne, admiratæ quædam animæ dixérunt : Felix venter, qui te portavit. Et ille: Imo felices, qui audiunt verbum Dei, & cuſtôdiunt illud. Hoc eſt dicere: Et mater mea, quam appel- läatis felicem, inde felix, quia verbum Dei cuſtodit: non quia in illa verbum caro factum A „ && habitâvit in nobis, ſed quia cuſtô- dit ipſum verbum Dei, per quod facta eſt, & quod in illa care factum eſt. , e*E Deum landimus., 11. Eus, qui virginalem aulam beàtæ Mariæ, in qua habita- res, eligere dignatus es: da, quæ- ſumus, ut ſua nos defenſione mu- nitos, jucúndos fäcias ſuæ inter- eſſe feſtivitati. Euge ſerve. Juſtum deduxit. . J r ☚ . NNNII*uumaroma Urenulas di, ver B. MARI, VIRGINIS. R ſacte de Klculus m AD VESPERAS; Exaltata eſt ſanéta Dei Géni- l, iuleti Aſsùmpta eſt Maria, krix. . . Utur. Botrus 822. „Super choros Angelorum ad Nihl, in iine lxxxvii. c&&léſtia regna. Nlehre es, ater noſter. Ullchna es, 0c N mnibus réquiem quæsivi,; & Incipiunt Cantica canticérum. lateia ulche I hæreditäàte Dômini morabor. tecotls leckt Tunc præcêpit, & dixit mihi Crea- QOselAur me ôſcul'o ôris ſu : imn Condtun tor omnium: & qui creavit me, quia meliôra ſunt übera tua ,Ahearla! requicvit in tabernaculo meo. vino, fragrantia unguentis éptimis. lr et il ve maris ſtella. Oleum effuſum nomen tuum: ide? Ml,& kon z. Ixxxviii. adoleſcéntůlæ dilexérunt te. Tra- len Kide Exaltâta eſt ſancta Dei Genitrix. he me, poſt te currémus in odo- (eitam dixt Ssuper choros Angelérum ad rem unguentorum tuòërum. Intro- (Mlunt eam⸗ cœléſtia regna. duúxit me Rex in cellaria ſua: exul- ſint tabimus, & lætabimur in te, mé- lueam flor Virgo prudentiſiima, quòô progré- mores uberum tuorum ſuper vi- (Wulllum, deris, quaſi aurôra valdé rütilans: num: recti diligunt te. Nigra in Patri. filia Sion tota formõôſa & ſuavis es; ſum, ſed formôſa , filiæ Jeruſa- 1 pulchra ut luna, elécta uùt ſol. lem, ſicut tabernacula Cedar, ſi- its tun & cut velles Salomoônis. inde, prol Amuléôrum tuôrum, quæſumus s Vidi ſpeciôſam ſicut columbam, A. Domine, delictis ignôſce: ut aſcendéntem deſuper rivos aquâ- nuc qui tibi placére de äactibus noſtris rum; cuſus inæſtimabilis odor e- hundonm non valémus, Genitricis Filii tui rat nimis in veſtimentis ejus: Mjoradi Dôomini noſtri interceſſiône ſalve- *ε Et ſicut dies verni circumdabant 0, Delg in mur. Qui tecum vivit. Sam flores rosarum, & lilia con. nmorebint . vallium. Quæ eſt iſta, quæ aſceêndit per . désértum ſicut virgula fumi, ex Kiert l⸗ aromatibus myrrhæ, & thurris:? Et. ettim hadit or eſu, tibi . lGenimni. ſit gloria, qui natus es de Virgine. Olite mé conſideräre, quèd (Wn Rae . 4 Iffuſea ſim, quia decoloravit me iblr anlite enite, adorémus Regem regum: ſol: filii matris meæ pugnaverunt ,4bümptz Gujus hôdie ad æthereum Virgo contra me, poſuérunt me cuſtöo- Allen 4nzel mater aſsumpta eſt cœlum. dem in vineis: vineam meam non lancintes enite, exultémus. I. cuſtodivi. Indica mihi, quem dili. u. uem terra. xc. git ànima mea, ubi paſcas, ubi Eenog, ſol . cubes in meridie, ne vagari incipi Faltata eſt ſanéta Dei Gehitrix poſt greges ſodalium tuoôrum. Si uper Choros Angeléôrum ad cœ- ignoras te, pulchérrima inter leſtia ree1na. . mulieres? egrédere, & abi po Ce ſen Pſa omine Déôminus no- veſtigia gregum, & paſce hædos M fienti ſter. . 6 E= tuos juxta tabernacula paſtorum. annhit Xc. Equitàtui meo in cùrribus Pharaô- Ulir templo BParadiſi portæ per te nohis nis aſſimilàvi te amica mea. Pulch-. lſtentuct apéêrtæ ſunt, quæ hoôdie gloriôſa ræ ſunt genæ tuæ ſicut türturis: Uenultat e cum Angelis triümphas. collum tuum ſicut monilia. . Nchoros d &œli enarrant. xc. — Sicut cedrus exaltata ſum in uund rchr uße Renrdiéa tu in muliéribus, Libano, & ſicut cypreéſſus in mon- (in Mnnci nedicétus fructus ventris tui. te Sion: quaſi myrrha elécta, kutzeallet, mini eſt terra. xci. I n Dedi ſuavitatem odoris. i idne ſancha Dei t Angelonn ica canticott Orlo ord nſun übert rernicier⸗ arun, Al t Vils Inhe 1 Conndetie glii leroſin Et ſicut cinnamomum, & bal- ſamum aromatizans. Dedi. Urénulas Aäureas faciémus ti- Mbi, vermiculatas argénto. Dum eſſet Rex in accůbitu ſuo, nardus mea dedit dorem ſuum. Faſciculus myrrhæ diléétus meus mihi, inter übera mea commora- bitur. Botrus Cypri diléctus meus mihi, in vineis Engaddi. Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra es »ôculi tui columbarum. Ecce tu pulcher es, diléécte mi, & decôorus. Lectulus noſter flôridus: tigna domorum noſtrarum céedri- na, laquearia noſtra cyprefſina. Quæ eſt iſta, quæ proceéſit ſi- cut ſol , & formoôſa tamquam Jeru- ſalem? ÆVidérunt eam filiæ Sion, & beätam dixérunt, & Reginæ lau- davérunt eam. Et ſicut dies verni circumda- bant eam flores rosarum, & lilia convaàllium. Vidérunt. loria Patri. Vidérunt. Spécie tua &, pulchritúùdine tua inténde, prôſpere procéde, & regna. — ructavit cor meum ver- bum bonum. xci. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo, Deus in médio ejus, non commovébitur. Yſalmu eus noſter refugium. Xcii. „Sicut lætàntium omnium noſtrum habitatio eſt in te, ſancta Dei Genitrix. . Eſa undaménta ejus in mon- tibus ſanctis. xcii. Aſsûmpta eſt Maria in cœlum, gaudent Angeli, Laudantes benedicunt Déômi- num. Sermo S. Joàânnis Damaſcéni. HSie ſacra & animâta arca Dei viventis, quæ ſuum in ũte- ro concépit Creatérem, requiéſ- cit in templo Dômini, quod nul- lis eſt extrù tum manibus: & Da- vid exúltat ejus parens, & cum eo choros dúcunt Angeli, celé- brant Archangeli, virtůtes glorifi- cant, Principatus exültant, Pote- ſtates collætantur, gaudent Domi- nationes, Throni feſtum diem 82 agunt, laudant Cheérubim, glé- riam eius prædicant Séraphim. Ho- die Eden, novi Adam paradiſum suſcipit animatum, in quo folùta eſt condemnatio, in quo planta- tum eſt lignum vitæ, in quo oper- ta fuit noſtra nuditas. Ornatam monilibus filiam Jerũſalem Doôminus concupivit: *Et vidéntes eam filiæ Sion, bea- tiſſimam prædicavérunt, dicen- tes: Unguéntum effulum nomen tuum. Aſtitit Regina à dextris tuis in veſtitu deaurato, circumdata varietate. Et videntes. Odie Virgo immaculàta, quæ nullis terrénis inquinata eſt afféctibus, ſed cœléeſtibus educàta cogitatiônibus; non in terram re- vérla eſt; ſed cùm eſſet animatum coœlum, in cœléſtibus tabernaculis collocàtur. Ex qua enim omni- bus vera vita manavir , quoòmodo illa mortem guſtaret? Sed cedit legi latæz ab eo,; quem genuit, & ut filia veêteris Adam, véterem ſenténtiam subiit (nam & ejus Filius, qui eſt vita ipla, eam non recusavit:) ut autem Dei vivéntis mater, ad illum ipſum dignè aſsu- mitur. ge, Beatâm me dicent omnes gene- ratiônes: Quia fecit mihi Dô- minus magna, qui potens eſt, & ſantum nomen ejus. „Et milericôrdia ejus à progé- nie in progénies timentibus eum. Quia. Eva, quæz ſerpéntis ſuggeſtié- ni afsénſum præbuit, partus dolôre & mortis ſententia damna- tur, & in inferôòrum collocatur pe- netralibus. Hanc autem verè bea- tam, quæ Dei verbo aures præſti- tit, & Spiritus ſancti operatiône repléta eſt, atque ad Archangeli ſpiritalem ſalutationem ſine vo- luptate & virili consortio „ Dei Filium concépit, & fine dolore aliquo péperit, ac totam ſe Deo conſecravit, quonam modo mors devoraret? quomodo inferi ſuſci- perent ? quòmodo corrũúptio inva- deret corpus illud, in quo vita ſuſ- cêpta eſt : Huic reéta; plana & facilis ad cœlum Narataiei via. si enim, UÜbi ego um; illic & mi- niſter meus erit;, inquit vita & EFff 3 veri- 822 veritas Chriſtus: quomode non pôtiùs mater cum ipſo erit?; Beata es Virgo Maria, quæ Doô- minum portàſti Creatòrem mundi: Senuiſti, qui te fecit, & in ætérnum pérmanes virgo. . Ave Maria gratia plena: Do- minus tecum. Genuiſti. Hoôria Patri, Genuiſti. Saude Maria Virgo„ cundas hæ- réſes ſola interemiſti in univerſo mundo. Cantâte Dômino. 1i. Xcii. Dignare me laudare te, Vir- g& facrata: da mihi virtůtem con- tra hoſtes tuos. . .Dominus regnavit, ex- ultet. xXciii. Poſt partum, Virgoinvio- läta permansiſti,„ Dei Génitrix intercéde pro nobis. . Santate Dômino. ji, Xciii, Maria Virgo aſsůmpta eſt ad æthéreum thalamum. In quo Rex regum ſtellato ſe- det sôlio. iο ſancti Evangelii ſecndùm Lucam. illo tempore: Inträvit Jeſus nin quoddam caſtéllum: & mu- Iier quædam, Martha noômine , exceépit illum in domum ſuam. Et rzéliqua. , De Homilia S. Auguſtini Epiſc. Anctum Evangélium cùm lege- rétur, audivimus, à féêmina reli- Koſ ſuſcéptum eſſe Dominum ho- pitio: éaque Martha vocabatur. Et cùm eſſet ipſa oceupata in cura miniſträndi, ſoror ejus Maria ſe- debat ad pedes Dômini, & audie- bat verbum ejus. Laborabat illa, vacabat iſta. Illa erogaàbat, hæc implebatur. Verùmtamen Martha lahôrans multùm in illa occupa- tione „& negôtio miniſträndi, in- terpellavit Dönminum ; & de ſoroôre ſua conqueſta eſt, quòd eam labo- rantem non adjuvaret. Diffuſa eſt gratia in làbiis tuis, Proptérea benedixzit te Deus in xXtérnum. Myrrha, & gutta,„ & càſia à veſtimentis tuis, à démibus ebur- neis, ex quibus te delectaverunt zu⸗ regum in honôre tuo. Prop- Ominus autem pro Maria re- ſpondit Marthæ: & ipſe eſus factus eſt advocatus, qui juder füerat interpellatus. Martha, in- quit, circa multa es occupata, quando unum eſt necelsarium. Maria meliorem partem elégit, quæ non auferetur ab ea. Audivi- mus enim & interpellatiônem in- terpellantis, & ſententiam judicis. Quæ ſenténtia interpellanti re- ſpondit, ſuſceptam deféndit. Erat enim Maria intenta dulcedini verbi Dômini. Intenta erat Martha, quo- modo pàſceret Dôminum: Intenta Maria, quomodo paſcerétur à Dè- mino. A Martha convivium Do- mino parabatur, in cujus convivio Maria jam jucundabatur. . Beata es Virgo Maria, Dei Gé- nitrix, quæ credidiſti Domino: pPerfecta ſunt in te, quæ dicta ſunt tibi: Ecce exaltata es ſuper cho- ros Angelôrum: Intercede pro nobis ad Dominum Deum noſtrum. 6. Ave Maria, gratia plena: Doô-⸗ minus tecum. Intercéde. 3 loria Patri. Interceéde. Um ergo Maria ſuaviter audi- ret verbum dulciſſimum, & corde intentiſſimo paſceretur, in- terpellato Dômino à ſoroôre ſua: quomodo putamus eam timuiſſe, ne diceret ei Dôminus: Surge » & adjuyva ſorôrem tuam? Mita euim ſuavitate tenebatur: quæz profécto major eſt mentis, quam ventris. Excusata eſt, ſedit fecu- rior. Quoômodo autem excusata? Attendamus; inſi piciamus, perſcru- témur, quod poôſſumus;, ut pales⸗ mur & nos. e Deum laudäâmus. 1I. A D L 5 5 Ssùmpta eſt Maria in cœlum, gaudent Angeli, laudantes benedicunt Dõminum. ôminus regnavit. II. . Maria Virgo aſsumpta eſt àd æthéreum thalamum, in quo Rex regum ſtellato ſedet solio. In odörem unguentoôrum tuôrum cúùrrimus: adoleſcentulæ dilexérunt te nimlYis. 2. Benedicta filia tu à Dômino, quia per te früctum vitæ commu- nicavimus. Dulchre ailalem, te lies otdinata Fömnibus hereditat Une preceépit orOmnium: pflittit in ta Glon⸗ Uulttr elt uper eho⸗ Wleiti tetna. ur ek ila, Nron consurt⸗ 11, eec u Worumacie Amulorum Domine, i tibi placen n valemus, Donini nottri I. Qui tee uinſtr et, Chriſte F (li natus es n inzo, n 0. Lultit⸗ Ghlni, Exal e chore Ekkiaregna. la katni ünhta e Uuten Angel laucantes liorem, 1 le in 5 nciitäte ſiin X 8 ner dt ra noläkd liil ilie uhnmien hinn 3 Annptn et 8 Lacinte un. Culde lone lai luri Vir iünum i I D Ade utem o Mal) anhe: & Ne rocitn, g ellͤtus, Manku nulta s oralſin mn elt necenn emn patten A etut ab e in intelpellatinen lententian i in interpellui; ehran Gekendiil tentadulcedint enn ennt Muniy⸗ et Donigum hn nodo Matetle Althe nmniflun! tut in in cn cundabitu, Viro Ma, N ckecicſi Der: in te, ulal xaltita es ed um: kite Uinum Deunnn 1, gritia aid . Iuntercec’⸗ Intercece⸗ Mlaris tuaie un Culciine imo balet Gmin: ſuit tatngs emn e i Domints droren äte tenen ſot eſt ne duzata ek, noc zulen ſfelime . hofinmn,n dinne 3 4 3 etatein de neei n ⸗ ginng tetlin eim⸗ e ning, ict flan . ficun ii A52a, Pulchra es, & decéôra, filia Jerùſalem, terribilis ut caſtrõrum acies ordinata. N ômnibus réquiem quæsivi, & Hin hæreditate Dômini morabor. Tunc præcépit, & dixit mihi Crea- tor mnium: & qui creavit me; requievit in tabernaculo meo. Glorioſa Virginum. xciv. , Exaltäta eſt ſancda Dei Génitrix. Super choros Angelorum ad ecléſtia regna. Quæ eſt iſta, quæ aſcendit ſicut aurôra consurgens, palchra ut lu- na, electa ut ſol, terribilis ut daſtrorum acies ordinata ? Amuléôrum tuòrum, quæſumus Dômine, delictis ignoſce: ut qui tibi placere de actibus noſtris non valémus, Genitricis Filii tui Domini noſtri interceſſione ſalvé- mur. Qui tecum vivit. Aſsumpta eſt. Chriſte Fili Dei viii. Qui natus es de Maria Virgine. Maria Virvgo. nomnibus réquiem. Exaltàta eſt, * Sancta Dei Genitrix. Exaltata eſt. y. Super choros Angelõrum ad cœléſtia regna. Sanéta. loôria Patri. Exaltata. Aſsumpta eſt Maria in cœlum, gaudent Angeli. . Laudantes benedicunt Domi- Kum. In odorem. T ſic in Sion firmàta ſum, & in civitàte ſanctificata ſimiliter, requiévi, & in Jerúſalem poté- ſtas mea. Et radicavi in pôpulo ho- norificato, & in parte Dei mei hæ- réditas illius, & in plenitúdine Sanctörum detentio mea. ge, br. Aſsümpta eſt Maria in cœ- lIum, Gaudent Angeli. Afſ- sůmpta eſt. Laudantes benedicunt Dômi- nium. Gaudent Gloôria Patri. Aſsumpta. Maria Virgo afsúmpta eſt ad æthéreum thàlamum. Pulchra es. Nplateis ſicut cinnamomum & balſamum aromatizans odorem dedi: quaſ myrrha electa dedi ſuavitat em odoris. . Maria Virgo aſsümpra eſt „ Ad æthéreum thalamum. Maria Virgo. In quo Rex regum ſtellato ſe- det solio. Ad æthéreum. Gléôria Patri. Maria Virgo. Dignare me laudare te , Virgo ſacrata. Da mihi virtutem contra ko- ſtes tnos. Aſsùmpts eſt Maria. 220. Hôdie Maria Virgo colos aſcéndit: gaudete, quia cum Chriſto regnat in æternum. . . amulorum tuéôrum. X 7 5 Xeita Déô⸗ n 00 Rex regum ſtellato ſe- det solie. Vf14 lywn. Iſte Gonfeſſor. d Hac die lIætus méruit ſupremos Laudis honoôres. . Potens in terra erit ſemen ejus. Generatio rectòrum benedice- tur. Laudémus virum gloriôſum in ge- neratione ſua, quia benedictionem omaium Gentium dedit illi Domi- nus, & teſtaméntum ſuum confir- mavit ſuper caput ejus. Eus, qui præ omnibus Sanctis tuis beatum Jôachim Genitri- cis Filii tui Patrem eſſe voluiſti: concede, quæſumus; ut cujus feſta veneramur, ejus quoque perpétuò atrocinia ſentiämus. Per eümdem ôminum. eätus vir, qui invéntus eſt. d 1. Sermo S. Epiphänii Epiſcopi. D5 radice Jeſſe ortus eſt Rex David, de tribu regis David ſancta Virgo: ſancta, inquam, & ſanétôrum virôrum filia, cujus pa- réntes fuérunt Jachim & Anna: qui quldem in vita ſua Deo placue- runt, atque étiam fructum ejüsmo- di germinavérunt, ſanétam Virgi- nem Mariam, témplum ſimul & Matrem Dei. Joachim porrò, An- na,» & Maria, hi tres, Trinitati pa- lam ſacrificium laudis offerébant Joachim enim interpretatur præ- paratio Dömini, eòô quòd ex illo præparatum ſit templum Dômini, nempe Virgo. Anna rurſus ſimili- ter gratia interpretatur, proptéreà quòd Jôachim & Anna gratiam ac gepérunt, ut accedéentibus préci- bus, talem fructum germinarent . ſanctam Virginem adépti: Jéachim siquidem precabatur in monte, & Anna in horto ſuo. Honéſtum fecit illum Dômi“ nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſeductôribus tutavit il- lum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas, & oſtén- dit illi regnum Dei. Et dedit. Sermo S. Joannis Damalſcéni. Uôniam futuͤrum erat, ut Dei Génitrix & Virgo ex Anna orffeétur, natura gratiæ fœtum an- teveêrtere minimè auſa eſt: verùm tantisper expectavit, dum gratia fructum ſuum produxiſſet. Siqui- dem oportébat eam primogéni- tam in lucem edi, quæ rerum om- nium conditarum primogénitum;, in quo omnia coagmentata ſunt;, paritúra erat. O par beatum Joa- chim & Anna! Vobis omnis crea- tura obſtricta eſt. Per vos enim donum, omnium donôrum præ- ſtant iſſimum, Creatori obtulit, nempe caſtam matrem, quæ fola Creatôre digna erat. B Amavit eum Dôminus;, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Y. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Xülta Jôachim, quôniam ex filia tua fillus natus eſt nobis, & vo- cätur nomen ejus magni consilii, hoc eſt, ſalutis totius mundi Ange- lus, Pudôre afficiatur Neſtoôrius, ac manum ori imponat. Puer hic Deus eſt. Quonam igitur modo ea Deéi génitrix non ſit, quæ péperit? Si quis ſanctam Dei Genitricem non confitétur, à Deitate remotus eſt. Mea non eſt hæc oratio, quamquam aliéqui mea; hanc enim diviniſſi- mam hæreditàtem à Theôlogo Pa- tre Gregorio accepi. O beaâtum par Joachim & Anna! Ac proféctò ex ventris veſtri fructu immaculati as- noſcimini, quemadmodumChriſtus quodam loco dixit: Ex fructibus eôrum cognoſcetis eos. Ut Deo gratum erat, ac dignum ea quæ à vobis orta eſt, vitæ veſtræ rationes inſtituiſtis. Caſtè enim ac ſanctè münere veſtro functi, virginitatis thesaäurum produxiſtis. . Iſte homo perfécit omnia, quæ locùtus eſt ei Deus, & dixit a eum Ingrédere in réquiem a . Ouia te nid etomnibus 6 le eſt, munci, & pen e, Qulsg,. löria Patri. lio ſandti Me lber zenen flü Deyich Nen kenuit lia nuit heob Et Homillas, a ſoter dtiginem Uaſalt⸗ quido⸗ dem ſde intet eo⸗ loc Matthen lmonem ſose s zutem per Ele plgini nlio preteri Ppele pretiumn dros, net tlam hocinme mhlierum!: Verum hoc n ne tribus tuibun zccer pn, u en un rthe et, U hund enin Cünum Ern Iinem haud lrelctiptun gebemcen Hicgue ſatl Enontkriſſe hen de h gui ltes perit le ſio lu . Mintereec it ilum Der eum 2 iin uübus tutuitl it illi cluite luſum dein keckis, Sol ei, E Cel: mmis Damdet. ürum end & Vitgo elle ritir etnt aula eſtſe Uit, Cuin Modnnilet eamn nee Gi, Ale eunndi im pninogerum 0 Pet benn , Vobis onti d⸗ ſ. Ner ſe uin CoüImI Creatotl n mattenn, e etat , Dominustr lotie itn⸗ Palactſi let⸗ nit eum he⸗ e Otnuriten imgläin tus eb indih us ini in ei enituee eitteſenn eti il Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. . Iſte eſt, qui contempſit vitam mundi, & pervénit ad cœleéſtia re- gna. Quia. . Môria Patri. Quia. Isctio ſancti Evangélii ſecunduͤm Matthæum. Lr generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. Abra- ham génuit Iſaac. Iſaac autem gé- nuit Jacob. Et réliqua. 14 Homilia 8., Joannis Damaſcéni. od jofeph ex Davidica tribu riginem duxerit, ſanctiſſimi Evangeliſtæz Matthæęus & Lucas liquido demonſtrarunt. Verùm hoc inter eos diſcriminis eſt : quòd Matthæus ex Davide per Sa- lomoônem Joséphum deducit; Lu- cas autem per Nathan. At vero ſanctæ Virginis ortum uterque ſi- léntio præteriit. Quocircà ſceire operæ prétium eſt, nec apud He- bræos, nec apud Scriptúram ſa- cram hoc in more poſitum fuiſſe, ut mulierum genus recenſerétur. verùm hoc demum lege cautum erat, ne tribus ulla uxores ex alte- ra tribu accerfteret. Ac proinde Joſeph, qui ex tribu Davidica or- tum trahébat, juſtitiamque colé- bat (hanc enim laudem ei tribuit divinum Evangélium) ſanctam Virginem haudquaquam præter le- gis præſcriptum deſpondiſſet, niſi duxiſſet. ex eòdem ſceptro genus Ob idque ſatis habuit Evangeliſta demonſtraâſſe, unde Joſeph ortum traxerit. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Dôminum: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populoôrum. Eece homo ſine queréla, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni opere malo, & permanens in in- nocéntia ſua. Ipſe. Gitur ex ſtirpe Nathan filii Da- Hvid, Levi génuit Melchi & Pan- thérem. Panther autem genuit Barpanthérem (namque ita voca- baätur.) Barpäanther rurſus génuit Jéachim. Jôachim dénique genuit 825 ſanéctam Dei Genitricem. Rurſus ex ſtirße Salomonis filii David Mathan ex uxôre ſua genuit Jacob: môrtuo autem Mathan, Melchi ex tribu Nathan, filius Levi, ac fra- ter Panthéris uxorem . ius Ma- than, quæ étiam Jacobi mater erat, matrimonio ſibi copulavit, atque ex ea génuit Heli: ita urerini fra- tres erant Jacob & Heli: ille ni- mirum ex tribu Salomônis, hic ex tribu Nathan oriündus. Sint lumbi veſtri præcinéti, & Inceêrnæ ardentes in manibus ve- ſtris: Et vos similes hominibus expectàntibus dominum ſuum;, quando revertaàtur à nůptiis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dominus veſter ventuùrus it. Et. Moria Patri. Et. Orrò Heli, qui ex tirbu Na- than erat, nullis liberis ſuſcêp- tis è vita migravit: eâque de cau- ſa, Jacob ipsius frater, qui ex tribu Salomonis flxerat, ipsius uxôrem accépit, fratrique ſuo ſe- men excitavit, ac Joséphum pro- génuit, Joſeph itaque natuúra qui- dem filius Jacob erat à Salomone oriundus: legis autem ratiône pa- trem habébat Heli ex Nathan ori- undum. Quæ cùm ita ſunt, Jôachim lectiſſimam illam, ac ſummis laudi- bus dignam mulierem Annam ma- trimonio ſibi copulavit. Verùm quemadmodum priſca illa Anna „ cùm ſterilitàtis morbo laboraret;, per oratiõnem ac promiſſionemsa- muélem procreavit: eédem modo hæc étiam per obſecratiõnem, & promiſſioné Dei genitricem aàa Deo accépit: ut ne hic quoque cui- quam ex illuſtribus matroônis céde- ret. Itaque gratia (nam hoc ſonat Annæ vocabulum) Doôminam pa- rit: (id enim Mariæ néômine ſigni- ſicatur.) Vere étenim rerum om- nium conditarum Dômina facta eſt, cùm Creatoôris mater eéxtitit. Te Deum laudamus. 110. w! Jeſu coréôna cel- ſior. Potens in texra. F 826 Laudémus virum gloriofum. eus,qui præ. 324. „ eus, qui præ. 224. DIE XVI. AUGUSTI. Similàbo eum. Amavit eum. xlv. Eus, qui nos beäti Hyacinthi Confeſsoris tui annua ſolemni- tite lætificas: concede propitius; ut cujus natalitia colimus, étiam actiones imitemur. Per Domi- num noſtrum. ſte Confeéſior. 977. Heeinthes Poléônus, nobilibus & Ohriſtianis paréntibus in Ca- mienſi villa Epiſcopatus Dratisla- vienſis natus eſt. A pueritia litteris inſtructus, poſt datam Jurispruden- tiæ & ſacris litteris operam, inter Canônicos Cracovienſes adicçitus, insigni morum pietate, & ſumma eruditiône ceéteros antecélluit. Ro- mæ in Prædicatôrum Ordinem ab ipſo inſtitutôre ſanéto Dominico adſeriptus, perfectam vivéndi ratio- nem, quam ab ipſo didicerat, us- que ad finem vitæ ſanctiſſimè reti- nuit. Virginitatem perpetuò co- luit: modeſtiam, patiéntiam, hu- militatem, abſtinéntiam, ceteras- que virtütes, ut certum religiosæ vitæ patrimonium „adamavit. Honéſtum fecit. 824. Haritâte in Deum fervens, in- tegras ſæpè noctes fundéndis précibus, caſtigandoque côrpori in- tumens, nullum eidem levamén- sum »niſi lapidi innixus, five hu- ſa mi eubans „ adhibébat. Remiſſlus in patriam, Frisaci primùm in iti- nere ampliſſimum ſui Ordinis mo- naſtérium, mox Cracoviæz alterum eréxit. Inde per, älias Poloniæ regni provincias, aliis quatuor ex- ædificatis „incredibile dictu eſt» quantum verbi Dei prædigatione, & vitæ innocéntia apud omnes profecerit. Nullum diem præter- miſit, quo non præclara aliqua fidei, pietatis atque innoceéntiæ arguméenta præſtiterit. Amavit eum Dominus. 324. Anctiſſimi viri ſtũdium erga proximôrum ſalůtem maximis Deus miräculis illuſtravit. Inter gar illud insigne, quòd Vandalum uvium prope Viſograädum aquis redundantem nullo navigio uſus trajécit, sociis quoque, expanſo ſuper undas pallio, traductis. Ad- mirabili vitæ génere ad quadragin- ta propè annos poſt profeſſionem erducto, mortis die ſuis fräatri= bas prænuntiato , ipſo Aſsumptæ Virginis feſto, Horis Canoônicis perſoltis, Sacrameéntis Eccleſia- ſticis ſumma cum veneratione per- céptis, iis verbis: In manus tuas Domine, ſpiritum Deo réddidit » anno ſalutis milléſimo ducentéſi- mo quinquageſimo séptimo. Quem miraculis étiam poſt obitum illu- ſtrem, Clemens Papa odctaävus in Sanctôrum numerum rétulit. Iſte homo perfecit. 324. int lumbi. Tlix. Quxæ eſt iſta, quæ alcendit ſicut aurora consùrgens, pulchra ut luna, electa ut ſol, terribilis ut caſtrôrum acies ordinata? Exaltàta eſt ſanéta Dei Senitri Super choros Angelorum à cœleſtia regna. amulorum. 823. In craticula te Deum non negavi; & ad ignem applicatus, te Chri- ſtum conféſſus ſum, probäãſti cor meum, & viſitâſti nocte: igne me examinaſti, & non eſt inventa in me iniquitas. Diſperſit »dedit paupéribus. Jutria ejus manet in ſæc Xculi. . Anobis, ſens Deus ſuumas extin ltio tribuig n incendia DIE W. . Nit Dom Riritum, iis Leyita ſen lhleti Kude⸗ mmyit, & 0 Celit, Per l icem Spiri Kie it deſ erkena, triüm onclcdit ore Illum dedh ſis etzaz. Drokencit eus Hdie Mana Gt gudete lignat in tern kxilinze per cho Klekin enn:. anl Hy. mngie § in o – el . den A nobis, quæfumus omnipo- Itens Deus, vitiòrum noſtroôrum Hammas extinguere, qui beato Lau- réntio tribuiſti tormentôrum ſuô- zum incendia ſuperare. Per Däm. bi dei Nuiſt centin . ier per⸗ ueae BIE ZVII. AUGUSTI. Diz inue imne lelttent. . un Dominus to. 209. nn kütiun uunſlirt uu Xcita Dômine in Eccléſia tua uls ir ed LsSpiritum, cui beatus Lauren- . kius Levita ſervivit: ut eodem nos pe Nn repléti ſtudeamus amare, quod amavit, & bpere exercere, quod n nullo uite ci e docuit. Per Dôminum. in unitàte hillio 1 ejusdem Spiritus. 2 genere Pr S§ os Nol Hic vir deſpiciens mundum S& terrena, triümphans, Divitias co- lo condidit ore, manu. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas. . Et oftendit illi regnum Dei. eus, qui nos. 826. Hoödie Maria Virgo cœlos afcen- dit? gaudéte , quia cum Chriſto regnat in ætéernum. Exaltata eſt ſancta Dei Genitrix. Ssuper choros Angelorum ad cœleftia regna. . amulorum tuôrum. 820. 1in etitt, 1. 877. ene /, 2 umrRO., ſrueril Ex traftätu S. Auguſtini Epiſcopi eoltii 4D in Joannem. Erti ſümus, fratres, quia om- nes, qui ſumus in corpore Doô- mini, & manémus in illo, ut & ipſe maneat in nobis, in hoc ſæcu- lo necéſſe habémus, usque in finem inter malos vivere: non inter illos dico malos, qui blasphémant Chri- ſtum: raro enim jam inveniuntur, qui lingna blasphémat, ſed mul- ui; qui vita, Neceéſſe eſt ergo, ut neH inter illos usque in finem vivamus. 1 Sed quid eſt, quod ait: Qui manet sn in me, & ego in illo? Quid, niſi It 827 uod Märtyres audiébant: Qui per- everaverit usque in finem, hic ſalvus erit? Quo progréderis. 818. Uômodo manſit in illo ſan- Qus Lauréntius, cujus hoôdie feſtum diem celebramus ? Manſit usque ad tentationem, manſit us- que ad tyrannicam interrogatio- nem, mäanſit usque ad acérrimam comminationem, manſit usque ad peremptiônem. Parum eſt, usque ad immanem excruciatiénem man- ſit. Non enim occiſus eſt cito» ſed cruciatus eſt in igne. Diu vi- vere permiſſus eſt, imò non diu vi- vere permiſſus eſt, ſed tarde mori compülſus eſt. In illa ergo longa morte, in illis torméntis, quia be- nè manducaverat, & benè biberat;» tamquam illa eſca ſaginatus, & illo calice ébrius, torménta non ſenſfit. Noli me derelinquere. 818. Ixerat autem illi XKyſtus martyr ſanctus, cujus diem quinto a hinc retro die celebravimus: Noli mœrére hli (Epiſcopus enim erat ille, iſte Diaconus) noli mœrére; inquit, ſequeris mé poſt triduum. Triduum autem dixit, médium in- ter diem paſſionis ſancti Xyſti, & diem hodiernam paſſiônis ſancti Laurentii. Triduum eſt médium. O conſolatio! Non ait, Noli moœ- rêre fili, déſinet perlecutio, & ſe- cůrus eris: ſed, Noli mœrere: quoô ego præcedo, tu ſequeéris: nec conſecutio tua differtur. Triduum médium erit, & mecum eris. Ac- cepit oraculum, vicit diabolum , pervénit ad triümphum. Beatus Lauréntius. 819. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. X. illo témpore: Dixit Jeſus dilſ- cipulis ſuis: Amen, amen dico vobis, niſi granum fruménti cadens in terram, mortuum fuerit, ipſum ſolùm manet. Et reliqua. . Homilia S. Joannis Chrysôſtomi. Ulcis præſens vita eſt, & mul- tæ plena voluptàâtis, non ta- men ômnibus, ſed iis tantum, qui illi ſunt affixi. Quòd ſi quis in cœ- lum ſuſpéxerit, & quæ ibi præclara unt,contemplatus füerit, ſtatim hanc 228 hanc contémnet, ac nullius prétii exiſtimabit, Nam cõôrporum pulchritúdo, quoad pülchrius non deprehenditur, in admiratioône ha- betur;: cùm vero aliud præſtantius apparüerit, illa prior deſpicitur. Quòôd ſi illam pulchritudinem étiam nos intuéri voluerimus, & cœleéſtis regni ſpeciem conſideraâre, confeſtim nos hujus ſæculi vincu- lis diſſolveêmus. g. In craticula te Deum. 819. Inculum namque eſt terrenaà- V rum rerum affectio, ad cujus diſſolutidnem ut nos induceret Chriſtus, quid dicat, atténde: Qui amat animam ſuam, perdet eam: & ui odit animam ſuam in hoc mun- o, in vitam æternam cuſtôdit eam. nigmati simile hoc dictum vidé- tur: non tamen ita eſt, imòô verô Præcipuæ ſapiéntiæ plenum. Et quoômodo qui amat änimam ſuam, perdet eam?: Qui absurdis ejus cu- piditatibus obtémperat, qui præter débitum ei indúlget: quemadmo- dum ⁶ contrario, qui odit eam in hoc mundo, cuſtôdit eam;hoc eſt, qui non paret ei, cùm noxia jubet. O Hippolyte. 819. „T non dixit, qui non paret, ſed qui odit. Sicuti enim, quos 6dio habémus;, ne vocem quidem audire, nec vultum eôrum vidére æquo äanimo patimur: ita & äni- mæ; ſi quid præter Dei voluntatem nobis imperat, veheménter aversari opoôrtet Cúùm enim jam de morte ad eos, verba facturus eſſet, de mor- te vidélicet ſua, & prævideret eoô- rum triſtitiam & exanimatioònem, per excéſſum locútus eſt, inquiens: Quid dico, ſi mortem meam ge- nerôsè non ferétis? niſi vos ipſi moriàmini, nullum vos ſequétur emoluméentum. Te Deum laudamus. II. Quæ eſt iſta. Exaltata eſt. zamulérum tuërum. 23. MMart. Antiphona. Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certavit usque ad mor- tem, & à verbis impiorum non ti- muit: fundatus enim erat ſupra Krmam petram. Gléria & honòre coronàſti eum bômine. p. Et conſtituiſti eum ſuper ôpera mäânuum tuarum. Xtétur Eccléſia tua, Deus, beâ- ti Agapiti Martyris tui confiſa ſuffragiis: atque ejus precibus glo- riòſis & devòta permaneat, & ſe- cůra consiſtat. Per Dominum. DIE XVIII. AUGUSTII. De Canticis canticorum. Uaàm pulchra es amica mea ;, quàm pulchra es! Oculi tui columbarum absque eo quod in- trinſecus latet. Capilli tui ſicut greges caprarum, quæ aſcendérunt de monte Galaad. Dentes tui ſicut greges tonsarum, quæ aſcenderunt de lavacro, omnes gemellis fœti- bus „»& ſtérilis non eſt inter eas. Sicut vita coccinea, laàbia tua: & elôquium, tuum dulce. Sicut frag- men mali púnici, ita genæ tuæ„ absque eo quod intrinfecùs latet. Sicut turris David collum tuum, quæ ædificata eſt cum propugnacu- lis: mille clypei pendent ex ea; omnis armatura fortium. Vidi ſpecioſam. 820. Ota pulchra es amica mea, & macula non eſt in te. Veni de Libano ſponſa mea, veni de Liba- no, veni; coronaberis de capitée Amana, de vértice Sanir & Her- mon de cubilibus leônum, de moôntibus pardôrum. Vulneräſti cor meum ſoror mea ſponla „ vulnerãâſti cor meum in uno oculo- rum tuorum, & in uno crine col- li tui. Quàm pulchræ ſunt mam- mæ tuæ „ſoror mea ſponſa! Pul- chriora ſunt ubera tua vino, & ôdor unguentorum tuôrum fſuper ômnia aromata. Sicut cedrus. 820. „Avus diſtillans läbia tua, ſpon- ſa, mel & lac ſub lingua tua, & odor veſtimentoruin tuorum ficut odor thurris. Hortus concluúſus , ſoror mea ſponſa, hortus,conclu- ſus, fons ſignatus. Emiſſiones tuæ paradiſus malôru punicorum cum pomôrum fructibus. Cypri ru nardo, nardus & crocus, fſtula 8 cinnamomum cum univérſis lignis Libani, myrrtha & àloe, cum Pmnni⸗ Uiu primis unn Cörum putens: Aueftuund imp le elt iſt De Sgerm. 5. Antiqua. guoctempo könis dente Cemn ſancti Ap terte ad alüten dbimt, moment meelzti conve cümve illic en IUitAngelica, Mein clektt ſecum dixi Dei ſanctam! meim corpus ſili quadan ann Angelics Mtis elatum, (un Gethsen Upelorum ca Cntinuos, Otmatam m ſt tes an cann celte hoſoli, ch Dtlenat, polk ſet god Corpusacorare hemerunt: ſe Cn eſs corp Eenite otuern mtöm invenit compfiun Ais proficie 1 repleti, lus myſterii Nrhoe loluim Ic cui plie⸗ Enen zuner nticin, Dommnns utum ineor Pbinluiten . ulis paſt nötetolptlte 5 conſinſien unlum tuinn I. AUCNN cis canticonnt chra e ma n lchra es/ Oell eelk eogltl et. Citli tui 1 Uumn le tenle lad Dergnlt Ims leitetd⸗ omnei enel lis nonet h cclnet, I buln dle, nici i od in Dari eltcum t hei henden la fortiumm. olamn. 810, hnes eMlin non ekinne ſu nea ſe orontetd, bus primis unguéntis. Fons hor- iis, quæ de beâto Hierôtheo, 829 qui tôrum puteus aquarum viventium, ipſe quoque tunc aäderat, ſcripſit ad quæ fluunt impetu de Libano. Quæ eſt iſta. S821. De Serm. S. Joaâannis Damafcéni. Ex antiqua accepimus traditiône, quòd tempore glorioſæ tiônis beatæ Virginis, univerſi qui- dem ſancti Apoſtoli, qui orbem terræ ad ſalutem Gentium peragra- bant, moméento témporis in ſubli- me elâti convenérunt; Jjerosôlymis: cumque illic eſſent, eis viſio appa- ruit Angelica; & audita eſt pſal- moôdia cœléſtium Poteſtatum: & ſic cum divina glôria in manus Dei ſanctam tradidit äanimam. Ejus autem corpus, quod Deum inef- fabili quadam ratione ſuſcepit , cum Angélica & Apoſtôlica hym- nôdia elatum, in loculo fuit depô- ſitum Gethsémane, quo in loco Angelôrum cantus manſit tres dies continuos. — Ornatam monilibus. 821. Oſt tres autem dies Angélico cantu ceſsante, qui aàderant Apôſtoli, (cùm unus Thomas, qui abfũúerat, poſt tertium diem veniſ- ſet, & quod Deum ſuſceperat; corpus adorare voluiſſet) tümulum aperuérunt: ſed omni ex parte ſa- crum ejus corpus nequäquam in- venire potuérunt. Cùm ea autem tantùm inveniſſent, in quibus fue- rat compéôſitum, & ineffabili, qui ex iis proficiebatur, eſſent odo- re repléti, loôculum clausérunt. Ejus myſtérii obſtupefacti miracu- lo, hoc ſolùm cogitare potuérunt, quòôd cui placuit ex Maria Virgine carnem sùmere „& hôminem fieri & naſci, cùm eſſet Deus Verbum, & Dominus gloriæx: quique poſt partum incorrûptam ſervavit ejus virginitätem, eidem étiam placuit & ipsius, poſtquam migravit , im- maculatum corpus, incorrùptum ſervůàtum, translatione honorare ante commünem & universalem reſurrectiônem. Beatam me dicent. 821. Derant tunc cum Apoſtolis ſan- iſſimus Timotheus „ primus Epiſcopus Epheſiòrum, & Dionyſius Areopagita;, ficut ipſe teſtatur in prædictum Timôtheum, ſic dicens: Nam étiam apud ipſos à Dea affla- tos ſacrôrum Antiſtites, quando nos quoque, ut noſti, & multi ex ſanctis noſtris fratribus, ad con- tuéndum corpus, quod vitæ prin- cipium dedit, & Deum ſuſcépit, dormi- conveniſsemus: (aderat autem & Dômini frater Jacobus & Petrus, ſupréma & antiquiſſima Theologéô- rum sůmmitas:) & viſo ſacro cor- pore, placuit omnibus, prout quis- que pôterat, hymnis celebrare infi- nitam bonitatem divinæ poténtiæ. Beata es Virgo Maria. 822. éctio ſanéti Evangelii ſecùndaum Lucam. N da têmpore: Intravit Jeſus in quoddam caſtellum: & mü- lier quædam, Martha nomine , excépit illum in domum ſuam. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Enè Martha circa corporalem Dômini, quid dicam, necefſi- tatem ,an voluntàâtem? miniſtra- bat carni mortali. Sed quis erat in carne mortaäli? In principio erat Verbum, & verbum erat apud De- um, & Deus erat Verbum. Ecce quod Maria audiebat: Verbum ca- rò factum eſt, & habitavit in no- bis, Ecce Martha cui miniſtrabat. Ergo Maria meliorem partem ele- git, quæ non auferetur ab ea. Hoc enim elégit, quod ſemper manébit »„ ideò non auferétur ab ea. Diſſũſa eſt graãtia. 822. Irca unum Maria ſe vôluit oc-= Scupari. Jam tenébat: Mihi autem adhærére Deo bonum eſt. edébat ad pedes capitis noſtri. Quantò humiliùs ſedeébat, tanto ampliuùs capiébat. Cônfluit enim aqua ad humilitaàtem convallis, dé- natat de tumoribus collis. Non ergo Dôminus opus reprehéndit „ ſed munus diſtinxit. Circa multa es occupata: porroò unum eſt neceſ- sarium. Jam hoc fibi Maria elégit. Beata es Virgo Maria. 822. Gapitus Præneſtinus, quindecim Ass natus, Aureliano Impe- cupidiſſimus, cùm Propfter ratôre, martyrii 830 „ C ropter conſtântiam religiénis, mperatôris juſſu primùm nervis diutiſſimè cæſus, deinde in tetrum càrcerem conjéctus eſſet, ut nihil omnino per quatuor dies guſtaret, & cuſtodia eſt eductus, & ardenti- bus carbonibus capiti ejus impôſi- tis »Deéeo agens gratias, iterùm af- tectus verbéribus, nudus ita pédi- bus ſuſpenſus eſt, ut ingens fumus e ſubjecto igne os ejus obruéret. Tum fervens aqua in ejus ventrem effùſa eſt, maxillæque confractæ. Quo tempore judex é tribunali lap- ſus, paulo poſt mortuus eſt. Ea re incénſo Imperatore, ſanctum juvenem jubente feris objici, cùm illæ non audérent attingere, Præ- néſte gladio percuſſus eſt. g£ Deum laudamus. II. Qui odit animam uam in hog mundo, in vitam ætérnam cuſtodit eam Juſtus ut palma florébit. „ Sicut cedrus Libani multiplica- bitur. ætétur Eccleſia. 828. DIE XIX. AUSUSTI. De Caânticis canticòrum. Abire vos filiæ Jeruſalem ,„ ſi invenéritis dileéétum meum, ut nuntiétis ei, quia amôre lan- gueo. Qualis eſt diléctus tuus ex dileéto, & pulcherrima mulierum: ualis eſt diléctus tuus ex dilé- cto, quia ſic adjurãſti nos? Dilé- Gtus meus candidus, & rubicún- dus, eléctus ex millibus. Caput ejus aurum ptimum. Comæ ejus ſicut elatæ palmarum, nigræ quaſi gorvus. Oculi ejus ſicut colùmbæ ſuper rivulos aquarum, quæ lacte ſunt lotæ, & rèſident juxta fluenta Lleniſſima. . Vidi ſpecioſam. 820. IIéctusimeus deſcendit in hor- tum ſuum ad aréolam aroma- tum, ut paſcaàtur in hortis, & Iilia côlligat. Ego dilecto meo, & dilé- Kus meus mihi,qui paſcitur inter lIilia. Pulchra es amiéa mea, ſuavis & decòra ſicut Jeruſalem: terribi- lis ut caſtrorum acies ordinata. Avérte culos tuos à me, quia ipſi me avolare feceérunt. Gapilki tui ſieut grex capràrum, quæ apparue- runt de Gâlaad. Dentes tui ſicut grex oövium, quæ aſcendérunt de lavacro, omnes geméllis fœtibus, & ſtérilis non eſt in eis. Sicut cedrus, 820. Na eſt colúmba mea;, perfecta mea, una eſt matris ſuæ, elécta genitrici ſuæ. Vidérunt eam filiæ, & beatiſimam prædicavérunt: re- ginæ & concubinæ, & laudaverunt eam. Quæ eſt iſta, quæ progréditur quaſi aurora consurgens, pulchra ut luna, elécta ut ſol, terribilis ut caſtrorum acies ordinata? Deſcen- di in hortum nucum, ut vidérem poma convallium, & inſpicerem, ſi fHoruiſſet vinea, & germindſſent mala pùnica. Neſcivi 3 anima mea conturbavit me propter quadrigas Aminadab. Reveértere, revértere Sulamitis: revertere, revértere, ut intueamur te. Qusæ eſt iſta. 821. Sermo 5. Bernardi Abbätis. VIg hödie gloriôſa coœlos aſ- cendens, ſupernoôrum gaudia ci- vium copiôſis ſine duůbio cumula- vit augmeêntis. Hæc eſt enim, cu- jus ſalutationis vox & ipſos exul- tare facit in gaudio, quos matérna adhuc viſcera claudunt. Quòd ſi parvuli necdum nati ànima lique- facta eſt, ut Maria locuta eit: quid utamus, quænam illa füerit Cœlé- kiurmn exultâtio „ cum & vocem audire, & vidére faciem, & beata ejus frui præséntia meruérunt. Ornätam monilibus. 821. Ed & illud quis cogitäre ſuffi- ciat, quàm glorioſa hôdie mun- di Regina procéſſerit: & quanto devotionis afféctu tota in ejus oc- cúrſum cœleſtium legioônum pro- dierit multitùdo, quibus ad thre- num gloriæz canticis ſit dedúcta: uam placido vultu, quam ſerena acie, quam divinis ampléxibus ſus céêpta à Filio, & ſuper omnem exaltàta creatüram, cum eo hono- re, quo tanta mater digna fuit: cum ea gloria, quæ tantum décuit. Filiũ. Beatam me dicent. 821. Elicia prorſus ôſcula läbiis im- Prefſſa lactentis„ sui virgineo ” mater tuter applen Tün numquie Uinus gur al len attis, ione ſulcepi ronum gla ens, & d leulo otis in len, & Mari enattäbitiua lertis adeptae tun & in ee ugalatis. Deittes o ſancti Vilo temp n guoddan e guedam eſüt illum tlu. De Honilin Ninſthb lenanet e Pgoc elegi l dd er : ſoc elegicti, ütigue h erglodelen no tuo aute 4 ut⸗ melt, deru ibor, ut e, ilai Diffnſa 4 ldenis er⸗ „(uantum lis in his ſe ambe 1, anbe 3 ſei picet ilick intefl listig, 1 Geitetum II i udnr fee li⸗ Arunnoſ lenszun 4 Almen es Ue in eorioi⸗ N Vifun, ann naninhi Aunnk ſen ſemni tirun, retme d. Denles n is ue icendenn,d es genelefrihs neſtin ei⸗ tus, 1n0, lümbe mei ge Leſt mattizfue Viderunt endh, n redicaetus blne, Klultn ilasgre onte consutgenpoulrt Uut ſal, kulbil cies Adltihes n Nlcun r tiſd Aium Kiliceen Iner, & kmmd 1. Nelcin; uumte tme Pogtet la Reretetereien teyetete leunc te. iſa n⸗ Ppernddi N lie gloniltenn Cupefnonunmm. ſs nne ciite⸗ iz. Hee 4e nistor a gaudio, ne 4 claudut e um miti ind , enamn ilifi crain, ie nnet ge i tantun u editelt 1 tencs, mater applaudébat in grémio. Ve. rüm numquid non feliciora censé- bimus, quæ ab ore ſedentis in dex- tera batris, hôdie in beata ſaluta- tiône ſuſcépit, cùm aſcenderet ad thronum gloöriæz, epithalamium canens, & dicens: Oſculetur me oſculo oris ſui? Chriſti generatio nem, & Mariæ aſſumptionem quis enarrabit? QCuantum enim gratiæ in tertis adepta eſt præ cæteris, tan- tum & in cœlis obtiner gloriæ ſingularis. Beata es Virgo Maria. 822. ectio ſancti Evangéli ſecundùm Lucam. 1R illo tempore: Intrâvit Jeſus Ain quoddam caſtellum: & müú- lier quædam, Martha nömine, excépit illum in domum ſuam. Et réliqua. . De Homilia S. Auguſtini Epiſeçopi. Ranſit labor multitùdinis, & reêmanet chäaäritas unitatis. Er- zo quod elegit Maria, non auferé- tur ab ea : à te autem Martha, quod elegiſti, utique hoc séqui- tur, ütique hoc ſubintelligitur, à te, quod elegiſti, auferétur: ſed bono tuo auferétur, ut quod mé- lius eſt, detur. Auferétur enim à te labor, ut réquies detur. Tu na- vigas, illa jam in portu eſt. Diffuſa eſt. 822. Idétis ergo, chariſſimi , & quantum arbitror, jam intelli- gitis, in his duabus mulieribus, quæ ambæ fuerunt Dômino gra- tæ, ambæ amabiles, ambæ diſci- pulæ: vidétis ergo, & magnum aliquid intelligitis, quicumque in- telligitis, quod audire, & ſcire debetis etiam, qui non intelligitis, in his duabus mulieribus duas vi- tas eſſe niguratas ,„ præséntem & futûram: laboriôſam & quietam: ærumnoſam & beâtam: tempora- lem & æternam. Beata es Virgo. 822. Uæx funt vitz: de illis vos copioſiùs cogitâte. Quid ha- best hæc vita, non dico mala, non iniqua, non netaria, non luxurio- ſa, non impia, ſed laborioſa & 831 ipſam innocéntem vitam dico, aua- lem decèbat habere Martham. Hanc ergo, quantum potéſtis, inſpici- te: & de hac, ut dixi, copioſiùs „ quàm loquimur, cogitate Vita verò iniqua àberat ab illa domo „ nec cum Martha erat, nec cum Maria: &, ſi aliquando fuit, Dô- mino intrante fugit. Te Deum laudâmus. II. PlIE XX. AUGISTI. Ntereéſſio nos, quæſumus Dô- mine, beati Bernardi Abbatis commendet; ut quod noſtris mé- ritis non valemus, ejus patrocinio aſlequgmur. Per Dominunn Hôdie Maria Virgo cœlos aſcéndit: gaudéte, quia cum Chri- ſto regnat in æternum. Exaltata eſt ſanctaDei Geénitrix. Super choros Angelorum ad cœléſtia regna. Amulôrum tuôrum, quæſumus Doômine, delictis ignoſce: ue qui tibi placére de àâctibus noſtris non valémus, Genitricis Filii tui Dômini noſtri interceſſtöne ſalvé- mur. Qui tecum viyit. 77 BkErnirdus „Fontänis in Burgün- dia honeſto loco natus adoléſ- cens propter egrégiam formam ve- heménter ſolicitatus à muliéribus, numquam de ſententia coléndæ caſtitatis dimoveri péôtuit. Quas diaboli tentatiônes ut effugeret » duos & viginti annos natus mona- ſterium Ciſtercienſe, unde hic ordo incépit, & quod tum ſanctitate flo- rébat, ingredi conſtituit. Quo Ber- nardi consilio cognito, fratres ſummòpere conati ſunt eum à pro- pôſito detérrere: in quo ipſé elo- quentior, ac felicior fuit Sam ſic eos aliôsque multos in ſuam per- duùxit ſenténtiam, ut cum eo tri- wrüumnis plena timoribus caſtiga ta, tentationibus ſolicita: hanc inta juvenes eamdem Religioònem uſceperint. Monachus jejanio ita 1* 832 Fg déditus erat, ut quôties ſuméndus eſſet cibus, tõties tormeêntum ſub- ire viderétur. In vigiliis étiam & orationibus mirificè ſe exercebat, & Chriſtiänam paupertatem co- lens, quaſi cœléſtem vitam agebat in terris, ab omni caducàârum re- rum cura & cupiditate aliénam. Honéſtum fecit illum Doôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutäavit illum : * Et dedit illi claritätem ætérnam. F. Juſtum deduxit Doôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Lucèbat in eo humilitas, miſe- ricordia, benignitas: contem- platiòni autem ſic addictus erat, ut vix sénſibus, niſi ad officia pieta- tis , uterétur: in quibus tamen prudéntiæ laude excellébat. Quo än ſtúdio occupatus, Genuênſem, ac Mediolanenſem, aliôsque Epiſ- copatus oblatos recusavit, profeſ- ſus, ſe tanti officii munere indig- num eſſe. Abbas factus Claraval- lenſis, multis in locis ædificavit monaſtéria, in quibus præclâra Ber- nardi inſtitútio, ac diſciplina diu viguit. Romæ ſanctorum Vincentii & Anaſtàâſii monaſtério ac Inno- ceêntio ſecundo Papa reſtitùto, præ- fécit Abbatem illum, qui poſtea Eugénius tértius ſummus Pôntifex fuit, ad quem étiam librum miſit de Conſideratione. Amavit eumDôminus, & orna- vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: *Et ad portas paradiſi coronavit eum.s Induit euu Dôminus loricam fdei, & ornavit eum. Et. Ulta prætéreà ſcripſit, in qui- VIbus appäret, eum doctrina Potiuͦs divinitus tradita, quam la- ore comparata, inſtrùctum fuiſſe. In ſumma virtütum laude exora- tus à mäximis Principibus de eô- rum componendis controveéerſiis, & de Eccleſiaſticis rebus conſtituen- dis, ſæpiùs in Italiam venit. In- nocéntium item Secündum Pon- tificem maâximum in confutando ſchismate Petri Leoônis, tum apud Imperatérem, & Henricum An- gliæ Regem ; tum in Concilio Pi- fis coacto, egrégie adjùvit. Déni- que tres & ſexaginta annos natus obdormivit in Domino;, ac mira- culis illũſtris, ab Alexàndro tértio Papa inter Sanctos relatus eſt. Iſte homo perfecit omnia, quæx locútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: * Quia te vidi juſtum coram me ex mnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contéêmpſit vitam mundi, & pervénit ad cœleéſtia regna. Quia. 35 loéria Patri. Quia. L ectio ſancti Evangeélii ſecuùndùm Matthæum. IKilis témpore: Dixit Petrus ad Jeſum; Ecce nos reliquimus om- nia, & ſecuti ſumus te: quid ergo erit nobis? Et réliqua. Homilia venerabilis Bedæ Presbyt. VUo ſunt ordines electôrum in judicio futuri; unus judican- tium cum Domino, de quibus hoc loco memorat, qui reliqué- runt omnia, & ſecuüti funt illum: alius judicandoérum à Doômino, qui non quidem omnia ſua pari- ter reliquérunt;, ſed de his tamen, quæ habébant,» quotidianas, dare eleemoſynas Chriſti paupéribus curabant: unde & audituri ſunt in judicio: Venite benedicti Pa- tris mei, poſſidete præparatum vobis regnum à conſtitutione mun- di. Eſurivi enim, & dediitis mi- hi manducare; ſitivi, & dediſtis mihi bibere. ge. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtútes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Dôminum : Ipſe intercédat pro peccatis omnium populoôrum. F. Ecce homo ſine querela, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni opere malo, & pérmanens in in- nocéntia ſua. Ipſe. Ed & reprobôrum duos ibi fu- )N turos ôrdines, Domino narran- te, comperimus ; unum eôrum qui fidei Chriſtianæ myſteriis ini- tiati, pera fidei exercére contem- nunt, quibus in judicio teſtâtur: Diſcédite à me maledicti in isg- nem ætérnum, qui præparatus eſt diabolo, & angelis ejus: eſurivi enim, & non dediſtis mihi man- ducare. Alterum eorum; qui n- dem & myſtéria Chriſti vel num- quam ſuléepéere »„ vel ſuſcchtan ehoſtiſiam 8 Gicit: Quu njucicätus nomine un gind lumbi eeme urdent i: er vo Ahectantidus Juando keyen Vigilate en lon Dominu 1t G lonia! Lrüm is le Cbito woritizad læt Ii & Kalvato nyettamus: r tantzæ gta etantiunmo gacidus,ie Pllicetur ex t, qui relt ures, aut urmatremal agros, pr. ſentuplum dec um polliebit 1 iſectibus o hriſti diſe N,o plus in Keid,ed plun MNeino ſulcipe ſucgenut luſten Deumn laud leltora e lan elei Korumacies lultata eſt wer chor Kia regne, Unulorumt Vomine Ubt “ unelenns, eAln noſtti (li tee ihlit i D n e nntie Uidcess R 6 Mn.“ Mexinlo⸗ Kos kelituet Petkecitömi Deus, & I e in leglinn jnſtum enn entide. ui contennn etyenit ſe uie⸗ awtli l Uttheun. ote: Dint en e nos te iſumt et kelign übilseults brcies din Nturi; Enns Donind , ten molet, gult lecatifunn Ndörum i)e⸗ dem omm t, led leli t, u Oiti 5 ztus el ubitit Die, cecat Po F- btum⸗ W oſne gleni⸗ 1 de Pinens ſein Ml. er apoſtàſiam deſeruére, de qui- er dicit: Qui autem non credit, jam judicatus eſt: quia non credit in nömine unigéniti Filii Dei. Sint lumbi veſtri præcincti , & Iucérnæ ardéntes in manibus ve- ſttis: * Et vos similes hominibus expectântibus deminum ſuum, quando revertatur à nüúptlis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dominus veſter ventuùrus ſit. Et. lôria Patri. Et. Erùm his cum timôre & pavéô- re débito paulisper comme- moratis, ad lætiſſima potiùs Doômi- ni & Salvatoris noſtri promiſſa convertamus auditum. Videamus, quæ tantæ gratia Pietätis: non æter- næ tantümmodo vitæ præmia ſuis ſequacibus, ſed & præséntis münera pollicetur eximia. Et omnis, in- uit, qui reliquerit domum, vel ratres, aut ſorôres, aut patrem, aut matrem, aut uxòrem, aut filios, aut agros, propter nomen meum, cêntuplum accipiet, & vitam ætér- nam poſſidébit. Qui enim terré- nis affectibus ſive poſſeſſiònibus pro Chriſti diſcipulätu renuntiave- rit, quo plus in ejus amorem pro- fécerit, eo plures inveniet, qui ſe intérno ſuſcipere affectu; & ſuis gaudeant ſuſtentare ſubſtantiis. e Deum laudamus. II. Quæ eſt iſta, quæ aſcendit ſicut aurôra consurgens, pulchra ut luna, elécta ut ſol, terribilis ut caſtrorum acies ordinata ?² Exaltata eſt ſanécta Dei Génitrix. Super choros Angelõôrum ad cœléſtia regna. Amulôrum tuòrum, quæſumus Dômine, delictis ignoôſce: ut qui tibi placére de actibus noſtris non valémus, Genitricis Filii tui Domini noſtri interceſſione ſalve- mur. Qui tecum vivit. Hôdie MariaVirgo. Exaltäta eſt. 823. amulorum. [DIE XXI, AUGUSTI. De Cànticis canticôrum. Q vidébis in Sulamite, niſi choros caſtroxrum à Quam ev. Rom. 832 pulchri ſunt greflus tui in calcea- mentis, filia principis! Juncturæ fêmorum tuoôrum ſicut monilia, æ fabricata ſunt manu artificis. mbilicus tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis. Ven- ter tuus ſicut acérvus tritici, val- latus liliis. Duo ubera tua ſicut duo hinnuli gemélli capreæx. Col- lum tuum ſicut turris ebuùrnea. Oculi tui ſicut piſcinæ in Hesebon- quæ ſunt in porta filiæ multitudi- nis. Naſus tuus ſicut turris Libani, quæ réſpicit contra Damaâſcum. Caput tuum ut Carmélus, & comæ capitis tui, ſicut purpura regis vincta canalibus. Vidi ſpeciôſam. 820. Uam pulchra es, & quàm de- côra, chariſſima, in deliciis? Statuùra tua aſſimilata eſt palmæ, & übera tua botris. Dixi: Aſcéndam in palmam, & apprehéndam fru- ctus ejus: & erunt ůbera tua ſicut botri vineæx, & odor oris tui ſicut malorum. Guttur tuum ſicut vi- num ôprimum, dignum dilécto meo ad potandum, labiisque & dentibus illius ad ruminandum. Sicut cedrus, 820. Go dilésto meo; & ad me con- verſio ejus. Veni dilecte mi, egrediamur in agrum,; commoré- mur in villis. Manè ſurgamus ad vineas, videamus ſi floruit vinea, ſi flores fructus partuùriunt, ſi flo- ruérunt mala pùnica: ibi dabo tibi ubera mea,. Mandragoræ dederunt odorem. In portis noſtris omnia poma: nova & vetera, dilecte mi » ervavi tibi. Quæ eſt iſta. S21. Sermo S. Bernäârdi Abbatis. TSrmpus loquêndi eſt omni car- ni, cùm alsúùmitur incarnati Verbi mater in cœlum: nec ceſsa- re debet a laudibus humana morta- litas, cùm hoôminis ſola natùra ſupra immortales ſpiritus exaltatur in Virgine. Sed de ejus gloria nec ſilere devôtio patitur: nec di- gnum aliquid ſterilis concipere cogitâtio, aut inerudita poteſt lo- cutio parturire. Hinc eſt„ quod & ipſi cœléſtis cůriæ Principes in conſideratiõne tantæ novitatis clamant non ine admitatione: G s Quæ 834 . ; Quæ eſt iſta, quæ aſceéndit de de- sérto deliciis afluens? Ornatam monilibus. 821. C ſi manifeſtius dicant; Quan- ta eſt hæc, & unde ei aſcen- dénti utique de desérto, affluentia tanta deliciarum? Nec enim pares inveniuntur deliciæ „vel in nobis, uos in civitate Doômini lætificat uminis impetus, qui à vultu glo- riæ, voluptatis gloria potamur. Quæ eſt iſta, quæ de ſub ſole (ubi ni hil eſt niſi labor, & dolor, & afflictio ſpiritus,) aſcéêndit deliciis ſpiritua- libus affluens: Quidni delicias di- xerim virginitätis decus cum mu- nere fecunditatis, humilitatis in- signe, diſtilläntem charitatis fa- vum, miſericoôrdiæ viſcera, pleni- tudinem gratiæ , Prærogativam glôriæ ſingularis? Beatam me dicent. 821. Scéndens igitur de desérto Re- gina mundi, étiam Angeli ſan- Ris, ut canit Eccleſia; ſpecioôſa facta éſt, & ſuavis in deliciis ſuis. Déſinant tamen deséèrti hujus mira- ri delicias ; quia Dôminus dedit benignitatem, & terra noſtra dedit fructum ſuum. Quid mirantur de terra desérta Mariam aſcéndere de- liciis affluentem? Miréntur poôtiùs pauperem Chriſtum de ccœléſtis regni plenitudine deſcendéntem. Longè enim ampliori miraculo dignum videétur, Dei Filium paulo minus ab Angelis minoräri, quam Dei matrem ſuper Angelos exaltari. IIlius siquidem exinanitio facta eſt replétio noſtra: illius misériæ mun- di deliciæ ſunt. Dénique cùm dives eſſet, propter nos pauper factus eſt, ut nos ejus inépia ditarémur. Beata es Virgo, 822. Eéctio ſancti Evangelii ſecúndùm . . Lucçam. N illo témpore: Intravit in quoddam caſtéllum: . Jeſus lier quædam, Martha nômine , excépit illum in domum ſuam. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſc. Emansérunt ergo in illa domo, quæ ſuſcéperat Dôminum, in duabus féminis duæ vitæ, ambæ innocéntes , ambæ laudabiles : una laboriôſa, àltera otiôſa: nulla facinoroſa, nulla deſidioſa. Ambæ innocéêntes, ambæ inquam lauda- biles: ſed una laborioſa, altera otioſa: nulla facinoroôſa, quam ca- vére debet laborioſa : nulla defſi- dioſa;, quam cavere debet otioſa. Diffuſa eſt gratia. 822. Rant ergo in illa domo iſtæ duæx vitæ, & ipſe fons vitæ. In Martha erat imago præséntium, in Maria futurorum. Quod agébat Martha, ibi ſumus: quod agébat Maria, hoc ſperamus. Hoc aga- mus bene, ut illud habeamus ple- nè. Nam quid inde habémus, in quantum habémus? quamdiu. hic ſumus, quantum eſt, quod inde habémus: Nam & modoô inde ali- uid àägimus: remôti à negôtiis, epoôſitis familiaribus curis, con- veniſtis, ſtatis, auditis. Beata es Virgo. 822. N quantum hoc agitis, Mariæ ténditis, quod agit Maria; quaàm ego, qui præxogo. Si quid tamen dico , Chriſti eſt. Ideò vos palcit Chriſtus, quia panis communis eſt, unde & ego vobiscum vivo. Nunc autem vivimus, ſi vos fratres ſta- tis in Dômino. Nolo in nobis, ſer in Domino, quia neque qui plan- tat, eſt aliquid, neque qui rigat; e Deum laudamus. II. DIE XXII. AUGUSTI. Iſtörumm eſt enim resnum cœlorum, qui contempsérunt vitam mundi, & pervenérunt ad præmia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. . tate juſti. 5 Et gloriamini omnes recti cor- e. Uxilium tuum nobis Dômine, A quæſumus, placatus impende: & intercedéntibus beatis martyri- bus tuis Timotheo, Hipolyto Symphoriano, déxteram ſuper nos tuæ propitiationis exténde. Dominum. .. n De Car Ur eſt zelto, her dilect Iulo ſuſcite Uter tua: , Pone r tuum Müchium tr nors dile emnlätio: les ignis arr enkentem IIm; cujus ur nimis in ſieut din en fores t AAlium. Jur eſti Eesertum ſ lomätibus Qur mun similes eſtis. Et faciliùs vos in- ſed, qui increméntum dat, Deus. Lætamini in Dômino, & exul- Per. linguere Nöbruent i Onnem fub No dilection Get eann 80 tden non⸗ he orori nokr⸗ Ilenda eſt: Ins ſper eun liter 0 ſailud tib ientcedt Ke WN edi ayi tſicute Am arom 6 uri ti lls, ex otioſtenll ſdioſa. Ant inquarn dtiola, ceberoti 1. 32 lubems 14 guamcin 1 t, gol in modd nde 1 notl nezoni⸗ Pus Cllis, naltis De Canticis Canticorum. Uæ eſt iſta, quæ aſcêndit de de- sérto, deliciis äffluens, innixa ſuper diléctum ſuum?: Sub arbore malo ſuſcitavi te: ibi corrùpta eſt mater tua: ibi violata eſt genitrix tua. Pone meut ſignaculum ſuper cor tuum, ut ſignaculum ſuper brächium tuum; quia fortis eſt ut mors diléctio, dura ficut infernus æmulatio: lampades ejus, lampa- des ignis atque flammarum. Vidi ſpeciòſam ſicut colümbam, aſcendéntem déſuper rivos aqua- rum; cujus inæſtimabilis odor erat nimis in veſtimentis ejus : Et ſicut dies verni circumdabant eam flores rosarum , & lilia con- vallium. *Quæ eſt iſta, quæ aſcêndit per desértum ſicut virgula fumi, ex aromaãtibus myrxxhæ; & thurrisi Et. Quæ multæ non potuérunt ex- tinguere charitatem, nec flůmi- na obruent illam: ſi déderit homo omnem fubſtantiam domus ſuæ pro dilectiòne, quaſi nihil deſpi- ciet eam. Soror noſtra parva , 8 ſbera non habet. Quid faciemus ſorôri noſtræ in die quando allo- quenda eſt Si murus eſt, ædificé- mus ſuper eum propugnacula ar- géntea: ſi oſtium eſt, compinga- mus illud tabulis cédrinis. Sicut cedrus exaltata ſum in Li- bano, & ſicut cypréſſus in monte Sion: quaſi myrrha elécta, Dedi ſuavitàtem odoris. Et ſicut cinnamomum, & bal- ſamum aromatigans. Dedi. Go murus: & uͤbera mea ſicut turris, ex quo facta ſum coram goο quaſi pacem repériens. Vinea fuit pacifico, in ea quæ habet pô- pulos: tradidit eam cuſtodibus, vir aftert pro fructu ejus mille ar- genteos. Vinea mea coram me eſt. Mille tui pacifici, & ducénti his, dui cuſtòdiunt fructus ejus. Quæ habitas in hortis, amici auſcùltant: ftac me audire vocem tuam. Fuge dilécte mi, & aſſimilare capreæ hinnulôque cervôrum ſuper mon- tes aromatum. Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſi- gut ſol, & formoſa tamquam Jeru- lem? "vidérunt cam liæ Sion; ratiénes: 83 5 & beâtam dixérunt „ & Reginz laudavérunt eam. = .. Et ſicut dies verni circumda- bant eam flores rosarum, & lilia convallium. Viderunt. Iôria Patri. Vidérunt. De Sermône S. Bernärdi Abbdtis. Non eſt équidem, quod me ma- gis delsdlet ſed nec eſt, quod térreat magis, quam de gloriavVir- ginis Mariæ habére ſermonem. Ec- ce enim ſi in ea laudavero virgini- tàtem, mihi multæ Virgines poſt eam vidéntur offerri. Si humilita- tem prædicavero, inveniéntur for- te vel pauci qui (docente Filio ejus) mites facti ſunt, & hùmiles corde. Si magnificare volúero mi- ſericôrdiæ ejus multitùdinem, ſunt aliqui miſericordiæ viri „ étiam & mulieres. Unum eſt, in quo nec primam similem viſa eſt, nec ha- bére ſequéntem; gaudia matris ha- bens cum Virginitatis honore. Ma- riæ privilégium eſt, non dabitur alteri: ſingulare eſt, ſed continuò étiam indicibile invenitur. Ornatam monilibus filiam jJerũ- ſalem Dôminus concupivit: * Er vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi- mam prædicavérunt, dicentes : Unguéntum effúùſum nomen tuum. Aſtitit Regina à dextris tuis in veſtitu deauràato, circumdata varietäte. Et videntes. Erümtamen non hoc tantùm, ſi diligenter atténdas, ſed ce- teras quoque virtutes ſingulares Ledeſs invénies in Maria, quæ vi- ebantur eſſe comúnes. Quæ enim vel Angélica pùritas Virginitati illi audeat comparari, quæ digna fuit Spiritus ſancti ſacrarium fieri, habitaculum Filii Dei? Quanta veròô, & quam pretiôſa humilitatis virtus cum tanta puritàte, cum innocçéntia tanta, cum conſcientia prorſus absque delicto, imò cum tantæ grätiæ plenitudine? Unde tibi humilitas, & tanta humilitas, 6 Beata? Digna plane, quam re- ſpiceret Doôminus, cujus decorem concupiſceret Rex, cçujus odore ſuaviſſimo ab ætérno illo paterni inus attraherétur accbitu. Beaâtam me dicent omnes gene Quia fecit mihi Doô- £ 2 mi⸗ minus magna; qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus, Et miſericordia ejus à progé- nie in progénies timéntibus eum. Qnia. Cce jam quibus potuimus vo- tis, alcendentem te ad Filium dedùximus, & proſecuúti ſumus ſaltem à longe, Virgo benedicta. Diffuſa eſt grätia in labiis tuis. Proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. Myrrha, & gutta, & caſia à veſtiméntis tuis, à domibus ebuür- neis, ex quibus te delectaverunt filiæ regum in honoôre tuo. Prop- téreà. . Ntret ergo domum Salvator, & Sit pietätis tuæ »ipſam quam apud Deum gratiam inveniſti, notam facere mundo, reis véniam, me- délam ægris, pusillis corde robur, afflictis conſolationem, pericli- tantibus adjutorium, & liberatio- nem ſanctis tuis précibus obtinen- do. In hac quoque die ſolemnita- tis & lætitiꝰ, dulciſſimum Mariæ nomen cum laude invocantibus sérvulis, per te Regina clemens, gratiæ ſuæ muúnera largiatur Jeſus Chriſtus Filius tuus, Dominus no- ſter, qui eſt ſuper mnia Deus benedictus in ſæcula. Beata es Virgo Maria, quæ Dô- minum portaâſti Creatorem mundi: Genuiſti, qui te fecit „ & in ætérnum péêrmanes virgo. Ave Maria grätia plena: Déô- minus tecum. Genuiſti. loria Patri. Genuiſti. Ectio ſancti Evangélüä ſecúndùm Lucam. S illo tempore: Intravit Jeſus in quoddam caſtellum: & müů- ler excépit illum in domum ſuam. Et réliqua. Homilia S. Bernaârdi Abbatis. Uid introiſſe eum dieimus in caſtellum à étiam in anguſtiſ- ſimum virginalis üteri diversôrium introivit. Denique & mülier quæ- dam excepit illum in domum ſuam. Felix mäülier, cujus domus, Salva- tore ſuſcepto, inventa eſt munda quidem, ſed planè non vacua. Quis enim vacuam dixerit, quam saluú- tat Angelus gratia plenam? Neque hoc ſolum, ſed adhuc quoque in eam ſuperventúrum aſlerit Spiri- tum ſanétum. Ad quid putas, niſi ut étiam ſuperimpleat eam à Ad quid, niſi ut adyeniente jam Spiri- tu plena ſibi, eòdem ſupervenién- re, nobis quoque ſuperpléna & ſupereéffluens fiat ² . quædam, Martha nômine, frequénter viſitet eam, quam pœ- nitens Laàzarus mundat, ornat Martha, & Maria replet internæ dédita contemplationi. Sed fortèé curiôſus quisquam requirat » cur in præsénti Evangélica lectione nulla prorſus Lazari mentio fiat. Arbitror ſane; ne id quidem à propôſita ſimilitúùdine diſſidére. Virginalem étenim domum inlel- ligi, volens Spiritus, siluit non incôngruè pœnitentiam, quæ ma- lum utique comitatur. Abſit enim, ut préôprii quidquam inquinamenti domus hæc aliquàndo habuiſſe di- catur, ut in ea proinde ſcopa Laà- zari quærerétur. . Beata es Virgo Maria, Dei Gé- nitrix, quæ credidiſti Dômino: perfécta ſunt in te, quæ dicta ſunt tibi: Ecce exaltata es ſuper cho- ros Angeloérum: Intercede pro nobis adbhominum Deum noſtrum. Ave Maria, gratia plena: Doô- minus tecum. Intercede. Horia Patri., Intercéde. Imôtheus Antiochénus, Ro- mam véniens Melchiade ſum- mo Pontifice, cùm per annum ibi Chriſti fidem prædicaâſſet, à. Tar- quinio Urbis Præfééto conjicitut in vincula, & poſt diuturnas car- ceris ærmnas ad idòla perduùcitur;, ut eis ſacrificet. Quam impieta- tem ſumma libertàte deteſtatus » acerbiſſimè cæditur, & excarnitfi- câtum corpus viva calce perfundi- tur. In quibus aliisque ſuppliciis conſtans martyr capite pléctitur. Corpus via Oſtiénſi prope ſepuͤl- chrum beati Pauli Apoſtoli ſepeli- tur Quo die étiam Alexandtre Imperatôre, apud Oſtia Tiberina Bippolytus Epiſcopus Portuénſis ob præclaram fidei confeſſiénem, mänibus pedibusque ligatis, in al- tam fôveam aquis plenam præci- Pitàtus, martyrio coronatus 5 Libidem (lo item d ne, propte locni ſens vitie Ulinum ſun Nutem ita Me, nate e, cœlum enn intuere ihitur, ſee Oiler jeſul Collam prebe e Deum lun Velcicapilli iifunt, n MAaenibus Uxultabu lLetabünt Dmine. DIE X. Amnilid⸗ nerit eun gni Eintti lls humili Ulnti er ein ele, 4 ccklel Etoninun ümah kiau, clun ruike unnſpe⸗ iän llecens nfängeret. Ulie deli lgerius in in biuni lrit te Deu ltla, & 4 doömibgtn te deleſtgen note tuo, ⸗ um Saltüai et eanngun nundat , u 1 leplet IIn onl, Netnt n regltat,4 ugela lelii n Comum int Uns Auin jm, (utr oinde koot! Maria, M dili Der⸗ , gur li es ſet/ lnfettigs mDeumm, ratir Nlenil gteteece⸗ elcece⸗ 1 tiochinu 4 Mlelcnicke, im per md, Cleiletn & ibidem à Chriſtiânis =ſepultus. Quo item die, Aureliano Impera- töre, propter eamdem fidem Au- guſtoduni Symphorianus adolé- ſcens varie tortus eſt. Qui dum ad ultimum ſupplicium dùceretur, matrem ita clamantem audiens: Nate, nate, memento æteérnæ vi- tæ, cœlum súſpice, & ibi regnan- tem intuére: tibi enim vita non eripitur, ſed mutatur in mélius: fortiter Jeſu Chriſti cauſa carnifici collum præbuit. e Deum laudaâmus. II. Veſtri capilli càpitis omnes nume- räti ſunt, nolite timere, multis palſséribus meliòres eſtis vos. Exultàâbunt Sancti in glorzia. Lætabuüntur in cubilibus ſuis. „Oratio. A uxilium tuum nobis Dômine. 834. DIE XXIII. AUGUSTI. Similabo eum. Amavit eum. Xxlv. Eus, qui per beatumbhilippum Confeêſsorem tuum eximium nobis humilitätis exémplum tri- buiſti: da famulis tuis proſpera mundi ex ejus imitatione deſpi- cere, & cœleſtia ſemper inquirére. Per Dominum. Pkitigpu; ex nôbili Benitiôrum familia Floréntiæ natus, futùræ ſantitatis jam inde ab incunabulis indicium præbuit: vix enim quin- tum ætatis menſem ingréſſus, lin- guam in voces mirificè ſolvit, hor- tatusque fuit matrem, ut Deiparæ Servis éleemôſynam impertiret. Adoléſcens dum Parifiis littera- rum ſtúdia cum pietatis ardoôre conjúngeret, plúrimos ad cœléſtis patriæ deſidérium inflammavit. Reverſus in päâtriam, & ſingulari viſione à beatiſſima Virgine in Ser- vVoôrum ſuôrum familiam nuper in- ſtitůtam vocatus, in Senarii montis antrum concéèſſit, ubi aſperam qui- demjugi corporis caſtigatioône, ſed Chriſti Dômini cruciatum medi- tatioòne ſuavem vitam duxit: indé- ſthiam miſit : ſpe in extaſim rapi viſus eſt. . 837 que per univérſam penè Europam magnamque Aſiæ partem, quam Evangélicis prædicationibus obi- vit, ſodalitia Septem Dolòrum Dei Matris inſtituit, ſuumque Ordi- nem eximio virtütum exeémplo propagavit. Honéſtum fecit. 832. Ivinæ charitatis & Cathélicæ fidei dilatandæ ardéôre vehe- ménter accenſus, ſui Ordinis Ge- neralis relúctans, atque invitus re- nuntiatus, Fratres ad prædican- dum Chriſti Evangélium in Scy- iple verò plurimas Itàliæ urbes concurſans, gliſcentes in eis civium diſcôrdias compô- ſuit, multasque ad Romani Ponti- ſicis obedieéntiam revocavit: nihil- que de ſtudio aliénæ ſalutis omit- tens, perditiſſimos homines e vi- tiòrum cœno ad pœenitentiam, ac Jeſu Chtiſti amôrem perduxit. Oratiôni ſummoôpere adaictus le. ir- ginitatem verò adeo coôluit, ut ad extrémum usque ſpiritum volun- târiis ac duriſſimis ſuppliciis illi- batam cuſtodiérit. . Amavit eum Dôminus. 832. Ffléruit in eo jugiter ſingularis erga pauperes miſericordia, ſed præcipue cum apud Camilianum agri Senenſis vicum leproſo nudo eleemoſynam peténti, propriam» qua indũtus erat, veſtem fuit elar- gitus, qua ille contéctus, ſtatim à lepra mundatus eſt: cujus miraculi cùm longe lateque fama manaſſet »„ nonnulli ex Cardinalibus; qui Vi- térbium, Clemente quarto vita functo, pro ſucceſsòre deligéndo convénerant, in Philippum, cujus cœleſtem étiam prudentiam per- ſpéctam habébant, intendérunt. Quo compérto vir Dei, ne fortè paſtoràalis regiminis onus ſubire cogerétur, apud Tuniäatum mon- tem tamdiu delituit, donec Gre- goôrius décimus Pöntifex mäximus fuerit renuntiatus; ubi balneis », quæ étiam hôdie ſancti Philippft vocântur, virtùtem ſanandi mor- bos, ſuis précibus impetravit. Dénique Tudérti anno milleſimo ducentéſimo octogéſimo quinto in Chriſti Domini e& Gruce pendentis ampléxu, quem ſuum appellabat librum, ſanctiſſimè ex hac vita mi- 2£ £ 3 Eravit PIE XXIV. ſtoli prædicaâre, quod 238 „ gravit. Ad ejus tmulum cæci vi- ſum, claudi greſſum, moôrtui vi- tam recepeérunt. Ouibus aliisque plurimis fulgéntem ſignis Clemens décimus Pontitez maximus San- ctorum nũúmero adſcripſit. Iſte homo perfecitf. 832. olite timére pusilus grex. oc eſt præcéptum meum. . A, quæſumus, omnipotens De- us: ut beati Bartholomæiaâ po- ſtoli tui, quam prævenimus, vene- randa ſolemnitas, & devotionem nobis augeat, & ſalútem. Per Däm. PIE XXIV. AUGUSTI. oe eſt præcéptum. 1. B „ quæſumus. 38. XXV. AUGUSTI. Mnipotens ſempitérne Deus, Qui hujus diéi venerandam ſanctamque lætitiam, in beaâti Apô- oli tui Bartholoômæi feſtivitate tribuiſti: da Eccléſiæ tuæx, quæſu- mus, & amare daec crédidit ,"& cuit. Per Düm. Hic vir deſpiciens. Juſtum deduxit. li D eus, qui per beàâtum. 837. 1. ie nos exiſtimet. læus, cùm in Indiam citeriôrem, quæ ei in orbis terrarum ſortitiô- ne ad prædicandum Jeſu Chriſti Evangélium obvénerat, progréſſus eſſet, adyveéntum Domini jeſu juxta ſanéti Matthæi Evangélium illis Gentibus prædicàvit. Sed cùm in ea provincia plůrimos ad Jeſum Chriſtum convertiſſet, multos la- béôres calamitatésque perpéſſus, venit in majorem Arméniam. Vidi conjunctos viros habéntes ſplendidas veſtes, & Angelus Doô- mini locùtus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti facti amici Dei. Vidi Angelum Dei fortem vo- lantem per medium cœlum, voce masna clamantem, & dicentem. Bi Polymium Regem, & cônju- gem ejus, ac prætérea duoôde- cim civitates ad Chriſtianam fidem perdüxit. Quæ res in eum mag- nam invidiam concitavit illius Gentis ſacerdotum. Nam usque adeo Aſtyagem; Polymi Regis fra- trem, in Apôſtolum incenderunt, ut is vivo Bartholomæo pellem crudéliter detrahi juſſerit, ac caput abſcindi, quo in martyrio animam Deo réddidit. . Beati eſtis, cum maledixerint vobis homines, & perſecuti vos fúerint, & dixerint omne malum advérsùm vos, mentientes, propter me: Gaudéte, & exultate » quoniam merces veſtra copioſa eſt in cœlis. . .. . g. Cùm vos oôderint hômines, & cuùͤm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejeécerint nomen veſtrum tamquam malum, propter Filium hominis. Gaudéte. Jus corpusAlbani, quæ eſt urbs majoôris Arméniæ, ubi is paſſus fuerat, ſepúltum eſt: quod poôſteà ad Liparam inſulam delatum, inde Benevéntum translatum eſt: poſtré- mô Romam ab Othoône tértio Im- Peratôre portatum, in Tiberis in- ula, in Eccléſia ejus némine Deo dicata, collocatum fuit. Agitur au- tem Romæ dies feſtus octavo Ka- lendas Septémbris, & per octo con- ſequentes dies illa Basilica magna Populi frequentia celebratur: i Bürholameur Apôſtolus, Gali- llilunt t ei, qui corn chun, mer Modo cor ümam. Iki ſunt, tubulati ſas in Saner loria Latri, lectio land 1 Rho tanho ponten or⸗ hng in Ora, Cer ſaus el los. Etr ommilia 8, Mnes me montem Cicümque en Wonten elizas Sion entuam, g I Non ve et kabis fub Nontem alcen kunetihlee tes enim nci angelio inr Iuno monten 06, 0rar etg Noſe Oblecte ſeitet. Nam der in Poter Men ut homl lectindum Udi dn 1 lunt, lüntayerunt e (Cili imiei Dei nomnen orum Kin Meiun. Tent .rtione Ckriliine Piur⸗ V döktolns l lanmn citeriort, tlatum ſonii 1. um ſeln Cnd lue perhe, Armenian 8Viros hibet Angelu⸗ 1 me, Cire di adi an Dei fottem n ncclun, , § Cene n mleline hetleeli/ ) ſelet . intoonne 10 elni . Hoen ſelt opier etotie uslian geblin Iſti ſunt triumphatõres, & amici Dei, qui contemnéentes juſſa Prin- cipum, meruerunt præmia ætérna: Modô coronantur, & accipiunt palmam. Iſti ſunt, qui venérunt ex mag- na tribulatiõne, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Modòô. loria Patri. Modo. Ledio ſanâi Evangelii ſecnduům Lucam. Nillo téempore: Exiit jeſus in montem orare, & erat perno- ctans in oratione Dei Et cuùm dies factus eſſet, vocavit diſcipu- los ſuos. Et réliqua. 7 Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Mnes magni, omnes ſublimes montem aſcendunt Non enim cuicumque Propheta dicit: Aſcén- de in montem exceélſum, qui evan- gelizas Sion: exalta in virtüte vo- cem tuam, qui evangelizas Jeruũſa- em. Non veſtigiis corporalibus, ſed factis ſublimiòribus in hunc montem aſcénde, & séquere Chri- ſtum, ut ipſe eſſe mons poſſis. Mon- tes enim in circuitu ejus. Quare in Evangélio invénies, ſolos cum Do- mino montem aſcendiſſe diſcipu- los. Orat ergo Dominus, non ut pro ſe obſecret, ſed ut pro me im- petret. Nam etſi omnia posuerit Pater in poteſtate Filii, Filius ta- men ut hominis formam impléret, obſecrandum Patrem putat eſſe pro nobis, quia advocatus eſt noſter. Iſti ſunt, qui viventes in carne, plantavérunt Eccléſiam sânguine ſuo: „ Càlicem Doômini biberunt, & amici Dei facti ſunt. In omnem terram exivit ſonus eorum, & in fines orbis terræ ver- ba eôrum. Calicem. T erat, inquit, pernôctans in oratione Dei. Sspécies tibi Chriſtiäne datur, forma præſcri- bitur, quam débeas æmulaàri. Quid enim te pro ſalùte tua facere opor- tet, quando pro te Chriſtus in oratiône pernoctat? Quid te fa- cere coônvenit, cùm vis aliquod pietatis officium adoriri, quando Chriſtus miſsurus Apoſtolos; ora- vit prius, & ſolus oravit? Nec. us- quam alibi, ſi non fallor, oraſſe 839 cum Apôſtolis reperitur: ubique ſolus öbſecrat. Dei enim const- lium humana vota non capiunt;: nec quisquam interiòôrum poteſt eſſe particeps Chriſti. Iſti ſunt viri ſanéti, quos elégit Pôöminus in charitate non ficta, & dedit illis glöriam ſempitérnam: Quòôrum doctrina fulget Ecclé- ſia, ut ſole luna. Sancti per fidem vicérunt regna; operati ſunt juſtitiam. Quoôrum. loria Patri. Quoôrum. Ocavit, inquit, diſcipulos ſuos, & elégit duoòdecim ex ipfſis, quos ad propagandum auxilium ſa- lutis humanæ per terrärum orbem ſatôres fidei deſtinaret. Simul ad- vérte cœléſte consilium. Non ſa- piéntes aliquos, non divites, non nobiles, ſed piſcatores & publica- nos, quos dirigeret, elégit, ne traduxiſſe prudéntia, ne redemiſ- ſe divittis, ne poténtiæ nobilita- tisque ailcktoritate traxiſſe aliquos ad ſuam gratiam videretut: ut ve- ritatis ratio, non diſputatiônis gratia prævaléret. e Deum laudamus. II. DIE XXV. AUGUSTI. Similàbo eum viro ſapiénti; qui ædificavit domum ſuam ſupra petram. . Amavit eum Dominus, & or- navit eum. Stolam glôriæ induit eum. Eus, qui beätum Ludovicum Confelsorem tuum de terréno regno ad cœléſtis regni gloriam transtuliſti, ejus quæſumus meritis & interceſſioéne, Regis regum Jeſu Chriſti Filii tui facias nos eſſe consortes. Qui tecum. Udovicus nonus Galliæ Rex „ Lodecim annos natus; patre amiſſo, & in Blanchæ matris ſan- ctiſſima diſciplina educatus, cùm jam vigéſimum annum in regno G ⅛ε &% 4 age- 840 Aeter in morbum incidit: quo témpore cogitavit de recuperända poſſeſſione Jeroſolymòrum. Quam- brem ubi convaluiſſet, vexillum ab Epiicopo bpariſienſi accépit : deinde mare cum ingenti exeércitu trajiciens, primo prælio Saracénos tugavit. Sed cum ex peſtiléntia magna militum multitüdo periiſ- ſet, victus ipfe captúsque eſt. Honéſtum fecit illum Dôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutavit illum : Et dedit illi claritatem ætérnam. . Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. bt dedit. Ebus pöſteaà cum Saracénis compôſitis, liber Rex exerci- tùsque dimittitur. Quinque annis in Griente commoratus, pläürimos Chriſtianos à Barbarorum ſervitúte edémit, multos étiam infidéles ad Chriſti fidem convertit, prætérea aliquot Chriſtianorum urbes refé- cit ſuis sumptibus. Interim mater ejus migravit & vita: quare do- mum redire côgitur, ubi totum ſe dedit pietatis officiis. Amavit eum Doôminus, & orna- vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus Bricam fidei, & ornavit eum. Et ad. UlIta ædificävit Monaſtéria, & päuperum hoſpitia: bene- ficêntia egentes ſublevabat, fre- quens visébat ægrotos, quibus ipſe non ſolùm ſuis sumptibus om- nia ſuppeditabat, ſed étiam, quæ opus erant, manibus miniſträbat: veſtitu vulgari utebaâtur, cilicio ac Jejunio corpus afsiduè affligébat. Sed cùm iterùm transmisiſſet, bel- lum Saracenis illaturus, jamque caſtra in eôrum conſpectu poſuiſ- let; peſtiléntia decéſſit in illa ora- tione: Introibo in domum tuam adorabo ad templum ſanctum tu- um, & confitebor nomini tuo. Ejus corpus pôſteà Lutétiam Pari- ſiorum translatum eſt, quod in cé- lebri ſancti Dionyſii templo aſſer- vatur, & colitur: caput verò in facra &.de ſanétæ Capeéllæ. Ipſe clarus miraculis à Bonifacio Papa octavo in Sanéctorum numerum eſt relätus. .. Aiſte homo perfécit mnia, quæ locùtus eft ei Deus, & dixit ad eum: Ingredere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Quia. löria Patri. Quia. ectio ſancti Evangélii ſecunduùm Lucam. N illo témpore: Dizxit Jeſus dil- cipulis ſuis parabolam hanc: Ho- mo quidam nobilis abiit in regio- nem longinquam, accipere ſibi re- gnum, & revérti. Et reéliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. Onus ordo, ut vocatürus Gen- tes, & Judæos juſsurus intérfici, qui noluérunt regnare ſupra ſe Chriſtum, hanc præmitteret com- parationem, ne dicerétur: Nihil dederat poôpulo Judæorum, unde pôterat melior fieri; ut quid ab eo, qui nihil recépit, exigitur? Non mediocris iſta eſt mna, quam ſuprà mùúlier Evangélica, quia non invénit, lucernam, accendit, lu- mine quærit admoôoto, gratulätur inventam. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Dominum: Ipſe intercédat pro percätis ômnium populoôrum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni opere malo, & permanens in in- nocéntia ſua, Ipſfe. Enique ex una decem mnas alius fecit, alius quinque. For- taſſe iſte moralia habet, quia quin- que funt corporis ſenſus: ille du- plicia, id eſt, myſtica legis, & mo- ralia probitatis. Unde & Matthæus quinqne talénta, & duo talénta poluit. In quinque taléntis ut ſint moralia, in duobus utrümque; myſticum atque morale. Ita quod nümero inférius, re ubérius. Sint lumbi veſtri præcinékti, & luceêrnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: *Et vos similes hominibus expedtäntibus dominum ſuum, quando revertatur à núptiis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dominus veſter venturus ſit. Et. loria Patri. Et. P hic pe decem ve tis doctrin Unas, Whagi kegisperitum Nerfeum. ſed in virtüt Autem, qui⸗ ſoli multip ſetuntnor ſpepſatiönis ecunie ſo cceleſtis vsun e Deum lan DIr X IRes Gloria 8 Raſta 50 Deus: ut latque p Ins meritis, rominun Uyyrinus Olnpentore leſem atin Wordinmci erhare, g diesa Uitizrentur: lle honines üenn kem ciina Cetletes d lluritzun lettopolitn Dum hon fer 4poltolicx I in onti oo, de WR Cenbii, nntiikn upoe Re Cim. 4 er Aonin lio con 4pi tenbri⸗ N deum in 1, & (lt teguiem men tam colin lbas. Ontempſtfir it ad colelun 1. ngelii ſecinn im. Dirit jeinl olam hancih- 8 Wiit in e⸗ accihere tlt Ir telige olitriane ſoerlinls en lsirudintt eznure iinn prrmiteteree⸗ Gicetent: N. GzouN I, teeumn jit Doni. t nno a I. . lell,ſel nens ei N eummnenin! 5 1 Gecen ginhle,, bet⸗ iid Aiis: ile⸗ legis, eX Nutt duo⸗ 1 talentis ⸗ 1 ult 6 ale. Iu ubein ipreclilt D mipun ſi⸗ Ni,, 4 il e1 nelcle⸗ ventuun Et T hic péôſſumus decem mnas, decem verba intelligere, id eſt, legis doctrinam; quinque autem mnas, magiſtéria diſciplinæ. Sed legisperitum in omnibus volo eſſe perféctum. Non enim in ſermoône, sed in virtúte eſt regnum Dei. Bené autem, quia de Judæis dicit, duo ſoli multiplicatam pec⁴niam dé- ferunt, non utique æris, ſed di- penſatiéônis usuris. Alia eſt enim pPecúniæ fenebris, alia doctrinæ cœléſtis usura. e Deum laudaâmus. II. DIE XXVI. AUGUSTI. Iſte Sandus. Gléôria & honôre. xiv. Ræſta, quæſumus, omaipotens Deus: ut B. Zephyrini martyris tui atque Pontificis, eujus gaude- mus méritis, inſtruàmur exémplis. Per Dominum. ZEpbyrinus Romänus, Severo Imperatéôre, ad regendam Ec- cléſiam aſsümptus, ſancivit, ut qui ordinandi eſlent, opportuno témpore, & multis præséntibus Cléricis, & laicis, de more ſacris initiaréntur: doctique ac ſpectatæ vitæ hömines ad id officii munus deligeréntur. Decrevit prætéreà, ut rem divinam faciénti Epiſcopo ſacerdétes omnes aſtarent. Idem inſtituit, ut Patriarcha, Primas, Metropolitanus advérſus Epiſco- pum non ferant fenténtiam, niſi Apoſtòôlica auctoritàate fulti. Vi⸗- xit in Pontificatu annos decem & octo, dies decem & octo. Ha- buit Ordinatiônes quatuor menſe Decembri, quibus creavit Presby- teros trédecim, Diaconos ſeptem, Epiſcopos per divérſa loca tréde- cim. Antonino Imperatore, mar- tyrio coronatus eſt, & ſepuültus via Appia, prope cœmeteérium Calliſti, séptimo Kaléndas Sep- tembris. e Deum laudâmus. 11. DIE XKXVIII. AUGUSTI. 3841 O Dodtor öptime, Eccléſiæ ſanctæ lumen, beâtæ Auguſtine, divinæz legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. Deſto ſupplicatiõnibus noſtris, omnipotens Deus: & quibus fidúciam ſperandæ pietatis induúl- ges, intercedénte beato Auguſtino Confeſsore tuo atque Pontifice »„ conſuètæ miſericôrdiæ tribue be- nignus effeéctum. Per Dominum. Iſte Sanétus. Gloria & honore. ziv. Eus, qui beatum Hermétem martyrem tuum, virtuùte con- täntiæ in paſſiöone roborâſti: ex ejus nobis imitatioòne tribue, pro amôre tuo pröſpera mundi deſpi- cere, & nulla ejus adverſa formi- dare. Per Dominum. apiéntiam m- XIiii. AEendinus; Tagâàſte in Africa honéſtis paréntibus natus, ac puer docilitate ingénii æquales longè suůperans, brevi omnibus doctrina antecélluit. Adoleſcens, dum eſſet Carthäagine, in Mani- chæoôrum hæréſim incidit. Pôſtea Romam proféctus, inde Medio- lanum miſſus,ut Rhetoricam docè- ret, cùm ibi frequens Ambroſii Epilcopi eſſet auditor, eſus opera incenſus ſtudio Cathôlicæ fidei „ annos natus triginta tres ab ipſo baptizatur. Reveêrſus in Africam, cum religione vitæ ſanctimoniam conjungens, à Valério notæ ſan- ctitatis Epiſcopo Hipponenſi Pres- byter factus eſt. Quo teêmpore fa- miliam inſtituit Religiosorum „ uibúscum victu commüni, eo- Aernaue cultu utens, eos ad Apo- ſtolicæ vitæ, doctrinæque diſcipli- nam diligentiſſimè erudiébat, Sed cùm vigeret Manichæorum hære- ſis, veheméntiùs in illam invehi cœpit , Fortunatümque hæreſiar- cham confutaàvit. Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum: *½Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocéebit ei. Manus enim. . nium. G%½ 5 342 Ac Auguſtini pietäte commô- tus Valérius, eum adjutorem adhibuit Epiſcopalis officii. Nihil illo fuit humilius, nihil continen- tius. Lectus ac veſtitus modera- tus, vulgäris menſa, quam ſem- per ſacra vel lectione, vel diſputa- tione condiébat. Tanta benigni- tàte fuit in pauperes, ut, cùm non eſſet alia facultas, ſacra vaſa fran- geret ad eòrum inôpiam ſuſtentan- dam. Feminarum,& in eis ſoro- ris, & fratris fili?æ contubérnium familiaritatémque vitavit: quippe qui diceret, etſi propinquæ mulie- res ſuſpectæ non eſſent, tamen quæ ad eas ventitarent, poſſe ſuſpicio- nem efficere. Nullum finem fecit Prædicandi Dei verbum, niſi gravi morbo oppreſſus. Hæréticos per- pétuò inſectatus & coram, & ſcrip- tis, ac nullo loco paſſus consiſte- Te: Africam à Manichæorum, Do- natiſtarum, Pelagianorum, alio- rumque prætérea hæreticoôrum er- Töre magna ex parte liberavit. Poſui adjutoriũ ſuper poteéntẽ, & exaltavi elédum de plebe mea: * Manus enim mea auxiliabitur Ei. ., Invéni David ſervum meum, Sleo ſanco meo unzxi eum. Ma- nus enim. Am multa piè, ſubtiliter, & copiôsè ſcripſit, ut Chriſtia- nam doctrinam maäximèe illuſtrarit. Quem in primis ſecú⁴ti ſunt, qui poôſteà Theoloôgicam diſciplinam via & ratiône tradidérunt. Wan- dalis Africam bello vaſtantibus, & Hippoônem tértium jam menſem obſidéntibus, in febrim incidit. Itaque cùm diſcéſſum è& vita ſibi in- ſtare intelligeret, Pſalmos David, qui ad poenitentiam pertinent „in conſpectu poſitos profũ ſis lacry- mis legébat. Solébat autem dice- Ie: néminem, etfi nullius ſceleris ſibi conſcius eſſet, committere debére, ut ſine pœniténtia migra- ret & vita. Ergo sénſibus integris in oratiéône defixus, aſtantibus fra- tribus, quos ad charitatem, pie- tatem virtutésque omnes erat ad- hortaàtus, migravit in cœlum. vVi- xit annos ſeptuaginta ſex, in Epi- ſcopatu ad triginta ſex. Cujus cor- Dus primûm in Sardiniam delatum, deinde à Luitprando, Longobar- . d rum Rege, magno prétio re- demptum, Ticinum translatum eſt, ibique honorificè conditum. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtütes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipie intercédat pro peccatis ômnium populôrum. . Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœleéſtia re- gna. Ipſe. löria Patri. Ipſe. os eſtis ſal terræ. XIiv. * „Qui odit. Juſtus ut palma. Xx. eus, qui beatum Her- métem. 841. DIE XXIX. AUGUSTI. eatus vir, qui ſuffert. eus, tuôrum militum. Glôria & honore. Xxiv. Miſſo Herodes ſpiculatõre, Præ- cépit amputari caput Joannis in carcere: quo audito; diſcipuli ejus venérunt, & tulérunt corpus ejus, & poſuerunt illud in monu- ménto. Ancti Joânnis Baptiſtæ „ Præ- curséris, & martyris tui, quæ- ſumus Dômine, venerända fe- ſtivitas, ſalutaris auxilii nobis præ- ſtet efféctum. Qui vivis. S Doſtor. 331. i xit. Xx;iiiIj. Naſtum, eſto ſupplicatiònibus, 841. Simile eſt regnum. écic tua. 1xiv. 15 eus,»qui inter cétera. nor Ixiv. Xiv. Incipit Jeremias Prophéta. Erba Jeremiæ; . V de Acdtdotibus „ qui fuctunt 5 flii Helciꝰ- Dnithoth Ctod factum d eum in Mmon regis N annd kes diebus ſo⸗ 18 fuda, ue Nem undeci osie, Negis Migrationen glinto. Etl⸗ Mini ad me, teformuem integm ert ſeanite, & huscecite. Aifit Her enit ſoant Acere; u ler Herodi Nkratri ſue Arguebat bter Here 1diri 4, Certenelcie In Nt ixit tere Cmningue m Etlugurcin Nuerls. Ne⸗ Iiatecum licit Domin Manum ſuam ſebz meg in khodie ſup 6) Kiſt onn dten es ſuam tüler Nito He Eecntam Acieete, eldde Kſinze n0 pketio d⸗ Lm transliuun fcè condiun e Deummas elt, Konni 8 replenn 4. Pto heicli I. . ntemmpitſin ad colklut . . io/ uübenrun Eet⸗ oU. Fil, ſe⸗ Corum M. in Anâthoth, in terra Bénjamin. Quod factum eſt verbum Doômini ad eum in dièbus Josiæ, filii Amon regis Juda in tertiodéci. mo anno regni ejus. Et factum eſt in diébus Joakim , filii Josiæ, Re- gis Jjuda, usque ad conſummatio- nem undécimi anni Sedeciæ filii Josiæ, Regis Juda, usque ad trans- migrationem Jjeruſalem, in menſe quinto. Et factum eſt verbum Do- mini ad me, dicens: Priúsquam te formarem in utero, novi te: & äantequam exires de vulva, ſancti- ficavi te, & Prophétam in Genti- bus dedi te. Miſit Heroôdes Rex manus, ac ténuit Joannem, & vinzxzit eum in carcere; quia metuébat eum, pro- pter Herodiadem, * Quam tule- rat fratri ſuo Philippo uxoôrem. Arguebat Herodem Joäannes propter Herodiadem. Quam. T dixi A, a, a, Dômine Deus: ecce néſcio loqui, quia puer ego um. Et dixit Dôminus ad me: No- li dicere, Puer ſum: quôniam ad omnia, quæ mittam te, ibis, & uni- vérſa, quæcumque mandavero tibi, loqueéris. Ne timeas à facie eòrum, quia tecum ego ſum, ut éruam te, dicit Dôminus. Et miſit Dôminus manum ſuam, & tétigit os meum: & dixit Döminus ad me: Ecce dedi verba mea in ore tuo: ecce conſtitui te hodie ſuper Gentes, & ſuper reg- na, ut evéllas, & deſtruas, & diſpeér- das , & diſſipes, & ædifices, & plantes. „ Joannes Baptiſta arguébat He- rodem, * Propter Herodiadem, quam tülerat fratri ſuo vivénti uxôrem. Miſſo Herôdes ſpiculatöore , præcépit amputari caput joannis in carcere. Propter. U ergo accinge lumbos tuos, & fſurge, & loquere ad eos Omnia, quæ ego præcipio tibi. Ne formides à facie eòrum: nec enim timére te faciam vultum eoôrum. Ego quippe dedi te hôdie in civi- tatem munitam, & in columnam ferream, & in murum æreum, ſuper omnem terram, RBégibus Juda, principibus ejus, & ſacerdéôtibus. & péôpulo terræ. Et bellabunt ad- verſum te, & non prævalébunt: quia ego tecum ſum, ait Doôminus, ut liberem te. 843 Puéllæ ſaltänti imperäâvit ma- ter: Nihil aliud petas; niſi ca- puùt Joaàannis: & Et contriſtatus eſt Rex propter jusjarandum, & prop- ter ſimul diſcumbentes. Ait puella matri fuæ: Quid pe- tam? at illa ait, Nihil. loria Patri. Et. Ex libro S. Ambrofii Epilcopi de Virginibus. (onism beati Joannis Bapti- Iſtæ non ſtrictim prætereunda eſt recordatio, intereſt, ut quis, & à quibus, & quam ob cauſam , quoòmodo, & quo témpore ſit oc- ciſus „ advertere debeamus. Ab adülteris juſtus occiditur, & à reis in judicem capitalis ſceéleris poœna convértitur. Deinde præ- mium ſaltatricis, mors eſt Prôphé- tæ. Poſtremô (quod étiam omnes Barbari horrére conſueverunt) in- ter épulas atque convivia conſum- maäandæ crudelitatis profértut edi- ctum: & à convivio ad carcerem „ de carcere ad convivium feralis flagitii circumfértur obsequium. Quanta in uno facinore ſunt cri- mina! “ Juſtus germinabit ſicut lilium: Et florébit in æternum ante Dôminum . Plantatus in domo Dômini, in atriis domus Dei noſtri. Et. Uis non, cùm ê convivio ad carcêrem cursari videret, pu- taret, Prophetam juſſum eſſe di- mitti? Quis, inquam , cùm au- diſſet natàlem eſſe Heròdis, ſolém- ne convivium, puéllæ optionem eligengi, quod vellet, datam, miſ- ſum ad Joannem ob ſolutionem non arbitrarétur à Quid crudelitäti cum deliciis? quid cum funéribus voluptati? Rapitur ad Poœnam Pro- pheta convivali témpore, convivali præcépto, quo non cùperet vel ab- s6lvi, perimitur gladio, caput ejus affértur in diſco. Hoc crudelitati ferculum debebatur, quo inſatiata épulis féritas veſcerétur. . Iſte cognéôvit juſtitiam, & vi- dit mirabilia magna, & exoravit Altiſſimum: * Et inventus eit in número Sanctôorum. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœleſtia regna. Et inventus. S 844 Ntuére Rex acerbiſſime, tuo ſpectacula digna convivio. Por- Iige dexteram, ne quid ſævitiæ tuæ deſit, ut inter digitos tuos rivi defluant ſacri cruòôris. Et quô- niam non exfaturari épulis fames, non reſtingui poculis potuit inau- ditæ ſævitiæ ſitis, bibe sanguinem ſcaturiéntibus adhuc venis exsecti capitis profluéntem. Cerne ocu- los in ipſa morte ſceleris tui teſtes, aversantes conſpéctum deliciärum. Claudüntur lümina non tam mor- tis neceſſitate, quam horrore luxu- riæx. Os aureum illud exangue, cujus ſenténtiam ferre non pôte- Ias 2 conticeſcit, & adhuc timétur. ge. Honéſtum fecit illum Dômi- hus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſedufctéôribus tutavit il- Jum: & Et dedit illi claritatem æteérnam. Deſcenditque cum illo in féveam, & in vinculis non dereliquit eum. Et. léria Patri. Et. Ectio ſancti Evangélii ſecundum Marcum. Ix illo tempore: Miſit Heroôdes, Aac tenuit Joannem, & vinxit eum in carcere „ propter Herodiadem uxôrem Philippi fratris ſui, quia däxerat eam. Et reliqua, Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. — Um ſfanéctum Evangelium le- gerétur, crudele ſpectaculum ante oculos noſtros conſtitutum eſt: caput ſanécti Joannis in diſco, feralis miſſus crudelitatis propter odium veritàtis. Puélla ſaltat, & ſævit mater: & inter laſcſvias & delicias convivàntium teémere ju- ratur, & impièe quod juratur, im- pletur. Factum eit Joâanni, quod ipſe prædixerat. De Domino enim Jeſu Chriſto dixerat: Illum opor- tet creſcere, me autem minui. Iſte minütus eſt in capite, ille crevit in cruce. Odium peperit véritas. Non pòôtuit æquo animo tolerari „ quod homo Dei ſanctus monébat: qui utique ſalůtem eorum quæré- bat, quos ſic monébat. derunt illi mala pro bonis. Deſidérium àanimæ ejus tribui- Riei Pomine : labis . E Et voluntate labiorum ejus non fraudâſti eum. Reſpon- Quôniam præveniſti eum in be- nedictiônibus dulcedinis: poſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretioſo. Et. Uid enim ille diceret, niſi quo plenus erat : kt quid illi réfpondérent „ niſi quo pleni erant ? Ille triticum ſeminavit» ſed ſpinas invénit. Dicébat Regi: Non licet tibi habere uxôrem fra- tris tui. Vincébat cnim Regem li- bido: tenébat apuúd ſe prohibitam uxoôrem fratris ſui. Sed eum ta- men ſic libébat, ut non ſæviret. Honorabat eum, à quo verum au- diébat: ſed mülier deteſtabilis odium concipiébat, quod aliquan- do dato témpore pareret. Quando autem parturiébat., peperit filiam, filiam ſaltantem. . . Stola jucunditäàtis induit eum Dôminus: . — Et corônam pulchritúdinis pôͤ-⸗ ſuit ſuper caput ejus. . Cibavit illum Dôminus pane vitæ, & intelléctus, & aqua ſa- piéntiæ ſalutaris potavit illum. Et. loria Patri. Et coroônam. Abina muúlier Romäana, Valen- tini viri clariſſimi uxor, à Sera- phia virgine Chriſtianæ fidei præ- céptis inſtitůta, poſt ſanctæ vir- ginis martyrium colléctas ejus re- liquias piis exéquiis ſépelivit. Quæ propter eam cauſam paulo pôſt A- driano Impefatôre comprehénſa;, Elpidio judici siſtitur. Cui is: Tu ne illa Sabina, & génere & matriménio nobiliſſima? At illa, Sum, inquit: ſed Dômino meo Jeſu Chriſto gratias ago, qui me interceſſione Seraphiæ ſamulæ ſuæ, & dæmonum poteſtate liberavit. Quam variè tentatam, ut propoôſi- tum mutaret, cùm à fidei conſtan- tia movére non poſſet, Præfectus, pronuntiata ſententia;, quod deos contémneret, caâpitis damnavit. Ejus corpus à Chriſtianis in eò- dem ſepuúlchro conditum eſt;, in quo ipſa magiſtram fidei ſuæ Sera- phiam posùúerat. e Deum laudamus. II. D L A Erôdes enim ténuit, & ligavit Joannem „ & poôſuit in carce- rem propter Herodiadem. E S, 4 Dom Rciſeo cap kuell uter: nihi Pnnis. Atzu Mopter He⸗ natti ſuo! Dami Uis Hptiſte Ner propter ny Ukus ur 1 Me ei deß Khudent e Diffüſae Poptere R germum. en Meninemi! käͤtu . Clor lonäſti eum Dreontit Ia minuum loria ban Poſuici Coronan Ulleſilin lbirit il 8 len, ls potaxi notet, dl dol D ejus, Oro. er. ni ſori latri Magn ni wo. . Clöriam moree Nmäuin ſiermun dinis: pon lan de liie Gicetet i btgu 1 go imn ſenunnt, Diceharlei e uxolen nim Reual ſe prohlin ded elnt non ſein uofernm 1 Celeibi Coctalinin etet Cvenl ehecthlin 8 iultiten lritülits . Owinns N it ben, 6winus regnavit. I1. Dômine mi Rex, da mihi in diſco caput Joannis Baptiſtæ. Puellæ ſaltanti imperavit mater: nihil aliud petas, niſi caput Joannis. Arguébat Berôdem Joânnes propter Herodiadem, quam tuùlerat tratri ſuo Philippo uxoôrem. Da mihi in diſco caput Joan- nis Baptiſtæ: & contriſtatu⸗ eſt Rex propter jusjurandum. . eatus vir, qui ſuffert. nvicte Martyr, ünicum. Juſtus ut palma xx. Miſſo Herôdes. ancti Joannis. 242. Date ei de fructu manuum ſùãrum, & laudent eam in portis ôpera ejus. Diffſa eſt gratia in labiis tuis. . Proptérea benedixit te Deus in æternum. . eus, qui inter. Ixiv. Dôòͤmine mi Rex. eatus vir, qui ſuffert. xx. Glöoria & honore, * Co- ronâſti eum Dômine. Gloria. Et conſtituiſti eum ſuper ôpe- ra mäanuum tuârum Coronädſti. lôria Patri. Gloria & honôre. Poſuiſti Dñe ſuper caput ejus. Corônam de lapide pretioſo. Puéllæ ſaltanti. Ibavit illum panée vitæ & intel- lectus, & aqua ſapiéntiæ ſalu- tàris potavit illum Dominus Deus noſter. . Poſuiſti DOmine, caput ejus. Poſuiſti. Coroônam de lâpide pretioôſo. Super. loôria Patri. Poſuiſti. „ Magna eſt gloria ejus in ſalu- tari tuo. Be. Gloriam & magnum decôrem impônes ſuper eum. Super Da mihi in diſco. Uſtus cor ſuum tradidit ad vigi- landum dilúculò ad Dôminum, qui fecit illum, & in conſpectu Altiſſimi deprecabitur. . Magna eſt glöria ejus, In ſalutari tuo. Magna. Glôriam & magnum decôrem tSA 845 impônes ſuper eum. In ſalutari. loria Patri. Magna. Juſtus ut palma florebit. „Sicut cedrus Libani multipli- cabitur. Herôdes enim. Dôminus. 7. vedidl. 7s. DIE XXX. AUGUSTI. Onòôrum ômniũ largitor, omni- potens Deus, qui beatam Roſam cœleſtis gratiæ rore prævéntam » virginitatis & patiéntiæ decore In- dis floréſcere voluiſti: da nobis fa- mulis tuis, ut in odòrem ſuavitatis ejus curréntes, Chriſti bonus odor effici mereamur. Qui tecum vivit. Miſit rex incrédulus miniſtros de- teſtabiles, & amputari juſſit caput Joannis Baptiſtæ. Juſtus ut palma. xx. ancti Joannis Baptiſtæ. 34* Iſtorum. Lætâmini. xxvii. Ajeſtatem tuam, Domine »„ ſupplices exoràmus: ut ſicnt nos' jugiter ſanétôérum tuoéruns commemoratiône lætificas; ita ſemper ſupplicatione deféndas. Per Dominum. Rimus Américæ Meridionaâlis flos ſanctitatis virgo Roſa s Chriſtiäanis paréntibus Limæ pro- génita, mox ab incunabulis claruit futuræ ſanctimoniæ indiciis: namm vultus infantis mirabiliter in roſæ effigiem transfiguratus, huic nomi- ni occaſiônem dedit ; cui pôſteâà Virgo Deipara cognémen adjécit „ jubens vocari deinceps Roſam à ſancta Maria. Quinquennis votum perpétuæ virginitatis emiſit. Adul- tior, ne a parentibus ad nuptias co-= Ser-⸗ 846 gerétur, clàm sibimet venuſtiſſi- mam capitis cæsariem præſcidit. Jejuniis ſupra humanum modum addicta, integras Quadrageſimas transégit, pane abſtinens; ac dié- tim ſolis quinque granulis mali ci- trini victitans. „HSe. Propter veritatem, & manſue- tüdinem, & juſtitiam: Et dedu- cet te mirabiliter dextera tua. all. Specie tua, & pulchritudine tua inténde, proſpere procede, & re- gna. Et. Abitu Tertii Ordinis ſancti Doôminici aſsumpto, priſtinas vitæ auſteritates duplicavit: ob- longo aſperrimôque cilicio ſparſim minuſchlas acus innexuit: ſub ve- Io coronam denſis acüleis intror- ſus obarmatam interdiu noctúque geſtavit. Sanctæ Catharinæ Senen- ſis ardua premens veſtigia, caténa ferrea, triplici nexu circumduúùcta, lumbos cinzxit. Leéctulum ſfibi & truncis nodoſis compoſuit „ ho- ruùmque vacuas commſſſuras frag- minibus teſtarum impleévit. Cellu- lam ſibi ansuſtiflimam ſtruxit in extrémo horti angulo, ubi cœlé- ſtium contemplationi dédita, cre- bris diſciplinis „ inédia, vigiliis corpuúſculum exténuans, at ſpiritu vegetata, larvas demonum;, fre- quénti certamine victrix, impavidè Protrivit, ac ſuperavit. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- quitatem: Proptéreàa unxit te Deus, Deus tuus ôleo lætitiæx, allel. Propter veritatem, & manfue- tüdinem, & juſtitiam. Proptérea unxit te Deus. Gritudinum torméntis, do- emeſticorum insültibus, lin- guarum môrfſibus dirè agitata, non- dum fſatis pro meérito ſe affligi que- rebatur. ber quindecim annos ad pluſculas horas deſolatione ſpiri- tus„ & ariditate miserrime conta- beſcens, forti animo rulit agones omni morte amariores. Exinde cWπt ſupérnis abundare deliciis , illuſtrari viſionibus, colliquéſcere Seraphicis ardoribus Angelo tute- läri, ſanctæ Catharinæ Senénſi, Virgini Deiparæ inter aſsiduas ap- paritioônes mire familiaris, à Chri- o has voces audire méruit: Roſa cordis mei, tu mihi ſponlſa eſto. Denique ſponii hujus Parxadiſo feli- citer inyéctam, plurimisque ante & poſt bitum miraculis coruſcã, Clemens decimus Poôntifex maxi- mus ſanctarum Virginum catalogo ritu ſolémni adſcripſit. Afferéntur Regi virgines poſt eam, proöximæ ejus, Afferentur tibi in lætitia & exultatiône. Spécie tua, & pulchritúdine tua inténde, prôſperè procede, & regna Afferentur. loria Patri. Afferéntur. imile erit regnum cœlôrum decem virginibus. . X. Elix, Diocletiäno & Maximiano PImperatôribus, propter ſuſcep- tam Chriſti religionem compre- henſus, in Seräâpidis templum ad- ductus eſt. Cui ſacrificare cùm ju- beretur, os ſimulacri conſpuit. Quo facto, ſtatim ærea ſtatua corruit. Quod cùm iterùm ac tértio in æde Mercùúrii Dianæque factum eſſet, impietatis & magicæ artis accusa- tus„ equùúleo torquétur. Mox ad lecundùm ab Urbe laàpidem via O- ſtienſi ducitur, ut ſecuri feriretur. Cui inter viam oblatus quidam Chriſtianus ,„ cuùm Felicem agno- ſcens ad martyrium duci videret: Ego quoque clara voce inquit, eadem, qua iſte, lege vivo: ego eumdem Jeſum Chriſtum colo. Itaque Felicem oſculatus, cum eo ſecuri percutitur, teêrtio Kaléndas Sseptémbris: cujus nomen cùm ig- noôtum eſſet Chriſtianis, is Adau- Gi nömine nobilitarus eſt, quod ſancto martyri Felici adauctus ſit ad coronam. e Deum laudamus. II. Veſtri capilli capitis omnes nume- rati ſunt, nolite timére, multis paſséribus melioôres eſtis vos. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabüntur in cubilibus ſuis. ajeſtatem tuam. 845. DIp XXXI, AUGUSTI. lus, q dus tui te, beatt Uutum Conf lem etkeciſti fone conce Vinculis ad Placita, It Inur. det. Diflle 4 gli inpentr Almin mento⸗ münem ne matris dil üctus fui ſis Knobil 60 ihla int is indicia 0dlelanent leſduens, l, ur omm Fütütenac Uetoite Ciblit: ſe Mammnia Micolti in gebro adib üginem, Hürm vener⸗ Mur, wüit. Gesiplam fium ac Kientiam 5 ustur en Honettun tinisgnene uls coriii, hontiker n⸗ inum catilen . lteines ) Akerar llatione. Phlehlitin pere Notte Atut, berit eni einibus, II. ſte Confeſſor. . Eus, qui in liberandis fideli- bus tuis ab impiorum captivi- täte, beatum Raymúndum Non- natum Confeſsôrém tuum mirabi- lem effeciſti: ejus nobis interceſ- ſione concede; ut à peccatôrum vinculis abſoluti, quæ tibi ſunt placita, liberis mêentibus exequa- mur. Per Dominum. Veni ſponſa. Diffſa eſt gratia. Ixii. onorum omnium. 845. eatus vir, qui invéntus. i 9 1.⸗ Aymúndus Nonnâtus cogno- émeénto dictus, quia præter com- münem natùúræ legem & mortuæx matris diſsécto latere in lucem eductus fuit, Portélli in Catalonia piis &nobilibus paréntibus ortus ab ipfa infantia futùræ ſancti- tatis indicia dedit. Nam puerilia oblectamenta, mundique illecebras réſpuens, ita pietati operam da- bat, ut omnes in puúero adultam virtùtem admirarentur. Creſcente verô ætäte, litterarum ſtùúdiis in- cübuit: ſed mox jubénte patre vitam ruri agens, ſaccellum ſfancti Nicolâi in Portélli finibus ſitum crebro adibat, ut ſacram Deiparæ imaginem, quæ in eo ſumma nidé- lium veneratione étiam nunc co- litur, viſitaret. Ibi effuſus in pre- ces, ipſam Dei paréêntem, ut ſe in filium adoptare, viamqueè ſaluútis, ac ſciéntiam Sanctorum edocéère dig- narétur, enixeé deprecabatur. Honéſtum fegçit. 840. Ec défuit votis ejus benigniſ- ſima Virgo: ab ipſa enim intellexit, gratiſſimum ſͦbi fore, ſi Religionem ſub titulo de Mercé- de, ſeu de Milericôrdia Redemp- tiônis Captivérum (ea ſuggerén- te) nuper fundatam ingrederéetur. Qua monitione perceépta, Barci- nonam ſtatim profectus, illud tam præcelléntis erga prôximum chari- tatis inſtitütum ampiéexus eſt. Re- gulari igitur militiæ adſcriptus, virginitäatem, quam pridem beatæ Virgini conſecraverat, perpéetuo Ale . 853537. céôluit, ceterisque virtútibus eni- tuit, charitate præsértim erga Chri- ſtianos, qui ſub poteſtaàte pagano- rum miſeram in captivitate vitam degebant. Hos ut redimeret, in Af- ricam miſſas, cum jam multos à fervitûte liberâſſer, ne consumpta pecùúnia, aliis item in proximo ab- negandæ fidei diſcrimine conſtitú- tis deeſſet, ſe ipſlum pignori dedit: ſed cùm ardentiſſimo falutis ani- marum deſiderio ſuccéenſus ,plures Mahometanos ſuis conciônibus ad Chriſtum convérteret, in arctam cuſtodiam àa Barbaris conjéctus, va- riisque ſuppliciis cruciatus, mox labiis perforatis, & ſera férrea clauſis, crudele martyrium din ſuſtinuit. — Amavit eum Dôminus. 840. B hæc & alia fôrtiter geſta ; ſanctitatis ejus fama longéè la- téque diffùſa eit, qua permoôtus Gregôrius nonus, in ampliſſimum ſanctæ Romanæ Eccléſiæ Cardina- lium collégium Reymündum ad- ſcripſit: ſed vir Dei in ea dignitate ab omni pompa abhôrrens, religio- ſæ humilitatis tenaciſſimus ſemper fuit. Romam vero pergens, ſtatim ac Cardénam pervénit , eéxtrémo morbo confectus, Eccleſiaſticis Sa- cramentis muniri ſfummis précibus poſtulavit. Cümque morbus ingra- veſceret, & ſacérdos diutiùs tarda- ret , Angelorum miniſterio, ſub ſpécie Religiosorum ſui Ordinis apparéntium, ſalutari viatico re- féctus fuit. Quo ſumpto, & gratiis Deo peractis, migravit ad Dömi- num, Dominica ůltima Auguüſti, an- no milleſimo ducentéſimo quadra- geſimo Môrtui corpus, cùm circa Iocum ſepulturæ contentio orta eſſet, arcæ incluſum, & multæ cæcæ impôſitum, ad ſacéllum ſancti Ni- colai Dei nutu delatum fuit ut ibi tumularétur, ubi prima jécerat ſanctiôris vitæ fundamenta. IIIic conſtrúùcto ſui Ordinis cœnobio, à conflueéntibus voti cauſa ex uni- vyérſa Catalonia ſidélibus poôpulis honoratur „ variis miraculis & ſignis glorioſus Iſte homo perfégit. 849. int lumbi. 5 Xlix, 348 DOMINICA I, SEPTEMPBRIS. DIE I. SEPTEMBRIS. Similabo eum. Amavit eum. nter- géflio nos. xXIvV. Lætämini. xxvii. Ratérna nos, Dômine, Märty- rum tuorum corona lætificet: quæ & fidei noſtræ præbeat incre- meénta virtúùtum, & multiplici nos ſuffragio conlolétur. Per Dnm. . Gidius Athenienſis régiæ ſtir- Mos „à prima ætate divinis litteris, & charitatis officiis ita dé- ditus fuit, ut nihil prætérea cura- re viderétur. Itaque parénrtibus mortuis, totum patrimonium in Pauperes erogavit: quin etiam tu- nicam éxuit, ut ægrotum egentem tégeret, qua ille indutus ſtatim convâluit. Sed multis deinceps clarior mirâculis, timens ſui no- minis celebritatem, Arelatem ad beatum Cæsarium conténdit: à quo poſt biennium diſcedens, ſecéſſit in erémum: ubi diutiùs herbarum radicibus, & cervæ lacte, quæ ſtatis ad eum horis veniébat, admirabili ſanctitate vixit. Quæ cerva, inſe- quentibus quodam die canibus ré- giis, cùm in antrum Xgidii refu- giſſet, Galliæ Regem impulit, ut ab eo ſummis preécibus peéteret, ut in loco ſpeluncæ monaſterium éxtrui paterétur. Cujus adminiſtratioô- nem, flagitante Rege, invitus ſus- cépit: eôque munere aliquot annis rudénter piéque geſto, migravit in cœlum. e Deum laudamus. II. Veſtri Sapilli. Exultäabunt. Xxxii. . raterna nos. DIE II. SEFPTEMBRIS. Iſtérum eſt. Haẽ die lætus méruie ſuprémos Laudis heonôres. Oncede, quæſumus, Eccléſiæ tux ,„ omnipotens Deus: ut beâtum Stéphanum Confeſsôrem tuum, quem regnantem in terris propagatôrem habuit, propugna- tôrem habére mereatur glorioſum in cœelis. Per Doôminum. SEenadus in Hungäriam Chriſti fidem, & régium nomen invexit, régia corôna à Romano Pontiſice impetrata, ejüsque juſſu in Regem inunctus, regnum Sedi Apoſtoli- cæ oôbtulit: varia pietatis domicilia Romæ, Jerosolymis, Conſtanti- nôpoli: in Hungaria Archiepiſco-⸗ patum Strigonienſem, Epiſcopatus decem admitrabili religiône & mu- nificéntia fundâàvit. Par in paupe- res amor & liberalitas, quos veélu- ti Chriſtum ipſum complectens, néminem à ſe mœreénté ac vacuum umquam dimiſit: quin ad eorum inopiam ſublevandam ampliſſimis facultatibus erogatis, doméſticam quoque ſupelléctilem eximia beni- gnitate frequenter diſtribuit: ſuis inſuper manibus lavàre pauperum pedes, noctu ſolus & ignotus noſo-⸗ cômia frequentare, decumbentibus inſervire, ac cétera charitatis officia exhibere conſuévit: quarum virtutum merito illius déxtera, reſoluùtò ceêtero corpore, incorruùpta permanſit. Honéſtum fecit illum Dômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & a ſeductôribus tutavit il- lum: * Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas, & oſten- dit illi regnum Dei. Et dedit. Rändi ſtůdio noctes penè to- tas ducébat insomnes, atque in cœleſtium rerum contemplatio- ne defixus, intérdum extra ſenſus raptus, ſublimis in aera ferri viſus fuit. Perduéllium conſpirationes, ac validerum héôſtium impetus mi- rô prorſus modo, non ſemel oratio- nis præsidio evitavit. Suſcéptum ex Shisella Bavarica, ſäncti Henrici Imperatoris ſorôre, quam ſibi ma- trimonio ſunxerat ; americum ti⸗ u um tanta! laue pietate eis poſtea egnt vero lr decltis ün elanckiſſim ſne Ulorum Humillimis Uete K cilici Mmiyerlurm h kegnatn e ni tumn Fickeren Eet ingenzddi illus Gentis tus, fchi R Noftenegue Clncis potel Amavit e ſteum, Kol lr ad por m. Indnit e el, & ort enir ticind ve Min ejus o, An Ult, zb en Eehlug in Iriönis d l gepis n diem: Gtarhlgſin 1, lguoree Ulr rini Umlfeis iuſl randlätn Mliüs con tun Inn ifer m embtis, ſlereitu Gum elegi lie hegi gt ſlon⸗ ottäfimd, eletls nn noles, mus, Lectin ens Denl 1 Conk it, Nohe⸗ tur glolnan num. gitim k omnen ine dino onmt lu ir hze lel shaſo niconicl Eplcge ligionen Nar in 15, lo N ompleie lte ac. in ad er grarrid Neiucon Un de⸗ un Bie 1 nunl, Ii dalih in gelt 405 8 0 gecdit⸗ es Pen nnes, 1 Onten, lium tanta morum diſciplina, ta- lique pietâte enutrivit, quantum ejus pôſtea sanctitas declaravit. Regni verò negôtia ita diſpoſuit, ut accitis undique prudentiſſimis ac ſanctiſſimis viris, nihil umquam ſine illérum consilio molireéetur. Humillimis interim précibus in ci- nere & cilicio Deum déprecans, ut univerſum Hungariæ Regnum, an- tequam ê vita migraret, Catholi- cum yidere mererétur Verè prop- ter ingens dilatandæ fidei ſtdium, illius Gentis Apoſtolus nuncupâ- tus, facta à Romano Pontifice ipſi, poſterisque Reêgibus præferendæ Crucis poteſtate. Amavit eum Doôminus, & orna- vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. . Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Ei Genitricem, quam arden- tiſſimè venerabatur, ampliſſi- mo in ejus honôrem conſtructo templo „ Hungariæ Patroônam in- ſtituit, ab cadem viciſſim Virgine recéptus in cœlum ipſo ſuæ Aſ- ſumptiônis die „quem Hünsgari è ſanéti Regis inſtitüto magnæ Dô- minæ diem appellant. Sacrum e- jus corpus ſuaviſſimo fragrans odo- re, liquôre cœléſti ſcatens „inter multa & varia miracula, Romani Fontificis juſſu nobiliorem in lo- cum translatum eſt, atque honori- ficeéntiùs conditum. Ejus autem Feſtum Innocéentius undécimus Föntifex maximus quarto Nonas Septembris, ob insignem victoriam ab exercitu Leopoôldi primi Roma- norum elécti Imperatôris & Hun- gâriæ Regis, eädem die in Budæ expugi tiône, ope Divina, & Turcis reportatam, celebrandum inſtituit. ., Iſte homo perfécit mnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad Sum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad coœléſtia regna. Quia. loria Patri. Quia. . * Homo quidam nobilis. 4 * 2 Brev. ERom. . DIE V. SEPTEMBRIS,. Iyr ſte Confeſſor. A, quæſumus, omnipotens ² Deus: ut beati Lauréntii Con- feſsoris tui atque Pontificis vene- randa ſolémnitas, & devotionem nobis augeat & ſalutem. Per Dñm. LAurentius ex illuùſtri Juſtinianéô-⸗ Trum familia Venéetiis natus 9 eximiam vel puer morum gravita- tem præsétulit. Exacta inter pie- tatis officia adoleſceêntia ad caſtum verbi & animæ cônnúbium à Di- vina Sapientia invitatus, de reli- giõſæ vitæ inſtituto capeſséndo de- liberare cœpit. Novæ itaque mili- tiæ clam proludens, præter àälias corporis afflictatiônes, ſuper nudos cubabat aſieres „ ſedensque velut arbiter hinc inter ſæculi blandi- ménta, paratasque à matre nuptias, illine clauſtràles inter auſteritaâtes, oculis in Chriſti patientis crucem converſis, Tu (inquit) es Domine ſpes mea, ibi poſuiſti certiſſimum refügium tuum; ad Canonicorum ſancti Georgii in Alga Congrega- tionem convolavit, ubi novis exco- gitatis cruciatibus acrius in fſe ip- ſum, veéeluti in hoſtem intensiſti- mum, inſtaurans bellum, nullam adeo ſibi oblectationem indulgé- bat, ut ne in doméſticum um- quam hortum, nec in patérnam quidem domum, niſi cùm morién- ti matri extréma pietatis officia ſic- cis oculis persolvit, exinde intra- verit. Par erat obediéntiæ, manſ ue- túdinis, ac præcipuè humilitatis ſtüdium, cùm abjediſſima quæque cœnobii munia ſibi ultrò desume- ret, celeberrima per urbis loca, non tam victum, quam ludibria emendicaret, illatäasque contumé- lias, ac calùmnias immôtus ac ſilens perferret; aſsiduxæ præsértim oratiônis ſubsidio, qua iæpè per H h h men- 350: mentis excéſſum rapiebâtur in ticæ pene rudis, conſcripfit. De- unns extt Deum;, tantôque cor ejus æſtuabat nique cùm lethälem incidiſſet in izitans ardore, ut nutantes étiam Sodales morbum, & commodiorem do is tribt ad perſeverantiam, ac Jeſu Chriſti meſtici lectum ſeni atque ægro hoinum. amoôrem inflammaret. pararent, aversatus ejùsmodi de- Invéni David. 841. licias, tamquam à duriſſima mo- riéntis Domini iui cruce plus ni- B Eugénio quarto paâtriæ Epi- mio abhorreèntes „ conſueto in üſit gio ſcopus deſignatus, quem ma- ſtramine ſe juſſit deponi, & finem ine, Sc. gna contentione honôrem detre- vitæ ſuæ adventâre prænoſcens, ſe mars⸗ Gaverat, majöri geſſit cum lau- fublatis in cœlum oculis, Vé- XN de; nam conſuèta vivêndi ratione nio (inquit) ad te o bone Jeſu, aAtiyitaten nihil admodum immutata, pau- ac die Octava Januarii obdormi- Memus: pertatem, quam ſemper colúerat, vit in Domino. Pretiéôſam ejus doremel in menſa, ſuppellectili, ac lecto mortem teſtati ſunt Angeélici con- Perpétuo retinuit: modicam domi centus à Carthuſianis quibusdam alébat familiam, quod grandem Mönachis auditi, & ſacrum cada- altéram ſibi ipſo dicere, pauperes ver per duos ultrà menſes inhu- Chriſti ſignificans. QCuacumque adi- matum, ſuavi fragrans odore, & rétur hora, præſtò oömnibus exat, rubeſcente facie, integrum atque ecle d paterna omnes charitate allevabat, incorruptum; ac nova poſt mor- Imende non renuens vel ære ſe alieno gra- tem patrata miracula , quibus per- na vare, dum illôrum ne inôpiæ deeſ- moôtus Alexander octavus Pon- Inciplun ſet, rogatus, qua ſpe id faceret? Doô- tifex mäaximus, eum Sanétorum mini mei, qui pro me diſsolvere número adſcripſit; Innoceéntius Seüiletl, facile poôterit, reſpondébar. Spem vero duodecimus quintam Sepb- Wuia m autem non confundere divina Pro- têmbris diem, qua vir ſanctus ad o,tagrin vidéntia ſubmiſſis inopinato ſub- bontificiam primo Cathedram fůue- ſim effüſ sidiis jügiter declarabat. Plura Vir- rat evéctus, celebrando illius fe- (eeſentul ginum monaſtéria conſtrůxit, quas ſto aſſignavit. eine, poſt Etiam ad perfectiòôris vitæ ratiõnem Iſte eſt, qui ante Deum. 842. em nguent ſua vigilantia compôſuit. Matro- I Evang. Ali me Ren nis à ſæculi pompis & ornatus va- A omo péregréè proficiſcens. füinus, & nitate revocandis, Eccleſiaſticæ di- . XxXXIX. Notes übern ſciplinæ ac môribus reformandis DIE VIII. SEPTEMBRIS. Iun: rechi maximôperè ſtuduit, dignus ſanè, n, ſec f qui ab eoôdem Eugénio gloôria & 1n,ſentt decus Præſulum coram Cardinali- ztiphe elles a bus vocarétur, & qui à Nicolao Nativitas gloriôſæ Virginis. kocle n⸗ quinto ejus ſucceſsore, translato „. lutl & d Gradénſi civitate titulo, primus Ve- bergnan netiarum Patriarcha renuntiarétur. nnsephinn Fôſui adjutôrium. 842. 4 Uuenceil B initio, & ante ſæcula creata Matirit Acrymärum dono inſignitus, ſum, & usque ad futurum Iæ- caniue „omnipotenti Deo placationis culum non déſinam, & habita- hoſtiam quotidie offerébat: quod tioône ſancta coram ipſo iſtravi. lne n cum aliquändo nocte Dominicæ A ve maris ſtella. lIxxxviij. laln „Nativitatis perägeret „ Chriſtum Nativitas eſt hodie ſanctæ Ma- Glfllrn Jeſum ſub pulcherrimi infantis riæ Virginis. . Wr ne ſipecie vidére promeruit: tantuùm- Cuius vita inclyta cunctas illu- enin in que in eo erat commiſſi gregis præ- ſtrat Eccléſias. . uulali sidium , ut cœlitùs aliquando ac- 2. eian ceptum füerit, Pontificis ſui inter- Glorioſæ Virginis Mariæ ortum di- lei Denn ceſſioòne ac meéritis ſtetiſſe Rempa- gniſſimum recolamus, quæ & geni- higcrrc blicam. Prophetiæ ſpiritu afflätus, tricis dignitätem obtinuit, & vir- mnng 1 plura humanæ cognitiéôni prorſus ginalem pudicitiam non amiſit. Ulletes impervia prædixit: morbos ac dæ- . . . iuitia dn mones ſuis précibus ſæpe fugavit; TAmulis tuis, quæſumus Dômi- Wm d libros etiam cœléſtem doctrinam ne, cœléſtis gratiæ munus im- Aietei, *c. Pietaten ſpirantes, Sramma- pertire: ut quibus beatæ Virginis aüüml 21 .„ Par⸗ daletiht N n incicllen nmodioten ni angne n tas eſusnoie⸗ ¹ Cvrlflinmn n⸗ Metiolan it t Ange iale nis gulbus Eſterumn 4 i. inde nenles in eDeum . liclcen, DTEM . lens. . 1l fotu olo tella e G DD t unis⸗ nene Nuse dbtinut 8 umI Cebnmnl tie un regna. partus extitit falútis exôrdium, Nativitatis ejus votiva ſoléêmnitas, acis tribuat incrementum. Perxr ominum. norxum eſu 9 tibi ſit gloria, Qui natus es de Vir- gine, &c. . ve maris ſtella, &c. Wativitatem Virginis Mariæ cele- brémus: adoremus Dominum. enite, exultémus. 1I. uem terra. XC. Spécie tua & pulchritudine tua. Inténde, proſperè procede, & ater noſter. Incipiunt Cantica canticorum. OEilefür me ôſculo oris ſui: Jaquia meliôra ſunt ubera tua vino, fragrantia unguéntis optimis. Oleum effùſum nomen tuum: ideo adoleſcentulæ dilexérunt te. Tra- he me, poſt te currémus in odo- rem unguentôrum tuorum. Intro- dùxit me Rex in cellaria ſua: exul- täbimus, & lætabimur in te, me- mores überum tuorum ſuper vi- num : recti diligunt te. Nigra ſum, ſed formôſa, filiæ Jerula- lem, ſicut tabernacula Cedar, ſi- cut pelles Salomonis. Hodie nata eſt beata Virgo Maria ex progénie David : Per quam ſalus mundi credenti- bus apparuit, cujus vita glorioôſa lucem dedit ſæculo. „Nativitatem beatæ Mariæ Virgi- nis cam gaudio celebrémus. Per. Olite me conſideràre, quòd fuſca ſim, quia decoloravit me Tol: filii matris meæ pugnavérunt contra me, poſuérunt me cuſto-⸗ dem in vineis: vineam meam non cuſtodivi. Indica milii, quem dili- git anima mea, ubi paſcas, ubi cu- bes in meridie, ne vagari incipiam poſt greges ſodalium tuoôrum. Si ignôras te, 0 pulchérrima inter mulieres, egrédere, & abi poſt veſtigia gregum, & paſce hædos tuos juxta tabernaâcula paſtôrum. Equitatui meo in curribus Pharaoô- nis aſſimilavi te amica mea. Pulch- Chriſtum ejus Filium natali. 851 rz ſunt genæ tuæ fſicut tüúrturis: collum tuum ſicut monilia. Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na- tivitatem devotiſſimèe celebrémus: Ut ipſa pro nobis intercédat ad Dôminum Jeſum Chriſtum. Cum jucunditäâte Nativitàtem beatæ Mariæ Virginis devotiſſimè celebremus. Ut. Ureénulas aureas faciemus ti- bi, vermiculatas argénto. Dum eſſet Rex in accúbitu ſuo, nardus mea dedit odorem ſuum. Faſciculus myrrhæ diléctus meus mihi, inter übera mea commora- bitur. Botrus Cypri dilectus meus mihi, in vineis Engaddi. Ecce tu pulchra es, amica mea, ecce tu pulchra es, culi tui columbarum. Ecce tu pulcher es, dileécte mi, & decorus. Léctulus noſter floridus: tigna domôrum noſtrarum cédri- na, laquearia noſtra cypréſſina. Glorioſæ Virginis Mariæ or- tum digniſſimum recolamus » Cujus Dôminus humilitätem re- ſpéxit „ quæ Angelo nuntiante concépit Salvatôrem mundi. Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na- tivitatem devotiſſimèe celebreêmus. Cujus. . 3loria Parri. Cujus. Adjuvàbit eam Deus vultu ſuo. Deus in meêdio ejus, non com- movebitur. Pater noſter. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. ABeñ nobis, dilectiſſimi, optaâ- tus dies beatæ ac venerabilis ſemper Virginis Mariæ: ideo cùm ſumma exultatiône gaudeat terra noſtra;, tantæ Virginis illuſtrata Hæc eſt enim flos campi, de qua ortum eſt pretioſum lilium convallium, per cujus partum mu- tatur natra protoplaſtôrum, delé- tur & culpa: Præciſum eſt in ea illud Hevæ infelicitatis elogium, quo dicitur: In dolore paries filios tuos; quia iſta in lætitia Domi- num péeperit. . . Nativitas gloriôſæ Virginis Ma- fiæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tribu Juda, clara ex ſtirpe David,, Cujus vita inclyta cunctas illú- ſtrat Eccleſias- . . Hoôdie nata eſt beata Virgo Maria ex progénie David. Cujus. H h h z . ecR 852 ham génuit Iſaac. Iſaac autem ge- Eva enim luxift, iſta exultà- nuit jacob. Et réliqua. vit : gaudium in ventre portavit; quia illa peccatôrem, iſta edidit inno- céntem. Mater géneris noſtri pœ- Heva lacrymas, Maria Homilia S. Hierônymi Presbyteri. N Iſaia légimus: Generatiônem ejus quis enarrabit? Non ergo nam intulit mundo, Geénitrix Dô- putémus „Evangeliſtam Prophétæ mini noſtri ialutem intulit mundo. eſſe contrarium, ut quod ille im- Auctrix peccaâti Heva, auctrix mé- poſsibile dixit effatu, hic narrare riti Maria. Heva occidéndo obtfuit, Maria vivificando prôfuit. IIIa percùſſit, iſta ſanàvit. Pro inobe- diéntia enim obediéntia commuta- tur, fides pro perfidia compensatur. Cùm jucunditate Nativitatem beatæ Mariæ celebrémus: Ut ipſa pro nobis intercedat ad Doô- minum Jeſum Chriſtum. Corde & äanimo Chriſto cana- mus glôriam in hac ſacra ſolemni- tate Ppræcélſæ genitricis Dei Ma- riæ. Ut ipfſa. Laudat nunc örganis Maria, & inter velôces articulos tympa- na puerperæ concrepent. Conci- nant lætantes chori, & alternanti- bus modulis dulciſona carmina miſceântur. Audite igitur quemad- modum tympaniſtria noſtra canta- verit. Ait enim: Magnificat änima mea Dominum, & exultavit ſpiri- tus meus in Deo ſalutari meo. Quia reſpéxit humilitatem ancillæ ſuæx : ecce enim ex hoc beatam me di- cent omnes generationes. Quia fe- cit mihi magna, qui potens eſt. Cau- lam igitur invalefcentis errati mi- räculum novi partus évicit, & He- væ planctum Mariæ cantus excluſit. ₰ Nativitas tua Dei Geénitrix Vir- go, gaudium annuatiavit univerſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtiti?, Chriſtus Deus noſter: Qui ſolvens maledifctionem , decdit benedictionem: & confun- dens mortem, donavit nobis vi- tam ſempitérnam. Benedicta tu in muliéribus, & benedictus fructus ventris tui. Ex. loria Patri. Qui. Elégit eam Deus, & præelégit eam. In tabernaculo ſuo habitare Aacit eaoam. ater noſter. ctio ſancti Evangélii ſecundum Matthæum. Iber generationis Jeſu Chriſti Lmi David, filii Abraham, Aran incipiat; quia ibi de generatione divinitatis, hic de incarnatiône eſt dictum. A carnalibus autem cœ- pit, ut per höminem, Deum diſce- re incipiamus. Fflii David, filii Abraham. Ordo præpoſterus, ſed neceſsarioò commutatus. Si enim primùm poſuiſſet Abraham, & poô- ſtea David, rurfſus ei repeténdus fůerat Abraham, ut generationis séries texerétur. Beatam me dicent. 82t. Cujus feſtum colimus;, ipſa Virgo virginum, Deò autem cæteris prætermiſſis, horum filium nuncupavit, quia ad hos tantùm eſt facta de Chriſto repromiſſio. Ad Abraham: In sé- mine, inquit, tuo benediceéntur omnes Gentes, quod eſt Chriſtus. Ad David: De frucétu ventris tui po- nam ſuper ſedem tuam. Judas autem génuit Phares & Zaram de Thamar. Notandum, in genealo- gia Salvatôris nullam ſancéctarum aſsůmi mulierum, ſed eas quas ſcriptûra reprehéndit: ut qui prop- ter peccatôres vénerat, de pecca- tôribus naſcens, omnium peccata deléret. Unde & in conſequenti- bus Ruth Moabitis ponitur, & Bethſabée uxor Uriæ. . Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ: GChriſtus Deus noſter. Ora pro pôpulo, intérveni pro clero; intercéde pro devôto femineo ſe- xu: séntiant omnes tuum juva- men, quicúmque célebrant tuam ſanctam Nativitatem. Quia. Moôria Patri. Chriſtus, A Driânus juſſu Maximiaâni Impe- ratôris apud Nicomédiam per- ſequens Chriſtiäanos, cùn ſæpius eôrum in fidei confeſſiône, & tor- mentôrum perpeſſiône conſtan- tiam demiratus eſſet, veheméntet ea re commotus, ad Chriſtum ſeſe con- convertit, ſitati tri eus ett in ſuns Nat. ei in C Imltyriun locla et teſas eſt, lent, doß Dünibus, Una cumm lunen felt e Deum A D Alirita lie, e etllbu ju „Mitt lerie pirs uctas illt Regi trönn kefit sijarari lſime do 1 (orde Uimus gloria Uitite rare Cun lem beine) ao re inunn ell Dinltio lun& u Im mn One ſand ſ Nutitit lie Virgin Ufus it Eccle Mtiititen ſuunse Kunlter ce moni . (iocit; lln, lluc autent⸗ igna. njni Pesht Genetnii Abit! Non liſtan kon eincamnnton ibus Autened lenn Denmr. S , entktön enl e n colimns i tis ptrten. Incupartt,d cta be brahann o benedit od et 0⸗ uventien uam. 1 Ker. eni pro ⸗ ofetin tuum 1 elebtant .. Quin tus⸗ iku 0o convértit. Quamobrem eum àliis viginti tribus Chriſtianis conjé- Gus eſt in carcerem: ubi eum vi- ſitans Natalia uxor „ quæ & ipſa antea in Chriſtum crediderat, ad martyrium incéndit. Itaque & cu- ſtodia eductus, tämdiu flagéllis cæſus eſt, donec inteſtina difflůe- rent. Poſtremòo fractis crüribus, maänibus, pedibuúsque præciſis, una cum multis àliis martyrii cer- tamen feliciter absolvit. e Deum laudamus. II. A D LAUDES» Ativitas gloriôſæ Virginis Ma- riæx, ex sémine Abrahæ, ortæ de tribu Juda, clara ex ſtirpe David. ôminus regnavit. II. Nativitas eſt hödie ſanétæ Mariæ Virginis, cujus vita inclyta cunctas illũúſtrat Eccléſias. Regaâli ex progenie Maria exôrta retlget: cujus précibus nos adjuvari mente, & ſpiritu de- votiſſimè poſcimus. Corde & animo Chriſto ca- naâmus gloriam, in hac ſacra ſolem- nitate præcelſæ Genitricis Dei Ma- riæ. Cum jucunditäte Nativitaâ- tem beatæ Mariæ celebrémus, ut ipſa pro nobis intercédat ad Déô- minum Jeſum Chriſtum. A initio, & ante ſæcula creaâta Aſum, & usque ad futůrum ſœcu- lum non déſinam, & in habita- tione ſancta coram ipſo miniſtravi 853 Qui natus es de Maria Virgine. Nativitas eſt hôdie. b initio. . Spécie tua ,* Et pulchri túdine tua. Spécie tua. Inténde, prôſpere procede, & regna. Et pulchritudine. loôria Patri. Spécie. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non com- movébitur. Regäli ex progénie. T ſic in Sion firmàta ſum, & in civitate ſanctificata ſimiliter re- quiévi, & in Jerúſalem potéſtas mea. Et radicavi in põôpulo hono- rificàato, & in parte Dei mei hæré- ditas illius, & in plenitudine San- ctôrum deténtio mea. Adjuvabit eam; vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus „ non commovébitur. Deus. loria Patri. Adjuvabit. . Elégit eam Deus & præelégit eam. HP In tabernaculo ſuo habitaàre facit eam. Deus Cum jucunditate. N platéis ſicut cinnamomum & balſamum aromatizans odorem dediz: quaſi myrrha elécta dedi Glorioôſa Virginum. xciv. Nativitas eſt hödie ſanctæ Ma- riæ Virginis. Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. Nativitätem hodiêrnam perpétuæ Virginis genitricis Dei Mariæ ſo- lémniter celebremus;, qua celſitu- do throni procéſſit, alleluja. amulis tuis. 850. Qui odit änimam ſuam. Juſtus ut palma. xx. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui beati Adriani Märtyris tui natalitia coôlimus, in- terceſſione ejus in wui nominis amôre roborémur. Per Düm. ſuavitatem odoris. Elégit eam Deus, Et præelegit eam. Elegit eam. „In tabernaculo ſuo habitare fa- cit eam. Et præelégit. loria Patri. Elégit. . . Diffüſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in æteêrnum. 850. Nativitas tua, Dei génitrix Virgo gaudium annuntiavit univerſo mundo: ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: qui ſolvens maledictiénem, dedit be- nedictionem: & confündens mor- tem, donavit nobis vitam ſempi- téernam. ämulis tuis. 850. H h h 3 3½4 Iſte Sanétus. Gloôria & honoôre. xiv. Anctus tuus Dômine: Gorgoô- nius ſua nos interceſſione læti- ficet, pia faciat ſolemnitate gzaudére. Per Dôminum. DOMINICA Dum eſſet Rex, Ixxxvii, A initio, & ante ſæcula ereata ſum, & usque ad futrum ſæcu- lum non déſinam, & in habita- zione ſancta coram ipſo miniſtravi ve maris ſtella. Ixxxiii. Dignare me laudare te „ Virgo acrata. g. Da mihi virtútem contra ho- ſtes tuos, Sancta Maria;, ſuccurre miſeris, juva puſillanimes, réfove flébiles, Ora pro poôpulo, intérveni pro cle- 10intercede pro devoto femineo fexu: senttant omnes tuum juva- men, quicmque célebrant tui ſan- cti Noòminis commemoratioônem. Oncède, quæſumus, omnipo- „ tens Dens;, ut fidéles tui, qui ſub ſanctiſſimæ Virginis Mariæ No- mine, & protectione lætantur: ejus Pie interceſſione, à cunctis malis iberentur in terris, & ad gaudia ætérna pervenire mereantur in cœlis. Per Dominum. Sancta Maria Dei Genitrix Virgo, Intercede pro nobis. enite, exultémus. I. mem terra Le. go fa- 798. Senmo ſandi Bernirdi Abbäatis. pienti 2. T noméen, inquit, Virginis Ma- Dria. Loquàâmar pauca & ſuper hoc Noômine, quod interpretatum Maris Stella dicitur, & Matri Vir- gini valdé conveniénter aptàtur. Ipſa namque aptiſſimè sideri com- paratur. Quia ſicut ſine ſui corrup- tione ſidus ſuum emittit radium, ſic absque ſui læſione Virgo par- turivit filium. Nec sideri radius ſu- am minuit claritatem, nec Virgini filius ſuam integritatem. Ipla eſt igitur nôbilis illa Sstella ex Jacob orta, cujus radius univerſum orbem illüminat; cujus ſplendor & præ- fülget in ſupernis, & inferos peéne- trat, terras étiam perluſtrans, & ca- lefaciens magis mentes, quam cor- pora, fovet virtùtes, excoquit vitia. Ipſa, inquam, eſt præclara & eximia Stella ſuper hoc mare magnum; X ſpatiôſum necefſsario ſubleva- ta, micans méritis, illuſtrans ex- emplis. 6 Sicut cedrus exaltäta ſum in Li- bano, & ſicut eypréſſus in monte Sion;: quaſi myrrha elécta, Dedi ſuavitàtem odoris. Et ſicut cinnamomum, & bal- ſamum aromatizans. Dedi, Quisquis te intélligis in hujus ſæculi profluvio magis inter proceèllas & tempeſtaàtes fluctuare, quam per terram ambulare: ne ayertas ogulos à fulgore hujus sideris, ſi non vis obrui pro- cellis. Si insurgant venti tenta- tionum, ſi incurras ſcopulos tri- bulationum, reéſpice Stellam, voca Mariam. Si jactaris ſupérbiæ un- dis, ſi ambitioònis, ſi detractiòônis, ſi æmulationis, réſpice Stellam, voca Mariam. Si iracundia, aut avaritia, aut càrnis illécebra nayi- culam concuüſſerit mentis; réſpice ad Mariam. Si criminum immani- tate turbatus, conſcientiæ fœdi= tate confuſus; judicii horrore per- térritus, barathro incipias abſor- beri triſtitiæ, deſperationis abyſſo, côgita Mariam. . Quæ eſt iſta,quæ procéſſit fi- cut ſol, & formoſa tamquam Jeru- ſalem? Vidérunt eam filiæ Sion, & beatam dixérunt „ & Reginæ laudavérunt eam, . „ Et ſicut dies verni circmda- ant eam flores rosarum, & lilia convallium. Viderunt. Nertenlis us uͤbiis im imvoca. lececat ls okationi ns conxe Pam ſequen — ans non 4 uns non ert Corkuis, iht tuis, ipla d Ptopitis per lMloexperiri ſt: Er non (roc guiden Snpridem Morbis par um, Innoc Iinus Pon- Cöriam fab le Præsidi⸗ unum Tyra Chütiäniin kin artam, lefeli monn Unietsali zin ia. Oſtira tinis Mar Ornatam! ſlen omin ſidentezean Pun precie Unzuent Uuum. Atitit Uettitn d ietate. l loria dar eRio ſa illote gelus G3 ller, Firine duinommer it,d 1 1liaur Honul t,Virpinil Dauca N in Cimterptenn „K Man Uenter me sld ſine ſlicens lttit nar, ne Vingo iderin m,nec atemw. ella e Uverſumorte endor n Elitaros hen liltans, & es guim eot Croguit un⸗ dclata Nerm pale Mutter lsatio ilugane tita ſunt Eſſus inan 4 elect dolis. mum,1 ,Deci [N periculis, in angúſtiis, in re- bus dúbiis Mariam côgita; Ma- riam invoca. Non recédat ab ore, non recédat à corde, & ut impetres ejus orationis fuffragium, non dé- eras converſatiônis exemplum. Iplam ſequens non devias, ipfam rogans non deſpéras, i pfam cogi- tans non erras, ipſa tenénte non corruis, ipſa protegénte non mé- tuis, ipſa duce non fatigaris, ipia propitia pérvenis, & ſic in temet- ipſo experiris, quàm méritò dictum ſit: Et nomen Virginis Maria. Quod quidem venerabile Nomen;, jam pridem in quibuùsdam Chriſtia- ni orbis partibus ſpeciali ritu cul- tum, Innocéntius undecimus Ro- mänus Pontifex, ob insignem vi- Gôriam ſub eiuùsdem Virginis Ma- riæ præsidio de immaniſſimo Tur- carum Tyranno cervicibus pépuli Chriſtiani inſultànte Viénnæ in Au- ſtria partam, & in perénne tanti be- neficii monuméntum, in Eccléſia universali singulis annis Dominica infra Octavam Nativitatis beatæ Virginis Mariæ celebrari præcépit. Ornâtam monilibus filiam jeruü- ſalem Dôminus concupivit: * Et vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi- mam prædicavérunt, dicentes: Unguentum effüſum nomen tuum. Aſtitit Regina à dextris tuis in veſtitu deaurato, circumdata varietâte. Et vidéntes. lôria Patxri. Unguentem. . 25⁵5 nis noſtræ limo Templum Divinæ Maſeſtatis arte ineffabili conſtruen- tem. Audiſtis in terris Deum, in cœlis höminem Sacraménto in- comprehensibili collocari. Audiſtis inaudita ratione in uno coôrpore Deum, hominémque miſceri. Au- diſtis fràgilem noſtræ carnis natu- ram ad portandam totam Deitatis glôriam Angélica exhortatione ro- borari. RS Felix namque es ſacra Virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ» Chriſtus Deus noſter. Ora pro populo, intêrveni pro clero, interceêde pro devoto fæmi- neo ſexu: séntiant omnes tuum ju- vamen, quicumque célebrant tuam ſanctam commemorationé. Quia. 6. Cujus feſtum colimus, ipſa Virgo virginum. Enique ne tanto pônderi cœ-⸗ léſtis fabrieæ in Maria ſubtilis noſtri corporis aréna ſuccúmberet, & in Virgine totius generis huma- ni portatura fructum., virga ténuis frangeretur, fugatüra metum vox Angeli mox præcéſſit, dicens: Ne timeas Maria. Ante cauſam dignitas Virginis annuntiatur ex nômine: nam Maria hebræo ſer- mône, latine Dômina nuncupatur. Vocat ergo Angelus Doôminam, ut Dominatoôris Genitricem trepi- datio déſerat ſervitutis, quam naſci & vocari Dôminam iplfa ſui geér- minis fecit, & impetravit aucétori- tas. Ne timeas Maria, inveniſti L edtio ſancti Evangélii ſecůndùm Lucam. X illo témpore: Miſſus eſt An- gelus Gabriel à Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazareth; ad Virginem deſponsatam viro, cui nomen erat Joſeph, de domo David, & nomen Virginis Maria. Et réliqua. Homilia S. Petri Chrysologi. Udiſtis hôdie, fratres dilectiſ- ſimi, Angelum cùm muliere enim grätiam. Verum eſt, quia qui invénit grätiam, neſcit timé⸗ re: inveniſti gratiam. Beatam me dicent omnes ge- neratiônes: Quia fecit mihi Po- minus magna, qui potens eſt, & ſancdum nomen ejus. . Et miſe- ricôrdia ejus a progénie in progé-⸗ nies timéntibus eum. Quia. éria Patri. Quig⸗ de hôminisg reparatione tractan- tem. Audiſtis agi, ut homo curſi- bus eisdem quibus dilaptus fùerat ad mortem, rediret ad vitam. Agit, agit cum Maria Angelus de ſalute, quia cum Heva angelus égerat de ruina. Audiſtis angelum de car- Leénis Papæ ad Ex Epiſtola §. 1 Augúſtam. Pulcheriam Acraméntum reconciliatiéônis noſtræ ante témpora æteérna di- ipoôſitum nullæ impleébant figüra“ H h h quia 356 quia nondum ſupervénerat Spiri- tus ſanctus in Virginem, nec virtus Altiſſimi obumbraverat ei, ut & intra intemerata viſcera, ædifican- te ſibi ſapientia domum, Verbum caro fieret, & torma Dei, ac forma ſervi in unam conveniéente perso- nam, Creator temporum naſceré- tur in tempore, & per quem facta ſunt omnia „ipfe inter ômnia gignerétur. Niſi enim novus hormno, factus in ſimilitudinem carnis pec- cati, noſtram ſuſciperet veruſta- tem, & conſubſtantialis Patri, con ſubſtantialis eſſe dignarétur & ma- tri, naturamque ſibi noſtram ſolus à peccato liber uniret: ſub jugo diaboli generaliter tenerétur hu- mana captivitas. e Deum laudamus. rI. AD LAUDES,» Dum eſſet Rex. Ixxxiii. b initio. glorioſa Virginum. Diffuùſa eſt gratia in labiis tuis. Propterea benedixit te Deus in ætérnum. Beàâta es Maria, quæ eredidifſti: perficientur in te, quæ dicta lunt tibi à Dômino, allelùla. oncede, quzſumus. 854. Beâtam me dicent omnes genera- tiones, quia ancillam húmilem zeſpéxit Deus. DiE IX. SEPTEMBRIS. De Sermône S. Auguftini Epiſcopi. Xültat Maria; & matrem ſe læta miratur, & de Spiritu ſancto ſe rum omninò non novit, & virum ſuo ũtero circùmdedit! Cireùmdat virum Maria Angelo fidem dando, quia Heva pérdidit virum, ſerpénti 0 insignis gratia! quæ dum fidem humiliter dedit, cœli in ſe opifi- cem corporavit. Hinc promeruit gloriam, quam ipſa poſtmoduùm auxit Ecce, ait;, ex hoc beatam me dicent omnes generationes. Nativitas glorioſæ. 851. Beata Maria, quis tibi dignè Vaàleat jura gratiarum, ac lau- dum præcônia repéndere, quæ fin- gulari tuo aſsénſu mundo ſuccurri- i perdito? Quas tibi laudes fragi- litas humani generis persôlvat, quæ ſolo tuo commercio recuperandi aditum invenit ² Accipe itaque quascumque exiles, quascumque méritis tuis impares gratiarum actiônes: & cùm ſuſceperis vota, culpas noſtras orando excuſa. Ad- mitte noſtras preces intra ſacra- bis antidorum reconciliationis. Cum jucunditate. 852. It per te excusabile, quod per te ingérimus: fiat impetrabile, quod fida mente poſcimus. Accipe quod offérimus; redona, quod roga- mus, excuſa, quod timémus, quia tu es ſpes ünica peccatôrum. Per te ſperamus véniam delictorum, & in te beatiſſima noſtroôrum eſt expe- ctatio præmiòrum. Sancta Maria, ſuccùrre miſeris, juva puſillanimes, réfove flébiles, ora pro populo, in- térveni pro clero, intercéde pro devôto fæmineo ſexu: séntiant om- nes tuum juvâmen, quicumque cé- lebrant tuam ſanctam Nativitàtem. Nativitas tua. 852. Ectio ſancti Evangélii ſecúndum Matthæum. Iber generatiônis Jeſu Chriſti L David, filii Abraham. Abra- ham génuit Iſaac. Iſaac autem gé- nuit Jacob. Et réliqua. . De Homilia S. Hieronymi Presbyt. peperiſſe gaudet, nec quia peêperit Innupta, terrétur, ſed quia genüerit, cum exultatione miratur. O femi- na ſuper féminas benedicta, quæ vi- Acob autem génuit Joſeph. Hunc locum objecit nobis Ju- lianus Auguſtus de diſſonantia Evangeliſtarum, cur Evangeliſta Matthæus Joſeph dixerit filium Jacob, conſentiendo. O felix obediéntia!. rium exauditiônis, & repôrta no- eob, & Nelarit He⸗ leiudinem Uer ſecu kründuüm nuenim! bente, p n propl Ontuns fil lem ad ſuſe ſelyproping Malir. ( ſicio tidin ſed tecori turinum, pone vocè Beitam Tàtta usque 4 1s quatuo donla us Ite genera Udtclma er Orriſfum 1 Uten gene ligens leg ienhnont loni, gi Uun benetat MWne zd 0 Unns grimi inig geni min erel . Deine lendind n gcider Unnam: in Bethl letr ſirhe Belis na (drzönt Wiocler Alitlts, h orere Uniſttos 44 Il. Derge Aodam Gie Cletiund e nofit, Kin eiitt Citeirt lo fcem da t pirumlenet felir obectent un guln ien cckli inleg⸗ Hinc pone Dſa poſknnta ex hoe bein enerationis ſe gl. is tibi n tatum,ae ndele, gurſ nungoſtcenn bilaulesin bgenolrebau io Kelhetand Aecihe unn 8) glukeinet ales MMu lceeitt 4o ercile ⸗ Pfunet e ganch l iſerind l nkanm /4 ac altenſt D ruir jt noD, e (lont . Efuokenl enit e loont Jacob, & Lucas eum filium ap- pellarit Heli, non intelligens con- ſuetudinem Scripturarum , quod alter ſecundùm natûram, alter ſecùndùm legem ei pater ſit. Sci- mus enim hoc per Méôyſen, Deo jubente, præcèeptum, ut ſi frater, aut propinquus absque liberis moôrtuus füerit, àälius accipiat uxô- rem ad ſuſcitändum ſemen fratris, vel propinqui ſui. Joſeph virum Mariæ. Cùm virum audieris, ſu- ſpicio tibi non subeat nuptiarum: ed recordare conſuetudinis Scrip- turarum, quòd ſponſi viri, & ſponſæ voceêntur uxôres. Beatam me dicent. 821. Tà transmigratiône Babyloônis usque ad Chrittum genéeratioô- nes quatuordecim. Nuúmera à Je- chonia usque ad Joſeph, & inve- nies generationes trédecim. Quar- tadeécima ergo generatio in ipſum Chriſtum reputabitur. Chriſti autem generatio ſic erat. Quærat diligens lector, & dicat: Cùm Joſeph non ſit pater Domini Sal- vatôris, quid pértinet ad Dômi- num generatiònis ordo deductus usque ad Joſeph: Cui reſponde- imus primùm, non eſſe conſue- tůdinis Scripturärum, ut mulie- rum in generationibus ordo texa- tur. Deinde ex una tribu fuiſſe Joſeph & Mariam: unde ex lege eam accipere cogebatur, ut pro- pinquam: & quôd ſimul censén- tur in Béthlehem, ut de una vidé- licèt ſtirpe generati. Felix namque es. 852. Orgönius Nicomediæ natus, Diocletiani Imperatoôris cubi- cularius, Dorôtheo colléga iuo adjutôre réliquos omnes cubiculi miniſtros ad Chriſti fidem perdu- Xit. Uterque autem cùm vidiſiet quodam die Märtyrem coram Dio- cletiano acerbiſſiinè cruciari, ejus exémplo martyrii amôre i eſt, Itaque amborum erupit: Quid eſt, Imperator, quod hujus condemnata Worentta⸗ quæ nobis cum eo communis eſt, unum illum punis?: Iſtius noſtra étiam eſt fides, idem propoſitum. Eos igitur vinctos Imperator fla- géllis concidi jubet, ita ut toto corpore cutis dirumperetur, & in plagas acétum infundi ſale per- inceénſus hæc vox 8⁵7 mixtum: mox revinctis in crati- cula subjici imperat vim canden- tium carbônum. Dénique varie torti, ſuſpéndio necati ſunt. Ac ſancti Gorgonii corpus aliquàndo Romam portatum, inter duas lau- ros via Latina ſepältum, poſtea a Gregorio quarto ſummo Pontifice in Basilicam Principis Apoſtolô- rum translatum eſt. e Deum laudamus. II. Qui odit àanimam ſu- am in hoc mundo, in vitam æteér- nam cuſtôdit eam. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multiplica- bitur. 5k4. [DIE X. SEPTEMBRIS. „£ Deéſto Domine ſupplicationi- bus noſtris, quas in beati Nico- lai Confeſsoris tui ſolemnitate de- férimus: ut, qui noſtræ juſtitiæ fiduciam non habémus, ejus qui tibi pläacuit, precibus adjuvémar. Per Dominum. Ra. Nativitas tua, Dei Génitrix Virgo, gaudium annuntiâ- vit univéerſo mundo: ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: qui ſolvens maledictio- nem „ dedit benedictionem: & confundens mortem, donavit no- bis vitam ſempitérnam. Y. Nativitas eſt hodie ſanctæ Ma- riæ Virginis. Cujus vita inclyta cunctas illũ-= ſtrat Eccleſias. . Amulis tuis, quæſumus Dômine, cœleſtis gratiæ munus impertire: ut quibus beatæ Virginis partus éxtitit ſalutis exordium, Nativitatis ejus votiva ſolémnitas, pacis tribuat incrementum. Per Dominum. Icolàâus, Tolentinas à diutúrno Nizns civitatis domicilio appel- làtus, in ppido ſanécti Angeli in Picéno eſt natus piis parêntibus: qui liberorum deſidério Barium A h h 5 voti 258 votl cauſa profécti, ibique à ſan- cto Nicolao de futüra prole con- firmàâti, quem ſuſcepérunt filium, de illius nomine appellarunt. Is ab infäntia multarum virtüutum, ſed abſtinentiæ inprimis ſpeci- men dedit. Nam anno vix septi- mo, beatum ipſum Nicolaum imi- tatus, compluúres hebdomadæ dies jejunare cœpit, eamque poôſtea conſuetùdinem retinuit, ſolo pa- ne & aqua conténtus. , Honeſtum fecit illum Dominus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & aà ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Dôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Dulta ætate jam clericali mili- tiæ adſcriptus ,„ & Canonicus factus, cùm quodam die concio- natôrem Ordinis Eremitarum ſan- ta dicéntem audiſſet, eo ſermôone inflammatus, ſtatim eumdem Or- inem eſt ingréſſus: in quo tam exactam religiôtæ vitæ rationem côluit, ut àſpero veſtitu, verbé- ribus, & férrea caténa corpus do- mans, atque à carne, & omni fe- X& obsonio abſtinens, charitate, humilitate, patientia, cæterisque virtutibus aliis prælucéret. Amavit eumDoôminus, & ornaâ- vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et. cti Auguſtini, de mundi enee Randi aſsiduum ſtudium „ quamvis satanæ insidiis variè vexatus, & flagéllis intérdum cæ- us, non intermittebat. Demum fex ante birum ménſibus, singu- lis néctibus Angélicum conceên- tum audivit: cujus ſuavitate, cùm jam paradiſi gaudia præguſtaret „ crebrò illud Apoſtoli repetébat: Cupio diſsôvi, & eſſe cum Chri- ſto. Dénique bitus ſui diem Fra- tribus prædixit, qui fuit quarto Idus Septémbris. Miraculis mul- tis étiam poſt mortem claruit, qui- bus rité & ordine cognitis, ab Eu- génio Papa quarto in Sanctôrum nuúmerum eſt relatus. Iſte homo perfécit mnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum Insredere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Géntibus. Iſte eſt, qui conteêmpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Quia. , loria Patri. Quia. timére pusillus grex. ii. Nativitätem hodiérnam. Nativitas eſt. 853. amulis tuis. 857. Nativitas tua. Nativitas eſt hodie. amulis tuis. 857. Iſtôrum eſt enim. Lætäamini. Xxvii. 7 7 Eatérum maärtyrum tuorum Prothi & Haycinthi nos Dömi- ne foveat pretiôſa confeſſio, & pia jugiter interceſſio tueatur. Per Dôminum. DIE. XI. SEPTEMBRIS. ℳ Sermo S. Bernärdi Abbätis. Ovum fecithminus ſuper ter- Nam, ut mülier circumdater vi⸗ rum, nec alium quam Chriſtum, de quo dicitur: Ecce vir » Orjen⸗ noméen ejus. Novum quoqueé fec . in coœlo, ur mulier ſole appareré amicta. Dénique & coronavit eum, & vicifſim ab eo méruit coronarl. Egredimini filiæ Sion, & vidéte Re- gem Salomoônem in diademate „ quo coronavit eum mater ſua. Ve- rùm hoc àlias. Interim ſanè ingré- dimini magis, & vidéte Reginam in diadémate, quo coronavit eam Filius ſuus. In caàpite, inquit, ejus corôna ſtellarum duòdecim. Nativitas glorioſæ. 851. Ignum planè ſtellis coronar caput, quod & ipſis longe clärius micans, eornet eas potius, quam ornétur ab eis. Quidni co: rônent sidera, quam ſol ve in Sicut dies verni circumdaban olite m fores t Flium. N Pbaapite e amplex met gen, Met, qui en comp⸗ um juc⸗ Vid erge enetaric loden Aert ine Abrehe fütpe ani, tur, e Cob ilire iciftnitüs ego lor Acclitus Eis prefign unlis pra r enim /⸗ nucice fio A,dum. Utui: hane 1e Clientali Muan pätun Retihits (io ſanch Nuthzunn, del gener liri n Lennit 1 t heobe Horiliaſin Nelln⸗ Eine een Ordhnen Unatiönen idus ignii ick Rracun ftilis E Derbai tegliem den kum conm 1 bus. ontemplti emn. tüls, G. Wandestut. ocie. tußs Bn⸗ etün⸗ i, uprun un lathi nole 1 conele ſſio tuealh IN eam flores rosäàrum, & lilia con- vallium. Nimirum læva ſponſi ſub capite ejus, & jam dextera il- lius amplexatur eam. Quis illas æſtimet gemmas? Quis ſtellas no- minet, quibus Mariæ régium dia- dema compactum eſt? g. Cum jucunditate. 852. Uid ergo ſidéreum micat in generatione Mariæ * Plané quôd ex Régibus orta, quòôd ex sée- mine Abrahæ, quòd generôſa ex ſtirpe David, Si id parum vidé- tur, adde, quod generationi illi ob ſingulare privilégium ſanctita- tis divinitùs noſcitur eſſe concéèſ- ſa: quod longe ante eisdem Patri- bus cœlitùs repromiſſa, quod my- ſticis præfigurata miraculis, quòôd oraculis prænuntiata prophéticis. Hanc enim ſacerdotaàlis virga, dum ſine radice floruit; hanc Gedeonis vellus, dum in medio ſiccæ arex maduit: hanc in Ezechiélis viſié- ne Orientalis porta, quæ nulli umquam patuit, præſignabat. St. Nativitas tua. 852. eéctio ſancti Evangelii ſeeundùúm Matthæum. L.mn generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. Abra- ham génuit Iſaac. Iſaac autem ge- nuit Jacob. Et réliqua. Homilia ſancti Hilarii Epiſcopi. Reſſus, quem Matthæus in or- dine régiæ ſucceſſiònis edide- rat „ & quem Lucas per ſacerdotaà- lem ordinem dinumerat, utérque agnationem in Dômino utriùsque tribus ſignificat, & rectæ genera- tionis gradum ponit: quia ſacer- dotalis & régiæ tribus ſocietas, per David ex conjúgio inita, jam à Salathiel in Zorobabel confir matur ex génere. Atque ita, dum Matthæus patérnam originem, quæ ex Juda proficiſcebatur, re- cênſet, Lucas vero accéptum per Nathan ex tribu Levi genus, edo- cet;: ſuis uterque partibus Dômino noſtro Jeſu Chriſto, qui eſt ætérnus & Rex & Sacerdos, étiam in car- nàli ortu utriusque geéneris glo- riam probavérunt. Beatam me dicent. 821. Dod verò Joſeph pôtiùs, quam Mariæ nativitas recen- . 39 5F9 sétur, nihil refert: eàdem enim eſt totius tribus atque una cogna- tio. Exemplum autem étiam Mat- thæus & Lucas dedérunt, patres invicem appellantes, non tam gé- nere, quaàm gente: quia ab una tribu cœpta, ſub unius ſucceſſionis & originis familia continétur. Cùm enim filius David atque Abrahæ ſit oſtendendus, ita Matthæus coœpit; Liber generationis Jeſu Chriſti filii David, filii Abrahæ. Felix namque. 852. PRorus & Hyacinthus, fratres; beatæ Eugeéniæ virginis eunu- chi, una cum illa ab Héleno Epiſ- copo baptizati, ac ſtudiis dediti di- vinärum litterarum, aliquamdiu in Kgypto in monaſterio mira humi- litate & vitæ ſanctitate vixérunt. Sed pôſteà ſanctam virginem Eu- geniam Romam proſecuti, Galliéno Imperatôre in urbe propter Chri- ſtianæ fidei profeſſionem compre- hênſi ſunt. A quibus cùm nullo modo impetrari poſſet, ut Chri- ſtiänam religionem deſeréntes » deos colerent, acérbis verberibus cæſi, ſecuri feriüntur tertio Idus Septémbris.. e Deum laudamus. tI. Veſtri caäpilli. . 2 Exultabunt Sancti. xxxii. Beatôrum martyrum. 858. DIE XII. SEPTEMBRIS. Sermo §. Joânnis Chrysoſtomi. Dii Filius non divitem, aut lo- cuplétem aàliquam féminam ſi- bi matrem elégit;, ſed beatam Virginem illam, cujus anima vir- tütibus ornata erat. Cùm enim beâta Maria ſupra omnem huma- nam natùram caſtitàtem ſervaret» proptéreà Chriſtum Dôminam in ventre concépit. Ad hanc igitur ſanctiſſimam Virginem, & Dei ma- trem accurréntes;, ejus patrociniis utilitatem aſſequamur. Itaque quæ- cumque eſtis virgines, ad Matrem Dômini confgite. Illa enim pul- cherrimam, pretiosiſſimam, & in- cox- 860 corruptibilem poſſeſſiõnem patro- cinio ſuo vobis conſervabit. Nativitas glorioſæ. 851. Agnum revérà miraculum, fratres dilectiſſimi, fuit beata emper Virgo Maria. Quid namque illa majus, aut illuſtrius ullo um- quam témpore inventum eſt, ſeu aliquando inveniri poterit? Hæc ſola cœlum ac terram amplitúdine ſuperavit. Quidnam illa sanctius? Non Prophétæ, non Apôſtoli, non Märtyres, non Patriärchæ, non A geli, hon Throni, non Dominatio- nes, non Séraphim, non Cherubim, non dénique aliud quidpiam inter creatas res visibiles, aut invisibiles, majus, aut excelléntius inveniri poteſt. Eadem ancilla Dei eſt & Mater; éadem Virgo & Genitrix. Cum jucunditate. 852. RKc ejus mater eſt, qui à Pa- tre ante omne principium gé- nitus fuit, quem Angeli & hômi- nes agnoſcunt Döminum rerum omnium. Visne cognôſcere, quan- to Virgo hæc præſtantior ſit cœlé- ſtibus poténtiis? Illæ cum timore & tremòre aſsiſtunt, faciem velan- tes ſuam: hæc humanum genus illi offert, quem génuit. Per hanc & peccatôrum vêniam consequimur. Ave igitur mater, cœlum, puélla, virgo, thronus, Eccleſiæ noſtræ decus „gloria & firmaméntum, aſsiduè pro nobis precâre Jeſum Filium tuum, & Dominum no- ſtrum: ut per te miſericordiam invenire in die Judicii, & quæ repoſita ſunt iis, qui diligunt Deum, bona cönſequi poſsimus, grätia & benignitate Domini no- ſtri Jeſu Chriſti: cum quo bPatri ſi- mul & ſancto Spiritui gloria, & honor, & impérium nunc & ſem- per, in ſæcula ſæculérum, Amen. Nativitas tua 852. Léctio ſanéti Evangélii ſecundum Matthæum. Iber generatiônis Jeſu iſti LRN Papidelii Abralamn sbin ham génuit Iſaac, Iſaac autem gé- nuit Jacob. Et réliqua. De Homilia S. Hilarii Epiſcopi On refert, quis in originis nůu mero atque ordine collocétur, dummodò universôrum familia cœpta eſſe intelligatur ab uno. Ita- que cùm ejuúsdem tribus ſit Joſeph & Maria, dum proféctus eéſſe ex Abrahæ génere Joſeph oſténditur, profécta quoque docétur & Maria. Hæc enim in lege ratio ſervata eſt, ut ſi môrtuus ſine filiis familiæ princeps eſſet, defuncti uxôrem po- ſtérior frater ejusdem cognationis acciperet, ſuſceptosque filios in familiam ejus, qui mortuus eſſet, reférret: manerétque ita in primo- genitis ſucceſſionis ordo, cuùm pa- tris eòrum, qui poſt ſe nati eſſent, aut nômine haberéntur, aut génere. Beatam me dicent. 821. Equens illud eſt, ut quia dixi- mus ſecuúndùm rerum fidem generatiônis iſtius ordinem nec número ſibi, nec ſucceſſione con- ſtare, hujus quoque rei ratio affe- ratur. Non enim levis caula eſt, ut aliud in narratione ſit, aliud füe- rit in geſtis: & aàliud referatur in ſumma, aliud verò teneatur in nu- mero. Namque ab Abraham us- que ad David quatuôrdecim gene- rationes numeratæ ſunt; & à David usque ad transmigrationem Baby- lônis in quibsdam libris decem & ſeptem deprehenduntur. Sed in hoc non mendacii, aut negligeén- tiæ vitium eſt. Tres enim ratione prætéritæ ſunt. Nam Joras génuit Ochoz iam, Ochozias verò genuit Joam, Joas deinde Amasiam, Ama- sias autem Oziam: & in Matthæo Joras Oziam genuiſſe ſcribitur, cùm quartus ab eo ſit. Hoc ita, quia ex gentili fæmina Joras Ochoziam genũit, ex Achab ſcili- cet;, qui Jézabel häbuit uxôrem. Felix namque es ſacra. 852. Enique per Prophétam nonniſi quarta generatioône in throno régio Iſraélis quemquam de domo Achab eſſe ſeſsůrum dicitur. Pur- gata igitur labe familiæ gentilis tri- bus, quæ prætéritis jam Régulis, in quarto generationum conſequén- tium ôrdine numeratur, & usqué ad Mariam generatiônes quatuôr- decim eſſe ſcribuntur, cùm in nu- mero decem & ſeptem reperiantur, nullus error eſſe pòterit ſciéntibus, non eam ſolùm eſſe Dño noſtro Je- ſu Chriſto originem, quæ cœpit ex Maria:; ſed in procreatione orbo⸗ ca; 1, mtiri⸗ um compr ebeum Ie DlE XI llbro 5. ve kita Mit Mam ſeni Ia accehit, ſoceter Il Iuun rocata leſrit: Ter lreris, po Uum eſt, en hoc m ut, Et qu ſensibil ninumge Eni huc an amundo; lenelet, & mium. Der Mer viyent Nthhitas Pyr datu ſenibile uibilem: Deo ut Lorem, lchis fieren 1 ſhienti Unnentumi ttiammo Unibus: Utreſſa eſt 1n canla vi bis vita⸗ henit in nn eccit t K tti ots, lin iaron llletem nonten en licetet, Cum adnne lentim t ll her hire le kichr eſt neane de Ounſſ Mari Nihe körum fni itut abunol mnibos it el rofehig dle le ita in 80td ,es, Ktſenanicke entunyeutka ent, l. E, un glircl verun le 1s Cldinen 1 ſucceſtane le tei utg Ud leteun tenealui⸗ b Abialu! bordec Ulleſtin ſt. n huit u acla. 8e etamne. one in 1i fea;, nativitâtis &térnæ ſignifican- tiam comprehéndi. e Deum laudamus. II. DIE XIII. SEPTEMBRIS. Ex libro S. Epiphaânii Epiſcopi ad- vérſus hæréſes. Eaàta Mater Dei Maria per He- Bya ſignificatur, quæ per ænig- ma accepit, ut mater vivéntium vocétur. Illa étenim mater vivén- tium vocata eſt, etiam poſtquam audivit: Terra es, & in terram re- verteris, poſt transgreſſionem. Et mirum eſt, quòd poſt transgreſſio- nem hoc magnum cognoômen ha- buit. Et quod quidem pertinet ad rem ſensibilem, ab illa Heva omnis héôminum generaätio deducta eſt in terra: hic autem verè a Maria hæc vita mundo genita eſt, ut viventem gigneret, & fieret Maria mater vi- véntium. Per ænigma igitur Maria mater viventium appelläta eſt. J. Nativitas glorioſæ. 851. LEvæ datum eſt operire corpus HMensibile propter nuditàätem ſensibilem: Mariæ veròô datum eſt à Deo, ut pareret nobis Agnum & ovem, & ex glôria ipsius Agni & ovis fieret nobis velut à véllere in ſapiéntia per virtútem ipsius in- duméntum incorruptibilitatis. He- va étiam mortis cauſa facta eſt ho- minibus: per ipſam enim mors ingréſſa eſt in mundum: Maria ve- ro caula vitæ, per Juarn genita eſt nobis vita, & per hanc Filius Dei advénit in mundum: & ubi abun- davit peccàtum;, ibi ſuperabunda- vit & gratia: & unde illata eſt mors, illinc procéſſit & vita, ut vita pro morte fieret: & qui per mulierem nobis vita factus eſt, mortem ex muliere indúctam ex- clüderet. Et quoniam illic Heva, cùm adhuc eſſet virgo, per inobe- dientiam transgréſſa eſt: è contra- rio per Virginem obedientia gra- tiæ facta eit, annuntiato advéntu in carne de cœlo, & vita ætérna. Cum jucunditâte. 852. F Maria accipitur (licçeat mi- hi hoc dicere) quod ſcriptum 861 eſt de Eccléſia: Relinquer homo patrem ſuum, & matrem ſuam, & adhærebit uxori ſuæ: & erunt duo in carne una. Sanctus autem A- pôſtolus dicit: Myſtérium hoc ma- gnum eſt, ego autem dico in Chri- ſto, & Eccléſia. Et vide Scriptura- rum accuràatam diceêndi proprietâ- tem, quòd de Adam quidem dixit, formavit; de Heva verôò non for- matam eſſe, ſed ædificatam. Ac- cepit enim, inquit, unam de coſtis ejus, & ædificavit ipſi in uxorem. Quo oſténdat, Doôminum quidem de Maria efformâſſe ſibi ipſi cor- pus , ab ipta veroô coſta ædificatam eſſe Eccleſiam, in eo, quôd pun- ctum & apértum eſt ipsius latus, & myſtéria sanguinis & aquæ, prétia redemptiônis facta ſunt. Nativitas tua. 852. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Lect J Iber generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. Abra- ham génuit Iſaac. Iſaac autem gé- nuit jacob. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Atthæus Evangeliſta ſic orſus eſt: Liber generatiônis Jeſu Chriſti filii David, filii Abraham. Quo exoôrdio ſuo ſatis oſtendit, ge- nerationem Chriſti ſecundùm car- nem ſe ſuſcepiſſe narrändam. Se- cundùm hanc enim Chriſtus filius höminis eſt: quod étiam ſe ipfſe ſæpiſſimè appcliat „ comméndans nobis, quid miſericorditer dignätus ſit eſſe pro nobis. Nam illa ſupér- na, & ætérna generatio, ſecůundùm quam Filius Dei unigénitus eſt ante omnem creatúram, quia omnia per ipſum facta ſunt, ita ineffabi- lis eſt, ut de illa dictum à Prophé- ta intelligatur: Generationem ejus quis enarrabit. Beatam me dicent. 821. Xéquitur ergo humanam gene- gatiônem Chriſti Matthæus, ab Abraham generatôres commémo- rans, quos perducit ad Joſph vi- rum Mariæ, de qua natus eſt Jeſus. Neque enim fas erat, ut ob hoc eum à conjúgio Mariæ ſeparandum putarer, quòd non ex ejus concu- itu, ſed Virgo péperit Chriſtum. Hoc enim exémplo masgnifice inſinuâtur fidélibus conjugatis, étiam 862 étiam ſervâta pari consênſu conti- néntia, poſſe permanere, vocari- que conjügium, non permixto cor- poris ſexu, ſed cuſtodito mentis affectu: præsértim quia naſci eis eétiam filius potuit ſine ullo com- plexu carnali, qui propter ſolos gignéndos filios adhibendus eſt. Felix namque es ſacra. 852. Um autem evidénter dicat A- poôſtolus Paulus, ex semine David ſecundùm carnem Chriſtum, ipſam quoque Mariam de ſtirpe David aliquam conſanguinitatem duxiſſe, dubitare utique non de- bemus. Cujus fæminæ quoôniam nec ſacerdotàle genus tacetur, inſi- nuante Luca, quoôdcognata ejus eſ- ſet Eliſabeth, quam dicit de filia- bus Aaron: firmiſſime tenéendum eſt, carnem Chriſti ex utrôque gé- nere propagatam, & Regum fcili- cet, & ſacerdotum; in quibus per- sôönis apud illum pôpulum He- bræoôrum étiam myſtica unctio fi- gurabâtur, id eſt, chriſma, unde Chriſti nomen elúcet, tantò ante étiam iſta evidentiſſima ſignifica- tioöne prænuntiatum. 8 Deum laudamus. 11. DIE XIV. SEPTEMBRIS. O Magnum pietatis. de Landi 865. ixit Dominus. 772 audàte Dñm omnes. 79. Fatfes „Hoc enim ſentitée in vo- bis, quod & in Chriſto Jeſu: qui cùm in forma Dei eſſet, non rapinam arbitratus eſt eſſe ſe æ- dqualem Deo: ſed ſemetipſum exi- nanivit, formam ſervi accipiens in ſimilitùdinem hominum litu fact habitu invéntus ut homo 118, & Exilla Regis prodeunt: Fulget Crucis myſterium » Qua vita môrtem pertulit, Et morte vitam protulit. uæ vulnerata lanceæ Mucroône diro, criminum Ut nos lavaret sordibus, Manavit unda & sanguine. mpleta ſunt, quæ concinit David fideli carmine;, Dicêndo natiônibus: Regnavit à ligno Deus. rbor decôra, & fülgida; Ornata 8egis pürpura, Flécta digno ſtipite Tam ſancta membra tangere. eata, cujus brachiis Prétium pepéndit ſæculi;, Statera facta corporis Tulitque prædam tartari. Crux ave ſpes uünica In hac triümphi gloria; Piis adauge gratiam ,„ Reisque dele crimina. e, fons ſalúùtis, Trinitas, Collaudet omnis ſpiritus: Quibus Crucis victòriam Largiris, adde præmium. Amen. „ Hoc ſignum crucis erit in cœlo. Cùm Dominus ad judicandum vVéncrit. 7 O Grux, ſplendidior cunctis aſtris⸗- mundo célebris, hominibus mul- tùm amabilis, sanctior univeérſis» quæ ſola fuiſti digna portäre talén- tum mundi: dulce lignum, dulces clavos, dulcia ferens pondera: ſal- va præséntem catérvam in tuis ho- die laudibus congregatam. Eus, qui nos hodiérna die Ex- altationis ſanétæ Crucis annua ſoõlemnitate lætificas: præſta, quæ- ſumus; ut cujus myſtérium in terra cognovimus, ejus redemptionis præmia in cœlo mereamur. Per eumdem Dominum. Nativitas tua, Dei Génitrix Virgo, gaudium annuntia- vit univérſo mundo: ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, ChriſtusDeus noſter: qui ſolvens maledicdtio- nem, dedit benedicétionem: & donfunden⸗ morem „donavit no- bis vitam ſempiternam. Nativitas eſt hodie ſanétæ Ma- riæ Virginis. „ „ Cujus vita inclyta cuncéctas illu⸗ ſtrat Eccléſias. Amulis tuis, quæſumus Domine, cœléſtis gratiæ munus impertiré: ut quibus beatæ Virginis partus extitit ſalutis exordium, Nativitatis ejus votiva ſolémnitas, pacis tribuat incremeêntum. Per Dôminum. hritum Kegem pro nobis in . Cruce (nuce exil Is. Ange li Laurean t ſuper C Die trium Qualiter Immohtu De parem Fraude a Quandop In necem lole lien Danm ig oe oplis Oo depe Muleitorrm ts ut art lt medel Hoſtis un andon, Henitudo Mllus eſt Nenng, O Ale ven Cune ai⸗ Abit infe Concitus Membra Fingo wat Rbeima Sunich ein enpiten kinſtuti, Aa eun gecus Mins Tri laucdet un Nobileli ices rur jeneratu i Jand Regis nn da . en KKenam) nobis ec⸗ 11l un koeſe Cüm Nneit, d ODn And 4¹ eus, illicn, UIa; . ia tungee⸗ na. ltinitas, hitus: Drian abehinrt 4 ſobennte or elndse Honminibun ctior unite n portne lignum e 6 ponden amin egatamm Re Cti8* S Gſtetunn, is , etennl n. lethltstn 110 Giuend tm lusuln Donin 1 No Cruce exaltätum,*£ Venite, adoré- mus. enite, exultémus. I. Ange lingua glorioôſi Lauream certaminis, Et ſuper Crucis trophæo Dic triumphum nobilem: Qualiter Redemptor orbis Immolatus vicerit. e paréntis protoplaſti Fraude Factor condolens; Quando pomi noxialis In necem morſu ruit: Ipſe lignum tunc notavit, Damna ligni ut solveret. Hoc opus noſtræ ſalutis Ordo depoſcerat: Multitoôrmis proditoôris Ars ut artem falleret;, Et medélam ferret inde; Hoſtis unde læſerat. Ouando venit ergo ſacri FPlenitúdo témporis, Miſſus eſt ab arce Patris Natus, orbis coônditor: Atque ventre virginali Carne amictus proôdiit. agit infans inter arcta Conditus præsépia: Membra pannis involùúta Virgo mater alligat, Et Dei manus, pedésque Stricta cingit faſcia. empitérna ſit beâtæ Trinitati glôria; qua Patri, Filiéque; Par decus Paraclito, Unius Trinique nomen Laudet univerſitas. Amen. Noôbife lignum exaltatur, Chrifti fides rütilat, dum Crux ab omnibus veneratur. eatus vir. . art. Xiv. Santa Crux extôllitur à cun- SRis Régibus, virga régia erigitur, in qua Salvator triumphavit. uare fremuérunt. xv. O Crix venerabilis, quæ ſa- lutem attuliſti miſeris, quibus te efferam præconiis, quoniam vitam nobis cœlitem præparâſti? ſal vomine, quid multipli- cati ſunt. xv. Hoc ſignum Crucis erit in cœlo. „Cùm Dominus ad judicandum Vénerit. De libro Nùmeri. C audiſſet Chananæus Rex Arad, qui habitabat ad meridié, tur Ecc 863 veniſſe ſcilicet Iſrael per explora- toôrů viam, pugnavit contra illum ,„ & victor exiſtens, duxit ex eo præ- dam. At Iſrael votoſe Domino ob- ligans, ait: Si tradideris pôopulum iſtum in manu mea, delebo urbes ejus. Exaudivitque Dôminus pre- ces Iſrael, & tradidit Chananæum, quem ille interfécit, ſubverſis ur- bibus ejus, & vocavit nomen loci illius Horma, id eſt, anathema. Glorigſum diem ſacra veneraâ- a, dum triümphale exal- tatur lignum: In quo Redémp- tor noſter mortis vincula rumpens, callidum aſpidem ſuperavit. In ligno pendens noſtræ ſalùtis sémitam Verbum patris invenit. In quo. Rofècti ſunt autem & de mon- te Hor, per viam, quæ ducit ad mare rubrum ut circumirent ter- ram Edom. Et tædére cœpit pôpu- lum itineris ac laboris: locutsque contra Deum & Môyſen, ait: Cur eduxiſti nos de Xgypto, ut mo- rerémur in ſolitudine? Deeſt pa- nis, non ſunt aquæ: änima no- ſtra jam nauſeat ſuper cibo iſto le- viſſimo. Quamoôbrem miſit Dômi- nus in ppulum ignitos ſerpentes. Crux fidelis inter omnes, arbor una nobilis: nulla filva talem pro- fert, fronde, flore, geérmine. Dulce lignum, dulces clavos » dulce pondus ſuſtinuit. Super omnia ligna cedrôrum tu ſola exceélſior. Dulce. D quorum plagas & mortes plurimôrum, venerunt adMôy- ſen, atque dixérunt: Peccavimus,„ quia locuti ſumus contraDominum & te; ora, ut tollat à nobis ſerpen- tes. Orayitque Moôyſes pro popu- lo, & loctus eſt Dôminus ad eum: Fac ſerpéentem æneum, & pone eum pro ſigno: qui percuüſſus aſpé- xerit eum, vivet. Fecit ergo Moôy- ſes ſerpéntem æneum, & pôſuit eum pro ſigno: quem cuùm percuſſi aſpicerent, ſanabantur. . Hæc eſt arbor digniſſima, in pa- radiſi médio ſituata: * In qua ſa- lütis auctor propria morte mor- tem omnium ſuperavit. . Crux præcellénti decôre fulgi- da, quam Heraclius Imperator con- cupiſcenti animo recuperavit. In. Gloria Patri. In qua. 364½ O Crucis victöria, & admiräaäbile ſignum, in cœléſti cüria fac nos captare triumphum. ùm invocärem. xvi. Funéſtæz mortis damnatur ſupplicium, dum Chriſtus in cru- ce noſtra deſtrüxit vincula crimi- num. n Dômino confido. xviii. Rex exaltatur in æthera, cùm nôbile trophæum Crucis ab univer- ſis Chriſticolis adoratur pêr ſæcula omine, in virtuúte tua. xviii. Adoramus te Chriſte, & bene- dicimus tibi. QCuia per Cru- cem tuam redemiſti mundum. Coſtos; Persärum Rex, extré- mis Phocæ imperii tempori- bus, gypto & Africa occupata, ac Jerosolyma capta, multisque ibi cæſis Chriſtianorum millibus, Chriſti Domini Crucem, quam Hé- lena in monte Calvariæ collocarat, in Perſidem abſtulit. Itaque He- raclius, qui Phocæ ſuccéſſerat, multis beili incommodis, & cala- mitatibus afféétus, pacem petébat, quam à Choôsroa Noris inſolén- te, ne iniquis quidem conditiôni- bus impetrare pôterat. Quare in ſummo diſcrimine ſe aſsiduis jeju- niis & oratiônibus exercens, opem à Deo vehementer implorabat: cu- jus mônitu exércitu comparato, ſi- gna cum hoſte côntulit, ac tres du- ces Choôsroæ cum tribus exerciti- bus ſuperavit. Nos autem gloriäri opörtet in Cruce Domini noſtri Jeſu Chriſti, in 45 eſt ſalus, vita, & reſurréctio noſtra;: *Per quem ſalvati, & li- berati ſumus. Tuam Crucem adoramus Dômine, & recôlimus tuam glorioſam paſſionem. Per. Uibus cladibus fractus Chôs- roas, in fuga, qua trajicere Ti- grim parabat, Medarſem filium söcium regni designat. Sed eam contuméliam cùm Siroes Chosroæ major natu filius ferret atrociter . patri ſimul & fratri necem machi- natur, quam pauloò poſt utrique ex fuga retracto attulit „regnumque ab Heraclio impetravit, quibsdam accéptis conditiônibus: quarum ea prima fuit, ut Crucem Chriſti Do- mini reſtitüeret. Ergo Crux, qua- tuôrdecim annis poſtquam vene- rat in poteſtâtem Persârum, recép- ta eſt: quam rediens Jerosolymam Heraclius, ſolemni celebritate ſuis hümeris rétulit in eum montem, quòô eam Salvator tulerat. Dum ſacrum pignus ccœlitüs exaltatur, Chriſti fides roboratur: Adſunt prodigia divina in virga My ſi primitùs figurata. Ad Crucis contactum resùúrgunt moôörtui, & Dei magnalia reſeran- tur. Adſunt. Uod factum illúſtri mirâculo commendatum eſt. Nam He- raclius, ut erat auro & gemmis ornatus, insiſtere coactus eſt in porta, quæ ad Calvariæ montem ducébat. Quò enim magis prôgre- di conabatur, eo magis retinéri videbatur. Cümque ea re & ipſe Heraclius, & réliqui omnes ob- ſtupeſcerent „Zacharias Jeroſoly- morum Antiſtes, Vide, inquit', Imperator, ne iſto triumphali or- natu, in Cruce ferénda parum Je- u Chriſti paupertatem & humili- tatem imitere. Tum Heraclius ab- jécto ampliſſimo veſtitu, detractis- que càlceis, ac plebéjo amictu in- dtus, réliquum viæ facilè confé- cit, & in coôdem Calvariæ loco Crucem ſtatuit, unde fuerat à Perſis aſportâta. Itaque Exaltatiônis ſan- ctæ Crucis ſolemnitas, quæ hac die quotannis celebrabatur, illuſtrior habéri cœpit ob ejus rei memô- riam, quòôd ibidem füerit repoſi- ta ab Heraclio, ubi Salvatori pri- mùm fũerat conſtitüta. Hoc ſignum Crucis erit in cœ- lo, cùm Dominus ad judicandum vénerit: *Tunc maniféſta erunt abſcondita cordis noſtitr. Cùm séderit Filius höminis in ſede majeſtatis ſuæ, & cœperit ju- dicare ſæculum per ignem. Tunc manifeſta. loria Patri, Tunc. Adorâmus te Chriſte, & benedi- cimus tibi, quia per Crucem tuam redemiſti munddum. antate Dômino. ix. Per lignum ſervi facti ſumus: & per ſanctam Crucem liberati ſu- mus: fructus arboris ſedùxit nos, Filius Dei redémit nos;, alleluùja. . Hominus regnavit, ex- ultet terra. lix. Aleit lper Crue nmtedennitt le Ceprecamn zunt Omnis t lttibi. almmunm ömine, eio ſins Nilſotin bis juczon eſt munci: mungieiciet Homili⸗ Alato, Lecem Chr ſeies alpe⸗ ilr fuit in Uus per Mo⸗ Eendens vite Ktimebig ei vite tue aeifiro Do⸗ Wmorem, no lichnr, ies utorguetur gls guem net göti⸗ Penecilnten ellkiniet, laleſt e hell ullis, din unli el Aulleſtcet Ultatus ſi Mham ad Pulcelis e hondu ſola Umkhugl⸗ inr ſenun dcum Do erit. de Dirh hni celebnte in eum monen dr ulerat, n pignus geli ti fdes dohenn ia diyina ni gurata. räckum teigt magnalia ne ilackri mien umm ett. Naol at utd Ken e cdicks Calvunz mente nnitnggu rabatu Salvätor mundi ſalya nos, qui per Crucem, & sanguinem tu- um redemiſti nos, auxiliare nobis, te deprecamur Deus noſter. antate Domino. Ix. Omnis terra adotet te, & pſal- lat tibi. . . . Pſalmum dicat nomini tuo Dömine. . éctio ſancti Evangélii ſecündùm * Joàannem. KH illo têmpore: Dixit Jjefus tur- bis Judæòôrum : Nunc judiciam eſt mundi: nunc princeps huſus mundi ejiciétur foras. Et réliqua. Homilia S. Leonis Papæ. —Kaltato, dilectiſſimi, per cru- cem Chriſto, non illa tantùm ſpcies aſpectui mentis occuúrrat, duæ fuit in culis impiérum, qui- bus per Moyſen dictum eſt: Et erit pendens vita tua ante culos tuos, S timebis die ac nocte, & non cre- des vitæ tuæ. Iſti enim nihil in crucifixo Domino, præter facinus ſuum, cogitàre potuerunt, habéntes timoòrem, non quo fides vera ju- ſtificatur, ſed quo conſcientia ini- qua torquétur. Noſter verô intel- léctus, quem ſpiritus veritatis illu- minat, gloriam crucis cœlo terra- que radiäntem, puro ac libero cor- de ſulcipiat , & interiore àcie vi- deat, quale ſit, quod Dôminus, cuùm de paſſiénis ſuæ loquerétur inſtantia,; dixit: Nunc judicium mundi eſt, nunc princeps huſjus mundi ejicietur foras. Et ego ſi exaltatus füero à terta, omnia traham ad meipſum. Dulce lignum, dulces clavos, dulce pondus ſuſtinuit: Quæ ſola digna fuit portaàre pré- tium hujus ſæculi. —D Hoc ſignum Crucis erit in co- Io, cum Dominus ad judicandum venerit. Quæ. . Divinum auxilium. Admirabilis poténtia Crucis! ◻6 ineffabilis gloria paſſiônis, in qua & tribunal Dômini, & ju- dicium mundi, & potéſtas eſt Cru- cifixi. Traxiſti enim Dômine om- nia ad te, & cüm expandſiſſes tota die manus tuas ad populum non credéntem, & contradicéntem tibi, confitendæ majeſtatis tuæ ſenſum totus mundus accépit. Traxiſti Dé- Brev. Rom. 86 mine ômnia ad te, cùm in exsc5a. tionem judaici ſcéleris unam pro- tulérunt omnia elementa ſentén- tiam, cùm obſcuratis luminaribus coœli, & converſo in noctem die „ terra quoque môtibus quaterétur insolitis, universaque creatura im- piorum ùſui ſe negaret. Traxiſti Domine omnia ad te , quoniam ſciſſò templi velo, Sancta Sanctorũ ab indignis „Pontificibus receſsé- runt ut figùra in veritatem „pro- phetia in manifeſtatiõnem, & lex in Evangélium verterétur. . Sicut Môyſes exaltavit ſerpen- tem in deserto, ita exaltari opor- tet Filium hôminis: £ Ut omnis » qui credit in ipfum, non Peéreat „ ſed habeat vitam ætérnam. Non miſit Deus Filium ſuum in mundum, ut jùdicet mundum, ſed ut ſalvetur mundus per iplum. Ut omnis. glöria Patri. Ut. Raxiſti Dômine omnia ad te ut quod in uno Judææz templo obumbratis ſignificationibus tege- bàtur, pleno apertôque ſacramén- to universarum ubique nationum devôtio celebräret. Nunc étenim & ordo clarior Levitärum, & di- gnitas amplior ſeniorum, & facrâ⸗ tior eſt unctio Sacerdotum: quia Crux tua omnium fons Benedidlio- num, ômnium eſt cauſa gratiarum; per quam credentibus datur yvirtus de infirmitate, gloria de opprobrio, vita de morte. Nunc étiam carnâ- lium ſacrificiorum varietâte ceſsãnh- te; omnes differentias hoſtiätum, una corporis & sänguinis tui im- plet oblatio: quòniam tu es verus Agnus Dei, qui tollis peccata mun- di: & ita in te univerſa pérficis myſtéria; ut ſicut unum eſt pro omni victima ſacrificium, ita unum de omni Gente ſit regnum. Te Deum laudamus. II. A. D LA⸗UDES,; Magnum pietatis opus! mors mortua tunc eſt, in lignoe quando mortua vita fuit. Dominus regnäâvit. cum Ana. Salva nos Chriſte Salvator per virtütem Crucis, qui Salvaſti Petrum in mari, miſerere nobis. [Afia. Eece Crucem Domini, tua- gite partes adverlæ, vicit leo de tribu juda, radix David » alleluja. 1i1 A Ha- 866 Nos autem gloriari opoôrtet in Cruce Domini notftri Jeſu Chri- Per ſignum Crucis de inimi- cis noſtris libera nos Deus noſter. ratres, Hoc enim. 862. Uſtra ſex qui jam perégit, Tempus implens corporis Ssponte libera Redemptor;, Paſſioni déditus, Agnus in Crucis levatur: Immolandus ſtipite. Felle potus ecce languet; Spina , clavi, lancea Mite corpus perforaärunt; Unda manat, & cruor: Terra, pontus,aſtra, mundus, Quo lavantur flmine! rux fidélis inter omnes Arbor una nobilis: Silva talem nulla profert, Fronde, flore, germine; Dulce ferrum, dulce lignum: Dulce pondus suůſtinent. lecte ramos arbor alta, Tenſa laxa viscera;, Et rigor lentéſcat ille, Quem dedit nativitas;, Et ſuperni membra Regis Tende miti ſtipite. ola digna tu fuiſti Ferre mundi victimam: Atque portum præparare; Arca mundo naufrago, Quam ſacer cruor perunxit Fuſus Agni corpore. empiterna ſit beatæ Trinitati gloria, qua Patri, Filiòque; Par decus Paraclito: Unius Trinique nomen Laudet univeérſitas Amen. „ Adoramus te Chriſte, & bene- dicimxs tibi. „Qula per Crucem tuam rede- miſti mundum. Super ômnia ligna cedrôrum tu ſo- la, excélſior, in qua vita mundi pe- pendit, in qua Chriſtus triumpha- vit, & mors mortem ſuperavit in Xtérnum. . 6 Deus, qui nos hodierna die. Pr 862. Nativitatem hodiérnam. 253. Z. Nativitas eſt hodie. Oratioe. Famulis tuis. 850. et Salva nos. “ 1 ratres, Hoc enim. 262. Hoc ſignum Crucis, Erit in cœlo. Hoc ſignum. Cùm Dôminus ad judicàndum vénerit. Erit in cœlo. loria Patri. Roc ſignum. Adoramus te Chriſte, & bene- dicimus tibi. , „Quia per Crucem tuam redemi- ſti mundum. 4 Ecce CGrucem Dômini. Thi autem abſit gloriari, niſi in Cruce Dômini noſtri Jeſu Ghriſti: per quem mihi mundus crucifixus eſt, & ego mundo- Adoramus te Chriſte, Et benedicimus tibi. Adoramus. Quia per Crucem tuam redemi- ſti mundum- Et benedicimus. loria Patri. Adoramus. Omnis terra adoret te, & plal- lat tibi. ... . . Pſalmum dicat nomini tuo Dñe. Per ſignum Crucis. Umiliavit ſemetipfüm, factus obédiens usque ad mortem, mortem autem crucis. Propter quod & Deus exaltavit illum, & donavit illi nomen, quod eſt ſuper omne nomen , Omnis terra adéret te, Et pſallat tibi. Omnis. Pſalmum dicat nômini tuo Dômine. Et plfallat tibi. loria Patri. Omnis Hoc ſignum Crucis erit in cœlo. Càùm Dôminus ad judicandum vénerit. O Grux benedicta, quæ ſola fuiſti digna portare Regem cœlôrum, & Dominum, alleluja. . eus, qui nos. 862. Gloriôſæ Virginis Mariæ ortum di- gniſſimum recolamus, quæ & Geni- tricis dignitatem obtinuit, & vir- ginalem pudicitiam non amiſit. „Nativitas eſt hodie ſanétæ Ma- riæ Virginis „ Cujus vita inclyta cuncétas illu- ſtrat Eccléſias. F amulis tuis. 850. le danckus it uegue a inpiörum ! elim erat ſi Cloria Dömine. Et eonſt Amanum! Delto D Aheiti N erita pree Umpettäncan ſenper eins er Dominu DIE X De a ,Hoc enin Imn Crucig el fägnum. us 20 jodien 1clo. ſoc ſignun. Chriſte, A cem tuam ke ömini. Abüt gortt, Domnin vot. Hem nini nun Eeo nuntd te Ch, 10orette, ömiinad 5. enetihlin⸗ ge 20 M Sge 4 Lilult n nemglol G Maria ex progénié Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certàa- vit usque ad mortem, & à verbis impiôrum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Glôria & honôre coronâſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper épe- ra manum tuarum. Déſto Dômine pépulo tuo: ut beati Nicomédis Martyris tui mérita præclara ſuſcipiens, ad impetfandam miſericòrdiam tuam ſemper ejus patrociniis adjuvétur. Per Dominum. DIE XV. SEPTEMBRIS. 850. De Canticis canticôrum. Uæ eſt iſta, quæ aſcêndit de QOl deliciis affluens, inni- xa ſuper diléctum ſuum; Sub arbo- re malo ſuſcitavi te: ibi corrüpta eſt mater tua, ibi violata eſt geni- trix tua. Pone me ut ſignaculum ſuper cor tuum, ut ſignaculum ſu- per brachium tuum; quia fortis eſt ut mors dilectio, dura ſicut infér- nus æmulatio: lampades ejus, lampades ignis atque flammaârum-. Hôdie nata eſt beata Virgo David: Per quam ſalus mundi credénti- bus apparuit; cujus vita glorioôſa lucem dedit ſæculo. Nativitatem beatæ Mariæ Virgi- nis cum gaudio gelebrémus. Per. Quæ multæ non potuerunt ex- tinguere charitàtem, nec flůmi- na òbruent illam: ſi dederit homo omnem ſubſtantiam domus ſuæ pro dilectione, quaſi nihil deſpi- eiet eam. Soror noſtra parva, & übera non habet. Quid faciémus ſorôri noſtræ in die, quando allo- dquenda eſt? Si murus eſt, ædificé- mus ſuper eum propugnacula ar- géntea: ſi oſtium eſt, compinga- mus illud tabulis cédrinis. , Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na- tivitatem devotiſſimè celebrémus: Ut ipſa pro nobis intercedat ad Dominum jJeſum Chriſtum. Cum jucunditate Nativitätem beatæ Mariæ Virginis devotiſſimeè celebrémus. Ut. 367 Go murus, & ubera mea ſicut turris, ex quo facta ſum co- ram eo quaſi pacem repériens. Vi- nea fuit paeifico in ea, quæ habet pôpulos: tradidit eam cuſtòdibus, vir affert pro fructu ejus mille ar- genteos. Vinea mea coram me eſt. Mille tui pacifici, & ducénti his „» qui cuſtôdiunt fructus ejus. Quæ habitas in hortis, amici auſcultant: fac me audire vocem tuam. Euge, dilécte mi, & aſſimilare capreæ hinnuloôque cervôrum ſuper mon- tes aròmatum- Gloriôſæ Virginis Mariz or- tum digniſſimum recolamus . Cujus Dominus humilitàâtem re- ſpexit, quæ Angelo nuntiante. concépit Salvatôrem mundi. Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na- tivitatem devotiſſimè celebrémus. Cujus. loria Patri. Cujus. Sermo ſancti Cyrilli Epiſcopi Alexandrini. NHilarem video Cœtum Sanctô- rum omnium, qui convenérunt promptis animis, a ſancta & Dei matre Maria ſemper Virgine con- vocati. Laus & gloria ſit tibi, ſan- cta Trinitas, quæ omnes nos ad hanc celebritàtem convocâſti. Sit étiam tibi ſancta Dei Mater laus. Tu enim es pretiôſa margarita or- bis terrarum: tu lampas inextin- guibilis, corôna virginitaâtis, ſceép- trum orthodoxæ fidei, teêmplum indiſſolùbile, continens eum, qui nusquam contineéri poteſt: Mater & virgo, per quam beuedictus, qui venit in nomine Doômini, in ſanctis Evangéliis nominatur. Nativitas glorioôſæ Virginis Ma- riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tribu Juda, clara ex ſtirpe David „ Gujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. Hoôdie nata eſt beâta Virgo Maria ex progenie David. Cujus. Er te Trinitas ſanctificatur, per te Crux pretiôſa celebratur, & adorâtur in toto orbe terrarum. Per te exûltat cœlum, lætantur Angeli & Archangeli, fugantur deæmones, & homo ipſe ad cœlum rev ocatur. Per te omnis creatära, idolorum errôre deréenta, convérxſa eſt ad 1 ii 2 agni- 808 aghitiônem veritatis, & fidéles hoô- mines ad ſanctum Baptisma perve- nérunt, atque in toto orbe terra- rum conſtrùctæ ſunt Eccléſiæ. Cùm jucunditate Nativitätem Peatæ Mariæ celebrémus : Ut lium faceret Dei: hùmile aſgicsrisiſed pôtiùs prop- ter hoc ipſum mäâxime mirare 5 uia cùm verus & dilédtus Filius it ſempiterni Dei, étiam filius Da- vid eſſe dignatus eſt, modò ut te ſi- ſervum patrem ipfa pro nobis intercedat ad Dé- habére dignatus eſt, ut tibi ſervo minum jeium Chriſtum. 7. Corde & animo Chriſto cana- mus glôriam in hac ſacra ſolemni- taâte præcélſæ genitricis Dei Ma- xiæ. Ut ipſa. E adjutrice Gentes véniunt ad pœniténtiam. uid plura à* Per te unigenitus Del Filius, vera illa lux effulſit ſedentibus in téne- bris, & umbra mortis. Per te Pro- phetæ prænuntiärunt, per te Apo- oli ſalùtem Geêntibus prædicarunt. Quisnam pôterit tuarum laudum præcônia explicare, Maria mater & Virgo: Hanc, fratres dilectiſſi- mi, celebrémus, ejus Filium Ec- cleſiæ ſponſum immaculàtum ado- rantes: cui honor & glôria in ſæ- cula ſæculõrum. Amen. Nativitas tua Dei Geénitrix Vir- go, gaudium annuntiavit univerſo mundo: Ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter ui ſolvens maledictionem , dedit benedicticonem: & confün- dens mortem, donavit nobis vi- tam ſempitérnam. . Benedicta tu in muliéribus, & enedictus fructus ventris tui. Ex. loria Patri. Qui. dttio ſancdti Evangélii ſecùndùm Matthæum. Iber generationis Jeiu Chriſti filii David, filii Abraham. Abra- ham génuit Iſaac. Iſaac autem ge- nuit Jacob. Et réliqua. . Homilia S. Joannis Chrysoſtomi. AUditu quidem mirabile eit , Aquod ineffabilis Deus, & qui nec ſermônibus explicari poteſt;, nec cogitationibus comprehendi, Patrique per omnia coæqualis; per Virginis ad nos venit üterum, & fieri ex muliere dignatus eſt, & habere progenitöres David, & Abraham: & quid dico, David & Abraham:? étiam illas, quod magis ſtupéndum eſt, fæminas, quas pau- lò ante memoravi. Hæc igitur au- diens, mente consurge;, nihilque Patrem faceret ipſum Deum. Beatam me dicent omnes se- nérationes: & Quia fecit mihi Do- minus magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen ejus. Et miſe- ricordia ejus à progénie in progé- nies timentibus eum. Quia. Ides ab iptò ſtatim principio, quam læta ſint hæc nüntia. Quòd ſi ambigis de his, quæ ad tùum ſpectant honorem, ab iis, quæ illius ſunt, étiam tua diſce crédere. Quantum enim consé- qui poteſt humana ratio, multo eſt difficilius Deum hominem fie- Cùm ergo audieris, filius ſit & Da- dubitaàre jam dé- conſecrari. quia Filius Dei; vid & Abrahæ, ſine, quòôd & tu, qui filius es Adæ, futúùrus ſis Filins Dei. Non enim ſemetipſum ita humiliàflet; niſi nos eſſet exaltaturus. Natus eſt enim ſecundùm carnem; ut tu naſcerére ſpiritu: natus eſt ex muliere, ut tu desineres filius efle mulieris. . Felix namque es ſacra Virgo Maria, & omni laude digniſſima: QOuia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ, Shriſtus Deus noſter- 7, Ora pro populo, interveni pro clero, inter céde pro devoto fæmi- neo ſexu: séêntiant omnes tuum invamen, quicumque cêlebrant tnam ſanctam Nativitatem. Quia. Aoôria Patri. Chriſtus. Icomedes Presbyter, perſe- quénte Chriſtianos Domitiàno Imperatôre, quôd corpus Feliculæ Virginis propter confeſſionem Chriſtianæ fidei à Flacco Coômité interféctæ ſepeliſſet, comprehén- di juſſus eſt, ductusque ad ſtatuas deôrum, cum eis ſacrificare velle (quod facere jubebatur) conſtan- ter negaviſſet, proptéreà quod ſa- crificium uni Deo vero, qui res- nat in cœlis, deberétur, plum- batis cæſus, in eo martyrio ani- mam Deo réddidit. Cujus corpas cùm ri, quàm hoôminem Dei Filium amidem 0 Tberim pre Nonecis e Cietum , onentina eondicit. Deum !. Quio aktus u Age 1 löru Mmörun Nontitict I, nos gur leintur: 5 mtio vener Mrum, aenrin e mn,gti n R Alnen ſlun Chütoeite Tnuſebn cürn 1 lörun uſtun, Uumuncin Iteen, angnüne rtimi ſe uſti. t g 0 e.? isſed potiuf⸗ winime mint & leg ei, tiam fliun eſtmocon! ei: lerune eſt, utthle ipfum Denn cicent on Criafein gui potent ejus. f, rogeni 8 eumn. ( kunum ens 1 Un Men ſescet/4 Pororen, d 1tim i ntom eun une kuld heum ohn. wninen Dei ün etoe exaltetitn in n fitu: nd desineta ce 4 ni lunle drtuseki n pulo leimtin icne Netigiten Atnilus⸗ lebſtet, Kianos do d colnn oſe cùm idem Comes in profluentem Tiberim projici imperaſſet, Juſtus Nicomedis clérxieus diligenter con- quisitum, ad muros Urbis via Nomentãana honorifiee in ſepulch- 1° condidit. Te Deum laudamus, 1. Qui odit ânimam. Juſtus ut palma. xx. deſto Domine. 867. PIE XVI. SEPTEMMBRIS. Iſtôrum. Eatôrum Maärtyrum,paritérque 2 Pontificum Gornélii & Cypria- ni, nos quæſumus Doômine, feſta tueäntur; & eòrum commendet oratio veneranda. Per Dôminum noſtrum. Gaudent in cœlis änimæ Sancto- rum, qui Chriſti veſtigia ſunt ſe- cuti: & quia pro ejus amoôre san- guinem ſuum fudérunt, ideò cum Chriſto exultant ſine fine. Exultabunt Sandi in glôria. Lætabuúntur in cubilibus ſuis. 24 Iſtörum eſt enim regnum 465 E . ratres debitôres. Crnslius Romanus, Gallo & Voluſiano Imperatoribus Pon- tificatum gerens, cum Lucina fé- mina ſanctiſſima, corpora Apoſto- lorum Petri & Paulin catacumbi; in opportuniorem loéùm transtu- lit z ac Pauli corpus Lucina in ſuo prædio via Oſtiéenſi, propè eum lo- cum, ubi fuerat glàdio percuùſſus„ collocavit : Cornélius Principis Apoſtoloérum corpus non longè inde, ubi crucifixus fũerat, repoſuit. Quod cùm ad Imperatôres delà- tuùm eſſet, & Pontifice auctôre » multos fieri Chriſtiänos, mittitur is in exilium ad Centum cellas, ubi eum ſanctus Cyprianus Epiſco- pus Carthaginénſis per litteras eſt contolàtus. Sancti tui Dômine maabile conſecũti ſunt iter, ſexrviéntes præ- ceptis tuis, ut inveniréntur illæſi in aquis vâlidis: * Terra apparuit arida, & in Mari rubro via ſine impediméento. cœlô⁶rum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenerunt ad præ- mia regni, & laverunt ſtolas ſuas in saänguine Agni. Lætamini in Dõmino, & exul- tate juſti. D Et gloriamini recti corde. omnes D Ræſta, Dömine, précibus noſtris cum exultatione provéntum: ut ſanétrum Maärtyrum Euphé- miæ, Luciæ, & Geminiani, quorum diem paſſioônis annua devotiône recolimus, étiam fidei conſtantiam ſubleqgamur, Per Dominum. Qaonian percuſſit petram, & fluxêrunt aquæ, & torrentes in- undavérunt. Terra. Oc autem Chriſtiäanæ charitatis officium cùm frequens alter älteri persolveret, deteriòôrem in partem id accipiéntes Imperatoôres; accersttum Romam Cornélium, tamquam de majeſtate reum plum- batis cædi, raptumque ad Matris ſimulacrum ei ſaerificare jubent. Qnam impietàâtem cùm ille dete- ſtaretur, ei caput abſciſſum eſt; deécimo octavo Kaléndas Octoôbris: cujus corpus beãta Lucina Cléricis adjutoribus humavit in arenaria prædii ſui propè coœmetérium Cal- liſti. Vixit in Pontificatu annos circiter duos. Veérbera carnificum non timuée- runt Sanckti Dei , morientes pro Chriſti nomine; Ut hæredes fierent in domo Dômini, 1 i i 3 Xxa⸗ 870 Tradidérunt corpora ſua prop- ter Deum ad ſupplicia. Ut. Ex libro S. Hierêônymi Presbyt. de Scriptoribus Eccleſiaſticis. Ypränus Afer, primùͤm gloriô- sé Rhetoricam docuit: exinde ſuadente Presbytero Cæcilio, à quo & cognoméntum ſortitus eſt, Chri- ſtianus factus, omnem ſubſtantiam ſuam paupéribus erogavit. Ac poſt non multùm teémporis eléctus in Presbyterum, étiam Epiſcopus Char- taginenſis conſtitutus eſt. Hujus ingenii ſuperfluum eſt indicem téxere, cùm ſole clariôra ſint ejus opera. Paſſus eſt ſub Valeriano & Gallieno Prineſpibus, perſecutiône octava, eòdem die, quo Romæ Cor- nélius, ſed non eòôdem anno. Tamquam aurum in fornace Prabayit electos Dôminus, & quaſi holocäuſti hôſtiam accepit illos: & in témpore erit reſpéctus illoô- rum: Quôniam donum & pax eſt electis Dei. Qui confidunt in illum, intélli- gent veritatem: & fidéles in dile- ctione acquieſcent illi. Quoniam. Moria Patri. Quôniam. Dum audieritis prælia., r Xxxi. Upheémia, Lucia, & Geminianus, Ln perſecutione Diocletiani, non eodem loco, ſed eôdem die, mar- tyrio coronati ſunt. Euphemia Virgo apud Chalcedonem, Priſco proconſule, varia tormentorum genera, virgarum, equùúlei, ro- tarum, ignis conſtanter paſſa; demùúm béſtiis objecta, una ex iis morlum ſancto corpori infigénte, Cæteris pedes ejus lambentibus, immaculatum ſpiritum Deo réddi- dit. Lucia, vidua Romana, à fi- lio Eutrôpio, quòd Chriſtum mul- tos annos coluiſſet, accusata, in ollam pice ac plumbo fervéêntem demittitur: unde incôlamis eva- dens, cùm ferro plumboôque one- rata per rbem duceretur, Gemi- niänum, nobilem virum, conſtan- tia fidei & martyrii ad Chriſtum convértit: quem étiam cum mul- tis äliis ad fidem perduùctis, varie tortum;, glorioſi martyrii abſciſſo gapite socium habuit. Quorum côrpora Mäxima; mulier Chriſtia- na honorificè ſepelivit. e Deum laudamus. II. DIE XVII. SEPTEMBRIS. ſte Conféſſor. Hae die lætus mérauit vVuùlnera Chriſti. Ssignâſti Déô- mine, ſervum tuum Franciſcum. Signis redemptionis noſtræ. Omine Jeſu Chriſte, qui fri- geſceênte mundo, ad inflam- mandum corda noſtra tui àamo- ris igne in carne beatiſſimi Fran- ciſci paſſiônis tuæ ſacra Stigmata renovâſti: concéde propitius; ut ejus méritis & précçibus Cruçem jugiter feramus, & dignos fructus eata pœniténtiæ faciämus. Qui vivis & regnas. Gaudent in cœlis. Exultàbunt Sancti. xxxiii. eatõôrum Martyrum, 869. alatas. De Epiſtola B. Pauli Apoſtoli ad G 1 ſpiritu vivimus, ſpiritu & am- bulémus. Non efficiamur inanis gloriæ cpidi, invicem provocan- tes; invicem invideéntes. Fratres; & ſi præoccupatus füerit homo in aliquo delicto, vos, qui ſpirituà- les eſtis, hujùsmodi inſtruite in (piritu lenitatis, considerans teip- ſum, ne & tu tentéris. Alter alte- ius nera portâte, & ſic adimplé- itis jesem (hriſtl. Nam ſi quis exiſti mat ſe aliquid eſſe, cùm nihil ſit, ipſe ſe ſeducit. Opus autem ſuum probet unusquisque, & ſic in ſemetipſo tantùm gloriam ha- bébit, & non in altero. Unusquis- que enim onus tuum portabit,. Gommupnicef autem is, qui cate- chizatur verbo, ei qui ſe catechizat, in omnibus bonis. Euge ſerve bone, 8S fidélis, quia in pauca fuiſti fideélis, ſupra multa te conſtituam: , . . . Intra in gaudium Déemini tui. Y. Domi- Dömine gui ümihi, ece Acratus ſun Olite exrr uI. Quæ no/ hec d mnat in carne Et cortuptie enigerin ſhirit fum memmam. ſentes mon de aimn ſuo netern es. Ligo dum Opejemur bonu Ny auenn ad er gualidu mrſos circeu neotientur uts gerwin karebit in lminnsin d tamsei liautem In ennee Do lon crentat telan ſe el ilos K Ite coend r (Orhoy Cuihlinn NAüichmmn: Ae e ſe lt Inye ori e⸗ A ar, . V N keyen ſuſpititu dercel niier iti ivit, lde ll. PIEMN keſlor, di neruit beit Ohriſti. Signiſtid n ktancilcun. önis nohre, Shuhe, guifi do, A ſtn. noltta tu ind⸗ beatiſini Iin⸗ e ſicna Fübnit e Proleui elbis Cuden Eitnos filkun is. (i finn Caude Marflun . ull Ankal; Atas⸗ e; 6 ls, ninitu⸗ lupeann , Dômine quinque talénta tradi- diſti mihi, ecee alia quinque ſu- perlucratus ſum. Intra. Olite errare: Deus non irrideé- Ntur. Quæ enim ſeminaverit homo, hæc & metet. Quoniam qui séminat in carne ſua;, de carne & metet corruptionem: qui autem séminat in ſpiritu, de ſpiritu metet vitam ætérnam. Bonum autem fa- cientes, non deficiäamus: témpore enim ſuo metémus, non deficien- tes. Ergo dum tempus habémus, operémur bonum ad omnes, maxi- mé autem ad doméſticos fidei. Vidéte, qualibus litteris ſcripſi vo- bis mea manu. Quicumque enim volunt placére in carne, hi cogunt vos circumcidi, tantùm ut Crucis Chriſti perſecutionem non patian- tur. Neque enim, qui circumci- duntur, legem cuſtodiunt: ſed volunt vos circumcidi, ut in carne veſtra glorientur. Juſtus germinabit ſicut liliam: eEt florébit in ætérnum ante Dôminum. F. Plantatus in domo Dömini, in atriis domus Dei noſtri. Et. LIhi autem abſit gloriari, niſi Ein cruce Dômini noſtri Jeſu Chriſti: per quem mihi mundus crucifixus eſt, & ego mundo. In Chriſto enim Jeſu neque circumci- ſio aliquid valet, neque præputium, ſed nova creatura. Et quicumque 8 71 Alvétniæ dicitur, quadragenarium ad honorem Archangeli Michaélis jejunium inchoaſſet, ſupérnæ con- templationis dulcedine abundan- tius solito ſuperfuſus, ac cœleéſtium deſideriorum ardentiori flamma ſucceênſus, ſupernarum cœpit im- miſſionum cumulatiùs dona ſenti- re. Dum igitur Seraâphicis deſide- riôrum ardoribus ſurſum agerétur in Deum, & affectus compaſsiva te- neritüdine in eum transformaré- tur, cui ex charitate nimia crucifigi complacuit: quodam mane circa feſtum Exaltationis ſanctæ Crucis, in latere montis orans, vidit quaſi ſpéciem unius Séraphim, ſex alas tam fülgidas, quam ignitas haben- tem „de cœlorum ſublimitate de- ſcendere, qui volatu celerrimo ad aeris locum viro Dei propinqduum pervéniens, non ſolum alatus, ſed & crucifixus appâruit: manus qui- dem & pedes habens extenſos, & cruci affixos: alas vero ſic miro mo- do hinc inde diſpoſitas, ut duas ſu- pra caput erigeret, duas ad volan- dum exténderet;, duabus veròô réli- uis totum corpus circumplecten- 4d velaret. Hoc videns vehementer obſtùpuit, mixtümque doloôri gau- dium mens ejus incurrit, dum & in gratiôſo ejus aſpectu fibi tam mi- rabiliter, quàm familiariter appa- réntis, exceſsivam quamdam conci- pieébat lætitiam, & dira conſpécta crucis affixio ipsius animam com- paſsivi doloris gladio pertransivit. hanc régulam ſecuúti füerint, pax ſuper illos, & miſericordia, & ſu- per Ilrael Dei. Dei cætero nemo mihi moleſtus ſit; ego enim ſtig- mata Dômini Jeſu in corpore meo porto. Gratia Dômini noſtri jJeſu Chriſti, cum ſpiritu veſtro, fratres, Amen. . Iſte cognoôvit juſtitiam , & vi- dit mirabilia magna, & exoravit Altiſſimum: kt invéntus eſt in nůmero Sanctörum. Iſte eſt, qui contémpſfit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia regna. Et invéntus. löria Patri, Et. Idélis revèra fämulus, & miniſter Chriſti Franciſcus, biénnio ante- quam ſpiritum redderet cœlo, cum Honéſtum fecit illum Domi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. F. juſtum deduzit Doôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Tie . Ntellexit quidem illo doceénte in- Htériùs, qui & apparébat extériùs; quòd licet paſſionis infirmitas cum immortalitate ſpiritus Seräaphici, nullatenus conveniretzideò tamen hujúsmodi viſio ſuis tůerat præ- ſentata conſpectibus, ut amicus ip- ſe Chriſti prænoſceret;, ſe non per martyrium carnis, ſed per incen- dium mentis totum in Chriſti Jeſu crucifixi expréſſlam fimilitudinem transformandum. Diſparens itaque viſio, poſt arcanum ac familiare colloquium, mentem ipsius erãa⸗- phico interiùs inflammavit ardore: in loco excelſo ſeortum, qui mons carnem vero Crucifixo conformi I i i 4 ex- 877 . extérius inſignivit effigie, tamquam ſi ad ignis liquefactivam virtutem przambulam ſigillatiya quædam eſſet impréſſio ſubſecuta. Statim namque in manibus & pédibus ejus apparere cœpérunt ſigna clavo- rum, ipsorum capitibus in inferio- ri parte manuum, & ſuperiori pe- dum apparéntibus, & eorum acu- minibus exiſténtibus ex adyérſo. Dextrum quoque latus, quaſi lan- cea transfixum, rubra cicatrice ob- ductum erat:; quod ſæpe sangui- nem ſacrum effúndens ,tůnicam & femoralia reſpergébat. Amavit eum Dominus, & ornä- vit eum: ſtolam gloriæ induit eum. Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam Adei, & ornavit eum. Et. Sſtaun igitur novus homo Franhciſcus novo & ſtupendo miracçulo cläruit, cùm ſingulari pri- vilegio retroactis ſæçulis non con- ceſſo inſignitus apparuit, ſacris vi- délicet Stigmatibus decorâtus, de- ſcendit de monte, ſecum ferens Crucçifixi effigiem, non in tabulis lapideis vel ligneis, manu figura- tam artificis, ſed in carneis mem- bris deſcriptam digito Dei vivi. Quoôniam ſacramentum Regis Se- raphicus vir abſicondere bonum eſſe optimè norat, ſecréti regalis cônſcius, ſignâcula illa ſacra pro viribus occultabat. Verùm, quia Dei eſt ad gloriam ſuam magna re- velare, quæz facit Doôminus ipſe, qui ſignacula illa ſecréte impréſſe- rat, miracula quædam aperte per inſa monſtravit, ut illéôrum oc- cülta & mira vis Stigmatum, ma- Viteſ⸗ patéret claritate ſignôrum. orròô rem adeò admirabilem, ac tantöpere teſtätam, atque in Poôn Hifieiis diplonatibus præcipuis lau- dibus & favéôribus exaltatam, Be- nedictus Papa undécimus anniver- säria iolemnitäte celebrari voluit; uam pôſteà Paulus quintus bonti- ex maximus, ut corda fidélium in Chriſti crucifixi, accenderéntur améôrem , ad uniyvérſam Eccléſiam propagàvit. . S E. Iſte homo perfécit omnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad en Ingredere in requiem meam: Qnia te vidi juſtum coram me ex mnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna, Quia. löria Patri. Quia. ctio ſancti Beangelii ſecundam Matthæum. XN illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Si quis vult poſt me venire, àbneget ſemetipſlum, & tollat crucem ſuam, & ſequatur me. Et réliqua. Homilia ſancti Gregéôrii Papæ. Uia Bôminus, ac Redemptor noſter novrus homo venit in mändum, nova præcépta dedit mundo. Vitæ étenim noſtræ véte- ri in vitiis enutritæ contrarietatem oppòôſuit novitatis ſuæ. Quid enim vetus, quid carnalis homo noveratz; niſi ſua retinere, aliéna rapere, ſi poſſet; concupiſcere, ſi non poſ- ſet? Sed cœléſtis mnedicus singu- lis quibäsque vitiis obviantia ad- hibet medicamenta. Nam ſicut ar- te medicinæ calida frigidis, frigi- da calidis curantur: ita Dominus noſter contraria oppoôſuit medica- menta peccatis, ut lubricis conti- néntiam, tenacibus largitatem» iragundis manſuctüdinem, elatis præciperet humilitaàtem. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Doôminum: Ipſe intercedat pro peccatis om- nium populôrum. g. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni ôpere malo, & pérmanens in in- nocéntia ſua. Ipſe. Ertè cùm ſe ſequéntibus nova mandata proponeret, Niſi quis renuntiaverit mnibus, uæ poſſidet, non poteſt meus eſſe A iulas⸗ Ac ſi aperté dicat: Qui per vitam veterem aliéna con- cupiſcitis, per novæ converlatiô- nis ſtdium & veſtra largimini. Quid verô in hac lectiòne dicat, audigamus: Qui vult poſt me veni- re, äbneget ſemetipſum, lbi di- citur, ut abnegémus noſtra: hic dicitur, ut abnegémus nos., Et fortaſſe laborioſum non eſt, hômi- ni relinquere ſua, ſed valdè labo- rioſum éſt relinquere ſemetipſum. Minus quippe eſt, abnegare 320 . A⸗- dixit: tbet, al nepale g Mhiabt te Donmini Per DM ing ek, So enit in corpon ia hatr umn mallg fll auten n mundo iego en M. Nim ſi lohinn lelelut, gun I. Ouden corön⸗ Et Fetitis Meonktent Eiliseren lls opit kilnn npfit iun eleſtia ⸗ Ulecündnn lt ſelusd tult pot re etipluin, 4 E legun rüi binr Redempte 0 venit l ehte Gedi nouͤre vete⸗ auanigrnen . id enin omo hoſen a lihetenl ſ mn⸗ Cicls iu⸗ Obyiiniu1 Namialie gidis, U a Donms uit med bricis on lritütet inem, emn, 1. Ne t Düniun oleuudt 1 ſen ſed e ; 1 1 ertibus petet, dn . Cnmubu teſt wen⸗ iherte n eid Aien del 7r conſeln habet, valdè autem multum eſt , abnegare quod eſt. „Mihi abſit gloriâri „nifi in cru- ce Dômini noſtri Jeſu Chriſti: Per quem mihi mundus cruci- fixus eft „& ego mundo. . Ego enim Stigmata Dômini Je- ſu in corpore meo porto. Per. lria Patri. Per quem. D ſe autem nobis veniéntibus 4 Dôminus præcépit, ut renun- tiémus noſtris: quia quicumque ad fidei agonem venimus, luétamen contra malignos ſpiritus sumimus. Nihil autem maligni ſpiritus in hoc mundo prôprium poôſſident: nudi ergo cum nudis luctäari debé- mus. Nam ſi veſtitus quisque cum nudo luctatur, citiüùs ad terram dejicitur, quia habet unde tenea- tur. Quid enim ſunt terréna ôm- nia, niſi quædam corporis indumén- ta? Qui ergo contra diabolam ad certamen prôperat; veſtiménta abjiciat, ne ſuccùmbat. e Deum laudamus. II. Eſu coròna celſiox, Et veritas ſublimior;, Qui confitenti sérvulo Reddis perénne præmium. Da ſupplicanti cœtui, Hujus rogatu, noxii Remiſſiônem criminis, Rumpendo nexum vinculi. Anni reverſo tempore, Dies refülſit lumine, Quo Sanctus hic de coôrpore Ghriſtj recépit Stigmata. Eic vana terræ gaudia, Et luculénta prædia Polluta ſorde députans, Ovans tenet cœleſtia. e Chriſte Rex piiſſime, Hie confiténdo jügiter; Caleàvit artes dæemonum, Sævnmque Avyérni principem. Virtte clarus & fide, Confeſſione sédulus, Jejuna membra dqeferens Dapes ſupernas btinet. P roindeé te piiſſime, Precamur omnes supplices; Nobis ut hujus gratia, Pœnas remittas débitas. atri perennis gloria ⸗ 873 Natòôque Patris único, 7 Sanctoque ſit Paraclito, Per omne ſemper ſæculum. Amen. Juſtum dedùúxit Dominus per vias rectas. . Et oſténdit illi regnum Dei. BA VTII. SEP TEMBRIS. ſte Confeilor. Diſpèrſit, dedit paupeéribus: luſtntia ejus manet in ſæculum ſæ- culi. Eus „ qui beätum Thömam Pontificem insignis in paupe- res miſericordiæ virtúte decoräâſti: quæſumus, ut ejus interceſſione in omnes, qui te deprecantur, divi- tias miſericoòrdiæ tuæ benignus ef- fündas. Per Döminum. Hic vir deſpiciens mundum, & terréna, triümphans, divitias cœlo condidit ore, manu. Signâſti Dömine ſervum tuum Franciſcum. . Signis redemptiônis noſtræ. ne Jeſu Chriſte. 870. delis ſermo. XxxXXVI. Tuiormas in oppido Fontisplâni Toletanæ dicecéſos in Hiſpa- nia natus anno Domino milleſimo quadringentéſimo octogéſimo o- cGtavo, ab éptimis paréntibus in- eùnte vita pietatem & ſingularem in pauperes milericoôrdiam acce- pit; cujus adhuc puer compiura dedit exempla, ſed illud inpri- mis nobile, quod ut nudos operi- ret, propriis, véſtibus non ſemel le ipſum exuit. Exacta pueritia » Compluto (quò miſſus fuerat, ut aluümnus in Qollegio majoôri ſancti IIdefoônſi litteris ôppëram daret) pa- tris obitu revocatus, univerſam hæ- reditatem egénis virginibus aléndis dicavit; eodémque ſtatim reverſus eſt, & ſacræ Theologiæ curſu con- I i15 fecto 8 fedé àdeò dodtrina excélluit, ut in eàdem Univerſitate Cathe- dram aſcéndere juſſus, Philosophi- cas Theologicasque quæſtiònes mi- rabiliter explanaverit: interim aſ- siduis précibus ſcientiam Sancto- rum, & rectam vitz morümque normam à Domino vehementifli- méè poſtulans. Quare divino in- ſtinétu Eremitarum ſancti Augu- ſtini ampléxus eſt inſtitůtum. Invéni David ſervum meum; oleo ſanéto meo unxi eum: & Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. Eligiônem proféſſus, omnibus religiôſi hominis virtútibus, & ornaméntis excélluit: humilitate, patiéntia, continentia, ſed arden- tiſſima charitate ſummè conſpicu- us: inter varios & aſsiduos labô- res oratiôni, rerumque divinaärum meditationi invicto 1piritu ſemper inténtus. Prædicandi onus, utpotè ſanctimônia, & doctrina præſtans, ſubire juſſus, cœléſti aſpirante gra- tia, innumerabiles & vitiorum cœ= no in viam ſalútis eduxit. Regén- dis deinde Fratribus admôtus, pru- déntiam, æquitatem, & manſuetũ- dinem pari ſedulitate ac ſeveritate conjunxit, adeò ut priſcam ſui Or- dinis diſciplinam multis in locis vel firmaverit, vel reſtitũerit. Pôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltavi eléétum de plebe mea: Manus enim mea auxi- liabitur ei. Je Invéni David ſervum meum, oleo ſano meo unzi eum. Ma- nus enim. Ranaténſis Archiepiſcopus de- ſignatus, mira humilitate & conſtantia insigne munus rejécit. Verùm non multò poſt Valentinam Eceléſiam, Superiorum authori- tate coactus, gubernandam ſulſce- pit, quam annis ferme undecim ita rexit, ut ſanctiſſimi & vigilantiſſimi Paſtôris partes expléverit, Cæte- rùm conſuéeéta vivendi ratione ni- hil admodum immutata, inexplebi. li charitati multo magis indulſit, cùm amplos Eccléſiæ rédditus in egénos diſpérſit, ne léctulo quidem nbi relicto; nam cum, in quo de- cumbébat, cùm in cœlum evocarée- tur, ab eòdem commodätum hä- buit, cui paulò antè eleemoſynæz loco donaverat. Obdormivit in Dômino ſexto Idus Septémbris, anno natus octo & ſexaginta. Ser- vi ſui ſanctitatem adhuc viventis; & exinde poſt mortem miraculis Deus teſtatam voluit; præsertim, cùm hôrreum, frumento pauperi- bus diſtributo, pénitùs vacuum, repentèe plenum invêntum eſt: cùm ad ejus ſepulchrum puer moôr- tuus revixit. Quibus aliisque non paucis fulgéntem ſignis, Alexan- der séptimus Poöntifex maxzximus Sanctôrum nuúmero adfſcripſit, at- que ejus memôriam quartodécimo Kalendas Octobris celebrari man- davit. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtätes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populorum. Iſte eſt, qui contémpſit, vitam mundi ,& pervénit ad cœléſtia re- gna. Ipſe. Gloria Patri. Ipſe. omo péregrè. XxXXiX. Eleeméſynas illius enarrabit om- nis Eccléſia Sanctoôrum. PIE XIX. SEPTEMEBRIS. Eus, qui nos ânnua ſanéto- rum Martyrum tuorum Janua- rii & Sociorum ejus ſolemnitate lætificas: concéde propitius; ut quorum gaudémus meéritis; accen- damur exemplis. Per Doôminum. Diſpeérſit, dedit paupéribus: ſuſtitia ejus manet in ſæculum ſæ- 1. Juſtum deduxit. xli. eus, qui beätum. 373. bitôres. ratres de- nnitins, Dioeletiano⸗ (uikianos ſa heum Camy⸗ Chniſtiinefce m getcicit uie tentitr, len conjeckus. Ue ettinentun tenfumm vi ellis iracii PEinperat u Kenorum 4 Dnntur, Fen ls, & Deß Etenl, ind onte the⸗ sennhuüͤnte Aetenin gn Ndellu u üincler,, us lanmti Wlciummr, Senctitui bero d L iteind ier utlli odli tri peces mothels lis epente tolnntti⸗ f el wdütun li eleemohu bdorminiti Septenbet Vagintt der⸗ nuc Fiſtnis, em mintni 3Prezettiu, ento auſen itus ecnun, ntum eti 1 dlerigſt, 1 glattogeclnn cebrati man. Deumn maenas , K anun lelens e: d peccatis ⸗ tempdt in 1 celelul⸗ este, enanehit 4 uun. d⸗ innu lut⸗ Orun Nnd Ptoitlusz netilis, de⸗ eomine it abhen,, le ellunt ,li. i beinmn, 3 neie Xxviif. Anuäârius, Benevénti Epiſcopus, Diocletiano, & Maximiano in Chriſtianos ſæviéntibus, ad Himô- theum Campaniæ Præſidem ob Chriſtianæ fidei profeſſidonem No- lam perducitur. Ibi ejus conſtantia variè tentata, in ardentem forna- cem conjectus, ita illæſus evaſit, ut ne veſtiméntum, aut capillum qui- dem flamma violaverit. Hinc Præſes acceênſus iracũndia, Märtyris cor- pus imperat usque eo diſtrahi, quo- ad nervôrum compages artuümque ſolvantur. Feſtus intérea ejus Bia- conus, & Deſidérius Lector com- prehénſi, vinéctique una cum Epi- ſcopo ante rhedam Præſidis Puteo- los pertrahüntur,; & in eimdem carcerem, in quo Soſius, Misénas, & Proôculus Puteolanus Diâconus, Eùthyches, & Acätius laici ad be- ſtias damnati detinebantur, ſimul conjiciùntur. Sancti tui Dômine. 869. Oſtero die omnes in amphi- theatro feris objecti ſunt: quæ naturalis oblitæ feritatis, ad Ja- nuarii pedes ſe proſtravéreé. Id Timôtheus mägicis cantionibus tribuens, cùm ſententiam capitis in Chriſti Martyres pronuntiaſſet, culis repéntè captus, orante mox beâto Januario, lumen recépit: quo miraculo, hôminum millia fereée quinque Chriſti fidem ſuſcepérunt. Verùm ingratus judex nihilo pla- catior factus beneficio, ſed con- verſione tantæ multitudinis actus in rabiem, véritus maximè Prin- cipum decréta, ſanctum Epiſco- pum cum sôciis gladio percüti juſſit. Vérbera carnificum. 869. Orum côrpora finitimæ urbes, Apro ſuo quæque ſtudio certum übi patronum ex iis apud Deum adoptandi, ſepelienda curarunt. Januarii corpus Neapolitani divi- no admonitu extulére : quod pri- mòô Beneventum, inde ad monaſte- tium Montis virginis „ poſtrémoô Neapolim translatum, & in majôri Eccléſia conditum, multis mira- sulis cläaruit. Sed illud inprimis 875 memoràndum, quòd erumpentes olim e monte Vesuvio flammâ- rum globos, nec vicinis modò, ſed longinquis étiam regioônibus vaſtitatis metum afferéntes, ex- tinxit. Præclarum illud quoque, quod ejus ſanguis, qui in ampülla vitrea concrétus aſſervatur, cùm in conſpeééctu capitis ejâsdem Mar- tyris poônitur; admirandum in modum colliquefieri, & ebullire; perinde atque recens effüſus ad hæc usque témpora cêrnitur. Tamgquam auram, 870. éctio ſancti Evangélii ſecúnduùm Matthæum. IN illo téempore: Sedénte Jeſu ſu- per montem Olivéti, acceſsérunt ad eum diſcipuli ſecrétòô, dicentes: Dic nobis, quando hæc erunt ?² Et réliqua. . Homilia ſancti Hilarii Epiſcopi. Iſcipuli Dôminum intérrogant; quando hæc fierent, quodve ſignum & advéntus ſui, & con- ſummationis ſæcali noſcerent. Et quia tria hægx in unum quæsita ſunt, diſtinctis & témporis intel- ligéntiæ ſignificationibus ſeparan- tur. Keſpondétur igitur primùm de civitatis occaſu: & confirman- tur veritàte doctrinæ, ne quis fal- lax ignorantibus poſſet obrépére. Ventúri enim erant étiam eorum témpore, qui ſe Chriſtum eſſent nuncupatùri, Ut igitur fides pe- ſtifero mendacio deêtrahi poſſet, admonitio præcéſſit. .B Propter teſtaméntum Dômini & leges patérnas, Sancti Dei per- ſtitérunt in amôre fraternitatis: Quia unus fuit ſemper ſpiritus in eis, & una fides. Ecce quàam bonum, & quàm jucüundum habitare fratres in unum. Quia. . Onfirmat igitur eos ad tole- rantiam paſſionum, fugæ⸗ ver- berationis, intéeritus, & publici in eos dii propter nomen ejus. At- que his quidem vexatiônibus multi turbabuntur, & tantis inſurgenti- bus malis ſcandalizabuntur, & us- que in mútuum ôdium excitabun- tur. Et falſi Prophétæ erunt (ut Ni- colaus unus ex ieptem Diacônibus fuit) multôsque ementita veritate per- 276 Eeni pervertent, & abundante nequitia charitas refrigeſcet. . Sancti mei, qui in carne poòſiti, certämen habuiſtis: & Mercedem labôris ego reddam vobis. „Venite benedidti Patris mei, percipite regnum. Mercedem. 16ria Patri. Mercédem. Ed usque in finem perſeveran- tibus ſalus reſervata eſt, ac tum er omnes orbis partes viris Apo- ôlicis diſpérſis, Evangélii véritas rædicäabitur. Et cùm univeérſis derit cognitio ſacraménti cœléſtis invécta, tum Jerúſalem occaſus & finis incüumbet; ut prædicatioônis fidem „& infidélium porna & me- tus civitatis erutæ conſequatur. Hæc igitur in eam, ut fúerant præ- dicta, perfécta ſunt; & lapidatis, fugàtis, peremptis Apôſtolis, fame, bello, captivitate consuúmpta eſt. Ac tum fuit digna non eſſe, cuùm ejéctis prædicatôribus Chriſti, in- dignam Dei prædicatione ſe præ- buit. e Deum laudamus. Ir. DIE XX. SEPTEMEBRIS. NEus, qui nes concèdis ſanéctoô- Nrum martyrum tuòrum Euſtaà- chii & ſociorum ejus natalitia coô- lere: da nobis in zteêrna beatitů- dine de edrum ſocietate gaudeére. Per Dominum. Gaudent in ccœlis. Exultàbunt Sancti. xxxiii. eus, qui nos annua. 374. ratres, debitéres ſumus. Xxviii. Ecnn „qui & Pläcidus , génere, opibus „ & militari gléôria inter Romaânos insignis, ſub Trajano Imperatôre magiſtri mili- tum titulum méruit: cùm veròôò ſe- ſe aliquando in venatione exercé- ret » ac fugiéntem miræ magnitu- dinis cervum inſequerétur, vidit repentè inter conſiſtentis feræ côr- nua excelſam atque fulgentem Chriſti Domini è cruce pendentis imaginem, cujus voce ad immorta- lis vitæ prædam invitatus, una cum uxôre Theopiſta, ac duobus parvu- lis filiis Agapito & Theopiſto, Chriſtianæ militiæ nomen dedit. Sancti tui Dömine. 869. Ox ad viſionis priſtinæ lo- Mcum:, ſicut ei Dôminus præceé- perat, regréſſus, illum prænun- tiantem audivit, quanta ſibi dein- ceps pro ejus glôria perferénda eſ- ſent. Quocirca incredibiles cala- mitates mira patiéntia perpéſſus» brevi in ſummam egeſtatem reda- tus eſt. Cumque clam ſe ſubdu- cere cogerétur; in itinere cônju- gem primum;, deinde étiam libe- ros ſibi miſerabiliter ereptos inge- muit. Tantis obvolutus ærúmnis, in regiöne longinqua villicum a- gens, longo témpore delituit; do- nec cœléſti voce recreatus, ac no- va occaſiéne a Trajano conquisi- tus, iterùm bello præficitur, Vérbera carnificum. 369. Lla in expedieione. liberis ſimul cum uxoôre inſperatô receéptis » victor Urbem ingénti omnium gratulatiône ingréditur. Sed pau- lo pôſt inanibus diis pro parta vi- ο a ſacrificare juſſus , conſtan- tiſſime renuit. Cümque variis ar- tibus ad Chriſti fidem ejurandam fruſtrà tentarétur, unà cum uxore & liberis, leônibus obiicitur: horum manſuetúdine concitatus Imperator, æneum in taurum ſub- jétis flammis candéntem eos im- mitti jubet, ubi divinis in laudibus conſummato martyrio, duodécimo Kalendas Octôbris ad ſempitérnam felicitatem convolarunt; quorum illæſa côrpora religiòse à fidélibus ſepulta, pôſtmodum ad Eccléſiam eôrum nomine eréctam honoriſice transläta ſunt. „ Tamquam aurum, 870. eſcéndens Jeſus. 4 céndens Jeſus xxxiv. cto lanct Nilo temp Dleanum,n Atelonium, Ne br tligu Homiln2 1o. Ver E lllia etk Pleni, ge colſonsgrell⸗ enle il Ule lubun e insignig ugiſkri m. 1culn vero le⸗ tione exerck⸗. nire wagnltu⸗ ereun, ſii entig ele th⸗ ne fulgenen nce penteni e ad immort- atus, umn eun luobus unn⸗ Theopie, men decit 8 Priline ominus Dres illum pfenun. lanti übi ten petietentten cectblezelr ntia petpelii, egeltiten e clanſe Khli⸗ itinete eon⸗ de eiun ibe⸗ er erpteie⸗ lütusetiums te delltuiti teitus u ſno conſis Prehcirut cutn. 169, „ſunl lnniul Bo., Per RvVangélica dieta. Ectio ſancti Evangélii ſecúndùm Lucam. R illo tempore: Vidit Jeſus Bu- blicanum, nomine Levi, ſedentem ad telonium, & ait illa: Séquere me. Et reliqua. . ’ . Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Yſtica eſt hæc vocatio Publi- cani, quem ſequi jubet non corporis greſſu, ſed mentis affectu. Itaque ille prius avara de merce- dibus,dura de laboribus, periculis- que nautarum emoluménta con- vérrens, verbo vocatus proôpria de- relinquit, qui rapiebat aliéna, ac vi- le illud ſedile deſtituens, toto poſt Dominum veſtigio mentis incedit; convivii quoque magni exhibet apparatum. Qui enim domicilio Chriſtum récipit interno, maximis delectationibus exuberantium pa- ſcitur voluptaàtum. Te Deum laudamus. II. NA, quæfumus, omnipotens Deus: ut beati Matthæi Apoô- ſtoli tui & Evangeliſtæ, quam præ- venimus, veneranda ſolemnitas, & devotionem nobis aäugeat , & ſalutem. Per Dominum. DIE XXI. SEPTEMBRIS. Drati Apoôſtoli & Evangeliſtæ Marthæi, Domine;, précibus ad- uvémur: ut quod poſſibiliras noſtra nonobtinet;eſus nobis interceſſio- ne donétur., Per Dominum. en Soç. Mart Gaudent in cœlis. Y. Exultabunt Sancti. Xxxiii. . eus, qui nos. 876. ſt. X. Afthæus, qui & Levi, Apô- ſtolus & Evangeliſta „ Ca- pharnai cuùm ad telonium ſedéret, à Chriſto vocatus, ſtatim ſecu- tus eſt ipltum : quem eétiam cum réliquis diſcipulis convivio e. pit. Poſt Chriſti reſurrettiénem , antequam in provinciam proficiſ- cerétur, quæ ei ad prædicandum obtigerat, primus in Judæa, prop- ter eos, qui ex circumciſione cre- diderant , Evangélium Jeſis Chriſti Hebraicè ſeripſit: mox in thié- piam proféctus, Evangélium præ- dicavit „ ac prædicationem multis QRmiraculis confirmavit. Vidi conjunctos viros habentes ſplendidas veſtes, & Angelus Dô-⸗ mini locùtus eſt ad me, dicens? 8 Iſti ſunt viri ſanécti „ facti amici Dei. Vidi Angelum Dei fortem vo- Hantem per medium cœlum, voce magna clamantem, & dicentem- TLlo igitur in primis miräculo » quo Regis filiam à mortuis exci- favit, Regem patrem, & uxorem ejus, cum univerſa provincia ad Chriſti fidem convertit. Rege mor- tuo, Hirtacus ejus ſucceſſor, cùm Iphigeniam régiam filiam vellet ſibi dari in matrimonium „ Mat- thæum, cujus öpera illa virginita- tem Deo voverat, & in ſancto pro- oſito perſeverabat, ad altare My- érium celebrantem juſſit occidi. Qui undécimo Kalendas Octobris munus Apoſtoôlicum martyrii glô- ria cumulavit. Cujus corpus Sa- lérnum translàtum, ac poſtmodùm in Eccléſia ejus nomine dedicata »„ Grégorio septimo ſummo Pontifi- ce cônditum , ibidem magno hô- minum concurſu ac pietate colitur. Beati eſtis, cùm maledixerint vobis hômines, & perſecùti vos fúerint, & dixerint omne malum advêrsùm voszmentiéntes, propter me; * Gaudete, & exultaâte »„ quéôniam merces veſtra copioôſa eſt in cœlis. Cùm vos ôderint hômines, & cùm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejécerint nomen veſtrum tamquam malum propter Filium höminis. Gaudéte. De Expoſitiône S. Gregorii Papæ ſuper Ezechielem Prophétam. Anda quatuor animalia,; quæx prophetiæ ſpiritu futura prævi- déntur, fſubtili narratiône deſcri- buntur, cùm dicitur: Quatuor fa- cies uni, & quâtuor pennæ uni. Quid per faciem „ nin hofis: 5 878 & quid per pennas, niſi volatus exprimitur ?à Per faciem quippe unusquisque cognôſcitur: per pennas verô in altum avium côr- pPora ſublevantur. Facies itaque ad fidem pértinet, penna ad con- templationem. Per fidem nam- que ab omnipotenti Deo cognoôoſci- mur, ſicut ipſe de ſuis ovibus di- cit: Ego ſum paſtor bonus, & co- gnoſco oves meas, & cognoôſcunt me meæx. Qui rurtus ait: Ego ſcio, quos elégerim. Per contempla- tionẽ verò, qua ſuper nosmetipſos toôllimur, quaſi in aera levamur. Iſti ſunt triumphatôres, & amici Dei, qui contemnentes juſſa prin- cipum, meruèrunt præmia ætérna: Modo coronantur, & accipiunt palmam. Hti ſunt,qui venérunt ex mag- na tribulatione, & lavéêrunt ſtolas ſuas in sangauine Agni Modoô. Noria Patri. Modô. Ectio ſancti Evangélii ſecùndùm Matthæum. INilio témpore: Vidit Jeſus héô- minem ſedentem in telonio, Matthæum nômine. Et ait illi: Sé- duere me. Et réliqua. Homilia S. Hierônymi Presb. Eteri Evangeliſtæ, propter ve- recundiam, & honorem Mat- thæi, noluérunt eum nômine ap- Peilaze vulgato: ſed dixerunt, Le- vi : duplici quippe vocabulo fuit. Ipſe autem Marthæus (ſecundum illud quod dicitur à Salomone: Juſtus accusator eſt ſui in princi- pio ſermonis: & in alio loco: Dic tu peccata tua, ut juſtificéris (Mat- thæum ſe & publicânum nominat, ut oſtendat legéntibus, nullum de- bere lalůtem deſperare, ſi ad me- liora convérſus ſit „ cùm ipie de publicano in Apôſtolum ſit repén- tèe mutatus. S. Iſti ſunt, qui viventes in carne . lantavérunt Eccléſiam sanguine uo: Talicem Domini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. In omnem terram exivit ſonus eoôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eorum. Calicem. Ræguit in hoc loco Porphyrius, 4E& Juli anus Augúſtus, vel imberitiam hiſtérici mentientis, vel ſtultitiam eérum, qui ſtatim ſecuti ſint Salvatòrem: quaſi irra- tionabiliter quémlibet vocantem hôminem ſint ſecuti: cùm tantæ virtůtes, täntaque ſigna præcéſſe- rint, quæ Apoſtolos, antequam créderent, vidiſſe non dúbium eſt. Certè fulgor ipſe & majeſtas divinitatis occúltæ, quæ étiam in humana facie relucébat, ex primo ad ſe videntes trahere pôterat aſpéctu. Si enim in magnéte lapide, & succinis hæc eſſe vis dicitur, ut annulos & ſtipulam, & feſtucas ſibi copulent: quantò magis Do- minus mnium creaturarum ad ſe trahere poterat, quos vocabat; Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Dôminus in charitate non ficta, & dedit illis gloriam ſempitérnam: Quorum doctrina fulget Ecclé- ſia, ut ſole luna. Sancti per fidem vicérunt regna, operati funt juſtitiam. Quoôrum. Horia Patri. Quôrum. T fa tum eſt, diſcumbente eo in domo, ecce multi publica- ni & peccatôres veniéntes diſcum- bebant cum Jeſu. Vidébant publi- canum à peccatis ad meliora con- vérlum, locum inveniſie pœniten- tiæ, & ob id étiam ipſi non déſpe- rant ſalutem. Neque vero in pri- ſtinis vitiis permanéntes véniunt ad Jeſum, ut Phariſæxi & Scribæ müúrmurant: ſed pœniténtiam agéntes, ut ſequens Domini ſermo ſignificat, dicens: Mitericordiam volo, & non ſacrificium: non enim veni vocare juſtos, ſed peccatores. Ibat autem Döôminus ad convivia peccatôrum, ut occaſiônem habé- ret docendi & ſpirituales invita- toôribus ſuis præbéret cibos. e Deum landamus. II. DIE XXII. SEPTEMBRIS. Iſtörum eſt enim regnum cœlôrum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenérunt ad præ- mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Lætamini in Dômino, & exul- tate juſti. Et gloriamini corde. Nnue, quæſumus omnipotens Beus: ut ſanctorum martyrum tuo- omnes recti ñunm Man Nos letifce orum ſu⸗ mralitisz gl Um Max Cdudo in Aubus Feam Gntitilet, e impiorum ontaminaret ſellt. uun eos wilites, fütent, Ut CAlnna ſicri Ee Chikiana ehonderunt Ueindiznich Ge quan ſeimmiſla N,decim Duum occic ftiumſnaſpe tore Mauriti uum inerat Pelatokis: i. Des conltantit ntes, eein Oumiferſo e ſent, eDeum lan DIE I dus gui ltis tni olemnin Eohitins; Mde ejs udeimus, eni tlünam „ Papugzit in n: guaſi in bet ſocilten inm nann ign gerele⸗ 5 ) Mellan hon düdiumn ſe & mtett (que etimit 0s ſoctbat;/ ti guos elett e non nn, ſenpitemmam: fulger Nect jioerunt en, n. Quonun. n. kumbente i i pullicr lonen inn uales inn cibos II. MBh, mpselun eruntal HM nt ſtoli lu ino,Aell omnes 4 Hoen ommnl n Marty un uéõrum Mauritii & ſociôrum ejus, nos lætificet feſtiva ſolemnitas: ut quorum ſuffragiis nitimur, eoòrum natalitiis gloriémur. Per Däm. Um Maxzimianus Imperator , ducto in Galliam exércitu, in finibus Sedunorum ſacrificii cauſa conſtitiſſet, Thebæoôrum legio, ne ſe impiorum facrorum ſocietate contaminaret, à réliquis copiis di- ſceſſit. Quare Imperator miſit ad eos milites, qui ſuo nômine nun tiarent, ut ſi ſalvi eſſe vellent, in caſtra ad ſacrificia redirent. Qui ſe Chriſtiana religione impediri reſpondérunt. Quorum reſpônſum ille indigniſſimè ferens, maſôzi ira- cúndia, quam antea, exarſit. Ita- que immiſſa parte exércitus in The- bæos, décimum quemque eôrum primum occidi juſſit: quod mar- tyrium ſua ſponte, maximéque hor- tatôre Mauritio; ferre maluérunt, quaàm imperata fäcere nefarii Im peratôris: ac deinde réliquos om- nes conſtantiflime Chriſtum prædi cantes, décimo Kaléndas Octobris ab univerſo exercitu trucidari im- perat. Te Deum laudâmus. II. DIE XXIII. SEPTEMBR'S. Eus, qui nos beaâti Lini mar- tyris tui atque Pontificis an nua ſolemnitate lætificas: concede propitius; ut cujus natalitia côli- mus, de ejusdem étiam protectiône gaudeâmus. Per Dominum. . Veni ſponſa Chriſti, accipe corêénam ,„ quam tibi Dôminus præparavit in ætérnum. Specie tua, & pulchritüdine tua Intende, proſperè procéde, & regna. A, quæſumus, omnipotens De- ◻us : ut qui beatæ Theclæ vir ginis & martyris tuæ natalitia co- limus, & annua ſolemnitate læté mur, & tantæ fidei proficiamus exémplo. Per Dominum. 379 Mileto. XV. Ld Pontifex, Volaäférris in Ert- rüůria nâtus, primus poſt Petrum gubernavit Eccléſiam. Cujus tanta fides & sanctitas fuit, ur non ſo- lùm dæmoônes ejiceret, ſed étiam mortuos revocaret ad vitam. Scrip- ſit res geſtas beati Petri, & ea ma- ximè, quæ ab illo acta ſunt con- tra Simonem Magum, Sancivit, ne qua mulier, niſi velato capite in- Eccléſiam introiret. Huic Pontifici caput amputatum eſt ob conſtan- tiam Chriſtianæ fidei, juſſu Satur- nini impii, & ingratiſſimi Conſula- ris, cujus filiam à d'»monum vexa- tione liberavérat. Sepuültus eſt in Vaticano prope ſepúlchrum Prin- cipis Apoſtolôrum, nono Kaléndas Octôbris. Sedit annos undecim, menſes duos, dies viginti tres, creâ- tis bis mente Decémbri Epiſcopis quindecim, Presbyteris decem & 0Kto. . Honéſtum fecit illum Dömi- ùs, & cuſtodivit eum ab inimicis, &α à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætrnam. Deſcenditque cum illo in fo- veam, & in vinculis non dereli- quit eum. Et. De Expoſitiõne S. Ambrôſii Epiſ- copi in Pſalmum centéſimum décimum octavum. Rincipes perſecúti ſunt me gratis, & à verhis tuis trepidaâ- Vit cor meum. Bene hoc Martyr dicit, quôd injúſte perſecutionum torménta ſuſtineat: qui nihil ra- puerit, nullum violéntus oppreſ- serit, nullius sanguinem fuderit „ nullius torum putaverit eſſe vio- landum: qui nihil légibus débeat; & graviora latronum fuſtinere co- gatur ſupplicia: qui loquatur juſte, & non audiatur: qui loquatur ple- na ſaltis, & impugnétur: ut poſ- ſit dicere: Cùm loquébar illis, im- pugnabant me gratis Gratis igitur perſecutionem patitur, qui impu- gnatur ſine crimine: impugnatur t noxius: cùm fit in tali confeſ- ſione laudabilis, impugnatur qua- ſi venéficus, qui in nomine Dô- mini gloriatur, cùm pietas virtu- um omnium fundaméntum fit. Deſiderium animæ ejus tribui ſti ei Dômine: Et 80 1 * Et voluntate labiôrum ejus non fraudàſti eum. Quoôniam præveniſti eum in be- nedictionibus dulcedinis: poſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretiéſo. Et. Erè fruſtrà impugnätur, qui y apud impios, & infidos impie- tàtis arcéſſitur, cùm fidei ſit ma- giſter. Verùm qui gratis impugna- tur, fortis debet eſile & conſtans. Quoômodo ergo ſubtéxuit: Et à verbis tuis trepidavit cor meum ? Trepidare infirmitatis eſt, timôris atque formidinis. Sed eſt étiam intirmitas ad ſalütem, eſt étiam ti- mor Sancktorum. Timéte Doômi- num omnes Sancti eius: & Beatus vir, qui timet Dominum. Qua ra- tione beatus? Quia in mandatis ejus cupit nimis. S, Stola jucunditätis induit eum Bôminus: * Et coronam pulchritůdinis poſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Döminus pane vitæ, & intelléctus, & aqua ſapien- tiæ ſalutaris potäavit illum. Et. loria Patri. Et. ei quis venit ad me. xix. Hecla Virgo, ex illúſtribus pa- réntibus Icoônii nata; à Paulo Apòſtolo fidei præcèptis inſtitúta, miris ſanéctéúrum Patrum laudibus celebräatur. Quæ décimum octà vum annum agens ,„ Thamiride ſponſo relicto, cùm eam parentes, quòd Chriſtiana eſſet, accusâſſent, in ardentem rogum, qui niſi Chri- ſto renuntiaret; ei paratus erat, priùs ſigno crucis armata ſeipſam injécit. Sed igne pluúvia, quæ re- Péntè exorta eit, extinéto, An-. tiochiam venit, ubi feris objécta, & tauris in divérſa incitatis alliga- ta, mox conjécta in foſſam ple- nam ſerpéntibus, ex omnibus Je- ſu Chriſti gratia liberatur. Cujus ardore fidei & vitæ ſanctitate mul- ti ad Chriſtum converſi ſunt. Ite- ràùm in patriam rediens, in mon- tem ſola ſecelſit: deinde multis virtütibus & miraculis insignis, nonagenäria migravit ad Doômi- num,„ac Seleuciæ ſepülta eſt. de Deum laudamus. 11. na. Simile eſt regnum cœlorum hmini negotiatoôri quærénti bo- nas margaritas: inventa una pre- tioòſa, dedit omnia ſua, & compa- ravit eum. Diffſa eſt gratia in labiis tuis. in ætérnum. . a;, quæſumus. 879. rp KxkV. SEE TEMSRIS. „ Eus, qui per gloriosiſſimam Pilii tui Matrem ad liberandos Shriſti fidéles a poteſtate Paganô- rum nova Eccléſiam tuam prole amplificare dignatus es: præſta, quæ- ſumuszut quam pie veneramur tan- ti peris Inſtitutricem, eius pariter meéritis & interceſſione à peccatis omnibus, & captivitate dæmonis liberémur. Per eumdem Däm. Qui vult venire poſt me. Juſtus ut palma. xXxx. feſu, tibi iit gloria, Qui natus es de Virgine. 4 2,80 ſapien- tia. Pen 798. Uo témpore maſjor, feliciôrque Hiſpaniarum pars diro Sarace- noôrum opprimebatur jugo; innu- merique fideles ſub immani ſervi= túte maximo cum periculo Chri- ſtianæ fidei abjurandæ, amittendæ- que ſalutis æternæ infeliciter deti- nebantur: beatiſſima cœlôrükRegina tot tantisque benigniter occùrrens malis, nimiam charitatem ſuam in iis rediméndis oſtendit. Nam ſan- cto Petro Nolaſco pietate & pibus flôrenti, qui ſanctis vacans medita- tiénibus júgiter animo recogita- bat, qua ratione tot Chriſtianorum æxrümnis ſub Maurorum captivitate degentium ſuccurri poſſet, ipſamet beatiſſima Virgo ſeréna fronte ſe conſpiciéndam dedit, & acceptiſſi- mum iibi ac unigénito ſuoFilio fo- re dixit, ſi ſuum in honorem inſti- tueréetur Ordo-Religiosorum 3 qui- us Proptéreà benedixit te Deus Uus eura ineii cutum yran cerelinſone um elt, n ittute ceper icotde ſuo,u D eo geligio Iilten sedulo e Ce ininam ſil Mc & Moxinn Kolt cearus lbano Kfent e on: glaf my Deciluntitai U1Kut cinn. uun ömatir i noce Eilimn be⸗ mkort, ſa ſbl agem pra oheld ertent, Nad Nermind tr ſerb conf elken omn n liis in ugle itetti⸗ Reckt, A fre nclöru etenti bo 1 una pre Kcompr. llidis uit vit te en, us. 8. MöK iosiſliuman Llibetand⸗ Rue Memnd⸗ tuam ploe esprelhrgu⸗ enetümuttar⸗ weiosunte nes Peell tite Cenont jem Din e holt u. . Qümtus 4 Allie nſe ſeicint tscito n⸗ ur uo in b inmmie eeno, de, 1Mitfent felcttet i celotünet iler oecilni bus cura incmberet, captivos è inſtittum, Turcarum tyrannide liberandi. Qua curavir. celéſti vifione vir Dei recreatus, mirum eſt, quo charitaris ardore flagrare cœperit, hoc unum ſervans in corde ſuo, ut ipfe, ac inſtituenda ab eo Religio maximam illam cha- ritatem sédulo exercérent, ut quis- que animam ſuam poneret pro a- micis, & proximis ſuis. . Sicut cedrus exaltata ſum in Libano, & ſicut cy préſlus in monte Sion: quafi myrrha electa;, Dedi ſuavitatem odoris. Et ficut cinnainomum „ & bal- Kamum aromatizans. Dedi. *A ipſa nocte éadem Virgo ſan- .— tiſſima beato Raymundo de Pennafort, & Jacobo Aragoniæ Re- gi apparuit, idipſum de Religioſis inſtituéndis admonens, ſuadens- que, ut opem pro cõſtructione tan- ti operis ferrent. Petrus autem ſta- tim ad Raymündi pedes, qui ipſi e- rat à ſacris confeſſiônibus, advo- lans, ei rem omnem apéruit, quem étiam cœlitùs inſtructum réperit, ejüsque directiôni ſe humillimè ſubjeoit. At fupervéniens Jacobus Rex, quam & ipſe accéperat à bea- tiſſima Virgine revelatiônem, éxe- qui ſtatuit. Unde collatis inter ſe consiliis, & conſentiéentibus ani- mis, in honorem ejusdem Virginis Matris Ordinem inſtitu ere aggréſſi ſunt, ſub invocatione ſanctæ Mariæ de Mercede Redemptionis capti- vôrum. V.e Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut ſol, & formoſa tamquã Jerùſalem? Vidérunt eam filiæ Sion, & bea- tam dixerunt, & Reginæ laudave- runt eam. Et ficut dies verni circumda- bant eam fliores rosarum, & lilia convallium. Vidérunt. Ie igitur deécima Augüſti anno Dômini milléſimo ducenteſi- mo décimo octavo, Rex idem Jaco- bus eam inſtitutiônem jam pridem ab iisdem ſanctis Viris conceptam exkequi ſtatuit, Sodâlibus quarto vo- to adſtrictis, manéndi in pignus ub Paganôrum poteſtate, ſi pro Chriſtianorum liberatione opus fuerit. Quibus Rex ipſe arma ſua feégia in péctore defeérre conceſſit, & à Gregorio Nono illud tam præ- cellentis erga pröximum charitatis Brev. Rom. 28 & religiôné confirmiri Sed & iple Deus per Vir. ginem Matrem increméntum de- dit, ut talis inſtitutio celerius, ac felicius totum per orbem divulga- retur, ſanctisque viris floruerit cha- ritàte ac pietate inſignibus, qui ele- emoſynas à Chriſti fidelibus collé- ctas in pretium redemptioônis ſuoò. rum proximorum expenderent, ſe- que iptos intérdum darent in re- demptionem multôrum Ut autem tanti beneficii, & inſtitutionis dé- bitæ Deo, & Virgini Matri referan- tur gratiæ, Sedes Apoſtoôlica hane peculiarem feſtivitätem celebrari „* & Officium recitari induliit, cùm alia ferè innmera eidem Ordini privilégia pariter contuliſſet. 4, Ornâtam monilibus filiam Jer-= ſalem Dominus concupivit: Ed vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi- mam prædicavérunt, dicentes: Unguéntum effuſum nomen tuu. Aſtitit Regina a dextris tuis in veſtitu deaurato, circùmdata Va— rietäte. Et vidéntes. Loria Patri. Ungueêntum. oquénte Jeſu. zute ii. Beata es Maria Dei génitrix, Patroôna & auxiliatriæ noſtra: Cujus nutu hæc tua ad Fidélium redemptionem inſti= tuta eſt Religio. Tua ſancéta interceſſiéne adju- va nos, Virgo immaculata. Cu⸗=. jus nutu. Slöria Patri. Qujus. tiones, quia ancillam hûmilem reſpéxit Deus. Beatam me dicent omnes geners- . 280. DIE XXVI. SEFPTEMBRIS. Iſtérum eſt enim. ætaàmini, Xxvii. Eatérum Märtyrum Cyprian' 86 Juſtinæ nos Dôminé fovearit Continuäta præsidia: quia non de- anis propitius intuéri,; quos tali- bus auxiliis concéſſeris adjuvari. Per Dominum. Yprianus primum magus „ oſtea Martyr »cum Juſtinam Kkk N Chri- 882 Chriſtiänam Virginem, quam ju- venis quidam ardeénter amabat, cantiônibus ac veneficiis ad ejus libidinis afsenſum allicere conare- tur, demonem consüúluit, quanam id re conſequi poſſet. Cui dæmon reſpoendit, nuilam illi artem pro- ceſsuram advérsus eos, qui verè Chriſtum côlerent. Quo reſpoônſo commôtus Cyprianus, veheménter dolere cœpit vitæ ſuperioris inſti- tuútum. Itaque relictis magicis ar- tibus, ſe totum ad Chriſti Domini fidem conveértit. Uam ob cauſam unà cum virgine Juſtina comprehen- ſus eit, & ambo colaphis, flagel- lisque cæſi unt: mox in carcerem conjédti, ſi fortè ſenténtiam com- mutarent. vVerùm inde poſtea emiſſi, cùm in Chriſtiana religio- ne conſtantiſſimi reperirentur. in ſartaginem plenam fervéntis picis, adipis, & ceræ injecti ſunt. Demum Nicomediæ ſecùri feriùn- tur. Quorum projécta corpora, cùm ſes dies inhumata jacuiſſent, noctu quidam nautæ clàm ea in navem impôſita Romam portavé- runt: ac primùm in Prædio Ru- finæ nobilis feminæ ſepulta ſunt: pôſteaà transläta in Urbem, in Ba- silica Conſtantiniana côndita ſunt prope Baptiſtérium. e Deum laudamus. II. DIE XXVII. SEPTEMBRIS. Ræſta, quæſumus, omnipotens DDeus, ut qui ſanctòrum Mar- tyrum tuôrum Cosmæ & Damiani natalitia colimus, à cunctis malis imminentibus, eorum interceſſio- nibus liberemur. Per Dominum noſtrum. Osmas & Damianus, fratres (eabes „ in „géa urbe nati, noôbiles médici, Imperatoôribus Dio- cletiano & Maximiano, non magis medicinæ ſcieéntia, quàm Chriſti virtüte, morbis étiam infanabili- bus medebantur. Quorum religio- nem cuùm Lyſias Præféctus cogno- viſſet, addũùci eos ad ſe jubet, ac de vivêndi inſtitůto, & de fidei pro- feſſione interrogatos, cùm ſe & Chriſtianos eſſe- & Chriſtianam fidem eſſe ad ſalutem neceſsariam liberè prædicarent, deos venerari imperat: & ſi id recuſent, minatur cruciatus, & necem acerbiſſimam. Sancti tui Dômine mirabile conſecùti ſunt iter, ſerviéntes præ- céptis tuis, ut inveniréntur illæſi in aquis validis: Terra appäruit arida, & in Mari rubro via ſine impedimento. Quoôniam percùſſit petram, & fluxérunt aquæ, & torréntes in- undavérunt. Terra, Erùm ut ſe fruſtrà hæc illis pro- ponere intélligit: Colligate, inquit, manus & pedes iſtorum, eosque exquisitis torquete ſuppli- ciis. Quibus juſſa exequéntibus, nihiléminus Cosmas & Damianus in ſentêntia perſiſtebant. Quare ut erant vinéti, in profùndum ma- re jaciüntur: unde cum ſalvi, ac ſoluti eſſent egréſſi, magicis arti- bus Præteéctus factum aſſignans, in càrcerem tradit, ac poſtridie edu- tos, in ardentem rogum injici ju- bet, ubi cùm ab ipfis flamma re- fügeret, variè & crudéliter tortos ſecuri percuti völuit. Itaque in Jeſu Chriſti confeſſione martyrii palmam accepérunt. Verb era carnificum non timué- runt Sancti Dei, moriéntes pro Chriſti nõmine: Ut hærédes fierent in domo Dômini. Tra- didérunt corpora ſua propter Deu ad ſupplicia. Ut hæredes. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Uotiescumque, fratres chariſſi- mi, ſanétorum Martyrum ſo- lEmnia celebramus, ita, ipfs in- tercedéntibus, expectémus à Do- mino coônſequi temporalia benefi- cia, ut ipſos Martyres imitando, ac- cipere mereamur ætérna. Ab ipſis enim ſanctéôrum Martyrum in veri- tate feſtivitatũ gaudia celebrantur, qui ipsorum Martyrum exémpla sequüntur. Solemnitates enim Martyrum exhortationes ſunt mar- tyrioérum: ut imitari non pigeat, quod celebrare deléctat. , Tamquam autum in fornace Frabavit eléctos Dominus, & quaf olocauſti hoſtiam accépit illos, & in tempore en Rc 4 lectis Dei, ui confidt fent veritaten Kone acguiel loria batri. ens, Hec et Dr Fyint. in, gui Ylum per ſenine Minci Koriam mnsrult tid Chni ade ſtüten tlibu n ber honin lkerin on Aulludunt elk⸗ gl Nislu Vnn Me bblan 4 ton in témpore erit reſpéctus illòrum: uoôniam donum, & pax eſt is Dei. i Peifjdunt in illum, intélli- gent veritatem: & fidéles in dile- ctiône acquieſcent illi. Quoniam. loôria Patri. Quôniam. escéndens Jeſus. . XXXIV. S Hæc eſt vera. Xxxii. DIE Vtr. SEPTEMBRIS. Eus, qui beâtum Wences- laum per Martyrii palmam à terréno Principatu ad cœléſtem gloriam transtuliſti: ejus précibus nos ab omni adverſitate cuſtodi „ & ejusdem tribue gaudere consor- tio. Per Dominum. Gaudent in coœlis. . Exultabunt Sancti. xxxiii. ræſta quæſumus. 882. W vñces laus Bohémiæ Dux, Wratislao patre Chriſtiano, Drahomira matre gentili natus, àb avia Ludmilla, fæmina ſanctiſ. ſima, piè educatus, omni virtútum genere inſignis, ſumo ſtùdio vi rgi- nitatem per omnem vitam ſervavit illibatam. Mater per nefariam Lud- millæ necem regni adminiſtationé aſſecùta, impiè cum jùniore filio Bo- leslao vivens, concitavit in ſe Prô: cerũ indignationé, quare tyrannici & impii regiminis pertæſi,„ utri- usque excuſſo jugo, Wenceslan in urbe Pragénſi Regem ſalutaârunt. Honéeéſtum fecit illum Domi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi⸗- cis, & à ſeductöribus tutavit il- lum: Et dedit illi claritàtem æternam. Descenditque cum illo in fô- veam, & in vinculis non dereliquit eum. Er. Lle regnum pietàte magis, quàm 283 duis, egénis tanta charitâte ſubvé- nit, ut proôpriis humeris aliquan- do ligna indigentibus noctu com- portarit „ paupeéribus humandis frequénter adfuerit, captivos li- berarit, carcéribus detentos nocte intempéſta viſitarit, pecuniis & consilio ſæpiſſime conſolatus. Mi- ti animo Princeps vehementer do- lébat, quémpiam, etſi reum, mor- ti adjudicari. Sumnna Religioône Sacerdéôtes venerâtus, ſuis mani- bus triticum ſerébat, & vinum cx- primébat, quibus in Miſſæ lacrifi- cio uteréntux: nocte nudis pédi- bus ſuper nivem & glaciem cir- cuibat Eccléſias , ſanguinea „ & terram calefaciéntia Poſt ſe relin- quens veſtigia. . Deſidérium ânimæ ejus tribui- ſti ei, DOOmine, Et voluntate la- biôrum ejus non fraudàſti eum. uôniam Ppræveniſti eum in adversario: Ne férias véniam exoravit, maniam proféctus benedictionibus duicédinis: poêſui⸗ ſti in capite ejus corônam de la- pide pretioſo. Et voluntate. Ngelos habuit ſui corporis cuſtôdes: cùm enim ad ſin- gulare certàmen adversum Ra- dislaum, Duacem Curimenſem, eo fine accéderet, ut ſuôram ſa- luti proſpiceret, viſi ſunt Ange- li arma miniſtrâſſe, & dixiile perterri- tus hoſtis venerabundus Procidens 3 Cùm in Ger- eſfflet, Impe- rator , conſpectis duobus Ange- lis, äurea Cruce ad ſe aceedéen- tem ornantibus, é liens brachiis excépit, régiis in- signibus decoravit, eique ſancti Viti brachium donayvit. Nihilo- minùs impius frater, matre Hor- tante, convivio excéptum, & poſteâà in Eccléſia oräntem „ paratæ ſibi mortis præſcium, adhibitis ſedle- ris comitibus, it. Sanguis Ssolio prosi- interfeécit. per pariétes aſperſus adhuc conſpi- citur, & Deo vindice, matrem inhu- manam terra absorbuit: interfe- ctöres variis modis miſere perie- runt. ⸗ Stola jucunditâtis induit eum Dominus: Pt corônam pulchri- tudinis pòſuit ſuper caput ejus. Cibaâvit illum Dominus bpane tiæ falutaris potavit illum. . . 7„ - . „ 3 imperio-regens, orphanis, vi- vitæ, & intelleétus: & aqua ſapien⸗ Et. Iloria Patri. Et. . KkkzZ 884 1i quis vult poſt me venireé. X 1. DIE XXIX. SEPTEMBRIS. Stetit Angelus. ,LAt 890. AXIt Doöminus. 77. auda- e Pominúm omnes Gentes. 79. GrsgnigadkOeus, Au opörtet fie- Iri citò, loquens per Angelum ſuum ſervo ſuo joanni; qui teſti- moônium perhibuit verbo Del, & teſtimonium Jeſu Chriſti, quæ- cumque vidit. E ſplendor & virtus Patris, Te vita, Jeſu, cordium, Ab ore qui pendent tuo: Laudaàmus inter Angelos. ibi mille denſa millium Ducum corona militat: Sed éxplicat Vvictor Crucem Michael ſalútis Signifer. Fraconis hic dirum caput In ima pellat tartara, Ducemque cum rebéllibus Coœléſti ab arce fulminat. ontra ducem ſuperbiæz Sequamur hunc nos Principem, Ut detur ex Agni throno Nobis corôna gloriæ. atri, ſimúlque Filio, Tibique ſancte Spiritus Sicut fuit, ſit jugiter Sæclum per omne gloôria. Amen. . Stetit Angelus juxta aram tem- i. :. Habens thuribulum aureum in manu ſua. Dum ſacrum myſtérium ceèrneret Joannes, Archangelus Michael tuba cécinit: Ignosce Domine Deus no- ſer: gui⸗ Aperis librum, & ſolvis ſig- nâcula eius, alleluja. Eus, qui miro ordine Angelô- rum miniſteéria, hominumque diſpenſas: conceéde propitius: ut, à quibus tibi miniſtrantibus in coe- lo lemper afsiſtitur, ab his in terra Vita noſtra muniatur. Per Dũm. egem Archangeloôrum Dominum, Veniſte, adorémus. enite, exultémus. 1. e ſplendor. Coôncuſſum eit mare, & contre- muit terra, upi Archangelus Mi- chael deſcendébat de cœlo. Omine Doôminus noſter, * quâ admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! uoniam elevãta eſt magnificén- tia tua * ſuper cœlos. xX ore infantium, & lacténtium perfeciſti laudem propter inimi- cos tuos, * ut déſtruas inimicum; & ultorem. uéêniam videébo cœlos tuos, 6pe- raà digitôrum tuorum; * lunam, & ſtellas, quæ tu fundãaſti. uid eſt homo, quod memor es eſus? * aut filius hominis, quo- niam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, gloria & honoôre coron ſti eum, * & conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuarum. mnia ſubjeciſti ſub pedibus e- jus, * oves & boves univerſas ,in- ſuper & pécora campi. . 6lucres cœli, & pisces maris, * qui perambulant sémitas maris. omine Dominus noſter, * quàm admirabile eſt nomen tuum in uni- veêria terra? Concuſſum eſt mare, & con- trémuit terrayubi Archangelus Mi- chael deſcendebat de cœlo. Laudémus Dominum, quem laudant Angeli, quem Cherubim & Séraphim- Sanctus, Sanctus, San- Gus proclamant. N Domino confido: quômodo dicitis animæ meæ:* Transmigra in montem ſicut paſſer? zuoniam, ecce peccatoôres inten- derunt arcum: paravérunt ſagittas ſuas in pharetra, * ut ſagittent in obſcùro rectos corde. ,D Suôniam quæ perfeciſti deſtruxé- rünt: * juſtus autem quid fecit? Dominus in templo ſancto ſuo: Doôminus in cœlo ſedes ejus. . Sculi ejus in pauperem reſpi- ciunt: * palpebræ ejus intérrogant filios höminum. Dôminus intérrogat juſtum, & impium: * qui autem diligit ini- qui⸗ iten, let ſuper p Is, & fulo clirum, pal Pooniam jut (E cüllxit: Ulus ejus, Laudeén int Angeli, . Eeraphum, ulus, procl endit nconechn De ell, Orine, detnaculo Alecet In mo⸗ A ingreditun eutnr iuſtit ügguitur Nl non eg u. er kel grörin Uyrebrun non Torivos ſoos, Kleſ muli en Dominun Uliurtttvrin gli hee Elt 1 lKürann Tühelenn non Ulhal hec Dattmtn. n grengit 1 dn R? eceell Don Reti it Anrel Ubens ihnn ſn⸗ n NDanel Niciehe n roce dl fininen Drlin domenn aus, fultetnde, lot. 1re, A thnne⸗ trchinelal. de cele nus noletig Kt nomnen kun elt magniict- klos. lacennin opter ImIG hruus inimtcuan, (elos tuonohe⸗ uen * lonum,5 nditi, og lein hotwinis,d fuhl. latnn Zeniͤn snote, Anentuumnt. nlme kin⸗ Alcunglun 1 let. Oruntimn e asenkue⸗ et. 1 quitàtem, odit ânimam fſuam. luet ſuper peccatôres laqueos: * ignis, & fſulphur, & ſpiritus pro- cellarum, pars calicis eorum. uoniam juſtus Dôminus, & juſti- tias diléxit: *½ æquitatem vidit vultus ejus. Laudémus Dñm, quem lau- dant Angeli, quem Cherubim, & Séraphim, Sanctus, Sanctus, Sanctus, proclamant. Asceêndit fumus arômatum in conſpectu Dômini de manu An- geli. Omine, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? " aut quis re- quiescet in monte ſancto tuo? Qui ingréditur ſine macula, * ꝗ & operatur juſtitiam. ui loquitur veritàatem in corde ſe⸗ quj non egit dolum in lingua ua. ec fecit prõoximo ſuo malum, * & opprobrium non accéeépit adversùs proximos ſuos. à& d nihilum deduúctus eſt in con- ſpectu ejus malignus: * timéntes autem Dôminum glorificat. Lui jurat proximo ſuo, & non dé- cipit, * qui pecuniam ſuam non dedit ad usuram, & muúnera ſuper innocentem non accéèpit. ui facit hec, non movébitur in æternum. Ascendit fumus arömatum in Konſpedu Démini de manu An- geli. Stetit Angelus juxta aram tem- pli. Habens thuribulum aureum in manu ſua. Ex Daniele Prophéta. A dpiciebam, donec throni pòſiti Afunt, & antiquus diérum ſêdit, veſtiméntum ejus candidum quaſi nix, & capilli càpitis ejus quaſi la na munda: thronus ejus flammæ ignis: rotæ ejus ignis accenfus. Fluvius igneus rapidusque egredie- batur à facie ejus. Millia millium miniſtrabant ei, & decies millies centéna millia aſſiſtébant ei: judi- cium ſedit, & libri apeérti ſunt. Aſpiciébam propter vocem ſermoô- num grandium, quos cornu illud loquebatur: & vidi, quoniam in- tertécta effet beſtia, & periiſſet corpùs ejus, & traditum eſlet ad comburéndum igni. 885 Factum eſt ſiléntium in cœlo, dum committeret bellum Draco cum Michaeéle Archangelo: Audita eſt vox millia millium dicéntium: Salus, honor, & vir- tus omnipotenti Deo. Millia millium miniſträbant ei, & décies centéna millia affi- ſtebant ei. Audita. Ie autem vigéſima & quarta menſis primi, eram juxta flu- vium magnum, qui eſt Tigris. Et levavi oculos meos, & vidi: 8& ecce vir unus veſtitus lineis, & re- nes ejus accincti auro obrizo: & corpus ejus quaſi chrysolithus, & facies ejus velut ſpêcies fulguris, & oculi ejus ut lampas ardens: & brachia eius, & quæ deorſum ſunt usque ad pedes, quaſi ſpécies æris candéntis: & vox ſermoôonum ejus ut vox multitüdinis. Vidi autem ego Daniel ſolus viſionem: porro viri, qui erant mecum, non videérunt: sed terror nimius irruit ſuper eos, & fugérunt in abſconditum. Ego autẽ relictus ſolus vidi viſiônem grande hanc: & non remanſit in me forti- tũdo, ſed & ſpécies mea imutata eſt in me, & emarcui, nec habui quidquam virium. “ Stetit Angelus juxta aram tem- pli, habens thuribulum aureum in manu ſua: & data ſunt ei incen- ſa multa: Et aſcêndit ſumus arömatum de manu Angeli in conſpectu Domini. In conſpectu Angelorum pſal- lam tibi: adorabo ad templum ſanctum tuum, & confitébor no- mini tuo Domine. Et. T audivi vocem ſérmônum e- jus: & audiens jacébam con- ſternatus ſuper faciem meam, & vultus meus hærebat terræ. Et ec- ce manus tétigit me, & eréxit me ſuper genua mea, & ſuper articu- los mänuum meârum. Et dixit ad me: Daniel vir deſideriorum, intéllige verba, quæ ego loquor ad te; & ſta in gradu tuo: nunc enim ſum miſſus ad te. Cùmgque dixiſſét mihi ſermonem iſtum, ſte- ti tremens. Et ait ad me: Noli metuere Däniel: quia ex die pri- mo, quo poſuiſti eor tuum ad in- telligendum, ut te affligeres in cõ- ſpeéctu Dei tui, exaudita ſunt verba tua: & ego veni propter ſermones K kkk 3 tuos. 286 tuos, Princeps autem regni Per- sarum réſtitit mihi viginti & uno diébus: & ecce Michae' unus de Principibus primis venit in adju- torium meum, & ego remäanſi ibi juxta Regem Persärum. Veni autem, ut docèrem te, quæ ven- tura ſunt pôpulo tuo in noviſſimis diebus, quoniam adhuc viſio in dies. In conſpectu Angelorum pfſal- lam tibi, & adorabo ad templum ſanétum tuum, Et confitebor noômini tuo, Dômine. „ Super miſericordia tua, & ve- ritate tua, quoôniam magnificâſti ſuper nos nomen ſanctum tuum. Et confitébor. Ioria Patri. Et. Michael Archangele, veni in ad- jutorium populo Dei. Oeli enarrant gloriam Dei, * & opera manuum ejus annuún- tiat firmaméntum. jes diei eructat verbum, " & nox nocti indicat fciéntiam. on ſunt loqueélæ „ neque ſermôé nes, † quorum non audiantur voces eôrum. n omnem terram exivit ſonns eorum: * § in fines orbis terræ Verba eôrum. n ſole poôſuit tabernàâculum ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus Proçedens de thalamo ſuo. Xultavit ut gigas ad curréndam viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus. t occurſus eius usque ad ſum- muam ejus; nec eſt, qui ſe ab- ſcondat à caloòre ejus. Rex Doômini immacçulàta; convér- tens animas: * teſtimonium Düñi fidele, ſapiéntiam praſtans par- vulis. . Juſtitiæ Dômini rectæ, lætificantes corda; „ præcéptum Doômini luci- dum, illuminans culos. TPimor Dômini ſanctus pérmanens in ſæculum ſæculi: æ judicia Doômi- ni vera, juſtificata in ſemetipfſa. eſiderabilia tuper aurum, & l- pidem pretioſum multum: „ & dulciora ſuper mel & fayum. F tenim ſervus tuus cuſtodit ea: Xin enſtodiendis illis retributio multa. D elicta quis intélligitiab occùltis meis munda me , * & ab aliénis Parce ſervo tuo. i mei non füerint dominati, tunc immaculàtus ero: * & emundabor à delicto maximo. „ . t erunt, ut complàceant eloquia oris mei: *“ & meditatio cordis mei in conſpectu tuo ſemper. omine adjutor meus, * & re- démptor meus. Michael Archangele, veni in adjutôrium populo Dei. . Michael, præpoſitus paradiſi, quem honorificant Angelorum ci- Omini eſt terra, & plenitùdo ejus :* orbis terrarum, & uni- vérſi qui habitant in dco. uia ipſe ſuper maiia tundavit eü: &⁊ fuper flumina præparavit eum. uis alcéndet in montem Dni? * aut quis ſtabit in loco ſano ejus. nocens manib, & mund corde:" qui nõ accépit in vano animã ſuâ, nec juravit in dolo prôximo ſuo. ic accipier benediétioné à Dno: . & miſericordiam à Deo ſalutari ſuo. . æc eſt generâtio quæréntin en,* quæréntium faciem Dei Jacob. ttôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex gloôriæ. „ uis eſt iſte Rex gloriæz à * Dômi- nus fortis & potens, Dôminus po- tens in prælio. . . ttoôllite portas » principes, Vée- ſtras, & elevamini portæ æterna- les: * & introibit Rex gloriqzg. Suis eſt iſte Rex gloriæ? *† Dô- minus virtutum ipſe eſt Rex gloriæ. Michael, præpôſitus paradi- fi, quem honorificant Angelorum cives. . Gloriéſus apparuiſti in con- ſpe ctu Dômini, proptérea decorem induit te Dominus. „Enedicam Doôminum in omni témpere: * ſemper laus ejus in ore meo. . . n Domino laudabitur änima mea: * audiant manſuéti, & læ- tentur. S * Magnificäate DOminum mecum? & exaltémus nomen ejlus in idip- ſum. „ xXquisivi Döminum, & exaudivit me: * & ex omnibus tribulationi⸗ bus meis erxripuit me. . . . ecédite ad eum, & illuminaâ- mini : 8& fäcies veſtræ non con⸗ fundéntur e pauper c audirir eu mbrlationibe UMlnlttet An Clittn timenti , ſtite, & vi hominus: uin eo. kinete Donn 1s: guoni⸗ inentibus eun lites egnern ndhirentes zut Minuentur om enlteffii,au Danmni cocebe uire hacem, uli Domini Ules ejlg in pl ultus autem. anes Mala/ Mndniam eoru Aanafelunt juf gnttit e 5 Ukionidas e N Uut eſt ominn Aſlatcolte5 Axedit, ln ilut Kömmides n Al lhoät domin Mn,Punun unmet 1 Detenor Ktocerunt iuc ſtümet Domi uorum:5 K emunctbet liceant elogin ecitatio cot⸗ vo ſenhen mens, E hüngele nrin Dei. vofitin 1, & Pleitel ertatum, . ned⸗ tiakunn reatiti en monten Di/ ctioni4) daitut anſuetid ſte pauper clamàâvit; & Dominus exaudivit eum: *“ & de omnibus tribulationibus ejus ſalvavit eum. mmittet Angelus Doômini in cir- cuitu timentium eum: * & erxipiet eos, uſtate, & vidéte, quòôniam ſuavis eſt Dominus: * beatus vir, qui ſpe- rat in eo. iméte Dôminum omnes Sancti ejus: "“ quoniam non eſt inopia timéntibus eum. ivites eguérunt, & eſuriér inquirentes autem Dôminu minuéntur omni bono. enite filii, audite me: * timorem Dômini docebo vos. uis eſt homo, qui vult vitam: * diligit dies vidére bonos? »rohibe linguam tuam à malo: * & labia tua ne loquantur dolum. ivérte à malo, & fac bonum: * inquire pacem, & perséquere eam. culi Domini ſuper juſtos: *„ & aures ejus in preces eérum. ultus autem Domini ſuper fa- ciéntes mala; * ut perdat de terra memoriam eôrum. Glamavérunt juſti, & Dominus exaudivit eos:? † & ex omnibus tri- bulationibus eorum liberavit eos. ,B uxta eſt Dôminus iis, qui tribula- to ſunt corde: * & hùmiles ſpiritu ſalvabit. Multæ tribulatiônes juſtõôrum: * & de ômnibus his liberabit eos Dô- minus. Luſtodit Dôminus ômnia oſſa eòô- rum;, * unum ex his non conteré- tur. 83 ors peccatöôrum péſſima: & qui oderunt juſtum, delinquent. édimet Dominus animas ſervéô- rum ſuôrum: * & non delinquent omnes, qui ſperant in eo. Gloriôſus apparuiſti in con- ſpectu Domini, proptereà decôrem induit te Döminus. Ascéndit fumus aromatum in conſpéctu Domini. De manu Angeli. Sermo S. Gregorii Papæ. t : * non Ovem Angelôrum ordines di- Nceimus, quia vidélicet eſſe, te- ſtante ſacro eloquio, ſcimus, An- gelos, Archangelos, Virtútes, Po- teſtates, Principatus, Dominatio- nes, Thronos , Ché rubim, atque 887 Séraphim. Eſſe namque Angelos & Archangelos, penèe omnes ſacri elôquii paginæ teſtantur. Chéru- bim vero, atque Séraphim ſæpée, ut notum eſt, libri Prophetarum loquúntur. Quatuor quoque or- dinum nomina Paulus Apoſtolus ad Epheſios enúmerat, dicens: Supra omnem Principatum, & Poteſtatem, & Virtutem „ & Do- minationem. Qui rurſus ad Co- loſsénſes ſcribens, ait: Sive Throni, ſive Poteſtates, ſive Prin- cipatus, ſive Dominationes. Dum ergo fillis quatuor, quæ ad Ephé- ſios dixit, conjungúntur Throni, quinque ſunt ordines; quibus dum Angeli, & Archangeli, Chérubim,„ atque Séraphim adjuncta ſunt, pro- culdúùbio novem eſſle Angelorum ordines inveniuntur. Hic eſt Michael Archangelus» Princeps militiæ Angelorum : Cujus honor præſtat beneficia populéôrum, & oratio perducit ad regna cœlorum. 1i Archangelus Michael, præpôſi- tus paradiſi, quem honorificant Angeloôrum cives. Cujus. Ciéndum verò, quod Angelo- rum vocabulum nomen eſt offi- cii, non naturæ. Nam ſancti illi cœléſtis patriæ Spiritus, ſemper quidem ſunt ſpiritus, ſed ſemper vocari Angeli nequaquam poſſunt: quia tunc solùm ſunt Angeli, cùm per eos aliqua nuntiäntur. Unde & per Pfalmiſtam dicitur: Qui facit Angelos ſuos ſpiritus. Ac ſi paténter dicat: Qui eos, quos semper habet ſpiritus, étiam oùm voluerit, Angelos facit. Hi autem, qui minima nüntiant, Angeli, qui verò ſumma annúntiant, Archan- geli vocantur. Hinc eſt enim quod ad Mariam Virginem non quilibet Angelus, ſed Gabriel Archange- lus mittitur. Ad hoc quippe mi- niſtérium, ſummum Angelum ve= nire dignum füerat, qui ſummum omnium nuntiabat. Qui idcircò étiam privatis nominibus censén- tur, ut ſignétur per vocabula »„ étiam in operatiône quid valeant. Michael namque, Quis ut Deus? Gabriel autem Fortitüdo Dei: Ra- phaeh vero dicitur Medicina Dei. Venit Michael Archangelus cum multitůdine Angelorum; cui tradidit Deus animas Sanctorum: Kkk 4 Dt 28⁸ . * Ut percducat eas in paradiſum æxultationis. Emitte Dömine Spiritum ſan- Rum tuum de coœlis, [piritum ſa- Zientiæx, & intellédtus. Ut. 2T quôties miræ virtütis aliquid agitur, Michael mitti perhibe- zur: ut ex ipſo actu & noômine de- zur intelligi, quia nullus poteſt fa- Cgere, quod facere prævalet Deus. Unde-& ille antiquus hoſtis, qui Deo eſſe per ſuperbiam similis concupivit, dicens:In cœlum con- éndam, ſuper aſtra cœli exalta- 0slium meum, similis ero Al- Kiſſimo: dum in fine mundi in ſua virtüte relinquétur extrémo, fup- Plicio perimendus, cum Michaele Archangelo præliatürus eſſe perhi- betur, ficut per Joannem dicitur: Factum eiſt prælium cum Michaèéle Archangelo. Ad Mariam quoque Gäbrieéel mittitur, qui Dei Fortitù- do nominatur. Illum quippe nun- tiare veniebat, qui ad debellandas 2creas poteſtates humilis apparére dignatus eſt. Raphael quoque in- terpretatur, ut diximus, Medici- na Dei: quia videlicet, dum Tobiæ Sculos quaſi per officium curatioô- nistétigit, cæcitatis ejus tenebras Kerſit. In témpore illo consürget Mi- chael, qui ſtat pro filiis veſtris: Et veniet tempus, quale non fuit, ex quo Gentes eſſe cœperunt, us- que ad illud. In témpore illo ſalvabitur poô- Hnlus tuus omnis, qui invéntus füerit ſcriptus in libro vitæ. Et. loria Patri. Ef. Angelus Archangelus Michael, Dei nüntius pro animabus juſtis, alle- Juja, alleluja. AAntaâte Domino canticum no- O—vum: * cantäte Dômino omnis Dis terra. CGantate Dômino, & benedicite Romini ejus: annuntiate de die un diem falutare ejus. Annuntiate inter Gentes gléôriam ehas: „ in emnibus populis mira- bilia ejus. ucniam magnus Doôminus, & landabilis nimis: * terribilis eſt ſuper omnes deoos. uoôniam omnes dii Géntium dæ- mMonia: * Dis autem eœlos fecit. gonféſſio, & pulchritdo in con- péctu ejus: * ſancdtimonia, & ma- gnificéntia in ſanctificatione ejus. fferte Dômino patriæ Géntium, afférte Dno gloriam & honôrem: *W afférte Dño gloriam nomini ejus. öllite hôſtias, & introite in atria ejus: *† adorate Dominum in atrio ſancto ejus. . Bommoveatur à faäcie ejus uni- vérſa terra: * dicite in Gentibus, quia Dominus regnavit. Etenim correxit orbem terræ, qui orMonzmovebitur : *† judicabit pôpulos in aquitate. ætentur coœli, & exuúltet terra;, commoveatur mare, & plenitudo eius: * gaudébunt campi, & om- nia quæ in eis ſunt. . unc exultabunt omnia ligna fil- vârum à facie Dni, quia venit: * quoniam venit judicare terram., udicabit orbem terræ in æquita- te, *† & populos in veritate ſua. Angelus Archangelus Mi- chael„ Dei nuntius pro animabus juſtis„ allel. allel. Data ſunt ei incénſa multa, ut adoléret ea ante altare àäureum, quod eſt ante oculos Doômini. Ominus regnavit exultet ter- ra: * læténtur inſulæ multæ. fubes & caligo. in circuùitu ejus: * juſtitia, & judicium corréctio ſedis ejus. . gnis ante ipſum præcédet: & in- flammabit in circuitu inimicos ejus. . . HMuxérunt fůlgura ejus orbi ter- r& : * vidit, & commôta eſt terra. ontes, ſicut cera fluxérunt à fa- cie Domini: * à facie Domini om- nis terra. “ nnuntiavérunt cœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes poépuli gloriam ejus. 1 gonfundantur omnes, qui adôrant ſculptilia: * & qui gloriantur in ſimulacris ſuis. dorate eum omnes Angeli ejusæs audivit, & lætata eſt Sion. Et exultavérunt filiæ Judæ, * prop- ter judicia tua Domine. Luôniam tu Dominus Altiſſimus füper omnem terram: * nimis ex⸗ altatus es ſuper omnes deos. JQui diligitis Dominum, odite malum: * cuſtôdit Dominus ani- mas ſanctòôrum ſuòrum, de manu peccatoris liberabit eos. ortz ek it leletitt. zimini juſti Cntemini n ionis ejus. Dal lunm 1 doletet en: llol elt ante 0 Multa ſchüumeln keit ricotun. Enedie inin Komn,e Nömininko eretie anime Miobliyisci g, l Mopitiänn Wtuls: * Unltates tuas. Uedimit d Im gui coro⸗ u, Kmlerꝛtie n Nlet in fium: * eng entus tun, kiglens niletie Cocſciumomn lentibus, Onzſeclt its lirliolinites lentor N P lanznin Niseions on n eigetun Pein ztetnumn n lecincum Rnobis: 2 ne Ulles noſtras mmiam ſecin literae llam ſlam atum eiltet de onge feen W ud miſe brs us e l e., Wni ktüile rkedco Ner imönia, An- incatione eſn, Unnie Centiun n K honorem mn nonpineins inttoite in ui Dminun nnt facie els u⸗ e in Cenllbun vIt. benn tentgt t: † jucee Aeriltet en, ge, AͤPleriin Nt cuml, & . 0pre henſl i, n eti Cicne tenan telre in eMlr in etine ſu. infeli n Tchangelas N us Ptonnim ltäte 4lter 0s Dönminn Ati di⸗ nes i Boru res Allelie ta ek dn ſillir ute N omin ler omin DNG (. 6 ux orta eſt juſto, *ι & redtis cor- e lætitia. . . ztamini juſti in Dömino; *£ & confitemini memòôriæ ſandctifica- tiônis ejus. Data ſunt ei incénſa multa: ut adoléret ea ante altare aureum, quod eſt ante oculos Domini. Multa magnalia de Michaéle Archangelo, qui fortis in prælio fecit victoriam. Enedic anima mea Dömino, * & omnia, quæ intra me ſunt, noômini ſancto ejus. énedic anima mea Dômino, * & noli oblivisci omnes retributioônes ejuz. èêä ui propitiarur mnibus iniquità- tibus tuis: * qui ſanat omnes in- firmitates tuas. ui rédimit de intéritu vitam tu- am, * qui coronat te in miſericoôr- dia, & miſerationibus. Qui replet in bonis deſidérium tuüum: * renovabitur ut aquilæ juventus tua. aciens miſericordias Doôminus, * & judicium ommibus injuriam pa- tiêntibus. Notas fecit vias ſuas Môy ſi, * filiis Iſrael voluntates ſuas. . iferator & miséricors Déômi- nus: * longänimis, & multùm miséricors. on in perpeétuum iraſcétur: * ne- que in ætérnum comminabitur. Von ſecundùm peccata noſtra fe- cit nobis: * neque ſecundùm ini- quitates noſtras retribuit nobis. Quoôniam fecùndùm altitudinem cœli à terra, * corroboravit miſeri- cordiam ſuam ſuper timentes ſe. Quantum diſtat Ortus ab Occidén- te: * longè fecit à nobis iniquita- tes noſtras. uomodo miferétur pater filiô- rum, misértus eſt Dominus timén- tibus ſe : quôniam ipſe cognovit figmentum noſtrum. ecordatus eſt, quoniam pulvis ſumus: * homo ſicut fænum dies ejns, tamquam flos agri ſic efflo- r16bit. Quôniam ſpiritus pertransibir in illo, & non ſubsiſtet: * & non co- gnôſcet zmpliùs locum fuum. iſericôrdia autem Dômini ab æ- térne,*† & usque in ætérnum ſuper timentes eum. . . t juſtitia illius in filios filiôrũ, * 989 his qui ſervant teſtaméntum ejus. t memores ſunt mandatorum ipsius, * ad faciéndum ea. Hominus in cœlo paravit ſedem ſuam: * & regnum ipsius omnibus dominabitur Benedicite Dömino omnes Angeli ejus: * poténtes virtùte facientes verbum illius, ad audiéndam vo- cem ſermonum ejus. enedicite Döomino omnes virtuú- tes ejus: *† miniſtri ejus, qui facitis voluntatem ejus. enedicite Domino oômnia ôpera ejus: * in omni loco dominatiônis ejus, benedic anima mea Domino. „Multa magnalia de Michaéle Archängelo, qui fortis in prælio fecit victoriam. In conſpectu Angelôrum pfſal- Jam tibi Deus meus. Adoraàbo ad templum ſanctum tuum, & confitébor nomini tuo. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Trillo iempote: Accelsérunt di- ſcipuli ad jeſum, dicentes: Ouis, putas major eſt in regno cœlôrumè Et réliqua. . Homilia S. Hierônymi Presbyteri. Oſt invéntum ſtaterem, pofſt tri- buta réddita, quid ſibi vult A- poſtolérum repentina interroga- tio? Quis, putas, major eſt in regno cœlorum: Quia viderant pro Pe- tro, & Domino idem tributum réd- ditum, ex æqualitate préetii arbitra- ti ſjunt, Petrum omnibus Apôſtolis eſſe prælatum, qui in redditiône tributi Domino füeiat compara- tus; ideò intérrogant, quis major ſit in regno cœlôrum. Vidénsque Jeſus cogitationes eorum, & cau- sas errôris inteélligens, vult deſide- rium gloriæ, humilitatis conten- tiône fanare. . In conſpéctu Gêntium nolite timére: vos enim in cordibus ve- ſtris adorate, & timete Dominum: Angelus enim ejus vobiscum eſt. „Stetit Angelus juxta aram tem- pli, habens thuribulum aureum in manu fua. Angelus. Quorum feſtum colimus. I autem manus tua vel pes tuus ſcandalizat te, àab cinde eum, & projice abs te. Necéile eſt gquidem venire (candala; væ ta⸗ KkkS men 898 men ei eſt hô⁴mini, qui, quod ne- ceêſſe eſt, ut fiat in mundo, vitio ſuo facit, ut per ſe fiat. Igitur om- nis truncatur affektus, & univérſa propinquitas amputatur, ne per oc- caſionem pietatis unusquisq; cre- déntium scandalis pateat. Si, in- quit, ita eſt quis tibi conjunéctus, ut manus, pes, éculus, & eſt utilis, at- que ſolicitus, & acũtus ad perſpi- ciéndum, ſcandalum autem tibi fa- cit, & propter diſſonantiam morum te pértrahit in gehénnam: melius eſt, ut & propinquitäte ejus, & emoluméntis carnalibus careas: ne dum vis lucrifacere cognatos & necelsarios, cauſam habeas rui- nâàrum. Michael Archangelus venit in adjutôrium péôpuloô Dei, Stetit in auxilium pro animabus juſtis. Stetit Angelus juxta aram tem- pli, habens thuribulum aureum in manu ſua. Stetit. Gloôria Patri. Stetit. Ico vobis, quia Angeli eòrum in cœlis ſemper vident faciem Patris mei. Supra dixerat, per manum, & pedem, & ôculum omnes propinquitates, & neceſſi- tudines, quæ ſcandalum facere pôterant, amputandas: auſterita- tem itaque ſententiæ ſubjecto præ- céêpto temperat, dicens: Videte;, ne contemnaâtis unum ex pusillis iſtis. Sic, inquit, præcipio ſeveri- tatem, ut commisceri cleméntiam doceam: quia Angeli eoôrum in cœlis vident ſemper faciem Patris. Magna dignitas animârum, ut una- quæque hâbeat ab ortu nativitatis in cuſtôdiam ſui Angelum delegaâ- tum. Unde légimus in Apocalypſi Joùnnis: Angelo Ephéſi, & reli- quarum Eccleſiärum ſcribe hæc. Apoſtolus quoque præcipit velari capita in Eccléſiis fæminarum Propter Angelos. Pe Deum laudamus. II. A D L A D. E S„ Tetit Angelus juxta aram tem- pli, habens thuribulum aureum in manu fua. ñs regnavit. II. Dum præliarétur Michael Archängelus cum dracone, audi- ta eſt vox dicéntium: Salus Deo noſtro, alleluja. . Archangele Michael, con- ſtitui te Prineipem ſùper omnes animas ſuscipiéndas. Angeli Dômini benedicite in ætérnum. Angeli, Archangeli, Thro- ni, & Dominationes, Principa- tus, & Poteſtates, Virtútes cœlô-⸗ rum laudate Dôminum de cœlis; allelüja. ignificâvit Deus. 884. Dôminum Hriſte, ſanéctörum decus An- „geloôrum, . Gentis humanæ Sator, & Redem- ptor;, Cœlitum nobis tribuas beâtas Scandere ſedes. ngelus pacis Michael in ædes Cœlitùs noſtras veniat; ſerénæ Auctor ut pacis lacrymôla in or- cum Bella reléget. ngelus fortis Gabriel, ut hoſtes Pellat antiquos, & amica coœlo, Quæ triumphator ſtatuit per orbẽ Templa reviſat. ngelus noſtræ médicus ſaluütis Adſit & cœlo Raphael, ut omnes Sanet ægrotos;, dubioôsque vitæz Dirigat actus. irgo Dux pacis, Genitrixque lucis, Et ſacer nobis chorus Angelôrum Semper aſsiſtat, ſimul & micantis Régia ccli. ræſtet hoc nobis Deitas beata Patris, ac Nati, paritérque ſancti Spiritus, cujus réſonat per omnem Glôria mundum. Amen. Stetit Angelus juxta aram tem- 1. Habens thuribulum äureum in manu ſua. Factum eſt ſiléntium in cœlo, dum draco committeret bellum: 8 Michael pugnavit cum eo, & fecit victôriam, allel. Srat Geus, qui miro. 884. Dum præliarétur. ignificavit. Stetit Angelus;, aram templi. Stetit. . Habens thuribulum aàureum in manu ſua. Juxta. loôria Patri. Stetit. Aſcéêéndit füumus arômatum in conſpéctu Dômini. De manu angeli. Juxta Archängele Michael. Ute voce Gtrum inci Mium ſen Nenlg eorum n ans dicentin Alcendi Nconſpece Demani An- rin hani, 4 In conſhecku n tibi Deus m ACoribo ad un, Aconfite el, Archan Aun ent pi E: Miche⸗ lbantur cu 1 Meraluern aung el eot lo iibitti. I Morate Deun Onne angeli ſelſezr⸗ Ueit nelas, Dnmn „ Onbtedo⸗ (orbo 4 , & 00 u nen tlorio ſünek, eſt akllen der eus, D mn lüpet em a8 mini Dominn tmumm. rchingel,l ninum de erb⸗, tDeus ni Drum Gecnnke tor, & Nilr ibuug beits des. ichael in etes tbulun ulenn. fiumin elt ett hel 1 Udivi vocem Angelôrum mul- tôrum in circúitu throni, & ani- malium, & ſeniòrum: & erat nũ- merus eòrum millia millium, voce magna dicéntium: Salus Deo noſtro. Aſcendit fumus aromatum:, In conſpectu Dñi. Aſcendit. De manu Angeli. In. loria Patri. Afcendit. In conſpectu Angelorum pfal- lam tibi Deus meus. „ Adorabo ad témplum ſanctum tuum, & confitébor nomini tuo. Angeli, Archangeli. Adtum eſt prælium magnum in cœlo: Michael, & Angeli ejus præliabantur cum qracône, & dra- co pugnabat, & angeli eſus: & non prævaluérunt, neque locus invéntus eſt eorum amplius in coœlo. In conſpéctu Angeloérum, Pſallam tibi Deus meus. In conſpectu. Adoraâbo ad templum ſanctuimn tuum, & confitébor nomini tuo, Pſallam. loria Patri. In conſpéctu. Adorate Deum. Omnes Angeli ejus. Stetit Angelus. 5 Lal 890. ixit Dôminus. 77. onfitébor tibi. 85. ignificavit. e ſplendor. 884. In confpectu Angelôrum pfal- lam tibi Deus meus. Adoràâbo ad templum ſanctum tuum, & confitébor noômini tuo. Princeps gloriosiſſime, Michael Archangele, eſto memor noſtri: hie, & ubique ſemper precare pro nobis Filium Dei, allel. allel. eus, qui miro. 884. DIE XXX. SEPTEMBRIS. Docdor ptime; Eccléſiæ 397 fanédtæ lumen, bete Hierényme;, divinæ legis amator, deprecare pro nobis Fillum Dei. , arit eum Dôminus, & or- navit eum. . Stolam gloriæ induit eum. Eus, qui Eccléſiæ tuæ in ex- ponéndis ſacris Scriptùris B. Hieronymum Confefsorem toum;, Doctoré maâximü providére digna- tus es: præſta, quæſumus; ut ejus ſuffragantibus meritis,, quod ore ſimul& opere docuit, te adjuvante exgrceére, valegmgs., Pgr Düm. apiéntiam omnium. N XIiii. Hieronymus „ Eusébii filius ,„ Stridone in Dalmatia, Con- ſtantio Imperatore natus, Romæ adolescens eſt baptizatus, & in liberalibus diſciplinis à Donato, & aliis viris doctiſiimis eruditus. Tum diſcéêndi ſtüdio Galliam per- agravit, ubi pios aliquot, & in di- vinis litteris eruditos viros coôluit, multoôsque ſacros libros ſua manu deſcripfit. Mox ſe in Græciam con- ferens, philoſophia & eloquéntia inſtruktus,ſamorum Theologorum conſuetudine floruit: inprimis ve- 10 Gregorio Nazianzéno Conſtan- tinopoli peram dedit: quo doctòre ſe ſacras litterâs didiciſſe profite- tur. Tum religionis caula viſit Chri- ſti Dômini incunabula, totamque luſtravit Palæſtinam: quam peregri- nationem adhibitis Hebræorum e- ruditiſſimis, ad ſacræ Scriptùræ in- telligéntiam, ſibi multùm profuiſſe teſtatur. Honéſtum feçit. 871. Einde ſecéſſit in vaſtam Syriæ ſolitudinem ; ubi quadrienni- um in lecçtione divinorum librô- rum, coeleſtisque beatirudinis con- templatione consúmpfſit, aſsidua ſe abſtinentia, vi lacrymarum, & corporis afflictatione diſcrütians. Presbyter à Paulino Epiſcopo An- tiochiæ factus, Romam de contro- vérſiis quorumdam Epiſcopéôrum, cum Paulino & Epiphanio ad Da- maſum Pontificem proféctus, ejus Eccleſiaſticis epiſtolis ſcribendis djutor fuit. Verùm cùm priſtinæ . 1 4 . 1 . ſolitûdinis deſidério tenerétur, in Palæ- 292 . Paleſtinam reverſus, Béthlehem ad Chriſti Domini præsépe in mona- ſtério, quod à paula Romana ex- tructum erat, cœléſtem quamdam vitæ rationem inſtituit: & qham- quam varie morbis doloribúsque tentarétur, tamen cörporis incom- moda piis laboribus, & perpétua lectione, ac (criptiône ſuperabat. Amavit eum Dominus. 872. Amgquam ad orâculum, ex ômnibus orbis terræ partibus, ad iptum divinæscripturæ quæſtio- nes explicändæ referebantur. II- lum Damaſus Pöntifex, illum ſan- us Anguſtinus de locis Scriptu- ræ difficillimis ſæpè consuúluit, propter ejus ſingularem doctrinam, & linguæ non ſolùm Latinæ &- Græcæ,ſed Hebraicæ étiam & Chal- daicæ intelligentiam: & quôd omnes penè fcriptôres, ejüsdem Auguſtini teſtimonio, legerat. Hæ- Iéticos acérrimis ſcriptis exagita- vit; piorum & catholicôrum pa- trocinium ſemper ſuscépit. Vetus teſtaméntum exHebræo conveértit: novum, juſſu Damaſi, Græcæ fidei réddidit, magna étiam ex parte ex- plicavit. Multa prætérea latinè réddidit ſcripta daétorum virorü, & ipfe aliis prôprii ingenii monu- méntis Chriſtiänam diſciplinam il- luſtravit. Qui ad ſummam ſene- Gutem pervéniens, ſanctitate & do- Grina illúſtris, Honorio Imperato- re, migravit in coœlum. Cujus cor- pus ad Béthlehem ſepaltum pôſtea Komam in Basilicam ſanctæ Mariæ ad Præsépe translatum eſt. Iſte homo perfecit. 872. ectio ſancti Evangelii ſecúndùm Matthæum. N illo rémpore: Dixit Jefſus diſ- Acipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ. Quôd fi fal evanuerit, in quo ſalié- tur? Pt reéliqua., Homilia S. Hieronymi Presbyteri. Al appelläntur Apôſtoli & do- 3 Roôres: quia per illos univer- fum hôminum condftur genus. QOnôd ſi Sal evanuerit, in quo ſa- liétur? Si,doctor erkaäverit, à quo alio doctére emendabitur? tur foras, & conculcetur ab homi- ſ nibus. Exémnlum de agricultúra ſumptum eſt. Sal étenim ſicut in cibôrum condimentum „ & ad ſiccandas carnes neceſsaàrium eſt, ita alium uſum non habet. Cer- tè légimus in Scripturis, urbes quasdam ita victorum ſale ſemi- natas, ut nullum in ipfis germen orirétur. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtütes operatus eſt, & de om- ni corde ſuo laudavit Dominum: Ipte intercédat pro peccatis om- nium populorum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, aàabſtinens ſe ab omni opere malo, & permanens in inno- centia ſua. Ipſe. Aveant ergo Dodtöres & Epi- ſcopi, & videant poténtes po- ténter torménta ſuſtinére, nihilque eſſe remédii, ſed majòrum ruinam ad tartarum ducere. Vos eſtis lux mundi. Non poteſt civitas ab- ſcondi ſupra montem pòſita: neque accéndunt lucérnam, & ponunt eam ſub modio, ſed ſuper cande- labrum, ut lúceat omnibus, qui in domo ſunt. Docet fidciam Prædicandi, ne Apoſtoli abſcon- dantur ob metum, & fint similes lucernæ ſub môdio; ſed tota li- bertate ſe prodant, ut quod au- diérunt in cubiculis, prædicent in tectis. , In meédio Eccléſiæ apéruit os ejus, * Et implevit eum Dñs ſpi- ritu ſapiéntiæ, & intelléétus. Jucunditaàtem, & exultatiònem thefaurizavit ſuper eum. Et. léria Patri. Et. Olite putâre, quôniam veni sölvere legem, aut Prophé- tas: non veni solvere;, ſed adim- plére. Sive quôd de fe per alios prophetata compléverit, ſive quod ea, quæ antê propter infirmitàtem audiéêntium rudia & impertécta ferant, ſua prædicatiône complé- verit, iram tollens, & vicem talio- nis exclůdens, & occuüůltam in mente concupiscéntiam damnans. Donec transeat coœlum & terra. Promittüntur nobis cœli novi, & terra nova, quæ facturus eſt Dô- minus Deus. Si ergo nova crean- 10 bn Ad da ſunt, conſequénter vétera tran- nihilum valet ultra;, niſi ut mittà- fitura. e Deum laudamus. 11. , 36 Fenü 1 DoMINIG ſunam keſi ſanckam ſolen Eus, cuj ) Wrm, Könen luam Ir gkemia o Glefumus : v ſimo bein lio recolén glod contine unt, alegu Döminum, 1 loru, 0 Une, Mllentin Dn 4Aben Tologzium Uulaetnr, ces ieret ugli uber ü undament nnellendam Uhreſtiretyn eitginis, c ibus imn u. Ultuigue d Ulsimterimen , Enixis Pree⸗ WE huſt Medicz cün; Ade Büiellin Ctenim ſent eum, K 1 necebitiumn e⸗ on adet ( riprüns, unde Cruln ſlel in ilſ te Deumm. elt, 1yit o peccilbin⸗ e Pertlt, nens ſe bor lmanens in un⸗ Dodars A kit ant otenles uſtiner jörum le. Vo⸗ orel en oflameſt n, & pon ſed ſuper can ömmmdbis, rokon de⸗ 1, K u D lo;z ſei n Ant; alis,Nrelan beckieec rreunig⸗ n Leutnit get elne t. btet innnin. 1 & inne,, catione inn 159, ien, ben DMINICA I. OCTOBRIS. 798. fanctam feſtivitàtem, ſanctam ſolemnitatem. Eus, cujus Unigénitus, per Vitam, Mortem, & Refſurre- Ktioônem ſuam, nobis ſalùútis ætér- næ præmia comparavit ; concede, quæſumus;: ut hæc myſtéria San- ctiſſimo beatæ Mariæ Virginis Ro- sario recoléntes, & imitémur, quod continent; & quod promit- tunt, aſſequamur. Per eumdem Dominum. mn eſu, tibi Kit glôria, Qui natus es de Vir- Eine. go fapiéntia habito. „98. Cvm Albigénſium hæreſis per Tolosatium regionem impièe graſſarétur, atque altius in dies radices àgeret ; Sanctus Domini- cus, qui nuper Prædicatorum Ordi- nis fundaménta jécerat, ad eam convelléndam totus incúbuit. Id ut præſtaret validius, auxilium bea- tæ Virginis, cujus dignitas illis er- rôribus impudentiſſime peteba- tur: cuique datum eſt cunctas hæ- reſes interimere in univerſo mun- do, enixis précibus imploravit; à qua (ut memoriæ préditum eſt) cùm mönitus eſſet, ut Rosarium Vopulis prædicaret, velut ſingulare adveérsùs hæreſes, ac vitia præsi- dium; mirum eſt, quanto mentis fervôre, & quam felici ſucceſſu in- juneturm ſibi munus ſit executus. ſt autem Rosarium certa precandi formula, qua quindecim Angeli- cärum Salutationum décades, ora- tione Dominica interjécta, diſtin- guimus, & ad earum ſingulas to- Hdem noſtræ reparationis myſté- 893 ria pia meditatiône recôlimus. Ex eo ergo témpore pius hic orandi modus mirabiliter per ſanéktum Dominicum promulgari, augerique cœpitzquem ejûsdem inſtitutorem, Autorémque fuiſſe Summi Pontifi- ces, Apoſtolicis litteris, paſſim affirmarunt. Sicut cedrus exaltäta. 881. Nnumerabiles porrò fructus ex hac tam ſalutari inſtitutione in- Chriſtianam KRempublicam dima- närunt; inter quos Victoôria illa méritò numeratur, quam Sanctifii= mus Poöntifex Pius V. & ab eo in- flammati Chriſtiani Principes apud Echinadas Inſulas de Turcarum Tyränno potentiſſimo reperta- rünt. Nam, cüm illa ipfa die ea Victôria relata ſit, qua die San- Giſſimi Rosarii Sodalitates per univerſum Orbem conſuétas ſup-= plicationes peragerent, ſtatutas- que preces de more fünderent, iis précibus, haud imméritòô refertur accépta. Quod quidem, cùm étiam Gregoôrius XIII. teſtatus eſlet; ut pro tam ſingulari beneficio beatz Virgini ſub appellatione Rosarii herenne: gratiæ ubique terrarum 2 beréntur, in Eccléſiis omnibus, in quibus Altare Rosarii foret »„ prima quaque Octobris Dominica Officium ritu dúplici majori per- pétuo celebrandum, indixit: alii- que Pontifices Rosarium recitan- tibus ejusdémque Rosarii Sodali- tàtibus Indulgentias penè innume- ras conceſsére. Quæ eſt iſta. 88r. Uper verò Clemens Undéci- mus animo réputans insignen päriter victoriam anno milleſimo leptingentéfſime decimo ſexto in Hungariæ regno à Carolo Sexto in Imperatôrem Romanorum electo, de innmeris Turcarum côpiis re- lätam, eo die contigiſſe, quo Fe- ſtum dedicatiénis Sanctæ Mariæ ad Nives celebrarétur, atque eo- dem fermè témpore, quo Sanctiſ- ſimi Rosarii Confratres públicam, ſolemnémque ſupplicationem in Alma Urbe ingénti poôpuli concäür- ſu, magnaque religione peragén- tes, férvidas ad Deum preces pro Turcârum depreffione fünderent, ac poténtem opem Deiparæ Vir- ginis in auxilium Chriſtianorum U= 89 . humtfliter implorârent: eam ob rem, Victôriam illam, nec non li- beratam paulo poôſt eorundem Turcarum obſidione Corcyrenſem Infulam ejasdem beatæ Virginis patrocinio pie censuit adfcriben- dam. Quamobrem, ut hujus quo- que tam insignis beneficii peren- nis ſemper, & memôria extaret, & gratia; Sanctiflimi Rosarii Feſtum eadem die, eodémque ritu cele- brandum ad Eccléſiam univerſam exténdit. Hæc autem oômnia Be- nediéctus XIII. in Breviario Roma- no noviſſimè appôni jufſit. San- ctiſſimam ergo Dei Genitricem cul- tu hoc eidem gratiflimo jgiter venerémur, ut quæ toôties Chriſti fidelibus, Rosarii précibus exorata, terrénes hoſtes profligare dedit, ac perdere, infernos pariter ſu- pPerareé concedat. Ornatam monilibus, s81t. oquente Jeſu. 800. 2.. V. ſan- ſtam Feſtivitatem, ſan- ctam Solemnitatem. Ixxxvii. Dignâre me laudare te, Virgo ſacrata. Da mihi virtütem contra ho- ſtes tuos. Beätam me dicent omnes genera- tioônes, quia ancillam hümilem re- ſpexit Deus. “ eus, cujus Unigénitus. 893. DIE I. OCTOBRIS. emigius. e Deum. Sacèrdos & Pöntifex. Amavit eum. xxxvV. A,„ quæſaumus, omnipotens Deus: ut beati Remigii Con- ſte Confẽéſſor. Hac die lætus méruit ſuprémos Laudis honôres. Emigius, Epiſlcopus Rheménſis, RKorien Glodovéo Rege Franco- rum, quem etiam Baptizavit, & pri- mus omnium doctrina & miracu- lis Francos ad Chriſti Dômini fi- dem perduxit. Eius oratione mortua puélla revixit. Multos in- terpretätus eſt divinæ Scriptúræ libros. Ampliùs ſeptuaginta an- nos ſumma cum laude Rheméen- ſem Eccléſiam adminiſtravit. Cu- jus vitæ & mortis ſanctitätem mul- ta, quæ conſecùúùta ſunt, miracula comprobarunt. . Invéni David. xxxviii. d ſancti ac beatiſſimi Patris noſtri Remigii. Pôſui adjutôrium. XxXviii. Iſte eſt, qui ante. xxxviii. omo péregrè. XXXix. DIE II. OCTOBRIS, Angelis ſuis. ge ud 897. 1Xit Dôminus. 77. audate Dôminum omnes Gentes. 79, E Cce, ego mittam Angelum me- um, qui præcedat te; & cuſtô-⸗ diat in via, & introduúcat in locum, quem paravi. Obsétva eum, & audi vocem ejus. Uſtôdes hôminum psdllimus Angelos, Natüræ fräagili quos Pater addidit Cœleſtis comites, inſidiantibus Ne ſuccumberet hôſtibus. am quoôd corruerit prôditor Angelus, , Conceſſis meritò pulſus honôribus feſsôris tui atque Pontificis vene- randa ſoléemnitas; & devotionem Ardens invidia, péllere nititur Quos cœlo Deus advocat. uc cuſtos igitur pervigil advola „ nobis augeat, & ſaluteme Per Däm. Avertens patria de tibi ciédita. Tam Iaun morbos? cete nidguic nckr ſit Iri Crjas perpetuc Tlihlex hac ret Regnat gl In conſpeclt lm tibi Deus Adorabo a inum condie Onmnes ſintad 1us, in minicten es glihetedi tis Us, gi in )ſincſtos Al ſum cuſtodian mite ſuppllci ſenper protect ena locietate Ammarit e Duſtum dedi 4, g em Anpelo enlte, aore enlte, ubo Dominns Den co Uttet neelun Gine Dens men n, Kconelt ndegerundr n Dor Dene amn uft initiner deus comite ſ 0 U. 384. 6 Retlt Anr eit Ankeln Babeng hnen m lan luu Delbhro odenrn enn,gi rer Kin ia, m, Anclln ntes bum Pects uini Tam morbos aànimi, quàm requiéſ- cere Quidquid non ſinit incolas. anctæ ſit Triadi laus pia jügiter, Cujus perpétuo numine machina Triplex hæc régitur, cujus in mnia Regnat gloria ſæcula. Amen. In conſpectu Angelôrum pfal- lam tibi Deus meus. Adorabo ad templum ſanéctum tuum, & confitébor nomini tuo. Omnes ſunt adminiſtratôrii ſpiri- tus, in miniſtérium miſſi propter eos, qui hæreditatem capiunt ſalu- tis. Eus, qui ineffabili providéntia lanctos Angelos tuos ad no- ſtram cuſtôdiam mittere dignaris: 395 cem ejus, & féceris omnia, quæ loquor, inimicus ero inimicis tuis, & affligam affligentes te: Præce- detque te Angelus meus. Angelis ſuis Deus mandavit de te, ut cuſtodiant te in omnibus viis tuis: In manibus porta- bunt te, ne unquam offendas ad lapidem pedem tuum. Millia millium miniſtrabant ei, & decies millies millia aſſiſtébant ei. In. Ex Zacharia Prophéta. Actum eſt verbum Dômini ad Zachariam, filium Barachiæ flii Addo, Prophetam, dicens: Vidi per nockem: & ecce vir aſ- céndens ſuper equum rufum, & ipſe ſtabat inter myrtéta , quæ largire ſupplicibus tuis, & eòôrum in erant in profundo; & poſt eum ſemper protectiôòne deféndi, & æ- uftl. térna ſocietate gaudére. Per Dim. equi rufi, varii, & albi. Et dixt: W Quid ſunt iſti, Doômine mi? & dixit Al ae dallu Amaâvit eum. ad me Angelus, qui loquebatar ll, Juſtum deduxit. xli. in me: Ego oſténdam tibi, quid ſint “ a, quæſumus. 894. hæc. Et reſpôndit vir, qui ſtabat Ctium mmin inter myrtéta, & dixit: Iſti ſunt , gi aunte l egem Angelérum Doôminum, quos miſit Dôminus, ut perambu- NN Venite, adorémus. lent terram. Et reſponderunt An- omno hlgl enite, exultémus. 1. gelo Dômini, qui ſtabat inter myr- UL. uſtôdes hominum. téta, & dixérunt: Perambulavimus terram, & Ecce, omnis terra habi- AIn. tatur;, & requiéſcit. Déminus Deus cœli & terræ, ipſe & Reſpoôndit Angelus Dômini, & CrobN mittet Angelum ſuum coram te. dixit: Domine exercituum, 6bmine Dominus noſter. Usquequò tu non miſeréberis n. Jeruſalem, & urbium Jjuda, qui- . . bus iratus es? 4 d. Deus meus miſit Angelum Iſte enim ſeptuagéſimus annus ſuum, & concluſit ora leònum, & eſt. Usquequô. non nocueérunt mihi. 6 u à n Dômino confido. 884. T levavi oculos meos, & vidi Gentes, Bene ambuletis, & Dômi- & ecce vir, & in manu ejus nnus ſit in itinere veſtro, & Ange- funiculus mensérum. Et dixi : In Aelm lus ejus comitétur vobiscum. Quòô tu vadis? Et dixit ad me: Ut cul Cucat in lol ga euic)in ômine, quis habita- métiar Jerùſalem, & videam, quanta ſit latitüdo ejus, & quanta longitúdo ejus. Et ecce Angelus, bit. 884. „Stetit Angelus juxta aram tem- i. Habens thuribulum aureum in zanu ſua. De libro Exodi. EGce:eso mittam Angelum me- um, qui præcédat te, & cuſté- diat in via, & introdúcat in lo- cum, quem paravi. Obsérva eum, audi vocem ejus, nec contem- nendum putes; quia non dimittet, cum peccaveris, & eſt nomen me- um in illo. Quod ſi audieris vo- qui loquebâàtur in me, egredieba- tur, & Angelus alius, egrediebatur in occurſum ejus. Et dixit ad eum: Curre, loquere ad púerum iſtum; dicens: Absque muro habitabitur Jerúſalem præ multitüdine hoômi- num , & jumentorum in meédio ejus. Et ego ero ei, ait Dominus, murus ignis in circuitu, & in gloria ero in medio ejus. .. In conſpectu Gentium nolite ti- mére ; vos enim in cordibus ve- ſtris adorate, & timéte Dominum „ 1* 895 „Angelus enim ejus vobiscum eſt. Stetit Angelus juxta aram tem- pli, habens thuribulum aureum in mann ſua. Angelus. loria Patri. Angelus. Cùm eſſem vobiscum, per volun- tatem Dei eram: ipſum benedicite, & cantate ei. œli enarrant. 886. da. Tollens ſe Angelus Dômini, qui præcedebat caſtra lſrael, abiit poſt eos. ômini eſt terra. 886. Immittet Angelus Doömini in circuitu timentium eum, & erxi- piet eos. enedicam Däm. 886. Ascéndit fumus aromatum in conſpectu Domini. De manu Angeli. Sermo S. Bernardi Abbatis. Afciis fuis mandavit de te AMira dignatio, & verè magna dilectio charitatis. udioseé conſideremus, tfratres, diligenter commendémus memo- riæx hoc tam grande mandatum. Quis enim mandavit à cujus ſunt Angeli? zujus mandatis obtémpe- pe nibus viis noſtris. rant? cujus obédiunt voluntaâti? nempe Angelis ſuis mandavit de te, ut cuſtodiant te in omnibus viis tuis. Nec cunctantur, quin étiam in manibus tollant te. Sum- ma ergo majéſtas mandavit An- gelis, & Angelus ſuis mandavit. Illis àtique ſublimibus, tam bea- tis, quam proôximis ſibi cohæren- tibus, & verè doméſticis manda- vit de te. Tu quis es? Quid eſt homo, quod memor es ejus?: aut filius höminis, quôniam réputas eum? quaſi vero non ſit homo pu- trédo, & filius höminis vermis. Sed quid putas mandavit de te? ut cuſtòdiant te. Vivit ipſe Dôminus, Quòô- niam cuſtodivit me Angelus ejus, & hinc euntem, & ibi commoran- tem, & inde huc reverténtem. Et non permiſit, me Dñs ancil- lam ſuam coinquinari. Quôniam. Uantam tibi debet hoc ver- bum inferre reveréntiam, af- ferre devotiönem, conferre fidu- ciam reverentiam pro præséntia, devotionem pro benevoléntia, fi- S Quis enim à Aaihus à de quo? quid mandavit? dúciam pro cuſtôdia. Cautè àmbu⸗ la, ut vidélicet, cui adſunt An- geli, ſicut eis mandatum eſt, in omnibus viis tuis. In quovis di- versoôrio, in quovis äangulo, Angelo tuo reveréntiam habe. Tu ne au⸗ deas illo præsénte, quod vidente me non audéres. An præsentem eſſe dubitas, quem non vides ? Quid ſi audires? Quid ſi tangeres? Quid ſi olfaceres ? Vide, quia non ſolo viſu rerum præsentia com- probétur. . . Angelus Doômini descêndit cum Azaria, & sociis ejus in fornàcem, & excuſſit flamam ignis de fornace: * Et non tetigit eos omnino ig- nis, neque contriſtavit. Benedictus Deus eorum, qui miſit Angelum ſuum, & éruit ſer- vos ſuos;, qui credidérunt in eum. Et non. 3 N ipſo itaque, fratres, affectuo- sè diligamus Angelos ejus, tam- quam futüros aliquàndo cohæré- des noſtros, interim verò actores & tutores a Patre poſitos, & præ- poôſitos nobis. Quid ſub tantis cu- ſtodibus timeamus? Nec ſuperari; nec ſedúci, minús autem ſedúcere poſſunt, qui cuſtòdiunt nos in om- Fidéles ſunt, prudentes ſunt, potentes ſunt, quid trepidamus Tantum ſequamur eos, adhæreaàmus eis, & in protectione Dei cœli commorémur. Quoties ergo graviſſima cérnitur urgere tentatio, & tribulàtio vehemens imminére, invoca cuſtodem tuum, doctorem tuum, adjutôrem tuum in opportunitaàtibus, in tribulatio- ne: inclama eum, & dic: Dômine; ſalva nos, perimus. In omni tribulatiéne eôrum non eſt tribulatus: Et Angelus faciéi ejus ſalvavit eos. In dilectione ſua, & indul- géntia ſua ipſe redémit eos, & portavit eos, & elevavit eos cun- ctis diebus ſæculi. Et. Moria Patri. Et. Miſit Doôminus Angelum ſuum , qui percuſſit omnem virum robu- ſtum, & bellatòrem, & principem exéercitus Regis Aſſyriorum. antate Domino. 888. Adorate Döminum omnes Angeli ejus: audivit, & lætata eſt 10 M. . —,— m len 8ss. Benedie neeli ejus, Gentes ertbil En focemn ſe ened In contpee ntibi Deus Morabo Uum, cont (Kio lanctiß Ma n tempor huliad ſenk Is mror et Uitligna. Homuilla 5, On niſi re reroruin. Klörum domin Er npleetare ſihorum nolte cina. Dier Konnes ger Uncturit. N ltab matrem emelun ele Lieunn: non din Cat Doöminus regnävit, ex- ciee altet. 888. enliun ei, Benedicite Döômino omnes . ikeucht Angeli ejus, potentes virtúte, ta- is änploanett cientes verbum illius, ad audién- dam vocem ſermônum ejus. enedic aninia mea. 888. In conſpectu Angelérum pfal- lam tibi Deus meus. Adoraàbo ad templum ſanctum tuum, & confitebor nomini tuo- ectio ſancti Evangelii ſecùndum Matthæum. habe. Ulne ir fusintorm N illo témpore: Accefsérunt di- gnis Ce tonna IRiilie ad Jeſum, diceêntes: Quis, ens eh putas major eſt in regno cœijorum: tritii. Et reliqua. Dens eörun,an. Uumeͤbuit ſel ecicetun neun Homilia S. Hilarii Epiſcopi. On niſi revérſos in natúram puerorum introire regnum eolôrum Dôminus docet: id eſt, per fimplicitarem puerilem vitia corporum noſtrorum animæque revocanda. Pùeros autem, credén- tes omnes per audiéntiæ fidem nuncupavit. Hi enim patrem ſe- e itres 4 nel . 897 in eo paſſiénis humilitas eſſet ex- plénda . Tu Domine, qui mi lùm tuum ſub Ezechia Rege Juda, & interfeciſti de caſtris Senacherib centum octoginta quinque millia. Et nunc Dominator cœlorum mitte Angelum tuum bonum an- te nos in timore, & tremore mag: nitùdinis brachii tui. Ut metuant, qui cum bias- phémia véniunt adverſus ſanctum bôpulum tuum. Et. 16ria Patri. Et. siſti Ange- Idéte, ne contemnaâtis unum de pusillis iſtis, qui credunt in me. Aptiſſimum vinculum mutui amôris impoluit, ad eos Ppræcipuè, qui verè in Domino credidiſftent. Fuſillôrum enim Angeli quotidie Deum vident; quia Filius hominis venit ſalvare, quæ pérdita ſunt. Er- 30 & Filius hominis ſalvat „& De- um Angeli vident, & Angeli pufil- lrum præſunt fidélium oratioôni- bus. Præéſſe Angelos, abſoluta au- ctoritas eſt. Salvatorum igitur per. Chriſtum orationes Angeli quoti- quuntur, matrem amant „ proximo us au velle malum néſciunt, curam opum liun négligunt: non inſoléſcunt „non litet⸗ odérunt, non mentiuntur, dictis votente credunt, & quod audiunt, verum küſenin habent. Reverténdum igitur eſt Ain ad ſimplicitatem infantium; quia tena in ea collocati, ſpeciem humilita- tis Dominicæ circumferémus. Machabæus, & qui cum eo erant, cognovérunt expugnari Præ- sidia: Cum fletu & lacrymis rogabant Oominum „ & oinis turba ſimul, ut bonum Angelum mitteret ad ſalùtem Iſrael. D meh cntut e 9 Bio en * QCuùm pariter prompto animo . procederent Jerosolymis, appa- o. . kuit præcêdens eos eques in veſte is candida. Cum. . ſun feſt ölimus denit eu⸗ Quorum feſtum co . eudne Æι huic mundo ab ſcàndalis. “ Humilitas paſſioònis ſcandalum mundo eſt. In hoc enim maximè gelun ignorantia detinétur humana, quôd Ange nt sub detormitate crucis, ætérnæ glô- nen e riæ Doêminam noluit accipere. Et en,in düuid mundo tam periculoſum, Gain quäm non tecabiſe Chriſtum ; n 1 Ideo vero neceſſe eſſe ait venire inun e ſcandala ; quia ad ſacraméntum duem paravi. t,GK reddenda nobis ætérnitatis Bfev. Rom. diat nis audi vocem ejus Oimhis L. I 1 die Deo oôfferunt. Ergo periculo- se ille contemnitur, cujus deſidé- ria ac poſtulationes ad ætérnum, & inviſibilem Deum ambitiofo Angeléôrum famulatu ac miniſierie pervehuntur. e Deum laudàmus. Ir. . A U½ D ELE S „ Ngelis ſuis Deus mandavit de te, ut cuſtédiant te in omnibus Viis tuis. 4 ôminus regnavit. II. Laudémus Dar dant Angeli & Séraphim, Sanctus, procl. n, quem lau- „ quem Cherubin „ Sanctus, Sanctus „ amant. . Angeli eôrum ſemper vident fäciem Patris mei, qui eſt in cœlis. Benedictus Beus, qui miſit . Angelum ſuum, & éruit ſervos uos, qui credidérunt in eum. 3, Laudate Deum omnes An- 4 geli ejus;, laudate eum omnes vit- tutes ejus. Cce, ego mittam Angelum me- um, qui præcedat te, & cuſtô- in via, & introducat in locum Observa eum, & 393 Térne Rector siderum;, Qui, quidquid eſt, poténtia Magna creaâſti, nec regis Minore providéntia. deſto ſupplicantium Tibi reôrum cœtui; Lucisque ſub crepuſculum, Lucem novam da mentibus. uusque nobis Angelus Eléctus ad cuſtodiam, Hic adſit, à contagio Ut criminum nos prôtegat. obis draconis æmuli Versuútias extérminet: Ne rete fraudulentiæ Incauta nectat peéctora. etum repéllat hoſtium Noſtris procul de finibus?: Pacem procüret civium » Fugétque peſtiléntiam. eo Fatri ſit gloria, Qui, uos redemit Filius, Et ſanéctus unxit Spiritus, Per Angelos cuſtodiat. Amen. In conſpectu Angelôrum pſal- lam tibi Deus meus. SR. Adorabo ad templum ſanctum tuum, & confitebor nomini tuo. Reveérſus eſt Angelus, qui loque- batur in me, & ſuſcitàvit me quaſi virum, qui ſuſcitatur à ſomno ſuo. Eus, qui ineffäbili providén- tia ſanégtos Angelos tuos a noſtram cuſtôdiam mittere digna- ris: largire ſupplicibus tuis, & eoô- rum ſemper protectione deféndi, & ætérna ſocietàte gaudére. Fer Doôminum. Laudémus Dôminum. cce, ego mittam. Stetit Angelus: agram templi. Stetit. Habens thuribulum àureum in manu ſua. Juxta. loôria Patri. Stetit. Juxta Aſcendit fumus arômatum in conſpéctu Dômini. De manu Angeli. Angeli eôrum. Ec contemnendum putes, quia non dimittet, cùm pecca- veris, & eiſt nomen meum in illo. Aſcendit fumus aromatum, In conſpedu Dñi. Aſcendit. De manu Angeli. In. löria Patri. Aſcéndit. y. In conſpéectu Angelorum pfal- lam tibi Deus meus. Adorabo ad témplum ſanctum tuum & confitébor nomini tuo. Laudaâte Deum. Uòd ſi audieris vocem ejus, & féceris mnia, quæ loquor, ini- micus ero inimicis tuis, & affli- gam affligentes te. Præcedetque te Angelus meus. In conſpectu Angeloôrum- Pſallam tibi Deus meus. In conſpectu. . Adorabo ad templum ſanctum tuum, & confitébor nomini tuo; Pſallam. lôria Patri. In conſpéctu. Adorate Deum. Omnes Angeli ejus. Angelis ſuis. cu 1 uc 897. Dôminus. 7. Tonfrébof tibi. 85. 894. Sancti Angeli Cuſtéôdes noſtri, de féndite nos in prælio;, ut non- pereamus in treméndo judicio. DIE IV. OGτ 6[ls. Eus, qui Eccléſiam tuam beãâ⸗ ti Franciſci mèéritis, fœtu no- væ prolis amplificas: tribue nobis ex ejus imitatiône terréna deſpice- re, & cœléſtium donorum ſemper participatione gaudére. Per Do-⸗ minum noſtrum. uſtus ſi morte, 4 XIxi., Ranciſcus, Aſsiſii in Umbria natus ,„ patris exémplum ſecu- tus à prima ætate mercatüram fecit. Qui/quodam die pauperem, pro Chriſti amôre flagitantem pe- cùniam, cuùm præter conſuetdi- nem repuliſſet, repéntè eo facto commôtus, large ei miſericor- diam impertivit: & ex eo die Deo promiſit, ſe nemini umquam bol c Ei eleem (lim ver dun meidiſl Gürmtuszel Uſkeia charita föne tamtüm Eherkection laberet, ha Cvocd ferens 1Allinatem Crin illo bon ſi rejettis e onceſlit omni iin pokeri len fole licen tzin elis. Pkoneltum Laultocivit Uetlckoridun tcedit illi Ulſtum de ne lectas, & l lt dedit Un Mem Wudtlet: N Umn egleat un in z0n5 3 1 lin, ne⸗ le celcenne Inſenpandam lenti calcei Uliier, ci line llns e Kul llt,b hen eiugin,, u eueirkt Angelorun els. bor hoſnini tun te. Drceletge 6 ckln Angelomm, Deus mels I ſange templuim ! tedot nomini ien In conſelu um. eli einn Sot⸗ ſtestoti, telio , t enc ſutlce eleten um ettis idn ſcas: Ab netelt , Conolun ucele⸗ tenpkunn ſudt l; eénti eleemoſynam negatùrum. Cùm veròô pôſt in gravem mor- bum incidiſſet, ex eo aliquando coôfirmatus, cœpit ardentiùs colere officia charitatis. Qua in exercita- tioône tantùm profécit, ut Evangéli- cæ perfectionis cůpidus, quidquid habeéret, paupéribus largirétur. Quod terens iniquùs pater, eum ad Aſſiſinatem Epiſcopum duxit, ut coram illo bonis céêderet Patérnis, qui rejectis etiam veſtibus, patri cConcéfſit omnia illud ſubjungens, ſibi in pôſteràm majorem faculta- tem fore dicendi: Pater noſter, qui es in cœlis. . 2 Honéeſtum fecit illum Dôminus & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem æternam. Juſtum dedúxit Doôminus per vias rectas, & oſtéêndit illi regnum Dei. Et dedit. . Um autem illud ex Evangélio audiſſet: Nolite poſſidere au- rum, neque argéntum, neque pecù- niam in zonis veſtris, non pe- ram in via, neque duas tunicas „ neque calceamenta: ſibi eam régu- lam ſervandam propôſuit. Itaque detractis calceis, & una conten- tus tnica, cùm duéëdecim socios adhibuiſſet, Ordinem Minorum in- ſtituit. Quare Romam venit anno ſalutis milléſimo ducentéſimo no- no, ut ſuiOrdinis régula abApoſté- lica Sede confirmarétur. QOuem cùm accedéntem ad ſe ſummus Pontifex Innocéntius III. rejeciſ- ſet: quod in ſomnis poôſteà ſibi ille 3 duem repulerat, collabeéntem Late- raneénſem Basilicam ſuis hùmeris ſuſtinére viſus eſſet, conquisitum accersiri juſſit, benigneq; accipiés, omnem ejus inſtitutorum rationem confirmavit. Franciſcus igitur, di- miſſis in omnes orbis terræ partes Fratribus ad prædicandum Ohriſti Evangélium, ipfe cùpiens ſibi ali- quam, dari martyrii occaſionem, navigavit in Syriam; ubi à „Kege Soldano liberaliſſimè tractatus, cùm nihil proficeret „ réediit in Italiam. Amaävit eum Dôminus, & orna- Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Doôminus „Poricam fidei, & ornaàvit eum. Et * 29 9 UItis igitur extirüctis ſuæ fa- VI miliæ domiciliis, ſe in ſolitu- diné montis Alverni contulit: ubi quadraginta dierum, Propter ho- norem ſanctiMichaélis Archangeli, jejunio inchoato, feſto die Exal- tationis ſanctæ Crucis ei Séraphim Crucifixi effigiem inter alas conti- nens apparuit: qui ejus & manibus & pédibus, & lateri veſtigia clavo⸗ rum impreſſit: quæ ſanctus Bo- naventura, cùm Alexandri quarti ſummi Pontificis prædicationi in- teréſſet, narrâſſe Pontificem, à ſe viſa eſſe, litteris commendavit. His insignibus ſummi in eum Chriſti amôris, mäximam habebat om- nium admirationem. Ac biénnio poſt graviter ægrotans, deferri voluit in Ecclaſiam ſanctæ Mariæ Angeloörum: ut ubi gratiæ ſpiri- tum à Deo accéperat, ibi ſpiritum vitæ rédderet. Eo in loco tratres ad paupertàtem, ac patientiam »„ & ſanctæ Romanæ Eccléſiæ fidem ſervandam cohortâtus, Pſalmum illum pronúntians: Voce mea ad Doôminum clamavi in eo versicu- lIo; Me expéctant juſti, donec re- tribuas mihi, efflavit animam quar- t0 Nonas Octôbris. Quem mira- culis clarumGregorius nonus Pon- tifex maximus in Sanctôrum nu- merum ſcripſit. Iſte homo perfécit omnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad euns Ingrédere in réequiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex mnibus Gentibus. . Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Quia. Quia. 10ria Patri. éctio ſanéti Evangélii ſecundum Matthæum. [N illo témpore: Reſpondens Je- ſus dixit: Confiteor tibi Pater;» Doômine cœli & terræ, quia abſcon- liſti hæc a ſapientibus & pruden- tibus, & revelaâſti ea parvulis. Et réliqua. DV Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Enite ad me omnes, qui labo- rätis. Quare enim omnes la- boramus, niſi quia ſumus homines mortaàles, frägiles, infirmi, lütea vaſa portantes,; quæ faciunt invi- I 2z cem 90⁰⁰ cem anguſtias? Sed ſi anguſtian- tur vaſa carnis, dilaténtur ſpatia charitatis. Quid ergo dicit, Veni- te ad me omnes, qui laboratis, niſi ut non laborétis? Deénique pro- miſſio ejus in promptu eſt, quoô- niam laborantes vocavit. Quærent foriè, qua mercede vocati ſunt. Et ego vos, inquit, reficiam. TOô lite jugum meum ſuper vos, & diſcite à me, non mundum fabri- care, non cuncta viſibilia & invi- ſibilia creare, non in ipio mundo mirabilia facere, & môrtuos ſuſci- tare: ſed, quoniam mitis ſum, & hùmilis corde. Iſte eſt, qui ante Deum magnas vVirtůtes operatus eſt, & de om- ni corde ſuo laudâvit Doôminum: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populôrum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni opere malo, & péêrmanens in inno- ceêntia ſua. Ipſe. Agnus eſile vis:? à minimo in- cipe. Côgitas magnam fabri- cam conſtrúere celſitudinis? de fundaménto priùs cogita humilita- tis. Et quantam quisque vult, & diſpônit ſuperimponere molem æ- dificii, quantô erit majus ædificium tantô altius fodit fundaméêntum. Et fabrica quidem, cùm conſtruitur, in ſupérna consuúrgit: qui autem fodit fundaméêntum, ad ima depri- mitur. Ergo & fabrica ante celſi- tůdinem humiliâtur, & faſtigium poſt humiliationem erigitur. Sint lumbi veſtri præcincti,; & lucéêrnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: Et vos similes hominibus expectäntibus dominum ſuum;, quando revértatur à nüptiis. Vigiläte ergo, quia neſcitis, qua hora Dominus veſter ventürus ſit. Et. loria Patri. Et. Uod eſt faſtigiũ conſtruéêndæ fabricæ, quam molimur? quòô perventůrum eſt cacumen ædificii? Citò dico, usque ad conſpectum Dei. Videtis, quam excelſum eſt, quanta res eſt conſpicere Deum. Qui desiderat, & quod dico, & quod audit, intélligit. Promittitur nobis conſpéctus Dei, veri Dei, ſummi Dei. Hoc enim bonum eſt, videntem vidére. Nam qui colunt falſos deos, facile illos vident: ſed eos vident, qui bculos habent, & non vident. Nobis autem pro- mittitur viſio Dei viventis, & vi- dentis. e Deum laudamus. II. DIE V. OCTOBRIS. Iſtôrum eſt enim. Lætäâmini. Xxvii. rum Martyrum tuòôrum Placi- di, & ſociorum ejus natalitia cole- re: da nobis in ætérna beatitudi- ne de eorum ſocietate gaudere. Per Dominum. Pracidus RomærTertüllo patre in primis nobili natus, puer Deo tus, tantùm ejus diſciplina, & mo- naſticæ vitæ inſtitutis profeécit, ut inter præcipuos illius diſcipulos numeretur. Ab eo in Siciliam in honorem ſancti Joannis Bapti- ſtæ propè Meſsanæ portum con- ſtruxit, ubi cum Moônachis admi- rabili ſanctitate vixit. Ejus visén- di cauſa cùm eo veniſſent Euty- chius, & Victorinus illius fratres, & Flavia Virgo ſoror, eôdem tem- pore illuc appulit immanis qui- dam pirata, Manúcha nomine, qui capto monaſtério, cum Placidum;, & cæteros nullo modo addùcere potuiſſet, ut Chriſtum negarent, ipſum fratrésque illius, ac sorôrem crudéliter necari juſſit. Cum qui- bus étiam Donatus, Firmatus Dia- conus, Fauſtus aliique triginta Mo- nachi, martyrii agonem feliciter conſummarunt tertio Nonas Octo;= bris, anno ſalùtis quingentéſimo trigeſimo nono. e Deum laudamus. II. DIE VI. OCTOPRIS. Ancti Brunôònis Confeſsôris fui, tem tuam graviter delinquéndo of- féndimus, ejus meéritis & précibus- ſequamur. Per Dôminum. Eus, qui nos concédis ſancto- oblãtus, & ſancto Benedicto tradi- miſſus monaſtérium, & Eccléſiam quæſumus Dômine, interceſlio- nibus adjuvêmur: ut qui majeſtâ- noſtrorum delictôrum véniam con- Mre C inſtitütor Uulus eſt. Ab cinenfuütüre Dokumm gravit Uutis, dlyina Uuns aded ere onachorum Corticꝛtuti Teretut. 4 a ltuiteckeis, Dilis,tantur e ſteoloziæ CNoris, ac Anigne kacul IIto poſt, Iltes, bec Unlicati poti Honeſtum linis zlin alit kanili Uintians, ſunck Wn Graian icauſg eotun 1, egtemgu⸗ seicen no⸗ ad ſos 5 nnis it ls ae n Ukahhelint, e⸗ HIuno cumm Pinhinnie, Iot Annos müitenn n tü n tunc iöenlos khen, obis autenzn. VIyventis, A Us. I. 9TOPN. enin ii. concédisſeli tuorumki, § nataliti. Nelns bez Nrietate Laucet lertülo neit uls, Nler Den Benecicko udr. Runo Carthuſianæz Keligiônis BHenoe* „ Colôniæ Agrippinæ natus eſt. àb ipſis incunabulis ſpé- cimen futuræ ſanctitatis præferens, morum gravitate, puerilia illius æ- tatis, divina favente gratia, decli- nans adedò excelluit, ut jam inde Monachorum pater, vitæque ana- choréticæ futurus inſtaurator agno- ſcerétur. A paréntibus, genere, ac virtute claris, Lutétiam Pariſiorum miſſus, tantum ibi in Philoſophiæ, ac Theologiæ ſtudiis profécit, ut doctoris, ac magiſtri munus in utraque facultate ſit adéptus: nec multò poſt, ob egregias ipsius virtutes, Eccléſiæ Rhemenſis Ca- nonicatu potitas. Honéſtum fecit. 899. Lapſis aliquot annis, cum ſex aliis familiaribus mundo re- nntians, ſanctum Hugonem Epil- copum Gratianopolitanum adiit, Qui cauſa eorum advéntus cogni- ta, eosdémque intelligens eſſle, uos eadem nocte, véluti ſeptem ſtellas ad ſuos pedes corruentes in ſomnis viderat, montes ſuæ Diœ- céfis aſpérrimos, quos Carthuſia- nos appéllant, illis concéſſit. II- luc Bruno cum sociis, ipſo Hugoô- ne comitante, ſecédens, cùm per aliquot annos eremiticam vitam egiſſet, ab Urbano ſecundo, qui ejúsdem Brunônis diſcipulus fue- rat, Romam accersitur. Ejus con- siliis, ac doctrina Pöntifex in tot illis Eccléſiæ calamitatibus per aliquot annos uſus eſt, donec Bru- no, recusato Rhegiénſi Archiepi- ſcopatu, diſcedéndi facultatem ob- tinuüit. „ . Amävit eum Dôminus. 899. Gitur ſolitůdinis amore, eré- Lmum quamdam apud squilläcum in Calabriæ finibus pétiitt. Quo in loco, cùm ipſum orantem Ko- gérius Comes Calabriæ inter ve- nandum, laträantibus ad illius ſpe- luncam canibus, reperiſſet, ſancti- täte viri permotus, illum ac socios dovére, & colere impénsè cœpit. Nec liberalitas ſine præmio fuit. Cùm enim idem Rogeérius Capuam obſidéret, eumque Sérgius quidam excubiaärum magiſter prodere ſta- 901 tuiſſet, Bruno adhuc in dicta eré- mo vivens, in ſomnis illi omnia apériens, ab imminéenti periculo Comitem liberavit. Tandem vir- tutibus, ac méritis plenus, nec ſanctitate minùs, quam doctrinæ fama clarus, obdormivit in Domi- no, ſepultúsque eſt in monaſtério ſancdti Sstéphani ab ipſo Rogerio conſtructo, ubi hactenus honori- fice colitur. . Iſte homo perfecit. 899. int lumbi. XIix. DIE VII. OCTOBRIS. Sacérdos, & Pöntifex, & virtútum opifex, paſtor bone in populo; ora pro nobis Dôminum Amavit eum Doôminus, & or- navit eum. Stolam gloriæ induit eum. Xäudi Doômine preces noſtras, & interveniêénte beato Marco Confeſsore tuo, atque Pontifice indulgentiam nobis tribue placa- tus, & pacem. Per Düm. Iſtérum eſt enim regnum cœloôrum, qui contempsérunt vi- tam mundi, & pervenérunt au præmia regni, & lavérunt ſtolas suas in saänguine Agni. Lætamini in Doômino, & exulta- te juſti. . . Et gloriamini omnes redti corde. . Andtorum Martyrum tuorum nos Dômine, Sergii, Bacchi »„ Marcélli, & Apuleji beata merita proſequantur: & tuo ſemper fi- ciant amore ferventes. Per Däm. Marcus Romanus, Conſtantino AVLMagno Imperatore Poôntifex „ inſtituit, ut Epiſcopus Oſtiénſis, à quo Romãnus Pontifex conſecra- tur, pallio uterétur. Duas Romæ Basilicas ædificavit, alteram in Ur- be, alteram via Ardeatina: quas Conſtantinus auctas magnis mu- néribus exornavit. Vixit in Pon- tificatu menſes octo, ſepultusque eſt in cœmetério Balbinæ. . e Deum laudamus. II. LII 3 902 Veſtri capilli capitis omnes nu- merati ſunt, nolite timére, maltis paſséribus meliores eſtis 0s. Exultäâbunt Sanci in gloôria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. 9. Sanctrum Martyrum. DIE VIII. OCTOBRIS. Omine Deus noſter, qui beâtæ Birgittæ per filium tuum uni- Sénitum ſecreta cœléſtia reveläſti: Ipsius pia interceſſliône da nobis amulis tuis, in revelatiône ſem- Pitérnæ glôriæ tuæ gaudére lætan- tes. Per eümdem Dominum. Birgiita in Suécia illuftribus, & Dpiis parentibus orta, ſanctiſſime vixit. Cum adhuc in ütero geſta- Yétur, à naufraàgio propter eam ma- ter erépta eſt. Decennis poſt au- ditum de paſſione Dômini ſermo- nem, ſequenti nocte jeſum in cru- ce, recenti sanguine perfúſum vi- dit, & de eadem paſlione lecum loquéntem: quo ex témpore in ejusdem meditatione ita afficieba- tur, ut/ de ea ſine lacrymis cogitare leinceps numquam poſſet. „ Propter veritatem, & manſue- tüdinem, & juſtitiam: Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua „ & puichritudine zua intende, proôſpere procéde, & regna. Er deducet. Lföni Neritiæ Principi in ma- trimonium tradita, virum inp- um ad pietatis officia, tum ptimis exemplis, tum efficacibus verbis adhortata eſt. In filiorum educa- tione piiſſima. Paupéribus, & ma- Ximé infirmis, domo ad id müneris dicata inſerviébat quam diligen- tiffimè, illorum pedes solita lavare, & olſculari. Cùm autem una cum viro fuo rediret Compoſtellam, ubi ſancti Jacobi Apoſtoli fepulchrum viſiraverant, & Atfebati Ulfo gra- viter ægrotaret ; ſantus Dionyſius Birgittæ nocdtu appâruit, & de ma- riti ſalüte, aliisque de rebus, quæ futræ erant, præmoônuit. 7. Dilexiſti juſtitiam , & odiſti iniquitatem: Proptérea unxit te Beus, Deus tuus oleo lætitiæ. Propter veritatem & manſue- tüdinem, & juſtitiam. Proptéreà. Iro Ciſtereiénſi Mônacho fa- cto, & paulòo poôſt defúnéto, Birgitta, audita Chriſti voce in ſomnis, arctiorem vitæ formam eſt aggréſla. Cui deinde arcana multa fuérunt divinits revelata. Monaſtérium Vaſtanénſe ſub re- gula ſancti Salvatôris, ab ipſo Doô- mino accépta, inſtituit. Romam Dei juſfu venit, ubi plùrimos ad amoôrem divinum vehementer ac- céndit. Inde Jerosolymam pétiit, & iteràm Romam: qua ex pere- grinatione cùm in febrim incidiſ- ſet, gravibus per annum integrum affliétata morbis, cumulata méri- tis, prænuntiato mortis die, mi- gravit in cœlum. Corpus ejus ad Vaſtanenſe monaſteérium transla- tum eſt: & miraculis illúſtrem Bo- nifacius nonus in Sandorum nu- merum retulit. Fallax gratia, & vana eſt pul- chritudo: *ι Mülier timens Deum, ipla laudabitur. Date ei de fructu manuum ſua- rum, & laudent eam in portis opera ejus. Mülier. loria Patri. Mulier. imile eſt regnum cœloôrum the- sauro. lIxvi. PIE Ix. OCTOBRIS. Iſtôrum eſt enim. . Lætamini in Domino. XxvVIi. Eus, qui hodiérna die beà- tum Dionyſium Martyrem tu- um, atque Pontificem virtutée con- ſtäntiæ in paſſione roboraſti: qui- que illi ad prædicandum Gentibus glofiam tuam,, Ruſticum, & Eleu- thérium ſociâre dignatus es: tri- bue nobis, quæſumus, eorum imi- tatione, pro amoré tuo préôſpera mundi deſpicere, & nulla ejus ad- vérſa formidare. Per Dominum noſtrum. Nnn . nis etrdre ye Chriſtus Domi lem pretet AMinadrertens Aut Dei t Mundi m Rel cun Dar nen 4tens uldi tui onetüni funt Cehtis is, ut agis alids. Ia, Kin M. Dyelinendo, Aonim pe Tuennt gur Udgfetant, 1. ignn kkbapt id Kinn DMefechs On, I 4 Uhhlieig, pptrit Een⸗ gue ge ebee t IzmONiet. ltiam, ol Giyinris leyel itenene ſlo, Törg 2b lo e indhnir Nom kt, Abl ftüngos n vehene & anttiſe iet timenne⸗ ubn minmm, ent kin 1 N glier. Muler mni. TYENK enihd. Domind. W. LDrensis Athenienſis, unus ex Areopagitis Judicibus, vir fuit omni doctrinæ genere inſtrü- dus. Qui cùm adhuc in Gentili- tatis errôre verſaretur, eo die, quo Chriſtus Dôminus cruci affixus eſt;, ſolem præter naturam defeciſſe animadvertens exclamâſſe tradi- tur: Aut Deus natúræ paäatitur- aut mundi maâchina diſſolvetur. sed cùm Paulus Apoſtolus vé- niens Athenas, & in Areopa- gum ductus, rationem reddidiſſet ejus doctrinæ, quam prædicabat, affirmans, Chriſtum Doôminum re- ſurrexiſſe, & moôrtuos omnes in vi- tam redituros eſſe, cùm aàlii multi, tum ipſe Dionyſius in Chriſtum crédidit. Sancti tui Dömine mirabile conſecùti ſunt iter, ſerviéntes præ- céptis tuis, ut inveniréntur illæſi in aquis validis: æ Terra apparuit arida,; & in Mari rubro via ſine impedimento. Quoniam percùſſit petram, & Huxérunt aquæ, & torréntes in- undavérunt. Terra, Taque & baptizatus eſt ab Apo- ſtolo, & Atheniénſium Eccléſiæ præféctus. Qui cùm péôſteà Romam veniſſet,; a Clemente Pontifice miſſus eſt in Galliam prædicandi Evangélii cauſa. Quem Lutétiam usque Pariſiôrum KRuůſticus Presby- ter, & Eleutherius Diaconus pro- ſecúti ſunt: ubi à Feſcennio Præ- fécto, quòd multos ad Chriſtia- nam religionem convertiſſet, ipſe cum soôclis virgis cæſus eſt: cumque in prædicatione Chriſtianæ fidei conſtantiſſimè perſeveraret, in cra- ticulam ſubjécto igne injicitur, multisque prætérea ſuppliciis una cum sociis cruciatur. Vérbera carnificum non timuê- runt Sancti Dei, moriéentes pro Chriſti nomine: £ t hærédes fie- rent in domo Dômini. Tradi- derunt corpora ſua propter Deum ad ſupplicia. Ut. Ed ea tormentôrum génera m- nibus forti, ac libénti animo perferentibus, Dionyſius annum agens fupra centéſimum, cum ré- iquis ſecuri percutitur septimo 9⁰3 Idus Octöbris. De quo illud me- môriæ pröditum eſt, abfciſſum ſuum caput ſuſtuliſſe, & progreſ- ſum ad duo millia paſſuum in ma- nibus geſtäſſe. Libros ſcripſit ad- mirabiles, ac planèe eœléſtes, de divinis nominibus, de cœléſti, & Eccleſiaſtica Hierarchia, de myſtica Theologia, & alios quosdam. Tamquam aurum in fornace probavit eléctos Dôminus, & quaſi holocauſti hôſtiam accépit illos, & in témpore erit reſpéctus illérum: uoniam donum, & pax eſt eléctis Dei. Qui confidunt in illum, intélligent veritatem, & fidéles in dilectione acquieſcent illi. Quoniam., löria Patri. Quoniam. éctio ſanéti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Dixit Jefus diſ- cipulis ſuis: Atténdite à fermen- to Phariſæoòrum, quod eſt hypo- criſis. Et réliqua. Homilia venerabilis Bedæ Presb. E hoc fermento Apôſtolus præcipit: Itaque epulémur, non in ferménto véteri, neque in ferménto malitiæ & nequitiæ, ſed in azymis ſinceritatis, & veritatis. Nam ſicut môdicum fermêèntum totum farinæ, cui injicitur, maſ- ſam corrúmpit, universamque mox conſperſiònem ſuo ſapore comma- culat: ſic nimirum ſimulatio, cu- jus ſemel animum imbuüerit, tota virtůutum ſinceritäate, & veritate fraudabit. Eſt ergo ſenſus: Attén- dite, ne æmulemini ſimulatores-» quia veniet proféctoò tempus, in quo & veſtra virtus omnibus, & eôrum reveletur hypocriſis. Propter teſtaméntum Dômini & leges patérnas, Sancti Dei per- ſtitérunt in amore faternitatis: * Quia unus fuit ſemper ſpiritus in eis, & una fides. Ecce quam bonum, & quàm jucúndum habi- tàre fratres in unum. Quia. Erüm quod séquitur: Quô- V niam quæ in ténebris dixi ſtis, in lümine dicéntur, non ſolùm in futůro, quando cuncta cordium abſcondita proferêntur ad lucem ſed & in præsénti témpore poteſt LII 4 con- 904 congruénter àceipi: quéniam quæ inter tenebras quondam preſſura- rum;, carcerümque umbras, vel locúti, vel paſii ſunt Apôſtoli, nunc clarificata per orbem Eccle- ſia, lectis eòrum actibus publicè Fradicantur: Ne terreamini ab his, qui occidunt corpus. Si per- ſecutores Sanctôrum, occiſis cor- poribus, non habent amplius, quid contra illos agant: ergo ſuperva- cua furunt insänia, qui mortua mäaärtyrum membra feris, avibus- que discerpenda projiciunt, cùm nequaquam omnipotentiæ Dei, quin ea reſuscitando vivificet, ob- siſtere poſſint. Sancti mei, qui in carne pôſiti, certamen habuiſtis: Merceédem laboris ego reddam vobis. Venite benedicéti Patris mei, percipite regnum. Mercedem. loôria Patri. Merceêdem. Uo autem ſunt génera perſe- — cuatorum: unum palam ſæ- vientium, lenterque blandiéntium. Contra utrümque nos munire, atque inſti- tüere volens Salvator, & fupra ab hypéôcriſi Phariſæorum attendere, & hic à carnificum cæde præcipit non timere: quia vidélicet poſt mortem nec horum crudelitas, nec illorum valeat ſimulatio durare. Nonne quinque paſſeres véneunt dipondio? Si minutiſſima ,; in- quit,, animâlia, & quæ quôlibet per aera ferüntur volatilia, Deus obliviſci non poteſt, vos qui ad imaginem facti eſtis Creatoôris, non ebetis terréri ab his, qui occidunt ceorpus; quia qui irrationahilia ani- mäalia gubernat, rationabilia curare non déſinit. e Deum laudamus. II. DIE X. OCTOBRIS. ſte Conféſſior. Omine Jeſu Chriſte, veræ hu- militatis & exemplar, & præ- mium; quæſumus, ut ſicut beatum Franciſcum in terréni honoris cô- témptu imitatôrem tui glorioéſum alterum fictè fraudu- effeciſti; ita nos ejusdem i mitatiéò- nis, & gloriæ tribuas eſſe consor- tes. Qui vivis. . Gaudent in cœlis. Exultâbunt. xxxiii. 902. Fanciſcus Ganchkæ Dux quartus, Joanne Borgia, & Joanna Ara- gonia Ferdinandi Catholici nepte genitus, poſt puerilem ætatem in- ter doméſticos mira innocentia; & pietate transaéctam, in aula pri- mùúm Caroli quinti Cæſaris, mox in Catalauniæ adminiſtratiône ad- mirabilior fuit Chriſtianæ virtütis, & vitæ auſterioris exémplis. Ad Granaténſe ſepulchrum Iſabéllam Imperatricem cùm detuliſſlet, in ejus vultu fœde commutato, mor- talium omnium caducitatem réle- gens, voto ſe adſtrinxit, rebus omnibus, cùm primùúm licéret;, abſectis, Regum Regi unicéè inſer- viéndi. Inde tantum virtutis in- creméntum fecit, ut inter nego- tiòrum turbas religioſæ perfectio- nis ſimillimam imaginem réfe- rens, Miraculum Principum appel- larétur. Honéſtum fecit. 899. Ortualeonòôra deCaſtro cén- juge, ingreſſus eſt ſocietàtem Jeſu, ut in ea lateêret ſecuriùs „ & præcluderet dignitatibus âditum, interpéôſita voti religiône: dignus, quem & viri Principes complures in amplectendo ſeveriori inſtituto fuerint ſecúti, & Carolus quintus ipſe in abdicando Império horta- torem ſibi, aut ducem extitiſſe non diffiteretur. In eo arctioris vitæ ſtudio Franciſcus jejüniis, ca- ténis férreis, alpérrimo cilicio, cruéntis, longisque verberatioôni- bus, ſomno breviſſimo, corpus ad extrémam usque maciem rede- git: nullis præterea parcens labo- ribus ad ſui victôriam, & ad ſalu- tem animarum. Tot itaque inſtru- ctus virtütibus, à § Ignatio pri=⸗ mùm Generalis Commiſsarius in Hiſpaniis, nec multò poſt Præpofi⸗ tus Generalis Téêrtius à Societa- te univérſa, licèt invitus eligitur. Quo in münere Principibus ac Summis Pontificibus prudéntia, ac mo- rorum ſinc tter compl Ucka ubique Hesnum Polo ul, in Mexri Hoyincias in 0 aliss gegio i rrcicatie llne nden Mopagarunt. Atmurit eu Je ſe itr ercator! Dkium keeret IImi ummis Dlam, inv intig recusi Mendlicare v Unſtrare in ſi conten UIn Finguli Uener hora Gemlogne g. UImn ontem Potcke de ge Punguan ihe⸗ klplbieſene ſetdtl 1 ahns; 3 C Criſter ap genente X. anns i 81 ical Mernmn Ad⸗ M II eütdemi tboas elle conin Gaudentineri tgii, 1 Wir innocent GDam, in aulſ⸗ inti Crleris,u Aminiktanone: ſune zütüt⸗ . jmitinem * kuincipanne ch. . ibns e Lüncltl ain ibus N N morum ſanctitàte àpprime charus; præter complura vel côndita, vel aucta ubique domicilia, socios in Regnum Poloniæ, in inſulas Océ- ani, in Mexicanam, & Peruanam Provincias invéxit: miſſis quoque in alias RegionesApeſtoôlicis viris, qui prædicatione, sudoribus, san- gulne fidem Catholicam Romanam propagarunt. Amavit eum Dominus. 899. Ee ſe ita demiſsè ſentiébat, ut Peccatôris nomen ſibi pro- prium faceret? Romanam purpu- ram à Summis Pontificibus fæpius oblatam, invicta humilitatis con- ſtantia recusavit. Vérrere ſordes, emendicare victum oſtiâtim, ægris miniſtrare in noſocomiis, mundi, ac ſui contemptor, in deliciis ha- buit. Singulis diébus multas con- tinenter horas, frequeénter octo, uandoôque decem dabat Cœlé- Kiam contemplationi. Cénties quotidie de genu Deum adorabat Numquam à ſacrificando abſtinuit: rodebatque ſeſe divinus quo æ- ardor; ejus vultu facram Hôſtiam offeréntis, aut concionan- tis intérdum radiante. Sanctiſſimũ Chriſti Corpus in Euchariſtia la- tens, ubi aſſervaretur, inſtinétu cœ- leſti ſentiebat. Cardinaàli Alexandri- no ad conjungendos contra Turcã Chriſtianos Principes Legato comes additus à B. Pio V. arduum iter, fractis jam penèe viribus, ſuſcepit ex obedientia, in qua & vita curſum Romæ, ut optaârat, feliciter con- ſummavit, anno ætatis ſuæ ſexa- géſimo ſecundo, ſaluùtis vero mil- leſimo quingentéſimo ſeptuageſi- mo fecundo. A ſancta Theréſia, quæ ejus utebatur consiliis, vir sancktus ; à Gregôrio XIII. fidélis adminiſter appellatus. Demum à Cleménte X. plúribus magnisque clarus miraculis, in Sanctòôrum nuů- merum adſcriptus. Iſte bomo perfecit. 899. ron. cce nos reliquimus. liii. DIE XIII. OCTOBRIS. . 905 ſte Confeſſor. Méruit ſuprémos. Eus, qui beatum Regem Eduârdum Confeſsorem tuum æternitatis gloria coronâſti: tac nos, quæſumus, ita eum venerari in terris, ut cum eo regnare polſ- simus in cœlis. Per Dominum noſtrum. ERuarqus „cognoménto Conféſ- ſor, nepos ſancti Eduardi Re- gis, & Martyris Anglo- Saxonum Regum ultimus (quem futúrum Regem Britualdo viro ſanctiſſi- mo in mentis exceſſu Dominus demonſtravit) decennis à Danis Angliam vaſtantibus quæsitus ad necem exulare coôgitur apud A- vunculum, Normanniæ Ducem „ ubi in médiis vitiorum illecebris talem ſe exhibuit integritate vitæ, morúùmque innocentia, ut omni- bus admirationi eſſet. Eluxit in eo vel tum mira pietas in Deum, ac res divinas, fuitque ingenio miriſſimo, atque ab omni domi- nandi cupiditate aliéno: cujus ea vox fertur: Malle ſe regno carere, quod ſine cæde, & sanguine obti- néri non poſſit. Honeſtum fecit. 899. Xtinctis mox Tyrannis, qui fratribus fuis vitam, & Re- gnum eriperant, revocatur in pa- triam, ubi ſummis omnium vo- tis „& gratulatione Regno poti- tus, ad hoſtilium irarum delenda veſtigia totum ſe conveêrtit, à ſa- cris exorfus, ac Divorum Tem- plis, quorum älia à fundamentis eréxit, àlia refécit, auxitque red- ditibus ac privilégiis: in eam cu- ram potiſſimùm inténtus, ut reflo- réſceret collapſa Religio. Ab aulæ procéribus compälfum ad núptias; conſtans eſt afsértio Seriptorum, cum Virgine ſponſa virg'nitatem in matrimônio ſervâſſe. Tantus in eo fuit in Chriſtum amor, & fides, ut illum aliquando, inter Miſsâà- rum ſolemma vidére meräerit blando vultu, & divina luce ful- géntem. Ob profúſam charitatem, orphanorum, & egenorum pater paſſim dicebatur, numquam læ- LILS tiorx, 9⁰6 tior, quàm cùm régios thesauros exhausiſſet in pauperes. Amâvit eum Dôminus. 899. Rophetiz dono illuſtris, de Angliæ futúro ſtatu multa cœ- Rtus prævidit „ & illud inpri- mis memorabile, quod Svveyni Danôrum Regis in mare demerſi mortem, dum Angliam invadeén- di animo claſſem conſcénderet;, eôdem quo accidit momentò; divinitůs intelléxzit. Joannem Evangeliſtam mirificè côluit,, ni- hil cuiquam, quod ejus nomine peterétur, negare sôlitus. Cui olim ſub lacera veſte ſuo nomine ſtipem rogânti, cùm nummi deeſ- ſent, detractum ex digito annu- lum porréxit,; quem Divus non ita multò poſt Eduardo remiſit, una cum nuntio ſecutúræ mortis. Quare Rex, indictis pro ſe préci- bus, ipio ab Evangeliſta prædicto die, piiſſime biit Nonis vidélicet Januarii, anno ſalũútis milléſimo sexagéſimo ſexto, quem ſequénti ſæculo „ Alexander Papa tértius miraculis clarum, Sanctôrum fa- ſtis adſcripſit. Ad ejus memô- riam Innoceéntius undécimus oflfi- cio púùblico per univerſam Ecclé- ſiam eo die celebrari præcépit, quo annis ab ôbitu ſex & triginta translatum ejus corpus incorrùúp- tum, & ſuavem ſpirans odorem repérxtum eſt. Iſte homo perfécit. 899. int lumbi veſtri. . XIIX. DIE XIV. OCTOBRIS. Eus, qui nos coônſpicis ex no- ſtra infirmitäte deficere: ad améôrem tuum nos miſericorditer per Sanfdtorum tuorum exempla reſtaura. Per Dominum. Hic vir deſbiciens. juſtum deduxit, Ii. eus, qui beaâtum. 905. Afiffas Romahus præzfuit Eccléſiæ, Antonino Helioga- balo Imperatore. Conſtituit Qua- tuor anni Téêmpora, quibus jeju- nium ex Apoſtolica traditione ac- céptum, ab omnibus ſervarétur. Ædificavit Basilicam ſanétæ Ma- riæ trans Tiberim: & in via Ap- pia vetus cœmetérium ampliavit, in quo multi ſancti Sacerdotes Martyres ſepulti ſunt, quod ab eo, Calliſti cœmetérium appella- tur. Sedit annos quinque, men- ſem unum, dies duodecim. Ordi- natiônibus quinque menſe Decem- bri creavit Presbyteros sédecim, Diäconos quatuor, Epilcopos octο. Martyrio coronatus ſub A- lexandro mperatore, illatus eſt in coœmetérium Calepodii via Auré- lia, tértio ab Urbe lapide, pridie Idus Octobris. Honéſtum fecit illum Pôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & 4 ſeductôribus tatavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Deſcenditque cum illo in fove- am, & in vinculis non derelfquit eum. Et. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Kihmphalis beati MartyrisGal- iiſti dies héôdie nobis anniver- saria celebritate recurrit: cujus glo- rificatioòni ſicut congaudet Ecclé ſia, ſic ejus propônit ſequenda veſtigia. Si enim compatimur, & conglorifi- cabimur. In cujus glorioſo agone duo nobis præcipuè conſideranda ſunt: indurata vidélicet tortoris ſæ- vitia, & Martyris invicta patientia. Sævitia tortoôris, ut eãâ deteſtémur: patientia Martyris,ut eâ imitémur. Audi Pſalmiſtam adverſus malitiã increpantem: Noli æmulari in ma- lignantibus, quoôniam tamquam fœnum veléciter aréſcent. Quod autem advérſus malignantes pa- tiéntia exhibenda ſit, audi Apo- ſtolum ſuadéntem: Patiéntia vo- bis neceſsaria eſt, ut reportétis promiſſiònes. . Deſidérium aäanimæ ejus tri- buiſti ei Domine; Et voluntaà- te labiôrum ejus non fraudätti eum. . Quôniam præveniſti eum in be- nedictiônibus dulcédinis: poſuiſti in câpite ejus corônam de lapide pretioſo. Et. Conitn i ijtis gatien unis cruciat El walitia. one luo glor 1) non eihort Unitationen e Pobta, ülinn Fla non finnn Moktem oc cig, wrei d in (o enit kabnbert, Donlunt condi — Detecit eun, Ders eo ſahenin ete Kolci Mt helis ſis l R camn ſan 1: & in gbingue, ne knodecimn. 0 ne menle Dece Ntetos Selecit ot, Mich cotonn toter i lepoci in iut Nbe lapite e⸗ Oronäta itaque eſt beâti Mar- tyris patiéntia, mancipata eſt ætérnis cruciatibus tortoris incor- récta malitia. Hoc atténdens in agône ſuo gloriôſus Chriſti athlé- ta, non exhorruit carcerem. Ad imitationem capitis ſui toleravit probra, ſuſtinuit irrifiõnes, fla- gélla non timuit: & quot ante mortem pro Chriſto pertulit ſup- plicia, tot ei de ſe obtulit ſacrifi- cia. Quod enim propinante Apô- ſtolo biberat, alté retinébat: Quia non ſunt condignæ paſſiônes hujus témporis ad futúram gloriam, quæ revelabitur in nobis. Et quia mo- mentaneum hoc, & leve noſtræ tribulationis, ætérnum glôriæ pon- dus operätur in cœlis: Hujus pro- miſſionis amôre à terrénis fuſpen- ſus, & præguſtata ſupernæ ſuavita- tis dulcédine ineffabiliter afféctus, dicébat cum Pſalmiſta: Quid mihi eſt in cœlo? & à te quid volui ſuper terram? Defécit caro mea, & cor meum, Deus cordis mei, & pars mea Deus in æternum. . Stola jucunditatis induit eum Dôminus: * Et corônam pulchri- tůdinis poôſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Dôminus pane vitæ, & intelleétus: & aqua ſapien- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. löria Patri. Et. écdtio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. IN illo tmpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Nihil eſt opértum, quod non revelabitur, & occul- tum;, quod non ſcietur. Et réli- qua. . „Homilia S. Hilarii Epiſcopi. Ominus diem judieii oſten- dit, quæ abſtruùſam volunta- tis noſtræ conſciéntiam prodet: & ea, quæ nunc occuùlta exiſtiman- tur, luce cognitionis públicæ de- teget. Igitur non minas, non con- silia, non poteſtates inſectantium monet eſſe metuéndas: quia dies judicii nulla hæc fuiſſe, atque inania revelabit. Er quod dico vobis in ténebris, dicite in lumi- ne: & quod in aure auditis, præ- dicate fuper tecta. Non légimus, Dôminum sôlitum fuiſſe nocti- bus ſermocinari, & doctrinam in 9⁰ ténebris tradidiſſe: ſed quia En. nis ſermo ejus carnalibus ténebræ ſunt, & verbum ejus infidelibus nox eſt. Corona aurea ſuper caput ejus: Expréſſa ſigno ſanctitatis, gloria honoris, & opus fortitudinis. Quoniam præveniſti eum in be- nedictionibus dulcédinis, poſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretioſo. Exprefla. Taque id quod à ſe dicdum eft, cum libertate fidei, & confeſſiò- nis vult eſſe loquéndum. IQGcircò quæ in ténebris dicta ſunt, prædi- cari juſſit in lũmine; ut quæ ſecré- to aurium commiſſa ſunt, ſuper cecta, id eſt, excéllo loquentium præconio audiantur. Conſtanter enim Dei ingerenda cognitio eſt, & profündum doctrinæ Evangéli- cæ ſecretum in lumine prædicatio- nis Apoſtôlicæ revelandum: non timéntes eos, quibus cùm ſfit li- céntia in corpora, tamen in ani- mam jus nullum eſt, ſed timéntes poôtiùs Deum, cui perdéndæ in gehenna & animæ, & corporis ſit potéſtas. Hic eſt veré Martyr, qui pro Chriſti noömine sanguinem ſuum fudit: Qui minas judicum non timuit, nec terrenæ dignitatis glô- riam quæsivit) ſed ad cœleſtia re- gna pervenit. H Juſtum dedúxit Dôminus per Vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Qui. loria Patri. Qui. Olite timere eos, qui occi- dunt corpus. Nullus igitur côrporum noſtrôrum cafus eſt per- timescéndus, neque ullus interi- méndæ carnis admitténdus eſt do- lor: quando pro naturæ ſuæ atque originis conditione reſolúta, in ſubſtantiam ſpiritualis animæ re- fundatur. Et quia doctrinis tali- bus confirmâtos oportet liberam confitéendi Dei habere conſtan- tiam, êtiam conditiônem ,qua te- nerémur, adjécit: negatürum ſe eum Patri in cœlis, qui ſe homi- nibus in terra negäſſtet: eum porro qui conféſſus coram hominibus ſe fuiſſet, à ſe in eœlis confitendum: qualésque nos nominis ſui teſtes hominibus fuiſsémus;, tali nos apud 908 zin apad Deum Patrem teſtimônio e- jus usùúros. , e Deum laudamus. Ir. DIE XV. OCTOBRIS. liv. Ratres, Qui gloriâtur, in Dômi- L'no glorietur. Non enim, qui ſeipſum commendat, ille probatus eſt; ſed quem Deus commendat. Egis ſupèrhi nuúntia Domum patérnam déſeris, Terris Thereſa barbaris Chriſtum datura, aut saänguinem. ed te manet ſuavior Mors, poena poscit dulcior: Divini amôris cuúſpide In vulnus icta concides. charitatis victima! Tu corda noſtra concrema;, Tibique Gentes créditas; Averni ab igne libera. it laus Patri, cum Filio„ Et Spiritu Paraclito, Tibique ſancta Trinitas, Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Spécie tua, & pulchritůdine tua. Intende, proôſpere procede, & regna. Veni ſponfa Chriſti, accipe corônam, quam tibi Dôminus præ- Paravit in ætérnum. Xaudi nos Deus ſalutaâris no- ſter: ut ficut de beatæ Thereſiæ Virginis tuæ feſtivitate gaudémus; ita ccœléſtis ejus doctrinæ pabulo nutriamur, & piæ devotioônis eru- diamur afféctu. Per Dôminum. Qui vult venire poſt me, ab- neget femetipſum, & tollat cru- cem ſuam, & ſequatur me. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multipli- cabitur. eus; qui nos. 906. egem Virginum Doôminum. Venite, adorémus. enite. 1. .c eſt dies, qua cindidæ Inſtar columbæ Cœlitum Ad ſacra templa ſpſritus Se transtulit Thereſiæ. ponsique voces audiit: Veni ſoror de vertice Carmeli ad Agni núptias: Veni ad corônam gloriæ. e ſponſe jeſu Virginum, Beatj' adorent Ordines, Et nuptiali cantico Laudent per omne ſæculum. Amẽé. e Virginibus. lvii. PTueteli⸗ Virgo nata eſt à bulæ in Hiſpania, paréntibus tum gé- nere, tum pietate præclaris. Ab iis divini timoôris lacte educata, admirandum futuùræ ſanctitatis in tenerrima adhuc ætate ſpécimen dedit. Nam cùm ſanétôrum Mar- tyrum acta perlegeret, adeo in ejus meditatiône ſancti Spiritus ignis exartit, ut domo aufugiens: in Africam trajiceret, ubi vitam pro gloria Jeſu Chriſti,; & anima- rum ſalute profünderet. A patruo revocata, ardens martyrii defi- dérium eieemôſynis aliisque piis opéribus compensavit, jugibus la- crymis deplorans „ ôptimam fibi lortem fuiſſe præréptam. Moôrtua matre, cùm à beatiſſima Virgine péteret, ut ſe matrem eſſe mon- ſtraret, pii voti compos effecta eſt, ſemper perinde ac filia patro- cinio Deiparæ perfruens. Vigéſi- mum ætatis annum agens, ad Mo- niales ſanéctæz Mariæ de Monte Carmélo ſe côntulit;: ibi per duo- deviginti annos graviſſimis morbis & variis tentatiônibus vexata, con- ſtantiſſime méruit in caſtris Chri- ſtianæ pœniténtiæ, nullo refécta pâbulo, cœléſtium earum conſola- tionum, quibus ſolet étiam in terris sanctitas abundare. Propter veritatem, & manſue- tůdinem, & juſtitiam: † Et dedu- cet te mirabiliter dextera tua. all. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, prôſpereèe procede, & re- gna. Et. Ngélicis ditata virttibus, non modô prôpriam, ſed publicam étiam ſalutem ſolicita charitate curavit. Quare ſeverioôrem véte- rum Carmelitarum régulam, Deo afflänte, & Pio quarto approban- te Beprimämn Obletrandan- in eo constl Uentis Dom u lupra tr. 0ls Vitgo p Ubus human Ciniind adre Eeruli Mrinet Peleticorum lettebat lacry Gann diyine tunos Noprii Deo gno eo into altem ocor eius e 1O flletit An Kigrrcordi⸗ Kuldierit C Centem ſib⸗ onla meun l conſliante hm emtüt, Ulgnid etke ler ulta cce Ments coſcri Nelles ad up UHhn maxime Dlenitiiu Cluten: * eleDeus tuus 6 lohter er Alenl, K Ulnitte Delg, Un zue eiklindi nti n te, primùm muliéribus, deinde viris oblervandam propôſuit. Efflôruit in eo consilio omnipotens miſe- rentis Domini benedictio; nam duo ſupra triginta Monaſtéria in- ops Virgo poôtuit ædificare, ém- nibus humanis deſtitüta auxiliis, quinimo adversantibus plerumque sæculi Principibus. Infidélium & hæreticorum tenebras perpetuis deflebat lacrymis, atque ad placan- dam divinæ ultionis iram volun- tarios proprii corporis cruciatus . 909 cem, charitätem, & regularem obſervantiam adhortata, ſub co- lumbæ ſpecie puriſſimam animam Deo réddidit, annos nata ſexa- ginta ſeptem, anno milleſimo, quin- gentéſimo octogeſimo ſecundo, ldibus Octobris, juxta Kalendarii Romani emendationem. Ei mo- riénti adéſſe viſus eſt inter Ange- lôrum agmina Chriſtus Jeſus: & arbor arida cellæ proxima ſtatim effloruit. Ejus corpus usque ad hanc diem incorruptum, adorato abes. i Deo pro eoôrum ſalüte dicabat. W. Tanto autem divini amoôris incen- dio cor ejus conflagravit, ut méri- tô viderit Angelum ignito jaculo ſibi præcoôrdia transverberantem, & andierit Chriſtum data déxtera diceéntem ſibi: Deinceps ut vera liquore circumfuſum, pia venera- tione côölitur. Miraculis claruit ante & poſt obitum, eamque Gre- gorius XV. in Sanctarum numerum rétulit. Afferéntur Regi virgines poſt eam, proximæ ejus, Afferéntur uta ekbllel Cnubus tum e te Marlui labe e Sponſa meum zelabis honorem. Eo conſiliante, maxime arduum votum emiſfit, efficiendi ſemper, quidquid perféctius eſſe inteilige- ret. Multa cœléſtis ſlapiéntiæ docu- ménta conſcripſit, quibus fidelium mentes ad ſupernæ patriæ deſide- rium maximéè excitantur. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- quitatem: Proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. „. Propter veritatem, & manſue- túdinem, & juſtitiam. Proptérea unxit te Deus. Um autem afsidna éderet Wexempla virtütum, tam an- Xio caſtigandi corporis deſiderio æſtuabat, ut quamvis ſecùs ſua- derent morbi, quibus affli aba- tur, corpus ciliciis, caténis, urticarum manipulis, aliisque a- ſperrimis flagéllis ſæpe cruciaret,, aliquando inter ſpinas voluta- tibi in lætitia, & exultatiône. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, proſpere procéde, & re- gna. Afferéntur. lôria Patri. Afferéntur. 1 imile erit regnü cœlôrum decem virginibus. Ix. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in æternum. Diffũſa eſt gratia. DIE XVII. OCTOBRIS. Eus, qui beätam Hedvvigem à ſæculi pompa ad hùmilem nibi inati ret, ſic Deum alloqui solita: Doô- tuæ crucis ſequélam toto corde e, IHH mine, aut pati aut mori: ſe ſem- transire docuiſti: concede, ut ejus elun e per misérrima morte pereântem méritis & exemplo diſcamus peri- ſlet e exiſtimans , quamdiu à cœléſti turas mundi calcare delicias, & in Undate, „ ætérnæ vitæ fonte abéſſet. Prophe- amplexu tuæ crucis omnia nobis em, & tiæ dono excélluit, eamqae divi- adversantia ſuperare. Qui vivis & nis charismatibus tam liberaliter regnas cum Deo Patre. locupletabat Dôminus, ut ſæpius exclamans péteret, beneficiis in ſe divinis modum imponi, nec 4 . Gertels tunn lchetdte gtocelet tam céleri oblivione culpârum ſuàârum memoriam aboléri. Into- lerabili igitur divini amoôris incen- 10 pôtiùs, quàm vi morbi albæ mortis die, Eccleſiaſticis Sacra- mentis munita, alumnos ad pa- cùm decumberet, prænuntiato ſuæzæ HEdeyvigis régiis clara natali- bus, innocéntia tamen vitæz longe clärior, ſanctæ Eliſabethæ filiᷓz Regis Hungariæ mateértera» Bertholdi & Agnétis Moraviæ Marchionum filia, animi ab ine- unte 910 unte ætäàte moderatiônem préôtu- lit: adhuc enim puéllula pueri- libus abſtinuit: & duodeénnis Hen- rico Poloniæ Duci à paréntibus nuúptui tradita, thalami fide ſanctè fervâta, prolem inde ſucseptam in Dei timore erudivit. Ut autem comméôdiùs Deo vacaret, ex pari voto & consénſu unanimi ad ſeépa- rationem thori virum induùxit: quo defuncto, ipſa in monaſteério Treb- nicénſi, Deo, quem afſsiduis préci- bus, exoraverat, inſpirante, Giſter- cieênſem devota ſumpfit habitum; in eoque contemplatiôni intenta, divinis Officiis & Miſsarum ſolém- niis a lolis ortu ad meridiem usq; aſſidua aſſiſtens, antiquum humani géneris hoſtem fortis contempfit. Propter veritatem, & man- ſuetudinem, & juſtitiam: Et de- duúcet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua, & pulchritudine tua intende, proſpereè procede, & re- gna. Et deducet, Xculi autem commércia, ni divina, vel animarum ſalútem attingerent, audire, vel loqui non ſuſtinuit: prudéntia in agen- dis ſic emicuit, ut neque excéſſus eſſet in modo, nec error in ôrdine, comis alioqui, & manſuéta in prô- ximum. Grandem autem de ſe tri- umphum jejuniis & vigiliis, veſti- umque aſperitate auſtéra carnem macerans reportavit: hinc ſublimi- oSribus florens virtütibus Chriſtia- nis, conſiliorum gravitate, animiq; candôre & quiéte in eximium reli- gioſæ pietäãtis evaſit exémplar:om- mibus ſe ultrò ſubjicere, atque vi- liora præ cæteris Monialibus ala- criter munia ſubire; paupéribus é- tiam flexo genu miniſtrare, lepro- sorum pedes ablůere, & oſculari, ipfſi familiare erat, neque illôrum ulcera sanie manantia ſui victrix abhoôrruit. „Dilexiſti juſtitiam, & odi- ſti iniquitatem: *△ Proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. Propter veritatem, & manſuetũ- dinem, & juſtitiam. Proptérea. Ira fuit ejus patiéntia;, animſ- que conſtäntia: præcipuéèé ve- rò in morte Henrici Ducis Sileſiæ ſui, quem maternè diligébat, fi- lii in bello à Tartaris cæſi eni- quàm filio lacrymas réddidit. Miraculorum déênique gloôria per- crêbuit; puerum enim demerſum, & molendini rotis alliſfum, & prorſus attritum, invocata, vitæ reſtituit, aliaqué præſtitit, ut ri- teé iis Clemens quartus probatis;, Sancktôrum número eam adlſcrip- ſerit, ejusque feſtum in Polonia, ubi præcipua veneratione uti Pa- trôna coôlitur, die decimaquinta Octobris celebrari conceſſerit, quod deinde ut décima séptima in tota Eccléſia fieret, Innocentius XI. ampliavit. Fallax gratia; & vana eſt pulchritůdo : Mülier ti- mens Deum, ipfa laudabitur. „Date ei de fructu manuum fuarum, & laudent eam in portis pera ejus. Mulier. Ioôria Patri. Mulier. imile eſt regnum cœlôrum the= sauro. . Ixvi. DIE XVIII. OCTOBRIS. Ntervéniat pro nobis, quæſu- mus Dômine, ſanctus ſtuus Lu- cas hvangeliſta: qui crucis morti- ficationem jugiter in ſuo corpore pro tui nôminis honore portavit. Per Dominum. X. Ex libro S. Hieréônymi Presbyteri de Scriptoribus Eccleſiaſtis. Ucas médicus Antiochénſis, ut Las ſcripta indicant „ Græci ſermonis non ignarus, fuit ſecta- tor Apoſtoli Pauli, & omnis pere- grinatioònis ejus comes. Scripfit Evangélium, de quo idem Paulus? Miſimus, inquit, cum illo fra- trem, cujus laus éſt in Evangélio per omnes Eccléſias. Et ad Coloſ- sénſes: Salutat vos Lucas, méedi- cus chariſſimus. Et ad Timothe- tuit; péôtiüs enim gratias Deo , um: Lucas eſt mecum ſolus. Aliud — quo- ſogue elclit Col titulo, 4 lenotatur: (un ARbiennium Ko- ſiti iuelun limterer medi Nnun clamante lin periodo lee, K totam de⸗ els Mengz ſett Uinze WI Cs Unlehu in 1 Tilnl v. ultcegece alummim, nns, unge⸗ tehnns tetci nigue glotit de enimn demmetiin, Ntis Allilum, 1 , invocina, ir Ouartus p eto ean al old M e Hudu munuun ent amin horte liet⸗ Muliet hlun erionun de DOTOERN. di 1 er in han honane nin 1 nn heebe 4 celeaſti, gmiochenme 4 principio ſui voluminis declaârat;, quoque édidit volúmen egrégium quod titulo, Acta Apoſtolorum, prænotatur: cujus hiſtôria usque ad biénnium Romæ commorantis Pauli pervénit, id eſt, usque ad quartum Nerônis annum. Ex quo intelligimus, in eidem urbe li- brum eſſe compôſitum. Vidi conjunctos viros habéntes ſpléndidas veſtes, & Angelus Do- mini locutus eſt ad me, dicens: Iſti ſunt viri ſancti facti amici ei. . Vidi Angelum Dei fortem vo- lantem per médium cœlum, voce magna clamantem, & dicentem. Iſti. Gitur periodos Pauli, & The- Lclæ, & totam baptizati Leônis fabulam, infer apocryphas ſcriptu- ras computamus. Quale enim eſt, ut individuus comes Apôſtoli, inter cæteras ejus res hoc ſolùm ignora- verit? ſed & Tertullianus, vicinus eôrum témporum, refert, Presbyte- rum quemdam in Aſia amatôrem Apoſtoli Pauli, convi tum à Joan- ne, quòd audor eſſet libri ; & confeſſum, ſe hoc Pauli amôre fe- ciſſe, & ob id loco excidiſſe. Qui- dam ſuſpicantur, quotiescumque in epiſtolis ſuis Paulus dicit, jux- ta Evangélium meum;, de Lucæ ſignificare volumine. e, Beati eſtis, cum maledixerint vobis homines, & perſecuúti vos fúerint, & dixerint omne malum adversùm vos, mentientes, propter me, Gaudéte, & exultate, quoô- niam merces veſtra copiôſa eſt in elis. Cùm vos oderint hömines, & cùm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejécerint nomen veſtrum tamquam malum, propter Filium hoôminis. Gaudéte. Ucam anutem non ſolùm ab Apôſtolo Paulo didiciſſe Evan- ui cum Dômino in car- ne non fuerat, ſed à cæteris A- poôſtolis: quod ipſe quoque in icens: Sicut tradidérunt nobis, qui à principio ipſi vidérunt; & miniſtri fuérunt fermônis. Igitur Evangélium, ſicut audierat, ſcrip- ſit: Acta verò Apoſtolõrum, ſicut viderat ipſe, compoſuit. Vi- Xit octoginta & quatuor annos „ 911 uxéôrem non habens: ſepultus eſt Conſtantinopoli, ad quam Ur- bem vigéſimo Conſtantini anno oſſa ejus cum reliquiis Andréæ Apôſtoli translàta ſunt de Acha- JlauA. . — Iſti ſunt triumphatòôres, & amici Dei, qui contemnéntes juſſa Princi- num, merueérunt præmia ætérna: Modò coronäntur, & accipiunt palmam. Iſti ſunt, qui venérunt ex mag- na tribulatiõéne, & lavérunt ſtolas ſuas in sànguine Agni. Modoô. loôria Patri Modo. eſignavit Dêminus. xi. PIE XIX. OCGTOBHRIS. Similabo eum viro ſapiéntis qui ædificavit domum ſuam ſupra petram. Amavit eum Döminus, & or- navit eum. Stolam gloriæ induit eum. Eus, qui beatum Petrum Con- feſsorem tuum admirabilis pœniténtiæ, & altiſſimæ contem- platioônis münere illuſtrare digna- tus es: da ‚nobis, quæſumus; ut ejus ſuffragantibus méritis, carne mortificati, faciliùs cœléſtia ca- piamus. Per Dominum. ſtie Confeéſſor. PErius Alcàântaræ in Hiſpaânia nobilibus paréntibus natus, à téneris annis futúræ ſanctitatis indicia præbuit. Décimo ſexto æXtätis anno Ordinem Minorum ingréſſus, ſe omnium virtäütum exémplar exhibuit. Tum munus Concionatôris ex obedientia exér- cens, innumeros à vitiis ad veram poœniténtiam traduxÜxit. Primævum ſancti Franciſci inſtitůtum exactiſ- ſimè reparare cupiens, ope divi- na fretus, & Apoſtôlica muni- tus auctoritate, auguſtiſſimum & pauperrimum cœnoôbium juxta Pedroſum fundavit: quod vitæ genus aſpérrimum ibi felicitex . Cco- 912 eœptum, per divérſas Hiſpâniæ provincias usque ad Indias mirifi- cèê propagatum fuit. Sanctæ The- rêſiæ, cujus probaverat ſpiritum, in promoveênda Carmelitarum re- formatione adjutor fuit. 1pſa au- tem à Deo edocta, quôd Perri nomine nihil quisquam péteret, quin prôtinus exaudirétur, ejus prêcibus ſe commendare, & ipſum adhuc viventem Sanctum appellare conſueyit. Honéſtùm fecit. 899. Rincipum obséquia, qui ipſum velut oraculum conſulebant, ſumma humilitate declinans, Caâ- rolo quinto Imperatori à confeſ- ſionibus eſſe recusavit. Pauperta- tis rigidiſſimus cuſtos, una tuni- ca, qua nulla detérior eſſet, con- tentus erat. Puritatem ita coôluit, ut a fratre in extrémo morbo ſibi inſervieênte, nec léviter quidem tangi paſſus ſit. Corpus ſuum perpétuis vigiliis, jejuniis, fla- gellis, frigore, nuditate, atque omni genere aſperitatum in ſervi- tůtem redégit, cum quo pactum inierat, ne ullum in hoc ſæculo ei réquiem præberet. Charitas Dei proximi in ejus corde diffûſa, tantum quandoque excitabat in- ceêndium, ut e cellæ angüſtiis in apertum campum proſilire, aeris- que retrigério concéeptum ardorem temperare cogerétur. Amavit eum Doôminus. 899. Ratia contemplatiônis admi- räbilis in eo fuit, qua cùm aſsidue ſpiritus reficerétur, intér- dum accidit, ut ab omni cibo & potu pluribus diébus abſtinue- rit. In dera frequenter ſublatus mifo fulgore corulſcare viſus eſt. Räppidos flúvios ſicco pede trajé- cit. Fratres in extrema penúria;, coœlitùs delata alimônia cibavit. Baculus ab ipſo terræ defixus, mox in viridem ficulneam excré- vit. Cùm noctu iter ageret, denſa nive cadente, dirutam domum ſine tecto ingréſſus eſt, eique nix in aere péndula pro tecto fuit, ne illius côpia ſuffocarétur. Do- no prophétiæ, ac difcretioônis ſpi- rituum imbútum fuiſſe; ſancta Thereſia teſtätur. Dénique an- num agens ſexagéſimum tertium, hora, qua Prædixerat, migravit ad Dôminum mirdabili, viſiõne, San- Gtorúmque præséntia confortaâtus. Quem eodem moménto in cœlum ferri beata Theréſia procul diſtans vidit, cui poſtea apparens dixit: O felix pœnitentia, quæ tantam mihi promeéruit gloriam! Poſt mortem veroô plürimis miraculis claruit, & à Clemente IX Sanctorũ nũúmero adſcriptus eſt. Iſte homo perfécit, 899. olite timere. lii. DIE XXI. OCTOBRIS. Similabo eum. Amavit eum. nterxcèſſio. xlv. Prudéntes virgines aptaàte veſtras lampades: ecce ſponſus ve- nit, exite bviam ei. Adducentur Regi virgines poſt eam. . . Pröximæ ejus afferéntur tibi. A nobis, quæſumus Déômine Deus noſter, ſanctarum Virgi- num & Martyrum tuarum, Urſulæ & Sociarum éjus, palmas incelſsabi- li devotiône venerari: ut quas dig- na mente non poôſſumus celebrare, humilibus ſaltem frequentemus obséquiis. Per Doôminum. Ilâàrion ortus Tabathæ in Palæ- ſtina ex paréntibus infideli- bus, Alexandriam miſſus ſtudio- rum cauſa, ibi morum & ingénü laude floruit: ac Jeſu Chriſti ſus- cépta religione;, in fide & charita- te mirabiliter profécit. Frequens enim erat in Eccléſia, aſsiduus in jejäãnio & oratiône: omnes volup- tatum illecebras, & terrenarum, rerum cupiditates contemnébat. Cüm autem Antonii nomen in gypto celeberrimum eſſet, eſus videndi ſtudio in tolitůdinem con- tendit, apud quem duoòbus mén- ſibus omnem ejus vitæ rationem didicit. Domum revérſus mor- tuis paréntibus, facultates ſuas pauperibus dilargitus eſt: nec- dum quintum décimum annum, esreéſſus, rédiit in ſoitudinem . ubi lbi ertrücka e iglam ciperen, Ieno ſtccumm, uam autla⸗ hetvacaneum tias in cilicio Kietegic tim en d uͤ loſe annig ſern htünes: 0 audam M M. 0 Ktamini. i,viſone, du iin contottin meno in ciu a procl 4parens ia, gur tuntnn gloriam! ot tünis nte X. elt. cit, ,⸗ Aancolk Mals m⸗ hum elet,e, hitücinene guobus ubi extrücta exigua caſa, quæ vix ipſum caperet, humi cubabat. Nec verò ſaccum, quo ſemel amictus eſt, umquam aut lavit, aut mutavit, cùm ſupervacaneum eſiſe diceret, mun- ditias in cilicio quærere. N ſanctârum litterarum lectiône & meditatione multus erat. Pau- cas ficus & ſuccum herbarum ad victum adhibébat, nec illis ante ſolis occaſum vescebâàtur. Conti- néntia & humilitate fuit incredibi- li. Quibus aliisque virtùtibus va- rias horribilesque tentatiônes dia- boli ſuperavit, & innumerabiles dæmones in multis orbis terræ partibus ex hôminum corpôribus ejecit. Qui octogéſimum annum a- gens, multis ædificatis monaſtériis, & clarus miraculis, in morbum in- cidit: cujus vi cùm extrémo pene ſpiritu conflictarétur, dicébat: E- grédere, quid times? egrédere äni- ma mea, quid dúbitas? ſeptuaginta Propè annis ſerviſti Chriſto, & mortem times? Quibus in verbis ſpiritum exhalavit. e Deum laudamus. rI. DIE XXV. OCTOBRIS. Iſtérum eſt enim. Lætamini. Xxxvii. Eatôrum Martyrum tuoôrum, Domine, Chrysanthi & Dariæ, quæſumus, adſit nobis oratio: ut duos veneramur obséquio, eòrum pium jugiter experiamur auxilium. Per Dôminum. (iIry anthus & Daria cônjuges, nobili génere nati, fide etiam clariòres, quam Daria, mariti opera, cum baptismo ſusceéperat, Romæ innumerabilem höminum multitu- dinem, hæc mulierum, ille virôrũ, ad Chriſtum convertérunt. Quare Celerinus Præféctus comprehenſos tradidit Claudio Tribũno: qui juſſit à militibus Chrysaänthum vinctum cruciàtibus torquéri: ſed vincula Omnia reſoluta sunt: mox compe- Ai dquos conjéctus füerat, con- acti. Einde bovis côrio incluſum, in ardentiſſimo ſole conſti- tuunt: tum pédibus, ac mânibus caténa conſtrictis, in obſcrum 4 carcerem detrùdunt, ubi ſolutis Brev. Rom. 1 caténis, clariſſima lux locum Alu- ſtravit. Daria verô in lupanar compulſa, leòônis tutéla „ dum in oratioòne defixa eſt, a contumelia divinitùs defénſa éſt. Denique in arenaâriam, quæ eſt via Salaria„ uterque ductus, effoſſa terra, la- Ppidibusque bruti, parem martyrii corônam adépti ſunt. e Deum laudamus. II. DiIE XXVI. OCTOBRIS. nfirmitatem noſtram. Xxiv. Variſtus Græcus ex judæo batre, Trajano Imperatôre, Pontificat geſſit. Qui Eccleſiarum titulos ur- bis Romæ Presbyteris diviſit, & or- dinavit, ut ſeptem Diâconi Epiſco- pum cuſtodirent, dum Evangélicæ prædicatiônis officio tungerétur. Idem conſtituit ex traditione Apo.- oblica, ut matrimonium půblicèê celebrétur,„& Sacerdôtis benedi- ctio adhibeatur. Præfuit Eccléſiæ annos novem, menſes tres: Presb teris decem & ſeptem; D duoòbus, Epiſcopis quindecim, qua- ter menſe Decembri ordinatis Martyrio coronatus Propè ſepũl- chrum Principis Apoſtolorum in Vaticano ſepultus eſt séptimo Ka léndas Novêmbris. 4 e Deum laudamus. rI. DIE XXVII. OOTOBRIS. E go ſum vitis vera. Xxiv, 38. Onceéde, quæſumus 1 „ Omnipo. tens Deus: ut, ſicut Apoſtoo- fum tuoôrum Simönis & Judæ glo- riôſa natalitia Prævenimus; ſic ad tua beneficia Promerénda’, Maje- atem tuam pro nobis ipſi prævé⸗ hiant. Per Dôminum. DIE XXVIII. OCTOBRIS. d. Eus; qui nos per beatoôs Apéô- ſtolos tuos Simonem 8S&& Ju- dam ad agnitionem tui nominis Mmm veni- 2Ik4 — . venire tribuiſti: da nobis eôrum gloriam ſempitérnam & proficién- do celebrare, & celebrando profi- cere. Per Dominum. Incipit Epiſtola cathôlica beati Ju- dæ Apoôſtoli. aas Jeſu Chriſti ſervus, frater autem Jacoôbi, his qui ſunt in Deo Patre diléctis, & Chriſto Jeſu con- ſervatis & vocâtis. Misericôrdia vobis, & pax, & charitas adim- pleatur. Chariſſimi, omnem ſoli- citdinem faciens ſcribendi vobis de communi veſtra ſalute, neceſſe habui ſcribere vobis: déprecans ſupercertari ſemel tràditæ Sanctis fidei. Subintroiérunt enim quidam homines (qui olim præſcripti ſunt in hoc judicium) impii, Dei noſtri gratiam transferéntes in luxůriam, & folum Dominatörem, & Doômi- num noſtrum Jeſum Chriſtum ne- gantes Ecce ego mitto. iii. Ommonére autem vos volo, ſcientes ſemel omnia, quoôniam Jeſus pôpulum de terra Xg8)pti ſal- Vans, ſecundo eos, qui non credi- derunt, pérdidit: Angelos verò, qui non ſervavérunt ſuum princi- päatum, ſed dereliquérunt ſuun: domicilium, in judicium magni diei, vinculis æternis ſub caligine reſervavit. Sicut Soödoma, & Go- moôrrha, & finitimæ civitates simili modo exfornicatæ, & abeuntes poſt carnem alteram, factæ ſunt ex- emplum, ignis æterni pœnam ſuſti- néntes. Similiter & hi carnem quidem mâculant, dominatiònem autem ſpernunt, majeſtatem autem blasphemant. Tollite jugum. iv. Um Michael Archängelus „cum diabolo diſpurans alter- earétur de Moôyſi corpore, non eſt auſus judicium inferre blasphé- miæ, ſed dixit: Imperet tibi Dô- minus. Hi autem, quæcumque quidem ignérant, blasphémant: quæcùmque autem naturaliter, tamquam muta animalia norunt, in his corrumpäntur. Væ illis, quia in via Cain abiéerunt, & errôre Balaam mercede effuſi ſunt, & in contradictione Core perié- runt. Hi funt in épulis ſuis macu- læ; conviväntes ſine timôre, ſe- metipſos pascéntes, nubes ſine aqua, quæ à ventis circumferun- tur, arbores autumnales, infru- ctuoſæ, bis mortuæ, eradicatæ; fluctus feri maris, deſpumantes ſuas confuſiônes, sidera errantia: quibus procélla tenebrarum ſerva- ta eſt in ætérnum. Dum ſtetéritis. iv. Imon Chananæus, qui & Zelo- tes, & Thaddæus, qui & Judas Jacôbi appellatur in Evangélio, unius ex catholicis Epiſtolis ſcrip- tor, hic Meſopotàmiam, ille X- gyptum Evangélica prædicatioône peragravit. Poſteâ in Pérſidem conveniéntes, cùm innumerabiles filios eſu Chriſto peperiſſent, fi- démque in vaſtiſſimis illis regioni- bus, & efferatis gentibus diſſemi- nâſſent: doctrina & miraculis, ac dénique glorioſo martyrio: ſimul ſanctiſſimum Jeſu Chriſti nomen illuſtrârunt. Vidi conjunctos. v. Sermo ſancti Gregorii Papæ. Criptum eſt: Spiritus Déômi- ni ornavit cœlos. Ornaménta enim cœlôrum fſunt virtútes præ- dicantium. Quæ vidéelicet orna- ménta Paulus enůmerat; dicens: Alii datur per Spiritum ſermo ſa- piéntiæ, alii ſermo ſciéntiæ ſecún- dàùm eùmdem Spiritum, älteri fides in eòdem Spiritu, alii gratia ſani- tàtum in uno Spiritu, alii operatio virtũtum, alii prophet ſa, alii diſeré- tio ſpirituum, alii génera lingua- rum, Alii interpretàtio ſermonum. Hæc autem ômnia operaätur unus atque idem Spiritus, dividens sin- gulis, prout vult. Beati eſtis. V. Uot ergo ſunt bona prædi- cântium, tot ſunt ornamenta c&ëlru n. Hinc rurſus ſcriptum eſt: Verbo Dômini coœli firmati ſunt. Verbum enim Dômini Fi- lius eſt Patris Sed eòôsdem cœlos, vidélicet ſanctos Apôſtolos, ut tota ſimul ſancta Trinitas oſtendà- tur operata, repéntè de ſancti Spi- titus divinitate adjüngitur: Et Spiritu oris ejus omnis virtus éo- rum. Ccloôrum ergo virtus de Spiritu ſumpta eſt, quia mundi hujus Uuins hotet rsumnetent Ilus fortitud linue dock Ute adyentun IIt, Kimus: lug, cljls f nlpicimus. IKi lunt ni Cio 4netl o lenge N lehnn lis! odio hal milia 5. Nlecklone tuis Kfruckun Els ſeter nin Pe ſelientis en der pobis lac nunco vo imie Er Nmeh Mm ile ſine timdle, tes, Ull ntis ci E tur, enn is , dehn ,Sidenntn tenebrarunken. 4 i, in. Elg;, Gui l is Mitolte 1 otümiam, Gregofundhe Chltitude los. 0 4 ifl,1 i pltitla 1 ophetzäln 1ii eren e retiuo lennn. . Oveldtii , lnGeni⸗ l. . ſont bon , ot lunt 0l e * inn Hn ub huſus poteſtàtibus contraire non det præsumerent, nifi eos ſancti Spi- noſter. ritus fortituùdo ſolidaſſet. namque doctoôres ſanctæ Eccléſiz ante advêntum hujus Spiritus fuùe- rint, ſ(cimus: & poſt advéntum il- lius, cujus fortitudinis facti ſint, conſpicimus. . Iſti ſunt triumphatôres. v. ectio ſanéti Evangélii ſecundùm Joannem. N illo tempore: Dikit Jefus diſ- Teipini ſuis: Hæc mando vobis, ut diligatis invicem. Si mundus vos odit: ſcitôte, quia me priôrem vobis dio habuit. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. N lectione Evaßgélica, quæ hanc antecedit, dixerat Dômi- nus: Non vos me elegiſtis, ſed ego elégi vos, & poſui vos, ut eatis, & fructum afferatis, & fru- ctus veſter mäneat: ut quodcúm- que petiéritis Patrem in nomine meo, det vobis. Hic autem dicit: Hæc mando vobis, ut diligatis invicem. Ac per hoc intelligere debemus, hunc eſfſe fructum no- ſtrum, de quo ait: Ego vos elégi, ut eatis, & fructum afferatis, & fructus veſter maneat: & quod adjunxit, Ut quodcumque petié- ritis Patrem in némine meo, det vobis. Tunc ütique dabit nobis;, ſi diligamus invicem, cum & hoc ipſum ipie déderit nobis » ui nos elégit non habéentes fru- um; quia non eum nos elegera- mus, & pôſuit nos, ut frucktum afferàmus, hoc eſt, invicem dili- gamas. Iſti ſunt, qui vivéntes. vii. Häritas ergo eſt fructus no- ſter, quam définit Apéôſtolus, de corde puro, & conſciéntia bo ha, & fide non ficta. Hac diligi- mus invicem, hac diligimus De- um;, neque enim vera dilectione diligerémus invicem, niſi diligén- tes Deum. Diligit enim unusquis- due pröximum fuum, tamquam seipſum, ſi diligit Deum: nam ſi non diligit Deum, non diligit ſe- ipſum. In his enim duobus Præ- ceptis charitatis tota lex pen- Quales mandans: Hæc mando 91 „ & Prophétæ. Hic eſt frudus De fructu itaque nobis Hæc 1 inquit, vobis, ut diligatis invicem Unde & Apoſtolus Paulus, cùm contra Opera carnis commendare tructum ſpiritus vellet, aà capite hoc poſuit: Fructus, inquit, Spiritus charitas eſt: ac deinde cætera, tamquam ex iſto capite exoôrta, & relegata con- téxuit, quæ ſum, Gaudi im, pazx 5. longanimitas, benignitas „ böni- tas „ fides, manſuetudo „ conti- néntia, caſtitas. Iſti funt viri ſancti. vii. Uis autem benée gaudet, qui bonum non diligit, unde gau- det? Quis pacem veram niſi cum illo poteſt habére, quem veraciter diligit? Quis eſt longanimis in bo- no operé perſeveranter manéndo, niſi férveat diligendo : Quis eſt benignus, niſi diligat, cui opitu- lätur? Quis bonus, niſi diligéndo efficiatur? Quis ſalubriter fidelis „ nifi ea fide, quæ per dilectionem operatur? Quis utiliter manſuétus, cui non dilectio moderétur? Quris ab eo côntinet, unde turbatur, niſi diligat, unde honeſtatur;: Merito itaque Magiſter bonus dilectionem ſic ſæpeêè comnmendat, tamquam 1ſo&- la præcipiénda fit, ſine qua non poſſunt prodéſſe cætera bona, & quæ non poteſt habéri ſine cæreris bonis, duibus homo efficitur be- nus. e Deum laudamus. II. DIE XXXI. OCTOBRIS. eſcéndens Jeſins de monte. XXXiV. 38. Omine Deus noſter, multi- plica ſuper nos gratiam tuam: & quorum Prævenimus glorioſa ſolemnia, tribue subſequi in, ſan- cta profeſliône lætitiam. Per Doô- minum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. M mm e DIE 16 DIE I. NOVEMBRIS. LN KESTO Vidi turbbam. fiqu⸗ ixit Dôminus. „77. 1 audate Döminum omnes Gentes. 79. Cc ego Joaânnes vidi älterum Easeiwen ascendéntem ab ortu Solis, habéntem ſignum Dei vi- vi: & clamavit voce magna qua- tuor Angelis, quibus datum eſt nocère terræz & mari, dicens: Nolite nocére terræ & mari, neque arboribus, quoaduúsque ſignémus ſervos Dei noſtri in frontibus eôrum. Lacare, Chriſte, sérvulis, Quibus Patris cleméntiam;, Tuæ ad tribúnal gratiæ:, Patrona Virgo pôſtulat. t vos beata, per novem Diſtincta gyros, agmina: Antiqua cum præséntibus, Futäüra damna peéllite. poſtoli cum Vatibus; Apud tevérum Júùdicem; Veris reoôrum flétibus Exposcite indulgentiam. os purpurati Martyres 2 Vos candidati præmio Confeſſio nis, éxules Vocate nos in patriam. CShoréea caſta Virginum; Et quos eremus incolas Transmiſit aſtris, Cœlitum Locate nos in sedibus. A uférte gentem perfidam;» Credentium de finibus: Ut unus omnes unicum Ovile noſt Paſtor regat. Heo Patri ſit gloria, Natôque Patris ünico, Sancto ſimul Paraclito; In ſempiterna ſæcula. Amen. Lætamini in DOmino, & exul- tecti . täte juſitt. Et gloriaäamini omnes corde. Angeli, Archäangeli, Throni, & Dominatioônes, Principatus, & Po- teſtates, Virtútes cœléôrum, Ché- rubim atque Séraphim, Patriarchæ & Prophétæ; ſancti legis Doctoô- res, Apôſtoli, omnes Chriſti Magx- tyres, ſancti Confeſséôres, Virgi- nes Doômini, Anachoritæ, Sanctique omnes intercédite pro nobis. Mnipotens, ſempitérne Deus;- qui nos omnium Sanétorum tuòrum meérita ſub una tribuiſti celebritäte venerari: quæſumus, ut deſideratam nobis tuæ propi- tiatiônis abundantiam, multiplicâ- tis interceſsòribus largiaris. Per Déminum. egem Regum Dominum, veni- te, adorémus: Quia ipſe eſt corôna Sanctôrum mnium. enite. I. lacare Chriſte- Novit Dôminus viam juſtorum, qui in lege ejus meditantur die ac nocte. Bzöitus vir, qui non àbiit in con- silio impiorum, & in via pecca- tôrum non ſtetit, * & in cathedra peſtiléntiæ non ſedit. .B ed in lege Domini volüntas e- jus, * & in lege ejus meditaàbitur die ac nocte. . Et erit tamquam lignum;, quod plantatum eſt ſecùs decurſus aqua- rum, * quod fructum ſuum dabit in témpore ſuo. , 5t folium ejus non défluet: & mnia, quæcumque faciet, proſpe- rabuntur. fon ſic impii, non ſic: æ ſed tam- quam pulvis, quem proôjicit ventus à facie terræ. . . ’” Ideo non resürgent impii in ju- dicio: * neque peccatoôres in con- cilio juſtorum. uoôniam novit Dôminus vien ju-⸗ 0- otumn: 1 Morit IIn, qui in i. Mirifca 108) & eral le. Unm inroe⸗ Deus ſultt tione dlltit iſettte nei. Nen meam. IIi hominnn oteit ut ten, & gueri lſitote, us Unls Janctar audiet me, neimini, 5 r itis in Uldildus veitri ſiriäheſarri, Perite indomi uisoencit no Undtumei l tui Domine: totte neo, ingufumen WN Eehlieſcam. uöniam m iſhen conti r litcn os, l Eaucd WNN Uinine, ggia mniſti dange⸗ 6bluper oe Eithn iel ekitörumn t kelle⸗ u eli, Thion! incipituns An nes Chiſt eorer, NN. Anlim dentiſt e gio nob⸗ ſemhiteneben, nnium ſub ati “ nobis Niammnlnte 5 laginid l ninum, Ne Quia IDr nommnlun, e. 1. Chuite⸗ asdecininn Aunng gue licien! vonſe ſe⸗ en i mr u gent ni gecendle Doninnd i/, ſtörum: & & iter impiòrum peri- 1t. Novit Dôminus viam juſté- rum, qui in lege ejus meditantur die ac nocte. Mirificavit Döminus Sanctos ſuos, & exaudivit eos clamantes ad ſe. Um invocarem, exaudivit me Deus juſtitiæx¶ meæ: * in tribu- latiône dilatäâſti mihi. iſerére mei, * & exaudi oratioô- nem meam. ilii höminum üsquequòô gravi corde? * ut quid diligitis vanita- tem, & quæritis mendacium? t ſcitòte, quôniam mirificavit Dô⸗ minus Sanctum ſuum, * Doôminus exaudiet me, cùm clamavero ad eum. . rascimini, & nolite peccare: * quæ dicitis in cordibus veſtris, in cubilibus veſtris compungimini. acrificate ſacrificium juſtitiæ, & ſperate in DOmino: ½ Multi dicunt: quis oſténdit nobis bona? ignatum eſt ſuper nos lumen vul- tus tui Dômine: * dediſti lætitiam in corde meo. fructu fruménti, vini, & ôlei ſui * multiplicati ſunt. n pace in idipſum * dörmiam, & requieſcam. uôniam tu Dômine ſingulariter in ſpe conſtituiſti me. Mirificavit Dôminus Sanctos ſuos, & exaudivit eos clamantes Admiraäbile eſt nomen tuum Dômine, quia gloria & honôre co- ronâſti Sanctos tuos, & conſtituiſti eos ſuper opera manuum tuarum. Omine Dôminus noſter, * quã admiräbile eſt nomen tuum in univérſa terra! uôniam elevâta eſt magnificén- tia tua * ſuper cœlos. X ore infantium, & lacténtium perfeciſti laudem propter inimi- cos tuos, * ut déſtruas inimicum, & ultoôrem. B uôniam vidébo coœlos tuos, bpe- ra digitéôrum tuôrum: * lunam, & ſtellas, quæ tu fundãſti. Luid eſt homo, quod memor es E 91 eum, * Se conſtituiſti eum iber pera manuum tuaârum. mnia ſubjeciſti ſub pedibus e- ſus, * oves & boves univerſas, in- ſuper & pécora campi. oôlucres cœli, & pisces maris, * qui perambulant sémitas maris. omine Doôminus noſter, * quàam admirabile eſt nomen tuum in uni- veêrſa terra? Admiraàbile eſt nomen tuum Dômine, quia glöria & honéôre coronàâſti Sanéctos tuos, & conſti- tuiſti eos ſuper pera mânuum tuarum. „Lætamini in Doômini, & exul- tate juſti. Et gloriäâmini corde. Ex libro Apocalypſis B. Joannis Apôſtoôli. Er ecce ſedes péſita erat in cœ- lo, & ſupra ſedem ſedens. Et qui ſedébat, similis erat aſpéctui lapidis jaſpidis & sardinis: & iris erat in circuitu ſedis, similis viſio- ni ſmaragdinæ. Et in circuitu ſe- dis ſedilia viginti quatuor, & ſuper thronos viginti quâtuor ſeniôres ſedéntes, circumamicti veſtimentis albis, & in capitibus eòrum corô- næ aureæ. Et de throno procedé- bant fülgura, & voces, & tonitrua: & ſeptem lampades ardéntes ante thronum, qui ſunt ſeptem ſpiritus Dei. Et in conſpectu ſedis tamquam mare vitreum simile cryſtallo: & in médio ſedis, & in circũitu ſedis „» quâtuor animalia plena oculis anté & retrô. Et änimal primùm simile leôni, & ſecundùuùͤm animal simile vitulo, & tértium animal habens faciem quaſi hôminis, & quartum animal simile àquilæ volanti. Et quatuor animalia, singula eòrum habébant alas ſenas: & in circuitu, & intus plena ſunt culis: & ré- iem non habébant die ac nocgte, dieentia: Sanctus, Sanctus, San- ctus Dominus Deus omnipotens, qui erat, & qui eſt, & qui ventů- rus eſt. z:. Vidi Dôminum ſedéntem ſu- per solium excelſum & elevatum: & plena erat omnis terra majeſtate ejus: Et ea, quæ ſub ipfo erant; omnes recti ſ ejus? * aut filius höminis, qué- replebant templum. niam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- Séraphim ſtabant ſuper illud, ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et gelis, gloria & honoôre coronâſti ea, quæ. Mmm 2 918 T vidi in déxtera ſedéntis ſu- pra thronum, librum fſcrip- tum intus & foris, ſignätum figil- lis ſeptem. Et vidi Angelum for- tem, prædicantem voce magna: Quis eſt dignus aperire librum, & solvere ſignacula ejus? Et ne- mo pôterat, neque in cœlo, neque in terra, neque ſubtus terram aperire librum, neque reſpicere illum, bt ego flebam multum, quoniam nemo dignus invéntus eſt aperire librum , nec vidére eum. Et unus de ſenioribus dixit mihi: Ne fléveris: ecce vicit leo de tribu Juda radix David, aperire li- brum, & séôlvere ſeptem ſignacula ejus. Et vidi, & ecce in medio thro- ni, & quatuor animalium, & in meédio ſeniorum Agnum ſtantem tamquam occiſum, habéntem coôr- nua ſeptem, & oculos ſeptem, qui ſunt ſeptem ſpiritus Dei, miſſi in omnem terram. Et venit, & accé- pit de dextera ſedentis in throno librum. Et cùm aperuiſſet librum, quatuor animalia, & viginti qua- tuor ſeniores cecidérunt coram Agno, habéntes singuli citharas, & phialas aureas plenas odora- mentorum, quæ funt oratioônes Sanctôrum. Z F. Beaâta es Virgo Maria, Dei Gé- nitrix, quæ credidiſti Domino: perfecta sunt in te, quæ dicta ſunt tibi: Ecce exaltata es ſuper cho- IOsSs Angelorum: Intercéde pro nobis ad Däm Deum noſtrum. Ave Maria, gratia plena: Do- minus tecum, Interçgéde. T cantabant canticum novum, dicéntes: Dignus es Doômine accipere librum, & aperire ſigna- cula ejus, quôniam occiſus es, & redemiſti nos Deo in sanguine tuo ex omni tribu, & lingua, & popu- lo, & natione: & feciſti nos Deo noſiro regnum, & fſacerdotes: regnabimus ſuper terram. Et vidi, & audivi vocem Angeloôrum mul- tôrum in circitu throni, & ani- malium , & feniorum: & erat nůú- merus eôrum millia millium, di- cêntium voce magna: Dignus eſt Agnus, qui occiſus eſt, accipere virtútem „ & divinitatem, & fa- pientiam, & fortitudinem, & ho- norem, & gloriam, & benedictié- nem. Et omnem creaturam; guæ in celo eſt; & ſuper terram, & ſub terra, & quæ ſunt in mari, & quæ in eo, omnes audivi dicén- tes: Sedenti in throno, & Agno; benedictio, & honor, & gloria; & poteéſtas in ſæcula ſæculorum. Et quatuor animalia dicebant: Amen. Et viginti'quatuor ſenio⸗ res cecidérunt in facies ſuas, adoravérunt vivéntem in fſæcula ſæculôrum. In conſpéctu Angeléôrum pfſal- lam tibi: Et adorabo ad tem- plum ſanctum tuum, & confitébor nomini tuo Déômine. Super miſericordia tua, & ve- ritäte tua: quoôniam masgnificaſti ſuper nos nomen ſanctum tuum. Et adorabo. 1oria Patri. Et adorabo. Dömine, qui operati ſunt juſtiti- am, habitabunt in tabernaculo tuo, & requiescent in monte ſan- to tuo. Omine, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? *„ aut quis re- quiéscet in monte ſancto tuo? ui ingréditur ſine macula;, * & operatur juſtitiam. . hi loquitur veritätem in corde ſuo, quj' non egit dolum in lingua ſua. ec fecit prôximo ſuo malum, * & opprobrium non accépit advêrsùs proximos ſuos. . d nihilum deductus eſt in con- ſpéctu ejus malignus: timentes autem Doôminum glorificat. i jurat proximo ſuo, & non dé- cipit, „ qui pecuniam fuam non dedit ad usram, & munera fuper innocentem non accépit. ui facit hæc, non movébitur in ætérnum. ,. Dömine, qui operati ſunt juſtitiam, habitabunt in taberna- culo tuo, & requiéscent in monte ſancto tuo. Hä. Hæc eſt generaätio quærén- tium Dôminum, quæréntium fa- ciem Dei Jaçob. . Omini eſt terra, & plenitůdo ejus :* orbis terrarum, & uni- vérſi qui habitant in o. mia ipſe ſuper maria tundavit eũñ: & ſuper flumina præparavit eum. uis aſcéndet in montem Dñi? aut quis ſtabit in loco ſancro ejus. iens minib⸗ coepiti⸗ e urinit in d eihietben ren generat ceerrentium faci collite pottas, Leleramini po Kinmoibit Rex is etile Ren I tortisepote kens in vrli 1 in ek iſte N. Un fütutum 1i a hee eſt un Doninum. ſen dei od. launini Altite ti, & Eicrde, Uinl, guorn litates, ecita, Vi cli nn heccatum Unneu colus, Manian cni er, qu e. l⸗ linin tie a pet tetlun 1 lunt In man e Adiyl dicek Mono, & Auno, nor, XAloti cula hnalia died d. Otdia tua, A iam magninddt ſündkum tuun. Alordbo, 1, 14½ 4 doluminde. inc⸗ timene . 919 Rocens mänibs, & mundo corder lus, * quibus non eſt intellé- qui nõ accépit in vano animã ſua, nec juravit in dolo proximo ſuo. ic accipiet benedictionẽ a Dno: *½ miſericôrdiam à Deo ſalutari uo. Ec eſt generatio quæréntiũ eü, * quæréntium faciem Dei Jacob. ttôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex gloôriæ. uis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi- nus fortis & potens, Dôminus po- tens in prælio. ttöllite portas, principes, ve- ſtras, & elevamini portæ æterna- les: * & introibit Rex glôriæ. uis eſt iſte Rex gloriæx? * Dô- minus virttum ipſe eſt Rex glo- riæ. Hæc eſt generatio quæreén- tium Dominum, quæréntium fa- ciem Dei Jacob. Lætamini in Dömino, & exultàte juſti, & gloriamini omnes recti corde. Eàti, quorum remiſſæ ſunt ini- quitates, * & quorum tecta ſunp peccata. . eatus vir, cui non imputavit Déô- minus peccatum, * nec eſt in ſpi⸗ rxitu ejus dolus. uôniam tacui, inveteravérunt a mea, * dum clamarem tota ie. uôniam die ac nocte gravata eſt ſuper me manus tua: * convérſus ſum in ærùmna mea, dum configi- tur ſpina. Delictum meum côgnitum tibi fe- ci, * & injuſtitiam meam non ab- Condi. Dixi: Confitébor advérsum me injuſtitiam meam Domino: * & tu remisiſti impietätem peccati mei. Oro hac oräàbit ad te omnis San- Etus, * in témpore opportno. Verúmtamen in diluvio aquarum multarum, * ad eum non approxi- mäbunt. u es refúgium meum à tribula tiône, quæ circümdedit me: * ex- ultàtio mea érue me à circumdan- tibus me. ntellédum tibi dabo ,„ & in- ſtruam te in via hac, qua gra- diéris: firmaàbo ſuper te culos meos. olite fieri ſicut equus & mu- (tus. n camo & fræno maxillas eòôrum conſtringe, * qui non apprôzimant ad te. Aulta flagella peccatôris, * ſpe- rantem autem in Dômino miſeri- cordia circmdabit. ætaämini in Domino, & exultâte juſti: * & gloriamini omnes recti corde. Lætämini in Dômino, & exultâte juſti, & gloriamini om- nes recti eorde, Exúltent juſti in conſpéctu ei. Et delecténtur in lætitia. Sermo venerabilis Bedæ Pres- yteri. Odie;, diletiſſimi, omnium HSaridgrum ſub una ſolemnità- tis lætitia celebramus feſtivita- tem, quorum ſocietate cœlum exúltat, quorum patrociniis ter- ra lætatur, triumphis Eccléſia ſan- ca coronatur, quorum conféſſio quanto in paſſione förtior, tantò eſt clarior in honore: quia dum crevit pugna, crevit & pugnan- tium glôria, & marty) rii trium- phus multiplici paſſionum génere adornatur: perque graviora tor- ménta, graviéôra fuére & præmia, dum Cathôlica mater Eccleſia, qaæ per totum orbem longè latéeque diffuſa eſt, in ipſo capite ſuo Chriſto jeſu edocta eſt, contumé- lias, cruces, & mortem non timé- re; magis magisque roborata, non refiſtéendo, ſed perferéêndo, uni- verſis, quos agmine inclyto car- cer poœënalis incluſit, pari & ſimili calore virtutis ad gerendum certa- men glôriam triumphalem inſpi- rävit. Præcurſor Dômini venit, de quo ipſe teſtàtur: Nullus major internatos mulie- rum Joanne Baptiſta. Hic eſt Prophéta, & plus quam Prophéta; de quo Salvator ait. Nullus. Verè beâta mater Eccléſia, quam ſic honor divinæ di- gnationis illůuminat „ qvam vin- céntium gloriofſus Marryrum ſan- guis exornat, quam inviolatæ con- eflionis candida induit virgimnitas. Mmma l1o- 920 Floôribus ejus nec roſæ, nec lilia deſunt. mi, singuli, ut ad utrosque ho- nôres ampliſſimam accipiant dig- nitatem, corônas, vel de virgi- nitate câandidas, vel de paſſione purpúreas. In cœleſtibus caſtris Pax, & acies habent flores ſuos, quibus milites Chriſti coronan- tur. Iſti ſunt, qui vivéntes in carne, plantavérunt Eccléſiam sanguine suo: * Calicem Dômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. In om- nem terram exivit ſonus eòrum, & im fines orbis terræ verba eorum. Calicem., Ei enim ineffabilis, & im- .. méênſa bonitas étiam hoc pro- vidit, ut labôrum quidem tempus, & agônis non exténderet, nec longum faceret, aut ætérnum, ſed breve, & , ut ita dicam, momen- taneum: ut in hac brevi & exigua vita agônes eſſent, & laboôres,: in illa verò, quæ æterna eſt, corônæ, & præmia meritéôrum: ut labôres quidem cito finirêntur, meritorum vero præmia ſine fine durarent; ut poſt hujus mundi tenebras visũri eſſent candidiſſimam lucem, & ac- ceptúri majoôrem paſſiônũ cuncta- rum, acerbitatibus beatitüdinem:; teſtänte hoc idem Apoôſtolo, ubi ait: Non ſunt condignæ paſſiônes hujus témporis ad ſuperventuram gloôriam, quæ revelabitur in nobis. Sancti mei, qui in carne pôſiti, certamen habuiſtis: Merceédem labôris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei, percipite regnrum. Mercédem. lôria Patri, Mercêdem. Timete Dôminum omnes Sancti elus; quôniam nihil deeſt timénti- bus eum; ecce oculi Déômini ſu- per juſtos, & aures ejus ad preces eôrum. Enedicam Dôminum in omni témpore; * ſemper laus ejus in ore meo. ,B n Doômino laudabitur anima mea; * audiant manſuéti, & læ- tentur. . agnificate DOõôminum mecum: * & exaltémus nomen ejus in idip- ſum. xquisivi Döminum, & exaudivit Certent nunc;, chariſſi- me: * & ex mnibus tribulatiôni- bus meis eripuit me. ccédite ad eum, & illumina- mini: * & facies veſtræ non con- fundéntur. ſte pauper clamavit, & Dominus exaudivit eum: * & de omnibus tribulatiônibus ejus ſalvavit eum. mmittet Angelus Dômini in cir- cũitu timéntium eum: * & eripiet eos. Guſtate, & vidéte, quôniam ſuavis eſt Dôminus: * beatus vir, qui ſpe- rat in eo. iméte Doôminum omnes Sancti ejus: * quôniam non eſt inôpia timéntibus eum. , Dvites eguérunt, & efuriérunt: * inquiréntes autem Déminum non minueêntur omni bono. enite filii, audite me: * timòôrem Dômini docébo vos. uis eſt homo, qui vult vitam: * diligit dies vidére bonos? Pröhibe linguam tuam à malo: * & labia tua ne loquantur dolum. Divérte à malo, & fac bonum: * inquire pacem, & perséquere eam. culi Domini ſuper juſtos: * & aures ejus in preces eôrum. ultus autem Dômini ſuper fa- ciéntes mala; * ut perdat de terra memoriam eôrum. lamavérunt juſti,; & Dominus exaudivit eos? † & ex omnibus tri- bulationibus eorum liberavit eos. „ „ uxta eſt Dôminus iis, qui tribula⸗ to ſunt corde: * & huùmiles ſpiritu ſalvabit. ultæ tribulatiônes juſtôrum: *† & de ômnibus his liberabit eos Doô- minus. . . uſtôdit Dôminus ômnia oſſa eò=⸗ rum, * unum ex his non conteré- tur. ors peccatöérum péſſima: * & qui oderunt juſtum, delinquent. édimet Dôminus animas ſervô- rum ſuôrum: * & non delinquent omnes, qui ſperant in eo. Timété Doôminum omnes Sancti ejus, quôniam nihil deeſt timéntibus eum: ecce culi Doômini ſuper juſtos, & aures ejus ad pre= ces eôrum. . Dômine Spes Sanctorum:; & turris fortitúdinis eòrum, dedi⸗= ſti hæreditatem timéntibus nomen tuum, & habitabunt in tabernâ- culo tuo in ſæcula. Tiudi deu⸗ DNkem: * 1e änbus tene In mriareture neialtaſti me, tutitime, unöͤfe lbindo in ta uote tuitumn, mn Deus en weamn 1 tinmentib tribulaioni⸗ Mömuint inen. m. * erlliet von ek inoir elnietun: Doninun nont n. me: Stiolen Plt tam: nos! m à Malo: tur Colum. bonum: 5 eguere eann, uſtos: Dun.. i ſe fr dan Ee tentt komme delbiteh⸗ 5non ce Xàudi Deus deprecatiônem meam: * inténde orationi meæx. finibus terræ ad te clamavi: * dum anxiarétur cor meum, in pe- tra exaltâſti me. Deduxiſti me, quia factus es ſpes mea: * turris fortitudinis à facie inimici. nhabitabo in tabernaculo tuo in ſæcula: *, prôtegar in velaménto alarum tuarum. Quôniam tu Deus meus exaudiſti orfationem meam : * dediſti hære- ditatem timentibus nomen tu- um. dies ſuper dies regis adiicies: * annos ejus usque in diem genera- tiônis & generatioônis. érmanet in æternum in conſpéctu Dei: * miſericordiam, & veritatem ejus quis requiret? ic plalmum dicam nômini tuo in læculum ſæculi;: * ut reddam vota mea de die in diem. tiphona. Doômine ſpes Sancto- rum , & turris fortitudinis eoô- rum, dediſti hæreditatem ti- méntibus nomen tuum, & habi- täbunt in tabernaculo tuo in ſæ- cula. is, Qui diligitis DOminum, læ- tàmini in Domino, & confitémini memôriæ ſanctitatis ejus. Ominus regnavit;, exultet ter- ra: * læténtur inſulæ multæ. Nubes & caligo in circúitu eſus: * juſtitia, & judicium corréctio ſedis ejus. Snis ante ipſum præcédet:? & in-⸗ flammabit in circuitu inimicos is: Uluxérunt fülgura ejus orbi ter- ræ: * vidit, & commota eſt terra. Montes, ſicut cera fluxerunt à facie Dômini: " à facie Dñi omnis terra. Annuntiavérunt cœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes pôpuli gloriam ejus. onfundantur omnes, qui adéôrant ſculptilia: * & qui gloriantur in ſimulacris ſuis. orate eum omnes Angeli ejus:* audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, * prop- ter judicia tua Doômine. Auoniam tu Dôminus Altiſſimus uper omnem terram: * nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. 921 ui diligitis Döminum, odite nfalum: * caſtôdit Dôminus ani- mas ſanctôruùm ſuòrum, de manu peccatôris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. ætamini juſti in Dño; x & confité- mini memôriæ ſanctificatiônis e- jus. Qui diligitis DOminum, læ- tamini in Domino, & conſitémini memôriæ ſanctitatis ejus. Juſti autemtin perpétuum vi- Vent. Et apud Döminum eſt merces eôrum. éctio ſancti Evangélii ſecůndùm Matthæum. IN illo témpore: Vidêns Jeſus turbas, aſcéndit in montem, & cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum discipuli ejus. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. I quæritur, quid ſignificet mons? benè intelligitur, ſignificaâre majoòra præcépta juſtitiæ, quia mi- nora erant, quæ Judæis data ſunt. Unus tamen Deus per ſanctos Pro- phétas, & famulos ſuos, ſecún- dùm ordinatiſſimam diſtributiô- nem téemporum, dedit minora præcépta pôpulo, quem adhuc ti- môöre alligari oportébat: & per Filium ſuum maſoôra pôpulo, quem charitate jam liberari convénerat. Cùm autem minôra minoribus, majôra majoribus dantur, ab eo dantur, qui ſolus novit congruén- tem ſuis temporibus géneri huma- no exhibére medicinam. Sint lumbi veſtri præcinécti, & Iucérnæ ardéntes in maâùnibus ve- ſtris: * Et vos similes hominibus expectaàntibus déminum ſuum, quando revertatur à nùptiis Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Doôminus veſter ventùrus ſit. Et vos. Ec mirum eſt, quòd dantur præcépta majôra propter re- gnum cœlorum, & minôra data sunt propter regnum terrénum ab eòdem uno Deo, qui fecit cœlum & terram. De hac ergo juſtitia, quæ major eſt, per Prophétam di- citur: Juſtitia tua ſicut montes Dei. Et hoc benè ſignificat, quod MmmsS ab 92²2 ab uno magiſtro, ſolo docéndis tantis rebus idoneo, docétur in monte. Sedens autem docet, quod peértinet ad dignitäàtem magiſterii. Et accédunt ad eum diſcipuli ejus, ut audiéndis illius verbis hi eſſent etiam corpore viciniores, qui præ- céptis adimpléndis étiam animo propinquabant. Et apériens os suum docébat eos, dicens. Iſta circumlocútio, qua ſcribitur; Et apériens os ſuum, fortaſſis ipſa mora commendat aliquanto lon- gioôrem futúrum eſſe ſermôönem. Niſi forté non vacet, quod nunc eum dictum eſt aperuiſſe os ſuum, quòôd ipfſe in lege véteri aperire soléret ora Prophetarum. Media nocte clamor factus eſt: Ecce ſponſus venit, exite ob- viàm ei. Prudéntes virgines aptäâte ve- ſtras lampades. Ecce. Aoria Patri. Ecce. Uid ergo dicit? Beati pâupe- res ſpiritu: quéôniam ipsorum eſt regnum cœlorum. Légimus ſcriptum de appetitiône rerum temporalium: Omnia vanitas, & pPræsůmptio ſpiritus. Præsüämptio autem piritus audaciam, & ſupeér- biam ſignificat. Vulgò étiam mag- nos ſpiritus ſupérbi habéère dicun- tur: & recte, quandoquidem ſpiritus étiam ventus vocatur. Unde ſcri- ptum eſt: Ignis, grando, nix, glacies, ſpiritus procellarum. Quis vero néſciat, ſupeêrbos inflatos dici, tan- quam vento diſténtos: Unde eſt é- tiam illud Apôſtoli: Scientia inflat, charitas verò ædificat. Quaprôpter recte hic intelligüntur pauperes Wpiritu, hümiles & timentes Deum, id eſt, non habéntes infläntem ſpi- rxitum. e Deum laudàâmus. II. D L A OUO D E S8S.8 Idi turbam magnam, quam dinumerare nemo pôterat ex omnibus Géntibus, ſtantes ante thronum. 7 ôminus regnavit. II. Et omnes Angeli ſtabant in circitu throni,; & ceridérunt in conſpedtu throni in facies ſuas, & adoraverunt Deum. Redemiſti nos Dômine Deus in sanguine tuo ex omni tribu, & lingua, & pôpulo, & natiéne, & feciſti nos Deêeo noſtro regnum., Benedicite Dôminum om- nes electi ejus, agite dies lætitiæ; & confitémini illi. Hymnus oômnibus Sanctis ejus, filiis Iſrael, pôpulo appropin- quanti ſibiiglôria hæc eſt omnibus Sanétis ejus. Cce ego Joannes vidi älterum Engeſum ascendéntem ab ortu Solis, habentem ſignum Dei vi- vi: & clamavit voce magna qua- tuor Angelis, quibus datum eſt nocére terræz & mari, dicens: Nolite nocére terræ & mari, neque arboribus, quoadusque ſignémus ſervos Dei noſtri in frontibus eôrum. Alũtis ætérnæ Dator, Neſu redémptis sübveni: Virgo Parens cleméntiæ Dona ſalutem sérvulis. os Angeloôrum millia, patrumque cœtus, agmina Canoôra Vatum; vos reis Precamini indulgentiam. aptiſta Chriſti prævius; Summique ccœli Claviger; Cùm cæteris Apôſtolis Nexus resoôlvant criminum. Bhors triümphans Martyrum; Almus Sacerdotum Chorus» Et Virginalis caſtitas Noſtros reatus abluant. hicumque in alta siderum Regnatis aula principes, Favéte votis supplicum;, Qui dona cœli flagitant. irtus, honor, laus, gloria Deo Patri cam Filio, Sancto ſimul Paraclito, In ſæculôrum ſæcula. Amen. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabüntur in cubilibus ſuis. Te gloriôſus Apoſtolorum cho- laudabilis nu- rus, te Prophetarum landab merus, te Martyrum canditätus lau- dat exércitus, te omnes Sancti elécti voce confiténtur unanimes;» beata Trinitas, unus Deus, mnipotens ſempitérne. 914. Et omnes Angeli. , cce ego Joannes.- Lætamini in Dno;, exultate juſti. Lætamini. Et ltelecken Meniſti nos, lüdunt d Wahuntur in Uhs, 4 e glocime Mnipat ls. Plin d adu e mtione, 8 0 egnüim. ofinum on- dies lalltie, nibus Kinlti ulo appropir. c eſt ommbs Vidi altetun ntem dborn num dei ſ: e Magni gut. us datum ti, Cicens! & matinegue gue ſigneins in flontihus 1,„ yenl! 3) er inam. Auntytun holus„ Nt detum es) m, n. or gloriämin omnes recti corde. Et. Noria Patri. Lætamini. Exul- tent juſti in conſpéctu Dei. Et delecténtur in lætitia. Redemiſti nos. Oſt hæc vidi turbam magnam, quam dinumerare nemo pote- rat ex omnibus Géntibus, & tribu- bus, & populis, & linguis, ſtantes ante thronum Dei, in conſpéctu Agni, amicti ſtolis albis, & palmæ in manibus eôrum. r. Exultent juſti, In con- ſpectu Dei. Exultent. Z. Et deledtentur in lætitia. In. Köria Exuúltent Juſti autem in perpétuum vivent, Be. Et apud Dôminum eſt merces eòrum. Hymnus oômnibus Sanctis ejus. Eenedictio, & claritas, & ſapién- tia, & gratiarum actio, honox, virtus, & fortitudo Déeo nofſtro, in ſæcula ſæculorum, Amen. HJuſti autem. In perpé tuum vivent Juſti. Et apud Dominum eſt merces eoôrum. In. loria Patri. Juſti autem., Exultabunt Sancti in gloôria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. Vidi turbam mag- 922. 77. rédidi. 33 cce ego lacare, Chriſte. 916. Exultäbunt Sancti in gloria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. nam. ixit Düs. O quaàm gloriôſum eſt regnum, in quo cum Chriſto gaudent omnes Sancti, amicti ſtolis albis ſequuntur Agnum, quocumque ierit. mnipotens ſempitérne. 916. enedicamus Déômino. Placèbo Dômino, Excix. Ept. auda äàänima mea Domi- num. ater nofter. idelium Deus omnium. D DIE II. NOVEMPBRIS. De Sermône venerabilis Bedæ Presbyteri. Uam laxo ſinu de prælio re- verféntes civitas cœléitis éxci- pit, de hoſte proſtrato trophæa fe- réntibus occurrit, Cum triumphan- tibus viris & fæminæ veniunt, quæ cum ſæculo ſexum quoque vicé- runt, & geminata gloria militiæ, virgines cum pueris téneros annos virttibus transeuntes: ſed & cæ- tera fidelium turba aulæ perpetuæ régiam intrabit, qui ſinceritatem fidei inconcuůſſis præceptorum eœ- leſtium disciplinis unita pace ob- ſervaverunt. Præcúrſor Dömini venit, de quo ipſe teſtatur: & Nullus major inter natos mulierum Joanne Baptiſta. Hic eſt Prophéta, & plus quam Prophéta, de quo Salvator ait. Nullus. Rgo àâgite nunc fratres, aggre- diamur iter vitæ, revertamur ad civitatem cœleſtem, in qua ſcripti ſumus, & cives decréti. Son ſumus hôſpites, ſed cives Sankôrum, & domeſtici Dei, étiam illius hærédes, cohærédes autem Chriſti. Huſus nobis urbis januas apériet fortitůdo, & fidu- cia latum præbébit ingréſſum. Conſiderêmus ergo inclytam urbis illius felicitätem, in quantum con- ſiderare poſsibile eſt: ut enim ve- rè eſt, comprehéndere nullus ſer- mo ſufficiet. . Iſti ſunt, qui vivéntes in car- ne, plantavérunt Eccléſiam san- guine ſuo: Calicem Domini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. In omnem terram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eòrum. Calicem. Icitur de ea in quodam loco ſic: Quòd aufugiet ibi dolor, & triſtitia, & gémitus. Quid hac via beatius, ubi non eſt pauperta- tis metus, non ægritudinis imbecil- litas? Nemo lædétur, irascétur ne- mo: nemo invidet, cupiditas nul- la exardéscit: nullum ibi deſidé- rium honôris pulſat, aut poteſtatis ambitio. Nuflus ibi diaboli me- tus, inſidiæ dæmonum nullæ;, ter- ror gehénnæ procul; mors ne- que côrporis, neque animæ erit, sed immortalitatis münere vita jucûnda. Sancti mei, qui in carne péſiti, certamen habuiſtis: Mercédem laboris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei;, pPercipite regnum. Mercédem. loôria Patri. Mercédem. éctio ſandti Evangélii ſecndùm Matthæum. N illo tempore: Videns Jeſus turbas, asceêndit in montem, cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum discipuli ejus. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſc. Ec aliünde ô⅛mnino incipere ☛ oportuit beatitudinem, quam à paupertate ſpiritus, ſiquidem per- ventüra eſt ad ſummam ſapién- tiam. Initium autem ſapiéntiæ ti- mor Dômini, quòniam & a contra- rio, initium omnis peccaâti ſupérbia ſcribitur. Supéêrbi autem aàappetunt, & diligunt regna terrarum. Beati mites, quôniã ipſi hæreditate poſſi- débunt terram, Iliam credo terrä, de qua in Pſalmo dicitur: spes mea es tu, poôrtio mea in terra vivén- tium. Significat enim quamdam ſoliditàtem, & ſtabilitatem hæredi- tatis perpétuæ, ubi anima per bo- num afféctum, tamquam loco ſuo requiéscit, ficut corpus in terra; & inde cibo ſuo alitur, ſicut cor- pus ex terra: ipſa eſt réquies, & vi- ta Sanctôrum. Mites autem ſunt, qui credunt improbitatibus, & non resiſtunt malo, ſed vincunt in bo- no malum. Sint lumbi veſtri præcinckti, & lucérnæ ardentes in manibus ve- ſtris: ¾ Et vos similes hominibus expectàntibus dominum ſuum, quando revertâtur à nüptiis. Vigilâte ergo, quia nescitis, qua hora Dôminus veſter venturus ſit. Et vos. Eati lugéentes, quoôniam ipfſi conſolabuùntur. Luctus eſt tri- ſtitia de amiſſiêne charôrum: con- vérſi autem ad Deum, ea, quæ in hoc mundo chara amplectabantur; amittunt. Non enim gaudent his rebus, quibus ante gaudébant: & donec fiat in illis amor æterno- rum, nonnùúlla mœſttftia ſauciantur. Conſolabuntur ergospiritu ſancto, qui mäximé proptéreà Paraclitus nominatur, id eſt, Conſolator, ut temporalia amitténtes, æterna læ- titia perfruantur. Media nocte clamor factus eſt: Ecce ſponſus venit, exite ob- viàm ei. . Prudéntes virgines aptäte ve- ſtras lampades. Ecce. 3 1oria Patri. Ecce. Eati, qui esuriunt, & sitiunt ju- ſtitiam, quòniam ipſi ſaturabuùn- tur. Jam iſtos amatores dicit veri & inconcuſſi boni. IIIO ergo cibo ſaturabũntur, de quo ipſe Döminus dicit: Meus cibus eſt, ut faciam voluntatem Patris mei, quod eſt ju- ſtitia: & illa aqua; de qua quis- quis biberit, ut idem dicit, fiet in eo fons aquæ ſaliéntis in vitam æ=- térnam. Beati miſericordes, quoô- niam ipsorum miserébitur Deus. Beatos eſſe dicit, qui ſubvéniunt miſeris: quod eis ita repénditur, ut de miséria liberentur. e Deum laudamus. II. .D enedi= câmus Dômino. enite, Libera me Déômine de morte ætérna. e profundis. ater noſter. idélium Beus. DIE III. NoVEMBRIS. Niemg JUlla erl Nin ſed comenie tllt anckoru. Uncka 8 let ill ſunt on endor, no d tuntd clar in cinitas, ehit lumine Unnipotens 1 Aizguiern echtiorl s luas Menleſec Nnocke, ee lened Den detütn nüͤtit⸗ lescltisge enturus lt. Monian ipd tus ek lri. Orunn:con⸗ eA, Jue in eſhebannt, aucent his debant: & or zten- ſauciznnl litu ſandto⸗ baräclitus lolitor,u Lterna le⸗ thaaek: ,eiit oh⸗ aptite ſt⸗ ltiunt /l⸗ ſatutabün. cicit en! etgo cibo⸗ eDomihus Ut faciam Aode gun glß. liclt,fe n in iemn e jes, glo⸗ ſabreniunt epenlüun, at. . al enlte ne e Fore findi un den De Sermone venerabilis Bedæ Presbyteri. Ulla erit tunc usquam discor- dia, ſed cuncta conſona, cun- Ga conveniéntia, quia omnium erit Sanctôrum una concoôrdia, pax cuncta, & lætitia continet. Tran- quilla ſunt mnia & quieta, jugis splendor, non iſte, qui nunc eſt, sed tantò clarior, quanto felicior: quia civitas, ut légitur, illa non egebit lumine ſolis, ſed Doôminus omnipotens illuminabit eam, & lucerna ejus eſt Agnus. Ibi Sancti fulgebunt ut ſtellæ in perpétuas æ- ternitaàtes, ut ſicut ſplendor ſirma- ménti, qui erudiunt multos- Præcurſor Dômini venit, de quo ipſe teſtatur: Nullus major inter natos mulierum Joanne Baptiſta. z. Hic eſt Prophéta, & plus quaàam Prophéta; de quo Salvator ait. Nullus. Uapröpter nox ibi nulla, nul- læ ténebræ, concurſus nu- bium nullus, nec frigoris, aut ar- déôris aſperitas ulla, ſed talis quæ- dam erit rerum tempéries, qualem nec oculus vidit, nec auris audi- vit, nec in cor hominis ascéndit, niſi illoͤrum, qui ea pérfrui digni inveniüntur, quorum nomina ſcri⸗ pta iunt in libro vitæ, & qui lavé- runt ſtolas ſuas in sänguine Agni, & ſunt ante ſedem Dei, ſerviúntque ei die ac nocte. Non eſt ſenééctus ibi, nec ſenectùtis miséria, dum omnes occurrunt in virum perfé- éctum, in mensúram ætatis plenitu- dinis Chriſti. Iſti ſunt, qui vivéntes in car- ne, plantavérunt Eccléſiam san- guine ſuo: Calicem Doômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. „In omnem terram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eôrum. Calicem. Erùm ſuper hæc mnia eſt, conſociari Angelérum & Ar- changelorum cœtibus: Thronis étiam & Dominationibus, Princi- patibus & Poteſtatibus, omniúm- que cœléſtium ſupernärum Virtuù- tum contubérniis pérfrui, & intuéêri agmina Sanctôrum ſplendidius ſi- déribus micantia. Patriarchaàrum fi- 92 5 de fulgéntia, Prophetârum ſpe læ- tantia, Apoſtolôrum in duodecim tribubus Iſrael orbem judicantia, Martyrum purpureis viétôriæ corô⸗= nis lucéntia, Virginum quoque cho- ros candéntia serta geſtantes in- ſpicere. Sancti mei, qui in carne pôſiti, certamen habuiſtis: Mercédem labôris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei:⸗ percipite regnum. Mercédem. loôria Patri. Mercédem. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. R illo témpore: Videns Jeſus turbas ascéndit in montem: & cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum discipuli ejus. Et réliqua- Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Eaâti mundo corde, quéniam ipſi Deum vidébunt. Quam er- go ſtulti ſunt, qui Deum iſtis ex- teriõribus oculis quærunt, cùm corde videâtur, ſicut alibi ſcrip- tum eſt: Et in ſimplicitate cordis uærite illum. Hoc eſt enim mun- um cor, quod eſt ſimplex cor. Et quemâdmodum lumen hoc vi- déri non poteſt, niſi culis mun- dis: ita nec Deus vidétur, niſi mun- dum ſit illud, quo vidéri poteſt. Beati pacifici, quoniam ipſi fllii Dei vocabuntur. In pace perféctio eſt; ubi nihil repugnat: & ideòô filii Dei pacifici, quoniam nihil in his resi- ſtit Deo, & tique filii ſimilitùdi- nem patris habére debent. Sint lumbi veſtri præcincti, & Iu- ceêrnæ ardéntes in manibus veſtris: Et vos similes hominibus expe- Gtantibus doeminum ſuum, quando revertatur à nuúptiis. Vigilate ergo, quia nescitis, qua hora Dôminus veſter ventůúrus ſit. Et vos. Acifici autem in ſemetipſis ſunt, qui omnes animi ſui mo- tus componéntes & fſubjiciéntes rationi, id eſt, menti & ſpiritui, carnalésque concupiscéntias ha- béntes edomitas, fiunt regnum Dei. In quo ita ſunt ordinata om- nia, ut id, quod eſt in hômine præcipuum & excéllens, hoc im- peret, cæteris non reluétantibus 9 quæ ſunt nobis beſtiisque commũ⸗= nia? 926 nia: atque idipſum, quod excéllit in homine, id eſt, mens & ratio, ſubjiciatur potiori, quod eſt ipfa véritas, unigéenitus Filius Dei. Ne- que enim imperare interioribus poteſt, niſi ſuperioôri ſe ipſe ſub- Jiciat. Et hæc eſt pax, quæ datur in terra hominibus bonæ volunta- tis: hæc vita couſummati perfecti- que ſapientis. Meédia nocte clamor factus eſt: Ecce ſponſus venit, exite ob- viàm ei. Prudéntes virgines aptäte ve- Ecce. Ecce. ſtras lampades. loria Patri. E hujüsmodi regno pacatiſſi- mo & ordinatiſſimo miſſus eſt foras princeps hujus ſæculi, qui perverſis inordinatisque domina- Hac pace intrin ſecùs conſti- tur. tůta, atque firmata, quascumque perſecutiones ille, qui foras miſ- sus eſt, forinſecùs concitaverit, auget gloôriam, Deum eſt: non aliquid in illo æ- dificio labefactans, ſed deficien- tibus machinis ſuis innotéscere fa- ciens, quanta firmitas intus extrü- cta ſit. Ideo séquitur: Beaâti, qui perſecutionem patiuntur propter Juſtitiam, quoniam ipsorum eſt re- Snum cœlorum. e Deum laudamus. II. . DIE IV. NOVEMBRIS. QOeléſiam tuam , Dômine, ſan- cti Cäroli Confeſsoris tui at- que Pontificis continua protectio- ne cuſtéôdi: ut ſicut illum Paſto- rfalis ſolicitůdo gloriôſum reddi- dit, ita nos ejus intercéſſio in tuo ſemper faciat amôre fervéntes. Per Döminum. O quàm gloriôſum. Exultabunt Sancti. 923. mnipotens. 916. Iſtrum eſt enim regnum cœlorum, qui contempsérunt vitam mundi, & pervenérunt ad præmia zegni, & lavérunt ſtolas iſuas in sänguine Agni. quæ ſecündùm „ Lætâmini in Dômino, & exul- tate juſti. 4 Et gloriaämini omnes recti cor- e. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus;, ut qui ſanctôrum Marty- rum tuoôrum Vitalis & Agricolæ so- lémnia colimus, eorum apud te in- terceſſioònibus adjuvemur. Per Do- minum. (Molus „Medioläni nobili Bor- romæôrum familia natus, quan- ta futùrus eſſet ſanctitate conſpi- cuus, divina lux ſuper pariéntis matris cubiculum noctu coruſcans præſignavit. A pueritia clericali militiæ adſcriptus, Abbatia poſtmo- dùm inſignitus, patrem admonuit, ne rédditus in rem familiarem con- verteréntur: quorum ipfe nactus adminiſtrationem, quidquid ſupeér- erat, expendebat in pâuperes. Ado- lescens liberalibus disciplinis Pa- piæ peram dedit. Caſtitatem adeoô côluit, ut impudicas étiam mulie- res ad labefaéctandam ejus pudici- tiam pluries immiſſas, invicta con- ſtantia fugaverit. Vigeſimum ter- tium ætaàtis annum agens, à Pio IV. ejus avunculo in ſacrum Cardina- liumCollégium cooperatus, inſigni pietatis ac virtütum omnium ſplen- dore prælúxzit. Mox ab eodem Me- diolanenſis Archiepiſcopus crea- tus, in eo plúrimam operam ad- hibuit, ut juxta ſacrosanctum Tridentinum Concilium, quod ejus potiſſimùm ſolicitudine jam tum fuerat abſolutum, Eccleſiam ſibi commiſſam compôneret, at- que ut depravatos plebis ſuæx mo- res reformaret, pPræter iteratam ſæpiùs Synodorum celebratioònem, ſeipſum' eximiæ ſanctitatis præ- buit exémplar. In profligandis hæ- réticis e partibus Rhætôrum & Helvetiôrum, quorum plurimos as Chriſtianam fidem convértit, ma- ximéè laboravit. Invéni David fervum meum; ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei- Manus enim. Ujus viri chäaäritas præcipuè enituit, cùm, Uritano Prin- cipaà- 4 viünculo co ino, Keul nes recti oo⸗ Onmnipoten totumn Manty. Agllcola 30. n apud tein⸗ mur, ber Do⸗ Inobili bor natis, ar⸗ tate conſe. et parienti tu corulcans ltia clerical datiapoltno⸗ m admonut. lliutem co⸗ iple nuctus Gguic lhel⸗ Hperes, Ad⸗ ciplinis t. tatem aded jam multe- ſus pucicl⸗ nwicha o-⸗ ſmann tet⸗ sa bio! , n Cudini. Atusinlet nnmiumloer. eogenn A Copus clee⸗ Opelam ⸗ zelosanktunn er feluun ſebtationen Aitatis iu⸗ higand Mhetolin 4 n Phönunds, ooell i itgg en n Ui Ano r⸗ cipatu vendito, pretium univerſum ad quadraginta aureòrum millia, una die in pauperes erogavit. Nec minôre pietate viginti millia, quæ ſibi fůerant legata, diſttibuit. Ec- cleſiaſticos proventus, quibus ab avünculo copiéôsè füerat cumula- tus, dimiſit, nonnuúllis reténtis:- quibus ad proprios uſus, & egeno- rum neceflitates utebaätur. Quo tempore peſtis Mediolani graſſaba- tur, doméſticam ſuppellectilem, ne relicto ſibi léctulo, in eosdem alendos côntulit, ſuper nuda in pôſterum tàbula decũmbens: eòque morbo laborantes sédulò inviſens, patérno reficiébat afféctu: & Ecclé- ſiæ Sacraménta prôpriis ipſe mani- bus adminiſtrans, mirum in modum ſolabatur: humillimis interim pré- cibus reconciliator accedens, püb- lica ſupplicatiône indicta, fune ſi bi ad collum alligato, nudis pédibus étiam offendiculo cruentatis, cru- cem bajulans lemetipſum pro pec- catis populi hôſtiam offerens, divi- nä indignatiôné avértere ſatagébat. Eccleſiaſticæ libertatis fuit acérri- mus propugnator. Disciplinæ vero reſtifuêndæ ſolicitus, à ſeditioòſis, dũ orationi insiſteret, tormenti bellici laxâta rota igneo globulo percſ- ſus, divina virtte ſervatur illæſus. , Poôſui adjutôrium ſuper potén- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. F. Invéni David ſervum meum, öleo ſancdto meo unxi eum. Manus. Bſtinéntia fuit admirabili, jeju- nabat ſæpiſſimè pane tantùm & aqua, ſolis quandéòque lupinis con- tentus. Noctùrnis vigiliis, aſpeérri- mo cilicio, aſsiduis flagellis corpus domabat. Humilitaâtis ac manſue- tũdinis ſtudiosiſſimus fuit. Oratio- nem, ac verbi Dei prædicationem, graviſſimis licèt curis occupatus, numquam intermiſit. Multas Ec- cleſias, Monaſtéria, Collégia, ædi- ficavit. Plura ſcripſit, ad Epiſco pô- rum præsértim inſtructionem uti⸗ liſſima: cujus étiam pera, Parochô- rum Catechismus préôdiit. Demum in ſolitudinem Varalli montis, ubi ſculptis imaginibus Dominicæ paſ- ſiônis myſtéria ad vivum repræſen- tantur, ſecéſſit: ibique diébus ali- quot voluntaria caſtigatione aſpe- 92 ram, ſed Chriſti dolôrum medlta- tioônibus ſuavem vitam ducens, in febfim incidit. Mediolanum revér- ſus, ingravescénte morbo, cinere ac cilicio coopértus, & oôculis in Crucifixi imàginem defixis, migra- vit in cœlum, ætatis ano quadragé- ſimo séptimo, Doômini vero millé- ſimo quingentéſimo, octogéſimo quarto, tértio nonas Novembris. Quem miraculis clarum Paulus V. Böntifex mäâzimus in Sanctorum númerum rétulit. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virttes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt 2 Ipſe intercédat pro peccatis obmnium populoôrum. . Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Ipfe. 16ria Patri. Ipſe. omo péregrè. xXxxiX. VIralis, gAgricol ejus déminus, in perſecutiône Diocletianin & Maximiani Bononiæ ob Jeſu Chri- ſti prædicationem comprehenſi ſunt: cúmque Vitalis;, quòô magis précibus, & minis tentarétur, ut senténtiam mutaret, eò magis 16 Chriſti cultôrem, ac ſervum profi- terétur, vario tormentoôrum gene- re cruciatus, conſtanter omnia per- ferens, in oratioône ſpiritum Deo réddidit. Agricola vero 2 cum ejus ſupplicium dilatum eſſet, ſi fortè torméêntis ſervi permoôtus » Chriſto vellet renuntiare, ejus ex- emplo magis confirmaâtus eſt. Ita- que cruci affixus, Vitali ſervo conſors „ & sôcius fuit noôbilis martyrii. Eorum coörpora ad Ju-= dæôrum ſepuúlchra cùm eſſent hu- mata, à ſancto Ambrôſio invénta⸗- in ſacrum celebrémque locum transläta ſunt. e Deum laudâàmus. II. Te gloriôſus. Exultäbunt Sancti. 922. O mnipotens ſempitérne⸗ 91¹6. Veſtri capilli capitis omnes nume- rati ſunt, nolite timére, multis paſséribus meliôres eſtis vos. Exul- 5 Exũltent juſti in conſpéctubDei. Et delecténtur in lætitia. ⁸ ræſta, quæſumus. 926. 923. DIE V. NOVEMBRIS. De Sermoône venerabilis Bedæ Presbyteri. An hanc igitur perum ſalutâ- rium delectet nos pervenire palmam. Libenter ac prompté cer- témus omnes in agône juſtitiæ, Deo & Chriſto ſpectante curramus; & qui ſæculo & mundo majores eſſe jam cœpimus, curſum noſtrum nulla ſæculi cupiditate tardemus. Si expeditos, ſi céleres in ôperis agône currêntes dies nos ultimus invénérit, nusquam Döôminus me- ritis noſtris déerit remunerator. Præcùrſor Déômini venit, de quo ipſe teſtatur: Nullus major inter natos mulierum Joanne Baptiſta. V. Hic eſt Prophéta, & plus quam Prophéta, de quo Salvator ait. Nullus. Ui corônam in perſecutiône purpuúùream pro paſſione dona- bit, ipſe in pace vincentibus pro ju- ſtitiæ méritis dabit & candidam. Nam nec Abraham, nec Iſaac, nec Jacob occiſi ſunt; & tamen fidei & juſtitiæ meéritis honorati inter Pa- triarchas primi eſſe merueérunt: ad quorum congregatur convivium, dquisquis fidélis, & juſtus, & lauda- bilis invenitur. Mémores eſſe de- bemus, voluntatem non noſtram, ſed Dei facere debére: quia qui fécerit ejus voluntàtem, manet in ætérnum, quomodo & ille manet in ætérnum. Iſti ſunt, qui vivéntes in carne, plantavérunt Eccléſiam sanguine suo: ¾ Calicem Dômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. „In omnem terram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eòrum. Calicem. Uaprôpter, chariſſimi, mente A integra, fide firma, virtüte ro- bùſta, charitate perfecta, parati ad omnem voluntâtem Dei ſimus, conſervantes förtiter Dominica mandata. In ſimplicitate innocen- tiam, in charitate concordiam, mo- déſtiam in humilitate, diligentiam in adminiſtratione, vigilantiam in adjuvandis laborantibus, miſeri- côrdiam in foveéndis paupéribus, in defendénda veritäate conftantiam, in diſciplinæ ſeveritàte censuram, ne aliquid ad exémplum bonôorum factòrum deſit in nobis. Hæc ſunt enim veſtigia, quæ nobisSancti qui- que reverténtes in patriam reliqué- runt, ut illérum sémitis inhærentes ſequeremur & gaudia. 4 Sancti mei, qui in carne poôſfiti, certamen habuiſtis: Mercêdem labôris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei» percipite regnum. Mercedem. Ioôria Patri. Mercédem. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum., IX illo témpore: Videns Jeſus turbas, ascéndit in montem: & cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum discipuli ejus. Et reliqua. . De Homilia S. Auguſtini Ep iſcopi. Taque in hoc tértio gradu;, in quo ſciéntia eſt, lugeétur amiſſio ſummi boni quia inhærétur extré- mis. In quarto autem gradu labor eſt;: ubi vehementer incúùmbitur; ut ſeſe animus avéllat ab eis qui- bus peſtifera dulcédine innéxus eſt. Hic ergo esuritur, & ſititur ju- ſtitia, & multum necefſſaria eſt for- titudo; quia non relinquitur ſine dolore, quod cum delectatione re- tinétur. Quinto autem gradu per- ſeverantibus in labore datur eva- dendi consilium, quia niſi quisque adjuvétur à ſuperiore, nullo modo ſibi eſt idoneus, ut ſeſe tantis miſe- riärum implicaméntis expédiat. Eſt autem juſtum consilium, ut qui ſe à potentiori adjuvari vult, jadjuvet & infirmiorem, in quo eſt ipſe po- téntior. Itaque beati mitericordes; quia ipsorum miſerebitur Deus. „Sint lumbi veſtri præcincti, & lucérnæ ardentes in manibus ve- ſtris: Et vos similes hominibus expe- ctantibus dominum ſuum, quando revertaturx à nüptiis. . Vigi⸗ Dei ünn, Dominiad lte inneen. ordiam, mo⸗ diligentiem cilantlanin us ) Mlei Aupetbusin nſtimim, e Censilin, Im bonotun 8., Heeſun isSanttiggi. jam teligi⸗ inhetente catne polih Mercecen es. Putis mei, elcegen, en. n. i lecindin 1p. 50 lens jell ontein: & nt ad eum la. . . Eoiccogt. in donte grade, eiur annld Aetut enn gal, dat ncümbitut, b enh ⸗ ne innexns de Scriptura occurrente. Feſta Novembris. „Vigilate ergo: quia neſcitis, qua EVera Dôminus veſter venturus fit. Et vos. — Exto ra t ed örqis mundi- tia de bona conſciêntia bono- rüm operum;, valens ad contem- plandum ſummum illud bonum, quod ſolo puro & ſeréno intellé- ctu cerni poteſt. Poſtrémo eſt sép- tima jipſa ſapientia, id eſt, con- templatio veritatis, pacificans totum hominem , & ſuscipiens ſimilitudinem Dei; quæ ita con- cluditur: Beati pacifici, quéôniam ipfi filii Dei vocabúntur. Oava tamquam ad caput redit, quia con- ſummatum perfectumque oſten- dit, & probat. Itaque in prima, & in octava nominatum eſt reg- num cœlorum: Beati paâuperes ſpiritu; quoniam ipsorum efſt reg- num coœlorum: &, Beati, qui per- ſecutionem patiuntur propter ju- ſtitiam; quôniam ipsorum eſt rég- gnum cœlorum. . B. Média nocte clamor factus eſt: * Ecce ſponſus venit, exite ob- viam ei. .„ Prudentes virgines aptäte ve- ras lampades. Ecce. Gloria Patri. Ecce. 12 Ledtio . Um jam dicitur: Quis nos ſe- (Waraber a charitate Chriſti?: ribulatio, an anguſtia, an perſe- cùtio, an fames, an nuditas, an peri- culum, an gladins? Septem ſunt ergo, quæ perficiunt: nam octava clarificat, & quod perféctum eſt, demonſtrat, ut per hos gradus perficiantur & cæteri , tamquam àa capite rurſum exordiens. Vi- detur ergo mihi étiam ſeptifor- mis operàtio Spiritus ſancti, de qua Iſaias loquitur, his gra- dibus, ſententiisque congruere Sed intereſt ordinis ; nam ibi enumeratio ab excellentioribus cœpit, hic verô ab inferioribus. Ibi namque incipit à ſapientia Dei, & deéſinit ad timôrem Dei: ſed initium ſapiéntiæ timor Déômi- Ni eſt. Te Deum lau lamus. II. DIE VI. NOVEMBRIS. Sexta die infra Ocav. omnium Sanctoram. In primo Nocturno, Lectiones 2 Sermo S. Bernardi Abbatis. Serm. z2. de feſto omn. Sanéterum. Uia SanXöfim Qinnium feſti- O am hodie, dilectiſſimi, om- nique digniſſimam devotiône me- moôriam celebramus, operæ pré- tium puto, de communi eorum felicitàte, in qua beata jam ré- quie perfruuntur, & futura, quam Præſtolantur conſummatione, ad- Iuvante Spiritu ſancto, ſermoônem facere charitati veſtræ. Fidelis quippe ſermo, & omni acceptione dignus: ut quos ſolémni venera- tlone proséquimur, étiam siinili converſatione ſequamur: quos beatiſſimos prædicamus, ad eò- rum beatitüdinem tota aviditate curramus: quorum delectamur Præcôniis, ſublevémur eoôrum pa- trociniis. In ſecundo Nocturno. Iev. Rom. . ipfe teſtatur: ter natos mulierum Joanne Bap- „Præcürſor Dömini venit, de quo * Nullus major in- tiſta. f. Hic eſt Prophéta, & plus quàm rophéta, de quo Salvator ait. Nullus. Serm. s. de eod. feſto, cizca med-. Lecti D quid ergo Sanétis laus no- Aikral Ad quid glorificatio no- ra? ad quid noſtra hæc ipſa ſo- lemnitas: Quòô eis terrénos hono- res, quos juxta veracem Filii pro- iniſſinem honorificat Pater cœle- ſtis? Quo eis præcoônia noſtra Pleni ſunt. Prorfſus ita eſt, dile- ctiſſimi; bonorum noſtroôrum San- Gi non egent, nec quidquam eis noſtra devotiône præſtatur. Planè, quod eorum memôriam venera- mur, noſtra intereſt, non ipsorum. Vultis ſcire, quantum intereſt no- ſtra? Ego in me (fateor ) ex hac recordatione séntio deſidérium vehemens inflammari, & deſidé- rium triplex. F. Iſti ſunt, qui vivéntes in carne, plantavérunt Eccléſiam sânguine suc: * Câlicem Doômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. J. In omnem terram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eorum. Calicem. Lectie vi. UIgòô dicitur: Quod non videt VVSSRdei, non dolet. Oculus meus, memoôria mea: & cogitare de Sanctis, quodammodo eos vi n n dere 930° dére eſt. Sic nempe pôrtio noſtra in terra vivéntium, nec môodica ſane portio, ſi tamen, ut decet, memoriam afféctio comitétur: ſic, inquam, conversatio noſtra in cœ- lis eſt. Verumtamen non ſic noſtra, ſicut illorum. Ipsorum enim ſub- ſtantia ibi eſt, noſtra autem deſi- deria: ipſi per præséntiam, nos per memoôriam ibi ſumus. Sancti mei, qui in carne poôſiti, certamen habuiſtis: Mercédem laboris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei, percipite regnum. Mercedem. loria Patri. Mercédem. éctio ſancti Evangélii ſecuùndùm Matthæum. N illo téempore: Videns Jeſus turbas, ascendit in montem: & cùm ſediſſet, acceſseérunt ad eum diſcipuli ejus. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Uapropter, ſi gradatim tam- quam ascendentes numeré- mus, primus ibi eſt timor Dei, ſecùnda pietas, tértia ſciéntia;, quarta fortitàdo, quintum consi- Lum, ſextus intellectus, séptima ſapientia. Timor Dei congruit humilibus, de quibus hic dicitur: Beati pauperes ſpiritu, quéôniam ipsorum eſt regnum cœloôrum; id eſt, non inflati, non ſuperbi; de quibus Apôſtolus dicit: Noli altum sapere, ſed time;, id eſt, noli extoôlli. Pietas côngruit mi- tibus. Qui enim piè quærit, ho. nôrat ſanctam Scriptüram, & non reprehéndit, quod nondum intel- ligit, & proptéreà non resiſtit: quod e mitem eſſe. Unde hic di- citur: Beati mites, quoôniam ip hæreditate Ronlidebunt terramn.“ Sint lumbi veſtri præcincti, & lucçérnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: Et vos similes hominibus expectäntibus dominum ſuum, quando revertatur à nüúptiis. Vigilate ergo, quia nescitis, qua hora Dôminus veſter ventürus ſit. Et vos. Cientia côngruit lugéntibus qui jam cognoveérunt in Scrip? turis, quibus malis vincti tenean, tur, quæ tamquam bona & utſlia ignorantes appetiérunt: de quibus hic dicitur: Beati, qui lugent nunc. Fortitũúdo congruit eſurientibus, & ſitientibus. Labôrant enim deſi- derantes gâàudium de veris bonis» & amôrem a terrenis & corporali- bus avértere cupientes: de quibus hic dicitur: Beati, qui esuriunt, & sitiunt juſtitiam. Consilium congruit miſericôrdibus: hoc e- nim unum remedium eſt de tantis malis evadendi, ut dimittamus, ſicut nobis dimitti volumus: & adjuvémus, in quo poôſtumus, alios; ſicut & nos, in quo non pôſſumus, cůpimus adjuvari; de quibus hic dicitur: Beati miſeri- cordes, quôniam iipsorum miſereé- bitur Deus. Média nocte clamor factus eſt: Ecce ſponſus venit, exite ob- viàam ei. Prudéntes virgines aptàte ve=- ſtras lämpades. Ecce. loôria Patri. Ecce. Ntelléctus côngruit mundis cor- de, tamquam purgato culo » quo cerni poſſit, quod corporeus oculus non vidit, nec auris audi- vit, nec in cor hoôminis alcêndit 5 de quibus hic dicitur: Beati mun- do corde, quôniam ipſi Deum vi- débunt. Sapientia congruit paci- ficis, in quibus jam ordinata ſunt ômnia, nullúsque motus advéêrſus rationem rebellis eſt, ſed cuncta obteémperant ſpiritui hominis, cuùm & ipſe obtémperet Deo; de quibus hic dicitur: Beati pacifici. Unum autem præmium, quod eſt regnum cœlôrum, pro his gradibus varis nominatum eſt. e Deum laudamus. II. DIE VII. NOVEMBRIS. 4 Sermo S. Joànnis Chrysoſtomi⸗ Obi Sanctorum meérita religié- CJIſa charitate miratur, quique juſtôrum gléôrias frequenti lau- de collôquitur, eòérum morés fan- Gtos atque juſtitiam imitétur? quoniam quem deléctat Sancéti ali- cujus Uis metitt laue ancdkort II, Miab ie keddar AIAa NU lyne enin koolebi Une hrece m E ull de gubbut gent nun, lentbusd tenim cel⸗ periboni, X colhorl⸗ : de uibu i ehliunt, imitnum, Dlumas! P ſals elt , elle od⸗ aptite ſo undis col⸗ 10 oculo 9 cohörels zundaud⸗ s dcenciti „Demmun. i eun ongrult har⸗ ordinute lus Ut s et cnt zoiniglün edegon ſei, Unn gticibis in Il. Mbhls. cujus meritum, delectâre debet tionem atténde, militiam n par circa cultum Dei obséquium. Quare aut imitari debet, ſi lau- dat: aut laudare non debet, ſi imitari detréctat: ut qui alium laudat, laudabilem ſe réddat: & qui Sanctorum merita admira- tur, mirabilis ipſe vitæ ſancti- täte reddatur. Nam ſi proptérea juſtos fidelésque diligimus, quòôd in ipſis juſtitiam, fidemquæ ſuſpici- mus; poſſumus nos quoque eſſe quod funt, ſi faciamus ipſi, quod faciunt. = . Præcurſor Doômini venit, de quo ipſe teſtatur: Nullus major inter natos mulierum ſoanne Bap- tiſta. Hic eſt Prophéta, & plus quam Prophéta; de quo Salvator ait. Nullus. N Eque enim difficile nobis eſt, quod ab ipfis géritur, imitari, cùm ſine præcedenti exémplo ab antiquis tälla geſta conſpicimus: ut non ipſi aliorum æmuli redde- réntur, ſed æmulandæ virtutis ſe ipfos nobis præbérent exémplum: ut dum nos ex ipfis, ex nobis alii proficiunt, ſic Chriſtus in ſuis ſemper ſervis in Eccléſia ſancta laudétur. Unde ab origine mundi innocens Abel occiditur, Henoch Deo placens transfértur, juſtus Noe invenitur, Abraham fidélis probaà tur, Moyſes manſuetus dignolſcitur, Jeſus caſtus, David lenis, Elias ac- céptus, Daniel ſanctus, tres pueri victores reddúùntur. Iſti ſunt, qui vivéntes in carne, plantavérunt Eccléſiam sanguine suo: * Calicem Domini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. , In omnem terram exivit ſonus eéôrum, & in fines orbis terræ ver- a eòrum. Calicem, Pôſtoli diſcipuli Chriſti, cre- déntium magiſtri habéntur: e quibus eruditi Confeſsores for- tiſſimi pugnant, Martyres perfécti triümphant, & Chriſtiani ſemper exercitus diabolum Deo armati de- ellant. In iſtis ſemper pares vir- tütes, diſsimiles pugnæ, gloriôſæ victôriæ. Unde tu Chriſtiane deli- Catus es miles, ſi putas, te poſſe ſi- ne pugna vincere, ſine certamine triumphare. Exere vires, fôrtiter imica, atrôciter in prælio iſto cô- cérta. Considera pactum „ condi- 931 . osce: pactum, quod ſpopondiſti , con- ditiônem, qua accelſsiſti, militiam, cui nomen dediſti. Sancti mei, qui in carne Pôſiti, certamen habuiſtis: Mercédem labôris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei, bercipite regnum. Mercédem. lôria Patri. Mercédem. éctio ſancti Evangélii ſecunduům datthæum. [N illo témpore: Videns Jeſus turbas, aſcendit in montem : & cum ſediſſet, acceſsérunt ad eum dilcipuli ejus. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. N primo gradu, ſicut oportébat, poôſitum eſt regnum cœlorum, quod eſt perféctæ ſummæque ſa- Piéntiæ änimæ rationalis. Sic ita- que diétum eſt: Beati pauperes ſpiritu, quôniam ipsorum eſt reg- num cœlorum; tamquam diceré- tur: Initium ſapientiæ timor Dô- mini. Mitibus hæréditas data eſt» tamquam teſtaméntum patris cum pietate quæréntibus. Beati mites, quôniam ipſi hæreditate poſſidé- bunt terram. Lugentibus conſo- latio, tamquam ſcientibus, quid amiſerint; & quibus merſi ſunt. Beâti, qui lugent nunc, quoniam ipſi conſolabuntur. Eſuriéntibus & ſitiéntibus ſaturitas, ſiti⸗ ſatr tamquam reféctio laborantibus, fortiterque certaântibus ad ſalũtem. Beati, qui esüriunt, & sitiunt juſtitiam, quo- niam ipſi ſaturabuntur. Sint lumbi veſtri præcinéti, & lucernæ ardéntes in manibus ve- ſtris: * Et vos similes hominibus expectäntibus dominum ſuum 5 quando revertaâtur à nüptiis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dis veſter ventùrus ſit. Et VOS. Iſericôrdibus tamquam vero, & ôptimo conſilio utentibus, & hoc eis exhibeatur a potentiore, quod in- validiòribus pſi éxhibent. PBeati milericordes „ quon am ipsôrum miſerébitur Deus. Mundis corde facltas eſt videndi Deum, tam- 1n 2 quam miſericôrdia quam' purum ôculum ad intelli- genda ætérna geréntibus. Beati mundo corde, quôniam ipſi Deum vidébunt. Pacificis Dei ſimilitu- do eſt, tamquam perfécte ſapiénti- bus, formatisque ad imaginem Dei, per regenerationem renovaàti hoôminis. Beati pacifici, quoniam ipfi fili Dei vocabuntur. Et iſta quidem in hac vita poſtlunt com- pléri, ſicut completa eſſe in Apo- ſtolis crédimus. Nam illa omni- moda, & in Angélicam formam mutatio, quæ poſt hanc vitam promittitur;, nullis verbis expoôni poteſt. Media nocte clamor factus eſt: Ecce ſponſus venit; exite ob- viàam ei. F. Prudéntes virgines aptäte ve- ſtras lampades. Ecce. loria Patri. Ecce. Eati ergo, qui perſecutiônẽ pa- tintur propter juſtitiam, quoô- niam ipséôrum eſt regn cœloôrum. Hæc Oàva ſenténtia;z quæ ad caput redit, perfecktumque héôminem de- clarat, ſignificatur fortâſſe & cir- cumciſiône octava die in veteriTe- ſtaménto & Dñi reſurrectiône poſt sabbatum, qui eſt utique octavus, idémq; primus dies, & celebratiéô- ne octavarum feriarum, quas in re- generatiône novi hôminis celebra- mus; & nùmero ipſo Pentecoôſtes: nã ſeptenario numero sépties mul- tiplicato, quo fiunt quadraginta no- vem, quaſi octävus àdditur;, ut quinquaginta compleantur. Et tamquam redeatur ad caput, quo die miſſus eſt Spiritus ſanctus, eo in regnum cœlorum dúcimur;, & hæreditatem accipimus, & conſo- lamur, & pascimur, & miſericor- diam conséquimur, & mundamur, & pacificamur. Atque ita perfécti, omnes extrinſecùs illätas molé- ſtias pro veritate, & juſtitir ſuſti- némus. e Deum laudamus. II. 916. Iſtrum eſt enim regnum cœloô- rum, qui contempsérunt vitam mundi, & pervenérunt ad præmia regni, & lavérunt ſtolas ſuas in säanguine Agni. Exultäbunt Sancti in gloôria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui glorioſos Marty- res fortes in ſua confeſſione cog- nôvimus, pios apud te in noſtra interceffiöone ſentiamus. Per Do- minum noſtrum. DIE VIII. NOVEMBRIS. Ex libro S. Cypriani Epiſcopi & Martyris, de mortalitate. Onſiderandum eſt; fratres dile- Giſſimi, & idéntidem cogitan- dum, renuntiaâſſe nos mundo, tamquam hoſpites & peregrinos hic interim dégere. Amplecta- mur diem, qui aſsignat ſingulos domicilio ſuo, qui nos iſtinc erép- toSs, & laqueis ſæcularibus exſo- luùtos, paradiſo reſtituit, & regno cœléſti. Quis non péregreé con- ſtitâtus properaret in patriam ré- gredi? Quis non ad ſuos navigare feſtinans, ventum prôſperum cu- pidiùs optaret, ut veloôciter charos licéret amplécti. Præcurſor Dômini venit; de quo ipſe teſtatur: Nullus major inter natos mulierum Joanne Bap- tiſta. Hic eſt Prophéta, & plus quam Prophéta; de quo Salvator ait. Nullus. Atriam noſtram paradiſum computamus, paréntes Pat tiar- chas habére jam coœpimus, quid non properamus, & currimus »ut patriam noſtram vidére, ut paren- tes ſalutàre poſsimus? Magnus illic nos charôrum numerus expéctat: parêntum, fratrum; filiôrum fre- quens nos & copioſa turba desi- derat, jam de ſua immortalitate ſe- cũra & adhuc de noſtra ſalũte ſo- licita. Ad horum conſpéctum & compléxum venire, quanta & illis & nobis in commuüne lætitia eſt? Qualis illic cœléſtium regnôrum volũptas ſine timôre moriéndi, & cum æternitaàte vivéndi ?à quàâàm ſumma & perpétua felicitas? Iſti ſunt, qui vivéntes in carné, plantavérunt Eccléſiam sanguine suo: * Calicem Doômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. nem In om- Cilcen. llie Apoſt . Kti critis, Uüledicent dicent libus ſuis. ommnipotens iolos Mane,. fellone co⸗ te in noltt us. ber o⸗ MDNS SAanorunt 9, Lelinnes te. un. PEpllconil rtalltate⸗ edtio in . fattes d⸗ dem cogitir. nlnto, Peleglno⸗ cutn H 454 ventes 1 d li Unl⸗ en Feſta Novembris. nem terram exivit ſonus eòôrum, & in fines orbis terræ verba eoôrum. Calicem. . Lectio vi. Iiiie Apoſtoléôrum gloriôſus cho- rus, illic Prophetarum exultan- tium númerus, illic Martyrum in- numerabilis pôpulus ob certami- nis & paſſionis victoriam corona- tus. Triumphantes illic Virgines: quæ concupiscéntiam carnis corporis, continéntiæ rôbore ſub- egerunt. Remunerati miſericor- des, qui aliméntis & largitiônibus pauperum, juſtitiæ ppà fecerunt: qui Dominica præcépta ſervantes;, ad coœléſtes thesauros terréna pa- trimonia transtulerunt. Ad hos, fratres dilectiſſimi, avida cupidita- te properémus, & cum his cito eſ- e, ut citò ad Chriſtum venire contingat, optémus ge. Sancti mei, qui in carne péſiti, certäamen habuiſtis: Mercédem laboôris ego reddam vobis. V. Venite benedicti Patris mei, ercipite regnrum. Mercédem. löria Patri. Mercédem. In tertio Nocturno. Lectio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Lectio vii. ap. §5. IN illo témpore: Videns Jeſus turbas, ascéndit in montem: & cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum diſcipuli ejus. Et réliqua. De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Ex libro 1. de Serm. Doiini in monte; cap. §. . Eati éritis, inquit, cùm vobis maledicent, & perſequéntur vos, & dicent omne malum adver- süm vos, mentiéntes, propter me: gaudéte, & exultate, quôniam mer- ces veſtra multa eſt in ccelis. Animadvértat, quisquis delicias hu- jus ſæculi, & facultates rerum tem- poralium quærit, in nomine Chri- ſtiano intrinſecùs eſſe beatitùdi- nem noſtram, ſicut de anima Eccle- ſiaſtica ore prophético dicitur: Omnis glôria ejus filiæ Regis ab intus. Nam extrinſecùs maledicta, & perſecutiones, & detractiones promittúntur: de quibus tamẽ ma- gna merces eſt in cœlis, quæ ſen- titur in corde patiéntium, eorum, qui jam poſſunt dicere: Gloriamur in tribulationibus, ſciéntes quôd tribulatio patiéntiam operatur; pa- 933 tiéntia autem probatiéônem, probaâ- tio verò ſpem, ſpes autem non confùndit: quia charitas Dei diffüu- ſa eſt in cordibus noſtais per Spiri- tum ſanctum, qui datus eſt nobis. Be. Sint lumbi veſtri præcincti, & lucérnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: † Et vos similes hominibus expectäantibus dominum ſuum, uando revertatur à nüptiis. . Vigilate ergo, uia nescitis, qua hora Doôminus veſter ventürus ſit. Et. G loria Patri. Et. Lectio viii. N On enim iſta perpeti fructuoô- fum eſt, ſed iſta pro Chriſti néômine non ſolàm æquo animo, ſed étiam cum exultatiône tolera- re. Nam multi hæretici nomine Chriſtiano animas decipiéntes, multa talia patiüntur: ſed ideò excluduúntur ab iſta mercéde, quia non diétum eſt tantùm: Beati, qui perſecutiônem patiuntur; ſed addi- tum eſt, propter juſtitiam. Ubi au- tem ſana fides non eſt, non poteſt eſſe juſtitia;, quia juſtus,ex fide vi- vit. Neque ſchismatici aliquid iibi ex iſta mercéde promittant'; quia ſimiliter, ubi charitas non eſt, non poteſt eſſe juſtitia. Diléctio enim proximi malum non operatur; quam ſi habérent;, non dilaniarent corpus Chrifti, quod eſt Eccléſia. Be. Média nocte clamor factus eſt: & Ecce ſponſus venit;, exite ob- iàam ei. .„ Prudéntes virgines as lampades. Ecce. lôria Patri. Ecce. Pro SS. MM. Quatuor Goronatis. Leétio 1x. aptate ve- Evérus, Severianus, Carpoôphorus & Vickorinus fratres, in per- ſecutiône Diocletiani deorum cul- tum liberè deteſtantes, plumbatis cæſi, in verbéribus vitam pro Chriſti némine profudérunt. Quo- rum côrpora canibus objécta, cùm ab illis intacta diu fuiſſent, ſub- lata a Chriſtiaänis, via Lavicana tértio ab Urbe lapide, in arena- ria tepeliuntur prope ſepulchrüm ſancorum Martyrum Claudii,, Nicoſtrati, Symphoriani, Caſté- rii, & Simplicii: qui esdem Im- peratore bpaſſi erant; quod, cum eſſent ſumi ſculptôres, nullo mo- do addúci potúerant, ut idolorum ſtatnas facerét: & adsolis ſimu acru Nun 232 ducti, 934 duùcti, ut illud veneraréntur, num- quam commiſsúros ſe dixérunt, ut adorarent opera manuum hô- munum. Quamobrem in carcerem conjecti, cùm ibi multos dies in eodem propoſito perſtitiſſent, primùm ſcorpionibus cæſi, dein- de vivi plumbeis 16culis incluſi in flumen dejiciüntur Extat in urbe Eccléſia ſub nomine ſancto- rum Quatuor Coronatorum, quo- rum diu ignota nômina, divinituùs pôſteàa patefacta ſunt: ubi non ſolùm illérum quatuor, ſed étiam orum quinque Martyrum corpora honorificè ſepulta ſunt, & eôrum feſtivitas ſexto Idus Novembris celebratur * Deum laudâmus. II. Veſtri capilli càpitis omnes nume- rati ſunt: nolite timére, multis paſséribus meliôres eſtis vos. Lætamini in Dômino, & exul- tàte juſti. Et gloriämini omnes recti corde. ræſta, quæſumus, omni- 9232. PIE IxX. NOVEMBRIS. pôtens. Ixviii. O quàm gloriôſum eſt regnum, in quo cum Chriſto gaudent omnes Sancti, amicti ſtolis albis ſequun- tur Agnum, quocumque ierit. Exultäbunt Sancti in gloria. Lætabüntur in cubilihus ſuis. mnipptens. 916. Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certâà- vit usque ad mortem, & a verbis impiôrum non timuit, fundaâtus enim erat upra firmam petram. Gloria & honôre corondâſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper 6pera manuum tuarum. Eus, qui nos beaâti Theodori — Maärtyris tui confeſſione glo- riôſa circùmdas, & Proôtegis: præ- ta nobis, ex ejus imitatiône pro- cere, & oratione fulciri. Per Dominum. . De libro Apocalypſis beati joàânnis Apoſtoli. T venit unus de ſeptem Ange- Eis habéntibus phialas plenas ſeptem plagis noviſſimis, & locu- tus eſt mecum, dicens: Veni, & oſtéêndam tibi ſponſam, uxoôrem Agni. Et suſtulit me in ſpiritu in montem magnum, & altum, & oſténdit mihi civitäatem ſanctam Jerſalem deſcendéntem de cœlo a Deo, habentem claritatem Dei: & lumen ejus simile lapidi pretio- ſo tamquam lapidi jâſpidis, ſicut cryſtallum. . . In dedicatiône templi decantaâ- bat populus laudem: Et in ore eorum dulcis reſonabat ſonus. Fundata eſt domus Domini ſu- pra vérticem moôntium, & venient ad eam omnes Gentes. Et in ore. T habébat murum magnum, & altum, habéntem portas duoô- decim, & in portis Angelos duòô- decim, & nomina inſcripta, quæ ſunt nomina duòôdecim tribuum filiérum IIrael. Ab Oriente portæ tres: & ab Aquilone portæ tres: & ab Auſtro portæ tres: & ab Oc- caſu portæ tres. Et murus civita- tis habens fundamenta duodecim,, & in ipſis duodecim nômina duòô- decim Apoſtoloòrum Agni. Et qui loquebatur mecum; habebat men- sůram arundineam àuream, ut me- tirétur civitatem, & portas ejus; & murum. . Fundata eſt domus Dômini ſfu- pra vérticem môntium, & exaltaàta eſt ſuper omnes colles: Et vé- nient ad eam omnes Gentes, & dqicent: Glôria tibi Dömine. Veniéntes autem vénient cum exultatiôòne, portantes manipulos ſuos. Et vénient. T civitas in quadro poſita eſt, & longitudo ejus tanta eſt; quanta & latitüdo: & menlſus eſt civitätem de arundine aurea per ſtadia duôdecim millia: & longi- tůdo, & altitůdo, & latitúdo ejus æ qualia ſunt. Et menlſus eſt mu- rum ejus centum quadraginta qua- tuor cubitôrum, mensüra hominis, quæ eſt Angeli. Et erat ſtructura muri ueſas ex elo clvitas 1 ziiro munde Denediche Cun Edifien nrium in l ſecez in eie Domine, 1 ls tuls, & im tuum, I lrin Lati. lg, guos cdeſis, & lelleſis Mtimus in inr er dapt AUlllem ſalun etunn prirnn tſtum eſt .. Wem el Uinſnn lae lam dletd WMlinenten. bentippinn l. ſepten Ane altun, tem lamin tem cecen ritatem De lapicdi rein⸗ lpicis, hon hli gecuntl. Ut inore 15 Et in oe, nagnum, ortas Gllo⸗ elos duo⸗ lipta, Ila m tribuum feme vone Noltr tle Kehle⸗ holtas 6hs) e⸗ sDopinr. ftilil 5 Etre⸗ Gentes owine. Venient mmanilis muri ejus ex lapide jâſpide“: ipfa vero civitas aurum mundum simi- le viro mundo. Benedichomine domum iſtam, quam ædificavi nômini tuo, ve- niéntium in loco iſto, Exaudi preces in excéllo solio glériæ tuæ. Doômine, ſi convérſus fuerit poô- pulus tuus, & oraverit ad ſanctua- rium tuum. Exaudi. B1éria Patri. Exaudi. Rurs , quos in conſecrândis Ec- cléſiis „ & altaribus Romana ſervat Eccléſia, beatus Silvéſter Tapa primus inſtituit. Nam etſi jam ab Apoſtoloòrum témpore loca fuérunt Deo dicata, quæ a quibus- dam Oratoria, ab aliis Eccléſiæ dicebantur, ubi collectæ fiebant per unam sabbati, & Ohriſtianus péôpulus orare, Dei verbum audi- re, & kuchariſtiam sumere soôli- tus erat: non tamen illa adeo ſo- lemni ritu conſecrabantur, nec in eis adhuc in titulum erectum erat altare., quod chrismate delibutum Dômini noſtri Jeſu Chriſti, qui altare, hôſtia, & ſacérdos noſter eſt, figuram exprimeret. Orantibus in loco iſto, Di mitte peccata péôpuli tui Deus, & oſteênde eis viam bonam, per quam ambulent, & da gloriã in loco iſto. F. Qui regis Iſrael intende, qui de- dùcis velut ovem Joſeph, qui ſe- des ſuper Chérubim. Dimitte. Ed ubi Conſtantinus Imperà- Ntor per Baptismi ſacramentum ſanitàtem ſalutémque conſecuútus eſt, tum primùm lege ab eo lata concèſſum eſt toto orbe terrarum, Chriſtiani ut Eccléſias ædifica- rent: quos ille non ſolùm edicto, ſed etiam exéêmplo ad ſacram ædi- ficationem eſt cohortatus. Nam & in ſuo Lateranénſi palatio Ec- cléſiam Salvatori dedicavit, & ei continéntem Basilicam nomine ſancti Joannis Baptiſtæ côndidit, eo loco, quo ipfe baptizatus à ſancdto Silvéſtro, à lepra munda- tus eſt: quam idem Pôntifex con- ſecravit quinto Idus Novémbris: cujus conſecrationis memoria ce- lebratur hodierno die, quo pri mùm Romæ puͤblicèé Ecclêeſia con- ſecrata eſt, & imago Salvatoôris in pariete depicta populo Româno apparuit. 93³5⁵ . O quäm metuéndus eſt locus iſte! Verè nõ eſt hic aliud niſi domus Dei, & porta cœli. Hæc eſt domus Domini firmiter ædifi- cata, benê fundata eſt ſupra firmam petram. Veré. Uòd ſi beaâtus Silvéſter põſteâà in conſecratione altaris Prin- cipis Apoſtolorum decréevitzut de- inceps niſi ex lapide altaria non ædificaréntur; tamen Basilicæ La- teranénſis altare fuit e ligno eré- Gtum: quod mirum non eſt; nam cum à ſancto Petro usque ad Silvé- ſtrum, propter perſecutiones Pon- titices certo loco consiſtere non poſſent: quocumque eos necéſſitas compuliſſet, ſive in cryptas, ſive in cœmetéria, ſive in ædés piorum, iu- per illo altari ligneo, ad arcæ ſimi- litùdinem concavo, ſacra faciébant. Quo altari ſanctusSilvéſter, reéddita Eccléſiæ pace, honoris cauſa Princi- pis Apoſtolôrum, qui in illo ſaeri- ficàſſe dicitur, & reliquorum bon- tificum, qui usque ad id tempus ad myſtéria conficiénda eo uſi fuerant in Lateranénſi primaccléſia collo- cato, ſancivit, ne quisquam in eo; præter Romanum Pontificem, Miſ- ſam deinceps celebräret. Eamdem Eccléſiam incéndiis, vaſtationibus, terræ inſuper môtibus disjectam, eversamque, ac sédula Ssummoôrum Pontificum cura reparatam, nova poſtmodum molitioône reſtitutam, Benedictus XIII. Pont. Max. Ord. Prædicatorum die vigéſima octava Aprilis anni milléſimi feptingen- teſimi vigéſimi ſexti ritu ſolémni conſecravit, ejsque celebritatis memôriam hac die recolendam ſta- tuit. Manè ſurgens Jacob erigébat lapidem in titulum, fundens oleũ deſuper, votum vovit Domino: Verè locus iſte ſanctus eſt, & ego neſciéèbam. Cùmque evigilaſſet Jacob de ſomno; ait. Veré. oria Patri. Vere. ngréſſus Jelus. Ixxiii, Heodérus» ‚miles Chriſtia- Maximiàno Imperatore, incendiſ- et» nus „ quòd idolorum fanum NnnA Feſta Novembris. 936⁶ ſet, comprehénſus, cùm à Præfé- cto legionis pœna ei remitteretur, ſi pœnitens facti Chriſtianam fi- dem execrarétur, cõſtanter in fidei confeſſione perſevérans, miſſus eſt in carcerem: ubi ungulis excarnifi- catus, dum coſtæ nudaréntur, lætus canebat: Benedicam Dominum in Omni tempore. Quare in ardéntem Trogum injéctus, in oratione, & divi- nis làudibus animam Chriſto réd- didit, quinto Idus Novembris: cujus corpus Eusébia matrona, sindone involurum ſepelivit in ſuo Pprædio. e Deum laudamus. II. In T audibus ſit commemoratio §. Theodori mart. Antiphona. Qui odit änimam ſuam in hoc mundo, in vitam ætérnam cuſto- dit eam. Y. Juſtus ut palma florébit. N. Sicut cedrus Libani multipli- cabitur. Oratio. D Eus, qui nos beati Theodori Martyris tui confeſſione glo- riôſa circumdas, & protegis: præ- ſta nobis, ex ejus imitatiône pro- ficere, & oratione fulciri. bPer Dôminum. In iji. Veſp. fir comm. S. Andreæ Avellini, ac SS. Mart. ut infra. DIE X. NOVEMBRIS. In feſto S. Andreæ Avellini Con- fefl. Semid. Apa similabo eum. v. Amavit. e Communi Conf. non Pontifi- cis. XIV. Oratio. Eus, qui in corde beatiAndréæ Confeſsoris tui per ârduum quotidie in virtutibus proficiendi votum admirabiles ad te aſcenſio- nes diſpoſuiſti: concêde nobis ip- sius méritis, & interceſſione, ita ejusdem gratiæ participes fieri „ ut pPerfectiora ſemper exequéntes, ad gloriæ tuæ faſtigium feliciter per- ducamur. Per Dôminum. BDeinde fit eomm. SS. Martyr. Tryphonis, R-fpicii, & Nymphæ Virginis, Ana. Iſtorum eft enim regnum cœlôrum, &c. Y. Læta- mini in Dômino. XXVii. Oratio. FEaà nos, quæſumus, Dömine, ſanctorum Martyrum tuéôrum Tryphonis, Reſpicii, & Nymphæ ſemper feſta ſectari: quorum ſuf- fragiis protectionis tuæ dona ſen- tiämus. Per Dôminum. in primo Nocturno, Ledtiones de Scriptura occurrente. In lecundo Nocturno. Lectio iv. Ndréas Avellinus, dictus ànteâà Lancellôtus, apud Caſtrum No- vum Lucaniæ pagum natus, inter ipfa infantiæ primordia futuræ ſan- ctitatis no obſcùra præbuit indicia. Adolelcens ad litteras addiscendas patéêrna e domo egréſſus, lubricam illius ætatis sémitam inter bonarũ artium ſtudia ita perégit, ut ſapien- tiæ initium, quod eſt timor Domi⸗ ni, ob oculos potiſſimum habére numquam prætermiferit. Cum egrégia proinde forma eximium caſtitatis ſtdium conjúnxit, quo impudicas ſa pè mulierum insidias eluſit, intérdum etiam apertam vim propulsavit. Clericali mili- tiæ jam pridem adſcriptus. Neapo- lim ſe contulit, ut legaâlibus dis- ciplinis vacaret; ibique juris pru- dentiæ lauream adepfus, atque in- tereàa ad ſacerdotalem dignitatem evéctus, causaruin patrocinio in Fo- ro duntaxat Eccleſiaſtico, proque privatis quibusdam personis, juxta Sacrorum Canonum ſanctioônes a- gere cœpit. Verùm cum aliquande inter cauſam agéndam leve ei mendacium excidiſſet, mox veròô fortúita fſacrarum Scripturarum Lectiône in illa verba incidiffet: Os, quod mentitur; occidit animã: tantæ ejus culpæ dolore, ac pœni- téntia corréptus eſt;, ut ſtatim ab ejusmodi vitæ inſtitůto ſibi rece- dendum efſe duùxerit. Itaque ab- dicatis foréenſibus Curis, ſe totum divino cultui, ſacrisque miniſtériis mancipävit; cúmque bccleſiaſti- cæ virttis exempiis emineret; Sanctimonialium regimini a tunc exiſténtée Archiepiſcopo Neapoli- tano præféctus fuit. Quo in mu- nere cùm pravorum hominum dia ſubiiſſet, primòo quidem in- tentatæ ſibi necis periculum de- clinavit, mox verò per ſicarium tribus in facie accéptis vulneribus, injuriæ atrocitatem æquo animo pertulitr. Tunc perfectioris vitæ deſidério flagrans, ut inter Cleéri- cos Regulares adſcriberétur, ſup- pliciter poſtulavit: votique com- pos factus, ob ingentem, quo æ- ſtuabat, Grucis amorem, ut ibi Andreæ nomen imponerétur; pré⸗- cibus impetravit. B. Ho- 1konskum 1 cedt illi Iultum de 3e Hun alacri me fitt Ledionde e. UIno. ickus intel n hrn n No. 7 imor Don-- mum uben mm. (u 4 Exinium üinxt, go uin inst0ls 1n aettamn ali milt⸗ Gigni cinio into⸗ 9, Plod nis, uxt ckiones 4⸗ Aignandn leſe e e! e⸗ et It 1 fatumn 140 oſti e⸗ nien ¹ 1OEu ulti be ketelk 6 enn inele Inini4 um 0 Neahol⸗ o in n. Hominu guügenn 1. enolhunte Pet henin nethen 0 l⸗ nt E Feſta Novembris. Honéſtum fecit il i Ilum Dôminus, 937 romæus; & Paulus de Arétio ClIe- cuſtodivit eum ab inimicis, & à ricus Regularis Cardinales, qui- aibis tutavit illum: * Et dedit illi claritatem æternam. F. Juſtum deduxit Dominus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Lectio v. Rctioôris ltaque vitæ curricu- ARI6 alacri ſtudio ing Bréſſus, in eas maxime virtutis excrcitationes incubuit, ad quas ſele arduis é- tiam emiſſis votis obitrinzxit, al- tero ſcilicet ſuæ ipeius voluntati jugiter obiiſténdi, altero vero in via Chriſtianæ berfectionis ſem- per ulterias progrediéndi. Regu- läris difciplinæ cultor aſstduus, & in ea promovenda, cum aliis Præ- éſſet, ſtudiosiſlimus fuit. Quid- quid ab Inſtithti ſui Officii & Ré- gulæ præicripto ſupérerat témpo- ris, orationl & animarum laluti tribuébat. In Confeſſionibus ex- cipiéndis mira ejus pietas & pru- gentia enituit, vicos, & OppidaNea- poli finittima Evangélicis miniſté- fiis magno cum animarum lucro frequens luſtrabat. Quam arden- tem erga proôximos ſancti viri cha- ritatem ſignis étiam Dominus illu- ſtravit. Cùm enim intempeſta no- e ab audita ægri confeſſione do- mum rediret, ac pluviæ vento- rümque vis perlucéntem facem extinxiſſet „ non ſolum ipſe cum Sociis inter effusiſlſimos imbres nihil madefactus eſt, verùm étiam inuſitato ſplendére „ & ſuo corpo- re mirabiliter emicante, Soôciis in- ter densiſſimas ténebras iter mon- ſtravit. Abſtinentia & patientia, nec non abjectione, atque dio ſui ſummopere Præſtitit. Necem fra- tris filio illàtam imperturbato ani- mo tulit; ac ſuos ab omni ulciſ- cendi cupiditate compéscuit, imo étiam pro interfectoribus o pem, & miſericordiam Judicuimn Iimploravit. g. Amavit eum Däis, & ornavit Fumn ſtolam gloriæ induit eum. *Et ad portas paradiſi coronavit eum. „* Induit eum Däüs lori: cam fidei, * Ahayt eum. Et. Eet0O Vi., Lüúribus in locis Clericoôrum Regularium Ordinem propa- gavit, eorumque domicilia Me- diolani & Placentiæ inſtituit. II- lius peram ſanctus Carolus Bor- bus erat acceptiſſimus, in Paſto- rälis müneris curis adhibuerunt. Deiparam Virginem ſingulari amore „ & cultu Proſequebataur. Angelérum colloquio perfrui mé- ruit, quos, cum divinas laudes bersoltetet „ e regione concinén- tes ſe audiſſe teſtatus eſt. Dénique poſt heroica virtutum exempla;, Prophetiæ quoque dono illuftris, quo & ſecreta cordium, & absen- tia & fütùra proſpéxit, annis gra- vis, & laboribus fractus ad Aram celebraturus in verbis illis tértiò repetitis: Introibo ad Altare Dei, repentino Apoplexiæ morbo cor- réptus eſt: mox Sacraméentis ritè munitus, placidiſlime inter ſuos animan n efflavit. Ejus corpus Nea- poli in Eccleſia S. Pauli ad hæc us- due tempori eo frequentiſumo p- puli concurfu colitûr, quo fuit ela- tum. IIlum dénique in 1signibus in vita & poſt mortem miraculis cla- rum Clemens XI. Pont. Max. ſo- émni ritu Sanctòrum Catalogo ad- lcEpfſit. Be, Iiſte homo perfécit omnia, quæ Iocůtus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Iugredere in réquiem meam: * Quia te vidi juttum coram me ex Snnnibt Gentibus. F. Iſte eſt, qui contempfit vitam aundi; & pervenit ad cœléſtia re- ha. Quia. loria Patri. uia. In tertio Nocturno, Eiomili S. Gregorii Papæ in Evangel. Sint lumbi veſtri præcincti. de eodem Communi XIix Pro S8. zartyribus. Lectio ix. ryphon, Décio Imperatôre , TLchtn Jeſi Chriſti fidem prædi- cans gmnet ad ejus cultum perdu- cere conarétur, à Décii fatellitibus comprehenſus „ primùm equuleo torquétur, & ungulis férreis ex- carnificatur: deinde ſublimibus pedibus candentibus clavis con- fxus, fúùſtibus cæditur, & admotis facibus ardéntibus aduritur Quæ cùm oômnia fortiter feréntem vi- diſſet Reſpicius tribanus; ad Chriſti Doômini fidem convérſus „ ſtatim ſe Chiſtianum eſſe, palam profeéſſus eſt. Qui varié cruciatus, una cum Tryphone rapitur ad Jo- vis ſimulacrum: quæ ſtatua Try- phöne orante concidit. Quare Nnn S Plum- 938 plumbatis crudeliffimè contuúfi, nobiliſſimum martyrium conſecuti ſunt, quarto Idus Novémbris. Eodem die Virgo quædam, cui nomen Nympha, cùm Jeſum Chriſtum verum eſſe Deum cla- ra voce teſtarétur, marfyrii pal- mam ad virginitatis corônam ad- junxit. e Deum laudamgs. II. Veſtri capilli càpitis omines nume- rati ſunt, nolite timere;, multis palseribus meliores eſtis vos. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabüntur in cubilibus ſuis. DIE XI. NOVEMBRIS. Dixeérunt diſcipuli. cum relie 941. ixit Dôminus. 77. audate Doôminum omnes Gentes. 79. Xxxiv. O beaâtum virum, cujus änima pa- radiſum poſſidet: unde exuúltant Angeli, lætantur Archangeli, cho- rus Sanctorum proclamat, turba Virginum invitat, Mane nobiscum Iin æternum. Eus, qui cônſpicis, quia ex nulla noſtra virtúte ſubsiſti- mus: concede propitius; ut inter- ceſſione beati Martini Confeſsoris tui atque Pontificis, contra omnia adverſa muniamur. Per Dominum. Hic vir deſpiciens mundum & ter- réna, ttiümphans, divitias cœlo, condidit ore, manu. Juſtum deduxit Döôminus per vias rectas. Et oſtendit illi regnum Dei. Eus, qui in corde beati An- dreæx Confeſsoris tui per ar- duum quotidie in virtùtibus pro- ficien i votum, admirabiles ad te ascenfiones diſpoſuitti: concédel! nobis ipsius meritis, & interceſſio- 1 ne, ita ejüsdem zraàtiæ participes fieri, ut perfectiôra ſeinper exe- HS „ ad gloriæ tuæ faſtigium eliciter perducamur. Per Domi- num noſtrum. Iſte Sandtus. xiv. „ . Gloria & honôre corondſti eum LPomine. 1 ge. Et conſtituiſti eum ſuper pera mänuum tuarum. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut qui beati Mennæ Mar- tyris tui natalitia côlimus, inter- ceffione ejus in tui nominis amoôre roborémur. Per Dominum. audémus Deum noſtrum, * In confeſſiône beati Martini. enite, exultémus. I. ſte Conféſſor. xxxiv. Martinus adhuc catechúmenus hae me veſte contéxit. eatus vir. xxXxxV. Sanctæ Trinitatis fidem Mar- tinus confeéſſus eſt, & baptismi gra- tiam percepit. , uare fremuérunt. Xxxv. Ego ſigno Crucis, non clypeo protéctus, aut galea, hoſtium cuù- neos penetrabo ſecüuͤrunus. omine, quid multiplica- ti. xxxvi. Amavit eum Dôminus, & or- navit eum. „ . Stolam gloôriæ induit eum. De Epiſtola prima B. Pauli Apéſtoli ad Timotheum. Idélis ſermo: Si quis Epiſcopaâ- tum desiderat, bonum opus de- siderat. Oportet ergo Epiſcopum irreprehensibilem eſſe, unius uxoô- ris virum, sobrium, prudentem, ornatum, pudicum;, hoſpitàlem „ doctrem, non vinoléntum, non percuſsorem, ſed modeſtum non litigiéſum, non cúpidum ſed ſuæ domui bene præpôſitum: filios habéntem sûbditos cum omni ca- ſtitate. Si quis autem domui ſuæ præéſſe nescit, quomodo Eccléſiæ Dei diligentiam habébit? Non, neo- phytum: ne in luperbiam elatus: in jadicium incidat diaboli. Opor- et autem illum & teſtimoniu ha- beére Vebonum a1 tton inoppr 1ligneum di⸗ Hc et Aie eſt Ma utus elt, ⁵0 Delfe, ne MItuorumn us. ſalten nnn coc Kitas Plemern ſtenetit re Plniiterho 2 paliciges einper er⸗ 2 faſtigiun Det Dom. ſe cononili lluper etr omnipotent Mennz M. hs, Intet⸗ minis anon minam. ſtrum Ii ttini⸗ ltemnlss, l, ſot, M⸗ äamensut ſiden Mar⸗ daptisnigri⸗ runt. An⸗ nanchhe⸗ , hoktuunck. ut onlinia Cninns, A kuten⸗ Pll Mhifnl heudn, Gnis Hint bost iſcon honum ele, uis⸗ bére bonum ab iis, qui foris ſunt, ut non in opproôbrium incidat, & in laqueum diaboli. , Hic eſt Martinus eléfctus Dei Pontifex, cui Dominus poſt Apo- ſtolos tantam gratiam conferre di- gnatus eſt, * Ut in virtuùte Trinita- tis Deificæ, mereretur fieri trium mortuorum ſuscitator magnificus. Sanctæ Trinitatis fidem Marti- nus confeſſus eſt. Ut in. De Epiſtola ad Titum. Pörtet enim Epiſcopum ſine crimine eſſe, ſicut Dei diſpen- ſatérem: non ſupérbum, non ira- cúndum, non vinoléntum, non percuſsorem, non turpis lucri cu- pidum: ſed hoſpitalem, benignum, sobrium, juſtum, ſanctum, conti- néntem, amplectentem eum, qui ſecùndùm doctrinam eſt, fidelem ſermonem, ut potens ſit exhortari in doctrina ſana, & eos, qui con- tradicunt, arguere Sunt enim mul- ti étiam inobediéntes, vaniloqui, & ſeductôres, maximè qui de cir- cumciſione ſunt, quos oportet re- dargui: qui univerſas domos ſub- vertunt, docéntes, quæ non opôr- tet, turpis lucri gratia. Dômine, ſi adhuc péôpulo tuo ſum neceſsarius, non reculo ſub- ire propter eos laborem, Fiat volúntas tua. Oculis ac mäânibus in cœlum ſemper inténtus, invictum ab ora- tioône ſpiritum non relaxabat. Fiat volúùntas, U autem lôquere, quæ decent ſanam doctrinam: Senes ut sbrii ſint, pudici prudéntes, ſa- ni in fide, in dilectiône, in patien- tia: Anus ſimiliter in habitu ſan- cto, non criminatrices, non mul- to vino ſerviêntes, benè docéntes, ut prudéntiam doceant adolescen- tulas, ut viros ſuos ament, filios ſuos diligant, prudéntes, caſtas, s6- brias, domus curam habéentes, beni- gnas, sůbditas viris ſuis, ut non blaspheméetur verbum Dei. Juve- nes ſimiliter hortare, ut soòbrii ſint. In mnibus teipsum præbe exém- plum bonorum perum, in doctri- na, in integritate, in gravitate, ver- bum ſanum, irreprehensibile: ut is, qui ex adveérſo eſt, vereatur, nihil habens malum dicere de nobis. O beatum virum Martinum An- 939 tiſtitem, Qui nec mori timuit, nec vivere recusavit. Dômine; ſi adhuc péôpulo tuo ſum neceſsarius, non recùſo labo- rem: Fiat volúntas tua. Qui. lôria Patri. Qui. Confido in Däo, quod filia mea Prétibus tuis reddenda ſit ſanitati. Pùm invocarem. Xxxvii. Teträadius, cognita Dei vir- túte, ad baptismi gratiã pervénit. erba mea. XxXXvii. O ineffabilem virum, per Juem nobis tanta miracula corus- cant! omine Däüs noſter, xxxvii. Elégit eum Dôminus ſacerdo- tem ſibi. Ad lacrificandum ei hôſtiam laudis. Matrtinus ‚Sabâriæ in Pannônia [Wnatus, cùm décimum attigiſ- ſet annum, invitis paréntibus ad Eccléſiam confùúgiens, in Catechu- menôrum nůúmerum adſcribi vo- luit. Quindecim annos natus in militiam proféctus, primum in Conſtantii, deinde Juliani exércitu militavit. Qui cùm nihil habéret præter arma, & veſtimentum, quo tegebatur, Ambiani, paäauperi ac nudo ab eo peténti, ut Chriſti noô- mine ſibi eleemôſynam tribúeret, partem chlamydis dedit. Cui ſe- quénti nocte Chriſtus dimidiata illa veſte indutus apparuit, hanc mittens vocem: Martinus cate- chůmenus hac me veſte conté- Xxit. Oculis ac mäanibus in coœlum ſemper intentus, Invictum ab oratiõne ſpiritum non relaxa- bat. Dum ſacraménta offeérret beâtus Martinus, globus igneus appaâruit fuper caput ejus. Invictum. Ecem & odto annos cùm ha- béret, baptizatus eſt. Quare relicdta militari vita, ad Hilarium Pictavienſem Epiſcopum ſe con- tulit, à quo in Acolythorum nuüme- rum redactus eſt. Boſt factus Epiſ- copus Turonénſis, monaſtérium ædificavit „ ubi cum oαhzrt“0 ςρinta Moônachis ſanctiſſime aliquamdiu vixit. Oui cùm pôſtea ad Canda- cénſem vicum ſuæ Dicœceſis in gra- vem febrim incidiſſet, aſsidua Deum 4 6 940 Feſta Novembris. Deum oratiône precabâtur;, ut ſe ex illo mortali carcere liberaret. Quem audiéntes diſcipuli, ſic ro- gabant: Cur nos pater déſeris: cui nos miſeros derelinquis: Quo- rum voce commotus Martinus, ita Deum orabat: Doômine, ſi ad- huc populo tuo ſum neceſsärius; non recuſo laborem. Beatus Martinus bitum ſuum ongè ante præſcivit dixitque fra- tribus, & Diflelutionem lui cor- poris imminére, quia judicabat ſe jam resolvi. Viribus corporis cœpit repente deſtitui, convocatis- que diſcipulis dixit. Diſſolutio- nem. Lectio vi. Ed cùm eum in illa veheménti Ifebre ſupinum orantem vidé- rent diſcipali, fuppliciter ab eo petiérunt, ut convetio corpore; tantisper, dum remitteret morbi vis, pronus conquiésceret. Qui- bus Martinus: Sinite me; inquit, "cœlum pôtius, quam terram aſpi- cere, ut ſuo jam itinere iturus ad Déôminum ſpiritus dirigatur. In- ſtante jam morte, vilo humani géneris hoſte, Quid, inquit, aſtas cruenta beſtiai nihil in me funéſté reperies. Ea in voce, unum & octoginta annos natus, animam Deo réddidit: quam Angelôrum chorus excépit, eôsque divinas canéntes laudes multi, inprimis- ue ſanctus Severinus Coloniénſis Epiſcopus audiérunt. Bt. Dixéruut diſcipuli ad beatum Martinum: Cur nos pater deferis? aut cui nos deſolatos relinquis? & Invadent enim gregem tuum lupi rapaces. 7, Scimus quidem defiderare te Chriſtum, ſed ſalva ſunt tibi tua præmia, noſtri pôtiùs miſerere, quos deſeris. Invadent. lôria Patri. Invadent. In tertio Nocturno Antiphona. Déêminus Jeſus Chriſtus non pur- puratum, aut diademate reniten- tem ſe ventúrum eſſe prædixit. Pialm. In Domino confido. cum reliquis de Communi unius Mar- tyris. Xviii. Ana. Sacérdos Dei Martine, apér- ti ſunt tibi coli, & regnum Patris mei. . Hlb ne, quis habitabit. xviii. Anha. Sacérdos Dei Martine, paſtor egrégie, ora pro nobis Deum. Pfalm. P ne in virtute tua. xviii 4 zg. Tu es Sacérdos in ætérnum. F. becuͤndum ordinem Melchiſe- ech. L éctio ſancti Evangélii ſecùndùm Lucam. Lectio vii. Cap. II. c N illo Ampore : Radt Jéſus diſ- cipulis ſuis: Nemo lucernam ac- céndit, & in abſcondito ponit: neque ſub môdio; ſed ſupra can- delabrum, ut qui ingrediuntur, lu- men videant. Et réliqua Homilia S. Ambrôſii Epilcopi. Lib. 7. Comment. in Luc. cap. I1. Uia in ſuperiôribus Eccléſiam 2 ſynagéôga prætulit;, hortatur nös, ut fidem potius noſtram ad Eccléſiam transferamus. Lucerna enim fides eſt, juxta quod fſcrip- tum eſt: Lucérna pédibus meis verbum tuum, Domine. Verbum enim Dei fides noſtra eſt: Verbum Dei lux eſt. Lucerna eſt fides. Erat lux vera, quæ illuminat om- nem hominem venieéntern in hunc mundum. Luceérna autem lucere non poteſt, nifi aliunde lumen acceperit. . O beatum virum, in cujus Tranſitu Sanctôrum canit nume- rus, Angelôrum exültat chorus, * Omniumque cœleſtium virtutum occůrrit pfallentium exercitus. Eccléſia virtute roboratur, Sa- cerdotes Dei revelatione glorif- cantur, quem Michael aſsumpfit cum Angelis. Omniumque. Lectio viii. ,. Kc eſt lucérna, quæ accendi- tur, virtus ſcilicet noſtræ mentis & ſenſus;, ut drachma illa poſſit, quæ perierat, reperiri. Nemo ergo fidem ſub lege conſtituat. Lex enim intra mensúram eſt,, ultra mensúram gratia: lex obumbrat, gratia clarificat. Et ideò nemo fi- dem ſuam intra mensüram legis inclũdat, ſed ad Eccléſiam cônferat, in qua ſeptiformis Spiritus relucet gratia, quam Princeps ille Sacerdo- ti fulgore lucérnæ divinitatis illu- minat, ne eam legis umbra reſtin- guat. )( Deénidq; luceèrna illa, quam matutinis velpertinisque tempori- bus, ritu véteri, Judæorum Prin- ceps ſacerdotum solebat accénde- re, velut ſub médio ſita legis evà- nuit; & civitas illa Jerûſalem, quæ in terris eſt, quæ occidit Prophe- tas, quaſi in convâlle fietus poſita eli- tes noltta, Munm locqta non potte ns mundi⸗ e lolis de ſpiritali lnns 41 itur: Marti ciens, 8C. 6 demn tenemgr ltes Chn Alnn e, a . UI translatn ſeMeun hnc D. 1 Aek Kerunt etnun. Melchlle⸗ ſecundiün Il,e. insä,. ucernam a-⸗ Uito donit: fuprucan. diintun l⸗ ua Epilconi. Luc. cahl⸗ 8 Eeclelin 1, horint noſttamn E. Lucen guod ſei⸗ edibus ne ne. Velbumn eK: Vettun 1 ek Me⸗ uminat on- eid In Hun tem lucel nde Iumel S , in cNjus it mume⸗ . Feſta Novembris. delitéscit, illa autem Jerúſalem, quæ in cœlo eſt, in qua militat ſides noſtra, in illo altiſſimo om- nium locata monte, hoc eſt Chri- ſto, non poteſt ténebris & ruinis hujus mundi abſcondi, ſed fulgens candore ſolis ætérni, luce nos gratiæ ſpiritalis illuminat. . Martinus Abrahæ ſinu lætus ex- ipitur: Martinaus hic pauper & modicus, & Cœlum dives ingrédi- tur, hymnis coœléfſtibus honoratur. Martinus Epiſcopus migravit à æculo: vivit in Chritto gemma Sacerdotum. Cœlum. Gloria Patri. Coœlum. Pro S. Menna Martyre. Leétio ix. Ennas K&.gyptiùs, Chriſtianus Wimiles, in perſecutione Dio- cletiani & Maximiani Imperato- rum, cum pœniténtiæ cauſa in ſolitùdinem ſecefsiſſet, natali die Imperatoôrum, quo poôpulus céle- bri ſpectaculo tenebatur;, in thea- trum prosiliens, libera vocçce Gen- tilium ſuperſtitiõnem inſectaba- tur. Quamobrem comprehenſus, & Pyrrho Præſide, in metroôpoli Cot- tienſum Phrygiæ vinctus: i loris crudéliter cæditur: deinde equù- leo tortus, lampadibus ardentibus ad corpus admotis;, plagisque cili- cio confricatis, tum per tribulos & virgas férreas manibus ac pedibus colligatis tractus, plumbatis etiam contuſus, demum gladio interfici- turz in ignémque conjicitur. Cor- pus inde à Chriſtianis eréptum ſe- pultum eſt, ac poſtea Conſtantinoô- polim translatum. e Deum laudamus. II. D L A D E S, & per Horas, Antiph. Ixérunt discipuli ad beaâtum Martinum: Cur nos pater déſeris, aut cui nos deſolatos re- linquis: invadent enim gregem tuum lupi rapaces. Pſal. Dis regnavit. cum rel, II. Ana,. Doômine, ſi adhuc pôpulo tuo ſum neceſsarius, non recuſo la- orem: fiat volüntas tua. . O virum ineffabilem, nec labòôre victum, nec morte vincén- dum, qui nec mori timuit, nec Viyere recusavit. Ana, Oculis ac manibus in coœe- lum ſemper inténtus, invictum ab oratiône ſpiritum non relaxabat, alleluja. And. Martinus Abrahæ ſinu lætus 941 excipitur, Martinus hic pauper & modicus, cœlum dives ingreditur, hymnis cœléſtibus honoratur. Gapit. Ecce ſacérdos. Hymn, Jeiun Redemptor. XI. „ Juſtum deduzit Dôminus per Vias rectas. Et oſténdit illi regnum Dei. Ad Benedictus, Antiph. O beatum virum, cujus aänima pa- radilum poſſidet: unde exultant Angeli, lætantur Archangeli, cho- rus Sanctorum proclamat;, turba Virginum invitat, Mane nobiscum in ætérnum. Oratig. Eus, qui cônſpicis, quia ex D nulla noſtra virtúte ſubsiſti- mus: concéde propitius; ut inter- ceſſione beati Martini Confeſsoris tui atque Pontificis, contra omnia advérſa muniamur. Per Dominum. Et fit commem. S. Mennæ mart. Ana. Qui odit animam ſuam in hoc mundo, in vitam ætérnam cuſtodit eam. y. Juſtus ut palma florébit. B. Sicut cedrus Libani multiplicàbitur. Oratio. Prda „quæſumus;, omnipotens Deus: ut qui beati Mennæ Martyris tui natalitia colimus, in- terceffione ejus in tui nominis anôre roborémur. Per Däm. Ad Tertiam, Antiphona. Déômine, ſi adhuc. Capitulum. Ecce ſacérdos. B. br. Amavit eum Dns, * Et ornäâvit eum. Amavit. Y. Stolam gloôriæ induit eum. Et ornavit. Gloria. Amavit. Y. Elégit eum Dominus dacerdoôté ſibi. „Ad ſacriſicandum ei hoſtiam laudis. Ad Sextam, Antiph. O virum ineffabilem. Gapitulam. Eccti. 44. C On eſt invéntus Ranilis illi, qui conſervaret legem Excèlſi; Ideòô jurejurando fecit illum Dis créſcere in plebem ſuam. g. br. Elégit eum Düs;, cerdôtem ſibi. Elegit. Y. crificandum ei hoôſtiam laudis. Sa- cerdotem. Gloria. Elégit. v. Tu es ſacérdos in ætérnum. E& e- cùndùm ôrdinem Melchiſe ech. Ad Nonam, Antiphona. Martinus Kaane Rnu. Capitulum, Eccli. 45, C Unel lacerdtio, Chabere lau- demin nomine ipſius, & offér- re 942 re i incênſum dignum in odoô- rem ſuavitatis. , Tu es ſacerdos, In æter- num. Tu es. Secúndùm ordi- nem Melchiſedech. In ætérnum. loria Patri. Tues. Juſtum deduxit Düs per vias rektas. Et oſtendit illi regnum LDei. Dixérunt diſcipuli. gun ixit Doôminus. 77. emente Düe David. 83. cce ſacerdos. ſte Confeéſſor. Juſtum deduúxit Dominus per vias rectas. Et oſtendit illi regnum Dei. O beatum Pontificem, qui totis viſcéribus diligébat Chriſtum Re- gem, & non formidabat impérii principatum : ſanctiſſima anima, quam etſi gladius perſecutoris non abſtulit, palmam tamen martyrii non amiſit. DIE XII. NOVEMBRIS. „Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certavit usque ad mortem, & à ver- bis impiorum nô timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gloria & honôre coronädſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper pera maänuum tuarum. Eus, qui nos bedâti Martini Martyris tui atque Pontificis annua ſolemnitate lætificas: con- céde propitius; ut cujus natalitia coôlimus, de ejüsdem étiam pro- tectione gaudeamus. Per Domi- num noſtrum. Artinus, Tudérti in Umbria natus, initio Pontificatus & litteris, & legatiònibus miſſis pe- ram dedit, ut Paulum Conſtanti- nopolitanum Patriarcham à nefa- ria hæreſi ad Cathôlicæ fidei veri- tätem revocaret, Qui Conſtante Imperatôre hærético fretus, eo amentiæ progréſſus ferat, ut Sedis Apoſtolicæ legatos varièé in inſulas relegarit. Quo ejus ſceélere com- moôtus Pöntifex; coâcto Romæ Concilio centum quinque Epiſco- poôrum, eum condemnavit, Honéſtum fecit illum Dôminus, S& cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutavit illum : Et dedit illi claritatem æternam. Deſcenditque cum illo in fo- veam , & in vinculis non dereli- quit eum. Et. Uæ cauſa fuit Conſtanti mit- téndi in Italiam Olympium Exärchum, ut Martinum Pontifi- cem interficiendum, aut ad ſe per- ducendum curaret. Igitur Olym- pius Romam véniens hétori man- dat, ut Pontificem, dum in Basili- ca ſanctæ Mariæ ad Præsépe Miſ- sarum ſolemnia celebraret, occi- deret. Quod ubi lictor aggréditur, cæcus repéntè factus eſt. Deſiderium animæ ejus tribui- ſti ei, Doômine: * Et voluntate la- biorum ejus non fraudâàſti eum. Quoôniam præveniſti eum in be- nedictiônibus dulceédinis: poſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretiéôſlo. Et voluntate. Onſtàânti autem Imperatôri ex eo témpore multæ calamitaâtes incidérunt: quibus nihilo melior factus, Theodorum Calliopam ad Urbem mittens imperat, ut Pontifici manus injiciat. A quo per fraudem captus Martinus, & Conſtantinopolim perductus, dein- de in Cherſonéſum relegatus, ibi ob Cathôlicam fidem ærùmnis cô- féctus, pridie Idus Novembris ceſ- ſit è vita clarus miraculis: cujus corpus Romam poſteà translatum, in Eccléſia conditum eſt, quæ ſan- Gtôrum Silvéſtri & Martini nomine dedicata erat. Præfuit Eccléſiæ an- nos ſex, menſem unum, dies viginti ſex. Habuit Ordinatiônes duas menſe Decembri, quibus creavit Presbyteros undecim, Diaconos quinque „ Epiſcopos per diverſa loca triginta tres. „Stola jucunditatis induit eum Dôminus: Et coroônam pul- chritadinis poôſuit ſuper caput ejus. F. Cibavit illum Dôminus pane vitæ & intelléctus, & aqua ſapién- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. éria Patri. Et. Do lb II Muipoten Oau diſh Ums mundit le contund Ilshumilita Utaci Conf Aperennem Umti werean Uohrum. 4 ideo Uhlitterrn Kum letut. tonttun Sllotleien lunb⸗ . li ednn gec Uniak el. N ledi⸗ do None le Epilco. Uit, Dominu; imicis, 8 Uum: n dernan. illo in t⸗ non cerell⸗ ſtänti ui. Olymmpim Imm Ponikr- t ad le pel⸗ itur Olyr⸗ Goni mar⸗ win basl⸗ rzepe M. Alet, bec⸗ ugrelltu, ſti eum. eutm in be⸗ 8: poluitti de lapide eratoti er Calawitates nio weldl Culliopen npelat iat 4 Manlnus, eleben Zlunnbd. orelnbis A⸗ lis: Chi 4 tkanslatum Al,gle ini ininomind keclelie en⸗ Cies utft „ ndit eun hlun 9, Hi quis venit ad me. Doômine præveniſti. xix. DIE XIII. NOVEMBRIS. Mnipotens, ſempitérne Deus, qui diſpoſitione mirabili in- frma mundi éligis, ut fortia quæ- que contundas: concéde propi- tius humilitati noſtræ, ut piis beati Didaci Confeſsotis tui, précibus ad perénnem in cœlis gloriam ſub- limari mereamur- Per Döminum noſtrum. Qui vult ve- Rire. Juſtus ut palma. xXx. 942. DBasns Hiſpanus ex oppido ſancti Nicolai de portu Diœcé- ſis Hiſpalenſis, ab ineünte æta- te, pii fſub ſacerdôtis disciplina ſanctiôris vitæ ſolitaria in Eccleſia tyrocinium exércuit. Deinde ut firmiùs Deo ſe conjungeret, in Convéntu de Arrizafa Fratrum Minorum (quos Obſervàntes vo- cant) ſancti Franciſci Regulam in ſtatu laicali proféſſus eſt. Magna ibi alacritàate humilis obedientiæ & regularis obſervantiæ jugum suù- biens, contemplationi inprimis déditus, mira Dei luce perfunde- batur, adeo ut de rebus cœléſti- bus, litterarum expers, mirandum in modum & planeé divinitùs lo- queréetur. Honéſtum fecit illum Dôminus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeduétôribus tutavit illum: Et dedit illi claritätem ætérnam. 6, Juſtum deduxit Doôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Anariis in Iniulis, ubi Fratri- bus ſui Ordinis præfuit, multa perpeſſus, martyrii æſtuans deſi- dério, plures infideles verbo & exémplo ad Chriſti fidem convér- tit. Komam veniens anno Jubi- 943⁸ lzi Nicolàâo quinto FPontifice, ægrotoôrum curæz in Convéntu Aræ cœli deſtinatus, eo charitatis affe- Gtu munus hoc exercuit, ut Urbe annonæ inôpia laborante, ægrotis tamen, quorum aliquando ulcera étiam lambendo abſtergebat, nihil peénitùs necelsarii defecerit. Exi- mia quoque fides, & gratia cura- tiônum in eo eluxit, cùm lampadis quæ collucébat ante imaginem beatiſſimæ Dei Genitricis, quam ſumma dévotiône colébat, oleo ægros inungens, ſigno Grucis im- préſſo, multorum morbos mira- biliter ſanaverit. Amavit eum Dôminus, & ornâ- vit eum:i ſtolam gloriæ induit eum. Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Emum Compluti finem ſibi vitæ adéſſe intélligens, lacera & obſoléta induútus tunica, conje- ctis in Crucem oculis, ſingulari de- votione illis verbis ex ſacro hym- no pronuntiatis: Dulce lignum, dul- ces clavos, dulcia ferens pondera;, quæ fuiſti digna portare Regem cœlôrum, & Döminum; animam Deo réddidit, pridie Idus Novéêm- bris,„ anno Dômini ſupra milleſi- mum quadringentéſimo ſexagéſi- mo teértio. Ejus corpus, cùm men- ſes non paucos (ut pio conffuen- tium deſidério fieret fſatis) inſe- puùltum mansiſſet, quaſi jſam incor- ruptioônem induerit, odorem ſua- viflimum efflavit. IIlum multis & illùſtribus miraculis clarum Sixtus V. Pontifex Max. Sanctorum nu- mero adricripſit. Iſte homo perfécit mnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex mnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervénit ad cœlétſtia regna. Quia. Ioria Patri. Quia. olite timére pusillus grex- DIE XV. NOVEMBRIS. Feſta Novembris. 944 Omnia de Communi Virg. præ- ter Orationem, & Lectiones ſe- cundi Nodurni. ratio Eus, qui da corde beâtæ Ger- D trudis virginis jucundam tibi manſionem præparaſti: ipſins mé- ritis & interceffione, cordis no- ſtri maculas clementer abſterge; & ejúsdem tribue gaudére con- sortio,. Per Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum. In primo Nocturno, Lectiones de Scriptura occurrente. In ſecundo Nocturno. . .ti Iv. 77 Cbrrüdis Islébii in Saxonia no- bili genere nata, quinquénnis in Monaſtério Rodardenſi, Ordi- nis ſancti Benedicti, virginitätem ſuam, ac ſeipſam Jêſu Chriſto ob- tulit. Quo ex témpore à munda- nis rébus prorſus aliéna;, virtuti- que sédulo inténta, cœléſtis vitæ genus inſtituit. Ad humaniorum litteràrum notitiam, rerum di- vinarum cognitionem adjuùnxit. Quarum meditatione vehementiùs ad virtütem incenſa, brevi Chri- ſtiäanam perfectionem adépta eſt. De Chriſto, ejusque vitæ myſtériis ſæpenumero pio cum animi ſenſu loquebatur: unamque Dei gloriam côgitans, ad illam vota ſua om- nia, & actiones referébat. Quam- vis autem multis eximiis naturæ & gratiæ donis a Deo aucta eſſet, ita tamen ſibi ipſa vilescébat, ut inter præcipua divinæ bonitäatis miracula hoc item memoraret, quoôd ſe indigniſſimam miſericoôr- diter ſuſtinéret. . Propter veritätem, & manſue- tüdinem, & juſtitiam: & Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. YZ. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, proôſperè procede, & regna. Et deducet. S Lecéctio, v. Rigéſimum ætatis annum a- gens, primùm Rodardénſis Monaſtérii, ubi religioſam vitam eſt proféſſa, deinde Elpediani Præſes elééta, quadraginta annô rum ſpatio, ea charitate, pruden- tia, & regularis disciplinæ ſtudio munus obivit, ut Conoôbium reli- giôſæ perfedtionis domicilium viderétur. Utrobique vero, licet eſſet omnium Mater & Magiſtra; omnium tamen minima habeéri volébat, ac demiſſione pari mi- niſtram ſe exhibebat. Quòô libe- riüùs Deo vacaret, vigiliis, abſti- néntia, aliisque cruciatibus corpus afflixit: ſempérque fui similis, morum innocentiam, manſuetu- dinem, ac patiéêntiam prætulit fin- gularem. Proximorum ſaluúti om- ni ope ſtüduit, piæque curæ co- pioſam fructum rétulit. Divini amôris vi frequentes patiebatur éxtaſes: altiſſimæque contempla- tionis, & divinæ unionis donum obtinuit. he. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- Deus, Deus tuus oleo lætitiæ Y. Propter veritatem, & manſue- tůdinem, & juſtitiam. Propftérea. ectio viI. méritum acceptiſſimæ ſibi Sponſæ Chriſtus oſténderet: in corde Gertrudis jucùndam ſibi eſſe manſiònem teſtatus eſt. Dei- param Virginem véluti Matrem, & Curatricem à Jeſu accéptam pietaâte præcipua proſequebatur; ab eaque multa accépit beneficia. Erga diviniſſimum Euchariſtiæ, Sa- craméntum, & Paſſionem Dômi- ni tanto amôre cum grati animi ſenſu afficiebatur, ut interdum ubéribus lacrymis perfunderetur. Juſtöorum anhimas piacularibus flammis addictas quotidianis ſub- sidiis, & précibus juvabat. Mul- ta ad confovéndam pietatem fſcri- pſit. Divinarum étiam revelatiô- num, & prophetiæ dono cla- ruit. Denique flagrantiſſimo Dei amôre pôtiús, quam morbo lan- guéſcens, anno Dôomini milléſi- mo ducentéſimo nonageéſimo ſe- cundo vita decéſſit. Miraculis vi- vens, & poſt mortem à Deo il- luſtrata eſt. . Afferéntur Regi virgines poſt eam, pröximæ ejus, Afferentur tibi in lætitia & exultatione. „Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, prôſperè procéde; & regna. Afferéntur 4 Gloria Patri. Afferéntur. In tertio Nocturno, Homilis ſancti Gregorii Papzx in Evan- gelium, Simile erit regnum coœ- Iorum. quitätem: £$ Proptéreaà unxit te um ceeel n E DI XVI 1 § 60 Epilcopi eun Onnit de . ntit preter. alut, 0t X ueſa )Dens:t ns tniatg uctlolennit⸗ di augeat, In noktum Uhnno Noc enpturn bec Uleenndo No ſlettin, Ulgliopus, Amloillück Ule, atgue iggeppelle lltetloni e K A Uhonen, den inpech Linſeli, unez all⸗ nt, lyen gos inun un, gvo ſn Gelli ztün cundann 1s elt. Der- Matrem, 1 Acceptann antiſhino i ine i 9ketend — pulchrtlhe Ptoetlen entut⸗ Aurlu d⸗ 1 7 Joruon. Aorum decem Virginibus. Ix. DIE XVII. NOVEMBRIS. A, quæſumus, omnſpotens Deus: ut beati Gregorii Con- feſsoris tui atque Pontificis vene- randa ſolémnitas „ & devotionem nobis augeat, & ſalutem. Per Doô- minum noſtrum. Ke grius , Neocæſaréæ Ponti Epiſcopus, ſanctitaàte, doctrina- que illúſtris, ſignis vero ac mira- culis multò illuſtrior, quorum mul- titüdine, atque præſtantia Lhau- maturgus appellatus eſt: & ſancti Basilii teſtimonio cum Môyſe, Prophétis & Apôſtolis compara- tus: montem, qui Eccléſiæ ædifi- cationem impediebat, oratione aliò träanſtulit. Item paludem , inter fratres cauſam diſcordiarum, exſiccavit. Lycum fluvium perni- ciose agros inundantem, defixo ad ripam, quo ſuſtentabatur, ba- culo, qui ftatim viréntem crevit in arborem, coércuit, ut poôſteàâ ltra eum términum non effluxe- . Invéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unxi eum: Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. anus enim. Kpiſſimée dæmones ex idoléô-⸗ rum ſimulacris, atque ex héômi- num corpôribus ejécit, müůltaque alia mirabiliter effecit, quibus in- numerabiles homines traxit ad Je- lu Chriſti fidem, cùm étiam pro- Phetico ſpiritu futura prædiceret. Qui migratùrus e vita, cum quæsil- ſẽt, quot in civitate Neocæfarienſi reliqui eſſent infidéles, reiponsum- que eſſet, tantùm eſle ſeptemde- cim Deo gratias agens, Toôtidem, linquit, erant fidéles, cum cœpi bpi- copatum. Plura ſcripſit, quibus étiam, non ſolùm miraculis Dei Eccleſiam illuſtravit. Brev. Kom. 6„è„ 945 Fôſui adjutérium ſuper potén- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: Manus enim mea auxilia- bitur ei. Inveni David ſervum meum „ oleo ſancdto meo unxi eum. Manus. . . Sermo ſancti Maximi Epfi- copi. Eàti Patris Gregéôrii mérita jam in tuto poôſita ſecũri ma- gnificéemus: qui gubernaculum fi- dei viriliter tenens, anchoram ſpei tranquilla jam in ſtatione compo- ſuit, & plenam cœléſtibus divitiis & ætérnis mércibus navem optato in littore collocavit: qui contra omnes adversarios ſcutum timoôris Dei tamdiu infatigabiliter ténuit 5 donec ad victoriam perveniret. Quid enim fuit totus vitæ illius curius, niſi unius cum vigili hoſte conflictus? Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtütes operätus eſt, & omnis terra doctrina ejus repleta eſt 2 Ipſe intercêdat pro peccatis Smnium populôrum. Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervénit ad cœleſtia re- gna. Ipſe. löria Patri. Ipfe. éctio ſancti Evangeélii ſecundùm Matthæum. IXN illo témpore: Reſpondens Je- ſus diſcipulis ſuis, ait illis: Ha- béte fidem Dei. Amen dico vo- bis, quia quicumque dixerit huic monti: Tollere, & mittere in ma- te, & non hæſitaverit in corde ſuo, ſed crediderit, quia quodcùmque dixerit, fiat, fiet ei. Et réliqua. Homilia venerabilis Bedæ Presbyreri, Olent Gentiles, qui contra Ee- cléſiam malediéta ſcripseére, improperare noſtris, quod non ha- büerint plenam fidem Dei, quia numquam montes transférre po- tüerint. Quibus reſpondendum eſt, non mnia ſcripfa eſle, quæ in Eccléſia ſunt geſta, ſicut étiam de factis ipsius Chriſti, & Domini no- ri Scriptura teſtatur.: Unde & koc quoque fieri potuiſſet, ut mons ablatus de terra mitterétur in ma- O % % 1e »„ 270 re 54 neceéſſitas id fieri popoiciſ- ſet. Quoômodo legimus factum pré- cibus beati Patris Gregoôrii Neo- cælaré Ponti Antiſtitis, vifi méri- tis & virtutibus eximii, ut mons in terra tantum loco céderet, quan- tum incolæ civitatis opus habébät. Amavit eum Dôminus, & orna- vVit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. Um enim volens ædificäre Ec- cléſiam in loco apto, videret eum anguſtiorem eſſé, quam res exigébat, eo quòd unaex parte rupe maris, ex àlia monte proxi- mo coarctarétur;, venit nocte ad locum „& génibus flexis admo- nuit Dôminum promiſſiônis ſuæx, ut montem löngiùs juxta fidem peténtis ageret. Et manè facto revérſus invénit montem tantum ſpatii reliquiſſe ſtructoribus Ec- cléſiæ, quantum opus hadůerant. Pôterat ergo hic à pôterat alius quis ejüsdem mériti vir, ſi oppor- tünitas exegiſiet, impetrare à Do- mino mérito fidei , ut étiam mons tollerétur, & mitteretur in mare. Sint lumbi veſtri præcinéti, & Iucèrnæ ardéntes in manibus ve- Et vos similes hominibus ſtris: expectäântibus déminum fuüuum; quando revertatur à nuúptäüs. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dôminus veſter ventürus ſit. Et vos. loria Patri. Et. Erùm quia montis nômine „ nonnumquam diabolus ſigni- ficâtur, vidélicet propter ſuper- biam, qua ſe contra Deum érigit, & eſſe vult similis Altifſimo ; mons ad præcéptum eôrum, qui fortes fide ſunt, tollitur de terra, & in mare projicitur,; cùm prædi- cantibus verbum doctôribus ſan- ctis, immùúndus ſpiritus ab eòrum corde repellitur, qui ad vitam ſunt præordinati, & in turbuléntis amarisque infidélium mentibus vesaniam ſuæ tyrannidis exercére permittitur. e Deum laudamus. II. Amaâvit eum Déminus, & ornaâ- oré. vit eum: ſtolam gléôriæ induit eum, & ad portas paradiſi coro-= navit eum. . Juſtum dedxit Dominus per vias rectas. Et oſtendit illi regnum Dei. 945. DIE XVIII. NOVEMBRIS. . Ixviii. De libro Apocalypiis B. Joannis E erat, ſtructùra muri ejus ex la- Ppide jaſpide: ipſa verô civitas;, aurum mundum simile vitro mun- do. Et fundamenta muri civitatis omni lapide pretiôſo ornata. Fun- damêntum primum, jaſpis: ſe- cündùm, fapphirus: tértium;, chalcedénius? quartum, ſmarag- dus: quintum, sardonix: ſextum, sardius: séptimum, chrysolithus; octavum, beryllus: nonum, topa- zZius: décimum, chrysopraſus: un- decimum, hyacinthus: duodéci- mum, amethyſtus. In dedicatione templi decan- tabat pôpulus laudem: & Et in ore eoôrum dulcis reſonabat ſonus. Fundata eſt domus Doômini ſupra vêrticem moôntium, & vé- nient ad eam omnes Gentes. Et in T duòôdecim portæ, duodecim margaritæ ſunt per singulas: & singulæ portæ erant ex singulis margaritis: & platéa civitatis au- rum mundum, tamquam vitrum perlůcidum. Et templum non vi- di in ea. Dôminus enim Deus om- nipotens templum illius eſt ,„ & Agnus. Et civitas non eget ſole, neque luna, ut lüceant in ea. Nam claritas Dei illuminavit eam, & lucéêrna ejus eſt Agnus. Fundata eſt domus Dômini ſu- pra vérticem moôntium, & exaltäta eſt ſuper omnes colles: *£ Et vé- nient ad eam omnes Gentes, & dicent: Glôria tibi Döômine. Veniéntes autem vénient cum exultatione, portantes manipulos ſuos. Et vénient. T. ambulabunt Gentes in lùmi- he ejus, & Reges terræ aferene gl0- „. H oriam fuam in Et port Uer diem; le Et affere en Centium bit in eam m aut abom nendacium Ilbro ite 4 Nenecic Don m edificani lamnumn in lor Uetez in ercell Donine, 1 lotie intii haradiſt coro⸗ Domminus e egnum dei, 945, 9VENMNDNIS. 1 B. Yolni ll. hutl eſis erl⸗ 1Vero clrius, eile fittonun. 4 muriciienis 00 Ornatt I , jalbis: e 6? teltiuan, m, Smali- Uysolittis⸗ onum, 1o: Optalis 7un⸗ 8: (uocecl⸗ enihi decan⸗ n: Et in dar lonls, onns Danit ntun,8 e 6Centsskin 10 Idus glôriam ſuam, & honéôrem in il- lam Et portæ ejus non clauden- tur per diem; nox enim non erit illic. Et afferent gloriam, & hono- rem Géntium in illam. Non in- trabit in eam aliquod coinquina- tum, aut abominatioônem faciens; & mendacium, niſi qui ſcripti ſunt in libro vitæ Agni. „ Bénedic Domine domum iſtam, quam ædificavi néômini tuo: ve- nientium in loco iſto „ Exaudi preces in excélſo solio gloriæ tuæ. Domine, ſi converſus füerit pôpulus tuus, & oraverit ad ſan- ctuarium tuum. Exaudi. loria Patri. Exaudi. Ez locis ſacris, quæ olim apud Chriſtianos veneratiônem ha- buerunt, illa celebérrima, & fre- quentiſſima fuérunt, in quibus con- dita Sanctôrum cörpora, vel ali quod Martyrum veſtigium aut mo- numeêntum eſſet. In quorum nuú- mero ſanctôrum locorum, inprimis ſemper fuit insignis ea Vaticani pars, quam ſancti Petri Confeſſio- nem appellabant. Nam eòô Chri ſtiäni ex omnibus orbis terræ par- tibus tamquam ad fidei petram, & Eccléſiæ tundaméntum convenien- tes, locum Principis Apoſtolorum ſepulchro conſecratum, ſumma re- ligione ac pietàte venerabantur. 2. Cfantibus in loco iſto, % Di- mitte peccata populi tui Deus, & oſtende eis viam Bonam „per quam ambulent, & da glôriam in loco iſto. F. Qui regis Iſrael, inténde, qui dedùcis velut ovem Joſeph, qui ſedes ſuper Cheèrubim. Dimitte. [Lluc Conſtantinus Magnus Im- berator octavo die poſt ſuſcep- tum baptismum venit, depoſitôque diadémate, & humi jacens, vim acrymarum profudit: mox ſumpto igone, ac bidente terram eruit: in- éque duòdecim terræ côphinis, honoris caula duodecim A poſto- lorum „ ablatis, ac loco Basilicæ Principis Apoſtolôrum deſignâto, Eceleſiam ædificavit. Quam ſan- ctus Silvéſter Papa decimoquarto Kalendas Decémbris, eo modo, quo Lateranenſem Eccléſiam quin- dus Novembris conſecraverat, dedicavit: & in ea altare lapide- um chrismate delibätum eréexit: „ 947 atque ex eo témpore ſancivit, ne deinceps altaria niſi ex lapide fie- réênt. Eamdem Basilicam vetuſtate iam pridem collabéntem, ac prop- têrea multôrum Pontificum pieta- te latius, ac magnificéntiùs à füda- méntis eréétam, Urbanus octavus eãdem die recurrénte anni milleſi- mi ſexcentéſimi vigéſimi ſexti ſo- lémni ritu conſecravit. O quam metuendus eſt locus iſte! & Verè non eſt hic aliud niſi domus Dei, & porta cœli. Hæc eſt domus Dômini firmiter ædificata, bené fundata eſt ſupra firmam petram. Verè. Dem beatus Silvéſter Basilicam ſancti Pauli Apôſtoli via Oſtién- ſi ab eodem Conſtantino Impera- téôre magnificentiſſimèe ædificatam dedicavit. Quas Basilicas Impe- rator multis prædiis attribütis lo- cupletavit, ac munéeribus ampliſſi- mis exornavit. Cujus imperatoris tantus fuit ardor religiéônis, ut de- letis idolorum templis, multas ubique terrarum extruxerit Ecclé- ſias, & præcipuè Romæ: in quibus fuérunt Basilica ſanétæ Crucis ad Jerũſalem in agro Seſſoriano: ſancti Lauréntii extra muros in agro Ve- rano: ſanctõrum Petri & Marcellim via Lavicana, aliæque permultæ. Manè ſurgens Jacob erigébat lapidem in titulum, fundens oleu deſuper, votum vovit Domino ?: Verè locus iſte ſanctus eſt, & ego neſciebam. Cùmque evigilaſſet Jacob de ſomno, ait. Vereè. 3 löria Patri. Verè. ngref ſus Jeſus. Ixxvii. DIE XIX. NOVEMB RIs. Ixiv. Uörum corda fidélium Deus, L miſerator illuſtra: & beatæ E- Iiſabeth précibus gloriôſis fac nos prôſpera mundi deſpicere, & cœ O % % 2 . leſti 948 . léſti ſemper conſolatiône gaudére. ber Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum. . . O quàm metuéndus eſt. Ixxiv. Domum tuam Dômine decet ſanctitudo. In longitúdinem diérum. Eus, qui nobis per singulos annos hujus ſancti rempli tui conſecratiônis réparas diem, & ſa- cris ſemper myſteriis repræsentas incôlumes: exaudi preces pôpuli tui, & præſta ; ut quisquis hoc templum benéficia petitrus in- gréditur, cuncta ſe impetraſſe læ- tætur, Per Dôminum. Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certavit usque ad mortem, & à verbis impiorum non timuit: fundatus enim erat ſupra firmam petram. Gloôria & honôre coronäſti eum Dômine. Et conſtituiſti eum ſuper épera mänuum tuarum., Nfirmitatem noſtram réſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus prôpriæ actiônis gravat, beati Pontiaàni Mäaärtyris tui atque Ponti- ficis intercéflio gloriétla nos proô- tegat. Per Döminum. Eridberk: Andréæ Regis Hun- gariæ filia, ab infantia Deum ti- mére cœpit, & creſcens ætate, crevit étiam pietate. Ludovico Lantgravio Haâſſiæx, & Thuringiæ in conjugem copulata, non minori cura quæ Dei, quam quæ viri ſui erant, exequebaâtur: ſurgens enim: noctú⁴rno tempore, oratiôni diu incumbébat, ac variis miſericoôr- diæ officiis dédita, viduis, pupil- lis, ægrotis, egéentibus séduloô in- ſerviebat: gravique fame urgente, domus ſuæ frumenta liberaliter erogabat. Leprôſos hoſpitio ſus- cipiens, manus eòrum , & pedes oſculabätur. Curandis autem, & alendis paupéribus insigne Xeno- dôchium conſtrüxit. Propter veritatem, & manſue- tuúdinem, & juſtitiam: Et dedu- cet te mirabiliter dextera tua, F. Spécie tua, & pulchritudine tua intende, prôſperè procéde, & regna. Et deducet. Efüncdto cônjuge, ut Deo li- beriùs ſerviret, depoſitis om- nibus ſæcçularis glôriæ indumen- tis, vili tünica induta eſt, atque Or- dinem Pœniténtium ſancti Fran- ciſci ingreſſa, patiéèntiæ, & humili- tatis virtute maximè enituit. Nam bonis omnibus exúta, à prôpriis æ dibus ejecta, ab omnibus dere- licta, contumelias, irriſiones, ob- trectatiònes invicto animo tolera- vit, adeo ut ſummoôperè gaudé- ret, ſe talia pro Deo pati. Ad in- fima quæque miniſtéria erga paàu- peres, & ægrôtos ſe abjiciens; eis neceſsaria procurabat, ſolis oléri- bus „& leguminzbus pro ſuo victu conténta. iniquitatem: Proptéreà unxit te Deus, Deus tuus oôleo lætitiæ. Propter veritatem & manſue- tůdinem, & jnſtitiam. Proptéreà. Um ver-è in his, aliisque pluri- mis ſanctis opéribus vitam re- ligiosiſſimè transegiſſet, finis tan- dem ſuæ peregrinatiônis advenit;, quem doméſticis ſuis ante prædi- xit. Cümque defixis in cœlum bculis divinæ contemplationi va- câret, à Deo mirabiliter recreâta, & Sacramentis refécta, obdormi- vit in DOOmino. Statimque plüri- ma ad ejus tůmulum miracula pa- träta ſunt. Quibus auditis, & rité probatis Gregôrius nonus Sanctô;- rum nũmero eam adſcripfſit. Fallax gratia, & vana eſt pul- chritàdo: *Mulier timens Deum, ipſa laudabitur. Date ei de fructu mânuum ſuarum, & laudent eam in portis pera ejus. Mülier. loria Patri. Mulier. m. Si- mile erit regnum cœlôrum thesau- 10. Kvi. Ontiänus Romänus præfujt Eccléſiæ Alexandro Imperato- re: qui ſanctum FPontificem prop- ter Chriſtianæ fidei confeſſioô- nem, in Sardiniam inſulam cum Hippélyto Presbytero relegavit. Ubi is pro Chriſti fide multis cala- mi- Dilexiſti juſtitiam, & odiſti Uittibus a llengas Dec. 1 Hjus co⸗ leycum Cle emeterio Neltur. Fee⸗ Uetſes quituo e, kecit Aſe ecemb tbftelos ſen e, Pplcopo tDeum udi hanne it 641 tus ur pal dent cectus lu. Dümtiten 1 Umniotens De aptohrir actio Ukuämi Man nterce lerde RNN te lcguibeit korem tun kecimen bcite digne uunus, t Kecatörum Hejus inter eſtem 1 Mninum, riſl, 6 Müerem ſonconecit, Uikiheten 4 lohtrez denn Ehn. hritücine tu rocede, N e in Deo l depohtison Iik iMdunen eſhatgger⸗ ſanci En- ie, Aͤhunl 4, à Mählis nmibus e⸗ rriſiones ir nimo tolet⸗ opere gaule pati. Ad nia eige dir abjiciens e 1t,lolisolet⸗ lo ſibfit opterei uuui leo letltie⸗ n & mantle⸗ Hopterei lsgnepliri. dus Tiat ke⸗ ſer Emns tan Cris Wentt, D lis in E enhlalinn 6lirer keclenl, biletteen, 6 ulis Eun 4 nols Ald Cſet gunetli e,finenen eti un ale ler⸗ mitàâtibus afflictus, decimotértio Kaléndas Deceêmbrise vita migra- vit. Ejus corpus Fabiano Ponti- † fice, cùm Clero Romam delatum, in cœmetério Calliſti via Appia ſepelitur. Sedit annos quàtuor;, menſes quatuor, dies viginti quin⸗ que. Fecit Ordinationes duas menſe Deceémbri, quibus creavit Presbyteros ſex, Diaconos quin- que, Epiſcopos per divérſa loca ex. Te Deum laudâmus. II. . Qui odit animam fu- am in hoc mundo, in vitam ætér- nam cuſtéôdit eam. Juſtus ut palma florébit. . Sicut cedrus Libani multiplica- itur. Nfirmitätem noſtram réſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus prôpriæ actionis gravat, bea- ti Pontiani Märtyris tui atque Pontificis intercéſſio glortôſa nos protegat. Per Döminum. BIE XX. NôVEMBR-0LIS. Ae Confeſton. Eus, qui beatum Felicem Con- ffeſsorem tuum ex eremo ad Munus redimeéndi captivos cœli- tùs vocare dignâtus es: præſta , quæſumus, ut per gratiam tuam ex peccatôrum noſtrôrum captivi- tate, ejus interceſſione liberati, ad cœléſtem patriam perducàâmur. Per Dôminum. dug, 4 Manum ſuam apé- ruit inopi, & palmas ſuas extén- dit ad pauperem, & panem otio- ſa non comedit. Diffuſa eſt grätia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in térnum. —+ Uôorum corda fidélium Peus, „miſerater illuſtra, & beatæ Eliſabeth précibus glorxiôſis fac nos proſpera mundi deſpicere, & cœléſti ſemper conſolatioône gau- dére. Per Dôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum. O dood z Elix „ Hügo ihteaà dfctus, ex tee gali Valeſiôrum familia ortus in Gällia, ab ineunte ætate non lé- via dedit futuræ ſanctitatis indicia, præsértim miſericordiæ erga pau- peres; nam adhuc infantulus ma- nu propria, ac ſi grandior eſſet, & judicii maturitate polléret, num- mos egéenis diſtribuit. Jam gran- diſculus ſolébat ex appôſitis in menſa dapibus ad ipſos mittere, & fermè eò, quod ſapidius erat, obsoô- nio paupeèrculos púùeros, recreabat. Adoléeſcens non ſemel veéſtibus ſe ſpoliavit, ut inopes cooperiret. Ab avünculo Theobaldo Xampha- næ & Bléſii Comite, vitam reo mortis impeträavit, prædicens » hunc infamem hâctenus ſicarium , mox ſanctiſſimis præditum mori- bus evasurum: veridicum teſtimo- nium monſtravit evéntus. Honéſtum fecit illum Déôminus: &Ecuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductôribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduüxit Dôminus per Vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Oſt exâctam laudabiliter ado- leſcéntiam cœpit ex ceœleéſtis Contemplatiônis ſtudio ſolituúdi- nem cogitare: priùs tamen vo- luit ſacris initiari, ut omnem Re- gni, à cujus ſucceſſione, jure Le- gis Salicæ, non longè diſtabat „ ſpem ſibi præcideret. Saceérdos factus, & prima Miſſa devotiſſime celebrata, non multoò poſt in ere- mum ſecéſſit, ubi ſumma abſti- néntia victitans, cœléſtium cha- rismatum abundaäntia paſcebaätur. Ilbi cum ſancto joâanne de Matha Pariſienſi Doctore, à quo ex divi- na inſpiratione quæsitus & invén- tus, per aliquot annos ſanctiſſime vixit, donec ambo per Angelum à Deo admöniti Romam petierunt» ſpecialem à ſummo Pontifice vi- véendi végulam impetratûri Facta igitur Innocéntio Papæ teértio int er Miſsarum ſolémunia revelatione Re- ligionis, & Inſtituti de redin endis captivis , ab ipio Pontifice, mul cum s0ciO candidis véſtibus, bico- loôriCruce ſignatis,induitur,ad eam formam, qua Angelus indrtns ap. paruit 950 . I;„ „½,; paruit; & inſu per véluit Pôntifex, ut nova Religio juxta triplicem colorem, quo habitus conſtat, ſanctiſſimæ Trinitatis Titulo de- corarétur. Amavit eumDôminus, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Egula pröpria ex ſummi Ponti- cis Innocentii confirmatioône acceèpta, in Diœceèſi Meldéenſi apud lIocum, qui Cervus frigidus dicitur, primum Ordinis paulô ante a ſe & socio extructů Cœnoôbium amplia- vit, ubi Religioſam obſervantiam, & redemptiônis Inſtitůtum mirifi- ce coluit, ac inde per alumnos in alias provincias diligentiſſimè pro- pagavit. Illuſtrem hic à beata Vir- gine Matre favôrem accépit; dor- miéntibus siquidem cunctis fratri- bus, & ad matutinas preces in per- vigilio Nativitatis Deiparæ media nocte recitandas, Deo ſic diſponén- te, non ſurgentibus; Felix de more vigilans, & horas prævéniens, Cho- rum ingreſſus, réperit beatam Vir- ginem in médio Chori habitu Cru- ce Ordinis inſignito indutam, ac Cœlitibus ſimiliter indútis ſocia- tam. Quibus permixztus Felix, præ- cinente Deipara, laudes divinas concinuit, ritéque persoôlvit. Er quaſi jam à terreéſtri ad cœléſtem Chorum evocarétur, inſtantis mor- tis ab Angelo céêrtior factus filios ad charitatem erga pauperes & captivos adhortans, animam Deo réddidit, ætate ac méritis conſum- maäatus, anno poſt Chriſtum natum ducçentéêſimo duodecimo fſupra milléſimum, ſub eodem Pontifice Innocéntio tertio. Ege Iſte homo perfécit ömnia, quæ locçùtus eſt ei Deus, & dixit ad eum Ingredere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Géntibus. Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Quia. . Ioria Patri, Quia. lolite timére pusillus L rexX, Iii. DIE XXI. NOVEMBRIS. Dum eſſet Rex. Ixxxvii. B initio, & ante ſæcula creâta Aum, & usque ad futuûrum ſæ- culum non déſinam, & in habita- tione ſancta coram ipſo miniſtra- vi. Ve maris ſtella, Dei mater alma, Atque ſemper Virgo » Felix cœli porta. umens illud Ave, Gabriélis ore, Funda nos in pace, Mutans Hevæ nomen. solve vincla reis, Profer lumen cæcis„ Mala noſtra pelle; Bona cuncta poſce. M onſtra te eſſe Matrem »„ Sumat per te preces;, Qui pro nobis natus, Tulit eſſe tuus. irgo ſingularis, Inter omnes mitis Nos culpis ſolutos, Mites fac , & caſtos. Vitam præſta puram;, Iter para tutum, Ut vidéntes Jeſum, Semper collætémur. 8B it laus Deo Patri;, Summo Chriſto decus» Spiritui ſanécgto, Tribus honor unus. Amen. . Dignare me laudare te, Virge ſacrata. . „Da mihi virtütem contra ho- ſtes tuos. Beâta Dei génitrix Maria, virgo perpétua, templum Domini;, fa- crarium Spifritus ſancti; ſola ſine exémplo placuiſti Domino noſtro Jeſu Chriſto, alleluja. Eus „ qui beäâtam Mariam ſemper virginem „ Spiritus ſancti habitàculum, hodiérna die in templo præſentari voluiſti: præſta; quæſumus; ut ejus interceſſione; in templo gloriæ tuæ præfentari merea- meimur, ie eiisden Hic i lllamn d en a, tibi it See Virgine, 4nRa Maria lueleege n enit len conenpiſ et, a en.Aue Aconore n ſein gecedar MhI. Cvii, ſecule aein fututun ⸗ S in lunn⸗ lo minitt m, mereamur. Per Déminum. in uni- tàte ejsdem Spiritus ſancti. Hic vir deſpiciens. Juſtam deduxit. li. eus, qui beatũ. eſu, tibi ſit gloria „Qui natus es de Virgine. § andta Maria Dei génitrix virgo ,» Intercede pro nobis. enite, exultémus. I. uem terra. xXc. go ſapiéntia habito. 798. Ex libro S. Joaânnis Damaſcéni de Fide orthodoxza. TOachim lectiſſimam illam, ac lummis laudibus dignam mulie- rem Annam matrimonio ſibi co- pulavit. Verum, quemädmodum priſca illa Anna, cùm ſterilitatis morbo laboraret, per oratiõnem ac promiſſionem Samueèlem procrea- vit; eôdem modo hæc étiam per obſecrationem & promiſſionem Dei Genitricem a Deo accépit; ut ne hic quoque cuiquam ex illuſtri- us matronis céderet. Itaque gratia (nam hoc ſonat Annæ vo- cabulum) Doôminam parit) id enim Mariæ nomine ſignificatur: (Verè étenim rerum omnium condita- rum Dômina facta eſt, cùm Creato- ris mater extitit. In lucem autem éditur in domo probaticæ6achim, atque ad templum adducitur: ac deinde in domo Dei plantaàta, at- que per ſpiritum ſaginata; inſtar olivæ frugiferæ virtutum mnium domicilium efficitur: ut quæ vi- délicet ab omni hujúsce vitæ, & carnis concupiſcéntia mentem ab- ſtraxiſſet, atque ita virginem unà cum corpore animam conſervaſſet, ut eam decéèbat, quæ Deum ſinu ſuo exceptura erat. Sicut cedrus exaltäta ſum in Li- bano, & ficut cypréſſus in monte Sion: quaſi myrrha elééta, Dedi ſuavitàtem odôris. Et ſicut cinnamomum, & bal- ſamum aromatizans. Dedi. 0O⏑ o 4 Ambròſii Epiſcopi de Ex libro S. vVirginibus²s-““ Alis fuit Maria, ut ejus unius vita omnium ſit diſciplina. Si igitur auctor non diſplicet, opus probemus: ut quæcúmque ſibi ejus exoptat præmium;, imitétur exém- plum. Quantæ in una virgine ſpé- cies virtůtum eêmicant! Secrétum verecundiæ, vexillum fidei, devo- tiònis obséquium: virgo intra do- mum, comes ad miniſterium, mater ad templum. O quantis illa virgi- nibus occúrret! quantas compléexa ad Dôöminum trahet, dicens: Hæc torum filii mei, hæc thalamos nup- tiales immaculato ſervavit pudore. Quæ eſt iſta, quæ proceſſit ſi- cut ſol, & formôſa tamquam Jeru- ſalem? Vidérunt eam filiæ Sion, & beatam dixérunt, & Reginæ laudavérunt eam. Et ſicut dies verni circumda- bant eam flores rosarum 21 & lilia convallium. Viderunt. Lecdlo Wle. Uid ergo éxequar cibôrum parſimoniam, officiorum re- dundantiam: aàlterum ultra natu- ram ſuperfuiſſe, alterum penèe ip- ſi naturæ defuiſſe? Illic nulla in- termiſſa témpora, hic congemina- tos jejùnio dies. Et ſi quando refi- ciéndi ſucceſsiſſet volùntas, cibus plerumque ôbvius, qui mortem ar- céret, non delicias miniſtraret- Dormire non priùs cupiditas, quàm necéſſitas fuit: & tamen cum quiéſceret corpus vigilaret animus: qui frequénter in ſomnis, aut lecta reperit, aut ſomno interrúpta continuat, aut diſpoſita gerit, aut geréenda pronúntiat. „Ornâtam monilibus filiam Jerů- ſalem Dominus concupivit: bt vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi- mam prædicavérunt, dicentes: Unguéntum effuſum nomen tun. Aſtitit Regina a dextris tuis in veſtitu deaurato „ circumdata varietäte. Et videntes. loria Patrxi. Unguentum; oquente Jeſu. . 800. Feſtivitatem. Præſentatiônem. R Dum eſſet Rex. IXXxXiii. 95⁵2 B initio, & ante ſæcula ereaâta ſum, & usque ad futrum ſæcu- lum non déſinam, & in habita- tiône ſanéta coram ipſo miniſtravi Aglorioſa vVirginum. xciv. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. Beata es Maria, quæ credidiſti: perficiéntur in te „ quæ dicéta ſunt tibi à Domino, alleluja. . eus, qui beatam Mariam. 950. IxxxXiii, DIE XXII. NOVEMBRIS. 0 . Eſt ſecrétum Valeriäne, quod tibi volo dicere: Angelum Dei habeo amatorem, qui nimio zelo ceuſtòdit corpus meũ. Spécie tua, & pulchritùdine tua. Inténde, prôſpere procéde, & regna. Eus „ qui nos aànnua bedtæ Cæciliæ Virginis & Mäartyris tuæ ſolemnitate lætificas: da, ut duam veneramur officio, etiam piæ Sonverſatiònis ſequamur exémplo. Per Dominum. Regem Virginum Dôminum, Venite adorémus. Venite, exultémus. 1, äirginis Proles. i. lv. Cæcilia virgo Almachium ſhpera- at „Tibuúùrtium & Valeriänum ad coroônas vocabat. . omine Dôminus noſter. lvi. Aa. Expanfis manibus orabat ad Déminum, ut eam eriperet de ini- Micis. eſalmus, Celi enarrant. lvi. Ana. Cilicio Cæcilia membra do- ibst „ Deum gemitibus exora- bat. eſalmus. mini eſt terra. Ivi. Sspécie tua, & Dulchritudine tua. Inténde, pröſperè procéde, & fegna. ater noſter. e Virginibus. Cantäntibus ôrganis Cæcilis virgo in corde ſuo ſoli Domino decantabat, dicens: & Fiat Domi- ne cor meum, & corpus meumim- maculatum, ut non confundar. Biduanis & triduanis Jejüniis orans, commendabat Dômino »„ quod timébat. Fiat. I. O beata Cæcilia, quæ duos fratres convertiſti, Almachium juü- dicem ſuperâſti : Urbanum bpiſcopum in vultu Angelico de- monſträſti. . uaſi apis argumentôſa Déômi- no deſerviſti. Urbanum. Virgo gloriéôſa ſemper E- vangélium Chriſti gerébat in pe- ctore, & non diébus, neque no- ctibus vacabat,, * collòquiis di- vinis & oratioône. , Expanſis manibus oraâbat ad Doôminum, & cor ejus igne cœle- ſti ardébat. A collòquiis. Joria Patri. A colloquiis. Dômine Jeſu Chriſte, ſeminator caſti consilii, ſuùſcipe séminum fructus, quos in Cæcilia ſeminaſti. Sructavit cor meum. lvii. Ana. Beâta Cæcilia dixit ad Ti- burtium: Hoôdie te fäteor meum cognatum: quia amor Dei te fecit eſle contemptôrem idolorum. Deus noſter refügium. lviii. Fiat Dömine cor meum, & corpus meum immaculatum , ut non confündar. .. Magnus Dôminus. lviii. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non com- movébitur. ater noſter. ecilia „ Virgo Romana; nô- bili genere nata, à prima ætate Chriſtianæ fidei præcéptis inſtitu- ta, virginitatem ſuam Deo vovit. Sed cùm pôſteà contra ſuam vo- luntàâtem data eſſet in matrimo- nium Valeriano, prima n uptiarum nocte hunc cum eo ſermoônem ha- buit: Ego, Valeriane, in Angeéli tutéla ſum, qui virginitàatem meam cuſtodit: quare ne quid in me committas, quo ira Dei in te con- citétur. Quibus verbis commòtus Valerianus, illam attingere non eſt auſus; quin étiam àddidit, ſe in Chriſtum crediturum, ſi eum An- gelum vidéret. Cui Ceæcilia „ cùm ſine baptismo negaret, id fie- ti poſſe; incenſus cupiditate vi- déndi ciAnzelun leſpondit, nis 11 Urbi upter perſeen m ſepulchris iens, ab eo Cilicio Crei 1, Deum zen Tibärtium , nas vocabet, llenn na m. Miniun. Mlen Crcili⸗ ten cum er llenore ful wvcheat obſt Uner inote e Piniumfitrren licanlia Chri eiten Vtba ſehim eisgen Ker eis niderat tt. Ueergue 8 Uundm ui klhellates t (ullani lganis Cecli ſoli Domine iat Don- Pus meumin. lconfünda uanis ejcni at Döminc, ia, qur u Almachium Urbann Angelleo & entöſa Don inuon. ola ſemper ! elebat in e , hegne nn colloquissd dls Cibet 4 eius igne alt gis⸗ giß⸗ e; leminiiot ge Feincnum iu leminutti⸗ meumm lii, Ginit l i⸗ fiteot menid NrDeie fecit Colörun. efikium hin cot weulc; 3 ellituin ,1 ins hiii elsfulunlio, u, Monn nober⸗ o Vonn; 4 44 imtit g1tcees in Deo N. ſun n iin⸗ déndi Angelum, ſe baptizàri vel- le reſpondit. Quare hortatu vir. ginis ad Urbänum Papam, qui propter perſecutionem in Marty- rum ſepälchris via Appia latébat', véniens, ab eo baptizatur. Cilicio Cæcilia membra domaã- bat, Deum gemitibus exorabat: Tiburtium & Valeriänum ad co- r6nas vocabat. Hæc eſt virgo sapiens, & una dé nümero pruden- tum. Tibürtium. Nde ad Cæciliam revérfus, Oran- tem, & cum ea Angelum divi- no ſplendore fulgentem inveénit. Quo aſpectu obſtupefactus, ut pri- mùm ex timore confirmatus eſt; Tiburtium fratrem ſuum accérſit: ui à Cæcilia Chriſti fide imbutus, 4 ab eòdem Urbano baptizatus, ipſe étiam ejusdem Angeli, quem frater ejus viderat, aſpectu digna- tus eſt. Uterque autem paulò poſt Almachio Præfecto, conſtanter Martyrium subiit. Qui mox Cæ- ciliam comprehendi imperat, ab eàque primùm, ubi Tibuùrtii & Va- leriani facultates ſint, exquirit. Cæciliam intra cubiculum oran- tem invéênit, & juxta eam ſtantem Angelum Déômini: =Quem videns Valerianus, nimio terroôre corrép- tus eſt. 7. Angelus Dômini de- ſcéndit de cœlo, & lumen refülſit in habitäculo. Quem. —Ui cùm virgo ômnia illoôrum paupeéribus diſtribita eſſe re- ſpondiſſet, eo furôre concitaàtus eſt, ut eam in ipsius ædes redu- dam, in balneo comburi juſſerit. Quo in loco cùm diem noctemque ita fuiſſet, ut ne flamma quidem illam attingeret, eo immiſſus eſt carnifex, qui ter ſecuùri ictam, cùm caput abſcindere non potuiſſet, emivivam reliquit. Illa triduo hoſt, decimo Kaléêndas Decémbris, Alexandro Imperatôre, duplici vir- Einitatis, & Martyrii palma deco- rata evolavit in cœlum: cujus cor- us ab ipſo Urbano Papa, in Cal- iſti cæmetério ſepältum eſt: in ejus ædibus Ecclêſia ipsius Cæciliæ noômine conſecrata. Ejus, & Or- dani, ac Lucii Pontificum, Tibur- tii, Valeriani, & Maximi corpora à Paſchali primopontificeinde trans- lata in Urbem, in eadem ſancétæ Cæciliæ Eccleſia condita ſunt. „Domine Jeſu Chriſte, paſtor; 953 bone, ſeminãtor caſti eonsilii, suſ- cipe seminum fructus, quos in Cæ- cilia ſeminâſti: æ Cæcilia famula tua quaſi apis tibi argumentéôſa de- sérvit. Nam ſponſum, quem quaſi leòqnem feroôcem accépit, ad te quaſi agnum manſuetiſſimum deſtinavit. Cæcilia. Aôria Patri. Cæcilia. Credimus, Chriſtum Filium Dei ve- rum Deum eſſe „ qui ſibi talem elegit famulam. antate. liv. Nos ſciéntes ſanctum nomen ejus, omnino negare non poòſſumus. Doôminus regnavit. lix. Tunc Valerianus, perréxit & ſigno, quod acceèperat, invénit ſanctum Brdänum. antate. Ix. Elégit eam Deus, & præelégit eä. In tabernaculo ſuo habitare fa- cit eam. p ater noſter. éctio ſanécti Evangelii ſecundùm Matthæum. I illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis parabolam hanc: Si- mile erit regnum cœlorum decem virginibus, quæ accipientes lam- Dades ſuas, exiérunt obviam ſpon- ſo, & ſponſæ. Et réliqua. , Homilia S. Joannis Qhrysoſtomi. Uam ob cauſam in persona Virginum hanc parabolam pröfert, nec qualemcúùmque persoô- nam ſine diſcrimine ſubjicit? Ma- gna quædam de virginitaâte diſſe- ruerat, dicens: Sunt eunuchi, qui ſe- ipſos caſtraverunt propter regnum cœlorum: &, Qui poteſt capere, caà- piat. Nec ignorabat, de virginitate magnam eſſe vulgo exiſtimationë. quippe cùm ſit ea res natuüra ſubli- mis: quod inde patet, quia neque in véteri Teſtaménto à prifcis illis ſanctisque viris culta fuit, & in no- vo nulla legis neceſſitate jubétur? non enim id imperavit, ſed fidéliũ voluntati permiſit. Unde & Paulus ait: De virginibus autem præceéptu Doômini non habeo: & laudo qui- dem eum, qui hoc ſectatur inſtitůù- tum; noléntem autem non cogo, neque eam rem præceptum facio. e. Beata Cæcilia dixit Tibürtio: Hôdie te fateor meum eſſe cogna⸗= tum, quia amor Dei te fecit eſſe ; Contemptôrem idoléxum. Oς ος Sicut 95⁵4 . . „ Sicut enim amor Dei mihi tuum fratrem conjugem fecit, ita te mihi cognatum fecit eſſe. Con- temptorem. Uôniam igitur & magna res erat, ac de ea apud multos magna erat exiſtimatio, ne quis ea perfécta, ſe totum perfeciſſe pu- taret, ac cætera negligeret, hanc parabolam pôſuit, ut oſtenderet virginitatem, quamvis cætera ha- beat, ſi miſericordiæ bonis carue- rt, cum fornicatoribus ejici. Ac meérito quidem inhumanum ac mi- ſericôrdia caréntem cum illis côl- locat. Fornicator enim côrporum; iſtæ vero pecuniarum cupiditate vinçuntur. Non eſt autem corporũ & pecuniæ par cupiditas: ſed acrior multò, atque vehemeéntior illa côrporum eſt. Quantò igitur cum imbecilliore luctäantur tantòô mi- nus vénia dignæ ſunt, ſi vincantur. Idcircò éêétiam fäatuas appellavit , quoniam majôri certämine ſupera- to, in faciliori totum perdiderunt. Cæcilia me miſit ad vos, ut oſtendatis mihi ſanctũ Antiſtitem; * Quia ad iptum habeo lecréta;, quæ pêrferam. Tunc Valeriänus perréxit, & ſigno, quod accéperat, invénit ſanctum Urbanum. Quia. Ioôria Patri. Quia. Ampades autem hoc loco illud ipſum virginitatis donum ap- péllat, & ſanctimoniæ puritatem: Sleum verô benignitatem, elee- moſynam, impenſum indigéntibus auxilium. Tardante autem ſponſo, dormitavérunt omnes, & dormié runt. Non parvum témporis rur- ſus ſpatium interjectum oſtendit, ut diſcipulos regnum ipsius mox futurum expectantes, ab ea opinio- ne deduceret z id enim illi ſpera- bant: quapropter crebrò ab hu- jüsmodi eos ſpe révocat. Ad hoc illud quoque indicat „ ſomnum quemdam eſſe mortem. Dormié- runt, inquit, média autem nocte clamor factus eſt: vel, ut in eadem parabola persiſtat: vel rurfſus oſtêndit in nocte futúram eſſe re- ſurrectioénem. Clamôrem étiam Paulus commémorat, dicens: In juſſu, in voce Archangeli, in novil- ſima tuba deſcendet de cœlo. Pe Deum laudamus. II. Chriſti, abjicite pera AD LAUDS, Antäntibus organis Cæcflia Dômino decantabat, dicens: Fiat cor meum immaculatum, ut non confundar. ominus regnhavit. II. Valeriänus in cubiculo Cæ- ciliam cum Angelo orantem in- vénit. Cæcilia fäamula tua Doômine quaſi apis tibi argumentôſa de- séxvit. “ Benedico te, Pater Déômini mei Jeſu Chriſti, quia per Filium tuum ignis extinctus eſt à latere meo. Triduàânas à Déômino popoôſ- ci inducias, ut domum meam Ec- cléſiam conſecrarem. . ratres, Qui gloriatur. & eſu, corôna Virginum. Ixi. Diffùſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in xtérnum. Dum auròôra finem daret, Cæcilia exclamavit, dicens: Eja milites tenebra- rum, & induimini arma lucis. Eus, qui nos ànnua beâtæ Cæciliæ Virginis, & Martyris tuæ ſolemnitate lætificas, da, ut quam veneramur officio, etiam piæ donverſatiônis ſequamur exémplo. Per Pôminum. Valerianus: ratres, Qui gloriatur. Ix. Spécie tua, * Et pulchritu- dine tua. Spécie. Intende, prôſperè proceêde; & regna. Et. lôria. Spécie. Lwübir ann uo. B eus in m Deus vultu ſuo en ejus, non commoye . Cæ cilia famula tua. Mulor enim vos Dei æmula btione. Deipôndi enim vos uni viro virginem caſtam exhibére Ghriſto., ,abit eam Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in meédio ejus, non commoyveébitur. Deus vultu ſuo. ,C( lôria Patri. Adjuvabit. Elégit eam Deus, & præelégit eam. naberne culo ſuo habitage aci n. ina⸗ Omine Dei ſuper tern⸗ leam, & pko m Pecina ſam, In tremn Domini Mnat me in ler, Kin ten neacjutorio, Llegit e Mrelegit eun. temuculo ſu n Er greleg Uni blei, N WII Oremus 4 bimhil duſis fonti llir & honc ne RNohen “ lus ui n mentis Man ulicis lole ule propiti eClimus, Wh imitem Kimn lind hongs lna Meiiol fonparg, lK eti e⸗ zmenle, d u Mrcd n d 52 enis Cerli lbindicen Aculatum, u ktegniit. cubicnlo e. otinten ir⸗ 1 tua Donize unenton te Datet Dönii li per FEiliun eit à later Dowino popo⸗ duen mein e⸗ n, . i Lloritu Vitrinuun . in Nbiis uis irit teeus i et, Ctllil . Eja milites era teneba⸗ umn lucß⸗ ; NMN Atſcu, 1n oſfäetinſe Auunn rerinpic 1 n⸗ pam. eilk 4e6 e ſie T Omine Deus meus exaltaſti ◻ſuper terram habitationem meam, & pro morte defluente de- precata ſum. Invocavi Dôminum Patrem Dômini mei, ut non dere- linquat me in die tribulatioônis mex, & in tempore ſuperborum ſine adjutòrio. Elegit eam Deus, Et præelégit eam. Elégit eam. In tabernaculo ſuo habitare, facit eam. Et præelégit eam. loria Patri. Elégit. Diffũſa eſt gratia in labiis tuüüis. *ϑ Proptérea be- nedixit te Deus in æternum. Cantantibus orgapis; liv. Virgo gloriôſa ſemper Evangeélium Chriſti gerébat in pectore ſuo, & non diébus, neque noctibus à col- Joquiis divinis & oratiône ceſsabat. eus, qui nos anuua. 954. DIE XXIII. NOVEMBRIS. Orémus omnes ad Dômi- num Jeſum Chriſtum, ut Confeſ- soôribus iuis fontis venam apériat. Glöria & honôre coronâſti eum Domine „Et conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuärum. Eus, qui nos ännua beati Cle- méntis Martyris tui, atque Pontificis ſolemnitàâte lætificas: conceêde propitius; ut cujus nata- litia colimus, virtůutem quoque paſliqnis imitemur, Per Dominum. . * Ssimile eſt regnum coloôrum hômini negotiatôri, quærénti bonas, margaritas: in- vénta una pretioſa, dedit omnia ſua, & comparavit eam. Spécie tua, & pulchritudine tua. Inténde, proſperè procede, & regna. 4 Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus;: ut beatæ Felicitatis Martyris tuæ ſoléêmnia recenséen- tes, méritis ipsius protegamur, & précibus. Per Doôminum. Xxiv. Miléto. xv. Oraànte ſancto Cleméeénte, ap- paruit ei Agnus Dei: * De ſub cu- jus pede fons vivus emanat, flu- minis impetus lætificat civitàtem Dei. Vidi ſupra montem Agnum ſtantem. De ſub cujus. Omnes una voce dixérunt: Ora pro nobis ſancte Clemens » *Ut digni efficiamur promiſlioni- bus Chriſti. Non meis méritis ad vos me miſit Dominus, veſtris coronis partiçcipem fieri. Ut digni. Dediſti Domine habitacu- lum Martyri tuo Cleménti in ma- ri, in modum templi marmôrei » Angélicis manibus præparatum: Iter præbens populo terræ, ut enarrent mirabilia tua. Dediſti Doômine Sanctis tuis viam in mari» & in fluminibus sémitam. Iter. loria Patri, Itet, Lemens Românus, Fauſtini filius de regione Cœlii mon- tis, diſcipulus beati Petri, cujus méminit Paulus ſcribens ad Phi- lippénſes: Etiam rogo & te ger- mane compar;, adjuva illas, quæ mecum laboravérunt in Evangé- lio, cum Clemente „ & cæteris adjutoribus meis, quorum nômi- na ſunt in libro vitæ. Hic ſeptem Urbis regiônes diviſit ſeptem No- tariis, singulas singulis attribuens, qui paſſioònes Martyrum, & res ab eis geſtas diligentiſſime conquisi- tas literis mandarent. Multa ſcripſit & ipſe accurràtè, & ſalutaà- riter, quibus Chriſtianam reli- gionem illuſtravit. „⸗ Honéſtum fecit illum Dômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & a ſeductoribus tutavit il- lum: * Et dedit illi claritatem ætérnam, Deſcenditque cum illo in fôveam, & in vinculis non dereliquit eum, Et dedit. Um autem doctrina, ac vitæz ſanctitate multos ad Chriſti fidem convérteret, à Trajano Im- peratôre relegatus eſt trans mare Pönticum in ſolitúdine urbis Chersonæ, in qua duo millia Chri- 9 56 Chriſtianôrum réperit, qui ab eô- dem Trajano condemnati füerant. Qui cùm in eruéndis, & ſecandis marmôribus aquæ penũúria labora- rent, Clemens facta oratione » in vicinum collem aſcendit, in cujus jugo vidit Agnum dextro ede fontem aquæ dulcis, qui inde ſcatébat, attingéntem ; ubi omnes ſfitim explevérunt: eoque miraculo multi infideéles ad Chri- fidem converſi „ Clemeéentis etiam ſanctitatem venerari cœpé- runt. Deſidérium änimæ ejus tri- Búiſti ei Dömine; Et voluntaà- te labiôrum ejus non fraudäſti ecum. Quôniam præveniſti eum in be- nedictiônibus dulcédinis: poſuiſti in capite ejus corônam de läpide pretiéſo. Et. Uibus concitätus Traſänus „ Jmiſit illuce, qui Clementem alfigata ad ejus collum anchora; in profündum dejicerent. uod cùm factum eſſet, Chriſtiänis ad litus orantibus, mare ad tria mil- liaria receéſſit: eòque illi acceden- tes ædiculam marmeream in tem- pli formam, & intus arcam lapi- deam, ubi Martyris corpus con- ditum erat, & juxta illud ancho- ram, qua merſus fúerat, invené- runt. Quo miraculo incolæ per- moôti, Chriſti fidem ſuſcepérunt. Ejus corpus pöſtea Romam „ Ni- colao primo Pontifice, translatum, in ccleéſia ipsius ſanéti Clemén- tis conditum eſt. Ecclèéſia étiam in eo inſulæ loco, unde divinitùs fons manarat; ejusdem nômine dedicàta eſt. Vixit in Pontificatu annos novem, menſes ſex, dies ſex. Fecit Ordinatiönes duas men- ſe Decembri, quibus creavit Pres- byteros decem, Diaâconos duos, Epiſcopos per diverſa loca quin- decim. Stola jucunditatis induit eum Doôminus: *£ Et corônam pulchri- tüudinis péſuit ſuper caput ejus. 7, Cibavit illum Dôminus pane vitæ, & intellétus, & aqua ſa- Pientiæ ſalutaris potavit illum. Et. Iôria Patri. Et eoroônam. igila- te. nuni Xlii. . Corona aurea ſuper caput ejus: & Expréſſa ſigno ſanctitâtis, glôria khonéôris, & opus fortitúdi- nis. Quôniam præveniſti eum in benedictioénibus dulcedinis: po- tuiſti in capite ejus corônam de lapide pretioſo. Expreſſa. . Hic eſt veré Martyr, qui pro Chriſti nomine sänguinem fu- um fudit: & Qui minas judicum non timuit, nec terrénæ dignita- tis gloriam quæsivit, ſed ad cœlé- ſtia regna perveénit. Juſtum deduxit Dominus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Noôria Patri. Qui. Sermo ſancti Gregôrii Papæ. Eata Felicitas, cujus hôdie na- talitia celebramus, ſeptem fi- lios ſic poſt ſe timuit vivos in car- ne relinquere, ſicut carnâles pa- réntes ſolent metuere, ne mortuos præmittant. In perſecutioônis enim labõre deprehénſa, filiõrum corda in amôre ſupernæ patriæ prædi- cando roboravit, & parturivit ſpi- ritu, quos carne pepérerat, ut prædicatione pareret Deo, quos carne pepérerat mundo. Num- quid ergo hanc fæminam Marty- rem dixerim;: Sed plus quàm Mar- tyrem: quæ ſeptem pignôribus ad regnum præmiſſis, tot ante ſe moôrtuos transmiſit. Ad poœnam prima venit, ſed pervénit octaàva. e Deum laudamus. II. A D D E S2 Rante ſancto Clemeénte, ap- paruit ei Agnus Dei. ominus regnavit. II. Non meis meéritis ad vos me miſit Döminus, veſtris coronis participem fieri. Vidi ſupra montem Agnum ſtantem, de ſub cujus pede fons vivus emanat. . De ſub cujus pede fons vi- vus emanat, flůminis impetus læ- tiſicat civitatem Dei. Omnes Gentes per gyrum credidérunt Chriſto Dômino. Eatùs vir „,„ qui ſuffert tenta- tiõénem: quôniam cuùm proba- ius ferit, accipiet coroônam vitæ, quam repromiſit Deus diligenti- bus ſe. Invicte Martyr. Xx. Ju- Qui. Aut ut pe Fieut cedrin itut, UAmitet ad m Voce magn 1 elu Chriſte lenens cum lie bater ⸗ eus 954. ia Dut ei de Hopteres ben Nmun. 1eſta ij. lürſindo gle u Mr. X ſe i g onſeörenn A glon un her) ei AAnumgti flrelatunn derre; I, e lus Ut pal ent cectus Alur⸗ dhus fortitid⸗ prereniſti eun Cuicciniso⸗ 1s COkOnam & Prelg. e Martft, gl zinguineml⸗ mminas ſücienn tene dignit. , led adcn Iulun et fias lelu, um Dei, C⸗ Lgorii bape Cuſus höcient 15) leptem ,⸗ Uit viros inc⸗ Ut calniles r ere,ne mholllo⸗ ecutiönis ennn fliotumn colcdt hitie hlei partufiti,l. epetelat Deo , guos ndo. Nun. tünan Mitſ⸗ ln gum lu gnondo⸗ 4 t e 1 t. M NEn henieil in I 1 195 Clement 4 us Del . ls lepnuſl. gris1d foen. eniti n ſelii olon volten cjas Pe⸗ “ ſons 1 1 ge n 15 de⸗ . Perls winis I Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multipli- Sabitur. Cùm iter ad mare cœpiſſet, põpu- lus voce magna clamäbat: Dômi- ne Jeſu Chriſte, ſalva illum: & Clemens cum lacrymis dicébat : Süſcipe Pater Spiritum meum. eus, qui nos annua. 955. Date ei de fructu mänuum ſuarum, & laudent eam in portis opera ejus. Diffüſa eſt gratia in labiis tuis. „Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. ræſta, quæſumus. 955. XxX. Orante ſanco Gleménte, cum 1 ixit Däüs. 77. rédidi, 79. PIE XXIV. NOVEMBRIS. ſte Conféſſor. Eus, qui ſanctum Joânnem „ Confeſsorem tuum perféctæ ſui abnegationis, & Crucis ama- tôrem eximium effeciſti: conce- de ut ejus imitationi jugiter in- hæréntes gloriam aflequamur æternam. Per Dominum. ka Dediſti Dômine habitàculum Martyri tuo Cleménti in mari, in modum templi marmôrei, Angélicis ma- nibus præparatum, iter præbens populo terræ; ut enarrent mirabi- lia tua. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multipli- caàbitur. eus, qui nos annua. 955. Iſte Sanctus. Gléria & honôre. xiv. 9⁵7 Déſto Dômine ſupplicationi- bus noſtris: ut, qui ex iniqui- täte noſtra reos nos eile cognolſci- mus, beati Chrysogoni Martytis tui interceſſione liberémurx. Per Dôöminum noſtrum Jeium Chri- ſtum Filium tuum. Sanne⸗ à Cruce Fontiberi in Hi- ſpania piis paréntibus natus, à primis annis certoô innôtuit, quam Deiparæ Virgini futürus eſſet ac- céptus; nam quinquennis in pu- teum lapſus, ejusdem Deiparæ ma- nu ſublatus, incôlumis evaſit, tan- to autem patiendi deſidério flagra- vit,ut novénnis, ſpreto molliori le- Go, ſuper ſarméntis cubare con- ſueverit. Adoléſcens Hoſpitio pauperum ægrotäntium Metymnæ Campi famulum ſeſe addixit;, qui- bus magno charitatis ardo re, viliſ- ſima quæque complétens officia »„ præſtòô äderat, cujus exemplo ex- citati cæteri adem charitatis muú- nera ardéntiùs obibant. Verùm ad altiora vocàtus, beatæ Mariæ Virginis de Monte Carmélo Inſti- tutum ampléxus eſt, ubi, Sacérdos ex obediéntia factus, ſeverioòris diſciplinæ, & arctioris vitæ cupi- diſſimus, primitivam Ordinis Ré- gulam ex Superioris licéntia ita proféſſus eſt, ut, ob jugem Domi- nicæ Paſſinis memoriam , bel- lo in ſe , tamquam in infensiſ- ſimum hoſtem indicto, vigiliis s jejäniis „ férreis flagéllis , om- nique ponârum génere, brevi carnem cum vitiis, & concupiſ- céntiis ſuis crucifixerit ; dignus plane, qui à ſancta Theréſia inter puriores „ ſanctiorés- que äânimas Eccléſiam Dei id témporis illuſtrantes recenſerée- tur. Honéſtum fecit illum Déômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimi- cis, & à ſeductôribus tutavit il- lum: Et dedit illi claritatem ætérnam. . . Juſtum dedúùzit Déôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Ingulàri vitæ auſteritàte » & omnium virtütum praæ⸗ sidie 958 sidio munitus, præ aſsidua rerum divinarum contemplatioòne diu- türnas, & miräabiles éxtaſes fre- quénter patiebatur: tantoque in Deum æſtuabat amôre, ut , cům divinus ignis ſeſe introô diutiùs continére non poſſet, foras erum- pere, eiusque vultum irradiare viſus ſit. Proximôrum ſaluti ſum- moôöperè inténtus, tum in verbi Dei prædicatione, tum in Sacra- mentôrum adminiſtratiône fuit aſ- siduus. Hinc tot meritis auctus, ſtrictiorisque diſciplinæ promo- vendæ ardore vehementer accen- ſus „ Sanctæ Theréſiæ comes di- vinitùs datus eſt; ut, quàm ipſa inter Sorores primævam Carmeli Ordinis obſervantiam inſtaurave- rat, eamdem & inter fratres, Jo- anne adjutore reſtitäeret. Innü- meros itaque unà cum Dei Famu- la in divino pere promovéndo perpeèſſus labores, Cœnôbia, quæ ejâsdem ſanctæ Virginis cura per totam Hiſpaniam erécfcta füerant, nullis vitæ incömmodis, & peri- culis têrtitus, singula perluſtravit, in quibus, aliisque quampläürimis ejus opera eréctis, reſtauratam obſervantiam propagäando, ver- bo, & exémplo firmavit, ut mé- ritò primus poſt ſanctam Theré- ſiam Carmelitarum Excalceatoôrum Ordinis Profeſſor, & Parens ha- beatur. Amäavit eum Dôminus, & orna- Vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dôöminus loricam Hdei, & ornavit eum. Et ad. Irginitätem perpétuò coôluit, impudentésque mulieres e- jus pudicitiæ inſidiari conantes, non modò répulit, ſed étiam Chriſto lucrifécit. In divinis explicandis arcanis æquè ac ſan- cta Theréſia ,„ Apoſtôlicæ Sedis judicio „ divinituͤs inſtructus , libros de myſtica Theologia coe;- léſti fapiéntia refértos confcrip- ſit. Semel interrogaätus a Chri- ſto, quid præmii pro tot labo- ribus poſceret, reſpondit: Dô- mine pati , & contéemni pro te. Império in dæmones, quos e corporibus ſæpe fugabat, difere- tione ſpirituum „ prophetiæ do- 4 no, miraculorum gloôria celebra- tiſſimus, ea ſemper fuit humilita- te, ut ſæpiùs à Doômino flagitave- rit eo loco mori, ubi oômnibus eſſet ignotus. Voti compos fa- ktus „ UÜbedæ diro morbo, & in crure quinque plagis sanie manan- tibus , ad implendum patiéndi deſidérium, conſtantiſſime tole- ratis „»Eccléſiæ Sacramentis pie, ſancteque ſuſceêptis, in Chriſti Crucifixi ampléxu, quem ſemper in corde, atque ore habuerat, poſt illa verba: In manus tuas comméndo ſpiritum meum, ob- dormivit in Bömino, die, & ho- ra à ſe prædictis, anno fſalutis milleſimo quingentéſimo nonage- ſimo primo, ætatis quadragéſime nono. Migräntem ejus animam ſplendidiſſimus ignis globus ex- cépit , corpus verò ſuaviſſimum odoôrem ſpiravit, quod etiamnum incorrùptum Segoviæ honorificè céôlitur. Eum plurimis ante, & poſt bitum fulgentem ſignis Be- nedictus décimus tertius Poôntifex Mäximus in Sanctörum nümerum rétulit. Iſte homo perfécit mnia, quæ Focútus eſt ei Deus, & dixit ad eum: ingrédere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex ômnibus Gentibus. . Iſte eſt, qui contémpſit vitam mundi, & pervénit ad cœleéſtia regna. Quia. loria Patri. Quia. inf lumbi. de XIix. CHrysgonus „ Diocletiàno Im- peratére „ Romæ inolüſus in carcere , ibi biénnium ſanétæ Anaſtaſiæ facultatibus vixit : quam etiam afflictam propter Chriſtum a viro ſuo Publio ,„ Pproptereaque a ſuis orationibus per litteras auxilium poſtulan- tem ,„ mütuis epfſtolis eſt con- ſolatus. Sed cùm Imperator Ro- mam ſcripsiſſet, ut, réliquis Chri- ſtianis„ qui in vinculis eſſent ,» interféctis, Chrysogonus Aqui- lejam ad ſe mitérétur, eòô per- ductus eſt Cui Imperator: Ac- cersivi, inquit, te Chrysogone » . u 1 hononibus flüreris anin tllle: Ego en Dels 5 mente N; eos alten Ildzmonum geclot. Quo⸗ Acens Impernt 6S eum lecitip 00 Kilencdis 5 pus groſeckun in tore i ebrrerin lui⸗ Il. eDenm Luudan Fochkenimam Uhts at pal lelto . N Nr., X Uurguiec olpus Ma caſti ſan meſus wer ntd onten henire Amml, Krez eb enicen lumcetur en Otl, glotia eelehtr kfuit humiliu Nino fagitire⸗ Abi Omnibut ti compos fr. motbo, Kin is anie manin. ndem patiend antiſſime tole⸗ cramentis aie, i1s, in Chuiki guem ſenſet ore habüent, In manls s m meum; Od. 0, die; Khe , inn ſaluts teſimo nonat 8 guuctuzelnme eius zninan mis gobs er 1d ſuariſſimmn glod etümnun Fie honoriig inis ante, d tem ſienis de Grins Lontike ruun Nummeruun atomni, HM K Cint Cguen weim un cobin och⸗. d d ontemmit in enit t Crlh i. Pbeerümt None inelii Piennium lnt ztibas Gint ſvo⸗ Dübl ſis Oil llun 1 eplttols ut honoribus augeam, ſi modò induüxeris änimum deos coôlere. At ille: Ego eum, qui verèe eſt Deus, mente & oratione veéne- ror3 deos autem, qui nihil ſunt, niſi dæmonum ſimulacra, odi & execror. Quo reſponſo excan- deſcens Imperator ad aquas Grada- tas eum ſecuri percuti jubet, octa- vo Kaléndas Decembris: cujus corpus projécktum in mare, pauloô poſt in littore inventum, Zoôilus Présbyter in ſuis ædibus ſepeli- vit. Pe Deum laudamus. II. Qur'odit animam. Juſtus ut palma xx. ,A déſto Dömine; 95⁵7⸗ DIE XXV. NOVEMBRIS. Eus, qui dediſti legem Môyſi in ſummitate montis Sinai, & in eòdem loco per ſanctos An- gelos tuos corpus beatæ Cathari- næ Virginis & Martyris tuæ mira- biliter collocãâſti: præſta, quæſu- mus, ut ejus méritis & interceſ- ſione, ad montem, qui Chriſtus eſt, pervenire valeamus. Qui te- cum vivit, & regnat. Hic vir deſpiciens. Juſtum deduxit. li. eus, qui ſanctum Jo- ännem. 957. (Ketharina „ nôöbilis virgo A- lexandrina , à prima æta- te ſtdia liberälium artium cum ſidei ardore conjungens, brevi ad eam ſanctitatis, & doctrinæ perfectionem pervenit, ut de- cem & ofcto annos nata erudi- tifſſimum quemque ſuperaret. Qux cùm Maximini juſſu mul- tos propter Chriſtianæ religioô- nis proteffiõönem variée tormén- tis cruciatos „ ad ſupplicium 95 rapi vidérét „ non dubitaner iplum adiit Maximinum, eique nefäriam immanitäatem objiciens;, ſapientiſſimis ratioénibus Chriſti fidem ad ſalutem necefſsariam eſſe affirinavit. Propter veritatem, & man- fuetúdinem, & juſtitiam: æ& Et de- duúùcet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, proſpere proceéde, & re- gna. Et deducet. Ujus prudentiam Maximi- nus admiratus, retinéri eam jubet, accersitis ündique do- ctiſſimis hominibus, magnisque propoſitis præmiis „ qui convi- Gam Catharinam à Chriſti fi- de ad idolorum cultum perdu- ziſſent. Quod contra accidit. Nam plures Philôſophi, qui ad eam cgoarguendam convénerant, vi ac ſubtilitate ejus diſputatiônis tanto Jeſu Chriſti amore ſunt in- cénſi, ut pro illo mori non dubi- täaverint. Quäamobrem Maximinus blanditiis, ac promiſſis Catha- rinam de ſenteêntia dedücére aggré- ditur: verùm id fruſtra fieri intel- ligens, verbéribus afféctam, plum- batisque contuúſam;, dies undecim ſine cibo, ac potu inclúſam tenet in carcere. Dilexiſti juſtitiam, & odi- fti iniquitäatem: & Proptéreàâ unxit te Deus , Deus tuus oôleo læti- tiæ. Propter veritätem, & ſuetudinem, & juſtitiam. tereàâà. man- Prop- Uo témpore Maximini uxor »„ & Porphyrius belli dux „ visendæ virginis cauſa caârcerem ingréſli, & ejüsdem prædicatiô- ne in Jeſum Chriſtum credén- tes „ pôſteà martyrio coronati ſint. Interim Catharina eduú- citur è cuſtôdia, & rota expedi- tur crebris, & acuůtis præfixa gladiis, ut virginis corpus crude- liſſime dilacerarétur. Quæ machi- na brevi, Catharinæ oratione con- frâcta eit, eòque miraculo multi Chriſti fidem ſuſcepérunt. Ipſe Maximinus in impietate, cru- delitàte obſtinatior, Catharinam lecuri pércuti imperat. uæ förtiter dato capite, ad duplica- tum virginitatis „& martyrii præ- mium 6 . mnmn evolàvit séptimo Kaléndas Decémbris: cujus corpus ab An- gelis in Sina Arabiæ monte mira- biliter collocatum eſt. Afferéntur Regi virgines poſt eam „ pröximæ ejus, e- réntur tibi in lætitia & exulta- ône. . . Sspécie tua, & pulchritůdine tua intende, prôſperè proceède; & regna. Afferéntur. 16ria Patri, Afferentur. imile erit regnum cœlô⁶rum decem virginibus! xX. DIE XXVI. NOVYEMHBRIS. Iſte Sanus. Gléôria & honoôore. n- Krmitatem noſtram. xiv. Etrus Epiſcopus Alexandziæ, poſt Theônam virum ſanciſſi- mum, ſanctitatis „ & doctrinæ ſplendore non ſolùm illuſtravit ſed toti luxit Ecclé- Qui gyptum:? ſiæx Dei. in perſecutione Maximiâni Galérii illam témpe- rum acerbitätem ita peértulit, ut multi admirabilem ejus patien- tiam intuentes, plurimùm in Chriſtiäna virtúte proficerent. Is primus Arium Diaconum Ale- xandrinum, propter ſchisma Me- letianum, cui favebat, à fidélium communione ſejünxit. Ad eum capitis ab eôdem Maximiano damnatum in carcéère, eùm Achil- las, & Alexander Presbyteri de- Brecarores Arii veniſſént, re- péôndit: noctu apparuiſſe ſibi Je- ſum veſte diſciſſa,; causamque rei ſuſcitànti dixiſſe : Arius veſtem meam, quæ eſt Eccléſia, dilace- ravit. Quibus étiam prædicens fore, ut ſibi in Epiſcopatu ſuccè- derent „ præcépit ne umquam Arium in communionem recipe- rent, quem Deo mortuum eife ſciret. Et hanc divinam præmo- tionem veram fuiſſe, non diu pòſt rei probavit evéntus. Déni- que duodecimo ſui Epiſcopaâtus anno, ſexto Kaléndas Decém- bris, abſeiſſo capite, ad martyria corônam evolavit. e Deum laudaàmus. II. enmuetin u t, 8 8 & Unn encheti ilam ternn. pettulit,u n ejus halien⸗ Plärimüm in e Pocetent. Diäconun Ae- er ſclimn le⸗ bat, fütlum inxit. Ad eun m Mauimine re, eün keil. Presbyten e⸗ feniſſent, l⸗ aruiſle ſtil⸗ causatngle i Alins ſeken celei, Cle. tiamn Meteen pilchyin iue⸗ t ne ungram niönen teehe⸗ monuun ele ivinam pleno⸗ lle, non Il ventus, Denl. i Lpiſcopitu nlis Derin ,4d martſun II. I N VIG IL I I 8S Lectio ſancti Evangélii ſecùndàm Joannem. illo témpore: Dixit Jeſus diſ- TLcipulis ſuis: Hoc eſt præcéptum meum; ut diliggtis invicem, ſicut dilexi vos. Et réliqua., Homilia ſancti Gregorii Papæ. Um cunéta ſacra elôquia, Do- minicis plena ſint præcéptis quid eſt, quod de dilectione, quaſi e ſingulari mandato, Dôminus dicit: Hoc eſt præcéptum meum, ut diligatis invicẽ: niſi quia omne mandatum de ſola dilectione eſt; & omnia unum præcéptum funt: quia quidquid præcipitur, in ſola charitate ſolidatur. Ut enim multi arboris rami ex una radice prode- unt: ſic multæ virtutes ex una cha- ritate generantur. Nec habet ali- quid viriditatis ramus boni peris ſi non manet in radice charitatis. Ræcépta ergo Dnica & multa ſunt, & unum: multa per di- verſitatem pris: unum in radice dilectionis. aliter autem iſta diléctio tenénda ſit, ipſe insinuat, Ari n plerisque Scripturæ ſuæ lententiis & amicos jubet diligi in ſe, & inimicos propter ſe. IIſe enim veraciter charitatem habet, qui & amicum diligit in Deo, & inimicum diligit propter Deum. Nam ſunt nonnulli, qui diligunt Proximos, ſed per afféctum cogna- tionis & carnis; quibus tamen in hac diletione ſacra elòôquia non contradicunt; ſed aliud eſt, quod lponte impenditur naturæ, aliud dquod præceptis Dominicis ex cha- ritate debétur obedientiæ. I nimirum & prôximum dili- gunt, & tamen illa ſublimia dileétionis præmia non aſſequun- tur: quia amôrem ſuum non ſpiri- taliter, ſed carnaliter impéndunt. Proinde cùm Dñs diceret: Hoc eſt præcéêptum meum, ut diligatis in- vicem, prôtinus addidit: Sicut di- léxi vos'ac ſi apértè dicat: Ad hoc amate, ad quod amavi vog. Qua in re,, fratres chariſſimi, ſolerter intnendum eſt, quod antiquus hoſtis, dum mentem noſtram ad re- rum temporalium dilectionem trahit, infirmiorem contra nos orôximum éxcitat , qui ea ipſa, quæ diligimus, auferre moliatur. COMMUNE APOSTOLORUM . Hoc eſt præ- ceéptum meum. cum Luis de vii. ixit Dôminus. 77. 1 audate Dñũm omnes Gentes. 79. . Ratres, Jam non eſtis hoſpites, & advenæ: ſed, eſtis cives San- kôrum; & doméſtici Dei: ſuper- ædificäti ſuper fundamentum Apoſtolérum, & Prophetarum, ipſo ſummo angulari lapide Chri- ſto Jeſu. . Deo gratias. . . Xültet orbis gâàudiis, Cœlum resuúltet laudibus: Apoſtolorum gloriam Tellus, & aſtra côncinunt. os ſæculorum Juùdices, Et vera mundi lumina, Votis precamur cordium, Audite voces súpplicum. ui templa cœli clauditis, Serasque verbo solvitis, Nos à reâtu noxios Solvi jubéte, quæſumus. ræcépta quorum protinus Languor ſalusque sentiunt: Sanate mentes languidas: Augéte nos virtutibus. ty cùm redibit Arbiter In fine Chriſtus ſæculi, Nos ſempiteérni gaudii a Con- 22 ii Concẽdat eſſe cõmpotes. atri, ſimlque Filio, Tibique ſancte Spiritus; Sicut fuit, ſit jügiter, Sæclum per omne glôria, Amen. In omnem terram exivit ſonus eôrum. 3:. Et in fines orbis terræ verba eoôrum. Tradent enim vos in conciliis, & in ſynagoôgis ſuis flagellabunt vos, & ante Reges & Præſides ducémi- ni propter me in teſtimonium il- lis, & Géntibus. Regem Apoſtôlörum Döminum, Venite, adorémus. enite. 1. Téêrna Chriſti munera Apoſtolòrum glôriam; Palmas & hymnos débitos Lætis canamus méntibus. ccleſiarum Principes, Belli triumphales Duces; Cœléſtis aulæ milites, Et vera mundi lúmina. Sevota Sanctorum Fides »„ Invicta ſpes credéntium;, Perfecta Chriſti Charitas 9 Mundi tyrannum conterit. n his Patérna gloria, In his triümphat Filius» In his volüntas Spiritus;, Cœlum replétur gaudio. Satri, ſimulque Filio , Tibique ſancte Spiritus: Sicut fuit, ſit jügiter, Sæclum per omne gloria. Amen. In omnem terram exivit ſonus eô- rum, & in fines orbis terræ verba eôrum. Oeli enaârrant glöriam Dei, * ☛ & ôpera maânuum ejus annun- tiat firmamentum. ies diéei eructat verbum, * & nox nocti indicat ſciéntiam. Non ſunt loquélæ, neq; ſermoônes* quoruũ non audiantur voceseôrum. In omnem terram exivit ſonus eôrum: * & in ftines orbis terræ verba eorum. EIn ſole pôſuit tabernaculum ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus procédens de thalamo ſuo. Sxultäavit ut gigas ad curréndam Viam, * à iumo cœlo egréſſio ejus. t occùrſus ejus usque ad ſum- mum ejus; * nec eſt „ qui ſe ab- ſcondat àa calore ejus. ex Dõmini immaculàta, convér- tens animas: * teſtimonium Dnñi fidéele, ſapientiä præſtans parvulis. uſtitiæ Dômini rectæ, lætifican- tes corda 3 * præcéptum Dômini lùcidum, illüminans ôculos. Timor Dmini ſanctus pérmanens in ſæculum ſæculi a* judicia Domi- ni vera, juſtificata in ſemetipſa. eſiderabilia ſuper aurum, & lâà- pidem pretioſum multum: * & dulcioòra ſuper mel & favum. tenim ſervus tuus cuſtoôdit ea: in cuſtodiendis illis retributio multa. Delicta quis intélligit? ab occul- tis meis munda me, * & ab alié- nis parce ſervo tuo. . i mei non füerint dominati, tunc immaculatus ero: * & emundabor à delicto mäaxzximo. t erunt, ut complaceant elôquia oris mei: * & meditatio cordis mei in conſpéctu tuo ſemper. ômine adjütor meus, * & re- démptor meus. In omnem terram exivit ſo- nus eòrum, & in fines orbis terræ verba eòrum. Clamaverunt juſti, & Dômi- nus exaudivit eos. 5 Fnedicã Dñm in omni témpore: * ſemper laus ejus in ore meo n Dno laudabitur anima mea: * audiant manſuéti ,„& læténtur. agnificate Döminum mecum: & exaltémus nomé ejus in idipsu- xquisivi Dôminum, & exaudivit me: * & ex omnibus tribulatioôni- bus meis eripuit me. „ . . ccédite ad en, & illuminamini: * & facies veſtræ non confundéntur. ſte pauper clamavit, X& Dominus exaudivit eum: * & de omni- bus tribulatiônibus ejus ſalvavit eum. ” mmittet AngelusDñi in circuitu timéntium eum: * & eripiet eos. uſtäte, & vidéte quoôniam ſuavis eſt Doöminus: * beatus vir,; qui ſperat in eo. . iméte Dominum omnes Sancti ejus: * quéôniam non eſt inôpia ti- mentibus eum. ivites eguérunt, & eſuriérunt: * inquiréntes autem Dôminum non minuéntur omni bono. enite filii, audite merr timôrem Démini docébo vos. uis eſt homo, qui vult vitam: * diligit dies vidére bonos? rohibe linguam tuam a mnslo: 1 lbi tua ne igerte à male iMuire pacermn culi Domini es ejus in h Ultus auteiñ. smnela: ut Idtiam eorum. lmarerunt iu Udlit ez & tionibus eor u el Domin Aloonne, Ri lt cor Nnucn: ie⸗ I, (kilzel a ohte aud emun ett ladio en oteni iellose dul gentdlpete culäta, eonen eſtiwönium Dil leſtans patnuls⸗ ecke, liiften. ceptum Donoint Ans Oculos nctus peimanen Gpjudickbani⸗ in lemetie 1t aurum,Al⸗ multum:! S I& farun. Scuſtöiteit etribütiomul⸗ ligit! ab oc⸗ en abal t Lominithmu ennuneibet 12:01, nplicennt egl mecltitio ali tuo lenhel. ens, * Eͤ enam eliitſt nes olbis loll tſutic honi⸗ onmnitenndten ns in ote nen t mMina et ninum retln 3 eius 1 n ne 4 zinun Kernnce ntn Cbllnionn ite. 17, auoni éte gu 1 bealibl 66 oNnen d um 4 du m non . Ken t; 4 nd nen Donmn⸗ 0, ni bon lin un tuan & labia tua ne loquantur dolum. ivérte à malo, & fac bonum: * inquire pacem, & perséquere eam. culi Dömini fuper juſtos: " & aures ejus in preces eorum. V ultus autem Dômini ſuper facién- tes mala: * ut perdat de terra me- moriam eòôrum. Qlamavérunt juſti, & Dôminus ex- audivit eos: † & ex omnibus tribu- lationibus eòrum liberavit eos. Juxta eſt Dôminus iis, qui teibula- to ſunt corde: † & hùmiles ſpiritu ſalvabit. ultæ tribulatiéônes juſtôrum: * & de omnibus his liberäbit eos Dñs uſtodit Düs omnia oſſa eòôrum: * unum ex his non conterétur. ors peccatôrum peſſima: X & qui odérunt juſtum, delinquent. édimet Dôminus animas ſervé- rum ſuérum: * & non delinquent omnes, qui ſperant in eo. Clamavérunf juſti, & Do- minus exaudivit eos. Conſti- tues eos Principes ſuper omnem terram: mémores erunt nominis tui Dömine. Ructavit cor meum verbum bonum: * dico ego pera mea Regi. Lingua mea calamus ſcribæ, * ve- lõciter ſcribéntis. *⁹ peciôſus forma præ filiis homi- num, diffüla eſt gratia in labiis tuis: * proptéreà benedixit te Deus in ætêrnum. ccingere gladio tuo ſuper femur tuum, * potentiſſime. * pécie tua, & pulchritüdine tua, * inténde, proſpere procede, &regna. ropter veritatem, & manſuetũdi- nem, & juſtitiam: " & deducet te mirabiliter déxtera tua. agittæ tuæ acutæ, pòpuli ſub te ca- dent, * in corda inimicorum regis. edes tua Deus in ſæculũ (æculi: * Firga directiéônis virga regni tui. DPilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui- tatem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ præ con- soörtibus tuis. yrrha, & gutta, & cafia à veſti- méntis tuis, à démibus eburneis: * ex quibus delecftavérunt te filliæ gegum in honore tuo. ſtitit Kegina à dextris tuis in ve- ſtitu deaurato, "circũdata varietãte. udi filia, & vide & inclina aurem tuam: * & obliviſcere pôpulum tuum, & domum patris tul, t concupiſcet Rex decòrem tuũ: * quôniam ipfe eſt Dôminus Deus tuus „ & adorabunt eum. 5St filiæ Tyri in munéribus * vul- tum tuum deprecabüntur, omnes divites plebis. O mnis gloria ejus filiæ Regis ab intus, * in fimbriis aureis circum- amicta varietatibus. dduceéntur Regi virgines poſt eam, *proximæ ejus afferéntur tibi. fferéntur in lætitia, & exultatiô- ne: * adducentear in templ Kegis. ro patribus tuis nati ſunt tibi fi- lii: * conſtitues eos principes ſuper omnem terram. émores erunt nominis tui: * in omni generatiône, & generatiôné. rontéreà péôpuli confitebüntur tibi in æternum, * & in (æculum ſæculi. Conſtitues eos Principes ſuper omnem terram: mémores erunt nominis tui Dömine. In omnem terram exivit ſonus eòrum. Et in fings orbis ter- æ— verba edrum. ater noſter. xaudi Dömine. Jube domne. Bengedictione, perpétua. De Epiſtola prima B. Pauli Apéô- ſtoli ad Corinthios. Ic nos exiſtimet homo ut mini- ſtros Chriſti, & diſpenſatores my- ſteriorum Dei. Hic jam quæritur inter diſpenſatéôres, ut fidelis quis inveniatur. Mihi autem pro minimo eſt, ut à vobis judicer, aut ab huma- no die: ſed neque meipſum judico. Nihil enim mihi conſcius ſum: ſed non in hoc juſtificatus ſum : qui autem júdicat me, Dñs eſt. Itaque nolite ante tempus judicare quo- adúsque véniat Dns: qui & illumi- nabit abſcoôndita tenebrärum, & manifeſtabit consilia cordium: & tunc laus erit uni cuiqdue à Deo. Ecce ego mitto vos ſicut oves in médio luporum, dicit DBäs: Eſtoôte ergo prudéntes ſicut ſer- pentes, & simplices ſicat columbæ. 4 2 Dum iv Dum lucem habétis, crédite in lucem, ut filii lucis ſitis. Eſtoôte. Unigenitus Dei. Kc auté fratres, transfiguravi in me & Apollo, propter vos: ut in nobis diſcatis, ne ſupra, quam ſcriptum eſt, unus adverſus alterũ inſiétur pro alio. Zuis enim te dis- cernit? Quid autẽ habes, quod non accepiſti? Si autem accępiſti, quid glorigris, uaſi non accéperis? jam ſaturati eſtis, jam divites facti eſtis ſine nobis regnatis: & utinam reg- néetis, ut & nos vobiscũ regnémus. Puto enim, quod Deus nos Apo- ſtolos noviſſimos oſténdit, tam- uam morti deſtinatos: quia ſpe- Aacntum facti ſumus mundo, & Angelis, & hominibus. Tollite jugum meum fuper vos, dicit Dominus, & discite à me, quia mitis ſum, & huùmilis corde: Jugum enim meum ſuave eſt, & onus meum leve. Et inveniétis requiem qanimabus veſtris. Jugum. Spiritus ſancti. Os ſtulti propter Chriſtum, vos autem prudéntes in Chri- ſto: nos infirmi, vos autem fortes: vos nobiles, nos autem ignobi- les. Usque in hanc horam & eſu- rimus, & ſitimus; & nudi ſumus, & côlaphis cædimur, & inſtabiles ſu- mus, & laboramus operantes mani- bus noſtris;maledicimur, & bene- dicimus, perſecutioné patimur, & ſuſtinemus, blasphemamur; obſecramus: tamquam purgamen- ta hujus mundi facti ſumus, 6m- nium peripsema usque adhuc. Non ut confundam vos, hæc ſcribo, ſed ut filios meos chariſſimos moneo: Nam ſi decem millia pædagogoôru habeatis in Chriſto: ſed non mul- tos patres. Nam in Chriſto Jeſu per Evangélium ego vos génui. à. Dum ſtetéritis ante Reges & Præ ſides, nolite cogitare, quòmodo aut quid loquamini: * Dabitur e- nim vobis in illa horaquid loqua- mini, 7F, Non enim vos eſtis, qui loquimini: ſed ſpiritus Patris ve- ſtri, qui loquitur in vobis. Dabitur. Sloria Patri. Dabitur. Principes populôrum congregati ſunt cum Deo Abraham. Ones Gentes plaudite mâni- bus 53,*† jubiläate Deo in voce exultationis. uôniam Däs excélſus, terribilisæe Kex magnus ſuper omnem terram. ubjécit poôpulos nobis, * & Gen- tes ſub pedibus noſtris. légit nobis hæreditatem ſuam, * ſpéciem Jacob, quam diléxit. ſcéêndit Deus in jubilo, * & Do- minus in voce tubæ. Psallite Deo noſtro, psallite: * Psallite Regi noſtro; psallite. uôniam Rex omnis terræ Deus;* psallite ſapiénter. egnabit Deus ſuper Gentes? De- us ſedet ſuper ſedẽ ſanctam ſuam. rincipes populôrum congregati ſunt cum Deo Abraham quôniam dii fortes terræ, vehementer ele- vati ſunt. . a., Principes populorum con- gregâti ſunt cum Deo Abraham. Dediſti hæreditatem timen- tibus nomen tuum Däüe. g. 66 Xâudi Deus deprecationem meam: intende oratiôni meæ. finibus terxræ ad te clamavi: * dum anxiarétur cor meum, in pe- tra exaltäſti me. eduxiſti me, quia factus es ſpes mea: X turris fortitùdinis à facie inimici. . W nhabitabo in tabernàculo tuo in ſæcula: * prôtegar in velaménto alàrum tuarum. uoôniam tu Deus orationem meam: ditatem timéntibus nomen tuum- ies ſuper dies Regis adjicies: * annos ejus usque in diem gene- rationis & generationis. ermanetin æternum in conſpéétu Deiwe miſericordiam & veritatem ejus quis requiret?; . ic pſalmum dicam nômini tuo in ſæculum ſæculi-* ut reddam vota mea de die in diem. Dediſti hæreditatem timén- tibus nomen tuum Döomine. 4. Annuntiavérunt opera Dei= & facta ejus intellexérunt. meus exaudiſti TXaudi Deus orationem meam, „cum déprecor: * à timore ini- mici exripe animam meam.,. otgaid: me à convéntu malisg- nantium, * à multitúdine ope- rantium iniquitätem. . uia exacuérunt ut glädium lin- guas ſuas: * intendérunt arcum rem amaram, ut ſagittent in oc- cùltis immaculätum. ubito ſagittabunt eum, & non timé- * dediſti hære- ſütebunt: f önen nequa utarerunt, u ſeosvdixerun Ultäti ſunt i Eunt ſcrutante cekdet homo letaltabitur DP Ettr parrulo er eolum, *½ Untrw eos inggu. ntulbati ſunt Mkeode K tüm tannuntiaperun litt ei inte tubitu zuttus Petbit in eo: 5 nes lecti corch 1 aummntiaye ickeintel Contues eos Mtenan. minn nii Düe. hsin Deus e Rennod. Gre Cihtum eti Urmrit elos, untrittl a elun en per ſunt. Ciniſtns d , otergoſun Wumtot fu linptemblin Omgnem tenun nobid KCen oſtis. itatem ſum⸗ luam dieri⸗ jubilo ae be. 0, P 10, Mianm nis terte Deug AMm Equotu Fehementett Poprlonmer⸗ Deo Abllim eititem tint m Die- Gepreegtinmen ge orationiet. te damufi: Pmeun, inß⸗ 1fickus ehe tidinis fiele etnucnlo tid i gin Sechenin timébunt: * firmavérunt ſibi ſer- moônem, nequam. Warravérunt, ut abſcônderent la- queos: dixérunt. Quis vidébit eos: crutati ſunt ini quitates: * defe- cêrunt ſcrutantes ſcrutinio. 2 Accédet homo ad cor altum, * & exaltabitur Deus. Sagittæ parvuléorum factæ ſunt plagæ eôrum, * & infirmatæ ſunt contra eos linguæ eorum. Sonturbati ſunt omnes, qui vidé- bant eos, * & timuit omnis homo. Et annuntiavérunt pera Dei: * & facta ejus intellexeérunt. ætabitur juſtus in Dömino, & ſperabit in eo: * & laudabuúntur omnes recti cordę. Annuntiavérunt pera Dei, & facta ejus intellexérunt. Conſtitues eos principes ſuper omné terram. Mémores erunt nôminis tui Düe. ater noſter. psius pietas. Deus Pater omnipotens. Sermo S. Gregorii Papæ. Scibtum eſt: Spiritus Déômini ornavit ccœlos. Ornaménta enim cœlorů ſunt virtutes prædicantiu. Quæz vidélicet ornaménta Paulus enumerat, dicens; Alii datur per Spiritũ ſermo ſapiéntix, alii ſermo iciéntiæ ſecündùm eumdem Spiri- tum, alteri fides in eodem Spiritu, alii gratia ſanitatu in uno Spiritu, alii operatio virtutum, alii Prophe- tia, alli di ſcretio ſpirituum, alii ge- nera linguarum, alii interpretatio ſermonum. Hæc autem omnia o- peraätur unus atque idem Spiritus, dividens singulis, prout vult. Vidi conjunctos viros habéntes ſplendidas veſtes, & Angelus Do- mini locuùtus eſt ad me, dicens: Iſti ſut viri ſancti, facti amici Dei. vVidi Angelum Dei fortem, volantem per medium cœlum;, voce magna clamantem & diceèn- tem. Iſti ſunt. o. Chriſtus perpétuæ. Uot ergo ſunt bona prædican- tium, tot ſunt ornaménta coœ- lerum. Hinc rurſus ſcriptum eſt. Verbo Däii cœli firmati ſunt. Ver- bum enimDniFilius eſt Patris. Sed eòôsdem cœlos, vidélicet ſanctos A- poſtolos, ut tota ſimul ſancta Trini- tas oſtendatur operata, repénté de „ §. Spiritus divinitäte adjungitur: Et Spiritu oris ejus omnis virtus eorum. Cœlorum ergo virtus de Spiritu ſumpta eſt: quia mundi hu- jus poteſtatibus cõtraire non præ- sûmerent;, ni ſi eos ſancti Spiritus fortitùdo ſolidâſſet. Quales namq; doctores ſanctæ Eccléſiæ ante ad- vêntum hujus Spiritus fuerint, ſci- mus: & poſt adventum illius, cujus fortitùdinis facti ſint, conſpicim-. Beati eſtis, cũ maledixerint vo- bis hoômines, & perſecuti vos fue- rint, & dixerint omne malũ adver- ſum vos, mentiéntes propter me: Gaudéte, & exultate, quoniam merces veſtra copioſa eſt in cœlis. Cm vos oderint homines, & cùm ſeparaverint vos; & expro- braverint „ & efécerint nomen veſtrum tamquam malum, pro- pter Filium hominis. Gaudéte. Ignem ſui amoôris. Ertè iſte ipſe paſtor Eccléſiæx, ad cujus ſacratiſſimum corpus ſedémus, quantæ debilitatis, quan- tæque formidinis ante adventum Spiritus fúerit, ancilla oſtiaria re- quisita dicat. Una enim mulieris voce percuúſſus, dum mori timuit, vitam negavit. Et pensandum, quia eum comprehenſum Petrus nega- vit in terra, quem ſuſpenſum latro. conféſſus eſt in cruce. ded vir iſte tantæ formidinis, qualis poſt ad- ventum Spiritus exiſtatsaudiamus Eit convéntus magiſtrétus, atque ſeniorum, cœ ſis denuntiatur Apo- ſtolis, ne in nomine Jeſu loqui débeant: Petrus magna auctori- tate reſpondet: Obedire oportet Deo magis, quaàam hominibus., Iſti ſunt triumphatores, & amici Dei, qui contemnentes juſſa prin- cipum, meruérunt præmia æterna: Modo coronantur, & accipiunt palmam. V. Iſti ſunt, qui venérunt ex magna tribulatiòne, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Mo- dò. loria Patri. Modo. Exaltabúntur côrnua juſti, allel, (nſifebimur tibi Deus: *† con- ſitébimur, & invocabimus no- men tuum. . D Garrabimus mirabilia tua: *† cuùm accépero tempus, ego juſtitias judicabo. iquefacta eſt terra, & omnes 2 a 3 7* dqu vi . qui hâbitant in ea: * ego confir- mavi columnas ejus. I1xi iniquis: Nolite iniquè age- re 3 * & delinguéntibus : Nolite exaltare cornu. olite extollere in altum cornu veſtrum: *† nolite loqui adversùs Deum iniquitatem. uia neque ab Oriénte, neque ab Gccidénte, neque à desértis mon- tibus: quoniam Deus judex eſt unc humiliat, & hunc exaltat: * quia calix in manu Doômini vini meri plenus miſto. & t inclinavit ex hoc in hoc, veru- tatnen fæx ejus non eſt exinanita:“ bibent omnes peccatoôres terræ-. Ego autem annuntiabo in 1æcu- lum: *† cantabo Deo jacob t omnia cornua peccatorum con ringam: * & ezxaltabüntur cor- nua juſti. Exaltabuntur côrnua juſti, allel. Af Lux orta eſt juſto, allel. rectis corde lætitia, allel. Ominus regnavit, exuúltet ter- ra: * læténtur inſulæ maltæ. 4 Cuſtodiébant teſtimonia e- jus, & præceèpta ejus. Ominus regnaâvit, iraſcantur pôpuli:* qui ſedet ſuper Ché- rubim, moveatur terra. ôminus in sion magnus, * & excélſus ſuper omnes poôpulos. onfiteàntur nomini tuo magno; quôniã terribile, & ſanctum eſt: * & honor regis judicium diligit. & juſtitiam in Jacob tu feciſti. xXaltàäte Düm Deum noſtrum & adorate ſcabéllum pedum ejus: Juoôniam ſanctum eſt. oyſes, & Aaron in ſacerdéôtibus ejus: * & samuel inter eos, qui invocant nomen ejus. nvocabant Dôminum, & ipſe exaudiébat eos: * in colümna nu- bis loquebatur ad eos. uſtodiébant teſtimonia ejus, * & præceptum quod dedit illis. omineleaus noſter tu exaudiébas éos: * Deus tu propitius fuiſti eis, & ulciſcens in omnes adin- ventioônes eorum. ubes & caligo in circùitu ejus: * xaltate Döminum Deum no- juſtitia, & ſedis ejus. gnis ante ipſum præcédet: * & in- flamabit in circúitu inimicos ejus. Ilnxérunt fülgura ejus orbi ter- TæX: * vidit, & commôta eſt terra A ontes, ſicut cera fluxérunt à fa- cie Domini: àa facie Domini om- Mhis ferra. . eInnuntiavérunt cœli juſtitiam ejus: * & viderunt omnes pôpuli gloriam ejus. Sonfundantur omnes;, qui adorant ſculptilia: * & qui gloriantur in ſmulacris ſuis. dorate eum omnes Angeli ejus: audivit „& Iætata eſt Sion. àt exultavérunt filiæ Judæ, * prop- ter judicia tua Domine. Nuoniam tu Doôminus Altiſſimus ſüpet omnem terram: * nimis ex- altàtus es ſuper omnes deos. ui diligitis Doôminum, odite nialum: * cuſtodit Doôminus àni- mas ſanctôrum ſuorum, de manu Peccatoris liberâbit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. Cætamini juſti in Dſo; *& confité- mini memoriæ ſancétificatiôis ejus. Ana. Lux orta eſt juſto,, allel. rectis corde lætitia, allel. judicium corréctio ſtrum, & adorate in monte ſan- cto ejus: " quôniam ſanctus Doô- minus Deus noſter. „ Cuſtodieébant teſtimônia e- jus, & præcé ta ejus, alleluja Nimis hosorati lunt amici tui Deus. Nimis confortaàtus eſt principatus eôrum p ater noſter. A vinculis. Evangélica léctio. edio ſanéti Evangélii ſecundùm tthæum. kio. vii., E. 19. Tr an témpore: Bixit Petrus ad Heium: Ecce nos reliquimus om- nia, & lecuti ſumus te: quid ergo erit nobis Et réliqua .D Homilia S. Hieroônymi Presbyteri. Randis fidůcia! Petrus Piſca-⸗ tor, dives non füúerat, cl- bos manu & arte quærébat, & ta- men léquitur confidénter: Reli- quimus omnia. Et quia non sut- ſficit tantùm relinquere, jügit, quo perféctum en: &t ſecúti ſumus te. Fécimus- quod jufſsiſti: quid igitur nobis dabis præmii? Jeſus autem dixit illis: Amen dico vobis, quod vos, qui ſecùti eſtis me, in regene- ratiône, cùm séderit Filius homi- nis in ſede majeſtatis ſuæ,, ſedébi⸗ 1- tis & vos ſuper ſedes duodâd 5 1 paräâſti directiônes: * judicium times uode 1CEit, gui velimn Crat , & wulti: Metunt:lec, 2, guod pror. 1 iigne dieden ltiſunt, gui vi mrarerunt kecl Cllen de lanlei Dei tacti Mommen terre uum, & in fi Uhreitun, Ci Cins vel reznertiöne linhominis in leuunto & me elezitzent ine ibGinsolii „Clöria deletat 40 tat tur 6 Dömin Uei 4 1 teſtinorne⸗ us. it itaſcinnt ledet ſuperhe terta. 1 magnns, e nes populos, ini tuo menne, & ſand cium diligr. nes: judun ob tu keciti Deum notmr uin pedum en l. nin ſacercoie limter eos, K es Ninum, & ie in colünmit- eog. kinonir eis ecit ili el lu elnlcett topitius U 1 omnes alll⸗ n Deum o: in mome ſan⸗ ſanains o⸗ 1 . 4 judicäntes duòdecim tribus Iſrael- Non dixit, qui reliquiſtis omnia: hoc enim & Crates fecit Philôſo- phus, & multi alii divitias con- tempsèrunt: ſed, Qui ſecúti eſtis me, quod proôprie Apoſtolorum eſt, atque credentium. Be. Iſti ſunt, qui viventes in carne plantaverunt Eccléſiam sanguine ſuo: * Calicem Déômini bibérunt, & amici Dei facti ſunt. In omnem terram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ verba eôrum. Calicem. Cujus. Quorum feſtum. N regeneratiöne, cùm séderit Filius höminis in ſede Majeſtatis ſuæ, (quando & mortui de corrup- tiône resurgent incorrüpti) ſedé- bitis & vôs in soliis judicäantium, condemnantes duodecim tribus Hfrael: quia vobis credentibus, illi crédere noluérunt. Et omnis, qui geliquerit domum, vel fratres, aut ſorôres, aut patrem, aut ma- trem aut uxorem, aut filios, aut agros propter nomen meum, ceèn- tuplum accipiet, & vitam ætérnam poflidebit. Locus iſte cum illa ſenténtia congruit, in qua Salva- tor loquitur: Non veni pacem mit- tere, ſed gladium. Veni enim ſe- paräâre höminem a patre ſuo, & matrem à filia, & nurum à ſocru; & inimici hoôminis, doméſtici ejus. Qui ergo propter ſidem Chriſti, & Prædicatiônembvangélii omnes af- sectus contémpserint, atque divi- tias, & iæculi voluptates, iſti cen- tuplum recipient, & vitam æter- nam poſſidebunt. Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Dôminus in charitäte non ficta, & dedit illis glöriam ſempitérnam: Quorum doctrina fulget Eccléſia, ut ſole luna. Sancti per ftidem vicérunt regna, operati ſunt juſtitiã: Quorum. Glôria Patri. Quorum. 9. Ad ſocietatem. X occaſiöõne hujus ſenténtiæ quidam introducunt mille an- nos poſt reſurrectionem, dicentes, tunc nobis céntuplum omnium re- rum, quas dimiſimus, & vitam ætérnam eſſe reddéndam: non intelligéntes „ quod ſi in cèteris digna ſit repromiſſio , in uxéôri- bus appäreat turpitůdo: ut qui unam pro Dômino dimiſerit cen- 22 Vii tuplum recipiat in futùro. Senſus ergo iſte eſt: Qui carnalia pro ſal- vatôre dimiſerit, ſpiritualia reci- piet: quæ comparatioône & mérito ſui ita erunt, quaſi ſi parvo nůmero centenarius númerus comparetur. e Deum laudamus. II. A D L D E S„» Oc eſt præcéptum meum:ut di- Hatis invicem, ſicut dilexi vos. ñs regnavit. c) 11. Majorem charitatem nemo habet, ut animam ſuam ponat quis pro amicis ſuis. Vos amici mei eſtis, ſi fecéritis, quæ præcipio vobis, dicit Doôminus. Beaâti pacifici, beati mundo corde: quòniã ipſi Deum vidébunt. In patientia veſtra poſſidé- bitis animas veſtras. Ratres, Jam non eſtis höfſpites, & advenæ: ſed eſtis cives San- Körum, & doméſtici Dei: ſuper- ædificati ſuper tundaméntum Apo- ſtolorum, & Prophetarũ, ipio ſum- mo angulari lapide Chriſto Jeſu. Deo gratias. Xultet orbis gaudiis, Cœlam resultet laudibus;, Apoſtolorum gloriam Tellus, & aſtra concinunt. os ſæculôrum Judices, Et vera mundi lúmina;, Votis precamur côrdium »„ Audite voces supplicum. ui templa cœli clauditis, Serasque verbo soôlvitis, Nos à reatu noxios Solvi jubete, quæſumus. ræcépta quorum prôtinus, Languor ſalúsque séntiunt: Sanate mentes languidas: Augéte nos virtütibus. t ,„ cùm redibit Arbiter In fine Chriſtus ſæculi; Nos ſempitérni, gaudii Concèdat eſſe compotes. atri, ſimulque Filio; Tibique ſancte Spiritus;» Sicut fuit, ſit jügiter,- Sæclum per omne gloria. Amen. Annuntiavérunt 6pEera Dei. Et facta ejus intellexérunt. Vos, qui reliquiſtis omnia, & ſecuti eſtis me, céntuplum accipiétis, & vitam æternam poſſidebitis. à &£ viji ritatem. C In omnem terram, ſonus eôrum. In omnem. fines orbis terræ verba eôrum. Exivit. G loria Patri. In omnem. F. Conſtitues eos principes ſuper omnem terram. ., Mémores erunt nominis tui Doômine. t Vos amici mei Exivit Et in eſtis. Er manus autem Apoſtoloôrum fiébant ſigna, & prodigia multa in plebe. , Dr. Conſtitues eos Prineipes, Super omné terram. Conſtitues. Meémores erunt nominis tui Doômine. Super. loria Patri. Conſtitues. Nimis honorati ſunt amici tui Deus. Nimis confortatus eſt principâtus eôru. In patiéntia Veſtra. . Bant Apôſtoli gaudéntes à con- ſpeécu Concilii, quoniam digni habiti ſunt pro nomine Jeſu con- tumeliam pati. Br. Nimis ho- norati ſunt, Amici tui Deus. Nimis honorati. Nimis con- fortatus eſt principätus eoôrum. Amici. G loôria Patri. Nimis. Annuntiavérunt opera Dei. Et facta ejus intellexeérunt. IN II. VESPERIS. Juravit Dominus, „& non pœnitébit eum: Tu es ſacérdos in ætérnum. Pfa 5 Ixit Doôminus Dômino meo: * ◻Sede à dextris meis. Ponec ponam inimicos tuos, * ſcabellum pedum tuôrum. irgam virtutis tuæ emittet Däs ex Sion: „ dominare in médio inimicorum tuorum. , ecum principium in die virtútis tuæ in ſplendoribus Sanéktorum: * egx utero ante luciferum geénui te. uravit Dis, &, non pœnitébit eum: *† Tu es ſacérdos in æternum ſecundùm ordinem Melchifedech. Dominus à dextris tuis, * con- frégit in die iræ ſuæ Reges. Tudicabit in nationibus, implebit ruinas: * conquaſsabit capita in terra multorum. De torréênte in via bibet: * prop- téreà exaltabit caput. a. Juravit Däs, & non pœni- tébit eum: Tu es ſacérdos in æteér- num. Aßa. Collocet eum Do- minus cum principibus populi ſui. Afg. Majôrem cha- Fratres, Jà non eſtis. Audate púeri Dôminum: *£ laudate nomen Domini. it nomen Domini benedictum, * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. olis ortu usque ad occàſum: * laudabile nomen Dômini. xcélſus ſuper omnes Gentes Dñs, * & ſuper cœlos glôria ejus. uis ſicut Dominus Deus noſter» qui in altis habitat, *ι & humilia réſpicit in cœlo, & in terra. §uſcitans à terra inopem, * & de ſtércore érigens pauperem. t collocet eum cum principi- bus, * cum principibus pôpuli ſui. ui habitare facit ſtérilem in do- mo, * matrem filiorum lætantem. Côllocet eum Dominus cum principibus populi ſui. Birupiſti Domine vincula mea, tibi ſacrificàbo hoôſtiam lau- Rédidi, propter quod locùtus „ſum: * ego autem humiliatus ſum nimis. ,Z ” Ego dixi in excéſſu meo:* Omnis homo mendax. „ . duid retribuam Domino, x* pro omnibus, quæ retribuit mihi. alicem ſalutaris accipiam: * & nomen Domini invocabo. ota mea Dnño reddam coram om- ni populo ejus: *† pretioſa in con- ſpéctu Dñi mors Sanctorum ejus. 3 Domine, quia ego ſervus tu- us: * ego ſervus tuus, & filius ancillæ tuæ. . . . Hirupiſti vincula mea: * tibi ſa- crificabo hoſtiam laudis, & nomen Domini invocabo. Vota mea Domino reddam in: conſpectu omnis populi ejus: * in atriis domus Doômini;, in meé- dio tui Jeruſalem. , Dirupiſti Dñe vincula mea, tibi ſacrificabo hôſtiam laudis. Euntes ibant, & flebant, mittéêntes semina ſua. N convertendo Doôminus capti- vitatem Sion: facti ſumus ſicut conſolati. unc replétum eſt gaudio os no- ſtrũ, *& lingua noſtra exultatioône. Punc dicent inter Gentes: * Mag- nificavit Dôminus facere cum eis. Magnificavit Dominus facere no- biscum : * facti ſumus lætantes. onvéêrte Domine captivitatem noſtram, * ſicut torrens in Auſtro. u lAminant Gultatione me imes ibant tes gelnina enientes aute ione pportunte Füntes bal intes geminn ſu Unns et pincig Mnorati dunt an Onüne robs Omorlttime: U e mar tenebit heatuges, alin nen . cllti cn I Dominum :4 Domini ſen 4 los glotiter, s Dei * & lllul Nin tem. nopenm, Al 1Domünman i ſui. gnoc loeim⸗ en humilinn meo⸗ Ommnis nino, E io buit müni. Ceigium: ocdo. mohtmndn. etloln Ind. e rllii Ckiun huc, Kieun ſummus n aniſie, tonensin , Qui séminant in läcrymis: * in exultatione metent. Euntes ibant & flebant, * mit- téntes sémina ſua. . enieêntes autẽ vénient cũ exulta- tione, *ρtantes manipulos ſuos. Euùntes ibant, & flebant, mit- téntes sémina ſua. Confor- tatus eſt principatus eôrum, & honorati sunt amici tui Deus. Omine probâſti me, & cog- noviſti me: * tu cognoviſti ſeſſionem meam, & reſurrectio- nem meam. ,. Intellexiſti cogitatiônes meas de longe: * sémitam meam, & funi- culum meum inveſtigâſti. t omnes vias meas prævidiſti: * quia non eſt ſermo in lingua mea. cce Dne tu cognoviſti omnia no- viſſima & antiq; * tu formaâſti me, & poſuiſti ſuper me manum tuam, irabilis facta eſt ſciéntia tua ex me: *† confortata eſt, & non pôtero ad eam. . Quòo ibo à Spiritu tuo? * & quo a facie tua fugiam? i aſcéndero in cœlu tu illic es: * ſi deſcéndero in inférnum, ades. i sumpfero penas meas diluculo* habitavero in extrémis maris. Stenim illuc manus tua deducet me: * & tenébit me déxtera tua. t dixi: Forſitan ténebræ concul- cabunt me: & nox illuminatio mea in deliciis meis, uia ténebræ noô obſcurabuúntur à te, &nox ſicut dies illuminabitur? ſicut ténebræ ejus, ita &clumẽ ejus. uia tu poſſediſti renes meos: * leepilli me de utero matris meæ. onfitébor tibi, quia terribiliter magnificatus es: mirabilia pera tua, Sanima mea cognoôſcit nimis. on eſt occultätum os meum à te, quod feciſti in occùlto? S ſub- antia mea in inferioribus terræ. mperfectum meum vidérunt ôcu- li tui, & in libro tuo omnes ſcribéntur, * dies formabuntur, & nemo in eis. ihi autem nimis honorificati unt, amici tui Deuss nimis con- fortâtus eſt principatus eorum. inumerabo eos, & ſuper arénam multiplicabuntur: * exurréxi: & adhuc ſum tecum. i occideris Deus peccatôres: * Viri sänguinum declinate à me. ui dicitis in cogitatione: *† Ac- Nonne qui oderunt te Domine, deram: * & ſuper inimicos tuos tabescébam? inimici facti ſunt mihi. roba me Deus, & ſcito cor me- um: * interroga me, & cognoôsce semitas meaeas. t vide, ſi via iniquitatis in me eſt: * & deduc me in via ætérna. Aa. Confortatus eſt principatus eòrum, & honorati ſunt amici tui Deus. Fratres, Jam non eſtis. xultet orbis. vii. Annuntiavérunt ôpera Dei. Et facta ejus intellexerunt. cum antiquo ſerpénte, & accipié- tis regnum ætérnum, allel. De Expoſitiône S. Auguſtini Epi- ſcopi ſuper Pſalmum octogé- ſimum ſextum. Undaménta ejus in möntibus Fncdis: diligit Dôminus por- tas Sion. Quare ſunt fundamenta Apôſtoli & Prophétæ? Quia ecrum auctoritas portat infirmitatem no- ſtram. Quare ſunt portæ: Quia per ipſos intramus ad regnũ Dei. Præ- dicant enim nobis: & cum per ip- ſos intramus, per Chriſt intramus. Ipſe eſt enim janua. Et cùm dicuùn- tur duòdecim portæ Jerùſalem, & una porta Chriſtus, & duodecim portæ Chriſtus, quia in duodecim portis Chriſtus: & ideò duodena- rius numerus Apoſtolorum. Sacra- méntum magnü hujus duodenarii ſignificatio eſt numeri. Sedébitis, inquit, ſuper duodecim ſedes, ju- dicantes duodecim tribus Ifrael. Vidi conjuncdtos viros habén- tes ſplendidas veſtes, & Angelus Dômini locùtus eſt ad me, dicens: Iſti sũt viri ſancti, facti amici Dei Vidi Angelum Dei fortem, vo- lantem per médium cœlum, voce magna clamantem, & dicentem. Iſti ſunt. Læactio * I duéôdecim ſellæ ibi ſunt, non eſt, ubi gcdeat tertiusdécimus Paulus Apôſtolus, & non exrit, quo- modo juùdicet; & ipſe ſe judicatuùrũ dixit, non hoômines tantùm, ſed & angeles.-Quos angelos, niſi apéô- ſtatas angelos? Neſcitis;, inquit, a 5§ quia cipient in vanitâàte civitàâtes tuas. erfécto dio deram illos: * & Eſtte fortes in bello, & pugnat? X quia aângelos judicäabimus? Reſpon- PRO EVANGELISTIS déret ergo turba: Quid te jactas judicatůrum? Ubi ſedebis? Duò-⸗ decim ſedes dixit Dominus duòde- Incipit liber Ezechiélis Prophétæ. cim Apoôſtolos: unus cécidit ju- das, in locum ipsius ſanctus Ma- P.T factum eſt in trigéſimo anno, thias ordinatus eſt: impletus eſt Ein quarto, in quinta menſis, duodenarius nůmerus sédium. Pri- cùm eſſem in médio captivorum mòô locum inveni, ubi sédeas, & juxta flüvium Chobar, apérti ſunt ſic te minare judicatürum. Duo- coœli, & vidi viſiones Dei. In quinta decim ergo ſedes quid ſibi velint, menſis, ipſe eſt anus quintus trans- videamus. Sacramentum eſt cu- migratiônis regis Joachim, factum jüsdam univerſitatis, quia per to- eſt verbum Domini ad uzechielem tum orbem terrärum futüra erat filium Buzi ſacerdotem in terra Eccléſia: unde vocatur hoc ædifi- Chaldæoôrum, ſecus flumen Cho- cium ad Chriſti compagem. Beati eſtis, cum maledixerint vo- bis hömines, & perſecuúti voôs fue- rint, & dixerint omne malü adver- ſum vos, mentieêntes propterme: Gaudéte, & exultäte, quòniam merces veſtra copiôſa eſt in cœlis. Cùm vos oderint hömines, & cùm ſeparaverint vos, & expro- braverint, & ejécerint nomen ve- ſtrum tamquam malum, propter Filium hominis. Gaudéte. T ideò, quia undique venitur ad judicandum, duôdecim ſe- des ſunt: ſicut quia undique intra- tur in illam civitatem, duodecim portæ ſunt. Non ſolùm ergo illi duòodecim, & Apoſtolus Paulus ſed quotquot judicaturi ſunt, prop- ter ſignificationem univerſitatis ad ſedes duòôdecim pértinent: quem- admodum quot quot intrabunt, ad duodecim portas pértinent. Partes enim mundi quatuor ſunt. Oriens, Occidens „ Aquilo & Meridies. Iſtæ quatuor partes aſsidué nomi- nântur in Scriptüris. Ab iſtis qua- tuor ventis, ſicut dicit Dôminus in Evangeélio, à quatuor ventis ſe col- lecturum eléétos ſuos, ab oômni- bus ergo iſtis quatuor ventis voca- tur Eccléfa. Quoômodo voeatur? Undique in Trinitate vocatur. Non vocatur niſi per baptismum in no- mine Patris, & Pilii, & Spiritus ſancti. Quatuor ergo ter ducta duòëdecim inveniuúntur. Iſti ſunt triumphatôres, & amici Dei, qui contemnéntes juſſa prin- cipum- meruérunt præmia æterna: Modo coronântur, & accipiunt palmam. Y Iſti ſunt, qui venerunt ex magna tribulatione, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Modo. loria Patri. Modô. bar „ & facta eſt ſuper eum ibi manus Doômini. Et vidi, & ecce ventus türbinis veniébat ab Aqui- lône: & nubes magna, & ignis in- volvens „ & ſplendor in circuitu ejus: & de médio ejus quaſi ſpé- cies eléctri, id eſt, de médio ignis. Ecce ego mitto vos ſicut oves in médio luporů, dicit Däs: æ E- ſtôte ergo prudéntes, ſicut lerpe - tes, & simplices ſicut colůmbæ. Dum lucem habétis, crédite in lucem, ut filii lucis ſitis. Eſtote. T in médie ejus ſimilitúdo quâtuor animaâlium: & hic alpe- ctus eòrum, ſimilitudo hôminis in eis. Quatuor facies uni, & quatuor pennæ uni. Pedes eorum péedes re- Gdi, & planta pedis eorum quaſi planta pedis vituli, & ſcintillæ qua- ſi aſpéctus æris candéntis. Et manus höôminis ſub pennis eôrum in qua- tuor paârtibus, & facies, & pennas per quatuor partes habébant: jun- Gtæque erant pennæ eôrum altérius ad alterum. Non revertebantur, cùm incéderent: ſed unumquodque ante faciem ſuam gradiebatur. Tôllite jugum meum fuper vos, dicit DOominus, & discite à meé, quia mitis ſum, & hùmilis corde: Jugum enim meum ſuave eſt, & onus meum leve. Et inveniétis réquiem animabus veſtris. Jugum. elmilitdo auté vultus eôrum: facies höminis, & facies leonis à dextris ipsorum quatuor: facies autem bovis à fſiniſtris ipsorum quâtuor, & facies aquilæ deſuper ipsôrum quaätuor. Facies eorum, & pennæ eorum exténtæ déſuper: duæ pennæ fingulorum jungeban- tur, & duæx tegébant côrpora éo- rum; & unumquodque eorum co- ram n kicie ſa hetus ſpiritut tefentebint Dum Keteri ſelces,noliteY glic logram n fobis in lr Uii y, Mon e glimnini:le 5 Eiguiloguitur i brir bain. Da oütione er brechielt Cnce (ktuor beliehiri suni, guat Iit per iciem, 11 n N tenoſinu geit beo ſun run gal uullle gunli in Conünctos Aldi veſt Uuor ergo Mannnione llniunſenti aKeinnes, nung Enlianho luen, MAuer e ne hidl . dd L neg, Aunn GELISTI Uelis Nophen, tiigeſimo anne, gulnta menls, kio captirolun ut, apentiſnt 8Dei. In guin glintus liun Oachim, fadnn. 10 tzechlielen otem in leln 1s kumen Cho⸗ uher eum ibi 1 ſidi, & eece niedat Addi. En, igns in⸗ ncorin aucüin ejus gell le⸗ Ge vedio igni⸗ )5os ſelt oſe icit Dis: et⸗ veut ſelſer cut colümde, is, Aecltei liis Mote⸗ 1e iirito Eienhe⸗ itohomini eundgian eolum heleile e vuſtus in 59 Eefi uatli⸗ ſiniſttß es ignit . icle⸗ 4 Xi zam fäcie ſua ambulàâbat; ubi erat g, Beàti eſtis, cùm maledixerint vo- impetus ſpiritus, illuc gradiebãtur, nec revertebantur, cü ambularent. . Dum Præſides, nolite cogitare, quomodo aut quid loquamini: & Dabitur e- ſtetéritis ante Reges & nim vobis in illa hora, quid loqua- mini. y, Non enim vos eſtis, qui loquimini: ſed Spiritus Patris ve- ſtri, qui loquitur in vobis. Dabitur. Gloria Patri. Dabitur. De Expoſitione S§S. Gregorii Papæ ſuper Ezechiélem Prophétam. Anda quâtuor animälia, quæ prophetiæ ſpiritu futûra prævi déntur, ſubtili narratione deſcri- bùntur, cùm dicitur: Quatuor fa cies uni, & quatuor pennæ uni. Quid per fàciem, niſi notitia; & quid per pennas, niſi vo latus expri mitur? cer faciem quippe unus quisque cognoſcitur, per pennas verò in altum aviũ côrpora luble vantur. Facies itaque ad fidem peèr tinet, penna ad contemplatiônem. Per fidem namque ab omnipotenti Deo cognôſcimur, ſicut ipſe de ſuis ovibs dicit; Ego ſum paſtor bonus, & cognôſco oves meas, & cognôs cunt me meæz. Qui rurſus ait: Ego cio, quos elégerim. Per contempla tiôné vero, qua ſuper nosmetipfos töllimur., quaſi in aera levamur. Vidi conjünctos viros habentes hléndidas veſtes, & Angelus Dô- mini locrns eſt ad me, dicens: * ͤIſti ſunt viri ſancti, facti amici Dei. y. Vidi Angelum Dei fortem, vo lantem per medium cœlum, voce magna clamäântem & dicéntem. Iſti ſunt. àN Uatuor ergo facies uni ſunt: quia ſi requiras, quid Matthæus de incarnatione Dômini séntiat; hoc nimirum ſentit, quod Marcus, Lucas, & Joânnes. Si quæras, quid Joannes séntiatzhoc procul dubio, quod Lucas, Marcus, & Matthæus. Si quæras, quid Marcus; hoc quod Matthæus, Joàânnes, & Lucas. Si quæras, quid Lucas; hoc quod Jo- annes, Matthæus, & Marcus ſen- tit. Quituor ergo facies uni ſunt: quia notitia fidei,; qua cognoſcùún- tur à Deo, ipſa eſt in uno, quæ eſt ſimul in quatuor. Quidquid enim in uno invéneris, hoc in omnibus ſimul quatuor cognoſces. 2 bis hômines, & perſecùti vos fúe- rint, & dixerint omne malu adver- ſum vos, mentiéntes, propter me: Gaudéte, & exultate, quoniam merces veſtra copioſa eſt in cœlis. Cùm vos ôderint hömines, & cùm ſeparaverint vos, & exprobra- verint, & ejécerint nomen ve- ſtrum tamquam malum, propter Filium höminis. Gaudéte. T quäâtuor pennæ uni quia Dei „omnipotentis Filiumpominum noſtrù Jjeſum Chriſtum ſimul om- nes concôrditer prædicant; & ad divinitatem ejus mentis oculos le- vantes, penna contemplatiônis volant. EFvangeliaſtrum ergo facies ad humanitatem Boômini pertinet, penna ad divinitatem: quia in eum, quem corpôreum aſpiciunt, quafi facies intendunt: ſed dum hunc eſſe incircumſcriptum, atque incorpôreum êz divinitate annuún- tiant, per contemplatiônis pen- nam quaſi in aera levantur. Quia jitaque una eſt fides incarnationis ejus in ömnibus, & par contem- platio divinitatis ejus in singulis: rectè nunc dicitur: Quatuor facies uni, & quatuor pennæ uni. Iſti ſunt triumphatòôres, & amici Bei, qui contemnéntes juſſa Prin- cipum, meruérunt præmia ætérna: Modòô coronantur, & accipiunt palmam. y. Iſti ſunt, qui venérunt ex magna tribulatiône, & laveérunt ſtolas luas in säguine Agni. Modô. lôria Patri. Modô. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Lucam. p. 1. N illo téempore: Deſignavit Dô- minus, & alios ſeptuaginta duos, & miſit illos binos ante faciem ſu- am, in omnem civitatem & locum, quòô erat ipſe venturus. Et reliqua. Homilia S. Gregorii Papæ. Ominus & Salvaätor noſter fratres Cchariſſimi, aliquando nos ſermonibus, aliquando vero opéribus àadmonet. Ipia étenim fa- cta ejus, præcépta ſunt;: quia dum aliquid tacitus facit „ quid agere debeamus, innotéſcit. Ecce enim binos in prædicatioônem diſcipulos mittit, quia duo ſunt præcépta charitatis, Dei vidélicet amor, & proximi: & minus; quàm inter duos X1 duos, charitas habéri non poteſt. Nemo enim prôprie ad ſemetip- ſum habere charitatem dicitur: ſed diléctio in alterum tendit, ut chäritas eſſe poſſit., Iſti ſunt, qui vivêntes in carne, Hantaveruns Eccléſiam sanguine uo: Calicem Domini bibé- runt, & amici Dei facti, ſunt. In omnem terram exivit ſonus eôrum, & in fines orbis terræ ver- ba eorum. Calicem. Cce enim binos ad prædican- dum diſcipulos Dominus mit- tit: quatenus hoc nobis tacitus innuat, quia; qui charitatem erga alterum non habet, prædicationis officium ſuscipere nullatenus de- bet. Bene autem dicitur, quia miſit eos ante faciem ſuam in omnem civitatem & locum, quo erat ipſe ventuúùrus. Prædicatores enim ſuos Domin- séquitur: quia prædicàtio prævénit, & tunc ad mentis noſtræ abitaculu Dns venit, quãdo verba exhortationis præcùúrrunt, atꝗ: per hoc véritas in mente ſuſcipitur. Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit Dôminus in charitate non ficta, & dedit illis gloriam ſempitérnam? Quorum doctrina fulget Ecclé ſia ut ſole luna. Sancti per fidem vicérunt regna, operati funt juſti- tiam. Quorum. Gloria. Quorum. Inc namque eisdem prædica- toribus lſaias dicit: Parate viam Domini, rectas facite sémitas Dei noſtri. Hinc filiis psalmiſta ait: Iter facite ei, qui aſcendit ſu- per occaſum. Super occaſum nam- que Doôminus aſcêndit: quia unde in paſſione occubuit, inde majo- rem ſuam gloriam reſurgendo ma- nifeſtavit. Super occâſum videéli- cet aſcendit; quia mortem, quam peértulit, reſurgendo calcavit. Ei ergo, qui aſcéndit ſuper occaſum, iter facimus, cùm nos ejus glôria veſtris mentibus prædicamus, ut eas & ipie poſtvéniens, peramo- xis ſui præsentiam illúſtret. e Deum laudamus II. C O M M U N E Sancti tui. Ixit Däüs. . 77˙ ◻ audate Dominum om- nes Gentes. 79. . . Gabunt juſti in magna conſtan- Itia adversùs eos, qui ſe anguſtia- vérunt, & qui abſtulérunt labores eòrum. . Riſtes erant Apôſtoli De Chriſti acèrbo funere, Quem morrte crudeliſſima Servi necarant impii. ermone verax Angelus Muliéribus prædixerat: Mox ore Chriſtus gaudium Gregi fert Fidélium. d anxios Apoſtolos. Currunt ſtatim dum núntiæ Illæ micantis obvia 7 Chriſti tenent veſtigia. Salilææ ad alta montium Se cênferunt Apoſtoli: Jesûque;, voti compotes „ Almo beantur lümine. It ſis perenne mentibus Paſchale Jeſu gàudium: A morte dira criminum Vitæ renatos libera. eo Patri ſit gloria , & Filio, qui à mortuis Surréxit, ac Faraclito, In ſempitérna ſæeula. Amen. Sancti & juſti in Domino gau- déte, alleluja. . Vos elégit Deus in hæreditatem ſibi, alleluja. Lux perpétua lucebit Sanctis tuis Doômine, & æternitas téemporum, alleluja. 8 egem Apoſtôlorum Dôminum, Venite;, adoremus, alleluja. enite, exultémus. I. riſtes erant. 1. Stabunt juſti in magna conſtantia adversus eos, qui ſe anguſtiavé- runt;, alleluja., , Sœli enarrant. Benedicam. ructavit. 701 „11 Sancti & juſti in Doômino gau- déte, allel. Vos elégit Deus in hæreditatem ſibi, allel. I. Beatus vir, qui métuit Domi- num;, allel. In mandatis/ejus cupit nimis, allel. allel. allel. Gloria & divitiæ in domo ejus- & juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. In mandatis. „Triſtitia veſtra, allel. * Con-⸗ vertétur in gaundium, allel. allel. Mundus autem gaudébit , vos e vero con tin feltta, Pretiot nlal. M Uel ,. Cuto Alg eorumun⸗ tletut. Mols, ce, gonoe inter flios Dei us UMorum et mhe Deus cepkecatie Den orttionen len lacebit . Datetnitas minmnibn lnluri, Re . . l Depetunl ekelbetun lue Unie Ketet tmuni condtn. ui leanguſtir. Ulerum laboren pottoli tbo funete, eltſſim ii. gelus etat: gaudium . m nunti n ſignn. tontium Koli: mpotes, nine⸗ entibus Hium: ninum Domino eul⸗ etlt den di; AWuüſn. 6dir anin nitn tenpamm 0S elelt h ſbi⸗ vos vero contriſtabimini, ſed tri- ſtitia veſtra. Convertétur. j. Pretiôſa in conſpéctu Dô- mini, all. ε Mors Sanctôrum ejus, allel. “. CuſtoditDominus omnia oſſa eorumzunum ex his non con- terétur. Mors. loria. Mors. Ecce, quômodo computati funt inter filios Dei, & inter Sanctos ſors illorum eſt, allel. alr mnes Gentes. E xaàudi Deus depreçationem. xaudi Deus orationem. iv. y. Lux per- pétua luçébit Sanctis tuis Dneall. Et ætêrnitas témporum, allel. 4 Lux perpétua lucebit Sandtis tuis Doômine, Et ætérnitas tém- porum,allel. allel. Lætitia ſempitérna erit ſuper càpita eô- rum, gaudium & exultatiônem obtinébunt. Et ætérnitas. „ Virtute magna reddébant Apoſtoli, ½ Teſtimoônium reſurre- ctioniseſu Chriſti Domini noſtri, allel. allel.“, Repléti quidem Spi- ritu ſancto loquebantur cum fidu- cia verbum Dei. Teſtimonium. . Iſti ſunt agni novélli, qui annuntiavérunt, allel. modo vené- runt ad fontes, Repléti ſunt cçla- ritate, allel. allel. y. In conſpéctu Agni amicti ſunt ſtolis albis, & palmæ in manibus eorum. Repléti. .löria Patri. Repléti. Lux perpetua lucébit Sanctis tuis Domine, & ætérnitas téemporum, allel. onfitébimur. D o- minus regnavit, exultet. 6mi- nus regnavit iraſcantur, v. F. Lætitia ſempiterna ſuper capi- ta côrum, allel. Gaudium & exultatiédnem obtinébunt, allel. „Vii, Ego ſum vitis vera, & vos palmites: Qui manet in me, & ego in eo, hit fert fructum mul- tum, allel. allel. Sicut diléxit me Pater, & ego diléxi vos. Qui. Be: vili, Candidi facti ſunt Nazaræi ejus, allel. ſplendorem Deo de- derunt, allel. * Et ſicut lac co- agulati ſunt, allel. allel. Candidiores nive, nitidiôres lacte, rubicundiores ébore anti- quo, ſaphiro pulchrioôres. Eloria Patri. Et ſicut. L A U D E S;,» Anéctitui Doômine florebunt ſic- Out lilium, alleluja: & ſicut odor xiii balſami erunt ante te, alleluja. nñs regnavit. cuiz tel. II. In cœléſtibus regnis Sancdto- rum habitatio eſt, allel. & in ætér- num réquies eorum, allel. a. In velaménto clamaàbant San- ti tui Dnñe, allel. allel. allel. Spiritus & animæ juſtôrum hymnum dicite Deo noſtro, alle- lúja;, alleluja. Fulgebunt juſti ſicut ſol in conſpéctu Dei, allel. Stabunt juſti. xii. Aſchâle múndo gäudium Sol nuntiat formôſior, Gum luce fulgéntem nova Jeſum vident Apoſtoli. n carne Chriſti vulnera, Micare tamquam sidera Mirantur, & quidquid vident; Teſtes fidéles prædicant. ex Chriſte clementiſſime;, Tu corda noſtra poſſide, Ut lingua grates débitas Tuo repéndat nomini. t ſis peréenne méntibus Paſchale jeſu gäudium, A morte dira criminum Vitæ reênatos libera. eo Patri ſit gloria, Et Filio, qui à moôrtuis. Surréxit, ac Paraclito, In ſempitérna ſæcula. Amen. , „ „ Pretiôòſa in conſpéctu Domini, alleluja. , . Mors Sanctôrum ejus;, allel. Filiæ Jeruſalem, venite, & vidéte Martyres cum corônis; quibus coronavit eos Dôminus in die ſo- lemnitatis & lætitiæ, alleluja, alleluja. In cœléſtibus regnis. „ . tabunt juſti. xii. Sancti & juſti in Domino gaudéte, Alleluja „,alleluja. Sancti & juſti. 5, Vos elégit Deus in hæreditatem ſibi. Allel. allel. loria Patri., Sancti & juſti. F. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dômineallel. Et æterni- tas témporum, allel- In velaménto. Cce quômodo computati ſunt inter filios Dei, & inter San- Kos ſors illôrum eſt. xiv Lux perpétua lucèbit Sanctis tuis Dñe, Allel. allel. Lux Et ætérnitas témporum, allel. allelúja loria Patri. Lux. Lætitia ſempitérna ſuper capita eôrum, allel. &e Gaudium & exul tationem obtinébunt, alleluja Fulgehunt juſti. Cimus, quôniam diligéntibus Deum oômnia cooperantur in bonum, iis qui ſecndùm propo- ſitum vocati fſunt Sancti. Lætitia ſempiterna ſuper caà- pita eòrum, Allel. allel Lætitia. Gaudium & exultationem ob- tinébunt. Allel. allel. loria Patri. Lætitia. Pretiòôſa in cõſpéctu Dñi, allel. Mors Sanctorum ejus, allel. Sancti tui. r ixit Dôminus. audàte puúeri. £ rédidi. n converténdo. omine probäſti me vili. tabunt juſti. ri- ſtes erant Apoſtoli. xii. Pretio- ſa in conſpéectu Dômini, allel. Mors Sanfmstorum ejus, allel. San&ti & juſti in Dômino gaudéete, alleluja: vos elégit Deus in hære- ditatem ſibi, alleluja. COMMUNE UNIES Qui me confeſſus. 1 Xix. ixit Düs. „77. — audâte Dôminum omnes Gentes. 79. Eâtus vir, qui ſuffert tentatiô- Onem: quoôniam cùm probatus füerit, accipiet corônam vitæ, quam repromiſit Deus diligénti- bdus ſe. Eus tuòrum militum, Sors, & corona, præmium, Laudes canéntes Martyris Absolve nexu criminis. AHic nempe mundi gaudia; Et blanda fraudum pabula Imbúta felle deputans, Tervénit ad cœléſtia. * enas cucürrit fortiter;» Et süſtulit viriliter; Fundensque pro te sänguinem; Ætérna dona pôſſidet. b hoc precatu sùpplici; Te poſcimus piiſſime; In hoe triümpho Märtvris» Dimitte noxam sérvulis » aus & perénnis gloôria Patri ſit atque Filio, Sancto ſimul Paraclito, In ſempitérna ſæcula. Amen. Gloria & honore coronäâſti eum Doôomine. Et conſtituiſti eum ſuper pρod—1ba manuum tuârum Iſte Sanctus pro lege Dei ſui cer- tavit usque ad mortem, & à ver- bis impiôrum non timuit: funda- tus enim erat ſupra firmam petra. Nfirmitäatem noſtram réſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus préôpriæ actionis gravat, beati martyris tui atque Pontificis interceſſio gloriôſa nos proôtegat. Per Doôminum. AIIa Oratio Eus, qui nos beâti N. marty- ris tui atque Pontificis annũúa ſolemnitäte lætificas: concede pronitius 3,ut cujus natalitia coli- mus, de ejuúsdem étiam protectio- ne gaudeamus. Per Dominum. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus, ut qui beati mäartyris tui natalitia colimus, interceſſione ejus in tui nominis amore robo- rémur. Per Däm. Alia Oratio ) Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut intercedénte beato martyre tuo, & à cunctis ad- verſitatibus liberémur in corpore;- mur in mente. Per Dominum. egem Maärtyrum Doôminum »„ Venite, adoremus. enite. I. eus tuorum. 2 In lege Dömini fuit voluntas ejus die ac nocte. Tlalimaus. 1 Eatus vir, qui non äàbiit in con- silio impiôrum, & in via pec- catôrum non ſtetit, * & in cathe- dra peſtiléntiæ non ſedit. SRed in lege Dômini voluntas e- jus ,„ x* & in lege ejus meditabitur die ac nocte. t erit tamquam lignum, quod plantatum eſt ſecùs decurſus aqua- rum, * quod tructum ſuum dabit in témpore ſuo. R föliam ejus non défluer: * & ômnia, quæcumque faciet, proſpe- rabuntur. . on & à pravis cogitationibus mundé- In ſe impi ſun hulei, icie lele, leo non kesul 1o: Fnegue gp ſojoſtorum, goniam nor orum i⸗ In lere l ir enns cie ac Mecicans Crlinitusett i lue fremué hopoli mecti Herungeges Cmnenttunt in lin, K adyers umpunus vi nnsnol tibiut in mälkhominn Ue ogueturac Rmone ſuo e Ae ine, Alliten tuan Aluum, termi kos in it will Alne etes in e n ucie Gle omno lteeleumt enite bielcttur an Uisid n Flinzdalant unt cretzär lici ſ Mirtetis, tyulis gloria o, clito, uln. Amen. re cotonilituu Contituiki enn um tuatunn ege Dei Uli tem, K ⸗ ltimuit: tn⸗ ufnmnacn ben. noſtram eſte ls: glelat⸗ nis glarat,dedl 1tgue Dopf la nos Nlent beiti M min vontiftcis unn lcas: (Cett 5malalſtin col⸗ tiam wrotettih⸗ er Domnimumn. 6, Onni)otens il N. matjts aszintelcekione 6 andle 1o⸗ hls Onnſpoe⸗ teleetele l ,& nctt⸗ lote, emnut e tiondbun bet Doganan., Döinmn, o Alle uotun, itſolina zirin ct üirin d⸗ cn n e⸗ in, 2 Kin t 0 V. 1 0n ief oe on ſic impii, non ſic: * ſed tam- quam pulvis, quem projicit ventus à facie terræ. L deòô non resúrgent impii in judi- cio: * neque peccatôres in conci- lio juſtòrum. uoëniam novit Dôminus viam juſtòrum: ½ & iter impiòrü peribit. In lege Dömini fuit volun- tas ejus die ac nocte. Prædicans præcéptum Dñi, conſtitútus eſt in mõte sãcto ejus. Uare fremuérunt Gentes, * & Ppôpuli meditati ſunt inania. ſtiterunt Reges terræ, & principes convenérunt in unum, * adversùs Düm, & advérsàs Chriſtum ejus. irumpamus vincula eõérum: * & projiciamus à nobis jugum ipsoru. Qui haàbitat in cœlis, irridébit eos: * & Dôminus ſubſannabit eos. unc loquétur ad eos in ira ſua, * & in fuôrre ſuo conturbâbit eos. go autem conſtit⁴tus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanctum e- jus, * prædicans præcéptum ejus. Doôminus dixit ad me: * Filius meus es tu, ego hôdie génui te. Hôſtula à me, & dabo tibi Gentes hæreditätem tuam, * & poſſeſſioô- nem tuam, têrminos terræ. eges eos in virga ferrea, & tam- quam vas figuli confringes eos. t nunc reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. ervite Dômino in timore, * 8& exultate ei cum tremore. pprehendite diſciplinam, ne quando iraſcatur Dominus: * & pereatis de via juſta. um exarſerit in brevi ira ejus, * beaâti omnes, qui confidunt in eo. 14. Prædiçans præcéptum Dnñi, cöſtitùtus eſt in moöte ſancto ejus. Voce mea ad Däm clamavi: & exaudivit me de monte ſancto u0. Omine, quid multiplicati ſunt, qui tribulant me? * multi in- sürgunt adversm me. Lulti dicunt animæ meæ: * Non eſt ſalus ipſi in Deo eius. u autem Domine ſuſcéptor meus es, * gloria mea, & exaltans ca- put meum. Voce mea ad Däm clamavi: *ι & Exaudivit me de monte ſancto ſuo. go dormivi, & ſoporatus ſum: * & exurréxi, quia Dis ſuſcépit me. Non timebo millia pôpuli circum. XV dàântis me: * exurge Dômine, ſal- vum me fac Deus meus. uoôniam tu percuſsiſti omnes ad- versantes mihi ſine cauſa: * den- tes peccatorum contriviſti. omini eſt ſalus: * & ſuper pô- pulum tuum benedictio tua Voce mea ad Doôminum clamavi & exaudivit me : de mon- te ſancto ſuo. Glôria & honôre corondſti eum Doômine. Et conſtituiſti eum ſuper ope- ra manuum tuarum. ater noſter. xaudi Domine. Jube domne benedicere. Benedictiône perpétua. . xxviii⸗ De Actibus Apoſtolôrum. A Miléto Paulus mittens Ephe- ſum, vocavit Majores natu Ec- cléſiæ. Qui cùm veniſſent ad eum= & ſimul eſſent, dixit eis: Vos ſcitis a Pprima die, qua ingreſſus ſum in Aſiam, qualiter vobiſcum per om- ne tempus fuerim, serviens Dnio cum omni humilitate, & lacrymis; & tentatiõnibus, quæ mihi accide- runt ex insidiis judæérum:; quô- modo nihil fubtraxerim urilium: quo minùs annuntiarem vobis, & docèrem vos pùblicè, & per do- mos, teſtificans udæis, atque Gen- tilibus in Deum pœnitentiam, & fidem in Dim noſtrum Jeſum Chriſtum. Et nunc ecce alligatus ego ſpiritu, vado in Jeruſalem, quæ in ea ventüra ſint mihi, igno- rans: niſi quod Spiritus ſanctus per omnes civitates mihi proteftatur, dicens: quéôniam vincla & tribu- latiénes Jerosoôlymis me manent. Sed nihil horum vereor, nec facio animam meam pretioſiôrem quam me: důmmodo consuùmem curſum meum, & miniſtérium verbi, gug accépi à Doômino Jeſu teſti- cari Evangélium gratiæ Dei. Iſte ſanctus pro lege Dei ſui certavit usque ad mortem, & à ver- bis impiorum non timuit: & fun- datus enim erat ſupra firmam pe- tram. Iſte eſt, qui congempſit vitam mundi, & perxvénit ad cœleé- ſtia regna. Fundãtus. Unigénitus Dei. Xvi ◻T nunc ecce ego ſcio, quia àm- Hpliùs non vidébitis faciem me- am vos omnes, per quos transivi prædicans regnüDei. Quoprôpter ter contéſtor vos hodiérna die, quia mundus ſum à sanguine om- nium. Non enim ſubterfugi, quo minùús annuntiarem omne consi- lium Dei vobis. Attdite vobis, & univerſo gregi, in quo vosspiritus ſancdtus pôſuit Epiſcopos regere ⸗Eccleſiam Dei, quam acquiſivit ſan- guine ſuo. Ego ſcio, quoôniam in- trabunt poſt diſceſſinem meam lupi rapaces in vos, non parceêntes gregi. Et ex vobis ipſis exurgent viri loquentes perveêrſa, ut abduù- cant diſcipulos poſt ſe. Propter quod vigilate, memoôria retinén- tes, quoniam per triénnium nocte & die non ceſsavi, cum lacrymis monens unumquémque veſtrùm. z. Juſtus germinabit ſicut lilium. Et florébit in ætérnum ante Dñm. Plantatus in domo Domini, in itriis domus Dei noſtri. Et. . Spiritus ſancti graätia. T nunc commendo vos Dee, L & verbo gratiæ ipsius, qui po- tens eſt ædificare, & dare hæredita- tem in ſanctificatis omnibus. Ar- gentum & aurum, aut veſtem nul- lius cõcupivi, ſicut ipſi ſcitis: quoò- niam ad egsquæ mihi opus erant, & his, qui mecum ſunt, miniſtravé- runt manus iſtæ. Omnia oſténdi vobis, quòniam ſic laborantes, oportet ſuſcipere infirmos, ac me- miniſſe verbi Domini jJeſu, quo- niam ipſe dixit: Beatius eſt magis dare, quaàm accipere. Et cùm hæc dixiſſet: poſitis génibus ſuis ora- vit cum omnibus illis. Magnus autem fletus factus & mnium: & procumbentes ſuper collumbauli, oſculabantur eum, dolêntes maxi- me in verbo, quod dixerat, quoniã ampliùs faciem ejus non eſſent visuri. Et deducébant eñ ad navé. . Iſte cognovit juſtitiam, & vi- dit mirabilia magna, & exoravit Altiſlimum: * Et invéntus eſt in número Sanctorum. Iſte eſt, qui contempſit vitam mundi, & pervénit ad coœléſtia regna,, Et. Gloria Patri. Et. Filii hominum ſcitôte, quia Doô- minus Sanctum ſuum mirificavit. Cd invocàrem, exaudivit me Deus juſtitiæ meæx: * in tribu- latione dilatâàſti mihi. . iſerére mei, * & exaudi oratiéô- nem meam. . 6Hilii héminum usquequò gravi corde? *† ut quid diligitis vanita- tem , & quæritis mendâcium?: St ſcitòte, quoniam mirificavit Dôminus Sanctum ſuum, * Doômi- nus exaudiet me, cùm clamavero ad eum. . raſcimini, & nolite peccâre: * quæ dicitis in cordibus veſtris, in cubilibus veſtris compungimini. acrificate ſacrificium juſtitiæ, & ſperàte in Domino** Multi dicunt: quis oſténdit nobis bona? ignatũ eſt ſuper nos lumen vul- tus tui Domine dediſti lætitiam in corde meo. fructu fruménti, vini, & ôlei ſui * multiplicati ſunt. n pace in idipſum * dormiam, & requieſcam. uoniam tu Dômine ſingulaäriter in ſpe * conſtituiſti me. . Filii hominum ſcitôte, quia Däñs Sanctunz ſuum mirificavit. Scuto bonæ voluntatis tuæ coronâàſti eum Dne. „Zalmuas 5 Erba mea auribus percipe Dne, * intéllige clamorem meum. EInténde voci orationis mex, x* Rex meus, & Deus meus, Quôniam ad te orabo: * Domine mané exaudies vocem meam. anè aſtabo tibi, & vidébo: * quoôniam non Deus volens ini- quitatem tu es. ,. Neque habitabit juxta te malig- nus: *æ neque permanébunt injuſti ante oculos tuos. diſti omnes, qui operantur ini- quitatem: * perdes onines, qui loquuúntur mendacium. , irum sanguinum, & dolôſum abominaâbitur Dis: * ego autem in multitudine miſericordiæ tuæ. ntroibo in domum tuam: *† ado- rabo ad templum ſanctum tuum in timore tuo. ———ð . mine deduc me in juſtitia tua propter inimicos meos dirige in conſpéctu tuo viam meam. uoniam non eſt in ore eoòrum véritas: * cor eéoôrum vanum ef. epuúùlchrum patens eſt guttur eo- rum, linguis ſuis dolosè agébant, * judica illos Deus. „ H 5 eci- lilint à e⸗ ündum mu m eorum es Uum irritayer- Uletenturom tgoriabüntn Uigont noen 1beneclees iu imine, ur ſcun oniſti Leuto bot Oine Dom Annbile e ntllatetta! inmn kleyit Uel omo, laut Klins ig eum! m, exandltitt⸗ mez: X intiihr mihi. & exaudi outi husquegnd gni Cdiligitns d öMniam minite im fuum Dini e,Cüm clumune nollte peccins! trdibus peſtitr 8conpungimin juſtltir inoes Moltiien⸗ obis bona! et nos lumen . e Cediſtilettin i d. amn dommim’ müne ,gnlui Srit, R mdlennem Okationis met, ens. 2 DMonin it uttn t U elnuneblni 0njopeuntui écidant à cogitatiônibus ſuis, ſecundùm mulritudinem impieta- tum eorum expelle eos „ * quoô- niam irritavérũúnt te Domine. St læténtur omnes, qui ſperant in te: *in æternum exultabunt, & habitabis in eis. . gt gloriabuntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum, * quoniam tu benedices juſto. .. Démine, ut ſcuto bonæ voluntatis tuæ * coronaſti nos. Scuto bonæz voluntâtis tuæ coronäâſti eum Dnñe. In uni- vérſa terra gloria & honôre coro- nâſti eum. . oOmine Dôminus nôſter, "quàm admirabile eſt nomen tuum in univerſa terra! . uoniam elevata eſt magnificéntia tua * ſuper cœlos. Ex ore infantium, & lacténtiũñ per- feciſti laudẽ propter inimicos ta- os, ut déſtruas inimicum, & ultô- rem. uôniam videbo cœlos tuos , ôpera digitorum tuòrum: "* lunam, & ſtellas quæ tu fundiſti. Quid eſt homo, quòd memor es ejus: * aut filius hôminis, quõôniam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis eum, * & conſtituiſti eum ſuper pera manuum tuarum. Smnia ſubjeciſti ſub pédibus inſuper & pecora campi. oôlucres cœli, & piſces maris, * qui perambulant sémitas maris. mine Dôminus noſter, *Nquàm admirabile eſt nomen tuum in univérta terra; In univerſa terra glöria & honéôre coronâſti eum. 6. Poſui- ſti Domine ſuper caput ejus. Corônam de lapide pretiéôſo. ater noſter. psius pietas. Deus Pater omnipotens. Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. TNiumphalis beati Martyris dies hôdie nobis anniversaria celebritate recùrrit: cujus glorifi- catiõni ſicut congaudet Eccléſia, c ejus propéônit ſequenda veſti- gia, Si enim compatimur, & con- glorificabimur. In cujus glorioſo as6ne duo nobis præcipuèé conſi- deranda ſunt: indurata vidélicet tortoris ſævitia, & Martyris invicta Xxvii patiéntiag. Sævitia tortôris ut eam deteſtémur. Patientia Martyris, ut eam imitemur: Audi Palmiſtam . advérsùs malitiam increpantem: Noli æmulari in malignantibus „» quoniam tamquam fœnum veioci- ter aréſcent. Quod autem adversùs malignantes patientia exhibénda ſit, audi à pöſtolum ſuadentem : Patiéntia vobis neceſsaria eſt, ut reportétis promiſſiones. Honéſtum fecit illum Dominus; & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoôribus tutavit illum : Et dedit illi claritatem ætérnam. Deſcenditque cum illo in foô- veam, & in vinculis non dereli- quit eum. Et. Chriſtus perpétuæ. Oronata itaque efft B. Martyris Datiéntia: mancipata eſt ætêrnis cfuciatibus tortôris incorrêcta ma- litia. Hoc atténdens in agone ſuo gloriôſus Chriſti athletha, non ex- horruit carcerem. Ad imitationem Cäpitis ſui toleravit probra, ſuſti- nuit irriſiones, flagella non timuit: & quot ante mortem pro Chriſto pértulit ſupplicia, tot ei de ſe ob- tulit ſacrificia. Quod enim propi- 1 1 . nante Apôſtolo biberat, altè re- gloria & honore coronâſti tinébat: Quia non ſunt condignæ paſſiones hujus témporis ad futu- ram glöriam; quæ revelabitur in nobis. Et quia momentaneum hoc ejus, * oves & boves univérſas „ & leve noſtræ tribulatiònis, æternũ gloriæ pondus operatur in cœlis. Hujus promiſſionis amore à terré- nis ſuſpénſus, & præguſtàâta ſuper- næ ſuavitatis dulcedine ineffabili- ter afféctus, dicébat cum Pſalmitita: Quid mihi eſt in cœlo, & à te » quid volui ſuper terram? Defecit caro mea,; & cor meum : Deus cordis mei, & pars mea Deus in ætérnum. Deſidérium ànimæ ejus tribui- ſti ei, DOömine: * Et voluntate la- biéôrum ejus non fraudâſti eum. Quoôniam præveniſti eum in benedictiéônibus dulcédinis: po- ſuiſti in eapite ejus coroônam de laàpide pretioio. Et voluntate. 40, Ignem ſui amoôris, L. 71. Ontemplabatur enim, quantum in ænigmate infirmitas humana oculum mentis in æternitate figere poteſt, quanta ſint ſupernæ civitatis gaudia: & ea enarräre nô ſufficienss admitindo clamabat: Quid mihi eſſ- Xviii in cœlo? Quaſi dieeret;, Exeédif vires meas, excédit facultatem elo- quentiæ meæ, transcéndit capaci- tatem intelligentiæ meæ illud de- cus, illa gloria, illa celſitudo, qua nobis, a conturbatione homi- num remôtis, in abſçoôndito faciéi ſuæ Jeſus Chriſtus Dôminus noſter reformabit corpus humilitatis no- ſtræ, configuratum corpori clari- tatis ſuæ. Hujus perféctæ libertatis contemplatione nullum vitabat periculum, nullum horrgbat ſup- plicium: & ſi millies poſiet mori, non putabat, ſe hanc dignè poſſe aliqua ratioòne promeréri. Stola jucunditatis induit eum Doôminus: Et coronam pul- Chritúdinis poſuit ſuper caput ejus. Cibavit illum Doôminus pane vitæ & intellectus, & aqua ſapien- tiæ ſalutaris potavit illum. Et. Ioôria Patri. Et. uſtus Dôminus„ & juſtitiam di- exit: æquitatem vidit vultus ejus. N Domino confido: quõmodo dicitis äanimæ meæ: * PTransmigra in montem ſicut paſſer? . uoniam, ecce peccatôres inten- derunt arcum: paravérunt ſagittas juas in pharetra, * ut ſagittent in obſcùro rectos corde. uôniam quæ perfeciſti deſtruxé- kunt: * ſultus autem quid fecit ? ôminus in templo ſancto ſuo: * Doôminus in cœlo ſedes ejus. Ocult ejus in pauperem reſfpi- einnt: *† palpebræ ejus intérrogant filios höminam. ominus intérrogat juſtum, & impium X qui autem diligit ini- quitatem, odit àänimam ſuam. luet ſuper peccatôres laqueos: * ignis, & ſulphur, & tpiritus pro- cellarum, pars calicis eôrum. 2Quoôniam juſtus Dominus, & juſti- tias dilexit: xX æquitatem vidit Vultus ejus. aa. Juſtus Dñs, & juſtitiam dilé- Xit: æqquitätem vidit vultus ejus. . Habitabit in tabernaculo tuo: zequiéſcet in monte ſancto tuo Omine, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? * aut quis re- quiéscet in monte ſancto tuo: Nui ingreditur ſine macula; * & operäatur juttitiam., . vi loquitur veritätem in corde 7 Fis; qui non egit dolum in lingua ua. ec fecit prõöximo ſuo malum, * & opprôbrium non accépit adversùs proximos ſuos. d nihilum deductus eſt in con- ſpectu ejus malignus: * timéntes autem Dôminum glorificat. Gipit, * qui pecüniam ſuam non innocéntem non accépit. ui tacit hæc, * non movébitur in ætérnum. Habitabit in tabernâculo tuo: reqùúicet in monte ſancto tuo. Poſuiſti Dômine ſuper caput éjus corônam de lapide pretioſo. Omine in virtute tua lætabitur Rex: *α & ſuper ſalutäre tuum exultabit veheménter. eſidérium cordis ejus tribuiſti ei: * & voluntate labiorum ejus non fraudaſti eum. uéôniam præveniſti eum in bene- dictioônibus dulcedinis: * poſuiſti in capite ejus coréônam de lapide pretiôlo. . itam pétiit à te: & tribuiſti ei & in ſæculum ſæculi. agna eſt gloria ejus in ſalutäri tuo: * gloriam & magnum deco- rem impoônes ſuper eum. uôniäã dabis eum in benedicétiô- em in ſæculum ſæculi: K lætifica- bis eum in gaudio cum vultu tuo. uoôniam Rex ſperat in Dômino: * & in milericordia Altiſſimi non commovébitur. . . nveniatur manus tua omnibus inimicis tuis: * déxtera tua invé- niat omnes, qui te oderunt. ones eos ùr clibanum ignis in témpore vultus tui: * Dôminus in ira ſua conturbabit eos, & de- vorabit eos ignis. ructum eòrum de terra perdes: & ſemen eorum à filiis hominum. uoôniam declinavérunt in te ma- A: * cogitavérunt consilia, quæ non potuerunt ſtabilire. rèliquiis tuis præparabis vultum eorum. Xxaltare Die invirtůte tua:* can- täbimus, & plallemus virtutes tuas. Poſuiſti Dômine ſuper ca- put ejus coronam de lapide pre- tioſo. Ma- ui jurat pröximo ſuo, & non dé- dedit ad usuram, & münera ſuper longitùdinem diérum in ſæculum, Mai uoôniam pones eos dorlum, * in Aignaett mo. g, lor Gen impone Uber. Abloh⸗ LErangel Cio ſancti lucam. Nillo enpor Uis: K uis v⸗ Nit galtem ſun Uörem, & flie töres, achuc un, non pote Ulln Er relig Homilia 5, ltonlderen ul, ur e Puispromitrün unt animd om elis, Ierl Lutla lapen nnulapeme! loncig et, llt, ors en un ſitn. lole uceteckus cort Ul, Gkim llig Iur z .unlctiptn Aooniunn ton Aure liklenon 6, 8& du Wöniam doluminlinn O ſuo mulume 4cceit adten Ctus el in a us: * fmen glorlkicnt, 0 ſuo, & rone⸗ Uniam fuann & müͤnenſ accéit, non moſenne tabemicnlom lte ſancko hine ſupetegt ide pretis ts tua leutin Het laluritetum. Niet is eus ulin abiotuon 9 ſieuminber inis: Foſuli nan Ge Mahid: E tibuii ei Wminſeollum⸗ N II. 3 6os in donn esnum lerd⸗ et eun. min eriin nce .uli Cud feltu Hengtin Donno⸗ di ri mi Onne 6 tu oln gerteli urit te obenunl. le ogell Denun iens 8 Doninu, it e01 e ge tenn leie is omind. Werunt nnte 7 nn conlii, Magna eſt glôria ejus in faluta- ri tuo. g, löriam & magnum de- côrem impéônes ſuper eump ater noſter. o! vinculis. g. Bie Evangélica léctio. L ctio ſancti Evangélii ſecundâm Lucam. Lectio vii. Cay N illo témpore: Dixit Jelus tur- I& : Si quis venit ad mé, & non odit patrem ſuum, & matrem, & uxorem, & filios, & fratres, & ſorôres, adhuc autem & animam ſuam, non poteſt meus eſſe diſci- pulus. Et réliqua. Homilia S. Gregorii Papæ. I conſiderémus, fratres chariſſi- mi;, quæ & quanta ſunt, quæ hobis promittũntur in cœlis⸗, vilé- ſcunt animo omnia, quæ habentur in terris. Terréna namque ſub- ſtantia ſupérnæ felicitati comparaâ- ta, pondus eſt, non fubsidium. Temporalis vitæ ætérnæ vitæ com- Paräta, mors eſt pôtiùs dicenda, quam vita. Ipſe enim quotidia- nus deféctus corruptioônis quid eſt aliud, quàm quædam prolixitas mortis? Quæ autem lingua dice- re, vel quis intelléctus caàpere sf- ficit, illa ſupérnæ civitatis quanta ſint gaudia ²½ Angelôrum choris intereſle, cm beatiſſimis Spiriti- bus gloriæ Conditôris aſsiſtere, Præséntem Dei vultum cérnere, Sncircumſcriptum lumen vidére, nullo mortis metu aàffici, incorruùp- tiônis perpétuæx munere lætari? Corona aurea ſuper caput ejus, Expréſſa ſigno ſanctitatis, glôria onoris, & opus fortitudinis. Quôniam præveniſti eum in benediétionibus dulcédinis, po- Wuiſti in càpite ejus coronam de lapide pretiôſo. Expréſſa. Bäes; Cujus feſtum. Ed ad hæc audita inardéscit , animus: jamque illic cupit aſſi- Rére, ubi ſe ſperat ſine fine gau⸗ deére. Sed ad magna præmia perve- niri non poteſt „ niſi per magnos labores, Unde & Paulus egregius Prædicator dicit: Non coronabitur, niſi qui legitime certaverit. Delé- ctet ergo inentem magnitũdo præ- miérum, ſed non detérreat certaà- men labòrum. Unde ad ſe venién- tibus Véritas dicit: Si quis venit ad me, & non odit patrem ſuum, S matrem, & uxorem, & filios, & fra. tres, & ſorores, adhuc autem & XIX änimam ſuam, non poteſt meus eſſe diſcipulus. Hic eſt vere Martyr, qui pro Chriſti nomine sanguinem ſuum fudit: Qui minas jüdicum non timuit, nec terrénæ dignitatis glô- riam quæsivit, ſed ad cœléſtia re- gna pervénit. Juſtum dedúxit Döminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Qui. lôria Patri. Qui. o. Ad ſocietatem. Bomine præveniffi eum in be- nedictioônibus dulcédinis: *„ Po- ſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretiôſo. Vitam pétiit à te & tribuiſti ei longitudinem diérum in ſæculum ſæculi. Poſuiſti. léria. Poſuiſti. chlo ir Ed percontari libet, quomodo paréntes, & carnaliter propin- quos præcipimur odiſte, qui jubé- mur, & inimicos diligere:? & certè Véritas de uxore dicit: OQuodDeus conjúnxit, homo non séparet, Et Paulus ait: Viri diligite uxôres veſtras, ſicut & Chriſtus Eccléſiam. Ecce, diſcipulus uxôrem diligén- dam prædicat, cùm magiſter dicat: Qui uxorem non odit, non poteſt meus eſſe diſcipulus. Numquid aliud judex núntiat, äliud præco clamat? An ſimul & odiſſe poſſumus & diligereised ſi vim præcépti perpéndimus, utrmque äâgere per diſcretionem valémus: ut uxorem, & eos, qui nobis carnis cogna- tione conjuncti ſunt, & quos proxi- mos novimus, diligamus: & quos adversarios in via Dei patimur „ odiendo & fugiéndo neſciamus. eBeum laudamus. II. D E S, Oi me confeſſus fuerit coram hominibus, confitébor & ego eunm coram Patre meo. . Dis regnavit cum rei. II. 4, Qui séquitur me, non àmbu- lat in téênebris, ſed habébit lumen vitæ, dicit Dôminus. . ui mihi miniſtrat, me ſe- quäâtur? & ubi ego ſum, illic ſit & miniſter meus. Si quis mihi miniſtraverit', honorificabit eum Pater meus, qui eſt in cœlis, dicit Däüs. 4 Volo Paterz ut ubi ego ſum; Elie ſit & miniſter meus. 2 Cor eâtus vir. Xiv. Nviéte Martyr, unicum Patris ſecùtuús Filium, Victis triumphas hoôſtibus» Victor truens cœleſtibus. ui precatus münere;, Noſtrum reatum dilue, Arcens mali contagium, Vitæ repéllens tædium. Solùta ſunt jam vincula Tui ſacrati coôrporis: Nos lolve vinclis ſæculi» Dono fuperni Nùminis. eo Patri fit gloria; Ejùsque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito, Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multipli- cäbitur. Qui odit ànimam ſuam in hoc mundo, in vitam æternam cuſtoô- dit eam. Nfirmitatem noſtram réſpice omnipotens Deus: & quia pon- dus propriæ actionis gravat , beati V. martyris tui atque Pontificis in- terceſſio gloriôſa nos protegat. Per Dominum. 4 . Eus, qui nos beati M, marty- ris tui atque Pontificis annua ſolemnitate lætificas: concéde propitius 3 ut cujus natalitia coli- mus, de ejusdem étiam protectiéô- ne gaudeamus. Per Dominum. Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus, ut qui beati martyris tui natalitia colimus, interceſſione ejus in tui nominis amore robo- xémur. Per Dnm. Ræſta, quælumus, omnipotens Deus: ut intercedente beato martyre tuo, & a cunctis ad- verſitatibus liberemur in corpore, & a pravis cogitationibus mundé- mur in mente. Per Dominum. 4 ertiatmn,; Qui séquitur me. II. B eatus vir. „Glöéria & honéôre, à* Co- zonâſti eum Domine. Gloria. Et conſtituiſti eum ſuper 6pe- ra manuum tuarum. Corondſti. Gloria Patri. Gloria & honore. Poluiſti Dñe ſuper caput ejus. Coronam de läpide pretioſo. Qui mihi miniſtrat. Ibavit illum pane vitæ, & in- telléctus, & aqua ſapiéntiæ ſalutaris potavit illum Dominus Deus noſter. Poſuiſti Dömine, * Super cCaput ejus. Poſuiſti Coro- nam de lapide pretioſo. Super. loria Patri. Poſuiſti. Magna eſt gloria ejus in ſalutari tuo. Be. Gloriam & magnum decoôrem impones ſuper eum. Volo Pater. Uſtus ceor ſuum tradidit ad vigi- landum dilúculò ad Däm, qui fecit illum, & in conſpectu Al- tiſſimi deprecabitur. Magna eſt glôria ejus » * In ſalutari tuo Magna. Glôriam & magnum decòôrem impônes ſuper eum. In ſalutari. Soôria Patri. Magna. Y. Juſtus ut palma florébit. Sicut cedrus Libani multiplicabitur. Qui me confeéſſus. u ixit Dñs. eatus vir. eus tuéôrum. xiv. Juſtus ut palma florebit. g., Si=- cut cedrus Libani multiplicabitur. rédidi. 79. Qui vult venire poſt me, àbneget ſemetipſum , & tollat crucem ſuam, & ſequatur me. De Expoſitiôòne S. Ambroôlii Epilſ- copi in Pſalmum centeſimum dêcimum odtavum. Rincipes perſecuti ſunt me gra- PRard a verbis tuis trepidavit cor meum. Bene hoc Martyr dicit, quod injùſte perſecutionum torménta ſu- ſtineat: qui nihil rapuerit, nullum violentus oppreſſerit, nullius san- guinem füderit, nullius torum pu- taverit eſſe violandum: qui nihil lé- gibus debeat, & gravioôra latronum ſuſtinére cogatur ſupplicia; qui lo- quatur juſte, & non audiatur; qui loquaâtur plena ialùtis, & impugné- tur: ut poſſit dicere: Cùm loquebar illis, impugnabant me gratis. Gra- tis igitur perſecutionem patitur» qui impugnatur ſine crimine: im- pugnatur ut noxius, cùm ſit in tali confeſſione laudabilistimpugnatur quaſi ul venefcu. Uni gloriatun n omnium!: Honeſtum ln & cuſtodiy 1 leductorib lt dedit illi⸗ Deſcencitg fim & in pine un Et. Eie fruſtra tiud imhio is areſltur. Utel. Verum Il,foris debe ſonoco ergo Eluis repid Cne inärmita ſeformicinis. mltas ad lalut Corum. Tin Mli ejas: & b iehäm. Oun in mancati Müfenum⸗ laibomine: Mlumn ejus no⸗ al conſtitu ulnins deſti⸗ Aterorem 1 ak andenti Umn fornacis Iutte liapet Nirum ltat eſetum 4 Aeln mm, & 4 Aolr ucund hinirg eunch Prittnepd teltenr lun e Kl & Uie Noltt i ne ite ir aqun ſien illum Domiou wine, Ae ſti . o. etioſo. Mer niſti, p. Mun ſalutärt tuo⸗ Agnum cetten n. Foloktn tricicit a1 i⸗ load Dim, in conipeckotl Ul. . gloni eis, Migra. Agnum tetalen m. Joliluan. na, p. ahteut Kcut cetns lrur, iuieDis, eitis Tit. umn W. forit N llaplikiu l ne,nete nolan ellen we. hanhlt n ceneinuu odirunn eitſin nett en lötefici 1 ſti ei Domine: quaſi venéficus, qui in némine Dòô- mini gloriatur, cùm pietas virtù- tum omnium fundaméntum ſit. g. Honéſtum fecit illum Doômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & a ſeductoribus tutavit illum: * Et dedit illi claritatem ætérnam. Deſcenditque cum illi in fo- veam, & in vinculis non dereliquit eum. Et. TV Eré fruſtra impugnätur;, qui apud impios & infidos impie- tàtis arceſſitur, cùm fidei ſit ma- giſter- Verùm qui gratis impugna- tur, fortis debet eſſe, & conſtans. Quomodo ergo ſubtéxuit: Et àa ver- bis tuis trepidavit cor meum Tre- pidare infirmitatis eſt? timòôris at- que formidinis. Sed eſt étiam in- firmitas ad ſalûté, eſt étiam timor Sanctorum. Timéte Däm omnes Sancti ejus: & beatus vir, qui ti- met Diäm. Qua ratione beatus? Quia in mandatis ejus cupit nimis. Deſiderium animæ eſus tribui- Et voluntate la- biorum ejus non fraudàâſti eum. Quoniam præveniſti eum in benédictiôònibus dulcèdinis: Poſui- ſti in capite ejus coronã de làpide pretiôſo. Et. D One ergo Märtyrem inter peri- [cula conſtitůutùm , cùm inde immanitas beſtiarum ad incutien- dum terrorem infremat, aliuúndè ſtridor candéntium laminarum, & flamma fornacis ardéntis exæſtuet, ex parte alia pérſonent tractus gra- vium catenàärum, hinc carnifex cruentus aſſiſtat: ponesinquam, cirumſpeéctantem omnia plena ſuppliciis, deinde cogitantem man- data divina, illum ignem perpétuũ, illud ſine fine incendiun perfidorü, illam pœnæ recrudeſcéntis ærům- nam: trepidare corde, ne, dum præséntibus cedat, perpétuis ſe dedat exitiis; perturbari animo, dum futuri judicii rhomphæam il- lam terribilem quadam conſpéctus ſpecie contuétur. Nonne ad hanc trepidationem fiduciæ viri con- ſtäntis, æqualis in eumdem con- cürtit effectum confidéntia cupien- tis ætérna, & divina trepidantis. „Stola jucunditatis induit eum ominus: Et coronam pul- chritdinis pôſuit ſuper caput ejus. F. Cibavit illum Dñs pane vitæ & intelléctus, & aqua ſapiéntiæ ſalu- taris potavit illum. Et. loria. XXi éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Matthæum. 16. d N illo témpore: Dixit Jeſus diſci- pulis ſuis: Si quis vult poſt me venire, àäbneget ſemetipſum,; & tollat crucem ſuam , & ſequatur me. Et réliqua. Homilia S. Gregoôrii Papæ. Uia Doôminus ac Redémptor noſter novus homo venit in mundum, nova præcépta dedit mundo. Vitæ etenim noſtræ veteri in vitiis enutritæ contrarietatem oppòſuit novitatis ſuæ. Quid enim vetus, quid carnalis homo noverate niſi ſua retinére, aliéna rapere, ſi poſſet, concupiſcere, ſi non poſſetẽ Sed cœléſtis medicus singulis qui- bůsque vitiis obviantia adhibet medicaménta. Nam ſicut arte me- dicinæ calida frigidis, frigida cali- dis curantur: ita Dôminus noſter conträria oppoſuit medicamenta peccatis, ut lubricis continent am, tenacibus largitäatem „ iracúndis manſuetuúdinem, elatis præciperer humilitatem. . Coròôna aurea ſuper caput ejus, Expréſſa ſigno ſanctitatis, gloria honoôris, & opus fortitúdinis. Ouoôniam præveniſti eum in be- nedictionibus dulcedinis, poſuiſti in capite ejus coronam de lapide pretioſo. Expreéſſa. Lec i. Ertè cùm ſe ſequéntibus nova mandata propôneret, dixit: niſi quis renuntiaverit omnibus, quæ pôſſidet, non poteſt meus eſſe dis- cipulus. Ac ſi apertè dicat: Qui per vitam véterem aliéna concupisci- tis„ per novæ converſationis ſtu- dium, & veſtra largimini. Quid verô in hac lectione dicat, audiâ- mus: QOui vult poſt me venire, ab- neget ſemetipſum. Ib' dicitur, ut abnegemus noſtra: hic dicitur, ut abnegemus nos Et fortâſſe labo- riôſum non eſt homini, relinquere ſua: ſed valdè laboriôſum eſt relin- quere ſemetipſum. Minus quippe eſt, abnegare quod habet: Valdè autéẽ multů eſt, abnegare quod eſt. Hic eſt vere Martyr „ qui pro Chriſti nomine sanguinem fſuum fudit: & Qui minas jüdicum non timuit, nec terrénæ dignitatis glo- riam quæsivit, ſed ad cœléſtia re- gna perveéenit. F. Juſtum deduúzxit Dominus per b 3 vias XXii vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Aoria Patri, Qui. Qui. G. Dômine prævéeniſti eum in be- nediéctiénibus dulceèdinis: Po- ſuiſti in capite ejus corônam de la- pide pretioſo. Vitam pétiit à te, & tribuiſti ei longitudinem dié- rum in ſæculum ſæculi. Poſuiſti. Hoôria Patri. Poſuiſti. D ſe autem nobis veniéntibus Dôminus præcépit, ut renun- tiémus noſtris: quia quicumque ad fidei agénem venimus luctamé contra malignos ſpiritus sumimus. Nihil autem maligni ſpiritus in hoc mundo prôprium poôſſident: nudi ergo cum nudis luctari de- bémus. Nam ſi veſtitus quisque cum nudo luctatur, citiùs ad rer- ram dejicitur, quia habet „ unde teneatur. Quid enim ſunt terréna omnia; niſi quædam corporis in- duméeénta? Qui ergo contra dia- holum ad certàmen Pproperat;, ve- ſtimenta abjiciat, ne ſuccumbat. e Deum laudâmus. II. C O MMUNE Sancſti tui. cum Ixit Dôminus. raudâte Dñm omnes Gentes. 79. . Saabunt juſti in magna conſtaàn- tia advérsùs eos, qui ſe anguſtia- vérunt, & qui abſtulérunt labores eòrum. Hymnus 5 Mart Eus tuorum militum, Sors, & corêna, præmium „ Laudes canéntes Martyris Absoôlve nexu criminis. c nempe mundi gaudia ; Et blanda fraudum pPäbula Imbuüta felle deputans 9 Pervénit ad cœléſtia. nas cucürrit förtiter „» Et uſtulir viriliter, Fundeénsque pro te sänguinem terna dona pöflidet. 7 b hoc precatu sùpplici 8 Te péſcimus piiſſime; In hoc triümpho Martyris„ Dimitte noxam sérvulis, Deo Patri ſit glôria;, Et Filio, qui à moôrtuis Surréxit, ac Paraclito , In ſempitérna ſæcula, Amen. Ex gloriôſe Maârtyrum „ Corôna confiténtium, Qui reſpuentes térrea Perducis ad cœléſtia. urem benignam prôtinus Intende noſtris vocibus: Trophæa ſacra pängimus, Ignôſce, quod deliquimus. ü vincis inter Martyres, Parcisque Confeſsoribus: 23 Tu vince noſtra crimina; Largitor indulgéntiæ. Eeo Patri ſit gloria, Et Filio, qui a mortuis Ssurréxit ac Paraclyto; In ſempitérna ſæcula. Amen. Sancti & juſti in Doômino gau⸗ dete, alleluja. . Vos elégit Deus in hæreditâtem ſibi: alleluja. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Déômine, & ætérnitas téemporum, alleluja. xültent in Dno Sanécti, Allel. P enite. I. UDeus tuoérum militum. Hriſto profùſum sanguinem 2 Et Martyrum victoôrias; Dignamque cœlo lauream Lætis ſequamur véôcibus. errôre victo ſæculi, Pœnisque ſpretis corporis;, Mortis ſacræ compendio Vitam beâtam poôſſident. TFradúntur igni Martyres » Et beſtiarum déntibús;, Armata ſævit üngulis Tortoôris insani manus udata pendent viscera: Sanguis facratus fnditur: Sed permanent immobiles itæ perénnis gratia. . Tnune Redemptor quæſumus Ut Maärtyrum consoôrtio Jungas precäntes sérvulos In ſempitérna ſæcula. Amen- Stabunt juſti in magna conſtantia ladveérsüùs eos, qui ſe anguſtiav runt; alleluja. eiktus fit. vnine, gic anci & jut lte allel. hetecitaten beltus it, in alel. agitkinis, al Tliſitiz ve⸗ endturinkaudi Mundus aun s veo contril lit veſtra. Co i Merioſa inisle Ulel. Aleitumunan ersem 3 UAelut Mors, teguomodo utllos dei, 5 Unm et, all en. verd lninns nolte le, quis h nim etk ten u perpet e, allel, 1All unſancti n dllern Uohter eo iaetii Anden u cu ttrun, ntium, re i. Droötinus cibug: Limus, liguimu, ittyres, Onbus: wina; ie. 4, ttuis 10 † la. Amen, Lbit nckistu tas temporun Adi, Alel. tan n Anzuiten) ſigotis, zutein uteidn D ident artyles, Nibus, llis anus ſsceln: Enditut: umobiles tlA. Not elnni eâtus vir. mare fremuérunt. mine, quid multiplicati, xiv. Sancti & juſti in DOômino gau- déte, allel. Vos elégit Deus in hæreditatem fibi, allel. Beaâtus vir, qui méêtuit Dômi- num, allel. In mandatis ejus cupit nimis;, allel. allel. allel. Gloôria & divitiæ in domo ejus, & juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. In mandatis. Triſtitia veſtra, allel. “* Con- Vertétur in gaudium, allel. allel. Mundus autem gaudébit , vos vero contriſtabimini, ſed tri- ſtitia veſtra. Convertétur. iii. Pretioſa in conſpééctu Dô- mini, allel. „Morssanctôrum ejus, allel. 7, Cuſtôdit Dôminus omnia oſſa eòrumzunum ex his non con- terétur. Mors. loria. Mors. Ecce, quòmodo computati ſunt in- ter filios Dei, & inter Sanctos ſors illérum eſt, allel. um invo-⸗ càrem. erba mea. Bmine Dôminus noſter. xvi. ne, quis habitabit. (onsérva. omini eſt terra. xxix. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Dne, allel. Et ætérnitas témporum „allel. Sermo ſancti Ambrôſii Epiſcopi. Lisnum „& côngruum eſt, fra- JItres, ut poſt lætitiam Paſchæ, quam in Eccléſia celebravimus, gaâudia noſtra cum ſanctis Martyri- bus conferàamus: & iis annuntié- mus Dominicæ reſurrectionis glo- riam, qui consortes ſunt Domini- cæ paſſiònis. Qui enim socii ſunt contuméliæ, debent & participes eſſe lætitiæ. Ita enim dicit beatus Apôſtolus: ſicut socii paſſionum eſtis, & reſurrectioônis éritis: ſi to- lerabimus, inquit, & conregnabi- mus. Qui ergo toleravérunt mala Propter Chriſtum „debent & glo- riam habére cum Chriſto. . Lux perpetua lucébit Sanctis tuis Dömine ;„ Et ætérnitas témporum, allel. allel. 2Iii . Lætitia ſempitérna erit fuper cäpita eòrum, gaudium & exulta- tionem obtinébunt. Et. Nnuntiémus, inquam, ſandtis Martyribus Dominicæ Paſchæ gratiam „ut, dum ſepultúræ illius prædicamus referata clauſtra: & horum ſepùúùlchra reéſerentur: dum corpus illius mortuum dicimus te- pentibus venis subitòô visuiſſe, ho- rum quoque membra jam frigida immortalitatis calore foveantur. Eadem enim ratio Martyres suſci⸗ tat, quæ & Doôminum ſuſcitavit. Nam ficut viam paſſiôònis ejus ex- pérti ſunt, ita experiéntur & vitæ. Scriptum eſt enim in bſalmo: No- tas mihi feciſti vias vitæ. Hoc uti- ue in reſurrectione ex persona Atcirur Salvatôris: ut, qui dum poſt mortem ab inferis redit ad supe- ros, incipiat notam habére viam vitæ, quæ ante habebatur ignôta. In ſervis ſuis, allel. Con- ſolàbitur Deusallel. Judicàbit Dôminus ſuum, & in ſervis ſuis. bitur. — Gnôta enim erat ante Chriſti ad- véntum via vitæ, quæ nullius ad- huc refurgentis fúerat temerata veſtigio. At ubi Dôminus reſurrexit, nota facta, ſolo attrita eſt plurimo- rum. De quibus ſanétus Evangeli- ſta ait: Multôrum coôrpora 8S ſur- rexérunt cum eo, & introiérunt in ſandam civitatem. Unde cùm Dns in reſurrectione ſua dixerit: Notas mihi feciſti vias vitæ: poſſumus & nos jam dicere Dômino: Notas fe- ciſti nobis vias vitæ. Ipſie enim no- bis notas fecit vias vitæ, qui nobis sémitam manifeſtavit ad vitam. Notas enim mihi fecit vias vitæ » cùm me dôcuit fidem, miſericor- diam, juſtitiam, caſtitaàtẽ His enim pervenitur itinéribus ad ſalütem. Filiæ jerùſalem, venite, & vidé- te Martyres cum coroônis, quibus coronàvit eos Döminus: An die ſolemnitatis & lætitiæ ,allel. Quòôniam confortavit ſeras portàrum tuãarum, benedixit filios tuos in te. In. léôria Patri. In. Lux perpétua lucébit Sancétis tuis Dñe, & ætérnitas témporum, allel. In Do⸗- mino confido. pôpulum Conſolaà- Dne, quis habi- täbit. Tmine in virtüte. zyvili. vE Pro XXiy xultâàte juſti. enedicam Dominum. eus noſter refugium xxx Lætitia ſempitérna ſuper capita eoôrum „allelula. . Gäudium & exultationem ob- tinébunt, allel. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Joannem. .V1 1 illo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Ego ſum vitis vera, & Pater meus agricola eſt Et réliq. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Ste locus Evangelicus, fratres, ubi ſe dicit Dôminus vitem, & diſcipulos ſuos palmites, ſecùndum hoc dicit, quod eſt caput Eccléſiæ, nosque membra ejus, mediator Dei & hominum, homo Chriſtus Jeſus. Unius quippe natůræ ſunt vitis & pPalmites Propter quòd cùm efſet Deus, cujus naturæ non ſumus, factus eſt homo, ut in illo eſſet vitis humana natúra; cujus & nos hömines palmites eſſe potsémus. Ego ſum vitis vera, & vos palmi- tes:* Qui manet in me, & ego in eo, hic tert fructum multum, allel. allel. V. Sicut diléxit me Pater, & ego diléxi vos. Qui. Cujus. Quorum feſtum. VUid ergo eſt, Ego ſum vitis vera? Numquid ut àadderet, vera, hoc ad eam vitem rétulit, unde iſta ſimilitudo translata eſt, Sic enim dicitur vitis per ſimilitũ- dinem, non per proprietatẽ: quem- aàdmodum dicitur ovis, agnus, leo, betra, lapis angularis, & cétera ujüsmodi, quæ magis ipia funt vera, ex quibus ducätur iſtæ ſimili- tüdines, non proprietates. Sed cùm dicit: Ego ſum vitis vera, ab illa ſe utique ditcernit, cui dicitur: Ouoô- modo converſa es in amaritúdiné vitis aliéena? Nam quo pacto eſt vi- tis vera, quæ expectata eſt, ut face- get uvam fecit autem ſpinas, „ Candidi facti ſunt Nazaræi ejus, allel ſplendorem Deo de- dérunt, allel. * Et ſicut lac co- agulati ſunt, allel. allel. Candidiores nive, nitidioôres lacte, rubicundiores ébore anti- ve guo; ſaphiro pulchriores. Et. loria Patri. Et ſicut. ] Go ſum, inquit, vitis,vera, & 7 Pater meus agricola eſt. Num- guid unum ſunt agricola & vitis? ſecundùm hoc ergo vitis Chriſtus, ſecundúm quod ait: Pater major me eſt. Secundúm autem id, quod ait: Ego & Pater unum ſumus, & ipſe agricola eſt: nec talis, quales ſunt, qui extrinſecus operando éxhibent miniſtérium: ſed talis „» ut det etiam intrinſecus incremen- tum. Nam neque qui plantat, eſt aliquid, neque qui rigat: fed, qui in- crementum dat „Deus. Sed ùtique Deus eſt Chriſtus, quia Deus erat Verbum: ſi unde ipſe & Pater unum ſunt: & ſi Verbum caro factum eſt, ꝗquod non erat, manet, quod erat. e Deum laudamus II. A §5 » A U D Ancti tui Dömine florébunt ſic- ut lilium, alleluja: & ſicut odor paltlami erunt ante te, alleluja. ns regnavit. II. In cœlléſtibus regnis Sanctô⸗ rum habiatio eſt, allel. & in æter- num réquies eorum, allel. In velaménto clamâbant Sancti tui Düe, allel. allel, allel. Spiritus & animæ juſtôrum hymnum dicite Deo noſtro, all. all. Fulgébunt juſti ſicut ſol in conſpéctu Dei, allel. Tabunt juſti in magna conſtàn- Jtia advérsùs eos, qui ſe anguſtia- vérunt, & qui abſtulérunt labores eòôrum. Nvicte Martyr, ünicum Patris ſecûtus Filium, Victis triümphas hoôſtibus; Victor fruens cœleſtibus. ui precatus můúnere Noſtrum reatum dilue, Arcens mali contagium Vitæ repéllens tædium. S oluùta ſunt jam vincula Tui ſacrati corporis: Nos ſolve vinclis ſæculi Dono ſuperni Nuùminis. àeo Patri ſit gloôria, Et Filio, qui à môrtuis Surrézit ac Paraclito; In ſempiterna ſæcula, Amen. 3 ex glorioſe Mart. xxii. Pretioôſa in con- ſpectu Démini, alleluja. Mors Sanctéôrum cjus allel. Filiæ Jeruſalem, venite, & vidéte Martyres cum coronis, quibus co= ronavit eos Döôminus in die 10⸗ lemnitatis & lætitiæ, allel. allel- ſenis, Cäpit. ancti udete, 4 nci & utti. nherecditätem loria atti. 5 Uux perpetu. Uis Domine, l sSſenporum, Ceglomocd Vinter flios D uilorum eſt. bluperper is Die, * Atzemitzs Tadlik. G Allalonem ol Eing, gusn Deom . Mrun 00 gui! Deatl ant Lxtiria ſe Untitiz ſen Al los Lnco irit Dis, . nmütn klondle N ⸗ jgſan. Netch nco⸗ ag z.“ ditis Chitt t: Dater miot aUten icgnl Inum fumns5 guia Deizen e & baterunn caro factune nnet,uod en I. U D,58 it. In s regnis Anltn⸗ Ulel. &ͤin ⸗ nlle nno d lel. 11eh giine ,Attorun otoftoal al. tiſeut ſolin 11 hent vakne torſt⸗ Ciſe meltle uletunr dis inicun slel Nüminds. loria,, wortuis „ clito cla. Al Lcula eki Dretolinit lelſ ume 1, enieit⸗ 6 oroniſi e minas iie dlen⸗ tas témporum, allel. Sancti & juſti in DOõmino gaudéte, In cœléſtibus tabunt juſti. Sancti & juſti in Domino gaudéte, * Alleluja, alleluja. Sancti & juſti. F. Vos elégit Deus in hæreditatem ſibi. Allel. allel. 310ria Patri. Sancti X juſti „Lux perpétua lucebit Sanctis tuis Domine, allel. Et æterni- regnis. In velamento. Cce quémodo computati ſunt inter filios Dei, & inter Sanctos ſors illorum eſt. g. br. Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Due, Allel. allel. Lux. Et ætérnitas temporum allel. alleluja. loria Patri. Lux. Lætitia ſempiterna ſuper capita eôrum, allel. Gaudium & exultationem obtinébunt;, allel . Fulgébunt juſti. Cimus, quôniam diligentibus Deum oômnia cooperäântur in bonum, iis qui ſecundùm propo- ſitum vocati ſunt Sancti. . Lætitia ſempiterna ſuper ca- pita eorum, * Allel allel. Lætitia „ Gaudium & exultationem ob- tinebunt Allel. allel. loria Patri Lætitia. Pretiola in conſpéctu Düi, allel Mors Sanctôrum ejus;, allel. Sancti tui Dne. ixit Däs. znica. 72 :Eſ. Cré:- didi. 79. tabunt juſti. xxiv. eus tuõôrum militum. xx, ex gloriôſe Mäartyrum. xxii. Pretiòſa in conſpectu Dni, allel Mors Sanfmstorum ejus; allel. alleluja: vos elégit Deus in hære- ditatem fibi, alleluja. De Epiſtolas. Cypriani Epiſcopi & Mart. ad Martyres & Conf. QOibus ego vos laudibus præ- dicem, fortiſſimi Maârtyres ? robur pédtoris veſtri, & perſeve- rantiam fidei, quo præcoônio vocis exoôrnem'Tolerâſtis usque ad con- XXV ſummatiônem glériæ duriſſimam quæſtiénem: nec ceſsiſtis ſuppli- ciis, ſed vobis poôtiùs ſupplicia ceſ- sérunt. Finem doloribus, quem torménta non dabant, coronæz de- dérunt. Lanléna gravior ad hoc diu perſeveravit, non ut ſtantem fidem deiiceret, ſed ut homines Dei ad Deum, velociuùs mitteret Lux perpétua lucébit Sanctis tuis Domine, & Et ætéernitas tem- porum, allel allel. Leætiti. ſempitérna erit ſuper capita eoô- rum, gaudium & exultationem obtinebunt. Et. . Idit admirans præséntium mul- titúdo cœléſte certamen, cer- tamen Dei certamen ſpiritale, præ- lium Chriſti: ſtetiſſe ſervos ejus voce libera, mente incorrüpta »„ virtůte divina, telis quidem ſæcu- laribus nudos, ſed armis fidei ar- déntis armatos. Stetérunt torti torquéntibus fortioòres: & pulsan- tes ac laniantes ungulas, pulsata ac laniata membra vicérunt: Inexpug- nabilem fidem ſuperare non poiuit (xviens diu plaga repetita; quam- vis rupta compage viſcerum tor- queréntur in sérvis jam non mem- bra, ſed vúlnera. Fluébat ſanguis, qui incendium perfecutionis ex- ingueret, qui fiammas & ignes gehénnæ glorioſo croòôre ſopiret. In ſervis ſuis;, allel. Con- ſolabitur Deus, allelúſa. Judicabit Dñs pôpulum ſuum; & in ſervis ſuis. Conſolabitur. Uale illud fuit ſpedtâculum Dômino, quàm ſublime, quam magnum, quam Dei oaalis, ſacra- ménto ac devotione militis ejus accéptum! ſicut feriptum eſt in Pſalmis, Spiritu ſancto loquente ad nos pariter, & monente: Pretioſa eſt in conſpéctu Domini mors ju- ſtrum ejus. Pretioſa mors hæc eſt, quæ emit immortalitatem pré- tio ſui sanguinis: quæ acceépit co- roônam de conſumatione virtutis. Quam lætus illic Chriſtus tuit „ quam libens in talibus ſervis tuis & pugnavit, & vicit, prot éctor fidei, dans credéntibus tantum, quantum ſe credit capere, qui fumit: certa- mini ſuo adfuit; præliatores at- que afſertores ſui nominis eréxit, corroboravit, animavit Et qui pro nobis mortem ſemel vicit, ſemper vincit in nobis. b 5§ Fi- Xxvi . Filiæ Jerúſalem venite, & vidéte Martyres cum corônis, quibus co- dérunt,allel. die ronävit eos Dominus, In ſolemnitatis & lætitiæ, allel. Quôniam confortavit ſexas por- tärum tuarum; benedixit filios tuos in te. In. 1ôria Patri. In. Ectio ſancti Evangelii ſecundùm Joaânnem. ti 4p. 1 ER illo tempore: Dixit Jeſus dil- cipulis ſuis: Ego ſum vitis, vos palmites: qui manet in me, & ego in eo, hic fert frucum multum: quia ſine me nihil potéſtis facere. Et réliqua. 4 Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. E quisquam putaret fſaltem parvum aliquem fructum poſſe à ſemetipſo palmitem ferre: cùm dixiſſet: Hic fert fruétaum multum, non ait: Quia ſine me parum po- téſtis facere: ſed, Nihil potéſtis facere. Sive ergo parum, ſive mul- tum, ſine illo fieri non poteſt, ſine quo nihil fieri poteſt: quia etſi pa- rum attülerit palmes, eum purgat agricola, ut plus àfferat. Tamen niſi in vite manſerit, & vixerit de radice, quantùmlibet fructum à ſemetipſo non poteſt ferre. Quam- vis autem Chriſtus vitis non eſſet, niſi homo eſſet, tamen iſtam gra- tiam palmitibus non præbéret; niſi étiam Deus eſſet. Ego ſum vitis vera, & vos paàlmi- tes: Qui manet in me, & ego in eo, hic fert fruétum multum, allel. allel Sicut dilexit me Fater, & ego diléxi vos. Qui. yErùm, quia ita ſine iſta gratia non poteſt vivi, ut & mors in poteſtate ſit liberi arbitrii. Si quis in me, inquit, non manferit: mitté- tur foras ſicut palmes, & aréscet, & coölligent eum, in ignem mittent, & ardet. Lingua itaque vi- tis tantô ſunt contemptibiliora, ſi in vite non manſferint, quanto glo- rioſiora, ſi manſerint. Dênique ſicut de his étiam per Ezechiélem Pro- phétam Dominus dieit, præcisa nullis agricolarum uſibus proſunt, nullis fabrilibus opéribus depu- tantur. Unum de duobus palmiti coôngruit;, aut vitis, aut ignis: ſi in vite non eſt, in igne erit, ut ergo in igne non ſit, in vite ſit. D. Candidi facti ſunt Nazarzi ejus, allel. ſplendérem Deo de- Et ſicut lac co- agulati funt, allel. allel. F. Candidiores nive, nitidiores ladte, rubicundiores ébore anti- quo;, ſaphiro pulchriores, Et. Aéria Patri. Et ſicut. Leétio in I manséritis in me, inquit, & verba mea in vobis manſerint: quodcumque volueéritis, petétis, & fiet vobis. Manendo Jinbe in Chriſto, quid velle pofſſunt, niſi quod ecoônvenit Chriſto? Quid velle poſſunt manéndo in Salvatore, niſi quod non eſt aliénum à ſalúte * Aliud quippe volumus, quia ſumus in Chriſto: & aliud volumus, quia ſumus adhue in hoc ſæculo. De manſioéne namque hujus ſæculi nobis aliquando fubrépit, ut hoc petaàmus, quod nobis non expe- dire neſcimus. Sed abſit ut fiat nobis, ſi manémus in Chriſto, qui non facit, quando pétimus, niſi quod éxpedit nobis. Pe Deum laudamus. II. IN COMMUNI Allel. COMMUNE Omnes Sancti. XXXII. P 77 audàte Dô-⸗ minum omnes Gentes. 79. ixit Dis. Oſtörum àanimæ in manu Dei ſunt, & non tanget illos tormen- tum mortis. Viſi ſunt oculis inſi- piéntium mori: illi autem ſunt in ce. 4 . . Anctôrü méritis inclyta gaudia Pangamus socii, geſtaq; fértia?: Gliſcens fert änimus promere can- tibus „, vigctoôrum genus ôptimum. Hi ſunt, quos fatuè mundus a hoôrruit: . . . Hunc fructu vàcuũ, flõribus aridum Contempsére tui nôminis àſſeclæ Jeſu Rex bone Cœlitung. i pro te fùrias atq; minas truces Calcarunt héminũ, ſævaq; verbera: His ceſſit lacerans fortiter ungula, Nee carpſit penetralia. . zlünturgl on murwur inöig, ſed corde in cönlcia Consetya pe vor, gu tegere; (r tu Marty⸗ Datas! ubri namffuic abde. Der De As,uine UI Man⸗ atalitia' deatitüc 1 lummm, Fenite ng 7 le Moki Neuneubrrun öten Denee Et ſeut hec allel. ye, niticinen es ebole a⸗ hriores , cut. me, ingnit, 8 bis anleiin: eritis pettiiee 1do gnipe n e Poffunt,i iſto: id ielt in Salvatcet nun ²4 ſike Imnszgtir lum Hrolumus,Ci hoc ſecllo. Ne e hujus ſrell lbreplt, ukee bis non e⸗ abſit ,Ut u in Chriogtt Petinnus, Ul . 1,. N lel, VNI Oores Enci Wi. Atne entes, )) i n Wünd 00 II n 8 s tome l utenl n⸗ l ueniinn 4 gilt e ic ts incchd õ dimls lone æduůntur glädiis more bidéntium Non murmur réſonat, non quæ- rimonia 7 . sed corde impavido mens benè cõnſcia Consérvat patiéntiam. Quæ vox, quæ poterit lingua re- texere; . .B Quæ iu Martyribus múnera præ- paras? . Rubri nam flůido sanguine fülgidis Cirngunt témpora laureis. Te ſuma Déitas, unâque pôscim=, Ut culpas abigas, noxia ſübtrahas;, Des pacem famulis, ut tibi gloriam Annorum in sériem canant. Amen. Lætâmini in Dômino, & exul- täte juſti. Et gloriamini omnes recti corde. , Ad Magn ph. Iſtôrum eſt enim regnum coœlôrü, qui con- tempsérunt vitam mundi, & per- venérunt ad præmia regni, & lavé- runt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Eatôrum Martyrum, pariférque Pontificum N. nos quæſumus Doômine,;, feſta tueãântur: & eôrum comméndet oratio ve- neranda. Per Dominum. Eus, qui nos concédis ſanctô- rum Martyrum tuorum N natalitia colere: da nobis in ætérna beatitdine de eoôrum lo- cietate gaudére. Per Dominum. Eus, qui nos ànnua ſanctorum Martyrum tuorum ſolemnitate lætificas: concéde pro- Pitius, ut quorum gaudémus meri- tis, accendamur exemplis. PerDim. egem Mäartyrum Venite, adoxêmus. m. Venite. I. vn Hriſto profùſum sanguinem; Et Märtyrum victorias;» Dignamque cœlo lauream Lætis ſequamur vocibus. errore victo ſæculi Pœnisque ſpretis côrporis; Mortis ſacræ compendio Vitam beäâtam pôſſident. Pradúntur igni Märtyres » Et beſtiàrum déntibus: Armata ſævit üngulis Tortoôris insàäni manus. ludâta pendent viſcera: Sanguis ſacratus funditur: Sed pérmanent immobiles Vitæ perénnis gratia. Déminum, . Xxvii Te nune Redémptor quæſumus, Ut Martyrum consortio Jungas Precantes sérvulos. In ſempitérna ſæcula. Amen,. Secùs decurſus aquàrum plantavit vineam juſtorum, & in lege Do- mini fuit voluntas eòrum. 1. Eatus vir, qui non abiit in con- silio impiôrtum, & in via pecca- tôrum non ſtetit, * & in caàthedra peſtiléntiæ non ſedit. ed in lege Doômini voluntas ejus, * & in lege ejus meditaàbitur die ac nocte. t erit tamquam lignum, quod plantâtum eſt ſecùs decurfus aqua- rum, * quod fructum ſuum dabit in témpore ſuo. Et fölium ejus non défluet: * & ômnia, quæcumque faciet, proſpe- rabüntur. on ſic impii, non ſic: * ſed tam- quam pulvis, quem prôſicit ventus 3 facié terræ. .MV deòô non resúrgent impii in judi- cio: * neque peccatôres in conci- lio juſtrum. uôniam novit Döminus viam juſtòrume & iter impiorũ peribit. Secus decúrſus aquarum plan- tavit vineam juſtöorum, & in lege Dômini fuit volûntas eòrum. Tamquam aurum in fornâce probavit eléctos Dôminus, & quaſi holocauſta accepit eos in ætérnum. Uare fremuérunt Gentes, † & pépuli meditati funt inania. ſtitérunt Reges terræ, & princi- pes convenérunt in unum, * ad- vérsüs Dominum, & advérsàs Chriſtum ejus. äArumpâmus vincula eérum: * & projiciamus à nobis jugum ipsôru. ui habitat in cœlis, irridébit eos: † & Dôminus ſubſannabit eos unc loquétur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuo conturbâbit eos, go autem conſtitútus ilum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanfctum e- jus, * prædicans præcéptum ejus. GSminus dixit ad me: X Filius meus es tu, ego hôdie génui te. éſtula à me, & dabo tibi Gentes hæreditâtem tuam;, * & poſſeſſiò- nem tuam terminos terzæ. eges eos in virga férrea * & tam- quam vas figuli confringes eos. Et nunc Reges intelligite : *$ eru- dimini, qui judicatis texram. § er⸗- Xxviii ervite Dõmino in timôre, * 8e exultate ei cum tremoôre. pprehendite diſciplinam, ne quando iraſcatur Dominus: * & pereatis de via juſta. üm exarſerit in brevi ira ejus, * beati omnes, qui confidunt in eo. Tamquam aurum in fornace robàvit eléctos Dns: & quaſi ho- ocauſta acceèpit eos in ætérnum. a. Si coram hominibus tormen- ta paſſi ſunt, ſpes electéôrum eſt im- mortalis in ætérnum. — Omine,; quid multiplicati ſunt, qui tribulant me? * multi in- surgunt adversùm me. ulti dicunt animæ meæx: * Non eſt ſalus ipſi in Deo eius. Puautem Domine ſuſcéptor meus es, * gloria mea, & exaltans ca- put meum. oce mea ad Dim clamâàvi: * & exaudivit me de monte ſancto ſuo. go dormivi. & ſoporatus ſum: * & exurréxi, quia Dus ſuſcéêpit me. on timébo millia pôpuli circum. dantis me: * exurge Domine, ſal- vum me fac Deus meus uoôniam tu percuſsiſti omnes ad- versantes mihi ſine cauſa: * den tes peccatorum contriviſti. ômini eſt ſalus: * & ſuper péôé- pulum tuum benedictio tua Ssi coram hominibus tormén- ta paſſi ſunt, ſpes electôrum eſt immortäàlis in æatérnum. Lætäâmini in Domino, & exul- täte juſti. Et gloriamini om- nes recti corde. ater noſter. SExaudi Domine. Benedictiône perpétua. De Epiſtola beati Pauli Apoſtoli ad Romanos. Faatres „ debitôres ſumus non carni, ut ſecundùm carnem vi- vamus. Si enim ſecúndúm carnem vixéritis, moriémini: ſi autem ſpi- ritu facta carnis mortificavéritis, vivétis Quicumque enim 1piritu Dei agüntur, ii fſunt filii Dei Non enim accepiſtis ſpiritum fervitútis iterùm in timére, ſed accepiſtis Ipizitum adoptioônis filiorum, in quo clamamus: abba (Pater) Ipſe enim Spiritus teſtimonium reddit ſpiritui noſtro, quod ſumus filii Dei. Si autem filii & hærêdes hæ- rédes quidem Dei, cohæredes au- tem Chriſti: ſi tamen compaätimur, ut & conglorificemur txiſtimo ſiénes hujus témporis ad futùram gloôriam, quæ revéelabitur in nobis. Nam expectatio creaturæ revela- tiõnem filiorum Dei expéctat. Abſtérget Deus omnem lacry- mam ab oculis anéctôrum: & jam non erit ampliùs neque ludus, ne- que clamor;, ſed nec ullus dolor: Quôniam priora tranſiérunt. Non esurient, neque sitient àm- pliùs, neque cadet ſuper illos ſol, neque ullus æſtus. Quôniam. Unigeénitus Dei Filius. Cimus autem, quoniam diligén- tibus Deum omnia cooperantur in bonum, iis, qui ſecndùm pro- péôſitum vocaâti ſunt Sanéti. Nam quos præſcivit, & prædeſtinavit conformes fieri imaâginis Filii fui, ut ſit ipſe primogénitus in multis fratribus. Quos autem prædeſtina- vit, hos & vocâàvit; & quos voca- vit, hos & iuſtificavit: quos autem juſtificavit, illos & glorificavit. Quid ergo dicémus ad hæciſi Deus pro nobis, quis contra nos? Qui étiam prôprio Filio ſuo non pepeér- cit, ſed pro nobis omnibus tradi- dit illum: quomodo non etiam cum illo úmnia nobis donavit ² Quis accusabit advyerſus electos Dei? Deus, qui juſtificat, quis eſt, qui condémnet ? Chriſtus Jeſus, qui môrtuus eſt, imòôò qui re- ſurréxit, qui eſt ad déxteram Dei, qui étiam interpellat pro nobis. Viri ſancti glorioſum sanguinem fudérunt pro Dômino, amavérunt Chriſtum in vita ſua, imitati ſunt eum in morte ſua: Et ideò corônas triumphales meruérunt. Unus ſpiritus, & una fides erat in eis Et ideo. Spiritus ſancdti. Lecti Uis ergo nos ſeparabit à cha- ritate Chriſti? tribulatio, an angúſtia, an fames: an nuditas, an periculum, an perſecútio, an gla- dius? (ſicut ſcriptum eſt: Quia propter te mortificamur tota die: æſtimati ſumus ſicut oves occiſiéô- nis.) ſed in his omnibus fſupera- mus propter eum, qui diléxit nos. Certus ſum enim, quia neque mors, neque vita, neque Angeli, nequé Principatus, neque Virtutes, neque inſtantia, neque futüra, neque for- titùdo, neque altitudo, neque pro- . . fündum, neque creatüra alia pote- enim, quod non ſunt condignæ pal- rit nos ſleparare à charitate Dei» gquæ ſeetin Chr Tndiderunt Deum al ſup Reruat habert llilunt, g ttialationt ſu in unguui lotin kaltl. Debo Knltis ⸗ un in tesno? Uinus. Onine, delnaculo⸗ ſitett in me ingecitur, Rernut attiti güſoguttur ſorglinon e⸗ „ „ eeſkeätpröxi Oyotobrtiuen no nmos ſuos Clidilum de⸗ ſeileſusmalt men Dominu uuen prosi Alt, gui pe edit e Eit d usäran octnkemn ne un teit hac .Iattrnum. Debo dan Enlunin re D u lg, i Uates eis Cneerya m enxi int inn nelg es N meotum ndis gli Urifciriton leis, Ulilicitr I Poſk 4 momet en telnuin nömind e ſlnuk Dals acns nens leliten zezckelen er genim d . eeliein di noiſtee Adithen 1 Andlen dtigec flinm abitur inronn Teilttt eſt ei eiher. 8 omnen Iin⸗ nctorum: Sin neque ludtzn ec ullus co tranfierun egne gitlenl r⸗ t luper ilalc⸗ (Quoniam. Dei Filius, gvoninm diti nnia coopetenttt biſecüncin⸗ nt Kencti, Nn & Drecekintin Naginis filiſip itus in Mi tem pkæcekine t guos ſoe: it: guos allen gloritcant d hæcil Deus ntla nos: O ſo nonheßet⸗ nnibustmici⸗ 6o non etiam Odis Conaen io gli 1d centnn e, llat ho loſin n Gui dieini m, ⸗ gelte 5 8 quæ eſt in Chriſto jeſu Dño noſtro. F- Tradiderunt coôrpora ſua propter Deum ad fupplicia: Et me- ruérunt habere coronas perpétuas. y. Iſti ſunt, qui venérunt ex mag- na tribulatiône, & lavérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni. Et. loria Patri. Et. Dabo Sanctis meis locum nomina- tum in regno Patris mei, dicit Doô- minus. Omine;, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? * aut quis re- quiéscet in monte ſancto tuo? Qui ingreditur ſine macula, * & operatur juſtitiam., Sui léquitur veritätem in corde Ro⸗ qui non egit dolum in lingua ua. Nec fecit préoximo ſuo malum, * & opprobrium non accépit adversùs proximos ſuos. A d nihilum deductus eſt in con- ſpectu ejus malignus: *† timéntes autem Dominum glorificat. Qui jurat proximo ſuo, & non dé- cipit, * qui pecuniam, ſuam non dedit ad usuram, & münera ſuper innocéntem non accépit. Nui tacit hæc, * non movébitur in æternum. la. Dabo Sanctis meis locum no- minatum in regno Patris mei;, dicit Dñs. Sanctis, qui in terra ſunt ejus, mirificavit omnes vo- luntates meas inter illos. Ziql.: Onserva me Déômine, quôniam ſperavi in te: *† Dixi Bômino, Deus meus es tu, quôniam bonoô- rum meôrum non eges. anétis, qui ſunt in terra ejus, * mirificavit omnes voluntates meas in eis Lultiplicàtæ ſunt infirmitâtes eòô- zum: * poſtea acceleravérunt. on congregabo conventicula eô- rum de ſanguinibus: * nec memor ero nominù eòôrum per labia mea. ominus pars hæreditatis mex » & calicis mei: * tu es, qui reſtitues hæreditäatem meam mihi. F unes cecidérunt mihi in præcla- ris: étenim hæréditas mea præ- clara eſt mini. B enedicam Däm, qui tribuit mihi intelléectum: inſuper & usque ad noctẽ increpuérunt me renes mei. rovidébam Dominum in conſpé- ktu meo lemper: * quoniam à dex- tris eſt mihi , ne commovear. xxix ropter hoc lætätum eſt cor meu, & exultavit lingua mea: * inſuper & caro mea requiéscet in ſpe. uôniam non derelinques animä meam in inferno: * nec dabis San- Gum tuum vidére corruptionem otas mihi feciſti vias vitæ, adim- plébis me lætitia cum vultu tuo: * delectatiônes in déxtera tua usque in finem. Sanctis, qui in terra ſunt ejus, mirificavit omnes voluntates meas inter illos. Sancti, qui ſperant in Dno, habébunt fortitů- dinem, alsument penas ut aquilæ; volabunt, & non deficient Omini eſt terra, & plenitúdo ejus: *†̈ orbis terrarum, & uni- vérſi qui habitant in eo. uia ipſe ſuper maria fundàvit eu: * & ſuper flumina præparavit eum. uis alcéndet in montem Dni?: * aut quis ſtabit in loco ſanéto ejus. nnocens manibus, & mundo corde: * qui non accépit in vano animam ſuam, aec juravit in dolo prôximo ſuo. ic accipiet benedictiõnem à Doé- mino: * & milericordiam à Deo ſalutari ſuo. .V æc eſt generàâtio quæréntium eũ, * quæreêntium faciem Dei Jacob. ttéôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ, æternales: * & introibit Rex gloôriæ. uis eſt iſte Rex gloriæ?* Däs for- tis, & potens, Dñs potẽs in prælio, ttôllite portas, principes, ve- ſtras, & elevâmini portæ, æternâ- les: * & introibit Rex gloriæ. uis eſt iſte Rex glôriæ? * Doômi- nus virtûtum ipſe eſt Rex gloriæ. Sancti, qui ſperant in Do- mino, habébunt fortitudinem, aſsůment pennas ut aquilæ, vola- bunt, & non deficient. Exultent juſti in conſpéctubDei. Et delectentur in lætitia. ater noſter. ſ. I psius pietas. Deus Pater omnipotens. Sermo S. Auguſtini piſcopi. Uotiescùmque, fratres chariſſi- mi, ſanctôrum Martyrum ſo- lEinnia celebramus, ita, ipſis in- tercedéntibus, expectémus à Doô- mino conſequi temporalia benefi- cia, ut ipſos Martyrés imitändo, accipere mereamur æterna. Ab ip- ſis enim ſanctòrum Martyrum in vVeritate feſtivitatum gaudia cele- bran- XXX brantur, qui ipsorum Märtyrum exémpla ſequúntur. Solemnitaàtes enim Martyrum exhortatioônes ſunt martyrioôrüm: ut imitari non pi- geat, quod celebrare deléctat. g, Sancti tui Dômine mirabile con- ſecuti ſunt iter, ſerviéntes præ- céptis tuis, ut inveniréntur illæſi in aquis validis u Terra apparuit arida, & in Mari rubro via ſine impediménto. ?, Quôniam per- cùſſit petram, & fluxérunt aquæ, & torréêntes inundavérunt. Terra. Chriſtus perpétuæ; Ed nos volumus gaudére ecum Sanéctis, & tribulationem mundi néôlumus ſuſtinére cum ipſis. Qui enim ſanctos Martyres, in quantum potùúerit, imitari nolùúerit, ad eoô- rum beatitúdinem non pôterit per- veuire. Sed & Paulus Apôſtolus prædicat, dicens: Si fuérimus soôcii paſſiònum, érimus & conſolatioônũ. Et Döminus in Evangélio: Si mun- dus vos odit, ſcitéôte, quia me prioô- rem vobis odio habuit. Recuüſat eſſe in corpore, qui dium non vult ſuſtinére cum capite. Vérbera carnificum non timué- runt Sancti Dei, morientes pro Chriſti nomine; Ut hærédes. fierent in domo Dömini. Tradidérunt corpora ſua prop- ter Deum ad ſupplicia. Ut. Ignem ſui amoris. Leé Ed dicit aliquis: Et quis eſt, qui O poſſit beatòrum Martyrum ve- ſtigia ſequi? Huic ego reſpondeo quia non ſolum Martyres, ſed étiam ipſum Dôminum cum ipsius adjutério, ſi volumus , péſſumus imitari. Audi non me ſed ipſum Düm generi humano clamantem: Diſcite à me, quia mitis ſum, & hù- milis corde. Audi & PetrüApôſtolũ admonentem: Chriſtus paſſus eſt pro nobis, relinquens nobis exém- plum, ut ſequamur veſtigia ejus. . Tamquam aurum in tornace probavit eléétos, Doôminus, 8 quaſi nolocaâuſti hoſtiam accépit illos: & in témpore erit reſpéctus illé. rum: * Quoniam donum & pax eſt electis DBei. Qui confidunt in illum, intélli- gent veritatem: & fidéles in dile- ctiône acquiéſcent illi. Quôniam. Boria Patri. Quéôniam. Juſti autem in perpétuum vivent & apud Däüm eſt merce eôrum. Eaalrate Juſti in Dômino, * re- ctos decet collaudatio. 2 onfitémini Dômino in cithara: * in pſaltério decem chordârum Ppsaàllite illi. antäte ei cänticum novum: * benè psallite ei in vociferatione. uia rectum eſt verbum Dômini: * & mnia pera ejus in fide. Niligit miſericordiã, & judicium: * miſericordia Dñi plena eſt terra. erbo Déômini cœli firmati ſunt: & ſpiritu oris ejus omnis virtus eôrum. ongregans ſicut in utre aquas maris: ponés in thesauris abyſſos, imeat Dominum omnis terra: * ab eo autem commoveantur om- nes inhabitantes orbem. uôniam ipſe dixit, & facta ſunt: * Ipſe mandavit, & creata ſunt. ominus diſſipat consilia Génti- um: * réprobat autem cogitatiônes populorum, & réprobat consilia Principum. onsilium autem Dômini in æter- num manet: * cogitatiônes cordis ejus in generationem & generatio- nem. eata Gens, cujus eſt Döminus Deus ejus; * péôpulus quem elégit in hæreditäâtem fibi. . e cœlo reſpéxit Dôminus: * vidit omnes filios höminum. e præparãato habitaculo ſuo, * reſpexit ſuper omnes, qui habitant terram. ui finxit ſingillätim corda eô- Zum: qui intélligit omnia oôpera eorum. Lon ſalvätur Rex per multam vir- tůtem, * & gigas non ſalvabitur in multitúdine virtutis ſuæ. „ allax equus ad ſalutem: * in ab- undantia autem virtútis ſuæx non ſalvabitur. 6 cce 6culi Déômini ſuper metuén- tes eum: *† & in eis, qui ſperant ſuper milericéôrdia eſjſus. t éruat à morte animas eôrum: * & alat eos in fame. . nima noſtra suſtinet Däm: *† quòô- niã adjutor, & protéctor noſter eſt. uia in eo lIætabitur cor no- ſrum: * & in némine ſancto ejus ſperavimus. iat miſericéôrdia tua Déômine ſu- per nos: * quemadmodum ſpera- vimus in te. . ua. Juſti autem in perpetuum vi- vent;» ſert, 4pu ſorr ui in me olis: Ideo Aram. Enediciän ſenper laus 0 Däo hudib indiant munlne Aunifcateoe Kexraltenns n I uistni bom ehacen Dönnini giend 1Donino, d. audino, Vino in cithuet cein chocanan icum norun:7 nyociferatione etbum Domins ns in fice, kii,& juctciure Plena ett lenn Eli fnmati ſuns us Ommis funn t in utne enun hesinnisaiite m omnis tetla: nmoreinturon- olbem. in & kick lunt⸗ Cceitz ſunt. constlis Cetl⸗ en cogitationis Mobat conilli onini in eter ationes Collls n generalio⸗ 8el Döninns us guem eteir Doinnge fict inun,. bincll, io, hirant nesſgitebli lttin aue⸗ git Onnihen iliher nenne 5) Auhhen 1eas⸗ ,uuun ſt nperpe n pel- ſenn inmg täll vent, & apud Dñm eſt mereés eòô- rum Tradidérunt cor- ora ſuâ in mortem, ne ſervirent idolis: ideo coronati poſſident palmam. EPnedicã Dñn in ommi témpore: 5 ) ſemper laus ejus in ore meo. n Dno laudabitur änima mea: * audiant manſuéti, & læténtur. agnificate DOminum mecum: * & exaltémus nomé ejus in idipsu. : xquisivi Dõminum, & exaudivit me: * & ex omnibus tribulationi- bus meis eripuit me. , ccédite ad en, & illuminamini: * & facies veſtræ non confundéntur. ſte pauper cla mavit, & Dominus exaudivit eum: *& de omnibus tribulationibus ejus ſalvavit eum. mmittet Angelus Dni in circuitu timentium eum: * & eripiet eos. uſtäte, & vidéte quôniam ſuavis eſt DOominus: * beatus vir ; qui ſperat in eo. iméte Dominum omnes Sancti ejus: * quôniam non eſt inôpia ti- meéeéntibus eum. D ivites esuérunt, & eſuriérunt: * inquirentes autem Dominum non minuentur omni bono. enite filii, audite merz timôrem Dômini docébo vos. uis eſt homo, qui vult vitam: * diligit dies vidére bonos? rôhibe linguam tuam à malo: £ & labia tua ne loquantur dolum. Diverte a malo, & fac bonum: * inquire pacem, & perséquere eam. culi Dômini ſuper juſtos: * & aures ejus in preces eôrum. ultus autem Dômini ſuper facién- tes mala: * ut perdat de terra me- moôriam eoôrum. lamaveérunt juſti, & Dôminus ex- audivit eos: * & ex omnibus tribu- latiônibus eôrum liberavit eos. Juxta eſt Dôminus iis, qui ttibula- to ſunt corde: " & hüûmiles ſpiritu ſalvabit. M ultæ tribulatiônes juſtôrum * & de omnibus his liberabit eos Düs. uſtodit Dns omnia oſſa eorum: * unum ex his non conterétur. Mors bpeccatorum peſſima: * & qui oderunt juſtum, delinquent. Kedimet Dominus animas ſervo- rum ſuorum: * & non de inquent omnes, qui ſperant in eo. Tradidérunt coôrpora ſua in mortem, ne ſervirent idolis: ideo coronati poſſident Palmam. XXXi as, Ecee mertes Sanétérum co- Dioôſa eſt apud Deum: ipſi verò môrtui funt pro Chriſto, & vivent in ætérnum. Eus noſter refùgium „ & vir⸗ „ tus : * adjũtor in tribulatio- nibus , quæ invenérunt nos nimis. roptereà non timébimus, dum turbabitur terra: * & transferen- tur montes in cor maris. onuérunt, & turbatæ ſunt aquæ eôrum: * conturbati ſunt montes in fortitdine ejus. 5Hlúminis impetus lætificat civitâ- tem Dei: *„ ſanctificavit taberna- culum ſuum altiſſimus. eus in médio ejus, non commo- vebitur: *τ adjuvabit eam Deus manéèe dilúculo. Conturbatæ ſunt Gentes, & incli- nata ſunt regna: * dedit vocem ſuam, mota eſt terra. ominus virtêtum nobiscum: * ſuſcéptor noſter Deus jacob. enite ,„ & vidéte pera Dômini» quæ péſuit prodigia ſuper terram: * auferens bella usq; ad finem terræ. rcum cônteret, & confringet ar- ma: * & ſcuta comburet igni. acâte, & vidéte, quôniam ego ſum Deus: * exaltabor in Génti- bus, & exaltabor in terra. ôminus virtütum nobiscum: * ſuſcéptor noſter Deus jacob. Ecce mercesSanctorũ copioſa eſt apud Deu: ipſi verò mortui ſunt pro Chriſto, & vivent in ætérnum. Jjuſti auté in perpétuum vivent. 1t apud Däm eſt merces eoôrü. ater noſter. Abſol, Avinculis. Evangélica lecétio. &tio ſancti Evangélii ſecundùm Nillo tempore: Dixit jefus dif- cipulis ſuis: Cùm audiéritis præ- lia „& ſeditiônes, nolite terreéri; oportet primùm hæc fieri, ſed non- dum ſtatim finis. Et reéliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Ominus, ac Redémptor noſter peritůri mundi præcurréntia mala denuúntiat, ut eò minùs per- rürgent veniéntia, quo fuerint præ- ſcitàa. Minus enim jacula fériunt „ quæ prævidéntur: & nos tolerabi- Dius mundi mala ſuſcipimus, ſi contra hæc per præſciéntiæ cly- peum munimur. Ecce enim dicit: Cùm audiéeritis prælia & ſeditioô- nes, nolite terxeta: oportet enim . Ori- XxxXii primùm hæc fierizſed nondum ſta- tim finis. Pensanda ſunt verba Re- demptoris noſtri, per quæ nos aliud interiùs, aliud extériùs paſsůros eſ- ſe denutiat. Bella quippe ad hoſtes pértinent, ſeditiônes ad cives. Ut ergo nos indicer interiùs, exterius- que turbari, aliud nos fatetur ab hôſtibus, aliud a fratribus perpeti. Propter teſtaméntum Dômini, & leges patérnas, Sancti Dei per- ſtitérunt in amôre fraternitatis: * Quia unus fuit ſemper ſpiritus in eis, & una fides. Ecce quam bonum, & quã jucúndum habitare fratres in unum. Quia. Quo- rum feſtum colimus. Ed his malis prævénhientiblis; quia non ſtatim finis ſequatur, adjungit: Ssurget Gens contra gen- tem, & regnum advérsuùs regnum: & terra môtus magni erunt per lo- ca, & peſtilentiæ, & fames, terrorés- que de cœlo, & ſigna magna erunt. Ultima tribulatio multis tribula- tionibus prævenitur: & per crebra mala, quæ prævéniunt, indicantur mala perpétua, quæ ſubſequentur. Et ideo poſt bella & feditiônes non ſtatim finis: quia multa de- bent mala præcùúrrere, ut malum valeant ſine fine nuntiare. z. Sancti mei qui in carne pôſiti, certamen habuiſtis: & Mercédem laboris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei, percipite reg!num. Mercêdem. Gloôria. Mercédem. Ad ſoc. Hæc eſt vera fraternitas „ quæ hunquam pôtuit violari certamine, qui effòſo sanguine ſecùti ſunt D0 minum: & Contemnéntes aulam régiam, pervenérunt ad regna coe- léſtia Ecce quam bonum, & quam jucùndum habitare fratres in unum. Contemnéntes. 16ria. Contemnéentes. Ed cùm tot ſigna perturbatiô-⸗ ) nis dicta ſint, oportet, ut eòrum conſiderationem breviter per sin gula perſtringamus; quia negaſſe eſt, ut alia & cœlo, alia ê terra, alia ab eleméntis, alia ab hominibus patiamur. Ait enim: Surget gens contra gentẽ, ecce perturbatio hô- minum; erunt terræmôtus magni per loca, ecce reſpect“ iræ déſuper: erunt peſtilentiæ, ecce inæquaſitas corporum erit fames; ecce ſteri- litas terræ: terrorésque de cœlo & tempeſtates, ecce inæqualitas aeris. Quia ergo omnia conſuman- da ſunt, ante conſummationem omnia perturbantur, & qui in cun- ctis deliquimus, in cunctis feri- murzut impleatur, quod dicitur: Et pugnabit pro eo orbis terrarum contra inſensatos. e Deum. AD L A U D ES; Mnes Sancti, quanta paſſi ſunt tormênta, ut ſecùri perveni- rent ad palmam martyrii. us regnavit. x. 11. Cum palma ad regna perve- nérunt Sancti, coronas decôris me- ruérunt de manu Dei. Cor- pora Sanctôrum in pace ſepülta ſunt: & vivent noômina eorum in ætérnum. if Martyres Düi Dôminum benedicite in æternum. Martyrum chorus laudate Döminum de cœelis; allel. Uſtörum änimæ in manu Dei Rſunt, & non tanget illos tormén- tum mortis. Viſi ſunt oculis inſi- piéntium mori: illi autem ſunt in pace. anus Ex gloriôſe Martyrum, RCorona confiténfium, Qui reſpuentes térrea Perducis ad cœleſtia. ugem benignam prôtinus Intende noſtris vocibus: Trophæa ſacra pängimus, Ignoſce, quod deliquimus. u vincis inter Martyres, Parcisque Confeſsoôribus: Tu vince noſtra crimina; Largitor indulgéntiæ- eo Patri ſit gloria;, Ejusque ſoli Filio, Cum Spirita Paraclito; Nune, & per omne ſæculum. Amen. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabúntur in cubilibus ſuis. Veſtri capilli capitis omnes nume- rati ſunt, nolite timére, multis paſséribus melioôres eſtis vos. Pontificum 08 „ Eatôrum Martrum, pariteraue quæſumus Doômine,;feſta tueantur: randa. Per Dôminum. Eus, qui nos concédis ſanétoô- rum Märtyrum tuorum N. Ra-⸗ & eòrum commeéndet oratio vene- natalttin nelns beatit celite gauce Lus, qui Mantprum lemmnitate ius, ut guor lnccendammu eJu Iläm ulite iuti. r gloriamin 6e lt erultate loin hatni. I. Ulllent uſt 1. l belectent n Dei. Exd nille in l lageib , abenlnn h0 Ilnns llorn iki anr Ulen . 1 elt me lan⸗ Ulinbund; Gnbontur operze, ondted tnovab An in en eanus utiſen esgue de d cce inequults Uni coniuni. n quinan. n cunctis kei guoc Gictudt Orbis keltunn Decn, t UDLI5 Uanta alin ſecüni pentei⸗ aucrüi 11 1A teena pene⸗ hnas ecotis ne⸗ Dei. Ai, C, n pace ſepilt Uwina Minptes dil ite in eleinun. chorus luddte ,allel. in mann Del killostormen nt ocnlis iuſ⸗ Altenn ſunt in Itunn, m, le i2. . Pkotinus ibus: Ngluuns, li 4 artits, otidl⸗ Immine; lie. ; 14 jie⸗ o, pellmm 4ge a in Llota. l In 81 . cudiibdus ſĩ natalitia coôlere: da nobis in ætérna beatitudine de eôrum ſo- cietate gaudére. Per Dominum. Eus, qui nos annua ſanc6rum ☛ Martyrum tuorum. & ſolemnitate lætificas: concéde pro- pitius, ut quorum gaudémus meéri- tis, accendamur exemplis. PerDäm. Cum palma. uſtõrum animæ. Lætäamini in Dño, Et exultàte juſti. Lætâmini. Et gloriamini omnes recti cor- de. Et exultate. 1oria Patri. Lætämini. „Exultent juſti in conſpectu Dei. Et delecténtur in lætitia. 1 5 n HAa. Corpora Sanctoô- rum. Eddidit Deus mercédem laboô- rum Sanctoôrum ſuorum, & de- düxit illos in via miràâbiti: & tuit illis in velaménto diéi, & in luce ſtellarum nocte. Exultent juſti,; *In con- ſpéctu Dei. Exültent. F. Et delectentur in lætitia. In. Blöria Patri. Exultent. Juſti autem in perpétuum vivent. Et apudDim eſt merces eôrum. Martyrum chorus. Ulgeèbunt juſti, & tamquam ſcintillæ in arundinéto diſcur- rent. Judicabunt nationes, & do- minabuntur pöpulis, & regnabit Dôminus illorum in perpétuum. Juſti autem, in perpé- tuum vivent. Juſti. Et apud Dominum eſt merces eôrum. In. loria Patri. Juſti. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabüntur in cubilibus ſuis. LSti ſunt Sancti, qui pro teſta- ménto Dei ſua corpora tradidé- runt, & in sanguine Agni laverunt ſtolas ſuas. Rixit Dñs. 77. is. Sanéti per fidem vicérunt regna , operati ſunt juſtitiam, adepti ſunt repromiſſiones. m. Confitebor 77. Kna. Sanfctôrum velut äaquilæ ju- véntus renovabirur: fiorébunt ſi- cut lilium in civitate Doômini. *B eatus vir. 77. Abſterget Deus omnem la- erymam ab oculis Sancktorum: & lamn non erit amplius, neque lu- ctue, neque claluoz, (cd hes ullus XxxXiii dolor: quòniam prioôra tranſiérunt. audate pueri. In cœléſtibus regnis Sanékto- rum habitatio eſt ;1 & in æternum réquies eorum. rédidi. 79. 9. KXVi. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabuúntur in cubilibus ſuis. Gaudent in cœlis animæ Sancdo- rum, n Chriſti veſtigia ſunt ſe- cũti: & quia pro ejus amôre san- guinem ſuum fudérunt, ideo cum Chriſto exuirant ſine fine. Sermo 8. Joaânnis Chrysôſtomi. Nmo eſt, qui néſciat, Martyrum gloôrias ad hoc divino consilio à Dei pôpulis frequentari, ut & il- lis débitus honor dicatur, & nobis virtutis exémpla, favénte Chriſto, monſtrêntur: ut dum hæc ita cele- brari perſpicimus, cognoſcàmus, quanta eos glôria maneat in cœlis, quorum natalitia taliter celebran- tur in terris, quo poſsimus étiam ipſi talibus provocari exeêmplis, virtte pari, devotioône consimili ac fide: ut, Chriſto præſtänte , dimicare, & vincere hoſtem poſsi- mus: ut, parta victoria, cum iis- dem Sanctis in regnis cœléſtibu: triumphémus. Sancti tui Dñe mirabile conſe- cuti ſunt iter, lervientes præceptis tuis, ut invenirentur illæſi in aquis vàâlidis: £ Terra apparuit arida, & in Mari rubro via ſine impedimén. 10. Quoniam percüſſit petram, & fluxérunt aquæ, & torténtes in- undaverunt. Texta. Uis eſt enim, qui eòrum vo- lens meritò copulari, niſi priùs conſtantiam eorum teneat „ lectetut fidem, imitétur virtutern paihonis: eorum gloriam paribus vitæ lineamentis aut invéniat, aut exquirat à Qui etſi marrtyrio par efle non poſnt „tamen mùúners tanti dignitate ſe quisque bonis àctibus dignum præbeat. Adeſt enim clementiſſimns Deus, qui de- tiderantibus ſuis aut martyrium Præbeat, aut ſine martyrio cum Sanctis præmia divina retribuat. . Verbera carnificum non timué- runt Sancti Dei; morientes ro Chriſti nomine;: Ut hæredes fie- . rent XxXXiV Lon rent in domo Dômini. derunt coôrpora ſua propter ad ſupplicia Ut. T Tradi- Deum enim infirmaâtur peccätor advérſis » ita juſtus tentatio- nibus roboratur. Sic dimicaârunt advérsus peccatum Sancti: ſic & laborando fortiôres, & moriendo victores effécti ſunt. Nullus athlé- tes ſine certamine förtior dici, nul- lus ſine victoria pôterit coronari. Nemo miles ſine prælio hoſtem ſubjecit: nemo ſine bello impera- toôrem proméruit. Habes Chriftia- ne competéntia arma, quibus ho- ſtem expuúgnes: habes fortiſſima tela, quibus inimicum debelles. Tamquam aurum in fornace probavit electos Dominus, && quaſi holocaufſti hoſtiam accépirt illos,: & in témpore erit refpéctus illo- rum: uoniam donum & pax eſt eléctis Dei Qui confidunt in illum, intélligent veritätem: & fideles in dileétione acquiétſcent illi. Quoniam. G loria. Quoôniam. éctio ſanci Evangeélii ſecundùm Lucam, Nillo témpote: Deſcéndehs je- ſus de monte, ſtetit in loco cam- péſtri, & turba diſcipuloòrum ejus, & multitudo copiôſa plebis ab omni Judæa, & Jerůſalem, & mari tima, & Tyri, & Sidéônis. Ef réliqua. Homilia S. Ambroſii Epilſc. Dveêrte omnia diligenter, quô- modo cum Apôſtolis aſcen- dat , & deſcendat ad turbas. Quo- modo enim turba niſi in hùmili Chriſtum vidéret? Non séquitur ad exceifſa, non aſcendit ad ſublimia- Dénique ubi deſcendit, invénit in- firmos:in excelſis enim infirmi eſſe non poſſünt. Hinc étiam Matthæus docet, in inferioribus debiles eſſe ſanatos. Priùs enim unusquisque ſanandus eiſt, ut paulatim virtuti- bus procedentibus aſcendere poſſit ad montem. Et ideo quemque in interioribus ſanat, hoc eſt a libi- dine revocat, injúriam cæcitatis Ecce ſacérdos. avertit. Ad vülnera noſtra deſcen- dit: ut uſu quodam & copia ſuæ natůræ, comparticipes nos faciat eſſe regni cœleſtis. Propter teſtaméntum Dömini, & leges paternas, Sanéti Dei per- in eis, & una fides. ?„, Ecce quäm bonum , & quam jucundum habi- täre fratres in unum. Quia. Eàti päauperes, quia veſtrùm eſt regnum Dei. Quatuor tantúm beatitüdines ſanctus Lucas Domi- nicas pôſuit; odto verò ſanctus Matthæus: ſed in illis octo iſtæ quatuor ſfunt, & in quatuor iſtis illæ octo. Hic enim quatuor velut ille in illis octo myſticum nume- rum reſeravit. Pro octàâva enim malti inſcribúntur pſalmi, & man- datum àccipis octo illis partem da- re, fortaſie benedictiônibus. Sicut enim ſpei noſtræ octava perféctio eſt, ita octava ſumma virtutum eſt. Sancti mei, qui in carne pôſiti, certäamen kabailkis : * Mercédem labôris ego reddam vobis. Venite benedicti Patris mei, percipite regnum Mercédem. loria Patri. Mercédem. Hæc eſt, vera fratérnitas, quæ numquã poôtuit violari certamine, qui effuſo sänguine ſecuti ſunt Do- minum: * Contemnéntes aulam régiam, perveneérunt ad regna coe- i Ecce quàm bonum, & ſtia. quàm jucundum habitare fratres in unum-Contemnéntes. G loria. Contemnéntes- Leg Ed priùs quæ ſunt amplioôra vi- deamus. Beati, inquit; paupe- tes quôniam veſtrùm eſt regnum Dei. Primam benedictionem hanc uterque Evangeliſta pôſuit Ordine enim prima eſt, & parens quædam generatioque virtutum: quia qui contémpſerit ſæculaària, ipie meré- bitur ſempiterna: nec poreſt quis- quam meritũ regni cœléſtis adipis- ci, qui mundi cupiditate preſſus » e Deum laudamus. II. C OM MUNE XI. ixit Dôminus. audàte Däüm omnes Gentes. 79. Cce facérdos magnus, qui in diébus ſuis pläcuit Deo, & in- ſtirerunt in amore fraternitatis: véntus eft juſtus „ & in témpore Quia unus fnit ſemper ſpiritus irachndiæ factus eſt reconciliatio. virtûtes ampléxus eſt cardinales: emergendi non habet facultàtem. te Conkeſl Quem pie Otbem, e die latus Kcancere Eic die lætu Laudis he Uipinszpruce k Cuxit Donec Mumine ltitus uins ob prer nentet, len gur paſſ Aeſtituur ſler hincill nennit lauce 1s; NRlüszejus pr Rflbs üli,d .Oüſpercerli Uiins wundi! Timus, 5 Amunit eum Kolam glör aecos & dor nige get eten Nenütt R 5solre N en Contet atoremu „Lecetpin lcündume n. Juin. uia relrüme Ouatuortanin talni r illi gartent. Cüönlbus Kl Ctina hettechi ne fit : Neletlen n ſodi i Patris e, Metceden. edem, tnitas, e li certäminen, eroti huatdo⸗ nentes AWlan tad teena er. hubitane fins nentes, 00i, Pon gtnp uat ang a⸗ . hinguit: uuhe⸗ H 1 turumn lläria, 11 net hol Ste Conféſlor Dômini, coléntes Quem piè laudant pôpuli per orbem, Hac die lætus méruit beâtas Scandere ſedes. Hac die lætus méruit ſuprémos Laudis honôres- Oui pius, prudens, hùmilis, pudicus Söbriam duxit ſine labe vitam;, Donec humaânos animavit auræ Spiritus artus. , Cujus ob præſtans meritum fre- quénter;, X. gra quæ paſſim jacuére membra, Viribus morbi domitis, ſalùti Reſtituùntur. Noſter hinc illi Chorus obſequéntẽ Concinit laudem, celebrésque pal- mas» Ut piis ejus précibus juvémur Omne per ævum. § it ſalus illi, decus, atque virtus, Qui ſuper cœli solio coruſcans, Totius mundi seriem gubernat Trinus, & unus. Amen. z. Amavit eum Däñs, & ornavit en. Stolam gloriæ induit eum. Sacérdos & Pontifex, & virtůtum opifex, paſtor bone in populo » ora pro nobis Dominum. O Doctor 6ptime. eus, qui populo tuo. XIII. A, quæſumus, omnipotens 19 Deus;, ut beati Confel- sOris tui atque Pontificis veneran- da ſolémnitas, & devotiônem nobis augeat, & ſalutem. Per Dôminum. Xàudi, quæſumus Déômine, pre- ces noſtras, quas in beati Confeisoris tui atque Pontificis ſolemnitate deférimus: & qui tibi dignè meruit famulari, ejus inter- cedéntibus meéritis, ab mnibus nos absolve peccatis. Per Dñm. egem Confeſsorum Däm, ½4 Ve- nite, adorémus- enite. 1. ſte Conféſſor. ct. Aha. Beatus virx, qui in lege Dômini meditatur: volun- tas ejus pérmanet die ac nofte, & omnia, quæcumque faciet; ſemper proſperabùntur Beiitas vir, qui non abiit in con- silio impiorum, & in via pecçca- XXNV tôrum non ſtetit , * & in cathedra peſtilentiæ non ſedit. ed in lege Domini voluntas ejus, * & in lege ejus meditabitur die ar nocte. . t erit tamquam lignum, quod plantatum eſt lecùs decùrſus aqua- rum, * quod fructum ſuum dabit in témpore ſuo. Et fölium ejus non defluet: * & omnia, quæcümque faciet, proſpe- rabuntur. lon ſic impii, non ſic: * ſed tam- quam pulvis, quem projicit ventus à facie terræ. deò non resúrgent impii in judf- cio: * neque peccatores in conci- lio juſtòrum. Quôniam novit Döminus viam jaſtôrum & iter impiorü pertbit. „Beatus vir;, qui in lege Dfii meditatur; voluntas ejus permanet die ac nocte, & omnia quæcumque faciet, ſemper proſperabüntur. Beatus iſte San kus; qui con- fiſus eſt in Dio, prædicavit præ- céptum Dômini, conſtitutus eſt in monte ſancto ejus are fremuérunt Gentes, * & Qboga meditati ſunt inania. itéruntReges terræ, & principes convenérunt in unum, * adversùs Düm, & advérsàs Chriſtum ejus. irumpamus vincula eorum: * & projiciamus à nobis jugum ipsoru. zui habitat in cœlis, irridebit eoôs: * & Doôminus ſubſannabit eos- unc loquétur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuo conturbaâbit eos. go autem conſtitûtus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem fſanctum e- jus »* prædicans præcéptum ejus. SHoôminus dixit ad me: * Filius meuns es tu, ego hodie genni te. 6Rula à me, & dabo tibi Gentes hæreditatem tuam, * & poſſeſſiò- nem tuam: têerminos terræ. eges eos in virga ferrea, *& tam- quam vas figuli confringes eos. t nunc reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. ervite Domino in timore,; * & exultàte ei cum tremore pprehendite difcipiinam ,; ne quando iraſcatur PDominus: *† & pereäatis de via uſta. . um exarſerit in brevi ira ejus;, * beati omnes, qui confidunt in eo. Ua. Beatus iſte Sandus; qui con- filus eſt in Dno,prædicavit Ppræcép- tum Démini, conſtitutus eſt in C 2 monte XxxXvVi monte ſanco ejus, Tu es gloria mea, tu es ſuſcéptor meus Domine: tu exaltans caput meum, & exaudiſti me de monte ſancto tuo. Omine, quid multiplicati ſunt, qui tribulant me? * multi in- sůrgunt adversum me. ulti dicunt animæ meæ: * Non eſt ſalus ipſi in Deo ejus. u autem Domine ſuſcéptor meus es, * gloria mea, & exaltans ca- put meum. oce mea ad Däm clamävi: * & exaudivit me de monte ſancto ſuo. go dormivi, & ſoporatus ſum: * & exurréxi, quia Dis ſuſceèpit me. on timébo millia populi circum. dantis me: * exurge Doômine, ſal- vum me fac Deus meus- uôniam tu percufſsiſti omnes ad- Versantes mihi ſine cauſa: * den- tes peccatôrum contriviſti. ômini eſt ſalus: " & ſuper poô- pulum ruum benedictio tua. Tu es gloria mea, tu es ſus- céptor meus Dne; tu exaltans ca- put meum, & exaudiſti me de mon- te ſancto tuo. y. Amavit eum Do- minus, & ornavit eum. Stolam glériæz induit eum. Fater noſter. ol xaudi Doômine. Benedictione perpétua. De Epiſtola prima beati Pauli Apoſtoli ad Timôtheum. Pideslis ſermo: Si quis Epiſcopa- tum desiderat, bonum opus de- siderat. Oportet ergo Epiſcopum irreprehensibilem eſſe, unius uxoô- ris virum, sobrium, prudéntem, ornatum, pudicuů, hoſpitalem, dꝗ- Gorem, non vinoléntum, non eX cuſsorem, ſed modeſtum, non liti- gioſum, non cupidum, ſed ſuæ do- mui benè præpoſitum: filios ha- bentem sùbditos cum omni caſti- täte. Si quis autem domui ſuæ præéſſe neſcit, quõmodo Eccléſiæ Dei diligentiam habébit? Non neophytum, ne in ſuperbiam ela- tus, in judicium incidat diaboli. Oportet autem illum & teſtimo- nium habére bonum ab iis, qui fo- ris ſunt, ut non in opprôbrium incidat „& in laqueum diaboli. Euge ſerve bone, & fidelis, quia in pauca fuiſti fidélis, ſupra multa te conſtituam: * Intra in gaudium Dômini tui. R, Domine quinque talchta tradidiſti mihi: ecce alia quinque ſuperlucrâàtus ſum. Intrs. Unigénitus Dei Filius. De Epiſtola ad Titum. Péôrtet enim Epiſcopum ſine crimine eſſe, ſicut Dei diſpen- ſatõrem: non ſuperbum non ira- cuündum, non vinoléntum, non per- cuſsorem, non turpis lucri cupidu: ſed hofſpitalem, benignum, sobrin » juſtum, fanctum, continéntem, am- plectentem eum, qui ſecundùm do- ctrinam eſt, fidélem ſermonem, ut potens ſit exhortaàri in doctrina ſa- na, & eos, qui contradicunt, argue- re. Sunt enim multi étiam inobe- dientes, vaniloqui, & fſeducto es: maxime, qui de circumeinoône ſunt; quos oportet redargui: qui univer- ias domos ſubvertunt; docẽtes, quæ non oportet, turpis lucri gratia- Ecce ſacerdos magnus, qui in diébus ſuis placuit Deo: * Ideo jurejurando fecit illum Dominus créſcere in plebem ſuam. Benedictionem omnium Gén- tium dedit illi, & teſtaméntum ſuum confirmavit ſuper caput ejus. Ideò jurejurando. Spiritus ſancti gratia. U autem loquere, quæ decent ſanam doctrinam: Senes ut s6 brii ſint, pudici, prudéntes, ſani in fide: in dilectiône, in patiéntia: Anus ſimiliter in habitu ſancto » non criminatrices, non multo vi- no ſervieêntes, bene docentes: ut prudéntiam doceant adoleſcéntu- las, ut viros ſuos ament, filios ſuos diligantzprudéntes, caſtas, sobrias a domus curam habentes, benignas-, subditas viris ſuiszut non blasphe- metur verbum Dei. Juùvenes ſimi- liter hortare, ut sobrii ſint. In om- nibus te ipſum præbe exémplum bonorum perum, in doctrina, in integritate, in gravitate, verbum ſanum, irreprehensibile: ut is, qui ex advérſo eſt, vereatur, nihil ha- bens malum dicere de nobis. g. Jurävit Dôminus, & non pœ- nitébit eum: * Tu es ſacerdos in ætérnum ſecundùm ordinem Mel- chiſedech. 7. Dixit Döôminus Dô- mino meo, ſede à dextris meis. Tu es. loria Patri. Tu es. Invocaàntem exaudivit Dominus Sanctum ſuum, Dôminus exaudivit eumn » & conkituit euin in pace. ſUm inroe⸗ eus tit one dlatin ilerere mei, jem meam, ii hominun Ade: 5 ut ſen, Kguent t ſcitote, Dominus Jandt Ninns exiudiet Eeio ad eum. uleinini „§E ſreltcate ſaer ſelite in Dom lis olktencit n ignitum eſt tus ui Dom tüm in corde fucn frum lis muluiplie ſre in idi Ueleſcam. Caniam tu I Uher conſtit ig Iwocint Uncum fuum, en, & conſti ſin letentur Aiebomine: Crlli altolcn eotoniſi e lda mezau Untellige el Uuere voci ſe nens, & Monien ad te ine exiudies e aſabo ni m non lenn ku es, ille habitz d negle nr ollos t Illlomn litten 8 Mlüntur mern kun gingui iminmieu⸗ WEN Ulotbo in d boittempi mnore iud. Onlne deckt logter inim drus ſum Inn ei kiling 2d Tiun, Lpiſeopun in leut Dei cie⸗ erbum nor i Entummenonſer is lucti cii nignutmsohni, ntinentenan niſecundinte n ſernonem: lin Cocktin⸗ ladicunt, Art lti etiam inoh⸗ 1 & ſeductoes zumeilonelin Iuiggui unnt⸗ utzcocetese⸗ 6s luen mn. lagnus, Auiln Deo: lien lum Domm nam. mnium er. leſtamentuin et caput eis⸗ gitia⸗ ezue deten m: Fenes Prlgenle; ll einhettel Puabiulanlo, Mon hu 4o ⸗ leaeenlbzi n Audelent⸗ Cenhil us divit Doit nlg eitld 3 ace⸗ Um invocârem, exaudivit me Deus juſtitiæ meæ: * in tribu- latione dilatäâſti mihi. iſerére mei, * & exâudi oratioô- nem meam. ilii höminum úùsquequòô gravi corde:? * ut quid diligitis vanita- tem, & quæritis mendàcium ? Et ſcitoéte, quéniam mirificavit Doéminus Sanéctum ſuum, * Doô- minus exàudiet me, cùm clama- vero ad eum. Traſcimini, & nolite peccàre: * quæ dicitis in côrdibus veſtris, in cubilibus veſtris compungimini. acrificate ſacrificium juſtitiæ, ſperate in Dômino: * MMulti dicunt: quis oſténdit nobis bona? ignatum eſt ſuper nos lumen vultus tui DOmine: * dediſti læ- titiam in corde meo. A fructu fruménti, vini, & ôlei gui * multiplicati ſunt. In pace in idipſum † dormiam, & gequiéſcam. Quéôniam tu Déômine ſinguläriter in ſpe * conſtituiſti me. da, Invocantem exaudivit Däs Sanctum ſuum, Dôminus exaudivit eum, & conſtituit eum in pace. Afa. Læténtur omnes, qui ſperant in te Dômine: quoôniam tu bene- dixiſti juſto, ſcuto bonæ voluntãatis tuæ coronâſti eum. Erba mea auribus pêrcipe Dne, * intéllige clamoòrem meum. nténde voci oratiénis mex, * Rex meus;, & Deus meus, Ouoniam ad te orabo: * Dômine Manè exaudies vocem meam. Aane aſtabo tibi, & vidébo: * quôniam non Deus volens iniqui- tätem tu es. leque habitabit juxta te malig- nus: * neque permanébunt injuſti ante oculos tuos. diſti omnes, qui operantur ini- quitatem: * perdes omnes, qui loquúntur mendacium. rirum sanguinum, & dolôſum abominäâbitur Däis: * ego autem in multitúdine milericôrdiæ tuæ. ntroibo in domum tuam: * ado- rabo ad templum ſanctum tuum in timôre tub. ômine deduc me in juſtitia tua: * propter inimicos meos dirige in conſpecdtu tuo viam meaam. uéôniam non eſt in ore eôrum Vvéritas: cor eôrum vanum eſt. XXXvii epulchrum patens eſt guttur eô- rum, linguis ſuis dolosè agébant, * judica illos Deus. écidant à cogitatiônibus ſuis, ſecundùm multitudinem impieta- tum eorum expelle eos, * quo- niam irritavérunt te Doômine. t læténtur omnes, qui ſperant in te: * in æxtérnum exultabunt, & habitabis in eis. t gloriabúntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum, * quoniam tu benedices juſto. omine, ut ſcuto bonæ voluntatis tuæ * coronaſti nos. Læténtur omnes;, qui ſperant in te Dômine: quéniam tu bene- dixiſti juſto, ſcuto bonæ volun- tätis tuæ coronâſti eum. Doömine Dôminus noſter; quâàm admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! quia gloria & honore coronâſti Sanctum tuum, & conſtituiſti eum ſuper ôpera mäânuum tuarum. Omine Dôminus noſter, *quàm admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! uôniam elevàta eſt magnificéntia tua *† ſuper cœlos. xX ore infantium, & lacténtiũ per- feciſti laudé? propter inimicos tu- os,* ut déſtruas inimicũ, & ultoré. uôniam videbo cœlos tuos »„ ôpera digitòrum tuòrum: * lunam, & ſtellas quæ tu fundÄaſti. uid eſt homo, quòd memor es eſus: “ aut filius hôminis, quòniam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, gloria & honoôre corondſti eum, * & conſtituiſti eum ſuper opera mänuum tuarum. mnnia ſubjeciſti ſub pédibus ejus, * oves & boves univérſas » in ſuper & pécora campi. ôlucres cœli, & piſces maris, * qui perambulant sémitas maris. Smine Dôminus noſter, * quàm admirabile eſt nomen tuum in univérla terra! . Dnhe Dns noſter, quàm admi- ràbile eſt nomen tuum in univérſa terra! quia gloria & honore coro- naſti Sanctum tuum, & conſtituiſti eum ſuper pera mäàanuum tuarum. Elégit eum Doôminus ſacerdoô- tem ſibi. ge, Ad ſacrificandum ei hôſtiam laudis. Pater noſter. Ipsius pietas. Deus Pater omnipotens. Cc 3 Ser- XXXVIii Sermo S. Maximi Epiſcopi. A5 ſandi ac beatiſſimi Patris noſtri cujus hoôdie feſta ce- lebramus, laudes addidiſſe aliquid, decerpsiſie eſt: siquidem virtu- tum ejus gratia non lermoônibus exponénda eſt, ſed opéribus com- Probanda Cùm enim dicat Scrip- tra: Gloria patris eſt filius Säpiens: quantæ hujus ſunt gloriæ, qui tan- toôrum filiôrum ſapiéntia & devo- tiône lætaturiIn Chriſto enim Jeſu per Evangélium ipfe nos génuit. 2 Inveéni David ſervum meum, ôleo ſancto meo unzi eum: * Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo, & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus enim. hriſtus perpétuæ. Uidquid igitur in hac ſanda Pplebe poteſt eſſe virtutis & grätiæ, de hoc quaſi quodam fon- te lucidiſſimo, omnium rivulorum puüritzs emanavit. Etenim quia ca- ſtitatis pollébat vigore, quia abſti- néentiæ gloriabatur anguftiis, quia blandimentis erat præditus lenitaà- tis, omnium civium in Deum pro- vocavit affeétum: quia Pontificis adminiſtratione fulgébat, plures e diſcipulis reliquit ſui ſacerdorii ſuceceſsores. Poſui adjutéôrium ſuper poten- tem, & exaltavi eléctum de plebe mea: * Manus enim mea auxiliaâ- bitur ei Invéni David ſervum męeum, oleo ſancto meo unzi eum. Manus Ignem ſui amòris. Enée congrue in hac die, quam nohis beati Patris noſtri „ad paradiſum tranſitus exultaà bilem reddit, præséntis Pſalmi Versiculum decantavimus: In me- môria æterna erit juſtus Digne enim in memoôriam vertitur héômi- num, qui ad gaudium tranſiit An- gelorum. Dicit ſermo divinus: Ne laudes hôminem in vita ſua: tam- quam ſi diceret: lauda poſt vitam, magnifica poſt conſummatiônem. Düplici enim ex cauſa utilius eſt hominum magis memôriæ laudem Are, quam viræ, ut illo potiſſimum tempore merita ſandtitatis extoôl- las, quando nec laudantẽ adulatio movet, nec laudatum tentet elatio. * it; qui ante Deum magnas virtütes operàtus eſt, & omnis terra doctrina ejus repleéta eſt: * ipſe intercedat pro peccaâtis om- nium populoôrum. Iſte eit, qui contempſit vitam mundi;, & pervenit ad cœléſtia re- gna. Iple. loria Patri. Ipſe. Dômine; iſte Sanctus habitabit in tabernâculo tuo, operàtus eſt juſti- tiam, requiéſcet in monte ſancto tuo. Omine, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? * aut quis re- quiéscet in monte ſancto tuo? ui ingréditur ſine macula, * & operatur juſtitiam. . Zui loquitur veritatem in corde ſnoaui non egit dolum in lingua ua. ec fecit prôximo ſuo malum, * & opprobrium non accépit advérsùs proximos ſuos. . A d nihilum deduúctus eſt in con- ſpeu ejus malignus: * timentes mutem Dominum glorificat. ui jurat proximo ſuo, & ron dé- cipit, * qui pecuniam ſuam non dedit ad usuram, & münera ſuper innocentem non accépit. . ui facit hæc, * non movébitur in ætérnum-. . ia. Domine, iſte Sanctus habi- tabit in tabernaculo tuo, operatus eſt juſtitiam, requieſcet in monte ſancto tuo Vitam périit à te, & tribuiſti ei Dömine: gloriam, & magnum decôrem impoſuiſti ſuper eum: poſuiſti in càpite ejus coroônam de lapide pretioto. Omine in virtte tua lætàbitur Rex: * & ſuper falutare tuum exultabit vekeménter. eſidérium cordis ejus tribuiſti ei: “& voluntate labiorum ejus non fraudaâſti eum. uéôniam præveniſti eum in bene- diétionibus dulcédinis: * poſuiſti in cayite ejus corônam de lapide pretioôſo. itam pétiit à te: * & tribuiſti ei longitudinem dierum in ſæculum, & in ſæculum ſæculi. agna eſt glöria ejus in ſalutari tuo: * gloriam & magnum deco- rem impones ſuper eum. uôniâ dabis eum in benedictioô- nem in ſæeulum ſæculi: * lætifica- bis eum in gaudio cum vultu tuo- uoniam Rex ſperat in Domino: ◻ Ein mileria mmoyebitt neniatur n inicis tuis NMomnes; MMes eOs more pultt u contu nibit eos ig Udkum eoru einen eorun önimecli 1. coxltaren nn hotuelunt 1 Aüm. Ultie Düe inm Khlal 11. Vitam p iDomine: Echem in keerioe benedictic cotdiam ifell, gui Unon uentium ! Nfüllite por athini Augthiſte R ln orene. 1 ſdlengl ig Ulte hort itel oſten , A ons 1s ſeplen ei M decelizon⸗ 2 Patti, Ie kus kabitclii perätusekkill. in wonnekntin lubitübitinu. aut lt ſancto io! e Maclt, 11 ttten in t: dolum in kun ſuo mlunet ctpit aſens s elt in o. 8: † iimente Orfict. 10, 810I (e⸗ m Iuam non. munela luper eh. . KOedtut gtel, iͦ e e Nkionm 0 hrlti i annnten irsirhlin nan e . XXXIX & in miſericéôrdia Altiſſimi non Evangélica léctio. commovébitur. . ééctio ſanéti Evangélii ſecundùm nveniatur manus tua omnibus Matthæam. inimicis tuis: * déxtera tua invé- [Nillo témpore: Dixit Jeſus dil- niat omnes, qui te odérunt. AHcipulis ſuis parabolam hanc: 2 ones eos ut clibanum ignis in Homo péregré proficilcens, voca- témpore vultus tui: * Dôminus in vit ſervos ſuos; & tradidit iflis ita ſua conturbabit eos;, & de- bona ſua. Et réliqua. voraàbit eos ignis. Homilia ſancti Gregorii Papæ. ructum eòrum de terra perdes: * Ectio ſancti Evangélii, fratres chariſſimi, ſolicitè conſidera- re nos admonet, ne nos, qui plus céteris in hoc mundo accepiſſe aliquid cernimur, ab auctore mun- di gravius inde judicemur. Cùm & ſemen eorum à filiis hominum. uoëniam declinavérunt in te ma- la: cogitavêrunt consilia,; quæ non, potuérunt ſtabilire. uôòniam pones eos dorlum, * in reliquiis tuis præparabis vultum zaltare Dne in virtúte tua: can- creſcunt donorum. Tanto ergo eorum. enim augentur dona, rationes etiã täbimus, & pſallemus virtutes tuas. eſſe humilior; atque ad ſerviendum Vitam pétiit à te, ei, Domine: & tribuiſti Deo promptior qui deb glôriam, & magnum munere, quanto ſe obligatiorem quisque debet ex decoôrem impoſuiſti ſuper eum: ſeſſe conſpicit in reddenda ratione. poſuiſti in capite ejus corônam de. lapide pretiofo. Hic acci- piet benedictiénem à Domino, & milericôrdiam à Deo ſalutari ſuo: quja hæc eſt generàtio quæréntium Dôminum. Omini eſt terra, & plenitàdo ejus: * orbis terräarum, & univérſi, qui habitant in eo. uia ipie ſuper maria fü davit eũ: * & ſuper flümina præparavit eum. Quis alcendet in montem Dñi? * aut quis ſtabit in loco ſancto ejus? I[nocens manibus, & müdo corde: qui non accépit in vano animãâ ſuã nec juravit in dolo proximo ſuo. Hic accipiet benedictionem à Déô- mino: * & miſericôrdiam à Deo lalutäri ſuo. Hæc eſt generatio quæréntiũ eũ, * quærentium faciem Dei Jacob. ttllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex gloôriæ. Quis eſt iſte Rex gloôriæ?*Däs for- tis, & notens, Dñs potẽs in prælio. A ttôllite portas, principes, ve- ſtras, & elevamini portæ æterna- les: * & introibit Rex gloriæ. Quis eſt iſte B. ex glôriæ? *ι Doômi- nus virtétum ipſe eſt Rex gloriæ. Ana, Hic accipiet benedictionem à Dê⁴mino, & miſericordiam à Dec ſalutari ſuo, quia hæc eſt ge- nerätio quæréntium Dêôminum. Tu es ſacerdos in æternum. secundum ordinem Melchife- dech. ater noſter. Ecce homo, qui peregrè proficiſci- tur, ſervos ſuos vocat, eisque ad negôtium taléntâ partitur. boſt multùm verò temporis poſiturus ratiônem revértitur Benêe operan- tes pro apportato lucro remúne- rat, ſervum verò à bono opere torpéntem damnat. Amavit eum Doôminus, & ornâ- vit eum: ſtolam glôriæ induit eum. Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Cujus feſtum colimus. Uis itaque iſte homo eſt; qui péregre proficiſcitur, niſi Ke- démptor noſter, qui in ea carne, quam aſsumpferat, abiit in columè Carnis enim locus proprius terra eſt, quæ quaſi ad peregrina duci- tur, dum per Redemptorem no- ſtrum in cœlo collocatur. Sed ho- mo iſte péregrè proficiſcens ſervis ſuis bona ſua tradidit: quia fideli- bus ſuis ſpiritualia dona concéſſit. Et uni quidem quinque talenta » alii duo, alii verò commiſit unum. Quinque étenim ſunt corporis ſen- fus „vidélicet, viſus, auditus » guſtus, odoraàtus, & tactus. Quin- que ergo taléentis, donum quinque sénſuum, id eſt, exteriorum ſcientia exprimitur. Duobus vero intel- léétus,„ & operatio deſignatur.- Unius autem talenti nomine, in- tellectus tantmmodo defignatur. . sint lumbi veſtri præcincti, & vinculis, lucérnæ ardéntes in manibus ve- 1 c 4 ris XI ſtris: &Et vos similes homin'bus expectantibus dominum ſuum, quando revertatur à núptiis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua ERôra Düs veſter ventürus ſit. Et. gloria Patri. Et. Ad ſocietatem. . Ed is, qui quinque talenta ac- céperat, alia quinque iucratus eſt: quia ſunt nonnulli, qui etſi in- terna ac myſtica penetrare neſciut, Pro intentione tamen lupernæ pa- triæ docent recta quos poſſunt, de ipſis exterioribus, quæ accepérunt, duplum talentum Portant: dumque ſe a carnis petulantia, & à terrena- rum rerum àmbitu, atque à viſi- bilium voluptate cuſtodiunt, ab his etiam alios admonendo compél- cunt. Et funt nonnulli, qui quaſi duobus talentis ditati, intelléctum atdque operationem percipiunt ; ſubtilia de intérnis intéliigunt , mira in exteriôribus operantur Cümque & intelligéndo, & operan- do aliis prædicant, quaſi duplica- tum de negotio lucrum repértant. e Deum laudamus. II. A A Ul D ES, Cce facerdos mâgnus, qui in diebus fuis placuit Deo, & in- ventus eſt juſtus. ominus regnavit. ecam rel. TI. A5s Non eſt inveêntus similis illi, qui éonſer- varet legem Excelſi as: Ideòô ju- rejurando fecit illum Dns créſcere in plebem ſuam. A 5s2:. Sacerdotes Dei benedicite Dôminum: ſervi Dômini hymnum dicite Deo allel. 4 Serve bone & fidélis, intra in gaudium Domini tui. Cce facẽrdos magnus, qui in diébus ſuis placuit Deo, & in- véntus eſt juſtus, & in tempore iracundiæ factus eſt reconciliatio. Eſu Redempfor mnhium, Perpes corona Præiulum In hac die clementiùs Indülgeas precantibus. Tui ſaçri qua nominis Confeſſor almus claruit, Hujus celébrat annua Devota plebs ſolémnia. Qui rite mundi gaudia Hujus cadúca réſpuens» ternitatis præmio FTotitur inter Angelos. Nobis ſequi veſtigia, Hujus précatu sérvulis Dimitte noxam criminis. it Chriſte Rex piiſume, Tibi, Patrique gloria, Cum Spiritu Paraclito, Nunc, & per omne ſlæculum. Amen. Juſtum deduúxit Doôminus per vias rectas. Et oſtendit illi regnum Dei. Euge ſerve bone & fidélis, quia in pauca fuiſti fidélis, ſupra multa te conſtituam, dicit Dñs. A, quæſumus, omnipotens Deus, ut beati Contel- soris tui atque Pontificis veneran- da ſolémnitas, & devotiônẽ nobis augeat, & ſalütem. Per Dôminum. Xàudi, quæſumus Doômine, pre- ces noſtras, quas in beati Sontelsôris tui atque Pontificis olemnitate deférimus: & qui tibi dignè méruit famulari;, ejus inter- cedentibus meritis, ab omnibus nos absoôlve peccatis. Per Düm. Non eſt inven- cce ſacérdos. ar ſi tus. cee o8 Amavit eum Dns; Et ornäavit eum. Amavit. Stolam 3loriæ induit eum. Et' ornavit. lôria. Amavit Elegit eum Dminus Sacerdôté ſibi. g Ad lacrificandum ei hoſtiam laudis. „Adeòô jurejurando. On eſt invéntus ſimilis illi, qui conſervaret legem Excélſi⸗ Ideòô jurejurando fecit illum Doô⸗- minus creſcere in plebem ſuam. Elégit eum Däs, Sa- Gerdâôtem ſibi. Elégit. Ad ſa- crificandum ei héſtiam laudis. Sa- cerdotem. Gloria. Elégit. y. Tu es ſacerdos in gtern eche ündùm ordinem Melc . cunid 1 ſi Serve bone. Ungi ſacerdôtio, & habére lau- dem in nômine ipſius, & offérre illi incenſum dignum in odorem ſuavitatis. Tu es lacérdos, eIn ætérnum. Tu. Secun- dàùm ordinem Melchifedech. In. glöria Patri. Tu. y5. Juſtum de- duxit Dôminus per Vias rectas. Et oſténdit illi regnum Dei. Ecce ſacérdos magnus. Mujus benignus annue 1 Dixit Däs. Illlum Ge is lelta. Lrokendit mnavit eumn euin:ſKtolamg Aportas galat zin Dum e A)letlena n Crlelkin tegna Hhelibro udeinus v lelles noſt Mültam g s meeniice oninantes in nines mign ilia nedktti tim ſeripen lhe ſene Aliſti lucratus ſu Omines Uulchriui ſedi hecit 45 ulis minis, hmme, la, ItO, leculum Anen. t Dominn ſe Pt ofendt II ſdeſis,un lupra mllir is. „ Ootmmniſoſt; I. Cunt Ntiscis verenn. lerotioni nenß Der Dominun. s Bömirene⸗ us in beitt liri eins inei⸗ ,49 ONinbti 8. Per Dün. Non ek innen. Cos. Dis n t. Kolanm Mronmal, Merit enn okiam alti⸗ ſeo iueftnet ſſſili, tus ſmis e eten ul Eet lun d⸗ In Dis i. ſei. Rum! ely AMG ulb lo, Khieß⸗ du. 11 lecciſeten e . —77., — eménto Dhe David. s3. „Juſtum dedüxit Dôminus per Vias redtaas. .V Et oſténdit illi regnum Dei. Amaävit eum Dominus; & ornavit eum: ſtolam gloriæ induit eum, & ad portas paradiſi coronavit eum. Ana. Dum eflet fſummus Fonti- fex,terréna non métuit, ſed ad cœléſtia regna glorioſus migravit. Be libro Fccleſiaſtici. J Audémus viros gloriéôſos, & pa- reéntes noſtros in generatione fua. Multam gloriam fecit Dômi- nus magnificéntia ſua a ſæculo. Dominantes in poteitâtibus ſuis, homines magni virtute, & prudeén- tia ſua præditi, nuntiantes in Pro- hétis dignitatem Prophetarum, & inperantes in præsenti populo, & virtùte prudentiæ pôpuhs ſanctiſſi- ina verba. In peritia ſua requiren- tes modos muſicos, & narrantes carmina ſcripturarum. Euge ſerve bone & fidélis, quia Iin pauca tuiſti fidélis, iupra multa te conſtituam: & Intra in gaudium Dñi tui. Däñe quinque talenta tradidiſti mmihi, ecce alia quinq; ſu- Perlucratus ſum. Intra. 1 Omines divites in virtüte, —pulchritidinis ſtdium ha- Pentes: pacificantes in domibus ſuis. Omnes iſti in generationibus gentis ſuæ gloriam adépti ſunt, & in diébus ſuis habéntur in laâudi- bus. Qui de illis nati ſunt; reli- quérunt némen narrandi laudes eôrum: & ſunt, quorum non eft meméôria: periérunt „ quaſi qui non füerint: & nati ſunt, qua non nati, & filii ipsòrum cum ipfis. . Ecce ſacerdos magnus, qui in diébus ſuis placuit Deo: æ& Ideòô jurejuràndo fecit illum Dñs créſce- ze in plebemsſuam. 7, Benedi- ctionem omnium Géntium dedit illi, & teſtaméntum ſuum confir- Mmavit ſuper caput ejus. Ideò. xli Ed illi viri miſericôrdiæ ſunt, quorum pietates non defuérunt, cum semine eòrum permanent bo- na, hæréditas ſancta nepôtes eorüů, & in teſtaméentis ſtetit ſemẽ eorù: & filii eòërum propter illos usque in ætérnum manentzſemen eorum, & gloria eorum non derelinquetur. Corpora ipsôrum in pace ſepülta ſunt, & nêmen eòôrum vivit in ge- nerationem & generationé. Sapien- tiam ipsorum naârrent péôpuli,„ & laudem eôrum nüntiet Eccléſia. Juravit Däis, & non pœnitebit eum : & Tu es ſacérdos in ætérnum ſecundùm ordinem Melchiſedech. Dixit Dôminus Domino meo; Sede à déxtris meis. Tu es. loria Patri. Tu es. Sermo S. Maximi Epiſcopi. Eàti Pa tris mérita jam in Ituto pòôſita ſecùri magnificemus, qui gubernaculu fidei viriliter te- nens, anchoram ſpei tranquilla jam in ſtatione compoſuit, & plenam coœléſtibus divitiis, & ætérnis mer- cibus navem optfato in littore col- locavit: qui contra omnes adver- sàrios ſctum timôris Dei tamdiu infatigabiliter tenuit, donec ad vi- Rtôriam perveniret. Quid enim fuit totus vitæ illius curfus, niſi unius cum vigili hoſte conflidas? eInvéni David fervum meu, 6leo ſancto meo unxi eü: * Mansenim mea auxiliäbitur ei. Y, Nihil profi- ciet inimicus in eo, & filius iniqui- tatis nõ nocébit ei. Manus. Leéct. Uantis hic cæcis a via veritaâtis Jerrantibus, & de ſumma jam in profändum rupe pendéntibus , amſſſum réddidit vitum, & illum, quo Chriſtus viderétur, reparavit intuitum: Quantorum auribus fur- dis, & infidelitatis obturatiõne damnatis, ad percipiéndam vocem cœleſtium mandatôrum pretioſum infûdit auditum, ur vocantiDeo ad miſericoôrdiam reſpondérent per obediéntiam? Quantos intrinſecùs vulneratos, Angelici oris arte & orationum ab infirmitate curàvit? Pôſui adjutôrium ſuper poten- tem,„ & exaltavi elééctum de plebe mea: * Manus enim mea auxilia- bitur ei. J. Invéni David lervum E 5 meum Xlii meum, ôleo ſancto meo unxi eum. bus;id eſt; Epiſcopis, in expe- Manus. cctatione adventuque ſuo ſolicitu- Vantos per longam incùriam dinem mandat. MHunc enim ſervum peccati labe reſolùtos, & qua- niidélem, atque prudéntem, præpo- dam lepræ contagione perfúſos, ſitum familiæ fignifcat, commoda caſtigationibus & exhortationibus atque utilitàtes commiſſi ſibi po- expiando, Deo in ſe operante mun- puli cuxantem. Qui ſi dicto au- davit? Quantoôrum animas vivén- diens, & præcéptis obédiens erit, tes in côrpore ſam defùnctas, & id eſt, ſi doctrinz opportunitate delictorum mole obrutas, ac ſepul- &° veritàte infirma confirmet;, dis- taszad emendatiõnem tamquam ad rũpta consolidet, depravata con- lIucem vocando, Deo reſuſcitavit, ut vertat, & verbum vitæ in æterni- Dômini ſui admirandus initätor; tatis cibum alendæ familiæ diſpen- jam mortuas Deo, é contrario mortificet vitali morte peccato ? Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & omnis terra doctrina ejus repléta eſt: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populorum. Iſte eit, qui contémpfit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia re- gna. Ipfe. loria Patri. Iple. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. Nillo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Vigilate, quia netlci- tis, qua hora Dominus veſter ven- tůrus ſit. Et réliqua. Homilia S. Hilarii Epiſcopi, T ignorantiam illam diéi om- nibus taciti, non ſine uütilis ſiléntii ratiône eſſe ſcirémus, vigi lare nos Dominus propter adven- tum furis admonuit, & orationum aſſiduitate detentos, omnibus præ- ceptorum fuorum opéribus inhæ- rere. Furem enim eſſe oſtendit za- bulum ad detrahenda ex nobis ſpolia pervigilem, & corporum no- ſtrôrum domibus inſidiantem: ut ea incurioſis nobis, & ſomno dedi- tis, conſiliorum ſuôrum atque ille- cebrarum jaculis perfôdiat. Paratos 1 g1tur eſie nos convenit: quia diéi ign orat io inténtam ſolicitudinem uſpeniæ expectatiônis exagitet. Amavit eum Düs, & ornavit eum: ſKtolam gloriæ induit eum. Et ad portas paradiſi coronavit. eum. Induit eum Dominus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Uisnam eſt fidélis ſervus & prudens, quem conſtituit Do- minus Iuper familiam ſuam? Quam- quam in commuüne nos ad indeféeſ- ſam vigilantiæ curam adhortetur: ſpeçialem tamen pépuli principi- dat, atque hæc agens, hisque immorans deprehendatur, glo- riam à Domino tamquam diſpensa- tot fidélis, & villicus utilis con- ſequetur, & ſuper omnia bona conſtituetur, id eſt, in Dei gloria coliocabitur, quia nihil ſit ultra, quod melius ſit. sit lumbi veſtri præcincti, & lucernæ ardentes in manibus ve- ſtris: *Et vos similes hominibus expectantibus dominum ſfuum, quando revertatur à nüptiis. wigilaâte ergo, quia neſcitis, qua hora Düs veſter venturus ſip., Et, Gloéôria Patri. Et. . Uoôd ſi côntuens longam Dei patientiam, quæ in profeéctum humanæ ſalutis extenditur, adver- sùm consérvos inloléſcet, & ſæcu- li malis, vitiis que ſe tradet, præsén- tium tantùm curam in cultu ven- tris exércens: defſperata die Doô- minus adveniet; eumque à bonis» quæ ſpopônderat, dividet: portio- nemque ejus cum hypocritis in pœnz æternitâte conſtituet: quia adventum deſperaverit, quia man- datis non obtemyeraverit, dula præséntibus ſtudůerit, quia vita Géntium vixerit, quia deſperatio- ne judicii commiflam fibi fami- liam fame, ſiti, cæde vexaverit. e Deum laudamus II. PRO DOCTORIBUS. O Doctor bptime, Eccléſiæ ſanctæ lumen, beate, divinæ legis amator, deprecare pro nobis Filium Dei. NEus, qui poôpulo tuo ætérna ſaltis beatum miniſtrum tribuiſti: præſta;, quæſumus ; ut» quem Docdtoérem vitæ habuimus in terris, interceſsorem habére me- reamur in coœlis. Per Däm. De ſibro Cnmim or eiquitet srpi iwacabit. Na inatorum ſa en untd ecit 60 Meden in enn “ luriei indis eene ens „ Me. ndatuk, 8. nan Giſpen⸗ s ütilis on⸗ t ommnia boet in eigin nihil ſt ulnn neſeltig i⸗ ürus .,t, lis m 401 Rim . le exiſelt 15.Il. ORIBUS, z geime, edin 1 te ecitehton De libro Eccleſiâſtici. Apiéntiam omnium antiquérum exquiret sapiens; & in Prophe- tis vacabit. Narrationem virôrum nominatorum conſervabit „ & in versutias parabolarü ſimul introi- bit. Occulta proverbiorum exqui- ret, & in abſconditis parabolarum conversabitur. In médio Magnato- rü miniſtrabit, & in conſpeéctu præ- ſidis apparebit. In terram alienige- narum Gentium pertranſiet: bona enim & mala in hominibstentabit. N. Euge lerve bone & fidelis, quia in pauca fuiſti fidelis, ſupra multa te conſtituam: * Intra in gaudium Düi tui Däe quinque talénta tradidiſti mihi: ecce alia quinque ſuperlucratus ſum. Intra. Or ſuum tradet ad vigilandum dilůculo ad DOominum, qui fecit illum, & in conſpéctu Alriii- mi deprecabitar. Apériet os ſunm in oratione, & pro delictis ſuis deprecabitur. Si enim Dominus magnus volderit, ſpiritu intelli géntiz replébit illum: & ipfe tam- quam imbres mittet eléoquia la- piéntiæ tuæx, & in oratione confi tébitur Domino: & ipſe diriget con- silium ejus, & diſciplinam, & in ablconditis inis confiliabitur. Ecce ſacerdos magnus, qui in diébus ſuis placuit Deo: * ideo jurejurando fecit illum Dñs créſce- re in plebem ſuam. Benedi- Gionem omnium Gentium dedit illi, & teſtaméntum ſuum confir- mavit fuper caput ejus. Ideo. germinabit ficut lilium: rébit in æxtérnum ante Dôminum. Plantatus in domo Düi; in atriis domus Dei noſtri. Et. Pſe palam faciet diſciplinam do- ctrinæ ſuæ, & in lege teſtaménti Dômini gloriabitur. Collaudabunt multi ſapiéntiam ejus, & usque in ſæculum non delébitur. Non recé- det memoria ejus, & nomen ejus requirétur à generatione in gene- rationem, Sapientiam ejus enarra- bunt Gentes „ & laudem eſjus enuntiabit Eccleſia. Juràvit Dnñs, & non pœnitébit Xliii eum? * Tu es ſacêrdos in æternum ſecundùm ordinem Melchifedech. Dixit Döminus Domino meo; Sede à dextris meis. Tu es. lorig Patri. Tu es. 10 D. 4 Iſte co- gnòvit juſtitiam, & vidit mirabilia magna, & exoravit Altiſſimum: Et inveêntus eſt in nũůmero San- ôrum. Belſte eſt, qui contempſit vitam mundi, & pervenit ad cœlé- ſtia regna, Et. lôria Patri. Et. Ex libro Moral. S. Gregorii Papæ. O poſt Orionas Hyadum noô- Jmine, niſi Doctôres ſanctæ Ec- cléſiæ deſignantur? Qui ſubduúctis Martyribus, eo jam tempore ad mundi notitiam venérunt, quo fi- des clariùs elucet: & repréſſaà infi- delitatis hieme, altius per corda fidélium ſol veritatis calet. ui remôta tempeſtate perſecutiônis, explétis longis noctibus infideiita- tis, tunc ſanctæ Eccleſiæ orti ſunt; cùm ei jam per crudelitatis ver- num lucidior annus aperituar. Inveni David ſervum meum, Sleo ſancto meo unzi eum: Manus enim mea auxiliabitur ei. Nihil proficiet inimicus in eo , & filius iniquitatis non nocébit ei. Manus. Honéſtum fecit illum Dômi- nus, & cuſtodivit eum ab inimicis, S à ſeductoribus tutavit illum: Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum deduxit Dômtaus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et. Ec immérito Doctôres ſancti Hyadum nuncupatiône fignan- tur. Græco quippe elòquio Hyetos pluvia vocatur: & Hyades nomen à plüúviis acceperunf, quia ortæ procul důbio imbres ferunt. Bené ergotiyadum appellatione expréfii ſunt, qui ad ſtarum universalis Ec- cléſiæ quaſi in cœli faciem deducti ſuper arêntẽ terram humani pééto- ris ſanctæ prædicationis imbres fu- dérunt, Si enim Prædicationis ler- mo plvia non eflet, Môyles mini- méè dixiſſet: Expeétézur ficut plů- via eloquium menm: & nequaquam er Itaiam Véritas diceret: Manda- bo nůbibus meis »ne pluant luper eam imbré, atque hoc, quod paulo ante Xliv anre protulimus: Quàmobrem pro- hibitæ funt ſtillæ pluviarum. te! Pôſui ad- jutorium ſuper poténtem, & exal- tavi electum de plebe mea: *Ma- nus enim mea auxiliabitur ei. Invéni David ſervum meum; Öleo ſancto meo unxzi eü. Manus. Ama- vit eum Dôminus, & ornâvit eum: 1tolam gloôriæ induit eum: Et ad portas paraditi coronavit eum. Induit eum Däüs loricam fid ei, & ornavit eum. Et. NNUm ergo Hyades cum plüùviis véniunt, ad ccœli ſpatia altio- ra ſol dúcitur, quia apparente Do- Gtorum ſciéntia, dum mens noſtra imbre prædicatiéônis infúnditur, fi- dei calor augétur Et perfula terra ad fructum proficit; cùm lumen ætheris ignéſcit, quia ubériùs fru- gem boni ôperis réddimus, dum per ſacræ eruditioônis flammam in corde claâriùs ardemus. Dümque per eos diébus singulis magis ma- & isque ſciêntia coœléſtis oſténditur, quaſi interni nobis lüminis vernu tempus aperitur:; ut novus ſol no- ſtris méntibus rútilet;, & eorů ver- bis nobis cognitus ſeipſo quotidie clarior micet. Urgente étenim mu- di fine, ſuperna ſcientia proficit, & largias cum témpore excretſcit. te eſt, qui ante Deum magnas virtütes operatus eſt, & omnis terra doctri- na ejus repléta eſt: »Iple inter- ceédat pro peccaàtis omniũ populoô- um. Iſte eſt, qui contémpfit vitã mundi, & pervenit ad cœléſtia regna. Ipſe. lôria Patri. Ipfle. Iſte homo perfécit ömnia, quæ locùtus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam: SOuia te vidi ju- ſtum coram me ex omnibus Gén- tibus. Iſte eſt, qui contémpfit viram mundi, & pervénit ad cœlé- ſtia regna. Quia. Ioria. Quia. ectic ſancti Evangélii ſecůndùm Matthæum. 1 N illo témpore: Dixit Jeſus diſci- pulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ. Quod ſi ſal evanúerit;, in quo ſa- lietur? Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Stendit Dôminus, fatuos eſſe judicandos, qui temporalium bonòôtum vel cõpiam ſectântes, vel inopiam metuentes, amittunt æ- terna, quæ nec dari poſſunt ab ho- minibus, nec auferri. Itaque ſi ſal infatuatum fuúerit, in quo ſalieétur? Id eſt, ſi vos, per quos condiéndi ſunt quodammodo populi, metu perſecutionum temporãlium ami- séritis regna cœlôrum: qui erunt homines, per quos à vobis error auferatur, cùm vos elégerit Deus, per quos errörem auferat ceteroô- rum? ,B Amâvit eum Dôminus, & ornâvit eum: ſtolam gloriæ induit eum: * Et ad por- tas paradiſi coronavit eum. Induit eum Déôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtutes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Dim : * Ipſe intercédat pro peccatis omnium populorum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, aàbſtinens ſe ab omni pere malo, & périnanens in in- nocentia ſua. Ipſe. Rgo ad nihilum valet ſal infa- tuatum, niſi ut mittatur foras» & calcétur ab hominibus. Non ita- que calcatur ab hominibus, qui pa- titur perſecutioônem; ſed qui perle- cutioënem timéndo infatuatur. Cal- cari enim non poteſt, niſi infeérior: ſed inférior non eſt, qui quamvis côrpore multa in terra ſuſtineat;, corde tamen fixus in cœlo eſt. In médio Eccleſiæ apéruit os ejus, *Et implevit eum Dominus ſpiritu ſapiéntiæ, & intellectus. Jucunditatem, & exultationem theſaurizavit ſuper eum. bt. loria Patri. Et. Os eſtis lumen mundi. Quo- modo dixit ſuperiùs ſal terræ; ſic nunc dicit lumen mundi. Nam neque ſupériùs iſta terra accipien- da eſt, quam pedibus corporeis cal- camus; ſed hémines;, qui in terra habitant, vel étiã peccatores, quo-⸗ rum condiéndis, & extinguendis putôribus Apoſtôlicum ſalem Do- minus miſit. Et hic mundum, non cœlum & terram, ſed hômines;, qui ſunt in mundo, vel diligunt mun- dum,opoôrtet nrall giduinu⸗ illu- minandis Apoſtoli miſſi ſunt. Non poteſt civitas abſcoõndi ſuper mon- tem péſita: id eſt, fundata ſuper insignem magnämque juſtitiam, quam ſum ſunit nuo diſp lebeum l C 0 denta ut 1AI 7 Audate Dun Ne Uir, hnicula: 8 Dilt nec ſp⸗ ſesatis, O Unmnseumn? la. die Conteſt⸗ (lem pie otbem, lie lie etus Arndere lie ie letu Laudis h Uhlusppruc htam dunin Uanechuman Hltitas: lls ob pra ener, enue paſi Ubes morbe ektirun Aethincil „Vnchit laud. Ulisenn nne e Rlales ilns ſiu llh Alper ceel is mund Nlinus, uuyit en bln go kcivir n in ue, gliͦ teott tl licis: con natalit nes init e Anotis Ka. ) ſirt 1 uin nbenl lecibe veju⸗ 6 ur enn ſelntere 3, Anittunt , i pollantsbhe Ii. Iugleſill in guo ll qvos contieni o populi, pen wporälium a. Ium: qui 08 bis eisgerit äukerat celtt⸗ Amarittn it eum: n: eEt AN. avit eum. öminus lolian eum, E. Uteet, aenus Nitiis e Olnni cotteli⸗ nnaners . iet ſe ilt⸗ nitatur ſonn, libus. Non li. quam ſignificat étiam ipſe mons, in quo diſputat Dôminus. e Deum laudamus. 1I1. C O M N E Dômine, quinque talénta. ut infrà ad 1. ixit Dôminus. 77. audate Diüm omnes Gentes. 79. Eàâtus vir, qui invéntus eſt ſine Dmacula: & qui poſt aurum non abiit, nec ſperavit in pecünia, & thesauris. Quis eſt hic, & lauda- bimus eum? fecit enim mirabilia in vita ſua. Ste Conféſſor Dômini, coléntes Quem piè laudant pôpuli per orbem, Hac die lætus meéruit beatas Scandere ledes. Hac die lætus méruit ſuprémos Laudis honores.- ui pius, prudens, hůmilis, pudicus Sobriam duxit ſine labe vitam, Donec humanos animavit auræ Sspiritus artus. , ujus ob præſtans méritum fre- quenter, .gra quæ paſſim jacuére membra, Viribus morbi domitis, ſaluti Reſtituuntur. oſter hinc illi Chorus obſequentẽ Concinit laudem, celebrésque pal- mnas, . . Ut piis ejus précibus juvémur Oimne ber æzvum. it ſalus illi, decus, atque virtus;, Qui ſuper cœli solio corüſcans, Totius mundi seriem gubérnat Trinus, & unus. Amen. Amavit eum Däüs, & ornavit en. Stolam gloriæ induit eum. Similabo eum viro ſapiénti, qui ædificavit domum ſuam ſupra pe- tram. Eus, qui nos beati Con- felisoris tui annua ſolemnitate lætificas: conceéde propitius; ut cujus natalitia colimus , étiam actiones imitémur. Per Dôminum. Déſto Dne ſupplicatiônibus noſtris, quas in beati Con- felsoris tui ſolemnitate deférimus: ut, qui noſtræ juſtitiæ fiduciam non habémus, ejus, qui tibi placuit, precibus adjuvémar. Per Däm. XIvV Ntercéflio nos, quælumus Dô- mine, beati Abbätis com- meéndet: ut quod noſtris meéritis non valémus, ejus patrocinio aſſe- quamur. Per Doôminum. egem Confeſsorum Dim, Ve- nite, adoremus. enite. 1. ſte Confeéſſor. Beatus vir, qui in lege Dômini meditatur: volun- tas ejus pérmanet die ac nocte, & omnia, quæcúmque faciet, ſemper proſperabüntur Eatus vir, qui non abiit in con- silio impiorum, & in via pecca- torum non ſtetit, * & in cäathedra peſtilentiæ non ſedit. ed in lege Domini voluntas ejus, * & in lege ejus meditâàbitur die ac nocte. t erit tamquam lignum, quod plantàâtum e ſecùs decùrius aqua- rum „* quod fructum ſuum dabit in témpore ſuo. Et fölium ejus non défluet: * & ômnia, quæcumque faciet, proſpe- rabuntur. on ſic impii, non ſic: * ſed tam- quam pulviszquem projicit ventus a facie terra “”MM deò non resũúrgent impii in judi- cio: * neque peccatores in conci- lio juſtôrum. . Quôniam novit Dôminus viam juſtorum: † & iter impiorü peribit. Beatus vir, qui in lege Dui meditatur: volüntas eſus Permanet die ac nocte, & omnia quaæcumque faciet, ſemper proſperabúntur. Beatus iſte Sanctuszqui con- fiſus eſt in DDho, prædicavit præ- céptum Dômini, conſtitutus eit in monte ſancto ejus. Pſalnuas 2 Odon fremuérunt Gentes, * & populi meditati ſunt inania. fiterunt Reges terræ, & principes convenérunt in unum, * advérsùs Düäüm, & adveérsàs Chriſtum ejus- irumpamus vincula eorum: * & projiciamus à nobis jugum ipsoru. ui habitat in cœlis, irridebit eos: * & Doôminus ſubſannabit 60s- unc loquetur ad eos in ira ſua, * & in furore ſuo conturbäbit eos. go autem conſtitutus ſum Rex ab eo ſuper Sion montem ſanctum e- jus,„* prædicans præcéptum ejus. 9ominus dixit ad me: * Filius meus es tu, eo hodie 8Fun te. 20. u⸗ Xlvi ſtula à me, & dabo tibi Gentes hæreditätem tuam, * & poſſeſſiô-⸗ nem tuam terminos terræ. eges eos in virga ferrea * & tam- quam vas figuli confringes eos. t nunc Reges intelligite: * eru- dimini, qui judicatis terram. ervite DOomino in timôre; * & exultate ei cum tremore. pprehendite diſciplinam „ ne quando iraſcatur Dominus: * & pereatis de via juſta. . Sm exarferit in brevi ira ejus, * beati omnes, qui confidunt in eo. Beatus iſte Sanctus, qui con- fiſus eſt in Dõmino, prædicavit præ- céptum Domini, conſtitũútus eſt in monte ſancto ejus. Tu es gloria mea, tu es ſuſcéptor meus Domine: tu exàltans caput meum, & exaudiſti me de monte ſancto tuo. Omine, quid multiplicati ſunt; qui tribulant me? * multi in- sürgunt adversum me. ulti dicunt animæa mex: * Non eſt ſalus ipſi in Deo eius. Pu autem Domine ſulcéptor meus es, * gloria mea, & exaltans ca- Put meum. oce mea ad Däüm clamâvi: *“ & exaudivit me de monte ſancto ſuo. go dormivi, & ſoporatus ſum: * & exurrézxi, quia Dis ſuſcépit me. Jon timébo millia populi circum- dantis me: *W exurge Dômine, ſal- vum me fac Deus meus. Zuoôniam tu percuſsiſti omnes ad- versantes mihi ſine cauſa: den- tes peccatorum contriviſti. omini eſt ſalus: * & ſuper péͤ- pulum tuum benedictio tua fa, Tu es gloria mea, tu es ſus- céptor meus Dne, tu exaltans ca- put meum, & exaudiſtime de mon- te ſancto tuo. Y. Amavit eum Do- minus, c ornavit eum. g. Stolam gloriæ induit eum. Pater noſter. Xxaudi Déômine. Benedictione perpétua. De libro Sapientiæ. Uſtus „ſi morte præoccupâtus füerit, in refrigério erit. Sené- ctus enim venerabilis eſt non diutûrna, neque annòrum número computata: cani autem ſunt ſenſus hominis, & ætas fenectütis vita immaculata. PlacensDeo factus eſt diléectus, & vivens inter peccatoôres translatus eſt. Raptus eſt, ne mali⸗ tia mutaret intellécdtum ejus;, aut ne fictio deciperet animam illius. Faſcinatio enim nugacitatis ob- ſcùrat bona, & inconſtantia con- cupiſcéntiæ transvertit ſenſum ſine malitia. Conſummatus in brevi ex- plevit témpora multa: placita enim erat Deo anima illius: propter hoc properavit educere illum de médio iniquitatum. Euge ierve bone & fidélis, quia in pauca fuiſti fidelis, ſupra multa te conſtituam: &Intra in gaudium Doômini tui. Domine quinque talenta tradidiſti mihi: ecce àlia quinque ſuperlucratus ſum. Intra. nigénitus Dei Filius. Opuli autem vidéntes, & non intelligéntes, nec ponéentes in præcoôrdiis talia: quoniam gratia Dei & miſericordia eſt in Sanctos ejus, & reſpectus in eléctos illius. Condémnat autem juſtus mortuns vivos impios, & juvéntus ceiériùs conſummiata longam vitam inſuſti. Vidébunt enim finem ſapientis, & nan intelligent, quid cogitaverit de illo Deus, & quare munie rit illum Dôminus. Videbunt & contémnent eum: illos autem Dominus irridé- bit. Et erunt poſt hæc decidentes ſine honore, & in contumélia inter moôrtuos in perpétuum: quoniam disrumpet illos inflatos ſine yoce, & comovebit illos à fundaméntis, & usque ad ſupremu deſolabuüntur. Juſtus germinabit ſicut lilium- Et florébit in ætérnum ante Do- minum. . Plantatus in domo Dhi; in atriis domus Dei noſtri. Et. Spiritus lancti gratia. Leét lit „T erunt geméntes, & memoria Lillorum peribit. Vénient in co- gitatione peccatorum ſuorum ti⸗- midi , & traducent illos ex adver- ſo iniquitâtes insorum. Tunc ſta- bunt juſti in magna conſtantia ad- vérsus eos, qui ſe anguſtiaverunt, & qui abſtulérant labores eoôfum. Vidéntes turbabũntur timore hor- ribili, & mirabuntur in fubitatio- ne inſperatæ talũtis, dicéntes intra ſe » pœniteêntiam agentes, & præ angũúſtia ſpiritus gementes: Hi ſunt, quos habúimus aliquando in deriſum, & in ſimilitudinem im- Ppropérii. Nos inſensati vitam illô- rum æſtimabamus insaâniam, & finẽ illé⅛rum fine honore: ecce quomo- do computati ſunt inter ſilioshei, Linter Kan⸗ lſte cogn. Cltmirabilia Atiſſimam: Mümero Jane lſte eſt Mundi, &! legna, Et, Inpocintem anckum ſuum eum , conl Um imroe⸗ Deus juſtit a im in cote uctu kron Is multipt ee in i guielcam. Troniacn tu 1nber conſt Iocen Auſn ſaumm Aunm ejuszen animanm illn nugacltats Nconktanti ores elng on uN⸗ us in Conai ei nolt, 11 ErAtla Le ian Entut itis,die N agellle, genles ms Ald dit mirabilia magna,; & exoravit & inter Sandtos ſors illorum eſt. Iſte cognovit juſtitiam, & vi- Altiſſimum: Et inventus eſt in numero Sancktorum. Iſte eſt, qui contémpfit vitam mundi, & pervenit ad cœléſtia regna. Et. loria Patri. Et. Invocantem exaudivit Doôminus Sancdtum ſuum, Dôminus exaudivit eum, & conſtituit eum in pace. CCdn invocarem, exaudivit me Deus juſtitiæz meæ: * in tribu- latione dilatäâſti mihi. M iſerére mei, * & exaudi oratioô- nem meam. ilii höminum usquequòô gravi corde: * ut quid diligitis vanita- tem, & quæritis mendacium:? t ſcitte, qnôniam mirificavit Düs Sanctum luum, * Düs exau- diet me, cùm clamavero ad eum. I raſcimini, & nolite peccare: = quæ dicitis in cordibus veſtris, in cubilibus veſtris compungimini. acrificate ſacri ficium juſtitiæ, & ſperate in Domino: *Multi dicunt: quis oſtendit nobis bona ? ignatum eſt ſuper nos lumen vultus tui Domine: * dediſti Iæ- titiam in corde meo. Lfructu frumenti, vini, & olei ſui * multiplicati ſunt. n pace in idipſum *† dérmiam, & requiéſcam. Quoniam tu Dômine ſingulariter in ſpe * conſtituiſti me. Afia, Invocantem exaudivit Däs Sanctum ſuum, Dominus exaudivit eum , & conſtituit eum in pace. Ana. Lzténtur omnes, qui ſperant in te Domine: quôniam tu bene- dixiſti juſtoſcuto bonæ voluntatis tuæ coronaâſti eum. Erba mea auribus pércipe Dnñe, * intéllige clamorem meum. Lntende voci orationis mex, * Rex, meus, & Deus meus. uoniam ad te oràbo: * Dômine manè exaudies vocem meam. ane aſtabo tibi, & vidéebo: * quôniam non Deus volens iniqui- tatem tu es Neque habitabit juxta te malig- nus: * neque permanébunt injuſti ante oculos tuos. Qdiſti omnes, qui operantur ini- duitatem: * perdes omnes; qui loquüntur mendacium. 4 Xlvii irum sänguinum, & doloſum abominabitur Dns: * ego autem in multitudine milſericérdiæ tuæ. EIntroibo in domum tuam: * ado- ràbo ad templum ſanctum tuum in timoôre tuo. onmine deduc me in juſtitia tua: * propter inimicos méos dirige in conſpe u tuo viam meam. uôniam non eſt in ore eôrum véritas: * cor eòrum vanum eſt. epùlchrum patens eſt guttur eo⸗ rum,linguis ſuis dolôsè agébant, * jüdica illos Deus. ecidant à cogitatioônibus ſuis; ſecndùm multitudinem impieta- tum eorum expélle eos, * quo- niam irritavérunt te DOmine. t læténtur omnes, qui ſperant in te: * in ætérnum exultabunt, & habitaâbis in eis. t gloriabúntur in te omnes, qui diligunt nomen tuum, * quoniam tu benedices juſto. S bmine, ut ſcuto bonæ voluntatis tuæ X coronaâſti nos. . Læténtur omnes, qui ſperant in te Dömine: quéniam tu bene- dixlſti juſto, ſcuto bonæ volun- tatis tuæ coronaſti eum. Domine Dôminus noſter;, quàm admirabile eſt nomen tuum in univéria terra! quia gloria & honore coronäâſti Santum tuum, & conſtituifiit eum ſuper opera maäanuum tuagrum. Omine Doôminus noſter, *quàm admirabile eſt nomen tuum in univéerſa terra! . uoniam elevata eſt magnificéntia tua * ſuper coelos. X ore infantium, & ladsténtium perfeciſti laudem propter inimi- cos tuos, * ut déſtruas inimicum, & ultorem. Auôniam videbo cœlos tuos » pera digitòrum tuôrum:* lunam, & ſtellas quæ tu fundäſti. nid eſt homo, quòd memor es ejus:* auf filius höminis, quôniam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, gloria hanoôre corondſti eum, * & conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. .V Bnta fubjeciſti ſub peédibus ejus, *† oves & boves univérſas, inſuper && pecora campi. . olucres c&li, & piſces maris, * qui perambulant sémifas maris. omine Doôminus noſter, * quàâm aU⸗- xlviii admirabile eſt nomen tuum univerſa terra! DPômine, Dôminus noſter, quàm admirabile eſt nomen tuum in anivérſa terra! quia gloria & honore coronâſti Sanctum tuum, & conſtituiſti eum ſuper oper: ma- nuum tuarum. Os juſti medi- tabitur ſapiéntiam. Et lingua ejus loquétur judicium. * ater noſter. psius pietas. . Deus Pater omnipotens. Sermo S. Joannis Chrysoôſtomi. in Eäti dies, cujus feſtivita- tem celebrämus, ad ipsius re- de factôrum enarratiönem lin- guam noſtram evocavit: siquidem hodie Beatus iſte ad tranquillam, omnisque perturbatioônis expérté vitam tränſiit, eéque navigium ap- pulit, ubi deinceps nõ pôterit me- túere naufragium, nec ullam animi perturbationem;, aut dolorem. Et quid mirum eſt, ſi locus ille purus eſt ab omni moléſtia animi, cùm Paulus hominibs adhuc in hac vita degéntibus loquens dicat: Semper gaudéte, ſine intermiſſione orate? Honéſtum fecit illumDominus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & à ſeductoribus tutavit illum : Et dedit illi claritäatem ætérnam. v. Juſtum dedúxit Dôminus per vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. B1 Chriſtus perpétuæ. Lec Uôd ſi hic, ubi morbi;, ubi Jinſfectationes, ubi præmaturæ mortes, ubi calumniæ, ubi invi- diæ, ubi perturbationes, ubi iræ, ubi cupiditates, ubi innumerabiles insidiæ,ubi quotidianæ ſolicitidi- nes, ubi perpétua ſibique ſucceden- tia mala ſunt, innumeros, ex omni parte dolôres afferentia, Paulus dixit fieri poſſe, ut ſemper gaudea- mus, ſi quis paululum ex rerum mundanarum fuctibus eréxerit ca- put, vitamque ſuam recte compo- suerit: multo magis: poſtquam hinc demigravérimus, facile compotes érimùs ejus boni, cùm hæc omnia ſublata tuerint, adverſa valetudo, morbi, peccandi matéria, ubi non eſt meum ac tuum frigidum illud verbum, & quidquid eſt malorum in vitam noſtram invehens, innu- meraque gignens bella- Amavit eum Däüs, & orhavit eum: ſtolam gloriæ induit eum. Et ad portas paradiſi coronaviz eum. Y. Induit eum Düs lori- cam fidei, & ornavit eum. Et. Ignem fui amoris. De vi⸗ Uamobrem maximopere gra- tulor huius Sancti felicitati » quoôd quamquai translatus eſt, at- que hanc, quæ apud nos eit, clvi- tatem reliquit, tamen in alteram adſcriptus eſt civitatein „ nempe Dei: & digréſſus ab hac Ecclefia, ad illam pervénit, quæ eſt primogeni- tôrum deſcriptorum in cœlis, ac relictis hilce feſtis tranſiit ad cele- britatem Angelorum. Etenim quod & civitas ſurſuin ſit, & Eccléſia, & celébritas, audi Apoôſtolum dicen- tem: Accefsiſtis ad civitatem Dei viventis, Jerúfalem cœleſtem, & Eccléeſiam primitivorum, qui con- ſcripti ſunt in cœlis, & ad multo- rum millia Angelorũ frequéntiam. Me. Iſte homo perfécit ommia;, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum Ingrédere in réquiem meam: *E Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. Iſte eſt, qui contempfit vitam mundi, & pervenit ad cœleéſtia re- gna. Quia. loria Patri. Quia. Domine, iſte Sanétus habitabit in tabernaculo tuo, operatus eſt juſti- tiam, requiéicet in monte ſanco tuo. mus 14. . Omine, quis habitabit in ta- bernaculo tuo? aut duis re- quiéscet in monte ſancéto tuo? ui ingréditur fne macula; * operatur juititiam., . Qui lôquitur veritàtem in corde ſuo, qui non egit dolum in lingua ſua. dec fecit prôximo ſuo malum, " & opprobrium non accépit adversuùs proximos ſuos. . q nihilum dedúctus eſt-in con- ſpectu ejus malignus: * timéentes autem Donunum glorificat. ui jurat prôximo ſuo, & non dé- cipit', * qui pecuniam tuam non dedit ad usuram, & münera ſuper innoceèntem non accépit. . Qui facit hæc, * non movébitur in ætérnum. Däüe, iſte Sanctus habitabit in abernaculo tuo, operatus eſt juſti⸗ tiam, requiéſcet in monte ſancto tuo. ;1. Vitam pétiit à te, & tribuiſti ei Dônune: Slôtiam, & ma= usnum de eum: poſul un de lapi Omine! Rex: 3 Aultäbit ve eſiderium :x & polu non fancit uoniam pre licionibusc nceglteeſu letdo. lm elüit? gtücinem Einſtenlum n elt glo 10: olez tot re ltn 1ſu cont um corn zalen eotn Uuniam dec i cogitaye n hotuerun unum Don 6s tuis Uir die mg lel Viump ie hadnit eun LAdini cotonint it eun hüs lon⸗ vin eun bt. noris, nncti felicitn, anslatus eſnen d nos eiheſt⸗ men in altemn latein, Nene bluc Peclelul 2 elt primoket⸗ n in cClis, ¹ tlänſitt ad ceſt Rtenimn guo⸗ inbeclelin 0 Guicor⸗ & nl⸗ Hii freguenlin cit onina, 16, Cllt egienn Meinl: umn cOteln IIe gtenplt fitann 10 clellia le⸗ akart Iuls, Uusibtint dhenetusek i⸗ tin wonteſu tel ild! Nenulin N. ſe eete tititen in s columin lont 4 8 ſo urnint 6 lt zaretst ee mg elt ein (. lctus elt N 166: 1 Immell Is Kin oribcat goniſe 4 bitipt⸗ s hhitinle etti⸗ et 1 morte li n Petiltien : glolun ne⸗ magnum decòôrem impoſuiſti ſuper eum: poſuiſti in caâpite ejus coro- nam de lapide pretiofo. Omine in virtüte tua lætâàbitur Rex: * & ſuper ſalutàre tuum exultàbit veheménter. . eſidérium cordis ejus tribuiſti ei: * & voluntäte labiôrum ejus non, fraudâſti eum. Quôniam præveniſti eum in bene- dictioònibus dulcedinis: * poſuiſti in capite ejus coréônam de lapide pretioôſo. itam pétiit à te: *τ. & tribuiſti ei longitudinem diérum in ſæculum, & in ſæculum ſæculi. Aagna eſt glöria ejus in ſalutaâri tuo: * gloriam & magnum decô- rem impônes ſuper eum. Quôniã dabis eum in benedictiô- nem in ſæculum ſæculi: * lætifica- bis eum in gaudio cum vultu tuo. Quoôniam Rex ſperat in Dômino:“ in miſericôrdia Altiſſimi non commovébitur. . LUnveniatur manus tua ômnibus inimicis tuis: * déxtera tua invé- niat omnes, qui te odérunt. ones eos ùt clibanum ignis in témpore vultus tui: *τ Dôminus in ira ſua conturbabit eos, & de- voraàbit eos ignis. Fructum eòôrum de terra perdes: * & ſemen eorum à flliis höminum. Quôniam declinavérunt in te ma- la: cogitavérunt consilia, quæ non, potuérunt ftabilire. uôniam pones eos dorlum, * in reliquiis tuis præparabis vultum Eoôrum. „zaltare Dñe invirtũte tua? can- tâbimus, & pſallémus virtutes tuas. Vitam pétiit à te, & tribuiſti. ei, Dömine: glôriam, & magnum decòrem impoſuiſti ſuper eum: poſuiſti in capite ejus corônam de lapide pretioſo. Hic acci- Diet benedictiénem à Dômino, & miſericôrdiam à Deo ſalutari ſuo: quja hæc eſt generàtio quæréntium Dominum. kſalmas: Omini eſt terra;, & plenitùdo — ejus: * orbis terrarum ,„ & univerſi, qui hàbitant in eo. Quia ipfe ſuper maria fü davit eũ, * uper flümina præparavit eum. uis aſcéndet in montem Dni? * aut quis ſtabit in loco ſancdto ejus? nocens manibus, & müdo corde:: qui non accépit in vano ànimã ſuã nec juravit in dolo proximo ſuo. XIiæ ie accipiet benedictiénem à Dô- mino: * & milericordiam à Deo ſalutãri ſuo. æc eſt generàâtio quæréntiũ eu, * quæreêntium faciem Dei Jacob. ttôllite portas, principes, veſtras, & elevâmini portæ æternales: " & introibit Rex glôriæ. uis eſt iſte Rex glôriæ?* Dis for- tis, & potens, Dñs potẽs in prælio. ttôllite portas, principes, ve- ſtras, & elevâmini portæ æternâ- les: * & introibit Rex glôriæ. uis eſt iſte Rex gloriæ: * Doômi- nus virtutum ipſe eſt Rex glôriæ. Hic accipiet benedictionem à Doômino, & miſericordiam 2 Deo ſalutari ſuo, quia hæc eſt ge- nerâtio quæréntium Döôminum. Lex Dei ejus in corde ipsius. „Et non ſupplantabuntur greſſus ejus. Pater noſt. vinculis. Evangélica léctio. ectio ſancti Evangelii ſecndùm. Lucam. Kio? „3P. 1½: G IR illo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis: Sint lumbi veſtri præcincti, & lucérnæ ardéntes in manibus veſtris. Et réliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Ancti Evangélii, fratres chariſ- ſimi, apeérta vobis eſt léctio recitata. Sed ne aliquibus ipſa ejus planities alta fortàſſe videa- tur, eam ſub brevitäte transcürri- mus, quatenus ejus expositio ita neſeientibus fiat cögnita, ut tamen ſciéntibus non ſit onerôſa. Dômi- nus dicitèsint lumbi veſtri præcin- cti. Lumbos enim præcingimus ; cuùm carnis luxùúriam per continén- tiam coarétàmus. Sed quia minus eſt mala non àgere, niſi étiam quis- que ſtudeat, & bonis opéribus in- ſudare, prôtinus additur: Et lucéêr- næ ardéntes in manibus veſtris. Luceèrnas quippe ardéntes in ma- nibus tenemus „ cuùm per bona pera prôximis noſtris lucis exém- Hia monſtramus. De quibus pro- écιπ opéribus Dis dicit: ũceat lux veſtra corã hominibus, ut videant pera veſtra bona „ & glorificent Patrem veſtrum;, qui in cœlis eſt. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtütes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudàvit Dôminum ¹ Ipſe intercédat pro peccatis oômnium populorum. Ecce homo ſine queréla, ve rus Dei 1 Dei cultor,»„ âbſtinens ſe ab omni pere malo, & pérmanens in in- nocéntia ſua. Ipfe. Cujus feſtum. Uo autem ſunt, quæ jubén- tur, & lumbos reſtringere, & Iucernas tenére: ut & munditia ſit caſtitatis in corpore, & lumen ve- ritatis in operatioéne. Redemptoôri étenim noſtro unum ſine altero placére nequaquam poteſt: ſi aut is, qui bona agit, adhuc luxùúriæ in- quinamenta non déſerit: aut is, qui caſtitate præéëminet, necdum ſe per bona ôpera exércet. Nec caſtitas ergo magna eſt ſine bono pere, nec opus bonum eſt aliquod ſine caſtitate. Sed & ſi utrümque agi- tur,reſtat,ut quisquis ille eſt, ſpe ad ſupérnam patriam tendat „ & nequâquam ſe à vitiis pro mundi hujus honeſtate contineat. Sint lumbi veſtri præcincti, & ucernæ ardéntes in manibus ve- IIis : Et vos similes hominibus expectantibus Döminum ſuum , quando revertatur à nuptiis F. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Düs veſter ventürus fit. Et. Ioria Patri. Et. Bio ad ſocietatem. T vos similes hominibus ex- pectantibus Dôminum ſuum, quando revertatur à nuúptiis: ut, cùm vénerit, & pulsaverit, confé- ſtin apériant ei. Venit quippe Dominus, cùm ad judicium proô- perat; pulſat verè, cùm jam per ægritůdinis moleſtias eſſe mortem vicinam designat. Cui conféſtim aperimus;, ſi hunc cum amore ſuſ- cipimus. Aperire enim jüdici pul- santi non vult, qui exire de corpo- re trépidat: & vidére eum, quem contempsiſſe ſe méminit, jüdicem formidat. Qui autem de ſua ſpe, & operatiéne lecùrus eſt, pulsanti confeéſtim aperit, quia lætus judi- cem süſtinet: & cùm tempus Pro- pPinquæ mortis advénerit, de gloria retributiônis hilaréeſcit. Te Deum laudamus. II. P 4:0 Di 8, LNine quinque talénta tradi- diſti mihi: ecce alia quinque ſuperlucratus ſum. . Ffäl. D is regnavit. cujus natalitia coôlimus , Fidélis ſervus & prudens„ quem conſtituit Dôminus ſuper tamiliam ſuam. Beâtus ille ſervus, quem cùm vénerit Domi- nus ejus, & pulsäverit januam „ inyénerit vigilaäntem. Serve bone & fidélis, intra in gäudium Dômini tui. eâtus vir. xlv. Eſu corõna célſior, Et véritas ſublimior;, Qui confiténti sérvulo Reddis peréenne præmium. a ſupplicanti cœtui, Hujus rogatu, nõôxii Remiſſionem criminis„ Rumpendo nexum vinculi. Anni reverſo témpore, Dies refulſit lumine, Quo Sanctus hic de cörpore Migravit inter fidera. Hic vana terræ gaudia » Et luculénta prædia Pollúta ſorde députans,» Ovans tenet cœléſtia. Te Chriſte Rex piiſſime, Hic confiténdo jugiter, Calcâvit artes demonum, Sævuúmque Averni principem. Virtute clarus & ſide, Confeſſione sédulus, Jejuna membra défefens Dapes ſupérnas ôbtinet.“ roinde te biiſſime „ Precamur omnes sùpplices;, Nobis ut hujus gratia;, Pœnas remittas debitas. * atri perénnis gloria, Natôque Patris unico, Sanctoque ſit Paraâcçlito;, pPer omne ſemper ſæculum. Amen⸗ Juſtum deduúxit Dôminus per vias rectas. . . Et gſtéendig illi regnum Dei⸗- Euge ſerve bone, & fidélis, uua in pauca fuiſti fidélis, ſupra multa te conſtituam, intra in gaudium Dômini tui. Eus, qui nos beâti MN. Con- ◻ feisoris tui annua ſolemnitate ificas: concede propitius ; lErific Hin étiam actiônes imitemur. Per Dominum. Deſtopñne (upplicatignibus no⸗ ſtris, quas in beati N. Con- Ana. Euge ſerve bone, in môdico felſsoôris tui ſolemnitate deférimus: fidélis, intra in gaudium Däii tui., ut qui noſtræ juſtitiæ fiduciäã non 42 lbemus ,e ltcibus aci Nercetlio Ne, bedti Eet:ut, gnn flemus, ejt UII. Per 0 ugelerre bo e Anir Umapit eum. Potit induit Pran Amar leizſernus, Uku cor iun ſall cobei Mlntedunt Vus & grolen, Dominns le u. Deinsl Im venetit Do averit dlan Nem. kelis in ini tui, us fire N ſior „ limior, errulo Dkemium, lninis, Im uncul, npore, nine, ge corpote enn udia, li Ultans, lit. line, bitek, I etetens Ubrinet, 3 me Khitis G s, oprn Mi gelis⸗ U mita n habémus, ejus, qui tibi placuit; précibus adjuvemur. Per Düm. Ntercéſſio nos, quæſumus Doômi- 1 ne, beati Abbatis commen- det: ut, quod noſtris meritis non valemus, ejus patrocinio aſſequa- mur. Per Döminum. Euge ſerve bone. eatus vir. Amavit eum Düäs, Et ornavit eum. Amavit. Stolam gloriæ induit eum, Et ornavit. loria. Amavit. Os juſti me- ditabitur lapiéntiam. e Et lin- gua ejus loqueétur judicium, Fidelis ſexrvus. Uſtus cor ſuum trâdidit ad vigi- Ficem diluculòag Döôminum, qui fecit illum, & in conſpéctu Altiſſimi deprecaâbitur. Os juſti, * Meditaâbitur ſa- pientiam. Os juſti. Et lingua ejus loquétur judicium. Meditabi- tur. G loria. Os juſti. Lex Dei ejus in corde ipsius. Et non ſupplantabuntur greſſus ejus. Serve bone. Maum dedũxit Dminus per vias rectas „ & oſténdit illi regnum Dei, & dedit illi ſcientiam Sanctoô- Ium: honeſtavit illum in laboribus, & complevit labores illius. Lex Dei ejus, In corde ipsius. Lex. Z. Et non ſupplanta- buntur greſſus ejus. In corde. 7 loria Patri. Lex Dei. 2“ Juſtum deduxit Dominus per vias rectas. F. Et oſtendit illi regnum Dei. Démine quinque talenta. Velp. xlv. Juſtum deduxit Déminus per vias rectas. Et oſtendit illi tegnum Dei. Hic vir deſpiciens mundum „ & terrena, triümphans „ Divitias clo condidit org; mang, De libro Eccleſiaâſtici. BEärus vir, qui inventus eſt ſine macula: & qui poſt aurum non abiit, nec ſperavit in pecunia, & thesauris Quis eſt hic, & laudâ- bimus eum fecit enim mirabilia in vita ſua Qui probatus eſt in il- lo, & perfectus eſt, erit illi gloria ætérna: qui Potuit transgredi, S8& non eſt transgreſſus: facere mala; & non fecit: ideo ſtabilita ſunt bona illius in Domino, & eleemo- Iynas illius enarrabit omnis Ecclé- ſia Sanctorum. Euge ſerve bone & fidélis, quia in pauca fuiſti figelis, ſupra multa te conſtituam: * Intra in gaudium Domini tui. Dômine quinque talenta tradidiſti mihi: ecce alia quinque ſuperlucratus ſum. Intra. Ui timet Dôminum, excipiet doctrinam ejus: & qui vigilaà- verint ad illum, invénient benedi- ctionem. Qui quærit legem „ ſe- plebitur ab ea; & qui inſidiéôse agit, candalizabitur in ea. Qui timent Dominum, invénient judi- cium juftum, & juſtitias quaſi lu- men accendent.“ Qui credit Deo ,„ atténdit mandatis: & qui confidit in ille, non minorâbitur. Timenti Dominum non occùrrent mala, ſed in tentatione Deus illum conſer- vabit, & liberabit à malis sapiens non odit mandata & juſtitias, & non illidétur quaſi in procella na- vis. Homo ſensatus credit legi Dei, & lex illi fidélis. Juſtus germinabit ſicut lilium, Et flerg bit in ætérnum ante Doô- minum. J. Plantatus in domoDniy in Atriis domus Dei noſtri. Et. Piritus timéntium Deum quæri- Ltur; & in refpectu illius bene- diæétur. Spes enim illorum in ſal- vântem illos, & 6culi Dei in dili- gentes ſe Qui timet Dominum 5 nihil trepidabit, & non pavébit , quôniam ipſe eſt ſpes ejus. Timen- tis Dôminui beata eſt anima ejus. Ad quem réſpicit, & quis eſt for- titudo ejus? Ocali Dômini ſuper timéntes eum;protector potentiæ, firmamentum virtùtis, tegimen ar- doris, & umbraculum meridiani deprecatio offenſionis „ & adjuto- rium caius, exaltans animam , & 4 1 2 illu- .2 ii . äilläminans 6culos, dans ſanitätem, & vitam, & benedictionem. Iſte cognovit juſtitiam, & vidit mMirabilia magna, & exoravit Al- tiſſimum: Et invéntus eſt in numero Sanctörum. Iſte eſt, qui contempſit vitam mundi, & perveénit ad cœléſtia re- gna. Et. G loôria Patri. Et. Ex libro Moral. S. Gregorii Papæ. LFnderur juſti fimplicitas. Hu- Jjus mundi ſapientia eſt, cor machinat ônibus tégere, ſenſum verbis velare 3 quæ falſa ſunt, vera oſténdere: quæ vera ſunt, falſa demonſtrare. Hæc nimirum pru- déntia ufu à juvenibus ſcitur, hæc à púetis pretio diſcitur: hanc qui ſciunt, ceteros deſpiciendo ſuper- biunt: hanc qui néſciunt, ſubjé- cti, & timidi in aliis mirantur, quia ab eis hæc eadem duplicitatis iniquitas nomine palliata diligi- tur, dum mentis pervérſitas urba- nitas vocatur. Hæc ſibi obſequen- tibus præcipit, honorum cülmina quæxrere, adepta temporalis gloriæ Vanitate gaudére, irrogata ab aliis mala multipliciùs réddere ; cùm vires sůüppetunt, nullis reſiſténti- bus cedere: cùm virtütis poſſibi- litas deeſt, quidquid explére per malitiam non valent, hoc in paci- fica bonitate ſimulare. Honeſtum fecit illum Dôminus, &£ cuſtodivit eum ab inimicis, à ſeductoribus tutavit illum: "Et dedit illi claritatem ætérnam. e Juſtum dedùxit Döminus per Vias rectas, & oſtendit illi regnum Dei. Et dedit. Ledtiov A T contra, ſapientia juſtôrum eſt, nil per oſtenſionem fin- gere, ſentum verbis aperire, vera ut ſunt diligere, falia devitare, bo- Ma gratis exhibéere, mala libéntiùs tolerare, quàm facere, nullam inju- riæ ultionem quærere, pro veri- tate contuméliam lucrum putare. Sed hæc juſtorum ſimpliſcitas de- ridétur ; quia ab hujus mundi ſa- Pientibus, puritatis virtus fatúitas créditur. Omne enim, quod inno- center agitur;, ab eis procul dubio ſtultum putatur: & quidquid in Gpere veritas approbat, carnali ſa- Pientiæg fatuum fſonat. Quid nam- que ſtültius vidétur mundo, quam mentem verbis oſtêndere, nil cal- lida machinatiône ſimulare, nullas injuriis contumelias reddere, pro maledicentibus orare, paupertatem quærere, poſséſſa relinquere, ra- piénti non resiſtere, percutiénti alteram maxillam præbere: Amavit eum Dominus, & ornâ- Vit eum: ſtolam gloôriæ induit eum. Et ad portas paradiſi coronavit eum. Induit eum Döminus loricam fidei, & ornavit eum. Et. Ampas contémpta apud cogi- tatiõnes divitum. Sæpè con- tingit, ut eléctus quisque, qui ad ætérnã felicitatem dúcitur;, conti- nua hic adverſitate deprimatur: non hunc rerum abundantia fúlciat; non dignitatum glôria honorabilem oſtéändat, nulla ei obſequentium frequéntia suùppetat, nulla hunc humanis ôculis veſtin pompa com- pônat; à cunctis verò deſpicabilis céêrnitur, & hujus mundi gratia in- dignus æſtimatur; ſed tamen ante occulti júdicis oöculos virtütibus émicat, vitæ méritis corſcat: ho- norari métuit, déſpici non refügit: corpus continentia afficit, ſola in animo dilectione pinguéſcit: men- tem ſemper ad patiéntiã præparat» & eréctus pro juſtitia de percéptis contuméliis exültat , afflictis ex corde compatitur, de bonôrũ pro- ſperitatibus quaſi de préôpriis læta- tur, ſacri verbi pabula in mente ſo- licitus rüminat, & inquisitus quod- libet éeloqui dupliciter ignôrat. EIſte homo perfécit omnia, quzæ focútus eſt ei Deus, & dixit ad eum Ingrédere in réquiem meam?: Quia te vidi juſtum coram me ex omnibus Gentibus. . Iſte eſt, qui contémpfſit vitam mundi, & pervénit ad cœléſtia re- gna. Quia. lôria Patri. Quia. ectio ſanéti Evangélii ſecundùm Lucam. I ii. Cap. 12, 4 N illo rémpore: Dixit Jeſus dil- [tipulis ſuis: Nolite timére pusil= lus grex, quia complaâcuit Patri, ve- ſtro dare vobis regnum. Et réligq- Homilia venerabilis Bedæ Presbyt⸗ Usillum gregem electôrum, vel ob comparatioônem majoris nüú- meri reproborum;, vel potius 0 humilitatis devotionem noôminat gu ii wiglie antilibet n Tumptamen ihumilitate omiſlum ren nlte, Ideogt Econlolatus untum queren unuc batre Abenignitate h Iue egui fttütes opert Crce ſuo lau lle intereé inmium popul lhno Mi altor, al iele malo, Uretlliglua. I Uuiite, gu eemölyna. Unete, ne r Nliuntibus, ektſeenolna rciene in 1n Dowwino f Uhlöminds do Uunn unge & dleemolynan n Dade gl ee: Argen un nulllus Nlöniam a0 l & his, Kentere tia e ſilnlare, n lias ledtete, dräre, anpettntn lr reilnguere, ete, penculia n prabele Dominus Aon lotiz indlien varadiſi conin Döminds Iud teum. Et. npte anldi itum. Rehech 6 gizgle, git n Gucltur,c te depniwinar tia Hononbln ei oblenenmn etat, ulli hu eſtiä ponhter⸗ Peo geſgien 6munci ttal⸗ r,ſel tunen culos fitütidn iuis coriſn to⸗ ficinon lefigit kaſhen, wül gingneſeigut⸗ gitiiſntt lta ce peneeht lu Atſei tebniti⸗ ſtentiliiee⸗ Lingiludil lieiter igei tecit onni,, 4 ens, A in keglien in, kun chunn 1 tibas, . onten lin nit ad riin loria bai G jͦſeenin u Nangdlii i⸗ iptei hnhaiin legun e miiheelnn quia vidélieet Eceléſiam ſuam quantàlibet numeroſitate jam dila- tatam, tamen usque ad finem mun- di humilitate vult creſcere, & ad promiſſum regnum humilitate per- venire. Ideoque ejus labôres blan- de conſolatus, quam regnum Dei tantùm quærere præcipit, eidem regnum a Patre dandum complaci- ta benignitate promittit. Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtûtes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit Döminum : Aipſe intercédat pro peccatis oômnium populôrum. yJ. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni pere malo, & pérmanens in in- nocéntia ſua. Ipſe. T7 Endite, quæ poſſidétis, & date Veleemôſynam. Nolite, inquit, timére, né propter regnum Dei militantibus, hujus vitæ neceſsa- ria deſint: quin etiam poſséſſa prop- ter eleemoſynam véndite. Quod tunc dignè fitz quando quis, ſemel pro Domino ſuis omnibus ſpretis, nihiléõminùs poſt hæc labôre ma- nuum, unde & victum transigere, & eleemôſynam dare queat, ope- raàtur. Unde gloriatur Apôſtolus, dicens: Argéentum & aurum, aut veſtem nullius concupivi: ipſi ſci- tis, quôniam ad ea, quæ mihi opus erant & his, qui mecum ſunt, mi- niſtravérunt manus iſtæ. Omnia oſtendi vobis, quòniam ſic laboran- tes opportet ſuſcipere infirmos. . Sint lumbi veſtri præcincti, & lucérnæ ardéntes in manibus ve- ſtris: 2. Et vos similes hominibus expectàntibus dominum ſuum, quando revertatur à nüptiis. F. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dôminus Veller ventuúrus ſit. Et vos. léria Patri. Et vos. Acite vobis saculos, qui non veteraſcunt, eleemôſynas vidé. licet operando, quarum merces in ætérnum maneat. bi non hoc præ- céptum eſſe putândum eſt, ut nil pecuniæ reſervétur à Sanctis, vel ſuis ſcilicet, vel pauperum ũſibus ſuggerendæ: cùm & ipie Döminus; cui miniſtrabant Angeli, tamen ad informandam Eccléſiam ſuam lo- culos habuiſſe legatur, & à fideli bus oblata consérvans, & luorum neceſſitatibus aliisq; indigéntibus tribuens: ſed ne Deo propter iſta 222 . liii ſerviàtur, & ob inõpiæ timérem ju- ſtitia deſerâtur. e Deum. 1II. P KO ABbATIBUS. ectio ſanécti Evangélii ſecndùm Matthæum. IN illo tempore: Dixit Pefrus ad Jeſum: Ecce nos reliquimus om- nia, & ſecuti ſumus te, quid ergo erit nobis? Et réliqua Homilia ſancti Hieronymi Presb. Randis fiducia! Petrus piſcâ- tor erat, dives non füerat, ci- bos manu & arte quærébat;, & ta- men loquitur confidenter: Reliqui- mus ömnia. Et quia non suúùfficit tantùm relinquere, jungit, quod perféctum eſt: Et ſecúti ſumus te. Fécimus;, quod juſsiſti, quid igitur nobis dabis præmii? Jjeius autem dixit illis: Amen dico vobis, quod vos, qui ſecúti eſtis me, in regene- ratiõône, cùm séderit Filius homi- nis in ſede maſjeſtatis ſuæ, ſedébitis & vos ſuper ſedes duòdecim, judi- cäantes duôdecim tribus Itfrael. Non dixit: Qui reliquiſtis omnia;, hoc enim & Crates fecit Phriloſo- phus, & multi alii divitias con- tempsérunt; ſed, Qui ſecüti eſtis me, quod prôpriè Apoſtolôrum eſt, atque credéntium., Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtůtes operatus eſt, & de omni corde ſuo laudavit DOôminum: Ipſe intercédat pro peccatis om- nium populoôrum. Ecce homo ſine queréla,verus Dei cultor, abſtinens ſe ab omni bpere malo, & pérmanens in in: nocentia ſua. Ipſe. Eeé N regeneratione, cùm séederit Filius hôminis in ſede majJeſta- tis ſuæ (quando & moôrtui de cor- ruptiône resúrgent incorrüupti) ſe- debitis & vos in ſôliis judican- tium ,condemnantes, duodecim tribus Iſrael: quia vobis credenti- bus illi crédere noluerunt Et om- nis, qui reliquerit domum, vel fra- tres »aut ſorôres, aut patrem: aut matrem, aut uxorem, aut filios» aut agros propter nomen meum; céntuplam accipiet, & vitam æter- nam poſſidébit. Locus iſte cum illa ſenténtia congruit, in qua Sal- vator léquitur: Non veni pacem mittere ſed gladium. Veni enim eparare hôminem à patre luo, 8& malrei à filis » & nutum à cru 3 .„* . liv & inimici höminis doméſtici ejus. Qui ergo propter fiden Chriſti, & Pprædicationem Evangelii omnes affectus contémpfſerint, atque di- vitias, & ſæculi voluptates: iſti cen- tuplum recipient, & vitam æteér- nam poſſidebunt. sint lumbi veſtri præcincti, & Iucérnæ ardentes in manibus ve- ris: & Et vos similes hominibus expeétantibus dominum ſuum, quando revertatur a nůptiis. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hôra Dominus veſter venturus ſit. Et vos. loria Patri. Et vos. X occaſiòne huſús ſententiæ quidam introducunt mille an- nos poſt reſurrectiônem, dicéntes, tune nobis centuplum omnium re- rum, quas dimiſimus, & vitam æ- térnam eſſe reddéndaminon intel- ligentes, quod ſi in ceteris digna ſit repromiilio, in uxôribus appa- reat turpitůdo: ut qui unam pro Domino dimiferit, centum reci- piat in futuro. Senſus ergo iſte eſt: qui carnalia pro Salvatore di- mi'erit,; Wpiritualia recipiet, quæ comparatione, & mérito ſui ita erunt, quaſi ſi parvo numero cen- tenarius nümerus comparétur. De Deum laudamus. I1 COMMUNE VIRGINUM. Hæc eſt vifgo sâpiens & una de nuúmero prudentum. D xXit Doôminus Déômino meo: * .Sede a dextris meis onec ponam inimicos tuos, * icabellum pedum tuorum. irgam virtütis tuæx emittet Dé- minus ex Sion: „ dominare in médio inimicorum tuorum. ecum principium in die virtütis tuæ in ſplendoribus Sanctrum: * eX ütero ante luciferum genui te. uravit Dominus, & non pœnité- bit en m: * TTu es lacerdos in ætérnũ ſecùnduùm ordinem Melchifedech. ôminus à dextris tuis, confré- git in die iræ ſuæ Reges. udicabit in nationibus, impléebit fuinas: * conquaſsabit capita in terra multorum. Ge torrénte in via bibet: prop- térea exaltabit caput. 32., Hæc eſt virgo sâpiens, & una de número prudéntum. Audâte puêrt Döminum: *£ laudate nomen Dômini. it nomen Dômini benedictum, * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. ſolis ortu usque ad occaſum : x laudabile nomen Doômini. Xcélſus ſuper omnes Gentes Dñs, * & ſuper cœlos gloôria ejus. uis ſicut Doôminus Deus noſter;, dhi in altis habitat, * & humtflia réſpicit in coœlo, & in terra. üſcitans à terra inopem, * & de ſtércore erigens pauperem. t collocet eum cum principi- bus, * cum principibus poôpuli Iui. ui habitare facit ſterilem in do- Ho, * matrem filiòrum lætantem. Hæc eſt virgo sapiens, quam Bominus vigilantem invenit. Hæc eſt, quæ neſcivit torum in delicto: habéebit fructum in re- ſpectione animarum ſanctarum. tatus fùm in his, quæ dicta ſunt mihi: * in domum Do- mini ibimus. . . tantes erant pedes noſtri: * in Atriis tuis Jerúſalem ⸗ erũtalé, quæ ædificatur ut civitas * cujus participatio ejus in idipſum. Illuc enim aſcendérunt tribus, tri- bus Domini: * teſtimônium Itrael ad confiténdum nomini Domini. uia illic ſederunt ſedes in judi- Co: * edes ſuper domum David. ogate, quæ ad pacem ſunt Jeruſa- le & abundantia diligéntibus te. iat pax in virtüte tua: * & abun- dantia in rfürribus tuais. ropter fratres meos, & proximos meos, * loqueébar pacem de te. ropter domum Domini Dei noſtri, * quæsivi bona tibi. Hæc eſt, qua neſcivit torum in delicto: habébit fucim in re- . iòne animarum fandkarum. Dectidne amütus mea, & ponam in te thronum meum, allel. Iſi Déôminus ædifcaverit do- Imum, * in vanum laboravé- runt, qui ædificant eam. Niſi Dns cuſtodierit civitatem: * fruſtra vigilat, qui cuſtoôdit eam. yanum eſt vobis ante lucem sür- gere: sürgite, poſtquam ſedéritis, qui manducatis panem doloris. uüm deéderit dilectis ſuis ſom- Hiæc eſt virgo sapiens,zquàm num: * ecce hæréditas Domini y» Dôminus vigilantem invenit- filii, merces , fructus ventris. icut lalt ſagitta I blii excul eitus vir, lum ex ipſi⸗ üloqueturi Veni el te thronum Iſta et Eetlalem. Auda erul Auda Deun Ncniamconf ümmbenet itfine ument Memittit e⸗ welocite⸗ Cicet nirem Uam heut cin tit ehſtall Alus ante Elus, K jac n keeit glie Clelz ua n It eſt l Etüblen. dorietut. N ſen n commend ilec guem „VIInose ſe delnenn golktigut a eleire Drora Cortuptonis tus, hon ed katti eln rtd fma! ſerſorun Nletl, ntende em. Veni ſponſe 1 Böminun en Dorini, hini bened sgue in e ad occilin ,1 1Dominj, omnes Cents ccelos gloliteſts nus Deus tat, * & hund in tenn 1a inopen, 1 ens hupelenn in cum pllndke 1 terilemn in 6 Uliotum letanten 4 ] lumm landkatua. h, Are di ein dowum Do⸗ es nokni: Xin S ir en⸗ tenn n Donn G lbolnt⸗ vanun icut ſagittæ in manu poténtis: * Ita filii excuſsorum. eatus vir, qui implévit deſidériũ ſuum ex ipfſis: non confundétur, cũ loquétur inimicis ſuis in porta. Ana. Veni electa mea, & ponam in te thronum meum, allel. Ana, Iſta eſt ſpecioſa inter filias Jeruùſalem. Auda Jerúſalem Döminum: * ◻Ilauda Deum tuum Sion. uôniam confortavit ſeras portarũ güarum: "benedixit filiis tuis in te. ui péôſuit fines tuos pacem: * & adipe fruménti satiat te. dui emittit eloquium ſuum ter- T&: * velôciter currit ſermo ejus. Oui dat nivem ſicut lanam: * né- Dhlam ſicut cinerem ſpargit. ittit cry ſtallum ſuam ſicut buc- Cllas, * ante faciem frigoris ejus Auis ſuſtinébit? ymittet verbum ſuum, & lique- faciet ea: * flabit ſpiritus ejus, & fluent aquæ. Qui annuntiat verbũ ſuum Jacobi* lſtitias, & judicia ſua Ifrael. Non fecit taliter omni nationi: * & judicia ſua non manitfeſtavit eis. Iſta eſt ſpeciéôſa inter filias Jerũſalem. FRartes, Quz gloriâtur, in Dômino gloriétur. Non enim, qui ſeip- ſum ocomméndat, ille probatus eſt; ſed quem Deus comméendat. T Eſu, coroôna Virginum Quem mater illa céôncipit;» Quæ ſola Virgo parturit, Hæc vota clemens accipe. Qui pergis inter lilia;, Séptus choréis Virginum;, Sponſus decôrus gloria;, Sponsisque reddens præmia. uocuùmque tendis, Virgines Sequúntur, atque läudibus Poſt te canéntes cürſitant;, Hymnôsque dulces perſonant. Te deprecamur súpplices, Noſtris ut addas sénſibus » Neſcire prorſus omnia Corruptioônis vúùlnera. Virtus, honor, laus, gléôria Deo Patri cum Filio;, Sancto ſimul Paraclito;, In culorum ſæcula. Amen. Specie tua, & pulchritúdine tua. Iv nam, quam tibi Dôminus præpara- vitin ætérnum. Or⸗ . Eus, qui inter cétera poténtiæ tuæ miracula, étiam in ſexu fragili victoriam marryrii contuli- ſti: concede propitius ut, qui beatæ virginis & martyris tuæ nata- litia cõôlimus, per ejus ad te exém- pla gradiamur. Per Dôminum. Ndulgéntiam nobis, quæſumus Dne, beaâta virgo & mar- tyr implôret: quæ tibi grata ſemper éxtitit & meérito caſtitatis, & tuæ profeſſiône virtutis. Per DPim. Xaudi nos Deus ſalutaàris nofter: ut ſicut de beatæ virginis tuæ feſtivitàate gaudémus; ita piæ devotionis erudiamur afféctu. Per Doôminum. Prudéntes Virgi- nes, aptate veſtras lampades: ecce ſponſus venit, exite obviam ei. Adducéntur Regi virgines poſt eam. Pröximæz ejus afferéntur tibi. .Or .⸗ A nobis, quæſumus, Domine Deus noſter, ſanctarum Vir- ginum & Martyrum N pal- mas inceſsabili devotiône venera- ri: ut, quas digna mente non pol-⸗ ſumus celebrare, humilibus ſal- tem frequentémus obsequiis. Per Déôminum. . . egem Virginum Déôminum, „Venite, adorémus. Venite. 1. 3 P Irginis Proles, tris, .Z . Virgo quẽ geſſit, peperitque Virgo, Virginis partus, canimus decoôra Morte triümphos. æc enim palmæ duùplicis beata Sorte, dum geſtit fragilem domare Corpôris ſexum, domuit cruentum Cæde tyrannum. . Inde nec mortẽ, nec amica mortis Mille poenarü génera expavéfcens; Sanguine effuſo meruit ſerénum Scandere cœlum. lujus orätu Deus alme nobis Débitas poenas ſçélerum remitté; Ut tibi puro reſonémus almum Péctore carmen. .V Bit decus Patri, genitæque Proli; Opifexque Ma- Inténde, prolperè procéde, & regna. Veni ſponſa Chriſti . accipe corô⸗ Et tibi compar utridsque virtus, Spiritus ſemper „Deus unus omni Témporis ævo. Amen. d 4 Ivi Irginis Proles; Opifexque Ma- . tris „ Virgo quem geſſit, peperitq; Virgo, Virginis feſtum canimus beatæ, Accipe votum. ujus oratu Deus alme nobis Débiras pœnas ſcelerum remitte, Ut tibi puro reſonémus almum FP'éctore carmen. . Dit decus Patri, genitæque Proli, Et tibi compar utriusque virtus » Spiritus ſemper, Deus unus omni Teémporis ævo. Amen. O quàâm pulchra eſt caſta generatio cuin claritate! Omine Dôminus noſter, 7quàm admirabile eſt nomen tuum in univerſa terra! uoniam elevata eſt magnificentia tua * ſuper cœlos. 2X ore infantium, & lacténtiũ per- feciſti laudẽé propter inimicos tu- Os, * ut deſtruas inimicum, & ultô- rem. Quôniam, vidébo cœlos tuos , obera digitôrum tuòrum:" lunam, & ſtellas quæ tu fundaàtti. Quid eſt homo, quod memor es Efus: * aut filius höminis, quôniam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, glöria & honére coronKdſti zum, * & conſtituiſti eum ſuper Opera mänuum tuarum. Imnia fubjeciſti ſub pédibus ejus, † oves & boves univérias, inſuper & pecora campi. olucres cœli, & piſces maris „ * qui perambulant sémitas maris. omine Dominus noſter, *" quàm admirabile eſt nomen tuum in univéria terra; „ quam pulchra eſt caſta generatio cum claritate Aa., Ante torum hujus Virginis frequentate nobis dulcia cantica dramatis. an Læva ejus Tub càpite meo . & déxtera illius amplexabitur me. »Oeli enaârrant gloriam Dei, * „ & pera manuum ejus annun- tiat firmaméntum. ies diéi eructat verbum, & 8e nox nocti indicat ſciéntiam. Non ſunt loquélæ, neque ſermô- nes, * quorum non audiantur vo- ces eôrum. . In omnem terram exivit ſonus eôrum: * & in fines orbis terræ verba eòftum. n ſole péôſuit tabernaculum fuum;, * & ipſe tamquam ſponſus Procédens de thàlamo ſuo. Xultavit ut gigas ad curréndam Viam, * àa ſumo cœlo egréflio ejus. t, occürſus ejus usque ad ſum- mum ejus 3 * nec eſt, qui ſe ab- ſcéôndat à calòre ejus. ex Dômini immacalata, convér- tens änimas: * teſtiméônium Dñi fidéle, ſapientiã præftans parvulis. uſtitiæ Dômini reéctæ, lætifican- tes corda; * præcéptum Dômini lucidum, illüminans ôculos. imor Dômini ſanctus permanens in ſlæculum ſæculi: * judicia Dômi⸗ ni vera, juſtificata in ſemetipſa. . Deſiderabilia ſuper aurum, & I4- pidem pretioôſum multum: * & dulcioòra ſuper mel & fayzum. tenim ſervus tuus cuſtôdit ea: in cuſtodiendis illis retributio multa. elicta quis intélligit? ab occul- tis meis munda me, X & ab alié- nis parce ſervo tuo. . . . Si mei non füerint dominati, tune immaculatus ero: * & emundabor à delicto mäximo. Et erunt;, ut complaceant eléquia oris mei: * & meditaâtio cordis mei in conſpéctu tuo ſemper. Doômine adjútor meus,; * & re- démptor meus. . 2 4 Ante torum hujus virginis frequentate nobis dülcia cantica draâmatis. Ena. Læva ejus ſub capite medb, & déxtera illius amplexabitur me. Apßa. Revértere , revértere Suna- mitis; revértere; revértere, ut in- tueamur te. Pſalmus, 23., Omini eſt terra, & plehitůdo ejus: * orbis terrärum, & uni- vérfi qui habitant in eo. nia ipſe ſuper maria fundavit eũ: * ſuper flumina præparavit eume a aer nn montem Dni? * aut quis ſtabit in loco ſancto efus. nocens manibs, & mundo corde: * qui non accépit in vano ànimã ſuã nec juravit in dolo proximo ſuo. Hic accipiet benedictionem à Doô- mino: * & miſericôrdiam à Deo ſalutari ſuo. . . Etrc eſt generatio quæréntium eu, * quæreéntium faciem Dei acob⸗ ttôllite portas, principes, ve ras & elevamini portæ æternales 5. „ uMltoibe lizeſt iſte B i loris & ens in prel tollite port Leleramini, Eintroibit Re lis ett ile ins irtütun i Rerxertere rlepertere, Ute, p. pe Uckle, ren . Uenedictt N Dilola p hokoli Nfinhu⸗ Dninen hibe hkanguam mi 1 men zi aut ANtonhecciſt PPlon geccayit al canis hade NN ltem vobi tes; & d, tan EUrtt enim ni ſponſa inbquamn tl lin ernn Kalden tun ſelbinpure Fenialche . tkionnn wer fines otbis en it tabemnieln tamquam ſoni lamo luo, 48 2d cubter clo egrellden Usue 1 ⸗ elt, gui be⸗ ejus. ncalata, cont, teſtimönium relans gindi lecte, riifes eceptum Doni nans Oeulos, nctuspenmnen idjudlekön a in leweiſ, er altun,Al Nultum! *5 lfun. uscllotit Lettibütiomul liit abecl⸗ e,Adbale⸗ Cominititune eluuncubor aceunt eloguin echtadio col ud Endel⸗ Nels, A huin Nimn Ci d e Uerhiu e genete A⸗ 1ee elentt . jefeltelen P getrie enium, E irene ſiftei⸗ Mwit en lciſezſein bline⸗ 4: Lteln 4 edA & introibit Rex glériæ. Juis eſt iſte Rex gloriæ? * Doômi- nus fortis & potens, Dôminus potens in prælio. Attôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex gloriæ. duis eſt iſte Rex gloriæx? * Dômi- nus virtutum ipſe eſt Rex glôriæ. Revertere, revértere Sunami- tis: revértere, revêrtere, ut intuea- mur te. y. Spécie taa, & pulchri- tudine tuúùa. Inténde, préſperé procéde, & regna. P ater noſter. bſolutio, EXaâudi Dômine. Benedictione perpétua. De Epiſtola prima beati Pauli Apôſtoli ad Corinthios. D- virginibus præcéptum Döômi- ni non habeosconsilium autem do, tamquam miſericordiam conle- cùtus à Dño, ut ſim fidélis. Exiſti- mo ergo hoc bonum eſſe propter inſtäntem neceſſitatem, quoôniam bonũ eſt hoémini ſic eſſe. Alligatus es uxoriinoli quærere ſolutioônem. Solütus es ab uxoôre noli quærere uxoörem. Si autem accéperis uxoô- rem, non peccãaſti. Et ſi núpſerit vir- go, non peccavit:tribulatioônem ta- men carnis habébunt hujusmodi. Ego autem vobis parco. Hoc itaque dico, fratres: Tempus breve eſtire- liquum eſt, ut & qui habent uxô- res, tamquam non habentes ſint, & qui flent, tamquam non flentes, & qui gaudent, tamquam non gaudén- tes; & qui emunt, tamquam non poſſidéntes; & qui utüntur hoc mundo, tamquam non utäantur; præterit enim figůra hujus mundi. „ Veni ſponſa Chriſti, accipe co- rônam, quam tibi Dôminus præpa- ravit in ætérnum, pro cujus amore sanguinem tuum fudiſti: & Et cum Angelis in paradiſum introiſti. Veni eléécta mea, & ponam in te thronum meum, quia concupi- vit Rex ſpeciem tuam. Et. Veni elécta mea, & ponam in te thronum meum: * Quia con- cupivit Rex ipéciem tuam. Spécie tua, & pulchritûdine tua intende, proſpere procéde, & regna. Quia. 2. Unigeénitus Dei. Ledio ji. Olo autem vos ſine ſolicitũdi- ne eſſe. Qui ſine uxére eſt, ſoli- citus eſt, quæ Doômini ſunt, aus. lIvii modo plâceat Deo. Qui autem cum uxoôre eſt, ſolicitus eſt, quæ ſunt mundi, quémodo placeat uxori, & divisus eſt. Et mülier innú⁴pta, & virgo côgitat, quæ Dômini ſunt, ut ſit ſancta corpore & ſpiritu. Quæ autem nupta eſt, cogitat, quæ ſunt mundi, quòmodo placeat viro. Porrò hoc ad utilitätem veſtram dico: non ut laqueum vobis inji- ciam, ſed ad id quod honeſtum eſt, & quod facultatem præbeat ſine impediménto Däm obſecrandi. Diffùſa eſt gratia in labiis tuis. Propterea benedixit te Deus in ætérnum. Spécie tua, & pul- chritudine fua inténde, prôſpe rè procéde;, & regna. Proptérea. . Spiritus ſancti. 1 TL'quis autem turpem ſe vidéri exiſtimat ſuper virgine ſua »„ quod ſit ſuperadulta, & ita opòrtet fieri: quod vult, faciat, non peccat, ſi nubat. Nam qui ſtatuit in corde ſuo firmus, non habens neceſſitatem, poteſtatem autem habens ſuæ vo- luntãtis, & hoc judicavit in corde ſuo, ſervare virginem ſuam, bené facit. Igitur & qui matrimonio jungit virginem ſuam, benè facit: & qui non jungit; melius facit Mulier alligata eſt legi, quanto témpore vir ejus vivit. Quod ſi dormierit vir ejus, liberàâta eſt, cui vult, nubat, tantùm in Doômino. Beatior autem erit fi ſic permanſerit ſecundùm meum consilium; puto autem, quod & ego ſpiritum Dei habeam. ee Spécie tua, & pulchritudine tua, Inténde, proôſperè procéde , & regna. Diffüla eſt gratia in la- biis tuis „ proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. löria Patri. Inténde. Specie tua, & pulchritudine tua intéende, proſpe- re procédé & regna. õ Ructävit cor meum verbum bonum: * dico ego pera mea Regi. ingua mea calamus ſcribæ, * ve- léôciter ſcribéntis. peciôſus forma præ filiis héômi- num, diffuſa eſt gratia in labiis tuis: * proptéreà benedixit te Deus in ætéernum. ccingere gladio tuo ſuper femur tuum, * potentiſſime. § pécie tua, & pulchritüdine tua, * inténde, proſperè proceéde, &regna. P ropter veritàtem, & manſuetuùdi- 5§ nem?⸗ Iviii nem, & juſtitiam: *& & dedúcet te nata ſunt regna: * dedit vocem mirabiliter déxtera tua. 8 agittæ tuæ acutæ, populi ſub te ca- dent, * in corda inimicôrum regis. edes tua Deus in ſæculũ ſæculi:* virga directionis virga regni tui. H ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui- tatem: * proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ præ con- soörtibus tuis. yrrha, & gutta, & caſia à veſti- méentis tuis,a demibus ebùrneis: * ex quibus delectavérunt te filiæ regum in honoôre tuo. ſtitit Regina à dextris tuis in ve- ſtitu deaurato, * circudata varietate. udi filia, & vide & inclina aurem tuam: * & obliviſcere pôpulum tuum, & domum patris tui. t concupiſcet Rex decorem tuũ: * quôniam ipfe eſt Dominus Deus tuus, & adorabunt eum. t filiæ Tyri in munéribus * vul- tum tuum deprecabüntur, omnes divites plebis. mnis gloria ejus filiæ Regis ab intus, * in fimbriis aureis circum- amicta varietatibus. Adducentur Regi virgines poſt eam, * proximæ ejus afferéntur tibi. fferéntur in lætitia, & exultatio- ne: † adducéntur in templü Regis. Hro patribus tuis nati funt tibi fi- lii: * conſtitues eos principes ſuper omnem terram. emores erunt nominis tui: * in omni generatiône, & generationé. Proptéreà pôpuli confitebüntur tibi in æternum, * & in ſæculum ſæculi. Spécie tua; & pulchritudine tua intende, proſperé procéde, & regna . Adjuvabit eam Deus vultu ſuo: Deus in médio ejus, non commovébitur. Eus noſter refůgium;, & vir⸗ tus: *† adjuùtor in tribulatio- nibus, quæ invenérunt nos nimis. roptéreà non timébimus, dum turbabitur terra: * & transferen- tur montes in cor maris. S onuérunt, & turbatæ ſunt aquæ eébrum: conturbati ſunt montes in fortitůdine ejus. & lúminis impetus lætificat civita- tem Dei: * ſanctificavit taberna- culum ſuum Altiſſimus. Deus in médio ejus, non commo- vébitur: * adjuväbit eam Deus manè diluculo. onturbatæ lunt Gentes, & incli- luam, mota eſt terra. ominus virtütum nobiscum: * ſuſceptor noſter Deus Jacob. enite, & vidéte opera Dômini, quæ péſuit prodigia ſuper terram: * auferens bella usq; ad finem terræ. rcum cônteret, & contringet ar- ma: * & ſcuta comburet igni. acate, & vidéte, quoôniam ego ſum Deus: * exaltäàbor in Genti- bus, & exaltabor in terra. ominus virtutum nobiscum: * ſuſcéptor noſter Deus Jacob. Adjuvaâbit eam Deus vultu ſuo: Deus in médio ejus, non commovébitur. Aquæ mul- tæ non potuérunt extinguere charitatem. 78 Agnus Dôminus, & laudabilis nimis * in civitate Dei noſiri, in monte ſancto ejus. . undaätur exultatione univériæ terræ mons Sion: * latera Aquilô- nis, civitas Regis magni. eus in domibus eius cognoſcé- tur, * cùm ſuſcipiet eam. uoôniam ecce Reges terræ congre- gati ſunt. * convenérunt in unum. Ipſi vidéntes ſic admirati ſunt , conturbati ſunt, commôti ſunt: * tremor apprehendit eos. bi doléôres; ut parturiéntis, * in Spiritu veheménti conteres na- ves Tharſis. ,.. . Sicut audivimus, ſic vidimus in civitate Domini virtutum, in ci- vitàte Dei noſtri: * Deus fundavit eam in æternum. . . . suſcépimus Deus miſericôrdiam tuam, * in médio templi tui. Secüunduàm nomen tuum;, Deus 2„ ſic & laus tua in fines terræ: * juſtitia plena eſt dextera tua. Lætétur mons Sion, & exltent filiæ Jjudæ, *propter judicia tua Dne. ärcumdate Sion, & complectimi- ni eam: * narrate in türribus ejus. ônite corda veſtra in virtute e- jus: * & diſtribuite domoes ejus; ut enarrétis in progénie altera. Moniam hic eit Deus, Deus no- ſter in ætérnum, & in ſæculum fſæculi: * ipfe reget nos in ſæcula. Aquæ multæ non potuérunt extinguere charitaàtem. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo- Deus in médio ejus, non com- moyébitur kater noſter.- 10. Ipsius pietas. Deus bPater omnipotere getmo 9. 4 Voniam n ot, ut alig anus: ne ve Mritrica rid⸗ et pirtus. N Ulis irginita ſeeritur; ſee iat. Ouis: t ingenio uun ec natt Us aut gis ſectiguoc lu Lorlo accets intenis Ne Nr uluum gn Ponlum ſibt opter ve leiadinem, Menle, prolf M, Et dedus Chritus Lembes llerague dun Dei in in 1 10r0 ha alerunt te Ucguoni 1: ½ Cecdit ſden terra. tum nobiscun: t Deus ſob. Cte opela Diri bigiaſue gSermo S. Ambrôſii Epiſcopi. Uôniam hôdié natalis eit Vir- ginis, invitat nunc integritatis amor, ut aliquid de virginitate di- camus: ne veluti tränſitu quodam præſtricta videatur: quæ principalis eſt virtus. Non enim ideòô lauda- bilis virginitas, quia in Martyribus reperitur; ſed quia ipſa martyres faciat. Quis autem humano eam poſſit ingenio comprehendere ; quam nec natura iuis incluſit legi- bus? aut quis naturali voce com- plécti, quod ſupra uſum natùræ fſit? E cœlo accersivit, quod imitarétur in terris Nec immeritò vivendi ſibi uſum quæsivit e coœlo, quæ ſponſum ſibi invénit in cœlo. Propter veritatem, & man- ſuetudinem, & juſtitiam: & Et de- dúcet te mirabiliter déxtera tua. F. Specie tua, & pulchritúdine tua intende, proſpere proceéde, & re- gna. t deducet. Chriſtus perpétuæ. A c nubes, dera, Angelos, ſideraque transgrédiens, Ver um Dei in ipfto ſin Aartis invé- nit, & toto hauſit péétore. Nam quis tantùm, cùm invénerit, relin quat boni? Unguentum enim exina- nitum eſt nomen tuum: proptéreà adoleſcentulæz dilexérunt te, & at- traxérunt te Poſtrémo, non meum eſt illud, quòniam quæ non nubunt, neque nubentur, erunt ſicut Angeli Dei in cœ&lo. Nemo ergo mirétur, ſi ingelis comparentur, quæ An- gelorum Domino copulantur. „Dilexiſti juſtitiam „ & odi- i iniquitatem: & Proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. J. Propfer veritatem ,„ & mian- luetudinem, & juſtitiam. Propterea. , Ignem ſui amoris. tie Uis igitur neget, hanc vitam fluxiſſe de cœlo „ quam non facilè invenimus in terris: niſi poſt- quam Deus in hæc terréni corporis membra defcendit? tunc in utero Virgo concépit, & Verbum caro factum eſt, ut caro fieret Deus. Dicet aliquis: Sed étiam Elias nul- lius corpéôrei coitus fuiſſe permix- tus cupiditatibus invenitur. Ideo ergo curru räãptus ad coœlum, ideòô cum Dômino apparet in gloria, lix Sam, prôximæ ejus, & Afferentur tibi in lætitia & exultatione. Spécie tua, & pulchritúdine tua Inténde, prôſpere procede, & regna. Afferéntur. doria. Afferéntur. Nigra ſum,ſed formofa :filiæ Jeru- ſalem: ideòô dilexit me Rex, & in- trodúxit me in cubiculum ſuum. Antâte Bomino eânticum no- vum: * cantate Domino omnis terra. antäte Dömino, & benedicite nomini ejus: * annuntiate de die in diem ſalutare ejus Ennuntiate inter Gentes glöriam ejus: * in omnibus poôpulis mira- bilia ejus. zuëniam magnus Dôminus, & laudabilis nimis: * terribilis eſt ſuper omnes deos. uoôniam omnes dii Gentium dæ- monia: * Dis autem cœlos fecit. onféſſio, & pulchritudo in con. ſpectu ejus: *ſanctimônia, & mag- nificéntia in fanctificatione ejus. fferte Dômino patriæ Gentium, afféerte DOômino gloriam & honoô- rem:; * afférte Dômino glôriam nomini ejus. ollite hôſtias, & introite in atria ejus: * adorate Dominum in atrio ſanéto ejus. ommoveatur à facie ejes univér- ſa terra: * dicite in Gentibus, quia Dominus regnavit. Etenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur: * judicabit poôpulos in æquitate. Lætentur cœli, & exültet terra, commoveatur mare, & plenitudo ejus: * gandebunt campi, & om- nia , quæ in eis funt. unc exultabunt omnia ligna fil- varum àa facie Domini, quia venit:* quoniam venit judicare terram. udicabit orbem terræ in zquitaâ- te: * & pôpulos in veritate ſua. Nigra ſum, ſed formola. filiæ Jerúſalem, ideo dilexit me Rex: & intzoduzxit me in cubiculum fuum. Trahe me poſt te, in odo- rem currémus ungnhentorum tuo-⸗ rum: oleum effaſum nomen tuum. Ominus regnavit, exultet ter- ra : * læténtur inſulæ muhæ. ideò Dominici ventúrus eſt præ- Mubes & caligo in circuitu eius: 3 cürſor advéntus. ſuſtitia, & judicium corréctio Afferéntur Regi virgines Poſt lſedis ejus. .⸗— Ix Enis ante ipſum præcédet: “& in- flamabit in circùitu inimicos ejus. IluxÜxérunt fülgura ejus orbi ter- 1æX½: * vidit, & commota eſt terra ontes, ſicut cera fluxéruat à fa- cie Dömini: à facie Dômini om- nis terra. ennuntiaverunt cœli juſtitiam ejus: * & vidérunt omnes péôpuli gloriam ejus. onfundântur omnes, qui adôrant ſculptilia: * & qui gloriantur in Kmulacris ſuis. Adorate eum omnes Angeli ejus: * audivit, & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, * prop- ter judicia tua Dômine. Quoôniam tu Dôminus Altiſſimus ſuper omnem terram: * nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. zui diligitis Doöminum, odite malum: * cuſtodit Doôminus ani- mas ſan orum ſuorum, de manu Leccatoôris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. tamini juſti in Dômino,; * & confitémini memoôriæ lanctifica- tiònis ejus. . Trahe me poſt te, in odorem currémus unguentòrum tuorum: oleum effüſum nomen tuum. a Veni ſponſa Chriſti, accipe coronam, quam tibi Dpñs præpara- Vit in ætérnum. PlAlN 5 Antate Dômino cänticum no- gNum: * quia mirabilia fecit. SB alvavit ſibi dextera ejus „ * & brachium ſanctum ejus. Gotum fecit Dôminus ſalutàre ſu- um: * in conſpéctu Gentium reve- lavit juſtitiam fuam. ecordatus eſt miſericordiæ ſuæ: * & veritatis ſuæ domui Iſrael. idérunt omnes termini terræ: * ſalutare Dei noſtri. Dubilate Deo omnis terra: * can- tate, & exultate, & psällite. Psallite Dômino in cithara, in cithara, & voce pialmi: in tubis ductilibus, & voce tubæ coôrneæ. Jubilate in conſpeéctu Regis D0.- mini, * moveatur marxe, & pleni tüdo ejus, orbis terrärum, & qui habitant in eo. lúmina plaudent manu, ſimul montes exultàbunt à conſpectu Phi: * quoniã venit judicare terra Tudicâbit orbem terrarum in juſti- tig „ * & populos in æquitate. Ad Veni 1ponla Chrilti, accipe cor7nam;, quam tibi Dũs præparàâ- vit in ætérnum. Elégit eam Deus, & præelégit eam. h. In ta- bernaculo ſuo habitare facit eam. ater noſter. vinculis. Evangélica léctio. éctio ſancti Evangelii ſecùndùm Matthæum. Cap. 2 Ii illo témpore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis parabolam hanc: Si- mile erit regnum cœlorum decem virginibus: quæ accipiéntes làm- pades ſuas, exiérunt bviam ſpon- ſo & ſponſæ Et reéliqua. Homilia fancti Gregorii Papæ. Æ& vos, fratres chariſſimi, ad- moôneo, prava ôpera fúgere » mundi hujus inquinaménta devi- tare: ſed hodiérna ſancti Evangélii lectione compellor dicere, ut & bona, quæ agitis, cum magna cauté- la teneâtis: ne per hoc, quod à vo- bis rectum geéritur, favor aut graätia humana requiratur: ne appetitus laudis sůbrepat; & quod foris oſtén- ditur, intus à mercede vacuetur. Ecce enim Redemptôris voce decẽ virgines, & omnes dicüntur virgi- nes, & tamen intra beatitúdinis januam non omnes ſunt recéptæ: quia earum quædam, dum de virgi- nitate ſua gloriã foris éxpetunt, in vaſis ſuis oleum habére nolueérunt. *Heæc eſt virgo sapiens, quamDñs vigilantem invenit, quæ accêptis lampadibus ſumpfſit ſecum leum?: Et veniénte Dômino, introivit cum eo ad nůptias. Media no- cte clamor factus eſt ecce ſponſus venit;, exite obviam ei. Et. 1. Cujus vel Quarum fe⸗ ſtum côlimus. tio v Ed prius quæréndum nobis eſt: quid ſit regnum cœlôrum, aut cur decem virginibus comparétur: uæ étiam virgines prudéntes & fatuæ dicantur. Dum enim cœloru regnum conftat, quia reproborum nullus ingréditur, étiam fatuis vir⸗ ginibus cur simile eſſe perhibétur? Sed ſciéndum nobis eſt, quod ſæpe in ſacro eléquio regnum cœlorum præsentis temporis Eccléſia dici- tur. De quo alio in loco Dôminus dicit: Mittet Filius hôminis Ange- los iuos, & côlligent de regno ejus omnia ſcàândala. Neque enim in illo regno beatitudinis, in quo Paæ ſumma eſt;- inveniri ſcandala po- terunt;, quæ colligantur. Media ne Ucce lpon. i. p. din ſeſttas lamp Ploria batri Ad ſoe NVauingue ſbus unus Ditns autem Perücit. Et telium mul te Leclelia d Niliseſe den Malicomn bon ectis adimix figinibus pr leperhibete ligue contine ſerteliori el nteriota api⸗ lant Atoto d Mntiam anhel hetunt, pre Rte laudes h Uulum glon ninum por Centiam con leui cor izunt, ſed Uu humanos f e deum laue Ad l Ae Vir e ümere inſ ſelinneanin leltaei Comtne in, coron anen Mten r i otscſene betgis inte ltibi Digprert F. Lieit a it eim. Ph bitäre fiten el. Aͤn 4 let. rangelii ſeritt : Divit eini abolam handk. n CElorun Ca iccipientes ls unt obyian e treligna. i Gregotii upe tres chutitmi we Oen fütete, Juinaneltn En na ſandti enel lor cicete, cumm magracate er hocroiſe⸗ favor aula Gr? ne appelis guot orisokta lcege Mllell Monisroee geti 8Cicuntur /tst. in beritiäins lun letegte weCun ce ül⸗ 4 lendun nohict Un OoNI, i igantu. ⸗ Média nodte clamor factus eſt: Ecce [ponſus venit, exite bviàam ei. y. Prudéntes virgines aptate veſtras lampades. Ecce. G loria Patri. Ecce. Bäg. Ad ſocietatem., Zie INaquinque autem côrporis sén- ſibus unusquisq; ſubsiſtit. Gemi- natus autem quinârius denaäarium peérficit. Et quia ex utrôque ſexu nidélium multitudo colligitur, ſan- Gta Eccléſia decem virginibus si- milis eſſe denuntiatur. In qua quia mali cum bonis, & réprobi cum eléctis admixti ſunt, rectè similis virginibus prudentibus & fatuis eſſe perhibétur. Sunt namque ple- rique continéntes, qui ab appetitu ſe exteriori cuſtôdiunt, & ſpe ad interiôra rapiéntur, carnem mace- rant, & toto deſidério ad ſupérnam patriam anhelant, ætérna præmia expetunt, pro labôribus ſuis reci- pere laudes humânas nolunt. Hi nimirum gloriam ſuam non in ore hominum ponunt, ſed intra con- ſciéèntiam côntegunt. Et ſunt ple- zigucgul corpus per abſtinéntiam affligunt, ſed de ipſa fua abſtinen- tia humanos favéôres éxpetunt. e Deum laudamus. 1I1. D L AU D ES 1 Xe eſt virgo sàpiens, & una de nú⁴mero prudentum. . D fs regnavit. chm 11. Aüg. Hæc eſt virgo sapiens, quam Dôminus vigilantem invenit. Ana. Hæc eſt, quæz neſcivit torum Amdelicdto: habébit fructum in re- ſpeétiõne animarum ſanctarum. Ana. Veni electa mea, & ponam in te thronum meum »allel. Ana, Iſta eſt ſpecioſa inter filias Jerúſalem. C 26 ESiatresQui gloriäatur, in DOOmino gloriétur. Non enim, qui ſeip- ſum commendat, ille probatus eſt; ſed quem Deus comméndat. Eſu, corôna Virginum Quem mater illa côncipit 5 Quæ ſola virgo parturit „ Hæc vota clemens accipe. Qui pergis inter lilia » Septus choreis Virginum» Sponſus decôrus gloria;, Sponsisque reddens præmia. Quocúmque tendis, Virgines deguuneur „atque laudibus Poſt te canentes cürſitant 9 Ixi Hymnéôsque dulces pérſonant. Te deprecamur súpplices „ Noſtris ut addas sénſibus »„ Neſcire prorſus omnia Corruptiônis vúùlnera. Firtus, honor, laus, gléôria Deo bPatri cum Filio, Sancto ſimul Paraclito, In ſæculôrum ſæcula. Amen. Diffùſa eft gratia in labiis tuis: Proptereaà benedixit te Deus in æternum. Simile eſt regnum cœlôrum hôö- mini negotiatôri quærénti bo- nas margaritas: invênta una pre- tiõôſa, dedit mnia ſua, & compa- ravit eam. . Eus, qui inter cétera poténtiæ tuæ miràcula, étiam in ſexu fraàgili victoriam martyrii contuli- ſti: concéde propitius ut, qui beâtæ virginis & martyris tuæ nata- litia coòlimus, per ejus ad te exêm- pla gradiamur. Per Dôminum. Ndulgéntiam nobis, quæſumus Die, beata à virgo & mar- tyr imploret: quæ tibi grata ſemper éxtitit & mérito caſtitatis, & tuæ profeſſiéône virtütis. Per Däm. Xaudi nos Deus ſalutaris noſter, ut ſicut de beatæz N. virginis tuæ feſtivitàte gaudémus; ita piæ devotionis erudiamur afféctu. Per Dominum. . Hæec eſt virgo. ratres, Qui gloriatur. Spécie tua, * Et pulchritũ- dine tua. Specie. y. Intende, proſperè procéde, & regna. Et. Iéria Patri. Spécie tua. Adjuvâàbit eam Deus vultu ſuo. Deus in méèdio ejus, non com- moveébitur. Hæc eſt, quæ neſcivit. Mulor enim vos Dei zmula- tioône. Deſpondi enim vos uni viro virginem caſtam exhibere Chriſto. Adjuvâbit eam, “Deus vul- fu ſuo. Adjuvabit. g. Deus in me- dio ejus, non comovébitur. Deus. lôria Patri. Adjuvabit. Elegit eam Deus, & præelégit a In tabernaculo ſuo ahitare facit eam. . Ad Ner Iſta eſt ſpecioſa. lIxii Omine Deus meus exaltäſti ſuper terram habitatiönẽé me- am, & pro morte defluênte depre- cata ſum. Invocavi Däm Patrem Dômini mei, ut non derelinquat me in die tribulationis meæ, & in témpore ſuperborũü ſine adjutoôrio- Elegit eam Deus, *ι Et præ- elégit eam Elegit. In tabernâ culo ſuo habitare facit eâ. Et præ- elégit. G loria Elégit. Diffũſa eſt gratia in labiis tuis Be. Propté- reà benedixzit te Deus in æternum. Quâm pulchra eſt caſta gene- ratio cum claritate! immor- tälis eſt enim memoria illius, quo- niam apud Deum nota eſt, & apud homines. Elégit eam. in i. Velſp. liv. Diffuſa eſt gratia in laàbiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Veni ſponſa Chriſti, accipe coroô- nam, quam tibi Dominus præpara- vit in æternum. De libro Eccleſiaſtici. Onfitébor tibi Dômine Rex, & collaudabo te Deumsalvatôrem meum. Confitébor nomini tuo: quôniam adjütor, & protéctor fa- ctus es mihi, & liberâſti corpus meum à perditione, àa laqueo lin guæ iniquæ, & labiis operantium mendacium, & in conſpectu aſtan- tium factus es mihi adjutor. Et liberâi me ſecundàùm multitudi nem miſericordiæ noôminis tui à rugiéntibus, præparatis ad eicam, de mânibus quæréntiam ànimam meam;, & de portis tribulationum, quxz circumdederunt me: à preſsu- ra flammæ, quæ circumdedit me, & in médio ignis non ſum æſtuata: de altitudine ventris inferi, & à lingua coinquinata, & a verbo mendacii, à rege iniquo, &q à lin- gua injuſta. „Veni ſponſa Chriſti, accipe co- rônamquam tibi Doôminus præpa- ravit in æternum, pro cajus amore sanguinem tuum fudiſti:“ Et cum Angelis in paradiſum introiſfti. Veni eléda mea, & ponam in te thronum meum, quia concupi- vit Rex ſpéciem tuam. Et Lectio ii. Audabit usque ad mortem äni- ma mea Dominum, & vita mnea appropinquans erat in inférno de- orsum. Circumdedérunt me un- dique, & non erat, qui adjuvaret. Reſpiciens eram ad adjutorin hoô- minum, & non erat. Memorata ſum miſericordiæ tuæ Dne, & operatio- nis tuæ, quæ à ſæculo ſunt. Quoniã éruis ſuſtinéntes te Döômine; & li- beras eos de manibus Gentium. Diffüſa eſt gratia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. Spécie tua, & pul- chritúdine tua intende, proôſperè procedé, & regna. Proptérea. KXaltâſti ſuper terram habitatiô- nem meam, & pro morte de- fluénte deprecata ſum. Invocavi Dôminum Patrem Domini mei, ut non derelinquat me in die tribula- tioônis meæx, & in tempore ſuper- béôrum ſine adjutôrio. Laudabo nomen tuum aſsiduèe, & collauda- bo illud in confeſſione, & exaudita eſt oratio mea Et liberâàſti me de perditione, & eripuiſti me de témpore iniquo. Proptérea con- fitebor, & laudem dicam tibi & benedicam nomini Dômini. Spécie tua, & pulchritûdine tuas * Inténde, proſperé procede, & regna. Diffùſa eſt gratia in la- biis tuis, proptéreà benedixit te Deus in ætérnum Inteénde. Slöria Patri. Intenge, Ex libro S. Cypriani Epiſcopi & Märtyris de difgiplina & häbitu Virginum. Lectio iv. Sap. 2£ Unc nobis ad Virgines ſermo Neſt, quarum quo fublimior gloôria eſt, major & cura eſt. Flos eſt ille Eccleſiaſti germinis, de- cus atque ornamentum ęgratiæ ſpi- ritälis, læta indoles, laudis & ho- noris opus integrum atque incor- rüptum, Dei imago reſpondens ad ſanfctimonhiam Doômini, illuſtrior pôrtio gregis Chriſti. Gaudet per illas, atque in illis largiter floret Eccléſiæ matris glorioſa fœcuúndi- tas: quantoque plus copioſa virgi- nitas número ſuo addit, tanto plus gaudium matris augefſcit. Ad has loquimur; has adhortamur affe- Ctione cione potii exttem is not ſan licemmus: len lem magis e Ukeltatione! ropter e lidinem, Et te mirabi ecie tus n intende, legna Etdedt Lnne inan Nun tormn 1. lim conlulit, . len, Deus tun poter Ver Uen, & ſul leeiim tant Enlkegnͤtiamn Eelüingn Anil orti kadikun itted mea, & p um, guin en tuamn. ! ue ad moneni minumné eralqu n ad adutofi 5 tat. Memnotint 2Die,& ohen culo ſunt. N te Domine,1 inibus Gentüun Atia in labii t nedisit te Dens Pecie tun ntende, gloſfe na. Plopietei Ltermamn he & Pro 4 lum. Infen n Dominiari, t me incietnbt in lenpore e ſono, lallibe ce, A lild⸗ ne s eiillid elbetüti meie eiihuiki me d . kiohtclae demdicen i pin Dorinn ucrtiü 1 b, 8 otebe, nes len aine len, 0 lublinne n 1 1 Küol tiéône pétiùs, quàm poteſtâàte; non quòôd extrémi, & minimi, & hu- militatis noſtræz admodum coônſcii aliquid ad censůram licéntiæ vin- dicémus: ſed quòd ad ſolicitudi- nem magis cauti, plus de diaboli infeſtatione timeamus. Propter veritatem, & manſue- tüdinem, & juſtitiam: æ Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. spécie tua „ & pulchritudine tua intéende, prôſpere procéde, & regna. Et deducet. + Eque inanis hæc cautio eſt, & vana formido, quæ ad falutis Viam conſulit, quæ Dominica & vi- talia præcépta cuſtéôdit, ut quæ ſe Chriſto dicàverint, & à carnali con- cupiſcentia recedéntes, tam carne, quam mente ſe Deo voôverint, con- sümment opus ſuum magno præ- mio deſtinatum: nec ornâri jam, aut placère cuiquam, niſi Domino iuo ſtůdeant, aà quo & mercédem virginitatis expéctant, dicente ip- ſo: Non omnes capiunt verbum, ſed illi, quibus datum eſt. Sunt enim ſpadones, qui ex utero matris ſic nati ſunt: & ſunt ſpadones, qui coacti ſunt ab hominibus: & ſunt ipadones , qui teipfos caſtravé- runt propter regnum cœlôrum. .. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini- quitatem: Proptéreâ unzit te Deus , Deus tuus oleo lætitiæ. y., Propter veritàatem, & manſue- tüdinem, & juſtitiam. Proptérea. Enuò quoque per hanc Angeli vocem continéntiæ munus o- ſténditur, virginitas prædicatur. Hi ſunt, qui cum mulieribus ſe non coinquinavérunt: virgines enim permansérunt: hi ſunt, qui ſequuún- tur Agnum, quocmque ſerit. Ne- que enim tantùm maſculis conti- nentiæ gratiam Dis repromittit, & féminas præterit: ſed quôniam fé- mina viri portio eſt, & ex eo ſump- ta atque formata eſt , in Scripturis fere omnibus ad protoplaſtů Deus loquitur, quia ſunt duo in carne una, & in maſculo ſimu! ſignifi- catur & fémina. Quòd ſi Chriſtum continéntia séquitur, & regno Dei virginitas deſtinatur: quid eſt illis cum rterréno cultu, & cum orna- meéntis, quibus, dum hominibus placére géſtiunt, Deum offendunt? Afferéntur Regi virgines poſt eam, proximæ ejus, ⁸ Afferéntur centiæ fluctibus ja caris. Ixiii tibi in lætitia & exultatione. spécie tua , & pulchritúdine tua inténde, préôſpereè procéde, & regna. Afferéntur. loria Patri. Afferéntur. éctio ſanéti Evangélii ſecndúm Matthæum. . IN illo tempore: Acceſsérunt ad Jeſum Phariſæi tentantes eum, & dicêntes: Si licet homini dimittere uxoôrem ſuam, quacumque ex cau- ſa? Et réliqua. Homilia S. Joannis Chrysôſtomi. Ominus noſter, quia ad vir- ginitätem hortâri grave eſſe videbatur, à neceſſitate legis de non ſolvéndo matrimônio, eos ad cupiditatem illius trahere ſtudet. Deinde, ut eam eſſe poſsibilem oſténdat, ſic inquit: Sunt eunũchi, qui ex ventre matris ita nati ſunt» & ſunt, qui ab hominibus eunuchi facti ſunt, & lunt, qui ſeipſos caſtra- vérunt propter regnum cœlorum. Quibus verbis laténter eos ad eli- géndam virginitatem inducit, dum eã virtutem eſſe poſsibilem aſtruit. Hæc eſt virgo säpiens , quam DPôöminus vigilantem invénit, quæ accéptis lampadibus ſumpſit ſecum Sleum: Et veniénte Dômino; introivit cum eo ad núptias. Média nocte clamor factus eſt, ecce ſponſus venit, exite bviàm ei. Et. D autem hoc ferè modo confir- mat. Cögita tecum, ſi aut à natúra talis eſſes, aut ab homini- bus eam injuriam paſſus, quid fäceres „ cùm & ejúsmodi vo- luptaâte caréres, & nullam caréndo mercedem conſequeréris? Gratias igitur nunc Deo agas, quod cum mercéde atque cçoronis idem süfti- nes, quod illi ſine corônis ac præ- mio tôlerant: imò veroô non idem, ſed multòô lévius, tum quia ſpe eri- geris, & conſciéntia reétè facti, tum quia non ita ingéntibus concupis- Meédia nocte clamor factus eſt: Ecce ſponſus venit; exite obviam ei. Prudéntes virgines aptate veſtras lampades. Ecce. loria Patri. Ecce. 10 1X Um ergo de illis eunũchis di- ,xerit, qui niſi étiam ipſi mente ſe contineant; fruſtrà & inutiliter tales ſunt;: ac de illis, qui ut re- gnum Ixiv gnum cœlörum conſequämur ſe cöntinent, ſubjünxit rurſus,, dicens: Oui poteſt capere, cà- piat: ut alacriores efficiat eo ipſo, quod grave eſſe opus oſténdit, & ineffabili benignitàte ſua noôluit eam rem intra neceſſitàtem legis conclůdere: idque dicéndo, adhuc magis poſsibilem eſſe demonſtrat, ut voluntatis ſtdium plus augea- tur. e Deum laudamus. II. C. O MfͦMUNE Dum eſſete ixit Düs. liv. 2 Ixvi. 2 collaudabo te Deum Salvatoô- rem meum. Confitébor noômini tuo: quòniam adjutor, & protector factus es mihi, & liberaâſti corpus meum a perditione. Onfitehor tibi Dömine Rex, & Ulierem fortem quis invé- Eniet? procul; & de ültimis finibus prétium ejus. Confidit in ea cor viri ſui, & ſpoliis non indi- gébit. Ortem virili péctore Laudéêémus omnes féminam, Quæ ſanctitatis gloria;, Ubique fulget inclyta. Aæc ſancto amoôre saucia, Dum mundi amôrem nozium Horréſcit ad cœléſtia Iter perégit ärduum Carnem domans jejuniis, Dulcique mentem pabulo Orationis nũtriens; Cœli potitur gäudiis. Rex Chriſte virtus fortium; Qui magna ſolus éfficis, Hujus precatu quæſumus», Audi benignus supplices. Deo bPatri fit gloria » Ejüsque ſoli Filio, Cum Spiritu Paraclito, Nunc, & per omne ſæculum. Amen. Spécie tua, & pulchritůdine tua. Intende;, prôſperè procéde, & fegna. . Simile eſt regnum cœlorúm homi- ni negotiatori quærénti bonas margaritas: inventa una pretioſa, dedit omnia ſua, & comparavit eã. Eus, qui inter cétera poténtiæ tuæ miracula: étiam in texu fràgili victôriam martyrii contuli- ſti: concéde propitius; ut, qui beâtæ N. martyris tuæ natalitia cõlimus „ per ejus ad te exempla gradiamur. Per DOOöminum., A nobis, quæſumus, Döômine Deus noſter, ſanctarum mar- tyrum & palmas inceſsa- bili devotiône venerâri: ut quas digna mente non pôſſumus cele- brare, humilibus ſaltem frequen- témus obséequiis. Per Doôminum. Xâàudi nos Deus ſalutaâris no- ſter: ut ſicut de beatæ feſti- vitate gaudémus; itæ piæ devotio- nis erudiamur afféctu. Per Däm. In e-⸗ audémus Deum noſtrum;, confeſſiõne beaâtæ nite. 1. , . Ujus orâtà Deus alme nobis Débitas pœnas ſcelerum re- mitte; Ut tibi puro reſonémus almum Béctore carmen. . it decus Patri, genitæque Proli, Et tibi compar utrisque virtus; Spiritus ſemper, Deus unus omni Témporis ævo. Amen. lvi. Læva eſus ſub câpite meo, & déx- tera illius amplexabitur me. onfitébor tibi Dômine. Ixii. De Parabolis Salomônis. MNierem fortem quis invé- niet ? procul, & de ultimis finibus prétium ejus. Confidit in ea cor viri ſui, & ſpôliis non in- digébit. Reddet ei bonum, & non malum, 6mnibus diébus vitæ ſuæ. Quæsivit lanam & linum, & ope- rata eſt consilio mänuum ſuarum. Facta eſt quaſi navis inſtitéris de longè portans panem ſuum. Et de nocte ſurréxit, deditque prædam domeſticis ſuis, & cibaria ancillis ſuis. Conſideravit agrum, zaiuͦ 6 3* enn: de ftu Dentirit vin Itucine lumb t brachium Veni electe monum meun Uit Rex ſyer pecie tu⸗ aintende, p⸗ legna Quna, Ntint, 6 Cek nezotil la eſt dr. No Dkrez de Ternum. 8 UNlceray allem otiol⸗ enunt 6 eum: de fruétu mânuum ſuârum plantavit vingam, Accinxit for- et ten n Pplant⸗ titudine lumbos ſuos, & robora- a: Etian in l⸗ n maltfie vit brachium ſuum. topitins I,In Be Veni elécta mea, & ponam in te tytis tur thronum meum: Quia concu- elsad tenae Pivit Rex ſpéciem tuuam. t Dominun, specie tua, & pulchritúdin- tua inténdes prôſperè procéde, & regna Quia. 61 ueſummus Dirt Uſtavit, & vidit quia bona I, ſandtiumn Ek eſt negotiatio ejus: non ex- Halmas is tinguetur in nocte lucerna eſjus, Genetati: ug Manum ſuam miſit ad fortia, & di- 0 völum & giti eius apprehendérunt fuſum. bastaltenttakf Manum ſuam apéruit inopi, & pal- 8, Det Dorum mas fuas exténdit ad pauperem. Non timébit domui ſuæ à frigoôri Deus ſaniien bus nivis: omnes enim doméftici debente N ejus veſtiti ſunt duplicibus. Stra- sitr edee gulatam veſtem fecit ſibi: byſſus kean⸗Lediia & pürpura indumentum ejus, Noô- bilis in portis vir ejus, quando sée- un todum derit cum fenatoribus terræ. Sin- donem fecit, & véndidit, & cin- gulum trâdidit Chananæo. IDens lne noin Diffuſa eſt gratia in labiis tuis: us eeletunl 1 ætérnum. Spécie tua, & pul- ednens Anun anen procede, & regna. Proptérea. entale l zen ,agtüglle n Ortitudo & decor indumentum ejus, & ridébit in die noviſſi- mo. Os ſuum apéruit ſapiéntiæ, & lex clementiæ in lingua ejus. Conlideravit sémitas domus ſuæx, & panem otioôſa non comédit. Sur- rexérunt filii eius, & beatiſſimam prædicavérunt: vir ejus, & laudavit t)Dels uls gisedn n⸗ li⸗ )AG⸗ eitege inenn eam. Multæ filiæ congregavérunt Pplexrdhl divitias, tu ſupergréſſa es univér- ſas. Pallax gratia, & vana eſt pul- e e chritüdo: mulier timens Domi- lib⸗ num, ipia laudabitur. Date ei de fructn mângum ſuärum: & lau- 6glondm”, dent eam in portis opera ejus. klalonnn Spécie tua, & pulchrieudine tua, en e e Intende, proſpere procede, & re- ſonen leis ena. Diffufa eſt gratia in laàbiis N kuis, propfterea benedixit te Deus unee ea in æternum. Inténde. an Elsria Patri. Intende, iie Ex libro S, Ambréſii Epiſ. de vid. io ninnue e AsSrum hunc Eccleſiæ fertilem i mb inl⸗ cerno, nunc integritatis flore Spanen e vernäântem, nunc vidauitaâtis gra- leicli i vitate pollentem, nunc éetiam con- ee6 Jugii früctibus redundantem., Nam Pro ptéreà benedixit te Deus in chritüdine tua inténde, proſperè 1xv etſi diverſi, unſus tamen agri fru- ctus ſunt: nec tanta hortôrum li- lia, quantæ ariſtæ ségetum, meſlium ſpicæ, compluriumque ſpatia cam- poôrum, reckpiendis aptàntur ſemi- nibus quam rédditis novales fru- ctibus feriäntur. Bona ergo vidui- tas 1 quæ toties Apoſtôlico judicio prædicatur. Hæc enim magiſtra dei, magiſtra eſt charitatis. Propter veritatem, ê& man- ſuetúdinem, & juſtitiam: μ Et de- dũúcet te mirabiliter dextera tua. Spécie tua, & pulchritudine tua intende, proſpereèe procéde, & re- gna. Et deducet. Ledie Nde & illi, qui deôrum ſuôrum adultéria S probra veneran- tur, cœlibàtus & viduitatis ſtatué- re pœnas, ut æmuli criminum mul- ctarent ſtůdia virtùtum, ſpecie qui- dem, qua foœcunditatem quærerent, ſed ſtùdio, quo propôſitum caſtita- tis aboletent. Nam confectis & miles ſtipéndiis arma deponit, & relicto officio, quod gerébat, ad prôpria veteranus rura dimittitur, ut & ipſe exercitæ laboribus vitæ réquiein conſequatur, & alios ſpes futuræ quietis ſubendis faciat opéribus promptiores. Agrigçola quoq; maturior torquendam aliis Rrwal comittit;, & juvenili grava- tus opere providéntiam curæ ſeni- lis cxplorat; vitem facilius tônde- res quam prémere, ut juveneſcentẽ luxuriam réêprimat, & adolelceêntem laſciviam falce ſuccidat: parcoôrum quamdam partuum caſtitatem do- cens étiam in vitibus expetendam. „, Dilexiſti juftitiam, & odi- ſti iniquitàatem: * Proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo Iætitiæ. g. Propter veritatem, & man- ſuetùdinem, & juſtitiam. Proptéreâ. Imilis huic vidua velut eméri- tis veteräna ſtipéndiis caſtita- tis: & ſi conjugii arma depònat, do- mus tamen fotius pacem guber- nat: & ſi vehéndis onéribus otio- ſa, maritàndis tamen junioribus provida;, ubi cultus utilior, ubi fructus ubérior ſit, quarum côpu- lam aptiorem, ſenfli grevitate di- ſponit. Itaq; ſi maturioribus quàm junioribus committirur ager, cur putesz utiliorem nuptam eſſe quain viduam ? Quôd ti perfecntôres fi- dei perfecutores fuérunt étiam viduitatis „ ütique fidem ſequén- e tibus Ixvi tibus vidâitas non pro ſupplicio fugienda eſt, ſed tenenda pro præ- mio. Fallax gratia, & vana eſt pul- chritädo: * Mülier timens Deum ipſa laudabitur. Date ei de tructu manuum ſuarum, & laudent eam in portis pera ejus. Mülier. lIôria Patri. Mülier. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum] Nillo tempore: Dixit Jeſus diſ- cipulis ſuis parabolam hanc: simile eſt regnum cœloôrů thesau- ro abicoôndito in agro. Et reliqua. Homilia ſancti Gregorii Papæ. Oelorum regnum, fratres cha- riſſimi, idcircòô terrénis re bus simile dicitur, ut ex his, quæ änimus novit, ſurgat ad incognita, quæ non novit: quatenus exémplo viſibilium ſe ad inviſibilia rapiat, & per ea, quæ ulu didicit, quaſi confricatus incaléſcat: ut per hoc, quod ſcit notum diligere, diſcat & incognita amare. Ecce enim regnuũ cœlôrum thesauro abſcondito in agro comparatur: quem, qui inve- nit homo, abſcõndit, & præ gaudio illius vadit, & vendit univerſa, quæ habet, & emit agrum illum. Os ſuum apéruit ſapiéntiæ „ & lex clementiæ in lingua ejus, con- ſideravit sémitas domus ſuæ. Et panem otiôſa non comedit. Guſtavit, & vidit, quia bona eſt negotiatio ejus, non extinguétur in nocte lucêrna ejus. Et. Ua in re hoc quoque notan- dum eſt, quòd inventus the- saürus abſconditur, ut ſervétur: quia ſtüdium cœléſtis deſidérii à malignis ſpiritibus cuſtodire non süfficit, qui hoc ab humanis lâu- dibus non abſcondit. In præsenti étenim vita, quaſi in via ſumus, qua ad patriam pergimus. Maligni autem ſpiritus iter noſtrum quaſi quidam latrünculi obſident. De- pPrædari ergo desiderat, qui thesau- rum püblicè portat in via. Hoc autem dico, non ut proximi 6pera noſtra bona non videant, cùm Icriptum ſit Videant ôpera veſtra bona, & glorificent Patrem veſtrü, qui in cœlis eſt: ſed ut per hoc, quod agimus, laudes extériùs non quæramus. Sic autem ſit opus in pùblicô, quatenus inténtio màneae in occůlto, ut & de bono oôpere pröximis præbeamus exémplum, & tamen per intentionem, qua Deo ſoli placére quærimus, ſemper optemus ſecrétum. „Regnum mundi, & omnem or- nâtum iæculi contempfi propter amôrem Domini mei Jeſu Chriſti, Quein vidi, quem amavi, in quem crédidi, quem diléxi. Eruétavit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea Regi. Quem. loôria Patri. Quem. . Hesaurus autem cœlé ſte eſt de- ſideérium: ager verò- in quo the- süurus abſconditur, diſciplina ſtů- dii cœléeſtis. Quem profecto agrum vénditis omnibus comparat, qui voluptatibus carnis renuntians , cuncta ſua terréna deſidéria per diſciplinæ cœléſtis cuſtodiam cal- cat: ut nihil jam, quod caro blan- ditur, libeat, nihil, quòôd carnalem vitã trucidat, ſpiritus perhorréſcat. e Deum laudamus. II. . AD LAUDES,» Dum eſſet Rex in accubitu ſuo⸗ Inardus mea dedit odorem ſua- vitatis. ñs regnavit. II. In odorem un- guentéôrum tuérum cùrrimus; ado- leſcéntulæ dilexérunt te nimis. Jam hiems tranſiit; imber abiit, & recéſſit: ſurge amica mea⸗= & veni. Veni eléecta mea, & ponam in te thronum meumallel. Iſta eſt ſpeciola inter filias Jerúſalem. hir. Diffũſa eſt gratia in labiis tuis. Proptéreà benedixit te Deus in ætérnaum. Date ei de fructu mànuũ ſuarum, & laudent eam in portis opera ejus- Eus, qui inter cétera botentiæ tuæ miracula: étiam in ſexu fragili victériam martyrii contuli- ſti: concede propitiuszut qui beatæ martyris tuæ natalitia côlimus, per ejus ad te exémpla gradiâmut. bPer Dominum. A nobis, quæſumus, Dômine Deus noſter, ſanctarum mar- tyrum ir 4 bili devotione venerakti: ut dquas & palmas incelsa- digna mente non pollumus cele- ra- zire, humt (Eerus obset Liudinos! u ſicut de te paudéma Ii erudiämur Onatebor uib ulie 9r. Pecie kücine tua. 8 Mrolpere grocea onin batn. Acuvabit Deus inm. myebitur. hiems tr berictime (Enem mil müingientibt ilcam de min uim nelmn, ndisgne e num luar I alma herem, N Nikigonbus 4 t, ure facit ean lna mea De 4 lüſtinent n⸗ 77 ann angüͤ Ulefli AItigg. las kian Alchritucdo 4 um ipſa intentiomne de bono nus exengl tentionen, uerünugſere h. li, & onmene ntemplt nune wei ſeſn n achärhinge ri. F. b abonumclnt en em. Lelt en crleheelt⸗ Lretoein guo n t,ileiglimt! n gloteige 1s connalet, nis kelüntii na eltet is cuſocim nGquod cli il,votcun Uitus eltolte Amus II. 14005 i Letbiu 1 edt otatenl isegnigl. ln diclenn. bràre, humilibus ſaltem frequen- témus obséquiis. Per Dôminum. Xâudinos Deus ſalutaàris noſter: ut ſicut de beatz feſtivi- tàte gaudémus; ita piæ devotio- nis erudiamur afféctu. Per Dnm. In odòiem. onfitébor tibi. Ixiv. ulierem fortem. Ixiv. Spécie tua, & Et pulchri- tůdine tua. Specie. Inténde, proſperè procéde, & regna. Et. BIöria Patri. Spécie. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in medio ejus, non com- movébitur. Jam hiems tranſiit. Iberäâſti me ſecundùm multitůù- dinem milericordiæ nôminis tui à rugiéntibus, præparatis ad eſcam, de manibus quæréntiu äni- mam meam, & de multis tribula- tionibus, quæ circumdedérunt me. Anum ſuam apéruit inopi, & palmas ſuas exténdit ad pauperem. Non timébit domui ſuæ à frigoribus nivis. Adjuvaàbit eam, Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus, non commovébitur. Deus. S loria Patri. Adjuvabit. Elégit eam Deus, & præelegit eam. In tabernâculo ſuo ha- bitare facit eam. Iſta eſt ſpecioôſa. Audabit usque ad mortem ani- ma mea Dominum;: quôniam éruis ſuſtinéntes te, & liberas eos de manu angùſtiæ, Dne Deus noſter. Ultæ filiæ congregavérunt di- L vitias: tu fupergréſſa es uni- vérſas. Fallax gratia „ & vana eſt pulchritudo: müúlier timens Doô- minum ‚ipla laudabitur. Elégit eam Deus, ⁸ Et præ- elegit eam. Elégit. naculo ſuo habitare facit eam. Et præelégit. 1oria Patri. Elégit. Diffúſa eſt gratia in labiis tuis. Propterea benedixit te Deus in æternum. In taber- Ixvii Dum eſſet Rex. . lxiv. Diffùſa eſt grätia in labiis tuis. Proptéreàâ benedixit te Deus in ætérnum. Manum ſuam apéruit inopi, & pal- mas tuas exténdit ad pauperem »„ & panem otioſa non coméedit. Ixiv. Sermo S. Joânnis Chry soſtomi. EFS mäximè commemorationes diligo Martyrum, diligo, & ampleééctor, atque omnes quidem, ſed tum præcipuèê, cùm mulierum certamina proponůntur. Quanto enim infirmius eſt vas, tanto major eſt gratia, tantòô illuſtrius eſt tro- phæuũ, tantòôò insignior eſt victoria, non ob imbecillitatem ſexus ath- letarum, ſed quòd per ea, quibus vi- cerat inimicus, nunc eêtiã vincatur. Propter veritatem „ & man- ſuetůdinem, & juſtitiam: & Et de- duúcet te mirabiliter déxtera tua. y. Spécie tua, & pulchritúdine fua intende, prôſpere procéde, & re- gna. Et deducet. 1 Er mulierem vicit, per muliere luperäâtus eſt. Hoc illius anreâ telum erat: hoc illius nunc cædis factum eſt inſtrumentum, hoc vas apparuit inſuperabile. Peccavit illa prior, & moôrtua eſt: iſta moôortua eſt, ne peccaret, IIla tum fütilis promiſſi ſpe inflata, Dei leges vio- lavitzhæc vitã præsenté contéêmpſit, nefidem in ſuum benefactorem ejuraret. Quam igitur deinceps ſpe- rare pôterunt excuſationem viri, ſi molles ſint & ignavi; quam verò véniam, cùm fôrtiter ac viriliter ſe gerant mulieres, c adeòô ſe generoô- sée ad certamina pietatis accingant? „Dilexiſti juſtitiam, & odi- ſti iniquitatem: * Proptérea unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. Propter veritatem, & mian- ſuetùdinem, & juſtitiam. Proptérea. Uit illi corpus imbecillum, & obnôxius ſexus injüriæ: verum- tamen mnium horum imbecilli- tàtem advéniens gratia occultavit. Nihil enim eſt, nihil plane potéëtiùs eſt eo, qui magno cum ſtudio Dei e 2 timo- Ixviii timoôrem habeat in mente defigum: fed quamvis ignes, quamvis ferrũ: quamvis béſtias „ quamvis aliud quidvis minéntur hoſtes, omnia nullo negoôtio contémnit; quod utique Beata iſta étiam fecit. Fallax gratia,; & vana eſt pul- Chritúdo πi Mülier timens Deum, ipſa laudabitur. Date ei de fructu manuum ſuarum, & laudent gam in portis pera ejus. Mulier. & loria Patri. Mulier. C O MMUNE Domum tuam Démine. cum relit de ixit Dñs. lIxxiii. 77. auda Jerúſalem. 89. Idi civitatem ſan am Jerùſalem novam deſcendéntem de coœlo à Deo, paratam ſicut ſponſam or- natam viro ſuo. Oeleéſtis Orbs Jérũſalem » Beata pacis viſio, Quæ celſa de vivéntibus Saxis ad aſtra tôlleris» Sponſæque ritu cingeris Mille Angelorum millibus. Morte nupta proſpera „ Dotata Patris gloöria „ Reſpêrſa Sponſi gratia Regina formosiſſima;» Chriſto jugata Principi „ Coœli corüſca Civitas. Kic margaritis émicçant, Paténtque cunctis ôſtia: Virtůte namque prævia; Mortalis illuc ducitur;, Amore Chriſti pércitus Torménta quisquis süúſtinet⸗ calpri ſaluùbris ictibus;, Et tunſione plurima, Fabri pollita malleo Hanc ſaxa molem coônſtruunt Aptisque juncta néxibus Locantur in faſtigio. D ecus Parénti débitum Sit usquequaque Altiſſimo, Natoôque Pattis unico Et inclyto Paraclito, Cui laus, potéſtas, glöria,» Kterna ſit per ſæcula. Amen. J. Hæc eſt domus Dômini firmiter ædificata. Benè fundata eſt fupra firmam pétram. Sanctificavit Dôminus tabernacu lum ſuum: quia hæc eſt domusDei, in qua invocabitur nomen ejus, de quo ſcriptum eſt: Et erit nomen meum ibi dicit Dominus. Eus, qui inviſibiliter omnia céontines, & tamen pro ſalute géneris humdani ſigna tuæ poténtiæ viſibiliter oſténdis: templum hoc poténtia tuæ inhabitatioônis illu- ſtra, & concede; ut omnes, qui huc deprecatüri conyéniunt;, ex qua- cúmque tribulatiône ad te clama- verint, conſolatiônis tuæ benefi- cia conſequântur. Per Dominum. Eus, qui nobis per singulos an- nos huſjus ſancti templi tui conſecratiéônis rêparas diem, & ſa- cris ſemper myſtériis repræséntas incôlumes: exaudi preces pôpuli tui, & præſta; ut quis quis hoc templũ beneficia petiturus ingréditur, cun- cta le impetrâſie lætétur, PerDñim. ômum Dei decet fanctitdo: Sponium ejus Chriſtum adoré- mus in ea. n enite. I. léſtis. . röllite portas,principes, veſtras-, & elevaâmini portæ æternales. Omini eſt terra, & plenitůdo ejus: * orbis terrärum, & uni- VErſi qui habitant in co. uia ipfe ſuper maria fundavit eü: & ſuper flumina præparavit eum. uis aſcéndet in montem Dni ² * aut quis ſtabit in loco ſanct ejus. hocens manibe, & mundo corde: * qui non accépit in vano animã ſuã nec juravit in dolo pröximo ſuo. ic accipiet benedidionem à Do- mino: * & milericordiam à Deo ſalutari ſuo. Hæc eſt generatio quæreéntium eu, * quærentium faciem Dei Jacob. ttôllite portas, principes, veſtras- & elevamini portæ æternales: * & introibit Rex glériæ. .. duis eſt iſte Rex glôriæ? * Domi- nus fortis & potens, Dominus potens in prælio. ttôllite portas, principes, veſtras, & elevamini portæz æternales: * & introibit Rex glôriæz. Quis eſt iſte Rex gloriæ à * Dômi- nus virtäütum iple eſt Rex gloriæ. Töllitepot (ias, Aͤeleram e. Bin Deum, &! ut Comus Dei. lus noler ei 1us: F adjuto s,gueinyene tekei non tin Ubabitur terta: Anontes in cor Uulelunt, R tun int egna:: Amot elt ter nns irtütum Eriltäbor i Duinms rittutum ibit mihi Don iſte vocibi a Acifcirit Mno⸗ Deo, chias Regi in dnde Dens nomihn II, r n ſr⸗ d C ulcip Metit nonet Domings, Nifibtliter ontt tamen prol igna tur hot Is: tempjun abitationis at ommnes,gike Veniunt, etg jone ad techin- lionis tur bend t. Der Domminmn ispertinglott⸗ ſncti te vehatas lien ſeriss keylezentn ldi preces ibl lisguishoc ten us ingrecitupen⸗ letetur, Verhin. tet ſanckiticlo Chritum adore⸗ enlte, l. is: Uln ſeigesnlellus, ie Neindes⸗ entitum, Al Prearigit womeibin jloco ſaniht 4 1 glote N⸗ , glola nins potets, Dn rinciſes te Ttelna Oriz. nis glon 1VDo le el A52. Tôllite portas, principes; veſttas, & elevamini portæ æter- nales. Erit mihi Domi- nus in Deum, & lapis iſte voca- bitur domus Dei. Eus noſter refuùgium, & vir- tus: * adjùtor in tribulatioô- nibus, quæ invenérunt nos nimis. Proptéreà non timébimus, dum turbabitur terra: * & transferen- tur montes in cor maris. Sonuérunt, & turbatæ ſunt aquæ eôrum: * conturbati ſunt montes in fortitdine ejus. Fluminis impetus lætificat cività- tem Dei: * ſanctificavit taberna- culum ſuum Altiſſimus. Deus in médio ejus, non commo- vebitur: *τ adjuvabit eam Deus manè dilùculo. Conturbatæ ſunt Gentes, & incli- nata lunt regna: * dedit vocem ſuam, mota eſt terra. Dominus virtůtum nobiscum: * ſuſceptor noſter Deus Jacob. Venite, & vidéte ôpera Dömini, quæ pôſuit prodigia ſuper terram: * auferens bella usq; ad finem terræ. Arcum cônteret, & contfringet ar- ma: * & ſcuta comburet igni. Vacàte, & vidéte, quôniam ego ſum Deus: * exaltàbor in Génti- bus, & exaltabor in terra. Dôminus virtutum nobiscum: * ſuſcéptor noſter Deus Jacob. Afa. Erit mihi Dôminus in Deum, & lapis iſte vocâbitur domus Dei. Afa: Kdificavit Môyſes altare Domino Deo. Agnus Doôminus, & laudäbilis Whimis * in civitate Dei noftri, in monte ſancto ejus. Sundätur exultatiéne univérſæ terræ mons Sion: * latera Aquiloô- nis, civitas Regis magni. Deus in domibus ejus cognoſcé tur,; * cùm ſuſcipiet eam. uôniam ecceReges terræ congre- gäti ſunt. * convenérunt in unum. Tbſi vidéntes ſic admiräti ſunt; conturbâti ſunt, commoti ſunt: * tremor apprehéendit eos. Tbi dolôres, ut parturiéntis, * in spiritu veheménti conteres na ves Tharſis. gicut audivimus, ſic vidimus in civitate Domini virtütum, in ci- vitàte Dei noſtri: * Deus fundavit eam in ætérnum. Ixix uſcépimus Deus miſericordiam tuam, * in médio templi tui. Secundům nomen tuum; Deus» ſic & laus tua in fines terræ: * juſtitia plena eſt déxtera tua. ætétur mons Sion, & exuúltent filiz Jjudæ, * propter judicia tua Dômine. nsircumdate Sion, & compleétimi- ni eam: * narrate in turribus ejus. Fönite corda veſtra in virtüte e- jus: *“ & diſtribuite domos ejus;, ut enarrétis in progénie altera. Mhoniam hic eit Deus, Deus no- ſtér in ætérnum, & in ſæculum ſæculi: * ipſe reget nos in ſæcula. 52. Kdificavit Möyſes altare Doômino Deo. Doômum tuam Dômine decet ſanétitudo. In longitùdinem dierum. De libro ſecundo Paralipoménon. Um compléſſet Salomon fun- dens preces, ignis deſcéndit de cœl0ο, & devoravit holocauſta & victimas: & majéſtas Doômini im- plévit domum. Nec poterant ſa- cerdotes ingredi templum Dni ,» eò quòd impleéſſet majéſtas Dômi- ni templum Dômini. Sed & om- nes filii Ifrael vidébant deſcenden- tem ignem, & gloriam Dñni ſuper domum: & corruéntes proni in terram ſuper paviméntum, ſtratum lâpide, adoravérunt, & laudavé- runt Döminum: Quéôniam bonus „ quéôniam in ſæculum miſericordia ejus. Rex autem & omnis poôpulus immolabant victimas coram Doô- mino. Mactavit igitur Rex Salo- mon hoôöſtias, boum viginti duo millia, arietum centum viginti millia: & dedicavit domum Dei Rex, & univerſus péôpulus. In dedicatiône templi decantâ- Bat pôpulus laudem: Et in ore eôrurn dulcis reſonabat ſonus Fundàte eſt domus Dômini ſu- pràâà vérticem montium: & vénient ad eam omnes Gentes. Et. Acerdéôtes autem ſtabant in of- ficiis ſuis: & Levitæ in organis cärminum Dômini, quæ fecit Da- vid Rex ad laudandum Dôminum: Ouôniam in æternum miſericordia ejus : hymnos David canentes per manús ſuas. Porrò Sacer- dôtes canébant tubis ante eos;» cunctsque Iſrael ſtabat. Sancti- ficavit quoque Salomon médium eE 5 atrIa. Ixx àtri ante templum Däui: obtùlerat piſcit, & déſficit ãnima mea in àâtria enim ibi holocauſta, & àadipes pa- Doômini. ecificorum: quia altare æneum, quod fécerat, non poterat ſuſtinére ho locanſta, & ſacrificia, & adipes. Fe- cit ergo Salomon ſolemnitatem in tempore illo ſeptem diebus, & om- nis frael cum eo, Eccléſia magna valde, ab introitu Emath usque ad torréntem & gypti. Fecitque die o- ctavo colléctain, eò quòd dedicaſſet altare ſeptem diebus, & ſolem- nitatem celebraſſet diébus ſeptem. Fundata eſt domus Dômini ſu- pra vérticem montium, & exaltata eſt fuper omnes colles: Et vé- nient ad eam omnes Gentes, & dicent: Gloria tibi Domine. Veniéntes autem vénient cum exultatione 1 portantes manipulos ſuos. Et. Leécé Omplevitq; Säalomon domum Dômini, & domum Regis, & omnia, quæ diſposuúerat in corde ſuo;: ut faceret in domo Doômini, & in domo ſua, & proſperatus eſt. Apparuit autem ei Dns nocte, & ait; Audivi oratiõdnem tuam, & elegi locum iſtum mihi in domum ſacrificii. Si clauſero coœlum, & pluvia non fluxerit, & mandaâvero & præcepero locú⁴ſtæ, ut dévoret terram, & milero peſtiléntiam in Poôpulum meum: converſus autem pPopulus meus, ſuper quos invoca- tum eſt nomen meum, deprecatus me füerit, & exquisferit faciem meam, & égerit pœniténtiam à viis fuis peſſimis;: & ego exaudiam de coœlo, & propitius ero peccatis eo- rum, & ſanabo terram eòrum, Ocu- li quoque mei erunt apérti, & aures mex erectzæ ad orationem ejus,; qui in loco iſto oraverit. Elegi enim, & ſanctificavi locum iſtum, ut ſit nomen meum ibi in ſempitérnum, & permaneant ôculi mei, & cor me ibi cunctis diebus. Benedic Dne domum iſtam, quam ædificavi nomini tuo: ve- niéntium in loco iſto ,&£ Exaudi preces in excélſo solio gloöriæ tuæ. „Domine, ſi convérſus füerit poôpulus tuus, & oraverit ad San- ctuarium tuum. Exaudi. Ioria Patri. Exaudi. Non eſt hic aliud, niſi domus Dei, & porta cœli. Uam dilecta tabernacula tua Doômine virtùtum? * concu- or meum;, & caro mea * exulta- vêrunt in Deum vivum. tenim paſſer invénit ſibi do- mum: * & turtur nidum fibi, ubi ponat pullos ſuos. ltaria tua Dômine virtůtum: *£ Rex meus, & Deus meus. eati, qui habitant in domo tua Doômine: * in ſæcula ſæculoôrum laudabunt te, eatus vir;, cujus eſt auxilium abs te; * aſcenſiones in corde ſuo di- ſpôòſuit, in valle lacrymarum, in loco quem poſuit. . tenim benéedictiéônem dabit legis- lator, ibunt de virtäte in virtuté, * videbitur Deus deorum in Sion. omine Deus virtütum, exaudi oratiéonem meam: * auribus pér- cipe Deus Jacob. rotéctor noſter aſpice Deus: * & réſpice in faciem Chriſti tui. uia meélior eſt dies una in atriis tuis * ſuper millia. . légi abſéctus eſſe in domo Dei mei, * magis quam habitare in ta- bernaculis peccatorum.— uia miſericordiam, & veritatem diligit Deus: * gratiam & gloriam dabit Dôminus. . on privabit bonis eos, qui àmbu- lant in innocéntia: * Dne virtuútum, beatus homo, qui ſperat in te. Non eſt hic aliud, niſi domus Dei, & porta cœli. Vidit Ja- cob ſcalam, súmmitas ejus cœlos tangébat, & deſcendéntesAngelos- & dixit: Verè locus iſte ſanctus eſt. Undaménta eius in môntibus ſanctis: diligit Dns portassion ſuper omnia tabernacula Jjacob. loriõſa dicta ſunt de te, * civi⸗ tas Dei. . emor ero Rahab, & Babylô=⸗ nis * ſciéntium me. cce alienigenæ, & Tyrus, & p6-⸗ pulus .thiopum, * hi fuêrunt illic. umquid Sion dicet: Homo, homo natus eſt in ea: *† & ipſe fundavit eam Altiſſimus?s ominus narrabit in ſcriptũuris populoôrum, & Principum: * ho- rum, qui fuérunt in ea. . icut lætàntium omnium * habi- taàtio eſt in te. „„ Vidit Jacob ſcalam, summi- tas ejus cœlos tangébat, & deſcen- déntes Angelos, & dixit: V erz lo- gite ſendus en Uublipigem in Kuun delaper, Orine Deus ſa die cdamavi, Uer in conlpee 11: 5 inclina 2 Ptemn weam. li eplern eſt me irmezinterno⸗ Ffinarus ſum cu Kin ſtcum: t r ine adjutor Unlber n ulneräti de Uns, quorum *Kipli nt. berunt me in !² = S S= S= S= 16, omnes ſuper we. elt leciſti noros Qeuunt meabom lins lum, & Oebli mei! = mortuis t ecici l bantur iͤdi unicd nattädit imno milenicoril nnemn tuam in id coznolce 1obliyionis natte Domi ebrätio me⸗ güril er Uinſtenun ltz tli cont Uumgedetunt m ee cllelnndeg unkiſti Ame amn N,r Nlde ieni ſuot ou Oratid Rnn (Aieciog Aannisfel ma meain ini 10 mes * exule⸗ lyum. wwenit ſibi 60. nidum ſibi,uh ne virtütum: 1 us meus. ant in domo n cula ſeculonmn el auxlliunih in corde luo i luerymarum, I t, onemdebitleii ttüte in vittuti, eotumm in Fon ttütum, eiidl : Vurtibus hel⸗ iſpiee Deng: nChrilitui. jes una in innis . . in Cono hei habitale in ta-⸗ Ntumn. n, K erititem tia & goran edegi nll⸗ 1ePe ittitum i perninte mituseſs entel elelg silenantt⸗ gibieſatunt etnicl de unt dete hab; iſ⸗ me⸗ 4 3 undſ, Nhi foetunt i . 4 gicet .Homo inen l ilims: n cus iſte ſanétus eſt. Aha. Eréxit Jacob làpidem in titulum, fundens oleum deſuper. Omine Deus ſalútis meæ, * in die clamaâvi, & nocte coram te. Intret in conſpéctu tuo oratio mea: * inclina aurem tuam ad precem meam. Quia repléta eſt malis anima mea: * & vita mea inférno appropinquavit. RKſtimatus ſum cum deſcendénti- bus in lacum: * factus ſum ſicut homo ſine adjutéòrio, inter mor- tuos liber Sicut vulneräti dormiéntes in ſe- püùlchris, quorum non es memor ampliùs: * & ipſi de manu tua re- pulſi ſunt.- . Pofuérunt me in lacu inferiori: * in tenebroſis, & in umbra mortis. Super me confirmatus eſt furor tuus, * & omnes fluctus tuos in- duxiſti ſuper me. Longeè feciſti notos meos à me: * poſuérunt me abominationem ſibi. räaditus lum, & non egredié- bar: * culi mei languérunt præ inôpia. GClamavi ad te Dômine tota die: * expandi ad te manus meas. Numquid mortuis facies mirabi- lia: * aut médici ſuſcitabunt, & confitebúntur tibi? Numquid narrabit aàliquis in ſe- pùlchro miſericôrdiam tuam, * & veritatem tuam in perditione? Numquid cognofcêntur in teéne- bris mirabilia tua? * & juſtitia tua in terra obliviônis? Et ego ad te Dômine clamavi: * & manè orâtio mea prævéniet te. Ut quid Däe repéllis orationem meam: * avértis fäaciem tuam à me? FPauper ſum ego, & in laboribus à juventüte mea: * exaltatus autem, humiliatus ſum, & conturbatus. In me tranſiérunt iræ tuæx: * & terrôres tui conturbaverunt me. Circumdederunt me ſicut aqua to- ta die: * circumdederunt me ſimul. Elongäâſti à me amicum, & prôxi- mum, * & notos meos à miseéria. Ana. Erexit Jacob lapidem in ti- tulum, fundens obleum deéfuper. . Domus inea. . Domus oratioônis vocabitur. 2 Sermo S. Auguſtini Epiſcopi. Serm. 252. de Temp. Lefſtio iy. Uotiescú⁴mque fratres chariili- mi, altaris vel templi feſtivita- — * aſig leitg. tem côlimus, ſifidéliter ac diligen- ter atténdimus, & ſanctè ac juſte vivimus, quidquid in templis ma- nufactis agitur, totum in nobis ſpiritali ædificatiéne complétur. Non enim mentitus eſt ille, qui di- xit: Templum enim Dei ſanctum eſt, quod eſtis vos; & iterùm: Nes- citis, quia corpora veſtra templum ſunt Spiritus ſancti, qui in vobis eſt: ideò, fratres chariſſimi, quia nullis præcedentibus meéritis per gratiam Dei merüimus fieri tem- plum Dei, quantum poſſumus, cum ipsius adjutorio laboremus, ne Dôminus noſter in templo ſuo, koc eſt, in nobis ipſis inveniat, quo oculos ſuæ majeſtatis offendat. g Orantibs in loco iſto, Wimit- te peccata pôpuli tui Deus, & o- ſténde eis viam bonam, per quam ambulent, & da gloriã in loco iſto. 5. Qui regis Iſrael inténde: qui deducis velut ovem jJoſeph, qui ſedes ſuper Chérubim. Dimitte. Ledtio v. . Ed habitaculum cordis noſtri S evacuétur vitiis, & virtutibus reêpleatur, claudatur diabolo, & aperiatur Chriſto: & ita laboremus, ut nobis bonorum ôperum clavi- bus januam regni cœleſtis aperire poſsimus. Sicut enim malis opéri- bus, quaſi quibuúsdam feris ac vectibus, vitæ nobis janua claudi- tur, ita absque dubio bonis operi- bus aperitur. Et ideò, fratres chariſſimi, unusquisque consideret conſciêntiam ſuam, & quando ſe aliquo crimine vulneratum efle cognoverit, priùs oratiôonibus, jejùniis, vel eleemoſynis ſtüdeat mundare conſciéntiam ſuam, & ſic Euchariſtiam præsumat accipere. O quäàm metuendus eſt locus iſte: * Vere non eſt nic aliud, niſi domus Dei, & porta coœli. y., Hæc eſt domus Düi firmiter æ- dificata, benè fundata eſt ſupra fir- mam petram. Veréè. Leétio vi. enim agnoôſcens reâtum ſu- 8 um, ipſe ie à divino altari ſub- traxerit, citò ad indulgenfiam divi- næ miſericôrdiæ pervéniet. Quia ſicut, qui ſe exaltat, humiliabirur: ita e contrario, qui ſe humiliat , exaltabitur. Qui enim, ſicut dixi;, agnôſcens reatum ſuum, ipſe ſe humiliter ab altari Eccléſiæ pro emendatione vitæ removere vo- lúerit, ab ætérno illo & cœléſti Con⸗ Xxii convivio excommunicari pénitus non timéehit. Mane furgens Jacob erigebat lapidem in titulu» fundens oleum déluper, votum vovit Domino: * veré locus iſte ſanctus eſt, & ego neſcieèbam. »Cumque evigilaſſet Jacob de ſomno, ait Veré. Sloria Patri. Veré. . tertio Qui habitat in adjutorio Altiſſimi, in prote- ctione Dei cœli commorabitur. Alleluja. Dicet Dômino. 0 Di habitat in adjutério Altiſ- ſimi, * in protectione Dei cœli eommorabitur. Icet Dômino, Suſcéptor meus es tu, & retugium meum: * Deus meus ſperabo in eum. uoôniam ipfe liberavit me de la queovenantiu: * & à verbo àſpero. capulis iuis obumbrabit tibi: * & ſub pennis ejus ſperabis. Scuto circâmdabit te veritas ejus: * non timébis à timore nodurno. agitta volante in die, à negôtio Perambalante in ténebris: ab incurtu, & demônio meridiano. adent a latere tuo mille, & de- cem millia à dextris tuis: ad te autem non appropinquabit. „erümtamen oculis tuis conſide- rabis: * & retributionem pecca- toôrum videbis. oniam tu es Die ſpes mea: * altiſſimum poſuiſti refugium tuum. on accedet ad te malum: x* & flagéllum non appropinquabit ta- bernaculo tuo. uoniam Angelis ſuis mandavit de te: * ut cuſtédiant te in omni- bus viis tuis. In manibus portabunt terzne fortè offéndas ad lapidem pedem tuum. Super aſpidem & baſilifcum am- bulabis: * & conculcabis leéônem & draconem. uoniam in me ſperavit, liberabo Eum: * protegam eum, quoniam cognovit nomen meum- lamabit ad me, & ego exâudiam eum:“ cum ipſo ſum in tribulatio- neeripiäã eum, & glorificabo eum. ongitudine diérum replebo en: * & oſtendam illi ſalurare meum. hg. Qui habitat in adjutorio Al. tiſſimi, in protectione Dei cœli commoraâbitur. Templum Domini ſandtum eſt, Dei ſtructúra eſt, Dei ædificatio eſt. nus o9;. Antaàte Domino canticum no- wum: * cantate Dômino omnis terra. antäte Döômino, & benedicite nomini ejus: * annuntiate de die in diem ſalutare ejus. Annuntiate inter Gentes gloriam ejus: Æ in omnibus pôpulis mira- bilia ejus, , uoniam magnus Doôminus, & laudabilis nimis: * terribilis eſt ſuper omnes deos. uoniam omnes dii Gentium dæ- moônia: * Däis autem cœlos fecit. onfeſſio,; & pulchritúdo in con- ([péctu ejus: * ſanctimonia, & mag- nificéntia in ſanctificatione ejus. fferte Domino patriæ Géntium: afferte Dnio gloriam & honorem:* afferte Dno gloriam nomini ejus. Pollite hôſtias, & introite in àtria ejus: * adorate Dominum in atrio ſancto ejus, Commoveatur à facie ejus univér- ſa terra: * dicite in Gentibus, quia Dôminus regnavit. . Etenim corréxit orbem terræ, qui non commovébitur: * judicabit pôpulos in æquitate. Lætentur cœli, & exültet terra, commoveatur mare, & plenitùúdo ejus: * gaudeébunt campi,; & om- nia;» quæ in eis ſunt. . Punc exultabunt omnia ligna ſil⸗ vârum à facie Dômini, quia venit: quoniam venit judicare terram. udicabit orbem terræ in æquita- te: * & pépulos in veritaàte ſua. Templum Dñi ſanktum eſt; Dei ſtructüra eſt, Dei ædificatio eſt. Benedicta gloria Doômini, de loco ſancto ſuo, allel. Pſalanz. 98 Ominus regnaâvit , iraſcanfur pépuli: * qui ſedet ſuper Ché- rubim, moveatur terra. Dôminus in Ssion magnus, * & excélſus ſuper omnes populos. onfiteàantur nomini tuo magno; uòôniã terribile, & ſanctum eſt: * honor regis judicium diligit. Pu paraſti directiones: * judicium & juſtitiam in Jacob tu feciſti. xaltate Düm Deum noſtrum & adorate ſcabéllum pedum ejus:* quôniam ſanétum eſt. .. oyſes, & Aaron in ſacerdôtibus ejus: * & Sàmuel inter eos, dqui invocant nomen ejus. n- liebat eos: oqebätut ad Ntociebant tek UMeceptuln qgu Mrüinebens nott 6 Deus tu 1, K bleicens uuns heus noſte Penedicta gl N ladto ſuo lrett do⸗ um petr. Dlncti Eva . Wus h emt rr beri⸗ Kineni lite nn Templom Dei tutin ſt. dſal 5 canticum no⸗ „Dominoommis & beneileite mmuntiäte jus. Gentes glötunm 1s pöpulis min. 8 Döminns, 1 tertibilis ek dii Gentium tr. tem cclos telt, chritüdo incon. Rimonlat ificat tione eiut. hatrie 6 riun, n Honorenis Amm nommini e s inttoite in ii Otminumin ittd cie eſs Uniſer⸗ 1Gentibusi hen tene, k ucicabit Vnin er ein, ley Aennii nch CaNl, R. ſenits dicateltl ene⸗ inan n tente id in Fer Glatel uu. ſnſtunii 49 Düil 6 ritigin nini, iſeget 8 nolt 1 Gum ein Deunm llum pe⸗ gi arentii⸗ el inter eo5 eſn. r 6 In Dedicatione Eccleſiæ. Invocàbant Döminum, 8& Ixxiii ipſe rum àlterum Däs miſeraturus ex- exaudiébat eos: * in colümna nu- peéectat, alterum manſiônis ſuæ cla- ritate nobilitat, alterum ſanatúrus Quſtodiebant teſtimonia ejus „ *W☚ intérrogat . apud alterum Ie Ron invitatus invitat Sciébat enim be- bis loquebatur ad eos. & præceptum quod dedit illis. DominebDeus noſter tu exaudiébas eos: *† Deus tu propitius fuiſti eis, & ulciſcens in omnes adin- ventiones eorum. Exaltate Dominum Deum no- ſirum, & adorate in monte fan- to ejus: " quéôniam ſanctus Do- minus Deus noſter Ana, Benedicta g107 ia Dômini de loco ſancto ſuo, alleluja. . y. Hæc eſt domus Domini firmi- ter ædificata. g. Benée fundata eſt ſupra firmam petram. Lectio ſancti Evangelii ſecundum Lucam. Lectio vii. N illo tempore: Nngralfli⸗ aFedt perambulabat Jericho- Et ecce vit nomine Zachæus: & hic Prin ceps erat publicanorum, & ipfſe dives. Et reliqua. Homilia S. Ambroôſii Ehpilcopi. Lib. 8. in Luc. prope fin. Achæus ſtatüra pusillas- „ hoc Ves „nulla nobilitatis ingénitæ dignitate ſublimis, exiguus meri- tis, ſicut populus nationum, audito Dômini Salvatoris adventu 1, quem ui non recéperant vidére cupiée bat. Sed nemo facilè Jeſum videt: nemo poteſt Jeſum videre conſti- ttus in terra. Et quia non Pro phétas non legem habébat: tam- quam formæ gratiam naturalis, aſ. cendit in ſycomorum „ vanitatem ſcilicet judæorum veſtigio ſuo proô- terens, erräata quoque corrigens ſuperioris ztatis: & ideò Jeſum in interioris domus recépit hofpitio K. Domus mea, domus oratiònis vocabitur, dicit DOminus; in ea omnis, qui petit, accipit: & qui quærit, inyenit: æ Et pulsanti aperiétur. F Pétite, & accipiétis, quærite, zarenieris. t. Lectio vii T benéè aſcêndit i arborem, ut arbor bona bonos fructus face- ret: ac naturali excifus oleaſtro, & contra naturam insértus in bonam olivam, fructum poſſet legis affer- Ie. Radix enim fſancta, etſi rami inütiles, quorum infractuôſam gloriam plebs Géntium fide refſur- rectionis, quaſi quadam corporis elevatiõône tranſcendit. Zachæus er- go in ſycomoro, cæcus in via: quo- rem hofpitii ſui eſſe mercédem. Sed tamen, etſi nondum vocem invitan- tis audierat, ſam viderat affectum. „Lapides pretiéſi omnes muri ui: X Et turres Jeruſalem gemis ædifcabuntur. Portæ Jeruſa- lem ex ſap hiro ,„ & ſmaragdo æ- dificabunturx, & ex lapide pretioſo omnis circuitus muri ejus. Et. Gloôria Patri. Et. Ledcio in. Erum ne cæcum illũ tamquam V faſtidioſi pauperum citô reli- quiſſe videamur, & transiſſe ad di- vitem, expectemus eum, quia expe- ctavit & Dominus: interrogemus eum, quia interrogavit & Chriſtus. Nos interrogémus,quia neicimus: iile, quia noverat. Nos interrogée- mus, ut ſciamus, unde iſte curatus ſit: ille interroegavit, ut in uno plures diſcerémus, unde Dôminum vidére mereamur. Interrogavit enim, ut crederémus, neininem niſi confitentem poſſe ſalvari. Te Deum laudamus. II. A A 4 E S„ Rbe 2 Horas ntiph, mum tuam A ecet ſan- 04 ctitudo in longitùúdiné dierũ. ykſal m. D us regnavit. cum rel. II. Ane. Domus mea, domus oratio- nis vocabitur. Aña. Hæc eſt do- mus Dni firmiter ædificata, ben?e tundata eſt tupra ürmam petram. Aßa. Bene fundata eſt domus Bômini ſupra hrmam petram. Afa, Lapides pretioſi omnes muri tui, & turres Jerulalé semmis i⸗ fcabüntur. Capitalum Apog T Idi civitatem ſanétà Jerũ Tem V novam deſcendentem de coœlo à Deo, Paratan ſicut ſponſam or- natam viro lu Hymnus. Lto ex Olymol vértice à Summi Parentis Filius » eu monte deséctas lapis Terras in imas décidens Domus fuperna & infimæ Otrumque junxit angulum. S ed illa fedes Cœlitum Semper resultat lasgdibas: Deümque Trinum & Unicum Jugi canore pradicat: Illi canentes jungimur Almæ ioônis æmuli. Haæc templa, Rex cœléſtium, C § Im- læxiv Zmple benigno Iúmine: Huc rogatus adveni, Plebisque vota sûſcipe; Et noſtra corda jugiter Perfünde cœli gratia. äc impetrent Fidélium Voces, precesque supplicum Domus beatæ mũúnera;, Patrisque donis gaudeant: Donec ſoluúti corpore Sedes beatas impleant. ecus Pareênti débitum. Sit usquequâque Altiffimo; Natôque Patris ünico; Et inclyto Paraclito;, . Cui laus, potéſtas, glôria Æätérna ſit per ſæcula Amen. Hæc eſt domus Dômini firmi- ter ædificata. Benè fundata eſt ſupra firmam petram. Zachæe feſtinans deſcénde, quia hodie in domo tua oportet me manére: at ille teſtinans deſcen- dit, & ſuſcépit illum gaudens in domum ſuam. Hoôdie huic domui ſalus à Deo facta eit;, alleluja. Eus, qui inviſibiliter mnia contines, & tamen pro ſalute géneris humani fiigna tuæ poténtiæ viſfibiliter oſténdis: templum hoc pPotentia tuæ inhabitationis illä- ſtra, & concéde; ut omnes, qui huc deprecatũûri conveniunt, ex qua- cumque tribulatione ad te clama- verint, confolationis tuæ benefi- cia conſequantur. Per Dominum. Eus, qui nobis per singulos an- nos hujus ſancti templi tui conſecratiônis réparas diem, & ſa- cris ſemper myſtériis repræsentas incolumes: exaudi preces poôpuli tui, & præſtajut quisquis hoc templũ beneficia petiturus ingréditur, cun- cta le impetraâfie læteétur. PerbDnim. Domus mea. . idi civitàtem. Domum tuam, Démine;, Decet ſanctitůdo. Domum. In longitůdinem diéerum. De- cet ſanctitůdo. Gloria Patri. Do- mum. Locus iſte ſanctus eſt, in quo orat ſaceèrdos. Pro de- Dômini. Heæc eſt domus T audivi vocem magnam de throno dicéntem: Ecce taber- naculum Dei cum hominibus, & habitabit cum eis. Et ipſi poôpulus ejus erunt, & ipſe Deus cum eis erit eòorum Deus. Locus iſte ſanctus et, In quo orat ſacér- dos. Locus iſte. Pro delictis & peccatis populi. In quo. 16ria. Locus. Hæc eſt domus Doômini firmiter ædificata. Benè fun- data eſt ſupra firmam petram. Lapides pretiòſi. T abſtérget Deus omnem läaä- crymam ab oculis eérum: & mors ultra non erit, neque luctus: neque clamor, neque dolor erit ultra, quia prima abiérunt. Et dixit, qui ſedébat in throno: Ecce nova facio omnia. Hæc eſt domus Dômini, Firmiter ædificata. Hac eſt. Bené fundata eſt ſupra firmam petram. Firmiter. lôria Patri. Hæc eſt. Bené fundata eſt do- mus Dñi. Supra firmam petraâ. 9 Domum tuam Déômine decet ſanétitudo. In longitúdinem diérum. O quàm metuéndus eſt locus iſte verè non eſt hic aliud, niſi domus Dei, & porta cœli. SECUNDA DIE INFR A Ex Tractâtu S. Auguſtini Epiſcopi ſuper Pialmos. Frúſalem, quæ ædificatur ùt ci- Irinas, Frartestduapdo dicébat iſta David, perfécta érat illa civitas, non æ dificabatur. Néſcio, quam ergo civitatem dicit, quæ modo ædifica- tur, ad quam currunft in fide lapi- des vivi, de quibus dicit Petrus: Et vos tamquam lapides vivi coædifi- camini in domum ſpiritälem, 1 eſt, templum Dei ſanctum. Quid eſt, lapides vivi coædificamini? Vi- vis, ſi credis: ſi autem credis, efh- ciéris templum Dei, quia dicit Apoſtolus Paulus: Templum eniin Dei lanéctum eſt, quod eſtis vos- lictis & peccatis pôpuli. Orantibus in loco. Ixxi. etgo modo ciy Erricöntur de in Sler manus predh lemconguadräntu udün lempiter li ipices in mar em, quæ undamentun Dicit Apot entum aline ee,leter id, t gnod elt Chriſt Dguun metuend lnbmentum qu enn, deélupe unt. Qun allteunur, t 0 curtamus, ce lla. tantes etan uurdulidat lerei Hec eſt dom em magnam te tem: Eece iibe: Thominibus, A . Et ipf populg e Deus cun en Locbsite n quo orat ſit⸗ Pro delicti In quo. Gant domus Doniti Benè u am petrain. Lapides pletiat Deus ömnenn l Gcnlis eotum enipegne litn negue dolorert na dbiefunt. I t in throno⸗bec Tonn Doini, cati, Hac et. t lupra fümal . lorit attn funala et d⸗ flmen helti, Dotmam et ſandtitnt. kenn derum dus el loen i i lad,nid tond I5 INENA Aueutin Pflen lalnos, Pſa ergo modò civitas ædificàâtur. Præcidůntur de montibus lapi- des per manus prædicantium veri- tatem, conquadrântur, ut intrent in ſtructùram ſempiternam. Adhuc multi läpides in manibus artificis ſunt: non cadant de manibus ar- tificis, ut poſſint perfécti coædifi- cari in ſtructuram templi. Eſt ergo iſta jeruſalem, quæ ædificatur ut civitas: fundamêntum ipsius Chri- ſtus eſt. Dicit Apoſtolus Paulus: Fundaméntum aliud nemo poteſt ponere, præter id, quod poſitum eſt, quod eſt Chriſtus Jeſus. O quam metuendus eſt. Ixxi. Undamentum quando pônitur in terra, déſuper ædificantur parietes, & pondus parietum ad ima tendit, quia in imo poôſitum eſt fundaméntum. Si autem fun- dameéntum noſtrum in cœlo eſt, ad coœlum ædificémur. Cörpora zdificavérunt iſtam ſtructúram, quam vidétis amplam iurrexiſſe hujus Baſilicæ: & qula corpora ædificavéerunt, fundaméntum in imo poſnérant. Quia vero ſpiri- taliter ædificamur, fundaméntum noſtrum in ſummo poſitum eſt. Illuc ergo curramus, ibi ædificé- mur: quia de ipfa Jerúſalem di- um eit: Stantes erant pedes no- ſtri in atriis tuis Jeruſalem. Mané ſurgens. Ixxii. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Ingréſſus Jeſus perambulabat Jéricho Et ecce, Vir nêmine Zachæus, & hic Prin- ceps erat publicanorum, & ipfe dives. Et réliqua. De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. T confeſtim, inquit, vidit, & ſequebatur illum, magnificans Déôminum. Aliter enim non vide- ret, niſi ſequerétur Chriſtum, niſi Dominum prædicaret, niſi ſæculum præteriret. Cum divitibus quoque in gratiam revertamur. Nolumus enim offendere divites, qui volu- mus, ſi fieri poteſt, ſanare omnes: ne in caméli comparatione præ- ricti, & in Zachæo citiùs quaàam opôrtuit, derelicti, juſtæ habeant commotioônis offénſam. Domus mea. Ixxiii. déntes Ixxv Iſcant divites, non in facultàâ- tibus crimen hærére, ſed in iis, qui uti néſciant facultatibus. Nam divitiæ ùt impedimeênta im- probis, ita bonis ſunt adjuménta virtútis. Dives certé Zachæus, & eléctus à Chriſto; ſed dimidium bonorum ſuorum paupéribus lar- giéndo, reddéndo étiam in quaâdru- plum, quæ fraude ſuſtülerat (aàalte- rum enim non ſat eſt, nec habet gratiam liberalitas, ſi injüria perſe- vérat, quia non ſpoôlia, ſed dona quærũúntur) uberioòrem mercédem, quam conferèbat, accépit. Lapides pretioſi. Ixxiii. T benè Princeps indúcitur pu- blicanorum. Quis jam de ſe de- ſperet, quando & iſte, cui cenſus ex fraude ad ſalũtem pervenit? Et ipſe, inquit, dives. Ut ſcias non omnes divites, avaros. Quia ſtatûra pusillus erat. Quid ſibi vult, quôd nullius altérius ſtatůram Scriptu- ra, niſi hujus expréſſit? Vide ne for- tè maliria pusillus, aut adhuc pusil- lus fide. Nondü enim réddere pro- miſerat: nondum viderat Chriſtum: méritò adhuc pusillus, oanes autẽ magnus, quia & Chriſtum vidit, & Spiritum ſicut columbam ſuper Chriſtum manentem, ſicut ipſe ait: Vidi Spiritum deſcendéntein ſicut colůmbam, & manénté ſuper eum. e Deum laudamus. 11. TERTIA DIEINFR A Sermo S. Auguſtini Epiſc. Elébritas hujus congregatioô- nis, dedicatio eſt domus ora- tionis. Domus ergo noſtrarum orationum iſta, domus autem Dei nos ipſi. Si domus Dei nos ipſi, nos in hoc ſæculo ædificamur, ut in fine læculi dedicemur. Ædificium, imò ædificatio habet labôrem, de- dicatio exultationem. Quod hic fiébat, quando iſta lurgébant, hoc fit modò, cùm congregantur, cre- in Chriſtum. Credendo enim, quaſi de ſilvis & moôntibus ligna & lapides præcidntur: cum verô catechizantur, baptizantur, formantur; tamquam inter manus fabroôrum & opificum dolantur . col- Ixvi collineanturcomplanaântur. Ve- rümtamen domum Dômini non faciunt, niſi quando charitate com- Paginantur. Orantibus. Ixxi. Igna iſta & läpides ſi non ſibi certo ördine cohæreérent, ſi non ſe Paciſficè innécterent; ſi non ſe invicem cohærendo ſibi, quodam- modo amarent, nemo huc intraret.- Dénique quando vides in aliqua faâbrica lapides & ligna benèe fibi cohærére, ſecûrus intras, ruinam non times. Volens ergo Dis Chri- ſtus intrare, & in nobis habitâre;, tamquam ædificando dicébat: Man- datum novum do vobis: Ut vos in- vicem diligatis. Mandatum; inquit, novum do vobis Véteres enim eratis, domum mihi nondum fa- ciebatis, in veſtra ruina ſacebatis. Ergo ut eruamini à veſtræ ruinæ vetuſtate, vos invicem amate. O quâàm Ixxi. Onsideret ergo charitas veſtra, ædificari adhuc iſtam domum toto, ſicut prædictum eſt, & pro- miſlum orbe terrärum. Cùm enim ædificatur domus poſt capti- vitàtem,ſicur habet alius Plalmus, dicitur: Cantàte Dômino cinti- cum novum, cantàte Doômino om- nis terra. Quod ibi digit, canti- cum novum: hoe Dominus dixit, mandatum novum. Quid enim habet canticum novum, niſi amo- rem novum? Cantare amäntis eſt. Vox hujus cantôris, fervor eſt ſancti amoris. Amémus, gratis amémus: Dôminum enim amamus, quo nihil melius invenimus: ipſum amemus propter ipblum, & nos in ipſo; tamen propter ipſum. Manè lurgens. Ixxii. Leéctio ſanckti Evangélii ſecúndùm Lucam. o. J IN illo témpore: Ingréſſus Jeſus perambulabar Jericho. Et ecce vir nomen Zachæus: & hic Prin- ceps erat publicanorum, & ipſe dives. Et réeliqua. De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi. Uæ autem turba, niſi imperitæ confúſio multitdinis , quæ vèefticem nequit videre ſapientiæ? ergo Zachæus, quamdiu in turba eſt, non vider Chriſtum: ſupra turbam alcéndit, & vidit: hoc eſt plebis jam transgréſſus inſeitiam;, méruit; quem deſiderabat, aſpicere.- Pulchrè autem addidit: quia illa parte erat tranſitůrus Dôminus: vel ubi ſycomorus, vel ubi crediturus; ut & myſtérium iervaret, & gratiam ſeminaret. Sic enim vénerat;, ut per Judeos transiréet ad Gentes. Domus mea. IxxXiii. Idit itaque Zachæum ſurſum. Jam enim ſublimitate fidei in- ter fructus novorum ôperum velut fœcuúndæ altitudine àarboris emine- bat. Et quôniam de typo ad mora- lia defléximus, inter iot credéntin voluptates Dominica die relaxare ammum feſtivitatem admiſcere de- léctat. Zachæus in ſycomoro; no- vum videlicet novi'témporis po- mum, ut in hoc quoque compleré- tur illud: Arbor fici produxit groſſos ſuos. Lapides. Ixxiii. D hoc enim Chriſtus advénit, Aut ex lignis non Poma, led hoô- mines naſceréntur. Légimus aàlibi: Cùm eſies ſub arbore fici, vidi te. Ergo Nathanael ſub arbore, hoc eſt, ſupra radicem, quia juſtus, ra- dix enim ſana. aub arbore tamen Nathanael, quia ſub lege Zachæus ſupra arborem, quia ſupra legem. Ill'e Dômini occùltus defénſor, hic puúblicus prædicator. Ille adhuc Chriſtum ex lege quærébat: iſte ſam ſupra legem relinquebat ſua;, & Dôminum ſequebatur. fe Deum laudamus. II. QUARTADIEIN FRA. De Serméne 5. Auguſtini Epiſcopi. Ttendite in Pſalmo dedicatio- Anis, quem modo cantavimus ex ruina ædificiorum. Gonſcidiſti ſac- cum meum: hoc pertinet ad rui- nam. “ ergo ad ædificium? Et accinxiſti me Iætitia. Vox dedica- tionis? Ut cantet tibi gloria mea, & non compungar. Quis eſt , qui 10- quitur'in verbis ejus agnôſcite. Si expéôno, obſcúrum eſt Ergo verba ejus dicam, continuò agnoſcétis lo- quéntem „ut amétis alloquéntem. Quis eſt, qui dicere pétuit: Eruiſti Däöe ab inferis animam meam? Oraântibus. Ixxi. Uius inina ⸗ eſt, niſi Rilio loco Non in int nicos ite udros occidiſle am ini Ule mortalem. qlam xxi. tenpore: libet e Ohlne Lache el glolci Etkeligun nſlin incti ertim el kunſtitem mnet: Snl n ek: Kn, unſlit Plalmo Ujus änima jam ab inferis exu- Seta eſt, niſi de qua dictum eſ alio loco: Non derelinques âni- mam meam in inférno?: Propoôni- tur dedicâtio, & cantatur libera- tio, canticum dedicatiõônis domus, & dicitur: Exaltabo te Doômine, quôniam ſuſcepiſti me: & non ju cundâſti inimicos meos ſuper me. Atténdite judæos inimicos, qui ſe putàâbant occidiſſe Chriſtum, vi- ciſſe tanquam inimicum, perdidiſ- ſe quaſi hominem céteris similem atque mortalem. O quâm Ixxi. Eſurrézit tértia die, & eſus vox eiſt : Exaltabo te Dômine, quéôniam ſuſcepiſti me. Atténdite Apôſtolum dicéntem: Propter quod eum exaltavit. Et non jucunddſti inimicos meos ſuper me. Ipſi qui- dem in Chriſti morte jucundaban- tur, ſed in ejus reſurxrectione;, aſ- cenſiéne „ prædrcatione àaliqui compungebantur. In ejus erge ptædicatione, & per Apoſtolorum conſtàäntiæ diffamationem aliqui compungebantur, & converteban- tur: aliqui obdurabantur, & con- fundebantur, nulli tamen jucun- dabantur. Manéè ſurgens. Ixxii. Lectio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. IX illo témpore: Ingréſſus Jeſus berambulabat Jéricho Et ecce, vir nomine Zachæus, & hic Prin- ceps erat publicanérum, & ipfe dives. Et réliqua. . Homilia ſancti Gregôrii Papæ. I veraciter ſapiéntes eéſſe, atque ipſam ſapiéntiam contempläri appétimus, ſtultos nos humiliter cognoſcamus. Kelinquàamus noô- kiam ſapiéntiam, diſcamus lauda- bilem fatuitatem. Hinc quippe ſcriptum eſt: Stulta mundi elégit Deus, ut confundat ſapiéntes. Hinc rurſum dicitur: Si quis vidétur in- ter vos sàpiens eſſe in hoc ſæculo, ſtultus fiat, ut ſit sapiens, GBinc Evangelicæ hiſtôriæ verba teſtän- tur: quia Zachæus, cùm vidére præ turba nihil poſſet, ſycomori ar- Dorem aſcendit, ut transeuntem Dôminum cerneret. Sycômorzus duippe ficus fatua dicitur. Domus mea. IXxili, Pr Kxvii Usillus ſtaque Zachæus ſycô- morum süblit, & Däm vidit, qui a qui mundi ſtultitiam humili- ter éligunt, ipſi Dei lapiéntiam ſub- tiliter contemplantur. Puſillitatem namque noſtram ad vidéndum Doô- minum turba præpedit, quia infir- mitâtem humänæ mentis, ne lucem veritatis inténdat, curärum ſæcula- rium tnumúltus premit. Sed pruden- ter iy comorum aſcêndimus, ſi prô- vide eam, quæ divinitùs præcipitur; ſtultitiam mente tenéemus. Quid enim in hoc mundo ſtuùltiùs, quàm amiſſa non quærere, poſséſia rapiẽ- tibus relaxare, nullam pro accéptis injùriis injäriam reddere, imòô ad- junctis aliis patiéntiam præbére ? Lapides pretioôſi. Ixxiii. Uaſi enim ſycòmorum nos aſcendere Dôminus precipit;, cùm dicit: Qui aufert, quæ tua ſunt, ne répetas. Et rurſus; Si quis te percúſſerit in déxteram maxillam, præbe illi & alteram. Per ſycoômo- rum Dôminus tranſiens cérnitur, quia per hanc ſapiéntem ſtultitia etſi necdum; ut eſt, soölide, jam ta- men per contemplatiéônis lumen Dei ſapiéntia quaſi in tranſitu vi- détur, quam videre néqueunt;, qui ſibi ſapiéntes eſſe vidéntur: quia ad conſpiciéndum Dôminum: in elata cogitatiénum ſuârum turba depre- hénfi, adhuc ſycômori ärborem non invenérunt. e Deum laudamus. II. QUINTA DIE INFRA 2 r De Sermöne S. Auguſtini Epiſc- MG/RA quando implêntur Ec- MWecleſiæ, putâmus jucundari Ju- dæos ?à Eccléſiæ ædificäntur, de- dicantur: impléntur: quémodo illi jucundàntur? Non ſolùm non jnçgundantur; ſed étiam confun- düntur; & implétur vox exultan- tis: Exaltabo te Dômine, quoniam ſuſcepiſti me, & non jucundaſti inimicos meos ſuper me- Non ju- cundäſti ſuper me: ſi mihi cre- dant: jucundabis in me. Ne multa dicamus, ad illa, quæ cantävimus, aliquando veniamus. Quomodo dicit Chriſtus: Gonſcidiſti ſaccum meunm Ixxvii men, & accinxiſti me lætitia? Saccus ejus erat ſimilitudo carnis peccati. Orantibus. Ixxi. On tibi vileſcat, quod ait: Sac- cum meum: ibi erat inclüſum prétium tuum. Conſcidiſti ſaccum meum. Evaſimus ad ſaccum iſtum. Conſcidiſti ſaccum meum. In palſ- ſione conſciſſus eſt. Quòmodo er- go Deo Patri dicitur: Confcidiſti laccum meum: Ouémodo Patri dicatur, vis audire, Conſcidiſti saccum meum? Quia prôprio Filio non pepercit, ſed pro nobis om- nibus tradidit illum. Fecit enim per Judæos neſcientes, unde redi- meréntur cientes, & confunderén- tur negantes. Néſciunt enim, quid boni nobis operati ſunt malo iuo. Suſpenſus eſt ſaccus, & quaſi læta- tus eſt impius. Conſcidit ſaccum lancea perſecútor, & fůdit prétium noſtrum Redeémptor. O quam. Ixxi. Antet Chriſtus Redémptor ; gemat Judas venditor, erubéſ- cat Judæus emptor. Ecce Judas véndidit , Judæus emit: malum negotium egerunt, ambo damnati ſunt, ſeipſos perdiderunt vénditor & emptor. Dicat ergo caput no- ſtrum, dicat pro cörpore occito, pro côrpore dedicato. Dicat; au- diamus. Conſcidiſti ſaccum meum, & accinxiſti me lætitia: id eſt, conſcidiſti mortalitatem meam, & accinxiſti me immortalitàte , & incorruptioône. UUt cantet tibi glo ria mea, & non compungar. Quid eſt,ꝛ non compäúngar? Jam contra me non ferat lanceam perſecutor, ut non compuúngar. Chriſtus enim ſurgens a mortuis: jam non moôri- tur, & mors illi ultra non domi- nabitur. Manée ſurgens. Ixxii. éctio ſancti Evangélii ſecunduùm Lucam. IR illo tempore: Ingréſſus Jeſus perambulabat Jéricho. Et ecce vir nomen Zachæus: & hic bPrin- ceps erat publicanorum, & ipſe dives. Lt réliqua Homilia venerabilis Bedæ Presbyt. Uæ impoſibilia ſunt apud hoömines, poſſibilia ſunt apud Deum. Ecce enim camelus depôſi- ta gibbi sarcina per forämen acus tranſit; hoc eſt, dives & publica- nus, relicto onere divitiàrum, contémpto cenſu fraudum, angu- ſtam portam, arctamque viam, quæ ad vitam ducit, aſlcendit. Qui mi- ra devotione fidei ad vidéndum Salvatörem, quod natúra minus habuerat, aſcenſu ſupplet arboris: atque ideo juſté, quamvis ipſe ro- gare non anudeat, benedifctionem Dominicæ ſuſceptioônis, quam de- ſiderabat, accèpit. Domus mea. Ixxiii. Yſticè autem Zachæus, qui in- terpretâtur juſtificàatus, cre- déntem ex Geéntibus populum fig- nificat. Qui quantòô curis ſæculari- bus occupatior; tantô flagitiis de- priméntibus erat factus humilior. Sed ablutus eſt, ſed ſanctificatus: ſed juſtificatus in nomine Domini noſtri Jeſu Chriſti , & in ſpiritu Dei noſtri. Qui inträntem Jéricho Salvatoôrem vidére quærébat, ſed præ turba non poôterat: quia gra- tiæ fid ei, quam mundo Salvator attulit, participare cupiébat, ſed inolita vitiorum conſuetudo, ne ad votum perveniret, obfiiterat. Lâpides pretioſi. Ixxiii. Adem namque turba noôozxiæ conſuetudinis, quæ ſupra cæ- cum clamantem, ne lumen péte- ret, increpabat: etiam fuſpicien- tem publicanum, ne Jeſum vi- deat, tardat. Sed ſicut cæcus tur- barum voces magis ac magis cla- mando devicit: ita pusillus ne- céſſe eſt, turbæ nocentis obſtacu- lum altiéôra petéêndo tranſcéndat» terréna relinquat, arborem crucis aſcéndat. Sycomorus namque (quæ eſt arbor fôliis moro similis , ſed altitüdine præſtans, unde & à La- tinis celsa nuncupatur) ficus fatua dicitur. ht éadem Dominica crux- quæ credéntes alit ut ficus, ab incrédulis irridétur ut fatua. e Deum laudamus. II. SEXTA DIE INFRA De Sermoône S. Augaſtini Epiſce. Rgo, dum novam conſtructio- Enem ſanctæ hujus Eccleéſiæ li- bénter atténdimus, quam divino nômini hödie dedicamus, inve- nimus inns à tobis de io mazimam lau eltte congri unns zdifcatio Mnc auten lerme gelit, Ain le al jshiben, guocd eſrirum, ifcunte grofici n corporaliter itnibas, ſpiritalit r& god hic in apidibun Alcinte grätia laononidus veſtt CMintibus in 10 Uineipäliter e uus Domino D komnecatum 0l tunm herkectum: 4 cokllis al ſlomum orati ftapit an e u operätur kläcele ro do onnis ihle cee d. O gaan lioopen bo le lutgens, Aoſi byan Lucan Ni allo temor Fl e: Eundllide jer hümine Lacher Rtr Publiei 1 W tomiliz Venn kreebr gre divitüun, fraudum, anti⸗ Amdue piamngie lcendit. Ouin⸗ ei ad videndun Od natüri minn 1 ſupplet arbois quamyvis ilei⸗ „benedictionen jonis, guumd 1 tiii, 1Zachæus; gllſs jaſtikicatus, d⸗ ,tanto fagltißt t kactus humtle. lec lancifctin nömine Domn ſti, & in ſoltnn Intrinten Nticn 1e guelebat, 4 Gterat: guia eln mundo Nltitt e cupiebat e conluetui0, 1 et, Obliltelal l, Härii, in ſe tutbe hori W ne lumen hel⸗ iel⸗ itn Mllis 1e e nocelis Mur⸗ ndo tanſend, at,albolen s awavecer norus nunelif nils wor. Ann , 315 r hus tun tur ut fütn . II. 1; ISin zwamm. urnd; . „ Inkfta ORKava ſtro maximam laudem, & ſanctita- tis veſtræ congruum de divinæ omus ædificatione ſermônem. Tunc autem ſermo noſter congru- us erit, ſi in ſe aliquid ædificatio- nis häabeat, quod utilitati anima- rum veſträarum, Deo vos intériùs ædificante, proficiat. Quod hic fa- ctum corporaliter vidémus in pa- riétibus, ſpiritaliter fiat in ménti- bus, & quod hic perfééctum ceér- nimus in lapidibus & lignis, hoc ædificante gratia Dei, perficiatur in corporibus veſtris. gr. Orantibus in loco. Ixxi. Lsen Y.⸗ D Rincipaliter ergo grâtias agaâ- mus Doômino Deo noſtro, à quo eſt omne datum optimum, & omne donum perfééctum: & ejus bonita- tem tota cordis alacritäte laudé- mus, quôniam ad conſtruéndam iſtam domum orationis, fidélium ſuôrum viſitavit animum, excita- vit afféctum, furrogavit auxilium, inſpiravit necdum voléntibus, ut vellent, adjâvit bonæ voluntatis conatus, ut facerent: ac per hoc Deus, qui operatur in ſuis & velle & perficere pro bona voluntate, hæc omnia ipſe cœpit, ipſe perfé- cit. ze. O quam. Ixxli. ◻S+T quia pera bona in conſpédu E ſuo nunquam eſſe permittit in- änia, fidélibus ſuis, quibus ope- rantibus præbuit virtútis ſuæ favô- rem, tribuet condignam pro tan- ta operatiéõne merceédem. Adhuc ampliùs agendæ ſunt grâtiæ Deo noſtro. Hanc enim Eccléſiam, quam fecit nomini ſuo conſtrui, fecit étiam ſanctòrum Martyrum reliquiis amplius honorari. N. Mané ſurge ns. Ixxii. Léctio ſanécti Evangélii ſecundùm Lucam. N illo témpore: Ingréſſus Jeſus perambulabat Jericho. Et ecce, vit nomine Zachæus, & hic Prin- ceps erat publicanorum, & ipfe dives. Et réliqua. De Homilia venerabilis Bedæ : Presbyteri. Lib. 5. Sap. 27. 20 LRC. 19. T càm veniſſet ad locum, fu- tpfciens Jefus vidit illum. Per- ämbulans Jéricho Salvator; venit W☚ Poedigntnnie Ere vraln Leglsestiehnhls see nimus à nobis debéri & Deo no- ad locum, ubi præcùrrens eKæ. Ixxix 1 Zachæus ſycomorum conſcenderat; quia miſſis per mundum ſui verbi præ- céônibus, in quibus ipſfe nimirum & loquebatur, & ibat, venit ad pô- pulum natiônum, qui paſſiôònis ejus fide jam ſublimis exiſtens, étiam divinitatis ejus ardébat aàagnita facie beari. Suſpiciens vidit illum, quia per gratiam fidei à terrénis cupi- ditatibus elevatum; turbisque in- fidélibus præeminéêntem elegit. Videre enimPeieligere vel amare eſt. Unde eſt illud: Oculi Dömini ſuper juſtos. Nam & nos, quæ ama- mus, vidéreiab his, quæ execramur; intûitum feſtinamus aveértere. v. Domus mea. Ixxiii. W Idit ergo Jeſus vidéntem ſe, V quia elégit eligentem ſe- amaàvit amàntem. Hunc ſanèe oôr- dinem proficiéendi, hoc eſt, per fi- dem Dominicæ Incarnatiônis ad cognitioné divinitatis pervenién- di, quaſi per lycõômorum Jeſu fa- ciem ſpeculandi Doctor egrégius oſtêndit, cùm ait: Non enim judi- cavi ſcire me aliquid inter vos, niſi Chriſtum Jelum, & hunc crucif- xum, Itémque àliis éxprobrans: Facti eſtis, inquit, quibus lacte opus ſit, non solido cibo. Lac in- firma temporariæ diſpenſationis » sölidum cibum ardua perpétuæ majeſtaàtis appéllans. Ge. Lapides pretioſi. Ixxiii. E T dixit ad eum: Zachæe, fe- ſtinans deſcende, quia hôdie in domo tua opörtet me manere. Et feſtinans deſcendit; & excepit illum gaudens. Manebat aliquan- do Déôminus in domo Principis Phariſæòôrum, hoc eſt, in Judæo- rum ſynagoga docébat; ſed quia non baptizàtum ante prandium, säbbato curantem,publicanos & peccatôres recipiéntem, contra avaritiam diſputantem, & cetera digna Deo geréntem, lingua venenäta carpébant: pertæſus eôrum facinora, diſceſſit, & au- fùgit, dicens: Relinquétur vo- bis domus veſtra deserta. Hoôdie autem in domo pusilli Zachæi o- pôrtet illum manére: hoc eſt, no- væ lucis gratia coruſcante, in hů- mili credéntium nationum corde quiéetſcere. . . e Deum laudâmus. I1. PTI- Ixxx SEFTIMA DIE INFRA Sermo S. Joânnis Chrysôſtomi. Cmͤni ômnium domus eſt Eccleſia, in quam vobis priùs ingréſfſis nos inframus, diſcipu- Iorum formam retinentes: jdeo- que commäniter omnibus ſtatim atque ingreſii fuerimus, ut illis da- tam legem ſequamur, pacem offeri- mus. Nemo igitur ſocordia toôrpeat: nemo læculatibus rebus ſulpenſum animum habeat, cuùm jam ad præ- dicandum facerdoôtes intraverint. Non enim parva huic rei imminet poœna. Equidem millies potius ma- lim in domam alicujus veſtrùm in- greſſus deſtitui, quàâm hic prædi- cans non audiri. Hoc mihi mole- ſtius eſſet, quam illud; quandòquide magis pröpria hæc eſt, quàm illa. Orantib in loco iſto , * Pimit- te peccata populi tui Deus; & o- ſtende eis viam bonam, per quam ambulent, &ũ da gloriäã in loco iſto YZ. Qui regis Ifrael inténde: qui dedúůcis velut ovem joſeph, qui ſedes ſuper Cherubim. Dimitte. Am hicç magnæ illæz noſtr opes pôſitæ ſunt; hic ſpes no ſtra omnis. Quid enim hoc loco non magnum eſt & admirandum; Nam hæc menla longe pretioſior eſt, atque jucùndior: & lucerna hæc quam illa, ut norunt; qui cum fide oleo perünfcti,; & morbis libera- ti ſunt. à& ca étiam hæc multò mé lior, magisque neceſsaria Non enim veſtes, ſed miſericordiã in- cluſam continet: qaamvis pauci ſunt, qui eam poſſideant. Hic & le- ctulus eit valde illo præfſtantior: divinarum enim Scripturarum re- quies quovis lecto fuavior eſt, S, O quäâm metuéndus eſt locus iſte: & Vere non eſt hic aliud, niſi domus Dei, & porta corli g. Hæc eſt domus Däüi firmiter æ- dificäta, bene fundata eſt ſupra fir- mam petram. Veré, i. T quidem ſi concôrdia perfé- dè fervaretur à nobis, nullam aliam domum præter hanc habe- rémus. Hoc autem, quod dixi, non eſfie durum, teſtantur illa tria mil- lia, & quinque millis hominum, quibus & domus una, & menſa una, & anima una erat. Multitůúdi- ni enim credentium inquit: unum erat cor, & anima una. Sed quia longè ab illorum vittute abſumus, & per domos disjùncti ſumus;, ſal- tem quando huc convenimus, id omni ſtudio faciamus. Nam etſi in aliis rebus pauperes & inopes ſu- mus, hoc loco laltem, cum huc ad vos intramus, cum charitate nos ſuſcipit e: cmque: Pax vobis, dico. Et cum ſpiritu tuo: non voce ſo- lum, ſed änimo quoque reſpondete Manè ſurgens jacob erigebat lapidem in titulum, fundens ole- um deſuper, votum vovit Dômino: Verè locus iſte ſan kus eſt, & ego neſciebam. . Cümque evi- gilaſſet Jacob de ſomno ait. Veré. lôria Patri, Vere, Lectio ſancti Evangélii ſecunduùm Lucam. N illo témpore: Ingréſſus Jeſus perambulabat jericho. Et écce, vit nomine Zachæaus, & hic Prin- ceps erat publicanorum;, & iple dives. Et réliqua. . De Homilia venerabilis Bedæ Presbyteri. T cum vidérent omnes;, mur-⸗ murabant;, diceèntes, quòd ad höminem peccatorem divertiflet. Manitéſtum eſt „Judæos femper Géntium odiſſe ſalutem. Scriptum eſt enim: Sequénti verò Sabbato pene univérſa civitas convénit au- dire verbum Dei. Videntes autem turbas Judæi repleéti ſunt zelo, & contradicébant iis, quæ a Paulo dicebantur, Et alibi, fiséles étiam fratres adversùs poſtolorum Prin- cipem diſceptabant, dicentes: Qua- re introiſti ad viros præpùútium ha- bentes, & manducaſti cum illis. „Domus inea, domus orationis vocabitur: dicit Dis: in ea omnis» qui petit, accipit: & qui quærit, in- venit: et pulsanti aperiétur. J. Pétite, & accipietis; quærite; & invenietis. Et. Tans autem Zachæus, dixit ad 5 Dominum: Ecce dimidium bo- nörum meorum Doômine do pau- peéribus, & ſi quid aliquem. deftau- davi, reddo quadruplum. Aliis calumniantibus hominem peccato-⸗ rxem:» 41) iole Zacheu a guum ceper ens, hon ſ tegos probat en ente enim Dom Els elle nade, ye bes, & a paul inamte conferſie Aitit, omnia e le alhenibus. lihiles pretioſ leshtores jer lüicchintur. . ? lpkio & ſina UI, er lipid bUltus muri e Inkati, Et. TNui Uliqus fl Uhünd hec urte eſs manet in UUlkere sapien Una; 1etat. M uum inguit unnn Da una. de Amus. Namn etlin tes & inohes Atem,cum huce um charitate n bas v0bis,i no: non joce loguetelponet 18 ſaob enizett um, funden o⸗ um vovit Domin ie ſanchis el, d ſommno alt ei ele, augeliſecintin n. .Inereſiis enn icho. r eeee! 15, liei norum, Me eibiisdeir ter, mu⸗ Wl⸗ ulsanti 2elte ulsant ut tem, ipſe Zachæus ſtans, id eſt;, in ea, quam cœperat, fidei veritate persiſtens, non ſolùm ſe ex pec- catôre converſum, ſed étiam inter perféctos probat eſſe conversaâtum. Dicénte enim Domino: Si vis per- féctus eſſe, vade, vende omnia, quæ habes, & da paupéribus: quis- quis ante converſionem innocen- ter vixit, omnia conveérſus poteſt dare paupéribus. Lapides pretioſi omnes muri tui: ι Et turres Jeruſalem gemmis ædificabúntur. 5. Portæ Jeruſalem ex ſapphiro & ſmarägdo ædifica- büntur, & ex lapide pretiôſo om- nis circitus muri ejus. Et. Gléria Patri, Et. T qui aliqua fraude súſtulit, primô hæc juxta legem rédde- re, deinde quod ſibi remanſerit, debet dare pauperibus. Ac ſic & ipſe, quia ſib' nil rétinet, omnia ſua diſpérgit, dat paupéribus, ju- ſtitia ejus manet in ſæculum ſæcu- li. Et hæc eſt sapiens illa ſtultitia, quam de ſycémoro Publicanus, quaſi fructum vitæ legerat: rapta vidélicet réddere, prôpria relin- quere, viſibilia contémnere , pro inviſibilibus étiam mori deſidera- Ie, ſeipſum abnegâre, & ejus, qui necdum videatur, Dômini veſtigia ſequi concupiſcere. e Deum laudamus. II. O FFICIU M. De Epiſtola prima S. Felicis Papg quarti. TAbernaculum Möôyſen, Dömi- no præcipiénte, feciſſe & ſacrâſ- e, cum menlſa & altari ejus, & cæ- teris vaſis & utensilibus ad divinũ cultum expléndum, légimus : & non ſolùm divinis précibus ea ſa- craſſe: ſed étiam ſanécti ôlei unctiéô. ne, Doômino jubente, perliniſſe novimus. Qualiter autem hæc fa- a ſint, & quômodo ipſa ſacra non alii quàm Sacerdôtes ſacra un- ctiône delibuti, veſtibus ſanctis ſacrati, & Levitæ tractäbant, ferébant, erigébant, & deponébant, in ipſis inſtitutioòni- bus, quæ jubénte Domino con- ſcriptæ ſunt per Môyſen, in lege Dômini reperitur. —. „ Oräntibus in loco iſto, * Di- rev. Rom. Dominôque cum mitte peccàâta péõpuli tui Deus 8e oſténde eis viam bonam, per quam ämbulent, & da gloriam in loco iſto,. 5.Qui regis Iſrael, inténde qui dedúcis velut ovem Joſeph, qui ſedes ſuper Chérxrubim. Dimitte. Uaàlicer ergo David Regum piiſſimus amplificaverit cul- tum Dei, & templum Démino æ- dificare voluerit, ſed propter mul- tum sânguinem, quem effuderat » prohibitus eſt, & ipſe collégerat expénſas: Salomon quoque filius ejus, idipſum, quod ipfe facere op- taverat;, jubénte & auxiliante Deo perfécit, & templum cum altari, & réliqua ad divinum cultum per- agéndum, conſecravit, in libro Regum légitur. Fecit ergo Salo- mon in tempore illo feſtivitatem celébrem, & omnis Iſrael cum eos multitůdo magna ab intrôitu E- math usque ad rivum Kgypti, co- ram Dômino Deo noſtrô ſeptem diebus, & ſeptem diébust, id eſt , earuorgecim diébus, & in die ctava dimiſit põôpulos. „ O quam metuéndus eſt locus iſte! * Vere non eſt hic aliud »„ niſi domus Dei, & porta ccli. Hæc eſt domus Dômini firmi- ter ædiſicata, benè fundata eſt ſu- pra firmam petram. Vere. Olemnitàtes dedicatiöonum Ee- cleſiarum & ſacerdotum, per singulos annos ſolémniter ſunt celebrandæ, ipſo Dômino exem- plum dante, qui ad feſtum dedica- tioònis templi, omnibus id facien- di dans formam; cum réliquis po- pulis eäâmdem feſtivitatem celebra- turus venit, ſicut ſcriptum eſt: Fa- cta ſunt Encænia in Jerosôlymis, & hyems erat , & ambulabat Je- ſus in templo in pôrticu Salomoô- nis. Quòd autem odo diébus En- cænia ſint celebräanda;, in libro Regum peracta dedicatiône templi reperiétis. V . Manè ſurgens Jacob erigébat lapidem in ttulum , fundens ôleum dęſuper, votum vovit Do- mino: Verè locus iſte ſan as eſt, & ego neſciébam. Cuúmque evigilàſſet Jacob de- ſomno, ait. Veré. loria Patri. Veréè. IxXXii I N S A B O B initio, & ante ſæcula creâta ſum, & usque ad futuùrum ſæ- culum non déſinam, & in habita- tiône ſancta coram ipſo miniſtra- vi. Ve maris ſtèlla, Dei mater alma, Atque ſemper Virgo» Felix cœli porta. umens illud Ave;, Gabriélis ore, Funda nos in pace; Mutans Hevæ nomen. olve vincla reis, Profer lumen cæcis „ Mala noſtra pelle, Bona cundta poſce. onſtra te eſſe Matrem» Sumat per te preces, Qui pro nobis natus, Tulit eſſe tuus. irgo ſingularis, Inter omnes mitis Nos culpis ſolútos 5 Mites fac, & caſtos. itam præſta puram » Iter para tutum, Ut vidéntes Jeſum » Semper collætémur. it Iaus Deo Patri » Summo Chriſto decus » Spiritui ſanécto, Tribus honor unus. Amen. BATO. Diffüſa eſt grätia in labiis tuis. . Proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. Beäata mater, & intaâcta virgo » gloriôſa Regina mundi, intercede pro nobis ad Doôminum. Dôminus vobiſcum. Onceéde nos famulos tuos; quæſumus Dômine Deus;, per- petua mentis & corporis ſanitate gaudeére: & glorioſa beatæ Mariæ ſemper virginis interceſſiéne, à præsenti liberari triſtitia, & ætérna pérfrui lætitia. Per Dominum noſtrum. IxxXxiv. 90. 33 I. e lucis ante térmi- num, eſu, tibi ſit glo- ria „ Qui natus es de Virgine. vèe Maria, gratia plena. Doôminus tecum. enite, exultémus. 1. Uem terra, pontus;, sidera Colunt, adorant, prædicant, Trinam regentem machinam, Clauſtrum Mariæ bajulat. ui luna, ſol, & omnia Desérviunt per témpora; Perfúsa coœli grätia, Geſtant puellæ viſcera. B eata Mater muúnere » Cujus, ſupernus Artifex Mundum pugillo côntinens „ Ventris ſub arca clauſus eſt. eata cœli nüntio; Foe- en ince ſunco Aceritus genti Cibs per alypum! Al, tibi ſt glor i natus es de V m Dte, & almn 1lenpiterna ſec Dif stlig. 4. Pro eDeus in etérnun . Necbus & men le lemper Vi n Enctorum Uunns ad regnea nen, be domne be Kaunptole pi Ulluti Lanck Kimm uebu te lan Quia que nn ſ 1 beneict, Abenecickus i, Uhum intere Uüninum. Lelir namgu omnl lau AtXte o Ein en e gro göpulo . elltetcece Pro n Leltialt Eel . (gicn Alrönmeuu 4 lotin dan Al Dam 1 6 Uninus ſali ulllus A alenun tllalen; grätia in di edinit te Denui inticta ninn nundi, intentt winum. lſcum. fümulos tucs Dwine Deis, e corporis iola beite N intercellione, triſtitii, 5 etenn Per Domummd lcxxi. n tiaplene I. 1e. lil Ppredid n machinan; bajulat⸗ Ommnia mpor 5 tia, ſſcena⸗ ere? Anif . continens 4 Alauſus elt⸗ io; Fœcùúùͤnda ſandto Spiritu; Deſideratus géntibus Cujus per alvum fuſus eſt. eſu, tibi ſit glôria: Qui natus es de Virgine? Gum Patre, & almo Spiritu; In ſempiterna ſæcula. Amen. Diffuſa eſt gratia in Proptéreà benedixit ater no- labiis tuis. te Deus in ætérnum. er. Recibus & méritis beäatæ Ma- riæ ſemper Virginis, & om- nium Sanédtôrum, perducat nos Dominus ad regna cœlôrum. Amen. . Jube domne benedicere. Nos cum prole pia benedicat Vir- go Maria. Amen. Sancta & immaculata virgi- nitas, quibus te laudibus éfferam néſcio? Quia quem cœli capere non poterant, tuo gremio contu- iſti. Benedicta tu in muliéri- bus, & benedictus fructus ventris tui. Quia. i. 0. Ipſa Vir- go virginum intercédat pro nobis ad Dôminum. Amen. i. Felix namque es ſacra virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ: Chriſtus Deus noſter. Ora pro pôpulo, intérveni pro clero, intercéde pro devoto femi- neo ſexu: séntiant omnes tuum Juvamen: quicmque célebrant tuam ſanctam commemoratioônem. Quia. loria Patri. Chriſtus. Per Virginem matrem concedat nobis Dominus ſalutem & pacem. Amen. e Deum laudaâmus. II. LAUDESS„ Um eſſet Rex in accubitu ſuo, nardus mea dedit odo- rem ſuavitatis. 5 oôminus regnavit. 11. Læva ejus ſub càpite meo, & déxtera illius amplexabitur me Nigra ſum, ſed formôſa filiæ jeruſalem: ideo diléxit me, 1 . . Ixxxiiĩ Rex;, & introduzit me in cubicu- lum ſuum. Añ = hiems tränſit, imber abiit, & recéſſit: ſurge amica mea, & venii. „ Specioſa facta es, & ſuavis in deliciis tuis, ſancta Dei Génitrix. initio. Gloriôoſa Virginum, „Sublimis inter sidera;, Qui te creavit, parvulum Lacténte nutris ůbere. uod Heva triſtis àbſtulit „, Tu reddis almo germine: Intrent ut aſtra flébiles » Cœli reclúdis cardines. u Regis alti jäanua, Et aula lucis fülgida: Vitam datam per Virginem, Gentes redémptæ plaudite. eſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine, Gum Patre, & almo Spiritu, In ſempitêrna ſæcula. Amen. Benedicta tu in mulieribus. Et benedictus fructus ventris tui. Beâta Dei génitrix Maria, Virgo perpétua, templum Domini, fa- crarium Spiritus ſancti; ſola ſine exémplo placuiſti Dômino noſtro Jeſu Chriſto: ora pro põôpulo, in- térveni pro Clero, intercéde pro devôto femineo ſexu. oncé- Ixxxii. de. eſu, tibi ſit glõria,; Qui natus es de Virgine. . Dum eſſet Rex. egi ſæculõrum. Qui natus es de Maria Virgine. , n platéis. Læva ejus- b initio. dre Spécie tua, chritudine tua. Specie tua. ténde, proſpere procéde, & re- gna. Et pulchritüdine tua. G 10- ria Patri. Specie. Adjuvaàbit ecam Deus vultu ſuo. Deus in medio ejus , non commovébi⸗ tur. Nigra ſum. f 2 KXNNY T ſic in Sion firmäta ſum ,„ & in civitâte ſanctificata fimiliter requiévi, mea. . norificatoe, & in parte Dei mei hæréditas illius, & in plenitudine Sancktorzum deréntio mea. Adjuvabit eam, Deus vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in médio ejus, noan commoveébitur. Deus valtu ſuo. löria Patri. Adjuvabit. Elégit eam Deus,, & præelégit eam. In taberna- culo ſuo habitare facit eam. Specioôſa. N platéis, ſicut cinnamomum & balſamum aromatizans odoôrem dedi: quaſi myrrha eléecta dedi ſuavitatem odoôris. Elegit eam Deus, Et præ- elégit eam. Elégit. In taberna- culo ſuo habitare tacit eam. Et præ- elégit. Gloria. Elégit. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Propte- reà benedixit te Deus in æternum. 90⁰. Magnum hæreditätis myſtérium , templum Dei factus eſt ůterus ne- ſciéntis virum:non eſt pollutus ex eca carnem aſsůmens: omnes Gentes vénient, dicentes: Gloôria tibi Dnñe. Eus, qui ſalùtis ætérnæ, bea- eæ Mariæ virginitate foœcunda;, humäno geéneri præmia præſtitiſti: tribue, quæſumus, ut ipſam pro nobis intercédere ſentiamus, per uam meruùimus auctorem vitæ uſcipere, Doôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum. Qui tecum vivit. . AD LAUDES, Admirabile commercium! Creator géneris humani; ani- mätum corpus ſumens, de Virgine naſci dignatus eſt: & proceédens homo ſine sémine, largitus eſt no- 7 bis ſuam Deitâtem. ominus regnavit. II. Quando natus es ineffabiliter & in Jerifalem potéſtas ex Virgine, tunc impletæ ſunt Et radicavi in populo ho- Scriptuüræ: ficut pluvia in vellus deſcendiſti, ut ſalvum faceres ge- nus humanum: te laudamus Deus noſter. 2 Rubum, quem viderat Moôyſes incombúſtum, con- ſervatam agnôvimus tuam laudaà- bilem virginitätem: Dei Genitrix intercede pro nobis. Germinavit radixz Jeſſe, orta eſt ſtella exjacob, Virgo péperit Salvatôrẽzte laudamus Deus noſter. Ecce Maria genuit nobis Salvatorem , quem Jodannes vi- dens exclamavit, dicens: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi, alleluja. Mirabile myſtérium declaratur ho- die: innovântur natúùræ, Deus ho- mo factus eſt: id quod fuit, per- manſit, & quod non erat, aſsump- ſit: non commixtionem paſſus » neque diviſionem. Allelujs. Regina coli lætaàre, alleluja: quia quem me- ruiſti portare, alleluja: reſurréxit, ſicut dixit, alleluja: ora pro nobis Deum, alleluja. . oncéde nos famulos. 82. 331. Ex Epiſtola S. Ambroôſii Epiſcopi ad Siricium Papam. E via perverſitatis prodün- tur dicere: Vjrgo concépit, ſed non virgo generavit. Pôtuit ergo virgo concipere, non potuit virgo generare „ cùm ſemper concéptus præcédat, partus ſe- quätur? Sed ſi dodrinis non créditur ſacerdotum »„ credatur tis Angelorum dicentium: Quia non eſt impoſsibile Deo omne ver- oräãculis Chriſti, credatur moni- bum. Ckedutl gorum, guod enetatum lein Elat. Aucdivit eli, & gue omoto bet iſtuc 6enstionis intert öſtei:Bece an untinet mihi ſect uun. IIVS. Hieron Aerlus jon Ailus nrgo, Uunki, virgo p. ling. Jeſus en Mudkoſiis:¹ , Aod novun Almfterzt exrct ilt nec poſte Ennconelülas, eeltonte ille ſit l, gui irri⸗ fnum, vel eecatörum, ehanut, ſpinan in ſementem et porta orier tiel, ſemper ohetiens in ſe, danb ſancie Uitie, K hon Um orcdinem ütur egrecit lnglkenei Arerſus he . Eimnti deni MODria Woge ſed qux tapltulzti e fuit ino eale in ligno Aiene, ee EAüͤcta An d beſii ſe Vet etitite ſaelrid nkelo bluni 8 kegnäyit. Il. 1s es ineffablint nc impletz iun plüvia in rel alvum faceres e laudimus Den Rubum, gen ncombuſtum nus tuann l m: Dei Günin bis, it nadir jele en ob, Virgo heyel limusbeus note ia gentit not lem Joinnei , gicens: Ul gui tollit eeen iumn declaritui⸗ h nature, Dels he 6 guoc fuit, Ne non elehalili⸗ irtionem Pali Aleliſ Regina celi gia guen ne⸗ Meliſttelunen, ii: oti o ion 4. z. , . ece nos Konl A. ,cnroi Eylon cum kapan, getftits n . ito n „ NRH,. oe geekitu Ale; lts Sdat, N 1zce codkrin⸗ 1 el! verbum. Credatur Symbolo Apo- ſtolérum, quod Eccléſia Romana intemeratum ſemper cuſtôdit & ſervat. Audivit Maria vocem Angeli, & quæ ante dixerat: Quomodo ſiet iſtud? non de fide generatiônis intérrogans;, reſpon- dit pôſteàa: Ecce ancilla Dômini;, contingat mihi ſecůndum verbum tuum. Ex libro S. Hierônymi Presbyteri adveérſus Jovinianum. Hriſtus virgo „» Mater virginis noſtri, virgo perpétua;, Mater & virgo. Jeſus enim clauſis in- gréſſus eſt ôſtiis: & in ſepùlchro ejus „ quod novum & in petra duriſſima fuerat exciſum, nec an- teàa quis, nec pôſteà péôſitus eſt. Hortus conclúſus, fons ſignatus: de quo fonte ille flüvius manat; juxta joel, qui irrigat torrentem vel fͤnium, vel ſpinärum: fü- nium, peccatérum, quibus antèé alligabantur, ſpinarum, qui ſuf- föcant ſementem patrisfamilias. Hæc eſt porta orientalis, ut ait Ezéchiel, ſemper clauſa, & lüci- da, opériens in ſe, vel ex ſe prô- ferens Sancta ſanétoôrum: per quam ſol juſtitiæ, & Poôntifex noſter ſe- cündàm ordinem Melchiſedech ingréditur & egréditur. Ex libro S. Irenæi Epiſc. & Mart. adverſus hæreſes. INX ſua prôpria venieénte Domino; & ſua, pröpria eum bajulante conditidne, quæ bajulâtur ab ip- ſo, & recapitulationem ejus, quæ in ligno fuit inobediéêntiæ, per eam, quæ in ligno eſt, obedién- tiam faciénte, & ſeductiône illa ſoluta, quæ ſeducta eſt male illa;, quæ jam viro deſtinata erat virgo Heva, per veritäatem evangelizata eſt bene ab Angelo jam ſub viro virgo Maria. QLuemadmodum enim illa, per Angeélicum ſermonem ſeducta eſt, ut effügeret Deum, Tcvaricata verbam ejus: ita & æc per Angélicum ſermonem evangelizäata eſt , ut portaret Deum, obeédiens ejus verbo. Ixxkv Deum: ſic hæc luaſe eſt obedire Deo, ut virginis Hevæ virgo Ma- ria fieret adyocata. Et quemad- modum adſtrictum eſt morte ge- nus humänum per virginem, ſolva- tur per virginem: æqua lance di- ſpöita virginalis inobediéntia » per virginalem obedientiam. De Expoſitiône S. Hierônymibres- byteri in Ezechielem Prophe- tam. Orta hæc clauſa erit „ & non aperiétur. Pulchrè quidam por- tam clauſam, per quam fſolus Dôminus Deus Ifrael ingréditur» & dux cui porta clauſa eſt, Ma- riam virginem intélligunt, quæ & ante partum, & poſt partum vir- go permanſit. Etenim témpore » uo Angelus loquebaâtur: Spiritus anctus véniet ſuper te, & virtus Altiſimi obumbraàbit te ; quod autem naſcetur ex te Sanctum, vo- cabitur Filius Dei: & duando na- tus eſt, virgo permanſit æterna ?: ad confundéndos eos, qui arbi- trantur, eam poſt nativitatem Sal- vatôris habuiſie de Joſeph filios », ex occaſiòne fratrum ejus, qui vo- cantur in Evangélio. Ex Tractàâtu S. Auguſtini Epiſco-⸗ bi de Symbolo ad Cate- chůûmenos. Er feminam mors, per fémi- nam vita: per. Hevam inteéri- tus, per Mariam ſalus. IIIa cor- rũpta ſecùta eſt ſeduôrz: hæc integra péperit Salvatérem. IIIa Et ſicut illa ſeducta eſt, ut effügeret lier HS à ſerpente propinatum ibénter accépit, & viro tradidit, ex quo ſimul mereréntur occidi: hæc: gratia cœléſti déſuper in- füſa, vitam prôtulit, per quam caro môrtua poſſit reſuſcitari. uis eſt, qui hæc operatus eſt »„ niſi Virginis Filius „ & Virginum ſponſus, qui àttulit matri fœcun- itatem, ſed non abſtulit integri- tatem ² Sermo ſancdti Bernardi Abbatis. Ehementer quidem nobis »„ dilectiſſimi, vir unugs & mü- una nocuére: ſed gratias f 3 Deo lIxxxvi 1 Deo, per unum nihilominus vi- rum & mulierem unam omnia re- ſtaurantur, nec ſine magno fœ nore gratiärum. Neque enim ſicut delictum, ita & donum: ſed ex- cêdit damni æſtimationem benefi- cii magnitúdo. Sic nimirum pru- dentiſſimus & clementiſſimus arti- fex, quod quaſsatum fuerat, non confrégit, ſed utiliùůs omnino refécit: ut vidélicet nobis no- vum formäret Adam ex véte- ri ,„ Hevam transfuúnderet in Ma- riam. Ex Epiſtola S. Ambrôſui Epiſcopi ad Siricilum Papam. Non excédit fidem, quòd homo exivit de virgine, quando pe- tra fontem prôöfluum ſcaturivit , ferrum ſuper aquas natavit, am- bulavit homo ſuper aquas. Ergo ſi hôminem unda portavit, non potuit höminem virgo genera- re, atque hoôminem de quo lé- gimus: Et mittet illis Dominus héôminem, qui ſalvos faciet eos, & notus erit Dõminus Ægyptiis : In véteri itaque Teſtaménto virgo Hebræôrum per mare duxit exér- citum: in novo Teſtaménto virgo géneris aula cœléſtis, elécta eſt ad ſalutem. De Expoſitiône S. Gregôrii Papæ in libros Regum. Uit vir unus de Ramathaim sophim, de monte bphraim. Poteſt hujus montis nômine, beatiſſima ſemper Virgo Maria , Dei genitrix, deſignari. Mons quippe fuit, quæ omnem eléctæ creatůræ altitäüdinem electioônis ſuæx dignitàte tranſcendit. An non mons ſublimis Maria ,„ quæ ut ad conceptionem æteérni Ver- bi pertingeret, meritôrum vér- ticem ſupra omnes Angeloôrum choros, usque ad soölium Deita- tis eréxit ?: Hujus enim montis præcellentiſſimam dignitàtem I- ſaias vaticinans, ait: Erit in noviſſimis diébus præparatus mons domus Dômini in verti- ce möntium. Mons quippe in vertice moôntium fuit, quia altitu- do Mariæ ſupra omnes Sanctos re- fulſit. Ex Epiſtola ſancti Leoônis Papæ ad Pulchériam Auguſtam. Acraméêntum reconciliationis mmoſtræ ante tempora æterna di- ſpôſitum, nullæ implébant figuú- ræ : quia nondum ſupervénerat Spirituùs ſan tus in Virginem, nec virtus Altiſſimi obumbraverat ei, ut & intra intemerata viſcera, ædi- ficante ſibi Sapiéntia domum, Ver- bum caro fieret, & forma Dei, ac forma ſervi in unam convenien- te personam, Creator témporum naſcerétur in tempore, & per quem facta ſunt omnia, ipfe inter omnia gigneretur. Niſi enim no- vus homo, factus in ſimilitùdi- nem carnis peccati, noſtram ſus- ciperet vetuſtatem, & conſub- ſtantialis Patri, conſubſtantialis eſſe dignarétur & matri, naturam- que ſibi noſtram ſolus à peccato liber uniret; ſub jugo diaboli generaliter tenerétur humana cap- tivitas. Sermo ſancti Bernardi Abbatis, Mplectamur Mariæ veſtigia „ Akre mei „ & devotiſſima ſupplicatiõne beatis illius peédi- bus provolvamur. Teneamus eam, nec dimittamus, donec be- nedixerit nobis. Potens eſt e- nim. Nempe vellus eſt médium inter rorem & aream; mülier in- ter ſolem & lunam ; Maria inter Chriſtum & Eccléſiam conſtitta. Sed fortè miräris, non tam vel- lus opertum rore, quàm amictam ſole mulierem. Magna siqui- dem familiaritas, ſed mira omni- nò vicinitas ſolis & mulieris. Quòëmodo enim in tam vehemen- ti fervore tam fräaägilis natüra ſubsiſtit? Méritò quidem admi- raris Môyſes ſancte, & curiôſius desideras intueri. Verúmtamen ſolve calceamenta de pédibus tuis, & involucra pone carna- lium cogitationum, ſi accedere concupiſcis. De Expoſitioône ſancti Basilii Epi- ſcopi in Iſaiam Prophétam. 8 AE r . inquit „ ad Prophetil- ſam, & in utero accépit, & Pe⸗ ſeiflium. 6 elill fietit, a. Uellt Ilaias pe⸗ litus, nemo co menor verboril Poghetico afflita 4. uidenim⸗ nina mea Dom iitſpintms meus ineo: guia re en melle ſux: ebeim me die eticnes. Qude Emmodiretis uni 1 non utique tuſeiiealn flll. tDonini Spiri merent, & Virtn Arelt ei. Ub⸗ Oſfciormn Lpilcoy Us rezende lir el comes, ahgnitiönis in Aen commmmenda lmgum teſtis ge eregrin⸗ Fltbins. nümilis, köͤnis Dapenl Uguſtam. econciliations ora gtermn nplebant it n lupenenent VItginem It umbraverdtei, la viſcera, d⸗ ia domum, Ven & fonma De namn convenier. Atot temmponun mpofe, N N nnia, ihle inet Niſ emm ne⸗ 8 in militich⸗ 1, noſtamn ii⸗ mn, & corlid conlubkanttls natri, Natutun- Olus peccdtn b jugo ciibll r Mumina cy⸗ idi Abbatis, aie veninn & Eefoncn Ais Ülns hell l. Ienennd Ans; Coerde⸗ . oten e eſt medtum ellsek ne d quidem 1. , Kaun⸗ . Verümnn ta de Hethe⸗ erz pone li , 4 Utli anlli Pali in ohbeign it. Poßte, 1, 40 of eno teehl,, péperit filiuum. Quòd Maria Pro- phetiſſa ferit, ad quam proximè accéſſit Iſaias per prænotionem ſpiritus, nemo contradixerit, qui ut memor verborum Mariæ, quæ prophético afflata ſpiritu elocuta eſt. Quid enim ait à Magnificat anima mea Doôminum: & exul- tavit ſpiritus meus in Deo ſaluta- ri meo: quia reſpéxit humilita- tem ancillæ ſuæx;: ecce enim ex hoc beätam me dicent omnes ge- neratiõnes. Quòôd ſi aänimum ac- commodaveris univérſis ejus ver- bis; non utique per diſsidium negaveris, eam fuiſſe Prophetiſſam, quoôd Dômini Spiritus in eam ſu- pervénerit, & virtus Altiſſimi ob- umbraverit ei. Ex libro Officiorum S. Ambrôſii Epiſcopi. Baus regéndæ caſtitâtis pu- Bdor eſt comes, qui primus in ipſo cognitiõnis ingreſſu Doômini matrem comméendat legéntibus, & tamquam teſtis locuples di- gnam, quæ ad tale munus eligeré- tur, aſtruit: quòd in cubiculo, quòd ſalutata ab quòd ſola » ta: Angelo tacet, & mora eſt in in- trêitu ejus: quòd ad virilis ſexus ſpéciem peregrinam turbatur aſpéctus Virginis. Itaque quam- vis eſſet hümilis „ præ verecün- dia tamen non reſalutavit „ nec ullum reſponſum rétulit, niſi ubi de ſuſcipienda Dömini generatio- ne cognovit: ut qualitatem effé- ctus diſceret, non ut ſermonem reféllexet. OFFICIUMFPARVUM enedicamus Doô- mino,: Ixxxvii OFFICIUM B. MARIÆ1 Ve Maria. Deus in adjutôrium meum in- ténde. g.. Dômine ad adjuvandum me feſtina. Gloria Patri, & Filio. icut erat, &c. llel. Laus tibi Dômine, Rex ætêrnæz gloriæ. Dum eſſet Rex in accuùbitu ſuo; nardus mea dedit odorem ſuavitatis. Ixit DOminus Dômino meo: * Sede à dextris meis. enec ponam inimicos tuos, * ſcabéllum pedum tuéòrum. irgam virtùtis tuæ emittet Dômi- nus ex Sion: * dominare in mé- dio inimicoôrum tuorum. ecum principium in die virtütis tuæ in ſplendoribus Sanctôrum: * ex tero ante luciferum génui te. uravit Dôminus, & non pœnité- Bit eum: * Tu es ſacerdos in ætér- num ſecúndùm ordinem Melchi- ſedech. ominus à dextris tuis, * confré-⸗ git in die iræ ſuæ reges. udicabit in nationibus, implébit fuinas: * conquaſsabit capita in terra multérum. . e torrénte in via bibet: * pro- ptéreà exaltabit caput. Moria Patri. . Dum eſſet Rex in accuúbitu ſuo „ nardus mea dedit odorem ſuavitatis. Læva ejus ſub capite meo, & déxtera illius amplexabitur me. Audaâte púeri Döôminum: * laudate nomen Dômini. Iſt nomen Dominm benedictum: * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. ſolis ortu usque ad occaſum; * laudabile nomen Doômini. célſus ſuper omnes Gentes Dôminus: * & ſuper coœlos gloria ejus. . uis ſicut Dôminus Deus noſter» qui in altis habitat; * & humilia réſpicit in cœlo & in terra 2 † 4 u⸗ RH IxXXNVIii 5uſcitans à terra inopem, * & de ſtercore érigens pauperem. . It coôllocet eum cum princſpi- Bus * cum principibus poôpuli ſui. ui habitare facit ſtérilem in do- Mo, * matrem filiorum lætäntem. loria Patri. Læva ejus ſub câpite meo;: & déxtera illius amplexabitur me. Nigra ſum , fſed formoſa;, Eliæ Jerulalem; ideoò diléxit me Rex;& introdúxit me in cubicu- lum ſuum. tätus ſum in his, quæ dicta ſunt mihki: *in domum Doô- mini ibimus. 4 tantes erant pedes noſtri, * in Atriis tuis Jeruſalem. erũſalem, quæ ædificãtur ut cſvi- tas: * cujus participatio ejus in idſpſum. . liuc enim aſcendérunt tribus, tribus Oomini: * teſtimonium Iſrael ad confitéendum nomini Doô- mini. uia illic ſedérunt ſedes in judi- cio: * ſedes ſuper domum David. ogâàte, quæ ad pacem ſunt Jerũſa- len & abundäntia diligentibus te. iat pax in virtuͤte tua: *$ & abun- dantia in türribus tuis. ropter fratres meos, & prôxi- mos meos, * loquébar pacem de te. ropter domum Domini Dei no- ſtti, * quæsivi bona ribi. löria Patri. Nigra ſum, ſed formôſa, filiæ Jerûſalem; ideò diléxit me Rex, & introduxit me in cubicu- lum ſuum. Aäg., Jam hyems tränſiit, imber äbiit „ & recéſſit; ſurge amica mea, & veni. VIſi Dôminus ædificaverit do- mum, * in vanum laboravé- runt, qui ædificant eam. Viſi Dominus cuſtodierit civita- tem : * fruſtrà vigilat, qui cuſto- dit eam. “ anum eſt vobis ante lucem suúr- gere: * sürgite, poſtquam ſedéritis;, qui manducatis panem doloris. um déeéderit diléctis ſuis ſom- num: * ecce hæréditas Doômini » lii; merces, fructus ventris. Nicut ſagittæ in manu poténtis: * ita filii excuſsorum. 2 eatus vir, qui implévit deſidé- rium ſuum ex ipſis: “ non con- fundétur, cùm loquétur inimicis ſuis in porta. Slöria Patri. Jam hyems traânſüt, imber abiit „ & recéſſit: ſurge amica mea, & veni. . Speciôſa facta es, & ſuavis in deliciis tuis, ſancta Dei Geéni- trix. Auda Jeruſalem Dôêminum: * lauda Deum tuum Sion. uôniam confortavit ſeras portaà- rüm tuàarum 5 benedixit filiis tuis in te, Oui pòſuit fines tuos pacem: * & adipe fruménti saàtiat te. Qui emittit eléquium ſuum ter- r& ; * veléciter currit ſermo ejus. ui dat nivem ſicut lanam: & né- bulam ſicut cinerem ſpargit. Zittit cryſtallum ſuam ſicut bue- céllas: ante faciem frigoris ejus, quis ſuſtinébit? Emittet verbum ſuum, & liquefa- ciet ea: * flabit ſpiritus ejus ,„ & fluent aquæ. Qui annuntiat verbum ſuum Ja- cõöb: * juſtitias , & judicia ſua Iſrael. “ on fecit täliter omni natiéni: * & judicia ſua non manifeſtavit eis. . batri. .— . . Speciôſa facta es, & ſuavis in deliciis tuis, ſancta Dei Génitrix. B initio, & ante ſæcula creata Aſum, & usque ad futuùrum ſæ- cù]um non déſinam, & in habita- tiòne ſanéta coram ipſo miniſtra- VI. r Ve maris ſtèella;, Dei mater alma-» Atque ſemper Virgo» Felix cœli porta. umens illud Ave; Gabriélis ore; Funda nos in pace, Mutans Hevæ nomen. olve vincla reis» Profer lumen cæcis, Mala noſtra pelle- Bona cuncta poſce. onſtra te eſſe Matrem Sumat per te preces, Qui pro nobis natus, Tulit eſſe tuus. virgo ſinguläris, Inter omnes mitis Nos culpis ſolutos: Mites fac, & caſtos. . Atam enreka pulam ehara tutum, 1nentes jeum⸗ nſe colletemur. kluus Deo Patni Ummmo Chuiſto dec Hirieni ancto, Ibes honor unus. Diffil et gratia Mopterei benech kemunn, i nutek, & i licehegina mun icni ad Domin Meelel. hriſt In. y Domir. Kaum ſpiritu tu Ouegte nos fin Arlmnus Dömin umenis & cor Ar loriola We iginiz inten enilberari triſti i leiti, pe⸗ den a onnn Aennni ro n Ulie, t Fenltite unnomnez rech lieze, dong n „ Domine REhchotaſe oguetut ininen tränküt, inde ſit: ſurge me ca es, Kluni lancta Dei en em Dominum tuum Sion, tapit ſeras dor⸗ benedixit in tuos paeem: itiat te, oguium ſuum e cuttit ſermoen ſcut kuam: 1 eem ſargi, mn ſuan ſant he lcien fiigonize⸗ dſuum igntf ſoluius eils ,1 etbun ſuun , & iuclcis ſi onni mMiöni:† menitekanit en⸗ aesdunbi ngaeieninn inte lell len neas Ttitun e. Ue d Ktitun n Ein tepite⸗ Ntn Einitui⸗ kella⸗ Alim) , Vitgo rta. Aye; . ace; nommelt⸗ eis EClS 5 . „ ce. . Mattem; reces natus 8. is, nitis ltos caſtos, yitam præſta puram? Iter para tutum, VUt vidéntes Jeſum; Semper collætémur. Hit Ilaus Deo Patri » Summo Chriſto decus; Spiritui ſancto;, Tribus honor unus. Amen. . Diffüſa eſt gratia in labiis tuis. „Propterea benedixit te Deus in Eternum. Beata mafer, & intacka virgo glorioſa Regina mundi, intercede pro nobis ad Dôminum. . Kyrie eléiſ. Chriſte eléiſ. Xyrie eleiſon. ‚Bôminus vobiſcum. ge Et cum ſpiritu tuo. Oncéde nos famulos tuos, quæſumus Déômine Deus, per- petua mentis & corporis ſanitate audere: & glorioſa beatæ Mariæ emper virginis interceſſiõne, à præsenti liberari triſtitia, & ætérna perfrui lætitia. Per Chriſtum, Amen. Ang, Sancti Dei omnes intercede- re dignémini pro noſtra mnium- que lalüte. . Lætamini in Dômino, & exultàte juſti. Et gloriamini omnes recti corde. Rôtege, Déômine,, péôpulum tuum, & Apoſtolòrum tuòôrum Petri & Pauli, & aliôrum Apoſto- lörum patrocinio confidéntem „ Perpétua defenſione consérva. Mnes Sancti tui, quæſumus Dômine, nos ubique adju- vent: ut dum eorum mérita reco- limus, patrocinia ſentiamus: & pa- cem tuam noſtris coneede tempo- ribus, & ab Eccléſia tua cunctam tepélle nequitiam: iter, actus, & voluntates noſtras, & omnium famulorum tuòrum, in ſalutis tuæ proſperitate diſpéne: benefa- Goribus noſtris ſempiterna bona retribue: & omnibus fidélibus defuntis réquiem æternam concé- de. Per Dôminum. AD COMPLETORIVUM. à ve Maria. Eſnprà „ Onvèrte nos Deus fſalutaris noſter. Et avérte iram tuam à nobis. , Deus in adjuto- Rum. Gloria PFatri. Allelüja. Ixxxix .pe expugnavérunt me à juven- tüte mea, * dicat nunc IIrael. zpé expugnaveérunt me à juven- tüte mea: *† étenim non potué- runt mihi. upra dorſum meum fabricavé- runt peccatôres: * prolongaverunt iniquitàtem ſuam. ominus juſtus concidit cervices peccathrum: * confundantur & convertäantur retrörſum omnes » qui odérunt Sion. . iant ſicut fœænum tectôrum: * Et non dixérunt, qui præteribant, Benedidio Domini ſuper vos: * benediximus vobis in nomine Doô- mini. Joria Patri. E profúndis clamävi ad te Doôminé: * Domine exaudi vocem meam. iant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiônis meæx. i iniquitäates obſervaveris Dômi- ne: * Doômine, quis ſuſtinébit? (nia apud te propitiatio eſt: * & propter legem tuam ſuſtinui te Doômine. Suſtinuit änima mea in verbo ejus: * ſperavit anima mea in Dno. cufſtòdia matutina usque ad no- Gtem * ſperet Iſrael in Domino. uia apud Doôminũü miſericordia; * & copiôſa apud eum redémptio. t ipſe rédimet Iſrael æ ex omni- bus iniquitatibus ejus. 1ria Patri. eſalmus r32 Omine;, non eſt exaltatum cor meum: * neque elati ſunt culi mei. eque ambulavi in magnis: * ne- que in mirabilibus ſuper me. i non humiliter ſentiebam: * ſed exaltavi animam meam. icut ablactatus eſt ſuper matre ſua, * ita retributio in anima mea. peret Ifrael in DOOmino „ * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. 1ria Patri. nnps Eménto, rerum Conditor: Noſtri quôd olim corporis, Sacrata ab alvo Virginis Naſcéndo, formam sumpferis. Mria mater gräatie, Dulcis Parens cleméntiæ; . 4 XE Tu nos ab koſte protege;» Et mortis hora suſcipe. Qui natus es de Virgine» Gum Patre, & almo Spiritu» In ſempiterna ſæcula. Amen. Go mater pulchræ dilectiônis, & timoris, & agnitiônis, ſanctæ ſpei. Deo gratias. Ora pro nobis ſancta Dei Geni- trix. Ut digni efficiamur pro- miſſiònibus Chriſti. Ad Ni Sub tuum Præsidium confugimus, ſancta Dei Génitrix: noſtras depreçationes ne deſpicias in neceſſitstibus: ſed à pPericulis cunctis libera nos ſem- per, Virgo gloriôſa, & benedicta. Frie eléiſ, Chriſte eléiſ. Kyrie eleiſon. Dôminus vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo. Eatæ & glorioôtæ ſemper Virgi- nis Marix, quæſumus Doômi- ne, intercéſſio glorioôſa nos pro- tegat, & ad vitam perduúcat ætér- nam. Per Döminum. A D M ATUTINUM ve Maria. u Dmine labia mea apéries. Et os meum annuntiabit laudem tuam. Deus in adjutoôrium. 1éria. Alleluja. „Ave Maria, gratia Dominus tecum. enite. I. Uem terra, pontus, sidera Colunt, adérant;, prædicant;, Trinam regéntem mächinam, Clauſtrum Mariæ bajulat. ui luna, ſol, & omnia Desérviunt per témpora, Perfúsa cœli gratia, Geſtant puéllæ viſcera. eaâata mater múnere, Cujus, ſupernus Artifex Mundum pugillo côntinens, Ventris ſub arca clauſus eſt. Beata cœli nüntio, Fœcùúnda ſancto Spiritu, Deſideràtus Geéntibus Cujus per alvum fuſus eſt. Veſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine;, Gum Patre, & almo Spiritu, In ſempiterna ſæcula, Amen. plena: TRES PSALMI SEQCQUENTES Benedicta tu in muliéribus & benedictus fructus ventris tui. Omine Dôminus noſter, * quaã admirabile eſt nomen tuum in univérſa terra! uôniam eleväta eſt magnificén- tia tua &ε ſuper cœlos. X ore infantium, & lactentium perfeciſti laudem propter inimi- cos tuos, * ut déſtruas inimicum;, & ultoôrem. . uôniam vidébo cœlos tuos, ope- ra digitérum tuorum: * lunam, ſtellas, quæ tu funddſti. uid eſt homo, quod memor es eſus? * aut filius höminis, quo-⸗ niam viſitas eum? inuiſti eum paulò minùs ab An- gelis, glofia & honoôre corondſti eum, * & conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. Innia ſubjeciſti ſub pedibus e- jus, * oves & boves univerſas, in- ſuper & pé cora campi. . ôlucres cœli, & pisces maris, * qui perambulant sémitas maris. Gmine Doôminus noſter, * quàm admirabile eſt nomen tuum in uni- vêrſa terra ? 1oria Patri. Benedicta tu in muliéribus, & benedictus fructus ventris tui. Sicut myrrha elécta, odorem dedtiſti ſuavitatis ſancta Dei Geni- trix. . Oeli enarrant glériam Dei;, * & pera manuum ejus annun- tiat firmaméêntum. ies diéi eructat verbum, * & nox nocti indicat ſciéntiam. . on ſunt loquéêlæ, neque ſermo- nes, *“ quorum non audiantur voces eòrum. . .. in omnem terram exivit ſonus eòôrum: & & in fines orbis terræ verba eòrum. .D n ſole pôſuit tabernâculum ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus procèdens de thälamo ſuo. xultävit ut gigas ad curréndam viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus. t occúrſus ejus usque ad ſum- mum ejus; * nec eſt, qui ſe ab- ſcõndat à calòre ejus. ex Dômini immaculata, convér- tens aänimas: * teſtimonium Do- mini Tii fdele, lltie Domin lla; prece m, illumina inor Domini leculum ſecr iyera, uſtitia eüerabtlig ſten pretiolin Aiior ſuper tenimſeryus 1 aufocliendi Alch gnis in⸗ As munda me. e ſenno tuo. Unei non füer mecllatus ere Eeldo maxime elunt, ut con inei:x §. inconſpeckn Onine achütor Mor meus, i bati, eöiltmyr i ſupitatis Ate torun Plentite nob W en manib⸗ Rakcepitin it in de lihiet bene üirotci EOUeNI n moliethis; s Fenttieni us noſtetegi nomen tunn eſt mapnünckr lo. „& lackentin Propter uun tuas inimienm, Elos tuos, 0e m. * lunam,4 aſti. uod memnot 4 hominis,g⸗ minns d e nore cololilt ifti eun ſſe I. lb gecibin e⸗ Unlyers, i1 es eli 5 itas wald, Ret, un en taun Inunt. lin muſatbin e rontis tll⸗ b nnenn ſninde r .8 gloun Nin um 6s Anlt . erban I nti⸗ . 1 n eſen nn Audinmu elingnin, mini fidéle, ſapiéntiam præſtans parvulis. Juſtitiæ Dômini rectæ, lætificantes corda; * præcéptum Domini lúci- dum, illùminans culos. Timor Dômini ſanctus pérmanens in ſeculum ſæculi: * judicia Dômi- ni vera, juſtificata in ſemetipſa. eſiderabilia ſuper aurum, & la- pPidem pretioſum multum: * & dulciòra ſuper mel & favum. Etenim ſervus tuus cuſtôdit ea: * in cuſtodiéêndis illis retributio multa. Delicta quis intélligitzab occuůltis meis munda me, * & ab aliénis parce ſervo tuo. Bi mei non fúerint dominati, tunc immaculatus ero: * & emundabor à delicto maximo. St erunt, ut complaâceant eléôquia oris mei: æ & meditatio cordis mei in conſpectu tuo ſemper. Dômine adjütor meus, * & re- démptor meus. löria Patri. Ana, Sicut myrrha elécta odorem dediſti ſuavitatis ſancta Dei Geéni- trix. Ante torum hujus Virginis frequentate nobis dùlcia cantica dramatis. Omini eſt terra, & plenitúdo ejus: * orbis terrärum, & uni- vérſi qui habitant in eo. uia ipſe ſuper maria fundàvit en: * & ſuper flumina præparavit eum. uis aſcéndet in montem Dni? * aut quis ſtabit in loco ſancto ejus. nocens manib-, & mundo corde:* qui nõ accépit in vano animã ſua, nec juravit in dolo préôximo ſuo. Ric accipiet benedictiônẽ a Dno: * & miſericordiam à Deo ſalutari uo. æc eſt generatio quæréntiũ eu, * quæréntium faciem Dei Jacob. Attôllite portas, principés, veſtras, & elevamini portæ æternales: * & introibit, Rex gloôriæ. Quis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi- nus fortis & potens, Dôminus po- tens in prælio. Attöllite portas,„ principes, ve- ſtras, & elevamini portæ æterna- les: * & introibit Rex glôriæ. Quis eſt iſte Rex gloriæx? * Doô- minus virtùtum ipſe eſt Rex gloriæ. loria Patri. . , . Ante torum hujus Virginis Xci frequentàte nobis důúicia cantica dramatis. Diffuúta eſt grâtia in labiis tuis. Proptérea benedixit te Deus in ætérnum. ater noſter. Xciiie Spécie tua, & pulchritúdine tua. Intende, prôſperè procéde, & regna. TRES PSALMI SEQUENTES Spécie tua, & pulchritudine tua inténde, prôſperè procede;, & regna., Ructavit cor meum verbum ½bonum: * dico ego pera mea Regi. ingua mea câàlamus ſcribæ, * ve- loôciter ſcribéntis. pecioſus forma præ filiis hömi- num, diffúſa eſt gratia in labiis tuis : & proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. ccingere gladio tuo ſuper femur tuum, * potentiſſime. pécie tua & pulchritúdine tua, * inténde, prôſperè procede, & regna. ropter veritatem, & manſuetu- dinem, & juſtitiam: * & deducet te mirabiliter déxtera tua. agittæ tuæ acútæ, pôpuli ſub te cadent, † in corda inimicorũ regis. edes tua Deus in ſæculum ſæcu- li: *† virga directionis virga regni tui. ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui- tatem: *† proptereà unxit te eus, Deus tuus oôleo lætitiæ præ consor- tibus tuis. yrrha, & gutta, & caſia à veſti- méntis tuis, aà domibus ebuúrneis: * ex quibus delectavérunt te filiæ regum in honore tuo. ſtitit Regina à dextris tuis in veſtitu deauràato „ * circumdata varietäte. Audi filia, & vide, & inclina aurem tuam , & obliviſcere pôpulum tuum, & domum patris tui t concupiſcet Rex decorem tu- um: * quôniam ipfe eſt Doôminus Deus tuus, & adorabunt eum. t filiæ Tyri in muneribus * vul- tum tuum deprecabuúntur, omnes divites plébis. . Omnis gléôria ejus filiæ regis ab intus, * in fimbris aureis circum- amicéta varietatibus. Adducéntur Regi virgines poſt cam: * Leii eam: *pröximæ ejus afferentur tibi. fferêntur in lætitia, & exultatio- ne: adducéntur in templü Regis. ro patribus tuis nati ſunt tibi fi- lii: * conſtitues eos principes ſu- per omnem terram. — émores erunt noôminis tui: * in omni generatione, & generationé. roptéreà populi cöfitebuntur tibi in ætérnum, * & in ſæculum ſæculi. Aoria Patri. Spécie tua; & pulchritúdine tua inténde; prôſperè procéde, & regna. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo, Deus in medio ejus, non commovébitur. Eus noſter refügium „ & vir- tus: * adjütor in tribulatioôni- bus, quæ invenérunt nos nimis. roptéreà non timébimus, dum turbabitur terra: & & transferen- tur montes in cor maris. Sonuérunt, & turbatæz ſunt aquæ eôrum: * conturbati ſunt montes in fortitůdine ejus. lúminis impetus lætificat civitâ- tem Dei: * ſanctificavit taberna- culum ſuum Altiſſimus. eus in médio ejus, non com- movébitur: * adjuvabit eam Deus manéè dilúculo. onturbâtæ ſunt Gentes, & in- clinata ſunt regna: & dedit vocem ſuam; mota eſt terra. ominus virtütum nobiſcum: * ſuſceptor noſter Deus Jacob. enite, & vidéte pera Domini; quæ põôéſuit prodigia ſuper terram: * auferens bella usq; ad finem terræ. rcum conteret, & confringet arma: * & ſcuta combüret igni. acate, & vidéte, quôniam ego ſum Deus: * exaltabor in Genti- bus, & exaltabor in terra. . Gminus virtutum nobiſcum: * ſuſcéptor noſter Deus Jacob. Toria Patri., Adjuvabit eam Deus vultu ſuo: Deus in médio ejus, non commovébitur. Sicut lætantium omnium noſtrùm habi- tatio eſt in te, ſancta Dei Génitrix. Undaménta ejus in montibus ſanctis: diligit Dñs portassion ſuper omnia tabernaâcula Jacob. oriéſa dicta ſunt de te, * civi- tas Dei. Hemor ero Rahab, & Babylo- nis * ſciéntium me. ece alienigenæ ,„& Tyrus, & po-⸗ pulus .Æthiopum, vhi fuerunt illic. umquid Sion dicet: Homo, & homo natus eſt in ea: * & ipſe fundavit eam Altiſſimuss minus narrabit in ſcriptüris populorum, & principum: * ho- rum, qui fuérunt, in ea. . icut lætantium omnium * habi- tatio eſt in te. 46ria Patri. Sicut Iætàntium omnium noſtrùm habitatio eſt in te, ſancta Dei Genttrix. .. Diffuùſa eſt gratia in labiis tuis. Proptéreà benedixit te Deus in ætérnum. ater noſter. . XCIII. Adjuvaàbit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non com- movébitur. TRES PSALMI SEQUENTES Gaude Maria virge, cuntas heære- ſes ſola interemiſti in univerſo mundo., „ us 9 . Antate Domino canticum no- vum: * cantate Dömino omnis nis terra. “M antate Dömino, & benedicite nomini ejus: * annuntiate de dié in diem ſalutare éjus. „. Annuntiate inter Gentes glériam ejus: * in omnibus poôpulis mira- bilia ejus. . uian magnus Dôminus, & laudabilis nimis : * terribilis eſt er omnes deos. . nper pin⸗ omnes dii Gentium dæ- moônjia: * Dis autem cœlos fecit. onfeſſio, & pulchritudo in con- ſpéctu ejus: * ſanctimonia, & ma- gnificéntia in ſanéctificatione ejus. Afferte Dômino patriæ Géntium, afférte Dno gloriam & honéôrem: * afférte Dnño gléôriam noômini ejus. öllite hôſtias, & introite in atria ejus: * adoràte Dominum in atrio ſancto ejus. DS . ommoveätur à facie ejus uni- vérſa terra: * dicite in Gentibus, quia Dôminus regnavit. . Etenim corréexit orbem terræ, dut non commovébitur: * judicabit pôpulos in æquitate. æténtur cœli, & exuúltet terfa;, commoveâtur mare, & plenitudo ejus: * gaudébunt campi, & om- nia quæ in eis ſunt. Punc Une exultit tumn à facie Coniam ven Uicäbit ork & popul loria Patri. Gaude Aleles ſolaini Nmundo, uire te, Vi itütem contt Omminus re n. nis unte ipſu Mibit in luerunt fülg untetzſtcut ce Mnnissfici e eyerunt 1ittein tna lunn tu D. Konmnem te ugez ſaper ltitis d ul: euſtd Uindönnmn oris lider⸗ ltta eſt ud Alltha. mim jultii Amemnoriæ Ula batri. ignire nt mi loſes tnos oimio nkintetee Untite don um: & 4 de Tytuss ⸗ hi fueruntilie et: Homo, 4 ea: * N N ſumns t in ſctigcli incipum: o in en. mmnium 4 hi⸗ Joria Lati. ntiumm ommim eſt in te, ſuet zin labiis ti dinit te eus 1 Lclll. Deus fultnſo ejus, noncon eOorS ,cllett; itl⸗ ttiin uuifef⸗ cinticlum no⸗ mino omnis 8 benelicite untute dedi⸗ . Cenles blel Hopulin P leliblls 61 1 ati dücetium ten⸗ r e lchptuton Cion, iücation tfie gnavit. Pebenn n tut: k te. e te 4 euülteten 41e 8 ſen It⸗ e unc exultabunt omnia ligna fil- varum à facie Dni, quia venit: * quôniam venit judicare terram. udicabit orbem terræ in æquita- te, * & péôpulos in veritate ſua. 3 loria Patri. Gaude Maria virgo, cunctas hæreſes ſola interemiſti in univer- o mundo. Dignare me laudare te, Virgo ſacrâta: da mihi virtütem contra hoſtes tuos. Ominus regnavit;, exúltet ter- ra: * læténtur inſulæ multæ. ubes & caligo in circuitu ejus: * juſtitia, & judicium correctio ſedis ejus. . gnis ante ipſum præcédet?s & in- flammabit in circùitu inimicos ejus. Huxérunt fülgura ejus orbi ter- ræX: * vidit, & commòôta eſt terra. ontes, ſicut cera fluxérunt à facie Doôomini: * à facie Dni omnis terra. nnuntiavérunt cœli juſtitiam ejus: *ι & vidérunt omnes pôpuli gloriam ejus. onfundantur omnes, qui adérant ſculptilia: * & qui gloriantur in ſimulacris ſuis. Ndorate eum omnes Angeli ejus: * audivit', & lætata eſt Sion. t exultavérunt filiæ Judæ, * prop- ter judicia tua Dôminé. uëniam tu Déôminus Altiſſimus ſuper omnem terram: nimis ex- altatus es ſuper omnes deos. ui diligitis Döminum, odite malum: * cuſtodit Dominus ani- mas ſanctòrum ſuòrum, de manu peccatôris liberabit eos. ux orta eſt juſto, * & rectis cor- de lætitia. ætäâmini juſti in Dño; * & confité- mini memoriæ ſactificatiônis ejus. loria Patri. . „ Dignare me laudare te, Virgo ſacräta: da mihi virtúùtem contra oſtes tuos. Poſt partum Virgo inviolata permansiſti , Dei génitrix intercéde pro nobis. Antate Dômino cäânticum no- vum: *W quia mirabilia fecit. 8alvavit ſibi déxtera ejus, * & bra- chium ſanctum ejus. otum fecit Dôminus ſalutâre ſu- um: * in conſpéctu Gentium reve. lavit juſtitiam ſuam. Recordaâtus eſt miſericordiæ ſuæ: & veritatis ſuæ domui Iſtael. 222 xciii idérunt omnes términi terræ: * ſalutare Dei noſtri. ubilate Deo omnis terra: X can- taàte, & exultate, & psallite. 9 sallite Dömino in cithara, in cithara, & voce pſalmi: * in tubis ductilibus, & voce tubæ coôrneæx. ubilate in conſpéctu Regis Dômi- ni,* moveaâtur mare, & plenitûdo ejus, orbis terrarum, & qui habi- tant in eo. lumina plaudent mann, ſimul mõtes exultabunt à cõſpéctu Dñi: quôniam venit judicare terram. udicabit orbem terrarum in juſti- tia, * & ppulos in æquitate. léria Patri. Poſt partum, Virgo inviolaât permansiſti, Dei génitrix intercé- de pro nobis. Diffuſa eſt gra- tia in läbiis tuis. Z. Proptéreâ benedixit te Deus in ætérnum. Elégit eã Deus, & præelégit eä. In tabernaculo ſuo habitare fa- cit eam. P ater noſter. Et ne nos induúcas in tentatiéônem. Sed libera nos à malo. . Recibus & méritis beatæ Mariæ ſemper virginis, & omnium Sanctorum, perdúcat nos Doôminus ad regna cœlorum. Amen. Jube domne benedicere. Nos cum prole pia benedi- cat Virgo Maria. Amen. IN ômnibus réquiem quæsivi, S& in hæreditäte Döômini morabor. Tunc præcépit, & dixit mihi Crea- tor mnium: & qui creavit me »„ requiévit in tabernaculo meo, & dixit mihi: In Jacob inhabita, & in Iſrael hæreditare, & in electis meis mitte radices. Tu autem Dômine » miſerére nobis. Deo gratias. Sancta & imaculata virginitas » quibus te laudibus éfferam, néſcioz Quia quem cœli càpere non po- terant, tuo gremio contuliſti. V. Benedicta tu in muliéeribus, & benedictus fructus vẽtris tui. Quia. : Jube domne benedicere- S. Ipſa Virgo virginum intercé⸗ dat pro nobis ad Dominum. Amen. T ſic in Sion firmata ſum, & in civitàte ſanctificata ſimiliter re- quiéevi, & in Jeruſalẽ potéſtas mea. Et radicavi in populo honorifica to, & in parte Dei mei hæréditas illius, & in plenitâdine ſan oôrum - xciv deténtio mea. Tu autem Dômine. Beata es Virgo Maria, quæ Do- minum portâſti Creatôòrem mundi: Genuiſti, qui te fecit, & in æter- num permanes Virgo. Ave Ma- ria, gratia plena: Dñs tecum. Genui- ſti. Jube domne benedicere. Per Virginem Matrem con- cédat nobis Doôminus ſalutem, & Pacem. Amen. Uaſi cedrus exaltâta ſum in Libano, & quaſi cypréſſus in moônte Sion: quaſi palma exaltata ſum in Cades ,„ & quaſi plantatio roſæ in Jéricho. Quaſi oliva ſpe- ciôſa in campis, & quaſi platanus exaltàta ſum juxta aquam in pla- téis. Sicut einnamomum, & balſa- mum aromatizans odorem dedi; quaſi myrrha elécta dedi ſuavita- tem odoris. Tu autem Déômine. Felix namque es ſacra Virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter. Ora pro pôpulo, intêrveni pro clero, intercêde pro devoto fæmi- neo ſexu: sentiant omnes tuum ju- vamen, quicümque célebrant tuam ſanctam commemorationé. Quia. Iéria Patri. Chriſtus. AD LAUDES. Deus in adjutérium, &c. Iôria Fatri, & Filio „ &c. Ssumpta eſt Maria in cœlum, gaudent Angeli, laudantes benedicunt Dôminum. oôminus regnavit. 11. a. Maria Virgo aſsúmpt ad æthéreum thälamum, in quo Rex regum ſtellato ſedet soôlio. g. In odorem unguentôrum tuôrum cúrrimus, adoleſcéntulæ dilexérunt te nimis. 4. Benedicta filia tu à Doômino, quia per te fructu vitæ comunica: vVimus. Pulchra es, & de- cora; filia Jerùſalem, terribilis ut caſtrôrum acies ordinata. Idérunt eam filiæ Sion, & beatiſſimam prædicavérunt, & reginæ laudavérunt eam. Gloriôſa Virginum, Sublimis inter sidera; Qui te creavit, parvulum Lacténte nutris uübere. uod Heva triſtis àâbſtulit; Tu reddis almo gérmine: Intrent ut aſtra flebiles;, Cœli reclúdis cardines. u regis alti jäanua;, Et aula lucis fůlgida: Vitam datam per Virginem;, Gentes redemptæ plaudite. eſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine; Cum Patre, & almo Spiritu, In ſempitérna ſæcula. Amen. Benedicta tu in mulieribus. Et benedictus fructus ventris tui. Beata Dei génitriæx Maria; Virgo perpétua, templum Dômini, ſa- crarium Spiritus ſancti: ſola ſine exémplo placuiſti Dômino noſtro Jeſu Chriſto: ora pro populo, in- térveni pro clero; intercéde pro devoôto femineo ſexu. . yrie eléiſon. hriſte eléiſon. yrie eléiſ. Dominus vobiſcũ, Eus, qui de beatæ Mariæ Vir- ginis utero, Verbum tuum An- gelo nuntiante, carnem ſuſcipere voluiſti: præſta ſupplicibus tuis 3 ut qui veré eam genitricem Dei crédimus, eius apud te intercçeſ- ſiénibus adjuvémur. Per eumdem Chriſtum Dominum noſtrum. Amen. Sancti Dei omnes. Lætàmini in Domino. rôtege Dômine. mnes Sancti tui. Ixxxix. A D PRI M A M. ve Maria;, Deus in ad- jutòrium, &c. lôria Patri, & Filio. 8. . Eménto, rerum Cônditor, ANoſtri quod olim côrporis; Sacrâra ab alvo Virginis Naſcéndo, formam suùmpſeris. aria mater grätix- Dulcis Parens cleméntiæ» Tu nos ab hoſte prôtege » Et mortis hora súſcipe. eſu, tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine, Gum Patre ,& almo Sspiritu» In ſempitérna ſæcula. Amen Aſsuùmpta eſt. . DEus in nôminé tuo ſalvum me fac: * & in virtute tua ju- dica me. . . eus exaudi orationem meam: auri- iibus percipe Möniam alie Gettum me, ⸗ umamn meam, Etunt Deum iun. (ce enimn Deus 1 Dominus ſale er, Uette mala inin 1etitite tua di Oluatuie ſactit Unitebornomin Conium bonum dniim er on ne, * 8 mcelpexlt 0c takatri. Uretiulſti Don md wertit o. mentenos Der Rtne itam lickin etern 11 alt extende ulllne in gen l (onver V e Plebs tua lenobis Dor Atum: Kſa un guid lo Abelg: 5 u Alnplebemſt udite Ne Prl luude Uonin liun e nainn Sabſtolit, ermine: lebiles, tdines, na, ida: PVirginem, ePlaudite, Dtia, Virgine, mo Splritu, ula. Amen, in mulietibi 8 fruckus jennd in Marnti, Tin tum Domini, ’ ſanci: ſouſn Domino wot 1pto pophlo,n. intetcece hi⸗ ſe. iſte eeilon öminns ſolli eite Marie l. Ibum tuunm 41. mnen aleſſete Pllcibus tui enitlicen hei te imetcel. er eüncenn notram. tunin leße ns Gnci ll ſn Mr 4 der n rabeniid in Cöncinn i in olpoti inhſeni⸗ ntie tege 1. ne ine, ahoittn . la. Auen. Cleu 0 la tu laſ le tui 1Vittüte an 1 e⸗ nem I Ai⸗ auribus pêrcipe verba oris mei. uoôniam aliéni inſurrexérunt adverſum me, & fortes quæſiérunt animam meam, * & non propo- ſuérunt Deum ante conſpectum uum. . cce enim Deus ädjuvat me ,„ * & Dôminus ſuſcéptor eſt animæ meæ. vérte mala inimicis meis, α & in veritate tua diſperde illos. oluntarièe ſacrificabo tibi, * & confitébor némini tuo Doômine, quoôniam bonum eſt. uoniam ex omni tribulatiône eripuiſti me, * & ſuper inimicos meos deſpéxit culus meus. loria Patri. Enedixiſti Dômine terram tu- am: * avertiſti captivitäatem Jacob. emisiſti iniquitàtem plebis tuæ: * operuiſti omnia peccata eòrum. itigâſti omnem iram tuam: * avertiſti ab ira indignatiônis tuæ. onvérte nos Deus ſalutaris no- ſter: & avérte iram tuam à nobis. umquid in ætérnum iraſceris no- is? * aut exténdes iram tuam à generatione in generationem: eus tu conveérſus vivificaâbis nos: † & plebs tua lætâbitur in te. ſténde nobis Doômine milſericôr- diam tuam: * & ſalutare tuum da nobis. udiam, quid loquaâtur in me Doô- minus Deus: * quoniam loquétur pacem in plebem ſuam. t ſuper Sanctos ſuos, * & in eos qui convertuntur ad cor. erumtamen propè timentes eum ſalutare ipsius, * ut inhabitet glo- ria in terra noſtra. iſericordia & véritas obviavé- runt ſibi: * juſtitia & pax oſcu- latæ ſunt. Eritas de terra orta eſt: * & ju- ſtitia de cœlo proſpexit. E tenim Dominus dabit benignita- tem: * & terra noſtra dabit fructum ſuum. uſtitia ante eum ambulàbit: * & ponet in via grefſus ſuos. Elöria Patri, Audäte Döminum omnes Gen- tes?: * laudäte eum omnes pôpuli. Quoniam confirmàta eſt ſuper nos miſericordia ejus: * & veritas XCVY Dömini manet in æteéèrnum. lIôria Patri. Aſsumpta eſt Maria in cœ- lum, gaudent Angeli, laudantes benedicunt Dôminum. Uæ eſt iſta, quæ progréditur quaſi auroôra consurgens, pul- chra ut luna, elécta ut ſol, terri- bilis ut caſtrörum acies ordinata 2 Amen. Dignare me laudâre te, Virgo ſacrata. Da mihi virtútem contra hoſtes tuos. yrie eléiſon. hriſte eléiſon. Frie eleiſon. Dñs vobiſcum. Eus ,„ qui virginaâlem aulam beâtæ Mariæ, in qua habita- res , eligere dignatus es: da „» quæſumus; ut ſua nos defenſiòne munitos, jucúndos facias ſuæ in- teréſſe commemoratione. Qui vivis & regnas. A D TERTIA )I. Deus in ad- eménto »„ Xciv. ve Maria. jutoôrium. rerum Côönditor. Maria Virgo. . d Doôminum dum tri- bularer. 79. evâvi oculos meos. So. ætatus ſum. &r. Maria Virgo aſsũmpta eſt ad æthéreum thalamum, in quo Rex regum ſtellato ſedet séôlio. T ſie in Sion firmata ſum, & in civitate fanctificata ſimiliter requiévi, & in Jerúſalem potéſtas mea. Deo gratias. Diffuſa eſt gratia in läbiis tuis. Proptereà benedixit te Deus in ætérnum. yrie eléiſon. hriſte eléiſon. yrie eleiſon, Dñs vobiſcum. Eus, qui ſalitis ætérnæ, beâ- tæ Mariæ virginitaàte fœcända;» humano géneri præmia præſtitiſti? tribue, quæſumus, ut ipſam pro nobis intercédere ſentiamus, per quam meruimus auctorem vitæ ſuſcipere, Doôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum. Qui tecum vivit. A D SEXT A M. ve Maria. Deus in ad- jutôrium. eménto, re- rum Conditor. Xciv. In odorem. Xcvi Aln * 1 d te levavi oculos meos. 8sI. . almus. N iſi quia Doôminus exat. 81. , . ui confidunt in Doô- 81. mino. In odoôrem unguentörum tuéërum cùrrimus, adoleſcentulæ dilexerunt te nimis. T radicavi in pôpulo honorifi- cato, & in parte Dei mei hæré- ditas illius, & in plenitúdine San- Réôrum detentio mea. Deo gratias. Benedicta tu in muliéribus. Et benedictus fructus véêtris tui. yrie eleifon. hriſte eleiſon. Frie eléiſon. Däüs vobiſcum. Oncéde miseéricors Deus fragi- litati noſtræ præsidium: ut qui ſanctæ Dei Genitricis memôriam agimus;, interceſſionis ejus auxilio, à noſtris iniquitatibus reſurgamus. Per eumdem Dôminum. A D NON A M. ve Maria, Deus in adju- tôrium. emento;, rexrum Conditor. Xciv. Pulchra es. . n converténdo Doômi- nus. 81. . . . .. „ iſi Dôminus ædificave- rxit domum. 82. eati omnes, qui timent. 82. Pulchra es, & decoôra, filia Jerúſalem, terribilis ut caſtroörum acies ordinata. N plateis, ſicut cinnamomum & bällamum aromatizans odòôrem dedi: quaſi myrrha elécta dedi ſua- vitatem odôris. Deo gratias. Poſt partum: Virgo, inviolata permanstiſti. Dei Géëitrix intercéde pro nobis. yrie eléiſon. hriſte elsifton. yrie eléiſon. Dis vobilcum. Amuléôrum tuérum, quæſumus Dômine, delictis ignöſce: ut qui tibi placère de actibus noſtris non valémus, Genitricis Filii tui Dômini noſtri interceſſiône falvé- mur. Qui tecum vivit & regnat. OFFICID M B. MAKI Miſſus eſt. zuis Xcvii. alm. Dixit Döminus. Laudäte pueri. ætàtus ſum. Niſi Dé- minus. auda Jerúſalem Dômi- num. Ixxxvii. Grediétur virga de radice Jeſſe, & flos de radice ejus aſceêndet. Et requiéicet ſuper eum Spiritus Dômini. Deo gratias. Ixxxviii. Spiritus ſanétus in te deſcendet Maria: ne timeas, habébis in ute- 1o Filium Dei, alleluúja. yrie eléiſon. hriſte eléiſon. Frie eléiſon. Düs vobiſcum. Eus, qui de beâtæ Mariæ vir- ginis ütero, Verbum tuum An- gelo nuntiante, carnem ſuſcipere voluiſti: præſta ſupplicibus tuis 5 ut qui veré eam Genitricem Dei crédimus, ejus apud te interceſ- ſiònibus adjuvémur. Per eümdem Chriſtum Dominum noſtrum. Amen. Per eümdem Dômi- num noſtrum Jeſum Chriſtum Filium tuum: Qui tecum vivit. Ecce Dominus vé- niet, & omnes Sancti ejus cum eo: & erit in die illa lux magna, allel. Ecce apparébit Dominus ſuper nubem caândidam. Et cum eo Sanctôrum millia. O Onſciéntias noſtras, quæſumus Domine; viſitando purifica: ut véniens Jeſus Chriſtus Filius tuus Dôminus noſter cum omnibus Sanctis, paratam ſibi in nobis inve- niat manſionem. Qui tecum vivit⸗ Cce virgo concſpiet, & pariet filium, & vocabitur nomen ejus Emmanuel. Butyrum & mel co-⸗ medet, ut ſciat reprobâre malum, & eligere bonum. 7. Angelus Domini nuntiàâvit Ma- riæ. Et concepit de Spiritu ſancto. Spiritus ſanſtus. E partum, mtürit Marie ͤtu ſancto, Ilus ett 4 eo in ciri Aromen Nizar Ponsitam nird ſehlce dom inis Marta. idemm, dirit Doninus tecl inllitibus, Alisett Gt lam Virginen agn, nuntlans Uineleit virgo ens Maria : i Dominum: uies, & poe etem Davic Mhbl in lomo n bece, ſecim aldill hſemone ejn let iſa ſa Kuel: Ne tin lenin gritian ehneigies int ſrübisn Almenng & llrde dabi ſten David Nltin (omo us, lulie un. Mide kulalem han⸗ de dleeſele ejus alchtten eumn An gratias. n te delcen habebis in it elag. hullte eleſee Dis voblſenn eate Malie ſſ. bumm tuum ,n- Arnem lulclpett Ppleibus IIs Cenittieen De ud te inte⸗ h Det einmen 1noſtrun. ndem Domi. un Cnifun ecumm Ii. e Dorunds 1. u eins cunen n neenn A t Dooun llhet Utcun ed oktis rinn iundo Pulinie 6 Ontns S Altifſimi obumbrabit tibi. Poſt partum. citur. Angelus Dômini nuntiavit Mari?, & concépit de Spiritu ſancto, alleluja. . Al Xciii. Iſſus eſt Angelus Gaâbriel à Deo in civitatem Galilææ; cui nomen Nazareth, ad Virginem deſponsâtam viro, cui nomen erat Joſeph, de domo David, & nomen Virginis Maria. Et ingreſſus Ange- lus ad eam, dixit: Ave graätia ple- na: Dôminus tecum: Benedicta tu in mulieribus. Miſſus eſt Gaàbriel Angelus ad Mariam Virginem deſponsatam Joſeph, núntians ei verbum, & expavéſcit virgo de lümine. Ne timeas Maria: inveniſti gratiam apud Dôminum: ϑ Ecce concipies & paries, & vocaâbitur Altiſſimi Filius. Dabit ei Dôminus Deus ſedem David patris ejus, & regnäbit in domo Jacob in æter- num. Ecce. Oæ cùm audiſſet, turbata eſt in ſermône ejus, & cogitabat, qualis eſſet iſta ſalutatio. Et ait Angelus ei: Ne timeas Maria, in- veniſti enim gratiam apud Deum: ecce concipies in ütero, & paries filium, & vocabis nomen ejus Jeſũ. Hic erit magnus, & Filius Altiſſimi vocaàbitur: & dabit illi Dominus Deus ſedem David patris ejus: & gegnabit in domo Jacob in æter- num, & regni ejus non erit finis. Ave Maria, gratia plena: Däüs tecum: * Spiritus ſanctus ſupervé- niet in te, & virtus Altiffimi obum- brabit tibi: quod enim ex te naſcé- tur Sanctum, vocaàbitur Filius Dei. . Quomodo fiet iſtud, quôniam virum non cognoſco? Et reſpon- dens Angelus, dixit ei. Spiritus. Ixit autem Maria ad Angelum: 120 Quéômodo fiet iſtud, quôniam virum non cognôſco? Et reſpon- dens Angelus, dixit ei: Spiritus ſanctus ſupervéniet in te, & virtus Ideòô- ue & quod naſcétur ex te San- tum, vocabitur Filius Dei. Et ecce Eliſabeth cognafa tua, & ipſa concépit filium in ſenectute ſua: hic menſis ſextus eſt illi, quæ vocatur ſtérilis: quis non exit im- Brev. Rom. xcvii Paczihile apud Deum omne ver- um. Dixzxit autem Maria: Ecce ancilla Dömini, fiat mihi ſecùn- dùm verbum tuum. Süſcipe verbum virgo Maria „ quod tibi à Domino per Angelum transmiſſum eſt: concipies & paries Deum pariter & hoöminem : Ut benedicta dicaris inter om- nes mulieres. Paries quidem filium, & virgi- nitatis non patiéris detriméentum: efficiéris gravida „ & eris mater ſemper intacta. Ut. lôria Patri. Ut. AD LAUDES,„ Iſſus eſt Gäbriel Angelus ad Mariam Virginem deſponsa- tam Joſeph. ôminus regnavit. II. Ave Maria, grätia plena: Dô- minus tecum: Benedicta tu in mu- liéribus, allel. Ana-Ne timeas Ma- ria, inveniſti gratiam apud Domi- num: ecce concipies & päries fi⸗ lium, allel. Dabit ei Dô- minus ſedem David patris ejus, & regnabit in ætérnum. cce ancilla Dômini, fiat mihi ſecuùn- dùm verbum tuum. grediétur virga. xcyvi. gloriôſa Virginum. xXciv. Benedicta tu in mulieribus. Et benediétus fructus ventris tui. Spiritus ſanctus. XCVI. Ecce Déminus véniet,, &c. Ecce appareébit Doôminus ſuper nubem candidam. . Et cum eo Sanctôrum millia. onſcientias noſtras. Xcvi. Miſſus eſt. Cce virgo concipiet, & päriet ͤ. filium, & vocabitur nomen ejus Emmanuel. Buiyrum & mel comedet, ut ſciat reprobâre ma- lum, & eligere bonum. . Dignare me laudâre te 5 Virgo ſacrata. Da mihi virtùtem contra heſtes tuos. ½ /7/ε Marfa. £ xcviii .1 Grediétur virga de radice Jeſſe, & flos de radice ejus aſcendet. Et requiéſcet ſuper eum Spiritus Dômini 7, Diffuſa eſt gratia in labiis tuis. Proptéereà benedixit te Deus in ætérnum. Ne timeas Maria. Abit illi Döminus Deus ſe- dem David patris ejus regnabit in domo Jacob in æteér- num, & regni ejus non erit finis. Benedicta tu in mulieribus. Et benedictus fructus ventris tuai. Ecce ancilla Dômini. Cce virgo concſpiet, & pariet filium, & vocabitur nomen ejus Emmänuel. Butyrum & mel co- medet, ut ſciat reprobare malum, & eligere bonum. „ Angelus Domini nuntiavit Ma- riæ. Et concepit de Spiritu ſancto. P,O ST NATIVITATEM 4 D LAUDES, Admirâbile commercium! 2 Creator géneris humani, ani- matum corpus ſumens, de Virgine naſci dignatus eſt: & procédens homo ſine sémine, largitus eſt no- bis ſuam Deitatem. Qominus regnavit. 1r. Quando natus es ineffabiliter ex Virgine, tunc implétæ ſunt Scriptüræ: ficut plúvia in vellus deſcendiſti, ut ſalvum faceres ge- nus humanum: te laudämus Deus noſter. ., Rubum „ quem viderat MoOyſes incombuſtum, conſervatam agnovimus tuam laudabilem vir- ginitatem: Dei Geénitrix intercé- de pro nobis. Germinavit radix Jeſſe, orta eſt ſtella exJacob, Virgo péperit Salvatöérem; te laudamus Deus noſter. Ecce Maria génuit nobis Salvatorem „ quem Joannes vi- dens exclamavit , dicens: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi; alleluja. Mirabile myſtérium declaratur hé- die: innovântur naturæ, Deus ho- mo factus eſt: id quod fuit „ per- manſit, & quod non erat, afsmp- ſit: non commixtiônem paſſus » neque diviſiönem. yrie eléiſon. biſcum. .Z Eus, qui ſalutis ætérnæ, beã- tæ Mariæ virginitate foœcú⁴nda; humaãno géneri præmia præſtitiſti: tribue, quæſumus, ut ipſam pro nobis intercédere ſentiamus, per quam meruimus auctörem vitæ ſuſcipere, Doôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum. . Amen. Dôminus vo- Qui tecum vivit & regnat. xXciv. Oadmirabile. lib. 1 lIxxxvii. Añ⸗ Magnum hære- ditàtis myſtérium, templum Dei factus eſt uterus neſcieéntis virum: non eſt pollütus ex ea carnem aſsůmens: omnes Gentes vénient; dicéntes: Glôria tibi Domine. TEMFEORE PASCHALI Ssdicitur ſed Regina cœli lætâre, alleluja: quia quem meruiſti portàre, alleluja: reſur- réxit, ſicut dixit, alleluja: ora pro nobis Deum; alleluja. Alleluja. Dl 0 0r, ud Minus * po la incliniyi Kin dieb Ielpcdederun Epericn n me. idalttignem t& nomen Lomine libe if mizerice ,deus n läciens par ufirus ſom ntnere in len tam: * Pattidi, eripuit leik culo eeos à)⸗ iado Dio muem: Rlaer , heebe D ſceun. Keimiti lelle orn iigo hehert imus Dens nnit mobi ſoannes ⸗ cens: Loce ollit gerent claritur o 2, Dels lo. 1fuit, der. eat,alsull. en paſlis höminns vo⸗ irne, bei⸗ te ſocündt, 1 praltitiki: iplam hro tiamus, hel ötem e noſtrumn e⸗ tuum, um yirit lurmi, Agrun lele- lenhlumdet cientis Vitum. 3X e canten ntes enient Domine, 4 5CH. Regin gin gen eliſa: lüſea: Aal a, 1! 4 4 pDEFUNCTORUM. D . Placébo Déômino. Ilexi, quéôniam exaudier Dô- minus * vocem oratioônis meæ. uia inclinävit aurem ſuam mi- i: * & in diébus meis invocaàbo. ircumdedérunt me dolôres mor- tis: & pericula inférni invené funt me. . . TFribulatidnem & doloôrem invé- ni: *† & nomen Dômini invocavi. Doômine libera animam me- am: * miséricors Döminus & ju- ſtus, & Deus noſter miſerétur. uſtôdiens parvulos Döôminus, * humiliàtus ſum, & liberavit me. Gonvértere änima mea in ré- quiem tuam: * quia Dôminus be- nefecit tihbi. Quia eripuit äanimam meam de morte: * culos meos à lacrymis, pedes meos à lapſu. . lacebo Dño * in regiôone vivorü. éequiem ætérnam * dona eis t lux perpétua * lüceat eis. Placébo Déômino in regiône um. Hei mihi Dömine. Däe: ** vivér D Dominum, cüm tribularer, clamavi: * & exaudivit me. „ômine libera animam meam à labiis iniquis, * & à lingua doloſa. Quid detur tibi, aut quid appona- tur tibi * ad linguam doloôſam? agittæ poteéntis acutæ ,„ * eum carbonibus deſolatoôriis. Neu mihi, quia incolatus meus Xcix prolongâtus eſt: habitavi cum ha- bitantibus Cedar: multùm inco- la fuit anima mea. um his, qui odérunt pacem, eram pacifieus: * cùm loquebar illis, im- bugnabant me gratis. équiem. Hei mihi Dömine, quia in= colatus meus prolongatus eſt. Dominus cuſtôdit te. Evàvi culos meos in mon- tes," unde véniet auxiliũ mihi. uxilium meum à Domino, *† qui fecit cœlum & terram. Gon det in comotiônem pedé tu- um: *neq; dormitet, qui cuſtòôdit te. cce non dormitabit, neque doôr- miet, * qui cuſtòdit Iſrael- Dôminus cuſtodit te, Dôminus protéctio tua, *π ſuper manum déxteram tuam. er diem ſol non uret te: * ne- que luna per noctem. ominus cuſtôdit te ab omni ma- lo; * cuſtôdiat animam tuam Dñs. ominus cuſtodiat intrôitum tu- Aum, & éxitum tuum: * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. gquiem æternam. Dôminus cuſtoôdit te ab om- ni malo: cuſtodiat änimam tuam Düs. Si iniquitates. E profündis clamavi ad te Déömine: * Domine exaudi yocem meam, lant aures tuæ intendentes, * in vocem deprecatiõônis mez. i iniquitates obſeryaveris Dômi- ne: * Doômine, quis ſuſtinébit? Quia apud te propitiatio eſt: * propter legé tuam ſuſtinui te Dñe- uſtinuit änima mea in verbo ejus: ſperavit anima mea in Dnño. cuſtédia matutina usque ad no- ctem * ſperet Iſrael in Pomino. uia apud Dominũ miſericordia; * & copiõôſa apud eum redémptio. t ipſe rédimet Iſrael * ex omni- bus iniquitatibus ejus. equiem ætérnam. Si iniquitätes O Doômine, Doômine quis Obpera. bſervaveris ſuſtinebit? £ 2 1 ſ Sminus ſolvit compedites: * Onfitébôr tibi Déômine in to- Dôminus illůminat cæcos. to corde meo: * quoòniam au- diſti verba oris mei. n conſpéstu Angelôrum pſallam tibi: adorabo ad templum ſanétum tuum, & confitébor nomini tuo. uper miſericôrdia tua, & veritate tua: * quôniam magnificâſti ſuper omne nomen ſanctum tuum. n quacumque die invocavero te, exâudi me " multiplicabis in ani- ma mea virtútem. onfiteantur tibi Dömine omnes Keges terræ; * quia audiérunt om- nia verba oris tui. t cantent in viis Dômini; * quo- niam magna eſt glôria Dômini. uôniam excélius Doôminus, Humilia réſpicit: * & alta a longè cognoſcit. i ambulavero in médio tribula- tiônis, vivificabis me: * & ſuper iram inimicorum meòôòrum exten- diſti manum tuam, & ſalvum me fecit dextera tua. ominus retribuet pro me: * Dô- mine miſericordia tua in ſæculum: pera manuum tuaru ne deſpicias. equiem ætérnam. . ſa, Opera manuum tuaârum Dô- mine, ne deſpicias. Audivi vocem de cœlo dicén- tem mihi. Beati môrtui, qui in Dômino moriuntur. Omne, quod dat mihi Pater, ad me véniet: & eum, qui venit ad me; non ejiciam foras. ateêr noſter. . Et ne nos inducas in tentatioô- nem. Sed libera nos à malo. Auda ànima mea Dôminum, laudabo Däm in vita mea: * Pfallam Deo meo, quamdiu füero. Nolite confidere in principibus: *7 in filiis höminum, in quibus non eſt ſalus. Pzibit ſpiritus ejus, & revertétur in terram ſuam: * in illa die peri- bunt omnes cogitatiônes eôrum. eatus, cujus Deus Jacob adjùtor ejus, ſpes ejus in Dômino Deo ip- sius: " qui fecit cœlum & terram, mare, & omnia; quæ in eis ſunt. dui cuſtôdit veritatem in ſæculũ, fäcit judicium injüriam patienti- bus: * dat eſcam eſuriéntibus. 7 . Gminus érigit eliſos: * Déôminus diligit juſtos. Sminus cuſtôdit àdvenas, pupil- lum, & viduam ſulcipiet: * & vias peccatôrum diſpérdet. egnabit Dis in ſæcula, Deus tuus Sion * in generationem, & genera- tioônem. équiem ætérnam. e profundis. xcix. équiem æter- nam * dona eis Dömine: Et lux perpétua * luceat eis. A porta inferi. g, Erue Dôͤmine animas eòrum. Re- quiéſçant in pace. Amen. Dômine exaudi oratiônem me- am. Et clamor meus ad te veniat. Dôminus vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo. Eus, qui inter Apoſtôlicos ſa- cerdotes, famulos tuos Pon- tificali, ſeu ſacerdotali feciſti di- gnitate vigére: præſta, quæſumus: ut eòrum quoque perpétuo aggre- géntur consôrtio. Eus, veniæ largitor, & huma- næ ſalutis amator: quæſumus clementiam tuam, ut noſtræ con- gregatiéônis fratres,propinquos, & benefactôres, qui ex hoc ſæculo tranſiérunt, B. Maria ſemper virgi- ne intercedente cum omnibus San- ctis tuis, ad perpétuæ beatituúdinis conséôrtium pervenire concédas. Idélium Deus omnium Condi- tor & Redémptor, animabus fa- mulôrum, famularuümque tuàrum, remiſſiònẽ cunctorum tribue pec- catôrum: ut indulgéntiam, quam ſemper optaverunt, piis ſupplicatio- nibus conſequantur. Qui vivis & regnas in ſæcula ſæculorü. g:. Amé. dicitu Qui vivis & regnas cum Deo Patre in unitäte Spiritus ſan- ci Deus, per ômnia ſæcula ſæcu- lörum. Amen. Bsölve „ quæſumus Dômine, animam fämuli tui N., ut de- fúnctus ſæculo tibi vivat, & quæ per fragilitatem carnis humana con- ametlatio Ulkricordlt ler Dominun imuletur, Pus inch da anim llarümqne AUnipersäriun dommemori gliettg beztit (akittem, ? iuter Apo Aluerotal kus ve us, gui Ponorare ementet anin b mer, eoriin aurhe eo; tootec ie Aputentum mequ u nttis mei Eiattis men Mln: dom ees nollt mm tuam Mit Animn elne xculo ſche lucis 3orumn uönen, Delunns Dletate Llur: & lun 4 (e Requis X 1 lux Pe ſeguiele⸗ len, Fenite Helltes 1 eco. Domminus enas l. jet: Ki lla;Deustu m,& genett Eternann. lliem altr ine: Ptlu feri, g. Ene m. p. Ne⸗ Amen. tationem ne⸗ or mels ate us obiſn kilen 5 tuos kol-. feriſti di ,guelummus, petuo aggle⸗ ot Aumi⸗ 4 uetumu ur nokrrent. ropingtos hoe ſlitl jlenhet /it⸗ onnntbesdan⸗ ebenitudin le concei Gmium Cönt⸗ blnbüniplef⸗ unguetuunnn, umn nbe pisſihhlie „Qui en alöru. 0 leinn — te Siinsn in lerlli en. uumus hong tul 4 carnuls cor⸗ converſatiône commiſit;, tu vénia miſericordiſſimæ pietaâtis abſterge. Per Dominum. . animam famulæ tuæ. ut defuùncta. Eus indulgéntiarum Doômine: da animabus famulôrum fa- mularùmque tuäarum „ quorum anniversârium depoſitiônis diem commemoramus, refrigérii ſedem, quiétis beatitüdinem, & lüminis claritätem. Per Dôminum. 3 eus» qui inter Apoſtélicos ſacerdotes. ſeu ſacerdotali. tar los Pontificàli ſeu. eus, véniæ largitor, Eus, qui nos patrem & matrẽ honorare præcepiſti: miſerére cleménter animabus patris & ma- tris meæ, eorumque peccata dimit- te: meque eos in æternæ claritatis gaudio fac vidére. Per Dôminum. . anima- bus paréntum noſtroôrum: d meque, nôsque. 5 . ani- mæ patris mei, noſtri. 81 PfO I j ani- mæ matris meæx-» noſtræ. Nelina Doômine aurem tuam ad H opreces noſtras, quibus miſeri- côrdiam tuam, sůpplices depreca- mur: ut ànimam famuli tui, quam de hoc ſæculo migrare juſsiſti, in pacis ac lucis regione conſtituas; & Sancdorum tuorum jübeas eſſe consortem. Per Dôminum. Uæſumus Démine, pro tua pietate milerere animæ fäamu- læ tuæ: & à contagiis mortalitatis exutam, in æternæ ſalvationis partem reſtitue., Per DOmmum. Requis æternam dona eis Dñe. Et lux perpétua luúceat eis. Kequielcant in pace. Amẽ. Egem „ cui oômnia vivunt, venite, adoremus., enite, exultémus. 1. equiem æternam dona “ ci eis Dñe: & lux perpétua lúceat eis. IN I. NOCTURNO. Dfrige. Pialmus S. VErbe mea àuribus pércipe Dne: * intellige clamorem meum. nténde voci oratiénis mex, * Rex meus, & Deus meus. uéôniam ad te orabo: *ι Doômine manèe exaudies vocem meam. anè aſtabo tibi, & videho: * quôniam non Deus volens iniqui- tatem tu es. . H . eque habitâbit juxta te mali- gnus: * neque permanébunt in- juſti ante òculos tuos. , diſti omnes, qui operantur ini- quitatéem: * perdes omnes, dqui loquüntur mendacium. . irum sanguinum, & dolôſum abominabitur Dôminus:* ego aute in multitdine miſericordiæ tuæ. ntroibo in domum tuam: * ado- räbe ad templum ſanctum tuum in timore tuo. .. omine deduc me iin juſtitia tua: * propter inimicos meos dirige in conſpêctu tuo viam meam. , uôniam non eſt in ore eorum véritas: * cor eòrum vanum eſt., epulchrum patens eſt guttur eoô- rum, linguis ſuis doloòsè agébant, * judica illos Deus. . écidant à cogitatiònibus ſuis, ſe- cůndùuùͤm multitúdinem impietatum eorum expélle eos „ * quoniam irritavérunt te Döomine. t læténtur omnes, qui ſperant in te: * in ætérnum exultabunt » & habitabis in eis. . t gloriabuntur in te omnes; qui diligunt nomen tuum, * quoniam tu benedices juſto. ,B omine, ut ſcuto bonæ volunta- tis tuæ, coronaſti nos. équiem. Dirige Doômine Deus mene in conſpectu viam meam, Convértere. Omine, ne in furoôre tuo ar- guas me: *† neque in ira tua corripias me. . g£ ⁸ iſe- cii iſerére mei Dômine, quôniam infirmus ſum: * ſana me Dômine, quôniam contaurbata ſunt offa mea. t anima mea turbata eſt valdé: * ſed tu Domine usquequ? onvértere Domine, & eripe ani- mam meam: * ſalvum me fac propter miſericoôrdiam tuam. uôniam non eſt in morte, qui memor ſit tui; * in inférno autem quis confitébitur tibi? . aboravi in géemitu meo, lavabo er singulas noctes lectum meu: * Ermk meis ſtratum meum riga- 0. rbâtus eſt à furôre culus me- us: * inveteravi inter omnes ini- micos meos. iſeédite à me omnes, qui operâà mini iniquitatem:* quoniam exau- divit Dôminus vocem fletus mei. xaudivit Dominus deprecationẽ meam: * Dôminus orationem meam ſuſcepit. rubeſcant & conturbentur vehe- ménter omnes inimici mei: * con- vertäntur, & erubéſcant valdè ve- léciter. équiem. 2. Convértere Dömine, & éri- pe animam meam: * quôniam non eſt in morte, qui memor ſit tui. Ne quando. Omine Deus meus in te ſpera- vi: ſalvum me fac ex mnibus perſequéêntibus me, & libera me. Ne quando rapiat ut leoe änimam meam, * dum non eſt, qui redi- mat;, neque qui ſalvum faciat. Domine Deus meus; ſi feci iſtud, * ſi eſt iniquitas in manibus meis. i réddidi retribuéntibus mihi mala, * décidam meéritòô ab ini- micis meis inanis. Erſequatur inimicus animã meam, & comprehendat, & concülcet in terra vitam meam, * & gloriam meam in pülverem deducat. E xurge Düe in ira tua: * & exalta- re in finibus inimicôrum meôrum. St exürge Dômine Deus meus in præcépto, quod mandaàſti: “ & ſyna- goga populôrum circúmdabit te. t propter hanc in altum regréde- rze: * Doôminus júùdicçat pôpulos. udica me Doômine ſecundùm ju- Rtitiam meam, * & ſecundùm inno- céntiam meam ſuper me. onlumétur nequitia peccatôrum, & diriges juſtum, * ſcrutans corda, & renes Deus. uſtum adjutérium meum à Dño, * qui ſalvos facit rectos corde. eus judex juſtus, fortis, & paâ- tiens: * numquid iraſcitur per singulos dies? . Wiſi converſi fuéritis, gladium ſu- um vibrabit: * arcum ſuum teten- dit, & paravit illum. Et in eo paravit vaſa mortis, * ſagittas ſuas ardéntibus effecit. Ecce parturiit injuſtitiam,* concé- pit dolôrem, & peperit iniquitaté. acum aperuit, & effodit eum: * & incidit in föveam, quam fecit. gonvertétur dolor ejus in caput ejus, * & in verticem ipsius ini- quitas ejus deſceèndet. onfitébor Domino ſecundùm ju- ſtitiam ejus: & pſallam nômini Dômini altiſſimi. Kequiem. Ne quando rapiat ut leo äâni- mam meam, dum non eſt, qui ré- dimat, neque qui ſalvum faciat. A porta inferi. , Erue Dômine animas eôrum. ater noſter. ecrete Arce mihi Dömine, nihil enim ſunt dies mei. Quid eſt homo, quia magnificas eum? aut quid ap- ponis erga eum cor tuum? Viſitas eum dilûculò, & suûbitô probas il- lum. Usquequô non parcis mihi, nec dimittis me, ut glutiam ſalivam meam? Peccavi, quid faciam tibi; cuſtos höminum? Quare poſuiſti me contrarium tibi, & factus ſum mihimetipſi gravis? Cur non tollis peccàatum meum, & quare non au- fers iniquitatem meam? Ecce nunc in pùlvere dormiam, & ſi manè me quæsieris, non ſubsiſtam. autem. vel alia gonglumone. Credo, quôd Redémptor meus Vivit: & in noviſſimo die de terra ſurrectrus ſum: * Et in carne mea vidébo Deum Salvatôòrem meum. „, Quem visrus ſum ego ipſe, & non alius, & oculi mei conſpectu⸗ ri ſunt. Et in. Kdet animam meam vitz meæ, dimittam adverſum me éléôquium meum: loquar in amari- tudine animæ meæ. Dicam Deo: Noli me condemnare; indigça mihi cur me ita jdices? Numquid bonũ tibi vidétur, ſi calumnièris me, & op- Gprimas me 0 , & conllit 81 Numu in: aut ſicut Stebisi Numgn SCies tui, & Uinn ſunt temp ſititem mean unlcruteris: Miunm fecerim ice manu tu⸗ ilazatum nentofortidu ine onn legu Uhentir. leite fiyos ⸗ Am her ignen Anls tux 1 lylumarerur Uriln: & ſien Killemento Unn ecetis me Aices me. No Une ſicut Ullelle car i & nervi lin & mlleri nie iſitatio um meum, iis ucicire Cöncan 3 Clinpeccavi Conmifla me glbeſcordum UIme condem ſgien ete eine lur pe Ahecczxi, IN II. X. hloco . us res leerin d in let. dernun re UeiViininn ſelürit ne Dropter ſiem uher mortid, niam tu me⸗ ua tua, &⸗ ſelonlolitrſi uſlim con, vlt eos neuſü h 8 . imn Merlun meum Dior os corde, fortis, Ali iraſcitut her 1s, Aianan im fuum teten⸗ n. . Ala mortis, bus ekecit. titiam, cont⸗ erit iniq uitni eftodit eun ,quam tecl ejus in cant em ipstus i let. o lecundum i pſallam nonin equiem. piat ut leo in⸗ von eſt, gull⸗ lrumn ficitt mas eotunn uihiſ enim id eſt homo⸗ autgnic d. dam? Viüni; diid globegi ldtiamſaälten Aficin 3 e polul 4 an un Ctnon toll gale noi⸗ mi bccellit „Emmn Imptor me die de ten in catne nm tem meun ego iyle, ei conlpelte Vi meam zdyerlum uar in Alnat Dicam bei india n nietis M⸗ n o,. öpprimas me opus mänuum tuä- rum, & consilium impiòrum äàdju- ves? Numquid ôculi carnei tibi ſunt: aut ſicut videt homo, & tu vidébis: Numquid ſicut dies hômi- nis dies tui, & anni tui ſicut hu- mana ſunt témpora, ut quæras ini- quitatem meam , & peccatum meum ſcrutéris? Et ſcias, quia nihil impium fécerim, cùm ſit nemo, qui de manu tua poſſit erũere. ge. Qui Lazarum reſuſcitäâſti à mo- numento fœtidum: *ι Tu eis Do- mine dona régquiem, & locum in- dulgéntiæ. Qui ventùrus es judicare vivos & môrtuos, *- culum per ignem. Tu eis. AAnus tuæ fecérunt me, & [Wplasmavérunt me totum in circùitu: & ſic repéntè præcipitas me ? Meménto quæſo; quod ſicut lutum féceris me, & in puúùlverem reduces me. Nonne ſicut lac mul- siſti me, & ſicut caſeum me coagu- läſti? Pelle & carnibus veſtiſti me: öſſibus & nervis compegiſti me. Vitam & miſericôrdiam tribuiſti mihi, & viſitatio tua cuſtodivit ſpi- ritum meum. Doômine, quando véneris judicare terram, ubi me abſcondam à vultu iræ tuæx ² * Quia peccavi nimis in vita mea. J. Commiſſa mea pavéſco, & ante te erubéſco: dum véneris judicare, noli me condemnare. Quia. Z., Requiem æztérnam dona eis Dômine: & lux perpétua luceat eis. Quia peccavi. cvii. IN II. NOCTURNO. In loco pãſcuæ. Ominus regit me, & nihil mihi deérit: * in loco paſcuæ ibi me collocavit. „ . S uper aquam refectiônis educavit me: * àänimam meam conveértit. Deduxit me ſuper sémiras juſti- tiæ * propter nomen ſuum. Nam, & ſi ambulavero in médio umbræ mortis, non timebo mala? quôniam tu mecum es. Virga tua, & baculus tuus, * ipſa me conſolata ſunt * arâſti in conſpecdtu meo mengäâ, * advérſùs eos, qui tribulant me. Impinguiâſti in oleo caput me- um: * & calix meus inebrians H KRefſpice inimicos meos, quéôniam quaàm præclarus eſt! ciii t miſericéôrdia tua ſfubſequetur me, * omnibus diébus vitæ meæ. Et ut inhabitem in domo Dômi- ni; * in longitúdinem diérum. équiem ætérnam. di4. In loco paſcuæ ibi me col- locavit. Deliéta. D te Döôömine levavi äanimam meam : * Deus meus in te confido, non erubescam. eque irrideant me inimici mei: * Eétenim univerſi, qui sſtinent te » non confundéntur. Sonfundantur omnes iniqua agén- tes * ſupervacuè. ias tuas Dômine demonſtra mi- hi: * & sémitas tuas edoce me. irige me in veritate tua, & doce me: * quia tu es Deus Salvaâtor meus, & te ſuſtinui tota die. eminiſcere miſerationum tua- rum Dômine, * & miſeriçordiarum tuarum, quæ à ſæculo ſunt. elicta juventútis meæx, * & igno- rantias meas ne memineris. ecundùm miſericordiam tuam meménto mei tu: * propter bo- nitatem tuam Domine. ulcis & rectus Dominus: * prop- ter hoc legem dabit delinquenti- bus in via. iriget manſuétos in judicio: * docébit mites vias ſuas. Vnivérſæ viæ Dômini miſericôrdia & véritas, * requiréntibus teſta- méntum ejus, & teſtimônia ejus. ropter nomen tuum Dômine propitiaberis peccato meo: * mul- tum eſt enim. „ . uis eſt homo, qui timet Domi- num? * legem ſtatuit ei in via» quam elegit. D nima ejus in bonis demorabi- tur: * & ſemen ejus hæreditabit terram. .J . irmaméêntum eſt Dôminus ti- méntibus eum: * & teſtaméntum ipsius ut manifeſtétur illis. culi mei ſemper ad Döôminum: * quôniam ipſe evéllet de laqueo pedes meos. . éſpice in me, & miſerére mei: * quia unicus & pauper ſum ego. ribulatiônes cordis mei multi- plicatæ ſunt: * de neceſſitatibus meis érueme. . ide humilitàatem meam, & laboô- rem meum: * & dimitte univerſa delicta mea. g 4 mul- civ multiplicati ſunt, * & éôdio ini- quo odeérunt me. uſtòdi änimam meam, Sc, érue Fer * non erubéſcam’, quoôniam perävi in te, nnocéntes & recti adhæsérunt mihi: * quia ſuſtinui te. ibera Deus Ifrael, * ex omnibus tribulationibus ſuis. equiem. Delicta juventutis mex, & ignorantias meas ne memineris Domine. Credo vidére. ¾£ * Ominus illùminätio mea,; & Lſalus mea, * quem timebo? ominus protéctor vitæz meæx, * à quo trepidabo? um apprôpiant ſuper me nocén- tes: * ut edant carnes meas. Qui tribulant me inimici mei, * ipſi infirmati ſunt, & ceciderunt. i consiſtant adverſùm me caſtra, * non timebit cor meum. i exürgat advérſüum me præ- lium: * in hoc ego ſperabo. ham pétii à Domino, hanc re- quiram, * ut inhabitem in domo Dômini omnibus diebus vitæ meæ. t vſideam voluptatem Doômini, * & viſitem templum ejus. uôniam abſcondit me in taber- naculo ſuo: * in die malorum pro- ir me in abſcôndito tabernacu- i ſui. n petra exaltavit me, * & nunc exaltavit caput meum ſuper inimi- cos meos. ircuivi, & immolavi in tabernaâ- culo ejus hoſtiam vociferatioônis: * cantabo, & pſalmum dicam Dno. Exâaudi Doômine vocem meam „ Jn clamavi ad te: * milerére mei, exaudi me. ibi dixit cor meum, exquisivit te fäacies mea: * faciem tuam Dô- mine requiram Ne avertas faciem tuam à me: * ne declines in ira à ſervo tuo. Adjůtor meus eſto: * ne derelin- quas me, neque deſpicias me Deus ſalutaris meus. Quôniam pater meus, & mater mea dereliquérunt me: * Poôminus autem aſsumpſit me. egem pone mihi Dömine in via tua, * & dirige me in sémitam re- Kam propter inimicos meos. e tradideris me in animas tri- bulantium me: * quoniam inſurre- gérunt in me teſtes iniqui, & men- tita eſt iniquitas fibi. redo vidére bona Dômini * in terra vivéntium. xpécta Dôminum viriliter age, * & confortetur cor tuum, & suſtine Dôminum. équiem. Credo vidére bona Dômini in terra vivéntium. Côllocet eos Dominus cum principibus. Cum principibus poôpuli ſui. Pater noſter. REſhonde mihi: Quantas habeo iniquitates & peceaâta , ſcélera mea & delicta oſténde mihi. Cur faciem tuam abſcondis, & arbitra- ris me inimicum tuum? Contra folium, quod vento rapitur, oſten- dis poténtiam tuam, & ſtipulam ſiccam perséqueris. Scribis enim contra me amaritúdines, & con- smere me vis peccatis adoleſcén- tiæ meæ. Poſuiſti in nervo pedem meum, & obſervàſti omnes sémi- tas meas, & veſtigia pedum meòô- rum conſideràâſti: Qui quaſi putré- do conſumendus ſum, & quaſi veſti- mentum, quod comeditur à tinea. Memento mei Deus, quia ven- tus eſt vita mea, * Nec aſpiciat me viſus hôminis. De profün- dis clamàvi ad te Dömine, Domi- ne exaudi vocem meam, Nec. Omo natus de muliere, bre- vi vivens témpore, replétur multis misériis. Qui quaſi flos e- greditur, & contéritur, & fugit ve- lut umbra, & numquam in eõôdem ſtatu pérmanet. Et dignum ducis ſuper hujuscémodi aperire ôculos tuos, & addúcere eum tecum in ju- dicium. Quis poteſt facere mun- dum de immúndo concéptum se- mineinonne tu, qui ſolus es? Breves dies hominis ſunt, númerus men- ſium ejus apud te eſt: conſtituiſti terminos ejus, qui præteriri non pôterunt. Recéde paululum ab eo, ut quieſcat, donec optata véniat ſicut mercenarii dies ejus. E. Hei mihi Doômine, quia peccavi nimis in vita, mea. Quid faciam miſer? ubi fúgiam, niſi ad te Deus meus? * Miſerêére mei, dum véne- ris in noviſſimo die. Anima mea turbaàta eſt valdè, ſed tu Doô- mine ſucççùrre ei. Miſerere. Uis mihi hoc tribuat; ut in in- féêrno prötegas me, & abſcôn- das me, déec perträſeat furor tuus; Lconſtituas m cordenis mei no murſum vn s, guibus nu nec veniat im dbis me, & ege Geri manuum eri. Tu qui unmeräſti, leß Eeecorderi e,& Dum v Ampet ignem Mebeus meus im meam. De liem eterna INII. NO Complace⸗ hu⸗ expe⸗ intencit mil ſeuncipit pre m mede lact ſtess, htut ſuper p Kiterlt g Ummit in os m,carmen ent multi, eubunt in De Uit, cuſu Alpes ejs: lates, K in teciſti tu lizina: „ Elan et, gui mini, N leitiſunt leium K ob⸗ 1 Donini n n vitiliteragen tuum,& Sühin iem. , te bona Donii 1. V. Colloek princlpibus, us populi lin Quantas hi eccäta , lellr enge mühi Ondis, & atbin tuum! Cont nto upitupoler amn, & ſtihlin 18. Seribis ein üdines, N eccitig 100leſtr iin neno ein viſti omnes en⸗ ligia gedunm nen ui god Nun⸗ lun egtl et⸗ onecltnr tinet Dells, lis ſeſ⸗ Nec alpleat Dehlofin⸗ Donine, Döm- neam, Ner⸗ e moliete, nt nnore, kehent uigil tes ⸗ unur,Afel ⸗ lie, ſeiud Miſerel . nat; Minn teibuu 1bſe mwé; me,n ſest finol 4 1 & conſtituas mihi tempus, in quo recordéris mei? Putasne moôrtuus homo rurſum vivat à Cunctis diée- bus, quibus nunc milito, expecto, donec véniat immutaàtio mea. Vo- cabis me, & ego reſpondebo tibi: operi manuum tuärum porriges déxterã. Tu quidem greſſus meos dinumeraſti, ſed parce peccatis meis. z. Ne recordéris peccata mea Do- mine, * Dum veéeneris judicare ſæ- culum per ignem. Dirige Doô- mine Deus meus in conſpécëtn tuo viam meam. Dum. Reéquiem æternam. Dum. . Põſte cvii. IN III. N O CT URNO. Ana. Compläaceat. aus? Earfcans expectavi Döôminum, * & inténdit mihi. t exaudivit preces meas: * & eduxit me de lacu misériæx, & de luto fæcis. Et ſtatuit ſuper petram pedes me- os: * & diréxit greſſus meos. t immiſit in os meum canticum novum, carmen Deo noſtro. Videbunt multi, & timébunt; * & ſperabunt in Doômino. eatus vir, cujus eſt nomen Dô- mini ſpes ejus: & non reſpéxit in vanitates, & insanias falſas. ulta feciſti tu Dñe Deus meus mirabilia tua: * & cogitationibus tuis non eſt, qui similis ſit tibi. Annuntiavi, E* locũtus ſum; * multiplicati ſunt ſuper nmerum. acrificium & oblationem nolui- i: " auses autem perfeciſti mihi. Holocauſtum & pro peccato non poſtuiâſti: tunc dixi? Ecce vénio. n caàpite libri ſcriptum eſt de me, ut facerem voluntatem tuum: * Deus meus volui, & legem tuam in médio cordis mei. . Annuntiavi juſtitiam tuam in Ec- cléſia magna: * ecce labia mea non prohibebo: Domine tu ſciſti. uſtitiam tuuam non abfſcondi in corde meo: * veritärem tuam, & ſalutare tuum dixi. on abſcondi miſericôrdiam tu- am, & veritatem tuam, * a conci- lio multo. u autem Dômine ne longè facias miſeratiônes tuas à me: * miſeri- côrdia tua, & véritas tua ſemper ſuſceperunt me. cv uôniam circumdedérunt me ma- la, quorum non eſt nùmerus: * comprehendérunt me iniquitätes meæx, & non poôtui, ut vidérem. Lultiplicatæ funt fuper capillos capitis mei: *τ & cor meum dereli- quit me. omplacęat tibi Dômine, ut éruas me: * Domine ad adjuvandum me réſpice. onfundântur, & revereantur ſi- mul, qui quærunt àanimam meam, * ut auferant eam. onvertantur retrôrſum, & reve- reantur, qui volunt mihi mala. erant confeſtim confuſionem ſu- am, * qui dicunt mihi: Euge, euge. xultent & læténtur ſuper te om- nes quæréntes te; * & dicant ſem- per: * Magnificétur Dôminus, qui diligunt ſalutare tuum. Ego autem mendicus ſum, & pau- per: * Déôminus ſolicitus eſt mei. djùtor meus, & protéctor meus tu es: * Deus meus ne tardaveris. équiem ætérnam. Complaceat tibi Dõmine, ut eripias me; Dômine ad adjuvan- dum me reſpice. Sana Dömine. Eatus, qui intélligit ſuper egé num & pauperem: & in die mala liberàbit eum Doôminus. ominus conservet eum, & vivi- ficet eum, & beãtum faciat eum in terra: * & non tradat eum in animam inimicôrum ejus. minus opem ferat illi ſuper le- ckum dolôris ejus, univerſum ſtratum ejus versâſti in infirmitate ejus. dixi: Dñe, miſerére mei: * ſana amimam meam, quia peccavi tibi. nimici mei dixérunt mala mihi: * quando moriétur, & peribit no- men ejus? t ſi ingrediebatur, ut vidéret „ vana loquebatur, "* cor ejus con- gregavit iniquitâtem ſibi. grediebätur foras, * & loque- batur in idipſum. dvérſum me ſuſurrâäbant omnes inimici mei: * adverſum me cogi- tabant mala mihi. erbum iniquum conſtituérunt adverlſum me? Numquid „ qui dormit, non adjiciet, ut resurgat ? tenim homo pacis meæx, in quo ſperavi: * qui edébat panes meos, magnificavit ſuper me ſupplanta- tiéônem. g£ 5 cvi . u autem Dômine miſerère mei; & resũſcita me: “ & retribuam eis. n hoc cognôvi, quôniam volui- ſti me: † quôniam non gaudébit inimicus meus ſuperme. e autem propter innocéntiam ſuſcepiſti: * & confirmâſti me in conſpectu tuo in ætérnum. enedictus Döminus Deus Ifrael à ſæculo, & usque in ſæculum: * fiat, fiat. équiem. ia, Sana Dômine animam meã, quia peccavi tibi. Sitivit. Uemädmodum desiderat cer- vus ad fontes aquarum: * ita desiderat anima mea ad te Deus. itivit anima mea ad Deum for- tem vivum: * quando veniam, & apparébo ante faciem Dei? uérunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte: * dum dicitur mihi quotidie: UÜbi eſt Deus tuus? æc recordatus ſum, & effùdi in me àânimam meam: * quôniam transibo in locum tabernaculi ad- mirabilis, usque ad domum Dei. n voce exultatiõônis, & confeſſio- nis, * ſonus epulantis. uare triſtis es äènima mea? * & quare contürbas me? pera in Deo , quôniam adhuac confitebor illi: * ſalutare vultus mei, & Deus meus. d meipſum anima mea contur- baâta eſt: * proptéreà memor ero tui de terraordanis & Hermoôniim à monte modico byſſus abyſſum invocat, * in vYoce cataractärum tuarum. inia excélſa tua, & fludtus tui * ſuper me tranſiérunt. In die mandavit Däüs miſericordiã ſuam, * & nocte canticum ejus. pud me oraâtio Deo vitæ meæ, *£ dicam Deo,; Suſcéptor meus es. uare oblitus es mei? * & quare contriſtatus incédo, dum affligit me inimicus? D um confringuntur oſſa mea: * exprobraverunt mihi, qui tribulant me inimici mei. um dicunt mihi per singulos dies: UÜbi eſt Deus tuus? * quare triſtis es anima mea? & quare conturbas me? pera in Deo, quôniam adhuc confitébor illi: * ſalutare vultus mei, & Deus meus. équiem ætérnam. Sitivit änima mea ad Deum vivum: quando véeniam, & appa- rébo ante faciem Domini. Ne tradas béſtiis animas confi- teéntes tibi. m. Et animas paupe- rum tuorum ne obliviſcaris in finẽ. ater noſter. »tum ſecrete . Ipiritus meus attenuúabiturf, dies Imei breviabúntur, & ſolum mi- hi súpereſt ſepälchrum. Non pec- cavi, & in amaritudinibus moratur oculus meus. Libera me Domine, & pone me juxta te, & cujusvis manus pugnet contra me. Dies mei tranſiérunt, cogitatiônes meæ diſſipatæ ſunt, torquentes cor meum. Noctem vert érunt in diem, & rurſum poſt ténebras ſpero lu- cem. Si füſtinuero, infernus do- mus mea eſt, & in tenebris ſtravi lécktulum meum. Putrédini dixi, Pater meus es, mater mea, & ſoror mea, vérmibus. UÜbi eſt ergo nunc præſtolätio mea, & patién- tiam meam quis considerat? e. Peccäntem me quotidie, & non me pœniténtem, timor mortis contrbat me: * Quia in inferno nulla eſt redemptio, miſerére mei Deus, & ſalva me. Deus in no- mine tuo ſalvum me fac, & in virtûte tua libera me. Quia. Elli meæ, consumptis carnibus, adhæſit os ineum, & derelicta ſunt tantůmmodò labia circa den- tes meos. Miſerémini mei, miſe- rémini mei, ſaltem vos amici mei, quia manus Dômini tétigit me. Quare perſequimini me ſicut Deus, & carnibus meis ſaturamini? Quis mihi tribuat, ut ſcribantur ſermoô- nes mei? quis mihi det, ut exarén- tur in libro ſtylo férreo, & plumbi lamina, vel celte ſculpantur in si- lice? Scio enim, quòd Redémptor meus vivit, & in noviſſimo die de terra ſurrectũrus ſum: & rurſum cir- cmdabor pelle mea, & in carne mea vidéebo Deum meum. Quem visürus ſum ego ipſe, & culi mei conſpectúùri ſunt, & non àlius: repo- ſita eſt hæc ſpes mea in ſinu meo. . Dômine, ſecundùm actum meum noli me judicare; nihil di- gnum in conſpéctu tuo egi: ideòô déprecor Majeſtäatem tuam: * Ut tu Deus deleas iniquitatem meam. V. Ampliùs lava me Dômine ab injuſtitia mea; & à delicto meo munda me. Ut tu Deus. Vure ge ui utina Noculus me laſi non eſl⸗ us ad tümt aueiſtas dier tefi ) Dim Mingam paul In, integu Eejertar ad te Lopertam me Umn mizerie bi undta n gloy ſed ſen bint, Pbera me! mnl qui porta Eictiſt inte Uwen, ut vie lint in penis „(Camintes ihectempto Reguiem et ben me 1 Nuncdo cceli i d Dum llun Der ign Kemens fad o, um gil eeitrin. N⸗ ll, die Aterie, cies e dum ven AD 1A ltabun ſene un magna eincinm mu önum tn 1 Awerm, tu m, N . mini. nimmas coni- Anitmns pauze. jilcaris intun, nuabitut,0 „& ſolumn. Im. Non hee⸗ nibus morint A me Domin (ljüefi ra me. Die itationes ner ötguentes lt Erunt in dien bras ſpelo l⸗ ,inketnus do. tenebtis kiul Gtredini din, 1 ei; loldt Vbi ett ein 2, Patien idetat otidie,non imor morts i in infemo milerere me Deus in no⸗ fac; K in in. huis Olnibp a,cetelckr idin anct let⸗ ini wein ni⸗ 0s Mcle dgt . Uare de vulva eduxiſti me : qui ütinam consumptus eſſem, né oculus me vidéret. Fuiſſem, quaſi non eſſem, de utero trans- latus ad tmulum. Numquid non Paucltas diérum meòôrum finietur Previ ? Dimitte ergo me, ut plangam paululum dolorem me- um,„ antequam vadam, & non revértar ad terram tenebroôſam, & opértam mortis caligine: ter- ram miséri & tenebräarum , ubi umbra mortis „ & nullus ordo, ſed ſempiternus horror in- habitat. , Libera me Dômine de viis in- ferni, qui pertas æreas confregiſti: & viſitâſti inféernum, & dediſti eis lumen, ut vidérent te: Qui erant in pœnis tenebrarum. y, Clamaântes & dicéntes: Adve- niſti Redémptor noſter. Qui. Réquiem ætérnam. Qui. Libera me Domine de morte ætérna, in die illa treméênda: Quando cœli movendi ſunt & terra. „ Dum véneris judicare ſæculum per ignem. . Tremens factus ſum ego, & timeo, dum diſcũúſſio vénerit, at- que ventüra ira. Quando. , Dies illa, dies iræ, calamitatis & misériæ, dies magna & amara valdè. Dum veneris. Reéquiem ætêrnam. Libera me. X b LAUDES, Exultabunt Doômino. Iſerére mei Deus, * ſecuún- dùm magnam milſericordiam tuam. . Et fecundùm multitüdinem miſe- ratiõnum tuarum, * dele iniquita- tem meam. Ampliùs lava me ab iniquitate mea: * & à peccàâto meo müda me. Quôniam iniquitatem meam ego cognoſco: * & peccatum meum contra me eſt ſemper. ibi ſoli peccavi, & malum coram te feci: *† ut juſtificéris in ſermoni- bus tuis', & vincas cüm judicâ- ris. cce enim in iniquitätibus con- . cvii ceèptus ſum: * & in peccaàtis con- céêpit me mater mea. Ecce enim veritatem dilexiſti: * incêrta, & occúùlta ſapientiæ tuæz manifeſtâſti mihi. Aſperges me hyſſôpo, & munda- bor: * lavabis ine, & ſuper nivem dealbabor. uditui meo dabis gaudium 8& lætitiam: * & exultäâbunt oſſa hu- miliata. vérte fäciem tuam à peccatis meis: * & omnes iniquitates meas dele. or mundum crea in me Deus: &£ & ſpiritum rectum innova in viſ- céribus meis. e projicias me facie tua: * 8e Spiritum ſanctum tuum ne auferas à me. Kedde mihi lætitiam ſalutaris tui; * & ſpiritu principâli confirma me. océbo iniquos vias tuas: *† & im- pii ad te converténtur. ibera me de ſanguinibus Deus, Deus ſalútis mex: * & exultabit lingua mea juſtitiam tuam. omine läbia mea apeéries: * & os meum annuntiabit laudem tuam. uõôniam ſi voluiſſes ſacrificium, dediſſem ũtique: holocàuſtis non delectaberis acrificium Deo ſpiritus contri- bulatus: * cor contritum & humi- liätum Deus non deſpicies. enigné fac Dômine in bona vo- luntate tua Sion: ut ædificéntux muri Jerúſalem. unc acceptabis ſacrificium juſti- tiæx „ oblatiônes, & holocauſta: * tunc impoônent ſuper altare tuum vitulos. équiem. . Exultàbunt Dômino oſſa humiliata. „ . Exaudi Dömine. E decet hymnus Deus in Sion: * TX tibi reddétur votum in Je- rũúſalem. xaàudi oratiénem meam: * ad te omnis caro véniet. erba iniquérum prævaluérunt ſuper nos & impietatibus noſtris tu propitiaberis. Aaren quem elegiſti, & aſſump- siſti: * inhabitäâbit in atriis tuis. . DW Replébimur in bonis domus tuæ: * an- cviii ſanctum eſt templum tuum, mira- bile in æquitaàte. xaudi nos Deus ſalutaäris noſter, * ſpes omnium finium terræ, & in mari longè. ræparans montes in virtüte tua;, accinctus poténtia: qui contürbas profündum maris, ſonum fluùctu- um eſjus. urbabùntur Gentes, & timébunt, qui haàbitant términos à ſignis tuis: *† éxitus matutini, & véſperè delectabis. iſitäſti terram, & inebriäaſti eam: * multiplicâſti locupletare eam. lumen Dei replétum eſt aquis, Parâſti cibum illérum: * quoniam ita eſt præparatio ejus. Qivos ejus inébria,„ multiplica genimina ejus: "* in ſtillicidiis ejus Iætabitur gérminans. . enedices corônæ anni benigni- tatis tuæ: * & campi tui replebun- tur ubertaäte. inguéſcent ſpeciéôſa desérti: &* & exultatiône colles accingéntur. nduti ſunt arietes ovium, & val- les abundàbunt fruménto: * cla- maâbunt, étenim hymnum dicent. équiem. , “ Exaudi Domine orationem meam, ad te omnis caro véniet. Me ſuſcepit. Eus Deus meus, ad te de luce vigilo. itivit in te anima mea, * quàm multipliciter tibi caro mea. n terra deserta, & invia, & ina- quôſa: * ſic in ſancto apparui tibi, ut viderem virtütem tuam, & glôriam tuam. uéëniam mélior eſt miſericor- dia tua ſuper vitas: * läabia mea laudabunt te ic benedicam te in vita mea; * & in nomine tuo levabo mans meas. icut adipe & pinguédine replea- tur änima mea: * & labiis exulta- tiônis laudabit os meum. i memor fui tui ſuper ſtratum meum, in matutinis meditabor in te: * quia fuiſti adjutor meus. t in, velaménto alarum tuarum exultàbo adhæſit anima mea poſt te; * me ſuscepit déxtera tua. pſi verò in vanum quæſierunt ànimam meam, introibunt in infe- riôra terræ: * tradentur in manus gladii,» partes vulpium erunt. ex veròô lætâbitur in Deo, lau- dabúntur omnes;, qui jurant in eo:* quia obſtrùctum eſt os loquéntium iniqua. . équiem. Eus miſereatur noſtri, & bene- dicat nobis: * illuminet vul- tum ſuum ſuper nos, & miſerea- tur noſtri. t cognoſcàamus in terra viam tuam, * in omnibus Gentibus ſa- lutare tuum. onfiteantur tibi péôpuli Deus: * confiteantur tibi populi omnes. æténtur, & exultent Gentes: * quôniam jüdicas péôpulos in æqui- tate, & Gentes in terra dirigis. onfiteantur tibi populi Deus, confiteantur tibi populi omnes: * terra dedit fructum ſuum. enedicat nos Deus, Deus noſter, benedicat nos Deus: * & métuant eum omnes fines tertæ. équiem ætérnam. Me ſuſcepit dextera tua Pñe. A porta inferi. Go dixi: In dimidio diérum meorum * vadam ad portas inferi. ,B uæsivi residuum annorum meorum. Dixi : Non videbo Dôöminum Deum in terra vivén- tiumw. . on aſpiciam hôminem ultra, * & habitatôrem quietis. eneratio mea ablata eſt, & con- voluta eſt'àa me, * quaſi taberna- culum paſtorum. . . Præciſa eſt velut à texente vita mea: dum adhuc ordirer, ſuccidit me: * de manè usque ad veſperam finies me. perabam usque ad manèe ,„ quaſi leo ſic contrivit omnia oſſa mea . e manè usque ad vèſperam finies me: * ſicut pullus hiründi- nis ſic clamabo, meditabor ut co- lumba., . ttenuati ſunt oculi mei, * ſuſpi- ciéntes in excélſum. . Dômine vim patior, relponde pro me, * Quid dicam, aut quid reſpondebit mihi, cùm ipſe féce- rit? Recogitäbo tibi omnes annos meos * in amaritüdine aànimæ meæ. . omine ſi ſic vivitur, & in tali- us ita ſpit le, & piyifie⸗ re amatitüid autem e m,ut non p ſoſttetzam tun Nen⸗ ianon infsn NI, negue ma Non erpectidun Alecum, Ferit ifens viyens 1 flüs nota lun, bPunine, ſalyn Aos noltros iͤciebus pit⸗ Daini, cguiem. 1. A porta! Rinimam mea Onmnis ſy Audite Dom allate eun ddte eum 1s udite en llite eum ſon momnes ſtell ucite eum can konnes qur Went nomen D igſe irit, Mncärit, 5 Ullt ea in ere rlellis Pra n Urerhi e Domint in ded ll i jurand ineo os loguentiun Suien. noſtti A dene illuminer nu⸗ 5, & mllere in tenta ſin us Gentibl , Dopuli Deiu opuli ommnes ltent Gentes opulos in 1i n terkaditigis, popoli Deu pohuli olnnes mm luum. els Deus noket 18: metun elte. gtets u bi⸗ . imicdio diktund 3 Amnotun „Non ſicebe in tella wiſer⸗ einen ulni, iclis . laita eſ⸗ Kcon gell tabetdr⸗ 1 eemne i otaier eh sge 1d Nſen 1. 1 e 40 ene , rinit oNe N pullus hiin meditäbot . ulimeinei m. ſnge⸗ Etior, n licam a , cünm annes , tüine ? in4 t; & n ileſce⸗ bus vita ſpiritus mei, corripies me, & vivificabis me: * Ecce in pace amaritůdo mea amariſſima. u autem eruiſti animam me- am ‚ut non periret, * projeciſti poſt tergum tuum omnia peccata mea. uia non inférnus confitébitur ti- bi, neque mors laudabit te: * non expectabunt, qui deſcendunt in lacum, veritàatem tuam. ivens vivens ipſe confitébitur tibi, ſicut & ego hôdie: * Pa- ter filiis notam faciet veritâtem tuam. omine, ſalvum me fac, * 8& pſalmos noſtros cantabimus cun- Gis diébus vitæ noſtræ in domo Dômini. Réquiem. A porta inferi, érue Déômi- ne änimam meam. . Omnis ſpiritus. Audaâte Doôminum de cœlis, * laudate eum in excelſis. Laudâte eum omnes Angeli e- jus: *† laudàte eum omnes virtuútes eius. audate eum ſol & luna laudate eum omnes ſtellæ, & lumen. Laudate eum cœli cœlôrum: * & aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt, laudent nomen Dômini. Qia ipſe dixit, & facta ſunt: * ipſe mandaâvit, & creata ſunt. tatuit ea in ætérnum, & in ſæcu- lum ſæculi: * præcéptum poôſuit , & non præteribit. audate Dôminum de terra: * dracones, & omnes aby ſſi. gnis, grando, nix, glacies, ſpiritus procellarum: * quæ faciunt ver- um ejus. ontes, & omnes colles: * ligna fructifera, & omnes cedri. éſtiæ, & univérſa pécora: * ſer- péntes & vôlucres pennatæ. eges terræ, & omnes pôpuli: * principes, & omnes júùdices ter- 1I2. Jvenes, & virgines, ſenes cum junioribus laudent nomen Dômi- ni: * quia exaltatum eſt nomen ejus ſolius. Gonfeſſio ejus ſuper cœlum, & ter- ram & exaltävit cornu populi ſui. H ymnus omnibus Sanctis ejus: * Aus Iſtael pépulo appropinquanti 1. Eguiem. . Ccix Antâte Dômino cänticum no- vum: * laus ejus in Eccléſia Sanctôrum. Lætétur Iſrael in eo, qui fecit eum: * & filii Sion exultent in rege ſuo. audent nomen ejus in choro: in tympano, & pſaltério pſallant ei. uia beneplacitum eſt Domino in péôpulo ſuo: *† & exaltabit manſueê- tos in ſalutem. xultabunt Sancti in glöria: * læ- tabuntur in cubilibus ſuis. xaltatiõnes Dei in gútture eoô- rum, * & gladii ancipites in ma- nibus eòôrum. d faciéndam vindictam in natiòô- nibus, * inerepatioônes in pôpulis. d alligändos reges eòrum in compédibus: * & nôbiles eorum in manicis férreis. t fäciant in eis judicium con- ſcriptum: * gloria hæc eſt omnibus Sanétis ejus. équiem. Audàte Dôminum in Sanctis ejus: * laudaâte eum in firma- ménto virtütis ejus. audate eum in virtutibus ejus: * laudate eum ſecundùm multitùdi- nem magnitudinis ejus. audâte eum in ſono tubæ: * lau- date eum in pſalterio & cithara. audäate eum in tympano & choro: * laudate eum in chordis & öôrgano. audate eum in cymbalis beneſo- nantibus: laudaäte eum in cymba- lis jubilatiénis: omnis ſpiritus laudet Dominum. équiem. d. Omnis ſpiritus laudet Do- minum. Audivit vocem de cœlo dicéntem mihi. Beati mörtui, qui in Dömino moriuntur. Ego ſum reſurréctio , & vita: qui credit in me, étiam ſi mortuus fúerit, vivet: & omnis, qui vi- vit, & credit in me, non morietar in ætérnum. ater noſter. e profundis. xcix. Ee PSALMI GRAPDUALES loria Patri, equiem ætérnam. A Dôminum, cum tribularer Kclamavi: " & exaudivit me. oômine libera animam meam à labiis iniquis „ * & à lingua dolòôſa. uid detur tibi, aut quid appo- natur tibi * ad linguam dolôſam? Sagittæ poténtis acutæ, * cum carbéônibus deſolatôriis. eu mihi, quia incolâtus meus Ptclonatu= eſt: habitâvi cum ha- itàntibus Cedar: * multum in- cola fuit anima mea. um his, qui odérunt pacem: eram pacificus: * cùm loquébar Ulis, impugnabant me gratis. Evâvi oculos meos in mon- tes, * unde véniet auxilium mihi. . uxilium meum à Dômino, * qui fecit cœlum & terram. on det in commotioônem pedem tuum: * neque dormitet, qui cu- ſtodit te. cce non dormitaâbit, neque doör- miet, * qui cuſtôdit Iſrael. ominus cuſtô½dit te, Dominus protéctio tua * ſuper manum deéx- teram tuam. er diem ſol non uret te, * neque luna per noctem ominus cuſtôdit te ab omni ma- lo: * cuſtôdiat animam tuam Doô- minus. ominus cuſtôdiat introôitum tu- um;, & exitum tuum: * ex hoc nunc, & usque in ſæculum. Atatus ſum in his, quæ dicta 4 * in domum Do- 2 ſunt mihi : mini ibimus. tantes erant lra noſtri, * in Aätriis tuis Jerùfalem. V. eruſalem, quæ ædificâtur ut cfvi- tas: *W cujus participatio ejus in idipſum. , . Iluc enim aſcendérunt tribus, tribus Oômini: * teſtimonium Iſfrael ad confiténdum nomini Do- mini. . Auia illic ſedérunt ſedes in judi- Qo: * ſedes luper domum David. egàte, quæ ad pacem ſunt Jerũſa- lem: * abundantia diligéntibus te. ijat pax in virtůte tua: * & abun- dantia in turribus tuis. . ropter fratres meos, & prôxi- mos meos, * loquébar pacem de te. ropter domum Dômini Dei no- ſtri, * quæsivi bona tibi. Dte levavi oculos meos, * qui habitas in cœlis. . cce ſicut culi ſervorum, * in manibus dominôrum ſuorum. icut oculi ancillæ in manibus dominæ ſuæ: * ita oculi noſtri ad Dôminum Deum noſtrum, donec mifercâtur noſtri. . iſerere noſtri Dõmine, miſeré- re noſtri: * quia multùm repléti ſumus deſpectione. . Quia multùm repléta eſt àânima noſtra: *† opprôbrium abundanti- bus, & deſpeéctio ſuperbis. Iſi quia Déminus erat in no- bis, dicat nunc Iſrael: * niſi quia Dominus erat in nobis. uúm exürgerent hömines in nos, * fortè vivos deglutiſſent nos. uûm iraſceretur furor eòrum in nos, * forſitan aqua abſorbuiſſet nos. . orréntem pertransivit anima noſtra: * förſitan pertransiſtet anima noſtra aquam intolerabi- lem. . enedictus Döminus, * qui non dedit nos in captiénem deéntibus eôrum. nima noſtra ſicut paſſer erépta eſt * de laqueo venantium. aqueus contritus eſt,; * & nos liberari ſumus. . . djutôrium noſtrum in nômine Dômini, * qui fecit cœlum & ter- ram. .——GD équiem ætérnam * dona eis Dô- Imine. . . t lux perpétua * lúceat eis. ater noſter. . Et ne nos induúcas in tentatiônem. e. Sed libera nos à malo. F. A porta inferi. Erue Dô- mine animas eorum. Requiéſ- cant in pace. Amen. F Doô⸗- mine exàaudi oratiéõnem meam. Et clamor meus ad te veéniat. Dôminus vobiſcum. Et cum ſpiritu tue. . ré⸗ 016 Dsolye imnimasfa gle tuarum letunctorum Cörum: ut ia inter gane leluſcititi re Domminum nor Anmen. lori 1 confidn Cut mons Mehitur in: enuſalem. ontes in cire Ninsin circuͦ Genunc, & nunon relin. Ueccatorun Ium: t n Anignitatem ekee Dömi corce, etlnintes an Helgücet Do iniguitate: Rli datti, 4 onrerténd lcten dion: tonlolati, e lepletum i ling , 1 ſunt ſelhr. Giligentibus 1 *K dn. . 3) & Plor. bacem cel, Ini Dei n ibi. uli nottri 1 tumn, donet iine, miſett bltüm kelei 1 eſt inin n abundeni⸗ erit in n. ael: F IiI nobis, nesin no, 1 n09,. Leotum In ootbrilet üt imnn Perttansfltl n intcleth em deniins alen ereyt Rium. Kt, KN n in pomine tcrlunn Sie⸗ gona eib ceat eis⸗ UtN tionen. lo, ma⸗ n 4 0. Zegiie . . Do nen⸗ em meln, 4 te Feniat⸗ im. . r’⸗ Orémus. Oratig Bsolve, quæſumus Doômine, änimas famulorum famularum- das tuarum, & omnium fidélium efunctôrum, ab omni vinculo de- lictôrum: ut in reſurrectionis glô- ria inter Sanctos & eléctos tuos reſuſcitàti reſpirent. Per Chriſtum Dominum noſtrum. Amen. 3 löria Patri. Ui confidunt in Döômino, ſi- cut mons Sion: * non com- movébitur in æternum, qui habitat in Jeruſalem. , Montes in circúitu ejus: * & Dô- minus in circuitu populi ſui, ex hoc nunc, & usque in ſæculum. Quia non relinquet Dôminus vir- gam peccatôrum ſuper ſortem ju- bruin: ut non extendant juſti ad iniquitatem manus ſuas. Rénefac Dömine bonis, * & re- ctis corde. . 9Neclinantes autem in obligatioô- nes, adducet Dôminus cum operan- tibus iniquitate: * pax ſuper Iſrael. 316ria Patri. . N converténdo Dôminus capti- K vitàatem Sion: * facti ſumus ſi- cut conſolati. unc replétum eſt gàudio os no- ſtrum: * & lingua noſtra exulta- tiõône. . unc dicent inter Gentes: * Ma- gnificavit Doôminus facere cum eis. agnificavit Dôminus facere no- biſcum: * facti ſumus lætantes. Conveérte Dômine captivitatem noſtram, * ſicut torrens in Auſtro. Qui séminant in lacrymis, * in exultatione metent. Eüntes ibant & flebant, * mittén- tes sémina ſua. Venientes autem vénient cum ex- ultatiéne, * portantes manipulos ſuos. Gloria Patri. NIIſi Doôminus ædificaverit do- Nmum, * in vanum laboravé- runt, qui ædificant eam. Niſi Doôminus cuſtodierit civita- tem: * fruſtrà vigilat, qui cuſto- dit eam. Vanum eſt vobis ante lucem sùr- cxi gere: * sùrgite, poſtquam ſedeéritis, qui manducatis panem doloôris. üùm deéderit diléctis ſuis ſom- num: * ecce hæréditas Doômini » filii; merces; fructus ventris. § icut ſagittæ in manu potentis: * ita filii excuſsòrum. eatus vir, qui implévit deſidé- rium ſuum ex ipſis: * non con- fundétur, cùm loquétur inimicis ſuis in porta. loria Patri. Eati omnes, qui timet Dim, * qui ambulant in viis ejus. abores mänuum tuarum quia manducabis: * beäatus es, & benè tibi erit. xor tua ſicut vitis abundans ,„ * in latéribus domus tuæ. ilii tui ſicut novellæ olivârum, * in circitu menſæ tuæ. cce ſic benedicétur homo, * qui timet Doôminum. enedicat tibi Dôminus ex Sion: * & videas bona Jeruùſalem oômni- bus diébus vitæ tuæ. t videas filios filidrum tuòrum, * pacem ſuper Ifrael. Iôria Patri. SRpè expugnavérunt me à juven- tůte mea, * dicat nunc Ifrael. æpé expugnaveérunt me à juven- tùte mea: *† étenim non potué- runt mihi. upra dorſum meum fabricavé- runt peccatéres: * prolongavéêrunt iniquitätem ſuam. Dominus juſtus concidit cervices peccatörum: & confundàantur & convertantur retrörſum omnes, qui odérunt Sion. .B . iant ſicut fœnum tectorum: * quòôd priusquam evellatur, exâruit. e quo non implévit manum ſuam, qui metit, * & ſinum ſuum, qui manipulos coôlligit. t non dixérunt, qui præteribant, Benedictio Doômini ſuper vos: * benediximus vobis in némine Doô- mini. Gloria Patri. yrie eléiſon. hriſte eléiſon. yrie eleiſon. Eater noſter. ſegt Et ne nos inducas in tentatiô- nem. Sed libera nos à malo. Meménto congregatioônis tuæ. Quam poſſediſti ab initio. Dömine exaudi orationem meam. exii meam. ad te véniat. Dôminus vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo. rémus. Oratic . Eus, cui pröprium eft miſe- réri ſemper & parcere: süfſci- pe deprecationem noſtram, ut nos, & omnes famulos tuos, quos delictorum caténa conſtringit, mi- ſeratio tuæ pietatis clementer ab- solvat. Per Chriſtum Dominum noſtrum. Amen. Et clamor meus 4E profündis clamavi ad te Domine: „ Domine exaudi vocem meam. iant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiônis meæx. i iniquitätes obſervaveris Dômi- ne: * Döômine, quis ſuſtinébit? uia apud te propitiatio eſt: & propter legem tuam ſuſtinui te Domine. uſtinuit änima mea in verbo ejus: * ſperavit ãnima mea in Dno. cuſtôdia matutina usque ad no- ctem * ſperet Iſrael in Domino. uia apud Dôminũ miſericoôrdia; * & copiôſa apud eum redémptio. t ipſe redimet Iſrael * ex omni- bus iniquitatibus ejus. lôria Patri. Omine, non eſt exaltatum cor meum: * neque elati ſunt 6culi mei. eque ambulavi in magnis: * ne- que in mirabilibus ſuper me. i non humiliter ſentiebam: *† ſed exaltavi animam meam. icut ablactatus eſt ſuper matre ſua, * ita retributio in anima mea. peret Iſfrael in Dömino, * ex hoc nunc, & usque in ſlæculum. loria Patri. Eméênto Déômine David, * & omnis manſuetùúdinis ejus. icut juravit Domino: xX votum vovit Deo Jacob. . i introiero in tabernâculum do- mus meæ, * ſi alcéndero in le tum ſtrati mei. i dédero ſomnum oôculis meis, * & palpebris meis dormitatiô- nem. . * réquiem tempoôribus meis: donec invéniam locum Dôͤmino, * tabernaculum Deo Jacob. cce audivimus eam in Ephra- ta: * invénimus eam in campis ſilvæ. ntroibimus in tabernaculum ejus: * adorabimus in loco, ubi ſtetérunt pedes ejus. urge Doômine in réquiem tu- am, * tu & arca ſanctificatiônis tuæ. acerdotes tui induântur juſti- tiam: * & Sancti tui exuúltent. ropfter David ſervum tuum, * non avertas faciem Chriſti tui. urävit Dôminus David veritatem, & non fruſtrabitur eam: * de fru- ctu veêntris tui ponam ſuper ſedem tuam. i cuſtodierint filii tui teſtamén- tum meum, * & teiſtimônia mea æC, quæ docébo eos. t filii eòrum usque in ſæculum, * ſedébunt ſuper ſedem tuam. uôniam elégit Doôminus Sion: * lesit eam in habitatiônem ſi- i. æc réquies mea in ſæculum ſæ- culi: hic kabitabo, quoniam elégi eam. . iduam ejus benedicens benedi- cam : * pauperes ejus ſaturabo panibus. . acerdôtes ejus induam ſalutà- ri: * & Sancti ejus exultatione ex- ultabunt. . lluc producam cornu David: * paräavi lucérnam Chriſto meo. nimicos ejus induam confuſio- ne: * ſuper ipſum autem effloré- bit ſanctificatio mea. léôria Patri. Cce quàm bonum, & quàm jucundum, X habitare fratres in unum. 1. . . icut unguéntum in caäpite, * quod deſcéndit in barbam, barbam Aaron. . uod deſcendit ſtiménti ejius: * ſicu mon, qui deſceéndit in montem Sion. „ . Quoniam illic mandavit Dominus benediéctionem: * & vitam usque in ſæculum. loria Patri. in oram ve- Cce nunc benedicite Dĩm: * omnes ſervi Dömini. * ai ſtatis in domo Doômini:, in icut ros Her- ttrii⸗ noctibus ſus in ſane Dminumm, enedicat e gitecit cel⸗ loria Patti, Itie eleidon. Flie elsilon, Et ne nos en, zee dalros lac Deus meus Domine exa Erdamor m. Dominus ve lrcum ſpir Ieémus etende Dõ 1 mulibus lis aurllüi:ut unt; & gne Pllegni mere uun Dominum rtum Doninot luob. eann in Huu. eanm in cun tabernielln 8 in locone 18. 2.. 1 kegbien t ſanckificuihin nduäntur Nt ri exultent. eumm tuum, 1Chiſti tui David veriue⸗ tem: 1del⸗ van ſuperſeis liͦ titekne teſtimonis i ta gue in ſeculut demn tuam. Dominns An, lubilzüionen 1n ualun ’⸗ bo, Nont elctns hened 6 eos ln lunn ſuu⸗ eualu t umn allen . mea⸗ hali dhite, 11 hubbalch dalte a oram t in e ſcut 10 dit in non , Dom Gawit Ne nanni enel. aidne er oniiriuns. in arriis domus Dei noſtri. n noôctibus extöllite manus ve- Kras in ſancta, * & benedicite Dôminum. . enedicat te Dominus ex Sion, * qui fecit cœlum & terram. Moôria Patri. yYrie eléiſon. hriſte eléiſon. Frie eléilon. Eater noſter ſec Et ne nos inducas in tentatiô- nem. Sed libera nos a malo. Salvos fac ſervos tuos. Deus meus ſperantes in te. Dômine exaudi orationé meã. Et clamor meus ad te véniat. Dôminus vobiſcum, Et cum ſpiritu tuo. réêmus. Ræténde Döômine fämulis, & famulaàbus tuis déxteram cœ- leſtis auxilii: ut te roto corde per- dquirant; & quæ dignèe poôſtulant, cônſequi mereantur. FPer Chri- ſtum Dôminum noſtrum. Amen. § 5§ & T E M P† S A L M I ie enedieamus Déô- mino. Ne rêminiſcaris. Omine, ne in furôre tuo är- guas me: * neque in ira tua corripias me. . iſerére mei Dômine, quôniam infirmus ſum: * ſana me Dômine, Qguéôniam conturbata ſunt oſſa mea. St ànima mea turbata eſt valdè: * ſed tu Domine ùsquequ?? Sonvertere Domine, & érfipe ani- mam meam: * ſalvum me fac Propter miſericôrdiam tuam. QLuôniam non eſt in morte; qui memor ſit tui; * in nferno autem Quis confitebitur tibi? aboravi in gemitu meo; lavabo er singulas noctes leétum meu: * URyrwis meis ſtratum meum riga 0. urbaâtus eſt à fuxore clus me- Brev. Ro m. cxiii us: * inveterâvi inter omnes ini- micos meos. . Diſeédite à me omnes, qui oper?- mini iniquitatem: * quoòniam exau- divit Doôminus vocem fletus mei. . Sxaudivit Dominus deprecationé meam: * Doôminus orationem meam ſuſcepit. Srubeſcant & contutbéntur vehe- ménter omnes inimici mei: * con- vertântur, & erubeſcant valdè ve- léciter. loria Patri. Amns/ Eati, quorum remiſſæ ſunt ini- duitates , * & quérum tecta ſunt peccaâta. . eatus vir, cui non imputâvit Dô⸗- minus peccatum, * nec eſt in ſpiri⸗ tu ejus dolus. uoniam tacui, inveteravérunf la mea, * dum clamârem tota ie. Auôniam die ac nocte gravâta eſt ſůper me manus tua: converſus ſum in ærúmna mea, dum configi- tur ſpina. . elictum meum cögnitum tibi fe- ci, *† & injuſtitiam meam non ab- ſcondi. ixi: Confitébor advérſum me injuſtitiam meam Dômino: * & tu remisiſti imbietatem peceaäti mei. Pro hac orabit ad te omnis San- Kus, * in témpore pportùno. erumtamen in diluvio aquarum multarum, * ad eum non approxi-= mabunt. u es refůgium meum à tribula- tiône, quæ circuümdedit me: * ex⸗ ultatio mea erue me à circumdan- tibus me. Intellectum tibi dabo, & in- ſtruam te in via hac, qua gra⸗ diéris: firmabo ſuper te oculos meòôs. S . olite fieri ſicùt equus „ & mu-= lus, *† quibus non eſt intellectus. n camo & ftæno mazxillas eorum Egnrinse. qui non approximanf ad te. ulta flagélla peccatoris, * ſpe- rantem autem in Domino mileri- cordia circumdabit. . ætamini in Dnño, & exultate juſti: A & gloriamini omnes fecti corde. ôria Patii. . Omine; ne in fufore tuo at⸗ Jguas me: neque in ira tua coôrfipias me. Quoniam ſagittæ tuæ infixæz ſunt h mihi cxiv septem . mihi: * & confirmâſti ſuper me manum tuam. on eſt sanitas in carne mea à facie iræ tuæ: * non eſt pax ôſſibus meis à facie peccatôrum meoôrum zuòniam iniquitates meæ ſuper- gféſſæ ſunt caput meum; * & ſicut onus grave gravatæ ſunt ſuper me. 5S utruérunt, & corruptæ ſunt ci- catrices meæ, * à facie inſipiéntiæ eæx. iſer factus ſum, & curvàtus ſum usque in finem: * tota die contri- ſtatus ingrediébar. moniam lumbi mei impléti ſunt ihuſionibus: * & non eſt saänitas in carne mea. fflius ſum, & humiliatus ſum nimis: * rugiébam à gemitu cor- dis mei. omine ante te omne deſidé- rium meum: * & gémitus meus à te non eſt abſconditus. or meum conturbatum eſt, dere- liquit me virtus mea: * & lumen oculorum meorum, & ipfum non eft mecum. e mici mei, & pröximi mei * adverſum me appropinquavérunt; & ſtetéruut. t ui juxta me erant, de longè ſtetérunt: * & vim faciébant, qui quærébant animam meam. t qui inquirébant mala mihi, lo- cuti ſunt vanitates: * & dolos tota die meditabantur. Ego autem tamquam ſurdus non audiebam: *X & ſicut mutus non apériens os ſuum. t factus ſum ſicut homo non àu- diens: & non habens in ore ſuo redargutiônes. . zuôniam in te Déômine ſperâvi: * tu exaudies me Doômine Deus meus. D uia dixi: Nequando ſupergau- deant mikhi inimici mei: * & dum commoventur pedes mei, ſuper me magna locúùti ſunt. Quôniam ego in flagélla parâtus ſuùm: & dolor meus in conſpectu meo ſemper. Quoniam iniquitärtem meam an- nuntiabo: * & cogitabo pro pec- càto meo. 4 Enimici autem mei vivunt „ & confirmati ſunt ſuper me ,„ * & mulrtiplicati ſunt, qui odérunt me iniqué. 4 ai retribuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quôniam ſe- québar bonitäâtem. . e derelinques me Domine Beus meus: * ne diſcéſſeris a me. ntende in adjutérium meum, * Dômine Deus ſaluùtis meæ. léôria Patri. Iſerére mei Deus „ * ſecun- dùm magnam milericoôrdiam tuam. St ſecundùm multitú⁴dinem miſe- rationum tuarum, * dele iniquita- tem meam. Ampliùs lava me ab iniquitate mea: * & à peccàto meo mũda me. uôniam iniquitäatem meam ego côgnoſco: * peccatum meum contra me eſt ſemper. Fibi ſoli peccavi, & malum coram te feci: * ut juſtificéris in ſermoni- bus tuis, & vincas cùm judica- ris. cce enim in iniquitâtibus con- céêptus ſum: * & in peccatis con- ceêpit me mater meaa. Ecce enim veritatem dilexiſti: * incêrta, & occulta ſapiéntiæ tuæ manifeſtàâſti mihi. Aſperges me hyſſõpo, & mundaâ- bor: * lavabis ine, & ſuper nivem dealbabor. Auditui meo dabis gaudium & lætitiam: * & exultabunt oſſa hu- miliata. vérte fàciem tuam à peccàâtis meis: * & omnes iniquitates meas dele. or mundum crea in me Deus: * & ſpiritum rectum innova in viſ- céribus meis. Ne projicias me à facie tua: * 8 Spiritum ſanctum tuum ne auferas à me. edde mihi lætitiam ſalutris tui: * & ſpiritu principali confirma me. ocebo iniquos vias tuas: * & im- pii ad te converténtur. sibera me de ſanguinibus Deus„ Deus ſalutis mex: * & exultabit lingua mea juſtitiam tuam. Doômine laäbia mea apéries: * 8e os meum annuntiaâbit laudem tuam. Quôniam ſi voluſſſes ſacrificium, dediſſem tique: * holocauſtis non delectaberis. acrificium Deo ſpfritus contri- bulatus: *† cor contritum & humi- liatum Deus non deſpicies. al eni- end fae aate tus 5 ti jetülal ue accept, e oblati⸗ ue imponen Kulos. lotis Latti. Oſnine er: n, e ſint. onnertas fi⸗ iguicimnque Ine aurem t ucümque eiter exaur u efecerun 1olla uunt. tüſfusſhum N mneum: * Alee haner ee Femitus uncatni we⸗ Ulls factus Unih; facku uin domicj ai, e Alolitärius ſitieerhnobe NA r ui Ulim me ſur⸗ Acinerem Ancibam * gten miee Ue ie, K ine ledenetis 8. ulonen kuen⸗ mil denhas mi Uenn üſ ian Pie täbe 4 nurherin nuu Auönianſe⸗ e Doönmine eſſens ime. meum , nex⸗ *½ ſetin ilericotdiun Uinem nit ele inigu iniguitt eo wüd me, h meim ed Atum weum malum conn zinlemnot⸗ cünmn juti titibus a eccatis H Giler ti: entie nns muncdi⸗ Gpet ien andian 8 unt oln ⸗ n 1 Neretis uluetms ne Denstd mno a N⸗ „„ ſ14 1 cie ls! um ne. zuent , e luitis tun confit exult lam. 8 Eries: bir lauct ſactifelumn ſoinſtien bi⸗ hen⸗ itus coll um genignè fac Dômine in bona vo- luntate tua Sion: * ut ædificentur muri Jerûſalem. Yunc acceptabis ſacrificium juſti- tiæ „ oblatiônes, & holocauſta: * tunc imponent ſuper altare tuum vitulos. loôria Patri. Omine exàúdi orafidnem me- am, * & clamor meus ad te vVeniat. on avértas faciem tuam à me, * in quacimque die tribulor, inclina ad me aurem tuam. mnquac⁴mque die invocavero te, * velociter exaudi me. zuia defecérunt ſicut fumus dies mei: „ & oſſa mea ſicut crémium aruérunt. ercuſſus ſum ut fœnum, & aruit cor meum: * quia oblitus ſum comédere panem meum. voce gémitus mei, * adhæſfit os meum carni meæ. imilis factus ſum pellicano ſoli- tùdinis; * factus ſum ſicut nycti- corax in domicilio. vigilavi, *½ & factus ſum ſicut paſſer ſolitarius in te-to. Tota die exprobrabant mihi inimi- ci mei: * & qui laudabant me, adverſum me jurabant. duia cinerem tamquam panem manducabam, * & potum meum cum fletu miſcéebam. facie iræ, & indignatiônis tuæ: * quia elevans allisiſti me. hies mei ſicut umbra declinavé- funt: * & ego ſicut fœnum arui. Iu autem Dômine in ætéernum permanes: * & memoriale tuum in generationem & generatio- nem. H Tu exurgens miſergberis Sion: * quia tempus miſeréndi ejus, quia venit tempus. . . . Quôniam placuérunt ſervis tuis lapides ejus: & terræ ejus miſere- buntur. Et timébunt Gentes nomen tuum omine, * & omnes Reges terræ glöriam tuam. mia ædificavit Döminus Sion: * & videbitur in gloria ſua. HW Kéſpexit in oratiõönem humi- lium: * & non ſprevit precem eoô- rum. Scribantur hæc in generatiône àl- tera: * & poôpulus, qui creabitur, laudabit Dõminum. cxv unia proſpéxit de excelſo ſancto ſuo: *Dominus de coœlo in ter- tam aſpexit. t audiret gémitus compeditéô- rüm: *† ut solveret filios interemp- toôrum. t annüntient in Sion nomen Dô-⸗ Kini „ * & laudem ejus in Jeruſa- em. . n conveniéndo pépulos in unum * & Reges ut sérviant Doô- mino. eſpondit ei in via virtůtis ſuæ: *& Paucitatem dieérum meorum nuún- tia mihi. . e révoces me in dimidio diérum medôrum * * in generationem S generatioônem anni tui. nitio tu Domine terram fundâ- ſti: * & opera maânuum tuarum ſunt cœli. Ipſi peribunt, tu autem perma- nhes: * & omnes ſicut veſtimen- tum veteraſcent. gt ſicut opertorium mutabis eos» & mutabuüntur, * tu autem idem ipſe es, & anni tui non deficient. ilii ſervorum tuôrum habitâ-⸗ bunt: * & ſemen eorum in ſæcu- lum dirigetur. glôria Patri. E profündis clamävi ad t. Dömine: * Domine exaudi vocem meam. Fiant aures tuæ intendentes, & in vocem deprecatiõnis mezz. i iniquitates obſervaveris Dômi- ne: * Dômine, quis ſuſtinébit? uia apud te propitiatio eſt: " 8& propter legem tuam ſuſtinui te Dômine. Juſtinuit änima mea in verbo ejus: * ſperavit anima mea in Dno. cuſtödia matutina usque ad no- ctem ſperet Iſrael in Domino. nia apud Dominum miſericor- dia; x & copioſa apud eum re- démptio. . t ipſe rédimet Iſrael * ex omni- bus iniquitatibus ejus. Nöria Patfi. . Omine exiudi oratiônem meam;, auribus pércipe obſe- crationem meam in veritate tua: * exaudi me in tua juſtitia. st non intres in judicium cum ſervoe tuo * quia non juſtificabi- tur in conſpéecdu tuo omnis vi- vens. . 7 h 2 „Li exV1 Quia perſecúùtus eſt inimicus ani-(nnes ſancti Angeli de Archäin- agan Cee mam meam: * humiliavit in terra geli, Orate pro nobis. ctz Cath vitam meam. Innes ſancti beatorum Spirituum mqs ana ollocavit me in obſcùúris ſicut ordines oràte. mnes lan môrtuos ſæculi: * & anxiatus eſt Sancte aanne⸗ Baptiſta, Ota. ongte pon ſuper me ſpiritus meus, in me tur- gancte joſepho, ora. Imnes dg batum eſt cor meum. mnes ſancéti Patriarchæ & Pro- ſersgte Lemor fui dicrum antiquorum, phetæ, Orate. opttius meditaâtus ſum in omnibus opéri- sancte Petre, ora. l el bus tuis: * in factis mänuum tua- S ancte Paule;, ora. lani mile rum meditàbar. ancte Andréa „ ora. honni hece xpandi manus meas ad te: * § ancte Jjacobe, ora. it anima mea ſicut terra ſine aqua ti- ancte Joannes „ ora. (linen di. ancte Thoma; ora. ſien nosl eléôciter exaiudi me Dômine: * sancte Jacobe, Ora. itl defécit ſpiritus meus. ancte Philippe; ora. din, 4 ſon avértas faciem tuam à me: †! Sancte Bartholomæze. Ora. unnen & similis ero deſcendentibus in Sanckte Matthæe, ora. ſeinfun lacum- ancte Simon, ora. r uditam fac mihi manè miſericor- Sanckte Thaddæe ora. e te diam tuam: * quia in te 1peravi. ancte Mathia, ora. engend otam fac mihi viam, in qua Sancte Barnaba, ora. ind tlun ambulem: * quia ad te levavi ani- Sancte Luca, Ora. kinen mam meam. Bancte Marce, ora. 1 Kenum ripe me de inimicis meis DOmi- Qmnes ſancti Apoſtoli & Evange- yltaͤten ne, ad confugi : „ doce me fa- liſtæ, orats. dnelmu ere voluntatem tuam, quia Deus nnes ſancti Diſcipuli Démini » e un, meus es tu. orâte pro nobis. ſahken 8 Spiritus tuus bonus deducet me Omnes ſancti Innocentes, orate. 1nos in tétram rectam: x* propter no- Sancte Stephane, ora. lronem 5 men tuum Domine vivificabis me, S andte Laurenti, ora l aaod0 in æquitàte tua. ancte Vincénti, Z ora. amkel Edäces de tribulatiéne änimam Sancti Fabiane & Sebaſtiane. ora- 4 11 nos De meam: X & in miſericôrdia tua di- te pro nobis. .Z minbe ſpêrdes inimicos meos. ancti Joannes & Paule, oräate. an Et perdes omnes, qui tribulãt ani- S ancti Coſma & Damiane, orate. 4 entum mam meam: * quoniam ego ſer- S ancti Gervaſi & Protaſi, orate. i⸗⸗ vus tuus ſum. léria Patri Dmnes ſancti Marty res. orate. elti, Ne reminiſcaris Dömine, Sancte Silvéſter, ora. mirts delicta noſtra, vel paréntum no- ancte Gregorii »„ ora. ih ſtrôrum, neque vindiétam ſumas ancte Ambroſi, ora. uns hakcn de peccatis noſtris. ancte Auguſtine, ora. ſ ul 1 . ancte Hieronyme, ora. ierim Trie eleiſon. hriſte eléiſon. S ancte Martine, ora. ttitte di yrie eleiſon. anéte Nicolae;, Ora. uling. riſte audi nos. annes ſancti Fontifices & Con- iuſſamm t hriſte exaudi nos. feſsores, orate. 1e conſert ater de cœlis Deus, Milerére omnes ſangi Doctöres, orfate. (Iſinls audi nobis. ancte Antoni, ora. a nuum 4 Fili Redemptor mundi Deus „ S ancte Benedicke, Ora. 5 1e Dech Miſerére nobis. ancte Bernarde, Ora. zelti Piritus ſancte Deus , Miſerére & ancte Dominice, ora. Miis nobis. ancte Franciſce, ora. kninl leds ſa 5 ancta Trinitas unus Deus, Miſe- Oymnes ſancti Sacerdétes & Levi- Mulire D rére nobis. tæ » oträte pro nobis. betidus ancta Maria. Ota pro nobis. innes ſancti Mônachi & bremi- binis aen §Sancta Dei Geénitrix;, ora. orate pro nobis. unmnconute ancta Virgo virginum. Ora. r. Maria Magdaléna, ora. tannchh Döpe ancte Michael »„ Ora. S ancta Agatha» ora. Een, ͤüditi ancte Gabriel, ora. & ancta Lucia, ora (i, ancte Raphzel» Ora. ancta Agnhess dra. uneihle an- ihcontor & Ackin e Pto nodi m Spininum olite⸗ ſa, 0l. li & Erune Olt i Dominl tes, Olit 0n ri Wime, or⸗ ule, rit nune⸗ olite⸗ les⸗ anéta Cæcilia 5 ancta Catharina » ancta Anaſtà ſia, ora. Omnes lſanctæ Virgines & Viduæ, orate pro nobis. O mnes Sancti & Sandæ Dei, In- tercédite pro nobis. zopitius eſto, Parce nobis Däüe. P ropitins eſto,; Exaudi nos Däüe. Ab omni malo, Libera nos Däüe. b omni peccato; ibera. bira tua» libera. A ſubitanea, & improviſa morte, libera nos Domine. Ab insidiis diaboli;, libera. b ira, & odio,; & omni mala voluntate; 622. Ora. A ſpiritu fornicatiéônis, libera. Afülgure & tempeſtate„ libera. A morte ereru » libera. ?* er myſterium ſanctæ Incarnatio- nis tuæ, libera. *er adventum tuum, libera. * er nativitatem tuum, libera. er baptilmum , & ſanctum jeju- nium tuum, ,B libera. * er crucem & paſſiõnem tuam, libera nos Dômine. er mortem, & ſepultůram tuam, libera nos Dômine. P er ſanctam Reſurrectiõnem tuam, libera nos Dômine. er admirabilem Aſcenſionem tuam, libera. er adventum Spiritus ſancdti Pa- räacliti, libera. n die judicii, libera. eccatöres, Te rogämus audi nos. Ue nobis parcas;, te rogaâmus. Us nobis indúùlgeas, te rogamus. Uz ad veram pœniténtiam nos perduúùcere dignéris, te rogamus audi nos. Eccléſiam tuam ſanctam rége- re, & conſervare digneris, te rogamus audi nos. Ot Domnum Apoſtôölicum & om- nes Eccleſiaſticos Ordines in ſancta religione conſervare di- „Snéris, te rogamus. Or inimicos ſanctæ Eccléſiæ hu- „miliare dignéris, te rogâmus. t Régibus & Principibus Chri- ſtianis pacem, & veram concor- Qiam donare dignéris, te rog. JOt cuncto pôpulo Chriſtiano pa- cem, & unitatem largiri digné- ris, te rog. Ot nosmetipfſos in tuo ſancto lſer- vitio confortäare, & conlervare eum in ä cxvii dignéris. te rogamus. t mentes noſtras ad cœléſtia de- ſidéria erigas» te rogamus. t omnibus benefactoribus no- Kris ſempiterna bona retribuas» te rogamus audi nos. . t animas noſtras, fratrum, pro- Dinausrudn benefactorum no- rôrum ab ætérna damnatione eripias, te rogamus. t fructus terræ dare, & conſerva- re dignéris, te rogaàmus. t ômnibus fidelibus defünctis reéquiem ætérnam donare digné- riss te rogamus. t nos exaudire dignéris, te rog. ili Dei;, te rogamus. gnus Dei, qui tollis peccata mundi. Parce nobis Dômine. gnus Dei, qui tollis peccata mundi, Exaudi nos Döômine. Ugnus Dei, qui tollis peccàta mundi. Miſerére nobis. hriſte audi nos. hriſte exaudi nos. K yrie eleiſ. hriſte eleiſ. yrie eléiſon. ? ater noſter. ſeer Et ne nos inducas in tentatio- nem. Sed libera nos à malo. Eus in adjutôrium meum in- tende: * Dômine ad adjuvan- dum me feſtina. — onfundàântur; & revereaântur: * qui quærunt animam meam. vertantur retrorſum, & erubeſ- cant, * qui volunt mihi mala. vertäntur ſtatim erubeſcentes, * qui dicunt mihi: Euge, euge. xùúùltent, & læténtur in te omnes, qui quærunt te, * & dicant ſemper: Magnificétur Dôminus: qui dili- gunt ſalutare tuum. go verò egénus & pauper ſum: * Deus aàdjuva me, djùtor meus, & liberator meus es tu: * Dômine ne moreris. löria Patri. &⁸ icut erat. Salvos fac ſervos tuos. Deus meus ſperantes in te. Eſto nobis Dômine turris for- titůdinis. A facie inimici. Nihil proficiet inimicus in no- bis, Et filius iniquitatis non appônat nocéère nobis. 7. Dômine non ſecundum peccata noſtra fa- cias nobis. *. Neq; ſecúndum ini- quitates noſtras retribuas nobis. Orémus pro Pontifice noſtro N- Dôminus conservet, eum, & viviſicet eum, & beâum faciat tetra, & non tradat eum in h 2 ani= cxviii . o ànimam inémicòrum ejus. ?Oré- mus pro benefactôribus noſtris e Retribůere dignare Domine umnibus nobis bona faciéntibus propter nomen tuum vitam æter- nam, Amen. Orémus pro fidéli- bus defunctis. Réquiem ætér- nam dona eis Dômine: & Iux Er pétua luceat eis. Requiéſcànt in pace. B.., Amen. . Pro frãtribus noſtris abséntibus. Salvos fac ſervos tuos, Deus meus ſperantes in te. 6. Mitte eis Döômine auxilium de ſancto. E, Et de Sion tuére eos. . Däie exäudi orationem meam. Et clamor meus ad te veniat. Dòminus vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo. rémus. C . Eus, cui proprium eſt miſeręri ſemper & parcere: suſcipe de- precationem noſtram; ut nos, & omnes famulos tuos, quos delicto- rum caténa conſtringit, miſeratio tuæ pietatis clemênter absolvat. Xaudi, quæſumus, Dômine ſup- plicum preces, & confitentium tibi parce peccatis: ut pariter no- bis indulgentiam tribuas beni- gnus & pacçem. . Neffabilem nobis, Dômine, mi- ſericordiam tuam cleménter o- ſténde; ut ſimul nos & à peccatis omnibus éxuas, & à pœnis, quas pro his merémur, eripias. Eùs, qui culpa offénderis, poœ- – niténtia placaris: preces popu- li tui ſupplicantis propitius réſpi- cę, & flagella tuæ iracũdiæ, quæ pro pPeccatis noſtris merémur, avérte. Mniſpotens ſempiterne Deus, miſerére famulo tuo Pontifici aoſtro N. & dirige eum ſecùndùm tuam cleméentiam in viam falutis æternæ: ut te donante tibi placita cupiat, & tota virtúte perficiat. rus, à quo ſancta deſidérxia, re- a consilia, & juſta ſunt bpe- rat da ſervis tuis illam, quam mun- dus dare non poteſt, pacem; ut & corda noſtra mandatis tuis dédita, & hôſtium ſublata formidine, tém- pora ſint tua protectiôe tranquilla. Re igne ſancti Spiritus renes noſtros, & cor noſtrum Doô- mine: ut tibi caſto corpore ſervia- mus, & mundo corde placeamus. Idelium Deus omniumCôönditor & Redemptor, animabus famu- lòôrum famularumque tuârum re- .„ miſſiõnem eunctôrum tribue pee catòrum: ut indulgentiam, quam ſemper optaverunt, piis ſupplica- tionibus conſequantur., Ctiones noſtras, quæſumus Dô- mine;, aſpirando præveni, & adjuvando proséquere; ut cuncta noſtra oratio, & operatio à te sẽper incipiat, & per te cœpta finiatur. Mnipotens ſempitérne Deus „ qui vivorum dominaris ſimui & mortuôrum, omniùmque mile- réris, quos tuos fide & pere futũ- ros eſſe prænôſcis: te spplices ex- oramus; ut pro quibus effundere preces decrévimus, quosq; vel præ- ſens ſæculum adhuc in carne réti- net, vel futürum jam exutos corpo- re ſuſcepit, intercedentibus omni- bus Sanctis tuis, pietatis tuæ cle- méntia, omniũ delictòrum ſuorum veniam cçonſequantur. Per Däm. Fe Dôminus vobiſcum. g. Et cum- ſpiritu tuo. ₰e. Exaudiat nos om- nipotens & miséricors Dominus. Amen. Et fidélium animæ per miſericordiam Dei requiéſcant in pacé. Amen. ORDO COAMMENDATIONIS K 'ri⸗ eléiſon. Chriſte eleiſon. yrie eleiſon. ancta Maria, Ora pro eo. mnes ſancti Angeli & Archange- i, oràte pro eo, ancte Abel; Ora. Dmnis chorus juſtòrum, ora. S ancte Abraham, ora. ancte Joannes Baptiſta, ora. ancte joſeph, ora. mnes ſancti Patriarchæ & Pro- hétæ, Orate. Bancte Petre, Ora. ancte Paule, Ora. ancte Andréa, ora. Hancte Joaàannes, ora. mnes ſanéti Apôſtoli & Evange- liſtæ, . . . oräate. Omnes ſancti Diſcipuli Dñi, orate. mnes ſancti Innocentes, orate. Sancte Stéphane, ora. Sancte Laurenti, ora. Omnes ſancéti Martyres, orate. §S anéte Silveſter, ora, ancte Gregori, Oora, ancte Auguſtine, ora. mnes ſancti Pontifices & Con- orate. feſsôres, ancte Benedicte, ora. an- Srde ki⸗ nes ſan 12; anſta M ancta Lu Ines ſan orate pr mnes gal Intetcedi lopltius e lopitius et opitius et bin tua, peticulo n nal mort penis inke omni me poleſtite er Natipita⸗ er rucem lben eum ermortem lben eum ekloriolam n. 4 Amirit tuam, 61 Nitiam tltl, cisſudtcii tecatores, 1 kei parcas, znie eleiſon ſie eleilon⸗ Rofieiſcere tehoe mun lii ommnipor Atönine ſe hrnipro Ine pirltus ektt in no⸗ 4piungeloru ütum & Don Une hineipa In nOmine Ch unnomine ker Dbetirum: in Ngololorun otmine ſna Conkeſsötinn lun Monaeſo nomine ſan Duninm danch E hodie E babiriti, nridut pe⸗ iam guun iis ſuhhles⸗ l urſumnde. Preveni : ut l tio lente Pta fiun fterne Delt ninänis in ümque al L0pee fl upplicezet us effünd 4 1os el⸗ in cne ol⸗ eutos col. ntibus omni. giline ⸗ Orum ſtorun Del Din n. Hubt n⸗ Giat noson⸗ 15 Domminus lium aniae eguieſeun AIONMꝝs ide⸗ llon. Ota ro eo⸗ X Mehunke⸗ türe pro eo, ole⸗ nn⸗ Uun, n. gz. tilla, 8 . irn N 0 1 & bin olilt li Dii, ol ntes, 01 otit 1 1 0⁴ 80 ſees otit t 49. es; andcte Franciſce, Ora. mnes ſanéti Mônachi & Eremi- tæ orate pro eo. ancta Maria Magdaléna. ora. ancta Lucia, ora. Omnes ſanctæ Virgines, & Viduæ, orate pro eo. Omnes Sancti & Sanétæ Dei; Intercedite pro o. P ropitius eſto Parce ei Domine. ropitius eſto, Libera eum Dne. EF ropitius eſt, libera. Ab ira tua, libera. Apericulo mortis„ libera. Amala morte, libera. Apoenis inférni;, libera. 4 omni malo, libera. Apoteſtäte diaboli, libera. Per Nativitatem tuum, libera. ? er crucem & paſſionem tuam, libera eum Dômine. Per mortem & ſepultüram tuam, libera eum Domine. Per glorioſam Reſurrectiônem tu- am. . libera. er admiräbilem Aſcenſionem tuam» libera. Per gratiam Spiritus ſanécti Para- cliti; libera, n die judicii, libera. eccatoôres, Te rogamus audi nos. ei parcas, te rogamus. Eyrie eleiſon. hriſte eleiſon. Frie eleiſon. Roficiſcere ânima Chriſtiäna de hoc mundo, in noòmine Dei Patris omnipoténtis, qui te creavit; in né́mine Jeſu Chriſti Filii Dei vivi, qui pro te paſſus eſt: in no- mine Spiritus ſancti, qui in te effü- ſus eſt: in nomine Angeloérum, & Archangelorum: in nomine Thro- nôrum & Dominationum: in noô- mine Principatuum, & Poteſtatum: in némine Chérubim & Séraphim: in nômine batriarchärum, & Pro- phetarum: in nomine ſanétôrum Apoſtolorum & Evangeliſtarum: in nomine ſanctorum Martyrum, & Confeſsorum: in nominé ſancétô- rum Monachôrum & Eremitarum: in nomine ſanctarum Virginum, & omnium Sanctorum, & Sandtärum Dei: hôdie ſit in pace locus tuus, & habitatio tua in ſancta Sion., Per eumdem Chriſtum Dôminum ſibi cxix Eus miséricors „» Deus cle- mens, Deus; qui ſecûndù multitüdinem miſerationum tua- rum peccata pœniténtium deles „ & præteritoörum criminum culpas vénia remiſſionis evacuas: réſpice propitins ſuper hunc famulum tu- um HN. & remiſſionem omnium peccatòrum ſuôrum tota cordis confeſſione poſcéntem deprecatus exaudi. Rénova in eo, piiſſime Pa- ter, quidquid terréna fragilitäte corrûptum, vel quidquid diaboôlica fraude violàtum eſt: & unitàti cor- poxis Eccléſix membrum redemp- tionis annécte Miſerére Domine gemituum, miſerére lacrymarum ejus: & non habentem fidu ciã, niſi in tua miſericordia, ad tuæ ſacra- mentum reconciliatioônis admitte. Per Chriſtum Dominum noſtrum. Amen. Ommendo, te omnipoténti Deo, chariſſime frater, & ei » cujus es creatura, committo: ut cùm humanitaâàtis debitum morte interveniénte persolveris, ad au- ctorem tuum, qui te de limo terræ formaverat, revertaris. Egredienti itaque animæ tuæ de corpore ſplen- didus Angeloòrum cœtus occurrat: Judex Apoſtolorum tibi ſenatus advéniat: candidatõrum tibi Marty⸗- rum triumphator exercitus obviet; liliata rutilantium te Confeſsoòrum turma circumdet: jubilantium te Virginum chorus excipiat, & beâa- tæ quiétis in ſinu Patriarcharum te compléxus aſtringat: mitis atque feſtivus Chriſti Jeſu tibi aſpectus appareat, qui té inter aſſiſtentes jùgiter interéſſe decernat. Ignéôres omne, quod horret in té- nebris, quod ſtridet in flammis quod crüciat in torméntis. Cedat tibi tetérrimus satanas cum ſatelli- tibus ſuis: in adventu tuo te comi⸗- tantibus Angelis contremiſcat, at⸗ que in ætérnæ noctis chaos imma- ne diffúgiat. Exürgat Deus, & diſ-= ſipéntur inimici ejus „& fùgiant d qui odérunt eum, à facie ejus. Si= cut déficit fumus, deficiant: ſicut fluit cera à facie ignis, ſic péreant peccatôres à facie Dei: & juſti epulentur, & exültent in conſpe- Gu Dei. Confundantur igitur, & erubéſcant omnes tartareæ legio- nes, & miniſtri sätanæ iter tuum noſtrum. Amen. impedire non audeant. Liberet te h ¾ à cru- LEexX à cruciatu Chriſtus, qui pre te eru- cifixus eſt. Liberet te ab æterna morte Chriſtus, qui pro te mori dignatus eſt. Conſtituat te Chriſtus Filius Dei vivi intra paradiſi ſui ſemper amœna virentia, & inter oves ſuas te verus ille Paſtor agnô- ſeat, Ille ab omnibus peccatis tuis te absolvat „atque ad déxteram ſuam in electorum ſuorum te forte conſtituat. Redemptorem tuum facie ad faciem videas & præſens ſemper aſsiſtens, manifeſtiſſimam beatis oculis aſpicias veritatem. Conſtitütus igitur inter àgmina Beatoôrum contemplationis duleédine potiaâris in ſæcula ſæcu- lorum, Amen. Uſcipe Dômine, ſervum tuum 2, in locum ſperàndæ ſibi ſalva- tiénis à miſericôrdia tua. Amen. L'ibera Déômine animam ſervi tui ex omnibus Periculis inferni, & de laqueis poœnärum, & ex omnibus tribulatiônibus. Amen. ibera Domine animam ſervi tui, ſicut liberâſti Henoch & Eliam de commuüni morte mundi. g. Amen. ibera Domine animam ſervi tui, ſicut liberâſti Noe de diluvio. Amen. . ibera Dômine ànimam ſervi tui, ſicut liberâſti Abraham de Ur Chaldeorum. Amen. Libera Domine änimam ſervi tui, ſicut liberaàſti Job de paſſionibus uis. . Amen. ibera Dômine animam ſervi tu ſicut liberâſti Iſaac de hoôſtia; de manu patris ſui Abrahæ. Amen. ibera Dömine aànimam ſervi tui, ſicut liberãſti Lot de Sodomis, & de flamma ignis. zg Amen. Hibera Dômine animam fervi tui, icut liberäſti Môyſen de manu Pharaonis Regis Xgyptiorum. Amen. ibera Dômine ânimam ſervi tui . ſicut liberâſti Daniélem de lacu leônum. . Amen. ibera Dômine ânimam ſervi tui, ſicut liberaſti tres Peros de cami- no ignis ardéntis, & de manu Regis iniqui. Amen. Ltbera Doômine animam ſervi tui, ficut liberâſti Susannam de fallo crimine. Amen. lbera Döômine änimam ſervi tui, i 9 & tur illi Angeli. ſicut liberâſti David de manu Re- gis Saul, & de manu Goliæ. Amen. ibera Dômine änimam ſervi tui, icut liberäſti Petrum & Paulum de carcéribus. Amen. t ſicut beatiſſimam Theclam Vir- ginem & Martyrem tuam de tribus atrociſſimis tormentis liberaſti, ſie liberare digneris animam hujus ſervi tui, & tecum facias in bonis congaudere cœléſtibus. Amen. Ommendamus tibi, Domine, Animam famuli tui N., pre- eamurque te, Dômine Jeſu Chrinte, Salvator mundi , ut propter quam ad terram miferivorc ter deſcendi- ſti, Patriarchàrum tuorum sinibus inſinuare non rénuas. Agnoôſce Dômine creatüram tuam, non à2 diis aliénis creâtam, ſed à te ſolo Deo vivo & vero: quia non eſt alius Deus præter te, & non eſt ſe- cündùm pera tua. Lætifica Do- mine animam ejus in conſpectu tuo, & ne memineris iniquitatum ejus antiquàarum, & ebrieatumz, quas ſuſcitavit furor, ſive fervor mali deſiderii, Licèt enim pecca- verit, tamen patrem, & Filium, & Spiritum ſanctum non negavit» ſed crédidit, & zelum Dei in ſe ha- buit, & Deum, qui fecit omnia „ fideéliter adoravit. Elicta juventùtis, & ignoran- tias ejus, quæzſumus, ne me- mineris Domine: ſed ſecundùm Amagnam miſericordiam tuam me- moer eſto illius in gloôria claritatis tuæ. Aperiantur ei cœli, collætén- In regnum tuum Dñe ſervum tuum sùúſcipe. Suſci- piat eum ſanétus Michael Archan- gelus Dei, qui militiæ cœléſtis mé- ruit principäatum. Véniant illi ob- viam ſancti Angeli Dei, & perdu- cant eum in civitatem cœléſtem Jerûſalem., Suſcipiat eum beatus FPetrus Apôſtolus, cui à Deo claves regni c& itis traditæ ſunt. Adjuvet eum ſanétus Paulus Apôſtolus, qui dignus fuit eſſe vas elefctionis. In- tercédat pro eo ſanctus Joânnes eléctus Dei Apoſtolus, cui revelata ſunt ſecréta cœleſtia, Orent pro eo omnes ſancti Apôſtoli, quibus à Domino data eſt potéſtas ligandi atque ſolvendi. Interxcédant pro eo omnes Sancti & electi Dei, qui proO 1, Chrifti . ſeello ſi is canis en kitur ad gloi, Neltame Do Skiſto: gui ndo rimn aulorum, enini Dio, 15 tiliimmecul 16. Apenlte 5 eAnteli Dom Einmm eias: onhzed Al Ueipiet ten n, A in ſin tantte, Fu ninu⸗ rElurpe ſenten, 3 eile kyrie yri ter unldien Alibera no Een temam blur perpet orninket Mänimam ej e, A nite exrin 1 Ut clam N. Dom e munn N. Golie um ſenin, mn & Nallun nen, Theclan-l⸗ am de tii liberalil⸗ immam uin cias in boll Ke, Amen i N. Ne⸗ ſela Chuiie topler glen ter celencl. Pkrumn slnids . tnoſte Ham, non 1 ſed i te ſol⸗ uia non Enon ekle lelica ho⸗ 1 conſhet niguitätum bklestum, ſye fernot nim peccs⸗ XFilium; n negarlt, iinlen⸗ cit önnns kimr s, hemne. ſeinkün n wand me. iircuitutt eli colleter⸗ egnun zun be, A⸗ ae Achn lelis lant illi ob⸗ ,e hett n cleſten umm beat zDeo (laves ſunt,Adiuel oſtolus gul rant Dômineé, & tu das r0 Chrifti némine terménta in oc ſæculo ſuſtinuérunt: ut vin- culis carnis exutus, pervenire me- reatur ad glôriam regni cœléſtis, eræſtäante Doômino noſtrto Jeſu Chriſto: Qui cum Patre & Spiritu ſanéto vivit & regnat in ſæcula ſæ- culorum. Amen. ter hi Pſe Dl onfi- témini Dno. 1 ½. 8& B eati immaculati. 16. Subvenite San &i Dei, occurri- te Angeli Domini: * Suſcipientes animam ejus: Offerentes eam in conſpectu Altiſſimi. F. suſcipiat te Chriſtus, qui vocà- vit te, & in ſinum Abrahæ Angeli deducant te. Suſcipientes. „Reéquiem æternam dona ei Doô- mine, & lux perpetua lüceat ei. Offerentes. Deinde Kyrie eléiſon. hriſte Neiſon. yrie eléiſon. boſte ater noſter. ſ Et ne nos inducas in tentationem. B, Sed libera nos à malo. Ré- guiem æternam dona ei Dômine. Et lux perpétua lceat ei A porta inferi. Erue Doô- mine animam ejus. Requieſcat in pace. Amen. F. Domine exaudi orationem me- am. , Et clamor meus ad te vé- niat. Dôminus vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo. O remus. +Ibi Dömine commendamus änimam famuli tui ut de- functus ſæcul tibi vivat: & quæ er fragilitatem humanæ conver- atioônis peccäta commiſit, tu vé- nia miſericordiſſimæ pietatis ab- ſterge. Per Chriſtum Dôminum noſtrum. Amen., BENEDICTIO MENS K. B enedicite, enedicite. Oculi omnium. In te ſpe- eſcam il- lörum in témpore opportůno. A- peris tu manum tuam, & imples Omne ànimal benedicéctiône. & oria Patri. icut erat. yrie eleiſ. Chrifſte eléiſon. yrie eléiſon, ater noſter. ſe . 2 2 . 2 5 cxxi –w Et ne nos indúcas in tentatiéô- nem. Sed libera nos à malo. . 2 3 Oreémus. Enedic Dömine nos, & hæc tua dona, quæ de tua largitate ſumus ſumptùri. Per Chriſtum Dô- minum noſtrum. Amen. Jube domne be- nedicere. Benedigtie Menſæ cœléſtis participes faciat nos Rex ætrnæ gloriæ. Amen. autem Déômine miſerére nobis. Deo gratias. rgunt Confitean- tur tibi Dömine omnia ôpera tua. Et Sancti tui benedicant tibi. „Gloria Patri, icut erat. Gimus tibi grâtias, omnipo- à tens Deus pro univérſis bene- ficiis tuis: Qui vivis & regnas in ſæcula ſæculôrum. Amen. audate Gentes. 79. ut in Patri. icut erat. hriſte eléiſon. Dominum omnes loria yrie eléiſon. Kyrie eleiſon. iſerére. 35. licit 5 P ater noſter. Et ne nos inducas in tentatiéô-⸗ nem. Sed libera nos à malo, Diſperſit, dedit paupéribus. Juſtitia ejus manet in ſæculum ſæculi. . Benediçam Döminum in omni tempore. Semper laus ejus in ore meo. In Bomino laudabitur anima mea. Audiant manſuéti, & læténtur. Magnificate Doô- minum mecum. . Et exaltémus nomen ejus in idipſum. . Sit nomen Dômini benedictum. „Ex hoc nunc, & usque in ſæcu- lum. 1 rémus. . Etribũere dignare Dômine om- nibus nobis bona facientibus propter nomen tuum vitam æter- nam. Amen Benedicämus Dômino. Deo gratias. YD Fidélium animæ per miſericor- diam Dei requielcant in pace. Amen. Pater noſter. ete to dici exd Deus det nobi⸗ ſuam pacem. . Amen. 5 . CXxli enedici- te, enedigitę. Dent pauperes, & ſaturabun- tur, & laudabunt Dominum, qui requirunt eum: vivent corda eægrum in ſæculum ſæculi. loéria Patri. icut erat. yrie eleiſfon. hriſte eléiſon. Frie eleiſon. ater noſter. . Et ne nos inducas. rémus. enedic Dômine. ube domne. Ad coœnam vitæ æternæ per- ducat nos Rex ætérnæ gloôriæ. Amen. . 8 „Memo- riam fecit mirabilium ſuorum mi- séricors & miſerator Dominus: elcam dedit timentibus ſe. loôria Patri. icut. Enedictus Deus in donis ſuis, & ſanctus in omnibus operi- bus ſuis: Qui vivit & regnat in ſæ- cula ſæculorum. Amen. audàte Dôminum omnes Gentes. 79 Verbum caro fa- Kum eſt, allelúja: Et habitavit in nobis, alleluja. Iéria Patri. icut erat. Notum fecit Doôminus, allel. Salutäre ſuum, alleluja. . antate. — 67. Doôminum audaàte omnes Gentes. 79. Reges Tharſis, & inſulæ mùúnera öfferent, allel. Reges Arabum & Saba dona adducent allel. Ploria. F. Omnes de Sa- ba vénient, allel. Auxum & thus deferentes, allel. Sloria Fatri. eus judicium tuum. s3. Chriſtus factus eſt pro nobis obédiens us- que ad mortem. ater noſter. Tu autem. „Chriſtus W(exrere mei. 3 ½. lôria Patri. ater noſter. Jube domne; fa ſtuz eſt, Cſpice, quæſumus. Eidęlium animæ. dicitur; Pater noſter. Deus det nobis luam Qui tecum pagem. 11 † Chriſtus factus eſt, &c. Mortem autem Crucig. „Benedicite. e. Benedicite. Ee Véſpere autem Sabbati, quæ luceéſcit in prima Sabbati, allel. Venit Maria. Magda- lene, & altera Maria vidére ſepul- chrum, alleluja. Sloôria Patri. igut erat. . e Veſperè au- tem. loria Patri. icut erat. audate Dôminum omnes Gegtes. 79. loria Patri. yrie eleiſon. hriſte eleiſon. Frie eleiſon. Hæc dies, quam fecit Dominus, allel. Exultgmus, & lætémur in ea, alleluja. Sloria Patri. fnée repet Hæc dies, quam. n GIoria. onfitémini. 15. Aſcéndit Deus in jubilatione;, alleluja: Et Dominus in voce tu- bæ, allelùja. loria Patri. Aſcêndens Chriſtus in altum, alleluja: Capti-⸗ vam duxit captiyitatem;, alleluùja. loria Patri. Imnes Gen- tes plaudite. 41r. audate Dominum. y9. Dömini repl lel. Et hoc la,ſaientin lorig batg. Onnes Piritn (perunt lo ra Lari. DMominus. 42, Nun,. NIIXI I viam lern 6) Kprolp Unſotens, Angel Umrobicum in Pohri. eeleiſon, le eleiſon. Rt ne nos ir „ l §ecd AAhos fa ſe l mels! Uite nobi lngo. Pitrirüctinis, 8 lil potci Ms, v N fl Pönt nocere fins orini Möſhenun eNegeluln Pusklunter ſlis is, nude Ptnigngn gnen citi Aenlocien rur mtuunn Chudus bediens u⸗ 1 Tu auten. Chuiku lgte mei g loria betn nolter⸗ umnus, Alium inint, knet otel et nobis tuun „ Penedicit lpete alleln 1t in prims Alle Mesdt⸗ cere ſepil. lona batti. Velhere lor⸗ alln udete entet, i Clent. geil Hel hüninn lztelun in ttl. onkitetbin, nus in ſe Pun Alcende Melin: , ten? 6 nnee 49 ec Cien; Spiritus Domini replévit orbem terrarum, allel. Et hoc, quod continet om- nia, ſcientiam habet vocis, allel. Horia Patxi. 1 Repléti ſunt omnes Spiritu ſancto, alleluja: Et bHHErunt loqui;, alleluja. .oria Patri. Dôminus. 42. num. 79. NTTI N. ERARIUM. M agnus audate Domi- In viam pacis. enedictus Däs Deus lIoôria Patri. Poſteãâ dic Ana, In viam pa- cis „ & proſperitätis dirigat nos omnipotens, & miséricors Dômi- nus, & Angelus Raphael comité- tur no biſcum in via, ut cum pace, ſalüte, & gaudio revertamur ad pröpria. Syrie eléiſon. hriſte eléiſon. Kyrie eléilon. Pater noſter. ie ⸗ Et ne nos induúcas in tentatiô- nem. Sed libera nos à malo. Salvos fac ſervos tuos. Deus meus ſperantes in te. Mitte nobis Doômine auxilium de ſanto. g Et de Sion tuére nos. Eſto nobis Dômine tur- ris fortitdinis. A facie inimici Nihil proficiat inimicus in no- Iſrael. 15 is. Re Et filius iniquitâtis non appénat nogçére nobis. Bene- dictus Dôminus die quotidie. Pröſperum iter fäciat nobis Deus ſalutarium noſtrôrum. Vias tuas Dômine demonſtra nobis. Et sémitas tuas edoce nos. Utinam dirigantur viæ noſtræ. Ad cuſtodiendas juſtificationes tuas,. Erunt prava in dirécta. Et aſpera in vias planas. cxxiii Angelis ſuis Deus mandavit de te. „. Ut cuſtôdiant te in omni- bus viis tuis. Doômine exaudi oratiõnem meam. Et clamor meus ad te veniat. Dominus vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo. Prémus. Eus, qui filios Iſrael per maris medium ſicco veſtigio ire feci- ſti, quique tribus Magis iter ad te ſtella duce pandiſti: tribue nobis, quæſumus, iter proſperum, tempùs- que tranquillum: ut, Angelo tuo ſancto comite, ad eum, quò pergi- mus, locum, ac demum ad ætérnæ ſalutis portum pervenire feliciter, valeamus. . Eus , qui Abraham púerum tuum „ de Ur Chaldzæorum edúctum, per omnes ſuæ peregri- natioônis vias illzſum cuſtodiſti: uæſumus, ut nos famulos tuos cu- Aodire dignéris; eſto nobis Déômi- ne, in procinctu ſuffragium, in via ſolatium, in æſtu umbraculum, in plúvia & frigore tegumentum, in laſſitůdine vehiculum, in adverfi- tate præsidium, in lübrico baculus, in naufragio portus; ut te duce quò têndimus, proſperè pervenia- mus, & demum incôlumes ad prô-⸗ pria redeamus. eſto , quæſumus Dômine „ ſupplicatiénibus noſtris: & viam famulòrum tuorum in ſalũtis tuæ proſperitate diſpõône;, ut inter omnes viæx, & vitæ hujus varietaâ- tes tuo ſemper protegâmur auxi- lio. . Ræſta, quæſumus, omnipotens Deus: ut familia tua per viam ſalùtis incédat „& beati Joannis Præcursoris hortaménta ſectando » ad eum, quem prædixit „ ſecúra pervéniat, Doôminum noſtrum Je- ſum Chriſtum Filium tuum: Qui tecum vivit & regnat in unitate Spiritus ſancti Deus „ per omnis ſæcula ſæculorum, Amen. Procedamus in pace. In nomine Domini, Amen. Um ſubſequentia Officia à Sumis Pontificibs ordinata, Eceleſiam univerſalem non obligent, utpotè in certis quibusdã Regnis & Pro- vinciis, ex indulto eorumdem recitanda, hic in fine, extra Ordinem aliorum, pro majori recitantium commoditate, eadem addenda putavi. DIE IV, DEGEMBBR,IS, Eus;, qui inter cætera poténtiæ tuæ miracula eétiam in ſexu fragili viéctériam martyrii contuli- ſti: concéde propitius, ut qui beatæ Barbaræ Virginis & Martyris tuæ natalitia côlimus, per ejus ad te exémpla gradiamur., Per Düäm. Barbar Virgo Nicomédiæ, in per- ſecutiône Juùlii Maximini, paſſa eſt. A patre siquidem Diôſcoro vi- r0 noôbili, ſed Gentili, in alta & munita turri, ob egrégiam ejus pul- chritàdinem, cuitodienda inclüdi- tur, ubi baàlneum, & duas fenéſtras, Aipus lumen exciperétur, in eo exri jubet Barbara verô à absente atre, tertiam addi feneſtram, & abri pavimentum crucis imagine ornari juſſit. Reverſus pater de teèr- tia feneſtra quærit Virgo occaſioô- nem nacta, de ſacrosanétæ Trinita- tis Myſtério multa aperte, & di- vinè diſseruit, ac pluribus ver- bis ad ſalutarem Chriſti fidem pa- rrem eſt cohortata. S.: Propter veritatem. lix. T pater non ſolùm ſuæ impie- tatis ſtimulis, ſed étiam maxi- mo Cælaris timore adduúctus, qui ſfidem Chriſti imâniter perſequeba- tur ,filiam modis omnibus nititur ad idololatriam revocare. Cůmque id coônſequi non poſſet, Provinciæ Præſidi eam tradit: qui primùm vir- ginem blanditiis aggréſſus, ubi ſe nihil videt efficere, nudam nervis bůbulis crudéliter cædi, deinde præacütis téſtulis vúlnera perfricâ- ri jubet, Poſt hæc in carcerem tra- ditur, ubi clariſſima luce, & Chriſti Dni præséntia, ad réliqua ſubeùnda certamina mirificè confirmatur. .„Dilexiſti juſtitiam. lix. Ed cùm iterùm Præſidi ſiſtere- tur, & conſtantior in fidei con feſſione persiſteret, ferreis ungulis dilaniatur, latéribus ardentes faces admovéntur, caput ferreis malleis contuùnditur, dixeptis veſtibus igno- miniæ cauſa per puública loca per- ducitur: quibus tormentis fortiter & invicte ſuperatis, tandem à Patre impietatis furôre amente, capite truncata ,„glorioſum marctyrii ago- nem conſumavit. Ab Origine Sa- cris litteris imbuta fuiſſe traditur. . Afferentur Regi. lix. imile erit regnum cclô- rum deçem Virginibus. de 5 X. „ PlIE XVIII. DECEMBEBIS Miſſus eſt Gabriel Angelus. Dominus. Ixxxvii. Grediétur virga de radice Jeſſe, & flos, de radice ejus aſcéndet. Et requiéicet ſuper eum Spiritus Domini. . Hyr reator alme siderum, 9 5. irtus, honor, laus, glôria Deo Patri cum Filio; Sancto ſimul Paraclito In ſæculorum ſæcula. Amen. Ave Maria;, gratia plena. Dôminus tecum. Spiritus ſanétus in te deſcéndet Maria: ne timeas habébis in ute- ro Filium Dei; allel., Oratio. Eus;, qui de beatæ Mariæ Vir- “ginis utero, Verbum tuum, Angelo nuntiante, carnem ſuſci- pere voluiſti: præſta ſupplicibus tuis; ut qui verè eam Genitricem Dei crédimus, ejus apud te inter- ceſſiònibus adjuvémur. Fer eum- dem Doôminum. e Matl, Iinus terun⸗ Uece Dominne Feniet, K illun ſorum kvoru omine honte co ler lunt uſt Etemmnet Sal Eli u, Bece n Mtiogno: & ſben tetrarun Omini llon lyee Das noſte⸗ be lſai eent Do Ladhen dicens Mondno Deo: Kimniſye in en Ut ichaꝛ: No Emnzo Dominn Retgo domus Uun ſodis et, Ubl gnia Wloper he Veſcdisſignum et, & ariet Anonen ejus h ucme comee Weelom, N onabfetetn atur ge ten Ans glimits ſwelk eeckat Uchrite; lu ente ei N Leclelan nis E⸗ a Oldinen nda punan eis unzuli lentes hens eis mallein ſtibus igno⸗ Uloca hen⸗ Nis tortite demà bin te, Cahltt Ateſtil d⸗ Origine ⸗ le nucitut⸗ . nomn e . Wals lus ie Pmwin nie li⸗ sAene n ii ne ideran 1 Aint 1 0 plena. te eſtnt hbebis inn eN eMatit ahun ut carnemn ki⸗ ſingiet⸗ 2 A ve Maria, gratia plena, „ Dô- minus tecum. enite. 1I. „Verbum ſupérnum. 1* 2. Ecce Dôminus noſter cum virtute veniet , & illuminabit oculos ſer- vorum iuôrum; alleluja. omine Dôminus noſter. xc. Ana. Rorate cœli deſuper, & nu- bes pluant juſtum, aperiatur terra, & germinet Salvathrem. œli enarrant. xXc. Ana., Ecce nomen Doômini de longinquo: & claritas ejus keplet orbem terrarum. . omini eſt terra. xXc. J. Ex Sion ſpecies decoris ejus. Deus noſter maniféſtè veniet. De Iſaia Propheta. FI adjécit Dôminus loqui ad „Achaz, dicens: Pete tibi ſignum à Donino Deo tuo in profündum infeérni, ſive in excéelſum ſupra. Et dixit Achaz: Non petam, & non tentadbo Dominum. Et dixit: Au- dire ergo domus David: Numquid parum vobis eſt, moléſtos eſſe ho- minibus, quia moléſti eſtis & Deo meo? Propter hoc dabit Dôminus ipſe vobis ſignum. Ecce virgo con- cipiet, & pariet filium, & vocabi- tur nomen ejus Emmanuel. Buty- rum & mel comedet, ut ſciat repro- bare malum, & eligere bonum. Non auferetut ſceptrum de Ju- da, & dux de fémore ejus, donec veniat, qui mittendus eſt: Et ipse erit expectatio Gentium. Pulchriores ſunt oculi ejus vi- no: & dentes ejus lacte candidioô- tes. Et ipfe erxit. 7T egrediétur virga de radice Jeſſe, & flos de radice ejus aſ- céndet. Et requiéſcet ſuper, eum Spiritus Dômini;: ſpiritus ſapiéntiæ & intellectus, ſpiritus consilii & fortitudinis, ſpiritus ſcientiæ & pietatis: & replebit eum ſpiritus ti- moris Domini. Non ſecundùm vi- ſionem oculôrum judicabit, neque ſecundùm auditum aurium arguet: ſed udicabit in juſtitia pauperes, & arguet in æquitate pro manfué- tis terræ: & percutiet terram virga Oris ſui, & ſpiritu labiorum fuorum interficiet impium. Kt erxit juſti- CXXV tia eingulum lumbôorum ejus, S8e fides cinctorium renum ejus. g. Oriétur ſtella ex Jacob: & con- surget homo de IHrael, & confrin- get omnes duces alienigenarum: *Et erit omnis terra polséſſio ejus. F. De Jacob erit, qui dominabitur, & perdet reliquias civitatis. Et erit. Ætaàbitur desérta & invia, & Sexultabit ſolitudo, & florébit quaſi lilium. Gêrminans germina- bit, & exultäbit lætabunda & lau- dans; gloria Libani data eſt ei: de- cor Carmeli, & Saron: inſ vidé- bunt gloriam Döômini, & decôrem Dei noſtri. Confortäte manus diſ- ſoltas, & génua debilia roborate. Dicite puſillanimis: Confortamini, & nolite timéxe: ecce Deus veſtet Lultiénem adduúcet retributionis: Deus ipſe véniet, & ſalvabit vos. Tunc aperientur culi cæcorum = & aures ſurdorum patébunt. Tune saliet ſizut cervuùs claudus, && apérta erit lingua mutéôrum; quiaz ſciſiæ ſunt in deserto aquæ, & tortentes in ſolftädine. Et quæ erat arida, erit in itagnum, & si- tiens in fontes aquarum. Deſcéndet Déminus ſicut pluú- via in vellus: oriétur in diébus ejus juſtitia: Et abundantia pacis. Et adoräàbunt eum omnes Re- geszomnes Gentes servient ei. Et. Aôria Patri. Et. De Sion exifbit lex, & verbum Domini de Jeruſalem. ructavit. xci. aa. Ecce Deus noſter, expectaâvi- mus eum, & ſalvabit nos, allel. eus noſter. xcii. Dôminus véniet, occùrrite illi, dicéntes: Magnum principium 2 & regni ejus non erit finis, Deus Fortis, Dominator, Princeps pa- cis, alleluja. 6 agnus Dôminus. lviii. Egrediétur virga de radice Jeſſe. . Et flos de radice ejus aſcendet. Sermo S. Ildefonſi Epilcopi To- . letani. Omina mea, atque dominitriz UJmea, dominans mihi, mater Oomini mei, ancilla Filli tui, Gé- nitrix faéctoris mundi, te rogo , te . 910 4½ cxxvi oro, te quæſo, ut hàbeam ſpiritum Dômini tui Spiritümque Filii tui, nec non & Spiritum Redemptoris mei, ut de te vera & digna sapiam, vera & digna lôquar, vera & digna, quæcúmque ſunt, diligam. Tu enim es elécta à Deo, afsúmpta à Deo, advocata à Deo, proxima Deo, ad- hærens Deo, conjuncta Deo, viſi- tata ab Angelo, ſalutata ab Ange- Io, benedicta ab Angelo, beatifi- caàta ab Angelo, turbata in ſermoô- ne, attoônita in cogitatioône, ſtupe- facta in ſalutatione, admirata in dictôrum annuntiatioône. Ecce virgo concipiet, & pariet flium, dicit DOOminus: & Et voca- bitur nomen ejus Admirabilis, Deus, Fortis. Super soölium David, & ſuper regnum ejus ſede- bit in ætérnum. Et. Nveniſſe te apud Deum gratiam audis, & ne timeas, jubéris. Unde & tu fiducia roboraris, cognitione miraculorum inſtrueris, ad novita- tem inauditæ gloriæ provéeheris. De prole ab Angelo nuntiata es: & poſt foœtũ integra & pudica manes. Certa virginitas nobis propônitur, & naſcitùrum ex te ſanctum Dei Filium, tibi ab Angelo evangeli- zZâtur: & quæ ſit naſcentis Regis poténtia, mirabiliter intimatur. Quòomodo flat, quæris, de origine intérrogas, de ratiône perſcrutaris, de experientia requiris, de ordine ſciſcitäris. Audi inaudſtum ofa- culum, considera inuſitätum opus, animadvérte incôgnitum arcanum, atténde inviſum factum, Spiritus ſanctus ſupervéniet in te, & virtus Altiſſimi obumbrabit tibi. Rorate cœli deſuper, & nubes lIuant juſtum: Aperiatur terra, gérminet Salvatôrem. Emit- te Agnum Domine Domnihatorem terræ, de petra deserti ad montem filiæ Sion. Aperiatur. Ota inviſbilitér Prinitas con- ceptionem operabitur in re : ola Persona Filii Dei in corpore tuo naſcitùra carnem aſsumer de te. Ideòque quod concipiétur ex te, quod naſcêtut ex te, quod proô- diet ex te, quod germinabitur ex te, quod parturietur ex te Sanctum, vocabitur Filius Dei. Erit eniin hic magnus, hic Deus virtutum, hic Rex omnium ſæculoôrum, hic fa- Kor omnium rerum. Kecce beata tu inter mulieres, integra inter puérperas, Doômina inter ancillas, Regina inter ſorores. Ecce ex hoc beatam te dicent omnes genera- tioônes, beätam te novérunt omnes cœleſtes Virtutes, beatam te præ- dicant omnes Vates, beâtam te cêé- lebrant omnes Natiônes. Beata tu fidei noſtræ, beata tu animæ no- ſtræ, beata dilectioni noſtræ, beata præconiis & prædicatiônibus meis. Docèbit nos Dôminus vias ſuas, & ambulabimus in sémitis ejus: Quia de Sion exibit lex, & ver- bum Dômini de Jerúſalem. Venite, aſcendàâmus ad mon- tem Dômini, & ad domum Dei Jacob. Quia. Elöoria Patri. Quia. Dôminus dabit benignitàatem „ & terra noſtra dabit fructum ſuum. genedixiſti. 61. Ecce veniet Deus, & homo de domo David ſedére in throno, all. n undaménta. 62. . Annuntiaâte péôpulis, & dicite: Ecce Deus Salvator noſter véniet. . antaäte. 64. Egrediétur Doôminus de loco ſancto ſuo. Veniet, ut ſalvet populum ſuum. éctio ſancti Evangélii ſecúndùm Lucam. x. IN illo tempore: Miſſus eſtAn- gelus Gabriel à Deo in civitatem Galilææx, cui nomen Nazareth, ad Virginem deſponsatam viro, cui nomen erat Joſeph, de domo David, & nomen Virginis Maria. Et réliqua. . Homilia venexabilis Bedæ Presbyt. 5 Mariam Virginem Gäbriel mitrtitur: qui Dei fortitùdo no- minatur: illum quippe nuntiare ve- niebat, qui ad debellandas aéreas poteſtates hú⁴milis apparére digna- tus eſt. De quo per bſalmiſtam di- citur: DOôminus fortis & potens, Doôminus potens in prælio. Et rur- ſum: Dominus virtùtum ipſe eſt Rex gloriæ. Per Dei ergo fortituâdi- nem nuntiandus erat, qui virtůtam Dominus, & potens in prælio, con- 11àa upoteltite Uiebat. Et Einn dinit: pinus tecun- leribus hene e mimirum meruerat m ridelicer Leneret aucte Aye Maria keum: sHi Uer in ke & v Pebit tibiegun l Nnctum, Quomodo n non co⸗ En Angelus, Cojus fe o virsinun Cce coneip⸗ Ctes flium, eſum. elus expott ens) ſalyun M peccatis dkoe eſt, in pitio, & cire Us ex diyert unns paſtor, meonus, & r, § dabt ADanic hatn s Atiſiüni, Aihneeptus, lig kempo Adeus eſte bue Dauten 1 tomittat gte iter ancllls, e er oe 8 genele⸗ unt omnes An iehte⸗ tam te ei⸗ „Beita tl nime no⸗ Nre, beint ibus wei⸗ vüns ſun itis ens 1) & ſe. en. d mon⸗ mumm Dei tti, Quia, titen ) & m ſuum. 61. Lhonote rono, 4l 2. dlcit er veniet⸗ 64, ge loco ut ſalyet fertndin 1s et A⸗ 1cihinnten Nazuet R n Vn0 de Con bnis Mn elelt E em Glbre ortitüdo ni⸗ 4 e⸗ ntiate e nunt trà poteſtâtes aéreas ad bella ve- niébat. Et ingreſlus Angelus ad eam dixit: Avée gratia plena: Do- minus tecum: Benedicte eu in mu- liéribus Benèe gratia plena vocatur, Mræ nimirum gratiam, quam nulia A meruerat, aſsequitur; ut ip- ſum videlicet gratiæ concipiat, & generet auctorem. Ave Maria, gratia plena: Däüs tecum: ½△ Spiritus ſanctus ſupervé- niet in te, & virtus Alriſlimi obum- brabit tibi: quod enim ex te natlcé- tur Sanctum, vocâbitur Filius Dei. Quomodo fiet iſtud, quoôniam virum non cognoſco à Et reſpon- dens Angelus, dixit ei. Spiritus. Bäe. Cujus feſtum colimus, ipfa Virgo virginum. Cce concipies in üferò, & pa- ries filium, & vocaãbis nomen eſus jeſum. Jeſus, Salvator ſive ſalutaris interpretatur: cujus ſacra- mentum nôminis alloquens Joſeph Angelus expoſuit: Ipſe enim (in- quiens) ſalvum faciet populum ſuumà peceatis eorum. Non ait: populum Iſrael, ſed põpulum ſu- um; hoc eſt, in unitatem fidei ex præputio, & circumciſiône vocâtũ; quibus ex divérſa parte vocatis, fie- ret unus paſtor, & unum ovile., Hic erit magnus, & Filius Altiſſimĩ vo- cabitur , & dabit illi Dñs Deus ſe- dem David patris ejus. Idem ergo Filius Altiſſimi, qui in ùtero virgi- nali concéptus, & natus eſt. Idem omo in témpore creatus ex ma- tre, qui Deus eſt ante tempora natus ex Patre. Si autem idem homo, qui Deus eſtzomittat Neſtòrius, héminẽ tantùm dicere ex Virgine natum. . Sůſcipe verbum virgo Maria;, quod tibi a Domino per Angelum transmiſium eſt: concipies & paries Deum pariter & höminem : 2 Ut benedicta dicaris inter om- nes mulieres. Y. Paries quidem filium, & virgi- nitatis non patiéris detrimentum: efficiéris gravida „ & eris mater emper intaécta. Ut. Sloria Patzi. Ut. Lectie Deoque & quod naſcétur ex te Sanctum, vocabitur Filius Dei. Ad diſtinctionem noſtræ ſanctita- tis, Jeſus ſanctus ſingulariter naſ- citurus aſséritur. Nos quippe, etſi andti efficimur, non tamen nÜſci- mur, quia ipſa naturæ corruptioônis sonditione conſtringimurz ut meri- Sloria Patri. J. M. cxxvii t0 cumpProphera gementes singuli dicamus: Ecce enim in iniquitati- bus conceéptus ſum, & in delictis péperit me mater mea. IIle autem ſolus veracicer ſanctus eſt; qui ur ipſam conditionem natúræ corrup- tibilis vingeret, ex commixtiône carnalis côpulæ concèptus non eſt. Sanctum, inquit, vocabitur Filius Dei. Quid hic dicis Neſtoriane, qui beatam Mariam Dei negans eſſe Genitricem, apeérte niteris impu- ghare veritatem? Ecce Deum dixit Inperventúrum, Dei Filium naſci- tůrum. Quoòmodo ergo aut Dei Filius Deusnon eſt, aut quæ Deum edidit, quômodo Theotocos, id eſt, Dei Genitrix non eſſe poteſt ² e Deum laudamus. II. AD LAUDES, Iſfüs eſt Gabriel Angelus ad Mariam Virginem deſponsa- fam Joſeph. ominus regnavit. 11. Ave Maria, gratia plena: Déô⸗ minus tecum: Benedicta tu in mu- liéribus, allel. Ne timeas Ma- ria, inveniſti grätiam apud Dômi- num: ecce concipies & paries fi- lium, allel. Dabit ei Dô-⸗ minus ſedem David patris ejus, & regnabit in ætérnum. Ecce ancilla Dômini, fiat mihi ſecùn- dùm verbum tuum. Grediétur virga de radice jeſ- ſe, & flos de radice ejus aſcen- det. Et requiéſcet ſuper eum Spiri- tus Dômini. n clara vox redarguit. udil .13. Spfritus sactus fuperyéiet in te. Et virtus Altiſſimi obuũbrabit tibi. Super solium David, & Tuper re- gSnum ejus ſedébit in ætérnum. eus, qui de beaàtz Ma- riæ. Cxxiv. Qui venturus es in mundum. Ave Marſa. grediétur. ur ſupe Tu exurgens Dômine „ Mileréberis Sion. Tu exuúrgens. Quia tempus miſeréndi ejus »„ quia venit tempus. Miſeréberis. Tu exuürgens. Rorate cœli deluper, & nubes pluant cxxviii . pluant juſtum. g. Aperiatur ter- ra, & germinet Salvatorem. Ne timeas Maria. Cce virgo concipiet, & paâriet filium „» & vocaâbitur nomen ejus Emmanuel. Buiyrum & mel comedet, ut ſciat reprobare ma- lum , & eligere bonum. Rorate cœli deſuper, * Et nubes pluant juſtum. Rorate. Apeériatur terra, & germinet Salvatôrem. Et nubes. 10ria. Rorate. Emitte Agnum Däe, Dominatoôrem terræ. De petra desérti ad montem filiæ Sion. . Ecce ancilla Doômini. vitul Orate cœli déſuper, & nu- bes pluant juſtum, aperiatur terra, & germinet Salvatorem, & juſtitia oriatur ſimul: ego Domi- nus creavi eum. Emitte Agnum Dômine;, Dominatôrem terræ Emitte. De petra desérti ad montem filiæ Sion Dominatorem. loria Patri. Emitte. Spiritus ſanctus ſupervéniet: in te. Et virtus Altiſſimi obumbrabit tibi. De fructu ventris tui ponam ſuper ſedem tuam. . emento Dômine. 83. O Virgo virginum, quômodo fiet iſtud? quia nec primam similem viſa es, nec habére ſequentem. Filiæ Jerüſalem, quid me admira- mini? Divinum eſt myſterium hoc, quod cernitis. 1 eus, qui. DIE XXIII. JA NUARII. cCxxXiv. ſperas; Deſponsaâtio glorioôſæ. ixit Dôminus. Ixxvii. B initio, & ante ſæcula creata ſum, & usque ad futurum ſæcu- Ium non déſinam, & in habita- tione ſancta eoram ipſo miniſtravi. 22² ve maris ſtella. Ixxviii. Deſponsätio eſt hodie ſanctæ Mariæ Vrginis. Cujus vita inclyta cunctas illúſtrat Eccleſias. Gloriôſæ Virginis Mariæ Deſpon- ſationem digniſſimam recolamus, quæ & Genitricis dignitatem obti- nuit, & virginalem pudicitiam non amiſit. „ . Amulis tuis, quæſumus Dômi- ne, cœléſtis gratiæ munus im- pertire: ut quibus beatæ Virginis partus éxtitit fſalutis exordium »„ Deſponſationis ejus votiva ſolem- nitas, pacis tribuat incrementum. Per Dôminum noſtrum. Exùúrgens Joſeph à fomno fecit , ſicut præcépit ei Angelus Dômimi, & accépit conjugem ſuam. . Conſtituit eum Doôminum dô- mus ſuæ. i poſſeſſiònis ſuæ. Anctiſſimæ Genitricis tuæspon- ) ſi, quæſumus Döômine, meéritis adjuvémur: ut qnod poſſibilitas noſtra non obtinet, ejus nobis interçeſſione donétur. a. Gaudent in cœlis. Exultäbunt. XXXiii. . deſto Démine. 6521, . Veni ſponlſa. Spécie tua. ⸗ ndulgentiam nobis. 622. eſponlationem Virginis Mariæ celebrémus » ‚Ch Filium adorémus Doôminum. Venite, exultémus. 1. uem terra. XC. Spécie tua, & pulchritůdine Inténde, proſpere pro- tua. cede, & regna. Incipiunt Cantica eanticôrum. Sculétur me ôſculo oris ſui: quia meliora ſunt übera tua vino, fragrantia unguéntis ôptimis. Oleum effuütum nomen tuum: ideò adoleſcentulæ dilexerunt te. Tra- he me: poſt te currémus in odorem un- Et principem omnis Chriſtum ejus „ Uuguentôrun pe Rex in e us, & lxtat iberum tuon (ligunt te. 11, flie en Mucula Celen nis, Hocle de io Maria Ver guum lbus aparnit luen kelit ſe Dehonlati Ulins cum Mglan. Clte me Uller ſim, Arflümatni⸗ Cnnme,poi oln cürribns Uitt amic me = S S= elt mor Gmeyit Cerotl hro n i Uulnum ſelim An ſucundl ldegte Mar lelchrern h. lwwiit die ſuncte Clis its Ecclehu. e Deion⸗ tecolamm, tatemn obi. Pudicttün musDoni. munus in. 12 Vittine e1ordium eins ſolen tementan nno fect, us Donnim, I. 1 ninunn d. enn omnd tue o⸗ ,melitis ollibllitas zis nobis in cele⸗ , inis nt htilun ein inum, ltenlis lenittci noſſet Ult. uticotun otis ſu l0 1 nt ibent ntis Chuin, ntuummt untte n in odot n r unguentôrum tuôrum. Introduùzit 5 me Rex in cellaria ſua; exultabi- mus, & lætabimur in te: mémores überum tuorum ſuper vinumrecti diligunt te. Nigra ſum, ſed formo- ſa, filiæ Jerúſalem, ſicut taber- nacula Cedar, ſicut pelles Salomo- nis. . . Hoôdie deſponsâta eſt bedta Virgo Maria ex progenie David, Per quam ſalus mundi creden- tibus apparuit, cujus vita glorioſa lucem dedit ſæculo. Deſponſationem beaâtæ Mariæ Virginis cum gaudio celebremus. Per quam. Olite me conſiderâre, quòd fuſca ſim, quia decoloravit me ſol: filii matris meæ pugnaverunt contra me, poſuérunt me cuſtôdem in vineis: vineam meam non cu- ſtodivi. Indica mihi, quem diligit anima mea, ubi paſcas, ubi cubes in meridie, ne vagari incipiam poſt greges ſodalium tuôrum. Si igno- ras te, 6 pulchérrima inter mulie- res, egrédere, & abi poſt veſtigia gregum, & paſce hœdos tuos juùx- ta tabernacula paſtorum. Equitatui meo in cùrribus Pharaonis aſſimi- lavi te amica mea. Pulchræ ſunt genæ tuæ ſicut turturis: collum tuum ſicut monilia. Beatiſſimæ Virginis MariæDeſpõ- ſationem devotiſſimè celebrémus: Ot ipſa pro nobis intercedat ad Déôminum Jeſum Chriſtum. Cum jucunditâte Deſponſatioô- nem beatz Mariæ Virginis devo- tiſſime celebrémus. Ot ipla. Urénulas aureas faciémus ti- bi, vermiculätas argénto. Dum eſſet Rex in accubitu ſuo, nardus mea dedit odoòrem ſuum. Faſcicu- lus myrrhæ diléétus meus mihi, in- ter ůbera mea commorabitur. Bo- trus Cypri dilééktus meus mihi, in vineis Engaddi. Ecce tu pulchra es amica mea, ecce tu pulchra es, oculi tui columbarum. Ecce tu pulcher es dilecte mi, & decoôrus, Lectulus noſter floridus: tigna do- morum noſträrum cédrina, laqueâ- via noſtra cypréſſina. SlorioſæVirginis MariæDeſpon- ationem digniſſimam recolamus: Quſus Dôminus humilitaâtem re- ſpexit, quæ Angelo nuntiänte con- mus. Cepit Salvatorem mundi. Brev. Rom. onls K. cxxikx Beatiſſimæ Virginis Mariæ Des bonſationem devotiſlime celebré- s. Qujus. . loria Patri. CQujus. Adjuvabit eam Deus vultu ſuo. Deus in médio ejus, non com- movébitur. ,B Sermo S. Bernardi Abhbatis. Portébat à principe mundi ali⸗ quamdiu celari divini consilii Sacraméntum: non duod Deus, ſi palam opus ſuum facere vellet impediri poſle ab illo metueret 3 ed quia ipſe, qui non ſolùm po- ténter, ſed étiam ſapiénter quæ⸗ cumque voôluit, fecit: ſicut in om- nibus opéribus ſuis quasdam re- rum, vel téemporum congraéntias propter ordinis pulchritädinem ſervare conſuévit: ita in hoc quo-⸗ que tam magnifico ébpere ſuo, no- ſtræ videlicet reparationis „ non tantùm potentiam ſuam, led 8& prudentiam oſtendere vôluit. Deſponsâtio gloriòſæ Virginis Mariæ ex sémine Ahrahæ, ortæ de tribun Juda, elara ex ſtirpe David 3 ujus vita inclyta cun illu⸗ ſtrat Eccléſias. 1 Aa ina⸗ Hôdie deſponsäta eſt beata Virgo Maria ex progénie David. Cujus. —RN Onvéniens ergo erar, ut ſuà- „ Viter quoque omnia, coœléſtia ſcilicet, & terrena ditponeret „ dquatenus & illinc dejiciens inquié- tum, réliquos in pace firmâret: & hic debellaturus invidum „ nobis priùs ſuæ humilitatis, & man- ſuetúdinis valde neceſsaàrium ex-= mplum relinqueret: ſicque mi- rabili fieret moderamine ſa bientiæz ut & ſuis ſuavis & hoôſtibus fortis ap paréret. Cùm jucunditâte Deſponſatio⸗ nem beätæ Mariæ celebrémus : Ut ipſa pro nobis intercédat ad Doôminum Jeſum Chriſtum Corde & animo Chriſto cand mus gloôriam in hac ſacra ſolemni- tâte præcéliæ Genitricis Dei Mariæ: Ut ipſa. 12 Uid enim prodeſſet diabolum à Deo vinci, no bis manéntibug tupérbis 2½ Necefsario igitur de- ſponsata eſt Maria Joſeph, quande er CXXX Lex hoc & à cânibus Sanétum ab- ritali onditur„ & à Sponſo virginitas comprobatur, & Virginis tam vere- cúndiæ parcitur, quàam famæ pro- vidétur. Quid ſapiéntius?* Quid dignius divina providéntia? Uno tali consilio ſecrétis cœleſtibus & admittitur teſtis, & exclúditur ho- ſtis, & integra ſervatur fama Vir- ginis mattis. W Deſponsatio tua, Dei génitrix Virgo gaudium annuntiavit uni- veêrſio mundo: Ex te enim or- tus eſt ſol juſtitiæx „ Chriſtus Deus noſter. Qui ſolvens maledi- ctionem, dedit benedictionem: & confündens mortem, donavit nobis vitam ſempitérnam. Benedicta tu in mulieribus, & benedictus fructus ventris tui. Ex te. Gloria Patri. Qui. Elégit eam Deus, & præelégit eam. .„ In tabernaâculo ſuo habitàre fa- eit eam. écſtio ſancti Evangèlii ſecúndùm Matthæum. C eſſet deſponsàta mater Je- Cſu Maria Joſeph, antequam convenirent, inveênta eſt in utero, habens de Spiritu ſancto. Et réli- gqua. „ Homilia S. Hieronymi Presbyteri. Uare non de simpliciVirgine, ſed de deſponsata concipitur? Primùm, ut per generationem jo- ſeph origo Mariæ monſtrarétur: ſecúndò, ne lapidaretur à Judæis ut adúltera; tértiò, ut in Ægyp- tum fügiens habéret ſolàtium. Mar- tyr Ignatius étiam quartam àaddidit cauſam cur à deſponsãta concép- tus ſit; Ut partus, inquiens, ejus celarétur diabolo, dum eum pu- tat non de Virgine, ſed de uxoôre generatum. * g-Beatam me dicent omnes gene- rationes: $ Quia fecit mihi Dis magna, qui potens eſt, & ſanctum nomen eſus. . V. Et miſericordia ejus à progénie in progénies timéntibus eum. Quia fecit. Ntequam convenirent, inventa eſt in utero habens de Spiritu ſancto. Non ab alio inventa eſt, niſi à Joſeph, qui penèe licentia ma- futúræ uxôris mnia nôve- rat. Quod autem dicitur: An- tequam convenirent, non séqui- tur, ut péſteà convenerint; ſed Scriptúra, quòd factum non ſit„ oſténdit. Felix namque es ſacra Virgo Maria, & omni laude digniſſima: Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter. Ora pro pôpulo, intérveni pro élero, inteęrcéêde pro devôto femi- neo ſexu: sentiant omnes tuum ju- vamen, quicumque celebrant tuam ſanctam Deſponſationem. Quia. loria Patri. Chriſtus. 623. A D L AUDES» Eſponsatio glorioôlæ Virginis Mariæ, ex sémine Abrahæ» ortæ de tribu Judæ, clara ex ſtir- pe David. , ominus regnaâvit. 11. Deſponsãàtio eſt hodie ſanctæ Mariæ Virginis, cujus vita inclyta cunctas illuſtrat Eccleſias. Regali ex progénie Maria exôrta refülget: cujus précibus nos adjuvàri, mente & ſpiritu de- votiſſimè poscimus. Corde & animo Chriſto ca- nämus glôriam, in hac ſacra ſo- lemnitàâte præcélſæ Genitricis Dei Mariæ. a, Cùm jucunditate Deſponſa- tionem beatæ Mariæ celebrémus „ ut, ipſa pro nobis intercédat ad Déôminum Jeſum Chriftum. b initio. Ixxxii. gloriéôſa Virginũ, Ixxxlii. Deſponsatio eſt hodie ſanctæ Mariæ Virginis. z.⸗Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat Eccléſias. Deſponſatiõnem hodiérnam per- pétuæ Virginis genitricis Dei Ma- riæ ſolémniter celebrémus, qua celſitudo throni procéſſit, allel. amulis. cxxxiii. Ipſe, Jeſus erat incipiens » quaſi annôrum triginta, ut puta- batur, filius Joſeph. . Os juſti meditabitur ſapién- tiam. 1 Et lingua ejus loquétur judi= Ccium. Honti cen Dituze 1 i narus Deponsat Arie fltginie Cbius vit ar becleſtas, honsatio t DNkindium 21 undo: ek te tlie Chric Dens maibe kictionem: eny Conayit Emum imul Lere fide tiy dlemn Eel kamiliam lolla liugttir e, 1 e leculi, anltig cxxviii. IG a e Sand NyII Mhdten Aui1 glör inen Lard uinng, ut fſeſori tno Aiaalekn N l mer nddis 7 um. nnin nöre⸗ itat: An- non Segui. erint; ſet m non ſt, lacka Fito digniüime: ſol juſtiiin l. . Ntetyeniid eroto len⸗ nes tuum ſe⸗ ebrant tuan emn, Quia⸗ 5. 63. D 15 8ſr Vneini ne Ablale, clara ex ki⸗ gnarit, hocie ſndt nita nehyti , enie Maria 6 hrecibus lointu le⸗ Chto er ir ſaetl le enitteis e eſnlir elebtenmg ercet 1 un. . rEinin ſode er 4 eultnill l odictnum , 7 tricis de 1 iut i logutuu ⸗ anctiſſimæ Genitricis tuæ Sponſi quæſumus Domine. CXXVIII. Simile eſt regnum. Diffuſa eſt gratia. ndulgentiam. Ixi. Qui natus es de Maria Virgine. Ixxxiii. Deſponsatio eſt hoôdie ſanétæ Mariæ VIrginis. Cujus vità inclyta cuncétas illu- ſtrat Eccléſias. Deſponsatio tua-Dei génitrix Vir- go, gaudium annuntiavit univeérſo mundo: ex te enim ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: qui solvens maledifctioenem, dedit be- nechctionem: & confùndens mor- tem, donavit nobis vitam ſempi- ternam- äamulis tuis. cxxviii. Ecce fidélis ſervus, & pru- dens, quem conſtituit Dominus ſuper familiam ſuam. „ Glöria & divitiæz in domo ejus. Et juſtitia ejus manet in ſæcu- lum ſæculi. . . 8R anctiſſimæ Genitricis. cxxviii. Afa, Iſte Sandus. v. Glôria & honoôte. nfirmiratem. 4 XIVe. PDiE XxXVIII. ANUARII. Mnipotens & miséricors Deus, qui à gloria tua nullam con- ditionem excludis, te ſuppliciter exoramus, ut ſicut beato Caârolo Confeſori tuo poſt terréni culmen Imperii cœleſtis regni solium con- tuliſti: ita méritis ejns & preci- bus nobis quoque famulis tuis æternz felicitatis præmia largiaris. Per Dôminum. cxxxi 6320 (Krolus proptet rerum, quas geſſit, magnitúdinem cogno- mento Magnus; propter ardentilſli= mum autem Religionis Chriftia- næ tuéndæ; & propagandæ ſtu- dio in Synodo Moguntina Chri- ſtianiſſimus, veræque Religionis „ & ſanctz Dei uccléſiæ defénſor condicdtus, Patre Pipino Francô- rum Rege, Matre Berthrada Græca Principe in Ingelhemii caſtro na- tus, genus ſuum ex Francis Orien- talibus duxit: Petro Diacono de Alcuino Præceptöribus uſus, cœ- léſtium rerum ac Philoſophiæ no- titiam haud vulgarem aſſecutus eſt. Patris autem juſſu anno ætatis decimoquinto militiæ ſe applica- vit, in qua Deo manus ejus ad prælia edocente adeo excélluit „ ut præclariſſimas de Aquitanis v Longobardis, Saxonibus „ Hun- nis, ac Saracénis in Gallia, Italia, Germäin ia, ac Hiſpania victorias re- férret, quibus (quod ia bellis ſye- ctàbat unicè) Eccleſiam Dei miri- fice protéxitac dilatavit; arque Imperatôris Romani dignitatem à Sede Apoſtélica populo acclaman- te accéèpit. Honéſtum fecit. xlviii. Ortitúdini verò béllicæ pierâ- tem Chriſtiänam, ac proximi charitatem raro ekémplo ita con- junxit, ut dúùbium refinqueret, in ua magis præcélleret; in ædibus acris rem divinam obibat aſiidue, neque ſtatas preces Canônicas ſeu noctúrnas, ſeu diurnas, cum vaàluit, facile neglexit: Romam voti cauſa quater àdiit: Divi quo- gae Jacobi Apoôſtoli in Galliecia æ- em célebrem luſtravit: faſtos Mar- ſtyrum, & Homilias ſanctorum Pa- trum in Evangélia colligi, & pet anni circulum annuente Hadriano Primo Summo Pontifice populo Propoôni curavir. Novem Epiſeéo- pales ſedes in Germania eréxit, S& muniſicentiſſimè dotävit, Monaſte- rientem vidélicet, Mindenſem ,» Halberſtadiénſem „ Osnabruceèn- ſem, Paderbornenſem, Hildeſien. ſem, & Verdenſem, Hamburgen- ſem, & Brementem. Ea in cultu à 2 Kor-⸗ 2 cX Sorporis modéſtia ufus eſt, ut ex- tra ſummas ſolemnitates veſte à communi & plebéea parum diffe- rénte incederet, ſub qua aliam ſetis horréntem maſore vitæ ſuæ tem- pore ad corpus ſuum edomaândum geſtavit. . Amavit eum Dôminus. xlviii. Mpliſſima ejus in pauperes [A Chriſti charitas limitibus Im- périi claudi non pôtuit; nam egé- nis étiam Chriſtianis in Syria, Af- rica, & Palæſtina ſuis eleemôſynis, liberaliſſime ſuccùrrit, ac illarum terrarum Principes muneribus ſæ- pe ſubmiſſis deméruit, ut Chriſtia- nos iub ſe degentes cleméentiùs habérent. Insignem erga victos cle- méntiam conſtanter præsétulit: unde de Widikindo Saxoôni tôties perduelli, proſtratôque aliam le- gem non tulit, quam ut ejurata Idolomania Deo, & Chriſto nomen daret, quod ille tum demum præ- ſtitit; cum in ſacra Euchariſtia Chriſtum Dominum elegantiſſimi pùúeri ſpécie Carolo, & Procéribus à Sacerdôte, feſto Paſchatis por- réktum cônſpézit. Tandem ætate ac méritis plenus, anno æræ Chri- ſtianæz octingentéſimo décimo quarto, vitæ ſuæ ſeptuagéſimo ſe- cündo, Impérii décimo quarto, ma- zno omnium doloôre è& vita mortaâ- li decéſſit, cùm priüs majôrem facultàtum ſuarum partem Ecclé- ſiis & paupéribus teſtaménto con- ſignaſſet. Ejus corpus in Eccléſia majori urbis Aquisgranénſis magno pôpuli Chriſtiäani concürſu coôli- Tuür. Iſte homo perfécit. xlviii. Ectio ſancti Evangélii ſecùndùm Lucam. N illo témpore: Dixit Jeſus dis- cipulis ſuis parabolam hanc: Ho- mo quidam nôbilis abiit in regiô- nem longinquam, accipere ſibi re- Enum, & revérti. Et réliqua. Homilia S. Ambroſii Epiſcopi. „Onus ordo, ut vocatùrus gen- tes, & Judæos juſsùrus intérfi- Ei, qui noluérùúnt regnare ſupra ſe Chriſtum, hanc præmitteret com- paratioônem, ne dicerétur: Nihil dé- derat populo Judæorum, unde poô- terat- mélior fieri ; ut quid ab eo, qui nihil recépit, exigitur? non mediocris iſta eſt mna, quam ſupra mülier Eyangélica, quia non invé- nit: lucéêrnam accendit, lumine quærit admôto, gratulatur invén- tam. Iſte eſt, qui ant Deum. xlix. Enique ex una decem mnas . alius fecit, alius quinque. For- täſſe iſte moralia habet, quia quin- que ſunt corporis ſenſus: ille du- plicia; id eſt, myſtica legis, & moralia probitatis Unde & Ma- thæus quinque talénta, & duo talénta pôſuit: in quinque talen- tis, ut ſint moralia; in duòbus utrümque, myſticum atque moraâ- le. Ita quod numero infeérius, re ubérius. Sint lumbi. I, OFFICIUM S. ILDEFHQNSI 3 kàudi quæſumus. XxxV. Itaephonſus qui & Alphônſus dicitur, natiône Hiſpanus, To- léti nobiliſſimis Stéphano & Lü- cia paréntibus ortus, omnique cu- ra nutritus, liberalibus disciplinis inſtrùdktus eſt. Primum häabuit præceptörem Eugénium Toleta- num Antiſtitem, à quo miram ob indolem Hiſpalim ad Iſidorum mira tunc eruditiône polléntem eſt miſſus. Duòôdecim apud Iſi- doôrum commoraàtus annos, tan- dem fruge bona doctrinaque ſana imbùúùtus, Tolétum remeavit, ad Eugénium. Poſtquam verò factus eſt ob vitæ candorem, peritiam- que non vulgarem, ab Eugénio Eccleſiæ Toletani Archidiaconus, mundi cuùpiens laqueos declinare? in Agaliénſi monaſterio, quod ſan- tis Martyribus Cosmæ & Damia- no tunc érat dicatum, insigne pie- tatis cucuùllum induit. Cui neque paréntes, jam prece, jam vi, om- hnia tentantes, obsiſtere valuérunt; quin glir con Taneret. Inyeni! Omechi Phonln ſis ocum ſ bamk ziguide tutes veligu⸗ tumn faciltät iun ſanckiti⸗ le folzor, r guod 1 Norſotuit. ſcopt, Toquidem P Eetdo ldepho Iclla ete iei nomin I glem ſen Ulnltate, minte, Cün Creces Matu ee Marie Kengeret, lr limine, elno penten Pen lacrikci Polui acur Un Eriam Ge feſtus eluehagne be liehänſa⸗ al i⸗ lebentir itereriban gitun! non Juamn upts A non ine⸗ 1t, Unine lauur imer⸗ Umm. lit. ecemm mnis inque, For⸗ h guia gur 18: ille d⸗ n legis, A Inde & Mr⸗ a, & do inque talen⸗ in Guobus Atque mole⸗ interics, Ee DEPAN ſpangrle⸗ quin conſtänter in propôſito per- manéret . Invéni David. xxxviii. Onachi non multò pôòſt Ilde- phonſum in demoôrtui Abba- tis locum ſubrogarunt: ſuſpicié- bant siquidem in eo (præter vir- tutes reliquas) æquitatem, mo- fum facilitatem, prudéntiam, ra- ram ſanctitůdinem. Tantus ita- que fulgor, tanta veræ pietatis lux (quod ipſe timébat) latere non potuit. Eugénio namque vi- ta fundto, Cleri, Senatus; toti- usque pôpuli decréto Toletanus Archiepiſcopus eſt creatus. In quo quidem Præſulätu, quantum verbo Ildephonſus profécerit, quæ miracula ediderit,; quàm multis füerit nominibus de Virgine ma- tre bené meéritus; non facilè quis explicare quiverit Cœnoô- bium Virginum in Deilfénſi villu- la ædificavit, ac magnis munéri- bus auxit. Hæréticos quosdam, qui in Hiſpania hæreſim Elvidi- anam, tollentem perpétuam Ma- riæ Dei Genitricis virginitatem, diſſeminabant, doctiſſime confu- tavit, ab Hiſpaniaque deépulit: quam diſputationem explicavit li- bro, quem ſcripſit de beatæ Ma- riæ virginitate, rem miraculo con- firmänte. Cùuͤm enim Ildephonſus ad preces Matutinas Expecétatioônis beatæ Mariæ in Eccléſiam nocté descénderet, comites ejusin Ec- cléſiæ limine, fulgôre quodam re- pentino pertérriti retroceſsérunt. Ille verò intrépidus ad aram pro- greſſus, Virginem ipſam vidit; & adoravit: ab eadémque veſtem, qua in ſacrificiis uteretur, acceépit. S. Poſui adjurorium. xxxviii. - Um etiam dies ſanctæ Leoca- dixæ feſtus agerétur, & Clerus frequensque põpulus conveniſſet, Ildephonius ad ſepülchrum virgi- nis Leocadiæ accédens, flexis ſup- pliciter génibus precabatur. Et ec- ce reſerato repenté ſacroôphago; Leocadia ſanctiſſima prodiit: vi- lentibusque cunétis & audiénti- bus, Ildephonſi mérita de Virgi- ne Maria commendavit, dicens: O Idephônſe, per te vivit Doô- mina mea, quæ cœli cùúlmina te- net. Et Præſule collaudato redi- bat. Ildephonſus, ne res ſine V r cxxxiii téſtibus tanta pôſteris referrétur; arrépto Reccesvinthi Regis, qui forte tunc aderat, gladiolo, ve- laminis partem, quo caput Leo- cadiæ tegebatur, resécuit; eamque cum régio ſimul cultro celebri pompa in ſacrarium intulit, ubi us=- que hodie ſervatur Scripfſit multa luculentiori ſermone, quorum, va- riis moleſtiarum occupationibus impeditus, aliqua cœpta, aliqua ſemiplena reliquit. Obiit tandem divus Ildephonſus feliciter ac ſan- cte, cum ſediſſet in Epiſcopatu annos novem, menſes duos; ſepul- tuüsque eſt in Basilica Leocadiæ cir- ca annum Domini ſexcenteſimum ſeptuagéſimum séptimum, Recces- vintho in Hiſpania regnante. Cujus corpus in generali à Saracenis Hi- ſpaniarum occupatiône in civitaà- tem Zamoréeénſem translatum eſt; & in Eccléſia beati Petri honorifi- cè quiéscens magna illius pöpuli religiône colitur. Iſte eſt, qui ante Deum. xxxviii. os eſtis ſal terræ. xliiv. DIE IX. FEBRUARII. Eus, qui inter cétera potén- tiæ tuæ miracula, étiam in ſe- Xu fragili victoériam martyrii con- tuliſti: concede propitius; ut »„ qui beâtæ Apolloniæ virginis & martyris tuæ natalitia coôlimus, per ejus ad te exempla gradiamur. Per Dôminum. onfitébor. Pollénia„ virgo Alexandrina» Aſub Decio Imperatore, cùm ingravescénte jam ætate ad idola ſiſterêtur, ut eis venerationem ad- hibéret; illis contémptis, Jeſum Chriſtum verum Deum colendum eſſe prædicabat. Quamobrem om- nes ei contúſi ſunt & evulii den- i 3 te8„ cxxXxiV tes, ac niſi Chriſtam deteſtâta , deos coleret, accenſo rogo com- buſturos vivam minati ſunt impii carnifices. Quibus illa, fe quam- vis mortem pro Jeſu Chriſti fide ſubitùram reipondit. Propter veritàatem, & manſue- tuúdinem, & juſtitiam: * Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua ,„ & pulchritudine tua intende, proſpere procéde;, & regna. Et. ⸗ Taque comprehenſa, ut com- burerétur, cum paulisper quaſi deliberans, quid agendum eſſet, ſtetiſſet, ex Riofuan manibus ela- Pfa,àalacris in ignem ſibi paratum majorispiritus ſancti flamma intus accénſa; ſe injecit. Unde brevi consumpto corpore, puriſſimus ſpiritus in cœlum ad ſempitérnam martyrii coronam evolavit. . Dilexiſti juſtitiam, & odiſti iniquitatem: Proptéreàâà unxit te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. „ Propter veritatem & manfſue- tüdinem, & juſtitiam, Proptéreà. De Sermoône §. Gregorii Papæ. Ecëtè per Salomonem dfeitur; Fortis eſt ut mors diléctio: quia ſicut mors corpus intérimit, ſic ab amore rerum corporalium æ- ternz vitæzæ charitas occiditur. Nam quem perfécte abſorbuerit, ad terréna foris deſidéria, velut inſensibilem reddit. Nec enim Sancta hæc, cujus hödie natalitia celebramus, mori pro Dômino potuiffet in côrpore, ſi priùs à ter- renis deſideriis mortua non fuiſſet in ménte. Eréctus namque in vir- tutis culmine animus torménta de- péxit »„ præmia calcavit. , Afferentur Regi virgines poſt eam, proximæ ejus ,„ Affe- Yentur tibi in lætitia & exulta- tione. 7. Spécie tua, & pulchritâdine tzua inténde, pröſpere procéde; & regna. Afferéntur. Gloria Patri. Afferentur. Simile erit regnum cœlorum de- cem. ut in Comunt Virg. x. DIE XIX. FEBRUARII. deſto Domine. Xlv. eatus vir. Ii. Contid, Placéntiæ nobili géne- re natus, ac venationi cumpri- mis déditus, juſlit aliquando ve- pres, ubi feræ latebant, ſuccendi 3 sed ultra quaàm voluit, vento perla- tus ignis proxima fœdo vaſtavit in- céndio. Quo viſo Conradus in ur- bem laténter eſt ingreflus; ſed mox ad Prætorem delata re, emiſ- sque ſatellitio, homuúnculus in- fimæ plebis, tamquam incendfi au- Gtor comprehenſus eſt, vique tor- mentôrum, falſa confeſſione ex- préſſa damnatus ad fupplicium ra- bpiebatur. Tum Conradus conſci- éntia excitatus innocêntem ho- munculum e carnificis mamibus e- ripuit;, séque reum confefſus di- venditis, bonis illäta damna com- pensavit; humanisque repus una cum uxore nuntium remifit, Honéſtum fecit. Xlviii. Um itaque uxor ſacrum velum ſumptura Placéêntiæ mansiſſet- ipſe abiit in regionem longinquã » & PFranciſcani Ordinis, qui Tertia- riôrum dicitur, alsumpto habitug Romam pervénit ſazras £des viſt⸗ tatürus. Inde in Siciliam ad Neti- nos abiit, ubi aliquamdiu in S: Mar= tini Xenodochig diversatus; in ſo- litdinem ſecéeſtſit, in qua ſe inedia: & précibus afflictans, per annos quadraginta humi cubabat, nunc solo pane, nunc herbis tant con- téntus, & dono prophetiæ, mira⸗ culieque clarus. Grebras carnis, ac dæmonis tentationes, gulæque blanditias côrporis afflictatione; atque aſsiduo precandi ſtudio » tam egrégie vicit, ut vel eſculén-⸗ ta munſcula, quæ ab amicis mit-⸗ Eiteréntur, non priùs attingeret „ quàm pütrida jam, & vermibus scaténtia ſenſus ipſe refügeret. * Quin Ciin etian NMos artui load efl, üdor extin Amayit Um aute in uben 1i, qur fum fur PPucd Ner ſetite vent Unsores per Amumn vir letunt, Itae Anundium Ten Ihillam Ii manduca⸗ bititeme lemn cavill lum gullaſſe ſle pinas, Nuppola, qu t, E eoru nnuit, Item nofama ſane 18, & ab et Ultt, invitat 1 Neentas Eenpore diyin gui poͤſe n Fncüſas hiſtopum p unbliuntd Eenum guoc n mirabilit Alagne multi Ehleii 1 auuilio obiligere⸗ öni cumprl⸗ Alanco je⸗ luccendi; ento pelli⸗ raſtagitin⸗ lidns inu. eKus; le 1le, enlſ- inculus in⸗ cencdii au⸗ ylgue tol⸗ ſione er⸗ lcium ⸗ 1s conlcl⸗ gem ho⸗ nambus e⸗ lekis r⸗ antn com. lepns us ctumn ſeleomn mmnollen⸗ longngtin 8 al ſettir⸗ nntokidit 1 ACe lamn 0 Ner⸗ Giuin Khla⸗ gitus; in ,h ſe inecin per annei abat; pun 8 tantüͤ cl⸗ netiz, Ent r Calnigtil „ uuleut ichictatione ndi ſtacto) vel eicllen⸗ amicis t⸗ attingelel vermtbi Iekügele Qun Quin étiam tùnica péſita tâmdin nudos artus in vepreto volutàbat; quoad effluénte sanguine edéndi ardor extinguerétur. Amavit eum. xlviii. *m autem ſexta quaque féria in urbem ad imaginem Crucifi- xi, quæ ſumma religiône celebra- tur apud Netinos, adorandum mira pietate ventitaret, improbi quidam irrisores per occaſiõnem Religio- siſſmum virum ludos facere vo- luérunt. Itaque per ſimulationem ad prandium piscium invitâto car- nem ſuillam apponunt, nec aliud ipſi manducant. Inde hoôminis im- probitatem exagitare, vel ſimplici- tâtem cavillari. Negat ille ſe quic- quam guſtaſſe præter piſces; ſtatim- que ſpinas, & ſqammas amòôta mappula, qua tegebantur; oſtén- dit, & eoôrum impudentiam re- darguit, Item ab Antiſtite Syracu- sano fama ſanctitatis excito viſita- tus, & ab eodem, ut ſecum cœ- naret, invitatus, proôtinus é cêéllu- la placéntas quâtuor calidas ex témpore divinitùs parätas protu- lit, qui péſtea viciſiim ad Antiſti- tem Syracuſas proféctus, juxta Epiſcopum plürimis aviculis cir- cumvolitantibus „& ipsius ad- véntum quodammodo gratulänti- bus, mirabiliter excéptus eſt. His aliisque multis ſpectatæ ſanctimo- niæ indiciis, ejùsque précibus cœ- leſti auxilio laborantibus, non ſolùm indigenis, verùm étiam alienigenis, eo præsértim anneo; quo migravit in cœlum, milléſi- mo trecentéſimo quinquageéſimo primo , ſæpiſſime impetrato; commôti Leo Décimus Pöntifex maximus in Netina urbe primùm, deinde Paulus eo néêmine Teértius älibi étiam beati Conradi feſtivam diem undecimo Kaléêéndas Martii quotannis celebrari permisére. E- jus corpus in argéntea conditum arca in Eccléſia ſancti Nicolai apud Netinos variis adhuc miraculis e- nitéscit. Iſte bomo perfecit. Xlviii. . 1Sela cce nos reli- auimus omnia. vi. DIE XXIII, EEBBIABII. Eus, qui famulam tuam Mar- garitam de perditiônis via ad ſaluütis tramitem miſericorditer deduxiſti; eadem nobis miſeratioô- ne concéde, ut, quam prius erräan- tem ſectari non érubuimus, mox Pœnitentem impigre ſequi glorié- mur. Per Doôminum. . ulierem fortem. Mrgarita, à loco dormitiônis „ Cortonenſis appellata, Laviàni in Tüſcia ortum habuit. Primis adolescentiæ ſuæ annis mundi vo- luptatibus capta in Montis Politia- ni Civitate vanam, & lubricam vi- tam duxit; ſed cum amaâſium ab héſtibus fœde transfoſſum indicio canis in fovea fub ſtrue lignorum tumulatum fortùúitò reperiſſet, illi- cò facta eſt manus Dñi ſuper eam- quæ magno culpäàrum ſuarum mœ- rôre tacta, éxiit foras, & flevit ama- ré. Itaque Lavianum reverſa, crine detonſo, neglécto capite, pullaque veſte contécta, erroribus ſuis mun- dique illécebris nuntium miſit „ inque ædibus Deo ſacris fune ad collü alligato, humi procumbens:, ab omnibus, quos anteà moribus ſuis palàm offénderat, veniam ex- oravit. Mox Cortonam profecta in cinere, & cilicio à ſe læſam Dei Majeſtatem placare ſtuduit; do- nec poſt triennale virtútum expe- rimentum à Fratribus Minéribus ſpiritualis vitæ ducibus Tertii Or- dinis habitum impetravit. UÜberes exinde läcrymæ ei familiares fue- runt, atqué ima ſuſpiria, tanta ani- mi contritiéne ducta, ut diu elin- guis consiſteret. Léctulus nuda hu- mus, cervical lapis;, aut lignum porréxit, atque ita noctes insom- nes in cœléſtium meditatioône tra- here conſuevit, nullum ampliùs ravum deſidérium perpeſſa, dum onus ſpiritus ptomptior, infirmam i 4 carnem exXX Vi carnem ad fubeúndos labéôres eri- gébat. Propter veritätem. Ixv. Dæmone insidiis, funeſtisque conatibs laceſsita, Mulier for- tis hoſtem ex verbis detéctum ſe- mel, atque iterùm invicta répulit. Ad eludendum vanæ gloriæ leno- cinium, quo à malo ſpiritu peteba- tur, Prætéritos mores ſuos per vi- cos, & platéas alta voce accusare non deſtitit, omni fupplicio ſe ream inclamans: nec niſi a Con- feſsario detérrita in ſpecioſam fa- ciem olim impúri amôris cauſam ſævire abſtinuit, ægrè ferens, ſuam formam longa carnis maceratione non aboleri. Quibus, aliisque ma- znæ püœniténtiæ arguméntis ſuorũ criminum labe expiata, atque ita de ſe triumphatrix, ut ſenſus plane oinnes a mundi illecebris cuſtodi ret, digna fadta eſt; quæ ſæpe Doô- mini conſuetudine frueretur. Ejũs- dem quoque Chriſti & Virginis Matris dolorum, quod ipſa ardén- ter expetierat, particeps facta, cun- ctis sénſibus deſtituta, & vere mortua interdum viſa eſt. Ad eam proinde véluti ad perfeétiônis Ma- giftram ex diſſitis étiain regioni- bus plürimi conveniébant: ipfa ve- 15 cœleſti, quo erat perfüůsa lmi- ne »coôrdium secréta, conſciéntias hôminum, imo & peccaàta in remo- tis licet partibus Deum offendén- tium cum dolore, & lacrymis dé- tegens, fummaque in Deum, & pro- ximum charitate fervens ingéntem animarum frudtum operäta efſt. K.- gris ad ſe veniéntibus ſalutem, ob- seſſis à demone liberatiônem im- Petravit. Päerum defunctum lugen- te matre ad vitam redúxit. Immi- néntes belléêrum tumültus afsiduis orationibhs ſedavit. Dénique ſum- inæ pietätis opéribus vivos „ & mortuos ſibi deméruit. Dilexiſti juſtitiam. Ixv. Ot ſanctis opéribus occupäta, Ade rigore, quo aſsiduè corpus ſaum exercébat, nihil remiſit, ne- ue à ſtüdio cœléſtia meditandi ſe avélli paſſa eſt, in utroque vitæ ge- nere plane admirända, utramque ſororem Magdalenam & Martham réferens Tandem pro ſe Domi- revocarétur; exaudita efſt orätie ejus, die atque hora dormitiônis ei patefactis. Meritis itaque, & labôribus plena, ac cœléſtibus do- nis cumulata cœpit corporis viri- bus deſtitui, perque dies decem & ſeptem nullo cibo, ſed divinis tan- tüm colléôquiis refécta eſt: tum, ſanctiſſimis Eccléſiæ Sacramentis rité ſusceptis, vultu hilari, afque culis in cœlum convérſis octavo Kaléndas Martias anno ætatis quin- quagéſimo, ſuæ converſioônis vigé- ſimo tertio, humanæ verdò ſalutis milleſimo ducentéſimo nonagéſi- mo séptimo felix migravit ad Spoô- ſum. Corpus in hanc usque diem végetum, incorruptum, illæſum, & ſuaviter olens, ſumma religione co- litur in Eccleſia FratrumMinorum, quæ jam ab eadem Margarita ap- pellatur. Miraculis continuo flo- ruit; quibus permôti Romani Pon- tifices ad augéendum ejus cultum plùrima liberaliter indulsérunt: Benedictus verò décimus tertius in feſto Pentecôſtes die ſextadéci- ma Maji anni milleéſimi ſeptingen- teſimi vigeſimi, octavi ſolemnem ejus Canonizatiônem religioſiſſime celebravit. . Fallax gratia. Ixvi. . imile eſt reg- num cœlorum thesauro abſcondi- t0 in agro. . Ixvi. in Evant oc eſt præcéptum meum. Ilia Ar 1. Ut cognéôvit, resfpuit Seräphici Ordinis Magdaléena: dimiſſa ſunt ei peccata multa, quia diléxit multu. Deus; qui famulam. A,» quæſumus » omnipotens „Deus, ut beaâti Mathiæ Apoô- ſtoli tui, quam prævenimus, vene- randa ſolemnitas, & devotionem num ofans, ut ex valle lacryma- nobis augeat & ſalütems Per Do- zum ſurſlum in cœléſtem parriam minum noſtrum. Ro inlgo mee ſo eiginzeni Ueritenni eum elszgui Db XyII 4lel. lio echart Centes, be r Cebn Elilöne2 ſülkklgit me i ehertini, ſegtellisſun telligeres, iiſe, lun geoun, Ehtis umanz: ,ir, ne Klum nobis eiucee ſa e hacis Mt in ieliu ol t . Nan. N Uel relege tcr⸗ Mint aa ek oritio otwilionis ltague, N eltibus o⸗ poris in. es Gecemn 6 lipinis tir eſt: tun, Lackamments lari, a ris odtane etatis guin. lomis iie⸗ erd ſallis onael⸗ vit ad Ho⸗ sgue denn illelumn& uns cultun ulsetunt us kertit ſertageti⸗ eptingen⸗ lemnen gioliline le eſ ter⸗ alſconc⸗ luni zcehtun ſla ſunt xit multi Glam. mntoten thie A)0⸗ mus, vene⸗ erotionen 6 Ego diledo meo, & ad me conver- ſio ejus: invéni, quem diligit àänima mea; ténui eum, nec dimittam. eus, qui famulam. DIE XVIII. MARTII. Allel. Ingréſſo Zacharia. ixit Dôminus, &c. 77. . . L audâte Dôminum omnes Gentes. 79. Cce, vir Gabriel, quem videram in viſione a principio, citoô vo- lans tétigit me in témpore ſacrifi- cii veſpertini. Et docuit me, & lo- cütus eſt mihi, dixitque: Daniel, nunc egréſſus ſum, ut docérem te, & int elligeres. Hriſte, ſanéctõrum decus An- gelorum, Gentis humanæ Sator & Redemp- tor 9 Cœlitum nobis tribuas beâtas Scandere ſedes. Angelus pacis Michael, in ædes Cœælitùs noſtras véniat, ſerénæ Auctor ut pacis lacrymoôſa in orcum Bella reléget, Angelus fortis Gabriel, ut hoſtes ellat antiquos, & amica cœlo, Quæ triumphãator ſtätuit per orbẽ, „ Templa reviſat. Angelus noſtræ médicus ſalutis it & cœlo Raphael, ut omnes Sanet ægrôtos, dubiosque vitæ Dirigat actus. 4 cxXXVIi Virgo Dux pacis, Genitrixque lucis, Et ſacer nobis Chorus Angelôrum Semper afsiſtat, ſimul & micantis Regia ccli. ræſtet hoc nobis Déitas beâta Patris, ac Nati, bparitérque ſancti Spiritus, cujus reſonat per omnem Gloria mundum. Amen. Stetit Angelus juxta arã templi. Habens thuribulum aureum in manu ſua. Ingréſſus Gabriel Angelus ad Ma- riam Virginem, dixit: Ave gratia plena, Dominus tecum: Benedicta tu in mulieribus. . NEus, qui inter céteros Ange- los ad annuntiandum Incarna- tiônis tuæ myiteérium, Gabriélem Archängelum elegiſti: concéde propitius; ut qui feſtum ejus ce- lebramus in terris, ipsius pPatroci- nium ſentiamus in cœlis. Qui vivis & regnas. egem Archangelérumpominum, Venite, ado rémus, enite, exultémus. I. hriſte, ſanctôrum. Dixit Angelus Gabriel ad Danié- lem; intellige fili hominis, quoniã in témpore finis implébitur viſio. omine Dùs noſter. Pbte. 884. Ecce vir Gabriel, quem vi- deram in viſiôòne, cito volans teti- git me in témpore ſacrificii veſper- tini & docuit me. n Dômino conſido. Cúmque Gabriel loquerétur ad me, collapſus ſum pronus in ter- ram, & tétigit me, & ſtatuit me in gradu meo. omine, quis habitabit. Stetit Angelus juxta arã templi. . Habens thuribulum aureum in manu ſua. , Ex Daniéle Prophéta. Go Daäniel, cùm adhue léque- Etee „ & orarem, & confitérez peccaàta mea, & peccata pôpuli mei Iſrael, & proſtérnerem preces meas in conſpectu Dei mei, pro monte ſancto Dei mei, adhuc me loquen-= 1 5 148 cxxxviii e. Se te in oratiône, eece vir Gâbriel,, quem videram in viſione a princi- pio, citò volans tétigit me in tem- pore ſacrificii veſpertini. Et docuit me, & locutus eſt mihi, dixitque: Daniel, nunc egréſſus ſum, ut do- cérem te, & intelligeres. Ab exoôr- dio precum tuarum egreſſus eſt ſer- mo: ego autem veni, ut indicarem tibi, quia vir deſideriorum es: tu ergo animadveèrte ſermonem, & intéllige viſionem. Cùm oraret Daniel, & confite- rétur peckata ſua, & peccata poô- uli ſui, * Ecce Archangelus Ga- riel citò volans teétigit eum in tempore facrificii veſpertini. Cümque proſtérneret preces ſuas in conſpectu Dei ſui. Ecce. Eptuaginta hebdômades abbre- viatæ ſunt ſuper pôpulum tuum, & ſuper urbem ſanctam tuam, ut conſummétur prævaricatio, & fi- nem accipiat peccàatum, & delea- tur iniquitas, & adducatur juſti- tia ſempitérna, & impleatur viſio & prophetia, & ungatur Sanctus Sancktôrum. Scito ergo; & anim- advérte ab éxitu ſermonis, ut ite- rùm ædificétur jerüſalem usque ad Chriſtum ducem, hebdomades ſeptem, & hehdomades ſexaginta duæx erunt: & rurtlum ædificabitur platéa, & muri in anguùſtia témpo- zum. Locuütus eſt Gabriel Daniéli, & dixit: Ab exordio precum tuaàarum egréſſus eſt ſermo. Ego autem veni, ut indicarem tibi, quia vir de- ſideriorum es. VY. Tu autem ani- madvéêrte ſermonem, & intéllige viſionem. Ego. T poſt hebdomadas ſexaginta „duas occidétur Chriſtus: & non erit ejus pôpulus, qui eum nega- túùrus eſt Et civitatem, & ſanctua- rium diſſipabit pôpulus cum duce ventúro: & finis ejus vaſtitas, & poſt finem belli ſtatuta deſolaâtioò. Confirmabit autem paéctum multis hebdomada una: & in dimidio hebdômadis deficiet hoſtia, & ſa- crificium: & erit in templo abomi- natig deſolationis: & usque ad conſummationem, & finem perſe- yerabit deſolatio. . Ecce vir Gabriel, quem vide- ram, citô voläs tétigit me in tém- pore facrifieii veſpertini, & docuit me, & dixit: Daâniel nunc egréſſus ſum, ut docèrem te, & in- Gabriel fac me in- telligeres. telligere iſtam viſiõnem, & venit, & ſtetit juxta, ubi ego ſtabam, & ait ad me. Daniel. lôria Patri. Daniel. Gabriel Angelus apparuit Zacha- riæ, dicens: Uxor tua Eliſabeth paàriet tibi filium, & vocabis no- men ejus Joannem. 2 xeli enarrant. Et dixit Zacharias ad Angelum: Unde hoc ſciam? ego enim ſum ſenex, & uxor mea procéſſit in diébus ſuis. omini eſt terra. da. Reſpoôndens autem Angelus dixit ei: Ego ſum Gabriel, qui aſto ante Deum: & miſſus ſum lo- qui ad te, & hæc tibi evangelizare. enedicam Dominum. Ascéndit fumus aroômatum in conſpectu Dômini. De manu angeli. Sermo S. Bernardi Abbatis, Iſſus eſt Angelus Gabriel à Deo. Non arbitror, hunc An- gelum de minòribus eſſe, qui qua- libet ex cauſa crebra soleant ad terras fungi legatioône. Quod ex ejus nomine palam intélligi datur- quod interpretatum, Fortitudo Dei dicitur: & quia non ab aliquo alio fortè excellentiore ſe(ut aſſo- let) ſpiritu, ſed ab ipſo Deo mitti perhibétur. Propter hoc ergo poſi- tum eſt, à Deo. Vel ideo dictum eſt, à Deo, ne cui, vel beatorum ſpiri- tuum, ſuum Deus àntequam Virgi- ni revelâſſe putetur consilium, ex- cépto dumtaxatArchangeloGabrie- — le. Qui ũtique tantæ inter ſuos in- veniri potùerit excelléntiæ, ut tali & nomine dignus haberétur, & nuntio. . Factum eſt, cùm ſacerdoôtio fungerétur Zacharias in ordine vicis ſuæ ante Deum. Apparuit ei Angelus Gabriel, ſtans à dextris altaris incênſi. . Cumque ingréſſus in templum Doômini incenſum poneret ſecun- dùm conſuetudinem ſacerdotii ſui. Apparuit. . Ec diſcòrdat nomen à nuntio: Dei quippe virtutem Chriſtu; quem meélius nuntiare decebat;, quàâm hunc, quem simile nomen honôrat. Nam quid eſt aliud for- . titudo W iido, quin ibecens, 4 n Däm &! lii vocibule Pe appellati Uriüsqzſmili Eunitusforti lcitur, dlten tlin kantuüm ins autemn eti Descendit Uatatiamdi⸗ foöniim exar I,A uor iflum, is punnem. bitus eſt vi er eum: : lgelus, Ne, rigus Dei Kekt: qui mittium in in lortior Ohrichio deb aaſtiyitatis leſls erd f lheſt; vel Ulerit rero⸗ en nuntii 11 vel quia ſin, ſunplie 6Nltchli nov unre gebe lnerpingui Guſn gratiam ler ltaqu Peigiunin nint Eriel neiledetg⸗ Medit lin zci⸗ kaleten hrelen n teſe i⸗ hae ne in⸗ n, & Nenie )ſtaban, Aruit Zick ua Eliltbett Vocibis ne eit Zacuns hoc lciun & uxor NI 8. tetltt. tem Angelgg abtiel, Pilius ſum lo⸗ epangeliulte Dominum. Arommatumn Abbeitis 6 Gibtiel yhune 41. ſe gui ui⸗ God ek ellitaun . foritit an h iſ eſelntile⸗ pſo De⸗ nnt loe elg Nol⸗ eocituineh olunſil⸗ te ub itg⸗ coiülthee titůdo, quàm virtus? Non autem dédecens, aut incongruum videa- tur, Dim & nüntium comuüni cen- séri vocabulo: cùm ſimilis in utro- que appellationis, non ſit tamen utrisq; ſimilis cauſa. Aliter quippe Chriſtus fortitüdog vel virtus Dei dicitur, aliter Angelus. Angelus enim tantùm nungçupativè, Chri- ſtus autem êtiam ſubſtantivé. Descendit Gabriel Angelus ad Zachariam, dicens: Ne timeas, quôniam exaudita eſt deprecatio tua, & uxor tua Elitabeth pariet tibi filium, & vocabis nomen ejus Joannem. Et Zacharias turbatus eſt videns, & timor irruit ſuper eum: ait autem ad illum Angelus. Ne. Hriſtus Dei virtus & dicitur, „& eſt: qui forti armato, qui ſuum atrium in pace cuſtodire fo- lebat, fortior ſupervéniens, ipſum ſuo brachio debellavit: & ſic ei va- ſa captiyvitatis potenter eripuit. Angelus veròô fortitudo Dei appel- latus eſt; vel quòd hujuscemodi meruerit prærogativam officii, quo ejusdem nuntiâret advéntum vir- tütis: vel quia Virginem naturam pavidam, ſimplicem, verecúndam, ne miraçuli novitate expavésceret, confortare debéret, quod & fecit: Ne timeas, inquiens, Maria: inveni- ti enim gratiam apud Deum. Con- venienter itaque Gabriel ad hoc Opus eligiturzimô quia tale illi ne- gotium injüngitur, rectè tali noô- mine deſignatur. Ggo ſum Gabriel, qui aſto ante Deum: & miſſus ſum loqui ad te, haæc evangelizare. Ecce eris tacens, & non pôteris loqui usque in diem, quo hæc fiant. Ve Pro eo quod non credidiſti ver- bis meis, quæ implebuntur témpo- re ſuo. Ecce. lIoria. Ecce. Mtflus eſt Gabriel Angelus ad Ma- tiam Virginem deſponsatä Joſeph. Nalm. antate Dömino. 888. Ana, Gabriel Angelus Mariæ dixit: Ecce Eliſabeth cognata tua, & ipſa Concepit filium in ſene cute ſua. lalm. Doôminus regnavit; exultet Aha, sůscipe verbum Virgo Ma- ria, quod tibi à Doômino per Ange- inmm Gabriglem transmiſſum eit. almus. Benedic anima mea D0- . cx xxXix In conſpedtu Angeléôrum pfal- lam tibi Deus meus. Adorabo ad templum ſanctum tuum, & confitebor nômini tuo. ectio ſancti Evangélii ſecundùm Lucam. . INX illo tempore; Miſſus eſt An- gelus Gabriel à Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazareth, ad Virginem deſponsatam viro, cui nemen erat Joſeph, de dome David, & nomen Virginis Maria. Et réliqua. V Homilia S. Juliani Archiepiſcopi Toletani. Acramentum illud ſeptuaginta hebdomadarum de Chriſti na- tivitate Däniel per Angelum didi- cit: ſimiliter & Zacharias, appa- rente ſibi Angelo, Joannem filium de ſe generandum audivit: & Ma- ria, Angelo ſibi prædicênti, Chri- ſtum ex ſe nascendum, & eredidit; & aſsenſit. Hæc tria per Angelum dicta, & compléta vidémus. Jam ergo ſolicitè intuêndum eſt, utrum Angelus iſte, qui Zachariæ & Ma- riæ apparuit, ipſi quoque Danieli illa prædixerit. Miſſus eit Gabriel Angelus ad Mariã Virginé deiponsatã Joſeph » nuntians ei verbum: & expavéscit Virgo de lúmine: * Ne timeas Ma- ria; inveniſti enimh gratiam apud Dominum; ecce concipies & pa- ries, & vocabitur Altiſſimi Filius. Quæ cùm audiſſet, turbata eſt in ſermone ejus & cogitaàbat, qua-= lis eſſet iſta ſalutàatio; & ait An- gelus ei. Ne. uidem ipfe Dâniel in pro- Dhetiæ ſuæ volumine, quando illa ſacraméênta hebdomadarum de Chriſti nativitate per Angéêlum fu- tůra cognéôvit, ſic ipsius Angeli nomen evidenter expréſſit. Dicit enim: Ecce vir Gabriel, quem vi- deram in principio, citèò volans te= tigit me, & dixit; Daniel,„ anim= advérte ſermoͤnem, & réliqua a quæ ibi commemorantur. Item his tempôribus ſecundùmkvangéliums Angeli ipsius nomen mirificum ſie invenitur expréſſum. Dixit enimn idem Angelus Zachariæ: Ego ſum Gabriel, qui aſto ante DBeum: 8& miſſus ſum loqui ad te, & hæc tiha eangelizire. Gande Maria Virgo ;„ cnnéias X= cx) hæreſes ſola interemiſti: Quæ Gabriélis Archangeli dictis credi- diſti, dum Virgo Deum & hominem genuiſti, & poſt partum Virgo inviolata permansliſti. e. Benedictaà tu in muliéribus, & benedicts fructus ventris tui. Quæ. loria Patri. Quæ. Vad &ëtiam de B. M. V. partu ſic in eòdem Evangélio légitur: Mriflus eſt, inquit, Angelus Gabriel à Deo in civitaté Galilææ, cui nomen Nazareth ad virginem deſponsatã viro, cui nomẽ erat Joſeph: de domo David, & nomen virginfs Maria Jam ergo manifeſtum eſt, quod unus idémque Angelus Gabriel fuerit; qui & præfixa illa tempora Daniéli deChriſti nativitate apéruit, & par tum Virginis præséntem eſſe mon- ſtravit. Ad tempus itaque præfinitũ occurrit, & olim à ſe dicta, peris efficientia completa eſſe convincit, & illic fidélis in propheria hebdo- madarum, & hic fidélis per myſté- rium revelatum. e Deum laudamus. II. A D A U D E S; Ngreiſò Zacharia templum Däüi apparuit ei Gabriel Angelus ſtans à dextris altaris incénſi. uis regnavit. ei II. Ait autem Angelus: Ne ti- meas Zacharia, quôniam exaudita eſt deprecatio tua. W Ego ſum Gabriel Angelus, qui aſto ante Deum „ & miſſus sum loqui à te. Gabriel An- gelus locutus eſt Mariæ, dicens: Ecce concipies in utero, & paries filium: & vocabis nomen ejus Jé- ſum. 3. Dixit autem Maria ad Angelum: Quômodo fiet iſtud, quo niam virum non cognôſco? Et reſpondens Gabriel Angelus, dixit ei: Spiritus ſanctus ſupervéniet in te, & virtus Altiſſimi obumbrabit Tibi. C E cce vir Gabriel. cxxxXVii. Lacâre, Chriſte, sérvulis, Quibus Patris cleméntiam Tuæz ad Tribúnal gratiæ Patrôna Virgo pôſtulat. t vos beata per novem Diſtinéta gyros, Agmina: Antiqua cùm præsentibus; Futůra damna péllite. ufeêrte gentem perfidam Gredéntium de finibus: Ut unus omnes unicum Ovile nos paſtor regat. Deo Patri fit gloria;, Natoôque Patris inico, Sancto ſimul Pafaclyto, In ſempitérna ſæcula. Amen. Stetit ngelus juxta arã templi. „Habens thuribulum aureum in manu ſua. 2.. . Gabriel Angelus desceêndit ad Za- chariam, & ait illi: Uxor tua pariet tibi filium, & voçabis nomen ejus Joannem, & millti in nativitate ejus gaudébunt: ipſe enim præibit ante faciem Dñi parare vias ejus. eus qui inter. CxxXvii. Ait autem. Ecce vir Gabriel. . Stetit Angelus, aram templi. Stetit. g. Habens thuribulum aureum in manu ſua. Juxta. loria Patri. Stetit. . Aſcendit fumus arômatum in conſpéétu Dômini. De manu Angeli. ,B Ego ſum Gabriel. Juxta Go autem veni, ut indicarem 6,tibi, quia vir deſideriôrum es. Septuaginta hebdomades abbre- viatæ ſunt, ut finem accipiat pecca- tum, & impleatur viſio & prophe- tia, & ungatur Sanctus Sancorum. Aſcêndit fumus aromatum, In conſpectu Dñi. Aſcendit. De manu Angeli. In. 31ria Patri. Aſcéndit. In conſpectu Angelôrum pſal- lam tibi Deus meus. . Adorabo ad témplum ſanctum tuum, & confitébor nômini tuo. Ad Nonam; Afa. Dinxit autem Maria. Capi 1. L y. Cito ergo, & animadvérte: Ab éxitu ſermônis, ut iteram ædih- cétur Jerufalem, usque ad Ghriſtũ ducẽ hebdoômades ſeptem, & heb- domades ſexaginta duæ erunt. In conſpectu Angelorum, Pſallam tibi Deus meus. In conſpéctu. Adoràbo ad templum ſanctum tuum, & confitébor nomini tuo- Pſallam. B316ria Patri. In con- conſpecku. Oinnes An Onſtebor ti ſle meo * P In conſpee n idiDeus Alenplum ſa tehyrnomin Unhkigelus Ium: Non er Aletüncdüm ſerlltzb ea. ens cAX. 0 FF eleren g Ale im Nne ömin ſble rit Un inm in A Cum il Gnra llemte 0) Amne, arä tem m auteum Lendik id. tor tus pund enim prrid le las el⸗ ttl. (ANIII el ls, I durebmn 1 mnatum in Amnibiel nomint Dinirin itelum , gue 41 XE ſrenin nteon us melß⸗ ⸗ plum ln 1 nomin 7 at Uia 6 conſpectu. Adoräâte Deum. Oinnes Angeli ejuz. onfitébor tibi Dömine in toto gorde meo * quoniam audiſti. 8s. In conſpeéctu Angelôrum pſal- lam tibi Deus meus. Adorabo ad templum ſanctum tuum, & con- fiteébop noômini tuo. Archängelus Gabriel ait ad Ma- riam: Non erit impoſſibile apud Deum omne verbum: Dixit autem Maria: Ecce ancilla Domini, fiat mihi ſecundùm verbum tuum. Et disceſſit ab ea Angelus. eus, qui inter céteros. CxXXVIi. O F FICIU M Haſta Regem gloriæ. cum rel. ixit Dôminus. bHaudate Diũm omnes Gentes. 79. Umet Dôminus ſcçutum inexpu- ugnäbile æquitatem: àcuet autem duram iram in Länceam, & pug- näbit cum illo orbis terrarum contra inſensatos. Ange lingua glorioôſæ L Läancex præconium, Quæ recluſit pretiõôſæ, Cataractæ flüuvium, Paſſio Chriſto dolorôse Pro ſalůte Gentium. Maſta Gazis præoptata Mundi pandit pretium » Cordis tactu prœparäta Fit ſagitta fortium: Arma Clavi ſunt beâta Contra vires deymonum. Qulcis Haſta Dei latus Spoliaâſti saänguine, Dulces clavi, qui reâtus Expurgäſtis flümine; Ut ſit mundus emundatus . cxli Er ſanätus vuͤlnere. Maſta fulcit Viatéôres „ Et timéntes animat , Et oſtenſo bellatores Cordis ſucco rôborat, Clavus firmat & dat rores„ Puſillosque récreat: eſu victor inferòrum Qui triümphas Lancea; Et virtûte qui Clavoôrum Reſtaurâſti omnia: Fac, ut horum nos armorum Muniant præsidia. Amen. Accipiet armaturam zelus il- lius, allel. Et armabit creatûram ad ultié- nem inimicorum, allel. Gaude pia plebs juſthrum, omne genus Germanorum, tantis de mu- néribus: nam clenò dia ſalũtis, tibi dedit Rex virtütis: ſuis de vulneri- bus; Clavos, Länceam & Crucem, ut ſequaris Chriſtum ducem, allel. Eus, qui in aſsumptæ carnis in- firmitate Clavis affigi, & Lan- cea vulnerari pro mundi ſalúte vo- luiſti; concede propitius; ut qui eorümdem Clavorum & Lanceæ ſolemnia veneramur in terris, de gloriòſo victériæ tuæ triümpho gratulémur in cœlis. Qui vivis & regnas &c. œléſtis Regis Länceam, venite, adorgmus: * Et pro Clavis ejus Chriſto jubilémus, allel. enite. 1I. Aſchaàli jùbilo ſonent præcoônia Armoôrum Düi, per quæ victoria Venit Chriſticoliszſint in memôria Crux, & Clavi, & Lancea. rux apud inferos ſpoleat tartara, Lancea superis tribuit præmia, Clavi consôciant cœlos & infima „ Fletum mutant lætitia. lavus dum figitur in Dei mânibe, Et dum demergitur in ſacris pédi- bus: aſta dũ fôdicat latus, hominibug Manat gratiæ fluvius. . ancea ſæviens in Dei péctore, , Et inde pröferens aquam eum. sänguine, . . Mundũu lætificat impetus flůmine 5 Omnes ad aquas cürrité. e ſumms Déitas cœlum magni- cat, Ordo Serâaphicus laudibus inſonat: . is . His noſter pàriter cœtus ſe miſ- ceat, Et in ſæcula te canat. Amen. Exaltatur Erucis lignum, dum Chri- ſtus occuúbuit lanceatus; à maligno hofte nos eripuit allel. eatus vir, qui non abiit. uare fremuérunt Gentes. 0- smine, quid multiplicati. xiv. Tuam Lanceam adoramus Dnñe, allel. Tuam gloriôòſam paſſio- nem recéôlimus, allel. De libro ſecundo Paralipömenon. Ecit igitur Rex Salomon ducen- tas haſtas aureas de ſumma ſex- centorum aureôrum, qui in singu- lis haſtis expendebantur. Trecénta quoque ſcuta aurea, trecentôrum aureorum, quibus tegebantur sin- gula ſcuta: poſuitque ea Rex in armamentario, quod erat conſitum némore. Tu autem Döômine. * Videte glorioſa loca clavorum, & latus meum lancea perforatum, Pro ſalüte mundi. Palpate & vi- dete, quia êgo ipſe ſum, allel. allel. F. Verè languôres noſtros ipſe tu- Iit, & dolores noſtros ipſe porta- Vit. Palpate. De libro Sapientiæ. „ Taccipiet armatùram Zzelus il- lius, & armabit creatúram ad uftioònem inimicôrum. Induet pro thorace juſtitiam, & accipiet pro galea judicium certum. Sumet ſcu- tum inexpugnabile æquitatem. A- cuet autem duram iram in lance- am, & pugnabit cum illo orbis terrärum coôntra inſensatos. Latus ejus apéruit, alleluja, Hatefecit ſtium vitæ, Allel, allelúja. Ingrediämur illud. Allelùja, allel. De Epiſtola B. Pauli Apéôſtoli ad Epheſios. TNduite vos armatram Dei, ut voſsitis ſtare adversùs insidias diaboli: quôniam non eſt nobis colluctàtio adversùs carnẽ & san- guinem, ſed adversùs Principes & alleluja, allel. veritäte, & induti loricam juſti. tiæ ; & calceâti pedes in præpa-⸗ ratiéönem Evangélii pacis, in omnibus ſuméntes ſcutum fidei , in quo poſsitis omnia tela nequilſ- ſimi ignea extinguere ; & ga- leam ſalutis aſsümite, & gal- Sum ſpiritus, quod eſt Verbum Inter Clavos Chriſtus in Cruce ſeparatus eſt,; &* Alleluja, allel. allel. ne mundus in ejus laudibus vigi- lavit. Allel. allel. Gloôria Patri. Allel. Tuam Länceam adorämus Doömi- ne: & tuam glorioſam paſſionem recolimus, allel. Pſa uùm invocarem. xvi. erba mea auribus peércipe. xvi. omine Dôminus noſtexr. xviii. Verè languoôres noſtros ipſe tu- lit, allel. Et dolores noſtros ipſe portavit, allel. . Sermo Innocentii Papæ ſexti. p Redemptôris noſtri Domini Jeſu Chriſti ſacratiſſima paſſio⸗ ne, ſic nos gloriari opôrtet, ut ip- sius paſſiôònis cuncta myſtéria di- numerantes & meérita, singulis étiam ejus ſalutaribus inſtrumentis gloriémur. Inter quæ iltud celé- briter memorandum eſt, quod ipſe Salvator emiſſo in Cruce jam ſpirie⸗ tu, ſiuſtinuit perforari Lancea la- tus ſuum, ut inde Sanguinis & a- quæ profluéntibus undis, formaré- tur unica & immaculàta, ac virgo ſancta mater Eccléſia ſponſa ſua. O beatiſſima ipsius ſacri lateris aper- tura, unde nobis tot & tanta divi- næ pietatis donha fluxerunt! O fe- lix Lancea, quæ tot bona nobis et- ficere, & ad tanti triümphi glô-⸗ riam méruit ſuperaddi! Surge virgo Eccléſia, Sponſo redde múnia; tui clavi grata im- primunt veſtigia, per quæ ruit in- ternalis Siſara. Nam clavum Jahel malleo fixit in ejus temporae Dulces clavi Poteſtates, advérsùs mundi Remto- pängite corda noſtra. Nam. res tenebrärum harum, contra ſpiritualia nequitiæ in cœléſtibus- Proptérea accipite armatúram Dei, ut polsitis resiſtere in die malo; gni cœleſtis aparuit. & in omnibus perfécti ſtare. Staté ergo ſuccincti lumbos veſtros in äc latus ipſum aperiéndo ſacratiſſimas januas nobis re- 1 Hæc vulne- rando jam moôrtuum, vülnera noe- ſtra ſanâvit, vjtamque nobis red- didit- Et in ſancta reſurrectio- at, e ſa nunsfigene us noſtras güsdem ſae 1y crcititis t, & nos üriis muncd. (lmi, quiby⸗ Cni flit aff inuculato rel len kerre tal Iult ſec & no luiferas pla umiplus di lüms, ut m lite nexibu Moris laguen Unn depottſlin Hiaſa nitet Ulcantbus, Aelißt, F Ulissingulne NRN Vic enin Ohrjismoch (ng, er lociſit, & in Plint curare Ute gitur 14 EEi, alizgue Uiti inſtrum kelbus Chrig 4, ge ipla alen Necſeſi Ulliz ofücci⸗ in: cienum lens eputammtn Uniz ſeciallbe tertin in Da lrunente il⸗ Pene zr ſpe len, Kfiat liles Chnit kunnd ihlis run ger e di lerot eimi nrCfritene lceito laten , atcenti Lant Mite, N Ofznis te ſe danis tert und, alle lorien es in Neg bics Catun nl iſtus inc Allelen, 4 2 kelulleh⸗ ludibuft ümmus Don am pallone tem. . perelpe N oltet. IIl. oſtros iglete lotes noln Dipr eni⸗ n. Donin lim helſo⸗ oltet ul l⸗ kerin d⸗ 1 zunpolis incranent Uld eet⸗ uce unhne nincenr inguins A udls, lonmane lia, a iinn cdollaſut. lueisaſe anne 110 5 bona noni didit, & ſalutem. Hæc innõxium transfigéndo, illius sanguine cul- pas noſtras abſtérſit ; & demùm ejusdem ſacratiſſimis undis irriga- ta, cæcitatis noſtræ ténebras suſtu- lit, & nos ipsius divinæ pietatis fluviis mundaàvit. IIli etiam dulces Clavi, quibus ipſe Salvaàtor eidem Cruci fuit affixus, quiq; non ſolum imaculato reſpêrgi sanguine, &mo- lem ferre tanti ponderis merué: runt, ſed & nos étiam per ipsorum ſalutiferas plagas dulcêdinem tan- tam ipsius divinæ charitatis acce- pimus, ut manus noſtræ à peccati ſolutæ nexibus, pedésque noſtri à mortis laqueis füerint liberati, ſunt devotiſſimè recolendi. ge, Haſta nitet margaritis nimis co- ruſcantibus, Alleluja; allel. alleluja. Mucro gemmis infi- mris sanguine vernantibus. Alle- Uja. Uid enim vuúlnere & plagis hujúsmodi sanctius? Quid eis ſalübrius, ex quibus falus noſtra procéſſit, & in quibus aſsiduè ſe poſſunt curare àänimæ devotôrum? Licèt igitur Lancea, & Clavi præ- didi, aliaque ipsius paſſionis ſa- lutäaria inſtruménta ſint à cunctis fidelibus Chriſti ubilibet veneran- da, & de ipſa étiam paſſione in eadem Eccleſia ſolémnia annis singulis officia celebréentur, & fiant: dignum tamen, & convé- niens reputamus, ſi de ipsius paſ- ſiònis ſpecialibus inſtrumentis , & Præsértim in partibus, in quibus inſtrumenta ipſa dicuntur habéri: ſolémne ac ſpeciale feſtum cele brétur, & fiat: Noôsque illos fi= deles Chriſti, qui aliqua ex in- ſtrumentis ipſis habére ſe gaudent, in eorum devotione, divinis offi- ciis, atque munéribus ſpecialiter foveamus. . Jeſus noſtra ſpes ſuavis ab ubé⸗ ribus, * Alleluja, allel. allel. J. Pro nobis foſſus Clavis in pal- mis atque pedibus, Alleluja. Glöria Patri. Allel. Tu Chriſte noſtrum gâudium, de lanceäâto latere, da oris mellieidi- um, ardénti corde sugere, allel. P1 antate. ns regnavit. Qntäte. ix. J. Omnis terraadéôret te, & plſal- lat tibi, alleluja. cxliii, bſalmum dicat nômini tuo Doô- mine, allel. Lectio ſancti Evangélii ſecundùm aannem. 19. illo témpore: Sciens Jeſus » quia omnia conſummata sunt, ut conſummaréetur Scriptúra, dixit: Sitio. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Nus milituùm Lancea latus ejus apéruit, & continuò exivit ſan- quis & aqua, Vigilanti verbo E- vangeliſta aſus ett, ut non dice- ret: Latus ejus percuúſſit, aut vul- neravit, aut quid aliud, ſed ape- ruit: ut illud quodammodo vitæ oſtium panderetur, unde Sacramen- ta manavérunt, ſine quibus ad vi- tam, quæ vera vita eſt, non intratur. IIle ſanguis, qui fuſus eſt, in re- miſſionem fuſus eſt peccatoôrum. Aqua illa ſalutaris témperat pôcu⸗ lum, hæc & lavacrum præſtat, & potum. Hoc prænuntiabat, quod Noe in lätere arcæ ôſtium facere juſſus eſt, quò intrârent animalia; quæ non erant dilúvio peritüra „ quibus figurabatur Eccléſia. . Vibrans miles lanceam acutiſſi- mam, apéruit templum fanctum glöriæ Dei: & In quo habitat ple- nitúdo Divinitatis, allel. allel. Ibi abſcondita eſt fortitůdo ejus: ante faciem ejus ibit mors. In quo. Ropter hoc prima mulier facta eſt de latere viri dormiéntis a & appellàta eſt vita, matérque vi- vorum, magnuúmque ſignavit bo- num ante magnum prævaricationis malum: & fecundus Adam incli- nato câàpite in Cruce dormivit » ut inde formarétur ei conjux, quæ de latere dormiéntis effluxit. O mors, unde mortui reviviſcunt! quid iſto sänguine mündius & quid vuúùlnere iſto ſaluůbrius? Facta sunt enim hæc, inquit, ut Scrip- türa implerètur: Os non commi⸗ nuétis ex eo. Et iterùm alia Scrip- tura dicit: Vidébunt, in quem trans- fixérunt. , Tuam Länceam adoràmus Dô- mine, allelêâja: tuam glorioôſant recéôlimus paſſiõnem, Allelùja; allelüja, alleluja. .. Haſta Regem gloriæ cruentavit Chriſtum. Allelũja. . Nôria Patri. Alleluja. cxl iv Ue teſtimonia de Scripturis ſingulis reddidit, quaſi facka fuiſſent, narravit. Nam quia dixe- rat: Ad Jelum autem cùm veniſſet, ut vidétunt eum jam mortuü, non fregérüt ejus crurazad hoc pértinet teſfimonium: Os non comminuetis ex eo: quod præceptum eſt eis, qui celebrare Paſcha juſſi ſunt, ovis im- molatione in veéteri lege, quæ Do- minicæ paſſionis umbra præcéſſe- Tat. Unde Paſcha noſtrum immola- tus eſt Chriſtus: de quo Iſaias Pro- Phéta dixerat: Sicut ovis ad occi- ſionem ductus eſt. Item, quia ſub- junxerat, dicens: Sed unus militum Lancea latus ejus apéruit; ad hoc peértinet àlterum teſtimonium: Vidébunt, in quem transfixérunt. Obi promiſſus eſt Chriſtus, in ea, qua crucifixus eſt, carne ventúrus. e Deum laudamus. II. D L A U D. E S;, Aſta Regem glôriæ Chriſtum cruentavit, dum crucis in ar- bore Dominus regnavit, allel. ôminus regnavit. I1. Hanc tremêndam Lanceam omnes adorémus, & in ejus lau- dibus ſemper jubilémus, allel. ig. Unus militum Lancea latus ejus apéruit, & continuò exivit ſanguis & aqua, allel. Fui mörtuus, & ecce ſum vivens in ſæcula ſæculôrum, allel. Sempitérna gaudia Chriſtus tunc donaâvit, cùm Clavis & Lan- cea mortem ſuperavit, allel. alum. 3 umet Dôöminus. cxli. Erbum ſupérnum prodiens Salvare quod perierat, Haſta Clavisque moriens Complevit, ad quod vénerat. 2. glorioſa Lancea! Timor tremorque deæmonum; Regna pandis ſidérea, Per ſanctæz necis méritum. e Clavorum ſtigmatibus Emdanat mundi préètium, E cunctis aromatibus Spirans odorem cœlicum. En corde Chriſti mêrgitur Mucro leône ſævior: De forti fons exôritur Cibuúsque melle dulcior. n natum Pater phialam Effudit iracundiæ, . frunt. „ 2 2⸗2 Ut nobis Coenam maximam Gratis ſuæ det gloriæ. Chriſte, noſtrum gaudium » De vulnerato latere Da lac, & vinum depluum Ardeénte corde sügere. »recamur, Auctor omnium: Tu noſtra ſis reféctio: Tuôrum quoque meritum Armôrum ſis protéctio. Amen. Per ſanctam Lanceam de inimi- cis noſtris, allel. . Libera nos Deus noſter, allel. O felix & omni laude digna Laän- cea Salvatôris, quæ pertranſiens latus ejus, chiroôgraphum peccati affixit patibulo Crucis, allel. 10. D eus, qui in aſsumptæ carnis. cxli. Haſta Regem gloriæ. eus in nomine tuo. e le 15. egi ſæculôrum. b Chriſte Fili Dei vivi, miſerére nobis, Alleluja, allel. Chriſte Fili Dei. Qui vulneratus es pro nobis. Allelja, alleluja. . Gloria Patri. Chriſte &c. go ſum primus. Hanc treméndam Laànceam. umet Dôminus. Apprehende arma, & ſcu- Allel. allel. Apprehen- de arma. J. Et exuürge in adjuto- rium mihi. Allel. allel. Gloôria Patri. Apprehende arma. Fodérunt manus meas, & pedes meos, allel. 3 Dinumeravé- runt omnia oſſa mea „ allel. tum, Unus militum. Rätia vobis, & pax ab eo, qui eſt, & qui erat, & qut venturus eſt, & à Jeſu Chriſto, qui eſt teſtis fidelis, primogeénitus mortuôrum, & princeps Regum terræ: qui di- lexit nos, & lavit nos à peccatis noſtris in sänguine ſuo. Fodérunt manus meas, & pedes meos, * Allel., allel. Fode- Dinumeravérunt ômnia ofla mea. Allel. allel. Gloria Patri. Fodérunt. Quem tu per- cuſsiſti, perſecúti ſunt, allel. . t Et ſupet reorum ade ſempiternag 60 fum & viyus, tcce ſom yire lum, Peleciti Obem tn perot lt Ner e Meoruln addic Glei atri. 1 Mepulner⸗ Alures noltras ummitns eſt n, Ael. nun, K in e nkpetuam 10NINI anten Mammes Cent Pwiſtize ik ſin den m eſg;, edllin one Unter katke R e . Crle nliit e le, allel Drincip e, allel mm . Paudium, pluum e. mmnium: itum 0. Amen. ain de inin Llbelam e diena Iin Penttunſen phum peccal in alsinge cli Ulortum. lihei i, lelujazallel lo nobis, lun Müm ncenn. onin. Aumn Al⸗ . Apoteler⸗ ge il Muin le enle aun eidſN Neid Dinumeidfe 4 lel. qui veul Et ſuper dolòrem vúlnerum meoôrum addidérunt, allel. Sempitérna gaudia. Go ſum primus & noviſſimus, & viyvus, & fui môrtuus: & ecce ſum vivens in ſæcula ſæculô- rum. . Quem tu percuſsiſti, perſecùti ſunt, * Allel. allel. Quem tu perouſsiſti. . Et ſuper dolorem vúlInerum meoôrum addidérunt. Allel. allel. lôria Patri. Quem tu percuſsi- i. Ipſe vulneratus eſt propter ini- quitates noſtras, allel. , Attritus eſt propter ſcelera no- ſtra, allel. rédidi. 79. Collaudémus Chriſti cleméntiam, qui per glorioſos Clavos & Lance- am dat Eccléſiæ de inimicis vi- ctôriam, & in cœlo vitam & coroô- nam perpétuam, allel. DOMINILIGA III. Jacob autem. mn. ixit Déôminus. audate Dômi- num omnes Gentes. 79. BEnedidiones Patris tui confor- tatzæ ſunt benedictiônibus Pa- trum ejus; donec veniret deſidé- rium cöllium æternorum: Fiant in capite Joſeph, & in vértice Na- zZaræi inter fratres ſuos. 3 e Joſeph, célebrent asmina Cœlitum &c. Conſtituit eum Dôminum do- mus ſuæ, allel. , Et principem omnis poſſeſſio- nis ſuæ, allel. Cùm eſſet deſponsaâta mater Jeſu Maria Joſeph, antequam conve- nirent, inventa eſt in utero ha- ens de Spiritu ſancto, alle- luja. Brev. Rom. Cxiv Eus, qui ineffabili providen- tia, beatum Joſeph Sanctiſſi- mæ Genitricis tuæ Sponſum elige- re dignatus es: præſta, quæſumus ; ut quem protectöôrem veneramur in terris, interceſsorem habéere mereaâmur in cœlis. Qui vivis, & regnas. audémus Deum noſtrum: In veneratione B. Joſeph, Protectôris noſtri, alleluja. „Hy. e Joſeph célebrent agmina Cœlitum. Angelus Doômini apparuit in ſom- nis Joſeph dicens: Surge, & dcci⸗= pe púerum, & matrem eius, & fuge in &Æιgyptum, & eſto ibi „ us- que dum dicam tibi, alle- luja. lj Gonfitébor nêmini tuo, alle- uja. Qudôniam adjútor, & protéctor factus es mihi, allel. De libro Geneſis. Ianur Joſeph ductus eſt in Kgyp- tum; emitque eum Pütiphar Eu- nuüchus Pharaônis, Prineeps exérci- tus, vir Æägyptius, de manu Is- maelitarum, à quibus perductus erat. Fuitque Dominus cum eo „ & erat vir in cunctis pröôſperè a- gens, habi tavitque in domo domi- ni ſui, qui ôptimè nôverat, Dômi- num eſſe cum eo, & ômnia 9 quæ géreret, ab eo dirigi in ma- nu illius. Invenitque Joſeph gra- tiam coram démino ſuo, & mini- ſtrabat ei, à quo præpôſitus omni- bus, gubernabat créditam ſibi do- mum;, & univeérſa, quæ ei tradita fuerant: benedixitque Döminus domui πgyptii propter Joſeph » & multiplicavit tam in ædibus „ quam in agris cunctam ejus ſub- ſtantiam: nec quidquam aliud no- Verat, niſi panem, quo vescebatur. Erat autem Joſeph pulchra facie, & decorus aſpectu. Clamavit poôpulus ad Regem aliménta petens: Quibus ille teſpondit: ite ad Joſeph, allel. Salus noſtra in manu tua elt: k réſpi- cxlvi SS réſpice nos tantum, & læti ſervié- mus Begi. Quibus ille. Lâcuit Pharaôni consilium, & cunctis miniſtris ejus; locutus- que eſt ad eos: Num invenire po- térimus talem virum, qui ſpiritu Dei plenus fſit? Dixit ergo ad Jo- ſeph; quia oſtendit tibi Deus om- nia, quæ loctus es, numquid ſa- pientioôrem, & consimilem tui in- venire péôtero? Tu eris ſuper do- mum meam, & ad tui oris impé- rium cundus populus odédiet: uno tantum Regni soôlio te præcé- dam. Dixitque rurſus Pharao ad Joſeph, ecce conſtitui te ſuper univerſam terram &Ægypti. Tulitque annulum de manu ſůa, & dedit eum in manu ejus: veſtivitque eum ſtola byſſina, & collo torquẽ aure- am circumpoôſuit. Fecitque eum ascéndere ſuper currum ſuum ſfe- cùndùm, clamänte Præcone; ut omnes coram eo genu flecterent, & præpôſitum eſſe ſcirent univerſæ terræ π gypti. Fecit ne Deus quaſi Patrem Re- gis, & Doôminum univérſæ domus ejus: Exaltavit me, ut ſalvos faceret multos poôpulos, allel. Venite ad me, & ego dabo vo- bis omnia bona Kgypti, ut co- medatis medullam terræ. Exalta- vit, Ixit quoque Rex ad Joſeph: Ego sum Pharao: absque tuo Império non movébit quisquam manum aut pedem in omni terra Rgypti; vertitque nomen ejus » & vocavit eum lingua Ægyptiaca; Salvatérem mundi. Deditque illi uxôrem Aſeneth filiam Putiphare Sacerdôtis Heliopéôleos. Egréſſus eſt itaque Joſeph ad terram .gyp- ti (triginta autem annôrum erat, quando ſtetit in conſpéctu Regis Pharaônis (& circuivit omnes Re- gioônes .gypti. Venitque fertilitas ſeptem annorum, & in manipulos redactæ ſegetes congregatæ ſunt in hoôrrea gypti. Omnis étiam fru- gum abundantia in fſingulis uürbi- bus condita eſt. Tantaque fuit ab- undantia tritici, ut arenæ maris coæquarétur, & côpia mensúram excederet. Jam lætus môriar, quia vidi faciem tuam, & ſupéêrſtitem te re- linquo. Non ſum fraudatus aſpé- u tuo: Inſuper oſtendit mihi Doôminus ſemen tuum, allel. Qui pascit me ab adolescéêntia mea, benedicat püúeris iſtis; invocétur ſuꝑer eos nomen meum. Inſuper. loria Patri. Inſupex. Angelus Dömini apparuit in ſom- nis Joſeph, dicens: Surge, & àac- cipe Pùerum, & Marrem ejus, & vade in terram Iſrael, defunéti ſunt enim, qui quærébant animam Fùeri, alleluja. Réſpice de cœlo, & vide, & viſita vineam iſtam, allel. Et peérfice eam, allel. Sermo ſancti Bernardini Senénſis. Mnium ſingulaârium gratiaärum alicui rationabili creatüræ communicatarum, generalis reégu- la eſt; quod quandocumque divi- na gratia elégit aliquem ad ali- quam gratiam ſingularem, ſeu ad aliquem ſublimem ſtatum, omnia charismata donet, quæ illi Persoô- næ ſic eléctæ, & ejus officio ne- ceſsatia ſunt, atque illam copiòsè decôrant. Quod maximè verifica- tum eéſt in sancto Joſeph, putati- vo Patre Domini noſtri Jeſu Chri- ſti, & verò Sponſo Reginæ mun- di, & Döminæ Angelorum, qut ab ætérno Patre etectus eſt fidélis Nutricius, atque Cuſtes principa- lium theſaurorum ſuòrum, ſcilicet Filii ejus, & ſponſæ ſuæx, quod officium fideliſſimè proſecuùtus eſt, cui proptéreà Dôminus ait; Serve bone, & fidélis intra in gaudium Dômini tui. „ Dediſti mihi protectiénem ſa- lútis tuæ, & déxtera tua ſuscépit me: * Protector meus, & cornu ſaltis meæx, & ſusceptor meus-» alleluja. . Ego protéétor tuus ſum, & merces tua magna nimis. Proté- Ctor. ômpares eum ad totam Ec- Eléſiam Chriſti: Nonne iſte eſt homo elécktus, & ſpecialis, per quem, & ſub quo Chriſtas eſt or- dinatéê, & honéſté introductus in mundum? Si ergo Virgini Matri tota Eccléſia ſanéta débitrix eſt, quia per eam Chriſtum ſuscipere digna Giena facta eam huic Uentiam ſin clavis veter Dattiarchal tas pfomu um. Pon corporilitet Uina gignatt kitur figuri⸗ en ſoſeph, ſenavit. ded glia non ſol Corporalis vi is panem d Ilum tribuit Cnutrlxit. ſetituet fili llins, & ſul u;roteget ienpore: le,liescet, al ommis c Ckindite cora Uingloria. Mofeckd du ot Chri letentiam Mlitemngnan ſete in hum iluo, in . unlt, guin be felummapit, o in verbo innuätur uſclümiu ,& iptin ubmetge biccrigio Hliun inte⸗ un ſirnelc daiig datt, Kencit min Alel. Adolescenli is iſtis, tuit in ſor. utge, Nir⸗ tem eins , , (ekünct ant Aninan Ulel. leil. lini Penerli⸗ n gkatünn 1 cretu neralis tsr⸗ elorun, gl tnsel foshlnal D elue; guat olerlin eh s ; Nn a in Uuncm jells, on egtor bi us ſun , wis. M 14 totan , veciils 4 8 hriſtas e ntrodti, OQiena facta eſt: Sic proféctò poſt eam huic debet gratiam, & reve- réntiam ſingularem. Ipſe enim eſt clavis véteris Teſtaménti, in qua Tatriarchalis, & Prophetalis digni- tas promiſlum conséquitur fru- Kum. Porro hic eſt ſolus, qui corporaliter poſsedit, quod eis di- vina dignatio repromifit. Méritò igitur figuratur per illum Patriar- cha Joſeph, qui pépulis frumenta ſervavit. Sed & hic illum præcéllit, quia non ſolum Ægyptiis panem corporalis vitæ, ſed omnibus ele- Gis panem de cœlo, qui coœleſtem vitam tribuit, cum multa ſolértia enutrivit. Statuet filios ſuos ſub tégmine illius, & ſub ramis ejus morabi- tur; protegétur ſub tégmine illius à fervore: Et in glôria ejus requiéscet, allel. y. Sperate in eo omnis congregatio populi, effundite coram illo corda veſtra. Et in gloria. Roféctò dubitändum non eſt, quod Chriſtus familiaritatem, reveréntiam, ac ſublimiſſimam di- gnitatem, quam ſibi exhibuit, dum ageret in humanis, tamquam filius Patri ſuo, in cœlis ütique non ne- gavit, quin potius complevit, & conſummavit. Unde non immé- ritò in verbo propôſito à Domino ſubinfertur: Intra in gaudium Doô- mini tui. Unde licet gaudium æ- térnæ beatitüdinis in cor hôminis intret, maluit tamen Dominus ei dicere: Intra in gaudium; Ut my- ſticè innuatur, quod gaudium illud non ſolùm in eo ſit intra, ſed ùn- dique illum circuùmdans, & absor- bens, & ipſum velut abyſſus infini- ta ſubmérgens. Memento igitur noſtri beate Joſeph, & tuæ oratiéô- nis ſuffragio apud ruum putativum Filium intercede, ſed & beatiſſi- mam Virginem ſponſam tuam no- bis propitiam redde, quæ mater eſt ejus, qui cum Patre & Spiritu ſancto vivit, & regnat per infini ta ſæcula ſæculorum, amen. Si consiſtant adversum me ca- tra, non timébit cor meum: Ssi exürgat advérsum me præ- lium, in hoc ego ſperabo, allel. In te cantâtio mea ſemper, quôniam tu adjutor fortis. Si ex- Urgat. Boria Patri. Si exurgat. cxlvii Consůrgens Joſeph accepit pe- rum, & matrem ejus, & venit in terram Iſrael, & habitavit in civi- fare * quæ vocatur Nagareth, alle- uja Invéni Dominum Patrem Doô- mini mei, allel. „Ut non derelinquat me in die fripulationis „allel. éctio ſancti Evangélii ſecuùndùm Lucam. N illo témpore: Factum eſt au- tem cùm baptizarétur omnis pô- Ppulus, & Jeſu baptizato „ & oran- te, apértum eſt cœlum. Et reli- qua. Homilia S, Auguſtini Epiſcopi. Aniféſtum eſt illud, quod ait, ut putabatur filius Joſeph, propter illos dixiſſe, qui eum ex Joſeph, ſicut alii homines nascun- tur, natum arbitrantur. Guos autem movet, quod alios progenitôres Matthæus enumerat, descêndens à David usque ad Joſeph, alios autein Lucæs ascendens a Joſeph usque ad David; facilè eſt, ut advértant, duos Patres habére potuiſſe Joſeph; u- num aà quo geénitus, alterum a quo ferit adoptatus, antiqua eſt enim conſuetudo adoptandi et jam in i1- lo populo Dei, ut ſibi filios face- rent, quos non ipſi genuiſſent Un- de intelligitur Lucas Patré Joſeph, non à quo génitus, ſed a quo fuerat adoptatus, ſuscepiſſe in Evangélio ſuo, cujus progenitores ſurſum verſus comméemorat, donec exiret ad David. Joſeph fili David, noli timé re accipere Mariam conjugem tuam . quod enim in ea natum eſt, de Spi- ritu ſancto eſt; pariet autem fi- lium: Et vocabis nomen ejus Jeſum, allel. . Ipſe enim ſalvum faciet popu- lum ſuum a peceatis eòorum. Et vocabis. . Um enim necéſſe ſit, utrôque Evangeliſta vera narrante » Matthæo ſcilicet, & Luca, ut unus eôrum ejus patris originem tené- ret, qui genůerat, alter eſus, qui adoptaverat Joleph; quem pio- K 2 ba- cxlviii babilius intelligimus adoptantis originem tenuiſſe, quàm eum, qui nôluit Joſeph génitum dicere ab illo, cujus eum filium êſſe nar- rabat? Matthæus autem dicens, Abraham génuit Iſaac, Iſaac gé- nuit Jjacob: atque ita in hoc ver- bo, quod eſt génuit, perſevérans, donec in ùltimo diceret, Jjacob au- tem génuit Joſeph, ſatis expréflit ad eum patrem perduxiſſe origi- nem generantium, à quo Joſeph non adoptatus, ſed geénitus erat. Quamquam ſi étiam Lucas géni- tum diceret Joſeph ab Heli, nec ſic nos hoc verbum perturbare de- béret, ut aliud crederémus, quam ab uno Evangeliſta gignéntem, ab aàltero adoptantem patrem fuiſſe commemoratum. Neque enim ab- sůrde quisque dicitur non carne, ſed charitate genuiſſe, quem filium ſibi adoptaverit. At verò étiam nos, quibus dedit Deus poteſtàtem filios ejus fieri, de natura, atque ſubſtantia ſua non nos genuit, ſicut unicum Filium; ſed ùtique dile- Gtioône adoptavit. Surge, & accipe půerum, & matrem ejus, & fuge in &gyptum: Et eſto ibi, usque dum dicam ti- bi, alleluja. Ut adimplerétur, quod dictum eſt à Domino per Prophetam di- céntem: Ex K.gypto vocavi filium meum. Et eſto. loria Patri,; Et eſto. . A D L A U D. E S;,» Acob autem génuit Joſeph, vi- rum Mariæ, de qua natus eſt Je- us, qui vocatur Chriſtus, alle- luia. ôminus regnavit. Miſſus eſt Angelus Gâàbriel à Deo in civitatem Galilææ, cui no- men Nazareth, ad Virginem de- ſponsatam viro, ecui nomen erat Joſeph, allel. Ascéndit autem Joſeph à Galilæa de civitate Nazareth, in Judæam in civitatem David, quæ vogçatur Béthlehem, allel. Et venerunt feſtinäntes, & invenérunt Mariam & Joſeph, & infäantem pôſitum in præsépio, al- lelnja;, alleluja. . . Et ipſe Jeſus erat incipiens quaſi annôrum triginta, ut putaba- tur filius Joſeph, allel. Enedictiéônes patris tui confor- tätæ ſunt benedictioônibus pa- trum ejus; donec veniret deſidée- rium côllium æternôrum: fiant in capite Joſeph, & in vértice Naza- ræi inter fratres ſuos. Oelitum Joſeph decus; atque noſtræ, &c. . Dediſti mihi protectiônem ſa- lùtis tuæ, allel. Et déxtera tua ſuscépit me, al- leluja. Joſeph Fili David, noli timére ac- cipere Mariam conjugem tuam; quod enim in ea natum eſt, de Spi- ritu ſancto eſt, allel. Eus, qui ineffabili providén- tia; beatum Joſeph ſanctiſſi- mæ Genitricis tuæ Sponſum elige- re dignatus es: præſfa, quæſumus; ut quem protectorem veneramur in terris, interceſsôrem habere mereamur in coœlis. Qui vivis, & regnas &c. Miſſus eſt. tui &c. . . Conſtituit eum Dõminum domus ſuæ, Alleluja, allel. Conſtituit. Et principem om- nis poſſeſſiõònis ſuæ: Allelùja; al- lelũúja. dôria Patri. Conſtituit. Confitébor némini tuo, allel. Quôniam adjutor, & protéctor factus es mihi, allel. Benedictiönes Patris Ascéêndit autem. Eus Patris tui erit adjùúteor tuus, & omnipotens benedi- cet tibi benedictioònibus cœli de- ſuper. t Confitébor noômini, tuo: Allelúja, alleluja. Confitébor. Quôniã adjütor, & protéctor factus es mihi. aAllel. allel. éria Patri. Confitébor. Juſtus germinabit ſicut lilium, alleluja. Et florébit in ætérnum ante Doôminum, allel. N igle je llius a. aceresee Fllir ciſeun u linum: germinabit Et for Döminum. loria Patr Plantatt In atrii AHeltia. ub um Geriveram, It fruc Meo, Alel. Ui, gui ke uer tuus, Rdamus te, us, g tia, be ne enittici Eetignatus e id guem pra lerris,inte Eimur in ce Eenus &c, DIE Aus, oanni un, nopa Ucrona de Meteſſione eint cuſtocl duimi ne Eecula kittes del dinne; X. ut patibi⸗ rui contol⸗ nibus r. ret deſtce⸗ n famin ttice Nur cus; uge Aiönemſ pit ne,l timere ⸗ ein tuan: onider⸗ n ſanckiſl⸗ ſum elize⸗ uælumus; eneramur n habere ſiris, önes Nus ja; Ael eipenn. leliſt,A bit. ino⸗ XNotie enit acie ens beleit us (1 G zönini n Conftelo⸗ & Ptorehe alel. lliun érnum Et ipſe Jeſus. Ilius accréscens Joſeph, filius accréscens, & decôrus aſpéctu: Filiæ diſcurrérunt ſuper murum. Juſtus germinabit ſicut li- lium: Alleluja, allel. Juſtus germinabit. Et florébit in ætérnum ante Dôminum. Allel. allel. lôria Patri. Juſtus. Plantatus in domo Düi,allel. In äatriis domus Dei noſtri, alleluja. Sub umbra illius, quem deſi- derâàveram, ſedi, allel. . . Et fructus ejus dulcis gútturi meo;, allel. Fili, quid feciſti nobis ſic? Ecce Pater tuus, & ego doléntes quæ- rebamus te, allel. Eus, qui ineffabili providén- tia, beatum Joſepb ſanctiſſi- mæ Genitricis tuæ Sponſum elige- re dignatus es: præſta, quæſumus; ut quem proteéctôrem veneramur in terris, interceſisôrem habére me- reämur in cœlis. Qui vivis, & regnas &c. DIE XVI. MAII. Eus, qui ob invictum beati Joaânnis Sacramentale ſilen- tium, nova Eccleéſiam tuam marty- rii corô⁴na decorâſti: da nobis ejus interceſſiòne & exémplo, linguam cautè cuſtodire: ac omnia pôtius mala, quam animæ detriméntum in hoc ſæculo tolexare. Per Düäm. rattes debitéôres. XXVIII. Oàânnes Nepomüci Bohémiæ 6p- pido „unde Nepomuceni cogno- cxlix men duxit, à paréntibus ætâte provéctis, non ſine futuræ ſanctitaà- tis præsagio, flammis ſupra nascên- tis domum mirabiliter colluceênti- bus, ortus eſt. Cùm infans in gra- vem morbum incidiſſet, beatæ Vir- ginis ope, cui natum paréentes refe- rébant accéptum, & vitæ periculo evaſit incolumis. Egregia indole; Piaque inſtitutiöne cœleſtibus in- diciis obſequêénte, inter ſancétas, religiosasque exercitationes pue- ritiam egit; nam Eccléſiam fre- quénter adire, ac Sacerdôtibus ad aras operantibus miniſtrare in de- liciis habébat. Zatecii politiori- bus litteris ad humanitatem in- formatus: Pragæ vero gravioribus disciplinis excultus, Philoſlophiæ, Theologiæ, Sacrorumque Cano- num Magiſtérium, & lauream emé- ruit. Sacerdôtio initiatus, atque à ſciéntia Sanctrum ad lucra ani- märum ritè comparatus, miniſté- rio verbi Dei ſe pénitus addixit. Cùm igitur in vitiis extirpandis» & revocandis in viam ſalutis er- räantibus eloquéntia, & pietate u- beres éderet fructus, inter Canoô- nicos Metropolitanæ Eccléſiæ Pra- génſis cooptatus, mox ſibi de- mandatam Evangélii coram Rege Wenceslao quarto prædicandi provinciam ſusépit, eo ſuccéſſu, ut Joannis ſuaſu, multa Rex face- ret', magnôque in honore ejus virttes habéret. Conſpicuas ta- men, quas ille btulit, dignitates, Dei ſervus, ne à divini verbi præ- conio avocarétur, conſtantiſſimèe recusavit. Lux perpétua. xxiii. Honéſtum. xvii. Egiis illum eleemôſynis in pauperes erogandis Præféctum Joanna Regina conſciéntiæ ſibi moderatôrem adſcivit. Cùm autem Wenceslaus ab officio, inſtitutoô- que deceſsiſſet, atque in vitia præ- ceps abriperétur: piæ autem con- jugis obteſtationes, & monita gravatè ferret, contendere auſus eſt, ut in Sacramentali judicio Sa- cerdôti credita Reginæ arçâna ſibi à Joanne panderéntur. At Dei Miniſter blanditiis primùm, tor- mentis deinde, & carceris ſqua- lôre tentatus, nefariæ Regis cupi- ditati fortiter òbſtitit. Furéntem tamen Wenceslai äanimum cum k 3 ab cI ab execrando propôòſito nec humâ- na, nec Divina jura deterrérent; ſuprémum agonem, quem inſtare ſibi athléta Chriſti noverat, po- pulo in concione de impendénti- bus etiam Regni calamitatibus admoônito, non obſcuúrè prænuntia- vit. Mox Boleslaviam profectus, ad beatæ Virginis imaginem anti- quo cultu célebrem, cœléſte præsi- dium ad certandum bonum certa- men effuiis preécibus imploravit. Inde véfperi reverréntem in pervi- gilio Dnicæ Ascenſiônis Rex è fe- néſtra conſpicatus arcéſſit; cumque vehementius urgéret, & prôxÜximam in aquis, ſi obluctari pergeret, ſub- merſionem intentaret, Joannes in- victa conſtantia terrores, minasque refautävit, Itaque Regis Império in Moldavam flumen, Pragam intér- fluens, noctu dejéctus, illuſtrem martyrii corônam eſt conſecùtus. In ſervis ſuis. xxiii. Deſidéerium. xvii. Acrilegum, facinus clàm patrâ tum, & Martyris glöriam insig- ne prodigium divinitùs patefécit. bi enim exanime corpus ſecundo flumine vehi Cpit, ardéntes faces aquis ſupernatantes, & diſcurrêntes apparuérunt. Quamoôbrem ex aréna Poſtridie mane corpus elatum, Ca- nônici deinde, Regis iram nihil ti- meéntes, in Metropolitanam Ecclé- ſiam ſolêémni pompa intulerunt, & ſepaltäræz mandärunt. Cùm aurem in dies invicti Sacerdôtis memoôria miraculis, & maâxima fidélium eoôrum præcipuè, qui fama peri- clitantur, veneratione crésceret, poſt annos demùm amplius tre- céntos, in juridica recognitione corporis, quod ſub humo tàmdiu jacuerat, lingua ejus incorruùpta, & vivida reperta eſt ; quæ ſexto poſt anno Jndicibus à Sede Apoſtolica delegatis exhibita , novo prodigio repenteé intümuit, & ſubobſcu- rum rubêrem in purpuúreum com- mutavit. His itaque, aliisque ſig- nis rité probatis, Benedictus XIII. Poôntifex Maximus die decima nona menſis Martii anno ſalutis milléſi- mo lſeptingentéſimo vigéſimo no- no, primum hunc Sacramentalis Sigilli affertrem, Arcani fidem sanguine obſignantem, ſancto- rum Martyrum catalogo adfcri- Pfſit. Filiæ Jerüſalem. xxiii. Stola jucunditatis. Xviii. ihil eſt opértum. 629. DIE XXI. MA II. ſte Confeſſor. Ac nos, Dômine Jeſu, in ſimpli- citate , & innôocentia cordis noſtri ambulare, quarum amore de ſinn Matris inter beati Felicis Confefsôris tui brachia deſcendi= ſti. Qui vivis & regnas. 52. Hic vir deſpi= ciens. Juſtum deduxit. i. ômine jJeſu. Elix à Cantalicio in Sabinis, hu- PFEulibus, ſed piis paréntibus na- tus, à púero pascendis grégi- bus mox & agro coléndo addictus multò impenfiùs rerum cœléſtium meditatione animum nutrire, & corpus aſsiduis vigiliis, ac jejùniis domare cœpit, eremiticam agens vitam poôtiùs quàm ruúſticam. Fer- ventiore autem in Deum pietate incenſus, cùm non poſſet quoti- die, ut optabat, ſacris Myſteriis interéſſe, grege ad loca ſolitaria eompuúlſo, ipſe ante Crucem ar- borum corticibus inciſam diu ora- re, séque acriter flagelläre con- ſuéverat; ſed & aliquando glebas in agro vertere; ſimùlque ſacris in templo adéſſe viſus eſt. Alias in- ter arandum furéntibus , quos junxerat, indomitis Juvéncis, hu- mi ſtratus, & aratro ſuperducto plané proſcindendus, lacerata duntaxat veſte, ſurréxit illæſus. Quo periculo, ut ad tutiorem régularis disciplinæ palæſtram; vocanti jampridem Deo paréret; ad- 1dnonitus; lupekibusY ſes Minores cunt, propet Honeſtum Dhuc I ſolemnia ſetkectiönis: ſigebatur. e Cultor,ad pra jetblun, ſec ernt, Hege giung, vil Teri ſemper Uiu, & cont tieipiebat, Et kuciolus, Dens iple dec Uin bet ſicos Hutnbus men Ihnns per à1 Utis tere lem in cie guad Ele opprimi nutns, in Iun geprehen Uelne indign lred leris in, guam use l llibatam menoörum edet. 1.. mavit en lu ulſer als, ac ltehennn Nerlo, mnli per Lentia le lmndchens Gl W on lenectil ti. Wil. Hor. bin ünpli⸗ ntin cotcis tuin anore eiti Felicis 1 Gelcentl⸗ 4 r Gelhe rit, Sebiniht⸗ entibus I⸗ nlis Aes⸗ elles cleklunn nutrite, d ,eſeſinns ticem del Kitim. de⸗ euſ Nile voſet guon 55 Mteni 7a ſolitant Otucemn 1. n diu o ellare co ando Aleha .. admönitus; rüſtica fuppelledili paupéribus diſtribui juſſa, ad Fra- tres Minores, quos Capucinos vo- cant, prôperéè ſe cöntulit. Honéſtum fecit. Xlviii. Dhuc TyrO , necdum vota ſolémnia proféſſus, religiôſæ pPerfectionis apicem jam at tigiſſe videbatur. Obediéntiæ sédulus cultor, ad præcipiéntis non modò verbum, ſed étiam nutum præſtòô erat, Seque Cœnôbii jumentum dictitans, viliſſima quæque Mini- ſtéria ſemper arripuit; ac ludi- bria, & contumelias hilari vultu excipiéebat. Paupertatis quàm eſ- ſet ſtudiôſus, illuſtri documento Deus ipſe declaravit. Oſtiatim e- nim per vicos, & platéas aléndis Fratribus mendicans (quod ille munus per annos quadraginta, nudis fterè ſemper pédibus obivit) cùm die quadam inuſitato ponde- re ſe opprimi ſentiret, manticam ſcrutatus, injectum clam num- mum deprehendit: quo projſécto, nec ſine indignatione proculcato, alacer & levis inde abiit. Caſtita- tem, quam usque ad obitum ſer- vavit illibatam, ſanéctus corpore & ſpiritu, à Paulo Quinto prop- téreà appellatus, vigili oculôrum cuſtôdia, & voluntario corporis cruciatu communivit; aſpérrimo flagello ſe quotidie cruéntans, ac ferreo cilicio conſtrictus, ſeptem étiam Urbis Basilicas itentidem inviſens. Jejunia Ordinis inedia quandéôque cumulavit. Lectus ejus doloris pôtius quam quietis erat, brevem quippe ſomnum flexis nu- da ſuper tabula génibus, ac fasce ſarmentéôrum capiti ſuppôſito car- pébat. S. Amavit eum. Xlviii. y Itæ auſteritate ſibi aſper, aliis charus, acceptúsque;, ſanctis præsértim Carolo , & Philippo Nério, ſimplicitate, atque inno- centia ſemper fuit. In oratione pernôctans, dulciſſimam frequenter extaſim eſt paſſus: & aliquando in ulnis ſuis reclinatum à Virgine Matre púerum Jeſum ſuaviſſimè complécti meruit. Prophetiæ gra- tia, & miraculorum clarus de- moôrtuum étiam filium Matri vi- vum reſtituit. Méritis tandem in bona ſenectuúte cumulatus; ſecùn- cli da (ut prædixgerat) Féria bente- côſtes, ad cœléſtem patriam, Dei- para invitante, Ilætus abiit. Ejus corpus in Eccléſia fui Ordinis ſumma Urbis veneratiône coli- tur; Dômino crebris miraculis ſervi ſui ſanctitatem illuſtrante; quem proptérea Urbanus Papa O- ctâvus Beatorum, Clemens veròô Undecimus Sanctoôrum faſtis ad- ſcripſit. ſte homo perfecit Xlviii. éctio fancti Evangelii ſecundùm Matthæum. N iſlo témpore: reſpondens Jeſus dixit: Confiteor tibi Pater, Dô- mine cœli & terræ, quia abſcondi- ſti hæc à ſapientibus, & pruden- tibus, & revelâſti ea pärvulis. Et réliqua. Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Mnia ſæva, & immania pror- ſus facilia,; & propéè nul- Nefficit amor. Quantòô ergo cér- tius, ac facilius ad veram beatitũ- dinem charitas facit, quod ad mi- sériam, quantum pôtuit cupiditas fecit! quam facilé toleratur quæ- libet adverſitas temporàlis, ut æ- térna pœna vitétur, ætérna réquies comparétur. Non immerito ille vas electiônis cum ingenti lætitia dixit; Non ſunt condignæ paſſiô- nes hujus témporis ad ſuperventù- ram gloriam, quæ revelabitur in nobis. Ecce! unde illud jugum ſuave eſt, & sarcina levis, & ſi an- gũſta eſt paucis eligentibus. Dicit Plalmiſta: Propter verba labio- rum tuorum ego cuſtodivi vias duras. Iſte eſt, qui ante Deum. Xlix. Ed quæ dura ſunt laborantibus eisdem ipſis miteſcunt aman- fibus. Propter quod ita divinæ pie- tatis dilpenſatione actum eſt, ut interior homo, qui renovatur de die in diem, non adhuc ſub lege pôſitus, ſed jam ſub gratia exone- ratus sarcinis innumerabilium ob- fervatinum, quod erat rervera grave jugum, ſed duræ cervici con- veniénter impoſitum, facilitate simplicis ſidei, & bonæ ſpei, & fanctæ charitatis, quidquid mole- ſtiarum exterioôri homini forinſe- cùs intuliſſet ille Princeps, qui k 4 miſſus clii miſſus eſt foras, interiéôri gâudio fieret leve. Sint lumbi. 1. Ihil enim tam facilè bonæ vo- luntati eſt, quàm ipſa ſibi, & hæc súfficit Deo. Quantùúùmlibet ergo ſæviat iſte mundus, veriſſimè Angeli, nato in carne Domino, clamaverunt: Gloôria in exceélſis Deo, & in terra pax hominibus bonæ voluntatis: quia ejus, qui natus erat, ſuave jugum eſt, & sarcina levis. Et ſicut dicit Apoô- ſtolus: Fidélis Deus, qui nos non ſinit tentari ſupra id, quod poôſſu- mus ferre, ſed facit cum tentatioô- ne eétiam éxitum, ut polsimus ſuſtinére. e Deum laudaâmus. rI. DIE XXX. MA II. Eus, qui beato Confefſsôri tuo Ferdinando præliari prælia tua, & Fidi inimicos ſuperare dediſti: concéde; ut ejus nos in- terceſſione muniti, ab hôſtibus mentis & corporis liberémur. Per Dominum noſtrum. FFrdinäandus Tértius, Caſtéllæ, & Eegiônis Rex, cui Sancti cogno- mentum jam inde à quatuor ſæcu- lis Eccleſiaſticorum & ſæcularium consenſus dedére, tantùm pru- déntiæ adoléscens adhuc ſpécimen ræbujt, ut Berengaria mater, Ca- tellæRegina, à qua persancte edu- catus füerat, abdicàatum à ſe reg- num in filium tranſtulerit. In eo, adjnctis regni curis, régiæ virtu- tes emicuere, magnanimitas, cle- mentia, juſtitia, & præ cæzterxis Cathôlicæ Fidei zelus, ejuâsque re- Iigiôſi cultus tuêndi ac propagan- di ardens ſtädium. Id praſtitit in- primis hæreticos inſectäando, quos nüllibi regnòôrum ſuôrum consiſte- re paſſus, préôpriis ipſe manibus ligna combureèndis damnaâtis ad rogum advehébat. Præſtitit inſuper in erigéndis, dotandis, & conſe- crandis Chriſtiano ritu Corduben- ſi, Giennénſi, Fliſpalénſi, & alia- rum urbium Eccleſiis, Maurico ereptarum jugo, ſimúlque in inſtau- randis primariis templis Toletano, Burgenſi & aliis, pia & régia muni- ficentia. Honéſtum fecit. xlviii. Nter hæc, per Caſtéllæ & Le- giônis regnum, in quo patri Al- fonſo ſucceſſerat, collectis magnis exercitibus, annuas expeditiones contra Saracénos Chriſtiani nomi- nis hoſtes ſuscépit. In queis, ut ſemper vinceret, præcipui exérci- tus fuére preces piiflimi Regis ad Deum fuſæ, & quòd ante pug- nam, ut ſibi Deum propitiaret, flagris in ſe ſævièbat, atque aſpero cilicio muniebat corpus: sicque insignes contra ingentes Mauroô- rum acies victôrias reportavit, & plures urbes Chriſtiano cùltui im- periòque reſtituit: & conquisitis Giénnii, Cordúùbæ & Mürtiæ Re- gnis, ac Granaténſi vectigâli facto⸗ ad expugnandum Hiſpalim, prima- riam Bæticæ urbem, hortante in viſione (ut traditum eſt) beato Iſidoro, olim illius urbis Epiſcopo victricia ſigna tranſtulit. In ea ob- ſidiône (ut fertur) præséntem di- vinam opem habuit; nam férream caténam, quæ ſupet Bætim trans- vérſim extenfa Mahometanis pro repagulo erat, coorto validiori vento, una ex navibus régiis, Re- gis juſſu eo delata, tanto impetu fregit, ut longiùs prætervécta, pon- tem quoque ligneum, & fimul ſpes Maurôrum abrüúperit, & ad editiônem coégerit. Amavit gum, Xlyiii. Ot victôrias beâtæ Virginis Mariæ patrocinio ferébat ac- ceptas, cujus imaginem ſecum in caſtris habens, peculiari cultu pro- ſequebatur. Capta Hiſpali, prima Religiônis cura fuit: nam templum Maurôrum expiatum, & Chriſtia- nôrum dedicatum ſacris, insigni Archiepiſcopatu, & honeſtiſſimo Canonicorum & Dignitatum Col- legio, régia & religiôſa liberali⸗ tate exornavit. Alia deinde in urbe templa & Cœnoôbia eréxzit; inter quæ Ar hietiti In Africam in ea imper. jeſtem vei⸗ mo vite a ſtlam pro ) d collum 1 1us, cum! Adorans, e humilitatis, obteſtationil iyit in Don Dus incorru nor ſecula Hlbalenfi, tlisum ſepun Uſte home dlite timet INIA SEXY Mlche i me, irit . e Deus citliter ag⸗ Uli fortitüich Uuminus & Alem. Haut E tönibus Ucor ber Chidten lamnitis ad Kitit inlapet i8, conle⸗ u Cotduber⸗ lenſt, & ai 8 , Malico gnein inku. lis Toletam A kegia mun⸗ tlviii, ſtelle & 1e Juo patti A1 tis magn heitione iltiani nomm In geis, Lelpui exetei. limi Regis 41 oc ante poß⸗ Pkopitiutet Atq ue Apere Ipus: Klegle Ntes Maun⸗ eportarit, A 10 cültun 1 Murtiæ Re- gigili facto, im, hlini⸗ Portante in Pps bylcoſe Ulit, In eo⸗ Ntrsentennc tan falleam Pritim trans⸗ E owetanis o oto Nelcti duttis he⸗ quæ pietaàtis officia, dum trajicere in Africam parat, Mahometaãnum in ea impérium eversurus, ad cœ- leſtem regium vocatur. In extré- mo vitæ agonæ ſacram Euchari- ſtiam pro Viatico allatam, fune ad collum alligato, & humi ſtra- tus, cum lacrymis ubértim fuſis adorans, eaqué dignis reverentiæ, humilitatis, & Cathoôlicæ Fidei obteſtationibus accépta, obdor- mivit in Domino. Jacet ejus cor- pus incorrüptum adhuc poſt qua- tuor ſæcula, in templo maximo Hiſpalénſi, honorificentiſſimo in- clüsum ſepulchro. Iſte homo. Xlviii. olite timére pusillus grex. 11. FERIA SEXTA POST OCTAV. Discite à me. ixit Dôminus. Cce Deus Salvätor meus, fidu- cialiter agam, & non timébo, quia fortitudo mea, & laus mea Doôminus, & factus eſt mihi in ſa- lútem. Hauriétis aquas in gaudio de fôntibus Salvatoôris. Uctor beaâfe ſæculi, Chriſte Redémptor omnium, Lumen Patris de lumine, Deuùsque verus de Deo. mor coégit te tuus Mortale corpus sůmere, Ut novus Adam redderes;3 Quod vetus ille abſtùlerat. IIle amor almus Artifex Terræ, marisque , & ſyderum, Erräâta Patrum miſerans, Bt noſtra rumpens vincula. Non Corde discédat tuo Vis illa amôris inclyti: Hoc fonte gentes hauriant Remiſſionis gratiam. ercůſſum ad hoc eſt läncea, Paſsůmque ad hoc eſt vulnera; Ut nos lavaâret soördibus Unda fluénte, & sanguine. ecus Parénti, & Filio, Sanctoque ſit Spiritui, Quibus potéſtas, gloria, Regnûmque in omne eſt ſæculum. Amen. Ignem veni mittere in terram. Et quid volo, niſi ut accenda- tur? Impropérium expedtàvit Cor me- um;, & misériam: & ſuſtinui qui ſimul contriſtarétur & non fuit, & qui conſolarétur, & non in- véni. Oncéde quæſumus, omnipo- tens Deus, ut qui in ſanctiſſi- mo dilécti Filii tui Corde glorian- tes »præcipua in nos Charitatis e- jus beneficia recolimus, eorum pariter & actu delectémur, & fru- ctu. Per eümdem Dôminum no- ſtrum. hriſtum pro nobis paſſum: Venite adorémus, enite, exultémus. 2. N, ut ſupèrna criminum, Et ſæva noſtrorum cohors Cor ſauciavit innocens Meréntis haud tale Dei! ibrantis haſtam Militis Peccata noſtra dirigunt 3 Ferrumque diræ cuúſpidis Mortale crimen acuit. x Corde ſciſſo Eccléſia Chriſto jugata nascitur; Hoc ôſtium Arcæ in latere eſt Genti ad ſalutem péſitum. X hoc perennis gratia, Ceu ſeptifoôrmis fluvius Stolas ut illic sordidas Lavémus Agni in sanguine. urpe eſt redire ad crimina; Quæ Cor beatum lacerent: sed æmulémur cordibus Flammas Amoris indices. oc, Chriſte nobis, hoc Pater, Hoc Sancte dona Spiritus, Quibus potéſtas, gloria, Regnmque in omne eſt ſæculum. Amen. Quid eſt homo quia magnificas eum, aut quid appoônis erga eum Cor tuum? omine Düs noſter. Meditâtio Gordis mei in conſpeéctu tuo ſemper. 5 cliv . Elevamini portæ æternales, & introibit Rex gloriæ. Dômine dabis pacem nobis. „Omnia enim ôpera noſtra ope- fätus es nobis. ater noſter. , 2 xaudi Doômine. Jube domne benedicere. Benedictione perpétua. De Iſaia Prophéta. Onftebor tibi Dôminé“ quéô- niam iratus es mihi: Convér- ſus eſt furor tuus, & conſolatus es me. Ecce Deus Salvator meus: fiducialiter agam, & non timébo; quia fortitdo mea, & laus mea Dôminus, & factus eſt mihi in ſa- lutem. Hauriétis aquas in gaudio de fontibus Salvatôris. Et dicétis in die illa: Confitémini Dömino, & invocate nomen ejus, memen- tôte quôniam excélſum eſt Nomen ejus. Cantate Domino, quoniam mirifice fecit: annuntiate hoc in univérſa terra. Exuúlta, & lauda habitatio Sdion, quia magnus in médio tui Sanctus Iſrael. Ego ſum panis vitæ: patres Veſtri manducavérunt manna in desérto; & moôrtui ſunt: Hic eſt panis de cœlo deicén- dens, ut ſi quis ex ipſo manducet; non moriatur. Ego ſum panis vivus, qui de cœlo descendi: ſi quis manduca- verit ex hoc pane, vivet in æter- num. Hic eſt. N die illa cantabituf canticum iſtud in terra juda. Orbs forti- tudinis noſtræ Sion;, Salvator po- nétur in ea murus, & antemurale. Aperite portas, & ingrediatůùr Gens juſta, cuſtôdiens veritatem. Vetus error àbiit, ſervabis pacem, pacem quia in te ſperavimus. Spe- räſtis in Dômino in ſæculis ætér- nis, in Domino Deo torti in per- pétuum. Quia incurvabit habi- tantes in excelſo, civitatem ſubli- mem humiliabit, humiliabit eam usque ad terram. Ecce vidimus eum non habén- tem ſpéciem, neque decorem: a- ſpectus eſus in eo non eſt: hic hec- cata noſtra portavit, & pPro nobis dolet: ipfe antem vulneratus eſt propter iniquitates noſtras: GCujus livore ſanati fumus. Vere languores noſtros ipfe tulit, & dolòres noſtros ipſe por- tavit. Cujus. Emita juſti recta eſt, rectus callis juſti ad ambuläândum: & in sémita judiciorum tuôrum, Déômine ſuſtinüimus te: Nomen tuum, & meinoriale tuum in de- ſidério animæ. Anima mea de- ſideravit te in nocte, ſed & ſpiritu meo in præcordiis meis de mané vigilabo ad te. Cum feceris judicia tua in terra;, juſtitiam discent ha- bitatôres Orbis. Benedictus Dôminus Deus Iſra- el, qui facit mirabilia magna ſolus: Et benedictum nomen Majeſta- tis ejus in ætérnum. Replébitur Majeſtäte ejus om- nis terra, fiat, fiat. Et. loôria Patri. Et. Afferéntur in lætitia, & exultatié- ne;, adduceéntur in templum Re- is. 5 Sanctificavit tabernàculum ſuum Altiſſimus. Sicut lætantium habitatio eſt in te. Converſus eſt furor tuus. Et conſolatus es me. ater noſter. , . psius pietas. Jube domne benedicere. . Deus bater omnipotens. De Sermône ſancti Bernardi Abbatis. omnium Dia ſeméel venimus ad Cor dulcifſfimum Jetu, & bonum eſf, nos hic eſſe, ne ſinämus nos facile avélli ab eo, de quo ſcrip- tum eſt: recedéntes à te in terra icribéntur. Quid autem accedéntes? Tu ipfe doces nos: Tu dixiſti ac- cedéntibus ad te: gaudéte quia nômina veſtra ſcripta ſunt in cœlo. Accedamus ergo ad te, & exultaà- bimus, & lætabimur in te, mémo- res Cordis tui. O quaàam bonum, & quam jucúndum habitare in Corde hoc! Quin poôtius dabo ômnia, omnes cogitatiônes, & afféctus mentis commutabo, jactans omne cogitatum meum in Cor Domim Jeiu, & ſine fallacia illud me e- nutriet. Qui mandúcat meam carnem, & bibit meum sanguinem n me manet, & ego in eo. Non eſt alia natio tam grandis, quæ Ile hübea ſbi, ſicut h- l me, D hoc t Ga danc keſtamenti Nomen Dom ſid: Invenit Deum meum legis, frattie ſeſu, Er nu Woe tgitur e Cleilline j⸗ e Deum mer in Sacrätiun leebs meas he in Cor Ulchritüdine Uhlius laya en & à pece⸗ 1thuificatus et tlam . ülclt oyis inseſt, ut du Dllum ſuun lldiclit i d inter f Dt. igedor. , lechls Ulandun: n tuorum : Nomen Uum in de⸗ 2 mes de⸗ 4 lHinin is de min⸗ etis iuicir Giscent he⸗ Deuslite- naena ſolus: en Majeſtr. te eins on⸗ Ei. 8 Ernkins⸗ emplun de⸗ betniculon 1ommniun tulls. eus. icere⸗ ihoteb, Pemmundi quæ hâbeat Deos appropinqântes ſibi, ſicut Deus naſter adeſt nobis. In me. D hoc templum, ad hæc San- cta San ο rum, ad hanc Arcam teſtaménti adorabo, & laudabo nomen Dômini, dicens cum Da- vid: Invenit cor meum, ut orem Deum meum. Et ego inveéni Cor regis, fratris, & amici benigni Jeſu. Et numquid non adorabo: Hoc igitur corde tuo, & meo, dulciſſime Jeſu, invénto, orabo te Deum meum: admitte tantùm in sacrarium exauditiônis tuæ preces meas; immo me totum trahe in Cor tuum. O omnium pulchritüdine ſpeciosiſſime Jeſu, amplius lava me ab iniquitate mea, & à peccato meo munda me; ut purificatus per te puriſſimum, poſſim accedere, & in Corde tuo omnibus diébus vitæ meæ meérear habitare, & ut videre ſimul, & facere tuam valeam voluntaàtem. Sicut ovis ad occiſionem du- Gtus eſt, ut dum male tractarétur, non apéruit os ſuum; traditus eſt ad mortem; Ut vivificaret populum ſuum. Tradidit in mortem animam ſuam, & inter ſcelexatos reputatus eſt. Ut. D hoc enim perforäâtum eſt latus tuum, ut nobis patéſcat introitus. Ad hoc vulneratum eſt Cor tuum, ut in illo, & in te ab exterioribus perturbatiônibus ab- ſoluti habitare poſsimus. Nihil- Sminus & proptérea vulneratum eſt, ut per vulnus visibile, vulnus Améôris invisibile videamus. Quo- modo hic ardor mélius oſténdi poteſt, niſi quod non ſolum Cor- pus, verùm étiam ipſum Cor lan- cea vulnerari permiſit? Carnale ergo vulnus, vulnus ſpirituale o- ſtendit. Quis illud cor tam vulne- ratum non diligat? quis tam amans non rédamet à Quis tam caſtum non amplectàatur? Nos igitur ad- huc in cörpore manentes „ quan- tum pôſſumus amémus, redamé- mus, amplectamur vulneratum no- ſtrum, cujus impii agricolæ fodé- runt manus, & pedes; latus,, & Cor: ſtemusque, ut cor noſtrum durum adhuc, & impænitens A- moôris ſui vinculo conſtringere, & jaculo vulnerare dignétur. Quam chatitàatem Chriſti patiéntis, & pro ecl géneris humani Redemptiòne mo- riéntis, atque in ſuæ mortis com- memoratioônem inſtituentis Sacra- méntum Corporis, & Sanguinis ſui, ut Fidéles ſub ſanctiſſimi Cor- dis Symbolo devotius, ac fervén- tius récolant, ejusdémque fructus ubérius percipiant, Clemens XIII. Pontif. Max. ejusdem tanctiſſimi Cordis Feſtum quibusdam petenti- bus Eccléſiis celebrare permiſit. Magnus Dominus & laudabilis nimis: Et ſapiéntiæ ejus non eſt nümerus. Magnus Doôminus & magna virtus ejus, & ſapiéntiæ ejus non eſt finis. Et. loria Patri, Et. Annuntiate de die in diem ſaluta- re ejus. Adoraâte eum omnes Angeli ejus: audivit, & lætata eſt Sion. Viderunt omnes términi ter- tæ ſalutare Dei noſtri. Ex Sion ſpécies decôris ejus. Deus noſter manitfeéſte veniet. ater noſter. vinculis. Jube domne benedicere. Evangélica léctio. éctio fſancti Evangélii ſecündùm Joannem. N illo témpore Judæi, quéôniam Parascéve erat, ut non remané- rent in Cruce côrpora Sabbato (erat enim magnus dies ille Sab- bati) rogavérunt Pilatum, ut fran- geréntur eòrum crura, & tollerén- tur. Et réliqua. . Homilia S. Auguſtini Epiſcopi. Nus militum lancea latus ejus apéruit, & continuò exivit ſanguis, & aqua. Vigilanti verbo Evangeliſta uſus eſt, ut non diceret latus ejus percuſſit, aut vulneravit; aut quid aliud; ſed apéruit, ut illud quodamiodo vitæ ôſtium panderé- tur, unde Sacramenta manavérunt, ſine quibus ad vitam, quæ vera vita eſt, non intratur. Ilie ſanguis, qui fuſus eſt, in remiſſiõnem fuſus eſt peccatôrũ. Aqua illa ſalutare tém- perat poôculum, hæc & lavacrũ præ- ſtat, & potum. Hoc prænuntiabat quod Noe in latere Arcæ ôſtium facere juſſus eſt, quôintrarent ani- malia, quæ non erant diluvio peri- tra, quibus figurabatur Eccléſia. 1 b clvi Miſit me vivens Pater,; & ego Et qui vivo propter patrem: manducat me, vivet propter me. Cibavit illum Dôminus pane vitæ & intellécktus. Et qui. De Homilia ſancti Joannis Chrysôſtomi. Ides quanti ſit véritas? per ea quæ Judæi faciunt prophe- tia implétur; alia enim ex hoc ma- nifeſtata eſt. Venérunt ergo mili- tes, & aliorum fregérunt crura, non Chriſti; ſed ad Judæorum gratiam conciliandam, latus ejus Iancea aperuérunt, & môörtuo ad- huc insuúltant. O péſſimam volun- tâtem, ac ſceleſtiffimam! Noli tamen perturbari, 6 dilectiſſime; quæ enim malo illi animo patra- runt, veritati conſentiébant, pro- phetia hinc impléta eſt, inquiens: vidébunt in quem transfixérunt. Neque hoc tantùm, ſed non cre- dituris fuit fidei arguméntum, ut Thomæ, & qui cum eo erant. Ad hæc & arcanum myſtérium confir- matum eſt; exivit enim ſanguis, & aqua. Non caſu, & ſimplici- ter hi fontes ſcaturiérunt, ſed quo- niam ex amboôobus Eccléſia conſti- tüta eſt. Kecéſſit Paſtor noſter, fons aquæ vivæ, ad cujus tranſitum Sol obſcurãatus eſt: Portas mortis, & ſeras pariter Salvator noſter dis- růúpit. DeſtrüxQxit quidem clauſtra in- férni, & fubvértit poténtias dia- boli. Portas. Iôria Patri. Portas. De Homilia S. Bonaventùúræ EpPiſcopi. Orro ut de latere Chriſti dor- mientis formarétur Eccléſia;, divina eſt ordinatione indültum, ut unus Militum lancea latus ſa- crum illud aperiéndo perfoderet;, quatenus sanguine cum aqua ma- nante, pretium effunderétur no- ſtræ ſalutis, quod a fonte ſcilicet Cordis arcano profüſum, vim da- ret Sacraméntis Eccléſiæ, ad vi- tam gratiæ conferéndam; eſsétque jam in Chriſto vivéntibus poculum fontis vivi, ſalientis in vitam ætér- nam. Surge igitur anima amica Chriſti, vigilare non ceſſes, ibi os appéne, ut haurias aquas de Fon- tibus Salvatôris. e Deum laudamus. 11. D L A D E S» Iscife à me quia mitis ſum, & huümilis corde. . ominus regnavit. Sanctificavi locum iſtum;, ut ſit nomen meum ibi in ſem- pitérnum, & permaneant oculi mei , & Cor meum ibi cunctis diébus. Et dixi: Ergo ſine cauſa ju- ſtificavi cor meum, & lavi inter innocéntes manus meas, & fui flagellatus tota die. . Secúndum multitüdinem do- lôrum meorum in corde meo; conſolationes tuæ lætificavérunt animam meam. Pone me ut ſignaculum ſu- ber Cor tuum, ut ſignaculum ſuper rächium tuum. Cce Deus Salvâtor meus, fidu- cialiter agam, & non timébo, quia fortitudo mea, & laus mea Dôminus, & factus eſt mihi in ſa- lutem. Haurietis aquas in gaudie de féôntibus Salvatoris. Or, Arca legem cöntinens Non ſervitütis véteris; Ssed gratiæx, ſed véniæ, Sed & miſericordiæ. or, Sanctuarium novi Intemeratum Fœderis, Templum vetüúſto sanctius, velúmque ſciſſum utilius. e vulnerätum Charitas Ictu patênti voluit; Amöéôris invisibilis, Ut venerémur vùúlnera. oc ſub Amôris ſymbolo Paſſlus cruénta, & myſtica;, Utrûmque ſacrificium Chriſtus Sacérdos ôbtulit. uis non amäntem rédamet?; Quis non redemptus diligat; Et corde in iſto séligat Ktérna tabernacula? ecus Parénti, & Filio; San οque ſit Spiritui, Quibus poteſtas, gloria, Regnú⁴mque in omne eſt ſæculum. Amen. tulit. Et A Vereé languôres noſtros ipſe Ee. 1 dole Vit, Fulneritus les nolttas ſelera nol Noltre uupe ſinitifumun Oncede tens Den no dilécti its, preclon beneficia Mnfer & 2 udu. be. loktum, . Chri Aierere (Qui paſta ſtle nobis, eus, dr. Ver los iple cul E colores 1 languor Mnin atri. Doltit fine⸗ Rtadipe fr lin patri, Urupicil ii ſacri Antäte mitificè 5 6 n uniye Kuda ha! uus in m las de Fon- I. D 1h38 Imitis iun, enavit. tum iſun; ibi in ſer mneant dcll ibi cundt lne cauliſt & lmni intet neas, kll ftücinen t,⸗ cotde meo, lxtificayetun eniculun lr uculum unt Meils; fer on timebo, & aus We! mihl in ſi⸗ us in giudis cöntinens ſLteris nie, 2 hoy eris, Utlu. hatitus t3 39 lnera. Fmmbol⸗ nyica 9 tum . obtulit. 1edame us diligin/ eligat ala?, Filio⸗ titun, glörla! nne et res nokn⸗ ſiel e. Et doléôres noſtros ipſe portâ- Vit. Vulneratus eſt propter iniquita- tes noſtras; attritus eſt propter ſcélera noſtra: disciplina pacis noſtræ ſuper eum, & livore ejus ſanati ſumus. Oncede quæſumus, omnipo- tens Deus, ut qui in ſanctiſſi- mo dilécti Filii tui Corde glorian- tes, præcipua in nos Charitatis e- jus beneficia recolimus: eoôrum pariter & actu delestémur, & fructu. Per eümdem Dominum noſtrum. Chriſte Fili Dei vivi, Miſerére nobis. Chriſte. V. Qui paſſus es pro nobis. Mi- ſerére nobis. Ecce Deus Salvator meus. Verè Languores no- ſkros ipſe tulit. Vere. v. Et doléôres noſtros ipſe porta- vit. Languores. Môria Patri. Verèe. Poſuit fines tuos pacem. Et adipe fruméenti satiat te. Icétis in illa die: Confitémini ◻ Domino; & invocate nomen ejus: & mementôte quôniam ex- ceêlſlum eſt nomen ejus. Pôſuit Fines tuos pa- cem. Pôſuit. . . Et adipe fruménti sâtiat te. Fines. loria Patri. Péôſuit. Dirupiſti Domine vincula mea. . Tibi ſacrificabo höſtiam lau- 18. Antàte Dômino, quoôniam mirificè fecit, annuntiate hoôc in univérſa terra. Exulta & lauda habitatio Sion, quia magnus in médio tui Sancétus IIſ- rael. . Dirupiſti Dômine & Vin- cula mea. Dirupiſti. „ Tibi ſacrificabo hôſtiam lau- dis. Vincula man. 1oria Patri. Dirupiſti. Jelu. clvii Erit Dô⁴minus nominaâtus in ſignum ætérnum. Quod non auferétur. Hauriétis aquas in gaudio. De fontibus Salvatôris. Ad Jeſum autem cum veniſſent, ut vidérunt eum moôrtuum, non fregérunt ejus crura; ſed unus militum lancea latus ejus apé- ruit, & continuò exivit ſanguis» & aqua. DIE XXI. WUNII. Oeléſtium donôrum diſtribù- tor Deus, qui in Angélico Ju- vene Aloyſio miram vitæ inno- céntiam pari cum pœnitéentia ſo- ciaſti; ejus méritis & précibus conceéde, ut, innocéntem non ſé- cuti, poeniténtem imitéemur. Per Doôminum. A.“Eu „Ferdinandi Gonzägæ Caſtellionis Stiverôrum Mar- chiéônis filius, feſtinato propter vitæ periculum baptismo;, priùs cœlo, quàm terris nasci viſus; pri- mam illam gratiam tam conſtan- ter retinuit;, ut in ea confirmatus crederétur. A primo ratioônis uſu, quo ſe Deo ſtatim obtulit, vitam duxit quotidie ſanctiorem. No- vénnis Floréntiæ ante aram beatz Virginis, quam paréntis loco ſem- per hâbuit; perpétuam virginita- tem vovit; eaâmque insigni Dei beneficio, nulla mentis, aut cor- poris pugna tentàtam ſervavit. Re- liquas animi perturbatioônes coepit ætaâte illa tam fortiter comprime- re, ut ne primo quidem earum motu deinde incitarétur. Senſus étiam, oculos præcipué, ita co- hibuit, ut non modo illos num- quam in faciem inténderit Mariæ Auſtriacæ, quam plures annos in- ter 5 clviii ter honorärios Hiſpaniarum Prin- cipis ephébos ferèé quotidie ſalu- tavit ; ſed à matris etiam vultu continéret. Homo propférea ſine carne, aut Angelus in carne méritoô appellatus. . . Honéſtum fecit illum Dominus, & cuſtodivit eum ab inimicis, & a ſeducdtoribus tutäavit illum : Et dedit illi claritatem ætérnam. Juſtum dedúxit Dôminus per vias rectas, & oſténdit illi regnum Dei. Et dedit. Djécit sénſuum cuſtôdiæ coôr- poris cruciatum. Tria singulis hebdomadis jejünia,; eaque ple- rûmque modico pane, & aqua to- lerabat. Quamquam perpetuum fuiſſe per id tempus ipfſius jejuni- um vidéri poteſt; cùm ejus pran- dia fermè vix ünciam æquarent. Sæpè étiam ter in die ſe funibus, aut caténis cruentabat: flagella quandoque canum loris; cilicia equorum calcaribus ſuppleévit. Mollem léctulum clàm injéctis aſ- ſerum fragmeêntis alperabat, eòô etiam, ut citiùs ad orandum ex- citarétur. Magnam quippe noctis partem „ ſumma étiam hieme, ſolo tectus indùſio, pôſitis humi génibus, vel præ languôre jacens ac pronus, in œléſtium contem- platioône traduceêbat. Interdiu quo- que tres, quatuor, quinque horas in ea perſtabat immôtus, donec unam faltem aäanimo nusquam di- ſtracto percurriſſet. Cujus Conſtan- tiæ præmium fuit ſtabilitas mentis, inter orandum alio non vagantis, imo perpétua velut éxtaſi in Deo defixæ. Ei demum ut äünice adhæ- réret, viécto poſt triennale acérri- mum certamen patre, & aviti Prin- cipatus jure in fratrem translato; Societate Jeſu, ad quam cœléſti voce Matriti füerat accitus, Romæ ie adjünxit. Se Amavit eum Dôminus, & orna- vit eum, ſtolam glôriæ induit eum: Et ad portas paradiſi coronavit eum. . Induit eum Dôminus loricam fidei, & ornavit eum. Et ad. N tyrocinio ipſo virtutum om- nium Magiſter habéri cœpit. Exactiſſima in eo erat legum éti- am minimarum cuſtodia, mun- di contémptus ſingulâris, impla- càbile dium ſui: Dei verò amor tain ardens, ut corpus étiam ſen- ſim absümeret. Juſſus proptéreàâ mentem à divinis rebus tantisper avértere, occurréntem ſibi ubique Deum irrito conatu fugiébat. Mi- ra ‚étiam proximos charitate am- pléxus, in püblicis, quibus ala- criter miniſtrabat, noſocomiis contagioſam luem traxit. Qua lentè consůmptus, die, quem præ- dixerat, undecimo Kalendas Ju- lii, ætatis anno quarto & vigeſi- mo jam inchoato, cùm antea fla- géllis cædi, atque humi ſtratus mori poſtuläâſſet, migravit in cœ- lum. Ibi eum Sancta Maria Mag- dalena de Pazzis tanta frui glôria, Deo monſtrante, vidit, quantam vix eſſe in cœlo credidiſſetzipsum- que ſanctimonia insignem, & cha- ritate Martyrem incognitum fuiſſe prædicavit. Multis étiam, magnis- que claruit miraculis. Quibus ritè probatis, Benedictus Decimus ter- tius Sanctôrum faſtis Angélicum jüvenem adſcripſit, atque innocen- tiæ & caſtitatis exemplar ſimul & patrônum ſtudioſæ præsértim ju- ventuúti dedit. „ . Iſte homo perfécit omnia, quæ locutus eſt ei Deus, & dixit ad eum: Ingredere in réquiem meam: Quia te vidi juſtum coram me ex mnibus Gentibus. allel. Iſte eſt, qui contempſit vitam mundi, & perveénit ad cœleéſtia re- gna. Quia. . Iöôria Patri. Quia. éctio ſancti Evangélii ſecũndùm Matthæum. Nillo témpore: reſpondens Je- ſus ait Sadducæis: Erratis, nes- ciéntes Scriptúras, neque virtu- tem Dei. In reſurrectione enim neque nubent, neque nubentur: ſed erunt ſicut Angeli Dei in cœ- lo. Et reliqua. Homilia S. Jannis Chrysoſtomi. Irginitas eſt bona: id ego quo- que fateor. Atque nptiis étiam mélior; & iſtud tibi aſséntior: ac ſi libet, illud adjngam, tantòô nptiis eam præſtare, quantòô cœ- lum terræ, quanto hominibus An- geli antecéllunt: ac ſi quid præ- téreà addendum eſt, etiam ma- gis. 16. Nam l neque u am carné tati ſunt: commorant aut libicin ſunt obnox aut potus; 1 eos Culcis ſd lis, aut præc cere, nulla illecebra capt lte eſt, q Vittütes ope Ni corde ſuo lyle interce Djum populo⸗ bece home Dei cultor, Opelt malo, & Eentirlua. I T humän Ulnn beatis II it, omn Enclt, ut gu ls allequata MMhunt Angel no. Aſlit⸗ Deumm, eldem Ulum virgo. Wundin cor! Untupquem Klum neguer Ael maxim n,quod, ſncki ſin Llunt, e uigereguet n lumbi lutn Ade Unn: Et V. Aeckintibus unco tever n Dommu tog. lhte liote co MSm el ei ved e us Etiamen luspr bus le n ſbi faglebet chatitate 1 , gulbus d „ noſocohn! Iaxit. ie, guem ,u Kalends to & vi züm antes k humm’ ſiretu igririt in e⸗ n Maris Mar aftui gloria, antacmn Nar lmul) Zseltim l. Oninz le d& Crlt 4. vien memm. n cotan lel 4 Cnlekil⸗ iſertnkün n. eſdaden t Ptnatis egue i elkione en le nubenn Dei ind Chrysöe⸗ 8 id etog nuͤptisel⸗ nu ,ſzentiot ils gis. Nam ſi neque nubunt Ange- Ii, neque uxoôrem ducunt; non éti- am carne & sanguine coagmen- tati ſunt: in terris prætéreâ non commorantur, non cupiditatum, aut libidinum perturbationibus ſunt obnoxii; non cibi indigent;, aut potus; non fſunt ejâsmodi, ut eos dulcis ſonus, aut cantus mol- lis, aut præclära ſpécies poſſit alli- cere,; nolla dénique ejus generis illeécebra capiuntur. Gee Iſte eſt, qui ante Deum magnas virtútes operatus eſt, & de om- ni corde ſuo laudavit Dôõminum: Ipſe intercédat pro peccatis om⸗- nium populôrum. Ecce homo ſine queréla, verus Dei cultor, aàbſtinens ſe ab omni opere malo, & pérmanens in inno- céntia ſua. Ipfe. T humaânum genus cùm natuͤ- ra beatis illis mêntibus infé- rius ſit, omni vi ſtudiòque con- téndit, ut quoad ejus fieri poteſt, illas aſſequatur. Quomodo? non nubunt Angeli; at neque étiam virgo. Afſliſténtes illi ſemper ad Deum, eidem insérviunt, & iſtud iplum virgo. Quòôd ſi virgines, quamdiu côrporis oônere depri- múntur, quemadmodum Angeli in cœlum néequeunt ascéndere; illud eo vel maximo ſolatio compén- ſant, quod, modòô ſpiritu & cor- pore ſancti ſint, cœli Regem reci- piunt. Vidésne virginitatis præ- ſtäntiam? quomodo terrarum in- colas ſic afficiat, ut qui corpore veſtiti ſunt, eos incorpôreis men- tibus exæquet? Sint lumbi veſtri præcinécti, & lucernæ ardéntes in manibus ve- ſtris: Et vos similes hominibus expectäntibus dominum ſuum;, quando revertatur à nůptiis. F. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua hora Dôminus veſter ventürus ſit. Et vos. Hôria Patri. Et vos. Ua enim quæſo, re differébant ab Angelis Elias, bliséus, Jo- ännes, veri hi virginitatis amatoô- res? nulla, niſi quod mortali natùra conſtabant. Nam cætera ſi quis diligenter inquirat, hi nihilomi- nùs affécti reperiéntur, quam bea- tæ illæz mentes: & idiptum, quo inferiéôre conditiõône videntur eſſe, in magna eſt eôrum laude ponen- clix dum; ut enim terrârum incolæ „ & ii, qui eſſent mortali natùra, poſ- fent ad illam virtütem vi & con- tentione pervenire; vide quanta eos fortitůdine, quanta vitæ ratio- ne præditos fuiſſe opôrteat. e Deum laudamus. II. DIE XVII. UTLII. Eus, qui beatum Aléxium Confeſsorem tuum in mundi contémptu mirabilem effeciſti: præſta, quæſumus: ut interceſſiônis ejus auxilio Fidéles tui terréna de- ſpiciant, & ad cœléſtia ſemper aſpirent. Per Dôminum. DIE XX. JULII. Ndulgéntiam nobis, quæſu- ſumus Doômine, beata Marga- rita Virgo & Martyr imploret: quæ tibi grata ſemper éxtitit & mérito caſtitatis, & tuæ profeſ- ſione virtùtis. Per Dominum. Argarita,; quæ & Marina » Antiochiæ Pisidiæ,, patre E- déſſio idolòrum ſacerdôte nata; à téneris annis Chriſtianæ religioni addicta, baptizata eſt. Quæ cum eximiæ eſſet pulchritudinis, à Præ- fécto Olybrio adamatur. Cúmque eam ſibi ſiſti jubéret, ita illam allôquitur: Tuum nobis puélla & nomen & religionem edicito. Tum illa, Margarita, inquit, vocor, gé- nere ſum nobilis, religioône Chri- ſtiana. Propter veritatem, & manſue- tudinem, & juſtitiam: Et dedu- cet te mirabiliter déxtera tua. Spécie tua, & pulchritudiné éua inténde, prôſpere procéde; & regna. Et. T Præſes, Duo prima con- venientia ſunt „ teértium vero absúrditas eſt. Nam quid ſtultius „duam ut Deum ſibi quis faciat crucifisum? Ad hæc vir- g0: cIxX go: Unde dic, oro, didiciſti Dô- minum Jeſum fuiſſe crucifixum? Tum Præſes: Ex libris Chriſtianoô- rum. Qui Margarita: Quænam verecundia eſt, ut cùm in eisdem libris legatur & pœna ⸗Chriſti & glôria, alterum credatis, alterum reſpuatis? Dilexiſti juſtitiam, & odiſti iniquitatem: Proptérea unxit te Deus, Deus tuus oôleo lætitiæ. Propter veritatem & manſue- tůdinem, & juſtitiam. Proptéreaà. Is veheménter ira accénſus Præféctus varia tormentôrum génera in ſancto illo corpúſculo consumpfſit. Primùm enim virgis cæſam, deinde ungulis foſſam in carcerem trudi jubet, ubi & ſpe- Groô dæmonis appétitùr, ſed ad ſignum Crucis tota vis diaboli pro⸗ ſtérnitur Produúcitur iterùm Virgo, & cum in conteſſione fidei con- ſtantior perſeveraret, ardentibus facibus latera ejus exurůntur. Dé- nique multis ſuperatis tormentis, truncato capite, victoôrem per tot corônas ſpiritum cœlum excépit. Afferentur Regi virgines poſt eam „ proximæ ejus, Affe- rêntur tibi in lætitia & exulta- tiône. Spécie tua, & pulchritúdine tua intende, prôſperè procéde;, & regna. Afferéntur. lôria Patri. Afferéntur. imile eſt regnum cœlôrum the- Sàuro abſcondito. Ixvi. Hæc eſt virgo sâpiens, ꝗquam Dôminus vigilantem invénit, uæ accéptis lampadibus ſumpfſit ecum ôleum: Et veniéente Dômino introivit cum eo ad nù- ptias. y. Média nocte clamor factus eſt, ecce ſponſus venit, exite obviam ei. Et. Média nocte clamor fa- Kus eſt: * Ecce ſponſus venit, exite obviam ei. Prudéntes virgines aptaàte ve- ſtras lampades. Ecce. 16ria Patri. Ecce. DIE XIX. AUGUSTI. „. Ora pro nobis beate Ludoe- Vice. . Ut digni efficiamur promiſſio- nibus Chriſti. Fus, qui Eccléſiam tuam di- ſpoſitione mirabili novis ſem- per illuſtras Sanctôrum ſplendoô- ribus: tribue, quæſumus, ut qui beati Ludovici Confeſsoris tur atque Pontificis ſolémniis gratu- lamur, ad ejus consortium feli- citer perducamur. Per Dominum noſtrum. Udovicus ex regali prosäpia Ldce vidélicet claræz memôriæ Carolo Rege Sicilix, Matre veroô Maria Siciliæ Regina; ex Ungaria originem ſuam trahens, alta ſui gneris recusavit sapere, humilia semper diligens, & ampléctens. Sciébat namque, quòd excélſus Dôminus alta de longinquo pro- ſpiciens, humilia réſpicit é vicino. Quamquam autem singula præcla- ra pera lucidæ vitæ ſuæ verbis paucis enarrari non poſſint, aliqua tamen de quaàm plürimis ad utilita- tem legéntium referamusz;ut ex his Deum Patrem glorificent, & in his repériant vivéndi régulam »„ quam ſequantur. Sanctus iſte (ſicut probaâtum eſt teſtimoniis fide dig- nis) in ætate exiſtens ténera ſub Magiſtri religioſa diligentia cum ſuis fratribus tenebatur. Ipſe ta- men matuüris incedéndo moôribus ſub tenéêllo pectore geſtare ſe ſeni- lem animum oſtendebat. Invéni David. Xxxviii. Uctus autem in Catalòôniam cum duôbus ex fſuis fratribus, datus obſes pro liberatiône ante- dicti Regis, tam ferveénter dedica- vit ſe ſtudio, quòd intra ſeptenniu, quo inibi obſes fuit, inſtructione Fratrum Minorum, quos ſecum ha- bébat in socios, inprimis (cientiis, & ſacra pagina ſic profécit, quòd vi⸗ iir Dei,po bis ſcient c priraté leret, ſed 10, 1c po bum Dei: hec infuſa hummanitüs nibus auten mentem a. Nuit, proke tio humilia ttans, PrO. Deum adit. cico Facr⸗ Memiſla, ) 6 In ung Aum prepare Uunebat Dor teln Jacerde Eeelebrab⸗ böſui ach Ucientiz attente: tprüns dey noc pro ſo atlutis aur Kecelat ejus d islus fice uun consort müm, gus Ue, vel 1 nullo I Uebatur. J rorem leba zutem it audire, Ier argueb⸗ nter, go lminds an .Ar, in ſu beite Ludt ur gromii un tuamn . li nonts len⸗ um lhlenco. Umus Ut ga dfelsoris tun enniis ganl⸗ oltiunn kel⸗ et Dominum prosiit 2 melnotl Matre velo 4 Ungill , aAlti ſui Humnilis . Gpleltens⸗ d ecels Inco No. ite icni, Kindl sadicr usuteil ent 4 Esulan is nde 6 netall ene aunn 1, Iole 40 morin lire ſe ſen fii. Crilhlin is rattbdn lis . vir Dei, pollens ingénio, de prædi- Gis ſcientiis non ſolùm pù licè, ac private ſubtiliter diſputare va- léret, ſed étiam ſoleêmniter Cle- 1Oo, ac poôpulo propôneret ver- bum Dei: ut putarétur ſciéntia hæc infuſa magis divinitus, quam humanitùs acquisita. In Oratio- nibus autem sédulus, & devôtus mentem ad Deum éelevatam té- nuit, proféctò ſciens, quoòd ora- tio humiliàntis ſe nubes péne- trans, pro exauditioônis ſuffragio Deum adit. In tempore namque dicto Sacramentali confeſſione præmiſſa, Miſſam audiébat devo- té. In magnis verô reſtivitatibus cum præparatione multa, corpus ſumebat Dominicum. Factus au- tem Sacérdos diébus quaſi singu- lis celebrabat. Pôſui adjutôrium. xxxviii. Udientiæ verbi Dei inſiſtébat atténté: pro paſtu vero animæ ſcripturis devotis ſtudens habébat ad hoc pro ſolatio ſanctos libros: caſtitatis autem amor à pueritia affécerat ejus mentem àdeò, quòôd ob ipsius fidam cuſtôdiam mulie- rum consortia vitabat omnia in tantàm, quod (niſi forſan cum matre, vel ſorôribus) ſolus cum ſola nullo unquam témpore lo- quebatur. Mulierem namque a- mariorem nôverat eſſe morte. Verba autem inhonéeſta abhorré- bat audire, loquéntes talia gra- viter arguébat, atténdens pru- dénter, quod corrümpunt bonos mores collòquia mala. Fratres ni- hiléminùs duo, & intérdum qua- tuor, in ſua jaceébant camera, in ſuæ teſtimonium nitidæ puritatis. Cum Apoſtolo Paulo ſobrietate cibi, & potus corpus ſuum caſti- gabat aſsiduè, ſeque frequénter manu ſua, aliquando autem alicu- jus fratris Consocii, cum Caténis érreis disciplinans. Veſtiéndo pro camiſia rudem ſtamineam „ & deferéndo ad nudam carnem pro cingulo chordam groſſam ipſam in ſervitutem ſpiritus redigébat. Iſte eſt. xxxviii. igilate &c. xlii. = acerdétes tui Dñe. Brev. Rom. clxi OFFICIU M * D O MINICA I1. FERI A sSECUNDA Sermo ſancti Auguftini Epi- ſcopi. Sandt Angeli, ad quorum ſocie- tatem, & congregationem in hac Perégrinatioòne laboriosiſſima ſu- spiramus, ſicut habent permanén- di æternitatem, ita cognoscendi facilitatem, & requiescéêndi felici- tàtem; ſine difficultâte quippe nos äadjuvant, quoniam ſpiritualibus moôtibus puris & liberis non la- béôrant. Vivit ipſe Dôminus. 896. Os duas ſocietàtes Angelicas intelligimus, unam fruêntem Deo, alteram tumentem typho. Unam, cui dicitur: Adorate eum omnes Angeli ejus: âliam „cujus princeps dicit: Hæc omnia dabe tibi, ſi proſtratus adoraveris me. Unam ſancéto Dei amore flagran- tem, alteram proôpriæ celſitudinis immündo amore fumantem. Et quôniam, ſiçut ſcriptum eſt, Deus superbis resiſtit, humilibus autem dat gratiam, illam in cœlis habi- tantem, iſtam ende dejectam „ in hoc infimo aéreo cœlo tumultuan- tem. Angelus Domini. 896, clxii Llam luminéôfa pietâte tran uil- lam, iſtam tenebroôſis cupiditaà- tibus turbuléntam. IIlam Dei nutu cleméênter ſubveniéntem;, ju- ſte ulciscentem; iſtam ſuo faſtu ſubdendi, & nocendi libidine æ- ſtuantem. IIlam, ut quantum vult, conſulat, Dei bonitatis miniſtram, iſtam, ne quantum vult, noceat, Dei poteſtate frænatam. IIIam huic illudéntem;, ut nolens proſit perſecutiônibus ſuis: hanc illi in- vidéntem, cum peregrinos colli- git ſuoos. . In omni tribulatiéône, 896. 889. Machabæus. 897. Tu Dômine. 897. FERIA T ERT I A. Sermo S. Bernardi Abbatis in fe- ſtivitàte S. Michaélis. H& eſt funiculus triplex, quo de excélſo cœlorum habitacu- lo ad conſolandos, ad viſitandos, ad adjuvandos nos atträhitur ſu- pereminens chäritas Angelorum, ropterDeum, propter nos, propter eipſos. Propter Deum ütique, cujus tanta erga nos miſericordiæ viſcera ipſi quoque imitäntur. Propter nos, in quibus prôpriam ſimilitudinem miſeräntur. Propter ſeipſos, quorum ordines inſtau- randos ex nobis toto deſidério præſtoläntur. In ore enim parvu- lörum, qui lacte modò veſcùntur, & nondum solido cibo, perficién- da eſt laus illa Majeſtatis Divinæ; cujus habéntes primitias Angélici ſpiritus, beata delectatiôone fruun- tur; ſed tantò avidius nos expé- ctant, quantò conſummationis ejus expectatione & expeditioône ſoli- citäntur. ,„ . Vivit ipſe Dominus. 896. Uæ cùm ita ſint, pensäte étia quanta nobis ſolicitüdine op- eſt, ut dignos nos exhibeãamus eoôrũ frequéntia, & eo modo cõversémur in conſpéctu Angelôrum, ne forte ſanctos offéndâmus obtutus. Væ e- nos nos judicàverint præsentia & viſitatiône ſua, ut jam necéſſe ha- beamus, & nos plangere, & dicere cum Prophéta: Amici mei, & pröximi mei adversùm me appro- pinquavérunt, & ſtetérunt: & qui juxta me erant, de longè ſteté- runt, & vim faciébant, qui quære- bant animam meam. Elonsgatis nimirum eis, quorum præséntia protégere nos, & propulsare po- terat inimicum. Angelus Domini. 896. Uòd ſi tam neceſsàâriam ha- bemus familiaritàtem digna- tionis Angélicæ, cavénda nobis eſt eòrum offénſa, & in his maxime exercéndum, quibus eos novimus oblectâri. Sunt enim pluúrima, quæ eis placent, & quæ in nobis inve- nire deléectat, ut eſt, ſobrietas, ca- ſtitas, paupeértas voluntaâria, cre- bri in cœlum gemitus, & oratio- nes cum lacrymis & cordis inten- ſiõne: Attamen ſuper omnia hæc unitatem & pacem à nobis éxigunt Angeli pacis. Econtra vero nihil zquè offéndit, & ad indignatio- nem provocat eos, quémodo diſ- ſenſiones, & ſcandala. In omni tribulatiône. 896. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. L illo témpore: Acceſsérunt diſ- cipuli ad Jeſum, dicéntes: Quis⸗ putas, major eſt in regno cœlôrumt Et réliqua. , , . Homilia S. Joaânnis Chrysôſtomi. .. mundo à ſcaândalis. Mun- dum iſtum, terrénum locum dicit: neque verò de cœlo & terre intelligere debémus mundum, ſe mundàùm hic intelligâmus terré- num, ideò quòd dixit Dôminus: Regnum meum non eſt de iſto mundo: ſi eſſem de maundo, amꝗ- ret me mundus. Et dicitur ad Apo- ſtolos: Vos non eſtis de mundo. Machabæus. 897. nim nobis, ſi quãdo provocati pec- catis & negligéntiis noſtris, indig- K. igitur mundo „ hoc eft terréno loco, à, ſcandalis : necéſie enim eſt, ut véniant ſcan- dala: non quia necéſſe, ſed quia mundo necéſſe, ut veniant. Vidé- te quod dicimus, ſubtile eſt: ſi neceſſe eſt, ut veniant ſcandala, ergo go aböl gem yeni Tu Don Ed nos d Venit, n Fis tibi ne noli elle ten (ozmundus! bengketta iſt ſeindalam ſel coleſte, debis. Verün jer guem ſe⸗ eDeum la IINIA 3külrins in tigeſin corſpech lbi, Parür keg elle, u ſtzentibus Gporilium chn inſpici llit, motl finis Deo oſt tenur in ſull, ſech e⸗ Uelhititual ihu Feit Karum vitat ge, K ub Afenornn ſadis aeiſte ui auseln uetumen mitiple! tretenin 4 n nectlebr ee, Kltete nici mei, im me ih⸗ tetunt: El longe ſei⸗ nt i guet⸗ . longant rtum prezeni Mopllsute e⸗ 8. ceſtilun ititen den⸗ ncatobi ef in bis migim. eos MMIin Plitimeer in nobisinſe⸗ ſoblietas,l⸗ luntiria, d⸗ 3, & nti colcis intt 1 Gnnnit i obis erin 41 vero nII indignar. onoco l⸗ n. g⸗ 4 i ſeeintis n. 2 eCguntd elles: i wötun oc Cnfülenn iiſs u enlnd ie cce/ 6 ten nndumn mus ten t Domint ergo absque culpa eſt ille;, quem venit ſcandalum. Tu Dômine. 897. per Ed nos dicimus, ſcandalum non venit, niſi in terréno mundo. Vis tibi non venire ſcandalum noli eſſe terrénus. Proptérea di- co, mundus terrénus ſcandalum ha- et, terra iſta neceſſe eſt, ut habeat ſcandalum: noli portare terrénum, ſed cœleſte, & ſcandalum non ha- bebis. Verümtamen væ homini illi, per quem ſcandalum venit. e Deum laudamus. 1I. FERIA Q-UART A. S. Hilarius in Bfalmum centêſimum trigéſimum séptimum. N conſpectu Angelörum pſallam tibi. Parùm übi exiſtimat Pro- phéta eſſe, ut hominibus tantùm Præséntibus pfſallat, quia homines corporalium tantum negotiôrum officia inſpiciunt; in eo enim, quod pſallit, motum complacitæ opera- tionis Deo oſtéendit. Non ergo, quæ videntur in corpore, cerni desi- derat, ſed ea quæ ſpiritualiter na- türæ ſpirituales contuéntur, gerere eſtinat. Scit enim ſub ſpécula An- gelôrum vitam omnem, morésque agere, & ubique hæc divinorum miniſteriornm auxilia fidélibus cunctis aſsiſtere, ut ſcriptum eſt: Fræeſt Angelus Dômini in circùitu timéntium eum. Vivit ipſe Dôminus. 896. Egem étiam Moyſi in manu mediatoris per Angelos fuiſſe depôſitam, docet Apéôſtolus. Nec non &e Eliséus abſolutiſſime do- cuit, humanas infirmitates Ange- lorum auxiliis defendi, & in om- mibus periculis, ſi fides maneat in nobis adéſſe ſpiritualium virtutum efenſionem. Nam cùm Rex Syriæ cCapere Geth urbem » in qua idem clxiii T oraàvit Eliseus dd Dôminum, „dixit: Adaperi Dömine ocu- Ios pùeri hujus, ut videat: & apéruit Déôminus culos pueri, & vidit. Et eccé mons erat plenus equis, & curribus in gyro Eliséi, & descen- derunt ad eos. Tantus & tam no- bilis Prophéta ſolus contemplatiô- ne auxiliorum ſpiritualium dignus eſt. Sed orâtio ejus ad Deum, viſum incorporalium étiam puero ſuo méruit. In horum igitur aſſiſtént iũ humanis auxiliis Angelorum con- ſpectu pſallat bPtophèta, ſimplicibus ſpiritualium p+πα contempla- tione placitùrus. In omni tribulatiône. 896. éctio ſanéti Evangelli ſecunduͤm Mat thæum. IX illo témpore: cipuli ad jeſum, putas, major eſt rum? Et réliqdqun.“ Hoômilia S. Bernardi Abbatis. Acceſsérunt dii- dicéntes; Quis, in regno ccloô. Odiſtis, fratres, Evangélicam lectiohe adversus eos, qui pu- SIllos ſcandalizant, ſatis terribili- ter intonàntem. Nemini blanditur Véritas „nêminem palpat, nullum ſeducit, aperte denúntians, qué- niam væ hômini illi, per quem ſcandalum venit; expedit ei „ ut ſuſpendatur in collo ejus mola aſi- naria: & pro ſuavi ſugo „ & levi oônere Salvatoris, gravi mole terré- næ cupiditatis hümeris ejus impòô- ſita, demergàâtur in profundum ma- tis hujus magni, & ſpatioôſi mani- bus, quod eſt ſine dubio ſæeulum nequam, Perire siquidem neceéſſe eſt hominem, dui charitàtem non abet, etiamſi tradiderit corpus ſuum, ita ut ärdeat: & hoc dixe- rim, fratres „ut in ea charitàte „S8S& unanimitate, & pace, in qua ſtatis in domino, ſoliciti ſitis perſevera- re, & abundaàre magis. Machabæus. 897. Prophéta Eliséus eſſet, pararet, & noctürnis itinéribus exércitum ſu- um, qui antelucànus urbem obſi⸗- déret, deſtinâſſet, puer Elisei con- ſpécta obſidione dixit: O domine, duid faciemus? Et dixit: Noli ti- meéere, quia plures ſunt nobiscum » quâam cum illis. Uæ eſt enim ſpes noſtra „ & gaudium noſtrum, & corona gloriæ? nönne ùnitas & unanimi- tas veſtra, in qua gaudeo vos in- veniri fraternitatis amatôres, & ante omnia mütuam in vobismet- Angelus Döômini. s96. ipſis charitatem habéntes, quod eſt vinculum perfectionis? In hoc 1 2¾ enim clxiv . enim cognéſcunt omnes » étiam Angeli fſancti, quòd Chriſti eſtis diſcipuli, ſi dilectionem habuéritis ad invicem. Dénique poteſt hinc quoque fratérnæ dilectionis utili- tas magnificè commendari: num- quid enim Chriſti gratia diligemur ab Angelis, ſi de mutuæ dilectio- nis inôpia cognoverint, nequaquam ejus nos eſſe discipulos: Numquid diligémur ab eis propter nos ipſos id eſt, ſpiritualis naturæ ſimilitû- dinem, ii invenimur, non diligere humanæ naturæ noſtræ consortes? imò verò, ſi ex eis, quæ inter nos lunt, contentiônibus, carnales non magis quam ſpirituales eſſe conſtiterit. Tu Dômine. 897. Enique numquid Angeli dili- gent nos propter ſeipſos, & futúram de nobis civitatis ſuæ re- ſtaurationem, ſi (quod abſit)hunum, quo ſolo uniri, coædificari eis poſ- ſumus, defùerit glútinum charita- tis : Quoômodo ſperabunt reædifi- cãdos de nobis perpétuos civitatis illius muros, ſi cognoverint, ſi vi- derint, nos non lapides eſſe vivos; qui poſſint invicem cohærére, ſed magis püùlverem, quem proſicit ventus à facie terræ, quem unius verbi flatus in turbine éxcitet, & ſuſpicionis cujũslibet leviſſima au- ra diſpergat? Et hæc quidem dixiſſe ſufficiat pro eo, quod ait Dôminus: Si quis ſcandalizàverit unum de Pusillis iſtis. e Deum laudâmus. II. U I F E R I A N T A. Sermo ſancti Auguſtini, Epiſcopi. Ngelis bonis omnis corporâ- Alium, temporaliuümque rerum ſcientia vilis eſt, non quoòd earum ignari ſint, ſed quod illis Dei, qua ſanctificàntur, Charitas chara eſt. Præ cujus non tantùm incorporali, verùm étiam incommutabili & in- effabili pulchritudine, cujus ſan- Go amôre inardeſcunt, omnia quæ infra ſunt, & quod illud eſt, non ſunt, séque ipfos intra illa con- témnunt 3 ut ex toto, quôd boni ſunt, eo bono, ex quo boni ſunt, perfruantur. . Vivit ipſe Dôminus. 896. Ngeli in cœléſtibus sédibus conſtituti immortales & beati, qui Creatôris ſui participatioône gaudent, cujus æternitâte firmi, cujus veritate certi, cujus muúnere ſancti ſunt: quôniam nos mortales & miſeros, ut immorrales beati- que ſimus, miſericorditer diligunt, nolunt nos ſibi ſacrificare, ſed ei, cujus & ipſi nobiscum tle ſacrifi- cium eſſe novérunt. Angelus Domini. 896. Um ipfſis ſumus una civitas Dei, cui dicitur in Pfalmo: Gloriôſa dicta ſunt de te, civitas Dei: cujus pars in nobis peregrina- tur, pars in illis opitulatur. De illa quippe ſupérna civitäte, ubi Dei voluntas in intelligibilis atque in- commutabilis lex eſt, de illa ſu- pérna quodammodo cüria (géritur namque ibi cura de nobis) ad nos miniſtrata per Angelos ſancéta Scriptúra descendit. In omni tribulatioône. 896. éctio ſancti Evangélii ſecundùm Matthæum. TN illo témpore: Acceſsérunt diſ- cipuli ad Jeſum, dicéntes; Quis,,» putas, major eſt in regno cœloô- rum? Et réliqua. . Homilia S. Bernardi Abbatis- Am verò quem non môyeat 2„ quod séquitur in Evangélio: Si ôculus tuus ſcãdalizaverit te, érue eum? Numquid enim corporalem hunc culum monémur eruere; aut unam ex manibus iſtis, ſimiliter & unum abſcindere peÄdem? Abfit 2 nobis hujusmodi carnalis omnino- & nimis ridiculéôſa cogitatio. Machabæus. 897. Orrô triplex fieri ſcändalum iſtud, quotidiano nobis nofſe licet experimento. Interdum enim eſt in nobis ſpiritualis intentionis oculus ſimplex, & qui gratiæ ma- gis quam noſter dicendus ſit; ſe scandalizat nos culus noſter, & qui verèé à nobis eſt; dum volun- tas noſtra aliam minũùs caſtam im- portúnè ingerit intentiénem: ſeée habémus ſuper hoc ſalůúbre consi- lium Salvatoris, érue eum, in- quit, & prôjice abs te. Hoc au- tem fiet, ſi non conséntias, ſi ab- jicias is, ſi re Iunn ac pe Tu Dor Um al tentos ölüntas p noſtra eſt; ſecd abſeina bis, ut non ttiam profi. üre a5 e, gur a. ada . Firtiten ir⸗ ſcindalum p Dutüllanimit, Mokre, qui ngis, a r. l adleindi Zelir, gui ſt hollt ine of lor ſne imp ebeum lar HEKRI emd §. Ber ) lrum eſk Dium non s umpleckan unimirum Dlncare don gy brincipe um Apöſtol iun cœlum Uinterelle Erta, uonia i unt ſpi keium Prop Uen capiun lnam in undoquide t & Rex Miräri, mnſum d. iVi ipſe bus geibbi⸗ tales bent Aticin nitate Cujusn nos itet dligin, ſcare,lele, um keſicit unn cirits 1 in Mhalno: le te, eiiits bisberetpn⸗ Ulatut De il tite, ib bili agvenn , deil l cürin ell nobis) Al gelos laotl ne, 9, lüſecincun ſerunt ll⸗ cennes i, tennd el. ii 4lbiis Lon iſei) Paneeindt ieritthiiſ⸗ n collold nur etlefet Pümüne dechn 4 uelis anidi cogitin⸗ . ſcinch⸗ 0 nobi⸗ . luteten, alis ineine, qui lile eti jicias, ſi resiſtas. Simili modo de manu ac pede eſt intelligéendumn. Tu Domine. 897. Um autem bonis opéribus in- téntos, ad alia ôpera trahere volúntas propria conatur, manus noſtra eſt, quæ ſcandalizat nos, ſed abſcindi debet, & prôlici à no- bis, ut non ei conſentiamus. Sic étiam proficere in ſancta converſa- tione, & ascêndere per gradus ſca- læ, quæ Jacob appâruit, ac juxta quod ait Pſalmiſta, de virtute in virtútem ire deſiderantes, ſæpiùs icandalum patimur à pede quodam puſillanimitatis, & negligéntiæ noſtræ, qui nimirum descéendere magis, ac remiſſiùs ire conatur: ſed abicindi eum necéſſe eſt, ut pes gratiæ, qui ſtat in dirécto, currere poſſit ſine offenſione, ſine ſcanda- lo, ſine impedimento. e Deum laudamus. II. FERIA SEXTA. Sermo S. Bernardi in feſtivitàte S. Michaélis. DIsnum eſt, ut glériam Angeloô- rum non capientes, tantò ma- gis amplectamur miſericordiam, qua nimirum conſtat, nihilôminùs abundare doméſticos Dei, cœli, Ci- ves, Principes Paradiſi. Teſtatur enim Apôſtolus, qui raptus ad téêr- tium cœlum, beatæ illi cúriæ mé- ruit intereſſe, atque ejus noſſe ſe- créta, quòniam omnes adminiſtra- torii ſunt ſpiritus, miſſi in mini- ſtérium propter eos, qui hæredi- tatem capiunt ſalutis. Neque id cuiquam incredibile videatur, quandoquidem ipſe quoque Crea- tor & Rex Angelorum venit non miniſtrari, ſed miniſtràre, & ani- mam ſuam dare pro multis. Vivit ipſe. 896. Iniſtrant Angeli, ſed de alié- no, offeréntes Deo bona 0- pera, non ſua, ſed noſtra, & nobis ejus gratiam referéntes. Unde & Scriptúra dicit: Quônium ascçendit fumus arômatum in conſpéctu Dñi de manu Angelôrum; ſolicitè præmiſit, data ei fuiſſe incénſa mul- ta. Noſtros enim ſudores, non ſuos; noſtras, non ſuas lacrymas offerunt Deo: nobis quoque ejus clxv múnera réferunt, non ſua. Non ſic miniſter ille ſublimior cunctis, ſed humilior univérſis, qui ſemetipſum ôbtulit ſacrificium laudis, qui Patri ôfferens animam ſuam, nobis mini⸗- ſtrat usque hodie carnem ſuam. Angeélus Dömini. 896. Ujus itaque tanti miniſtri grà- tia, nihil mirum, ſi dignanter hoôbis, imò & libenter Angeli ſan- cti miniſtrent. Ipſi enim amant nos, quia nos amavit Chriſtus. Di- citur certè vulgari provéêrbio: Qui me amat, amat canem meum. Nos verò, O beati Angeli, catelli ſumus Dômini illius, quem tanto afféctu diligitis Catélli, inquam, cupiéntes ſaturari de micis, quæ cadunt de menſis Dominorum no- ſtrôörum, qui eſtis vos. Et hæc di- xerim, fratres, ut ampliorem de cétero erga beatos Angelos fidú- ciam habeatis, ac proinde familia- rius in omni neceſſitate veſtra il- lôrum invocétis auxilia;, ſed & di- gnée in eòrum præseéntia conversa- ri, & magis ac magis eôrum vobis conciliare gratiam, captare bene- voléntiam, exorare clementiam ſtudeatis. In omni tribulatiône. 896. éctio ſanécti Evangélii ſecundàùm Matthæum. N illo tempore: Accefsérunt diſ- Icipuli ad jeſlum, dicéntes: Quis, putas, major eſt in regno cœlo- rum? Et réliqua. Homilia S. Joannis Chrysôſtomi. Idéte, ne contemnatis unum de parvulis iſtis. Parvulos non ætâte, ſed multôrum æſtimatione appellavit ; pauperes, inquam, ignòtos, ceterôsque hujüsmodi,, quos multi contémnunt; qui revé- ra parvuli non ſunt, cùm Greatôris omniũ amici ſint: quos ipſe multo magis venerabiliôres facit, dicens; Quia Angeli eorum ſemper vident faciem Patris mei, qui in cœrlis eſt. Machabæus. 897. Inc maniféſtum eſt, quia om- nes Sancti Angelos habeant. Apöſtolus étiam ait de muliere, quôniam velamen débeat habere in capite propter Angelos, & Moôy- ſes, Statuit fines, inquit, Génti- um ſecundùm nuúmerum Angelo- 1 3 rum elxvi rum Dei. Hic verô non de Ange- vat: iſti verò ſicut ſervi ſaluti præ- lis ſimpliciter dicitur, ſed de An- gelis excelléntibus atque ſupré- mis. Nihil enim aliud deſignâtur, cùm faciem, dicat, Patris mei aſpiciunt, quàm ſumma fiducia eòô- rum, & honor præcipuus. Tu Dômine. 897. Ides, quot quibusque ratioôni- bus ad'modeſtiam, & ad cu- ram tenuiôrum fratrum nos révo- cat? Infantem in médio ſtäatuit, & dixit; Efficiamini ſicut parvuli; & quicúmque talem ſuscéperit par- vulum;, me ſuscipiet: & quicúm- que hunc ſcandalizaverit, extréma luet fupplicia, & ſcandalizantes hômines, étiam ſi loco manuum atque ôculoôrum nobis eſſent, abfcindere juſſit. Angelorum quo-. que auctoritàte, qui nos ténues fratres tutäntur, ut eos venerémur, impéllit. e Deum laudamus. 1I1. Aà B B A T. O. Sermo S. Ambrôſiti Epiſcopi. Oſtium tumultus bellicòôſos minimée timére debémus, nec quämlibet numerôſam kô- ſtium multitú⁴dinem formidare. Quôniam ſicut ait Apôſtolus, Major eſt, qui in nobis eſt, quàm qui in mundo, hoc eſt, poténtior eſt ad protegéndos famulos ſuos Chriſtus, quaàam diaâbolus ad in- ſtigandes inimicos; quamvis enim idem diabolus coôlligat fibi tur- as » & crudéli eas armet insa- nia, tamen facile deſtruuntur, quia meliòribus pôpulum ſuum Salvâter circümdat auxiliis. Ait enim Prophéta; Immittet Ange- Ium Dôminus in circùitu timen- tium eum, & eripiet eos. Quôd ſi Angelus Doômini timentes eum de periculis eripit, non poteſt ti- mére baârbarum, qui timúerit Sal- vatôrem. Vivit ipfe Dôminus. 896. Uid miraris, ſi Filio mini- ſtérium eéxhibent Angeli, cùm étiam noſtræ ſalutis mini- ſtros eos conſtet efféctos à Fi- lius tamen ſicut Doôminus fſal- deſtinatöérum desérviunt. Intelli- gite igitur, quantus honor nobis exiſtit, ad quos ſicut ad amicos, ita miniſtros Angelos ſuos déſtinat Deus. „ . Angelus Domini. 896. Ui juxta me erant, de longè ſtetérunt: ne myſticus quidem pietatis abhôrreat afféctus, ut pro Angelis dixerit, qui præténdunt timéntibus Doôminum, ut eripiant eos de tentatiônibus, quas ferre non poſſunt. Cuomodo ergo longè ſtant, qui ad adjuméntum ſunt at- tributi? ſed non illi ſe séparant » ſed qui urgétur tentatiônibus, pu- tat eos longè abéſſe, quos propiùs ſibi adéſſe desiderat, & arbitratur diſſimulaàre, cùm illi adjuvandi tempus nutu ſui Imperatôris ex- ſpéctent, qui athlétam ſuum, quò gloriéſiùs vinceret, diùtiùs certare præcépit. In omni tribulatioône. 896. ectio ſancti Evangélii ſecùndàùm Matthæum. N illo témpore: Acceſsérunt diſ⸗= cipuli ad Jeſum, dicentes: Quis putas, major eſt in regno cœlorumè Et réliqua. . ,B . Homilia S. Joannis Chryséſtomi. Uriéôsè, inquit, ſcrutaàmini vos, quis veſtrüm major ſit & de primatus honore conténdi- tis. Ego autem ſi quis humiliòrem ſe cêteris non effecerit, ipſo ingreſ- ſu cœléſti omninò indignum aſſe- ro. Rectè autem antè culos mon- ſtratioône parvuli totam rem poſuit; ipfio aſpééctu eos convértens, ac perſuaâdens, ut absque ſimulatiône aliqua humilitatem amplectantur, Machabæus, 897. Arvuli autem non invidére; nec inânem expedctare gloriam, nec primatus deſiderare dignita- tem novérunt; ſed maximè hanc virtütem pôſſident, puram dico ſimplicitätem „ & humilitaâtem. Non ergo fortitůdine tantùm ac prudéntia, ſed humilitâtis quoque virtüte, & ſimplicitäte nobis opus eſt; quæ ſi non adeſt; ſalus noſtra certe claudicat. Tu Dômine. 397. Awul dem, n fulum, qu nibus libe enim etas glorie ina insania,on tite, cete Gibus imm Puis muni litis ſellic⸗ Nulla iſtaru Pniſolophi⸗ eDeum 0 M germo S. Nelis iMlira di⸗ Uegio ch⸗ Nide iosd 10 ilenter e ir hoc tan is enim eli cu Im! cujus Nenpe Ang en ut cuſt ſis tuis. kiam in ma n ergo Ma l& Ange Uique fudl kime ſil tmiliariten dome e. Tu huno is vemnis. Vinhl 1ſauige. in. Iuel. honor mdis ad amnienz, nos dekint t, Ge lontl icus gicen Gtus, utpin Pretendun t,Uut etipian ) glas elte 0 engo lon: tum lunt et⸗ le SCpelant jonibus,hu⸗ ,nos Ptoliis & ubitntr i adoranti eratolisel⸗ 1ſuum, rd ätiäs cenu⸗ jne, . iletindln. ſerun di⸗ ek ußs, 1celdrund ſanmtn mn miſet Mumniliöten otee Gisnumn An dculos or⸗ mtem dolitn wertens 7 in lnie mplectantii n inticie Rare goni rate⸗ ige imd hin mna Arvulum autem ætäâte, & qui- dem, mea ſenténtia, valdè par- vulum, qui ab omnibus eſſet paſſio- nibus liber, in médio ſtatuit. IIIa enim ætas omni arrogantia, omni gloriæ inanis furôre, omni livôris insania, omni contentionis cupidi- tate, cæterisque hujusmodi affé- ctibus immùúnis eſt Cùmque præci- puis muniatur virtutibus, ſimplici- tatis ſcilicet ac humilitatis „ de nulla iſtarum ſuperbit;, ita duplici philoſophia ornatur. e Deum laudamus. II. 1 O M N I II. Sermo S. Bernaârdi Abbatis. Ngelis ſuis mandavit de te. Mira dignatio, & veré magna diléctio charitatis. Quis enim? uibus? de quo? quid mandavit? udiôsè conſideremus, fratres; diligenter commendémus memo- riæ hoc tam grande mandatum. Quis enim mandavit? cujus funt Angeli: cujus mandatis obtémpe- rant? cujus obédiunt voluntati? Nempe Angelis ſuis mandavit de te, ut cuſtôdiant te in omnibus viis tuis. Nec cunctantur, quin étiam in manibus tollant te. Sum- ma ergo Majeſtas mandavit Ange- lis, & Angelis ſuis mandavit. IIIis utique ſublimibus tam beatis, tam prôximèe ſibi cohæréntibus, tam familiariter ſibi adhæréntibus, & veré doméſticis Dei mandaàvit de te. Tu quis es? Quaſi verò non it homo putrédo, & filius hômi- nis vermis. . vivit ipſe Dôminus. 896. Ed quid putas mandaävit de te; numquid ſcripſit contra te amaritdines, numquid ut contra fölium, quod vento ra- pitur, oſtendant poténtiam ſuam, & ſtipulam ſiccam perſequantur? numquid ut tollant impium, ne videat gloriam Dei? mandan- dum iſtud eſt, non mandatum. Itaque Angelis ſuis mandavit de te, ut cuſtédiant te. Pretioſum . clxvii depòôſitum nobis commiſerat, fru- ctum crucis ſuæ, prétium sanguinis ſui; non eſt contentus cuſtòdia hac tam parùm tuta, tam paruùm uütili;, tam fragili, tam inſufficienti. Su- per muros tuos Jerúſalem conſti- tuit cuſtodes nempe, étiam ipſi, qui vidéntur muri, aut in muro ipſo columnæ, his cuſtodibus e- gent, & maximè. Angelus Domini. 896. Uantam tibi debet hoc verbu inférre reveréntiam; afferre devotionem, confeèrre fidúciam reveréntiam pro præséntia, devo- tionem pro benevoléntia, fiduciam pro cuſtôdia. Caute ambula, ut vidélicet, cui adſunt Angeli, ſicut eis mandatum eſt, in mnibus viis tuis: in quovis diversôrio, in quo- vis angulo, Angelo tuo reveren- tiam habe. Tu ne audeas illo præsénte; quod vidénte me non audéres? Céterum etſi tam parvuli ſumus, & tam magna nobis, nec modo tam magna, ſed & tam he- riculoſa via reſtlat, quid tamen ſub tantis cuſtôdibus timeamus? Nec ſuperari, nec ſeduci, minùs autem ſedúcere poſlunt, qui cuſtôdiunt nos in omnibus viis noſtris. Fidé- les ſunt, prudéntes ſunt, poténtes ſunt, quid trepidamus ? tantum ſequamur eos, adhæreamus eis, 8& in protectione Dei cœli commoré- mur. „ . . „ In omnsi tribulatione. 896. DPIE IyV. SEPTEMBRIS- Eus, qui beätam Roſam ſan- Rarum tuarum Virginum col- légio aggregare dignàtus es: tribue nobis, quæſumus; ut ejus précibus & méritis, à culpis omnibus expié⸗ 1 4 mur; clxviii ODt 5. F. mur, & tuæ majeſtâtis consoôrtio perfruamur ætérno. Per Dominum noſtrum. RG Vitérbii piis paréntibus na- ta, ab ipſa infantia omni virtu- te enituit, facta perfectionis magi- ſtra, cuùm vix loqui didiciſſet, Mundi exofa vanitates, rudi amictu, peduũ nuditaàte, cilicio, jejuniis, aliisque auſteritatibus corpúſculũ affligens, divinæ contemplationi jugiter va- cabat. Hanc veroò eximiam ſanctita- tem inſigni miraculo Deus teſtatam voluit: nam adhuc puélla avůncu- lam defüncétam ad vitam revocavit. Ad virginitatem, quam perpétuòô còluit, ſolo aſpéctu intueêntium ani- mos excitabat. Charitatis erga pau- peres ſtudiosiſſima, eum aliquando hibérno témpore ſubtractum ſibi pPanem clàm illis deférret, patre im- Perante, ut proderet, quid gremio abſconditum ferret, panis in roſas conveérſus eſt. Propter veritätem. lix. Um séptimum expléſſet an- num, ſolitdinis deſidério fla- grans, domus ſuæ angúùſtam cèllu- lIam elégit, cui ſe tamquam volun- tario carceri incçlùſit, & oratioôni corporisque caſtigationi ardénter incùmbens, Dei clementiam depre- cabatur pro ſanctæ Eccléſiæ tran- quillitate, quam Friderici ſecúndi Imperatoris impietas acérrimée di- vexabat. Ex diutina autem macera- tione in morbum lethalem incidit, in quo beatæ Virginis viſitatione recreata, habitum Teértii Ordinis ſancti Franciſci induère juſſa eſt. Decennis à Deo infpirata, piis ad- hortatiônibus validisque argumén- tis multos hæréticos ad fidem & obediéntiam Romani Pontificis re- duúxit. Qua de cauſa cum tota co- Snatiône ſua in exilium ejécta, ad vicina ôppida venit, ubi Friderici mortem, & Eccléſiæ pacem pro- Phético ſpiritu prædixit Mulierem cœτccam à nativitate illuminavit, & ad fidei veritatem aſtruêndam, ſuc- cénſum rogum ingréſſa, ac tribus horis in eo illæſa pérmanens, cu- jusdam hæréticæ mulieris pervica- ciam vicit, eamque cum aliis ad fi- dem convértit. Dilexiſti juſtitiam. lix. Andem Vitêrbium ſuma civium gratulatione revérſa, in con- sortium Sanctimonialium S. Mariæ de Roſis admitti pétiit, ſed illis in- gréſſum ob puellæ inopiam dene- gantibus, ſe mortuam in eo cœnoô- bio commoratüram prædixit. Mox ad priſtinum domus ſuæ carcerem regréſſa, cùm in ea duobus annis permansiſſet, morbo corrépta, & ad beatam patriam ſuſpirans, méri- tis plena migravit ad Sponſum, dé- cimo octavo ſuæ vitæ anno nondũ exacto, Corpus eius miro ſplendore illuſtratum, ſuavique odore perfu- ſum, in templo S. Mariæ de Podio effoſſa humo, ac déſuper ingeſta, tumulatũ fuit, donec poſt triginta circiter menſes ab Alexandro IV. tunc Vitérbü ſedente, & in ſomnis ter ab ea admonito refôſſum & in- corrũptum repértum, pridie Nonas Septemb. ad præfatum monaſtériù; quod pôſtea S. Roſæ nuncupatum eſt, ſolémniter translatum fuit, ubi usque ad hodiérnam diem inte- grum, & flexibile ſumma totius orbis admiratioône aſfervatur, & novis ſeinper miraculis coruſcat. . Afferentur Regi. lix. . imile erit regnũ cœlôrü decé virginibus. X. DIE IV. SEPTBMPBRIS. Xàudi nos Deus ſalutâris no- ſter: ut ſicut de beatæ Rosaliæ virginis tuæ feſtivitate gaudémus5 ita Piæ devotionis erudiamur affé- u, & ejus interceſſioône abi cundiæ tuæ flagéllis miſericorditer liberémur. Per Dôminum. Eus, qui beatam Rosàâliam N virginem e Regaälibus mundi deliciis in möntium ſolitúdinem tranſtuliſti: conceéde propitius; ut ejus meritis & patrocinio,à ſæ- culi, voluptatibus in cœléſtium améôrem transferàmur; & ab ira- cundiæ tuæ flagellis miſericoôrditer liberémur. Per Dôminum. 1ra- H— nöbilig nhens à0 glinæ won mille paſfib dens,patern 1c ſpem m. Dropinquitan Regum dicil tetticx rupi⸗ cotutäpiti Unicns qu ſperiori loe Leſcendit ea bls ku in bus expreſt Uilti Ouisg Uini älla, arn Chnigti in he lleyi, Qua In Versante, ſun Uum altius co Uererolentiz Nentis blandd eue conſun Moptet y X hae ſee IhIndo em Euchrio, noctüu Mein monti in ne forte ncz hatrian Aics den UVere vite t, nore znim ſiedo in ſe Eium cuba llle Anti ng, human Ilolati: ro Dom lönat Hann läbillam Dlexiſtl, Delcki antro iren d. i ttidus ſe kinorm N fan d l lommas t täumd Dantem ler ſuen eaden aliz ilu uänchinne ſa, in an. um 8. Matt ec illsir⸗ piamn dene in eo cend⸗ Edtxit. Mer 1 Calcelen nobus enni⸗ ortepta, A piranszme⸗ ponfumce⸗ Anno nondi 1olplencone dole helfi⸗ le de bodio her ingett, poſt trigine exindto d, Kinſonn föſlum Sir⸗ pricie Nor⸗ monaketii nuncupitun tun fultli diem inte⸗ mmna totlus erratut; cokuſeat. irele Vineininn⸗ l. NN luits ni⸗ benta aele te guucene udlataut e eſſione 4⸗ lericotcle . mll inum. libus nun ſolitücine⸗ je Propilliä roli, trocinln in Clefie un; i⸗ miertcoltl ninum, Rreik virgo, orta banormi ex nôbili géenere, ſuam originem trahens à Carolo Magno, in Quis- quinæ montem quadraginta circiter mille paſſibus diſtantem ſola ſecé- dens, paternæ domus opes;, delicias, ac ſpem majoris amplitudinis ob propinquitatem & benevolentiam egum siciliæ contemnens, cum tetricæ rupis horrore & aſperitate comutavit: inque antrum, cui tunc unicus, & quidem anguſtus aditus e& ſuperiôri loco patébat, intrépidé deſcéêndit ea mente, quam characté- ribus ſaxo inſculptis adhuc paten- tibus expréſiit: Ego Rosalia Sini- baldi Quisquinæ & Rosarum dô- mini filia, amôre Dômini mei jJeſu Chriſti in hoc antro habitare de- crévi. Qua inſcriptione oculis ob- versanté, ſusceptæ vitæ propôſi- tum altius cordi infigere, ac Divinæ benevoléntiæ ſigna ad caſtiſſimæ mentis blandimênta viciſſim pro- vocare conſueévit. . Propter veritatem. lix. N hac ſpecu fubterranea ſibi & mundo emoôrtua, conſepultaque Jeſu Chriſto, ut ſoli Deo viverêt, diu noctúque latuit, cavens præci- puè in montibus paterni Principa- tus, ne fortè agnita in domum ur- emg; patriam abducerétur invita. Callidas de?monum insidias, quæ aſperæ vitæ tædium, & ſolitûdinis horroréẽ animæ ingerébant, acriter ſæviẽdo in ſe ferrea caténa, vigiliis, & humi cubatiône, forti animo ſu- peräſſe antiquæ icones ſignificant:: cumq; humanis deſtitüta præsidiis, nihil ſolatii aliünde hauriret, quam & cœlo Dôminus, qui conſolatur & corônat Sanctos ſuos, Angelicis de- liciis illam ſæpiùs recreabat. ge. Dilexiſti. lix. Oeléſti deinde consilio ex antro Quisquinénſi in horri- diôrem ſpeluncam peregrini mon- tis tribus ferè mille paſſibus pro- cul Panormo Rosalia ſe transtu- lit, ut quo difficilidrem pugnam ſecum ipſa comniitteret è conſpé- ctu domus patérnæ, eò laudabi- liüs de contemptis mundi illéce bris triumpharet. Latébat ibi ad partem lævam angulus concavus, quem eadem poſt repertas ejus re- liquias illuc venanti, cui ſe vi- clxix déndam præbuit, dixit eſſe ſuam cellam peregrinam, ubi multum æ- tatis exegiſſet. Hic tamquã columba in foraminibus petræ gemens, in cœléſtium rerum contemplatione defixa ad perfectiſſimã Divini amo- ris normam in ſolitudine vitä tra- dúxit, & ſanctiſſimè perénibus cha- ritatis roſis, & virginitatis liliis co- ronata depéôſuit pridie Nonas Sep- tembr cujus corpus Urbano VIII. Pontifice Maximo divinitùs anno jubilæi totius Siciliæ plauſu repér- tum, illam a peſte liberavit. Afferéntur Regi. lix. Ix. DOMINICA III. Quò àbiit diléétus tuus. rel ixit Dominus. Ixxxvii. Ui cçomparabo te? vel cui aſſi- 2 te, Filia Jerufſalem? cui exæquabo te, & conſolabor te, virgo filia Sion? magna eſt velut mare contritio tua. Quot undis lacrymärum, Quo dolôre volvitur, Luctuôſa de cruento Dum revúlſum ſtipite, Cernit ulnis incubantem Virgo Mater Filium! s ſuave, mitte pectus, Et latus dulciſſimum: Dexteramque vulneratam, Et ſiniſtram sauciam; Et rubras cruòôre plantas X. gra tingit lacrymis. entiésque, milliesque Stringit arctis néxibus Pectus illud, & lacértos, IIla figit vúlnera, Sicque tota colliquéscit; In dolôris oſculis. ja „ Mater obſecrämus, Per tuas has lacrymas, Filiique triſte funus;, Vulnerumque púrpuram, Hunc tui cordis, dolòrem Conde noſtris cordibus. 1 5 ſto elxx to Patri, Filioque;, Et coævo Flämini „ Eſto ſummæ Trinitati Sempiterna glôria, Et perénnis laus, honôrque Hoc, & omni ſæculo. Amen. Regina Martyrum, ora pro nobis. Quæ juxta Crucem Jeſu conſti- tiſti. Nolite me conſiderare, quod fuſca m, quia decoloravit me ſol: Filii matris meæx pugnavérunt contra me. Eus, in cujus paſſiöne, ſe- cundùm Simeonis prophetiam dulciſſimam änimam gloriòſæ Vir- ginis & Matris Mariæ doloôris gla- dius pertransivit; conceéde propi- tius; ut qui dolôres ejus veneran- do recolimus, paſſionis tuæ effé- um felicem confequamur. Qui vivis,„ & regnas. eſu, tibi ſit glöoria, Qui paſſus es pro servulis, Gum Patre, & almo Spiritu, In ſempiterna ſæcula. Amen. temus juxta Crueem cum Maria Matre Jeſu, Cujus animam doloris gladius pertransivit. enite. 1. Am toto sübitus veſper erat polo „ . Et ſol attõnitum præcipitet diem, Dum ſævæ recolo ludibrium ne- cis „ Divinamque cataſtrophen. pectattix aderas ſupplicio parens Malis uda, gerens cor adaman- tinum, Natus funérea pendulus in Cruce Altos cùm gemitus dabat. endens ante oculos Natus, atroô- cibus Sectus verbéribus: Natus hiantibus Foſſus vulneéribus; quot penetran- tibus Te cônficit aculeis? eu! ſputa, alapæ, verbera;, vulnera, „ . Clavi, fel, àloe, ſpéôngia;, läancęa, Sitis, ſpina, cruor, quàm varia pium Cor preſsere tyrännide! unctis intéreà ſtat generôfior virgo Martyribus: prodigio novo, In tantis môͤriens non moréris Parens Diris fixa Dolôribus. it ſummæ Triadi gloria, laus »„ honor: A qua ſuppliciter, ſollicita prece, Posco Virginei rôboris æmulas Vires rebus in alperis. Amen. Multiplicati ſunt, qui tribulant me, multi insürgunt adveérsum me. . . ômine, quid multiplicati. 4. Paravérunt ſagittas ſuas in pharetra, ut ſagittent in obſcùro rectos corde. n Dômino confido. 6. Defécit in dolòre vita mea, & anni mei in gemitibus. n te Dômine ſperavi. 30. Regina Martyrü ora pro nobis. 4. Quæ juxta Crucem Jeſu conſti- t1 Ex Jéremia Prophéta. Lorans ploravit in nocte, & là- crymæ ejus in maxillis ejus » non eſt qui conſolétur eam ex om- nibus charis ejus: omnes amici ejus ſpreveérunt eam, & facti ſunt ei inimici. Vide, Dömine, quoô- niam tribulor, conturbatus eſt venter meus: Subvérſum eſt cor meum in memetipſa, quôniam amaritú⁴dine plena ſum. Foris in- 4 ☛ . . . 7 têrficit gladius , & domi mors si- milis eſt. Audiérunt, quia inge- miſco ego, & non eſt qui conſo- letur me. . , Simeon vir juſtus, & timoratus dixit ad Mariam: † Tuam ipsius animam pertransibit gladius. Ne vocétis me pulchram, ſed Amäram, quia amaritúdine valde replévit me omnipotens. Tuam ipsius, Ui comparàbo te? vel cui aſſi- milabo te, filia Jerùúſalem? cui exequabo te, & conſolabor te, virgo filia Sion ? Magna e enim velut mare contritio tua: quis medébitur tui ?à plausérunt super te manibus omnes tranſeùn- tes per viam, ſibilavérunt, & moverunt caput ſuum ſuper filiam Jerùſalem: Hæccine eſt urbs, di- céntes, perfeécti decoris, gau- dium univéeriæ terræ? Aperuérunt ſuper te os ſuum omnes inimici tui: i: ſb Centibul us, zurge Matrem Ut eſte tibi, Auypto, Nt eſto. Leitde comple guem præ Jluis; geſt Klaiifca Keultavi (lamavit e⸗ Aper mure ualitoren nockemn Ceuli tui, Fili, lro & 4 guerebämu ne querebe Del lunt, o lorii batr Ddum eſt Eern liguese dei, Nme: qua ietieus 1; pon ſunſpecku ti ſalm. Miſe Umn concul kueru Nnes die, ler Erſus 3 fo Dascicalt is mihi, Nter i t ub hind, ten, linn ze uni dintur D Uper Vos i 5 Felros, ui kolu Tuntenn d i iin Neni non molttis bus. loria, ku licita pteeer is emnuls lperis. Amet. lui trihulm nt adyetsunn lmultiſlicit⸗ itns ſutz n nt in obſcne confido, ore vila me Uibus, e ſperarie ’ ota Plo on n ſeln conki. ohbete. 4 nolke, Al is is, hmnnes al Xndiſn öline,410. elun en en a) gon nu n. koien. ninue t; Iln et gi N⸗ Kͤünotun TNamiheii Plehtan , dltdien lens, is er velan⸗ ja leni e dSe conlln tui: ſibilavérunt, & fremuérunt déntibus; & dixérunt: Devorabi- mus. Ssurge, & äccipe päuerum, & Matrem ejus, & fuge in gyptum: * Et eſto ibi, usque dum dicam tibi. Vocavi filium meum ex gypto, ut véniat ſalus in Ifrael. Et éſto. Ecit Dôminus, quæ cogitavit, complévit ſermonem ſuum, quem præceperat à diebus anti- uis; deſtruxit, & non pepeércit, lætificavit ſuper te inimicum, & exaltavit cornu hôſtium tuoôrum. Clamavit cor eòrum ad Dominum, ſuper muros filiæ Sion: Deduc Aal torréntem lacrymas, per diem & noctem, neque taceat pupilla oculi tui. Fili, quid feciſti nobis ſic? *Ego & bater tuus Doléntes quærebamus te. Quid eſt, quòd me quærebatis? In his quæ Patris mei ſunt, opoôrtet me eſſe. Ego. loria Patri. Dolentes. Factum eſt cor meum tamquam cera liquescens in médio ventris mei. eus Deus meus, réſpice in me: quare me. 21. Ena, Deus vitam meam annuntia- vi tibi; poſuiſti lacrymas meas in conſpectu tuo. 1 iſerére mei Deus, quô- niam conculcavit me homo. 45. Fueérunt mihi lacrymæ meæx pPanes die, ac nocte. 4. Quemaâdmodum desiderat cervus ad fontes aquârum. 40, Fasciculus myrrhæ diléctus meus mihi, Inter übera mea commorabi- Tecti artyrum virginis. 673. Jeſum bajulahrem ſibi cru- cem, Sequebatur turba mulie- rum, quæ plangébant, & lamenta- bantur eum. Filiæ Jerũſalem ſuper vos ipſas flete, & super filios veſtros. Sequebatur. V. Poſtquam venérunt in locum, qui dicitur Calvariæ, ibi crucifixé- runt eum: Stabat autem juxta Grucem Jeſu Mater ejus. Tunc eätam illius animam doloôris gla- dius pertransivit. Stabat. 2* elxxi . VWI. Joſeph ab Arimathæa, Pé- tiit corpus jeſu, quod de Cruce depoſitum, Suo compléxu Ma- ter excépit. Dolens Sunamitis ſinu, & génibus ſuis ſuſtinuit mor- tuum filium. Petiit. loria Patri. Suo compléxu. Intendérant arcum rem amâram, ut ſagittent in occùltis immacu- latum. xaudi Deus orationem meam. Ar. Anima mea turbata eſt valde, ſed tu Dômine uüsquequo? omine, ne in furôre. 4. Deus adjutor in tribulatiôni- bus, quæ invenérunt nos nimis. eus noſter refúgium. 4. Per te ſalùtem hauriamus virgo Maria. Ex vulnéribus Chriſti. éctio ſanéti Evangélii ſecundùm Joannem. V IN illo témpore: Stabant juxta crucem Jeſu mater ejus, & forot matris ejus, Maria Cléophæ, & Ma- ria Magdaléne. Et réliqua. Homilia S, Ambroſii Epiſcopi. Tabat juxta Crucem Mater» & fugientibus Viris ſtabat in- trépida. videte, utrum pudo- rem mutare potuúerit Mater Jeſu, quæ änimum non mutavit. Specta- bat piis oculis filii vulnera, per quæ ſciébat omnibus futúram Re- demptionem. Spectàâbat non de- géneri Mater ſpectaculo, quæ non metueret peremptorem. Pendebat in Cruce, Filius, Mater ſe perte- cutôribus offerebat. Quis tibi ſenſus fuit, Mater Dolôrum: Dum Joſeph sindo- ne filium tuum involvit, & poſuit eum in monuméento. Conſiderate, & vidéte, ſi eſt dolox, ſicut dolor meus, Dum. Aria Mater Dômini ante Cru- cem Filii ſtabar. Nullus me hoc docuit, niſi ſanctus Joannes Evangeliſta. Mundum aàlii concuf- ſum in Paſſione Däüi conſcripsé- runt, Cœlum ténebris obdúctum, refugiſſe Solem, in Paradiſum La- trönem, ſed poſt piam confeſſiò- nem, receéeptum. Joannes docait, quod alii non docuérunt, quemad- modum clxxii . modum in Cruce pôſitus Matrem appellaverit. Pluris putatur, quod Victor ſuppliciòôrü, pietatis omficia Matri exhibébat, quam quod reg- num cœléſte donabat. Nam ſi re- ligioſum eſt, quòd Latrôni donatur vénia, multo uberioris pietatis eſt quòd à Filio mater tanto affét honoratur. In toto corde tuo gémitus Ma- tris tuæ ne obliviſcaris: * Ut per- ficiatur propitiatio, & benedicétio. Ave Princeps generôſa, Mar- tyrümque prima Roſa, Virginum- que Lilium. Ut perficiatur. lôria Patri. Ut perficiatur. A D L A UD FE S;, Uô abiit diléctus tuus, 6 pul- chérrima mulierum? quo de- clinavit dilectus tuus, & quærémus eum tecum? ôminus regnavit. 1I1. Recédite à me amare flebo, nolite incumbere, ut conſolémini me. Non eſt ei ſpeécies, ne- que decor, & vidimus eum, & non erat aſpééctus. ha, A planta pedis usque ad verticem capitis non eſt in eo sa- nitas. Fülcite me flôribus, ſtipate me malis, quia amoôre langueo. ui comparabo te. clix. Umme Deus cleméntiæ, Septem Dolores Virginis, Plagasque Jeſu Filii Fac rité nos revolvere. obis ſalũtem cônferant Deiparæ tot lacrymæ, Quibus lavare süfficis Totius orbis crimina. it quinque Jeſu vúlnerum Amara contemplatio, Sint & Doloôres Virginis Kteérna cunctis gaudia. eſu, ti bi ſit gloria, QOui paſſus es pro servulis, Gum Patre, & almo Spiritu, In ſempitérna ſæcula. Amen. Maria Virgo per virtutem tot dolorum. . Fac nos gaudére in regno cœ- Iërum. Venite ascendamus ad montem Domini, & vidéte, ſi eſt dolor ſicut dolor meus. clxx. Qui paſſus es propter noſtram ſalùtem. Recédite à me. Cui comparabo te. OO vos omnes, Qui tranſitis per viam. O vos. At- téndite, & vidéte, ſi eſt dolor ſicut dolor meus. Qui tranfitis. & léria Patri. O vos. Defecé- runt præ lacrymis ôculi mei. Conturbata ſunt mnia viscera mea. Nõ eſt ei ſpécies. Lorans ploravit in nocte, & la- crymæ ejus in maxillis ejus, non eſt, qui conſolétur eam ex omni- bus charis ejus. Defecérunt, Præ lacrymis culi mei. Defecérunt. Conturbata ſunt omnia viscera mea. Præ lacrymis. lôria Patri. Defecérunt. Fasciculus myrrhæ, diléctus meus mihi. Inter ůbera mea commorabitur. . Fülcite me. Educ quaſi torréntem lacrymas per diem & noctem;, non des réquiem tibi, neque taceat pupilla 6culi tui. Fasciculus myrrhæ, Di- leéctus meus mihi. Fasciculus. Inter ûbera mea commorabitur. Dilectus meus. l16ria Patri. Fa- ſciculus. Anima mea liquefa- a eſt. e Ut diléctus locutus eſt. Oppréſſit me dolor, & facies mea intumuit à fletu, & palpebræ meæ caligavérunt. . eus, in cujus paſſione. clIxxX. 3 16 ria, redo. Et te in Transfixioône. DIE XXVI. SEPTEMB. Prird tricia Atate diyt ſticum am Regula 5, 5§.Georgii guo diyini cans,fagra minicum igitur in b Venit in be Piiſſimus 4 quo bent eremitican ſcopus cre⸗ yerbo, & e⸗ (eſtitit,do⸗ tanorum, Medixerat Obitum ſec tus, martyn ge ſanctit lsclaus, Ueruit nun Honeſtl deß dte i Dlt W. er noktin edite àm, AIabo te. 3,„ * ( 08. p. Al- dolor ſeut itis, Delecd. limei. nnia vcen elei ſpecies⸗ nocte, &li⸗ llisejuspnon AIn er omnl- t, In Detecktunt. nis fiscea ntt. 73 Alelu ibera med lcite me⸗ mliehmms M,nond ceat Puptlle he N Beicln ttontal & fecies ipebrans . ujus nuſtß⸗ nfürmitâtem. Xiv. Erardus Venétiis ex Sagréda Pa- tricia familia natus, ab ineunte ætate divino cúltui deditus, Mona- ſticum ampléxus eſt Inſtitůtum ſub Reégula S. Benedicti in Monaſtério S. Geoôrgii Majoris Venetiarum, in quo divinis contemplatiônibus va- cans, flagranti animo cõôcupivit Doô- minicum ſepuúlchrum inviſere. Cùm igitur in Palæſtinam ténderet, per- venit in Pannoniæ partes, ubi tunc piiſſimus Rex Stéphanus regnabat, àa quo benignè excéptus, primùm eremiticam vitam duxit. Mox Epi- ſcopus creatus commiſſas ſibi oves verbo, & exéêmplo paſcere numquã déſtitit, donec in perſecutiòneChri- ſtianôòrum, quæ in Pannonia, ut ipſe prædixerat, poſt ſanctiſſimi Regis obitum ſecuúta eſt, lapidibus obrũú- tus, martyrii palmam obtinuit, at- que ſanctitate, doctrina & miraàcu- lis clarus, Hungaroôrum Apôſtolus méruit nuncupari. . Honéſtum fecit. xvii. riumphälis beati. 1 XViI. Deſidérium animæ. xvii. Stola jucunditatis. Xviii. i quis venit. XIX. DIE x. OCTOBRIS. Eus, qui beâtum Luúdovicum Confeſsorem tuum per corpo- ris mortificatiõnem & fidei præcoô- nium Sanctôrum gloôriæ coæquaſti: præſta, ut quod fide profitémur, pietatis opétibus júgiter implea- mus. Per Dominum. L,Gdoyicus Berträdus, Valéntiæ in Hiſpania Tarraconénſi honéeſtis piisque paréntibus natus;, ab ipſa pené infantia, ſanctitâtis ac poœni- clxxiii téntiæ tyrocinium inchoavit. Ex- acta puéritia interdum nuda cuba- bat humo, noctes ſæpè ducébat insomnes, ac in pietâtis & charita- tis officia sédulus incumbébat. Mundi contémptu, ac Religioſæ vi- tæ ardore ſuccenſus, Paréntum ar- tes, quibus eum à ſancto propôſito dimovere conabantur, mira con- ſtantia ſuperavit. Sui tandem voti compos efféctus, Prædicatôrum Or- dini nomen dedit, ubi brevi tan- tùm profecit, ut vel profectioribus ipſis, quamvis tyro, fuerit exeém- plo. Emiſſa profeſſione mirum quot, & quantis virtůtum incremé- tis priorem vitæ rationem cumula- rit. Jejuniis, flagellis, ciliciis, vi- giliisque carnem domans, mentem lugi oratiônis pabulo nutriébat, ex quo fantùm intérnæ äânimi modé- ſtiæ, ac puritatis hauriébat, ut vel in ejus bculis, ac vultu apparé- 1et. Honéſtum fecit. zxlviii. Dhuc júvenis Novitiôrum Præ- fectus inſtitàtus, eos ad om- nem verbo & exémplo ſanctimo- niam efformabat. Ad Occidentales Indos Evangélicus Prædicator miſ- ſus, quamvis uno tantùm Hiſpani- co uterétur idiemate, eum tamen divérſæ, atque inter ſe diſſitæ Na- tiônes, ſua veluti loquentem lin- gua, singulæ audiébant, ex quibus innúmeros ad Chriſtianam Fidem adduxit; ibique venénum non ſe- mel ſibi à Barbaris propinatum in- nôxiè hauſit. Půúͤblicam vitiorum objurgatiönem, tamquam in ſe unum diréctam Noôbilis quidam ultúrus, mortem Ludovico intén- tat, cùm ſtrictus in eum ſclopus in Crucifixi formam repentèé con- vértitur. Quo miraculo nefarius aggréſſor permôtus, ad ſancti viri pedes provolutus, tanti facinoris veniam enixè deprecatur. Amavit eum, Xxlviii. Umiliate ac patieéntia inſignis, illud idéntidem uſurpabat: Doô- mine hic ure, hic ſeca, hic non parcas, ut in ætérnum parcas. Pro- phético afflatus ſpiritu multa præ- dixit. Ignem ſigno Crucis extinxit, tempeſtatem ſedavit, ferarum im- petus cohibuit, moôrtuis vitam, cæ- cis viſum, claudis greſſum, ſurdis reddidit auditum. Tandem durioò⸗ ris elxxiv ris pœnitétiæ labôribus fractus, in morbü incidit, ſacrisque myſtériis rite expiatus, migravit in Cœεlum, séptimo IdusOctob. ano milleſimo quingentéſimo octogéſimo primo, ætatis vero ſuæ quinquageſ. quinto. Qué multis étiam poſ bitum mi- raculis clarũ Paulus V. Beatôcum, Clemens veroô X. Sanctôrüů nmero adſcripſit. Ejus demũ feſt Alexand. VIII. inſtante Rege Catholico ab u- niverſo ditionis ipſius Clero ſæcu- lari, ſub ritu dùplici celebrandũ de- crevit, Sanctumq; Cöôfeſsorem novi Regni Granaténſis Patrénum Apo- ſtolica auctoritate declaravit. Iſte homo. xlviii. int lumbi veſtri. Xxlix. DiIE XXI. OCTOBRIS. Ratiano Imperatôre, Flavius Clemens Maximus, Romani exercitus in Britania Dux, arrépta tyrannide, Imperator à militibus acclamatur. Inde côpias in Gallias transmittens, ab infênſis Gratiano Legionibus exceptus, Impériũ ſibi corroborat. Cümque Armoricorum uberem regionem, ejéctis antiquis habitatôribus, Britanicis militibus, quos ſecum duùxerat, dividiſſet, quo novas coloônias propagâret in po- ſteros, Conñani Britañici Réguli (quẽ Brittannorum Ducem habébat in exércitu) consilio, miſſa Legatione in Britanniam, singulis militibus novis colônis singulas virgines conjùgio fœderandas pôſtulat. Propter varitatem. lix. Aud viſa Britanniæ Réguli ab- surda petitio: unde in gratiam novi Imperatôris, & quôd filias ſuas non niſi gentilibus ſuis, iisque donaâtis nova provincia prædiviti- bus honeſtiſſime collocandas ſci- rent: pro nůmero militum tôtidem delectæ lunt virgines, omnes nůú- mero undecim mille: quarum prin- Mäaximi. Cunctæ igitur Londini col- lectæ, impoſitæ süt invitæ navigiis. Solvêntes nautæ, dum Armoricorũ regionem coôgitant, a ſæva procélla in Germanicum littus dejiciúntur. Dilexiſti. lix. Ontigit adéſſe tùnc ibi Hun- nôrum coôpias, quas à Gratiano Imperatore adversùs Maximum e- vocatas ferunt. Nacti igitur Barbari præclärum illud Virginum agmen, impotenti libidinis æſtu fureêntes, in eas irruunt. Sed, cùm hortante Urſula, mortem pôtius oppéetere, quam virginei pudoris jactůram pati, invicto animi vigoôre decreviſ- ſent: Hunni in rabiem immanitatis convérſi, ad unã omnes trùúcidant. Sicque Urſula ſuper comitum ſua- rum velut cœleéſtium margaritarü pretiôſum acérvuũ, gloriôſa victima procùmbens, pürpura pro Chriſto fuſi sanguinis decorata, triumpha- torem tot Virginum exércitum, gé- minis, nempe virginitatis & marty- rii, laureis insignem ducens, cœlum victrix intravit. Quarum corpora Colonieênſes ſumo honore condi- dérunt: earümque illůſtrem agonem Chriſtianus orbis florenti ſemper memoôria célebrat. Afferéntur. lix. 1Ey. O imiſe erit regnü cœloôrü z. virginibus. lx. 912. DIE XXIV. OCTOBR. Miſſus eſt Angêélus Raphael. cuy ixit Dôminus. . audàate Dôminum omnes Gentes. 79. . Uando orabas cum lacrymis, & Qbeͤliebas mortuos, & derelin- quebas prändium tuum, & moôrtuos abſcondebas per diem in domo tus & nocte ſepeliébas eos, ego obtuli orationem tuam Dio. Bymnus Ibi Chriſte ſplendor Patris» Vita, virtus cordium: In conſpectu Angeloôrum ceps erat Urſula, Dionoci Cornubiæ Votis, voce psallimus: Regis filia, deſponsata Connano Alternantes concrepando Duci Britannorü militü in exéercitu Melos damus vocibus. 01- ollandat Omnes c ſed praci Medicum Naphaéle Alligante uo cuſte Kex Chriß Omne nef Mundo co aradiſo t. Nos ſola c loriam P Derlonemu Cloriam C Cloriam Pe Qui trinus Etat ante StetitA Haben Manu ſua, leo ſum R⸗ inte Domin Geie Deun Nüabilia e, us, Achan to comiten lenobis fan enper PrO Mnhlamur a egemaArchr Fenite, Rerehiu T ecindtum „Wulandun . mgelus eſf⸗ X eeülm⸗ magni M ndtnicol⸗ 1a nmigüis, Atmotichri ra Nocel Ceſicinmn, e ibi Han. 8Gtatiin laximnunn e⸗ itut barbati lum aennen farentes, lmn hortante 1s oppetere, lis ſactüram. Nececlerl⸗ immanititis trücihm. mütum lu⸗ matzatitat iola icinn Pro Chiſo tiunpbr⸗ ercitumse⸗ tis Amalt⸗ rensycrlen un corpolt ore conl⸗ magonemn nii lenper cclati 605, W j Swlnns⸗ umn ofmni lelir⸗ , ortuot hern, ot Jattit um: tumm 5: 1do ollaudâmus veneräântes, Omnes cœli principes, Sed præcipue fidélem Médicum & comitem Raphaélem, in virtůte Alligantem dæmonem. uo cuſtôde procul pelle, Rex Chriſte piiſſime, Omne nefas inimici, Mundo corde, & corpore;, Paradiſo redde tuo, Nos ſola cleméntia. loöriam Patri melodis Perſonemus vôcibus; Gloôriam Chriſto canamus, Gloôriam Paraclito: Qui trinus & unus Deus Extat ante ſæcula. Amen. Stetit Angelus juxta arã templi. Habens thuribulum aureum in manu ſua. Ego ſum Raphael Angelus, qui aſto ante Dominum: vos autem bene- dicite Deum, & narrate omnia mirabilia ejus. Eus, qui beatum Raphaelem Archangelum Tobiæ famulo tuo cômitem dediſti in via: concé- de nobis famulis tuis, ut ejüsdem ſemper protegamur cuſtodia, & muniamur auxilio. Per Doôminum. egemArchangeloôrum Doôminum, Venite, adorémus. enite, exultemus. I. ibi Chriſte. Ingrefſus Tobias invénit jüvenem præcinctum, & quaſi paratum ad ambulandum, & ignorans, quod Angelus eſſet, ſalutavit eum. omineDäs noſter. 884. Angelus Räphael ſeipſum eccùltans, ait: Ego ſum Azarias magni Ananiæ filius. n Däio confido. 884. . Sanum ducam filium tuum in regionem Medoòrum, & ſanum tibi reducam tibi, allel. nñe, quis habitabit. 284. Data ſunt Angelo incenſa multa. Ut adoléret ea ante Altare au- feum, quod eſt ante oculos Dni. De libro Tobiæ. . Virir ad ſe Tobias filium ſuũ, dixitque ei: Quid péſlumus da- clxxv re viro iſti ſano, qui venit teců? Et reipéndens Tobias, dixit patri ſuo: Pater quam mercédem dabi- mus ei? aut quid dignum poôterit ſeſſe beneficiis ejus? Me duxit, & reduúxit ſanum, pecûniam à Gabé- lo ipſe recépit, uxoôrem ipſe me habére fecit,„ & dæmonium ab ea ipſe compeſcuit, gàudium paren- tibus ejus fecit, me ipſum à devo- ratione piscis eripuit, te quoque videre fecit lumen cœli, & bonis omnibus per eum repléti ſumus. Quid illi ad hæc poterimus dignü dare? Sed peto te pater mi, ut roges eum, ſi forte dignabitur me- dietatem de omnibus, quæ allata ſunt, ſibi aſsůmere. In illo tempore exauditæ ſunt preces amborum in conſpectu glo- riæ ſumi Dei. Et miſſus eſtAn- gelus Dñi ſantus Raphael, ut cu- raret eos ambos, quorum uno tem- pore ſunt orationes in conſpectu Dômini recitatæ. Tobias & Sara in tribulatiòne péſiti, cum laà- crymis orare cœpeérunt. Et miſſus. T vocântes eum, Pater ſcilicet & filius, tulérunt eum in par- tem: & rogare cœpérunt, ut dig- narétur dimidiã partem omnium, quæ attůlerant, accéptam habére. Tunc dixit eis occulte: Benedicite Deum cœli, & coram omnibus vi⸗ ventibus confitémini ei, quia fecit vobiscum milſericordiam suam. Et- enim ſacraméntum regis abſcon- dere, bonum eſt: opera autem Dei revelare, & confitéri honorificam eſt. Bona eſt oratio cum jejunio, & eleemoſyna magis: quàm thesàuros auri recôndere; quoniam eleemo- ſyna à morte liberat , & ipſa eſt quæ purgat peccata, & facit inve- nire miſericordiam & vitam ætéer- nam. Qui autem faciunt peccâtum, & iniquitatem, hoſtes sunt änimæ ſuæ. Maniféſto ergo vobis verita- tem, & non abſcondam à vobis oc- cùltum ſermonem. Quando orabas cum lacrymis, & ſepeliebas mor- tuos, & derelinquébas prändium tuum, & mortuos abſcondebas per diem in domo tua, & nocte ſepe- liébas eos, ego obtuli oratiénem tuam Doômino. Et quia acceptus eras Deo, necéſſe fuit, ut tentatie probäret te. Egréſſus Tobias invenit jüvenem iplendidum ſtantem præcinctam, cIxxvi & quafſi parâtum ad ambulaändum, & ſalutavit eum, & dixit: *τ Unde te habémus bone júvenis? Et ignorans, quod Domini An- gelus eſſet, ſalutavit eum, & dixit. Unde te. T nunc miſit me Doôminus, ut curârem te, & Saram uxorem filii tui à dæ-mônio liberàrem. Ego enim ſum Raphael Angelus, unus ex ſeptem, qui aſtamus ante Doômi- num. Cüúmque hæc audiſſet, tur- bati ſunt, & treméntes ceciderunt ſuper terram in faciem ſuam. Di- xitque eis Angelus: Pax vobis, no- lIite rimére. tenim cùm eſſem vo- biscum, pervoluntatem Dei eram: ipſum benedicite, & cantate illi. Videbar quidem vobiscum mandu- câre, & bibere: ſed ego cibo invi- sibili & potu, qui ab hominibus videri non poteſt, utor. Tempus eſt ergo, ut revértar ad eum, qui me miſit: vos autem benedicite Deum, & narrate omnia mirabilia ejus Et cùm hæc dixiſſet, ab aſpeé- Kſu eòôrum ablatus eſt, & ultra eum vidére non potuérunt. Tunc pro- ſtrati per horas tres in faciem, be- nedixérunt Deum, & exurgéntes narravérunt omnia mirabilia ejus. Ingréſſus Angelus ad Tobiam, ſalutavit eum, & dixit : gaudium ſit tibi ſemper: * Forti animo eſto; in pröximo enim eſt, ut à Deo cu- réris. Et reſpondens Tobias, ait: Quale gaudium mihi erit, qui in ténebris sédeo, & lumen cœli non video? Forti. loria. Forti. Dixit au- tem Angelus: Apprehénde bran- chiam piſcis, & trahé eum extra aquas. Gli enarrant. 886. Obſecro te, Azaria frater, ut dicas mihi, quod remédium habée- bunt iſta, quæ de piſce ſervare juſ- siſti. ni eſt terra. 886. Lmina fel ſanat, ſed virtus cordis & iecoôris diaboli expellit poteſtatem. enedicam Däm. 886. Aſcéndit fumus arôma- tum in conſpéctu Domini. De manu Angeli. Sermo S8. Auguſtini Epiſcopi. Eatus Tobias, qui panem ſu Bum noverat frangere eſurien- ti, mercédem célerem mercenario præparat laboranti. Patiénter lé.- ctiône percépta, quæ nuper eſt re- citata, admirabamur Patris fllii- que tractatum , quemadmodum Angelus monet, quem æſtimabant errenum ſub cœléſt: gloria merce- tnarium. Ad hoc enim cæcitatis incùrrit exitium, ut Angelum ſus- ciperet médicum, qui divinis faci- bus incénſus ſic anhelavit: Honé- ſta eſt oratio cum jejünio, & ele- emoſyna. Oratio juſti clavis eſt cœli. Aſcendit precatio, & de- ſcéndit Dei miſeratio. Liceèt alta ſit terra, altuim cœlum, audit ta- men Deus hominis linguam, ſi mundam habet conſcientiam. Cum sénſibus loquitur, ſi ſit ſolus no- ſter gémitus. Sůfficit auribus im- ber oculoôrum: fletus citiùs audit, quam voces. Oratio invidi ſolet de auribus propuls ri. Erat patris & filii anima una: dum eſſet pro- prietas membrorum.,, erat illis ſin- gularis germanitas ammorum. Fili, inquit, dimittamus iſtum ho- minem, adjiciéntes ad merceèdem placitam, quia nobis multa opere ſuo contùlit bona: & rogara cpit mercenarium, ut mercedis luæ ſu- mat efféctum. Frater, inquit, ac- cipe, quod tuum eſt, & tunc vade ſalvus. Récipe mercédem tuam, quia mihi & filio meo bonam præ- buiſti miſericordiam. Tolle, ut dixi, ſubſtantiam, quam cum filio meo reportäſti, nam gratia, quam tibi debemus, non poteſt ponderari. Interrogavit Tobias angelum: De qua domo, aut de qua tribu es tu? Qui reſpondens ait: Ego ſum Azarias Ananiæ magni filius. e Genus quæris mercenarii, an ipſum mercenarium, qui cum filio tuo eat?: Sed ne fortè ſolicitus ſis. Ego ſum. Ontinuò Angelus gaudet de cogitata mercede, qui miſſus tüerat gratis facere pietatem. Tobis, inquit, vel Tobias, quid de mea mercéde ſatis ſuperfluè cogitatis? Habéte, quod vobis donavit Pater ille cœléſtis. Ego auctor ſanitatis. Neſcitis, cujus mercenârii ope perfrui meruiſtis. Defunctos captivitatis ſepelire non timuiſtis: Tobis, aſcenderunt ad Dominum ôpera tua, quia relicto prandio, reddidiſti mortuum ſe- pulturæ. Ego Doômino medullata in- miniſter ſum curationis: ille eſt lttuli ſ. Dultura. us for litis, muiſtis. ce tacit⸗ fuerat e⸗ tientia tu léſtibus Kaphael, gul aſtam Mon indie cLdis: gl tio Majeſt. Ime miſit guoc grat ihlum hor leputétis. ereepiſtis Ill confite ite, guia Exivit ſios, & ece⸗ 3 Geroran Kens clama Die, inyi FelusAppre Kiude eun Une giſcem llt tepont Aia ad med Attrixit lnſecum ſeiez eus, Kentern. Dbir Pe kltis hon⸗ kungeli ig, colla⸗ l v. kaltwer lan aucie e nuhetehte un üit enim ckciui Angelumulo⸗ i dirinis tu⸗ elayit: Hon- uſti clanis el ctio, de 0. Licet an nin, audit s lincuam, 1 cientiam. Cun ſiſltlolus no⸗ it auribus in⸗ scltius audlt, io invidlloe li. Elat pati⸗ lun elet ,t. etat ilisi⸗ 6 m Worun.⸗ zmus iſtum to⸗ A0 meyceten i Dulta o)er modls cecls eil⸗ . inultze⸗ KXunc Fade edenn tuam, Dbomam e follenut nn cun äliont n; auanen ſoaſn: iis Mein . 1 IIIDN. i in , Nani ülun ercenuti nquncam 4 teſolenm an intuli ſacrificia pro venerabili fe- pultura. Ego diréctus ſum operaâ- rius fori cœléſtis. Môrtuum ſepe- liſtis, & mortis aculeum non ti- muiſtis. Ipſe ſepultus pro vobis vo- ce tacita proclamavit. Probatiônis fuerat cæcitas oculorum, unde pa- tientia tua clarius meruiſſet de cœ- léſtibus ornamentum. Ego ſum KRaphael, unus ex ſeptem Angelis, dui aſtamus ante claritatem Dei. Non indigeo fructu humanæ mer- cédis: divitem me facit convera- tio Majeſtatis. Dives eſt ille, qui me miſit; gratis juſſit impendi, quod gratis ipſe concéèſſit. Nec iplum honôrem gratiàrum mihi deputétis, quia nihil meis viribus percepiſtis. Deum benedicite, & illi confitémini, & ipſum glorifi- cate, quia vobiscum fecit bona. Exivit Tobias, ut lavaret pedes ſuos, & ecce piſcis immanis exivit ad devorandum eum: qui expavé- ſcens clamavit voce magna, dicens: Dne, invadit me. Et dixit ei An- gelus: Apprehende branchiam ejus, & trahe eum ad te. Exéntera hunc piſcem, & cor ejus, & fel, & Jecur repone tibizſunt enim neceſ- saria ad medicaméenta utiliter. Y. Atträxit autem Tobias piſcem in ſiccum, & palpitare cœpit ante pedes ejus, & ait Angelus ei. Exéntera. Ubitò patefacto myſtérii cœ- leſtis honòre, voce Raphaélis Archangeli attôniti Tobis & To- ias, collapſi in terram prorué- runt, vocem trémulam penitùs occultavérunt, quia vocem inso- litam audiérunt. Quid metuiſtis Pater Tobis, filiusque Tobias ? Mercenarium habere cœléſtem, & tamquam operarium locare tefré- ſtrem? Celavit vobis Angelus no- men?: Azarias ſum, inquit; Ana- niæ masgni filius; & cùm dixit: Ego ſum Raphael Angelus, celavit in moſyna a morte liberat nem oculôrum, citur: Primo nomine dignitatẽ, ne face- ret locatôri terrôrem. Si enim di- ceret: Ego ſum Angelus; non eſſet Tobiæ mercenarius. Servâta eſt dignitas nominis, ut poſtrémoò ma- gnitudo clarésceret dignitatis. Vi- déte, chariſſimi, quantum ſir ele- emôſynæ mêéritum; Angelum mé. ruit habere operarium. Vidétis . quantum proficit môrtues ſepeli- re, ut oblatio ejus per Angelum Raphaélem ad cœleſtem ascende- Brev. Rom. clIxxvii ret majeſtàtem. Vidétis, quia elee- „ & ipſa facit purgatioô- liberat à ténebris Tobis via ſua dedu- tot viris contriſtâtaà matrimonio copula- purgat peccata, peccatoôrum. i Sara per Angelum tur. Obi introieris domum tuam „ dixit Angelus Raphael ad Tobiam, ſtatim adora Dominum Deum tu- um; & gratias agens ei, accéde ad batrem tuum, & oſculare eum: Frrinue lini ſuper oculos ejus ex felle iſto piscis, quem portas tecum; ſcias enim, quéôniam mox aperiéntur oculi ejus, & vidébit ater tuus lumen cœli, & in aſpé cku tuo gaudébit. K Tolle tecum ex felle iſto pis- cis: erit enim neceſsarium. Sta- timque. oria Patri. Statimque. Eſt hic Sara Raguélis flia, qu& ti- bi conjugio dabitur, & omnis ſub- ſtantia eſus. . ahtäte Döôminô. s88. „Septem viros habuit, quos damônium oppréſſit, timeo; ne mihi simile contingat. . nñs regnavit exu Itet. 888. Per tres dies oratiôni cum uxéôre tua vacabis; ut in sémine Abrahæ benedictionein in filiis conſequaris. . 1 énedic änima mea. s88. Apprehéndit Angelus Raphael æmônium, Et relegavit illud in desérto ſuperioris .gypti. ectid ſancti Evangélii fecundùm Joannem. IR illo témpore: Erat dies feſtus Judæoôrum, & aſcendit Jeſus Je- TOSÖlymam. Et réliqua. Hoinilia S. Auguſtini Epiſcopi. Irum non eſſe débet à Deoe factum miraculum , mirum enim eſſet, ſi homo feciſſet. Ma- gis gaudére, quam mirari debe- mus; quia Dominus noſter, & Salvator Jeſus Chriſtus homo fa- us eſt, quàam quòd divina inter homines Deus fecit. Plus eſt enim ad ſalütem noſtram, quod factus eſt propter hömines, quam Qquôd fecit inter homines; & plus eſt, qud vitia ſanàvit animarum, quàm quòd ſanavit languôres corporum Ino iturorum. Be, Benedicite Deum ccœli, dixit- m An- cixxviii H Angelus Räphael, & coram 6mni- bus vivéntibus confitémini ei: Quia fecit vobiscum miſericor- diam ſuam. Ipſum benedicite, & cantate ili; & narrate omnia mirabilia ejus. QLuia. 1 Ed quia ipfa anima neé éum nôverat, à quo ſananda erat, & Sëulos habébat in carne, unde faécta corporalia vidéret; nondum habe- bat ſanos in corde, unde Deum la- téntẽ agnosceret. Fecit, quod videri péterat, ut ſanarétur, unde vidéri nõ poôterat. Ingréſſus eſt locum, ubi jacebat magna multitudo languen- tiũ, cæcorũ, claudorum, aridorum. Tempus eſt, ut revértar ad eum, qii me miſit, dixit Angelus Ra- pPhael: Vos autem benedicite Dôminum, & narrate omnia mira- bilia ejus. Confitémini ei corã omnibus viyéntibus, quia fecit vobiscũ miſericordiam ſuam. Vos. loria Patri. Vos. T cùm eſſet mèdicus & animà- rum & corporũ, & qui veniſſet fanare omnes animas crediturôrü, de illis languéntibus unum elégit, quem ſanaret, ut unitàtem ſignifi- caret. Si mediòcri corde, & quaſi humano captu & ingénio conſide- rémus faciéntem, & quod ad po- teſtatem pêrtinet, non magnum à- liquid perfecit: & quoad benignita- tem, parum fecit. Tot jacebant, & unus curatus eſt, cum poſſet uno verbo omnes erigere. e Deum laudamus. II. D 1. A E S2 Iſſus eſt Angelus Raibhael ad Tobiã & Sarã, ut curaret eos. Dominus regnavit. „Ingréſſus Angelus ad Tobiã, falutàvit eum, & dixit: Gaudium ſit tibi ſemper. ja. Forti animo eſto Tobias: in proximo enim eſt, ut à Deo curéris. Afa., Benedicite Deum cœli, Se Rector humani géneris, & aueer Nobis ſacratum tribue benignus Scandere cœlum. ngelum nobis médicum ſalutis Mitte de cœlis Raphael, ut omnes Sanet ægrotos, paritérque noſtros Pirigat actus. inc Dei noſtri génitrix Maria, Totus & nobis chorus Angelorum Semper aſsiſtat, ſimul & beata Concio tota. ræſtet hoc nobis Déitas beâta Batris, ac Nati, paritérque ſancti Spiritus, cujus réboat in omni Glôria mundo. In conſpectu Angelôrum pſal- lai tibi Deus meus. Adorabo ad templum ſanétum tuum, & confitebor nomini tuo. Ego fſùm Raphael Angelus, qui aſto ante Dõôminum: vos autem benedicite Deum, & narrate om- nia mirabilia ejus, allel. clxxv. Ingréſſus Angelus. Quando orãabas. Stetit Angelus, Juxta aram templi. Stetit. Habens thuribulum àureum in manu ſua. Juxta. léria Patri. Stetit. Aſcéêndit fumus arômatum in conſpéctu Dômini. De manu Angeii. Forti ànimo. T hunc miſit me Dôminus, ut curarem te, & Saram uxorem flii tui à dæmônio liberarem. Ego enim ſum Raphael Angelus, unus ex ſeptem, qui aſtämus ante Dñm. g. br. Aſcêndit fumus aromatum;, In conſpèctu Dñi. Aſcendit. * De manu Angeli. In. léria Patri. Aſceéndit. 2In conſpectu Angelörum plal- lam tibi Deus meus. Adorabo ad témplum ſanétum coram éômnibus viventibus confi- temini illi, quia fecit vobiscum miſericordiam ſuam. Pax vobis, nolite timére, Deum benedicite, & cantate illi. g. OQuando orabas. at clxxiv. Ariſte, ſanctôrum decus An- „ gelorum, tuum, & confitébor nomini tuo. Ad Nonam: Pax vobis. – Empus eſt, ut revértar ad eum, qui me miſit: vos autem be- nedicite Deum, & narrate ômnia mirabilia cjus. In conſpeéctu Angelorum, piallam tibi Deus meus. In conſpeéctu. Adorabo ad remplum ſanctum cuum: tluum, & Mallam. ectu. Omne gelus. ixit Dii ibi Dömit Juoniamn 4 Hiinceps Atchanxele Nie, ubie nobis iliun e DI X. lus, qu⸗ j Wot Ninſtri trib⸗ Ihghem do⸗ tettiginte mur in ca⸗ Plhanr eenere Ealti fuit & u, ſolum nkonores lohteriren ilg teclisiy Ulctaion htis, mor Kamplexns is, Kuaon we beninnus m. Licum ſdiis hnel utonnen teraue nolnn ittix Maria, tus Angelonu ul & benn Nitas bein Aiitengue ſuns etin omni . nkelomum al nglum henctun nöcminituo, Aigells,n m: os aten & miltite nn allel. cu,. ſoNbas, ls, Jun mäleun ir Mömmnn Fotti lünd. Cnnn, ult ſbenten i Algelng nii mmumeli hmus AOnin , Altend li I. Ali, gelotunm E plum ſet 1 nomiiii Pax Vobi⸗ lun ni us mells⸗ glun n tuum, & confitébor nomini tuo. Pſallam. lôria Patri. In con- pectu. Adorate Deum. Omnes Angeli eijus. Miſſus eſt An- gelus. ixit Dñs., onfitébor tibi Dômine in toto corde meo: * quôniam audiſti. 85. Princeps gloriosiſſime Raâphael Archangele, eſto memor noſtri, kic, & ubique ſemper precare pro nobis Filium Dei. 9 Jeus, qui. clxxv. DIE XXXI. OCTOBRIS. Eus, qui nobis ætérnæ ſalütis B. Wolfgängum Epiſcopum & miniſtrũ tribuiſti: præſta, quæſumus; ut, quem doctorem vitæ habuimus in terris, interceſsorem habére me- reamur in cœlis. Per Dominum. WOlfgangus „ nôbili in Suévia genere prognatus, rerum ex- terarù fuit & ſui contemptor egré- gius, ſolum ex änimo Deum quæ- rens: honôres ampliſſimos ab Hen- rico Trevirénſium Epiſcopo ſibi ob- atos recusavit; illéque demôrtuo, pollicitationibus aliõrum con- témptis, monaſticam tandé vitam, cujus ſemper deſidério flagraverat, eſt ampléxus. Sacris Ordinibus à beâto Udalrico initiatus, cùm in Pannôniam;, prædicandi Evangelii cauſa, ſe priùs contuliſſet, propter conjuncéctam in eo eximia cum pie- tate prudéntiam, Othoônis Impera- toôris ſtúdio, totiusque cleri & poô- kuli acclamatiône, Eccléſiæ Ratis- onénſi rite præficitur. S. Invéni Dayid. xxxviii. Oscépto Epiſcopàtus munere, gregem Déômini verbo pavit & exemplo, ſanctiſſimisque Eccléſiam temperavit inſtitùtis. Monaſtério lanéti Emmerami, quod jam diu E- Piicopi adminiſtraverunt, reſtitutis 77. Capta Brigida, 4 elxxix inſignem virum Romuildum præ- ôſuit. Sanctimonialium Cœno- ium, quod ipſe tundaverat, tam ſanctè inſtituit, ut collapſa in aliis disciplina, eo exémplo ſit facile re- ſtaurata, novoque pietatis odôre „Bavariæ Ducis filia, ſponſum Chriſtum ſecuta, ad ſacras ſe virgines aggregavit. Bohemis quò ampliéra apud illos fides incre- menta caperet „ contémpto ſuæ Eccléſiæ detriménto, rejectis alio- rum consiliis, proprium dari Epi- ſcopum lidentiſſimè permiſit. Pôſui adjutôrium. xxxviii. Grégiam viri ſanctitatem com- probârunt energümeni, & va- riis languoribus oppreéſſi, quos precatioône ſanavit. Divino affla- tus inſtinéctu, ſanctum Henricum Imperatérem regnatürum, fra- trem ipsius Brunônem ad Epiſco- iri, è ſororibus patum promoôtum alteram Reginam, Abbatiſſam alteram fore prædixit. Deénique cùm viginti & ampliùs annis in séduli Paſtöris muùnere peractis „ extrémum ſibi diem imminére in- telligeret, quæ ex uſitata liberali- täte ſupérerant, per manus paupe- rum præmiſit, ſacræque Euchari- ſtiæ viàtico præmunitus, in ſancti Othmari æde, uti divinitùs antea futürum accéperat, ſanctiſſimam vitam pari merte conclüſit Ratis- bônæ in templo ſancti Emmeräâmi ſepultus. . Iſte eſt, qui ante Deum. xxxviii. igilate, quia neſcitis. OFFICIU M 798. Dei Filius nõ diyitem &c 799 Provéntibus, magno illius bono M 2 . ar clxxX tuam ſanctam Feſtivitâtem. tuum ſanctum Patrocinin. OFFICIUM DE SANCTISSIMO eſu, tibi ſit glõria, Qui natus es de Virgine. Alleluja. 405. BRO MENSE JANUARIO. PRO MENSE FEBRUARIO. PRO MENSIB. MART. & APRILI. PRO MENSIB. MAJO, & JUNIO. PRO MENSIB. JULIO & AUG. PRO MENsSe SEPTEMBRI „ & OCTOBRI. PRO MENSE NOVEMBRI. Chriſte Fili. Qui natus es de Maria Virgine- ibävit eos, Sec. a in es- celſis &c. .:* ui té incarniti Verbi &c. 0 F onceptio l initio DMlum Dü ſellun no Uiaione l. Uikrt. ve Concept le Fiteini⸗ Cujus v tn becleſi gonoſe V finem die ne & gen⸗ Ut & virg iſit, Onctptio⸗ clime Prem Conc erpo ſlue wun Litut de end WAAo., tertil Noa ie FeſtoCon RUAAIO. e Bbbatoi cain intti0 . iO &W0 cim intn0 TEMN, l. ſümmuntut e n inita 00 OVEMl⸗ Ao. iumumn 1 ucen Nld d Chögek ini ikt Cont eiſel ſai . Domminidh n, Nn e, en nſihe Officium Concep præter Antiphonam ad Magnificat, dquæ eſt ex ii. Vefſp. Feſti ejusdem. i occurrat aliquod Feſtum fim- plex, fit de eo comm. Deinde fiunt comm. comunes, ſeu Suffragia, vel comm. de Cruce; pro qualifate temporis. M O Fr F I C I U Conceptionem B. V. M. Recitandum ſub ritu Duplici in omnibus Dominiis Cæſareæ Maje- ſtatis, extfa Italiam, quolibet Sab- bato non impedito Officio novem Lectionum ( eptis Adventus » Quat. Temp. Vigil. & Quadr. tem- poribus) juxta Decretum S. R. C. dieæ I5. Dec. 1727. Ad Veiperas, Antiph. Songeptio glorioſæ,. cum rel. de audibß. ut infra. Pſalmi conſueti de S. Maria, ut in ejus Officio parvo. Ixxxvii. Capitulum. Eceli 24. b B initio, & ante ſæcula creaãta ſum, & usque ad futrum ſæculum non déſinam, & in ha- bitatione ſancta coram ipſo mi- niſtravi. . Hym. A ve maris ſtella. Ixxxvii. y. Concéptio recòôlitur ſanctæ Ma- riæ Virginis. S g. Cujus vita inclyta cunctas illu- ſtrat kerlelias: Ad Magnificat, Antiph. Gloriôſæ Virginis Mariæ Concep- tiöõnem digniſſimam recolamus, quæ & genitricis dignitatem obti- nuit, & virginalem pudicitiam non amiſit. Oratio. F Amulis tuis, quæſumus Dômi- ne, cœléſtis gratiæ munus im- pertire: ut quibus beatæ Virginis partus éxtitit ſalutis exôrdium, pia Conceptioônis ejus commemora- tio, pacis fribuat incremeéntum. Per Peminum. . Ad Matutinum, Inyvitatorium, Gonceptiônem Virginis Mariæ re- colamus: * Chriſtum ejus Filium Woremus Dominum. almus. Venite, exultémus. 1. Hymnus. Quem terra. Anñæ; Pſalmi., & Y. Nocturnorum, ut in ejus Officio parvo. xc. In primo Nocturno ſemper le- guntur Lectiones de Scriptura oc- currente. Be.i. Concépta eſt beata Virgo Ma- tia ex progenie David: *$ Per qua ſalus mundi credentibus apparuit, tionis B. M. V. 2118 B clIxxxXi cujus vita gloriôſa lucem dedit ſæ- culo. Conceptionem beatæ Mariæ Virginis cum gaudio reco lamus. Per quam. . F. II. Beatiſſimæ Virginis Mariæ Conceptiônem devotiſſimè recola- mus: Ut ipfa pro nobis inter- cédat ad Däm Jeſum Chriſtum. y. Cum jucunditate Conceptiéô- nem digniſſimam Virginis devo- tiſſimè recolamus. Ut ipfa. iil. Glorioſæ Virginis Mariæ Conceptionem B. Mariæ recola- mus: Cujus Dis humilitatem reſpéxit, quæ Angelo nuntiante conceêpit Salvatérem mundi V. Beatiſſimæ Virginis Mariæ Con- ceptionem devotiſſimè recolamus. T antieo us: i0 Nocturno leguntur Lectiones quæ poſt Offi- cium ſtatutis Menſibus aſſignan- tur, cum ſequentibus Beiis. Be.iv. Conceptio gloriéſæ Virginis Mariæ, ex sémine Abrahæ, ortæ de txibu Juda, clara ex ſtirpe David: * Cujus vita inclita cunctas illů- ſtrat Eccléſias. V. Concépta eſt beaâta Virgo Ma- ria ex progénie David. Cujus. V. Cum ſucunditate Concep- tionem beatæ Mariæ recolamus: 5 * Ot ipſa pro nobis intercédat ad Be. V- Dôminum Jeſum Chriſtum. V. Corde & animo Chriſto canaà- mus gloriam in hac ſacra comme- moratione præcélſæ genitricis Dei Mariæ. Ot ipſa. ⸗ S. Vi. Concéptio tua. ut in fe- to. 5 PrO rti Nocturno; Nia ut in die feſto. 585. A D & ba: Hôrasi9 Ahrinmh. 5 , Oncéptio gloriôſæVirginis Ma- riæ, ex sémine Abrahæ ortæ de tribu juda, clara ex ſtirpe David. Fſal. Düs regnavit. Cutii rel, II. Ana. Concéptio recôlitur ſanctæ Mariæ Virginis, cujus vita inclyta cunctas illuſtrat Eccléſias. Aäa. Regali ex progénie Maria;, exôrta refùlget: cujus précibus nos adjuvari mente & ſpiritu devotiſſi- mé pôscimus. . Ahd. Corde & ànimo Chriſto ca- nâmus glôriam, in hac ſacra com- memoratioône præcélſæ genitricis Dei Mariæ. S m 3 Afla. clxxxii Cum jucunditàâte Concep- tiônem beatæ Märiæ recôlimus, ut ipſa pro nobis intercédat ad Dô- minum Jeſum Chriſtum. apitul b initio. Rgloriota Virg. Ixxxiii. Concéèptio recolitur ſanctæ Ma- riæ Virginis. Cujus vita incly- ta cunctas illuſtrat Ecclé ſias. Conceptionem perpétuæ Virginis senitricis Dei Mariæ devotiflime recolamus, qua celſitudo throni procéſiit, allel. amulis tuis. clIxxxi. Qui natus es de Maria Virgine. Ixxxiii. Concèptio tua. 5§86. PRO MENSIBUS JANUARIGO'’, & FEBRUARIO. 584. 585. PRO MENSIBUS MARTIO, & APRILI. 586. 567 PRO MENSIBUS MA)O, & JUNIO. 588. 589. PRO MENSIBUS JWULIO, & AUGUSTO. 590. 591. PRO MENSIBUS SEPTEMBRI, & OCTOPRI. 594. 505. PRO MENSE NOVEMBRI. 597. 596. Bren noſtr⸗ fum: ne beccätis uim dil enecixiſ nelina de redidi, n. „. Cte Dom Bereminit luiſon. elllon, Ut ne n dem. lro dir gann ann chi tbi. Uguantuli ſtr ſervos Orcia tua! Quemac cerdo m, g-! Ab oce Dömine. enno tuo. lönem mer Et clan Domin Et cun Ures Deus, & gratiz cor noſtru ne münid litate din Eus omn Em nu a per ogitatio Dertecte mereamt Re i Anoſtr MiIne ut e Mo, “ MAO, 1 d. llo, 3 1. ol. DTEMLNI& I. 5 Eln. N pro opportunitate Sacerdotis facienda. E reminiſcaris Dômine delicta noſtra, vel paréntum noſtro- rum: neque vindictam ſumas de peccatis noſtris. Le Allelúja. uaâm dilécta tabernacula. 61. Benedixiſti Dñe terram tuam. 6r. nclina Dômine aurem tuam. 62. rédidi, propter quod locútus ſum. 79. De profundis clamavi ad te Domine. 82. Ne reminiſcaris. eléiſon. hriſte eléeiſ. eliſon. ater noſter, Et ne nos indúcas in tentatio- nem. Sed libera nos à malo. Ego dixi, Domine miſerére mei. Sana animam meam, quia pec- cavi tibi. Convertere Domine aliquantulũ. Et deprecare ſu- per ſervos tuos. Fiat miſeri- cordia tua Dômine ſuper nos. Quemadmodü ſperavimus in te. Sacerdoôtes tui induantur juſti- tiam. Et Sancti tui exuúltent. Ab occúltis meis munda me Démine. Et ab aliénis parce ſervo tuo. Däiüe exaudi ora- tionem meam. Et clamor meus ad te véniat. Dominus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. Orémus. Ures tuæ pietatis, mitiſſimè Deus, inclina précibus noſtris, yrie Frie & gratia ſancti Spiritus illümina cor noſtrum: ut tuis myſteriis di- gnè miniſtrare, téque ætérna cha- ritate diligere mereämur. Eus, cui omne cor patet, & omnis voluntas loquitur, & uem nullum latet ſecrétum: puri- ca per infuſiônem ſancti Spiritus cogitationes cordis noſtri: ut te perfécte diligere, & digne laudare mereamur. † Re igne ſancti Spiritus renes noſtros, & cor noſtrum Do- mine: ut tibi caſto coôrpore ſerviàâ- mus „& mundo corde placeamus. elxxxiii Entes noſtras, quæſumus Dô- Amine, Paraclitus, qui à te procedit, illuminet: & indúcat in omnem, ſicut tuus promiſit Filius veritàtem. Dſit nobis, quæſumus Domine, virtus Spiritus ſanégti: quæ & corda noſtra cleménter expurget;, & ab oômnibus tueatur adveértfis. Eus, qui corda fidélium ſan- Gispiritus illuſtratiõne docui- ſti: da nobis in eòdem Spiritu re- Ga sapere, & de ejus ſemper con- ſolatione gaudere. Onſciéntias noſtras, quæſumus Domine, viſitando purifica: ut véniens Dôminus noſter Jeſus Chriſtus Filius tuus, paratam ſibi in nobis invéniat manſionem. Qui tecum vivit & regnat in unitate spiritus ſancti Deus, per omnia ſæcula ſæculorum. Amen. Q B A. T. L. OQ N. E S Umme Sacérdos, & verè Pön- tifex Jeſu Chriſte, qui te obtu- liſti Deo Pafri hôſtiam puram, & immaculatam in ara Crucis pro nobis miſeris & peccatôribus, & qui dediſti nobis carnem tuam ad manducandum, & sanguinem tuum ad bibeéndum, & poſuiſti myſtériũ iſtud in virtûte Spiritus ſancti tui, dicens: Hæc quotiescumque fecé- ritis, in mei memôriam facietis. Rogo per eümdem sanguinem tuum, magnum lſalutis noſtræ pré- tium: rogo per hanc miram & ineffabilem charitatem, qua nos miſeros, & indignos ſic amare di- gnatus es, ut lavares nos à pec- catis noſtris in saäanguine tuo: do- ce me ſervum tuum indignu, quem inter cétera dona tua étiam ad of- ficium ſacerdotale vocare dignatus es, nullis meis méritis, ſed ſola dignatiône miſericôrdiæ tuæ: doce me, quæſo, per Spiritum ſanctum tuum, tantum tractate myſterium ea reveréntia & honôre, ea devo- tiône & timore, quibus oportet, & decet. Fac me per gratiam tuam m 4 ſem- clxxxiv . ſemper illud de tantoe myſtério crédere, & intelligere, ſentire & firmiter tenere, dicere & cogitare, quod tibi placet, & expedit animæ meæ. Intret ſpiritus tuus bonus in cor meum, qui ſonet ibi ſine ſono, & ſine ſtrépitu verborum loquatur omnem veritatem. Profünda quip- pe ſunt nimis, & ſacro tecta vela- mine. Propter magnam clemen- tiam tuam concède mihi Miſsarum ſolemnia mundo corde, & pura mente celebrare. Libera cor meum ab immundis, & nefandis, vanis, & noôzxiis cogitationibus. Muni me beatorum Angeloôrum pia & fida cuſtôdia;, ac tutéla fortiſſima, ut hoſtes omnium bonorum confũuſi discédant. Per virtůtem tanti my- ſtérii, & per manum ſancti Angeli tui repélle à me, & à cundtis ſer- vis tuis duriſſimum ſpiritum ſu- Perbix. & cenodoxiæ, invidiæ, & lasphémiæ, fornicatiônis, & im- munditiæ, dubietatis, & diffiden- tiæx. Confundantur, qui nos per- ſequúntur; péreant illi,; qui nos Perdere feſtinant. Rex Virginum, & amator caſtitâ- tis, & integritâtis, cœléſti rore benedictiônis tuæ extingue in cor- pore meo fomitem ardéntis libi- inis, ut maneat in me tenor caſti- tatis corporis & animæ. Mortifica in membris meis carnis ſtimulos, omnésque libidinoſas commotioô- nes, & da mihi veram, & perpé- tuam caſtitàatem cum céteris donis tuis, quæ tibi placent in veritate, ut Sacrificium laudis caſto corpo- re, & mundo corde valeam tibi offerre. Quanta enim cordis con- tritiéone, & lacçrymârum fonte, Quanta reveréntia „ & tremore, quanta cörporis caſtitate, & ani- mæ puritate iſtud divinum, & ců;- leſte Sacçrificium eſt celebrandum, ubi caro tua in veritäte sumitur, ubi ſanguis tuus in veritate bibi- tur,ubi ima ſummis, terréna divinis junguntur, ubi adeſt ſanctorum An- Belorum præséntia, ubi tu es Sacri- ficium & Sacerdos mirabiliter & ineffabilitex conſtitutus? Quis dignè hoc celebraâre pôte- rit, niſi tu Deus omnipotens offe- réntem féceris digsnum? Scio Doô- mine, & verè ſcio, & idipſum pietati tuæ confit eor, quia non ſum dignus accédere ad tantùm myſté- rium propter nimia peccata mea, & infinitas negligentias meas. Sed meo credo, & ore confiteor, quia tu potes me facere dignum, qui ſolus potes facere mundum de immúndo conceptum sémine, & de peccatoribus juſtos, & ſanctos. Per hanc omnipoténtiam tuam te rogo Deus meus, ut concédas mi- hi peccatori hoc Sacrificium cele- brare cum timòre & tremoôre, cum cordis puritate, & lacrymarum fon- te, cum lætitia ſpirituali, & cœlé ſti gaudio, Sêntiat mens mea dulcé- dinem beatiſſimæ præséntiæ tuæ & excbias ſanctôrum Angeloôrum tuôrum in circuitu meo. Ego enim, Déômine, memor venerandæ paſſioõnis tuæ accédo ad altàre tuum, licèt peccator, ut offeram tibi Sacrificium, quod tu inſtituiſti, & offérri præcepiſti in commemorationem tui pro ſaluúte noſtra. Súscipe illud quæſo, ſum- me Deus, pro Ecclé ſia ſancta tua, & pro pépulo, quem acquiſiſti san- guine tuo. Et quôniam me pecca- tôörem inter te, & euümdem pô- pulum tuum médium eſſe voluiſti, liceèt in me aliquod boni ôperis te- ſtimonium non agnoſcas, officium ſaltem diſpenſationis créditæ non reçùſes; nec per me indignum, eorum ſalutis péreat prétium, pro quibus victima ſalutaris dignatus es eſſe redémptio. Prôfero étiam Döômine, (ſi dignéris propitius intuéri) tribulatiônes plébium ,» pericula populorum, captivorum gémitus, misérias orphanorum „ neceſſitates perxegrinorum, inopiam debilium, deſperationes languen- tium, deféctus ſenum, ſulpiria juůvenum, vota virginum, lamenta viduâarum. Tu enim miſereris omnium Dô- mine, & nihil odiſti eérum, quæ feciſti. Memorare, quæ ſit noſtra ſubſtantia: quia tu Pater noſter es- uia tu Deus noſter es, ne iraſcaris satis, neque multit⁴dinem visce- rum tuôrum ſuper nos contineas. Non enim in juſtificationibus no- ſtris proſtérnimus precçes ante fa- ciem tuam, ſed in miſerationibus tuis multis. Aufer à nobis znigui⸗ tates noſtras: & ignem ſancti Spi- xitus ſcio, & veraciter ex toto corde Utns in 1 Auter co kra: & guod te Getur, te Oramus ut lereno cri tui na aſpicere ittitum pe Kulatio, glas igle uclre gel Notimu e balend Gekünctorn Nitas, gan noc magn lum., Dor E hodie n Iium de lo desc Mundo, d denecicta, Caliti, qu Aur de ſan ittinis M. Eee Birit Geillo Piet Eeam milit lere ema Khariati, klültent in e1 clem. l escend ltcandun gionis, latig. D alncki ntümms. CCAt Nei, s mens el. tOtO te teot, in ignum, n mundumn de Selnine, 8 8 & ſandtos. lum tuen ie ronckcasni⸗ ficium cele⸗ lemore,cun Fmurumtfon. Ai celeli mes dulce. ggentie tue, n Angelotum eo. IV. ne, menct tuæ Aece eccatot; I im, Auod Pkeceplil In ui guo alie guclo, lun⸗ 2 lancti tcr guiti ül⸗ ne eccl mdeln o⸗ le dolulli⸗ diodels⸗ cds, offelum ctedite non indisrum, Mretiuml⸗ ns Gisnnns Nöfeto ttiln 66 rorieis 6s Nehiun, ,canictun lpranohun Orationes ante Miſſam. ritus in nobis cleménter aecénde. Aufer cor lapideum de carne no- ra: & da nobis cor carneum, quod te amet, te diligat, te dele- ctétur, te ſequatur;, te perfruatur., Oramus Dnpe clemeéntiam tuam , ut ſeréno vultu familiam tuam, ſa- cri tui noôminis officia præſtolanté, aſpicere dignéris: & ut nullius ſit irritum votum, nullius vacua po- ſtulatio, tu nobis preces suggere;, quas ipſe propitius audire, & ex- audire delectéris. F E, K I A VI. Rogâmus étiam te, Dômine ſan- Gte Pater, & pro ſpiritibus fidélium defunctorum, ut ſit illis ſalus, sa- nitas, gaudium, & refrigérium, hoc magnum pietatis Sacrameén- tum. Doômine Deus meus, ſit il- lis hodie magnum, & plenum con- vivium de te pane vivo, qui de cœlo descendiſti, & das vitam mundo, de tua carne ſancta, & benedicta, Agni videélicet imma- culati, qui tollis peccata mundi, quæ de ſancto , & glôrioſo beatæ Virginis Mariæ ûtero eſt affumpta, & de Spiritu ſancto conçeépta; ac de illo pietâtis fonte, qui per lan- ceam militis ex tuo ſacratiſſimo latere emanavit: ut exinde refécti, & ſatiati, refrigeräãti & conſolati exultent in laude, & gloria tua Peto cleméntiam tuam Domine, ut descéndat ſuper panem tibi ſa- crificandum plenitùdo tuæ bene- dictionis, & ſanctificatio tuæ divi- nitatis. Descendat étiam Doômine illa ſancti Spiritus tui invisibilis, incomprehenſibilisque majeſtas, ſicut quondam in patrum hoſtias descendébat, qui & oblatioônes noſtras corpus, & sanguinem tuum efficiat, & me indignum ſa- cerdotem doceat tantum tractare myſterium cum cordis puritate, & lacrymarum devotioône, cum reve- rentia & tremore, ita ut placide, ac benignè ſuscipias ſacrificium de manibus meis ad ſalútem oôm- nium tam vivorum, quàm defun- rum SABBATO. Rogo étiam te Démine, per ip- ſum ſacrosanctum myſterium Cor- poris, & Sanguinis tui, quo quo- tidie in Eccléeſia tua pascimur & potamur, abluimur & ſanctifica- mur;, atque unius ſummæ divini- tatis participes efficimur, da mihi clxxx vV virtúùtes tuas ſanctas, quibu re- plétus, bona conſcientia ad al are tuum accédam, ita ut hac cœlé- ſtia ſacraménta efficiantur mihi fa- lus, & vita. Tu enim dizxiſti ore tuo ſancto, & benedicto: Panis,» quem ego dabo, caro mea eſt pro mundi vita. Ego ſum panis vivus- qui de cœlo descéndi. Ssi quis manducaverit ex hoc pane, vivet in ætérnum. Panis dulciſſime »„ ſana palatum cordis mei, ut sén- tiam ſuavitatem amoris tui. Sana illud ab omni languôre, ut nullam præter te séntiam dulcédinem. Pa- nis candidiſſime, habens omne de- lectamentum, & omnem ſapôrem, qui nos ſemper réficis, & num- quam in te déficis: cômedat te cor meum;, & dulcédine ſaporis tui repleantur viscera àänimæ meæx. Manduúcat te Angelus ore pleno; mandücet te peregrinus homo pro môdulo ſuo, ne deficere poſſit in via, tali recreatus viatico. Panis ſancte, panis vive, panis munde, qui deſcendiſti de colo, & das vitam mundo, veni in cor meum, & munda me ab omni inquina- ménto carnis, & ſpiritus. Intra in animam meam, ſana, & munda me intériùs, & extériùs, Eſto tu- tamen, & continua ſalus animæ, & coôrporis mei. Repélle a me inſidiantes mihi hoſtes; recedant procul à præsentia poténtiæ tuæx, ut foris, & intus per te munitus, recto trämite ad tuum regnum per- véniam, ubi non in myſteriis, ſicut in hoc témpore agitur;, ſed facie ad faciem te vidébimus, cùm tradide- ris regnum Deo, & bPatri, & eris Deus omnia in omnibus. Tunc e- nim me dete ſatiabis ſatietäte mi- rifica, ita ut nec esuriam, nec siti- am in æternum Qui cum eodem Deo Patre, & Spiritu ſancto vivis, & regnas per omnia ſ[æcula ſæculo- rum. Amen. . lia Oratio ante Miſſlam. D menſam dulciffimi convivii tui, pie Dômine Jeſu Chriſte, ego peccator de propriis meritis nihil præsämens, ſed de tua con- fidens mifericordia & bonitaàte, accédere véreor,; & contremiſco. Nam cor & corpus habeo multis criminibus maculatum, mentem & linguam non cautéè cuſtoditam. Ergo % pia Déitas, d treménda Majéſtas, ego miſer inter anguſtiss m 5 6- clxxxvi ne deprehenſus, ad te fontem miſe- ricordiæ recúrro, ad te feſtino ſa- nandus, ſub tuam proteétionem fůgio: & quem jùdicem ſuſtinére nequeo, Salvatôrem habére ſuſpi- ro. Tibi Dômine plagas meas o- ſténdo: tibi verecundiam meam détego. Scio peccâta mea multa, & magna, pro quibus timeo. Spe- ro in miſericôrdias tuas, quarum non eſt númerus. Reéſpice ergo in me ôculis miſericôrdiæ tuæx, Do- mine Jeiun Chriſte, Rex æterne, Deus & homo, crucifixus propter hoôminem. Exaudi me ſperantem in te: miſerére mei pleni misériis & peccatis, tu qui fontem milſera- tionis numquam manare ceſsabis. Salve ſalutaris victima, pro me & omni humano genere in patibulo Crucis oblata. Salve nôbilis & pretioòſe Sanguis, de vulnéribus crucifixi Domini mei jJeſu Chriſti profluens, & peccata totius mun- di abluens. Recordare Dômine creatûræ tuæ, quam tuo sänguine redemiſti. Pœnitet me peccàâſſe; cpio emendare, quod feci. Aufer ergo à me, clementiſſime Pater, omnes iniquitates, & peccata mea, ut purificatus mente & corpore, dignè deguſtare mérear Sancta ſan- Goôrum: & concéde, ut ſancta pPrælibatio Coôrporis & Sanguinis tui, quam ego indignus sumere intendo, ſit peccatérum meorum remiſſio, ſit delictôrum perfécta purgatio, ſit tůrpium cogitatioô- num effugâtio, ac bonorum sen- ſuum regeneratio, operumque tibi placéntium ſalubris efficacia, ani- mæ quoque & coôrporis contra ini- micorum meòrum insidias firmiſſi- ma tuitio. Amen. Mnipotens ſempiterne Deus, Jecce accédo ad Sacraméntum unigéniti Filii tui Doômini noſtri JeſuChriſti: acceèdo tamquam infir- mus ad Meêdicum vitæ, immúndus ad fontem miſericordiæ, cæcus ad lumen claritâtis ætérnæ, pauper & egénus adDôminum cœli & terræ. Rogo ergo immensæ largitatis tuæ abundântiam, quâtenus meam curaâre dignéris infirmitatem, la- vaâre fœditatent, illuminare cæci- tatem, ditâre paupertâtem, veſtire nuditätem: ut panem Angelôrum, Regem regum, & Döminum do- minantium, tanta fuscipiam reve- réntia, & humilitate, tanta con- tritione, & devotione, tanta pu- ritate, & fide, tali propôſito ,„ & intentiône, ſicut éxpedit ſalùti âni- mæ meæ. Da mihi, quæſo, Domi- nici corporis & sanguinis non ſo- lùm ſuscipere ſacramentum, ſed étiam rem & virtútem ſacraménti. O mitiſſime Deus, da mihi corpus unigéniti Filii tui D. N. J. C. quod traxit de Virgine Maria, ſic ſusci- pere, ut corpori ſuo myſtico mêrear incorporari, & inter ejus membra connumerari. O amantiſſime Pater, concede mihi diléctum Filium tu- um, quem nunc velatum in via ſu- ſcipere propono, revelata tandem facie perpetuò contemplari. Qui tecum vivit & regnat. Go volo celebràre Miſſam, & conficere corpus, & sänguinem D. N. J. C. juxta ritum ſanctæ Ro- manæ Eccleſiæ ad laudem omnipo- téntis Dei, totiusque Cùriæ trium- phantis ad utilitatem meam, to- tiũsque Cüriæ militantis, pro om- nibus, qui ſe commendârunt ora- tiônibus meis in génere, & in ſpe- cie, & pro felici ſtatu ſanétæ Ro- manæ Eccléſiz. Amen. . . Audium cum pace, emendatio- nem vitæ, ſpatium veræ poeni- téntiæ, gratiam & conſolatiônem §. Spiritus, perſeverantiam in bo- nis opéribus, tribuat nobis omni- potens, & miséricors Dominus. Amen. an Mater pietàtis & miſericér- diæ, beatiſſima Virgo Maria, ego miſer & indignus peccator, ad te confugio toto corde, & af- féctu: & precor pietàatem tuam: ut ſicut dulciſſimo Filio tuo in cruce pendente adſtitiſti, ita & mihi miſero peccatori, & Sacerdo- tibus mnibus hic, & in tota ſan- cta Eccléſia, hõôdie offeréntibus cle- menter afſsiſtere dignéris, ut tua gratia adiùti dignam acceptabilém- que hôſtiam in conſpéctu ſummæz & individuæ Trinitatis offérre va- leâamus. Amen. GRA- 6 hymnu in camt mnum. enedtc⸗ eils 13. Datri. Tium pr Fris ele htie ele Et ne nem. Condit Nis opera epedican Lanci in in cubilib olnine, MIni tuo elaudi or⸗ Et clan chhantere. tann dr. e, tun. lopoſto ir ſalatin: urlo, Don. inis non t entum lel ſactawenti, mihi corpus N )C Cual la ſie luel tico meen ejas membr⸗ ticlime Peten Imfllium tu⸗ un in vin iu⸗ elita tunten. mplati. Cul eMn, A snguinen nſance No⸗ emn olunt⸗ Cüriz ttium⸗ n eum ,10. glis, Nlo⸗ eatuunt e. ete; XAn e⸗ An nde he nen. „ deklinlie Fere hen⸗ cgnlohtianen rtiamin Lintiann r obizun eos Dönnn , nieii na Virgo n nus gecett orde, e 6 tenn t clxvxvii GRATIARUM ACTIO Anña.,. Trium puerôrum cantémus hymnum: quem cantabant Sancti in camino ignis, benediceéntes Do- minum. Alleluùja. Benedicite mnia opera Dni. 12. . audate Däm in Sanctis ejus. 13. loria Patri. Trium puerôrum. yrie eléiſon. hriſte eleiſon. Frie eleiſon. ater noſter. Et ne nos inducas in tentatioô- nem. zg., Sed libera nos à malo. „Confiteantur tibi Domine om- nia opera tua. Et Sancti tui benedicant tibi. Exultabunt Sancti in gloria. Lætabuntur in cubilibus ſuis. Non nobis Domine, non nobis. Sed no- mini tuo da gloriam. Doômine exâudi oratiõônem meafm. Be. Et clamor meus ad te véniat. Dôminus vobiscum. Et cum ſpiritu tuo. „remus. Eus; ui tribus puúeris miti- gâſti flammas ignium: con- céde propitius; ut nos famulos tuos non exurat flamma vitio- rum. Ctiônes noſtras, quæſumus Dômine aſpirando præveni, & adjuvando proséquere: ut cuncta noſtra oratio, & operatio à te ſem- per incipiat, & per te cœpta finia- aur. . A nobis, quæſumus, Dômine vitiorum noſtrorum flammas extinguere, qui beato Lauréntio tribuiſti tormentòrum ſuorum in- céndia ſuperare. Per Chriſtum Do- minum noſtrum. Amen. Ratias tibi ago Dne fandte, I Pater omnipotens, æteérne Deus, qui me peccatoôrẽ indignum famulum tuum, nullis meis meéri- tis, ſed ſola dignatione miſericôr- diæ tuæ ſatiare dignâtus es pretiéô- ſo Côrpore, & sanguine Filii tui Dômini noſtri Jeiu Chriſti. Et pre- cor, ut hæc ſanéta Communio non ſit mihi reatus ad poœnam, led in- tercêſſio ſalutaris ad véeniam. Sit mihi armatuùra fidei, & ſcutum bo- næ voluntatis. Sit vitiorum meo- rtum evacuatio, concupiscentiæ, & libidinis exterminatio: charitatis & patiéntiæ, humilitatis & obe- dientiæ, omniumque virtůtum aug- mentaâtio: contra insidias inimi- coôrum omnium, tam viſibilium, quàm inviſibilium, firma defenſio? moôtuum meòôòrum, tam carnalium, quam ſpirituàalium perfécta quie- tatio: in te uno & vero Deo fir- ma adhæſio: atque finis mei felix conſummatio. Et precor te, ut ad illud ineffabile convivium me pec- catôrem perduúùcere dignéris, ubi tu cum Filio tuo, & Spiritu ſancto;, Sanctis tuis es lux vera,, ſatietas plena, gaudium ſempiternum, ju- cunditas conſummata, & felicitas perfecta. Per eumdé Chriſtum, & c. Ransfige, dulciſſime Dômine Jeſu, medullas, & viscera animæ meæ ſuaviſſimo, ac ſaluber- rimo amoris tui vulnere, vera, ſe- renaque & Apoſtôlica ſanétiſiima charitate, ut langueat, & liquefiat anima mea ſolo ſemper amore, & deſidério tui, te concupiſcat, & deficiat in atria tua, cuùpiat diſsôl- vi, & eſſe tecum. La, ut anima mea te esúriat, panem Angelorum, refectiénem animarum ſanctarum, panem noſtrum quotidianum ſu- perſubſtantialem, habentem omnẽ dulcédinem, & ſaporem, & om- ne delectaméntum ſuavitatis; te, in quem desidérant Angeli proſpi- cereé, ſemper esũriat, & comedat cor meum, & dulcedine ſapôris tui repleantur viscera änimæ meæ: te ſemper sitiat fontem vitæ, fontẽ ſapiéntiæ & ſciéntiæ, fontem æter- ni luminis, torréêntem voluptatis, ubertatem domus Dei: te ſemper ambiat, te quærat, te invéniat, ad te tendat, ad te perveniat e Me- ité- clxxxviii . ditétur, te loquàtur, & mnia operétur in laudem, & gloriam nominis tui, cum humilitate, & diſcretione, cum dilectione, & de- lectatione, cum facilitate & affé- ctu, cum perſeverantia usque in finem: & tu ſis ſolus ſemper ſpes mea, tota fidúcia mea, dlivitiæ mezx, delecdtatio mea, jucuúnditas mea, gaudium meum, quies & tranquillitas mea, pax mea, ſua- vitas mea, odor meus, dulceédo mea, cibus meus, refééctio mea, refugium meum, auxilium meum, ſapiéntia mea, portio mea, poſ- séſſio mea, thesaurus meus, in quo fixa & firma, & immobiliter ſem- per ſit radicata mens mea, & cor KSHhius Ane n ad ſacram Euchariſtiam. Dôro te devéôtè, latens Déitfas, Quæ ſub his figuris vere lâtitas: Tibi ſe cor meum totum suůbjicit, Quia te contemplans, totũ déficit. Viſus, tactus, guſtus in te fallitur, Sed auditu ſolo tutoô creditur. Credo, quidquid dixit Dei Filius, Nil hoc verbo veritatis vérius. In cruce latébat ſola Deéitas, At hic latet ſimul & humanitas: Ambo tamen credens, atque con- fitens, Peto, quod petivit latro pœnitens. Plagas: ſicut Thomas, non intúeor, Deum tamen meum te confiteor, Fac me tibi ſemper magis crédere, In te ſpem habére, te diligere. O memoriale mortis Domini, Panis vivus „vitam præſtans hômi- ni! Præſta meæ menti de te viyvere, Et te illi ſemper dulce sapere. Pie pellicane Jjeſu Domine, Me imundum munda tuosanguine, Cujus una ſtilla ſalvum facere Totü munduü quit ab omni ſcélere. jJeſu, quem velatum nunc aſpicio, Oro, fit illud, quod tam sitio: Ut te revelata cernens facie Viſu ſim beatus tuæ gloriæ. Amen. Gratiarum actio poſt Miſſam. lebrationem Miflæ. Alia Oratio poſt Communionem. A Nima Chriſti ſanctifica me- “ corpus Chriſti ſalva me, ſanguis Chriſti inébria me, aqua lateris Chriſti munda me: ò bone jJeſu ex- audi me, & ne permittas me ſepa- rari à te, ab hoſte maligno defénde me, in hora mortis meæ voca me; & pone me juxta te, ut cum Ange- lis tuis laudem te in ſæcula ſæcu- lorum. Amen . SnHtio, ( ) Bſecro te, dulciſſime Dômine, Jeſu Chriſte, ut paſſio tua ſit mihi virtus, qua müniar, prote- Alæ Ofationes dicendæ, poſt Ce- ſint mihi cibus, potusque, quibus paſcar, inébrier, & delécter. Aſperſio Sanguinis tui ſit mihi ab- lütio omnium peccatoôrum meô- rum. Mors tua ſit mihi glôria ſem- piterna, & nunc, & in perpétuum. Mariam. Sacratiſſima, O Sereniſſima; & inclyta gloriéôſa Virgo Ma- ria, quæ Gréatoòrem oômnium crea- turarum in tuo ſacratiſſimo utero fuiſti digna portare, ſolaque vir- gineo übere lactare: cujus vera- ciſlimum, ſacrumque corpus & sänguinem, ego indignus pecca- tor modoò sùúmere præsumpfi: tuam humiliter dépresor miſeri- côrdiam: ut apud ipſum pro me peccatôre intercédere dignéris : ut quidquid in hoc tam ineffabili, ac digniſſimo Sacrificio, per me indi- gnum, ignoranter; vel negligen- ter, aut accidentaliter;, ſeu irre- verénter, ſcilicet in tractando, & (ſuméndo ac miniſtrando actum eſt, commiſſum, vel omiſſum, tuis ſa- cratiſſimis précibus indulgeère di- gnétur idem Dôminus noſter jeſus Chriſtus Filius tuus, qui cum bPatre & Spiritu ſancto vivit & regnat in ſæcula ſlæculorum. Amen. gar C atque deféndar. Vulnera tua Shenz ad Beatiſſimam Virginem 1 8 Darb Lapect⸗ §. Carol llgep 5§. Apoll 5§ Conr. d Marg. De Lane batocin 5§ ſoann 5§. Felci⸗ 1. Ferdin K Corch 5. ſa Alexii Muga Kludoy KRole Nolalie 4 Gern⸗ RIudov Krirg. de Wee gem Oſfekiim dylote. E. niinionen. tiſca ne, me,antus ,ua Iueni ne ſei er as le ſeyt⸗ no Cekente 2 voci he, cum Ange- ſeculalecr⸗ ne Domine, ſallo tua lt niar, prote- Vulneta :ua. ue, Cnl aS eſecter⸗ ſt nitich. vorum med⸗ glöntlenr. Petpettum. 1 Pirginen ereniſina; itgo Ma⸗ niumm cken⸗ ino itefo Ohague u⸗ Cuius veli⸗ (ofs 4 lenus ſetcr rruingi ſun ſig ne Gignersinl heffiil,1 Ixxxiz T ABULA OFFICIORUM quæ in hae appendice continentur. §. Barbaræ virg. & mart. Duplex. iv. Decemb. CxXXIV Expectationis Partus B. M. V. Dupl. maj. xviii. Decemb. ibid. PGe anii Imnßer cum S. Joſeph. Dupl. maj. xxiii. jan. cxxviii .Caroli Magni Imperat & Conf. Duplex. xxviii. Jan. CxXxRxi S. Ildephonſi Archiepiſc. Conf. Semid. cxxxii S. Apolloniæ virg. & mart. Duplex. ix. Febr. cxxxXiii S. Conradi Placentini Conf. Semid. xizx. Febr. cxxxiv S. Margaritz de Cortona,; Semid. xXxxiii. Feb. cxxxV S. Gabrielis Archangeli, Dupl. maj. xviii. Martii. Cxxxvii De Lancea & Clavis Domini,; Dupl. ii. Claſſ. cxli Patrocinium S. Joſephi., Dupl. ii. Claſſ. cxlv S. Joannis Nepomuceni mart. Semid. xvi. Maji. cxlix S. Felicis à Cantalicio Conf. semid, Xxxi. Maji. c B. Ferdinandi iii. Caſtellæ, & Legionis Regis, DBupl. gxx. Maji. clii 858. orgis eſu, Fer. vi. poſt Oct. Corp. Chriſti. cliii S. Aloyſii Gonzagæ Conf. Duplex,. Xxi. Junii. clvii §S. Alexii Conf. Duplex. Xxvii. Julii. clix S. Margaritæ virg. & mart. Duplex. xx. Julii. ibid. S. Ludovici Toletani Epiſc. & Conf. Duplex,. ziz. Aug. clx S§. Angeli Cuſtodis - cum Octava. Dupl. ii. Claſſ. cxli 8. Kolr Viterbienſis virg. Duplex. iv. Septemb. elvii S. Roſaliæ virg. Panormitanz, Dupl. iv. Sept. clxviii ee em Dolorum B. V. M., Dupl. maj. Dñica iii. Sept. clxix Berar i Sagredo Epiſ. & mart. Duplex. Xxxvi. Sept. clxxiii S. Ludovici Bertrandi Conf. Duplex. x. Octob. ibid. 5S. virg. & mart. Urſulæ & Kciem⸗ Huplex. Xxi. Oct. cxie 8. lis Archangel, Dupl. maj. Xxiv. ob. ibid. §. Wlkgangt Epile & Conf. Duplex. Xxxxi. Octob. clxxix LYatigcinii B. M. V. Duplex maj. rubricatur. ibid. de S. Sacramento Corporis Chriſti pro Feria v. per annum rubricatur. miduplekxz. Officiim onceptionis B. M. V. pro Sabb. Duplex. FINIS. 1b1d. mem duc elpatx manic; u, ſeen FESTA NOVISSIMA Die xx. Julii. In feſto S. Hieronymi Emiliam Confelſſ. Die xXxi. Auguſti. In feſto S. Johannæ Franci- ſceæ Fremiôt de Chantal viduæ. Die xxvii. Aug. Confeff. Die xviii. Septemb. pertino Conf. IE XX. JULII. in fefo R. Hieronymi K miliani Con plex. Omnia de non Pontif. præ quuntur. . In Hymno. I ſte Gonfeèſſor. mu- tatur tertius verſus. Qratis. D Eus, miſericordiarum Pater, per merita, & interceſſio- nem beati Hieronymi, quem Or- phanis adjutorem, & patrem eſſe voluiſti, concede; ut ſpiritum adoptionis, quo filii tui nomi- namur, & ſumus, fideliter cu- odiamus. Per Dominum. In primo Nocturno, Lectiones de Script. occurrente. In ſecundo Nocturno. Hron mus & gente Patritia K.- miliana Venetiis ortus, à pri- ma adolescentia militiæ addic- tus, difficillimis RKeipublicæ tem- poribus caſtro novo ad quarum in montibus Tarviſinis præfici- tur. Arce ab hoſtibus capta, ipfe in teterrimum carcerem detrudi- tur, manibus, ac pedibus vinc- tus; cui omni humana ope deſti- tuto beatifſima Virgo ejus preci- bus exorata, clemens adeſt, vin- cula ſolvit, & per medios hos- tes, qui vias omnes obſederant, in Tarviſii conſpectum incolu- mem ducit. Urbem ingreſſus, ad Deiparæ aram, cui ſe voveraàt , manicas, compedes „ catenas, quas ſecum detulerat, in accepti . In feſto S. Joſephi à Cu- * beneficii teſtimonium ſuſpendit. Reverſus Venetias copit pietatis ſtudia impenſius colere, in pau- peres mire effaſus, ſed puero- rum præſertim miſertus, qui pa- rentibus orbati, egeni, ſor- in ædes à ſe conductas recepit de ſuo alendos, & Chriſtianis mo- ribus imbuendos. . s Honeſtum fecit. P Er eos dies Venetias appule- rant beatus Cajetanus, & Pe- trus Carafa poſtmodum Paulus Quartus, qui Hieronymi ſpiritu, novoôque inſtituto colligendi Or- Phanos probato, illü in Incurabi. lium Hoſpitale adduxerunt,; in duo Orphanos fimul educaret, atque ægrotis pari charitate in- ſerviret. Mox eorumdẽ hortatu in broximam continentem profec- tus, Brixiæ primum, deinde Ber- gomi, atque Novocomi Orpha-⸗ notrophia erexit, Bergomi bræ- ſertim, ubi præter duo, pro pue- ris unum; & pro puellis alterum⸗ domum excipiendis, novo in il- lis fegionibus exemplo; mulieri- us a turpi vita ad pœnitehtiam converſig, apéruat. Somaſchæ demuin ſubſiſtens, in hi go agri Eergomenfis ad ditionis fines, ſibi, ac ſuis ibi ſedem conſtituit; formamque in- duxit Congregationis; cul pro- pterea à Somaſcha nomeh tum; quam ſubinde auctam . & hanorum Propagatam, nedum Orp * reg/- didi per Urbem vagabantur, quos amili pa⸗ Wncti In feſto S. Joſephi Calaſanctii fac. 1 2 2„ regimini, & Eccleſtarum cultui, ſed ad majorem Chriſtianæ Rei- publicæ utilitatem Adolescenti- um in litteris, & bonis moribus inſtitutioni, in Collegiis, Aca- demiis, Seminariis addictam San- Gus Pius Quintus inter Religio- ſos Ordines adſcripſit, cæterique Pontifices privilegiis ornarunt. Amavit eum. Rphanis colligendis inten- tus Mediolanum proficisci- kur, atque Ticinum; & utrobi- que collectis agminibus puero- rum tectum, victum, veſtem, Magiſtros, Nobilibus Viris fa- ventibus, provide conſtituit. Inde Somaſcham redux, omni- bus omnia factus à nullo abhor- rebat opere, quod in proximi bonum cedere pervideret. Agri- colis immixtus per agros ſparſis, dum ſe illis adjutorem in meten- dis frugibus præbet, myſteria fi- dei explicabat, puerorum capita porrigine fœda abſtergens, & pa- tienter tractans curabat, putridis ruſticorum vulneribus medebatur eo ſucceſſu, ut gratia curatio- num donatus cenſeretur. In monte, qui Somaſchæ imminet, reperta ſpecu in illam ſe abdidit, ubi ſe flagellis cædens, dies inte- gros jejunus tranſigens, oratione in plurimam noctem protracta, ſuper nudo ſaxo breyem ſomnum carpens ſui, aliorùmque noxa- rum pœnas luebat. In hujus ſpe- cus interiori receſſu ex arido ſi- lice extillat aqua precibus ſervi Dei, ut conſtans traditio eſt, im- petrata, quæ usque in hodiernam diem jugiter manans, & in varias regiones delata ægris ſanitatem plerumque conciliat. Tandem ex contagione, quæ per omnem vallem ſerpebat, dum ægrotan- tibus inſervit, & vita functos propriis humeris ad ſepulturam defert; contracto morbo annos natus ſex, & quinquaginta, quam paulo ante prædixerat, pretioſam mortem obiit anno milleſimo quingenteſimo trigeſimo ſepti- mo; quem pluribus in vita, & poſt mortem miraculis illuſtrem Benedictus Decimus Quartus Bea- torum, Clemens vero Decimus tertius Sanctorum faſtis ſolemni- ter adſcripſit. remur:; Iſte homo perfegit omnia. ectio ſancti Evangelii ſecun- dùm Matthæum. IN illo tempore: oblati ſunt eĩ parvuli, ut manus cis impone- ret, & orafet. Et reli qua. Homilia ſancti Joannis Chry- oſtomi. Ur discipuli pueros abige- bant? Dignitatis cauſa. Quid ergo ille? ut doceat illos modeſte ſapere , faſtumque mundanum conculcare, & ſuscipit, & ulnis complectitur, talibusque Reg- num Coœlorum pollicetur, id quod etiam dixit ſuperius. Et nos igitur, ſi volumus hæredes eſſe Cœlorum, hanc virtutem cum diligentia magna ſectemur. Hoc eſt enim Philoſophiæ cul- men, ſimplicem eſſe cum pru- dentia. Hæc vita eſt Angelica. Anima enim pueruli omnibus animi morbis vacug eſt: non me- moriam retinet injuriarum, ſed eas inferentes adit „ ut amicos, ac ſi nihil factum eſſet. Et quam- vis à matre verberibus cædatur» eam ſemper quærit, & omnibus anteponit. Iſte eſt, qui. I Reginam ipfi oſtendas dia- demate ornatam, non præ- fert eam Matri pannis detritis veſtitæ, malletque illam incul- tam videre, quam Reginam mi- rifice amicdtam. Nam quod ſu- um;, quod alienum eſt;, non ex paupertate, vel divitiis, ſed ex amore exiſtimare ſolet, & nihil plus requirit, quam neceflaria, atque ut lacte repletus eſt, ſtatim à mamma abſcedit. Noneisdem quibus nos, ærumnis premitur;, nec pecuniarum jactura, rebus- que ſimilibus, nec iisdem, qui- bus nos, fluxis rebus lætatur, ne- que corporum pulchritudinem miratur. Ideo dicebat, Talium eit enim Regnum cœlorum, ut ex propoſito voluntatis illa ope- quæ natura ſua pueri faciunt. Sint lumhi veſtri. Uia enim Phariſæi non ali- unde, Quam à neguitia, & arro⸗ Mogant tur5 v Mices e (icat, enim i princip⸗ Quonial tum tert noris co⸗ animos humanun Iem à yu lios ſe ſ⸗ hec pary. ingentibr enim inſt mun culm. tiones, medios re dentem gl Vero in in DIE Mnip⸗ Deus Mn Frane Eenlam ad tuline pen lin pertet Der Ulam IN noya! itis, & gul infir⸗ de tua vi leltis dr⸗ nodis Der Dom lohu Chant clariſl Ineunte non ob nes. P Nem no tam ſ Wentat Collathn ammn Ec v ui lo irotmi ngelüi ler zum. obluti ſun eis imhent teligu. Annls Cr⸗ eſos diee cauſa. Olid los modete unndenum Pit, ulnis busgue hep⸗ licetur, 1d ipetins Er mus heittet ne pittuten nn ſegtennn Nlophir al ſt Angelia. i omndbu :non r numn, ſel t amnicos, Et quan. czdatut, onmiis Kencd I 1 nis dedl Un mar⸗ eginum M⸗ n go ek,don et, a Ui necelan, 8el, Katin oneisden Premitul, 12, lebie⸗ Nlen, g letatul, n⸗ uitudinen at, Tulun lotum, I tis illaobe ſu⸗ Dnel 14 D ei von i itia, 5 quitia, arrogantia ad agendum fereban- tur; ubique discipulos ſuos ſim- plices eſſe jubet, illosque ſubin- dicat, dum hos inſtituit. Nihil enim ita ſuperbiam parit, ut principatus, & primi conſeſſus. Quoniam igitur discipuli per to- tum terrarum orbem multum ho- noris conſecuturi erant, ipſorum animos prævenit, nec ſinit eos humanum quid pati, nec hono- rem à vulgo expetere, vel ante alios ſe ſe efferre. Nam etiam ſi hæc parva videntur eſſe, at malis ingentibus cauſam præbent. Sic enim inſtituti Phariſæi in malo- rum culmen ascenderunt; ſaluta- tiones, primos conſeſſus, medios requirentes, hinc in ar- dentem gloriæ cupiditatem, inde verò in impietatem lapſi ſunt. DIE XXI. AUGUSTI. Mnipotens, & miſericors Deus, qui beatam Johan- nam Franciſcam tuo amore ſuc- cenſam admirabili Spiritus forti- tudine per omnes vitæ ſemitas in via perfectionis donaâſti, quique per illam illuſtrare Eccleſiam tu- am nova prole voluiſti: ejus me- ritis, & precibus concede, ut qui infirmitatis noſtræ conſcii de tua virtute confidimus, cœ- leſtis gratiæ auxilio, cuncta nobis adverſantia vincamus. Per Dominum. Ohanna Franciſca Fremiot à Chantal divione in Burgundia clariſſimis orta natalibus ab ineunte ætate eximiæ Sanctitatis non obſcuras edidit ſignificatio- nes. Eam enim vix quinquen- nem nobilem quemdam Calvini- ſtam ſolida ſupra ætatem argu- mentatione perſtrinxiſſe ferunt, collatùmque ab eo munuſculum flammis illicò tradidiſſe in hæc verba: En quomodo hæ- retici apud inferos comburentur, qui loquenti Chriſto ſidem detre- 3 Rant. Matre orbata Deiparæ Virginis tutelæ ſe commendavit » & famulam, quæ ad mundi amo- tem eam alliciebat, ab ſe rejecit. Nihil puerile in moribus expri- mens à ſæculi deliciis abhorrens » martyriumque anhelans religio- ni, ac pietati impensè ſtudebat. Baroni de Chantal nuptui à Patre tradita virtutibus omnibus exco- lendis operam dedit, liberos, fa- mulos, aliosque ſibi ſubjectos in fidei doctrina, bonisque mori- bus imbuere ſatagens. Profuſa liberalitate pauperum inopiam ſublevabat, annona divinitus non raro multiplicata; quo factum eſt, ut nemini ſe nunquam Chri- ſti nomine roganti ſtipem abne- gaturam ſpoponderit. Propter verltatem. Ccix. Iro in venatione interempto perfectioris vitæ conſilium inniens continentiæ voto ſe o ſtrinxit, Viri necem non ſolum æquo animo tulit, ſed in publi- cum indultæ veniæ teſtimonium occiſoris filium & Sacro Fonte ſu- ſcipere ſui victrix elegit. Modi- ca familia, tenui victu, atque veſtitu contenta, pretioſas veſtes in pios uſus convertit. Quicquid a domeſticis curis ſupererat tem- poris, precibus, piis lectionibus, laborique impendebat. Num- quam adduci potuit, ut alteras nuptias, quamvis utiles, & ho- norificas iniret. Ne autem à pro- poſito caſtimoniæ obſeryandæ in poſterum dimoveretur, illius vo- to innovato, ſanctiſſimum Jeſu Chriſti nomen candenti ferro pectori inſculpſit. Ardentius in die charitate fervescens pauperes- derelictos , ægros, teterrimis- que morbis infectos ad ſe addu- cendos curabat; eosque non ho- ſpitio tantum excipiebat, ſola- batur, fovebat, verum etiam ſor- didas eorumdem veſtes depurga- bat, laceras reficiebat, & ma- nantibus fætido pute ulceribus labia admovere non exhorrebat. Dilexiſti juſtitiam. cx. Sancto Franciſco Saleſio uo ſpiritus moderatore uſa fuit, divinam voluntatem edo- Gta, proprium Parentem, Soce=- rum ,» Filium denique ipſum „ † 2 guem 4* . quem etiam vocationi obſifſten- tem ſua & domo egrediens pedi- bus calcare non dubitavit, invicta conſtantia deſeruit, & ſacri Infli- tuti Viſitationis S. Mariæ funda- menra jecit. Ejus Inſtituti leges integerrime cuſtodivit; & adeo paupertatis fuit amans, ut vel neceſſaria ſibi deeſſe gauderet. Chriſtianæ vero animi demiſſio- nis, & obedientiæx, virtutum denique omnium perfectifimum exemplar ſe præbuit. Altiores in corde ſuo ascenſiones diſpo- nens arduiſſimo efficiendi ſemper id, quod perfectius eſſe intelli- geret voto ſe obſtrinxit, Deni- que ſacro Viſitationis Inſtituto ejus potiſſimum opera longe, la- teque diffuſo, verbo, exemplo, & ſcriptis etiam divina ſapientia refertis ad pietatem, & charita- tem Sororibus excitatis, meritis referta, & Sacramentis rite ſus- geptis Molini anno milleſimo ſexcenteſimo quadrageſimo pri- imo, die decimatertia Decembris Migravit ad Dominum, ejusque animam occurrente S. Franciſco Saleſio in cœlos deferri S. Vincen tius à Paulo procul diſtans aſpe- xXxit. Ejus corpus poſtea Anneci- um translatum fuit; Hamque mi- raculis ante, & poſt obitum cla- ram Bencdictus XIV. Beatorum, COlemens XIII. albo Sanctorum ad- jecit, Feſtum autem ejusdem di- em duodecimo Kalendas Septem- bris ab Univerſa Eccleſia Clemens XIV. Pont. Max. celebrari præ- Cepit. Fallax gratia. cx. DIE XXVII. AUGUSTI. KRe Confeſſor. Eus, qui per S. Joſehhum Confeſiorem tuum ad eru- diendam ſpiritu intelligentiæ, ac Pietatis juventutem, novum Eo- cleſiæ tuæ ſubſidium providere dignatus es, præſta quæſumus, nos ejus exemplo, & interceſſio- ne ita facere, & docere, ut præ- mia conſequamur æterna,. Fer Dominum. . ſublevaret. Oſephus Galaſanétius à Matre Dei Petraltæ in Aragonia nobili genere natus, à teneris annis, futuræ in pueros charitatis ,„ & eorum inſtitutionis indicia præ- buit. Nam adhuc parvulus eos ad ſe convocatos in myſteriis Fi- dei, & ſacris precibus erudiebat. Humanis, divinisque litteris e- gregie doctus, cum ſtudiis Theo- logicis Valentiæ operam daret» nobilis potentisque fæminæ ille- cebris fortiter ſuperatis, virgi- nitatem, quam Deo voverat, in- offenfam, inſigni victoria ſerva- vit. Sacerdos ex voto factus, à compluribus Epiſcopis in Caſtel- læ Novæ;, Aragoniæ, & Catalau- niæ regnis in partem laboris ad- (citus, expectationem omnium vicit, pravis ubique moribus e- mendatis, Eccleſiaſtica disciplina reſtituta, inimicitiis cruentisque factionibus mirifice extinctis. At cœleſti viſione; & Dei voce fre- quenter admonitus Romam pro- fectus eſt. Honeſtum fecit illum. N urbe ſumma vitæ aſperitate, vigiliis, & jejuniis corpus af- Higens in orationibus, & cœle- ſtium rerum contemplatione di- es noctesque verſabatur, ſeptem ejusdem urbis Eccleſias ſingulis fere noctibus obire ſolitus: quem inde morem complures annos ſer= vavit. Dato piis ſodalitatibus nomine, mirum, quanto ardore pauperes, infirmos potiſſimum aut carceribus detentos eleemofi- nis, omnique pietatis officio Lue Urbem depopu- lante, una cum S. Camillo, tanto fuit actus impetu charitatis, ut præter ſubſidia ægrotis pauperi- bus large collata, ipſa etiam de- functorum cadavera ſuis humeris tumulanda transferret, Verum cum divinitus accepiſſet, ſe ad informandos intelligentiæ; ac pie- tatis ſpiritu adolescentulos, præ- cipue pauperes, deſtinari, Ordi- nem Clericorum Regularium pau- perum Matris Dei Scholarum Pia- rum fundavit, qui peculiarem curam circa puererum eruditio- nem emn e⸗ lentur mente summ probat rimas Regna hoc aun elt, 4⁰ mo t0 miracu. di exen A DtN. hins ¹ N agonin moti netis anni, alititi, indicin pn. Palyulls en mptenis Hi us erucitbu ue littetis ſtudiis Iheo eran dhret, femnine ile⸗ litis, Fitti⸗ Vovelat,I⸗ ionin kent⸗ 1 fichis 1 ig in Cliet „& CItit. 1 loborisat⸗ m omminm moribus e⸗ disciplin ruentisge tinctis A ivoce fie⸗ Mman No⸗ ⸗ Aetiuts 8 CClhls. 6, Korte Platione dr⸗ u, egn ſias ſtlln glitust uent e ANnhöſet Pblurhe Aanto Ad Potiſinun os eltellli titis Cftel bem gepolt⸗ milto, tinte aritatis, dis ulel⸗ ſa etian . ſuis kunei⸗ Feun et ſa 4 eltiee N entnlos, linati⸗ ularium kolatunn , Perlin m eluci m & en 1 1. incorrupta reperta ſunt. Nr FTefſta Nov- nem ex proprio Inſtituto profite- rentur: Ipſumque Ordinem Cle- mente VIII. Faulo V. aliisque summis Pontificibus magnopere probatum, brevi tempore per plu- rimas Europz Provincias, & Regna mirabiliter propagavit. In hoc autem tot labores perpeſſus eſt, ac tot ærumnas invickto ani- mo toleravit, ut omnium voce miraculum fortitudinis, & S. Jo- bi exemplum diceretur. g. Amavit eum. Lectio vi. Uamvis Ordini univerſo præeſſet, totisque viribus ad animarü ſalutem incumberet, nunquam tamen intermiſit pue- Tos, præſertim pauperiores, eru- dire, quorum ſcholas verrere, eosque domum comitari conſue- vit. In eo ſummæ patientiæ, & umilitatis munere, valetudine etiam infirma, duos & quinqua- ginta annos perſeveravit: dignus propterea, quem crebris Deus miraculis coram discipulis illu- ſtraret, & cui beatiſſima Virgo cum puero Jeſu, illis orantibus benediçente, appareret. Am- pliſſimis interim dignitatibus Tepudiatis, prophetia, abdita cordium, & abſentia cognoscen- di donis, & miraculis clarus, Deiparæ Virginis, quam ſingulari pietate & ipſe ab infantia coluit, & ſuis maxime commendavit: aliorumque cœlitum frequenti abparitione dignatus, cum obitus ui diem, & Ordinis tunc prope everſi reſtitutionem , öatque in- crementum prænuntiâſſet, ſecun- dum & nonageſimum annum a- gens, Romæ obdormivit in Do- mino octav. Kalend. Septemb. an- no milleſimo ſexcenteſimo qua- drageſimo octavo. Ejus Cor, & I ingua poſt ſæculum integra, & 1 Ipſe ve- ro multis poſt obitum quoque ſi- gnis à Deo illuſtratus, primum à Benedicto XIV. Beatorum cultu decoratus fuit, ac deinde à Cle- mente XIII. inter Sanctos ſolem- niter eſt relatus. g. Iſte homo. In tertio Nocturno. Lectio ſancti Evangelii ſecun⸗ um Matthzam .„ SHoenmrent, a Sandkkorum. 5 N illo tempore accefſerunt dis- cipuli ad Jeſum dicentes: Quis putas, major eſt in regno coë‿lo- rum. Et reliqua. . Homilia S. Joannis Chryſoſtomi. Idete, ne aliquem iſtorum V contempferitis parvulorum, quia egrum Angeli Patris mei fa- ciem ſemper aſpiciunt, & quia ego propter eos veni, & hæc Pa- tris mei voluntas eſt. Ad tuen- dos, conſervandosque puſillos di- ligentiores nos reddit. Perſpicis quam ingentia in tutelam tenui- um mænia erexerit, & quantum ſtudium, curamque habeat, ne perdantur, tum quia ſupremas decipientibus cos pœnas ſtatuit, tum quia ſummam pollicetur mercedem his, qui curam eorum ſuscipiunt, idque tam ſuo, quam Patris exemplo corroborat. Z. Iſte eſt. Ledio viii. J Ominum igitur etiam nos imitemur, & nihil pro fra- tribus omittamus, etiam eorum, quæ humilia, viliaque nimium videntur: ſed ſi adminiſtratione noſtra etiam opus fuerit, quam- vis tenuis, atque abjectus qui- dem, cui adminiſtrandum ſit , fuerit, quamvis ardua nobis res, atque laboris plena eſſe videatur, omnia hæc pro fratris ſalute tole- rabiliora, facilioraque, oro, vi- deantur: Tanto enim ſtudio, tan- taque cura Deus dignam eſſe ani- mam oſtendit, ut neque Filio ſue pepercerit. Lectio iz. I non eſt nobis ſatis ad ſalu- tem; quod virtuoſe ipfi viva- mus, ſed oportet aliorum ſalu- tem re ipſa deſiderare; cum ne- que nos recte vivamus, neque alios hortemur, quid reſpon- debimus? quæ nobis ſpes Rlacs reliqua erit? Quid majus, quam animis moderari, quam adoles- centulorum fingere mores?: Om- ni certe pictore, omni certe ſta- tuario, cæterisque hujusmodi om- nibus excellentiorem hunc duco, qui juvenum animos fingere non ignoret. Te Deuml udamus, 6 DIE XVIII. SEPTEMIEBIS. Mortuus ſum, & vita mea eſt abſcondita cum Chriſto in Deo. Eus, qui ad Unigenitum Filium tuum exaltatum à terra omnia trahere diſpoſuiſti: perfice propitius, ut meritis, & exemplo Seraphici Confeſſo- ris tui Joſephi ſupra terrenas omnes cupiditates elevati ad eum pervenire mereamur. Qui tecum vivit & regnat. De Epiſtola ſecunda beati Pauli Apoſtoli ad Corinthios. Eus,„ qui dixit de tenebris lucem ſplendescere, ipfe il- luxit in cordibus noſtris ad illu- minationem ſcientiæ claritatis Dei, in facie Chriſti Jeſu. Ha- emus autem theſaurum iſtum in vaſis fictilibus: ut ſublimitas ſit virtutis Dei, & non ex no- bis. In omnibus tribulationem patimur, ſed non anguſtiamur: aporiamur, ſed non deſtituimur: perſecutionem patimur, ſed non derelinquimur: dejicimur, ſed non perimus: ſemper mortifica- tionem Jeſu in corpore noſtro circumferentes, ut & vita de manifeſtetur in corporib“ noſtris. semper enim nos; qui vivimus;, in mortem tradimur propter Je- ſum: ut & vita Jeſu manifeſtetur in carne noſtra mortali. Euge ſexve bone. Cimus enim, quoniam ſi ter- reſtris domus noſtra hujus ha- bitationis diſſolvatur, quod ædi- ficationem ex Deo habemus, do- mum non manufactam, æternam in cœlis. Nam & in hoc ingemi- scimus, habitationem noſtram, quæ de cœlo eſt, ſuperindui cu- pientes: ſi tamen veſtiti, non nu- di iaveniamur. Nam, & qui fu- mus in hoc tabernaculo, ingemi- scimus gravati eo quod nolumus expoliari, ſed ſuperveſtiri; ut ab-⸗ ſorbeatur, quod mortale eſt, à vita. Qui autem efficit nos in hoc ipſum, Deus, qui dedit no- bis pignus ſpiritus. Audentes igitur ſemper, ſcientes, quoni- am dum ſumus in corpore, per- egrinamur à Domino: (BPer fi- dem enim ambulamus, & non per ſpeciem.) Audemus autem, bonam voluntatem habemus magis peregrinari à corpore, & præſentes eſſe ad Dominum. Juſtus germinabit. I gloriari oportet (non expe- dit quidem veniam autem ad -viſiones, & revelationes Do- mini. Scio hominem in Chriſto ante annos quatuordecim (ſive in corpore, ſive extra corpus-» nescio, Deùs ſcit) raptum hu- jusmodi usque ad tertium co- lum. Et scio hujusmodi ho- minem ſive in corpore; ſi- ve extra corpus „ nescio » Deus ſcit) quoniam raptus eſt in Paradiſum; & audivit arcana verba, quæ non licet homini lo- qui. Pro hujusmodi gloriabor: pro me autem nihil gloriabor „ niſi in infirmitatibus meis. Nam, & ſi voluero gloriari, non erxo in- ſipiens: veritatem autem dicam: parco autem, ne quis me exiſti- met ſupra id, quod videt in me, ant aliquid audit ex me. Et ne magnitudo revelationum extol- lat me, datus eſt mihi ſtimulus carnis meæ angelus satanæ, qui me colaphizet. Propter quod ter Dominum rogavi;, ut discederet àA me: & dixit mihi: ſufficit ti- bi gratia mea; nam virtus in in- firmitate perficitur. Libenter igi- tur gloriabor in infirmitatibus meis, ut inhabitet in me virtus Chriſti. MN Iſte cognovit juſtitiam. Oſephus à Cupertino; Oppido Jnn salentinis Dicœceſis Nerito- nenſis, anno reparatæ falutis milleſimo ſexcenteſimo tertio, piis ibidem parentibus ortus, Deique amore præventus pueri- tiam, atque adolescentiam ſum- ma cum ſimplicitate, morumque innocentia transegit. A diutur- no, moleſtoque morbo patien- tiſſimè tolerato Deiparæ Virginis ope ope li eribe dar ge vocan Ordin conſti Voti t Minor bio ( mum deinde ſpoſiti cerdot tiatus, tutum munda dus, t Vitam cicatis nis, 0 c pe it, 1 tionis Pplation tliyit. litas De c0rde à 30) pla (ies 00 Hor ſ te t oe deditt Audente „ ont ke, het & on autem, habetnu pote, um. von erpe⸗ n Atem nes Do⸗ 1Chiſ⸗ n (ſie otpis, tum hu⸗ um . odi ho⸗ en 1 eicih usekin Icin nnil⸗ bor: abor, V Nunn ed in⸗ Gcm: Leniſ⸗ inme, t Ne enhl⸗ timulas e nn voc tel celelet Akhcir t⸗ 1s in . enter ir. niatibis ſe vittus . ope liberatus ſe totum pietatis o- eribus, ac excolendis virtuti- us dedit: utque Deo ad majora vocanti ſe intimius conjungeret, Ordini Seraphico nomen dare conſtituit. Poſt varios eventus voti tandem compos factus, apud Minores Conventuales in Cœno- bio Cryptulæ, inter Laicos pri- mum ob litterarum imperitiam, deinde inter Clericos Divina di- ſpoſitione connumeratus eſt. Sa- cerdotio poſt ſolemnia vota ini tiatus, perfectius ſibi vitæ inſti- tutum propoſuit. Quamohrem mundanis quibuscumque affecti- bus, terrenisque rebus pene ad vitam neceſſariis illico à ſe ab- dicatis, ciliciis, flagellis, cate- nis, omni demum aſperitatum, ac pœnarum genere corpus affli- xit ,; ſpiritum veroò ſanctæ ora- tionis, altiſſimæeque contem- plationis aſſiduitate dulciter enu- trivit. Hinc factum eſt, ut Cha- ritas Dei, quz jam erat in ejus corde à prima ætate diffuſa, mi- J10, planeque fingulari modo in dies coruscaverit. Honeſtum fecit. Luxit præcipue ardentiſſima ejus charitas in ecſtaſibus ad Deum ſuavifimis, ſtupendisque raptibus, quibus frequenter affi- ciebatur. Mirum autem, quod alienato à ſenſibus animo ſtatim ab ecſtaſi eum revocabat ſola obe- dientia. Hanc quippe virtutem eximio ſtudio proſequebatur, di- cere ſolitus, ſe ab ea veluti cæ- cum circumduci, & mori potius velle, quam non obedire. Pau- pPertatem vero Seraphici Patriar- chæ ita æmulatus eſt, ut morti proximus Prælato ſuo aſſerere ve- re potuerit, ſe nihil habere, quod more Religioſorum reſignaret. Itaque mundo, ſibique mortuus vitam Jeſu manifeſtabat in carne ſua, quæ dum in aliquibus ex turpitudine obſcoœnum flagitium ſentiebat, prodigioſum de ſe efflabat odorem, indicium niti- diſſimæ illius puritatis, quam , immundo Spiritu vehementiſſi- mis tentationibus fruſtra obnubi- lare diu conante, ſervavit illæ- ſam, tum arcta ſenſuum cuſtodia, tum jugi corporis maceratione, tum denique ſpeciali protectione puriſſimæ Virginis Mariæ; qudm Matrem ſuam appellare conſue- vit, ac veluti Matrem dulciſſi- mam intimo cordis affedtu vene- rabatur, eamque ab aliis venerari exoptabat, ut cum ejusdem pa- trocinio, ſicut ipſe ajebat, ommis bona conſequerentur. Amavit eum. XX beati Joſephi ſollicitude à ſua erga proximos charita- te prodibat; tanto enim anima- rum zelo exardebat, ut omnium ſalutem modis omnibus inſtantiſ- ſime procuraret. Extendens pari- ter charitatem ſuam in proximum ſive pauperem, ſive infirmum, fi- ve quacumque alia tribula- tione vexatum, quantum in ipſo erat, illum recreabat. Nec alieni erant ab ejus charitate, qui objurgationibus , probris, omnis- que genexis injuriis ipſum appe- terent; nam eadem patientia, manſuetudine, vultusque hilari- tate talia excipiebat, qua tot in- ter, ac tantas viciſſitudines re- ſplenduit, dum vel Moderatorum Ordinis, vel Sacræ Inquiſitionis juſſu hac illac errare, verſarique coactus eſt. Quamquam vero po- puli non ſolum, ſed viri Princi- pes eximiam ejus ſanctitatem, & ſuperna charismata admirarentur; ea nihilominus erat humilitate, ut magnum ſe peccatorem repu- tans Deum enixe deprecaretur, ut ſua ab eo illuſtria dona remove- ret; homines verò exoraret, ut in eum locum mortuum ejus cor- pus injicerxent, ubi memoria ſui eſſet prorſus obliterata. At Deus, qui ponit humiles in ſublime, quique ſervum ſuum, dum vive- ret, cœleſti ſapientia, prophe- tia, cordium perſcrutatione, cu- rationum gratia, cæterisque do- nis cumulatiſſime exornaverat, ejus quoque mortem iis, quibus ipſe antea prædixerat, loco, ac tempore, anno ætatis ſuæ ſexa- geſimo primo, Auximi in Piceno pretioſam reddidit, ſepuſchrum- que glorioſum. Illum denique etiam poſt obitum miraculis co- ruſcantem Benedictus Decimus- quartus Beatorum. Clemens De- cimustertius Sanctorum faſtis ad- ſcripſit; ejus autem Officium, & Miſſam Clemens Decimusquartus ejus- Yeſta Noviflima Sanfktorutk. ejüsdem Ordinis ad Univerſam Eccleſiam extendit. Iſte homo perfecit. In tertio Noétarno. L ectio ſandi Evangelii ſecun- dùm Matthæum. Lectio vii. Cap 22. N iMlo tempore: Loquebatur Je- ſus Principibus Sacerdotum, & Phariſæis in parabolis dicens: Simile fadum eſt regnum cœlo- rum homini Regi, qui fecit nup- tias filio ſuo. Et reliqua. Homilia S. Gregorii Papæ. Lib. 2. Homiliar. Homil. 3. Qirca medium. ( Tia jam, largiente Domino, Nuptiarum domum, id e ſanctam Eccleſiam, intraſtis, ſoler- ter, fratres, aſpicite;, ne aliquid de mentis veſtræ habitu Rex in- grediens reprehendat. Cum ma- gno enim cordis timore penſan- dum eſt, quod protinus fubditur: Intravit autem Rex, ut videret diſcumbentes, & vidit ibi homi- nem non veſtitum veſte nuptiali. Quid, Fratres chariſſimi, expri- mi per nuptialem veſtem puta- mus? sSsi enim veſtem nuptialem baptisma, vel fidem dicimus, quis ſine baptismate, & fide has nuptias intravit? Eo enim ipſo foris eſt, qui necdum credidit. Quid ergo debemus intelligere nuptialem veſté, niſi charitatem: Intrat enim ad nuptias, ſed cũ nu- ptiali veſte non intrat, qui inſan- cta Eccleſia aſſiſtens fidem habet, ſed charitatẽ nõ habet. Rectè enim charitas nuptialis veſtis vocatur, quia hanc in ſe Conditor noſter habuit, dum ad ſociandæ ſibi Ec cleſiæ nuptias venit. Bee IIte eſt, Au ante. . Led”io viil. Ola quippe dilectione Dei a- 8 ctum eſt, ut ejus Unigenitus mentes fibi electorum hominum uniret. Unde & Joannes dicit: Sic enim dilexit Deus mundum, ut Filium ſuum Unigenitum da- ret pro nobis. Qui ergo per cha ritatem venit ad homines, eam- demCharitatem innotait veſtrum eſfe nuptialem. Omnis ergo ve- ſtrum, qui in Eccleſia poſitus Deo credidit, jam ad nuptias in- 1 fravit: ſed- cum nuptiali veſte non venit, ſi charitatis gratiam non cuſtodit. Et certe fratres, ſi quis ad carnales nuptias eſſet invitatus, veſtem mutaret, son- gaudere ſe ſponſo, & ſponſæ ex ipſo fui habitus decore oſtende- ret, inter gaudentes, & feſta celebrantes deſpectis veſtibus ap- parere exubesceret. Nos ad Dei nuptias venimus, & cordis ve- ſtem mutare diſſimulamus. Con- gaudent Angeli,; cum ad cœlum aſſumuntur electi. ue ergo mente hæc ſpiritualia feſta con- ſpicimus, qui nuptialem veſtem, id eſt charitatem, quæ ſola nos ſpecioſos exhibet, non habe- mus. br. Sint lumbi Veſtri. ectio ix. W Ciendum verd eſt uia ſicut in duobus lignis, fuperiore videlicet, & inferiore veſtis te- xitur: ita in duobus præceptis charitas habetur, in dilectione ſcilicet Dei, & proximi. Scri- ptum quippe eſt: Diliges Do- minum Deum tuum ex toto cor- de tuo, & ex tota anima tua, & ex tota virtute tua, & proximum tuum ſicut te ipſum. Qua in re notandum eſt, quia in dilectio- ne proximi menſura amoris po- nitur, cum dicitur: Diliges pro- ximum tmum ſicut te ipſum. Dei autem diledtio nulla menſura conſtringitur, cum dicitur: Di- liges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, ex tota anima tua, ex tota virtute tua. Non enim jubetur quisque quantum diligat, ſed ex quanto, cum di- citur, ex toto; quia ille vera- citer Deum diligit, qui fibi de ſe nihil relinquit. Duo ergo neceſſe eſt ut charitatis præcepta cuſtodiat, quisquis habere in nu- ptiis veſtem nuptialem curat. IN LAUDIBUS. Ad Benedicdtus, Antiphona. Oſtendit mihi (Dominus) fl- vium aquæ vivæ , ſplendidum tamquam cryſtallum procedentem de ſede Dei,; & Agni. iu ſelt petiote ſis te⸗ ceptis dione ti· Do⸗ 0 col⸗ 14, & imum in ve leltio⸗ iis o. es io. m. Nei merlunn t: D⸗ tunm es 1 anicna uanrnun Conn d. ille verr. ſbi de o erge laceptt — re in 1 urat. VS 1u5) t le ndidun cedenic . . P * . „ J. Am vK As LeAis Zeus, V. A.lLar ken A antnarnn ℳ £0 o agen Ec arkar PHhada, up 2 6 Krale, warefahitn e⸗ orrſi,, W,. 8 rR, Frrtrr, Pucr 512 Lekeaen! 5 . Q . . 2 4 ra 2X dnuer We 7 „n c Nag . Ageanun . rAX 8. rr. ek; „ . . Far- Se a ARern ROMANIM Sacroſancti CONCILII TRIDENTINI reſtitutum, JIUSSU EDITUM, Auctoritate recognitum, IN Q U„O aceuratè ſunt diſpoſita, Cum FPrivilegio Sac. Cæſ. Majeſtatis. — V —Mꝗ PER ENGELBERTUM STADLER,; 15 Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbh wwW.yXymaster. com Euroskala Offset VierFarbSelector Standard*-