Gi256

N12511934252 021

UIIIEIIIIIIIIIIn..

Toöbingen

.

— — — — . & —

BREVIARIIU
ROMANUM
EX DECRETO
Sacroſancti CONCILII TRIDENTINI

reſtitutum,
S. PII V. PON TIFICIS MAXIMI
JUSSU EDIT UM,

Aucétoritate recognitum ,
IN QUO

OFFICIA NOVISSIMA SANCTORUMI
accuratè ſunt diſpoſſita;

Cun Privilegio Sac. Cæſ. Maeſtane.

△

EKX DUDCALI GaMPIDONENSI TYTFOCGRAFPIIEO,
PER ENGELBERTUM STADLER,

S

Bulla, quæ incipit?: data Romæ feptimo
LiIdus Julii, Anno 1658s. . .
Significat cauſam edendi hujus Breviatii, nempe ad tollendam oran-
di varietatem.
Enarrat ea, quæ in hac re præſtitere Paulus & Pius nomine Quarti, 8&&
quam ipſe adhibèri operam curavit, ex Decreto Concilii Tridentini.
Tollit, & abolet omnino Breviarium, a Cardinale S. Crucis compoſi⸗
tum, quod erat breviffimum. Item alia Breviaria Rom. & alia, quæ ex
inſtitutione, vel conſuetudine legitima non ſuperant ducentos annos.
Permittit tamen, ut antiquiora ducentis annis poſſint mutari in hoc
Brev. iis omiſſis, ſi Epiſcopus, & univerſum Capitulum conſentiant.
Revocat omnes permiſſiones, conſuetudines, ſtatuta, privilegia, licen-
tias, & indulta precandi, & plallendi more, & ritu prædictorum Brevia-
riorum ſuppreſſorum.
Præcipit obſervari hoc Breviarium in toto orbe, cum exceptione 200.
annorum, de qua ſupra.
Statuit in eo nihil mutandum, addendum & detrahendum.
Obligat quosque, qui tenentur horas Canonicas recitare, ut hoc utan-
tur Breviartio, alias non fatisfaciant muneri ſuo.
Jubet omnibus Prælatis, ut hoc introducant tam in Choro „ quàm
extra Choruin- .
Tollit peccati obligationem, quæ erat, recitandi in Choro Officium
parvum B. V. M. & Defunctorum, Pſalmos Poœnitentiales, & Graduales
juxta Rubricas Breviarii. .U
Hortatur, ut recitentur eadem, propoſitis Indulgentiis dierum centũ
recitantibus Offic. parv. B. V. M. & Defuncét. quinquaginta recitantibus
Pſalmos Pœnit. & Gradual. quando Rubricæ ea præſeribant.
Non tamen tollit laudabilem conſuetudinem, ubi eſt recitandi Offic.
pParv. B. M. V. in Choro, imo eamdem confirmat, & tandem tempus de=
cernit obligationis ad uſum Breviarii poſt ejusdem publicationém.
Bulia quæ incipit: data Romæ
die 1o. Maji anno 1602. declarat, ſe per viros pios & Eruditos, Bre-=
viarium Rom. a bio V. editum, & pProgreſſu temporis in multis de⸗-
bravatum, examinaâſſe, & in ſtatum priſtinum reſtituiſſe: illudque ſic
reſtitutum in Typographia Vaticana imprimi, & divulgari juſſiſſe. Pro-
hiber,;ne alibi imprimatur, niſi juxta exemplarVaticanum & habita Or-
dinariorum licentia, ſub poœna excomunicationis latæ ſententiæ. Inter-
dicit uſum Breviarior. imprefſorum absque tali Ordinariorum licentia
in ſcriptis, quæ fidem faciat de collatione facta pPrædictorumBreviarior.
cum Originali Romano: cujus etiam licentiæ copia initio, vel in calce
hujus Breviarii ſemper imprimatur. Prædictis Ordinariis prohibet ne
aliquid addi, vel detrahi permittant. Et hæc ſub pœna excomurunica-
tionis, ſuſpenſiônis à divinis, ac interdicti ab ingreſſu Eccleſiæ. Verum-
tamen in gratiam pauperum, Breviaria hactenus impreſſa vendere; apud
ſe retinere, ac illis uti permittit.

Bulla quæ incipit?: Die data
Romæ die 25. Jan. 1631. declarat ſe, piorum doctoramgue virorum
adhibira cura Breviarium à Pio V. editum, & à Clemente VIII. recog-
nitum, à pluribus mendis expurgâſſe: Hymnos ad Metri & Latinitatis
regulas revocâſle: In Pſalmis, & Canticis interpunctionem editionis
vulgatæ reſtituiſſe: Ssermones, Homilias, & Sanctorum hiſtorias collatis
veteribus manuſcriptis, recognoviſle. OGuamobrem jubet, ut jugta hane
correctionem Romæ imprimatur, alibi juxta Romanum exemplar ex-
cudatur: ſervatis conditionibus in Clementis Bulla enumeratis,» quas
ferèe iisdem verbis repetit. Adjungens easdem Conditiones ſervandas
in impreſſione eorum, quæ à Brev Rom. ortum habent, cujusmodi
ſunt Miſſalia, Diurnalia, Officia Parva B. M. V. Officia Majoris Hebdom-
& alia id genus. .
Re 2

Acra Rituum Congregatio declaravit & decrevit, non potuiſſe poſt
Bullam Pii V. de Breviario Romano, neque poſſe locorum Ordina-
Hos, tam ſæculares quàm regulares, addere Kalendariis, etiam pro-
riis, Sanctorum Ofſcia, niſi ea dumtaxat, quæ Breviarii Romani Pu-
ricis, vel Sacræ Rituum Congregationis, ſeu Sedis Apoſtolicæ licentia
conceduntur: neque propria auctoritate, quovis prætextu, mutare ri-
tum, qui habetur in Kalendario Romano ſeu Rubricis Breviarii, in al-
tiorem ritum: neque extendere conceſſa Officia de loco ad locum.
Item vetuit & prohibuit celebrari per totam Civitatem vel Dicece-
ſim, etiam de cujuscumque Ordinarii auctoritate, Feſtum cum Officio,
eò quòd in loco adſit Eccleſia parochialis, vel Regularis, vel Abbatia-
lis, aut aliqua Reliquia: ſed tantùm in ipſius S. Eccleſia titulari, ſeu ubi
aſſervatur corpus, aut inſignis Reliquia, & non alibi.
Inſignesautem Reliquias declaravit eſſe caput, brachium, crus, aut
illam partem corporis, in qua paſſus eſt Martyr, modo ſit integra,
& non parva, & legitimè ab Ordinariis approbata.
De Sanctis Epiſcopis locorum, Martyribus, Civibus, & aliis Feſtis,
de quibus in Kalendario Romano, ſeu Rubricis Breviarii nihil habe-
tur, uti etiam de Beatis nondum canonizatis, nihil propria aucto-
ritate conſtituatur, ſed omnino conſulatur Sacra Rituum Congregatio.
Decretum quoque nuper editum ſuper electione Sanctorum in Pa-
tronos, & impreſſum omnino ſervetur.
Et hæc omnia decrevit, ſtatuit, & mandavit innovando pœnas Con-
ſtitutionis Pii V. reſpectivè.
Facta demum relatione horum Decretorum SsS. D. N. Urbano Papæz
VIII. ea laudavit & approbavit, atque ab omnibus ubique ſub prædictis
poœnis ſervari præcepit, nec non in novis Breviariis de mandato San-
ctitatis ſuæ imprimendis apponi juſſit

L. S.
7 Tegrimius Epiſcopus Msiſienſ. Jecr.

Adem Sacr. Rit. Cong. habita die 2. Decembris 1673. ſtatuit ex man-
dato Clementis X. Feſta Sanctorum ad libitum in poſterum non
eſſe transferenda, ſi eorum feſtivitas incidat in diem Dominicum,
vel aliquem diem Feſtorum mobilium, ſed tunc illo anno eorum Offi⸗
cia eſſe omittenda. Quod ipſum poſteà Innocentius Papa XI. in Con-
gregat. habita 24. Januarii I682., generali Decreto confirmavit, & ex-
tendit inſuper etiam ad Octavas, & Natalitia Sanégtorum, de præce-
pto in aliqua Religione vel Diœceſi, ex indulto Apoſtolico récitan-
da. Ita ut ne quidem dictis Feſtis vel Octavis Feſta ad libitum tunc
incidentia poſſint recitari, ſed omitti prorſus debeant.
Permiſit tamen, ut feſtum translatum quod alias eo die celebran-
dum foret, in alium diem non impeditum transferatur: item ut eo-
dem die omitti poſſit Officium ſemel per Hebdomadam aut Menſem
zcizedum ex indulto Apoſtolico, ut ita locus ſit celebrando Officio
ad libitum.

Fficia Sanctorum ratione Corporis, ſeu inſignis Reliquiæ recitan-
da, ex Decr. Sac. Rit. Cong. II. Auguſti 1691. intelligi debere de

Sanctis dumtaxat in Martyrologio Romano defcriptis, & dummodè
conſtet de identitate Corporis, ſeu Reliquiæ inſignis illiusmet Sanékti

—

qui reperitur in Martyrologio Romano defſcriptus: de cæteris autem
Sanctis in prædicto Martyrologio non deſcriptis, aut quibus à Sancta

Sede non fuerit ſpecialiter conceſſum, Officia recitari, & Miſſas cele-

brari vetuerunt, non obſtante quoôd ipforum corpora, vel inſignes

Reliquiæ in Eccleſis aſſerventur, quibus tamen ab Ordinariis locorum

appro-

r,

iſle pol
Ordin.
un plo⸗
nani Nh⸗
licentit
Ukale l⸗
i, in al.
locum.
Dioce⸗
Officio,
Abbarir.
ileu ubi

ckus, aut
integla;

is Feſti,
hil habe-
ia audto⸗
gregallo⸗
n in r⸗

nas Col-⸗

1n0 Pae
predidis
dato dan⸗

. ß

ex man⸗
rum no
ninicum,
tum Of
I. in Con-
it, K er⸗
de prece⸗
tecſtnn.
ditumn tune

celebuel⸗
tenn ute⸗

2* 24/ 0 „ 2 V
approbatis debitam Fidelium venerationem (prout hadtenus ſerva-
tum eſt)exhibendam eſſe cenſuerunt, ſed absque Officio & Miſſa, ſub
poœnis de non ſatisfaciendo præcepto recitandi Officium, aliisque in
Conſtitutione S. Pii contentis. Die II. Aug. 1691. & Sanctiſs. appro-

bavit die 19. Octobris cjusdem anni 1691.
I. Vallemanus J§. Rit. Cong. Ker.

Decreta generalia circa Rubricas.
C Um Sacrorum Rituum Congregationi demiſsè ſupplicatum fuerit
– ſequentia dubia declararée.
Primum. An „cùm multis Congregationibus, Religionibus, ſive
Eccleſiis, vel Nationibus conceſſum ſit à Sancta Sede Apoſtolica, ut
ſemel, vel pluries in ſingulis Hebdomadis, vel Menſibus celebren-
tur varia Officia per annum, V. G. de Sanctiſſimo Sacramento, vel de
Sanctis in diebus non impeditis aliquo Feſto duplici vel ſemiduplici,
liceat ejusmodi Officia facere etiam in diebus Sanétæ Quadrageſimæ,
Adventus, Vigiliarum, & Quat. Temporum, etiam ſi de his diebus
nulla ſit facta lpecialis mentio in aliquibusOfficiorum conceſſionibus?
Secundum. An dies impeditus Feſto duplici, vel ſemiduplici præ-
dictis Officiis recitandis;, intelligantur etiam dies, in quibus ponen-
dum eſt Officium de Feſto duplici, vel ſemiduplici translato, quem-
admodum dicitur reſponſum fuiſſe olim à Sacra Congregatione. Quòôd
ſcilicet Feſtum duplex, vel ſemiduplex etiam translatum, necnon dies
Octavæ ſit dies impeditus reſpectu talium Officiorum?
Tertium. An Regulares absque ſpeciali privilegio, ſed ſola com-
municatione Privilegiorumfaliarum Religionum poſſint addere nomen
Sancti Fundatoris in Litaniis, & Confiteor, itemque recitare Officia,
& Miſſas conceſſas aliis Religionibus?
Sacrorum Rituum eadem Gongregatio ad relationem Eminentiſſ. &
Reverend. D. Card. Colloredo reſpondit.
Ad primum, Negative, & hujusmodi indulta non habere locum in
Feriis Adventus, Quad rageſimæ, Quatuor Temporum, Vigiliarum, ſive
cum jejunio ſive absque jejunio, nec in Feria ſecunda Rogationum,
nec in illa Feria, in qua ſecundum Rubricas ſit reponendum Officium
Dominicæ.
Ad Secundum, Affirmativè.
Ad Tertium, Negative in omnibus.
Et ita declaravit, ac ſervari voluit. Ac inſuper ut Declarationes,
ſeu Decreta prædicta omnibus innoteſcant, typis ea imprimi manda-
vit. Die 20. Martii 1706.

G. Card. Carpineus.

(Loco Sigilli. )

B. Inghirami Jac. Rit. Congr. Jeer-.

Os FRANCISCUS Divina favente Clementia Eledtus Romanorum
Imperator ſemper Auguſtus, ac Germaniæ & Hieroſolymaru Rex,
Dux Lotharingiæ & Barri, Magnus Hetruriæ Dux, Princeps Carolopolis,
Marchio Nomenei, Comes Falckenſteinei &c. &c. Agnoscimus & no-
tum facimus tenore præſentium univerſis, quod, cùm Nobis Noſter &
Sac. R. I. fidelis dilectus Andreas Stadler qua Præfectus Typographei
Campidonenſis, humièlime ſupplicarit, ut Privilegium Impfeſſorium à
Prædeceflore Noſtro Imperatore Carolo VII. piiſſimæ memoriæ die vi-
geſima quinta Auguſti anni milleſimi ſeptingenteſimi quadrageſimi
quarti ſuper Breviario Romano in Octavo ita ut omnes quatuor partes
in uno volumine reperiantur ipſi & Succeſſoribus impertitum àa nobis
autem ad decem alios annos ſub dato vigeſima tertia Aprilis ani mil-
leſimi ſeptingenteſimi quinquageſimi quarti prorogat iteru ad aliud
decennium aàa lapfu prioris extendere clementiſſime dignaremur: Nos
antecitatum Privilegium Cæſareum harum vigore benignifſimé ex-
tendendum cenſuerimus. Ac proinde Authoritate Noſtra Cæſarea
omnibus & ſingulis Bibliopolis, Bibliopegis, Typographis & aliis qui-
buscunque rem Librariam ſeu negotiationem exercentibus firmiter in-
hibemus, vetamus & interdicimus, ne quis ſupra nominatum Breviari-
um Romanum ſub hoc aliove tituio aut forma;, & ſub quocunque de-
mum prætextu per ulterius decem annorum ftpatium à lapſu prioris
nempe à dato vigeſima quinta Aug. ano currentis computandum intra
Sac. R. I. fines recudere, vel aliis recudendum dare, aliorsumve im-
Dreſſum apportare, vendere vel diſtrahere, citra præfati Impetrantis
ejusdemque eucceſſorum voluntatem & aſſenſum in ſcriptis obtentum
auſit vel præſumat Si quis vero ſecus faciendo Privilegium hoc Nôͤ-
Krum ſeu interdictum violare contemnereque præſumpſerit, eum non
ſolùm ejusmodi Exemplaribus ubicunque locorum repertis, perpe-
Jam quippe recuſis ſen apportatis (quæ dictus Andreas Stadler qua
Præfectus IIRasrahei Campidonenſis, ſive propria authoritate, five
Magiſtratus illius Loci auxilio ſibi vindicare poterit) de facto privan-
dum, ſed & ſex marcarum auri puri pona Krario ſeu fiſco Noſtro Cæ-
ſareo, & parti læſæ ex æquo pendenda omni ſpe veniæ ſublata, mul-
ctandum decernimus, dummodo tenor hujus Noſtri Privilegii in fron-
te libri impreſſus reperiatur, & conſtueta quinque Exemplaria noviſſi-
Inæ editionis Conſilio Noſtro Imperiali Aulico exhibeantur. Manda-
mus itaque omnibus & ſingulis Noſtris ſacrique Romani Imperii fide-
libus dilectis tam Eccleſiafticis, quàm Sæcularibus, cujuscunque ſta-
rüs, gradús, dignitatis aut ordinis fuerint, præſertim veròô iis, qui in
Magiſtratu exiſtentes vel ſuo vel Superiorum ſuorum loco aut nomi-
ne jus juſtitiamque adminiſtrant, ne quempiam Privilegium hoc No-
ſtrum Cæſareum violare, ſpernere aut transgredi pariantur, ſed ſi quos
contumaces compererint, conſtituta à nobis mulcta eos puniri; &
uibuscunque modis idoneis coerceri curent, quatenus & i1pfi gravif-
imam Noſtram indignationem, prædiéctämque pœnam evitare volue-
rint, Harum teſtimonio litterarum manu Noſtra fubſcriptarum, &
ſigilli Noſtri Cæſarei appreſſione munitarum, quæ dabantur Viennæ
die undecima Aprilis Anno milleſimo ſeptingenteſimo ſexageſimo
guarto Regni Noſtri decimo nono.

FRANCISCUS mppria.

(L. S.)

Ve Comes Colloredo mpp.
Ad Mandatum Sac. Cæſ. Majeſt. propr.
Manh. Wilhel. Nob. D. ab Haan mpp.

vandtun
ari Rey
olopolt,
us K no⸗
Nolters
ostaphei
ſſorium
ie die ni.
Aragelimi
or pattes
n noh
aii ni.
ad aliud
lur: M
fſime er⸗
Cxlares
aliis gul⸗
Witer in⸗
Prerial-
nqvete⸗
ſu Ptiont
tum intn
amve in
wettanti⸗
Prentun
boc No-
eum non
3,perhe⸗
dlet qun
itate, üſe
to privan.
loſttor⸗
11a lull
ii in foor⸗
la nhiſi
Mande-
periü ſte⸗
ungue ſe⸗
is, guinn
aut nonn.
n hoe Ne
ſed ſigus
punirl 4
pfi grult
are volt.
tarumm; 3
ur Vienu
Veuageln⸗

eſt. polt.
Huan ſpl⸗

tia Abbas Ducalis S. Sedi immediatè ſub jecti Mo-
naſterii Campidenenſis, S. R. I. Princeps, & Au-
guſiæ Romauorum Imperatricis Archi-Mareſchallus, om-
nibus has litteras viſuris ſalutem in Domino.
Cùm à Papa Urbano VIII. Decretum ſit, ne quæcum-
que Typographia Breviarium Romanum Pii V. Pont.
Max. juflu editum, Clementis VIII. primùm, ac deinde
ejusdem Urbani VIII. auctoritate recognitum, impri-
mat, vel in lucem edat, ſine licentia expreſſa in Scriptis
obtenta ab Ordinario loci; ac niſi prius ab eodem cum
Exemplari Typis Vaticanis Anno MDCXXXII. excuſo
concordare fuerit repertum. Hine eſt, quòd Nos, poſt-
quam hoc Breviarium Romanum in octavo, ut vocant, ita,
ut omnes quatuor anni partes uno volumine reperiantur,
propriis Monaſterii noſtri typis abſolutum conſpeximus,
& à Theologis à nobis ſpecialiter deputatis legitimè fui-
mus informati, quòd illud cum ſuo Originali Vaticano, di-
ligenti facta collatione, in omnibus conveniat (licèt Feſta
nova à Pontificibus Succeſſoribus usque ad SS. DD. no-
ſtrum CLEMENTEM XIII. ordinata & approbata acceſ-
ſerint) memoratum Breviarium Rom. in octavo approba-
verimus, evulgandique licentiam Typographo Noſtro
Aulico Engelberto Stadler dederimus; prout per præ-
ſentes noſtro Sigillo roboratas & propria manu ſubſerip-
tas approbamus & licentiam concedimus. Datum in Re-
ſidentia Noſtra Campidonenſi die 4. Jan. 1768.

HONORIUS Abbas
(L. S.)

Ner HONORIUS DEI & G Apoſtolicæ Sedis gra-

De ſpeciali mandato ſuæ Celſitudinis

Joſ. Franc. Saleſ. Bullinger
à Conſil. & Secr.

* 4

Nnus menſes habet duodecim,
Hebdomadas duas & quinqua-
ginta, & diem unum: Dies vero
trecentos ſexaginta quinque & ferè
ſex horas: tanto enim temporis in-
tervallo Sol Zodiacum perluſtrat.
Quater autem ſex horæ fingulis
Qquaternis annis diem conſtituunt:
Ainc annus ille intercalaris, Bilſ-
ſextus, vel Biſſextilis dicirur.

Uod dictum eſt, Annum con-
tinere trecentos & ſexaginta
quinque dies, & ferè ſex horas, in-
telligendum eſt, ſex horas non eſſe
integras, cùm ad earum comple-
mentum aliqua minuta deficiant.
Ex quorum minutorum negle-
Ru progreſſum eſt, ac ſi annus ul-
tra dies 365. contineret integras
ſex horas: & factum eſt, ut minuta,
dquæ ultra debitam quantitatem
annis ſingulis tribuebantur, tractu
temporis ita excreverint, ut invice
juncta conſtituerint dies decem »
qui cauſam dederunt, ut &quinoct.
vernum ſedem ſuam mutaverit.
Cui malo occurrens Greg. XIII.
non ſolàm Æ quinoct. Vernum re-
ſtituit in priſtinã ſedem, à qua jam
à Concil. Nicæno, decem cireiter
diebus in anno correct. 1582. Præ-
cedendo receſſerat, quod à Concil.
ad xii. Kal. Aprilis fuerat conſtitu-
tum, & xiv. Lunam Paſchalem ſuo
in loco repoſuit: ſed viam quoque
tradidit, & rationem, qua cavetur
ut inpoſterum & K.quinoct. Vernu,
& xiv. Luna Paſchalis à propriis ſe-
dibus numquam removerentur.
Ut enim Kquinoct. Vernum ad
Xxli. Kal. Apr. reſtitueretur,ſtäruit,
ut dicti decem dies in menſeOctob-
ipfius anni 1582. eximerentur ut
Poſt iv. diem Octobri §. Frantiſco
ſacrä, ſequens dies non eſſet quinta
ſed 15. Octob. Ita uat error, qui in
Præteritum tot annorum eirculis
irrepferat; in momento temporis
fuit correctus.
Ut autem inpoſterùm idem er-
Tor vitaretur, ne à xii Kal. Aprilis
quinoctium Vernum recederet .

ſtatuir idem Gregorius, Biflextum

quarto quoque anno (uti mos eſt)
continuari debere, præterquam in
centenmis anis: qui quamvis Biſſext.
anteà ſemper fuerint, qualem etiam
eſſe voluit annum 1600. anno cor-
rectionis proximum, poſt eum ta-
men;, qui deinceps conſequentur
centeſimi, non omnes Biſſext. eſ-
ſent, ſed in quadringentis quibus-
que annis primi quinque tres cen-
fefimi, fine Biſſexto tranſigerentur:
duartus vero quisque centefimus
eſſet Biſſext. ita ut Annus 1700. 1800.
1900. Biſſextiles non ſint. Anno ve-
Trò 2000. more conſueto diesBifſex-
tus intercaletur, Feb. dies 29. con-
tinente: idemque ordo intermit-
tendi, intercalandique Biſſextum
diem in quadringentis quibusque
annis perpetuòô conſervaretur.

Uatuor Tempora celebrantur
quarta; & fexta Feria, ac
Sabbato poſt tertiam Dominicam
Advyentus, poſt primam Domini-
cam Quadrageſimæ, poſt Domini-
cam Pentecoſtes, poſt Feſtum
Exaltationis S. Crucis.

Däüica i. Adv. usque in diem
Epiphan. & à Feria iv. Cine-
rum usque in Octavam Paſchatis
inelunve, ſancéta Synodus ſolem-
nitates Nuptiarum prohibet. In
aliis vero temporibus nuptias ſo-
lemniter celebrari permittit.

Yclus decennovennalis Aurei
numeri eſt revolutio numeri
I9. annorum ab I. usque ad 19. qua
revolutione peracta, iterùm ad
unitatem reditur. Verbi gratia:
Anno 1577. numerus Cycli decen-
novennalis, qui dicitur Aureus, eſt
I. anno ſequenti 1578. eſt 2. & ita
deinceps in ſequentibus annis, unc
ſemper amplius usque ad 19. qui
Aureus numerus cadet in annum
1595. poſt quem iterùm ad unita-
tem redeundum eſt, ita ut anno
1595. Aureus numerus ſit rurſus I.
& anno 1597. ſit 2. &c.
Igitur ut Aureus nuameru? uo.
ibe

libet
com
reort
incip
dura
Aur⸗
num

5, 9
17.

meru
Uutem
1699.
conec
mumer
ledeun
glotie
Nm¹
Mropot.
numer

i wosen)
erquamin
Visbiſen.
lem etian
Anno .
Kt eum u
lequentut
Biſlext,e⸗
is quubl⸗
tres cen.
igerentun
entelimnus
o. ldo0
tAnno te⸗
diesbiller.
es 29. Col.
intelimi.
Biſſeptun
guibusgte
aletur.

velebtantun
Fetin, 4
Dominican
un Dommint.
Domin.
olt keſtun

he in din
ja v. Cin.
m Piſchad⸗
dus ſolenr
hlubet. I
nuptias
wittit,

nalis Aul
1tio nummen
e ad
jterüm 41
ei
etbi glalt
Veli leten
Aurelgyll

libet anno propoſito inveniatur,
compoſita eſt ſequens tabella Au-

reorum numerorum, cujus uſus

incipit ab anno 1698. incluſivè,
duratq; in perpetuum Ex ea enim
Aur. num. cujuslibet anni poſt an-
num 1698. reperietur hoc modo.

S§. 9. I0. 11. I12. 13. 14. 15. I6.
17. I8. 19. I. 3. 3. 4. 5. 6. 7.

Anno 1698. tribuatur primus nu-
merus tabellæ; qui eit 8. ſecundus
autem, qui eſt 9. ſequenti anno
1699. & ita deinceps in infinitum,
donec ad annum, cujus Aureum
numerum quæris, perveniatur,
redeundo ad principium tabellæ,
quotiescumque eam percurreris
Nam numerus, in quem annus
propoſitus cadit, dabit Aureum
numerum quæſitum.

Pacta nihil aliud eſt, quàm nu-
merus dierum, quibus annus
Solaris communis dierum 365. an-
num communem Lunarem dierum
354. fuperat: ita ut Epacta primi
anni ſit II. cùm hoc numero anñus
Solaris communis Lunarem annum
communem excedat; atque adeo
ſequenti anno Novilunia contin-
gant II, diebus priùs, quàm anno
primo. Ex quo fit, Epactam ſecundi
anni efle 22. cùm eo anno rurſum
annus Solaris Lunarem annum
ſupperet II. diebus, qui additi ad
II. dies primi anni, efficiunt 22. ac
proinde finito hoc anno, Novilu-
nia contingere 22. diebus priüùs,
quam primo anno: Epactam autem
tertii anni eſſe 3. quia ſi rurſus II.
dies ad 22. adjiciantur, efficietur
numerus 33. à quo ſi rejiciantur
30. dies, qui unam Lunationem
Embolismalem conſtituunt, relin-
quentur 3. atque ita deinceps. Pro-
grediuntur enim Epactæz omnes
per continuum augmentum 11.
dierum, abjectis tamen 30. quan-
do rejici poſſunt. Solùm quando
perventum erit ad ultimam Epact.
Aur. num. 19. reſpondentem, quæ
eſt 29. adduntur 12. ut abjectis 30.
ex compoſito num. 41. habeatur
rurſus Epacta II. ut in principio.
Quod ideo fit, ut ultima Luna-
tio Embolismica, currente Aur.
num. 19. ſit tantùm 29. dierum. Si
enim 30. dies contineret, ut aliæ

. ix
ſex Lunationes Embolismicæ,
non redirent Noviluma poſt 19.
annos Solares ad eosdem dies „
ſed verſus calcem menſium pro-
laberentur, contingeréntque uno
die tardiùs, quàm ante 19., annos.
De qua re plura invenies in libro
novæ rationis reſtituendi Kalen-
darii Romani. Sunt autem novem-
decim Epactæ, quot & Aurei num.
reſpondebantque ipſis Aur. num.
ante Kalendarii correctionem, eo
modo, quo in hac tabella diſpoſi-
æ lunt.

1. 2. 2. 4. §. 6.
Xi. XXii. iii. xiv. XXV. vi.

7-

8. 9. 10. 1I1. 12.
XVII. xxviii. i

ix. xx,

i. xii. Xxiii.

14.

14. 15. 16
1V.

XV.

18. 19.

17.
XvVIii. xXxix.

XXVi. vii.

Quia veròô cyclus decennoven-
nalis Aurei nümeri imperfectus
eſt, cùm Novilunia poſt 19. annos
Solares non præcise ad eadem loca
redeant, ut dictum eſt, imperte-
ctus etiam erit hic cyclus 19. Epa-
ctarum. Quamobrem ita emendatus
eſt, ut inpoſterùm loco Aurei nu-

meri, & dictarum 19. Epactar. uta-

mur 30. numeris Epactalibus ab I.
usque ad 30. ordine progredienti-
bus, quamvis ultima Epacéta, ſive
quæ ordine eſt trigeſima, notata
numero non ſit, ſed ſigno hoc *;
proptereà quod nulla Epacta eſſe
ollir 30. Variis autem tempori-
us ex his 30. Epactis reſpondent
decem & novem Aureis numeris
variæ decem & novem Epactæ,
prout Solaris anni, ac Lunaris æ-
quatio expoſcit: quæ quidem de-
cem & novem Epactæ progrediun-
tur, ut olim, per eumdem numerum
II. addunturque femper 12. illi
Epactæ, quæ reſpondet Aur. num.
19. ut habeatur ſequens Epacta re-
ſpondens Aur. num. I. ob rationem
paulò antè dictä. Id quod ſequẽs ta-
beina perſpicuũ faciet, quæ continet
Aur n. & Epactas inter ſe reſpon-
detes ab ano correct. 1582. poit de-

tractionem x. dierum usq; ad añßum

* § 1900.

X*
1900. excluſivè. Quamvis autem

valgares Epactæ mutentur in Mar-
tio, re ipfa tamen in principio
anni mutandæ ſunt, unà cum Aur.
num. in cujus locum hæ noſtræ
Epactæ ſuccedunt.

1700.
1900.

10. II. 1I2. 13. 14. 15. 16.
ix. xx. i. Xii. xiii. iv. xv.

17.. 18. 19. 1. 2. 3.
Xxvi. vii. Xviil. F. xi. Xxii.
jii. Xiv. XXV. vi. XVIi. XxXvVii.

UOfus hujus Tabellæ hic eit;
Anno 1700. tribuatur Epacta ix.
quæ ſub Aureo num. 10. colloca-
tur: fietque Nevilunium 22. Ja-
nuarii, 20. Feb. 22. Martii. Item
Anno 170r. tribuatur Epacta xx.
ſub Aur. num. II. collocata, quæ
toto eo anno in Kalendario No-
vilunia monſtrabit: ut Januario
die II. In Febr. die 9. In Mar-
tio die II. Et ſic deinceps per or-
dinem fiat annis progredientibus,
xedeundo ad principium Tabellæ,
quotiescumque eam percurreris.
Rurſus Anno 1710. Epacta non ſig-
natur numero, ſed hoc ſigno, *,
quod collocatur ſub Aur. Num. 1.
& in Kalendario toto eo anno
Navilunia indicabit, nimirum in
Januario die 1. & 31. In Martio
(nam in Februario nullum tunc
erit Novilunium, cùm in eo ſignum
hoc * non reperiatur) die 1. &
31. in Aprili die 29. &c.

1700.
1800

eldibA gitldeb’ fed 'c
eda eitlet2 en]

l Eied1s**

Uſus hujus tabellæ hic eſt, An-
no 1700. tribuatur littera inferior
c, primæ cellulæ, relicta littera d,
ſuperiori, quia annus ille 1700. non
eſt Biſſextilis, ſed communis, &

littera d, fuit Dominicalis præce-

denti anno 1699. Anno ſequenti

17r. tribuatur litters b, ſecundæ
cellulæ &c. Item anno 1704. tribu-
antur geminæ litteræ f, e, quintæ
cellulæ, & ſic deinceps aliis annis
per ordiné aliæ cellulæ tribuãtur:,
donec ad annum propoſitum per-
venias: redeundo ad principium
Tabellæ, quotiescumque eam
percurreris: nam cellula, in quam
annus propoſitus cadet, dummo-
dò minor ſit, quam annus 1800.
dabit litteram Dominicalem pro-
poſiti anni: quæ ſi unica occurrerit,
annus erit communis: ſi verò du-
plex, Biſiſextilis; & tunc ſuperior
littera Dominicam diem indicabit
in Kalendario à principio anni us-
que ad feſtum S. Mathiæ Apoſtoli:
inferior autem ab hoc Feſto usque
ad finem anni.

Ndictio eſt revolutio 15. anno-
rum ab I. usque ad 15. qua revo-
lutione peracta, iterùm reditur
ad unitatem, initiumque ſumit
quilibet annus hujus cycli à Janua-
rio in Bullis Pontificiis. Et quoni-
am. Indict. frequens uſus eſt in
Diplomatibus, & Scripturis publi-
cis, facile annum Indict. currentem
quolibet anno propoſito invenie-
mus ex ſeq., tabella, cujus uſus
perpetuus eſt, initium tamen ſu-
mit ab anno correct. 1582.

1582.
I0. II. 12. 13. 14. 15. 1.
2. 3. 4. §. 6. 7. 8. 9.

Nam ſi anno 1582. tribuas pri-
mum numerum, qui eſt 10. & ſe-
quenti anno 1583. ſecundùm nu-
merum, qui eſt II. & ſic deinceps
usque ad annum propoſitum, re-
deundum ad principium tabellæ,
quotiescumque eam percurreris »
cadet annus propoſitus in Indict.
quæ quæritur.

Uoniam ex Decr. S. Concilii
Niceni Paſcha, ex quo reli-
qua Feſta mobilia pendent, cele-
brari debet die Dominico, qui
proximè ſuccedit xiv. Lunæ primi
menſis (is verò apud Hebræos vo-
catur primus menſis, cujus xiv.
Luna vel cadit in diem verni
X. quinoétii, quod die 21. menſis
Martii contingit, vel propius ip-
ſum ſequitur) efficitur, ut ſ Bpa.
a

mordeci
Ueus die
lum Juc.
lies xiv.
Dominice
xemp.
A. &l
loniamm
tet ciem
Gllire pe
1. Martii
ſin verlu
yeniemt
,que 1
llius litl
ielnun cun
li balche
Ne, ſutne
calis b
hempe es,
Ahrlis ee
Uaſche ce
4rilig.
iN.
Udlis .
Kertilis,
Arereg⸗
inter
Mneluſire
Eet uiv. 1
1 i
Dominie⸗
diem 14.
en ec
1i Aprili
Nin

Ceteri
terun
wbilin

ut due

by ſeettt
1hos th
f,e, gimn
s allig unm
2 tkibuätue
potuni
principiun
mgue en
ula, in guun
et, dumme
aAnnus lin
nicalem o⸗
noccultette
ſi veto l⸗
unc ſupeilk
en incicnii
Pio anni u.
Apoktel:
Feſto ugne

3
0 15, annd⸗
, gua eid⸗
tüm teditut
mque ſunnt
l n
Et gnon
Ulus et in
turis publ⸗
curkenten
io invenie⸗
cujus ult
n tamenl.
38n
Anno to--
2.

„„ 7 4 2 £ 2 . 2 5 2 Xi
cGa cujusvis anni inveniatur, & litter? Dominicalis omnia Feſta

ab ea in Kalendario notata inter
diem octavum Martii incluſivè „
& quintum Aprilis incluſive (hu-
jus enim Epactæ xiv. Lunæ cadit
vel in diem &Æ—quinoctii verni, id
eſt, in diem 21. Martii, vel eum
propiùs ſequitur) numerentur in-
cluſive deorſum verſus dies qua-
tuordecim;, proximus dies Domi-
nicus diem hunc xiv. ſequens (ne
cum Jud æis conveniamus, ſi forte
dies xiv. Lunæ caderet in diem
Dominicum) ſit dies Paſchæ.
Fxemplum. Anno 1605. Epacta
eſt x. & littera Dominicalis b. Et
quoniam invenimus Epactam x. in-
ter diem 8. Martii, & 5. Aprilis in-
cluſivè poſitam eſſe e regione diei
ZI. Martii, à quo incluſive ſi deor-
ſum verſus numerentur 14. dies,
inveniemus xiv Lunam die 3. Apri-
lis, quæ eſt Dnica;, cùm e regione
illius ſit littera Dominicalis b. Ne
igitur cum judæis conveniamus,
qui Paſcha celebrant die xiv. Lu-
næ, ſumenda eſt littera Domini-
calis b, quæ ſequitur xiv. Lunam,
nempe ea quæ e regione diei 10.
Aprilis collocatur: atque eo anno
Paſcha celebrandum erit die 10.
Aprilis. Item anno 1604 Epacta
eſt xxix. & duplex littera Domi-
nicalis d. c, cùm annus ille ſit Biſ-
ſextilis. Si igitur ab Epacta Xxix.

quæ e regione diei I. Aprilis poni-

tur inter diem 8. Martii & §. Apr.
inclufivè numerentur dies 14. ca-
det xiv. Luna in diem 14. Aprilis.
Et quia runc currit poſterior litt.
Dominicalis, nempe c, quæ poſt
diem 14. Aprilis, id eſt, poſt'xiv.
Lunam collocata eſt e regione diei
18. Aprilis, celebrabitur eo anno
Paſcha die 18. Aprilis.

Ceterùm ut faciliùs omnia feſta
mobilia invenianrtur, compoſitæ
ſunt duæ ſequentes Tabulæ Pa-
chales,zuna antiqua, & nova altera.
Ex antiqua ita Feſta mobilia re-
Perientur. In latere finiſtro ta-
bulæ accipiatur Epacta currens, &
in linea litterarum Dominicalium
ſumatur littera Dominicalis cur
rens, infra tamen Epactam cur-
rentem, ita ut ſi littera Domini-
calis currens reperiatur è regione
Epactæ currentis, aſſumenda ſit
eadem littera Dominicalis proxi-
me inferior. Nam èe regione hujus

mobilia continentur.
Exemplum. Anno 1606. Epacta
eſt xxi. & littera Dominicalis A.
Si igitur in tabula antiqua ſuma-
tur littera Dñicalis A, quæ primo
infra Epactam xxi. occurrit, repe-
rietur & regione hujus litteræ Do-
minica Septuag. die 22. Januarii»
dies Cin. 8. Feb. Paſcha 26. Mar-
tii, Aſcenſio Dñi 4. Maji, Pentec.
14. Maji, & feſtum Corp. Chriſti
25. Maji. Dominicæ autem inter
Pentecoſt. & Advent,. eo anno
erunt 28. Adventus celebrabitur
die 3. Decemb. & fſic de cereris.
Item anno 1605. Epacta eſt x. &
littera Dominicalis b, quæ in ta-
bula reperitur & regione Epactæ x.
Quare sumenda eſt alia littera b.
quæ proxime infra Epactam in-
venitur, & regione cujus invenies
Septuageſimam die 6. Februarii,
diem Cinerum, 23. Feb. Paſcha
I0 Aprilis &c.
Notandum autem eſt, quòd
quemadmodum in ano communi,
cadenti littera Dñicali & regione
Epactæ in tabula antiqua, ſumitur
eadem littera proxima infra Epac-
tam, ut diximus: ita quoque in.
anno Biſſextili, ſi alterutra duarum
litterarum Dominicalium tunc cur-
rentium e regione Epactæ reperia-
tur, aſſumendæ ſunt aliæ duæ ſimi-
les litteræ proximè inferiores, ut
Feſta mobilia inveniantur.
Ex tabula vero Paſchali nova
ita eadem Feſta mobilia reperien-
tur. In cellula litteræ Dominica-
lis currentis quæratur Epacta cur-
rens. Nam & directo omnia Fe-
ſta mobilia deprehenduntur. Ut
anno 1609. in cellula litteræ Do-
minicalis d, tunc currentis e re-
gione Epactæ xxiv. quæx eodem
anno currit, habetur Septuag. die
15. Feb. dies Cin. 4. Martii, Paſcha
19. April. &c.
Sed ſive antiqua, ſive nova tabu-
la Paſchali utamur, invenienda
ſunt omnia Feſta mobilia in annis
Biſſextilibus per litreram Domini-
calem poſteriorem, quæ nimirum
currit poſt Feſtum S. Matthiæ Apo-
ſtoli, ne ſcilicet ambigamus, utra
duarum litterarum pro hoc, aut
illo Feſto indagando accipienda
ſit: ita tamen, ut Septuageſimæ, &

diei Cin. inventæ in Januario,

aut Fébruario addatur unus dies.
Quod

TXii
Quod ideò fit, quia ante diem
S. Mathiæ currit prior littera Do-
minicalis, quæ in Kalendario po-
ſteriorem ſemper ſequitur. Po
Feſtum autem S. Mathiæ in Fe-
bruario, licèt poſterior littera cur-
rat, additur tamen tunc dies in-
tercalaris, ita ut dies 24. Feb. di-
catur 25, & dies 25. dicatur 26. &c.
Quòd ſi dies Cinerum cadat in
Martium, nihil addendum eſt, quia
tunc & littera poſterior currit, &
dies menſis propriis numeris re-
ſpondent, cum dies intercalaris
Feb. ſit aditus. Imòô niſi per po-
ſteriorem litteram inveſtigatentur,
non invenietur recté Septuag. in
anno Biſſextili currente Epacta
Xxxiv vel xxv. & litteræ Domini-
cales, d, c, ut in ſecundo & tertio
exemplo perſpicuum fiet pro an-
nis 4088. & 3784. Exempli gratia:
Anno 2096. Biſſextili Epacfcta erit
v. & litteræ Dnñicales A, g. si igitur
per poſteriorem litteram, quæ eſt
g. Feſta mobilia inveſtigentur, re-
perietur Septuagelſ. die II. Febr.
& dies Ciner. 28. Febr. Si autem
addatur unus dies, cadet Septuag.
in diem 12. Febr. quæ eſt Domini-
ca, & dies Cinerum in diem 29.
Febr. quæ eſt Feria iv. Paſcha au-
tem, & reliqua Feſta in eos dies
cadent qui in Tabula expreſſi
ſunt. Item anno 40s8. Biſſextili
Epacta erit xxiv. & litteræ Domi-
nicales d, c. Si igitur per litte-
ram c, quæ poſterior eſt, inquiran-
tur Feſta mobilia invenietur
Septuageſ. die 21. Febr. & ſi adda-
tur unus dies, cadet in diem 22.
Feb. quæ eſt Dominica. Dies au-
tem Cinerum cadet in diem 10.
Martii: quare nihil additur, &c.
Rurſus anno 3784. Biſſextili Epa-
Ga erit xxv. & litteræ Dominica-
les d, c. Ergo iterum per po ſte-
riorem c, reperietur Septuageſ.
die 22. Febr. hoc eſt, addita 1.
die 21. Quòd ſi per priorem litte-
ram d, in utroque horum duorum
annorum agendum eſſet, nihil
efficeretur, cùm infra Epactas
xxiv. vel xXxvV. littera d, indicet
Septuageſ. die 15. Feb. quod fal-

ſum eſſet, eùm ed anno poſterior
littera c, Paſcha offerat die 25.
Aprilis, ac proinde Septuagef. die
22. Feb. celebranda ſit, ut liquidò
conſtat, ſi à die Paſchæ, Dominicæ
retro numerentur usque adseptua-
geſimam
In priori porrò Tabula Paſchali
antiqua reformata, Epactis ad ſi-
niſtram præpoſuimus Aureos nu-
meros eodem ordine, quo ante
emendationem Kalendarii collo-
cari ſolebant, ut ex iis Feſta mo-
bilia invenirentur. Hoc autem
idcircò à nobis factum eſt, ut Pa-
ſcha ceteraque Feſta mobilia, à
Concilio Nicæno usque ad annum
1582. quilibet indagare poflit. Eo-
dem autem prorſus artificio ex
Aureis numeris ita diſtributis Fe-
ſta mobilia eruuntur, quo ex Epac-
tis. Sit enim explorandum, exem-
pli cauſa, quando Feſta hæc cele-
brata fuerint anno 1450. Quoniam
eo anno Aur. num. fuit 7. & litte-
ra Dominicalis d, ſi Aur. num. 7.

prima littera d, infra eum occur-
rens, reperietur e regione hujus
litteræ d', Septuageſ. die I. Feb.
dies Cinerum I8. Feb. Paſcha die
§. Aprilis &c.
Adventus Domini celebratur
ſemper die Dominico, qui propin-
quior eſt feſto S. Andreæ Apoſto-
li, nempe à diezz. Novembris in-
cluſivè usque ad diem 3. Decem-
bris incluſive: ita ut littera Do-
minicalis currens, quæ reperitur
in Kalendario à die 27. Novemb.
usque ad diem 3. Decemb. indi-
cet Dominicam Adventus. Ut verbi
gratia, ſi littera Dñicalis eſt g, Do-
minica Adventus cadet in diem 2.
Dec. quia ibi eſt littera g, in Ka-
lendario &c.
Ad finem tandem Tabularum
Paſchalium appoſita eſt Tabula
temporaria multorum annorum,
& regione quorum omnia Feſta
mobilia inveniuntur; quæ qui-
dem Tabula ex Tabulis Paſchali-
bus excerpta eſt, ex quibus infinitæ
aliæ erui poſſunt pro quibuscum-
que annis.

in ſiniſtro latere accipiatur, &

I luam- —

—
— —

—

Xxiii

10 poltenn
enat die i, .
hnae H P T
Domua D A CHALIS
1e aaheptr — 14. qua r refo- 1r. mata. *L⸗L dG
4α¾
ula Palchl d E. S
altis d l 2. „— 3 S „ — —„
Aukeos - E „ E£ S5F E E 3 E, E = S 2eS SSS. g.
„ F. W 8 S g gSHSES .
, guo ant E S S OD £ 8 2 S F S 5. 8. Z
ndarli colo⸗ SA E K k 78 2 2 S. & 8
is kelme — — — —,, — 5 55 E. 5
nek tl 5 22 d r8s 4 ar. Apr. Maji. Maji
— 13 20 f 20 . 23 I. M. 1I1 22 28 25N.
epollt. bo⸗ 2 19 S z1 24 2 rI2 22 2⁸ 30
luſche — —,— 2 25 3 13 23 28 1. D.
ilnibuti Ee⸗ 10 18 4 22 256 — — 3*2
uo er Ne 17 4 1 —
dum, eien- 18 16 c 23 12 27 5 14 25 28 3
ſa hecces 15 4 25 11 2⁸ 565 16 2 27 27N.
Connn — IX2 e 23 r2 29 7 17 27 27 28
it, Klir⸗ — —— 30 8 18 29 27 29
un nun 15 13 g [27 13 — 27 30
un ell II b 129 15 2 10 20 31 27 I. D.
gione hu 12 10 c [30 16 1II 2 1 1. Ju 27 2
Cie 1. ken — 9 — 3 1 1 3 12 22 “ 27 3
Dalcha d — à 31 4 13 E 23 3 26 27N.
celebunl . * 1F I8 5 14 24 . —
2
au, 5 6 g 3 10 6 15 25 7 26 29
er s — 4 — § 22 17 27 7 26 1. D.
Dere . — b — 9 18 28 3 26 2
lieule e s 23 0 7 — 25 2%
U keelll 7 29
1,. Nolenl 1 4 4 325 14 20 3 12 27 27N.
cemb ini 29 26 13 21 31 rII 2 28
ns U ſen⸗ — 29 10 27 14 22 I. Ju. 12 25 29
lielt , 11 g — — 23 2 13 2 30
eetin Cien⸗ 2 28 15 . —— 5 1. D.
aynb 19 25 27 db 12 1. M. 10 24 t17 2ꝛ5*
8 2 c 13 2 17 5 4 15 25
bulii 4 d 14 3 18 . 5 16 24 37N
itan — — — 15 4 19 27 5 17 24. 27.
unnain e ——e. — 28 7 18 24 28
Oni O 1S 20 29 —
13 dr i 17 6 172
Ulis hic 5 rS 2 2 ½ zr 9 20 24 3 %
vibls iiin 19 223 15 10 21 24 2
c lzr 10 25 . 12 23 23 27N.
13 24 23 28

Xxiv

TABULA PASCHALIS.

Litteræ
Domini-
cales.

Cyelus Epactarum.

Septua- Dies
geſima. Cine-
rum.

22. 21. 20. 19. 18. 17. 18.
5 5. I 4. I 3. 12. I1. 1o. 9.
.⸗7. 6. §. 4. 3. 2.
K. 22.2 S.27, 26. 25. 2 ½. 2 4.

18. Jan. 4. Feb.
25 Jan. II. Feb.
I1. Feb. 18. Feb.
8. Feb. 25. Feb.
15. Feb. 4. Mar.

23⸗ 22.
△1. 20. 19. 18. 17. 16. 1I5.
14. 13. 12. I I. 50. 9. 3.

„7/.

. F. 4. 3. 2.
v. 29. 2 8. 22, 26. 3 ½. 2 5. 240

19. jan. §. Feb.
26. Jan. 12. Feb.
2. Feb. 19. Feb.
9. Feb. 26. Feéb.
16. Feb. §. Mar.

23.22. 21.
9. 19. 18. 17. 16. 15. 14.
13. 12. 11. I0. 9. §. 7. .
G. §. 4. 3. 2. 1. 2.
29. 28. 27: 26. 2. 2; 14.

27. jan. 13. Feb.
3. Feb. 20. Feb.
10. Feb. 27. Feb.
17. Feb. 6. Mar.

23. 22. 21. 20.
19. 18. 17. 16. I15. 14. 13.
22. 11. 10. 9. 8. 7. 6.
5. 4. 3. 2. 1. 2 29.
28. 27. 26, 25§. 2 5. 24,

21. Jan. 7. Feb.
28. Jan. 14. Feb.
4. Feb. 21. Feb.
II. Feb. 28. Feb.
t8. Feb. 7. Mar.

23.22. 21. 20. 19.
18.17. I6. 15. 14. 13 12.
1I. 10. p. g. 7. 6. 5*

22. Jan. 8. Feb.
29. Jan. 15§. Feb.

I12. Feb. I. Mar.

4. 3. 2. 1½ *. 29. 28. .
22. 26. 2²5. 28. 2 19. Feb. 8. Mar.

5. Feb. 22. Feb.

23. 22. 21. 20. 19. 12.
17. 16. 15§. 1I4. 13. 12. 11

„ 29. 28. 27

26. 25.

23 Jan. 9. Feb.
30. jan. 16. Feb.

10. 9. 8. 7. 6. .
3 2 1. 4. 4 I3. Feb. 2. Mar.
20. Feb. 9. Mar.

6. Feb. 23. Feb.

—

23. 22. 21. 20. 1I9. 1 8. 1 70
16. 15. 14. 13. I2. II. I0.

24. Jan. Io. Feb.
31. Jan. 17. Feb.

20. Jan. 6. Feb.

. 8. 7. 7. Feb. 24. Feb.
„. . „6. 5. 4. . 37. I4. Feb. 3. Mar.
25. * 28. 27. 262 21. Feb.! 10. Mar.

NO-

24 ſeh.

Corpus Dnñicæ Dñica i.
Paſcha. Aſten- Pente- Chri- int. Pét. Advé-
ſio. coſtes. ſti. & Adv. tus.
22. Mar. 30. Apr. 10. Maji. 21 Maſji. 28 29. NOy.
29. Mar. 7. Maſi. 17. Maji. 28. Maji. 27 29
5-Apr. 14. Maji. 24. Maji. 4. Jun. 26 29
12. Apr. 21. Maji. 31. Maji. II. Jun. 25 29
19. Apr. [28. Maſi. 7. Jun. 18. Jun. 24 29
23. Mar. I. Maji. II. Maji. 22. Maji. 28 30. Nov.
30. Mar. s. Maſi. 18. Maji. 29. Maji. 27 30
6. Apr. 15. Mali. 2 5-Maji. sS. jun. 26 30
I3.Ap. 22. Maji. 1I. Jun. 12. jun. 25 30
20. Apr. 29. Maji. Ss- Jun. 19. 24 30
24. Mar. 2. Maji. 12. Maji. 23. Maſi. 28 I. Dec.
31. Mar. 9. Mati. I9. Maji. 30. MaJji. 27 1I
7. A pr. 16. Maji. 26. Maji. 6. Jun. 26 1
21. Apr. 30. Maſi. 9. Jun. 20. Jun. 24 1
25. Mar. 3. Maji. 13. Maji. 24-Maji. 26 2. Dec.
I. Apr. 10.. Maſi. 20. Maji. 3 1. Maji. 27 2
S. Apr. 17. Maji. 27. Maji. 7. Jun. 26 2
IS. Apr. 24-Maji. 3. Jun. 14. JIun. 25 2
22. Apr. 31. Maji. 10. Jun. 21. Jun. 24 2
— . — —
26. Mar. 4. Maji. 14. Maji. 25⸗Maji. 28 3.Dec.
2. Apr. II. MwMhaiji. 21. Maji. 1. Jun. 27 3
9. Apr. 18 Maji. 28. Maji. s. Jun. 26 3
16. Apr. 25-⸗Maji. 4. Jun. 15. Jun. 25 3
123. Apr. I. Jun. 11. Jun. 22. Jun. 24 3
27. Mar. 5§. Maſi. 15-Maſi. 26. Maji. 27 27. Nov.
3. Apr. 12. Maji. [22. Maji.] 2. Jun. 26 27
I0. Apr. 19. Maſi. 29. Maji. 2. Jun. 25 27
17. Apr. [26. Maji. . Iun: 16. Jun. 24 27
24. Apr. 2. Jun. I2. Jun. 23. Jun. 23 27
28. Mar. 6. Maji. 16. Maji. 27. Maji. 27 28. Nov.
4. Apr. 13. Maji. 23-Maji. 3. Jun. 26 28
II. Apr. 20. Maji. 30. Mai. 10. Jun. 25 28
18. Apr. 27. Maji. 6. Jun. 17. Jun. 24 28
25. Apr.1 3. Jun! 13. Jun. 24. Jun. 23 28

XVI

TABELLA TEMFORARIA.

Litt. Aureus] Cyel. [Septua- Dies
Anñi Däüica- ſnrume- Epaczæ. geſi- Cine- Paſchs. 4
Däi. les. rus. ma. rum. 4
— Dñi
1768 Cc b 2 xi 31. Jan. 17. Feb. 3. Apr.
1769 3 fxxii 22. Jjan. s. Feb. 26. Mar. 176
— 1764
1770 g 4 ſliii II. Feb. 28. Feb. 15. Apr.
1771 † 5 = xiv 27.Jan. 13. Feb. 31. Mar. 17
1772 e d 6 xXxxv 16. Feb. 4. Mar. 19. Apr. 1771.
1773 c 7 vi 7. Feb. 24. Feb. 11⸗-Apr. 1772
— 1773
1774 b 8 xvii 30. Jan. 16. Feb. 3⸗Apr. —
1775 4 9 xxviii rZ. Feb. I. Mar. 16. Apr. 1774
1777 f 10 ix 4. Feb. 21. Feb. 7. Apr. 1/5
1777 e 11I xx 26. Jan. 12. Feb. 3 0. Mar. 1775
— .⸗ 1777
1778 4dJ 12 i I5. Feb. 4. Mar. 19. Apr. —
1779 0 13 xi 31. Jan. 17. Feb. 4. Apr. 78
17 859 b 14 kxxiii 23 fan. 9 Feb. 26. Mar. ,
1781 g£ 15 iv II. Feb. 28. Feb. 15§. Apr. r
1782 f 16 X9y 27. Jan. I13. Feb. 3 I. Mar. —
1783 e 17 XxvVi 16 Feb. 5Mar. 20. Apr.
178½ d c 18 vii s. FReb. 25. Feb. 11. Apr. 17;
1785 b 19 xviii 23. Jan. ⁹ Feb. 27. Mar. 1nt
— —.— 1785
1786 * 1 X* 12. Feb. I. Mkar. 16. Apr. D
1787 3 2 Xi 4. Feb. 21. Feb. s. Apr. s
1788 f e 3 KXxxii 20. Jan. ⁶6 Feb. 23. Mar. 4. 1787
1789 d 4 iii 8. Feb.25. Feb. 12. Apr. 1,88
—
1790 c 5 xiv 31. Jan. 17. Feb. 4. Apr. —
1791 b 6 xxvV 20. Feb. 9. Mar. 24. Apr.
1792 2 7 vi §. Feb. 22. Feb. 8. Apr. hor
1793 f 8 xvii 27. Jan. 13 Feb. 31. Mar. o
1794 e 9 xxviii 6s. Feb. s. Mar 20. Apr —
1795 4 ro ſix I. Beb. 18. Feb. 5. Apr. no⸗
1796 c b rr kxx 24. Jan. 10. Feb. 27. Mar. 17s
1797 12 ſi 12. Feb. 1 Mar. 16. Apr. vyVs

LLvii
— B

FESTORUM MOBILIUM.

Diſc. Anni Aſcen- pPente- Corp aaie c i. Ad-
Dñ̃i ſio. coſtes. Chriſti. tio. Pentec. vent.
3 r. 1I768 12. Maji 22. Maji 2. Junii r 26 27. Nov.
16 Au. 1769 4. Maji 14. Maſji 25. Maii 2 28 3. Dec.
. „ — . 5
1,oA. r 770 24. Maſi 3 ⸗Junii 14. Junii 3 25 2. Dec.
3llu 1771 ». Maſi 19. Maſi 30. Maji 4 27 1. Dec.
19,An. 1772 28. Maji 7. Junii 1I 13. unii 24 29. NoV.
il apl 1773 20. Mali 30. Maji To0. Junii 6 25 28. Nov.
3,A. 1774 12. Maji 12. Maſi e 7 26 27. NoV.
16 Al. 1775 25. Mali 4. Junii 15 unii 8 25 3. Bec.
7,A. . 1776 16. Maji 26. Maji Junii 9 26 ec.
30, Mla. 1777 8. Maji T8. Maji 25. Maſi r0 27 30 Nov.
19,Ar. 1778 28. Maji „.Junji 18. Junii r1I. 24 209. Nov.
4, AA, 1779 13. Maji 23. Maji 3. Junii 12 26 28. Nov.
16eHhnn; 1730 . Maſi 14. Maji 25 Maji. 13 28 3. Dec
15A. 1781 24. Maii 3. Junii 14. Junii 14 25 2. Dec.
31 Mar. 1782 9. Majſi 1I9. Maji 30. Maji 15 27 1. Dec.
10.Ahl. 173 29. Maji s. Jun. 19. Junii 1 24 30. NoV.
11 Apk. 1784 20. Maſi30. Meſi 10 Junii 2 25 28, Nov.
1¹, MaH 1785 5. Maſi 15: Maji 26. Maſi 3 27 27. Nov.
16.Apf., 1786 27. Maii 4. Jun. 15. Junii 4 25 3. Dec.
.Apt. 177 17.⸗Maji 27. Maji 7. Junii eo 5 26 2. Dec.
13. Mar. 17388 1.: Mali TI. Maji 22. Maji 8 28 30. Nov.
12, A. 1789 21. Maji 3 I. Mali 1 1 Junii 7 25 29. Nov.
„ar 1790 13. Mlaji 23. Maji . Junii 8 26 28. No v.
4. Aht. 1791 2. Junii 12 Junii 23. Juni „ 23 27.Nov.
1 4t. 1792 17. Maji 27. Maji 7. Jjunii 10 26 2. Dec.
1. Mr. 1793 2. Maji I9. Maji 30. Maji rr 27 1. Dec.
,Ahr 1794 29. Maji 8. Junif 19. Juniz 12 24 30. Nov.
1755 14. Maji 24. Maſi 4. Jjunii 13 26 229 Nov.
T 1796 5z. Maji 15. Maſi 26 Junii 14 27 27. Noy.
1 227 2.Mei TIunii 1SJuni s . Der.
wn
. £

XxViii
IANUARIUS.
Cyclus. L. D. Cckus,
* Af Kal. 1 Cirxcumciſio Domini, duplex. ii
xXix b iv 2 Octava S. Stephani, dupl. cum commęem. ANriii
.D Octavarum. i,
XXxViii c iii 3 Octava S. Joannis Apoſt. dupl. cum comm. 1 w
Octavæ SS: Innocentium. Ki,
XXVIi d Prid. 4 Octava SS. Innocentium, dupl. müi
XXVi e Non. 5 Vigilia Ephiphaniæ, cum commem. S. Te-
B lesphori Papæ & mart. S
25. XXV f viii 6⁶ Epiphania Dommini, dupl. 1
XXIV. vii 7 De Octava Epiphaniæ.
XXiii vi 8 De Octava. . Lwi
XXii b v 9 De Octava. wrii
Xxi c iv 10 De ONava. „ Fi
XX d iii II De Octava, 1822. & commem. 8. Hygimm „,
Papæ & mart. i
XiX e Ridͤ⸗ 12 Be etars⸗ dunt i
Niii f Idib. ] 13 Octava Epiphaniæ, upl,
5 Dominica ii. Poſt Ept haniam celebratur
Feſtum SS. Nominis jeiu, dupl. ii. Claſl.
cum commem. Dominicæ. ir
xvii g xix 14 Hilarii Epiſc. & Conf. ſemid. cum commem. i
A S. Felicis Presbyt. & mart. i
Xvi xviii IS Pauli primi Eremitæ Conf. dupl. cum comm. †
S. Mauri Abbatis. 4
XV b xvii 16 Marcelli Papæ & mart. ſemid.
xiv cxvi 17 Antonii Abbatis,; dupl. i n
xiii d xv I8’ Cathedrà S. Petri Romæ, dupl. & comm. †
&ϑι Priſcæ virs. & mart.
Xii e xiv 19 Canuti Regis & mart. ſemid, ad bi
cum commem. SS. Martyrum Marii, at⸗
fthæ Audifacis, & Abachum.
xXi f xiii 20 Fabiani & Sebaſtiani MM. dupl.
X 2£ Xii 21 Agnetis virg. & mart. dupl. .
Ix TA IXxi 22 Vincentii & Anaſtaſii mart. ſemia. .
viii b x 23 Raymundi de Pennafort Conf. ſegnig⸗ cum
MG commem. S. Emerentianæ virg. & M.
vii c ix. 24 Timothei Epiſc. & mart. ſemid:
vi d vii 25 Gonverſio S. Pauli: goſtoli „ dupl.
⸗ e. vii 26Polycarpi Epiſc. & M. Ed⸗
1. f vi 27 Joannis Chryſoſt. Epiſc. & Conf. dupl.
11½ v 28 Agnetis ſecundo. r
ji A iv 29 PFranciſci Saleſii Epiſc. & Conf. dupl.
1 b iii 30 Martinæ virg. & mart., ſemid.
* c Prid. 31 bPetri Nolaſci Conf. dupl.
2
.* „

commen.

Um conum

n 8 1

ycIus.
Epact.

XxXiX
XKVIIi
25 XXVI

XXNV. XNRIV

XXiii
XxXii
XXI
XX
XX

KVIII
KXvii

6 Heni

jcelebtam.

ncommen

cum commmn.

&e conmn
H

Xvi
XV
XIV
Tiii
Xii .
X
ix
viii
vii
vi
vV
iv
Iii :.
1
1

Senen de e e e de n. e e rd d.

FEBRUARIUS.

L.
D.

—

IV

iii
Prid.
Non:
viii
vii
vi,
V
iv
Xxvi
XvYV
xiV
xiii
Xii
Xi
X
ix
viii
vii
vi
V
iv
jii
Prid.

xXix

D.
M:

1 Ignatii Epiſe. & mart. ſemid.

2 Bhrificgtig B. M. V= dupl.
3 Blaſii Epiſc. & mart.
4 Andreæ Corſini tpifc. & Gonf. du Pl.
5 Agathæ virg. & mart. dupl.
6] Dorotheæ virg. & mart.
7Romualdi Abbatis; dapl.
8 Joannis dé Matha Conf- dupl.
9 Apolloniæ virg. & mart.
10 Scholaſticæ virg. Hupl:
12
14 Valentini Presbyt. & mart.
15 Fauſtini & Jovitæ mart.
17 GN7r„
18 Simeonis Epiſc. & mart:
19
20
22 Cathedra S. Petri Antibthiæ 3; dupl.
23! Vigilia:
24 Mathiæ Apoſtoli; duplex.
25
26
27
28
In Anne Biſſextili Februarius eſt dierum
29. & Feſtum Ss. Mathia celebratur 25. Febr.
& bis dicitur ſexte Kalendas, id eſt, die 24.
& die 25. & littera Dominicalis „ quæ aſſümp-
ta fuit in menſe Januario „mutatur in præce-
dentem: ut ſi in Januario litterà Dnicalis tuit
4½ mutatur in præcedentem, quæ eſt g; & c.
& littera f, bis ſervit 24. & 253
* 2 MAR-

MARTIUS.

Cyclus. L.
Epact. .
». d Kal.
XXix e vi
XXVIII f v.
XxvVii g iv
. A 272
i
5 XxXV b Prid.
XxXiv c Non.
Xxiii d viii
Xxii e vii
XXi f vi
XX g v
Xix A iv
xviii zii
xvii id.
xvi d Idib.
XV eE. xvii
Xxiv xvi
Xxiii g£ xv
xii 4A xiv
Xi b xiji
X c xii
ix d zi
viii S X
vii f ix
vi §& viii
v vii
ir b vi
iii vV
1 i

D.
1.

αας ☚ —

Franciſcæ viduæ Romanæ „ dupl.

Caſimiri Confeſſ. ſemid, cum commemor.
S. Lucii Papzæ & mart.

uPl. & cτσπει. ssS. Perpetuæ & Felici-
tatis mart. .
Joannis de Deo Conf. dupl.
Quadraginta martyrum, ſemid.

Gregotii Papæ & Confeſſ. & Eccleſiæ Doct.
dplex.

t Benedicti Abbatis, dupl.
2 .

Patritii Epilſc. & Conf. ſemid.
Joſephi Sponſi B. V. M. Conf. dupl.

Annuntiatio B. M. V. dupl.

Thomæ de Aquino Conf. & Eccleſiæ Ded.

Virginis cuſus Feſtum celebratur Feria

duplici maj'ori.

Officium de Septem Doloribus beatæ Nen

vi. poſt Dominicam Paſſionis,; iſub ritu

1

APRILIS.

Cyclus. L. D.
Epact. D.

x

S

XXiIx Kal. 2 .
xXxXViii iy 2 PFranciſei de Paula Conf, dupl.
XxXVIiI iii 3 —““?ðM .
25⁵. XXVI c Prid. 4 Iſidori Epiſc. & Conf. dupl.
ommnenn XXv. XNxivV d Non. §5 Vincentii Ferrerii Conf,. dupl.
XXIII 2VIII 6
Xxii vii 7 † —.
XXI VI 38
eſe dei X 10 JYUMDMD
Belu viri ili . onf .
õ iii rII Leonis Papæ & Conf. dupl.
xvii 1 prid. 12 .
xvi ſeldib, 13 Hermenegildi Regis & mart. ſemid.

S£
&
b
c
d
e
f
8
½
b
e
d
e. *
. f xvili 14 Tiburtii, Valeriani & Maximi martyrum.
XIV. £ XViI 15
XIII XVI 16 — .
leſe i Xi 4 xV 17 Aniceti Papæ & mart.
xi c xivy 118s
X d
IX eE
viii f
vii g
vi A
b
C
d
e
f
2£
A

XIII 19
xii 20 .
Xi 21 Anſelmi Epiſc. & Conf. dupl. .
X 22 Soteris & Caji Pontificum & mart., ſemid.
ix 23 Georgii mart. ſemid.
Viii 24
vii 25 Marci Evangeliſtz, dupl. .
vi 26 Cleti Marcellini Pontif. & mart. ſeimid.
227
iv 28 Vitalis mart.
29 Petri martyris,; duplex.
0 Catharinæ Senenſis Virg. duplex.

V
dugl. z,.

r

eatæ 1
atur Fen
1 ſub 1

Cyclus.
Ppacét:

XxXviii
XXvil
XXVI

L.
D.

n o - n .e e wn e de e

6

iii
Pridk.,
Idib.
XVii

17
111

Prid. 1

G π % π ☚ +£

13

23

MAIU S.

D.

AM.

Philippi & Jacobi Apoſtolor. duplex.
Athanaſii Epiſc. & Conf. dupl.
Inyentio ſanctæ Crncis 2 dupl. & commem.
SS. Alexandri, Eventii, & Lheoduli mart.
ac Juvenalis Ep. & Conf. in Laudib. tant.
Monicæ vidux, dupl.
Pii V. Papæ & Conf. ſemid. 4
Joannis ante portam Latinam ,„ dupl.
Stanislai Epiſc. & mart. dupl.“
pparitig S. Michaglis Archangeli, dunpl.
Sfegorii Nazianzeni Epiſc. & Gonf. dupl.
Antonini Epiſc. & Conf. femid. cum coemm.
SS. Gordiani & Epimachi MM.

it

12 Nerei a Achillei, & Domitillæ virg. atque
Pancratii mart. ſemid.

1I4 Bonifacii mart.
16 Ubaldi Epiſc. & Conf. ſemid.
17 .
18 Venantii mart. ſemid.
19 Petri Cœleſtini Papz & C,. dupl. cum comm.,
S. Pudentianæ virg.

20 Bernardini Senenſis Conf. ſemid.

21
22¾

24
25 Gregorii VII. Papz & C. dupl. cum comm.
8. Urbani Papæ & mart.
26 Philippi Nerii Conf, dupl. cum commem.
S. Eleutherii mart. =S
27 Marig Magdalenæ de Pazzis virg. ſemid.
(ſed in tota Italia & Inſulis adjacentibus,
uplexg,) eum ecommemor. S. Joannis
Papæ & mart.

29

30 Felicis Papæ & mart
etronillæ virg. 4

Cjelus

72

Eyact,

Nrii
ſ A
F.rri
üi⸗
i

W

Wriii
Dril

XxXili

IJUNIUS.

Cyclus. L. D.
Ebact. D. M.
.* .
lex. Xxvii ie Kal.z 11
XXVI f ſiv 2 Marcellini, Petri, atque Erasmi mart.
Eeguoen SA. xxiv if 32 4
dpli nun. XxXiil 2 Prid. 4
audtb. t XXII b Non. .
Xxi c viii 6 Norberti Epiſc. & Conf. dupl.
XX d vii 7
dupl. I. e vi 8
ArIII fy 9 Primi & Feliciani mart. .
5 lt XVti Air 10 argaritx scotorum Reginæx, ſemid.
f. dll. E1 iii II Barnabæ Apoſtoli, duplex.
Cuin coamm XV. b Prid. 12 Joannis à S. Facundo Conf. dupl. cum

coôinmm. SS. Baſilidis, Cyrini, Naboris &
Nazarii mart.
Idib. 13 Antonii de Padua Conf. dupl.

itg ane XIV.

11 C 222 * „ . 2*
XIII d xvifii 14 Bafilii Magni Epiſc. & Conf. dupl.
A 6 xvii 15 Viti, Modeſti, atque Creſcentiæ mart.
XI f xvi 16
15½. xiv IS Marci & Marcelliani mart.
viii b xiii 19 Julianæ de Falconeriis virg. duplex, cum
.. 4. commem. SS. Gervaſii & Prothaſii mart.
cutmn comn vVI c xXii 20 Silverii Papæ & mart.
VI1 d xi 2
* e x 2221 Paulini Epiſc. & Conf.
1. f ix 23 Vigilia. . .
zii 4 viii 24 Wsilizta⸗ S§. Joanhis Baptiſtæ; dupl.
11 vii [25 De Odtava Nativitatis S. Jdannis Baptiſtæ,
2 bd vi 26 Joannis & Pauli mart. upl. cum commem.
eum corrm — Oct. Nativ. S. Joannis.
c Iv. 27 De Octava Nativ. S. Joannis.
comwen XXIXA div 28’ Leonis Papæ R Conf, ſemid. cum commem-
. . Oct. & Vigiliæ.
ſend XNViii⸗ e iii 29 Peffi & Pauli Apoſtolorum, dupl.
gantias e. e. f Frid. 30 Commemoratio S. Pauli Apoſt. dupl. cum
en, ns commem. Oct. Nativ. S. Joannis.

4

. 4 W.

XXivV.
JULIUS.
. Gelus.
Cyelus. L. D. lhict.
Epac. D. M. Nen
* . 1,A.
cvj g Kal. IOctava S. Joannis Baptiſtæ » dupl. & comm.
AKE . 1 Oct. Apofiolaram. bl ii
2 5. xxX vi 2 Viſitatio B. M. V. duplex. cSnemer. i
XVEA 3* Apoltolor. ac 38½. Proceſl A 8 Martlni.
. ni mart. U
xxiV. bv 3 De Oct. Apoſtolor.
Xxiii ANin. 4 De Odava.
XxXi1 iti § De Octava. . .
Exi E prid. ⁶ Octava Apoſtolor. Petri & Pauli 3 duplex. niüi
XX INas. 7 . . . . .
zix g2 viii 8 Eliſabeth Reginæ Portugalliæ, ſemid. nii
XvIii vViI 2 I
xVII 4 vi 10 Septem Fratrum & Rufinæ, ac Secundæ mart. 1
emid.
xvi c 11 pii Pan & mart.
N d iv IZ Joannis Gualberti Abbatis, dupl. cum com. i
. §8. Naboris & Felicis mart.
Xiy e iii I13 Aniceti Papzæ & mart. ſem i
xili prid. 14 onaventürg Epilſc. E& Cont. & Eceleſ. Doct.
Nii g kdib. 15 Headd Tmperat. Conf. ſemid.
xi 4 xvVii 16 B. V. M. de Monte Trmeio, dupl. 14
* 5 xvi 17 Se Ne Conf.
1X c xvV 18 Camil de Tele ien. glt cum comm.
viii §. Symphoroſæ, & ſeptem flior., mart.
vii d xiv 19 Vincentit à Paulo Conf. ſemid.
vi e xiii 20 Margaritæ virg. & mart.
V f xii 21 Praxedis virg.
iv g xi 22 Mariæ Magdalenæ, dupl. . Fili
A x 23 Apollinaris Epiſc. & mart. dupl. cum com. I
lii S. Liborii Epiſc. & Conf.
b fix 24 Vigilia . & commem. S. Chriſtinæ virg. &
ii mart .
Ccviii 25 Penh DReli, dupl. & comm. S. Chri- 4
1 ophori mart. in Laudibus tantùm. fi
* d vii 26 Annæ Matris B. M. V. dupl.
e vi 27 Pantaleonis mart. i
XXIX f v 28 Nazarii, Celſi, & Victoris Papæ & mart. ac
Innocentii klab * Conf. ſemid. 8SS. Feli
xviii g i 29 Marthæ virg. ſemid. & commem. -
cis Papæ » Simp c Fa adl 2 & Beatricis 4
mart.
Lxvii 4 iii soe Abdon & Sennen mart
234 Vi b eri. 31 Ignatii Conteſt. dupl.
6
1 I
Nir
AU-

AUGUSTUS. —

Eyclus. L. D.
XXV. XxiV & Kal. † 1 Petri ad Vincula, duplex, Sc commemor.
Kcomn. W . 8Ss. Machabæorum mart.
XXiii d iv 2 Stephani Papæ & mart.
mneger⸗ Xxxii e iii 3 Inventie S. Stephani Protemart. ſemid.
Mi. xx1 f Prrd. 4 Dominici Conf. dupl.
xx F RNG. 5§ Dedicatio S. Mariæ ad Nives» dupl.
xXxix Avii Transfiguratio Domini, dupl. cum comm,
8S. Xyſti Papæ , Felicifſimi ,„ & Agapiti
.. . . martyrum.
GAen. xviii b vii 7 Cajetani Conf. dupl. cum commem. S. Do-
V DWl . nati Epiſc. & mart.
nic Xvii c vi ⁸ Cyriaci, Largi; & Smaragdi mart. ſemid.
xXvVi dv 9 Vigilia, & comnmem. S. Komani mart.
de nIn xv e iv 10 Läurenfii mart. duplex.
XivV fiii II De Oktava S. Laurentii, cum commem.
“ . §8. Tiburtii & Suſannz mart.
cum ii. Xili g£ Prid. 1I2 Claræ virg. Upl. & commem. & Oct. Lau-
. rentii.
Xii A [dib. 13 De Odava, & commem. 8Ss. Hippolyti &
PpPolyti &
del. os Caſſiani mart.
Xi b xix 14 De Otavà, cum commem. Vigiliæ, ac S.
. suſe bii Gonf.
hpl X c xviii 15 AHumptio B. Mariæ Virg, duplex.
agminica infte⸗ Odt. Affumpt, celebratur
Im conn. eftum S. Joachim Conf. Patris B. M. Virg.
nut⸗ c. maj. cum commem. Dominicæ, &
l OOtavæ.
12 d xvii 16 Hyacinthi Conf. dupl. cum commem. Ock.
DS . Aſſumpt. & S. Laur.
viii e xvi 17 Oct. S. Laur. dunl. & comm. Océt- Afſumpt.
cum . Vii f XV 18 De Oct. & commem. S. Agapiti mart.
vi 2 xiv 19 De Octava.
ne rie è& A xiii 20 Bernardi Abb. dupl. cum commem. Oct.
.. Aſſumpt.
8 i, bxii zꝛr bDe Odtava.
. iii cxi 22 Oé&. Aflumpt. B. M. dupl. cum commemor.
. S§S. Timothei, Hippolyti & Symphor, mart.
ii dx 23 Philippi Benitii Conf. dupl. dum commem.
at. 4 . Visi ik. .
4 eſix 24 Bartholomæi Apoſtoli,; dupl. Romæ cele-
cegg heſ⸗ . bratur dic 25.
Betdkcd fviii 25 Ludovici Regis Franciæ Confeſl, ſemidupl.
5 . Romæ 26.
Kxix. g vii 26 Zephyrini Papæ mart.
XXviii Vvi 277 — .
Xxvii bvy 28 Auguſtini Epiſc. & Confeſſ. & Ecclef. Doct.
. . dupl. & commem. S. Hermetis mart.
Xxvi c iv 29 Decollatio S. Joannis Bapt. dupl. & comm-
S. Sabinæ mart.
25. XXV d ilii 30 Roſæ Limanæ Virg. dupl. cum commem.
SS. Felicis & Adaucti mart.
XXiv rig. 31 Raymundi Nonnati Conf. dupl.

4l. » „„5 SE-

XVI
SEPTEMBER.
Cyclus. L. D. Cyti
Epact. D. M. 1 ia
xxili 5 Kal. 1Kgidii Abbatis , & commem. S8. zxii. Fra-
. trum mart. 2 .
xXyii g iv 2 Stephani Regis Hungariæ Conf, ſemid.
xXXi A iii 3 i
XX b Prid. 4 . .
Xix c Non. s Laurenti Juſtiniani Epiſcopi & Confeſſor. u
xviti d VIiI 6 IiN
X Vii e vu 7 . . Mii
XViI f vi 3⁸ Nativitas B. M. V. dup plep, & comm. s. ni
Barian mart. in Laudibus tantum. te
Minica infra Odtav. Nativit. B. M. V.
Zchen ratur Feſtum 88. Nominis ejusdem
V ziy
XV 2£ v 9 De Oct. ſemid. & commem. S. Gorgonii ii
V mart. D
ir A iv IoO Nicolai de Tolentino onk. dupl. cum com. à.
. Oct. Nativitatis B. M. V. . 1
Xiii b iii II De Octava; & comm. 755. Prothi & Hya- X
cinthi mart. Fni
Xii c Prid. 12 De Oava. . i
Xi d Idib. 13 De Octava.
X e Xviii 14 Ekaltafio di “ä dupl. cum commem. 1
ix fxvii 15 Octava Narlee B B. M. dupl. cum commem.
. S. Nicomedis mart. i
viii g xvi I16 Cornelii & Cypriani Pontificum & martyr.
ſemid. cum commem. SS, Euphemiæ, Lu-
ciæ & Geminiani mart. 4
vii 4 XV 17 Sacrorum Stigmatum 8. Franciſci, ſemid. r
vi b xiv I18S Thomæ de Villanova Epiſc. & Conf. ſemid. R
vV C xIii 19 Januarii Epiſe. & ſocior. mart. duapl. i
Iv d xii 20 Euſtachii & ſoc. MM. dupl. & comm. Visil. i
jii E XI 21 Matthæi Apeſt, & Evang. dupl.
zi † X 22 Mauritii & ſociorum mart. ir W
1 3 ix 23 Eini Hah & mart. fſemid. cum commem. ij
S. Theclæ virg. & mart. Ui
* A viii 24 B. V. Mariæ de Mercede, dupl.
XxiX b vii 25
Xxviii c vi 26 Cyprianæ & Juſtinæ mart.
zxvii d v 27 Cosmæ & Damiani mart.- ſemid.
25 xxVi in 28 encsi rriſteei ſemid. 4
xv. Ni f ſii 29 Degdicatio S, Michaelis Arghan upl.
aii g prid, 30 Hnz Eresb Yt. Gonkell & Ecce Doct.
Int Ppl.
0CTO-

aRVIii

OCTOEBE kR.

Syel us. L. D.
§. Wi. Ir. 8 Päie „ quæ vel occurrit in K
alendis, vel pri-
uis a & hoſt Halends Octob. zer Ari.
zn. ſ 8. Roéôlarii B. V Ju
XXII Kal.1 Remigii Ppiſe .8 Cang nx S Wftum,
. lex de præcepto.
Cohiell xxi b vi 2 Angelaruin Cuſtodum, dupl.
XX c V 3
ii iii placidi ocior. M
comm. „xvii f Prid. Brunonis Conf. Mp
xvi g Non 7 Marci Ranæ & Conf. nie Se comm. Ss. Ser-
„M. V. .. gii, Bacchi, Marcglli, & Apuleji
8 ejusen X, b viii 8 Birgittz viduz, Fupl 1 & Apuleſi mart.
iy. vii 9 Diony ſii, Ruſtici eeen erii mart. ſemid.
Golsonun XIIt „vi 10 Eranbiter Borgiæ Conf. emi me t
. Xii. 4dv I1
cumm coll. Xi e iy 122
X f iii I3 Eduardi Conf. ſemid.“
thi & Hr ix g Prid, 14 Calliſti Papæ & mart: . ſemich.
dii Idib. 15 Thereſiæ virg. u.
xvii 16
v*1 xviI IZ Hedvvigis vidug, Reginæ Poleni ſemid.
commen. v d xy rS Lucz Vangel2, Aupk loni * i
en in . . 19 Petri de Alcantara Conf. dupl.
it 4 44* 1 20
ii 8 xii zr Hilarionis Abbatis,; & comm. 8S
nent D xi & ſociar. virg. & mart. 85. Urſulæ
XI 2
hemie, 6 X 23
lenit Xxix 4 ix 24
. leni xxviii viii 25 Chr. nti . Daræ ma
nl. XXvii e vii 26 Zhrrſar Papæ & M. e.
nm. Wi. A f vi 122 Vigilia.
e xxV . 2 Simohis & Judæ Apoſtoler. duplex.
comn Xxiii b i 0.ς
XNi cC] Prid. t31 vigilia.
.
.
dupl,
cdel os⸗

o.

Cyclus. L.
Epact. D.
XXi d Kal.
xXx e iv
xix f iii
xvilii -E Prid.
Xvi 11
v c vii
Xiv d vi
xili e v
xii f iv
Xxi g ſiii
viii C xXVIII
vii d XVII
vi E XVI
V 1 xv
iv £ xiv
zii A XIII
ji b xii
1 C XI
x* d x
XXIX ix
XXViii f viii
xxviji E8 vii
25. XXVi 4 “D
XxXV. XNiV X
Xxiii a iii
Xxii 111
XXI 1SPprid.

NOVEMBER.

D.
M.

o OD.α e —

„

10

—
—

12
13

15
16
17
18
19
20
21
22
23

24

25
26

29

30
4

27

Eeſtum Omnium Sancdorum, duplex.
Commemoratio omnium ſidelium defuncdto-
rum, duplex; & de Oct. Omnium San-
ctorum.
De Octava.
Caroli Epiſc. & Conf. dupl. & commemor.
Oct. ac S. Vitalis & Agricolæ mart.
De Octava.
De Octava.
De Octava.
Octava omnium Sanctorum , dupl. & comm.
SS. Quatuor Coronator. mart.
Dedicat. Baſilicæ Salvatoris, dupl. & comm.
S. Theodori mart.
Andrex Avellini Conf. (emid, cum comm.

Martini Epiſc. & Con
S. Mennæ mart.
Martini Pap. & M. ſemid.
Didaci Conf. ſemid.

. dupl. & commem.

Gertrudis virg. dupl.

Gregorii Thaumaturgi Epiſc. & C. ſemid.
Dedicatio Baſilicarum Petri & Pauli,„ dupf.
Eliſabeth viduz, duplex, cum commem.
§. Pontiani Papæ mart.
Felicis de Valois Conf. Sapl.
ræſentatio B. M. V. dupl.
Gæciliæ virg. mart. qupl.
Clementis Papæ & mart. ſemid. cum comm.
§. FPelicitatis mart.
Joannis a Cruce Conf. ſemid. cum comm.
S. Cryſogoni mart.
Catharinæ virg. & mart. dupl.
Petri Alexandrini Ep. & M.

Vigilia; & commen .Saturnini mart.
Andrex Apoſtoli, dupl.

SS. Tryphonis, eſbici „ & Nymphæ mart.

Cye
Epae

1
zriii
Wwii
Ni
NIV

Mi

l

lex.
defungo⸗
unn San⸗

mimemor

commen,

n com

I coman

i mart⸗

*
—„

&τ +◻W. α☛ an

gae = e r

2 —„d

D

“

iv
iii
Prid.
Nan.
vili
vVii
vi
V
iv

zii

xix
xvili
xvii
xvVi
xXV
xiy
xiii
xii
Xi
X
ix
viii
vii

iv

.

on b e

.
O .ο
£

Xzxxix

ECEMBER.

Bibianæ virg. & mart. ſemid.
Franciſti Xaverii Conf. dupl.

Petri Chryſol. Ep. & Conf. dupl. cum comm

§. Barbaræ virg. & mart.
Sabbæ Abbatis, commem-.
Nicolai Epiſc. & Conf. dußl.
Ambro ſii Lpile. Conf. & Eceleſ. Doct. dup!
Congeptio B. M. V. dupl. & comm. Feriæ.

De Octava, & commem. Feriæ.

De Octava, & commem. Feriæ, ac S. Mel=
chiadis Papzę & mart.
Damaſi Papæ & Conf. ſemid. & commem.
Oct. & Feriæ. —
De Octava,; & commem. Feriæ.
Luciæ virg. & mart. dupl. & comm. Oct.
& Feriæ.
De Octava- S commem. Feriæ.
Od. Concept. & commem. Feriæ.
Euiebii Ep. & mart, ſemid, cum com. Fer.

Vigilia
7 Homz Apoſtoli, dupl.

Vigilia.
Gativitas D. N. J. C. duplt.
Stephani Protom. dupl. cum com. Oct. Nat.
Jognnis Apoſt. & Evang. dupl. cum comm.
Ocdtavarum. .
SS. Innoc., mart. dupl. cum com. Octavar.
Thomæ Cantuarienſis Epiſc. & mart. ſemid.
cum commem. Odavarum.
De Dominica infra Oct. Nat. vel de Octava;
cum commem., aliarum Octavarum.
Silveſtri Papzę & Conf. dupl. cum commem.
Odctavarum.

Xxx

RALES BREVIARII.

Officium quotidie fit aut Duplex,
aut Semidupl. aut
Simplex.

I.
Fficium fit dupl. in diebus à
Fer. v. in Cœna Domini us
que ad Fer: iii. Paſchæ incluſive, in
Dosninica in Albis, in Aſeenſione
Domini in Dominica Pentec. &
duobus diebus ſequentibus: in fé
ſto Trinitatis, Corporis Chriſti;
& Dedicat. propriæ Eccleſiæ:in fe-
ſtis, quibus in Kalendario appo-
nitur hæc vox Duplex in die Oct.
feſti habentis Oct. in feſto Patroni
unius; vel plurium alicujus loci;
vel Titularis Eecleſiæ, & in feſtis
Sanctorum, qui apud quasdam Ec
cleſias, Religiones, vel Congre-
gationes consueverunt ſolemniter
celebrari, cum Officiis propriis a
Sede Apoſtolica approbatis, aut ex
ejusdemsedis auctoritate receptis;
vel recipiendis (ſervata tamen for-
ma hujus Breviarii) alioquin de
Communi, etiam ſi prædicta feſta
in hoc Kalendario non ſint deſeri-
pta. Prætereaàa Offic. ſit Duplex pro
Defunctis pro ceommem. omnium
fidelium Defunctorum, & in die
obitus, ſeu Depoſitionis Defuncti,
ut in eodem Offic. dicitur, circa fi-
nem Breviarii.
a. Feſtum Dupl. celebratur eo
die quo cadit, niſi illud contingat
transferri, ut dicetur in Kubr. de
Translatione Feſtorum.
3. Habet i. & ii. Veſp. integras,
niſi cum alio fimili concurrat;, ut
dicetur in Rubr. de Concurrentia
Officii: & totum Offic. fit de du-
plici, incipiendo à i. Veſp. usque
ad Complet. ſequentis diei inclu-
ſivè: niſi aliter propriis locis aſſig-
netur. Officium autéêm Detunctor.
häbet tantùm primas Véſp. Matuti-
num, & Laüdes; ut circa finem
Breviarii ponitur.

4. In utrisque Veſp. Matut. &
Laud. rantùm, non autem in alfis
Horis duplicantur Antiphonæ, id

eſt, integræ dicuntur in principio,
& in fine Pſalmorum.
§. Ad Matutin. regulariter di-
cuntut tres Noct: eum novem Pfal.
& totidem Lect. hoc eſt, in uno-
quoque Noct. tres Pſalmi & tres
Lect. præterquam in Paſchate Re-
ſurrectionis,; & Penteécoſt. cum
duobus ſequentibus diebus, in qui-
bus dicitur unum rantùm Noctur.
cüm tribus Pſal. & totidem Lect.
uüt ibidem ponitur.
6. Precés ad Primam, & Com-
plet. & Suffragia de S. Maria, Apo-
ſtolis, & Pace, ad Veſp. & Lau-
des non dicuntur in Offic. dupl. ut
etiam in propriis eorum Rubr. di-

cetur.
Zÿ Quomodo ſit ordinandum
Offic. duplex in Veſperis, Matuti-
no; & cæteris Hoôris: ’iimiliter &
de Antiphonis;, Begiis, Verſibus;
Gapitulis, & aliis in eo dicendis;
habentur inferiùs de ſingulis pro-=
priæ Rubrieæ.

II.

Fficium fit Semiduplex diebus
Dominicis (excepta Dänica in
Albis, in qua fit dupl.) & diebus
inf. Oct. item in feſtis, quibus in
Kal: ponitur hæc vox, Semid. & in
teſtis propriis quorumdam locorũ;
ſeu Congreg. quæ ſolemniùs apud
illas, quam, Simplicia conſueverunt
ecelebrari.
2. De feſto Semiduúpl fit eo die
quo cadit, niſi contingat transfer-
ri,; ut dicetur in Rubric. de Trans-
latione Feſtorum.
3: Habet totum Offic. intégrum
ſicut dupl. ſed non duplicantur
Antiphonæ. .
4. Ad Matut. dicuntur trés Noct.
Ppræterquam infra Oct, Paſchæ; &

Pentecoôſt: in quibus dieitur unum
Noct,. cum tribus Pſal. & totidem

Lect. It regülariter quande di-

cuntur tres Nocturni, dicuntur no-
vem Pſalmi, & totidem Lect. ex-
ceptis

ceptis
Offe.
Halm.
.On
ſe. Fen
Düicis,
Ferſib
kguan
les ad
Anagi⸗
EG, hal
opriæ.

kii
Fer
ii de
nkalen
o Du
ien gu
Ubbato
u
1 De
guo cadi
teri Oſ
Marin i
feris,
tiut
cotmme
. H
in guib
Capit,
concur
e eo!
in Nub⸗
efus 01
K mhl
comme
4. à
Hymn
tantän
elm hi.
feriam
eguntu
letion
9
liego
Libu
ine
ncis

kus dr

Pd
in
Acis
Uican

R keſt

principio,

Ulatitet d
novem lal.
t; in uno-
lmi & ttes
lſchaté Re-
coſt. Cunn
Sdus, in gll⸗
uum Nockur
tidem Lec

1) & Conn.
Mlatis Apo⸗
eſo: K Lan-
fhe, dupl un
n Rbr d

ordinandun
tis, Matutr-
ſimiliter
wvVerlibls
dicentis
lugulis id⸗

II.

Hlei diebi
ta Dpici n
E giebis
Uibuz in
Puih i
dam locerin
emniis ahul
onlueretunt
1 ft eo d⸗
lat ttuntel
, de Tiam.

igteztunn
ſc, inesl
duplicutut

rtte hi
Balehen
ituir uin
& touilen

ceptis iis Dominicis, in quibus fit
Offic. ut in Pſalt. quæ habent xviii
Pſalm. ut ibi. .
5§. Quomodo ſit ordinandum Of-
fic. Semid. tam in feſtis, quàm in
Däüicis, & inf. Oct. item & deAñis,
Verſibus, Reſp. & hujusmodi aliis,
& quando in Semid. dicantur Pre-
ces ad Primam, & Completor. &
Suffragia de Sanctis ad Veſp. & Lau-
des, habentur inferiùs de ſingulis

propriæ Rubr.

III.

Fficium nit Simplex in diebus
FPerialibus, quando occurrit
fieri de Per. item in Feſtis, quibus
in Kalendario non apponitur hæc
vox, Dupl. vel. Semid. vel de Oct.

item quando fit de beata Maria in

Sabbato, ut in ejus Rubric. dice-
tur.
2. De Feſto Simplici fit eo die,
quo cadit, niſi eodem die occurrat
neri Offic. novem Lect. vel de S.
Maria in Sabbato, vel de aliquibus
feriis, quibus Feſtum Simplex ce-
dit: ut dicetur in RKubr. de Fer. &
Ccommem.
3. Habet tantüm primas Veſp.
in quibus dicuntur Pſalmi Fer. & à
Capit. fit de Feſto, niſi cum eo
concurrat Offic. ix Lect. quia tunc
de eo ſit ſola commem. ut dicetur
in Rubr. de concurrentia Offic. &
ejus Offic. terminatur ad Nonam,
& nihil amplius fit de eo, nec
commem.
4. Ad Matutinum poſt Invit. &
Hymnum de Feſto, dicitur unum
tantùm Nocturnum, cum duode-
cim Pſalmis, ut in Pſalt. ſecundùm
feriam quæ occurrit: & tres Lect.
leguntur, ut infra in Rubrica de
Lectionibus habéetur.
s. Quomodo ſit ordinandum
Offic. Simplex ad vVeſp. Matut. &
alias Horas, item & de Antiphonis,
Verſibus, Reſponſoriis, & aliis,
ac quando Preces, & Suffragia de
Sanctis dicenda ſint; habentur in-
ferius propr. Rub.

IV.

E Dominica ſemper fit Offic.
in Dhicis Adventus, & in Do-
minicis a Septuageſ. usque ad Do-
minicam in Albis inclul. quocum-
que feſto Duplici, vel Semiduplici

XxXXi
adveniente: quia tunc Feſtum trans-
fertur (ut in Rubr. de Translatio-
ne Feſtorum dicetur) niſi illud e-
ſtum fit de Principali Titulo, vel
Patrono alicujus Eccleſiæ, vel loci,-
aut Dedic. propriæ Eccleſiæx, quia
tunc de hujasmodi feſto fit tant.
in Eccleſia, vel loco cujus eſt Ti-
tulus, vel Patronus, vel Dedica-
tio, cum commem. Dominicæ »
quibusdam Dominicis exceptis, ut
dicetur in Rubr. de Commemor.
In aliis Dnicis per annum fit de
Dominica, quando in eis non oc-
currit feſtum Duplex, quia tunc fit
de Duplici; cum commem. de Do-=
minica in utrisque Veſp. & Laud.
& ad Matut. legitur ix. Lect. de
Homil. Dominicæ, ut dicetur in
Rubr. de Commem. Si Semidupl.
eodem die occurrat, transfertur;
ut dicetur in Rubrica de Transla-
tione Feſtorum.
2. De Dominicis infra Octavas
Nativ. Epiphaniæ, Aſcenſionis, &
Corporis Chriſti occurrentibus „
Offic. ſit ſicut infra Octavam, & in
Proprio de Tempore, cum comm.
Octavæ, & ſine Precibus, & Suf-
fragiis Sanctorum. In Däüicis ve-
roô, quæ occurrunt infra alias Oc-
tavas, totum Officium fit de Do-
minica, ut in Pfſalt. & in Proprio
dé Tempore, cum commem. Oc-
tavæ, omiſſis etiam dictis Preci-
bus, & duffragiis ut ſupra. De
Dominica occurrente in dieocét. fift
commem. ſicut dictum eſt, quando
in ea fit de feſto Duplici, præter-
quam in die Oct. Epiphan. in qua
nihil fit de Dominica, quia ejus
Officium ponitur in Sabbato præ-
cedenti.
3. Poſitum eſt autem Offic. ſex
Dominicarum poſt Epiphaniam, &
viginti quatuor poſt Pent. ut com-
pleatur num. triginta Däicarum „
quæ eſſe poſſunt àab Epiph. usque
ad Septuageſimam, & à Pentecoſt.
usque ad Advent. ne ulla ex his
Dnicis vacet; quin ſaltem de ea fiat
comm. Nam quæ aliquando ſuper-
ſunt poſt Epiph. ante Septuag. po-
nuntur poſt Xxiii. à Pentecoſte, hoc
ordine.
4. 8gi Dominieæ poſt Penteco-
ſten fuerint Xxv. Dominica xxiv
poſt Pentecoſten erit quæ eſt vi.
poſt Epiphaniam. Si fuerint xxvi.
Dominica xxiv. erit quæ eſt v. &

xxv. quæ eſt vi. Si fuerint Xxviiy
Do⸗

XXXR
Dominica xxiv. erit quæ eſt iv. &
Xxv. quæ eſt v. & xxvi. erit vi. Si
fuerint xxviii. Dominica xxiv. erit
iii. & XxXxv. erit iv. xxvi. erit v. &
xxvii. erit vi. & ultimo loco ſem-
per ponitur, quæ in ordine eſt xziv
poſt Pentec. etiam ſi poſt Pente-
coſten aliquando nô ſint niſi xxiii.
Dominicæ. Tunc enim xxiv. poni-
tur loco xxiii. & Offic. xxiii. po-
nitur in præcedenti Sabbato, quod
non ſit impeditum feſto novem
Lect, alioquin in alia præcedenti
die ſimiliter non impedita, in qua
fKiat Officium de Feria, cum com-
memor. Feſti Simplicis, ſi occur-
rat, & in ea legantut tres Lectio-
nes de Homilia Dominicæ, omiſſis
Lectionibus Scripturzæ illius Feriæ:
& in Laudibus dicatur Antiphona
ad Benedictus, & Oratio de Domi-
nica xxiii. Quod ſi tota Hebdom.
impedita ſit Feſtis ig. Lect. etiam
translatis, vel aliqua Octava, tunc
in Sabbato legatur ix. Lect. de Ho-
milia Dominicæ xxiii. & de ea fiat
commem. in Laudibus tantum,
cum Antiphona;, & Oratione pro-
pria. .
§s. Cùm veròô interdum contin-
gat;, ut Dominica tertia., vel quar-
ta vel quinta;, vel ſexta poſt Epi-
phaniam fuperſit, nec poſſit poni
etiam poſt xxiii. à Pentecoſte, de
ea fit Offic. in Sabbato ante Domi-
nicam Septuageſinæ, ut dictum
eſt ſupra num, præcedenti.
6. De Dominica ii. poſt Epiph.
quando Septuag. venerit imediaté
poſt. Oct. Epiph. quomodo agen-
dum fit Offic. habetur in propria
Rubrica ante Dominicam i. poſt
Epiph. .
.Cùm autem in proprio de
Tempore dicitur aliqua Dominica
eſſe prima meniis, in qua primo po-
nitur initium libti de Script. cum
ſua hiſtoria, id eſt, cum Reſpon-
ſoriis, animadvertendum eſt, eam
dici primam Dominicam menſis,
quæ venit in Kalend. illius menſis,
vel eſt proximior Kalend, hoc mo-
do. Si Kalendæ venerint in ii. & iii
& iv, Feria, Däüica prima menſis
erit quæ præcedit Kalend. licèt ve-
niat in præcedenti menſe: ſi autem
Kalendæ venerint in quinta & vi.
Feria, & Sabbato, bprima Domini-
ca erit quæ ſequitur poſt ipfſas Ka-
lendas. Dominica autem i. Adv.
non ſumitur ea, quæ eſt proximior

Kalendis Decemb. ſed feſto S. An-
dreæ, vel quæ venerit in ipfſo Fe-
0.
8. Officium Dñicæ fit Semid.
& incipit à primis Veſp. in Sabba-
to: & habet totum Officium inte-
grum usque ad Complet. Domini-
cæ incluſive, niſi cum aliquo con-
currat, ut dicitur in Rubrica de
Concurrentia.
9. Ad Matutin.

dicuntur tres
Nocturn.

cum Pſalmis, ut in

Pſalterio: & leguntur ix. Lectio-

nes „ ut in Proprio de Tempo-
Ier .
10. Quomodo autem ſit ordi-
nandum ejus Offic, inſuper & de
Lect. Reſponſoriis, & aliis „ &
quomodo initia libror. Script. cum
sua hiſtoria ſint ponenda; haben-
tur de ſingulis inferius propriæ
Rubr-

V.

Fficium Feriale, hoc eſt, Sim-
plex de Tempore occurrenti,
prout in Plalterio; & proprio de
Tempôre habetur, fit ſemper in
feriis Adventus, Quadragelſ. Qua-
tuor Temp. Vigiliarum, & in Fe-
ria ſecunda Rogationum; quando
infra Hebdom. non oceurrit fe-
ſtum Duplex;, vel Semiduplex; vel
de Octava; quia tunc de huojus-
modi feriis fit comm. ut dicetur
in Kubrica de Gomm. Si vero in
eis occurrat Feſtum Simplex, de eo
fit tantùm commem. Item per an-
num fit Offic. de fer. illis diebus,
quibus infra Hebdom. in Kalenda-
rio non ponitur aliquod feſtum
Duplex, Semiduplex, vel Simplex, &
non occurrit aliqua Oct. vel Offic.
8. Mariæ in Sabbato, vel aliquod fe-
ſtum ſoléemne aut cçonſuetum in a
liqua Eccleſia celebrari, quamvis
in Kalend. hujus Breviarii non fſii
deſcriptum.
2. Officium Feriæ in Adventu
Quadrageſima; Quatuor Tempo-
ribus, Vigiliis,; & in prima die
Rogationum, incipit à Matutino
in aliis verô feriis per annum inde
fit de Feria, ubi deſfinit Offic. præ-
cedentis diei; ita ut ſi præced. Of-
fic. Fer. die fuerit Dupl. vel Semi-
dupl. incipiat ſequenti die à Matut.
ſi Præc. die fuerit feſtum Sunplex,
de feria fiat àa Veſperis illius præce-

dentis diei incluſive. Similiter, &

quando

ee hrecer
Wtrum
kiu occi
in Rubrie⸗
UInttur a
kenente
Monarr
4,e
inle ſt d
Jue ullu d

ünrüm Ne
ecundrm
Mälterio⸗
Moprio 4
4. PExcl
lio Othei⸗
les Hebde
Olnmatun
Allbus ſit
de ſonit
z Quom
fie leße
Hons, iten
Juando
1te alis
bent, hu
Ulispropr

3 gil
nibus V
Mnantur .
nian D
Vigilir

l fkeſtog
t in igoke

fit denit
ſp. in Nnhe
fhcium ine
hlet., Donin⸗
n aliquo cr
Ah 1

icuntut it
mnis, Ut I
at ix, Lecdt
9 de Tenn-

em ſit o
nluper & e
K alis) 4
t. Ktißt ell
enda; muber
erlus Proptt

V.

noc elh A.
e Oecultenn
& propne⸗ 6
fit lempel 1
tadtatel Cli
Im; K In k
üm; llaned
oceuttit te
midupleh,
inc de hu
n. ut Cel
. Fi ſeloln
impleute
ltem perd
illis dlebis⸗
n. in Glenl
iguoc feln
7el nngletd

iti ,4. (
viatii non

in 4renn
uor Tene
1 prima. &
Matunin
Anntin in

t Offie.
praæced, 4
L 1 vel gennt.
die aMaiut
. gles!
um S ,

quando in feria quarta, & ſexta
Quatuor Temporum Septembris,
& in feria iv. Cinerum, ac in
Vigiliis occurrit aliquod feſtum
Simplex, de quo fieri debet com-
memoratio, tunc præcedenti die
(niſi fuerit eſtum ix. Lect.) in
Veſp. fit de Feria, ur in Pfalt. ſine
Precibus, cum Oratione Domini-
cæ præced. & cum commem Fe-
iti trium Lectionum in ſequenti
feria occurrentis, ut dicetur infra
in Rubrica de Concurrentia: Ter-
minarur autem Offic. de Feria ſub-
ſequente Duplici, vel Semidupl.
ad Nonam: ſubſeq. vero Simpli-
ci, de quo fieri debeat Offici-
um, ad Capitul. Veſperar quia
inde fit de feſto Simplici, abs-
que ulla deinceps, commem. Fer.

3. Ad Matutinum dicitur unum
tantùm Nocturn. cum xii. Plalm.
ſecundaàm ordinem Feriarum in
Pſalterio, & tribus Lect. ut in
Proprio de Temp.
4. Excipiuntur ab hoc ordina-
rio Officii terialis tres fer. majo-
res Hebdomadæ ſanctæ, & feriæ
Octavarum Paſchæ, & Pentec. in
quibus fit Officium ut in Propriis
locis ponitur.
. Quomodo ordinandum fit
Offic. de Feria ad Matut. & alias
Horas, item de Lect. & Reſponſ.
& quando dicendæ ſint Preces fer.
ac de aliis quæ ad Offic. feriæ per-
tinent, habentur inferius de ſin-
gulis propriæ Kubricæ.

VI.

E vigilia fit Officium in om-
nibus Vigiliis per annum, quæ
jejunantur, ubi in Kalendario an-
notatur hæc vox, Vigilia: niſi in
die vigiliæ occurrat feſtum ix.
Lect. vel Oct. tunc enim in Oficio
ix. Lect. legitur ix. Lect. de Homil.
Vigil. & fit commem. de ea ad
Laudes tantum , cum Antiphona
ad Benedictus, & v. fer. occurr.
de Pſalt. & Oratione Vigiliæ, præ-
terquam in illis Feſtis majoribus ,
quæ inferius excipiuntur. .
2. Si Vigilia occurrat in Domi-
nica, de ea fit Offic. in Sabbato,
quod non ſit impeditum Officio
ix. Lect. quia tunc de visgil. fit

tantùm commem. ut dictum eſt.

Excipitur ab hac regula Vigil. Na-

XXXIii
tivit. & Epiph. Domini: quæ ſi ve-
nerint. in Dnica: fit de illis, ut in
propriis Rubr. dicitur, Si autem in
Vigil. occurrat. feſtum ſolemne
alicujus loci, vel ex ſolemnioribus
infra annum, quæ inferius in Kubr.
de Comm. numerantur (veluti ſi
in Vig. S. Joannis Bapt. venerit.
feſtum Corp. Chr.) nihil tunc pror-
ſus, nec comm. fit de Vig. excepta
Vig. Epiph. Idem ſervetur quando
aliqua Vigil. venerit in Adventu »
Quadragel. & Quat. Temp. nulla
enim in his fer. de Vigil. fit comm.
3. Officium Vigil. incipit ad
Matutinum, ſicut dictum eſt in
ſuperiori Rubrica de feriis: ter-
mianatur autem ad Nonam, quia
Veſperæ ſunt de ſequenti feſto.
4. Officium Vigil. totum fit de
feria occurrenti, ut in Pſalterio: &
rres Lect. leguntur de Homilia in
bvangelium Vigiliæ, ut in propriis
locis aſſignatur, cum tribus iis de
Feria occurrenti, ordine in Rubrica
de Giis deſcripto. Dicuntur Preces
feriales, & Comemorationes com-
munes, aliaque omnia ſieut in fe-
riis Adventus, Quadrageſ. &
Quat. Temp. de quibus & de aliis
circa ordinandum ejus Oftic. ha-
bentur inferius propriæ Rubricæ.
§. Excipitur ab hoc ordinario
Vigiliarum quæ jejunantur, Vigil.
bent. quæ cum tribus Noct. iun
Offic. Semid celebratur, ut ibi &
Vig Nat. Dni, quæ Noctur. fer-
excepto, in Laud. & Horis haber
reliquum Offic. Dupl. In Vig.
verò Epiph. Aſcenſ. quæ non je-
junantur, fit Officium ut in pro=⸗
Priis locis notatur.

VII.

E Octava fit Offic. vel ſal-
„tem commemor. (quando
aliquo Feſto, vel Dominica impe⸗
ditur) per octo dies continuos.
Fit de Oct. in Paſchate Keſurre-
Rtionis, in Aſcenſione Domini, in
Pentecoſt in feſto Corporis Chri⸗
ſti, in Feſtis, quibus in Kalen-
dario apponitur Octav. item in
Feſto Dedicat propriæ bceleſiæ »s
& Feſto principalis Patroni, 8e
Titularis loci, vel Eccleſiæ, & in
Feſtis aliorum Sanctorum , quæ

K

apud quasdam Eccleſias, Congre-
gationes, & Religiones conſueve-
runt ſolemniter cum Octav. cele-
brari

xxxiv ubrie.
brari niſi illa feſta venerint in Qua-
drag. quo tempore omittitur Offic.
cujuscumque Otavæ. Juod ſ ali-
quod Feſtum, quod celebrari ſolet
cum Oct. paulo ante Quadr. vene-
rit, & jam per aliquot dies factum
ſit Officium de ejus Oct, adveniente
Quadrag. nihil ampliùs fit de ca,
nec commem. Et idem ſervetur de
Oct. nondum abfſolutis, quando
ſupervenit feſtum Pentec. & dies
17. Decemb. .
2. In Paſcha Reſurrect. & Pent.
Offic. Oct. terminantur in Sabb.
ſequenti ad Nonam. .
3. Infra Octav. fit de feſtis Du-
plicibus, & Semiduplicib. occur-
rentibus, ac etiam translatis, ut di-
cetur infra de Transl Feſtorum,
n.§s. cum comm. Oct. niſi illa Feſta
ſint de ſolemnioribus enumeratis
in ſequenti RKubrica de Commem.
in quibus nulla fit commem. de
Oct. exceptis Oct. Nativ. Epiph. &
Corp. Chriſti, de quibus fit ſem-
per comm, quocumque feſto in il-
lis occurrente. Infra Oct. autem
Paſchæ, & Pent. non fit de feſto a-
liquo, etiam principali Patrono, vel
Titulari Eccleſiæ, vel Dedicat. e-
jusdem, ſed transfertur poſt Oct.
nfra Oct. Epiph. fit tant. de Patro-
no, vel Titulari Eccleſiæx, & de
Dedic. ejusdem (non tamen in die
Octava) cum commem. Oct. Infra
Oct. Corp. Chriſti fit tant. de Du-
plicibus, non tamen translatis, cum
commem. Odt. de Semidupl. veròô
infra eam non fit, ſed transfertur
poſt Oct. ut dicetur in Rubrica de
Translat. Feſtorum. De Simplici-
búùs infra quascumque Octav, oc-
currentibus fit tantm commem.
præterquam in duobas diebus poſt
Paſcha & Pent. ut dicetur in ſe-
quenti Rubrica de Commem. De
Dominicis infra Oct. occurr. fit
Offic. ut dictum eſt ſupra in Rubri-
ca de Dominicis. Si duæ Oct. ſi-
mul occurrant (ut Od. S. Joannis
Baptiſtæ, & Oct. Corporis Chriſti,
vel Oct. Patroni, vel Titularis Ec-
cleſiæ cum alia Oct. A uande non
erunt celebranda Feſta ix. Lect. vel
dies Dominicus, fiet Offic. de di-
gniori, cum commem. alterius.
De die autem Octav. cujuscum-
que feſti fit totum Offic, Dupl.
cum commemor. die infra aliam
Octav. De feſtis occurrentib. in
die Octav. ſervetur guod dizitur

in Rubrica de Translatione Fe-
ſtorum.
4. Officium de Oct. fit cum tri-
bus Noct. novem ſcilicet Pſalmis ,„
& ix. Lect. (exceptis Oct. Pa-
ſchæ & Pent. in quibus fit cum
uno Nocturno; ut fuis locis poni-
tur) & omnia dicuntur ſicut in die
Feſti, præter Lect., quarum primæ

tres ſemper ſunt de Scriptura oc-

curr. in Officio de Temp. præter-
quam infra Oct. Aſſumpt. B. M.
in A4 ſingulis diebus poſitæ ſunt
Lect. propriæ de Canticis Cantico-
rum;, aliæ Lect. ii. & iii. Noct.
dicuntur quæ infra Oct. poſitæ
ſunt. Infra Oct. veroò Patroni;
vel Titularis Eccleſiæ, aut alterius
Feſti, quod in aliquibus Ecclefiis
conſuevit cum Oct. celebrari, ſi
apud illas Eccleſias non habentur
propriæx, & approbatæ, Lectio-

nes pro ſecundo & iii. Noct. in-

fra Oct. repetantur Lect. poſitæ in
Communi Sanctorum, ſi de Sanctis
fiat Octav. alioquin Lectiones diei
Peſti. .
5§. Infra Octav. Offic. fit Semi-
duplex, in die Octavæ Duplex. In
Velp. infra Oct. omnia dicuntur ſi-
cut in ii. Veſp. Feſti, & in i. Veſp.
diei Octavæ omnia ſicut in primis
Veſp. Feſti, niſi aliter in propriis
locis notetur. R
Infra Octavas non fiunt Suffragia
conſuegta de Sanctis, nec dicuntur
Preces ad Primam;, & Completo-
rium, etiam fi fiat Officium de Do-
minica, vel Feſto Semiduplici. In
aliis, quomodo ſit ordinandum Of-=
ficium deOctava, habentur inferius
propriæ Rubricæ.

1 % in

N omnibus Sabb. per annum ex-

Hrra Advent. & Quadrageſ. ac niſi
Quat. Temp. aut Vigil. occurrant,

vel niſi fieri debeat de fer. propter

Offic. alicujus Dominieæ aliquando

infra Hebdom. ponendum; ut in

Rubr. de Domin. dictum eſt, &

niſi fiat Offic. de S. Maria, eo-
Octavæ Paſchæ, & Pentecoſt. ſem-

per fit Offic. de S. Maria, eo

modo, quo fit de feſto Simplici,

uemadmodum circa finem Brev.

iſponitur. De feſto autem Sim-
plici in Sabb. occurr. fit tantum

commem.

.

—

1..
ferin
Dulla
Dtet 5.
nid
jon di.
pemm.
gis po⸗
lti.
M. vi.
(apitt
un ad
AIat 0
ut, to⸗
mtipho
entu
i ilr
Dtemn 1
i con
l.

440)
le 8. Ma
Cumn ii.
Marin,
lenb
fia tami
X hon
abbat
.. Die
A hrim
Ktkagi⸗
ace, d
6e Crue⸗
kſch d
lib conli

latione le

fit cumti⸗
et Eſlnis,
is Oct k
hus ſit ann
locis don
tſicut ind
laruum ftin
cniptara
mp. preitt
mpt. .,
poſitt iin
icis Canticn
& iii, N
Oct. poll
10 Patton-
dut alteliu
tbus beclell
celebtali ,1
on habentl
te; Lekn
ii. Noct. i
i doſu⸗
8 ſide Ancll
etiones

ſte. ut den
e Dupler. I
, Ciclntun,
K in i Ne
icut in glinl
et in Moll

junt uli
nec dicun
Complin
icium del-
iduplici
inandum
entut inten

fieri non poteſt O

icaæ generxa- . XxXV
2. Cùm vero ſupradidisz diebusi excluſ. quando feſto Duplici im-

c. de S. Maria; pediuntur. De aliis Dnicis nulla

nulla etiam fit comm. de ea pro- Ht cominem. occurr. feſte Dupl.

pter Sabbatum, sed tantùm in Se-

quia Feſtũ in illis occurrens trans-

mid. quando ejus Office. Parvum fertur:niſi iilud feſtum fuerit prin-=
non dicitur, fit conſueta ejùs com- cipalis Patroni vel Tituli, aut De-

mem. per annum cuin aliis Suffra-

iis poſitis in Pſalt. poſt Veſp. Sab-
ati.
3. Ejus Offic. in Sabbato incipit
Fer. vi. ad modum Féſti Simplicis,
2 Capitule, & termnatur ad No-
nam Sabbati. Si autem Feér. vi. oc-
cürrat Offic. ix. Lect. in Velſp. fit
tant. commem. de S. Maria cum
Antiphona, Verſu» & Orat. quæ

habentur in Offic. ejus in Sabbato,

niſi illud Offic. ix. Lect. ſiit de
eadem B. Maria, quia tunc nulla
S commemor. de ea facienda
eſt.
4. Ad Matut. poſt Inv. & Hymn.
de S. Maria, dicituf unum Noct.
cum Xii. Pſal. Fer. ut in Pſalt. . de
8⸗Maria, i. & ji. Léct. ex Script. dé
Temp. Occurr. iii. Lect. & alia om-
nia tam in Matut. quàm in Laudib.

& Horis, ut in Offic. S. Mariæ in

Sabbato aſſignantur.
§. Dieuatur Preces Dominicales
ad Primam, & Gomplet. & fiunt
Süffragia conſueta de Apoſtolis, &
Pace, & Temp. Paſch. ſola comm.
de Cruce, ut in ii. Feria poſt Oct.
Paſch. Poſt Nonam nihil fit de ea,
niſi cenſueta ejus comm. cum allis
Suffrag, quando dicenda ſunt in
Offic. de Dominiea.

Ommemorationes fiunt de Fe-
Oeſtis simplicib. quando in eo-
rum diebus incidit feſtum ix. Lect.
etiam translàtum vel Dnica, vel
Octava, vel Sabbatum, & quando
eri debet de feria, ut ponatur Of-
e. alicujus Dominicæ, quæ eo àn-
no ſuperſit. ð”
z. De Feriis àA dv. Quadr. Quat.
Temp. Vigil. & ii. Kogat. fit com-
mem. quando feſtum ix. Lect. in
illis Feriis occurrit. Si Simplex fe-
ſtum in eisdem Fer. occurrat, Of-
fic. fit de Fer. commem. de Feſto
Amplici. —
3. Pfrætereà fit commem. de Do-

mihicis à Pent: usque ad Adv. &

db Epiph. usque ad Septuag. & à
Dominicea in Albis usque ad Pent.

dic. ipſius Eccleſiæ, non autem ali-
cujus Capellæ, vel Altaris ejusdem
Eccleſ. & tunc de hujusmodi prin-

cipali feſto fit tantùm in eo loco

vel Eccleſia, cujus eſt Patronus, vel
Titularis, aut Dedic, cum comm.
Dominicæ, excepta Dominica i.
Adv. Dominica i. Quadrag. Do-
mihica FPaſſionis, Dominica Pal-=
marum, Dominica Paſchæ, Däica
in Albiszac Dominiça Pent. & Tri-
nitatis, in quibus hujusmodi oc⸗
currens feſtum transfertur in fe⸗
alenrein diem ſimiliter non impe-
itam: dummodo non fuerint infra
majorem Hebdom, & per Oct. Pa-
ſchæ, & Pent. quibus diebus non
fit de aliquo Feſto Duplici occur⸗
renté.

4. Deée Oct, etiam quando Feſt
ix. Lect. vel Dominica imneditur 5
fit commem. niſi illud feſtum ix-
Lect. fuerit ſolemne principale ali⸗
cujus loci, ut ſupra. Nam in i. Ve⸗
ſperis & Laudibus hujusmodi Feſti
nulla fit commem. Feſti Simplicis
occurrentis, hec alicujus Vig. (cx⸗=
cepta Vigil. Epiph.) nec alicujus
diei infra Oct, nec alicujus prace⸗
dentis feſti ix Lect. (niſi id Feſtum
fuerit ex iis, quæ infra in hac eade
Rubrica enumerantur) nec die O=
ctav. nec Dominicæ ſi Feſtuin illud
ſolemne celebretur Fer. ii. exceptis
Doôminicis Advent. & Dominicis à
Septuag. usque ad Oct. Paſchæ in-
cluſive „ de quibus Dominicis „»
ſicut etiam de Fer. Adv. Quadra-
geſ. Quatuor Temp. & ii. Roga-
tionum, ſemper ſit commemor-.-
quocumqueFeſto adveniente. Quoôd
ſi hujusmodi Feſtum ſolemne ve-
nerit in quàcumque Dominica, fit
commem. de ea in utrisque Ve-
ſperis & Laudibaus. Et ſimiliter
occurrat in die Oct. alicujus
Feſti habentis Octavam, deé ea
ſiet commemor. etiam in utris-
qué Veſperis & Laudibus: In
sécundis autem Veſperis Feſti præ-
dicti fit commemor. de Dupli-
ci, Semiduplici; & Domini-
ca ſequentibus, & non de a-
liis.
X„* 2 5. Idem

XXxXVi . 5
§. Idem ſervatur in quibusdam
feſtis majoribus per annum, ſci-
licet in Nativitate Domini) in
cujus Offic. nulla fit commem. de
S. Anaſtaſia, ſed in ſecunda tan-
tüùm Miſſa) in Epiphan. in Paſcha
Reſurrect. cum tribus proximéè an-
tecedentibus, & duobus ſequenti-
bus diebus, in Aſcenſione Domi-
ni, in Pentecoſt. cum duobus ſe-
quentibus diebus, in feſto Cor-
poris Chriſti, in feſtis Nativitatis
S. Joannis Baptiſtæ, SS. Apoſto-
lorum Petri & Pauli, & Afſumpt.
B. Mariæ, in feſto omnium San-
Gorum, & in feſto Dedicat. pro-
priæ Eccleſiæ, in quibus ſeſtis fiunt
commem. eo modo tantùm, quo
dictum eſt ſupra de feſto ſolemni
alicujus loci.

6. In feſtis autem ſecundi or-
dinis, videlicet, Circumciſionis,
Trinitatis, Concept. Purificatio-
nis, Annuntiationis, & Nativ. B.
M. in Natalitiis xii. Apoſtolorum
& Evangeliſtarum, in feſto S. Jo-
ſeph, Inventionis S. Crucis, & in
feſtis S. Laurentii, & Dedicat. S.
Michaelis Archangeli, in primis
Veſp. fit commem. feſti Duplicis
eo die celebrati, niſi aliter in
propriis locis notetur: de Domi-
nica verò de die infra Octav. &
de feſtis Semiduplicibus non fit
commem. eo modo quo nec in
feſto ſolemni alicujus loci, ut di-
QRum eſt ſupra. De Simplicibus, &
Vigil. in his feſtis occurrentibus
legitur ix. Lectio & fit commem.
in Laudibus tantùm. In ii. autem
Veſp. fit commem. de quocumque
ſequenti feſto, etiam Simplici, &
de die intra Oct. ſi de ea fieri de-
beat Offic die ſeq. De Octavis Na-
tiv. Domini, Epiph. & Corporis
Chriſti ſemper fit commemor. in
utrisque Veſp. & Laudib. quando-
cumque contigerit infra illas de
aliquo alio feſto Offic. celebrari,
juxta Rubr. de Oct. num. 3.

7. De Dominicis, & Feriis Ad-
vent. & Quadrag. commem. fit in
utrisque Veſp. & Laudib. De feriis
uatuor Temporum, Vigiliarum, &
secunda Rogationum, quando de
illis commem, fieri debet, fit in
Laudibus tantum De feſtis autem
Simplicibus, (niſi in diebus ſupra-

dictis occurrant) commem. fit in i.
Veſp. & Laud. eo die, quo in Kal.
aſſignantur. De aliis vero Domi-
nicis per annum, & Octavis com-
mem. fit in utrisque Veſp. & Laud.
niſi concurrant cum ſupra enume-
ratis feſtis.

s8. Commemorationes fiunt hoc
modo. Poſt Otationem diei, in i.
Veſp. dicitur Antiphona, quæ po-
ſita eſt ad Magnif. & in Laud. quæ
poſita eſt ad Benedict. in Commu-
ni, (ſi propriam non habuerit)
conveniens ejus Offic. cujus fit
comm. poſt Antiphonam dicitur
Verſus, inde ſumendus, unde ſum-
pta eſt Antiphona, ſcilicet poſt
Hymnum Velperarum, & Lau-
dum, deinde dicitur Oratio. Si
Antiphona & Vertus feſti, de
quo fit commem. ſumenda eſſent
ex eodem Communi, unde ſump-
ta ſunt in Offic. diei, in feſto
commem. variantur,; ita ut in Veſp.
ſumantut ex Laud. & in Laud. ex
primis Velp. ejusdem Communis
niſi aliter ſignetur, Et ſimiliter ſi
in ii. Veſperis S. Agathæ, aut al-
terius Sanctæ ix. Lect. fieri debeat
commem. B. M. pro ejus Offic. in
ſequenti Sabbato celebrando, ne
repetantur . Diffuſa eſt gratia;
dicatur ?. Benedicta tu, ex Lau-
dib. Si autem occurrat, ut eadem
ſit Oratio feſti, de quo fit Offic.
& ejus de quo fit comm. mutetur
Oratio pro comm. in aliam de
Communi. Ssi de Temp. fiat
commemor. de Dominica ſcili-
cet, vel feria, Antiphona &
. ante Orat eodem modo ſu-
mantur ex Proprio de Tempore
ſi habuerit proprium, alioquih de
Pfalterio, Oratio verò ex Proprio
de Tempore.

9. Quando fit commemor. de
Dominica, vel Feria quæ habet
propriam Homil. nona Lectio in
fficio diei novem Lect. legitur
de Homilia Dominicæ, vel' fe-
riæx, quæ erit vel prima de Homi-

lia, vel tres ſimul in una Lect.
conjunctæ.
10. Si in die, in quo fit

Offic. novem Lect. fiat commem.
de feſto trium Lect. nona Le-
ctio legitur de feſto trium Lec.

ſi pro
ex du
nona
Lect.4
do de
nicis
nec
de H
ut ſun
giebu
tür ta
ir. Lei
guando
Minica
beat
lomili

u.
1es c0
De Du
ge Do
Ge ſem
ge die
Quat. 1
kätionun
te feitun
(quando
guoc ten
ei ferid.
en debd
Plex in Sa
ſo Linpl
frigna, le
e Cruce
ce, K
Sle Titul
Ilr etian
ckagiis
De quibe
ſanco fa
krius Pro

1 digu
Uit in
lit
iamin
1l Nati.
neiſionk
Lier i
om.

WE
lntertt
hliciv

ſem. ftini
quo in ki
vero Don-
Nctaris con.
elp. &lant.
Pra enune.

es flunt do
n diei,ini
na, gehe⸗
n Laud

in Comml.

1 habuett
. cuils 1
nam dicinu
, unde ſun.
ſcillcet ſol
1, § lar.
Otatio. 8
felti, E
menca ellen
unde ſum⸗
, in kelt
a ut in en
in Laud 4
Communh,
St fimiliteti
the, alt
fieri geben
ejus Offie,
ebtando. 11
eſt Srant,
tu, es IA.
t, ut eiben
luo n Of
im. muet
in aliann t

1

ſi propriam habuerit, duas
ex duabus fiat una Lect. quæ ſit
nona in Offic. novem Lect. quæ
Lect. de Sancto non legitur, quan-
do de eo fit commem. in Domi-
nicis, quæ habent ix. Reſponſor.
nec quando ix. Lect. legenda eſt
de Homil. Dominicæ, vel feriæ,
ut ſupra, nec in feriis, & aliis
diebus, quando in Offic. legun-
tur tantùm tres Lect. nec etiam
ix. Lect. legitur de die infra Oct.
quando de ea fit commem. in Do-
minica, vel aliquo feſto: licèt
habeat Evangelium proprium, &
FHomiliam.

II. Quando contingit fieri plu-
res commem. ſervetuùr hic ordo.
De Duplici fiat ante Dominicam,
de Dominica ante feſtum ſemid.
de ſemidupl. ante diem infra Oct.
de die infra Octav- ante fer. Adv.
Quat. Temp. Vigiliarum, & Ro-
gationum, & de dictis feriis an-
te feſtum ſimplex. De S. Maria
(quando in ii. Veſp. Feſti ix. Lect.
quod ter. vi. celebratum ſit, de
ea fieri debet commem. pro Offic.
ſeq. Sabbati) fiat ante Feſtum Sim-
plex in Sabbato occurrens. De fe-
ſto Simplici fit commem. ante Suf-
fragia, ſeu communes commem.
de Cruce, S. Maria, Apoſtolis, &
Pace, & ante commem. cujuscum-
que Tituli, vel Patroni Eccleſiæ,
quæ etiam pro ſui dignitate aliis
suffragiis prædictis præponeretur.
De quibus Suffragiis quomodo &
quando facienda ſint, habetur in-
ferius propria Rubrica.

De Translatione Feſtorum.
X.

I aliquod feſtum dupl. occur-
8 rat in Dominicis Advent. & in
Shicis a Septuag. usque ad Do-
minicam in Albis incluſivè, in Vi-
gil. Nativ. Domini, in die Cir-
cumciſionis, in tota Oct. Epiph.
in fer. iv. Ciner. in tota majori
Hebdom. & infra Oct. Paſchæ, in
Aſcenſ. Domini, in diebus à Vi-
gil. Pente, usque ad feſtum 88.
Trinitat. incluſ. in feſto Corporis
Chriſti, & ejus die Oct. in feſto
Aſſumpt. B. Virg. & onmium 88.
transfertur in primam diem feſto
duplici, vel ſemidupl. non impedi-

XXNVii
tam: exceptis tamen feſtis Nativ.
S. Joann. Baptiſtæ, S 8S. Apoſt.
Petri & Pauli, quæz in die Octav.
Corporis Chriſti, celebrantur»
excepto quoque feſto quocumque
ſolemni alicujus loci, quod in pro-
pria tantùm Eccleſia, etiam in ali-
quibus ex ſupradictis diebus oc-
currens, ſcilicet in Dominicis ii.
iii. & iv. Advent. & Quadrag. Do-
minica Septuageſ. Sexag. & Quin-
quag. & diebus infra Oct. Epiphan.
(ut in Rubr. de commem. dictum
eſt) celebratur. Si autem feſtum
Nat. S. Joannis Bapt. venerit in
die Corp. Chriſti, transfertur in ſe-
quentem diem, cum comm. Oct.
& in ſecundis Veſp. Corp. Chri-
ſti fit tantm commem. S. Joannis:
ſequentibus autem diebus fitOffic.
de eadem Oct. Corp. Chriſti, cum
commem. Oct. S. Joannis. Dies
autem Oct. S.Joannis tunc veniens
in die Oct. Corporis Chriſti, non
transfertur, ſed de illa eo anno fit
tantum comm in utrisque Veſp.
& Laudib. diei Oct. Corp. Chriſti:
& id ſemper ſervetur, quando
feſtum habens Oct. transfertur, ut
non ideò dies Oct. transferatur, ſed
ipſa die de ea fiat commemor. quæ
aliàs erat Oct. ſi feſtum non fuilſ-
ſet translatum. Quod ſi feſtum poſt
totam ſuamOct. transferri contige-
rit, illo anno celebretur ſine Oct.
niſi Titularis Eccleſiæ privilegio
aliter fieri oporteat.

2. Si in die Octav. alicujus feſti
habentis Oct. occurrat aliquod fe-
ſtum Dupl. ex majoribus supra in
Rubr. de comem. enumeratis, fiat
de feſto cum commem. dieiOctav.
excepta die Oct. Nativ. Domini, &
Epiph. in quibus non fit de aliquo
feſto, ſed transfertur in primam
diem fimiliter non impeditam Si
autem non fuerit ex prædictis fe-
ſtis, fiat de Oct. & feſtum transfe-
ratur, ut ſupra.

3. Si aliquod feſtum Dupl. infra
Oc&G. occurrens, alio majori feſto
Dupl. impediatur, transferatur in i.
diem ſimiliter non impeditam, &
in eo ſiat commem. de Oct. .

4. Si in aliis Dnicis per annum à
ſupradictis occurrat feſtum Dupl.
non transfertur, ut dictum eſt in
Rubrica de commem.

K F† X 3 5§. Fe-

XX Xviii eadtie” Len
5§. Feſtum ſemid, eccuzrens die-=
bus fupradictis „ & intra Octav.
Corporis Chriſti, & aliis Domini⸗
cis per annum, transfertur in i.
diem ſimili Offic. non impeditam:
occurrens vero in Dominicis infra
illas Oct. in quibus fit de feſtis oc-
currentibusùt dictum eſt in Rubr.
de Oct.) transfertur in ſequentem
dienr cum commem. Oct. quæ fi
fuerit alio teſto Duplici, vel femi-
duplici impedita, prædictum fe-
ſtuin femid. veniens in Domini-
ca, transfertur poſt Oct. ita ut fe-
tum ſemidupl. infra Oav. non
Aakerarur, miſi in proximeé teqꝗ.
liem.
6. Si dug, vel plura feſta ix.
Lect. ſimul eodem die veniant, fiat
Offic. de majoti, id eſt, de dupli-
ci „& femtduplicia transferantur.
At ſi omnia fuerint Duplicia, vel
omnia ſemiduplicia:fiat de dignio-
ri, ſeu ſolemniori, & quæ mino-
ris ſolemnitatis funt; tranferan-
tur.
7. Si plura feſta ix. Lect. trans-

ferenda fint, priùs transferatur

Dupl. quam femid. & inter plura
Dupl. quod eſt magis ſolemue,
ſemper prius transferatur,; & priùs
celebreturzalioquin fi ſint æqualia,
unum ante aliud transferatur eo
ordine’, quo erant celebranda in
Propriis diebus.
„7. Peſtum fimpl. numquam trans-
fertur: ſed ſi de eo fieri non poteſt
Offic. fiat commem. ut dictum eſt
in Rubr. de comm. ſi autem vene-
xit in illis diebus, in qurbus de ſim-
plici nulla fit commem. eo anno
non fit de eo ampfiùs.
9. Si aliquod teſtum ix. Lect. in
ꝗquo annotatunz eſt fieri comm. ali-
cujus Sancti, transferatur propter
advenientem Däicam, vel aliud fe-
ſRtum majus, non tamen transfertur
cum illoe comm. illius Sanctizin eo
affig nata: fed dicta commem, fit
die suo in Dnñica; vel alio feſto,
in quo fleri poſſit,; cum ix. Lect.
einsdem, ſi propriam de vita San-
cti habuerit: Feſtum vero ix. Lect.
transtertur fine ulla ampliùs com
teſti ämglicis prædicti. Quod etiã

X.

Oncurrentia Officii attendenda
Jeſt ſemper in ii. Veſp. quo-
modo ſit ordinandum O ffic. cum
ſequenti die. Itaque cùm dicitut
Offic. aliquod cum alio occurrere;
intelligitur de præced. in ii. Veſp.
cum feqꝗ. in i. Veſy.

2. Duplici ergo in ii. Veſp. con-
currenté cum alig feg. Dupl. in
primis, fi utraque ſint ejusdem fſo-
lemnitatis, regulariter àa Capit. fit
de ſequenti,; cum commem. præ-
ced niſi aliter in propriis locis an-
notetur. Si veroô nôn ſint ejus-
dem ſolemnitatis, ſervetur diffe-
rentig in Rub. de commem. 80
Translatione feſtorum aflig nata: ut
ſcilicet feſta majora habeant i &
ii. Vefp. integras, cum commem.
minorum;, quando de eis fieri de-
bet, Si autem poſt aliquod feſtum
ex iis, quæ in ſecundo ordine po-
ſitæ ſunt in Rub. de commem. ſe-
quatur immediatè aliud ex ſolem-
nibus majeribus : Vefp. erunt de

ſeq. cum commem. præc. Inter
teia æqualis ſolemnitatis ſervetur
lric ordo, ut feſta Domini præfe-
rantur omnibus aliis, & habeant
utrasque Velp. integ raszſicuti feſta
B M eſtis Sanctor. Item feſta An-
gelorum, & Apoſtolorum, cæteris
aliis: & teſta il'orum Sanctor. qui
in propriis locis, vel Eccleſiis so-
lemniter celebrantur, aliis in Kal.
delcriptis.
3. Duplici verò concurrente cum
feſto Semid. cum Dñica, cum die
infra Od. cum feſto Simplici, &
eum Offic. B. M. in Sabbato, omnia
ut in ii. Veſp, de Dupl. cũ com. il-
lorum,niſi aliud Dupl, fuerit de iis,
quæ excipiuntur in Rubr. de com.
in quibus aliquæ commem. omit-
tuntur. Duplici etiam, & quocum-
que Offic. ix. Lect. concurrent cum
Feria, vel potius ſequente feria,
mnia de Duplici, & nihil de fer,
teg. Sed ſi feſtum celebretur in
Adqv. & Quadr. fit ſemper comm.
de feria, ut infra dieetür, Idem di-=

tervatur in comm. occurrentib. in cendum de feſtis Simplicibus , ve⸗

Vigiliis; cum de Vigilia veniente
Dominica fit in Sabb. præcedenti:
tunc enim comm. feſti Simplicis

minica⸗

non fit in Officio Vigil: ſed in Do-

nientibus cum feq. feſto ix. Lect. de
quibus etiam commem. fit non ra-

tione concçurſus, ſed quia eedé die

occurrunt, ut diétum eſt in Rubr:
4 Se⸗

gur N
Gie intt
„7. D
dje 0
Preced
concur
Bapt, in
guan
Notatur
cum ſe
translate
com. 0.
lto,toti
. exe⸗
Acenl.,

le ſeg

lequens
lerit e
Mumerari
Utionibu
lot, Oſie

Dcl.

attendeldt
Vel. o.
Offic, on
cüm dicitn
o occutten
in i ſen

i. Veſp er
eg⸗ Dupl in
efusgenhh
r4 Capit1
mmem. ir
Fiis locis an
n ſint eit
tretur Gite
ommmemn 4
aflienat
abeant i 4
m comken
eis fielit⸗
guoc fekti
0 ordine ye
olnumnemn, E
zud er lolen
eſp. erunt
Plac⸗ lun
tats eee⸗
ini herte⸗
45:licutitl
emn feltt 4
tum; caltli
Sanctor. 1
beclelie
aliisinh

cuttente
Tea,eln
GSimmplici, 4
bat nCni
l. ci conn ⸗
fuerit cel
abr. 46
mem. on
& quocin
current an
nente ferii
nihil de ei
elebretut 1
per CoiII

Rubriez generales Breviarit.

4. Semid. feſto, Dnica & die inf.
Oct. concurrente cum ſegꝗ. Duplici,
omnia de dupl. cum com. illorü;,
niſi dupl. fuerit ex num, major. quæ
ſupra in Rubr. de com. numerata
ſunt, in quibus nulla fit com. præc.
Semid. Feſto concurrente cum
ſeq-. alio Semid, cum Dñica, vel
cum die infraoct, àCap. fit de ſeqꝗ.
& com. præc. niſi aliter ſignetur.
Semid, autem concartente cum
ſeq. Feſto Simplici, vel cum Offic.
B. M. in Sabb. omnia de Semid.
cum comm. ſeq.
. Dähica concurrente cum ſeg.
Feſto Semid. & cum die infra Oct.
vel cum Feſto Simplici, omnia de
Düica cum comm, ſeg.
6. Die infra Oct. concurr., cum
ſeq. Dnñica;, vel Semid. à Cap. ſit
de ſeq. cum comm. Oct, Dies inf.
Oct. cum Simplici propriè non ha-
bet concurſum, quis in ſeq die inf-.
Odt. non fit de simpl. niſi com.
quæ & eadem ratione in præced.

die infra Oct. fieri debet.

7. Die Oct. concurr, cum alia
die Oc àCap. fit de ſeq. cum com.
præced, excepta Oct. Corp. Chriſti
concurrente cum Oct, S. Joannis
Bapt, in qua de ſeq. fit tant. com.
& quando aliter in propriis locis
notatur. Die Octav, concurrente
cum ſeq. Duplici minori, etiam
translato, à Capit. fit de ſeq. cum
com. Oct, concurrente verò cum
leq. Duplici minori, etiam trans-
lato, totũ Offic. fit de ſeq. cũ com.
Oct. excepta dieOct. Epiph. Paſchæ,
Ascenſ. & Corp. Chriſti, in quibus
de ſeq. fit tant. comm. Si autem
ſequens Feſtum etiam translatum,
fuerit ex ſolemnioribus ſupra e-
numeratis in Bub, de commemo-
rationibus, in ſecundo ordine, n. 6.
tot. Offic. fit de ſed. cum comm.
Octavæ. .
8. Simpl. cum alio non poteſt
concurrere in ii. Veſp. (Iicèt cum
ipio poſſit eſſe concur. in i. Veſp.)
quia non habet ii. Veſp. ſed ejus
Offic. terminatur ad Nonam, & de-
inceps nihil fit de eo, nec comm,
Si ſequatur aliud Simplex, Pſalmi
erunt de Fer. occurr. in Pſalt. a
Veſp. & à Capit. fit de ſed. Sim
Ruici ſine ula commem. præc. Si
quatur Offic. ix. Lect. Veſperæ
totæ erunt de eo ſine ulla ſimili-
ter commern. Simplicis præced. Si
nullúm Feſtum ſequatur, ſubintrat

LXNIEXE
Offie. de Temp. & Veſp. totæ erunt
de Feriaaaa. V
9. Feria non poteſt concurrere
cum alio Offic. in ii. Veſp. neque
cum ipfſa poteſt eſſe cõcurſus in i.
Veſp. quia ejus Offic. incipit quod-

cumq; aliud Offic Quamvis proprie

(ſi el dandum eſt principium) ſe-
quente feria poſt aliamFeriam ejus
Offic. incipiat à Matutino, & ter-
minetur ſeq. alia Feria ad Compl.

& ideo ſi Feria ſequatur aliam Fe-

riam, in Veſp. præced. Feriæ, nihil
fit de ſequenti quoad ea, quæ in
ſequenti Feria ſunt propria Verbi
gratia, ſi in Veſp. Feriæ tertiæ ante
Feriam quartam Cinerum fiat de
Feria, dicitur Oratio Dñicæ præce-
dentis, non autem es quæ eſt pro-
pria in ſeq. Feria iv. Cinerum, nec
ante Orationem dicuntur preces »„
quæ dicendæ ſunt in dicta Fer. iv.
Cinerum. Quod etiam fit quando
Feria per annum præcedit Feriam
Quat. Temp. vel Vigiliar. Hac etiam
ratione ſuperiùs dictum eſt in con-
curr, aliorum Officior. cum Feria
nullum Offic. concurrere, & nihil
fieri de Feria præc, adveniente alio
Officio. Si autem de ea aliquando
fieri debeat com. in Veſp. non fit
ratione concurſus, ſed quia eo die
quo Offic. Feriar. Adv. & Quadr.
impeditur, illarum comm. ratione
temporis ex præcepto Eccleſ. præ-
termitti non debet.
10. Cùm vero occurrit, ut Fe-
ſtum Simplex veniat in Fer. iv. &
vi, Quat. Temp. in Feria iv. Cine-
rum , & in Vigiliis,„ quæ jejunan-
tur, Veſp. antegedentes) niſi ea
die celebratum ſit Feſtum ix. Lect.
erunt de Feria Communi per an-
num, non autem de ſeq. ut di-
cum eſt, cum commem. Feſti
Simplicis in ſequenti Feria occur-
rentis. Quod ideo non fit, quia
ſequens Feria habeat primas Veſp.-
ſed ia cùm Feſtum Simplex in
ſeq. die non habeat Officium pro-
pter Feriam prædictam in eo oc-
currentem, nec etiam convenit
illud habere primas Veſp. in præ-
cedenti die. Et eadem ratione
ſi Feſtum Simpl., occurrat Feria
uinta in Cœna Domini, in qua
4de eo non debet fieri commem.
nulla etiam fiet commemor. in
Véſperis Feriæ dquartæ præceden-
tis.

De
X 4

*
5. “ AXAlr.
I quis velit ex fupradictis Ru-
bricis ordinare Offic, occurr.
diei, videat in Kalend. & in-Ta-
bula Peſtorum Mobilium, de quo
fiat Officium ſequenti die, & ut in-
venerit eſſe faciendum, ſic ordina-
bit illud in Veſp. & aliis Horis no-
Kurnis, & diurnis.
2. Si ordinandum ſit Officium de
Tempore, id eſt, de Dominica,
vel Peria, recurrendum eſt ſemper
ad Pſalter., ubi ordinaté ponitur
quod eſt Comune Officii de Tem-
vore, cum diſtributione Pſalmor.
E ad Proprium de Temp. ubi Lect.
& &. quædam Antiphonæ & Ora-
riones ponuntur, quæ defunt in
Pſalt. Invitat. Hymn. Capitula, Ver-
ſus, Reſponſ. brevia, & Antipho-
næ, quæ diverſis temporibus po-
nuntur in proprio, dicuntur loco
eorum quæ ſunt in Pfſalt, cùm veroô
Propria non fuerint dicuntur ut in
Pialterio.
3. Si Offic. ſit ordinandum de
Sanckto, recurrendum eſt ſemper
ad Commune Sanctorum (niſi Pro-
prium habeat in Proprio Sancte-
rum) ubi pro qualitare feſti, ſi ix.
Lect. id eſt dupl. vel femid. fuerit,
omnia ordinate ponuntur, illis ex-
Ceptis; quæ propria ſuis locis ha-
bentur. Si feſtum fuerit trium
Lect. (Noct. Feriæx, & Lect. ex-
ceptis) omnia ſumuntur de eodem
Communi. Fres Lect. i. Noct.
in Offic. nov. Lect. & prima & ii.
Lect. vel i. tantum in feſtis trium
Lectionum, fſumuntur dé Script.
in Officio de Temp. niſi aliæ in
Propriis locis ponantur.
4. In majoribus folemnitatibus
& teſtis pber annum, totum Offic
ordinatur, ut in propriis locis po-
nitur.
5. In feſtis B. Mariæ (omiſſis
is, quæ propria in illis habentur)
Hymni, novem Pfalm. & alia quæ:
dam requirenda funt ex Communi
elus Offic. parvo, circa finem Bre-
Viarii.
S. Modus inchoandi Offic. di-
cendi Invitat. Hymn. Antiphonas,
& Verſus, habentur in principio
Pfalt. Cüm veròô Antiphonæ du-
plicandæ ſunt, dicuntur integræ
ante Pfalm. ficut in fine Pſalmo-
Jum. .

7, Modus dicendi Abſolutiones
& Benedictiones ante Lectiones,
legendi & terminandi Lectiones
dicendi Reſponſoria poſt Lectio-
nes, ac Reſponſoria brevia poſt
Capitula, habetur in prima Dhica
de Adventu.

§8. Quomodo ſit inchoandum,
& terminandum Offic. per Horas,
habetur in Pfalt. quomodo ter-
minandum per Antiphonas beatæ
Mariæ habetur in fine Comple-
torii.

9. Sed ut hæc omnia faciliùs
habeantur, poſitæ ſunt ſequentes
Rubricæ de ſingulis horis, earum-
qus partibus diſtincte cognoscen-
is.

XIII.

D Matutinum hæc per ordinem
regulariter dicuntur, ſecunduùm
diverſitatem Offic. niſi aliter in
quibusdam diebus anotetur. Pater
noſter, Ave Maria, Credo, omnia
ſecretò: deinde clara voce Hebd.
dicit, Domine labia mea &c. pol-
lice ſignando ſibi os ſigno Cru-
cis : Deus in adjutorium, &c.
manu extenſa ſignando ſe ſigno
GCrucis a fronte ad pectus, & à
ſiniſtro humero usque ad dextrum
(quod ſervatur in principio omni-
um Horarum, cum dicitur, Deus
in adjutorium) cum Gloria Patri,
& aliis, ut in principio Pfalt. De-
inde dicitur Invitator. conveniens
Offic. de Tempore, vel Sanfékto,
duod dicitur cum Pſalmo Venite,
exultemus, eo modo quo in prin-
cipio Pfalt. deſcribitur. Dicto
Psalmo, & repetito Invit, dicitur
Hymnus, qui Offic. de Tempore:
vel de Sancto convenit.
2. Poſtea in duplicibus, & ſemi-
duplicibus dicuntur novem Pſalmi
(Sed in Dominicis plures „ut in
Pfalt.) cum ſuis Antiphonis, &
Verſibus, quæ Tempori, vel fe⸗
ſto coveniunt, & totidem Lectio-
nes cum octo Reſpontf, aliquando
cum novem, ut ſuis locis ponitur,
per tres Noct., diſtinos, hoc mo-
40

3. In primo Noct. dicnnrr tres

Pſalmi

Pſalmi
ingulo⸗
Dalch. i
ad ben-
Aecenl.
Noc. 6
fne
Noc
Et ne
d ben
ll ſing
Ay. o
tes Leci
Nem ine
niſt ali
1 Lect.
ene0ſhie.
Vm ſt
alio⸗
i a
e Tem
Glcitur
ne haltis
notatur
Adyentu
cis ſigne

N In
al. Aj
lpſius P
Denedi.
de Adye
dermone
ſe o
lec, Unn

6. In i
eun Anti
inculi
ſegnentes
Ur exrunt
Leinp pe⸗
luem 0
Vominica
M con
umbet
in icin
ilislo⸗
1 eirar
laller

l

un led
u

Nlndt

Mer 1

Abloletione
te Legiones
Ndi beckione
poſt Legio
1 bierin
n prima Düia

inchoandun
c. per Hont
uomoc) Ie
Dhonss beut
lne Come

mnia fuclli
Unt ſequend-
horis, eatus
te cosnoscen

40.

Eeekodhne
Ntupecundin
nifl Aitel
fotetuk. Pi
Credo, omdl
1a voce bene
mes Eee. N
98 Kiono
torium, d
ngo ſe n
becktus a
, ad dexuun
ncipio onn
icitur, Dan
Gloria bun
1o Plalt, be
t. conwenie;
el Funde
n fenie
go n hn⸗
itt. Ut
Invit diin
ge Telnpole

t n
bus, 8 ſen
tovem ldln
utes, U
i honts,
, leel⸗
tigeln lebt⸗
l aligunn
cis leo
tos, vend⸗

. e
cumtn
. Zitvi

. Rubricæz generales Breviarii. „
Pſalmi cum tribus Antiphanis poſt Domine labia &c. Invit. & Hymn.

lingulos Pſalmos una Ana: ſed temp.
Paſch. id eſt, à Dnica in Albis, usq;

ad Penzec. (Præterquam in Offic.

Ascenſ. Dni) tres Pſalmi cujusque
Noct. dicuntur ſub una Ana, & in
fine Pſal. poſt ult. Anam cujusque
Noct, dic. poſtea Y. Pater noſter,
Et ne nos. Abſolutio. Exaudi, Bno,
& Benedictione perperua, & aliæ
ad ſingulas Lect. ut in i. Dnica de
Adv. ordinantur. Deinde leguntur
tres Lect de Script. quæ per ordi-
nem in Offic. de Temp, occurrunt
niſi aliæ aſſignentur) & ad ſingu-
as Lect. dicitur unum &. conveni-
ens Offic. ſi de temp. ut in Proprio
Temp. ſi de Sancto, ut in proprio
8S. alioquin ut in Côi, etiã ſi Lect.
i. Noct. ſint de Scriptura Officii
de Tempore.

4. In fine ult. B. cujusque Noct.
dicitur, Gloria Patri, cum repetitio-
ne partis Reſponf. eo modo, quo
notatur in ili., Refp. i. Dnica de
Adventu: niſi aliter in propriis lo-
cis ſignetur.

§. In ii. Noct, dicuntur alii tres
Pſal. Anæ, . & Pater noſter, Abſol.
Ipſius pietas, & ei conſequentes
Benedictiones, ut in dicta Dnica i
de Adventu; tres Lect. de aliquo
Sermone, aut de vita illius Sancti,
de quo fit Offic. & ad quamlibet
Lect. unum ße.

6. In iii. Noct. alii tres Pfalmi
cum Antiphonis, ut ſupra, poſt iii.
Anñam, v. Pater noſter, Abſolutio,
A vinculis, & Benedictiones con-
ſequentes ad ſingulas Lectiones,
quæ erunt de Homilia Evangel, de
Temp. vel dé feſto ſecundùm qua-
litatem Offic. ut in eadem prima
Dominica de Advent. ponuntur.
Poſt vii. & viii. Lect. dicitur Kkeſp.
Offic. conveniens, id eſt poſt
quamlibet unum : aliquando au-
tem dicitur etiam poſt ix, Lect.
ut fuis locis notatur: & in fine ul-
timi Reſponſ. aut octavi, aut no-
m dicitur, Gloria Patri, ut ſupra
niſi aliter ſignetur. Si non dicitur
nonum Reſponſorium, poſt ulti-
mam Lect. dicitur Hymnus, Te
Deum.

7. In Offic. trium Lect. ad Matur.
Pater noſter, Ave Maria, Credo;

2

in feriali Officio de Fer. ſi non ſint
in Proprio de Tempore, dicuntur
ut in Pfalt. in feſtis de feſto, ut in
Communi SS. Deinde Nocturn.
Feriæ, ut in Pfalt. id eſt, xii. Pfal.
cum ſex Antiph. & Tempore Paſch.
cum una Anfa Allel qui dicuntur
tam in Offic. feriali, quam in feſtis
Simplicibus.

8. Poſt Pſalmos, & Anas dicitur
v. in fer. Offic. ut in Pfſalt. in feſtis,
ut in Côi Sanctorum: qui in teſtis
ſumitur ſecundum Ferias ex Nact.
Communis, unde ſumuntur Relp.
ut dicetur infra in Rubr. deverſib.
& B. poſt . dicitur Pater noſter,
Ablol. & Benedict. ut habetur in-
tra in Rubr. de Abſolutionibus, &
Benedict. Tres Lect. (ſi non adſit
Homil.) ſingulæ in Offic. fer. di-
cuntur descript. quæ eo die occurx-
rit in Proprio de Tempore: ſi adiit
Homil. fingulæ tres de Homil. In
feſtis prima, & ſecunda de eadem
Scriptura, tertia de Sancto. Si tue-
rint duæ Lect. de Sancto, prima
tantùm erit de Script. reliquæ de
Sancto.

9. Poſt ſingulas Lect, in feriis
extra tempus Paſch. dicitur unum
B. ita ut dicantur tria Reſponſor.
tempore vero Paſchali, & in fe-
ſtis, duo tantùm Keſp. dicuntur,
ſcilicet poſt i. & ii. Lect. tant. In
fine ultimi Keſponſ. ſecundi ſcili-
cet aut tertii, dicitur Gloria Patri,
cum repetitione partis gii niſi ali-
ud notetur. Quæ Reſponſoria in
ffic. de Sanctis ſumuntur ex
Cöi Sanctorum; in feriali Offic.
ex Dominicis, quando propria per
Ferias non diſtribuuntur, ordine
deſcripto in Rubr. de Reſponto-
riis. Quando non dicitur tertium
Reſponſ. poſt tertiam Lectionem
dicitur Bymnus, Te Deum lauda-

De Laudibus. XIV.

D Laudes dido Hymne, Te
Deum, vel ult. . Hebdomada-
rius abſolute dicit: Deus in adjuto-⸗
rium, &c. ut ſup. & dicuntur Pial-
mi, & Canticum Benedicite, ve
aliud, ut habetur in feriali Officio
extra tempus Paſchale, cum
Antiphonis Offic. convenientibus.
X* *ι *† à5 Qui

ln 10.
Qui Pſalmi, & Canticum in Domi-
nicis per annum (exceptis Däicis à
Septuageſ. usque ad Dnhicam Pal-
marum, incluſ.) & in Feriali Offic.
temporis Paſchalis, ac in feſtis tam
novem, quàâm trium Lect. dicuntur
de Dominica ut in Pſalt. In prædi-
Gtis veroò Dñicis à Septuageſ. usque
àd Dominicã Palmarum incluſive,
dicuntur ut ſuis locis ponitur. In
Feriali Officio per Annum, extra
temp. Paſch. dicuntur ut in Pſal-
terio.

2. Antiphonæz in Dominicis;
nando propriæ non afſignantur,
gicunteir ut in Pſalt. in Feſtis no-
vem & trium Lect. ſi non adſint
propriæ, dicuntur de Communi.
Poſt Plalmos dicitur Capit. Hym.
z. Ana ad Canticum Benedictús,
cum eodem Cantico, & Oratio,
omnia pro qualitate Officii, de
Tempore, vel de Feſto.

3. Preces quando dicendæ ſunt,
dicuntur antée primam Orationem.
Gommemor. verò de Gruce, de
S. Maria, de Apoſtolis, de Patrono,
& de Pace, ſimiliter quando dicen-
dæ ſunt, dicuntur poſt Orationem,
niſi alia commem. Feſti Simpfi-
cis occurrat, quæ ſemper prædickas
commem. præcedit, de quibus in
propriis Rubr. dicitur.

4. Ante Orationem dicitur Do-
minus vobiseum, & Oremus: poſt
ultimam Orationem repetitur Deo-
minus vobiscum, deinde, Benedi-
camus Domino, & . Fidelium ani-
mæ; Pater noſter, Düs det nobis
fuam pacem, & Antiphona B. M. ut
habetur in fine Compl. ſi tunc diſ-
cedendum ſit à Choro: aligquin in
fine ultimæ Horæ, nifi ſeguatur
Miſſa, vel Offic. Def. vel Pſalmi

Pœnitentiales s aut Litaniæ; ut in

Propr. Rubr. dicetur.
De Prim XV.

D Primam, Pater noſter, Ave
Maria, Credo, ſecretô: Deus in
adjutorium &c. Hymn. Jam lucis
orto ſidere, deinde inchoaturAnti-
phona; quæ convenit. Sumuntur
gutem Antiphonæ in Feſtis ad om-
hes Horas, ex Laud. per ordinem,
quarta prætermiſſa, ut dicetur
intta, in Kubr. de Antiphonis.

Poſtel dicuntur Pſalm. qui in Do-
minicis, & Feriis dicuntur, ut in
Pſfalt. In feſtis autem & emp:
Paſch. tres tantum;, ut etiam ibi
annotatur.

2. Poſt Antiphonam dicitur Ca-
pitulum, Regi ſæculorum. In fe-
riali Officio extra tempus Paſch.
dicitur Capitulum, Pacem, deinde
Be. br. Chriſte Fili Dei vivi & c. poſt
g, br. in Offic. Duplici, & infra
Oct, ſtatim dicitur Oratio, Domine
Deus omnipotens, in alio Officio
dicitur, Kyrie eleiſ, eum rel. preci-
bus, omnia ut in Pfſalt. ad v. au-
tem, Adjutorium, Hebd. ſignat
ſe ſigno Crucis, à frente ad pe-
Ktus. Quando aliquis ſolus recitat
Offic. ſemel tantùm dicit, Confi-
teor, omiſſis illis verbis, tibi pa-
ter, vel vobis fratres, & te pater,
& vos fratres, & fimiliter dicit,
Miſereatur noſtri, peccatis noſtris,
perducat nos; quod etiam ſerva-
tur ad Completorium. In feriali
Officio quando dictæ ſunt preces
ad Laudes, adduntar aliæ preces,
ut ibidem in Pfſalterio.

3. Poſt Orationem Primæ, vel ſi
dicatur Offic. B. M. poſt illius ora-
tionem, dicto Benedicamus, in
choro legitur Martyrologium: de-
inde dicitur, Prefioſa cum reliq.
quæ etiam dicantur ab iis, qui ex-
tra chorum non legitur Martyro-
logium. In fine ad Abſolut. Gapi-
tuli, In feſtis, & aliquibus diebus
pro Lect brevi dicirur Capitulum
Nonæzx, ſi adſit proprium, alioquin
de Commani, alio tempore tam
in Dominicis, quam Fer Lect.
brev. Offic. illius temp. in Plalt.
aſſignata.

xXxvVI.

D Tertiam, Sextam, & Noe-
nam, ante ſingulas Horas»
dicitur Pater noſter, Ave Maria;
Deus in adjutorium, Hymn. &

cundùm Offic. qualitatem, ordine
quo ſupra. Dictis Pfalmis „ &
Antiphona dicitur Capitul. & H.
br. pro qualitate Officii: quæ in
Dominicis, & Feriis quando non
habentur propria in proprio dę
Tempore, dicuntur ut in Pſalt.
in

Pſalmi, ut in Pſalt. Antiphonæ ſe-

in keſtis
In ſint
Commun
Dominus
Mubetur
ſ autem
io Sar
(ommun
12 Poſ
Dominus
Nenedican
Mime,
It inkra
ominicea

D Ve
Man
Deinde
cum qu
Proprio
rum ſien
& ben
euntur
alchali
Antiph.
Antiphey
Adventus

Alignentn

2 hoct .
Gieitur
n a An⸗
lico, & 0
lell.
e brece
Geuntur
Demoratie
ea Maria,
lee,holte
Aubricis
en Offii
is Horis,

Con.
eltur I
eob Miſe
rette,
lihona
n cum
ne ahee
Unleidu

n. qui indo
intur, N in
em & lenn
Ut etian h

m diciturce
Nrum. Inke
empus Pild
cen Gein
viyi S l
lici, & int
ratio, Donnit
n alio 0fh
zu. lel. Pleck
ſlt ad N. d
Hebd, ſunt
ftonte ad e
slolus recitt
Gicit, Cont.
bis, tibit
te halttt
Wilitet ciclt
ccatis noltt;
detiam lern
n. II telil
e luut Plecs
1 lir Pleces
0⸗

Prime ie
oſt ilius a:
edicammus,I
logiumide
la cum lel
b iis, gulg
tur Martſ
blolut, Gn
vidus die
ar Capitulnl
um, Aogui
tenpoe iil
am Per es
ne in i

in feſtis, ſi in proprio Sanctorum
non ſint propria, ſumuntur de
Communi. Foſt g. brev. dicitur
Dominus vobiscum, & Oratio quæ
habetur in Proprio de Tempore:
ſi autem fit de Sancdo, ut in pro-
prio Sanctorum, alioquin ut in
Communi.
2. Poſt Orationem repetitur,
Dominus vobiscum, & dicitur,
Benedicamus Domino, Fidelium
animæ, & Pater noſter, ſecreto:
ut infra in Kubrica de oratione
Dominica explicatur.

4 D Veſperas, Pater noſter, Ave
Æ Maria;, Deus in adjútorium &c.
Deinde dieuntur quinque Pfalmi
cum quinque Antiphonis, ut in
Proprio, aut Communi Sancto-
rum fignantur. In Dhicis autem
& Feriis, Anæ & Pſalmi ſemper di-
euntur ut in Pſalt. (ubi etiam temp.
Paſchali Pſalmi dicuntur ſub una
Antiph. Allel.) nifi aliæ propriæ
Antiph. vel Pſalmi-, ut in Dhicis
Adventus, & triduo ante Paſcha
affignentur. .
2. Poſt Pſalmos, & Antiphonas,
dicitur Capit. Hymn. v. Antipho-
na ad Magnificat, cum esedem Can-
tico, & Oratio, omnia de tempo-
re „vel de Sancto, pro qualitate
Officii. .
3. Preces quando dieendæ ſunt,
dicuntur anté Orationem:: Com-
memorationes vero de Cruce, ſan-
cta Maria, Apdſtolis, Patrono, &
Bace, poſt Orationem, ut in propriis
Kubrtes: habetur. Terminatur au-
tem Officium Veſperarum ut in a-
liis Horis.

XVIII.
à D Completorium abſolute di-
X eitur Lect. brev. ut in Pſal-
terio: deinde, Pater noſter, Con-
fiteor, Miſereatur, Indulgentiam,
Converte, Deus in adjutorium,
Antiphona, Pſalmi, Hymnus;, Ca-
bpitulum Reſponſor. breve, Canti-
cuin cum Antiphona, omnia ut in
fine Pfalterii, & poſt Anam in
Dupliecibus, & infra Octav. dicitur
Oratio, in alio autem Officio ante
Orationem dicitur, Kyrie eleiſ. cum
reliquis precibus, ut ibidem in
Pſalterid. .
2. Poſt 7. Benedicat, & cuſto-

diat nos, &c. dicitur una ex Anti-

Phonis B. Mariæ cum Y. & Oratio-
ne ut ibidem, & dicto v. Divinum
auxilium, dic. fecr. Pater noſter -

Ave Maria, & Credo.
F Nvitatorium ſemper dicitur in
omni Offie. ad Matut. cum Pſal-
mo, Venite, exultemus, ordine in
principio Pſalt, deſcripto: ſed va-
riatur proOffic. qualitate, ut in Pſalt.
& Prop. de Temp. ac in Proprio,
& Communi Sandtorum,
2. Non dicitur in die Epiph.
nec in triduo ante Paſcha, ut ſuis
locis notatur, nec in Officio Def.
per annum, excepto die comm.
omnium fidelium Defunct. ac in
die obitus, ſeu depoſitionis De-
functi, & quandoçùmque dicuntut
tres Nocturni.
Ymni ſemper dicuntur in quas
AIlibet Hora, præterquam à tri-
due ante Paſch. usque ad Veſp.
Sabbati in Albis excluſ. & præter-
quam in Offfe. Def.
2. Ad Matut. Hymn. dicitur poſt
Pſalm. Venite, repetito Invitatorio,
præterquam in die Epiph. ad Laud.
& Veſp. dic. poſt Capit. ad Horas
ante Pſalmos, ad Compl poſt Pſal-=
mos, & Anas.
3. Dicuntur autem in Officio de
Temp. ut in Pſalt. quando proprii
Hymni in prop. de Temp. non ad-
ſint: qui Hymni de bPſalt. in Dnicis
& Fer. aſſignati, dicuntur ab Oct.
Pent. usque ad Adv. (Düica infra
Oct. Corp. Chriſti excepta) & ab
Oct. Epiphan. usque ad Dnicam i.
Quadr. excluſ. In Officio de San-
Gtis dicuntur ut in Communi San-
torum nifſi proprii in Proprio S8.
habeantur. 3
4. In Nativ. Dñi usque ad Epiph
in feſto Corp. Chriſti, & per Oct.
& quandocumque fit Offic. B. M.
tam ix. quam trium Leét. etiam
Temp. Paſch in fine omn. Hymn.
(præterquam in fine Hym. Avé ma-
ris ſtella & Hym. ad Laudes in fe⸗-
ſto Corp. Chriſti, qui habet ult. v.
proprium) dic. Jeſu, tibi ſit glotia,
Qui natus es de Virgine & c. ut in
ejus Offic. parve, etiam fi dicantur
Hymni de Sanctis, qui infra Oét.
orædictas celebrantur,„ dummodo
ymni illiſint ejus dem metri, nec
habeant ultimum v. proprium, ut
Hymn. Sanctæg Grucis ad Veſp. &
plur. Mart. ad Matut.“ . In

Xliv

In Epiphania Domini, & per

Octavam, in fine omnium Hym-
norum dicitur, Jeſu tibi ſit gloria,
Qui apparuiſti Gentibus.

6. A Däica in Albis usque ad
Afcenſionem, in Pentecoſte,; &
per Oct, in fine omnium Hymno-
rum dicitur, Deo Patri ſit gloria,
& Filio, qui à mortuis, etiam in
Feſtis Sanctorum eodem Tempore
Paſch. occurr. dummodo Hymn.
ſint ejusdem metri, nec habeant ul-
timum verſum proprium, qui non
mutatur, ut lupra.

7. In Aſcenſione autem usque ad
Pentec. (Præterquam in Hymno;,
Salutis humanæ Sator, dicitùr, Jeſu,
tibi ſit gloria, Qui victor in cœlum
redis: ſimiliter etiam in Feſtis
tunc occurr.

8. In Transfiguratione Domini,
dicitur, Jeſu tibi ſit gloria, Qui

te revelas parvulis. Aliis tempor.

terminatur Hymn. ut, ſuis locis
ponitur.

XXI.

D omnes Horas Nocturnas, &
diurnas ſemper cum pſalmis
dicuntur Antiphonæ, vel una, vel

plures pro diverſitate Offic. &

Horarum.

2. Si de Tempore fiat Offic. id
eſt, de Dominica, aut Fer. dicun-
tur Anæ ut in Pſalt. quæ cum
Pſalm. poſitæ in Veſp. Dominicæ
& Feriar. in Complet. & in No-
Gturn. (etiam quando fit Officium
de feſto trium Lect. id eſt, Sim-
pliei) numꝗquam mutantur, niſi
Tempore Paſch. in quo dicitur una
tantum Antiphona, Alleluja, ex-
eepto etiam tempore Advent. in
quo ad veſp. & Noct. Dominica
ponuntur Antiphonæ propriæ. Un
Laud. & aliis Horis mutantur pro
diverſitate temporum, ut in Pro-
prio de Temp. habentur: cùm vero
non aſſignantur Dropriæ, ſemper
dicuntur quæ poſitæ ſunt in Pfal-
terio.

3. Antiphonæx, quæ in Proprio
de Temp. in Sabbatis ponuntur ad
Magnificat pro prima Düica ali-

cujus menſis, ſumendæ ſunt ex ea

Dñica, quæ éſt proximior Kalendis,
vel eſt in Kalend. illius menſis, ut
dictum eſt ſupra in Rubrica de Do-
minicis, ac etiam in Rubr. menſis
Auguſti: & ſemper in Sabbato po-
nitur Antiphona ad Magniticat;,
quæ contigua eſt libro Script. in
Däñica ponendo.

4. In feſtis ix. Lect. ad Veſp. di-
cuntur Anæ de Laud. niſi Propriæ
in Veſp. aſſignentur. Ad Horas ſi-
militer, tam in Offic. de Temp.
quam de Sanctiszquando habentur
propriæ in Laud. & aliæ propriæ
non tuerint ad Horas, ſumuntur ex
Laud. quarta prætermiſſa, hoc or-
dine: ad Primam, prima: ad Ter-
tiam, ſecunda: ad Sextam, tertia:
ad Nonam, quinta.

§. In Feriis Adv. quæ non ha-
bent in Laudib. Anñas proprias, ſu-
muntur ad Horas ex Laudib. Do-
minicæ præcedentis. Ubi verò in
Laud. Feriar. fuerint propriæ, ſu-
muntur ex ipſis Laud.

6. Tempore Paſchali, in Offic.
tam novem, quam trium Lect. Plal-
mi cujuslibet Noct. dicuntur ſub u-
nica Anña, quæ Offic. convenit, ut
ſuis locis ponitur: & in fine omni-
um Anfarum additur Allel. quando
in illis non habentur A Septuag.
usque ad Palcha, ubi habeturAllel.
tacetur, neque aliud ejus loco di-
citur.

7. In Duplicib. ad Veſp. Matut.
& Laudes tant. Antiphonæ dicun-
tur ante Pſalmos, vel Cantica inte-
græ, & poſt Pſalm vel Cantica in-
tegræ repetuntur:in aliis Horis, &
in Offic. non duplici, in principio
Pſah. vel Cantici, inchoatur tant.
Ana, deinde in fine integra dicitur.
Et quãdoAña ſumitur ex principio
Pſalmi, vel Cantici, & incipit ſicut
Pſal. vel Canticum, poſt Anam non
repet. principium Pfalmi, vel Can-
tici, ſed continuatur, quod ſequitur
in Pſal vel Cantico, ab eo loco, ubi
ſecundùm ritum diei deſinit Anña
niſi diſcontinuetur per Allel.

8. Antiphonis propriis, tam in
ffic. de Tempore, quam de San-
ctis, ſemper cedunt quæ haben-
tar in Pſalt. & in Communi San-
ctorum.

9. Quan-

9 Qu
ſemper
rationem
Offie. gue
tommem
Mntiphon.
ificat,
Cictus, cu
k Hym

5
o. Anti
infne Con
früs in

Mut.

dalmiin
nes Ho
Cüntut eo
in bfalt.
Moprio de
Autem dic
cis ſignate
danorunmn
2. Mah
cum Cant
in omnib
Fectis ten
3. Ma
ad brima
Allionati⸗
(Juando
In blalt,
currunt in
terti Don
e usgue:
ſle, Ki
ineluſ. us
Eeptuag. 1
eius loco .
lia Plal. 6
Klaudes
lo bonitt
Ach. Di
acent⸗
ſtsl. ſien
o 8 Ath
Uulas ker
Euurur i
Ahin te
er agit
Verd
Lenmum,
lele der
in ttes
Uuine tu
ribue:
Kebretun

In Do

lor Kalendi;
us menliszln
ubrica dedo⸗
Rubr. merd
Sabbato ſe
Maenificn
ro Seript. in

ad Vel
niſt oyni
Ad Hori-
c. de Ten
ndo habent
aliæ proptt
‚ſumuntur
biſſa, hoc o
lima: ad Ter
tamn, tektit

Jur non
prOS riisſt
Laudib. De
Ubi veno
Proptiæ,i
ali, in Oft
num Leck bi!
cunturt fubt
convenit,l
in fine omn.
Alel, guend
4 ehlut
uabeturalt
ejus locod

Velh. Murl
honz Gienn
Cantics ine
el Canticin
iis koit
in prinenit
choatul tin
tetne cielli
er heinchi
incpitſien
olt Anan il
lnitel,

eo eot
leinit Ei
erale

9. Quando fit aliqua commem.
ſemper dicitur Antiphona ante O-
rationem cum v. quæ ſumitur ex
Offic quod convenit ei, de quo fit
commem. ita ut in Veſp. ſumatur
Antiphona, quæ aſſignatur ad Ma-
gnificat, in Laudib. quæ ad Bene-
dictus, cum Verſibus qui habentur
poſt Hymnum.

*
10. Antiphonæ S. Mariæ poſitæ
in fine Completor dicuntur ut in-
ferius in propria Rubric. diſpo-
nitur.

XXII.

Balmi inOffic. de Temp. per om-
nes Horas in Dñicis, & Feriis di-
cuntur eo modo, quo diſtributi sut
in Pfalt. niſi aliquando aliter in
Proprio de Temp. ügnetur. In feſtis
autem dicuntur ut in propriis lo-
cis ſignatur; alioquin ut in Côi
Sanctorum.
2. Pſalmi ad Laudes de Däüica
cum Cantico Benedicite, dicuntur
in omnibus feſtis per annum, & in
Feſtis temp. Paſch.
3. Pſalmus Confitemini dicitur
ad Primam cum aliis Pfal. in Pſalt.
aſſignatis, in omnibus Dominicis
(quando Ofric. fit de Dominica, ut
In Pialt. etiam in Dñicis quæ oc-
currunt infra Oct. Sanétorum) à
tertia Dominica poſt Pent. incluſi-
vèe, usque ad Nativ. Domini exclu-
ſive, & à ii. Dominica poſt Epiph.
incluſ. usque ad Septuag. excluſ. a
Septuag. autem usque ad Paſcha,
ejus loco dic. Pſal. Düs regnavit,
quia Pſal. Confitemini, tunc. dic.
ad Laudes poſt P?ſ. Miſerere, ut ſuo
loco ponitur. In Dnicis vero temp.
Paſch. à Dnica in Alb. incluſ. usque
ad Ascenſ. excluſ, dicuntur tant.

tres Pſ. ſicut in feſtis, addito Sym-
bolo S. Athanaſii. Alii Pſalmi per
ſingulas ferias diſtributi ad brimäã,
dicuntur ſinguli loco Pſal. Confite-
mini, in feriali rant. Offic. quando
de Fer. agitur extra temp. Paſch In
Feriis vero temp. Paſch. in feſtis
er annum, & in Sabb. five de S. M.

Iive de Fer. fiat Offic. dicuntur tan-

tüm tres Pſalm. ſcilicet, Deus in
nomine tuo, Beati immaculati, &
Retribue: etiam ſi feſtum Duplex
celebretur in Dominica.

4. In Dominicis autem, quando terjio.

XIV
Offic. fit de Dñ̃ica, ut in Pſalt. poſt
Pſal. additur ſemper Symbol. 8S.
Athanaſ. Quicumque, ut infra in
propria Rubr. dicitur.
5§5. Pſal. Horar. ſcilicet, ad Ter-
tiam, Sextam, & Nonam, & ad Com-
plet numquam mutantur,; ut in Plal-
terio, ſive de Sànctis, ſive de Tem-
pore fiat Officium.
6. Pfalm. de Dominica ad Veſp.
ut plurim. dicuntur in Veſp. Feſto-
rumexcepto ult. qui mutatur: cum
veroô aliter fieri debet, ſuis locis
notatur. In Veſp. infra Oct. di-
cuntur Pfſal. ut in ii Veſp. Feſti :
fed in i. Veſp. diei Octavæ dicun-
tur, ut in i. Veſp. Feſti, niſi alitet
notetur.
7. In fine Pſalmor. ſemper dici-
tur Gloria Patri, præterquam in
Pſ. Deus Deus meus, ad te de luce
vigilo: & in Pſal. Laudäte Dñm de
cœlis, qui conjunguntur cum aliis
Pſalmis, & in fine ultimi tant. di-
citur Gloria, ut ſuis locis notatur.
Præterea non dic. in triduo majo-
ris Hebd. ante Paſcha, nec in Offic.
Defunct. cujus loco pro Defunctis
dicitur Requiem æternam dona eis
Domine, etiam ſi fiat Offic. pro
uno tantùm.
8. Ut ſacræ Vulgatæ editionis
puritas inconfuſa, & illibata ſerve-
tur, etiam quoad interpunctiones,
& diſtinctiones in ſacris Bibliis ap-
poſitas, additus eſt Aſteriſcus *,
ut ſit nota muſicæ partitionis in
medio Verſu.

XXIII.

Antica dicuntur in Officio de
WTemp. tam de Düicis, quamFfe-
riis, & Laudes, Veſp. & Completor.
ut in Pſalt. diſtribuuntur.

2. In feſtis, & Tempore Paſch.
ad Laudes ſemper dicitur Canti-
cum, Benedicite, ut in Domini-
ca: & in fine ejus non dicitur
Gloria Patri, ſicut in aliis Canticis
dicitur, nec reſpondetur; Amen.
Alia Cantica ferialia, ut in Pſfalt.
ad Laudes non dicuntur, niſi quan-
do fit Offic'um de Feria extra tem-
pus Paſchale.

3. Cantica, Benediéktus, Mag-
& nunc dim'ttis,; ſem-
loco, ut jn Pſal-

.

nificat,
per dicunturx ſuo

Xlvi

Erſus ſemper dicuntur ad Ma-
tut. poſt ultimum Plalm. &
Antiphonam Nocturnoôrum ſive in
Offic. dicantur tres Nocturni, five
unus. Ad Laudes, & Veſperas Ver-
lus dicitur poſt eDymnum; ad Ho-
ras dicitur in g. brevi poſt repeti-
tionem Partis Reſponſorii, dicto
Gloria Patri.

2. In Paſcha Reſurrectionis , &
per Oct. usque ad Veſp. Sabbati in
Albis exclufive, in Noct. tantüm
dic. v. in aliis Horis non dicitur

3. Quando ſit aliqua commem,
ſemper poſt Antiphonam ejus, de
quo fit comm. dicitur v. qui in
ejus Offic. ponitur poſt Hym. Veſp.
& Laud. niſi aliter notetur.

4. Verſibus prædictis tempore
Paſchali ſemper additur Allel. non
autem Verſibus Precum, nec in
Pretioſa, ad Primam, neque in Ver-
ſibus gium Matutini.

5. In Offic. feſti trium Lect. poſt
omnes Pſalmos Ferial. cum Anis,
dicitur . de Côi SS. hoc ordine.
Fer. ii., & v. Y. primi Noct. Fer. iii.
& vi. v. ſecundi Noct. Fer. iv. &
tertii Noct.

G. Y. Poſiti in Pſalt. ad Laud. &
Veſp. ſemper dicuntur quando alii
proprii non-aſſignantur in Proprio
de Tempore.

.

4 Bſolutiones, & Benedictiones
dicuntur peroôrdinem inOfficio
novem Lect. ante Lectiones ut in
prima Däica de Adv. ponuntur,
Icilicet poſt ?. dicto Pater noſter,
Et ne nos, diceèntur Abſol. & Be-
nedictiones; ut ibi præterquam in
Matutf. tenebratum majſoris Heb-
dom. & in Offic. Défunct. in qui-
bus Abſolutio ,„ & Benedittiohes
non dicuntur. .
24, Si fiat Offic. trium Lect. & ſit
de fér. in qua fingulæ trés l-ett. sit
deé Script. Abſol. & Benedictiones,
fumuntur ex pima Dhica de adv.

QDoi §8.

hoc ordine: Fer. ii. & v. dicuntur
Abſol. & Bened. i. Noét. Fer. iii. &
vi. ii. Noct. Fer. iv. & Sabbato,
tertii Noô urni.
3. Si autem ſingulæ tres Lect.
ſint de Homilia füper Ev. Abfol.
dicitur ſecundùm fer. ut ſup. Bene-
dictiones verò ſemper dicuntur, it
in iii. Noct. ſcilicet, Prima Bno erit,
Evangelica lectio: Secunda Divina
auxilium: Tertia, Ad ſocietatem. Si
fiat dé Sancto trium Lect. Abſoluùtio
dicitur ſecundum Ferias, ut ſupra:
Bénedictiones verò ſempet duir
ut in tertio Noct. hoc modo: Pri-
ma; Ille nos benedicat: Secunda,
Gujus, vel Quorum, vel Quarum
feſtum colimus: Tertia; Ad- ſo-
cietatem. H
4. Quando fit Officium S. Mariæ
in Sabbato, Abſol. & Benedictio-
nes dir ut habetur in Officio parve
circa finem. Brev.
XXVI.

Edtiones leguntur ad Matut.
dictis Pſal. Nocturnorum cum
Añis, Verſib. 4 bſolutionib, quoque
& Biszut ſup. In Duplicib. & Semid.
dicuntur ix. Léct. i: e. in quolibet
Noct. tres: in Feriis & Feſtis Sim-
plicibus leguntur tant, tres Lect.

2. In Offic. ix. Lect. dicuntur
hoc modo: In i. Noct. emper le-
güntur tres Lect. dé Script: quæ;
quando ſuis locis propriæ; aut dé
Comuni Sanctorum non aſſignan-
tur, ſêmper leguntur, ut in Officio
de Temp. quæ ſua quaque die oc-
currunt legendægæ. In ii. Noct. fi
fit de Sancto, tres Lect. leguntur de
vita Sancti, vel de aliquo Sermone,
aut Tractatu, qui ei convenit: quæ
ſi non adſint propriæ, leguntur ex
Ex quo etiam Communi
completur numerus trium Lect.
quandò Offic. Eit ix. Lect. de aliquo
Sancto, qui hab. tant. unam, vel
duas Lect. proprias. zi fit de Dnica,
vel de alio Officio ix. Lect. per an-
um; etiam dé Oct. leguntur tres
Lect. de Sermone, aut Tractatu, qui
in illis ponitur. In iii. Noct. ſemper
legäntur tres Lect. de Homil. in Ev.
Doſitæ in Proprio: aut ex Communi
aſſignatæ, & i. Lect, de Homil. ſem-
bpef præponitur pgrincipium Eranr.
de quo eſt Homil, etiam infra Oct.

Matutini tenebrarü ante Paſcha, &

Def, ut in ſuis Officiis ponitur.

3 S1

Excipiuntur ab hoc ördinarie Lect.

3, Fi in
non dic. i
de aliquo
lect. Iy. 1
habuerit d
ni Lect. 1
Offic. ix.
juncta.
lultat Dñi
komil ix.
iis loco l.
lerix ſcilie
El tres ſim
ncte.
4 In Off
en tres le
Dif tres ſinm
nmiſlis Led
keguntur d
6o, quia hi
lunt, erit d
Unappel ex
a,lecund⸗
Wnmn tant.
del ex Com
& Kecunda
a e dand
inſke,.
K Ledid
Oſhe de
per annunm
eä legaur⸗
etis, guan
on aſien⸗
6. Initia
ure (guit
l inchoan
lo notata
e Kanckoen

lekt Setipt

lnentur:
Kionis de
leen
ian.
läricl
bt aſigr
Wledt. le
un Hon 0
leſtent
It, zur
ſetgkper
ulentez
Aluuntut.
Om
Uole
4 ienjas
renbt
tempe
id ix. .
l de R
Uliele,

N v, ieumn
5. Perii
& Abbr

lr tres le
et Ey. A
. ut lup en
r dicuntuyt
timma Binel
cuunda Dirli
ocietatem!
ect AMol
tias, ut luht
ſempet di

c modo: kH

t:? Fecunl.
vel Quan
ltia ; Adl
cium 5 Auit
Benedicki
Otficio han

T.

ut ad MIn

Urnofum
ionib,uoe

iclb. ASen

, in guolibe
& keltis Fin
t ires Ld

ect. dicnini
1 ſeimpet
Sctipt. Ir
hriæ; 4u 1
von allign
ut in Offe
gue diet

ii. Noc!

jeguntun 4
o Feftnolt
hyenit: gui
,leguntiue
in Cominun
tliumm Led.
., de Aigu
Uunain; 1
it ge iſe⸗
LEct pel in
Sgüintur ile⸗
Practatihll

inatie lei
e Paſchin
ovitut.

Peſto ix. Lect.

Rubriea sSener
3. Si in Officio iz. Lect. quo
non dic. ix. & contingat fleri com.
de aliquo Sancto, qui propriã habet
Lect. iv. Lect. legitur de Sancto: ſi
habuerit duas Lect. ex duab. fit u-

na Ledt. omiſſa ix. Lect. in dicto

Offic. ix. Lect. vel viii. Lectioni
adjuncta. Quod ſi eodem die oc-
currat Dnica; vel Fer. quæ habeat
Homil ix. Lect. Sancti omittitur, &
ejus loco legitur Homil. Dñicæ, vel
Feriæ ſcilicet vel i. Lect. deklomil.
vel tres ſimul in unam Lect., con-
Junctæ. .
4. In Offic. trium Lect. ſi fit de
Fer. tres Lect. leguntur de Script.
niſi tres ſint de Homil. quia tunc
omiſſis Lectionibus de Scriptura;
leguntur de Homil. Si fit de San-
Gto, quia habeat duas Lect. prima
tant. erit de Script. ut vel legitur
una, vel ex tribus ſimul junctis fiat
una, ſecunda & tertia de Sancto. Si
unam tant. habuerit vel Propriam,
del ex Comuni aſſignatam, prima,
& ſecunda erunt de Scriptura, ter-
tia de Sancto: quod etiam ſervatur
in Offic. B. M. in Sabbato.
§. Lectiones autem de Script. in
Offic. de Temp. ſic diſtributæ ſunt
per annum, ut quotidie aliquid ex
ea legatur, etiam in Offic. de San-
ctis, quando aliæ ut (dictum eſt)
non aſſignantur.
6. Initia librorum Sacræ Scrip-
turæ (qui ferè ſemper in Domini-
cis inchoantur) eo die ponuntur,
4° notata ſunt, etiam ſi fiat Offic.
⁶ Sancto: niſi in feſto aliæ propriæ
Lect. Scripturæ, vel de Communi
aſſignentur: tunc enim initium Le-

ctionis de Scriptura transfertur in

ſequentem diem ſimiliter non im-

vediram:Atect. illi diei de eadem
d

cript aſſignatæ, vel cum ſuperiori-
bus Lect. legantur, vel omittantur:
ita ut non oporteat eas ampliùs in

alio ſequenti die reſumere, ſed illæ

legantur, quæ ſua quaq; die occur-
runt, aur cùm eisdem jungantur.
Quod sper ſervetur; quando Lect.
Occurrentes de Script. aliquo die
Omittuntur.
7. Cùm autem initium alicujus
Epiſtolæ Catholicæ Temp. Palſch.

aut alicujus Prophetæ minoris me-

e Novembri intra Hebdom. illo-
rum temporum impeditur aliquo
Habente Proprfias

Lect. de Scriptur, dictum initium

Epiſtolæ, & Prophetzæ, quoad com-

alee Breyiatki.

XIvVii
modé fieèri Joterii, ponatur in ſeq.
Feria alio fimili initio Script. po⸗
nendo velFeſto non impedita alio-
quin in præced. ſimiliter non im-
pedita,ita ut aliquomodo ponatur;
etiam ſi plura initia eodem die po-
ni oporteat. H

8. De Scriptura quoque tantùm
eſt poſitum, quantum satis videtur
pro numero Hebdom. quæ eſſe
poſſunt, & inter Epiph. & Sep-
tuag. & inter Pent. & à dvent.
Ubi verò contingit minui numerũ
Dominicarum & Hebdomadarum
poſt Epiph: adveniente Doôminica
Septuageſ. quod ſupereſt de Epiſt.
beati Pauli,; quæ diſtributæ ſunt
pro numero dictarum Dominica-
rum, & Hebdomadarum, eo an-
no omittitur, quamvis de aliqui⸗
bus Epiſtolis nihil fit lectum. Quo
etiam fit de Scriptura ex bris
Regum (de quibus legitur ab Oct.
Pentecoſt. usque ad Dominicam
i. Auguſti) cùm non expletur nu-
merus Dominicarum poſt Pentec,

de eis libris annotatus usque ad

menſem Auguſti; quia tunc Le-
ction, de his libris omiſſis, legi⸗=
tur de Script. quæ ponitur men-
ſe Auguſti. Quod ſi fiat de ali-
qua Dnica poſt Epiph. anticipate
in fer. eo modo quo dictum eſt
de Dominica num. 4. & s. tunc
poſt Offic. Dominicæ anticipatæ,
in ſequentibus diebus legatur de
Epiſt. S. Pauli aſſignatis Dominicæ
anticipatz, & ſequentibus Fer. O-
miſſis aliis, quæ ſunt aſſignatæ præ-
cedenti Hebd. Quid autem obſer⸗
vandum ſit cùm meniis, cui quin-
quæ Däüicæ aſſignantur, non ha-
Puerit niſi quatuor, in propriis lo-
cis notatur.

9. Lectiones de Script. poſitæ.
in Communi Sanctorum, lIeguntur.
in Feſtis, ubi aſfſignatur in Pro=.
pfio Sanéctorum per annum. Rur-
süs quando aliquod Feſtum in pro-
pria Eccleſia ſolemniter celebra-
tur. Item quando aliquod Feſtum
novem Lect. occurrit in Quadrag.
& Quatuor Temp. in ii. Fer-
Rogat. & in Vigil. Asceênſionis, in.
quibus Feriis in Offic. de Temp.
non aſſignantur Lect. de., Script.
sed de Homil. tunc enim in Feſtis
recurrendum eſt ad Lect, de Script:
poſitas in Côi Sanétorum. Quod
Has 1N & dà * .. n

XIviii .
ſi in aliquibus ex ſupradidtis feriis
occurrat dies Oct. alicujus feſti
habentis Ocdt. tunc in i. Noct. diei
in Oct. fepetantur Lect. quæ in i.
Noct. teſti lectæ fuerunt: ſi verò
occurrat dies infra Ocdt. tunc ſu-
mantur de Communi. Aliæ Lect.
ii. & iii. Noct. poſitæ in Communi
Sanctorum, ſimiliter leguntur ,
quando in Proprio Sanctorum
aſſignantur, & quando in aliqua
Eccleſ. aliquod feſtum celebratur
cum ix. Lect. quia in ea eſt ſolem-
ne, aut conſuetum in ea celebrari,
uod proprias, & approbatas de
eſto Lect non habuerit.
10. Lect. i. Noct. leguntur cum
titulo libri, ex quo ſumuntur, niſi
aliter propriis locis noterur. Lect.
etiam ii. Noct. quando ſunt ex ali-
quo Sermone, vel Tractatu, le-
guntur cum titulo, & nomine an-
Gtoris: alias minimèe. Et ſimiliter
in iii. Noct. præponitur titulus
auctoris, cujus eſt Homil.
II. In fine cujusque Lect. dici-
tur, Tu autem Domine, miſerere
nobis, & reſpondetur, Deo gratias.
Quod etiam fit in Lect. brevib. in
principio Complet. & in fine Pri-
mæ poſt Pretioſa, præterquam in
triduo majoris Hebdom. ante Pa-
ſcha, & in Offic. Defunct. ut ſuis
locis ponitur.

XXVII.

△ Eſponſoria dicuntur ad Matu-

tinum poſt Lecfctiones: id eſt?

poſt quam libet Lectionem dicitur
unum Reſp. ut infra.
2. In Feſtis ix. Lect. (Præter-
quam in Feſto SsS. Innocentium
Tando non venerit in Dominica)
in Dominicis ab Oct Paſchæ in-
cluſive, usque ad Adv. excluſivè, &
à Dominica infra Octav. Nativ. in-
cluſive, usque ad Septuag, excluf.
dicuntur o&ο tantùnt Refponſoria
Et in fine tertii, & ſexti, & octavi
dic. Gloria batri, cum repetitio-
ne partis Reſponforii: quod regu-
lare eſt in fine ultimi Reſponſorii
cujuslibet Nocturn, tam in Offic.
novem, quam trium Lect. excepto
tempore Paſſionis, quo tempore lo-
cOo Gloria Patri, repetitur Reſponſ.
à principio, excepto etiam Officio
Defunctor. cujus loco dicitur Re-
quiem æternam; &c. qui Verſus,

Gloria Patri, quibusdam diebus di-
citur in primo gio, ut in pro priis
locis annotatur. Poſt Nonam Lect.
Prædictis diebus, quando oct. tant.
dicuntur Beia, immediate dicitur
Hymnus, Te Deum.
3. In Dnicis Advent. & in Dñi-
cis à Septuag. usque ad Domini-
cam Palmarum incluſ., & in triduo
ante Paſcha, dicuntur novem Re-
ſponſoria, quia tunc non dicitur,
Te Deum
4. In Officio autem trium Lect.
quando fit de feſto, & in feriis
Temporis Paſchalis quod eſt inter
Dominicam in Albis, & Aſcenf.
(excepta Feria ſecunda Rogatio-
num, in qua ponitur iii. .) di-
cuntur duo Reſponſoria, quia poſt
jii. Lect, dicitur, Te Deum. Quæ
Reſponſor. in Feſtis ſumuntur de
Communi Sangorum: & in dictis
Fer. Temp., Paſch. quando alia pro-
pria non aſſignantur, ſumuntur de
Dominica, in qua primo ſunt poſi-
ta, hoc ordine: Secunda, & quinta
Feria primum & ſecundum Reſp.
j. Noct. Feria iii. & vi. primum &
ſecundum Reſp. ii. Noct. feria
iv. primum & ſecundum Reſp. iii.
Noct.
§. In aliis Feriis extra Tempus
Paſch. dicuntur tria Reſponſoria,
quia in illis non dicitur: Te
Deum. Hoc ordine:; Feria ii. &
v. tria Reſponſoria i. Noct. Fe-
ria ili. & vi., tria Reſponſoria ii.
Noct. Feria iv. & Sabbato quan-
do in eo fit de Fer. tria Reſponto-
ria tii Noct. Dominicæ præce-
dentis, in qua primo ſunt poſita.
Verùm quia in iii. Noékt Domini-
carum à iii. poſt Pentecoſt incluſi-
ve, usque ad Adventum excluſi-
ve, non habetur niſit unum Re-
ponſorium dicendam infra Heb-
domad. quod eſt ſeptimum in
Dominica, propterea quod Re-
ſponforium „ Duo Seraphim »„
non dicitur niſi in prædictis
Dnicis, ideo Feria quarta, & Sab-
bato, quando gia ſumenda erunt
ex tertio Nofcturno , primum
Bium erit, quod eſt vii. Domini-
cæ: ſecundo & tertio loco dici-
tur ſecundum & tertium ſeq., fer.
id eſt, poſt ſecundam, & iii. Lect.

quod eſt ii. & iii. ſecundæ ſequen-

tis Fer. ſi propria Reſponſoria ha-

buerit: alioquin ſi non habuerit

propria

dicitur ii. & iii. Reſponſorium

propri.
1. Nod
0t, Ep
ſimam!
Pria in
lto,
1; d
I
6 Fun
n eo lo
14, in P
Kehert
Dommnie
Aanon
lolibn
Relhonl
Gdom. m
lepetun
lemfer
nee ali⸗
40liünt
Domint

7., K
Dominiez
tür; Pro
ea Domin
Ponantot
lomadr
Eer, & on
in illa fer
ferd in to
(les, in
Punlorig
ſelDomin
14, &ch
nſotla
Coaliognin
ſeonk et
is per E

1

im diebis
ut in ptontii
Nonam Leſ
indo oct tint
ediate dichn

t. K in Di.
4d. Donmin.
ſ. & in tnicn
ir norem Ne.
non dicltut,

n thium let
„& in fen⸗
luod elt inne
5 & Alcen.
nda Rogatip-
dria, guia vol

Rabricx generales Breviarii

propria, dicitur ii. & iii. Reſponi.
1. Noct. ejusdem Dominicæ. Ab
Oct. Epiphaniæ usque ad Septuage-
ſimam habentur Reſponſoria pro-
pria in ſingulis Fer. excepto Sab-
bato, in quo, quando fit de Fe-
ria, dicuntur Reſponſoria Feriæ
1V.: .
6. Sumuntur autem Reſponſoria
ex eo loco, ubi primo ſunt poſi-
ta, in principio menſis, vel libri
S& repetuntur in allis ſequentibus
Doôminicis illius menfis,
alia non aſſignantur: vel
illo libro legitur, unde ſumpra ſunt
Reſponſoria. Quæ autem in i. Heb-
dom. menſis poſita funt per fer.
repetuntur eodem ordine in eis-
dem fer per ſequentes mebd. do-

in quibus quam temp. .
donec de dicitur, Gloria

xliX
nica, vel Feria per Annum, dicun-
tur ut habentur in Pialt. In Adv.
autem, Quadrageſ. tempere Paſ-
lionis „& Paſchali; ut ſuis locis
habentur Propria. In feſtis ſimiii-
tetr, quando non habentur pro-
pria, dieuntur ut in Communi
Sanctorum.
2. In fine Reſponſorii brevis di-
citur Gloria Parti, cum repéti-
tione Reip. co modo quo ordina-
tur ad Primam in Pfalterio præter-
iaſ tunc enim non
1 Tatri, in Oficio
de Temp. ied ſolùm repetitur .
brev. à principio.
3. In Be. brevi ad Primam;, lIoco
verſus , Qui ſedes &c. in Advent.
dicĩtur, Qui venturus es in mun-

Deum. (u nec alia ponantur. Ubi verò non dum;, tam in Dominicis, & Fe-
ſümunturte adſunt propria;, ſemper ex Noct. riis, duam in Feſto, excepto Fe-
n: Kin dd Dominicæ ſumuntur dicto ordine. ſto Concept. B. M. & per Oct. in
ndo al . Naativ. Domini usque ad Epiphan.
ſumamur 6 5„. Si Reſponſoria i. Noôct. ejus etiam in Feſtis Occurrentibus, in
einolunth Dominicæ, in dua primo ponun- Feſto Corp. Chriſt, & per Octav.
inde, &in tur, Propter feſtum Duplex in & in omni Offic. B. M. tam no-
undon de Ea Dominica poni non poſſint „ vem, quam trium Lect. etiam ſi
0i, primmm ponahtur priina die ejus Heb- infra ejusdem Oct. fiat de Feſto „
n ot eu domadæ in qua oceurrit fieri de vel de Dominica, dicitur: Qui na-
m gen i fer. & ômittantur àlia, quæ forte tus es de M. V. In Epiph. & per
ln in illa feria propria haberentur. Si Oct. & in feſto Transſig. dicitur;,
Itta Tenge Vero in teta Hebd. non occurrat qui apparuiſti hodie. A Dominica
eieune dies, in qua fiat de fer. illa Re- in Albis incluſive usque ad Aſcenſ.
citut : ſponloria ponantur in ſeq. Hebd. tam in Offic. de Temp. quam de
dn i-A vVel Dominica ſimiliter non impe- Sanctis (excepto Offic. S. M.) ſem-
4 lot⸗ l. dita, & dummodo in ea alia Re- per dicitur.. Qui ſurrexiſti àA mor-
1 rah ſponſoria non ſunt Drimo ponen- tuis,» in Afcehlſ. usque ad Pentec.
een Quum da, alioquin eo anno omittantur. excluſ. dicitur. Qui ſcandis ſuper
t on. KRelponſ. etiam, quæ in aliquibus ſidera. In Pentec. & reéiiquo anni
inn be e feriis per Hebdom., habentur „ſi tempore, tam in Offic. de Temp.
inice ite. eo die quo poſita ſunt, non poſ- quam de Sanctis dicitur ‚qui ſedes
en wi ſunt dici propter feſtum ccur- ad dexteram Patris, ut in Pſalt.
e el rens, non ſunf transferenda in ali- 4. Reſponſoria brevia aliarum
neco ell am diem, ſed omitrtuntur. Horarum, quæ ponuntur in i. Dni-
ntun . S. Tempore Paſchali in fine Re- ſcea de Adventu, dicuntur per to-
unn ſponſorii ante Verſum additur, Al- tum Adv. quando Offic. de Temp.
n iafan leluja. Kimiliter ,„ quæ ponuntur in i.
ſeptinun e MVMV Däica Quadrag, dicuntur usque ad
oin De heheiis brevibhus Horarum. Dominicam Paſſionis excluſivè. Et
Serap⸗ i⸗ XXIII;= duæ ponuntur in Dominica Paſſio-
in rrd . . S „ his, dicuntur usque ad Fer. v. in
anta, etun Roniori⸗ brevia dicuntur poſt Cœna Lñi exci. Item quæ ponun-
mende Unu A Capitulum ad Primam, Tertiam, tur in Dhica in Albis, dicuntur us q3
4 goc⸗ Sextam, & Nonam, & ad Com- ad Aſcenſ. excI. Quæ vero Ponun-
vii. D⸗ ⸗ pletôr. Prætetquam in tridue ante tur in aliquo Feſto habente Octav.
jo locb d, Paſe hsque ad Nonam Sabbati in dicuntur Ber totam Oct. quando fit

eluſive, quibus diebus non
„Ad Primam;, & Com-
mnper dicuntur eodem
ut I Pfalt. In aliis o-
„quando fit Offic. de Domi-
Iev. Roin.

tam novem, quam trium Lect.

de Oct. In Offie. autem . Mariæ
(ex-
cepto feſto“oumptionis ejusdem)
dicuntur fſemper Reſp. brevia de
Commuhi Virginum.
XW F X 5§5. Tem-

s. Tempore Paſch. à Dominica
in Oct. Paſch. usque ad Sabbatum
poſt Pent. incluf. in fine . brev.
ante primum verſum dicuntur duo
Allel. quæ etiam poſt dictum pri-
mum Verſum repetuntur pro parte
Reſp. & in fine ii. . unum tantùm
Allel. tam in Offic. de Temp. quam
de Sanctis, ut dicitur in Rubr. quæ
eſt in Sabb. in Albis. Extra temp.
Paſch. quamvis in aliquibus feſtis
ad Tertiam, Sextam, & Nonam, Be.
brevib. addantur Allel, non ideò
adduntur ad Primam, & Complet.
Apitulâ femper dicuntur præ-
terquam a Feria v. in Cœna
Bhi, usque ad Veſp. Sabb. in Albis
excl. & præterquam in Offic. Def.
ad Veſp. Laudes, & alias Horas, di-
ctis Pialmis, & Anis, ad Complet.
verò dicto etiam Hymno.
2. Capitula Dominicalia poſita
in Pſalt. in i. & ii. Veſp. in Laudib.
& Horis dicuntur à ili. Dñica poſt
Pent. usque ad Adv. & à ſecunda
poſt Epiph. usque ad Septuag. Ca-
pitula autem ferialia dicuntur poſt
Oct. Pent. usque ad Adv. & ab Oct.
Epiph. usque ad Dnicam i. Quadr.
Aliis Temporibus dicuntur, ut in
Proprio de Temp. ſi fit desanctis, ut
in Proprio de Sanctis, cùm propria
adſunt, alioquin de Côi Sanctor.
Capitulum Primæ, & Completorii
(quando Capitula dicuntur) nun-
quam mutantur, ut in Pſalt.
3. In Dominica ab Advent. us-
que ad Oct. Epiph. & à Septuageſ.
usque ad tertiam poſt Pent. & in
feriis temporis Paſchalis, & in om-
nibus feſtis regulariter Capit. po-
ſitum in i. Veſp. dicitur in Laudib.
ad Tertiam, & in ſecundis Veſp.
quibusdam exceptis, quæ ſuis locis
aſſignantur:
4. In feriis Temp. Paſch. ad Pri-
mam dicitur Capitul. Regi ſæcu-
lorum, ſicut in Dñicis & Feſtis.
Poſt Capitul. ſemper reſpondetur,
Deo pratias.

XXX.
Ratio in Veſperis, & Laudibus
◻ dicitur poſt Anas ad Magni-
fcat, & benedictus immediatèê,
niſi quando dicendæ ſunt Preces:
quæ dicuntur poſt Antiph. & in fi-
ne illarum Oratio. Ad Primam, &
alias Horas Oratio dicitur poſt Re-
ſponſorium brev. niſi dicendæ ſint
Preces: tunc enim Oratio dicitur

poſt Preces. Ad Completorium O-
ratio dicitur poſt Antiph. Salva nos
niſi dicendæ ſint Preces: & tunc
dicitur pott illas.
2. Ad Primam, & Completor.
numquam mutanturOrationes, quæ
habentur in Pſalterio, præterquam
in triduo ante Paſcha, in quo tri-
duo ad omnes Horas, usque ad No-
nam Sabb. ſancti incluſ. poſt bſal-
mum, Milerere, dicitur Oratio diei,
ut ſuo loco ponitur. In aliis Ho-
ris regulariter dicitur Oratio, quæ
dicta eſt in i. Veſp. In Quadrag.
autem Quat. Temporibus, Vigi-
liis, & Fer. ii. Rogat Oratio, quæ
dicta eſt in Laudib. dicitur tantùm
ad Tertiam, Sextam & Nonam. In
Veſperis autem ſequentibus, ſi fit
de Feria, dicitur vel alia propria, ut
in Quadrag. velDnicæ præcedentis,
ut in aliis Feriis. Quæ Oratio præ-
cedentis Dniceæ, ſemper dicitur
in Fer. Offic. per Hebdom. quando
propria non aſſignatur, Infra Ohtay.
dicitur Oratio, ut in die feſti: ſi-
militer & in die Oc. niſi alia pro-
pria aſſignetur.

3. Ante Orationem, etiam quan-

do aliquis ſolus recitat. Offic. ſem-
per dicitur . Dominus vobiscum,
& reſpondetur: Et cum ſpiritu tuo.
Qui v. non dicitur ab eo, qui non
eſt ſaltẽ in ordine Diaconatus, nec
à Diacono præſente Sacerdote niſi
de illius licentia. Si quis autem ad
Diaconatus ordinem non pervene-
rit, ejus loco dicat, Domine exaudi
orationem meam: & reſpondetur,
Et clamor meus ad te veniat. De-
inde dicitur, Oremus poſtea Orat.
quæ ſi unica tantùm dicatur, Ver-
sus, Dominus vobiscum, vel Do-
mine exaudi, repetitur finita Ora-
tione, poſtquam fuerit reſponſum,
Amen ſin autem plures Orationes

dicendæ ſint, ante quamlibet Ora-

tionem dicitur Antiph. & Verſus,
deinde Oremus: & poſt ultimam
Orationem repetitur, Dominus vo-
biscum: Poſtea dicitur, Benedica-
mus Domino, refſpondetur, Deo
gratias. Deinde dicitur Verſic. Fi=
delium animæ;, qui Verſus non di-
citur poſt Benedicamus Domino;
ad Primam ante Pretioſa &c. ne-
que ad Completorium ante v. Be-
nedicat, &c. nec quando poſt ali-
quam Horam immediate ſequitur
Offic. parvum beatæ Mariæ ,„ vel
Officium Defunctorum, aut iep-
tem

tem Pla
Litaniæ.
4 §i 0
concludi
ui vivi⸗
lo Orati
nnd pet
lonis, ic
kinat, Fi
i, dicat
litus ſat

Un lie
UlmaOrat
Uilllempe
ſrtergaam
modo
Llntur it
anes lien
1Oremnas

lumm
bs
kklud uan
d. Ne
nocentinn
cicitur tar
eltut etian
kaſchz hel
Unclnl. ubg
Aln omnl
lililcet
1 4lcent⸗
ns non
Aen 1 di

pletoruumd
Ph. Saliind
es: &

Compleiet
Mrationes
,Prætergun
,in quo
Usque A N
luſ. poſ
1 Oratio
In aliis
Otatio, i
In Quacne
ribus,
t. Oralio,
licitur tanti
& WonaN.
entibus,1
lia proptiig
Precekeni
2 Oratio
mper Cicn
Gom. glland
ilnftalan
nie felli
,niſt alia e

etiam gud⸗
nus vObien⸗
n ſpinitl 1u
b eo⸗; guin
Aconatlol
acerdole
uis allten
non penie
mine e
telpongen
poſten
Glcatur, ſe
cum, veldn
tur kniuht
it reſponiu
tes Otili
inlibet
& Vetlu

oft uliint
Domninus
19 hene 4
etut⸗ b.
uai
erlus non
us Donlin
ioli &n
ante⸗ 11
jate ſeluin

tem Pfial. Pœnitentfiales
Litaniæ.
4. Si Oratio dirigatur ad Patrem-,
concluditur: PerDñm: ſi ad Filium,
Qui vivis & regnas. Si in princi-
pio Orationis fiat mentio Pilii di-
catur, per eumdem, ſi in fine Ora-
tionis, dicatur, Qui tecum vivit, &
regnat., Si fiat mentio Spiritus ſan-
ti, dicatur, In unitate ejusdem
Spiritus ſancti c.
5§. Quando plures Orationes di-
cuntur, prima tant. dicitur ſub ſua
concluſione, Per Dnm, vel aliter ut
ſupra: aliæ nõ concludunvur niſi in
ultima Oratione, ſed unicuiqueOra-
tioni ſemper Peyponitur Oremus,
præterquam in Offic. Def. in quo a-
lio modo quàm ut ſupra, Orationes
dicuntur: ité in Litaniis Orationes
omnes dicuntur conjunctim, ſub u-
no Qremus, ut ſuis locis habetur.
LTI Tmnus TebDeum dicitur in om-
nibus feſtis pet annum tam
trium, quam ix. Lect. & per eorum
Oct. excepte feſto Sandtorum In-
nocentium, nifi venerit in Dnica »
dicitur tamen in ejus die Oct. Di-
citur etiam in omnibus Dhicis „ à
Paſcha Reſurrectionis ineluſivè, us-
que ad Adv. exclut. & à Nativ. Dñi
inclnſ. usque ad Septuagel. excluſ.
S& in omnibus feriis temp. Paſcha-
lis, ſcilicet a Dñica in Albis, usque
2d Aſcenſ. excepta feria ii. Rogat.
in qua non dicitur.
2. Non dicitur autem in Dnicis
Adventus, & à Septuag. usque ad
Dñicam Palmarum incluſ. neque in
feriis extra temp. Paſch.
3. Cùm dicitur, omittitur ſemper
nonum, vel tertium Reſponſ. &
ſtatim dicitur poſt ultimam Lett.
4. Cüm non dicitur„ ejus loco
ponitur nonum, vel tertium Reſp.
duo dicto, ſtatim inchoantur Lau-
des. Similiter quando dicitur, Te
Deum, eo Hymno dicto, ſtatim in-

„ vel ſolæ

78

jutorium noſtrum,

li
dicitur tantùm,
Pater, ſecrerô: & in fine Complet.
ſtatim poſt Orationem B. M. di-
citur Pater noſter. Ave Maria „ &
Credo totum ſimiliter ſecreto, Fi-
nitis Horis, & dicto y. Fidelium
animæ, dicitur ſimiliter ſecretô, Pa-
ter noſter tantum, niſi ſequatur
Offic. B. M. quia tunc poſt illud di-
citur: Paser noſter, cum AveMaria 5
pro principio ſequentis Horæ, qua
ſinita, dicitur Pater noſter, ita 'ut
sSper dicatur in fine ultimæ Horæ.
Si autem poſt Veſp. immediatè ſe-
quatur Complet. dicto, Fidelium
animæ; incipitur Verius, Jube
domne. .
2. Quando in ſine Orationis Do-
minicæ proferendũ eſt clara voce,
Et ne inducas, ſemper in Pprin-
cipio eadem voce proferuntur hæc
duo verba, Pater nofter, ut in Pre-
cibus, & ſimilibus, alias nunquam

Proferuntur, ſed dicitur, toruin ſe-

cretò., Ad Laudes verò, 8& Veſper.
quando in feriali Officio dicuntur
Breces, totum dicitur clara voce ab
Hebdom.
3. Salutatio Angelica ſemper di-
citur ante Offic. B. M, quando non
conjungitur cum Offic. Dni „ quia
tunc ſufficit dixiſſe eam in Princi=
pio cum Oratione Düica.

3. XXXIII.
Ymbolum Apoſtolorum ſemper
dicitur ante Matut. & Primamy
& finito Complet. poſtOrat. Ange-
licam, totum lecr. etiam ſi au Pri-
mam & Complet., iterum dicendã
ſit cum Precibas. Quande vero di-
citur cum Precibus ad Primam „&
Compl, clara voce profertur. CGre-
do in Deum, & in fine „Carnis re-
ſurrect. reliquum dicitur ſecr. alias
totum ſecr. dicitur ut ſup.
2. Symbolum S. Athanaſii dici=
tur ad Primam, poſt Pfſalm. Re-

choantur Laudes, præterquam in
Noct. Nativ. Dñi: quia tunc dicitur
Oratio, poſtea celebratur Miſſa „
at ſuo loco notatur.

(ARatio Dominica, pater noſter,
2 & Salutatio Angelica, Ave, em
per dicitur ſecretô ante omnes Ho-
Tras, præterquam ad Complet. in
cujus principio poſt Lect. brevem,

tribue, in omni us Dominicis per
annum;, quando Offic. fit de Do-
minica, exceptis Dominicis infra
QMav. Nativ. Domini, Epiphan-
Aſcenſ. & Corporis Chriſti „ ac
Dominica Relurreét. & Pentecoſt.
in quibus dicuntur tant. tres Plal-
mi conſueti, ut in Feſtis. In Dnicis
infra alias Oct. & in Däñica Trini-
tatis dicitur, alias numquam, ne-
que ſi aliquod Feſtum Dupl. cele-

Fratres, Sobrii, dicto Verfu „ Ad-

bretuf in Dnica. Et in fine illius
dicitur Gloria Patri.
F† † † * 2%

11
XXXIV-
Recés funt aliquot v. qui ali-
quando dicuntur ante Orationẽ
incipientes à Kyrie eleiſon, vel à
Pater noſter.
2. Preces Dnñicales ad Primam,
& Completor. ut in Pfalterio, non
dicuntur in Duplicib. nec infraoct.
nec in Vigil. Epiph. & Fer. vi. &
Sabbato poſt Oct. Aſcenſ. etiam ſi
infra Oct. fiat Offic. de Dnica, vel
alio Feſto Semid. quia tunc ratio-
ne Oct. non dicuntur; aliàs autem
ſemper dicuntur.
3. Preces Fer. ad Laudes & per
Horas diſtinctæ, ut in Pſalt. dicun-
tur tant. in Feriis Adv. Quadrag.
Quat. Temp. & Vigiliarum, quæ
jejunantur (exceptis Vigil Nativ.
Dni, ac Vigil. & Quat. Temp. Pent.
& tunc dicuntur flexis genibus. In
aliis Feriis per annum numquam
dicuntur niſi Dnicales, & in illis
non flectuntur genua.
4 In Feriis Adventus, Quadr. &
Quat Temp. dicuntur Preces Feria-
les etiam ad Veſp. ſi non ſequatur
Feſtum, à Complet. dicuntur con-
ſuetæ de Dñica, ſed flexis genibus.
Dicuntur autem Preces flexis geni-
bus ab Hebd. usque ad v. Dominus
vobiscum, ante Primã Orationem:
à circumſtantibus autem usque ad
Y. Benedicamus Dno,poſt ultimam
Orationem.
§. In Vigiliis Preces Feriales di-
cuntur tant. ad Matut. & per Ho-
ras. Ad Veſp. verò ſequentes non
dicuntur: quia inde ſt de feſto.
Quòd ſi poſt vVigil. S. Mathiæ ſe-
quatur primus dies Quadrageſ. in
Veſp. dicuntur Preces feriales;,
quamvis dicenda ſit Oratio Dnñicæ
præced. & non Vigil. quod etiam
servatur, quando in Fer. vi. & Sab-
bato Quat. Temp. Sept. fit Offic. de

Feria, cùm in eis non occurrat Fe- Ch

ſtum ix. Lect. tunc enim in Veſp.
Fer. vi. dicuntur Preces, quamvis
dicenda ſit Oratio Dnñicæ præced.
non autem Feriæ Quat. Temp.
6. Pſal. Mäerere, dicitur cum
Precibus ad Veſp. tant. & Pſalm
De Profundis ad Laudes. In Offic.
Def. dicuntur Pſal. qui in eo Offic.
deſignantur.

WXV.
Ommémorationes communes
ſeu Suffragia de Sanfctis, quæ
habentur in Pſalt, poſt Veſp. Sabba-

ti, dicuntur in fine Veſperarum, &
Laudum ab Oct. Epiph. usque ad
Dñicam Paſſionis excluſ. & ab Oct.
Pent. usque ad Advent. excluſ. in
Dñicis, Feriis, & Feſtis (niſi Offic.
ſit Duplex, vel infra Octavas, etiamſi
de Dnica, vel Semiduplici infra eas
fiat) & illis adjungitur comm. de
Patrono, vel Titulo Eccleſiæ, ante
vel poſt comm. de S. Maria, & de
Apoſtolis, pro dignitate illius, ita
tamen, ut ſemper ultimo loco po-
natür comm. de Pace. Et ante il-
las in feriali Offic. fit commem. de
Cruce, quæ habetur in bPfſalt. poſt
Laudes. fer. ii.
2z. Temp. Paſch. fit alia comm.
de Cruce, ut ibi ponitur in Laudib.
Fer. ii. poſt Dñicam in Albis, &
ea ſolùm tunc dicitur; non ta-
men in Duplicibus, neque infra
Octavas.
3. Si facienda ſit comm. alicujus
Feſti occurtentis; ſemper fit ante
ipſa Suffragia conſueta, etiam ante
commem. de Cruce.
4. Commemoratio de S. Maria
non fit cum aliis, quando dicitux
ejus Offic. parvum, nec quando-
cunque fit Officium de ea.

XXXVI.
Ntiphonæ B. Mariæ poſitæ in fi-
Ane Pſalt. poſt Complet. ſingulæ
dicuntur pro temporis diverſitate-
ut ibi annotatur, præterquam, in
triduo majoris Hebdomadæ ante
Paſcha. .
2. Dicuntur autem extra Chorů;
tantùm in fine Complet. & in fine
Matut. dictis Laudibus, ſi tunc ter-
minandum ſitOffic. alioquin, ſi alia
ſubſequaturt Hora, in fine ultimæ
Horæ. In Choro autem ſemper
dicuntur, quandocunque terminata
aliqua Hora diſcedendum eſt à
oro.
3. Numquam verò dicuntur poſt
aliquam Horam, quando ſubſequi⸗
tur cum Officio diei Officium Def.
vel ſeptem Pſalmi Pœnitent. aut
Litaniæ, præterquam poſt Compl.
in 3 ſemper dicuntur, etiam
prædictæ ſubſequantur: neque etiã
dicuntur, quando poſt aliquam Ho-
ram immediatè ſubſequitur Miſſa.
Dicuntur autée flexis genibus (præ-
terquam in diebus Dominicis, à i.
Veſp. Sabbati, & toto temp. Paſch.)
Hebdomadario tamen ad Otatio-
nem ſurgente.

150
Off
eniten
Claduali
un In (
um dice
spropr
Meyiarli.
1 Tem
rrO B.
(oro,no
legge Ven

Omit

dee
Ekit; cun
lon Cicu
leque Pri
Entar om
bolum 0
zi keſte
Dfüca ii.
Uam dien
ii. Veſp.
tem dien

eumm
Ph. usce
uſ. a
1t, exclul l
8 (nil Ck
Karagzefin
plict inkiden
ut coinmn 1
ecleſie, u
Malia/
ate illiun,i
imo loco
Eit mel
commenm¹
in bſalt.

ſit alis conn
tur In Laudt
Nin Abbis,
itut; non 1
„ neue in

otmm alitt
enpet fit 1
etay etiamn 4

o de d
Ouando Ciit
„nec guanl
de er⸗
. 14
ie hoſte in
mplet, Aun
tis divetlii
retetqbin
dolnade!

ertta Che
us, tul,
Alioglintt
in fne in
autemm leln
le tettull
endum el

HCicunto
KW ibſe
iofanm
ſe tC

XXXVII.
E QOfficio parvo B. Mariæ, de
Offi. Def. de ſeptem Pſalmis
Pœnitent. & Litaniis, & de Pſalmis
Gradualibus, quando & quomodo
tam in Choro, quam extra Cho-
rum dicenda ſint, habentur ſuis lo-
cis propriæ Rubricæ, circa finem
Breviarii.
2. Tempore Paſchali in Officio
parvo B. Mariæ, quod dicitur in
Choro, non additur Alleluja, Añis,
neque Verſibus, neque Begeiis.

Ominiea infra Octav. fit Offfe.
e ea Dñica Adv. puæ occur-
rerit, cum commem. Oct. Concept.
non dicuntur Preces adCompletor
neque Primam; in qua tamen reci-
tantur omnes Plial. Dñicæ, & Sym-
bolum Quicumque &c.
Si feſtum Concept. occurrat in
Dnica ii. Adv. transfertur in pri-
mam diem non impeditam, & in
ii. Veſp. Dñicæ, quando in ſequen-
tem diem transfertur, fit totum Of-

22

liii
ſie. de Concept. cum comm. Do-
minicæ & etiam in ii. Veſp. Con-
cept. fit comm. Feriæ, & S- Mel-
chiadis, Sabbato verò proxime ſe-
quenti, quia dies Octav. Concept.
non transfertur, neque de ea fieri
poteſt Offic. niſi per ſolam com-
mem. in Dominica, ideo in i. Veſp.
Düicæ iii. dicuntur Anñæ, & Plal.
de Sabbato, ſcilicet, Bñs, &c. Ca-
pit. &c. de Dñica ili. poſt Oratio-
nem Dominicæ fit commemor, de
die Oct. ut in i, Veſp. feſti. Pfalm.
in Matut. & Laud. ut in Pfſalt. de
Dñica: cætera ut in Dñica iii. Adv.
In Laud, fit commem. Oct. Con-
cept.
Non dicuntur Preces ad Compl.
neque ad Primam, in qua tamen
dicuntur Pſal. conſueti cum Sym-
bolo, Quicumque.
Quando feſtum S. Luciæ occur-
rens in Tertia Dominica Advent.
transfertur in ſequentem diem, in
ſecundis Veſp. S. Luciæx omnia de
Oct. Conceptionis, & commem,
S8. Luciæ, & Feriæ.

X N 2

liv

D U B

ex Superioribus Rubricis
excerptæ.

In quarum prima ſtatim videri
voterit, de quo celebrandum erit
Oflicium ſi plura eodem die feſta
occurrant.
In ſecunda veròô, quomodo Offi-
eium præcedens concurrat in Ve-
tperis cum Officio ſequentis diei.
Ex utraque Tabella hoc ordine
reperietur; quod quæritur.

Primùm inveniatur numerus
poſitus in quadrangulo illo, in
quo Feſta, de quibus eſt contro-
Verſia, ſibi invicem occurrunt:
deinde legatur Regula juxta dic-
tum numeraum deſcripta, & ex
ea clarè videbitur quid fit agen-
dum. .

Exempli gratia. Quadrangulus,
in quo ſibi invicem occurrunt Du-
plex i. Claſſis, & Dominica primæ
Olaſtis„ erit qui eſt in angulo ſu-
periori primæ Tabellæ, in quo fig-
natus eſt numerus I. quia fi ad
eum tam Duplex, quam Domini-
ca pradicta ex eorum locis recto
tramite pergerent, in eo ſibi invi-
cem oceufrerent. Regula autem
juxta dictum numerum appoſita ſic
habet.

1. Translatio de primo ; Ofc.
de ſecundo. Id eſt, Duplex
Primæ Claſſis prædictum transfe-
ratur„ & Officium fiat de Do-
minica primæ Claſſis: quia cùm
in his Regulis dicitur: De Pri-
mo, feu præcedenti, intelligitur
de Feſto in ſuperiori parte Tabel-
læ appoſito; ut Dupléx prædic-

tum; cùm de ſecundo, vel ſe-

quenti; de Feſto in inferiori parte
sub numeris appoſito, ut Domini-
ca Prædicta.

In aliquibus autem Quadrangu-
lis nullus appoſitus eſt numerus;
vel quia nuljus ocgçurtus, neque
concurſus eſſe poteſt, vel quia in

propriis locis adnotatur in Brevia-
rio,; quid ſit agendum.

Scire tamen oportet, quæ fint
Duplicia primæ & ſecundæ Claſſis,
& majora per annum, & quæ Dni-
cæ „ & Feriæ majores dicantur.

DUPELICIA I. CLASSIS„
In quibus nulla fit commemora-
tio quorumcumque Feſterum
occurrentium;, niſi prout ſuprs
in Rubricis.

Nativitas Domini.
Epiphania Domini.
Paſcha KReſurrectionis, cum tribus
antecedentibus, & duobus ſe-
quentibus diebus.

Aſcenſio Domini.

Pentecoſtes cum duobus ſequenti-
bus diebus.
Feſtam Corporis Chriſti.
Nativitas S. Joannis Baptiſtæ.
Feſtum fanctorum Apoſtolorum
„Petri & Pauli.
Affumptio B. M. V.
Feſtum omnium Sanckorum.
Dedicatio propriæ Eccleſiæ.
Patronus vel Titulus Eccleſiæ.

DUELICGIA II. CLASSIS
quibus de Salii G 48 c²
Imem in Laudib. tantuùm.

Circumciſie Domini.
Feſtum SS. Nominis Jeſu.
Feſtum SS. Trinitatis.
Conceptio
Nativitas
Annuntiatio
Purificatio
Natalitia xii. Apoſtolorum.
Feſta Evangeliſtarum.
S. Stephani Protomart.
SS. Innocentium Mart.
S. Joſeph Sponſi B. M. V. Conf.
Inventio S. Crucis.
S. Laurentii Mart.
Dedicatio S. Michaelis Archang.

DOMI⸗

B. Mariæ.

90 1
di⸗
Domin

1
Pnima à
Duima
Dalhon
Palmar
Palche.
In Albi
Penteco
TIinitat

DoCN
Oorn.
Lenle at
le⸗ K e
tune de i
Mio in
bes,
Kunda
Trtia
Quutti

Domminice
decunca

Tertis
Quarta

ur in Meſ⸗

1.

t, gue n
Inde Clalt⸗
& gur Dir
dicantur,

LASI
ol

bus ſeelent⸗
aptitte.
Apoſtolonn
1
korum.
cleſiæ,
Ecclele.

. (L4,

et eu

tantünn

ſeh

Maiit.

lorunn.
3
lt.
tt.

oN⸗

DOMINICX. MAIJORES
dividitur in duas Claſſes.
Dominicæ primæ Claſſis,
numquam omittuntur.
Prima Adventus

DOMINICRE. II. CLASSIS,
Quæ non oemittuntur;, niſi occur-
fente Patrono, vel Titulari Eccle-
ſiæx, & ejusdem Dedicatione: &
tunc de iis fit ſemper commemo:
ratio in utrisque Veſperis, & Lau-

guæ

DUPLICIA A A
per Annum, quæ a1 K.R&
minoribus præferuntur.
Transfiguratio Domini.
Exaltatio ſanctæ Crucis.

Prima Quadrageſimæ:. Feſtum Septem Dolor.
Paſſionis. Viſitatio
Palmarum. Feſtum Carmeli
Palcheæ. Feſtum Nivis B. V. M.
In Albis. Feſtum SS. Nominis
Pentecoſtes. Feſtum de Mercede
Trinitatis. Solemnitas SS. Rolarii
Præſentatio

Cathedra S. Petri utraque. -
Feſtum ejusdem ad Vincula.
Converſio S. Pauli.
Feſtum ſancti Joannis ante portam
Latinam. R]——?
Apparitio S. Michaelis Archang.
S. Barnabæ Apoſtoli.

.

Adventus.

Quarta
Septuageſimæ.
Dominicæ Sexageſimæ.
Quinquageſimæ.
Secunda
Tertia Quadrageſimæ.
Quarta

S. Joachim Patris B. V. M. Conf.

[S. Annæ Matris B. M. V. —
Feſta Patronorum minus principa-

lium.
FERI , M A
de quibus ſemper
Adventus.

ORFS,
t commemor.
Quadrageſimæ.

Quatuor Temporum;
Secunda Rogationum.

„*N X 4 81

Ivi

Sl OCCURRAT EODEM

DIE

Ppupl.i. Cl. &. ſs 5 2 ſ4 6 2 2 8 4 4 1
Bapi. ii. Tl. + — — = = = —- —
Bap l. e r
Duel-per af. 1 4 2 2 2 fr s r r⸗ 4
Dies inf. OA. 4 4 a 4 3 7 35 2 3
— —– — — — — — — . „2 2
Dies Odavz. 4 4 %° 4 2 4 2 ſa 3 2
Semiduplex. 4 4 4 8 4 f 1. r r
— — — — — — –= — — —— —
Simplex. e ,
o. — See e
S.M.in sabb. * „ . o . 0
Feria Major. 6 „ 2 3 3 3 3 3 3 .
Vigili. „ 4 3 32 3 3 3 5§ o o 0
— – — — — — 1— — 2—— — — — — —
I. Träsl. de I. n D e e 8 8
ffic. de il. G. 3.S3 5. 3 EE E 35
2. Offic. de i. E. & =. . 2. 3.
translat. de *E = * = 5 51 — 2 RE
ſecundo. S. 2 2 2
3. Commem. §. . * △ 8 EESE
e i. Oft. 2 5 8.
de ſecundo. 5 2 S E e S S8&
4. Offic. de i. S EEE
H com. de ii. . 2 E =
5. Nihil de i. 5
Offic. de ii. 35 P*
6. Offic. de i. *
nihil de ii.
7. Offic. de di-
gniori, com-
mem. de mi-
nus digno.
8. Offic. de
digniori „
tyanslat. de
min. digno.

Otandum, quòd Duplex quod-
N cumque; eêtiam Patroni, &
fituli Eccleſiæ, vel Dedicationis
ejusdem occurrens in Vigiliis Na-
tivitatis Domini, & Pentecoſtes,
in die Circumciſionis, in die O-

ctava Epiphaniæ, in Feria quarta ſi

Cinerum, ac in tota majori Heb-
domada, & infra Ocavas Paſchæ,
& Pentecçoſtes, in Aſcenſione Do-

mini, in feſto Cor poris Chriſti,
in feſto Aſſiu mptio nis B. Virginis,
& omnium Sanctorum, transfera
tur. . .
Infra Oéctavam Epiphaniæ fit tan-
tùm de Patrono, vel Titulari Eccle-
iæ, & ejusdem Dedicatione, cum
comm. Octavæ; alia feſta trans-
feruntur poſt Otavam. :
Infra Octavam Corporis Giſte

demidup
ce Dupli
lceun
t coimnn
Intta i
ice ken
duplex 9
tringert

. diemn: Al
nl

Van.
be d
Palir,
Perft con
Ulisoccun
Dezüi;

lent

Chretumu
Abis §.

Aead el

en ſegun
tertur Od
tunn comm
er. C

8

seT ITEA EaruI

vam, (f
rD0li0
orpol 1e

Semiduplex ftfansfertur, neque fit
de Duplici translato; & de ea,
quocumque adveniente Duplici,
fit commemoratio.
Infra illas Octavas, in quihus
fit de Feſtis occurrentihus, Semi-
duplex occurrens in Dominica,
transfertur in proximè ſequentem
diem: quæ ſi fuerit impedita alio
ſimili kelta „transfertur poſt Octa-
vam.
De Oα, Nativ. Domini, Epi-
phanix, & Corporis Chriſti ſem-
per fit comm. quocumque Feſto in
illis occurrenté.
De aliis Oktavis; quæ non ſunt
in Kalendario, nihil fit à Feria iv.
Ginerum usque ad Dominicçam in
Albis, & à Vigilia Pentecoſtes us-
ue ad Feſtum Trinitatis incluſive,
à die 17, Decemb. usque ad E-

piphaniam.
Pies Octavæ numquam transfer-
tur ideo quamquam Nativitas S.
Joannis Baptiſtæ, occurrens in die
Corporis Chriſti, transferatur in
diem ſequentem, non tamen trans-

tùm commemoratio in Officio de
Ocav. Corporis Chriſti.

4

4

fertur Octava, ſed de ea fit tan-

2

lvii
Si oceurrat; ut Patronus, vel
Titulus Eccleſiæ deſcriptus ſit eo-
dem die in Kalendario cum aliis
Sanctis, in ea Eccleſia fit tantum
de Patrone, vel Titulari, absque
commemoratione aliorum. Qui
ſi in dicto Kalendario deſcrinti
ſint ſub Officio Duplici, vel Semi-
duplici, transferuntur in primam
diem ſimi liOfficio non impeditam;
& de eis fiatfficium Semiduplex:
niſi tamen ſint de majoribus F eſtis,
tia tunc de translato uoque fiet
fficium Duplex: ac ſi Proprio die
celebraretur. Si vero in Kalen-
dario omnes ſint tamquam Feſtum
Simplex, de aliis nihil fit.
Deé Feriis Adv. & Quadr, quando
de eis non fit Officium, fit com-
mem. in utrisque Veſp. & Laud.
cujuscumque Feſti: de quatuor
Temp. & Feria ii. Rogat. ac Vi-
giliis, in Laud. tant. Si vero ali-
qua Vigil. occurrat in Adv. Quadr.
& guatuor Temp. vel in diebus
Feſtorum Duplicium 1i. Claſſ. ſive
Patroni, vel Tituli, aut Dedica-
tionis Eccleſiæ, de ea nihil fit

nee etiam in Laudibus.

QUAN-

Dñica i. & ii. Cl. eũ o

—2
Däüica min. per an- 0

——

Bupiex i. Claſſis, 2.
Duplex ii. Claſſis, 4
Fatr. ſeu Tit. Eccl 2
Dupl. per an- maſ. 34
Dupl. per anñ. min. 4

△

X

Dies Octavæ, 7

Dies infra Octavã „„

1I. Totũ de ſequẽti, α
nihil de præced.
2. Tot de præced.
nihil de ſequenti. S
3. Totü de ſequẽti, £
com. de præced. &
4. Totum de præc. *
comm. de ſeq.
§. Capitulũ de ſeq.
comm. de præc.
6. Totu de digniori
cõ. de min. Eno.
7. Simpl. & S. M. in
Sabb. fer. & Vig.
non concurrunt.

WeAeE eα eIOIXIOIITTIDBTILTLPITZT

—

Ka& E. SXIEIIL

XAr

1
1— —— 5SS

Sld S & XITTTTILSITT

Pidnd! „

—.

sipel vUiid toldnad —

d aidn

ToeIdnpnues! "D IXIDIAIAINTTIAIAI
0lei dinuur

oνπαnnr 1ed n eeAAIPI

——

nbinei EGRi.οII IIDIPITINITETXTSTS

TIjel OjniiT. na) ouOie ſn
WeI bunn-

Niangem „ quòd in i. Veſperis
Hdiei Oct. Aſcenſionis, & Corp.
Chriſti, totum Offic. fit de O ctav.
cum commem. præcedentis Feſti
Duplicis, niſi fuerit Feſtum ſolem-
ne principale;, vel i. vel ii. Claſſis,
quia tunc de Feſto fieret Officium,
& commem de Oéctava.
In fecundis Veſperis diei Octav:
Epiphan. Paſchæ, Aſcenfionis, &
Corporis Chrifti, de ſequenti Du-
plici fit tantùm commęm. niſi illud
fuerit i. vel ii. Claſſis, ſeu Patronus,
vel Titulus, aut Dedicatio Bccle-
ſiæ: quia tunc de Feſto fieret Offic.
& de Oct. commemor. Et ſimi-

liter die Octav. Corporis Chriſti in
ſecundis Veſperis concurrente cum
die Octav. S. Joannis Baptiſtæ,
Veſper. erunt de O&. Corporis
Chriſti,; cum commemoratione
Octavæ S. Joannis. . . .
In ſecundis Veſperis Duplicis ii.
Claſſis non fit commemoratio de
die infra Octav. niſi quando de es
fieri debeat Offic. de sequenti.
Cùm plures fiunt commemo-
rationes, ſervetur hic ordo. De
Duplici, de Dominica, de Semi-
dupl. de die infra Oct, de Feria
majori, ſeu Vigilia, de S. Maria
in Sabbato,; de Simplici.

ORA-

keimus

Nte

min

Lcepin
1 penl
lecimnn
Datimun
erem
Tavin
Ulliinns
Uleramt
krenti⸗
Cpeeca
Un vit
lige
Loſtr
insne
ens Eeg
l l
nin

.

Uendht.
eype
Nlnur:
gunn

—

ANA1

.

—

dnisCritii
cutrente l⸗
i Mhtikt
0. Cotpon

mmemoruinn

memolati
lando let

ferimus, & plagas quas

O RA

O

4

EDI

Nte oculos tuos, Do-
Qmine, culpas noſtras
accepimus conferimus.
6i penſamus malu quod
fecimus, minus eſt quod
patimur, majus eſt quod
meremur.
Gravius eſt quod com-
miſimus, levius eſt quod
toleramus.
Peccati pœnã ſentimus,
& peccandi pertinaciam
non vitamus.
In flagellis tuis infirmi-
tas noſtra teritur, & ini-
quitas non mutatur.
Mens ægra torquetur, &
cervix non flectitur.
Vita in dolore ſuſpirat,
& in opere non ſe e-
mendat.
& expeétas, non corri-
gimur: ſi vindicas, non
duramus.

Bs

T I O

TA.

onfitemur in correc-
tione quod egimus: ob-
liviſcimur poſt viſitatio-
nem quod flevimus.
i extenderis manum,
facienda promittimus:
ſi faſpendleris gladium,
promiſſa non ſolvimus.
i ferias, clamamus ut
parcas: ſi peperceris,
iterum provocamus ut
ferias.
abes Domine confiten-
tes reos; novimus quod
niſi dimittas, rectè nos
perimas.
ræſta Pater omnipotés
ſine merito quod roga-
mus, qui feeiſti ex nihi-
lo qui te rogarent. Per
Chriſtum Dominum no-
ſtrum. Amen.
Gregem tuum paſtor
terne non deſeras.
Sed per beatos 4Abo-
0-

IX
ſtolos tuos perpetua de- filica conditus, te cum

ſenſione cuſtodias.

beatiſſimis Apoſtolis Pe-

Protege Domine po- tro & Paulo repræſenta-

ulum tuum ad te cla-
manteni & Apoſtolo-
rum tuorum patrocinio
confidentem.
Perpetua defenſione
cuſtodias.
Orate pro nobis ſan-
ti Apoſtoli Dei.
Ut digni efficiamur
promiſſionibus Chrifti.

Ræſta quæſumus om-
nipotens Deus, ut
nullis nos
perturbationibus con-
cuti, quos in Apo-
ſtolicæ confeſſionis pe-
tra ſolidaſti. Per Domi-
num.
Mploret, clementiffi-
mé Domine noſtris op:
portunam neceſſitatibus
opem devotè à nobis
prolata meditatio, quia
ſanétus olim Joannes
Chryſoſtomus, in hacBa-

permittas

vit ſic colloquentem:
Circumdate hanc novam
Sion, & circumvallate
eam, hoc eſt, cuſtodite,
munite, precibus firma-
te: ut quando iraſcor in
cempore; & orbem ter-
ræ concutio, aſpiciens
ſepulchrũ veſtrum num-

libenter propter me ge-
ritis ſtigmata, iram mi-
ſericordia vincam, & ob
hanc percipiam veſtram

quando Sacerdotium &
Regnum video lacry-
mari, ſtatim quaſi com-
patiens ad commiſera-
tionem flector, & illius
meæ vocis reminiſcor:
Protegam Urbem hanc
propter David ſervum
meum, & ſanctum me-
um. Domine, fiat, fiat,
Amen, Amen.

ORA-

quam deſiturum, & quæ

interceſſionem. Etenim

Pe
me
In ab
fonibun
Ia; ut
Eecitare
Gtum d

mMinum

01
Wihl
Dihor

, te enn
toliste
Drelenn
Uenten
nenoru
Immwah
Luſtochte
us frn
iraſcori
tbemten
Ahpieen
rum un.
1,C
ernne
irm
can, &
mn velteu
h. Etenin
dotium
20 lach
aſi
nmmiſen
miniſeat
bem w.
d lerm
ncton
,uhti
.

0

Ixi

ORATIO

Peri Domine os meum ad benedicendum no-
men ſanctum tuum: munda quoque cor me-
um ab omnibus vanis, perverſis, & alienis cogita-
tionibus: intelleétum illumina, affectum inflam-
ma; ut dignè, attentè, ac devotè hoc Officium
recitare valeam, & exaudiri merear ante conſpe-
ctum divinæ Majeſtatis tu?z. Per Chriſtum Do-

minum noſtrum. Amen.

omine, in unione illius divinæ intentionis,
qua ipſe in terris laudes Deo perſolviſti, has ti-
bi horas perſolvo.

Aceroſanétæ & individuæ Trinitati, erucifixi
5) Domini noſtri Jeſu Chriſti humanitati, beatiſ-
ſimæ & glorioſiſſimæ ſempérque Virginis Mariæ
fœcundæ integritati; & omnium Sanétorum uni-
verſitati ſit ſempiterna laus, honor, virtus, &
gloria ab omni creatura, nobisque remiſſio om-
nium peccatorum, per infinita ſæcula ſæculorum.
B. Amen.
V. Beata viſcera Mariæ virginis, quæ portave-
runt æterni Patris Filium.
Et beata ubera, quæ lactaverunt Chriſtum
Dominum.
P ater noſter. Ave Maria.

lxii

ABSOLUTIONES
BENEDICTIONES

dicendæ ante Lectiones in Officio
novem & trium Lectionum.

IN f. NOGTURNO
& pro ii. VeRe 5
Abliolutio.
—Xäudi Dômine Jeſu Chriſte,
„ preces ſervorum tuorum, &
miſerére nobis: qui cum Patre &
Spiritu ſancto vivis & regnas in ſæ-
cula ſæculorum. . Amen.
Benedictioônes.
x. Benedictidne perpétua benedi-
cat nos Pater æternus.
t. Amen. .
2. Unigénitus Dei Filius nos bene-
dicere & adjuvare dignetur.
vt. Amen. ,
3. Spiritus ſanécti gratia illuminet

enſus, & corda noſtra.
g. Amen.

IN II. NOCTURNO,
& pro iii. & vi. Feria.
Ablolutio.
I Psius pietas & miſericôrdia nos
adjuvet, qui cum Patre & Spiritu
ſancto vivit & regnat in ſæcula
ſæculérum. ge. Amen.
Benedictiones.
4. Deus Pater omnipotens ſit no-
bis propitius & clemens.
, Amen.
§. Chriſtus perpétuæ det nobis
gaudia vitæ. B.: Amen.
6. Ignem fui amoôris accéndat De-
us in côrdibus noſtris.

B Amen.
IN III. NOCTURO.NNO,
& pro Feria iv. & Sabbato
Abſolutio. .

Vinculis peccatòrum noſtroô-
A rum absolvat nos, omnipo-
tens, & miséricors Dôminus.

BenediRiones.
7. Evangélica léctio ſit nobis ſalus
& protectio. g. Amen.
8. Divinum auxilium maneat ſem-
per nobiscum. pes Amen.
9. Ad ſocietatem civium ſuperno-
r perdůcat nos Rex Angeloräu.
He. Amen.

Si Officium fit de Sancto ix. Le-
Gtionum;, odtava Benedictio erit,
Cujus feſtum côlimus, ipſe, vei
ipſa intercédat pro nobis ad Doô-
minum. . Amen.
Quando ſunt plures, diecituf
Qudrum, vel Quarum feſtum co-
imus ipſi, vel, ipiæ intercédant
pro nobis ad Dominum.
R. Amen.

Si Offieium fit de S. Maria, octava
Benedigfio erit .
Cujus feſtum côlimus, ipſa virgo
Virginum intercédat pro nobis ad
Dominum. . Amen.

Si in uſtima Lectione legendum
ſit aliud Evangelium cumHomilia;
hona Benedidtio erit „ .
pPer Evangélica dicta deleântur,
noſtra delicta. . Amen.

In Officio trium Tectionum dit
cunturà biolutiones & Benedictio-
nes Drædictz ordine fuperius in
Rubricis generalibus, & in prim
Dominica de Adventu deſcripfto: &
in eo, quando non legitur Homilia
cumt Evangelio, & Benedictiones
mnende nnt e tertis Nocturno;
Plima Benedgictio diciturt
1. Ille nos benedicat, quĩ ſine fine

vivit, & regnat. . Amen.
Z Di⸗

2. Diyit
per n.
3. Ad ſo
Ium pe
Ium.
In 01

uando l
lelio,
1crange
Epor
2. Diuinu
Uernot
4 loe
lun pen

.
oke At
un, pri

„ —,———

N.

18

es.

ſit nobisli

Amen.
minent len
Aen.
vium lupern⸗
Rex Amelii

ancto u. I

nedickioei
5.
1 ihle,
nobis 200
en. ſeien
Ales) len
um feſtune
leæ intetcdl
um.

t
8 8

Aluen

n Cuntioni
auel
iliotin⸗
ereiſ

negickio

tis NoEu

gial ſte N

en⸗
. 10

t Pro nobit

7

2. Divinum auxilium maneat ſem-
per nobiscam. β. Amen.,
3. Ad ſocietàtem civium ſuperno-
rum perducat nos Rex Angelo-
xum. . * .
In Officio GANnSR Lectionum
quando legitur Homilia cum Evan-
gelio, prima Benedictio erit,
1. Evangélica léctio ſit nobis ſalus,
& protéctio. . Amen.

2. Divinum auxilium mâneat ſem-

per nobiscum. „ Amen,
3. Ad ſocietatem civium ſupernô-
rum perducat nos Rex Angeloô-

rum. „ Amen. .
di 8e. in⸗ de Sano triumLedtio-

num, prima Benedictio erit;

Ixiii
I. IIe nos benedicat, qui ſine fine
vivit & regnat. .O Amen.
2. Cujus feſtum côlimus, ipſe, vel
ipſa intercedat pro nobis ad
Dômi um. B. Amen.
Quando funt plures, dicitux;,
Quorum vel Quarum feſtum coli-
mus, ipſi, vél ipſæ intercédant
ro nobis ad Dôminum.
„Amen.
3. Ad ſocietatem civium ſuper-
noôrum perducat nos Rex Ange-
lorum.

.⸗ Amen.
Zrerr. S„ de ſandta Maria in

Sabbato, Abſolutio, & Benedictio-

nes, quæ ibidem ponuntur.

— — —— — = — =. —
—= = S e =
S S
☛ ☛ ☛

=
☚

—R. 2
—N

EEècl
WWEE
WWWE

Eò
s

4

Nr Cmrermne Aerd. .

2.

f..

—„
7

A
/

44

Ant

Ater noſter, qui es in
cœlis: ſanctificétur no-
Wmen tuum, advéniat
Agregnum tuum: fiat vo-
luüntas tua, ſicut in cœ-
BEIIoO, & in terra. Panem
noſtrum quotidiänum da nobis
hôdie:; & dimitte nobis débita no-
ſtra, ſicut & nos dimittimus de-
bitôribus noſtris; Et ne nos indu-
cas in tentationem:
nos à malo. Amen.
A Ve Maria, gratia plena: Déômi-
nus tecum: benedicta tu in mu-
Heribus, & benedictus fructus ven
tris tui Jjeſus. Sanécta Maria, Mater
Dei, ora pro nobis peccatoôribus
nuc, & in hora mortis noſtræ. Amẽ.

9

»Recdo in Deum, Patrem omni-

terræ. Et in Jeſum Chriſtum, Fi-
lium ejus unicum, Doôminum no-
ſtrum: qui concéptus eſt de Spiri-
tu ſancto, natus ex Maria Virgine,
paſſus ſub Pôntio Pilato, cruci-
nxus, moôrtuus, & ſepultus: deſcen-
dit ad inferos: tertia die reſurréxit

ad déxteram Dei Patris omnipo
téntis: inde ventuùrus eſt judicare
vivos & mortúos. Credo in Spiri-
tum ſanctum, ſanctam Eccléſiam
Cathoôlicam, Sanctôrum comunio-
nem, remiſſiõnem peccatoôrum,
carnis reſurrectioönem, & vitam

ætérnam. Amen.
Omine laâbia mea apéries.

☛ . Et os meum annuntiabit
laudem tuam. 5. Deus in adjutoô-
rium meum intende. Domine
ad adjuvandum me feſtina.
11 Glôria Patri, & Filio, & Spiritui
ſancto. §S icut erat in principio;
Brev.

Sed libera

◻4 boténtem, Greatôrem cœli &

à mòrtuis: aſcéndit ad cœlos, ſedet

DISPOSITUM
Cum Ordinario Oſſicii de Tempore.

Matutinum, & omnes Horas, præterquam

& nunc, & ſemper, & in ſæcu-
la ſæculorum , Amen. Alle-

luja. . :
Si . Alleluja.

du⸗ icit Laus tibi Dé⸗
mine, Rex æxternæ glöriæ,

ad Advent itatorium. Adoré-⸗
mus Dôminum, * Qui fecit nos.
Sepetitux Adorémus Dôminum,
qui fecit nos.

Enite, exultémus Déômino;,
jubilémus Deo ſalutaâri noſtro:
præoccupémus faciem ejus in con-
feſſione, & in pſalmis jubilémus ei.
Adorémus Däim, qui fecit nos.
Quôniam Deus magnus Dôminus;
& Rex magnus ſuper omnes deos:
quoôniam non repéllet Dôminus
plebem tuam, quia in manu ejus
lunt omnes fines terræ, & altitů-
dines môntium ipſe cônſpicit.
Qui fecit nos.
Quôniam ipsius eſt mare, & ipſe
fecit illud, & aridam fundavérunt
manus ejus: venite, adorémus, &
procidamus ante Deum;: ploré-
mus coram Dômino, qui fecit nos;
uia ipſe eſt Döôminus Deus no-
ſter: nos autem populus ejus, &
oves paſcuæ ejus.
Adorémus Däm, qui fecit nos.
Hoôdie ſi vocem ejus audiéritis »
nolite obdurare corda veſtra, ſicut
in exacerbatione ſecündúm diem
tentatiônis in desérto: ubi tenta-
vérunt me patres veſtri, probavé-⸗
runt, & vidérunt pera mea.
Qui fecit nos.
Suadraginta annis pröôximus fui

generationi huic, & dixi: Semper
AA hi

hi errant corde: ipſi verò non co-
gnovérunt vias meas, quibus jura-
vi in ira inea, ſi introibunt in ré-
quiem meam. A dorémus Dômi-
num, qui fecit nos.
lôria Patri,; & Filio, & Spiritui

ſancto. icut erat in principio,
& nunc, & ſemper, & in ſæcula
ſæculôrum. Amen.

Qui fecit nos. Adorémus Dômi-
num; qui fecit nos.
265 1

Rimo die, quo Trinitas
Beata mundum condidit-»
Vel quo resurgens Cöônditor
Nos morte victa liberat.
ulſis procul torpôribus
Surgamus omnes cyus,
Et nocte quæramus Deum;
Prophéta ticht præcipit.
oſtras preces ut audiat »
Suamque déxtram pôrrigat;
Et expiatos sördibus,
Reddat polorum sedibus.
Ot, quique ſacratiffimo
Hujus diei téempore,
Horis quiétis peallimus,
Donis beatis muneret.
Jam nunc Patérna claritas
Te poſtulamus affatim,
Abſint faces libidinis,
Et omnis actus noxius.
le fœda fit,vel lůbrica
Compaãgo noſtri coôrporis 5
Ob cujus ignes ignibus
Ayérnus urat acriùs.
undi Redéemptor, quæſumus;
Tu probra noſtra diluas,
Nobisque largus commoda
Vitæ perénnis conferas.
Præſta, Pater piiſſime »
Patrique compar Unice.
Cum Spiritu Paraclito;
Regnans per omne ſæculum,
„ Amen-

NOcſte ſurgentes vigilémus om-
LN nes
Semper in pſalmis meditémur, atqꝗ;
Voce concordi Dômino canamus
Duülciter hymnos.
Ut pio Regt pariter canéntes,
Cum ſuis Sanctis mereamur aulam
Ingredi cœli, ſimul & perénnem
Dücere vigam.
Præſtet hoc nobis Déitas beâta

Ducto quater notiffimo.

Patris, ac Nati, parit Erque ſancti
Spiritus,cujus réſonat per omnem
Gloria mundum. Amen.

1 egem ventúrum
Doôminum. * Venite, adorémus.
mnite, exultémas. 1.

Eitur ſequs ropẽ eſt
iam Dominus. Venite; adoré-
mus. ad

enite. 1. Hymnus.
Erbum ſupérnum prödiens,
E Patris ætérni ſinu;
Qui natus orbi sůbvenis „
Labente curſu temporis.
llúmina nunc pectora; .
Tuoque amore concrema ?*
Ut cor cadúca déſerens
Cœli voluúptas impleat.
t ,» cùm tribunal Judicis
Damnabit igni noxios:
Et vox amica débitum
Vocaàbit ad cœlum pios.
on ęſca flammarum nigros
Volvâmur inter tùrbines „
Vultu Dei ſed compotes
Ceœli fruämur gaudiis.
atri ſimlque Filio,
Tibique ſancte Spiritus »„
Sicut fuit, ſit jügiter,
Sæclum per omne glorias
Amen,

ôn fit vobis va-
num manè suúrgere ante lucem:
Quia promiſit Dñs eorônam vi-
gilantibus. 1. V enite. i.

X more docti myſtico.
Servémus hoc jejünium »
Deno diérum circulo

ex & Prophétæ primitùs
Hoc prætulerunt, pôſtmodùm
Chriſtus fſacravit, omnium X
Rex;, afque Faétor temporum.
tamur ergo parciùs
Verbis, cibis, & potibus,
Soinno, jocis, & arctius
Perſtémus in cuſtodia.
itémus autem noxia ;
Quæ sůbruunt mentes vagas »
Nullümque demus cäallidi

Hoſtis locum tyrannidi.
lectàmus iram vindicem
Plo-

Ut kiud
Jejanio

urrex

1 ſer
erun
Aquilis .
emper
aleente
maginen
Tridens,
amo jug
Uim lipe
Nebdiſſer
carne
lotmam I.
l nunng
neſe 1
üngue
e lepa
A Daſtor
ln layag
eſ lay
e eſt ſep
ze in
enpeor
laie ledl
Fiua
1ſ
ln he
MElld 1
Vioml
Ue ti
60 Nij

atiterqteſt
nat peton
um. Anen

egem pentit
nite, adoten
Sultemasl

tor. P
Venlte ,

lum pröclens
Abyenis;
mpolis,
ectola,
oncrem:
lerens
pleat.
Judicis

Pi05.
türbines
mpotes
tudiis.
ilio⸗
pinitus
gitel
4 glona,

eIe ante
Dis Nkoin
Dis de

inpſico.
veſeinniun
enn
otihemmo.
Primmitis .
hoinai⸗
,oniun
or lemhpon
epotibl
4 Ictius
ocle⸗
0XIa
ns ugni
illici

Plorémus ante Judicem „
Clamémus ore supplici;
Dicamus omnes cernui.
Noſtris malis offéndimus
Tuam Deus clementiam 3
Effünde nobis déluper
Bemiflor indulgentiam.
Meménto, quòd ſumus tui 5
Licèt cadúci plasmatis,
Ne des honorem nominis
Tui, precamur, alteri
„axa malum, quod fecimus,
Auge bonum, quod péôſcimus:
Placere quo tandem tibi
Poisimus hic, & perpetim.
rœſta beata Trinitas,
Concéde ſimplex Unitas 9
Ut fructuoſa ſint tuis
Jejuniorum munera. Amen.

urréxit Däs verè, Alleluja;
enite;, exultémus. 1.

Ex ſempiterne Cœlitum 5
Rerum Creitof omnium,
X. qualis ante ſæ cula
Semper Parenti Filius.
Naſcente qui nundo Faber
kImaginem vultus tui
Tradens Adamo, nôbilem
Limo jugâti ſpiritum.
uùm livor & fraus dæmonis
Foœdâſfet humàanum genus:
Tu carne amictus, perditam,
Formam refôrmas, artifex.
ui natus olim é Virgine,
Nunc e ſepulchro naſceris 5
Tecumque nos à môrtuis
Jubes ſepültos sùrgere.
Qui paſtor æternus gregenr
Aqua lavas baptismatis:
Hæc eft lavacrum ménrium 5
Hæc eſt ſepulchrum criminum.
Nobis diu qui débitæ
Redeémptor affixus Cruci,
Noſtræ dediſti prodigus
prétium ſalutis sanguinem.
1t fis perénne méntibus
Faſchale Jeſu gaudium,
K morte dira criminum;,
Yitæ renatos libera.
eo batri ſit gloria,
Et Filio, qui a moôrtuis
Surréxit, ac Paraclito,.
In ſempitérna ſæchla. Amen.
IN PBINMO NOCTURNO.
Veniet ecce Rex.
Aha., Seèryitée Domino.

—, =—

Allelùja.

3
Bäkiens vir, qui non abiit in con-
silio impiérum, & in via pecca-
tôrum non ſtetit, * & in cathedra
pPeſti entiæ non ſedit.
Sed in legé Dni volütas ejus, * & in
lege ejus meditabitur die ac nocte.
Et erit tanquam lignum, quod
plantatum eſt ſecùs decùrfus aquâ-
rum, * quod fructum ſuum dabit
in tempore ſuo.
St folium ejus non défluet: * 8&
bmnia, quæcumque faciet, pro-
ſperabùntur.
Non ſic impii, non ſic: * ſed tan-
quam pulvis, quem prôjicit ventus
à facie terræ.
Ideo non resúfgent impii in judi-
cio: *† neque peccatores in con-
silio juſtoͤrum.
Quôniam novit Döminus viam ju-
ſtorum: † & iter impiorum peribit.
léria Patri, & Filio, * & Spiritui
ſandto.
icut erat in principio, & nunc;
& ſemper, * & in ſæcula ſæculô-
tumz Amei. Le oria,

Uare fremueérunt Gentes, * &
ppuli meditati ſunt inania.
ſtitérunt Reges terræ, & princi-
pes convenérunt in unum, * ad-

vérsùs Döminum, & advérsùs
Chriſtum ejus.

Arumpamus vinçula eôörum: * &

projiciamus à nobis jugum ipsorũ,

ui habiftat in cœlis, irridébit
S0s;“ & Dôminus ſubſannabit eos.
unc loquerur ad eos in ira ſua, *

& in furore ſuò conturbabit eos.

.

go aufem conſtittus ſum Rex ab

eo ſuper Sion montem ſanétum e-
ius: † prædicans Præcéptum éjus.

minus dixit ad me: * Filius
meus es tu, êgo hôdie genui fe.

Eôſtula à me, & dabo iibi Gentes
hæreditäatem tuam, „ & poſſeſſio-

nem tuam terminéôs terræ.
BReges eos in virga férrea* & tam-

quam vas figuli cônfringes eos.
t nunc Reges intelligite: * exu-
dimini, qui judicatis terram.

Servite Domino in timore: * 8&

exultate ei cum tremoôre.

upprehéndite diſciplinam, ne-
quando iraſcatur Dns, * & pereaâ-
tis de via juitt
zùm exarſerit in brevi ira ej'us, *

beati omnes, qui confidunt in eo.
A 2
„„

4

Omine, quid multiplicati ſunt,
qui tribulant me? * multi in-
sürgunt advérsùm me.
ulti dicunt animæ meæx: * Non
eſt lalus ipfi in Deo ejus.
u autem Domine ſuſcéptor meus
es, * glôria mea, & exaltans ca
put meum. . .
oce mea ad Dominum clamavi"
& exaudivit me de monte ſancto
ſuo.
go dormivi, & ſoporatus ſum: *
& exurréxi, quia Dôminus ſuscé-
pit me.
ton timébo millia pépuli circum-
dantis me: * exúrge Dômine;, ſal-
vum me fac Deus meus.
uôniam tu percuſsiſti omnes ad-
Versantes mihi ſine cauſa: * den-
tes peccatôrum contriviſti.
ômini eſt ſalus: * & fuper po-
pulum tuum benedictio tua.

Omine, ne in furôre tuo àr
Sguas me: * neque in ira tua
corripias me.
(iferéze mei Dömine, quéniam
infirmus ſum: * ſana me Dômine,
quôòniam conturbata ſunt oſſa mea.
St anima mea turbata eſt valdeè: *
ſed tu Dômine ùsquequo?
vonvértere Dômine, & éripe ani-
mam meam: * ſalvum me fac prop-
ter miſericôrdiam tuam. .
zuôniam non eſt in morte, qui
memor ſit tui: * in inférno autem
quis confitébitur tibi?
aboravi in gémitu meo, lavabo
per singulas noctes lectum meu: *
lacry mis meis ſtratum meñn rigabo.
urbatus eſt à furôre oculus me-
us: * inveteravi inter omnes ini-
micços meos.
Diſcédite à me omnes;, qui opera-
mini iniquitatem:* quoôniam exau-
divit Dominus vocem fletus mei.
xaudivit Dôminus deprecatioô-
nem meam, * Dôminus oratio-
nem meam ſuscépit.
Srubéeſcant, & conturbéntur ve-
hementer omnes inimici mei: *
convertantur, & erubeſcant valde
veléôciter.
In A Véniet ecce
Kex excélſus cum poteſtate magna
ad ſalvandas Gentes, allel.
Confortate.
4 n) Servite Dômino
in. timoôre, & exultate ei cum tre-
more. Deus judex juſtus.

Omine Deus meus in te ſpera-
vi: * ſalvů me fac ex omnibus
perlequéntibus me, & libera mé,
e quando rapiat ut leo animam
meam: * dum non eſt, qui redi-
mat, neque qui ſalvum faciat.
omine Deus meus, ſi feci iſtud, *
ſi eſt iniquitas in manibus meis.
i réddidi retribuentibus mihi
mala, * décidam méritòô ab ini-
micis meis inanis. ,
erſequatur inimicus animam me-
am, & comprehéndat, & concülcet
in terra vitam meam, * & gloriam
meam in pùlverem deducat.
xúrge Dne in ira tua: * & exaltare
in finibus inimicorum meoôrum.
t exú⅛rge Domine Deus meus in
præcépto, quod mandaſti: “& ſy na-
goga populorum circûmdabit te.
t propter hanc in altum regréde-
re: * Dominus judicat populos.
judica me Dômine ſecundùm ju-
ſtitiam meam, * & ſecundum in-
nocentiam meam ſuper me.
Conſumétur nequitia peccatôrum;
& diriges juſtum, * ſcrutans corda
& renes Deus. .
uſtum adjutôrium meum à Dno, *
qui ſalvos facit rectos corde.
eus judex juſtus, fortis, & paà-
tiens: * numquid iraſcitur peér
singulos dies?
iſi convérſi fuéritis, gladium
ſuum vibrabit: *L arcum ſuum te-
téndit, & paravit illum.
t in éo paravit vaſa mortis, * ſa⸗
gittas ſuas ardentibus effécit.
cce parturiit injuſtitiam: * concé⸗
pit dolõrẽ, & peperit iniquitâtem.
acum apéruit, & effôdit eum: *
& incidit in foveam, quam fecit,
onvertétur dolor ejus in caput
ejus, * & in vérticem ipsius ini-
quitas ejus deſcendet. .
onfitébor Dômino ſecundùm ju-
ſtitiam ejus: * & pſallam nômini
Domini altiſſimi.

Omine Dôminus noſter, &
quam admirabile eſt nomen
tuum in univérſa terra! .
uoôniam elevata eſt magnificéntia
tua, ſuper cœlos.
x ore infantiu, & lactentiũ perfe-
ciſti laudẽ propter inimicos tuos, *
ut déſtruas inimicum, & ultôrem.
Quoniam vidébo cœlos tuos»
pera digitôrum tuôrum: * lu-
nam, & ſtellas, quæ tu inndaſti.
ui

Univerle

oat
9to
Mia win
Xtab
Pplallan
In co
Tetton.
Peribun
Uonia
caut⸗
thronum
nerepit
Dius: *
Lternum
nimici
Hemt&
Lrüt m
tn:X!

.Wanet,

Lalahiti
Meſ
Agulrue⸗
itia.
t fadr
äupeti
tatibus
tſhete
men tun
lauici⸗
llire
Auntiat

eus in te ſe
fac ex Omm
libeln n
ut leo anim
n eſt, guins
vum kaciat
Sſi feci iſn
nanibus mei⸗
uentibus
mérito a0 1

cus Animam
dat, & conell
un, & gln
in dedlcat.
tuak & exili
Urutm weorun.
e Deus Mels
nandaſtir t
citcümcebltie
n altum vegt
dicat populo
ne lecunkün
X lecündun
fuper ne.
nitia peccalot⸗
Fſelutensch

n mermni0
ectos colle
3, fortis) .
iid irälchu!

eritis, ii

arcum ſunt

Llacte en

QAuid eſt homo, quod memor es
ejus? * aut filius hôminis, quô-
nmiam viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, glöria & honôre corondaſti
eum: * & conſtituiſti eum ſuper
Spera manuum tuarum.
Omnia ſubjeciſti ſub peédibus e-
jus, *† oves & boves univerſas, in-
ſuper & pécora campi.
olucres cœli, & piſces maris, *
qui perambulant séemitas maris.
omine Doôminus noſter, * quam
admirabile eſt nomen tuum in
univérſa terra!

V Onfitébor tibi Déômine in to-
„to corde meo: * narrabo om-
nia mirabilia tua.
ætabor, & exultäbo in te: *
pſallam nomini tuo; Altiſſime.
In converténdo inimicum meum
retrorlſum: * infirmabüntur, &
Peribunt à facie tua.
Quôniam feciſti judicium meum,
& cauſam meam: * ſediſti ſuper
thronum, qui jüdicas juſtitiam.
Increpâſti Gentes, & periit im-
pius: * nomen eorum deleéſti in
ætérnum, & in ſæculum ſæculi.
Enimici defecérunt frameæ in fi-
nem: * & ciyitates eôrũ deſtruxiſti.
P eriit memôria eòrum cum soni-
tu: *æ & Dôminus in æternum pér-
manet.
Paravit in judicio thronũ ſuum: *
& ipſe judicabit orbem terræ in
æquitate, judicabit pépulos in ju-
ſtitia.
Et factus eſt Döminus refugium
pauperi: * adjutor in opportuni-
tatibus, in tribulatioône.
Et ſperent in te, qui noverunt no-
men tuum: *† quôniam non dere-
liquiſti quæréntes te Dômine.
Psallite Dno, qui habitat in Sion:*
anuntiate inter Gentes ſtudia ejus.
Quôniam requirens sanguinem
eôrum recordatus eſt: * non eſt
oblitus clamoòrem pauperum.
Liſerére mei Dômine: * vide hu-
militatem meam de inimicis meis.
Qui exaltas me de portis mortis, *
ut annúntiem omnes laudationes
tuas in portis filiæ Sion.
Kxultabo in ſalutari tuo: * infixæ
ſunt Gentes in intéritu, quem fe-
cérunt.
n laqueo iſto, quem abſcondé:
runti comprehénius eſt pes eorü.
ognoſcétur Dôminus judicia fa-

1. 5
eiens: * in opéribus mânuum ſuaâ-
rum compreheénſus eſt peccaätor.
onvertäantur peccatôres in infer-
num: * omnes Gentes, quæ obli-
viſcuntur Deum.
duoniam non in finem oblivio
erit pauperis: * patiéntia paupe-
rum non peribit in finem.
xzürge Domine;, non confortétur
homo: * judicentur Gentes in
conſpeéctu tuo.
onſtitue Doômine legislatôrem
ſuper eos: * ut ſciant Gentes »„
quéôniam hoömines ſunt.
Ut quid Dômine receſfsiſti lon-
gé? * déſpicis in opportunitati-
bus, in tribulatione ¹
um ſuperbit impius, incénditurx
pauper: * comprehenduüntur in
consiliis, quibus cogitant.
uôniam laudatur peccator in
deſideériis animæ ſuæ: * & iniquus
benedicitur.,
xacerbavit Dôminum peccator: *
ſecündùm multitùdinem iræ ſuæ
non quæret.
on eſt Deus in conſpectu ejus: *
inquinatæ ſunt viæ illius in omni
témpore.
uferüntur judicia tua à facie
ejus: * omnium inimicôrum ſuo-⸗
rum dominabitur.
ixit enim in corde ſuo: * Non
movébor à generatiône in genera-
tionem ſine malo,
ujus maledicktione os plenum
eſt, & amaritudine, & dolo: *
ſub lingua ejus labor, & dolor.
edet in insidiis cum divitibus in
occůltis, * ut interficiat innocén-
tem. ,B
culi ejus in pauperem reſpi-
ciunt: * inſidiatur in abſcondito,
quaſi leo in ſpelunca ſua.
nſidiatur, ut rapiat pauperem: *
rapere paupérem, dum attrahit en.
n laqueo ſuo humiliabat eum, *
inclinâbit ſe, & cadet, cùm domi-
natus füerit pauperum. .B
ixit enim in corde ſuo: Oblitus
eſt Deus, * avértit faciem ſuam;
ne videat in finem. .
Exuúrge Déômine Deus; exaltétur
manus tua: * ne obliviſcaris pau-
erum. .
B ropter quid irritavit impius De-
um ? * dixit enim in corde ſuo:

Non requiret.
ides, quoniam
doloòrem consideras
eos in manus tuas.
A 3

tu labõôrem, &
: * Ut tradas

ribi dereliétus eſt pauper: * 6r⸗
phano tu eris adjutor.
G ontere brachium peccatoris „&
maligni: * quærétur peccâtum
illius, & non inveniétur.
ôminus regnaäbit in ætérnum, &
in ſæculum ſæculi: * peribitis
Gentes de terra illius.
eliderium pauperum exaudivit
Dôminus: præparationem cor-
dis eorum audivit auris tua.
y udicare pupillo & hùmili: * ut
non appônat ultra imagnificare ſe
homo fuper terram.
N Domino confido: quomodo
dicitis animæ meæ: * transmigra
In montem ſicùt pa er.
uoôniam ecce peccatöres inten
dérunt arcum, Paravérunt ſagittas
ſuas in phaâretra, * ut ſagittent in
Oblcuͦto rectos corde.
2 uoniam quæ perfeciſti, deſtruxé-
funt: * juſtus autem quid fecit ?
Hominus in templo ſancto ſuo: *
Doôminus i in cœlo ſedes ejus,
culi ejus in pauperem reſpi-
ciunt: *† palpebræ ejus interrogant
ſilios hôminum.
minus intérrogat juſtum, &
impium: * qui autem diligit ini-
guitatem „Odit animam ſuam.
luet ſuper peccatores laqueos: *
ignis, & ſulphur, & ſpiritus pro-
cellarum „ Pars calicis eorum.
uôniam juſtus Dominus, & ju-
ſtitias dilégit: & æquitatem vidit
vultus ejus.
. Confortàte
manus 1Aolatas: contortamini
dicite: Ecce Deus noſer véniet,
S& lalvàbit nos, alleluja.
Afa. Gaudéte omnes.
Aa, Deus judex ju-
Irs4 . 0 „& longanimis: num-
Juid iraſcétur per singulos dies ?
a. Tu Domine. .
Alvum mę fac Démine, quo-
) niam defecit Sanctus: * quô-
iam diminutæ ſunt veritates à ſi⸗
Fin hominum.
7 ana loçüti ſunt unusquisque ad
proximum ſuum: * labia doloôsa,
In-corde, & corde locäti ſunt.
D iſperdat Düs univérſa läbia do-
loſa „ * & linguam magniloquam.
ui dixérunt: Linguam noſtram
magnificabimus, làbia noſtra à no-
bis lunt, * quis noſter Dñs R
. ropter misériam inopum, & gé.
mitum pauperum: * nunc exür-
gam;, dicit Dôminns.

W

oham in falutäri: * fiduciàliter
agam in eo.
loquia Dômini, elõôquia caſta: *
argéntum igne examinatum, pro-
batum terræ, purgatum séptuplum.
u Dômine ſervabis nos „ & cu-
ſtodies nos: * à generatioône hac
in ætérnum.
n circũitu impii àmbulant: * ſe=
cúndùm altitdinem tuam mul⸗
tiplicaſti filios hôminum.

Squequò Doômine obliviſceris
me in finem? * Osquequò
avVertis faciem tuam a me.
uamdiu ponam consilia in anima
Mmea, * dolofem in corde meo per
diem? .B
squequòô exaltabitur inimicus
meus ſuper me ? reſpice, & ex-
audi me Domine Deus meus.
-Hümina ôculos meos, ne um-
duam obdormiam in morte: * ne
quando dicat inimicus meus:
Præyalui advérsuùs eum.
ui tribulant me, exultàbunt, ſi
motus fůero: * ego autem in mi=⸗
ſericòrdia tua ſperavi.
xultabit cor meum in ſalutari
fuo: cantabo Doômino, qui bonz

tribuit mihi: * & pſallam némini

Dômini altiſſimi
Ixit insipiens in corde ſuo, *
non eſt Deus.
orrùpti ſunt „ & abominabiles
Ffacti ſunt in ſtädiis ſuis: * non
eſt, qui faciat bonum, non eſt
usque ad unum.
ominus de cœlo proſpéxit ſuper
Rlios hôminum: * ut videat, ſi eſt
intelligens, aut requirens Deum.
mnes declinavérunt, ſimul in-
les facti ſunt: “ non eſt, qui faciat
bonum, non eſt usque ad unum.
epulchrum patens eſt guttur eéô-
rum, linguis ſuis dolose agébant: *
venénum aſpidum ſub labiis eoôru.
Nuorum os maledictione, & ama-
Htuúdine plenum eſt: veloces pe⸗
des eorum ad eſtundendum san⸗
guinem.
ontritig, & infelicitas in viis
eoôrum;, & viam pacis non cogno-
vérunt: * non eſt timor Dei ante
ôculos eôrum.
None cognoſcent omnes, qui ope-
rantur iniquitatem: * qui dévorant
plebem meam ſicut eſcam panis 2
ominum non invocaverunt:
illic trepidaverunt timore; ubi
non erat timor. .
uo⸗

Luonian
Ne juſta
confudif
ſpes ejus
uis dab
cüm avér
lem pleb
X lætabi
Romit
bern.

uisſcet

ui ingre
Mperätur
ilogni
ſ1o, qu

Aulua

geer fecit
opptob
is proxin
nihüle

eltu ejn
Mienn De

Ui jutat
tiit:
ledit ad
nnoceén
Lui faci
in æternt

les, & le
Dis ultie
gem: iple
Ex Kior
Deus n⸗

ſenibis n
Memor
ömine,
Et cuß

ſmede

lt àve

6 Mnu e

i revo
Pnumenn
uneri
Nuin i
Wal lel

2
E-⸗

Xfäheitlie

qia cale
inatum, p
n septupſun
105 ,
enerationeh

nbulant: ti⸗
n tuam m
inum.

oblirileei
† Usghecl
me.
nstlia in anin
corde meog

lrut ininie
elhice, Ke
eus meug,
nes, le
n molte: Il
nicus mels

eln .
uultibumn,
0 autem ind

i.
Im in ſalul
ino, u hen
ſallam nom

1cote io,

ſuiz: 5N
lum, nOn

1 videat, 1
guirens denn
1 eltgun tici
Auead ununn,

citas in
s non coln⸗
mmot Deiin

i ee⸗
es gll en.
ai eie
ſcam ſunt,
cayelun 16
timole? .
lo⸗

Quéôniam Dôminus in generatio-
ne juſta eſt, consilium inopis
confudiftis: * quòniam Doôminus
pes ejus eſt.
Quis dabit exsion ſalutare Iſrael?*
cum avérterit Dôminus captivitaà-
tem plebis ſuæ, exultabit Jacob;
& lætabitur Ifrael.

☛ omine, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? * aut quis re-
quiéſcet in monte ſancto tuo?
Qui ingréditur ſine macula, * &
operatur juſtitiam.
Qui léquitur veritàtem in corde
ſuo, v qui non egit dolum in lin-
gua ſua
Rec fecit prôximo ſuo malum, *
& opprôbrium non accépit adver-
sùs proxzximos ſuos.
Ad nihilum deductus eſt in con-
ſpectu ejus malignus: * timéntes
autem Doôminum glorificat.
Qui jurat proximo ſuo, & non dé
cipit: qui pecuniam ſuam non
dedit ad usuram, & muünera ſuper
innocéntem non accépit.
Qui facit hæc: „ non movébitur
in ætérnum.
In? ntu Gaudéte om-
nes, & lætamini: ecce, quia veéniet
Dñs ultionis, adducet retributio-
nem: ipſe veniet, & ſalvabit nos.
Ex Sion ſpécies decôris ejus.
Deus noſter maniféſte véniet.
Per ? Tu Dômine
ſervàbis nos, & cuſtôdies nos.
V. Memor fui nodte nominis tui
Dömine.
S. Et cuſtodivi legem tuam.
I Ipſe libera-
vit me de laqueo venaântium.
e. Et a verbo aſpero.
Temp. Erue à frâ-
mea Deus änimam meam. Et
de manu canis inicam meam.
Temp. Allelúja;,
lapis revolutus eſt, allel. ab ôſtio
monuménti, allel. allel.
Y. Surréxit Düs de ſepälchro, all.
. Qui pro nobis pepéndit in li-
gno zalleluja.

tur P ater noſter,
Et ne nos inducas in tentatidé-
nem. Sed libera nos a malo.
At xaudi Domine.

QQ

NOCTURNO.
Gaude & lætare.
Bonorum meéôru.
Alleluja.

1N II.

(Ob⸗ey⸗ me Doômine, quôniam
ſperavi in te: * Dixi Domino:
Deus meus es tu, quoôniam bonòô-
rum meôrum non eges.
Bancdtis, qui ſunt in terra ejus: *

mirificavit omnes voluntates meas

in eis. .
gultiplicatæz ſunt infirmitates
eorum: * poſteaâ acceleravérunt.
on congregabo conventicula eòô-
rum de ſanguinibus: * nec memor
ero nominũ eôrum per labia mea.
ôminus pars hæreditatis mex,
& calicis mei: * tu es, qui re-
ſtitues hæreditätem meam mihi.
Runes cecidérunt mihi in præclâ-
ris: * étenim hæréditas mea præ-
clara eſt mihi.
enedicam Dôminum, qui tribuit
mihi intelle um: * inſuper & us-
que ad noctem increpuerunt me
renes mei.
Providébam Dôminum in conſpeé-
Gu meo ſemper: quôniam à dex-
tris eſt mihi, ne commôvear.

ropter hoc lætatum eſt cor me-

um, & exultavit lingua mea: *
inſuper & caro mea requieſcet in
ſpe. .
uôniam non derelinquens äni-
mam meam in inféerno: nec da-
bis Sanctum tuum vidére corrup-
tionem.

otas mihi feciſti vias vitæ, adim-

plébis me lætitia cum vultu tuo: *
delectatioônes in déxtera tua usque
in finem.
Ady. Ana. Gaude, & lætäre filia
Jerùûſalem: ecce Rex tuus véniet ti-
bi; Sion noli timére, quia citô
véniet ſalus tua. Rex noſter.
me Bonoôrum meo-
rum non indiges, in te ſperavi;,
conserva me Domine.
Propter verba. Pſalmus 16.
Xaudi Düpe juſtitiam meam: *
intende deprecationem meam-
uribus pércipe orationem mea;:*
non in labiis dolòôſis. .—
e vultu tuo judicii meum pro⸗
deat: * culi tui videant æquitates.
robäſti cor meum, & viſitaſti
nocte: * igne me examsihafti, &
non eſt inventa in me iniquitas.
[R non loquarur os menum opera
hô minum: † propter verba labiora
A a tuo-

*

. ainz
tôrum ego cuſtodivi vias duras.
Hérfice greſſus meos in sémitis
tuis: * ut non moveantur veſtigia
mea.
go clamavi, quôniam exaudiſti
me Deus: * inclina aurem tuam
mihi, & exâudi verba mea.
irifiea miſericôrdias tuas, * qui
ſalvos facis ſperantes in te.
reſiſténtibus déxteræ tvuæ cuſto-
di me, * ut pupillam oculi.
ub umbra alarum tuàarum prôte
ge me: * à facie impioôrum, qui
me afflixérunt.
Inimici mei äànimam meam cir-
cumdederunt, adipem ſuum con-
clusérunt: * os eôrum locútum
eſt ſuperbiam.
Qrojicientes me nunc circumde-
dérunt me: * culos ſuos ſtatué-
runt declinare in terram.
Suſceperunt me ſicut leo paratus
ad prædam & ſicut catulus leoô-
nis habitans in abditis.
xürge Dômine, præveni eum,
& ſupplànta eum: * éripe animam
meam ab impio, frameam tuam
ab inimicis manus tuæ.
Dômine à paucis de terra divide
eos in vita eòrum: * de abſconditis
tuis adimpletus eſt venter eoòrum.
5aturati ſunt filiis: & dimisérunt
reliquias ſuas parvulis ſuis.
Ego autem in juſtitia apparébo
conſpéctui tuo: " ſatiäbor, cùm
apparuũerit gloria tua.
n Adventu; Afa. Rex noſter
advéniet Chriſtus, quem Joannes
Prædicavit Agnum eſſe ventuúrum.
A Ecce vénio.
Per Annum:, Ahna, Psopter verba
labiorum tuòrum ego cuſtodivi
vias duras. A Diligam te.

Iligam te Dômine fortitúdo
L mea: * Doôminus firmaméen-
tum meum, & refügium meum, &
liberator meus.
eus meus adjútor meus, * & ſpe-
räbo in eum.
rotéctor meus, & cornu ſalutis
meæ, * & ſuſcéptor meus:
audans invocabo Dominum: *

& ab inimicis meis ſalvus exo.

ircumdedérunt me dolôͤres mor.
tis: * & torréntes iniquitatis
conturbavérunt me.
oloôres inférni circumdedérunt
me: * præoccupavérunt me laquei
mortis.
n tribulatiõne mea invocavi Dô-
minum, * & ad Deum meum cla-
mavi

t exaudivit de templo ſanco

ſuo vocem meam: † & clamor
meus in conſpeéctu ejus introivit
in aures ejus.
ommôta eſt, & contrémuit ter-
ra: * fundaménta moöntium con-
turbata ſunt, & commôta ſunt,
quoniam iratus eſt eis.
ſcéndit fumus in ira ejus, & ignis
à facie ejus exarſit: * carbones
ſuccenſi ſunt ab eo.
ncelinavit cœlos, & deſcendit, *
& caligo ſub pedibus ejus.
t aſcéndit ſuper Chérubim, &
volavit : * volavit ſuper pennas
ventôrum.
t péſuit ténebras latibulum ſu-
um; in circuitu ejus tabernaculum
ejus: * tenebroôla aqua in nùbibus
aeris.
Præ fulgôre in conſpectu ejusnu-
bes tranſiérunt: * grando, & car-
boônes ignis.
t intonuit de cœlo Dominus, &
Altiſſimus dedit vocem ſuam: *
grando, & carbones ignis. .
t miſit ſagittas ſuas, & diſſipavit
eos: * fülgura multiplicavit, &
conturbavit eos.
Et apparuérunt fontes aquarum, *
& revelata tunt fundaménta orbis
terrarum. „
Ab increpatiéône tua Déômine, *
ab inſpiratiône ſpiritus iræ tuæ.
iſit de ſummo;, & accépit me: *
& alsůmpſit me de aquis multis.
ripuit me de inimicis meis for-
tiſſimis „ & ab his, qui odeérunt
me: * quoniam contortati ſunt
luper me.
rævenérunt me in die afflictionis
meæ: * & factus eſt Dôminus pro-
téctor meus.
Er edüxit me in latitúdinem: *
ſalvum me fecit, quoôniam voôluit
me.
t retribuet mihi Dôminus ſecùn-
dùm juſtitiam meam: * & ſecun-
dùm puritätem manuum mearum
retribuet mihi.
uia cuſtodivi vias Déômini, * nec
impie geſſi à Des moe.

e slias
tes iniguiin

cumiettn
tunt me lige

invocidi
um meum e

templo ſand-
: * & dan
ejus intton

conttémuittt
montilum an
commota lun
eis.
ira ejus, A in
t: (abo

0, 1
& deſcendit
us ejus,
Chetubim,
it lupet pemn

s latibuln
s tabeltuelld
aqua in nubi

nſpeckn eſnen
grando, &d

lo Dominis
vocemn ſuam
re i ignis,
a5; & Cilſi
ultiplicarit,

ntes Aauund
ndammenti dl

tus Dönint
iritus iie
Saccehitn
aglis nli

1
contottui⸗ 4

nie Ki
lonin 1

letitücinen.
guöniunt

nns
an⸗ rEl
umuun nen

35 Domini

uôniam ômnia judicia ejus in
conſpéctu meo; * & juſtitias ejus
non répuli a me.
Et ero immaculatus cum eo: * &
obſervabo me ab iniquitâte mea.
t retribuet mihi Dns ſecundùm
juſtitiam meam: * & ſecundum
puritatem manuum mearum in
anſpectn oculòrum ejus.
um Sancto ianctus eris: * & cum
viro innocente innocens eris.
Et cum elécto eléctus eris: * &
cum perverſo pervertéris.
Quoôniam tu populum
ſalvum facies:
borum humiliâbis.
Quoniam tu illúminas lucérnam
meam Domine: * Deus meus illu-
mina ténebras meas.
Quôniam in te eripiar à tentatioô-
ne, * & in Deo meo transgrédiar
murum.
dNeus meus impollúta via ejus,
eloquia Domini igne examinata: *
protéctor eſt omnium ſperantium
in ſe.
Quôniam quis Deus præter Dömi-
num? „ aut quis Deus præter De-
um noſtrum?
5 eus, qui præcinxit me virtúte: *
&£ pôtuit imaculatam viam meam.
ui perfécit pedes meos tanquam

hümilem

cervoôrum, * & ſuper excélſa ſta-

tuens me.
ui docet manus meas ad præ-
lium: * & poſuiſti, ut arcum æ-
reum, brachia mea.
t dediſti mihi protectiônem ſa-
lùtis tuæ. * & déxtera tua ſuſcépit

me.
Eit diſciplina tua corréxit me in fi-
nem : *X & diſciplina tua ipſa me
docebit.
ilatãſti greſſus méos ſubtus me: *
& non ſunt infirmata veſtigia
mea.
erſequar inimicos meos, & com-
prehendam illos: * & non conver-
tar, donec deficiant.

Qonfringam illos, nec pôterunt pe.
ſtare, * cadent ſubtus pedes meos. 1
& præcinxiſti me virtäte ad bel-
lum „* & ſapplantaſti inſurgéntes Ir

in me ſubtus me.

&t inimicos meos dediſti mihi*

dorſum: *X & odiéntes me diſper-
gidiſti.
CSlamavérunt, nec exat, qui ſalvos
faceret, ad Doôminum: * nec exau-
Adivit eos. .B
Kt comminuam eos ut puúlverem

* & oôculos luper-

9
ante fäciem venti: * ut lutum
plateärum delébo eos.
ripies me de contradictioònibus
pôpuli: „ conſtitues me in caput
Séntium.
opulus, quem non cognòôvi, ſervi-
vit mihi: * in auditu auris obedi-
vit mihi.
ilii alieni mentiti ſunt mihi,
filii aliéni inveterati ſunt;, & a⸗
dicavérunt à sémitis ſuis.
ivit Döminus „ & benedictus
Deus meus, * & exaltétur Deus
ſalutis meæ.
eus, qui das vindictas mihi, &
lubdis populos ſub me, * liberator
meus de inimicis meis iracundis.
t ab inſurgéntibus in me exaltà-
bis me: * à viro iniquo eripies me.
Proptereà confitébor tibi in natio-
nibus Dömine: * & nômini tuo
pſalmum dicam.
AQ agnificans ſalütes Regis ejus, &
faciens miſericordiam Chriſto ſuo
David, * & sémini ejus usque in
ſxculum. .
entu, Anag. Ecce, venio
citò, & merces mea mecum eſt,
dicit Dominus; dare unicuique ſe-
cçundùm pera ſua.
Emitte Agnum Die Domina-
tôrem terræ. R. De petra desérti
ad montem filiæ Sion.
na. Diligam te
Domine virtus mea.
y. Quôniam tu illúminas lucér-
nam meam Dne. &. Deus meus
illumina tenebrqs meas,
y. Scapulis ſuis
obumbrabit tibi.
Be. Et ſub pennis ejus ſperaàbis.
P 15 De ore
lesnis libera me Bomine.
B. Et à cornibus unicornium hu-
militatem meam.

ia. Allelûja,
Quem quæris mülier? alleluja, vi-
véntem cum mortuis? allel. allel.
Surréxit Dominus vere, allel.
Et apparuit Simôni, allel.
ater noſter.
IN III. NOCTURNO.
. Gabriel Angelus.
Non ſunt loquè læ
Alleluſa „

Oeli enarrant t glöriam Dei 2 „
& opera manuum ejus annuún-
tiat fiꝛmamentum.
ies diéi erâctat verbum, *† & nox
nocti indicat ſcientiam.

A £ n

„JT0
Non ſunt loquélæ, neque ſermô-
Res, *W quorum non audiantur vo-
CecS eoôrum.
In omnem terram exivit ſonus
eôrum: * & in ſfines orbis terræ
Yerba eôrum.
n ſole pôſuit tabernâculum ſu-
um: * & ipſe tanquam ſponſus
procédens de thalamo ſuo.
xultavit ut gigas ad curréndam
Viam: † à ſumo cœlo egréſſio ejus.
Et occurſus ejus usque ad ſum-
mum ejus: * nec eſt, qui ſe ab-
ſcondat à calôre elus.
ex Düi immaculata, convertens
animas: * teſtimonium Dñi fidéle,
ſapiéntiam præſtans parvulis.
uſtitiæ Domini rectæ, lætificantes
corda: *præcéptum Doômini luci-
dum;, illuminans oculos.
Timor Domini ſanctus pêrmanens
in ſæculum ſæculi: * judicia Domi-
ni vera, juſtificata in ſemetipſa.
eſiderabilia, ſuper aurum, & laà-
pidem pretioſum multum;: * &
dulciora ſuper mel & favum.
Stenim fexve tuus cuſtôdit ea:* in
cuſtodiëdis illis retributio multa.
Jelicta quis inte lgit 2 ab occultis
meis munda me: * & ab aliénis
parce ſervo tuo.
Si mei non fúerint dominaâti,
tunc immaculatus ero: * & emun-
dabor à delidto maximo.
t erunt, ut complaâceant eléquia
oris mei: * meditatio cordis
mei in conſpéctu tuo ſemper.
Domine adjütor meus, * & Re-
demptor meus.
is. Gabriel An
gelus locçutus eck Mariæ, dicens:
Ave gratia plena, Dominus tecum:
Benedicta tu inter mulieres.
A a. Maria dixit.
. Non ſunt lo-
gueiæ, . neque ſermônes quorum
non audiantus vocçes eorum.
Anas., Exaudi
Xaudiat Döminus in die
tribulatio. 1s ⸗ † prôtegat te
nomen Dei Jacob⸗
ittat tibi auxilium de ſancto: *
& de Sion tueatur te.
M emor ſit omnis ſacrificii tui: *
& holocauſtum tuum pingue fiat
Pribuat tibi ſecůndùm cor tuum*
& omne consilium tuü confirmet.
ætàbimur in ſalutari tuo, * & in
nôminebei noſtri magnificäabimur.
Impleat Dôminus omnes petitioô-
nes tuas;: † nunc cognovi, quo-

niam ſalvum fecit Dôminus Chri-
ſtum ſuum.
xaudiet illũ de cœlo ſancto ſuo:*
in potentatibus ſalus dexteræ ejus.

Ni in cürribus, & hi in equis: *

nos autem in nomine Domini Dei
noſtti invocàâbimus.
pſi obligati ſunt, & cecidérunt: *

nos autem ſurréximus, & erééti

ſumus.
ômine ſalvum fac regem: * &
exaudi nos in die, qua invocavé-
rimus te.

Maria dixit: .

Putas, uafis eſt iſta ſalutatio, quia
conturbata eſt anima mea; & quia
paritra ſlum Regem, qui clauſtrum
virginirati⸗ meæ non violabit?
In Adventu.

Exaudiat te

Doôminus in diè tribulationis.
Domine.

Omine in virtůte tua rbi⸗

tur Rex;: * & ſuper ſalutare
tuum exultäbit veheménter.

eſidérium cordis ejus tribuiſti

ei: * & voluntate labiôrum ejus
non fraudâſti eum.

uoôniam præveniſti eum in bene-

dictiéônibus dulcédinis: * poſuiſti
in càpite ejus corônam de lapide
pretioôſo.
tam petiit à te: * & tribuiſti ei
longitúdinem diérum i in ſæaculum »
& in ſæculum ſæculi.
agna eſt gloria ejus in ſalutaâri

tuo: * gloriam & magnum decò⸗-

rem impoônes ſuper eum.
Moôniam dabis eum in benedi-
cioônem in ſæculum ſæculi: * læ-
tincàbis eum in gaudio cum vultu
tuo.
uoniam Rex ſperat in Domino: *
& in miſericordia Altiſſimi non
commovébitur

nveniatur manus tua omnibus

inimicis tuis: *† déxtera tua invé-
niat omnes, qui te odérunt.
ones eos ut clibanum ignis in
témpore vultus tui: * Dominus in
ira ſua conturbäbit eos, & devo-
rabit eos ignis.
Nrucktum eorum de terra perdes: *

& ſemen eorum à filiis hominum.,

néniam declinavérunt in te ma-
la: * cogitavérunt cansilia, quæ
non potuérunt ſtabilire.
nôniam ones eos dorſum, * in
réliquiis tuis præparabis vultum
eorum.
Exaltare Dñe in virtute tua: * can-
tabi-

Uubimus⸗

ummi R
Dinum,
Cecürſum
iet, & 1
Ugree
ſaco ſuea
lopulum

u labi
Die in vin
s, & P

tündabit
inebis à

tum impi
Et cul
heam.

Voll ſier⸗
lerit do⸗

1 Ber
hum .
eteryu
Ueratur
diomne
ile P

n bili
ſacus,
Uhinue
enfunt
tlie
el koual
akohe

lan
Krius
eer O
itetn
em i

minus Ct:

o ſinctoluns
dextere ein
iin eqis3
e Domini de

cecidetum,
ius, & ere

regem: 1
ua inyort

Matia Giitt

lutätio, git

1mea; 0
gliclauſttun
Fiolibit!

Exäudiat t
lationis,

e tin letib,
uper ſalutin
emeéntet.
ejus ikut
labiotum ein
eum in bent
is: oult
am ge Nuhid
tuͤbuili⸗
n inſeculunm

aenum deds
um.
in benel⸗
ſeculi: 1
Lio cun fun
rin hünin,
Altikiuni ne
uu önmniun
ters lua ini⸗

tabimus, & pſallemo virtutes tuas,

In Advéntu
Iummi Regis mundéntur corda ho⸗
minum, ut digne ambulemus in
occùrſum illius: quia ecce vé-
niet, & non tardabit.
g. Egrediétur Dôminus de loco
ſancto ſuo. zi. Veniet, ut ſalvet
populum ſuum.

tua latabitur Rex. Exaltare
Däüe in virtüte tua. Cantabi-
mus, & pſallémus virtútes tuas.
ge Scuto cir-
cumdabit te veritas ejus. Non
timébis à timore noctürno.
Te Ne perdas
cum impiis Deus änimam meam.
Et cum viris sänguinum vitam
meam.
Allel.
Noli flere Maria, alleluja: reſurx-
réxit Dominus, alleluja;, allel.
« Gayiſi ſunt diſcipuli, allel.
Viſo Domino, allel. D

Fater noſter., vinculis.

E Beum laudamus: te Pomi-
num confitemur.
Te ætérnum Patrem: omnis terra
veneratur.
Tibi omnes Angeli: tibi cœli, &
univerſæ poteſtates.

Tibi Cherubim, & Séraphim,

inceſsabili voce proclamant.
Sancktus, Sanctus, gSancktus „
Dominus Deus Sabaoth.
Pleni ſunt cœli & terra: Majeſtâ-
tis gléôriæ tuæ.
Te glorioôſus Apoſtolôrum chorus.
Te Prophetarum laudabilis nüme-
rus.
Pe Maärtyrum canditâtus laudat
exércitus.
. Sancta

Pe per orbem terräarum;
confitétur Eccleſia.
Zatrem immenſæ Majeſtatis.

Düe in virtute

1II

enerandum tuum verum, & uni-

cum Filium.
anctum quoq; Paraclitum Spirici.
u Rex gioriæ Chriſte.
u Patris ſempirérnus es Filius.
u ad liberandum ſuscepturus ho-
minem;, non horruiſti Virginis
uterum.
Tu devicto mortis aculeo: ape-
ruiſti eredentibus regna coléôrum.
Tu ad déxteram Dei ſedes: in glo⸗
ria Patris.
Judex créderis eſſe venturus.
Ce ergo quæſumus, tuis famulis
subveni, quos pretiôſo sanguine
redemiſti.
Mtérna fac cum Sanctis tuis: in
gloria numerari.
Salvum fac populum tuum Däe:
& bénedic hæreditati tuæ.
Et rege eos; & extôlle illos usque
in ætérnum.
Per singulos dies benedicimus te.
Et laudamus nomen tuum in ſ[æ-
culum: & in ſæculum ſæculi.
Hignare Doômine die iſto :
peccatoô nos cuſtodire.
Miſerere noſtri Domine;: milſeré-
re noſtri.
Fiat miſericordia tua Dômine ſu-
per nos: quemadmodum ſperavi-
mus in te. .
In te Donine ſperävi: non con-
fundar in ætérnum.
A D LAUDES.
Eus in adjutôrium meum in-
ténde. Dômihe ad adju-
vändum me feſtina. Gloria Pa⸗
tri,; & Filio, & Spiritui ſanéto.
ticut erat in principio, & nunc;,
& ſemper, & in iæcula ſæculorum,
Amen. Allel. vel Laus tibi Dô;
mine, Rex æternz gloriæx.

ſine

Alleluja. 8 92
Ominus regnâvit;, decôrem in-
Dress eſt: * indutus eſt Domi-
nus fortitdinem, & præcinxit ſe.
Stenim firmavit orbem terræ, *
qui non commovébitur.
arata ſedes tua ex tunc: * à ſæ-
culo tu es.
Elevavérunt flmina Domine: *
elevavérunt flumina vocem ſuam.
levaverunt flmina fluctus ſuos,*
à vocibus aquarum multarum.
Mirabiles elationes maris, * mirà:
bilis in altis Dominus.

12
Peſtiménia tua credibilia facta
funt nimis: * domum tuam decet
ſanctitüdo Dôömine in longitudi-
nem diérum.
Ubilâte Deo omnis terra: * ſer-
vite Dômino in lætitia.
Entroite in conſpéétu ejus, * in
exultatiône.
citòte, quòôniam Dôminus ipſe
eſt Deus: * ipſe fecit nos, & non
ipſi nos.
pulus ejus, & oves paſcuæ ejus: *
introite portas ejus in confeſſiò-
ne atria ejus in hymnis: confité-
mini illi.
Laudaâte nomen ejus, quôniam
fuavis eſt Döminus, in ætérnum
miſericordia ejus: * & usque in
generatiõnem „ & generationem
Véritas ejus.
Eus Deus meus; ad te de
4 luce vigilo.
Bitivit in te inima mea, * quam
multipliciter tibi caro mea.
In terra desérta „ & invia, & ina-
quòſa ² * fic in ſanécto apparui ti-
bi, ut vidérem virtùtem tuam, &
glõriam tuam.
Nuôniam melior eſt miſericordia
tua ſuper vitas: " labia mea lau-
dabunt te.
Sic benedicã te in vita mea, * & in
noômine tuo levabo manus meas.
5ðicut adipe & pinguédine replea-
tur änima mea: * & labiis exul-
tationis laudabit os meum.
Si memor fui tui ſuper ſtratum
meum, in matutinis meditabor in
te: X* quia fniſti adjutor meus.
t in velaménto alarum tuarum
Exultäbo „adhæſit anima mea poſt
te: me ſuſceépit déxrera tua.
pfi vero in vanum quæſiérüt äni-
zmam meam, introibunt in inferio-
ga terræ; tradéntur in manus gla-
dii, partes vúlpium erunt.
ex veroô lætabitur in Deo, lauda-
bùntur omnes, qui jurant in eo: *
quia obſtructum eſt os loquentium
iniqua. Ioria.

NEus miferetur, noſtri, & bene-
dicat nobis: illuminet vultum
ſuu iuper nos, & miſereatur noſtri.
It cognôſcamus in terra viam tu-
am „ * in omnibus Géntibus ſalu-
tare tuum.
onfiteantur tibi ppuli Deus: *
gonfiteântur tibi pépuli omnes.
Læténtur, & exúltent Gentes: *

quéniam judicas pépulos in æqui-
tate, & Gentes in terra dirigis.
onfiteantur tibi bôpuli Deus;,
confiteantur tibi populi omnes: *
terra dedit fructum ſuum.
enedicat nos Deus, Deus noſter,
benedicat nos Deus: * & métuant
eum omnes fines terræ.
loôria Patri.
Allelũúja,
allelùj'a, allelũja, alleluja, alleluja,
allelùja, alleluja, alleluja, aileluja.
Surréxit Chriſtus.
„ Allel. allel.
Tres pueri.

Enedicite mnia oôpera Démi⸗
ni Domino: * laudate & ſuper-
exaltàate eum in ſæcula.
enedicite Angeli Dömini Dno: *
benedicite cœli Dômino.
enedicite aquæ omnes, quæ ſuper
cœlos ſunt, Dömino: : * benedicite
omnes virtútes Domini Dômino.
enedicite ſlol & luna Doômino: *
benedicite ſtellæ cœli Domino.
enedicite omnis imber & ros
Dômino: * benedicite omnes ſpi-
ritus Dei Domino.
enedicite ignis & æſtus Dno: *
benedicite frigus & æſtus Dno.
Benedicite rores & pruina Dno: *
benedicite gelu & frigus Dño.
enedicite glacies & nives Dno: *
benedicite noctes & dies Dômino.
enedicite lux & tenébræ Dno: *
benedicite fúlgura & nubes Dno.
enedicat terra Dñm:; * laudet &
ſuperexaltet eum in ſæcula.
enedicite montes, & colles Dô-
mino: * benedicite univérſa ger-
minantia in terra Doômino.
enedicite fontes Dômino: * be-
nedicite maria & flmina Däüo.
B enedicite cete, & mnia, quæ mo-
véntur in aquis Dnño: * benedicite
omnes vôlucres cœli Dômino.
enedicite omnes béſtiæ & péco-
ra Dömino: * benedicite filii hô-
minum Domino.
enedicat lfrael Dim: * laudet
& ſuperexaltet eum in ſæcula.
enedicite ſacerdòôtes Dni Dno. *
benedicite ſervi Dômini Domino.
enedicite ſpiritus & animæ juſtô-
rum Dômino: * benedicite Sancti
& hmiles corde Dômino.
enedicite Anania, Azaria, Mi-
ſael Dömino: " laudate & ſuper-
exaltate eum in ſæcula. ,
enedicamus Patrem, & Filium,
cum

cumm ſan
ſaperen
enedie
Vento 4
Iolus,

rtexit
l libe
ino ign

lakeg
Uon time
Centes:
All
Aude
Laus
audat
ludate
aucda
te eum
aude
quæ
ſunt,
Wia
ipſem⸗
tatuit
culumm
ſuit, 8
aucda
dracon
Snis
Uitus pre
Ferbum
ontes,
n ftuctit
lie,
leates,
etes te
Nincipes
uyenes
Pürd
1 1
aal
onkeſſio
Ner e⸗
Iumnus
lr lie
iih

Antate
adorn
teturl
flii R
allent
Vmpano
Ui den

hulos in enn
terra inieß
vöpuli Deus
puli omnes!
ſuum.
Deus nole
: * & meinn
te.

Allelt,
elüja, allelun
eliiſa, alelit
iſtus,
Alel. alel

opert Dor
Udate & luſe

lA.
Dömini Dion
zmino.
nnezgue l
: benellel
nini Dönim
na Domind:
Pli Domino-
imbet &
cite olnnes

allis did
elts Di
Pruinain⸗

tigus Df.

& nires Di
& Cies Donn
tenebte Dins
Eenubezli
in: * laude
n ſacula.
e Aniyeti 6
Domino, 40
Domino
fümina Dio
Oimniasi
. X benell⸗
Eli Dotnind
beſin d
geliclte iii

zm *M

cula. flin
emn,

cum ſancto Spiritu: * laudémus &
ſuperexaltémus eum in ſæcula.
Benedictus es Domine in firma-
meénto cœli: *“ & laudabilis, & glo-
rioſus, & ſuperexaltatus in ſæcula.
Hi loria Patri.
Amen.

Surréxit Chriſtus de ſepùlchro,
qui liberavit tres půeros de ca-
mino ignis ardéntis;, alleluja.
Allelula. ,B
P Tres pueri
juſſu Regis in fornacem miſſi ſunt,
non timentes flammam ignis, di-
céntes: Benediéctus Deus.
Alleluja.
Audate Dominum de cœlis, *
LLaudate eum in excelſis.
audate eum omnés Angeli ejus: *
laudate eum omnes virtútes ejus.
L, audate eum ſol & luna: * laudà-
te eum omnes ſtellæ & lumen.
audate eum cœli cœlorum. * &
aquæ omnes, quæ ſuper cœlos
ſunt, laudent nomen Dômini.
Quia ipſe dixit, & facta ſunt: *
ipſe mandâvit, & creata ſunt.
Statuit ea in æternum , & in ſæ-
culum [æculi: * præcéptum poô-
ſuit, & non præteribit.
audàte Dôminum de terra: *
dracônes, & omnes abyſſi.
gnis, grando, nix, glacies, ſpi-
ritus procellarum: * quæ faciunt
verbum ejus.
Iontes, & omnes colles: * lig-
na fructifera, & omnes cedri.
B éſtiæ, & univérsa pécora: * ſer-
péntes, & volucres pennatæ.
Reges terræ, & omnes populi: *
principes, & omnes judices terræ.
jJùvenes, & virgines;, ſenes cum
Junioribus laudent nomen Doômi-
ni: * quia exaltatum eſt nomen
ejus ſolius.
Gonféſſio ejus ſuper cœlum, & ter-
am:* & exaltavit cornu pôpuli ſui.
Hymnus omnibus Sanctis ejus: *

filiis Iſrael „ populo appropin

quanti ſibi. .
Hie non dicitur G loöria Patri.

Antâte Dômino canticum no-
◻ vum: * laus ejus in Eccléſia
Sanctorum.
Lætétur Iirael in eo, qui fecit en: *
& filii Sion exultent in Rege ſuo
Laudent nomé ejus in choro: * in
tympano, & pfſaltério plallant ei.
Guia beneplacitum eſt Domino in

13
pépulo ſuo; *½ & exaltàbit man-
ſuétos in ſalútem.
xultäbunt Sancti in glôria: *
lætabntur in cubilibus ſuis.
xaltationes Dei in gútture eorü: *
& gladii ancipites in manibus eorũ.
d faciéndam vindiétam in natiô-
nibus, * increpationes in péôpulis.
d alligandos reges eoôrum in
compédibus: * & nobiles eôrum
in manicis férreis. .
It faciant in eis judicium con-
ſcriptum: * gloria hæc eſt omni-
bus Sanctis ejus. .
. lôria Patri.

Audâte Däm in Sanctis ejus: *
laudate eum in firmaménto
Virtutis ejus.
audate eum in virtútibus ejus: *
laudate eum ſecundùm multitùúdi-
nem magnituúdinis ejus
Laudâte eum in ſono tubæ: * lau-
date eum in pſaltério, & cithara.
Laudate eum in tympano, & cho-
ro: "* laudate eum in chordis, &
organo.
Laudaàte eum in cymbalis beneſo-
nântibus: laudate eum in cymbalis
jubilatiônis: * omnis ſpiritus lau-
det Dôminum. Gloria Patri.

Enediétio „» & claritas, & ſa⸗
O Dientia, & gratiarum actio, ho-
nor, virtus, & fortitůdo Deo no-

ſtro in ſæcula ſæculérum. Amen.
Ze. Deo gratias.
»rimo die , que. ze

Térne rerum, Coônditor »
+ Noctem diémque qui regis»
Et témporum das téempora;
Ut alleves faſtidium.
octürna lux viantibus,
A nocte noctem ségregans;
Præco diei jam ſonat,
Jubarque Solis évocat.
oc excitatus Lucifer,
Solvit polum caligine »„
Hoc omnis erronum cohors
Viam noeéndi déſerit.
N ec

14
& oc nauta vires colligit;
Pontique mitéſcunt freta:
Hoc, ipſa petra Eccléſiæ „
Canénte, culpam diluir.
urgamus ergo ſtrénuè,
Gallus jacéntes eéxcitat;,
Et fomnolentos increpat 5„
Gallus negantes arguit.
Gallo canente ſpes redit;
K.gris ſalus refunditur.
Mucro latrônis conditur»
Lapfis fſides revertitur.
Jeiu labéntes réſpice,
Et nos vidéndo corrige:
Si reſpicis, labes cadunt „
Eletúque culpa solvitur.
Tu lux refulge senſibus,
Mentisque ſomnum diſcute:
Te noſtra vox primùm ſonet;,
Et vota ſolvamus tibi.
Beo batri ſit gloôria »
Ejüsque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito,
Nunc, & per omne ſæculum. Amé.
Per Annum, y. Dôminus regna-
vit, decôrem induit.
. Induit Dôminus fortitúdinem,
& præcinxit ſe virtüte.

E

Dômine refůgium factus es nobis.

. A generatiogne, & progénie.

octe ſurgéntes.

Sce jam noctis tenuâtur um-
– bra 3
Lux & aurora rütilans corúſcat:
Süpplices rerum Dominum cakora
. Voce precémur.
t reos culpæ miſerätus, omnem
Pellat angorem;, tribuat ſalutem,
Donetf & nobis bona ſempiternæ
Muünera pacis.
Præſtet hoc nohis Déitas beata,
Patris, ac Nati, pariterque ſancti
Spiritus, cujus rélonat per omnem
Gloôria mundum. Amen.
Annum, y. Doôminus regna-
vit, decôrem induit.

Per

. Induit Doôminus fortitúdinem,

& præcinxit ſe virtùte.

N clara vox redärguit
obſcùra quæque, perſönans,
Procul fugéntur soömnia,„
Ab alto Jeſus prômicat.
Mens jam resurgat torpida»
Non ampliùs jacens hunmi:

Sidus refülget jam novum:
Ut tollat omne nôzxium.
En Agnus ad nos mittitur
Laxäre gratis débitum,
Omnes ſimul cum lacrymis
Precémur indulgéntiam.
t, cùm lecundo füllſerit,
Metúque mundum cinxerit „
Non pro reatu puniat,
Sed nos pius tunc proôtegat.
irtus, honor, laus;, gloôria
Deo Patri cum Filio;
Sancto ſimul baraclito,
In ſæculoòrum ſæcula. Amen.
Vox clamantis in desérto, pa⸗
räte viam Domini. .
Rectas facite sémitas ejus.

ℳ

Sol ſalútis;, intimis
Jeſu refulge mentibus 5
Dum nocdcte pulla gratior
Orbi dies renafcitur.
ans tempus acceptabile,
Da, lacrymarum rivulis
Lavare cordis victimam „
Quam læta adürat Charitas.
uo fonte manavit nefas,
Fluent perennes lacrymæ ;
Si virga pœnitentiæz
Cordis rigorem coônferat.
ies venhit, dies tua,
In qua reflorent omnia:
Lætemur & nos in viam
Tua redâcdti déextera.
e prona mundi machina
Clemens adoret Trinitas»
Et nos novi per gratiam.
Novum canamus canticum. Amen.
Angelis ſuis Deus mandavit
de te.
Ut cuſtéôdiant te in omnibus
viis ruis. .
Urôra coœlum puúrpurat;»
Mither resúltat laudibus „
Mundus triumphans jůbilat »„
Horrens aveêrnus infremit.
ex ille dum fortiſſimus
De mortis inferno ſpecu
Patrum Senatum liberum
Eduúcit ad vitæ jubar.
ujus fepülchrum plúrimo
Cuſtode fignabat lapis,
Victor tiümphat, & ſuo

Mortem fepälchro fünerat.

1t füne
Kt eſt
Surtexit
Clamat .
1 ſs p
alchale
A Woe
Vir ken
eo att
E kiiio,
urtexit,
In lerpi
In kelt
elafa.
Coli

ledempti
Ut erexi
in doma
icut lo⸗
Wum, *
Phetarun
Autem
de wann
kacie
Darnbus
teſtame
Usjuri
Taham
Ium ſe
t ſin
corum
Miimus
1 ſandi
, Xo
t tu pu
abenin
(tem Doo

Hiens ð
Ulminar
Uwbra mo
ſ pedes
ſen e

novum:
5zium,
mittitut
um,
lictymi;
tiam.
kulletit,
cinxerit,
iat,
Pproôtegat,
8 glotie
05
lito;
4. Annen
in dezerto f

mitis ejas⸗

ntitmis
nentibus⸗
rätior
11.
tabile;,
Vulis
main „
Charitas
nefas
CIYINE,

nkerat⸗
Ula 1
mnia:
iam
1. „
nachine
ititas
atiam.
nticum Anet
els Mancdaſi

tputat;
Uhline,
jtbilan,
temt.
Himus
ſpecu
erum

lurimmo

at funeri, ſat làcrymis,
Sat eſt datum doloôribus3
Surréxit extinctor necis;
Clamat coruſcans Angelus.
t ſis perenne méntibus
Paſchale Jeſlu gaudium,
A morte dira criminum
Vitæ renatos libera.
eo Patri ſit gloria „
Et Filio, qui a mortuis
Surréxit, ac Paraclito,
In ſempitérna ſæcula. Amen-
y. In reſurrectione tua Chriſte,
alleluja.
Coœli & terra læténtur;, allel.

*

Enedictus Dôminus Deus II-
rael, quia viſitavit, & fecit
redemptionem plebis ſuæ.
t eréxit cornu ſalutis nobis, *
in domo David püeri ſui.
Sicut locùtus eſt per os ſancétô-
rum, *† qui a ſæculo ſunt, Pro-
phetarum ejus.
Salùtem ex inimicis noſtris, * &
de manu omnin, qui odérunt nos.
d faciendam miſericordiam cum
Pätribus noſtris: * & memoräari
teſtaménti ſui ſanécti.
Jusjurandum, quod juravit ad Ab-
raham patrem noſtrum, * datu-
rum ſe nobis.
t ſine timore de manu inimi-
côrum noſtrorum liberati *;, ſer-
viäamus illi.
In ſanctitate, & juſtitia coram ip-
ſo, * omnibus diébus noſtris.
Ot tu puer, Prophéeéta Altiſſimi vo-
càberis, * præibis enim ante fa-
ciem Domini parare vias ejus.
Ad dandam ſcientiam ſalutis plebi
ejus: * in remiſſiônem peccato-
rum eòrum.

Rer viſcera miſericordiæ Dei no-

ri: „ in quibus viſitavit nos
Oriens ex alto.
IIluminare his, qui in ténebris, & in
umbra mortis sedent: † ad dirigen-
dos pedes noſtros in viam pacis.
Gleöria Patri, Sicut exat,

5 †

D O MINICA

ater noſter. A ve Maria. Czyede.
Deus in adjutérium.
Am lucis orto sidere
Deum precémur súpplices,
Ut in diùrnis actibus
Nos ſervet à nocentibus.
Linguam refrænans témperet,
Ne litis horrer inſonet:
Vilum tovendo contegat»
Ne vanitates hauriat.
int pura cordis intima „
Absiſtat & vecordia:
Carnis terat ſupérbiam
Potus crbique parcitas.
t cùm dies abſceéſſerit;
Noctéemque ſors reduxerit,

Mundi per abſtinéntiam

Ipſi canamus gloriam.
Deo Patri ſit gloria „
Ejusque ſoli Tilio,
Cum Spiritu Paraclito,
Nunc, & per omne ſæculum. Amen.

Allelnja.

Dh* in né⅛mine tuo ſalvum me

fac: * & in virtúte tua judica
me.
Deus exàaudi oratiöonem meam: *
auribus pércipe verba oris mei.
Quòôniam aliéni inſurrexérunt ad-
vérſum me, & fortes quæſiérunt
animam meam, * & non propoſué-
runt Deum ante conſpedtum fuum.
cce enim Deus adjuvat me, * &
Dns fuſceépfor eſt animæ meæ.
verte mala inimicis meis: *$ & in
veritate tua diſpeérde illos.
Voluntariè ſacrificabo tibi, *“ &
confitébor nomini tuo Domine,
quôniam bonum eſt.
Quoôniam ex omni tribulatiône e-
ripuiſti me: * & ſuper inimicos
mees deſpéxit oculus meus.
equens Pſal. Confitemini Düe

U 9

Oéminus regna-
vit. audit 11.
Onfitémini Dômino, quéniam
Abonus: * quôniam in ſæculum
milericordia ejus. R
Dicat

16
icat nunc Iſrael, quòniam bo-
nus: " quoniam in ſæculum mile-
ricordia ejus.
icat nunc domus Aaron: * quoô-
niam in ſæculũ miſericordia ejus
icant nunc. qui timent Domi-
num: * quoôniam in iæculum mi-
ſericordia ejus. .
De tribulatione invocàvi Doômi-
num: *& exaudivit me in latitù-
dine Dôminus.
ominus mihi adjutor: * non ti-
mebo, quid faciat mihi homo.
Doôminus mihi adſùtor: * & ego
deſpiciam inimicos meos.
onum eſt conſidere in Dômino, *
quam contidere in homine
onum eſt iperare in Domino, *
quam ſperire in principibus.
mnes Gentes circuierunt me: *
& in nomine Domini, quia ultus
ſum in eos.
ircumdantes circumdedèrunt
me: *“ & in nominée Dômini, quia
ultus ſum in eos.
Circumdederunt me ſicut apes, &
exarsérunt ſicut ignis in ſpinis: *
& in nomine Doômini, quia ultus
ſum in eos. .
Impulſus evérſus ſum, ut câde-
rem: * & Déôminus ſuſcepit me.
g ortitůdo mea, & laus mea Dis: *
& factus eſt mihi in ſalútem.
V Ox exultationis & ſalutis, † in
tabernaculis juſtöôrum.
D éxtera Dômini fecit virttem,
dextera Dômini exaltâvit me: *
déxtera Dömini fecit virttem.
Jon môriar, ſed vivam: * & nar
rabo ôpera Domini. .
aſtigans caſtigàvit me Dôminus?*
& morti non tradidit me.
A perite mihi portas juſtitiæ: in-
gréſſus in eas confitébor Dômino:
hkæc porta Dömini, juſti intrabunt
in eam. .
Confitébor tibi, quéôniam exaudiſti
me: * & factus es mihi in ſalúùtem.
, abidem , quem reprobavérunt

ædificantes: * hic factus eſt in ca-

t anguli. .
da Domnine factum eſt iſtud:
eſt mirabile in ôculis noſtris.
&c eſt dies, quam fecit Dômi-
nus: exultémus, & lætémur in ea

*

„ Dômine, falvum me fac,

Dômine benè proſperare: * bene-

ictus, qui venit in nomine Dñi.
5 enediximus vobis de domo Dni:r
Beus Dns, & illûxit nobis.
Conſtitite diem ſolémnem in

condénſis, * usque àd cornu
altaris.
eus meus es tu, & confitébor ti-
bi: * Des meus es tu, & exaltabo te.
onfitebor tibi, quoniam exaudiſti
me: * & factus es mihi in ſalutem.
onfftémini Dômino, quoniam
bonus: * quôniam in ſæculum mi-
ſericôrdia ejus. .
Eati immaculaâti in via, * qui
ambulant in lege Dòômini.
Beati, qui ſcrutantur teſtimônia e-
jus: * in toto corde exquirunt eum.
on enim, qui operantur iniqui-
tatem, in viis ejus ambulaveêrunt.
u mandàâſti * mandata tua cuſto-
diri nimis.
tinam dirigaàntur viæz mex, * ad
cuſtodiéndas juſtificationes tuas.
unc non confúndar, * cum per-
ſpéxero in omnibus mandatis tuis.
onfitébor tibi in directiône cor-
dis, * in eo quod didici judicia
juſtitiæ tuæ.
uſtificatiõnes tuas cuſtôdiam: *
non me derelinquas uſquequaque.
In quo coôrrigit adoleſcentior viam
ſuam ? * in cuſtodiéndo ſermone
tuos. —=ð
n toto corde meo exquisivi te: *

Ine repellas me à mandatis tuis.

n corde meo abſcondi eloquia
tua: * ut non peccem tibi.
enediétus es Dômine: * doce
me juſtificatiònes tuas.
n labiis meis * pronuntiavi om-
nia judicia oris tui. .
n via teſtimonioòrum tuôrum de-
lectatus ſum, * ſicut in omnibus
divitiis. .
In mandätis tuis exercéebor: * &
conſiderabo vias tuas. .“
n juſtificationibus tuis meditâ-
bor: vnô obliviſcar ſermônes tuos.
Etribue ſervo tuo, vivifica
me: * & cuſtôdiam ſermones
tuos.
evéla culos meos, * & conſide-
rabo mirabilia de lege tua.
ncola ego ſum in térra: * non

abſcondas à me mandata tua.

Concupivit anima mea deſiderare
juſtificatiõnes tuas * in omni téêm-
pore. .
ncrepaâſti ſupérbos: * maledidti,
qui declinant à manditis tuis.
ufer à me opprobrium & con-
témptum: * quia teſtimônia tua
exquisivi.
tenim ſedérunt principes, &
adversum me loquebantur: * ſer-
vus

s utem
ſihatiönib
ns tel
Mek: *
arönes
arſit pan
ia me
tnn.
i neis e
Meitocen
in jaſtifi⸗
ene:
Ukihs tui⸗
amitvit
Gis confit
in iniquit
eleze tu
in feritat
hnlim obl
elt tettin
Mline eon

un manda

itänn di

ieime
nie
end Cachs
Duam mii
lolatimgr,
ibio in e
ites autem
umum Deu
Uiten in u
egle eonfi
legle fubſtin
Ueſt enir
II, * ali
datris 6
ſallun ei
Unn, coꝛte
Wls bater,
Aläing ſancke
4 letinus ate
nctin S hiri
nnanns hat
ſuinmen
z Diter
nͤiin
tden don

Ume d
9 eunng.

le id con

vonfitebortt
exaltabot
Niann exaudlk
hin ſaluten
0., guotiu
Rſeculuma

telſtimoniet
Equirunt enn
rantur inigi⸗
Aunbuülayerun
ata tua cltd

iæ mer,
ationes tu
1,* cunn hel
mandatis ius
liteckione
didici judicr

cuſtodiam
ulſquegnigtt
eſcentiol iun
ndo ſermon

exguistine
ndatis tuls.
ondi elogi
tibi.
ine: *

1, 5
onuntiiſton

ut in ommmnih

ercebol: 1

5.
tuis meiin
ſermones tus
tiO , W
ian lenmms

nd
ege ille⸗
tert S
data tll.
de Geütetin
Lin omnitil

.: d malellll
„„
ditis tne
rium 1l
teſtimoöni

ptincipe 4
bäntun:

vus autem tuus exercebaâtur in ju-
ſtiſicationibus tuis.
Nam & teſtimônia tua meditaâàtio
mea eſt: * & consilium meum ju-
ſtificationes tuæ.
Adhæ ſit paviméênto ànima mea: *
Vivifica me ſecůndàm verbum
tuum.
Vias meas enuntiavi, & exaudiſti
me: * doce me juſtificatiônes tuas.
Fiam juſtificatidnum tuarum in-
rue me: * & exercébor in mi-
rabilibus tuis.
Normitavit anima mea præ tæ-
lio: confirma me in verbis tuis.
Viam iniquitatis amove à me: *
& de lege tua milſereére mei.
Viam veritatis elégi: * judicia tua
non ſum oblitus.
Adhæſi teſtimoniis tuis Dômine: *
noli me ceontündere.
Viam mandatoôrum tuôrum cucür-
HI 5* cûm dilataſti cor meum.

Uicùmque vult falvus eſſe, *
ante omnia opus eſt, ut té-
néat Catholicam fidem.
Quam niſi quisque integram, in-
Violatamque ſervaverit, * absque
dubio in ætérnum peribit.
Fides autem Cathoôlica hæc eſt, *
ut unum Deum in Trinitate, & Tri-
nitatem in unitâte venerémur.
Neque confundéntes personas „ *
neque ſubſtantiam ſeparantes.
Klia eſt enim persôna Patris, aàlia
Filii, * alia Spiritus Qancti.
Hed Patris, & Filii, & Spiritus
ſancti una eſt Divinitas: *† æqualis
zgloria, coætérna Majeſtas.
Qualis Pater, talis Filius, * talis
Spiritus ſanctus.
Increatus Pater, increatus Filius, *
increatus Spiritus ſanéctus.
Imménſus Pater, immenſus Fi-
lius, * imménſus Spiritus ſanctus.
Kttérnus pater; æternus Filius, *
ætérnus Spiritus ſanétus.
Et tamen non ties ætérni: * ſed
unus æzternus.
Sieut non tres increati, nec tres
immenſi: * ſed unus increatus, &
unus imméenſus.
imiliter omnipotens Pater, om-
nipotens Filius, omnipotens Spf-
ritus ſanctus.
Et tamen non tres omnipetén-

1
tes: * ſed unus omntbotemis.
ta Deus Pater, Deus Filius,; *
Deus Spiritus ſanctus.
t tamen non tres Dii; * ſed unus
eſt Deus.
(ta Dôminus Pater,; Dôminus Fi-
fius, * Dôminus Spiritus ſanctus⸗
st tamen non tres Dömini: „ ſed
unus eſt Dôminus.
Quia ficut ſingillatim unamquãm-
qhe Perſônam Deum ac Dominum
confiteri Chriſtiana veritâte com-
péllimur: * ita tres Deos, aut Déô-⸗
minos dicere, Cathoôlica religione
prohibémur.
pater à nullo eſt factus: & nee
creatus, nec geénitus.
Filius à Patre ſolo eſt: non fa-
Gtus, nec creâtus; ſed genitus.
Spiritus ſanétus à Patre, & Filio: £
non factus, nec creatus, nee geni-
tus, ſed procedens.
Ijnus ergo Pater;, non tres Patres
unus Filius, non tres Filii: * unus
Spiritus ſanctus, non tres Spiritus
ſancti
t in hac Trinitäte nihil prius;„
aut poſtérius; nihil majus, aut mi-
nus: * ſed totæ tres Personæ co-
ætérnæ fibi ſunt, & coæquales.
ta ut per omnia, ficut jam ſupra
dictum eſt: * & nitas in Trinitate;
& Trinitas in unitate veneräda fit.
ui vult ergo ſalvus eſſe, * ita
de Trinitäte séntiat,
ed neceſsarium eſt ad ætérnam
ſalùtem, * ut Incarnationem quo-
que Dômini noſtri Jeſu Chriſti fi-
déliter eredat.
Eſt ergo fides recta; ut credamus;
& confiteamur: * quia Déôminus
noſter Jeſus Chriſtus Dei Filius»
Deus, & homo eit.
eus eſt ex ſubſtantia Patris ante
ſæcula génitus: -„ & homo eſt ex
ſubſtantia matris in ſæculo natus.
Serfééctus Deus, perféétus homo, *
ex anima rationali, & Rumana
carne ſubsiſtens.
K.quälis Patri ſecundùm Divini-
tätem: * minor Patre ſecundùm
humanitatem. .
Qui licèt Deus ſit, & homo: * non
duo tamen, ſed unus efſt Chriſtus.
nus autem non converſione Di-
vinitatis in carnem, * ſed affump-
tione humanitatis in Deum.
nus omniné né confuſiòne ſub-⸗
ſtaàntiæ: * ſed unitate personk.
Nam ſicut anima rationalis 8e
caro unus eſt homo: * ita Beu⸗
B

18
& homo unus eſt Chriſtus. törium noſtrum in nômine Düi.

ui paſtus eſt pro ſalúte noſtra, Qui fecit cgœlum & terram.
deſcendit ad inferos: * téertia die

geſurréxit à mortuis „
ſcéndit ad cœlos: ſedet ad dex. Onfiteor Deo omnipotenti
teram Dei Patris omnipoténtis: * beatæ Mariæ ſemper virgini,

in le ventürus eſt judicare vivos & beato Michaéli Archangelo, beat
mortuos. Joanni Baptiſtæ, ſanctis Apoſtolis
d cujus adventum omnes hômi- Petro & Paulo, omnibus ſanctis,
nes resurgere habent cum corpo- & vobis fratres; quia peccavi ni-
ribus ſuis: & redditüri ſunt de mis cogitatione, verbo & opere:
factis prôpriis ratiônem. mea culpa, mea culpa, mea maxima
t qui bona egerunt, ibunt in vi- culpa, Ideoò precor beãtam Ma-
ta n ætérnam: * qui vezo mala, riam ſemper virginem, beatum Mi-
in ignem ætérnum. chaélem Archangelum, beatum Jo-
æc eſt fides Cathoôlica: * quam annem Baptiſtam, ſanctos Apôſto-
niſi quisque fidéliter, firmitérque los Petrum & Paulum, omnes San-
credideritaalvus eſſe non pôterit

loria. fallel. alſel. allel. ad Döminum Deum noſtrum.
Allel. Ca Iſereatur tai omnipotens
Egi ſeculörum immortali & Deus, & dimiſſis peccatis tuis
invisibili, ſoli Deo honor, & perducat te ad vitam æternam.
gloria in ſæcula ſæcnulorum Amen. Amen.
EK:.: Deo gratias. N. »Chriſte Fili ſionem, ⁸
Dei vivi, * ſ Miſerere nobis. & vobis fratres; &£
et. Chriſte Fili Dei vivi, miſerére vos fratres, tibi pater;
nobis. Qui ſedes ad déexteram te pater.
Patris. „Miterére nobis.
V. Gloôria Patri, & Filio, & Spiri- e1t:
rui lancto. *. Chriſte Fili Dei vi- Iſereàâtur veſtri omnipotens
vi, miſerére nobis. „ Exürge Deus , & dimiſſis peccatis
Chriſte adjuva nos. B. Et libera veſtris, perdúcat Jos ad vitam æ-
nos propter nomen tuum. térnam. Ame
Séquentes Preces non Ndulgéntiam, abiolutionem, &
remiſſionem peccatôrum no-
ſtrôrum tribuat nobis omnipotens
Déminus vobiſcum. . & miséricçors Doôminus. Amen.
vomine Deus. . . ole Dignare Doô-
kk rie eléeifon. Chriſte eléiſon. mine die iſto. . Sine peccato nos
Frie eléiſon. Pater noſter. cuſtodire. F. Miſerere noſtri Dne,
Et ne nos indũ- Miſerére noſtri. YF. Fiat miſe-
cas in tentationem. e. Sed libera ricôrdia tua Domine ſuper nos.
nos 4 malo. redo in Deum. Quemadmoda ſperavimus in te.
7 Carnis reſurrectiénem Däůe exaudi orationem meam.
e. WVitam ætéêrnam. Amen. Et clamor meus ad te véniat.
»Et ego ad te Doômine clamavi: Dôminus vobiſcum.
. Et manè oratio mea præveéniet Et cum fpiritu tuo.
1e. F. Repleatur os meum laude. Brémus. 1
Ut cantem gloriam tuam, tota Omine Deus omnipotens, qui
die magnitudinem tuam. 7. Do- LMad principium hujus diéi nos
mine aveêrte faciem tuam à pecca- pervenire feciſti: tua nos hôdie
tis meis. B. Et omnes iniquitâtes lalva virtute, ut in hac die ad
meas dele. ?y. Cor mundum crea nullum declinemus pecçcatum, ſe

in me Deus. g. Et (piritum re ſemper ad tuam nüteram facién-
étum innova in viſceribus meis. dam noſtra procédant eloquia, di-
Ne projicias me à facie tua. rigantur cogitationes & opera. Per
J. bt Spititum ſanktum tuum ne Doôminum noſtrum. Amen.
duferas a me. J. KRedde mihi lIæti- Dominus vobiſcum.
tiam ſalutaris tui. K& Et ſpiritu Et cum ſpiritu tuo. Y. Bene-
principali confirma me. „ Ad/u- dicamus Dno., g. Dee grati

ctos, & vos fratres, orare pro me

Kohus

4 hir⸗

Ancta)
imerceé
IuIm 1
Gunan,
Uegrat in
Amen.
Meum int
fiucum n

ieut ekat
i. yr

Dei noſtr
huum no

Glor
t
lige
pu

dens
coreg,

1a, & in
tun: 1
Atilänte
Hümun, Sal
Aegnag in
Amen.

ehe 6

ee cb⸗ le⸗
Ben

in nommiten Deinde
im & tenn ey

) omnid dom y., Pretiôſa in conſpé-

ſempet in Eu Dñi. Mors Sanctôrum ejus.
tchangelon Deinde abioli rémus.
ſangtis Ahet Dratig
omnibuse Andta Maria, & omnes Sancti
quia petan Nà intercédant pro nobis ad Do-
vetboln winum, ut nos mereamur ab eo
lpa, mean adjuvari, & falvâri, qui vivit &

tegnat in tæcula iæculôrum.
Amen. Deus in adiutòrium

cor beinm
ineimpbeitan

elumbenn meum inténde. ge. Dne ad adju
ſanctos vandum me feſtina. Er ur.
ulumonnes Ler: ultime di Iôria Patri.
e, Nlee Sicut erat. K yrie eléiſ. G hriſte A
uin nokm gleéil. K yrie eléiſ. P ater noſter.
lecr. Et ne nos inducas in ten-
di onnet Tationem. g. Sed libera nos a ma-
iſſs petenbt 10. F. Reſpice in ſervos tuos Dne,
tam etem & in pera tua, & dirige filios eo-
rum. Et ſit ſplendor Doômini
Dei noſtri ſuper nos, & bpera ma-
, frate, nuum noſtrarum dirige ſuper nos,

& opus maânu noſtrarum dirige.
F. Gléôria Patri. K. Sicut erat.
rémus. Oratie
Irigere & ſanctifieare, régere
& gubernare dignare Dömine
Deus, Rex cœli & terræ, hodie

t tibi OE⅞.

ltri onniee

niſi corda, & cörpora noſtra, ſenſus,
ſermones, & actus noſtros in lege
n luiine tua, & in opéribus mandatôrum
c tn kudrum: ut hic, & in ætérnum te
ne auxiliante ſalvi & liberi eſſe me-
du reamur, Salvator mundi. Qui vivis

el regnas in ſæcula ſæculéôrum.
Dignae
S. Amen.

ine heliſl Jube domne benedicere.
eletenin Eäe. Dies & actus noſtros in ſua
ene ace ditpônat Dis omniporens.
ine ſnbeln de. Amen.
iheninn, Abſe
Aationem nin 8
us te end . E
iſcum.
1 tuo⸗ x1 11
. Lectio brevyis . Then
onibattcn ) Ominus autem dirigat corda
m buſle h — & corpora noſtra in charitate
ee. Dei, & patiéntia Chriſti. Tu autem
in kae li Dômine miſerere nobis.
ec Me. Deo gratias.
„, Omine milerére noſtti; te
ſcum., „ & enim expectavimus: eſto
tuo i brächium noſtrum in mane „ &
Deo l .

Beàâti;, qui ambulant.

. ren Ig
ſalus noſtra in témpore tribula-
tionis. Tu autem.

4re

Urærite Déminum, dum inve-
niri poteſt: invocate eum 5
dum propé eft. Tu autem.

L Aciem meam non averti ab in-
◻ crepantibus, & conſpuentibus
in me. Dôminus Deus auxiliator
meus, ideo non fum confüſus.
Tu autem.

I conſurfexiſtis cum Chriſto;,
◻ quæ ſurſum ſunt, quærite, ubi
Chriſtus eſft, in déxtera Dei ſe-
dens: quæ furſum ſunt, sapitée „
non quæ ſuper terram. Tu autem.
tôrium noſtrum in nomine Dñi.
Qui fecit cœlum & terram.
Benedicite. g. Deus.
Bäoe. Döminus nos benedicat, 8&&
ab omni malo deféndat, & ad vita
perducat ætérnam: & Fidélium
animæ per miſericordiam Dei re-
quiéicant in pace. m.

Amen
IN FERIALI OFFICIO EXNTRA
A D PKRI. M A MrM
P ater noſter. A ve Maria. C fedo.
Deus in adjutôrium. II.
Jam lucis orto sidere. 15.

3

Fempeo Vivo ego.
Libera me Domine.
eus, in nomine tuô. r5
MI. Deus in nomine tuo.
onfitémini, dicieur

FERIA IlI. rrialmus 22,
Omini eſt terra, & plenitùdo
ejus: * orbis terrarum, & uni-
vérſi, qui habitant in eo,
Juia ipse ſuper maris füdavit eü:
& fſuper flůmina præparavit eum.

Cuis aſcéndet in monteln ni? &
aut quis ſtabit in loco ſancto ejus à
knoceés manibus, & munda cordes t
. B z ui

20
qui non accépit in vano ànimã ſuã,
nec juravit in do lo proximo ſuo.
ic accipiet benedictionẽ à Dno:
& miſericérdiã à Deo ſalutari ſuo.
æc eſt generâtio quærentium
eum, * quæxréntium fäaciem Dei
Jacob.
ttollite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex glôriæ.
Ouis eſt iſte Rex gloriæx? * Dômi-
nus fortis & potens „ Doôminus
potens in prælio.
a ttôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex gloôriæ. ,B
Quis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi-
Nus virtútum iple eſt Rex gloôriæ.
FERIATERTIA.

D te Dömine levavi àänimam
Ameam: * Deus meus in te
Eonfido, non erubeéſcam.
Neque irrideant me inimici mei:*
Etenim univerſi, qui süſtinent te,
non confundéntur.
Gonfundantur omnes iniqua agen-
tes K ſupervacue.
gias tuas Domine demonſtra mi-
hi: * & sémitas tuas edoce me.
Dirige me in veritate tua, & doce
me: * quia tu es Deus Salvator
meus, & te ſuſtinui tota die.
à eminiſcere miſerationum tuarũ
Boômine, * & miſericordiärum
tuärum;, quæ à ſæculo ſunt.
Delicta juventutis mex, * & ig-
noräntias meas ne memineris.
Hecúndùm miſericordiam tuam
memento mei tu: * propter boni-
tatem tuam Doômine.
ulcis & rectus Dominus propter
oc legem dabit delinquentibus in
via.
Hiriget manſuétos in judicio: *
docébit mites vias ſuas.
cnivérſæ viæ Dômini miſericôrdia
véritas, * requiréntibus tefta-
méntum ejus, & teſtimônia ejus.
Propter nomen tuum Dôomine
propiriaberis peccato meo: * mul-
tum eſt enim.
Quis eſt nomo, qui timet Doômi-
nüm? „ legem ſtaätuit ei in via,
quam elégit.
Anima ejus in bonis demorabi-
tur: * & ſemen ejus hæreditabit
terram. .
Sirmaméntum eſt Dôminus ti-
mentibus eum: * & teſtaméntum

culi mei ſemper ad Däüm: *
quôniam ipſe evéllet de laqueo
pedes meos. .
éipice in me, & miſerère mei: *
quia unicus & paùper ſum ego.
ribulatiénes cordis mei multi-
plicatæ ſunt: * de neceſſitatibus
meis érue me.
ide humilitàtem meam, & la-
börem meum: * & dimitte uni-
vérſa delicta mea. .
éſpice inimicos meos, quoôniam
multiplicati ſunt, & odio iniquo
oderunt me.
Guttödi animam meam, & érue
mé: * non erubéſcam, quoniam
ſperavi in te.
nnocéntes, & recti adhæsérunt
mihi: * quia ſuſtinui te. .
Sibera Deus Iſrael, * ex omnibus
tribulationibus ſuis.
F E RI A QQ UUA RT A.

Udica me Dômine, quoniam ego
in innocéntia mea ingréſſus
ſum: * & in Dômino ſperans non
infirmabor.
roba me Dômine, & tenta me: *
ure renes meos, & cor meum.
Quoniam miſericordia tua ante
τlos meos eſt: * & complacui
in veritàte tua.
on ſedi cum concilio vanitãàtis:
& cum iniqua gerentibus non in-
troibo. , .
divi Eccléſiam malignantium: *
& cum impiis non ſedebo.
avàbo inter innocéntes manus
meas: * & circumdabo altare tu-
um Dômine.
t audiam vocem laudis, * &
enârrem univérsa mirabilia tua.
omine diléxi decorem domus
tuæx, * & locum habitatioônis glo-
riæ tuæ. .
Ne perdas cum impiis Deus ani-
mam meam, * & cum viris san-
guinum vitam meDam.
n quorum manibus iniquitates
ſunt, *& déxtera eôrum repléta eſt
munéribus. . .
go autem in innocéntia mea in-

ſerere mei.

es meus ſtetit in diréto: * in
Eccléſiis benedicam te Domine.-
F E RIA Q UINI A.

Ominus regit me, & nihil mihi
Jdeerit: * in loco paâſcuæ ibi

ipsius ut manifeſtétur illis.

.

me collocavit.
Saper

gréffus ſum, * réêdime me, & mi-

KAper 49
me: * in
edügit
lje pro
n, &
Unbre mo
Gliriamn t
ina tua
weconſol⸗
Uutiin
etüs e⸗
pinguäſt
Aalix mer
luns eſt!
Et miſeric
ne omni
Utut inha
in tongitue
IER

Eus
me, 0.
Dngé 3 4
Uum meott
Deus mens
non exaud
AA inüͤpiet
Tu autem
laus lirel.
In elere
peraverun
Acte clan
lunt: in
ſunt conkĩ
8 auten
omd: N
abjei
mnes v
me: *o
lerunt c
perdyit.
eum: X ſa
Wm pult
uöniam!
eyentre,
Matris we⸗
Nütero.
Veyentre;
giu ne
hniamt
eumdee
uiingue
Deruerunn
lt led
ſen lunt
nli
ne. guét

üt tarr

r Ad Din
llet de n

milerereme
aper ſum ein
tdis mei ni
de neceſlii⸗

m memn 1
& dimine

meos, glit
d Cdlio

meam, A

beſcam, (o

tecti ꝛdhritn
tinnite.
el, etom
lis,
04 A1

ine, guonin
Wes Intnd
nino ſpenatit

ne, tenna n
cot Mel
cörcia i 1
: 5 & coe

io wunti
hncilio uuli
etentibls

malignintiu
n ſedebo.
nocentes 1
ndabo ltit

,4
em laucis,
2 miſabliein
lecolen in
abiteticnif

miß ben
Cumn Niiil

Super aquam refectiônis educavit
me: * animam meam conveértit.
B edúzit me ſuper séemitas juſti-
tiæx, * propter nomen ſuum.
am, & ſi ambulavero in meédio
umbræ mortis, non timébo mala: *
quòôniam tu mecum es.
Wirga tua, & baculus tuus, * ipsa
me conſolata ſunt.
aräaſti in conſpéctu meo mensã: *
advérsus eos, qui tribulant me.
Empinguaſti in oleo caput men: *
& calix meus inébrians quàm præ-
Clarus eſt! —
Et miſericôrdia tua ſubſequétur
me * omnibus diébus vitæ meæ.
Et ut inhabitem in domo Dpñi: *
in longitüdinem diérum.
F E R I,A SE XT A.

Eus Deus meus, réſpice in
Ume, quare me dereliquiſti? *
longé à ſalute mea verba delictoô-
zum meôrum.
Deus meus clamäbo per diem, &
non exaudies: * & nocte, & non
ad inſipiéntiam mihi.
Tu autem in ſancto häbitas, *
laus Ifrael.
In te ſperavérunt patres noſtri: *
ſperavérunt, & liberäâſti eos.
Aαι d te clamaverunt, & ſalvi facti
ſunt: * in te ſperavérunt, & non
ſunt confũſi.
Sgo autem ſum vermis, & non
homo: * opproôbrium hoôminum,
& abjéctio plebis.
Omnes vidéntes me, derisérunt
me: * locùúti ſunt labiis, & mo-
veérunt caput. .B
Speraâvit in Dômino, eripiat
enm: * ſalvum faciat eum;, quo-
niam vult eam. ,
Quôniam tu es, qui extraxiſti me
de ventre, * ſpes mea ab abéribus
matris meæ. In te projéctus ſum
ex ütero.
De ventre matris meæ Deus meus
es tu, * ne diſcéſſeris à me.
Quoôniam tribulatio prõxima eſt:*
quoniam non eſt, qui adjuvet.
Gircumdedérunt me vituli multi: *
tauri pingues obſedérunt me-
Aperuèérunt ſuper me os ſuum, *
ſicut leo räpiens & rügiens.
icut aqua effûſus ſum: * & di-
ſpersa ſunt omnia oſſa mea.
Fadum eſt cor meum tamquam

cera liquéſcens * in mèdio ventris

ei.
ruit tamquam teſta virtus mea;

. , 21
& lingua mea adhæſfit faucibus

meis: * & in pülverem mortis de-
duxiſti me.
Quoniam circumdedérunt me ca-
nes multi: * concilium malignan-
tium obsedit me.
odérunt manas meas, & pedes
meos: * dinumeravérunt omnia
oſſa mea.
Epſi vero conſideravérunt, & in-
ſpexérunt me: * & divisérunt ſibi
veſtimenta mea, & ſuper veitem
meam misérunt ſortem.
Tu autem Déômine, ne elongâ-
veris auxilium tuum a me: * ad
defenſioõnem meam conſpice.
Srue à fzämea Deus animam
meam: * & de manu canis unicam
meam. ,B
Salva me ex ore leonis: * & à
côrnibus unicoòrnium humilitàâtem
meam.
Marrabo nomen tuum fratribus
meis: * in médio Eccléſiæ lauda-
bo te.
QOui timétis Dôminum, laudàte
eum: * univérſum ſemen Jacob
glori ficate eum. .
imeat en omne ſemen Iſrael: *
quoôniam non ſprevit, neque de-
ſpéxit deprecationem paäuperis.
Nec avértit fäaciem ſuam à me: *
& cùm clamarem ad eum, exaudi-
vit me.
Apud te laus mea in Eccléſia ma-
na: * vota mea reddam in con-
péétu timentium eum.
Edent pauperes, & ſaturabuntur?:
& laudabunt Dominum, qui requi-
runt eum: * vivent corda eorum
in ſæculum ſæculi.
Reminiſcéntur , & converténtur
ad Dñm * univerſi fines terræ.
St adorabunt in conſpectu ejus *
universæ familiæ Gentium.
uéëniam Déômini eſt regnum ? *
& ipse dominaàbitur Gentium.
Kanducaverunt, & adoravérunt
omnes pingues terræ, * in con-
ſpéctu ejus cadent omnes, qui de-
ſcéndunt in terram.
Et anima mea illi vivet: * & ſe-
men meum sérviet ipſi. D
Ennuntiabitur Déômino generatio
ventùra: * & annuntiàbunt coli
juſtitiam ejus populo, qui naſcé-

tur, quem feçit Poiinus.

E-

19. 1 18 94
Beaàti immaculati in via9
ut u. 16.

tribue ſexvo tuo.
B 3

4. Beäâti „ qui
3mbuliantl in liese tua Domine.

Vivo ego, dicit Döôminus: nolo
mortem peccatoris, ſed ut magis
convertatur „ & vavat.
Libera me
Pômine „ & pone me juxta te: &
gujusyis manus pugnet contra me.

Acem S veritatem Wisite ait
Dôminus omnipotens.
. Deo gratias. g., br. Chriſte
kili Dei vivi, & Milerére Sobtr⸗
bet. Chriſte vili Dei vivi,
milerete nobis. Qui ſedes ad
deéxteram Patris. ge. Miſerére no-
Pis. Y. Gloôria Patri, & Filio, &
Spiritui ſancto g. Chriſte Fili Dei
vivi, miſerére nobis. 5., Exürge
Chriſte, adjuva nos. ge. Et libe-
1 nos propter nomen tuum.
/rrie eleiſon. Chriſte el éiſ.
yrie eleilon. Fater noſter
. Et ne nos inducas in ten
tatiônem. . Sed libera nos à
malo. Gredo in Deum. ſeer
5. Carnis reſurrectiénem.
Vitam ætérnam, Amen.
., Et egoad te Déôinine clamavi.
Et manéè oratio mea prævéniet
ke. Repleatur os meum laude
t* cantem glôriam tuam, tota
die magnitüdinem tuam. y. Do-
mine avérte fäciem tuam à pec-
catis meis. Et omnes iniquità-
tes meas dele. Z. Cor mundũu crea
in me Deus. ge. Et ſpiritum re-
Gum innova in viſcéribus meis.
F. Ne projicias me à facie tua.
* Et Spiritum ſanctum tuum ne
auferas à me. Kedde mihi læ-
titiam ſalutaris tui. »Et ſpiritu
Princibali confirma me. .

Con-
18.

Adjutérium. morum 3
teor n fan c.

y. Eripe me Pomine ab hémine
malo. M. A viro iniquo éripe me.
y. Pripe me de inimicis meis,
eus meus. . Et ab inſurgenti-
Pa in me libera me. y Pripe me

de operantibus iniquitàtem. m. Et

de viris säânguinum ſalva me.,
Sic pſalmum dicam nômini tuo
in ſæculum! æculi. Ut reddam
vota mea de die in Nem. yV. Ex-
audi nos Deus ſalutaris noſter.
„Spes omnium finium terræ, &
in mari longé Y. Deus in adjuto-
rium meum inténde. Doômine
ad adjuvandũ me feſtina. Y. San-
ctus Deus, Sanctus Fortis, Sanctus
Immortalis Miſereère nobis
„Beénedic anima mea Däüo. Et
Sinnia, quæ intra me ſunt „ nomini
lancto ejus. F. Bénedic anima mea
Dio. g. Et noli obliviſci omnes
retributiones ejus. YF. Qui propi⸗
tiätur mnibus iniquitatibus tuis.
Qui ſanat omnes innrmitates
Euas. Qui rédimit de interitu
vitam tuam. g. Qui coronat te in
miſericôrdia, S* miſeratioënibus.
F. Qui replet in bonis deſiderium
tuum. e. Renovabitur, ut aquilæ
juveêntus tua. Adjutorium no-
ſtrum in nomine Doômini.
Qui fecit coœlum & rerram

onſteor &c.
N FERIALI Srren

eus in mine tuo.
Beati im-

maculati? siribue⸗

Benedicamus Domino 2 dic

iz.

ADTERTIA M.
Pater noſter. Ave Maria.
in adjutorium. II. H
Unc ſancte nobis Spfritus 2
Unum Patri cum Filio 2
Bignäre promptus ingeri
Noſtro réfũſus pectori.
Ds, liagua, mens, ſenſus, vigor;
Gonteſſionem peérſonent;
Flammeéefcat igné charitas;
Acceéndat ardor pröximos.
Præſta, Pater piiſſime,
Patrique compar Unice;
Cum Spiritu Paraclito
RKegnahs Bexs omne xenlan Amẽ.
6 S ter⸗

An X
r GE

muus.

AdGenetu

Egem
juſtific
exquitam
4 miht i
legem tuan
in toto cor
jeduc me
Füm moru
nelina c
tna, * &
Verte oc
Vanitatem
gtafue ler
in timore
mputaop
ſuloicitus l
jucünda.
cce concn
Euitate tn
t véniat
tua Domin
Cündum el
t telpone
verbum
Mönibus t
t ns aufen
Veritätis us
juclciis tuis
tcuſtodij
Rhſeculum
L ambula
Auln manc
ir loguebe
nlpectu!
Uncebar.
Uueliin
1 e
in, gur
nihifeari
lnor
o: *½
lc.
e eco
ene 4
iüenn tne
Uperbi
Ne:
eliui yi,
enorfi
lenlo Dil
di io 1

lum ſaler
dam noöminin
be Ut ketd
diem.
aris noſti
niutn tette
Deus in ai
le. b. Don
eſtind. f,
Portis, Nnd
Milerere nn
mes Dio
ne ſunt, non

1 .

nedic animan
obliviſcion
. p. Quipe
igrititlbuet
nes infitmiti
imit de imen
ui coronat tel
niſetationibi
bonis delideit
bitur, ut 1
Adjutöhum!
Domini
In & tennn

eot &⸗ 4
0 FYIC

8in nomine,n
zim Beid i

.
kolſpſiß
ſonent
chi Iitas;
roximnos⸗
ſime;
Inice;
clito
ſzeulmn /7

tua, * & non in avaritiam.

Alleluja.
Deduc me.

Advenétunt nobis.
. o. Pa ia. Judicaſti.

Egem pone mihi Dômine viam
juſtificatioònum tuarum: *
exquiram eam ſemper.
na mihit intelléétum, & ſcrutabor
lIegem tuam: *† & cuſtôdiam illam
in toto corde meo.
Deduc me in sémitam mandato-
Tfum tuôrum,; * quia iplam volui.
Enclina cor meum in teſtimônia

«verte culos meos, ne videant
Vanitatem: * in via tua vivifica me.
Stafue ſervo tuo eloquium tuũ, *
in timôre tuo.
Amputa opprobrium meum, quod
ſuſpicatus ſum ? * quia judicia tua
jucuúnda.
vcce concupivi mandata tua: * in
quitate tua vivifica me.
Et véniat tuper me miſericôrdia
tua Döomine: * Salutare tuum ſe-
cúndum eloquium tuum.
Et reſpondébo exprobrantibus mi-
hi verbum: * quia ſperavi in ſer-
moônibus tuis.
t ne auferas de ore meo verbum
vVeritatis usquequaâque: * quia in
judiciis tuis ſuperſperavi.
Et cuſtòdiã legem tuam ſemper, *
In ſæculum, & in ſæculum ſæculi.
It ambulabam in latitůdine: *
quia mandta tua exquisivi.
t loquébar in teſtimoôniis tuis in
conſpéétu Regum: * & non con-
fundébar.,
t meditabar in mandatis tuis, *
quæ diléxi.
Et levavi manus meas ad manda-
ta tua, quæ diléxi: * & exercébar
in juſtificatiénibus tuis.
g Emor eſto verbi tui ſerve
Mtuo: * in quo mihi ſpem de-
diſti.
æc me conſolata eſt in humilita-
te me; * quia eloquium tuum vi-
vificavit me.
§ upeérbi iniqué ageébant usquequa-
que: * à lege autem tua non de-
elinavi.

Lemor fui judiciôrum tuéôrum à
ſæculo Dne: * & conſolatus ſum.
eféctio tenuit me, * pro peccato-tuum ſervo tuo.
B 4

2 2 23
ribus derelinquéntibus legẽ tuam.
ntabiles mihi erant juſtificatio-
nes tux, * in loco peregrinatié-⸗

nis meæx.

gemor fui node nôminis tui Dô-

mine, * & cuſtodivi legem tuam.

Erec facta eſt mihi: * quia juſtifi-
catiônes tuas exquisivi.
görtio mea Dömine, * dixi cu-
ſtodire legem tuam.
Pepreeâtus ſum faciem tuam in
toto corde meo: * miſerére mei
ſecundùm elôquium tuum.
cogitavi vias meas, * & convérti
pedes meos in teſtimonia tua-
paratus lum, & non ſum turbatus:*
ut cuſtédiam mandata tua.
munes peccatôrũ circumpléxi funt
me; † & legem tuam nõ ſum oblit?.
édia nocte ſurgébam ad confi-
têndum tibi, * ſuper judicia juſti-
ficatioônis tuæ.
particeps ego ſum omnium timén-
tium te: * & cuſtodientium man-
data tua .
giſericôrdia tua Dômine plena
êſt terra: * juſtificatioònes tuas do-
ce me. .Y
Onitatem feciſti cum ſervo tuo
BDômine, * ſecundùm verbum
fuum.
sonitätem, & diſciplinam, &
cientiam doce me: * quia man-
datis tuis crédidi. .
priusquam humiliarer, ego deli-
qui: * proptérea elòquium tuum
uſtodivi.
onus es tu: * & in bonitate tua
doce me juſtificatiônes tuas.
a ultiplicata eſt ſuper me iniquitas
fûùperboôrum: * ego autem in toto
corde meo ſcrutabor mandata tua.
Coagulatum eſt ſicut lac cor eë
rum: * ego verò legem tuam me-
ditatus ſum.
vonum mihi, quia humiliaâſti me: *
ut diſcam juſtiſcationes tuas.
onum mihi lex oris tui, * ſuper
millia auri & argénti.
Aanus tuæ fecérunt me, & plas-
mavérunt me, * da mihi intelle-
ctum, & diſcam mandata tua.
ui timent te;, vidébunt me:- &
Etabúntur: * quia in verba tua
ſuperſperavi. s
Gognovi Dômine, quia æquitas ju-
dicia tua: * & in veritate tua hu-
miliàſti me.
rFiar milericôrdia tua; ut conſo

.

létur me, * ſecundum eléquium

7 E-

24
V Eniant mihi miſeratiénes tuæ, &
vivam: * quia lex tua meditatio
mea eſt.
E& onfundantur ſupeérbi, quia injuͦſte
iniquitatem feceérunt in me: * ego
gutem exercébor in mandatis tuis.
onvertäntur mihi timentes te: *
S& qui novérunt teſtimonia tua.
jat cor méum immaculatum in
Juſtificatiénibus tuis: * ut non
goynfündar.
ns Alleluja, allelja, alleluja.
. Eur al Allel.

—) Eus chäritas eſt: & qui manet
Nin charitate, in Deo manet,
& Deus in eo.
k. bf. Inclina cor meum Deus,
* In teſtimonia tua. Inclina.
F. Avérte culos meos, ne vide-
ant vanitatem: in via tua vivifica
me. In. Gloria Patri. Inclina.
F. Ego dixi, Dne miſerére mei.
. 5an animam meam;, quia pecç-
cavi tibi;
Dedueg me Dômine in sémitam
mandatôrum tuoôrum.
Ana me Doômine, & ſanaâbor:
) ſalvum me fac, & ſalvus ero:
quôniam laus mea tu es. F-br. Sa-
na animam meam, * Quia peccavi
tibi. Sana. g. Ego dixi, Domine
miſerére mei. Quia. & lria Patri.
Fana. J. Adjütor meus eſto, ne
derelinquas me. Neque deſpi=
gias me Peus lſalutäris meus.

Nonam Hexis gen yrie
eleiſ. C hriſte eleiſon. K yrie eleis
† ater noſter. ſe t ne nos
indúcas in tentationem. Sed
libera nos à malo. y. Dñe Deus
virtutum convérte nos. &. Et oſté-
de faciem tuam „ & ſalvi érimus.
V. Exúrge Ohriſte, adjuva nos.
H. Et libera nos prapter nomẽ tuũ.
F. Düe exaudi oratiéÖnem meam.
Et clamor meus ad te véniat.
g. Dominus vobiſcum.
„. Et cum ſpiritu tuo,

ha.

84

Cce dies véniunt, dicit Dômi⸗
nus » & ſuscitabo David ger-
men juſtum: & regnabit Rex, &
Sapiens erit: & faciet judicium, &
juſtitiam in terra. & Deo gratias.
Veni ad liberandum nos.
Doômine Deus virtutum, Veni.
Oſtende fàciem tuam, & ſalvi
Erimus Döomine G 1oria. Veni.
Timebunt Gentes nomen tuum
Démine. Et omnes Reges ter-
ræ gloriam tuam, K yrie eleiſ.

Advenérunt nobis dies pœ-
nitentiæ, ad redimenda peccata,
ad ſalvandas animas-

Onvertimini ad me in toto
corde veſtro, in jejunio, & fle-
tu , & planctu. Et ſcindite corda
veſtra,, & non veſtiméenta veſtra,
ait PDôminus omnipotens.
Iple liberavit me ,„* De
läqueo venaântium. Ipſe.
Et à verbo àſpero. De lâqueo.
lôria Patri. Ipſe.
Scaâpulis ſuis obumbräbit tibi.
Et ſub pennis ejus ſperabis.
Yrie eleiſon, Ora Lonveniens.

Judicaâſti Dòmine cauſam ani-
mæ meæ, defénſorx vitæ meæ, Doô-
mine Deus meus.

Omine, omnes, qui te dere-
linquunt, confundéntur;: rece-
déntes à te, in terra cribentur;
quôniam dereliquérunt venam a-
quàrum viventium Dõminum.
Erue à främeg, * Deus äni-
mam meam. Erue. Y. Et de manu
canis ünicam meam. Deus. rue.
De ore leonis libera me Dñe.
Et à cörnibus unicornium hu-
militatem meam. K& yrie eleiſ.

Allelùja; allel. allel, allel.

Hriſtus resurgens ex môrtuis
jam non moritur, mors illi ul-
trà non dominâbitur. Quòôd enim
môrtuus eſt peccato, môrtuus eſt
ſemel, quod autem vivit, vivit Deo.
reve. surréxit Dôminus de
ſeplchro „* Alleluja „ alleluja.
Surréexit. ₰ Quji pro nobis pe-
peén-

Pentit in lx
loria Patt
garrexit
ln appe

XD
Mer no
in adjuto
Edor
Quit⸗
Splengore
Et ignibu
alneue
Alter calo
Conler ſali
erimgue
lela bate
Nutiue ce
Cun plnt
Rezrans p

Commen

mex:
perlperayi
eſecerun
tuum,
lberis me
lia tictus
N: Xaſtifi,
Oblitus,
Alot Süͤt d
ſisde per
unpetun
ſides ſe
Mhin man
ie lelleti
ſild mind
nltn: 8
gümandi
teündäm

ſiiher me:

int, dickt
tabo Danit
egnabit hen
ciet iudlein
Deogit
libetandunn
Virtütumn e
n tuam a
6 loria N
tes nommenin
mnes Retenn
Kiie el

t nobis diein
imenda getcl
15.
d me in ,
n jejini
Et ſcindie de
ſtimenta e
lpotens,

kafit me.

eto, De li-
ſle.
Obumdtidit!
eins Gerini⸗

mine callint
or vita ner

nes gi 1 4
fungentat 6
terta eiber
Uerunt vennn

pendit in ligno. Alleluja, allel.
Moôria Patri. Surréxit.

Surrexit Döôminus: verè, allel.

. Et appäruit Simôni, allel.

AD SEXTA M.
Fater noſter. Ave Maria.
in adjutôrium. II.
Ector potens, verax Deus,
R. Qui temperas rerum vices,
Splendore manè illuminas,
Et ignibus meridiem.
Extingue flammas litium,
Aufer calérem noözium:
Confer ſalůtem corporum,
Veramque pacem cordium.
Præſta Pater piiſſime,
Patrique compar Unice;
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæcul. Amen.

Alleluja.

Adjuva me.

Deus

Commendemus nosmetipſos.
PTemp. Paſi Poôpule meus.
Efécit in ſalutàare tuum àanima
mea: * & in verbum tuum ſu-
perſperàavi.
defecérunt culi mei in eléquium
tuum, * dicéntes: Quando conſo-
laberis me?
Quia factus ſum ſicut uter in prui-
na: * juſtificatiõnes tuas non ſum
oblitus.
Quot sũt dies ſervi tuiè æquãdo fa-
cies de perſequetibus me judiciã.
Narraverunt mihi iniqui fabula-
tiones: * ſed non ut lex tua.
O mnia mandata tua véritas: « ini-
que perſecùti ſunt me, adjuva me.
auloò minùs conſummavérunt me
in terra: * ego autem non dere-
liqui mandata tua.
ecùndùm miſericôrdiam tuam
vivifica me: * & cuſtodiam teſti-
moônia oris tui.
In æxternum Dömine, * verbum
tuum peêrmanet in cœlo.
in generationem, & generatiéô-

nem véritas tua: * fundäiſti ter-

ram, & permanet.
Ordinatiône tua perſevérat dies: *
quôniam omnia serviunt tibi.
Nifi qué⁰d lex tua meditatio mea
eſt: * tunc forte periiſſem in hu-
militàte mea.

25
n ætérnum non obliviſcar juſti-
ficationes tuas: * quia in ipſis vi-
vificâſti me.
uus ſum ego, ſalyum me fac: *
quéniam juſtificationes tuas ex-
quisivi.
de expectavérunt peccatôres, ut
perderent me: teſtimoônia tua
intelléxi. .
Omnis conſummatiòônis vidi fi-
nem: * latum mandâtum tuum
nimis.
NUomodo dilezi legem tuam
Déômine? * tota die medita-
tio mea eſt.
uper inimicos meos prudéntem
me feciſti mandato tuo: * quia in
ætérnum mihi eſt.
Super omnes docéntes me 'intel-
lexi: * quia teſtimonia tua medi-
tatio mea eſt.
Super ſenes intellexi :
mandata tua quæsivi.
Ab omni via mala prohibui pedes
meos, * ut cuſtôdiam verba tua.
Aljudiciis tuis non declinavi: &
quia tu legem poſuiſti mihi.
Guam dülcia faucibus meis elô-⸗
quia tua * ſuper mel ori meo.
mandatis tuis intelléxi: " prop-
teéreà odivi omnẽ viam iniquitatis.
Lucérna pédibus meis verbum tu-
um, * & lumen sémitis meis.
Juravi, & ſtatui * cuſtodire judi-
cia juſtitiæ tuæ.
umiliatus ſum usquequâque Dô-
mine: * vivihca me ſecùndùm
verbum tuum.
Voluntaria oris mei beneplacita
fac Dñe: * & judicia tua doce me.-
nima mea in manibus meis
ſemper: * & legem tuam non ſum
oblitus.
Poſuérut peccatôres läqueũ mihi: *
& de mandatis tuis non erravi.
Hæreditâte acquisivi teſtimoônias
tuùa in ætérnum: * quia exultàtio
cordis mei ſunt.
nclinavi cor meum ad faciéndas
juſtificatiònes tuas in ætérnum, *
propter retributionem.
Niquos dio habui, * & legem
tuam diléxi.
djütor & ſuscéptor meus es tu: *
& in verbum tuum ſuperſperavi.
eclinate a me maligni, *& ſcru-
tabor mandata Dei mei. .
uſcipe me ſecundùm eléôquium
tuum, & vivam: * & non confùn-
das me ab expectatiône mea.
Adjuva me;, & ſalvus ero: * 8
B 5 me

Nℳ quia

26
meditabor in juſtificatiônibus tuis
ſemper
previſti omnes diſcedeéntes à ju-
diciis tuis: *† quia injũſta cogitatio
Eôrum.
Srævaricantes reputàvi omnes
Heccatores terræ: * ideò diléxi te
ſtimònia tua.
Sonfige timôre tuo carnes meas:*
à judiciis enim tuis timui.
Feci judicium & juſtitiam: * non
ctradas me calumniantibus me.
uſcipe ſervum tuum in bonum: *
mon calumniéntur me ſupeérbi.
Sculi mei defecérunt in ſalutare
tuum: * & in eloòquium juſtitiæ tuæ.
Nac cum ſervo tuo ſecundùm mi-
Tericôrdiam tuam: * & juſtifica
tioônes tuas doce me.
ervus tuus ſum ego: da mihi in-
tellectum,ut ſciam teſtimônia tua
empus faciéndi Domine: * diſſi
pavérunt legem tuam.
E deo dilexi mandata tua, * fuper
aurum, & topazion.
Froptéreà ad omnia mandata tua
dirigébar: * omnem viam iniquam
Odio habui.
An Alleluja: 5 alleluja, alleluja
ale.
Lter Ritertus Snera Portate „ &
ſic adimplebitis legem Chriſti.
In ætérnum Däe, & Perma-
het verbum tuum. In ætérnum.
In ſæculum ſæculi véritas tua.
Térmanet. Gloria Patri. In.
gZ. Dôminus regit me, & nihil
mihi déerit. ge. In loco paſcuæ
ibi me collocayit.

Achafe me, & ſalvus ero Déômine.
Can Iter alterius.
eye 1 Ben édicam Doôminum:
* In omni témpore. Benedicam.
F. Semper laus ejus in ore meo. In.
G loria Patri. Benedicam.
/Düs regit me, &nihil mihi déerit.
ge., In loco paſcuæ ibi me colloca⸗
Fir. 2 Tie eleiſon.

N Aebas illis ſafräbirut Juda, &
Ifrael habitabit confidénter: &
koc eſt nomen „ quod vocabunt
eum, Dominus juſtus noſter.
r, Oſténde nobis Däe * Mi
ſericôrdiam tuam. Oſténde. y. Et

ſalutâre tuũ da nobis. Miſericôrdiã.
1oria. ende. g. Meménto
noſtri Die in beneplacito populi
tui. Viſita nos in ſalutari tuo.
yrie eleiſ.

Comendémus nosmetipſos in mul⸗
ta patiéntia, in jejuniis multis, per
arma juſtitiæ.
Erelinquat impius viam ſuam,
& vir iniquus cogitationes ſu-
as, & reve tatur ad Dñm, & miſeré-
bitur ejus: & ad Deũ noſtrum, quoô-
niam multus eſt ad ignoſcéndum.
Scaäpulis ſuis, & Obumbra⸗
bit tibi. Scapulis luis .
Et ſub pennis ejus ſperabis.
Obumbrabit. l1oria. Scapulis.
Scuto circ⁴mdabit te véritas
ejus. Non timébis à timore
noctúrno. Kyrie eléiſon.

Pôpule meus, quid feci 1ibi aut
quid moleſtus fui? Reſponde mihi.

Onändantur „qui me Perſe-
quúntur, & non confündar
ego:, paveant illi, & non paveam
ego: induc ſuper eos diem affli-
tinis, & duùplici contritione coôn-
tere eos, Domine Deus noſter.
De ore leonis, & Libera
mme Bñe. De ore. Et à cornibus
unicôrniũ humilitatem meam. Li-
bera, Re ore. Ne perdas cum
impiis Deus animam meam. . Et
cum viris sanguinum vitam meam⸗
yrie eleiſ.

Alleluſa, allel. allel. alſel.

=Hriſtus reſurrézxit à mortuis
primitiæ dormientium: quo-
niam quidem per hominem mors»
& per hoôminem reſurréctio mor-
tuôrum. Et ſicut in Adam omnes
moriuntur, ita & in Chriſto omnes
vivificabũntur: pe Surréxit Dns
veré, & Allel, allel. Surréxit.
Et apparuit Simoôni. Allel. allel.
lôria Patri. Surréxit.
Gaviſi ſunt diſcipuli, allel.
Viſo Domino allel.

A 5 X A M.
ater noſter. A ve Maria.
in adjutérium: .II. .
Erum Deus tenax vigor „
Immôtus in te permanens;

Lucis diürnæ témpora;, .
Suc-

Suceeflib
algire!
Quo vita
dec ptæm
Nelennis
reſta,
Nrique
(Cum Spir
Besnans

AMlce in

Eer atma

Numquie
rabt
ſerun
eclarit
Minat, *
5 meum
tumquie
ſpice in
ſecündüm
nomen tul
leſhs
eloguium
nétur mei
Leédime
num:
Aciem :
wum tuum
tiones tu⸗
Atus
mei:
gemm tuam
uſtus e
judicium
Langiſti
Veritate
abelcere

oblit

lain 6
kelix ſen
cdlela lcent
ed Matd
u⸗
Alitiadd
krn n
Iiblti
Me: * 1
wez eſt.
uitag
Mun „X j .
firam.
Lamr
eKaud

. Miletienti
F. Mentrt
eplacito penel
in ſalutanm

netiplosinm
iniis mll R

us ſetabi 6
orin. Scihul
gabit le ſen
imebis 4 tiund
eleilon.

feci dil

deſouten

. qui me el
non Cohtie
non lafer
eos Cieln a1
ronttiioſen
eus Nokte
eon onis 2 i
PEt à con
Atem nen
Ne pen 1cs
m mMein 4
m Vitan ts

el Ael

nert min
mientiumm:
Honiten ni⸗
eſinellidn
Adann on
n Getr
Suteul
el Puut⸗
noni. Alle ela

nei
ie
r iui

us in,
e hetlinen

Sauécéfſibus detérminans.
Largire lumen véſpere,
Quo vita nusquam décidat:
Sed præmium mortis ſlacræ
Perennis inſtet gloria.
Fræſta, Pater piiſſime,
Fatrique compar Unice;
Qum Spiritu Paraclito
Kegnans per omne ſæculum. Ame
por Allel.
Aſpice in me.

Per arma juſtitiæ.
Numquid rédditur.
Irabilia teſtiménia tua: * ideo
ſcrutata eſt ea anima mea.
Declaratio ſermônu tuorum illuú-
minat, * & intelléctü dat parvulis.
9s meum apeérui, & attraxi ſpiri-

tumquia mädata tua deſiderabain
ſpice in ne, & miſereére mei, *

ſeckändürn jadicjum diligentium
nomen tuum.
Gfreſſus meos dirige ſecùndùm

elôquium tuum: *„ & non domi-
nétur mei omnis injuſtitia.
Kédime me a calúmniis hoômi-
num: * ut cuſtoòdiam mandata tua.
Baciem tuam illumina ſuper ſer-
vum tuum: * & doce me juſtifiea-
tiones tuas.
Exitus aquarum deduxérunt 6culi
mei: * quia non cuſtodiérunt le-
gem tuam.
uſtus es Dömine: * & rectum
judicium tuum.
Kandaſti juſtitiã teſtimoônia tua:
veritatem tuam nimis.
Pabéſcere me fecit zelus meus: *
quia obliti ſunt verba tua inimici
mei.
Ignitum elòquium tuum vehemé-
ter: *ι & ſervus tuus diléxit illud.

Adoleſcéêntulus ſum ego, & con-

témptus: * juſtificatioônes
non ſum oblitus.
uſtitia tua, juſtitia in ætérnum: *
& lex tua veritas.
Pribulatio, & angùſtia invenérunt
me : * mandata tua medivatio
mea eſt.
& quitas teſtimonia tua in ætér-
num; " intelléctum da mihi, &
vivam.
Lamavi in toto corde meo,
exaudi me Dömine: * ju-

tuas

2
ſtiſicatiônes tuas requiram.
Jamavi ad te, ſalvum me fac: *
ut cuſtodiam mandata tua.
frævéni in maturitate, & clama-
VI: * quia in verba tua iuperſpe-
ravi.
rævenérunt culi mei ad te dilu-
culo: * ut meditarer eloòquia tua,
ocem meam audi lecundùm mi-
ſericoôrdiam tuam Dnñe: * & ſecun-
dùm judicium tuum vivifica me.
Appropinquaverunt perſequéntes
me iniquitäti: * à lege autem tua
longe facti ſunt.
Propé es tu Domine: * & omnes
viæ tuæ véritas.
nitio cognovi de teſtimoniis tu-
15: *† quia in æternum fundiſti ea.
Vide humilitatem meam, & éripe
me; * quia legem tuam non ſum
oblitus.
Vùdica judicium meum, & rédime
me: * propter eloquium tuum vi-
viſsca me.
Longè à pecçcatoôribus ſalus: *

quia juſtificationes tuas non ex-
quiſiérunt.
iſericordiæ tuæ multæ Däe: ſe-

cuùndum judicium tun vivifica me.
Zulti, qui perſequuntur me, &
Rbulant me: * à teſtimoniis tuis
non declinavi.
Fidi prævaricantes, & tabeſcebã;*
quia elòquia tua non cuſtodierunt.
Fide, quoniam mandata tua diléxi
Dômine: * in milſericordia tua
vivifica me.
rincipium verbôrum tuorum vé-
ritas: * in æternum omnia judicia
iuſtitiæ tuæ.
Rincipes perſegti ſunt me gra-
tis: * & à verbis tuis formida-
vit cor meum.
ætabor ego ſuper elôquia tua: *
ſicut quj invénit ſpolia multa.
niquitaàtem odio hàbui, & abomi-
nâtus ſum: * legem autem tuam
diléxi.
épties in die laudem dixi tibi, *
kuper judicia juſtitiæ tuæ.
ax multa diligéntibus legem tu-

am: * & non eſt illis ſcandalum.

E xpectabam ſalutare tuum Domi-
ne, * & mandata tua diléxi.
uſtodivit äanima mea teſtimonia
tua: * & dilexit ea vehementer.
ervavi mandata tua, & teſtimô-
nia tua: * quia omnes viæ. meæ
in contpéctu tuo.
ppropinquet deprecätio mea in
Tonſpentu tuo Däe: * juxta eloqui-
um

23
um tuum , da mihi intelléfctum.
Entret poſtulatio mea in conſpé-
cu tuo: * ſecùndùm eloquium
tuum éripe me.
ructabunt labia mea hymnum: *
cùm docúeris me juſtificatiônes
tuas. .
ronuntiâbit lingua mea eloqui.
um tuum: * quia omnia mandata
tua æquitas.
iat manus tua, ut ſalyet me: *
quoniam mandata tua elegi.
Poncupivi ſalutare tuum Dñe: *
& lex tua meditatio mea eſt.
ivet anima mea, & laudabit te: *
& judicia tua adjuvabunt me.
Erravi ſicut ovis, quæ périit: *
quære ſervum tuum, quia mandata
tua non ſlum oblitus.
ds. Alleluja, allelúja; alleluja.
Additur s Allel-

Mpti enim eſtis prétio magno.
Glorificate, & portate Deum
in corpore veſtro.
g. br. Clamavi in toto corde meo,
Exaudi me Dômine. Clamavi.
g. Juſtificationes tuas requiram.
Exaudi. Glôria Patri. Clamavi.
F. Ab occültis meis müda meDnñe
Et ab alienis parce ſervo tuo.

& miſerére meiDnñe.
alum. Empti enim eſtis.
ge. b Rédime me Die; Et
miſerére mei. Rédime. Pes
enim meus ſtetit in via recta. Et.
loria Patri. Rédime. Y. Ab oc-
cültis meis munda me Dômine.
ge. Et ab aliénis parxcg ſervo tuo.
Kyrie eléiſon.

Aſpice in me

D Ropé efſt, ut véniat tempo ejus,
& dies ejus non elongabüntur.
Miſerébituxr enim Dns Jacob, &
Iſrael lalvabitur. 2 Super te
Jeruſalem, * Orietur Doôminus.
Super. Y. Et gloria ejus in te vi-
débitur. Orietur. Glôria. Super.
, Veni Doômine, & noli tardare.
Be. Relaxa facinora plebi tuæ.
Kyrie eleiſon,

per arma juſtitiæ virttis Dei com-
mendemus nosmetipſos in multa
Patiéntia. Capitul Iſ⸗
Range eſuriénti panem tuum
L& egénos vagüösque induc in

domum tuam „ cùm videris nu-
dum, peri eum, & carnem tuam
ne deſpéexeris. deuto cir-
cuúmdabit te, * Véritas ejus. Scuto.
Non timébis à timore noctür-
no. Véritas. Gloria Patri. Scuto.
Angelis ſuis Deus mãdavit de te.
„ Ut cuſtodiant te in omnibus
viis tuis. K yrie eleiſon.

Numquid rédditur pro bono ma-
lum, quia foderunt foveam animæ
meæ? .
Ecordàre „ quòôd ſtéterim in
conſpéctu tuo, ut loquerer
pro eis bonum, & avérterem indi-
gnatiénem tuam ab eis.
Ne perdas cum impiis,
Deus änimam meam. Ne perdas.
Et cum viris sanguinum vitam
meam. Deus. e perdas.
Eripe me Dnñe ab homine malo.
A viro iniquo éripe me.
yYrie eleiſ. rati eonven

Allelja, allel. allel. allel.

Hriſtus ſemel pro peccatis no-
Aſtris mörtuus eſt „ juſtus pro
injüſtis, ut nos offérret Deo»
mortificatus quidem carne, vivi-
ficatus autem ſpiriu.
Gaviſi ſunt diſcipuli,
Allel. allel. Gaviſi. iſo
Domino. Allel. allel.
Patri. Gaviſi.
Mane nobiſcum Dñie, allel.
Quoôniam adveſperascit, allel.

Sloria

F E RI A S ECG UNDA.

ater noſter. Ave Maria. Gredo.
Dômine läbia mea aperies.
3 vVenite „
Exultémus Déômino.
ubilemus Deo. 1P. 1.

Omno reféctis artubus,
Spreto cubili surgimus,
Nobis, Pater, canéntibus
Adeſſe te depôſcimus.
e hingua primùm coôncinat;
Te mentis ardor ämbiat:
Ut àctuum ſequentium.
Tu, Sancte, ſis exordium.
edant tenébræ lůmini,
Et nox diurno sideri:

Ut culpa;, quam nox intulit.
Lucis

Lbeis labii
kecimur
Noras ut 0
Hore te c
lauderis 0
ſta Date
Mtique ce
Cum Spirit
egnans pe
Amen

der

Omind
lalus n
Döminus
Tagud e
um appr
les, Nu
Qui mibr
bü infirr
i const
I4, ne
i exirg
lium, *
nam pe⸗
Auiram,
Dominion
t yidean
Vviſitem
uOôniam

Riculo ſu

roteéxit
haculi ſui.
n petra e
altapit e⸗
s meos,
Ueutyi
dee
, & pl⸗
Uudi
A clemar
, & eri
lcinit
nereguir
iettas
ſetlines
ütor
ſlus We, n
lntaris m
Woniam

um Vlleis
Catnemkn
deluoch
titas eſs enn
timore noen
kia batti. Kun
is mäcdtrittet⸗
te in ohnie
leilon.

pro boro
t förenm inig

nod Retein
, ut logve
a Ettetemn ind
tb eis
8s cum inhin
leam. Ne halt
anguinum in
e petdas.
b hominen
Nipe me,

el ael.

0 peteitis
eliin
oetter De⸗
lem calnen i
in Gicl
zariſ. 1
alel.

m Dje, 11e
ſetigel,dl

400 N

7 e
Marla.
clie,
mea e eni

eo,

Atrubus,
ineinnas,
mentibus
ims,
zmbiat!
ntium,
exotliun
ümim
geti ſi
nos nſa

Lucis labâſcat múnere.
grecamur iidem súpplices;
Nozgas ut omnes amputes;
Et ore te canêntium
Laudéris omni tempore.
præſta Pater piiſſime,
Fatrique compar Unice;,
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum.
Amen. .

Dôminus deféntor.
Allel.

Ominus ifluminatio mea „ &
ſalus mea, * quem timebo?
Dôminus protéctor vitæz meæx; *
quo trepidabo?
dum apprôpiant ſuper me nocén-
Tes, * ut edant carnes meas.
Nui tribulant me inimici mei, *
ipſi infirmati ſunt, & cecidérunt.
i consiſtant advérsuüm me ca-
ſtra, * non timébit cor meum.
i exurgat advérsüm me præ-
Ilium, * in hoc ego ſperabo.
nam peétii à Dômino, hanc re-
quiram, "* ut inhabitem in domo
Domini omnibus diébus vitæ meæ.
o t videam voluptatem Doômini, *
& viſitem templum ejus.
guôniam abſcondit me in taber-
Häculo ſuo: * in die malorum
protéxit me in abſcondito taber-
naculi ſui.
In petra exaltâvit me: * & nunc
Exaltavit caput meum ſuper inimi-
cos meos.
Gircuivi, & imolàvi in tabernaculo
jus hoôſtiam vociferatiéônis: * can-
tabo, & pſalmum dicam Dño.
audi Domine vocem meam,
qua clamavi ad te: *† miſerére
mei, & exaudi me. .
Pibi dixit cor meum „ exquisivit
te fäcies mea: * faciem tuam Doô-
mine requiram.
Me avértas fäciem tuam à me: *
ne declines in ira à ſervo tuo.
Adjütor meus eſto: * ne derelin-
uas me, neque deſpicias me Deus
alutaris meus.
Quoôniam pater meus , & mater

29
mea dereliquérunt me: * Dômi-
nus autem aſſümpfit me.
egem pone mihi Domine in via
tua: * & dirige me in sémitam
rectam propter inimicos meos.
Ne tradideris me in animas tribu-
lantium me: * quôniam inſur-
réxerunt in me teſtes iniqui, &
mentita eſt iniquitas ſibi-
Gredo vidére bona Domini in
terra vivéntium.
Expécta Doôminum viriliter age: *
& confortétur cor tuum, & suúſti-
ne Dôminum. Pſalmus. 2
D te Dömine clamabo, Déus
Emeus ne sileas à me: * ne
quando taceas a me, & aſſimila-
bor deſcendéntibus in lacum.
Exaudi Dömine vocem depreca-
tiôònis mex, dum oro adte: * dum
extoôllo manus meas ad templum
ſanctum tuum.
Ne ſimul trahas me cum peccatéô-
ribus: * & cum operantibus ini-
quitätem ne perdas me.
ui loquuntur pacẽ cum pröximo
ſuo, "—mala autem in cordibus eoôrů.
a illis ſecundàùm pera eòrum, *
& ſecundùm nequitiam adinven-
tionum ipsorum.
Secùndum ôpera mänuum eoôrum
tribue illis: * redde retributio-
nem eôrum ipfis.
Ouôniam non intellexérunt pera
Dñi, & in opera manuum ejus dé-
ſtrues illos, * & nõ ædificàâbis eos.
enedictus Döminus: * quoôniam
exaudivit vocem deprecationis
meæ.
doôminus adjútor meus, & proté-
Gor meus: * in ipſo ſperavit cor
meum, & adjùtus ſum.
Et refloruit caro mea: * & ex vo-
luntate mea confitébor ei.
Déminus fortitúdo plebis ſuæx: *
& protéctor ſalvatiônum Chriſti
ſui eſt.
alvum fac pöpulum tuum Dô-
mine, & benedic hæreditati tuæ: *
& rege eos, & extolle illos usque
in æternum.
Dôminus defénſor vitæ meæ.
Adorate.

Fférte PBômino fili Dei: * af-
ferte Dömino filios arietum.
Afferte Dômino glöriam & honoô-
rem, afférte Dômino gloriam no-
mini ejus: adorate Doôminum in

atrzio ſancto ejus.

OXτ Dômini fuper aquas „ Deus
Maje-

majeſtiris intnuit: * PDininus ſu⸗
der aquas multas,
Vox Domini in virtüte: * vox
Hoin in magnificéntia.
Vox Däai confringéntis cedros: *
& confringet Düs cedros Libani.
t comminuet eas tanquam vitu-
lum Libani: * & diléctus quem-
Admodum filius unicornium.
Nox Doômini intereidéntis flam
mam ignis: * vox Dômini concu-
tientis desértum, & commovébit
Doôminus desértum Cades.
Wox Domini præparantis cervos,
& revelabit condenſa:* & in tem-
Plo ejus omnes dicent gloriatn.
nñs dilůvium inhabitare facit?*Ü dʒr
ſedébit Dôminus Kex in æternum.
oôminus virtätem populo ſuo da-
bit: * Dominus benedicet populo
ſuo in pace.
Xaltabo te Domine „ quoôniam
ſuscepiſti me: * nec delectaſti
inimicos meos fuper me.
D.mine Deus meus clamavi ad
te: * & ſanâſti me.
6mine eduxiſti ab inferno äni-
mam meam * falvaſti me à de-
ſcendentibus i in lacum.
sallite Dömino Sancti ejus „ *
confitemini memôriæ ſanctita
tis ejus.
Huoniam ira in indignatiöne e-
jus, * & vita in voluntate ejas.
d veſperum demorabitur fletus*
& ad matutinum lætitia.
E go autem dixi in abundantia
mea: * Non moveébor in ætérnum.
omine in voluntate tua, * præſti-
Ziſti decoôri meo virtutem.
vertiſti faciem tuam à me: * &
ſaus ſum conturbatus.
àd te Dômine clamabo: *& & ad
Deum meum deprecabor.
Quæ utilitas in sanguine meo, *
Jum deſcendo in corruptionem?
umquid confitébitur tibi pul-
vis, * aut annuntiabit veritatem
uam ?
A udivit Döminus, & misértus eſt
mei: * Doôminus factus eſt adjutor
meus.
onvertiſti planckum meum in
gaudium mihi* confcidiſti ſac-
eum meum: & circumidediſti me
Iætitia.

Wt cantet tibi glôria mea, & non

gompüngar : * Dômine Deus meus
in ætérnum confirébor tibi.
Adorate Dôminum in aula
ſancta ejus⸗

Ra. In tua juſtitia:

TN te Domine Percht, „non con-
A fündar in ætérnum: * in juſtitia
tua libera me.
nclina ad me aurem tuam; * ac-
célera, ut éruas me.
ſto mihi in Deum protectoôrem,
& in domum refügii, ut ſalvum
me facias.
uoniam fortitudo mea, & refù-
gium meum es tu: * & propter
nomen tuum deduúcges me, & enu-
tries me
Sduúces me de laqueo hoc, quem
abſcondérunt mihi: * quoniam tu
es protéctor meus.
n manus tuas comméndo piri⸗
tum meum: * redemiſti me Doômi-
Deus veritatis.
. B iſt obſervantes vanitàtes :
ſupervacue.
go autem in Dömino ſperavi: *
exultabo, & lætabor in miſericor-
dia tua.
uôniam reſpexiſti humilitatem
meam, * ſalvàâſti de neceſſitatibus
äanimam meam.

ec conclusiſti me in maänibus

inimici: * ſtatuiſti in loco ſpatio-
10 pedes meos.
iſerére mei Doômine, quòniam
tribulor: * conturbatus eit in ira
culus meus, anima mea, & ven-
ter meus.
uoëniam defécit in dolôre vita
mea: * & anni mei in gemitibus.
nfirmata eſt in paupertaàte virtus
mea: * & oſſa mea conturbata ſunt.
Ruper omnes inimicos meos fa-
ctus lum opprobrium, & vicinis
meis valdèé, * & timor no tis meis.
Qui vidébant me, foras fugérunt
à me: * obliviôni datus ſum, tan-
gquam mortuus à corde.
actus fum tanquam vas peérdi-
tüm. * quéôniam audivi vitupera-
tionem, multorum commorantium
in circuitu.
En eo dum convenirent ſimul ad-
vérsum me: * accipere animam
meam confiliati ſunt.
go autem in te ſperàviDomine: *
dixi: Deus meus es tu; in mani-
hus tuis ſortes meæ. S
ripe me de manu inimicôrum
meorum,* & a perſequéntibus me.
llúſtra fàciem tuam ſuper ſervum
tuum, ſalvaum me fac in miſeri-

côrdia tua;: * Doômine, non con-

fündar, quôniam invocavi te.

rubeéſcant-impii,& deducanturin

in-

inlernü:
1r loge
inguitaten
Pulione.
lüim ma
btur De
li timer
keciſti.
iconſpee
codes
e; à
Iteges
ontrad
enedict
Dirificav
nlii in c
40 aute
MeE, *
ſorum tr
ded er
mex, *
iligite
eus: 5
et Dom
danter f.
itiliten
veſkrum
Domino
in,
guitat
ſunt heee
Eatus Ni
Minus pec
Uitu ejns 4
uoniam
li meiz
uoniam
en me
un ein er
gltur in
kliun
i; in
äne li.
ii:
hllitiam
Pnisiſti in,
hc ora
erint
klümtarme
ltitum,
hunt,
6s lefi
ſite,gue
Auid ne⸗
1d
tleckun
lin te i
,
8 ir
Ni llefer
N

wi, non e
11 in
mn tuam t

proleliki
,it lint

mer; At
X* ſloft
es we, Ael

eo hoc, I
quonuan

nmmenco i
wicime Don
vanitites
nino ſpetin⸗
hr in milelit
ti humiliie
e neceltun
e in nnni
in loco hhn
nine, gont

bätus el in
1 wer A

in dolote
i in genin

npertate in

mturbäutln
icos wvel
n „
not notinn
foras fibeſl
Satus ſun, 1
re, 1.1
. s ſen
ubini nitunen
onmotim

14

Fent ſmi
utent inu

Lelpete unl

Bnot. 1
Bti,ionnne

es tu; In un

inférnũ: muta fiant labia doléôsa.
Quæx loquůúntar advérsàùs juſtum
iniquitatem; * in ſupérbia, & in
abuſione.
Quaàm magna multitudo dulcédi
nis tuæ Domine; *† quam abicon-
diſti timéntibus te!
Perfeciſti eis, qui ſperant in te: *
in conſpectu filiorum hominum.
Abicõdes eos in abſcoôndito faciei
tuæ † à conturbatione hôminum.
*rôteges eos in tabernaçulo tuo,*
à contradictiône linguarum.
Benedictus Dominus: * quoniam
mirificavit miſericordiam ſuam
mihi in civitate munita.
Kgo autem dixi in excéſſu mentis
mex, * projectus ſum àa facie ocu-
lorum tuòrum
Ideò exaudiſti vocem oratioônis
meæ, * dum clamaârem ad te.
Biligite DOminum omnes Sancti
ejus: † quoniam veritatem requi-
ret Doôminus, & retribuet abun-
danter faciéntibus ſuperbiam.
F iriliter agite, & confortétur cor
veſtrum, * omnes; qui ſperatis in
Déômino. .
Eâts, quorum remiſiæ ſunt ini-
quitates: * & quorum tecta
ſunt peccaàta.
B eatus vir, cui non imputaàvit Doô-
minus peccâatum, * nec eſt in ſpi-
ritu ejus dolus.
Quôniam tacui „5 inveteravérunt
oſſa mea, * dum clamarem tota die.
Quoôniam die ac nocte gravata eſt
ſuper me manus tua. * convérſus
um in ærümna mea, dum con-
figitur ſpina.
Delidum meum coôgnitum tibi fe-

ci, * & injuſtitiam meam non ab-

ſcondi.
Bixi;: Confitébor advérsùm me
injuſtitiam meam Domino: *† & tu
remisiſti impietatem peccati mei.
*ro hac orabit ad te omnis San-
Kus, * in tempore opportúno.

Werumtamen in diluvio aquârum

multàarum, * ad eum non approxi-
mabunt.
Tu es refúùgium meum à tribula-
tione, quæ circumdedit me: * ex-
ultatio mea érue me à circumdan-
tibus me.
Intellédtum tibi dabo, & in-

ſtruam te in via hac, qua gradié-

ris „ te oculos
meos.
Nolite fieri ſicut equus „ & mu-

lus, " quibus non eſt intelléétus.

x* firmabo ſuper

17

31
In camo & fræno maxillas eòrum
conſtringe, *† qui non apporzimant
ad te. .
Multa flagélla peccatôris: * ſpe-
rantem autem in Domino miſeri-
cordia circumdabit.
Eeætamini in Doômino, & exultate
juſti: „ & gloriamini omnes re-
cti corde.
Ana. In tua juſtitia libera me Dô⸗-
mine. Ana. Rectos decet.
L Xultaàte juſti in DOmino: * re-
Gctos decet collaudatio.
onfitémini Domino in cithara: *
in plaltério decem chordarum
PsSällite illi.
Cantate ei canticum novum: *
benè psallite ei in vociferatione.
Quia rectum eſt verbum Dni: *£
& omnia ôpera ejus in fide.
Diligit miſericordiam, & judi-
cium: * miſericordia Dômini ple-

na etit terra.

Verbo Domini eœli firmati ſunt: *
& ſpiritu oris ejus omnis virtus
eòrum.
36gregans ſicut in utre aquas ma-
ris: * ponens in thesauris abyflos.
imeat Doôminum omnis fterra: *
ab eo autem commoveantur om-
nes inhabitantes orbem.
Quõôniam ipſe dixit, & facta ſunt: *
ipſe mandavit, & creãata ſunt.
Goôminus diſſipat consilia Genti-
um: * réprobat autem cogitatiô-
nes populérum „ & rêeprobat con-
silia principum.
onsilium autem Déômini in æ-
térnum mane:: * cogitatioônes
cordis ejus in generationem & ge-
nerationem.
eata Gens, cujus eſt Dôminus
Deus ejus: * pôpulus, quem elé-
git in hæreditatem ſibi
e cœlo reſpéxit Dominus: * vi-
dit omnes filios höminum.
De præparato habitaculo ſuo, *
reſpéxit ſuper omnes, qui habitant
terram.
Aui finxzit ſingillatim corda eo-
rum: * qui intélligit omnia opera
eòrum. ðð
Non ſalvatur Rex per multam vir-
tútem „ * & gigas non ſalvabitur
in multitùdine virrütis ſauæ.
allax equus ad ſalutem: * in ab-
undantia autem virtutis ſuæ non
ſalvabitur. ⸗RW
Scce oculi Dômini ſuper metuen-
tes eum;: * & in eis, dui ſpes
rant

3
rant ſuper miſericéôrdia ejus.
t éruat a morte animas eorum:*
& alat eos in fame.
Anima noſtra sůſtinet Däm: *
quôniam adjůtor;, & protéctor no-
ſter eſt.
Huia in eo lætäâbitur cor no-
ſKkrum: * & in nomine ſancto ejus
ſperavimus.
Siat miſericordia tua Doômine ſu-
per nos, * quemadmodum ſpera-
vimus in te.

Enedicam Dnm in omni témpo-
re: † sẽper laus ejus in ore meo.
In Dno laudaàbitur anima mea: *
audiant manſuéti & læténtur.
gagnificate Däm mecum: * &
exaltémus nomen ejus in idipſum.
quisivi Döminum, & exaudivit
me, * & ex ômnibus tribulationi-
bus meis eripuit me. .
ccedite ad eũ, & illuminamini: *
& facies veſtræ non confundentur.
Iſte pauper clamaâvit, & Dominus
eExaudivit eum: * & de omnibus
tribulatiônibus ejus ſalvavit eum.
Immittet Angelus Düi in circuitu
timéntium eum: * & erſpiet eos.
zuſtate, & vidéte, quòúniam ſuavis
eſt Dominus: * beatus vir, qui ſpe-
rat in eo.
Pimete Dominum omnes ſancti
ejus: * quôniam non eſt inòôpia
timéntibus eum.
Divites eguérunt, & eſuriérunt: *
inquiréntes autem Doôminum non
minuéntur omni bono.
Venite, filii, audite me: * ti-
moôrem Dômini docébo vos.
guis eſt homo, qui vult vitam: *
dtligit dies videre bonos?
prohibe linguam tuam à malo, *
& labia tua ne loquantur dolum.
Diverte à malo, & fac bonum: x*
inquire pacem, & perséquere eam.
Gculi Boômini ſuper juſtos: * &
aures ejus in preces eôrum.
Vultus autem Dömini fuper fa-
ciéntes mala: * ut perdat de terra
memoriam eòrum. ,
CGlamavérunt juſti, & Doôminus ex-
audivit eos, * & ex omnibus tribu-
lationibus eorum liberavit eos.
Juxta Dôminus iis, qui tribu-
lato ſunt corde: * & huiniles ſpi-
rzitu ſalvaàbit.
Multæ tribulatiònes juſtrum: * &
de omnibus his liberabit eos Däüs.
uſtoditDñs omnia oſſa eérum: *
unum ex his non conterétur.

ors peccatôrum péſſima,; * &
qui odeérunt juſtum, delinquent.
édimet Dôminus animas ſervoô-
rum ſuorum: * & non delinquent
omnes, qui ſperant in eo.
Rectos decet collaudatio.
Expugna.

*Udica Dômine noceêntes me, *
expägna impugnaântes me.
pprehende arma, & ſcutam: *
& exùrge in adjutorium mihi.
ffünde främeam, & conelude
advérsàs eos, qui perſequntur
me: * dic änimæ meæx: Salus tua
ego ſum.
onfundantur, & revereântur, *
quæréntes änimam meam.
vertantur retrôrſum, & confun-
dantur * cogitantes mihi mala.
iant tamquam pulvis ante faciem
venti: * & Angelus Domini coàâr-
cGtans eos. ,
iat via illõrum ténebræ, & lůbri-
cum: x* & Angelus Doômini perſe-
quens eos. .
uôniam gratis abſcondérunt mi-
hi intéritum lâquei ſui; * tu⸗
pervâcuè exprobravérunt äanimam
meam.
éniat illi läqqueus„quem ignorat,
& captio, quam abſcondit, appre-
héndat eum: * in & laqueum ca-
dat in ipſum. .
nima autem mea exultabit in
Domino: * & delectabitur ſuper
ſalutari ſuo. S
mnia oſſa mea dicent: * Déômi-
ne, quis similis tibi? .
ripiens inopem de manu fortio-
rum ejus: * egenum & pauperem
à diripiéntibus eum. .
urgéntes teſtes iniqui, * quæ ig-
norabam, interrogabant me.

etribuebant mihi mala pro bo⸗

nis, * ſterilitatem änimæ mex.
go autem, cùm mihi moleſti eſ-
ſent, * induébar cilicio.
umiliabam in,,jejünio animam
meam:
meo convertétur.
uaſi préximum, & quaſi fratrem
nõſtrũ, ſic complaceébam: * quaſi lu-
gens, & contriſtatus ſic humiliabar.
Et adveèersum me lætati ſunt, & cõ-
venérunt: * congregata ſunt fuper
me flagella „ & ignoravi. .
ifſipati ſunt „ nec compundi
tentavérunt me, ſubſannaveérunt
me fubſannatione: * frenduérunt
Ilaper me déntibus fuis
mine

*K & orâtio mea in ſinu

mine, 4.
tue animan
eorum , à le
ontitébor
inhopmio g
n ſuperg
Venantur m.
Hunt me grat
oniam n
Denebantur
loglentes, 4
1 (cilatayé
ſum, dix
ſelunt ocn
itiſti Dom
ine, ne di
Urge, & ir
Dens meus
(ilſam mea
idica me
in Doômine
Aupergaudes
on dicant
euge, anima
Devoravimu.
rubelcant,
gun gratulan
nduamur
tiazgui ma⸗
Exültent,
juſtinam m
Magnifcer
Pacem ſen
t lingua
tiam tuam

zr i
emett
Deiante 6
oniam 4
r ejus:
us ad odi
erba Oris
ll: nolui
elet.
ntitem
lors iſti
Me, meltiamn
omin in
ne K Fein
lltitia n
Ulicia iin⸗
fomines,
elne,
ſſtä'miler
llii auter
nie alaru
3 4. „
S
uonm 3

eſſimn,5
geli lule
Animmas ſen
don elinge
in eo,

tcollauciie

centes me
ntes me,
ſalum:
tium mi
K coril
pelſeglünm
⸗ galusn

tereteuntt
meaww.
uun, & clil
g mihi wal,
is amle fil
6 Dommini a

nebte Klit
Domini ben

condefum
ei lui; 1
Ferunt inim

queln ne

Keonclt,
1 l beme

4a eiultin1
eCübitat in

cent: 00

di! 1!
ſe Mann iui
&piupen

, guf
balt Me,
nih Mron
ni imæ mez,
hini molelit
licio,
Hini⸗ .
0 mnes I

6mine, quando reſpici es? reſti-
tue animam meam à malignitaâte
eoôrum a leônibus nicam meam
onfitébor tibi in Eccléſia magna*
in populo gravi laudabo te.
on ſupergaudeant mihi, qui ad-
versantur mihi iniquê, * qui odé-
runt me gratis, & annuunt oculis.
dHuôniam mihi quidein pacifice
lôquebantur: & in iracundia terræ
loquéntes, dolos cogitabant.
Et dilatavérunt iuper me os
ſuum, * dixérunt: Euge, euge ,
vidérunt culi noſtri.
idiſti DOOmine, ne sileas: * Doô-
mine, ne diſcédas a me.
xurge, & inténde judicio meo: *
Deus meus, & Dominus meus in
cauſam meam.
udica me ſecúndùm juſtitiam tu-
am Dômine Deus meus, * & non
ſupergaudeant mihi.
on dicant in coôrdibus ſuis: Euge,
euge, animæ noſtzæ: * nec dicant:
Devoravimus eum.
rubéſcant, & revereaântur ſimul, *
qui gratulantur malis meis.
nduaântur confuſiòne & reverén-
tia,* qqui magna loquûtur ſuper me.
xúltent, & læténtur, qui volunt
juſtitiam meam: * & dicant ſemper:
Magnificétur Dominus, qui volunt
pPacem ſervi ejus.
t lingua mea meditabitur juſti-
tiam tuam, * tota die laudé tuam.

Ixit injuſtus, ut delinquat in
ſemetipio: * non eſt timor
Dei ante 6culos ejus.
uôniam dolôse egit in conſpé-
tu ejus: * ut inveniatur iniquitas
ejus ad dium.
erba oris ejus iniquitas, & do-
lus: * noluit intelligere, ut bené
ageret.
niquitätem meditaàtus eſt in cubi-
li ſuo: * aſtitit omni viæ non bo-

næ, malitiam autem non odivit.
Domine in cœlo miſericordia
tua* & véritas tua usque ad nubes.
uſtitia tua ſicut montes Dei: *
e indlei ttuia abyſſus multa.
Hômines, & juménta ſalvabis DO
mine, * quemadmodum maltipli.

cäaſti miſericordiam tuam Deus.

F ilii autem hminum, * in tég-

mine alarum tuarum ſperäbunt.

nebriabuntur ab ubertate domus
tuæ : * & torrénte voluptâtis tuæ
vo tabis eos.
uoniam apud te eſt fons vitæ: E

1 33
& in lũmine tuo vidébimus lumé.
ræténde mifſericordiam tuam
ſciéntibus te, * & juſtitiam tuam
his, qui recto ſunt corde⸗
on venlat mihi pes ſuperbiæ: *
& manus peccatôris non môveat
me.
bi cecidérunt, qui operântur ini-
quitatem : † expulſi ſunt, nec po-⸗-
tuérunt ſtare. ,
Expúgna impugnantes me.
Revela.

Oli æmulari in malignanti-
bus: * neque zelaveris facién-
tes iniquitatem. .
uôniam tanquam fœnum veloci-
têr aréſcent, * & quemadmodum
olera herbarum cito décident.
pera in DOômino, & fac bonitaâà-
tem: * & inhaäbita terram, & pa-
lcéris in divitiis ejus.
electàre in DOmino: *“ & dabit
tibi petitiônes cordis tui.
evéla Dômino viam tuuam, &
ſpera in eo: * & ipfe faciet.
t educet quaſi lumen juſtitiam
tuam, & judicium tuum tanquam
meridiem: * súbditus eſto Doômi-
no, & ora eum.
oli æmulari in eo, qui Proſperaà-
tur in via ſua: * in hoômine facien-
te injuſtitias.
éſine ab ira, & derelinque furoô-
rem: noli æmulari ut malignéris.
uôniam qui malignantur, exter-
minabuntur: * ſuſtinéntes autem
Dñm,;, ipſi hæreditâbunt terram.
t adhuc pusillum, & non erit
peccator: * & quæres locum ejus-
& non invenies.
anſuéti autem hæreditàbunt
terram, & delectabúntur in mul-
titůdine pacis.
biervabit peccator juſtum: * &
ſtridébit ſuper eum dentibus ſuis.
ominus autem irridébit eum: *
quôniam proſpicit, quòd véniet
dies ejus.
ladium evaginavérunt peccatô-
res: * intendérunt arcum ſuum.
dejiciant pauperem, & ino-
pem: * ut trucident rectos corde.
ladius eòrum intret in corda
ipsorum: * & arcus eorum con-
fringatur.
élius eſt modicum juſto, * ſuper
divitias peccatoôrum multas.
ubniam brachia peccatôrum
conterentur: * confirmat autem

juſtos Dôminus.
B-

3
Beir Déminus dies immaculatô-
rum: * & heæréditas eorum in
ætérnum erit.
Non confundéntur in témpore
malo, & in diébus famis ſaturabun-
tur: * quia peccatôres peribunt.
nimici vero Domini mox ut ho-
norificati füerint , & exaltati, *
deficientes, quemadmodum fumus
deficient.
Iutuâabitur peccator, & non ſol-
vet: * juſtus autem miſerétur, &
tribuet.
uia benedicentes ei hæredita-
bunt terram: * maledicéntes au
tem ei diſperibunt.
pud Dôminum greſſus höminis
dirigentur: * & viam ejus volet.
um ceciderit, non collidétur: *
quia Doôminus ſupponit manum
ſuam.
unior fui, étenim sénui: * & non
vidi juſtum derelictum, nec ſemen
elus quærens panem.
Zota die miſerétur, & cômmo-
dat: * & ſemen illius in benedi-
Gtione erit.
eclina à malo, & fac bonum: *
& inhabita in ſæculum ſæculi.
Quia Dominus awat judicium, &
non derelinquet Sanctos ſuos: *
in æternum conſervabuntur.
Injuſti puniéntur: * & ſemen im-
Liorum peribit.
uſti autem hæreditàbunt terram: *
& inhabitabunt in ſæculum ſæculi
iuber eam.
Os juſti meditabitur ſapiéntiam: *
& lingua ejus loquétur judicium.
Lex Dei ejus in corde ipsius: * &
non fupplantabùntur greſſus ejus.
onsiderat peccator juſtltum: * &
quærit mortificare eum.
ominus autem non derelinquet
eum in mänibus ejus: *† nec dam-
näbit eum, cùm iudicabitur illi.
Expééta Dôminum, & cuſtodi
viam ejus: & exaltabit te, ut hæ-
reditâte capias terram: * cùm per-
igrint peccatôres, videbis.
Vidi impium fuperexaltätum, *
& elevatum ſicut cedros Libani.
St transivi, & ecce non erat: *

& protéctor eôrum in témpore
tribulatiônis.
t adjuvabit eos Dôminus, & li-
berabit eos: * & éruet eos à pec-
catôribus „ & ſalvabit eos, quia

ſperavérunt in eo. 5 372
Omine, ne in furoôre tuo ar-
guas me: neque in ira tua
corripias me.
uôëniam lagittæ tuæ infixæ ſunt
mihi: * & confirmâſti fuper me
manum tuam.
on eſt sanitas in carne mea à fü-
cie iræ tuæ: * non eſt pax ofſſibus
meis à facie peccatôrum meorum.
uôniam iniquitates meæ ſuper-
greſſæ ſunt caput meum: * & ficut
onus grave gravatæ ſunt ſuper me.
utruérunt, & corruúotæ fſunt
cicatrices meæx „ W à facie inſi-
piéntiæ meæ.
iſer factus ſum, & curvatus ſum
usque in finem;: * tota die con-
triſtatus ingrediébar.
uôniam lumbi mei impléti ſunt
illuſiõnibus: *“ & non eſt sanitas
in carne mea.
fflictus fum, & humiliaãtus ſum
nimis: *rugiébam ²à gémitu cor-
dis mei.
omine, ante te omne defidérium
meum: * & gémitus meus à te non
eſt abſcônditus.
or meum conturbatum eſt, de-
reliquit me virtus mea: * & lu-
men oculôrum meoòrum, & ipſum
non eſt mecum. .
mici mei, & proximi mei: * ad-
vérsum me appropinquaveérunt, &
ſtetérunt. .
t qui juxta me erant, de lonse
ſtetérunt: * & vim faciébant, qui
quærébant animam meaam.,
t qui inquirébant mala mihi, lo-
cuti fſunt vanitätes: * & dolos
tota die meditabantur.
go autem tanquam furdus non
audiébam: * & ſicut mutus non
apériens os ſuum. .
t fa tus ſum ſicut homo non au-
diens: * & non habens in ore iuo
redargutiônes. „*

& quæsivi eum, & non eſt invén-
tus locus ejus. .
uſtodi innocéntiam „ & vide

æquitäatem: * quôniam ſunt reli.

quiæ hômini pacifico
njũſti autem diſperibunt ſimul: *
reliquiæ impiorum interibunt.
alus autem juſtorum à Domino: *

uôniam in te Dômine ſperavi
tu exaudies me Dnñe Deus meus.
uia dixi: Nequando ſupergäu-
deant mihi inimici mei: * & dum
commovéntur pedes mei, fſuper
me magna locùúti ſunt.

uôniam ego in flagélla parâtus

ſum: " & dolor meus in conſpectu

meo ſemper. —R
20-

önia
Huntiabe
cato mee
nimici a
ülmäti ſt
ati ſunt
ni rerr
Cetrahéb.
glebar b
e dere
Meus: *
mende
Domine
Re

lo miler.
Et v’

decoris
nifeſte v
me de 4.
Et àe

mea Deus
de manu

aleel.
ſepülchro
1s pepen

in Dio ⸗
zlt Deus
Clria
Dömine.
luper öen
in io,
gloriamin
Amipi⸗
Olhayit en
. tolam

Pllehrit,
Dröſpen a
4 b

t

In c

Mrtre
H

um in ten

höminus,l
eruet eosi
Vabit eos

in furöre in
egue in in
tuæ indne!
rmätti kupen

carhe m
n eſt paol
atörum medt
dtes mex Ii

& curratus
Ftota ciel
bar
mei imptel
& non eku

chumilitmn
aln àbennlt

omneteltt
us mels al

ubitumet
us wer:
neorum,K

Kn ⸗ ein

etant, e 1
im kicichi
m meid,

ant mdiN
5 Ae

Quöniam iniquitàtem meam an-
nuntiabo: * & cogitabo pro pec-
cato meo.
nimici autem mei vivunt, & con
Krmati ſunt ſuper mer & multipli-
cati ſunt, qui odérunt me iniqué.
ui retribuunt mala pro bonis,

Jetrahébant mihi: * quôniam ſe

québar bonitatem.
Ne derelinquas me Doômine Deus
meus: * ne diſcéſſeris à me.
Inténde in adjutorium meum, *
Dômine Deus falutis meæ.
Revéla Döômino viam tuam.
Dominée in cœ-
10 miſericôrdia tua
Et véritas tua usque ad nubes.
Ex Sion ſpécies
Deus noſter ma-

Ipſe
me de laqueo venaântium.
Et à verbo aſpero.

decôris ejus.
niféſté véniet.
liberavit

Erue à fra-
mea Deus änimam meam. Et
de manu canis unicam meam.
Allel. allel.
allel. Surréxit Bemnu de
ſepülchro, allel. Qui pro no-
bis pependit in ligno, allel.

tempe Sancti & juſti
in Dnño gaudéte, allel. Vos elé-
git Deus in hæreditatem fibi, allel.

Gloria & honòre coronA4ſti eum
Dômine- Et conſtituiſti eum
ſuper pera manuum tuarum.
4 Lætamini
in Dnio, & exultate juſti. Et
gloriamini omunes recti corde.

Amâvit eum Dôminus, &
ornavit eum.
Stolam glöriæ induit eum.
Specie tua,
& pulchritüdine tua. Inten-
de prôſperè procéde, & regna.
A D L A U»D E S

deus in adjutòrium meum intén-
e II.
ℳ II=
Pz Miſerére.

MN mei Deus, * ſecän-
dùm magnam miſericordiam
enam.

t ſecúndùm multitúdinem miiſe.
rationum tuärum, * dele iniqui-
tatem meam.
mpliùs lava me ab iniquitate
thea: † & à peccàto méo munda me.
uôniam iniq nitatein Ineam ego
cognoſco: * & peccätum meum
contra me eſt ſemper.
ibi doli peccavi, & malum coram
te feci: * ut juſtificéris in termoni-
bus tuis „ & vincas, cum judicaris.
ccCe enim in iniquitatibus con-
céptus ſum: * & in peccatis
concépit me mater mea.
cce enim veritatem dilexiſti: *
incérta, & occùlta lapientiæ tuæ
manifeſtâſti mihi.
ſpeêrges me hyſsopo, & munda-
bor: * lavâbis me, & ſuper nivem
dealbabor.
uditui meo dabis gaudium, &
lætitiam: *† & exultabunt oſia hu-
miliata.
vérte fäciem tuam à peccatis
meis: * & omnes iniquitâtes meas
dele.
or mundum crea in me Deus: *
& ſpiritum rectum innova in vis-
cgribus meis.
e proiicias me à facie tua: *ι &
Spiritum ſandktum tuum ne auferas
a me.
edde mihi lætitiam ſalutâris tui:*
& ſpiritu principali confirma me.
océbo iniquos vias tuas: *½ &
impii ad te converténtur.
ibera me de ſanguinibus Deus „
Deus ſalutis meæx: *“ & exultaàbit
lingua mea uſtitiam tuam.
oômine labia mea apéries: *☚ &
os me annuntiabit laudem tuam.
uoôniam ii voluiſſes ſacrificium »
dediſſem utique: holocauſtis non
delectaberis.
acrifixium Deo ſpiritus contribu-
latus: * cor contritum, & humi-
liatum Deus non defpicies.
enignè fac Dômine in bona vo-
luntate tua Sion: * ut ædificéntur
muri Jerútalem-.
unc acceptabis ſacrificium juſti-
tiæ, oblatiônes, & holocauſta: *
tunc imponent ſuper altare tuum
Vitulos.
Miſerére mei Deus.
Intellige,

Erba mea zuribus Percipe Dô-
mine, * intéllige clamoré meu.
Unténde voci oratiônis mea;: * Rex

meus, & Deus meus. .
G 2 u6⸗

36
uoôniam ad te orabo: *½ Dômine,
Manè exaudies vocem meam.
ane aſtàbo tibi, & vidébo, *
quoniam non Deus volens iniqui
tatem tu es. .
eque habitabit juxta te malig-
nus: * neque permanébunt injuſti
ante culos tuos.
diſti omnes, qui operantur ini-
quitätem: * perdes omnes, qui
loquùntur mendacium.
irum sanguinum, & dolôſum
abominabitur Dns: * ego autem
in multitudine miſericôrdiæ tuæ.
ntroibo in domum tuam: * ado-
rabo ad templum ſanctum tuum
in timore tuo.
ômine deduc me in juſtitia tua?*
Ppropter inimicos meos dirige in
conſpeéctu tuo viam meam.
uoniam non eſt in ore eòrum
Veritas: * cor eorum vanum eſt.
epulchrum patens eſt guttur eo-
rum, linguis ſuis dolosè agébant, *
jûdica illos Deus.
écidant a cogitatiôònibus ſuis,
fecùndùm multitdinem impieta-
tum eoôrum expelle eos, *† quo-
niam irritavérunt te Dômine.
t læténtur omnes, qui ſperant in
te: * in ætérnum exultabunt, &
habitabis in eis.
et gloriabúntur in te omnes, qui
diligunt nomen tuum, * quôniam
tu benedices juſto
ômine, ut ſcuto bonæ voluntatis
tuæ *† coronâſti nos.
5 Intéllige clamorem meum
Domine
Deus Deus meus.

Eus Deus meus; * ad te de
luce vigilo.
Sitivit in te anima mea, * quaàm
multipliciter tibi caro mea.
En terra desérta;, & invia, & ina-
quoôſa: † ſic in ſanéto a parui ti-
bi, ut vidérem vicrutem tuam, &
gloriam tuam.
uoniam mélior eſt miſericordia
zha luper vitas: * labia mea lau-
dabunt te. .
ic benedicam te in vita mea: * &
in nomine tuo levabo mans meas.
icut adipe & pinguédine replea-
tur anima mea: * & labiis exulta-
tiònis laudabit os meum.
i memor fui tui ſuper ſtratum
meum, in matutinis meditabor in
te: * quia fuiſti adjâtor meus.
t in velaménto alarum tuarum

exultàâbo, adhæſit ànima mea poſt
te: me ſuſcépit déextera tua
pſi veròin vanum quæſierunt ani-
mam meam, introibunt in inferio-
ra terræ: * tradéntur in manus glaâ-
dii, partes vúlpium erunt.
ex vero lætabitur in Deo, lauda-
búùntur omnes, qui jurant in eo: *
quia obſtrctum eſt os loquéntium
iniqua. 10tia.

Eus miſereâtur noſtri, & bene-
dicat nobis: illäüminet vultum
ſuũ ſuper nos, & miſereatur noſtri.
t cognoſcamus in terra viam tu-
am, * in omnibus Gentibus lſaluta-
re tuum.
onfiteantur tibi populi Deus: *
confiteantur tibi pôpuli omnes.
æténtur, & exùltent Gentes: &
quôniam judicas pôpulos in & qut⸗
rate , & Gentes in terra dirigis.
onfiteantur tibi populi Deus»
confiteantur tibi populi omnes: *
terra dedit frucdtum ſuum.
enedicat nos Deus, Deus noſter,
benedicat nos Deus: * & metuant
eum omnes fines terræ. .
loria Patri
Deus Deus meus, ad te de
luce vigilo. Convérlſus eſt.

Onfitébor tibi Déômine, quôniã
jratus es mihi: * conveérfus eſt
furor tuus, & conſolatus es me.
cce Deus Salvator meus, * fidu-
cialiter agam, & non timébo.
uia fortitudo mea, & laus mea
Düs, & factus eſt mihi in ſaluré.
auriétis aquas in gaudio de
föntibus Salvatoris, * & dicetis
in illa die: Confitémini Dômino,
S& invocate nomen eius
Notas facite in pépulis adinven-
tiônes ejus: * mementôte, quo-
niam excèlſum eſt nomen ejus.
antate Domino, quoniam mag-
nificè fecit: * annuntiate hoc
in univerla terra. “
xulta, & lauda habitaàtio Sion:*
quia magnus in médio tui Sanctus
Iſrael

Convérſus eſt furor tuus
Dômine, & conſolatus es me.
Laudate Dominum.

Audâte Döminum de cœlis, *
laudate eum in excelſis.
audate eum omnes Angeli ejus:
laudate eum omnes virttes elus.
audate eum ſol & luna: * lauda-
te

ke eum 0
auate
4gæ omm
ſünt, laucd
ni iple
ipe man⸗
tunt ea
cllum ſæc
ſlit, & ne
audate !
dacones,
gnis „gra
us proc
jerdum ej
ontes,
ſuckifera
(Kix, 8
Pentes, 8
eges te
Pprincipes
uvenes
lunionibu
ni: * qu
ejus ſoſin
ontfeſlio
Am: d S e
Lymnus 0
fliis Iſts
Auinti bi

Antate
Vum:
angörum
Aetur
flii Kor
Audentn
VVmpano:
nia bent
Ppopulo ſi.
ſuétos in
aultabu
leubüntun
Ualtation
gligii an
(kaciendl
Ilbus, 1 in⸗
. Aligan
npeibus
Aminicis
tficiant

d

eus:
Mnto virti
4 daͤte er⸗
ldate er
lnem mma

lima mep
tera tui
urſietunttn
unt In inte
in manustl
nerunt.
in Deoy la
jurantiner
O5 logueniii
loi

oſtri,A bel
aminet fuln
lereatut nolt
Nterna vumt
Zentibus ſalt

opuli Dens:
öpuli omne,
ent Gentes
pulos in en

popuk 0
puli onmti
ſuum.
1s,Deus ndl
8 & Meiu
elæ.
neus, 4 1
Convellus:

Dowinegi
* (Onven
ſolätuseil
dr Mells, e
von linebd
4 lau

quoni
Auntir 5
itntodil,
lio tui M
ſt funot 1n
us es Ge,
in um,

in de cols
ece in
jytutes .
i:

=

1

ze eum omnes ſtellæ & lumen.
audate eum cœli coœlôrum: * &
aquæ omnes, quæ ſuper cœlos
ſunt, laudent nomen Dômini.
uia ipſe dixit; & facta ſunt: *
ipſe mandavit, & creâta ſunt.
tatuit ea in ætérnum, & in ſæ
culum ſæculi: * præcéptum po-
ſuit, & non præteribit.
audate Doôminum de terra:
Qracones, & omnes abyſſi.
gnis „grando, nix, glacies, ſpi-
ritus procellarum: * quæ faciunt
verbum ejus.
ontes, & omnes colles: * ligna
fructifera, & omnes cedri.
éſtiæ, & univerſa pécora: * ſer-
pentes, & volucres pennatæ.
eges terræ, & omnes poôpuli: *
principes, & omnes judices terræ.
uvenes, & virgines, ſenes cum
juniôribus laudent nomen Dômi-
ni: „ quia exaltatum eſt nomen
ejus ſolius.
onféſſio ejus ſuper cœlum, & ter-
Tam: * & exaltavit cornu pôpuli ſui.
Hymnus ômnibus Sanctis ejus: *
filiis Iſrael ,„ pôpulo appropin-
quinti ſibi.

XX

16ria Patri

Antàte Dômino canticum no-
vum: * laus ejus in Eccléſia
Sanctôrum.
ætêtur Ifrael in eo, qui fecit en: *
& filii Sion exùúltent in rege fuo.
audent nomé ejus in choro: * in
tympano, & pſaltério pfallant ei.
uia beneplacitum eſt Domino in
pôpulo ſuo: * & exaltâbit man-
ſuétos in falutem.
xultaàbunt Sancti in glöria: *
lætabuntur in cubilibus ſuis.
xaltatioônes Dei in guútture eôrü:*
& gladii ancipites in manib- eòôrũ.
d faciéndam vindictam in natiô-
nibus, * increpatiônes in populis.
Ad alligandos Reges eorum in
compédibus: * & nobiles eôrum
in manicis férreis.

t faciant in eis judicium con-

ſcriptum: * glôria hæc eſt omni-
bus Sanctis ejus.
lôria Patri.

Audâte Doôminum in Sandtis
ejus: * laudate eum in firma-
ménto virtütis ejus.
audate eum in virtútibus ejus: *
laudate eum ſecúndùm multitu⸗
dinem magnitüdinis ejus.

—
audaâte eum in ſono tubæ: * lau-
date eum in pfaltério, & cithara.
audate eum in tympano,
choro: * laudate euin in chordis»
& organo.
audate eum in cymbalis beneſo-
nantibus: laudate eum in cymba-
lis jubilationis: * omnis ſpiritus
laudet Dôminum. Aôria Patri.
Laudate Däm de c&lis.

Ox præcéſſit, dies autem ap-
propinquavit: abj ciamus er-
go pera tenebrarum, & induamur
arma lucis: ſicut in die honéeſtè
ambulemus.
Plendor Patêrnæ glôriæ;
De luce lucem prôferens»
Lux lucis, & fons lminis;
Diem dies illůminans.
Ferusque ſol illabere;,
Micans nitoôre pérpeti,
Jubarque fandti Spiritus
Infünde noſtris sénſibus.
otis vocémus & Patrem»
Patrem poténtis gratiæ
Patrem perennis glôriæ »
Culpam reléget lubricam.
onfirmet actus ſtrénuos,
Dentes retundat invidi:
Caſus ſecuùndet aſperos:
Agenda recte dirigat.
entem gubérnet, & regat?:
Sit pura nobis caſtitas:
Fides caloôre férveat ;
Fraudis venéna néſciat.
hriſtûsque nobis ſit cibus,
Potúsque noſter ſit fides,
Læti bibamus soôbriam
Protuſionem Spiritus.
ætus dies hic tranſeat:
Pudor ſit ut dilùculum:
ides velut meridies „
Crepúùlſculum mens neſciat.
urôra lucem prôvehit:
Gam luce nobis prôdeat
In Patre totus Filius»
Et totus in Verbo Pater.
eo Patri ſit eloria;,
Ejûsque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito: .
Nunc, & per omne ſæculum. Ame.
Repleti ſumus ma-
ñRne miſericordia tua. Exulta-
vimus , & delectati ſumus.

Benedictus Dominus Deus Irael.
C 3

33

hriſte eleiſon.

Yrie eléifeon.
ater noſter.

yrie eléiſon.

FEt ne nos indücas in tentatiéô-
nem. Sed libera nos à malo.
Ego dixi, Domine, miſereére

mei. „ Sana animanm meam,
quia peccaàvi tibi. Convértere
Domine úsquequòô. Et depre-

cabilis eſto luper ſervos tuos.
Fiat miſericordia tua Dômine
fuper nos. Quemaâdmodum
ſperavimus in te. Sacerdoôtes
tni induantur juſtitiam. PEt
Sancti tui exuúltent. Doômine
ſalvum fac Regem. Et exaudi
nos in die, qua invocaverimus te.
Salvum fac poôpulum tuum Do
mine, & bénedic hæreditati tuæ.
Et rege eos, & extolle illos
uüsque in ætérnum.
Memeéento congregatiônis tuæ.
Quam poſſediſti ab initio.
Fiat pax in virtüte tua.
Et abundantia in turribus tuis.
Orémus pro fidélibus defünctis.
Réquiem æternam dona eis Doô-
mine, & lux herpétua luceat eis.
Requiéſeant in pace.
. men.
Pro frätribe noſtris abséntibus.
Salvos fac ſervos tuos, Deus
meus, ſperantes in te.
Pro afflictis & captivis.
„Libera eos Deus Itrael ex om-
nibus tribulationibus fuis.
„Mitte eis Dômine auxilium de
Sancécto.
Et de Sion tuére eos.
Die exaudi orationem meam.
Et clamor meus ad te véniat.
. e profün-
dis.

lôria Patri.

ileréré. 35. P
Doômine Deus virtútum convér-

te nos. g:. Et oſténde faciem tu
am, & ſalvi érimus. Exurge
Chriſte adjuva nos. Et libera

nos propter nomenh tuum.

eſt: * ut iciam quid deſit mihi.
c

Däñe exâudi oratiönem meam.
Et clamor meus ad te véniat.
Dôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.

Per ſignum Grucis de inimi-
cis noſtris libera nos Deus noſter.
Omnis terra adoret te, & pſal-
lat tibi. Plalmum dicat nomi-
ni tuo Dômine.
rémus.
Erpétua nos, quæſumus, Däe
pace cuſtodi;: quos per lignum
sã t Crucis redimere dignatus es.

F ERI ATERTIA.

ubilémus Deo,
enite. I. .
Onſors Patérni Iúminis,
Lux ipſe lucis, & dies,
Noctem canéndo rümpimus,
Alſsiſte poſtu antibus.
ufer ténebras méntium:
Fuga catérvas dæmônum?:
Expélle ſomnio lentiam,
Ne pigritäntes obruat.
ic Chriſte nobis omnibus
Indúùlgeas credéntibus,
Ut profit exorantibus
Quod præcinéntes psallimus.
ræſta Pater piiſſime,
Patrique compar Unice,
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculũ. Amen.
Ut non delinquam.
Allel.

Salutaâri noſtro.

Ixi: Cuſtòôdiam vias meas: * ut
non delinquam in lingua mea-
oſui ori meo cuſtdiam, * cùm
consiſteret peccaâtor adversûm me-
bmütui, & humiliatus ſum, &
silui à bonis: “ & dolor meus re-
novatus eſt. .
oncaluit cor meũ intra me; *& in
meditatioône mea exardéſcet ignis.
ocuútus ſum in lingua mea: *
Notum fac mihi Dne finem meum-
t numerum dierum meoôrum quis

Cc

eee men
mMeos: &
nihilum an
erümtame
Ommnis hom
crümtame
pomorx ſed
heſauriza
gegabit ea⸗
nunc qui
Monne Don
er apud t
b omnib
ue me: *
Eediſti me,
bmütui,
um, quoôni
me plage
fortitucd
feci in ine
iniquitate
t tabelc
animam e⸗
conturbaͤt
räudi or⸗
d geprecat
Peteipe lae
e ziless
ſum apudt
Omnes pat
emmittem
Juam abe⸗

Xpecte
num,
t exaud
edüxit me
uto fecis.
t ſtaätuir
08:* & 4
t immiſ
noyum,
idebunt
8 ſperäb
eltus vir
ini ſpes e
ſenitätes,
ulta feci,
inabilia t
is non el
nuntiäpi
Illilicati

nnuntla

tiönem nen
ad te ven
cum.,
1uo.

Crucis ceinin
95 Deus nole
otet te, A
num dicatnoe

Jueſnnus, N
quos get lini
ere dignüts

ENTII
Saltitinot

lüminis
„& ciez
ümpimus,
dus.
ntium:
zonum:
tiam,
nat.
omnibus
lbus,

bus
Psallimus,
ne,
Unice,

o.
eſeculü, A
nquam.
allel.

cee menſurâbiles pofuiſti dies
meos: * & ſubſtantiazmea tanquam
nihilum ante te.
erumtamen univérſa vânitas, *
omnis homo vivens.
erümtamen in imagine pertranſit
homo:* ſed & fruſtra conturbatur.
heſaurizat: “ & ignéôrat, cui con-
Fregäbit ea. .
Et nunc quæ eſt expectàtio mea?
nônne Doôminus? * & ſubſtantia
mea apud te eſt.
Ab omnibus iniquitaâtibus meis
érue me: * opprobrium inſipienti
dediſti me.
5bmuútui, & non apérui os me-
um, quôniam tu feciſti; * amove
à me plagas tuas.
fortitůdine manus tuæ ego de-
féci in increpatiônibus: * propter
iniquitatem corripuiſti hôminem.
t tabéſcere feciſti ſicut araneam
änimam ejus: † verümtamen vanè
conturbatur omnis homo.
xaudi orationem meam Dômine,
& deprecatiénem meam: * auribus
pércipe läacrymas meas.
e sileas: quôniam advena ego
ſum apud te, & peregrinus: * ſicut
omnes patres mei.
emitte mihi, ut refrigerer, priũs-

quam abeam, * & ampliùs non ero

Xpéctans expectàvi. Déômi-
num, * & inténdit mihi.
t exaudivit preces meas: * &

eduxit me de lacu misériæ, & de

luto fæcis.

fæci mea
St ſtaruit ſuper petram pedes me-

OS: * & diréxit greſſus meos.
t immiſit in os meum canticum
novum, * carmen Deo noſtro.
idebunt multi, & timébunt:
& ſperabunt in Dômino.

B edtus vir, cujus eſt nomen Dô- ficet eum,
in terra: *

mini ſpes ejus: * & non reſpeéxit in
vanitates, & insanias falſas.

ulta feciſti tu Die Deus meus

mirabilia tua: * & cogitatiônibus

* mala liberabit eum Dôminus.

39
cléfia magna: * ecce làbia mea
non prohibébo: Dômine tu ſciſti.
uſtitiam tuam non abſcondi in
corde meo: * veritàatem tuam, &
ſalutare tuum dixi.
on abſcoôndi miſericôrdiã tuã, &
veritatem tuam, *† concilio multo.
u autem Doômine ne longée facias
miſeratioônes tuas à me: * mileri-
côrdia tua, & véritas tua ſemper
luſcepérunt me.
duoniam circumdedérunt me ma-
la, quorum non eſt nümerus: *
comprehendérunt me iniquitates
mex, & non pôtui, ut vidérem.
ultiplicatæ ſunt ſuper capillos
capitis mei : * & cor meum dere-
liquit me.
vomplaceat tibi Dômine, ut éruas
me: * Dömine ad adjuvandum
me réſpice.
onfundantur, & revereaântur ſi-
mul, qui quærunt animam meam, *
ut auferant eam.
vonvertantur retrôrlum; & reve-
reantur, * qui volunt mihi mala.
erant conféſtim confuſiéônem ſu-
am, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
xùltent, & læténtur ſuper te om-
nes quærêntes te: * & dicant ſem-

per: Magnificétur Dôminus, qui

diligunt ſalutare tuum.
go autem mendicus ſum, & pau-
per: * Dôminus ſolicitus eſt mei.
ditor meus, & protéctor meus

tu es: * Deus meus ne tardaveris.

Ut non delinquam in lingua

Sana. .
Eaâtus, qui intélligit ſuper egé-
num & pauperem: * in die

öminus consérvet eum, & vivi-
& beâtum faciat eum
& non tradat eum in
änimam inimicoôrum eſus.
Doöminus opem ferat illi ſuper le-
um doléôris ejus: * univerlum

tuis non eit, qui similis ſit tibi. ſtratum ejus versâſti in infirmita-

A nnuntiavi, & loctus ſum:

ſti: aures autem perfeciſti mihi.

olocauſtum & pro peccato non
poſtulâſti: * tunc dixi: Ecce vénio.
In capite libri ſcriptum eſt de me,
* vana loquebatur,

ut facerem voluntätem tuam:

Deus meus volui, & legem tuam

in médio cordis mei.

Annuntiavi juſtitiam tuam in Ec-

untiavi 1 * te ejus.
multiplicati ſunt ſuper nůmerum.
§ acrificium & oblatioônem nolui-

Ego dixi: Dñe milerére mei: * ſana
animam meam, quia peccavi tibi.

nimici mei dixérunt mala mihi: *

Quando moriétur, & peribit no-
men ejus?

t ſi ingrediebatur, ut vidéret »
* cor ejus con-
gregavit iniquitàtem ſibi.
grediebatur foras, * & l16quebâ-
tur in idipſum.
4 dver-

40 .
Adversům me ſuſurr àbant omnes

inimici mei; * advérsum me co-

gitabant mala mihi. .
Verbum iniquum conſtituérunt
advérsùüm me: * Numquid qui dor-
mit, non adjiciet, ut resurgat 5
tenim homo pacis meæx, in quo
ſperavi: *† qui edébat panes meos,
magnificavit ſuper me ſupplanta-
tiônem. .
u autem Dômine miſerére mei,
& resuſcita me: * & retribuam eis.
In hoc cognovi, quoniam voluiſti
me: „ quoniam non gaudébit
inimicus meus fuper me.
e autem propter innocentiam
ſuſcepiſti: * & confirmàâſti me in
gonipéctu tuo in ætérnum.
enedictus Dominus Deus Ifrae!
à ſæculo, & usque in ſæeculum: *
fiat, fiat.
Uemädmodum desiderat cer
vus ad fontes aquarum: * ita
desiderat änima mea ad te Deus.
itivit anima mea ad Deum for-
tem vivum: * quando véniam,
& appearébo ante fäciem Dei?
uérunt mihi lacrymæ meæ panes
die ac nocte: * dum dieitur mihi
guotidie: UÜbi eſt Deus tuus?

æc recordâtus ſum, & effúdi in

me animam meam: * quoniam
transibo in locum tabernâculi ad-
mirabilis usque ad domum Dei.

n voce exultationis, & confeſtio-

nis; *ſonus epulantis
uare triſtis es anima mea?
quare contürbas me?
pera in Deo, quòniam'adhuc con-
fitébor illi: * Talutäre vultus mei,
& Deus meus. .
d meipſum anima mea conturba-
ta eſt: proptéreà memor ero tui
de terra Jordanis, & Hermoniim
à monte modico.
byſſus aby ſſum invocat, * in vo-
ce cataractarum tuarum.
mnia excélſa tua, & fluctus tui
ſuper me tranſiérunt.
n die mandavit Doôminus miſeri-
côrdiam ſuam: * & nocte canti-
cum ejus.
pud me oraâtio Deo vitæ mex: *
dicam Deo: Suſcéptor meus es.
uare oblitus es mei? * & quare
contriſtatus incédo; dum affligit
me inimicus?
um confringuntur ofſa mea; *
exprobravérunt mihi „ qui tribu-
lant me inimici mei. B
um dicunt mihi per singulos

X* &

dies: Ubi eſt Deus tuus: * quare

triſtis es änima mea: & quare con-
tůrbas me?
pera in Deo, quôniam adhuc
confitébor illi: * ſalutäre vultus
mei, & Deus meus.
a. Sana Dömine animam meam,
quia peccavi tibi.
Eructavit. 24
Eus auribus noſtris audivi-
mus: * patres noſtri annun-
tiavérunt nobis.
pus, quod operatus es in diébus
eòôrum, * & in diébus antiquis.
anus tua Gentes diſperdidit, &
plantaàſti eos: * afflixiſti populos,
& expuliſti eos.
ec enim in gladio ſuo poſſedé-
runt terram, * & brachium eorum
non ſalvavit eos.
ed déxtera tua, & brachium
tuum, & illuminatio vultus tui: *
quôniam complacuiſti in eis.
u es ipte Rex meus , & Deus
meus: *† qui mandas ſalũtes Jacob.
h te inimicos noſtros ventilabi-
muas cornu; * & in nêmine tuo
ſpernémus inſurgéntes in nobis.
onvenim in arcu meo ſperabo: *
& gladius meus non ſalvabit me.
alvâſti enim nos de affligentibus
nos† & odientes nos confudiſti.
In Deo laudabitur tota die: * & in
nômine tuo cöfitébimur in ſæculu.
Nunc autem repuliſti, & confudiſti
nos: „ & non egredieris Deus in
virtuútibus noſtris.
A vertiſti nos retrôrſum poſt ini-
micos noſtros: * & qui odérunt
nos, diripiébant ſibi.
ediſti nos tamquam oves eſca-
rü* & in Géntibus difpersiſti nos.
endidiſti populum tuum ſine
prétio: * & non fuit multitũúdo in
commutatiônibus eorum.
oſuiſti nos opproôbrium vicinis
noſtris, * ſubſannatiônem & deri-
ſum his, qui ſunt in circuitu noſtro.
oſuiſti nos in fimilitüdinem
Gentibus: † commotionem capitis
in pôpulis.

me eſt, *½ & confùúùſio faciei meæ
coopéruit me.
voce exprobräntis, & oblo-
quéntis: K à facie inimici,; &
perſequéntis.
æc omnia venérunt ſuper nos;
nec obliti ſumus te: † & ziniquê
non égimus in teſtamento tuo.

t non receéſſit retro cor no-
ſtrum

ota die verecůndia mea contra

Ktrum: * 8
ſtras via ti
uoniamm h
Wictionis
uunbra mort
jobliti ſu
ſti, * &
noltas ad d
oine Deus
enin novit:
Moniam pr.
tor ie:
oyts occiſiot
Inge, qua
eulge ,& n
Nure facier
Uitetis ine
ationis non
Quoniam hi
Mima noſtr
interra ver
xürge De
edime nos

Ructar
bonum
mea Regi.
Ingua me
Velociter ſe
Peciolus f.
hum, diffuß
uis : X p
Deus in Ete
ceingere!
tnum, e
Recle tua,
Intende,pro⸗
lopter ven
dinem, &
te mirabilir
agittæ tu
cadent, * In
elles tua h
UUea direct
leriſti u
iem: pre

tuns m Ktrum: * & declinâſti sémitas no-
&ee ſtras à via tua.
uoniam humiliàâſti nos in loco
Woniam a afflicktionis, * & coopéruit nos

umbra mortis. .
iobliti ſumus nomen Dei no-

ſalutäre nn

inimmman ſtri, * & ſi expandimus manus
noſtras ad deum alieénum.
Nonne Deus requiret iſta: * ipſe
nofris ud enim novit abſcondita cordis.

noſtri aum

uôniam propter te mortificamur
tota die: * æſtimati ſumus ſicut
oyes occiſionis.
xXxürge, quare obdormis Dnie:? *

diſperdidl exurge „& ne repéllas in finem.
ixiſti pone Quare faciem tuam avertis: * ob-
iviſceris inopiæ noſtræ, & tribu-
ſuo pol lationis noſtræ ?²
Hachiumen Quoniam humiliata eſt in pulvere
anima noſtra: * conglutinatus eſt
„& bihh in terra venter noſter.
o vultus E xurge Domine adjuva nos: * &
iin s Eédime nos propter nomen tuum.
ens , & De

Ructavit cor meum verbum
bonum : K dico ego ôpera
mea Regi.
ingua mea câlamus ſcribæ,
velo citer ſcribéntis.
peciôſus forma præ filiis hômi-
num, diffúſa eſt gratia in labiis
tuis: *„ proptéreàâ benedixit te
Deus in æternum.
ccingere gladio tuo ſuper femur
tuum „* potentiſſime.
pecie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſperè procede, & regna.
Wm NN rOopter veritatem, & manſuetuù-
um dinem, 8&& juſtitiam: * & deduúcet
& gi âαtιε mirabiliter déxtera tua.
bi. S agittæ tuæ acutæ, pôpuli ſub te
am E Ccadent,† in corda in micoôru regis.
Giſpes Sedes tua Deus in ſæculů ſæculi: *
un Hvirga directionis virga regni tui.
it u ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui-
eolumn. tatem: * proptérea unxit te Deus,
Deus tuus oleo lætitiæ præ con-

*

tota dies A
imar inſael
Ki,E contui
edietis Dens

obrum icn
tionem sortibus tuis
atcitundn yrrha, & gutta, & caâſia à veſti-
militic méntis tuis,à domibus eburneis:"
ofionen ex quibus delectavérunt te filiæ
m regum in honore tuo.
la ner n ſtitit Regina a dextris tuis in ve-
ſo fudeſtitu deaurato, "circudata varietäte.
“ udi filia, & vide, & inclina aurem
, N tuam: * & obliviſcere populum
inimie, tuum, & domum patris tui.
„NE t concupiſcet Rex decôrem tu-
1 ſupet nn um: * quôniam ipſe eſt Dôminus
Ni Deus tuus „ & adorâbunt eum
Et filiæ Tyri in munéribus * vul-

—

C5

41
tum tuum deprecabúntur, omnes
divites plebis.
Omnis gloôria ejus filiæ Regis ab
intus: * in fimbris aureis circum-
amicéta varietatibus.
dduceêntur Regi virgines poſt
eam: proximæ ejus afferéntur tibi.
fferéntur in lætitia, & exultatiô-
ne: * adducentur in templüä Regis.
ro patribus tuis nati funf tibi
fili: * conſtitues eos principes
ſuper omnem terram.
emores erunt nominis tui * in
omni generatioône & generationé.
Proptéreà populi confitebutur tibi
in ætérnum, * & in ſæculum ſæculi.
Eructavit cor meum verbum
bonum. Adjutor.

Eus noſter refùgium, & vir-
tus: * adjûtor in tribulatiéô-⸗
nibus, quæ invenérunt nos nimis.
roptérea non timébimus, dum
turbabitur terra: *τ & transferen-
tur montes in cor maris.
onuerunt, & turbatæ ſunt aquæ
eorum: * conturbati ſunt montes
in fortitüdine ejas.
lúminis impetas lætificat civita⸗-
tem Dei: * ſanctificavit taberna-
culum ſuum Altiſſimus.
eus in médio ejus, non commo-
vebitur: * adjuvabit eam Deus
manè dilúculo.
onturbatæ ſunt Gentes, & incli-
hata ſunt regna: *† dedit vocem
ſuam, mota eſt terra.
Oominus virtütum nobiscum: *
luſcéptor noſter Deus Jacob.
enite, & vidéte pera Dômini,
quæ péôſuit prodigia ſuper terram: *
auferens bella usqjad finem terræ.
rcum cönteret, & confringet ar-
ma: * & ſcuta combúret igni.
acaâte, & vidéte, quoniam ego
lum Deus: * exaltabor in Genti-
Pus, & exaltabor in terra.
oSminus virtütum nobiſcum: *

ſuſcéptor noſter Deus Jacob.

Mnes Gentes plaudite mäni-
bus; * jubilate Deo in voce
exultatiônis.
uôniam Däüs excélſus, terribilis: *
Rex magnus ſuper omnem terram.
ubjécit pôpulos nobis,* & Gen-
tes ſab pédibus noſtts.
légit nobis hæreditatem ſuam, *
ſpeêciem Jacob, quam diléexit.
ſcéndit Deus in jùübilo, * & Dô-
minus in voce tubæ.
säl-

42
sallite Deo noſtro, psàâllite: *
Psallite Regi noſtro, psatlite.
môniam Rex omnis terræ Deus, *
Psallite ſapiénter.
egnabit Deus ſuper Gẽtese Deus
ſedet ſuper ſedem ſanctam ſuam.
rincipes populôrum congregati
ſunt cum Deo Abraham: * quôniam
dii fortes terræ, veheménter ele-
Vati ſunt. .
Adjutor in tribulatiôniâbus.
Magnus Dôminus.

Agnus Dominus, & laudabilis
nimis * in civitate Dei noſtri,
in monte ſancto ejus.
undatur exultatiéne univeérſæ
terræ mons Sion: * latera Aqui-
Iönis, civitas Regis magni.
eus in démibus ejus cognoſcé-
tur, * cùm ſuſcipiet eam.
uôniam ecce Reges terræ congre
Eäti lunt: *† convenérunt in unum.
pfi vidéntes ſic admirati ſunt .
conturbati ſunt, commôti ſunt:
tremor apprehéendit eos.
bi dolores, ut parturiéntis, *
in Spiritu veheméenti cônteres na-
ves Tharſis.
icut audivimus, ſic vidimus in
civitäte Dômini virtutum, in ci-
vitate Dei noſtri: *“ Deus fundavit
eam in ætérnum.
uſcépimus Deus miſericordiam
tuam, * in medio templi tui.
ecundúm nomen tuum, Deußg,
ſic & laus tua in fines terræ: *
juſtitia plena eſt déxtera tua.
ætétur mons Sion, & exültent
filiæ Judæ, *† prôpter judicia tua
Doômine.
ircumdate Sion, & complectimi-
ni eam: * narrate in turribus ejus.
ônite corda veſtra in virrüte
ejus: * & diſtribuite domos ejus,
ut enarrétis in progénie altera.
uôniam hic eſt Deus, Deus no
ſter in æternum, & in fæculum
ſæculi: * ipſe reget nos in ſæcula.

Udite hæc omnes Gentes: *
auribus percipite omnes, qui
habitâtis orbem.
uique terrigenæ, & filii hémi-
num: *ſimul in unum dives, &
pauper.
s meum loquétur ſapiéntiam: *½ &
meditatio cordis mei Bmndentiam.
nclinabo in parabol am aurem
meam: * apériam in plaltério
propoſitioônem meam.

ur timébo in die mala? *† iniqui-
tas calcànei mei circumdabit me.
Qui confidunt in virtúte ſua: * &
im multitúdine divitiaãrum ſuarum
gloriantur.
rater nö rédimit, rêdimet homo: *
non dabit Deo placatiônem ſuam.
t prétium redemptiônis animæ
ſuæx: * & laborabit in ætérnum, &
vivet adhue in finem.
on videébit interitum, cùmnm vide-
rit ſapiéntes moriéntes: * ſimul
insipiens, & ſtůltus peribunt.
t relinquent aliénis divitias ſu-
as: *† & lepaúlehra eòrum domus
illôrum in ætérnum.
abernacula eôrum in progénie
& progénie: * vocavérunt nômina
ſua in terris ſuis.
t homo, cùm in honòôre eſſet,
non intelléxit: * comparatus eſt
juméntis inſipiéntibus „ & similis
factus eſt illis.
æc via illòrum fcàândalum ipfis: *
& péôſteaà in ore ſuo eomplacébunt.
icut oves in inférno pôſiti ſunt:*
mors depälcet eos.
t dominabũúntur eôrum juſti in
matutino: * & auxilium eòrum ve-
teraſcet in inferno à gloria eòrum.
erümtamen Deus rédimet ani-
mam meam de manu inferi, * cùm
accéperit me.
e timueris, cùm dives fatus fuͤe
rit homo: * & cùm multiplicata
fúerit gloria domus ejus.
uôniam cùm interierit; non ſu-
met omnia: * neque deſceéndet
cum eo gléria ejus.
uia anima ejus in vita ipsius be-
nedicétur: * confitébitur tibi, cùm
benefeceris ei.
ntroibit usque in progénies pa-
trum ſuòrum: * & usque in æter-
num non videébit lumen.
omo, cùm in honoôre eſſet, non
intelléxit: * comparatus eſt ju⸗
méntis inſipiéntibus „ & similis
factus eſt illis.
Magnus Déôminus, & lauda-
bilis nimis. .
Deus deòrcum. 49
Eus deôrum Dominus locutus
eſt: * & vocavit terram.

ſolis ortu usque ad occaâſum: *
ex Sion ſpécies decôris ejus.
eus manifeſté véniet: * Deus
noſter; & non ſilébit.
gnis in conſpé&u ejus exardes-
cet : * & in circuitu ejus tempé-
ſtas valida. 4

Aroeib
terlam di
vngleg.
Ordinant
ſacrificia,

Ilrael, 5
Deus tuus
On in ſa
holocauſt
meo lunt
on accipi
losr neh
noni ä me
IN,jument
ognovi 0
palchrin
i elurier
meus eſt e
nitudo
umquid
Tu * auts
mmola!
& redde 4
t invoca
Etuam te,
eccatri
tln enarras
teſtamentun
ver
Proſeciſti
i videda;
e0 en
tuam po. 00
§ tuum 4
lingua 1ua
edens ad
quebaris: 8
tuæ boneb⸗
ei i, & ti⸗
xiſtimitti
lmilis: F
kontta facie
elligite
Deum: :Xne
ll lieripi
elifcium
Iner r Küllie
lll 6 eare
en⸗
dta d die
Rua tua: * ſi
lidolum.
Aerici m me

lu! ni

dvocabit cœlum desúrſum; * &
terram diſcérnere pôpulum fuum.
Ongregate illi Sanctos ejus:* qui
Ordinant teſtaméntum ejus ſuper
ſacrificia,
t annuntiabunt cœli juſtitiam
ejus: * quoniam Deus judex eſt.
udi populus meus, & loquar:
Iſrael, & teſtificabor tibi: - Deus
Deus tuus ego ſum
On in ſacrificiis tuis ärguam te, *
holocauſta autem tua in conipectu
meo ſunt ſemper .,
on accipiam de domo tua vitu.
Ios:*" neq; de grégibus tuis hircos.
uôniã mex funt omnes feræ ſilva:
TR,†umenta in môntibus & boves.
nognovi omnia volatilia cœli: *
& pulchritůdo agri mecum eſt.
Si eſuriero, non dicam tibi: *
npatins Wheus eſt enim orbis terræ, & ple-
8, Ksi nitüdo jus. ,
umquid maducabo carnes taurô-
Immine rTü? * aut sanguiné hircorü porabo?
mmola leo ſacrificium laudis: *

mdabit

OhIs ann
Ziernum

1 CAnn
tes: *n
eribunt.
diritis
rum (

in plon
runt noa!

hnore ele

roptéreâà Deus déſtruet te zn 35.
nem, * evéllet te, & emigraàbit
te de tabernaculo tuo, & radicem
tuam de terra viventium.
idébunt juſti,; & timebunt „ &
fäper euin ridebunt, & dicent: X
cce homo, qui non pôſui
adjutòrem HH poſuit Deum
Sed ſperavit in multitudine divi-
tiarum ſuarum: * & prævaluit in
vanitäte ſua.
Ego autem, ſicut oliva fructifera
in domo Dei: * ſperavi in miſeri-
cordia Dei in æternum, & in ſæcu-
lum ſæculi.
onfitébor tibi in ſæculum, quia
feciſti: *½ & expectabo nomen
tuum, quôniam bonum eſt in con-
ſyectu Sanctôrum tuôrum.
Ba. Deus deérum Döminus lo-
cũůtus eſt.
r Aᷓ Immola Deo ſa-
crificium laudis.
Et redde Altiſſimo vota tua.
Emitte Agnum Däñe

dnſüiſa & redde Altiſſimo vota tua.
S t invoca me in die tribulatiônis: *
„I Truam te, & honorificabis me.
d eccatôri autẽ dixit Deus:* Quare
“ tu enarras juſtitias meas, & aſsumis
oe reſtamentum meum per os tuum?
ſedie du vero odiſti diſciplinam: * &
rinte Srojeciſti fermones meos retrôrsu.
es fule i videbas furem, currébas cum
er i eo: * & cum aduúlteris portiénem
n muU

zuam ponebas
s tuum abundâvit malitia: &
lingua tua concinnabat dolos.
edens adversûs fratrem tuum lo-
quebaris: & advérsùs filium matris
tuæ ponébas ſcandalum: * hæc fe-
ciſti, & täcui.
xiſtimâſti iniqu? „ quòd ero tui
similis: * ärguam te, & ſtatuam
contra faciem tuam.
ntelligite hæc, qui obliviſcimini
Deum: *“ ne quando rapiat, & non
lit, qui eripiat.
acrificium laudis honorificâbit
„„ me: * & illic iter, quo oſtéendam
illi ſalutare Dei.
Uid gloriaris in malitia, * qůùi
. botens es in iniquitate?
Ota die injuſtitiam cogitavit lin-

n 4
usglein

ene gua tua: *ficut novacula acuta fe-
d u ciſti dolum. .
s ilexiſti malitiam ſuper benigni-
eniet fatem: * iniquitäatem magis, quam
bit. loqui æquitatem. .
ese D, ilexiſti omnia verba præcipita-

tn s ti6nis, lingua doléôſa.

Dominatoôrem terræ. ge. De petra
deserti ad montem filiæ Sion
ar⸗ Scâpulis ſuis
obùmbrabit tibi.
Et ſub pennis ejus ſperabis.
mnpore Y. De ore
leônis libera me Dômine.
Et à coôrnibus unicornium hu-
militatem meam.
9. .: Allelúja »
alleluja, alleluja.
Surréxit Döminus veré, allel.
Et apparuit Simoöni, allel.

Lux perpétua
lucébit Sanétis tuis Dômine, allel.
Et ætérnitas témporum, allel.

Poſuiſti Die ſuper caput ejus.
Coroônam de lapide pretioôſo.
plur Exul-
tent jùſti in conſpéctu PDei.
Et delecténtur in lætitia.
r0. . Elegit eum
Dôminus ſacerdôtem ſibi Ad
lacrificandum ei hôſtiam laudis.
Os ju-
ſti meditabitur ſapiéntiam. Ef
lingua ejus loquèêtur judicium.
Adjuvabit
eam Deus vultu ſuo. Deus in
méedio ejus, non commovébitur.
A D L A E S,
Dele Dne iniquitàatem meam.
iſerére. 35.

Salutare.

44

Udica me Deus, & diſcèrne cau-
Jſm meam de gente non ſancta;*
ab hômine iniquo & doloôſo érue
me.
uia tu es Deus fortitúdo mea: *
quare me repuliſti? & quare triſtis
incédo, dum affligit me inimicus?
mitte lucem tuam, & veritatem
tuam: "ipfa me deduxérunt &
adduxérunt in montem ſancktum
tuum, & in tabernacula tua.
Qt introibo ad altare Dei: * ad
Deum, qui lætificat juventutem
meam.
onfitébor tibi in cithara Deus
Deus meus, quare triſtis es anima
mea à & quare contúrbas me?
pera in Deo, quoniam adhuc
confitébor illi: * ſalutare vultus
mei, & Deus meus.
Salutare vultus mei, &
Deus meus.
Ad te de luce vigilo, Deus.
eus Deus meus. 36.
Cundctis diébus.

Go dixi: In dimidio diérũ meô-
rum * vadam ad portas inferi
uæsivi residuum annorum meô-
run., * dixi: Non videbe Doômi-
num Deum in terra vivéntium.
on aſpiciam höminem ultra, *
& habitatorem quiétis.
eneraâtio mea ablata eſt, & con-
volũta eſt à me, * quaſi taberna-
culum paſtôrum.
ræciſa eſt velut à texénte vita
mea: dum adhuc ordirer, ſuccidit
mée: * de mane usque ad veſperam
finics me.
perabam usque ad manè, * quaſi
leo ſic contrivit mnia oſſa mea.
e manè usque ad velperam finies
me: * ſicut pullus hiründinis ſic
clamabo, meditabor ut columba.
ttenuati ſunt culi mei, * fuſpi
cientes in exceltam.
omine vim patior, reſpônde pro
me * Quid dicam, aut quid re-
ſpondébit mihi, cùm ipfe fécerit?
ecogitabo tibi omnes annos me-
OSs * in amaritüdine animæ meæx
mine, ſi ſic vivitur, & in talibus
vita ſpiritus mei, corripies me, &
vivificabis me: * Ecce in pace
amaritúdo mea amariſſima.
u autem eruiſti animam meam,
ut non periret, * projeciſti poſt
tergum tuum omnia peccata mea.
uia non infernus confitebitur ti-

bi, neque mors laudabit te: non
expectàabunt, qui defſcéndunt in
lacum, veritatem tuam.
ivens vivens ipſe confitébitur ti-
bi, ſicut & ego hôdie: *† pater filiis
notam faciet veritatem tuam.
omine, ſalvum me fac, * & pſal-
mos noſtros cantabimus cunctis
diébus vitæ noſtræ in domo Düi.
Cunctis diébus vitæ noſtræ
ſalvos nos fac Domine.
Omnes Angeli ejus laudate
Déminum de ccœlis.
audate Dnm de cœlis. 36.

Ox præcéflit: dies autem ap-
propinquavit: abjiciamus ergo
ôpera tenebrarum, & induâmut
arma lucis: ficut in die honéſte
ambulémus.

Les diéi nuͤntius .
Lucem propinquam præcinit:
Nos excitator mêntium
Jam Chriſtus ad vitam vocat.
uférte, clamat, léctulos,
K.gro lopôre déſides,
Caſtique, recti, ac sobrii
Vigilate: jam ſum proximus.
eſum ciamus vocibus,
Flentes, precantes, sobrii:
Intenta ſupplicatio
Dormire cor mundum vetat.
u Chriſte ſomnum diſcute:
Tu rumpe noctis vincula:
Tu ſolve peccatum vetus,
Novúmque lumen ingere.-
eo Patri ſit gloria,
Ejüsque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito;
Nunc, & per omne ſæculum: Amen.
Repléti ſumus manè miſericor-
dia tua. Exultavimus, &
delectati ſumus.

Eréxit nobis Dôminus cornu ſalu⸗-
tis, in domo David pueri lui.

38.
FERIA Q UA RIA.
Om-
enite. 1.

n manu tua Dômine,
nes fines terræ.

Erum Creâtor optime,
Rectorque noſter aſpice:
Nos à quiete noxia
Merſos ſopôre ibera.
e, ſancte Chriſte, poſcimus:

Ignôſce culpis omnibus:
Ad confiténdum sůrgimus k

Monisqne n
entes Ina
ropheta ſie
obis geren
Huulüsque?
ltes malu
ülta non

leſta Pater
Mtique c0
Cum Spiritu
Meznans per,
Ayerti

Ixit ins
non eſ
dtrüpti!
fadi ſunt i
eſt, qui fa⸗
Neus de ca
lios homin
intelligens
Ines de
tiles faci
bonum,
onne lcie
tur iniui
Plebem me
eum nor
ttepidavet
erat timon
uoniam
Tum qui h
il re
uis dabuu
cüum conve
plebis lur
lætabitur
Xaudi
& ne
nem mean
eraudi me
ontriltat
eat
imimici, :
35 &:

Auoniam
Umlgpitites
Ktantmihi,
or mer
e: „ &
luper me.
undr r
me:* 8 8
Kcur colün⸗
Peduieſcam
C elon
1.
1n lolttüdii

aucbit s
i delcenlun
tuam.
e confitebitnt
odiek he
tatem tuam
me tac, E
Utäbimus cnn

x in Como

bus vitz M
chine.
geli ejus hul
s.
Dnm decol

: dies Auten
t: abſiciatnust
un, & indhin
l1t in cie hon

tius
inguum Pledl
jentiudn
Vjtamn vocet⸗
t, lectulos

mn Prörins
ocibus,
es, 5Obli!
. etat
Indumn yetat,
mun tt
5 Vincula!
m vetus,
en ingele⸗
ria,
10,
rachito
ne lecul
Wane II
Prbltätiun
minnscoln

Pig pieliln

11
. 6
B e. 7
Domine,

or optine,,
voſter alhne

Morâsque nostis rumpimus.
entes manůsque toôllimus:
Prophéeta ſicut noctibus,
Nobis geréndum præcipit,
Paulúsque geſtis céênſuit.
Wides malum, quod féêcimus:
Occúlta noſtia pandimus:
Preces gementes fundimus;,
Dimitte, quod peccavimus.
& ræſta Pater piiſſime,
Patrique compar Unice,
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum. Amé.
Afa. Avértit Dôminus.
Alleluja.

Ixit insipiens in corde ſuo: *
non eſt Deus.
Sorrùúpti fſunt, & abominabiles
facti ſunt in iniquitatibus: * non
eſt, qui faciat bonum.
Deus de cœlo proſpéxit ſuper fi-
los hôminum, * ut videat, ſi eſt
intélligens, aut requirens Deum.
mnes declinavérunt, ſimul inu-
tiles facti ſunt:* non eſt, qui fa ciat
bonum, non eſt usque ad unum
onne ſcient omnes, qui operan-
tur iniquitatem: * qui dévorant
plebem meam ut cibum panis.
eum non invocavérunt, * illic
trepidavérunt timore, ubi non
erat timor.
uoôniam Deus diſſipavit oſſa eoô-
rum qui hominibus placent con-
fuſi ſunt, quoniã Deus ſprevit eos.
uis dabit exsion ſalutare Iſrael'*
cuùm convérterit Deus captivitatem
plebis ſuæx „ exultabit Jjacob, &
lIætabitur Iſrael.
Xaudi Deus Oratiénem meam,
& ne defpéxeris deprecatio-
nem meam: * inténde mihi, &
exaudi me
ontriſtatus ſum in exercitatiéône
mea: * & conturbàâtus ſum à voce
inimici, & à tribulatione peccatoô-
xis
uôniam declinavérunt in me
iniquitàtes: * & in ira moléſti
erant mihi.
Gor meum conturbâtum eſt in
me: * & formido mortis cécidit
ſuper me.
imor & tremor venérunt fuper
me: * & contexérunt me ténebræ.
t dixi: Quis dabit mihi pennas
ſicut columbæ, * & volàbo, &
requieſcam?
cce elongavi fûgiens: *† & manſi
in ſolitùdine.

1.

5
xpectabam eum, qui ſvum
me fecit * à puſillanimitate ſpiri-
tus, & tempeſtate.
ræcipita Dne, divide linguas eo-
rum: * quéôniam vidi iniquitatem;
& contradictiônem in civitate.
ie ac nocte circumdabit eam ſu-
per muros ejus iniquitas: * & la-
bor in médio ejus, & injuſtitia.
t non defécit de platéis ejus *
usura, & dolus.
uoniam ſi inimicus meus male-
dixiſſet mihi, ſuſtinuiſsé utique.
t ſi is, qui derat me, ſuper me
magna locutus fuiſſet: * abicon-
diſſem me forſitan ab eo.
u verò homo unanimis, * dux
meus, & notus meus.
ui ſimul mecum dulces capiébas
cibos: * in domo Dei ambulavi-
mus cum consénſu.
éniat mors ſuper illos: * & de-
ſcéndant in inférnum vivéntes.
uôniam nequitiæ in habitaculis
eorum: * in médio eoôrum.
go autem ad Deum clamavi: *
& Dôminus ſalvabit me
éſperè, & mané, & meridie
narrabõô & annuntiabo: * & exâu-
diet vocem meam.
édimet in pace äanimã meam ab
his, qui appropinquant mihi: * uô-
niam inter multos erant mecum.
xâaudiet Deus, & humiliabit
Hlos: * qui eſt ante ſæcula
on enim eſt illis commutatio, &
non timuérunt Deum: * extendit
manum ſuam in retribuéndo.
ontaminavérunt teſtaméntum
eſus, diviſi ſunt ab ira vultus
ejus: * & appropinquavit cor illius.
olliti ſunt ſermones ejus ſuper
bleum: * & ipfi ſunt jacula.
acta ſuper Dôminum curam
tuam, & ipie te enútriet: non da-
bit in ætérnum fluctuatiéôné juſto.
u verò Deus dedůces eos * in
pùteum interitus. ,B Z
iri sanguinum, & doléôſi non di-
midiabunt dies ſuos: * eso autem

ſperaàbo in te Dômine. .
Avértit Döminus captivita-
tem plebis tuæ.
Quôniam.
Iſerére mei Deus, quéôniam
conculcavit me homo:
tota die impägnans tribulavit
me.

onculcavérunt me inimici mei
tota die: *† quéniam multi bel-
an-

lantes advérsüm me.
b altitâdine diei timébo, * ego
Vero in te ſperabo.
n Deo laudabo ſermônes meos,
in Deo ſperavi: * non timébo
quid faciat mihi caro.
ota die verba mea exzxecraban-
tur: * advérsüm me omnes cogi-
tatiònes eorum in malum.
nhabitâbunt, & abſcondent: æ ipſi
calcaneum meum obhſervaâàbunt.
icut ſuſtinuérunt animam meam,
ro nihilo ſalvos facies illos: * in
ira populos confringes. .
eus, vitam meam annuntiavi ti-
bi: * poſuiſti lacrymas meas in
conſpectu tuo
icut & in promiſſione tua: *
tunc convertentur inimici mei re-
troônſum. . .
n quacúmque die invocaàvero
te: * ecce cognovi, quôniam Deus
meus es.
n Deo laudabo verbum, in Doô-
mino laudabo ſermonem: * in
Deo ſperavi, non timébo, quid
faciat mihi homo.
n me ſunt Deus vota tua, * quæ
reddam, laudationes tibi.
uoôniam eripuiſti animam meam
de morte, & pedes meos de lapſu: *
ut placeam coram Deo in lumine
viventium. .
flerere mei Deus, miſerére
mei * quoôniam in te confidit
änima mea.
t in umbra alarum tuarum ſpera-
bo, * donec tranſeat iniquitas.
S lamabo ad Deum altiſſimum: *
Deum, qui benefécit mihi.
Iiſit de cœlo; & liberavit me: *
dedit in opprôbrium conculcan-
tes me.
Tiſit Deus miſericordiam ſuam, &
veritatem ſuam, * & eripuit äani-
mam meam de médio catulôrum
leoônum: dormivi conturbatus.
ilii höminum dentes eôrum ar-
ma & ſagittæ: * & lingua eôrum
gladius actus.
Xaltâre ſuper colos Deus: * &
in omnem terram glôria tua

aqueum paraverunt pédibus
meis: * & incurvavérunt animam
meam.

odérunt ante faciem meam fö-
veam: * & incidérunt in eam.
aräatum cor meum Deus, para-
tum cor meum: * cantabo , &
pſalmum dicam.

rium & cithara: exúrgi dilúculô.
onfitébor tibi in pôpulis Dômi-
ne: * & plalmum dicam tibi in
Gentibus.
uôniam magnificata eſt usque ad
cœlos miſericordia tua , * & usque
ad nubes véritas tua.
xaltare ſuper cœlos Deus: * &
ſuper omnem terram gloria tua.
Quôniam in te confidit ani-
ma mea. .
Juſta judicàte.

I verè ütique juſtitiam loqui-
mini: * recta judicate filii ho-
minum.
tenim in corde iniquitâtes ope-
ramini: * in terra injuſtitias ma-
nus veſtræ concinnant.
lienati ſunt peccatôres à vulva;
erravérunt ab utero: * locuti ſunt
falſa.
uror illis ſecundùm ſimilituùdi-
nem ſerpéntis: * ſicut à pi dis ſur-
dæ, & obturantis aures ſuas.
uæ non exaudiet vocem incan-
täntium: * & venéfici incantantis
ſapiénter. .
eus conteret dentes eòôrum in
ore ipsorum: "* molas leonum
confringet Dôminus.
d nihilum devénient tamquam
aqua decûrrens: * intendit arcum
ſuum, donec infirmentur.
icut cera quæ fluit, auferéntur: *
fuperceécidit ignis, & non vidérunt
ſolem
riusquam intelligerent ſpinæ ve-
ſtræ rhamnum: * ſicut viventes,
ſic inira absorbegeos.
ætabitur juſtus, cùm viderit vin-
dictam : * manus ſuas lavabit in
sanguine peccatoris.
t dicet homo: Si utique eſt fru-
Gtus juſto: * utique eit Deus judi-
cans eos in terra mus t
Ripe me de inimicis meis Deus
meus: * & ab inſurgentibus in
me libera me. .
ripe me de operäntibus iniqui-
täàtem : * & de viris sanguinum
ſalva me.
uia ecce cœpérunt animam me-
am: * irruérunt in me fortes.
eque iniquitas mea, neque pee-
cätum meum Dômine: * ſine ini-
quitate cucurri, & direxi. .
xürge in occúrſum meum, & vi-
de: * & tu Dômine Deus virtüͤ⸗
um;, Deus Ifrael.

. t
zxürge gloria mea;, exürge plalté- Intende ad viſitandas omnes Gen-

tes: *

tes: no⸗
ui oper
onverté
wenn patie
Culbunt ci
e loque
Gins in lab
gls audiy
ttn Don-
in de
ritüdin
ün, qui⸗
681 Deus
Vereniet
ens oſten
Meosjhe
Celirilcant,
iſperge iͤ
cepone ec
elictum
Ebiorum
endantun
t de egt
annuntiabe
ne: *in
hon erunm
tſcient
lacob,
onyert
mem pat
chibunt
Pfi di
dum: *
rati, &
80 aute
tuam: *
COrdiam
Ula fad
refügi
atlonis
jütor
Deus ſu
meus mi
Juſ
Da
Dus re
Kino⸗
ns es nob
ommovit
am: X ſal
Qula comn
kencicii
tiſti nos V
ediſti m
ſonem: 5
ſ lbere
er
els loct

ezürzi clit
n pöpulisde
m dicann tll

ſicata eſt uuni
la tua, Ki
tua.
Eelos Denz:
Tramm gloriat
in te Conüicitt

cate.

faſtttimn i
judicate nln

iniqitites
ta injultitins
nnant,
ccatotes
ero: *locllit

Undanm imiit
ſicun dici
is autes luas
let vocenn ii
netici ineunn

dentes eonun
molss leit
B
renient tomn
. inlencltan
Uürmnentur,
Auitaufetentt,
,& non 1iil

lgereniunn
„. ſicut fliehl
gele
vcan iet,
nus .as l
1ois
Kitggeee
ige et, Deus

4 ,. .
imtäsett
inſutgenthe
Vins Sanl
int aninn

3,
e

tes: “ non miſer eäris omnibus:,
qui operantur iniquitatem.
Sonverténtur ad veſperam, & fa-
mem patiéntur ùt canes, * & cir-
cuibunt civitàtem.
Ecce loquentur in ore ſuo, & gla-
dius in labiis eòrum: * quéniam
quis audivit? .
Et tu Dômine deridébis eos: * ad
nihilum deduces omnes Gentes.
ortitůdinem meam ad te cuſto-
diam, quia Deus ſuſcéptor meus
es: *½ Deus meus miſericordia ejus
præveniet me.
Deus oſtendet mihi ſuper inimicos
meos, ne occidas eos: * nequando
obliviſcantur pôpuli mei.
Diſpeérge illos in virtute tua: * &
depône eos protééctor meus Düe.
elictum oris eôrum, ſermonem
labioôrum ipsorum: „ & compre-
hendântur in ſupérbia ſua.
Et de execratione, & mendàâcio
annuntiabúntur in conſummatioô-
ne;: * in ira conlummationis, &
non erunt.
t ſcient, quia Deus dominabitur
Jacob, * & finium terræ.
onverténtur ad velperam, & fa-
mem patiêntur ùt canes: * & cir-
cuibunt civitatem.
pſi diſpergentur ad manducân-
dum: * ſi verò non füerint ſatu-
rati, & murmurabunt.
go autem cantabo fortitüdinem
tuam: * & exultabo mane miſeri-
coôrdiam tuam.
Quia factus es ſuſcéptor meus: *
& refügium meum; in die tribu-
lationis meæ.
djutor meus tibi plallam, quia
Deus ſuſcéptor meus es: * Deus
meus miſericordia mea.
Juſta judicate filii hôminum.
Da nobis.
LErus repuliſti nos: & deſtruxi-
ſti nos: * iràtus es, & miser-
tus es nobis:
ommoviſti terram, & conturbaàſti
gam: * ſana contritiones ejus,
quia commota eſt.
Oſtendiſti pôpulo tuo dura: * po⸗
tâſti nos vino compunctiônis.
ediſti metuentibus te ſignifica-
tionem: * ut fugiant à facie arcus.
It liberéntur dilecti tui: 3 ſalvum
fac dextera tua , & exaudi me.
eus locutus eſt in Sanfgto ſuo: *

Lætabor, & partibor Sichimam,
& convallem tabernaculorum me-

tibor.

4
eus eſt Galaad, & meus eſt Va.
naſſes, X*† & Ephraim fortitúdo ca-
pitis mei.
uda Rex meus: * Moôab olla ſpei
meæ.
n Ildumæam exténdam calcea-
méntum meum: * mihi alienigenæ
sübditi ſunt.
uis deducet me in civitatem mu-
nitam? * quis dedúcet me usque
in Idumæam?
onne tu Deus, qui repuliſti
nos? * & non egrediéris Deus in
virtútibus noſtris?
a nobis auxilium de tribulatio-
ne: * quia vana ſalus höminis.
n Deo faciémus virtůtem: * &
ipſe ad nihilum dedúcet tribulan-
tes nos.
Xaudi Deus deprecationem
meam: inténde oratioôni meæ.
finibus terræ ad te clamavi: *
dum anxiarétur cor meum, in pe-
tra exaltäſti me.
eduxiſti me, quia factus es ſpes
mea: * turris fortitûdinis à facie
inimici.
nhabitabo in tabernaâculo tuo in
ſæcula: * protegar in velamento
alarum tuarum.
uoniam tu Deus meus exaudiſti
orationem meam: * dediſti hære-
ditätem timéntibus nomen tuum.
ies ſuper dies Regis adicies: *
annos ejus usque in diem genera-
tiônis & generatioônis.
érmanet in ætérnum in conſpé-
ctu Dei: *† miſericordiam, & veri-
tatem ejus quis requiret?
ic pſalmum dicam nomini tuo in
ſæculum ſæculi: * ut reddam vota
mea de die in diem.
Da nobis Die auxilium de
tribulatione. Nonne Deo.

Onne Deo ſubjécta erit ànima
mea? * ab ipſo enim ſalutare
meum. .V
am & ipſe Deus meus, & ſaluta-
ris meus: * ſuſcéptor meus;, non
movébor àmpliùs.
uousque irrũúitis in hôminé?* in-
terficitis univérſi vos: tamquã pa-
rieti inclinato, & macériæ depuúlſæ?
erůmtamen prétium meum cogi-
tavérunt repéllere, cucurri in ſiti: *
ore ſuo benedicébant, & corde
ſuo maledicébant.
erümtamen Deo ſubjécta eſto
anima mea: * quéôniam ab ipſo pa-
tiéntia mea. .
uia

48⁸

uia ipſe Deus meus, & Salvàtor Qmnis terra adoret te, & pſallat ulite in
meus: * adjutor meus, non emi- tibi: * plalmum dicat nômini tuo. bublurur 4
grabo. . enite, & vidéte operà Dei: „ oru, &
n Deo ſalutare meum, & gloôria rerribilis in consiliis ſuper filios elb in l00
mea: * Deus auxilii mei, & ſpes hôminum. gui inhabit
mea in Deo eſt. ui convértit mare in äridam, in incomo.
perate in eo omnis congregaâtio fümine pertransibunt pede: *† ibi Uuedäcit
Bôpuhi, effündite coram illo cor- lætabimur in ipſo. Ulliret eo
da veſtra: * Deus adjutor noſter ui dominatur in virtüte ſua in lubitant in
in æternum. ætérnum, oculi ejus ſuper Gentes ens, Cuim
erumtamen vani filii höminum, reſpiciunt: * qui exaſperant, non populi
mendaces filii höminum in ſtaté- exalténtur in ſemetipfis. 1sn desert
ris: * ut decipiant ipſi de vanitate g enedicite Gentes Deum no- tlla mota
in idipfum. ſtrum: * & auditam facite vocem liyerunt?
olite ſperare in iniquitäte, & laudis ejus., hele Dei
fapinas nolite concupiscere, * ui poſuit animam meam ad wi- Nuriam vo
divitiæ ſi affluant, nolite cor ap- tam: * & non dedit in commo. eis hered
poônere. tionem pedes meos. its eſt, to
emel loctus eſt Deus, duo hæc uôniam probaâſti nos Deus: * nimalia t
audivi, quia potéſtas Dei eſt, & tibi igne nos examindſti ſicut exami- Mriſti in
Dômine miſericordia: * quia tu natur argéntum. eus.
reddes unicuique juxta pera ſua. Induxiſti nos in laqqueum, poſuiſti ominus d
. tribulatioònes in dorſo noſtro: * Uintibus,
Xaudi Deus oratiéônem meam, impoſuiſti hömines ſuper capita er vitküt
cùm déprecor: * à timôre ini- noſtra. Pecisi dom
mici eripe äanimam meam. ransivimus per ignẽ & aquam: * idormiatis
rotexiſti me à conventu malig- & eduxiſti nos in refrigérium. Demmzæ colüir
näntium, †— à multitudine operan- Introibo in domum tuam in ho- boſtetiota
tium iniquitatem. locauſtis: reddam tibi vota mea, iri,
uia exacuérunt ut gladium- lin- quæ diſtinxérunt labia mea . um gileen
guas ſuas: * intendérunt arcum Et locútum eſt os meum, * in ber eimynin
rem amaram, ut ſagittent in oc- tribulatiône mea. .. on: mo
cültis immaculatum. olocauſta medullata ôfferam tibi ons cag
ubitô ſagittabunt eum, & non cum incenſo arietum: * ôfferam t guic ſu
timébunt: * firmavérunt ſibi ſer- tibi boves cum hircis. gulatos?
mônem nequam. enite, audite, & narrabo, omnes ons, in
arravérunt, ut abicônderent la- qui timétis Deum, * quanta fecit Deo ubiti
queos: *† ixérunt; Quis videbit eos., animæ meæx. . Dominus h⸗
crutati ſunt iniquitates: * de- Ad ipſum ore meo clamavi, * & Uurrusdei
fecerunt ſcrutantes ſcrutinio. exaltavi ſub lingua mea. blex, milli
ccédet homo ad cor altum, * & Iniquitatem ſi aſpexi in corde usin eis
exaltabitur Deus. meo, * non exaudiet Doôminus. Acencdiſti
agittæ, parvulôrum factæ ſunt Proptéreà exaudivit Deus, * & at⸗ Ntatem: *½
plagæ eorum, * & infirmatæ ſunt téndit voci deprecatiônis meæx. Dlmibus.
contra eos linguæ eôrum. enedictus Deus, * qui non amô- tenim non
onturbati ſunt omnes, qui vidé. vit orationem meam, & miſeri- ue Dominl
bant eos, * & timuit omnis homo. côrdiam ſuam à me. enekickus
t annuntiavérunt bpera Dei:* & Ntoſenun i
facta ejus intellexérunt. Xürgat Deus, & diflipéntur NN
ætabitur juſtus in Dömino , & inimici ejus: * & fugiant, qui els noſter
ſperabit in eo: * & landabüntur odérunt eum, à facie ejus. i didon
omnes recti corde. DBicut déficit fumus, déficiant: * erütinen
Nonne Deo ſubjecta erit àni- ficut fluit cera à facie ignis, ſio Plta ininiin
ma mea? Benedicite. péreant peccatores à tacie Dei. em cziil
4 t juſti epulentur, & exultent in ſelickis liis
Ubilate Deo omnis terra, pſal- conſpéctu Dei: * & delecténtur in rit. Donm
mum dicite nômini ejus: * date lætitia. . eltam, v
glôriam laudi ejus. antate Deo, pfalmum dicite ſm maris
icite Deo, quam terribilia ſunt nomini ejus: * iter facite ei, qui t intinoe-,

ôpera tua Dömine! * in multitu- aſcéndit ſuper occaſum: Dôminus ; „
dine virtútis tuæ mentientur tibi nomen illi. uiici ab
inimici tui. xul-

t te, AN
icat nominin,
opeli dei
lis ſuper il

re in ärican
punt gede:il

1 Virtüte ſun
ſus ſuper Cent
exaſpetautzn
etipſis.
tes Deum 1
amn facite e

am mean a
edit in com
05.
ſti nos Deſs
li, Hcun enn

ligueum pol
dorlo noltto:
nes luher e

igne &
kektigeninn
Iin tuam in!
n tibi onin
labia mnea
o5 Welmm )

lataofenu
etum: * Oltl
itcii.
e nartübon
, Xgvanmk

O clamnadi
1 ed
ipeti in en
ndiet Domin
vit DelseA

R'cillhen
5 riant',
& fiuiani

cie eils.
3s, detin

tacie Di.
ikic tert!

fumn: Don.

ne: *

xultâte in conſpé ctu ejus, * tur-

babuntur a facie ejus, patris orpha-
norum, & jüdicis viduarum.

eus in loco ſancto ſuo: * Deus

qui inhabitare facit unius moris
in domo.
Qui eduúcit vinctos in fortitůdine
ſimiliter eos, qui exaſperant, qui
habitant in ſepulchris.
Deus, cùm egredereéxris in conſpé-
Gu péôpuli tui, * cům pertransi-
Ies in deserto.
FPerra mota eſt, étenim cœli di-
ſtillavérunt à facie Dei Sinai, *
a facie Dei Iſrael.
Plúviam voluntariam ſegregabis
Deus hæreditati tuæx: * & infir-
mata eſt, tu vero perfeciſti eam.
Animilia tua habitabunt in ea: *
parâſti in dulcédine tua pauperi
Deus. .R
Doôminus dabit verbum evangeli-
zantibus, * virtüte multa.
Kex virtutum dilecti diléécti: * &
ſpeciéi domus dividere ſpoôlia.
i dormiatis inter médios cleros,
pennæ colúmbæ deargentâtæ, * &
poſterioôra dorfi ejus in pallöre
auri.
Gum diſcérnit cœléſtis Reges ſu-
per eam, nive dealbabuntur in Sel-
mon: * mons Dei, mons pinguis.
ons coagulatus, mons pinguis: *
ut quid ſuſpicamini montes coa-
gulatos?
Mons, in quo beneplacitum eſt
Deo habitare in eo: * étenim
Dôminus habitabit in finem.
urrus Dei decem millibus müuúlti-

plex, millia lætantium: *ι Doômi-

nus in eis in Sina in Sancto.
Aſcendiſti in altum, cepiſti capti-
vVvitatem: *† accepiſti dona in ho-
minibus.
tenim non credéntes, * inhabi-

tare Doôminum Deum.

enedictus Düs die quoridie: *
Prôſperum iter faciet nobis Deus
ſalutarium noſtroôrum.
eus noſter, Deus ſalvos facién-

i: * & Domini Dni éxitus mortis.

erümtamen Deus confringet ca-

pita inimicorum ſuérum: * verti-
cem capilli perambulantium in

deliétis ſuis.

Dixit. Dôminus: Ex Baſan con-
vértam, * convertam in profùn-
dum maris.

It intingatur pes tuus in sangui-

mimicis ab iplo.

lingua canum tuôrum ex 1

vidérunt ingréſſus tuos Deus, "*
ingréſfſus Dei mei, Regis mei, qui
eſt in Sancto.
rævenérunt Principes conjuncti
pſallentibus, * in médio juvencu-
larum tympaniſtriarum.
n Eccléſiis benedicite Deo Dô-
mino, * de föntibus Irael.
bi Béenjamin adolescéntulus in
mentis excéſſus.
rincipes Jjuda, duces eòrum: *
principes Zabulon , principes
Nephthali.
anda Deus virtüti tuæ: * con-
firma hoc Deus, quod operatus es
in nabis. . .
Atemplo tuo in Jerúſalem, * ti⸗
bi offerent Reges münera.
ncrepa feras arundinis, congre-
gatio tauréôrum in vaccis péôpnlô⸗
rum: * ut exclú⁴dant eos, qui pro-
bati ſunt argénto. .
iſſiba Gentes, quæ bella volunt?
vénient legati ex &gypto: thiô-⸗
pia prævéniet manus ejus Deo.
egna terræ, cantate Deo: * psal-
lite DOomino: rl
sallite Deo, qui aſcêèndit ſuper
cœlum coeli, * ad Orientem.
cce dabit voci ſuæ vocem virtů-
tis: date gloriam Deo ſuper Iſrael:
magnificéntia éjus & virtus ejus in
nůbibus.
irabilis Deus in Sanctis ſuis 5
Deus Iſrael ipſe dabit virttem, 8&
fortitúdinem plebi ſuæ: * bene-
dictus Deus. . . D
5 Benedicite Gentes Deum
noſtrum.

Deus vitam meam
annuntiavi tibi. Polſuiſti la-
Crymas meas imn coônſpeéctu tuo.
Egrediétur Dômi-
nus de loco ſancto ſuo. Vée-
niet, ut ſalvet poôpulum ſuum.
. Scuto circúm-⸗
dabit te véritas ejus. N. Non ti-
mébis a timore nocktürno.
3 Ne perdas
cum impiis Deus animam meam.
Et cum viris sanguinum vitanme
Pemmb. paſch. Ana. Allel.allel. all.
Gaviſi ſunt diſcipuli, allel.
Viſo Doômino, allel.
ore Laætitia ſeri
pitérna ſuper capita eòrum, alle-

jaas.
Gaudium, & exultationem obs

tinébunt;, allel.
D

50

Magna eſt glôria ejus in ſaluta ri
tuo. „SGloriam & magnum
decorem impones fuper eum. ti
Juſti

autem in perpétuum vivent.
-Et apud Dominum eſt merces
eôrum.
Tu es ſaceêr-
dos in ætérnum. Secú⁴ndùm
ôrdinem Melchiſedech.
Lex
Dei ejus in corde ipsius.
m. Et non ſupplantabüntur greſſus
ejus.
Elégit eam
Deus, & præelégit eam. Be In ta-
bernaculo ſuo habitare facit eam.
A D LAUDBS„
Ampliùs lava me Dômine
ab injuſtitia mea.
iſerére. 35.
Te decet.
TE decet hymnus Deus in Sion: *
& tibi reddétur votum in Je-
rũſalem.
xäudi oratiönem meam: * ad
te omnis caro veniet.
erba iniquorum præzvaluérunt
ſuper nos: * & impietätibus no-
ſtris tu propitiaberis.
Beatus, quem élegiſti, & aſſump-
siſti: * inhabitabit in àtriis tuis.
eplébimur in bonis domus tuæ:*
ſanctum eſt templum tuum, mira-
bile in æquitate.
xäudi nos Deus ſalutäris no-
ſter, * ſpes omnium finium ter-
ræ, & in mari longé.
ræparans montes in virtüte tua,
accinctus poténtia: * qui contür-
bas profündum maris, ſonum flu-
ctuum ejus.
urbabùúùntur Gentes, & timebunt,
qui habitant terminos, à fignis
tuis: *† exitus matutini, & veéſpe-
re deleétabis.
Viſitaſti terram „ & inebriäaſti
eam : * multiplicâſti locupletare
eam.
F Jumen Dei replétum eſt aquis,
parâſti cibum illorum: * quoniam
Ita ei præparatio ejus.
ivos ejus inébria „ multiplica
genimina ejus: * in ſtillicidiis ejus
lætabitur germinans.
enedices coronæ anni benignitaâ-
tis tuæx: * & campi tui replebun
tur ubertate. .
F ingueéscent ſpeciola desérti: *

nduùti ſunt arietes òium, & valles
abundâbunt fruménto: * clama-

bunt, étenim hymnum dicent.
Te decet hymnus Deus in
Sion. Labia mea laudabunt

te in vita mea, Deus ineus.
eus Deus meus ad te. 36.
Dominus judicabit.

Xultavit cor meum in Dno: *
& exaltatum eſt cornu meum
in Deo meo. .
ilatatum eſt os meum ſuper ini-
micos meos: * quia lætata ſum in
ſalutari tuo.
on eſt ſanctus, ut eſt Dôminus,
neque enim eſt alius estra te: *
& non eſt fortis ſicut Deus noſter.
olite multiplicare loqui ſubli-
mia, * gloriantes.
ecédant vétera de ore veſtro“:
quia Deus ſcientiarum Däüs eſt, †
& ipſi præparantur cogitationes.
rcus fortium ſuperatus eſt, *† &
infirmi accincti ſunt rôbore.
epléti prius, pro panibus ſe lo-
caverunt: * & famélici ſaturati
ſunt. .
onec ſtérilis peperit plûrimos:
& quæ multos habebat filios, in-
firmata eſt. ,.
ominus mortificat, & vivificat, *
deduúcit ad inferos, & reducit.
minus pauperem facit, & di-
tat, * humiliat, & sůúblevat.
uscitat de púlvere egénum, *
de ſtércore élevat pauperem.
t sédeat cum Principibus, * &
sölium gloriæ téneat. *
ômini enim ſfunt cardines ter-
ræ „* & poôfuit ſuper eos orbem,
edes Sanctorum ſuôrum ſerva-
bit, & impii in tenebris conti-
céſcent: * quia non in fortitudine
ſua roborabitur vir.
ominum formidabunt adversaäri
ejus: * & fuper ipſos in ccelis to-
nabit. ..
ôminus judicâbit fines terræ, &
dabit impérium Regi ſuo, *
ſublimabit cornu Chriſti ſui.
Doôminus judicabit fines ter-
Coli cœlorum laudate

1æ. ¹ .
audate Domi-

Deum.
num de ccœlis. 36.

Ox præcéſſit, dies autem ap-
propinquavit: abjiciamus er-
go 6pera tenebrarum, & induamur
arma lucis : ficut in

& exultatione colles accingentur.

ambulemus.

die honéeſtè

10,
Conf
Lux intra
Chriſtus
Aligo t
Dercälſa
Rebasg
Vultu n
e, Ch
Te ment
Flendo,
Intende
unt mu
Que uee
Tu veſe i
Vulerlere
eokani
Pjüague lo
Cuünmirit
Mnepen
F. Nepleti
tla,
Exultaxi
Ulz.

De manu
105, liber

FLNI

Omminum

Or att
Tette
Nor confit
ie
Aükera
Rrcegu
onésue
Ut tclin
Rens ecc⸗
Aam culo⸗
lütige
Urte Rec
ehelle tn
Iutiſeris
kin beäto
K ollocar,
zula bae
ligue cor

Un Ppiri
Rern Altitn

Kluns pe⸗
Dor

W

Urayerr
mean

.
80 vium, X
ento: * de
mnuln dicenn
hymmnus Den
1 mes laudin
Deus mels.
§ mels adlt
udicabit.

eunm in Din
eſt cornu u

☛

meutm flnet

luia letatlu
ut eſt Döni
Alius extla k
licut Deus i
cate logul

es. .
a de ole iel
jüarum Disel
tur cogilallar
aperatus eſt
lumn robole
o haniiif
A tamelici

epetit hliti
1bebet flion

ſcat & in
105, A leln
erern fuent 41
ere egelll
at aee
principbu,

eneat
dt Aiiß⸗
ſupel os i
uum ſdtun
teneliig
non in fonue
Aunut
ilos in .

bi fnesten

it . 45 zador
atun in
cut in i

P Ox, & ténebræ, & nůúbila;
Confũuüſa mundi, & tuùrbida ;»
Lux intrat, albeſcit polus:
Chriſtus venit, diſcédite.
aligo terræ ſcinditur
Percùſſa ſolis ſpiculo,
Rebusque jam color redit »
Vultu nitentis sid eris.
e, Chriſte, ſolum novimus;
Te mente pura & simplici ,
Flendo, & canéendo, quæſumus,
Inténde noſtris senſibus.
unt multa fucis illita,
Quæ luce purgéntur tua:
Tu vera lux cœléſtium,
Vultu ſeréno illůmina.
Deo Patri ſit gloria,
Ejusque ſoli Filio,
CQùm Spiritu Paraclito;
Nunc, & per omne ſæculum. Amé.
V. Repléti ſumus manè miſericor-
dia tua.
ges Exultavimus, & delectàti ſu-
mus.

De manu omnium, qui odérunt
nos, libera nos Doômine.

FEKI A QUIN T A.
5,minum, qui fecit nos, .

8 Ve-
nite, adoremus.

enite. r.

Ox atra rerum côntegit
. Terræ colores omnium,
Nos confiténtes poſcimus.
Te; juſte judex cordium.
t auferas piacula,
Sordésque mentis àbluas;
Donésque, Chriſte, gratiam 5
Ut arceantur crimina.
M ens ecce, torpet impia;
quam culpa mordet noxia,
Obſcuüra geſtit toôllere,
Et te, Redémpror, quæreré.
K epéelle tu caliginem
Intrinſecùs quam maxQximè „
Ut in beato gaudeat
Se collocari Ilumine.
Fræſta Pater piiſſime,
Patrique compar Unice;
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum, Amé.
A5 Domine Deus.
ſe! Allel.

Alvum me fac Deus: * quôniam
lintravérunt aquæ usque ad ani-
mam meam.

& non eſt fubſtantia.
eni in altitdinem maris: * &
tempéſtas deméerſit me.
abòravi clamans, raucæ factæ ſunt
fauces meæx: * defecérunt oôculi
mei, dum ſpero in Deum meum.
ultiplicati süůt ſuper capillos ca-

nfixus ſum in limo Profundi: *

pitis mei, * qui odérunt me gratis.

onfortati sunt, qui perſecùti ſunt
me inimici mei injúſte: * quæ non
rapui, tunc exſolvebam.
eus tu ſcis inſipientiam meam*
& delicta mea à te non ſunt ab-

ſcôndita.

on erubéſcant in me, qui expé-
ctant te Dñe, * Dnñe virtütum.
Hon confundantur ſuper me,* qui
quærunt te, Deus ffrael.
uôniam propter te fuſtinui op-
probrium: * opéruit confúſio fa-

ciem meam.

xträneus factus ſum fratribus
meis, * & peregrinus filiis ma-
tris meæ. ⸗
uôëniam zelus domus tuæ comé-
dit me: & opprobria exprobran-

tium tibi, ceciderunt ſuper me.

t pérùi in jejanio animäã meäã: *

& factum eſt in opprobrium mihi.

t pôſui veſtimént meũ ciliciu: *
& factus ſum illis in parabolam.
dversùm me loquebantur, qui ſe-

débant in porta: * & in meé plallé-
bant, qui bibébant vinum.

2go vero orationem meam ad te
DPnie: * tempus beneplâciti Deus.
n multitúdine miſericôrdiæ tuæ
exaudi me, *in veritate ſalũtis tuæ.
ripe me de luto, ut non infigar: *
libera me ab iis, qui oderunt me;

& de profùndis aquarum

lon me demergat tempéſtas a⸗

qua⸗ „nequée absorbeat me profün-

um: * neque ürgeat ſuper me

půúteus os ſuum.

xaâudi me Dômine, quôniam be-

nigna eſt miſericordia tua: * ſe-
cündù½m maltitüdinem miſeratioô-
num tuarum reſpice in me-

t ne avertas faciem tuam à pũero
tuo: * quôniam tribulor, velo⸗
citer exaudi me. D
nténde animæ meæx, & libera eãnt
propter inimicos meos éripe me.
u ſcis impropérium meum,
confuſiônem meam, * & reverén-
tiam meam.
n conſpéctu tuo ſunt omnes, qui
tribulant me: * improperium ex-
péctavit cor meum; & miscriam.
2 D . rt

52
Ht ſuſtinui, qui ſimul contriſtaré-
tur, & non fuit: * & qui conlola-
rxétur, & non invéni.
t dedérunt in eſcam meam fel: *
& in ſiti mea potavérunt me acéto.
iat menlia eortam coram ipfis in
läaqueum: * & in retributiones, &
in ſcandalum.
bſcuréêntur culi eòrum, ne vi-
deant: * & dorſum eòrum ſemper
incurva.
ffunde ſuper eos iram tuam: *
& furer iræ tuæ cöõprehéndat eos.
Riat habitatio ebrum desérta: *
& in tabernaculis eòorum non fit,
qui inhabitet.
uôniam, quem tu percuſsiſti, per-
ſecuti ſunt: * & ſuper dolérem vul-
nerum meôrum addidéerunt.
„ppône iniquitàtem ſuper iniqui-
tatem eòrum: * & non intrent in
juſtitiam tuam. .
eleantur de libro vivéntium: *
& cum juſtis non ſcribantur.
go ſum pauper & dolens: * ſa-
lus tua Deus ſuscepit me.
audabo nomen Dei cum canti-
co: *τ. & magnificàbo eum in laude.
t placeébit Deo ſuper vitulum no-
véllum, * cornua producentem,
& ungulas.
ideant pauperes, & læténtur: *
quærite Deũ, & vivet ànima veſtra.
uoôniäã exaudivit pauperes Däis:*
& vinctos ſuos non deſpéexit.
audent illum cœli & terra, * ma-
xe & omnia reptilia in eis.
uoôniã Deus ſalvam faciet Sion: *
& ædificabntur civitates Juda.
t inhabitabunt ibi, * & hæredi-
täte acquirent eam.
t ſemen ſervorum eſus poſſidé-
bit eam, * & qui diligunt nomen
ejus, habitabunt in ea.

Eus in adjutôrium meum in-
ténde: * Dômine ad adjuvan-
dum me feſtina.
onfundantur, & revereäntur, *
qui quærunt animam meam.
vertantur retroôrſum, & erubéeſ-
cant, * qui volunt mihi mala.
vertântur ſtatim erubescentes, *
gqui dicunt mihi: Euge, euge.
xúltent, & læténtur in te om
mes, qui quærunt te, * & di-
cant ſemper: Magnificétur Doô-
minus, qui diligunt ſalutare tu
um.
6 go verô egénus, & pauper ſum: *
Deus adjuva me. .

djùtor meus, & liberâtor meus
es tu: * Dômine ne morséris.
Dômine Deus in adjutorium
meum intende.
Eſto mihi.

N te Dômine ſperaâvi, non con-
fúndar in ætéernum: * in juſtitia
tua libera me, & eérxripe me.
nclina ad me aurem tuam, * &
ſalva me.
ſto mihi in Deum protectôrem,
& in locum munitum: ut ſal-
vum me facias.
uoôniam firmaméêntum meum, *
& retugium meum es tu. 2
eus meus éripe me de manu pece-
catôris, * & de manu contra le-
gem agéntis, & iniqui.
uoniam tu es patiéntia mea Doô-
mine: * Domine ipes mea à ju-
ventúte mea.
n te confirmatus ſum ex ûtero: *
de ventre matris meæ tu es proté-
ctor meus.
n te cantatio mea ſemper: * tam-
quam prodigium factus ſum mul-
tis, & tu adjutor fortis.
epleatur os meum laude, ut can-
tem gloriam tuam: * tota die ma-
gnitůdinem tuam.
e projicias me in témpore ſene-
ctutis: * cùm defecerit virtus mea;
ne derelinquas me. .
uia dixérunt inimici mei mihi: *
& qui cuſtodièbant animam meâ»
consilium fecérunt in unum.
icéntes: Deus dereliquit eum;
perlequimini, & comprehéndite
eum: * quia non eſt, qui eripiat.
eus ne elongéris à me: * Deus
meus in auxilium meum réſpice.
onfundantur, & deficiant detra-
hentes animæ meæx: * operiantur
confuſione & pudore, qui quærunt
mala mihi.
go autẽ ſemper ſperabo: * & ad-
jiciam ſuper omnem laudem tuam.
s meum annuntiabit juſtitiam
tuam, * tota die ſalutare tuum.
uôniam non cognôvi litteratu-

ni: * Domine memorabor juſtitiæ
tuæ ſolius. .
eus docuiſti me à juventüte
mea: * & usque nunc pronuntia-
bo mirabilia tua. .
t usque in ſenéctam & sénium: *
Deus ne derelinquas me.
onec annüntiem brachiũ tuum *
generatiomi omni, quæ ventüra eſt-
*oten-

ram, introibo in potentias Dômi⸗-

okentiam
Deus usgu⸗
magnalia:*
intas o
ones mul
ellas vixiß
ſolenr ite
Ulilic
Kconverlu
in ego
1s ſalmi v.
Plilam tib
Ilnel.
Uulubunt
Ueto tibi;
letemiſti.
el ling
fäditur ju
conkaſt &
guerunt

Eus u
& juſt
dicire ne
Dauperes
Lusclpiant
0, & 0
ulicibit .
fos ficjet
umiligbit,
t perwane
Unam, *1
Iationem.
eſcendet
licut ſtil
terram.
tletur in d
Wbundantia

Uitur luna,

tcominat
Mte: F
inos Orbig
ram illo⸗
Kinimici e
Pes Thart
Gfaert:
4 nn c
1 Aondden n
ene⸗ othne
Qui derad

Atet in
ma; S
süris,
hünzs eo
en eorun
tpiyet,
kübie, §
ber tot
1 eiit i

& liberitatn.
ne molet
us in adiuont

.

perdyi, nont
um: Ein in
Eripe me.
urem tuam,

im protelet
nitum: Eu

nentum menn
n es tu,
me de manuß
manu cont
inigli,
patientis nenl
je ipes IIeii

8 ſum ex ittt
mes tu es i

ger emperi
N kaltus lunn
t fotlis,
eumm laude,ul
m: toldlel

m. 6
in tetmnpolel
ecenit iltu

ne.
imici men
int inimany
nt in Uunnn.
gereliginer

0 4
en entenni
Gmtisdtt fli
D
EnOVi i
Potentids
poteſ
nunc plN

an seii
das ne.
. grachiſtu
Ntli⸗
gus Ner

oténtiam tuam, & juſtitiam tuam
Deus usque in altiſiima, quæ feciſti
magnalia: * Deus quis similis tibi:
Quantas oſtendiſti mihi
Ziones multas, & malas: & con-
vérſus vivificâaſti me: *ι & de abyſ
ſis terræ iterùum reduæxziſti me.
ultiplicâſti magnificéntiam tuã: *
& convérſus conſolatus es me.
am & ego confitébor tibi in va-

ſis plalmi veritatem tuam: * Deus

plallam tibi in cithara, ſanctus
Iſrael.
Exultabunt labia mea, cùm canta-
vero tibi; * & anima mea, quam
redemiſti.
ed & lingua mea tota die medi-
tabitur juſtitiam tuam: * cùm
confuſi & reveriti füerint, qui
quærunt mala mihi.

Eus ſudicium tuum Regi da: *
& juſtitiam tuam filio regis.
Iudicare poôpulum tuũ in iuſtitia, *
& pauperes tuos in judiçio.
uscipiant montes pacem pôpu-
lIo, * & colles juſtitiam.
udicabit pauperes pôpuli, & ſal-
Vos faciet filios pauperum: * &
humiliabit calumniatoôrem.
t permanébit cum ſole, & ante
lunam, * in generatione & gene-
rationem.
eſcendet ſicut plùvia in vellus:*
& ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper
terram.
riétur in diébus ejus juſtitia, &
abundantia pacis: * donec aufe-
Iaâtur luna.
t dominabitur à mari usque ad
mare: * & à flůmine usque ad tér-
minos orbis terrârum.
oram illo procident thiopes:*
& inimici ejus terram lingent.
Keges Tharſis, & inſulæ münera
offerent: * Reges Arabum, & Sa-
ba dona adduúcent.
St adorabunt eum omnes Reges
terræ:s omnes Gentes sérvient ei.
Quia liberabit pauperem à poten-
t6,„ * & pauperem, cui non erat
adjutor.
arcet pàauperi & inopi: * & aäni-
mas pauperum ſalvas faciet.
xX usüris, & iniquitate rédimet à-
nimas eòrum;: * & honorâbile no-
men eoôrum coram illo.
t vivet, & dabitur ei de auro A-
ràâbiæ, & adorabunt de ipſo ſem-
per: * tota die benedicent ei.
t erit firmamentum in terra in

tribula-

22 Nun 53
ſumis montium, ſuperextollétur ſu-
perLibanum fructus ejus: " & floré-
bunt de civitate ſieut fœnũ terræ.
it nomen ejus benedictum in ſæ-
cula: * ante ſolem péêrmanet no-
men ejus
t benedicéêntur in ipſo omnes
tribus terræ: * omnes Gentes ma-
gnificabunt eum.
Benedictus Doôminus Deus Iſrael, *
qui facit mirabilia ſolus.
t benedictum nomen Majeſtaàtis
ejus in ætérnum: *“ & replébitur ma-
jeſtate ejus omnis terra: nat, fiat.
Eſto mihi Domine in Deum
protectorem.
Liberàâſti virgam.

Uam bonus Ifrael Deus * his
qui recto ſunt corde!
ei autem pene moti tunt pe-
des: * pené effuſi ſunt greſſus
mei.
uia zelavi ſuper iniquos, *† pa-
cêm peccatorum videns.
uia non eſt reſpectus morti eô-
rüm, * & firmaméntum in plaga
eôrum.
n labôre hôminum non ſunt, *
& cum hominibus non flagella-
büntur.
deò téênuit eos ſupérbia, * o-
pérti ſunt iniquitate, & impietate
sua.
rôdiit quaſi ex àdipe iniquitas
eòôrum: * tranſiérunt in afféctum
cordis. .
ogitaverunt, & locti ſunt ne-
quitiam: * iniquitatem in excelſo
locũti ſunt.
oluérunt in cœlum os ſuum: * &
lingua eòrum transivit in terra.
deo convertétur populus meus
hic: * & dies pleni invenientur
in eis.
t dixérunt: Ouòmodo ſcit Deus? *
& ſi eſt ſcientia in excélſo?ꝛ
cce ipſi peccatéôres, & abundätes
in ſæculo, * obtinuérunt divitias.
t dixi: Ergo ſine cauſa juſtificavi
cor meum, * & lavi inter inno-
céntes manus meas.
t fui flagellatus tota die,; * &
caſtigatio mea in matutinis.
i dicébam: Narraàbo ſic: ecce na-

tiénem filiôrũ tuoôrum reprobavi.
xiſtimabam, ut cognôscerem
hoc, * labor eſt ante me.
onec intrem in Sancftuärium
Dei: * & intelligam in noviſſimis
eoôrum. .
D 2 e-

44
erümtamen propter dolos po-
uiſti eis: *dejeciſti eos, dum al-
evaréntuxr.
Quomodo fadti funt in delolatiô-
nem, sübitò defecérunt: * perié-
runt propter iniquitatem ſuam.
elut söomnium surgentium Dô-
mine, „ in civitate tna imâginem
ipsorum ad nihilum rédiges.
uia inflammaâtum eſt cor meum,
& renes mei commutati ſunt: *F &
ego ad nihilum redactus ſum, &
neicivi.
It juméntum factus ſum apud te: *
& ego ſemper tecum.
Tenuiſti manum dexteram meam,
& in voluntate tua deduxiſti me, *
& cum glòria ſuscepiſti me.
Juid enim mihi eſt in cœlo? * &
à te quid véôlui ſuper terram?
efécit caro mea, & cor meum: *
Deus cordis mei, & pars mea
Deus in ætérnum.
Quia ecce, gqui eloôngant ſe à te,
peribunt: * perdidiſti omnes,
qui fornicantur abs te.
Mihi autem adhærére Deo bonum
eſt: ponere in Dömino Deo
ſpem meam.
t annuntiem omnes prz dicatiô-
nes tuas, * in portis filiæ Sion.

T quid Heus répuliſti in fi-⸗

nem: * iratus eſt furor tuus
ſuper oves paſcuæ tuæ?
emor eſto congregatiônis tuæ, *
quam poſſediſti ab initio.
Kedemiſti virgam heæreditâtis
tuæ; * mons Sion, in quo habi-
tâſti in eo.
Leeva manus tuas in ſupérbias eô-
rum in finem: *† quanta maligna
tus eſt inimicus in Sancto?
Et gloriati ſunt, qui odérunt te, *
in medio ſolemnitatis tuæ.
oſuérunt ſigna ſua, ſigna: *½ &
non cognovérunt ſicut in exitu ſu-
per ſummum.
Juaſi in ſilva lignòrum ſecùribus
Excidérunt lanuas eſus in idipsũ: *
in ſecuri & aſcia dejecérunt eam.
Incendeérunt igni Sanctuarium tu-
um ,„ * in terra polluerunt taber-
naculum noôminis tui.
Hixérunt in corde ſuo cognatio
eôrum ſimul: * Quigicere facjamus
omnes dies feſtos Dei a terra.
§& igna noſtra non vidimus, jam
on eſt Prophéta: *† & nos non
cognôſcet amplius. ,
squequòbDeus improperabit ini

micus? * irritat adversaârius no-
men tuum in finem?
t quid avertis manum tuuam, &
déxteram tuam, * de medio ſinu
tuo in finem?
eus autem Rex noſter ante ſæcu-
Ia, * operatus eſt ſalúùtem in mé-
dio terræ.
u confirmũſti in virtůte tua ma-
reĩ * contribuläſti capita draco-
num in aquis. ,
u confregiſti càpita draconis: *
dediſti eum eſcam pôpulis Kthio-
pum. .
u dirupiſti fontes, & torréntes: *
tu ſiccâſti flůvios Ethan.
uus eſt dies, & tua eſt nox: * tu
fabricatus es auròram & ſolem.
u feciſti omnes terminos terræ:*
æſtatem & ver tu plasmaſti ea.
emor eſto hujus, inimicus im-
properavit Dömino: * & populus
insipiens incitavit nomen tuum.
e tradas béſtiis animas confiten-
tes tibi, * & animas pauperum tuo-
rum ne obliviſcaris in finem,
éſpice in teſtaméentum tuum: &
quia repléti ſunt, qui obſcurati
sunt terræ domibus iniquitatum.
e avertatur húmilis factus con-
fuùſus: * pauper & inops lauda-
bunt nomen tuum.
xúrgeDeus, jüdica cauſam tuam *
memor eſto improperiorum tuo-
rum, eôrum, quæ ab inſipiente
ſunt tota die. .
e obliviſcaris voces inimicorum
tuôrum: * ſuperbia eòrum, qui te
odérunt; aſcéndit ſemper.
Liberâſti virgam hæreditatis
tuæ. .
Et invocàbimus.

Onfiteébimur tibi Beus: * con-
fitébimur, & inyvocaàbimus no-
men tuum. .
arrabimus mirabilia tua, * cum
accépero tempus, ega juſtitias ju-
dicabo
iquefàcta eſt terra, & omnes
qui habitant in ea: * ego confir-
mavi columnas ejus.
ixi iniquis: Nolite iniquè aàge-
re: * & delinquentibus: Nolite
exaltare cornu.
olite extöllere in altum cornu
veſtrum: * nolite lôgqui adveérsùs
Deum iniquitatem.
uia neque ab Oriénte, neque ab
Occidente;, neque à desértis moôn-
tibus, * quôòniam Deus judex eſt.
AW ung

unchum
guia calis
meri plend
tinclina
tamen fæn
bibent or
80 aut
lum ⁵⁸ ca
t omni
fringam:
juſti.
Otus
Iiael
t lackus
& kabitti.
bi conhje
ſeuuun, gl
Hüminans
bineternis
inſhientes
hormierun
Nihil inyen.
tüitum in n
dinctepa
Gdormuitayer
guos.
u tertibi⸗
e clo
terra trem
um exur
Ut ſalvost
terre,
uöniam
tbitur tib
tionis dien
orete,
Feſtro,
eſus afkerti
erribili
tum Princ
Reges tern
Et
um Domin.
Tue

dee me⸗
J, M1 K
Untntit wi
1 lie tribe
elglizipi,
lieun,
ennit con⸗
Nenor fui
Leereitat
lns mnens.
Nlcipave
Mel * tar
locütus.
Oritavi
10 atern

adyelsttiu ,
m. 3

nnum tun
de mecion

noſter antin
ſt lalüteminn

Npirtüte tun
ſti capita ie

Dita drronli
n poöpulis An

tes, & torkene
8 Ethan.
ttun et nor:
oram Klolen
tertminosten
tn Plasmili er
ſus, inimmon
ino: E ih
it nomen uun
animas Col
4s paupetuait
tis in finenm
mentumm tuon
1, gu oe
bus iniguitntu⸗
ämilis kist
& incls

um. ,
lica cunt
ppropekiön
qur 45 inl⸗

voceziſinin
bia eolun
lit ſennpe
Virgamfenelt

invocibim

bilir tnn
31eg ullii

tetta Kon,
ea:AAd
eſus,
Lolite inctu
uenibis N
in Ann,
ite oticte
en, Al!
Miente,len

geselti
le4 geie, cet

unc humiliat, & hunc exàltat: *
quia calix in manu Dômini vini
meri plenus miſto.
St inclinavit ex hoc in hoc: verùm
tamen fæx ejus non eſt exinanita:*
bibent omnes peccatores terræ.
go autem annuntiabo in ſæcu-
lIum * cantabo Deo Jacob.
t omnia cöôrnua peccatôrum cö-
fringam: * & exaltabuntur cornua
juſti. . 82
Otus in judæa Deus: * in
Iſrael magnum nomen ejus.
St factus eſt in pace locuß ejus: *
& habitatio ejus in Sion.
bi confrégit poteêntias arcuum: *
ſeutum, gladium, & bellum.
Uuminans tu mirabiliter à mônti-
bus æternis: * turbati ſunt omnes
inſipiéntes corde.
Lormiérunt ſomnum ſuum: &
nihil invenérunt omnes viri divi-
tiarum in manibus ſuis.
b increpatione tua Deus Jacob *
dormitavérunt, qui aſcendérunt e-
quos.
u terribilis es, & quis resiſtet
tibi ? * ex tunc ira tua.
De cœlo auditum feciſti judiciũ: *
terra trémuit, & quiévit

um exufgeret in udicium Deus, *

ut ſalvos faceret omnes manſuétos

terræ.
uoôniam cogitatio höminis confi-
tébitur tibi: * & reliquiæ cogita-
tionis diem feſtum agent tibi.
ovéte, & réddite Doômino Deo
veſtro,; * omnes, qui in circúitu
ejus affértis münera.
erribili & ei, qui aufert ſpiri-

tum Principum, * terribili apud

terræ.
„Er. invocabimus nomen tu-
um Domine.
Tu es Deus.

Reges

— Oee mea ad Dôminum clamaâ-
vi: voce mea ad Deum, &
inténdit mihi.
n die tribulationis meæx Deum
exquisivi, manibus meis nocte cõ-
tra eum, * & non ſum decéptus.
R énuit conſolari änima mea,
memor fui Dei, & delectatus ſum,
& exercitatus ſum: & defécit ſpi-
ritus meus.
A nticipaverunt vigilias ôculi
mei: * turbatus ſum, & non ſum
locuútus.
ogitavi dies antiquos: * & an-
nos ætérnos in mente habui.

— 55
t meditâtus ſum nocte cum cor-
de meo, * & exercitabar, & ſco-
pébam ſpiritum meum.
umquid in ætérnum proſiciet
Deus? * aut non appônet, ut com-
placitior ſit adhuc?
ut in finem miſericordiam ſuam
abicindet, * à generatioône in ge-
nerationem?
ut obliviscétur miſeréri Deus? *
aut continébit in ira ſua miſericor-
dias ſuas?
t dixi: Nunc cœpi: * hæc mutâ-
tio déxteræ Excelſi.
emor fui operum Dni: * - quia
memor ero ab initio mirabilium
tuoôrum.
t meditàbor in omnibus opéri-
bus tuis: * & in adinventioônibus
tuis exercébor.
eus in ſancto via tua: quis Deus
magnus ſicut Deus noſter? * tu
es Deus, qui facis mirabilia.
otam feciſti in poôpulis virtutem
taam: * redemiſti in brachio tuo
pôpulum tuum, filios Jacob, &
Joſeph.
vidérunt te aquæ Deus, vidérunt
te aquæ: * & timuérunt, & tur-
batæ ſunt abyſſi. D
Tultitůdo sonitus aquarum: *
vocem dedérunt nubes,
tenim ſagittæ tuæ tranſeunt: *
vox tonitrui tui in rota.
Iluxérunt coruſcatioônes tuæ orbi
terræ: * commôta eſt, & contré-
muit terra. .
n mari via tua, & sémitæ tuæ in
aquis multis: * & veſtigia tua non
cognoscéntur.
eduxiſti ſicut oves pôpulum
tuum, * in manu Môyſi & Aa-
ron.

Tténdite pô⅛pule meus legem
meam: * inclinate aurem ve-
ſtram in verba oris mei.
Périam in parabolis os meum: *
loquar propoſitiones ab initio.
uanta audivimus, & cognovimus
ea, * & patres neſtri narravérunt
nobis.
on ſunt occultàta à filis eòrum
in generatione altera.

arrantes laudes Dômini, & vir-
tůtes eſus, *& & mirabilia jus:
quæ fecit. MBUv
It fuscitävit teſtimonium in Ja:
cob, * & legem pôſuit in lſrael.
uanta mandavit patribus no-
Aris, nota facere ea filiis ſuis: *
D 4 ut

A,

56
ut cognéſcat generätio altera.
Pilii qui naſcenfur, & exurgent, *
S narrabunt filiis ſuis.
It ponant in Deo ſpem ſuam, &
Non obliviſcantur operum Dei: *
S mandata ejus exquirxant. .
e fiant ſicut patres eorum, * ge-
Meratio prava, & exaſperans.
eneratio, quæ non diréxit cor
ſauum: * & non eſt créditus cum
Deo ſpiritus ejus.
Filii Ephrem intendentes, & mit-
téntes arcum, * convéerſi ſunt in
die belli.
on cuſtodiérunt teſtamentum
Dei: * & in lege ejus noluerunt

ambulare.
Et obliti ſunt benefactorum ejus: *
& mirabilium ejus, quæ oſtendit
Eis.
Goram patribus eorum fecit mi-
rabilia in terra Ægypti, " in cam-
po Taneos.
nterrùpit mare, & perduxit eos: *
& ſtatuit aquas quaſi in utrre.
&t deduüxit eos in nube diéi: * &
tota nocte in illuminatione ignis.
nt errúpit peträ in erémo: * & ada-
quavit eos velut in abyſſo multa.
Et eduxit aquam de petra: * &
deduxit tamquam flumina aquas.
Et appoſuerunt adhuùc peccare ei.*
in iram excitaverunt Exceélſum in
inaquoſo.
Et tentavérunt Deum in coôrdibus
ſuis: *ut peterent eſcas animabus
uis.
t male locùti ſunt de Deo: * di-
Xérunt: Nuúmquid pôterit Deus
parare menfam in desérto?
Quoôniam percüſſit petram, & flu-
Xérunt aquæ, * & torréntes inun-
davérunt.
lumquid & pangm pôterit dare, *
aut parare menfſam populo ſuo?
Ideo audivit Dns, & diſtulit. *
S ignis accenſus eſt in Jacob, &
ira aſceêndit in IIrael.
Quia non creèdidérunt in Deo, *
nec ſperayeérunt in falutari ejus-
Et mandavit nubibus déſuper, *
& jànuas cœli apérutt.
Et pluit illis manna ad manducân-
dum, *e & panem cœli dedit eis.
Panem Angeloôrum manducçavit
homo: *† cibaria miſit eis in abun-
dGantia.
Transtulit Auſtrum de cœlo: * &
induxit in virtute ſua Africum.
Et pluit ſuper eos ſicut pülve-
zem carnes: * & ficut arénam

1.

maris volatilia pennâta. .
t ceciderunt in médio caſtrôrum
eoôrim*† circa tabernacula eorum.
t manducavérunt, & ſaturati ſunt
nimis, & deſidérium eoôrum attu-
lit eis: * non ſunt fraudati à de-
ſidério ſuo D
dhuc eſcæ eorum erant in ore
ipSsôrum: * & ira Dei aſcéndit
super eos.
t occidit pingues eòrum, * &
electos Iſrael impedivit.
n omnibus his peccavérunt ad-
huc. * & non crediderunt in mi-
rabilibus ejus. .
t defecerunt in vanitate dies eoô-⸗
rum, * & anni eòôrum cum feſti-
natiône.
ùm occideret eos „ quærébant
eum: * & revertebantur, & dilu-
culò veniébant ad eum.
t rememorati ſunt, quia Deus
adjutor eſt eorum: *“ & Deus ex-
célſus redémptor eòrum eſt.
t dilexérunt eum in ore ſuo, *
& lingua ſua mentiti ſunt ei.
or autem eorum non erat rectum
cum eo: * nec fidéles habiti ſunt
in teſtaméento ejue.
pſe autem eſt misericors, & pro-
pitius fiet pecatis eòôrum: * &
non diſperdet eos. .
t abundavit, ut avérteret iram
ſfuam: * & non accéndit omnem
iram ſuam.
t recordatus eſt, quia caro ſunt:
fpiritus vadens, & non rédiens.
uoôties exacerbavérunt eum in
deserto, * in iram concitavérunt
eum in inaquoſo?
t convérſi ſunt, & tentavérunt
Deum: * & ſanctum IIrael exacer-

Z

bavérunt. .
on ſunt recordati manus ejus, *
die qua redémit eos de manu tri⸗-
balantis.
icut pòſuit in ;gypto ſigna ſua,*
& prodigia ſua in campo Ta-
neocosz. .
t convértit in sanguinem flúmi⸗
na eòrum, * & imbres eoôrum, ne
biberent.
iſit in eos cœnomyiam, & co-
médit egs: * & ranam, & dilpér-
didit eos.
t dedit ærûgini fructus eôrum: *
& jlabores eôprum locuſtaer.
t occidit in gräandine vineas eòô-
rum; * & moros eòôrum in pruſna-
t tràdidit grandini jumenta eò⸗
rum, * & poſſeſſionem eorum iEni.

iſit in
ſux, * in
Inibulatio
Angelos!
iam feci
Pepercit
Uum: X &
te toneluͤl
Ptbercüt
in ienta A
nis adorie
Cham.
1 dbkuli
ſuum:
lepem in
1 dedüx
muerunt.
Operuit r
t indus
Kcatiome
acguislyit
t cecit
& ſorte .
ello Ciſti
1 habitar
tokum * tr.
t tentaye⸗
eum excé
kſus non c
t aeitet
Tunt pau
Datres eor
curm prayt
n iram
cöllibug
ſuis 4d en
cayetunt,
ugivit D.
nihifum D
repulit
tberhacli
In hominib
ttradidit
en eorum
Erun in m
conclüfit
mrg here
Meres eot
irn anes ee
ercot
len 6
bubentut,
Rarkanus
Uninus

=
S =.
2
E

ennäta,
medio calt
bernaculg entt
nt,& ſalurniiſ
iutm eorum
unt ftaucallit

um erant in
ira dei da

nes eolum,
pedivit.

8 peccyetum

rediderunint

.

h vanitite iig
eôrum aunf

eos » glelen
ttebantut, l
ad eum.
ſunt, gund.
n: * & Dei
dr ebrum e
um in ore!
ntiti ſunt ei
m non erate
ndeles Mubin
eju⸗.
ltien,
eollln¹
enereti
n accendiron

ſt,ui cal
& non ed Cen
bavekunt, eun
8 conciufti

t, 1, & tenuiſil
unl Unnelein

e
Cii mapus
it eos de ant

ul
igio iuu
in cann
n
zirguigen ,
inbre; eönn

enom-
ranam, a

iſit in eos iram indignatiônis
Iuæx, * indignationem, & iram, &
tribalatiõnem ; immiſſiones per
Angelos malos.
iam fecit sémitæ iræ ſuæx, non
pepercit àa morte animaâbus eoô-
rum: * & juménta eorum in mor-
te conclüſit.
t percuùſſit omne primogénitum
in terra &gypti, * primitias om-
nis laboris eorum in tabernaculis
Cham.
t abſtulit ſicut oves pôpulum
ſuum: * & perduxit eos tamquam
gregem in deserto.
Et deduxit eos in ſpe, & non ti-
musrunt: *† & inimicos eorum
opéruit mare.
t indùxit eos in montem ſancti-
ficationis ſuæ: * montem, quem
acquisivit dextera ejus.
t' ejécit à facie eorum Gentes: *
& ſorte diviſit eis tertam in funi-
culo diſtributioônis.
1 habitare fecit in tabernaculis
eòrum tribus Ifrael.
t tentavérunt, & exacerbavérunt
Deum excélſum: *† & teſtimônia
eius non cuſtodierunt.
t ave térunt ſe, & non ſervavé-
runt pactum: † quemadmodum
patres eorum conveérſi ſunt in ar-
cum pravum.
n iram concitaverunt eum in
cöllibus ſuis: *† & in ſculptilibus
ſuis ad æmulationem eum provo-
cavérunt.
Hudivit Deus, & ſprevit: * & ad
nihilum redégit valdé Ifrael.
t répulit tabernaculum Silo „ *
tabernaculum ſuum;, ubi habitavit
in hominibus.
t tradidit in captivitatem virtu-
tem eorum: * & pulchritudinem
eôrum in manus inimici.
t conclũſit in gladio pôpulũ ſu-
um † & hæreditatem ſuam ſprevit.
uvenes eôrum comédit ignis: *
& virgines eòrum non ſunt lamen-
tatæ.
Sacerdétes eôrum in glaâdio ceci-
dérunt: „* * & viduæx eoôrum non
plorabantur.
t excitatus eſt tamquã dérmiens
Dôminus, * tamquam potens cra-
pulatus à vino.
t percúſſit inimicos ſuos in po-
ſteriora: : opproôbrium ſempiter-
dedit illis.
12 répulit tabernâculam Joſeph: *
& Tribum EPhraim non elégit.

57
ed elégit Tribum Juda, * mon-
tem Sion, quem diléxit.
t & ficavit ſicut unicôrnium
ſanctificium ſuum in terra, *† quam
fundavit in ſæcula.
t elégit David ſervum ſuum, &
süſtulit eum de grégibus ovium: *
de poſt fœtantes accépit eum.
ascere Jacob ſervum ſuum, * &
Iſrael hæreditatem ſuam. .
t pavit eos in innocéentia cordis
ſui: X & in intellectibus manuum
ſuarum deduxit eos.
Tu es Deus, qui facis mira-
bilia. Propitius eſto.

Eus venérunt Géntes in hæ-
reditätem tuam, polluérunt
témplum ſanctum tuum: * poſué-
runft Jerúſalem in pomorum cu-
ſtodiam.
Hoſuerunt morticina ſervorum
tuòrum, elſcas volatilibus cœli:
carnes Sanctorum tuoôrum beiis
terxæ.
ffuderunt säànguinem eorũ tam-
quam aquam in circuitu Jeruúſa-
lem: † & non erat; qui ſepeliret.
acti ſumus opprôbrium vicinis
noſtris: * ſubſannatio & illuſio
his, qui in circitu noſtro ſunt.
sqaequo Dômine iraſcezis in fi-
nem: * accendetur velut ignis ze-
lus tuus?
ffnde iram tuam in Gentes»
quæ te non novérunt: * & in re-
gna, quæ nomen tuum non invo-
cavérunt.
uia comedérunt Jacob: * & lo-
cum ejus, deſolaveérunt.
e memineris iniquitatum noſtrâ-
rum antiquarum, citòô anticipent
nos milericordiæ tuæx: * quia pau-
peres facti ſumus nimis.
djuva nos Deus ſalutaris noſter:
& propter glöriam nominis tui
Dômine libera nos: * & propitius
eſto peccatis noſtris propter no-
mnen tuum.
e forte dicant in Géntibus: Ubi
eſt Deus eòrum? * & innotéſéas in
nationibus coram ôculis noſtris.
lrio sanguinis ſervôrum tuorä;»
qui effaâſus eſt: * introeat in
conſpectu tuo gemitus compedi-
tôrum.
ecúndàm magnitúdinem brächii
tui, *† poſſide filios mortificatoô-⸗
rum. .
t redde vicinis noſtris Séptu-
plum in ſinu eorum; * imprope-
D S rium

2

58
rium ipsorum, quod exprobravé-
runt tibi Dômine.
Mos autem pôpulus tuus, & oves
Paſcuæ tuæ, * confitébimur tibi in
ſæculum.
n generatiònem, & generationẽ *
annuntiäbimus laudem tuam.

Ui regis Ifrael, inténde: * qui
deducis velut ovem Joſeph.
ui ſedes ſuper Chérubim, * ma-
nifeſtare coram Ephraim, Bénja-
min, & Mandſſe.
xcita potentiam tuam, & veni, *
ut ſalvos facias nos.
eus convèrte nos: * & oſtende
fäciem tuam, & ſalvi érimus.
ômine Deus virtütum, * quods-
que iraicéris ſuper oratioônem ſervi
tui?
ibäbis nos pane lacrymârum: *
& potum dabis nobis in lacrymis
in mensüra.
oſuiſti nos in contradictiõnem
vicinis noſtris: *ι & inimici noſtri
ſubſannaverunt nos.
Heus virtütum convérte nos: *
& oſténde faciem tuam, & ſalvi
Erimus.
ineam de . gypto tranſtuliſti: *
ejeciſti Gentes, & plantâſti eam.
dux itineris fuiſti in conſpéctu
ejus: * plantäâſti radices ejus, &
implévit terram.
péruit montes umbra ejus: * &
arbüſta ejus cedros Dei.
xténdit pàlmites ſuos usque ad
mare: * & usque ad flumen pro-
pagines ejus.
It quid deſtruxiſti macériã ejus:*
& vindémiant eam omnes „ qui
Prætergrediüntur viam?
Exterminavit eam aper de ſilva: *
& ſingulâris ferus depaſtus eſt eam.
D eus virtůtum convértere, * ré-
ſpice de cœlo, & vide, & viſita
vVineam iſtam.
t perfice eam, quam plantavit
dextera tua: * & ſuper filium hoô-
minis, quem confirmiſti tibi.
IL ncênſa igni, & ſuffoſſa * ab in-
crepatiône vultus tui peribunt.
iat manus tua ſuper virum dexte-
ræ tuæ: * & ſuper filium höminis
quem confirmaſti tibi.
t non diſcéêdimus à te, viviñ caâ-
bis nos: * & nomen tuum invo-
cabimus. S
omine Deus virttum converte
nos: * & oſtende faciem tuam, &
ſalvi erimus.

Propitius eſto peccatis &.

Gaudébunt la-

bia mea, cùm cantavero tibi.
„Et anima mea, quam rede-
miſti.

decôris ejus.
Deus noſter manifeſtè veniet.
Ipſe libe-
ravit me de laqueo venantium.
Et a verbo aſpero.
Erue à frä-
mea Deus animam meam. Et
de manu canis unicam meam.
Allelàja, allel.
allel. Surréxit Doôminus de
ſepälchro, allel. Qui pro no-
bis pepeêndit in ligno, allel.

in Dno gaudéte, allel Vos elé-
git Deus in hæreditatem ſibiallel.

Glôria & honôre coronâſti eum
Dômine. Et conſtituiſti eum
ſuper ôperaà mänuum tuarum.
Lætâmini
in Dno, & exultate juſti. Et
gloriamini omnes recti corde.

Amavit eum Döminus, & or⸗
navit eum.
Stolam glôòriæ induit eum.
Spécie tua;,
& pulchritúdine tua. Inténde;
proſpere procéde, & regna.
A b L A UD E §s,
Tibi foli peccàâvi, Doômine
miſerére mei.
iſerére mei. 35.
Domine. almus 85
Omine retúgium factus es no-
Don * à generatiône in genera-
tionem.
riusquam montes fierent, aut
formareétur terra; & orbis; * à
ſæculo, & usque in ſæculum tu es
Deus. . . .
e avèrtas höminem in humilitâ:-
tem : * & dixiſti: Convertimini
filii hminum.
uôniam mille anni ante 6culos
tůos , †* tamquam dies heſterna;
quæ præteériit. .
t cuſtodia in nocte, * quæ pro ni-
hilo habentur, eorum anni erunt.
anè ſicut herba tranſeat, mane
flòreat, & tranſeat: * vélpere deé-
cidat, induret, & areétſcat. .
uia defécimus in ira tua, * & in
furore tuo turbati ſumuùs.

.

oſuſ-

Ex Sion ſpécies

Sancti & ſuſti

oluiſti i
ſpectu tu
in illumin
uoniam
cetunt: *
nni noſ
büntur: 5
in ipfis ſen
di autem
ginta anni
lbor, &
uoniã fu
Lcorripie
nis novit
Kprr tihe
Werdre?
esteram
Kerudite
onverte
& epree
tuos.
epleti ſ
tua: X
ſumus om
2lati ſun
hos humi!
Fidimus m
éſpies in
tua: *K
t ſr ſplen
Uper nos
tatum d
Opus manm
Do
nobis⸗
tibor in te

Can

Antém
enim m
Kalcenson
Ortitüdo
ſactus eſt
edens m
patti
Chinus gn
Abnen 3
liumd,
Katin mare
Eligiprin
un udr

ſto peccitie
Gaudebunt!
ntäyero tibi
4, Juam

Ex Sion hec⸗

anifelte venie

loe li

0 Venantium
ero.

Eileif

n meam.
icam mein.
Alleluje,ad
xit Domin
Qui Non
igno, alet,
Sandi A
Allel , ore
Citatem ſbii⸗

orecoloniſit
t conſtituiſtit
uutn tuarun
be k. Leuu
iate julti
es elti ilte

Domins,
2 induit eun⸗
Specet⸗
tua. h, IIii
e, & lenn
d
peccivi,

gium Au
eratione inzeni

fietent
. dbi⸗
eln ſeoblum
inem in tun
ſſti: Copxeri⸗
Anni ank i
amn dies i

oſuiſti iniquitätes noſtras in con-
ſpectu tuo: *† ſæculum noſtrum
in illuminatione vultus tui.
uoniam omnes dies noſtri defe-
cérunt: * & in ira tua defécimus.
nni noſtri ſicut aranea medita-
búùntuùr: * dies annorum noſtrorum
in ipſis ſeptuaginta anni.
i autem in potentatibus, octo-
ginta anni: * & àmpliùs eorum,
labor „ & dolor.
Quôniã ſupervenit manſuetúdo: *
& corripiemur.
zuis novit poteſtàtem iræ tuæx, *
& præ timore tuo iram tuam dinu-
merare?
Déxteram tuam fic notam fac: *
& eruditos corde in ſapientia.
onvertere Dômine usquequòô: *
& deprecabilis eſto ſuper ſervos
tuos.
epleti ſumus manè milericôrdia
tua: * jG exultavimus „& delectati
ſumus omnibus diébus noſtris.
Lætati ſumus pro diébus „ quibas
nos humiliäſti: * annis, quibus
vidimus mala.
éſpice in ſervos tuos, & in pera
tua: *† & dirige filios eòrum.
t ſit ſplendor Dômini Dei noſtri
ſuper nos, & pera manuum no-
ſtrarum, dixige ſuper nos; * &
opus maânuum noſtrarum dirige.
Domine refugium factùs es
nobis. In matutinis medi-
tabor in te.
1 . eus, Deus meus, 36.
Cantémus.

Antémus Doômino: gloriôsé
enim magnificatus eſt, εeuu
& aſcensorem dejecit in maré.
K ortitúdo mea, & laus mea Dñs, *
&& factus eſt mihi in ſalutem.
ſte Deus meus, & glorificabo en:*
Deus Patris mei, & exaltabo eum.
minus quaſi vir pugnator, Oom-
nipotens nomen éjus. * Currus
Pharaônis; „& exércitum ejuùs pro-
jécit in mare.
3lécti principes ejus ſubmerſi ſunt
in mari rubro.* Abyſſi operuerunt
eos, deſcendéruni in profundum
quaſi lapis.
éxtera tua Dômine magnificata
eſt i in fortitüdine: déxtera tua, Dô-
mine, percuúſſit inimicum. * Et in
multitũdine gloriæ tuæ depoſuiſti
adversarios tuos.
isiſti iram tuam, gua devoravit
eos ſicut ſtipulam. * Et in ſpiritu

59
furôris tui congregaâtæ ſunt aquæ.
tetit unda fluens, * congregatæ
ſunt aby ſſi in médio mari.
ixit inimicus: Pérſequar, &
comprehéndam „ * dividam ſpo-⸗-
lia; implébitur ² anima mea.
vaginabo glädium meum, * in-
terficiet eos manus mea.
lavit ſpiritus tuus, & opéruit eos
mare, * ſubméèrſi ſunt quaſi plum-
bum in aquis vehementibus.
uis similis tui in fortibus Dômi-
ne? * quis similis tui, magnificus
in ſanctitàte, terribilis atque lau⸗-
dabilis, faciens mirabilia?
xtendiſti manum tuam, & devo-
ravit eos terra. * Dux fuĩſti i in mi-
ſericordia tua pôpulo, quem rede=-
miſti.
t portâſti e in fortitúdine tua, *
ad habitaculum ſanctum tuum.
ſcenderunt pôpuli, & irati ſunt: *
dolôres obtinuérunt habitatôres
Philiſthiim.
unc conturbàâti ſunt principes
Edom, robúùſtos Moab obtinuit
tremor: * obriguérunt omnes ha-
bitatôres Chanaan.
rruat ſuper eos formido & pa-
vor, * in magnitúdine tui.
iant immobiles quaſi lapis, donec
pertranſeat populus tuus Däe, *
donec pertranteat pôpulus tuus
iſte, quem poſſediſti.
ntroduces eos, & plantabis in
monte hæreditäatis tuæ, * firmiſſi-
mo habitaculo tuo, quod operatus
es Dômine.
anctuarium tuum, Dñe, quod fir-
mavérunt manus tuæ: * Döôminus
regnabit in ætérnum „& ultraà.
ngreſſus eſt enim eques Pharao
cum currihus S equitibus ejus in
mare: * & reduxit ſuper eos Dô-
minus aquas maris.
ilii autem Iſrael ambulaverunt
per ſiccum * in mèdio ejus.
Cantémus Déômino gloriô-
868.
In Sanctis ejus laudate
Deum. .
. audaàte Düm de cœlis. 36.

Ox præcéſſit: dies autem ap-
N propinquavit: labjicia mus ergo
pera tenebrarum, & indua mur
arma lucis : ficut in die honéſtèe
ambulémus.

Ux ecce ſurgit aäurea,
Pallens facéſſat cæcitas,
Quæ

60
Quæ nosmet in præceps diu
Erroôre traxit dévio.
æc lux ſerénum cônferat,
Purôsque nos præſtet ſibi,
Nihil loquàmur sůbdolum,
Volvamus obſcúrum nihil.
ic tota decuúrrat dies,
Ne lingua mendax, ne manus;
Oculive peccent lúbrici,
Ne noxa corpus inquinet.
peculator adſtat deſuper;,
Qui nos diébus omnibus;
Actůsque noſtros prôfpicit
A luce prima in véſperum.
eo Patri ſit gloria,
Ejuúsque ſoli Filio;
Cum Spiritu Paraclito;
Nunc, & per omne ſæculum Amẽz.
Repléti ſumus manè miſericoôr-
dia tua. Exultävimus, & de-
lectati ſumus.

In ſanctitate ſerviaãmus Dno ,& li-
berabit nos ab inimicis noſtris.

38.
8 E X T A.
Qus:

F E R I A

dorémus Dôminum »
niam ipſe fecit nos;
enite. I.
U Trinitätis Unitas
Orbem poténter quæ regis,
Atténde laudis canticum:,
Quod excubantes psallimus.
am lectulo consůrgimus
Noctis quiéto témpore;,
Ut flagitémus omnium
A te medéelam vůúlnerum.
u0 fraude quidquid dæamonum
In nôctibus deliquimus,
Abſtergat illud cœlitùs
Tuæ potéſtas gloriæ.
Ne corpus adſtet sordidum;
Nec torpor inſtet cordium,
Ne criminis contägio
Tepéſcat ardor (piritus.
b hoc Redémptor, quæſumus,
Reple tuo nos lmine;
Per quod diérum circulis;
Nallis ruâmus actibus.
Præſta, Pater piiſſime,
Patrique compar Unice;
Cum Spiritu Pataclito
Regnans per omne ſæculum, Amé.

Exultate. ,
Alleluja.

Xultàte Deo adjutori noſtro: *
jubilate Deo Jacob.
mite pſalmum;, & date tympa-

num: * pſaltérium jucundum eum
cithara.
uccinäte in Neomenia tuba: *
in inſigni die ſolemnitatis veſtræ.
uia præcéptum in IIrael eſt: *
& judiciùm Deo Jacob.
eſtimonium in joſeph péôſuit il-
lud, cùm exiret de terra Æπιgypti: *
linguam, quam non noyerat, audi-
vit.
iyvértit ab onéribus dorsũ ejus: *
manus ejus in coôphino ſerviérunt.
n tribulatione invocâſti me, &
liberavi te: * exaudivi te in ab-
ſcondito tempeſtatis, probavi te
apud aquam contradictioônis.
udi populus meus, & conteſtaâbor
te: * Ilrael ſi audieris me, non
erit in te deus recens, neque ado-
rabis deum aliénum. .
go enim ſum Dns Deus tuus;, qui
eduxi te de terra .gypti; * dilata
os tuum, & implébo illud,
t non audivit põpulus meus vo-
cem meam: * & Ifrael non inten-
dit mihi.
t dimiſi eos ſecúndùm deſidéria
cordis eozum: ibunt in adinven-
tiônibus ſuis.
i pöpulus meus audiſſet me: *
Iſrael ſi in viis meis ambullÄſſet.
ro nihilo foôrſitan inimicos eôru
humiliaſſem: * & ſuper tribulan-
tes eos misiſſem manum meam.,e
nimici Doômini mentiti ſunt ei: **
& erit tempus eoôrum in ſæcula.
t cibavit eos ex adipe frumẽti: *
& de petra melle ſaturavit eos.

Eus ſtetit in ſynagôga deòô-
Jrum: * in médio autem deos
dijùdicat.
squequò judicatis iniquitàtemꝶ
& facies peccatôrum sunitis?
udicate egeno, & pupillo: * hü-
milem, & pauperem juſtificaté.
ripite pauperem: * & egenum
de manu peccatoris liberate.
eſciérunt, neque intellexérunt,
in ténebris àmbúlant: * movebùún-
tur oömnia fundaméenta terræ.
go dixi: Dii eſtis, * & filii Ex-
célſi omnes. .
os autem ſicut hémines morié-
mini: *ε & ſicut unus de principi-
bus cadetis.
urge Deus, judica terram, *£
quoniam tu hæreditabis in omni-
bus Gentibus.
Exultate Deo adjutéôri noſtro.
Tu ſolus.

Eus,qu
taceas
uOniam
Uunt: * &
Muut caput
Uper pop
luat constl
Attsus ⸗
Ueunt:
eosde Gen
tut nomen
Coniam
ter: ſur
Mentumn d
Aa lHume
did,
Ammmon,
cam habn
tenim
fact ſunt
ac illis.
ſieut ho
iſperiert
unt ut ſte
one prine
Zeb,
Mnes pr
direrunt:
zanctuatin
eus meu
ſieut ſii
lentignis
den fl
4per
tua: 8
mple faci
quexrent
rübelcan
ſeculum
& pereant
t cogno
Dominas
ommni terra

Dam d
„ Domi n
lch, &

jucünduner

jolephr polni
terta Agjoi⸗
on noyelahal

us dotzü eit
hino ſenienn
wvocatti ne,
udivi ten;
atis, Dlob
tadictionis,
eus, K Coleſti
udietis me,n
cens, negne

tum. .
ns Deus tltel
Opulus melg
IItael non in

cündun tele
ibuntin auin

8 aucflet ni
eis amblile,
an ininichz
ſuper tibl⸗
manunm eit
mentifiſinml
rumm in ſellt
zdipe finnel.
ſaturayitiin

1 ragon .
edio autend

ris liberite 1
he intellen,
lut:? otn
menta reni
7
ſis,
6wines an
t hotmin inee
igie ten
eitäbis n

0 Aaſutei ol

Eus, quis similis erit tibi? & ne
taceas neq; compeſcaris Deus.
uôniam ecce inimici tui ſonue-
runt: * & qui odérunt te, extulé-
runt caput.
uper populum tuum malignavé-
runt consilium: * & cogitavérunt
advérsùs Sanctos tuos.
ixerunt: Venite, & diſperdàâmus
eos de Gente: & non memoré-
tur nomen Ifrael ultra.
uoniam cogitaverunt unanimi-
ter: ſimul adversùm te teſta-
méntum diſpoſuérunt: tabernacu-
la Idumæorum & Ismahelitæ.
M oab „ & Agaréni, Gebal, &
Ammon;, & Amalec: * alienigena
cam habitantibus Tyrum.
E tenim Afſſur venit cum illis: *
facti ſunt in adjutorium filiis Lot.
ac illis ſicut Madian, & Siſaræ: *
ſicut Jabin in torrente Ciſſon.
iſperiérunt in Endor: facti
ſunt ut ſtercus terræ.
one principes eôrum ſicut Oreb,
& Zeb, * & Zebée, & Salmana.
mnes principes eorum, * qui
dixérunt: Hæreditâte poſſideamus
Sanctuarium Dei.
eus meus pone illos ut rotam, *
& ſicut ſtipulam ante faciem venti.
Nicut ignis qui comburit ſilvam, *
& ſicut flama comburens montes.
ta perſequéris illos in tempeſtate
tua: * & in ira tua turbabis eos.
mple facies eòrum ignominia: *
& quærent nomen tuum Dômine.
rũùbéſcant, & conturbéentur in
ſæculum ſæculi: *& & confundantur
& péreant.
t cognôſcant;, quia nomen tibi

Dôminus: * tu ſolus Altiſſimus in

omni terra,.

) Uam dilecta tabernaâcula tua
⁸Dômine virtütum! * concu-

piſcit „ & déficit anima mea in

Atria Dômini.
or meum, & caro mea * exulta-
vérunt in Deum vivum.
tenim paſſer invenit ſibi do-
mum: * & turtur nidum ſibi, ubi
ponat pullos ſuos.
à Itaria tua Dömine virtütum: *
Rex meus, & Deus meus.
eati, qui habitant in domo tua
Domine * in ſæcula ſæculorum
laudabunt te.
HNeatus vir, cujus eſt auxilium abs
te 1 * aſcenſiones in corde fuo di-

61
ſpõôſuit, in valle laerymârum, in
loco, quem pòôſuit.
tenim benedictiôné dabit legis-
lator, ibunt de virtùte in virtutẽé, *
vidébitur Deus deorum in Sion.
omine Deus virtútum exâudi o-
rationem meam: *† auribus pérci-
pe Deus Jacob-
rotéctor noſter àfpice Deus: *
& réſpice in faciem Chriſti tui.
QZuia melior eſt dies una in atriis
tuis * ſuper millia.
légi abjéékus eſſe in domo Dei
mei; * magis quam habitare in ta-
bernaculis peccatorum.
uia mitericordiam, & veritatem
diligit Deus: * gratiam, & gloô⸗
riam dabit Dominus.
on privabit bonis eos, qui ämbu-
lant in innocéntia: * Dne virtutum
bgatus homo, qui ſperat in te.
Tu ſolus Altiſſimus ſuper
omnem terram.

Benegizxiſti.
Enedixiſti Démine terram
tuam: * avertiſti captivitatem

Jacob.
emiſiſti iniquitàtem plebis tuæ*
operuiſti mnia peccàta eòrum.
itigäſti omnem iram ruam: *
avertiſti ab ira indignatiônis tuæ.
onvérte nos Deus falutaris no-
ſter: * & averte iram tuam à nobis.
umquid in ætêrnum irascéris
nobis ? *W aut exténdes iram
tuam à generatione in generatio-
nem?
eus tu cõvérſus vivificabis nos? *
& plebs tua lætabitur in te.
ſtéênde nobis Dômine miſericôr-
diam tuam: * & ſalutare tuum da
nobis. . .
udiam, quid loquâtur in me Dô-
minus Deus: * quôniam loquétur
pacem in plebem ſuam.
t ſuper Sanctos ſuos, * & in
eos, qui convertúntur ad cor.
ermtamen propé timeéntes eum
ſalutare ipſtus: *† ut inhabitet glô-
ria in terra noſtra. .
iſericòrdia, & véritas obviavé-
runt ſibi: * juſtitia, & pax oſcula-
æ ſunt. .—
éritas de terra orta eſt: * & ju-
ſtitia de cœlo proſpexsit.
tenim Dominus dabit benignita-
tem, * & terra noſtra dabit fru-
ctum ſuum.
Fuſtitia ante eum ambulàbit? * &

ponet in via greſſus ſuos.

62

Nelina Dômine aurem tuam, &
exaudi me: * quôniam inops,
& pauper ſum ego.
uſtodi animam meam, quéôniam
fanctus ſum: * ſalvum fac ſervum
tuum, Deus meus ſperantem in te.
iſerere mei Döômine, quoniam
ad te clamavi tota die; * lætifica
animam lervi tui, quoniam ad te
Domine animam meam levavi.
uoniam tu Domine ſuavis , &
mitis „ * & multæ miſericoôrdiæ
6mnibus invocantibus te.
uribus pércipe Domine oratiéô-
nem meam: * & intende voci de-
precatiônis meæ.
n die tribulatioônis meæ clamavi
ad te: * quia exaudiſti me.
on eſt similis tui in diis Dnñe: *
& non eſt ſecúndùm ôpera tua.
mnes Gentes, quascumque feci-
ſti, vénient, & adorabunt coram
te Doômine: * & glorificabunt no-
men tuum.
uôniam magnus es tu, & faciens
mirabilia: *† tu es Deus ſolus.
educ me Dômine in via tua, &
ingrédiar in veritate tuaz lætétur
cor meum, ut timeat nomen tuum.
onnitébor tibi Dñe Deus meus in
toto corde meo, * & glorifrcabo
nomen tuum in ætérnum.

emor ero Rahab & Babylônis *ε
ſciéntium me.
cce alienigenæ, & Tyrus:, & pô-
pulus &ιthiopum, * hi fue cunt illic.
umquid Sion dicet: Homo, &
homo natus eſt in ea: * & ipfe
fundaàvit eam Altiſſimus?
ominus narrabit in (cripturis po-
pulorum „ & principum: * ho-
rum, qui fuérunt in ea. .
icut lætantium omnium * habi-
tatio eſt in te.

Omine Deus ſaluùtis mex; *
in die chamavi, & nocte co-
ram te.
ntret in conſpécktu tuo oratio
mea : * inclina aurem fuam ad
precem meam.
uia repleta eſt malis anima mea:*
& vita mea inférno appropinqua-
vit.
ſtimatus ſum cum deſcendenti-
bus in lacum: * factus ſum ſicut
homo ſine adjutôrio, inter moôr-
tuos liber. .
icut vulneraâti dormiéntes in ſe-
püůlchris, quorum non es memor
amplius: * & ipſi de manu tua re-
pulſi ſunt.
oluerunt me in lacu inferiôri: *

in tenebrôſis, & in umbra mortis.

uper me confirmatus eſt furor

QZ uia miſericordia tua magna eſt tuus, * & omnes fluctus tuos in-

Iuper me: * & eruiſti animam me-
am ex inférno interiori.
y eus, iniqui inſurrexérunt ſuper
me, & ſynagôga poténtium quæ-
fiérunt animam meam: »& non
propoſuérunt te in conſpectu
suo.
E t tu Dômine Deus miſerator, &
miséricors, * patiens & multæ
miſericordiæ, & verax.
K éſpice in me, & miſerére mei, *
da impérium tuum pùero tuo, &
ſalvum fac filium ancillæ tuæ.
ac mecum ſignum in bonum, ut
videant, qui odérunt me, & con-
fundantur; *† quoôniam tu Domine
adjuviſti me, & conſolatus es me.
Af Benedixiſti Dömine terram
tuam.
A Fundaménta ejus.
Undaménta ejus in môntibus
ſanctis: diligit Dominus por-
tas Sion ſuper omnia tabernacula
Jacob.
G lorioſa dida ſunt de te, * civi-

tas Dei.

duxiſti ſuper me.
ongè feciſti notos meos à me: *
poſuérunt me abominationé ſibi.
raditus ſum , & non egredié-
bar: * culi mei languérunt præ
inopia. .
lamavi ad te Dômine tota die
expandi ad te manus meas.
umquid môrtuis facies mirabi-
lia: aut médici ſuscitabunt;, &
confitebuntur tibi?
umquid narrabit aliquis in ſe-
pùlchro miſericôrdiam tuam, * &
veritatem tuam in perditiône ²
NQumquid cognoscentur in téne-
bris mirabilia tua, * & juſtitia tua
in terra oblivionis?
t ego ad te Déômine clamaävi: &*
& manè oratio mea prævéniet te
t quid Dômine repellis oratio-
nem meam: * avértis faciem tuam
a me? .
auper ſum ego, & in labôribus à⁴

juventite mea: * exaltatus autem,

humiliatus ſum, & conturbatus.
n me tranſierunt iræ tuæ: * & tel-

rores tui conturbaverunt me.

II.

itcumdede
n cie:d circi
longäſti 4
MIN, * & 1
Fundat
luctis,

lleticor.
nurn cal
eneratid
Nen s aunt
inae meo,
omam di⸗
ſeiicordia 2
Preparabitu
lpofui
Meis, jnta
Usdue in
men tuum
1 Edifica
Leneration
onhteba
Domine:
in Eccleſia
Loniam
kur Domind
in üliis Dei
els, qui
Sanckorum
lüper omne
ſunt.
Omine D
milis ibi

& peritas t

domins
motumn au
mitigas,
humili⸗
ſperdum;
Uue diſpers
ui lunt ee
ldem tert
fundzſti
ereäſti,
bor
exultäbe
unotenti
Unetur m
entr tua
unrear
lerieorie

& Nahl

& Tins l
hifuetun
Gicet: Hon
in ea:
tiſſimnus!
it in letiprunn
principum:i
nt in i·
Ommniunn

lalutizne
Wi, & Mer

pectu tn en
hna aulenm iin

malis inimnt
etno apprort,

cum geſekn
fakus in
1otio, inte

dorwientst
um non
on de munll

in loer itfeid
& in unbnd⸗

ntmtus e
nes kucklsu⸗

me.
notos hetit

2bommintton
. K non en⸗
mei kupglei

Donine ini⸗
mmanls lei
is as n
ici itebun

. etin
in1
oscenll
u 1Kti
onis!
Domine
0 es
nine el nn
eltiͤicll

Circumdedérunt me ſicut aqua to-
ta die: * Circumdedérunt me ſimul.
longâſti a me amicum, & proxi-
mum, * & notos meos a miséria.
1 Fundaméta ejus in montibus
ſanctis, Benedictus.

gF Iſericoôrdias Dômini * in æxtér-

num cantabo. .
n generationem, & generatiô-
nem * anuntiabo veritàtem tuam
in ore meo.
uoôniam dixiſti: In ætérnum mit
ſericordia ædificabitur in cœlis: *
præparabitur véritas tua in eis.
Diſpoſui teſtamentum eléétis
meis, juravi David ſervo meo. *
Usque in ætérnum præparabo ſe-
men tuum.
EKt ædificabo in generatiénem, &
generationem * ſedem tuam.
Sonfitebùntur cœli mirabilia tua
Domine: * étenim veritatem tuam
in Eccléſia San oôrum.
uôniam quis in nuùbibus æquâàbi-
tur Dômino, * similis erit Dee
in filiis Dei:
eus, qui gloriücatur in consilio
Sanctorum: * magnus & terribilis
ſuper omnes, qui in circuitu ejus
ſunt.
omine Deus virtútum, quis si-
milis tibi? * potens es Dômine,
& véritas tua in circuúitu tuo.
Pu dominaris poteſtâti maris: *
motum autem fluctuum ejus tu
mitigas.
u humiliaâſti ſicut vulnerâtum,
ſuperbum: * in brächio virtuútis
tuæ diſpersiſti inimicos tuos,
ui iunt cœli, & tua eſt terra;,
orbem terræ, & plenitüdinem ejus
tu fundaſti: Aquiléênem & mare
tu credſti.
Chabor „ & Hermon in nômine
tuo exultabunt, * tuum brachium
cum poténtia.
irmêtur manus tua 5 & exaltétur
dextera tua;: * juſtitia, & judi-
cium præparatio ſedis tuæ.
iſericordia & véritas præcedent
fäciem tuam: * beatus populus,
qui ſcit jubilatiõnem.
Doômine in lúmine vultus tui am-
bulabunt, & in némine tuo exul
tabunf tota die „ * & in jutftitia
tua exaltabuntur.
Quôniam gloria virtütis eòrum tu
es: * & in beneplacito tuo exal-
tabitur cornu noſtrum.
Auia Dômini eſt alsumptio no-

. 63 .
ſtra, * & Sancti Iſrael Regis noſtri.
unc locúùtus es in viſione Sanctis
tuis, & dixiſti: * Poſui adjuté-
rium in poténte, & exaltavi elé-
ctum de plebe mea.
nvéni David ſervum meum, *£
oleo ſanko meo unxi eum.
anus enim mea auxiliabitur eint
& brachium menm confortabit
eum.
ihil proficiet inimicus in eo: *
& fllius iniquitâtis non apponet
nocére ei.
t concidam à facie ipsius inimi-
cos ejus: „ & odiéntes eum in

fugam convértam.

t véritas mea „ & miſericordia

mea cum ipſo: * & in nômine

meo exaltabitur cornu ejus.
t ponam in mari manum ejus: *
& in fluminibus dexteram ejus.
Epfe invocabit me: Pater meus es

tu: * Deus meus, & ſuſceéptor ſa-

lutis meæ.
t ego primogénitum ponam il-
lum, * excelſum præ Reégibus terræ.
n ætérnum ſervabo illi miſericoôr-
diam meam : * r & teſtamentum
meum fideéle ipfi.
t ponam in ſæculum ſæculi ſe-
men ejus: & thronum eius ſicut
dies eœli.
Si autem dereliquerint filii ejus
legem meam: * & in judiciis meis
non ambulaverint.
i juſtitias meas profanàâverint, *
& mandata mea non cuſtodierint.
iſitabo in virga iniquirates eòrũ*
& in verbéri bus peccata eòrum.
iſericôrdiam autem meam non
diſpeêrgam ab eo: * neque nocébo
in veritäate mea.
eque profanäbo teſtaméntum
meum: * & quæ procédunt de la-
biis meis, non faciam irrita.
emel juravi in Sandto meo, ſi
David meêntiar: * ſemen ejus in
ætérnum manébit.
t thronus ejus ſicut ſol in con-
ſpeêctu meo, * & ſicut luna perfécta
in ætérnũ, & teſtis in cœlo fidélis.
a verô rebuliſti, & deſpexiſti: *
diſtuliſti Chriſtum tuum.
veêrtiſti teſtaméntum ſervi tui: *
profanaſti in terra Sanétuariu ejus.
eſtruxiſti omnes ſepes ejus: *
poſuiſti firmamentum ejus formi-

dinem. .

Giripuérunt eum omnes tran-
ſeuntes viam: * factus eſt oppro-
brium vicinis ſuis.
Xal-

Braltaſti déxteram depriméntium
eum: * lætifcaſti omnes inimicos

ejus.
Avertiſti adjutorium gladii ejus: *
&⁊ non es auxiliatus ei in bello.
eſtruxiſti eum ab emundatione:*
& ſedes ejus in terram collisiſti.
inoräâſti dies témporis ejus: *
Pertudiſti eum confuſione.
squequò Däe avertis in hainem: *
exardeſcet ſicut ignis ira tua:
emorare, quæ mea lubitantia: : *
numquid enim vané conttituiſti
omnés filios hominum:
uis eſt homo, qui vivet, & non
vidébit mortem, * éruet animam
ſuam de manu inferi?
bi ſunt milericordiæ tuæ antiquæ
Döômine, „ ſicut juraſti David in
veritate tua?
emor eſto Domine opprobrii
ſervoòrum tuoôrũ, * (quod continui
in ſinu meo) multärum Gentium.
uod exprobravérunt inimici tui
Déômine: * quod exprobravérunt
commutationem Chriſti tui.
enedictus Dominus in æzteér-
num: * fiat, fiat.

Eus ultioòsnnum Döminus: *
Deus ultionum libere egit.

Xxaltare, qui jüdicas terram: *

fedde retributionem ſuperbis.
squequòô peccatores Bomine,
usquequò peccatores tolianun.
kur?
ffabúntur, & loquéntur i iniqui-
tàatem: * loquentur omnes, qui
operantur injuſtitiam?
pulum tuum Dôömine humilia-
vérunt: * & hæreditätem tuam ve-
Kavérunt.
Viduam & advenã interfecérunt: *
& pupillos occidérunt.
t dixérunt: non vidébit Döômi
nus: & nec intélliget Deus Jacob.
Entelligite inſipiéntes in pôpulo: *
& ſtuͦlti aliquando sapité.
QZui plantavit aurem, non audiet?
aut ui finxit culum, non consi-
derat ?2 .
Qui côrripit Gentes, nen arguet*
ui docet hominem ſcientiam?:
36minus ſcit cogitatiônes homi-
pum, * quoniam vanæ ſunt.
eatus homo, quem tu erudieris
Dômine: „ * & de lege tua docue
zis eum.
t mitiges ei à diébus malis: .
donec ſodiatur peccatori fovea.
Jnia non repéllet Dominus ple-

bem ſuam „ * & heæreditatem
ſuam non derelinquet.
uoaduúsque juſtitia convertatur
in judicium, * & qui juxgta illam
omnes, qui recto ſunt corde-
uis consürget mihi adversuùs ma-
lignantes?“ aut quis ſtabit mecum
adversüs operantes iniquitatem?
äſi quia Dominus adſuvit me: *
paulo minus habitäflet in inférno

amima mea.

i dicébam: Motus eſt pes meus: *
miſericordia tua Domine adjuva-
bat me.
ecùndùm multitdinem dolôrum
meorum in corde meo, * conſo-
lationes tuæ Iætificaveérunt ani-
mam meam.
umquid adhæret tibi ſedes ini-
quitatis: * qui fingis laborem in
præcepto?
aptabunt in animam juſti: * &
sänguinem innoceèntem condem-
abunt.
t factus eſt mihi Dôminus in re-
fügium, * & Deus meus in adju-
torium ſpei meæx.
t feddet illis iniquitàtem ipsoô-
rum, & in malitia eorum diſper-
der eos: * diſperdet illos Domi-
nus Deus noſter.
Benedicktus Däüs in Xgternum.
Gantate.
Antate Domino canticum no-
wum: * cantate Domino omnis
terra.
antate Döômino, & bene dicite
nomini ejus: * annuntiate de die
in diem ſalutare ejus.

nnuntiate inter Gentes gloôriam
ejus: * in omnibus pôpulis mira-

bilia ejus.
uoôniam magnus Dôminus, &

laudabilis nimis: * rerribilis eſt
ſuper omnes

deos.
uoôniam omnes dii Géêntium dæ-
moönia: * Däüs autem ceœlos fecit.
onfeſſio „ & pulchritudo in con-
ſpéctu ejus: ſan ctimònia, & mag-
nificéntia in ſanctificatiéône ejus.
fférte Dômino patriæ Gentium.,
afferte Domino glôriam & hono-
rem: * afféerte Domino glôriam
nomini ejus.
ollite hôſtias, & introite in at ria
ejus: x* adorate Döminum in atrio
ſancto ejus.
ommoveatur à fäcie ejus univér-
ſa terra: * dicite in Gemtibus, quia
Dôminus regnavit.
tenim corréexit orbem terræ, qui
non

Kön cômt
populos in
tentur
commoye⸗
eus: gal
nia; gur in
unc exul
Värum à fa
quoniam x
udicabit
te: * & pe

Ominu
1a: Xl.
ubes & (
juſtitia;
ſecis ejus.
gnis ante
infammab
ejus.
luxérun
1X: * vidi
ontes,
cie Domin.
Dis ferra.
ennuntiaxe
ejus: y
gloriam eje
onfündin
ſaul lolli:
Kmulactis
dorate en
Audivit, &
t exultaye
ter judicia
uoniam tr
Uper omne
altatn ius es !
ui Gligr
malum:
mas ſind
peccatori;
ux orta e
e lætitia,
tämini 1
Conſtemini
Ulonis ejus,
n
fite nomit

i ſee
clina
Cen meam.

Dominatere
Eeserti ad

ddomdtat
Et ſub

leonis libe

N hetediit
guet,
Ilia content
qul junn l
ſunt corde
ihi adrergis
lis Rabit men
es iniq uitaten
5 adurit ne
tatlet in ine

eſt peznen
Dotmmine d

üdinem doe
meo, vi⸗
tificayetum

i uͤbi ſeltz
kngis laboten

imann juli
céntemn con

i Döminus
15 meus ini

niquitäten ,
itia eoruimd,
Erdet ilos i

is inetenn

no cinlienm!
te Dominocn

Znnuntiite di
ejus⸗ ſz
et Gentes ,
bis ohnien
1s Dönimd
5 tetridils
.
i Gentiun
ein celoz
lchtitülo in⸗
Cinonieg⸗
itcatiome
itlir en
hütn *

zcie eſien
ſ Geunibucfe
t. .
eum
orben! Hol

juſtitia;

ön cômmovébitur: * judicâbit

populos in æquitate.
æténtur cœli, & exúltet terra;
commoveatur mare, & plenitudo
ejus: * gaudébunt campi, & om-
nia;, quæ in eis ſunt.
unc exultabunt omnia ligna fil-
varum à facie Doômini, quia venit: *
quôniam venit judicâre terram.
udicabit orbem terræ in æquita-
te: * & pophlos in veritate ſua.

Ominus regnavit, exúltet ter-
ra: * læténtur inſulæ multæ.
ubes & caligo in circuitu ejus:*
& judicium corréctio
ſedis ejus.
gnis ante ipſum præcédet: * &
inflammabit in circúitu inimicos

ejus.
lIluxérunt fůlgura ejus orbi ter-
ræ: *$ vidit, & commôta eſt terra.
ontes, ſicut cera fluxérunt à fa-
cie Dômini: * à facie Dômini om-
nis terra.
nnuntiavéerunt cœli juſtitiam
ejus: † & vidérunt omnes poôpuli
gloriam ejus.
onfandantur omnes, qui adéôrant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
Amulacris ſuis. .
dorate eum omnes Angeli ejus:*
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
rer judicia tua Domine.
uôniam tu Dominus Altiſſimus
ſuper omnem terram: * nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.
Qui diligitis Dominum, odite
malum: * cuſtôdit Dôminus ani-
mas ſanctôrum ſuorum, de manu
peccatoôris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia. ,
P gtämini juſti in Dômino; * &
confitémini memoôriæ ſanctifica-
tionis ejus.
. Cantäte Dômino;, & bene-
dicite némini ejus. r
N. Intret oratio mea
in conſpéctu tuo Dômine.
Inclina aurem tuam
cem meam.

ad pre-

Dominatorem terræ De petra
deserti ad montem filiæ Sion.
. . Scapulis ſuis
obumbrabit tibi.
Et ſub pennis ejus ſperabis.
e1 De ore
leônis libera me Déômine.

Emitte Agnum DPñe *

Et à côrnibus unicôrnium Bu.
militatem meam.
. Alleluja »
alleluja;, alleluja.
Surféxit Dominus verè, allel.
Et apparuit Simoôni; allel.

h. F. Lux perpetua
lucébit Sanctis tuis Dômine, allel.
Et ætérnitas témporum, allel.

Poſuiſti Dñe ſuper caput ejus.
Corônam de lapide pretiôſo.
tent juſti in conſpéctu Dei.
Et delectentur in lætitia.
Elégit eum
Dôminus ſacerdéôtem ſibi. . Ad
ſacrificandum ei hoôſtiam laudis.
2 Conf. n Os juſti
meditabitur ſapiéntiam. y. Et
lingua ejus loquétur judicium.
1 „ Y Adjuvabit
eam Deus vultu ſuo. Deus in
médio ejus, non commovébitur.
A D L A U D E S »
Spiritu principali confirma
cor meum Deus.
M iſerére mei. 35.
In veritate.

Omine exaâudi oratiénem me-
am, auribus pércipe oblecratioô-
nem meam in veritâàte tua: *† exau-
di me in tua juſtitia,
t non intres in judicium cum
ſervo tuo: * quia non juſtificaà:
bitur in conſpéctu tuo omnis vi-
vens.
uia perſecütus eſt inimicus aàni-
mam meam: * humiliavit in terra
vitam meam.
Sollocavit me in obſcüris ſicut
moôrtuos ſæculi: * & anxiatus e
ſuper me ſpiritus meus; in me tur-
bâtum eſt cor meum.
M emor fui diérum antiquôrum „
meditatus ſum in omnibus operi-=
bus tuis: * in factis manuum tua-
rum meditàbar.
E xpaândi manus meas ad te ; &*
animna mea ſicut terra ſine aquas
tibi.
elòciter exâudi me Dômine: *
defécit ipiritus meus.
Ton avercas fàciem tuam à me: *
& similis ero deſcendeéntibus in
lacum. . . „
uditam fac mihi manè miſericor-
diam tuam: * quia in te ſperavi.
otam fac mihi viam, in qua

E ambu-

66
ambulem: *X quia ad te levavi àni-
mam meam.
Eripe me de inimicis meis Dômi-
ne, ad te confuúgi: * doce me fa-
cere voluntatem tuam, quia Deus
meus es tu.
piritus tuus bonus dedúcet me
in terram reétam: * propter no-
men tuum Dômine vivificaàbis me,
in æquitate tua.
gduúces de tribulatiéne animam
meam: * & in miſericordia tua
diſpéêrdes inimicos meos.
Et perdes omnes, qui tribulant
animam meam: quôniam ego ſer-
vus tuus ſum.
Aa. In veritate tua exâudi me
Domine.
Aha. Illúmina Dômine
tuum ſuper nos.

vultum

‚D eus, Deus meus. 356.
Dômine.
Omine audivi auditioônem

tuam, * & timui.
Dmine opus tuum, * in médio
annoôrum vivifica illud.
n medio annoôrum notum facies: *
cùm irätus fůúeris, miſericordiæ
recordaberis.
Deus ab Auſtro véniet , * & San-
Gus de monte Pharan.
ooéruit cœlos glôria ejus: *† &
laudis ejus plena eſt terra.
Splendor ejus ut lux erit: * cornua
in mänibus ejus.
Ibi abſcondita eſt fortitudo ejus: *
ante faciem ejus ibit mors.
t egrediétur diâbolus ante pe-
des ejus. * Stetit, & menſus eſt
terram.
Aſpexit, & diſsòlvit Gentes: * &
contriti ſunt montes ſæculi.
Incurvati ſunt colles mundi, * ab
itinéribus æternitatis ejus,
Pro iniquitäte vidi tentôria K.-
thiopiæ „ * turbabuüntur pelles
terræ Madian.
umquid in fluminibus irâtus es
Doômine? * aut in fluminibus furor
tuus? vel in mari indignatio tua?:
zui alcéendes ſuper equos tuos: *
& quadrigæ tuæ ſalvatio.
S uſcitans iuſcitabis arcum tuum: *
juraménta tribubus, quæ locutus
es
SFlũvios ſcindes terræ: vidérunt te,
& doluérunt montes: * gurgés
aquarum tranſiit.

Dedit abyſlus vocem ſuam: * al-

titüdo manus ſuas levavit.

0l & luna ſtetérunt in habitaculo
ſuo , * in luce ſagittarum tuarum,
ibunt in ſplendoôre fulgurantisha-
ſtæ tuæ.
n frémitu conculcàbis terram: *
& in furôre obſtupefacies Gentes.
gréſſus es in ſalutem pôpuli tui *
in ſalutem cum Chriſto tuo.
ercuſsiſti caput de domo impii, *
denudäâſti fundaméntum ejus us-
que ad collum.
aledixiſti ſceptris eius, capiti
bellatérum ejus, * venientibus ut
turbo ad diſpergendum me. .
xultatio eodrum, * ſicut ejus, qui
dévorat pauperem in abſcoôndito.
iam feciſti in mari equis tuis, *
in luto aquarum multarum.
udivi, & conturbatus eſt venter
meus: * à voce contremuérunt la-
bia mea. .
ngrediatur putrédo in éſflibus
meis, * & ſubter me ſcàteat.
1 requiéſcam in die tribulatio⸗
nis: * ut aſcéndam ad pôpulum
accinctum noſtrum.
icus enim non florébit: * & non
erit germen in vineis.
entiétur opus olivæ: * & arva
non afferent cibum.
bſcindétur de ovili pecus: * &
non erit armêntum in præsépibus.
go autem in Dômino gaudébo: *
& exultabo in Deo Jeſu meo.
eus Däüs fortitudo mea: * & po-
net pedes meos quafi cervorum.
t ſuper excélſa mea deduúcet me
victor * in pſalmis canéntem.
Dômine, audivi auditum
tuum;, & timui. .
In tympano, & choro, in
chordis & organo laudate Deum.
audate Doôminum de
cœlis. 36.
OX præcéſſit, dies autem ap-
propinquavit: abjiciamus er-
go pera tenebrarum, & induaâmur
arma lucis: ſicut in die honéſtè
ambulémus.

Térna cœli gloôria,
½Beata ſpes mortalium 9
Summi Tonantis Unice, .
Caſtæque Proles Virginis.
a déexteram ſurgéntibus-
Exúrgat ut mens sobria;
Flagrans & in laudem Dei⸗
Grates repeéndat débitas.
rtus refulget lúcifer;,
Præitque ſolem nuntius 5

Eidunt ten
TLux ſancta
anensque
Rocem rep
Oinnique fi
Mugäta fer-
Ueſita jan
hcorde ra-
Keünda Spe
(la major
eo batri it
isque ſoli
Clm Spiritu
Munc, & per
depleti ſ
Gatua. g
Gelectati ſun

Per vilceta
Viitavit no

5 4

Nmlnumm
Mite, Mdote

Unme
Mundir
Vnins Xlu
Tinüsque
oſtros pi
etusben
corde
eneiic
Umbos
Hhammis 1
Aecihcti
uu remo
cume
Nnc B
temnur on
Onis beqt
1eſta Pate

Int in u ESaàdunt tenébræ noctium,
ittärunmm Lux ſancta nos illuminet.
e kulguumn M anensque noſtris sénſibus;
Noctem repéllat ſæculi,
lcäbis tan Omnique fine témporis

efneies (I Purgâta ſervet Ppéctora.
dtem pohnid & uæfita jam primüum Fides
Chito na. In corde radices agat,
decoron Secünda Spes congaudeat;,
menun en Qua major extat Charitas.
Neo Patri ſit gloria;,
Ptris eig, Ejusque ſoli Filio,
enienii Gum Spiritu Paraclito,
endumm. Nunc, & per omne ſæculum. Amé.
1, ſees Repleti ſumus manèê mitlericor-
in di dia tua. Exultävimus, &

delectati ſumus.

Per vilcera milericôrdiæ Dei noſtri
Viſitàavit nos Oriens ex alto.

88.
S A B B A T O.

„ominum Deum noſtrum,
Rite, adorémus.

Ve-

bortbirtl enite. 1I.
ines Ummæ parens cleméntiæ,
solie Mundi regis qui machinam;
dum, Unius & ſubſtantiæ,
ollieenn Trinsque Personis Deus.
uln in lui⸗ oſtros pius cum canticis
önino ae Fletus benignèe suſcipe,
Deo eee t corde puro sordium,
tudon Te perfruaâmur largius.

umbos, jecúrque moôrbidum
Flammis adůre congruis,
Accinéti ut artus excubent;,
Luxu remoto péſſimo.
auicumque ut horas nôcktium,
Nunc concinéndo rümpimus,
Ditémur omnes affatim
Donis beatæ patriæ.
ræſta Pater piiſſime;
pPatrique compar Unice,

., dies e. Qum Spiritu Paraclito
: abicbun. Regnans per omne ſæculum.
ntumndee Amen.
eut in Ele Ni Quia mirabilia. .
. Alleluja.
loria, Antäte Doômino cänticum no-⸗
nottiliin, vum: * quia mirabilia fecit.
Unice, alvavit ſibi déxtera ejus , *† &
Virꝑinis⸗ brächium ſandum ejus. .
gentibli otum fecit Dôminus ſalutäre ſu-
66 bi, um: * in conſpéctu Géntium reve-
Uden Dei, lavit juſtitiam ſuauaam.
ebinzs ecordàâtus eſt miſericéòrdiæ ſuæ: *
cifet: & veritatis ſaæ domui Iſrael.
iel B 2

. 6
iderunt omnes términi terfæ 3. *
ſalutare Dei noſtri.
ubilate Deo omnis terra; * can-
tate, & ekultate, & psallite.
sällitée Dômino in cithara , in
cithara, & voce plalmi; * in tubis
ductilibus, & voce tubæ côrneæ.
ubilate in conſpéeétu Regis D0-
mini, † moveatur niare, & pléni-
tůdo ejus, orbis texrarum, & qui
habitant in eo:.
lumina plaudent manu, ſfimul
montes exultabunt à conſpectu
Dômini: *† quoniam venit juditare
terram. .
udicâbit orbem terrarum in juſti-
fia, * & populos in æquitate.

Ominus regnavit „ iraſcantur
pôpuli: * qui ſedet ſuper Ché-
rubim, moveatur terra.
bminus in sion magnus, * &
excélſus ſuper omnes popaulos.
onfiteântur nômini tuo magno,
quôniã teêrribile, & ſanctum eéſt: *
& honor regis judicium diligit.
u paràâſti ditectiônes: * judicium
& juſtitiam in Jacob tu feciſti.
xaltate Dim Deum noſtrum
& adorate ſcabéllum pedum ejus:
quôniam ſanctum eſt.
oyſes, & Aaron in ſacerdotibus
ejus: * & Sämuel inter eos, qui
invocant nomen ejus.
nvocäbant Döminum, & ipfe
exaudiébat eos: * in columna nu:-
bis loquebâtup ad eos. .
uſtodiebant teſtimonhia ejus, *
& præceêptum quod dedit illis.“
minebeus noſter tu exaudiébas
eos: * Deus tu propitius fuiſti eis;
& uleiſcens in omnes adinventio-⸗
nes eorum.
xaltate Dim Deum noſtrum, &
adorate in monte ſanécto ejus: *
quôniam Sanctus Dominus Deus
noſter. .
Quia mirabilia fecit Důs.

Jubilate.

Snum eft.
Jubilate.

Ubilate Deo omnis terra: * ſer-
vite Domino in lætitia.
n-

26
ntroite in conſpécëtu ejus, * in
exultatioône.
citòte, quòniam Dôminus ipſe eſt
Deus: * ipfſe fecit nos, & non
ipſi nos.
ôpulus ejus, & oves pâſcuæ ejus: *
introite portas ejus in confeſſiéône,
gia ejus in hymnis: confitémini
illi.
audate nomen ejus, quoôniam
ſuavis eſt Döminus, in ætérnum
miſericôrdia ejus: * & usque in
generatiõönem, & generatiônem
Veéritas ejus.

Onum eſt confitéri Dio, * &
psallere nomini tuo, Altiſſime.
d annuntiandum manéèé mileri-
eoôrdiam tuam, * & veritätem tu-
am per noctem.
à n decachordo pſaltério: * cum
cantico, in cithara.
uia delectſti me Dômine in fa-
Küra tua: * & in opéribus maânu-
um tuarum exultabo.
uàam magnificata ſunt pera tua
Boômine! * nimis profúndæ factæ
ſunt gogitatioònes tuæ.
7 ir insipiens non cognôſcet: * &
ſtultus non intelliget hæc.
um exoôrti fũerint peccatoôres ſic-
ut fœnum: * & apparuerint omnes,
qui operântur iniquitatem.
t intéreant in ſæculum ſæculi: *
tu autem Altiſſimus in ætérnum
Doômine.
uoôniam ecce inimfci tui Doômi-
ne, quoòniam ecce inimici tui peri-
bunt: *„ & dilpergéntur omnes „
qui operantur iniquitatem
t exaltabitur ſicut unicornis cor-
nu meum: * & ſenéctus mea in
miſericôrdia Überi.
Et deſpéxit oculus meus inimi-
cos meos: * & in inſurgéntibus
in me malignantibus audiet auris
mea.
Juſtus ut palma florébit: * ſicut
cedrus Libani multiplicabitur.
lantati in domo Dômini, * in
atriis domus Dei noſtri florébunt.
A dhuc multiplicabüntur in ſené-
cta übert: * & benè patientes
erunt, ut annüntient.
kuoëniam rectus Doôminus Deus
noſter: * & non éſt iniquitas in eo.

(IIericordiam, & judicium *
cantabo tibi Domine.
ſallam, & intélligam in via imma.
culata, * quando venies ad me.

êrambulaàbam in innocéntia cor-
dis mei, * in médio domus meæx,
on proponebam ante oôculos
meos rem injuſtam: * faciéntes
prævaricatiônes odivi.
on adhæſit mihi cor pravum: *
declinäntem à me malignum non
cognoſcébam.
etrahéntem ſecrétò prôzimo
ſuo, * hunc perſequebar.
upérbo culo, & inſatiabili cor-
de, * cum hoc non edébam.
culi mei ad fidéles terræ, ut sé-
deant mecum: * àambulans in via
immaculata; hic mihi miniſtrabat.
on habitabit in medio domus
mex, qui facit ſupérbiam: * qui
lôquitur iniqus, non „diréxit in
conſpectu ocùlorum meorum.
n matutino interficiébam omnes
peccatores terræ: * ut diſpéerderem
de civitàte Dômini omnes ope-
räantes iniquitatem.
Jubilate Deo omnis terra.
Bonum eſt confitén
Dômino.
Clamor meus.

Omine exaudi orationem me-
am: * & clamor meus à0
te véniat.
on avértas faciem tuam à me, *
in quacumque die tribulor, incli-
na ad me aurem tuam.
n quacumque die invocavero te,*
velociter exaudi me.
uia defecérunt ſicut fumus dies
mei: * & oſſa mea ſicut cremium
aruérunt. .
ercúſſus ſum ut foenum;, & aäruit
cor meum: * quia oblitus fum co-
medere panem meum.
voce gémitus mei, * adhæfit os
meum carni meæx. .
imilis factus ſum pellicano ſoli-
tudinis; * factus ſum ſicut nyat.
corax in domicillio.
igilâvi, * & factus ſum ſicut paſ-
ſer ſolitarius in tecto. MM
ota die exprobrabant mihi ini⸗
mici mei: * & qui laudabant me,
advérsuùm me jurabant.
uia cinerem tanquam panem
manducàabam , * & potum meum
cum fleru miſcébam. .
facie iræ, & indignatiônis tuæ: *
quia eélevans allisiſti me.
ies mei ſicut umbra declinave-
runt: *τ & ego ſicut foœnum arui⸗
u autem Dômine in ætérnum

pérmanes: * & memoriaàle tuum
in

in genekati
exürgen
lia teinpuu
venittempu⸗
öniam p.
iges ejus:
Uiru⸗
t timébun
Domine, 5
Aloriam tun
ia ediſfie
Eridebitu
gelpexit i
Hum: * &
um.
cribantur
tera: * &
laudabit D
uia proſ
Ido: * Dô
Tam alpéxi
t audire
Yum: Xut 5
10rum.
t annüntie
lini, * K
ſalem.
n conven
hnum * & R.
mino,
Relponcit
Paucitätem
tia mihi,
e réyoces
meorum: *
generationen
nitio tu d
ſtl! X N0
funt ccli.
1pfi perib
nes: † Ko
Veteräſcent
t ſeut o
& mutabuͤt
di ſerror
Augetun

Rnedic in
komnin
törmiſanck
ehelic zni
eelc anim
nſ oblii
le es
ANropitiit
els tuis:
Dnitäates tun
Autecimit
dm, X an;
„„ Jul c.
a, Kmile

n innoeeni
ledio donur.
zm ante i
ſtam: lut
odini.
hi cot pkane
ne milgnuat

ſecletd ir
lequebe,
& inſriurli
non ededin
Eles telnen
v ammbolen
mihimi
in mecin 4
ſuperbian
, non Att
tum meonun.
terkiciebamit
e: utdlbett
mini onnei

ein.
eo ommnisſe
num et an

nels,

t oratüören
clannor men

jem tuamin
je tiibulot,
tuam.,
lie inſoriren
me.
ſicut iin
lea ſicut

t ſoenun
ia oblinßſ

mel, „
mei,* Au

in heſlieii
ſſutm fieut
lion . .
euus ſumm ſin
ect.
abant niti
uiluncibunl
tabant.

in generatiônem, & generatioônem.-
u exúùrgens miſeréberis Sion: *£
quia tempus miſeréndi ejus, quia
venit tempus.
zuôniam placuérunt ſervis tuis la-
Pides ejus: * & terræ ejus miſere-
üntur.
t timébunt Gentes nomen tuum
Dômine, * & omnes Reges terræ
Slôriam tuam.
Zuia ædificavit Dôminus Sion: *
& vidébitur in glôria ſua.
geſpexit in orationem humi-
Bium: * & non ſprevit precem eô-
zum.
cribantur hæc in generatiône àl-
fera: * & pôpulus, qui creabitur
ſaudabit Dôminum.
uia proſpéxit de excélſo ſancto
Iuo: * Dôminus de cœlo in ter-
am alpéxit.
jt audiret, gémitus compeditô-
Jum: * ut sôlveret filios interemp-
gôrum.
t annuntient in Sion nomen Dô-
mini, * & laudem ejus in Jeruú-
ſalem.
n conveniéndo péôpulos in u-
num * & Reges ut sérviant Dô-
mino.

Reſpondit ei in via virtütis ſuæ:

paucitatem diéerum meòôrum nuún-
tia mihi.
e révoces me in dimidio diérum
meôrum: * in generationem, &
generatiônem anni tui.
Initio tu Dômine terram fundâà-
ſti: * & bpera mänuum tuarum
ſunt cœli.
pſi peribunt, tu autem peérma-
nes: * &omnes ſicut veſtimentum
veteraſcent.
t ſicut opertôrium mutabis eos,
& mutabúntur: * tu autem idem
ipſe es, & anni tui non deficient.
ilii ſervorum tuôrum habita-
bunt: * & ſemen eôrum in ſæcu-
lum dirigétur.

Enedic àänima mea Démino, *
2 & mnia, quæ intra me ſunt,
néômini ſancto ejus.
Benedic aänima mea Dômino, *
& noli obliviſci omnes retributiô-
nes ejus.—
Qui propitiätur omnibus iniquitaà-
tbus tuis: * qui ſanat omnes in-
firmitates tuas.

Qui redimit de intéritu vitam tu-
am, * qui corônat te in miſericor-
dia, & miſerationibus.
E

69
ui replet in bonis deſidéerium
tuüum : * renovabitur ut aquilæ
juvéntus tua.
àciens miſericordias Dôminus, *
& judicium omnibus injuriam pa-
tiéntibus.
otas fecit vias ſuas Môy ſi, * filiis
Iſrael voluntates ſuas.
iſeràator, & miséricors Dômi-
nus, * longànimis, & multùm
miséricors.
on in perpétuum iraſcétur: * ne-
que in ætérnum comminabitur.
on ſecũndùm peccata noſtra fe-
cit nobis: * neque ſecúndùm ini-
quitates noſtras retribuit nobis.
uéôéniam ſecùndùm altitůdinem
c&li à terra, * corroboravit miſeri-
cordiam ſuam ſuper timentes ſe.
uantum diſtat Ortus ab Occidén-
t6: & longe fecit à nobis iniquita-
tes noſtras.
uômodo miſerétur pater filié-
rüm, misértus eſt Dominus ti-
méntibus ſe: * quôniam ipſe cog-
novit figméntum noſtrum.
ecordàtus eſt, quéniam pulvis
ſumus: * homo ſicut fœnum dies
ejus, tamquam flos agri ſic efflo-
rébit.
guôniam ſpiritus pertransibit in
Io, & non ſubsiſtet: * & non
cognoôſcet ampliùs locum ſuum.
iſericôrdia autem Doômini ab
ætérno „ * & usque in ætérnum
ſuper timéntes eum.
t juſtitia illius in filios filiò⸗
rum , * his qui ſervant teſtamén-
tum ejus.
t mémores ſunt mandatéôrum ip-
sius, * ad faciéndum ea.
ööminus in cœlo paravit ſedem
ſuam, * & regnum ipsius 6mnibus
dominabitur.
enedicite Dõmino omnes Angeli
ejus: * poténtes virtute, faciéêntes
verbum illius, ad audiéndam vo-
cem ſermônum ejus.
enedicite Dômino omnes viftu-
tes ejus, * miniſtri ejus, dui facitis
voluntatem ejus. , ”W
enedicite DOmino omnia pera
ejus, * in omni loco dominationis
ejus, bénedicanima mea Domino-
Clamor meus ad te véniat
Deus. .
Béenedigç.

Enedic aänima mea Démino: X
DPoômine Deus meus magnifica:
tus es veheménter.
3

Dnh-

70 er n ,
onfeſſiõnem, & decérem indui- Hoc mare magnum, & ſpatiôſum

ſti: amictus lùmine fſicut veſti-
mento.
Sxteêndens cœlum ſicut pellem: *
qui tegis aquis fuperiôra ejus.
ui ponis nubem aſcenſum tu-
um: * qui ambulas ſuper pennas
ventôrum.
ui facis Angelos tuos, ſpiritus; *
& miniſtros tuos, ignem uréntem.
Ani fundaâſti terram ſuper ſtabili-
tatem ſuam: * non inclinabitur
in ſæcçulum ſæculi.
byſlus ſicut veſtiméntũ, amictus
ejus: * ſuper montes ſtabunt aquæ.
Ab increpatione tua fügient: * à
voce tonitrui tui formidâbunt.
cendunt montes, & delcén-
dunt campi , in locum quem tun-
dqâſti eis.
érminum poſuiſti,; quem non
transgrediéntur: * neque conver-
ténhtur opertre terram.
ui emittis fontes in convallibus*
inter médium moôntium pertran-
Sibunt aquæ.
otabunt omnes béſtiæx agri: *
expefstäabunt ônagri in ſiti fua.
uper ea vôlucres cœli habita-
unt: * de médio petrarum da-
bunt voces:
igans montes de fuperioribus
ſuis: * de frucktu operum tuorum
ſatiabitur terra.
rodùúcens fœnum juméntis, * &
herbam ſervitüti höminum.
t educas panem de terra, * &
vinum lætiftcet cor höôminis.
t exhilaret taciem in oleo, * &
Lanis cor hoôminis confirmet.
N aturabuntur ligna campi, & cedri
Libani, quas Plantavit: * illic paſſe-
es nidificabunt.
erodii domus dux eſt eòrum: *
montes excélſi cervis; pefra refü-
Sium herinaciis.
ecit lunam in témpora ;:
cognovit occäâſum ſuum.
oſuiſti tenebras „ & fadta eſt
nox: * in ipſa pertransibunt om-
nes béſtis ſilvæ.
Atuli leòônum rugiéntes;, ut raâpi-
ant, * & quærant à Deo eſcam fſibi.
rtus eſt ſol, & congregati funt, *
& in cubilibus fuis collocabuùntur.
*kibit homo ad opus ſuum: * &
ad operatiônem ſuam usque ad vé-
ſherum. .B
nam magnificata funt pera tua
Dhe! * omnia in ſapientia feciſti:
impleta eſt terra poſſeſſione tua.

* fol

manibus: & illic reptilia, quorum
non eſt nůmerus.
nimalia pusilla cum magnis, *
illic naves pertransibunt. .
Xxaco iſte, quem formäaſti ad illu-
dendum eitzomnia à te expéétant;,
ut des illis eicam in tempore.
ante te illis, colligent: * aperien-
te te manum tuam, ômnia imple-
buntur bonitate. .
verténte aucem te faciem, tur-
babúntur: * aRferes ſpiritum eoô-
rum, & deficient, & in puùlverem
ſnum reverténtur.
mittes ſpiritum tuũ, & creabun-
tur, * & renovabis faciem terræz.
it glôria Dñi in ſæculum: * læta-
bitur Déminus in opéribes ſuis.
i réſpicit terram; & facit eam
trémere: * qui tangit mom es, &
fumigant.
antabo Dômino in vita mea: *
ſallam Deo meo, quàmdiu ſum.
ucûndum fit ei eléquium men: *
ego veròô delectabor in Dômino.
eficiant peccatores à terra „ &
iniqui, ita ut non ſint: * bénedie
anima mea Domino.

Onfitémini Dômino, & invo-
cate nomen ejus: * annuntiaté
inter Gentes opera ejus.
antate ei, & psallite ei: * nar-
räte oömnia mirabilia ejus.
audamini in némine ſando
ejus: * lætétur cor quæréntium
Doôminum. . D
uærite Déôminum, & confirmaâ-
mini * quærite faciem ejus ſemper-
ementoôte mirabilium ejus, quæ
fecit: * prodigia ejus, & judicia
ris ejus. . .
5 emeh Abraham, ſervi ejus: * filii
Jacob; electi ejus. .
Tpfe Dominus Deus noſter, * in
univéria terra judicia ejus. DB
Temor fuit in ſæculum teſtamén-
ti ſui: *verbi,; quod mandavit in
mille generatiônes. .
Suod ditpoôfuit ad Abraham: * &
juramenti ſui ad Ilaac.
t ſtatuit illud Jacob in præcép-
tum: * & Ifrael in teſtaméntum
Xtérnum.
Bicens: Tibi dabo terram Chi-
naan „ * funiculum hæreditatis
veſtræ. .
àùm eſſent numero brevi, * pau⸗
ciſſimi & incolæ ejas. .
t pertranſiérunt de gente in gen=
tem, *

—

tem, * &
Alterum.,
oneliqt
§ corripun
olite tan
din brop
Znari.
t vocay
& omnef
triyit.
iſit ante
vYenumdatn
umiliaye
des eſus,
mam ejus,
ejus.
loquium
eum: * w
Princeps
sum.
onſtitui
ſux, *&
Aomis ſur
t erudin
ſemetiplan
Kemiam 4
t intravit
Jcob zcch
t aukit pe
tet: * ſ
Micos ejus
onpertit
Döpulume
Yent in ſen
ilit N.
Aaron,
Tum: * 8
Cham.
iſit ten
Uon exace
onyeérti
Nem &

bu
UIt, &
Utes in m
Olitpluͤn
lenen com
olum,
pereuſſi
elhez eot
Zunfnium
Uit, & v
En, cu
Etcomecit
CCrum:
Kum terxæ
1 percüſ
in derta ed
aaboris e0

utn magnis
Sibunt.
fotmäkiat
à te erpecht
n tempole,
igent en
1, Onnniain

e ficien

es ſpirium:

uä , & den
s facien tel

zculumms
opelibib in
m, K kaelt 6
ingit monls,

in vita met
gamciu ſt⸗
oöquium ne,
ot in Domm
Oes ¹ let
ino,

hömino; r
eius:vunmun
eia el
psallie ,

eiue

, 4
eus noltel 4
lcia eſl
dblum ten
1uod Maſin

6 Aushn

tem, * & de regno ad péôpulum
alterum.
on reliquit hôminé nocere eis: *
& corripuit pro eis Reges.
Folite tangere Chriſtos meos: *
& in Prophétis meis nolite mali-
Enari.
t vocaâvit famem ſuper terram: *
S& omne firmamentum panis con-
trivit.
iſit ante eos virum: * in ſervum
venùmdatus eſt Joſeph.
umiliavérunt in compédibus pe-
des ejus, ferrum pertranſiit ani-
mam ejus, * donec veniret verbum
Ejus.
Elôquium Dômini
eum: * miſit Rex,
princeps populorum;
eum.
Gonſtituit eum Dôminus domus
ſuæx, * & Principem omnis poſſeſ-
ioônis ſuæ. .
t erudiret principes ejus ſicut
ſemetipſum: * & ſenes ejus pru-
deéntiam docéret.
Kt intravit Ifrael in &gyptum: * &
Jacob accola fuit in terra Cham.
t auxit põôpulum ſuum vehemén-
ter: * & firmavit eum ſuper ini-
micos ejus.
onvértit cor eérum, ut odirent
péôpulum ejus: *“ & dolum face-
rent in ſervos ejus.
Riſit Môyſen ſervum ſuum: .
Aaron, quem elégit ipfum.
ôſuit in eis verba ſignorum ſuô-
rum: * & prodigiorum in terra
Cham.
jſit téẽnebras, & obſcurâvit: * &
non exacerbavit ſermones ſuos.
Bonvértit aquas eôrum in sangui-
nem: * & occidit piſces eòrum.
didit térra e“rum ranas *† in pe-
netralibus Regum ipsorum.
B'ixit, & venit cœnomyia: * & ci-
pifes in omnibus finibus eôrum.
*Sluit pluvias eòrum grandinem
ignem comburentem in terra ip-
S6rum.
t percuſſit vineas eérum ,„ & fi-
cùlneas eorum: * & contrivit lig-
num finium eorum.
B ixit, & venit locúſta ⸗, & bru-
chus, * cujus non erat numerus.
A comedit omne fœnum in terra
eôrum: * & comedit omnem fru-
um terræ eôrum.

inflammavit
& ſolvit eum:
& dimiſit

ORt percùſſit omne primogénitum

.

in terra eoôrum primitias 7 omnis
laboris eorum. .

1
t edúzit eos cum argénto S& au-
ro: * & non erat in tribubus eòô-
rum infirmus.
ætata eſt gyptus in profectioò-⸗
ne eòrum: * quia incúbuit timor
eorum ſuper eos.

E xpandit nubem in protectiénem

eôrum, * & ignem, ut lucéret eis
per noctem.
etiérunt, & venit cotürnix: *
& pane cœli ſaturàâvit eos.
Birù⅛pit petram, & fluxérunt aquæ: *
abiérunt in ſicco flůmina.
Quôniam memor fuit verbi ſancti
ſui, * quod habuit ad Abraham
púerum ſuum.
t edúxzit pôpul ſuum in exulta-
tione, * & eléctos ſuos in lætitia.
t dedit illis regioônes Géntium, *
& labéôres populoru poſſedérunt.
t cuſtôdiant juſtificatiõônes
ejus, * & legem ejus requirant.
Benedic anima mea Doômino.
Viſita nos.

Onfitémini Dé⁶mino quéniam
„bonus: * quôniam in ſæculum
miſericordia ejus.
uis loquétur poténtias Dni, *
auditas faciet omnes laudes ejus 2²
eati, qui cuſtõꝙdiunt judicium, *
faciunt juſtitiam in omni témpore.
eménto noſtri Dômine in bene-
placito pépuli tui: * viſita nos in
ſalutari tuo.
d vidéndum in bonitate eleéctoô-
rum tuòôrum, ad lætàndum in læti-
tia gentis tuæ: * ut laudéris cum
hæreditate tua. .
eccaàvimus cum paàtribus noſtris:
injũſte égimus, iniquitatẽ fecimus.
atres noſtri in &π gypto non in-
tellexérunt mirabilia tua: † non
fuérunt mémores multitúdinis mi-
ſericordiæ tuæ.
t irritavérunt aſcendéntes
mare, * Mare rubrum.
t ſalvavit eos propter nomen
ſuum: * ut notam faceret Poten-
tiam ſuam.
t incrépuit Mare rubrum, & es-
ſiccatum eſt: * & deduúxit eos in
abyſſis ſicut in desérto.
t ſalvavit eos de manu odien-
tium :* & redémit eos de manu
initnici.
Rt opéruit aqua tribulantes eos: *
unus ex eis non reman ſit.
t credidérunt verbis ejus: * &
laudavérunt laudem ejus. .
itòô fecérunt; obliti ſunt ope-
E 4. rum

in

2

12 .
rum ejus: * & non ſuſtinuérunt

consilium ejus.
t concupiérunt concupiſcentiam
inh desérto: * & tentavérunt Deum
in inaquoſo.
t dedit eis petitiõnem ipsôräü:*
& miſit ſaturitatem in animas eô-
rum.
St irritavérunt Moyſen in caſtris: *
Aaron Sanféctum Domini.
Abérta eſt terra, & deglutivit Da-
than: * & opéruit ſuper congre-
gatioônem Abiron.
Et exaârſit ignis in ſynagôga eoru:*
famma combuúſſit peccatôres.
t fecérunt vitulum in Roreb: *
& adoravérunt ſcùlptile.
t mutavérunt glôriam ſuam * in
himilitůdinem vituli comedéntis
foœnum. .
obliti ſunt Deum, qui ſalvavit
eos,* qui tecit magnaâlia in Ægyp-
10 mirabilia in terra Cham: terri-
bilia in Mari rubro.
&t dixit, ut diſperderet eos; * ſi
non MoOyſes eléctus eſt eius ſtetiſſet
in contractione in confpéctu ejus.
Ct avérteret iram ejas, ne diſpér
deret eos: & & pro nihilo habué-
runt terram deſiderabilem.
Gon credidérunt verbo ejus, &
murmuravérunt in tabernaculis
ſuis: * non exaudiérunt vocem
Dômini.
St elevàâvit manũ ſuã ſuper eos: *
ut proſérneret eos in desérto.
St ut dejiceret ſemen eorum in
nitiônibus: * & diſpeérgeret eos
in regiéônibus.
& initiati ſunt Beélphegor: * &
comedeérunt ſacrificia mortuéôrum.
St irritavérunt eum in adinven-
tiônibus ſuis, * & multiplicata eſt
in eis ruina.
Et ſtetit Pphinees;: & placavit: *
& celsavit qualſsatio.
Et reputatum eſt ei in juſtitiam, *
in generationem, & generationem
usque in ſempitérum.
St irtitavérunt eum ad aquas con-
tradictiéônis: * & vexatus eſt Moy-
ſes propter eos;: quia exacerbavé-
runt ſpiritum eſus.
Kt diſtinxit in labiis ſuis: * non
ditperdidérunt Gentes;, quas dixit
Dôminus illis.
Et commisgti ſunt inter Gentes, &
didicérunt opera eoôrum, & ſervié-
runt ſculptilibus eorum: * & fa-
QRum eſt illis in ſcàndalum.
Rt immolavérunt filios ſuos ,

& fllias ſuas dæmoniis.
t effudérunt sanguinem inne-
céêntem, * säânguinem filiôrum
fuorum, & filiarum ſuarum, quas
ſacrificavérunt ſculptilibus Cha-

naan
t infécta eſt terra in ſanguinibus
& contaminata eſt in opéribus eô-
rum: * & fornicati ſunt in adin-
ventiônibus ſuis.
t iratus eſt furôre Dôminus in
pôpulum ſuum: * & abominatus
eſt hæreditatem ſuam.
t tradidit eos in manus Gén-
tium; * & dominati ſunt eòrum,
qui odérunt eos. .
gt tribulavérunt eos inimici eô-
rum: & humiliati ſunt ſub mani-
bus eòrum: * ſæpe liberavit eos.
pſi autem exacerbaverunt eum in
consilio ſuo: * & humiliaâti funt
in iniquitatibus ſuis.
t vidit, cùm tribularéêntur, * &
audivit orationem eòrum.
t memor fuit teſtamenti ſui: * &
pœnituit eum (ec⁴ndùm multitu-
dinem miſericôrdiæ ſuz.
t dedit éos in milericordias: *
in conſpéétu ömnium, qui cépe⸗
rant eos.
talvos nos fac Dñe Deus noſter, *
& côngrega nos de Natiônibus.
t confiteamur néômini ſancto
fuo: * & gloriémur in laude tua.
enedicktus Déôminus Deus IIrael à
ſæculo, & usque in ſæculum: * &
dicet omnis pôpulus: Fiat, fiat.

Onfitémini Bômino, quôniam
bonus;: *quôniam in ſæculum
mifericordia ejus.
icant, qui redémpti ſunt à Dômi-
n0, quos redémit de manu inimi-
ci: *“ & de regionibus congregavit
eos. .
ſolis ortu, & occâſu, * ab Aqui-
Iöne, & mari. OM,
rravérunt in ſolitüdine in ina-
quôſo: * viam civitatis habitaculi
non invenérunt. ᷣ.
ſurientes, & ſitiéntes: * anima
eôrum in ipſis deféecit.
St clamavérunt ad Dôminum, cuùm
tribularêntur: * & de neceſſitati-
bus eòôrum eripuit eos.
t dedùxit eos in viam rectam: *
ut irent in civitatem habitationis.
onfiteäntur Dômino miſericor-⸗
diæ ejus „ x & mirabilia ejus filiis
hôminum.

uia ſatiavit äanimam inanem

& sniman
bonis.
edentes
mortis: *
Rferro,
ia es
Dei! *&
tayérunt.
t humil
cor eorum
fuit, qui
t clamaye
cum enibula
ceſlitatibus
t eduüxit
umbra mort
disrüpit.
onfiteant
dix ejus :5
hominum.
uia cont
& veckes fe
ulſeépit e⸗
Fum: * or
ſuas luni
mnem elc⸗
Maeorum *
Uusque ad por
t clamayé
thibularentu
us eoru
ilit verbr
608: er
nibus eorun
onfiteantu
ir ejng: x
oimlnum.
aacifcen
innünti
mmicne- “R
i deſcen
ſtientes 0
ullis.
I nderun
labilieſu
l, ſte
elakeifan
Cendunt 1
Geſcentln
nimz en
eotum

4 Urbin lunt

eyor
Et chinnt
Cümm tribul
tatibus eor
tſtütuit
n⸗ x* & ſ
t letiti
decürit
korum.

demonig & ànimam efſuriéntem ſatlavit
inguinenn bonis.
uinem lln æà edéntes in ténebris, & umbra
Imfuaune znortis: * vinctos in mendicitate;
dulptilibs à & ferro. .
uia exacerbavérunt elôquia
ra in anen Dei: * & consilium Altiſſimi irri-
k in opertu tavérunt. . HZ
ti ſum in« Et humiliatum eſt in laboôribus
cor eorum: * infirmati ſunt, nec
Pre Diniu fuit, qui adjuvaret.
* & donm t clamavérunt ad Dôminum,
lam. cùm tribularéntur: * & de ne-
in mam ceſſitatibus eôrum liberavit eos.
itiſuntein Et eduxit eos de ténebris „ &

umbra mortis: * & vincula eôrum
disrüpit.
onfiteantur Dômino miſericçor-

Epe bernit diæ ejus: * & mirabilia ejus filiis
rbarefunten hôÖminum.
N humiim Quia contrivit portas æreas, *
js. & vectes férreos confrégit.
ibalarentu, uſcépit eos de via iniquitätis eòô-
Neotun. Xum?: * propter injuſtitias enim
amentiſit ſuas humiliati ſunt.
züncäm m OQmnem eſcam abomindta eſt aàni-
dix lue ma eòrum: *† & appropinquavérunt

usque ad portas mortis.
Qt clamavérunt ad Dôminum, cùm
tribularéntur: „ & de neceſſitati-
bus eorum liberavit eos.
iſit verbum ſuum, & ſanavit
eos: * & eripuit eos de interitio-
ſe nibus eorum.
onfiteantur Dömino miſericoôr-
diæ ejus: * & mirabilia ejus filiis
hoôminum.
t ſacrificent ſacrificium laudis:
& annúntient ôpera ejus in l

milen ricot Otis
nnium, Auld

Ootmino in

tatiône.
iani Sui deicéndunt mare in nâvibust
ſr fäciéntes operationem in aquis
dhi is multis. . . .
irde nu Y pſi vidérunt pera Domini, * &
nibis nH mirabilia ejus in profûndo.
6 Xa ixit, & ſtetit ſpiritus procéllæ, *
ciſ exaltati ſunt fluctus ejus.

z ſcendunt usque ad cœlos, E.
giüline , deſcéndunt usque ad abyſſos:
Gieins e anima eorum in malis eedat.
urbaâti ſunt, & moti ſunt ſicut

t enes: brius, * & omnis ſapiéntia eo-
ii, rum devorata eſt.
r t clamavérunt ad Döôminum,
eee cem tribularéntur: *†ꝶ & de neceſſi-
it a. “ tatibus eôrum edúxit eos.
in imn lelt Et ſtatuit procéllam ejus in au-
ram, * & ſiluérunt fluctus ejus.
mind aeh Et lætaàti ſunt, quia ſiluérunt: *† &
itabil deduxit eos in portum voluntatis
eoörum.
inm inn,

3
onfiteàntur Déômino milerlegte
diæ ejus, * & mirabilia ejus filiis
höminum.
t exaltent eum in Eccléſia ple-
bis, & in caàthedra ſenioôrum lau-
dent eum.
ôſuit flümina in desértum, * &
éxitus aquarum in ſitim.
erram fructiferam in ſalsũginẽ, *
à malitia inhabitantium in ea.
ôſuit desértum in ſtagna aqua-
rum, * & terram ſine aqua in
éxitus aquàrum.
t collocavit illic eſuriéntes: *
& conſtituérunt civitatem habita-
tiônis.
t ieminavérunt agros, & planta-
vérunt vineas ; * & feceérunt fru-
cGtum nativitatis.
St benedixit eis, & multiplicat
ſunt nimis, * & juménta eorum
non minoravit.
t pauci facti ſunt, * & vexati
ſunt à tribulatione malérum, &
doloôre.
ffùſa eſt contémptio ſuper prin-
cipes, * & errare fecit eos in in-
vio, & non in via.
t adjúvit pauperem de inôpia: *
& péôſuit ſicut oves familias.
idébunt recti, & lætabuntur: *
& omnis iniquitas oppilabit os
uum.
uis sapiens, & cuſtôdiet hæc? *
& intélliget miſericôrdias Dni?
Viſita nos Dne in ſalutaàri
tuo. Confitebor Dño.
Arâtum cor meum Deus, pa-
ratum cor meum: * cantabo ,
& Pſallam in glôria mea.
Exúrge gloôria mea, exurge pſalté-
rin& cithara: * exúrgam dilù-
cu
onfitébor tibi in pôpulis Die,
& pſallam tibi in natiônibus.
uia magna eſt ſuper cœlos miſe-
ricôrdia tua: * & u-que ad nubes
Vvéritas tua.
Exaltare ſuper cœlos Deus, & ſu-
per omnem terram glôria tua: *
ut liberéntur dilécti tui
alvum fac dextera tua, & exaudi
me: * Deus loctus eſt in Sancto
ſuo.
xultàbo, & dividam Sichimam : 7
& convallem tabernaculorum di-
métiar.
« eus eſt Gâlaad, & meus eſt
Manaſſes, * & Ephraim ſuſceptio
capitis mei.
E 5 uda

74 .
aidarex meus: * Moab lebes pei
mezx.
n Idumæam exténdam calcea-
meéntum meum: * mihi alienigenæ
amici facti ſunt.
uis dedúcet me in civitatem mu-
nitam ? * quis deducet me usque
in Idumæam:?
onne tu Deus, qui repuliſti nos,*
& non exibis Deus in virtütibus
noſtris.
a nobis auxilium de tribulatioô-
ne: *X quia vana ſalus hominis.
n Deo faciémus virtůtem: * &
ipfe ad nihilum dedücet inimicos
noſtros.
Eus laudem meã ne tacuéris, *
◻ quia os peccatôris, & os do-
loſi ſuper me apértum eſt.
cüti ſunt advérsum me lingua
doloſa, & ſermônibus ôdii circum-
dedérunt me, * & expugnavérunt
me gratis.
ro eosut me diligerent, detrahé-
bant mihi : *† ego autem orabam.
t poſuerunt adversàm me mala
pro bonis, *“ & odium pro dile-
ctione mea.
onſtitue ſuper eum peccatérem, *
& diabolus ſtet à déxtris ejus.
Sùm judicatur, éxeat condemna-
tus, * & oratio ejus fiat in pecca-
tum.
Siant dies ejus pauci, *† & Epiſco-
patum ejus accipiat alter.
Siant filii ejus orphani, * & uxor
eius vidua. .
Nutantes transferäântur filii ejus,
& mendicent: * & ejiciantur de
habitationibus luis.
crutétur fœnerator omnem ſub-
ſtantiam ejus: * & diripiant aliéni
labores ejus.
Gon ſit illi adjuror: * nec ſit, qui
mitercatur pupillis ejus.
Fiant nati ejus in intéritum: * in
generatiône una deleâtur nomen
ejus. .
In memériam rédeat iniquitas pa-
trum ejus in conſpéctu Däi: * &
Deccatu matris ejus non deleatur.
Fiant contra Dominum ſemper, &
diſpereat de terrz memôria eo-
rum: * pro eo, quod non eſt recor-
dâtus facere miſericôrdiam.
&t perſecûtus eſt hominem ino
pem, & mendicum, *† & compún-
Gum corde mortificare.
*t dilexit maledictionem „ & vé
niet ei,* & noluit benediétionem,
& elongabitùr ab eo.

]

t induit malediétiénem ſicut ve-
ſtiméntum, * & intravit ſicut aqua
in interiôra ejus, & ſicut oleum in
oſſibus ejus.
iat ei ſicut veſtimentum, quo
operitur, * & ſicut zona, qua ſem-
per præcingitur.
oc opus eoòrum, qui détrahunt
mihi apud Dnim: * & qui loquun-
tur mala adversùs animam meam.
t tu Dômine, Dômine, fac mecum
propter nomen tuum: * quia ſuavis
eſt mifericôrdia tua.
ibera me, quia egénus, & pau-
per ego ſum: * & cor meum con-
turbatum eſt intra me.

icut umbra cùm declinat, abla-

tus ſum, * & excuſſus ſum ſicut
locũſtæ. .
énua mea infirmata funt à jeju-
nio: "* & caro mea immutata eſt
propter obleum.
t ego factus ſum opprobrium il⸗
lis: * viderunt me, & movérunt
capita ſua.
djuva me Dômine Deus meus: &
ſalvum me fac ſecùndùm miſeri-
cordiam tuam.
t ſciant, quia manus tua hæc: &*
& tu Démine feciſti eam. .
aledicent illi, & tu benedi-
ces: * qui insurgunt in me; con-
fundantur: ſervus autem tuus la-
tabitur. . .
nduantur, qui detrahunt mihi,
pudoôre, * & operiantur ſicut di-
pléôide confuſiône ſua.
onfitébor Dômino nimis in oré
meo: & in meédio multorum
laudabo eum. .Z .
uia aſtitit à dextris pauperis, *
ut ſalvam faceret à perſequentibus
ànimam meam. ..
Confitébor Dômino nimis
in ore meo. 1;
. Démine exaudi
orationem meam. .
Et clamor meus ad te véniat.
Fgrediétur Domi⸗
nus de loco ſando tuo. Vé-
niet , ut falyet populum ſuum.
. Scuto circuùm⸗
dabit te véritas ejus. 2 „Non ti-
mébis à timore noctürno.
lonis „ F. Ne perdas
cum impiis Deus animam meam.
Et cum viris sanguinum vitam
meam.
Allel. allel. all⸗

Diffuſa eſt gratia in laàbiis tuis⸗
e. Prop-“

roptér
Ltenum.
A D
Beni
ite tua Do

Bon

Onum
Ppsällere
d annunt
coôrdiam tua
An per noct
n decachor
Ccintico, in
tuia delect:
Güra tua :
Um tuarum
uam mag
Domine
ſunt cogit
ir insipie
ſtultus Ton
Uum exorti
Ut fenum:
ui operänt
t intérean
tn autem
Domine,
uoniam ee
ne, quonuiar
Unt: * &

Auii operint

texaltabit

1n me malig
Wea.

uſtus ut
geitus Liban
iis domus
u multi
iheri
Ut andt .

Kionen la
intrapit n
& ſit glen

Kimentum,
1t 20na, u

1, qui Cent
* qu lon
Animam men
owinetirnt
Uum. * gnitt
Iuuug.
egenus, 1
& cor wveune
ta me.
declim,
Leüſſus n

minn ſunt
nei imihlill

opprori⸗
me, & Ii

line Dersni
ſecundunn 1

wanus tunt
cilti eann.
i, &
1gunt in me
us autel tn

i Gdetahm!
eniuntu ſ
ne ua.
mino nide
médio Cli

exttis hule
et 3 helſelni⸗

or Dopino!

Dänine

w. e
ens te e,
1 grebietut

s proptéreà benedixit te Deus in

ætérnum.
AD LAUDES,
Benigne fac in bona volun-
tâte tua Domine.
iſerére. 35.
Bonum eſt.

Onum eſt confitéri Dũo, * &
psallere nomini tuo, Altiſſime.
d annuntiändum manè miſeri-
côrdiam tuam, * & veritàtem tu-
am per noctem.
n decachôrdo pſaltério: *“ cum
cantico, in cithara.
Quia delectâſti me Döômine in fa-
Ruüra tua: * & in opéribus manu-
um tuarum exultabo.
Guàm magnificata ſunt bpera tua
Dômine! * nimis profúndæ factæ
ſunt cogitatiònes tuæ.
ir insipiens non cognôſcet: * &
ſtultus non intélliget hæc.
um exorti fúerint peccatôres ſic-
ut fœnum: * & apparüerint omnes;,
qui operantur iniquitaàtem.
It intéreant in ſæculum iæculi: *
tu autem Altiſſimus in æternum
Dômine.
uôniam ecce inimici tui Dômi-
ne, quéniam ecce inimici tui peri-
bunt: * & diſpergéntur omnes »
qui operantur iniquitatem.
t exaltabitur ſicut unicornis cor-
nu meum: * & ſenéctus mea in
miſericordia úberi.
t deſpéxit culus meus inimi-
cos meos: * & in inſurgéntibus
in me malignantibus audiet auris
mea.
uſtus ut palma florébit: * ſicut
cedrus Libani multiplicabitur.

* lantati in domo Domini, * in

atriis domus Dei noſtri florébunt.
Adhuc multiplicabuntur in ſenée-
cta ůberiæ & benée patiéntes erunt,
ut annuntient.
uoôniam rectus Dôminus Deus
noſter: * & non eſt iniquitas in eo.
2. Bonum eſt conftéri Dnpo.
Meétuant Dôminum omnes
fines terræ.
n. D eus, Deus meus. 36.
Date magnitudinem.

Udite cœli, quæ loquor: * àäu-
diat terra verba oris mei.
oncréſcat ut plùvia doctrina
mea, * fluat ut ros eléquin meum.

Quaſi imber ſuper herbam, & qua-
ſi ſtillæ ſuper gramina: * Quia ?

nomen Dômini invocabo. 175
ate magnificéntiam Deo noſtro: *
Dei perfécta ſunt ôpera, & omnes
viæ ejus judicia.
eus fidélis, & absque ulla iniqui-
tate, juſtus, & rectus: & Pecca-
vérunt ei, & non filii ejus in sor-
dibus.
enerâtio prava, atque pervérſa: *
Hæccine reddis Dômino pôpule
ſtulte, & insipiens!
umquid non ipfe eſt pater
tuus, * qui poſsédit te, & fecit,
& creavit te?
eménto dierum antiquérum: *
côgita generationes singulas.
Intérroga patrem tuum, & an-
nuntiabit tibi: *† majoôres tuos, &
dicent tibi.
Hando dividébat Altiſſimus
Gentes: * quando ſeparabat filios
Adam.
onſtituit terminos populôrum: *
jgxta numerum filiôrum Ifrael.
ars autem Dni, pôpulus egjus: *
lIacob funiculus hæreditqtis ejus.
nvénit eum in terra desérta, †* in
loco horrôris, & vaſtæ folitûdinis.
ürcumduúxit eum, & docuit: *
& cuſtodivit quaſi pupillam oculi
lui. 7 „ 2„ —
icut àquila prôvocans ad volan-
dum pullos ſuos, * & ſuper eos
volitans.
xpandit alas ſuas, & aſsumpfit
eum, * atque portavit in humeris
(uis.
Sminus ſolus dux ejus fuit: *
& non erat cum eo deus aliénus.
onſtituit eum ſuper excélſam
terram: * ut coméderet fructus
agrôrum.
t sůgeret mel de petra, * oleum-
que de ſaxo duriſſimo.
Butyrum de armento, & lac de
6vibus * cum ädipe agnorum, &
aArietum filiorum Baſan.
t hircos cum medulla tritici, *
& sanguinem uvæ biberet mera-
ciſſimum.
ncraſsatus eſt diléktus, & recal-
citravit: * Dincraſsatus, impingua-
tus , dilatatus.
ereliquit Deum factòrem ſuum, *
& recéſſit à Deo ſalutari ſuo.
rovocavérunt eum in diis alié-
nis „ * & in abominatiônibus ad

iracundiam concitavérunt.
Immolaverunt dæ-moôniis-& non

Deo * diis, quos ignorabant.

ovi, recentésque venérunt, *
gquos

76 „
quos non coluérunt patres eõrum.

Heum, qui te génuit, dereliqui-
ſti, * & oblitus es Dômini crea-
16ris tui.
gidit Döminus, & ad iracũndiam
concitatus eſt, * quia provocavé-
runt eum filii ſui, & filiæ.
t ait: Abſcôndam faciem meam
ab eis: * & conſiderabo noviſſima
eôrum.
Eeneratio enim pervérſa eſt, * &
inkhdeéles filii.
ſi me provocavérunt in eo, qui
non erat Deus, * & irritavérunt in
vanitatibus ſuis.
&t ego provocabo eos in eo, qui
non eſt populus, *& in gente ſtulta
irritabo illos.
Ignis ſuccénſus eſt in furéôre
meo: * & ardébit usque ad inférni
noviſſima. ,
Devorabitque terram cum gérmine
ſuo, * & môntium fundamenta
combuüret.
Congregabo ſuper eos mala, *
& ſagittas meas complebo in eis.
onſuméntur fame, * & devora-
bunt eos aves mortu amariſſimo.
Dentes beſtiärum immittam in
eos, * cum furore trahéntium ſu-
per terram, atque ſerpéntium.
Foris vaſtabit eos gladius, & in-
tus pavor, * juvenem ſimul ac vir-
ginem „ ladeéntem cum hôömine
ſene.
Rxi: Obinam ſunt'r* ceſsare faciam
ex hominibus memoriam eoôrum.
Sed propter iram inimicôrum di-
ſfluli: * ne forte ſuperbirent ho-
ſtes eòrum.
St dicerent-: Manus noſtra excél-
ſa, & non Doôminus, * fecit hæc
oômnia.
Gens absque consilio eſt, & ſine
prudeéntia: 7 Utinam saperent;
& intelligerent, ac noviſſima pro-
vidérent.
uômodo perſequâtur unus mil⸗
lei & duo fugent decem millia?
Wnne ideô, quia Deus ſuus véndi-
dit eos, * & Dis concluúſit illos?
Non enim eſt Deus noſter; ut dii
eôrum: * & inimici noſtri ſunt ju-
dices. ,
e vinea Sodoméôrum;, vinea eô-
rum „ * & de ſuburbanis Go-
morrhæ.
twa eorum uva fellis, * & botri
amariſſimi. , .
el dracônum vinum eorum, * &
venénum aſpidum inſanabile.

Snne hæc côndita ſunt apud
me, * & ſignâta in thesâuris meis?
ea eſt ùltio, & ego retribuam in
témpore, * ut labatur pes eôrum.
uxtà eſt dies perditionis, * &
àadéſſe feſtinant témpora.
udicabit Dominus pôpulum ſu-
um, * & in ſervis ſuis miſerébitur.
idébit, quòd infirmata ſit manus "*
& clauſi quoque defecérunt, reſi-
Auigue consúmpti ſunt.
t dicet: Ubi ſunt dii eôérum;, * in
quibus habébant fidúciam?
e quorum victimis comedébant
adipes, * & bibébant vinum liba-
minum.
urgant, & opituléntur vobis, ½
& in neceſſitate vos prôtegant.
idéte, quòôd ego ſim ſolus, *£ &
non ſit alius Deus præter me.
2go. occidam, & ego vivere fa-
ciam; percütiam, & ego ſanabo: *
& non eſt, qui de manu mea poſſit
erũere.
evabo ad cœlum manum meam;
& dicam: * Vivo ego in ætérnum.
i acúero ut fulgur gladium me-
um, * & arripaerit judicium ma-
nus mea.
eddam ultiéônem hôſtibus meis:*
& his, qui odérunt me, retribuam.
nebriäbo ſagittas meas sangui-
ne, * & glâdius meus devorabit
carnes.
e cruòre occisérum: * & de cap-
tivitate nudati inimicôrüu capitis.
Laudàâte Gentes populum ejus,
quia sanguinem ſervorum ſuorum
ulciscétur.
4 vindictam retribuet in hoſtes
eôrum, * & propitius erit terrzâ
populi Aui.
Date magnitú⁴dinem Deo
noſtro.
. In cymbalis beneſonantibus
laudate Deum. .
audate Dum de cœlis. 36.
13. G
Ox præcéſſit: dies autem ap-
Dpropinquavit : abjiciamus ergo-
6pera tenebrarum, & induamut
arma lucis: ſicut in die honeſte
ambulémus.

Urôra jam ſpargit polum
Terris dies illabitur:
Lucis resùltat ſpiculum:
Diſcédat omne lúbricum.
Phantasma noctis éexulet;,
Hentis reatus coôrruat:
Quidquid tenébris höôrridum
Nox

Norattuli
t mané,
Hie deprec
Cum luce
Hoc dum e
eo batri
Ejusque ſo
Cum Spirit
Nunc, & p.
Kepleti
dia tua.
Exultà
mus.

HlumlInare
nebris ſed
ſtros in vi⸗

5 0

ater noſt
Deus in
Dixit

Durde⸗
ede 3
Onec po⸗
Kabcſium
IIgam vir⸗
exr ion:
micorum tn
ecum pri
tur in er
ex Ütero an
Uravit Do
t eum:
kecintim
Ominus 3
it in die ir
udicäbit in
Tuinas:, X .
lern nultor
e torrénte
ceieraltäbi
Dirit

8een;
Eele (enttie

Pidélia

Onfitedo
corde W

dita ſun Nox aättulit culpæ, cadat.
thesinen gyt mane, quod nos ultimum
ego tetthin ic deprecamur cérnui,
datureen Cum luce nobis éffluat,
edition Hoc dum canôre côncrepat.
emport, eo Patri ſit glôria,
uus pöhnin Ejusque ſoli Filio,
ſuis mieten CQuùm Spiritu Paraclito,
Tmita inn Nunc, & per omne ſæculum. Améë.
lefecetunt, Repléti ſumus mane miſericor-
iſum. dia tua.
tdii eonn ge. Exultàâvimus, & delecétati ſu-
gdüciani mus.
mis conete . 28
bant ium IIluminare Déômine his, qui in t6.
nebris ſedent: & dirige pedes no-
ulentenm ſtros in viam pacis, Deus Ifrael.
105PtCten
ſim ſolls, 38.
s Pketer h D O MIh)NICA
& ego filtt .
, olnm ater noſter. A ve Maria.
e mann nia . Deus in adjutérium.
Dixit Dôminus.
0 eg.o in 1iel
W
eut judiciun
otbuss Ixit Dõminus Domino meo: *
eln it Sede à dextris meis.
t me, lelllt —S .
e eg Mh onec ponam inimicos tuos, *
ns fcabéllum pedum tuorum.
5 Mens & irgam virtútis tuæ emittet Däüs
AAe ex Sion: * dominare in médio ini-
örum. zie micôrum tuorum:
jnin e ecum principium in die virtütis
popen tuæ in ſplendoribus Sanctorum: *
ſetyotun ex ütero ante luciferum génui te.
Anorid uravit Dôminus, & non poënité-
etribuet mdit eum: “Tu es ſacerdos in ætérnũ
lopitis Gecundm ôrdinem Melchiſedech.

D. ominus à dextris tuis, * confré-
git in die iræ luæ Reges.

ugnitüdnen
udicabit in natiônibus, implébit

Asbeteſn Tuinas : * conqualsabit capita in
zgcecni terra multorum.
e Dimce e torrénte in via bibet: * prop-

téreà exaltabit caput.
Ana. Dixit Dominus Dio meo:
Sede à dextris meis.
Fidélia omnia.

Onfitébor tibi Dômine in toto
corde meo: * in consilio juſto-
rum;, & congregatioône.
agna opera Dômini: * exquisita

in omnes voluntates ejus.
Conféſſio, & magnificéntia opus
ejus: * & juſtitia ejus mane in
ſæculum ſæculi.

lis lonim,

2„
emôriam fecit mirabilium Tué-
rum, miséricors & miſerator Dô-⸗
minus : * elcam dedit timéntibus
e.
Hemor erit in ſæculum teſtaménti
fui: * virtůtem bperum ſuorum
annuntiabit pôpulo ſuo.
t det illis hæreditatem Geéntiũ: *
6pera mäanuum ejus véritas, & ju-
dicium.
5 idélia omnia mandâta ejus: con-
firmata in ſlæculum ſæculi: * facta
in veritäate, & æqquitate.
edemptiônem miſit péôpulo ſuo;*
mandaàvit in ætérnum teſtaméntum
ſuum.
an ctü & terribile nomen ejus: *
initium ſapiéntiæ timor Dômini.
ntelléctus bonus omnibus facién-
tibus eum: * laudatio ejus manet
in ſæculum ſæculi.
Fidélia omnia mandata ejus:
confirmata in ſæculum ſæculi.
In mandatis.

Zâtus vir, qui timet Doômi-
num: * in mandatis ejus volet
nimis.
otens in terra erit ſemen ejus: *
generatio rectôrum benedicétur.
lôria & divitiæ in domo ejus: *
& juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæculi.
xôrtum eſt in ténebris lumen re-
Gtis: & misericors & miſerator, &
juſtus.
ucúndus homo, qui miſerétur, &
cômmodat, diſponet ſermones
ſuos in judicio: * quia in ætérnum
non commovébitur.
n memôoria æteérna erit juſtus: *
ab auditiône mala non timébit.
aratum cor ejus ſperare in Domi-
no, confirmatum eſt cor ejus: non
commovébitur,; donec deſpiciat
inimicos ſuos.
iſpérſit, dedit paupéribus: jũ-
ſtitia ejus manet in iæculum 1æ:
culi, * cornu ejus exaltabitur in
gloria.
eccaâtor vidébit, & iraſceétur. »
déntibus ſuis fremet & tabeſcét: *
deſidérium peccatôrum peribit.
In mandatis ejas cupit ni-
mis. .
Sit nomen Dômini.

Audâte päúeri Doôminum: *
laudate nomen Doômini.

it nomen Doômini benedifcktum, *

ex hoc nunc, & usque in erulum.

1

ſolis ortu usque ad occâſum, *
laucläbile nomen Dômini.
Sxcélſus ſuper omnes Gentes
Dñß: * & ſuper cœlos glôria ejus.
Suis ficut Doôminus Deus noſter,
qui in altis habitat, * & humilia
réſpicit in coœlo & in terra?
uſ citans à terra inopem, * & de
ſtércore erigens pauperem.
It collocet eum cum principi-
bus, * cum principibus populi ſui.
ui habitare facit ſtérilem in do-
mo, * matrem filiéôrum lætantem.
. Sit nomen Dômini benedi-
cum in ſæcula.
Ha. Nos qui vivimus.

N éxitu Hrael de Xgypto, *
domus Jacob de populo barba-

o. .
acta eſt judæa ſanctificâtio ejus, *
Iſrael potéſtas ejus. .
ate vidit, & fugit: * Jordanis
convérſus eſt retrorſum.
ontes exultavérunt ut arietes; *
& colles ſicut agni obvvium.
Guid eſt tibi mare, quoòd fugiſti, *
& tu Jordanis, quia convérſus es
retrorlum? .
Montes exultâſtis ſicut arietes, *
& colles ſicut agni ovium.
facie Dômini mota eſt terra, *
afäacie Dei Jacob. .
Gui convértit petram in ſtagna
aquarum, * & rupem in fontes
aquarum.
Pn nobis Déômine; non nobis: *
ſed nômini tuo da gloriam.
Super miſerico rdia tua, & veritate
tua: "Wnequando dicant Gentes;
Ubi eſt Deus eorum:?
Deus autem noſter in cœlo:* m-
nia, quæcumque véluit, fecit.
SKmulacra Géntium argentum &
aurum,* pera mänuum höminum.
habent ,& non loquéntur: *
Sculos habent, & non vidébunt.
Aures habent, & non audient: *
nares habent, & non odorabunt.
Manus habent, & non palpa-
Bunt, pedes habent, & non am-
bulabunt : * non clamabunt in
gutture ſuo. S
Similes illis fiant, qui fäciunt ea: *
& omnes, qui confidunt in eis.
Pomus IIfrael ſperavit in Dômi-
no: * adjutor eorum;, & proteéctor
eòôrum eſt. .. .
Domus Aaron ſperavit in Dômi-
no: * adjûtor eéoôrum, & protector

eoôrum eſt.

ui timent Däm, ſperavérunt in
Doômino: * adjùtor eorum, & pro-
téctor eôrum eſt.
6minus memor fuit noſtri: * &
benedixzit nobis.
enedizit domui Iſrael, * benedi-
Xxit démui Aaron.
enedixit omnibus, qui timent
Dôminum, * pusillis cum majo⸗
ribus.
djiciat Dôminus ſuper vos: * ſu⸗
per vos, & ſfuper filios veſtros.
enedicti vos à Dômino, * qui
fecit cœlum & terram.
lum cœli Domino: * terram
autem dedit filiis höminum.
on môrtui laudabunt te Domi-
ne,* neque omnes, qui deſcêndunt
in inférnum.
ed nos, qui vivimus, benedicimus
Déômino;, * ex hoc nunc, & usque
in ſæculum. .
Nos, qui vivimus, benedici-

mus Dômino.,

Allelâja, alleluſa, alleluja.

Enéediétüs Deus, & Pater Vo⸗
mini noſtri Jeſu Chriſti, Pater
miſericordiarum, & Deus totius
conſolatiônis, qui conſolatur nos
in omni tribulatiône noſtra.

Ucis Credtor petme,
Lucem diérum prôferens»
Primordiis lucis novæ;
Mundi parans originem.
ui manè junctum véſperi»
Diem vocari præcipis,
Illabitur tetrum chaos,
Audi preces cum flétibus.
mens gravata crimine,
Vitæ ſit exul múnere;
Dum nil perenne cogitat»
Seséque culpis illigat.
Eléſte pulſet oſtium:
Vftale tollat przmium:
Vitémus omne noxium:
Purgémus omne péſſimum.
æſta, Pater piiſſime,
Patrique compar Unice,
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum.
Amen. .
V. Dirigatur Dômine oratio mes-
. Sicut incenſum in conſpecétt
tao.

minICS 1

Agmig
minnt
dexulta
Deo ſalur⸗
ia rel
læ lux: *
tam me d
nes.
lia fecit
dens eſt:
ejus,
t miſerica
Drogeénies
ecit pote⸗
diſerſit
ſui.

epoluit p
Ehaltayit hu
ſurientes
ites dimt
ulcepit ſt
korithel
lcüt loci
ſtros, 5Ab

in ſecula,

1, ſperurenn
ltor eorumg

1 fuitnokt

i lltael, den
n.
ibug, gui in
usillis tun u

us ſupet ſos
er filios vehre
Domino,
tettamm.
Otnino: ¹
jis hominun.
udäbunt te d
nes, ui eicet

imus, beneii
hoc nunc; As

Ffvimus, beni

ſa, allelli

els, 8 N
Jelu Chri

,„, es
gni conlolund
tione noltl,

PDhkve,
Um pioletenn
noyve
Iiginein,
ecipis,
chas
n eubu⸗
ta ctiwine,
uünete
ne copitaty
ſieui
oltium:
Emniltm :
noEilin:
Peſlimuct.
piilüme,
. Unice;
clito
re ſrculun
gine ornnn
n n ng

Agnificat *τ ànima mea Doô-
minum. .
t exultavit lpiritus meus, * in
Deo ſalutari meo.
uia reſpéxit humilitatem ancil-
Tæ lux: * ecce enim ex hoc bea-
tam me dicent omnes generatioô-
nes. . .
Ouia fecit mihi magna;, qui po-
fens eſt: * & ſanctum nomen
ejus.
t miſericôrdia ejus à progénie in
progénies * timéntibus eum.
ecit poténtiam in brachio ſuo: *
Aiberſit ſuperbos mente cordis
ui.
Hepéôſuit potentes de ſede, *ι &
exaltavit humiles.
ſuriéntes implévit bonis: * &
divites dimiſit inanes.
uſceêpit Iſrael půerum ſuum, * re-
cordatus miſericordiæ ſuæ.
icut loctus eſt ad patres no-
ſtros, * Abraham, & sémini ejus
in ſæcula. lIoôria Patri.

F E k IA SECUND A.

Inclinavit.
Allel.

Ilexi, quôniam exaudiet Déô-
minus * vocem orationis meæ.
uia inclinavit aurem ſuam mihi: *
in diebus meis invocabo.
ircumdedérunt me dolôres mor-
tis: *½ & pericula inférni invené-
runt me.
P. ribulatiénem & dolorem invé-
ni: * & nomen Dômini invocavi.
9 Dôomine libera äanimam meamae
miséricors Dôminus, & juſtus, &
Deus noſter miſerétur.

9
uſtdiens pârvulos Domiau? : *
humiliatus ſum, & liberavit me.
onvértere anima mea in ré-
quiem tuam: * quia Doôminus be-
nefecit tibi.
nia eripuit animam meam de
morte: * culos meos à lacrymis,
pedes meos à lapſu. .
lacébo Dômino *& in regiône vi-
vérum. .
Inclinavit Dôminus aurem
ſuam mihi.
Crédidi.

Rédidi, propter quod locútus
ſum: * ego autem humiliatus
ſum nimis.
go dixi in excéſſu meo: * Omnis
homo mendaz.—
Quid retribuum Domino , * pro
omnibus, quæ retribuit mihi.
alicem ſalutaris accipiam: * &
nomen Dômini invocabo.
ota mea Dnño reddam coram om-
ni populo ejus: * pretiôſa in con-
ſpéctu Dii mors Sancktorum eſus.
Dömine, quia ego ſervus tu-
us :*W ego ſervus tuus, & filius
ankgillæ tuæ.
irupiſti vincula mea: * tibi ſa-
crificàbo hôſtiam laudis, & nomen
Dômini invocaâbo.
ota mea Doômino reddam in
conſpéctu omnis pôpuli ejus: *
in atriis domus Dômini, in medio
tui Jerúſalem.
4. Crédidi, propter quod lo-
cutus ſum.
Laudate.

Audate Dôminum omnes Gen-
tes: * laudate eum omnes po-⸗
puli.
uôniam confirmata eſt ſuper
nos miſericôrdia ejus: * & véritas
Dômini manet in ætérnum.
Laudate Dominum omnes
Gentes.
Clamavi.

D Déminum, cùͤm tribularer;
clamavi: * & exaudivit me.
ômine libera äanimam meam à
labiis iniquis, * & à lingua dolòô-

a.
uid detur tibi, aut quid appo-
natur tibi * ad linguam doloô-
ſam?
*

agittæ poténtis acútæ, cum

carbonibus deſolatoriis.
eu

80
Heu mihi, quia incolätus meus
prolongatus eſt: habitavi cum ha-
bitantibus Cedar: " multùm incola
fuit anima mea.
um his, qui odérunt pacem, eram
pacificus: * cùm loquébar illis,
impugnabant me gratis.
Clamavi, & exaudivit me.
Unde veniet.

Evaâvi culos meos in montes:*
L unde véniet auxilium mihi.
Auxilium meum à Dômino, * qui
fecit cœlum & terram,
Non det in commotioònem pedem
tuum: * neque dormitet, qui
cuſtôdit te. .
E cce non dormitabit, neque dôr-
miet, * qui cuſtoôdit Ifrael.
ominus cuſtodit te, Dôminus
protéctio tua , * ſuper manum
déxteram tuam.
Per diem ſol non uret te; * neque
luna per noctem.
Dominus cuſtodit te ab omni ma-
lo: cuſtôdiat animam tuam Dns.
Doöminus cuſtôdiat intrôitum tu-
um, & éxitum tuum: * ex oc
nunc, & usque in ſæculum.
8 Rs. Unde véniet auxilium mi-
1.

Allelja, allelja, alleluùja.

Enedictus Deus, & Pater Doôö-
D mini noſtri Jeſu Chriſti, Pater
miſericordiarum , & Deus totius
conſolatioônis, qui conſolatur nos
in omni tribulatione noſtra.

F Mménſe cœli Cônditor,
Qui mixta ne confúnderent;
Aquæ fluenta dividens;,
Cœlum dediſti limitem.
y irmans locum cœléſtibus,
simülque terræ rivulis:
Ut unda Flammas témperet;
Terræ ſolum ne diſſipent.
Intunde nunc; piiſſime,
Domum perénnis gratiæ:
Fraudis novæ ne caſibus
Nos error atterat vetus.
Lucem Fides adaugeat:
Sic luminis jubar ferat:
Hæc vana cuncta proterat:
Hanc falſa nulla comprimant.
P ræſta, Pater piiffime,
Patrique compar Unice;
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum.
Amen.

Dirigàtur Dömine oratio mea.
Sicut incénſum in conſpedu
tuo.

Magnificat änima mea Dôminum,
quia reſpéxit Deus humilitatem
meam.

Yrie eléiſon. Chtiſte eieiſon.
yrie eléiſon. ater noſter.

Et ne nos indúcas in tentatio-
nem
Sed libera nos à malo.
Ego dixi, Döômine, miſerére

mei. „ Sana animam meam,
quia peccavi tibi. Convẽértere
Dômine usquequô. Et deprée-

cabilis eſto ſuper ſervos tuos.
Fiat miſericôrdia tua Doômine
ſuper nos. Quemädmodum
ſperavimus in te. y. Sacerdotes
tui induantur juſtitiam. Pt
Sancti tui exultent. Doômine
ſalvum fac Regem. Et exaudi
nos in die, qua invocavérimus te.
Salvum fac pòôpulum tuum Do-
mine, & bénedic hære ditati tuæ.
Et rege eos „ & extolle illos
usque in ætérnum.
Meménto congregatioônis tuæ.
Quam poſſediſti ab inſtio.
Fiat pax in virtüte tua.
Et abundantia in türribus kuis,
Orémus pro fidelibus defundis.
Réquiem ætérnam dona eis Dô-
mine, & lux perpétua lIüceat eis.
Requiéſcant in pace.
Amen. H .
Pro fratribs noſtris abséntibus.
Salvos fac ſervos tuos, Deus
meus, ſperantes in te.
Pro afflictis & captivis. ,Z
Libera eos Deus Ifrael ex om-
nibus tribulatioônibus luis.
Mitte eis Déômine auxilium de
Sancto.
Et de Sion tuere eos.
Dñne exaudi orationem meam.
Et clamor meus ad te vVeniat.

iſerétè
mei 35. itut Gloria
Patri. Domi
oömi;

ne Deus virtùtum convérte nos-

Et oſténde faciem tuam,
ſalvi

ſalhierimus
cjuna nos.
ret nomen
Düe exan
IEt clamo
Dominus
It cum

TERIA II
In do⸗

Atitu⸗
mihi: i
mus.
Utantes eran
atküis tuis e
crülalem,
18: * cujus
idipſum.
luc enim
tribus Dolni
d confitend
lla illie ſa
(10,* ſedh es
ogite quæ H
lie E adund
at Dax in V
Untia in tün
kopter flat
Meos * lo
gkopter don
ul: len
1a. In
Amn .

Qui hil

Delerin
hltas in
e a in
& leut 0
nil
maid dom
lenr Cen 1)

onlne ſ

öminte oniin
nlum in col,

ma mer Dont
Deus humin

1. Chtiſet
ſon. P aten

ducas in ben

nos à mMalo.
Doômine, M
ana niinam
bi. Conſe
u0. Et 4
vet ſelicetucn
cotdia tit N
Quemidn
te. Nlele
ſuſtitian,
tent.

☛n

m.
5 intoatid⸗
pohulumn un
edic hxledluin
, & eolt

um. . 6
vongregation
diſti 4 UnllIe
Firtütetli
tia in turtiin

noltris e
leryos tls
te⸗ in te⸗ i
captivl⸗
aleige
onibus lii
onine A

tuére e⸗ el

oralion e fen⸗

un Lomele
facienn

ſalvi érimus. Exürge Chriſte,
adjuva nos. Et libera nos pro-
pter nomen tüuum.
F. Dne exaudi oratiöonem meam.
Et clamor meus ad te véniat.
Doôminus vobiscum.
Et cum ſpfritu tuo.

FERIA III. AD VESPEE. AS.
In domum Dômini.
np. Pa Allel.
Mtàtus ſum in his, quæ dicta süt
mihi: * in domum Dômini ibi-
mus. .
tantes erant pedes noſtri, in
atriis tuis Jerufalem.
eruſalem, quæ ædificatur ut civi-
tas: * cujus participatio ejus in
idipſum.
lluc enim aſcendérunt tribus,
tribus Dômini: æteſtimonium Ifrael
ad confitendum nomini Doômini.
uia illic ſedérunt ſedes in judi-
cio, * ſedes ſuper domum David.
ogâte quæ ad pacem ſunt Jeruſa-
lé:* & abundantia diligéntibus te.
iat pax in virtúte tua: * & abun-
däantia in türribus tuis.
ropter fratres meos, & proôximos
meos, * loquébar pacem de te.
ropter domum Domini Dei no-
ſtri: * quæsivi bona tibi.
. In domum Domini lætantes
ibimus. .
Qui habitas.

Dte levavi oculos meos, * qui
abitas in cœlis.
cce ſicut culi ſervorum, * in
mnibus dominorum ſuôrum.
icut oculi ancillæ in manibus
dominæ ſuæ: * ita oculi noſtri ad
Dominum Deum noſtrum „ donec
miſereatur noſtri.

M iſerére noſtri Dömine, miſerére
noſtri: quia multùm repléti ſumus

deſpectione.
Quia multùm repléta eſt ànima
noſtra: * opprobrium abundanti-
bus, & dedlectio ſuperbis.
Brev. Rom.

1
Qui hàbitas in cœlis, miſerére
nobis.
Adjutôrium.

Iſi quia Boôminus erat in no-
bis; dicat nunc Iſrael: niſi
quia Doôminus erat in nobis.
um exürgerent hömines in nos, *
fortè vivos deglutiſſent nos.
ùm iraſcerétur furor eôrum in
nos, * forſitan aqua abſorbuiſſer
nos. .
orréntem pertransivit 4nima no-
ſtra: * forſitan pertransiſſet anima
noſtra aquam intolerabilem.
enedictus Dñs, * qui non dedit
nos in captioénem déntibus eòôrum.
nima noſtra ſicut paſſer erépta
eſt * de laqueo venântium.
aqueus contritus eſt, * & nos
Iiberati ſumus.
djutôrium noſtrum in nômine
Dômini, * qui fecit cœlum & ter-
ram.
Adjutôrium noſtrü in nomine
Dômini.
Bénefac.

Ui confidunt in Dô mino, ſieut
mons Sion: non comovébitut
in ætérnum, qui habitat in Jeruſa-
lem.
onfes in circitu ejus;: æ & Dô-
minus in circùitu pépuli ſui, ex hoc
nunc, & usque in ſæculum.
uia nõ relinquet Dñs virgam pec-=
atò rum ſuper ſortem juſtorum: æ
ut non exténdant juſti ad iniqui-
tätem manus ſuas.
énefac Domine bonis, *† & rectis
corde.
eclinàäntes autem in obligatiéô-
nes, adducet Dñs cum operantib-
iniquitatem: * pax ſuper Iſrael.
Bénefac Doômine bonis, &
rectis corde.
Facti ſumus.

N converténdobDñs captivitâtem
Sion: vfacti ſumus ſicut conſolati.
unc replétum eſt gaudio os no-
ſtrũ: * & lingua noſtra exultatiône.
unc dicent inter Gentes: & Ma-
gnificavit Dôminus facere cum
eis.
agnificàvit Déôminus facere no-
biscum: " facti ſumus lætantes.
onverte Domine captivitatẽ no-
ſtram, * ſicut torrens in Auſtro.

exultatiône metent.
F

Qui séminant in läcrymis, * in

.

un-

82
untes ibant & flebant, * mittén-
tes sémina ſua.
eniéntes auté vénient cum exul-
tatione, *† portäãtes manipulos ſuos.
Facti ſumus ſicut conſolati.
Allel. allel.

Enedictus Deus, & Pater Dni no-
ſtri JeſuChriſti, Pater miſericor-
diarum, & Deus totius conſolatiô-
nis, qui conſolatur nos in omni tri-
bulatiône noſtra.

Ellúris alme Conditor,
Mundi ſolum qui séparans;
Pulſis aquæ moléſtiis,
Terram dediſti immobilem:
It germen aptum proferens;
Fulvis decoôra floribus,
Fœcúnda fructu siſteret,
Paſtumque gratum rédderet.
entis perûſtæ vůlnera
Munda virôre gratiæ:
Ut facta fletu diluat,
Motusque pravos ätterat.
uſſis tuis obtémperet:
Nullis malis approôximet:
Bonis repléri gaudeat;
Et mortis ictum néſciat.
ræſta, Pater piiſſime;
Patrique compar Unice:
Cum Spiritu Paraclito,
Regnans per omne ſæculum.
Amen.
Dirigatur Dômine oratio mea.
Sicut incénsum in conſpectu
tuo,
A4 Exultet
ſpiritus meus in Ded ſalutari meo.

80.

FERIA QUARTA AD VESPERAS.
Non confundétur.
Allelùja.

Ni Dôminus ædificàverit do-
mum, *† in vanum laboravérunt
qui ædificant eam.
iſi Dñs cuſtodierit civitätem, *
fruſtrà vigilat qui cuſtoôdit eam.
anum eft vobis ante lucem sùúr-
gere: " sürgite poſtquam ſedéritis,
qui manducatis panem doloéris.
m deéderit diléctis ſuis ſomnũ, *
ecce hæréditas Dômini, filii; mer-
ces, fructus ventris. .
icut ſagittæ in manu poténtis: *
ita filii excuſsôrum.

cũ loquetur inimicis ſuis in porta.
Non confundetur; cùm lo-
quétur inimicis ſuis in porta.
Beati.

Eãti omnes, qui timent Diñm, *
qui ambulant in viis ejus.
abôres manuũ tuarů quia mandu-
cabis: * beatus es, & benè tibi
exit.
οa τ tua ſicut vitis abändans, *
in latéribus domus tuæ.
Filii tui ſicut novellæ olivarum: *
in circitu menſæ tuæ. .
cce ſic benedicétur homo, * qui
timet Döminum.
enedicat tibi Dôminus ex Sion: *
& videas bona Jeruſalem omnibus
diébus vitæ tuæ.
t vid eas filios filiõrum tuorum, *
pacem ſuper Iſrael. .
Beati omnes, qui timẽt Diñm.
Sæpe.

XKpè expugnavérunt me à juyẽ⸗
tte mea, * dicat nunc Iſrael.
æpèe expugnavérunt mea juvẽtute
mea: * étenim nô potuerunt mihi.
upra dorſum meum fabricavérunt
peccatôres: * prolongavérunt in-
quitatem ſuam.
ñs juſtus concidit cervices pecca-
tôrũ: rconfundantur & cõvertantur
retrôrſum omnes, qui oderunt Si-

on.
iant ſicut fœnũ tectôrum: * quod
priúsquam evellatur; exaruit.
e quo non implévit manum ſuam
qui metit, *† & ſinum ſuum qui
manipulos colligit.
t non dixérunt qui præteribant,
Benedictio Dômini ſuper vos: r be-
nediximus vobis in nômine Do-
mini. .
Sæpè expugnavérunt me à ju⸗
ventúte men.
De profündis.

E profündis clamâvi ad teDo⸗
mine: *“ Dômine exaudi vocem
meam. D
iant aures tuæ intendentes, * in
vocem deprecationis mez.
i iniquitates obſervaveris Dom-
ne: * Dômine quis ſuſtiné it?
uia apud te propitiatio eſt:
propter legem tuam ſuſtinui te
Dômine.
uſtinuit ànima mea in verbo e-

.*

eatus vir,qui implévit deſidérium
ſuum ex ipſis, * non confundétur

jus: ſperavit anima mea in Dño.
cuſtêdia matutina usque ad no-
ctem *

llem ? ſp
uia ap
dpioſa
tiple t
Dis inigu
De
Mönine.
Pe

Qmin
U.
mei
eſle a
Ane in m
inon hr
exalni
ieut ab
a, ite
Petet 1
nunc, 5

8

Enedi
,I noſ
ſericordli
olatiönis
omni tribe

.
i!
Candöre
Augens 4
larto d.
Nen ſolis
Bung mint
azosgne
1 noctib
Diremptit
Drimordi

lcis ſuizing⸗
ndetur, Cin
tuis in porn

ui ümenti
t in giis ein⸗
tuarüquiane
8 es, den

Vitis obindu
nus tue.
welle olin
ſe tuæ.
cétut hono

Dôminsa
jerüſalemin.

.
8Kliotuntuon
zdel. 31
nesgul timel

naretunt mel
dicat nune!.
7Ctunt metſti
nd otuellil
mmeun fhlicl
proloneafenn

ncidit celiicn
Lantur tſen
nes, Alioin
en telanun
ellätut, nu
levitounn
ſinum uu

gugmietui

lundis,
ibcmtfl
onine euil
12 menten
ationis e
4 oblertaſti 4
ne guis
ndid, 6
an
n 1

in

ſalin,

Ktem * ſperet Iſrael in Dômino.
uia apud Däm miſericordia, * &
Copiòſa apud eum redeémptio.
t ipſe rédimet Iſrael ex omni-
us iniquitatibus ejus. W
A2. De profündis clamavi ad te
Doômine.
Speret.

Qmine, nõ eſt exaſtat cor me.
₰ϑ um: * neque elati ſunt oculi
mei.
eque ambulàâvi in magnis: * ne-
que in mirabilibus ſuper me.
Si non humiliter ſentiébam: * ſed
exaltavi animam meam.
icut ablactatus eſt ſuper matre
Iua, * ita retributio in àänima mea.
peret Iſrael in Dômino, * ex hoc
nunc, & usque in ſæculum.
Speret Iſrael in Dömino.
Allel. allel. allel.

Enedictus Deus, & Pater Domi-
ni noſtri Jeſu Chriſti, Pater mi-
ſericordiarum, & Deus totius con-
ſolatiõnis, qui conſolatur nos in
omni tribulatiône noſtra.

Oeli Deus ſanctiſſime,
Qui lucidas mundi plagas
Candoôre pingis igneo,
Augens decoro lúmine.
uarto die qui flammeam
Dum ſolis accéndis rotam,
Lunæ miniſtras ordinem,
Vagoôsque curſus siderum.
t noéctibus, vel lúmini
Diremptiônis terminum,
Primordiis & ménſium,
Signum dares notiſſimum.
Xpélle noctem côrdium:
Abherge ſordes méntium:
Resoôlve culpæ vinculum:
Eveérte moles criminum.
ræſta, Pater piiſſime,
Patrique compar Unice,
Qum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum.
Amen.
Dirigatur Doômine oratio mea.
Sicut incénſum in cõſpéctu tuo.

Reſpexit Dñs humilitatem meã, &
ecit in me magna, qui potens eſt.

80.

FERIA QUINTA.
j Ar „ Et omnis.
. Allel.

83

Eménto Dômine David: X &
Tomnis manſuetudinis ejus.
icut juravit Dömino, votum
vovit Deo Jacob.
Si introiero in tabernaculũ domus
mexæ * ſi aſcéndero in lectum ſtrati
mei.
i dedero ſomnum oôculis meis, *
& palpebris meis dormitatioô-
nem.q
t réquiem tempôribus meis:
donec invéniam locum Doômino, *
tabernaculum Deo Jacob.
cce audivimus eam in Ephrata: *
invenimus eam in campis ſilvæ.
ntroibimus in tabernäaculum e-
jus: * adorabimus in loco, ubi ſte-
térunt pedes ejus.
urge Doômine in réquiem tuam, *
tu & arca'ſanctificationis tuæ.
acerdôtes tui induantur juſtitiã: *
& ſancti tui exultent.
ropter David ſervum tuum, *
non avértas faciem Chriſti tui.
uravit Dôminus David veritatem,
& nõ fruſtrabitur eam: * De fructu
ventris tui ponam ſuper ſedem tu-
am. .4
i cuſtodierint filii tui teſtamen-
tum meum, * & teſtimoônia mea
hæc, quæ doceébo eos.
t filii eòrum usque in ſæculum, *
ſedébunt ſuper ſedem tuam.
Nuoniam elégit Dominus Sion:
elégit eam in habitationem ſibi.
æc réquies mea in ſæculum ſæ-
culi * hic habitabo, quoôniam elé-
gi eam.
Widuam ejus benedicens benedi-
cam: *† pauperes ejus ſaturabo pa-
nibus.
acerdoôtes ejus induam ſalutäri: *
ſancti ejus exultatiéne exulta-
unt.
Iluc prodúcam cornu David, *
paravi lucérnam Chriſto meo.
nimicos ejus induã confuſione: *
ſuper ipſum autem efflorébit ſan-
ctificatio mea. .
Et omnis manſuetùúdinis e=⸗

jus.
Ecce quaàam.

Cce quàm bonũ, & quam jucun-
dum , * habitare fratres in u-
num.
Sicut unguéntum in caâpite, * quod

deſcéndit in barbam, barbam Aa-
ron.
Quod deſeendit in oram veſtimén-
F a ti

34.
ti ejus: * ficut ros Hermon, qui
deſceêndit in montem Sion.
uôniam illic mandavit Dôminus
Benedictionem, * & vitam usque
in ſæculum.
Ecce quàm bonum, & quàm
jucundum habitare fratres in u-
num. .
Omnia.

Audaâte nomen Domini, * lau-
date ſervi Dôminum.
ui ſtatis in dome Dômini, * in
Kriis domus Dei noſtri.
audâte Däm, quia bonus Dñs: *
Psallite nomini ejus, quòniam ſua-
ve.
uôniam Jacçob elégit ſibi Dns, *
Ifrael in poſſeſſionem fibi.
uia ego cognoôvi quod magnus eſt
Bominus: * & Deus noſter præ
Smnibus diis.
mnia quæcumque vôluit, Dis fe-
cit in cœlo & in terra, * in mari, &
in omnibus abyſſis.
ducens nubes ab extrémo terræ:*
fülgura in pluviam fecit.
»ui producit ventos de thesâuris
ſüis: * qui percùſitit primogénita
RKgypti ab homine usque ad pecus.
t mitit ſigna & prodigia in me-
dio tui &gypte: * in Pharaonem
& in omnes ſervos ejus.
ui percuúſſit gentes multas: * &
Sccidit reges fortes.
ehon regẽ Amorrhæoôrů, & Og re-
g Baſan, * & omnia regna Cha-
naan.
Et dedit terram eôrum hæredita-
n „W hæreditaâtem Iſrael poôpulo
uo.
Die nomen tuum in ætérnum: *
Dômine memoriale tuum in gene-
rationem & generationem.
uia judicabit Dñs populum ſuũt:r
& in ſervis ſuis deprecabitur.
imulacra Gentium argéntum &
aurum ; * bpera manuum hoômi-
num.
ds habent, & non loquéntur: *
Sculos habent, & non vidébunt.
ures habent, & non audient: *
neque enim eſt ſpiritus in ore ip-
sörum.
imiles illis fiant, qui faciunt ea: *
& omnes;, qui confidunt in eis.
omus Ifrael benedicite Dnño: *
domus Aaron benedicite Döômino.
omus Levi benedicite Dnño:r qui
timétis Dôminum, benedicite Doô-
mino.

enedictus Dôminus ex Sion, *
qui habitat in Jeruſalem.
Omnia quæcúmque voôluit,
Dominus fecit.
Quôniam in ætérnum.

Onfitémini Dêmino quôniam
bonus: * quoniam in ætérnum
miſericordia ejus.
onfitémini Deo deòrum: *† quoô-
niä in ætérnum miſericordia ejus.
onfitémini Dño dominorũ: quoô-
niäã in ætérnum miſericordia ejus.
ui facit mirabilia magna ſolus: *
quôniam in ætérnum miſericordia
ejus.
ui fecit cœlos in intellééctu: *
quoôniam in æternum miſericordia
ejus.
ui firmavit terram ſuper aquas:*
quôniam in æteêrnum miſericordia
ejus.
ui fecit luminaria magna: * quô-
Miä in ætérnum miſericordia ejus.
olem in poteſtatem diei quoniã
in ætérnum miſericordia ejus.
unam & ſtellas in poteſtatem
noctis: * quôniam in ætérnum
miſericoôrdia ejus.

ui percúſſit &Ægyptum cum pri-
mogenitis eorum: * quôniam in
ætérnum miſericordia ejus.
ui eduxit Iſrael de meédio eôrü:
quôniam in ætérnum miſericôrdia
ejus.
Ishanu poténti, & brachio ex-
célſo: * quôniam in ætérnum mi-
ſericordia ejus. .
ui diviſit Mare rubrum in divyi-
Hiônes: * quôniam in æztérnum
miſericôrdia ejus. . .
t eduùxit Iſrael per médium ejus:
quôniam in ætérnum miſericordia

ejus.
t excuſſitpharaònem, & virttem
ejus in mari rubro: *† quôniam in
æztérnum miſericordia ejus.
ui traduxit poôpulum ſuum per
desértum: * quéôniam in ætérnum
milericoôrdia ejus. .
ui percùſſit reges magnos: quo-
Hiä in ætérnum miſericordia eſus.
t occidit reges fortes?† quôniam
in ætérnum miſericordia ejus.
ehon regẽ Ammorrhæòôrum: quo-
niã in æternum miſericoôrdia ejus.
t Og regem Baſan: *† quôniam in
ætérnum miſericôrdia ejus.
t dedit terrã eoôrum hæreditàté:
quoniam in ætérnum miſericordia

Eejus. zt edi

quonia
ejus.
Oui da
in æteér.
Confité
in zteérn
onfitén
n in ar
i, u
Gotclia e
H
Vpen
Ledi
Cordare
n ſaliea
ſpengin
Uia il
captivos
cantion
tqm:
cantale
uom
M
i od!
dbliyio

Drincipi
emor
ui die
Usque 4
ilia B.
qui retr
tuam, 4
eitus
Daryulos

..

anticis

Dnedl

inus er in,
rüſalem.
Ecümgue üli

in ztemmun.

Dümino gud
oniam in aldn
.
deorum d
niſericatlit
9 dominorüif
niſericordine
lia magn ſt
mnum miſeiin

in intelei
tnum miſeninn

erann ſuet i
nuumm mietin.

iria wagna:
milericotcli
atemn diciee e
enicörcig ein
ls in potet
Cniam in zün
us. e
Ke)htun aun
m: 7 guond
icordin el
el de melioe
ernum ilen

bricit
ii, & hriclt
n in atein

te kubrun 4
nian in e
wedium:

, pertetil
u mlleii⸗

taönem X V
ab,
7,4,dia eius⸗
jcotcine
ollmm hu
uönian in
ſus⸗
46n0,,
eges be i
lericoldh,⸗
niſer o⸗

glon

.

Exredität Iſrael ſervo ſuo: * quo-
niä in ætérnum miſericordia ejus.
uia in humilitate noſtra memor
fuit noſtri: *† quoôniam in ætérnum
miſericordia ejus.
St redémit nos ab inimicis noſtrig
quôniam in ætérnum miſericôr
ejus. .
ui dat eſcam omni carni: quôniã
in ætérnum miſericordia ejus.
vonfitémini Deo cœli: * quoniam
in ætérnum miſericordia ejus.
onfitémini Dño dominòôrů: *quô-
niäã in æternum miſericoôrdia ejus.
Quôniam in ætérnum miſeri-
cordia ejus. .
Hymnum cantate.

Uper flůmina Babylônis, illic
sédimus, & flévimus: * cùm re-
cordarémur Sion.
n ſalicibus in médio ejus, * ſu-
ſpendimus oôrgana noſtra.
uia illic interrogavérunt nos, qui
captivos duxérunt nos, * verba
cantiônum. .
t qui abduxérunt nos: Hymnum
cantate nobis de canticis Sion.
uoëmodo cantâàbimus canticum
Dömini: * in terra aliéna?
i oblitus fuero tui Jeruſalem, *
obliviôni detur déxtera mea?
dhæreat lingua mea faucibus
meis, * ſi non meminero tui.
i non proposuúero Jeruſalem, in
principio lætitiæ meæ.
emor eſto Dñe filiorum Edom, *
in die Jeruúſalem.
ui dicunt: Exinanite, exinanite, *
usque ad fundaméntum in ea.
ilia Babylonis milera: * beatus
qui retribuet tibi retributioônem
tuam, quam retribuiſti nobis.
eatus qui tenébit,; * & allidet
Parvulos tuos ad petram.
4, Hymnum cantate nobis de

canticis Sion.
Allel. allel. allel.

Enedictus Deus, & Pater Dſii no-
fſtri jeſuChriſti, Pater miſericor
diarum, & Deus totius conſolatioô-
nis, qui conſolatuz nos in omni
tribulatiône noſtra.

Agnæ Deus poténtiæ,
Qui fértili natos aqua
Partim relinquis guúrgiti,
Partim levas in aera.
emérſa lymphis imprimens:
Subvécta cœlis érigens:

4 4
Ut ſtirpe ab una préôdita;
Diverſa repleant loca.
argire cunctis sérvulis;
Quos mundat unda sanguinis;,
Neſcire lapſus criminum,
Nec ferre mortis tædium.
t culpa nullum deprimat:
Nullum éfferat jactantia:
Eliſa mens ne concidat:
Elata mens ne corruat.
Præſta, Pater piiſſime;
Patrique compar Unice;
Cum Spiritu Paraclito,
Regnans per omne ſæculũ. Amen.
Dirigatur Dômine oratio meæa.
Sicut incensũ in conſpéctu ruo.

Fac Deus poténtiã in brachio tuo?:
dilbetde ſupérbos, & exalta hümi-
es.

80.

FERIA VI. AD VESPERAS.
In conſpectu.
Allel.

Onfitébor tibi Dômine in toto
corde meo: * quôniam audiſti
verba oris mei.
n conſpectu Angeléôrum pſallam
tibiꝰadorabo ad templum ſanctum
tuum, & conſitébor nomini tuo.
uper miſericôrdia tua, & veritate
tua: † quôniam magnificâſti ſuper
omne, nomen ſanctum tuum.
n quac⁴mque die invocavero te;
exâudi me: * multiplicabis in ani-
ma mea virtútem.
onfiteantur tibi Dômine omnes
reges terræ: quia audiérunt omnia
verba oris tui. .
t cantent in viis Dömini: quô⸗
niam magna eſt glôria Dômini,
uôniam excélſus Dñs, & humilia
réſpicit : * & alta à longè cognoô-
ſcit.
i ambulavero in méedio tribula-
tiõônis, vivificabis mé: *“ & fuper
iram inimicorum meòrum exten-
diſti manum tuam, & ſalvum me
fecit déxtera tua.
minus retribuet pro me: * Dne
miſericéôrdia tua in ſæculum: pera
mänuum tuaärum ne deſpicias.
In conſpectu Angelorum
pſallam tibi Deus meus.
Dômine.

Omine prohãaſti me;
gno viſti me: * c0
F 3

86
ſeſſiõönem meam, & reſurrectio-
nem meam.
ntellexiſti cogitatiõnes meas de
longè: * sémitam meam, & funi-
culum meum inveſtigaſti.

quia non eſt ſermo in lingua mea.

Dômine probâſti me, & co-
gnoviſti me. A viro iniquo.

Ripe me Dômine ab hömine
malo: * à viro iniquo éripe me.

t omnes vias meas prævidiſti: * Kui cogitavérüt iniquitates in cor-

cceDômine tu cognoviſti omnia,
noviſſima & antiqua: * tu formãaſti
me & poſuiſti ſuper me manum
tuam.
irabilis facta eſt ſciéntia tua ex
me: * confortata eſt, & non po-
tero ad eam.
uò ibo a ſpiritu tuo? *
fäcie tua fügiam?
Li alcendero in cœlum, tu illic es: *
ſi deſcendero in inférnum, ades.
i sumpſero pennas meas dilucu-
lo: * & habitavero in extrémis
maris.
tenim illuo manus tua dedúcet
me: * & tenébit me déxtera tua.
Et dixi: Forſitan ténebræ concul-
cabunt me: * & nox illuminatio
mea in deliciis meis.
uia ténebræ non obſcurabuntur à
te, & nox ſicut dies illuminabiture
ſicut ténebræ ejus, ita & lumé ejus.
uia tu poſſediſti renes meos: *
ſuscepiſti me de utero matris meæ.
onfitébor tibi, quia terribiliter
magnificatus es: * mirabilia pera
tua, & anima mea cognoſcit nimis.
on eſt occultatum os meum à te,
quod feciſti in occùlto: *& ſubſtan-
tia-mea in inferiôribus terræ.
Emperfééctum meum vidérut oculi

& quò à

tui, & in libro tuo omnes ſcribén-

tur: † dies formabutur, & nemo
in eis. .
ihi autẽ nimis honorificati ſunt
amici tui Deus: * nimis confortaà-
tus eſt principaâtus eòrum.
Dinumerabo eos, & ſuper arénam
multiplicabäüntur: * exurréxi „ &
adhuc ſum tecum. .
i oceideris Deus peccatôres: * viri
sanguinum declinäte à me.
uia dicitis in cogitatiéne: *ι Ac-
cipient in vanitäte civitates tuas.
one qui odérunt te Dômine, 6;
deram?* & ſuper inimicos tuos ta-
bescebam ?
erfécto édio deram illos: * &
inimici facti ſunt mihi.
roba me Deus, & ſcito cor
meum: *† intérroga me, & cognoſce
sémitas meaWas.
t vide, ſi via iniquitatis in me
eſt: *τ & deduc me in via ætérna.

e:* tota die conſtituébant prælia.
cuérũt linguas ſuas ſicut ſerpẽtes*
venénu aſpidum ſub labiis eotum.
uſtòdi me Doômine de manu pec-
catoris; *“ & ab hominibus ini-
quis éripe me. ,
Zui cogitavérunt ſupplantare greſ-
ſus meos: * abſcondérunt ſuperbi
läqueum mihi.
t funes extenderunt in laqueu: *
juxta iter ſcandalũ poſuerüt mihi.
ixi Dño: Deus meus es tu: * exaudi
Dômine vocẽ deprecatioônis meæ.
ne, Dne virtus ſalutis meæ, *obf-
räſti ſuper caput meũ in die belli.
e tradas me Doômine à defſiderie
meo peccatoôri: cogitavérunt con-
tra ne, ne derelinquas me; ne

fortè exaltéêntur.
aput circuitus eòrum: * labor
labiôrum ipsorum opeériet eos.
adent ſuper eos carbones, in
ignem deſjicies eos: * in miseris
non ſubsiſtent. .
ir linguôſus non dirigétur in ter-
ra: * virum injùſtum mala capient
in intéritu.
ognovi quia faciet Dñs judicium
inopis, * & vindictam Pauperum.
Verumtamen jaſti confitebuntur
nomini tuo: & habitabunt redti
cum vultu tuo. . B
A viro iniquo libera me Dè-
mine.

Dômine.

Omine clamavi ad te, exâudi
me: * inténde voci meæ cùm
clamavero ad te. . J
irigatur oratio mea ſicut incénsũ
in conſpéctu tuo:* elevatio manuũ
mearum ſacrificium veſpertinum.
one Dñe cuſtòdiam ori meo, * &
Sſtium circumſtantiæ labiis meis,
on declines cor meum in verba
malitiæ, * ad excusandas exeufa-
tiônes in peccatis. . . .
um'’ hominibus operantibus ini=
quitatem : *½ & non communicabo
cum eléectis eôrum. ́RR—́—.
orripiet me juſtus in miſericoôr-
dia, & increpabit me: * oôleum au-
tem peccatôris non impinguet ca⸗
put meum.

uôniam adhuc & orâtio mea in
bene-

beneplie
lünt ſune
udient
tierunt
erüpta
iſſipat
fernum
minée o
uſod
tunt m
rintiun
adét in
ſingulan
0
audi me
1

Oc
VI!
deprecat
fundo
nem ne⸗
meam an
n eticie
uI tn
n wia he
ſcondern
onſide
debam:
ceret me
Eriit fu
Iequirat
lamiyi
Tu es ſ
kerra viye
ende
quia hum
ibera n
quia con
duc de
conkitene
pedanti

P0.
erta viyé

lnedie
Noſtri)
Lotliürum
tionis, gui
lbulation

A VvirOi

nine b on
iniquo etihen
niqguitatesint
tituebanth
las fteutlene
ub labiis eon
ne de mmn,
homiuben!

ſupplantiren
onderunt ne

Erunt in lre
lü poluenit n
eus es ts en
precationism
ſalütis merte
t mei inled⸗
olnine del⸗
cogitayelunte
elinguus me
eörum
n opetiet en
9s CArbole
38: in i⸗
ndirigetuni
ſtum mali ch
ciet Dis uli⸗
Cictam hauſen
Eti confttin
habitibunt

1uo lben men

niriad ten en

lge voci nerl

nes foltine,
n reſhenin,
iemotl men
mir bign
meum In
eugnis ie

2 , eh
D oheinth 8
non onnni
m. aſanee⸗
ri in nlei⸗
t me. 4 oeme
on in i
4

Gotet zn

benepläcitis eöorum: * absorpti
ſunt juncti petræ jädices eòrum.
Audient verba mea, quôniam po-
tuérunt: * ſicut craſſitůdo terræ
erũpta eſt ſuper terram.
iſſipata ſunt oſſa noſtra ſecus in-
fernum: * quia ad te Domine, Do-
mine oculi mei: in te ſperavi non
auferas animam meam.
uñRoôdi me à laqueo, quem ſtatué-
runt mihi: & à ſcandalis ope-
rantium iniquitatem.
adét in retiaculo ejus peccatôres*
ſingulariter s ego donec tranſeã.
Aäg. Domine clamavi ad te, ex-
audi me.
Portio mea.

Oce mea ad Dôminum clama-
vi: * voce mea ad Dominum
deprecatus ſum.
ffundo in conſpéctu ejus oratioô-
nem meam, * & tribulatiônem
meam ante ipſum pronüntio.
n deficiéndo ex me ſpiritum me-
um: *& tu cognoviſti sémitas meas.
n via hac qua ambulabam, * ab-
ſcondérunt laqueum mihi.
onſideräabam ad dexteram, & vi-
debam: * & non erat qui cognòôs-
ceret me. .
ériit fuga à me, * & non efr qui
requirat animam meam.
lamavi ad te Dömine, * dixi,
Tu es ſpes mea, poôrtio mea in
terra vivéntium.
nténde ad deprecatiò nem meam: *
quia humiliatus ſum nimis.
ibera me à perſequéntibus me: *
quia confortati ſunt ſuper me.
& duc de cuſtôdia animam meã ad
confiténdum noômini tuo: * me ex-
pectant juſti, donec retribuas mihi.
Poôrtio mea Dômine ſit in

terra vivéntium.
m Allel. allel. allel.

Enedictus Deus, & Pater Dômini
D) noſtri Jeſu Chriſti, Pater miſeri-
cordiarum, & Deus totius conſola-
tionis, qui conſolatur nos in omni
tribulatione noſtra.

Ominis ſuperne Cônditor;
1 Qui cuncta ſolus ordinans;,
Humum jubes producere
Reptantis & feræ genus.
It magna rerum corpora;,
Dictu jubentis vivida
Per témporum certas vices
Obtemperare sérxvulis.

. 37
epelle quod cupidinis
Ciente vi nos impetit;
Aut moôribus ſe súggerit;,

Aut actibus ſe intérſerit.

a gaudiérum præmia,
Da gratiärum münera:
Diſsolve litis vincula,
Adſtringe pacis fœdera.
ræſta, Pater piiſſime;,
Patrique compar Unice,
Cum Spiritu Paraclito,
Regnans per omne ſæculum.
Amen.
Dirigatur Dôminée oraâtio mea.
Sicut incenſum in conſpectu
tuo.

Depôluit potehtés, ſancts perſe-
quentes: & exaltavit hùmiles Chri-
ſtum confitentes.

280.
S A B B A T O

Benedidtus. .
Allel.

Brnedicis DBôminas Deus meus;,
qui docet manus meas ad præli-
um, * & digitos meos ad bellum.
iſericòrdia mea, & refugiũ meũ: *
Iuscéptor meus, & liberator meus.
protéctor meus, & in ipſo ſperavin
qui ſubdit populum meum ſub me.
mine quid eſt homo, quia in-
notuiſti ei? * aut filius hominis,
quia réputas eum?
omo vanitati similis factus eſt:
dies ejus ſicut umbra prætéreunt.
6mine inclina cœlos tuos, & de-
ſcénde: * tange montes, & fumi-
gabunt.
Fulgura coruſcatiénem, & diſſi-
pabis eos: * emitte ſagittas tuas»
& conturbabis eos.
mitte manum tuam de alto, éripe
me, & libera me de aquis multis: *
de manu filiorum alienorum.
uorum os locútum eſt vanitatẽ:
& déxtera eôrũ, déxtera iniquitatis.-
eus canticũ novũ cantabo tibi: *
in pſaltério decachordo pſallam
tibi. .
ui das ſalutem régibus: * qui re-
demiſti David ſervum tuum de gla-
dio maligno: éripe me
t erue me de manu filiôrum alie-
nôrum, quorum os locutum eſt va-
nitatem: * & déxtera eorum, dex-

tera iniquitatis.
F 4 uo⸗-

88
Quorum filii ſicut novéllæ planta-
tioònes *† in juventte ſua.
iliæ eòrum compòôſitæ: * circum-
ornatæ, ut ſimilitdo templi.

romptuaria eòrum plena, * eru-

Gtantia ex hoc in illud.
Oves eòôrum fœtoſæ, abundantes in
egréſſibus ſuis, * boves eorũ craſſæ.
on eſt ruina maceriæx, neque
tränſitus: " neque clamor in pla-
téis eorum.
3 eatum dixérunt pöpulum, cui
hæc ſunt: * beatus populus, cujus
Dôminus Deus ejus.
Benedictus Doôminus Deus
meus.
Per singulos dies.

Xaltàbo te Deus meus rex: “ &
benedicam nomini tuo in ſæ-
culum, & in ſæculum ſæculi.
er ſingulos dies benedicam tibi
& laudabo nomen tuum in ſæcu-
lum, & in ſæculum ſæculi.
agnus Dominus, & laudabilis
nimis; * & magnitúùdinis ejus non
eſt finis.
Seneratio & generätio laudabit
opera fua: * & potentiam tuam
pronuntiabunt.
agnificéntiam gloriæ ſanctitatis
tuæ loquéntur: * & mirabilia rua
narrabunt.
t virtũtẽ terribiliũ tuòrũ dicẽt: *
& magnitùdinem tuam narrabunt.
emôriam abundantiæ ſuavitatis
tuæ eructabunt: * & juſtitia tua
exultabunt.
iſerator & miséricors Doôminus?
pätiens, & multùm miséricors.
uavis Dôminus univérſis: * &
miſeratioônes ejus ſuper omnia o
pera ejus. .
Gonfiteantur tibiDñe omnia 6pera
tua: † & ſancti tui benedicant tibi.
loôriam regni tui dicent: * & po-
tentiam tuam loquéntur.
Ut notam faciant filiis höminum
potentiam tuam: * & glôriam ma-
gnificentiæ regni tui.
Regnum tuum, regnum ömnium
ſæculéôrum: * & dominatio tua in
omni generatiône & generatiôné.
Eidélis Dôminus in omnibus ver-
bis ſuis: * & ſanctus in omnibus
operibus ſuis.
Wllevat Dôminus omnes, qui cor-
ruunt: * & érigit omnes eliſos.
Sculi omnium in te ſperant Dô-
mwine: * & ta das eſcam illôrum
in tempore opportuno.

peris tu manum tuam: * & im.
ples omne animal benedidtio-
ne.
uſtus Dôminus in omnibus viis
ſuis: * & ſanctus in omnibus ope-
ribus ſuis. .
ropé eſt Dôminus omnibus invo-
cantibus eum: * omnibus inro-
cantibus eum in veritate.
oluntätem timentium ſe faciet, *
& deprecationem eoôrum exaudiet:
& ſalvos faciet eos.
Buſtôdit Doôminus omnes diligeén-
tes ſe: *τ & omnes peccatoôres di-
ſperdet. .
audationem Dômini loquétur os
meum: * & benedicat omnis caro
nômini ſancto ejus in ſæculum, &
in ſæculum ſæculi. B
FPer singulos dies benedi-
cam te Domine.
Laudabo.

Auda änima mea Dôminum,
laudabo Dñm in vita mea: *
pſallam Deo meo quamdiu füe-
ro. .
olite confidere in principibus: *
in filiis höminum, in quibus non
eſt ſalus.
xibit ſpiritus ejus, & revertétur
in tecram ſuam: "* in illa die peri-=
bunt omnes cogitatiônes eôrum.
eâtus, cujus Deus Jacob adjutor
ejus, ſpes ejus in Doômino Deo
ipsius; * qui fecit cœlum & ter-
ram mare, & omnia quæ in eis
ſunt. . .
ui cuſtòdit veritatem in ſæculü,
facit judicium injuriam patienti-
bus: * dat eſcam eſuriéntibus.
minus ſolvit compeditos: *
Dôminus illúminat cæcos.
winns erigit eliſos: † Dôminus
diligit juſtos. ,B
Smins cuſtõdit àdvenas, pupil-
lum, & viduam ſuscipiet: * & vias
peccatoôrum diſperdet.
egnaàbit Dôminus in ſæcula, Deus

tuus Sion * in generationem &&

generationem.

Laudabo Deum meum in vi-

ta mea.
Deo noſtro.

Audate Dôminum quoniam bo-
nus eſt pfſalmus: * Deo noſtro
ſit jacunda deoôraque laudatio.
ificans Jexuſalem Dominus: *
diſperſiones Iſraélis congrega⸗
it.

Aui

wi ſanat
ligat cont
ui nüme
Ium: †*
vocat.
aenus 1.
virtus ejun
eſt nümer
ulcipien
humilians
ad terram
Iæcinite
nerkpsallit
ui operit
Darat terræ
i proch
num: * 8
minum.
uiͤ dat ju
& pullis
eum.
on in
tem habé
beneplici
eneplacit
timentes
Uant ſapet
a, Dee
datio.
Lau

Auda
laud
uoniam
tuarum,
te.
Plu poſiu
Cipe frun
un emitt
Velociter
Uii datn
hulam ſie
littit er
kellag:
mlttet ve
(let en: N
kuenind
AUlamunt
citis,
nſet t⸗
lici
kis

ntumn Qui ſanat contritos corde: * & àal-
iimil berett ligat contritiones eôrum.
ui nümerat multitúdinem ſtella-

n Sun rum: * & oômnibus eis nomins
in ommbe vocat.
agnus Dôminus noſter, & magna
nus ommbi virtus ejus?: * & ſapientiæ ejus non
ommbun eſt numerus.
Veritte, Sufſcipiens manſuetos Döminus: *
entiumfelé humilians autem peccatoôres usque
n eofuman ad terram.
D. ræcinite Dömino in confeſſio-
us omned ne:"psallite Deo noſtro in cithara.
nes pecc Qui perit cœlum nubibus, * &
parat terræ plúviam.
oͤmini logiun (zui produúcit in moôntibus foœ-
ledicat ond num : * & herbam ſervitüti ho-
us inſtella minum.
l. ui dat juméntis eſcam ipsò rum, *
tulos dis e & pullis corvôrum invocantibus
e. eum. „ 2- 7 . 2 —„
on in fortitüdine equi volunta-
tem habébit: * nec in tibiis viri
D mesDonin beneplacitum erit ei.
min fin m Seneplacitum eſt Déômino ſuper
neo quimdu timentes eum: * & in eis, qui ſpe-
rant ſuper miſericordia ejus.
e innic Ala. Deo noſtro jucũnda ſit lau-
m, M aMen⸗ datio.
Lauda.
eſus, & leſeii 7 . 4 . 2
1: Fin ilude Auda Jerúſalem Dôminum: *
cjtatonesenn lauda Deum tuum sion.
e be Quoniam confortavit ſeras portarũ
D Dömine tuarum, * benedixit filiis tuis in
GPNNN Te.
karorin Qui péſuit fines tuos pacem: * &
mm M adipe fruménti satiat te.
emns Qui emittit elôquium ſuũ terræ: *
etititent veloôciter currit ſermo ejus.
inſininn e ui dat nivem ſicut lanam: * né-
n elunen bulam ſicut cinerem ſpargit.
lit ded Mittit cryſtallum ſuam ſicut buc-
ninat e e céllas: " ante fäciem frigoris ejus
tellos nis ſuſtinebit?
„Gentee nittet verbum ſuum, & liquefa-
iticfenh ciet ea: * flabit ſpiritus ejus, &
ſusclriet fuent aquæ,
hetle⸗, e1 Qui annuntiat verbum ſuũ jacob: *
nusinſte juſtitias, & judicia sua Iſrael.
n genent. Ron fecit taliter omni nationi: *
& judicia ſua non manifeſtavit
Deum melmk eis, .
Lauda Jexſalem Dôminum.
ho⸗ „2 „2 2„:
aii Allelúùja, alleluja, alleluja.
inu 4
s ran Altitüdo divitiäarum ſapién-
Gnugle lul tiæ & ſciéntiæ Dei: quàm in-

ſlen Dun comprehenſibilia ſunt judicia ejus,
ſlels & inveſtigabiles viæ ejus:

4

89

PAm ſol recédit igneus,
Tu lux perennis Unitas,
Noſtris, beata Trinitas,
Infúnde lumen coôrdibus.
e manèe laudum carmine,
Te deprecamur véſpere;
Dignéris, ut Te sùpplices
Laudemus inter cœlites.
atri,; ſimúlque Filio,
Tibique ſancte Spiritus,
sicut fuit, ſit jugiter
Sæclum per omne gloôria.
Amen.
Veſpertina oratio aſcéndat ad
te Dômine.
Et deſcéndat ſuper no
côrdia tua,

s miſeri-

Suscépit Deus Iſrael puerum ſuum:
ſicut locutus eſt ad Abraham, &
ſemen ejus; exaltare humiles us-
que in ſæculum.
Altitado,

CO M. M E M. ORATIO

Per ſignum Crucis de inimicis no-
ſtris, libera nos Deus noſter.
Omnis terra adoret te, & pſal-
lat tibi.
N. Pſalmum dicat nömini tuo Do-
mine.
rémus.
Erpétua nos, quæſumus Domi-
ne, pace cuſtôdi: quos per
lignum ſanctæ Crucis redimere di-
gnatus es.

Crucifixus ſurréxit à môrtuis, &
redémit nos, alleluùja, alleluja.
Dicite in nationibus, allel.
Zuia Dôminus regnavit à lignos
alleluja.

Eus, qui pro nobis Filium tu⸗
um Grucis patibulum ſubire

voluiſti, ut inimici à nobis expel=
F 5 lexes

P0
leres poteſtatem: concéde nobis
famulis tuis; ut reſurrectiônis gra-
tiam conſequamur. Per eüumdem
Dominum noſtrum.
. Crucem
ſanéctam suúbiit qui inférnum con-
frégit, accinctus eſt potentia;, ſur-
rexit die tértia, allel.

COMMEMORATIONES

Sancta Maria ſuccurre miſeris,
a puſillanimes, refove flébi-
es, ora pro pöpulo, interveni
pro clero, intercéde pro devoto
femineo ſexu; séntiant omnes
tuum juvamen, quicumque céle-
brant tuam ſanétam commemora-
tionem.
Ora pro nobis ſanéta Dei géni-
trix.
Ut digni efficiamur promiſſio-
nibus Chriſti.
rémus.
Oncéde nos famulos tuos;
quæſumus Doômine Deus, per-
pétua mentis & corporis ſanitate
gaudére: & gloriôſa beatæ Mariæ
semper Virginis interceſſiõne, à
Præsénti liberari triſtitia, & ætérna
Peérfrui lætitia.

Poſt
partum Virgo, inviolata perman-
siſti.
bi Dei genitrix intercéde pro no-
18.

rémus.
, Eus, qui ſalúùtis ætérnæ, beâ-
tæ Mariæ virginitate fœcünda,
humano geéneri præmia præſtitiſti:
tribue quæſumus; ut ipſam pro
nobis intercédere ſentiamus, per
quam meruúimus auctorem vitæ ſuſ-
cipere Dôminum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum.

Petrus Apôſtolus, & Paulus doctor
Gentium, ipſi nos docuérunt le-
gem tuam Domine.
V. Conſtitues eos principes ſuper
omnem terram. . .
„Memores erunt nominis tui
Domine.

Gloriôſi principes terræ, quòmo-

do in vita ſua dilexerunt ſe, ita &
in moôrte non ſunt ſeparati.
In omnem terram exivit ſonus
eéôrum.
„Et in fines orbis terræ verba
eôrum.
rémus.
Eus, cujus déxtera beaâtum
Petrum ambulantem in flucti-
bus, ne mergerétur, eréxit: &
coapôoſtolum ejus Paulum tértio
naufragantem, de profúndo pe-
lagi liberavit: exaudi nos pro-
pitius, & concéde; ut amboôrum
meritis æternitatis gloriam conſe⸗
quamur.

Da pacem Dômine in diébus no-

ſtris, quia non eſt alius qui pugnet
pro nobis, niſi tu Deus noſter.
Fiat pax in virtute tua.

Et abundantia in tùrribus tuis.

rémus. 9.
Eus, à quo ſancta deſidéria;
recta consilia, & juſta ſunt
6pera: da ſervis tuis illam, quam
mundus dare, non poteſt, pacem;
ut & corda noſtra mandatis tuis
dedita, & hôſtium ſublata formidi-
ne, témpora ſint tua proteétione
tranquilla., Per Doôminum.
Doôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
Benedicamus Doômino.
Deo gratias. .. .
Fidéliü animæ per miſericordia
Dei requiéſcant in pace.
Amen,
6 ater RnO-

ſter.

40 00
beredlcere,

Den perfe
Däminus on
Amen.

e
glin adyer
tunguam leo-
Ue guem d
nes in hde
Mlerére nob⸗
Deo giti
Adjuroriu
he Dömini.
li fecit
er noter.

Onteor
deine 1
beito Mich
10. ſoanni
Pitols
us Fancti
gula pecci
Verbo⸗ 8
IGes culp⸗
leo pre⸗
ſenper pi
chuelem 4
Joinnenn
Doſtolos e
danckos
6 Pro
Tolkrumd

Re
Heug
uls, pe⸗
un. Perd

Amen,

futtg,
le tet,

Aeren
Deus
Feltis, per
ietnam,
Amen
Naäuleent
An, trbu
serico⸗

Annen.

Aetuttleyi
tfeparid.
kamn elifn la

bis lente ſei

gerten ben
Ulinten innti
etut, Aen
18 Faulun

ine in ciehen
iisguiſe
tu Deus nofe⸗
Fittttetm.
ia in tünibun

ſandt eſe
tuis ilan
onholthe
4 Mnni
un ſnbut
nt tun Nlshe
r Domimun.
biscun.
itu tuo,

eſernien⸗

1e!

AD COMPLETORIVUM.
e Jube domne
benedicere.
ened Noctem quiétam, &
hhem perfectum concédat nobis
Dominus omnipotens.
Amen.

Käatres, Sobrii eſtôte, & vigilate,
quia adversarius veſter diâbolus
tamquam leo rúgiens circuit, quæ-
rens quem devoret: cui resiſtite
fortes in hde. Tu autem Domine,
miſerére nobis.
Deo gratias.
Adjutôrium noſtrum in nomi-
ne Domini.
B. Qui fecit cœlum & terram.
ater noſter.

Onfiteor Deo omnipoténti,
beaâtæ Mariæ ſemper Virgini,
beate Michaéli Arhangelo, bea-
to joanni Baptiſtæ, ſanctis A-
ôſtolis Petro & Paulo, omni-
us Sanétis, & vobis fratres:
quia peccavi nimis cogitatione,
verbo, & ôpere: mea culpa,
mea culpa; mea maxima culpa.
Ideò precor beatam Mariam
ſemper Virginem, beâtum Mi-
chaélem Archängelum, beatum
Joànnem Baptiſtam, ſanéctos A-

Pôſtolos Petrum & Paulum, om-

nes Sanctos, & vos fratres, ora-
re pro me ad Dominum Deum
noſtrum.

Iſereätur tui omnipotens
Deus; & dimiſſis peccatis
tuis, perducat te ad vitam æteér-
nam.

Amen.
licitur vobis fratres & vos
fratres, tibi pater,

te pater.

Iſereàtur veſtri omnipoteus
Deus, & dimiſſis peccatis
Veſtris, perdücat vos ad vitam æ-
térnam.
Amen.
Ndulgéntiam, abſolutionem, &
remiſſiõnem peccatéôrum noſtro-
kfum, tribuat nobis omnipotens
& miséricors Dôminus.
Amen.

91

Onvérte nos Deus fſalutaris
noſter.
Et avérte iram tuam à nobis.
Deus in adjutérium meum in-
téende. .
Dômine ad adjuvandum me fe-
ſtina.
loria Patri. icut erat.
Miſerére.
. Alleluùja.

Um invocàrem, exaudivit me
– Deus juſtitiæ meæx: * in tribu-
latioòne dilatàâſti mihi.
iſerére mei, *† & exaâudi oratiô-
nem meam.
ilii höminum isquequò gravi

corde? * ut quid diligitis vanita-

tem, & quæritis mendacium:
t ſcitote, quoniam mirificavit
Dñs ſanctum ſuum: * Däñs exau-
diet me, cùm clamavero ad eum.
raſcimini, & nolite peccare; X*
quæ dicitis in cordibus veſtris, in
cubilibus veſtris compungimini.
acrificate ſacrificium juſtitiæ, &

ſperate in Döômino.* Multi dicunt:

quis oſténdit nobis bona?
ignäatum eſt ſuper nos lumen
vultus tui Dômine: * dediſti læ-
titiam in corde meo.
fructu frumenti, vini, & oôlei
ſui * multiplicati ſunt.
n pace in idipſum * dormiam,
requiéſcam. .
Quoôniam tuDômine ſingulariter in
ſpe * conſtituiſti me.

Nte Dömine ſperavi, non con-
fũndar in ætérnum: * in jufſtitia
tua libera me.
nclina ad me aurem tuam, * ac-
célera ut éruas me.
ſto mihi in Deum protectorẽ, & in
domum refugii, " ut ſalvum me fa-
cias.
uòniam fortitůdo mea, & refugiũ
meum es tu? * & propter nomen
tuum dedúces me, & enuütries
me.
E duúùces me de läqueo hoc, quem
abſconderunt mihi: „ quoôniam tu
es protéctor meus. .
In manus tuas comendo ſpiritum
meum: *X redemiſti me Domine
Deus veritatis.

Ui hâbitat in adjutérioAltiſſi-
mi: xX in protectiéône Dei cœli
comnmorabitur. .
icet

92
icet Dômino: Suſcêptor meus es
tu, & refgium meum: * Deus
meus, ſperabo in eum.
uôniã ipſe liberavit me de laqueo
venantium, * & à verbo aſpero.
capulis ſuis obumbrabit tibi: *
& ſub pennis ejus ſperabis.
cuto circũmdabit te veéritas ejus, *
non timebis aà timoôre nocturno.
ſagitta volante in die, à negoôtio
perambulänte in ténebris, * ab in-
curſu, & dæmonio meridiano.
adent à latere tuo mille, & de-
cem millia à dextris tuis: * ad te
autem non appropinquabit.
erùmtamen ôculis tuis conſide-
ràbis: * & retributiõnem peccatô-
rum vidébis.
uôniam tu es Dñe ſpes mea: * al-
tiſſimum poſuiſti refùgium tuum.
on accédet ad te malum: * &
flagéllum non appropinquabit ta-
bernaculo tuo.
uõôniã Angelis ſuis mädavit de te
ut cuſtodiãt te in omnibs viis tuis.
n manibus portabunt te:* ne for-
te offéndas ad lapide pedem tuum.
uper aſpidem & baſiliſcum am-
bulabis: * & conculcabis leònem
& dracônem.
uôniam in me ſperavit, liberabo
eum: * proôtegam eum, quoôniam
cognovit nomen meum.
lamabit ad me, & ego exàaudiam
eum: * cum ipſo ſum in tribulatioô-
net eripiam eum, & glorificabo en.
ongitúdine diérum replébo eu: *
& oſténdam illi ſalutare meum.

Cce nunc benedicite Dômi-
L num: * omnes ſervi Dömini.
Qui ſtatis in domo Dêmini, * in
ätriis domus Dei noſtri.
n nodtibus extoöllite man- veſtras
in ſancta „ * & benedicite Dñm.
enedicat te Döminus ex Sion, *
qui fecit colum & terram.
Ana. Miſerére mihi Dömine, &
exãudi orationem megm.

Alleluja, alleluja, alleluja.

E lucis ante términum
Rerum Creator poſcimus;
Ut pro tua cleméntia;
Sis præſul & cuſtôdia.
Pÿrocul recédant somnia;,
Et nôctium phantaâsmata,
Hoſtémque noſtrum comprime;
Ne polluântur coôrpora.
Præxſta a Pater pi iſſimes,

Patrique compar Unice,
Cum Spiritu Paraclito
Regnans per omne ſæculum.
Amen.

U autem in nobis es Dômine,
& nomen ſanctum tuum invo-
catum eſt ſuper nos: ne derelin-
quas nos, Dômine Deus noſter.
Deo gratias.
In manus tuas Doômine“
5
Comméndo ſpiritum meum. In
manus tuas.
Redemiſti nos Dômine Deus
veritatis. Comméndo.
16ria Patri. In manus tuas.
Cuſtodi nos Dñe, ut pupillam o-
culi. Sub umbra alarum tuarü
prôtege nos.
Salva nos.

Unc dimittis ſervum tuumbDo-
N mine, * ſecundùm verbum tu-
um in pacee.. ,B
uia vidérunt culi mei * ſalutare
tuum.
uod paräſti æ ante faciem om-
nium populorum.
umen ad revelationem Geén-

loria Patri.
Salva nos Däñe vigilantes, cu-
ſtôdi nos dormiéntes: ut vigilemus
cum Chriſto, & requiefcamus in
pace.

hriſte eléiſon.
rie eleiſon.
ater noſter. . ⸗=
Et ne nos indüúcas in tentatiôné.
Sed libera nos à malo.
redo in Deum. fe
Carnis reſurrefctiénem.
Vitam æternam, Amen.
Benedictus es Doômine Deus
patrum noſtrorum.
Et laudabilis & glorioſus in ſæ-
cula. Benedicamus Patrem &
Filium cum ſancto Spiritu-
Laudémus & ſuperexaltémus
eum in læcula.“ Benedictus es
Doômine in firmaménto cœli.
Et laudabilis, & gloriôſus, &α
ſuperexaltaâtus in ſæcula.

K hie eléiſon.
J

Benedicat & cuſtodiat nos om-
nipo-

tium: *& glôriam plebis tuælſrael.

Dipotens
Anen.
Dienar
ine pe
Milere
Miſereé
Zicordia ti
Ouems
Däe ex
Et clan
Doômin-
Reum
ler
Iüa,
ditatio
zidias inin
Angelim
nos in pa
Ctio tua
Dômi
Et cun
Bened
Deo gr
Pent
Ommnipoten
Mus, Dater
ſanctus,

Im Re
Peryia
Don mane
Cütre cadd
Uitgere gui
benuiſti
ſatüra min
Vrgo pril
4b ore
umens ill
ſerere,
Pluitn ſand
lemu
Mitiam
nine⸗
de⸗ Ut,
Chuigt Fii
enten
Ptueimur.
un OmNiN
Amen.,

Dartum

Mandiſti.
Dro nob

Unice,
clito
le ſechlun.

nobis es Dort

nctumtuunin

nOS! he dei

ine Deusnu

zus tuns Don
iritummen.

mbra diunn

ſeryum tur
ndum rerbe

uli mei et.

me fitin
n.
Velatiönen
n plebiͤul

Die ſiglim⸗
t VIN

Entesiut ⸗
tequiee

Ckuteel

Dn.

icasileni
os,n

nipotens & miséricors Dôminus.
Amen.
Dignare Dômine nocte iſta.
Sine peccato nos cuſtodire.
Miſerére noſtri Dômine.
Miſerére noſtri. Fiat miſe-
ticordia tua Dômine ſuper nos.
Ouemadmodü ſperavims in te.
Däüe exaudi oratiõnem meam.
Et clamor meus ad te veniat.
Dôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
O remus.
Iſita, quæſumus Dômine, ha-
bitatiônem iſtam, & omnes in-
sidias inimici ab ea longè repéelle:
Angeli tui ſancti habitent in ea, qui
nos in pace cuſtodiant: & benedi-
ctio tua ſit ſuper nos ſemper. Fer.
Dôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
Benedicamus Dômino.
Deo gratias.
Benedicat, & cuſtôdiat nos
omnipotens & miséricors Doômi-
nus, Pater, & Filius, & Spiritus
ſanctus. Amen.
idélium animæ,

Lma Redemptôris Mater, quæ
pérvia cœli D
Borta manes & ſtella Maris, ſuc-
cůrre cadénti;,
Surgere qui curat pöpulo: tu quæ
genuiſti,
Natuúra miräte, tu ſant Genitoôré,
Virgo priùs ac poſtériùs, Gabriélis

ab ore
Sumens illud Ave peccatôrum mi-

ſerére.
Angelus Dômini
nuntiavit Mariæ. Et cõcépit de
Spiritu ſanéto.
IEWus.

Râtiam-tuam , quæſumus Dô-
mine, méntibus noſtris infun-
de: ut, qui Angelo nuntiante,
Chriſti Filli tui incarnationem co-

gnovimus, per paſſionem ejus &

crucem ad reſurrectionis gloôriam

perducamur. Per eùmdem Chri-
ſtum Dominum noſtrum.
Amen.

Boſt partum, Virgo, inviolata per-
mansiſti. ne,. Dei genitrix interce-
de pro nobis.

92

Eus,qui ſalùtis ætérnæ beatæ
Mariæ virginitate fœcünda;,
humano géneri præmia præſtitiſti:
tribue quæſumuszut ipſam pro no-
bis intercédere ſentiamus, per
uam meruimus auctéôrem vitæ ſu-
inere Düm noſtrum Jeſum Chri-

ſtum Filium tuum. Amen.

Ve Regina colôrum,
Ave Doômina Angelorum?:
Salve Radix, ſalve Porta,
Ex qua mundo lux eſt orta.
aude Virgo gloriôſa;,
Super omnes ſpecioôſa:
Vale 6 valdè decôra;,
Et pro nobis Chriſtum exôra.
Dignare me laudare te Virgoe
ſacrata. Da mihi virtütem coô-
tra hoſtes tuos. .
Oncede miséricors Deus fragili-
tati noſtræ præsidium: ut, qui
ſanctæ Dei genitricis memoriam
Agimus, interceſſionis ejus auxilio à
noſtris iniquitatibus reſurgamus.
Per eumdem Chriſtum Dôminum
noſtrum. Amen.

Egina cœli lætäre;, allelúja.
Quia quem meruiſti portare?
alleluja.
Reſurréxit ſicut dixit, alleluja.
Ora pro nobis Deum, alleluja.
Gaude & lætare Virgo Maria „
alleluja. Ouia ſurréxit Domi-
nus verè, alleluja. atig
Eus, qui per reſurrectionem Fi-
lii tui Dni noſtri Jeſu Chriſti
mundum lætificare dignatus es :
præſta quæſumus; ut per ejus geni-

tricem Virginem Mariam perpétuæ

capiamus gaudia vitæ. Per eumdem
Chriſtũ Däm noſtrum. Amen.

Alve Regina, mater miſericor-
diæ, vita, dulcédo, & ſpes no-
ſtra ſalve. Ad te clamamus éxules⸗-
filii Hevæ. Ad te ſuſpiramus ge-
méntes & flentes in hac lacryma-
rum valle. Eja ergo advocata no-
ſtra, illos tuos miſericôrdes culos
ad nos conveérte. Et Jeſum benedi-
ctum

ctach frucſtum ventris tui, nobis
poſt hoc exilium oſtende. O cle-
mens, 6 pia, 6 dulcis Virgo Marig.
Ora pro nobis ſancta Dei geni-
trix. Ut digni efficiamur pfo-
miſſiônibus Chriſti. .
Mnipotens ſempitéerne Beus,
qui glorioſæ Virginis matris
Mariæ corpus & animam, ut dignu
Filii tui Rabitaculum effici mererée-
tur, Spiritu ſanéto cooperante præ-
parâſti: da, ut cujus commemoxa-
tiône lætamur, ejus pia interceſſiô-
ne ab inſtantibus malis, & à morte
perpétua liberémur. Per eümdem
Chriſtum Däm noſtrü. ge, Amen.
Divinum auxilium Maneat ſem-
nobiscum. men.
per nobiscu ater
noſter» vVe Maria » redo.

ater noſter. A ve Maria.

Fidélium ânimæ, ater noſtér.
Dominus det
nobis ſuam pacem. Et vitam

ætérnam, Amen.

Divinum auxilium manea
ſemper nobiscum. Amen.

ater nhoſfer,

Ennedn
no Sürg
eſt noſtra
dimus,

Reato
Ateé
Jelu Nede
Intende v
ui deam
Periret o
Amotis a0
Mundi me
Ommmüne
Urexpiären
B Virginis
Intaca pro
ujus pote
Nomengue
Et celites,
Tremente
e depre⸗
Munum d
Atmis ſups
Defende ne
IItls, he
Deo batri
Sancto ſim
In feculor
Rorate
Pluant juf
Aperia
dalpatoren

eee nomen
EInquo, &
en errarn

ARM

n.

n auxldunn
UIn. g. Al

Uer holt

S A B B AT O

Ratres, Hora eſt jam nos de ſom-
no surgere. Nunc enim prôpior
eſt noſtra ſalus, quàm cùm credi-
dimus. Deo gratias.

Reator alme siderum,
Rtérna lux credentium;,
Jefiu Redémptor omnium,
Inténde votis suůpplicum.
ui dæmonis ne fraudibus
Periret orbis, impetu
Amoris actus länguidi
Mundi medéla factus es.
ommuüúne qui mundi nefas
Ut expiares, ad Crucem
E Virginis Sacrario
Intacta prodis victima.
Cujus potéſtas gloriæ,
Nomeéenque cùm primùm ſonat:
Et cœlites, & inferi
Treménte curvantur genu.
e deprecamur ultimæ
Magnum diei Júdicem;,
Armis ſupérnæ gratiæ
Defénde nos ab hôſtibus.
irtus, honor, laus, gloôria
Deo Patri cum Filio,
Sancto ſimul Paraclito,
In ſæculorum ſæcula.
Rorate cœli déſuper,
pluant juſtum.
Aperiatur terra; & gérminet
Salvatôrem.

Amen.
& nubes

Ecce nomen Doômini venit de lon-
ginquo, & claritas ejus replet or-
bem terrarum.
Xcita, quæſumus Dnñe poténtiam
tuam, & veni 3 ut ab imminen-
tibus peccatorum noſtrôrum peri-
culis, te mereamur protegeénte éri-
pi, te liberante ſalvari. Qui vivis
& regnas cum Deo Patre in unitate

Spiritus ſancti Deus, per omnia ſæ-

cula ſæculôrum. Amen.

prôdiens.

D OMINICA I.

egem ventùrüum Doôminum,
erbum ſupérnum
Veênfet eccé Kex. eatus
vir.
3
ater noſter.
Et ne nos in-
dùúcas in tentatiônem.
Sed libera nos à malo.
Xxâàudi Déômine.

Incipit liber Iſaiæ Prophetæ.

Iſio Iſaiæ filii Amos, quam vidit
ſuper judam, & Jeruúſalem, in
diébus Oziæ, Jôatham, Achaz, &
Ezechiæ regum Juda. Audite cœli,
& auribus pércipe terra, quôniam
Dôminus locütus eſt: Filios enu-
trivi, & exaltavi: ipſi autem ſprevé-
runt me. Cognovit bos poſſeſso-
rem ſuum, & aſinus præsépe domi-
ni ſui: Ifrael autem me non cogno-
vit, & péôpulus meus non intellé-
xit. Tu autem Dñe miſerére nobis.
Deo gratias.

Aspiciens à longé, ecce video
Dei poténtiam veniéntem, &
nébulam totam terram tegéntem.
Ite obviam ei, & dicite:
Nuntia nobis, ſi tu es ipſe.
Lu regnatùrus es in populo Iſ⸗
rael.
„ Quique terrigenæ, & filii hô=
minum, ſimul in unum dives &
pauper. Ite obviam ei;, & dicite.

96
ui regis Iſrael, inténde, qui
deducis velut ovem Joſeph. Nuntia
nobis, ſi tu es ipfe. Tollite
portas, principes, veſtras, & elevà-
mini portæ æternales, & introibit
Rex gloriæ. Qui regnatürus es in
poôpulo Iſrael- Gloria Patri, &
Filio, & Spiritui ſancto.
nde re Aſpiciens à lon-

gc. Quique terrigenæ.

Æ genti peccatrici, pépulo
gravi iniquitate, sémini ne-
quam, filiis ſceleratis: dereliqué-
runt Döminum, blasphemavérunt
Sanctum Iſfrael, abalienati ſunt re-
trôrfſum. Super quo percůtiam vos
ultrà, addéntes prævaricationem?
Omne caput langnidum, & omne
cor mœrens. A planta pedis us-
que ad veérticem non eſt in eo sa-
nitas: vulnus,„ & livor, & plaga
tumens non eſt circumligara, nec
curata medicamine, neque fota
oleo.
Aſpicièbam in viſu noctis, & ec-
ce in núbibus cœli Filius hominis
veniébat, & datum eſt ei regnum,
& honor: Et omnis péôpulus,
tribus, & linguæ servient ei.
Potéſtas ejus, potéſtas ætéêrna,
quæ nõ auferétur: & regnum ejus,
quod non corrumpétur. Et omnis.

Erra veſtra desérta, civitàâtes
veſtræ ſuccèenſæ igni: regiô-
nem veſtram coram vobis alieni
déyorant, & deſolabitur ſicut in
vaſtitate höſtili. Et derelinquétur
filia Sion ut, umbraculum in vinea,
& ſicut tugũúrium in cucumerario;
& ſicut civitas quæ vaſtatur. Niſi
Dôminus exercituum reliquiſſet
nobis ſemen, quaſi Sodoma fuiſse-
mus, & quaſi Gommorrha similes
eſsemus.
Miſſus eſt Gabriel Angelus ad
Mariam Virginem deſponsatam
Joſeph, nuntians ei verbum: &
expavéſcit Virgo de lmine. Ne
timeas Maria;, inveniſti gratiam
apud Döminum: „Ecce conci-
wies, & paries, & vocabitur Altiſſi-
mi Filius. Dabit ei Dominus
Deus ſedem David patris ejus, &
gegnàbit in domo Jacob in ætér-
um. Ecce.
loria Patri. Ecce. .
. 1éria Patri.

Gaude & lætarée. . nskEtva.

t. „7.
Sermo S. Leonis Papæ.

K⸗

CVin de advêntu regni Dei, &
Zde mundi fine ac téemporum,
diſcipulos ſuos Salvator inſtrueret,
totamque Eccléſiam ſuam in Apo-
ſtolis erudiret: Cavéte, inquit,
ne forte graventur corda veſtra in
crapula, & ebrietate, & cogita-
tiònibus ſæcularibus. Quod utique
præcéptum, dilectiſſimi, ad nos
ſpecialiùs pertinére cognéôscimus,
quibus denuntiaâtus dies, étiam ſi
eſt occuùltus, non dubitatur eſſe vi-
cinus.
Ave Maria, graâtia plena: Düs
tecum: Spiritus ſanctus ſuper-
véniet in te, & virtus Altiſſimi ob-
umbrabit tibi, quod enim ex te na-
ſcetur Sanctũ, vocabitur Filius Dei.
Quômodo fiet iſtud, quoniam
virum nõ cognôſco? & reſpondens
Angelus dixit ei. Spfritus.

D cujus Advêntum omnem hô-
minem cônvenit præparari: ne
quem aut ventri déditum, aut cu-
ris ſæcularibus invéniat implica-
tum. Quotidiano enim, dilectiſ-
ſimi, experiménto probatur, po-
tus ſatietate aciem mentis obtundi
& cibõrum nimietate vigorem cor-
dis hebetari: ita ut delectatio
edéndi, étiam côrporum contraria
ſit ſalùti, niſi ratio temperan-
tiæ obsiſtat illécebræ, & quod
futùrum eſt oneri, sübtrahat vo-
luptàti. .
Salvatôrem expectäamus Däm
Jeſum Chriſtum: £ Qui reforma-
bit corpus humilitàtis noſtræ,con-
figuratum corpori claritatis ſuæ.
Sébriè, & juſté, & piè vivamus
in hoc ſæculo, expectantes beâtam
ſpem, & adveéntum glôriæ magni
Dei. Qui.

Uamvis enim ſine anima nihil
caro desidérat, & inde acci-
piät ſenſus, unde ſumit & mo-
tus: ejusdem tamen eſt äanimæ,
quædam ſibi subditæ negare ſub-
ſtantiæ, & interiôri judicio ab in-
conveniéntibus exteriora fræna-
xe; ut à corporeis cupiditacibus
*.-

ſepis libe
ſit cirinæ
ommni ſtrer
Cütitum ir
aindelic
Oblecre
milsürus
Duli tui:
u Et
ui re⸗
llegucis ye
ſeces lupet
loria Patr

GibrielAn⸗
Lant.
eio ſand

ſncki Eyan

Willo ten
cipulis fuis
luna, 8
Mlelsura Gen
* Homillias

)Ominus
Obaritos
lins ſenee
mlſeguin
45 ejus amo
Dinquintem
1r pereuſfion
leit: t, üh
Auillitite n⸗
numn ejus i
nibus attit
libcee zir
Nan ic
Porti⸗ Be
per kegnu,
num, Foun
Die Eten

ſæpis libera, in aula mentis poſ-
ſit divinæ vacare ſapiéntiæ: ubi
omni ſtrépitu terrenarum ſiléente
mn curärum in meditatiônibus ſanctis,
. & in deliciis lætétur ætérnis.

ne Se Obfſecro Domine, mitte, quem
milſsurus es: vide afflictionem poô-
puli tui: β Sicut locutus es, ve-
n teen ni, * Et libera nos.
ac tenee X. Qui regis ifrael, inténde, qui

. educis velut ovem Joſeph, qui
ſedes ſuper Cherubim. Sicut.

Gloria Patri. Et libera.

Gabriel Angelus.

Gli enar-
rant. cu 9.
Léctio ſancti Evangélii ſecundum
Lucam.
Ectio

ſancti Evangélii,

utirpen,
sſauckls
1,

e Aleſſſnt
us Altilüau!

N illo témpore: Dixit Jeſus dilſ-
I

cipulis ſuis: Erunt ſigna in ſole „
& luna, & ſtellis, & in terris
Pprelsura Gentium. Et réliqua.
* Höomilia S. Gregoôtii Papæ.

l.

Ominus ac Redémptor noſter
baratos nos invenire deside-
fans, ſenescéntem mundum, quæ
mala ſequantur, denuntiat, ut nos
ab ejus amore compéſcat. Appro-
pinquantem ejus términum quan-
tæ percuſſiònes prævéniant, inoté-
ſcit: ut, ſi Deum metuere in tran-
quillitate nélumus, ſaltem vici-
num ejus judicium vel percuſſioô-
nibus attriti timeamus.
4 U lot Ecce virgo eoncipiet, & pariet
Motmnen filium, dicit Dns: & Et vocabitur
nto e nomen ejus admirabilis, Deus .
ebe, Fortis. Super solin David, &
sSthtſuper regnum ejus ſegébit in ærer.

num.
pectinm †— Uic étenim lectiôni ſancti E-
ien — vangelii, quam modo veſtra
isnofe fratérnitas audivit, paulô ſupériùs
entitli Dòôminus præmiſit, dicens: Exur-
rhe n set gens contra gentem, & reg
eGintee num advérsus regnum „ & erunt
n ge terræ motus magni per loca, Pbeſti.
léntiæ & fames. Et quibũsdam in
terpofitis, hoc, quod modo audi
ſne uinen is adjünxit: Erunt ſigna in ſole,
4, ince / 1
ſun 4 sura Géntium pfæ confuſione so.
en eti nitus maris & fluctuum. Ex quibus
itee Profééto omnibus alia jam facta

una, & ſtellis, & in terris prei

Audite verbum Dmini Gent?s,
& anñuntiate illud in finibus terræ:
Et inſulis, quæ procul ſunt, dici-
te, Salvator noſter advéniet
F. Annuntiate, & auditum facite:
loquimini, & clamate. Et inſulis.

Am gentem contra gentem
Nexurgére, earümque preisûram
terris insiſtere, plus jam in no-
ſtris temporibus cérnimus, quam
in codicibus légimus. Quòôd terræ
motus urbes innumeras bruat „
ex aliis mundi partibus ſeitis, quã
frequenter audivimus. Peſtiléntias
ſine ceſſa ione patimur. Signa
verô in ſole, & luna, & ſtellis „
adhuc aperte minimè vidimus: ſed
quia & hæc non longe ſint, ex
ipſa jam aeris immutatione colli⸗-
gimus.
St. Ecce dies véniunt, dicit Dô-
minus: & ſuſcitabo David germen
juſtum: & regnabit Rex, S&S& sa-
piens erit,; & faciet judicium, &
juſtitiam in terra: & Et hoc eſt
nomen, quod vocäâbunt eum.
Dôminus juſtus noſter.
In diebus illis ſalvabitur Juda ;
& Iſrael habitabit confidenter. Ef

hoc. loria Patxi. Doôminus.
e Deum.
A D E A U D ES

N illa die ſtillabunt montes dul-
cédinem, & colles fluent lac »
& mel, alleluja.
§. D ominus regnavit. II.
Jucundare filia Sion, & ex-
uülta ſatis filia Jeruſalem, alle.
ubilate Deo. 12. Aßa, Ec-
ce Dis veniet, & omnes Sancti e-
jus cum eo, & erit in die illa luæ
magna, allel. eus, Deus. 12.
Omnes fitiéntes venite a
aquas: quærite Döminum, dum
inveniri poteſt, alleluja.
. enedicite. 12. Af Ec-
ce véniet Propheta magnus, & ipſe
renovabit Jerüſalem, allel.
audate Dôminum. 13.

Katres, Hora eſt jam nos de
omno süùrgere. Nunc enim

ftite cernimus, alia in préximo ventüra
tenoe formidamus.
ain

1

prôpior eit noſtra ſalus „ quam

cùm credidimus. Deo gratias,

S n clara vox. 1 14.
spiritus ſanétus in te deſcêndet
Maria: ne timeas, habébis in ütero
Filium Dei, allel.
xcita, quæſumus, Do-:

mine. 95*

am lucis
orto sidere. 15. Aha. In illa die.
P1 eus in nômine tuo.
. . 15.
egi ſæculôrum. IS.
Chriſte fili Dei vivi.
* Miſerére nobis. Chriſte
Fili Dei vivi, miſeréêére nobis.
Qui ventúrus es in mundum.
Miſerére nobis. :. Gloôria Patri, &
Filio & c. Chriſte Fili Dei vivi, mi-
ſerére nobis. Exürge Chriſte,
adjuva nos. Et libefa nos
propter nomen tuum.

Der rie eléiſon. Chriſte
eléif:. Kyrie eléiſ. Pater noſt.
redo. Et ego ad te Domine
clamavi. 18.
Dômi-

ne miſerére. 19.

unc ſancte.
Jucundare.
egem pone.
ratres, Hora eſt.
„Veni ad liberandum nôs;,
„ Dômine Deus virttum.
re Veni ad liberandũ nos,
Dömine Deus virtütum.
y. Oſtende faciem tuam, & falvi
érimus. Domine Deus virtutum
a Glöoôria Patri. Veni ad liberan-
daäm nos, Domine Deus virtůtum
„ Timébunt Gentes nomen taum
Dömine. g, Et omnes KReges fer-
r& gloriam tuam.

23.

Ecce Dôminus.

go pera tenebrärum, & induàmut
arma lucis. Oſtende nobis

Dômine, & Milericôrdiam tuam.
Oſtende. Et ſalutare tuum da
nobis. Mitericordiam. loria.
Oſtende. Memeéento noſtri Do-⸗

mine in beneplacito pépuli tui.
Viſita nos in ſalutari tuo.

Ecce véniet.

Icut in die honéſtè ambulémus?:
néô in comeſſationibus, & ebrie-
tatibus, non in cubilibus, & impu-
dicitiis, non in contentiône & æ
mulatiéne: ſed induimini Domi-
num Jeſum Chriſtum. Su⸗
per té Jeruſalem, & Oriétur Düs.
Super. Et gloria ejus in te vi=
débitur Orietur. Gloôria. Super.
Dôömine Deus virtutum con-
vêrte nos. Et oſténde faâciem
tuam, & ſalvi érimus.
In illa die.
ixit Dñs.

ratres, Hora eſt. 7.
reâtor alme Roräate.
95. .
Ne timeas Maria, inveniſti enim
grätiam apud Doôminum:ecce con-
cipies „& paries filium, allel.
xcita, quæſumus. 95.

4

FERIA SECUNDA.

egem ventúrum. Ver-
bum ſupérnum. 2. 4 Dôminus
defeênſor. ominus illumi-
natio. 29.

ater noſter.

Deé flaia Prophéta.

Lainini- ,mundi eſtôte, aufer-
te malum cogitationum veſtrà-
rum ab ôculis meis: quiélcite
agere perversé, difſcite benefaee-
re: quærite judicium, ſubvenitée
oppreſſo, judicate pupil'o, de-
tendite viduam. Et venite;, & ar-
gůite me, dicit Dominus: frfue-
rint peccata veſtra ut coccinum;

6EX præceflit, dies autem ap-
propinquavit: abjiciamus ex

quaſi nix dealbabuntur: & ſi fue-
rint

Uunt tubt
lanz alb⸗
gülci
gboc tib⸗
tangmiſl
Iies Deun
Ut ber
nes mult
flium,
detrimer
& erxis M
benedic

volu
bona
ſnoluen
Propocave
05, quia
Quomode
lelis,l
avit in e⸗
Argentum
Hlam: pin.
Auu. brine
futum; om
ſeguuntur
non füdien
Ingreditur
Letent
Uubilatem
Minus noß
herum ſuo
Orietun
Kabundi

Nater
Lereitu
1ohſolabor
ndicibor
convértam
AcOu
im, zut
Uin. Et ref

um Kincrin
Oſende n
ficordlan i
alutäre tuun
tdiam. Cn
ento noka)
ito höuin
ſalunerl ue

Eſte unbuen
ionibisAt

0teul
onizeiun
. Clori
Is Fittürun:
1t obenten
iu
Hord,
Ame
4

Oimeile
mihuimked,
flium, 1
gueluung

4

N

w. Ee
2 1

onlisi

er Noker

Pnoßhe,

4
ndieiie /
itainn
meſ
gieitten
cium “
e ſ la ,
Ei teilet
n
opini
ehͤ
„K *
jntut: 1

rint rubra quaſi vermiculus, velut
lana alba erunt.
k. Suſcipe verbum virgo Maria,
quod tibi à Domino per Angelum
transmiſſum eſt: concipies, & pa-
ties Deum pariter & hominem.
Ut benedicta dicaris inter om-
nes mulieres. Paries quidem
filium, & virginitatis non patiéris
detriméntum; efficiéris gravida,
S eris Mater ſemper intada. Ut
benedicta.

I volueritis, & audiéritis me;
bona terræ comedétis. Quod
ſi noluéritis, & me ad iracùndiam

Provocavéritis, gladius devorabit

vVosSs, quia os Dômini locútum eſt.
Quoômodo fadta eſt meretrix cſvitas
fidélis, plena judicii? juſtitia habi-
tavit in ea, nunc autem homicidæ.
Argentum tuum verſum eft in ſco-
riam: vinum tuum miſtum eſt a-
qua. Principes tui infidéles, socii

Tfurum; omnes diligunt münera,
Pupillo

tequuntur retributiones.
non jüdicant, & cauſa viduæ non
ingréditur ad illos.
Læténtur cœli, & exùúltet terra,
Jubilate montes laudem: quia Doô-
minus noſter veniet: Et pau-
Perum ſuòrum milerébitur.
Orietur in
& abundantia pacis. Et.
Ropter hoc ait Déminus Deus
exercituum fortis Iſrael: Heu,
conſolabor ſuper hôſtibus meis, &
vindicabor de inimicis meis. Et
conveértam manum meam ad te,
& éxcoquam ad purum ſcoriami tu-
am, & auferam omne ſtannum tu-
um. Et reſtituam judices tuos, ut
fuérunt prius, & conſiliarios tuos
ſicut antiquitàùs: poſt hæc voca
beris civitas juſti, urbs fidelis. Sion
in judicio redimétur, & reducent
eam in juſtitia: & conteret ſcelé-
ſtos, & peccatôres ſimul: & qui de-
reliquérunt Däm, conſumentur.

Alieni non transibunt pPer Je-
Nam in illa
dulcédinem,

rüfalem ämpliàs:
die ſtillabunt montes
& colles fluent lac & mel
Déôminus. Deus a Libano vé-
niet, & Sanctus de monte umbroô-
o & condénſo. Nam.
loria Patri. Nam.

mel »„ dicit

fferé-
res

diebus ejus juſtitia,

99

Enite, & aſcendàmus ad mon-
tem Dômini, & ad domum
Dei Jacob, & docébit nos vias ſuas,
& ambulabimus in semitis ejus :
quia de Sion exibit lex, & verbum
Doômini de Jerúſalem.
En clara vox.
Vox clamantis. 14.

Angelue Dömini nuntiavit Mariæ 5
& concépit de Spiritu ſanéto, al-
leluùja. .
yrie
Ego

eléiſon. P ater nofter.
dixi: Démine. 38.
Kcita, quæſumus. 95.*

P Ana. In illa die.
acem & veritätem.
2

22. „ 2
Omi-

ne miſerére- 19.

Inclinâvit. ilexi.
79.

Non auferétur fceptrum de Ju-
da, & dux de féemore ejus, do-
nec véniat, qui mittendus eſt, &e
ipſe erit expectatio Gentium.
. reator alme.
Rorate coœli. 95.

Leva Jerúſalem culos tuos, & vi-
de poténtiam Regis: ecce Salvätor
venit solvere te à vinculo.
yrié eléiſ. cu

F E RI A TERTIA.,
De Iſaia Prophéta.
TYErbum „ quod vidit Eſalas, fi⸗
VHNE Amos, ſuper Juda & Jeru-
ſalem. Et erit in noviſſimis diebus

35.

Ppræparätus mons domus Dômini
S 2 i

100
In vertice montium, & elevabitur
ſuper colles, & fluent ad eum om-
nes Gentes. Et ibunt populi multi,
& dicent: Venite, & alcendàmus ad
montem Doômini, & ad domum
Dei Jacob, & docébit nos vias
ſuas, & ambulabimus in sémitis
ejus: quia de Sion exibit lex, &

verbum Dômini de Jeruſalem.
Montes Iſrael ramos veſtros
Expandité, & floréte, & fructus fa-
cite: & Propè eſt, ut veniat dies
Dômini. y, Rorate cœli déſuper,
& nubes pluant juſtum: aperiatur
terra, & grminet Salvatoré. Propé.

T judicabit Gentes, & arguet
pôpulos multos: & conflabunt
gladios luos in vomeres, & lan-
ceas ſuas in falces: non levabit
Gens contra gentem gladium, nec
exercebuntur ultrà ad prælium.
Domus Jacob venite, & ambulé-
mus in lùmine Dômini. Projeciſti
enim poôpulum tuum, domum Ja-
cob: quia repléti ſunt ut olim, &
augutes habuérunt ut Philiſthiim,
& pueris aliénis adhæsérunt.
Erumpant montes jucunditaâ-
tem, & colles juſtitiam:
Quia lux mundi Dôminus cum
potentia venit. .

De Sion exibit lex, & verbum
Quia.

Dômini de Jeruúſalem.
Epléta eſt terra argénto & au-
ro, & non eſt finis theſaurôrum
ejus: & repléta eſt terra ejus equis,
& innumerabiles quadrigæ ejus. Et
repléeta eſt terra ejus idolis: opus
manuum fuarum adoravérunt,
quod fecérunt digiti eorum. Et in-
curvavit ſe homo, & humiliatus
eft vir, ne ergo dimittas eis.
Ecce ab Auſtro venio ego Doô-
minus Deus veſter.
*Vifitare vos in pace.
Alpiciam vos, & créſcere fa-
ciam; multiplicabimini, & firma-
bo pactu me vobiscum. Viſitare.
316ria Patri. Viſitare.

Antequam convenirent, invénta
eſt Maria habens in ũtero de Spi-
ritu ſanéto, alleluja:
Dei Cyrie eléiſon. 38.

CQuærite Dôminum, dum inveniri
poteſt: invocate eum, dum propeè
eſt, allelua.
De K yrie eléiſon. 80.

FEKRI A Q UART A.
De Iſaia Prophéta.

Cce eénim Dominator Dôminus
exercituum auferet à Jeruſalem,
& à Juda validum & fortem, om-
ne robur panis „ & omne robur
aquæ: fortem, & virum bellato-
rem: judicem, & Prophétam, &
ariolum „ & ſenem: Principem
ſuper quinquaginta, & honorabi-
lem vultu, & conſiliarium, & ſa-
piéntem de architéctis, & prudén-
tem elòquii myſtici. Et daho pue-
ros principes 6orum, & effemina-
ti dominabuntur eis.
Rex noſter advéniet Chriſtus:
Quem jJoannes ptædicavit Ag-
num eſſe ventùúrum.
Super ipſum continébunt Re-
ges os ſuum, ipſum Gentes depre-
cabuntur. Quem.

T irruet populus, vir ad virum,
& unusquisque ad pröximum
ſunm: tumultuabitur puer contra
ſenem, & ignobilis contra nobi-
lem. Apprehéndet enim vir fra-
trem ſuum doméſticum patris ſui:
Veſtiméntum tibi eſt, princeps eſto
noſter, ruina autem hæc ſub manu
tua. Reſpondeébit in die illa, di-
cens: Non ſum médicus, & in
domo mea non eſt panis, nequé
veſtimentum ., nolite conſtitůùere
me Principem pôpuli.
Ante multum tempus prophe-

favit Ezéchiel: Vidi portam clau-
ſam: Ecce Deus ante ſæcula ex ea
procedébat pro ſalùte mundi:
ſtrans Virginem, quia poſt partum
permanſit Virgo.
Porta quam vidiſti, Dominus
ſolus transibit per illam. Et.

Uit enim Jeruſalem, & Judas
côncidit: quia lingua eôrum
& adinventiones eôrum contfa
Doôminum, ut provocarent ocu-
los Majeſtatis eſus. Agnitio vultus
eorum reſpoôndit eis, & peccatum
ſuum quaſi Sôdoma prædicave-
runt, nec abſcondérunt: Væ ani-
mæ eôrum, quéôniam réddita ſunt
eis mala. Dicite juſto, quôniam be⸗
ne, quoniam fructum adinventio-
num ſuarum cômedet: Væ impio
in malum: retribũtio enim manu-
um ejus fiet ei.

Ecce dies véniunt. 97.

Et erat iterùm claufa, demon-

De Kion
Dömninid
Veniet f0
non fum
calceatmne

HERI
D

Eaen
Ptes pitt
cicentes:
demus, &
Iiémur:
nomhen tun
Döbrium
ekit germ
centia, &
ſublimis,
Vati füeri
Omnis,
Kion, N
ſinckus voce⸗
tus eſt in
duscipe

Antibo
Datrue
nea fackz el
flio olei,
gez elsgite
eectann&:
1o eius,
e1: & expe
feeit lad
bitatotes
judicate
meam.
13 facere
11 an gud
uyas, 4 4
Alpicie

nne
ofici
Uen ſgene
Pemn ciruan
erit in con e
Tun lesertan
Non focdiern
Alinr
Nehluant
Red enim .
ns Ilrael
us deles
ceret ju
ii: S jut
Müſſus

& olmne t

lusfirodin
ne 1d gore⸗
bitu ete⸗ 4
hilsen, chnd

l aniz,n
noliiecont⸗
puli⸗

tenlifil

De Sion exibit lezx, & verbum
Domini de Jerſalem.
Cyrie eléiſon. 38.

Véniet Softior me poſt me, cujus
non ſum dignus solvere corrigiam
calceamentorum.
yrie eléiſon. 80.
F E RI A I

De Iſaia Prophéta.

T A.

Ex apprehendent ſeptem mulie-
res virum unum in die illa;,
dicéntes: Panem noſtrum come-
démus, & veſtiméntis noſtris ope-
riémur: tantümmodo invocétur
nomen tuum ſuper nos: aufer op-
pröbrium noſtrum. In die illa
erit germen Dômini in magnifi-
céntia „ & gloria, & fructus terræ
ſublimis, & exulratio his, qui ſal-
vati füerint de Ifrael. Et erit:
Omnis, qui relictus füerit in
Sion, & residuus in Jeruſalem,
ſanctus vocabitur, omnis qui ſcrip-
tus eſt in vita in Jerúſalem.
Suscipe verbum. 99.

Antàbo diléécto meo cânticum
Patruélis mei vineæ ſuæ. Vi-
nea facta eſt dilécdto meo in cornu
filio ôlei. Et ſepivit eam, & lapi-
des elégit ex illa, & plantavit eam
eléctam, & ædificavit turrim in me-
dio ejus, & torcular extrũúxit in
ea: & expectavit, ut faceret uvas,
& fecit labruſcas. Nunc ergo ha-
bitatôres Jerulalem „ & viri Juda „
judicate inter me ,„ & vineam
meam. Quid eſt, quod débui ul-
trà facere vineæx meæx, & non feci
ei: an quòd expectavi, ut faceret
uvas, & fecit labrùſcas.
Aſpiciébam in viſu. 96.
T nunc oſténdam vobis, quid
ego faciam vineæx meæ: aufe-
ram ſepem ejus, & erit in direptiô-
nem: diruam macériam ejus „ &
erit in conculcationem. Et ponam
eam desértam: non putabitur, &
non fodietur: & aſcéendent vepres
& ſpinæx: & nůübibus mandàbo,
ne pluant ſuper eam imbrem. Vi-
nea enim Domini exeE cituum do-
mus Iſrael eſt, & vir Juda gerinen
ejus del lectabile: : & expectavi, ut
faceret judicium, & ecce iniqui-
tas: & juititiam, & ecce clamor.
Miſſus eſt Gabriel. 96.

101

Benedicta tu in muliéribus, & be-
nediétus fructus ventris tui. DD
yrie eléiſon. 38.

Expectàbo Dôminum Salvatôrem
meum, & Draliolabor eum, dum
propé eſt;, alleluja.
yrie eléiſon. 80.
F E R I A SEXT A.
De Iſaia Prophéta.

IX anno , quo mortuus eſt Rex
Ozias, vidi Döminum ſedeéntem
ſuper solium ezxcélſum & eleva-
tum: & ea, quæ ſub ipſo erant, re-
plébant templum. Seraphim ſta-
bant ſuper illud: ſex alæ uni, &
ſex alæ alteri: duabus velabant fa-
ciem ejus, & duabus velabant pe-
des ejus, & duàbus voläbant. Et
clamabant alter ad äalterum, & di-
cébant: Sanctus, Sanctus, Sanctus,
Dôminus Deus exercituum:; plena
eſt omnis terra gloôria Bus
Ave Maria.

T commòôta ſr ſuperlimina-
ria cardinum à voce clamântis,
& domus repleta eſt fumo. Et di-
xi: Væ mihi, quia tacui, quia vir
pollú⁴tus läabiis ego ſum, & in mé-
dio pôpuli polluüta labia habentis
ego habito, & Regem Dominum
exercituum vidi oculis meis. Et
volavit ad me unus de Seraphim;,
& in manu ejus calculus, quem
forcipe tůlerat de altari. Et tétigit
os meum, & dixit: Ecce tétigit
hoc labia tua, & auferétur ini-
quitas tua, & peccàatum tuum
mundabitur.
Salvatéôrem expectämus. 96.

T audivi vocem Dômini dicen-
tis: Quem mittam? & quis ibit
nobis: Et dixi: Ecce ego, mitte
me. Et dixit: Vade, & dices poô-⸗
pulo huic: Audite audiéntes „„SK.
nolite intelligere „& vidéte viſiô-
nem, & nolite cognôſcere. Excæca
cor pôpuli hujus, & aures ejus
aggrava, & culos ejus claude: ne
fortè videat culis ſuis, & auribus
ſuis audiat, & corde ſuo intélligat;,
& convertatur, & ſlanem eum.
Obſecro Doômine. 97.

Ecce véniet Deus, & homo de do-
mo David ſedére in throno; allel.
in yrie eléiſon. 38.
3

—

102

Ex Kgypto vocavi Filium meum:
véniet, ut falvet populum ſuum.
rie eleiſon. 80
S A 2 A T O.
De Iſaia Prophéeta.

T factum eſt in diébus Achaz fi-
lii joathan, filii Oziæ Regis Ju-
da, aſcéndit Raſin Rex Syriæx, &
Phacee filius Romeliæ Rex Ifrael,
in jerúfalem ad præliändum con-
tra eam: & non potuerunt debella-
re eam. Et nuntiaverunt domui
David, dicéntes: Requiévit Syria ſu-
perEphraim, & commòô tum eſt cor
ejus, & cor pôpuli ejus, ſicut mo-
ventur ligna ſilvarum à facie venti
Et dixit Dominus ad Iſaiam: Egré-
dere in occrſum Achaz tu, & qui
derelictus eſt Jaſub filius tuus, ad
extrémum agquæductus piscinæ ſu-
perioôris in via agri fullônis.
. Ecce virgo concipiet. 97.

T dices ad eum: Vide, ut sileas:
noli timére ,„ & cor tuum ne
formidet à duäbus caudis titioônu
fumigaàntiũ iſtéôrum, in ira furoris
Raſin Regis Syriæ, & filii Romeliæ:
eòô quod consiliu inierit contra te
Syria in malum Ephraim, & filius
Romeliæ, diceêntes: Ascendàâmus ad
Judam, & ſuscitemus eum, & avel-
lamus eum ad nos, & ponamus Re-
gem in médio ejus filium Tabeel.
Audite verbum. 97.

T adjécit Döminus loqui ad
Achaz, dicensjPete tibi ſignum
à Dômino Deo tuo in profündum
infeérni, ſive in excélſum ſupra. Et
dixit Achaz: Non petam, & non
tentabo Dominum. Et dixit: Au-
dite erge domus David : Num-
quid paxum vobis eſt, moléſtos
eſſe hominibus, quia molséſti eſtis
& Deo meo à Propter hoc dabit
Dñs ipſe vobis ſignum. Ecce virgo
concipiet, & pariet filium, & vo-
cabitur nomen ejus Emmanuel.
Butyrum & mel comedet; ut ſciat
reprobare malum, & eligere bonu.
. Ecce dies véniunt. 97.

sion noli timére, ecce Deus tuus
yéniet, allelüja.
Dein yrie eléiſon. 38.
CRatres, Quæcumque ſcripta ſunt,
Tad noſtram doctrinam tcripta

ſunt: ut per patiéntiam, & con-
ſolatiõnem Scripturarum ſpem ha-
beamus.
reâtor alme siderum. 95.

WVeni Dñe viſitare nos in pace, ut

lætémur coram te corde perfécto.

Xcita Dömine corda noſtra ad
præparandas nigéeniti tui vias,
ut per ejus adyentum, purificatis
tibi mentihus ſervite mereamur.
Qui tecum.
D O MI,NIC A II.

Regem venturum. er⸗
bum ſupeêrnum.
2.
Véêniêt ecce Kex. 6 eàtus

VII.
De Iſaiaà Prophéta.

ET egrediétur virga de radice
Ejeae „ & flos de radice ejus as-
céndet. Et requiéſcet ſuper eum
Spiritus Doômini: ſpiritus ſapién-
tiæ, & intelléctus, iritus consilii
& fortifudinis, ſpiritus ſciéntiæ &
pietatis; & replebit eum ſpiritus
timôris Dômini. Non ſecúndùm
viſiõnem oculorum judicabit, ne-
que ſecundùm auditum aurium ar-
guet; ſed judicabit in juſtitia pau-
peres, & arguet in æquitate pro
manſuétis terræ. .
Jeruſalem, citò véniet ſalus tua:
quare mœroôre consûmeris? num-
quid conſiliarius non eſt tibi, quia
innovavit te dolor ? Salvabo
te, & liberabo te, noli timére.
Ego enim ſum Dôminus Deus
tuus, Sanctus Iſrael, Redémptor
tuus. Salvabo.

T percùtiet terram virga oris
ſui, & ſpiritu labiorum ſuo-
rum interficiet impium. Et erit ju-
ſtitia cingulum lumbéôrum ejus, &
fides cinétorium renum ejus. Ha-
bitabit lupus cum agno, & pardus
cum hœdo accubabit: vitulus, &

leo, & oyis ſimul morabuúntur, &

puer parvulus minabit eos. Vitu-
lus, & urſus paſcéntur: ſimul re-
quieſcent catuli eorum, & leo
duaſi bos coômedet paleas.
Ecce Dñs véniet, & omnes San-
Gti ejus cum eo, & erit in die illa

lux magna: & exibunt de Jeruſa-
lem

lem ſeut
Dominus
guper
Ecce .
niet: &
poteſtas;

T de
ſupen
Ccavérna!
Iit, wan
cebunt,
ſo monte
eſt terta
maris open
Jelle, gui
iplum Gen
etit ſepula
Clvita
guöniame
tt aufen
tionem.
dine yenie
hinabitur⸗
lOria batt

Caude &!

De Eipot

teri in

E ettee
eſle,
ſoönig, vel
guod ridit
Uis hropro
Juam per
le,ne ſmu
a, ledon
Urgam &
ihlum D
tantur: a
Hantis pot
züco mont⸗
bece vé⸗
nnher ſinc⸗
teznihaben
Utcomin
nie, F
Mnozordis

0 aut
Wele 8
nem intel
Pebit übr
en i
80 concipie
fotem, D
lclt in C
08 cam
zieut

jam, KAa

tuum denhe
e Dlelun g

os in itet
orde helſecn

m, Phlfcdl
ite mheteind

1 CII

heti⸗

ige de
acice et⸗
ſcet ſuheit
ſpinitus Ne⸗
4 lius

Urituslcie,
bit eun h
Non ſeein
n jucſetbn
itamiutunn:
kin ſucu
in Auitle

enielllut
Nsumeiſs,l.
donekthi⸗
N
,volͤtine
Döminhe
el . Relen

etrum ring
labiorun
iiin Et,
mbotumne
um eſ
gn,
bit: dtub⸗
molbünte
abit e
entut: n

lem ſicut aqua munda: & regnàbit
Dôminus in ætérnum:
Super omnes Genres.
„Ecce Doôminus cum virtute vé-
niet: & regnum in manu ejus, &
potéſtas, & impérium. Super.

T delectaàbitur infans ab úbere
Sfſuper foramine alpidis: & in
cavérna réguli, qui ablactatus fue-
rit, manum ſuam mittet. Non no-
cêbunt, & non occident in univer-
ſo monte ſancto meo: quia repleta
eſt terra ſciéntia Dnñi, ſicut aquæ
maris operientes. In die illa radix
Jeſſe, qui ſtat in ſignũ populorum,
ipſum Gentes deprecabüntur, &
erit ſepulchrum ejus gloriôſum.
Civitas Jerûſalem noli flere,
quéôniam dòluit Dôminus ſuper te,
8t auferet à te omnem tribula
tiônem. Ecce Däüs in fortitu-
dine véniet: & brachium ejus do-
minabitur. Et auferet.
lôria Patri. Et auferet.
Gaude & lætäre. onsérva.
7.
De Expoſitiénes. Hierônymi Pres-
byteri in Iſaiam Prophétam.

T egrediétur virga de radice
Jeſſe. Usque ad principium vi-
ſionis, vel ponderis Babylonis,
quod vidit Iſaias filins Amos, om-
nis hæc prophetia de Chriſto eſt,:
quam per partes volumus explana-
re, ne ſimul propéſita atque diſser-
ta, lectoris confúndat memôriam-
Virgam & florem de radice Jeſſe
iplum Döminum Judæi interpre-
wantur: quòôd ſcilicet in virga reg-
nantis poténtia, in flore pulchri-
túdo monſtrétur.
Ecce véniet Déminus protéctor
noſter, ſanctus Iſrael, * Coronam
regni habens in capite ſuo.
Et dominaàbitur à mari usque ad
mare, & à flümine usque ad ter-
minos orbis texrrarum. Corônam.

Os autem virgam de radice
Jeſſe ſandam Mariam Vir-
ginem intelligamus, quæ nullum
habuit ſibi frûticem cohærentem:
de qua & ſupra légimus;: Ecce vir
o concipiet, & pariet filium. Et
orem, Doôminum alvatorem, qui
dicit in Cäntico canticorum: Ego
flos campi, & lilium convallium
Sicut mater conſolatur filios

103

ſuos, ita eonſolàbor vos, dicit Dñs,

& de Jerulalem civitate, quam
elégi,„ véniet vobis auxilium:
„Et vidébitis, & gaudébit cor ve-
ſtrum. Dabo in Sion ſalutem,

& in Jeruſalem gloriam meam. Et?*

Uper hunc igitur florem, qui
de trunco & radice Jeſſe per
Mariam Virginem repente consüúr-
get, requiéſcet Spiritus Dömini:
quia in ipſo complacuit omnem
plenitäůdinem Divinitatis habitäre
corporaliter: nequaquam per par-
tes, ut in céteris Sanctis; ſed juxta
Evangélium eòrum, quod He-
bræo ſermône conſcriptum legunt
Nazaræi: Deſcéndet ſuper eum
omnis fons Spiritus ſancti: DOmi-
nus autem Spiritus eſt, & ubi Spi-
ritus Dômini, ibi libértas.
Jeruſalé plantabis vineã in mô-
tibus tuis: exultabis, quoniam dies
Dñi veniet: ſurge Sion, cõvertere ad
DñmDeũ tuũ: gaude, & lætare Jacob:
Quia de médio Géntium Salva-
tor tuus véniet. Exulta ſatis
filia Sion: jübila filia Jerúſalem.

Quia. Gloôria Patri. Quia.
Gabriel Angelus. œli enar-
r

ant. 9.
ectio ſandi Evangélii ſecundùm
Matthæum.

N illo témpore: Cùm audiſſet
Joannes in vinculis pera Chri-
ſti, mittens duos de diſcipulis ſuis,
ait illi: Tu es, qui ventùrus es, an
alium expectämus? Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Iſis tot ſignis, tantisque vir-
tùtibus, non ſcandalizari quis-
que pôtuit, ſed admirari. Sed infi-
délium mens grave in illo ſcanda-
lum peèrtulit, cùm eum poſt tot
miraeula moriéntem vidit. Unde

& Paulus dicit: Nos autem prædi-

camus Chriſtum Crucifixum, Ju-
dæis quidem ſcandalum, Gentibus
autem ſtultigkiam. Stultum quippe
hominibus viſum eſt, ut pro ho-
minibus auckor vitæ morerétur”»
& inde contta eum homo ſcanda-
lum ſumpſit, unde ei ampliùs de-
bitor fieri débuit. Nam tanto
Deus ab hominibus digniùs hono-
randus eſt, quantò pro hominibus
& indigna ſuscépit. .
G 4 . Egre-

104 .
X. Egrediétur Döminus de Samâ-
ria ad portam, quæ réſpicit ad O-
rientem: & véniet in Béthlehem,
ämbulans ſuper aquas redemptio-
nis judæx: * Tunc ſalvus erit
Omnis homo: quia ecce veéniet.
Et præparabitur in miſericordia
Sôlium ejus, & ſedébit ſuper illud
in veritate. TLunc.

Uid eſt ergo dicere, Beaâtus
Aui non füerit ſcandalizatus
in me, niſi apérta voce abjectio-
nem mortis ſuæ, humilitatémque
ſignare? Ac ſi paténter dicat: mira
quidem facio, ſed abjéecta perpeti
non dedignor. Quia ergo morién-
do te sublequor, cavéndũ valdè eſt
hominibus, ne in me mortem de-
ſpiciant, qui ſigna venerantur.
Feſtina, ne tardaveris Domine;
Et libera populum tuum.
Veni Doômine, & noli tardàre,
relaxa facinora plebi tuæ. Et.

Ed dimiſſis Joannis diſcipulis,
quid de eòdem Joanne turbis
dicat, audiamus. Quid exiſtis in
desértum vidére? aründinem ven-
to agitätam? Quod videlicet non
aſſeréndo, ſed negando intulit.
Arundinem quippe mox ut aura
contigerit, in partem aàlteram inflé-
ctit. Et quid per arundinem, niſi
carnäli,; animus deſignatur? Qui
mox ut favôre, vel detractione
tangitur, ſtatim in partem quam-
libet inclinatur. .
F. Ecce Däis véniet cum ſplendéôre
deſcendens, & virtus ejus cum eo:
Viſitare populum ſuum in pace,
conſtituere ſuper eum vitam
ſempitérnam. Ecce Dôminus
noſter cum virtúte véniet. Viſitare.
loôria Patri. Viſitare.
A D A U◻ E S „

LCce in nubibus cœli Doôminus
L-veéniet cum poteſtate magna,
alleluja. .
Plal. Däüs regnavit. E II.
Aha. Urbs fortitdinis noſtræ Si-
On, Salvator ponetur in ea murus,
& antemurale: aperite portas,
quia nobiscum Deus, alleluja.
Ana. Ecce apparébit DOôminus, &
non mentigtur, ſi moram fecerit
Expééta eum, quia véniet, & non
tardabit, allelùja.
ARa. Montes & colles cantäbunt
goram Deo laudem, & omnia li-

gna ſilvàrum plaudent mänibus,

quòôniam veniet Dominator Doômi-
nus in regnum ætérnum, alleluja,
alleluja.

Ecce Döminus noſter cum

virtte veniet, & illuminàbit cu-
los ſervoòrum ſuoòrum, allel.

Ratres, Quæcmque ſcripta süt,
ad noſtram doctrinam ſcripta
unt, ur per patiéntiam, & conſo-
lationem Scripturarum ſpem ha-
beamus.
n clara vox redarguit,

EctI9. 14.
Vox clamaäntis in deserto.

Joanñes autem, cùm audiſſet in vin-
culis opera Chriſti, mittens duos
ex diſcipulis ſuis; ait illi: Tu es, qui
venturus es, an alium expectamus?

ſtra.

Urbs fortitúdinis. ,
un ratres, Quæcmque.
Veni ad liberàndum nos,
Domine Deus virtútum. Veni,
Oſtende faciem tuam, & ſalvi
érimus. Doômine. 16ria. Veni,
Timébunt Gentes nomen tuum
Dômine. Et omnes Reges ter=
ræ glôriam tuam.

xcita Domine corda no-

I02.

Ecce apparébit.

Eus autem patiéntiæ & ſolatii
det vobis idiptum sapere in
altérutrum ſecundùm Jeſum Chri-
ſtum: ut unanimes;, uno ore ho-
norificétis Deum, & Patrem Doô-
mini noſtri Jjeſu Chriſti
Oſtende nobis Domine,
Miſericôrdiam tuam. Oſtende.
Et ſalutare tuum da nobis. Mi-
ſericoôrdiam. Gloria Patri. Oſten-
de. Y. Meménto noſtri Dômine
in beneplacito poôpuli tui.
Viſita nos in ſalutari tuo.

Ecce Dôminus noſter.

Eus autem ſpei répleat vos
omni gaudio, & pace in cre-
déndo, ut abundétis in ſpe, & in
virtúte Spiritus ſancti. .
Super te Jeruùſalem, * Orié-

tur Dôminus. Super. Y. Et glôria
ejus in te vidébitur. Oriétur.
loria Patri. Super y. Doômine

Deus virtutum convérte nos

lb oft
ſalzi erim

Uere in n
irit

Rora

Iu es,
expectam
vidiſtis:,
mortui ten
gelizintur
1

FTENII
Der

Nus 3
Ilaias
tem calig
tlaltäte ye
inprediantte
Mindavi ſa
eini fones
täntes in g
ginis in me
Uum ftegue
zum, Gent
duͤscipe

Ominun
mllitix
teltaroen
IInus & ya
Pperdat om
guia prope
ſſicn
oc omnes
Omne cor
Lonteretur
lenebont,
unt unus
Vulrus eorun
latentun

a lmpi 05
Mſceret⸗

ndent minde
vomminitorhn
ternum, del

hinus nole cr
Tillumindiae
Drum, de.
mque ſcigei

1rinan i
Entiam, Aan

hrärum ſen! .

ta voN kiin
4

tis in (ezend

Am audilaun
eiſti, wir
isait lükus
alium etpegn
,Domiye cotttl
lon⸗

=

“
Atres utcin⸗
1 libeuntunn
1s vittutum
jein tlan i
entes nond,
tomnes en

idiplum M.
hncin eint
es Unde,
lu i
ge lohie

i Källin

nofen

ſunc.
eniiin
Supel. Gen
W
Supel, er
conele i

t. Et oſténde fäciem tuum, &
ſalvi erimus.
Ecce in nüúbibus.
Dixit Dñis. 2 Dhie
Fratres, Quæcúmque.
n Preator.
Rorate. 95.
Tu es, qaui ventúrus es, an alium
expectamus? Dicite Joaàanni, quæ
vidiſtis: Ad lumen rédeunt cæci
mortui resurgunt, pauperes evan-
gelizaäntur, alleluùja.
Sxcita Domine.

FER IA HGCUND A.
De Iſaia Prophéta.

ORus Babylônis „ quod vidit
Iſaias filius Amos. Juper mon-
tem caliginoſum levate ſignum,
exaltàte vocem, levate manum, &
ingrediantur portas duces. Ego
mandavi ſanctificatis meis, & vo-
caàvi fortes meos in ira mea, exul-
taântes in glôria mea. Vox multitu-
dinis in montibus, quaſi populo-
rum frequentium: vox sonitus Re-
gum, Geéntium congregatarum.
„Süscipe Verbum. 99.

NOminus exercituum præcépit
militiæ belli, veniéentibus de
terra, procul à ſummitate cœli: Doô-
minus & vaſa furôris ejus, ut di-
ſpérdat omnem terram. Ululate,
quia propè eſt dies Dômini: quaſi
vaſtitas à Domino véniet. Propter
hoc omnes manus diſſolvéntur, &
omne cor hoôminis contabeſcet, &
conterétur. Torſiôònes & doloôres
tenébunt, quaſi partùriens dolé-

bunt, unusquisque ad pröximum

ſuum ſtupébit, facies combuůſtæ
vultus eôrum.
Lætentur. 99.

Cce dies Dômini véniet, cru-
Adélis, & indignatiônis plenus,
& iræ, furorisq; ad ponéndam ter-
ram in ſolitudinem, & peccatôres
ejus conteréndos de ea. Quoôniam
ſtellæ cœli, & ſplendor earum non
expandent lumen ſuum: obtene-
brãtus eſt ſol in ortu ſuo, & luna
non ſplendeébit in lumine ſuo. Et
viſitabo ſupet orbis mala, & con-
tra impios iniquitatem eòrum, &
quieſcere faciam ſupeérbiam infide-

10
lium, & arrogäântiam förtium
miliabo.
Alieni non transibunt. 99.
Uſerére

5§
hu⸗

g. de 3⁶.
enite, & aſcendamus. 99.
. n clara vox. 14.
Vox clamantis. 95.

De cœlo véniet Dominâtoôr Dñs, &
in manu ejus honor & impérium,
Dein tur K yrie eléiſon. 38.
Xcita Dômine. 102.

Ecce véniet Rex, Dôminus terræ,
& ipſe auferet jugum captivitatis
noſtræ.
Kyrie eleiſon. 80.
F E RI A T E R T
De Iſaia Prophéta.

I A.

Ropè eſt, ut véniat témpus ejus-
& dies ejus non elongabüntur.
Miſerébitur enim Dominus Jacob,
& éliget adhuc de Iſfrael, & requié-
cere eos faciet ſuper humum,
ſuam: adſungétur ädvena ad eos,
& adhærébit démui jacob. Et te-
nébunt eos pôpuli, & adduúcent
eos in locum ſuum: & poſſidebit
eos domus Iſrael ſuperterram Doô-
mini in ſervos & ancillas: & erunt
capiêntes eos, qui ſe céperant, &
ſubjicient exactoòres ſuos.
Montes Iſrael. 100,

T erit in die illa, cùm réquiem
déderit tibi Deus à labôretuo,
& à concuſſiône tua, & à ſervitute
dura;, qua ante ſerviſti; ſumes
paràbolam iſtam contra RegemBa-
bylonis, & dices: Quômodo ceſ-
savit exactor, quiévit tribütum?
Contrivit Döminus baculum im-
pioôrum, virgam dominantium, cæ-
déntem poôpulos in indignatiône,
plaga inſanabili, ſubjiciéntem in
furôre Gentes;, perſequentem cru⸗
déliter. .
Erúmpant. 100.

Uémodo cecidiſti de cœlo
Iucifer, qui manè oriebaris?
corruiſti in terram, qui vulnerabas
Gentesiqui dicébas in corde tuo?
In cœlum conſcendam, ſuper aſtra
Dei exaltabo solium meum, ſe-
débo in monte teſtamenti, in laté-
ribus Aquilônis. Aſcéêndam ſuper
altitudinem nübium; similis ero
5 Al-

106 .
Altiſſimo. Verûmtamem ad infer-
num detrahéris in profndum laci.
Ecce ab Auſtro. 100.

Super te Jeruſalem orieétur Dñs, &
Sloôria ejus in te vidébitur.
yrie eléiſon. 38.

Vox clamantis in desérto: Paräte
viam Dômini, rectas facite seémi-
tas Dei noſtri.
. yrie eléiſon,. 80.
FERI A QUART A.
De Iſaia Prophéeta.

Mirte Agnum Dômine Domina-
toôrem terræ, de petra deserti ad
montem filiæ Sion. Et erit; Sicut
avis fügiens, & pulli de nido avo-
lantes, ſic erunt filiæ Moab in tranſ-
cênſu Arnon. Ini consilium, coge
conciliumzpone quaſi noctem um-
ram tuam in meridie: abſconde
fugiéntes, & vagos ne prodas. Ha-
bitäbunt apud te prôfugi mei: Mo-
ab eſto latibulum eòôrum à facie
vaſtatoris. Rex noſter. 100.

Initus eſt enim pulvis, conſum-
matus eſt miier, defecit, qui cõ-
Eulcabat terram. Et præparabitur

in miſericordia sòlium, & ſedebit

ſuper illud in veritate in taberna-
culo David, jüudicans, & quærens ju-
dicium, & velociter reddens, quod
juſtum eſt. Audivimus ſuperbiam
Moab, ſuperbus eſt valdè: ſuperbia
ejus, & arrogantia ejus, & indigna-
tio ejus plus quàm fortitudo ejus.
Ante multum. 100. .

Dcirco ululabit Moab ad Moab,
univérſus ululabit: his, qui læ-
täntur ſuper muros cocti lateris,
loquimini plagas ſuas. Quôniam
ſuburbana Heésebon desérta ſunt 5
& vineam Sabama dòmini Gentiü
excidérunt: flagella ejus üsque ad
Jazer Pervenérunt;: erravérunt in
desérto, propagines ejus relictæ
ſunt, tranſiérunt mare.
Ecce Dôminus veniet. 104.

Ecce egoa mitto Angelum meum,
ui præparabit viam meam ante
aciem tuam.
yrie eléiſon, 38.

Sion renovâberis, & vidébis ju-
ſtum tuum,qui venturus ett in te.

Kyrie eléiſon. 80.

F E RIA
De Iſaia Prophéta.

Oda⸗ . gypti. Ecce Dôminus

aſcendet ſuper nubem levem,
& ingrediétur „Ægyptum, & com-
movebüntur ſimulacra Kgypti à
facie ejus, & cor XÆgypti tabéscet
in medio ejus.
ciam Æägyptios advérsus Kgyp-
tios, & pugnabit vir contra fra-
trem Suum, & vir contra amicum

ſuum, civitas adversuùs civitatem,

regnum advérsùs regnum.
Jerûſalem cito veéniet.
102.

T dirumpétur ſpiritus Xgypti

in viſcéribus ejus, & consilium
ejus præcipitabo: & interrogabunt
ſimulacra sua, & divinos ſuos, &
pythones, & ariolos. Et tradam
Kgyptum in manum dominorum
crudélium, & Rex fortis domina-
bitur eorum, ait Dominus Deus
exercituum. Et areſcet aqua de
mari, & fluvius deſolabitur, at-
que ſiccàbitur. Et deficient flu-
mina: attenuabüntur , & ſicca-
büntur rivi aggerum.
Ecce Döminus véniet. 102.

Tulti Principes Taäneos, ſapién-
tes conſiliarii Pharaoônis de-
dèrunt consilium insipiens. Quo-
modo diceêtis Pharaoni: Filius ſa-

piéntium ego, filius Regum anti-

quoòrum? UÜbi nunc ſunt ſapientes

tui? Annüntient tibi, & indicent,

quid cogitaverit Dominus exerci-
tuum ſuper „Ægyptum. Stulti tacti
ſunt principes Taneos, emarcué-

runt Principes Meémpheos, dece-

pêrunt Ægyptum, angulum popu⸗-

Iôrum ejus.
Civitas Jerúſalem. 103.

Tu es, qui ventürus es Dômine;
quem expectamus, ut ſalvum fa-
cias populum tuum.
ytie eléiſon. 38.

Qui poſt me véniet, ante me factus
eſt: cujus non ſum dignus calcea-
ménta solvere. leit⸗
rie eleiſon. 80.
F E K. I. A. §S E£E XT A.
De Iſaia Prophéta.

Ecce Döminus diſſipabit ter-
Sram „ & nudabit eam, c achi.

Q IN T A.

Et concürrere fa-

get ficen
tatoles ej⸗
ſie lacerdh
dominus
domina e
le, gui v
ſic is, qr
gui réper
patione
Ueptione
emim loe
Lcce

Ueit .
firmata
firmaäta elt
Et terra in
bus ſuis: 4
ges, muta⸗
fedus lem
maledictie
cäbunt ha
insanient
uentur ho
dicut m

Urit i
Vitis, in
lætabantur
Cium tymp
lrtäntium
thare, 0
inum: an
dus illamn,
tatis clauſa
Introeünte.
no in plat
Eetitia, tra
1e. Relicta
Galämitas
Nec exrunt
lio popul
olire,
tlintur er
iltfinita vi
eemſuam
Aoridcnus
nlentce mur
Akinis gl
Unel.
ciimns, l
Perülke

Dicſe nul
ee honin

m e De

UINI

kophet

Ecce Denin
r nubenn een

Ipktum,8

N

lacta Kenn

Agyti de

7

t concuttete!
zdyelsls A

it vit con

un

ir contiaamla
versUs cintnte

regnunn.

ito Neni

ſoitirus

4

eus, Aeniſ
: intellogt

Ciylnos

lolos, Et m

aum Coni

er fottistonn
it Dominus
neſcel an
Geloſabitttn
lt Geſhen

intur ,
etuln.
us venlet⸗

6

4 Tineonſi
ii Dhraoni
h insihiens

Araoni: II

flius Kenmt
unc funt n⸗
t tibi, uhte
t Dominns e.
un iu,
ſaneos el

Mempben

n,inglluß⸗

nlem lo,⸗

hti
nus
tuum,

D
. t ſaleu

eleilon.

4
nietan ene

lu

6
i cipns

. ſon. ,
deſn 11

1oler

us lite

gabit ein

4

get faciem ejus, & diſpérget habi-
tatores ejus. Et erit ſicut populus,
ſic ſacéerdos: & ſicut ſervus, ſic
dôminus ejus: ſicut ancilla, ſic
domina ejus: ſicut emens, ſic il-
le, qui vendit: ſicut fœnerator,
ſic is, qui mutuum accipit; ſicut
qui répetit, ſic qui debet. Diſſi-
patiône diſſipabitur terra, & di-
veptiõône prædabitur. Dominus

enim locutus eſt verbum hoc.

Ecce veéniet.

103.
UXit, & deflüxit terra, & in-
firmata eſt: defluxit orbis, in-
firmata eſt altitùdo poôpuli terræ.
Et terra infecta eſt ab habitatôri-
bus ſuis: quia transgréſſi ſunt le-
ges, mutaverunt jus, diſſipaverunt
fœdus ſempiternum. Propter hoc
maledictio vorabit terram, & pec-
cabunt habitatéôres ejus; ideéque
insanient cultôres ejus, & relin-
quéntur héômines pauci.
Sicut mater. 103.

Uzit vindémia, infirmaâta eſt
vitis, ingemuérunt omnes, qui
lætabantur corde. Ceſsavit gau-
dium tympanorum, quievit sônitus
lætaântium, conticuit dulcédo ci-
tharæ. Qum cantico non bibent
vinum: amara erit pôtio bibenti-
bus illam. Attrita eſt civitas vani-
tatis, clauſa eſt omnis domus, nullo
introeunte. Clamor erit fſuper vi-
no in platéis: deserta eſt omnis
lætitia, translatum eſt gàudiũ ter-
ræ. Relicta eſt in urbe ſolitudo, &
calamitas opprimet portas. Quia
hæc erunt in médio terræ, in mé-
dio populoòrum: quomodo ſi pau-
cæ olivæ, quæ remansérunt, excu-
tiantur ex olea, & racémi, cùm füe-
rit finita vindémia. Hi levabunt
vocem ſuam, atque laudabunt: cùm
glorificatus füerit DOôminus, hin-
nient de mari. Propter hoc in do-
ctrinis glorificate Dôminum: in
inſulis maris nomen Déômini Dei
Iſrael. A finibus terræ laudes au-
divimus, gloôriam juſti.
Jerúſalem plantabis. 103.

Dicite, Puſillanimes, confortamini:
ecce Dominus Deus noſter véniet
yrie eleiſon. 38.

Cantäte Dômino canticum no-
vum:; laus ejus ab extrémis terræ.
Kyrie eleiſon. 80.

1
§S A B B A T O.
De Ilaia Prophéta.
Omine;, Deus meus es tu, ex-
altabo te, & confitébor noômi-
ni tuo: quoniam feciſti mirabilia „
cogitatiénes antiquas, fidéles »„
amen. Quia poſuiſti civitatem in
tümulum;, urbem fortem in rui-
nam, domum alienòrum: ut non ſit
civitas, & in ſempitérnum non æ-
dificétur. Super hoc laudabit te
pôpulus fortis, civitas Gentium ro-
buſtärum timébit te. Quia factus
es fortitudo pauperi, fortitůdo ege-
no in ttibulatiéône ſua: ſpes à tur⸗
bine, umbraculum ab æſtu.
Egrediétur Dominus.
. 104.

Piritus enim robuſtéôrum quaſi
turbo impellens parietem. Sicut
æſtus in ſiti, tumúltum alienòrum
humiliabis: & quaſi calòre iub nube
torrente propaginem fôrtium mar-
céſcere facies. Et faciet Doôminus
exercitun omnib“ pôpulis in möte
hoc convivium pinguium, convi-
vium vindémiæx, hinguium medul-
latôrum, vindemiæ defœcatæ. Et
præcipitaàbit in monte iſto faciem
vinculi colligati ſuper omnes po⸗-
pulos, & telam, quam orditus eſt
super omnes nationes.
Feſtina, ne tardaveris. 104.

Rræcipitàbit mortem in ſempi-
térnum, & auferet Dôminus
Deus lacrymam ab omni facie, &
opprôbriùm poôpuli tui auferet de
univerſa terra: quia Dominus lo-
cütus eſt. Et dicet in die illa: Ecce
Deus noſter iſte, expectavimus eu,
& ſalvabit nos; iſte Dôminus, ſu-
ſtinuimus eum, exultabimus, & Iæ-
rabimur in ſalutari ejus. Quia re-
quiéſcet manus Dñni in monte iſto:
& triturâbitur Moab ſub eo, sicuti
teruntur paleæ in plauſtro. Et ex-
tendet manus ſuas ſub eo, ſicut ex-
téndit natans ad natandum: & hu-
miliabit gloriam ejus cum alliſio-
ne manuum ejus. Et muniméenta
lublimium murorum tuoôrum con-
cident, & humiliabũtur, & detrahe-
tur in terram usque ad pùlverem,
Ecce Dôöminus véniet. 104.

Levaàbit Dñs ſignum in natiônibus,

& congregabit diſperſos Ifrael.
Dein yrie eleiſon. 382

198

Ratres, Gaudéte in Dômino
ſemper;: iterùm dico, gaudéte
Modéſtia veſtra nota ſit omnibus
hominibus: Dominus enim pro-
Pé eſt.
* reator alme siderum.
Rorate. 95.

Ante me non eſt formätus Deus,
& poſt me non erit: quia mihi
curvabitur omne genu, & confité-
bitur omnis lingua.

Urem tuam, quæſumus Dô-
mine, précibus noſtris ac-
cô⅛mmoda: & mentis noſtræ téne-
bras gratia tuæ viſitatiônis illů-
ſtra. Qui vivis & regnas cum Deo
Patre.
D O M I N IC A III.

ropè eſt jam Déminus. & H
aus erbum ſupérnum proôdiens.
2.
eatus vir.

3.
De Iſaia Prophéta.

Véniet ecce Rex.

IN die illa cantàâbitur cânticum
iſtud in terra Juda: Urbs forti-
tüdinis noſtræ Sion Salvator, po-
nétur in ea murus, & antemurale.
Aperite portas, & ingrediatur
Gens juſta, cuſtôdiens veritatem.
Vetus error abiit; ſervabis pa-
cem: pacem, quia in te ſperavi
mus. Speräâſtis in Dömino in ſæ-
culis æternis, in Dômino Deo
forti in perpétuum. Quia incurvaâ-
bit habitantes in excelſo, civita-
tem ſublimem humiliabit. Humi-
liabit eam usque ad terram, dé-
trahet eam usque ad puúlverem.
Conculcabit eam pes, pedes pau-
Peris, greſſus egenorum.
e. Ecce apparébit Doôminus ſuper
nubem candidam, Et cum eo
Sanféctôrum millia,; & habébit in
veſtiménto ,„ & in fémore ſuo
ſcriptum: Rex regum, & Dôminus
dominaäntium. Apparébit in
finem, & non mentiétur: ſi mo-
ram fécerit, expécta eum, quia
véniens veniet. Et cum.

Emita juſti recta eſt, rectus
callis juſti ad ambulandum.
Et in sémita judiciorum tuorum

Dômine ſuſtinimus te: nomen
tuum, & memoriale tuum in deſi-
dério animæ Anima mea defide-
ravit te in nocte: ſed & ſpiritu
meo in præcordiis meis de manèé
vigilabo ad te. Càm feéceris ju-
dicia tua in terra, juſtitiam diſcent
habitatôres orbis. Miſereamur im-
pio, & non diſcet juſtitiam: in
terra Sanctorum iniqua geſſit, &
non vidébit gloriam Dômini.
Bethlehem civitas Dei ſummi,
ex te exiet Dominator Iſrael, &
egréſſus ejus ſicut à principio dié-
rum æternitatis, & magnificabitur
in medio univerſæ terræ.
Et pax exrit in terra noſtra, dum
vénerit. Loquétur pacem in
Gentibus, & potéſtas ejus à mari
usque ad mare. Et pax.

Omine exaltétur manus tua,
& non videant: videant, &
confundantur zelantes péôpuli: &
ignis hoſtes tuos dévoret. Dominé
dabis pacem nobis; omnia enim
opera noſtra operaâtus es nobis.
Dômine Deus noſter, poſſedérunt
nos démini absque te, tantùm in
te recordémur nôminis tui. Mo-
riéntes non vivant, gigantes non
resurgant: proptéreà viſitàâſti &
contriviſti eos, & perdidiſti om-
nem memôriam eorum.
Qui ventürus eſt, véniet, &
non tardabit: & jam non erit ti-
mor in finibus noſtris: Quo⸗
niam ipſe eſt Salvator noſter.
Depônet omnes iniquitates no-
ſtras: & proſiciet in profundum
maris omnia peccaàta noſtra.
Quoniam. Gloria. Quôniam.
Gaude & Iætare. onseéerva.

7.
Sermo S. Leoônis Paper.

(Vod témporis ratio, & devo-
Jtioônis noſtræ admonet con-
ſuetũdo, paſtoraàli vobis, dilectil-
ſimi, ſolicitüdine prædicamus:
Decimi menſis celebrandum eſfle
jejuünium, quo pro conſummata
perceptione omnium frúcfctuum;,
digniſſimé largitôri eorum Deo
continéntiæ libamen offértur. Quid
enim poteſt efficacius eſſe jejùnio?
cujus obſervantia appropinquamus
Deo, & retiſtéêntes diabolo, vitia
blanda ſuperamus.
K.gyp-

Ahypte
ſiitor tuus
Conlpectun
Fliberare
Iu potenti
minus exer
Poteſtate

Emper
nium fa
Niqueprod
Tationadil
consllia;
Giones ca
tur, vittut
Sed quia n
tum nottr
jejünium
pauperum
mus yirti
luptati.
abſtinent
H, Propè
jus, dles
Miſereb
Iltael ſaly⸗
Reyene
ad civitate

Tudeim
u, pur
Lentiumce
eci. gule
uyetur op.
eiture
noſtrünn de
Ii bonorun
cium hujus
cödem re
Dercipete
exta ke
autem apu.
lragämtibus
mpetrirey⸗
ndükrum ſel
Piled en
Snak in een
Deſendl
linfelns
ſltiti,
1 adori
es, onnes
0 etur. G

Cibrie
lun W
io lnd
dannem

llo⸗ ten
1d letded

nls te: in

Ule tuumn int

nima mea teit

led Ali ⸗

is meiz te u
Cäüm feceng
juſtitium l
8. Miſetenmunk
cet ukttim:
iniqua geſin
tiam Donuni.
Vitas Dei unn
ninatot liue,
t pineſiot
& mapnitchht
2 tene.
terra noſtint
oqueétut aen
dteſtas eisin
Et pan.

tetur manuin
nt! Vllean
elintes hopul
6Goret. Dir
dis; Ommmn ,
pelätns eil
noſtet,lolet⸗
gle te, ialiil
notminis
ſant, Btle
toptelen
, hercitini
tus el, ſellel
& juo non. 41
e * N
noltis!
lvitot noſe,
mnes in
jciet in h
eccita nol.
6nia. Clinne

nes
Iolh

Cne
1.
Leönis ahe

ntes
us, A

Kgypte noli flere, quia Domi-
nator tuus véniet tibi, ante cujus
conſpectum movebuntur abyſſi,
Liberare populum ſuum de ma-
nu potentiæ. Eece véniet Doô-
minus exercituum, Deus tuus cum
poteſtate magna. Liberare.

Emper enim virtúti cibus jeju-
nium fuit. De abſtinentia dé-
nique prôdeunt caſtæ cogitationes,
rationabiles voluntates, ſalubriora
consilia; & per voluntarias affli-
Gtioônes caro concupiſcentiis moôri-
tur, virtûtibus ſpiritus innovatur.
Sed quia non ſolo jejunio anima-
rum noſtrarum ſalus acquiritur,
jeſunium noſtrum miſericordiis
pauperum ſuppleàamus. Impenda-
mus virtúùti, duod ſubtràhimus vo-
luptati. Fiat reféctio pauperis,
abſtinéentia jejunantis.
Propè eſt, ut véniat tempus e-

jus, & dies ejus non elongabuúntur:

Miſerébitur Dôminus Jacob, &
Iſrael ſalvabitur.
y. Revértere virgo Iſfrael:revértere
ad civitates tuas. Miſerébitur.

STudeâmus viduaârum defenſiô-
ni, pupilléôrum utilitati, lu-
géntium conſolatiòôni, diſſidéntium
paci. Suſcipiatur peregrinus, ad-
juvetur oppreſſus, veſtiatur nudus,
foveatur ægrôtus: ut, quicmque
noſtrùm de juſtis laboôribus auctô-
ri bonôrùm omnium Deo ſacrifi-
cium hujus pietatis obtulerit, ab
eodem regni cœléſtis præmium
percipere mereatur. Quarta igitur
& ſexta Féria jejunémus: Sabbato
autem apud beatum Petrum Apo-
ſtolum pariter vigilémus, cujus ſuf-
fragantibus méritis, quæ poſcimus,
impetrâre poſsimus, Per Dõôminum
noſtrum Jetum Chriſtum, qui cum
Patre & Sanécto Spiritu vivit, & re-
gnat in ſæcula ſæculòrum. Amen.
Deſcéêndet Dôminus ſicut plu-
via in vellus: &Oriétur in diébus
ejus juſtitia, & abundantia pacis.
Et adoräbunt eum omnes Re-
ges, omnes Gentes sérvient ei.
Oriétur. Gloria Patri, Oriétur.

Gaàbriel Angelus.
rant. cu el. 1 9.
Sectio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem. Ledlio vii. Cap. 1. &
Nillo témpore: Misérunt Judæi

Coli enar-

Tab lerosolymis Sacerdotes & Le-

109
vitas ad Joâannem, ut interrogarent
eum Tu quis es? Et reéliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

X hujus nobis lectionis verbis;
4 fratres chariffimi, Joannis hu-
militas commendatur, qui cùm
tantæ virtůtis effet, ut Chriſtus
credi potuiſſet, elégit solide ſub-
siſtere in ſe, ne humana opiniône
raperétur inaniter ſuper ſe. Nam
conféſſus eſt, & non negavit: &
conféſſus eſt , quia non ſum ego
Chriſtus. Sed qui dixit: non ſum;
negavit planée, quôd non erat, ſed
non negavit, quod erat, ut verita-
tem loquens, ejus membrum fie-
ret, cujus ſibi nomen fallaciter nõ
uſurpäaret,. Cùm ergo non vult
appétere nomen Chriſti, factus eſt
membrum Chriſti: quia dum infir-
mitatem ſuam ſtùduit humiliter
agnôſcere, illius celſitdinem mé-
ruit veräciter obtinére.
veni Dômine, & noli tardâre;
relaxa facinora plebi tuæ: * Et
révoca diſpérſos in terram ſuam.
F. Excita Düe poténtiam tuam ,
& veni, ut ſalvos facias nos. Et.

Ed cùm ex lectiône alia, Re-
demptôris noſtri ſenténtia ad
mentem reduúcitur, ex hujus le-
ctiônis verbis nobis quæſtio valdèê
impléxa generatur. Alio quippe
in loco inquisitus à diſcipulis D6-
minus de Eliæ advéntu, reſpon-
dit: Elias jam venit, & non co-
gnovérunt eum, ſed fecétunt in
eum, quæcúmque voluérunt: & „
ſi vultis ſcire, Joannes ipſe eſt E-
lias. Requisitus autem joaânnes »
dicit; Non ſum Elias. Quid eſt
hoc, fratres chariſſiini, quia quod
Véritas affirmat, hoc Prophéta ve-
ritatis negat? Valdè namque inter
ſe divérſa ſunt, ipſe eſt: &, Non
ſum. Quômodo ergo Prophéta
veritäâtis eſt, ſi ejüsdem Veritatis
ſermônibus concors non eſt?
Ecce radix Jeſſe deſcéndet in
ſalůtem populoôrum, ipſum Gentes
deprecabüntur: * Et erit nomen
ejus glorioſum.
V. Dabit ei Doôminus Deus ſedem
David patris ejus, & regnabit in
domo ocob in æternum. Et erit.

Ed ſi fubtiliter véritas ipſa re-
Qquiratur „ hoc quod inter ſe
contrarium ſonat, quomodo con-
tra-

11⁰
trarium nen fit, invenitur. Ad
Zachariam namque de Joànne An-
Selus dicit: ipfſe præcedet ante il-
Ium in ſpiritu, & virtute Eliæ. Qui
idcircò venturus in ſpiritu, & vir-
túte Eliæ dicitur, quia ſicut Elias
ſecundúm Dômini adventum præ-
véniet, ita Joannes prævénit pri-
mum. Sicut ille præcurſor ventu-
zus eſt Judicis, ita iſte præcúrior
eſt factus Redemptoôris. Joannes
igitur in Spiritu Elias erat ,„ in
persona Elias non erat. Quod
ergo Dôminus fatétur de ſpiritu,
hoc Joannes deénegat de persoô-
na.
Docéhit nos Dôminus vias ſuas,
& ambulabimus in sémitis ejus:
Quia de Sion exibit lex, & ver-
bum Dômini de Jeruúſalem.
Venite, aſcendaàmus ad mon-
tem Domini, & ad domum Dei
acob. Quia de Sion.
Ioôria Patri. Quia de Sion.

A D L A U D E S'„

VEnie Doôminus, & non tardâ-
bit, & illuminabit abſcôndita
tenebräãrum, & manifeſtabit ſe ad
omnes Gentes, alleluja.
ns regnavit. II.
Jerũſalem gaude gaudio ma-
gno, quia veniet tibi Salvator, allel.
Dabo in Sion ſalutem, & in
Jeruſalem gloriam meam, allel.
8 Montes & omnes colles hu-
miliabuntur: & erunt prava in di-
Yécta, & afpera in vias planas: veni
Déômine, & noli tardare, allel.
ha. Juſté & piè vivamus, expe-
Gtantes beatam ipem, &e adven-
cum Dômini.

Ratres »„
ſemper: ifterùm dicço gaudéte.
Modeſtia veſtra nota ſit mnibus
hominibus; Dôminus enim propé
Eſt. .
n clara vox redarguit.
14.
Super solium David, & ſuper re-
gnum ejus ſedébit in ætérnum,
alleluja.

eruſalem gaude. . .
1 ratres, Gaudéte.
br. Veni ad liberandum nos,
Dômine Deus virtutum. Veni.

Gaudéte in Dômino

Oſténde fàciem tuam, & ſalvi
érimus. Dômine. lôria. Veni.
Timébunt Gentes nomen tuum
Dômine. Et omnes Reges
terræ glöriam tuam.

Dabo in Sion.

Ihil ſoliciti ſitis: ſed in omni
oratione, & obſecratiône cum
gratiarum actiône petitiones ve-
ſtræ innotéſcant apud Deum.
Oſténde nobis Dômine;
Miſericordiam tuam. Oſtende.
Et ſalutare tuum da nobis. Mi-
ſericordiam. lôria Patri. Oſten-
e. Meménto noſtri Doômine
in beneplacito populi tui.
Viſita nos in ſalutari tuo.

Juſté & pié.

T pax Dei, quæ exúperat om-
nem ſenſum, cuſtodiat corda
veſtra, & intelligéntias veſtras, in
Chriſto Jeſu Doômino noſtr
Super te Jeruſalem, * Orié-
tur Doôminus. Super. Et gloria
ejus in te vidébitur. Oriétur.
loria Patri. Super. Doômine
Deus virtutum convérte nos.
. Et oſténde faciem tuam, &
ſalvi erimus.

Véniet Dôminus.
ixit Düs. 77.
ratres, Gaudéte.
reaâtor.
Roräte. 95.

Beata es Maria, quæ credidiſti Dô-
mino: perficiéntur in te, quæ dicta
ſunt tibi à Domino, alleluja.
urem tuam. 108.

Lpiet
procliſti
finem
ſponens
qum nos

Adon
Mopſi in
ſth& ei!
Iedimed

Radi
populoruł
Retes os
Dprecabuüm
105, ſam

Clayis
mus Irae
claudit:
Vem, &
carceris,
Uumbra me

Otiens
ſol juliti⸗
tes in ten
0 her 0
kärumlap

Utraque 1
minem,

ep

RN

n tuam, K
„Clorin
Ntes nonnentn
onmnes e
in,

ſtis:ſet ine
oblectanonet
ne Petirione
aPud Deun
enobis Donin

t0 noſtien
öpulinn
lalutad

gue eulpenit
,cuſtodiat e
gentias veſtie
wind noſtin
kenüluiemn,
uget, E Eit
itur. Oreiut.
uper. Ne Düe
conyette no;⸗
ficieln tumn

,

Gauctte⸗
0ot.

n clelii
tur in tegu⸗
tortch

Sapiéntia, quæ exe or Altiſſimi
prodtiſti ; attingens a fine usque
ad finem, fortiter ſuavitérque di-
ſponens omnia: veni ad docen-
dum nos viam prudéntiæ.
18
O Adoônai & dux domus Iſtael, qui
Môy ſi in igne flamæ rubi apparui-
ſti, & ei in Sina legé dediſtizveni ad
rediméduů nos in brachio extéento.

19.
Radix Jeſſe, qui ſtas in ſignum
populorum, ſuper qué continébunt
Reges os ſuum, quem gentes de
precabuntur: veni ad liberandum
nos, jam noli tardare.

20.
Clavis David, & ſceptrum do
mus Iſrael: qui aperis, & nemo
claudit: claudis, & nemo aperit,
veni, & educ vindtum de domo
carceris, ſedéntem in ténebris, &
umbra mortis.
21.
Oriens, ſplendor lucis ætérnæ, &
ſol juſtitiæ: veni & illůmina ſeden-
tes in ténebris, & umbra mortis.

22.
O Rex Géntium, & deſideratus
eärum: lapisque angularis, qui facis
utraäque unum: veni, & ſalva hô-
minem, quem de limo formAꝗſti.

23.
Emmänuel, Rex & légifer no-
ſter, expectätio Géntium, &
Salvatot eärum: veni ad ſalvan-
dum nos Doômine Deus noſter.

Expecteéruz.

Expectetur.

III

Expeététur.
FERI A S ECUND A.

Ec véniet Doôminus, Princeps

regum terræ: beati; qui parati
ſunt occürrere illi.

Gùm véenerit Filius hontinis,
putas, invéniet fidem ſuper terram?
Ecce, jam venit plenitudo
témporis; in quo miſit Deus Fi-
lium ſuum in terras.
Ra., Hauriétis aquas in gaudio de
fôntibus Salvatoôris.
Egrediétur Döminus de lo-
co ſancto ſuo: veniet, ut ſalvet
pôpulum ſuum.
T E K T I A.

Oràte cœli déſuper, & nubes
pluant juſtum: aperiatur terra „
& germinet Salvatoôrem.

. 43.
Emitte Agnum Dômine Do-
minatôrem terræ, de petra desérxti
ad montem Filiæ Sion.
Ut cognoſcamus Déômine in
terra viam tuam, in omnibus Gen-
tibus ſalutàre tuum.
Da mercédem Dômine ſuſti-
néntibus te, ut Prophétæ tui fidé-
les inveniantur.
Lex per Môyſen data eſt?
gratia & véritas per jeſum Chri-
ſtum facta eſt.
F E RI A QUART A.

Rophétzæ prædicavérunt;, nasci
Salvatörem de Virgine Maria.

Pexriæ So.
Spiritus Dômini ſuper me s=
evangelizare paupéribus miſit me.
Propter Siò nõ tacébo, donec
egrediatur ut ſplendor juſtus ejus.
Ecce veniet Döminus, ut sé-
deat cum principibus, & solium
gléöriæ teneat.
Anuntiate péôpulis, & dicite:
Ecce Deus Salvator hoſter véniet.
F E RI A Q UINT A.

E Sion veéniet Doôminus omni-
potens, ut ſalvum faciat po-
pulum fuum.

58.
Convertere Domine ali-
quân-

112
quantulum: & ne tardes venire ad
servos tuos.
De Sion véniet, qui regna-
túrus eit Dominus, Emmanuel ma-
gnum nomen ejus
Ecce Deus meus, & honora-
bo eum: Deus patris mei, & ex
altabo eum.
„Dominus légi ifer noſter, Do-
minus Rex noſter; ipſe veniet, &

ſalvabit nos.
E R I A SEXT A.

Snſtantes eſtôte , videbitis
auxilium Dômini ſuper vos.

65.
Ad te Dômine levavi änimã
meam: veni, & eripe me, Doôo-
mine ad te confügi. Veni
Dômine, & noli tardâre: relaxa
facinora plebi tuæ Ifrael.
. Deus à Libano veniet, &
ſplendor ejus ſicut lumen erit.
Ego autem ad Dominum
aſpiciam „ & expectabo Deum Sal-
vatorem meum.
S A BBAT'O.

III.

Expectétur ſicut pluvia elòquium
meum: & deſcendet ſuper nos ſic-
ut ros Deus noſter.

Nolire timére: quinta enim die
véniet ad vos Déôminus noſter.

Ave Maria,

Ecce compléta
ſunt ômnia, quæ dica ſunt per An-
gelum de Nirsins Maria.

F E RI A SECUND A,
De Ilaia Prophéta.

17 R. coronæ ſupérbiæ, ébriis
VErThraim „ & flori decidénti,
glöriæ exultatiônis ejus, qui erant
in vértice vallis binguit imæ, erran-
tes a vino. Ecce validus & fortis
Dôminus ſicut impetus grandinis:
turbo confringens, ſicut impetus
aquarum multärum inundantium,

& emiſsarum ſuper tertam ipatio-

ſam. Pédibus conculcaàbitur coro-
na ſupérbiæ ebriôrum Ephraim.
Ecce apharebit Dominus. t
108.

T erit ſos Jédens glôriæ ex-
ultatiônis ejus, qui eſt ſuper
vêrticem vallis pinguium, quaſi
temporaneum ante maturitatem
autumni: quod cùm aſpexerit
videns, ſtatim ut manu tenuerit ,„
devorabit illud. In die illa erit
Dôminus exercituum corona glo-
riæx, & ſertum exultatiônis resi-
duo poôpuli ſui, & ſpiritus judicii
ſedenti fuper judicium, & fortitũ-
do reverténtibus de bello ad
portam. Verùm hi quoque præ vi-
no neſciérunt, & præ ebrictate er-
raverunt : Saceèrdos & Propheta
neſeiérunt præ ebrietaàte, absorpti
ſunt à vino. .
Béthlehem civitas Dei. 108.

Dcircò hæc dicit Dôminus Deus:
Ecce ego mittam in fundaméntis
Sion lapidem, lapidem probatum,
angularem, pretioſum, in funda-
mento fundatum. Qui crediderit,
non feſtinet. Et ponam in poôn-
dere judicium, & juſtitiam in men-
süra „ & fubveértet grando ſpem
mendacii, & protectionem aquæ
inundabunt. Et delébitur fœdus
veſtrum cum morte, & pactum
veſtrum cum inférno non ſtabit.
Qui ventürus eſt. 108.
kiſere.
re. 3.
entte „ &
aſcendàâmus. 99. Hymn.
n clara. Vox clamantis. 14.
Egrediétur virga de radice Jeſſe,
& repleébitur omnis terra gloria
Dômini: & vidébit omnis caro ſa-
lutare Dei.
yrie eléiſon. 38.
urem tuam. 1038.

Beatam me
dicent omnes generatiônes, quia
ancillam hùmilem reſpéxit Deus.

yrie Fcéiſon- 80.
F E K˙I A T R T 1 4.
De Ikia Proph.
E Xpectat Bominus „ ut milerca
tur veſtri, & ideéô exaltabitur
Parcens vobis: quia Deus junicii

Dominu
Cant eun
bitibit
Juquan
rebitur
tui ſtatin
bit ibi.
panem:
non f
Gorem
Videnten
Moy.

Gréde
plüria
ſeminäyer
gum terræ
Zuis. Palc
cie illo
& pulli
dent, ſic
Et erunt
Ecellum,
eleyatum
Hum, in 4
Humm, cam
rope

1
AN
ſicut ur
Aus allige
Populiui
ſus laniyen
Venit de l
eſus, K gr
la ejas ten
Inguae
iritus e
dans usqu
Perdendas
trenum er
Ulllis pope
Delſeen

TDah! ehe
minim: e

kan

6 una

Nill
e ed R

leuleibitareen
ruim Eyhrin.
Domints.

cidens gottt
, gi eklu
ingtiun

cium, Aon
5 de belo
hi quoctene
Pkzeblietut!
Erdos & Mon
blielate, dt

lyitas Dei.

ltDöminnsbe
dane

, Qi celli⸗
Et ponam tn K
jüſtitumn
PTtet glando
toreltiolen
t delebitut il
Ite EN
Srno Non i
et⸗ lon e
ſenit

Nr
vor clamuulls,

eleiſol. 1
tlaln,

6.

vincula colli tui, captiva filia Sion.

Dôminus: beàâti omnes, qui expé-
ctant eum. Pôpulus enim Sion ha-
bitabit in Jerúſalem: plorans ne-
quaàquam ploraàbis, miſerans miſe-
rébitur tui: ad vocem clamôris
tui ſtatim, ut audierit, reſpondé-
bit tibi. Et dabit vobis Domenus
panem arctum, & aquam brevem:
& non faciet avolaâre à te ultrà do-
ctörem tuum: & erunt ôculi tui
videntes præceptôrem tuum.
gypte noli flere. 109.

Grédere, dices ei: Et daàbitur
Pplúvia sémini tuo, ubicúmque
ſeminaveris in terra: & panis fru-
gum terræ erit uberrimus, & pin-
guis. Paſcétur in poſſeſſiône tua in
die illo agnus ſpatiosée: & tauri tui,
& pulli aſinorum, qui operântur
terram, commiſtum migina come-
dent, ſicut in area ventilatum eſt.
Et erunt ſuper omnem montem
excélſum, & ſuper omnem collem
elevatum, rivi curréntium aqua-
rum, in die interfectiônis multo-
Ium;, cùm ceciderint turres.
Prope eſt, ut véniat. 109.

T' erit lux lunæ ſicut lux ſolis,
& lux ſolis erit ſeptempliciter
ſicut lux ſeptem diérum, in die
qua alligaverit Doôminus vulnus
péôpuli ſui, & percuſsuram plagæ e-
jus ſanaverit. Ecce nomen Déômini
venit de longinquo, ardens furor
ejus, & gravis ad portandum; la-
bia ejus repléta ſunt indignatione,
& lingua ejus quaſi ignis dévorans.
Spiritus ejus velut torrens inun-
dans usque ad méêdium colli., ad
Perdéndas Gentes in nihilum, &
frænum erröôris, quod erat in ma-
xillis populéôrum.
Deſcéndet Döôminus, 109.

Tu Béthlehem terra Juda, non eris
minima: ex te enim éxiet Dux,
qui regat populum meum IIrael.
yrie eléiſon. 38.
Mag Eleväre;
elevàre, consũrge Jerùſalem: ſolve

nde Kyrie eléiſon. 80.
FEKI A Q U a RF A.
éctio fſancti Evangélii ſecundúùm
Lucam. eetio 1. 1. 6
I illo tempore: Miſſus eſt An
gelus Gabriel à Deo in civitätem

113
Galilææ, cui nomen Nâzareth, ad
Virginem deſponsatam viro, cui
nomen erat Joſeph, de domo Da-
vid, & nomen Virginis Maria. Et
réliqua.
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Atent quidem divina myſtéria „
nec facilé, juxta prophéticumm
diétum, quisquam hoôminum po-
teſt ſcire consilium Dei. Sed ta-
men ex céteris factis, atque præ-
ceptis Dômini Salvatoôris poſſumus
intelligere, & hoc propenſioôris
fuiſſe consilii, quod ea potiſſimum
elécta eſt, ut Doôminum pareret „
quæ erat deſponsata viro. Cur au-
tem non, äntequam deſponſarétur;
impléta eſt? Fortâſſe ne dicerétur,
quod concéperat ex adultério.
GClama in fortitúdine, qui ann-
tias pacem in Jerúlalem : Die
civitatibus judæ, & habitatôribus

Ssion: Ecce Deus noſter, quem

expectabamus, adveniet. .
Supra montem excelſum aſceén-
de tu, qui evangelizas Sion, exaltæ
in fortitdine vocem tuam. Dic.

T ingréſſus ad eam Angelus.
„Diſce Virginem moribus, diſce
virginem verecundia, disce oracu-
lo, disce myſtério. Trepidare virgi-
num eſt, & ad omnes viri ingréflus
pavére, omnes viri affatus veréri.
Diſcant mulieres propoſitum pu-
doris imitari. Sola in penetrali-
bus, quam nemo virôrum viderit,
ſolus Angelus repérerit; ſola ſine
coômite, ſola ſine teſte, ne quo
degénere depravarétur affatu, ab
Angelo ſalutatur.
Oriétur ſtella ex Jacob, & ex-
urget homo de Iſrael, & confrin-
get omnes duces alienigenaäarum:
Et erit omnis terra poſſeſſio ejus.
Adorabunt eum omnes Reges
terræ, omnes Gentes sérvient ei.
Et erit. ectie
Anti namque, mandati myſte-
rium non hoôminis fuit, ſed
Angeli ore proméndum. Hodie
primùm auditur? Spiritus ſanctus
superveniet in te. Et audirur, &
créditur. Deniqueg, Ecce, inquit;
ancilla Domini: contingat mihi
ſecundàm verbum tuum. vide
humilitatem, vide devotionem.
Ancillam fe dicit Domini, quæ

mater eligitur: nec repentino ex-
altata promiſſe eſt. H
H M=

114
Modò véniet Dominâtor Dômi-
nus: * Et nomen ejus Emmaânuel
vocabitur. Oriétur in diébus
ejus juſtitia, & abundantia pacis.
Et nomen. loöria. Et nomen.

Miſſus eſt Gabriel Angelus ad Ma
riam virginem deſponsatä Joſeph.
yrie eléiſ. 38.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus; ut redemptiônis noſtræ
ventúra ſolémnitas: & præsentis
nobis vitæ ſubsidia cônferat,
æternæ beatitudinis præmia largia-
tur. Per Dominum.

Ecce ancilla Déômini: fiat mihi ſe-
cúndùm verbum tuum.

urem tuam. 108.
F E R I A UIN T A.
De Iſaia Prophéta.

Æ! qui prædäris, nénne &
ipſe prædaberis? & qui ſper-
nis, nônne & ipſe ſperneris? cùm
conſummaveris deprædationem,
deprædaberis: cùm fatigatus de-
sieris contémnere, contemnéris.
Dômine miſerére noſtri; te enim
expectàvimus: eſto brachium no-
ſtrum in mané, & ſalus noſtra in
témpore tribulatiéônis.
Egrediétur Dôminus, & præ-
liabitur contra Gentes; Et ſta-
bunt pedes ejus ſupra montes oli-
vârum ad Orientem. Et eleva-
bitur ſupra omnes colles, & fluent
ad eum omnes Gentes. Et.

Voce Angeli fugerunt pöpuli,

& ab exaltatioône tua diſperſaæ
ſunt Gentes. Et congregabùntur
ſpolia veſtra, ſicut colligitur bru-
chus, velut cùm foſtiæ plenæ tue-
rint de eo. Magnificatus eſt Dñs,
quôniam habitavit in excélſo: im-
plevit Sion judicio & juſtitia. Et

erit fides in téporibus tuis: divitiæx

falutis, lapientia & fciéntia: timor
Domini ipſe eſt thesaurus ejus.
Præcúrſor pro nobis ingréditur
Agnus ſine mâcula. *Secundùm
ördinem Melchifedech, Pöntifex
fadus in ætérnum, & in ſæculum
iæculi. V. Iple eſt Rex juſtitiæ,
cujus generatio non habet finem.

ſtruant.
abicondita nuntiaret;

Ontẽéèrriti funt in Sion peccato-
res, poſsédit tremor hypocri-
tas. Quis poterit habitare de vo-
bis cum igne devorante? quis ha-
bitäabit ex vobis cum ardoribus
ſempitérnis? cui ambulat in ju-
ſtitiis, & lquitur veritatem, qui
prôjicit avaritiam ex calumnia, &
éxcutit manus ſuas ab omni mune-
re, qui obtürat aures luas, ne audiat
sanguinem, & claudit oculos ſuos,
ne videat malum.
habitabitymuniméenta ſaxorum ſub-
limitas ejus: panis ei datus eſt,
aquæ ejus fidéles funt. Regem in
decôre ſuo vidébunt ôculi ejus,
cernent terram de longè,
vidébunt Gentes juſtum tuum,
& cuncti Reges inclytum tuum:
Et vocabitur tibi nomen novù,
quod os Dômini nominavit.
Et eris corôna gloôtiæ in manu
Dômini, & diadema regni in manu
Dei tui. Et vocabitur.
1oria Patri. Et vocabitur.

vigilate änimo: in proximo eſt
Doôminus Deus noſter.

Nolite timere. 1II2

yrie eleifſ.
38.

Lætàmini cum Jerùſalem, & exul-
tate in ea omnes, qui dilisitis eam
in ætérnum. .

O.
yrie eleiſon. 80.
F E KR I A. §S EXI A-

ectio ſancti Evangélii ſecunduùm
Lucam. . ,2
N illo témpore: Exurgens Maria
àbiit in montâna cum feſtinatio-
ne in civitäatem Juda, & intravit
in domum Zachariæ, & ſalutavit
Eliſabeth. Et réliqua.
Homilia S, Ambroôſii Epiſcppi.

Orale eſt omnibus, ut qui
fidem ezigunt , fidem à-
Et ideò Angelus; cum
ut fidem

aſtrueret, exémplo ſenioôris fémi-
næ ſterilisque;, conceptum virgini
Mariæ nuntiavit: ut poſſibile Deo

Secundum.

omne, quod ei placuctit, als gfet.
i

Iſte in excélſis

Vbi aud
inetedul⸗
incerta de
tans de e
Pro voto
Ktina præ
rexlt. Q
iſi ad lu
contende
na lancti
Emit
natorem
ad monter
nobis Die
ſalutäre tun

lleite
ſedulit
bus debe⸗
Matlam,
lenetalib
lico pirg
kugio ae
offcio rol
Viteln mont
liöne, Virge
Immemor,
ſemn, elid
elte Virgine
Per aliénas
Plateisnon
8eete ſerma
1oy feflina
coznitamſu
Koräte
Aluant iudtn
Kelier
Umitte
Nütörem
3 montem

. Marie
enit gron
elt gropin
er i len
,le etian
terim, u

à Sion
Dens noſßer

in dion eten
ttemot hipon
habitäte ler
ſorantei gls
cuim atort
i aunbuler n
r venitaten
es calünmi,
1s 2 Olnmiwn
res uasnea
udit denlosl
. Ite in erdl
Entaludtunt
nis ei dunst
fumt. Neten
punt bellſen
e lontt
tes juſtunin
inclytum in
ibi nonen
nohninint,
ni glotie n
ena letliint
Phitut.
t ſocibitu

. in Mtonim
hoſter⸗

lite tinete

eleil⸗
2.

erilik,di
,i Cülsnu!

. 0. 1
n 1

uteli ſgi

„vons
60
Exulgennn
4 culn Eeln

jt

Ubi audivit hoc Maria, non quaſi
incrédula de oraculo, nec quaſi
incerta de nüntio, nec quaſi dubi-
tans de exemplo „ ſed quaſi læta
pro voto, religioſa pro officio, fe-
ſtina præ gaudio in montana per-
réxit. Quo enim jam Deo plena .
niſi ad ſuperiôra cum feſtinatiône
conténderet? Neſcit tarda molimi-
na ſancti Spiritus gratia.
Emitte Agnum Domine Domi-
natorem terræ, 2 De petra deserti
ad montem flliæ Sion. F. Oſtende
nobis Dne miſericordiam tuam, &
ſalutare tuum da nobis. De petra.

Mſcite & vos ſanctæ mulieres
ſedulitatem, quam prægnaänti
bus débeatis exhibere cognatis.
Mariam, quæ anté ſola in intimis
lenetralibus verſabatur, non à pu-
lico virginitatis pudor, non à
ſtüdio aspéritas montium, non ab
officio prolixitas itineris retarda-
vit. In montana Virgo cum feſtina-
tione, Virgo officii memor, injùriæ
immemor, afféctu urgente, non
ſexu relicta perréxit domo. Dis-
cite Virgines non circumcursare
per aliénas ædes, non demorari in
plateis, non aliquos in puùblico mi-
seére ſermones, Maria in domo ſe-
ra, feſtina in pùblico, manſit apud
cognâtam ſuam tribus menſibus.
Korate cœli déſuper, & nubes
pluant juſtum: periatur terra .
& germinet Salvaâtorem.
Emitte Agnum Doômine Domi-
natorem terræ, de petra desérti
ad montem filiæz Sion. Aperiatur.

Idiciſtis virgines pudôrem
Mariæ, discite humilitatem.
Venit propinqua ad proximam, jüͤ-
nior ad ſeniorem: nec ſolùm ve-
nit, ſed eétiam prior ialutavit. De-
cet enim, ut quanto caſtior virgo,
tantò humilior ſit. Noverit defer-
re ſenioribus. Sit magiſtra humili-
tatis, in qua eſt proféſſio caſtitaà
tis. Eſt & cauta pietãtis eſt étiam
norma doctrinæ. Contuéndum
eſt enim, quia tupérior venit ad

inferiôrem, ut inférior adjuvétur:
Maxria ad Eliſabeth

„ Chriſtus ad
Joannem.
Germinavérunt campi ereémi
germen odoris Hrael: quia ecce

Deus noſter cum virtúte veniet:

Et ſplendor ejus cum eo

Ex Sion ſpecies decoris ejus!

Deus noſter manifeſte veniet. Kt.

16rià Patri. Et ſplendor.

Ex quo facta eſt vox falutatiénis
tuæ in auribus meis, exultavit in
gaudio infans in tero meo allel.
. yrie eléiſ. 38.
KXcita, quæſumus Dômine, po-
téntiam tuam, & veni: ut hi;
qui in tua piétäte confidunt „ ab
omni citiùs adverſitate liberéntur.
Qui vivis.

Hoc eſt teſtimonium, quod perhi-
buit Joannes: Qui poſt me venit »
ante me factus eſt.

Yrie eléilon. 80.
5§5 A B B A T O.

é&ι ſancti Evangélii ſecùndum
Lucam.

AN quintodécimo Impérii Ti-
AbériiCælaris procurante Pontie
Pilato Judæam. Et réliqua-
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Edemptôris noſtri præcurſor 5
quo tempore prædicationis Of-
ſicium accèperit, memorato Ro-
manæ reipúùblicæ principe, & Ju-
dæx Régibus deſignatur. Quia
enim illum prædicare veniébat „
qui & ex judæa quosdam „ &
multos ex Gentibus redempturus
erat: per Regem Geêntium, 8&
principes Judæorum prædicationis
eſus tempora deſignantur. Quia
autem Gentilitas colligénda erat;
& Judæa pro culpa perhdiæ dilper-
genda;, ipſa quoque deſcriptio ter-
réni prinecipatus oſtendit : qu-
niam & in Romana Republica
unus præfuiſſe deſcribitur, & in
Judææ regno per quartam partem
plürimi principabantur.
Egrediétur virga de radice Jeſ-
ſe, & flos de radice ejus alcéndet?
*Et erit juſtitia cingulum lumbô-
rum ejus, & fides cinctorium re-
nũ ejus. Et requieſcet luper
eum ſpiritus Dômini: ſpiritus ſa-
piéntiæ, & intelléctus , tpiritus
consilii, & fortitudinis. Et.

VyOce étenim noſtri Redempté-

ris dieitüur: Oumne regnum in
H 2 1eip-

116 ‚H .
ſeipſum diviſum deſolàbitur. Li.
quet ergo, quôd ad finem regni
udæa pervénerat, quæ tot Régi-
us diviſa ſubjacebat. Aptè quo-
que non ſolùm quibus Regibus,
ſed étiam quibus ſacerdoôtibus a-
GKum ſit; demonſtratur: & quia
illum joannes Baptiſta prædicaret,
qui ſimul Rex, & Sacérdos exiſte-
ret, Lucas Evangeliſta prædicatioô-
nis eius tempora per regnum, &
ſacedoôtium defignavit.
Radix Jeſſe, qui exurget judicare
Gentes, in eum Gentes ſperabunt:
Et erit nomen ejus benedictum
in ſæ cula. Super ipſum conti-
nébunt Reges os ſuum, ipſum
Gentes deprecabúntur. Et.

T venit in omnem regiéônem
Jordanis „ prædicans baptis-
mum pœnitentiæ in remiffionem
peccatôrum. Cunctis legentibus
liquet, quia joàânnes non ſolùm bap-
tismum pœniténtiæ prædicavit;
verum étiam quibusdam dedit: ſed
tamen baptismum ſuum in remilſ-
ſiônem peccatôrum dare non po-
tuit. Remiſſio étenim peccatorum
in ſolo nobis baptismo Chriſti tri-
buitur. Notandum itaque, quod
dicitur; Prædicans baptismum pœ-
nitentiæ in remiſſionem peccatoô-
rum; quôniaim baptismum, quod
peecata solveret, quia dare non
pôterat, prædicabat: ut ſicut in-
carnatum Verbum batris præcur-
rébat verbo prædicationis, ita
baptismum pœniténtiæ, quo pec-
cata ſolvùntur, præcurreret ſuo
baptismate, quo peccata ſolvi non
poſſunt.
Veni Dömine, & noli tardaâre,
reläxa facinora plebi tuæ : Et
révoca diſperſos in terram ſuam.
Excita Die poténtiam tuam, &
veni, ut falvos facias nos. Et.
loria Patri. Et.

Quômodo fieét iſtud, Angele Dei,
quontam virum non cognoſco?
Audi Maria virgo, Spiritus ſanctus
upervéniet in te, & virtus Altiſſi.
mi obumbrabit tibi.
Liſ Nolite

timére. 1II2.

Ecce compléta ſunt mnia, quæ di-
Gtaſunt per Angelum de Virgine

yrie eléiſon. 38.

Eus, qui coônſpicis, quia ex
noſtra pravitate affligimur »
concede propitius: ut ex tua vi-
ſitatiéone conſolémur. Qui vivis
& regnas.

Ratres, Sic nos exiſtimet homo,
ut miniſtros Chriſti, & diſpen-
ſatõôres myſteriorum Dei. Hic jam
uæritur inter diſpenſatoôres, ut
Adelis quis inveniatur.
reator alme siderum.

Rorate. 95.

0
Xcita, quæſumus, Dômine, po-
téntiam tuam, & veni: & ma-
gna nobis virtte ſuccurre: ut per
auxilium gratiæ tuæ, quod noſtra
peccata præpéediunt, indulgéntia
tuæ propitiationis accéleret. Qui
vivis & regnas.
D O M N I C A IV.

ropè eſt jam Dôòminus.
erbum lupeêrnum.
2.

Véniet ecce Rex. eàtus vir.

3.
De Iſaia Prophéta.

LXbiX desérta, & invia, &
exultabit ſolitudo, & florébit
quaſi lilium. Geérminans germi-
nabit, & exultaàbit lætabunda, &
laudans: gloria Libani data eſt ei,
decor Carméli, & Saron, ipfi vi-
débunt glôriam Doômini, & deco-
rem Dei noſtri. Confortate ma-
nus diſſolutas „ & génua debilia
roborate. Dicite puſillanimis;
Confortamini, & nolite timere?
ecce Deus veſter ultiônem addü-
cet retributiônis: Deus ipſe vé
niet, & ſalvabit vos. Tunc ape-
rientur culi cæcorum, & aures
ſurdorum patébunt. Tunc saliet
ſicut cervus claadus, & aperta
erit lingua mutôrum: quia ſciſſæ

lunt in deserto aquæ, & torréntes

in ſolitudine. Et quæ erat arida;
erit in ſtagnum, & sitiens in fon-
tes aquarum.

Maria.

Canite tuba in Sion, vocaté
Gen-

Centes, 1
cite: * E.
ſter agyeni
aultum f.
damite. E
N cubilib
dtacones
nor calami 5
ita, & via
tur: non tt⸗
tis, Khrc
ita un kulti
Non erit ibi
Hon Alcence
mietur ibi: 8
benani füerin
mind conyen
Sion cum la
terna lupet
& latitiam
color de ge
Non aute
d; gux
Veniat, qui
iple erit exp
kulchrie
10, & dent
1es. Et ihl

heent.
es mur
cedant, &
al udicium
Uscitayit ab
Cayit eum,
in conſpedtu
obtinebit;
klädio ejus,
Taptam arcn
ttanſibitin
eus non. aP
titus eſt, &
fiones 1b exe
Nrimus & n0
Ae oporten
liſeteguian
untd ne kecki⸗
ſumienus ec
iorlm alzere
10s 20nn i
osSolnit ſan
Gl etr

Gulle § leta
Onsé

..
dermo ſan

lüdelite
Ken 6

eleilon ,

nſpicis, gli
itäte algion
18: U A tu
lemur, Qui f

Sexiſtinethn
tum Dei M
Cilpenlatat
eniatar.
tor Alne dlen
N.

Umus, Dönin
n, venii
e luccurte n
tuz, quodn
Unt, Intle
dis acceletet

104

Mominns, 1
uun lupetlt

eis
7 3
Propre 1e

etta, Kin
Getmminan
ebir etbii
Libini alet
ol,
Dotmini/ A
Contoti
„ Lennn,

niten

Utionen
; Dels h
u

Gentes, annuntiâte pépulis, & di-
cite: Ecce Deus Salvator no-
ſter adveniet. Annuntiate, &
auditum facite: loquimini, &
clamâte. Ecce Deus.
N cubilibus, in quibus priùs
Hdracones habitabunt, oriétur vi-
ror calami & junci. Et erit ibi sé-
mita, & via, & via ſancta vocaàbi-
tur: non transibit per eam pollu-
tus, & hæc erit vobis dirécta via,
ita ut ſtulti non errent per eam.
Non erit ibi leo & mala béſtia
non aſcendet per eam, nec inve-
nieétur ibi: & ambulabunt, qui li-
berati füerint. Et redempti àa D0-
mino converténtur, & venient in
Sion cum laude, & lætitia ſempi-
térna luper caput eòrum: gàudium
& lætitiam obtinébunt, & fùúgiet
dolor & gemitus.
Non auferetur ſceptrum de Ju-
da, & dux de fémore ejus, donec
véniat, qui mitténdus eſt: * Et
ipſe erit expectätio Gentium.
Pulchriores ſunt ôculi ejus vi-
no, & dentes ejus lacte candidioô-
Ies. Et ipſe.

Aceant ad me inſulæ, & Gen-
tes mutent fortitüdinem: ac-
cédant, & tunc loquantur, ſimul
ad judicium propinquémus. Quis
ſuscitavit ab Oriéènte juſtum, vo-
càvit eum, ut ſequerétur ſe? dabit
in conſpeéctu ejus Gentes, & Reges
obtinebit: dabit quaſi púlverem
glàdio ejus, ſicut ſtipulam vento
raptam arcui ejus. Perſequétur eos,
tranſibit in pace, sémita in pédibus
ejus non apparebat. Quis hæc ope-
ratus eſt, & fecit, vocans genera-
tiônes ab exôrdio? Ego Doôminus,
primus & noviſſimus ego ſum.
Me oportet minui, illum autem
crêſcere: qui autem poſt me venit,
unte me factus eſt: * Cujus non
ſum dignus corrigiam calceamen-
tôrum solvere. Ego baptizavi
vos aqua; ille autem baptizabit
vos Spiritu ſanéto. Qujus.
loria Patri, Gujus.

Gaude & lætàre.
onsérva.

Sermo ſandti Leônis Papæ.

I fidéliter dilectifſimi, atque ſa-
piénter creationis noſtræ intel-

2.2 »* 2* 2 117
ligamus exôrdium, inveniémus
hoôminem ideò ad imäaginem Dei
conditum, ut imitator ſui eſſet
auctoris:; & hanc eſſe naturalem
noſtri genéeris dignitatem, fſi in
nobis, quaſi in quodam ſpéculo di-
vinæ, benignitatis forma reſplén-
deat. Ad quam quotidie nos uti-
que réparat gratia Salvatôris, dum
quod cécidit in Adam primo, eri-
gitur in ſecundo.
Naſcétur nobis paârvulus, & vo-
càbitur Deus, Fortis: *Ipſe ſedébit
ſuper thronum David Patris ſui, &
imperabit, cujus potéſtas ſuper
hûmerum ejus. In ipſio bene-
dicéêéntur omnes tribus terræ, om-
nes Gentes séervient ei. Ipſe.

Auſa autem reparatiénis no-
ſtræ non eſt niſi miſericordia
Dei: quem non diligerémus, niſi
priùs nos ipſe diligeret, & ténebras
ignorantiæ noſtræ, ſuæ veritatis
luce diſcùteret. Quod per ſanctum
Ilaiam Dominus denuntians ait:
Adduücam cæcos in viam, quam ig-
norabant, & sémitas, quas nescié⸗
bant, faciam illos calcare;: faciam
illis tenebras in lucem, & prava
in dirécta. Hæc verba faciam illis »
& non relinquam eos. Et ite-
rùüm: invéntus ſum, inquit, à
non quæréntibus me, & palam
apparui iis, qui me non interro-
gabant. . .
Ecce! jam venit plenitúdo tém-
poris, in quo miſit Deus Filium
suum in terras natum de Virgine;
factum ſub lege: * Ut eos, qui ſub
lege erant, redimeret.
Propter nimiam charitàtem
ſuam, qua diléxit nos Deus, Fi-
lium ſuùm miſit in ſimilitädinem
carniß peccâti. Ut eos.

Uod quòmodo implétum ſit,
Joannes Apoôſtolus docet;, di-
cens: Scimus, quôniam Filius Dei
venit, & dedit nobis ſenlum, ut
cognoſcâmus verum, & ſimus in
vere Filio ejus. Et iterüm; Nos
ergo diligamus Deum, quoôniam
ipfe prior diléxit nos. Dil'géndo
itaque nos Deus, ad imäginem
ſuam nos réparat , & ut in nobis
formam ſuæ bonitaätis invéniat »
dat, unde ipſi quoque, quod opera-
tur, operemur, accend ns (cilicet
méntium noſtrarum lucérnas, &

igne nos fuæ charitatis inflamans»
H 3 ut

118
ut non fſolùm ipfum, fed éêétiam
quidquid diligit, diligamus.
Virgo Ifrael revertere ad cività-
tes tuas: Usquequ? dolens
avérteris?generabis Dnm Salvatô-
rem, oblationem novam in terra:
Ambulabunt hoômines in ſalva-
tionem. J. In charitate perpétua
diléxi te: ideò attraxi te miſerans
tui. Usquequô.
Sloria Patri. Ambulabunt.

Gaàbriel Angelus. li
enarrant. eugy 9.
L'ectio ſanéti Evangélii ſecùndùm
Lucam.
Nno quintodécimo Impérii Ti-
berii Cæſaris, procurante Fôn-
tio Pilato Judæam. Et réliqua.
De Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Ieébat Joannés ach turbas, quæ
exibant, ut baptizaréntur ab
eo: Genimina viperarum, quis o-
ſtendit vobis fügere à ventuùra ira?
Ventùra enim ira eſt animadverſio
ultionis extrémæ: quam tunc füu-⸗
gere peccator non valet, qui nunc
ad lamenta pœniténtiæ non recür-
rit. Et notandum;, quod malæz so-
boles, malorum baréntum actio-
nem imitantes, genimina vipera-
rum vocantur: quia per hoc quod
bonis invident, eosque perſequũn-
tur, quod quibüsdam mala retribu-
unt, quod læſiones proxÜximis exqui-
rünt: quôniam in his omnibus pa-
trum ſuòrum carnalium vias ſe-
dquuntur, quafi venenati filii de ve-
nénatis paréntibus nati ſunt.
* Jurayi, dicit Dñs, ut ultra jam nõ
iraſcar ſuper terram: montes enim,
& colles ſuscipient juſtitiam meã,
„Et teſtaméntum pacis erit in Je-
rüſalem. Juxtaà eſt ſalus mea,
ut véniat; & jùſtitia mea, ut reve-
létur. Et. e6
Ed quia jam pecçavimus, quia
Luſu malæ contuetudinis invo-
lIùti ſumus; dicat, quid nobis fa-
ciéndum ſit, ut fùgere a ventüra
ira valeamus. Séquitur; Facite er-
go frucktus dignos poœrniténtiz. In
quibus verbis notandum eſt, quoôd
amicus ſponſi non ſolùm fructus
ponitentiæ, ſed dignos poœnitéentiæ
admonet eſſe faciéendos. Aliud
namque eſt fructum facere poni-
téntiæ: aliud dignum pœniténtiæ
fructùm facere Ut enim tecundùm
dignos pœnitentiz fructus loqua-

mur, ſciendum eſt, quia quisquis il-
licita nulla commiſit, huic jure co-
ceditur; ut licitis, utatur: ſicque
pietatis opera faciat, ut tamen ſi
volùerit, ea quæ mundi ſunt „
non relinquat.
Non diſcédimus à te, vivi ficabis
nos Dne, & noméẽ tuũ invocabimus:
Oſtéênde nobis faciem tuam, &
ſalvi érimus. Memento noſtri
Dômine in beheplacito poôpuli tui:
viſita nes in ſalutari tuo. Oſtende.

T ſi quis in fornicatioônis cul-
pam, vel fortâſſe, quod eſt gra-
vius, in adulterium lapſus eſt: tantò
à ſe licita debet abſcindere, quantô
ſe meminit & illicita perpeträſſe.
Neque enim par fructus boni ope-
ris eſſe debet', ejus qui minus, &
ejus, qui ampliùs deliquit: aut ejus
qui in nullis, & ejus, qui in quibus-
am facinoribus cécidit, & ejus qui
in multis eſt lapſus. Per hoc ergo
quod dicitur: facite fructus dignos
poœniténtiæ: unius cujusq; conicién-
tia convenitur, ut tanto majôra ac-
quirat bonorum perum lucra per
pœniténtiam, quantò graviora ſibi
intulit damna per culpam. .
Intuemini, quantus ſit iſte, qui
ingréditur ad ſalvandas Gentes:ipe
eſt Rex juſtitiæ, * Cujus genera-
tio non habet finem. Præcur-
ſor pro nobis ingréditur, fecun-
dùm Grdinem Melchiſedech Pon-

tifex factus in ætérnum. Cujus.
löria Patri. Cujus.
D L A UDES

Anite tuba in Sion, quia propè
eſt dies Dômini: ecce véniet
ad ſalvandum nos, allel. allel.
ns regnavit. 11.
Ecce véniet deſideratus cun-
Gtis Gentibus, & replébitur gloria
domus Dômini, allel.
Ana. Erunt prava in dirééta, &
aſpera in vias planas: veni Dômi-
né, & noli tardare, allel.
Dôminus véniet;, occürrite
illi, dicéntes: Magnum principium,
& regni ejus non erit finis: Deus;
Fortis, Dominator, princeps pa-
cis, allel. allel. .
a. Oinipotens ſermo tuns Doô-
mine a regalibus sédibus véniet;
alleluja.

Ratres Sic nos exiſtimet homo,
ut miniſtros Chriſti, & apen.
ato⸗

ſugtes m.
quertitur
gelis gun

Ave Mari⸗
Benedtc

1e,

Ecce ven

D
Domine
Ottend
Lrimus, O
Timébr
Domine.
tertæ glor

Eruht pra
Ihi 41
Autà
mäno die,

0
Milerice
Et ſalut
ſericqrdliam
de. N.
in benepl
Viſita n

Ormmnihoten

Tique no
nus, i
ta tenedr⸗
consilia co
unicuique
Supe
rur Domin
uzin te ⸗
Doͤa hrt
eus pirtüt

lr olten
ſahi ingt.

nite tlbe,
Doninns.
Cr
Roratece

U6

uia uieen
iphune ne
Utaturthe

1te, Vinitak
Gü imortki
ciem tuan
Mermento no
acito hopul
Ari tuo, Ok

Dtnicationis
le, guole
n lapliset
lcincdetegt
cita peipell
tuckus bone
1s gui mins
gelguitzant
s,glui ingn
Scidlt eſe
18, berthot:
e ftuckus n

t culen
antus ile
indasent
Cujus
emm, Pe I
greditut
elchlledect
Snu.

us.
0 0l

on gi,
inireele ſ
P, lel AE
t un eei
1 kellelig
ieplebiunk⸗
llel

ſatòres myſteriò rum Dei. Hic ſam
Auerirur inter diſpenſatöres, ut
delis quis inveniatur.
n clara vox. 140

Ave Maria, gratia plena: Dñs tecum:
Benedicta tu in muliéribus, allel.
Nolite timé-
xe⸗ Ecce compléta. 112.
Xcita, quæſumus Däne. 116.
Ecce véniet.
ratres, Sic nos.
Veni ab liberandum nos,
Doômine Deus virtùtum. Veni.
Oſténde faciem tuam, & ſalvi
Erimus. Doômine. loria. Veni.
Timébunt Gentes nomen tuum
Doômine. Et omnes Keges
tertæ glôriam tuam. .

Erunt prava.

Ihi autem pro minimo eſt,
ut à vobis judicer, aut ab hu
mno die, ſed neq; meipsü judico.
Oſtende nobis Dömine;
Miſericordiam tuam. Oſtende.
Et ſalutare tuum da nobis. Mi-
ſericòôrdiam. G loôria Patri. Oſtén-
de. Memeénto noſtri Doômine
in beneplacito populi tui.
Viſita nos in falutarxi tuo.

. *
Omnipotens ſermo.

Taque nolite ante tempus judi-
care, quoadúsque véniat Doômi-
nus, qui & illuminabit abſcoôndi-
ta tenebrärum, & manifeſtabit
consilia côrdium: & tunc laus erxit
unicuique a Deo.
br. Super te Jerüſalem, * Orié-
rur Döminus. Super. Et gloria
Egjus in te videbitur. Oriétur.
loria Patri. Super. Domine
eus virtutum convérte nos.
Et oſtende faciem tuam, &
ſalvi grimgs.

Canite tuba.
Aibus: ixit
Doôominus. 77.
ratres, Sic nos.
reator alme siderum.
Roraäte coli 95.
. O.

xcita, quæſumus.
116.

4

119
FPFERIA SECUND A.
De Iſaia Prophéta.

T tu Iſrael ſerve meus, Jacob
quem elégi, ſemen Abraham
amici mei: in quo apprehéndi te ab
extrémis terræ: & à longinquis ejus
vocavi te, & dixi tibi: Servus meus
es tu elégi te, & non abjéci te. Ne
timeas, quia ego tecum ſum: ne
declines, quia ego Deus tuus: con-
fortàvi te, & auxiliatus ſum tibi,
& ſuſcépit te déxtera juſti mei.
Canite tuba in Sion, vocate
Gentes, annuntiate populis, & di-
cite : Ecce Deus Salvator no-
ſter advéniet. Annuntiate, &
auditum facite: loquimini, &
clamate. Ecce Deus.
Cce confundéntur, & erubéſ-
cent omnes, qui pugnant ad-
vérsum te: erunt quaſi non ſint, &
peribunt viri, qui contradicunt ti-
bi. Quæres eos, & non invénies:
viros rebélles tuos: erunt quaſi
non ſint, & véluti consumptio
homines bellantes advérsùm te.
Quia ego Dominus Deus tuus ap-
prehéndens manum tuam: dicéns-
que tibi: Ne timeas, ego adjuvi te.
Non auferétur ſceptrum de Ju-
da, & dux de fémore ejus, donec
véniat, qui mittendus eſt: * Et
ipſe erit expectatio Géntium.
Pùlchriores ſunt ôculi ejus vi-
no, & dentes ejus lacte candidioô-
res. Et ipſe.
Oli timére vermis Jacob, qui
mortui eſtis ex Iſrael: ego au-
xiliatus ſum tibi, dicit Dôminus, &
Redémptor tuus ſanctus Ifrael. Ego
péſui te quaſi plauſtrum triturans
novum, habens roſtra ſerräntia:tri-
turabis montes, & comminues: &
colles quaſi pùlverem pones Ven-
tilabis eos, & ventus tollét, & tur-
bo diſperget eos, & tu exultabis in
Dômino; in ſancto Hfrael lætaberis.
Me oportet minui: illum autem
créſcere: qui autem poſt me venit,
ante me factus ett: Cujus non
ſum dignus corrigiam calceamen-
t6rum solvere. Ego baptizavi
vos aqua : ille autem baptizabit
vos Spiritu ſancdto. Cujus.
loria Patri. Cujus.

iſerére

mei Deus. de P 35.
enite, & aſcendämus. 99.
Vos clam. 1⁄.

111.

n clara. )
H 4

120

Dicit Dôminus: Pœniténtiam ägite,
appropinquavit enim regnum cœ-
lorum, allel.
Nolite timére.
completa. 112.
r kRyrie eléiſon. 38.

Ecce

xcita quæſumus, Dômine. 116.

e yrie eléeiſon. So.
FERIA T E RT I A.
de Iſaia Prophéta.

E* ſervus meus, ſuséipiam eum:
eléctus meus, complacuit fibi in
illo anima mea, dedi ſpiritum men
ſuper eum, judicium Geéntibus proô-
feret. Non clamabit, neque accipiet
personã, nec audiétur vox ejus fo-
ris. Calamum quaſsatum non coôn-
teret, & linum fmigans non extin-
guet: in veritate edcet judicium.
Non erit triſtis, neque turbulentus,
donec ponat in terra judicium: &
legem ejus inſulæ expectabunt.
Naſcétur nobis parvulus, & vo-
cabitur Deus, Portis: Ipſe ſedébit
ſuper thronum David patris ſui, &
imperaâbit, cujus potéſtas ſuper hu-
meru ejus. In ipſo benedicen-
tur omnes tribus terræ, omnes Gen-
tes sérvient ei. Iple.
dicit Dñs Deus creans coe
lIlos, & exténdens eos, firmans
terram, & quæ germinant ex éa:
dans flatum pôpulo, qui eſt ſuper
eam;, & ſpiritum calcantibus eam.
Ego Dominus vocavi te in juſtitia,
& apprehendi manum tuam, & ſer-
vavi te. Et dedi te in fœdus poô-
puli, in lucem Geéntiam: Ut ape-
Zires oculos cæcοι νâ, & edúceres
de concluſione vinéctum, de domo
carceris ſedentes in tenebris.
b. Ecce jam venit plenituúdo tém-
poris, in quo miſit Deus Filium
suum in terras, natum de Virgine,
factũ ſub lege: & Ut eos, qui ſub
lege erant, redimeret. Propter
nimiam charitatem ſuam, qua dilée-
git nos Deus, Filium ſuùm milſit
in ſimilitüdinem carnis peccati.
Ut eos. Lee Ii. .
Antàte Dômino cäanticum no-
vum, laus ejus ab extremis
terræ; qui defſcenditis in mare,
plenitdo ejus, inſulæ, & habita-
tores eafum. Sublevétur désértum,
& civitâtes eius 3 in domibus ha-

bitâbit Cedar: laudàâte habitatôres
Petræ, de vértice montium clama-
bunt. Ponent Doômino gloriam, &
laudem ejus in inſulis nuntiabunt.
Dôminus ſicut fortis egrediétur,
ſicut vir præliator ſuscitabit zelũ:

inimicos ſuos confortàbitur.

tes tuas: * Usquequò dolens
avérteris? generabis Dum Salvato-
rem, oblatioônem novam in terra:
Ambulabunt hômines in ſalva-
tionem. In charitate perpétua
diléxi te: ideò attraxi te miſerans
taui. Usquequô.
léria Patri. Ambuläbunt.

Consürge, consúrge; indůere for-
titudinem, brachium Dômini.
Nolite timé-

re. Ecce compléeta. 112.
Frie eléiſon. 38.
yrie eléiſon. 80.
FE R IA QQ UART A.

De Iſaia Prophéta.

A dite me;, qui ſequimini, quod
juſtum eſt, & quæritis Domi-
num:attendite ad petram, unde ex-
ciſi eſtis, & ad cavérnam laci, de
qua præciſi eſtis. Attéêndite ad Ab-
raham patrem veſtrum, & ad Sa-
ram, quæ péperit vos, quia unum
vocaâvi eum, & benedixi ei, & mul-
tipplicavi eum. Conlolabitur ergo
Doôminus Sion, & conſolabitur om-
nes ruinas ejus: & ponet desértum
ejus quaſi delicias, & ſolitdinem
ejus quaſi hortum Dômini. Gau-
dium', & lætitia inveniétur in ea;
gratia rum actio, & vox laudis.
Juravi, dicit Diñs, ut ultrà jam né
iralcar ſuper terram: montes enim,
& colles ſuseipient juſtitiam meã,
Et teſtaméntum pacis erit in Je-
rũſalem, Juxta eſt ſalus mea,
ut véniat: & juſtitia mea, ut reve-
letur. Er.

Tténdite ad me péôpule meus,
& tribus mea me audite; quia
lex à me éxiet, & judicium meum
in lucem populoôrum requieſcet.
Prope eſt juſtůs meus, egréſſus eſt

Salvator meus, & brachia mea po-

pulos judicabunt: me inſulæ ex-
pectabunt, & brâchium meum ſu-
ſtinébunt. Levate in cœlum ôculos

veſtros, & vVidéte ſub terra deor-

vociferabitur, & clamabit: ſuper

Virgo Ifrael revértere ad civitäà-

ſum, quia
cent, ”
atterétur;
hæc interi
in ſempite
mea non
Non dil
nosDüñe,
Oſtende
ſalvi erimn
Domine in
Fiſita nos in

Udite n
pulus m
eorum: nol
hoöminum,
ne metuatis
tum, ſic ce
ſicut lanam
nea: ſalus
num enit,
tiones gene
S Intuémin
Ingreditur a.
eſt Rex juſti
tio non habe
lor pro nob
um Ordinen
titex factus in
loria Patti,

Donam in di
rüſalem gon

le.
1

1E NT

De!

Tinam
Geſcénge
1es geffieren
bigterenh
notöinferet
tlis:fieie 1
m fee

Ate abiinin
nöntiunctn
ino glonm
Hlis nunnibe
tis egtetienn
ſugcitabini
clawabitzlne
lortäbitut
Crtere adct
negnd d
bls Düm daln
nopan in ten
Omines in
arittte ene
räzi tenlen

bulibun.

ge; inlinf
um bonmmm
Nolleit
ce complen!
eleilon 41,

eelon.
4 X1
Pkophenn.

ſeguining
B.
guellu

Attenclleil
V0s l 1
nedini eh S

tut

onlothit

& ,
iyyt lniſe
tilkirunn
luisblin

ſum, quia cœli ficut fumus liqués-
cent, & terra ſicut veſtiméntum
atterétur; & habitatô res ejus ſicut
hæc interibunt: ſalus autem mea
in ſempitérnum erit, & juſtitia
mea non deficiet.
Non diſcédimus à te, vivificàbis
nos Dnñe, & nomẽ tuũ invocabimus:
Oſtende nobis faeciem tuam, &
ſalvi erimus. Meménto noſtri
Dômine in beneplacito pépuli tui:
viſita nos in ſalutari tuo. Oſténde.

Udite me, qui ſcitis juſtum, pô-
pulus meus;, lex mea in corde
eòôrum: nolite timèere opprobrium
hôminum, & blasphemias eoôrum
ne metuatis. Sicut enim veſtimen-
tum, ſic comedet eos vermis: &
ſicut lanam, ſic devorabit eos ti-
nea: ſalus autem mea in ſempiteér-
num erit, & juſtitia mea in genera-
tioônes generationum.
Intuémini;, quantus ſit iſte, qui
ingreditur ad ſalvandas Gentes: ipſe
eſt Rex juſtitiæ, * Cujus genera-
tio non habet finem. Præcür-
ſor pro nobis ingréditur, ſecùún-
dùm oôrdinem Melchiſedech Pön-
tifex factus in ætérnum. Cujus.
lôria Patri. Cujus.

Ponam in Sion falutem, & in Je-
rúſalem gloriam meam, allel.
e Nolite time-

re. Ecce compléta. 112.
yrie eléiſon. 38.
. yrie eléiſoh. 80.
F ERI XA UIN T'A.

De Iſaia Prophéta.

Tinam dirú⁴mperés cælos, &
deſcenderes;, a facie tua mon-
tes deflůerent. Sicut exũſtio ignis
tabéscerent, aquæ ardérent igni, ut
notum fieret nomen tuum inimicis
tuis: à facie tua Gentes turbarén-
tar. Cùm féceris mirabilia, non
ſuſtinébimus: deſcendiſti, & à fa-
cie tua montes defluxérunt. A ſæ-
culo non audiérunt, neque auribus
percepérunt, böculus non vidit,
Deus, absque te, quæ præparäſti
expectàntibus te. ,B
Canite tuba in Sion „ vocate
Gentes annuntiate péôpulis, & di-
cite : à Ecce Deus Salväâtor no-
ſter advéniet. Annuntiate, &
auditum facite: loquimini, & ela-
mate. Eege Deus.

121

Ceurriſti lætànti, & faciénti
juſtitiam: in viis tuis recor-
dabunrur tui: ecce tu iratus es, Sc
peccavimus: in ipfſis fúimus ſein-
per, & ſalvabimur. Et facti ſumus
ut immundus omnes nos, & quaſi
annus menſtruatæ univerſæ juſti-
tiæ noſtræ; & cecidimus quaſi foli-
um univerſi, & iniquitates noſtræ
quaſi ventus abſtulerunt nos. Non
eſt, qui invocet nomen tuum, qui
consuúrgat, & téneat te: abſcondi-
ſti faciem tuam à nobis, & allisiſti
nos in manu iniquitatis noſtræ.
Non auferétur ſceptrum de Ju-
da, & dux de fémore ejus, donec
véniat, qui mitténdus eſt: & Et
ipſe erit expectatio Géntium.
Pulchriores ſunt oculi ejus vi-
no, & dentes ejus lacte candidio-⸗
res. Et ipfe.
T munc Dômine, Pater noſter
es tu, nos verò lutum, & fictor
noſter tu, & pera manuum tuarü
omnes nos. Ne iraſcaris Döômine
ſatis, & ne ultrà memineris iniqui-
tatis noſtræ: ecce! réſpice pôpulus
tuus omnes nos. Civitas Sancti tui
facta eſt deserta, Sion desérta facta
eſt, Jerùſalem deſolata eſt. Do-
mus sanctificatiônis noſtræ, & glo-
riæ noſtræ, ubi laudavérunt te pa-
tres noſtri, facta eſt in exuſtioénem
ignis, & omnia defiderabilia no-
ſtra verſa ſunt in ruinas.
Me opôrtet minui, illum autem
créſcere: qui autem poſt me venit,
ante me factus eſt: & Cujus non
ſum dignus corrigiam calceamen-
tôrum solvere. Ego baptizavi
vos aqua, ille autem baptizabit
vos Spiritu ſano. Cujus.
lôria Patri. Cujus.

Conſolàmini, conſolamini pépule
meus;, dicit Dôminus Deus veſter.
Ecce. 114.
yrie eléiſon. 38.

yrie eléiſon. S80.
F ERI A SEXT A.
De Iſaia Prophéta. Le 66. H
Udite Verbum Dômini, qui
Anérnitis ad verbum ejus: dixé-
runt fratres veſtri odiéntes vos, &
abjiciéntes propter nomen meum.
Glorificetur DOöminus, & vidébi-
mus in Iætitia veſtra, ipſi autem
confundentur. Vox pépuli de civi-
tate, vox de templo, vox Dömini
Rn Fed-

122
ve ddentis retributiô nem inimicis
ſmis. Antequam parturiret, pépe-
rit s rantequam veniret partus ejus,
pé perit maſeul. Quis audivit um-
qu ã talei & quis vidit huic simile?
Niiquid partüriet terra in die una?
ant pariétur Gens ſimul, quia par-
tu rivit, & péperit Sion filios ſuos?
Naſcétur nobis parvulus, & vo-
calyitur Deus, Fortis: * Ipſe ſedébit
ſulger thronum David Patris ſui, &
impperabit, cujus potéſtas fuper
hrimerum ejus. In ipio bene-
di céntur omnes tribus terræ, om-
neis Gentes séervient ei. Iplſe.

Umquid ego, qui alios parere
facio, ipie non pariam, dicit
Diäs: Si ego, qui generationem

cé teris tribuo, ſterilis ero, ait Dfis

Dieus tuus: Lætamini cum Jeruſa-
lem;, & exultate in ea omnes, qui

di ligitis eam: gaudéte cum ea gau-
di o univèrſi, qui lugetis ſuper eam,
ui: ſugatis, & repleamini ab ůbere
coynſolationis ejus: ut mulgeatis, &
d eliciis affluatis ab omnimoda glo-
ri a ejus. Quia hæc dicit Däs: ecce
e;o declinäabo ſuper eam, quaſi flu-
vilum pacis, & quaſi torrentem in-
undantem gloriam Gentium, quam
Arigetis: ad übera portabimini, &
ſunper genua blandientur vobis.
Ecce! jam venit plenitudo tem-
Peoris, in quo miſit Deus Filium
suum in terras natum de Virgine,
fa ſtum ſub lege: * Ut eos, qui ſub
lege erant, redimeret.
Propter nimiam charitätem
ſuam;, qua diléexit nos Deus, Fi-
li um ſuum miſit in ſimilitdinem
carnis peccati. Ut eos.
Uômodo ſi cui mater blandia-
tur, ita ego condolabor vos,
& in Jeruſalem conſolabimini. Vi-
elébitis, & gaudebit cor veftrum,
& oſſa veſtra, quaſi herba germina-
bunt, & cognosétur manus Do-
mini ſervis ejus, & indignabitur
inimicis ſuis. Quia ecce Dominus
in igne véniet, & quaſi turbo qua-
drigæ ejus, réddere in indignatiô.
ne furorem ſuum, & increpatio-
nem ſuam in flamma ignis, quia in
igne Däüs dijudicabit, & gladio ſuo
ad omnem carnem, & multipli-
cabuùntur interfécti a Démino.
Virgo Iſrael revértere ad civita-
tes tuas: Usquequò dolens
avertéris? generabis Dim Salvatoô-
zem, oblationem novam in terra:

Ambulàâbunt héômines in ſalva-
tiõônem. In charitate perpétua
diléxi te, ideo attraxi te milexans
tui. Usquequô.
loria Patri. Ambulabunt.

Ecce compléta ſunt omnia, quæ
dicta ſunt per Angelum de Virgi-
ne Maria. .
yrie eléiflon. 38.

O Emmänuel. 1 III.

Hòdie ſciétis.
erbum ſupernum. 2.

I N VICILIA

édie ſciétis, quia véniet Dñs,
Et manéè vidébitis gloôriam ejus-
enite exultémus. 1I.
erbum ſupernum. 2.

Hôdie ſciétis, quia véniet Dô-
minus. M
Et manè vidébitis gloriam eſus.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

Um eſſet deſponsata mater leſu
CRmi Joſeph: antequam conve-
nirent, invénta eſt in ùtero habens
de Spiritu ſanécto. Et reéliqua.
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.
Uare non de simplici Virgine,

ſed de deſponsata concipitur?
Primùm, ut per generationem Jo.
ſeph origo Mariæ monſtrarétur
ſecundò, ne lapidarétur àa Judæis ut
adultera: értioyut in gyptum fu-
giens habéret ſolatium. Martyr Ig-
natius étiam quartam addidit eur.
ſam, cur à deſponsata concéptus ſit:
Ut bartus, inquiens, ejus celarétur
diabolo, dum eum putat non e
virgine, ſed de uxoôre generatum.
Sanctificamini hodie, & eſtoté
parati: quia die craſtina vidébitis-
Majeſtatem Dei in vopis⸗

Hodi.
& mané

Nequ

in
lanco. N.
nid a ſole
Uitali tur⸗
Lat. Quod:
conyenite
tz conyen
tactum nor
Conttan
Wliuum Den
külald nolt
diemim,

guis forn
corpus eft
tum eſt,
conlcios
DPeccati;
timen cel
tür? Sed
eſt,guod)
tätem,&:
celat ſilen
ſciebat.
anctit
Dis, gie
ns:E Er
languoten
tarintquit
Per nos R
oria b

4 D
Vder &

re cras
Ms krit vo⸗

Cätus 4
Rangzelian

hötmitss ki
charitite ſeſt
Uträrite mien
unbolabent.

ſunt omniint
Engelum de

eleilon n

I

IN

e eleilon h

lie ſcieni
umn lupema

1GIIII

, guit ſetel
lebinis glonmn
e eälltemn
bum ſuetnnn

tis, ilſii

tthæum.

Hdie ſciétis, quia véniet Dñs,
& mané vidébitis. Majéſtatem.

Ntequam convenirent, invénta
eſt in utero habens de spiritu
ſanckto. Non ab alio inventa eſt,
niſi a Joſeph, qui penè licentia ma-
ritali futùræ uxôris omnia néôve
rat. Cuod autem dicitur: Antequam
convenirent, non séquitur, ut pôſt-
eaà convenerint: ſed Scriptüra, quod
factum non ſit, oſténdit.
Conſtantes eſtote, vidébitis au-
xilium Dni fuper vos: Judæa & je-
ruſalé nolite timére: & CGras egre-
diémini, & Dñs erit vobiscum.
Sanctificamini filii Ilrael, &
eſtôte parati. Cras.
Oſeph autem vir ejus, cùm eſſet
juſtus, & nollet eam traducere,
voôluit occulte dimittere eam. Si
quis fornicariæ conjungitur, anum
corpus efficitur: & in lege præceép-
tum eſt, non ſolùm réos, ſed &
coônſcios criminum obnoxios eſſe
peccati; quomodo Jofeph, cùm
crimen celaret uxoris, juſtus ſcribi-
tur? Sed hoc teſtimonium Mariæ
eſt, quod Joſeph ſciens illius caſti-
tatem, & admirans, quod evénerat,
celat ſiléntio, cujus myſtérium ne-
ſcie bat.
Sanctificâmini filii Iſrael, dicit
Däüs, die enim craſtina deſcéndet
Dñns: * Et auferet à vobis omnem
languôorem. F.e Craſtina die delébi-
tur iniquitas terræ, & regnàbit ſu-
per, nos Salvator müdi, Et auferet.
loria Patri. Et auferet.

A D L A Kc7 Pp E Ss,

Udæa & Jerúſalem nolite time-
re;: cras egrediémini, & Domi-
nus erit vobiscum, allel.
. D is regnavit, 11.
Hôdie ſcietis, quia véniet
Däüs, & manè vidébitis gloriäã ejus.
Craſtina die delébitur iniqui-
tas terræ, & regnabit ſuper nos
Salvaàtor mundi. Doôminus vé-
niet, occrrite illi, dicéntes: Mag-
num principiam, & regni ejus non
erit finis, Deus, Fortis, Dominator,
Princeps pacis, allel. Af Craſti-
na erit vobis ſalus, dicit Dôminus
Deus exercituum.

Aulus ſervus Jeſus Chriſti vo-
catus Apéôſtolus, ſegregatus in
Evangélium Dei, quod ante præmi-

1²³
ſerat per Prophéeas ſuos in Scrip-
tris sanctis de Filio ſuo, qui facus
eft ei ex sémine David ſecúndùm
carnem, Hyr n clara vox. 148
Craſtina die delebitur nenin4
terræ. Et regnabit ſuper nos
Salvator mundi.
Oriétur
ſol Salvâtor mundi: & Criktun enr
uterum Virginis, ſicut imber ſuper
gramen, allel.
Eus, qui nos redemptionis
noſtræ annua expectatiône læ-
ti ficas: præſta, ut nigénitum tuum,
quem Redemptôrem læti ſuſcipi⸗
mus, veniéntem quoque júdicem
lecuri videamus Dnm noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum. Qui
tecum vivit & regnat. Amen.

Hôdie ſciétig.
aulus ſervus.
Hôdie ſciétis,; Quia
véniet Döôminus. Hôdie.
Et mané videbitis gloriam ejus.
Quia. Gloria Patri. Hôdie.
Conſtantes eſtôte. Vidébi-
tis auxilium Domini ſuper vos.

Craſtina die,

Ui prædeſtinâtus eſt Filius Dei
in virtůte ſecundùm ſpiritum
ſanctificationis, ex reſurrectione
moxtuoòrũ, Jeſu Chriſti Dñi noſtri=
r. Cräſtina die „ Deleébi-
tur iniquitas terræ. Craſtina die.
Et regnabit ſuper nos Salvatorx
mundi. Delebitur.
léria Patri. Craftina die.
Craſtina erit vobis ſalus.
Dicit Däs Deus exerçituum.

Cräftina erit.

Er quem accépimus grätiam »
& Apoſtolàâtum ad obediendum
fidei in omnibus Géntibus pro noô-
mine ejus, in quibus eſtis & vos
vocati Jefu Chriſti Doômini noſtri.
Craſtina , Exit, vobis
ſalus. Craſtina. F. Dicit Dôminus
Deus exercituum. Erit vobis.
lôria Patri. Craſtina.
Craſtina die delébitur iniquitas
terræ. Et regnabit ſuper nos
Salvator mundi.
IN

124

D O MINI.

R* pacificus magnificatus eſt,
cujus vultum desiderat univer-
ſa terra.
ixit Döôminus. 77.
4 Magnificãtus eſt Rex pacifi-
cus ſuper omnes Reges univérſæ
terræ.
onfitébor. 77.
Completi ſunt dies Mariæ,
ut pareret Filium ſuum primoge-
nitum.
eàtus vir. 77.
Scitôte, quia propè eft reg-
num Dei: Amen dico vobis, quia
non tardabit
„audate puúeri. 77.
Levate capita veſtra: ecce
appropinquat redemptio veſtra.
audate Dominum omnes
Gentes. 79.

Ppaàruit benignitas, & humani-
Alk Salvatôris noſtri Dei: non
ex opeéribus juſtitiæx, quæ fécimus
nos, ſed ſecúndùm ſuam miſeri-
cordiam ſalvos nos fecit.

Eſu Redemptor omnium,
Quem lucis ante originem
parem Paternæ gloriæ,
Pater ſupremus édidit.
u lumen, & ſplendor Patris,
Tu ſpes perénnis omnium,
Inténde, quas fundunt preces
Tui/per orbem servuli.
eménto, rerum Conditor,
Noſtri quoòd olim corporis,
Sacrata ab alvo Virginis
Naſcéndo, formam sumpfſeris.
eſtaàtur hoc præſens dies,
Currens per anni circulum,
Quòôd ſolus è ſinn Patris
Mundi ſalus advéneris
unc aſtra, tellus, æquora;
Hunc omne, quod cœlo ſubeſt,
Salutis auéctorem novæ
Novo ſalũtat caàntico.
Et nos, beata quos ſacri
Rigavit unda sanguinis;
Natalis ob diem tui.
Hymni tributum séôlvimus.
eſu, tibi ſit glõria;

Qui natus es de Virgine,
Cum Patre, & almo spiritu,
In ſempitérna ſæcula. Amen.

Craſtina die delébitur iniquitas
terræ.
Et regnaâbit ſuper nos ſalvato
mundi. .

Cùm ortus füerit ſol de cœlo, vi-
débitis Regem regum proceden-
tem a Patre, tamquam ſponſum de
thalamo ſuo.

Oncéde, quæſumus, omnipotẽs
Deus: ut nos Unigeniti tui
nova per carnem nativitas liberet;,
quos ſub peccati jugo vetüſta ser-
vitus tenet. Per eumdem Däüm.

Hriſtus natus eſt nobis;
Venite, adorémus.
enite, exultémus. I.
eſu, Redémptor.

Dominus dixit ad me: Filius meus
es tu, ego hodie génui te.

Uare fremuérunt Gentes, * &
Qropal meditati ſunt inania.
ſtiterunt Reges terræ, & princi-
pes convenérunt in unum, * ad-
vérsüus Doôminum , & advéersàs
Chriſtum ejus.
irumpamus vincula eôrum: ?* &
projiciamus à nobis jugum ipsorü.
ui habitat in cœlis, irridébit
eos: † & Doôminus ſubſannabit eos.
unc loquétur ad eos in ira ſua, *
& in furore ſuo conturbabit eos.
go autem conſtitútus ſum Rex ab
eo ſuper Sion montem ſandtum e-
jus, * prædicans præcéptum ejus.
ôminus dixit ad me: * Filius
meus es tu, ego hôdie génui te.
éſtula à me, & dabo tibi Gentes
hæreditätem tuam, * & poſſeſlio-
nem tuam terminos terræ.
Keges eos in virga férrea * & tam-
quam vas figuli confringes eos.
t nunc Reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.
er-

ervite!
exultatt
Pprehe
quando i
tis de vi⸗
üm ex
beati on
lius mer
te.
T.
procede

Oeli
..0.
tiat firm
les die
nox noct
on funt
nes, 1
ces eori
n omne
eotum:
Verba eott

Vla, 5
t decurſi
mum eſus;
condat
en Dömit
tens inima
cele, ſahi
uſtitle De
tes cotda;
lücidum,
IInor D0
in læculun
vekar
eliderab
Pidem re
gulciora lu
inenan ſer
cuſtog
wult, kodi
ſellti guie
ti eis mu
II Naree lere
IUmei non f
Inndculatus
lelicto me
terunt
it mei:
wei in con
Omine ad
Gemptor
Domi
lno. das

igine,
no Piritu,
Ula Amel

lebitutinigiu

pet mmlint

ſol Cece

egun lbte

uam ſponim.

muszomnit
Unigenit
atigitas lpe
uso⸗ etülis
eünden)

orém
xultEinns
edemptot

mei fälni
genuu le⸗

int Ctei,
i ſumtinun
tetla; Al
in unum,,
, AAi

ul önn
8 uun ,
lhfmnini,
eosiniull
s
A1

Servite Dômino in timôre: * &
exultate ei cum tremore.
pprehendite diſciplinam, ne-
quando irafſcatur Dns, *& perea-
tis de via juſta.
um exarterit in brevi ira ejus, *
beati omnes, qui contidunt in eo.
DODominus dixit ad me: 11
lius meus es tu, ego hodie genui
te.
Tamquam ſponſus Dôminus
procedens de thalamo ſuo.

Oeli enârrant gloriam Dei, *
& opera manuum ejus annún
tiat firmameêntum.
ies diei eruétat verbum, * &
nox nocti indicat (ciéêntiam-
on ſunt loquélæ, neque ſermoô-
nes, * quorum non audiantur vo
ces eoram.
n omnem terram exivit ſonus
eorum: & in fines orbis terræ
verba eorum.
n fole pôſuit tabernàculum
ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus
procédens de thalamo ſuo.
xultavit ut gigas ad curréndam
viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus.
t occùrſus ejus usque ad ſum-
mum ejus; *nec eſt, qui ſe ab-
ſcôndat à calôre ejus. .
ex Doômini immaculata;, convér-
tens animas: *ε teſtimonium Düi
ſidele, ſapientiã præſtans parvulis.
uſtitiæ Doômini rectæ, lætifican-
tes corda; * præceptum Doômini
lucidum, illuminans oculos.
imor momimlan tus pérmanens
in ſæculum ſæcùli: * judicia Dômi-
ni vera, juſtincata in ſemetipfſa.
eſiderabilia ſuper aurum, & laà-
pidem pretioſum multum: * &
dulciòra ſuper mel & favum.
½tenim ſervus tuus cuſtédit ea: *
in cuſtodiendis illis retributio
multa.
elicta quis intélligit? ab occul-
tis meis munda me, * & ab alié-
nis parce lervo tuo.
i mei non füerint dominati, tunc
immaculatus ero: * & emundabor
à delicto mazximo.
t erunt, ut complaceant eloquia
oris mei: *† & meditatio cordis
mei in conſpectu tuo ſemper.
omine adſútor meus, * & re
démptor meus.
Tamquam ſponſus

. „ 125
. Diffuſa eſt grâtia in labiis
tuis, proptereâà benedixzit te Deus
in ætérnum.

Ructàvit cor meum verbum
bonum: * dico ego pra mea
Kegi.
ingua mea calamus ſcribæ, * ve-
lociter ſcribéntis.
pecioôſus forma præ filiis hömi-
num, diffũſa eſt gratia in labiis
tuis: * proptéreàa benedixit te
Deus in ætêrnum.
ccingere gladio tuo ſuper femur
tuum, *† potentiſſime.
peécie tua, & pulchritdine tua, *
intende, proſperé procede & re-
gna.
ropter veritàtem, & manſuetùúdi-
nem, & juſtitiam: * & deducet te
mirabiliter déxtera tua.
Lagittæ tuæ acutæ, pépuli ſub te ca-
dent, * in corda inimicôrum regis.
edes tua Deus in ſæculũ ſæculi: *
virga direétionis virga regni tui.
ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui-
tatem: * proptéreaà unxit te Deus,
Deus tuus oleo lætitiæ præ con-
soörtibus tuis.
rrha, & gutta, & càâſia à veſti-
méntis tuis, à domibus eburneis: *
ex quibus delectaveérunt te filiæ
regum in honore tuo.
ſtitit Regina àa dextris tuis in ve-
ſtitu deaurato,; * circmdata va-
rietaäte.
udi filia, & vide & inclina aurem
tuam: *& obliviſcere pôpulum
tuum, & domum patris tui.
t concupiſcet Rex decorem tuũ: *
quôniam ipie eſt Dôminus Deus
tuus, & adoraàbunt eum.
t filiæ Tyri in munéribus * vual-
tum tuum deprecabúntur, omnes
divites plebis.
mnis gloria ejus filiæ Regis ab
intus, * in fimbriis aureis circum-
amicta varietatibus.
dducentur Regi virgines poſt
eam, "proximæ ejus afferéntur tibi.
eréntur in lætitia, & exultatioô-
ne: * adducéntur in templ Regis.
ro patribus tuis nati ſunt tibi fi-
lii: * conſtitues eos principes
fuper omnem terram.
émores erunt nominis tui: * in
omni generatione „ & generatioô-⸗
nem.

roptéreà pépuli confitebüntur

Doôminus procédens de thalamo tibi in æternum, * & in ſæculum

0.

ſæculi.

126
5a., Diffuſa eſt gràtia in läbiis tu-
is, proptéreà benedixzit te Deus in
ætérnum. Tamquam ſponſus.
Döminus procedens de thala-
mo ſuo. Eter noſter.
Xxaudi Doômine.
Jube domne benedicere.
Benedictione perpétua.

Rimo témpore alleviatà eſt terra
Peipuon, & terra Néphthali: &
noviſſimo aggravata eſt via maris
trans Jordànem Galilææ Geéntium.
Pôpulus, qui ambulabat in tene-
bris, vidit lucem magnam: habi-
tantibus in regione umbræ mor-
tis, lux orta eſt eis. Multiplicaſti
gentem, non magnificaäſti læti-
tiam. Lætabüntur coram te, ſicut
qui lætantur in meſſe, ſicat exul-
tant victôres capta præda, quando
dividunt ſpolia. Jugum enim ône-
ris ejus „ & virgam hùmeri ejus,
& ſçeptrum exactoris ejus ſupera-
ſti ſicut in die Madian. Quia om-
nis violenta prædatio cum tumüúl-
tu, & veſtiméntum miſtum sangui-
ne, erit in combuſtionem, & cibus
ignis. Parvulus enim natus eſt no-
bis, & filius datus eſt nobis, & fa-
ctus eſt principatus ſuper hume-

rum ejus: & vocabitur nomen e-

jus Admirabilis, Conſiliarius,
Deus, Fortis, Pater futüri ſæcu-
li, Princeps pacis.
Hôdie nobis cœloôrum Rex de
Virgine naſci dignatus eit, ut hoô-
minem perditum ad cœleſtia regna
revocaret: Gaudet exercitus
Angelorum;, quia ſalus ætérna hu-
mano géneri apparuit.
GSloôria in excélſis Deo, & in
terra pax hominibus bonæ volun-
gatis. Gaudet exercitus.
Iéoria Patri. Gaudet.
Hôdie nobis co-
Iérum. Slôria in ex-
célſis Deo.
Unigénitus Dei Filius.

Onſolamini, conſolamini péô-
pule meus, dicit Deus veſter,
Loquimini ad cor Jertalem „ &
advocate eam: quoniam comple-
ta eſt malitia ejaus: dimiſſa eſt ini-
quitas illius: ſuscépit de manu
Dômini duplicia pro omnibus pec-
catis ſuis. Vox clamantis in deséx-
10: Parate viam Domini, rectas fa-t

cite in ſolitůdine sémitas Dei no-
ſtri. Omnis vallis exaltabitur, &
omnis mons & collis humiliabi-
tur: & erunt prava in directa, &
aſpera in vias planas. Et revela-
bitur gloria Dni, & vidébit om-
nis caro pariter, quod os Dômini
locutum eſt. Vox dicéntis: Clama.
Et dixit: Quid clamabo? Omnis
caro fœnum, & omnis gloôria ejus
quaſi flos agri. Exſiccatum eſt

fœnum, & cecidit flos, quia Spiritus

Domini ſufflavit in eo. Veréè foœ-
num eſt pépulus, exſiccarum eſt
foœnum, & céecidit flos: Verbum
autem Dômini noſtri manet in æ-
ternum.
Hoôdie nohis de coœlo pax vera
deſcendit: * Hôdie per totum
mundum melliflui facti ſunt cœli.
Hôdie illúxit nobis dies re-
demptionis novæ, reparatiônis an-
tiquæ, felicitatis ætérnæ. Hôdie
per totum.
Spiritus ſancti graàtia.

Onsùúrge, consúrge, induúere
fortitú⅛dine tua Sion, induúere
veſtiméntis glôriæ tuæ Jerúſalem
civitas Sancti: quia non adſiciet
ultra, ut perträanseat per te incir-
cumciſus & immũúndus. Excutere
de pulvere, consurge, fede Jeruſa-
lem: ſolve vincula colli tui capti-
va filia Sion. Quia hæc dicit Do-
minus: Gratis venúmdati eſtis, &
ſine argénto redimémini. Quia hæc
dicit Dôminus Deus: in gyptum
deſcéndit pôpulus meus in princi-
pio, ut colonus Aer. ibi: & Aſſur
absque ulla caulſa calumniatus eſt
eum. Et nunc quid mihi eſt hie;
dicit Döminus: quôniam ablatus
eſt pôpulus meus gratis? Domina-
tôres ejus inique agunt, dieit Do-
minus „& jugiter tota die nomen
meum blasphematur. Propter hoc

ſciet populus meus nomen meum

in die illa: quia ego ipſe, qui lo-
québar, ecce adſum.
Quem vidiſtis paſtôres? dicite,
annuntiate nobis, in terris quis
apparuit ? *ι Natum vidimus, &
choros Angelérum collaudantes
Dominum. 1
diſtis? & annuntiate GChriſti nati-
vitatem. Natum.
Ioria Patri. Natum.

Suscépimus Deus miſericordiam
aam, in médio templi tui.

Dicite, quidnam vi-

Mamr⸗
Wnmis
ju monte !
Undätur
terræ mong
nis, elvite
eus in 6
tur, * eu
uoniam
kati ſunt.
Ppli viden⸗
conturbati
tremor app
bi dolores
in Spiritu
Ves Tharſis.
icut audiv
civitate D
Vltäte Dei
eam in xre
ulcepinnu
tuam, * in
ecündün
ſic & laus
iuſtitia plem
Etetur o
lia judæ,
Domine.
ircümdate
Ni eam: *n
könite cor
IIS: * i
Ut enarrétis
uoniam hi
Ker in eter
ſrculi ih
i, Susce
diam wumh
Orié
ddundintir

Dus judi
julkiti⸗
luciene pop
auperes t
Aleſnt n

¹6
Dlndintia e
Ptun luna.
1domunabe

zemitig dein
exaltabtut
Ollis hunlu
a in Ginec

guocd os Don
Ulcentis:u
launabo? O
lnnis lotitt
Erſiuccirun!
floselinine
in eo. Jent
„ eilectun:
it fos: Nene
oſtri mener u

le celou
die pet i
1 faati ſun 4
nobis d
„lepaltili
Ztene, N

nci gir

nsutze, i
1 Kion, Id
2 tur lell
ia MM a
seat het lel⸗
indus, u
itgeete 1
lu collituic⸗
lia hrc Clill
nütncalei
memini Qun
eus: in ah
mmeus inſi
tibi: al
1allumnii
nid witi
gloninn
lrmis hon
sunt, 1
Atoln dienn
tut. Mopet
s nonen
ego en

Magnus Dôminus, & laudàbilis
nimis * in civitate Dei noſtri,
iu monte lancto ejus.
undatur exultatione univériæ
terræ mons Sion: * latera Aquiloô-
nis, civitas Regis magni.
eus in domibus ejus cognoſcé-
tur, * cùm ſuſcipiet eam.
uôniam ecce Reges terræ congre-
gati ſunt: * convenérunt in unum.
pſi vidéntes ſic admirati ſunt,
conturbati ſunt, commoti ſunt: *
tremor appreheéndit eos.
bi dolores, ut parturiéntis, *
in Spiritu veheménti conteres na-
ves Tharſis.
icuè audivimus, ſic vidimus in
civitace Doômini virtutum, in ci-
vitate Mei noſtri: * Deus fundavit
eam in æternum. .
uſcepiinus Deus miſericéôrdiam
tuam, *† in medio templi tui.
ecundúni nomen tuum, Deus,
fic & laus tua in fines terræ: *
juſtitia plena eſt déxtera tua.
ætétur znons Sion, & exúltent
filiæ judæ „ * propter judicia tua
Domine. Z
ircumdate Sion, & complectimi-
ni eam: * narrate in turribus ejus.
ônite corda veſtra in virtúte e-
jus: * & diſtribimité domos ejus,
ut enarrétis in progénie altera.
uoniam hic eit Peus⸗ Deus no-
ſter in ætérnum, & in ſæculum
ſæculi: * ipfe reget mos in ſæchla.
Suscépimus Deus miſericôr-
diam tuam in médio terupli tu.
Oriétur in diébus Domini
abundantia pacis, & domvnabitur.

Eus judicium tuum Reg' da: *
& juſtitiam tuam filio reg is.
Judicare populum tuũ in juſtiria, *
& pauperes tuos in judicio.
uscipiant montes pacem péôpu-
Io , * & colles juſtitiam.
Nudicabit pauperes pôpuli, & ſal-
vos faciet filios pauperum: * &
humiliabit calumniatorem.
t permanébit cum ſole, & ante
JIunam, * in generatione & gene-
rationem.
eſcéndet ſicut pluvia in vellus: *
& ſicut ſtillicidia ſtillantia iuper
terram.
riétur in diébus ejus ſuſtitia, &
abundantia pacis: donec aufe-
Iatur luna.
t dominabitur à mari usque ad

12
mare: * & à flũmine usque ad tet-
minos orbis terrarum.
Goram illo procident Kthiopes::*
& inimici ejus terram lingent.
eges Tharſis, & inſulæz mun era
offerent: * Reges Arabum, & Sa-
ba dona adducent.
t adorabunt eum omnes Regtes
terræ: * omnes Gentes sérvient eu.
uia liberabit pauperem àa potémi-
te „* & pauperem, cui non eratt
adjũtor.
arcet pauperi & inopi: X & àni-
mas pauperum ſalvas faciet.
x usüris, & iniquitate rédimet à-
nimas egrum: * & honorabile 110-
inem eorum coram illo.
t vivet, & dabitur ei de auro A-
ràbiæ, & adorabunt de ipſo fem-
per: * tota die benedicent ei.
St erit firmaméntum in terra in
ſummis moôntium, ſuperextollétur
ſuper Libanum fructus ejus: &
florébunt de civitate ſicut fœiaum
terræ. *
it nomen ejus benedidtum in ſæ-
cula: *† ante ſolem permanet no-
men ejus.
t benedicéntur in ipſo omnes
tribus terræ: * omnes Gentes ina-
gnificabunt eum.
enedictus Dôminus Deus Iſrael,*
qui facit mirabilia ſolus.
t benedictum nomen Majeſtaâtis
ejus in ætérnum: *& replébitur ma-
jeſtate ejus omnis terra: fiat, fiat.
Oriétur in diébus Dôêmini
abundântia pacis, & dominabi-
bitur.
„ Veritas de terra orta eſt, &
juſtitia de eoelo proſpexit.

Enedixſſti Dñe terram tuam: *
avertiſti captivitàtem Jacob.
emisiſti iniquitatem plebis tuæ "
operniſti mnia peccata eoòrum.
itigaſti omnem iram tuam: *
avertiſti ab ira indignationis tuæ.
Zonvérte nos Deus ſalutaris no-
ſter: * & avérte iram tuam à nobis.
umquid in ætérnum iraſcéris no-
bis? * aut exténdes iram tuam à
generatiôone in generationem?
eus tu cõvérſus vivificabis nos: *
&- plebs rua lætabitur in te.
ſténde nobis Domine miſericôr-
diam tuam: * & lalutare tuum da
nobis.
Nudiam, quid loquàâtur in me Dô-
minus Deus: *† quoniam loquétur
pacem in plebem luam.
1

128
Et ſuper Sandtos ſuos, * & in
gos, qui convertuntur ad cor.
erúmtamen propè timéntes eum
ſalutare ipsius: * ut inhabitet glô-
ria in terra noſtra.
iſericordia & véritas obviavé-
runt ſibi: * juſtitia & pax oſculatæ
ſunt.
éritas de terra orta eſt: * & ju-
ſtitia de cœlo proſpéxit.
tenim Dôminus dabit benigni-
tätem: * & terra noſtra dabit fru-
Ktum ſuum.
uſtitia ante eum ambulaäbit: * &
ponet in via greſſus ſuos.
Véritas de terra orta eſt, &
juſtitia de cœlo proſpéexii.
Speciôſus forma præ filiis ho-
minum. Diffäta eſt gratia in
labiis tuis. ater noſter.
psius pietas.
Jube domne benedicere.
Déus Pater omnipotens.
Sermo S. Leonis Papæ.
Alvator noſter, dilectiſſimi, hô-
Sctie natus eſt: gaudeamus. Ne-
que enim fas eſt locum eſſe triſti-
tiæ, ubi nataàlis eſt vitæ: quæ con-
sumpteo mortalitatis timore nobis
ingerit de promiſſa ætêrnitate læ-
titiam. Nemo ab hujus alacritatis
Participatione ſecernitur. Una
cunctis lætitiæ commuünis eſt ra-
tio: quia Dôminus neſter peccati
mortisque deſtrúctor, ſicut nullum
à reätu liberum réperit, ita libe-
randis omnibus venit. Exùltet San-
ctus, quia propinquat ad palmam:
gaudeat peccator, quia invitatur ad
véniam: animétur Gentilis, quia
vocatur ad vitam. Dei namque
Filius ſecändùm plenitùúdinem
témporis, quam divini consilii in-
ſcrutabilis altitůdo diſpéſuit, re-
conciliändam auctoôri ſuo natú⁴ram
géneris aſfsümpſit humâni, ut in
véntor mortis diabolus per ipſam,
quam vicerat, vincerétur.
§. O magnum myſtérium, & ad-
mirabile Sacraméntum, ut anima-
lia vidérent DOminum natum, ja-
céntem in præsépio! * Beata Vir-
go, cujus viſcera meruérunt por-
tàre Dominum Chriſtum.
Ave Maria, gratia plena, Déô-
minus tecum. Beata.
Chriſtus perpétuæ.

N quo conflictu pro nobis inito,
magno & mirabili æquitatis jure

certàtum eſt, dum omnipotens
Dôminus cum ſæviſllimo hoſte non
in ſua majeſtate, ſed in noſtra con-
gréditur humilitate: objiciens ei
eamdem formam, eamdemque na-
türam, mortalitatis quidem noſtræ
participem, ſed peccati totius ex-
pêrtem. Alienum quippe ab hac
nativitate eſt, quod de mnibus lé-
gitur: Nemo mundus à ſorde, nec
infans, cujus eſt unius dieéi vita
ſuper terram. Nihil ergo in iſtam
ſingularem nativitatem de carnis
concupiſcentia tranſivit, nihil de
peccati lege manavit. Virgo régia
Davidicæ ſtirpis eligitur, quæ ſacro

gravidanda fœtu, divinam huma-

nämque prolem priùs conciperet
mente, quam corpore. Et ne ſupérni
ignara conſilii, ad inuſitatos pavé-
ret affatus, quod in ea operandum
erat à Spiritu ſancto, collòquio diſ-
cit Angélico: nec damnum credit
pudoôris, Dei Génitrix mox futüra.
Beata Dei genitrix Maria, cujus
viſcera intacta permanẽt: * Hôdie
genuit Salvatôre ſæculi. F. Beata
quæ crédidit: quoniam pertfécta
ſunt omnia, quæ dicta ſunt ei à
Domino. Hôdie. .
Ignem fui amoris.

Gamus ergo, dilectiſſimi, gra-
tias Deo Patri, per Filium ejus
in Spiritu ſancto, qui propter mul-
tam charitatem ſuam, qua diléxit
nos, misertus eſt noſtri: & cùm
eſſémus mortui peccatis, convivifi-
cavit nos Chriſto, ut eſſémus in ip-
ſo nova creatůra, novúmque fig-
méêntum. Deponamus ergo véte-
rem hominem cum actibus ſuis; &
adépti participationem generatio-⸗
nis Chriſti, carnis renuntiémus o-
péribus. Agnôsce, 6 Chriſtiane, di-
gnitätem tuam: & divinæ conſors
factus natùræ, noli in veterem vili-
tatem degeneri converſatiône re-
dire. Memento, cujus capitis &
cuius corporis ſis membrum. Re-
miniſcere, quia érutus de poteſtate
tenebrarum, translätus es in Dei
Iumen & regnum. .
Sancta & immaculäta virgini-
tas, quibus te laudibus éfferam,
néſcio: * Quia quem ccli caperé
non poôterant, tuo grémio contuli-
ſti. Benedicta tu in mulieri-
bus, & benedictus fructus venttis
tai. Quia quem.
Hoéria Patri. Quia quem.

lNleinroe.
es tih allel
lerie
num
n genera
nem * ant
in ore me
uoniam
ſericordit
Præparab
iſpofui
meis, jn
Usque in
men tuun
t edifie⸗
generatio⸗
onfitebt
Doômine:
in Eccleſi
uôniam
tur Domin
in filiis De⸗
els, gui
danctorü:
Per omnes,
omine D
milis tibi⸗
K veritas tl
Il domina
Imotum aun
mitigas.
u humili
ſuperbum
lrr aſpen
Ul lunt 0
orbem tert,
tu fundaſti
tu creati.
abor,
tuo exult
Cum potén
Irmetur,
exleta tua
ſnn Prepar
„Uerxicorgj.
guiſeit ubil
Onine in
N
Uübunt tot⸗
u etalnbuin
ti in
ur eorn
lnn Döi
We Kdan
nis, Ut
u di⸗
1n po.
aun de hle

n amar 8
nis guicenn
Hpeccititni
umn guigee

undusz lolte
ſt unins de
Nihil ezohi
Fitätenn Eee
tranſiri
navit. Tge
eligiturgne:
1, difinnd
Priüs nf
Pore. Dru
1 inuſtun 6
hd in ea ohen
unacte
nec dawnums
enitiit otn
enituir nu i
elmneti /
6 ſeelle
Auonien
ne dic ſu
ie.
ſui amo e

0

,cietile⸗
tniſper Eiln
0, gul ohni
ſuam, aui

elk nol 4
iaart

Ipſe invoeàbit me, allel. Pater meus
es tu, allel.
. Iſericôrdias Dômini * in ætér-
L num cantabo.
In generatioͤnem, & generatioô-
nem * anuntiabo veritäatem tuam
in ore meo.
uôniam dixiſti: In ætérnum mi-
ſericôrdia ædificabitur in cœlis: *
præparabitur véritas tua in eis.
iſpoſui teſtamentum eléctis
meis, jnravi David ſervo meo. *
Usque in ætérnum præparäbo ſe-
men tuum.
t ædificabo in generatiõnem, &
generationem * ſedem tuam.
onfitebuúntur cœli mirabilia tua
Doômine: * étenim veritatem tuam
in Eccléſia Sanctôrum.
Guoôniam quis in nùbibus æquàbi-
tur Doômino, *W similis erit Deo
in filiis Dei?
eus, qui gloriſcatur i in consilio
Sanctoôrů: * magnus & terribilis lu-
Der omnes;, qui in circuitu ejus sũt.
omine Deus virttum, quis si-
milis tibi? * potens es Dômine,
& véritas tua in circüúitu tuo.
u dominaris poteſtati maris: *
motum autem fluctuam ejus tu
mitigas.
u humiliaſti ſicut vulnerãtum,
ſupérbum: * in brachio virtütis
tuæ diſpersiſti i inimicos tuos.
ui ſunt coœli, & tua eſt terra,
orbem terræ, & plenitüdinem ejus
tu fundãſti: * Aquilônem & mare
tu creãſti.
habor, & Hermon in nômine
tuo exultabunt, *† tuum brachi um
cum poténtia.
irmetur manus tua, & exaltétur
deéxtera tua: * juſtitia, & judi-
cinm præparatio ſedis tuæ.
iſericordia & véritas præcédent
fäciem tuam: * beatus péôpulus;,
qui ſcit jubilatiônem.
omine in lümine vultus tui am-
bulabunt, & in noôminée tuo exul-
tàbunt tota die,; * & in juſtitia
tua exaltabuntur.
uôniam gloria virtútis eôrum tu
es: * & in beneplacito tuo exal-
tàbitur cornu noſtrum.
uia Déômini eſt aſsaumptio no-
ſtra, * & Sancti Ifrael Regis noſtri.
unc locutus es in viſioône Sanctis
tuis, & dixiſti: * Poſui adjutô-
rium in poténte „ & exaltavi elé-
tum de plebe mœa.

12
nvéni David ſervum meum 19 *
bleo ſancto meo unxi eum.
anus enim mea auxiliâbitur ei: *
& brachium men confortabit eum.
ihil Proficiet inimicus in eo: *
& filius iniquitàtis non appônet
nocére ei.
t concidam à facie ipsius inimi-
cos ejus: 7 & odientes eum in
fugam convértam.
t véritas mea „ & miſericoôrdia
mea cum ipſo: *“ & in nômine
meo exaltabitur cornu ejus.
t ponam in mari manum ejus: *
& in fluminibus déxteram ejus.
pſe invocabit me: Pater meus es
tu: * Deus meus, & ſuſcèptor ſa-
lutis meæ.
t ego primogénitum ponam il-
lum, *† exceêlſum præ Régibus terræ.
n ætérnum ſervabo Bi miſericôr-
diam meam * & teſtamentum
meum fidéle ipſi.
t ponam in ſæculum ſæculi ſe-
men ejus: * & thronum eius ſicut
dies cœli.
i autem dereliquerint filii ejus
legem meam: * & in judiciis meis
non ambulaverint.
i juſtitias meas profanaverint, *
& mandata mea non cuſtodierint.
iſitabo in virga iniquirates eor'*
& in verbéribus peccata eòôrum.
iſericôrdiam autem meam non
ditpérgam ab eo: * neque nocebo
in veritàte mea.
eque profanäbo teſtaméntum
meum: * & quæ procédunt de la-
biis meis, non faciam irrita.
emel juravi in Sandto meo, ſi
David méntiar: * ſemen ejus in
ætérnum manébit.
t thronus ejus ſicut ſol in con-
ſpectu meo, * & ſicut luna perfécta
in ætérnũ, & teſtis in cœlo ſcelis.
u verô repuliſti, & deſpexiſti: *
diſtuliſti Chriſtum tuum-.
vertiſti teſtaméntum ſervi tui? *
rofanãſti in terra Sanctuariũ ejus.
eſtruxiſti omnes ſepes ejus: *
poluiſti firmaméntum ejus formi-
Adinem.
iripuérunt eum omnes tran⸗
ſeùntes viam: * factus eſt opprô-

Brium vicinis ſuis.

Xaltäâſti déxteram depriméntium
eum: * Iætifhicaſti omnes inimicos
gjus.
vertiſti adjutôrium gl ladii ejus: *
& non es auxiliatus ei in bello.
1eſtraxiſti eum ab emundatione: x

130
& ſedem ejus in terram collisiſti.
inorâſti dies témporis ejus: *
perfudiſti eum confuſioône.
squequò Dñe avértis in finem: *
exardéſcet ſicut ignis ira tua?
emorare, quæ mea ſubſtantia: *
numquid enim vanè conſtituiſti
omnes filios hminum?
uis eſt homo, qui vivet, & non
Videébit mortem, * éruet animam
ſuam de manu inferi?
bi ſunt miſericòrdiæ tuæ antiquæ
Boömine, * ſicut juräſti David in
veritate tua? S
emor eſto Doömine opprobrii
ſervôrum tuòôrü, *† (quod continui
in ſinu meo) multàrum Géntium.
uod exprobravérunt inimici tui
Dômine: * quod exprobravérunt
commutatiônem Chriſti tui.
enedictus Döminus in ætér-
num : fiat, fiat.
Ipſe invocabit me, allelúja:
Pater meus es tu, alleluſa.
Læténtur cœli, & exuúltet
terra ante faciem Doômini, quoô-
niam venit. .
Antate Dômino canticum no-
vum: * cantate Doômino omnis
terra.
antäte Döômino, & benedlicite
nomini ejus: * annuntiate de die
in diem ſalutare ejus.
nnuntiate inter Gentes glöriam
ejus: * in omnihus pôpulis mira-
bilia ejus.
Nuôniam magnus Dôminus, &
laudabilis nimis: * terribilis eſt
ſuper omnes deos.
uôniam omnes dii Géntium dæ-
monia: * Däüs autem cœlos fecit.
onfeſſio, & pulchritùdo in con.-
ſpectu ejus: * ſanctimòônia, & mag-
nificéntia in ſanctificatiône ejus.
fferte Dômino patriæ Géntium,
afferte Domino gloriam & honéô-
rem : * afférte Dômino gléôriam
nomini ejus.
P ollite hôſtias, & introite in atria
ejus: *Wadorate Doôminum in atrio
ſancto ejus.
2 ommoveatur à fäcie ejus univér-
ſa terra: * dicite in Gentibus, quia
Doôminus regnavit.
Ltenim corréxit orbem terræ, qui
non commovébitur: * judicabit
pôpulos in æquitate.
L ætentur cœli, & exültet terra,
commoveatur mare, & plenituúdo
ejus: gaudebunt campi, & om-

nia, quæ in eis ſunt.

unc exultäbunt ômnia ligna fſil-
varum à facie Döômini, quia venit: *
quôniam venit judicàre terram.
udicabit orbem terræ in æquita-
te: * & pépulos in veritate ſua.
Lætẽtur cœli, & exultet terra
ante faciem Dñi quéôniam venit.
Notum fecit Doôminus;, allel.
ſalutare ſuum, allel.

Antäte Dômino canticum no-
yum: * quia mirabtlia fecit.
alvavit ſibi déxtera ejus, *
brächium ſanctum ejus.
otum fecit Dôminus ſalutäare ſu-
um: * in conſpéctu Gentium reve-
lavit juſtitiam fuam.
ecordatus eſt milericôrdiæ ſuæ:*
& veritatis ſuæ domui Iſrael.
idérunt omnes têrmini terræ: *
ſalutare Dei noſtri.
ubilaàte Deo omnis terra: * can-
tàte, & exultâte, & psallite.
sällite Dômino in cithara, in
cithara, & voce plalmi: * in tubis
ductilibus, & voce tubæ corneæ:
ubilàte in conſpéctu Regis Do-
mini, * moveatur mare, & pleni-
tũdo ejus, orbis terrarum, & qui
habitant in eo.
lúmina plaudent manu, ſimul
montes exultâbunt à conſpectu
Dômini: * quôniam venit judicare
terram. . .
udicâbit orbem terrarum in juſti-
tia, * & pôpulos in æquitate.
Notum fecit Déôminus, allel.
ſalutâre ſluum, alleluja. „
Ipſe invocàbit me; allel.
Pater meus es tu, allel.
ater noſter. .
vinculis.
Jube domne benedicere.
Evangélica léctio ſit nobis
ſalus & protéctio. . Amen.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam. . (ap. ?
N illo témpore: Exiit ediéum
I Cæſare Augúſto, ut deſcriberé-
tur univérſus orbis. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Uia largiénte Domino, Milsä⸗
rum ſolémnia ter hoôdie ce.-
lebratüri ſumus „ loqui diu de
Evangélica lectione non polflu⸗
mus: ſed nos aliquid vel bréviter
dicere, Redemptoôris noſtri na-

tivitas ipſa compellit. Quid eſt
enim , quod naſcituro Dômine

mundus deſcribitur;, niſi hoc;
quod

guocd apert
appalebat i
adicriberet
tra de repr
citur: Dele
tium, & en
Qui bene
Cltur, Beé
Ppanis inten
eſt, gui ait
gui ge c
Lo;, in quo!
Mus panis 4
futürumm pro
Der matetiar
klectorum
te leficeret.
como⸗ ſed
fecko oſtene
tätem ſuam
Auali in ali
Beita vi
gur portaye
lium: & bee⸗
Tunt Chriſtu
odie ro ſ
Dies ſan⸗
Venite Gent
num. Qui.
Nuie cor
er
kur noſtta .
almen.
ecio lanch

Antur ad
naqe Behl
Ferbumgu
minus oſtén⸗
Homilia 5,

Idete Ee.

de domi
uelor Geli

t Onnin im
otmninigüne

udicine ten

rli, Kenit
i görium e
cir Doning,l
alel.

nIno Qnin
2 mikebilafe
extela els
um ein.
ominds din
Ectn Caniun
ſuam.
mileticle
Comuilue
es tetmuini i
olkni,

tu nuler
dis teltinum

Ggent mnt
tobent 1
nian feni⸗

e: Nit /

o unr tecn

quod apértè monſträtur, quia ille
apparebat in carne, qui eléctos ſuos
adicriberet in æternit atei )uo con-
tra de réprobis per Prophétam di-
citur: Deleantur de libro vivén-
tium, & cum juſtis non ſcribantur.
ui benè étiam in Béthlehem nas-
citur. Béthlehem quippe domus
panis interpretatur. Ipſe namque
eſt, qui ait: Ego ſum panis vivus,
qui de cœlo deſcéndi. Locus er.
go, in quo Doôminus naſcirur, do-
mus panis antea vocatus eſt: quia
futůrum profécto erat, ut ille ibi
pPer matériam carnis apparéret, qui
electôrum mentes intérna ſatieta-
te reficeret. Qui non in paréntum
domo, ſed in via naſcitur: ut pro-
fecto oſtenderet, quia per humani-
tatem ſuam, quam aſsumpſerat,
quaſi in alieno naſcebatur
Beata viſcera Mariæ Virginis,
quæ portavérunt ætérni Patris Fi
lium: & beata übera, quæ lactavé-
runt Chriſtum Dominum: ¾ Qui
hôdie pro ſalute mundi de Virgine
naſci dignatus eſt.
Dies ſanctincatus illuxit nobis:
Venite Gentes, & adorate Doômi-
num. Qui.
Jube domne benedicere.
Per Evangélica dicta deleân-
tur noſtra delicta.
Amen.
Ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.

N illo témpore: Paſtôres loque
bantur ad invicem: Transeamus
usque Bethlehem, & videamus hoc
verbum, quod factum eſt, quod Do-
minus oſtendit nobis Et réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Idéte Eccléſiæ ſurgéntis exor-
dium. Chriſtus naſcitur, &
paſtôres vigilare cœpérunt: qui
Gentium greges, pécudum modo
anté vivéntes, in caulam Dômini
congregarent, ne quos ſpiritalium
eſtiärum, per offuſas noctium
fénebras pateréntur incürtus. Et
ené paſtores vigilant, quos bo-
nus paſtor infô²rmat. Grex igitur
pôpulus, nox ſæculum , paſtores
ſunt ſacerdôtes. Aut fortaſſe étiam
ille ſit paſtor, cui dicitur: Eſto vi-
gilans, & confirma. Quia non ſo-
lùm Epiſcopos ad tuendum gre-
gem Dominus ordinavit, ſed étiam
Angelos deſtinavit.

231¹
Verbum caro fadum eſt, &
abitavit in nobis: Et vidimus
gloriam ejus, gloriam quaſi Uni-
géniti à Patre, plenum gratiæ &
veritatis. Omnia per ipfum
facta ſunt, & ſine ipio factum eſt
nihil. Et vidimus.
Aoria Patri. Et vidimus.
Jube domne benedicere.
Verba ſancti "vangélii do-
céat nos Chriſtus Filius Dei.
Amen.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.
IR principio erat Verbum, & Ver-
bum erat apud Deum, & Deus
erat Verbum. Et reliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

E vile aliquid putäâres, quale
conſueviſti cogitare, cùm ver-
ba humana ſoléres audire, audi,
quid côgites. Deus erat Verbum.
Exeat nunc, néſcio, quis infidéelis
Ariänus, & dicat, quia Verbum
Dei factum eſt Quômodo poteſt
fieri, ut Verbum Dei factum ſit,
quando Deus per Verbum fecit
omnia? Si & Verbum Dei ipſum
factum eſt, per quod aliud verbum
factum eſt: Si hoc dicis, quia hoc
eſt verbum Verbi, per quod factum
eſt illud: ipſum dico ego unicum
Filium Dei. Si autem non dicis
verbum Verbi, conceéde non fa-
ktum, per quod facta ſunt omnia.
Non enim per ſeipſum fieri potuit,
per quod facéta ſunt omnia. Crede
ergo Fvangeliſtæ.
e
Deum laudâmus. II. .
Doôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
oncéde quæſumus.
132. .
enedicamus Domino

Deus in adjutòôtium.
A D L A §

Uem vidiſtis Paſtores? dicite;
annuntiate nobis, in terris
quis appâruit? Natum vidimus;, &
choros Angelõôrum côllaudântes
Dôminum, allel. allel.
. ominus regnavit.
11.
a. Génuit puérpera Regem, cui
nomen ætéernum , & gaudia mattis
12 habens

132

habens cum virginitatis honore:

nec primam similem viſa eſt, nec
habére ſequéntem, alleluja.
Angelus ad Paſtoôres ait: An-
nüúntio vobis gaudium magnum:
quia natus eſt, vobis hodiesalvator
mundi, all. Facta eſt cum An-
gelo multitùdo cœléſtis exercitus
laudantiu Deum, & dicéntiũ: G16-
ria in excélſis Deo, & in terra pax
hominibus bonæ voluntatis, allel.
Parvulus filius hödie natus
eſt nobis , & vocabitur Deus, Fox-
tis a allel. allel.

Ultifariam, multisque modis,
olim Deus loquens Patribus in
Prophétis: noviſſimè diébus iſtis
locutus eſt nobis in Filio, quem
conſtituit/hæredem univerxsorum,
per quem fecit & ſæcula.
Solis ortus cardine,
Ad usque terræ limitem,
Chriſtum canamus Principem;
Natum Maria Virgine.
eatus Auctor ſæculi,
Servile corpus induit:
Ut carne carnem liberans;
Ne perderet, quos côndidit.
aſtæ paréntis viſcera
Cœleſtis intrat gratia;
Venter puellæ bajulat
Secréta, quæ non noverat.
omus pudici péctoris
Templum repentè fit Dei:
Intacta neſciens virum,
Goncépit alvo Filium.
nititur puérpera
Quem Gabriel prædixerat,
Quem ventre Matris géſtiens;
Baptiſta clauſum sénſerat.
Go jacére pértulit,
Præsépe non abhoôrruit:
Et lacte modico paſtus eſt;,
Per quem nec ales éfſurit.
audet chorus Cœleſtium,
Et Angeli canunt Deo;,
Palamque ft bPaſtoôribus
FPaſtor, Creator omnium.
eſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine,
Cum Patre, & almo Spiritu;
In ſempitérna ſæcula. Amen.
7. Notum fecit Doôminus, allel.
Salntarefinum:; allel.

nova per carnem nativitas liberet,
quos ſub peccati jugo vetùſta sér-
vitus tenet. Per eumdem Düm.

Quem vidiſtis.
egi ſæculorum. 18.
Chriſte Fili Dei vivi,
Miſerére nobis. è=è
Qui natus es de Maria Virgine,

Ipfi peribunt.

Geénuit puéerpera.
ultifariam.
Verbum caro factum eſt»
Allelùja, allel. Verbum.
Et habitavit in nobis. Allel.all.
loria Patri. Verbum.
Ipſe iavocäâbit me;, allel.
Pater meus es tu; allel.

Angelus ad Paſtôres.

T : Tu in principio Démine
terram fundâſti: & 6pera ma-
nuum tuarum funt cœli.
Notum fecit Doôminus;
Allel., allel. Notum.
Salutâre ſuum. Allel. allel.
lôria Patri. Notum.
Vidérunt omnes fines terræ, all.
Salutare Dei noſtri, allel.

Parvulus filius.

Pſi peribunt, tu autẽ permanébis
& omnes ſicut veſtiméntü vete-
raſcent, & velut amiéctum mutabis
eos, & mutabüntur: tu aut em idem
ipſe es, & anni tui non deficient.
Vidérunt omnes fin es terræ;
Alleluja, allel. Viderunt.
Salutare Dei noſtri. Allel. all.
loria Patri. Vidérunt.
Verbum caro factum eſt, allel.
Et habitavit in nobis, allel.
AD VES PERAS,

Tecum principium in die virtütis

Glöria in excélſis Deo, & in terra tuæ, in ſplendéribus Sanctorum,es
pax hominibus bonæ voluntatis utero ante luciferum génui te.

allel. allel. 1
Oncede, quæſumus, omnipotens
Deus: aut nos Unigénhiti tui

Drie Déôminus Dômino meo?: X*.
Sede à dextris meis.
nec

onec pe
ſeabellum
irgam v
ex Sion:
micorum
ecum p
tur in ſp
ex ütero
uravit
bit eum:
ſecundum
gominus
Fit in die
udicabit
Tuinas: *
terta mult
de torren
Ferei exalt
2, Jec
Virkütis tn
Görum,
genui te.
Rea
His popul
Num teſtam

Ounfitet
cOrde!
Hm, ” co.
Magna ope
in omnes
vonkeéſſio
eus: X &
leculum ſa
emöriam
Tüm, miser
minus:
emor erit
lli: vir
annuntiabi
Ut der illi
Opera min
dicium,
idelia om
Mmata in ſ
NVeiitite,
edemption⸗
Mancarit i
ſune n⸗
Kancküc& ter
Unlcinm ſapié
1rs eum: 5
Inleculum ſ

eden
n⸗ bopulo
um teſtame
xort
nen rectis
Dilerätot

nutiwilien
ugo felik
einncen in

Oenti
i ſecnlorun
te fil Dein

. .
de Alatia

1
kütiam,
cao fidlli
1. Verbam
in nobis. A
eldum.
it me, At
6 tu, Al

oles,

rincipio
ſti:
nt i .
fecit Don-
Notun
1. Alleld
ſotumn.
es fine

olri Ae.

6 erw
ti 4ute Ne ;
1 reltienie
t Hickunmn

tu auter,

onec ponam inimicos tuos, *

Tcabeéllum pedum tuòôrum.

irgam virtutis tuæ emittet Däüs
ex Sion: * dominare in médio ini-
micorum tuorum.
ecum principium in die virtütis
tuæ in ſplendoribus Sanctôrum: *
ex utero ante luciferum génui te.
uravit Dôminus, & non pœnité-
Bit eum:*Tu es ſacérdos in ætérnũ
ſecundùm ôrdinem Melchiſedech.
ominus à dextris tuis, * confré-
Fit in die iræ luæ Reges.
Dudicabit in natiônibus, implébit
Zuinas: *†q conquaſsabit capita in
terra multorum.
e torrénte in via bibet: * prop-
fêrea exaltâbit caput.
. Tecum principium in die
Virtùtis tuæ, in ſplendoribus San-
Roörum, ex ütero ante luciferum
génui te. .
Redemptionem miſit Dômi-
nus pôpulo iuo: mandavit in æter-
num teſtamentum ſuum.

Onfitébor tibi Dõmine in toto
corde meo: * in consilio juſto-
rüm, & congregatioône.
Magna pera Dômini: * exquisita
in omnes voluntates eſus.
vonféſſio, & magnificentia opus
Ejus: * & juſtitia ejus manet in
ſæculum ſæculi.
emôriam fecit mirabilium ſuoô-
rum, miséricors & miſerator Dô-
Winus : * eſcam dedit timéntibus
e.
emor erit in ſæculum teſtaménti
fui: * virtutem perum ſuorum
annuntiabit pôpulo ſuo.
t det illis hæreditatem Geéntiũ: *
Spera maäanuum ejus véritas, & ju-
dicium.
idélia omnia mandãaâta ejus: con-
firmata in læculum ſæculi: * facta
in veritàte, & æquitate.
Redemptiônem miſit pépulo ſuo; *
mandavit in ætérnum teſtaméentum
ſuum.
Sanct & terribile nomen ejus: *
initium ſapiéntiæ timor Dômini.
ntelléctus bonus omnibus facién-
tibus eum: * laudatio ejus manet
in ſæculum ſæculi.
Redemptiônem miſit Dômi-
nus pôpulo ſuo, mandavit in ætér-
num teſtamêntum ſuum.
ExQxoôrtum eſt in ténebris lu-

men rectis corde: miséricors, &

miſerator, & juſtus Dôminus.

133

Zätus vip, ar timet Domi-
„ num: * in mandatis ejus volet
mimis.
otens in terra erit ſemen ejus: *
generatio rectoôrum benedicétur.
loria & divitiæ in domo ejus: *£
& juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæculi.
xXortũ eſt in ténebris lumẽ rectis: *
miséricors & miſerator; & juſtus.
Jucúndus homo, qui miſerétur, &
commodat, diſponet ſermoôones
ſuos in judicio: * quia in ætérnum
non commovébitur.
In memoria æterna erit juſtus: *
ab auditiône mala non timébit.
aratum cor ejus ſperare in Domi-
no, confirmatum eſt cor ejus: non
commovébitur, donec deſpiciat
inimicos ſuos.
iſpérſit, dedit paupéribus: ju⸗
ſtitia ejus manet in iæculum ſæ-
culi, * cornu ejus exaltabitur in
gloria.
eccator vidébit,; & iraſcétur „
déntibus ſuis fremet & tabéſcet: *
deſidérium peccatoôrum peribit.
Exôrtum eſt in tenebris lu-
men rectis corde: miséricors, &
miſeràator, & juſtus Dôminus.
Apud Dôminum miſericôr-
dia , & copioôſa apud eum redémp-
tio.

E profündis clamävi ad te Dô-
* Dômine exaudi vo-⸗

mine:
cem meam. .
iant aures tuæ intendéntes, * in
vocem deprecatioônis meæ.
i iniquitàtes obſervaveris Dñe: *
Dômine quis ſuſtinébit?
uia apud te propitiatio eſt: * &
propter legẽé tuam ſuſtinui te Dne.
uſtinuit anima mea in. verbo
ejus: * ſperavit anima mea in Dno.
cuſtôdia matutina usque ad no-
Rem * ſperet Ifrael in Doômino.
uia apud Däm miſericôrdia, * 8&
&piéôſa apud eum redemptio.
t ipſe rédimet Iſrael * ex omnmi-
bus iniquitatibus eſus.
Apud Dôminum miſericor-
dia, & copiôſa apud en redémptio.
De frudu ventris tui ponam
ſuper ſedem tuam.

Emento Pôminé David, * &

omnis manſuetudinis ejus.
icut juravit Dômino: * votum

vovit Deo Jacob. .
3 1

134
i introiero in tabernâculum do-
mus mex, * ſi aſcéndero in le-
ctum ſtrati mei.
i dédero ſomnum ôculis meis, *
& palpebris meis dormitationem.
t réquiem tempôribus meis,
donec invéniam locum Dômino, *
tabernaculum Deo Jacob.

cce audivimus eam in Ephra-

ta: * invenimus eam in campis
ſilvæ , .
ntroibimus in tabernaculũ ejus: *
adorabimus in loco, ubi ſtetérunt
pedes elus.
urge Domine in réquiem tuam, *
tu & arca ſanctificationis tuæ.
acerdotes tui induantur juſti-
tiam: * & Sancti tui exùltent.
ropter David ſervum tuum, *
non avértas faeiem Chriſti tui.
uraà it Dominus David veritatem,
& non fruſtrabitur eam: * De fru-
ctu ventris tu ponam ſuper ſedem
tuam.
i cuſtodierint filii tui teſtamen-
tum meum;, * & teſtimonia mea
hæc „ quæ docébo eos
t filii eorum usque in ſæculum, *
ſedebunt ſuper ledem tuam.
uôniam elegit Dominus sion: *
elegit eam in habitationem ſibi.
X requies mea in ſæculum ſæ
culi: * hic habitabo, quoniam eléegi
eam
iduam ejus benedicens benedi-
cam: * pauperes ejus ſaturabo
panibus
cerdores ejus induam ſalutari: *
& Sancti ejus exultatione exulta
bunt.
Ilne prodúcam cornu David:* pa-
ravi lucérnam Chriſto meo.
nimicos ejus induam confuſiò
ne: *(uper ipſum autem effloré-
bit ſanctificatio mea.
na. De fructu ventris tui ponam
ſuper ſedem tuam.

Ultifäriam, multisque modis,
olim Deus loquens Patribus in
Prophétis: noviſſimè diébus iſtis
locùtus eſt nobis in Filio, quem
conſtituit heredem universôrum,
per quem fecit & ſæcule.
eſu Redemptor mnium.

ris. 124.
Notum feecit Döminus, allel.
Salutare ſuum, allel.

Hôdie Chriſtus natus eſt: hôdie
Salvator apparuit: hodie in terra

canunt Angeli, lætäntur Archaânge-
li: hoôdie exültant juſti, dicentes:
Gloôria in excélſis Deo, alleluja.
oncede, quæſumus. 132.
Stéphanus autem plenus gratia, &
fortitùdine, faciébat ſigna magna
in pôpulo.
Gloria & honôre coronâſti eum
Dñne. Et conſtituiſti eum ſuper
opera manuum tuarum.
A nobis, quæſumus Dömine;
imitari, quod côlimus, ut diſ-
càmus & inimicos diligere: quia
ejus natalitia celebramus, qui novit
etiam pro perſecutoribus exorare
Dôminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum Filium tuum.
IN FESTO S. STEPHANI PRO-⸗

hriſtum natum, qui beatum ho-
die coronavit. Stéphanũ, * Veni=
te,adoremus. enite. I.

xiv.
De Actibus Apoſtolòrum.

IN diébus illis, creſcénte nůmero
difeipulorum, factum eſt mur-
mur Græcôrum adversùs Hebraos,
eò quod deſpiceréntur in miniſté-
rio quotidiano viduæ eorum. Con-
vocantes autem duòdecim multi-
tüdinem diſcipulorum, dixerunt:
Non eſt æquum nos derelinquere
verbum Dei, & miniſtra re menſis.
Confiderate ergo fratres viros ex
vobis, boni teſtimoônii ſeptem, ple-
nos Spiritu ſancto & ſapiéntia »
quos conſtituamus ſuper hoc opus.
Nos verò orationi, & miniſtério
verbi inſtantes erimus. .
me. Stéphanus autem plenus gratia
& fortitüdine, Facieèbat pro-
digia, & ſigna magna in populo.
Surrexérunt quidam de ſynagô-
ga diſputantes cum Stéphano, &
non pòterant resiſtere ſapientiæ, &
Spiritui, qui loque bâtur. Faciébat.

T plaâcuit ſermo coram omni
multitúdine. Et elegérunt
Stéphanum, virum plenum fide
& Spiritu ſancto, & Philippum, &
Pröchorum, & Nicaânorem „ &
Timonem, & Parménam, & Nico-
laum advenam Antiochénum. os

ſtatuérunt ante conſpéctum Apo-=
ſtolo⸗

ſtolotum
eis manus
cebat, &!
dilcipulor,
multa eti⸗
Giébat fie
plenus gr
bat ploch
Ppulo.
Videt
qui erant
tuebantun
Vultum 41
Plenus
ficiebat pt
populo, I

Utexé
Synago
bertinorun
Alexandri
erant à C.
cum Stepk
iſtere ſyp⸗
loguebatu
Viros, qui
eum gicen
in Moyſen
Verunt itae
& Seribas
runt eum
lium, &!
qui dicere
lat logui
ſanckum,
Intuen
Phanus, vi
Pcee vie
Filium ho
Virtütis D
Cum a
nus Spirit
Celüͤ vidi⸗
löria Pa

dermo 5,

Hii ele
Aleinpite
Hölie ele
Mllitis Paſlie
Noſter ttabe
llt üten
hite di⸗
Odie mile
Dotis Exien
Acælum.
utis maſen
Corlum ca
leculi cam

e guelnn,

1plenns uin

iebat ſznn

öre Monklis

ſtituilieinle
uarun

elucmusinin

d colimudu
05 dillzete
ebramle
cutoribus int
tum Jelin l

umh.
OTEPHANI

, gli beiſt
tEphani,
ent

1i
8Apolol

,cleſetnent
factun ei⸗
aretsig he
rentut in
iduæ eolun!
duocetin
orum, dli⸗
n05 delelt
mminiſttate
flattes I
öniſeſte
go & nen
dusſupelt
ni, u
inns,;
ten lellti,
laciebi

e⸗
ini

Ktolôrum: & oràntes impoſuérunt
eis manus. Et verbum Dômini creſ-
cébat, & multiplicabâtur nûmerus
dilcipulõrum in Jerülalem valdè:
multa étiam turba ſacerdotum obe-
diébat fidei. Stéphanus autem
plenus gratia & fortitdine, facié-
bat prodigia & ſigna magna in poô-

ulo.
Vidébant omnes Stéphanum,
dqui erant in concilio: Et in-
tuebantur vultum ejus tamquam
vultum Angeli ſtantis inter illos.
Plenus gratia & fortitůdine;
faciebat prodigia & ſigna magna in
pôpulo. Et intuebantur.

Urrexérunt autem quidam de
Synagôga, quæ appellatur Li
bertinorum „& Cyrenenſium, &
Alexandrinorum, & eorum; qui
erant à Cilicia & Aſia, diſputantes
cum Stéphano: & non pôterant re-
siſtere ſapiéntiæ, & Spiritui ,qui
loquebatur. Tunc fubmisérunt
viros, qui dicerent, ſe audiviſſe
eum dicéntem verba blasphémiæ
in Möôyſen, & in Deum. Commo-
verunt itaque plebem, & Seniores,
& Scribas: & concurréntes rapué-
runt eum, & adduxerunt in conci-
lium, & ſtatuérunt falſos teſtes,
qui dicerent: Homo iſte non cei-
ſat loqui verba adversùs locum
ſanctum, & legem.
Intuens in cœlum beatus Sté-
phanus, vidit gloriam Dei, & ait:
Ecee video cœlos apertos „ &

Filium hôminis ſtantem à dextris

Virtutis Dei.
Cum autem eſſet Stéphanus ple-
nus Spiritu ſancto, intendens in
coœlů vidit gloriã Dei, & ait. Ecce.
léria Patri. Ecce.

Sermo S. Fulgéntii Epiſcopi.

HEri celebravimus temporalem
ſempitérni Regis noſtri natalé:
hédie celebräamus triumphalem
militis paſſionem. Heri enim Rex
noſter trabea carnis indutus, de
aula üteri virginalis ecgrédiens,
viſitäre dignätus eſt mundum:
hodie miles de tabernaculo cor-
poris éxiens, triumphator migravit
ad cœlum. IIle ſempitérnæ Dei-
tatis majeſtate ſervata, ſervile cin-
Gtôrium carnis aſfsůümens;, in hujus

ſæculi campum pugnatuúrus intra-

1 . 12
vit: iſte depôòſitis corruptibllibus
corporis indumentis, ad cœli pa-
latium perénniter regnaturus aſ-
céndit. Ille deſcendit carne ve-
latus, iſte aſcéndit sanguine lau-
reàtus.
„ Lapidàbant Stéphanum invo-
cantem, & dicéntem: Dômine
Jeſu Chriſte, accipe ſpiritũ meum:
& ne ſtàtuas illis hoc peccatum.
Pôſitis autem génibus, clamavit
voce magna, dicens. Doômine.

scéndit iſte lapidantibus Ju-
(Adæis, quia ille deſcendit lætan-
tibus Angelis. Gloôria in excélſis
Deo, heri ſancti Angeli exultantes
cantavérunt: hodie Stéphanum
lætantes in ſuum consortium ſuſce-
pérunt. Heri Dôminus exivit de
uterovVirginis: hodie miles egréſſus
eſt de ergaſtulo carnis. Heri Chri-
ſtus pro nobis pañis eſt involútus:
hôdie Stéphanus ſtola eſt ab eo im-
mortalitatis indútus. Heri præsé-
pis angúſtia Chriſtum portavit in-
fantem: hôdie imménſitas cœli
ſuſcépitstéphanum triumphantem.
Solus Döôminus detcéndit, ut wul-
tos elevaret: humiliavit ſe Rex
noſter, ut ſuos milites exaltäret.
ge. Impetum fecérunt unanimiter
in eum, & ejecérunt eum extra ci-
vitatem invocantem, & dicéntem:
Dñe Jeſu accipe ſpiritum meum.
Et teſtes depoſuérunt veſtimén-
ta ſua ſecùs pedes adoleſceéntis »
qui vocabatur Saulus, & lapidabant
Stéphanum invocântem, & dicén-
tem. Domine.

Eceſsärium tamen nobis eſt »
fratres „ agnôſcere, quibus
armis præcinéctus Stéphanus ſæ-
vitiam judæoôrum pôtuit ſuperare;
ut ita meruiſſet feliciter triumpha-
re. Stêphanus ergo, ut nominis
ſui corê⁴nam meruiſſet accipere
charitatem pro armis habébat,
per ipſam ubique vincébat. Per
charitatem Dei ſæviéntibus Judæis
non ceſſit: per charitatem prOkl-
mi pro lapidantibus interceſſit. Per
charitätem arguébat errantes, ut
corrigeréntur: per charitatem bro
lapidantibus oràabat, ne punirén-
tur. Charitatis virtůte ſubnixus
vicit Saulum crudéliter ſævien-
tem: & quem habuit in terra Per-
ſecutôrem, in cœlo méruit habére
consortem.
I .

Im-

136
Impii ſuper juſtum jactùram fe-

cérunt, ut eum morti traderent:

At ille gaudens ſuſcépit làpides „

ut, mererétur accipere corônam
gloriæ. Continuerunt aures
ſuas, & impetum fecéèrunt unani-
miter in eum. At. Glôria Patri. At.

éctio ſanéti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
IN illo témpore: Dicébat jéſus
Scribis & Pharilæis: Ecce ego
mitto ad vos Prophetas, & Sapién-
tes, & Scribas: & ex illis occidé-
tis, & crucifigétis. Et reliqua.
Homilia S. Hieroônymi PFresb.

Oc, quod antea dixeramus:
Impléte mensuram Patrum
veſtrorum ; ad persônam Domini
pertinére, eò quôd occidendus eſ-
ſet ab eis: poteſt & ad diſcipulos
ejus referri, de quibus nunc dicit:
bcce ego mitto ad vos Prophétas,
& Sapientes, & Scribas. Simulque
obsérva, juxta Apéôſtolum ſcribén
tem ad Corinthios, varia eſſe do-
na difcipulorum Chriſti: alios Pro-
phetas, qui ventra prædicent:
alios Sapiéntes, qui novérunt quan-
do débeant profêrre ſermoͤnem:
aälios Scribas in lege doctiſſimos,
ex quibus lapidatus eſt Stéphanus,
Paulus occiſus, crucifixus Petrus,
flagellati in Actibus Apoſtolorum
diſcipuli.
Stéphanus ſervus Dei, quem
lapidaâbant Judæi, vidit cœlos apeér-
tos: vidit, & introivit: & Beatus
homo, cui cœli patébant.
F. Cùͤm igitur ſaxoôrum crepitäan-
tium türbine quaterétur, inter
æthéreos aulæ cœléſtis ſinus divina
ei claritas fulſit. Beatus.

rærimus, quis ſit iſte Zacha-
rias filius Barachiæ: quia mul-
tos legimus Zacharias. Et ne li-
bera nobis tribuerétur erroôris fa-
cültas, additum eſt: quem occidi-
ſtis inter templum & altare. In
divérſis diverfa legi: & débeo ſin-
gulorum opiniones pönere. Alii
Zachariam filium Barachiæ dicunt,
qui in duòdecim Prophétis undéci-
mus eſt: patrisque in eo nomen
consentit: ſed ubi occiſus ſit inter
templum, & altare, Scriptuùra non

quitur : maximè cùm tempoôri-

bus ejus vix ruinæ templi ferint.
Alii Zachariam patrem Joannis in-

télligi volunt, ex quibúsdam apo-
cryphôrum somniis approbaäntes,
quod proptérea occifus ſit, quia
Salvatôris prædicaverit advéntum.
Patefactæ ſunt januæ cœli Chriſti
Martyri beato Steéphano, qui in
numero Martyrum invéntus eſt
primus: & Et ideòô triumphat in
cœlis coronatus ,
Mortem enim, quàm Salvator
noſter dignatus eſt pro nobis pati,
hanc ille primus réddidit Salvatoô-⸗
ri. Et ideò.
loria Patri. Et ideòô.

Lii iſtum volunt eſſe Zachariã,
qui occiſus eſt à Joas Rege Ju-
dæ inter templum & altaâre, ſicut
Regum narrat hiſtoria. Sed obſer-
vandum, quòôd ille Zacharias non
ſit filius Barachiæ, ſed filius Jojadæ
ſacerdòôtis: unde & Scriptùra re-
fert: Non fuit recordatus Joas Pa-
tris ejus 6jadæ, quia ſibi feciſſet
bona. Cum ergo & Zachariam te-
neamus, & occiſiônis consentiat
locus, quærimus, quare Barachiæ di-
catur fllius, & non Jojadæ: Barachias
lingua noſtra benedictus Domini
dicitur, & ſacerdôtis Jôjadæ juſti-
tia Hebræo noômine demonſtratur.
In Evangélio, quo utúntur Naza-
réni, pro filio Barachiæ, filium
Jôjadæ repérimus ſcriptum.
e Deum laudamus. II.
A D L A UD ES;

Apidavérunt Stéphanum, & ip-

fſe invoçabat Döôminum, di-
cens:; ne ſtäâtuas illis hoc peccatu.
ns regnavit. m rel. II.
Lapides torréntis illi dulces
fuérunt: ipfum ſequúntur omnes
animæ juſtæ.
Adhæſit anima mea poſt te,
quia caro mea lapidata eſt pro te,
Deus meus. ..
Stéphanus vidie cœlos apeér-
tos, vidit „ & introivit, beatus
homo, cui cœli patébant.
Ecce video cœlos apértos, &
Jeſum ſtanté à dextris virtütis Dei.

Téphanus autem plenus grätia
) & fortitudine, faciébat prodi⸗=
gia & ſigna magna in populo.

Nvicte Martyr unicum
Patris ſecutús Filium,
Victis triümphas hôſtibus,
Victor fruens cœléſtibus.

ui

ni preca
Noſtrum 1
Arcens ma
Fite repel
olüta ſun
Tui ſcratt
Nos ſolve
Dono lupe
velu, tibi
Qui natus
Cum Patre
Inlempite
depelie
Morati.
magnum f

Itéphanus
fortitüdin
In populo
NA no
imita
camus &
eſus nata
noyvit étia
cxorare Do
Chuiſtum

Gloria in e
Dax homin
allel Allel,
allel.

Oneée
lens De
nova Per ca
quos ſud pe
Vltus tenet,

Draenn
Uönagoga
Pentnonu .

etandrino

quibüstunt
lis approtin,
dccifus ſt,
ayerit ah
januæ cNC
tephano, N
tum inrens
de ttiümtu

n, quim
eſt pro wdi
rEdcidit n

t ided.
unt ellezut

ſt à ſos l
n & Alleid

recorlatls os
, in Ahltea
0 & AAclutin,
iſionig tonte

ine demd
guo Utüntlt
„
Hanchie, 1
lctiptun,
inlg, 11

Etl ſenun⸗
Dominun,
illis hoehe

ollends e⸗
ſeguuntu

nima mneh
liculs ekn

fiättelte
jattohlit, d⸗
Aehen⸗
Jorbenet
ittisfliin
enns
faeiebil

ninoll
nicum
lium,
. Hoſtibunf
leſtibu

rui precâtus muúͤnere
Noſtrum reãatum dilue,
Arcens mali contàagium;
Vitæ repéllens tædium.
oluta ſunt jam vincula
Tui ſacrati côrporis;
Nos ſolve vinclis ſæculi;
Dono ſupérni Núminis.
veſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine,
Gum Patre, & almo ſpiritu;,
In ſempitérna ſæcula, Amen.
sepeliérunt Stéphanum viri ti-
morati. Et fecerunt planctum
magnum fuper eum.

Stéphanus autem plenus gratia, &
fortitůdine, faciébat ſigna magna
in poôpulo.
A nobis, quæſumus, Dömine,
imitari, quod colimus, ut diſ-
caàamus & inimicos diligere: quia
ejus natalitia celebramus „ qui
novit Etiam
exorare Dominum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum.

Gloria in excélſis Deo, & in terra
pPax hominibus bonæ voluntatis,
allel allel. Notum fecit Däis,
allel. Salutare ſuum, allel.

Oncéde, quæſumus, omnipo-
tens Deusiut nos Unigéniti tui
nova per carnem nativitas liberet,
quos ſub peccati jugo vetüſta sér
vitus tenet. Per eumdem Däm.

Lapides torréntis.
( S” tephanus autem.
Gloria & honore, * Co-
ronâſti eum Dne. Gloria & honore.
g. Et conſtituiſti eum ſuper pera
manuum tuarum. Corondſti.
Ioria Patri. Glôria & honòôre.
Poſuiſti Dñe ſuper caput ejus.
Coronam de lapide pretioôſo.

Adhæſit anima mea.

Urrexérunt autem quidam de
Ilynagôga, quæ appellatur Li-
bertinõ'rum, & Cyrenéenſium, &
Alexandrinorum, & eorum;, qui
erant à Cilicia & Aſia, dilputantes
cum Stéphano;: & non poôoterant
resiſtere ſapientiæ, & Spiritui, qui
loquebatur.

Poſuiſti Dômine, Super
Caput ejus. Poſuiſti Coronam
de lapide pretiôſo. Super. G loria

Patri. Poſuiſti.

pro perſecutoribus

137
atri. Pe „Magna eit glô-
ria ejus in ſalutari tuo. „
„ GSlöriam & magnum decoôrem
Iihpones ſuper eum.

Ecce vidéeo.

Oſitis autem génibus, Aamavit
voce magna, dicens: Doômine, ne
atuas illis hoc peccatum. Et cùm
hoc dixiſſet, obdormivit in Dno.
Magna eſt glôöria ejus »„
In falütâri tuo. Magna.
Glôriam, & magnum decôrem
impones ſuper eum. In.
loôria Patri. Magna. Juſtus
ut palma florébit. Sicut ce-
drus Libani multiplicabitur.

Tecùm principium.
132.

GTephinüs autem plenus gratia
& fortitúdine, faciébat prod igia
& ſigna magna in péôpulo.

Eus tuòrúm militum
Sors, & corôna præmium,
Laudes canéntes Märtyris
Absolve nexu criminis.
äc nempe mundi gaudia,
Et blanda fraudum pabula;,
Imbuúta felle députans,
Pervénit ad cœléſtia.
Gnas cucürrit förtiter,
*t sſtulit viriliter,
Fundensque pro te saänguinem
Ætérna dona pôſſidet. n
b hoc precatu sùpplici
Te poſcimus piiſſime:
In hoc triümpho Märtyris,
Dimitte noxam sérxrvulis.

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre, & almo Spiritu;-
In ſempitéèrna ſæcula. Amen.
Stéphanus vidit cœlos apértos.
Vidit, & introivit: beatus ho-
mo, cui cœli patébant.

Sepeliérunt Stéphanum vViri timo-
rati, & fecérunt planctum magnum
ſuper eum. a nobis,
quæſumus.

Iſte eſt Joànnes, qui fupra pectus
Doômini in cœna recúbuit;: beatus
Apô ſtolus, cui revelata ſunt ſecreéta
cœléſtia. ;: Valde honorandus
1 5 eſt

138 4
eſt beàatus Joànnes. Qui ſupra
pectus Doômini in coœëna recúbuit:

Cceléſiam tuam, Dômine, beni-
gnus illuſtra: ut beati Joannis
Apòôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi-
nata doctrinis, ad dona pervéniat
ſempiterna. Per Döminum.

Hoôdie Chriſtus natus eſt: hoôdie
Salvator apparuit: hôdie in terra
canunt Angeli, lætantur Archânge-
lIi, hoôdie exültant juſti, dicéntes:
Gloôria in excélſis Deo, allel.
Notum fecit Dôminus, allel.
Salutare ſuum, allel.

Oncède, quæſumus, omnipo-
tens Deus: ut nos Unigéniti
tui nova per carnem nativitas libe-
ret, quos ſub peccati jugo vetuúſta
sérvitus tenet.
IN FESTO S. JIOANNIS APO-

Ii.
Incipit Epiſtola prima B. Joannis
Apôſtoli.
Uod fuit abinitio, quod au-
divimus, quod vidimus oculis
noſtris, quod perſpéximus, & ma-

nus noſtræ contrectavérunt de ver-
bo vitæ, & vita manifeſtata eſt,

veritâàtem non fàcimus. Si autem
in luce ambulamus, ſicut & ipſe
eſt in luce, ſocietàatem habémus
ad invicem, & ſanguis Jeſu Chriſti
Filii ejus emúndat nos ab omni
peccàto. Si dixerimus, quôniam
peccàâtum non habémus, ipſi nos
ſedúcimus, & véritas in nobis non
eſt. Si confiteamur peccata noſtra,
fidélis eſt & juſtus, ut remittat
nobis peccata noſtra, & emuündet
nos ab omni iniquitate. Si dixé-
rimus, quôniam non peccavimus:
mendacem facimus eum, & ver-
bum ejus non eſt in nobis.
Hic eſt diſcipulus ille; qui te-
ſtimonium peérhibet de his, 82
ſcripſit hæc: Et ſcimus, quia
verum eſt teſtimônium ejus.
Fluênta Evangélii de ipſo ſacro
Pominic péctoris fonte potavit.
t.
Ilioli mei, hæc ſcribo vobis,
ut non peccétis. Sed & ſi, quis
peccaverit, advocâtum habémus
apud Patrem, Jeſum Chriſtum ju-
ſtum: & iple eſt propitiatio pro
peccaàtis noſtris, non, pro noſtris
autem tantüm; ſed étiam proto-
tius mundi. Et in hoc ſcimus, quoô-
niam cognoôvimus eum,ſi mandata
ejus obſervemus. Qui dicit ſe noſſe
eum , & mandata ejus non cuſto⸗
dit, mendax eſt, & in hoc veéritas
non eſt. Qui autem ſervat verbum
ejus, veré in hoc charitas Dei

& vidimus, & teſtamur, & an- pertecta eſt.

nuntiamus vobis vitam ætérnam,
quæ erat apud Patrem, & appa-

ruit nobis: quod vidimus, & audi-
vimus, annuntiamus vobis, ut &
vos ſocietatem habeatis nobiscum,
& ſocietas noſtra ſit cum Patre, &
cum Filio ejus Jeſu Chriſto. Et hæc
ſcribimus vobis, ut gaudeàtis, &
gaudium veſtrum ſit plenum. Et
hæc eſt annuntiatio, quam audivi-
mus ab eo, & annuntiamus vobis:
Quôniam Deus lux eſt, & ténebræ
in eo non ſunt ullæ.
Valde honorandus eſt beatus
oânnes, qui ſupra pectus Dômini
in cœna recúbuit: £ Cui Chriſtus
in cruce matrem, Virginem virgi-
ni commendavit. Virgo eſt
eléctus à Doômino, atque inter cæ-
teros magis diléctus. Cui.

I dixérimus, quôniam ſocietâ-
tem habémus cum eo, & in te-

nebris ambulamus, mentimur, &

Hic eſt beatiſſimus Evangeliſta,
& Apôſtolus Joannes: * Qui pri-
vilégio amoôris præcipui , céteris
altiùs aàa Domino méruit honorari.
Hic eſt diſcipulus ille, quem
diligébat Jeſus, qui ſupra pectus
Dômini in cœna recübuit. Qui.
Ioria Patri. Qui.

Ex libro S. Hieronymi Presbyteri
de Scriptôribus Eccleſiaſticis.

Oannes Apôſtolus, dnem Jeſus
amavit plůrimum, filius Zebeé-
dæi, frater Jacéôbi Apôſtoli, quem
Herôdes poſt pâſſionem Domim
decollavit, noviſſimus omniu ſcri⸗
pfit Evangélium, rogatus ab Afiæ
Epiſcopis, advérsùs Cerinthum
alioòsque hæréticos: & maximê tun
Ebionitärum dogma consürgens
qui aſſerunt, Chriſtum ante Mariain
non fuiſſe: unde & compülſus e
divinam ejus nativitatem u.

Qui vie
nam in te
Ut lerit
meum,
eruſalem
egere de
Paradiſo!
Uarte
cünd
cutionem
Patmos 1
Apocalyp
Juſtinus/
tertécto
ejus ob ni
natu relcit
rediit Eph
TIajanumn
totas Aſiæ
cleſias: &
ſimmo oct
ni anno n
urbem ſej
Diligel
quoniam
Ktitatis, an
dignum:
iplo, virge
In cruce
huic matten
Lini comme
XCommen

ſtol

Eätus .
Epheſt
timam ſen
Glleihuloru
efertetur,
cem Verba
Der singul⸗
(tas, niſt ha
Utrum. T.
tres, ui ige
Ladem ſem
ſenteniin

tto: 8equen

s ricitill

cinns, An
nus, Uen
dietatem hier
ſangnis zench
hdat nos n
gerimus, gi
nabemus, iil
etinas in i
murr pecclunt
1ſtus, Ul en

toſtra, Ken

iqui ate, Ne

n non ſetanu

nus eunl, 1
ſtin non?.

hulus ileſt

hibet de
Pt ſcinn
nöniumn ein
ngelii ce hi
ris fonte N

nzcſenbo N
„ric. ded .
ia el
nig id

in hoe ſins
pus elnl i
,0licletl

4
eſt, Kn Z
ntennletſat⸗

hoc churita

ſimm Din
annes N
Precig
o wekut
ulus e
0 ni ſagla

1,ie (
14 recuboi.

U,
tön
dus

ſolns glie
lins
murn 3aaſi

ccleki⸗

Qui vicerit, fäciam illum colúm-

nam in templo meo, dicit Dominus:

Et ſcribam ſuper eum nomen
meum, & nomen civitatis novæ
Jerüſalem. Vincénti dabo
édere de ligno vitæ, quod eſt in
paradito Dei mei Et.
Uarto décimo igitur anno, ſe-
cündam poſt Neronem perle-
cutionem moveénte Domitiano, in
Patmos inſulam relegatus, ſcripſit
Apocalypſim, quam interpretatur
Juſtinus martyr, & Irenæus. In-
tertéfécto autem Domitiano, & actis
ejus ob nimiam crudelitatem à Se-
natu reſciſſis, ſub Nerva principe
rédiit Epheſum, ibique usque ad
Trajanum principem perſevérans,
totas Aſiæ fundâàvit, rexitque Ec-
cleſias: & conféctus senio, ſexagé-
ſimo octavo poſt Paſſionem Domi-
ni anno môrtuus, juxta eamdem
urbem ſepültus eſt.
Diligebat autem eum Jeſus,
quôniam ſpecialis prærogativa ca-
ſtitatis, ampliòri dilectioòne fécerat
dignum: Quia virgo eléectus ab
ipſo, virgo in ævum permanſit.
In cruce denique moriturus,
huic matrem fuam, Virginem vir-
gini commendavit. Quia.
Ex Commentariis ejusdem in Epi-
ſtolam ad Galatas.

Eatus Joãannes Evangeliſta cùm
Epheſi morarétur usque ad ul-
timam ſenectútem, & vix inter
diſcipulérum manus ad Eccléſiam
deferrétur, nec poſſet in plura vo
cem verba contéxere, nihil aliud
Per singulas ſolebat proférre colle-
ctas, niſi hoc: Filioli, diligite alter
utrum. Tandem diſcipgli, & fra.
tres, qui àäderant, tædio affé cti, quod
éadem ſemper audirent, dixerunt:
Magiſter, quare ſemper hoc léoque-
ris? Qui reſpéndit dignam Joanne
ſenténtiam: quia præcéptum Dii
eſt, & ſi ſolum fiat, suflicit.
„ In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus: * Et implévit eum Dominus
ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus.
Jucunditatem, & exultationem
theſaurizavit ſuper eum. Et.
loria Patri. Et.

éctio ſancti Evangelii ſecundùm
Joânnem.
Nillo tempore: Dixit Jeſus Ee-
tro: Séquere me Convérſus Pe-
trus vidit illum diſcipulum, quem

. 139
diligébat Jeſus, ſequentem. Et
réliqua. SS
De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

DUas vitas ſibi divinitùs prædi-
catas, & commendatas novit
Eccleſia: quarum una eſt in fide,
aältera in ſpecie: una in tempore
peregrinatiônis, altera in æternita-
te manſiônis, una in labore, altera
in réquie, una in via, altera in pa-
tria: una in pere actiônis, altera
in mercéde contemplationis. Una
declinat à malo, & facit bonum:
altera nullum habet, a quo decli-
net, malum, & magnum habet, quo
fruatur,bonum. Una cum hoſte
pugnat altera ſine hoſte regnat.
In illum diem ſuſcipiam te ſer-
vum meum, & ponam te ſicut ſig-
naculum in conſpectu meo: *ỹf uo-
niam ego elégi te, dicit Dôminus.
Eſto fidélis usque ad mortem, &
dabo tibi corônam vitæ. Quoniam.

Na súbvenit indigénti, altera
ibi eſt, ubi nullum invenit in-
digéntem. Una aliéna peccata, ut
ſua ſibi ignoſcantur, ignoſcit: àl-
tera nec patitur; quod ignoſcat, nec
facit, quod ſibi poſcat ignoôſci. Una
flagellatur malis, ne extollatur in
bonis: altera tanta plenitüdine gra-
tiæ caret omni malo, ut ſine ulla
tentatiône ſuperbiæ cohæreat ſum-
mo bono.
Iſte eſt Joannes, qui ſupra pectus
Dômini in cœna recübuit. .
Beatus Apoôſtolus, cui revelata
ſunt ſecréta cœléſtia. Flueênta
Evangélii de ipſo ſacro Dominici
Péctoris fonte potavit. Beatus.
loria Patri. Beatus.
Rgo una bona eſt, ſed adhuc
miſera, altera mélior, & beata.
Iſta ſignificata eſt per Apoſtolum
Petrum; illa per Joàannem. Tota hic
agitur iſta usque in hujus ſæculi fi-
nem, & illic invénit finẽ: differtur
illa complénda poſt hujus ſæculi fi-
nem; ſed in futùro ſæculo non ha-
bet finem. Ideo dicitut huic: Sséque-
re me. De illo autem: Ssic eum volo
manére, donec véniam: quid ad te?
tu me séquere. Quid enim eſt hoc?
Quantum sapio, quantum capio⸗
quid eſt hocniſi tu me sequere per
imitationem perferéndi tempora-
lia mala: ille maneat, donec ſlem-
Pitérna vénio redditürus bona.
e Deum laudamus. II.
A D

140

A D L A UD E S,„ De .
Glôria in excelſis Deo, & in terra
Aldé honorandus eſt beatus pax hominibus bonæ voluntatis,
Joànnes, qui ſupra pectus allelùja, alleluja.

Doômini in cœna recübuit. Notum fecit Dôminus, allel.
ns regnavit. 1I. Salutare ſuum, allel.
Hic eſt diſcipulus ille, qui te- Oncéde, quæſumus , omni-
ſtiméônin peérhibet de his: & ſcimus potens Deus: ut nos Unigéni-

quia verum eſt teſtimonium ejus. tifui nova per carnem nativitas
Hic eſt diſcipulus meus: ſic liberet, quos ſub peccati jugo ve-
eum volo manére, donec véniam, tüſta sérvitus tenet.
Sunt de hic ſtantibus , qui Stéphanus
non guſtabunt mortem, donec vi- autem plenus gratia & fortitudine,
deant Filium hôminis in regno ſuo. faciébat ſigna magna in pôpulo.

Ecce puer meus eléctus »„ Sepeliérunt Stéphanum viri ti-
quem elegi, péôſui ſuper eum ſpi- morati Et fecérunt planctum
ritum meum. magnum ſuper eum.

A nobis, quæſumus Dne, imi⸗
Ui timet Deum, faciet bona taàri, quod côlimus, ut diſca-
& qui cöntinens eſt juſtitiæ , mus & inimicos, diligere: quia eſus
apprehendet illam, & obviabit illi natalitia celebramus, qui novit

quaiſi mater honorificata. étiam pro perſecutôribus exoräte
4 Dôminum noôſtrum jeſum Chriſtum
Xultet orbis gaudiis, Filium tuum: Qui tecum vivit, &
Colum resultet laudibus, regnat. .
Apoſtolorum gloriam Hic eſt diſcipu-
Tellus, & aſtra concinunt. lus ille. ui timet Deum.
os ſæculoôrum Júdices, In omnem terram, ebxi-
Et vera mundi lùmina, vit ſonus eõorum. In omnem.
Votis precäamur côrdium;, Et in fines orbis terræ verba
Audite voces supplicum. eôrum Ezxivit. lôria Patri. In.
ui templa cœli clauditis;, Conſtitues eos principes ſupet
Sêrasque verbo solvitis;, omnem terram.
Nos à reatu noxios Memores erunt néôminis tuibfe.
Solvi jubéte, quæſumus.
ræcépta quorum proôtinus, Nic eſt diſcipulus meus.
Languor ſalüsque séntiunt: .
Sanate mentes languidas: Tbavit illum pane vitæ, & in-
Augéte nos virtütibus. telléétus, & aqua ſapiéntiæ
t,„ cùm redibit Arbiter ſalutaris potàvit illum Doôminus
In fine Chriſtus ſæculi, Deus noſter. „.
Nos ſempitérni, gaudii Conſtitues eos principes,
Concedat eſſe cômpotes. Super omnem terrã. Conſtitues.
eiu tibi ſit gloria;, Meémores erunt nôminis tui
Qui natus es de Virgine, Dôömine. Super. 1ria Patri.
Gum Patre, & almo Spiritu, Conſtitues. Nimis honorati
In ſempitérna ſæcula Amen. ſunt amici tui Deus. Nimis
Hic eſt diſcipulus ille, qui te- confortatus eſt principâtus eorum.
Rimoônium pérhibet de his. Et

ſcimus, quia verum eſt teſtimo- Ecce puer meus.
nium ejus.
N médio Eccléſiæ apéruit os e-
Iſte eſt Joannes, dqui ſupra pectus jus, & implévit illum Düs ſpiritu
Doômini in cœna recubuit: beatus ſapiéntiæ, & intellectus, & ſtolam
Apoßtolus, cui revelata ſunt ſecrée- gloriæ induit eum. .
ta cœléſtia. ⸗ Nimis honorati süti Ami-
Ccleſam tuam, Dômine, beni- ci tui Deus. Nimis. y. Nimis con-
C., gnus illuſtra: ut beaâti Joannis fortatus eſt principafus eorum.
Apaſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi- Amici. lôria Patri. Nimis.
nata do trinis, ad dona pervéniat Annuntiavérunt ôpera Dei.
ſempitérna. Per Dominum. Et facta ejus intellexérunt.

Tecum p

vValas
Joännes.
Domini;

Exütt ſert
pulus ille
Jeſus,ne
Yolo man

Hi ſunt,
ſunt coin.
fuünt, &
cümque!
„Heroe
pderos.
civitate
Dus,
coni⸗
non loque
felli lunt:
mala mor
quam lin⸗
Moribus

ſtus natu
rult: ho
geli, læt.
etültant
Ecelſis P
Notun
Kalutar
Oncée
tens
tui nova
Iet, quc
ervitus

Rtéphanun
Zunt plang
Vidit,
Mozcui e
8 nobt
„. Imitari
imnet
els naralt
Norit etian
elorate Dod
Drictum E
I N

Bem Ma
Venite a

Deo An
bonz folun
2.
Domünms,¹
n,alel.
uelumes 1
8: ut nos Dit
Catnenn IIIi
b peccui n
net,

8 Ciligelegni
Famus, Iu
ſecutoribin
tumnſelum
Ouiiecun n

Hicekil
ni tinei
lem tertan,
n. In om,
obis tein
lotin
eos hlinehin

nt nöminist

lus nens,

nes els lin
n teni C
etunt hol

theteliſb⸗
lls⸗

ehe
umb

itelehtei⸗

Tecum principium,
132.
ui timet Deum.
xültent orbis. 140.
Valdè henorandus eſt beatus
Joannes. Qui, ſupra pectus
Domini in cœzna rechbuit,

Exiit ſermo inter fratres, quòd diſci
pPulus ille non môritur: & non dixit
Jeſus, non moritur: ſed, Sic eum
volo, manere, donec véniam.
ccleſiam tuam.

Hi ſunt, qui cum muliéribus non
ſunt coinquinati: Virgines enim
ſunt, & ſequúntur Agnum, quo-
cmque ierit.
„Herodes iraâtus occidit multos
púeros. In Béthlehem Judæ
civitate David.
Eus, cujus hodiérna die præ-
coônium Innocéntes Martyres
non loquéndo, ſed moriéendo con-
féſſi ſunt: omnia in nobis vitioòrum
mala mortifica; ut fidem tuam ,
quam lingua noſtra léquitur, étiam
moôxibus vita fateatur.
Hôdie Chri-
ſtus natus eſt: hödie Salvator appa-
ruit: hoôdie in terra canunt An-
geli, lætantur Archangeli: hoôdie
exuúltant juſti, dicéntes: Glôria in
excélſis Deo, alleluja.
Notum fecit Dôminus;, allel.
Salutare ſuum, allel.
Oncéde, quæſumus, omnipo-
tens Deus: ut nos Unigéniti
tui nova per carnem nativitas libe-
ret, quos ſub peccati jugo vetuſta
sérvitus tenet. .
. Sepeliérunt
Stéphanum viri timoraâti, & fecé-
runt planctum magnum ſuper eum.
Stéphanus vidit cœlos apeértos.
Vidit, & introivit: beatus ho-
mo, cui cœli patébant. 3
A nobis, quæſumus, Doômine;
imitari, quod colimus, ut
diſcamus & inimicos diligere: quia
ejus natalitia celebramus, qui
novit étiam pro perſecutoribus
exorare Doôminum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum.
I N F §

egem Märtyrum Dôminum.
* Venite adorémus
enite, exultémus. I.

141

Udit Tyrànnus aànxius,
Adeéſſe Regum Principem,
Qui nomen IIrael regat,
Teneatque David régiam.
xclamat amens nuntio;,
Succéſſor inſtat, péllimur?
Satelles i, ferrum rape:
Perfünde cunas sanguine.
uid prôficit tantùm nefas?
Quid crimen Herodem juvat?
Unus tot inter fúnera
Impuné Chriſtus toôllitur.
eſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine;,
Gum Patre, & almo Spiritu;
In ſempitérna ſæcula, Amen.

XxvVii.

Iſti ſunt, qui venérunt ex
magna tribulatione, & lavérunt
ſtolas ſuas in sanguine Aghi.

De Jeremia Prophéta.

c dicit Döôminus: vox in
excélſo audita eſt lamentatiô-
nis „ luctus, & fletus Rachel plo-
rantis filios iuos, & nolentis con-
ſolari fuper eis, quia non ſunt.
Hæc dicit Dôminus: Quiéſcat vox
tua à ploratu, & oculi tui à lacry-
is, quia eſt merces peri tuo, ait
Doôminus: & reverténtur de terra
inimici. Et eſt ſpes noviſſimis tuis,
ait Döminus: & reverteéntur filii
ad términos ſuos.
Centum quadraginta quàâtuor
millia, qui empti ſunt de terra, hi
ſunt, qui cum mulieribus non ſunt
coinquinaâti: Virgines enim
permansérunt, ideò regnant cum
Deo, & Agnus Dei cum illis.
Iſti ſunt, qui venérunt ex magna
tribulatioòne, & lavérunt ſtolas fuas
in sänguine Agni. Virgines.

Udiens audivi Ephraim trans-
migrantem: Caſtigâſti me,
eruditus ſum, quaſi juvénculus in-
domitus: convérte me, & convér-
tar: quia tu Doôminus Deus meus.
Poſtquam enim convertiſti me, egi
pœniténtiam: & poſtquam oſten-
diſti mihi, percuúſſi femur meum.
Gonfuſus ſum & erubui, quoniam
ſuſtinui opprôbrium adoléscentiæ
mex. Si filius honorabilis mihi
Ephraim, ſi puer delicatus: duia ex
quo

1

cordabor ejus.
Sub altare Dei audivi voces oc-
cisorum diceéntium: Juare non
deféndis sanguinem noſtrü? & ac-
cepérunt divinum reſponſum. Ad-
huc ſuſtinéte modicum tempus, do-
nec inpleatur numerus fratrum
veſtrorum. Vidi ſub altare Dei
animas interfectôrum propter ver-
bum Dei, & propter teſtimonium,
quod habébant, & clamabant voce
magna, dicentes. Quare.
Tatue tibi ſpéculam, pone tibi
amaritudines, dirige cor tuum
in viam rectam, in qua ambuldKſti:
revertere virgo Ifrael, revêrtere ad
civitates tuas iſtas. Usquequo de
liciis diſſolvéris filia vaga? quia
creavit Dôminus novam ſuper ter-
ram? Fœmina circümdabit virum
Hæc dicit Doôminus exercituum,
Deus Iſrael: Adhuc dicent verbum
iſtud in terra Juda, & in urbibus
ejus, cùm convértero captivitatem
eòrum. Benedicat tibiDñs pulchri
tudo juſtitiæ, mous ſanctus.
Adoravérunt viventem in ſæcu-
la ſlæculorum: * Mitténtes coronas
ſuas ante thronum Domini Dei ſui.
VEt cecidérunt in conſpectu thro-
ni in facies ſuas: & benedixérunt
vivéntem in ſæcula ſæculéôrum. Mit-
téntes, lôria Patri. Mitténtes.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Odie, fratres chariſſimi, natalem
illérum infantium coôlimus ,
quos ab Herode crudeliſſimo Rege
interféctos eſle, Evangélii textus
eloquitur. Et ideò cum ſuma exul-
tatione gaudeat terra, cœleſtiũ mi-
litum, & tantarum parens fœcúnda
virtutů, Ecce profanus hoſtis num-
quam beatis pärvulis tantum pro-
deſte potuiſſet obséquio, quantum
profuit odio. Nam, ſicut ſacratiſſi
mum præséntis diei feſtum mani-
féſtat quantum in beatos parvulos
iniquitas abandayit, tantùm in eis
gratia benedictiônis refudit.
EEffaderunt saänguinemsanctôrum
velut aquam in circuitu jerûſalem:
Et non erat, qui ſepeliret.
Poluérunt mortalia ſervorum
tuôrum eſcas volatilibus cœli, car-
nes Sanctôrum tuôrum béſtiis ter-
IX½. Et non.
Eata es, 6 Béthlehem terra
Juda, quæ Heroôdis regis im-

42 .
quo loctus ſum de eo, adhue re-

manitàâtem in puerôrum extindtio-
ne perpéſſa es, quæ ſub uno tem-
pôre candidatam plebem imbellis
infantiæ Deo offerre meruiſti. Dig-
nê tamen natalé illorum colimus,
quos beatiùs ætérnæ vitæ mundus
édidit, quàm quos maternorum
vifcerum partus effudit. Siquidem
ante vitæ perpétuæ adepfi funt
dignitatem, quam usúram præsen-
tis accéperint.
Iſti ſunt Sancti, qui paſſi ſunt
propter te Dômine: vindica eos:
Quia clamant ad te quotidie
Vindica Dñe sangui emsancto-
rum tuoôrum, qui effuſus eſt. Quia.

Lioôrum quidem pretiôfa mors
Martyrum laudem in confeflio-
ne promeruitzhorü in conſumatié-
ne complacuit. Quia incipiéntis vi-
tæ primoôrdiis, ipſe eis occaſus ini-
tium glöriæ dedit, qui præséntis
términum impoſuit. uos Herodis
impietas lactantes matrum ubeéri-
bus abſtraxit, qui jure dicutur Mar-
tyrũ flores, quos in medio frigore
infidelitatis exortos, velut primas
erumpentes Eccléſiæx gemmas, quæ-
dam pertecutiônis pruina decoxit.
Iſti ſunt, qui non inquinavé-
runt veſtiménta ſua: Ambula-
bunt mecum in albis, quia digni
ſunt. Hi funt, qui cu muliéri-
bus non ſunt coinquinati: Virgines
enim ſunt. Ambulabunt.
Aôria Patri. Ambulabunt.„

écio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum. i. Cap. 2. b
[N illo rémpore: Angelus Dñi ap-
paruit in ſomnis Joſeph, dicens:
Surge, & accipe půerum, & matrem
ejus, & fuge in gyptum, & eſto
ibi,usq; dum dicam tibi. Et relid.
Homilia S. Hierônymi Presbyt.

Uando tulit puerum, & ma-
trem ejus, ut in .syptum
tranſear, nocte tulit, & in ténebris:
quia noctem ignorantiæ his, à qui-
bus ipſe receſſit, reliquit incrédu-
lis. Quando veròô revertitur in
Judæam ,„ nec nox, nec ténebræ
ponüntur in Evangélio: quia in
fine mundi Judæi fidem, tamquam
Chriſtum ab & gypto reverténtem
ſuſcipieêntes illuminabuntur.
Cantabunt Sancti canticum no-
vum ante ſedem Dei, & 4 n

Vr teſo
Hi en
Prinitiæ
8otumn ne
Uun. Et.
T ad
eſt
dicénten
lium me
Hebræor
Veritäten
lepatur I
non inyé
in Oséa!
& exem
quæ nup
Vii ſu
fedoru
habeban
Vindie
mum tud
Sub
clamant.

audita e
wultus,
cllus tr
Quæritu
fllios ju
ſuos pio
Vter,
hem in-
rerhuer
cceéperit
henfamin
ir 8
n Bethls
& in om
e Deun
lſti
gni nh⸗
Ar mihi:
ce tidula
tolas Iuas
Bnknine
el Düma

Werörumerin
gue ſub unn
n pleben ine
ferte menuini!
illotum aln
ternt vit n
quos Iutem
efucit. An
étuæ aGept!
Amm usütunge

Gi, gui !
dine: vIniide

dem pfeidi:

auderm intorf

Quin inei
ipe eis ocen
edit, ui gin
oſuit, os ki
ntes Mafum
ui jure la

os in medie

eleſie genni⸗
nis pkulni
1ſua:
Albis, g
int, quicl
oinglinitidl
nbuſabun.
Vmbulabint,

nangtli i

1
te: Angelnl
nis ſoſelti
licam ude
ietöhſhiie

habébant, & clara voce dicébant:

Et reſonâàbat terra in voces eôrů.
Hi empti ſunt ex hominibus
primitiæ Deo & Agno, & in ore ip-
sôrum non eſt inventum mendaci-
um. Et.
T adimplerétur, quod dictum
eſt à Domino per Prophétam
dicéntem: ex Ægypto vocavi Fi-
lium meum. Reſpoôndeant, qui
Hebræoôrum voluminum dénegant
veritatem, ubi hoc in Septuaginta
legatur Interprétibus. Quod cùm
non invénerint, nos eis dicémus,
in Oséa Prophéta ſcriptum, ſicut
& exemplaria probare poſſunt,
quæ nuper edidimus.
Vidi ſub altare Dei animas inter
fectôr propter verbum Dei, quo

Vindica Dne sanguinem Sanctô-
rum tuôrum;, qui effülus eſt.
Ssub throno Dei omnes Sancti
clamant. Vindica.
Unc adimplétum eſt, quod di-
Gum eſt per Jeremiam Pro-
phétam dicéntem: Vox in Rama
audita eſt, ploratus & ululatus
multus, KRachel plorans filios ſuos.
De Rachel natus eſt Bénjamin, in
cujus tribu non eſt Béthlehem.
Quæritur ergo, quômodo Rachel
filios Jjudæ, id eſt Bethlehem, quaſi
ſuos ploret. Reſpondébimus bré-
viter;, quia ſepulta ſit juxta Béthle-
hem in Ephrata: & ex matérno
corpúſculi hoſpitio matris nomen
accéperit. Sive quôniam Juda &
Bénjamin duæ tribus junctæ erant,
& Herodes præcéperat non ſolùm
in Béthlehem intérfici peros;, ſed
& in omnibus finibus ejus.

e Deum.

4,. Iſti, qui amicti ſunt ſtolis albis,
qui ſunt, & unde venérunt:? Et di-
xit mihi: * Hi ſunt, qui venérunt
de tribulatiéne magna, & lavérunt
ſtolas ſuas, & dealbavérunt eas in
säanguine Agni Vidi ſub altâàre
Dei animas interfectôrum propter
verbum Dei, & propter teſtimo-
nium, quod habébant. Hi funt.
lIôria Patri. Hi ſunt.
A D A UD E S;

Erôdes iràtus occidit multos
1 püeros in Béthlehem Judæ, ci-
vitäate David. 6minus reg-
navit. 11. A bi-

matu, & infra, occidit multos pue-

143
tos Herôödes propter Doôminum.
Angeli eôrum ſemper vident
faciem Patris. Vox in Rama
audita eſt, plorâtus & ululatus »
Rachel plorans filios ſuos.
Ssub throno Dei omnes Sancti
clamant: Vindica sanguinem no-
ſtrum Deus noſter.

Idi ſupra montem Sion Agnum
ſtantem, & cum eo centum
quadraginta quatuor millia, habén-
tes nomen ejus, & nomen Patxis
ejus ſcriptum in frontibus ſuis.

Alvéte florês Martyrum,
Quos lucis ipſo in limine

d Chriſti inſecútor súſtulit;,

Ceu turbo naſcentes roſas.
os prima Chriſti victima »
Grex immolatéôrum tener;
Aram ſub ipſam simplices
Palma & corônis lúditis.
eſu, tibi ſit gloria;,
Qui natus es de Virgine;
Gum Patre, & almo Spiritu»
In ſempitérna ſæcula. Amen-
Herôdes iratus occidit multos
puúeros. In Béthlehem Judæ
civitate David,

Hi ſunt, qui cum mulieribus non
ſunt coinquinati: Virgines enim
ſunt, & ſequúntur Agnum, quo-
cumque ierit. .
Eus, cujus hodiérna die præ-
céônium Innocéntes Martyres
non loquéndo, ſed moriendo con-
féſſi ſunt: omnia in nobis vitiorum
mala mortifica; ut fidem tuam,
quam lingua noſtra lôquitur, étiam
moôribus vita fateatur.

Gléria in excélſis Deo, & in terra
pax hominibus bonæ voluntatis »
allelja, allel. Notum fecit
Dôminus, alleluja. Salutäre
ſuum, allelúùja. .
Oncéde, quæſumus, omni-
potens Deus: ut nos Unige-
niti tui nova per carnem natiyitas
liberet, quos ſub peccati jugo
vetuſta séryitus tenet.
Stéphanus

autem plenus grätia & fortitudine,
faciébat ſigna magna in pôpulo.
Sepeliérunt Stéphanum viri ti-=
morati. Et fecérunt planctum
magnum ſuper eum. 2rati.
A nobis, quæſumus Däe;, imi-
tari, quod côlimus;, ut diſ-
camus

14 4
camas , & inimicos diligere: quia
ejus natalitia celebramus, qui no-
vit étiam pro perſecutôribus exo-
rare Dominum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum.
Iſte eſt Joan-
nes, qui ſupra pectus Dômini in
cœna recúbuit: beatus Apôſtolus:
cui revelata ſunt ſecréta cœléſtia.
Hic eſt diſcipulus ille, qui te-
ſtimonium pérhibet de his.
Et ſcimus, quia verum eſt teſti-
moônium ejus.
Gceléſiam tuam, Dômine, beni-
gnus illuſtra, ut beati Joannis
Apéôſtoli tui & Evangeliſtæ illu-
minata doctrinis, ad dona pervé-
niat ſempitérna, Per Dominum.
A bimatu.
idi ſupra montem.
Lætäâmini in Dno,
ultaàte juſti. Lætamini. Et glo.
riämini omnes recti corde. Et.
lôria Patri. Lætamini.
Exultent juſti in conſpéctu Dei.
Et delecténtur in lætitia.
Angeli eòrum.

I ſunt, qui cum muliéribus
non ſunt coinquinati: Virgi-
nes enim ſunt. Hi ſequúntur Ag-
num, quocũúmque iĩerit.
Exultent juſti, „In con-
ſpéctu Dei. Exuültent. Et de-
lectentur in lætitia. In conſpéctu.
16ria. Exltent. Juſti autem
in perpétuum vivent. Et apud
Döminum eſt merces eôrum.
1 Ne Sub throno Dei.

I empti ſunt ex hominibus
rimitiæ Deo, & Agno, & in
ore ipsorum non eſt invéntum
mendacium: ſine maâcula enim

ſunt ante thronum Dei.
F. br. Juſti autem, „ In perpé-
tuum vivent, Juſti. Et apud

Döminum eſt merces eérum. In
perpétuum. löria Patri, Juſti.
Exultabunt Sancti in gloôria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.

Tecum principium.
. 132.
idi ſupra montem.
alvéte flores.
Sub throno Dei omnes Sancti
clamant. Vindica sanguinem
noſtrum Deus noſter.

Innoceéntes pro Chriſto infantes

Et ex-

occiſi ſunt, ab iniquo Rege ladtén-
tes interfécti ſunt: ipſum ſequùn-
tur Agnum ſine maâcula, & dicunt
ſemper: Gloôria tibi Domine.
eus, cujus hodierna.

„ Iſte Sanctus pro lege Dei ſui
certàvit usque ad mortem, & à ver-
bis impiôrum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Glôria & honòôre coronàſti eum
Däñe. Et conſtituiſti eum ſuper
pera mäanuum tuarum. Dratio
NEus, pro cujus Eccléſia glorio-
ſus Pontifex Thomas gladiis
impiorum occubuit: præſta, quæ-
ſumus; ut omnes, qui ejus implo-
rant auxilium, petitiônis ſuæ ſalu-
tarem conſequantur efféctum.

Hôdie Chriſtus natus eſt: hodie
Salvator apparuit: hoôdie in terka
canunt Angeli, lætäntur Archange-
li, hôdie exúltant juſti, dicéntes:
Glôöria in excelſis Deo, allel.
Notum fecit Dominus;, allel.
Salutare ſuum, allel. Dratio
Oncede, quæſumus, omnipo-
9 tens Deus: ut nos Unigéniii
tui nova per carnem nativitas libe-

ret, quos ſub peccati jugo vetuſta

sérvitus tenet.
. Sepeliérunt
Stéphanũ viri timorati, & fecérunt
planctum magnum fuper eum.

Stéphanus vidit cœlos apertos-.

Vidit, & introivit: beatus ho-
mo, cui cœli patébant. Dra0
A nobis, quæſumus Dômine;
imitari, quod côlimus, ut diſ-
càâmus & inimicos diligere: quia
ejus natalitia celebramus, qui noyit
êtiam pro perſecutôribus exofafe
Döminum noſtrum Jeſum Chxi-
ſtum Filium tuum,
. na. Exiit ſermo
inter fratres, quòd diſdipulus ille
non môritur: & non dixit Jeſus,
non môritur: ſed, Sic eum volo
manére, donec véniam. Y. Valde
honorandus eſt beatus Joannes.
Qui ſupra pectus Dômini in
cœna recubuit. Oraäri,
Ccléſia m tuam, Dômine, beni-
„gnus illſtra: ut beati Joannis
Apôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi-
nata doctrinis, ad dona pervéniat
ſempiterna, Per Lôminum.

IN FBNTIA

4

Homas
tus, 1
tuanienſi
in adminit
nere plac
Dali offici
Cüm enin
glixRex,
& procet
utilitati
Tepugnän
S
hollicitati
6s lenter
niclene
dſſetitel
Ttaͤtis eje
nes, jis ,
Let, areſun
Thomam
l ſu
noſetet
Mlpdtiz ine
Mume hoti
lemant 3

firmam ſe
nöre colouift
ſſtituiſti en
tuärum. 7
ſus Bcclelutt
4 Thomm l
vult: Pel
28, gul einnn
Petitioni
untut ettechu

8 metus eſt
Git: hodle
lztannnt Aut
nt juſi,Ce
is Deo, il
Dominus,
mallel.
neſummus, en
: ut n

them nalti
pecciiſunt

deye
imorti,Ke
um luete

e,
Ginn,
ſed:
rvenialn. —
beutis lene
heltus Don
„migerd
.aumDöobin,,
mmrbene
4¹ E
eanelluc
1 domtke
1 Doigue, .

146.

147.

IN FESTO 8S. IHOMX. EPISC.

144.
A Miléto. xv.

Homas, Londini in Anglia na-
tus, Theobaâldo ſuccéſſit Gan-
tuariénſi Epiſcopo: & qui anteàâ
in adminiſtrando Cancellariæ mu-
nere præclaréèé ſe geſſerat, in Epitco-
Pali officio fortis & invictus fuit.
Cùm enim Henricus ſecundus An
gliæ Rex, convocatis ad ſe Epiſcopis
& Proceéribus regni, leges ferret
utilitati ac dignitati Eccleſiaſticæ
repugnantes, adeò conſtanter 6b-
ſtitit régiæ cupiditàati, ut neque
Dollicitatiônibus, neque terrôribus
de ſenténtia decédens, proximé
conjiciéndus in carcerem clam re-
céſſerit. Inde propinqui ejus omnis
ætatis ejécti, amici, fautôres om-
nes, iis, quibus per ætatem licé-
ret, jurejurando adſtrictis, univêrios
Thomam aditúros, fortäâſſe miſera-
bili ſuòrum calamitaâtis aſpéctu
moverétur, qui à ſancto propòôſito
privatis incommodis deterréri mi-
nimè potuiſſet. Non reſpéxit car-
nem, aut sänguinem, neque ullus
in eo humanitatis ſenſus paſtoralis
officii conſtantiam labefactavit.
Honéeſtum fecit. xvii.
Ontulit igitur ſe ad Alexan.
drum tértium Pontificem, à
quo benignè acceptus eſt, & inde
profétus, Mônachis Pontiniacéenſis
Monaſtérii, Ciſtercienſis Ordinis,
ab eôdem commendatur. Quod
ut cognôvit Henricus, miſſis ad
Convéntum Fratrum Ciſtercién
ſium minacibus litteris,; Thomam

145
Pontiniaco Monaſterio exturbare
conatur. Quare vir ſanctus véritus;
ne ſua cauia mali aliquid Ciſter-
ciénſis familia paterétur, ſpontè
diſceſſit, & Ludovicum Galliæ Re-
gem, ejus invitatu convénit: ubi
tamdiu fuit, quoad Pontifice ma-
ximo, & ipſo Rege agéntibus, ab
exilio ſumma totiſus regni gratula-
tioòne revocatur. Qui dum boni
paſtôris officium ſecûrus exéqui-
tur, ecce calumniatôres ad Regem
déferunt, eum multa contra regnũ
& püblicam quiétem moliri: ut
proptéres ſæpiùs conq dererétur
Rex, ſe in ſuo regno cum uno ſa-
cerdòte pacem habére non poſſe.
Deſidérium animæ. xvii.

X qua Regis voce nefarii ſatél-
lites, ſperantes gratum ſe Regi
factúros, ſi Thomam è médio tôlle-
rent, clam conveniéntes Cantua-
riam, Epiſcopum in templo veſper-
tinis horis öperam dantem aggre-
diuntur. Qui, Clericis témpli aditus
præcldere conantibus accürrens,
oſtium apéruit, illis uſus verbis ad
ſuos: Non eſt Dei Eccléſia cuſto-
diénda more caſtrôrum: & ego pro
Eccléſia Dei libenter mortem ſu-
bibo. Tum ad milites: Vos Dei juſſu
cavéte, ne cuipiam meôrum no-
ceatis. Deinde flexis genibus, Deo,
beatæ Mariæ, ſancto Dionyſio, &
réliquis Sanctis ejus Eccleſiæ Pa-
trônis, Eccléſiam & ſeipfum com-
méndans, ſacrum caput conſtantia,
qua iniquiſſimi Regis légibus fe-
ſtiterat, impio ferro præcidendum
btulit, quarto Kaléndas Januarii,
anno Dñi milléſimo centéſimo ſep-
tuagéſimo primo: cujus cérebro re-
ſpérſum eſt totius templi pavimen-
tum. Quem multis poſteà illuſtrem
miraculis idem Alexander Ponti-
fex reétulit in Sanctôrum nuúmerü.
Stola jucunditatis. xviii.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Jôannem. .
[Nillo témpore: Dixit Jeſus Pha-
ritæis: Ego ſum Paſtor bonus.
Bonus paſtor änimam ſuam dat
pro ovibus ſuis. Et réliqua.
Homilia S. Joannis Chrysoſtomi.

Agnum quiddam, dilectiſſimi,
magnum inquam eſt Eccléſiæ
prælätio „ & quæ multa indiget
ſapiéntia & fortitúdine, qualem
K Chri-

146
Chriſtus propéôſuĩt,
Svibus ponamus, & numquam illas
deleramus: ut lupo generôsè reſi-
ſtämus. Hæc enim inter paſtorem,
& mercenarium eſt differentia. Al-
ter propriæ, contemptis bvibus: al-
ter, ſua contempta, bvium ſemper
ſaluti invigilat. Paſtôris ergo ex-
emplo demonſtrato, deceptorés
duos meêminit, furem mactantem,
& rapiéntem oves, & mercenartium
permitténtem, neque defendentem
commiſſas.
Corona aurea. xix.
Uod ſuperiori téempore Ezé-
chiel his verbis inleétäâtus eſt:
VX paſtoribus Ifrael: nonne pas-
cébant ſemetipfos? nonne greges
paicùntur à paſtoribus? Sed illi
contrarium faciébant, quôd maxi-
mæ malitiæ genus eſt, & plurimo-
rum cauſa malorum. Idcirco in-
uit? Neque quod abjéctum erat, re-
ucébant: neque quod perierat,
quærébant: neque confrâctum alli-
gabant, neque infirmum conſolidà-
bant, quoniam ſe, non gregem paſ-
cébant. Idem & Paulus aliis ver-
bis ſignificat: Omnes, quæ ſua ſunt,
quærunt, non quæ Jeſu Chriſti.
Hic eſt veré. xix.
Erùm ab utrôque ſe diſſidére
oſténdit Chriſtus; ab illis qui-
dem, qui in aliorum perniciem vé-
niunt, cùm dicat ſe proptéreà ve-
niſſe, ut vitam habérent;, & abun-
dantius haberent: ab his autem, qui
oves à lupis rapi negligébant: di-
cendo, ſe propter eas animam poô-
nerec, ne oves perirent. Nam cùm
Judæi iptum interimere vellent,
non proptérea deéſtitit a doctrina;
neque credentes trädidit, ſed per
ſtitit, & pertulit mortem: ideò fre-
quenter inquit: Ego ſum paſtor bo-
nus. Quæ cum nullo niti teſtimonio
videréntur, (quod enim poôneret
animam ſnuam, non multo poôſt re-
monſtratum eſt: quod autem vitam
habérent, & abundantius habérent,
eventůrum erat in futuro ſæculo)
alteraum ab altero confirmat.
Te Deum laudamus. II.

. Glôria in ex-
célſis Deo, & in terra pax homini-
bus bonæ voluntatis;, allel. allel-
Notum fecit Dôminus, alleluja.
Salutäre ſuum;allel. .
Oncede, quæſumus, omnipo-
tens Deus: ut nos Unigeniti

ut animam pro tui nova per carnem nativitas libe-

ret, quos ſub peccati jugo vetuſta
sérvitus tenet.
Stéphanus
autem plehus gratia & fortitudine;
faciébat ſigna magna in pôpulo.
Sepeliérunt Stéyhanum viri ti⸗
morati. Et tecérunt planctum
magnum ſfuper eum. .
Anobis, quæſumus Düe, imi-
tari, quod céôlimus, ut dilſ-
camus & inimicos diligere: qaia
ejus natalitia celebramus, qui novit
étiam pro perſecutoribus exorare
Döminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum Filium tuum.
Iſte eſt Joan-

nes, qui lupra pectus Doômini in
cœna recùbuit: beatus Apoôſtolus,
cui revelata ſunt ſecréta coœléſtia.
Hic eſt diſcipulus ille, qui te-
ſtimonium perhibet de his. ge. Et
ſcimus, quia verum eſt teſtimonium
ejus.
. Ccléſiam tuam, Dômine, beni-
gnus illuſtra: ut beati Joannis
Apéôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi-
nata doctrinis, ad dona pervéniat
ſempitérna.

Hi ſunt, qui cum muliéribus non
ſunt coinquinati: Virgines enim
ſunt, & fſequuntur Agnum, quo-
cumque ierit.
Herôdes iratus occidit multos
pùeros. In Béthlehem Judæ
civitate David. Z
Eus, cujus hodiérna die præ-
céônium Innocéntes Märtyrés
non loquendo, ſed moriendo con-
feiſi ſut: omnia in nobis vitiorum
mala mortifica; ut fidem tuam „
quam lingua noſtra lôquitur, étiam
moribus vita fateatur. Per Düm.

D OM I NI CA

⁰
Tecum principium. An-

2

Ehstreß „Quanto témpore hæres
parvulus eſt, nihil differt a ſer⸗

voscùm fit Dôminus mnium? e⸗

fub tutöril
gue ad præ

Lliu Red’
Quem lu
atem bPat
Eier ſupre
lumen
Tu ſpes pe
Intende,
Tui per or
emento
Noſtri guoe
Sacrata 4b
Naſcendo,
eſtatur hoe
Cürtens per
Quod ſolas
Aundi ſalus
uncaſtta,
Hunc omne
daluüͤtis auct⸗
Novo ſaluta
1 nos, bes
Nigayit und
Natalis ob
Hymni tuib
elu, tibi
Qui natus
Cum batre
In ſempite
Verbun
Et habi

Dum medl
Olunia, & ne
iter perigen
tuns Domm
Venit alle
Mnipo
Ddirig
Placito
lliitni m

Qui ,
nett ſer
Ckucem lum
lns ut

dient
bitn Ee⸗

emnuifiut
ccati oen

Eht
Ria Ntorunin
Agna in höt
Stephanunnfii
ecetunt Nunt

eum.

W. „1.
Meet)
ectus Donn
beätus küte
nr ſecketztct
ulus ille de
hibet de hi
un etk telline

ammbomine,
arin beillil
Prangelike 1
,ad donihen

Im multihu
ti: Vügine
ntut Abnun

gir S
tus oeie
In Bethlens

hocielnd,
nnocente
124 mokleno
, ſed otl 1,
4) ut ſen
, aſtituk
ſo⸗ ltute⸗
voſtral

fub tutoribus, & acôies-seſt us-
que ad præfinitum tempus à bPatre.

Eſu Redémptor omnium,
Quem lucis ante originem
Patrem Patérnæ gloriæ,
Pater ſuprémus édidit.
u lumen, &S ſplendor Patris,
Tu ſpes perénnis omnium,
Inténde, quas fundunt preces
Tui per orbem sérvuli.
eménto, rerum Coônditor,
Noſtri quôd olim corporis,
Sacrata ab alvo Virginis
Naſcendo, formam sùmpleris.
eſtàtur hoc præſens dies,
Currens per anni circulum,
Quòôd ſolus è finn Patris
Mundi ſalus advéneris
unc aſtra, tellus, æquora,
Hunc omne, quod cœlo ſubeſt,
Salutis auktorem novæ
Novo ſalũtat cantico.
t nos, beata quos ſacri
Rigavit unda sanguinis;
Natalis ob diem tui.
Hymni tribtum sôlvimus.
eſu, tibi ſit gloria;
Qui natus es de Virgine,
Gum Patre, & almo Spiritu
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Verbum caro factum eſt, allel.
Et habitavit in nobis, allel.

Dum médium ſiléntium tenérent
omnia, & nox in ſuo curſu médium
iter perâägeret, omnipotens ſermo
tuus Dömine à regalibus sédibus
venit allel.
Mnipotens ſempitérne Deus,
dirige actus noſtros in bene-
placito tuo, ut in noômine dilecti
Filii tui mereamur bonis opéribus
abundare. Qui tecum.

Qui vult venfre poſt me »
àbneget ſemetipſum, & tollat
crucem ſuam, & ſequàtur me.
Juſtus ut palma Horébit.
Sicut cedrus Libani multipli-
cabitur. .
Eus, pro cujus Eccléſia gloriô-
ſus Pontifex Thomas glaàdiis
impiéôrum occubuit: præſta, quæ-
ſumus; ut omnes, qui eſus implô-
rant auxilium, petitiônis ſuæ ſalu-
tarem conſequantur efféctum.
Hodie Chri-
ſtus natus eſt: hôdie Salvator appa-
ruit: hodie in terra canunt An-
geli, lætäntur Archangeli, hôdie

149
exúltant juſti, dicéntes: Glorli in
excélüs Deo, allel.
Notum fecit Döôminus
Salutare ſuum, allel.
Oncede, quælumns, omnt-
potens Deus: ut nos Unige-
niti tui nova per carnem nativitas
liberet, quos ſub peccati jugo
vetúſta sérvitus tenet.

9 allel.

4 Sepelierunt
Stéphanum vifi timora 1, & fecérüt
planéctum magnum ſuper eum.
Stéphanus vidit cœlos apértos.
Vidit, & introivit: beatus ho-
mo, cui cœli patébant.

A nobis, quæſumus Döômine,
imitari, quod colimus, ut diſ-
càmus & inimicos diligere: quia
ejus natalitia celebramus, qui novit
etiam pro perſecutoribus exorare
Doôminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum Filium tuum.
Exiit ſermo
inter fratres, quod diſcipulus ille
non môritur: & non dixit Jeius ,„
non moritur: ſed, sic eum volo
manére, donec veniam. % Valdé
honorandus eſt beatus Joannes.
Qui ſupra pectus Dômini in
Ccoena recubulit.
Ccleſiam tuam, Bômine, beni-
gnus illúſtra: ut beati Joannis
Apôſtoli tui, & Evangeliſtæ illumi-
nata doctrinis, ad dona pervéniat
ſempiterna. Per Döminum.

Innocéntes pro Chriſto infantes
occiſi ſunt, ab iniquo Rege lacten-
tes interfécti ſunt: ipſum ſequun-
tur Agnum ſine macula, & dicunt
ſemper: Glôria tibi Dômine.
Sub throno Dei omnes Sancdti
clamant. Vindica sanguinem
uoſtrum Deus noſter O
Eus, cujus hodiérna die præ-
cônium Innocentes Märtyres
non loquéêndo, ſed moriendo con-
féſſi ſunt: omnia in nobis vitiorum
mala morrifica; ut fidem tuam,

(quam lingua noſtra loquitur, étiam

môribus vita fateatur. Per Domi-

num noſtrum.,

124

148

Incipit Epiſtola B. Pauli Apôſtoli
ad Romanos.
Aulus ſervus Jelſu Chriſti, voca-
tus Apoſtolus, ſegregatus in E-
vangélium Dei, quod ante promi-
ſerat per Prophétas ſuos in Scrip-
turis ſanctis de Filio ſuo, qui factus
eſt ei ex sémine David ſecúndùm
carnem, qui prædeſtinatus eſt Filius
Dei in virtute ſecundùm ſpiritum
ſanctificatiénis, ex reſurrectione
mortuorum, Jeſu Chriſti Dômini
noſtri:per quem accépimus gratiã,
& Apoſtolatum ad obediéndum fi-
dei in omnibus Geéntibus pro nô-
mine ejus; in quibus eſtis & vos
vocati Jeſu Chriſti: omnibus qui
ſunt Romæ, diléctis Dei, vocatis
Sanctis. Gratia vobis & pax à Deo
Patre noſtro, & Dno Jeſu Chriſto.
Hodie nobis de cœlo pax vera
deſcendit ͤ Hoôdie per totum
mundum melliflui facti ſunt cœli.
Hôdie illuxit nobis dies re-
demptionis novæ, reparatiônis an-
tiquæ, felicitatis æternæ. Hôdie.

Rimùm quidem gratias ago
Deo meo per Jeſum Chriſtum
pro omnibus vobis: quia fides ve-
ſtra annuntiatur in univérlo mun-
do. Teſtis enim mihi eſt Deus, cui
sérvio in ſpiritu meo in Evangelio
Filii ejus, quod ſine intermeſſione
memoriam veſtri facio ſemper in
oratiônibus meis: obſecrans, ſi quô-
modo tandem aliquaândo proſperũ
iter habeam in voluntate Dei ve-
niéndi ad vos. Desidero enim vi-
dere vos, ut aliquid impeértiar vo-
bis grätiæ (piritualis ad confirman-
dos vos, id eſt, fimul confſolari in
vobis per eam, quæ invicem eſt,
fidem veſtram, atque meam.
Quem vidiſtis paſtôresèdicite,
annuntiate nobis, in terris quis
apparnit? Natum vidimus, &
chores Angeléôrum collaudantes
Dominum. Dicite, quidnam vi-
diſtis? & annuntiate Chriſti nati-
vitatem. Natum.
[On autem vos ignorâre, fra
tres, quia ſæpé propôſui veni-
re ad vos, (& prohibitus ſum us
que adhuc) ut aliquem fructum ha-

zäre, Non enim erubéſco Evangé-
lium. Virtus enim Dei eſt in ſalu-
tem omni credenti. Judæo pri-
mùm & Græco. Juſtitia enim Dei
in eo revelatur ex fide in fidem,
ſicut ſcriptum eſt: Juſtus autem ex
fide vivit. Revelatur enim ira Dei
de colò ſuper omnem impietaté,
& injuſtitiam hominum eôrum,
qui veritatem Dei in injuſtitia dé-
tinent; quia quod notum eſt Dei,
maniféſtum eſt in illis; Deus enim
illis manifeſtavit. .
O magnum myſtérium, & ad-
miraàbile Sacraméntum, ut animà-
lia vidérent Dominum natum, ja-
centem in præsépio! &$ Beata Vir-
go, cuſjus viſcera meruérunt por-
tare Dôminum Chriſtum. .
Ave Maria, gratia plena, Domi-
nus tecum. Beata. loria. Beata.

Sermo &S Leoônis Papg.

Xcédit quidem, dilectiſſimi, mul-
Enanque ſuperéminet humini
eléôquii facultatem divini operis
magnitúdo: & inde oritur difficũùl-
tas fandi, unde adeſt ratio non ta-
céndi. Quia in Chriſto Jeſu Filio
Dei non ſolùm ad divinam eſſen-
tiam, ſed eétiam ad humanam ſpe-
ctat natúram, quod dictum eſt per
Prophétam: Generationem eſus
quis enarrabit? Utramq; enim ſub⸗
ſtantiam in unam conveniſſe per-
snam, niſi fides credat, ſetmo non
éxplicat. Et ideò numquam mateé-
ria deficit laudis, quia numquam
sufficit côpia laudatoris.
Beaâta Dei génitrix Maria, cujus
vilcera intacta peérmanent :
Hôdie génuit Salvatérem ſæculi.
Beata quæ crédidit: quoniam
perfécta ſunt omnia, quæ dicta ſunt
ei à Dômino. Hôdie. Kio v⸗
Audeamus igitur, quod ad, elo⸗
quendum tantæ miſericordiz
ſacraméntum impares ſumus;,
cùm ſalútis noſtræ altitúdinem
prômere non valeamus, ſentiamus
nobis bonum eſſe quod vincimut.
Nemo enim ad cognitionem veri-
tatis magis propinquat, quaàm qu
intélligit, in rebus divinis, étiam ü

beam & in vobis, ſicut & in céteris
Geéntibus, Græcis, ac Barbaris, ſa-

Diéntibus, & inſipiéntibus débitor
ſum:itacquod in me)promptum eſt

& vobis, qui Romæ eſtis, evangeli-

multum proficiat, ſemper ſibi lu.
peréſſe, quod quærat. Nam qui
ad id, in quod tendit, perveéniſie
præsumit, non quæsita réperit, ſe
in inquititiône déficit

Sancta & immaculata Virgle.

118) guibu
nelcio:
Non poterar
ſti. y. Ben
8 beneict
Quin.
E auten
erturb
Lelicxe nos
Voces, quib
docemur, ii
mini, qua V
non tamn pra.
Prasentenn
(Quod enim
gum fubtur
Muntiavit A
impleyit an
cis Ovidus
diyinitus
mus: tamt
Ktivitate di
bis audiun
Omnni pöpul
hoödie Jalya
Dominusin
Beata Vi
quæ porta
hum: & b
runt Chrig
hödie PrO
naſci dign
Dies ⸗
venite Ge
i. G

6tio ſan
Lucam.,
illo te
Maria m
1,quæ d
Homilia

IGes
De .

0
Xlaſet
elle, non
rophetahi
pem olui
nunm ſefum
nigtorün
lonottrör
ucer Verus
ecetnat
1. Verbun
Eltdpit in
oriam ej
Ktniti à P.
Vetitatis.
r lunt
WHil. Et

erubelo k
nim Deietin!
genti. uin
. fuſtttin ain
E file in ke
ekt: zuſt
velatuten
omnenn i
hominum
Dei in inlti
uod notunet!
in illis Dest
itt.
1myſtetin,
meéntum
Omminum mn
epio! 5 N
Cela mmerutui
n Chritun.
pratig pletn!
eita. oll.

Leönis a

en,cledii⸗
ereminet e
tatem Cheni
inde Onitut
de adeſtnn⸗
in Chifo Ei
mn 20d ciylmm
jamn ad huuim
,quocl Citn⸗
Geneiztione,
t: Urumgjen,
Inam C
les Crel

laudatol
genitür an
a vemune.
uitlſiolen
e edidi 4

toningu

cas, quibus te laudibus éfferam;,

néſcio: β Quia quem cœli capere
mon poôterant, tuo grémio contuli-

ſti. 7. Benedicta tu in muliéribus
& bénedictus fructus ventris tui.
Quia.

E autem infirmitatis noſtræ
perturbémur angúſtiis, Evan-
gélicæ nos & Prophéticæ adiuvant
Vvoces, quibus ita accéndimur, &
docémur, ut nos nativitatem Dô-
mini, qua Verbum caro factum eſt.
non tam prætéritam recolere, quàm
Præséntem videamur inſpicere.
Quod enim paſtoribus pro gre-
gum ſuorum cuſtodia vigilantibus
nuntiavit Angelus étiam noſtrum
implévit auditum: & ideò Domini-
cis ovibus præſumus, quia verba
divinitùs édita cordis aure ſerva-
mus: tamquam & in hodiérna fe-
Kivitate dicatur: Evangelizo vo-
bis gäudium magnum, quod erit
Omni pôpulo, quia natus eſt vobis
hödie Salvator, qui eſt Chriſtus
Dôminus in civitate David.
, Beata viſcera Mariæ Virginis,
quæ portaverunt ætêérni Patris Fi-
hum: & hbeata übera, quæ lactavé-
runt Chriſtum Döôminum: Qui
hôdie pro ſalůte mundi de Virgine
maſci dignatus eſt.
Dies ſanctificatus illúxit nobis:
venite Gentes, & adorate Däm.
Qui. Aôria Patri. Qui.

6ctio ſancti Evangélii ſecndùm
Lucam.
N illo témpore: Erat Joſeph, &
Maria mater Jeſu, mirantes ſuper
his, quæ dicebantur de illo. Et rel.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Ides úberem in omnes gratiam,
Domlni generatiône diffuſam,
& Prophetiam incrédulis negatam
eſſe, non juſtis. Ecce & Simeon
pProphéeètat, in ruinam, & reſurrectio-
nem plurimorum veniſſe Dômi-
num Jeſum Chriſtum, ut juſtorum,
iniquorumque mérita diſcérnat: &
ꝓpro noſtrôrum qualitate factoòrum,
judex verus & juſtus, aut ſupplicia
decérnat aut præmia.
Verbum caro factum eſt, & ha-
bitâvit in nobis: * Et vidimus
gloriam eius, glôriam quaſi Uni-
géniti à Patre, plenum gratiæ &
veritatis. Omnia per ipſum
fa a ſunt, & ſine ipſo factum eſt
nihil. Et vidimus.

149

T tuam ipsius animam per-
transibit gladius. Nec littera,
nec hiſtôria docet, ex hac vita Ma-
riam corporalis necis paſſione
migrâſſe. Non enim àanima, ſed
corpus materiali gladio transver-
beratur. Et ideò prudéntiam Ma-
riæ haud ignaram myſtérii cœléſtis
oſténdit. Vivum enim verbum Dei
& validum, & acutius omni gladio
acutiſſimo, pénetrans usque ad di-
viſiõnem animæ & ſpiritus, artuum
quoque & medullarum, cogitatio-
nes cordis, & ſecréta ſcrutatur
animorum: quia nuda & apeérta
ſunt omnia Dei Filio, quem con-
ſciéntiæ ſecréta non fallunt.
O Regem cœli, cui talia famu-
lantur obséquia! ſtabulo ponitur,
qui cöntinet mundum. Jacet
in præsépio, & in cœlis regnat
Natus eſt nobis hoôdie Salvator,
qui eſt Chriſtus Däs, in civitate
David. Jacet. Aéria Patri. Jacet.

Rophetavit itaque Simeon, pro=-
phetaverat Virgo, prophetave-
rat copulâta conjùgio: prophetare
débuit étiam vidua, ne qua aut
proféſſio deéſſet, aut ſexus. Et ideò
Anna & diſpêndiis viduitätis, &
méôribus talis inducitur, ut digna
planè fuiſſe credatur, quæ Redemp-
tôrem omnium veniſſe nuntiaret.
Cujus mérita cùm alibi deſcripsé-
rimus, cùm viduas hortarémur, hoc
loco, quoniam ad alia properamus,
non putamus iteranda.
e Deum laudaâmus. II.
AD L A UD E S,

Dem vidiſtis Paſtôres? dicite,
annuntiate nobis „ in terris
quis apparuit? Natum vidimus, &
choros Angeloôrum collaudantes
Dôminum, allel. allel.)
Sminus regnavit.

II. .
Génuit puerpera Regem, cul
nomen ætérnum, & gaudia matris
habens cum virginitatis honôre:
nec primam similem viſa eſt, nec
habére ſequéntem, alleluja.
Angelus ad Paſtôres ait: An-
nüntio vobis gaudinusm magnum :
quia natus eſt yobis hodie Salvator
mundi, all. Facta eſt cum An-
gelo multitúdo coœléſtis exercitus
laudantiũ Deum, & dicentin: G16-
ria in excélſis Deo;, & in terr Dax

K 2 0-

150 E⸗
hominibus bonæz voluntaâtis, allel.

Parvulus filius hôdie natus
eſt nobis, & vocaâbitur Deus, For-
tis, allel. allel.

Ratres, Quanto témpore hæres
parvulus eſt, nihil differt à ſer-
vo, cuùm ſit dominus omnium: ſed
ſub tutoribus & actoribus eſt us-
que ad præfinitum tempus à Patre.

Solis ortus cardine,
Ad usque terræ imitem,
Chriſtum canamus Principem;,
Natum Maria Virgine.
eatus Auctor ſæculi,
Servile corpus induit:
Ut carne carnem liberans,
Ne perderet;, quos condidit.
aſtæ paréntis viſcera
Cœleſtis intrart gratia;
Venter puellæ bajulat
Secréta, quæ non noverat.
omus pudici péctoris
Templum repénté fit Dei:
Intacta neſciens virum,
Concepit alvo Filium.
nititur puérpera
Quem Gabriel prædixerat,
Quem ventre Matris géſtiens;
Baptiſta clauſum séenſerat.
no jacere pertulit,
Præsepe non abhorruit:
Et lacte modico paſtus eſt;
Per quem nec ales éſurit.
audet chorus Cœléſtium;
Et Angeli canunt Deo,
Palamque fit Paſtoribus
Paſtor, Cweator omnium.
eiu, tibi ſib gloria,
QOui natus es de Virgine,
Cum Patre, & almo Spiritu,
In ſempiterna ſæcula. Amen.
Verbum caro fadtum eſt, allel.
Et habitavit in nobis „ allel.

Dum medium filéntium tenérent
Omnia, & nox in ſuo curſu médium
iter perageret, omnipotens ſermo
tuus Döômine à regalibus sedibus
venit, allel.
Mnipotens, ſempiterne Deus:
dirige actus noſtros in be-
neplacito tuo, ut in némine diléecti
Filii tui mereamur bonis opéribus
abaundare, Qui tecum.

146.
Quem vidiſtis.

Génuit puéèrpera.
ratres, Quanto témpore.
Verbum caro tactum eſt,
Allel. allel. Verbum. Z. Et ha-
bitavit in nobis, allel. all. QAHoria
Patri. Verbum. Ipſe invocabit
me;allel. Pater meus es tu, all.
Angelus ad Pa-
ſtéres.

Tubi venit plenitùdo témporis,
miſit Deus Filium ſuum factum
ex muliere, factum ſub lege, ut eos,
qui ſub lege erant, redimeret, ut
adoptionem filiorum reciperemus.
Notum fecit Dôminus;
Alleluja, alleluja. Notum.
Salutare ſuum. Alleluja, allel.
lIôria Patri. Notum. Vidé⸗
runt omnes fines terræ, allel.
Salutare Dei noſtri, allel.
Parvulus filius.

Taque jam non eſt ſervus, ſed
filius: quod ſi filius, & heæres
pPer Deum.
Vidérunt omnes fines terræ,
Alleluja, allel. Vidérunt.
Salutare Dei noſtri. allelúja;
allel. löria Patri. Viderunt.
Verbum caro factum, allel.
Et habitavit in nobis; allel.

146.
Verbum caro factum eſt; allel.
Et habitaâvit in nobis, allel.
pPuer Jeſus proficiebat ætate, & ſa⸗

piéntia coram Deo & hominibus.
mnipotens.

132.

24.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.

N illo témpore: Paſtôres loque-=

bantur ad invicem : Tranſeamus
. usque

uoque B6
Verbum,
minus oſt
feſtinantt
Homilit

ldes
eninm
reguirit
credidiſ
ſanco,
Apoſtolis
guamm ſign
rum libre
Feſtinant.
DLtenim cu
Verbum v
„ Verbr
tarit inne
ejus,glör
tIe, plen
Omni
ſine iolo

On
Vide
lis ſi pers
Vilior ad
ad fidem.
ferta lapie
simplicer
re audita
plicitas
tio deſid.
0 Reg
lintur ob
qui conti
Præseni
Natus
gui eſt C
tate Day-
lacet.
Lo ce
Nyllie
foͤribus e
A haſtorib
kentimn c
luntomne⸗
Abe giceb⸗
Aoz. Ma
önnd vert
corde ſo.
Iisinomn
MInis ore
lkuumentq
eDeum

CCunit en⸗
(uanto tere
Calo tackan
elbum. f. d
,allelall.
N inn
ater wens einl

Antellsl⸗

lenitucoten
Filiumſinuntt
umm lub leent:
int, Teilinen
rumn tethete
m tecit Mun
Jeluja. Nonn
n. Alelii
Notum.
les telle, d
ei noſtti,ale,
Hicyulus ti

on ett ſerene
lius, A!

tommnes ilent
lel. Nicenn
nokti. Ae
Gria Lattl Ni⸗
0 fictunu
in nobis 4

fackumn el,⸗
in nobis,4
iciebat Aui,
fOtens:

in

14

nunglli⸗
cann.,
e

I

usque Béthlehem, & videämus hoc
Verbum, quod factum eſt, quod Doô-
minus oſtendit nobis. Et venérunt
feſtinantes. Et réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Ides feſtinare paſtores. Nemo
enim cum desidia Chriſtum
requirit Vides paſtôres Angelo
credidiſſe: & tu Patri, Filio, Spiritui
ſancto, Angelis, Prophétis, &
Apôſtolis crédere non vis? Vide,
quam ſignanter Scriptúra ſinguléô-
rum libret moménta verborum.
Feſtinant, inquit, Verbum vidére.
Etenim cùm Caro Dôömini vidétur,
Verbum vidétur, quod eſt Filius.
Verbum caro factü eſt, & habi-
tavit in nobis: & Et vidimus gloôriã
ejus, gloriam quaſi Unigéniti àa Pa-
tre, plenum gratiæ & veritatis.
Omnia per ipſum facta ſunt, &
ſine ipſo factum eſt nihil. Et.

On medioere fidei tibi hoc
videatur exémplum, quòd vi-
lis ſit persona paſtéôrum. Certèê quò
vilior ad prudentiam, eò pretiôſior
ad fidem. Non gymnaſia choris re-
férta ſapiéntum: ſed plebem Däñs
simplicem requisivit, quæ phalera-
re audita, & fucare neſciret. Sim-
plicitas enim quæritur, non ambi-
tio deſideratur.
„ O Regem cœli, cui tàlia famu-
lantur obséquia! ſtabulo poônitur,
qui côntinet mundum: * jacet in
Præsépio , & in cœlis regnat.
Natus eſt nobis hédie Salvator,
qui eſt Chriſtus Dominus: in civi-
tate David. Jacet. loôria Patri.
Jacet.
Ec contemnénda putes, quaſi
vilia verba paſtrum. A pa-
ſtöribus enim Maria fidem colligit.
A paſtöribus pôpulus ad Dei reve-
réntiam congregatur. Mirati étiam
ſunt omnes, qui audiérunt de iis,

quæ dicebantur à paſtoribus ad

iplos. Maria autem conſervabat
ômnia verba hæc, cöônferens in
corde ſuo. Diſcamus ſanctæ Virgi-
nis in omnibus caſtitàatẽé, quæ non
minùs ore pudica, quàam corpore,
arguméenta fidei cõferébat in corde.
e Deum laudamus. 11.

131.

146.

151
132.

Tecum principium.
132.

IN FESTO S. SILVESTRI PAP &

A, quæſumus, omnipotens De-
us: ut beati Silvéſtri Confetso-
ris tui atque Pontificis, veneranda
ſolémnitas, & devotiònem nobis
augeat, & lalütem. Per Dnm.

1472⸗
XXXV.

De Epiſtola ad Romaànos.

PRorizt quôd inexcusabilis es °
homo omnis;, qui judicas. In quo
enim jüdicas alterum, te ipſum
condémnas: éadem enim agis; quæ
jdicas. Scimus enim, quoniam
judicium Dei eſt ſecundùm verita-
tem in eos, qui talia agunt. Exiſti-
mas autem hoc b homo, qui judicas
eos, qui talia agunt, & facis ea, quia
tu effugies judicium Dei? An divi-
tias bonitatis ejus, & patientiæ, *
longanimitatis contemnisèignoras-,
quoôniam benignitas Dei ad pœni-
téntiam te addücit.
Euge ſerve. xxxvi.
Ecundùm autem duritiam tuam,
& impœnitens cor thefaurizas
tibi iram in die iræ, & revelationis
juſti judicii Dei, qui reddet unicui-
que ſecundùm ôpera ejus: iis qui-
dem, qui ſecûnduùm patiéêntiam bo-
ni peris, gloriam & honorem, 8
incorruptiéonem quærunt , vitam
ætérnam: iis autem, qui funt ex
contentioône, & qui non acquie-
ſcunt veritati, credunt autem ini-
quitati, ira & indignatio.
Ecce ſacérdos. XXxXvi.

Ribulatio & anguſtia in om-
nem animam hominis obe-
K 2 ran-

152 „ f2
rantis malum, Judæi primuͤm, &

Græci: glöria autem, & honor, &

pPax omni operanti bonum, Judæo
primùm, & Græco: non enim eſt
accéptio perſongrum apud Deum.
Qicumque enim ſine lege pecca-
vérunt, ſine lege peribunt: & qui-
cûmque in lege peccavérunt, per
legem judicabúntur. Non enim au-
ditôres legis juſti ſunt apudDeum,
ſed factòres legis juſtificabuntur.
Juravit Doôminus. Xxxvi.

Illveſter Romanus, patre Rufi-
Ino, à prima ætate operam dedit
Cyrino Presbytero: cujus doctri-
nam & mores egrégiè imitatus, tri-
géſimum annum agens, Présbyter
ſanctæ Romanæ Eccléſiæ à Marcel-
lino Pontitice creatur. Quo in müů-
nere cum omni laude Cléeéricis aliis
antecélleret, in Melchiadis pôſteà
locum luccéſſit, Imperatôre Con-
ſtantino. Cui Imperatori, cùm le-
Præ eurandæ cauſa, ſibi ex infaân-
tium sanguine, Medicorum consi-
lio, balneum parari juſsiſiet, ſan-
cti Apoſtoli Petrus & Paulus in
quiéte apparuérunt, præcipiéntes
ei, ut ſi ex lepra liberäri vellet,
omiſſa impii balnei immanitate 3
Silveſtrum in Soracte monte lati-
tantem acceèrſeret: a quo ſalutari
lavacro recreatus, in omni ditione
Romanii Impéri templa Chriſtia-
no more ædificari imperaret: ſub-
latisque inanium deôrum ſimula-
cris, vero Deo cultum adhibéret.
Conſtantinus igitur, cœléſtibus mo-
nitis obtémperans, Silveſtrum dili-
gentiſſime conquisitum vocat, à
quo à poſtolorum imagines reco-
gnôfſcens, baptismo ſanatur, & ad
tuéndam Ppropagandamque Chriſti
religionem inflammatur.
Inveni David. xxxviii.

Taque auctôre Silvéſtro multas
Basilicas ædificavit, quas ſacris
imaginibus, donisque ac munéri-
bus magnificentiſſimis exornavit,
facultate étiam data Chriſtianis,
quod anteà negatum erat, puͤblicè
templa extruéndi. Hoc Pontifice
habita ſunt duo Concilia; Nicæ-
num, ubi præſidéntibus ejus Lega-
tis, præſentéque Côſtantino, & tre-
ceêntis decem & octo Epifcopis,
Sancta & Catholica Fides explica-
ta eſt, Ario ejüsque ſectatoribus

condemnâtis, quam étiam Syno-
dum confirmavit, peténtibus Con-
cilii Patribus univérſis: & Roma-
num, in quo interfuére ducénti
octoginta quâtuor Epiſcopi, ubi
iterùm Arius condemnatus eſt.
Pôſui adjutôrium. xxxviii.

Ulta item decréta fecit Ecclé-
ſiæ Dei utilia: in his, ut à
ſolo Epiſcopo Chrisma conficeré-
tur: ut Preêsbyter Chrismate bapti=
zZati ſummum liniret veêrticem: Ut
Diaconi dalmaticis in Eccléſia, &
palla linöſtima ad lævam urteren-
tur: Ut in lineo tantùm velo ſacri-
ficium altaris conficerétur. Præſcri-
pſit tempus omnibus, qui ordini-=
bus initiati eſſent, exerceêndi sin-
gulos Ordines in Eccléſia, ante-
quam quisque ad altiôrem gradum
aſcénderet: Ut laicus Cleérico non
inférret crimen: Ne cléricus apud
profanum judicem cauſam diceret.
Sabbati & Dominici diei nomine
reténto réliquos hebdomadæ dies
Feriarum nomine diſtinctos, ut
jam ante in Eccléſia vocari cœpe-
rant;: appellari voluit: quo ſigni-
ficarétur, quotidie Cléricos abjécta
ceterarum rerum cura, uni Deo
prorſus vacare debére. Huic cœle-
ſti prudéntiæ, qua Eccléſiam admi-
niſträbat, insignis vitæ sanctitas,
& benignitas in pauperes perpétuo
reſpondit. Quo in génere provi-
dit „ ut Cléricis copiéſis egentes
conjungeret: & ſacris virginibus,
quæ ad victum neceſsaria eflent;
ſuppeditarentur. Vizxit in Ponti-
ficatu annos viginti unum, menſes
decem, diem unum. Sepültus eſt
in cœmetério Priſcillæ, via Salaria.
Fecit Ordinatiônes ſeptem menſe
Decémbri, quibus creavit Presby-
teros quadraginta duos, Diäacongi
viginti quinque, Epiſcopos per di-
vérſa loca ſexaginta quinque
Iſte eſt, qui ante Deum. XxXXVii.

int lumbi
Xlix.
Amavit eum. XxXXiX.
Sint lumbi. XXXIX.

Xl.

146.

Oadmiral

iult Don

Ppatuit
noſtri
eiüdiens
Dietätem
zobrie,
In hoc ſac
Eſu Rea
Quem n
Datrem pat
Fater ſupte
lumen
ſpes de
Inténde,
Tui peror
eménto
Noßtri qui
acrata ab
Nilcendo
eſtätur
Cutrens p
Quod ſolt
Mundi ſalt
Unc aſtra
Hunc om
dalüͤtis aus
Noro ſald
1nos, h
Rigapit un
Hunk trib
ain tibi
Natus es
Tan ie
N
rdun
Et hbi

kus,
Marix
umino

lam ethen i
i peténtibis
lretſis: Alet
interfuete iu
1ot Epiſeogi,
ndemmitue
rium. urni,

eta Fit 1

bere, Aulet
Peellim
gnis ie anin
n aupeteshelſ elt⸗
60 in kens

nn 3
Dtllellpin,
önes lellenn
ne i,
nt uls,
e Eyl copos Ne
nh nll
ue ein ⸗

==

int

. teun⸗ 8
Unbi

153

I N

D O M

Oadmiraàbile commércium.
lig 3 158.
ixit Dominus. 4
Ixxxii.

Ppafuit gratia Dei Salvatoris
( noſtri omnibus hominibus,
Erûdiens nos, ut abnegàntes im-
pPietatem ,„ & ſæcularia deſidéria,
sobriè, & juſte, & pieée vivamus
in hoc ſæculo.
Eſu Redéêmptor mnium,
Quem lucis ante originem
Patrem bPatérnæ gloriæ,
Pater ſuprémus édidit.
u lumen, & ſplendor Patris,
Tu ſpes perennis omnium,
Inténde, quas fundunt preces
Tui per orbem servuli.
eménto, rerum Coônditor,
Noſtri quod olim coôrporis,
Sacrata ab alvo Virginis
Naſcendo, formam súmpferis.
eſtatur hoc præſens dies,
Currens per anni circulum;,
Quòôd ſolus ê ſinu Patris
Mundi ſalus advéneris
unc aſtra, tellus, æquora;
Hunc omne, quod coœlo ſubeſt ,

Salutis auctorem novæ

Novo ſalutat cantico.
t nos, beata quos ſacri
Rigavit unda sanguinis „
Natalis ob diem tui.
Hymni tribatum sôlvimus.
eſu, tibi ſit gloria;
Qui natus es de Virgine „
Cum Patre, & almo Spiritu

M In ſempitérna ſæcula. Amen.

Verbum caro factum eſt, allel.
Et habitavit in nobis, allel.
*

Propter nimiam charitätem ſuam,
qua diléxit nos Deus Filium fu-
um miſit in ſimilitúdinem carnis
Peccati, alleluja.

Eus, qui ſaltis ætérnæ beâtæ
Mariæ virginitate fœcú⁴nda,

humano generi præmia præſtitiſti:

INI,

tribue, quæſumus;ut ipſam pro no-
bis intercédere ſentiamus, per quã
meruimus auctôrem vitæ ſuſcipere
Dôminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum Filium tuum. Qui tecu vivit.

hriſtus natus eſt nobis, Ve-
nite, adorémus. enite. I.
eſu Redémptor.
Doninns dixit ad me: Filius meus
es tu, ego hodie genui te.
Uare fremuérunt Gentes „ † &
QOtopa meditati ſunt inania.
ſtitérunt Reges terræ, & princi-
pes convenérunt in unum, * ad-
vérsůs Doôminum , & advérsàs
Chriſtum ejus.
irumpamus vincula eérum: * &
broliciamus à nobis jugum ipsoru.
ui habitat in cœlis, irridébit
eos: * & Döminus ſubſannabit eos.
unc loquétur ad eos in ira ſua, *
& in furore ſuo conturbàbit eos.
go autem conſtitútus ſum Rex ab
eo ſuper Sion montem ſanktum e-
jus, * prædicans præcéptum ejus.
ominus dixit ad me: * Filius
meus es tu, ego hoôdie gent ui te.
ôſtula à me, & dabo tibi Gentes
hæreditätem tuam, * & poſſeſſio-
nem tuam terminos terræ.
eges eos in virga férrea * & tam-
quam vas figuli confringes eos.
t nunc Reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.
ervite Domino in timoôre: * &
exultate ei cum tremoôore.
pprehéndite diſciplinam, ne-
quando iraſcatur Dns, * & perea-
tis de via juſta.
um exarſerit in brevi ira ejus,
beati omnes, qui confidunt in eo.
Dôminus dixit ad me: Filius
meus 8 tu, ego hôdie génui te.
In ſole pôſuit tabernaculum

ſuum; & ipfe tamquam ſponſus
procédens de thâlamo ſuo.
5

154 Domz:n ;
. 18. nec juraàvit in dolo préximo ſuo.
Oeli enârfant glöriam Dei; *“ zäc accipiet benedictionem à Doô-
& pera manuum ejus annùn- mino: XF & miſericôrdiam à Deo

tiat firmaméntum. ſalutari ſuo. .
ies diéi eructat verbum, * & væc eſt generatio quæréntium eu, 5
nox nocti indicat ſciéntiam. quæréntium faciem Dei Jacob.

on ſunt loquélæ;, neque ſermo- Attollite portas, principes, veſtras,
nes, * quorum non audiantur vo- & elevamini portæ, æternales: *
ces eôrum. & introibit Rex gloriæ.
n omnem terram exivit ſonus Quis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi-
eôrum: * & in fines orbis terræ nus fortis & potens, Dôminus po-
verba eorum. tens in prælio.
in ſole péôſuit tabernàculum ttéôllite portas, principes, ve-
ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus ſtras, & Aevaiini portæ, æterna-
procédens de thalamo ſuo. les: *τ & introibit Rex gloriz.
xultavit ut gigas ad curréndam Quis eſt, iſte BRex glôriæ? * Dômi-

Z.

viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus. nus virtutum ipſe eſt Kex gloriæz.

t occùrſus ejus usque ad ſum- Elevamini portæ æternales;
mum ejus; * nec eſt, qui ſe ab- & introibit Rex gloriæ.
ſcôndat à caléôre ejus. Tamquam ſponlſus. .
ex Doômini immaculata, convér- . Dôminus procedens de thala-

tens animas: * teſtimoénium Dñi mo ſuo. . 1 1:
fidele, fapientiã præſtans parvulis. De Epiſtola beati Pauli Apoéſtoli

uſtitiæ Dômini rectæ, lætifican- ad Romanos.
tes corda; * præcéptum Dômini
lucidum, illuminans culos. Uid ergo ämplius Judæo eſt?
imor Dômini ſanctus pérmanens Ouo quæ utilitas circumciſio-

in ſæculum (æculi: * judicia Domi- nis à Multum per omnem modum.
ni vera, juſtincata in ſemetipſa. bPrimùm quidem, quia crédita ſunt
eſiderabilia ſuper aurum;, & laà- illis elòquia Dei. Quid enim ſi qui-
pidem pretioſum multum: * & dam illorum non credidérunt 2
dulciôra ſuper mel & favum. Mumdquid increduülitas illorum h-
ténim ſervus tuus cuſtôdit ea: * dem Dei evacuabit? Abfit. Eſt au-
in cuſtodiéendis illis retribütio tem Deus verax, omnis autem ho-
multa- mo mendax, ſicut ſcripium eſt: Ut
elicta quis intélligit? ab occul- juſtificéris in ſermonibus tuis; 8&
tis meis munda me, * & ab alié- vincas, cùm judicaris. Si autem ini-
nis parce lexvo tuo. quitas noſtra juſtitiam Dei com-
i mei non fúerint dominati, tunc meéendat, quid dicémus? Numqui
immaculatus ero: * & emundabor iniquus eſt Deus, qui infert jram?
à delicto maximo. (ſecundùm hoôminem dico) Ab-
t erunt, ut complaceant eléquia ſit. Alioquin quòmodo judicabit
oris mei: ι & meditatio cordis Deus hunc mundum?

mei in conipéctu tuo ſemper. Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit
omine adjùtor meus, * & re peccata mundi: ecce! de quo di-
démptor meus. cébam vobis: Qui poſt me venit,
In ſole pôſuit tabernâculum ante me factus eit, Cujus non
ſuum: & ipſe tamquam ſponſus ſum dignus corrigiam calceameénti
procédens de thalamo ſuo. s6lvere. Qui de terra eſt, de
Elevamini portæ aternales? terra loquitur; qui de coælo venit
& introibit Rex gloriæ. ſuper omnes eſt. Cujus. tlon.
.„ N Judæoôrum Deus tantùm:?
Omini eſt terra, & plenitůdo 4 mnonne & Géntium ? Imô
ejus: * orbis terrarum;, & uni- Gentium Quôniam quidem unus
vérſi qui habitant in eo. eſt Deus, qui juſtificat circumci-

uia ipſe ſuper maria fundàâvit en:* ſiôònem ex fide, & præpätium per
& fuper flamina præparavit eum. fidem. Legem ergo deſtruimus pef
uis aflcéndet in montem Dnñi 2 * fidemt Abfit: ſed legem ſtatimus-
aut quis ſiabit in loco ſancto ejus. Quid ergo dicémus inveniſſe Ab-
ſiocens manibs, & mundo corde raham patrem noſtrum ſecunduùm

qui non accépit in vano ahimä ſuäã, carnem? Si enim Abraham ey d ⸗
ribu

1
.

nhus jut
Tiam, ſe
enim die
raham D
ad juſtit
atur,
cündünm
debinun
rätut,4
juſtifica
ejus ad
ſitum gr.
dicit be⸗
Deus ac
operibus
ſuntinige
funt pecc
Ddies
Venite
* Qnia
in terris
Hxc
exultem

Quia.

Latitt
cſo
in prept
reputata
tlain.
In circun
Non in
bütio.
cilionis
gue eſt
omnium
tlum, u
ſtitian
non üs
ciſione,
ſtigia ſi
Datris ne
Bene
Domini,
nobis:
Lec d
erlllemn
li

8peciolis⸗
iie

Nucir
onu
Neri.
ingna r
löelter ſ
Num,
tis: „
Deus in

ökinot
igionent!.
COrdiimi)

uerentiune
Dei hood
Unciheyfen
2 Atemmile
okie.
lönie! 20e
15) Döninun;

prineigen
i porte A
Kex gole,
gloriet N
elt Nertin
potte atend
lotie.
in.
ecens de
huuli AM
ninos.
lius Judet
tas cileln⸗
omnenmnc.
Olackedit

n cle.
litus Un
it? ablte
olmmnis 1e
tſcripiun

mo nübis I

rihus juſtificàatus eſt, habet glô-
riam, ſed non apud Deum. Quid
enim dicit Scriprura?: Crédidit Ab-
raham Deo, & repuratum eſt illi
ad juſtitiam. Ei aatem, qui ope-
ratur , merces non imputatur ſe-
cúndùm gratiam, ſed ſecundùm
débitum. Ei verô, qui non ope-
ratur, credénti autem in eum, qui
juſtificat impium, reputatur fides
ejus ad juſtitiam ſecundùm propoô-
ſitum grâtiæ Dei. Sicut & David
dicit beatitdinem hoôminis, cui
Deus accépto fert juſtitiam ſine
opéribus: Beâti, quorum remiſſæ
ſunt iniquitates, & quorum teéta
ſunt peccata. .
Dies ſanctificàtus illúxit nobis:
venite Gentes, & adorate Dim:
Quia hoôdie deſcéndit lux magna
in terris .
Hæc dies, quam fecit Dôminus,
exultemus, & lætémur in ea.

Quia.

Eatitüdo ergo hæc in circum-
ciſione tantum manet, an étiam
in præpútio: Dicimus enim, quia
reputata eſt Abrahæ fides ad juſti-
tiam. Quomodo ergo reputata eſt,
in circumciſione, an in præpuútio ?
Non in circumciſiône, ſed in præ-
putio. Et ſignum accépit circum-
ciſionis, ſignaculum juſtitiæ fidei,
quæ eſt in præputio: ut fit pater
omnium credentium per præpu-
tium, ut reputétur & illis ad ju-
ſtitiam: & ſit pater circumciſionis,
non iis tantum, qui ſunt ex circum-
ciſione, ſed & iis, qui tectantur ve-
ſtigia fidei, quæ eſt in præpütio
patris noſtri Abrahæx.
Benedictus qui venit in nomine
Dömini, Deus Dominus, & illäxit
nobis: Alleluja, alleluja
æc dies, quam fecit Dominus,
exultémus, & læteémur in ea. Allel.
lôria Patri. Alleluja.

Speciôſus forma Præ filiis hominu,
diffuſa eſt gratia in labiis tuis.

Ructàävit cor meum verbum
bonum: * dico ego pera mea
Regi. .
Lingua mea calamus ſcribæ, * ve-
lôciter ſcribéntis. . . . ’.
peciéôſus forma præ filiis hömi-

num, diffüſa eſt gratia in labiis
ruis: * proptéreà benedixit te
Deus in æternum.

155
ceingere gladio tuo ſuper femur
tuum, * potentiſſime.
pecie tua, & pulchritůdine tua, *
inténde, prolpeié procede & re-
gna.
ropter veritàtem, & manſuetúdi-
nem, & juſtitiam: * & dedúcet te
mirabiliter déxtera tua.
§S agittæ tuæ actæpôpuli ſub te ca-
dent, * in corda inimicôrum regis.
edes tua Deus in ſæculü ſæculi: *
virga directiônis virga regni tui.
ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui-
tatem: * proptéreà unxit te Deus,
Deus tuus oleo lætitiæ præ con-
sörtibus tuis.
yrrha; & gutta, & caſia à veſti-
méntis tuis, aà demibus eburneis: *
ex quibus delectavérunt te filiæ
regum in honore tuo.
ſtitit Kegina a dextris tuis in ve-
ſtitu deaurato, * circumdata va-
rietate.
udi filia, & vide & inclina aurem
tuam: * &ũ obliviſcere populum
tuum, & domum patris tai
t concupiſcet Rex decorem tuũ: *
quoôniam ipſe eſt Döminus Deus
tuus „ & adoraâbunt eum.
t filiæ Tyri in muneribus * vul-
tum tuum deprecabúntur, omnes
divites plebis.
mnis gloria ejus filiæ Regis ab
intus, * in fimbriis aureis circum-
amicta varietatibus.
dducentur Regi virgines poſt
eam, "proximæz ejius afferentur tibi.
fferéntur in Iætitia, & exultatiô-
ne: * adducentur in templü KRegis.
ro patribus tuis nati ſunt tibi fi-
lii: *„ conſtitues eos principes
ſuper omnem terram.
emores erunt nominis tui: * in
omni generatione, & generationé.
roptérea pôpali confitebüntur
tibi in æternum, * & in læculum
ſæculi.
Speciéſus forma præ filiis
höminum, diffüſa eſt gratia in la-
biis tuis. .
Homo natus eſt in ea;
& ipie fundavit eam Altiſſimus.

Undaménta ejus in môntibus
ſan ctis: * diligit Dôminus por-
tas Sion ſuper omnia tabernâcula
Jacob. .
loriéõſa dicta ſunt de te, * civi-
tas Dei.
emor ero Rahab & Babylönis *

ſciéntium me.

ccCeE

156
Ecce alienigenæ, & Tyrus, & pé-
Dulus thiopum, * hi fuérunt illic.
INumquid Sion dicet: Homo;
bmo natus eſt in ea: * & ipſe
fundavit eam Altiſſimus?
Iôminus narrabit in ſcriptüris
Idpulôrum „& principum: * ho-
Trum, qui fuérunt in ea.
icut lætantium omnium * habi-
tatio eſt in te.
Homo natus eſt in ea; &
ipfe fundavit eam Altiſſimus.
Exultàbunt oômnia ligna ſil-
virum ante faciem Dômini, quoô-
niam venit.

Antàâte Dömino canticum no-
wum: *ε cantate Dômino omnis
terra.
antaàte Dômino, & benedicite
nomini ejus: * annuntiate de die
in diem ſalutare ejus.

nnuntiate inter Gentes glôriam
húmilem reſpéxit Deus. Quia.

ejus: * in omnibus pôpulis mira-
bilia ejus. .Z
zuoniam magnus Dôminus, &
laudabilis nimis: * terribilis eſt
ſuper omnes deos.
uoôniam omnes dii Géntium dæ-
monia: * Däüs autem cœlos fecit.
onféſſio, & pulchritùdo in con
ſpectu ejus: *ſancdtimonia, & mag-
ni ficéntia in ſanctificatione ejus.
fférte Dômino patriæ Gentium,
afferte Domino gloriam & hono-
rem : * afférte Dômino glôriam
nomini ejus.
Collite hôſtias, & introite in atria
ejus: * adorate Döminum in atrio
ſancto ejus.
ommoveatur à facie ejus univér-
ſa terra: * dicite in Gentibus, quia
Dôminus regnavit.
cenim corréxzit orbem terræ, qui
non commoveébitur: * judicabit
Populos in æquitate.
ætentur cœli,; & exůltet terra,
commoveätur mare, & plenitudo
ejus: * gaudebunt campi,; & om-
nia, quæ in eis ſunt.
unc exulrabunt omnia ligna ſil-
varum à facie Dômini, quia venit: *
quoniam venit judicare terram.
udicabit orbem terræ in æquita-
te: * & péôpulos in veritate ſua-
Exultabunt omnia ligna ſil-
vaârum ænte faciem Doômini, quoô-
niam venit.
Specioſus forma præ filiis hoô-
minum. Diffùſa eſt gratia in
labiis tuis.

Sermo S. Leônis Papzę.

Eſtivitatis hodiernæ, dilectiſſi-
mi, verus venerator eſt, & pius
cultor, qui nec de Incarnatione
Dômini aliquid falſum, nec de Dei-
tate aliquid ſentit indignum. Paris
enim periculi malum eſt, ſi illi aut
natuúræ noſtræ véritas, aut patérnæ
gloriæ negatur æqualitas. Cùm
ergo ad intelligéendum ſacramén-
tum nativitatis Chriſti, qua de ma-
tre Virgine eſt ortus, accédimus,
abigatur procul terrenarum caligo
ratiõnum, & ab illuminatæ fidei
culo, mundanæ ſapiéntiæ fumus
abſcêdat.
Congratulamini mihi omnes,
qui diligitis Dum: Quia, cùm
eſſem parvula, placui Altiſſimo, &
de meis viſcéribus génui Deum, &
hominem. Beatam me dicent
omnes generatiônes, quia ancillam

Ivina eſt enim auctôritas, cui
crédimus: divſna eſt dodri-
na, quam séquimur. Quéôniam ſiye
legis teſtificatiôni „ ſive oraculis
Prophetarum, ſive Evangélicæ tu-
bæ interiorem admoveamus audi-
tum: verum eſt, quod Joannes ple-
nus Spiritu ſancto intéônuit : In
principio erat Verbum, & Verbum
erat apbud Deum, & Deus erat
vVerbum. Hoc erat in principio
apud Deum. Omnia per ipfſum fa-
cta ſunt, & ſine ipſo factum eſt ni-
hil. Et ſimiliter verum eſt, quo-
idem prædicator adjécit: Verbum
caro factum eſt, & habitavit in no-
bis: & vidimus gloriam ejus, glo-
riam quaſi Unigéniti à Patre.
Confirmatum eſt cor Virginis,
in quo divina myſtéria Angelo
nuntiante concépit: tunc ſpecio-
ſum forma præ filiis höminum ca-
ſtis ſuſcépit viſcéribus: * Et bene-
dicta in ætérnum, Deum nobis
prôtulit & hoôminem. Domus
pudici péctoris, templum repéntè
kt Dei, intacta néſciens virum;
verbo concépit Filium. Et.

N utraàque ergo natúra idem eſt
Dei Filius, noſtra ſuſcipiens:
& prôpria non amittens: in ho-
mine hominem rénovans, in ſe in-
commutabilis perſevérans. Deéitas
enim, quæ illi cum Patre com-

münis eſt, nullum detriméntum
om-

ommniotte
man ler
ſumma &&
ſe ad hun
lütem,
transtuli
deſtitit.
minoren
dicit at
meæ utrit
humanar
diviname
Bened
90 Maria
inpenta es
cebat in
cclo.
tuum, &
la tua,K
animalinn
loria ?

In princi⸗
erat erb.
die Salyar
Omin
n11*
ubes
ſuſtitia,
ſedliz ejus
Lenis ann
inflamma
ejus,
lluxérun
le: * Vid
kontes,
cie domit
Mis terra.
mnnunti⸗
eus: 5
gloriam
onfund
ſeulptiſiz
Amuläcris
orite e
audizit, &
terultay
ter ullciz
Moöniam t

s ſandor
Peccatoris
6 uronze
eletitiz
erimini
6Onätemun
lönizeſus
In

eönis hare,
tieme, Utt
letitor ehe
de INcant

Ziliz 1

Sndunn ſianl

2 ſapieniuſi
i mili en
4
lacui Ali
us genli Den
Pentam net
nesrglia n
t Deig C

Nengoli
iylna el 1

omnipoténtiæ suͤbiit, nec Dei for-
mam ſervi forma violavit: quia
ſumma & ſempiteérna eſséntia, quæ
ſe ad humani géneris inclinavit ſa-
lütem, nos quidem in ſuam gloriã
transtulit, ſed quod erat, eſſe non
déſtitit. Unde cùm Unigénitus Dei
minôrem ſe Patre confitetur, cui ſe
dicit æqualem, veritatem in ſe for-
mæ utriüsque demönfſtrat: ut &
humanam probet imparilitas, &
divinam declaret æqualitas.
Benedicta & venerabilis es Vir.
go Maria, quæ ſine tactu pudôris
invénta es mater Salvatoôris: Ja

cébat in præsépio, & fulgébat in

cœlo. Doômine audivi auditum
tuum, & timui: conſideravi pe-
ra tua, & expavi: in medio duorum
animalium. jacébat.
Sloôria Patri. Jacébat.

In principio, & ante ſæculaà Beus
erat Verbum, & ipſe natus eſt ho-
die Salvator mundi.
Ominus regnavit, exultet ter-
ra: * læténtur inſulæ multæ.
ubes & caligo in circuitu ejus: *
juſtitia,; & judicium corréctio
ſedis ejus.
Lenis ante ipſum præcédet; * &
inflammabit in circuitu inimicos
ejus.
lluxérunt fülgura ejus orbi ter-
ræ: * vidit, & commoôta eſt terra.
ontes, ſicut cera fluxérunt à fa-
cie Dömini: * à facie Dômini om-
nis terra.
nnuntiaverunt cœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes pôpuli
gloriam ejus.
onfundântur omnes;, qui adéorant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
Kmulacris ſuis. .
dorate eum omnes Angeli ejus: *
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
ter judicia tua Dömine.
uôniam tu Déôminus Altiſſimus
ſuper omnem terram: * nimis ex-
altätus es ſuper omnes deos.
zui diligitis Döminum, odite
malum: * cuſtodit Doôminus ani-

mas ſanctôrum ſuorum, de manu

peccatôris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
ætamini juſti in Dömino; *† &
confitémini meméôriæ ſanctifica-
tioônis ejus.

Aa. In principio, & ante ſæcula

157
Deus erat Verbum, & ipſe natus
eſt hôdie Salvator mundi.
Ante luciferum genitus, &
ante ſæcula, Dôminus Salvator no-
ſter hôdie naſci dignatus eſt.

Antäâte Dômino cänticum no-
vum: & quia mirabilia fecit.
alvavit ſibi dextera ejus, *F &
brächium ſanctum ejus.
otum fecit Doôminus ſalutäre ſu-
um: * in conſpéectu Gentium reve-
lavit juſtitiam ſuam. .
ecordàtus eſt miſericôrdiæ ſuæ: *
& veritatis ſuæ domui Iſrael.
idérunt omnes teérmini terræ: *
ſalutaâre Dei noſtri.
ubilate Deo omnis terra: * can-
tàte, & exultate, & psallite.
b sällite Dômino in cithara, in
cithara, & voce pſalmi: " in tubis
ductilibus, & voce tubæ coôrneæ.
ubilate in conſpéctu Regis Do-
mini, * moveaâtur mare, & pleni-
túdo ejus, orbis terrarum, & qui
habitant in eo.
lùmina plaudent manu, ſimul
montes exultäbunt a conſpectu
Dômini: *- quôniam venit judicare
terram.
udicaàbit orbem terrâàrum in juſti-
tia, *τ & pôpulos in æquitate.
Ante luciferum génitus, &
ante ſæcula, Dôminus Salvator
noſter hôdie naſci dignatus eſt.
Nato Domino Angelorum
chorus canébat, dicens: Salus Deo
noſtro, ſedénti ſuper thronum, &
Agno.
Ominus regnavit, iraſcaântur
pôpuli: qui ſedet ſuper Ché-
rubim, moveatur terra.
ôminus in Sion magnus, * &
excélſus ſuper omnes pôpulos.
Bonfiteantur nomini tuo magno,
quôniã terribile, & ſanctum eſt: *
& honor regis judicium diligit.
u paraâſti directiones: * judicium
& juſtitiam in Jacob tu feeiſti.
xaltate Dim Deum noſtrum
& adorate ſcabellum pedum ejus?*
quòôniam ſanctum eſt.
yſes, & Aaron in ſacerdéôtibus
ejus: * & Sàämuel inter eos, qui
invocant nomen ejus.
nvocabant Döôminum, & ipſe
exaudiébat eos: * in colümna nu-
bis loquebatur ad eos.
uſtodiebant teſtimonia ejus, *
& præceptum quod dedit illis.
omineDeus noſter tu exaudiébas
6OS „ *

158
eos: * Deus tu propftius fuiſti eis,
& ulcifcens in omnes adinventioô-
nes eorum.
zaltate Däm Deum noſtrum, &
adoräte in moate ſancto ejus: *
quoniam Sanctus Dominus Deus
noſter.
Nato Dno Angelôrum chorus
canebat, dicens: Salus Deo noſtro,
ſedénti ſuper thronum & Agno.
Notum fecit Dôminus; allel.-
Salutare ſuum, allel. .
Ectio ſancti Evangelli ſecundùm
Lucam.

N illo tempore: Poſtquam con-
ſummati ſunt dies octo, ut cir-
cumciderétur puer: vocatum eſt
nomen ejus Jeſus. Et réliqua.
Homilia ſancti Ambroſii Epiſcopi.

Ircumciditur itaque puer. Quis
eſt iſte puer, niſi ille, de quo
dictum eſt: Puer natus eſt nobis;
Filius datus eſt nobis? Factus eſt
enim ſub lege, ut eos, qui ſub lege
eſſent „lucrifcaceret. Ut siſterent
eum Domino. Quid ſit autem in
Jerùſalem ſiſti Dômino, dicerem,
niſi in Iſaiæ comméntis ante dixiſ-
ſem. Gircumciſus enim vitiis, Do-
minico dignus judicatur obtutu;
uia oculi Domini ſuper juſtos. Vi-
des „ omnem lesis veéteris sériem
fuiſſe typum futuri: nam & cir-
cumeiſio purgatioônem ſignificat
delictôrum ,
Sancta & immaculata virginitas,
quibus te laudibus efferam, néſcio:
½Quia quem cœli capere non po-
terant, tuo grémio contuliſti.
Benedicta tu in mulieribus, &
benedictus frucktus ventris tui.
Quia. 4
Ed quéniam prona quadam cu-
) piditate Peccandi, humanæ car-
nis & mentis fragilitas inextrica-
bilibus vitiis implicatur, eo per o-
Gavum circumciſionis diem culpæ
totius futura purgatio, reſurrectiô-
nis præfigurabatur ætate. Hoc eſt
enim illud: Quia omne maſculi-
num adapériens vulvam, tanctum
Domino vocabitur. Verbis enim
legis promittebatur Virginis par-
tus. Et vere ſanctus, quia immacu-
latus. Denique iptum eſſe, qui lege
ſignétur, in eümdem modum ab
Angelo repetita verba declarant:
Quod naſcérur, inquit, Sanctum,
vocabitur Filius Dei.

s., Néſciens mater virgo virum,
péperit ſine dolore, & Salvatorem
ſæculôrum, ipſum Regem Ange-
Ilôrum, fola virgo lactaàbat uͤbere
de cœlo pleno. Domus pudici
péctoris templum repéntè fit Dei:
intacta néſciens virum, verbo con-
cépit Filium. Salvatôrem.
lôria Patri. Salvatorem.

Olus enim per oômnia ex natis
) de fæmina ſanctus Dominus Je-
lus, qui terrénæ contagia corrupté-
læsimmaculati partus novitate non
sénſerit, & cœleſti majeſtate depu-
lerit. Nam G litteram ſequamur;
quômodo ſanctus omnis maiculus,
cùm multos Iceleratiſſimos fuiſſe
non lateat? Naumquid ſanctus A-
chab: Numquid ſandti pſeudopro-
phétæ „ quos ad Eliæ preces ultor
cœléſtis injuriæ ignis absumpfit ?
Sed ille Sanctus, quem in figura fu-
túri myſtérii pia legis divinæ præ-
ſcripta ſignabant „ eo quòd ſolus
ſanctæ Eccléſiæ virginis ad gene-
randos pôpulos Dei imaculatæ fœ-
cunditatis aperiret genitale ſecreé-
tum. e Deum laudamus. II.
A D L AUDES
Admirabile comméèrcium !
Creator géneris humani, ani-
matum corpus ſumens, de Virgine
naſci dignatus eſt: & procẽêdens
homo ſine sémine, largitus eſt no-
bis ſuam Deitatem.
ñs regnavit. „. . II
Quando natus es ineffabiliter
ex Virgine, tunc implétæ ſunt Scri-
pturæ: füicut plvia in vellus delcé-
diſti, ut ſalvum faceres Genus hu-
manum: te laudamus Deus noſter.
Rubum quem viderat Moyſes
incombuùſtum, conſervatam agno-
vimus tuam laudabilé virginitaté:
Dei génitrix intercéde pro nobis.
Germinavit radix Jeſſe; orta
eſt ſtella ex Jacob: Virgo péperit
Salvatôrem: te laudâmus Deus
noſter. .
Ecce Maria génuit nobis
Salvatôrem, quem Joannes videns
exclamavit, dicens: Ecce Agnus
Dei, ecce qui tollit peccata mun-
di, allelùja.

Ppäruit grätia Dei Salvatoris
Enoſtri omnibus hominibus,
erûdiens nos, ut abnegantes im-
pietatem, & ſæcularia deſidéria
50 brié,

zoͤbrie &
hoc lecule

volis
Ad usi
Chriſtum
Natum M.
eatus al
deryile co
Ut carme
Ne perdere
altæ paré
Clettis in
Venter pue!
decteta, 4.
Ollius pu
Templum
Intacta ne
Conceèpit:
nititurp
Quem Ga
Quem yen
Baptiſta cl
Eno jaet
Dræsepe n
Ut lcte me
her guemt
audet ch
Et Anzeli
Balique
Daſtor, C
i
inatus
Cum batte
n lempire
Verdun
At bi

Mirabilen
die . inno
no tactus
ſt, gu⸗
commlxtie
ſonem
Eus, 9
no ge
tnibue, e

Dunco nat

V .
Ael.
hi no
Arl. Verb

Vitzo win
, Alr
1 Reren
ladaban
Domnge
teente fid
tumm, veldoe
atoten,
7atoten.

ſandi geutn
Elie geces
gnis bbeint
guenin fen
ſegis duinme
f0 llati
liginns ,
el imactn
1 genitne!
laudens
UD 1

coimmetdll
erishuuumn,
nend Ce
ſt: X por
e, aletu
m.
it eun
3 es ni
nplete i
rellit
celes eln
nns Delint
rſetac.
inils dienn
klegtoſe⸗
nir
ob: Veo 1
. locimn

Joimntz

Patri. Verbum.

s6briè, & juſt, & pièe vivamus in
hoc ſæculo.

Solis ortus cardine,
Ad usque terræ limitem,
Chriſtum canâmus principem,
Natum Maria Virgine.
eatus auctor ſæculi,
Servile corpus induit:
Ut carne carnem liberans;
Ne perderet, quos condidit.
aſtæ parentis viſcera
Ccœléſtis intrat gratia;
Venter puéllæ bajulat
Secréta, quæ non nôverat.
omus pudici pectoris
Templum repénté nit Dei:
Intaà cta néſciens virum,
Concêpit alvo filium.
nititur puerpera
Quem Gabriel prædixerat;
Quem ventre Matris géſtiens,
Baptiſta clauſum séenſerat.
Gno jacére pértulit;,
Præsépe non abhoôrruit:
Et lacte modico paſtus eſt;,
Per quem nec ales éſurit.
audet chorus cœléſtium;
Et Angeli canunt Deo;
Palamque fit Paſtôribus
Paſtor, Creator omnium.
eſu, tibi ſit gloria;,
Qui natus es de Virgine,
Cum bPatre, & almo spiritu;,
In ſempiterna ſæcula. Amen.
Verbum caro factum eſt;, allel.
Et habitavit in nobis, allel.

Mirabile myſterium declaratur hoô-
die: innovaàntur natùræ, Deus ho-
mo factus eſt: id quod fuit, perman-
ſit, & quod non erat, alsumpſit;non
commixtiònem paſſus, neque divi-
ſiònem.
Eus, qui ſalũtis ætérnæ beatæ
Mariæ virginitate fœcäunda,
humano generi præmia præſtitiſti:
tribue, quæſumus: ut ipſam pro
nobis intercédere ſentiamus, per
quam meruúimus auctorem vitæ
iuſcipere Döminum noſtrum Je:
ſum Chriſtum Filium tuum. Qui
tecum vivit.

Quando natus es.
pparuit.
Verbum caro factum eſt;
*Allel. all. Verbum. Et habi-
tàvit in nobis. Allel, all. loria
Ipſe invocabit

me;zall. Pater meus es tu;allel.

159
Rubum quem viderat Môyles.

T: Tu in principio Dômine
terram fundãâſti: & pera ma-
nuum tuarum ſunt cœli.
Notum fecit Döminus »„
Allel. allel. Notum.
Salutare ſuum. Allel. allel.
löria Patri. Notum. Vidé-
runt omnes fines terræ;, allel.
Salutare Dei noſtri, allel.

Ecce Maria.

Pſi peribunt tu auté permanébis,
& omnes ſicut veſtiméntũú vete-
rascent, & velut amictum mutabis
eos, & mutabuntur: tu autem idem
ipſe es, & anni tui non deficient.
Vidérunt omnes fines terræ;
Allelúja, allel. Vidérunt.
Salutare Dei noſtri. Allel.
loria Patri. Vidérunt.
bum caro factum eſt, allel.
Et habitavit in nobis, allel.
O admirabile.

allel.
Ver-

153.
Notum fecit Dôminus, allel.
Salutare ſuum;allel.

Magnum hæreditatis myſtérium,
templum Dei factus eſt uterus ne-
ſcientis virum: non eſt polluútus
ex ea carnem aſsumens: omnes
Gentes vénient, dicéntes: Gloria
tibi Dômine.
eus, qui ſalütis.

Stéphanus autem plenus gratia, &
fortitudine, faciébat ſigna magna
in péôpulo.
Stéphanus vidit cœlos apértos.
Vidit & introivit: beàtus homo,
cui cœli patebant.

Mnipotens, ſempitérne Deus,
qui primitias Martyrü in bea-
ti Levitæ Stéphani sanguine dedi-
câſti: tribue, quæſumus; ut pro no-
bis intercéſſor exiſtat, qui pro ſuis
étiam perſecutôribus exoravit Dô-
minum noſtrum Jeſum Chriſtum
Filium tuum. Qui tecum vivit.

I N O C T A V A
134*

160
De Actibus Apoſtolôrum.

Ura cervice, & incircumciſis
cõrdibus, &᷑ äuribus, vos ſem-
per Spiritui ſancto resiſtitis, ſicut
patres veſtri, ita & vos. Quem
Prophetaärum non ſunt perſecuti
patres veſtri? Et occidérunt eos,
qui prænuntiabant de advéntu ju-
ſti, cujus vos nunc proditoôres, &
homicidæ fuiſtis; qui accepiſtis
legem in diſpoſitiéne Angelôrum,
& non cuſtodiſtis. Audiéêntes au-
tem hæc, diſſecabantur côrdibus
ſuis, & ſtridébant dentibus in eum.
g.. Stéphanus autem plenus gratia
& fortitůdine;, Faciébat pro-
digia, & ſigna magna in populo.

F. Surrexérunt quidam de ſynago-
ga diſputantes cum Stéphano, &
non pôterant resiſtere ſapientiæ, &
Spiritui, qui loquebatur. Faciébat.

— Um autem eſſet plenus Spiri-
tu ſancto, intéendens in cœlum,
vidit gloriam Dei, & Jeſum ſtan-
tem à dextris Dei: Et ait: Ecce vi-
deo cœlos apertos, & Filium ho-
minis ſtantem à dextris Dei. Ex-
clamantes autem voce magna con-
tinuerunt aures ſuas, & impetum
fecérunt unanimiter in eum. Et
ejiciéntes eum extra civitatem la-
pidabant : & teſtes depoſuérunt
veſtiménta ſua ſecus pedes adoles-
céntis, qui vocabatu? Saulus. Et
lapidabantstéphanum invocantem,
& dicéntem: Doômine Jeſu sùſcipe
ſpiritum meum. 5
ge. Vidébant omnes Stéphanum,
qui erant in concilio: Et in-
tuebantur vultum ejus tamquam
vultum Angeli ſtantis inter illos.
g. Plenus gratia & fortitúdine;,
faciébat prodigia & ſigna magna in
pôpulo. Et intuebantur.

Oſitis autem génibus, clama-
vit voce magna;, dicens: Dômi-
ne, ne ſtâtuas illis hoc peccatum.
Et cùm hoc dixiſſet, obdormivit
in Dômino. Saulus autem erat con-
séntiens neci ejus. Facta eſt autem
in illa die perſecůtio magna in Ec-
cleſia, quæ erat Jerosolymis: &
omnes diſpérſi ſunt per regiônes
Judææ & Samariæ, præter A Pôſto-

los. Curavérunt autem Stépha-
num viri timoraâti, & fecerunt
planctum magnum ſuper eum.

8

Intuens in cœlum beatus Sté.
phanus, vidit gloôriam Dei, & ait:
Ecce video cœlos apeértos, &
Filium höminis ſtantem à dexttis
virtútis Dei.
Cuùm autem eſſet Stéphanus ple-
nus Spiritu ſanéto, intendens in
coœlũ vidit gloriã Dei, & ait. Ecce.
léöria Patri. Ecce.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Pi heſtérnum feſtiviſſimum
diem, quosalvatoris noſtri Chriſti
nobis nativitas illuxit, étiam ho-
diérnus dies beati martyris Stépha-
ni corôna illuſtratur. Martyris
illius mérita nulla pars orbis igno-
rat: paſſus enim eſt ipſo principio
Eccleêſiæ, id eſt, in ipſa urbe Jerosoô-
lyma. Ibi enim Diaconus miniſtra-
vit ,„ & in ipſo juventutis flore de-
côrem ætatis ſuæ sanguine purpu-
ravit. Paſſio ejus insignis eſt, mul-
tmque mirabilis. Hanc modo de
libro Actuum àpoſtolérum, cùm
legerétur, non solùm audivimus;
ſed étiam ôculis ſpectavimus.
Lapidabant Stéphanum inyo-
cantem, & dicéntem: Dômine
Jeſu Chriſte, accipe ſpiritũ meum:
& ne ſtàtuas illis hoc peccàatum.
Pôſitis autem génibus, clamavit
voce magna, dicens. Domine.

Hriſtus ergo caput Märtyrum
prior paſſus eſt pro nobis, re-
linquens vobis exémplum, ut le-
quaâmini veſtigia ejus. Cuſjus pal-
ſiònis veſtigia proſecũtus beatiffi-
mus Stéphanus, confiténdo Chri-
ſtum lapidatus à Judæis, coronam
méruit tamquam ſuo ſibi nomine
pôſitam. Stéphanus enim Græcé;
Latinè corôna appellatur. Jam co-
rôna nomen habeébat ,„&
mam martyrii ſuo nomine præfe-
rébat.
Impetum fecérunt unanimitet
in eum, & ejecérunt eum extra ci-
vitatem invocantem, & dicéntem:
Däüe Jefſu accipe ſpiritum meum.
Et téſtes depoſuérunt veſtimen-
ta ſua ſecùs pedes adoleſcentis:
qui vocabatur Saulus, & lapidabant
Stéphanum invocântem, & dicén-
tem. DOômine. . 9 V
Ui cùm lapidarétur

cutôribus reportàre vindictam;

ſed eis pôòtiùs à Deo veniam poſtu-
labat

ideò pal-

non ſo-
Iùm non expectabat de perſe-

lübꝛt. Mem
minum: M.
tribuamdie
Ne dixeris,
meis: ſed
tibi auxilio
bet Domin
ræ letnibut
tyribus vin
Impii ſin
cérunt, ut
At ille gau
ut werexrétu
Borie.
ſias, & imp
ltet in eum

Clio lanct
Matthæun
E illo ten
Letidis &
Mitto ad vo
tes & derib⸗
Actucitiget
Hotnilia 5. .

Lrülälem,
ktophetas
Lallicht
Weat
ſtu, ſurd
quod viden
alltem, qui
congregire
1r krophe
Aur. Gal
nem congte
uos, in can
Lümus Sicu
uum, K
rayit; exp.
Dit eos, §
Stephan
Apidaant
0s, idit,
deu
Om isi
kun iithe
elheeosal
Aclituf

le⸗ keline

upüͤki 8
un dadinn

lumn dan
Dtiam beit
E0s he

ſ, ntem4&
Rtantent

ſet Pteſten
to 1 in .
Dei Kanl
cce.

uktimn he

làâbat. Meminerat enim dixiſſe Déô-
minum: Mihi vindictam, ego re-
tribuam, dicit Dominus. Et iterùm:
Ne dixeris, ulciſcar me de inimicis
meis: ſed expecta Dominum, ut
tibi auxilio ſit. Expectare nos ju-
bet Dôminus Deuszut in die futù-
ræ retributionis cum ſanctis Mar-
tyribus vindicéemur.
Impii ſuper juſtum jactúram fe-
cérunt, ut eum morti traderent:
At ille gaudens ſuſcépit lapides,
ut mererétur accipere coroönam
gloriæ. Continuerunt aures
ſuas, & impetum fecérunt unani-
miter in eum. At. G loria Patri. At.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum!
N illo témpore: Dicébat Jeſus
Scribis & Phariſæis: Ecce ego
mitto ad vos Prophétas, & Sapién-
tes, & Scribas: & ex illis occidétis,
& crucifigétis. Et reliqua.
Homilia S. Hierônymi bPresbyteri.

Eruſalem, Jeruſalem, quæ occidis
Prophétas. Jeruſalem non ſaxa

& ædificia civitatis, ſed habitato-

res vocat: quam plangit patris affé-
Gtu, ſicut & in alio loco legimus.
quod videns eam fléverit. In eo
autem, quod dicit: Quòôties vôölui
congregare filios tuos: omnes re-
trô Prophétas à ſe miſſos eſſe te-
ſtatur. Gallinæ quoque ſimilitùdi-
nem congregantis ſub alas pullos
ſuos, in cantico Deuteronômii lé-
gimus: Sicut aquila protegit nidum
ſuum, & ſuper pullos ſuos deſide-
ravit; expandens alas ſuas, ſuſcé-
pit eos, & tulit ſuper pennas ſuas.
Stéphanus ſervus Dei, quem
lapidabant Jud æi, vidit cœlos aper-
tos, vidit, & introivit: * Beatus
homo, cui cœli patébant.
Cuüm igitur ſaxoôrum crepitân-
tium turbine quaterétur, inter
æthereos aulæ cœléſtis ſinus divina
ei claritas fulſit. Beatus.

Cce relinqueétur vobis domus
veſtra desérta. Hoôc ipſum ex
persona Jenem i jam antè dixerat:
Reliqui domum meam, dimiſi hæ-
reditatem meam: faéta eſt mihi hæ-
reditas mea quaſi ſpelünca hyænæ.
Deseèrtam Judæorum domum, id
eſt, templum illud, quod fulgébat
augúſtius, culis comprobamus,

quia habitatoôrem Chriſtum perdi-

261
dit, & hæreditätem prærſpere ge-
ſtiens, occidit hærédem.
Patefaéctæ ſunt januæ cœli Chri-
ſti Martyri B. Stépnano, qui in
nůmero Martyrum invéntus eſt
primus: Et ideò triümphat in
cœlis coronatus.
Mortem enim;, quam Salvaâtor
noſter dignatus eſt pro nobis pati;
hanc ille primus réddidit Salvatô-

ri. Et ideòô.
Et ideò.

loôria Patri
Ico enim vobis, non me vidé-
bitis amodò, donec dicaâtis:
Benedictus, qui venit in nomine
Dômini. Ad Jerúſalem loquitur, &
ad populum judæòrum, Versiculum
autem iſtum, quo & parvuli, atque
lacténtes in egréſſu Jerúſalem
Domini Salvatoris uſi ſunt, quando
dixérunt: Benedictus, qui venit in
noômine Doômini: Hosanna in ex-
célſis: ſumpſit de centéſimo deci-
moséptimo Pſalmo, qui maniteſtè
de advéêntu Dômini ſcriptus eſt.
e Deum laudamus. II.
Lapidavérunt. 136.
Iſte eſi joan-
nes, qui ſupra pectus Doômini in
cœna recůbuit: beâtus Apoſtolus:
cui revelata ſunt ſecréta c&œleſtia.
Hic eſt diſcipulus ille, qui te-
ſtimonium péthibet de his.
Et ſcimus, quia verum eſt te-
ſtimônium ejus.
Celéſiam tuam, Démine, beni-
gnus illuſtra: ut beati Joàânnis
Apöſtoli tui & Evangeliſtæ illu-
minata doctrinis, ad dona pervé-
niat ſempitérna.

Hi ſunt, qui cum muliéribus non
ſunt coinquinati: Virgines enim
ſunt, & cequuntur Agnum, quocũm-
que ferit.
Herôdes irâtus occidit multos
peros. In Bethiehem Judæ
civitate David.
Eus, cujus hodierna die præ-
cônium Innocentes Märtyres
non loquéndo, ſed moriendo éon-
téſſi ſunt: mnia in nobis vitiorum
mala mortifica; ut fidem tuam -
quam lingua noſtra loquitur, étiam

moôribus vita fateatur. Per Düm.
Lapidavérunt. 136.
ixit Dis. X
rédidi. 79.

162

ui timet Deum.
xùltet orbis. 140.
Valdé honorandus eſt beatus
Joannes. Qui fupra pectus
Domini in cœna recüúbuit.
Iſte eſt Joannes.
ccleſiam tuam.
Sepelierunt
Stéphanum viri timorati, & fecé-
runt planctum magnů ſuper eum.
stéphanus vidit cœlos apértos.
„ Vidit, & introivit: beatus ho-
mo, cui cœli patébant.
Mnipotens, ſempitérne Deus,
qui primitias Martyrum in
beâti Levitæ Stephani sanguine
dedicâſti: tribue, quæſumus; ut
pro nobis intercéſſor exiſtat, qui
pro ſuis étiam perſecutoribus ex-
oravit DOöminum noſtrum jeſum
Chriſtum Filium tuum.

Innocéntes pro Chriſto infantes
occiſi ſunt, ab iniquo Rege lacten-
tes interfédti ſunt;: ipſum ſequun-
tur Agnum ſine macula, & dicunt
ſemper: Gloria tibi Domine.
Ssub throno Dei omnes Sancti
EClamant. Vindica sanguinem
noſtrum Deus noſter.
eus, cujus hodiérna.
IN OCTAVA S. 1OANNIS.

De libro Abocalypſis beâti Joan-
nis Apôſtoli.

Oſt hæc vidi: & ecce ſtium
apértum in cœlo, & vox prima,
quam audivi, tamquam tubæ lo-
quéntis mecum, dicens: Aſcénde
huc, & oſténdam tibi, quæ opoôrtet
fieri poſt hæc. Et ſtatim ti in ſpi-
ritu: & ecce ſedes poôſita erat in
coelo, & ſupra fedem fſedens. Et
qui ſedebat, similis erat aſpéctui
lapidis jäalpidis & sardinis: & iris
erat in citcüitu ſedis, fimilis viſioni
ſmaragdinæ. Et in circuitu ſedis ſe
dilia viginti quatuor: & ſuper thro-
nos viginti quatuor ſeniores ſedé-
tes circumamicti veſtimentis albis,
& in capitibus eorû coronæz aureæ.
Valde honorandus eſt beatus
Joannes, qui fupra pectus Domini
in cœna recubuit: *ι Cui Chriſtus
in Cruce matrem, Virginem virgi-
ni commendavit. Virgo eſt

eléétus à Dômino, atque intet
ceteros magis dilééctus. Cui.

T de throno procedébant füͤl-
gura, & voces;, & tonitrua: &
ſeptem lampades ardéntes ante
thronum, qui ſunt ſeptem Spiritus
Dei. Et in conſpéctu ſedis, tamquâ
mare vitreum simile cryſtallo: &
in medio ſedis, & in circuitu ſedis
quatuor animalia plena oculis an-
te & retrò. Et äanimal primum si-
mile leôni, & ſecundùm animal si-
mile vitulo, & tertium animal ha-
bens faciem quaſi hoôminis, & quar-
tum animal simile àquilæ volanti.
Et quatuor animalia, ſingula eôrum
habébant alas ſenas: & in circuitu,
& intus plena ſunt oculis. .
Hic eſt diſcipulus ille, qui teſti-
mônium pérhibet de his, & fcripfit
hæc: Et ſcimus, quia verum e
teſtimonium ejus. Fluenta
Evangélii de ipſo ſacro Dominici
péctoris fonte potavit. Et.

T réquiem non habébant die
ac nocte dicentia: Sancéctus, San-
ctus, Sanctus Dôminus Deus omni-
potens, qui erat; & qui eſt ,
qui venturus eſt. Et cùm darent il-
la animalia glôriam, & honôrem, &
benedictionem ſedénti fuper thro-
num,viventi in ſæcula ſæculorum,
procidébant vigintiquatuor ſenioô-
res ante ſedéntem in throno,
adoräbant vivéntem in ſæcula ſæ-
culorum, & mittébant corônas ſuas
ante thronum, dicêntes: Dignus es
Dômine Deus noſter accipere glo-
riam, & honorem, & virtatemzdd
tu creâſti omnia, & propter volun-
tatem tuam erant, & creata ſunt.
Hic eſt bea iſtimus Evangeliſta,
& Apoſtolus joaäannes: & Qui pri-
vilagio amoris præcipui;, cæteris
altiùâs aàa Doômino meéruit honorari.
Hic eſt diſcipulus ille, quem di-
ligébat ſeſus, qui ſupra pectus Doô-
mini in cœna recùúbuit. Qui.
Moria Patri. Qui.

Ex Tractaàtu S. Auguſtini Epiſcopi
in Joannem,

N quâtuor Evangéliis, vel potius
quatuor libris unius Evangeélii
ſanctus Joannes Apôſtolus non
imeritô ſecundù⅛m intelligentiam
ſpiritalem aquilæ comparatus; al-
tiùs multoque lublimius alii⸗ ri⸗

bus ere⸗
in ejus
ſtra erig
Eyangel
Dominc
dirinita
iſtumar
ambulan
ſermoni
ſolum /0
nem amd
per omnt
Lelorum.
nemn invit
perenit:
fünt omn
erat Verb
Deum,
Qulvi
haminte
Et ſer
meum,
Jeruſalen
kaͤtre de
Daradtſo

Vie n
Muét
Ciciyit, 5
quémodo
oc tucta
enim ſine
Pangelio
Plio ſupe
ebat, De
cketo bibe
ibit inn
Perveniat:
olüm ine⸗
reſure⸗
te inca
Verbum
länti,zguz
Dilige
Auoniam ſp.
Kitatis enp
m:
o, iro
Incn
hui nune
ni tonmen

1, aun
llens, (
o tocelchu

ces, A toi
es Alentz

cünduma
tettium nn
R hommike
ile aceient
nas Kindel
untoells
pulusilentt
et eligil
nns,Clit 1

—

1§. .D
ſo ſacto M
hotiſit

non liben
ntia: Auds
minus Nd
nie
Reina
nt m
ſeloniluper
ſraleltelt

bus eréxit prædicatiénem ſuam: &
in ejus erectione étialn corda no
ſtra érigi vôluir. Nam céteri tres
Evangeliſtæz tamquam cum hömine
Domino in terra àmbulant, & de
divinitate ejus pauca dixérunt:

163
tamquam adulterinus ab ungue di-
mittitur. Jam ergo vidéte, quã ſub-
limia loqui débuit, qui eſt aqui læ
comparatus: & tamen etiam nos
humi repéntes, infirmi, & vix ullius
momęénti inter homines audémus

iſtum autem quaſi pigúerit in terra tractare iſta, & iſta exponere: &

ambulare, ſicut ipse exordio ſui
ſermônis inrônuit, eréxit ſe non
ſolùm ſuper terram, & ſuper om-
nem ambitum aeris & cœli, ſed fu-
per omnem étiam exercitum An-
gelorum ,„ omnemque conſtitutioô-
nem inviſibilium pofeſtàtum: &
pervénit ad eum, per quem facta
ſunt omnia, dicéndo: In principio
erat Verbum, & Verbum erat apud
Deum, & Deus erat Verbum.
Qui vicerit, faciam illum colùm-
nam in témplo meo, dicit Doôminus:
Et ſcribam ſuper eum nomen
meum, & nomen civitâtis novæ
Jerulſalem. Vincénti dabo
Edere de ligno vitæ, quod eſt in
parad iſo Dei mei. Et.

Uic tantæ ſublimitàti princi-
pii étiam cétera congrua præ
dicavit, & de Domini divinitâte .
duéômodo nullus alius eſt locutus:
hoc ructabat, quod biberat. Nen
enim ſine cauſa de illo in iſto ipſo
Evangélio narratur, quia & in con-
vivio ſuper peëtus Domini diſcum-
bébat. De illo ergo péctore in ſe-
créto bibébat: ſed quod in ſecréto
bibit, in maniféſto eructavit: ut
erveniat ad omnes Gentes non
olùm incarnatio Filii Dei, paſſio
& reſurrectio, ſed étiam, quod erat
ante incarnationem ünicus Patri,
Verbum bPatris, coæternus gene-
rantisæqualis ei, à quo miſſus eſt.
Diligébat autem eum Jeſus,
quôniam ſpecialis prærogativa ca-
ſtitatis amplioòri dilectiéône fécerat
dignum: Quia virgo eléctus ab
iplo, virgo in ævum permanſit.
In cruce dénique moriturus;
huic matrem ſuam, Virginem vir-
sini commendayit. Quia.

Quila ipſe eſt Joàannes, ſubli-
mium prædicator, & lucis in-
térnæ atque ætérnæ fixis oculis
contemplator; dicuntur enim &
pulli aquilarum à paréntibus ſic
probari, patris ſcilicet ungue ſuſ-
peéndi, & radiis ſolis opponi. Qui
firme contemplatus füuerit 2 filius
agnoſcitur: ſi acie palpitaverit ,

putâmus nos, aut capere poſſe, cùm
cogitàamus, aut capizdum dicimus.
In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus: Et implévit eum Dominus
ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus.
Jucunditatem, & exultatioônem
theſaurizavit ſuper eum. Et.
Moria Patri. Et.

ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.

INille témpore: Dixit Jeſus Pe-
tro: Séquere me: Converſus Pe-
trus vidit illum diſcipulum, quem
iligébat Jeſus, ſequentem. Et ré-
iqua. , D
Homilia S. Joàânnis Chrysôſtomi.

Um magnaChriſtus Petro com-
municaſſet, orbis terrarum cu-
ram demandàſſet, martyrium præ-
dixiſſet, & majorem erga eum dile-
ctioné teſtatus eſſet, cùm velletPe-
trus joànnem sécium & collegam,
inquit: Hic autem quid? Numquid
eamdé viam aggrediétur: & quem-
àdmodum in cœna interrogare non
auſus, Joañem ſuffecit; ita nunc vi-
dem reddit;, arbitratus eum velle,
ſed non audere de ſe fſciſcitari.
Tum Chriſtus: Si eum volo mane-
re; donec veniam, quid ad te:
In illum diem ſuſc ipiam te ſer-
vum meum, & ponam te ſicut ſig-
naculũ in conipéêdu meo *ε Qué-
niam ego elegi te, dicit Dôminus.
Efto fidélis usque ad mortem, &
dabo tibi coronam vitæ. Quoôniam.

Am cm nimia id charitate
diceret Petrus, nec ab eo di-
vidi vellet, eſténdens Chriſtus ;
quod quantavis eum dilectiéne
proſequerétur, ſuam àſſequi non
poſſet inquit: Si eum volo mané-
re, quid ad te? His verbis nos erũú-
diens, neque dolendum, neque cu-
rioſiùs præter divinam voluntatem
inveſtigandum. Nam cuin Betrus
ſemper in hujusmodi interroga-
tioònes fervéntiùs profſiliret; ite-
rum ejus fervorem retundens „
quod non fit ultériäs inquiren-
L z dum;

164 .
dum, in hunc modum reſpôndit. ctpinus,
Iſte eſt joännes, qui ſupra De Epiſtola ad Romaànos. unumm hön
pectas Domini in cœna recúbuit: Lesé mundum
Beatus Apôſtolus, cui revelata [Uſtificati ergo ex fide, pacem tum mors
ſunt ſecrèta cœléſtia. Fluenta Jhabeamus ad Deum per Domi- nes mors
Evangélii de ipſo ſacro Dominici num noſtrum Jeſum Chriſtum: per nes gecc⸗
péctoris fonte potavit. Beatus. quem & habémus accéſſum per fi- Adora
loria Patri. Beatus. dem in gratiam iſtam, in qua ſta- la feculo⸗
Xit ergo ſermo iſte inter fra- mus, & gloriamur, in ſpe gloriæ luas ante
tres, quòd diſcipulus ille non filiorum Dei. Non ſolùm autem, Et ce
môritur: & non dixit ei jeſus, quia ſed & gloriamur in tribulationi- throni in
non moritur: ſed, Si eum volo ma- bus: ſciéntes, quòd tribulatio pa- zunt piyen-
nere, donec veniam, quid ad te; tientiam operatur, patiéntia au- rum, Mit
Noli arbitrari, inquit, eodem mo- tem probationem, probatio verò loria Pat
do me de vobis diſpoſuiſſe. Hoc ſpem, ſpes autem non confundit:
autem dixit, ut intempeſtivum quia charitas Dei diffuſa eſt in cor- germo 5,
affectum, & conſuetùdinis deſi- dibus noſtris per Spiritum ſanctu,
dérium toôlleret. Cum enim eſſent qui datus eſt nobis. ,
orbis terrarum curam ſuſcepturi, Centum quadraginta quatuor Alcent
ſimul ampliùs eſſe non oportébat: millia, qui empti funt de terra, hi non
magnum enim fuiſlet mundo de ſunt, qui cum muliéribus non ſunt tur matril
triméntum. Idcircoô inquit: opus coinquinati : Virgines enim exultatio
ſu cepiſti, id considera: pérfice, permansérunt, ideò regnant cum tio. Deus
laboôra, & te certaminibus expé- Deo, & Agnus Dei cum illis. (entes illi
ne. Quid ad te, ſi volo eum ma Iſti ſunt, qui venérunt ex ma- Venit dan
nére hic?: tu officium tuum cura, gna tribulatiône, & lavérunt ſtolas Agnelli de
& exéquere. ſuas in sanguine Agni. Virginées. fürürus el
e Deum laudamus. II. . cata mune
T quid enim Chriſtus, cùm 1res, guia
Valdè honorändus, 140. adhuc infirmi eſsémus;, ſecun- aläntes.
dùm tempus pro impiis moôrtuus (eleſpech
eſt? Vix enim pro juſto quis mon- 14, & ni
tur: nam pro bono forfſitan quis Kiridet in
Hi ſunt, qui cum muliéribus non audeat mori? Comméndat autem nulli fici
ſunt coinquinati: Virgines enim charitäatem fuam Deus in nobis: cetnimus
ſunt, & ſequuntur Agnum, quo- quoniam cùm adhuc peccatores lugent.
cumque ierit. eſsémus, ſecundùm tempus Chri- plorätus
Herodes iratus occidit multos ſtus pro nobis môrtuus eſt: multo nora ſunt
pùúeros. In Béthlehem Judæ igitur magis nunc juſtificati in non gepe
civitate David. sanguine ipsius, ſalvi eérimus ab Eſkuce
Eus, cuſus hodiérna die præ- ira per iplum. Velut agt
conium innocentes Märtyres Sub altare Dei audivi voces oc- bt non
non loquéndo, ſed moriendo con- cisôrum dicentium: Quarfe non Poluc
féili ſunt: omnia in nobis vitiorum defendis sanguinem noſtrum tuörum e
mala mortifica; ut fidem tuam, accepérunt divinum reſpoônſum. nes dancke
quam linegua noſtra léôquitur, étiã Adhuc ſuſtinéte môdicum tempus m Et no
moribus vita fateatur. Per Däm. donec impleatur nüúmerus fratrum Ulis en
veſtrorum. Vidi ſub altaàre idari
140, Dei animas interfectorum propter mſckite
verbum Dei, & propter teſtimo cihitg Cil
Valdeè honoräândus. 140. nium, quod habébant, & clama- in ct
be bant voce magna, dicéntes. Quateè cbininn
I enim cùm inimici eſsémus; Nelecei
umt et edad
reconciliati ſumus Deo p ſeturt
141. mortem Filii ejus: multò magis fe- ciniten
I N O GTA VA conciliati, ialvi érimus in vita ih. at A
sius. Non ſolùm autem, ſe dinuich
gloriämur in Deo per Dominum (xme;
noſtrum Jelum Chriſtum „ per il
e Deu. quem nunc reconciliationem ac. kgs cann
cepi- ont

1d Morin

er fe e
eun ſele

1 Spiulnn
dis.
dregint g
ti lunt Een⸗
lietbus nn

Dei aailli
i fentuntel
erlmenn
eAli N
im Chikn,
ni elsenlg /
0 inpiis

cépimus. Proptéreà ſicut per
unum hôminem peccatum in hunc
mundum intravit, & per pecca-
tum mors ; & ita in omnes hômi-
nes mors pertranſiit, in quo om-
nes peccavérunt.
Adoravérunt vivéntem in ſæcu-
la fæculorum: * Mittentes coronas
iuas ante thronum Düi Dei ſui.
Et ceciderunt in conſpèctu
throni in facies ſuas: & benedixé-
zunt viventem in ſæcula ſæculo-
xum. Mitténtes.
loria Patri. Mittentes.

Sermo S. Auguſtini Epilcopi.

Aſcênte Dômino luctus cœpit,
non cœlo, ſed mundo: indici-
tur matribus lamentaâtio, Angelis
exultatio, intantibus transmigra-
tio. Deus eſt, qui natus eſt: Inno-
ceêntes illi debentur victima, qui
venit damnare mundi malitiam.
Agnélli debent imolari, quia Agnus
futùrus eſt crucifigi, qui tollit pec-
cata mundi. Sed oves ülulant ma-
tres, quia agnos perdunt ſine voce
baläntes. Grande martyrium, cru-
déle ſpectaculumt Eximitur machæ-
ra , & nulla intérvenit cauſa: ſola
ſtridet invidia, cùm, qui natus eſt;,
nulli faciat violéntiam. Sed oves
cêrnimus matres, quæ ſuper agnos
lugent. Vox in, Rama audita eſt,
plorätus & ululatus magnus. Pig-
nora ſunt, non crédita, ſed creata:
non depôſita, ſed expéôſita.
Effudérunt sanguinem Sanctôru
velut aquam in circuitu Jerûſalem:
Et non erat, qui ſepeliret.
Poſuérunt mortàlia ſervoôrum
tuéôrum efſcas volatilibus cœli, car-
nes Sanctôrum tuoôrum béſtiis ter-
xæ. Et non.
Eſtis eſt ipſa natúra;, quæ pug-
nabat in martyres, cùm tyran-
nus jactaret infantes. Mater crines
capitis diſſipabat „ quæ ornamén-
zum capitis amittébat. Quantis mo-
dis infantem volébat abſcôndere,
& ipſe ſe infantulus publicabat!
Neſciébat tacére, quia necdum di-
dicerat tormidare. Pugnabat mater,
& carnifex: ille trahébat, illa tené-
bat Ad carnificem mater clama-
bat, Quid séparas à me, quem génui
ex me: Oterus génuit, non manſit
ille, cùm vixit, ůbera mea fruſtrà
lacte contôrquens. Cautèé portavi;

165
quem à te video manu crudéli ja-
ctäri. Modò eum effudérunt viſce-
ra mea; & tu elidis ad terram.
Iſti ſunt Sanféti, qui paſſi ſunt
propter te Domine: vindica eos:
Quia clamant ad te quotidie.
Vindica Doômine sanguinem

Sanctorum tuorum, qui effuúſus

eſt. Quia.
Lia acclamàâbat mater: cùm
exactor latro non compéetlleret
ſimul occidi cum parvulo matrem:
Ut quid me dimittis inanen? Si
culpa eſt, mea eſt: Si non eſt cri-
men, junge mortem, & libera
matrem. Alia dicébat: quid quæ-
ritis? Unum quæritis„ & multos
occiditis, & ad unum, qui unus eſt,
attingere non potéſtis. Alia con-
trà clamäabat: Veni jam, veni S alva-
tor mundi, quamdiu quæreéris ²
nullum times, videat te miles, &
noſtros non occidat infantes. Mis-
cebatur lamentatio matrum, & ad
cœlü transibat oblatio parvalorüů.
Iſti ſunt, qui non inquinavé-
runt veſtiménta ſua: Ambula-
bunt mecum in albis, quia digni
ſunt. Hi ſunt, qui cum mulié-
ribus non ſunt coinquinati: Virgi-
nes enim ſunt. Ambulabunt.
16ria Patri. Ambulabunt.

éctio ſancti Evangélii ſecùndùm
Matthæum. p. 2
IR illo témpore: Angelus Dñi ap-
paruit in ſomnis Joleph, dicens:
Surge, & accipe puerum, & matrem
ejus, & fuge in Egyptum, & eſto ibi
usque dum dicam tibi. Et reliqua.
Homilia S. Joannis Chryséôſtomi.

Uæ cùm audiſſet Joſeph, ne-
quàquam paſſus eſt ſcanda-
lum, neque dixzit: Incéèrta iſta
res eſt, ac prorſus ambigua. Tu
paulò antè dicébas, quia ſalvaàbit
põpulum ſuum, & nunc ſeipſum
quidem non poteſt de periculis li-
berare: ſed fuga nobis eſt neces-
saria, & peregrinatio, ac trans-
migratio longinqua Contraria
omnino ſunt facta promiſiis. Sed
horum nihil prorſus opponit 5
vir enim erat fidélis; neque re-
verſiônis tempus curiosé indquti-
rit „quod ũtique ab ngelo non
ſignate füerat expréſſum : ſed :
aie ibi,»inquit, üsquequoô dicam
tibi.

L 2 Can-

166
e, Cantâbant Sancti cànticum no-
vum ante ſedem Dei, & Agni.
Et reſonaàbat terra in voces eoôrů.
Hi empti ſunt ex hominibus
rimitiæ Deo, & Agno, & in ore
ipsorum non eſt inventum men-
dâciaum. Et.

Erum ille nec per iſta quidem
factus eſt ségnior, ſed obedi-
vit libenter, & creédidit, omnes
prorſus tribulationes cum gaudio
iuſtinendo. Enim verô miséricors
Deus mœſtis rebus quædam eétiam
jucunda permiſcuit. Quod certè in
Sanctis omnibus facit,; quos neque
tribulationes, neque jacunditates
ſinit habere continuas: ſed tum de
advérſis, tum ex proôſperis juſto-
rum vitam, quaſi admirabili varie-
tate conzexit. Quod hic quoque
eum feciſſe conſidera.
Vidi fub altare Dei animas in-
terfectoôrum propter verbum Dei,
quod habébant, & clara voce di-
cebant: * vindica Domine sin-
guinem Sanctorum tuoòrum, qui
effuſus eſt. Sub throno Dei
omnes Sancti clamant. Vindica.
Gloria Patri. Vindica.
Idéndo quippe lanctus Joſeph
gravidam Virginem, in con-
turbatiônem incidir maximam, ſed
adfuit repénté Angelus, timorem
Prorſus extinguens. Deinde videns
Puerum natum, maxima exulta-
tione Iepletus eſt: ſed rurſus huic
étiam gaudio periculum grande
ſuccéſſit, cùm toſa utique civitas
turbarétur, ipſe Rex füreret, & ad
necem püerum quæreret. Sed &
hunc mœrorem alia rurſus lætitia
ſubſecuta eſt; apparitio vidélicet
ſtellæ, & adaratio Magorum. Poſt
hanc quoque jucunditatem, iterum
pericualum, iterumque formido.
Quærit, inquit, Heroôges animam
pueri, & fügere neceſſe eſt 52 & in
longinqua transire.
£F Peum laudamus, II.

143.
1 143.

puer Jeigs proficiéebat ætâte, &
Buer Neoroſasbe hominibus.
Notum fecit Dominus „ allel.
Salutare ſuum; allel.

Mnipotens, ſempitérne Deus,
dirige actus noſtros in bene-
plaàcito tuo, ut in nomine dilecti
Filii tui mereamur bonis operibus
abundare.

Iſte Sanctus pro lege Dei ſui cer-
tavit usque ad mortem, & à verbis
impiorum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Gléria & honôre coronaſti eum
Diec. Et conſtituiſti eum
ſuper pera manuum tuarum.

Eus;qui nos beati Telésphori
martyris tui atque Pontfficis
annua ſolemnitate lætificas: con-
cede propitius; ut, cujus natalitia
côlimus, de eiusdem etiam prote-
Giéône gaudeamus, Per Dominum
noſtrum.
IN VIGILIA EFPIPHANIX.

153.

De Epiſtola ad Romaànos.

N ignoratis fratres teienihas
Arnim legem loquor) quia lex
in hômine dominatur, quanto tem-
bore vivit? Nam quæ fub viro eſt
mülier, vivente viro alligata eſt le-
gisſi autem moôrtuus füerit vir ejus,
ſoluta eſt à lege viri. Isitur viventé
viro vocäbitur adúltera;, ſi füerit
cum alio viro: ſi autem moôrtuus
tüerit vir ejus, liberata eſt a lege
viri, ut non fit adúltera;, ſi fuerit
cum alio viro. .
Ecce Agnus Dei, ecce qui tol-
lit peccàta mundi! ecce, de quo
dicébam vobis: Qui poſt me venit,
ante me factus eſt: * Cuſjus non
ſum dignus corrigiam calceameénti
solvere. Qui de terra eſt, de
terra léquitur, qui de cœlo venit
ſuper omnes eſt. Cujus.

Taque fratres mei, & vos morti=
ficati eſtis legi per corpus Chri-
ſti: ut ſitis altérinsz qui es mort uis
reſurréxit, ut fructificemus Deo.
Cùm enim eſsémus in carne; pal-
ſiones peccatôrum, quæ per legem

erant, operabäntur in memhbris
noſtris „ ut fruétifcarent morti⸗

Nune aut
mortis,
ut ſerwiän
& non in
Dies
Venite G
Quia h
in tertis
Hæxc
exultem

Vid.
catu
citum no-
nam conc
niſi lex di
Occaſione
tum per
in me o
dine lege
etat. E
Be aliqu
mandatu
Bened
Domini,

löia P
derwea

Omi
fratr
numeſt
dematte
Zalrator
tempore
Derduca
54 (tus
fieret
Wandac
gelorun
Cong
gli dilie
eß tempe
e weis
Motminem
mnezge
Münilen

lher, &
herüätur
törem. F.
lanlt in,
enim in!
Ellüsque
l Dece
lens, na

eupittnede
noſttozü
in nonint
lur onizeen

legebei iͤ
nontenkin
timmuit: tue
firman henr
öre cMoni
conſüiulkt e
luum u.
8 beitilelg
i agte kol
Ue lallten
ut, Clft
sdeln eium
1s, Tet D

LolrasN

1dMon

locot) en
inetungounde

ſaulen hie
Uberits el⸗
giltetinl

ei, eele n
ſerri
ipokt me,
e n
iin ctllet,
ige telntn
uide 0
iu

Nunc autem foluti ſumus à lege
mortis, in qua detinebâmur, ita
ut ſerviämus in novitate ſpiritus,
& non in vetuſtate litteræ.
Dies ſanctificatus illuxit nobis:
venite Gentes, & adorate Dim:
*E Quia hôdie deſcendit lux magna
in terris.
Hæc dies, quam fecit Déôminus,
exultémus, & Iætémur in ea. Quia.

Uid ergo dicémus? lex pec-
catum eſt ? Abſit. Sed pec-
càtum non cognôvi, niſi per legem,
nam concupiſcentiam neſciébam,
niſi lex diceret: Non concupiſces.
Occaſiôòne autem accépta, peccaà-
tum per mandatum operätum eſt
in me omnem concupifſcéntiam.
Sine lege enim peccatum mortuu
erat. Ego autem vivébam ſine le-
ge aliquando. Sed cüùm veniſſet
mandatum, peccatum revixit.
Benedictus, qui venit in nomine
Dômini, Deus Doôminus, & illuxit
nobis;, Alleluja; allel.
Hæc dies, quam fecit Dôminus;,
exultémus, & lætémur in ea. Allel.
Ioôria Patri. Allel. .

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

LDaminnenofter Jeſus Chriſtus;
fratres chariſſimi, qui in æter-
num eſt cunctôrum Creator, hodie
de matre naſcendo factus eſt nobis
Salvàtor. Natus eſt nobis hoôdie in
témpore per voluntatem;, ut nos
perdcat ad Patris æternitatem
Factus eſt Deus homo, ut homo
fieret Deus, ut panem Angelorum
manducaret homo , Dôminus An-
gelorum hôdie factus eſt homo.
Congratulamini mihi omnes,
qui diligitis Däům: Quia, cùm
eſſem parvula, placui Altiſſimo, &
de meis viſceribus genui Deum, &
hoôminem. Beatam me dicent
omnes generationes, quia ancillam
hůmilem reſpéxit Deus. Quia.

Odie impléta eſt Prophetia
illa, quæ dicit: Rorate cœli de-
ſuper, & nubes pluant juſtum:
aperiatur terra, & gérminetsalva-
törem. Factus eſt igitur, qui féce-
rat, ut invenirétur, qui perierat. Sic

enim in Ea mis homo confitétur:
Priusquam humiliarer, ego pecca-
tas,„ quibus te laudibus éfferam,

vi. Peccavit homo, & factus eſt
reus, natus eſt homo Deus, ut li-

16
berarétur reus. Homo igitur SLci.
dit „ſed Deus deſcendit. Cécidit
homo miſlerabiliter, deſcendit
Deus miſericorditer. Cecidit homo
per ſuperbiam, deſcendit Deus
cum gratia.
Confirmàâtum eſt cor Virginis,
in quo divina myſtéria Angelo
nuntiante concépit: func ſpecioſum
forma præ filiis hominum caſtis ſu-
ſcépit viſcéribus: * Et benedicta
in ætérnum, Deum nobis prorulit
& hôminem. Domus pudici
péctoris, templum repente fit Dei,
intàcta neſciens virum, verbo con-
cépit Filium Et.

Mirâcula, 6 prodigia, fratres
mei, natúræ jura mutantur in
hômine! Deus naſcitur, virgo ſine
viro gravidatur, viri néſciam ſermo
Dei maritat: ſimul facta eſt mater
& virgo: mater facta, ſed incor-
rûpta: virgo habens filium, néſ-
ciens virum: ſemper clauſa;, ſed
non infoœcunda. Solus enim ſine
peccato eſt natus, quem ſine virili
compléxu, non concupiſcentia car-
nis, ſed obediéntia génuit mentis.
Benedicta & venerabilis es Vir-.
go Maria, quæ ſine tactu pudoris
invénta es mater Salvatoris: * ja-
cébat in præsepio, & fulgébat in
olo. Doômine audivi auditum
tuum, & timui: conſideravi ope-
ra tua⸗& expavi: in medio duorum
animâlium, Jacebat.
1oria Patti. Jacébat.

Ectio ſancti
Matthæum.
I. illo tempore: Defúnéto Hero-
de, ecce Angelus Doômini appaà-
ruit in ſomnis Joſeph in gypto;
dicens: Surge, & accipe puerum,
& matrem eus, & vade in terram
Iſrael. 6St reéliqua. .
Homilia S. Hieronymi Presb.

Evangélii ſecundum

X hoc loco intelligimus, non
ſolùm Heroôdem ſed& Sacer-
dôtes & Scribas eodem tempore
necem Dômini fuiſſe meditaàtos.-
Qui ſurgens accépit puerum, &
matrem ejus. Non dixit, accépit
filium ſuum, & uxòrem ſuam: ſed
puerum, & matrem eſus : quaſi
nutritius, non marits.
Sanécta & immaculata virgini-

néſcio: uia quem cœli capere
2. Quia 4 mon

168
non pôterant, tuo grémio con-
tuliſti. Benedicta tu in muliéri-
bus, & benedictus fructus ventris
tui. Quia.
Udiens autem, quòd Arche-
laus regnaret in Judæa pro
Heròôde patre ſuo, tfinuit illo ire.
Multi labuúntur errôre propter ig-
norantiam hiſtôriæ, putäntes eum-
dem eſſe Herddem, a quo in paſſiò-
ne fua Dôminus irridétur, & qui
nunc moôrtuus eſſe referatur. Ergo
Herodes ille, qui cum Pilato
pôſteà amicitias fecit, hujus Heroô-
dis filius eſt, frater Archeiai.
Neſciens mater virgo virum,
éperit ſine dolore, Salvatoôrem
Xæculorum, ipſum Regem Ange-
lorum, ſola virgo lactäbat bere
de cœlo pleno. Domus pudici
péctoris templum repénté fit Dei:
intàca neiciens virum, verbo
concépit Filium. Salvatorem.
Ioria Patri, Salvatôrem,

Uoôniam Nazaræus vocabitur.
Si fixum de Scriptüris poſuiſ-
ſet exemplum, numquam diceret:
Quod dictum eſt per Prophétas „
ſed ſimpliciter: Quod dictum eſt
per Prophétam: nunc autem plu-
raliter 'rophétas vocans, oſténdit
ſe non verba de Scriptúris lump-
siſſe, ſed ſenlum. Nazaræus San-
Kus interpretàätur Sanctum au-
tem Doôminum futürum omnis
Scriptůra commémorat.
e Deum laudamus. II.

D L A D. E S2
O admirabile commércium.
155

Ratres, Quantò témpore hæres
Parvulus eſt, nihil differt à ſer-
vo, cùm ſit dominus omnium: ſed
ſub tutôribus & actoribus eſt us-
gque ad præfinitum tempus à patre.
½ ſolis ortus. 159.
Verbum caro factum eſt, allel.
Et habitavit in nobis, allel.

Dum médium ſfiléntium tenérent
Omnia, & nox in ſuo curſu medium
iter perageret, omnipotens ſermo
tuus Doômine à regalibus sédibus
venit, allel.

Mnipotens ſempiterne Deus,
dirige actus noſtros in bene-

222

placito tuo, ut in noômine dilécti

Filii tui mereàâmur bonis opéribus
abundare. Qui tecum.

Qui odit àanimam ſuam in hoc
mundo, in vitam ætérnam cuſtoô-
dit eam.
Juſtus ut palma florebit.
Sicut cedrus Libani multipli-
cabitur.

Eus, qui nos beâti Telésphori
martyris tui, atque Pontificis
ànnua ſolemnitate lætificas: con-
cede propitius; ut cujus natalitia
côlimus, dè ejusdem étiam pro-
tectione gaudeamus. Per Domi-
num noſtrum.

O admiräbile commércium.

Itaque jam non eſt.

Quando natus eſt.
ratres, Quanto témpore.
Verbum caro factum eſt,»
Allel. allel. Verbum.
Et habitavit in nobis, allel. all.
léôria Patri. Verbum.
Ipſe invocaâbit me, allel.
Pater meus es tu, allel.

Rubum;, quem viderat Moyſes-

T ubi venit plenitúdo tém-
poris ,mitit Deus Filium fu-
um factum ex muliere, factum ſub
lege, ut eos, qui fub lege erant;
redimeret, ut adoptioônem fillio-
rum reciperemus .
Notum fecit Döminus;
Alleluja, allel. Notum.
Salutare ſuum. Allel. allel.
léria Patri. Notum. Vidé⸗
runt omnes fines terræ, allel.
Salutare Dei noſtri, allel.

Ecce Maria.

Taque jam non eſt ſervus, ſed
filius: quod ſi filius, & hæres
per Deum.
Vidérunt omnes fines ter-
ræ2 „ * Allel. allel. Vidérunt.
Salutare Dei noſtri. Allel. allel.
loôria Patri. Vidéerunt.
Verbum caro factum eſt, allel
Et habitavit in nobis ,allel.

IN

Ante lucit

Doôminus,
77.
Doôminum

Ue,
aguia venit
Doinini upe

Rudelis
Kegem
Von enpit
Qui regna d
bant Magi
Stellam ſeg
uumen legt
Deum fatent
awacra pun
Cleſtis ag
Deccata
Nos abluene
oVu gem
Aque uudet
Vinumque
Utavit un
elu, nibi
Oui apparu
Cum batte
femhiter

Aeges T
öfferent,
Keges .
ddücent,

Mari nigent
Innicem: Ho
is eſtenmas
Oſkenmus
ihus, 5. j⸗

kbonis onei
cum.

n ſum i
zternand

n fotebt.
Libeni mun

beiti 1elent
ique Poni
e læiiiu:
Ut cuſns ui
dem dian ,
us. le

mmeteium.
Im non et.

Muanto lnze
Caro fachund

tbum.
1nobis Ae
eIbunn. 8
me, alil
tu, alel

ldena iſ⸗

plerititd
ens ie⸗
lere, fallui
lub legken
optionen?

feeit heni
Notuc
4lel 4
“

feite lel
Ckti,Ael

4 ektſen ,
Eh ut, qui jam te ex fide cognôvimus;

filius

omnesfie

1. Vicet

ſtn.
erunt

tnade⸗

Alei

actum el 4

169

IN

Ante luciferum génitus.
175.

2.—

Ixit
Doôminus.
77 audaâte
Doôminum omnes Gentes 79.

Srse; illuminare Jerûſalem,
Qquia venit lumen tuum, & gloria
Dòômini ſuper te orta eſt.

Rudélis Herodes, Deum
Regem venire quid times?
Non éripit mortalia;,
Qui regna dat c&œlleſtia.
bant Magi, quam viderant „
Steliam ſequentes præviam:
Lumen requirunt lumine:
Deum faténtur munere.
avacra puri g güurgitis
Cœleſtis Agnus attigit:
Peccata, quæ non detulit»
Nos abluéndo suſtulit.
ovum genus poténtiæ,
Aquæ rubelcunt hydriæ,
Vinumque juſſa fündere,
Muravit unda originem.
eſu, tibi ſit gloria »
Qui apparuiſti Gentibus,
Cum Patre, & almo Spiritu;
In ſempitérna ſæcula. Amen.

Reges Tharſis & inſulæ munera
fferent.
Reges Arabum & Saba dona
adduúcent.

Magi vidéntes ſtellam, dixérunt ad

invicem: Hoc ſignum magni Re-
gis eſt: eamus, & inquiramus eum,

& offeramus ei münera, aurum,
thus, & myrrham;, alleluja.

Eus, qui hodiérna die Unigé-
nitum tuum Gentibus ſtella
duce revelàâſti: concéde propitius;

Raaue ad contemplandam ſpêciem
celſitdinis perducamur. Per
euümdem Doôminum.
A D MATUTINU M.

*

Afférte Dômino.
Doômine
làbia. hriſtus appa-
ruit nobis ,„* Venite, adoremas.
enite, exuliémus., I.
rudélis Herodes.

Afférte Dômino filii Dei, adoräte
Dominum in aula ſancta ejus.

Fférte Dômino filii Dei: * af-
férte Dômino filios arietum.
fferte Domino gloriam & honoô-
rem, afféerte Domino gloriam noô-
mini ejus:* adorate Doôminum in
atrio ſancto ejus.
ox Dômini ſuper aquas „ Deus
maſeſtatis intonuit: * Dôminus
ſuper aquas multas.
OxX Dômini in virtte: * vox Doô-
mini in magnificeéntia
ox Dômini confringéntis ce-
dros: - & confringet Dominus
cedros Libani.
t comminuet eas tanquam vitu-
lum Libani: * & dilectus quem-
admodum filius unicornium
ox Dômini intercidentis flam-
mam ignis: : * vox Domini concu-
tiéntis desértum: & commovebit
Dominus desértum Cades.
ox Dômini præparantis cervos,
& revelabit condénta: * & in tem-
plo ejus omnes dicent gloriam.
ominus dilúvium inhabitare fa-
cit, * & ſedébit Doôminus Rex in
ætérnum.
ôminus virtůtem pépulo ſuo da-
bit: * Dôminus benedicet populo
ſuo in pacçe.
Afférte Dômino filii Dei;
adorâàte Däim in aula ſancta ejus.
Flúminis impetus lætificat
allelúja, civitatem Dei, alleluja.

Eus noſter refugium, & virx-
tus: * adjtor in tribulatiéô-
nibus, quæ invenérunt nos ni-
mis.
roptérea non timébimus, dum
turbabitur terra: * & transferen-
tur montes in cor maris.
onuérunt, & turbatæ ſunt aquæ
eôrum: * conturbaâti ſunt montes

ater noſter. à ve Maria.
redo, Düe labia-
enite.

in fortitudine ejus.
L S lu⸗

170
Iminis impetus lætificat civita-
tem Dei: * ſanctificavit taberna-
culum ſuum Altiſſimus.
eus in médio ejus, non commo-
vébitur: * adjuvabit eam Deus
manè diluculo.
onturbaâtæ ſunt Gentes, & incli-
nata lunt regna: * dedit vocem
ſuam, mota eſt terra.
ominus virtútum nobiscum: *
ſuſceèptor noſter Deus jacob.
enite, & vidéte pera Dömini,
quæ péſuit prodigia ſuper terram: *
auferens bella usq; ad finem terræ.
rcum cônteret, & confringet ar-
ma: * & ſcuta comburet igni.
acate, & vidéte, quoôniam ego
ſum Deus: * exaltabor in Génti-
bus, & exaltabor in terra.
Söminus virtutum nobiscum: *
ſuſcéptor noſter Deus Jacob.
Flúminis impetus lætificat;
allel. civitatem Dei, allel.
Psallite Deo noſtro, psallite,
psallite Regi noſtro, psallite ſa-
piénter. 6
Mnes Gentes plaudite maâni-
bus; * jubilate Deo in voce
exultationis.
uoniam Däůs excélſus, terribilis*
Rex magnus ſuper omnem terram.
ubjécit pôpulos nobis, * & Gen-
tes ſub pedibus noſtris.
legit nobis hæreditatem ſuam, *
ſpeciem Jacob; quam diléxit.
ſcéndir Deus in jübilo, * & Doô-
minus in voce tubæ.
sallite Deo noſtro, psaàllite: *
psallite Regi noſtro; psallite.
uoôniam Rex omnis terræ Deus, *
psallite ſapiénter.
egnabit Deus ſuper Gentes: * De-
us ſedet ſuper ſede ſanctam ſuam.
rincipes populôrum congregati
ſunt cum DeoAbraham quoniam
dii tortes terræ, veheménter ele-
vati ſunt.
Psallite Deo noſtro, psällite:
psallite Regi noſtro, psallite ſa-

Piénter ,
Omnis terra adoret te, & pſal-
lat tibi. Pſalmum dicat no-

mini tuo Dômine.
ater noſter. .
xaudi Dômine.
Benedifctioône perpétua.
De Iſaia Prophéetae.

OAnes ſitientes venité ad a-
quas: & qui non hahétis ar-

médite: venite, émite absque ar-
gnto, & absque ulla commutatio-
ne, vinum, & lac. Quare appen-
dritis argéntum non in panibus»
& labôrem veſtrum non in ſaturi-
tate? Audite audientes me, &
comédite bonum, & delectabitur
in craſſitüdine ànima veſtra In-
clinate aurem veſtram, & venite
ad me: audite, & vivet äanima
veſtra, & feriam vobiscum pa-
cum ſempitérnum, miſericordias

David fidéles. Ecce teſtem pôpulis

dedi eum, ducem ac præceptoô⸗
rem Gentibus. .
Hôdie in Jordâne baptizato
Dömino aperti lunt coœli, & ſicut
colúmba ſuper eum spiritus man-
ſit, & vox Patris intonuit: Hic
eſt Filius meus dileéctus, in quo
mihi benè complacui. De-
ſcendit Spiritus ſanctus corporali
ſpecie ſicut columba in inſum,
vox de colo facta eſt. Hic.

TPria ſunt munera pretiola, quæ
ôbtulérunt Magi Domino in die
iſta, & habent in ſe divina myſteria:
* In auro; ut oſtendatur Resis
potentia: in thure;, Sacerdotem
magnum considera: & in myrrha,
Dominicam ſepuliuram. .
Salùtis noſtræ auétôrem Magi
Venerati ſunt in cunaàbulis, & de
thesauris ſuis myſticas ei mùúné-
rum ſpécies obtuúlérunt. In auro.
Unigénitus Dei Filius.

Urge, illuminare Jerüfalem,
quia venit lumen tuum, & g10-
ria Doômini ſuper te orta eſt. Quia
ecce ténebræ opérient terram,
caligo populos: ſuper te autem
orietur Dôminus, & gloôria eſus in
te vidébitur. Et ambulabunt Gen-
tes in lmine tuo „ & Regés in
ſpliendoôre ortus tui. Leva in (it-
cũitu culos tuos, & vide: omnes
iſti congregaâti ſunt: veneérunt tr-
bi: filii tui de longe vénient, & f-
liæ tuæ de latere lurgent. Tunc vl-
débis & afflues, & mirabitur, & di-
larabitur cor tuum, quando con-
Eria fuerit ad te multitúdo ma-
ris» fortitüdo Geéntium vénerit
tibi. Inundatio camelôrum opé-
riet te , dromedarii Madian-

gentum , properâte, émite, & co-

Epha: omnes de Saba venient ,
aurum

autüum, .
dem Dom
In colu
Aus viſus
el * Hic
in quo wi
Ccli:
Vox batti
Spi
uten
Eb.
de neok⸗
mentis ſalut
Uir circamde
decotatum e
ſann ofnatan
tnimn tetta!
licut hot
Minat, ſi
bit juſtitin
unverie
non tacébe
non quielc⸗
ſhlendor i
tjus ut lacn
Reges
öfkerent;
ba dona De
Omnes
thus det
loria et

Onnnis ter
Tibi: plalt
onuine.
Vdirer
mum gic
glorum l
lcite Dee
pera tua
Aline pirti
mimici th
Mmnis
tibi Min

tertibllsin
omminumn

wite abegee
lla commun
c. Quate 1e
in in hunh
m non in
Cientes ne,
celect

n, mileri

ce teſten en
m a Mret

hrdine dit
int cl
Um Spirlmn
ntonuit:
dileſtus, 1
acui.
lanctos Cl
wbe in ilun
4 elt. Hio

ſeta Pkeldt
Domuind 1
ſe divinam
oſtendaru
ule, daleli
ta: & in ll
ltutam.
Cunibuß,
ſticas
lerunt e
Dei Filis

171
aurum, & thus deferéntes, & lau- ighe bes examinaſti, ſicut exami-

dem Domino annuntiantes.
In columbæ ſpecie Spiritus ſan-
Rus viſus eſt, paterna vox audita
eſt *i Hic eſt Filius meus dilectus,
in quo mihi bene complacui.
Coli aperti ſunt ſuper eum, &
VOx Pattis intonuit. Hic.
Spiritus ſancti gratia.

Audens gaudébo in Dômino
& ezaltabit anima mea in
Deo meo! quia induit me veſti-
méntis ſalutis, & induméento juſti-
tiæ circumdedit me, quaſi ſponſum
decoratum corona, & quaſi ſ[pon-
ſam ornatam monilibus tuis. Sicut
enim terra profert germen ſuum,
& ſicut hortus ſemen ſuum gér-
minat, ſic Dominus Deus germina-
bit juſtitiam, & laudem coram
univerſis Géntibus. Propter Sior
non tacébo;, & propter Jerúſalem
non quiéicamdonec egrediatur ut
plendor juſtus ejus, & ſalvator
ejus ut lampas accendatur.
Reges Tharſis & inſulæz munera
öfferent: & Reges Arabum & Sa-
ba dona Dêmino Deo adducent.
Omnes de Saba venient, aurum
& rhus deferéntes. Keges.
loria Patri. Reges.

Omnis terra adôret te,„ & pſallat
tibi: pfallmum dicat nomini tuo
Dômine.
Ubilate Deo omnis terra, plſal-
Jwonn dicite nomini ejus: * date
gloöriam lIaudi ejus.
icite Deo, quam terribilia ſunt
pera tua Domine! * in multitu-
dine virtutis tuæ mentiéntur tibi
inimici tui. .
mnis terra adéret te, & pſallat
tibi: * plalmum dicat nomini tuo.
Venite, & vidéte pera Dei: *
terribilis in consiliis ſuper filios
hominum ..
ui convértit mare in aridam, in
fumine pertransibunt pede: * ibi
lætabimur in ipto. „ .
ui dominatur in virtůte ſua in
æternum, oculi ejus ſuper Gentes
Teſpiciunt: * qui exaſperant, non
exalténtur in ſemetiptfis.
enedicite Gentes Deum noſtrü:*
& auditam facite vocẽe laudis ejus.
ui poluit änimam meam ad vi-
täam: * & non dedit in commo-

tiônem pedes meos.
uôniam probaſti nos Deus: *

natur argéntum.
nduxiſti nos in laqueum, poſuiſti
tribulationes in dorſo noſtro: *
impoſuiſti hömines ſuper capita
noſtra.
ransivimus per ignem & aquã: *
& eduxſſti nos in refrigérium.
ntroibo in domum tuam in ho-
locauſtis; * reddam tibi vote mea,
quæ diſtinxérunt labia mea.
t locútum eſt os meum, * in tri-
bulatione mea.
olocâuſta medullâta offeram tibi
cum incenſo arietum; * offeram
tibi boves cum hircis.
enite, audite, & narrabo, omnes,
qui timétis Deum, * quanta fecit
animæ meæx.
dipſum ore meo clamavi;, * &
exaltavi ſub lingua mea
niquitatem ſi aſpexi in corde
meo, *ð non exaudiet Doôminus.
roptéreà exaudivit Deus, * &
attendit voci deprecationis meæ.
enedictus Deus,* qui non amovit
orationem meam, & milericordiam
ſuam à me.
Omnis terra adòret te, &
pfallat tibi:pſalmum dicat nomini
tuo Dômine. Reges Tharſis
& inſulæ muúnera ôfferent Regi
Démino.
Eus judicium tuum Regi da: *
& juſtitiam tuam filio regis.
udicare poôpulum tun in juſtitia, *
& pauperes tuos in judicio.
uscipiant montes pacem pôpu-
le, *& colles juſtitiam.
udicabit panperes populi, & ſal-
vos faciet filios pauperum: * S&
humiliabit calumniatorem.
t permanébit cum ſole, & ante
lunam, in generatione & gene-
rationem.
eſcéndet ſicut plũvia in vellus: *
& ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper
terram.
riétur in diebus ejus fuſtitia, &
abundantia pacis: * donec aufe-
ratur luna.
t dominabitur à mari usque ad
mare: * & à flúmine usque ad ter-
minos orbis terrarum.
oram illo prôcident X.. thiopes: *
& inimici ejus terram lingent.
eges Thartis, & inſalæz munera
ôfferent: Reges Arabum, & Sa-
ba dona adducent.
t adoräbunt eum omnes Reges
terræ: * omnes Gentes sétvient ei.
Mia

972
uia liberàbit päauperem à potén-
te6, * & pauperem, cui non erat
adjutor.
arcet pauperi & inopi: * & ani-
mas pauperum ſalvas faciet.
xͤæ usùris, & iniquitate rédimet à-
nimas eorum: * & honorabile no-
men eôrum coram illo.
t vivet, & dabitur ei de auro A-
ràbiæ, & adorabunt de ipſo ſem-
per: * tota die benedicent ei.
t erit firmaméntum in terra in
ſummis montium, ſuperextollétur
ſuper Libanum fructus ejus: * &
Horébunt de civitate ſicut foœnum
terræ.
it nomen ejus benedictum in ſæ-
cula: * ante ſolem pérmanet no-
men ejus.
t benedicéntur in ipſo omnes
tribus terræ: * omnes Gentes ma-
gnificäabunt eum.
enedictus Dôminus Deus Iſrael, *
qui facit mirabilia ſolus.
t benedictum nomen Maſeſtäaätis
ejus in ætérnum: *& repléebitur ma-
jeſtate ejus omnis terra; fiat, fiat.
Reges Tharſis, & inſulæz mu-
nera ôfferent Regi Dômino.
Omnes Gentes, quascumque
feciſti, vénient, & adorabunt coram
te Domine.
Nelina Dômine aurem tuam, &
exaudi me: " quéôniam inops &
S ſum ego. „
uſtodi änimam meam , quoôniam
ſanctus ſum: * ſalvum fac ſervum
tuum, Deus meus ſperantem inte.
ifſerére mei Domine, quoniam
ad te clamavi tota die: * Iætifica
animam ſervi tui, quoôniam ad te
Domine animam meam levavi.
uoniam tu Domine ſuavis &
mitis „ * & multæ miſericordiæ
omnibus invocantibus te.
uribus percipe Domine oratioô-
nem meam: * & inténde voci de-
Precatiônis meæ.
n die tribulationis meæ clamavi
ad te: * quia exaudiſti me.
on eſt similis tui in diis Die: *
& non eſt ſecùndùm opera tua.
mnes Gentes, quascumq; feciſti,
veniét, & adoràbunt corã te Dñe:*
& gloriſicabunt nomen tuum.
uoniam magnus es tu, & faciens
mirabilia ; * tu es Deus ſolus.
educ me Domine in via tua; &
ingrédiar in veritate tua: * lætétur
cor meum;ut timeat nomen tuum.

in toto eorde meo, * & glorificâ-
bo nomen tuum in æternum.
uia miſericôrdia tua magna eſt
ſüper me: * & eruiſti animam
meam ex inferno interiori.
eus, iniqui inſurrexérunt ſuper
me, & ſynagôga poténtium quæſié-
runt äanimam meam: * & non pro-
poſuérunt te in conſpéctu ſuo.
t tu Dômine Deus, miſerator &
miséricors, * patiens & multæ
miſericordiæ & verax.
éſpice in me, & miſefere mei: *
da impérium tuum puero tuo: &
ſalvum fac filium ancillæ tuæ.
ac mecum ſignum in bonum, ut
videant, qui odérunt me, & con-
fundantur: * quôniam tu Doômine
adiuviſti me, & conſolatus es me.
Omnes Gentes, quascumque
feciſti, venient, & adorabunt coram
te Déômine. Reges Tharſis, &
inſulæ muúnera ôfferent. Reges
Arabum & Saba dona addücent.
ater noſter psius pietas.
Jube domne benedicere.
Deus Pater omnipotens.
Sermo S. Leônis Papæ.

Audeéte in Dômino, dilectiſſimi,
Ctesräm dico, gaudéte: quéô-
niam brevi intervallo témporis.,
poſt ſolemnitatem Nativitatis
Chriſti, feſtivitas declarationis
ejus illäúxit: & quem in illo die
Virgo péperit, in hoc mundus
agnovit. Verbum enim caro factü.
ſic ſuſceptiònis noſtræ temperavit
exéôrdia, ut natus Jefus, & creden-
tibus maniféſtus, & perſequéntibus
eſſet occùúltus. Jam tunc ergo cœli
enarravérunt gloriam Dei;, & in
omnem terram ſonus veritatis
exivit, quando & paſtôribus exeér-
cirus Angelôrum Salvatôris Editi
annuntiator apparuit, & Magos a
eum adorandum prævia ſtella per-
duxitzut à ſolis ortu usque ad oc-
catum veri Regis generatio corus-
caret, cùm rerum fidem, & regna
Griéntis per Magos dilcerent, &
Romanum impérium non hteéret-
Illuminare, illuminare Jeruſa-
lem, quia venit lux tua
glôria Doômini ſuper te orta eſt.,
Et ambulâbunt Gentes in lu-
mine tuo, & Reges in ſplendore
ortus tui. EFt.
Chriſtus perpétuæ.
Am &. [ævitia Heroôdis, volens

onfitébor tibi Due Deus meas

primôrdia ſuipécti ſibi .

gis eutingue
nelciens ſer⸗
imeentus faci
rumindiſcre
zeguitutzann
minatoris 0
fama loquenr
Yem ad nart
que faciebe
tionis novi
ſecutoris i
etiam Agy
ut Gens ant
jain ad vicin
tam gratiam
dum ejecera
tionemn, jam
Titatem.
Omnes
& thus def
annuntiant
. Reges 1
offerent,
Cona adduc
Ignen

Enolcin
in Magi
ocationis
tias: & exn
ſpelinitiace
in eternam
Inttoiteer,
Juentia de
tuerunt,&,
ObcxcatiO
nationibus
Honoretut
ſimusces,
ot /aPhar
tem Vener.
omnipote
Ac ſichtill
lcas Dño
eruntita
gue Deo ſi
Ai ven
Klinem,
ielaui
Nimn
vonnnum,
gus inOrie
Al batri⸗

ſelte àd
6 dowind

Unite,e⸗
Tltee⸗

E Loi
etermunn
a Mitne
wiſti iun
etioti.
eitrunn
ntium ert
Amn
lpeculn
, Wilelug
ens N N

1.
iſehene
ueto no
Ncille ne.
in bonun,
nt ne,Al
jam tu Dor
Holinas e!
eszbaseln
oräbuntee
eges Ihul⸗

Psils li
gecicele⸗
unnigotens
nis ne

gaubete:
llo tenge⸗
Nalk!
bechn
neln in
n hoc
nimcatok

ſtre tenh⸗

gis extinguere, huic diſpenfatiôni
néfſciens ſerviebat: ut dum atrôci
inténtus facinori, ignòtum ſibi pue-
rum indiſcréta infantium cæde per-

séquiturzannuntiatum cœlitùs do-

minatoris ortum inſignior ubique

fama loquerétur: quam promptio-
rem ad narrandum, diligentiorém-
que faciébat, & ſupérnæ ſignifica-
tionis névitas, & cruentiſſimi per-
ſecutôris impietas. Tunc autem
étiam Ægypto Salvator illatus eſt,
ut Gens antiquis erroribus dédita,
jam ad vicinam ſalutem per occůl-
tam gratiam ſignarétur: & quæ non-
dum ejecerat ab animo ſuperſti-
tionem, jam hofpitio reciperet ve-
ritatem.
Omnes de Saba vénient, aurum
& thus deferéntes, & laudem Dno
annuntiantes: * Allel. allel. allel.
Reges Tharſis & inſulæ mùúnera
offerent „Reges Arabum;, & Saba
dona adduúcent. Alleluja.
Ignem ſui amôris.

Gnoſcaàmus ergo, dilectiſſimi,
in Magis adoratôribusChriſti,
vocationis noſtræ, fideique primi-
tias: & exultantibus animis beatæ
ſpei initia celebremus. Exinde enim
in æternam hæreditatem cœpimus
introire: exinde nobis Chriſtum lo-
quéntia Scripturarum arcäna pa-
tueêrunt, & veritas, quam Judæòôrum
obcæcatio non recepit? omnibus
nationibus lumen ſuum inveéxit,
Honorétur itaque à nobis ſacratiſ-
ſimus dies, in quo ſalũtis noſtræ au-
Gor aßparuit: & quem Masgi infan-
tem venerati ſunt in cunabulis, nos
omnipoténtem adoremus in coœlis.
Ac ſicut illi de thesauris ſuis my-
ſticas Dño múnerum ſpécies obtu-
lerunt, ita & nos de cordib“ noſtris
quæ Deo ſunt digna; promamus.
Magi veniunt ab Oriénte Jero-
sölymam, quæréntes & diceéntes:
OUbi eſt, qui natus eſt, cujus ſtellam
digimus Et vénimus adorare
Dôminum. Vidimus ſtellam
gjus in Oriénte. Et.
loria Patri, Et veéenimus.

Venite, adorémus eum: quia ipſe
eſt Dôminus Deus noſter.

VSnite exslem Dômino: x* ju-
bilemus Deo ſalutari noſtro.

178
ræoceupémus fâciem ejus in
confeſſiõne: * & in pialmis jubi-
lémus ei. 6
Venite, adorémus eum: quia
ipſe eſt Dominus Deus noſter.
uôniam Deus magnus Dômi-
nus: & Rex magnus ſuper omnes
deos.
uia in manu ejus ſunt omnes
fines terræ: * & altitúdines moôn-
tium ipsius ſunt.
Venite, adoreêmus eum: quia
ipſe eſt Dôminus Deus noſter.
uôniam ipsius eſt mare: & ipſe
fecit illud: * & ſiccam manus ejus
formavwérunt.
Venite, adorémus eum: quia
ipſe eſt Dôminus Deus noſter.
Qt nos pôpulus päâſcuæ ejus, &
oves manus ejus: Hodie ſi vocem
ejus audiéritis, nolite obdurare
corda veſtra.
icut in irritatiéne ſecúndúm
diem tentatiônis in desérto: *† ubi
tentavérunt me patres veſtri;, pro-
bavérunt me, & viderunt opera
mea.
Venite, adorémus eum: quia
ipſe eſt Doõminus Deus noſter.
uadraginta annis offénſus fui ge-
neratiéôni illi, * & dixi: ſemper
hi errant corde.
t iſti non cognovérunt vias meas
ut juravi in ira mea: Si introibunt
in requiem meam. .
Venite, adoremus eum: quia
ipie eſt DOominus Deus noſter.
loria Patri. icut erat. .
Venite, adorémus eum: quia
ipſe eſt Déôminus Deus noſterx.

Homo natus eſt in ea, & ip-
ſe fundavit eam Altiſſimus.

Undaménta ejus in môntibus
ſan ctis: * diligit Dôminus por-
tas Sion ſuper ômnia tabernacula
lacob.
loriõſa dicta ſunt de te,
tas Dei.
emor ero Rahab & Babyléônis *
ſciéntium me ,
cce alienigenæ , & Tyrus, & po-

* civi-

pulus ÆJthiopum, * hi fuérunt
illic.
umquid Sion dicet: Homo „8&&

homo natus eſt in ea: * & ipſe
fundâvit eam Altiſſimus?
Bminus narrabit in ſct iptùris po

u⸗

174
pulérum, & principum: * horum,
qui fuérunt in a. .
icut lætàântium mnium * habi-
tätio eſt in te. .
Homo natus eſt in ea,; &
ipſe fundavit eam Altiſſimus.
Adorate Dôminum; allel.
in aula ſancta ejus, allel.

Antâte Domino cänticum no-
vum: * cantate Dômino omnis
terra.
antàte Dômino, & benedicite
nomini ejus: * annuntiate de die
in diem ſalutare ejus.
Ennuntiate inter Gentes gloriam
ejus: *† in omnibus pôpulis mira-
bilia ejus. .
uëniam magnus Déôminus, &
laudabilis nimis: terribilis eſt
ſuper omnes deos.
uôniam omnes dii Géntium dæ-
moônia: * Däüs autem cœlos fecit.
onteſſio, & pulchritudo in con.
ſpectu ejus: * ſanctimonia, & mag-
nificéntia in ſanctificatioône ejus.
fferte Domino patriæ Gentium;,
afferte Domino gloôriam & hono-
rem: * afférte Doômino glôriam
nomini ejus.
"öllite héſtias, & introite in àtria
ejus: * adorate Dominum in atrio
ſancto ejus.
ommoveatur à facie ejus univér-
ſa terra: * dicite in Gentibus; quia
Doôminus regnavit.
tenim corrézit orbem terræ, qui
non commovébitur: * judicabit
péôpulos in æquitate.
ætentur cœli, & exültet terra;
commoveatur mare, & plenitudo
ejus: * gaudeébunt campi, & om-
nia, quæ in eis ſunt.
FPunc exultabunt omnia ligna ſil-
varum à facie Dômini, quia venit?
quôniam venit judicare terram.]
udicabit orbem terræ in æquita-
te: K & populos in veritate ſua.
Adorate Doôminum, alleluja,
in aula ſancta ejus, allel.
4. Adorate Deum,allel. omnes
Angeli ejus, allel.
Ominus regnavit, exültet ter-
ra: x* læt éntur inſulæ multæ-.
ubes & caligo in circuitu ejus: *
juſtitia, & judicium corréctio
ſedis ejus.
gnis ante ipſum præcédet: *& in-
flamabit in circuitu inimicos ejus.
Huxérunt fülgura ejus orbi ter-
ræ: * vidit »& commota eſt terxra

Rontes, ſicut cera fluxérunt à fi-
cie Doômini: àa facie Domini om-
nis terra.
ennuntiaverunt cœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes populi
gloriam ejus.
onfundaântur omnes;, qui adorant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
ſmulacris ſuis.
dorate eum omnes Angeli ejus:*
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, *prop-
ter judicia tua Dômine.
uôniam tu Dôminus Altiſſimus
ſuper omnem terram: *† nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.
ui diligitis Dominum, odlte
malum: * cuſtoôdit Dôminus ani-
mas ſanctôrum ſuorum, de manu
peccatôris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia. .
ætamini juſti in Dömino; * &
confitémini memôriæ lanctifica-
tioônis ejus.
Adorâte Deum, allel. om-
nes Angeli ejus, allel.
Adorate Dominum; allel.
In aula ſancta ejus, allel.
ater noſter. vinculis.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangeélii ſecunduùm
Matthæum. 2ap. 2²
Um natus eſſet Jeſus in Beth-
lehem Juda, in diébus Herôdis
Regis: ecce, Magi ab Oriente vené-
runt Jerosolymam, dicentes: Ubi
eſt, qui natus eſt Rex Judæorum?
Et réliqua. . ,
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Icut in lectione Evangélica, fra-
tres chariſſimi, audiſtis, cœli
Rege nato Rex terræ turbarus eſt:
quia nimirü terréna altitûdo con-
fùnditur, cùm celſitudo cœleéſtis
aperitur. Sed quæréndum nobis eſt⸗
quidnam ſit; quòd Redemptoôre
nato, paſtôribus in Judæa Angelus

apparuit, atque ad adorand hunc-

ab Oriente Magos non Angelus »
ſed ſtella perdúxit? Quia videlicet
Judæis, tamquam ratiéne uténti-
bus, rationale animal,id eſt, An-
gelus prædicare debuit; Gentiles
verô, quia uti ratione neſciébant,
ad cognoſcéndum Dôminum, non
per vocem, ſed per ſigna perdu-
cüntur. Unde eétiam per Paulum
dicitur: Prop hetiæ fidélibus datæ
ſunt, non infidelibus: ſigna autem
in-

inſidslibun
d& Ulis Pr⸗
libusnon
tamquamm
bus data
Stella
Otiente,
venirent
Vident
gaudio m
domum,
Marla mat
adoravérun
Dirt

T nota
torem
fecr eller
bus Apoſt
Däryulutn
corporls
rationis o
quentem /⸗
Dredicator⸗
dum logue
Dtedicaren
quæ vel na
eo montitr⸗
nobis eitt
am Jude⸗
hunc nec
nec Per
Vident⸗
dr kiuci
un i
Maria un
dorayerun
thesaduns!
a, ne
e
Orne,
dum venie
Puer. Et
lorie dar
lem d
man
olog⸗
Mmigerunt. .
Pantz eins
ets corn

1flurkuun
cie Donin

cceli li
t ommnei Ne

Dnepgliat
Ii glorium

nes Agele
elt on.
ilix dri

Munes len⸗
mminumn, 4
it Donims!
Ofum, en
it eos,
leli

Dommino⸗
1otie ln

zum, len
Alel.
ejus, lle⸗ .
N
ec.
ungeliileet

ſelus i
n ebis
1b Olienle,
n, Cibente
Res Ihein

aries
tegon

e Eyanetle
. Auciti,
re tlnnnd
11 altitüche
llitico eel

infidélibus, non fidélibus. Quia
& illis Prophetiæ tamquam fidé-
libus: non infidelibus: & iſtis ſigna
tamquam infidélibus, non fidéli-
bus data ſunt. Z
Stella, quam viderant Magi in
Oriente, antecedébat eos, donec
venirent ad locum, ubi puer erat:
Videntes autem eam, gaviſi ſunt
gaudio magno. Et intrantes
domum, invenérunt púerum cum
Maria matre ejus, & procidéntes
adoravérunt eum. Vidéntes.
Divinum auxilium.

T notändum, quod Redemp-
torem noſtrum, cůúm jam per-
féctæ eſſet ætatis, eisdem Gentili-
bus Apôſtoli prædicant, eümque
parvulum, & necdum per humani
corporis officium loquentem, ſtella
Gentibus denúntiat: quia nimirum
ratioônis ordo poſcébat, ut & lo-
quéntem jã Däm loquéntes nobis
prædicatéôres innotéſcerent, & nec-
dum loquentem eleménta muta
prædicarent Sed in omnibus ſignis,
quæ vel naſcénte Dno, vel moriente
eo monſtràta ſunt, conſiderandum
nobis eſt, quanta fuerit in quorüm-
dam Judæoôrum corde duritia, qui
hunc nec per prophetiæ donum,
nec per miracula agnovérunt.
Vidéntes ſtellam Magi, gaviſi
ſunt gaudio magno: *Et intrantes
domum invenérunt púerum cum
Maria matre ejus, & procidéntes
adoraveérunt eum: Et apeértis
thesauris ſuis obtulérunt ei muùne-
ra, aurum thus, & myrrham.
ella, quam viderant Magi in
Oriénte;, antecedébat eos, usque
dum veniens ſtaret ſupra; ubi erat
puer. Et intrantes.
Sloria Patri. Et apértis. 4
Mnia quippe eleménta aucto-
rem ſuum veniſſe teſtata ſunt.
Ut enim de eis quiddam uſu hu-
mano loquar: Deum hunc cœli eſſe
cognoverunt, quia prortinus ſtellam
misérunt. Mare cognovit, quia ſub
plantis ejus ſe calcabile præbuit.
Terra cognéôvit;, quia eo moriente
contremuit. Sol cognovit, quia lu-
cis ſuæ rädios abſcondit. Saxa &
Parietes cognoverunt, quia tem-
pore mortis ejus ſciſſa ſunt. Infer-
nus agnovit, quia hos, quos tené-
bat môrtuos, réddidit. Er ramen
hunc, quem Däm omnia inſenſibi-
lia elementa ſensérunt, adhuc infi-

175
délium Judæoôrum cordaDeum eſſe

minimè cognéôſcunt, & duriôra ſa-
xis ſcindi ad pœniténdum nolunt.
e Deum laudamus. II.
A D LAUDBS»
8

ARe luciferum genitus, & ante
ſæcula, DöminussSalvator noſter
hodie mundo apparuit.
. ñs regnavit. t1.
Venit lumẽ tuum Jerũſalẽ, &
glôria Dñi ſuper te orta eſt: & am-
bulabunt Gentes in lumine tuo, all.
Apertis thesauris ſuis obtule-
runt Magi Dômino, aurum, thus, &
myrrham, allel. Maria &
flümina benedicite Dño: hymnum
dicite fontes Dômino, allel.
Stella iſta ſicut flamma co-
rũſcat: & Regem regum Deum de-
monſtrat, Magi eam vidérunt, &
magno Regi munera obtulérunt.

Urge, illũminare Jerúſalem ;
quja venit lumen tuum, & gloô-
ria Dômini ſuper te orta eſt.

Sola magnârum uͤrbium,
Major Béthleheé, cui contigit
Ducem ſalutis cœlitùs
Incorporatum gignere.
uem ſtella, quæ ſolis rotam
Vincit decéôre ac lumine,
Veniſſe terris nüntiat
Cum carne terréſtri Deum.
idére poſtquam illum Magi,
Eoa promunt mùúnera: .
Stratique votis fferunt .
Thus, myrrham, & aurum régium.
egem, Deù⁴mque annüntiant
Thesaurus „& fragrans odor;,
Thuris Sabæi, ac myrrheus
Pulvis ſeplichrum prædocet.
eſu, tibi ſit gloria;
Qui apparuiſti Gentibus;
Gum Patre, & almo Spiritu,
In ſempiterna ſæcula. Amen-
Adorate Deum, allel.
Omnes Angeli ejus, allel.

Hôdie cœléſti ſponſo juncta eſtEc-
cléſia, quoniam in Jordane lavit
Chriſtus ejus crimina: currant cum
muneéribus Magi ad regales nup-
tias, & es and facto vino lætantur
convivæallel.
Eus, qui hodierna die Unigé-
nitum tuum Gentibus ſtella
duce revelâſti: concéde propitius;
ut, qui jam te ex fide cognovimus„
usque ad contemplandam ſbeciem

176
tuæ celſitùdinis perducàmur. Per
eumdem Dominum.
Chriſte Fili
Die vivi. “. Qui apparuiſti hodie.
Venit lumen tuu.
urge: illuminare.
Reges Tharſis, & inſulæ mu-
nera offerent, & Allel all. Reges
Tharſis. Reges Arabum & Sa-
ba dona addúcent. Allel. allel.
loria Patri. Reges Tharſis.
Omnes de Saba vénient, allel.
Aurum & thus deferéntes, all.
Apértis thesauris
ſuis
Eva in circùitu culos tuos, &
vide: omnes iſti congregati süt,
venerunt tibi: filii tui de longè vé-
nient, & filiæ tuæ de latere ſurgent.
Omnes de Saba vénient ;
Allelúja, allel. Omnes.
Aurum & thus deferéntes. Al-
lel. allel. lôria Patri Omnes.
Adorâte Dôminum, allel.
In aula ſancta ejus, allel.
Stella iſta.

Mnes de Saba vénient;, aurum
& thus deferéntes, & laudem
Dômino annuntiantes.
Adorate Däüm, Allel.
allel. Adorate. In aula ſancta
ejus Allel. allel. loria Patri
Adorate. Adorâte Deum,; allel.
Omnes Angeli ejus, allel.
Ante luciferum.

im ixit
Dôminus. 77
‚urge, illuminare.
rudelis. Reges Tharfis. 169.

Tribus miraculis ornatum diem
ſanctũ colimus: hodie ſtella Magos

duxit ad præsépium;: hodie vinum
ex aqua fact eſt ad nuptias: hodie
in Jordane a Joanne Chriftus bap-
tizari voluit, ut ſalvaret nos, allel.
( eus, qui hodiérna.

Remanſit. Omnes de Sa-

ba. ota, quæſumus. 184.

Däñe labia mea.

169.

184.

S E CUN D A D IE

De Epiſtola ad Romanos.

VErirafem dico in Chriſto, non
V méentior: teſtimonium mihi per-
hibénte conſcientia mea in Spiritu

ſancto: quôniam triſtitia mihi ma-

gna eſt, & continuus dolor cordi
meo. Optäbam enim ego ipſe ana-
thema eſie à Chriſto pro fratribus
meis, qui ſunt cognati mei ſecuùn-
dum carnem, qui ſunt IIraelitæ;
quorum adoptio eſt filiorum; &&
gléria, & teſtaméntũ, & legisldtio»
& obséquium, & promiſſa: quorũ
patres, & ex quibus eſt Chriſtus ſe-
cũndũ carné, quia eſt ſuper omnia
Deus benedicétus in ſæcula. Amen-
Tria ſunt munera. 170.

on autem quòôd exciderit
verbum Dei. Non enim om-
nes, qui ex Iſrael ſunt, ii ſunt Iſrae-
litæ: neque qui ſemen ſunt Abra-
hæ, omnes filii, ſed in Iſaac vocabi⸗-
tur tibi ſemen: id eſt, non qui
filii carnis, hi filii Dei ; ſed qui
filii ſunt promiſſiônis, æſtimantur
in sémine. Promiſiiônis enim ver-
bum hoc eſt: Secúndùm hoc tem-
pus veèniam , & erit Saræ filius.
Non ſolùm autem illa, ſe
Rebécca ex uno concubitu habens
Iſaac

llaae tri
bꝛ ſecie,
Umen
Aut alie
nli (ut
Propoſitunm
operibus,
elei: Qui
lllt ſeripte
Llau autem
30 licemus
apud Deum

iſeticordi
ſerebor lgit
Cuttentis,
Reges

I.

Sercno 5

D parti
Magi
Hunc dien
luie debicn
nein perzol
Drimus illan
Eliittten
tie Gentiut
tium. Nob
Apoßoloru
Uingna ccle
4hotoli,t
reunt gl
Ulumine

Agnum
Modep
1b Oriinte
ur in ſtabe
ecelo: ut
Karsturin
Diphania
manifefti
ellitudine⸗
ſenus Edere
Nus, in an,

:
Iuit en
kisdem
s, cN
4 l Juem
ſ utum⸗
Andbula te

4 N
40 Roninas

noniumm.

ela. l7o⸗

Non eniu

Iſaac patris noſtri. In colum-
bæ ſpecie. 171.
»Um enim nondũ nati fuiſſent,
aut aliquid boni egiſſent, aut
mali lint ſecundùm, electiôònem
pPropoſitum Dei manéret) non ex
opéribus, ſed ex vocante dictum
eſt ei: Quia major sérviet minori,
ſicut ſcriptum eſt: Jacob dilexi,
Eſau autem dio habui. Quid er-
go diccemus: numquid iniquitas
apud Deum? Abſit: Moy ſi enim di-
cit: Miſexébor, cujus miséreor, &
miſericôrdiam præſtabo, cujus mi-
ſerébor. Igitur non volêntis, neque
curréntis, ſed miſeréntis eſt Dei.
Reges Tharſis. 171.

Sermo S. Auguſtini Epifſcopi.

D partum Virginis adorandum
Magi ab Oriente venérunt.
Hunc diem hôdie celebramus :
huic debitum ſolemnitatis ſermô-
nem persoôlvimus. IIIis dies iſte
rimus illuxit, anniversaria nobis
eſtivitate rédiit. Illi erant primi-
tiæ Gentium, nos pôpulus Gen-
tium. Nobis hocglingua nuntiavit
Apoſtolorum, ſtella iis tamquam
lingua cœlorum: &, nobis iidem
Apoôſtoli, tamquam alii cœli enar-
ravérunt glôriam Dei.
Illuminâre, illuminäre. 172.

Agnum ſacraméntum! in
præsépi jacébat, & Magos
ab Griente ducébat: abſcondeba-
tur in ſtabulo, & agnoſcebatur in
cœlo; ut aàagnitus in cœlo, mani fe-
ſtarétur in ſtabulo, & appellarétur
Epiphania dies iſte, quod latine
manifeſtâtio dici poteſt; ſimul ejus
celſitudinem humilitatémq; com-
mendans, ut, qui in apérto coelo
ſignis ſidereis monſtrabatur mag-
nus, in anguſto diversôrio quæsi-
tus invenirétur invalidus, infanti
libus in membris natus, infanti-
libusque pannis involutus, adora-
rétur à Magis, timerétur à malis.
Omnes de Saba vénient. 173.

TImuit enim eum Rex Herôdes,
eisdem ſibi Magis nuntianti-
bus, cùm adhuc, quærerent pârvu-
lum, quem cognoverant cœ&lo teſte
jam natum. Quid erit tribunal ju-
dicantis, quando fuperbos Reges
cunabula terrébant infantis? Quan-

tò consultiùs Reges, non ſicut He.
rôdes, interficere quærant, ſed ſicut
Magi, poôtiùs adorare delecténtur,
jam præsértim eum, qui & ipſam
mortem, quam cupiébat inimicus
inferre ,étiam pro ipſis inimicis
ab inimicis ſuſtinuit, eimque in
ſuo corpore occiſus occidit. Pièe
timeant Reges ad Patris déxteranmi
jam ſedéntem, quem Rex impius
timuit adhuc matris ubera lamben-
tem.
Magi véniunt. 173.

éctio ſancti Evangélii ſecùndaùm
Matthæum.
Cm natus eſſet Jeſus in Béth-
Alehem Juda, in diébus Herôdis
Regis, ecce Magi ab Oriénte vené-
runt Jerosolymam, dicentes: bi
eſt, ,qui natus eſt Rex Judæôrum?
Et réliqua.
De Homilia S. Gregéôrii Papæ.

Ativitate Regis noſtri cogni-
Na, Heroôdes ad callida argu-
ménta convertitur: & ne terréno
regno privarétur, renuntiari ſibi,
ubi puer inveniatur, põſtulat.
Adoraré eum velle ſe simulat, ut
hunc, ſi inveniri poſſit, extinguat.
sed quanta eſt humana malitia
contra consilium divinitatis 2
Sscriptum quippe eſt: Non eſt ſa-
piéntia, non eſt prudentia, non eſt
consilium contra Däm. Nam ea quæ
apparuit ſtella, Magos perduúcit:
natum Regem repériunt: müúnera
déferunt, & ne redire ad Herodem
débeant;, in ſomnis admonéentur.
Sicq; fit, ut Jesũ, quem quærit Herô-
des, invenire non poſſit. Cujus per-
sona qui alii quàm hypocritæ deſi-
gnanturzqui dum fice quærunt, in-
venire Dim numquam merentur :
Stella, quam. 175.
Ed inter hæc ſciéndum, quòd
Priſcillianiſte hærétici naſci
unumquémque hoôminem ſub con-
ſtitutiônibus ſtellarum putane: &
hoc in adjutoriam ſui erroris aſsuú-
munt, quod neva ſtella exiit, cum
Dominus in carne appäruit: cujus
fuiſſe fatum eamdem, quæ appa-
ruit, ſtellam putant. Sed ſi Evan-
gélii verba pensamus,; quibus de eâ-
demi ſtella dicitur: Usque dum vé-
niens ſtaret ſupra; ubi erat puer,
dum non puer ad ſtellam, ſed fſtella
ad puerum cucùúrrit, ſi dici liceat,
non ſtella fatum pueri, ſed fatum
M. ſtellæ

178. ð .
ftellæ is, qui apparuit, puer fuit.
B. Vidéntes ſtellam Magi. 175.

Ed à fidélium côrdibus abſit, ut
aliquid eſſe fatum dicant: Vi-
tam quippe hominum ſolus hic
cônditor qui creavit, adminiſtrat.
Neque enim propter ſtellas homo,
ſed ſtellæ propter hôminem factæ
ſunt, & ſi ſtella fatum hominis di-
citur, ipſis ſuis miniſteriis ſubéſſe
homo perhibetur. Certe Fumn Jacoh
de utero egrédiens, prioris fratris
plantam tenéret manu, prior perfé-
t nequaquam égredi potuit, niſi
subſequens inchoaſſet: & tamẽ cum
uno têmpore, eodémque moménto
utrumque mater fuderit, non una
utriäsque vitæ qualitas fuit.
e Deum laudamus. II.

AbOriénte venérunt Magi in Beéth-
lehem adorate Dim : & apértis
thesauris ſuis, pretioſa munera
obtulérunt, aurum, ficut Regi
magno: thus, ſicut Deo vero:
myrrham ſepultúræ ejus, allel.

Vidéntes ſtellam Magi, gaviſi ſunt
gaudio magno : & intrantes do-
mum obtulérunt Domino, aurum,
thus, & myrrham, allel.
T E R T I A D I E.

De Epiſtola ad Romanos.

Bſecro itaque vos fratres per

mifericordiam Dei, ut exhi-
extitit udæôrum. In terra eorum

beatis corpora veſtra hoôſtiam vi-
ventem, ſanctam „Deo placentem,
rationabile obséquium veſtrum. Et
nolite conformari huic ſæculo, ſed
reformàmini in novitate ſenfus
veſtrisut probétis, quæ ſit volun-
tas Dei bona, & beneplacens, &
Perfééta. Dico enim per gratiam,
quæ data eſt mihi, omnibus qui
funt inter vos: non plus sapere
quàm opoôrtet sapere, ſed sapere
ad ſobrietatem: & unicuique ſicut
Deus diviſit mensũûram fidei.
Tria ſunt munera. 170.

Icut enim in uno coôrpore
multa membra habemus, omnia
autem membra non eumdem
actum habent : ita multi unum
corpus ſumus in Chriſto, ſinguli-
autem alter alterius meinbra. Ha-
beêntes autem denationes ſecun-
dùm gratiam, quæ data eſt nobis,

differéntes; ſive Prophetiam ſe-
cundùm ratiônem fidei, ſive mini-
ſtérium in miniſtrando, ſive qui
docet in doctrina, qui exhortatur
in exhortando, qui tribuit in ſim-
plicitate, qui præeſt in ſolicitùdi-
ne, qui miſerétur in hilaritate.
In columbæ ſpécie. 171.

Ilédio ſine ſimulatione. O-
diéntes malum, adhæréntes
bono: Charitate fraternitatis invi-
cem diligéntes: Honore invicem
prævenientes: Solicitudine non pi-
gri:Spiritu fervêntes: Domino ſer-
vientes: Spe gaudéntes: in tribula-
tiòne patiéntes: Orationi inſtantes:
Neceſſitatibus Sanctorum commu-
nicantes: Hoſpitalitatem ſectantes.
Benedicite, perſequentibus vos:
benedicite, & nolite maledicere.-
Gaudére cum gaudéntibus;, flere
cum fléntibus: idipſum invicem
ſentiéntes: non alta ſapiéntes, ſed
humilibus conſentiéntes.
Reges Tharſis. 171.

De Sermône S. Auguſtini Epiſcopi-

C tam multi jam nati, atque
defùncti eſſent Reges Judæo-
rum, numquid quemquam eorum
adorandum Magi quæſiérunt? Non,
quia nec nguam eôrum cœlo
loquénte didicérunt. Verumta-
men, quod prætereuündum non
magnum teſtimônium cæcitatis
iſti requiréebant, quem illi in fua
non agnoſcebant.
Illuminare, illuminare. 172.

Pud eos iſti infantem invené-
runt, quem illi apud ſe nega-
vérunt. In his terris de longinque
iſti, & peregrini puerum Chriſtum
nondum verba promentem adora-
véruntmubi cives illi juvenem mira-
cula faciéntem crucifixérunt. IIti
in membris parvis Deum adoravé-
runt, illi in magnis factis nec tam-
quam hêmini pepercérunt: quafi
plus füerit vidére novam ſtellam in
ejus nativitate fulgentem;, quam
ſolem ejus in morte lugentem.
Omnes de Saba vénient. 173.

. 7
Am vero quod éadem ſtella, quæ
Magos perduzxit ad locum, ubi e-

rat cum Matre Virgine Deus in-
Jans

eſt, hæc Magérum illuminatio

fino gue
ſim perdu
ubträrit,
Conec ge e
naſceretur
Tentur juch⸗
dlyinr Scr⸗
MInärent,
Ettu Bethl
lnima in
eumexiet!
Imeum Iſtael
flegyit diyin
Uud udros
Termnnauras
Kruerentur,
Magi ve

(io ſahe
Mattheæu
n nat
lehem
Rexig ecee
Uunt ſerosol
lh natn
Utteligna
De Homiil
irer
Amyuhe
glippe Reg
ei ſieti
tem mort
dinnr D
dorant, eti
Narcicute
Ijrha me
Mülli heret
unt; ſe⸗
Quam 8

Cfkerunt,

nolunt. Er
egem eriſ
Sant. Hi y.
Uunt; ſed 0
Stella;,

8 t,
Umpte mort
ugne nato!
Im, nrhune
dofferam

flod is

tophetan,
dei, ſnem
do,

gui ey
tibui
Rin ſolicht
in hilauita
ie Il.

nſun ni
, ſapiente
lentes⸗
Il.
Pulklnikt⸗

ſam nuti,
t Rege N

Intern
guenn ilin

luminile⸗ 1

fans, quæ utique pôterat eos ad ip-
am perdúcere civitatem, ſe tamen
ſubtraxit, nec eis prorſus apparuit,
donec de civitate, in qua Chriſtus
naſcerétur; iidem 1 interroga-
7 . . 8 . X
réntur Judæi, & ipſi eam ſeeundùm
divinæ Scripturæ teſtimonium no-
minaârent, ipfſi dicerent: in Béthle-
hem Judæ. Sic enim ſcriptum eſt:
Et tu Béthlehem terra Juda, non es
minima in principibus Juda: ex te
enim éxiet Dux, qui regat populum
meum Iſrael. Quid aliud hic ſigni-
ficavit divina providéntia, niſi a-
pud Judæos ſolas divinas litteras
remansuras, quibus Gentes in-
ſtruerentur, illi excæcaréntur?
Magi veniunt. 184.

éctio ſancti Evangelii ſecêndùm
Matthæum.
Cm natus eſſet Jeſus in Béth-
lehem Juda, in diébus Herôdis
Regis, ecee Magi ab Oriente vené-
runt Jerosolymam, dicéêntes: Ubi
eſt, qui natus eſt Rex Judæorum:
Etréliquan. .
De Homilia S. Gregorii Papæ.

Agi verò aurum, thus , &
Amyrrham déferunt. Aurum
quippe Regi congruit, thus vero
in Dei ſacrificium pônitur, myrrha
autem mortuorum coôrpora con-
diùntur. Eum ergo Magi, quem
adòôrant, étiam myſticis munéribus
prædicant, auro Regem, thure Deu,
myrrha mortalem. Sunt verò non-
nulli hærétici, qui hunc Deum cre-

dunt;, ſed ubique regnare nequa-

quam credunt. Hi proféctò ei thus
offerunt, ſed offerre étiam aurum
nolunt. Et ſunt nonnulli, qui hunc
Regem exiſtimant; ſed Deum ne-
gant. Hi videlicet ei aurum ôffe-
runt; ſed offerre thus nolunt.
Stella; quam viderant. 175.

T ſunt nonnúlli, qui hunc &
Deum & Regem faténtur; ſed
aflumpsifg carnem mortalem ne-
gant. Hi nimirum ei aurum & thus
offerunt, ſed offérre myrrham af-
sümptæ mortalitatis nolunt. Nos
itaque nato Doômino offeramus au-
rum, ut hunc ubique regnare fatea-
mur, offeramus thus, ut credamus,
Qquod is, qui, in tempore apparuit,
Deus ante témpora extitit offera-
mus myrrham; ut eum, quem crédi-
mus in ſua divinitate impaſsibi-

. 179
lem, credàmus étiam in noſtra
fuiſſe carne mortàâlem.
Vidéntes ſtellam Magi. 175.
Uamyvis in „auro, thure, &
myrrha intélligi & aliud po-
teſt. Auro namque ſapiéntia de-
ſignâtur, Salomone atteſtante, qui
ait ; Thesaurus defſiderabilis re-
quiéſcit in ore ſapientis. Thure
autem, quod Deo incénditur, vir-
tus orationis exprimitur, Pſalmiſt
teſtante, qui dicit: Dirigatur orâ-
tio mea ſicut incénſum in conſpé-
ctu tuo. Per myrrham verò carnis
noſtræ mortificatio figuratur. Un-
de ſancta Eccléſia de ſuis operariis
usque ad mortem pro Deo certan-
tibus dicit: Manus meæ diſtilla-
vérunt myrrham:
e Deum laudamus. II.

Tria ſunt muúncra, quæ obtulérunt
Magi Doômino, aurum, thus, &
myrrham, Filio Dei; Kegi magno,
alleluja:

Lux de luce apparuſſti Chriſte, cui
Magi münera ôfferunt, all. all. all.
Q U A RK T A D I E.

De Epiſtola ad Romanos.

Onis anima poteſtatibus ſub-
limioribus sûùbdita ſit; non eſt
enim poteſtas niſi à Deo; quæ au-
tem ſunt, à Deo ordinatæ ſunt. Ita-
que qui resiſtit poteſtati, Dei ordi-
nationi fesiſtit. Qui auté resiſtunt,
ipfſi ſibi damnatioônem acquirunt .
nam principes non ſunt timoôri bo-
ni peris, ſed mali. Vis autem non
timére poteſtatem? Bonum fac, &
habebis laudem ex illa: Dei enim
miniſter eſt tibi in bonum.
Tria ſunt munera. 170.

I autem malum féceris; time,
non enim ſine cauſa gladiunmz
portat: Dei enim miniſter eſt: Vin-
dex in iram, ei, qui malum agit.
Ideò neceſſitate subditi eſtote non
ſolum propter iram, ſed étiam
propter conſciéntiam. Ideò enimi
& tributa præſtatis: miniſtri enim
Dei ſunt in hoc ipſum ſervieéntes.
Réddite ergo omnibus débita: cui
tributum; tributuimn: cui vectigal,
vectigal;: cui timorem, timorem:
cui honorem, hHonorem.
In columbæ ſpecie. 171.
M z

180

Emini quidquam debeatis ,
niſi ut invicem diligatis; qui
enim dilibit proximum, legem
implévit. Nam;, non adulterabis,
non occides, non furaberis, non
falſum teſtimonium dices, non
concupiſces: & ſi quod eſt aliud
mandatum, in hoc verbo inſtau-
ratur: Diliges prôêximum tuum ſicut
teipfum. Diléctio proximi malum
non operatur. Plenitudo ergo legis
eſt diléctio.
e. Reges Tharſis. 171.

Sermo ſancti Leônis Papæ-

Elebrâto préôxijmo die, quo in-
temerata virginitas humani geé-
neris édidit Salvatôrem;, Epipha
niæ nobis, dilectiſſimi, veneran-
da feſtivitas dat perſeverantiam
gaudiorum;, ut inter cognatarum
Tolemnitatum vicina ſacrameénta;,
exultatignis vigor, & fervor fidei
non tepéſcat. Ad omnium enim
hôminum ſpectat ſalutem, quòd
infantia mediatôris Dei & hoômi-
num ſam univérſo declarabatur
mundo, cùm adhuc exiguo deti-
nerétur oppidulo.
Illuminare; illuminare. 172.

Wamvis enim, Iſrgeliticã Gen-
tem, & ipsius Gentis unam
familiam delegiſſet, de qua natu-
ram univérſæ humanitatis aſsume-
ret, noluit tamen intra matérnæ ha-
bitationis anguúſtias ortus ſui late-
re primôrdia: ſed mox a omni-
bus voluit agnôſci, qui dignatus eſt
ömnibus naſci. Tribus igitur Ma-
gis in regione Oriéntis ſtella novæ
Claritatis apparuit „ quæ illuſtrior
cêteris pulchriorque ſideribus, fa-
cilè in ſe intuéntium oculos ani-
mosque converteret, ut conféſtim
adverterétur;, non eſſe otioium »
uod tam insolitum videbatur.
Omnes de Saba venient. 173.

WEdit ergo aſpiciéntibus intel-
AJécktum, qui præſtitit ſignum,
& quod fecit intelligi;, fecit inqui-
ri, & ſeinveniéndum obtulit requi-
ſitus. Sequuntur trés vIII ſuperni
Juminis ductum, & præVII fulgoris
indicium intenta contemplatione
comitantes; ad agnitionem verita-
tis, gratiæ ſplendore ducuntur, qui
humano ſenſu ſignincatu ſbi Ke-

gis ortum æſtimavérunt in civitàâte
regia efſe quæréndum. Sed qui
ſervi ſuſcéperat formam, & non
judicare vénerat ſed judicari,
Béthlehem præelégit nativitati;,
Jerosolymam paſſioni.
Magi véniunt. 173.

é&io ſancti Evangelii ſecundùm
Matthæum.
CU natus eſſet Jeſus in Beth-
lehem Juda, in diébus Herodis
Regis, ecce Magi ab Oriente vené-
runt Jerosôlymam, dicéntes: Ubi
eſt, qui natus eſt Rex Judæorum?
Et réli qua. ,
De Homilia S. Gregoôrii Papæ.

Agnum verò nobis aliquid
Magi inuunt, quod in regioô-
nem ſuam per aliam viam rever-
túùntur. In eo namque quod ad-
moniti faciunt, nobis proféctò insi-
nuant, quid faciamus. Regio quippe
noſtra paradiſus eſt, ad quam, Jeſu
céôgnito, redire per viam, qua veni-
mus, prohibémur. A regione et-
enim noſtra ſuperbiendo, inobe-
diéndo, viſibilia ſequendo; cibum
vétitum guſtando diſcéfſimus, ſed
ad eam necéſſe eſt, ut flendo, obe-
diéndo, viſibilia contemnéndo;, at-
que appetitum carnis refrænando
redeamus.
Stella, quam viderant. 175.

Er aliam ergo viam ad regiô-
nem noſtram regrédimur: quo-
niam qui à paradiſi gaudiis per de-
lecdamenta diſcéſſimus, ad hæc per
lamenta revocamur. Unde necefle
eſt, fratres chariſſimi, ut ſemper pa-
vidi, ſempérque ſuſpécti, ponamus
ante 6culos cordis hinc culpas o-
peris,illinc judicium extrémæ di-
ſtrictionis. Pensémus, quàm diſtri-
ctus judex véniat, qui judicium mi-
natur, & latet;: terrores peccatori-
Pus inténtat, & tamen adhuc suſti-
net, & idcirco venire citius differt,
ut minus invéniat, quod eodeémnet.
Videntes ſtellam Magi. 175.

Uniâmus flétibus culpas ,„ &
cum Pſalmiſtæ voce prævenia-
mus faciem eéjus in confefnione.
Voluptatum nos ergo fallacia nul-
la decipiat, nulla vana lætitia ſe-
ducat. In proximo namqué eſt ju⸗

dex, qui dixit: Væ vobis, qui ridetis
nunc, quia lugébitis, & Bébitis;
Eince,

I
tin eſt & co
e Deum la

dumns ſtel
venimus 4
1e Dominum

ltertogabat
ſimum ridtd
ſtellam vidi
Mlendor illt
CQVUI

De Ey

Nfinm
non in d
tionum. 4l
ducue omn
elk, olus ma
Cdbhonan
qul non!
non ſadice
zumplit I.
Alienumſet
Caditſtabit
els ſtatue
Tria ſun

Am ali
diem:
Heem diemyn
1n abünget
ſapit. Nt 4
cat; gra
gal non m
ucat, & 5
tninmhr
n moritu
0 Vlyin
mmorimur. Fi
örinur, D⸗
Ineolüm

N hoe en
el leſur
un & piy
ten nich
tn guate

regotüin

nobi N

uodin t⸗
fiam !
nee gual

eeto⸗

18P

ilcelüms,
Ut fendn
ntemnend,
nis kefiu.

detant. In

Hinc enim Salomon ait: Riſus do-
Iôri miſcébitur: Et extréma gaudii
luctus ccupat. Hinc iterùm dicit:
Riſum deputavi errorem; & gaudio
dixi, Quid fruſtrà deciperis? Hinc
rurſus ait: Cor ſapientiun ubi triſti-
tia eſt: & cor ſtultorum ubi lætitia.
e Deum laudamus. II.

Vidimus ſtellam ejus in Oriéênte,,
& vénimus cum munéeéribus adora-

Yre Dominum.

Interroôgabat Magos Herodes: Quod
ſignum vidiſtis ſuper natum Regé:
Stellam vidimus fulgéntem;, cujus
ſplendor illuminat mundum.
QQ UI NT A D I E.

De Ebiſtola ad Romanos.

Nfirinum autem in ſige aſsumite,
non in diſceptationibus cogita-
tioônum. Alius enim credit ſe man-
ducare omnia, qui autem infirmus
eſt, olus manducet. Is, qui manduù-
cat, non manducantem non ſpernat;
& qui non manducat, manducanteé
non jüdicet: Deusenim illum aſ-
sumpfit. Tu quis es;, qui judicas
alienum ſervum?: Dno ſuo ſtat, aut
cadit: ſtabit autem; potens eſt enim
Deus ſtatuere illum.
Tria ſunt munera. 170.

Am alius judicat diem inter
diem: alius autem judiçat om-
nem diem:unusquisque in ſuo ſen-
ſu abundet. Qui ſapit diem, Dno
ſapit. Et qui manducat, Dio man-
dũúcat; gratias enim agit Deo. Et
ui non manducat, Dno non man-
ucat, & gratias agit Deo. Nemo
enim noſtrum ſibi vivit, & nemo
ſibi moritur. Sive enim vivimus,
Däüo vivimas: ſive morimur, Dno
méôrimur. Sive ergo vivimus;, ſive
morimur, Domini ſumus.
In colůmbæ ſpécie. 171.

N hoc enim Chriſtus mortuus
eſt, & reſurrexit, ut & mortuo-⸗
rum & vivorum dominétur. Tu
autem quid jùdicas fratrem tuum?
aut tu quare ſpernis fratrem tuum:
Omnes enim ſtabimus ante tribu-
nal Chriſti. Scriptum eſt enim: Vi-
vo ego, dicit Dominus, quôniam
mihi fle tétur omne genu, & omnis
lingna confitébitur Deo. Itaque

unusquisque noſtrúm pro ſe ratio-

181
nem reddet Deo. Non ergo am-
plius invicem judicèmus.
Reges Tharſis. 171.

Sermo S. Maximi Ebitcopi.

N hac, dilectiimi, celebritate ſic-
ut relatu patérnæ traditionis in-
ſtruimur, multiplici nobis eſt fe-
ſtivitate lætandum. Ferunt enim
hoôdie Chriſtum Dominum noſtrum
vel ſtella duce à Geêntibus adora-
tum, vel invitatum ad nuúptias »
aquas in vina Vertiſſe;s vel ſuſcepto
à Joanne baptismate: conſecràſſe
fluenta lordanis, ſuumque ſimul
purificaſſe Baptiſtam.
Illuminare, illuminare. 172.

Ed quid potifſimum præsénti
hoc facdtum ſit die, noverit ipſe,
qui fecit: nos tamen crédere, nec
dubitare debémus, quidquid illud
eſt, factum eſſe pro nobis. Nam
quòôd eum fulgentioris ſtellæ ra-
diis incitati adoravére Chaldæi ,»
Deum verum Geêntibus ſpes data
eſt adorändi. Quod aquæ novo
funt ordine in vina mutatæ „hoyI
nobis poculi prælibatum eéſt ſacra⸗
méêntum. Quod autem baptizatus
eſt Agnus Dei, regenerantis baptis-
mi ſalutare nobis munus eſt dedi-
caâtum. .
Omnes de Saba vénient. 173.

Pôrtet itaque nos, fratres, ad
honorem Salvatôris noſtri, cu-

jus Nativitatem débita nuper cum

exultatione transégimus, omni cum
devotione étiam hunc virtutum
ejus celebrare Natalem. Et duam
recte tria hec nobis uno acta in
die myſtéria prædicantur „ qui
ineffabilis Trinitatis arcanumuno
Dei ſub nomine confitémur. Per
hæc ergo miracula Chriſtus Däs Re-
demptor noſter oculis ſe voluit
revelare mortalium;, quatenus in-
visibilis ejus divinitas, duæ latgbat
in homine, in opere non latéret.
Magi véniunt. 173.

édio ſancti Evangélii ſecundàm
Matthæum. vii. .
Um natus eſſet leſus in Béth-
Clehem Juda ,in dicbus Herodis
regis, ecce Magi ab Oriénte vene-
runt Jerosolymam, dicentes: U
eſt, qui natùs eſt Rex Judæorum ?

1

Et réliqua.
3

182
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

Idimus enim ſtellam ejus in O-
riénte. Ad confuſionem Ju-
dæoôrum, ut nativitatem Chriſti à
Gentibus diſcerent; ôritur in
Oriente ſtella, quam futuram, Ba-
laam, cujus ſucceſsôres erant, vati-
cinio noverant. Lege Numerorum
librum. Deferuntur autem Magi
ſtellæ indicio in Judæam, ut ſa-
cerdotes aà Magis interrogati,
ubi Chriſtus naſcereétur, inex-
cusàâbiles fierent de Adventu
ejus. B
Stella, quam viderant Magi in
Orfiénte. 175.

T illi dixerunt ei: in Béthle-
hem Judææ. Librariorum hic
error eſt: Putamus enim ab Evan-
geliſta primùum eéditum ſicut in
ipſo Hebraico légimus, Judæ non
Jndææ. Quæ eſt enim aliarum
Gentiuüm Bethlehem, ut ad diſtin-
ctionem eſus hic Judææ poneré-
tur; Judæ autem idcircò ſcribitur,
quia eſt & àalia Béthlehem in Gali-
Irag. Lege librum Jeſu filii Nave:
Denique & in ipſo teſtimonio .
quoôd de Michææ prophetia ſump-
tum eſt, ita habétur: Et tu Béthle-
hem terra Juda.
Vidéntes ſtellam Magi. 175.

7T apértis thesauris ſuis, obtu-
2lerunt ei münera, aurum, thus,
& myrrham., Pulchérrime mune-
rum ſactamenta Juveéncus Présby-

ter uno versiculo comprehendit :
Thus, aurum, myrrham ; Regi-
ue hominique , Deoque dona
erunt. Et reſponſo accepto in
ſomnis, ne redirent ad Herôdem,
per aliam Viam revérſi, ſunt in re-
gionem ſuam. Qui múnera obtu-
lerant Dômino, conſe quenter re-
ſponſum accipiunt, non per An-
gelum, ſed per ipſum Dominum .
ut meritôrum Joſeph privilégium
demenſtrarétur. Revertuntur au-
tem per aliam viam, quia infide-
litati miſcéndi non erant Judæo-
rum.
Te Deum laudamus. II.

Omnes natiônes vénient à longè,
Bortantes munera ſua, allel.

Omnes de Saba venient , aurum,
& thus deferentes, allel. allel.

S EXTADIE.
De Epiſtola ad Romanos.

Ebémus autem nos firmiôres
imbecillitäàtes infirmorum ſu-
ſtinére, & non nobis placére. U-
nusquisque veſtrùm proximo ſuo
placeat in bonum, ad ædificatio-
nem. Etenim Chriſtus non ſibi pla-
cuit, ſed ſicut ſcriptum eſt: Impro-
péria improperantium tibi cecidé-
runt ſuper me. Quæcúmgqne enim
ſcripta ſunt , ad noſtram doctri-
nam ſcripta ſunt, ut per patientiam
& conſolationem Scripturarum
ſpem habeamus.
Tria ſunt munera. 170.
Eus autem patientiæ & ſola-
tii det vobis idipſum sapere
in altérutrum ſecundùm Jeſum
Chriſtum: ut unänimes, uno ore
honorifcétis Deum „ & Patrem
Dômini noſtri Jeſu Chriſti. Prop-
ter quod ſuſcipite invicem, ſicut
& Chriſtus ſuſcébpit vos in hono-
rem Dei. Dico enim, Chriſtum
Jeſùm miniſtrum fuiſſe circumci-
ſionis propter veritàtem Dei, ad
conkhrmandas promiſſiôònes pa-
trum: Gentes auterme ſuper miſeri-
cordia honorare Deum „ ſicut
ſcriptum eſt: Propteren confitebor
tibi in Gentibus Dômite, & nomi-
ni tuo cantabo. & iterùre dicit:
Lætamini Gentes cum plebe eſus.
Et iterum: Laudate omnes Gentes
Döminum, & magnificate eum
omnes populi.
In colúmbæ ſpécie. 171.

T rurſus Iſaias ait,:: Erit radix
Jeſſe, & qui exurget régere
Gentes;, in eum Gentes ſperabunt.
Deus autem ſpei répleat vos omni
gaudio & pace in credéndo, ut ab⸗

7 —.
undétis in ſpe, & virtute Spiritus
ſancti. Certus ſum autem, fratres
mei, & ego ipſe de vobis, quoniam
& ipſe plenj eſtis dilectioône, reple-
ti omni ſciêntia, ita ut poſsitis al-
térutrum monére. Audacius autem
ſcripſi vobis fratres ex parte; tam-
quam in memoôriam vos reducens:
Propter gratiä, quæ data eſt mihi à
Deo, ut ſim miniſter Chriſti Jeſu in
Gentibus, ſanctificans Evangélium
Dei, ut fiat oblatio Géêntium accép-
ta, & ſanctificata in Spiritu ſanco.

Reges Tharſis. 171.

germo

R Deu
mento p
homonat
cültui dee
primitiz
ſunt prin
Proximo
Neduci. U
tus eſt Rex
repeſudxor
ti. Archelan
Chriſtus in
natus eſt in
Chriſtus an
elt breyidli
ille natns
iſte natus
ille Mag
iſte inpent
Illumin

Uis en
Paupe
lnin
Tum qui
Faturut De
immenſus
Dretioſus
ſic turbari
natis eit,
1o luperar
Uier lhe
tibi ſuccech
Geliter cree
Snet viv ,l
Omnes

Veriſ
tur Rey
cnſas times
Uistüimeree
Gcintis No
ectſcokemn
Turſllilin
ingnidren
Penieng d
1 hdincre
dutirſe
Plungneer
ltun gid
Mbi ver

ſar. A
cio ſan⸗
Mtthen
Im nat
lchem

DI1

d Romng

cum
omm nes 6⁰
agnifcte?

die Il.

1t Piit,
rütet ,
tes ſpel⸗

ptritl
l.

Sermo S. Fulgéntii Epiſcopi.

Iſe Deus, qui ſibi in véteri teſta-
ménto primitias offérri mandayit
homo natus Geéntium primitias ſuo
cuùltui dedicavit. Paſtores fuérunt
primitiæz Judæorum : Magi facti
ſunt primitiæ Géntium. IIIi de
pProzimo adducti, iſti de longinquo
reducti. Ubi eſt, inquiunt, qui na-
tus eſt Rex judæorum: De Herode
rege Judæôrum filii jam fuerant na-
ti: Archelaus natus eſt in palatio;,
Chriſtus in diversorio. Archelaus
natus eſt in lecto argenteo poôſitus,
Chriſtus autem natus, in præsépio
eſt breviſſimo collocçatus: & tamen
ille natus in palatio contémnitur,
iſte natus in diversorio quæritur:
ille à Magis nullatenaàs nominatur,
iſte invéntus ſuppliciter adoratur.
Illuminare, illuminare 172.

Uis eſt iſte Rex Judæôrum:
pauper & dives, hùmilis &
ſublimis. Quis eſt iſte Rex Judæoô-
rum, qui portatur ut parv ulus, ado-
raturut Deus: paryus in præsépio,
imménſus in cœlo, vilis in pannis,
pretiôſus in ſtellis. Quid eſt, quod
ſic turbâris Herodes? Rex iſte, qui
natus eſt; non venit Reges pugnan-
do fſuperare, ſed moriéndo mirabi-
liter ſubjugare. Nec ideò nat= eſt, ut
tibi ſuccêdat, ſed ut in en mũdus fi-
déliter credat. Venit ergo nõ ut pu-
gnet vivs, ſed ut triumphet occiſus.
Omnes de Saba. 173.

Uer iſte, qui nunc à Magis dici-
tur Rex Judæorum, idé Creator
eſt, & Dñs Angelérum. Quaprôpter
cujus times infantiã naſcêntis, ma-
gis timére debes omnipoténtiâ ju-
dicantis. Noli eum timére regni tui
ſucceſsorem, ſed time infidelitatis
tuæ juſtiſſimum damnatôrem. Ite;,
inquit, & renuntiate mihi, ut & ego
veéniens adorem eum. O calliditas
ſicta, incredulitas impia, 6 nequi-
tia fraudulénta! Sanguis Innoceén-
tium, quẽ crudéliter effudiſti, atte-
ſtatur quid de hoc puero voluiſti.
Magi veniunt. 173.

écio ſancti Evangélii ſecêndùm
Matthæum.
Cen natus eſſet Jeſus in Beth-
Mehem Juda;, in diébus Herodis

Regis, ecee Magi ab Oriente vené-
runt Jerosolymam, dicentes: Ubi
eſt, qui natus eſt Rex Judæorum?
Et reliqua.
Homilia S. Ambroôſii Epiſcopi.

Uæ ſunt iſta veræ fdei mune-
ra? Aurum Regi, thus Deo,
myrrha defunéto. Aliud enim Re-
gis insigne, aliud divinæ ſacramen-
tum poteſtatis, aliud honor eſt ſe-
pultúræ, quæ non corrumpat cor-
pus moôrtui, ſed resérvet. Nos quo-
que, qui hæc audimus, & légimus,
de thesauris noſtris talia, fratres,
munera proferamus, Habemus é-
nim thesaurum in vaſis fictilibus.
Si igitur in te ipſo, quod es, non ex
te debes æſtimare, ſed ex Chrifto:
uantoò magis in Chriſto non tua
ebes æſtimare, ſed Chriſti.
Stella, quàm viderant. 175.
Rgo Magi de thesauris ſuis of-
ferunt mùúnerg. Vultis ſcire
quàm bonum méritum habeant
Stella ab his vidétur: & ubi Heroô-
des eſt, non videtur;: ubi Chriſtus
eſt, rurſus vidéetur, & viam demon-
ſtrat. Ergo ſtella hæc via eſt, & via
Chriſtus: quia ſecuùndum incarna-
tionis myſtérium Chriſtus eſt ſtel-
la. Orietur enim ſtella ex Jacob, &
exúrget homo ex Ifrael. Denique
ubi Ghriſtus, & ſtella eſt. Ipſe enim
eſt ſtella ipléndida, & matutina.
Sua igitur ipſe luce ſe ſignat.
Videntes ſtellam Magi. 175.
Ccipe aliud documentum. Alia
venérunt via Magi, alia re-
deunt. Qui enim Chriſtum vide-
rant, Chriſtü intelléxerant: melioô-
res ütique, quam vénerant, rever-
tùntur. Duæ quippe ſunt viæ: una;
quæ ducit ad intéritum; alia, quæ
ducit ad regnum. Illa peccatôrum
eſt, quæ ducit ad Herodem: hæc
Chriſtus eſt, qua reditur ad Patriäã.
Hic enim temporalis eſt incolatus,-
ſicut ſcriptum eſt: Multum incola
facta eſt anima mea.
e Deum laudamus. II.
Vénient ad te, qui detrahébant ti-
bi, & adorabunt veſtigia pedum
tuorum.

. „ 2* 4
Admoniti Magi in ſomnis, per à-

liam viam reverſi ſunt in regio-

nem ſuam.
M 4 5AB-

184
S A B B A T O₰½

TRattes Obſecro vos per miſeri-
cordiam Dei, ut exhibeatis cor-
Pora veſtra hoſtiam vivéntem, fan-
Kam;, Deo placçentem, rationabile
obséquium veſtrum.
Srudelis Herodes 169.
„„ Reges Tharſis & inſulæ munera
fferent.
Reges Arabum & Saba dona
adducent.

Remènſit puer Jeſus in Jerùſalem,
& non cognovérunt paréntes ejus,
ecxiitimantes illum eſſe in comita-

tn: & requirébant eum inter cog-

natos & notos.

Ota; quæſumus Dômine, ſup-
Plicantis populi cœléſti pieta-
te Proséquere, ut & quæ agenda
ſunt, videant; & ad implénda, quæ
viderint, convaléſcant. ber Düm.

5

Oimnes de Saba vénient, allel.
Aurum & thus deferentes all.
Omnes desaba
Ad-
Omnes

vénient.
orate Deum, allel.
Angeli ejus ;, allel.

Eus, qui hodiérna die Unigé-
nitam, tuum Gentibus ſtella
duce revelaſti; concéde Propitius;
ut ; qui jam te ex fide cognovi-
mus; usque ad contemplandam
ſpeciem tuæ, celſitúdinis Perduca-
mur. Per eumdem Dominum.
D OMINICA

187.

De Epiſtola ad Românos.
(Ommendo autem vobis Phœ-

ben ſoroôrem noſtram;, quæ eſt-

in miniſtério Eccléſiæ, quæ eſt in
Cenchris; ut eam ſuscipitis in
Dômino dignè Sanctis, & afliſtatis
ei, in quocumq; negotio veſtri in-
diguerit; étenim ipſa quoque aſtitit
multis, & mihi ipſi. Salutate Priſ-
cam & Aquilam adjutores meos in
Chriſto Jeſu (qui pro àanima mea
uüas cervices ſuppoſueérunt: qui-
bus non ſolus ego gratias ago, ſed
& cùnétæ Eccléſiæx Gentium) &
doméeſticam Eccléſiam eorum.
Hodie in Jordane. 170.

QOgo autem vos fratres, ut ob⸗
ſervétis eos, qui diſſenſiones
& offendicula præter doctrinam,
quam vos didiciſtis, faciunt, & de-

clinate ab illis. Hujuscémodi enim

Chriſto Doômino noſtro non séer-
viunt, ſed ſuo ventri: & per dulces
ſermones; & benedictiones ſedu-
cunt corda innocéntium. Veſtra
enim obedientia in omnem locum
divulgata eſt. Gaudeo igitur in
vobis. Sed volo vos ſapientes eſſe
in bono, & simplices in malo.
In colùmbæ ſpécie. 171.

Alutat vos, Timôtheus adjuͦtor
meus, & Lucius, & Jason, & So-
Ssipater cognati mei. Saluto vos
ego Tertius, qui ſcripfſi epiſtolam
in Domino. SAutat vosS Cajus ho-
ſyes meus, & univérſa Eccléfia. Sa-
lůtat vos Eraſtus arcarius civitatis;
& Quartus, grater. Gratia D. N. J. C.
cum omnibus vobis. Amen.
Reges Tharſis. 171.

Sermo ſancti Leonis Papæ.

Uſtum & rationabile, dilectiſſimi,
vVeræ pietatis obséquium eſt; in

diébus, qui divinæ ôpera miſeri-
cordiæ proteſtantur, toto corde

gaudére, & honorificè ea, quæ ad
ſalùtem noſtram geſta ſunt, cele-

brare, vocante nos ad hanc devo-
ſtionem ipfſa recurréêntium tempo-

rum lege, quæ nobis poſt diem; in
quo coætérnus Patri Filius Dei na-

tus ex Virgine eſt, brevi intervallo
Epiphaniæ intulit feſtum „ex ap-
paritione Domini conſecratum.

Illuminare, illuminare. 172.

N quo fi
Sidlum pr
Rldoit. ut,
ne tredlit
ſuis dalvat
Originalia
veri hom
Ia. Hoc er,
Dios. Hoc
facit Sanc
Dominon
Ia Deita
118: Deitas
in forma!
humanitas
in forma ſe
Omnes

D 10
fidem,
muntiabatu
ſtum eſti⸗
gend in long
dr lexionec
Corum sden
Hum nati pn
llel eler le
Noi tenin
Kelle illug
ſentium n
ſlencan
Jlarn lbi r.
gloc tanton
Mati ſen

.
Kkio linc
cam.
Dmh
duodec
erosol)me
inemn giei
cbugc
elus in er
Honulas

omune

bechen
arins
Uratin DN
Amen.
.

nis Nip

N quo fidei noſtræ magnum præ-
sidium providéntia divina con-
ſtituit: ut, dum ſolémni veneratio-
ne recôlitur adorata in exordiis
ſuis Salvatoris infantia, per ipſa
originalia documenta probarétur
veri hominis in Chriſto orta natu-
ra. Hoc enim eſt, quod juſtincat im
Dios. Hoc eſt, quod ex peccatéribus
facit Sanctos; ſi in uno eodémque
Domino noſtro Jeſu Chriſto, & ve-
ra Deitas, & vera credatur humani-
tas: Deitas, qua ante omnia ſæcula
in forma Dei æ qualis eſt Patri:
humanitas, qua noviſſimis diebus
in forma ſervi unitus eſt hoômini.
Omnes de Saba venient. 173.

D roborandum ergo hanc
dem, quæ contra omnes pro-
nuntiabatur errores, ex magna ge-
ſtum eſt divini pietate consilii, ut
gens in longinqua Orientalis pla-
gæ regione consiſtens, quæ ſpectan-
dorum siderum arte pollébat, ſig-
num nati pueri, qui ſupra omnem
Ifrael eſſet regnaturus, acciperet.
Nova eétenim claritas apud Magos
Kellæ illuſtrioris abparuit, & in-
thentium animos ita admiratione
ſui ſplendoris implévit, ut nequa-
quam ſibi créderent negligendum,
dquod tanto nuntiabatur indicio.
Magi véniunt. 173.

Ectio ſancti EPvangelii lecundaàm
Lucam.
Um factus eſlet Jéfus annôfuúm
(uockeimn ‚aſcendéntibus illis
Jerosolymam ſecùndum conſuetuú-
dinem dieéi feſti, conſummatisque
diébus, cùm redirent, remanſit puer
Jefus in Jeruſalem. Et réliqua.
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Duoôdécimo anno', ut legimus,
Dominicæ sumitur diſputatié-

nis exordii. Hic enim prædicandæ

fidei evangelizantium numerus de-
bebatur. Nec otiosè immemor ſuoò.-
rum ſecunduùm carnem paréntum,
qui ſecundàm carnem utique la-
Pientia Dei implebatur & gratia,
poſt triduum reperitur in templo,
ut eſſet indicio, quia poſt triduum
triumphalis illius paſſionis in ſede
cœléſti; & honore divino, fidei
noſtræ ſe ſuſcitàtus offerret, qui
moôrtuus credebatur.
Stella quam viderant. 175.

185

Uid eſt, quod me quærebatis?
„Duæ ſunt in Chriſto genera-
Hones, una eſt patérna, materna
altera. Paterna illa divinior: matér-
na verò, quæ in noſtrum labôrem
usumque deſcendit. Et ideò quæ
ſupra naturam, fupra ætàtem, fu-
Pra conſuetudinem fiunt, non hu-
manis aſfſignanda virtuútibus, ſed
divinis referenda ſunt poteſtati-
bus. Alibi eum ad miniſtérium
mater impéllit, hic mater argui-
tur, quia adhuc, quæ humana ſi unt,
exigat. Sed cüm hic duôdecim
deſcribatur annorum, illic diſci-
pulos habere dicatur: vides matrem
didiciſſe à filio, ne exigeret à va-
lidiore miniſtérium, quæ ſtupébat
in junigre miraculum.
Videntes ſtellam Magi. 175.

Tvenit Nazareth, & erat suͤb-
„ditus illis. Quid enim magiſter
Virtutis, niſi officium pietatis im-
pleretè Et miramur, ſi Patri defert,
qui subditur matri? Non utique
infirmitatis, ſed pietatis iſta ſub-
ectio eſt: attollat licet ſævis emiiſ-
ſus latebris coluber perfidiæ ca-
put, & ſerpentinis évomat venéna
bectoribus. Cùm dicit ſe Filius
miſſum, majorem hæréticus appel-

let Patrem, ut imperféctum Filium

dicat, qui poteſt habére majorem,
ut alienis auxiliis aſſerat eum, qui
mittitur, indigére: Numquid &
humano egébat auxilio, ut matérno
ſervitet imperio?
e Deum laudamus. II.
175.

Ratres, Obſecro vos per miſe-
ricordiam Dei, ut exhibeatis
côrpora veſtra hoſtiam vivéntem,
ſan am, Deo placentem, rationa-
bile obséquium veſtrum. .
Sola magnaârum ur-
bium. 176.
Adorâte Deum, allel.
Omnes Angeli ejus, allel.

Remanfit puer Jeſus in Jeruſalem,
& non cognovérunt parentes ejus,
exiſtimantes illum eſſe in comita-
tu: & requirebant eum inter cog-
natos, & notos.

Ota, quæ ſumus Dômine;, ſup-
plicantis populi cœléſti pieta-
te proséquere: ut & quæ agenda
M 5 ſunt;

—

186
ſunt, videant: & adimplénda, quæ
viderint, cçonvaléſcant. Per Düm.

Hôdie cœléſti ſponſo. 175.
Omnes de Saba vénient, allel.
Aurum & thus deferéntes, all.
eus, qui hodiérna die.

Venit lumen tuũ.
ratres, Obſecro.
Reges Tharſis, & inſulæ mu-
nera offerent, * Allel. all. Reges.
„Reges Arabum & Saba dona ad-
dúùcent. Allel. allel.
léôria Patri. Reges, Tharſis.
Omnes de Saba vénient, allel.
Aurum & thus deferéntes, all
Apértis thesauris.

Ico enim per gratiam, quæ data
eſt mihi, omnib“, qui ſunt inter
vos: Non plus sapere, quam oportet
sapere;, ſed sapere ad ſobrietatem.
Omnes de Ssaba vénient;,
Allelúja, allel. Omnes.
Aurum & thus deferéntes. Al-
lel. allel. loria Patri. Omnes.
Adorate Dominum, allel.
In aula ſancta ejus, allel.
Stella iſta.

Icut enim in uno coôrpore mul-
ta membra habémus, omnia au-
tem membra non eumdem actum
habent: ita multi unum corpus ſu-
mus in Chriſto, singuli autem al-
ter altérius membra in Chriſto Je-
ſu Domino noſtro.
Adorate Däm. Allel.
allel. Adorate. In aula ſancta
ejus. Allel. allel. loria Patri.
Adorate. Adorâte Deum; all.
Omnes Angeli ejus;, allel.
Ante luciferum.

. 176. ratres Obſe-
cro vos. rudélis Hero-
des. Reges Tharſis. 169.

Fili, quid feciſti nobis ſic à ego &
pater tuus dolentes quærebamus
te. Quid eſt, quod me quærebatis?
neſciebatis 3 quia in iis; quæ Patris
mei ſunt, oportet me eſſe?
ota quæſumus.

Tribus miraculis. 176.
Omnes de Saba vénient, allel.
Aurum & thus deferentes, allel.
. ,.„7 .
cus, qui hodierna die 175.

Pili, quid feciſti. “. Om-

nes de Saba.

IN DIE OCTAVA EPIPH. DULL.

169.

Eus, cujus Unigénitus in ſub-
ſtantia noſtræ carnis apparuit:
præſta, quæſumus, ut per eum,
quem similem nobis foris agnoôvi-
mus, intus reformari mereamur.
Qui tecum. .

184.
Scrmo S. Gregértii Nazianzéni.

on poſſum cohibére lætitiæ
N voluptatem, ſed mente extol-
lor , & afficior, & propriæ puſilli-
tatis oblitus, officium masgni Jo-
7 „ . 22„ .
annis, imo pôtiùs famulatum sub-
ire conténdo, ac géſtio: & licèt non
ſim præcùrſerzde erémo tamen ve-
nio. Chriſtus ergo illuminatur:,
imò pôtius fulgore ſuo nos illumi-
nat Chriſtus baptizatur;, ſimu
& nos defcendamus, ut cum ipfo
pariter aſcendamus. ,
Illuminare, illluminare. 172.

Oaànnes baptizat, & accédit jeſus,
ſanctificans quidem, & ipſum, qui
baptizat, præcipuè tamen ut & ve⸗
terem Adam ſepéliat in aquis:,
ante omnia, ut per hæc ſanctificen-
tur aquæ Jordanjs, ut ſicut erat ſpi-
ritus & caro, ita & his, qui bapti⸗
Zandi erant, in ſpirxitu & aqua ſan-
Kificationis ſucceſſio traderétur.
Non suſcipit Baptiſta, contênditje-
ſus. Ego inquit, opus habeo à te
baptizari. Lucérna dicit ad Solem,
& vox loôquitur ad Verbum.
Omnes de Seba vénient. 173.
Scéndit Jeſus de aqua;, ſecum
quodammodò demérfum edu-
cens, & élevans mundum: & vidit
non

non dlrich
uod ſibi
do Ada·
igneo glad
cluſus. Spt
Pethibet:
concürrun
defertur:
teſtimoni
Magiy

R illo ten
felum ven
Pece Agnus
peccata mu
Homuilia

Nten
aptiz.
ne noverat
ait: Tu ad
Ego 1tedel
Dominum
Dei. Und
uititu ſane
2fluriumn
Cütrerent
quidem ba
Autem poſt
cljus non
calceament
tizabit in
Jun & hoe
Rellagt

Digen
lt, p.
Miätur, 1
Obinari n
efnin Chn
Aamrismn

eclcl,0

nigenimül
carni

ei ui

1, ſre
ohubete 1
ſed mente
roptiet,
nn n
funulatun
Ctio Eli
etem ſen
eſio nel
aptizinn,
5, Ut

non dividi cœlum, ſed aperiri,
quod ſibi ac nobis poſt ſe aliquan-
0 Adam ille concluſerat, ſieut &
igneo gladio paradiſus fuerat con-
clúùſus. Spiritus ſanctus teſtimoniu
pérhibet: ſimilia namque ſibi ipſa
congçgùrrunt. De cœlo teſtimonium
defértur: inde enim erat ille, cui
teſtimonium perhibétur.
Magi veniunt, 17¾.

Ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.

N illo téempore: Vidit Joânnes
Jeſum veniéntem ad ſe, & ait:
Ecce Agnus Dei, ecce, qui tollit
peccaâta mundi. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Ntequam veniret Dôminus, ut
baptizarétur à Joanne in Jorda-
ne noôverat eum illis vocibus, ubi
ait: Tu ad me venis baptizaâri:
Esgo à te debeo baptizari. Sed ecce
Doôminum noverat, nôverat Filium
Dei. Unde probamus, quod jam
noyerat, quia ipſe baptizaret, in
Spiritu ſancto? Antequam veniret
ad fluvium, cùm multi ad joàannem
currerent baptizari, ait illis: Ego
quidem baptizo vos in aqua: qui
autem poſt me venit, major me eſt,
cujus non ſum dignus corrigiam
calceaménti solvere, ipſe vos bap-
tizabit in Spiritu ſancto & igni.
Jam & hoc noverat.
Stella, quam yiderant Magi. 175.

Uid ergo per colúmbam didi-
cit, ne mendax pôſteà inve-
niatur, (quod avertat à nobis Deus

opinari) niſi quamdam proprieta-

tem in Chriſto talem futúram, ut,
quamvis multi miniſtri baptizaturi
eſſent, ſive juſti, ſive injuùſti, non
tribuerétur sanctitas baptismi,
niſi illi, ſuper quem deſcendit co-
lumba, de quo diétum eſt: Hic
eſt, qui baptizat in Spiritu ſancto;
Petrus baptizet, hic eſt, qui bapti-
zZat; Paulus baptizet, hic eſt, qui
baptizat; Judas baptizet, hic eſt,
qui baptizat. Nam ſi pro diverſi-
tate meritérum haptisma ſanctum
eſt, quia diverſa, ſunt mérita »
divérſa erunt baptismata: & tantò
quisque aliquid mélius putaturac-
cipere, quantò à meliôre vidétur
accepiſſe,
F. Videntes ſtellam Magi. 175.

187

Pſi ſancti (Intelligite fratres) boni
pertinéntes ad columbam, perti-
nentes ad ſortem civitatis illiusJe-
rũſalem ipſi boni in Eccléſia, de
quibus dicit Apôſtolus: Novit Däüs,
qui funt ejus: diversarum gratiarũ
ſunt, non omnes paria merita ha-
bent. Sunt alii aliis ſan ciores, ſunt
alii aliis meliores. Quare ergo ſi
unus ab illo , verbi gratia, juſto,
ſancto baptizétur, alius ab alio in-
ferioris meériti apud Deum, inferio-
ris gradus, inferioris continéntiæ,
inferioris vitæ: unum tamen & par
& æ quale eſt, quod accepérunt, niſi
quia hic eſt, qui baptizat?
e Deum laudamus. XI.

eus, cujus Unigénitus. 186.

D OMINICGA

184.
Incipit Epiſtola i. B. Pauli A ofſtoli
ad Gorinthios. Lectig
Panhlse vocatus Apéôſtolus Jeſu
Chriſti per voluntatem Dei,; &
Sôſthenes frater, Eccléſiæ Dei, quæ
eſt Corinthis fanctificatis in Chriſto
Jeſu, vocatis Sanctis, cum omnibus,
qui invocant nomen D. N. J. C. in
omni loco ipsorum, & noſtro. Gra-
tia vobis, & pax à Deo Patre no-
ſtro; & Domino Jeſu Chriſto.
Hôdie in Jordane. 170.

Ratias ago Deo meo ſemper
pro vobis in gratia Dei; quæ
data eſt vobis in, Chriſto Jefiun:;
quòd in omnib? divites facti eſtis
in illo, in omni verbo „& in omni
ſcientia: ſicut teſtimonium Chriſti
con⸗

188
confirmàâtum eſt in vobis: ita ut ni-
hil vobis deſit in ulla gratia expe-
ctantibus revelatiônem D. N. J. C.
qui & confirmabit vos usque in fi-
nem ſine crimine, in die adventus
D. N. J, C. Fidelis Deus, per quem
vocati eſtis in ſocietatem Filii ejus
Jeſu Chrifti Doômini noſtri.
In columbæ. 171.
Bſecro autem vos fratres, per
Cnomen Domini noſtri Jeſu
Chriſti, ut idipſum dicatis omnes,
& non ſint in vobis ſchismata; ftis
autem perfecti in eòdem ſenſu, &
in eadem ſenteéntia. Significatum
eſt enim mihi de vobis fratres mei
ab iis, qui ſunt Chloes, quia con-
tentiohes ſunt inter vos. Hoc au-
tem dico, quod unusquisque ve-
ſtrum dicit: Ego quidem ſum Pau-
li: ego autem Apollo: ego vero
Cephæ: ego autem Chriſti. Divi-
ſus eſt Chriſtus? Numquid Paulus
crucifixus eſt pro vobis; aut in no-
mine Pauli baptizati eſtis?
Reges Tharſis. 171.

184.

FTERIA SECUND A.
De Epiſtola i. ad Corinthios-

Tego, cùm veniſſem ad vos,
fratres, veni non in ſublimitate
ſermoônis, aut ſapiéntiæ annúntians
Vobis teſtimonium Chriſti. Non
enim judiçavi me ſcire aliquid in-
ter vos, niſi je ſum Chriſtum, & hunc
crucifixum. Et ego in infirmitate,
& timore, & tremoôre multo fui
apud vos: & ſermo meus , & prædi-
catio mea non in perſuaſibilibus
humanæ ſapiéntiæ verbis, ſed in
oftenſione ſpiritus & virtutis: ut
ſides veſtra non ſit in ſapientia
hôminum, ſed in virtúte Dei.

Apiéntiam autem lôquimur in-
ter perfectos: ſapiéntiam yerò
non hujus ſæculi, neque Princi-
pum hujus ſæculi, qui deſtruuntur:
ſed loquimur Dei ſapiéntiam in
myſtério, quæ abſcoôndita eſt, quam
prædeſtinavit Deus ante ſæcula in
glôriam noſtram, uam nemo prin-
cipum hujus ſæculi cognovit: ſi
enim cognoviſſent, numquam Do-
minum gloriæ crucifiziſſent. Sed
ſicut ſcriptum eſt: Quoôd oculus
non vidit, nec auris audivit, nec in

cor hôminis aſcéndit, quæ præpa-
ravit Deus iis;, qui diligunt illum.

Obis autem revelavit Deus
(per Spiritum ſuum; Spiritus
enim omnia ſcrutatur, étiam pro-
fünda Dei. Quis enim hominum
ſcit, quæ ſunt hôminis, ni ſi ſpiritus
hôminis, qui in ipſo eſt? ita & quæ
Dei ſunt, nemo cognovit, niſi opi-
ritus Dei. Nos autem non ſpiritum
hujus mundi accépimus, ſed Spiri-
tum; qui ex Deo eſt, ut ſciamus,
quæ à Deo donata ſunt nobis: quæ
& loquimur non in doctis humanæz
ſapiéntiæ verbis, ſed in doctrina
Spiritus ſpiritualibus ſpiritualia
comparantes.
F E KI A T ERTI A.
De Epiſtola prima ad Corinthios.

Mnino auditur inter vos for-
nicatio, & talis fornicatio, dua-
lis nec inter Gentes, ita ut uxoô-
rem patris ſui aliquis habeat. Et
vos inflati eſtis: & non magis lu-
ctum habuiſtis, ut tollatur de me-
dio veſtrüm, qui hoc opus fecit.
Ego quidem abſens corpore;, bpfæ-
ſens autem ſpiritu, jam judicavi ut
præſens, eum qui ſic operatus eſt,
in nomine D. N. J. C. congregatis
vobis & meo ſpiritu, cum virtute
Domini noſtri Jeſu, tradere hujus-
modi satanæ in intéritum carnis;
ut ſpiritus ſalvus ſit in die Doômini
noſtri jeſu Chriſti.

On eſt bona gloriatio veſtra.
Neſcitis, quia modicum fer-
méntum totam maſſam corrumpit?
Expurgate Vetus ferméntü, ut ſitis
nova conſpeérſio, ſicut eſtis azymi.
Etenim Paſcha noſtrum immolatus
eſt Chriſtus. Itaque epulémur, non
in ferménto véteri, neque in fer-
mento malitiæ, & nequitiæ, ſed in
azymis ſinceritatis; & veritatis.

Cripſi vobis in epiſtola: Ne
comiſceaâmini fornicariis. Non-
utique fornicariis, hujus mundi:
aut avaris, aut rapacibus, aut ido⸗
lis ſervientibus: aliôquin debue-
ratis de hoc mundo exiiſſe. Nunc
autem ſcripſi vobis, non commiſ-
céri: ſi is, qui frater nominatur;
eſt fornicator, aut avârus, aut
idôlis sérviens, aut malédicus, aut
ebriôſus, aut rapax: cum hujus-
modi nec cibum sumere.
IE-

FENI
De Epiſto

Udet
dicari apr

Sæcnlaria
tig, conten
cleſia illos
dum. Ad v
00. dic ni
guisquam,
keittenn ſu
tre jutcie
infideles:

Am qui
Yett in vo⸗
Inter vos,
Iiam acclp
ftaudem e
klam faciti⸗

rattibus.4

Eepnum De
lte ertare,
Gue idolis
teri, neg
dulorum ee
leèneque
ue mualeh
Snum Dei
Auidum fut
Anctificar
In nomine
Dei noſkri

Mnia
ormmnia
mlhilicent
ar poteſt,
Venter eſcis
s eſtrn
Crhictioni
minns corpo
un ſiſi
Vet Eltütem
nland corpor
Chriki dan⸗

dit, genr

i dllieumil

l intel ſi
fornicatt

Abrinͤn
. mocicu
Cann con

1 nelle
neguitie,
& venn

: M,
mel’⸗

F E RI A Q UA R T A.
De Epiſtola prima ad Corinthios.

AUdet aliquis veſtrùm habens
negotium advérſus alterum ju-
dicari apud iniquos, & non apud
Sanctos: An neſcitis, quoniamsan-
ci de hoc mundo judicabunt: Et
ſi in vobis judicàbitur mundus; in-
digni eſtis, qui de minimis judicé-
tis? Neſcitis, quôniam Angelos ju-
dicabimus, quanto magis ſæ cularia?
Sæcularia igitur judicia ſi habuéri-
tis, contemptibiles, qui ſunt in Ec-
cleſia illos conſtituite ad judican-
dum. Ad verecundiam veſtram di-
co. Sic non eſt inter vos sapiens
uisquam, qui poſſit judicare inter
Kratram ſuum? Sed frater cum fra-
tre judicio conténdit: & hoc apud
infidéles?

Am quidem omninò delicktum
eſt in vobis, quod judicia habétis
inter vos, Quare non magis inju-
riam accipitis? quare non magis
fraudem patimini: ſed vos inju-
riam facitis, & fraudatis: & hoc
fratribus. An neſcitis, quia iniqui
regnum Dei non vomiiébunr No-
lite errare. Neque fornicarii, ne-
que idôlis ſerviéntes, neque adul-
teri, neque molles, neque maſ-
culorum concubitôres, neque fu-
res, ne que avari, neque ebrioſi, ne-
que malédici, neque rapaces re-
gnum Dei poſſidébunt, Et hæc
uidam fuiſtis: ſed abluti eſtis, ſed
anctificati eſtis, ſed juſtificati eſtis
in nomine D. N. J. C. & in Spiritu
Dei noſtri.

Mnia mihi licent, ſed non
omnia expédiunt. Omnia
mihi licent, ſed ego ſub nullius ré-
digar poteſtäte. Eſca ventri,; &
venter eſcis: Deus autem & hunc
& has déſtruet; corpus autem non
fornicationi, ſed Dômino: & Doô-
minus corpori. Deus verò & Do-
minum ſuſcitavit:i & nos ſuſcitabit
per virtütem ſuam. Neſcitis, quo-
niam corpora veſtra membra fſunt
Chriſti: Tollens ergo membra
Chriſti, faciam membra meretricis?
Abſit. An neſcitis, quoniam, qui
adhæret meretrici, unum corpus
efficitur? Erunt enim (inquit) duo
in carne una. Qui autem adhæret
Dômino, unus ſpiritus eſt. Fugite
fornicationem.

189
F E RIᷣA QUINT A.
De Epiſtola prima ad Corinthios.

E quibus autem ſcripsiſtis mi-
Jhi: bonum eſt homini mulie-
rem non tangele, propter forni ca-
tionem autem unusquisque ſuam
uxorem habeat, & una quæ que ſuum
virum habeat. UxXori vir débitum
reddat, ſimiliter autem & uxor vi-
rO. Mulier ſui corporis poteſtatem
non habet, ſed vir. Similiter autem
& vir ſui corporis poteſtatem non
habet, ſed muůlier.

Olite fraudare invicem;, niſi
fortè ex consénſu ad tempus,
üt Vacétis oratiòni, & iteruùm re-
vertimini in idipſum, ne tentet vos
sätanas propter incontinéntiam
veſtram. Hoc autem dico ſecun-
dùm indulgéntiam, non ſecundùm
imperium. Volo enim omnes vos
eſſe ſicut meipſum: Sed unusquis-
que proprium donum habet ex
Deo: alius quidem ſic, alius verò
ſic. Dico autem non nuptis & vi-
duis: bonum eſt illis, ſi ſic permaâ-
neant, ſicut & ego. Quod ſi non ſe
continent, nubant. Mélius eſt enim
núbere, quam uri.
Is autem, qui matrimohiô jun-
cti ſunt, præcipio non ego, ſed
Beminus, uxôrem à viro non dis-
cédere: quòd ſi diſceſſerit, mané-
re innuptam, aut viro ſuo reconci-
liari. Et vir uxòôrem non dimittat.
Nam céteris ego dico, non Däs. Si
quis frater uxôrem habet infidélẽ;»
& hæc conséntit habitare cum illo,
non dimittat illam. Et ſi qua mu-
lier fidélis habet virum infidélem,
& hic conséntit habitare cum illa,
non dimittat virum: ſanctificatus
eſt enim vir infidelis per mulierem
fidélem, & ſanctificata eſt mulier
infidélis per virum fidelem : alioò-
quin filii veſtri immundi efſent;,
nunc autem ſancti ſunt.
F E R Il A EXT A.
De Epiſtola prima ad Corinthios.

I linguis hôminum foquär, &
Sknsclorum , charitàatem autem
non habeam, factus ſum velut æsS
ſonans aut cymbalum tinniens.
Et ſi habuero Prophetiam, & no-
verim myſteria omnia, & omnem
ſciéntiam, & ſi habuero omnem
frdem;, ita ut montes transferam,
charitatem autem non habuero ;,
KRihil

190
nihil ſum. Et ſi diſtribuero in eibos
pàuperum omnes facultates meas,
& ſi tradidero corpus meum, ita ut
ardeam, charitätem autem non
habuero, nihil mihi prodeſt.

Haritas patiens eſt, benigna
eſt : Charitas non æmulatur,
non agit perperam: non inflatur,
non eſt ambitiôſa, nonquærit, quæ
ſua ſúùnt, non irritatur; non cogi-
tat malum, non gaudet ſuper ini-
quitate „ongaudet verò veritati:
ômnia ſuffert, omnia credit, omnia
ſperat, omnia sùúſtinet. Charitas
numquam éxcidit, ſive Prophetiæ
evacuabuúntur, ſive linguæ ceſsa-
bunt;, ſive ſciéntia deſtruétur. Ex
parte enim cognôſcimus, & ex
parte prophetamus: Cùm autem
vénerit,; quod perféctum eſt, eva-
cuabitur, quod ex parte eſt.

Om eſſem parvulus, loquébar
ùt parvulus, ſapiébam ùt par-
vulus; cogitabam ùͤt parvulus.
Quando autem factus ſum virx,,
evacuavi, quæ exant parvuli. Vidé-
mus nunc per ſpéculum in ænig-
mate, tunc autem facie ad faciem.
Nunc cognoſco ex parte: tunc au-
tem cognôſcam, ſicut & cognitus
ſum. Nunc autem manet fides,
ſpes, charitas, tria hæc: major
autem horum eſt charitas.
S A BBAT O.
De Epiſtola prima ad Corinthios.

D collectis autem, quæ fiunt in
Sanctos, ſicut ordinavi Eccleſiis
Galatiæ; ita & vos facite., Per unam
Sabbati unusquisque veſtrùm apud
ſe ſeponat, recôndens quòd ei be-
nè placuerit: ut non, cum vénero,
tunc colléectæ fiant. Cùm autem
præſens füero, quos probavéritis
per epiſtolas, hos mittam perférre
gratiam veſtram in Jeruſalem. Quòd
ſi dignum füerit; ut & ego eam,
mecùm ibunt.

Eniam autem ad vos , cum
Macedoôniam pertransiero: nam
Macedoniam pertransibo. Apud
vos autem forſitan manébo, vel
étiam hyemabo: ut vos me dedu-
catis, quocumque iero. Nolo enim
vos modo in tranſitu vidére: ſpero
enim me aliquantulum temporis
manére apud vos, ſi Dominus per-
miſerit. Permagébo autem Ephe ſi

usque ad. Pentecôſten. Oſtium
enim mihi apértum eſt magnum,
& evidens, & adversarii multi.

I autem vénerit Timôtheus, vi-
déte, ut ſine timore ſit apud
v6sSs: opus enim Dômini operatur,
ſicut & ego. Ne quis ergo illum
ſpernat: deduúcite autem illum in
pace, ut véniat ad me: expécto enim
illum cum fratribus. De Apollo
autem fratre vobis notum facio,
quoniam multum rogavi eum, ut
veniret ad vos eum fratribus: &
utique non fuit voluntas, ut nunc
veniret; véniet autem, cum ei va-
cuum fuerit. Vigilate, ſtate in fide,
viriliter agite, & confortàmini.
Omnia veſtra in charitate fiant.
S A B B A T O P RIMO

88.

Mnipotens, ſempitérne Deus,
qui cœleſtia ſimul & terréna
moderaris: ſuplicationes poôpuli
tui clemeènter exaudi, & pacem
tuam noſtris concéde tempéôribus.
Per Doôminum.

89.
DO MINICAII.

Incipit Epiſtola ſecunda B. Pauli
Apôſtoli ad Corinthios.

PAulus Apôſtolus Jeſu Chriſti
per voluntatem, Dei, & Timo-
theus frater, Eccléſiæ Dei, quæ eſt
Corinthi, cum omnibus Sanctis-
qui ſunt in univérſa Achaia. Gra-
tia vobis, & pax à Deo Patre no-
ſtro, & Dômino Jeſu Chriſto. Be-
nedictus Deus, & Pater Düi noftri
Jeſu Chriſti, Pater miſericordiarů;
& Deus totius conſolationis, qui
conſolatur nos in omni tribulatio-
ne noôſtra;: ut poſsimus & ipfſi con-

. 7
ſolari eos, qui in omni preſsura

ſunt per exhortationem, qua exhor-

tàamur & ipſi à Deo. Quoniam ſic-
ut abundant Paſſiones Chriſti in
nobis;, ita & per Chriſtum abun-
dat conſolatio noſtra.
Düe, ne in ira tua arguas me⸗ne-
que in furore tuo corripias mnc:

mnonm,

Miſerer
firmus ſun
venerunt!
me tenebr
Olye aut
Arn er
conſolam
ne: ſiye
hortatiot
toleranti
quas & n
ſtra ſ
quod ſicut
ſic eritis 3
Deus,
Kfjudicas æ
Paupern in
tu ſolus l.
3lderas.
eſt panper
Qula.
On e
VoS
nolttg, gn
niam ſupra
ſupra virtu
etiam vire
ipfis reſpon
ut non ſim
In Deo, i
ſe tantis,
eruit: in
Kadhuc en
Vobis in o
muültorum
nobis eik
Dratix agin
A dextr.
cOmmove
Titum eit
Autga me⸗
d mer
4 Dai

Rennos,
Larl dank
8 Iuater

Verd

Un

Cöſten
ln e n

ſfennh

Corunthids

Miſerére mei Dñe, quôniam in-
firmus ſum. Timor & tremor
venérunt ſuper me, & contexérunt
me ténebræ. Miſerére.
AIve autem tribulamur pro ve-
ſtra exhortatione & ſalute, ſive
conſolamur pro veſtra conſolatio-
ne: ſive exhortamur pro veſtra ex-
hortatione, & ſalute, quæ operatur
toléräntiam earumdem paſſionum,
quas & nos patimur, ut ſpes no-
ſtra firma ſit pro vobis: ſciéêntes,
uoôd ſicut socii paſlionum eſtis,
4 eritis & confolationis.
Deus, qui ſedes ſuper thronum,
& judicas & quittem, eſto refugium
pauperü in tribulatione: * Quia
tu ſolus laborem & doloôrem con-
sideras. Tibi enim derelictus
eſt pauper, pupillo tu eris adjutor.
Quia. . 9
On enim volumus ignorare
vos fratres de tribulatione
noſtra, quæ facta eſt in Aſia;, quô-
niam ſupra modum gravati ſumus
ſupra virtutem: ita ut tædéret nos
étiam vivere. Sed ipſi in nobismet-
ipfis reſponſum mortis habuimus,
ut non ſimus fidentes in nobis, ſed
in Deo, qui suſcitat môrtuos: qui
de tantis periculis nos eripuit, &
ruit: in quem ſperamus, quoniam
& adhuc eripiet, adjuvantibus &
vobis in oratiône pro nobis: ut ex
multorum personis;, ejus, quæ in
nobis eſt donationis, per multos
gratiæ agantur pro nobis.
A dextris eck mint Dôminus, ne
commovear: *% Propter hoc dila-
tatum eit cor meum, & exultavit
lingua mea. Düs pars hærédi-
tatis meæ, & calicis mei. Propter.
oôria Patri. Propter.

Sermo S. Joannis Chrysoſtomi.

Bzitl Pauli Epiſtolarum lectiôné
dum aſsidue aufcúlto, perque
hebdomadas singulas bis ſæpeé, &
ter & quater, quotiescùmque ſan-
ktrm martyrum memorias cele-
bramus, gaudio exulto, tuba illa
ſpiritali pérfruens, & éxcitor, ac
deſidério incaléſco, vocem mihi
amicam agnoſcens, & feié præsen-
tem ipſum intueri, & diſſeréntem
audire videor. Sed tamen doleo,
& moleſtè fero, quod virum hunc
non omnes;, ſicut par eſt, cognoſ-
cunt: verùm ita illum nonnulli
ignôrant, ut ne Epiſtolarum quidé

191
ejus nümerum plane ſciant. Hoc
verô non imperitia facit, ſed quòd
nolint beati hujus viri ſcripta aſsi-
duèe in manibusg habére.
Notas mihi feciſti Dñe vias vitæ:
Adimplébis me lætitia cum vul-
tu tuo: delectatiônes in déxtera
tua usque in finem. Tu es, qui
reſtitues hæreditatem meam mihi,
Adimplebis.
Eque enim nos, quæ ſcimus,
ſi quid ſcimus s5 ab ingénii bo-
nitate atque acumine ſcimus; ſed
nod erga hunc virum impénsè af-
ecti, ab illius lectione numquam
diſcedimus: siquidem qui amant,
ii plus quàm cæteri omnes eôrum
facta norunt, quos amant, ut qui de
iis ipſis ſint ſoliciti. Id quod bea-
tus hic véluti oſténdens, ad Phi-
lippenſes ait: sicut eſt mihi juſtum,
ut hoc de yobis omnibus séntiam,
eo quod habeam vos in corde, & in
vinculis meis, & in defenſione, &
confirmatione Evangélii.
Diligam te Démine virtus mea
Bôminus firmaméntum meum »
Et refugium meum. Liberaà-
tor meus, Deus meus, adjuùtor meus.
Et.
Uaprôpter ſi & vos quoque
lectioni diligénter atténdere
vÖluéritis,z nihil aliud vobis erit re-
quiréndum. Verax eſt enim Chriſti
ſermo dicéntis: Quærite, & inve-
niétis: pulsate, & aperiétur vobis.
Céterùm, quandòquidem compluù-
res ex iis, qui huc nobiscum con-
véniunt, & liberôrum educatiôné,
& uxôris curam, & familiæ provi-
déntiam ſuſcepêre, ob idque totos
ſeſe huic labôri dare non suſtinent:
at certe ipſi vos excitate ad ea ſal-
tem capienda, quæ alii collegerint,
ſtudii tantümdem iis, quæ dicta
fuerint, auſcultandis, quantum pe-
cuniis colligendis impertiéntes,
Nam etfi turpe ſit, non niſi tantum
ſtudii à vobis exigere optabile ta-
men erit, ſi tantum ſaltẽ tribuatis.
Domini eſt terra, & plenitudo
ejus? * Orbis terrarum, & uni-
vérſi; qui habitant in eo.
Ipſe ſuper maria fundavit eim-,
& fuper flůmina præparavit illam-
Orbis. lôria Patri. Orbis.

éctio ſandi Evangelii ſecundùm
Joannem. C⸗
N illo tempore : Nuůptiæ factæ
ſunt in Cana Galilææ : erat
2-

192
Mater Jeſu ibi. Vocàâtus eſt autem
& Jeſus, & diſcipuli ejus ad nuúp-
tias. Et réliqua.
Honiilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Uod Bôminus invitatus venit
ad nůptias, etiam excépta my-
ſtica ſignifcatioòne, confirmare vo-
luit, quod ipſe fecit nuptias. Futũúri
enim erant, de quibus dixit Apoô-

ſtolus, prohibéntes núbere, & di-

céêntes, quod malum eſſent nùptiæ,
& quòôd diabolus eas feciſſet: cùm
idem Däüs dicat in Evangélio, in-
terrogâtus, utrùm liceat héômini
dimittere uxôrem ſuam ex quali-
bet cauſa, non licére, excépta cauſa
fornicationis. In qua reſponſione,
ſi meminiſtis, hoc ait: Quod Deus
conjunxit, homo non séparet.
Ad te Dômine levavi animam
meam: „Deus meus in te confido,
non erubéſcam. Cuſtodi ani-
mam meam, & éripe me. Deus.

T qui benéèé erudtti ſunt in fide
Catholica, nov érunt, quòd Deus
fécerit núptias: & ſicut conjunctio
à Deo, ita, divortium à diabolo fit.
Sed proptereà in cauſa fornicatioô-
nis licet uxôrem dimittere, quia
ipſa eſſe uxor prior noluit, quæ fi-
dem conjugalem marito non ſer-
vavit. Nec illæ, quæ virginitatern
Deo vovent, quamquam ampliô-
rem gradum honoris, ſanctita-
tis in Eccléſia téneant, ſine nuúptiis
ſunt: nam & ipſæ peértinent ad
núptias cum tota Eccleſia, in qui-
bus núùptiis ſponſus eſt Chriſtus.
Duo Séraphim clamabant alter
ad alterum: Sanctus, Sanctus,
Sanctus, Dominus Deus Sabaoth:
Plena eſt omnis terra gloria ejus.
Tres ſunt, qui teſtimonium dant
in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus
ſanctus: & hi tres unum ſunt. San-
Kus. loria Patri. Plena.

C per hoc ergo Dis invitatus
venit ad nuptias, ut conjugalis
cAſtitas firmarétur, & oſtenderetur
ſacraméntum nuptiarum: quia & il-
lärum nuptiarum fſponſus personi
Domini figurabat, cui diéctum etft:
Serväfti vinum bonum usq; adhuc.
Bonum enim vinum Chriſtus fer-

vâàvit usque adhuc, id eſt, Evangélin
ſuum. e Deum laudamus. II.

Nuptiæ factæ
ſuntin Cana Galilææ, & erat ibi
Jeſus cum Maria Matre ſua.
mnipotens. 90.

89.

Deficiénte
vino juſſit Jeſus impléri hydrias a-
qua, quæ in vinum convértla eſt,all.
mnipotens.

FE RIA SECUNDA.
De Epiſtola ii. ad Corinthios.

Ncipimus iterum nosmetipſos
commendaâre:? aut numquid egé-
mus (ſicut quidam) commendati-
tiis epiſtolis ad vos, aut ex vobis?
Epiſtola noſtra vos eſtis, ſcripta
in cordibus noſtris, quæ ſcitur &
légitur ab omnibus hominibus:
manifeſtati „ quod epiſtola eſtis
Chriſti, miniſtrata à nobis, & ſcrip-
ta non atraménto; ſed Spiritu Dei
vivi: non in tabulis lapideis, ſed
in tabulis cordis carnalibus. ,
Quam magna multituúdo dulcé-
dinis tuæ Däie, Quam abſcon-
diſti timéêntibus te! Et perfeci-
ſti eis, qui ſperant in te Dômine
in conſpectu filiorum hoôminum.
Quam.
Iduciam autem talem habémus
per Chriſtum ad Deum: non
quod ſufficientes ſimus cogitare
Aliquid à nobis, quaſi ex nobis, ſed
ſufficiéntia noſtra ex Deo eſt, qut
& idoneos nos fecit miniſtros novi
Teſtamenti;non littera, ſed Spiritu;
littera enim occidit, ſpiritus autem
vivificat. Quòd ſi miniſtratio mor-
tis litteris deformata in lapidibus;
fuit in gloria, ita ut non poſſent in-
téndere filii Ifrael in faciem Môyſi
propter glöriam vultus ejus, quæ
evacuatur ; quomodo non magis
miniftratio Spiritus erit in gloria?
Adjutor meus eſto Deus: * Ne

derelinquas meç. y, Neque deſpi-
cias me Deus falutaris meus. Ne.

An ſ.
Nis, g
gis abung
in Aoria.
el quoc e
tet excell
quod eva
multô m.
Tia eſt. H
multa fid
Moyſes p
clem ſuam
Iſinel in
tur, ſec 0
Usque in
iciplum ⸗
Tis Teſtam
tum, quon⸗
„Benedt
témpore
ore meo,
tur anima
etentun
loria bat

FVNN1
De Epiſk

Aünmd
Mris don
tionis dil.
hem ex De
non manuf
li Nun 5
trio
elhluper
men ſekk

elis 1
6, e Ni⸗
dus

homn

tinali
unn Hon-

tnen Ian
Deum

Am ſi miniſtratio damnatioô-
Nnis, gloôria eſt;, multò ma-
gis abúndat miniſtérium juſtitiæ
in gloria. Nam nec gloriſicatum
eſt, quod claruit in hac parte prop-
ter excelléntem gloriam. Si enim
quod evacuatur, per glôriam eſt :
multô magis quod manet, in glô-
ria eſt. Habéentes igitur talé ſpem,
multa fidúcia uimur: & non ſicut
Moyſes ponébat velaàmen ſuper fa-
ciem ſuam, ut non intênderent filii
Iſrael in faciem ejus, quod evacua-
tur, ſed obtuſi,ſunt ſenſus eoôrum.
Usque in hodiérnum enim diem;,
idipſum velamen in lectione véte-
ris Teſtaméênti manet non revela-
tum, quòniam in Chriſto evacuatur.
Benedicam Dominum in omni
témpore: Semper laus ejus in
ore meo. In Dômino laudabi-
tur anjma mea: audiant manſueti,
& læténtur. Semper.
lIôria Patri. Semper.

FERY A T E KR I A.
De Epiſtola ii. ad Corinthios.

Cimus enim, quôniam ſi terré-
Senr domus noſtra hujus habita-
tiônis diſſolvatur, quod ædificatioô-
nem ex Deo habémus, domum
non manufactam, ætérnam in cœ-
lis. Nam & in hoc ingemiscimus,
habitatiônem noſtram, quæ de co-
lo eſt, ſuperindui cupiéntes: ſi ta-
men veſtiti, non nudi inveniâmur.
Nam & qui ſumus in hoc taberna-
culo, ingemiſcimus gravâti, eò
quôd nolumus expoliari, ſed ſu-
perveſtiri, ut abſorbeatur, quod
mortäle eſt, à vita.
. Auribus percipe Deus lacrymas
meas:; ne sileas à me, remitte mihi:
Quôniam incola ego ſum apud
te, & peregrinus.
Complaäceat tibi,
me;
feſtina.

Udéntes igitur ſemper, ſcién-
tes, quôniam dum ſumus in
corpore, peregrinamur à Döômino,
(pPer fidem enim ambulamus, &
non per ſpéciem) audémus au-
tem, & bonam voluntatem habé-
mus magis peregrinari à corpore;,

lace ut eripias
Doômine ad adjuvandum me
Quoniam.

& præsénhtes eſſe ad Dominum.

1
Et ideò conténdimus ſive aberh-
tes, ſive præséntes placére illi.
Omnes enim nos manifeſtari o-
portet ante tribunal Chriſti, ut ré-
ferat unusquisque prôpria corpo-
ris, prout geſſit, ſive bonum, ſi-
ve malum.
Stätuit Dôminus ſupra petram
pedes meos, & diréxit greſſus meos
Deus: Et miſit in os meum càân-
ticum novum. F., Exaudivit pré-
ces meas, & eduúùxit me de lacu
misériæ. Et miſit.

Ciéntes ergo timorem Dômi-
Oni, hominibus ſuadémus, Deo
autem manifeſti ſumus. Spero au-
tem & in conſciéntiis veſtris mani-
feſtos nos eſſe. Non iterum com-
mendamus nos vobis, ſed occaſio-
nem damus vobis gloriandi pro
nobis; ut habeaàtis ad eos, qui in
facie gloriäntur, & non in corde.
Sive enim mente excédimus Deo;
ſive sobrii ſumus, vobis. Chäritas
enim Chriſti urget nos, æſtimantes
hoc, quôniam ſi unus pro omnibus
mortuus eſt, ergo omnes mortui
ſunt, & pro omnibus mortuus eſt
Chriſtus: ut & qui vivunt, jam
non ſibi vivant, ſed ei, qui pro
ipſis môrtuus eſt, & reſurréxit.
Ego dixi, Domine, miſerére mei:
Sana animam meam, quia pecca-
vi tibi. Ab ômnibus iniquitaà-
tibus meis éripe me Déômine. Sana
löria Patri. Sana.
F E R L A Q. U AR T A.
De Epiſtola ii. ad Corinthios.

Hès ergo habéntes promiſſiònes
chariſſimi, mundémus nos ab
omni inquinaménto carnis & ſpi-
ritus, perficiéntes ſanctificatienem
in timore Dei. Capite nos. Né-
minem læſimus, néminem corru-
pimus, néminem circumvénimus.
Non ad condemnatiônem veſtram
dico, Prædiximus enim, quòd in
côrdibus noſtris eſtis ad commo-
riéndum, & ad conveniéndum.
Ne perdideris me cum iniqui-
tatibus meis; Neque in finem
iratus resérves mala mea. Non
intres in judicium cum ſervo tuo
Doômine., Neque.

Ulta mihi fidúcia eſt apud
vos; multa mihi gloriatio
pro vobis; replétus ſum conſola-
tione, ſuperabundo gaudio in om
N ni

1
ni Dibulatione noſtra Nam & cum
veniſsémus in Macedoniam, nul-
jlJam réquiem habuit caro noſtra;,
ſed omnem tribulatiônem paſſi ſu-
mus: foris pugnæ, intus timéôres. Sed
qui conſolatur humiles, conſolatus
eſt nos Deus in advéntu Titi. Non
ſolùm autem in adventu ejus, ſed
étiam in conſolatione, qua con-
ſolatus eſt in vobis, réferens no-
bis veſtrum deſidérium, veſtrum
fletum, veſtram æmulationem pro
me, ita, ut magis gaudérem.
Paratum cor meum Deus; para-
fů cor meum: Cantabo, & pſal-
mum dicam Dômino. Exurge
gloria mea, exurge Pſaltérium &

cithara, exúrgam diluculo. Canta-

0.
Uoôniam etſi contriſtavi vos in
epiſtola, non me pœnitet: & ſi
pénitéret;, videns, quod epiſtola
illa(etſi ad horam)vos contriſtavit,
nunc gaudeo, non quia contriſtati
eſtis, ſed quia contriſtati eſtis ad
pœniténtiam. Contriſtati enim e-
ſtis ſecundàm Deum, ut in nullo
detriméntum patiamini ex nobis.
Quæ enim ſeçundùm Deum triſti-
tia eſt, pœniténtiam in ſalútem ſta-
bilem operatur: ſæculi autem tri-
ſtitia mortem operatur.
Adjutor meus tibi pſallam, quia
BDeus ſuſcêptor meus es: Deus
meus, miſericordia mea. Læta-
bor & exultabo in te, pſallam no-
mini tuo Altiſſime. Deus.
loria Patri. Deus.
F E KI A O△¾UI N T A.
De Epiſtola ſecùnda ad Corinth.

Tbſe autem ego Paulus obſecro
Vos per manſuetudinem, & mo-
deſtiam Chriſti, qui in facie quidé
hùmilis ſum inter vos, abſens aute
confido in vobis. Rogo autem vos,
ne præſens audeam per eam confi-
déntiam, qua exiſtimor audéfe in
quosdam, qui arbitràantur nos;
tamquam ſecundùm carnem ambu-
lémus, In carne enim ambulantes,
non ſecúndum carnem militamus.
Deus in te ſperavi, Dne, non
Confuúndar in ætérnum: in juſtitia
tua libera me. Et éripe me.
Inclina ad me aurem tuam, &
ſalva me. Et.

titdinem extolléntem ſe advér-
ſus ſciéntiam Dei, & in captivi-
tatem redigéntes omnẽ intelléctum
in obséquium Chriſti, & in promp-
tu habéntes ulciſci omnem inobe-
diéntiam, cum impléta fuerit veſtra
obediéntia. Quæ ſecundùm faciem
ſunt, vidéte Si quis confidit ſibi
Chriſti ſe eſſe, hkoc cogitet ite-
rüm apud fe: quia ſicut ipſe Chri-
ſti eſt; ita & nos.
Repleatur os meum laude tua,
ut hymnum dicam glériæ tuæ tota
die magnitúdinem tuam, noli me
projicere in témpore ſenectuͦtis.
Dum defecerit in me virtus mea,
ne derelinguas me. Gaudébunt
labis mea , cum cantavero tibi.
Dum. 4 I..
Am & ſi àmpliùs aliquid glo-
riatus füero de poteſtate no-
ſtra, quam dedit nobis Dominus
in æ dificatiônem, & non in deſtru-
ctionem veſtram, non erubeſcam.
Ut autem non exiſtimet tamquam
terrére vos per epiſtolas: quoniam
quidem Epiſtolæ, inquiunt, graves
ſunt & foxtes, præséntia autem
côrporis infirma , & ſermo con-
temptibilis: hoc côgitet;, qui ejus-
modi eſt, quia quales ſumus verbo
per epiſtolas abséntes, tales & præ-
séntes in facto. Non enim aude-
mus insérere, aut, comparare nos
quibúsdam, qui ſeipſos commeén-
dant: ſed ipſi in nobis nosmetip-
ſos metiéêntes, & comparantes nos-
metipſos nobis. .
Gaudeébunt labia mea, cùm can-
tavero tibi : Et anima mea:
quam redemiſti Dömine.
Sed & lingua mea meditabitur
juſtitiam tuuam , tota die laudem
tuam. Et. lIoria Patri. Et.
F E RI A §S X I A.
De Epiſtola ii. ad Corinthios.

SS gloriari opoôrtet (non éxpedit
quidem) véniam autem ad viſio-
nes & revelationes Dñi. Scio homi-
nem in Chriſto ante anos quatuor-
decim (ſive in corpore néſcio, ſive
extra corpus neſcio, Deus ſcit)
raptum hujuùsmodi usq; ad tertium
cœ lum. Et ſcio hujusmodi hominé
(ſive in corpore, ſive extra corpus
néſcio, Deus ſcit) quoniam raptus

Am arma militiæ noftræ non eſt in parauſſum, & audivit arcana

. 2 . . „.
carnalia ſuntzſed poténtia Deo ver

ad deſtrucktionem munitionum,

consilia deſtruéntes, & omnem al- in toto corde meo;

ba, quæ non licet hominiloqui-
Conhtébor tibi Doômine Deus
& honorifica-
bo

bo toren
Quin mi
mugun eſt
Deus m.
thi Deus
te, Olia.
N huju
me auten
in infirmit.
Foltero glo
Vetitätem e
ternne gui
ird lidet
ter me.
luionum e
Mühi ſtimul
SAtane, gui
tet quod te
Geret à me
tibi gratia
mitäte
Milerie
m eſt ſu
auümam me
In die
ſuri ad te⸗
eräſti.
lbentet
tmitit
In me virtt
Placeo mit
In contum
herlecutid
Chriſto. .
Potens ſun
VOS me coe
debui corm

meæx.
eis fort⸗
Minug Pro.
lotin bit
84
Deblt

Cce tti
Cre
ſaabie (uorn
N di Inhe
lpgui Ante
Onnmibeg

Iknmet 44

Ktolas: u

Ggitet,

Ales ſunnn

4

ntes,tllesl
n

bo nomen tuum in æztérnum:
Quia miſericôrdia tua Domine
magna eſt ſuper me.
Deus meus es tu, & confitébor
tibi: Deus meus es tu, & exaltabo
te. Quia.,
Ro hujusmodi gloriabor : pro
me autem nihil gloriabor, niſi
in infirmitatibus meis. Nam & ſi
voluero gloriari, non ero insipiens,
veritatem enim dicam : parco au-
tem, ne quis me exiſtimet ſupra id,
uod videt in me, aut aliquid au-
dit ex me. Et ne magnitùdo reve-
latienum extöllat me, datus eſt
mihi ſtimulus carnis meæ, angelus
satanæ, qui me colaphizet. Prop-
ter quod ter Dim rogavi, ut diſcé-
deret à me, & dixit mihi: Sufficit
tibi gratia mea: nam virtus in in-
firmitate perficitur.
X. Miſericordia tua Dômine ma-
Ena eſt ſuper me: Et liberàſti
animam meam ex inféêrno inferiori.
In die tribulationis meæ cla-
mavi ad te, quia exaudiſti me. Et
iberäſti.
Ibénter igitur gloriabor in in-
firmitatibus meis, ut inhabitet
in me virtus Chriſti. Propter quod
placeo mihji in infirmitatibe meis,
in contumeliis, in neceſſitatibus, in
perſecutiônibus, in angůſtiis pro
Chriſto. Cùm enim infirmor, tunc
potens ſum. Factus ſum insipiens,
veos me coegiſtis. Ego enim à vobis
debui comendari: nihil enim mi-
nus fui ab iis, qui ſunt ſupra mo-
dum Apôſtoli: tamétſi nihil ſum.
Factus eſt mihi Dis in refuùgiu.
Et Deus meus in auxilium ſpei
meæ. Eripuit me de inimicis
meis fortiſſimis, & factus eſt Doô-
minus protéctor meus. Et Deus.
3Iorfia Patri. Et Deus.

5§ A B F A T O.
De Epiſtola ii. ad Corinthios.

E tértio hoc vénio ad vos: In
ore duorum, vel trium teéſtium
ſtabit omne verbum. Prædixi &
prædico, ut bræſens, & nunc abſens,
is, qui ante peccavérunt, & cæteris
omnibus, quoôniam ſi vénero ite-
rúm, non parcam. An experimén-
tfüm quæritis ejus, qui in me loqui-
tur Chriſtus, qui in vobis non in-

firmatur,/ſed potens eſt in vobis:
Nam etſi crucinxus eſt ex infirmi-
tate: ſed vivit ex virtute Dei. Nam
& nos infirmi ſumus in illojſed vi-

tatem Hei⸗
*

195.
vemus cum eo ex virtúte Dei in
vobis. Ne perdideris. 193.

Osmetipſos tentate, ſi eſtis in
Vfide: ipſi vos probâte. An non
cognoſcitis vosmetipſos, quia Chri-
ſtus Jeſus in vobis eſt: niſi fortê
réprobi eſtis. Spero autem, quòd
cognoſcétis, quia nos non ſumus
réprobi. Oramus autem Deum, ut
nihil mali faciatis: non ut nos
probati appareamus, ſed ut vos .
quod bonum eſt, faciatis: nos au-
cem ut réprobi ſimus. Non enim
Poſſumus aliquid advérsus verita-
tem, ſed pro veritate. Gaudémus
enim, quoniam nos infirmi ſumus,
vos autem poteéntes eſtis. Hoc &
oramus veſtram conſummatiônem.
Paratum cor meum. 1 94.

Deò hæc abſens ſcribo, ut non
præſens duriàs agam ſecundâm
poteſtatem, quam Déôminus dedit
mihi in ædificationem, & non in
deſtructiônem. De cætero; fratres,
gaudéte, perfécti eſtôte, exhortami-
ni, idem sapite, pacem habéte, &
Deus pacis & dilectiônis erit vo-
biscum. Salutate invicem in oſculo
ſancto. Salutant vos omnes Sancti.
Gratia Dni noſtri Jeſu Chriſti, &
chàritas Dei, & comunicatio ſanéti
spiritus ſit cum omnibus vobis,
Amen. Adjuùtor meus.

Mnipotens, ſempitérne Deus,
infirmitàtem noſtram propi-
tius réſpice: atque ad protegen-
dum nos déxteram tuæ Majeſtatis
exténde. Per Doôminum-
DOMINICG A III.

Incipit Epiſtola B. Pauli Apéôſtoli
ad Galatas.
PAulus Apéôſtolus non ab homi-
nibus, neque per hominem, ſed
per Jeſum Ghriſtum, & BDeum
Patrem, qui ſuſcitavit eum à mor-
tuis, & qui mecum ſunt omnes
fratres; Eccléſiis Galatiæ: Gratia
vobis, & pax à Deo Patré, & Doô-
mino noſtro Jeſu Chrifto: qui de-
dit ſemetipſum pro beccatis no-
ſtris, ut eriperet nos de præsénti
ſæculo nequam, ſecundùm volun-
& Patris noſtri, cui eſt
gloria in ſæcula ſæculorum. Amen.
Domine, ne in ira tua arguas me
2 ne-

196 . n?
neque in futôre tuo corripias me: ni néômine, nondum tamen tenén-

Miſerére mei Dne, quéniam in-
firmus ſum.

tes ipſum gratiæ beneficium, & ad-
Timor & tremor huc voléntes eſſe ſub onéeribus le-

venérunt ſuper me, & contexérunt gis, quæ Düs Deus imposuerat non

me ténebræ. Miſerére.
Iror, quòd ſic tam citò trans-
ferimini ab eo, qui vos voca-

juſtam ſcilicet legem injuſtis ho-

minibus dando ad demonſtranda

vit in gratiam Chriſti, in aliud E- peccata eôrum;non auferenda. Non

vangelium, quod non eſt aliud, niſi

ſunt aliqui, qui vos contuùrbant, &
volunt convértere Evangelium
Chriſti. Sed licèt nos, aut Ange-

lus de cœlo evangelizet vobis,
prætérquam quod evangelizavimus
vobis, anathema ſit. Sicut prædixi-
mus, & nunc iterùm dico: Si quis
vobis evangelizaverit præter id;,
uod accepiſtis,anathema ſit. Mo-
4 enim hominibus ſuadeo, an
Deo: An quæro hominibus placé-
re: Si adhuc hominibus placérem,
Chriſti ſervus non eſſem.
Deus, qui ſedes ſuper thronum,
& jùúdicas æquitatem, eſto refuùgiũ
pauperum in tribulatione: “ Quia
n Whtus laborem & doloôrem con-
sideras. Tibi enim derelictus
eſt pauper, pupillo tu eris adjuùtor.
uia.
Otum enim vobis facio, fra-
tres, Evangélium, quod evan-
gelizatum eſt à me, quia non eſt
ſecuùndum hôminem:; neque enim
ego ab hômine accéèpi illud, neque
didici, ſed per revelatiônem Jeſu
Chriſti. Audiſtis enim converſa-
tionem meam aliquando in Judais-
mo, ,quéôniam ſupra modum per-
ſequébar Eccléſiam Dei,; & expu-
gnabam illam, & proficiébam in
Judaismo ſupra multos coætaneos
meos in genere meo, abundantiùs
æmulator exiſtens paternarum
mearum traditiônum.
A dextris eſt mihi Dôminus, ne
commovear: Propter hoc dila-
tatum eſt cor meum, & exultavit
lingua mea. Däüs pars hæredi-
tatis meæ, & calicis mei. Propter.
loria Patri. Propter.

De Expoſitione S. Auguſtini Epiſ-
copi in Epiſtolam ad Galatas.

(a Ppropter quam ſcribit A-
poſtolus ad Galatas „hæc eſt,
ut intélligant gratiam Dei, id ſecũ
agere, ut ſub lege jam non ſint.
Cùm enim prædicata eis eſſetEvan-
geélii gratia, non defuérunt quidam
ex circumciſione, quamvis Chriſtia-

enim aufert peccata, niſi gratia fi-
dei, quæ per dilectiônem operatur.
Notas mihi feciſti Dñe vias vitæ:
Adimplébis me lætitia cum vultu
tuo : delectatiônes in dextera tua
usque in finem. Tu es, qui re-
ſtitues hæreditàtem meam mihi.
Adimplébis.
Ub hac ergo gratia,jam Gaàlatas
Oconſtitůtos illi volébant conſti-
tùere ſub onéribus legis, aſſeveran-
tes, nihil eis prodéſſe Evangélium,
niſi circumciderentur, & cæteras
carnales Judaici, ritus obſervatio-
nes ſubirent. Et ideò Paulum Apo-
ſtolum ſuſpectũ habére cœperant,
à quo illis Evangélium prædicatä
erat, tanquam non tenentem difci-
plinam cæterôrum Apoſtolorum;
qui gentes cogébant judaizare.
„Diligam te Dômine virtus mea:
Doôminus firmaméntum meum,
Et refúgium meum. Libera-
tor meus, Deus meus, adjutor
meus. Et.
Alis quidem quæſtio eſt &, in
epiſtola ad Romanos: verum-
camen vidétur aliquid interéſſe-
uod ibi contentionem ipfam ci-
rimit, litémq; componit, quæ inter
eos, qui ex Judæis, & eos, qui ex Gé-
tibus crediderät, orta erat: cùm illi
tamquam ex méritis operum legis
ſibi rédditum Evangeélii præmium
arbitraréntur, quod præmii incif-
cumciſis tamquam immeritis nolé-
bant dari: illi contra Judæis ſe pra-
fêrre geſtirent, tamquã interfeétô.
ribus Dni. In hac verò Epiſtola à
eos ſcribit, qui jam comoti erät au-

Goritate illoru, qui exjudæis erant-

6

& ad obſervationes legis cogébant.
Doômini eſt terra, & plenitudo
Eéjus: Orbis terrarum, & uni-
vérſi, qui habitant in eo.
Ipſe ſuper maria fundavit eam,
& fuper flumina præparavit illam.
Orbis. loria Patri. Orbis.

éctio ſanéti Evangélii ecundùm
Matthæ um &
N illo témpore: cùm deſcendiſſet
Jeſus de monte, fecutæ ſun
Eu

ſuſtitiæ ſerviéntibus, ſed peccato-

elmtorb.
veniens
Homilia?

E mon
te, 0
Atiora a
Et primn
Nedum
tam mule
toris au
dum, gl
curatus ſ
nis: tertie
Capharna-
ti unt ei
ſplritus ve
Omnnes me
Ad te
meam:
non erub
mam mea

T ecce
Abat eun
Licationen
Cfketturoe
Uaculi, p
ſenmo fin
mundire.
Virtute n
jeſus man
1o 0, m
Dio, ſiit
Cconsidera
intiare
Duͦs relpo
Iat:Potes
Kaicit.
rique La
eparatin
deinde i

tamenta
enefcinmet;
ſub on
impos
us, ſelet
gen iiißl
1d Genonn

nitus oken
Ceo Lauu
bee c
Elium .
1 tenenten:

mine itun
nentunn Ii

eum turbæ multæ: & ecce leprôſus
véniens adorabat eum. Et reéliqua.
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

E monte Déômino deſcendén-
te, occrrunt turbæ, quia ad
altiôra aſcéndere non valuérunt.
Et primus ei occurrit leproôſus:
necdum enim pôterat cum lepra
tam multipligem in monte Salva-
toris audire ſermonem. Et notan-
dum, quod hic primus ſpecialiter
curatus ſit: ſecundo, puer Centurioô-⸗
nis: tértio ſocrus Petri fébriens in
Capharnaum: quarto loco, qui obla-
ti ſunt ei à demoônio vexati, quôr
ſpiritus verbo ejiciébat, quando &
omnes malè habéntes curavit.
Ad te Domine levavi animam
meam: *Deus meus in te confido
non erubéſcam. Cuſtodi ani-
mam meam, & éripe me. Deus-.

T ecce leprôſus véniens adoraâ-
bat eum, dicens: Rectè poſt præ-
dicçationem atque doctrinam ſigni
offértur occaſio, ut per virtũùtẽ mi-
gaculi, prætéritus apud audientes
ſermo firmétur. Dne, ſi vis, potes me
mundare. Qui voluntatem rogat, de
virtute non dubitat. Et exténdens
Jeſus manum tetigit eum, dicens:
Volo, mundare. Extendénte manũ
Dño, ſtatim lepra fugit. Simulque
considera; quàm humilis, & ſine ja-
Rantia reſponſio. Ille dixerat: Si vis:
Dñs reſpondit, Volo. Ille præmtiſe-
rat: Potes me mundare: Düs jungit,
& dicit. Mundare. Non ergo ut, ple-
rique Latinorum putant ſungéndu
eſt, & legendum, Volo mundare: ſed
ſeparatim, ut primùm, dicat, Volo,
deindé imperet, Mundare.
Duo Séraphim clamabant alter
ad àlterum: Sanctus, Sanctus,
Sanctus, Dôminus Deus Sabaoth:
Plena eſt omnis terra gloria ejus.
Tres ſunt, qui teſtimonium dant
in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus
ſanctus: & hi tres unum ſunt. San-
tus. loria Patri. Plena.

7T ait illi jeſus, vide, némini
dixeris. Et revéra quid erat
necéſsè, ut ſermône jactaret, quod
corpore præferebat? Sed vade ,
oſténde te Sacerdéti. Varias ob
cauſas mistit eum ad ſacerdotem:

primum propter humilitatem, ut

Sacerdotibus deferre honorem vi-
deatur. Erat enim lege præeeptum,

. . 19
ut qui mundãti fuerant à lepraoof-
ferrent múnera ſacerdòtibus. De-
inde ut mundaâtum vidéntes lepro-
ſum, aut créderent Salvatori, aut
non créderent: Si créderent, ſal-
varéntur: Si non créderent: inexcu-
sabiles forent. Et ſimul, ne, quod
in eo ſæpiſſimè criminabantur, le-
gem vidéret frangere.
e& Deum laudamus. II.

Cùm deſcendiſſet jeſus de monte,
ecce lepròſus véniens,adorabat eu,
dicens: Dômine, ſi vis, potes me
mundare: & exténdens manum té-
tigit eum, dicens: Volo, mundare.
mnipotens. 195.

Doômine, ſi vis potes me mundare:
& ait jeſus: Volo, mundare.

FERIA SECUNDA.
De Epiſtola ad Galatas.
O Inſensati Galatæ, quis vos fas-
cinavit non obedire veritati,
ante quorum oculos Jeſus Chriſtus
præſcriptus eſt in vobis crucifixus?
Hoc ſolũ à vobis volo diſcere: Ex
opéribus legis ſpiritum accepiſtis»
an ex auditu fidei? Sic ſtulti eſtis:,
ut cum ſpiritu cœpéritis, nunc car-
ne conſuméemini? Tanta paſſi eſtis
ſine cauſa: ſi tamen ſine cauſa. Qui
ergo tribuit vobis ſpiritum, & ope-
ratur virtutes in vobiszex opéribus
legis,an ex auditu fidei? ſicut ſcri-
ptum eſt: Abraham crédidit Deo;
& reputaàtum eſt illi ad juſtitiam.
Quàm magna multitúdo. 192.

Ognôſcite ergo, quia qui ex
fide ſunt, ii ſunt filii Abrahæ.
Providens autem Scriptura, quia
ex fide juſtificat Gentes Deus;,
prænuntiavit Abrahæ: quia bene-
dicéntur in te omnes Gentes; Igi-
tur qui ex fide ſunt, benediçeéntur
cum fidéli Abraham. Quicúmque
enim ex opéribus legis ſunt, fub
maledicto ſunt. Scriptum eſt enim:
Maledictus omnis, qui non per-
manſerit in omnibus, quæ ſcrip.
ta ſunt in libro legis, ut faciat ea,
Adjuútor meus. 192.

Uôniam autem in lege nemo
juſtificatur apud Deum, mani-
féſtum eſt: quia juſtus ex fide vi-
Vit. Lex autem non eſt ex fide :
ſed, qui fécerit ea, vivet in illis,
Chriſtus nos redémit de maledi-
N 3 cto

198
cto legis, factus pro nobis maledi-
ctum: quia ſcriptum eſt: Maledictus
omnis, qui pendet in ligno; ut in
Gentibus benedictio Abrahæ fieret
in Chriſto Jeſu, ut pollicitationem
ſpiritus accipiamus per fidem.
Benedicam Dominum. 193.
F E R I A TERTI A.
De Epiſtola ad Galatas.

Smate & nolite iterum jugꝶo ſeryvi-
tutis contineri. Ecce ego Paulus
dico vobis, quoniãa, ſi circumcida-
mini, Chriſtus vobis nihil proderit.
Teſtificor autẽ rurſus omni homini
circumcidenti ſe, quoniam débitor
eſt univerſæ legis faciẽdæ. Evacuati
eſtis à Chriſto, qui in lege juſtiſica-
mini: à gratia excidiſtis. Nos enim
ſpiritu ex fide, ſpem juſtitiæ expe-
ctamus. Auribus pércipe. 193.

Am in Chriſto jeſu neque cir-
cumciſio aliquid valet, neque
præputium, ſed fides quæ per cha-
ritatem operatur, Currebatis benè,
quis vos impedivit veritati non
obedire? Perfuaſio hæc non eſt ex
eO,„ qui vocat vos. Moôdicum fer-
mentum totam maſſam corrumpit.
Ego confido in vobis, in Domi-
no, quod nihil aliud ſapiétis: qui
autem contuúùrbat vos, portabit ju-
dicium, quicumque ck ille.
Statuit Dôminus. 193.

So autem, fratres, ſi circumci-
ſiònem adhuc prædico, quid ad-
nuc periecutionem paâtior: ergo
evacuatum eſt ſcandalum crucis.
Utinam & abſcindantur, qui vos
conturbant. Vos enim in libertaà-
tem vocati eſtis fratres : tantum
ne libertatem in occaſiénem detis
carnis: ſed per chartiatem ſpiritus
ſervite invicem. Omnis enim lex
in uno ſermône implétur: Diliges
proximum tuum ficut te ipſum.
Quod ſi invicem mordétis, & co-
meditis, vidéte, ne ab invicem con-
ſummamini. Dico autem: Spiritu
ambulate „& deſidéria carnis non
perficietis. Caro enim concupiſc it
advérsùs ſpiritum, ſpiritus antem
advérsùs carnem; hæc enim fſibi in-
vicem adversantur, ut non quæ-
cumque vultis, illa faciatis.
Ego dixi Doômine. 193.
F E KI Aà Q UART A.
Incipit Epiſtola B., Pauli Apôſtoli
ad Epheſios.

Aulus Apôſtolus JeſuChriſti per
voluntäâtem Dei,, omnibus San-
Kis, qui ſunt Epheſit, & fideélibus
in Chriſto jeſu. Gratia vobis, &
pax à Deo patre noſtro, & Domi-
no Jeſu Chriſto. Benedicdtus Deus,
& Fater Domini noſtri Jeſu Chriſti,
ui benedizxit nos in omni bene-
diaione ſpirituali in cœléſtibus
in Chriſto, ſicut elegit nos in
ipſo ante mundi conſtitatio-
nem: ut eſsémus ſancti & im-
maculati in conſpectu ejus in cha-
ritate. .
Ne perdideris. 193.
Ui prædeſtinavit nos in adop-
tionem filiorum per Jeſum
Chriſtum ipſum, ſecundùm pro-
boſitum voluntatis ſuæx, in laudé
9Briæ gratiæ inæ, in qua gratifica-
vit os in dilecto filio ſuo. In quo
habénmeus redemptionem per san-
guinem ejus, remiſſionem peccato-
rum, ſecûn dùm divitias gratiæ ejus,
quæ ſuperabundavit in nobis in
omni ſapientia & prudéntia, ut no-
tum faceret nobis ſacramentum
voluntatis ſuæ: ſecundùm benepla-
ci tum ejus, quod propôſuit in eo, in
diſpenſatiône plenitùdinis rmha⸗
rum, inſtaurare omnia in Chriſto,
quæ in cœlis, & quæ in terra ſunt
in ipſo. .
Paratum cor meum. 194.
N quo étiam & nos ſorte vocati
ſumus , prædeſtinati ſeçcúndùm
propoſitum ejus quæ operatur om-
nia ſecundùm consilium volunta-
tis ſuæ , ut ſimus in laudem glo-
riæ ejus, nos qui ante ſperâvimus in
Chriſto. In quo & vos, cùm audiſse-
tis verbum veritatis (Evangélium
ſalutis veſtræ) in quo & credéntes
ſignati eſtis Spiritu promiſſionis
ſancto, qui eſt pignus hæreditatis
noſtræ, in redemptionem acqui-
Rcignis ,‚ in laudem gloriæ ipsius.
Adjutor meus. 194.
F-g R. I A. I N T A.
De Epiſtola ad Ephéſios.

Olest ita que Vos ego vinctus
Zin Doômino, ut dignè ambulé-
tis vocatioòne, qua vôcati eſtis,
cum omni humilitate, & manſue-
tudine, cum patiéntia, ſupportantes

invicem in charitate, ſoliciti ſervare
unitatem ſhiritus in vinculo pacis.
Unum

Vnü eorp
vocati eſt
Veſtre. D.
unum bay
tet omnin
per omni
Deus

Nnie
eſt 5
donatio
dicitaſe
duxit car
munibi
eſt, niſi
in inferio
ceit ipſe
imnes co
Reple

Apolſt
Dhetagl
Autemn pan

Filii Dei
hensuri
ſti; ut ,
Cuantes
vento d
num,in
erkoris.
In charit.
Omnia,
Gauc

ontte
e en

guod
Ammundn

Nen v0

8 in omnie
i in calt

wit meinu
rumn pel
ſeclntim;
is ſur, i
in gu⸗
io ſo N
tionem pen
Honem per
ltias gratie⸗
it in non
Dkudentinn
is ſuenmen
Uundumn

te petinin
,CN 1
5 7PEranel
uo& ele
Monit
nus heteli,
Gtienen n
n gonie
194,

,

thele

Unũ corpus, & unus ſpiritus ſicut
vocati eſtis in una ſpe vocationis
veſtræ. Unus Dôminus, una fides,
unum baptisma. Unus Deus & Pa-
ter omnium, qui eſt ſuper omnes, &
per 6mnia, & in omnibus nobis.
Deus in te ſperavi. 194.

Nnicuique autem noſtrum data
eſt gratia, ſecundum mensúram
donatiénis Chriſti. Propter quod
dicitiaſcéndens in altum captivam
duxit captivitatem, dedit dona ho-
minibus. Quod auté aſcéndit, quid
eſt, niſi quia & deſcéêndit, primùm
in inferiores partes terræ Qui deſ-
cẽdit, ipſe eſt, & qui aſcéndit ſuper
omnes cœlos, ut impléret omnia.
Repleatur. 194.

T ipſe dedit quosdam quidem
Apoſtolos, quosdam auté Pro-
phétas, alios verôEyangeliſtas, alios
autem paſtoôres & doctεssad con-
ſummationem Sanctôrum in opus
miniſtérii, in ædificatiônem coôrpo-
ris Chriſti, donec occurramus om-
nes in unitatem fidei & agnitionis
Filii Dei, in virum perfédtum, in
mensurä ætatis plenitudinis Chri-
ſti; ut jam non ſimus parvuli flu-
QRuantes, & circumferamur omni
vento doctrinæ in nequitia homi-
num, in aſtutia ad circumventioôné
errôris. Véritatem autem faciéntes
in charitate, creſcamus in illo per
Smnia, qui eſt caput Chriſtus.
Gaudebunt labia mea. 194.
F E R I A 8EXTA.
De Epiſtola ad Ephéſios.

Eaidte ergo imitatores Dei, ſicut
filii chariſſimi: & ambulate in
dilectiòne, ſicut & Chriſtus diléxit
nos, & tradidit ſemetipſum pro no-
bis oblationem & hôſtiam Deo, in
odorem ſuavitaâtis. Fornicatio au-
tem, & omnis immunditia, aut
avaritia nec nominétur in vobis,
ſicut decet Sanctos: aut turpituùdo,
aut ſtultilòquium, aut ſcurrilitas,
quæ ad rem non peértinet, ſed ma-
gis gratiarum actio.
. Confitébor tibi Dômine. 194.

Oc enim ſcitòôte intelligéntes,
◻ quod omnis fornicator, aut
immundus,„ aut avarus, quod eſt
idolêrum sérvitus, non habet hæ-
reditatem in regno Chriſti & Dei.
Nemo vos ſeducat inanibus verbis;

199
propter hæc enim venit ira Dei in
filios diffidéntiæ.Nolite ergo éffici
participes eorum, Eratis enim ali-
quando tenebhræ, nunc autem lux
in Dno. Ut, filii lucis ambulate.
Miſericordia tua. 195.

Ructus enim lucçis eſt in omni
bonitate, & juſtitia, & verita-
te: probantes, quid ſit beneplaci-
tum Deo, & nolite communicare
opéribus infructuôſis tenebrarum,
magis autem redarguite. Quæ enim
in occulto fiunt ab ipſis, turpe eſt
& dicere. Omnia autem, quæ ar-
guùntur, à lumine manifeſtantur:
omne enim, quod manifeſtatur,
lumen eſt. Propter quod dicit:
Surge qui dormis, & exurge à mor-
tuis, & illuminabit te Chriſtus.
Factus eſt mihi Dominus. 195.
S A B B A T

14

De Epiſtola ad Ephéſios.

Pii „ obedite paréntibus veſtris
in Dömino: hoc enim juſtum
eſt. Honora patrem tuum, & ma-
trem tuum , quod eſt mandatum
primum in promiſſiéne, ut benè
ſit tibi, & ſis longævus ſuper ter-
ram. Et vos patres, nolite ad ira-
cuúndiam, provocare filios veſtros,
ſed educate illos in diſciplina, &
correptiône Doômini.
Ne perdideris. 193.

Ervi, obedite dominis carnali-
bus cum timoôre & tremôre, in
Kmplicitate cordis veſtri, ſicut Chri-
ſto, non ad culum ſerviéntes, qua-
ſi hominibus placentes, ſed ut ſervi
GChriſti, faciéntes voluntatem Dei
ex animo, cum bona voluntate ſer-
viéntes ſicut Dômino „& non ho-
minibus: ſcientes, quoniam unus-
aisce „ quodcúùmque fecerit bo-
num hoc recipiet à Domino, five
ſervus, ſive liber. Et vos domini éa-
dem facite illis, remitténtes minas:
ſciéntes, quia & illorum & veſter
Dominus eſt in coœlis, & perſona-
rum accéptio non eſt apud eum.
Paratum cor meum. 194.

E cætero fratres, confor-
tamini in Dömino, &
entia virtútis ejus. Induite
armatúram Dei, ut poſsitis ſtaxe
advérsus insidias diaboli, quo-
niam non eſt nobis colluctatio ad-
véêrsas carnem , & sanguinem ,
N 4 ſed

200
ſed advérsùs principes & poteſta-
tes, advérsùs mundi reétores tene-
rärum harum, contra ſpiritualia
nequitiæ, in cœléſtibus. Proptéreà
accipite armaturam Dei, ut poſsitis
resiſtere in die malo, & in omni-
bus pefecti ſtare.
Adjuùtor meus. 194.
Eus, qui nos in tantis periculis
conſtitůtos, pro humana ſcis
fragilitate non poſſe ſubsiſtere: da
nobis ſalutem mentis & corporis;
ut ea, quæ pro, peccatis noſtris pa-
timur, te adjuvante vincàamus. Per.
O ”MINIC A IV.

Incipit Epiſtola B. Pauli Apôſtoli
ad Philippenſes.
Plas & Timôtheus ſervi Jeſu
Chriſti, omnibus Sanctis in Chri-
ſto Jeſu, qui ſunt Philippus, cum E-
iſcopis & Diaconibus. Gratia vo-
is & pax à Deo Patre noſtro, & Dé-
mino jJeſu Chriſto. Gratias ago Deo
meo in omni memoria veſtri, ſem-
per in cunctis orationibus meis
pro omnibus vobis cum gaudio
deprecationem faciens, ſuper com-
municatione veſtra in Evangelio
Chriſti à prima die usque nunc.
Conſidens hoc ipsu, quia qui cœpit
in vobis opus bonũu, perficiet usque
in diem Chriſti Jeſu. Sicut eſt mihi
ſu hoe ſentire pro omnibus vo-
is, eo quòd habeam vos in corde,
& in vinculis meis, & in defenſioô-
ne & confirmatione Evangélii so-
cios gaudii mei omnes vos eſſe.
. Dômine;, ne in ira tua arguas
me;, neque in furore tuo corripias
me: » Miſerére mei Däe, quo-
niam infirmus ſum. Timor &
tremor venérunt ſuper me, & con-
texérunt me ténebræ. Miſerére.

+ Eſtis enim mihi eſt Deus, quô-
modo cuúpiam omnes vos in
viſcéribus Jeſu Chriſti. Et hoc oro,
ut charitas veſtra magis ac magis
abundet in ſciéntia, & in omni
ſenſu, ut probétis potiòôra, ut ſitis
ſinceri, & ſine offenſa in diem Chri-
fki; repleti fructu juſtitiæ per Jeſum
Eßriki in gloriam & laudem Dei.
Scire autem vos volo, fratres, quig,
uæ circa me ſunt, magis ad profé-
Kum venéruntEvangeélii, ita ut vin-
cula mea manifeſta fierent in Chri-
ſto in omni prætorio, & in cæteris

6mnibus: & plures & frâtribus in
Dômino confidéntes vinculis me-
is abundäntiùs audérent ſine ti-
môre verbum Dei loqui.
Deus, qui ſedes ſuper thronum,
& judicas æ quitatem, eſto refùgium
pauperum in tribulatione. ,
Quia tu ſolus labôrem & dolô-
rem consideras. Tibi enim de-
relictus eſt pauper, pupillo tu eris
adjutor. Quia. o iii.
Uidam quidem & propter in-
vidiam & contentionem, qui-
dam autem & propter bonam vo-
luntàtem Chriſtum prædicant, qui-
dam ex charitate, ſciéntes, quoniam
in defenſionem Evangelii poſitus
ſum. Quidam autem ex contentio-
ne Chriſtum annuntiant non ſin-
cérè, exiſtimantes preſsuram ſe ſuſ⸗
citäre vinculis meis. Quid enim:
Dum omni modo, ſive per occaſio-
nem, ſive per veritatem Chriſtus
annuntiétur: & in hoc gaudeo, ſed
& gaudébo. „ .
A dextris eſt mihi Dominus, ne
commôvear: * Propter hoc dila-
tatum eſt cor meum, & exultavit
lingua mea. ε Däüs pars hæredita-
tis meæ, & càlicis mei. Propter.
loria Patri. Propter.

Ex libro Moral. S. Gregôrii Papz.

Eplémus refectiônibus eorpus,
ne extenuatum deficiat: ex-
tenuamus abſtinéntia, ne nos re-
plétum premat: vegetamus hoc
moribus, ne ſitu immobilitatis in-
téreat: ſed citius hoc collocando
siſtimus: ne ipſa ſua vegetatione
ſuccùmbat'adjumentis hoc veéſtium
tégimus, ne frig“ intérimat: & quæ-
sita adjuménta projicimus, ne ca-
lor exurat., Tot igitur diverſitaàti-
bus occurréntes, quid àgimus, niſi
corruptibilitâti ſervimus, ut ſaltem
multiplicitas impénſi obséquii
corpus ſuſtineat, quod anxietas in-
firmæ mutabilitatis gravat?
Notas mihi feciſti Dñe vias vitæ:
Adimplébis me lætitia cum vul-
tu tuo: delectationes in dextera tua
usque in finem. y. Tu es, qui re-
ſtitues hæreditàatem meam mihi.
Adimplébis. .
Nde benè per Paulum dicitur:
Vanitati enim ſubjécta eſt crea-
túra non volens, ſed propter eum,
qui ſubjécit eam in ſpe: duia & ip-
ſa creatura liberabitur à ſerr kuie

cotruptid
fliorum-
tuta non v.
mozgui ing
Volens des
talitatis pe
titis ſue
Cteatuta h
Iuptionis
Dei gloria
go ſaplera
Diligam
Ominus 1
Rlefugi⸗
tot mens,
Meus. Et
le lta
16i ſun
musfur po⸗
corruptibi
1 lis,
moleſtie
entäri na
ſed adhue
atione
Vingi dic
noſri det
non huben
Lterna de⸗
hnuccoru
tans,vinc
VI, & eſk
enum non
dibio vin

ectio
Matthen
Nillote
in myie
iſeipulie
Llus fackn
Vicular Open
Homilis 8
UIm
0
An ul
Ii. Vertun
Tſengn
onibug i
Auncoin
Mrhhtienn
anlo⸗ dr
Eerte

Intint !
Prelsntamt
eis Aide
Ure et e
iteten
hoc gaut

ini Domm
toptet M
n; cnl⸗
8 Pashale
mei
et

Gtegoti

nibus en
1 dencin
tin, Ne d

ti
mobiltnt

loc colide
lun eget
hoe ſel⸗

corruptiéônis, in libertàtem glériæ
filiorum Dei. Vanitati quippe crea-
tura non volens súbditur, quia ho-
mo, qui ingenitæ conſtantiæ ſtatum
volens deséruit: preſſus juſtæ mor-
talitatis pondere nolens mutabili-
tàtis ſuæ corruptiôni ſervit. Sed
creatra hæc tunc à ſervitute cor-
Yuptionis eripitur, cum ad filiorum
Dei gloriam incorrůúpta reſurgén-
do ſublevatur.
Diligam te Dômine virtus mea,
Doôminus firmaméntum meum:
* Et refugium meum. Libera-
tor meus, Deus meus, adjutor
meus. Et refúgium. .
Ic itaque elécti moléſtia vin-
cti ſunt, quia adhuc corruptioô-
nis ſuæ poena dcpriinunttled cum
corruptibili carne exuimur, quaſ
ab his, quibus nunc adſtringimur,
moleſtiæ vinculis relaxamur. Præ-
ſentari namque jam Deo cupimus,
ſed adhuc mortalis corporis obli-
gatione præpedimur. Jure exgo
vinéti dicimur, quia adhue incéſsũ
noſtri deſidérii ad Deum liberum
non habemus. Unde benè Paulus,
ætérna desiderans, ſed tamen ad-
huc corruptionis ſuæ sarcinam por-
tans, vin us clamat: Cupio diſsoôl-
vi, & eſſe cum Chriſto. Diſsôlvi
enim non quæreret, niſi ſe procul
duúbio vinctum vidéret.
Domini eſt terra, & plenitúdo
ejus: „Orbis terrarum, & univérſi,
qui habitant in eo. Ipſe ſuper
maria fundavit eam, & uper flumi-
na præparavit illam. Orbis.
lôria Patri. Orbis.

éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum.
I illo tempore: Aſcendente Jeſu
in naviculam, ſecuùti ſunt eum
diſcipuli ejus: & ecce motus ma-
gnus factus eſt in mari, ita ut na-
vicula operirétur fluùctibus, ipſe ve-
10 dormiébat. Et réliqua.
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

Uintum ſignum fecit, quan-
do aſcéndens navem de Ca-
PlHarnaum, ventis imperavit & ma-
ri. Sextum, quando in regiône Ge-
raſenorum dedit poteſtàtem dæ-
möônibus in porcos: Séptimum,
quando ingrédiens civitatem ſuam,

Paralyticum ſecùndum curavit in

ulo. Primus enim paralyticus,
eſt puer Centurionis.

201
Ad te Dé⁴mine levâvi ànimam
meam: * Deus meus in te confido,
non erubéſcam. Y. Cuſtéôdi ani-
mam meam, & eéripe me. Deus.

Pſe Jverò dormiébat, & acceſ-
sérunt ad eum, & ſuſcitavérunt
eum dicentes: Dômine ſalva nos.
Hujus figni typum in jona légi-
mus, quando cæteris periclitanti-
bus, ipse ſecutus eſt, & dormit, &
ſuſcitatux: & império ac ſacramén-
to paſſiôònis ſuæ liberat ſuſcitan-
tes. Tunc ſurgens imperavit ven-
tis & mari. Ex hoc loco intelligi-
mus, quod omnes creatuùræ séêntiant
Creatoôrem. Quas enim increpayvit,
& quibus imperavit, séntiunt im-
perantem: non errore hæreticorũ;
qui omnia putant, animantia, ſed
Majeſtate Conditôris, quæ apud
nos inſenſibilia, illi ſenſibilia ſunt.
Duo Séraphim clamabant alter
ad alterum: & Sanctus, Sanctus,
Sanctus, Döminus Deus Sabaoth:
Plena eſt omnis terra glôria ejus.
Tres ſunt, qui feſtimonium dant
in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus
ſanctus: & hi tres unũ ſunt. Sanctus.
loria Patri. Plena. Lectio?
Orrò hômines mirati ſunt, di-
centes: Qualis eſt hic, quia venti
& mare obediunt ei? Non diſcipuli,
ſed nautæ & céteri, qui in navi e-
rant, mirabantur. Sin autem quis
contentiosε voluerit, eos, qui mira-
bantur, fuiſſe diſcipulos; reſpondé-
bimus; rectè homines appellatos,
qui necdum noôverant poténtiam
Salvatôris. e Deum. II.

Aſcendénte Jeſu in naviculam, ecce
motus magnus factus eſt in mari:
& ſuscitaverunt eum diſcipuli ejus,
dicéntes: Dñe, ſalva nos, perimus.
200.

Dômine, ſalva nos, perimus: impera
& fac Deus tranquillitatem.
F E R I,A S E CUND A.
De Epiſtola ad Philippenſes.

IXaaue fratres mei chafiſſtini, &
Ldeſideratiſſimi, gaudium meum &
coroôna mea, ſic ſtate in Domino,
chariſſimi. Eyodiam rogo, & Synty-
chen déprecor, idipſum sapére in
Doômino. Etiam rogo & te germane
compar, adjuva illas, quæ mecum
laboravérunt in Evangélio cum Cle-
ménte, & cætexis adjutoribus meis
5 guo⸗

202 . .
quoôrum némina ſunt in libro vitæ. mini agnitiône voluntatis ejus, in

Quam magna. 192.
Audéte in Domino ſemper,,
iterum dico, gaudéte. Mode-
ſtia veſtra nota ſit omnibus homi-
nibus: Doôminus propéè eſt. Nihil
ſoliciti ſitis, ſed in omni oratione
& obſecratione cum gratiarum
actiône petitioônes veſtræ innotés-
cant apud Deum. Et pax Dei,
uæ exuperat omnem ſenſum; cu-
Aodiat corda veſtra; & intelligen-
tias veſtras in Chriſto Jeſu.
Adjútor mens. 192.

„E cætero fratres, quæcúmque
ſunt vera, quæcumque pudica,
quæcumque juſta, quæcumque ſan-
Gta, quæcumque amabilia, quæcuúm-
que bonæ famæ, ſi qua virtus, ſi
qua laus diſciplinæ, hæc cogitate.
Qux & didiciſtis, & accepiſtis, &
audiſtis, & vidiſtis in me, hæc àgite:
ι Deus pacis erit vobiscum. Gavi-
ſus ſum autem in Dño vehementer,
quôniam tandem aliquando reflo-
ruiſtis pro me ſentire, ſicut & ſen-
tiebatis: occupati autem eratis.
Benedicam Doôminum. 193.
F ER I A L ER TL I A.
Incipit Epiſtola B. Pauli Apôſtoli
ad Coloſsenſes.

PAulus Apoſtolus Jeſu Chriſti
Tper voluntätem Dei, & Timo-
theus frater: eis qui ſunt Coloſſis,
ſanctis & fideélibus fratribus in
Chriſto Jeſu. Gratia vobis, & pax
à Deo Patre noſtro, & Domino
Jeſu Chriſto. Gratias àägimus Deo,
&£ Patri Domini noſtri Jeſu Chriſti
ſemper pro vobis orantes: audien-
tes fidem veſtram in Chriſto Jeſu,
& dilectionem, quam habétis in
Sancdtos omnes propter ſpem, quæ
repoſita eſt vobis in cœlis: quam
audiſtis in verbo veritatis Evan-
gélii, quod pervénit ad vos, ſicut
& in univérſo mundo eſt, & fructi-
ñicat, & creſcit ſicut in vobis, ex
ea die, qua audiſtis, & cognovi-
ſtis gratiam Dei in veritate, ſicut
didiciſtis ab Epaphra chariſſimo
consérvo noſtro, qui eſt fidelis pro
vobis miniſter Chriſti Jeſu, qui
étiam manifeſtavit nobis dilectioô-
nem veſtram in ſpiritu.
Auribus pércipe. 193. 1
Deò & nos ex qua die audivi-
mus, non ceſsamus pro vobis
orantes, & poſtulantes, ut implea-

omni ſapientia & intelkectu ſpiri-

täli; ut ambuletis dignè Deo per
omnia placéntes, in omni opere
bono fructiſicantes, & creſcéntes
in ſcientia Dei, in omni virtute
confortati ſecúndum potentiam-
claritatis ejus, in omni patientia
& ,longanimitàate, cum gaudio
gratias agéntes Deo Patri; qui
dignos nos fecit in partem ſortis
Sanctoôrum in lümine.
Statuit Doôminus. 193.
Ui eripuit nos de poteſtate
tenebrarum, & transtulit in
regnumfilii dilectionis ſuæ;, in quo
habémus redemptioné per sangui-
nem ejuz remiſſiônem pegcatorum:
qui eſt mago Dei invisibilis, pri-
mogénitus omnis creaturæ : quo-
niam in ipſo côndita ſunt univerſa
in cœlis, & in terra, viſibilia & invi-
ſibilia, ſive Thrôni, ſiye Dominatio-
nes, ſive Principatus, ſive Poteſta-
tes: omnia per ipſum, & in ipſo
creâta ſunt: & ipſe eſt ante omnes,
& omnia in ipſo conſtant. Et ipſe
eſt caput corporis Ecgleſiæ, qui e
principium, primogénitus ex mor-
tuis.
Ego dixi Domine. 193.
F E R IL A O U AR T A.
De Epiſtola ad Goloſsenſes.

idufe vos ergo ſicut elécti Dei,
Sancti & dilééti, viſcera miſeri⸗
côrdiæ, benignitatem, humilitatén
modéſtiam, patiéntiam, ſupportan-
tes invicem, & donantes vobismet-
Ipſis, ſi quis advérsus aliquem ha-
bet querélam: ſicut & Doôminus
donavit vobis, ita & vos. Super
omnia autem hæc charitatem ha-
béte, quod eſt vinculum perfectio-
nis: & pax Chriſti exultet in cor-
dibus veſtris, in qua & vocati eſtis
in uno côrpore, & grati eſtote.
Ne perdideris. 1093. i
Erbum Chriſti habitet in vobis
abundanter, in omni ſapientia,
docéntes, & commonéntes vos-
metipſos, pſalmis, hymnis,
canticis ſpiritualibus, in gratia can-
tantes in cordibus veſtris Deo.
Omne quodeùmque facitis in ver-
bozaut in pere, omnia in noômine
Dômini Jeſu Chriſti, gratias agén-
tes Deo, & Patri per ipſum. Mu-
lieres subditæ eſtôte viris, ſicut
opoôrtet in Domino. Viri diligite
uxores veſtras,; & nolite antr
elle

elle ad il
tibus per
tum ett in
indignati
ſos, ut
aratu

Etvi,
nis car
erriénte⸗
centes, .
timentes
citis, ex
Dömino,
tes, gud
ttibutione
Chriſtoſer
ſacit tect
It,& non
Ppud Deu
R& zqu
tes, qud
in cclo.
tes in en
Acdjuto
X I

Uncipir ky
li ad

Aulus,
1 theus E
in Deo ⸗
ſto. Gnt
dzimus I
Foditmet
Orationibe
ſione, men
ldori
entlæ
Chriſti
tumci
lium noß
ſermonet
Mitüdinen

eſſe ad illas. Filii obedite parén-
tibus per omnia: hoc enim plaâci-
tum eſt in Dnio. Patres nolite ad
indignatioònem provocare filios ve-
ſtros, ut non pusillo animo fiant.
Paraätum cor meum. 194.

Ervi, obedite per mnia démi-
nis carnalibus: non ad oculum
ſervientes, quaſi hominibus pla-
ceéntes, ſed in ſimplicitate cordis,
timéntes Deum. Quodcumque fa-
citis, ex animo operamini ſicut
Doômino, & non hominibus: ſcien-
tes, quòd à Dômino accipietis re-
tributionem hæreditàtis. Doômino
Chriſto ſervite. Qui enim injuriam
facit recipiet id, quod iniquè geſ-
ſit, & non eſt perſonarum accéptio
apud Deum. Domini, quod juſtum
eſt & æ quum, ſervis præſtate ſcién-
tes, quôd & vos Dominum habéetis
in cœlo. Orationi inſtate, vigilan-
tes in ea gratiarum actioône.
Adjúùtor meus. 194.
f E R I A Q U I N T A.
Incipit Epiſtola i. B. Pauli Apoôſto-
li ad Theſſalonicenſes.
Aulus, & Silvanus; & Timéô-
Pde Eccléſiæ Theſſalonicenſiu
in Deo Patre & Domino Jeſu Chri-
ſto. Gratia vobis & pax. Gratias
agimus Deo ſemper pro omnibus
vobis,zmemoôriam veſtri faciéntes in
orationibus noſtris ſine intermiſ-
ſiòne, mémores ôperis fidei veſtræ,
&, laboris, & charitatis, & ſuſti-
nentiz ſpei Dômini noſtri Jeſu
Chriſti, ante Deum & Patrem no-
ſtrum: ſcientes fratres dilecti à Deo
electiôonem veſtram; quia Evangé-
Iium noſtrum non fuit ad vos in
ſermône tantum, ſed & in virtuù-
te, & in Spiritu ſancto, & in ple-
nitudine multa, ſicut ſcitis, quales
fuérimus in vobis propter vos.
Deus in te ſperavi. 194.

T vos imitatôres noſtri facti e-
ſtis,; & Domini, excipiéntes
verbum in tribulatioòne multa cum
gaudio Spiritus ſancti, ita ut facti
ſitis forma omnibus credéntibus
in Macedonia & in Achaâia. A vobis
enim diffamatus eſt ſermo Domi-
ni, non ſolùm in Macedoni, & in
Achaia, ſed & in omni loco fides

vefſtra, quæ eſt ad Deum, profécta

eſt,

qui

14⸗

ita ut non ſit nobis necéſſé
quam loqui. Ipſi enim de no-

. 7 2 203
bis annúntiant, qualem introitum
habuerimus ad vos: & quémodo
converſi eſtis ad Deum à ſimula-
cris, ſervire Deo vivo & vero, &
ecxpectare Filium ejus de cœlis 2
(quem ſuſcitavit ex môrtuis) Jesu,
qui eripuit nos ab ira ventura.
„*. Repleatur os meum, 194.

Am ipfſi ſcitis, fratres intréi-
Ntum noſtrum ad vos, quia non
inânis fuit, fed ante paſſi, & contu-
meliis affecti (ſicut ſcitis) in Phi-
lippis, fiduciam habuimus in Deo
noſtro, loqui ad vos Evangelium
Dei in multa ſolicitúdine. Exhor-
tätio enim noſtra non de errôre,
nedque de imunditia, neq; in dolo,
ſed ſicnt probati fumus à Deo, ut
crederétur nobis Evangélium: ita
loquimur ; non quaſi hominibus
bplaeeéntes, ſed Deo, qui probat, cor-
da noſtra. Neque enim aliquando
fuimus in ſermone adulatioônis ſic-
ut ſcitis: neque in occaſione avari.
tiæx. Deus teſtis eſt: nec quæréntes
ab hominibus gloriam, neque à
vobis, neque ab aliis.
Gaudébunt labia. 194.
F E R I A S I. X T A.
De Epiſtola prima ad Theſſaloni-
cenſes.

E cætero ergo, fratres, rogmus
vos, & obſecràmus in Dômino
eſu, ut quemadmodum accepiſtis
à nobis, quéômodo opoôrteat vos
ambulare, & placére Deo, ſic & am-
bulétis, ut abundétis magis. Scitis
enim, quæ præcepta déderim vobis
per Dominum jJeſum. Hæc eſt enim
voluntas Dei, ſanctificatio veſtra,
ut abſtineatis vos à fornicatiône
ut ſciat unusquisque veſtrùm, vas
ſuum poſſidére in ſanctificatiòne &
honore: non in paſſiône deſidériiz
ſicut & Gentes, quæ ignoôrant Deu.
Confitébor tibi. 194.

T ne quis ſupergrediatur, ne-
que circumvéniat in negôtio
fratrem ſuum, quoniam vindex eſt
Dominus de his omnibus, ficut
prædiximus vobis, & teſtificati
ſumus. Non enim vocavit nos Deus
in immunditiam, ſed in ſanctifica-
tionem. Itaque qui hæc ſpernit;
non hoôminem ſpernit, ſed Deum,
qui étiam dedit ſpiritum ſuum
an kdum in nobis.
Miſericordia tua. 195

294 ninica. v.

E charitàte autem fraternita-
tis nõ necéſsè habemus ſcribere
Vôbis: ipſi enim vos à Deo didi-
ciſtis, ut diligatis invicem. Etenim
illud facitis in omnes fratres in
univérſa Macedonia. Rogamusau-
tem vos fratres, ut abundétis magis,
& operam detis, ut quiéti ſitis, &
ut veſtrum negôtium agâtis, & o-
perémini mänibus veſtris, ſicut
præcepimus vobis, & ut honéſtèé
ambulétis ad eos, qui foris ſunt,
& nullius aliquid deſiderétis.
Factus eſt mihi. 195.

§ A, O.
Incipit Epiſtola ii. ad Theſſalo-
nicenſes.
Aulus, & Silvanus, & Timo-
theus Eccléſiæ Theſſalonicénſiũ
in Deo Patre noſtro, & Dno Jeſu
Chriſto. Gratia vobis, & pax à Deo
Patre noſtro, & Dno jeſu Chriſto.
Gratias agere debémus ſemper Deo
Pro vobis fratres, itazut dignum eſt,
uôniam ſupercréſcit fides veſtra;
* abundat charitas uniuscujusque
veſtrùm in invicem, ita, ut & nos
ipſi in vobis gloriémur in Eccléſiis
Dei, pro patiéentia veſtra,in fide, &
in omnibus perſecutioônibus vVe-
ſtris, & tribulationibus, quas ſuſti-
nétis in exemplum jſti judicii
Dei, ut digni habeamini in regno
Dei, pro quo & patimini.
Ne perdideris. 193.
I tamen juſtum eſt apad Beum
retribuere tribulationem iis,
qui vos tribulant, & vobis, qui tri-
bulamini, réquiem nobiſcum in re-
velatione Dni Jeſu de cœlo cum
Angelis virtutis ejus in flama ignis
dantis vindictam iis, qui non nové-
runt Deum, & qui non obédiunt
Evangeélio Däi noſtri Jeſu Chriſti.
ui pœnas dabunt in intéritu æ-
ternas à facie Däi, & à gloôria vir-
tutis ejus: cum vénerit glorificari
in Sanctis ſuis, & admirabilis fieri
in omnibus, qui credidérunt, quia
créditum eſt teſtimonium noſtrum
ſuper vos in die illo, in quo étiam
orâmus ſemper pro vobis: ut dig-
nétur vos voçatiône ſua Deus no-
ſter,; & impleat omnem volunta-
tem bonitaàtis, & opus fidei in Vir-
tute, ut clarificétur nomen Domini
noſtri Jjeſu Chriſti in vobis, & vos
in illo, ſecundùm gratiam Dei
noſtri, & Doômini Jeſu Chriſti.
Paratum eſt cor meum. 194.

Ogaâmus autem vos fratrés, per
advêntum Dômini noſtri Jeſu
Chriſti, & noſtræ congregationis
in ipſum, ut non citò moveamini
à veſtro ſenſu, neque terreamini,
neque per ſpiritum, neque per ſer-
monem, neque per epiſtolam,
tamquam per nos miſſam, quaſi in-
ſtet dies Dni. Ne quis vos ſeducat
ullo modo: quoniã niſi venerit diſ-
céſſio primùm & revelatus fuerit
homo peccati, filius perditionis,
qui adversatur, & extollitur ſupra
omne, quod dicitur Deus, aut,quod
côlitur, ita ut in templo Dei sedeat
oſtendens ſe tamquam ſit Deus.
Adjutor meus. 194.

Amiliam tuam, quæſumus Doô-
mine, continua pietate cuſto-
di: ut, quæ in ſola ſpe gratiæ cœ-
leſtis innititur, tua ſemper prote-
ctiöône muniatur, Per Doôminum.,
D O MINICA V.

Incipit Epiſtola i. B. Pauli Apoôſto⸗
li ad Timôtheum.

PAalas Apôſtolus Jeſu Chriſti
„ſecundùm impérium Dei salya-
tôris noſtri, & Chriſti Jeſu ſpei
noſtræ: Timôtheo dilééto filio in
fide Gratia, miſericôrdia, & pax à
Deo Patre, & Chriſto Jeſu Domi-
no noſtro. Sicut rogavi te, ut rema-
neres Epheſi, cum irem in Mace-
doniam, ut denuntiares quibus-
dam, ne aliter docérent, neque in-
ténderent fabulis, & genealoglis
interminatis, quæ quæſtiones, præ-
ſtant magis quàm ædificationem
Dei, quæ eſt in fide. .
Déômine, ne in ira tua aàrguas
me, neque in furôre tuo corripias
me : *½Miſerére mei Dnie, quo-
niam infirmus ſum. Timor
tremor venérunt ſuper me, & con-
texérunt me ténebræ. Miſereére.

Inis autem præceèpti eſt chäari-
tas de corde puro, & conſcién-
tia bona, & fide non ficta. & uibus
quidam aberrantes, convérſi ſunt
in vaniloquium: voléntes efle legis
doctores, non intelligéntes, neque
quæ loquuntur, neque de quibus

affirmant. Scimus autem, quia bo-⸗

na eſt. lex, ſi quis ea legitimeè uta-
tur, ſciens hoc, quia lex juſto non
e

eſt poſtta,
diti;impi
tis & con
mitticidis
mſcnloru
giariis, n
& K quid
Versatur:
geliumg!
ditum eſt
Deus
& judicas
gium paup
Quia ti

derelictas

ponens in
blasphem
contumeli
Dei conlee
feci in inen
Fit autem
kce & dil
ſto jelu.
dcceptione
Jelus veni
catores ſal
mus exo ſ
diam con
Drimo of
omnem p⸗
tlonem ee

dermo

hnn
one
lanat
tores ſälyo⸗
elium pen
ueltte, &
ihono n0
minis non
honoeni
1r ehom
benm V.
Onn per
Nonsn
nple

1,
lun Pietinn
lu ſe
tua ſeinel⸗
Per Din-
ILC 4

D. Dall,
otheun.
lus ſen

el

Etium el

commoôvear:

eſt pſita, ſed injúſtis, & non suͦb⸗

ditis, impiis & peccatéôribs, ſceleraà-
tis & contaminatis patricidis; &
matricidis, homicidis, fornicariis,
maſculorum concubitoribus, pla-
giariis, mendacibus, & perjuris,
& ſi quid aliud ſanæ doctrinæ ad-
versatur, quæ eſt ſecnduùm Evan-
gelium gloriæ beati Dei, quod cré-
ditum eſt mihi.
Deus, qui ſedes ſuper thronum,
& judicas æquitätem; eſto refu-
gium pauperum in tribulatione;:
Quia tu ſolus laborem & dolo-
rem consideras. Tibi enim
derelictus eſt pauper, pupillo tu
eris adjätor. Quia.
Ratias ago ei, qui me conforta-
vit, Chriſto jeſu Dômino no-
ſto, qui fidélem meęe exiſtimavit,
ponens in miniſterio, qui prius
lasphémus fui, & perſecuùtor, &
contumelioſus; ſed miſericordiam
Dei conſecùtus ſum, quia ignorans
feci in incredulitate. Superabundaâ-
vit autem gratia Däüi noſtri cum
fide & dilectiogne, quæ eſt in Chri-
ſto Jeſu, Fidélis ſermo , & omni
acceptione dignus: quod Chriſtus
Jeſus venit in hunc mundum, pec-
catores ſalvos facere, quorum pri-
mus ego ſum. Sed ideò miſericoôr-
diam conſecùtus ſum, ut in me
primoò oſténderet Chriſtus Jeſus
omnem patiéntiam, ad informa-
tionem eôrum;, qui credituùri ſunt
illi in vitam ætérnam.
A dextris eſt mihi Dôminus, ne
3 Propter hoc dila-
tatum eſt cor meum, & exultavit
lingua mea. Düs pars hærédi-
tatis meæ, & calicis mei. Propter.
loria Patri. Propter.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi

Humänus ſermo, & omni accep-
tione dignus, quia Chriſtus Je-
ſus venit in hunc mundum, pecca-
tores ſalvos facere. Atténde, Evan-
gélium: venit enim Filius héôminis
quærere, & ſalvare, quod perierat.
Si homo non periiſſet, Filius ho-
minis non veniſſet. Ergo perierat
homo: venit Deus homo, & invén-
tus eſt homo. Perierat homo per
liberam voluntatem: venit Deus
homo per gratiam liberatricem.
Notas mihi feciſti Dne vias vitæ:
Adimplébis me lætitia cum vul-

205
tu tuo: delectatiônes in déxtera
tua usque in finem. Tu es, qui
reſtitues hæreditatem meam mihi,»
Adimplébis.
Uæris, quid valeat ad malum
Überum arbitrium? Reécole
hòminem peckantem. Quæris, quid
valeat ad auxilium Deus, & homo?
Atténde in eo gratiam liberaàntem.
Nusquam pôtuit ſic oſténdi, quan-
tum valeat voluntas hominis uſur-
pâta per ſupérbiam ad uténdum fſi-
ne adjutôrio Dei; malum non poô-
tuit plus & maniféſtius éxprimi »
quàm in homine primo. Ecce perit
primus homo, & ubi eſſet, niſi ve-
niſſet ſecundus homo: quia &, ille
homo, ideò & iſte homo; & ideoò
humanus ſermo.
Diligam te Dômine virtus mea
Doôminus firmaméntum meum „
Et refgium meum. y. Liberaà-
tor meus, Deus meus, adjutor meus.
Et.
Rorſus nusquam ſic apparet
benignitas gratiæ, & liberalitas
omnipoténtiæ Dei, quàm in hoômi-
ne mediatéere Dei, & hôminum;-,
hômine Chriſto Jeſu. uid enim
dicimus, fratres mei: in fide cathô-⸗
lica nutritis loquor, vel in pacem
Catholicam lucratis. Nôvimus &
tenémus mediatôrem Dei, & hoô-
minum, hominem Chriſtum Jeſum-
in quantum homo erat, ejus eſſe
natúræ, cujus & nos ſumus. Non
enim altérius naturæ caro noſtra;
& caro illius, nec altérius naturæ
anima noſtra, & ànima illius. Hane
ſuſcépit naturam, quam ſalvandam
eſſe judicavit. .
Domini eſt terra, & plenitudo
ejus? Orbis terrarum, & uni-
vérſi; qui habitant in eo.
Ipſe ſuper maâria fundavit eam;,
& ſuper flumina præparavit illam.
Orbis. loria Patri. Orbis.

éctio ſancti Evangeélii ſecúndùm
Matthæum.

RS illo témpore: Dixit Jeſus tur-
bis parabolam hanc; Simile fa-
Rum eſt regnum coœlôrum homi-
ni, qui ſeminavit bonum ſemen
in agro ſuo. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Um Aégligentius àagerent
Præpéôſiti Eccléſiæ , auf cim

106
dormitiônem mortis acciperent
Apôſtoli, venit diabolus, & ſuper-
ſeminavit eos , quos malos filios
Däüäs interprætatur. Sed quæritur „
utrùm hærétici ſint;zan malé vivén-
tes Catholici? poſſunt enim dici
filii mali étiam hærétici, quia ex
eoôdem Evangelii semine, & Chriſti
nomine procreati, pravis opiniôni-
bus ad falſa dogmata cõovocantur.
Ad te Doômine levavi animam
meam: ½ Deus meus in te confido,
non erubéſcam. J. Cuſtôdi ani-
mam meam, & éripe me. Deus.

Ed quèd dicit eos in méedio
tritici ſeminatos, quaſi vidén-
tur illi ſignificari, qui unius comu-
nioônis ſunt. Verùmtamen quôniam
Doôminus agrum ipſum, non Ecclé-
ſiam, ſed hunc mundum interpre-
tatus eſt, benè intelliguntur hæré-
tici, quia non ſocietate unius Ec-
cleſiæ, vel unius fidei, ſed ſocietate
ſolius nominis Chriſtiani in hoc
mundo bpermiſçéntur bonis. At illi,
qui in eadem fide mali ſunt, palea
potiùs, quam ZAIzahla reputantur:
duia pàâſea étiam fundaméntum
ipſum habet cum fruménto, radi-
cémque communem.
Duo Séraphim clamabant alter
ad alterum: Sanctus, Sanctus,
Sancktus, Döminus Deus Sabaoth:
Plena eſt omnis terra gléria ejus.
Tres ſunt, qui teſtimonium dant
in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus
ſanctus: & hi tres unũ ſunt. Sanctus.
léôria Patri. Plena.

N,illa plané ſagena;, qua conclu-
Ldúntur & mali, & boni piſces,
non absurdè mali Catholici intelli-
güntur. Aliud eſt enim mare .
quod magis mundum iſtum ſignifi-
cat: aliud sagéna, quæ unius fidei „
vel unius Eccléſiæ communionem
vidétur oſténdere. Inter hæréti-
cos & malos Catholicos hoc in-
tereſt, quod hærétici falſa cre-
dunt, illi autem vera credéntes,
non vivunt ita; ut credunt.
e Deum laudamus. II.

Doômine; nonne bonum ſemen ſe-
minaâſti in agro tuo?:? unde ergo
habet zizania? ait illis: Hoe fecit
inimfcus homo.

amiliam tuam,. 204.

gate ea in faſciculos ad comburén-
dum:triticum autem congregate in
hôörreum meum, dicit Dominus.
FERIA SFE CUND A.
De Epiſtola i. ad Timôtheum.

Idelis ſermo: Si quis Epiſcopa-
PF tum desiderat, bonum opus de-
siderat. Opoôrtet ergo Epiſcopum
irreprehensibilem eſſe, unius uxoô-
ris virum, sobrium, prudéntem,
ornatum, pudicum, hoſpitalem,
doctoôrem, non vinoléntum, non
percuſsorem, ſed modéſtum: non
litigioſum, non cuùpidum, ſed ſuæ
domui benè præpoſitum, filios ha-
béêntem sùbditos cum omni caſti-
tate. Si quis autem domui ſuæ præ-
eſſe neſcit, quomodo Eccléſiæ Dei
diligéntiam habébit: Non neophy-
tum, ne in ſuperbiam elatus, in
judicium incidat diaboli. Oportet
autem illum & teſtimonium habé-
re bonum ab iis, qui foris ſunt, u
non in opprobrium incidat, & in
laqueum diaboli.
Quam magna. 192. .
Iaconos ſimiliter pudicos, non
bilingues, non multo vino dé-
ditos, non turpe lucrum ſectantes,
habéntes myſtérium fidei in con-
ſcientia pura. Et hi autem pro-
bentur primum, & ſie miniſtrent,
nullum crimen habentes. Mulieres
ſimiliter pudicas, non detrahentes,
Ssôbrias, fideles in omnibus, Dia-
coni ſint unius uxôris viri, qui filiis
ſuis benè præſint, & ſuis domibus.
Qui enim benè miniſtraverint ,
gradum bonum ſibi acquirent, &
multam fidúciam in fide, quæ eſt
in Chriſto Jeſu.
Adjútor meus, 192.:
[ac tibi ſcribo, ſperans me ad
te venire citò. Si autem tarda-
vero, ut ſcias, quomodo oporteat te
in domo Dei conversari, quæ e
Eccléſia Dei vivi, columna & firma-
méntum veritatis. Et maniféſte
magnum eſt pietatis ſacramentum,
quod manifeſtatum eſt in carne;
juſtificatum eſt in fpiritu, apparuit
Angelis, prædicatum eſt Gentibus,
créditum eſt in mundo, afsumptum
eſt in gloria. Spiritus autem mani-
feſte dicit, quia in noviſſimis tem-
poribus diſcedent quidam à fide ;
attendentes ſpiritibus errôris; &

Colligite primam zizania, & alli-

doctrinis dæmoniorum.

Benedicam Dominum. 193.
F E-

kto jelu: 1
lio gratia,
Latre, X
Gratias ag
genitorib,
quod ſine
tui memon
nocte ac d
memor la
gaudio im
Cpiens ejt
Gta, quæ
Avia tua
certus ſumm
Auribin
Kopter
te; at
gur elt in

Firtutis &
tis. Noli
morium D
Finſtum e
gelio ſecun
nos libera
ſun ſancta
Noſtra, ſe
fuum, gr
In Chriſto
Cularia.
Statwit

Anif
illun
noſtri eſt
quidem m
tem vitam
Vangeliun
ego preie
Muglcter G
lam etiam
fandor, e
den meum
en

lr 3

F E R I A TERTI A.
Incipit Epiſtola ſecúnda B. Pauli
Apoſtoli ad Timôotheum.

Aulus Apéôſtolus Jeſu Chriſti
per voluntatem Dei, ſecundùm
promiſſionem vitæ, quæ eſt in Chri-
ſto jeſu: Timotheo chariſſimo fi-
lio gratia, miſericordia; pax à Deo
Patre, & Chriſto Jeſu Dno noſtro.
Gratias ago Deo, cui servio à pro-
genitoribus in conſcientia pura;,
quod ſine intermiſſione habeam
tui memoriä in orationibus meis,
nocte ac die desiderans te vidére;
memor lacrymarum tuarum, ut
gaudio implear, recordationem ac-
cipiens ejus fidei, quæ eſt in te noô
fiéta, quæ & habitavit primum in
avia tua LOide, & matre tua Eunice,
certus ſum autem, quòd & in te.
g. Auribus. 193.
Ropter quam cauſam admoneo
te; ut rfesuſcites gratiam Dei,
quæ eſt in te per impoſitiònem
manuum mearum. Non enim dedit
nobis Deus ſpiritum timôris, ſed
virtùtis & dilectiéônis, & ſobrieta-
tis. Noli itaque erubéſcere teſti-
mônium Domini noſtri, neque me
vinctum ejus, ſed collabora Evan-
gélio ſecùndùm virtütem Dei, qui
nos liberavit, & vocavit vocatione
ſua ſancta „ non ſecúndùm pera
X 7
noſtra, ſed ſecúndúm propôſitum
ſuum, & gratiam, quæ data eſt nobis
in Chriſto Jeſu ante témpora ſæ-
Ccularia. „ .
Statuit Dominus. 193.
Anifeſtata eſt autem nunc per
illuminationem Salvatoris
noſtri Jeſu Chriſti, qui deſtrúxit
quidem mortem, illuminavit au-
tem vitam, & incorruptionem per
Evangelium, in quo poſitus ſum
ego prædicator,; & A oſtolus, &
magiſter Gentium. Ob quam cau-
ſam étiam hæc patior, ſed non con
fúndor. Scio ehim, cui crédidi, &
certus ſum, quia potens eſt depoſi-
tum meum ſervare in illum diem.
Formam habe ſanorum verborum;
quæ à me audiſti in fide, & in
dilectione in Chriſto Jeſu.
Ego dixi. 193.
FE ER I A Q UAA R T A.
De Epiſtola ii. ad Timoôtheum.

Oc autem ſcito, duòd in noviſ-

ſimis diébus inſtabunt tempo-

207
ra periculéſa: erunt hémines ſeip-
ſos amantes, cupidi, elati, ſupérbi;
blasphemi, paréntibus non obe-
diéntes, ingrati, ſceléſti, ſine affe-
Giéne, ſine pace, criminatôres ,»
incontinentes, immittes, ſine beni-
gnitate, proditores, protervi, tùmi-
di, & voluptätum amatores magis,
uàm Dei: habéntes ſpéciem qui-
em pietatis, virtutem autem ejus
abnegantes. Et hos devita.
Ne perdideris. 193.

X his enim ſunt, qui pénetrant
domos, & captivas ducunt mu-
liérculas oneratas peccâatis, quæ
ducuntur variis deſidériis: ſemper
diſcéntes, & numquam ad ſcién-
tiam veritatis perveniéntes. Quem-
admodum autem joannes & Mam-
bres reſtitérunt Môyſi: ita & hi
resiſtunt veritati;, hémines cor-
rúpti mente, réprobi circa fidem,
ſed ultra non proficient: inſipién-
tia enim eôrum maniféſta erit om-
nibus, ſicut & illorum fuit.
Paratum cor meum. 194.

U autem aſſecùtus es meam
, doctrinam, inſtitutiénem, pro-
pôſitum, fidem; longanimitatem »
dile tiéônem, patiéntiam, perſecu-
tiones, paſſiònes, qualia mihi fa cta
ſunt Antiochiæ Iconii., & L ſtris:
quales perſecutiones ſuſtinui, & ex
omnibus eripuit me Däs. Et omnes,
qui piè volunt vivere in Chriſto Je-
ſu, pberſecutié6nem patiéntur. Mali
autem hémines, & ſeduétores pro-
ficient in pejus, errantes, & in erro-
rem mittéentes.
Adjũútor meus.
F E R I A I N T A.
Incipit Epiſtola B. Pauli Apoſtoli
ad Titum.

194.
U

Aulus ſervus Dei, Apôſtolus au-
tem Jeſu Chriſti;, ſecundùm fi-
dem electôrum Dei, & agnitionem
veritàtis, quæ ſecundùm pietatem
eſt in ſpem vitæ ætérnæ „ quam
promiſit, qui non mentitur Deus,
ante témpora ſæcularia : manife-
ſtavit autem temporibus ſuis ver-
bum ſuum in prædicatione, dhæ
crédita eſt mihi ſegundum præcep-
tum Salvatoris noſtri Dei: Tito di-
lécto filio ſecüundàm comunem H-
dem, gratia, & Pax à Deo Patre; &
Chriſto Jeſu Salvatoôre noſtro.
Deus in te ſperavi. 19 4.

203

Ujus rei grâtia reliqui te Cre-
tæ, ut ea, quæ deſunt, côrrigas,
& conſtituas per civitates Presby-
teros, ſicut & ego diſpoſui tibi. Si
quis ſine crimine eſt, unius uxoôris
vir, filios habens fidéles, non in ac-
cuſatiéòne luxuùriæ, aut nõ súùbditos.
Opòrtet enim Epiſcopum ſine cri-
mine eſie, ſicut Dei diſpenſatòrem:
non ſupérbü, non iracundum, non
vinolentum, non percuſsorem, non
turpis lucri cùpidum: ſed hoſpitale,
benignum, sébrium, juſtum, ſanctů,
continentem, amplecténtem eum,
ui ſecundùm doctrinam eſt, fidélé
Krmonem ,‚ut potens ſit exhortari
in doctrina ſana, & eos, qui con-
tradicunt;, arguere.
Repleatur os meum. 194.

Unt enim multi étiam inobe-
diéntes, vaniloqui; & ſeductô-
res, mâximè qui de circumciſiône
ſunt, quos oportet redargui, qui u-
nivérſas domos ſubvêrtunt, docén-
tes, quæ non opoôrtet, turpis lucri
gratia. Dixit quidam ex illis, proô-
prius ipsorum Propaéta: Cretênſes
sẽper mendaces, malæ béſtiæ, ven-
tres pigri. Teſtimonium hoc verum
eſt. Quam ob cauſam increpa illos
durèut ſani ſint in fide, non inten-
déntes Judaicis fabulis, & mandatis
hoôminum, aversantium ſe à verita-
te. Omnia munda mundis: coinqui-
natis autem & infidélibus nihil eſt
Gaudébunt laàbia. 194.
KR I A Sg[ E X T A.
De Epiſtola ad Titum.

HEX& lôquere, & exhortaâre, & àr-
gue cum omni império. Nemo
te contémnat. Admone illos, prin-
cipibus, & poteſtatibus súbditos
eſſe, didto obedire, ad omne opus
bonum paratos eſſe, néminem blas-
phemare, non litigiòôſos eſſe, ſed
modéſtos, omnẽ oſtendéntes man-
ſuetůdinem ad omnes hoômines.
Confitebor. 194.
Ramus enim aliquàndo & nos
einſipiéntes, incréduli, erràntes,
ſervientes deſidériis & voluptatib-⸗
variis, in malitia & invidia agéntes
odibiles, odiéntes invicem. Càùm
autem benignitas & humanitas ap-
paruit Salvatoris noſtri Pei, non ex
opéribus juſtitiæ, quæ fécimus nos,
ſed ſecundùm ſuam miſericordiam
falvos nos fecit per lavacrum rege-

neratiéônis, & renovatiéônisspiritus
ſancti, quem effudit in nos abundè
er Jeſum Chriſtü Salvatôrem no-
ſtrum: ut juſti ficati gratia ipsius, hæ-
rédes ſimus ſecundùm ſpem vitæz
ætrxnæ. Miſericoôrdia. 195.

Idélis ſermo eſt; & de his volo
te confirmare ut curent bonis
opéribus præéſſe, qui credunt Deo.
Hæc ſunt bona, & utilia hominib'.
Stultas autem quæſtiônes, & genea-
logias, & contentiones, & pugnas
legis devita; ſunt enim inutiles &
vanæ. Hæréticum hôminem poſt
unam & ſecuúndam correptionem
devita; ſciens, quia ſubvérſus eſt,
Ai ejuùsmodi eſt & delinquit, cùm
it prôprio judicio condemnatus.
Factus eſt. 195.
§S A B B A T O
Incipit Epiſtola B. Pauli Apoſtoli
ad Philémonem Pp. 2
Pslus vinctus Chriſti, Jeſu, & Ti-
moôtheus frater: Philémoni dilé-
cto, & adjutôri noſtro, & Appiæ ſo-
rôri chariſſimæ, & Archippo com-
militoni noſtro, & Eccléſiæ, quæ in
domo tua eſt. Grâtia vobis, & pax
à Deo Patre noſtro, & Démine en
Chriſto. Gratias ago Deo meo, ſem-
per memoôriam tui faciens in ora-
tionibus meis, audiens charitàtem
tuam, & fidem, quam habes in Do-
mino Jeſu, & in omnes ſanctos: ut
communicatio fidei tuæ évidens fi-
at in agnitiône omnis peris boni;
quod eſt in vobis in Chriſto Jeſu.
Ne perdideris. 193.

Audium enim magnum habui,
& conſolatiônem in charitate
tua: quia viſcera Sanctôrum requie-
vérunt per te frater. Propter quo
multam fiduciam habens in Chriſto
Jeſu impetrandi tibi, quod ad rem
pértinet: propter charitatem magis
obſecro, cum ſis talis, ut Paulus ſe-
nex „ nunc autem & vincétus Jeſu
Chriſti., Obſecro te pro meo filio-
quem génui in vinculis, Oneſimo,
qui tibi aliquaàndo inuütilis fuit;
nunc autem & mihi & tibi ütilis
quem remiſi tibi.
Paratũ cor med. 194. 19,.
U autem illum ut mea viſcera
súſcipe, quem ego volueram
mecum detinere, ut pro te miht
miniſtraret in vinculis Evangélii;
ſine consilio autem tuo nihil volui
facere, uti ne velut ex neceſſrite

bonum tr
Foôrſitan
1W à te,
Tes’jam n
Chariflim
quantò a
& in Di
uſcipe i
quid noct
hi imput.
manu.

Neſta;
Deus
meditante
& dickis

D 0 M.

Incipit E
ad Heb
Ultit.
Lolin
Inbrophet
ocutus eſt
conſtituit
ber quem
t ſplendo⸗
ſtüntir ejue
bo ittutis
catorum f
mijeſttis
Antelis ete
tins prr ili

enim
den 0rnn
es0 holie
Eo lin
kllun

Ace in
ut euent
uicrelun

Ldelnguin
Ccondenud

410
,Nauli kh

ficieni
iens un
mn habesl

mnun

en inchr.
ndtonmmn n

Moyte,
bensin⸗

D O

bonum tuum eſſet: ſed voluntariu.
Förſitan enim ideo diſceſſit ad ho-
ram à te, ut ætérnum illum recçipe-
res:jam non ut ſervü, ſed pro ſervo
chariſſimum frattẽ, maximè mihi,
quanto auté magis tibi, & in carne,
& in Dno'si ergo habes me sociu,
súſcipe illum ſicut me. Si auté ali-
quid nocuit tibi; aut debet, hoc mi-
hi imputa. Ego, Paulus ſeripſi mea
manu. Adjutor meus. 194.

Ræſta;, quæſumus; omnipotens
Deus : ut ſemper rationabilia
meditantes, quæ tibi ſunt placita,
& dictis exequamur & factis. Per.
M I N I A VI.

Incipit Epiſtola B. bauli Apoôſtoli

ad Hebræos. .
MOrifriam multisque modis
olim Deus loquens patribus
in Prophétis: noviſſimèe diébus iſtis
locutus eſt nohis in Filio , quem

conſtituit hærêdem universorum:;

per quem fecit & ſæcula. Qui cùm
ſit ſplendor gloriæx, & figura fub-
ſtantiæ ejus, portansq; omnia ver-
bo virtutis ſuæx purgationem pec-
catorum faciens, ſedet ad déxteram
majeſtatis in excélſis: tanto mélior
Angelis efféctus, quantò differen-
tius præ illis nomen hæreditavit.
Domine, ne in ira tua arguas
me;, neque in furôre tuo corripias
me: & Miſerére mei Dñe, quô-
niam infirmus ſum Timor &
tremor venérunt ſuper me, & con-
texérunt me ténebræ. Miſerére.

Ui enim dixit aliquàndo An-
gelorum: Filius meus es tu .
ego hoôdie genui tei Et rurſum: Ego
ero illi in Batrem, & ipſe erit mihi
in Filium: Et cum iterùm introdu-
cit primogénitum in orbem terræ,
dicit: & adérent eum omnes An-
geli Dei. Et ad Angelos quidem
dicit: Qui facit Angelos ſuos ſpi-
ritus,; & miniſtros ſuos flammam
ignis. Ad Filium autem: Thronus
tuus Deus in ſæculum ſæculi:virga
* quitatis, virga regni tui. Dilexiſti
juititiam, & odiſti iniquitatem :
proptéreà unxit te Deus, Deus tuus
oleo exultationis præ Participibus
tuis.
F. Deus, qui ſedes ſuper thronum,
& judicas æ quitatem, eſto refuùgium

7

pauperum in tribulatione.

. 1 209
Quia tu ſolus labéôrem & doloô-
rem consideras. Tibi enim de-
relictus eſt pauper, pupillo tu eris
adjutor. Quia.
LET : Tu in principio Dômine
terram fundàſti: & pera ma-
nuum tuàrum ſunt cœli: Ipſi pe-
ribunt, tu autem permanébis S
omnes ut veſtiméntum veteraſeët:
& velut amictum mutabis eos, &
mutabuntur: tu autem idem ipſe
es; & anni tui non defictent. Ad
quem autem Angelorum dixit ali-
duândo: Sede à dextris meis, quo-
adúsque ponam inimicos tuos ſca-
bellum pedum tuorum: None om-
nes ſunt adminiſtratorii ſpiritus, in
miniſterium miſſi propter eos, qui
hæreditatem capient ſalutis
A dextris eſt mihi Dominus, ne
commôvear: & Propter hoc dila-
tatum eſt cor meum, & exultavit
lingua mea.y, Düs pars hæredita-
tis meæx, & càlicis mei. Propter.
loria Patri. Propter.

Sermo S. Athanaſii EbPiſcopi.

S personam; rem, tempus Apo-
ſtolici dicti cognôſcerent hæré-
tici, numquam humana in Deitate
transferéntes, tam impie & ſtultè
advérsus Chriſtum ſeſe habuiſſent.
Id intuéri licebit, ſi initium lectio-
nis dénuò repetit probè excipias.
Dicit enim Apoſtolus: Multi fariamn
multisque modis olim Deus locut-
eſt patribus noſtris per Prophétas:
ültimis autem diébus locutus eſi
nobis in Filio. Atqué ita bpaulo pôſt
dicit : Perfécta ab eo noſtrorum
peccatorum purificatiòne, ipſum
ſedére ad déxterã Majeſtatis in ex-
célſis, tantò meliorem Angelis fa-
ctum „ quantò præſtantius nomen
Præ illis ſortitus eſt. De eo igitur
témpore, quo nobis per Filium lo-
cutus eſt, cum peccatôrum purgatio
fieret,; Apoſtôlicum dictum men-
tionent facit. Quando autem nobis
locùtus eſt in Filio,; aut quando
purgatio peccatörum facta, aut
quando natus eſt homo, niſi poſt
Prophétas; idque ältimis diébus:
Notas mihi feciſti Dne vias vitæ
Adimplebis ine lætitia cum vul-
tu tuo; delectationes in déxtera tua
usque in nnem., Tu es, qui re-
ſtitues hæreditatem meam mihi
Adimplébis.
ſ●

210

Einde cuùm narrâtio inſtituúta
eſſet de humana Verbi diſpen-
fäatione, déque ultimis temporibus
conſequénter comemoravit, Deum
neq; ſuperiorib ætatibus tacuiſſe,
ſed locùtum eſſe, per Prophétas: &
poſtquam Prophétæ ſuo officio per-
functi ſunt, & lex per Angelos pro-
nuntiata eſt, & Filius étiam ad nos
deſcéndit, & ad miniſtrandum ac-
céêſſit; tunc demum neceſſario ſub-
intulit: tantò meélior Angelis fa-
us oſténdere volés; quantò Filius
Præ ſervo excéllit, tantò functione
officiòque ſervorum, Filii admi-
niſtratiénem meliorem fuiſſe.
Diligam te Domine virtus mea,
Poôöminus firmameéentum meum:

Et refúgium meum. Libera-
tonmeus, Deus meus, adjutor
meus. Et refûgium.
Undtiônem igitur diſcêrnens

Apôſtolus tum véterem, tum
novam magna dicendi libertate
utitur, ad judæos fſcribens & lo-
quens. Proôpter hoc igitur non in
univérſum ex prôpria comparatioô-
nis ratiône dixit, quôd major aut
honoratior eſſet: ne quis quaſi de
ejuùsdem generis, & cum eo com-
múnibus rebus hæc verba intelli-
geret: ſed ideo meliorem illum
dixit, ut diſcrimen natuúræ Filii
ad res creatas indicaret.
Dômini eſt terra,; & plenitúdo
éjus: Orbis terrarum, & univeérſi,
qui haàbitant in eo. Ipſe ſuper
maria fundavit eam, & ſuper flumi-
na præparavit illam. Orbis.
loria Patri. Orbis.

éctio fancti Evangelii lecundum
Matthæum.

R illo tempore: Dixit Jéſus tur-
bis paräbolam hanc : Simile eſt
regnum cœlorum grano ſinapis,
quod accipiens, homo ſeminavit in
agro ſuo. Et reliqua.
Homilia S. Hieronymi Presbyteri.

Egnum cœlôrum pfædicatio
Evangelii eſt, & notitia Scrip-
turarum, quæ ducit ad vitam, & de
qua dicitur ad judæos: auferétur à
vobis regnum Dei, & dabitur Genti
faciénti fructus ejus. Simile eſt
ergo hujuscemodi regnum grano
ſinapis, quod accipiens homo ſemi-
„A Vrt in agro ſuo; Homo, qui semi-

nat in agro ſuo, à plerisque Salva-

tor intelligitur, quod in iänimis
credéntium séminet: ab aliis ipſe
homo séminans in agro ſuo; hoc
eſt in ſemetipſo, & in corde ſuo.
Ad te Dômine levavi animam
meam: Deus meus in te confido
non erubéſcam. Cuſtodi ani-
mam meam, & éfipe me. Deus.

Uis eſt iſte, qui séminat, niſi
ſenſus noſter & animus, qui
ſuscipiens granum prædicationis;
& fovens ſementem, humore fidei
facit in agro ſui pectoris pullula-
re: Prædicatio Evangelii minima
eſt mnibus diſciplinis. Ad primam
quippe doctrinam fidem non habet
veritatis, hminemDeum, Chriſtum
mortuum, & ſcandalum crucis præ-
dicans. Confer hujuscémodi do-
Grinam dogmatibus Philoſopho-
rum, & libris eorum, & ſplendori
eloquéntiæ, & compoiitioni ſermo-
nũ & vidébis, quantò minor ſit cæ-
teris ſeminibus ſeméntis Evangelii.
Duo Seraphim ciamabant alter
Ad alterum: SanctuszSanctus,
Sanctus, Dôminus Deus Sabbaoth:
Plena eſt omnis terra glôria eju'.
Tres ſunt. qui teſtimonium dant
in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus
ſanctus: & hi tres unum ſunt. San-
ctus. loria Patri. Plena.

Ed illa cum créyérint, nihil
mordax, nihil vividum, nihil vi-
tale demonſtrant, ſed totum flacci-
dum, marcidumque, & mollitum
ebuùllit in olera & in herbas, quæ
citò aréſcunt & corruunt. Hæc auté
Prædigçatio; quæ parva videbatur in
principio, cùm vel in anima cre-
dentis, vel in toto mundo ſata fue-
rit, non exurgit in olera, ſed creſcit
in arborem, ita ut voôlucres cæ!
(quas vel animas credentium, ve
fortitúdines Dei ſervitio mancipa-
tas ſentire debemus) véniant & ha-
bitent in ramis ejus. Ramos puto
Evangelicæ arboris, quæ de grano
ſihapis créverit; dogmatum eſſe di-
verſitates,in quibus ſupradictarum
volucrum unaquæque requiéfcit.
ec Deum laudamus. II.

Simile eſt regnum cœ&rum grano
ſinapis, quod minimum eſt omni.
bus ſeminibus: cuùm autem créve-
rit, majus eſt omnibus oléribus.
ræſta, quæ ſumus. 209.

unle eſt
1entd, qu
ſcondit in
nec kermet
FLKI
De E

Nie fr
ccleſt
Apotolun
10s nof
ei, gui ſrel
in ommi
ehim glori⸗
eſt habitus,
noökem habe
illam. On
driciturab⸗
hia creavit;
Quam m
intota
mulus in te
Gicenca er⸗
guamn filin
Sloriam
Wmam ret
Ucut dicit,
1 vocem
Cbdurare L
euicerbati⸗
tentationis
Acjütor
te f
Aliquo v,
geinliucd
V0: ſed adh
Per Zingulo⸗
Snominatur
EhämChr
dtiun lubl

ür
Mmng
*“

eocie
iti⸗ Nolite .
Gnemnucoi
. can
Cerbe-

lerti n
5XIA
Delce

Simile eſt regnum cœlérum fer-
mento, quod accéptum mulier ab-
ſcondit in farinæ latis tribus „ do
nec fermentatum eſt totum.
ERIA SECUND A.
De Epiſtola ad Hebræos.

LCINde fratres ſancti, vocatiônis
Acœleéſtis participes, conſiderate
Apoſtolum, & pPontificem confeſ
ſiônis noſtræ Jeſum: qui fidélis eſt
ei, qui facit illum,; ficut & Moyſe
in omni domo ejus. Amplioris
enim gloriæ iſte præ Môyſe dignus
eſt habitus, quanto ampjiorem ho-
norem habet domus, qui fabricavit
illam. Omnis namque domus fa-
bricatur ab aliquo: qui autem om-
nia creavit; Deus eſt.
Quam magna. 192.
TMoyſes quidem fidelis erat
in tota domo ejus tamquam fa-
mulus in teſtimonium eôrum, quæ
dicénda erant: Chriſtus verò tam-
quam filius in domo ſua: quæ do-
mus fumus nos, ſi fiduciam &
gloriam ſpei usque ad finem fir-
mam retineamus. Quaprôpter
ſicut dicit Spiritus ſanctus: Hoôdie
ſi vocem ejus audieritis, nolite
obdurare corda yeſtra; ſicut in
exacerbatione ſeçùnduüm diem
tentationis in desérto.
Adjùtor meus. 192.
Adete fratres, ne forte ſit in
aliquo veſtrüum cor malum in-
credulitatis; diſcedéndi à Deo vi-
vo: ſed adhortämini vosmetipſos
Per singulos dies, donec Hôdie co-
gnominatur,ut non obdurétur quis
cx vobis fallacia peccati. Participes
enimChriſti effécti ſunlusiſi tamen
initium ſubſtantiæ ejns usque ad
finem firmum retineamus. Dum
dicitur: Hodie ſi vocem ejus audié-
ritis, nolite obdurare corda veſtra,
quemadmodum in illa exacerbatioô-
ne. Quidam enim audiéntes cxa-
cerbavérunt, ſed non univeérfi, qui
profécti ſunt ex.gypto perMoôyſé.
Benedicam Dominunr. 193.
F E R I, A T E R TI A.
De Epiſtola ad Hebræos.

Timeamus ergo;, ne fortè reliéta
pollicitatione introeùndi in fé-
quiem ejus, exiſtimetur ali quis ex
vobis deéſſe. Etenim & nobis
nuntiatum eſt, quemadmodum &
illis. Sed non profuit illis ferino

211
auditus, non admixtus fidei ex iis .
quæ, audiérunt. Ingrediemur enim
in réquiem, qui credidimus, quem-
admodum dixit: Sicut juravi in ira
mea : Ssi introibunt in réquiem
meam: & quidem operibus ab in-
ſtitutione mundi perféctis.
Auribus percipe. 19 ¾.
Ixit enim in quodam loco de
die séptima ſic: Et requievit
Deus die séptima ab omnibus ope-
ribus ſuis. Et in iſto rurſum: Si in-
troibunt in réquiem meam. Quo-
niam ergo súpereſt introire quos-
dam in illam, & ii, quibus priori-
bus annuntiatum eſt, non introie-
runt propter incredulitatem: ite-
rum términat diem quemdam, Hô-
die, in David dicéndo, poſt tantum
témporis, ſicut ſupra dictum eſt:
Hodie ſi vocem ejus audiéritis,

nolite obdurare corda veſtra.
Statuit Däůs. 193.
Am ſi eis jeſus requiem præ-
ſtitiſſet, numquam de alia lo-
querétur poſthac die. Itaque relin-
quitur ſabbatismus populoDei. Qui
eénim ingreſſus eſt in réquiem ejus,
étiam ipſe requievit ab opéribus
ſuis, ſicut à ſuis Deus. Feſtinemus
ergo ingredi in illam réquiemi, ut
ne in idipſum quis incidat incre-
dulitatis exemplum. Vivus eſt enim
ſermo Dei, & efficax, & penetrabi-
lior omni gladio ancipiti: & per-
tingens usque ad diviſionem ani-
mæ ac ſpiritus, compagum quoque
ac medullarum, & diſcrétor cogi-
tationum, & intenticénum cordis.
Ego dixi Domine. 193.
F E R I XA1 U ART A.
De Epiſtola ad Hebræos.

Uapröpter intermitténtes in-
QAakrnir Chriſti ſermonem
ad perfectiôra feramur, non rur-
ſum jaciéntes fundamentum pœni-
téntiæ ab opéribs mortuis, & fidei
ad Deum, baptismatum doctrinæ,
impofitiòônis quoque manuum; ac
reſurrectionis mortuorum, & judi-
cii ætérni. Et hoc faciémus, ſi
quidem permiferit Deus.
Ne perdideris. 193.
Mpofstbile eſt enim, eos, qui
ſemel ſunct illuminati, guſtavérunt
tiam donum cœléeſte, & participes
facti ſunt Spiritus fancti, guſtave-
runt nihilominus bonum Dei ver-
bum, virtutesqne ſæ culi ventuúri, &

prolapfi funt, furfus fenovari ad
0 2

PG=-

212
pœniténtiam ,rurſum crucifigén-
tes ſibimetipſis Filium Dei,
oſténtui habéntes.
Paratum cor: 194. L/
Erra enim ſæpe venientem ſu-
per ſe bibens imbrem, & gé-
nerans herbam opportunam illis, a
quibus côlitur, accipit benedictio-
nem à Deo. Proferens autem ſpi-
nas ac tribulos, réproba eſt, & male-
dicto proxima ,; cujus conſum-
matio in combuſtionem. Confidi-
mus autem de vobis, dilectiſſimi,
melioôra & viciniora ſaluti, tamétſi
ita lôquimur. Non enim injuſtus
Deus, ut obliviſcatur operis ve-
ſtri, & dilectionis, quam oſtendi-
ſtis in nomine ipsius „ qui mini-
Kräſtis Sancktis, & miniſtratis.
Adjuútor meus. 194.
FERI A UIN T A.
De Epiſtola ad Hebræos.

Ic enim Melchiſedech, Rex Sa-
H lem;, ſacerdos Dei ſummi, qui
obviavit Abrahæ regréſſo à cæde
Regum, & benedixit ci: cui & dé-
cimas omnium diviſit Abraham ;
primùm quidem, qui interpretatur
rex juſtitiæ ; deinde autem & Rex
Salem, quod eſt Rex pacis, ſine pa-
tre, ſine matre; ſine genealogia;,
neque initium diérum, neque fi-
nem vitæ habens, aſſimilatus au-
tem Filio Dei, manet ſacêrdos in
perpétuum.
Deus in te. 194.
Ntuémini autem, quantus ſit hic,
cui & decimas dedit de præci-
uis Abraham Patriarcha. Et quide
e filiis Levi ſacerdotium accipien-
tes,mandatum habent décimas su-
mere à pôpulo ſecundùm legem,
id eſt, à fratribus ſuis; quamquam
& ipfi exierint de lumbis Abrahæ.
Cujus autem generatio non annu-
meratur in eis, décimas ſumpſit ab
Abraham: & hunc, qui habébat
repromiſſiônes, benedixit.
Repleatur os meum. 194.

Ine ulla autem contradictiône,
Iquod minus eſt, à meliore be-
nedicitur. Et hic quidem décimas
moriéntes hoômines accipiunt: ibi
autem conteſtatur, quia vivit. Et
(ut ita dictum ſit) per Abraham,
& Levi, qui décimas accépit, deci-
matus eſt! adhuc enim in lumbis
patris erat, quando obviavit ei

tio per ſacerdotium Leviticum
erat, (populus enim ſub ipſo legem
accépit 5 quid adhuc neceſſarium
fuit, ſecunduùm ordinem Melchiſe-
dech aliam fürgere ſacerdotem, &
non ſecundúm oôrdinem Aaron di-
ci? Translato enim ſacerdotio ne-
cêſſe eſt, ut & legis translatio fiat.
Gaudébunt labia. 194.
E K I, A S E XT A.
De Epiſtola ad Hebræos.

Est autem fides ſperandaàrum ſub-
„Sſtantia rerum,arguméntum non
apparéntium. In hac enim teſti-
monium conſecùti ſunt ſenes. Fide
intelligimus, aptata eſſe ſæcula, ver-
bo Dei, ut ex inviſibilibus vi ſibilia
fierent. Fide plurimam hoſtiam
Abel, quaàm Cain, obtulit Deo,,
per quam teſtimonium, conſecu-
tus eſt eſſe juſtus, teſtimonium per-
hibénte munéribus ejus Deo, & per
illam defünctus adhuc loquitur.
Confitébor. 194.
Ide Henoch translatus eſt, ne
vidéret mortem, & non inve-
niebatur, quia transtulit illum De-
us 3 ante translationem enim teſti-
moônium habuit placuiſſe Deo. Si-
ne fide autem impoſsibile eſt pla-
cére Deo. Crédere enim oportet
accedéntem ad Deum, quia eſt, &
inquiréntibus ſe remunerator ſit.
Fide Noe reſpônſo accepto de iis,
quæ adhuc non videbantur;, mé-
tuens aptavit arcam in ſalutem
domus ſuæx, per quam damnavit
mundum:; & juſtitiæ, quæ per fi-
dem eſt, hæres eſt inſtitutus.
Miſericordia tua. 195.

Ide qui vocatur Abraham obe-
divit in locum exire, quem ac-
ceêptùrus erat in hæreditatem: &
exiit, néſciens, quo iret. Fide de-
moratus eſt in terra repromiſſio-
nis, tamquam in aliéna, in caſulis
habitando cum Iſaac & Jacob co-
hærédibus repromiſſiônis ejùsdem.
Expectabat enim fundaménta ha-
bêntem civitatem: cujus artifex
& conditor Deus.
Factus eſt mihi. 195.
S. A B B AT O.
De Epiſtola ad Hebræos.

Haritas fraternitatis maneat
in vobis. Et hoſpitalitâtem

nolite obliviſci: per hanc enim la-

Melchiſedech. Si ergo conſumma- tuérunt quidam, Angelis hoſpitio

Ie-

teceptis,
tamgui
tiqua &
Honorabt
thorus
enim &?
Ne pe

Mm
Præse
te delſer⸗
ut confia
mihi ad’
faciat mi
poſitorun
ciiti ſunt
tuentes ey
tämini fid
& hodie:
Parat

Ocri⸗
nollt
enim grat.
qur non p
in eis. Habe
te non hab
bernacnlo
Animaliüi
cato in dar
cotporacte
Pter quod
per fuum
tta portan
Adjuto⸗

mus Dao;
8

Phne,
ſtadio ei
Cutrundſed
e üntite,
Aolte
Mokri del
Inümne lum

1. nune lan
eleprecam

Mech
ſicencoten
linem-
mn ſrcertoti
is trunsltin
in e
S1
d Hebtos

Perumum
tgumenmn
n har enn

ejus Deo
nuc loguin
inslatusk
1, & nan!
1Stulibiln
Onem eum
hculſeen
hoſehhleel
le enimn
un, quitt
ketnunenin
Leceptocet
jidebantnt
un in ln
am un⸗
le, Ilek
inſtitutn
a. 195.

1 Abrlun’
lre, Ii
rledlititen
jret. E
1a Ieplonn
ena, in
& N,
ſioniseid⸗
ndamen
cujus

195.
47 0,
Uebntct
Polhita
P hane i
is hoy!
elisu

recéptis. Mementôte vinctorum,
tamquã ſimul vincti: & laborantiũ,
täãquã & ipſi in corpore morantes.
Honorabile conubium in omnibus,
& thorus imaculatus. Fornicatores
enim & adulteros judicabit Deus.
Ne perdideris. 193.

Mit mores ſine avaritia, cõténti,
præséntibuszipſe enim dixit: Nô
te déſeram, neque derelinquam. Ita
ut confidénter dicamus; Doôminus
mihi adjutor, non timébo, quid
faciat mihi homo. Mementòôte præ-
poſitorum veſtroôrum, qui vobis lo-
cuti ſunt verbum Dei, quorum in-
tuéntes éxitũ conyerſationis imi-
tamini fidem. Jeſus Chriſtus heri
& hodie: ipſfe & in ſæcula.
Paratum cor. 194.

Octrinis vâriis & peregrinis
nolite abduci. Optimum eſt
enim gratia ſtabilire cor, non eſcis,
quæ non profuerunt ambulantibus
in eis. Habémus altare, de quo éde-
re non habent poteſtatem, qui ta-
bernaculo desérviunt. Quorü enim
animaliuũ infértur ſanguis pro pec-
càto in Sancta per Pontificé, horum
coôrpora cremantur extra caſtra. Pro-
pter quod & Jeſus, ut ſanctificaret
per ſuum sanguinem populum, ex-
tra portam paſſus eſt.
Adjúùtor meus, 194:

Benedicâ
mus Däo, allel. allel.
S A B B A TL. O.

Pharkes „Neſcitis, quòd ii, qui in
L ſtadio currunt, omnes quidem
currunt, ſed unus accipit bravium,
ſic currite, ut comprehendatis.

Am ſol recedit igneus,
Tu lux perennis Unitas;
Noſtris beata Trinitas,
Infunde lumen cordibus.
e manè laudum cçarmine,
Te deprecamur véſperè,
Dignéris, ut Te suúpplices
Laudémus inter Cœlites.
atri ſimùlque Filio,
Tibique ſancte Spiritus,
Sicut fuit, ſit jugiter
Sæclum per,omne gloria, Amen.
Veſpertina oratio aſcendat ad

geſit 213
te Dômine. ye. Et deſcéndat ſu-
per nos miſericôrdia tua.

Dixit Dôminus ad Adam: de lignos-
quod eſt in médio Paradiſi, ne cô-⸗
medas : in qua hora coméderis „
morte morieris.
Reces populi tui quæſumus Dô-
mine cleménter exâudi: ut qui
juſté pro peccatis noſtris affligi-
mur, pro tui nominis glôria miſe-
ricôrditer liberémur. Per Däm.
Benedicamus Dio, allel, allel.
Deo gratias, allel, allel.
e *

eus in adjutôrium. gi⸗
hatur Allel. dig Laus tibi
Déômine, Rex ætérnæ gloriæ.

D O MINIC A

Et in

ræccupémus faciéDäi: * I
enite. r.

Pſalmis jubilémus ei. P
ræoccupémus fäaciem ejus, &g.

rimo die. 2.

Incipit liber Geneſis.

N principio creaâvit Deus cœlum
&terram. Terra autem erat inanis
& vacua, & ténebræ erant ſuper fa-
cie aby ſſi & Spiritus Dei ferebatur
ſuper aquas. Dixitq; Deus: Fiat lux.
Et facta eſt lux. Et vidit Deus lucẽ⸗-
quod eſſet bona: & diviſit lucem à
tenebris. Appellavitque lucem Di-
em, & ténebras Noctem: factumque
eſt Véſperè & manè, dies unus. ‚Di-
xit quoque Deus: Fiat firmamentũ
in médio aquarum, & dividat aquas
ab aquis. Et fecit Deus firmamen-
tum, divisitque aquas, quæ erant
ſub firmaménto, ab his, duæ erant
ſuper firmaméêntum. Et factum eſt

ita: Vocavitque Deus firmnamentum-
Cœlum: Et facétum eſt véſperè &
manè, dies ſecundus.
In principio creavit Deus cα
lum & terram, & fecit in ea hoô-
Ad imaginem & ſimi-

minem,
litudinem ſuam. Formavit
◻⏑ 2 igi-

e14
igitur Dgus hôminem de limo ter-
. 2 1 . * „ . 4
tæ, & inſpiravit in faciem ejug ſpi-
raculum vitæ. Ad
Ixit vero Deus: Congregéntur
aquæ; quæ ſub cœlo ſunt, in
locum unum, & appareat arida.
Et factum eſt ita. Et vocavit Deus
aridam, Terram: congregationèês-
que arum appellavit maria. Et
vidit Deus, quòd eſſet bonum. Et
ait: Germinet terra herbam virén-
tem, & faciéntem ſemen, & lignum
pPomiferum faciens fructum juxta
genus ſuum, cujus ſemen in ſemet-
ipſo ſit ſuper terram. Et factum eſt
ita. Et protulit terra herbam viren-
tem; & faciéntem ſemen juxta ge-
nus ſuum, lignumque faciens fru-
ctum, & habens unumquôdque ſe-
mentem ſecúndum ſpeciem ſuam.
Et vidit Deus, quod eſſet bonum:
Et factum eſt véeſpere & manè,
dies tértius. Dixit autem Deus:
Fiänt luminaria in firmaménto
cœli, & dividant diem ac noctem,
& ſint in ſigna, & témpora, & dies,
& annos: ut luceant in rmaménto
cœli, & illuminent terram. Et
factum eſt ita. Fecitque Deus duo
luminaria magna, luminare majus,
ut præeſſet diei: & luminare mi-
nus, ut præeſſet nocti, & ſtellas. Et
poſuit eas in firmamento coæli , ut
1 ſuper terram, & præeſſent
nocti, & dividerent lucem
teneby. Et vidit Deus, quoôd
eſtet bonum. Et factum eſt veéſperè
& mane, dies quartus.
En Principio creavit Deus cœlü
WW terram, & Spiritus Dei fereba-
tur luper aquas, Et vidit Deus
cuncta, quæ fécerat, & erant valde
bona. Igitur perfécti fünt cœli
t E & omnis ornatus eorum
Ixit étiam Deus; Producant
—– dquæ reptile animæ viventis,
& volatile ſuper terram ſub firma-
mento cœli. CGreavitque Deus cete
grandia, & omnem àafiinam viven-
tem, atque motabilem, quam pro-
duxerant aquæ ih [pécies ſuas: de
omne volatile fecundùm genus
ſuum, Et vidit Deus, quod eſſét
bonum. Benedixitque eis, dicens:
Créſcite, & multiplicamini, & re-
plete aquas maris: avésque mülti-
plicentúr ſuper terram. Et factum
eſt veſperé & mane, dies qnintus.
Dixit quoque Deaus: Producat ter-
ra animam viventem in genere

ſuo, juménta & teptilia, & beſtias
terræ ſecundum ſpécies ſuas. Fa-
ctùmque eſt ita. Et fecit Deus bé-
ſtias terræ juxta ſpecies ſuas, & ju-
menta, & omne reptile terræ in ge-
nere ſuo. Et vidit Deus, quòd eſſet
bonum, & ait: Faciamus hominem
ad imaginem, & ſimilitúdinem no-
ſtram: & præ ſit piſcibus mari9, &
vYolatilibus cœli, & beſtiis, univeér.
ſæque terræ, omnique reptili, quod
movétur in terra.
Formavit Dôminus hôminem
de limo terræ, & Et inſpiravit in
faciem ejus ſpiraculum vitæ, & fa-
Rus eſt homo in animam viventé.
In principio fecit Deus cœlum
& terram: & plasmavit in ea ho-
minem. Et. loria Patri. Et.

Ex libro Enchiridii ſanéti Augu-
ſtini Epiſcopi.

Ortis ſupplicium Dòôminus ho-
mini comminatus fuerax, ſi
peccçaret, ſic eum munerans libero
arbitrio, ut tamen regeret imperio,
terréret exitio: at que in paradiſi fe-
licitàte, tamquam in umbra vitæ,
unde juſtitia cuſtodita in meliora
conſcenderet, collocavit. Hinc poſt
peccàtum exul effectus, ſtirpé quo-
que ſuam „ quam peccando in ſe
tamquam in radice vitiaverat, poœna
mortis, & damnatione obſtrinxit:
ut quidquid prolis ex illo, & ſimul
damnata, per quã peccaverat, con-
luge, per carnalem cõcupiſcéntiam,
in qua inobedientiæ poa fimilis
retributa eſt, naſcerétur;, traheret
originale peccatum, quo traherétur
per errôres, doloresque divérſos
ad illud extrémum cum deſertori-
bus angelis, vitiatoribus, & poſſef-
soribus, & conſôrtibus ſuis; ſine
fine ſupplicium. .
Tulit Dôminus hominem, &
pôſuit eum in paradiſo voluptatis:
Ut operarétur ,& cuſtodiret illü.
Plantaverat autem Däs Deus
paradiſum veluptatis à principio;
in quo pôſuit hominem, quem for-
maverat. Ut operarétur.

Ic per unum hôminem pecca-
tum intravit in mundum, & per
pPeccätum mors: & ita in omnes
hômines perträanſtit, in quò omnes
peccavérunt. Mundum quippe ap-
pellavit eo loco Apoſtolus uni-

verſum genus humanum. Ita ersd
e

tes ſe hal
vel etiam
in mala
mai gen
junca p
N,:
gelertio

.
eimn
Diran
ftam,
mita conc
ter mali,
operdisq
non ſane
nitate, &
re vitam
(Jgur ſun
interibun
de gope
naſcentinn
animare,
temporun
ſpatla ve
dondte.
malis ben
Llle perm
Immuk
Adam, &
Et edin
Lat Domi
lem, &
videtet
Vocit
de viro
obdorm
ejus, &
Et adifi
loria

eltio ſa
Mutther

Nl ndee
lun Et
Eopyulkr

Eenum
fimlia
ereolenar
Usconcdt
lliasſim
Aam Con
0s cOn

ülnd,
ſcopi.

Allovonn
ciſtollin

minen
munllim,

res ſe habébant. Jacébat in malis, in hoc mundo péôſſidet, quaſi ſub.

vel étiam volvebâtur: & de malis jéctos dominus in domo?

in mala præcipitabatur totius hu-
mani generis maſſa damnata: & ad-
juncdta parti eérum, qui peccave-
rant , angelorum., luébat impiæ
deſertiéônis digniſſimas pœnas.
Dizxit Dominus Deus: non eſt
bonum hominem eſſe ſolum:
Faciamyg ei adjutoriu ſimile ſibi.
Adæ vero non inveniébatur ad-
lutor similis ſibi: dixit verò Deus.
aciamus.
D iram quippe Dei pértinet ju-
ſtam, quidquid cæca & indo-
mita concupiscentia faciunt libeén-
ter mali, & quidquid maniféſtis
opertisque pœnis patiuntuxr inviti:
non ſane Greatoris deſiſênte bo-
nitate, & malis angelis ſubminiſtra-
re vitam, vivacemque poténtiam,
(quæ ſubminiſtratio ſi auferatur,
äinteribunt) & hoôminum quamvis
de propagine vitiäata damnataque
maſcéntium, formare sémina, &
animare, & ordinare membra per
temporum ætates, per locôrum
ſpatia vegetare ſenſus, aliménta
donare. Mélius enim judicâvit de
malis benefacere, quam mala nulla
eſſe permittere.
Immiſit Dôminus ſopéôrem in
Adam, & tulit unam de coſtis ejus:
Et æ dificavit coſtam, quam tule-
rat Dôminus de Adam, in mulie-
rem, & adduxit eam ad Adam; ut
vidéret, quid vocaret eam: Et
vocavit nomen ejus Virago, quia
de viro ſumpta eſt. Cuúùmque
obdormiſſet, tulit unam de coſtis
ejus, & replèévit carnem pro ea.
Et ædificavit.
16ria Patxri.

Et vocavit.

ectio ſancti Evangélii ſecunduům
Matthæum.
IN illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis parabolam hang: Si-
mile eſt regnum cœlorum hômini
patrifamilias, qui éxiit primo ma-
nèe condúcere operärios in vineam
ſuam. Et réliqua.
Homilia S. Gregorii Papæ.

Egnum cœléôrum hômini patri-
familias simile dicitur, qui ad
excolendam vineam ſuam opera-
rios conducit. Quis vero patrisfa-
milias ſimilitudinem rectius tenet,
quam Conditor noſter, qui regit,
quos condidit, & elé tos ſuos ſic

qui ha-
bet vineam, univerſalem ſcilicet
Eccléſiam , quæ ab Abel juſto us-
que ad últimum eléctum, qui in fi-
ne mundi naſcitùrus eſt, quot San-
os protulit, quaſi tot palmites
miſit.
Plantaverat autem Däs Deus
paradiſum voluptatis à principio:
In quo pôſuit höminem, quem
formav erat, Produxitque Düs
Deus de humo omne lignum
pulchrum viſu, & ad veſcendum
ſuave, lignum étiam vitæ in médio
paradiſi. In quo

Ic itaque paterfamilias ad ex-
coléêndam vineam ſuam manè,
hora tértia, ſexta, nona, & undéci-
ma operarios conducit: quia à mu-
di hujus initio usque in finem ad
erudiendam plebem fidélium, præ-
dicatéôres congregäre non déſiſtit.
Manè étenim mundi fuit ab Adam
usque ad Noe; hora vero tértia à
Noe usq; ad Abraham; ſexta quoq;
ab Abraham usq; ad Moyſen; nona
autem à Moôyſe usque ad advêntum
Dômini: undécima verò ab adven-
tu Dni usque ad finem mundi. In
qua prædicatôres ſancti Apôſtoli
miſſi ſunt, qui mercédem plenam
& tardè venientes accepérunt.
Ecce Adam quaſi unus ex nobis
factus eſt, ſciens bonum & malum:
Videte, ne fortè ſumat de ligno
vitæ, & vivat in ætérnum.
Fecit quoque Déminus Deus
Adæ tùnicam pelliceam, & induit
eum, & dixit. Vidéte.

D erudiéndam ergé Doôminus
plebem ſuam, quaſi ad exco-
léêndam vineam ſuam, nullo tém-

◻ 4

pore déſtitit operarios mittere:
quia & prius per Patres, & poſtmo-
dum per legis Doctôres & Prophée-
tas , ad extrémum verò per Abpoô-
ſtolos, dum plébis ſuæ mores ex-
céôluit, quaſi per operarios in vi-
neæ cultura laboravit; quamvis in
quolibet môdulo, vel mensuûra;
uisquis cum fide recta bonæ præ-
dieator actionis éxtitit, hujus vi-
neæ operarius fuit. Operator ergo
mane, hora tértia;, ſexta; & nona;,
antiquus ille & Hebraicus bPopul us
deſignatur, qui in eléctis ſuis ab
ipſo mundi exordio, dum recta fi-
de Deum ſtuùduit côlere, quaſi
non

216
non déſtitit in vineæ cultùra labe-
fare. Ad undécimam verò Genti-
les vocantur, quibus & dicitur:
Quid hic ſtatis tota die otioſi 2
„Ubi eſt Abel frater tuus: dixit
Dôminus ad Cain. Neſcio Doômine,
numquid cuſtos fratris mei ſum
cg0 & dixit ad eum: Quid feciſti:
Ecce vox sanguinis fratris tui
Abel clamat ad me de terra.
Maledictus eris ſuper terram,
quæ apéruit os ſuum, & ſuſcêpit
sanguinem fratris tui de manu tua.
Eccę. loria Patri. Ecce.

&£ Deum,

X D YL A E S
Miſerére mei.
Iſerére mei Deus, x ſecúndàm
* Imagnam miſericordiam tuam.
t. tecundum multitudinem miſe-
rationum tuarum, * dele iniqui-
tätem meam.
mpliùs lava me ab iniqu itàte
mMea: * & à peccâto meo munda me.
uoniam iniquitatem meam ego
cognôſco: * & peccâtum meum
Contra me eſt ſemper.
ibi ſoli peccavi, & malum coram
te feci: F ut juſtificéris inſermo-
nibus tuis, & vincas cùm judicaris.
Cce enim in iniquitatibus con-
ceptus ſum: *X & in peccaàtis con-
Cepit me mater mea.
Cce chim veritatem dilexiſti:
Ihcerta ; & occulta ſapiéntiæ tuæ
manjifeſtâſti mihi.
pPerges me hyſsopo „ & mundA-
bor: * lavabis me, & ſuper nivem
dealbabor. .
uditui meo dabis gaundium & læ-
titiam: * & exultabunt ofſa hu-
miliata.
Vverte
meis: X*
meas dele.
Oor mundum crea in me Deus : *
& ſpiritum rectum innova in viſ-
ceribus meis.
* Drojicias me à facie tua: *
& Spiritum ſanéktum tuum ne aufe
ras à me.
edde mihi lætitiamſalutâristui:*
& ſpiritu principali confirma me.
occho iniquos vias tuas: £ 8
impii ad te convertentur.
ibera me de ſanguinibus Deus,
Deus ſalutis mex: * & exultabit
Hngua mea juſtitiam tuam.

faciem tuam à peccatis
omnes iniquitates

mine làbia mea apéries: * &
os; meum annuntiabit laudem tuã.
7 „ ———
uoôniam ſi voluiſſes ſacrificium,
dediſſem utique: *† holocauſtis non
dele aberis.
acrificium Deo ſpiritus contribu-
latus; * cor contritum & humilia-
cum Deus non deſpicies.
enignè fac Doômine in bona vo-
luntate tua Sion: *† ut ædificentur
muri Jerũſalem. ”sl
unc acceptabis ſacrificiũ juſtitiæ,
oblationes, & holocauſta: * tunc
impônent ſuper altaàre tuum vi=
tulos.
Miſerére mei Deus, & à
delicto meo munda me, quia tibi
ſoli peccavi.
Confitebor.

Onfitémini Doômino, quôniam
onus: *† quôniam in ſæculum
miſericordia ejus.
icat nunc Iſrael, quoniam bo-
nus: *X quoniam in ſæculum miſe-
ricoôrdia ejus. ,
icat nunc domus Aaron: * quoô-
niam in ſæculum miſericordia ejus.
icant nunc, qui timent Doômi-
num: * quoniam in ſæculum mi-
ſericordia ejus. .
e tribulatione invocavi Dômi-
num: * & exaudivit me in latitu-
dine Dominus. .
minus mihi adjutor: * non ti-
mébo, quid faciat mihi homo.
minus mihi adjutor: * & ego
deſpiciam inimicos meos.
onum eſt confidere in Domino, *
quàm confidere in hoômine.
onum eſt ſperare in Domino, *
quaàm ſperäre in Principibus.
mnes Gentes circuierunt me: *
& in némine Dômini, quia ultus
ſum in eos.
ircumdantes circumdedérunt
me; *½ & in nomine Dômini quia
ultus ſum in eos.
ircumdedérunt me ſicut apes, &
exarsérunt ſicut ignis in ſpinis: *
& in nomine Dômini, quia ultus
um in eos. .Z
mpulſus evérſus ſum ut cade-
rem! * & Dominus ſuſcépit me.
ortitúdo mea, & laus mea Däs: *
& factus eſt mihi in ſalutem.
Ox exultationis & ſalutis, * in
tahbernaculis juſtoͤrum.
éxtera Domini fecit virtutem
déxtera Doômini exaltavit, me: *

déxtera Domini fecit virtuͤtem.

7..
on mori
rabo opera

hac porta
hunt in ean
onſitebor
mne: * & f.
ipidem ,
Xdihcantes
Dut anguli.
Domino
Eſt mirabile
c eſ die
exultemus
Domine.
bend proſh
lenit in ni
enedivin
Deus Dom
onſtitlit
Condensis,
eus meus
bis Deus n
Onhtebor
Onfitemin
onus: *
Iiſericord

Con
exaucdiſtin
meus.
Eus De
. Ce vitt
itlvit in
multiplii
n terra
guoſa: &
tibi 9, Ut
slorian
WOniam
tua ſuper
bunt te,
le benele⸗
Innömine
ient dide
t nimn
Hönis lundh
AUmemor
meum . in I
lerun f
n vel
ſtihee

mino, gu⸗
Miam Inlea

„ Juoriu
1ſeculunn

Aaron:
iſericondi
timent D-
in ſeellun

vocini N.
it me inle

tor: 1 N
mihihon
utor!
8 Me.
homine,
in Doninn
netpib

eiekunt ne

Dominn

on môriar ſed vivam: * & nar-
rabo pr Domini.
aſtigans caſti gavit me Dñs: x &
morti non tradidit me.
perite mihi portas juſtifiæ: in-
gréſfus in eas confitébor Dno: &
æ&cc porta Doômini, juſti intra-
bunt in eam.
onfitébor tibi, quònam exaudiſti
me: * & factus es mihi in ſaluté.
apidem , quem reprobavérunt
ædificantes: * hic factus eſt in ca-
put anguli.
Domino factum eſt illud: * &
eſt mirabile in oculis noſtris.
æc eſt dies, quam fecit Dñs: *
exultemus, & lætémur in ea.
Dômine, ſalvum me fac, 6 Däüe,
benè proſperare: * benedictus qui
venit in némine Domini.
enediximus vobis de domo Dnim
Deus Doôminus, & illuxit nobis.
onſtituite diem ſolémnem in
condensis, Fusque ad cornu altaris.
eug meus es tu, & confitébor ti-
bi Deus mes es tu, & exaltabo te.
onfitébor tibi, quoniam exaudiſti
me: * & factus es mihi in ſalutem.
onfitémini Domino „ quoniam
bonus: *e quôniam in ſæculum
miſericoôrdia ejus.
Confitebor tibi, quoniam
exaudiſti me. Deus, Deus
meus.
Eus Deus meus, * ad te de lu-
ce vigilo.. .
itivit in te anima mea, † quàm
multipliciter tibi caro mea.
n terra desérta, & invia, & ina-
quôſa: * ſic in ſanéto apparui
tibi,ut vidérem virttem tuam,
& glôriam tuam.

uoôniam melior eſt miſericôrdia

tua ſuper vitas; * läbia mea lau-
dabunt te.
ic benedicam te in vita mea, * &
in nomine tuo levabo manus meas.

icut àadipe & pinguédine replea-
tur anima mea: * & labiis exulta-
tiònis laudabit os meum.
i memor fui tui ſuper ſtratum
meum, in matutinis meditabor in
te, *† quia fuiſti adjütor meus.
t in velamento alarum tuârum
exultabo , adhæ ſit aĩnima mea poſt
te;: † me ſuſcépit déxtera tu.
„pſi verò in vanum quæfierunt
animam meam, introfbunt in in-
feriôra terræ? tradéntur in manus
gladii, partes vúlpium erunt.
ex vero lætabitur in Deo, landa-

, r7
búntur omnes;, qui jurant in co: *
quia obſtructum eſt os loquentium
iniqua. GIoôria.

Eus miſereatur noſtri, & bene-
dicat nobis: x* illuminet vultü
ſuũ ſuper nos, & miſereatur noſtri.
t cognoſcamus in terra viam
tuam, * in omnibus Géêntibus ſa-
lutare tuum.
onfiteantur tibi pôpuli Deus:
confiteantur tibi poôpuli omnes.
ætentur, & exltent Gentes: *
quôniam judicas populos in æ*X qui-
täte, & Gentes in terra dirigis.
onfiteantur tibi populi Deus»
confiteantur tibi pôpuli omnes: *£
terra dedit fructum ſuum.
enedicat nos Deus, Deus noſter„
benedicat nos Deus: * & métuant
eum omnes fines terræ.
loria Patri.
ε Deus, Deus mes, ad te de luce
vigilo, quia factus es adjutor meus.
Benedictus es.

enedicite omnia ôpera Déômini
Domino: flaudate & ſuperexal-
tate eum in ſæcula.
enedicite Angeli Déômini Dômi-
no: * benedicite cœli Doômino.
enedicite aquæ omnes, quæ ſuper
œlos ſunt Dômino: * benedicite
omnes virtütes Doômini Domino.
enedicite ſol & luna Dômino: *
benedicite ſtellæ cœli Dômino.
enedicite omnis imber & ros
Dômino: * benedicite omnes ſpi=
ritus Dei Dômino.
enedicite ignis & æſtus Dio: *
benedicite frigus & æſtus Dnño.
enedicite rores & pruina Dno: &
benedigçite gelu & frigus Dômino.
enedicite glacies & nives Dno: *
benedicite noctes & dies Domino.
enedicite lux & ténebræ Dnño: *
benedicite fuùlgura & nubes Dño.
enedicat terra Dôminum: * lau-
det, & ſuperexaltet eum in ſæcula.
enedicite montes & colles Doô-
mino : * benedicite nnivérſa ger-
minantia in terra Doômino.
enedicite fontes Dômino: * be
nedicite maria & flumina Dômino.
enedicite cete, & omnia, quæ mo-
véntur in aquis Dômino:* benedi-
cite omnes vôlucres cœli Domino.
enedicite omnes béſtiæ & pécora
Doômino: * benedicite filii homi-
num Domino. .
enedicat Iirael Däim:; *† laudet
0°5 8.

—

218 .
S& ſuperexàltet eum in ſæcula. audent nomen ejus in choro: * in Et ſommel

enedicite ſacerdétes Dnñi Dno: & tympano, & pfaltério pſallant ei. Gallus neg
benedicite ſervi Domini Domino. uia beneplacitum eſt Dômino in 4lo cane
enedicite ſpiritus & animæ ju- pépulo ſuo: * & exaltabit manſue. Kgis filu
ſtorum Doômino: * benedicite San- tos in ſalũútem. Mucro latr.
Kti & hùmiles corde Domino. xultabunt Sancti in gloôria: * le-. lLuls fde
enedicite Anania, Azaria, Miſael tabuntur in cubilibus ſuis. eſn laben
Déômino: * laudate, & ſuperexal- zaltationesDei in gutture eôrü: † Et nos V
tate eum in ſæcula. & gladii ancipites in manibo eori. i telpicis
enedicamus Patrem, & Filium, d faciéndam vindictam in natio- Hetuque c
cum ſancto Spiritu: * laudémus, & nibus, * increpationes in populis. lan tef
ſuperexaltémus cum in ſæcula. d alligandos reges eorum in Mentisque
enediéctus es Domine in firma- compédibus; * & nobiles eorum enolhna
ménto cœli: *† & laudabilis, & glo- in manicis ferreis. It pota ſo
riôſus, & ſuperexaltàtus in ſæcula. t faciant in eis judicium con- eo batri
Iéria Patri ſcriptum: * gloôria hæc eſt omni- Fisqneſe
Amen. bus Sanctis ejus. , Cum Ppir
Benedictus es in firmamento 16ria Patri. Nunc, &
coœli, & laudabilis in ſæcula; Deus 1 . Dien
noſter. Laudate. Audâte Déminum in Sandis „, A ger
Audate Dôminum de cœlis, * ejus: * laudate eum in firma-
laudate eum in excelſis. ménto virtuůtis ejus. Simile e
audate eum omnes Angeli ejus: * audate eum in virtútibus ejus: “ mini pat
laudate eum omnes virtutes ejus. laudate eum ſecundùm multitů. mins con
audate eum ſol & luna : * laudate dinem magnituúdinis ejus. néadm fuan
eum omnes ſtellæ & lumen. audate eum in ſono tubæ: * lau- Reces
audate eum cœli cœlôrum : –½ & daâte eum in pſaltério, & cithara. Domuin
aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt, Paudaàte eum in tympano;, & cho. , gui
laudent nomen Dômini. ro * laudate eum in chordis, & igimur
uia ipſe dixit, & facta ſunt: * oörgano. . müiſericote
ipſe mandavit, & creata ſunt. audate eum in cymbalis bene- Domuinan

tatuit ea in æternum, & in ſæ- ſonantibus: laudaté eum in cym-
culum ſæculi: æ* præcéptum pôſuit, balis jubilationis: * omnis ſpiritus Autem
& non præteribit. laudet Däm. loria Patri. nirid gi
audate Döôminum de terra: * Laudate Dominum de lf. fum.
dracôones, & omnes abyſſi. .
gnis, grando, nix glacies, ſpiri-
tus procellarum: * quæ faciunt d.
verbum ejus. Ratres, Neſcitis, quod ii, qui in
ontes, & omnes colles: ligna F ſtadio currunt, omnes quidem neamme

minn

fructifera, & omnes, cedri. currunt, ſed unus accipit bravium: dabo vor
. iæ, & univérſa Pécora, * ſer- Sic cùrrite, ut comprehendatis.
péntes, & volucres pennatæ. In te
eges terræ, & omnes populi: * Teérne rerum Conditor: Ayert
principes, & omnes juùdices terræ, Noctem diémque qui regis9 Vamitatem
uvenes, & virgines, ſenes cum Et témporum das tempora; ln Teſtim
junioribus läudent nomen Domi- It alleves faſtidium. helinz.
ni: £ quia exaltatum eſt nomen oduürna lux viantibus, Tere ge
ejus ſolius. A nocte noctem ségregans» n, gtin
onféſſio ejus ſuper cœlum, & ter- Præco diéi jam ſonat, t
ram: † & exaltayit cornu pépuli ſui. Inbarque Solis éyocat. teta die
ymnus omnibus Sanctis ejus : *“ Hoc excitatus Lucifer, Arunt.
fllis Ifrael, populo appropinquan- Solvit polum caligine;, 1
ti ſibi. ,. Hoc omnis errônum cohors Mn
léria Patri. Viam nocéndi déſerit. kenie
. “ oc nauta vires colligit;: Kilignit
Antàte Dômino canticum no- Pontique mitéſcunt freta;» Teiniind
vum: * laus ejus in Eccléſia Hoc, ipſa petra Eccléſiæ» Inn
Sandrum. Ganénte, culpam diluit. menet ver
ætétur Iſrael in eo, qui fecit e: * Surgamus ergo ſtrénue; . In ſte

& filii Sion exultent in rege ſuo. Gallus jacentes éxcitat;, Et NMumnet
5

winum i
ate eun
ejius.,

tyinpanon
un in cdho
n cnbel
Aite enmn

1 4acCI
commpretene

n Cnllt,
36. ue gull

igtein
lum,
urhn, V
1 zegkeil
ſonat,
rocat,
ucifer,
Ulgine,
gutn e
geſetit.

llielt

hog

Et ſomnelentos inerepat,
Gallus negantes arguit.
allo canênte ſpes redit;,
Kgris ſalus refunditur:
Mucro latrônis conditur;
Lapſis fides reveértitur.
eſu labéentes réſpice.
Et nos videndo corrige:
Si reſpicis, labes cadunt;
Fletùque culpa ſolvitur.
u lux refulge senſibus,
Mentisque ſomnum diſcute:
Te noſtra vox primum ſonet,
Et vota ſolvanius tibi.
eo Patri ſit gloria;,
Ejùsque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito;, .
Nunc, & per omne ſæculum, Amé.
Däüe refúgium factus es nobis.
A generatione & progénie.

Simile eſt regnum cœlôrum ho-
mini patri familias, qui exiit primo
manè conducere operarios in vi-
néam ſuam, dicit Däüs.
Reces pôpuli tui, quæſumus
Domine, cleméenter exaudi:
ut„ qui juſté pro peccatis noſtris
affiigimur, pro tui nominis gloria
miſericorditer liberémur. Per
Dôminum. .
Conventiône
autem facta cum operariis ex de-
nario diurno, miſit eos in vineam
ſuam. eus in nomine tuo.
1I5⸗

ominus autem dirigat. 19.
Ite & vos in vi-
neam meam, & quod juſtum füúerit
dabo vobis. ratres. Neſcitis,
Inclina cor meum Deus.
In teſtimonia tua. Inclina.
Averte los meos, ne videant
vVanitatem; in via tua vivifica me.
In Teſtimonia tua. G loria Patri.

Inclina. Ego dixi, Die miſe-
rere mei. Sana animam me-

am, quia peccavi tib.«
kan uid hic ſtatis
tota die otioſi?reſpondérunt, & di-
Xérunt: Qùia nemo nos conduxit.

Mnis autem, qui in agone co-
téndit ab omnibus ſe abſtinet.
& illi quidé, ut corruptibilé corônãa
accipiant, nos autem incorrûptam.
In æternum Düe, Per-
manet verbum tuum, In æternum.
In ſæculum ſæculi veritas tua.
bermanet. loria Patri. In.

219
Doôminus regit me, & nihil mi-
hi déerit. In loco paſcuæ ibi
me collocavit.
n⸗2 Voca operarios,
& redde illis mercédem ſuam, di-
cit Düs.
Ibébant autem de ſpiritali con-
ſequénte eos, petra: petra autẽ
erat Chriſtus: ſed non in pluribus
eorum beneplacitum eſt Deo.
„Clamavi in toto corde meo.
Exäudi me Domine. Clamavi.
Juſtificatiònes tuas requiram.
Exaudi. & loria. Clamavi.
occùúltis meis munda me Doômine.
Et ab aliénis parce ſervo tùo.

ixit Dôminus.
7. G ratres, Neſcitis,
ucis Creator. 78.
rigatur Die oratio mea, Sicut
incénſum in conſpéctu tuòô.
Dizxit paterfamilias operariis ſuis,
Quid hic ſtatis tota die otioſi: At
illi reſpondentes dixérunt: quia
nemo nos conduúxit. Ite & vos in
vineam meam: & quod juſtum
fuerit, dabo vobis.
reces populi.
F E K I A &S EGC II N D A.
De libro Gene ſis.

T creavit Deus hominem ad
E imaâginem ſuam; ad imaginem
Dei creavit illum, maſculum & fé-
minam creavit eos., Benedixitque
illis Deus, & ait: Créſcite, & multi-
plicamini, & repléte terram, &
ſubjicite eam, & dominamini piſ-
cibus maris: & volatilibus cœli, &
univérſis animantibus, quæz mo-⸗
véntur ſuper terram. Dixitque
Deus : Ecce dedi vobis omnem
herbam afferentem ſemen ſuper
terram, & univérſa ligna, quæ ha-
bent in ſemetipſis ſementem gene-
ris ſui, ut ſint vobis in eſcam: &
cunctis animantibus terræ; omni-
que volucri cœli, & univérſis, quæ
movéntur in terra, & in quibus e
anima vivens, ut haheant ad ves-
céndum. Et factum eſt ita. Vidit-
que Deus cuncta;, quæ fecerat;, &
erant valde bona. Et factum e
véſpere & mané, dies ſextus.
Dum deambularet Doôminus in
pParadiſo ad auram poſt meridiem;
clamavit, & dixit; Adam ubi
es: Audivi Domine vocem tu-
am. Et abſcondi me. Vo-
Sem

220
cem tuam audivi in Paradiſo, &
timui, eò quod nudus eſſem. Et

Gitur perfecti ſunt cœli & terra;,
& omnis ornatus egrum. Com-
plevitque Deus die septimo opus
suũ, quod fecerat: & requiévit die
séptimo ab univerſo opere, quod
paträrat. Et benedixit diei sépti-
mo, & ſanctificavit illum, quia
ipſo ceſsaverat ab omni opere ſuo,
quod creavit Deus, ut faceret. Iſtæ
sunt generationes cœli & terræ,
quando creata ſunt, in die, quo fe-
cit Dôminus Deus cœlum & ter-
ram: & omne virgultum agri, ante-
quam orirétur in terra, omnémque
herbam regionis priusquam germi-
naret: non enim pluerat Dominus
Deus ſuper terram, & homo non
erat, qui operarétur terram : ſed
fons ascendébat e terra, irrigans
univérſam ſuperficiem terræ.
In ſudéòre vultus tui veſcéris
pane tuo, dixit Dominus ad Adam:
cùm operatus fúeris terram, non
dabit fructus ſuos, Sed ſpinas
& tribulos germinabit tibi.
Quia audiſti vocem uxoris tuæ,
& comediſti de ligno, ex quo præ-
céperam tibi, ne coméderes, male-
dicta terra in opere tuo. Sed.

Ormvit igitur Dôminus Deus
hoôminem de limo terræ,& in-
ſpiravit in faciem ejus ſpiràculum
vitæ, & factus eſt homo in animam
vivéntem. Plantaverat autem Do-
minus Deus paradiſum voluptàtis
à principio; in quo pôſuit ho-
minem,qué formaverat. Produxit-
que Dominus Deus de humô om-
ne lignum pulchrum viſu, & ad
veſcêndum ſuave: lignum étiam vi-
tæ in médio paradiſi, lignumque
ſciéntiæ boni & mali. Et fluvius
ggrediebatur de loco voluptatis ad
irrigandum paradiſum, qui inde di-
viditur in quatuor capita.
. Formavit Dominus 214.

Hi noviſſimi una hora fecérunt, &
pares illos nobis feciſti, qui porta-
vimus pondus diei & æſtus.
F ER I A T E KTIA
DdeLibro Géneſis.

Ulit ergo DominusDeus homi-
nem, & pôſuit eum in paradiſo
voluptatis, ut operarétur, & cuſto-

diret illum: præcepitque ei, dicens:

Ex omni ligno paradiſi cômede: de
ligno autem ſciéntiæ boni & mali
ne cômedas. In quocumque enim
die coméederis ex co, morte morié-
ris. Dixit quoque Dñs Deus: Non
eſt bonum eſſe hominem ſolum:
faciamus ei adjutôrium ſimile ſibi.
Tulit Doôminus.
214.

Ormatis igitur Dôminus Deus,
de humo cunctis animantibus
terræ, & univérſis volatilibus cœli,
adduúùxit ea ad Adam, ut vidéret,
quid vocaret ea: omne enim, quod
vocavit Adam animæ vivéntis, ip-
ſum eſt nomen ejus. Appellavitqué
Adam nominibus ſuis cuncta ani-
mantia, & univérſa volatilia cœli,
& omnes béſtias terræ, Adæ vero
non inveniebatur adjutor similis
cjus.
Dixit Dominus. 215.

Mmiſit ergo Dominus Deus ſo-⸗
porem in Adam: cumque obdor-
miſſet, culit unam de coſtis ejus.,
& replévit carnem pro ea. Et ædifi-
cavit Doôminus Deus coſtam, quam
tùlerat de Adam, in mulierem: &
addúxit eam ad Adam. Dixitque
Adam : Hoc nunc os ex éôſſibus
meis: & caro de carne mea: hæc
vocabitur Viràgo, quoniam de viro
ſumpta eſt. Quamobrem relinquet
homo patrem ſuum, & matrem,
& adhærébit uxoôri ſux: & erunt
duo in carne una.
Immiſit Dominus. 215.

Dixit autem paterfamilias: Amiceè,
non facio tibi injùriam: nônne ex
denario conveniſti mecum: tolle
quod tuum eſt, & vade.
F E R I A OUA R T A-
De Libro Geneſis.

Ed & ſerpens erat callidior
cunctis animantibus terræ, quæ
fecerat Dôminus Deus. Qui dixit
ad mulierem: Cur præcépit vobis
Deus, ut non comederétis de omni
ligno paradiſi? Gui reſpõdit mu-
lier: De fructu lignôrum, quæ ſunt
in paradiſo, véſcimur: de fruétu
verò ligni, quod eſt in médio pa-
radiſi, præcépit nobis Deus, ne
comederemus, & ne, tangeré-
mus illud, ne forté moriamur. Di-
xit autem ſerpens ad mulierem:
Nequaquam morte moriémini Scit
1 .

tnim Dei
llie come
oculi veß⸗
tes bonnn
mulier,
44d veſeé
Aſpecku
fruchu i
Viro ſuc
ſunt ocl
Plant

Umg
nudos
feceru
cüm audt
deambula
ram poſt
Adam &
Dei in m
Vltque
dixit ei
tuam aud
eo quod
me. Cui
Vittibir
Er ligno,
ne come
que Adam
mihi soc⸗
comech
ad mulie
Our reſ
me, & 6
Ecce.

Tait
tem:
GRus es in
eſtias t
zradiris
dis dieb⸗
ponam in
men tuum
Conteret e
beris clei
tuns & C
Dities fli
id Kinl
verd ii
UxOris tua
ex u0 Pr
leteonnlee
1n kborbe
Ciciebrs

tidlieune
Nir donK

s, 21 5

1: cumgle
im de on
mpro U
Deus cokan
unc o5 el
ecanne ne
9 guonim
mobtem 1l
um, A.
riſue
inus. 11
kunilku
GuriamIn
Eti nen

en eun r
Utibusteln

tellt

herbam terræz.

enim Deus, quòd in quocú⁴mque
die comedéritis ex eo, aperientur
oculi veſtri, & éritis ſicut dii, ſcien-
tes bonum & malum. Vidit igitur
mülier, quod bonum eſſet lignum
ad veſcéndum, & pulchrum oculis,
aſpectùque delectabile, & tulit de
fructu illius, & comédit deditque
viro ſuo, qui comedit. Et aperti
ſunt culi amborum.
Plantaverat autem. 215.

Umque cognoviſſent ſe eſſe
nudos, confuérunt folia ficus,
& fecèrunt ſfibi perizomata. Et
cùm audiſſent vocem Domini Dei
deambulantis in paradiſo ad au-
ram poſt meridiem, abſcondit ſe
Adam & uxor ejus à facie Dômini
Dei in médio ligni paradiſi. Voca-
vitque Dominus Deus Adam,
dixit ei: ubi es? Qui ait: Vocem
tuam audivi in paradiſo: & timui,
eô quòd nudus eſſem, & abſcondi
me. Cui dixit: Quis enim indica-
vit tibi, quòd nudus eſſes, niſi quòd
ex ligno, de quo præcéperam tibi,
ne coméderes, comediſti,? dixit-
que Adam: Mulier, quam dediſti
mihi sociam, dedit mihi de ligno,
& coméedi. Et dixit Dôminus Deus
ad muliérem: Quare hoc feciſti?
Quæ reſpondit : Serpens decépit
me, & comédi.
Ecce Adam. 215.

T ait Dôminus Deus ad ſerpen-
tem: Quia feciſti hoc, maledi-
tus es inter omnia animantia; &
béſtias terræ: ſuper pectus tuum
gradiéris, & terram cômedes cun-
Gtis diébus vitæ tuæ. Inimicitias
ponam inter te & mulierem, & ſe-
men tuum, & ſemen illius: ipſa
conteret caput tuum, & tu inſidia-
beris calcaneo ejus. Mulieri quo-
que dixit: Multiplicabo æruùmnas
tuas, & concèptus tuos: in doloôre
Paries filios, & ſub viri poteſtate
eris, & ipfe dominabitur tui. Adæ
verò dixit: Quia audiſti vocem
uxoris tuæ, & comediſti de ligno,,
ex quo præceperam tibi, ne comé-
deres: maledicta terra in pere tuo:
in laboribus cômedes ex ea cun-
ctis diebus vitæ tuæ. Spinas & tri-
bulos germinabit tibi, & comedes
In ſudore vultus
tui veſcéris pane, donec revertaris
in terram, de qua ſumptus es: quia
pulvis es, & in puùlverem reverte-

221
ris. Et vocâvit Adam nomen uxo-
ris ſuæ Heva: eò quod mater eſſet
cunctôrum vivèntium.
Ubi eſt Abel. 216.

Tolle quod tuum eſt, & vade:
quia ego bonus ſum, dicit Domi-
nus.
FERIA Q UIN T A.
De libro Geneſis.

dam veròô cognéôvit uxôrem ſu-
am Hevam: quæ concépit, & pé-
perit Cain, dicens: Poſsédi hémi-
nem per Deum. Rursumque pe-
perit fratrem ejus Abel. Fuit autem
Abel paſtor ovium, & Cain agrico-
la. Factum eſt autem per multos
dies, ut offérret Cain de fructibus
terræ múnera Domino. Abel quo-
que ôbtulit de primogénitis gre-
gis ſui, & de adipibus eòrum , &
reſpéxit Dôminus ad Abel; & ad
muünera ejus. Ad Cain verò, & ad
munera illius non reſpexit: iratus-
ne eſt Cain veheménter, & conci-
it vultus ejus. Dixitque Dôminus
ad eum: Quare iratus es? & cur
côncidit facies tua? Nonne ſi bene
egeris, recipies: ſin autem malè,
ſtatim in foribus peccatum aderit,
ſed ſub te erit appetitus ejus, &
tu domindaberis illius.
In principio creavit Deus. 213.

Ixitque Cain ad Abel fratrem
ſuum : Egrédiamur foras.
Cuùmque eſſent in agro, conſurré-
xit Cain adversùs fratrem ſuum
Abel, & interfecit eum. Et ait
Dôminus ad Cain: Ubi eſt Abel
frater tuus? Qui reſpondit: Néſcio:
Num cuſtos fratris mei ſum ego 2
Dixitque ad eum: Quid feciſti?
vVGxX Sanguinis fratris tui clamat ad
me de terra. Nunc igitur male-
dictus eris ſuper terram, quæ ape-
ruit os ſuum, & ſuſcépit sanguinem
fratris tui de manu tua. Cùm ope-
ratus füeris eam, non dabit tibi
fructus ſuos, vagus & profugus
eris ſuper terram.
In principio creavit. 214.

Ixitque Cain ad Dôminum:
Major eſt iniquitas mea »
quaàm ut véniam mérear. Ecce
éjicis me hodie à facie terræ, &
à facie tua abſcondar; & ero va-
gus & prôfugus in terra: mnis
81-⸗

222
. „ „ 1 . .
igitur, qui invénerit me, occidet fecit illum. Maſculum & féminam 10 en

me. Dixitque ei Dominus: Ne- creavit eos, & benedixit illis, & ſunt önes
quaquam ita fiet: ſed omnis, qui vocavit nomen eorum Adam, in ſeptuagin
occiderit Cain, séptuplum punié- die, quo creati ſunt. Vigit autem A. et.
tur. Poſuitque Dôminus Cain ſig- dam centum triginta anis, & genuit
num, ut non interficeret eum om- ad imàginem & ſimilitudinem ſu-
nis, qui inveniſſet eum. Egreſsus- am, vocçavitque nomen ejus Sseth.
que Cain à facie Dômini, habitavit Et facti ſunt dies Adam, poſtquam Ratres
prôfugus in terra ad Orientalem génuit Seth, octingénti anni: ge- plente
plagam Eden. nuitque filios, & filias. Et factum uneti⸗
Formavit Dôminus. 214. eſt omne tempus, quod vixit Adam, Vitutem
anni nongenti triginta, & mortuus guis acciß
Non licet mihi, quod volo façe- eſt. gbis in fan
re? an ôculus tuus nequam eſt, Immiſit Dôminus. 215. In
quia ego bonus ſum? dicit Démi- S A B B ATO. Velper
nus. De libro Gé .
FEKIA SEXT A. Geneſis Diritben
De libro Geéneſis. VIxit autem Malaleel ſexaginta rtle can
EEE. „ quinque annis, & génuit Jared. bi arcn
Sõ autem Cain uxôrem Et vixit Malaleel poſtquam genuit ſalgetur
ſuam, quæ concepit, & péperit Jared, octingéentis triginta annis,
Henoch: & ædiſicavit civitàatem, & geénuit filios & flilias. Et fadti Nus,
vocavitque nomen ejus ex nomine ſunt omnes dies Malaleel octin- nulle
Kilii ſui; Henoch. Porro Henoch genti nonaginta quinque anni, & mus: con
génuit Irad, & Irad génuit Ma- mortuus eſt. Vixitque jared centum adyerla o
viael, & Maviael génuit Mathu- ſexaginta duobus annis, & génuit Mroteltio⸗
ſael, & Mathuſael génuit Lamech, Henoch. Et vixit Jared, poſtquam D 0

qui accépit duas uxores, nomen genuit Henoch, octingéntis annis,
uni Ada, & nomen alteri Sella. & genuit filios & filias. Et facti

Genuitque Ada Jabel, qui fuit pa- ſunt omnes dies jared nongenti ſe- faciem D
ter habitantium in tentoriis,atque xaginta duo anni, & moôortuus eſt. jubilem
paſtérum. Et nomen fratris e- Porro Henoch vixit ſexaginta quin-
jus Jubal: ipfe fuit pater canen- que annis, & geénuit Mathùſalam. rroccu
tium cithara & organo. Sella Plantaverat. 215.
quoque génuit Tubalcain, qui fuit
malleator, & faber in cunéta opera T ambulavit Henoch cu Deo: &
æris,; & ferri. Soror verò Tubal- vixit, Poſtquã génuit Mathuſfalã,
cain, Noeéma. . trecéntis annis, & génuit filios &
Tulit Dominus hominem. 214. fllias. Et facti ſunt omnes dies He-
,. noch trecénti ſexagintaquinq; ani. 0e
Ixitque Lamech uxoôribus ſuis Ambulavitque cum Deo, & non eſſe
Adæ & Sellæ : Audite vocem apparuit, quia tulit eum Deus. Vi⸗ Cham,
meam uxores Lamech, aufcultate xit quoque Mathuſala centum octo- ſent hon

ſermonem meum: quôniam occidi ginta ſepté anis, & génuit Lamech. terram,
virum in vulnus meum, & adolęs- Et vixit Mathufala, poſtquã génuit dentes fi
céntulum in livorem meum. Sép- Lamech, ſeptingéntis octoginta guoc eſle
tuplum ultio dabitur de Cain,; de duôbus anis, & génuit filios & fi- bi Uxore
Lamech verò feptuigies sépties. lias. Et facti ſunt omnes dies Ma- Senunt. l
Cognôvit quoque adhuc Adam u- thufala nongénti ſexaginta novem mancbit

xoôrem ſuam, & péperit filium, vo- anni, & mortuus eſt. 215. in etternn
cavitque nomen ejus Seth, dicens: Ecce Adam. 215. due dies
Pôſuit mihi Deus ſemen aliud pro horum.
Abel, quem occidit Cain. Sed & Ixit autem Lamech centum ber tertan
Seth natus eſt filius, quem vocavit ockcoginta duobus annis;, Auam eni
Enos; iſte cœpit invocare nomen génuit filium: vocayitque nomen A flias
Domini. ejus Noe, dicens: iſte conſolabi. unt, fi
„ Dixit Doôminus. 215. tur nos ab opéribus & laboribus lifmot
. . mänuum noſtrarum in terra;, cui Dirit
Ic eſt liber generatiônis A⸗ maledixit Dominus. Vixitque irerſe
dam. In diezdua creavit Deus Lamnech, poſtquam gênnit Noe, hlennen

kominem, ad limilitudinem Dei quingentis nonagintaquinque an- tegoe
ni

8

nus. 18,
4 10
Geneli

Doſfquunf
istriglutne
flias,
Mahletl
ningne un

ue l E
Annis, A

00

Ated nolbenl
, & Molti
ltſenagine
muit Mathi

15.

enochei)
Enbit
enni

Lumec 6

6 Anls,

S

nis, & génuit filios & filias. Et facti
ſunt õnes dies Lamech ſeptingenti
ſeptuaginta ſeptem añi, & mortuus
eſt. Ubi eſt Abel. 216.

S A B B X T O.

PEhacrs „ Libenter ſuffértis inſi-
pientes, cùm ſitis ipſi ſapiéntes.

Suſtinétis enim; ſi quis vos in ſer-
vitutem rédigit;, ſi quis dévorat; ſi

quis acci pit, ſi quis extollitur; ſi

quis in faciem vos cædit.
am ſol recédit igneus.
Veſpertina oratio. 213.

Dixit Dôminus ad Noe: Finis uni-
vérſæ carnis venit coram me: facç
tibi arcam de, lignis lævigatis, ut
ſalvétur univérſum ſemen in ea.

Eus, qui cônſpicis: quia ex
nulla noſtra actione confidi-
mus: concéde propitius; ut contra
advérſa omnia, Doctoris Gentium
protectione muniamur. Per Däm.
D O M

I ͤ N I C A.
. Invi ræoccupémus
fäciem Démini; Et in Pſalmis
jubilémus ei. enite. 1.

ræcupémus faciem ejus &c.

rimo die. 2.
3.

De libro Géneſis.

Nos vero cùm quingentôrum
eſſet anãnorum, génuit Sem,
Cham , & Japhet. Cùmque cœpiſ-
ſent homines multiplicari ſuper
terram, & filias procreaſſent, vi-
déntes filii Dei filias höminum,
quòôd eſſent pulchræ, accepérunt
ſibi uxores ex omnibus, quas elé-
gerant. Dixitque Deus: Non per-
manébit ſpiritus meus in homine
in æternum, quia caro eſt: erùnt-
que dies illius centum viginti an-
nôrum. Gigantes autem erant ſu-
per terram in diebus illis, Poſt-
quam enim ingréfſſi ſunt filii Dei
ad filias höminum, illæque genué-
runt, iſti ſunt potentes a ſæculo
viri famo ſi.
Dixit Dôminus ad Noe; Finis
univerſæ carnis venit coram me:
repléta eſt terra ini quitate eòrum:
Et ego diſpérdam eos cum terra.

22²³
. Fac tibi arcam de lignis læviga
tis,manſiunculas in ea facies. Et

Idens autem Deus, quòd multa
malitia héminũ eſſet in terra;
& cundta cogitatio cordis intenta
eſſet ad malum omni tempore, pœ;=-
nituit eum, quòd hominem feciſſet
in terra. Et tacus dolore cordis in-
7 — * „
trinſecùs: Delebo, inquit, hômi-
nem; quem creavi, à facie terræ:
ab homine usque ad animantia, à
réptili usque ad volucres cœli. Pœ=
nitet enim me feciſſe eos. Noé ve-
ro invenit gràtiam coram Domino;
Noe vir juſtus, atque perféctus
cum Deo ambulavit, Et fecit
omnia;, quæcúmq; præcèpit ei Deus
Fecit ſibi arcam; ut ſalvarétur
univerſum ſemen. Et fecit.

K. ſunt generationes Noe ;
Noe vir juſtus, atque perfectus
fuit in generationibus ſuis, cum
Deo ambulavit, & génuit tres fi-
lios, Sem, Cham, & Japhet: Cor-
rupta eſt autem terra coram Deo;
& repléta eſt iniquitate. Cumque
vidifſſet Deus, terram eſſe corrùp-
tam (omnis quippe caro corruùpe-
rat viam ſuam ſuper terram,) dixit
ad Noe: Finis univerſæ carnis venit
coram me: repléta eſt terra iniqui-
tate à facie eorum, & ego diſpérdã
eos cum terra. Fac tibi arcam de li-
gnis lævigatis: manſiúncùlas in arca
facies, & bitúmine linies intrinſe-
cus & extrinſecùs. Et ſic facies eã:
Treceêntorum cubitéôrum erit lon-
gitudo arcæ, quinquaginta eubitô-
rum latitùdo, & triginta cubitô-
rum altitùdo illius.
Quadraginta dies & noctes a-
perti ſunt cœli, & ex omni oarne
habente ſpiritum vitæ ingréſſa sũt
in arcam. &ε Et clauſit à foris oſtiũ
Doôminus. In articulo diei illig
ngréſſus eſt Noe in arcam, & filii
ejus, & uxor illius, & uxores fi-
lioôrum ejus. Et clau fit.
loria Patri. Et clauſit. 9

Ex libro ſancti Ambroſii Epiſcopi
de Noe & Arca

Abes, quia iratus Dôminus
eſt: quòniam quamvis cogitaâ-
ret y hoc eſt, ſciret, quia homo poô-
ſitaus in terræ regione , carnem
portans, ſine peceato eſſe non poſ⸗
ſit? (terra enim velut quidam ten-
ttati0

224
tationum locus eſt, carôque cor-
ruptélæ illécebra (tamen cum ha-
bérent mentem rationis capacem,
virtutèmque animæ infúſam cor-
pori, ſine conſideratione aliqua in
lapſum ruérunt, ex quo revocare
ſe nollent. Neque enim Deus cogi-
tat ſicut hoômines, ut aliqua ei no-
va ſuccédat ſententia, neque iraſci-
tur quaſi mutabilis: ſed idéo hæc
leguntur, ut exprimacur peccatoô-
rum noſtrôrum acerbitas, quæ di-
vinam merueérit offénſam, tamquã
eousque increverit culpa, ut étiam
Deus, qui naturaliter non mové-
tur ant ira, aut odio; aut paſſione
ulla, provocatus videatur ad ira-
cundiam.
dificavit Noe altare Däo,
2 „ „
Sfferens ſuper illud holocauſtum,
odoratùsque eſt Dominus odorem
ſuavitatis, & benedixit ei, dicens:
Creſcite, & multiplicamini, &
fepléte terram.
Ecce ego ſtatuam pactum meum
Vobiscum, & cum semine veſtro
poſt vos. Créſcite. 4
Initatus eſt prætérea, quòôd
deléret hominem. Ab homi-
ne inquit;, usque ad pecus, & à
reptilibus usque ad volatilia de-
lébo. Quid læſerant irrationabi-
lia: Sed quia propter hominem il-
la facta erant, eo utique deléto
propter quẽ facta ſunt, conſequens
erat, ut étiam illa delerentur, quia
non erat, qui his uterétur. Senſu
autem altiore illud manifeſtatur:
uia homo mens eſt, quæ eſt ra-
tionis capax. Homo enim definitur,
animal vivum, mortale, rationabi-
le: principali igitur extincto étiam
ſenſus omnis extinguitur: eò quòd
nihil réeliqui ad ſalutem ſuperſit,
cum ſalutis fundaméntum virtus
defécerit.
Ponam arcum meum in nuͤbi-
Bus cœli, dixit Dominus ad Noe,
Et recordabor fœderis mei,
quod pégigi tecum. Cuúùmque
obduxero núbibus coslum, apparé-
bit arcus meus in nubibus. Et.

D condemnationem autem cœ-
terorum, & ad expreſſionem
piletatis divinæ;, dicitur Noe apud
Deum gratiam inveniſſe. Simul
oſtenditur; quod hominem juftum
non obumbret aliorum offénſio,
uando ipſe ad totius generis re-
ervâtur ſeminarium. Qui non ge-

neratiomis nobilitäte, ſed juſtitir
& perfectionis meérito laudatur.
Probati enim viri genus, virtütis
prosapia eſt: quia ſicut hôminum
genus homines, ita animarum ge-
nus virtutes ſunt. Etenim famſſiz
hôminum ſplendore generis nobi-
litantur: animarum autem eclarifi-
catur gratia ſplendore virtutis.
Per memetipſum juravi, dicit
Dominus non adjiciam ultra aquas
diluvii ſuper terram: pacti mei re-
cordabor, Ut non perdam aquis
diluvii omnem carné. Arcum
meum ponam in nubibus, & erit
ſignum fædéris inter me, & inter
terram. Ut. loria Patri. Ut.

éctio ſanéti Evangelii ſecúndùm
Lucam. 6. 2
N illo témpore: Cum turba blu-
rima convenirent, & de civitati-
bus properarent ad Jeſum, dixit
per ſimilitdinem: Exiit, qui Ssémi-
nat, ſeminare ſemen ſuum. Et rel.
Homilia S. Gregorii Papæ.

Eéctio ſancti Evangélii, quam
modo, fratres chariſſimi, audi-
ſtis, expoſitioône non indiget, ſed
admonitioône Quam enim per ſe-
metipſam Véritas expoſuit hane
diſcutere humana fragilitas non
præsumat. Sed eſt, quod ſolicite in
hac ipſa expoſitiòne Dôica pensare
debeamus: quia ſi nos vobis ſemen
verbum, agrum mundum, voôlucres
dæmoônia ſpinas divitias ſignificare
dicerémus, ad credéndum nobis
mens forſitan veſtra dubitaret. Un-
de & idem Důs per ſemetipſum dig-
natus eſt exponere, quod dicébat,
ut ſciatis rerum ſignificationes
quærere in iis étiam, quæ per ſe-
metipſum noôluit explanare.
Benedixit Deus Noe, & filiis
ejus? & dixit ad eos: Créſcite
& multiplicamini, & repléte terrâ.
Ecce ego ſtatuam paéctum meum
vobiseum, & cum sémine veſtro
poſt vos. Gréfcite.
Xponéndo ergo, quod dixit, fi-
guratè ſe lôqui innotuit: quaâ-
tenus certos nos rédderet, cum
vobis noſtra fragilitas verborum
illius figuras aperiret. Quis enim
mihi unquam créderet; ſi ſpinas
divitias interpretari volufſſem?
maxime cùm illæ pungant, iſtæ
delectent. Et tamen ipinæ ſunt
quia

guia c
Gionihn
usqne
quaft in.

Qus be

vobiscun
poſt yos
dilurium

cum d
ſant: kall
ſtrr inor
autem di
divites
flatres ch
tisyerts
Vveri hono
legnum te
tatum dil
gelorum
Verba Do
mente ret
elt ſermo
us ſtom
Juancdo
memoriæ
Auls alim
Mofecto
Cüm
0d jeſum
rarent 30
dinem:
minare 1
Léminat
Onam,
centupla
Oria P

4 d

Peürit
ller
Domine
tünebo,

Ueio,

e izil

l Dömni

I
id

Vangeliſen

: Cuma
t ad ſelun,
m-Euiinau
nen ſuun
PIegorii k

Ouam ennn,
3s expoftl
I1 fingiln
eleno lalt
one Doic-
ſnos obi
nundumn 7
credendun
ſtra bitn⸗
tlemetiie
ere, loe dl
un ollten,
tiam, Auuk
elin.
us Noe,

ann actun
umn Selnlii
ite⸗

0 uot⸗
31 t
i innoti

Aia cogitatiénum ſuàârum pun-
tiònibus mentem lacerant: & cùm
usque ad peccatum pértrahunt,
quaſi inflicto vulnere cruentant.
Quas bene hoc in loco, alio Evan-
geliſta teſtante, nequaquam Do-
minus divitias, ſed fallaces divitias
appeéellat.
Scce ego ſtàtuam pactum meum
vobiscum, & cum sémine veſtro
Poſt vos: Neque erit deinceps
diluvium diſſipans terram.

Arcum meum poônam in nůbi-

bus, & erit ſignum fœderis inter
me, & inter terram. Neque.

Allaces enim ſunt, quæ nobis-
cum diu permanére non poſ-
ſunt: fallaces ſunt, quæ mentis no-
ſtræ inopigam non expéllunt. Solæ
autem divitiæ veræ ſunt, quæ nos
divites virtutibus faciunt. Si ergo,
fratres chariſſimi, eſſe divites cupi-
tis, yeras divitias amate. Si culmen

veri honoôris quæritis, ad cœléſte

regnum tendite. Si glôriam digni-
tatum diligitis, in illa ſupérna An-

gelorum curia adfſeribi feſtinate.

Verba Dômini, quæ aure percipitis,
mente retinete. Cibus enim mentis
eſt ſermo Dei: & quaſi accêptus ci-
bus ſtômacho languénte rejicitur;
quando auditus fermo;, in ventre
memoriæ non tenétur. Sed quis-
quis aliménta non inet, hujus
Profécto vita deſperatur.
Cùm turba plurima cövenirent
ad Jeſum, & de civitatibus prope-
raârent ad eum, dixit per ſimilitu-
dinem: * Exiit, qui seminat, fe-
minare ſemen ſuum. Et dum
séminat, aliud cécidit in terram
ognam, & ortum fecit fructum
ceêntuplum. Exiit.

loria Patri. Exiit.
A D ELA U¾ D E Ss;
Ecúndum magnam miſericoôr-

diam tuam miſerère mei Deus.
iſerére mei Deus. .
Dü 216. . Si mi-
hi Doôminus Salvator füerit, non
timébo;, quid faciat mihi homo:
In velaménto clamâvi valdè
dilùculò: Deus; Deus meus ad te de
luce vigilo. Hymnum dica-
mus Domino Deo noſtro.
Inn tympano, & choro, in
chordis & organo laudate Deum.

225

Ratres, Libénter ſfuffertis infi-
piéntes, cum fitis ipfi fapién-
tes. Suſtinétis enim, ſi quis vos in
ſervitütem redigit, ſi quis dévorat,
ſi quis accipit, ſi quis extollitur, ſi
quis in faciem vos cedit.
1. térne rerum Conditor.
Domine refügium. 218.

Cùm turba plurima conyenirent
ad Jeſum, & de civitatibus pro-
perarent ad eum;, dixif per ſimili-
tudinem: Exiit, qui seminat, ſemi-
nare ſemen fuum.

Eus, qui cônſpicis, quia ex
nulla neſtra actione confidi-
mus: concéde propitius; ut cantra
advérſa omnia, Doctoris Gentium
protectione muniamur. Bgr DPüäm.

Semen cécidit in terram bonam.
& attulit fructum in patiéntia-

ôminus autem dirigat. 10.
Quiverbum Dei
rétinent corde perfeco & 6ρpεimnο
fruéctum âfferunt in patiéntia
ratres, Libenter. ut
Inclina cor meum Deus;
In teſtimonia tua, Inclina.
Avérte oculos meos, ne videant

vanitaté, in via tua vivifica me. In.

loria Patri. Inclina.
Ego dixi Dnñe miſerére mei:
Saha äanimam meam; quia peëé-
cavi tibi. t: DM
Semen cecidit
in terram bonam, & àttulit fru-
Gtum aliud centeſimium , & aliud
ſexagéſimum.
Er virgis cæſus ſum, ſemel lapi-
datus ſum, ter naufragium feci;
nocte & die in profundo matis fui.
In æternum Düe, * Per-
manet verbum tuum. In æternum.
„In ſæeulum ſæculi véritas tua.
Permanet. loria Patri. In æter-
num. Dôminus regit me, & ni-
hil mihi déerit. In loco paſ-
cuæ ibi me collocavit.
. Si veré, fratres
divites eſſe cupitis, veras divitias

alnate.

Ibenter igitur gloriabor in in-
firmitatibus meis, ut inhabitet
in me virtus Chrifti.
Clamavi in toto corde meo.
Exaudi me Domine. Clamavi.
Juſtificatiònes tuas requilamh.
X=

226
Exaudi. léôria. Clamavi. Ab
occultis meis munda me Domine.

Et ab aliénis parce ſervo tuo,
ixit Däis.

772,
ratres, Libenter ſuffertis.
ucis Creator. 7.
Dirigatur Dômine oratio mea.
Sicut incènsũ in conſpectu tuo.

Vobis datum eſt noſſe myſterium
regni Dei, céteris autem in para-
bolis, dixit Jeſus discipulis ſuis.
eus, qui conſpicis. 225.
F ERIA S EC UNDA.
De libro Géneſis.
Dai Doôminus ad Noe, Ingré-
. dere tu,; & omnis domus tua
in arcam, te enim vidi juſtum co-

ram me in generatione hac. Ex
omnibss animantibus mundis tol-
les ſepténa & ſepténa, maſculum
& feminam; de animantibus vero
immundis duo & duo, maſculum
& feminam. Sed & de velatflibus
cœli ſeptena & ſeptena, maſculum
& féminam, ut ſalvétur ſemen ſu-
per faciem univériz terræ. Adhuc
enim, & poſt dies ſeptem ego plu-
am fuper terram quadraginta dieé-
bus, & quadraginta noctibus: & de-
lebo omnem ſubſtantiam; quam
feci, de fuperficie terræ.
In articulo diéi illius ingréſſus
eſt Noe in, arcdam, & fillii ejus:
UXxor illius, & uxores filiorum
ejus. Deléta funt univérſa de
terra, remanſit autem ſolus Noe,
& qni cum eo erant in arca. Uxor.

Ecit ergo Noe omnia, quæ man-
daverat ei Dominus. Cùmque
transiſſent ſeptem dies, aquæ dilu-
vii inundaverunt ſuper terram. An-
no ſexcentéſimo vitæ Noe, menſe
ſecundo, ſ eptimodécimo die menſis
rupti ſunt omnes fontes aby ſſi ma-
ghæ, & catarà t coœli apértæ ſunt,
& tacta eſt pluvia ſuper terram
quadraginta diebus, & quadra-
ginta noctibus.
Recordatus Däs Noe, adduxit
ſpiritum fuper terram, & iminuta
ſunt aquæ: Et prohibitæ ſunt
pluviæ de cœlis. Reverſæq; Sut
aquæ de terra euhtes, & redeuutes,
& cœpérunt minui poſt centum
quinquaginta dies. Et . 9 1
N articulo dici illius ingreſſus
eit Noe, & Sem, & Cham, & Ja-
Dhet, hlii ejus, uxor illtus, & tres

uxores filiorum ejus cum eis in ar-
cam, ipſi & omne animal ſecundu
genus ſuum;, universaque ſuménta
in génere ſuo, & omne; quod mové-
tur ſuper terrä in génere ſuo, cun-
Ktuùmque volatile ſecundùm genus
ſuum. Facthmque eſt diluviu qua-
draginta diébus ſuper terram,
multiplicatæ ſunt aquæ, & elevavé-
runt arcam in ſublime à terra.
Quadraginta dies & noctes. 223.

si culmen veri honoris quæritis,
ad illam cœ léſtem paâtriam quanto-
cyus properate.
F E R I A TERT I A.
De libro Géneſis.

Ecordatus autem Deus Noe,
cunctorumquęe animantium, &
omnium jumentorum, quæ erant
cum eo in arca, adduxit ſpiritum
ſuper terram, & imminutæ funt
aquæ. Et clauſi ſunt fontes abyſſi,
& cataractæ cœli, & prohibitæ
ſunt plùviæ de eœlo, Reverſæque
ſunt aquæ de terra eüntes, & rede-
untes: & coœpeérunt minui poſt cen-
tum quinquaginta dies. Requieyit-
que arca menſe ſéptimo; vigéſimo
séptimo die menſis, ſuper montes
Armeniæ.
Æ.dificavit Noe. 224.

T verò ac1 ibant, & decreſcé-
bant usque ad décimum men-
ſem: décimo enim menſe;, primo
die menſis, apparuérunt cacùmina
meontium. Cumque transiſſent
quadraginta dies , apériens Noe
KEenefſtram arcæ „ quam fecerat,
dimiſit corvum:; qui egrediebatur,
& non revertebatur, donec ſicca-
réntur aquæ ſuper terram. Emiiit
quoque columbam poſt eum: ut
vidéret, ſi jam ceſsaſſent aquæ ſuper
faciem terræ. Quæ cuùm non inve-
niſſet, ubi requieſceret pes ejus;
revéêrſa eſt ad eum in arcam.
Ponam arcum meunt. 224.

Xpectaàtis autem ultrà ſeptem
Qdiébus aliis, rurſum dimiſit co-
lumbam ex arca. At illa venit à
eum ad véſperam, portans ramum
olivæ viréntibus foliis in ore ſuo-

Intelléxit ergo Noe, quod ceſsal-

ſent aquæ fuper terram. Expeéa-
vit que nihilominus ſeptem alios
dies, & emiſit columbam; quæ

non eſt revéria ultrà ad cum. Igi-
tuf

tut ſezcen
mo menſe
minüͤte!
der m.

demen el
Chriſtus
manebit
8 E R
De lib.
Oeutt.
dicen
VxOr tuc,
tuorum te
gue ſunt:
tam in vol
& uniyert
ſuper tetr
lmini ſun
Multiplic.
ſ ett ete
illus, &
e. Led
Ienta,&
Per tertan
egteſla n
Bened

a eünten
int uni
a bies Ne
ſeptimo⸗
uſis, lſin
0e. 24
lbanoale
Arimu
d lechnn
nimn menten
urueruneche
ungue tin

nieſceleen
mn in en
1 menm. 7
em u
rurſum
Ati

tnr Nen,

let pei

⸗

tur fexcentéſimo primo anno, pri-
mo menſe, prima die menſis im-
minutæ ſunt aquæ ſuper terram.
Per memetipſum. 224.

Semen eſt vêrbum Dei, ſatoôr autem
Chriſtus: omnis, qui invenit eum,
manébit in æternum.
FERI A GQüUART A.
De lib. Géneſis. Re .
Lerus eſt autem Deus ad Noe,
dicens; Egrédere de arca, tu &
uxor tua, filii tui, & uxôres filiôrũ
tuorum tecum. Cuncta animantia,
quæ ſunt apud te, ex omni carne,
tam in volatilibus, quàm in beéſtiis,
& univérſis reptilibus, quæ reptant
ſuper terram, educ tecum, & ingre-
dimini ſuper terram: créſcite, &
multiplicamini ſuper eam. Egreſ-
ſus eſt ergo Noe, & filii ejus, uxor
illius, & uxoôres filiôrum ejus cum
co. Sed & omnia animantia, ju-
ménta, & reptilia; quæ reptant ſu-
per terram ſecúndùm genus ſuum,
egréſſa ſunt de arca-
Benedixit Deus Noe. 224.
Dificavit autem Noe altare
Déômino: & tollens de cun-
êtis pecoribus, & volúcribus mun-
dis, obtulit holocauſta ſuper altare.
Odoratuúsque eſt Doôminus odorem
ſuavitatis, & ait: Nequaquam ultra
maledicam terræ propter homines:
ſenſus enim & cogitäâtio humani
cordis in malum prona ſunt ab
adeleſcentia ſua: non igitur ultra
percútiam omnem ànimam viyen-
tem, ſicut feci. Cunctis diébus
terræ, ſeimentis & meſſis, frigus
& æſtus; æſtas & hyems, nox &
dies non requiéſcent.
Eece ego ſtàatuam. 225.

Enedixitque Deus Noe?; & filiis
ejus, Et dixit ad eos: Créſeite,
& multiplicamini, & repléte ter-
ram. Et terror veſter, ac tremor ſit
ſuper cuncta animalia terræ, & ſu-
per omnes volueres cœli cum uni-
vérſis, quæ moventuf ſuper ter:
ram : omnes piſces maris manui
veſtræ traditi ſunt. Et omne,
quod movétur & vivit, erit vo-
bis in cibum: quaſi olera viréntia
tradidi vobis omnia. Excépto,
quêd carnem cum sanguine non
comedétis. Sanguinem enim ani-
marum veſtrarum requtram de

manu cunctarum beſtiarum;: & de

227
manu hoôminis, de manga viri, &
fratris ejus requiram àänimam ho-
minis. Quicumque effuderit hu-
mänum gahguincm »fundétur ſan-
guis illius: ad imagin ip
Dei factus eſt homo. em. duippe
In articulo diei illius 226.

Quod autem cécidit in terram ba-
nam, hi ſunt, qui in corde bono
& ptimo fructum afferunt in pa-
tientia. .

FERIA Q UIN T A.
De libro Géne ſis.
ritaue Deus: Hoc fſignum fœ-
deris, quod do inter me, & vos,
& ad omnem animam vivéntem,
quæ eêſt vobiscum in generationes
sempiternas. Arcam meum ponam
in núbibus, & erit ſignum fœderis
inter me, & inter terram. Cumque
obduzxero nubibus cœlum, apparé-
bit arcus meus in nubibus: & re-
cordabor fœderis mei vobiscum; &
cum omni anima vivénte, quæ car-
nem végetat: & non erunt ultra
aquæ dilúvii ad deléndum univer-
ſam carnem.
Dixit Dis. 223.
Oepitque Noe vir agricola ex-
ercere terram, & plantavit
vineam. Bibensque vinum inebria-
tus eſt, & nudatus in tabernaculo
ſuo. Quod cùm vidiſſet Cham pa-
ter Chanaan,verénda ſcilicet pattis
ſui eſſe nudata,, nuntiavit duobus
fratribus ſuis foras. At verò Sem
& Japhet pallium impoſuérunt hu-
meris ſuis, & incedéêntes retro.
operuérunt verénda patris ſu —
ciésque eorum averſæ erant, & pa-
tris vifilia non vidéerunt.
Noe vir juſtus. 223.

Vigilans autem Noe ex vinoe;
cum didiciſſet, quæ fécerat ei
filius ſuus minor; air: Malediéctus
Chanaan, ſervns ſervorum erit fra-
tribus ſuis. Dixitque : Benedi-
ctus Dôminus Deus Sem;, ſfit Cha-
naan ſervus ejus. Dilatet Deus
P 2 Ja-

228⁸
Japhet, & habitet in tabernaculis
Sem, sitque Chanaan ſervus, ejus.
Vizxit autem Noc poſt diluvium
trecentis quinquaginta annis. Er
impléti ſunt omnes dies ejus non-
gentoôrum quinquaginta annorum;,
& mortuus eſt.
Quadraginta dies. 223.
FE K I A § E X T A.
De libro Geneſis.

K. ſunt generatiônes filiôrum
Nôe, Sem, Cham, & japhet: nati-
ue ſunt eis filli poſt dilùvium. Fi-
lii Japhet: Gomer, & Magog, & Ma-
dai, & Javan, & Thubal, & Moſoch,
& Thiras. Porro filii Gomer, Aſce-
nez, & Riphath, & Thogérma. Filii
auté Javan: Eliſa, & Tharſis, Cethim,
& Dodanim. Ab his diviſæ ſunt in-
ſulæ Gentium in regionibus ſuis;
unsquisque ſecundùm linguã ſuã,
& familias ſuas in nationibus ſuis.
Filii autem Cham: Chus, & Mésra-
im, & Puth: & Chanaan.
Xdificavit Noe. 224.

Rat autem terra làbii unius, &
ſermonum eorümdem. Cumque
proficiſceréntur de Oriénte, inve-
nerunt campum in terra Sénaar, &
habitavérunt in eo. Dixitque alter
ad proximum ſuum: Venite faciamg
lateres, & coquaàmus eos igni. Ha-
bueruntque lateres pro ſaxis, & bi-
tumẽ pro cæmento, & dixérunt: Ve-
nite, faciamus nobis civitat& tur-
rim, cuius culmẽ pertingat ad cœlü,
& celebrémus nomé noftrum, ante-
quã dividamur in univérſas terras.
Ponam arcum. 224.
Eſcéndit autem Dis, ut vidéret
. civitatem, & turrim, quam ædi-
ficabant filii Adam, & dixit: Ecce,
unus eſt poôpulus, & unü labin om-
nibus: cœ peruntque hoc facere, nec
deſiſtent à cogitationibus ſuis, do-
nec eas oôpere compleant. Venite
giturzdeſcendamus, & confunda-
mus ibi linguam eorum; ut non au-
diat unusquisꝗ; vocem proximi ſui.
Atque ita diviſit eos Doôminus ex
illo loco in univerſas terras, & ceſ-
ſavérunt ædifiçare civitatem.
& Per memetipſum. 224.
5 3 A 1 0
De libro Géneſfſis.

. . funt generationes Sem: Sem
erat centum annorum, quando
géhuit Arphaxad, biennio poft di-

lùviũ. Vixitque Sem, poſtquã genuit
Arphaxad, quingentis anñis, &genuit
filios & filias. Porro Arphaxad vixit
trigintaquinq; anis, & génuit Sale.
Vixitque Arphaxad, poſtquã génuit
Sale, trécentis tribus anis, & genuit
filios & filias. Sale quoque vixit

xitque Sale, poſtquam génuit He-
ber, quadringéntis tribus annis, &
génuit filioes & filias.
Bencdixit Deus. 224.

Ixit autem Heber trigintaqua-
tuor anis, & génuit Phaleg. Et
vixit Heber, poſtquam génuit Pha-
leg, quadringéntis triginta annis, &
génuit filios & filias. Vixit quoque
Phaleg triginta anis, & génuit Reu.
Vixitq; Phaleg, poſtquã genuit Reu;
ducéêntis nevem annis, & génuit fi-
lios & filias. Vixit autem Keu tri-
ginta duébus anis, & génuit Sarug.
Vixit quoque Reu, poſt quam geénuit
Sarug, ducéntis ſeptem annis, &
génuit filios & filias. Vixit verosa-
rug triginta annis, & genuit Na-
chor. Vixitque Sarug, poſtquam ge-
nuit Nachor, ducéntis annis, & ge-
nuit filios & filias.
Ecce ego ſtatuam. 225.

Ixit autem Nachoôr viginti no-
vem annis, & génuit Thare. Vi-
Xitque Nachor, poſtquam génuit
Thare, centum decem, & novem
annis , & génuit filios & filias.
Vixitque Thare ſeptuaginta annis.
& génuit Abram, & Nachor;, &
Aran. Hæ ſunt autem generatio-
nes Thare. Thare génuit Abram,
Nachor & Aran. Porro Aran ge-
nuit Lot. Mortuũùsque eſt Aran an-
te Thare patrem ſuum, in terra na-
tivitatis ſuæ in Ur Chaldæorum.
Duxérunt autem Abram & Nachor
uxoôres: nomen uxôris Abram Sa-
rai: & homen uxoris Nachor, Mel-
cha, filia Aran, patris Melchæ, &
patris Jeſchæ. Erat autem Sarai
ſtérilis, nec habebat liberos.
In articulo diéi. 226.
SsS A B B A T OC.

quar & Angeloôrum, charitatem
autem non habeam: factus ſum vel-
ut æs ſonans, aut cymbalum ti-
niens. am ſol recedit

igneus. Veſpeêrtina. 213.

triginta annis, & genuit Heber. Vi-

— Ratres, Si linguis hôminum lo-

Dater de
mls obtt
Altate pro

Reces
ne, cle
Peccatoru
Omni nos
Dominum
d (

lroecupe
Milnis u

roccup

lxit a
Egred
cognatior
tris tui,
mönſträb
Gentemt
i, &
erisne
benelice
maledice
benedice
hes tert
Abram,
nus, &
tuaginte
Abram
Jan.
am, &
uniyers
poſoee
künt in
Ient in
venilente
Abramt
chen
ſtrem: C
Un terke,
loeut
dicens:
e (Oe

uenie

benedick

Dpar
Lam

Pater fidei noſtræ Abraham ſum-
mus ôbtulit holocauſtum ſuper
altare pro filio.

Reces noſtras, quæſumus Domi-
ne, cleménter exaudi: at que 4
peccatorùm vinculis abſolutos, ab
omni nos adverſitate cuſtòdi. Per

Dominum.
D O M I N I C A

Et in

ræoccupemus facié Dni: *
enite. 1I.

Pſalmis jubilémus ei.
ræoccupémus faciem ejus, &c.

rimo die. 2.

De libro Geneſis.

Ixit autem Déôminus ad Abram:
Egrédere de terra tua, & de
cognatioône tua, & de domo pa-
tris tui, & veni in terram, quam
monſtràbo tibi. Faciamque te in
Gentem magnam, & benedicam ti-
bi, & magnificabo nomen tuum;,
erisque benedictus. Benedicam
benedicentibus tibi, & maledicam
maledicéntibus tibi, atque in te
benedicéntur univérſæ cognatio-
nes terræ. Egreſſus eſt itaque

men ejus Iſaac.

229
dabo terram hanc. Qui ædificavit
ibi altare Dômino, qui apparůerat
ei. Et inde transgrédiens ad mon-
tem, qui exat contra Orientem Be-
thel, teténdit ibi tabernaculum
ſuum, ab Occidénte habens Bethel,
& ab Criénte Hai: ædificavit quo-
que ibi altare Dômino, & inv ocavit
nomen ejus. Perrexitque Abram
vadens, & ultra progrediens ad
Meridiem. Facta eſt autem fames
in terra: deſcenditque Abram in
Xgyptum, ut peregrinaretur ibi:
prævaluerat enim fames in terra.
Cuúmque prope eſſet, ut ingrede-
rétur Xgyptum, dixit Sarai uxori
ſuæx: Novi; quoòd pulchra ſis mu-
lier, & quod cùm viderint te K.-
gy ptii, di turi ſint: Uxor ipſius eſt,
& interficient me „ & te reſerva-
bunt. Dic ergo obſecrg te, quòd ſo-
ror mea ſis: ut bene ſit mihi prop-
ter te, & vivat anima mea ob gra-
tiam tai.
Dui ſtaret Abraham ad ilicem
Mambre, vidit tres viros aſcendén-
tes per viam: * Tres vidit, & unum
adoravit. Ecce Sara uxor tua
pariet tibi filium . & vocaàbis no-
res

Um itaque ingréſſus eſſet Ab-
ram Kgyptum, vidérunt Ægyp-
tii mulierem, quod eſſet pulchra
nimis. Et nuntiavérunt, principes

Abram, ſicút præcéperat ei Dômi-
nus, & ivit cum eo Lot, Sep-
tuaginta quinque annoérum erat
Abram, cùm egrederétur de Ha-
ran. Tulitque Sarai uxorem fu-
am, & Lot filium fratris ſui,
universamque ſubſtantiam, quam
poſséderant, & ànimas, quas fece-
rant in Hâran: & egréſſi ſunt, ut
irent in terram Chanaan. Cumque
veniſſent in eam, pertransivit
Abram terram usque ad locum Si-
chem, usque ad convàllem illù-
ſtrem: Chananæus autem tunc erat
in terra, .
Locùtus eſt Dôminus ad Abram,
dicens: Egrédere de terra tua, &
de cognatiône tua: & veni in ter-
ram, quam monſtravero tibi.
Et faciam te in Gentem magnam,
Benedicens benedicam tibi, &
magniſcabo nomen tuum, erisque
benedictus. Et faciam.

Ppäâruit autem Dôminus Ab-
ram „ & dixit ei; sémini tuo

Pharaoôni, & laudavérunt eam
apud ilzum: & ſublata eſt mulier
in domum Pharaonis. Abràm ve-
rò bene uſi ſunt propter illam,
Fuerúntque ei oves, & boves »
& aſini, & ſervi, & famulæ, &
aſinæ, & caméli. Flagellavit au-
tem Dôminus Pharaonem pla-
gis maximis, & domum ejus prop-
ter Sarai uxôrem Abram. Vocavit-
que Pharao Abram, & dixit ei:
Qujdnam eſt hoc, quod feeciſti
mihi: Quare non indicâfſti, quòd
uxor tua eſſet?, Quam ob cauſam
dixiſti eſſe ſoròrem tuam, ut tolle-
rem eam mihi in uxorem Nunc

igitur ecce conjux tua, accipe
eam, & vade.

Tentavit Dôminus Abraham, &
dixit ad eum; Tolle filium tu-
um, quei diligis Iſaac, & offer il-
lum ibi in holocauſtum ſuper unũ
montium, quem dizero tibi.

Vocatus quoque à Domino, re-
ſpondit, Adſum: & ait ei Domninus.
Tolle. 16ria Patri. Tolle.
P „

230

Ex libro S. Ambroôſii Epiſcopi de
Abraham Patriarcha.

Agnus planè vir Abraham, &
VAmaltarum virtûtum clarus in-
signibus, quem votis ſuis Philo-
fophia non poôtuit æ quare. Deni que
minus eſt, quod illa finxit, quam
quod iſte geſſit: majorque ambitioô-
ſo eloquentiæ mendacio ſimplex
veritätis fides. Itaque cujusmodi
fuerit in eo viro devoôtio, conſide-
Iemus. Ea enim virtus ordine prima
eſt, quæ eſt fundamẽtum cæterarũ;
meritoque hanc ab eo primam ex-
egit Deùs, dicens: Exi de terra tua,
& de cognatiône tua, & de domo
Patris tui. Satis fuerat dixiſſe de ter-
ra tua. Ibi enim erat exire de cog-
natione, exire de patérna domo.
Angelus Doômini vocaävit Abra-
ham dicens: Ne exténdas ma-
num tuam ſuper puerum, quod
timeas Dominum. umque
extendiſſet manum, ut immolaret
lium, ecce Angelus Dômini de
cælo clamavit, dicens. Ne.

Ed ideò addidit singula, ut ejus
afféctum probaretine fortè, aut
imprudenter cœpiſſe viderétur, aut
fraus aliqua mandatis cœléſtibus
pararétur. Sed ſicut coacervanda
fuerunt præcépta, ne quid latéret,
ita etiam proponeénda præmia, ne
forte deſperaret. Tentatur ut for-
tis, incitatur, ut fidelis, provocatur
ut juſtus: meritôque exivit, quem-
admodum locätus eſt ei Dñs. Et
exivit cum co Lot. Hoc autem,
quod pro magno inter ſeptem ſa-
iéntum dicta celebratur. Séquere
eum, perfécit Abraham, factôque
ſapiéntum dicta prævénit, & ſecù-
tus Deum exivit de terra ſua.
VOcavit Angelus Domini Abra-
ham de cœlo ſecú⁴ndo, dicens: Be-
nedicam tibi. * Et multiplicaàbo te
ſicut ſtellas cœli. Poſſidebit ſe-
men tuum portas inimicorum tuô-
rum, & benedicentur in sémine tuo
omnes tribus terræ. Et.

SEd quia antè terra ei fuerat älia
hoc eſt, régio Chaldæorum, de
qua exivit Thara pater Abrahæ, &
in Charan demigravit: & quia ſecu
eduxit nepotem ſuum, cui dictum
fuerat: Exi de cognatione tua: con-
ſideremus, ne forte hoc ſit exire de

terra ſua, de hujus terræ, hoc ef,
de corporis noſtri quadam como-
ratiône égredi, de qua exivit Pau-
lus, qui dixit: Noſtra autem con-
versatio in cœlis eſt. ,
Deus domini mei Abraham di-
rige viam meam: * Ut cum ſalute
revértar in domum domini mei.
Obſecro Doômine, fac miſeri-
côrdiam cum ſervo tuo. Ut cum.
lôria Patri. Ut cum.

édio ſancti Evangélii ſecuúndùm
Lucam.
N illo témpore: Aſsumpſit Jeſus
duodecim, & ait illis; Ecce aſ-
ceêndimus Jerosolymam, & con-
ſummabuntur omnia, quæ ſcripta
ſunt per Prophétas dé Filio homi-
nis. Et reéliqua.
Homilia S. Gregorii Papæ.

Edemptor noſter, prævidens
ex paſſiòne ſua diſcipulorum
animos perturbändos, eis longèé
ante & ejúsdem paſſionis pœnam,
& reſurrectiônis ſuæ glôriam præ-
dixit: ut cùm eum morientem;, fic-
ut prædictum eſt, cérnerent, eétiam
reſurrectêrum non dubitarent. Sed
quia carnales adhuc diſcipuli nullo
modo valebant capere verba myſte-
rii, venitur ad miraculum. Ante
eorum oculos cæcus lumen recé-
pit: ut qui cœléſtis myſterii verba
non caperent, eos ad'fidem oœle-
ſtia Aa ſolidarent.
Veni hôdie ad fontem aquæ, &
oravi Dominum, dicens: *†, Domi-
ne Deus Abraham, tu prôſperum
feciſti deſidérium meum. .
Igitur puélla, cui dixero: Da mi-
hi aquam de hydria tua, ut bibam:
& illa dixerit: Bibe domine, & ca-
mélis tuis potum tribuam ipfſa eſt,
quam præparavit Dominus flilio
domini mei. Domine.

Ed mirâcula Dômini, & Salva-
toris noſtri ſic accipiénda ſunt,
fratres chariſſimi, ut in veritate
credantur facta, & tamen per ſigni-
ficatiônem nobis aliquid innuant.
Opera quippe ejus, & per potentiä
aliud oſtendunt, & per myſtérium
aliud loquuntur. Ecce enim, quis
juxta hiſteriam cæcus iſte fuerit,
ignoramus: ſed tamé quid per my-
ſtérium ſignificet, novimus. Cæ-
cum quippe eſt genus humanum;
quod in parente pPrimo à Pard dil

gaudiis e
pernæ Iu
ſur tenel
per Rech
illumina
jam per
via vitæ
Fadr
Tam, di
ram, en
mexces t
Ego
tuus, qui
Ium. No

Otine
X lela
dlcitur)
cho quipr
ni auterm
fectu ca
menſtrui
fectum
gnat. D
kter appre
Ad lumen
tas defee
it, hum
Alſerat,
humana
diyina ſr
cxcus xe
& men
ſa enin
Via.
Crer
transeur

loria.

Dein
„. t
Mmigniti

On
Donün

1¹

1 de kio K

egotäüu:

my .

Acen
nt.
fonen n
licens ,
n, t Mof⸗
mmennn
idleltiln
tutun l n
Peconine,
tubnumel
t Dominms
nune.

03 0

Aeinetc ,
Ut in

gâudiis expúlſum, claritâtem ſu⸗
pernæ lucis ignorans damnationis
ſuæ ténebras patitur. Sed tamen

per Redemptoris ſui præséntiam
illuminaturx, ut internælucis gaudia
jam per deſidérium v ideat, atque in
via vitæ boni operis greſſus ponat.
Factus eſt ſermo Dômini ad Ab-
ram, dicens: Noli timére Ab-
ram, ego protéctor tuus ſum, &
merces tua magna nimis.
Ego enim ſum Dominus Deus
tuus, qui eduxi te de Ur Chaldæo-
rum. Noli.

Otandum vero eſt, quod cum
N. Jeſus Jéricho appropinquare
dicitur, cæcus illuminatur. Jeri-
cho quippe luna interpretatur: lu-
na autem in ſacro elôquio pro de-
fectu carnis ponitur: quia dum
ménſtruis moméntis decréſcit; de-
fécktum noſtræ mortalitàtis desi-
nat. Dum igitur Conditor no-
ter appropinquat Jéricho, cæcus
ad lumen redit: quia dum divini-
tas deféétum noſtræ carnis ſuſcé-
pit, humänum genus lumen, quod
amiſerat, recépit. Unde enim Deus
humana patitur, inde homo ad
divina ſublevatur. Qui vidélicet
cæcus rectè, & juxta viam ſedére,
& mendicans eſſe deſcribitur:
Ipſa enim Veéritas dicit: Ego ſum
via.

231

Ratres, ſi linguis hominum lo-
quar, & Angelorum, charitatem:
autem nõ habeã, factus ſum velut
æs ſonans, aut cymbalum tinniens.
. terne rerum Coônditor.
Dômine refugium. 218.

Eece aſcéêndimus Jeroſolymam, &
conſumabùntur omnia, quæ ſcripta
ſunt de Filio hominis; tradétur
enim Gentibus, & illudétur, & con-
ſpuétur, & poſtquam flagellaverint,
occident eum, & tertia die resuúr-
get.
Reces noſtras, quæſumus Dô-⸗
mine, clementer exaudi; atque
à peccatorum vinculis abſolútos,
ab omni nos adverſitate cuſtodi.
Per Doôminum.
Iter faciênte
Jeſu, dum appropinquaret Jéricho;
cæcus clamabat ad eum, ut lumen
recipere mererétur.

ominus autem dirigat. 19. ,
Transecunte Do-
mino clamabat cæcus ad eum : Mi-
ſerére mei, Fili David.
ratres, Si linguis.
Inclina cor meum Deus.
In teſtiméônia tua. Inclina.
Avérte culos meos, ne videant
vanitàtem: in via tua vivifica me.
In teſtimonia tua. loria Patri.

Cæcus ſedébat ſecus viam;
transeunte Domino , & clamavit
ad eum , & ait illi Dominus:
Quid vis, ut faciam tibi ?* Doô-
mine, ut videam lumen. Stans
autem Jeſus, juſſit illum duci ad
ſe, & cùm appropinquàſlet, interro-
gayit eum, dicens. Quid vis?
loria Patri. Doômine.

Ecundàům multitúdinem miſe-
ratioònum tuârum Dômine;, dele
iniquitatem meam.
iſerére.
216.
Deus meus es tu, & confi-
tébor tibi; Deus meus es tu, &
exaltabo te. Ad te de luce
vigilo Deus, ut videam virtůtem
tuam. Hymnum dicite, &
ſuperexaltate eum in ſæcula.
Omnes Angeli ejus laudate
Doéminum de cœlis.

Inclina Ego dixi, Däie miſe-
rére mei. Sana animam me-
am, quia peccavi tibi. .
Et qui præibant.
increpabant eum, ut tacéret: ipfe
verò multo magis clamabat: Mi-
ſerére mei, Fili David.

Haritas numquam éxcidit, ſive
Prophétiæ evacuabuntur, ſive
linguæ ceſsabunt, five ſciéêntia de-
ſtruétur. Ex parte enim cognoôſci-
mus, & ex parte prophetamus.
In ætéernum Däüe, Pér-
manet verbum tuum. In æternum.
In ſæculum ſæculi veéritas tua.

Permanet. lôria Patri. In.
Dominus regit me, & nihil mi-
hi déerit. In loco paſcuæ ibi

me collocavit.

Cæcus magis ac magis clamabat;»

ut eum Doôminus illuminaret.
Une autem manent fides»

ſpes, charitas, tria hæc: ma-
P 4 101

232
jor autem horum eft ckaritas.
Clamavi in toto corde
meo, * Exaudi me Dne. Clamavi.
Juſtificationes tuas requiram.
Exaudi. Gloria. Clamavi. 7. A
occultis meis munda me Déômine.
Et ab alienis parce ſervo tuo.

ixit Dominus.

ratrêès, Si linguis.
. ucis Creator. 78.
Dirigatur Doômine oratio mea.
Sicut incénsů in conſpéctu tuo.

Stans autem jeſus juſſit cæcum ad-
Quci ad ſe, & ait illi: Quid vis, ut
faciam tibi: Domine, ut videam. Et
Jeſus ait illi: Réſpice, fides tua te
salvum fecit. Et conféſtim vidit, &
ſequebatur illũ magnificans Deum.
reces noſtras, quæſumus
Domine. 229. à
F ERIA S. E COND A.
e libro Géneſis.

Scéndit ergo Abram dé gypto,
ipfe & uxor ejus; & ornnia, quæ
habébat, & Lot cum eo, ad Auſtra-
lem plagam. Erat antem dives valdé
in pofleffione auri & argenti. Ke-
Yersuûsque eſt Der iter, quo vénerat,
e Meridie in Bethel, usque ad locu,
ubi prius fixerat tabernaculum
inter Bethel & Hai:in loco altaris,
quod fécerat prius, & invocavit ibi
nomen Dêômini, Sed & Lot, qui erat
cum Abram, fuérunt greges ovium,
& arménta, & tabernacula. Nec
Poterat eos capere terra, ut habi-
tarent ſimulzerat quippe fubſtantia
eorum malta, & nequibant habita-
re communiter.
Moevens Abram tabernaculum
ſuum, venit, & habitavit juxta con-
vallem Mambre: 2 Kdifigavi
ibi altare Dômino. Dixit autẽ
Däüs ad eum: Leva culos tuos,&
vide: omnem terram, quam con-
ſpicis, tibi dabo, & sémini tuo in
ſempiternum. Ædificavitque.

Nde & facta eſt rixa inter
paſtores gregum Abram &
Lot. Eo autem tempore Chana-
næus & Pherezeus habitabant in
terra illa. Dixit ergo Abram ad

Lot: Ne quæſo ſit jürgium inter
me & te, & intef paſtores meos,
& paſtores tuos „fratres enim ſu-
mus. Ecce univerſa terra coram

te eſt: recéde à me, ôbſecro. Si
ad ſiniſtram ieris, ego dexteram
tenébo; ſi tu deéxteram elégeris,
ego ad ſiniſtram pergam. Elevatis
itaque Lot ôculis, vidit omnem
circa regionem Jordanis, quæ uni-
vérſa irrigabatur, antequam ſub-
vérteret Dominus soôdomam &
Gomorrham, ſicut paradiſus Do-
mini, & ſicut π˙gyptus venienti-
bus in Segor. Elegitque ſibi Lot
regionem circa Jordanem, & re-
ceſſit ab Oriente.
Crédidit Abraham Deo, & repu-
tatum eſt ei ad juſtitiam: Et
ideo amicus Dei factus eſt.
Fuit autem juſtus côram Dño,
& ambulavit in viis ejus. Et.

Ivisique ſunt altérutrum à fra-
tre ſuo. Abram habitavit in
terra Chanaan: Lot vero moratus
eſt in ppidis, quæ erant circa Jor-
danem, & habitavit in Sodomis.
Homines autem Sodomitæ peſſimi
erant, & peccatores coram Dômi-
no himis. Dixitque Dominus ad
Abram, poſtquam diviſus eſt ab eo
Lot: Leva los tuos, & vide à
loco, in quo nunc es, ad Aquilonem
& Meridiem, ad Oriéntem & Occi-
dentem. Omnem terram, quam
conſpicis, tibi dabo, & sémini tuo
usque in ſempitérnum. Faciamque
ſemen tuum ſicut pulverem terræ.
Tentavit Dominus Abraham,
& dixit ad eum, Tolle filium
tuum, quem diligis, Iſaac & offer
illum ibi in holocauſtum ſuper u-
num moôntium, quem dixero tibi.
Vocatus quoque à Domino;, fe-
ſpondit, Adſum: & ait ei Dominus,
Tolle. loria Patri. Tolle.

Et qui præibant increpabant eum,
ut tacéret: ipſe vero multò magis
clamabat: Miſerére mei, fili David.
F E R I A TIT ERTIA
De libro Geneſis.

T egréſſi ſunt Rex Sodomôrum,
E & Rex Gomorrhæ, Réxque Ada-
mæ, & Rex Seboim, necnon & Kezx
Balæ, quæ eſt Segor: & direxérunt
aciem contra eos in valle filyeſtri:
ſcilicet adversùs Chodorlahomor
Regem Elamitarum, & Thadal re-
gem Géntium, & Amraphel regem
Sénaar, & Arioch Regem Ponti;
quâtuor Keges advèrsùs quinque.
Vallis autem filvéſtris habébat:
. puteos

püͤteosm
Rex Lodo
terga rerte
gi re⸗
Moultem.
ſublantiil
Kuniverlſ
abierun
ſtantiam e
gui habit⸗
Angelr
lcens:
tram fupe
meas Dom
tenallet
lium, ee
ccelo clan

T ecc
Annor
Iui habi
Amorkhe
Aner:
cumm Abr⸗
Abram,
tem ſuun
Vernacule
Koco,
Et dirviſ
nocte,
ſecutus
eſt ad le⸗
Omnem
trem fun

ne obſeen

Lot velom
1z etant an
itarit
godomite⸗
es cOraN
ue Dom
n Girnsk⸗
8s tuos
egd
Orienten
n terkan
bo, dem
tmumn. Ficl,
tPulrekenn
ininus All
Tole
is Nune 4

cunfun ſ
que
le 1 Don
Küüt ei in⸗
Dutti. I

inetihete

päúteos multos bitàminis. Itaque
Rex Sodomorum , & Gomorrhæ
terga vertérunt, cecideruntque ibi:
& qui remanſerat, fugérunt ad
montem. Tulérunt autem omnem
ſubſtantiãsodomorũ, & Gomorrhæ,
& univerſa, quæ ad cibum pértinẽt,
& abiérunt: necnon & Lot, & ſub-
ſtantiam ejus, filium fratris Abram,
qui habitabat in Sodomis.
Angelus Dñi vocavit Abraham,
dicens: Ne exténdas manum
tuam ſuper puerum, eò quod ti-
meas Dominum. Cùmque ex-
tendiſſet manum, ut immolaret fi
lium, ecce Angelus Doômini de
cœlo clamavit, dicens. Et.

T ecce unus, qui evâſerat,
annuntiavit Abram Hebræo;,
qui habitaàbat in convalle Mambré
Amorrhæi, fratris Eſcol, & fratris
Aner; hi enim pepigerant fœdus
cum Abram. Quod cùm audiſſet
Abram;, captum videlicet Lot fra-

tem ſuum „numeravit expeditos

vernaculos ſuos trecentos decem
& ocο, & perſecutus eſt usq. Dan.
Et diviſis sociis, irruit ſuper eos
nocte, percuſsitque eos, & per-
ſegçutus eſt eos usque Hoba, quæ

eſt ad læxvam Damaſci. Reduxitque

omnem ſubſtantiam & Lot, fra-
trem ſuum cum fſubſtantia illius,
mulieris quo que & pôpulum.
Vocavit Angelus Dômini Abra-
ham de cœlo ſecundò, dicens: Be-
nedican tibi: Et multiplicabo te
ſicut ſtellas cœli. Poſſidébit
ſemen tuum portas inimicorum
tuorum, & benedicentur in sémine
tuo omnes tribus terræ. Et.

Gréſſus eſt autem Rex Sodoméô-
rum in occuúùrſum ejus, poſt-
quam reyerſus eſt à cæde Chodor-
lahémor, & Regum, qui cum eo
erant in valle Save, quæ eſt vallis
Regis. At vero Melchiſedech rex
Salem pröferens panem & vinum
(erat enim Sacerdos Dei Altiſſimi
benedixit ei,; & ait : Benedictus
Abram Deo excélſo, qui creavit
cœlum & terram; & benedictus
Deus excélſus , quo protegente .
hoſtes in manibus tuis ſunt. Et de-
dit ei decimas ex omnibus.
Deus Domini mei Abraham di-
rige viam meam: * Ut cum ſalùte
revértar in -domum démini mei.
Obſecro Doômine;, fac milexi-

233

còrdiam cum ſervo tuo. Ut cum.

loria Patri. Ut cum.

Miſerére mei fili David. Quid vis,
ut faciam tibi? Dômine, ut videam.
FEKI A QOARTA:

vinculis.
10, Evangélica lé t1ο.
ectio ſancti Evangelii ſeeùndàùm
Matthæum.

RN illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Cùm jejunatis, noli-
te fieri ſicut hypocritæ triſtes. Et
réliqua.

Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Anifeſtum eſt, his præcéptis
omnem noſtram intentionem
in interiora gaudia dirigi: ne foris
quæreéntes mercédem, huic ſæculo
conformémur, & amittàmus pro-
miſſiònem tantò ſolidiôris atque
firmiòris, quanto interioris beati
tůdinis, qua nos elegit Deus con-
formes fieri imaginis filii ſui. In
hoc autem Gapitulo maxime ad-
vertêndum eſt; non in ſolo rerum
corporearum nitoôre atque pompa,,
ſed étiam in ipfſis sordibus luctuô-
ſis eſſe poſſe jactantiam, & eo peri-
culoſiôrem, quo ſub nomine ſervi-
tutis Dei déecipit.
Veni hôdie ad fontem aquæ, &

oravi Dominum; dicens: .Z
5 D60-

234 , .
Dômine Deus Abraham, tu pro-
ſperum feciſti deſiderium meum.
Igitur puélla;, cui dixerozda mi-
hi aquam de hydria tua, ut bibam,
& illa dixerit: bibe Dômine, & ca-
melis tuis potum tribuam: ipſa eſt,
uam præparavit Dominus filio
omini mei. Dominè.
Divinaàam auxilium

Ui ergo imoderato culta cor-
poris atq; veſtitu, vel ceterarũ
rerum nitêre præfulget, facilè con-
vincitur rebo ipſis, pomparu ſæculi
eſſe ſectator, nec ququã fallit do-
Ioôſa imagine ſanctitatis. Qui autem
in profefſſione Chriſtianitatis, inuſi-
tato ſqualore ac sordibus inténtos
in ſe clos hominum facit cum id
voluntate faciat, nõ neceſſitate pa-
tiatur: ex céteris ejus ôperibo poteſt
conſjici, utrũ hoc cõtemptuſuùpérflui
Tultus, an ambitiône àaliqua faciat,
quia & ſub ovina pelle cavéndos
lupos Dis præcépit: ſed ex fructiby,
inquit, eôrum cognoſcétis eos.
Factus eſt ſermo Doômjini ad
Abram dicens: * Noli timére Ab-
ram, ego protéctor tuus ſum, &
merces tua magna nimis.
Ego enim ſum Dominus Deus
tuus ,„qui eduxi te de Ur Chaldæoô-
rum. oli.
Ad ſocietatem.

Um enim cœperint aliquibus
☛ tentatiônibus ea ipſa ſcilicet
illis sübtrahi, vel negari, quæ iſto
velàmine vel conſecuti ſunt, vel
cônſequi cuúpiunt: tunc neceſſe eſt,
nt appareat, utrùm lupus in ovina
Pelle ſit, an ovis in ſua. Non tamen
propterea ornatu ſuperguo debet
aſpectus hominum mulcere Chri-
ſtianus, quia illum parcum habitum
ac neceſsarium étiam ſimulatôres
ſæpius usürpant, ut incautos deci-
piant: quia & illæ oves non debent
pelles ſuas depoônere, ſi aliquando
cis lupi ſe côntegant.
Movens Abram tabernâculum
ſuum, venit, & habitavit juxta con-
vallem Mambre: * „dificavitque
ibi altàre Dömino.
Dixit autem Dominus ad eum:

Leva oculos tuos, & vide: omnem

terramsquam conſpicis, tibi dabo,
& sémini tuo in ſempiternum.
.dificavitque.

lôria Patri. X.dificavitque.

Cum ſejunatis, nolite fieri ſicut

hypoôcritæ triſtes.

38.

Ræſta Domine ſidélibus tuis: ut
jejuniorum veneranda ſolemnia
coôngrua pietate ſuscipiant, &
ſecúra devotioône percurrant. Per
Dominum.

Theſaurizâte vobis thefſaufos in
cœlo, ubi nec ærugo, nec tinea
demolitur.
80.

Nclinaàntes ſe, Domine, majeſtati
tuæ, propitiatus intende: ut, qui
divino munere ſunt refecti, cœle-
ſtibus ſemper nutriantur auxiliis.
Per Döminum.
FERIA Q UI N T A-
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum. 4
N illo témpore: Cùm introiffet Je-
ſus Capharnau, accéſſit ad en Cen-
túrio, rogans eum, & dicens: Dñe,
puer meus jacet iù domo paralyti-
cus, & malè torquétur. Et/
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

jdeamus, utrum fibi de hoôc
ſervo centurionis Matthæus
Lucasque consentiant. Matthæus
enim dicit: Acceſſit ad eum Centu-
rio, rogans eum, & dicens: Puer
meus jacet in domo paralyticus.
Cui vidétur repugnare, quod ait
Eucas: Et cuùm audiſſet de Jeſu,
miſit ad eum ſeniores Judæorum,
rogans eum;, ut vehiret, & ſanaret
ſervum ejus. At illi cum veniſſent
ad Jeſum, rogabant eum ſolicite,
dicéntes ei: Quia dignus eſt, ut
hoc illi præſtes: diligit enim Gen-
tem noſtram, & ſynagoôgam ipfe &
dificavit nobis. Jeſus autem ¹ at
cum illis: & cum jam non longe
eſſet à domo, miſit ad eum Centu-
rio, amicos, dicens: Doôomine;, nohi
exâri;: non énim dignus ſum; ut
ſub tectum meum intres.
Domine;, puer meus jacet para-
Iyticus in domo, & male torquétur:
Amen.

Et réliqua.

Amen d
cutabo eut
dignus, ut
ſed tantur
Phuet men
I enim
modo
narkat:
tuͤrioner
amicos
verténte
non om
morem.
gicere ſol
Etiam an
0 dicit
dieimus,
am accè
nite: ver.
tionem
accéditun
Qamyetſi
non vide
per amiol
cuſo ei far
Ita tennit
vulgo per
hotentiun
ingeceſt
nientium
nem ambi
Dum!
Mambre,
tes pervi⸗
adoravit,
Däriet til
men ejus
On
Xtii
ligi „pe
turionis
Icere V0
turio, .
ter intuen
Lelicte al
s ) ſeeun
in Mülne
illuminnn
Centunio
Jeſum,
let n
Ilnel
Chriſtun
Vangelt
Verba ſu⸗

lent
Giritade
nn guen
lun di
Montinm
eur

koltte kent

Edeſihun
gerindili 4

lte ſus

bs' Hett
crugo Nel

R

M. Ne
Dom ne⸗
intence
nt lekecki1
Gttiäntuti
UIN

ungeli en

Cinnnenk
Acelit ae,

Amen dico tibi, ego véniam, &
curabo eum. Dômine non ſum
dignus, ut intres ſub tectum meum,
ſed tantùm dic verbo, & ſanabitur
pPuer meus. Amen. 3
I enim hoc ita geſtum eſt, quo
modo erit verum, quod Matchccg
narrat: Accéſſit ad eum quidã Cen-
turio: cuùm ipſe non accéſſerit, ſed
amicos miſerit; niſi diligenter ad-
verténtes intelligamus, Matthæum
non omnimodò deſeruiſſe uſitatũ
morem loquendi ; non ſolùm enim
dicere ſolémus, accefſsiſſe aliquem
tiam antequam pervéniat illuc,
quò dicitur acceſeiſſe; unde étiam
dicimus, paruùm accéſſit, Vel mul-
tùm aceèſſit eo, quo aperit perve-
nire: verùm étiam ipſam perven-
tionem, cujus adipiſcendi cauſa
accéditur, dicimus plerùmque fa-
ctam, etſi eum, ad quem pervenit,
non videat ille, qui pervenit, cùm
per amicum pervénit ad aliquem;,
cujo ei favor eſt neceſsarius. Quod
ita ténuit conſuetùdo, ut jam étiã
vulgo perventoôres appellentur, qui
oténtium quorümlibet tamquam
inacceſſibiles animos, per conve-
nientium perſonaârum interpoſitiô-
nem ambitiòônis arte pertingunt.
Dum ſtaret Abraham ad ilicem
Mambre,; vidit tres viros aſcenden-
tes per viã: Tres vidit, & unum
adoràvit. Ecce Sara uxor tua
pariet tibi filium, & vocabis no-
men ejus Iſaac. Tres.
On ergo absurdé Matthæus,
étiã quèd vulgo poſſit intél-
ligi, per alios facto accéſſu Cen-
turionis ad Döminum, compéndio
dicere voluit: Accéſſit ad eum Cen-
turio. Verùmtamen non negligen-
. 7 4 .„ *
ter intuênda eſt étiam ſancti Evan-
geliſtæ altitudo myſticæ locutio-
nis, ſecunduàùm quam ſcriptum eſt
in Pſalmo: Accédite ad eum, &
illuminamini. Proinde quia fidem
Centurionis, qua verè accéditur ad
Jeſum, ipſe ita laudavit, ut dice-
ret non inveni tantam fidem in
Iſrael: ipſum pêôtius accefſſiſſé ad
Chriſtum, dicere voluit prudens
Evangeliſta, quàm illos, per quos
verba ſua miſerat.
Tentavit Doôminus Abraham, &
dixit ad eum: Tolle filium tu-
um, quem diligis, Iſaac, & offer il-
lum ibi in holocauſtum ſuper und
moôntium, quem dixero tibi.
Vocatus quoque à Domino; re-

„ d] 235
ſpoòndit, adſum : & ait ei Dôminus.
Tolle. loria Patri. Tolle.

Dñie, puer meus jacet paralytico in
domo, & malè torquétur: Amẽ dico
tibi, ego véniam, & curabo eum.

8.
Eus, qui culpa ofenderis, pos-
nitentia placaxis: preces po-
puli tui ſupplicantis propitius ré-
ſpice: & flagélla tuæ iracundiæ,
quæ pro peccatis noſtris merémur;
averte. Per Dôminum.

Däüe, non ſum dignus, ut intres ſub
tectum meum: ſed tantùm dic ver-
bo, & ſanàbitur puer meus.
80.
Aree Doômine „ parce pôpule
tuo: ut dignus flagellationibus
caſtigatus, in tua miſeratiône re-
ſpiret. Per Dôminum.
F ER I A 5 E XT A.
ectio ſancti Evangélii ſecndùm
Matthæum.

N illo témpore: Dixit Jeſus diſci-
pulis ſuis: Audiſtis, quia dictũ eſt:
Diliges prôximü tuum, & odio ha-
bebis inimicum tuum. Et reliqua.
Homilia S. Hierony mi Presbyteri.

Go autem dieo vobis: Diligite
inimicos veſtros, benefacite his,
qui odérunt vos. Multi præcépta
Dei imbecillitate ſua, non Sancto-
rum viribus æſtimantes, putant eſſe
impoſſibilia, quæ præcépta ſunt: &
dicunt ſufficere virtùtibus, non
odiſſe inimicos: céterùm diligere;,
plus præcipi, quàm humana natùra
patiatur. Sciendum eſt ergo, Chri-
ſtum non impoſſibilia præcipere,
ſed perfécta. Quæ fecit David in
Saul, & in Abfalon: Stéphanus quo-
que Martyr pro inimicis lapidanti-
bus deprécçatus eſt: & Paulus ana-
thema cupit eſſe pro perſecutori-
bus ſuis, Hæc autem Jeſus & do-
cuit, & fecit, dicens: Pater, ignoôſce
illis: quod enim faciunt, neſciunt.
Angelus Dpi vocayit Abraham,
dicens: Ne exténdas manum
tuam ſuper púerum, eò, quòéd ti-
meas Dominum. Cumque ex-
tendiſſet manum, ut immolaret fi-
lium, ecce Angelus Dômini de
cœlo clamavit, dicens. Ne.

T fſitis filii Patris veſtri, qui in

cœlis eſt. Si Dei pracepta cu-
0-

236
ſtodiens, filius quis efficitut Dei:
ergo non eſt natura filius, ſed ar-
bitrio ſuo. Cùm ergo facis eleemoô-
ſynã, noli tuba canere ante te, ſic-
ut hypocritæ faciunt in ſynagoôgis,
& in vicis: ut honorificéntur ab
hominibus. Qui tuba canit, ele-
emoôſynam faciens „hypocrita eſt.
Qui jejunans demolitur faciem ſu-
am; ut ventris inanitatem mon-
ſtret in vultu, & hic hypocrita eſt.
Qui in ſynagogis, & in angulis pla-
tearum orat, ut videatur ab homi-
nibus, hypoôcrita eſt.
vVocaâvit Angelus Déômini Abra-
ham de cœlo ſecundo, dicens: Be-
nedicã tibi, Et multiplicabo te
ſicut ſtellas cœlfij. 7. Pofſſidébit
ſemen tuum portas inimicoru tuo-
rum, & benedicéntur in sémine tuo
omines tribus terræ. Et.

X quibus omnibus colligitur hy-
poôcritas eſſe, qui quòdlibet faci-
unt, ut ab hominibus glorificentur.
Mihi videtur & ille, qui dicit fratri
ſuo: Dimitte, ut tollam feſtucam de
culo tuo: nam popter gloriam hoc
facere vidétur, ut ipfe juſtus eſſe
videàatur. Unde dicitur ei à Dno:
Hypoôcrita, éjice primùm trabẽ de
τνlο tuο. Non itaque virtus, ſed
cauſa virtútis apud Deum mercédẽ
habet. Et ſi à recta via paululum
declinaveris, non intereſt, utrùm
ad déxteram vadas, an ad finiſtram,
cùm verùm iter amiſeris.
Deus domini mei Abraham di-
zige viam meam: * Ut cum ſalute
revértar in domum domini mei.
„Obſecro Doêmine, fac miſeri-
côrdiam cum ſexrvo tuo. Ut cum.
loria Patri. Ut cum.

Cùm facis eleemoſynam,„ néſciat
ſiniſtra tua, quid faciat dexteratua.

Nchoata jejunia, quæſumus Dô-
mine, benigno favoôre proséque-
re ut obſervantiam, ua corpo-
raliter exhibémus metibus étiã fin-
céris exercére valeamus. Per Däm.

Tu autem, cùm oraâveris, intra in

cébit advérſitas, ſi nulla ei domi-
nétur iniquitas. Per Dominum.
. 5§S A1 A, T O,
éctio ſancdti Evangélii ſecundum
Marcum. .
N illo téempore: Gùm ſero éſſet,
erat navis in medio mari, & Jeſus
ſolus in terra. Et réliqua.
Homilia venerab. Bedæ Presbyt.

Abor diſcipulôrum in remigan-
do, &ã contrarius eis ventus,
labôres ſanctæ Eccléſiæ varios de-
signat, quæ inter undas ſæculi ad-
versaäntis, & immundorum flatus
ſpirituum, ad quiétem paàtriæ cœ=-
léſtis , quaſi ad fidam littoris ſta-
tiònem, pervenire conatur. Ubi
benè dicitur, quia navis erat in mé-
dio mari, & ipſe ſolus in terra: quia
nonnúnquam Eccleſia tantis Gen-
tilium preſsuris non ſolum afflicta,
ſed & fœidata eſt, ut, ſi fieri poſſet,
Redemptor ipſius eam prorfus de-
ſeruiſſe ad tempus viderétur.
Veni héôdie ad fontem aquæ, &
oravi Doôminum, dicens: ,
Doômine Deus Abraham, tu pro-⸗
ſperum feciſti deſiderium meum.
Igitur puélla, cui dixcro, da mi-
hi aquam de hydria tua, ut bibam:
& illa dixerit: bibe domine, & ca-
mélis tuis potum tribuam: ipſa eſt,
uam præparavit Dôminus fllio
domini mei. Domine.

Nde eſt illa vox ejus inter un-
das procellasque tentationum
irruéntium deprehénſæ; atque au-
Xilium protectiônis illius geme-
bundo clamôre quæréntis: Ut quid-
Däne recefſsiſti longe, déſpicis in
opportunitatibusin tribulatione:
Quæ pariter vocẽ inimici p erſequẽ.
tis exponit, in ſequéntibus Pſalmi
ſubjiciens: Dixit enim in corde ſuo,
Oblitus eſt Deus, avértit faciem
ſuam, ne videat usque in finem.
Factus eſt ſermo Dñi ad Abram,
dicens: Noli timére Abram,
ego protector tuus ſum, & merceès
tua magna nimis. Ego enim
[ſum Doôminas Deus fuus, qui eduxi
te de Ur Chaldæorum. Noli.

Eràùm ille non obliviſcitur ora-

cubiculum tuum, & clauſo ôſtio
ora patrem tuum.
Ueére Dômine pôpulum tuum;
& ab omnibus bpeccätis cle-
ménter emunda; qnia nulla ei no-

tiònem paâuperum;, neque aver-
tit faciem ſuam à ſperantibus in
ſe,: quin poôtius & certantes cum

hoôſtibus, ut vincant, adjuyvat;

& victôres in æternum coroônat.
Unde

Unde
quia vicdi
Lando.
lborante
poſitus ir
differte y
impenden
tribulati
Pietatis
etiam me
adverſital
tisq; fluct
Moren
ſuumreni
Vallem Ma
ibi Altare
Düs ad eun
Vide: omn
cistibi da
Diternum.
loria be

Me Lteni
Tunt, & 1.

Detto,
Anoſtris,
lemne ſejiß
corporibus
inſtitutum
lebremus,
A NB

Phattes,
Vacuum

Ait enim:
divi te, 8
te.
Wai be
Oſtras
hoc ſacr⸗
Ulas quactr
ntätor alt
Iürmatu ſ.
te leyé 6
leyerſi
Reniſionis
Ultum gui
8 lic
ell Parce con
4 n

minis

Angelis

mheid
ber Donine
A I 0

tia tuan un
e donnin
thlbuam
t Dotuund
mine.

Unde hic quoque apéèrtè dicitur,
quia vidit eos laborantes in remi-
gando. vidit quippe Doôminus
laborantes in mari, quamvis ipſe
pofſitus in terra; quia etſi ad horam
differre videatur auxiliu tribulati
impendere, nihilominus eos ne in
tribulationib deficiãt, ſuæ reſpéctu
Pietatis corroborat, & aliquande
etiam maniféſto adjutorio, victis
adverſitatibus, quaſi calcatis, ſeda-
tisq; flù tuum voluminibus liberat.
Movens Abram tabernaâculum
ſuum, venit, & habitavit juxta con-
vallem Mambre: * K. dificavitque
ibi Altare Dño. Dixit autem
Däñs ad eum: Leva 6culos tuos, &
vide: omnem terram, quam conſpi-
cis, tibi dabo, & sémini tuo in ſem-
pitéernum. ldificavitque.
loria Patri, dificavitque.

Me étenim de die in diem quæ-
runt, & ſcire vias meas volunt.

Déſto, Dnñe, ſupplicatiônibus
Anoſtris, & concede: ut hoc ſo-
leémne jejünium, quod animabus
corporibúsque curandis ſalubriter
inſtitutum eſt, deyòôto ſervitio ce-
lebrémus. Per Dôminum.
S A B B A T O PKRI MO

Ratres, Hortàmur vos, ne in
vacuum gratiam Dei recipiatis.
Ait enim: Téêmpore accépto exau-
divi te, & in die ſalutis adjùvi
te.
Udi benigné Cônditor,
Noſtras preces cum flétibus,
In hoc ſacro jejunio
Fuſas quadragenario,
Scrutator alme cordium
Infirma tu ſcis virium,
Ad te revérſis éxhibe
Remiſſionis gratiam.,
ultum quidem peccavimus;
Sed parce confiténtibus,
Ad nominis laudem tui
Confer medélam languidis.
oncede noſtrum conteri
Corpus per abſtinentiam,
Culpæ ut relinquant pabulum
Jejuna corda criminum.
ræſta beata Trinitas,
Concéde ſimplex unitas,
Ut fructuoſa ſint tuis,
Jejuniorum munera. Amen.
Angelis ſuis Deus mandavit de

te. Ut cuſtédiant te in mni-

us viis tuis.

Tunc invocàabis, & Déminus ex-
audiet: clamabis, & dicet, Ecce
adſum.
2 7 7
Eus, qui Eccléſiam tuam an-
nua Quadrageſimali obſerva-
tiône purificas: præſta familiæ
tuæ; ut, quod à te obtinére abſti-
néndo nititur „ hoc bonis opéri-
bus exequatur. Per Dominum.
DOMINICEA I.

on ſit vobis vanum.
X more docti myſtico.
. 2.
Servite Dô⅛mino. eãtus vir.
De Epiſtola ii. B. Pauli Apôſtoli ad
Corinthios.
AMuxäntes autem exhortamur,
ne in vacuum gratiam Dei reci-
piatis. Ait enim : Témpore ac-
cépto audivi te, & in die ſalutis
adjuvi te. Ecce nunc tempus ac-
ceptabile, ecce nunc dies ſaluùtis.
Némini dantes ullam offenſioônem,
ut non vituperétur miniſtérium
noſtrum: ſed in omnibus exhi-
beamus nosmetipſos ſicut Dei mi-
niſtros, in multa patientia, in tri-
bulatiônibus, in neceſſitatibus, in
anguſtiis,in plagis, in carcéribus, in
ſeditionibus, in laboôribus, in vi-
giliis, in jejuüniis, in caſtitate, in
sciéntia, in longanimitaâte, in ſua-
vitaàte, in Spiritu ſancto, in chari-
tàte non ficta:in verbo veritatis, in
virtute Dei: per arma juſtitiæ à dex-
tris, & à ſiniſtris, per gloriam &
ignobilitàtem, per infamiam & bo-
nam famam; ut ſeductoòres & vera-
ces, ſicut qui ignoti, & cõgniti: quaſi
moriéntes, & ecce vivimus,; ut caſti-
ati, & non inortificati: quaſi triſtes
ſêémper autem gaudéntes: ſicut ę-
gentes, multos autem locçupletan-
tes; tamquam nihil habéntes, &
ômnia poſſidéntes. „ .
Ecce nunc tempus acceptabile;,
ecce nunc dies ſalutis: commen-
démus nosmetipſos in multa pa-
tientia: in jejuniis multis: Per
arma juſtitiæ virtutis Dei. . In
omnibus exhibeamus nosmetipſos
ſicut Dei miniſtros, in multa Pa-
tiéntia, in jejuniis multis. Per
arma.

238
. Sermo S. Leônis Papæz.
S noſtrum patet ad vos, & Co- .
rinthii, cor noſtrum dilatatum Paædicaturus vobis, dilectiſſimi,
eſt. Non anguſtiamini in nobis: L ſacratiſſimum maximumque je-
anguſtiamini autem in viſcéribus juùnium, quo aptiùs utar exordio,
veſtris: eamdem autem habentes quàm ut verbis Apoôſtoli, in quo
remunerationem, tamquam filiis Chriſtus loquebatur, incipiam,
dico, dilatamini & vos. Nolite digamque, quod lectum eſt: Ecce
jugum dúcere cum infidélibus. nunc tempus acceptabile, ecce nuc
Quæ enim participatio juſtitiæ dies ſalùtis. Quamvis enim nulla
cum iniquitàte? Aut quæ ſocietas ſint témpora, quæ divinis non ſint
luci ad tenebras? Quæ autem con- plena munéribus, & ſemper nobis
véntio Chriſti ad Bélial aut quæ ad miſericordiam Dei, per ipsius
pars fidéli cum infidéli?: Qui autem gratiam præſtétur accéſſus: nune
consénſus templo Dei cum idôlis? tamen omnium mentes majori ſtu-
Vos enim eſtis templum Dei vivi, dio ad ſpiritales proféctus movéri,
ſicut dicit Deus: Quoôniam inhabi- & ampliori fiducia oportet anima-
tabo in illis, & inambulabo inter ri, quando ad univérſa pietatis of-
eos, & ero illorum Deus, & ipſi ficia, illius nos diei, in quo redémp-
erunt mihi poôpulus. ti ſumus, recurſus invitat;, ut ex-
In omnibus exhibeâmus nos- cellens ſuper omnia paſſiônis Do-
metipſos ſicut Dei miniſtros in minicæ ſacramentum purificatis &
multa patiéntia: Ut non vitu- corporibus, & animis celebrémus.
perétur miniſtérium noſtrum. Emendémus in melius, quæ ig-
Ecce nunc tempus acceptaàbile, noranter peccavimus: ne subitò
ecce nune dies ſalutis: commen- præoccupati die mortis, quæramus
démus nosmetipſos in multa pa- ſpatium pœniténtiæ, & invenire

tiéntia. Ut non. non poſsimus: *† Atténde Doômine,
. P, & miſerére, quia peccavimus tibi.
Eplêètus ſum conſolatiône, ſu- Adjuva nos Deus ſalutaris no-

perabundo gâudio in omni tri- ſter; & propter honorem nominis
bulatiône noſtra. Nam & cùm ve- tui Dômine libera nos. Atténde.
niſsémus in Macedoniam, nullam .
réquiem habuit caro noſtra, ſed D/Ebebatur quidem tantis my-
omnem tribulatiônem paſſi ſumus: ſtériis ita inceſsabilis devotio,
foris pugnæ, intus timores. Sed & continagata reveréntia, ut tales
qui conſolatur hùmiles, conſoläatus permanerémus in conſpéétu Dei,
eſt nos Deus in advêntu Titi. Non quales nos in ipfſo Paſchali feſto
ſolùm autem in adventu ejus, ſed dignum eſt inveniri. Sed quia hæc
étiam in conſolatiône, qua conſola- fortitüdo paucôrum eſt: & dum
tus eſt in vobis réferens nobis ve- carnis fragilitate auſtérior obſer-
ſtrum deſidérium, veſtrum fletum, vantia relaxatur, dumque per va-
veſtram æmulationem pro me: ita rias actiones vitæ hujus ſolicitudo
ut magis gaudérem. Quôniam etſi diſténditur ‚necéèſſe eſt, de munds=
contriſtavi vos in epiſtola, non me no pulvere etiam religioſa corda
pœnitet: & ſi pœnitéret, videns ſordéſcere, magna divinæ inſtitu-
quòd epiſtola illa (etſi ad horam) tiônis ſalubritàte proviſum eſt; ut
vos contriſtavit, nunc gaudeo; ad reparandam mentium purita-
non quia contriſtati eſtis, ſed quia tem quadraginta nobis diérum
côntriſtati eſtis ad pœniténtiam. exercitatio mederétur, in quibus
., In jejünio & fletu orabunt ſa- aliorum témporum culpas, & pia
cerdotes, dicéntes: Parce Dne, ôpera redimerent, & jejunia caſt
parce pôpule tuo: & ne des hære- decôquerent.

Pec-

ditatem tuam in perditiéônem. Derelinquat impius viam fu-
Inter veſtibulum & altare plo- am, & vir iniquus cogitationes
rabunt ſacerdotes dicéntes. Parce. ſuas, & revertatur ad Dominum;
loria Patri. Parce. & miſerébitur ejus: . 1
o Nocëtr Quia benignus & miséri cors eſt;
Bonôrum meôrum. & Præſtabilis ſuper malitia Domi-
onſérva. nusß Deus noſter.
7. Non vult Dôminus mortem

peccatori⸗
Vivat. O
Ngrelsu
dies m)
mümis at
inktitutos
Obecire e
A Omni
ſpititus,
s, gue
ſtantium,
gubernact
ris ſui de
nationis ſt
Uut nemini
nem, vitu
tium non
enim ab in
carpémur
impie in
mabunt:
Duritate
creparint,
ſtinentin
jejunii, a⸗
übtrahitu
tate teroe
K. Pandit
ſejunii ten
okantes 8
die relur
Koriemur
camus n
Nniſtros in
loria bar

Non ſunt
Fhattant.
ectio ſa⸗
Mattheu
R illot
Us In ge
taretur
Juadtagin
1n noctibe
1eligta.
Homili
Ubitzri
Aus ſy
gesetün

tur: 46 4
4Alon
anckan ciyi

in melins

honote
1 n08 4

Genn tunn
eltabilisen
ſetentil,
nſſht

lri. de⸗
tum el i
e Auſterig
Ctmglef⸗
r kuſns le
1e

7 8

minds! “

peccatôris, ſed ut convertâtur, &
vivat. Quia.
Ngreſsuri igitur, dilectiſſimi,
Adies myſticos, „& purificandis
animis arque corporibus ſacratius
inſtitutos, præceptis Apoſtôlicis
obedire curemus, emundantes nos
ab omni inquinamento carnis, ac
ſpiritus, ut caſtigatis colluctationi-
bus, quæ ſunt inter utramque ſub-
ſtantiam, animus, quem ſub Dei
gubernaculis conſtitütum, corpo-
ris ſui decet eſſe rectorem, domi-
nationis ſuæ obtineat dignitatem:
ut némini dantes ullam offenſio-
nem, Viruperatiopibus obloquen-
tium non ſimus obnoxii. Digna
enim ab infidélibus reprchenſione
carpémur, & noſtro vitio linguæ
impiæ in injuriam ſe religionis ar-
mabunt: ſi jejunantium mores à
puritate perféctæ continéntiæ dis-
creparint. Non enim in ſola ab
ſtinéntia cibi ſtat noſtri ſumma
jejùnii, aut fructuôse corpori eſca
ſubtrahitur, niſi mens ab iniqui-
tate revocetur.
Paradiſi portas apéruit nobis
jejunii tempus: ſuscipiamus illud
orantes & deprecantes: Ut in
die reſurrectionis cum Démino
glorieémur. In omnibus exhi-
beamus nosmetipſos ſicut Dei mi-
niſtros in multa patiéntia. Ut.
loria Patri. Ut in die.
Non ſunt loquèlæ. Gli
enarrant. 9.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum. 3
TN illo tempore: Duttus eſt Je⸗
ſus in desértum à Spiritu, ut ten-
taretur à diabolo. Et cùm jejunaſſet
quadraginta diébus, & quadragin-
ta nôctibus, poſtea esuriit. Et
réliqua. .
Homilia ſancti Gregorii Papæ

Obitari à quibusdam ſolet, à
quo ſpiritu ductus ſit Jeſus in
desértum, propter hoc, quod sub-
ditur: Aſsumpſit eum diabolus in
ſanctam civitatem: & rurſum; Aſ-
sümpſit eum in montem excélſum
valdé. Sed vere & absque ulla quæ-
ſtione conveniénter accipitur; ut à
ſancto Spiritu in desertum ductus
tradatur, ut illuc eum ſuus Spiri-
tus duceret, ubi hunc ad tentan-
dum malignus ſpiritus inveniret.
Ssed ecce, cum dicitur Deus homo

. . 239
vel in excelſum montem; vel in
anctam civitätem à diabolo afſ-
sümptus,; mens refuúgit credesce,
humanæ hoc audire aures axpa vés-
cunt. Qui tamen non eſſe inicre-
dibilia iſta cognoscimus, fi i'a illo
& alia facta pensamus.
Scindite corda veſtra; & non
veſtimenta veſtra, & conveirtimi-
ni ad Dominum Deum veſtrum.
Juin benignus, & miséric ors eſt.
erelinquat impius viam ſuam-
& vir iniquus cogitatiéenes ſu as, &
revertàtur ad DOôminum, & naiſe-
rébitur ejus. Quia. 1

Ertè iniquorum mniunz ca-
put diabolus eſt: & hujſus ca-
pitis membra ſunt omnes iniqui.-
An non diaboli membrum fait Pi-
latus: an non diaboli membra Ju-
dæi perſequéntes, & milites cruzi-
figentes Chriſtum fuérunt? Quid
ergo mirum;, ſi ſe ab illo permiſit
in montem duci,; qui ſe pertulit
etiam à membris illius crucifigi?
Non eſt ergo indignum Redemp-
téri noſtro, quòd tentari voluit, qui
vénerat occidi. Juſtum quippe erat-
ut ſic tentationes noſtras Ens ten-
tationibus vinceret, ſicut mortem
noſträã vénerat ſua morte ſuperare.
Frange eſurienti panem tuum ,»
& egénos vagosque induc in do-
mum tuam, * Tunc erumpet qua ſi
manè lumen tuum, & anteibit fa-
ciem tuam juſtitia tua. Cùm
videris nudum, peri eum, & car-
nem tuam ne deſpéxeris. Tunc.

Ed ſciéndum nobis eſt; quig
tribus modis tentaâtio agitur *
ſuggeſtione, delectatione, & con-
sénſu. Et nos cùm tentamur; ple-
rümque in delectatiôònem, aut éti-
am in consénſum labimur: quia
de carnis peccato propagati; in.
nobis ipfis étiam gerimus, unde
certamina toleräamns. Deus vero-
qui in utero Virginis incarnatus»
in mundum ſine peccato veénerat=
nihil contradicdtiônis in ſemetipſo
tolerabat. Tentari ergo per ſugge-
ſtiõnem poôtuit: ſed ejus mentem
peccati delectâtio non momordit.
atque ideò omnis diabolica illa
tentatio foris; non intus fait-
Angelis ſuis Deus mandavit de
te, ut cuſtôdiant te in omnibus
viis tuis: In manibus portabunt
te, ne umquam offendas ad lapi-
dem

deid bedem tuum. Super àſpi- be àſpero. De laqueo. Gloria. I pſe

u is, & Scapulis ſuis obumbrabit tibi.
aſiliſcum ambulabis, fapul obun
den d laß leoònem, & draconem. Et fib pennis ejus ſperabis
In loria Patri., In.

Non in ſolo pane vivit homo, ſd
Abſcoôndite eleemoſynam in ſi- in omni verbo, quod procedit de

nu pâuperum, & ipſa orabit pro ore Dei.
vobis ad-Düäm: Quia ſicut a- ercnptäbil,
39 extinguit ignem, ita eleemo- Cce nunc empus
qua

i c dies ſalutis. Nemini
1 beccatum. ecce nunc dies fahe .
nn e deenwiynanm „ & ecce dantes ullam offenſionem, u Hen
Panur unt vobis Quia. vituperétur miniſterium noſtrum.
Ennia munda tnni vobis. Scapulis ſuis. Obumbra-
. 2 1 . . C PI „. 11 9
Ieri Aatri. Qie bit tibi. Scapulis. Et ſub pen
— nis ejuùs ſperabis. Obumbrabit.

crea in me Deus, rab⸗ b
Or mundum cctn ar innova, in Gloria Patri. Scapulis. “. Scuto
. S ſpiri eis Ime - M iſereére. circumdabit te veritas ejus.
ileenhu⸗ 216 Doômine Nô timebis à timore nocturno.
. nn * .
. nè
fac: O Demine be
am me. „Sic benedicam
e in vita mea Domine: & in n6.
. abo manus meas. itulu n
ae n levabe humilitatis, & in T cafſtigati, & non mortiftcitk
Ana. iIn Erito ſuſcipiamur Do- quaſi triſtes, ſemper aurs gan⸗
animo a e : & ſic fiat ſacri ficium nres . ſcur Bgentersmmurit
nonem a te ſuſcipiatur hodie, tem locupletantes, tar
um; ut à te ſuſcipiatur
noſtrum; u

Doôminum Deum tuum adoraàbis „
& illi ſoli ſéervies.

ömnia poſſidentes.
ibi e Deus. habentes; & om 4
lac bi ren cœli cælé- Nabn. Scuto circumdabit te, rinms
X rdus omnes. ritas ejus. Scuto. Non ti
xum:

bis à timòre noctùrno. Veritas.
„Ratres, Hortàâmur vos, ne in lôria Patri. Scuto.

ipiati is ſui avit de
atis. Angelis ſuis Deus mandavit de
ratiam Dei recipiatis De ni⸗
S Bembpore accépto exau- te. . Ut cuſtôdiant te in om
Ait ne⸗ in die ſalutis adjuvi te. bus viis tuis.
dlti te, ſol ſalutis intimis. Rde otn
is ſui . 14. ixit Dôminus. 1 Ie
Angelis ſuis. ratres, Hartanung. üitat
3 i i on .
ts eſt Jeſus in desértũ à Spiritu, 6 benige,
Du entarétur à diabolo: & cum je- 3. Pcus mandavit de
ut t quadraginta diébus, & qua- ngelis ai rus mnandädit de
unane noôctibuùs, poſteà esuriit. te, .
drasinte eus, qui Eceléſiam tuam. bus viis tuis.

& quadraginta no eus in nomine ſicut Dei miniſtros in multa a
esuͤrit. 15. tiéntia, in jejuniis, in vigiliis,
tuo. egi ſæculoérum. 18. charitate n eham. n.

Quærite Dôminum. 19.

unc aſsumpfit en dlabolus in ſan- F E RK I A S E GUNDA
Lune 3e „& ſtatuit eu ſupra pin- nvirareriu
3 lum templi, & dixit ei: Si Fi-
Fa Dei es, mitte te deorſum. S
lius ratres, Hortamur. i ll Die.
Ielineranime, EeDe, - Ker nofet. Sélica léctio.
gueo venäantium. Ipſe, y. Et a ver- vang ectio

ctio
Mattha
clpulis
hoöminis
Angeli er
ſedem m
gabüntun
Et relige
Homil

I mand.
Veniti
lix ſinne 0
lnee gue
cis, uos a
dicet: Ite
paratus eſt
nec increp
dideérunt:
fecerunt
quisquam
mortua eſt
tam: prop
gregatütun
elsdem pale⸗
leatzeos ill
te vidimus
non miniſ
crediderant
curaverant
mortuaad'
Ecce nun
ecce nunc
ſemus no⸗
tientia: in
Ama uſtiti
Omnibus e
licut Dein
tientia in
Diy
Nfortè
Aqui 0 e
ctnnd den
Puerunt)
templum de
cölleg fnenn
Uicordiz dre
Ruone⸗ led
am Omni

Eritagen
timolenntt

n tuum dt!

nia pollde
mdibitte
. N M!
Gtütmo. N

t.*
eus ndt
liant ten!

Hortünn.
nige, 0N

ens mulil
liant te 6

arrthtiiß
i: inin

VN

.

mole,

ud!
leiln,

ctio ſancti Evangélii ſecùndùm
Matthæum. ] .
IN illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Cùm venerit Filius
hôminis in majeſtate ſua, & omnes
Angeli cum eo: tunc ſedébit ſuper
ſedem majeſtatis ſuæ, & congré-
gabuntur ante eum omnes Gentes.
Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

I mandatis non ſervatis ad vitä
veniri poteſt per ſolam fidem;
uæ ſine opèribus mortua eſt, illud
deinde quomodo verum erit, quoòd
eis, quos ad ſiniſtram poſiturus eſt,
dicet: Ite in ignem ætérnum, qui
pParatus eſt diabolo, & angelis ejus:
nec increpat, quia in eum non cre-
didérunt: ſed quia bona opera non
fecérunt? Nam profécto, ne, ſibi
quisquam de fide, quæ ſine opéribo
mortua eſt, promittat ætérnam vi-
tam: propterea omnes Gentes ſe-
gregaturum ſe dixit, quæ permixtæ
eisdem paſcuis utebantur, ut appa-
reat, eos illi dicturos: Dñe, quando
te vidimus illa & illa patiéntem, &
non miniſtravimus tibi?qui in eum
crediderant, ſed bona operari non
curaverant, tamquam de ipſa fide
moôrtua ad vitä perveniréturæternã.
Ecce nunc tempus acceptabile,
ecce nunc dies ſalutis: commen-
demus nosmetipſos in multa pa-

tiéntia; in jejuniis multis: * Per
arma juſtitiæ virtùtis Dei. In

omnibus exhibeamus nosmetipſos
ſicut Dei miniſtros, in multa pa-
tiéntia;, in jejuniis multis. Per.
Divinum auxilium.

N fortè ibunt in ignem æternu;,
Xqui opera miſericordiæ non fe-
cérunt, & non ibunt, qui aliena ra-
puerunt? vel corrumpendo in ſe
templum Dei, in ſeipſos immiſeri-
côrdes fuérunt: quaſi opera miſe-
ricordiæ proſint aliquid ſine dile-
ctione, dicente Apoſtolo: ſi diſtri-
buam omnia mea paupeéribus, cha-
ritàtem autem non häbeam, nihil
mihi prodeſt; aut diligat quisquam
proximum ſicut ſeipſum, qui non
diligit ſeipſum? Qui enim diligit
ini quitatem, odit animam ſuam.
iIn omnibus exhibeamus nos-
metipſos ſicut Dei miniſtros in
multa patiéntia: Ut non vitu-
perétur miniſtérium noſtrum.

4 741
Ecce nunc tempus acceptabile;
ecce nunc dies falutis: commen-
demus nosmetipſos in multa pa-
tientia. IIt non.
0 Ad ſocietàtem.

Eque illud dici hic pôterit, in
Nquo noñnulli ſeipſos ſeducunt,
ignem ætérnum dictum, non ipfam
combuſtionem ætérnam. Per ignem
quippe, qui æternus erit, tranſitúros
arbitrantur eos, quibus propter fi-
dem mortuam per ignem promit-
tunt ſalùtem: ut videlicet ipſe ignis
æternus ſit, combuſtio vero eorum,
hoc eſt operatio ignis, non ſit in
eos æterna: cùm & hoc prævidens
Dñs, ſenténtiam ſuam conclũ ſit, ita
dicens: Sic ibunt illi in combuſtio-
nem ætérnam,juſti autem in vitam
æternam. Erit ergo ætérna combu-
ſtio, ſicut ignis; & eos in illam itu-
rosS Veritas dicit, quorum non fidẽ,
ſed bona ôpera defuiſſe declaravit.
In jejuniog & fletu orabunt fa-
cerdotes, dicéntes: £ Parcé Däe;
parce populo tuo: & ne des hære-
ditatem tuam in perditionem.
Inter veſtibulum, & altare plo-
rabunt ſacerdotes dicéntes. Parce.
loria Patri. Parçe. ,
iſerere,

Lama; ne ceſſes, quaſi tuba
exalta vocem tuam: & annun-
tia poôpulo meo ſcélera eorum, &
domui Jacob peccata eôrum.
Sol ſalutis.
Angelis ſuis. ut iup- 14.
Venite benedicti Pa-
tris mei, percipite regnum; quod
vobis pafatů eſt ab origine mundi.

Onyeêrte nos Deus ſalutaris
noſter: & ut nobis jejnnium
Quadrageſimale proficiat; mentes
noſtras cœléſtibus inſtrue diſcipli-
nis. Per Dominum.

Vivo ego, dicit
Däüs: nolo mortem peccatoris, ſed
ut magis convertatur, & vivat.
acem;, & veritatem.

uærite
Doôminum. 19,
Inclinavit. 81 „
◻ .

242

Nter veſtibulũ & altare ploràbüt
ſacerdotes miniſtri Dni, & dicent:
Parce Dñe, parce poopulo tuo: & ne
des hæreditatem tuam in opprobri-
um;, ut dominéentuf eis nationes.
udi, benigne Conditor.
Angelis ſuis. 237.

uod uni ex minimis meis feci-
ſtis, mihi feciſtis, dicit Dominus.
80.

Bsoôlve, quæſumus Dômine, no-
ſtrorum vincula peccatorum:
& quidquid pro eis meremur, pro-
pitiatus avérte. Per Dominum.
F E RK I A T E R TIILA.
ater noſter. psius pie-
tas. Evangéliça lectio.
ectio ſandi Evangélii ſecundùm
Macthæum.
N illo témpore: Cum intraſſet
Jeſus Jergsolymam, commota eſt
univérſa civitas, dicens: Quis eſt
hic? Et réliqua.
Homilia venerab. Bedæ Presbyt.

Wod maledicêndo ficum in-
Fructuoſam per figuram fecit
Dôminus, hoc idem mox apéftius
oſténdit, ejiciéndo improbos e
templo. Neque enim aliquid pec-
cavit arbor, quod eſuriénze Domi-
no poma non habuit, quorum nec-
dum tempus adveénerat: ſed pec-
cavére ſacerdotes, qui in domo Do-
mini negotia ſæcularia gereébant,
& fructum pietatis, quem debue-
rant, quemque in eis Dominus
eſuriébat, ferre ſuperséderant. A-
refécit Dominus arborem maledi-
to, ut homines hæc vidéntes, ſi-
ve audientes, multo magis intel-
ligerent, ſeſe divino condemnan-
dos eſſe judicio, ſi absque operuùm
fructu de plauſu tantum iibi reli-
gioſi ſermonis, velut de sonitu &
tegumento blandiréntur viridan-
tium foliorum.
Emendémus in mélius, quæ ig-

noranter peccavimus:; ne subito

præoccupati die mortis, quæramus

ſpatium poœniténtix, & invenire

non poisimus: FAttende Domine,
& miſerére, quia peccavimus tibi.
Adjuva nos Deus falutaris no-
er, & propter honorem nominie

tui Doômine libera nos. Atténde.
Divinum auxilium.

Erúm quia non intellexérunt,
in ipſos conſequeéntur diſtri-
ctionem meritæ ultionis exercuit:
& ejécit commeércia rérum huma-
narum de domo illa, in qua divinas
tantùm res agi, hoſtias & orationes
Deo offerri, verbum Dei legi, au-
diri, & decantari præcéptum erat.
Et quidem credendum eſt;, quia ea
tantum vendi, vel emi repérerit in
templo, quæ ad miniſterium ne-
ceſsaria eſſent ejusdem templi, jux-
ta hoc, quod alias factum legimus,
cùm idem templum ingredien , in-
vénit in eo vendentes, & ementes
oves,, & boves, & colümbas, quia
nimirum hæc omnia;, non niſi ut
offeréntur in domo Domini, eos,
qui de longè vénerant, ab indige-
nis comparare credendum eſt.
Derelinquat impius viam ſu-
am „ & vir iniquus cogitatiônes
ſuas, & revertatur ad Dominum,
& miſerébitur ejus:
Quia benignus & miſericors eſt,
& præſtabilis ſuper malitia Domi-
nus Deus noſter.
Non vult Dominus mortem
peccatoris, ſed ut convertatur, &
Vvivat. Quia.
Ad ſocietàtem. 9
Iergo Dominus nec ea volèbat
wenumdari in templo, quæ in
propter ſtüdium avaritiæ, ſive frau-
dis, quod proôprium ſolet efe ne-
gotiantium facinus: quanta putas
animadverſione puniret, ſi invenil-
ſet ibi aliquos riſui, vel vaniloquio
vacantes, aut alii cuilibet vitio
mancipatos? ſi enim ea, quæ alibi
libere geri poterant, Düs in domo
ſua temporalia negotia geri noô pa-
titur, quantò magis eas duæ nusquâ
fieri licet, plus cœléſtis iræ merenh⸗
tur, ſi in ædibus Deo ſacratis agun-

tur: Verum quiaspiritus ſanctus in
columba ſuper Dim apparuitrecté
per columbas ſancti Spiritus charis-
mata ſignantur. Qui autem funt in
templo Dei hodice, qui columbas
venduntniſi qui in Eccléfia pretin
de impoſitione manus accipiunt;
per quam videlicer impofirionem
Spiricus lanctus cœlirus datur?
Paradifii portas aperuit nobis
jéjnnii tempus: fuscipiamu
orantes & deprecantes: gie

templo volébat offerri, vid élicet

§ illud-
Ir III

die reſn
gloriemn
beamus!
niſtros in
loria

Intrayit
ejicieba
tes, & n
thiedras
Vertit,
Eſi Pie
prækt
tuo geſide
macetatid

Scriptum
mea, don-
Gentibus
ſpeluncan
tidie doce
Seend
re: 5
lepelle ne.
PERI

Uelicr legt
ectio ſan
Matther
illo te
leis; dicen
te ſignum
Homilia

Udeorun

Mitur, quæ
tentiam,
ſüclum pe
toting 01.
acificidalo
pina pj.
iabn

1 not A
Igilium.

intelkre

mo Dopuu
netant

.
angnn

n. l
nec a
Ofketti,

die reſurrectiônis .
gloriémur. In omnibus exhi-
beamus nosmetipſos ſicut Dei mi-
niſtros in multa patiéêntia. Ut.
Moria Patri. Ut in die.

Intrayit Ieſus in templum Dei, &
ejiciébat omnes vendéntes & emé-
tes, & menſas numulariérum & caà-
thedras vendéntium columbas e-
Vertit.
Eſpice Däe familiam tuam, &
Præſta: ut apud te mens noſtra
tuo deſidério fùlgeat, quæ ſe carnis
maceratioône eaſtigat. Per Dñm.

Scriptum eſt enim, quia domus
mea, domus orationis eſt cunctis
Gentibus: vos autem feciſtis illam
ſpeluncam latronum: & erat quo-
tidie docens in templo.
Seendant ad te Dñe preces no-
ſtræ: & ab Eccléſia tua cunctam
repelle nequitiam. Per Doôminum.
FERIA Q— UAR A.

„A vinculis.
gélica lectio. .
éctio ſancti Evangèlii ſecundùm
Matthæum.
IN illo tempore: Reſpondérunt
1 Jeſu quidam de Scribis & Phari-
ſæis; dicéntes: Magiſter, volumus
à te ſignum vidére. Et reliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Evan-

dæôrum plebe damnata, Ecclé-
ſiæ myſtérium evidénter expri-
mitur, quæ in Ninivitis per pœni-
tentiam, & in Regina Aufſtri per
ſtudium percipiéndæ ſapiéntiæ de
totius orbis finibus congregatur, ut
pacificisalomonis verba cognoſcat.
Regina plane, cujus regnum eſt in-
diviſum, de diverſis & diſtantibus
poôpulis in unum corpus aſsurgens.
Seindite corda veſtra, & non
veſtiménta veſtra, & convertimi
ni ad Dominum Deum veſtrum.
Quia benignus, & miséricors eſt.
Derelinquat impius viam ſuam,
& vir iniquus cogitationes fuas, &
revertatur ad Dominum, & miſe-
tebitur ejus. Qura.

Taque Sacraméntum illud mag-
Chriſto, & Ecclé ſia.

Anum eſt de
Sed tamen hoc majus eſt, quia illud
in figura ante præcéſſit, nunc au-
tem plenum in veritàte myferium
eſt. Illic enim Salomon typus, hic

cum Démino autem Chriſtus

agere valeamus.

n in ſuo cérpore ſt.
Ex duoôbus igi tur conſtat Eccléſia:
ut aut peccare néfciat, aut peccare
déſinat. Pœ niténtia enim delictum
abolet, fapiéntia cavet.
. Frange eſurienti panem tuum,
& egénôs vagosque induc in do-
mum tuam, Tunc erumpet quaſi
manèe lumen tuum, & anteibit fa-
ciem tuam juſtitia tua. Cùm
videris nudum; operi eum, & car-
Hem tuam ne deſpexeris. Tunc.

Eteràm Jonæ ſignum, ut ty-
„pus Dominicæ paſſionis, ita
etiam gravium, quæ Judæi com-
miſerint, teſtificatio peccatoram
eſt. Simul advertere licet & ma-
jeſtatis oraculum, & piétatis in-
dicium. Namque Ninivitarum ex-
emplo & denuntiatur ſupplicium,
& remédium demonſtratur. Unde
étiam Judæi debent non deſpetare
indulgéntiam, ſi velint agere p;=-
niténtiam. .
Abſcondit eleemöſynam in ſi-
nu paaperum, & ipfä orabit pro
vobis ad Dñm: Quia ſicut aqua
extinguit ignem, ita eleemofyna
extinguit peccatum.
yDate eleemoſynam, & ecce
omnia munda ſunt vobis. Quia
Horia Patri. Quia.

Generâtio hæc prava & perverſa ſi-
gnum quærit: & fignum nô dabitur
ei; niſi ſignum jonæ Prophetæ.

Reces noſtras, quæſumus Dô-
mine, cleméenter exandi : &
contra cuncta nobis adversantia;,
déxteram tuæ majeſtatis extende-
Per Dominum.

Sicut fuit Jonas in ventre ceti tri-
bus diebus, & tribus noctibus ,ita

erit Filius hömihis in corde rerræ.

Entes noſtras, quæfuinus Dô-
Anine, lumine tuz claritatis
illuſtrs: ut vidére poisimus, quæ
agénda ſunt, & quæ recta funt,
Pet Dominum.
F EKI A QUIN T A.
Xandi. “
Evangélica lecktioo.
6ctio ſan Evangelii ſecundum
Matthæum. S
N illo tempore: Egréfins Jefus
Hſecéihit in partes Ty1i & Sidonis
Et réliqua.
42

Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

Gribis & Phariſæis calumniato-
ribus derelictis, transgréditur
in partes Tyri & Sidonis, ut Tyros
Sidoniôsque curaret. Mulier autem
Chananæa egréditur de finibus pri-
ſtinis, ut clamans filiæ impetret
ſanitatem. Obsérya, quôd in quin-
todecimo loco fllia Chananææ ſa-
nétùr. Miſeréere mei Domine Fili
David. Inde noyit vocare filium
David;, quia egréſſa jam fuerat de
finibus ſuis, & errorem Tyriorum
ac Sidoniorum loci, ac fidei com-
mutatione dimiſerat.
„Tribularer, ſi neſcirem miſeri-
céôrdias tuas Dne; tu dixiſti; Nolo
mortem peccatoris, ſed ut magis
convertatur, & vivat: Qui Cha-
nanæain, & Publicanum vocaſti ad
pœniténtiam. Secundùúm mul-
titudinem dolorum meorum in
corde meo, conſolationes tuæ læti-
ficavérunt animam meam. Qui Cha-
nanzam.
27 72
lia mea malé à dœmonio ve-
xatur. Ego filiam Chananææ pu-
to animas eſſe credéntium, quæ
malèe à de-monio vexabantur, igno-
rantes Creatorem, & adorantes la-
idem. Qui non reſpondit ei ver-
buan „non de ſupérbia Pharisaica;,
nec de Scribarum ſupercilio: ſed ne
ipfe ſenténtiæ ſuæ viderétur eſſe
conträrius, per quam juſſerat: In
viam Gentium nen abiéritis, & in
civitates Samaritanorum ne intra-
véritis. Nolebat enim occaſioônem
calumniatoribus dare, perfectamq;
ſalutem Geêntium paſſionis & re-
ſurrectionis témpori reſervabat.
In omnibus exhibeamus nos-
metipſos ſicut Dei miniſtros in
multa patientia: Ut non vitu-
perétur miniſtérium noſirum.
„. Fcce nunc tempus acceptabile,
ecce nunc dies ſalutis: commen-
démus nosmetipſos in multa pa-
tientia. Ut non
PTaccedéntes diſcipuli ejus ro-
gabant eum, dicentes: Dimitte
eamn quig clamat poſt nos. Diſcipu-
li illo adhuc tempore myſtéria Do-
mini neſciéntes, vel miſericordia
commoti, rogabant pro Chananæa
nulieresduam alter Evangeliſta Sy-
rophoniflam appellat ; vel impor-
tunitate ejus,carére cupehtesdura
non ur clementem; ſe D
medicum crébriùs inclamarét.

d ut durum rus facrs tus nobis in quadam per-
Ipie fectione comendatur: notum

autem reſpéôndens ait: Non ſum
miſſus, niſi ad oves, quæ perièrunt
domus Iſrael. Nô quòd & ad Gêtes
non miſſus ſit, ſed quod primum
miſſus ſit ad Iſrael, ut illis non re-
cipiéntibus Evangélium, juſta fieret
ad Gentes transmigratio.
In jejunio & fletu orabunt ſa-
cerdotes dicentes: Parce Düe,
parce poôpulo tuo: & ne des hære-
ditatem tuam in perditionem.
Inter veſtibulum & altare plo-
rabunt ſacerdotes dicéntes. Parce.
loria Patri. Parce.

Egréſſus Jeſus ſecêſſit in partes Tyri
& Sidonis: & ecce mulier Chananxa
à finibus illis egreſia, clamabat;di-
cens: Miſerére mei Fili David. 38.

Evotiòönem poôpuli tui, quæ-
ſumus Domine;, benignus in-
ténde: ut, qui per abitinentiam
macerantur in corpore, ber fructum
boni operis reficiantur in mente.
Per Dominum.

mülier! magna eſt fides tua: fiat
tibi, ſicut petiiſti. 80.

A,quæſumus, Domine, populis
Chriſtianis, & quæ profiten-
tur agnoſcerg: & c&œleſte munds
diligere, quèd frequentant. Per
Doôminum. .
F F R I A § E XTA.

psius pietas.
Evangélica lééktio. „
éctio ſancti Evangelii ſecundum
Joànnem. 1. Can 5
N illo tempore: Erat dies feſtus
Judæorum;, & aſceêndit Jeſus Je-
rosôlymam. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi-

Ideamus, quid voluerit ſigniſf⸗
caâre in illo uno, qduem ctian
ipſe ſervans unitatis myſtériumndeé
tot languentibus unum ſanare dig-
natus eſt. Invénit in annis ejus nu-
merum quemdä languoris. 1 riginta
& octo anos habébat in infirmita-
te. Hic nuůmerus quomodo masis
languorem Pertineat, Aquam ad ſa
nitätembaulo diliséntius exponé-
dum eſt. Intéentos vos volo: aderit
Dis, ut Congrue 1oquar, & ſuſficien
ter audiatis. Quadragenarius Hume

—

efle
ar-

arbittore
ſepiſſimè
nii hoc n
bene noſt
Qtaginta
totidem,
Salvator
nii nume
ignificat
cantur P.
gnificatu
monte tr
clpulis o
& vettis ſ
inter Moy
PEyangeliun
à lege &
Emende
noranter
Preoccü/
ſpatium p
polſsimus
mülerere,
Adjuy⸗
ſter, X pr
tui Domin
Dit

Iye ergo
Phetist
genarius n
Ccommendea
magnum 8
a iniquit
tatibus ſee
jejunium:
tem & ſac
tanter
oc ſxcul
merceden
tur, & dic
tam ſpem
riæ bezti
Jeſu Chrit
uatl quae
Celebramn
cürm 3b ini
Voluptatibe
de dine

ei Filibun

voptli ni

Hotniner,

u ,
& celete⸗
ftegueniu

4 ſolteili
nor Aie

àrbitror charitati veſtræ: teſtäntur
ſæpiſſimè divinæ Scriptüræ: jeju-
niu hoc numero conſecratum eſſe,
benée noſtis.

tôtidem, & ipſe Dominus noſter &
Salvator Jeſus Chriſtus hunc jeju-
nii numerum implevit. ber Moôyſen
ſignificatur lex: per Eliam ſignifi-
cantur Prophétæyper Dominum ſi-
gnificatur Evangélium. Ideò in illo
monte tres apparuérunt, ubi ſe dis-
cipulis oſténdit in claritate vultus
& veſtis ſuæ: apparuit enim meédius
inter Môyſen, & Eliam, tamquam
Evangéliam teſtimonium habéret
à lege & Prophétis.
Emendemus in melius, quæ ig-
noranter peccavimus, ne suůbitô
præoccupati die mortis, quæramus
ſpatium pœEnitentiæ, & invenire no
poſsimus: Attéênde Doômine, &
miſerere, quia peccavimus tibi.
Adjuva nos Deus ſalutaris no-
ſter, & propter honorem nominis
tui Doômine libera nos. Attende.
Divinum auxilium.

Ive ergo in Lege, fiye in Pro-
phétis, ſive in Evangélio, quadra-
genarius numerus nobis in jejunio
commendatur. Jejunium autem
magnum & generale eſt, abſtinére
ab iniquitatibus & illicitis volup-
tatibus ſæculi, quod eſt perfectum
jejanium: ut abnegantes impieta-
tem & ſæculares cupiditates, tem-

Ss. Nam & Moyſes qua-
draginta diebus jejunavit, & Ellas

„ 7 . 245
numero decem, rédditur, & conjun-
ctus quadragenario fit quinquage-
narius: unde cum labore celebram-
Quadrageſimam ante Paſcha: tum
lætitia verò,tamquam accepta mer-
céde, Quinquagéfimam poſt Paſcha.
Derelinquat impius viam ſuam,
& vir iniquus cogitationes ſuas,
& revertatur ad Dominum, & mi-
ſerébitur ejus:
Quia benignus & miséricors eſt,
& præſtabilis ſuper malitia Domi-
nus Deus noſter.
Non vult Doôminus mortem
peccatoris, ſed ut convertatur, &
vivat. Quia.
Ad ſocietatem.

Ementôte, quod proposuerim
numerum triginta octo anno-
rum in illo languido. Volo expo-
nere, quare númerus ille trigeſimus
& OGcavus,languoris ſit potiùs quä
ſanitatis. Erxrgo ut dicébam,charitas
implet legem: ad plenitudiné legis
in omnibus opeéribus pértinet qua-
dragenarius númerus. In charitate
autem duo præcépta nobis comen-
dantur: Diliges Däm Deum tuum ex
toto corde tuo, & ex tota anima
tua, & ex tota mente tua: & diliges
proôximum tuum ſicut teipſum: In
his duobus præcéptis tota Lex pen-
det & Prophétæ. Meritoò & illa vi-
dua omnes facultates ſuas, duo mi-
nuta miſit in dona Dei: merito &
pro illo lànguido à latronibus ſau-
ciato ſtabularius duos nummos ac-

eranter & juſte & pie vivamus in
oe ſæculo. Huic jejunio quam
mercédem addit Apoſtolus? Sequi-
tur, & dicit: Expectantes illam bea-
tam ſpem, & manifeſtationem gloô-
riæ beati Dei, & Salvatoris noſtri
Jeſu Chriſti. In hoc ergo ſæculo,
quaſi quadragéſimam abſtinéntiæ
celebramus, cùm benéèé vivimus;,
cùm ab iniquitatibus, & ab illicitis
voluptatibus abſtinemus: ſed quia
hæc abſtinentia ſine mercéde non
erit, expectamus beatam illam
ſpem, & reyelationem gloriæ ma-
gni Dei; & Salvatoris noſtri Jeſu
GChriſti. In illa ſpe, cum fuerit de
ſpe facta res, accepturi ſumus mer-
cedem denarium. Ipſa enim mer-
ces rédditur operariis in vinea la-
borantibus, ſecandum Evangélium,
quod vos credo reminisci: neque
enim omnia commemoranda ſunt
tamquam rudibus & imperitis. De-
narius ergo, qui accepit nomen à

cepit, unde ſanarétur: mérito apud
samaritanos biduum fecit Jeſus, ut
eos charitate firmaret. Binario ergo
iſto nùmero, cum aliquid boni ſig-
nificatur, mazime bipartita charitas
comendatur. si ergo quadragena-
rius numerus habet perfectionem
Legis, & Lex non implétur niſi in
gémino præcépto charitatis: qui-
miraris,, quia languébat, qui ad
quadraginta duo minus habébat.
„Paradiſi portas apéruit nobis
jejúnii tempus: ſuscipiamus illud
orantes, & deprecantcs: Ot in
die reſurrectionis cum Domino
gloriémur. „In omnibus exhi-
beamus nosmetipios ſicuc Dei mi-
niſtros in multa patientia. Ut.
loria Patri. Ut in die.

Angelus Doômini deſcendébat de
c&Eι ο& movebatur aqua, & ſana-
batur unus. .
z .

246
2 5 7 2 „*½ 14 . Dite
sto Déômine propitius plebi D confirmaândam ergo hujus nia mang
„tuæ: & quam tibi facis eſſé de- fidei ſalubérrimam cognitioné loria
votam;, benigno refove miſeratus interrogaverat diſcipulos ſuosDñs, A Be
auxilio. Per Dominum. inter divérſas aliorum opiniones, Alsumpt
quid ipſi de eo créderent, quidve Alcendit
Sentirent. Ubbi Petrus Apoſtolus, ratus elt
Qui mé ſqanum fecit, ille mihi præ- per revelatioônem ſumi Pattis cor- Opul
cepit: Tolle grabatum tuum, & porea súperans, & humana trans- mine
ämbula in pace. céndens, vidit mentis oculisFilium ab eo
. Dei vivi, & conféſſus eſt gloriam menter:
Xäudi nos miscricors Deus: & Deitatis. quia non ad ſolam reſpe-
mentibus noſtris gratiæ tuæ xit ſubſtantiã carnis & sanguinis: Euaet
lümen oſtende. Per Dominum. tantumque in hac fidei ſublimitate mus in
8 B B A T O. complacuit, ut beatitudinis felici- accepiſtis
. tate donatus, ſacram inviolabilis porteat ar
. „A Vinculis. petræ acciperet firmitatem; ſuper ſic & amb
Eyangelica léctio. Qquã fundata Eccléſia, portis inferi
6ctioο ſancki Evangélii ſecundum & mortis légibus prævaléret: nec in Angeli
Matthæum. ſolvêndis aut ligandis quorumcum- .
Nille tempore: Afſsümpſit Jeſus que cauſis, aliud ratu eſſet in cœlis Viſtonem
Petrum & jacobum, & oannem quam quod Petri ſediſſet arbitrio. Lekitis,
frattem ejus, & duxit illos in mon- Frange eſuriéênti panem tuum; Fllius ho
tem excéljum ſeorſum: & transfi- & egenos vagosque induc in doma Eus ,
guratus eſt ante eos. Et reliqua. tuam: Tunc erumpet quaſi Avittut
Homilia ſancti Leonis Papæ. mane lumen tuum, & anteibit fa- tüusue ce
, de Pran Doemini.. ciem tuam juſtitia tua, Cùm aAyerſitat
Vangelicaà lectio, dilectiſſimi, videris nudum, operi eum, & car- re, à pr⸗
„„quæ per aures corporis inte- nem tuam ne deſpéxeris. Tunc. demur in
riorem mentium noſtrarum pulsa- Ad ſocietàtem. .V 5 0)
vit auditum; ad magni ſacramenti c auté, dilectiſſimi, laudatæ
nos intelligéntiâ voôcat, quam afſpi- intelligentiæ celſituúdo inſtru-
rante gratia Dei facilius aſſequé- Enda erat de inferioris fubſtantiæ on ſit -
muar;, ſi confideratignem noſttam facramento: ne Apoſtolica fides ad more do
ad ea, quæ paulò ſuperius ſunt nar- gloriam confitendæ in Chriſto Dei-
rata,referamus. Salvator enim hu- tatis evécta, infirmitatis noſtræ re- de
mani generis Jjeſus Chriſtus con- ceptionem indignam impafübili
dens eain fidem, quæ & impios ad Deo, atque incongrnuam judicaret; Enuit
juſtitiam, & mortuos revocat ad &ñ ita jam in Chriſto humanam cré- runt o
vitam, & hoôc diſcipulos fuos do- deret glorifcatam eſſe naturam, ut poterat:
ctrinæg monitis, & operum miracu- nec ſupplicio poſſet affiei , nee uum ma
lis imbuébat, ut idem Chriſtus & morte diflolvi. Et ideo dicente mI! Qui
Unigenitus Dei & hominis Filius Domino, quod oportéret eum ire bater: i
crederetur. Nam unum horum fine jerosolymä, & multa pati à ſenioô- tim, ig
altero non proderat ad ſalutem: & ribus; & Scribis, ac Brincipibus ſa- Zumne arm
æqualis erat periculi, Pim Jelum cerdotum, & occidi: & tértia die cum egt
Chriſtum, aut Deum tantummodo resürgere; cùm beatus Petrus, qui atnalig
ſine homine; aut fine Deo ſolum ſupérno illuſtrat lumine, & de ar- inde pu
hominem credidifle, cùm utrümq; dentiſſima filii Dei confeſſione fer- notti K aſk
eſſet pariter confiténdum: quia ſié- vebat, contumelias illuſionum & Alenr tibi
ut Deo vera humanitas, ita homini crudeliſſimæ mortis opprobrium Moriar.
merat vera divinitas. religioſo, ut putabat, & libero fa⸗ becca, K
Scindite corda veſtra, & non ſtidio reſpuiſſet, benigna à Jeſu uſionen
veſtimeénta veſtra, & convertimini increpatioônée corréptus, & ad cupi- llo lgo a
ad Dominum Deum veſtrum: ditäàtem participandæ cum eo pal- oguentenn
Quia benignus & miséricors eſt. fiônis animatus eſt. . (leellteme
Derelinquat impius viam ſuam, Abſcondite eleemoôſy nam in ſi- nehf
& vir iniqůus cogitationes ſuas, & nu pauperum, & ipfa orabit pro ehedleam
revertatur ad Doôminum, & miſeré- vobis ad Däm: Quia ſicut a⸗ Alum mori
bitur ejus. Quia. qua extinguit ignem, ita eleemo⸗ Uelllielcee
Divinum auxtlium. syna extinguit peccatum. Dats Ahregem,

Date eleeméôſynam, & ecce êm-
nia munda ſunt vobis. Quia.
loria Patri. Quia.

Aſsumpſit Jeſus diſcipulos ſuos, &
aſcendit in montem, & transfigu-
ratus eſt ante eos.
Opulum tuum, quæſumus Do-
mine, propitius reſpiceiatque
ab, eo flagélla tuæ iracundiæ cle-
meéenter averte. Per Doôminum.

—äR Ratres, Rogamus vos, & obſecra-
mus in Dnoj] eſu:ut quemadmodu
accepiſtis a nobis, quomodo vos o-
porteat ambulare, & placere Deo,
ſic & ambuletis, ut abudetis magis.
udi benigne conditor.
Angelis ſuis, 237.

Viſionem, quam vidiſtis, némini di-
xéritis, donec à moôortuis resurgat
Filius hominis.
Eus, qui conſpicis omni nos
virtute deſtitui: intériùs exte-
riäsque cuſtodi, ut ab omnibus
adverſitatibus muniamur in corpo-
re, & a pravis cogitationibus mun-
demur in mente. Per Düm.
DOMINICAII.

on ſit vobis vanum.
more docti.

De libro Géneſis.

Enuit autem Iſaac, & caligavé-
runt oculi ejus, & vidére non
pôterat: vocavitque Eſau filium
ſuum majorem, & dixit ei: Fili
mi! Qui reſpondit: Adſum. Cui
pater: Vides inquit, quèd ſenue-
rim, & ignorem diem mortis meæ.
Sume arma tua, pharetram & ar-
cum, & egrédere foras: cum que ve-
natu aliquid apprehénderié, fac mi-
hi inde pulmentum, ſicut velle me
noſti, & afferzut comedam: & bene-
dicat tibi anima mea, antequam
myriar. Quod cùm audiflet Ke-
becca, & ille abiiſſet in agrum, ut
juſſionem patris impleret, dixit, fi-
lio ſuo ſacob: Audivi patrem tuum
loquentem cum Eſau fratre tuo, &
dicentem ei: Affer mihi de venatio-
e tua, & fac cibos, ut comedam, &
benedicam tibi coram Dno;, ante-
quam moriar. „Nunc ergo fili mi,
acquieſce consiliis mei:& pergens

ad gregem, affer mihi duos hodos

247
bptimos, ut faciam ex eis eſcas pPa- .
tri tuo, quibus libenter véſcitur;,
quas cuùm intuleris, & coméderit,
benedicat tibi, priusquam moria-
ur.
Tolle arma tua , phaâretram &
arcum, & affer de venatione tua;, ut
comedam: &. Et benedicat tibi ani-
ma mea. Cumque venatu ali-
quid attüleris, fac mihi inde pul-
mentum, ut comedam. Et.

Ui ille reſpôndit: Noſti, quòd
Eſau frater meus homo pilo-
ſus ſit, & ego lenis: ſi attrectayerit
me pater meus, & senſgrit ,timeo
ne putet me ſibi voluiſſe illudere,
& inducam ſuper me maledictioé-
nem pro benedictiòne. Ad quem
mater;: In me ſit, ait, iſta maledi-=
ctio, fili mi: tantum audi vocem
meam, & pergens affer; quæ dixi.
Abiit, & attulit, deditque matri.
baravit illa cibos, ſicut velle no-
verat patrem illius. Et veſtibus
Eſau valde bonis, quas apud ſe ha-
bébat domi, induit eum, pelliculas-
que hœdorum circumdedit mani-
bus, & colli nuda protéxit. Dedit-
que pulméntum, & panes, quos cô-⸗
Xerat, tradidit. Quibus/illatis, di-
xit: Pater mi! At ille reſpondit:
Audio. Quis es tu, fili mi? Dixit-
que Jacob: Ego ſum primogénitus
uus Eſau: feci, ſicut præcepiſti
mihi: ſurge, ſede, & comede de ve-
natione mea, ut benediçat mihi
nima tua. Rursumque Iſaac ad fi-
lium ſuum: Quoômodo inquit, tam
ecito invenire potuiſti, fili mi?: Qui
reſpondit: Voluntas Dei fuit;, ut
citò occùrreret mihi, quod volé-
bam. .
Ecce odor filii mei ſicut odor
agri pleni, cui benedixit Dominas,
xéſcere te faciat Deus meus; ſicut
Wenam maris: * Et donet tibi de
rore cœli benedictionem.
Deus autem omnipotens bene-
dicat tibi, atque multiplicet. Et.

Ixitque Iſaac: Accéde huc, ut
tangam te fili mi, & probem,
utrum tu ſis filius meusEſau, an no.
AcCceſſit ille ad patrẽ, & palpato eo;
dixit Iiaac: Vox quidem vox. Jacol
eſt, ſed manus, manus ſunt Eſau. Et
néô cogneovit eum; 4

uia piloſæ ma-
nus fimilitudinem majoris expreſ-
ſerant. Bencdicens ergo illi, aic Tu
es filius meus Eſau? Reſpondit: Ego
Q * ſum,

248
ſurd. At ille: Affer mihi, inquit::
cibos de venatioône tua, fili mi, ut
benedicat tibi anima mea. Quos
cum oblatos comediſſet, obtulit
ei étiam vinum. Quo hauſto, dixit
ad eum: Accede ad me, & da mihi
ofeulum fili mi: Acceſſit & oſcu-
latus eſt eum. Statimque ut ſenſit
veſtimentorum illius fragrantiam,
benedicens illi, ait: Ecce odor fi-
lii mei ſicut odor agri pleni, cui
benedixit Dominus. Det tibi Deus
de rore cœli, & de pinguedine ter-
&X abundantiam frumenti & vini.
Et serviant tibi populi, & adorent
te tribus: eſto dominus fratrum
tuorum, & incurvéntur ante te filii
matris tuæ. Qi maledixerit tibi,
ſit ille maledictus: & qui benedixe-
rit tibi, benedictionibus repleatur.
. Det tibi Deus de rore cœli, &
de pinguédine terræ abundantiam:
serviant tibi tribus & populi:
Eſto dominus fratrum tuorum:
Et incuryéntur ante te filii ma-
tris tuæ. Eſto
loria Patri. Eſto.

Ex libro ſancti Auguſtini Epiſcopi
contra mendacium.

Jaob quod matre fecit audore,
ut patrem fallere viderétur, ſi
diligénter & fidéliter itéendatur,
non eſt mendacium, ſed myſtériu.
Se ſi mendagçia dixérimus: omnes
tiam parabolæ ac figuræ ſignifi-
candârum quarumcúmque rerum,
uæ non ad proprietatem accipién-
æ ſunt, ſed in eis aliad ex alio
eſt intelligendum, dicentur eſſe
mendaâcia: quod abſit omninò.
Nam qui hoc putat, troôpicis etiam
tam multis locutionibus omnibus
poteſt hanc importare calüùmniam:
ita ut hæc ipſa, quæ appellatur me-
taphora;, hoc eſt, de re proô Pria ad
rem non propriam verbi aſicujus
uſurpata translatio, poſſit iſta ra-
tione mendacium nuncupari.
*Dum exiret Jacoh de terra ſua,
vidit gloriam Dei, & git: quaàm
terribilis eſt locus iſte: Non eſt
hic aliud, niſi domus Dei, & porta
cœli, Veré Deus eſt in loco
iſto, & ego neſciebam. Non.

Uæ ſigniicäntur enim, uti-
que ipfa dicuntur, putäntur
autem mendacia, quôniam non ea,
quæ verée ſignificantur; dicta intel-

liguntur: ſed ea, quæ falſa ſünt,
dicta eſſe creduntur. Hoc ut ex-
emplis fiat planiùs, idipſum quod
Jacob fecit, atténde. Hœdinis
certèe pellibus membra contéxit. Si
cauſam proximam requiramus,
mentitum putabimus; hoc enim
fecit, ut putarétur eſſe qui non
erat. Si autem hoc factum ad illud,
propter quod fignificandum revera
factum eſt, referatur, per hœdinas
bpelles, peccata: per eum verèô, qui
eis ſe operuit, ille ſignificatus eſt,
qui non ſua, ſed aliena peccata
portavit. .
si Dominus Deus meus fuerit
mecum in via iſta, per quam ego
ambulo, & cuſtodierit me, & dede-
rit mihi panem ad edéendum, &
veſtimentum, quo opériar, & revq-
caverit me cum ſalute: * Frit mi-
hi Doôminus in refugium, & lapis
iſte in ſignum. Surgens ergo
manée Jacob, tulit lapidem, quem
ſupposuúerat capiti ſuo, & ereéxit
in titulum, fundénsque oleum dé-
uper, dixit. Prit.

Erax ergo ſignificatio nullo
modo mendacium rectè dici
poteſt: ut autem in facto, ita & in
verbo. Nam cùm ei pater dixiſiet:
Quis es tu fili? IUle reſpondit Ego
sum Eſau primogénitus tuus. Hoe

ſi referatur ad duos illos geminos;,
mendacium vidébitur: ſi autem ad

illud, propter quod ſignificandum
iſta geſta dictaque confcripta ſunt;,
ille eſt hic intelligéndus in corpo-
re ſuo, quod eſt ejusEccléſia, qui
de hac re loquens, ait: Cùm videé-
ritis Abraham & Iſaac & Iacob, &
omnes Prophétas in regno Dei,
vos autem expélli foras. Et, Vé-
nient ab Oriénte, & Occidénte, &
Aquilone, & Auſtro, & accum-
bent in regno Dei. Et, Ecce ſunt
noviſſimi, qui erant primi, & funt
primi, qui erant noviffimi. Sic
enim quodammodò minor majoris
primatum frater abſtulit, atque in
se transtulit fratris. .
Erit mihi Dôminus in Deum;
& lapis iſte, quern eréxi in titulu,
vocabitur domus Dei; & de uni-
verſis, quæ déderis? . ,
Décimas & hoôſtias pacificas éf-
feram tibi. . erd 4
Si reverſus fuero proôſperè a
domum patris mei. Décimas.
löria Patri. Decimas.

(Cio ſ⸗

illot
Dettum
ftatrem
tem esce
gutatus
De H

FHum
cobun
nem a ee
monte .
glorie de
tellexiſſe
Ipslus tan
tegebatr
Et ided
miſerat.
cipulis
quam y,
nientem
Lia elari⸗
haturam
tem, his
1pieuam.
ineffabi!
nonem,
18 coxe
mortali
tueri pe
Dixit
mitte m

lensque oi
IIt.

Sanifciti
Gcinm N

e Con
igenen
ejust N.
1i

Iiuc alii

Ant prünn
1 nor
bſtulit, 4

ero⸗ Dro e
i Decinu
ecinm

éctio ſandi Evangélii ſecundum
Matthæum.

IN illo temore: Aſsumpſit Jeſus
Petrum, & Jacobum, & Joannem
fratrem ejus, & duxit illos in mon-
tem excelſum ſeoôrſum: & transfi-
guratus eſt ante eos. Et réliqua.
De Homilia S. Leônis Papæ.

Ssumpfſit jeſus Petrum, & Ja-
cobum, & fratrem ejus Joan-
nem, & conſcenſo cum eis ſeorſum
monte præcélſo, claritatem ſuæ
gloriæ demonſtravit: quia liceèt in-
tellexiſſent in eo Majeſtatem Dei,
ipsius tamẽ coôrppris, quo Divinitas
tegebatur, potentiam neſciébant.
Et ideò proprié ſignantérque pro-
miſerat, quosdam de aſtantibus diſ-
cipulis non priùs guſtäre mortem,
quàm vidérent Filium hôminis ve-
nientem in regno ſuo id eſt, in ré-
gia claritate, quam ſpiritualiter ad
natůram ſuscepti hôminis pertiné-
tem, his tribus viris véluit eſſe coõ-
ſpicuam, Nam illam ipsius Deitatis
ineffabilem, & inacceſsibilem vi-
fionem, quæ in æternam vitã mun-
dis corde ſervatur, nullo modo
mortaàli adhuc carne circumdati in-
tuéri pôterant & vidére.
Dixit Angelus ad Jacob, * Di
mitte me, aurora eſt. Reſpondit
ei: Non dimittam te, niſi benedi-
xeris mihi. Et benedixit ei in eo-
dem loco. V. Cuùmque ſurrexiſſet
Jacob, ecce vir luctabatur cum e0
usque mane; & cùm videret, quôd
eum ſuperare non poſſet, dixit ad
eum. Dimitte.

Icénte Patre: Hic eſt Filius
meus diléctus, in quo mihi
bené complacui, ipſum audite:
non evidenter auditum eſt; Hic
eſt Filius meus, cui ex me & me-
cum eſſe ſine témpore eſt? quia nec
génitor génito prior, nec genitus
eſt genitore poſtérior. Hic eſtFilins
meus, quem à me non séparat Déi-
tas, non dividit potéſtas, non diſ-
cernit æternitas. Hic eſt Filius me“,
non adoptivus, ſed préôprius: non
aliunde creatus, ſed ex me génitus:

nec de alia natùra mihi factus com-
arabilis, ſed de mea eſſéntia mi-
i natus æ qualis.
Vidi Dominum facie ad faciem:
Et ſalya fasta eſt anima mea.

249
„Et dixit mihi: Nequâquam vo-
càberis Jacob, ſed Ifrael erit no-
men tuum. Et,

Ic eſt Filius meus, per quem
omnia facta ſunt: & ſine quo
factum eſt nihil: quia omnia, quæ
facio ſimiliter facit, & quidquid
peror inſeparabiliter mecum at-
que indifferénter operatur. Hic eſt
Filius meus, qui eam, quam mecum
habet æqualitatem, non rapina ap-

pétiit, nec uſurpatione præsumpfit:

ſed manens in forma gloriæ meæ,
ut ad reparandum genus humaânum
exequerétur commune consilium,
usque ad formam ſervilem incli-
navit incommutabilem Deitatem.
Hunc ergo, in quo mihi per omnia
bene complagçeo, & cujſus prædica-
tione maniféſtor, cujus humilita-
te clariſicor, incunctanter audite,
quia ipſe eſt veritas, & vita, ipſe
virtus mea, atque ſapiéntia.
Gùm audiſſet jacob, quòd Eſau
veniret contra eum, diviſit filios
uos, & uxores, dicens: Si per-
cuſſerit Eſau unam turmam, ſalva-
bitur altera: Libera me Dñe,
qui dixiſti mihi: Multiplicabo
ſemen tuum ſicut ſtellas cœli, &
ſicut arénam maris, quæ præ multi⸗-
tudine numerari non poteſt.
Domine, qui dixiſti mihi: Rever-
tere in terram nativitatis tuæ: Dñe;
qui. paſcis me à juventůte mea.
Libera. Ioria; Multiplicabo.

Omine laäbia mea apéries, &
os meum annuntiabit laudem
tuam.
iſerére mei. 216.
Déxtera Dñi fecit virtutem
déxtera Doômini exaltavit me.
Factus eſt adjütor meus
Deus meus.
Trium puerôrum cantemus
hymnum, quem cangabant in cami-
no ignis; benediceêntes Dim.
Statuit ea in ætérnum, & in
ſæculum ſæculi, præcéptum po-
ſuit „& non præteribit.

Ratres, Rogämus vos, & obſe-
crämus in Doômino Jeſu, ut
quemadmodum accepiſtis à nobis,
quômodo vos opoôrteat ambuläre
& placere Deo, ſic & ambulétis;,
ut abundétis magiis.
ſol ſalutis intimis.
Angelis ſuis.

5

2

14.

Aſsumpſit
Jeſus discipulos ſuos, & aſcendit
in " ntem a & transfiguratus eſt
ante eos. eus, qui con
ſ. picis.
imine, bonum eſt nos hic eſſe; ſi vis.
faciamus hic tria tabernacula: tibi
unum, Moyſi unum, & Eliæ unum.
. egi
1æculerum. 18.
ratres, Rog.
Ipſe liberavit me, De la-
ueo venantium. Ipfſe. “. Et à ver-
Do aſpero, Delaqueo. G loria. Ipſe.
Scapulis ſuis obumbrabit cibi.
Et b pennis ejus ſperabis.
Faciamus hic tria
tabernacula, tibi unum, Moyſi unu,
& Eliæ unum.
c eſt enim volüntas Dei,
säctificatio veſtra;, ut abſtinea-
tis vos a fornicatione; ut ſciat u-
nusquisq; veſtrum vas ſuum poſſi-
dére in ſanctificatione & honore.
Scapulis ſuis, Obumbra-
bit tibi. Scapulis. Et ſub pen-
nis ejus ſperabis. Obumbrabit.
loria Patri. Scapulis. Scuto
circumdabit te véritas ejus.
Nô timéeébis à timore nocturno.
Viſionem, quam
vidiſtis, némini dixéritis, donec à
mortuis resurgat Filius hominis.

On enim vocavit nos Deus in
imunditiam, ſed in ſanctifica-
tiõnem in Chriſto Jeſu Dño noſtro.
Scuto circumdabit te, †½ Vé-
ritas ejus. Scuto Non timé-
bis à timore noctürno. Véritas.
loria Patri, Scuto.
Angelis ſuis Deus mandavit de
te. Ut cuſtodiant te in omni-
bus viis tuis.

ixit Dominus. 77
ratres, Rogâmus vos.
udi benigne Conditor.
Angelis ſuis. 237.
. Viſionem, quam
vidiſtis, némini dixéritis, donec à
mortuis resurgat Filius höminis.
eus, qui conſpicis. 247.

FERI A S E CUN D A.
ectio ſancti Evangelli ſecundùm
Joannem. 9
NWillo témpore: Dixit Jeſus tur-
bis Judæorum: Ego vado;

quærétis me, & in peccato ve-

nuntiavit ergo illis Dominus, di

ſtro moriémini. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſéopi.

Ocutus eſt Dominus Judæis, di-
cens: Ego vado. Chriſto enim
Dño mors proféctio fuit illo, unde
vénerat, & unde no diſceſſerat. Ego,
inquit, vado, & quærétis me, non de-
ſidério, ſed odio. Nam illu poſtea-
quã abſcéſſit ab oculis hominu; in-
qui ſiérunt & qui oderant, & qui a-
mabät, illi perſequendo, iſti habere
cupiéndo. In Pſalmis ait ipſe Dñs
per Prophetaàam: Périit fuga a me, &
non eſt, qui requirat animam me-
am. Et iterum ait alio loco in Pfal-
ino: Confundantur, & revereantur
requiréntes animam meam.
Dum iret jacob de Berſabée, &
pérgeret Haran, locutus eſt ei Do-
minus, dicens: Terram, in qua
dormis, tibi dabo, & sémini tuo.
Xdihicavit ex lapidibus altare
in honorem Domini, fundens ole-
um deſuper: & benedixit eum
Deus, dicens, Terram.

Ulpavit, qui non requirerent:
damnavit requirentes. Bonum
eſt enim quærere animam, Chriſti,
ſed quo modo eam quæ ſfiérunt diſ-
cipuli: & malum eſt quærere ani-
mam Chriſti, ſed quo modo eam
Ladæi quæſiérunt! illi enim ut ha-
érent, iſti ut pêrderent. Denique
iſtis, quia ſic quærebant more ma-
lo, corde pervérſo quid ſecutus
adyaAnxit: Quærétis me, &, ne pu-
teidui benè me quærétis, in pec-
cato veſtro moriémini. Hoc ebß
Chriſtum male quærere, in peccato
ſuo mori Hoc eſt illum odiſe-
per quem poſſiit ſolùm ſalvus eſſe.
Apparuit Deus Jacob, &
dixit eum, & dixit Ego ſum Deus
Bethel,ubi unxiſti lapidem, & vo-
tum voviſti mihi: Créſcere te
faciam, & multiplicabo te.
Vere Dominas efſt in loco iſto,
& ego neſciebam. Grefſcere.

Um enim hoômines, uoram
ſpes in Deo eſt, non ébeant
mala réddere nec pro malis; Ted-
débant iſti mala pro bonis. Præ-
xitque ſenténtiam præſcius; quo
in ſuo peccato morerentur. Dein-
de adjunxit: Quo ego vado, Yos

non potéſtis venire. Hoc & dis-
cipulis ſuis alio loco dixit :nec 1.
m

men eis
moriemi

dise
ſed pol
numqu
In pece
Det
ce hin⸗
zeryian
Eſto
Et in
tris tur

Slogu

en
ell
fligend
Ktinet:
jejunet,

Qui men!
reliquit
elta ſunt

Deſto
omnt
fiduciam
pes con
enignu
F N
eckio

Nillo⸗
ad tun
dicens:
deru int5
elg, gn
ſerrate,
Verd eort

Did
niud

9

lei⸗
egis ol

n elt Een
qo m
lilliͤenn⸗
Nderent. N.
elebant n
o me

15 AcO
it Eee

hommIles 4
1 1on
ee ronnn
1t0 lann
ilibann
n egtl.

men eis dixit: In peccàto veſtro
moriemini. Quid autem dixitèquod
& iſtis. Quo ego vado, vos non po-
téſtis venire. Non abſtulit ſpem ſed
Pordixit dilationem. Quando enim
oc discipulis Dnñs loquebatur; tunc
non poôterant venire, duo ille ibat,
ſed poſtéà venturi erant: iſti autem
numquam quibus præſcius, dixit:
In peccato veſtro moriémini.
Det tibi Deus de rore cœli, &
de pinguedine terræ abundantiam:
sérviant tibi tribus, & populi:
Eſto dominus fratrum tuorum:
Et incurventur ante te filii ma-
tris tuæ. Eſto. loria Patri Eſto.
Ego principium, qui
& loquor vobis.

38.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: üt familia tua, quæ ſe af-
fligendo carnem, ab alimentis ab-
ſtinet: ſectando juſtitiam, à culpa
jejnet. Per Dominum.

Qui me miſit, mecum eſt, & non
reliquit me ſolum: quia quæ pla-
cita ſunt ei, facio ſemper.

80.
Déſto fuppliçationibus noſtris
omnipotens Deus: & quibus
fiduciam ſperandæ pietatis indul-
ges, conſuetæ miſericordiæ tribue
benignus effectum. Per Dominum.
5 . T. E R T I A
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

N illo témpore: Locutus eſt Jeſus
ad turbas: & ad diſcipulos ſuos,
dicens: Super cathedram Moôyſi ſe-
dérunt Scribæ, & Phariſæi. Omnia
ergo, quæcumque dixerint vobis,
ſeryate, & facite: ſecündùm opera
vero eorum nolite facere. Et rel.
Homilia S. Hieroônymi Presbyt.

Uid manſuétius, quid benig-
nius Dnio?:; Tentatuùr à Phari-
[X*is, confringuntur insidiæ eorum,
& ſecúùndùm Pialmiſtam: Sagittæ
parvulorum factæ ſunt plagg eo-
rum: & nihilominùs propter facer-
dotii & nominis dignitatem hor-
tatur populos, ut ſubjiciantur eis,
non pera, ſed doctrinam, conſide-
rantes. Quod autem ait: Super ca-
thedram Môyſi ſederunt Scribæ, &
Phariſæi: per cathedram doftrinam
legis oſténdit. Ergo & illud, quod

2 5
dicitur in Pſalmo: In cathedra pe-
ſtilentiæ non ſedit : & Cathedras
vendentium columbas evértit, do-
Gtrinam debémus accipere.
Dum exiret Jjacob de terra ſua;-
vidit glorijam Dei: & ait : Quàam
terribili eit locus iſte! Non e
hic aliud, niſi domus Dei, & por-
ca coli.
Veré Deus eſt in loco iſto, &
ego neſciébam. Non.

Lligant enim onera gravia &
R importabilia, & impoônunt in
hù⁴meros hominum, digito autem
ſuo nolunt ea movere. Hocg gene-
raliter adverſùs omnes magiſtros,»
qui gravia jubent, & minora non
faciunt. Notandum autem, quòôd
& humeri, & digitus & onera, &
vincula, quibus alligantur onera;,
ſpiritualiter intelligenda ſunt. Om-
nia verô opera ſua faciunt, ut vi-
deantur ab hominibus. Quicumque
igitur ita facit quodlibet, ut videa-
tur ab hominibuùs;, Scriba & Pha-
riſæus eſt.
Ssi Dominus Deus meus füúerit
mecum in via iſta, per quam ego
ambulo, & cuſtodierit me, & deé-
derit mihi panem ad edéndum, &
veſtimentum, quo opériar, & revo-
caverit me cum ſalute: &£ Erit mihi
Doôminus in refugium, & lapis iſte
in ſignum. Surgens ergo mane
Jacob;, tulit lapidem, quem ſuppo-
suerat capiti ſuo, & eréxit in titu-
lum, fundensque oleum déſuper
dixit. Erit.

Ilaätant enim phylactéria ſua ,
& magnificant ämbrias. A-
mant quoque primos recubitus in
cœnis, & primas cathedras in ſy-
nagogis, & ſalutationes in foro,»
& vocari ab hominibus Rabbi. Væ
nobis miſeris, ad quos Phariſæorum
vitia tranſierant. Dôminus, cùm
dediſſet mandata Legis per May-
ſen, ad extremum intulit: ligabis
ea in manu tua, & erunt immota
ante oculos tuos. Et eſt ſenſus:
Præcépta mea ſint in manu tua; ut
Spere compleantur; ſint ante ogcu-
l1os tuos, ut die ac nocte mediteris
in eis. Hoc Phariſæi male inter-
pretantes, ſcribebant in membra-
nis Decalogum Moôy ſi, id eſt, de-
cem verba Legis;, complicantes
eca, & ligantes in fronte, & qua-
ſi coronam capiti facientes: ut
Em⸗

252
ſemper ante ôculos moveréntur.
Erit mihi Dominus in Deum, &
lapis iſte, quem erexi in titulum,
vocabitur domus Dei: & de univer-
ſis, quæ déderis mihi: Déecimas
& hoſtias pacificas offeram tibi.
Si revérfus fuero prôſperè ad
domum patris mei. Decimas.
lôria Patri. Decimas.

Unus eſt enim magfſter veſter, qui
in cœlis eſt, ChriſtuùsDäüs.
Erfice, quæſumus Dômine, be-
nignus in nobis obfervantiæ
ſanctæ ſubsidium, ut; quæ te au-
Goôre faciénda cognovimus; te ope-
rante impleamus. Per Dominum.
Omnes autem
vos fratres eſtis: & patrem nolite
vocare vobis ſuper terram: unus eit
enim Pater veſter, qui in cœlis eſt:
nec vocémini magiſtri,; quia magi-
ſter veſter uns eſt Chriſtus.
Ropitiare Domine ſupplicatio-
nibus noſtris, & animarum no-
ſtrarum mederg languoribus, ut re-
miilione percépta, in tua ſemper
benedictione lætémur. Per Däm.
F E. R. L A Q A. R TI A.

égio ſancti Eyangélii ſecúndùm
Matthæum.
N illo tempore: Aſcêndens Jeſus
Jerosolymam, aſſumpfit duode-
cim discipulos ſecrétoô, & ait illis:
Ecce afcéndimus jerosolymam; &
Filig hominis tradétur Principibus
ſacerdotum & Scribis, & condem-
nabunt eum morte. Et réliqua.
Homilia S., Ambroôſii Epiſcopi.

Onſiderate, quæ mater filiorum
Zebedæi cum filiis, & pro filiis
petat: mater eſt utique, cui pro filio-
rum honore ſolicite, immoderatior
quidé, ſed tamẽ ignoscénda mésura
votôrum eſt. Atque mater ætate
15gæva, ſtudio religioſa, ſolatio de-
ſtituta, quæ tunc temporis, quando
vel juvanda, vel alenda foret validæ
prolis auxilio; abeſſe ſibi liberos
patiebatur, & voluptati ſuæ mercé-
dem ſequentiüChriſtum prætülerat
filiorum. Qui prima voce vocati à
Domino (ut legimus ) relictis réti-
bus, & patre ſecuti ſunt eum.
Dixit Angelus ad Jacob: Di-
mitte me, aurora eſt. Reſpondit ei:

Non dimittam te, niſi benedixeris

mihi. Et benedixit ei in eodé loco,

Cumque ſurrexiſſet Jacob, ecce
vir luctabatur cum eo usque mané:
& cùm videret, quod euin fupera-
re non poſſet, dixit ad eum. Di-
mitte.

K.c igitur ſtùdio maternæ ſe-
dulitatis indulgentior obſecraà-
bat Salvatorem, dicens: Ut sc-
deant hi duo filii mei, unus ad dex-
teram tuuam, & alter ad ſiniſtram
in regno tuo. Etſi error, pietatis
tamen error eſt. Nesciunt enim
matérna viscera patientiam, etſi
voti avara, tamen veniabilis cupi-
ditas, quæ non pecuniæ eft avida,
ſed gratiæ. Nec inverecunda pe-
titio, quæ non ſibi, ſed liberis
conſulébat. Matrem conſiderate,
matrem cogitate.
Vidi Dominum facie ad faciem,
Et ſalva facta eſt anima mea.
Et dixit mihi: Nequaquam vo-
caberis Jacob, ſed Iſrael erit no-
men tuum. Et ſalva.

Onſideraäbat Chriſtus matris
dilectionem, quæ filiorum
mercede grandævam ſolabatur ſe-
néctam: & deſidériis licet feſſa ma-
têrnis, chariffimoru pignorum tole-
rabat absentiam. Con ſiderate étiam
féminã, hoc eſt, ſexum fragiliorem,
quem Düs propria nonduú confirma-
verat paſſione. Côſiderate, inquam,
Hevæ illius primæ mulieris hæredé,
transfuſa in omnes imoderatæ cu-
piditatis ſuccefione labénte: quam
Däüs adhuc proprio sanguine non
redémerat: nondum inolita affecti-
bus omnem immodici contra fas
honoris abpeténtiam ſuo Chriſtus
cruoôre diluerat. Hæreditario igi-
tur mùlier delinquebat errore.
Cùm audiſſet jacob, dquod Eſau
veniret contra eum, diviſit fllios
ſuos, & uxores, dicens: Si percuſſerit
Eſau unam turmam, ſalvabitur alte-
ra Libera me Domine, qui di-
ziſti mihi: Multiplicabo ſemen
tuum ſicut ſtellas cœli, & ſicut
arénam maris, quæ præ multitüdine
numerari non poteſt. Domine,
qui dixiſti mihi: Kevertere in ter-
ram nativitatis tuæ: Domine, dqui
pascis me à juventute mea. Libera.
loria Patri. Multiplicaho.

Ecce ascéndimus Jerosolymam,
Filius hominis tradetur ad cruci-
figendum.

Opul
mine
4b elcie
hete,
Sale c

Tradet
dendun
figend
E
anna
corca ſe
vore con.
tur ſtabil
Per Düm
FTERI
ectio!
Luca
Nillo
riſeis
qui ind
epulabe
Teliq ua.
Homi!

Ver
iy
pura &
cie ſole
lum ſig
rius ha
ciis ad
litatem
Fibas
lum ſig
cöyerſi
Fi ſua
in cute
Nexe v.
foras e
Tol
arcum,
comeda
ma mea.
cnicl att
Wentam

Vic
A feh
küptio
Iter 4
beltlfere
Uunt hun
fendo
Uuſ malr
dperimn
piedar
Vand
dade

lerlueh

Neauagu
ed Itnel 4
1

AI.

Chriſtas
2 10

lcentet
elleli

letgnhli

tlacelt 4

sare concede.

Opulum tunm, quæſumus, Doô-
mine, propitius réſpice: & quos
ab eſcis carnâlibus præcipis abſti⸗
néreé, à nôxiis quoque vitiis ceſ-
Per Dominum.

Tradétur enim Gentibus ad illu-
déndum, & flagellandum, & cruci-
figendum.
Eus innocéntiæ reſtituütor, &
amator, dirige ad te tuorum
corda ſervorum: ut Spiritus tui fer-
vore concépto, & in fide inyenian-
tur ſtabiles, & in ôpere efficaces.
Per Däm. in unitate ejusdem.
F E K IA I L N T A
éctio ſandti Evangélii ſecundùm
Lucam.
N illo témpore: Dixit Jeſus Pha-
riſæis: Homo quidam erat dives,
qui induebatur purpura & yſſo, &
eypulabatur quotidie ſpléndidè. Et
réliqua.

Homilia ſancti Gregéôrii Papæ.

Uem, fratres chariſſimi, quem
dives iſte, qui induebatur puùúr-
pura & by ſſo, & epulabatur quoti-
die ſpléndide, niſi judaicum popu-
lum fignat: qui cultum vitæ exté-
rius habnit, qui accèptæ legis deli-
ciis ad nitôrem uſus eſt, non ad uti-
litatem: Quem verò Lazarus ulcé-
ribus plenus, niſi Gentilem pôpu-
lum figuraliter éxprimit: Qui dum
cõverſus ad Deum peccata confité-
ri ſua non erùbuit, huic vulnus
in cute fuit. In cutis quippe vul-
neré virus à viſcéribus trahitur, &
foras erumpit.
Tolle arma tua, phâretram &
arcum, & affer de venatione tua;, ut
comedam: * Et benedicat tibi ani-
ma mea., Cùm que venatu ali-
quid attüúleris, fac mihi inde pul-
mentum, ut comedam. Et.

Wid eſt ergo peccatôrum con-
femno, niſi quædam vülnerum
rûptio? quia peccati virus ſalu-
briter aperitur in confeſſione, quod
peſtifere latsbat in mente. Vulnera
eétenim cutis in fuperficiem tra-
hunt humorem bputredinis. Et con-
fiténdo peccata, quid aliud agimus;,
niſi malum, quod in nobis latébat,
aperimus 2 Sed Lazarus vulneratus
cupiebat ſaturari de micis, quæ ca-

debant de menſa divitis, & nemo

illi dabat: quia Gentilium quem-

253
que ad cognitiônem Legis admit-
tere ſupérbus ille péôpulus deſpi-
ciébat.
Ecce odor flii mei ſicut odor
agri pleni, cui benedixit Dominus,
créſcere te faciat Deus meus ſicut
arénam maris: Et donet tibi de
rore cœli benedictionem.
„Deus autem omnipotens bene-
dicat tibi, atque multiplicet. Et

Ui dum doctrinam Legis non
ad charitâàtem habuit, ſed ad
elistionem, quaſi de accéptis opi-
bus tumuit: & quia ei verba deflué-
bant de ſciéntia: quaſi micæ cadé-
bant de menſa. At contra, jacéntis
pauperis vulnera lingébant canes.
Nonnuúmquam ſolent in ſacro elo-
quio per canes prædicatoôres intél-
ligi. Canum étenim lingua, vulnus
dum lingit, curat: quia & doctores
ſancti, dum in cbntelliohe peccati
noſtri nos inſtruunt, quaſi vulnus
mentis per linguam tangunt.
Det tibj Deus de rore cœli,
de pinguédine terræ abundantiam:
sérviant tibi tribus & pôpuli.
Eſto Dôminus fratrum tuoôrum.
Et incurvéntur ante te filii ma-
tris tuæ. Eſto. & loria Patri. Eſto.
Fili, recordarec, quia
recepiſti bona in vita tua: & Laza-
rus ſimiliter mala.
Ræſta nobis, quæſumus, Doômi-
ne, auxilium gratiæ tuæ: ut jeju-
niis, & orationibus convenienter
inténti, liberémur ab hôſtibus
mentis & corporis. Per Düäm.
Dives ille gut-
tam aquæ petiit, qui micas panis
Lazaro negavit.
Deſto Pomine famulistuis, &
perpétuam benisgnitatem lar-
gire poscéntibus: ut iis, qui te au-
â & gubernatoôre gloriantur, &
congregata reſtaures, & reſtaurata
consérves. Per Dominum.
F E RK L A § E X TL. A.
éctio ſancti Evangélii fſecundum
Matthæum.
N illo témpore: Dixit Jeſus turbis
Judæoru, & principibus ſacerdotũ
parabolam hanc: Homo erat patex-
familia, qui plantavit vineam:
ſepem circumdedit ei. Et réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Lerique varias ſignificationes
de vineæ APPellatione deri-
vant: ſed evidenter Iſaias vnca
0

2
Demtini Sàbaoth, domum Iſraél eſſe
memoravit. Hanc vineã quis alius,
niſi Deus condidit Hic eſt ergo, qui
eam locavit colonis, & ipſe peregrè
fuit: non quia ex loco ad locũ pro-
fectus eſt Dis, qui ubique ſemper
præſens eſt: ſed quia eſt præſéntior
diligentibus; negligentibus abeſt.
Multis temporibus abfuit, ne præ-
propera videretur exactio. Nam
quo indulgentior liberalitas, eò in-
excuſabilior pervicacia.
Dum exiret Jagob de terra ſua,
Vidit gloriam Dei, & ait: Quam
terribilis eſt locus iſte! Non eſt
hic aliud, niſi domus Dei, & porta
c&li. Veré Deus eſt in loco
ſto, & êgo neſciébam. Non eſt.

Nde benê ſecundum Matthæum
habes, quia & ſepe circumde-
dit: hoc eſt, divinæ cuſtodiæ muni-
tione vallavit, ne facilè ſpiritalium
patéret incurſibus beſtiarum. Et
fodit in ea torcular. Quomodo in-
telligimus, quid ſit torcular, niſi
fortè, quia Pſalmi pro torcularibus
inſcribuntur, eo quod in his myſté-
ria Dnicæ paſſionis, modo muſti
ſancto fervéntis Spiritu, redundan-
tiùs æſtuaverint? Unde ébrii puta-
bantur, quibus Spiritus ſanctus in-
undabat. Ergo & hic fodit torcülar,
in quod uvæ ratioabilis fructus in-
térior ſpiritali infuſiòône deflueret.
si Dominus Deus meus füúerit
meécum in via iſta, per quam ego
ambulo, & cuſtodierit me, & déde-
rit mihi panem ad edendum, &
veſtimentum, quò opériar, & revo-
caverit me cum ſalúte: * Erit mi-
hi Dominus in refugium, & lapis
iſte in ſignum. Surgens ergo
manè Jacob, tulit ſapidem, quem
ſupposuerat caâpiti ſuo, & eréxit
in titulum, fundénsque oleum dé-
ſuperzdixit. Erit.
Dificavit turrim „ véêrticem
ſcilicet legis attollens; atque
ità hanc vineam munitam, inſtrù-
ctam, ornatam locavit Judæis. Et
tempore fruduum sérvulos miſit.
Bene tempus frùctuum poôſuit, non
proventuum. Nullus enim fruétus
Extitit judæofum, nullus vineæ hu-
jus provêntuszde qua Dominus ait:
Expectavi, ut faceret uvas, fecit au-
tem ſpinas. Itaque non Htitiæ vi-
nonon ſpiritali muſto, ſed cruénto
Prophetarum sanguine torcularia
redundarunt.

Erit mihi Dôminus in Deum,
& lapis iſte, quem eréxi, in titu-
lum „vocabitur domus Dei, & de
anivérſis, quæ déderis mihi:
Decimas & hoſtias pacificas of-
feram tibi.
Si revérſus fúero proſperè ad
domum patris mei. Décimas.
1oria Patri. Décimas.

Malos malé perdet, & vineam ſuam
locabit aliis agricolis, qui reddant
ei fructum temporibus ſuis.

A, quæ ſumus, omnipotens De-
Las; ut ſacro nos purificante
jeſunio, ſincèris mentibus ad ſan-
Gta ventùra facias pervenire. Per
Dominum.

Quæréntes eum tenére; timuéèrunt
turbam, quia ſicut Prophétam eum
habébant. .
A, quæſumus, Dômine, pô-
pulo tuo ſalútem mentis &
corporis, ut bonis opéribus in-
hæréndo;, tuæ ſemper virtutis me-
reàtur protectione defendi. ker
Dôminum.

5 A B. B A T G.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam. . 8.
N illo témpore: Dixit Jeſus Phari-
ſæis, & Scribis parabolam iſtam:
Homo quidam habuit duos filios,
& dixit adoleſcêntior ex illis patri:
Pater da mihi portionem ſubſtän-
tiæ, quæ me contingit. Et réliqua.
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

ides, quòd divinum patriméô-
nium peténtibus datur. Nee
putes culpam patris, quod adoles-
centioôri dedit. Nulla Dei regno
infirma ætas: nec fides gravatur
annis. Ipfe certè ſe judicavit ido-
neum, qui popoſcçit. Atque uti-
nam non recefsiſſet à patre; im-
pediméntum nefciſſet ætaàtis. Sed
poſteaquam domum patriam dere-
linquens, péregre proféctus eſt,/
cœbit egére. Méritô ergo prode-
git patrimonium, qui receéſiit ab
Eccle ſia.
Pater; peccavi in colum, &
coôram te, jam non ſum dignus
vocari filius tuus: Fac me ſicut
unum ex mercenariis tuis.

Quanti mercenarii in domo pa-
tris mei abundant panibus, ego
au⸗

minuginde
n eteti u

men
8Pelſelle

teneleſ ii
lt Prophein

4 4
Anzelii ia⸗

Diit eiui
ſpalabolm
buit
ntiote
oftionen 1
tingit bine
oli Eylen

iytnum In
1s, (N
nſebi
e fe;
ſe ucletii
ſeit Ann
ſet ² pattei

autem hic fame péreo: ſurgam,
& ibo ad patrem meum, & dicam
ecli. Fac me ſicut.

Eregè profé Kus eſt in regionem
longinquam Quid longinquius,
quàm à ie recedere, nec regioni-
bus, ſed moribus ſeparari: ſtudiis
diſcrétum eſſes non terris: & quaſi
interfuſo luxuriæ ſæcularis æſtu
divertia habéere Sanctorum Etenim
qui ſe à Chriſto séparat, exul eſt
patriæ,civis eſt mundi. Sed nos non
sumus advenæ, at que peregrini, ſed
cives ſumus Sanctorum, & doméſti-
ci Dei. Qui enim eramus longe, facti
sumus proôpè in sanguine Chriſti.
Non invideamus de longinqua re-
gione remeantibus: quia & nos
fuimus in regione longinqua, ſicut
Iſaias docet. Sic enim habet: Qui
ſedébant in regione umbræ mor-
tis, lux orta eſt illis. Régio ergo
longinqua umbra eſt mortis.
Vidi Dominum facie ad faciem,
Et ſalva facta eſt anima mea.
Et dixit mihi;: Nequàâquam vo-
caberis Jacob, ſed Iſrael erit no-
men tuum. Et ſalva.

Os autem, quibus ſpfritus an-
te faciem Chriſtus eſt Dñs, in
umbra vivimus Chriſti. Et ideo di-
tit Eccleſia: In umbra ejus concu-
Ppivi, & ſedi. Ille igitur vivéndo lu-
Xxuriosé, consumpfit omnia orna-
méenta naturæ. Unde tu; qui ac-
cepiſti imaginem Dei, qui habes ſi-
militudinem ejus, noli eam irra-
tionabili fœditate consumere. O-
pus Dei es: noli ligno dicere: Pa-
ter meus es tu, ne accipias fimili-
tudinem ligni, quia ſcriptum eſt:
Similes illis fiant, qui faciunt ea.
Cùm audiſſet Jacob, quod Eſau

veniret contra eum, diviſit filios

ſuos, & uxores, dicens: ſi percçuſſe-
rit Eſau unam turmam, ſalvabitur
aàltexa; ibera me Domine, qui
dixiſti mihi: * Multiplicabo ſeme
tuum ſicut ſtellas coeli, & ſicut aré-
nam maris, quæ præ multitudine
numerari non poteſt. Domine-.
qui dixiſti mihi: Kevértere in ter-
ram nativitatis tuæ: Domine,;, qui
paſcis me a juventute mea. Libera.
Boria Patri. Multiplicabo.

Vadam ad patrem meum, & dicam
ei: Pater, fac me ſicut unum ex
mercenariis tuis.

255

A, quæſumus, Domine, no-
ſtris efféctum jejuniis ſaluta-
fem, ut caſtigatio carnis aſsumpta-»
ad noſtrarum vegetationem trans-
eat animarum. Per Dominum.

Ratres, eſtoôte imitatôres Dei⸗»
ſicut filii chariſſimi: & ambulate
in dilectione, ſicut & Chriſtus di-
lexit nos, & tradidit ſemetipſum
pro nobis oblationem, & hoſtiam
Deo in odorem ſuavitatis.
udi benigne Conditor.
Angelis ſuis. 237.

Dixit autem pater ad ſervos ſuos:
Cito proférte ſtolam primam,
induite illum, & date annulum in
manu ejus, & calceamenta in pé-
dibus ejus. .
Uæſumus,; omnipotens Deus;,
Wota humilium reéſpice, atque
ad defenſionem noſtram, déxteram
tuæx majeſtatis extende. FPer Do-
minum noſtrum.
DOMINIC A III.

De libro Geneſis.

Oſeph, cum sédecim eſſet annô-
Jn „ paſcebat gregem cum fra-
tribus ſuis adhuc puer: & erat cum
filiis Balæ & Zelphæ uxorum patris
ſui : accuſavitque fratres ſuos
apud patrem crimine peſſimo, Iſ-
rael autem diligébat Joſeph ſuper
omnes filios ſuos, eo quod in ſe-
nectúte genuiſſet en: fecitq; ei tu-
nicam polymitam. Videntes autem
fratres ejus, quod à patre plus cun-
ctis filiis amarétur, oderant eu; nec
poterant ei quidquam pacçificè lo-
qui. Accidit quoque, ut viſum som-
nium reférret fratribus ſuis, quæ
cauſa majoris odii ſeminariu fuit.
Dixitque ad eos: Audite somnium
meumsquod vidi: Putabam nos li-
gare manipulos in agro, & qua ſi
consùrgere manipbulum meum, &
ſtare, veſtrosq; manipulos circunr-
ſtantes adorare manipulum meum,
Reſpondérunt fratres ejus: Nüqui
Rex nolter exis : aut ſubjiciéemur
dicioni tuæx? Hæc ergo cauſa ſom-
niorum, atque ſermonum, invidiæ
& odii fomitem miniſtravit: Aliud
quoque vidit somnium, quod nar-
rans

256
ran⸗ frätribus, ait: Vidi per som-
nium, quaſi ſolem, & lunam, &
ſtellas undecim adorare me. Quod
cùm patri ſuo & fratribus retuliſ-
ſet, increpavit eum pater ſuus, &
dixit: Quid fibi vult hoc somnium
quod vidiſti? num ego, & mater
tua, & fratres tui adorabimus te
ſuper terram?
P dentes Joſeph à longè, lo-
quebantur mutuo fratres dicéntes:
Ecce ſomniator venit: æ& Venite;
occidamus eum, & videamus; ſi
proſint illi somnia ſua.
Cùmque vidiſſent Joſeph fra-
tres ſui, quod à patre cunctis fratri-
bus plus amarétur, oderant eum,
nec pôterant ei quidquam pacificé
loqui, unde & dicébant. Venite.

Nvidébant ei igitur fratres ſui,
pater verò rem tacitus conſidera
bat. Cuùmque fratres illius in pas-
céndis grégibus patris morareéntur
in Sichem, dixit ad eum Ifrael:
Fratres tui paſcunt oves in Sichi-
mis: veni, mittam te ad eos. Quo
reſpondénte: Præſto ſum, ait ei:
Vade, & vide, ſi cuncta proſpera
ſint erga fratres tuos, & pécora:
& renutia mihi, quid agatur. Miſſus
de valle Hebron, venit in Sichem:
invenitque eum vir errantem in a-
gro, & interrogavit, quid quæ-
rerxet? at ille reſpondit : Fra-
tres meos quæro; indica mihi, ubi
paſcent greges. Dixitque ei vir;,
Receſsérunt de loco iſto; audivi
autem eos dicentes: eamus in Do-
thain. Perréxit ergo Joſeph poſt
fratres ſuos, & invénit eos in Do-
thain. Qui cum vidiſſent eum pro-
cul, antequam accéderet ad eos,
cogitavérunt illum occidere, &
mùútuo loquebantur: Ecce som-
niator venit: venite, occidamus
cum: & mittamus in ciſtérnam ve-
terem, dicemusque, Fera péſſima
devoravit eum: & tunc apparébit,
quid illi proſint somnia ſua.
a. Dixit Judas fratribus ſuis: Ecce
Ismaelitæ tranſeunt : venite, ve-
numdétur, & manus noſtræ non
polluantur: & Caro enim & frater
noſter eſt. Quid enim prodeſt,
ſi occidérimus fratrem noſtrum, &
celavérimus sanguinem ipfiusè me-
lius eſt, ut venumdetur. Caro.

Udiens autem hoc Ruben, ni-
tebatur liberare eum de mani-

bus eòrum, & dicébat: Non inter-
ſiciatis animam ejus, nec effun-
datis sanguinem: ſed projſcite
eum in ciſtérnam hanc, quæ eſt in
(olitudine, manuúsque veſtras ſer-
vâte innoxias. Hoc autem dicébat,
volens eripere eum de manibus eo-
cum, & reddere patri ſuo. Confé-
tim igitur;, ut pervénit ad fratres
ſuos, nudavérunt eum tunica talari
& polymita, miſeruntque eum in
ciſtérnam véterem ,quæ non habeé-
bat aquam. Et ſedéntes, ut comé-
derent panem, viderunt Ismaeli-
cas viatores venire de Galaad; &
camelos eorum portantes aroma-
ta, & resinam, & ſtactem in K.-
gyptum. Dixit ergo Judas fratri.-
bus ſuis: Quid nobis prodeſt, ſi
occidérimus fratrem noſtrum, &
celavérimus sanguinem ipsius?
Meélius eſt, ut venumdétur Ismae-
litis, & manus noſtræ non pol-
luantur: frater enim & caro noſtra
eſt. Acquievérunt fratres ſermo-
nibus illius. Et prætereuntibus.
Madianitis negotiatoribus;, extra-
hêntes eum de ciſterna, vendidé-
runt eum Ismaelitis viginti ar-
genteis, qui duxérunt eum in K.-
gyptum. ,
Extrahéntes Joſeph de, laeu»
vendidérunt Ismaelitis viginti ar-
genteis: & Reversusque Kuben ad
bpuùreum, cùm non inveniſſet eum,
Scidit veſtiméênta ſua cum fletu, &
dixit: „ Puer non comparet, &
ego quò ibo? At illi intincta
tùnica Joſeph in sänguine hoœdi,
misérunt, qui ferret eam ad patrem
& diceret: Vide, ſi tunica filii tui
ſit an non. Reversusque.
G1oria Patri. Puer.

Ex libro S8. KmbrOli Epifcopi de
ſancto Joſeph.

Andkrum vita cæteris norma
vivéndi eſt. Ideoque digéſtam
plenius accépimus sériem Scriptu-
rarum: ut dum Abraham, Iſaae, &
Jacob, ceterosque juſtos legéndo
cognôscimus, velut quemdam no-
bis innocéntiæ tramitem virtüte
eorum reſeratum imitantibus ve-
ſtigiis perſequamur. De quibus
mihi cum frequens tractatus fue-
rit ,» hôdie ſancti Joſeph hiſtoria
occüùrrit, in quo cùm plurima fue-
rint genera virtütum, præcipué

tamen insigne cffülfit caſtimoniæz.
. a⸗

Tuhrn
nam di
votiöne
puritat
Animi!
illa ge⸗
ſpecles
animu
Vi⸗
ſeph, le
tu, &
vorayi
l
künican
trem:
ter, ai
lt i⸗
us
Cäſtitar
in ejus
quidan
mes, ni
rentibu
ligeba
quod ſi
fuit: hi
tius hiſt
nolcamt
moreri

eſus inte
Pientian
compéd
Pertränt
Veniret

ri
a 4
tes dilext
fiiunt,
ligas inin
tor doce
hoe keeit
Dare
Nencin⸗
Rkitiam
oc vol
lcims,
Dilanns
can ut
nolcz
Urienn
lorg ne

elbt:ant
ejns, t

loc autent
Umm de mande
ti ſin

Viderunt k

nire d

dtremn nonn
nguinen )
jenumdemn
8 Noſtre
nim & en
nt fratie?
t Prttele
tiatoribun
iſterna, ſe
elitis
gerunt eun

loſen
Hnelitis in
etgisglet⸗

get eumu
e,ſi tuniett⸗
erelsuulle⸗
buel

ol Eotas
ſoſph.

Iadein eſt ſigitur, ut cùm in Abra-
nam didicéritis impigram fidei de

votionem, in Iſaac ſincéræ mentis

puritarem, in Jacob ſingularem
animi laborümque patientiam: ex
illa generalitate virtütum in ipfa:
ſpecies diſciplinarum intendatis
animum.
Videns Jacob veſtiménta Jo
ſeph, ſcidit veſtimenta ſua cum fle-
tu,„& dixit : à Fera péſſima de-
voravit filium meum Joſeph.
Lalérunt autem tratres ejus
fünicam illius „ mittêntes ad pa
trem: quam cùm cognoviſſet pa
Ter;, ait. Fera.

It igitur nobis propolitus ſan-

ctus joſeph tamquam ſpéculum
Eaſtitatis, In ejus enim motibus,
in ejus actibus lucet pudicitia, &
quidam ſplendet caſtimoniæ co
mes, nitor gratiæ. Unde étiam àa pa-
rentibus plus gquam céreri fllii di-
Iigebatur, Sed ea res invidiæ fuit:
quod ſiléntio prætereündum non
fuit: hinc enim arguméntum to-
tius hiſtoriæ proceſſit: ſimul ut cog
noſcamus perfecktum virum non
movéri ulciſcendi doloôris invidia,
nee malorum rependere vicem.
Unde & David ait: Si reddidi re-
tribuéentibus mihi mala.
Joſeph, dum intraret in terram
Kgypti, linguam, quam non no-
verat, audivit: manus ejus in la-
boôribus ſerviérunt : kt lingua
ejus inter principes loquebatur ſa-
pientiam. Humiliavérunt in
compéedibus pedes ejus: ferrum
pertränſiit änimam ejus „ donec
veniret verbum ejus. Et.

Uid autem eſſet, quòd præfer-
ri Joſeph mererétur céteris; ſi
aut lædéntes læsiſſet, aut diligen.
tes dilexifler? Hoc enim plerique
faciunt. Sed illud mirabile, ſi di-
ligas inimicum tuum, quod Salva-
tor docet. Jure ergo mirandus, qui
hoc fecit ante Evangélium, ut læ-
ſus parceret, appetitus ignoſceret,
vénditus non reférret injuüriam, ſed
gratiam pro contumelia solveret:
quod poſt Evangelium omnes di-
dicimus, & ſervare non poſfumus.
Diſcamus ergo & Sanctorum invi-
diam, ut imitémur patientiam: &
cognoſcamus, illos non naturæ
Præſtantioris fuiſſe, ſed obſervan-
tioris: nec vitia neſciſſe, ſed emen-
dâſſe. Quòd ſi invidia étiam San-

ne pervértere laborabant ,

25⁵55
Ros aduſſit, quantò magis een.
dum eſt, ne infammet peccatôres?
. Meménto mei, dum bené tibi
füerit: & Ut süggeras Pharaoni,
ut edú⁴cat me de iſto carcere:
Quia furtim ſublatus ſum, & hie
innocens in lacum miſſus ſum
Tres enim adhuc dies ſunt, poſt
quos recordabitur Pharao miniſte-
rii tui, & reſtituet te in gradum
oriſtinum, tunc memento mei. Ut.
Gloria Patri. Quia.

eéctio ſancti Evangelii ſecundùm
Lucam. ectic .
N illo tempore: Erat Jeſus eji-
ciens deæmônium , & illud erat
mutum. Et cùm ejeciſſet dæmoô-
nium, locutus eſt mutus, & admi-
ratæ ſunt turbæ. Et reliqua.
Homilia venerabilis Bedæ Presbyt.

Xmoniacus iſte apud Mat-
Jthæum non ſolùm mutus, ſed
& cæcus fuiſſe narratur: curarùsque
dieitur à Dômino, ita ut loqueré-
rur, & vidéret. Tria ergo ſigna

ſimui in uno hömine perpetrata

ſunt: cæcus videt, mutus lòquituùr;
poſseſſus à dæmone liberatur.
Quod & tunc quidem carnaliter
factum eſt, ſed & quotidie com-
plétur in converſione credéntium:
ut expúlso primùm dæmone, fidei
lumen aſpiciant: deinde ad laudes
Dei tacéntia priùs ora laxentur.
Quidam autem ex eis dixérunt: In
Beélzebub principe dæmoniorum
eiicit dzmonia. Non hæc aliqui
de turba, ſed Phariſæi calumnia-

bantur & sScribæ, ſicut alii Evan-
geliſtæ teſtantur.

. Méritò hæc patimur, quia pec-
cavimus in fratrem noſtrum, vi-
déntes anguſtias animæ eius, dum
depfecarétur nos, & non audivi-
mus: *Idceifrco venit luper nos
tribulatio. Dixit Kugen fratri-
bus fuis: Numquid non dixi vobis:
Nolite peccare in päerum, & non
audiſtis me. Idciréo.
PUrbis quippe, quæ minùs eru-
ditæ videbantur, Domini ſemz-
per facta mirantibus: illi contra:
vel negare hæc, vel quæ negare
nequiverant, finiſtra nierprerscin⸗
non hæc divinitatis, ſed immuúndi
ſpiri tus opera fuiſſênt. Et alii ten-
tantes, ſignum de cœlo quærebant

ab eo. Vel in morem Eliæ igne
RK de

258
de fuùblimi venire cupiébant⸗ vel
in ſimilitùdinem Samuélis témpo-
re æſtivo mugire tonitrua, coruſca-
re fûlgura, imbres ruere: quaſi non
poſſent & illa calumniari, & di.
cere, ex occùltis & variis aeris paſ-
ſionibus accidiſſe. At tu qui calum-
niaâris ea,; quæ culis vides, manu
tenes, utilitate ſentis: quid feceris
de iis, quæ de cœlo vénerint? Uti-
que reſpondebis, & magos in ..-
gypto multa figna feciſſe de cœlo.
Dixit Kuben frätribus ſuis,
Numquid non dixi vobis, Nolite
peccare in puerum, & non audiſtis
me, * En fanguis ejus exquiritur:
y. Méritò hæc patimur, quia pec-
gavimus in tratrem noſtrum, vidén-
tes angůſtias änimæ ejus; dum de-
Lrecarétur nos, & non audivimus.
En.
Pſe autem, ut vidit cogitatiõnes
eéôrum, dixit eis: Omne regnum
in ſeipſum diviſum deſolabitur, &
domus ſupra domum cadet. Non
ad dicta, ſed ad cogitata reſpondit:
ut vel ſic compellereêntur crédere
poténtiæ ejus, qui cordis vidébat
occuùlta. Si autem omne resnum in
ſeipſum diviſum deſolatur: ergo Pa-
tris, & Filii, & Spfritus ſancti reg-
num non eſt divifum quod ſine ul-
la contradiétioône, non àliquo im-
Púùlſu deſolandum, ſed ætérna eſt
ſtabilitate mansurum. Si autem Sà-
tanas in ſeipſum diviſus eſt, quéô-
modo ſtabit regnũ ipsius, quia di-
citis, in Beélzebub ejicere me dæ-
moônia? Hoc dicens, ex ipsoòrum con-
feſſiône volebat, intélligi, quòd in
eum non credendo, in regno diabo-
li eſſe elegiſſent, quod utiq; adver-
sùm ſe diviſum ſtare non poſſet.
Lamentabatur Jacob de duòbus
filiis fuis: deu me! dolens ſlum
de Joſeph pérdito;, & triſtis nimis
de Bénjamin ducto pro alimôniis:
Precor cœléſtem Regem, ut me
dolentem nimium faciat eos ceêr-
nere. Proſtérnens ſe Jacob ve-
heménter cum lacrymis pronus in
terram, & adôrans ait. Precor.
SB1ôria Patri. Precor.
AD LAUDES

Ac benignè in bona voluntate
tua,ut ædincéntur Domine mu-
ri Jerûſalem iſerére

mei. 216. . .
Dôminus mihi adjütor eſt,

non timébo, quid faciat mihi homo.

Deus miſereaâtur noſtri, &
benedicat nos.
Vim virtutis ſuæ oblitus eſt
ignis, ut phùeri tui liberarentur il-
læſi⸗ Sol & luna laudate
Deum: quia exaltatum eſt nomen
ejus ſolius.

Ratres, Eſtôte imitatôres Dei,
ſicut filii chariſſimi: & ambula-
te in dilectiõne, ficur & Chriſtus
diléxit nos, & tradidit ſemetiptum
pro nobis oblatioônem, S& hoſtiam
Deo in odéòrem ſuavitatis.
Sol ſalutis intimis.
Angelis ſuis. 14.

Cùàm fortis armatus cuſtédit àtriũ

ſuum, in pace ſunt mnia, quæ pol-
ſidet. uæſumus, omni-
potens Deus. .

Et cùm ejeciſſet Jeſus dæmoônium,
locùtus eit mutus , & admiratæ
ſunt turbæ.

Si in digito Dei ejicio dæmoônia,
profécto pervénit in vos regnubei.
ratres, Eſtôte imitatoôres.
Ipſe liberavit me, De
laqueo venantium. Ipſe.
Et à verbo aſpero. De.
loria Patri,; Ipſe. , . .
Scapulis ſuis obumbrabit tibi.
Et ſub pennis ejus ſperabis.

Qui non colligit mecum, diſpergit:
dui non eſt mecum, contra me
eit. e
Oc enim ſcitòôte intelfigéntes⸗
quòd omnis fornicator, aut
immundus, aut avarus;, quod e
idolõôrum sérvitus, non habet hæ-
reditatem in regno Chriſti, & Dei.

Scapulis ſuis, *Obum⸗
Brabit tibi. Scapulis. 1
Et ſub pennis ejus Iperabis.
Obumbrabit. .Z
l1oria Patri. Scaäpulis. Scuto

circumdabit te véritas ejus.
Non timébis a timore nocturno.

Cùm immundus tpiritus exieérit ab
homine, ambulat per loca inaquo-
ſa, quærens requiem, & non invenit.

Ratis enim aliquaàndo ténebræ;
nunc autem lux in Domino.
Ot filii lucis ambulate: fructus

enim lucis eſt in omni bonitate;

& juſtitia, & veritate.

bn 5
Titas ejt
à timor
loria.
Deus me
ſtodiant

minus.

Ange

Mxtöllen
de turba
portavit.
Jelus ait
udiunt
illud.
potens.

FE R
edtio
Lucal
Nillo
Uriſeis.
miülitil
um:
Caphir
tua.
Homi

On
Ktur
lita, in
inkegt.
itet &
finſtri
erpeckes
lis inyid
benenci
miracul⸗
Dominie
Unirieß
dilian
nidtet
nin
e
leneiii
. ells
3 Plrei
atteme
Alem ten

e öptimn

Eteatuttwt

iis ſus hn
ui liberuer
l &lunle
Htätum elne

Kell ac⸗
tdiditlem
önenn a
ſuaritnn
ſalutis in
8. 14,

itus elid
Unt Omnüft
Uell

t elutceni
ns, A

i eſcio en
it in voen
Eſtötennn
berinitni)
iun. MM.

sobunin

nis eis he⸗

t merun⸗
mecumm,

„
atells

ttoteln
etanenn
n anlnn,
etno C 4
Ulis ſis
ciplis,

iz.
deipllig
ſelittzei⸗
atinolen

llthet lui

Scuto circumdabit te,* Ve-
ritas ejus. Scuto. Non timébis
à timöre nocturno. Véritas ejus-
Ioôria. Scuto. Angelis iuis
Deus mandavit de te. Ut cu-
ſtédiant te in omnibus viis tuis.
ixit Dô-
minus. de Däüica. 77.
ratres, Eſtôte imitatôres.
udi benigne.
Angelis ſuis Deus. 237.

Extöllens vocem quædam mulier
de turba, dixit: Beatus venter qui te
portavit, & übera, quæ ſuxiſti. At
Jeſus ait illi: Quinimòô beati, qui
audiunt verbum Dei, & cuſtoôdiunt

illud. uæſumus, omni-
potens.
F ERT A SECUNDA.

ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.
N illo témpore: Dixit Jeſus Pha-
riſæis: Otique dicêtis mihi hanc
ſimilitädinem: Médice cura teip-
ſum: quanta audivimus facta in
Caphaârnaum, fac & hic in palria
tua. Et réliqua.
Homilia 8. Ambrôſii Epiſcopi.

On mediocris invidia prôdi
tur, quæ civicæ charitatis ob-
IHita, in acerba ôdia caufas amoôris
inflectit. Simul hoc exemplo pa-
riter & oraculo declaratur „ quod
fruſtrà opem miſericôrdiæ cœléſtis
expéétes, ſi aliénæ fructibus virtu-⸗
tis invideas. Aſpernator enim Dñs
invidérum eſt, & ab iis, qui divina
beneficia in aliis perſequuntur,
miracula ſuæ poteſtatis aveértit.
Dominicæ quippe carnis actus, Di-
vinitatis exéemplum eſt, & invisi
bilia nobis ejus, per ea „ quæ ſunt
viſibilia, demonſträntur.
Toôllite hinc vobiscum munera,
& ite ad dominum terræ: & cùmin-
veneritis, adorate eum ſuper terrã:
Deus autem meus faciat e vo-
bis placàbilem: & remittat & hunc
fratrem veſtrum vobiscum, & eum,
quem tenet in vinculis. , Sumite
de ptimis terræ frùgibus in vaſis
veſtris, & deférte viro munera.
Deus.
On otiôsé itaque Salvator ex-
Aculſat, quòd nulla in patria ſua
miracula virtütis operatus ſfit: ne
fortaſſis aliquis viliéôrem patriæ
nobis eſſe debere putaret afféctum.

. . „ 259
Neéque enim cives péôterat non
amare; qui amaret omnes, ſed
ipfi ſe charitate patriæ, dum invi-
ent, abdicarunt. In veritate di-
co vobis: multæ viduæ fuerunt in
diebus Eliz. Non quia Eliæ dies
fueêrunt, ſed in quibus Elias opera-
tus eſt: aut quia Elias dies facié-
bat illis, qui in ejus opéribus lucem
vidébant gratiæ ſpiritalis, & con-
vertebantur ad Dôminum. Et ideò
aperiebatur cœlum vidéntibus æ-
terna, & divina myſteria: claude-
batur, & fames erat, quando nulla
erat cognoſcéndæ divinitatis ubér-
tas. Sed de hoc plenius diximus 5
cùm dc viduis ſcriberémus.
Iſte eſt frater veſter ininimus,
de quo digeratis mihi? Deus mi-
ſereatur tibi, fili mi: Feſtinavit-
que in domum, & ploràvit, quia
erumpébant lacrymæ „ & non pé-
terat ſe continérfe. .
Attôllens autem Joſeph beulos,
vidit Bénjamin ſtantem: & com-
môta ſunt omnia viſcera ejus ſu-
Per fratre ſno. Feſtinavitque.

T multi leproôſi erant in judæa
tempôribus Elifſæi Prophetæ:
& nemo eôrum mundatus eſt, niſi
Naaman Syrus, Evidenter hic ſer-
mo nos Dômini ſalutaris informat,
& ad ſtüdium venerandæ divinita-
tis hortatur: quôd nemo ſanatus
oſteênditur, & maculôſi morbo cor-
poris abſolutus, niſi qui religioòſo
officio ſtduit ſanitati. Non enim
dormientibus divina benéficia, ſed
obſervantibus deferuntur. Diximus
in libro alio, in vidua illa, ad
quam Elias diréctus eſt, typum Ec-
cléſiæ præmiſſum. Popuſus Ecclé-
ſiam congregavit, ut (equatur péô-
pulus ille ex alienigenis congrega-
tus. Pôpulus ille anté leproſus, po-
pulus ille anté maculoſus, prius-
quam myſtico baptizarétur in ffu-
mine, idem poſt ſacraménta bap-
tismatis maculis corporis & men-
tis ablůtus, jam non lepra, ſed
immaculata Virgo cœpit eſte fine
ruga. . . ——„G
Dixit Joſeph ündecim frâtribus
ſuis: Ego ſum Joteph, quem ven-
didiſtis in gyptum: adhuc vivit
patéer noſter sénior, de quo dixera-
tis mihi? * Ite, adducite eum ad
me, ut poſſit vivere. .
Biennium enim eſt, quòôd cœpit
eſſe tames in terxra: & adhuc re-
R. 2 ſtant

260 .
ftant anni quinque,
arari poterit, nec meti. Ite.
loria Patri. Ite.

quibus nec te & ipſum ſolum, & audieris il-
lum, lucratus eſt te. Quid eſt, lu.
cratus eſt te? niſi quia perieras, ſi
non lucraretur te? Nam fſi non pe-
Amen dico vobis, quia nemo Pro- rieras, quômodo te lucratus eſt?
phéta accéptus eſt in patria ſua. Nemo ergo contémnat, quando
38. 9. Peccat in fratrem. Ait enim quo-
Ordibus noſtris, quæſumus 5⁰°. dam loco Apoôſtolus: Sic autem

mine; gratiam tuam benignus peccantes in fratres; & percutien-

infunde: ut, ſicut ab eſcis carnali-

bus abſtinémus, ita ſenſus quoque in

tes conſcténtiam eorum infirmam,

Chriſtum peccatis: ideo quia

noſtros à nôxiis retrahamus ex- membra Chriſti omnes facti ſumus.

céſſibus. Per Dominum.

Quômodo non beccas in Chriſtum,
qui peccas in membrum Chriſti?

joſephdum intraret in terram

Jeſus autem tranſiens per medium K.gypti, linguam, quam non no-

Illôrum ibat.

80.
Ubvéniat nobis, Domine miſe-
ricordia tua: ut ab imminénti-
bus peccatorum noſtrôrum peri-
culis te mereamur protegeénté éri-
Pi, te liberante falvari. Per Dñm.
FEKIA T EKIIA.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
1 illo témpore: Dixit Jeſus dilci-
pulis ſuis: Si peccaverit in te fra-
ter tuns, vade, & coôrripe eum in-
ter te, & ipſum tolum. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Uare illum côrripis? Quia tu
doles, quoôd peccaverit in te.
Abfit. Si amoôre tui id facis, nihil
facis: ſi amore illius facis, ôptimèe
facis. Dénique in ipfis verbis at-
ténde;: cujus amôre id facere dé
beas, utrùm tui, an illius. Si te au-
dierit, inquit, lucratus es fratrem
tuum. Ergo propter illum fac, ut
lucréris illum. Sic faciéndo lucra-
ris: niſi feciſſes, perierat. Quid
eſt ergo, quòd plerique hmines
iſta peccata contemnunt ; & di-
cunt: Quid magnum fecçi? In ho-
minem peccavi. Noli contémne-
re: In hôminem peccaſti.
Nuntiavérunt jacob dicentes,
Joſeph filius tuus vivit, & ipſe do-
minatur in tota terra Ægypti: quo
audito revixit ſpiritus ejus,
dixit: * Sufficit mihi, vadam, &
vidébo eum „ antequam moriar.
Cuùumque audiſſet Jacob, quod
filius ejns viveret; quaſi de gravi
tomno evigilans, alt. Sůfficit.

7 Is noſſe, quia in höminem pec-
cando periiſti? di ce ille, in
gquem peccaàſti, corripüerit inter

verat,audivit: manus ejus in labo-
ribus ſerviérunt: & Et lingua ejus
inter principes loquebatur ſapién-
tiam. Humiliavérunt in com-
pedibus pedes ejus, ferrum per-

tranſiit änimam ejus, donec veni-

ret verbum ejus. Et lingua.

Emo ergo dicat: quia non
peccaàvi in Deum, ſed peccavi
in fratrem: in hominem peccayi,
leve, vel nullum peccatum ett.
Forte inde dicis: leve eſt, dulia
citò curatur. Peccaſti in fratrem,
fac ſatis, & ſanatus es. Cito fe-

ciſti mortiferam rem, ſed remé-

dium citò inveniſti. Quis noſtrum
ſperet regnum cœlôrum, fratres
mei, quando dicit Evangélium:
Qui dixerit fratri ſuo, fatue, reus
erit gehénnæ ignis ? „Magnus tet-
ror: led vide ibi remédium. Si ob-
tûleris munus ruum ad altare;
ibi recordatus füeris, quia fratet
tuus habet aliquid advérsuùm te;re-
linque ibi munus tuum ante alta-
re. Non iraſcitur Deus, quia differs
imponere munus tuum: te quærit
Deus magis, quàm munus tuum,
Meménto mei, dum bene tibi
fuerit: * Ut suggeras Pharaoni;
ut educat me de iſto carcere:
Quia furtim ſublatus ium/ & hic
innocens in lacum miſſus ſum.
Tres enim adhuc dies ſunt, p0
quos recordabitur Pharao miniſteé-
rii tui, & reſtituet te in gradum
priſtinuum: tunc memento mei.
Ur.
lôria Patri. Quia.

Si duo ex vobis consénſerint ſuper
terram: de omni re, quamcumqueé

petierint, fiet illis à FPatré méeo:;

dicit Dominus.

liuc
zetie
ſalutari⸗
concege

Ubi dͤr
rint in:
rum ſun

U!
1 dete
iniguitat
L. N

eio ſ
Matthr
illo
Jeſum
Phariſæx
puli tu
nem ſe
Homi

I⸗
qu
guunt
liones,
Enim ]
nem m
Opera;
ànimz
lis vert
thönde
transgt
Propten
lamn ca
conküt⸗
traditi

eI. Al 1
kolas: Rn

n: Ehin
8lognebiul,
miliaretunt
3 gis,en
n eſts ,Cn

s. Eilins

Cicit:
Deun,ſei
hominen ,
lumn pecdh⸗
iß: leſee
Peccalinn
ſnntlses
Un kein, 4
enki, Cet
cClolul,
dicit Pali
ltiluo,in
enis: M
bitenel
thum ad
tnenig ſ
ulat⸗
unns ulnn
u beu ,
s tuumni 1
nun nuuci
el, 1
augal
ge iſo⸗ 2
61

Xäudi nos omnipotehs; & mi-
séricors Deus: & continéntiæ
ſalutaris propitius nobis dona
concçéde, Per Doôminum.

Ubi duo vel tres congregati fe-
rint in nomine meo, in m dio eoô-
rum ſum, diçit Dôminus.

Ua nos, Dômine, protectiône
defende: & ab omni ſemper
iniquitate cuſtôdi. Per Dôminum.
F E R I A Q△ U. A. R T A.

éctio ſancti Evanggelii ſecundùm
Matthæum.
I illo témpore: Acceſsérunt ad
Jeſum ab Jerosolymis Scribæ &
Phariſæi, dicentes: Quare diſci-
puli tui transgrediuntur traditié-
nem ſeniorum. Et ręgliqua.
Homilia ſancti Hierônymi presb.

Ira Phariſæorum, Scribarüm-
que ſtultitia! Dei Filium ar-
guunt, quare hominum tradi-
tiones, & præcepta nonſervet. Non
enim lavant manus ſuas, cùm pa-
nem mandúcant. Manus, id eſt
pera, non coôrporis utique, ſed
animæ lavandæ ſunt, ut fiat in il-
lis verbum Dei. Ipſe autem re-
ipondens, ait illis: Quare & vos
transgredimini mandatum Dei
propter traditiõnem veſtram? Fal-
ſam calümniam vera reſponſione
confutat. Cům, inquit, vos propter
traditionem hoôminum præcépta
Domini negligatis; quare diſcipu-
los meos arguéndos putatis, quòôd
ſeniorum juſſa parvipéndant, ut
Dei ſcita cuſtôdiant?
E. Méritò hæc patimur, quia pec-
cavimus in fratrem noſtrum, vidén-
tes angúſtias animæ ejus, dum de-
precarétur nos, & non audivimus:
Idcircò venit ſuper nos tribulatio
Dixit KRuben fratribus ſuis:
Numquid non dixi vobis; Nolite
peccare in puerum, & non audiſtis
me Idcirco.

Am Deus dixit , Honôra pa
trem & matrem: &, Quis ma
ledixerit patri, vel matri, morte
moriatur. Vos autem dicitis: Qui-
cúmque dixerit patri, vel matri:
Munus, quodcúmque eſt ex me:
tibi proderit: & non honorificâbit
patrem ſuum;, aut matrem ſuam.
Honor in sScriptüris non tantum

261
in ſalutatiônibus & officiis defé-
rendis, quantum in eleeméôſynis,
ac mùúnerum oblatiône ſentitur.
Honôra, inquit Apôſtolus, viduas,
quæ vere viduæ ſunt. Hic honor
donum intelligitur. Et in alio lo-
co: Presbyteri duplici honoôre ho-
norandi ſunt, maximé qui laboôrant
in verbo & doctrina Dei. Et per
hoc mandatum jubémur bovi tri-
turanti os non claudere: & dignus
ſit operarius mercéde ſua.
Dixit Ruben fratribus ſuis »
Numquid non dixi vobis: Nolite
peccâre in půerum, & non audiſtis
me? En ſanguis ejus exquiritur?
Mérito hæc pätimur, quia pecca-
vimus in fratrem noſtrum, vidéntes
anguſtias animæ ejus, dum depre-
carétur, nos & non audivimus. En.

Ræcéperat Dôminus, vel imbe-
cillitates, vel ætates, veſ penũ-
rias paréntum considerans, ut filii
honorarent, étiam in vitæ necefsaâ-
riis miniſtrandis, paréntes ſuos.
Hanc providentiſſimam Dei legem
voléntes Scribæ & Phariſæi ſubveér-
tere, ut impietâtem ſub nomine
pietätis inducerent „ docuérunt
pêſſimos filios, ut ſi quis ea, quæ
paréntibus offerénda ſunt, Deo vo-
vére voluerit, qui verus eſt pater;
oblatio Doômini præponatur parén-
tum munéribus: vel certè ipſi pa-
réntes, quæ Deo conſecraâta cer-
nébant, ne ſacrilégii crimen in-
cú⁴rrerent, declinântes, egeſtate
conficiebantur. Atque ita fiébat,
ut oblatio liberôrum ſub occaſio-
ne templi & Dei, in ſacerdotum
lucra céderet. ,
Lamentabâtur Jacob de duòôbus
fliis ſuis: Heu me! dolens ſum
de Joſeph perdito, & triſtis nimis
de Bénjamin ducto pro alimôniis:
Precor coléſtem Regem, ut me
doléntem nimium faciat eos cer-
nere. Proſternens ſe Jacob
veheménter cum, lacrymis prênus
in terram, & adorans ait. Precor.
Ioria, Pagtkie aPkeco

Audite, & intelligite traditiéônes,
quas Dôminus defit nobis.

Reæſta nobis; quæ ſumus Dômi⸗=
ne, ut ſalutäaribus jejuniis Eru-
diti, a nôziis quoque vittiis abſti⸗
néntes, propitiationem tuam faci-
liäs impetrémus. Per Dominum⸗.
R 3

262

Non lotis manibus manducare, non
coinquinat höminem. 2
Oncede, quæſumus, omnipotẽs
Deus: ut qui proteétiénis tuæ
grätiam quærimus, liberati à malis
omnibus;, ſecùra tibi mente ſervia-
mus. Per Dominum.
F ERIA QUIN T A.
ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam
IX illo témpore: Surgens Jeſus
de ſynagoga, introivit in domum
Simonis. Socrus autem Simonis
lenebatut magnis fébribus. Et re-
iqua.
Homilia S. Ambréôſii Epiſcopi.

Ide clemêntiam Dômini Sal-
vatôris: nec indignatione com-
môtus, nec ſcélere offénſus, nec
injúria violatus judæam déſerit:
quin etiam immemor injuùriæ, me-
mor cleméntiæ, nunc docendo,
nunc liberando, nunc ſanando, in-
fidæ plebis corda demulcet. Et
bene ſanctus Lucas virum à ſpiritu
nequitiæ liberatum antè præmiſit,
& ſubdit féminæ ſanitatem: Ut-
rumgque enim ſexum Dôminus cu-
ratürus advénerat: ſed prior ſanari
débuit, qui prior creatus eſt, nec
prætermitti illa, quæ mobilitate
magis animi, quàm pravitate pec-
caverat.
Vidéntes Joſeph à longè, lo-
quebantur mũtuò fratres, dicentes:
Ecce lomniator venit: Venite,
occidamus eum, & videamus, ſi
Pproſint illi somnia ſua. Cuùmque
Vidiſlent joleph fratres ſui, quod à
patre cunctis fratribus plus amaré-
tur, derant eum, nec potérant ei
quidquam pacificè loqui „ unde &
dicebant. Venite.
Absato medicinæ Dominicæ
Opeéra cœpta ſignificat, ur inde
nova creatura coœperit, ubi vetus
creatüra anté desiyit: nec ſub le-
ge eſſe Dei Filium, ſed ſupra legem
in ipto principio deſignaret: nec
ſolvi legem, ſed jmpleri. Negque
enim per legem, fed verbo factus
eſt mundus, ſicut légimus: Verbo
Doômini cœli frmati ſunt. Non
sölvitur ergo lex, ſed implétur,
ut fiat renovatio hoôminis jam la-
beéntis.
Expoliäntes vos véterem hoômi-
nem, induite novum, qni ſecün-
dum Dęum creatus eſft.

Unde & Apoſtolus ait:

Dixit Judas fratribus ſuis: Ecce
Jsmaelitæ tränseunt: venite, ve-
numdétur, & manus noſtræ non
polluantur: *Caro enim & frater
noſter eſt. Quid enim prodeſt,
ſi occidérimus fratrem noſtrum, &
celavérimus sanguinem ipsiusème-
lius eſt, ut venumdetur. Caro.

T benè sabbato cœpit, ut ip-
ſum ſe oſtenderer Creatéôrem,
qui opera opéribus intéxeret; &
proſequeretur opus, quod ipfe jam
cœperat: ut ſi domum faber reno-
vare diſponat, non à fundamentis,
ſed a calminibus incipit solvere
vetuſtatem. Itaque ibi priùs ma-
num admoyet, ubi ante desierat;
deinde à minoribus incipit, ut ad
majora perveniat. Liberare à dæ-
mone & hômines;,ſed in verbo Dei
poſſunt: reſurrectiônem mortuis
imperare, divinæ iolius eſt pote-
ſtatis. Fortaſſis étiam in typo
mulieris illius ſocrus Simonis &
Andréæ, variis criminum feébribus
caro noſtra languébat, & diversa-
rum cupiditatum immôdicis æſtuâ-
bat illecebris. Nec minorem fe-
brem amoôris eſſe dixerim, quam
caloris. Itaque illa animaum, hæc
corpus inflammat. Febris enim
noſtra, avaritia eſt: fébris noſtra;
libido eſt: febris noſtra, luxu-
ria eſt: febris noſtra, ambitio
eſt: febris noſtra, iracundia eſt.
Extrahéntes Joſeph de lacu,
vendiderunt Ismaelitis viginti ar-
génteis: * Reversusque Ruben ad
púteum, cùm non inveniſſet eum,
ſcidit veſtiménta ſua cum fletu, &
dixit: * Puer non compaäret, &
ego quò ibo ? At illi intinéta
túnica Joſeph in ſanguine hoœdi,
misérunt, qui ferret eam ad pa-
trem, & diceret: Vide, ſi tùnica fi-
lii tui ſit, an non. Reversusque.
lôria Patri. Puer.

Exibant autem dæméônia à multis
clamantia, & dicéntia, quia tu es
Chriſtus Filius Dei? & increpans
non ſinébat ea loqui, quia ſciebant
ipſum eſſe Chriſtum. 4
Agnificet te, Démine, ſancto-
rum tuorum Coſmæ & Da-

miani beata ſolémnitas: qua & il⸗

lis gloriam ſempitérnam, & opem
nobis ineftabili providentia contu-
liſti. Per Doôminum. .
. Omnes,;, qui ha-
bebant

beben
Jelum
Ub
mul
ſtis an
ſerrin
F

6

o
Nil
civit⸗
Lichar:
licob
Hom

Am
enim
enimf
non e
quemt
truſtra
gamur
tigatun
ilinere
ſelet,
Otnnia
(are v
ficiun
lleen
gui di
ceret,

V
tu, 8
Vorar
I
nican
trem
ter 9

ſum5
forten
in prin
umen
Verbu
Aud!
Filius
ſumt,
eſt ni
Ruid
ſine!
müm
elt, &
Chritt
te rec⸗
u
Chri
Derire
li,

s ſuitke
ſenle,ſe
ls nole in
enin Aku
enim
em nol
en
Ltar (,.
Ehit, U⸗
et Clentoen
intere

Olneigt,u
Liberute
lboh

wömmi
ntia;
nt,
igluſit

bébant infirmos, dueébant illos ad
Jeſum;, & ſanabantur.
Ubjéctum tibi péôpulum, quæſu-
Omus Dômine, propitiatio coœlé-
ſtis amplificet, & tuis ſemper faciat
ſervire mandatis. Per Dominum.
FERIA §S E X TL A.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem. 2
IX illo témpore: Venit Jeſus in
civitatem Samariæ, quæ dicitur
Sichar: juxta prædium, quod dedit
Jacob Joſeph filio ſuo. t réliqua.
Homilia ſancti Auguſtini Epiſc.

Am incipiunt myſtéria. Non
enim fruſtraà fatigatur Jeſus: non
enim fruſtra fatigatur virtus Dei:
non enim fruſtrà fatigatur, per
quem fatigati recreantur: non enim
fruſtraà fatigatur, quo delerénte fati-
gamur: quo præsente firmamur. Fa-
tigatur tamen Jeſus, & fatigatur ab
itinere, & ſedet, & juxta püteum
ſedet, & hora ſexta fatigatus ſedet.
Omnia iſta innuunt àliquid, indi-
care volunt aliquid: inténtos nos
faciunt: ut pulséemus; hortantur.
Ipe ergo apériat & nobis & vobis,
qui dignatus eſt ita hortari, ut di-
ceret. Pulsate, & aperiétur vobis.
Videns Jacob veſtimenta Jo-
ſeph, ſcidit veſtimenta ſua cum fle-
tu, & dixit: & Fera péſſima de-
voravit filium meum Joſeph.
Tulérunt autem fratres ejus tù-
nicam illius „ mittentes ad pa-
trem: quam cùm cognoviſſet pa-
ter, ait. Fera.

Ibi fatigâtus eſt ab itinere Je-
ſus. Invenimus virtütem Je-
ſum, & invenimus infirmum Jeſum:
fortem & infitmum. Fortem, quia
in principio erat Verbum, & Ver-
bum erat apud Deum, & Deus erat
Verbum: hoc erat in principio
apud Deum. Vis vidére, quàm iſte
Filius Dei fortis ſit?: Omnia per ip-
ſum facta ſunt, & ſine ipſo factum
eſt nihil: & ſine labore facta ſunt.

Quid ergo illo fortius, per quem

ſine labôre facta ſunt mniaiInfir-
mum vis noſſe: verbum caro tactü
eſt, & habitavit in nobis. Fortitudo
Chritti te creavitinfirmitas Chriſti
te recreavit. FortitudoChriſti fecit,
ut, quod non erat; eſſet: infirmitas

Chriſti fecit, ut, quod erat,; non
Coôndidit nos fortitudine

periret Co nos forti
ſua, quæsivit nos infirmitate ſua.

2363
Joſeph, dum intràret in terram
K. gypti, linguam, quam non no-
verat » audivit: manus ejus in la-
bôribus ſerviérunt: " Et lingua
ejus inter principes loquebatur ſa-
piéntiam. Humiliavérunt in
compédibus pedes ejus: ferrum
pertranſiit anitnam ejus, donec ve-
niret verbum ejus. Et.
Utrit ergo ipſe infirmus infir-
mos, tamquam gallina pullos
ſuos: huic enim ſe similem fecit.
Quòties volui, inquit ad Jeruſalem,
congregare filios tuos ſub alas
tamquam gallina pullos ſuos, &
noluiſti? Vidétis autem, fratres-
quemadmodum gallina infirmétur
cum pullis uis. Nulla enim alia
avis, quod ſit mater, agnéſcitur. Vi-
démus nidificare paſſeres quôslibet
ante culos noſtros: hirundines, ci-
coônias, columbas quotidie vidémus
nidificare, quos, niſi quando in
nidis vidémus paréntes eſſe non
agnöſcimus. Gallina verô ſic in-
firmatur in pullis ſuis, ut étiam ſi
ipſi pulli non ſequantur, filios non
videas, matrem tamen intélligas.
Meménto mei, dum benéè tibi
ferit : & Ut súggeras Pharaoni,»
ut edúcat me de iſto carcere:
Quia furtim ſublatus ſum, & hic
innocens in lacum miſſus ſum.
Tres enim adhuc dies ſunt, poſt
quos recordaâbitur Pharao miniſté-
rii tui, & reſtituet te in gradũ pri-
ſtinum, tunc meménto mei. Ut
loria Patri. Quia.
Aquam, quam ego
dedero, ſi quis biberit ex ea, non
sitiet in ætérnum.
Ejünia noſtra, quæſumus Dômi-
ne, benigno favôre proséquere:
ut ſicut ab alimentis abſtinémus
in corpore, ita à vitiis jejunémus
in mente. Per Döminum.

Dñe, ut vi-
deo, Prophéta es tu, patres noſtri
in monte hoc adoravérunt.,
Ræſta;, quæſumus, omnipotens
Deus: ut, qui in tua protectione
confidimus, cundta nohis adver-
santia te adjuvante vincamus. Per
Dominum.

S A B B A T .
éRio ſancti Evangélii ſecundum
foannem.

N illo témpore: Perréxit Jeſus
lin montem Olivéti; & diluculo
iterum venit in templum. Et reliq-.
R 4 Ho-

26 4½ .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Eſus perrexit in montem Oli-
véti, in montem tructuoſum, in
montem unguénti,
chrismatis Übi enim decebat do-
cere Chriſtum, niſi in monte Olivé-
ti Chriſti enim nomen à chrismate
dictum eſt: chrisma autem Græce,
Latine unctio nominatur. Ideò
autem nos unxit , quia luctatôres
contra diabolum fecit. Et dilucu-
10 iterùm venit in templum, &
omnis populus venit ad eum: &
sedens docébat eos:, & non teneba-
tur, quia nondum pati dignabatur.
Nunc jam atténdite, ubi ab inimi-
cis tentata ſit Domini manſuetũdo.
.„ Méritô hæc patimur, quia pec-
cavimus in fcatrem noſtrum, vi⸗
dentes angúſtias animæ ejus, dum
deprecarétur nos, & non audivi-
mus: Idcirco venit ſuper nos
tribulatio. Dixit KRuben fra-
tribus fuis: Numquid non dixi
vobis, nolite peccare in puerum,
& non audiſtis me ; Idcircò.

Ddúùcunt autem illi Scribæ &
Phariſæi malierem in adaltério
deprehenſam, & ſtatuérunt eam in
médio, & dixérunt ei: Magiſter,
hæc mülier mode deprehénta eſt
in adulterio: in lege autem Moôy
ſes mandavit nobis huſusmodi la-
pidare: tu ergo quid dicis ?à Hæc
autem dicebant têntantes eum, ut
poſſent accusäre eum. Ungde ac-
cusare ?à Numquid ipſum in aliquo
facinore deprehenderant, aut illa
mülier ad eum aliquo modo perti-
nuiſſe dicebatur?
*. Dizxit Ruben frätribus ſuis,
Numguid non dixi vobis, nolite
Peccate in pùerum, & non audiſtis
lee : En ſanguis ejus exquiritur.
Meérito hæc patimur, quia pec-
câvimus in frarrem noſtrum; vi-
dentes anguúſtias animæ ejus, dum
deprecarétur nos, & non audivi-
mus. En. DS
Ntelligamus, fratres, admirabi-

lem manſuetdinem in Dômino

fuiſſe. Animadverterunt eum ni-
miùm eſſe mitem, nimiùm eſſle
maniuétuin. De illo quippe fue-
rat ante prædicktum. Accingere gla-
dio tuo circa femar tuum poten-
tiſſimé. Spécie tua, & hulchritudi-
ne tua inténde, préſpere procede,
& regna: propter veritatem, &

in montem

manſuetudinem, & juſtitiam. Er-
2g0 attulit veritartem ut doctor,
manlſuctudinem ut liberator, juſti-
tiam ut cognitor. Propter hæc eum
eſſe regnatúrum in Spiritu ſanéto
Prophéta prædixerat. Cùm loque-
rétur, véritas agnoſcebatur: Cùm
advérsùs in micos non moveretur,
manſuertudo laudabatur. Cùm er-
go de duobus iſtis, id eſt, de ve-
ritate & manſuetudine ejus, ini-
mici livore & invidia torqueren-
tur; in tertio, id eſt, juſtitia;
ſcandalum poſuérunt.
Lamentabatur Jacob de duobus
filiis ſuis: Heu me! dolens ſum
de Joſeph perdito, & triſtis nimis
de Bénjamin ducto pro alimôniis:
Precor cœléitem Regem;, ut me
dolentẽ nimiùm faciat eos cernere.
Proſternens ſe Jacob vehemén-
ter cum làâcrymis pronus in ter⸗
ram , & adôrans aift. Precor.
lIôria Patri., Precor.

Inclinavit ſe Jeſus, & ſcribébat in
terra: Si quis ſine peccato eſt, mit-
tat in eam lapidem
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui ſe affligendo car-
nem, ab alimentis abſtinent, ſe-
ctando juſtitiam, à culpa jejunent.
Per Dominum.

PRere „Scriptum eſt: quoòniam
Abraham duos fiios habuit:
unum de ancilla, & unum de li-
bera: Sed qui de ancilla, ſecunduùm
carnem natus eſt; qui autem de li-
bera, per repromiſſliénem: quæ
unt per allegoriam dickca.
udi benigne Cônditor.
Angelis ſuis. 237.

Nemo te condemnavit muúlier: ne-
mo Dômine: nec ego te condem-
nàbo: jam ampliùs noli peccare.

oncêde, quæſumus, omnipotens
Deus, ut, qui ex mérito noſtræ
actiônis affligimur, tuæ gratiæ con-
ſolatione reſpirémus. Per Dnm.
PD OMINITCA TIv.

on ſit vobis.
De libro Exodi. I

Oyſes autem paſceébat oves
VIIethro sôceri ſui ſacerdotis
4 ſu

Midian
ad inten
tem de
Domin
dio mt
Aderer
Xit er⸗
deboy
re nor
nens à
Iet ad
medio.
Qui rel⸗
Neappr
calceamn
locus en
Sa elt.
Patris tn
lſaae, 8
Moyſes
aucebar
Loc
ſen, di
tum
tat pope
cor Phar
Populun
Clam
ſec reni
Ut dim

hbttim 1
Ut Codr
ernotz iet

& Uuilisni
DIoAlnon
Rezenzu
4t eoscnn⸗
cob veſen⸗
pkorus in .
, lecol.
N.

Eſeiit
eccato es

8, OlINI
AKkügeneot
4bhinent,
culpea ſeuin

llaecr⸗
i autent.
hionen
dice
gne CondIn
3
i iliett
go te col⸗
olipecel⸗

snniin⸗

glitt
tul Ge

Mädian: cúmque minäſſet gregem
ad interiora déesérti, venit ad mon-
tem Dei Horeb. Apparuitque ei
Dôminus in flamma ignis de mé-
dio rubi: & vidébat, quôd rubus
ardéret, & non combureretur. Di-
xit ergo Moyſes: Vadam , & vi-
deébo viſionem hanc magnam, qua-
re non comburatur rubus. Cer-
nens autem Dominus, quòôd pérge-
ret ad videndum, vocavit eum de
méedio rubi, & ait: Moyles, Moyſes.
Qui reſpondit: Adſum. At ille:
Ne apprôpies, inquit, huc: ſolve
calceamentum de pédibus tuis:
locus enim, in quo ſtas, terra ſan-
cta eſt. Et ait: Ego ſum Deus
patris tui, Deus Abraham, Deus
Iſaac, & Deus Jjacob. Abſcondit
Moyſes faciem ſuam, non enim

audébat alpicere contra Deum.

Locutus eſt Döminus ad Moôy-
ſen, dicens: Deſcénde in .gyp-
tum, & dic Pharaoni: * Ut dimit-
tat pëpulum meum: induratum eſt
cor Pharaonis: non vult dimittere
populum meum, niſi in manu forti.
Clamor filiorum Ifrael venit ad
me, vidique afflictionem eorum:
ſed veni, mittam te ad Pharaonem.
Ut dimittat,

Ui ait DOOminus: Vidi affli-
ctionem poôpuli mei in gyp-
to, & clamorem ejus audivi prop-
ter duritiam eoram; qui præfunt
opéribus: & ſciens dolorem ejus,
deſgçeêndi, ut liberem eum de mani-
bus Ægyptiorum, & educam de
terra illa in terram bonam, & ſpa-
tioſam, in terram, quæ fluit lace &
melle, ad loca Chananzxi, & He-
thæi, & Amorrhæi, & Pherezæi, &
Hevyvæi, & jebulæi. CGlamor ergo
filiõrum Iſrael venit ad me: vidi-

que afflictionem eòorum, qua ab

gyptiis opprimüntur. Sed veni,
& mittam te ad Pharaonem, ut
educas populum meum, filios Iſ-
rael de gypto.
Stetit Môyſes coram Pharaòône,
& dixit: Hæc dicit Doôminus:
Dimitte populum meum, ut ſa-
grificet mihi in desérto.
Dôminus Deus Hebræôrum
miſit me ad te, dicens. Dimitte.

Ixitque Méôyſes ad Deum:
Quis ſum ego, ut vadam ad
Pharaonem, & educam filios Ifrael
de XÆgypto? Qui dizit ei: Ego ero

26
tecum: & hoc habébis ſignum „
quod miſerim te. Cùm edüxeris
pôpulum meum de XÆgypto, im-
molabis Deo ſuper montem iſtum.
Ait Moôyſes ad Deum: Ecce ego va-
dam ad filios Iſrael, & dicam eis:
Deus patrum veſtrorum miſit me
ad vos. Si dixerint mihi: Quod eſt
nomen ejus: quid dicam eis: Di-
xit Deus ad Moyſen: Ego ſum, qui
ſum. Ait: ſic dices H⸗ Itrael 2
Qui eſt, miſit me ad vos. Dixitque
iterum Deus ad Môvſen: Hæc di-
ces kliis Ilrael: Dôminus Deus pa-
trum veſtrorum, Deus Abraham „
Deus Iſaac, & Deus Jacob, miſit
me ad vos; hoc nomen mihi eſt
in æternum, & hoc memoriale
meum in generatiònem & genera-
tionem.
Cantémus Doômino, gloriôsé
enim honerificàtus eſt: equum &
aſcensorem projecit in mare 2£
Adjutor & protector factus eſt
mihi Dominus in ſalùtem.
Dôminus quaſi vir pugnâtor
omnipotens nomen ejus. Adjùtor.
Iloria Patri. Adjuútor.

Sermo ſancti Basilii Magni.

MT1E“ per jejunium nôvimus
Wlin montem aſcendiſſe: neque
enim aliter auſus eſſet veérticem
fumantem adire, atque in caligi-
nem ingredi, niſi jejänio munitus.
Per jejunium mandata digito Dei
in tabulis conſcripta ſuſcépit. Item
ſupra montem, jejunium legis latæ
conciliator fuit: infériùs verô, gu-
la ad idololatriam populum dedu-
xit, ac contaminavit. Sedit, in-
quit, poôpulus manducâre & bibe-
re, & ſurrexérunt lůdere. Qua-
draginta diérum labôrem, ac per-
ſeverantiam, Dei ſervo continuò
jejunante ac orante, una tantùm
Pôpuli ebrietas caſſam irritàmque
réddidit. Quas enim tabulas Dei
digito conſcriptas jejUnium accé-
pit, has ebrietas contrivit;: Pro-
phêta ſanctiſſimo indignum exziſti-
mante, vinoléntum pôpulum à¾
Deo legem accipere.
In mari viæz tuæ, & sémitæ tuæ
in aquis multis: * Deduxiſti ſicut
oves populum tuum in manu Moy-
ſi & Aaron.
Transtuliſti illos per mare ru-
brum, & transvexiſti eos per a-
quam ninuam. Deduxiſti.
5

266

No témporis moménto ob gu-
lam poôpulus ille per màxi-
ma prodigia Dei cultum edoctus,
in &..gyptiacam idololatriam tur-
Piſſime devolútus eſt. Ex quo ſi
utrúmque ſimul cônferas, vidére
licet,»jejünium ad Deum dücere,
delicias verò ſalutem peérdere.
Quid Eſau inquinavit;, ſervumque
tratris réddidit? nonne eſca una,
Propter quam primogénita véndi-
dit? Samuelem verò nonne per
jejunium orâtio largita eſt matri:

Quid fortiſſimum Samsonem inex-
pugnabilem réddidit? nonne jeju-
nium;, cum quo in matris ventre
conceptus eſt? jejanium concépit,
jejunium nutrivit, jejänium virum
effecit. Quod ſanèe Angelus matri
præcépit, monens, quæcumque ex
vite procéderent, ne attingeret;
non vinum, non siceram biberet.
Jejúnium Prophétas génuit, po-
téntes confirmat, atque rôborat.
Qui perſequebäntur pôpulum
tuum Domine, demersiſti eos in
rofùndum; *Et in columna nu-
is ductor eorum fuiſti.
Deduxiſti ſicut oves populum
tuum in manu Moyſi & Aaron. Et.

Ejùnium legislatores ſarientes
facit: änimæ ptima cuſtodia;

céôrporis socius ſecurus, fôrtibus
viris munimeêntum & arma, athlé-
tis & certantibus exercitatio. Hoc
Prætérea tentationes propulſat, ad
ietätem armat, cum fſobrietate
Rabitat „temperantiæ ôpifex eſt:
in bellis fortitüdinem affert, in
pace quiétem docet: Nazaræum
sSanéctificat, ſacerdotem perficit:
neque enim fas eſt ſine jejunio ſa-
crificium attingere, non ſolùm in
myſtica nunc & vera Dei adoratiò
né, ſed nec in illa, in qua ſacrifi-
cium ſecundùm legem in figùra
offerebatur. Jejùnium Eliam ma-
gnæ vifiônis ſpectatörem fecit:
quadraginta namque diérum jeju-
nio cùm animam purgaſſet, in ſpe-
lûnca méruit, quantum fas eſt hoô-
mini, Deum vidére. Moyſes ite-
rüm legem accipiens, iterùm jeju-
nia ſecutus eſt. Ninivitæ, niſi cum
illis & bruta jejunäſſent „ ruinæ
minas nequaquam evasiſſent. In
deserto autem quorumnam mem-
bra cecidérunt? nonne illoòrum,
gui carnes appetivere 8

Moyſes famulus Dei jejunavit
quadraginta diébus, & quadraginta
nôctibus: * Ut legem Domini
mererétur accipere.
F. Aſcéndens Moyſes in montem
Sinai ad Dôminum, fuit ibi qua-
draginta diéebus „ & quadraginta
néôctibus. Ut. CGioria Patri. Ut.

ectio ſancti Evangelii ſecundàùm
Jjoânnem.
N illo tempore: Abiit Jeſus trans
mare Galilææ, quod éſt Tiberia-
dis, & ſequebatur eum multitùdo
magna, quia vidébant ſigna, quæ
faciebat ſuper his, qui infirmaban-
tur. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Iràcula, quæ fecit Dominus
noſter Jefus Chriſtus, ſunt
quidem divina opera; & ad intel-
ligendum Deum de viſibilibus àd-
monent humanam mentem. Quia
enim ille non eſt talis ſubſtantia;
quæ vidéri oculis poſſit, & miracu-
la ejus, quibus totum mundum
regit, universamque creatúram ad-
miniſtrat, aſſiduitate viluérunt,
ita ut pené nemo dignétur attén-
dere bpera Dei mira & ſtupénda in
quolibet séminis grano: ſecundùm
ipſam ſuam miſericoôrdiam ſervavit
ſibi quædam, quæ fäceret oppor-
túno témpore præter uſitatum cur-
ſum ordinemquſ natúræ ; ut non
majoôra, ſed insòlita videndo ſtupé-
rent, quibus quotidiana viluerant-
Spléndida tacta eſt fäcies Moy-
ſi, dum reſpiceret in eum Dômi-
nus: Vidéntes ſeniéôres clarita-
tem vultus ejus, admirantes timué-
runt valdé. Cùmque deſcen-
diſſet de monte Sinai, portabat
duas tàbulas teitimônii, ignorans
quòd cornta eſſet fäcies ejus ex
consortio ſermônis Dei. Videntes.

Ajus enim miraculum et
gubernatio toôtius mundi,
quàâm ſaturatio quinque millium
höminum de quinque panibus, Et
tamen hoc nemo mirâtur: illu
mirantur hömines, non quia m-
jus eſt, ſed quia rarum eſt. Quis
enim & nunc paſcit univérlum
mundum, niſi ille, qui de paucis
granis ségetes creat? Fecit ergo
quo modo Deus. Unde enim mul-
tiplicat de paucis granis ségetés;

inde in manibus ſuis multiplici⸗
vi

Fit gning
etat in m
1e illi gui
non quid
Eece
gui prae
ſemper
meam,
luis, 8&
Præcéde
Velſusel
in te Den
geum ali⸗e
nus, Obs

mur, &
ti Per fid
lem pide
rebus pit
ceremus,
intueri in
Togemus!
doquantun
enim, ſi
am.
Verbam
Vbi,

deiſ
Egdun
gen Dort

X Adt
in Dan l

elülgirt

vit quinque panes: potéſtas enim
erat in manibus Chriſti. Panes au-
té illi quinque quaſi sémina erant,
non quidem terræ mandata, ſed ab
eo; qui tetram fecit, multiplicâta.
Ecce mitto Angelum meum,
qui præcédat te „ & cuſtodiat
ſemper: *Observa, & audi vocem
meam „ & inimicus ero inimicis
tuis, & affligéntes te affligam, &
præcédet te Angelus meus.
Iſrael, ſi me audieris, non erit
in te Deus recens, neque adorabis
deum aliéenum: ego enim Domi-
nus. Obsérva.
Oc ergo admôtum eſt senſi-
bus, quo erigeretur mens,
& exhibitum oculis, ubi exerce-
rétur intellectus; ut invisibilem
Deum per viſibilia pera mirare-
mur, & erecti ad fidem, & purga-
ti per fidem, étiam ipſum invisibi-
lem videre cuperemas, quem de
rebus viſibilibus invisibilem noſ
ceremus. Nec tamen sufficit hæc
intuéri in miraculis Chriſti. Inter-
rogémus ipſa miracula, quid nobis
loquantur de Chriſto: habent
enim, ſi intelligantur, linguam
ſuam. Nam quia ipſe Chriſtus
Verbum Dei eſt, étiam factum
Verbi, verbum nobis eſt.
Atténdite pôpule meus legem
meam: Inclinate aurem veſtram
in verba oris mei. Apériam in
parabolis os meumloquar propo-
ſitiones ab initio ſæculi. Inclinate.
loria Patri. Inclinate.
AD LAUDES,

K

Unc acceptabis ſacrificium ju-
ſtitiæ, ſi averteris faciem tuam
à peccatis meis.
iſerére mei. 216.
Bonum eſt ſperâre in Domi-
no;, quâm ſperare in principibus.
Benedicat nos Deus, Deus
noſter, benedicat nos Deus
kotens es Dômine, eripere
nos de manu forti 3 libera nos
Deus noſter.
Keges terræ, & omnes pô-
puli laudate Deum.

Ratres, Scriptum eſt: quôniam
Abraham duos filios habuit:
unum de ancilla, & unum de li-
bera: Sed qui de ancilla, ſecndum
carnem natus eſt: qui autem de li-
bera, per repromiſſionem: quæ
ſunt per allegoriam diéta. .

267
ſol ſaltis, intimis „
Angelis ſuis. 14.

Cùm ſublevàſſet úculos Jeſus, &
vidiſſet maximam multitúdinem
veniéntem adſe, dixit ad Philip-
pum: Unde ememus panes, ut
manducent hi? hoc autem dicebat
tenrans eum , ipie enim Iciébat
quid eſſet facturus. dat
oncéde, quæiumus.
264.
Accépit ergo
Jeſus panes, & cùm gratias egiſſet,
diſtribuit diiſcumbentibus.
A De quinque
panibus, & duôbus piſcibus ſatia-
vit Dis quinque millia höminum.
Fratres, Scriptum eſt.
Ipſe liberavit me, De là4-
queo venantium. Ipſe. V. Et a ver=-
bo aſpero. De läaqueo. Goria. Ipfſe.
Scapulis ſuis obumbrabit tibi.
Et ſub pennis ejus ſperabis.

Statiavit Dôminus quinque millia
höminum de quinque panibus, &
duòôbus piſcibus

Ritare ſtérilis, quæ non paris:
erùmpe, & clama„ quæ non
parturis: quia multi filii desértæ,
magis quàm ejus „ quæ habet vi-

rüum.
. br. Scapulis ſuis, Obumbra-
bit tibi. Scapulis. Et ſub pen-
nis ejus lperabis. Obumhrabit.
Aoria Patri. Scapalis. Scuto
circumdabit te véritas ejus.

Non timéeébis à timore noctùrno.

Illi ergo hômines, cùm vidiſſent,
quod fécerat jeſus ſignum, intra ſe
dicébant; quia hic eſt vere Prophé-
ta, qui ventúrus eſt in mundum.

Taque; fratres; non ſumus an-
cillæ filii, ſed liberæ: qua li-
bertate Chriſtus nos liberavit.
Scuto circůmdabit te,; *Ve-
ritas ejus. Scuto Non timébis
à timôre nogctùrno. Véritas.
lria Patri. Scuto.
Angelis ſuis Deus mandavit de
te. Ut cuſtôdiant te in omni-
bus viis tuis.
ixit Dôminus.
77. ratres, Scrip-
tum eſt,

udi
benigne. Angélis ſuis. 237.

268

Sbiit ergo in montem Jjeſum, &
ibi ſedébat cum diſcipulis ſuis.
oncede, quæſumus.

F E RI A S ECUN D A.
édnio ſandi Evangelii ſecundùm
Joannem.
N illo téempore: Propè erat Pa-
ſcha Judæôrum, & aſcendit Jeſus
Jerosôlymam: & invénit in tem-
plo vendéntes boyes, & oves;, &
colúmbas. Et reliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Did audivimus fratres? Ecce
templum illud figura adhuc
erat, & ejécit inde Dôminus om-
nes, qui ſua quærébant, qui ad nün-
dinas vénerant. Et quæ ibi vendé-
bant illi? Quæ opus habébant ho-
mines in ſacrificiis illius témporis.
Novit enim charitas veſtra, quod
ſacrificia illi populo pro ejus car-
nalitate, & corde adhuc lapideo
talia data ſunt, quibus tenerétur, ne
in idola deflueret? & immolabant
ibi ſacrificia, boves, oves &
colùmbas. Noſtis, quia legiſtis.
Vos, qui tranſituri eſtis Jorda-
nem, ædificäte altare Döômino;,
De lapidibus, quos ferrum non
tétigit: & offerte fſuper illud holo-
cauſta, & héſtias pacificas Deo ve-
ſtro. Cúmque intravéritis ter-
ram, quam Dominus daturus eſt
vobis: ædificate ibi altare Dômi-
no. De lapidibus.

On ergo magnum peccàâtum,
ſi hoc vendébant in templo,
quod emebatur, ut offerrétur in
templo: & tamen ejecit inde il-
Ios. Quid ſi ibi ebrioſos inveniret,
quid faceret Doôminus, ſi vendentes
ea, quæ licita ſunt, & contra ju-
ſtitiam non ſunt (quæ enim honé-
ſtè emuntur, non illicitè venduùn-
tur,-) éxpulit tamen , & non eſt
paſſus domum oratiônis fieri do-
mum negotiationis?
Audi Iſfrael præcépta Dômini,
& ea in corde tuo quali in libro
ſeribe: Et dabo tibi terram
fluéntem lac & mel. Obséxva
igitur, & audi vocem meam: &
inimicus ero inimicis tuis. Et.

I negotiationis domus non de-
bet fieri domus Dei;, potatioônis
debet fieri? Nos autem quando iſta

IN illo tempore:

dicimus, ſtrident déntibus ſuis ad-
vérsùs nos: & conſolatur nos bPſal-
nus, quem audiſtis; Striderunt in
me déntibus ſuis. Novimus & nos
audire, unde curemur: etfi inge-
minantur flagella Chriſto, quia
flagellatur ſermo ipsius. Congre-
gata ſunt, inquit;, in me flagella;,
& neſciébant. Flagellatus eſt fla-
géllis judæôrum: flagellatur blas-
phémiis falsoérum Chriſtianorum,
multiplicant flagella Doômino Deo
luo, & néſciunt. Faciamus nos,
quantum ipſe adjuvat. Ego autem,
cùm mihi moléeſti eſſent, induébam
me cilicio & humiliabam in jeju-
nio animam meam.
Sicut fui cum Môyſe, ita ero
tecum, dicit Dôminus: *Confor:
täre, & eſto robuùſtus, introduúces
populum meum ad ferram lacte &
melle manantem. Y. Noli timére,
quôniam tecum ſum: ad quæcùm-
que perréxeris, non dimittam te;
neque derelinquam. Confortare.
lôria Patri, Confortare.

Auférte iſta hinc, dicit Dôminus:
& nolite facere domum katris
mei, domum negotiationis.
38.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut obſervationes ſacras
annua devotiône recoléntes,
côrpore tibi placeamus & mente.

Per Dominum.

Séôlvite templum hoc, dicit Domi-
nus: & poſt triduum reædificabo
illud: hoc autem dicébat de tem-
plo coôrporis ſui.
1 .

Eprecatioénem noſtram, quæ=
ſumus Dômine, benignus ex-
audi: & quibus ſupplicàndi præ-
ſtas afféctum, tribue défenſionis
auxilium. Per Dôminum.
F E RI Aà T F RTI 4,
éctiο ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.
Jam die feſto
imediante, aſcéndit jeſus in tem-
plum, & docébat, & mirabantur
Judzæi. Et réiliqua. , „*
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Lle, qui latébat, doceèbat;, & pa-

lam loquebatur, & non tenrh.

lut, IIu
caula exe
cun doc
Oimnes
Witaban
verteban
Quia m
quemad
Numdu
llilcente
lege gllt
nia gjof
Proteérre
gere,niſi
milabantte
Iatio a
de Atiuis

Vultis m
1es
„Kve
fündum
ſpici, &
Domint
tibisg
non dioa
Grina n
miſit m
Drima:
gaaſi ee
nim ai
mea:
mea.
ſi tua
enim d.
Qrina,
40
ngint⸗
zulun
Mann
dblitt e

1t, l
llenhin

liäbinn;

licit ont
dommun 1
tiutions.
4

1s, Onnniie
ationei
Ccolema
uls A

noe⸗ lett⸗
num etl⸗
Cictbatti⸗

4

noktam
tphlicin
bue geien

rg
,Cocen⸗ 5

tur. IIlud enim, ut latéret, erat
cauſa exempli, hoc poteſtatis. Sed
cùm doceéret, mirabantur Judæi.
Omnes quidem, quantum arbitror;,
mirabantur, ſed non omnes con-
vertebantur. Et unde admiratio?
Quia multi noverant, ubi natus,
quemadmodum füerit educatus.
Numquam eum viderant litteras
difſcéntem, audiébant autem de
lege diſputanrem, legis teſtimo-
nia proferéntem, quæ nemo poſſet
proférre „niſi legiſſet: nemo lé-
gere, niſi litteras didiciſſet, & ideò
mirabantur. Eorum autem admi-
ratio magiſtro facta eſt inſinuan-
dæ altiùs veritatis occaſio.
Quid me quæritis interficere,
hoôminem, qui vera locuútus ſum vo-
bis? sSi malé locútus ſum, te-
ſtimonium pérhibe de malo: ſi au-
tem benéê, cur me eædis?
Multa bona oôpera operätus
ſum vobis: propter quod opus
vultis me occidere? Si maléè.

X eoôrum quippe admiratiône
„ & verbis, dixit Dôminus pro-
fúndum aliquid, & diligéntius in-
ſpici, & diſcuti dignum. Quid ergo
Dôminus reſpondit eis, admiran
tibus, quomodo ſciret litteras, quas
non didicerat:? Mea, inquit, do
Gtrina non eſt mea, ſed ejus, qui
miſit me. Hæc eſt profüͤnditas
prima: vidétur enim paucis verbis
quaſi contraria locutus. Non e-
nim ait: Iſta doctrina non eſt
mea: ſed, Mea doctrina non eſt
mea. Si non tua, quômodo tua?
ſi tua, quémodo non tua? Tu
enim dicis utrümque; & mea do-
Grina, & non mea.
Adduxi vos per desértum qua-
draginta annis ego Doôminus , &
non iunt attrita veſtiménta veſtra:
Manna de cœlo plui vobis, &
obliti eſtis me, dicit Dôminus.
Ego eduxi vos de terra gyp-
ti, & de domo ſervitůtis liberavi
vos. Manna.

I ergo intueâmur diligénter,
quod ipſe in exordio dicit ſan-
ctus Evangeliſta: n principio erat
Verbum, & Verbum erat apud De-
um; Deus erat Verbum: inde
pendet huſus folutio quæſtionis
Quæx eſt doctrina Patris, niſi Ver
bum Patris? Ipſe ergo Chriſtus

269
Sed quia Verbum non poteſt eſſe
nullius, ſed alicújus; & ſuam do-
Gtrinam dixit ſeipſum, & non ſuam-
quia Patris eſt Verbum. Quid
enim tam tuum, quàm tu? Et
quid tam non tuum, quàm tu, ſi
alicujus eſt, quod es ?
Môyſes famulus Dei jejunavit
quadraginta diebus, & quadraginta
nôctibus: Ut legem Dômini me-
rerétur accipere. Aſcéndens
Möôyſes in montem Sinai ad Dômi-
num, fuit ibi quadraginta diebus;,
& quadraginta noctibus. Ut.
Moria Patri. Ut.

Quid me quæritis intericere, hoô-
Hinem „ qui vera locutus ſum vo-
is.
Acræ nobis, quæſumus Döômi-
ne, obſervationis jejünia, &
piæ converſatioônis augmentum, &
tuxæ propitiationis continuum
præſtent auxilium. Per Dominum
noſtrum,

Nemo in eum miſit manum, quia
nondum vénerat hora ejus.

Iſerére Dömine pôpulo tuo?
& continuis tribulatioônibus
laborantem, propitius reſpirâre
concéde. Per Dominum.
F ERI A Q UART A.

éGtio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem.
IN illo témpore: Frætériens Jeſus
vidit hominem cæcum à nativi-
tate: & interrogavérunt eum diſ-
cipuli ejus: Rabbi, quis peccavit »
hic, aut parentes ejus, ut cæcus
naſceretur? Et reéliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

A, quæ fecit Dôminus noſter
Jeſus Chriſtus, ſtupénda atque
miranda, & pera, & verba ſunt ?2
opera;, quia facta ſunt, verba, quia
ſigna ſunt. Si ergo, quid ſignificet
hoc, quod factum eſt, cogitémus 3
genas humanum eſt iſte cæcus.
Hæc enim cæcitas côntigit in
primo hômine per peccatum, de
quo omnes originem duúximus:
non ſolùm mortis, ſed étiam ini-
quitatis. Si enim cæcitas eſt infi-
délitas, & illuminatio fides: quem
raelern quando venit Chriſtus,,
zavemit * Quandoquidem Apo-

doctrina Patris„A Verbum Patris. ſtolus natus in Gente Propheta-

Fum

270
mimn dicit: Fúimus & nos ali-
quândo natüra filii iræ, ſicut & cé-
teri. Si filii iræ, filii vindictæ, filii
poœnæ, filii gehennæ: quômodo na-
tra, niſi quia peccaânte primo hoô-
mine, vitium pro natüra inolevit?
ſi vitium pro natůra inolevit,
ſecündùm mentem omnis homo
cæcus natus eſt.
Splendida facta eſt facies Môy-
Nr, dum refſpiceret in eum Das:
Videntes teniores claritate vultus
ejus, admirantes timuerunt valde.
Cùúmque deſcendiſſet de monte
Sinai, portabat duas tabulas teſti-
monii, ignérans, quòôd cornüta eſſet
fäcies ejus ex consôrtio ſlermônis
Dei. Vidéntes.
Enit Döôminus: quid fecit?
Magnum myſtérium commen-
dävit. Expuit in terram, de ſali-
va ſua lutum fecit, quia Verbum
caro factum eſt, & inunxzit culos
cæci. Inünctus erat, & nondum
vidébat. Miſit illum ad piſcinam
quæ vocatur Siloe. Pertinuit au-
tem ad Evangeliſtam commendare
nobis nomen hujus piſcinæ, & ait:
Quod interpretatur;, miſſus. Jam
quis it miſſus, agnôſcitis. Niſi
enim ille fuiſſet miſſus, nemo no
ſtrum eſſet ab iniquitate dimfſſſus.
Lavit ergo oculos in ea piſcina,
quæ interpretatur miſſus: bapti-
Zatus eſt in Chriſto. Si ergo quan-
do eum in ſeipſo quodàmodo bap-
tizàvit, tunc illuminavit, quando
änunkit »„ fortaſſe catechumenum
fecit. .
Ecce mitto Angelum meum, qui
Præcédat te, & cuſtodiat ſemper.
Observa, & audi vocem meam,
& inimicus ero inimicis tuis „ &
affligentes te affligam: & præcé-
der te Angelus meus.
y. Ifrael ſi me audieris, non erit
In te Deus recens, neque adora-
bis deum aliénum: ego enim Dô-
minus. Observa.

Odiſtis grande myſtérium. In-
terroga höminem: Chriſtia-
nus es? Reſpéndet tibi: Non ſum.
Si paganus es aut Judæus? Si au-
tem dixerit, Non ſum: adhuc quæ-
ris ab eo, Catechumenus;, an fidé-
lis?si reſponderit tibi, Catechùme-
nus, inũnétus eſt, nondum Iotus.
Sed unde inúnétus: Quæxre, &
reſpondet. Quære ab illo, in quem
credat à Eo ipio, quod Catechu-

menus eſt, dicit, in Chriſtum. Ecce
modéô loquor & fidélibus & cate-
chumẽéis: Quid dixi de ſputo & lu-
toâ Quia Verbum caro factũ eſt, hoc
catechůmeni audiunt, ſed non eis
sùfficit, ad quod inuúncti ſunt, feſti-
nent ad lavacrũ, ſi lumen inquirunt.
Atténdite poôpule meus legem
meam: æ& Inclinate aurem veſtram
in verba oris mei. Apériam in
parabolis os meum, loquar propo-
ſitiones ab initio [æculi. Inclinate,
lôria Patri. Inclinäte.

Rabbi, quid peccavit homo iſte,
quod cæcus natus eſt? Reſpoôndit
Jeſus, & dixit: Neque hic peccavit;
neque parentes ejus: ſed ut mani-
teſténtur 6pρpra Dei in illo.
Eus, qui & juſtis præmia me-
ritôrum, & peccatoôribus per
jejunium véniam præbes; miſeré-
re ſupplicibus tuiszut reatus noſtri
confeſſio indulgentiam valeat per-
cipere delictorum. Per Dominum.

Ille homo, qui dicitur Jeſus, lutum
fecit ex ſputo, & linivit oculos
meos, & modo video.
Ateant aures miſericôrdiæ tuæ
Dômine précibus fupplican-
tium; & ut peréntibus deſiderata
concedas; fac eos, quæ tibi ſunt
placita, poſtulare. Per Däm.
FERI A Q & INT A.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam. 1. 7.
In illo témpore: Ibat Jeſus in ci-
vitätem, quæ vocatur Naim: &
ibant cum eo diſcipuli ejus „ &
turba copiôſa. Et réliqdua.
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Thic locus ad utfamque re-
dúndat gratiam; & ut citò flecti
divinam miſericordiam matris vi-
duæx lamentatioône credàmus; ejus
præcipuè, quæ ünici filii vel labo-
re, vel morte frangatur, cui tamen
viduæ gravitäatis méritum exequi-
àrum turba conciliet: & ut hanc
viduam populéôrum turba ſeptam,
plus vidéri eſſe quàm fæminã, quæ
reſurrectionem unici & adoleſcen-
tis filii ſuis lacrymis merüerit im-
petrãâre: eò quod ſancta Eccleſia po-
pulum juniorem à pompa füneris,
atqué à ſuprêmis ſepuúlchri tuarum
révocet ad vitam contemplatioône

lacrymarum;, quæ flere prohibétur
eum;, cui reiurréétio debebatur.
o-

loettu⸗
ſen cicens:
R& ha
Popuium n
Phauonts:
Pulum men
Cümor
e, vidin
ſel eni,m
Ut imitta

Viqui
mmaten
M.1
Dülchnum
lpem relur
Iebatur in
ante non
uam jele
Pit ad vit⸗
lütem po
lum refu
Dei verb
neris po
num let
lis urgeb.
uall in .
lupremi!
Imus exan
modice
frigidus
Quadam
ne vigor
concreta
lucis vae
noſkri fi
Reti⸗
& cirit
* Dimi
crificet
„Do
miſit m

Ed
ſpem
tümulo
Gdetundt
am m-
Vor kedi
Vcitur:
Dülcho,
kulg, ni
tlisen
uum gurtn
Dtens ei
mort
gülcheo
umulo
Dei. Et
Wenite
non⸗ o
eleli,

häücunk
Ubae
eſgarog
licti the
t, ednon
giſenn
heniugur
e eibleg
Alenm ſeirl
Aei

disgenin
catidu
tebes u
t teituen
jann rüent
Peron

at eſun
lintvit i

eli ſetini

n ſelui
tut Nan
huli in
1eigna.
oli kylla⸗
Utrange
Yut cito⸗
am mat
edumu⸗
flii vel⸗
tut/euiiu⸗
titum eie⸗
tulbeleit

Locuútus eſt Dôminus ad Môy-
ſen, dicens: Deſcénde in Æιgyptum,
& dic Pharaoni: * Ut dimittat
péôpulum meum:induratum eſt cor
Pharaônis: non vult dimittere po-
pulum meum, niſi in manu forti.
Clamor filiorum Ifrael venit ad
me, vidique afflictionem eoôrum:;
ſed veni, mittam te ad Pharaoônem.
Ut dimittat.

Ui quidem môrtuus in léculo
materialibus quatuor ad ſe-
pùlchrum terebatur elementis: ſed
Ipem reſurgéndi habébat, quia fe
rebatur in ligno. Quod etſi nobis
antè non proderat; tamen poſtea-
quam jeſus id tétigit, proficere c
pit ad vitam: ut eſſet indicio, ſa-
Iùtem péôpulo per crucis patibu-
lum refundendam. Audito igitur
Dei verbo, ſteteérunt acerbi illi fu-
neris portitôres, qui corpus huma-
num lethali fluxu natüræ materia-
lis urgebant. Quid enim àliud, niſi
uaſi in quodam féretro, hoc eſt,
upreémi funeris inſtruménto, jacé-
mus exanimes, cùàm vel ignis im-
moôdicæ cupiditatis exæſtuat, vel
frigidus humor exundat, vel pigra
quadam terréni cérporis habitudi-
ne vigor hebetatur animôrum, vel
concrèeta noſter ſpiritus labe, puræ
lucis vacuus mentem alit? Hi ſunt
noſtri füneris portitôres.
Stetit Môyſes coram Pharaone;,
& dixit: Hæc dicit Döminus:
Dimitte põpulum meum, ut ſa-
crificet mihi in desérto.
Doôminus Deus Hebræoôrum
miſit me ad te, dicens. Dimitte.

Ed quamvis ſupréma mortis
ſpem vitæ omnis aboléverint,
tùmulo prozxima corpora jaceant
defuncktorum: verbo tamen Dei
jam moôrtua resûrgunt cadavera:
vox redit, rédditur filius matri, re-
vocatur à tůmulo, eripitur à ſe-
pülchro. Quis eſt iſte tmulus
tuus, niſi mali mores? Tùmulus
tuus perfidia eſt: (epúlchrum tu-
um guttur eſt. Sepälchrum eniin
patens eſt guttur eorum, unde ver
ba mortua proferüntur. Ab hoc ſe-
pùlchro te liberat Chriſtuszab hoc
tùmulo ſurges, ſi audias verbum
Dei. Et ſi grave peccatum eſt, quod
poœniténtiæ lacrymis ipſe lavare
non poſſis, fleat pro te mater Ec-

cléſia „ quæ pro singulis tamquam!

ege⸗ 27
pro ünicis filiis vidua mater intér-
venit. Compatitur enim quodam
1piritali dolore natüræ, cùm ſuos
liberos lethalibus vitiis ad mor-
tem cernit urgeri.
Cantémus Dômino, gloriôse
enim honorificatus eſt: equum &
aſcensorem projécit in mare g
Adjutor & protector factus eſt
mihi Dominus in ſalütem.
Dominus quaſi vir pugnaâtor »
omnipotens nomen ejus. Adjútor-
lôria Patri. Adjütor.
Ibat jeſus in civitatem, quæ vocã-
tur Naim: & ecce defùnctus effere-
batur filius ũnicus matris ſuæ.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut, quos jejunia votiva
caſtigant, ipſa quoque devoôtio
ſancta lætificet; ut terrénis affe-
ctibus mitigatis, facilius coeléſtia
capiämus. Per Déôminum.

Prophéta magnus ſurréxit in no-
bis, & quia Deus viſitavit plebem
ſuam.
Opuli tui Deus inſtitàtor „ &
rector: peccata;, quibus im-
Ppugnatur, expélle; ut ſemper tibi
placitus, & tuo muniminé fit ſe-
cäürus. Per Döôminum.
F E RI A SEXT A.
éctio ſancti Evangelii ſecündùm
oannem.
N illo téempore: Erat quidam
Hlanguens Lazarus à Bethänia, de
caſtéllo Mariæ & Marthæ ſorôris
ejus. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

N fupeèriôri lectione meminiſtis,
quòôd Doôminus éxiit de manibus
eôrum, qui lapidare illum volue-
rant ,„ & diſcéſſit trans Jordanem »„
ubi Joanne- baptizäbat. Ibi ergo
Dômino conſtitúto infirmabatur
in Bethänia Lazarus, quod ca-
ſtéllum erat proximum Jerosôly-
mis. Maria autem erat, quæ un-
xit Dôminum unguénto,; & ex-
térſit pedes ejus capillis ſuis, cu-
ſus frater Làzarus infirmabatur.
Misérunt ergo ſoroôres ejus ad eum.
Jam intelligimus;, quò misérunt»
übi erat Jelus „ quoniam abſens
erat, trans Jordanem icilicet. Mi-
sérunt ad Doôminum, nuntian-
tes, quòd ægrotaret frater earum,

ut ſi dignarétur, veniret, & eum
ab ægritdine liberaret. IIle di-
ſtulit

272
ſtullt ſanârè, ut poſſet reſuſeitàre.
g. In mari viæ tuæx, & sémitæituæ
in aquis multis: & Deduxiſti ſicut
oves pôpulum tuum in ManuMoy-
ſi & Aaron. Transtuliſti illos
per Mare rubruüum, & transvexiſti
eos per aquam nimiam. Deduxiſti.

Uid ergo nuntiavérunt ſoréô-
res ejus? Doômine, ecce, quem
aunfas, infirmätur. Non dixerant;,
Veni, äamanti enim tantümmodo
nuntiandum fuit. Non aulſæ ſunt
dicere, Veni,; & ſana: non auſæ
ſunt dicere, ibi jube, & hic fiet.
Cur enim non & iſtæ, fi fides il-
lius Centuriônis inde laudatur? Ait
enim: Non fum dignus, ut intres
ſub tectum meum: ſed tantùm dic
verbo „ & ſanabitur puer meus.
Nihil horum iſtæ, ſed tantümmo-
dô: Domine ecce, quem amas, in-
firmatur. Sufficit „ut nôveris, non
enim amas, & déſeris.
Qui perſequebantur põôpulum
zuum Doômine, demersiſti eos in
rofündum: β Et in colúmna nu-
is ductor eôrum ftuiſti.
Deduxiſti ſicut oves pöpulum
tuum in manu Môyſi & Aaron. Er.

Icit aliquis: Quoômodo per
Lazarum peccator fignificaba-
fur, & aàa Domino ſic amabäturAu-
diat eum dicentem: Non veni
vocäre juſtos, ſed peccçatoôres. Si
enim peccatores Deus non amaret,
de cœlo ad terram non deſcende-
ret. Audiens autem Jeſus, dixit
eis: Infirmitas hæc non eſt ad mor-
tem, ſed pro gloria Dei, ut glori-
ficétur Filius Dei. Talis glorifica-
tio ipsius non ipſum auxit;, ſed
nobis profuit. Hoc eſt ergo, quod
ait, Non eſt ad mortem: quia &
ipſa mors non erat ad mortem, ſed
Potis ad miraculum: quo facto
crederent hoômines in Chriſtum, &
vitarent veram mortem. Sanè vi-
déte, quemadmodum tamquam ex
obliquo Dôminus Deum ſe dixit:
Propter quosdam qui negant, Fi-
lium Deum eſtſe. .
Moôyſes fämulus Dei jejunavit
quadraginta diébus, & quadraginta
noctibus: Ut legem Domini
mererétur accipere.
Aſcéndens Möyſes in montem
Sinai ad Doôminum; fuit ibi qua-
draginta diébus, & quadraginta
noctibus. Ut. GMoria Patri. Ut.

. Lâzarus amicus no-
ſter dormit: eamus, & a ſomno ex-
citémus eum. Otatio⸗
Eus, qui in effabilibus mundum
rénovas ſacraméntis: præſta

qũæſumus, ut Eccleſia tua & æter-

nis proficiat inſtitůtis, & tempo-
ralibus non deſtituatur auxiliis.
Per Döôminum.

Déôminé;, ñi fuilles hic; Lazarus
non eſſet môrtuus: ecce jam foœtet
quatriduanus in monumento.

A nobis, quæſumus, omnipo-
tens Deus: ut, qui infirmitatis
noſtræ cönſcii de tua virtüte con-

fidimus, ſub tua ſemper pietate

gaudeamus. Per Dominum.
S A FB B A T OC.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Joaânnem. 1D. 8. b
N illo tempore: Locutus éſt je-
ſus turbis Judæòôrum, dicens: Ego,
ſum lux mundi: qui séquiturme,
non ambulat in ténebris, ſed ha-
bebit lumen viræ. Et réliqua.
Homilia ſanéti Auguſtini Epiſcopi.

Uod ait Döminus, Ego ſum
lux mundi, clarum puto eſſe
eis, qui habent oculos, unde hujus
lucis participes fiant: qui autem
non habent oculos, niſi in ſela car-
ne, mirantur, quod dictum eſt à Doô-
mino Jeſu Chriſto . Ego ſum lux
mundi. Et forté non deſit, qui di-
cat apud ſemetipſum: Numquid
forte DõôminusChriſtus eſt ſol iſte,
qui ortu & occaſu péragit diem?
Non enim defuerunt hærétici, qui
iſta ſensérunt. Manichæi ſolem iſtũ
culis carneis visibilem, expôſitů,
& püblicum non tantùm homini-
bus, ſed étiam pecôribus ad viden-
dum, Chriſt Dñm eſſe putaveérunt.
Splendida facta eſt facies Moy ſi⸗
dum reſpiceret in eum Dñs: GVi-
dentes ſeniôres claritâtem vultus
ejus, admirântes timuèrunt valdé.
Cümque delſcendiſſet de monte
Sinai, portabat duas tabulas teſti-
moônii, ignôrans, quod cornuta eſſet
facies ejus ex consortio ſermonis
Dei. Videntes. ecti0
Ed cathôlicæ Eccléſiæ recéta fi-
des improbat tale commentum,
& diabolicam doctrinam eſſe cog-
néôſcit: nec ſolùm agnoſcit credén-
do;, ſed in quibus poteſt conyin.
ci

cit etien
Mls ſague
quen ſanct
Zunt beclet
Doninum
ele ſolem,
45 Ofente
le: cujus ci
jus tadii n
certs dele
colmmigrat.
ſtas. Non
ſol eaus,
eſt. Omni⸗
ſunt, ſin
lece m.
gui precec
Per 1 0b
meimn , &
tuis, & a
Præcédett
. Irael
in te deus
deum alie
nus, Obzse
8t ergo
lucem.
lellizete en
utad iplin
Veniäamus:
Ut nummqus
Ila enim
tii glim
Cecinit; gi
Elte, & in
Amen. Ad
te antigunn
Nſerhon
lit, 8
Dömine:
leticord
Attend
Meam :K
n erba or
Danbolig

une. Pr

lehhen
Cieltdonin
lt Dänn
kanl tu⸗
gatgnis⸗
uhlöcern
le nt dl

Pianre⸗
lller

emleu
Llomnoe

ſbus muntr
utuke
8) A tern
tut aul

lies Uur
eccezn
numtin

nus,
Arum Uunt
05, und⸗
t: (un
ſt in len
Kum eit
huseki
hetaziti⸗
t hrtcl
chxi ſler
ilenete⸗
ntün Me
ibus ad i,
ſe Pulage⸗
ficſel
umn Df
iüten 1i
nuetumt
fflettene
tabllut
Clilti
Gtlio lein⸗

le
colnnit
neſote
l
lotel an

cit étiam diſputando, Improbé.
mus itaque huiusmodi errôrem,
quem ſfancta ab initio anathemati-
Zavit Eccleſia. Non arbitrémur;
Dominum Jeſum Chriſtum hunc
eſſe ſolem, quem vidémus oriri
ab Oriente, occidere in Occidén-
te: cujus cürſui nox ſuccédit; cu-
jus radii nubi obumbrantur: qui
certa de loco in locum motione
cômmigrat. Non eſt hoc Dnñs Chri-
ſtus. Non eſt Dominus Chriſtus
ſol factus, ſed per quem ſol factus
eſt. Omnia enim per ipfſum facta
ſunt, & ſine ipſo factum eſt nihil.
Ecce mitto Angelum meum,
qui præcédat te, & cuſtôdiat ſem-
Per: & Obsérva, & audi vocem
meam , & inimicus ero inimicis
tuis, & affligentes te affligam, &
præcédet te Angelus meus
Iſrael ſi me audieris, non erit
in te deus recens, neque adorabis
deum aliénum: ego enim Déômi-
nus. Obsérva.
Sst ergo lux „ quæ fecit hanc
lucem. Hanc amémus, hanc in-
telligere cupiamus, ipſam fitiamus,
at ad ipſam duce ipſa aliquando
veniâamus: & in illa vita vivamus,
ut numquam omnino moriamur.
Iſta enim Jux eſt, de qua prophe-
tia olim præmiſſa ita in Pſalmo
cecinit; quòniam apud te eſt fons
vitæ, & in lümine tuo vidébimus
lumen. Advértite, quid de tali lu-
ce antiquus ſanéstorum höminum
Dei ſermo præmiſerit. Homines,
inquit, & jumenta ſalvos facies
Dômine: ſicut multiplicâta eſt
miſericordia tua Deus.
Attendite pô½pule meus legem
meam : & Inclinate aurem veſtram
in verba oris meis. 5. Apériam in
parabolis os meum: loquar pro.
poſitiones ab initio ſæculi. Incli-
nate. G loôria Patri. Inclinaâte.

Rui séquitur me, non àmbulat in
t

Enebris: ſed habébit lumen vitæ,
dicit Dominus.
Iat Dômine, quæſumus, per gra-
tiam tuam fructuoôſus noſtræ
devotiônis afféctus: quia tunce no-
bis prôderunt ſuſcépta jejünia, ſi
tuæ ſint placita pietati. Per Däm.
8 A B B A T O.

Ratres, Chriſtus afsiſtens Poôn-
tifex futurorum bonoôrum, peg

4 2 273
ämplius & perféctius tabernieu-
lam non manufadum, id eſt, non
hujus creationis. neque per sangui-
nem hircorum, aut virtulòrum, ſed
per proprium sanguinem introivit
ſemel in ſancta, ætérna redemp-
tione inventa.
Exilla Regis prödeunt?:
Fulget Crucis myſtérium „»
Qua vita mortem pértulit 5
Et morte vitam protulit.
uæ vulnerata lanceæ
Mucrone diro, criminum
Ut nos lavâret sordibus,
Manavit unda & sanguine.
Impleta ſunt, quæ concinit
David fidéli carmine,
Dicendo nationibus;
Regnavit à ligno Deus.
rbor decôra & fülgida »„
Ornata Regis purpura,
Electa digno ſtipite
Tam ſancta membra tângere.
eata, cujus brachiis
Prétium pepéndit ſæculi;
Statéra facta céôrporis,
Tulitque prædam tartari.
Crux ave ſpes ùnica „
Hoc paſſiò nis témpore
Piis adauge gratiam,
Keisque dele crimina.
e, fons ſalutis, Trinitas 5
Collaudet omnis ſpiritus:
Quibus Crucis victôriam
Largiris, adde preamium. Amen.
Eripe me Däe ab hômine malo.
A viro iniquo eripe me.

Ego ſum, qui teſtiméônium perhi-
beo de meipio: & teſtimonium
pérhibet de me, qui miſit me, Pater.

Uæſumus, omnipotens Deus;
familiam tuam propitius ré-
ſpice: ut te largiénte, regatur in
côrpore; & te ſervante, cuſtodia-
tur in mente. Per Dominum.

Iéria Patris
DOMINICA

ôdie ſi vocem Dñi audieritis »
Nolite ebduräre corda veſtra.

enite, exultemus. I.

6
die ſi vocem.

äcut in exacerbatione.

1éria Patri.

Ange lingua gloriôſi
Läauream certâminis:
Et ſuper Crucis tropæo
Dic triümphum noôbilem?:
Qualiter Redémptor orbis
Immolatus vicerit.
Ee Paréntis protopläſti
Fraude Factor condolens;
Quando pomi noxialis
In necem morfu ruit;
Ipſe lignum tunc notavit;
Damna ligni ut solveret.
oc opus noſtræ ialutis
Ordo depopôſcerat;
Multiformis proditoôris
Ars ut artem falleret;,
Et medélam ferret inde;
Hoôſtis unde læſerat.
hando venit erge ſacri
Plenitùdo témporis,
Miſſus eſt ab arce Patris
Natus, orbis Coônditor;
Atque ventre Virginali
Carne amictus proôdiit.
agit infans inter arcta
Cônditus præsépia:
Membra pannis involũta
Virgo Mater alligat:
Et Dei manus pedésque
Stricta cingit faſcia.
empitérna ſit beatæ
Trinitati gloria;»
Xqua Patri, Filiéque:-
Par decus Paraclito;
Unius Trinique nomen,
Laudet univérſitas. Amen.

Erue à främea.

Incipit liber Jeremiæ Prophétæ.

Erba Jeremiæ filii Helciæ, de
ſacerdôtibus, qui fuérunt in A-
nathoth, in terra Beénjamin. Quod
factum eſt verbum Dômini ad eum
in diebus Josiæ filii Amon Regis
Juda, in tertio decimo anno regni

ejus. Et factum eſt in diébus Joa-
kim filii Josiæ regis Juda, usque
ad conſùmmationem undécimi
anni Sedeciæ filii JosiæRegis Juda
usque ad transmigrationem jeru-
ſalem in menlſe quinto. Et ftactum
eſt verbum Dômini ad me, dicens:
Priusquam te formarem in utero,
novi te: & antequam exires de
vulva, ſanctificavi te, & Prophé-
tam in Gentibus dedi te. Et dixi:
A 9 à 222 Doômine Deus, ecce né-
ſcio loqui, quia puer ego ſum.
Iſtiſunt dies, quos obſervire
debétis temporibus ſuis: *Quar-
tadécima die ad véſperum baſcha
Démini eſt: & in quintadécima
ſolemnitatem celebrabitis altifſi-
mo Dômino.
Locũtus eſt Dôminus ad Moy-
ſen, dicens: Lôquere filiis Ifrael,
& dices ad eos, Quartadécima,

T dixit Dôminus ad me: Noli
dicere: uer ſum, quôniama
ômnia, quæ mittamte, ibis: & uni-
vérſa, quæcumque mandavero tibi,
loquéris. Ne timeas à facie eô-
rum, quia tecum ego ſum,ut eruam
te, dicit Dôminus. Et miſit Domi-
nus manum ſuam, & tétigit os me-
um, & dixit Doôminus ad me: Ecce
dedi verba mea in ore tuo: ecée
conſtitui te hôdie ſuper Gentes, &
ſuper regna, ut evéllas, & déſtruas,
& diſpérdas, & diſſipes, & ædifi-
ces, & plantes. Et factum eſt
verbum Déômini ad me, dicens:
Quid tu vides Jeremia?: Et dixi:
Virgam vigilantem ego video. Et
dixit Dôminus ad me: Bené vidi-
ſti, quia vigilabo ego ſuper verbo
meo, ut faciam illud. Et facum
eſt verbum Dômini ſecçundòô à
me, dicens: Quid tu vides? Et
dixit: Ollam ſuccénſam ego video,
& faciem ejus à facie Aquilonis.
Multiplicati ſunt, qui tribulant
me, & dicunt: Non eſt ſalus illi
in Deo eſjus: * Exúrge Dominé;
ſalvum me fac;, Deus meus.
Ne quando dicat inimicus me-
us, prævalui adyersůs eum. Exurgeé⸗

T dixit Dôminus ad me: Ab

Aquilône pandétur malum ſa⸗
per oinnes habitatôres terræ. Quia
ecce ego convocabo omnes cogna-

riônes regnorum Aquilonis, ait

Dominus; & vénient, & ponent
M unus-⸗

enim ti⸗
lun E
ciritaten
tetteꝛmn,
Annem
cipibus
Pulo ten
te, &r
tecum!
Usg
meusi
zui me
Cuit
motus
ſenicorch
3 gger

ern

onn
nitätib
Wus, .
Preeipu
Umu ſu
os tem
ſec dere
tes velr
illi ſubl
dir ſaer
dos.
Apoſtol.
ancti na
ber (
dis Chi
ſol Pr
lent A
mur, &
Atqne ie
llle de
Lipatio
1 der
Ame!:
umett,
Tuar
ſens
kerlinen

Eno
lond

nd
ur
in Unttet
iekezee
Mtionen en
to bitckr
1A neſtä
ken indlen
nan ennt
ter lun
cite, Nd
Deus, eclel
eregznſun
uos hent

Lluis:

imm,
eteflis
altectene

3 14 m
m, Jucd
mancinen
unnue.
teigi⸗
1us 11,
otetla
ſupel,
llas, Nl
Hipes
Et bin
ne

unusquisque sôlium ſuum in in-
troôitu portarum jerûſalem, & ſu-
pPer omnes muros ejus in circitu,
uper univérſas urbes juda,. Et
lIoquar judicia mea cum eis, ſuper
omnem malitiam eorum, qui dere-
liquérunt me, & libavérunt diis
aliénis, & adoravérunt opus ma-
nuum ſuârum Tu ergo accinge
Iumbos tuos, & ſurge, & loquere
ad eos omnia, quæ ego præcipio ti-
bi. Ne formides à facie eòrum: nec
enim timére te faciam vultum eo-
rum. Ego quippe dedi te hodie in
civitatem munitam, & in colùmnaã
ferream, & in murum æreum ſuper
Omnem terram, Régibus Juda, Prin-
cipibus ejus, & lacerdotibus, & po-
Pulo terræ. Et bellabunt advérsum
te, & non prævalébunt; quia ego
gecum ſum, ait Dnñs, ut liberem te.
Usquequô exaltabitur inimicus
meus ſuper me? *Reéſpice, & ex-
audi me, Dömine Deus meus.
Qui tribulant me, exultaàbunt,
ſi motus fúero: ego autem in mi-
ſericôrdia tua ſperabo. Relſpice.
s quequòô.

ε Sermo ſancti Leônis Papæ.

R ômnibus, dilectiſſimi, ſôlem-
nitatibus Chriſtianis, non ignora-
mus, Paſchale ſacraméntum eſſe
Præeipuum: cui condignè & côn-
gruè ſuſcipiendo, totius quidem
nos témporis inſtitúta reförmant:
ſed devotiõônem noſtram præsén
ges vel maximé dies éxigunt, quos
illi ſublimiſſimo divinæ miſericoôr-
diæ ſacramento ſcimus eſſe conti
guos. In quibus meritò a tanctis
Apôſtolis per doctrinam Spiritus
ſancti majora ſunt ordinata jejunia,
ut per commüne consortium cru-
cis Chriſti, étiam nos aliquid in eo,
Juod propter nos geſſit, agerémus,
icut Apoſtolus ait: Si compati
mur, & conglorificabimur. Certa
atque lecra eſt expectatio pro-
miſſæ beatitüdinis, ubi eſt parti-
cipatio Dominicæ paſſiônis.
Deus meus es tu, ne diſcédas
ä me: Quoniam tribulatio pro-
Fima eſt, & non eſt, qui adjuvet.
Tu autem Déômine, ne elonga
veris auzilium tuum à me: ad de-
fenſiõnem meam aſpice. Quéôniam

Emo eſt, dilectiſſimi, cui per
conditionem témporis ſocie-

275
tas hujus gléôriæ denegétur, tam-
dquam tranquitlitas pacis vacua ſit
occaſione virtůtis. Apoôſtolus enim
Prædicat, dicens: Omnes, qui pie
volunt vivere in Chriſto, perſe-
cutionem patiéntur: & ideo num-
quam deeſt tribulatio perſecutio-
nis, ſi numquam deſit oblervantia
pietatis. Dominus enim in exhor-
tatiônibus ſuis dicit: Qui non ac-
cipit crucem ſuam, & séquitur me,
non eſt me dignus. Nec dubitare
debémus, hanc vocem non 1o-
lùm ad difeipulos Chriſti, ſed ad
cunctos fideles, totamque Eccle-
ſiam pertinére, quæ ſalutâre ſuum
in his, qui aderant, universaliter
audiébat.
In te jactatus ſum ex ûtero, de
ventre matris meæx Deus meus es
tu, ne diſcedas à me: * Quôniam
tribulatio proxima eſt, & non eſt,
qui adjuvet. Salva me ex ore
leônis, & à céôrnibus unicôrnium
humilitäatem meam. Quoniam.

Icut ergo totius eſt coôrporis
pièe vivere, ita totius eſt tém⸗
poris crucem ferre: quæ méritò
ferri unicuique ſuadetur, quia pro⸗=
priis modis, atque mensuris ab
unoquoque toleratur. Unum no-
men eſt perſecutionis, ſed non una
eſt cauſa certaminis: & plus ple-
rumque periculi eſt in inſidiatoôre
deculta, uam in hoſte manifeſto.
Beatus Job alternäntibus bonis ac
malis mundi hujus eruditus, pié
veraciteérque diceébat: Nonne tenta-
tio eſt vita hominis ſuper terram?
Quoniam non ſolis doſoribus cor-
poris, atque ſuppliciis anima fidé-
lis impétitur, verùm Stiam, ſalva
incolumitate membrôrum;, gravi
morbo urgétur, ſi carnis volupta-
te mollitur. Sed cùm caro concu-
piſcit adyersùs ſpiritum, ſpiritus
autem advérsùs carnem; præsidio
crucis Chriſti mens rationalis in-
ſtruitur: nec cupiditatibus noxiis
illécta conséntit, quoniã continén-
tiæ clavis, & Dei timore trasfigitur.
, In proximo eſt tribulàâtio mea
Dômine, & non eſt, qui adjuvet, ut
fôdiant manus meas, & pedes
meos: libera me de ore leonis;»
Ut enarrem nomen tuum fra-
ibus meis.
. bue à framea Deus animam
meam, & de wanu canis unicam

meam. Ut. An proximo.
5 2

276

éctio ſanéti Evangélii ſecundùm
Joannem.
I illo témpore: Dicèbat Jeſus
turbis judæorum: Quis ex vobis
arguet me de peccâto? Si verita-
tem dico vobis, quare non crédi
tis mihi? Et réliqua.
Homilia ſancti Gregéôrii Papæ.

Ensate, fratres charifſimi, man-
tuetůdinem Dei. KRelaxare pec-
cäta vénerat, & dicébat: Quis ex
vobis arguet me de peccato? Non
dedignatur ex ratiône oſténdere, ſe
peccatôrem non eſfſe, qui ex virtũ-
te Divinitätis pôterat peccatôres
juſtificare. Sed ferribile eſt valdé,
quod sùbditur: Qui ex Deo eſt, ver-
ba Dei audit: proptérea vos non
auditis, quia ex Deo non eſtis. Si
enim ipſe verba Dei audit, qui ex
Deo eſt, & audire verba ejus non
poteſt, quisquis ex illo non eſt: in-
térroget ſe unusquisq; ſi verba Dei

in aure cordis percipit; & intelli-

get, unde ſit. Cœléſtẽ patriam deſi-
deraâre Véritas jubet, carnis deſidé-
ria conteri, mundi glôriã declinare,
aliéna non appétere, prôpria largiri
Toôta die contriſtatus ingredie.
Par Domine;: quôniam anima mea
compléta eſt illufiônibus. .
vim faciébant, qui quærébant ani-
mam meam. Amici mei, & pro⸗
ximi mei advérsm me appropin-
quavérunt, & ſtetérunt: & qui jux-
ta me erant, de longè ſtetérunt. Et
vim.
Enſet ergo apud ſe unusquis-
que veſtrum, ſi hæc vox Dei in
cordis ejus aure convaluit, & quia
jam ex Deo ſit, agnoſcit. Nam funt
nonnuülli, qui præcépta Dei nec au-
re corporis percipere dignantur. Et
ſunt nonnülli, qui hæc quidem cor-
poris aure percipiunt, ſed nullo es
mentis defidério complectúntur.
Et ſunt nonnülli, qui libenter ver-
ba Dei ſuſcipiunt; ita ut étiam in
ſflétibus compungantur, ſed poſt la
crymârum tempus ad iniquitatem
rédeunt. Hi profécto verba Dei non
audiunt, qui hæc exercére in pere
contémnunt. Vitam ergo veſtram,
fratres chariſtimi, ante mentis ocu-
los revocâte, & alta conſideratione
pertimeéſcite hoc, quod ex ore Ve-
ritatis ionat: Proptérea vos non
auditis, quia ex Deo non eſtis.

—

ro tuo Dnñe: æ Quôniam tribu lor
velôciter exaudi me. Inténde
animæ meæx, & libera eain; propter
inimicos meos éripe me. Cuéôniam.

Ed hoc, quod de réprobis Véri-
tas loquiturzipſi hoc de temet-
1pſis réprobi iniquis ſuis opéribus
oſtendunt, nam sequitur: Refpon-
dérunt igitur juaæi, & dixerunt
ei: Nönne benèe dicimus nos, quia
Samaritanus es tu, & dæmonium
habes? Accépta autem tanta con-
tumeélia, quid Dôminus retpoôndeat,
audiamus: Ego dæmonium non
habeo, ſed honorifico Patrem me-
um, & vos inhonoraſtis me. Quia
enimsamaritanus interpretatur cu-
ſtos: & ipie veraciter cuſtos eſt, de
quo ?ſalmiſta ait: Niſi Dôminus
cuſtodierit civitäatem, in vanum
vigilant, qui cuſtôdiunt eam: &
cui per Iſaiam dicitur: Caſtos
uid de nocte? cuſtos quid de no-
Ke? reſpondére nôluit Doôminus
Samaritanus non ſum; ſed, Ego
dæmonium non habeo. Duo quip-
pe ei illata fuéerunt; unum negaâ-
vit, àliud tacéndo consenfit.
Quis dabit capiti meo aquam,
& culis meis fontem lacrvmarü,
& ploràbo die ac nocte? quia fra-
ter propinquus ſupplantavit me;
Er omnis amicus fraudulenter
incéſſit in me. D
Fiant viæ eòôrum ténebræ & l-
bricum, & Angelus Domini peérſe-
quens eos. Et. ais dabit.
A D L D E S „

Ide Dômine afflictionem me-
am, quôniam eréctus eſt ini-
micus meus.
iſerére mei. g el. 216.
In tribulatione invocavi
Dôminum, & exaudivit me in la-
titůdine.
Judicâſti Doômine cauſam
animæ meæ: defeénfſor vitæz meæ:
Dômine Deus meus. H
Pépule meus; quid feci tibi?
aut quid moléſtus fui? reſponde
mihi. Numquid rédditur
pro bono malum, quia fodérunt
fôveam animæ meæ.

3 7
Ratres, Chriſtus alsiſténs Pon-
tifex futurôrum bonorum, per
amplius & perféctius tabernacu-
lum non manu factum, id eſt, non

Neavértas fäciem tuam a pue-

hujus creationis: neque per san-
Zul⸗

gpinem
ſec pet
trolvit
demptie

Ur
Ten
Sponte
FPaſſion-

Unda me
Tetta,
Quo laya
Tux üd
Ardor u
dilva tal
HNonde
Dulce f
Dulce p
lecte
Tenla l
Et tigot
Qbem d-
Et luper
Tenden
la dig
Fexte m
Atque
Arca mu
Quam ſa
Fuſus à
empite
kiniräni
Aqua⸗
lar geer
Unius
Laudet

Dicedet
Düi
erbede
tekes vo⸗
60 hon

Delg
önium
60 baten
Ch
alete n
(Iui
Mieiee
Dei ſi

nlorte
Iuttais

Cönn

todis ei

Fattene

lamtim
ffaudte

trehel
Domiuik
is Cidn
1

1Giore

lelkus

ne
lirit me!

biue i

ſor ite t

guinem hirçôrum, aut vitulérum;,
ſed per pröprium säânguinem in-
troivit ſemel in ſancta, æteêrna re-
demptione invyénta.

Uſtra ſex, qui jam perégit,
Tempus implens corporis;
Spontè libera Redemptor;
Palſlioni déditus
Agnus in Crucis levaâtur
Immolandus ſtipite.
elle potus ecce länguet:
Spina, chavi, lancea
Mite corpus perforärunt:
Unda manat, & cruor,
Terra, pontus, aſtra, mundus,
Quo lavantur flumine.
rux fidelis inter omnes
Arbor una nôbilis,
Silva talem naulla profert.
Fronde, flore, germine:
Dulce ferrum, dulce lignum;,
Dulcçe pondus suſtinent.
lecte ramos arbor alta;
Tenla laxa viſcera-
Et rigor lentelcat ille,
Quem dedit nativitas;
Et lupèrni membra Regis
Tende miti ſtipite.
ola digna tu tuiſti
Ferre mundi victimam:
Atque portum præparäre
Arca mundo naufrago;
Quam ſacer cruor perunxit;
Fuſus Agni corpore.
empitérna ſit beatæ
Trinitati gloria,
Rqua Patri, Filiòque;
Par decus Paraclito;
Unius Trinique nomen.
Laudet univerſitas, Amen. .
Eripe me de inimicis meis
Deus meus. Et ab inſurgénti-
bus in me libera me.

Dicébat Jeſus turbis Judæôrum;,
& Principibus ſacerdotum: Qui
ex Deo eſt, verba Dei audit: prop-
téreà vos non auditis, quia ex
Deo non eſtis.
Nuæſumus, omnipotens
273.
Ego dæ
ménium non hàbeo, ſed honorifi-
co Patrem meum, dicit Dôminus.
egi ſæculôrum. 18.
Chriſte Fili Dei vivi,; £ Mi-
ſerére nobis. Chriſte Fili.
Qui ſedes ad dexteram Patris.
Miſerere. . Chriſte Fili
Dei vivi, miſerére nohis.

Deus.

2
Exúrge Chriſte. 7713.

Fàciem meam. 19.

Ego glôriam meam non quæro:
eſt, qui quærat, & judicet.
ratres, Chriſtus aſsiſtens.
e. Erue à framea, Deus
änimam meam. Erue.
Et de manu canis unicam me-
Deus animam. rue.
De ore leônis libera me Däfe.
Et à cornibus unicornium hu-
militatem meam.

am.

Amen amen dico vobis, ſi quis
ſermonem meum fſervaverit, mor-
tem non guſtabit in æternum.

I enim ſanguis hircoôrum, &
taurôrum, & cinis vitulæ aſpér-
ſus inquinaàtos fancéctificat ad
emundationem carnis: quanto
magis ſanguis Chriſti, qui per Spi-
ritum ſanctum ſemetipſum oôbtulit
immaculatum Deo, emundabit
conſciéntiam noſtram ab opéribus
moôrtuis, ad ſerviéndũ Deo vivénti?
Deo ore leoônis, * Libera
me Dômine. De ore.
Et à cornibus unicôrnium hu-
militatem meam. Libera. De ore.
Ne perdas cum impiis Deus
animam meam. Et cum viris
sanguinum vitam meam.

Tulérunt lapides Judæi, ut jacerent
in eum: Jeſus autem abſcondit ſe,
& exivit de templo.

T ideò novi Teſtaménti media-
tor eſt, ut morte intercedente,
in redemptiénem earum prævari-
cationum, quæ erant (ub priori Te-
ſtaménto, repromiſſionẽ accipiant,
qui vocàti ſunt ætérnæ hæreditatis,
in Chriſto Jeſu Dômino noſtro.
Ne perdas cum impiis»
Deus ànimam meam. Ne perdas.
Et cum viris sänguinum vitam
meam Deus. e perdas.
Eripe me Däe ab homine malo.
A viro iniquo éeripbe me.
ixit
ominus. „77.
ratres, Chriſtus aſsiſtens
exilla Regis prodeunt.
Eripe me Dômine. 273.
§. 3

278

Abraham pater veſter exultàvit, ut

videret diem meum: vidit, & ga-
Viſus eſt.
uæſumus omnipotens

Deus. 273.

FERIA SECUND A.
enite, exultémus.
NRdie ſi vocem
ange lingua. 274.
. Erue à tra-

mea. .
éctio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem.
I8 illo tempore: Miserunt Prin-
cipes, & Phariſæi miniſtros, ut
apprehénderent Jeſum. Et réliqua.
Homilia ſancti Auguſtini Epilc.

Uômodo apprehénderent ad-
huc nolénfem? Quia ergo non
pôterant apprehendere noléntem,
miſſi ſunt, ut audirent docentem
Quid docéntem? Dixit ergo Jeſus:
Adhuc modicum tempus vobis-
cum ſum. Quod modo vultis fa-
cere, facturi eſtis, ſed non modô,
quia modo nolo. Quare adhuc mo-
do nolo? Quia adhuc moôdicum
tempus vobiscum ſum, & tunc va-
do ad eum, qui me miſit. Implére
débeo diſpenlatiõénem meam, &
ſic pervenire ad paſſiõônem meam.
&. Deus meus éripe me de manu
peccatôris: & de manu contra le-
gem agentis, & iniqui: & quôniam
tu es patientia mea. Deus meus
ne elongéris à me: Deus meus in
auxilium meum reſpice. Quôniam

Ueærétis me, & noön inveniétis,
&&ρ ubi ſum ego, vos non poté
ſtis venire. Hic jam reſurrectionem
ſuam prædixit: noluérunt enim
agnoſcere præséntem, & poôſtea
quæſiérunt; cùm vidérent in eum
multitüdinem jam credentem. Ma-
gna enim figna facta funt étiam,
cùm Dominus reſurréxit, & aſcen-
dit in cœlum. Tunc per diſcipulos
facta ſunt magna;ſed ille per illos,
qui & per ſeipſum. Ipfſe quippe il-
lis dixerat; Sine me nihil poteſtis

furréxit, & fuis pédibus ambulaàvit,
ita ut homines miraréntur, ſic eos
allocũtus eſtetrus, quia non in ſua
poteſtate iſta fecit, ſed in virtüte
illius, quem ipfſi occidérunt. Multi
compuncti dixérüt, Quid faciémus?
Qui cuſtodiébant animam me-
am, consilium fecérunt in unum;,
dicéntes: Deus dereliquit eum;
Perſequimini, & comprehéndite
eum: quia non eſt, qui liberet eum:
Deus meus ne elongeéris à me
Deus meus in adjutorium meum
intênde. Omnes inimici mei
adveérsum me cogitabant mala mi-
hi: verbum iniquum mandavérunt
adversum me, dicéntes. Perſequi-
mini. .
Ideérunt enim ſe ingenti crimi-
ne impietatis aſtrictos, quando
illum occidérunt, quem venerarè
& adorare debuérunt, & hoc puta-
bant eſſe inexpiabile. Magnum
enim facinus erat, cujus conſide-
ratio illos faceret defperare: lee
non debébant deſperare, pro qui-
bus in cruce pendens Dominus eſt
dignatus orare. Dixerat enim: Pa-
ter,ignôſce illis, quia neſciunt, uid
taciunt. Vidébat quosdam ſuos
inter multos alienos: illis jam pe-
tébat véniam, a quibus adhuc acci-
piébat injüriam. Non enimatten-
débat; quòd ab ipſis moriebatur;
ſed quia pro ipſis moriebàtur.
Pacificè loquebantur mihi ini-
mici mei, & in ira moléſti erat mi-
hi. Vidiſti Dômine, ne sileas, ne
diſcédas à me. Y. Ego autem, cum
mihi maléſti eſſent,induébam me
cilicio, & humiliabam in jejuùnio
animam meam, Vidiſti, PHacincé⸗
iſerere
mei Deus. t. 35.
Enite »„ mittàmus lignum in
panem ejus, & eradâmus eum
de terra viventium, & nomen ejus
non memorétur amplius. .
uſtra ſex. Eripe
me de inimicis meis. 277.

In die masgno feſtivitàtis ſtabat Je-
fus, & clamabat, dicens: Si quis
ſitit; veniat ad me, & bibat.

Anctifica, quæſumus Döminé;
noſtra jejunia, & cunctârum

tàcere. Quando claudus ille, qui

iedébat ad portam, ad vogçem Petri

nobis indulgentiam propitius lar-
gire culparum. Per Doôminum.

Libera m
juxta te,
cOntta m
Venitatem

meam.

U in
gui jüͤ
nes & cor
tuam ex e
caulam m

Eripe

ziguis
d ee ve
dicit do

4
UIon
Poris: u
otua ſe
ne deten

PNNI
eio l⸗
loinne
Nle 1
usin
bat in 6
Arereber
E kelig
komili

Nüor
minn
ſerincin
commene
emperh
ut Deug
l nos
VIt: De
1 nob
enim
feret 1
hoe men
is nol
Kunn hon
ſeilt der

Libera me Déômine, & pone me
juxta te, & cujusvis manus pugnet

contra me. acem &
veritàtem. 22
Faciem
meam. 19.

79*

U autem Dômine Säbaoth;,
qui júdicas juſté, & probas re-
nes & corda, videam ultionem
tuam ex eis: tibi enim revelavi
cauſam meam ,„ Dñe Deus meus
. exilla Regis prodeunt.
Eripe me Dômine. 273.

Si quis ſitit, véniat ad meé, & bibat:
& de ventre ejus fluent aquæ vivæ,
dicit Dominus.
Dei 80.
A, quæſumus Boômine, pôpu-
lo tuo ſalutem mentis & cor-
poris: ut bonis opéribus inhæren-
do, tua ſemper mereatur protectioô-
ne defendi. Per Dominum.

FERI A T ERTI A.
éctio ſancti Evangélii ſecunduùm
Joannem.
N illo zempore: Ambulabat Je-
ſus in Galilæam: non enim volé-
bat in judæam ambulare;, quia
quærébant eum Judæi interficere.
Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

N iſto Evangélii capitulo, fratres,
Dôminus noſter Jeſus Chriſtus
ſecndùm hôminem ſe plurimùm
commendavit fidei noſtræ. Et enim
ſemper hoc egit dictis & factis ſuis,
ut Beus credatur, & homo: Deus,
qui nos fecit, homo, qui nos quæsi-
vit: Deus cum Patre ſemper, ho-
mo nobiſcum ex tempore. Non
enim quæreret, quem fécerat, niſi
fieret ipfie, quod fécerat. Verùm
hoc mementôte, & de cordibus ve-
ſtris nolite dimittere: ſic eſſe Chri-
ſtum hominem factum, ut nõ deſti-
terit Deus eſſe. Manens Deus acce
pit höminem, qui fecit hominem
Adjutor & fuſcèptor meus es
tu Dne, & in verbum tuum ſperavi.

279
Declinâte à me maligni, & rn-
tabor mandata Dei mei. 5 Iniquos
odio habui, & legem tuam diléxi.
Declinate.
Uando ergo latuit ut homo,
non potentiam perdidiſſe pu-
täandus eſt, ſed exémplum infirmi-
tati præbuiſſe. Ille enim quando
vôluit, deteêntus eſt: quando voôluit,
occiſus eſt. Sed quôòniam futůra
erant membra ejus, id eſt fideles
ejus, qui non habérent illam pote-
ſtatem, quam habébat ipſe Deus
noſter, quod latébat, quod ſe, tam-
quam ne occiderétur, ocgcultàbat;
hoc indicãbat factra eſſe membra
lua, in quibus ütique membris
ſuis ipſe erat.
Doecébo iniquos vias tuas, &
impii ad te converténtur: & Libe-
ra me de ſanguinibus, Deus Deus
ſalùtis meæ. Dne laäbia mea
apéries, & os meum annuntiabit
laudem tuam. Libera. .
On enim Chriſtus in capite, &
non in corpore;, ſed Chriſtus
totus in capite, & in côrpore. Ouod
ergo membra ejus, iple: quod au-
tem ipie, non continuò membra
ejus. Nam ſi non ipſi eſſent mem-
bra ejus, non diceret Sauloe: Quid
me perséqueris? non enim Saulus
ipfſum, ſed membra ejus, id eſt, fi-
deéles ejus, in terra perlequebatur.
Nôluit tamen diceresanctos meos,
fervos meos, poſtrémo honorabi-
lius, fratres meos: ſed me, hoc eſt
membra mea, quibus ego su caput.
Ne perdas cum impiis Deus
animam meam, & cum viris san-
guinum vitam meam: * Redime
me Démine. Eripe me Dne ab
hömine malo, à viro iniquo li-
bera me. Rédime. e perdas.

Tempus meum nondum advénit,
tempus autem veſtrum ſemper eſt
paratum. .
Oſtra tibi, Dômine, quæſumus;
ſint accépta jejúnia: quæ nos
& expiando „ graâtia tua dignos
efficiant, & ad remédia perdúcant
æxtérna,. Per Doôminum.

Vos alcéndite ad diem feſtum
hunc: ego autem non aſcendam,
quia tempus meum nondum ad-
venit. . .
A nobis, quæſumus, Déômine,

perſeverantem in tua volunta-

ce famulatum: ut in diébus no-
8 4 ſtris

280
ſtris & mèrito, & núumero pôépulus
tibi sérviens augeatur. Per Dnim.
F E F.I A Q U A R T A.
Ectio ſanéti Evangélii ſecundùm
Joannem.
I5 illo tempore; Facta ſunt en-
cænia in Jjerosolymis, & hiems
erat. Et ambulabat ſeſus in tem-
lo, in porticu Salomonis. Et reliq.
Homilia S. Auguſtini Epilcopi.

Neoænia feſtivitas erat dedica-
tiônis templi: Græcèe enim Cæ-
non dicitur novum. Quandocuúm-
que novum aliquid fúerit dedica-
tum, encænis vocàantur. Jam &
uſus habet hoc verbum. Ssi quis
nova tûnica induatur, encæniare
dicitur Illum enim diem, quo
templum dedicatum eſt, Judæi ſo-
lemniter celebrabant: ipſe dies
feſtus agebatur, cuùm ea, quæ lecta
ſunt, locùútus eſt Bôminus.
Tota die contrifatus ingredié-
bar Domine; quoniam anima mea
completa eſt illuſionibus: &£ Et
vim faciébant, qui quæreébant äni-
mam meam. Amici mei, & pro-
ximi mei adversùm me appropin-
quavérunt, & ſteterunt;, & qui juxta
me erant, de longe ſtetérunt. Etf

Iems erat, & ambulabat Je-
ſus in templo in porticu Salo-
méͤnis. Circumdedérunt ergo eum
Judæi, & dicébant ei: Quousque
animam noſtram tollis? Si tu es
Chriſtus, dic nobis palam. Non ve-
ritatem deſiderabant, ſed calum
niam præparabant. Hiems erat, &
frigidi erant: ad illum enim divinũ
ignem accéeédere pigri erant. Si ac-
cédere eſt credere: qui credit, accé-
dir: qui negat;recedit. Non mové-
tur anima pédibus, ſed affectibus.
Ne avertas faciem tuam à pue-
10 tuo, Doômine: Quoôniam
tribulor, velôciter exâudi me-
Intende änimæ meæx, & libera
gam; propter inimicos meos eripe
me. Quoniam.
Rigúerant diligéndi charitàte,
& ardébant nocendi cupiditate.
Longè aberant; & ibi erant: non ac-
cedébant credéndo;: & premebant
erſequéndo. Quærébant audize à
Dmino: Ego fſum Chriſtus, & for-
tâſſe de Chriſto ſecçcúndúm hoôminé
ſapiébant. Prædicavérunt enim
Prophetz Chriſtum, ſed divinita-

tem Chriſti & in Prophétis, & in
ipſo Evangélio nec hærétici intelli-
gunt: quantò minus judæi, quam-
diu velamen eſt fuper cot eorum?
Quis dabit capiti meo aquam;
& culis meis fontem lacrymaru;
& plorabo die ac nocte?quia frater
propinquus ſupplantavit me: *Et
omnis amicus fraudulenter incéſſit
in me. Fiant viæ eoôrum tene-
bræ & lůbricum: & Angelus Dñi
pérfequens egs, Et onmis. Quis.

Oves meæ vocem meam audiunt:
& ego Dominus agnoſco eas.

Anctificato hoc jejânio, Deus
tuoraum corda fidelium miſera-
tor illüſtra, & quibus devotioônis
præſtas affeéëtum, præbe ſupplicàn-
tibus pium benignus auditum.
Per Dominum.

Multa bona ôpera operàâtus ſum
vobis: propter quod opus vultis
me occidere?
Déſto ſupplicationibus noſtris
omnipotens Deus: & quibus
fidúciam ſperandæ pietatis indul-
ges, conſuétæ mitericordiæ tribue
benignus efféctum. Per Däm.
F E RI A Q UIN I A.
Ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.
IN illo témpore: Rogaâbat Jeſum
Hquidam de Phariſæis, ut mandu-
caret cum illo. Et ingreſſus do-
mum Pharxiſæi diſcubuit. Et reliq.
Homilia S. Gregorii Papæ.

Ogitânti mihi de Mariæ Mag-
dalénæ pœniténtia; flere ma-
gis libet: quam àliquid dicere. Cu-
jus enim vel saxeum pectus illæ
hujus peccatricis lacrymæ ad exém-
plum poœniténdi non emolliant?
CGonſiderävit namque quid fecit, &
nôluit moderari, quid taceret. Su-
per convivantes ingréſſa eſt, non
juſſa venit, inter épulas lâcrymas
obtùlit. Diſcite, quo dolôre ardet⸗
quæ flere & inter eépulas non eru-
beſcit.
Deus meus éripe me de manu
peccatôris, & de manu contra legé
agentis, & ini qui: ιQuoniam tu es
patiéntia mea. Deus meus ne
elongeris à me: Deus meus in auxsi-
lin men réſpice. Quoniã. Leét.
Anc verò, quam Lucas pecca-
tricem mulierem; Penne⸗

Mariam
Iiam eree
temn dæm
Et gic
Unl erta
enimſey
comprer
nümero
tem erg
que unt
me, & d
Deo ejus
Vum me
guano ch
Valui adre

Ed ecc
macul⸗
fontem n
vivante;
ſemeiipl
intus, ni
Tecundare
ramubtra
n Domin
Pientem
wkliustt
Diéntem
Per miſen

exindin
Quit
ſi notls
ſericordl
que

Maziſten
Re eſt,
Raſt⸗
Deus
humane
ciata, n
1 reke

Deläii
Munduc⸗
Datiar,
8dto,
Ditin
n plae
Dotiig
Mandatd
P

io
loinne

N ilo
khuiſ

Mariam nôminat, illam eſſe Ma-
riam crédimus, de qua Marcus ſep
tem dæmonia ejécta fuiſſe teſtatur.
Et quid per ſeptem dæmoônia;, niſi
uni erſa vitia deſignantur? Quia
enim ſeptem, diéebus omne tempus
comprehenditur, reste ſeptenario
número univerſitas figuratur. Sep-
tem ergo dæmoônia Maria habuit,
quæ univérfis vitiis plena fnit.
Multiplicati ſunt, qui tribulant
me, & dicunt: non ett ſalus illi in
Deo ejus: * Exrge Domine lal-
vum me fac, Deus meus. Ne-
quando dicat inimicus mens, præ-
valui adversùs eum. Exürge.

Ed ecce! quia turpitúdinis ſuæ
Imaculas alpéexit, lavanda ad
fontem miſericordiæ cucürrit, con-
vivantes non erubuit. Nam quia
ſemetipſam graviter erubeſcebat
intus, nihil eſſe crédidit, quod ve-
recundaretur foris. Quid ergo mi
ramur, fratres? Mariam venientem,

281
advérsùs Jeſum, & dicébant: Quid
fäcimus, quia hic homo multa fi-
gna facit. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Ontifices, & Phariſæi ſibi con-
ſulebant, nec tamen dicébant:
Credamus. Plus enim perditi hoô-
mines cogitàbant, quémodo nocé-
rent, ut perderent; quàm quémodo
ſibi consûlerent, né perirent: & ta-
men timébant, & quaſi conſulébãt.
Dicebant enim: Quid facimus, quia
hic homo multa ſigna facit? Si di-
mittimus eum ſic, omnes credent
in eum: & venient Romani;, & tol-
lent noſtrum locum, & Gentem.
Temporalia pérdere timuérunt, &
vitam ætérnam non cogitavérunt 3
ac ſic utrüumque amiserunt.
Deus meus es tu, ne diſcédas à
me : & Quôniam tribulatio proxi-
mMa eſt, & non eſt, qui adjuvet. 1
Tu autem Dfie, ne elongaveris

huſ retr⸗ liat „auxilium tuum à me: ad defenſiô-
an Dôminum ſuſcipiéntem: ſuſci- nem meam àſpice. Quôniam.
giuon pientem dicam, an trahentem? ſed i0
6: F Inelius trahéentem dicam, & ſuſci- Am & Romani poſt Dömini

piéntem: quia nimirum ipſe eam
per miſericôrdiam traxit intus, qui
per manſuetùdinem ſuſcépit foris.
Usquequo exaltabitur inimicus
meus ſuper me? Reéſpice, &
exandi me Domine Deus meus.
Qui tribulant me, exultabunt,
ſi motus fuero: ego autem in mi-
ſericòrdia tua ſperabo. Reſpice.
squequô.

Magiſter dicit: Tempus meum pro
pe eſt, apud te facio Paſcha cum
diſcipulis meis.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut dignitas conditioônis
humanæ per immoderantiam ſau-
ciata, medicinalis parſimoniæ ſtůù-
dio reformetur,. Per Dominum.

Deſidério deſideravi hoc Paſcha
manducare vobiscum;, antequam
Pätiar.
Sto, quæſumus, Domine, pro-
pitius plebi tuæx:; ut, quæ tibi
non placent, reipnuéntes, tuorum
Pôtiùs repleantur delectationibus
mandatôrum. Per Dôminum.
F E RI A SE XT A.
éctio ſanécti Evangelii ſecêndùm
Joannem.
N illo témpore:

Collegérunt

paſſionem & glorificationem
tulérunt eis & locum & Gentem;»
expugnando, & transferendo: &
illud eos séquitur, quod alibi di-
Kum eſt: Filii autem regni hujus
ibunt in ténebras exteriores. Hoc
autem timuérunt, ne ſi omnes in
Chriſtum créderent, nemo remané-

ret, qui advérsùs Romanos civita-
tem Pei templumque defénderet:

quôniam contra ipſum templum,
& contra ſuas patérnas leges do-
Grinam Chriſti eſſe ſentiébant.
In té jactatus ſum ex tero, de
ventre matris meæx: Deus meus es
tu, ne diſcédas à me: ε Quoôniam
tribulàtio prôxima eſt, & non eſt,
qui adjuvet. Y. Salva me ex ore
leônis, & à côrnibus unicornium
humilitatem meam. Quôniam.

Nus autem ex ipſis Caiphas;
cùm eſſet Poôntifex anni illius;
dixit eis: vos neſcitis quidquam;,
nec cogitaàtis, quia éxpedit vobis,
ut unus moriatur homo pro poôpu-
lo, & mon tota gens péreat. Hoc
autem à ſemetipfo non dixit: ſed
cùm eſſet Pôntifex anni illius:, pro-
phetavit. Hic docémur, étiam hô-
mines malos propheriæ ſpiritu fu-
türa prædicere: quod tamen Evan-

Pontifices & Pharilæi concilium gelifta iino tribuit ſacraménto;

guig

282
quia Poôntifex fui't, id eſt, ſummus
ſacêrdos In prôximo eſt tri-
bulatio mea Dôr nine, & non eſt,
qui àdjuvet; ut f ödiant man-meas,
& pedes meos: libera me de ore
leonis. & Ut en äirrem nomen tunũ
fratribus meis. Erue à framea
Deus animam meam, & de manu
canis unicam meã. Ut enarrem. E n.

Appropinquabat autem dies feſtus
Judæôrum „ & quærébant Princi-
pes ſacerdotum „ quomodo Jeſum
interficerent, ſed timébant ple-

em.
Ordibus noſtris, quæſumus Dô-
mine, gratiam tuam benignus
infünde: ut peccata noſtra caſtiga-
tiéône voluntaria cohibentes, tem-
poraliter pôtiùs mmacerémur, quam
ſuppliciis deputémur ætérnis. Per.

Principes facerdétam eonsilium
fecérunt, ut jeſum occiderent: di-
cébant autem: Non in die feſto, ne
fortè tumuúltus fieret in põôpulo.

Oncède quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui protectioônis tuæ
gfatiam quærimus, liberati à ma-
Iis omnibus, ſecúra tibi mente
ſerviamus. Per Dominum.
S A B B A T O.
éctio ſancti Evangélii ſecndùm
Joannem.
N illo tempore: Cogitaverunt
Iprincipes ſacerdétum, ut & Là-
Zarum interficerent: quia multi
Propter illum abibant ex judæis,
& credébant in Jeſum. Et reliq-
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Iſô Lazaro reſuſcitato, quia täã-
tüm mirgculum Düi tanta erat
evidentia diffamätum, tanta mani-
feſtatiéne declaratum, ut non poſ-⸗
ſent vel occultare quod factum eſt,
vel negare: quid invenérunt, vidére.
Cogitaverunt autem Principes ſa-
cerdotum „ut & Lazarum interfi-
cerent. O ſtulta cogitatio, & cæca
ſævitia! Dôminus Chriſtus, qui ſuſ-
citare pôtuit moôrtuum, non poſſet
occiſum? Quando Lazaro infere-
batis necem, numqutd auferebatis
Dômino poteſtatem? Si aliud vo-
bis vidétur moôrtuus;aliud occifus:
ecce Dñs ut rumque fecit, & Laàza
rum moôrtuum;, & ſeipſum ſuſcita-
vit occilum, . Tota die. 276.

8

6⁶

N craſtinum autem turba multa;
quæ vénerat ad diem feſtũ, cùm
audiſſent, quia venit Jeſus jero-
solymam, accepérunt ramos palma-
rum, & proceſsérunt obviam ei; &
clamabant: Hosanna, benedictus
qui venit in nomine Dômini, Rex
Iſrael. Rami palmarum laudes ſunt-
ſignificantes victoriam: quia erat
Däüs mortem moriéndo ſuperatu-
rus „& trophæo crucis de diabolo
mortis principe triumphatürus.
Vox autem obſecrantis eſt, Hosan-
na„ ſicut nonnülli dicunt, qui He-
bræam linguam novérunt, magis
afféctum indicans, quam rem ali-
quam ſignificans, ſicut funt in lin-
gua Latina, quas interjectiones vo-
cantzvelut cum doléntes dicimus »
heu: vel càm delectamur; vah di-
cimus. Ne avertas. 276.

As ei laudes turba dicebar, Ho-
sänna, benedictus, qui venit in
néômine Dñi, Rex Iſrael. Quam cru-
cem mentis invidentia principum
Judæòôrum perpeti potuerat, quan-
do Regem ſuum Ghriſtum tanta
multitùdo clamaâbat? Sed quid fuit
ômino Regem eſſe Iſfragl? Quid
magnum fuit Regi ſæculôrum, Re-
gem fieri hominumenon enim Rex
Iſfrael Chriſtus ad exigendum tri=
bùtum, vel exércitum ferro arman-
dum, hoſtésq; viſibiliter debellan-
dos: ſed Rex Iſrael, quôd mentes
regat, quòd in æternum conſulat,
quod in regnum cœlorum credeén-
tes, ſperàntes, amantésque perdu-
cat. Quis dabit. 276.

Clarifica me Pater apud temetip-
ſum claritate, geam habui, prius⸗
quam mundus fieret.

Roficiat, quæſumus Dömine,
plebs tibi dicata piæ devotio-
nis afféctu: ut ſacris actionibus
erudita ,„ quantô Majeſtati tuæ fit
gratior, tantò donis potioribus
augeatur. Eer Döôminum.

Ratres, Hoc enim ſenttfte in vo-
bis, quod & in Chriſto Jeſu: qui
cùm in forma Dei eſſet, non rapi-
nam arbitratus eſt, eſſe ſe æquâlem
Deo, ſed ſemetipfum exinaniyit.,
formam lervi accipiens; in ſimili-
tudinem héminum factus, & ha-
bitu inventus ut homo.

Met iuſte
orit: ege
we misiſt
Mnip
guih
dum hun
törenn ne
clucem i
pitiug; u
bere Cocu
consortia
D0 MI

De
Pſnp
porte
menten, 0
Wals keci
Uiguerunt
derunt ib
batas, gl
gas. Ni
Aut verna
eſt in Pka
Hunt leon
lalln 90
Mrichus
lunt; & n
Filii gue
nes con
Verticen
fadum
Domim
1e, gue
In di
ixiſti,
calfam
Wine Der
lHnoniz
erandit
Vnn
Ni
Torun
Agrett

UN
lkeli,d
eſis e
woslen
bfinneit
berelt
önini,
hnlauterft
: gut

2,ul en
1 ubeiſl
1,

exilla Regis. Eripe.

273.

Pater juſte, mundus te non cog-
novit;: ego autem novi te, quia tu
me misiſti.
Mnipotens, ſempitérne Deus,
qui humano géneri ad imitan-
dum humilitatis exemplum Salva-
törem noſtrum carnem sůmere, &
crucem ſubire feciſticoncede pro-
pitius; ut & patientiæ ipsius ha-
bere documenta, & refurrectionis
consoôrtia mereamur Pber eümdem.
DOMINICA IN PALMIS.

273.
De Jeremia Prophéta.

Bſtupeſcite cœli ſuper hoc, &
portæ ejus defolamini vehe-
menter, dicit Dôminus. Duo enim
mala fecit populus meus:me dere
liquérunt fontem aquæ vivæ, & fo-
derunt ſibi ciſternas, ciſternas diſſi-
Patas, quæ continére non valent
aquas. Numquid ſervus eit Ifrael,
aut vernaculus:? quare ergo tactus
eſt in præadam? Super eum rugié-
runt leones, & dederunt vocem
ſuam, poſuérunt terram ejus in ſo-
lIirùdinem; civitates ejus exuſtæ
ſunt, & non eſt, qui haàbitet in eis.
Filii quoque Mêmpheos & Taph-
nes conſtupravérunt te usque ad
verticem. Numquid non iſtud
factum eſt tibi, quia dereliquiſti
Doôminum Deum tuum eo têmpo-
re; quo ducébat te per viam?
In die, qua invocavi te Domine,
dixiſti, Noli timere: * Judicaſti
cauſam meam, & liberaſti me, Do-
mine Deus meus. In die tribu-
latiônis meæx clamavi ad te, quia
exaudiſti me. Judicaſti.
T nunc quid tibi vis in via
Kgypti, ut bibas aquam tür-
bidam?: & quid tibi cum via Aſſy-
xiorum; ut bibas aquam fluminis?
Arguet te malitia tua, & averſio
tua increpabit te. Scito; & vide,
quia malum & amarum eſt, reli-
gaile te Doôöminum Deum tuum,
non eſſe timorem mei apud te,
dicit Doôminus Deus exercituum.
A ſæculo confregiſti jugum meum,
rupiſti vincula mea, & dixiſti: Non

sérviam. In omni enim colle ſub-

283
tu proſternebâris méretrix. Ego
autem plantavi te vineam eléctam,
omne ſemen verum: quoòmodo er-
go convérsa es mihi in pravum vi-
nea aliena? Si laveris te nitro, &
multiplicaveris tibi herba borith»
maculata es in iniquitate tua co-
ram me, dicit Doôminus Deus.
Fratres mei elongavérunt ſe à
me, & noti mei,; *‚Quaſi alieni re-
celsérunt à me y. Dereliquérunt
me proximi mei, & qui me nové-
runt. Quaſi.
Uid vultis mecum judicio
conténdere? omnes dereli-
quiſtis me, dicit Dôminus. Fruſtra
percuſſi filios veſtros;, diſciplinam
non recepérunt: devoravit gladius
veſter Prophétas veſtros, quaſi leo
vaſtator generatio veſtra. Videte
verbum Dômini;: Numquid ſolitũ-
do factus ſum Ifraéli ,„ aut terra
ſeréôtina? quare ergo dizxit popu-
lus meus: Recéſſimus, non veniée-
mus ultra ad te? Numquid oblivis-
cétur virgo ornamenti ſui, aut
ſponſa falciæ pectoralis ſuæx? poô⸗-
pulus verò meus oblitus eſt mei
diébus innmeris.
Atténde Dômine ad me: & au-
di voces adversarioérum meorum:
Numquid rédditur pro bono
malum, quia fodérunt foôveam ani-
mæ meæ? Recordaàre, quod ſté-
terim in conſpéctutuo, ut loque-
rer pro eis bonum, & ayérterem
indignatioônem tuam ab eis. Num-
quid. A tténde Doômine.

Sermo ſancti Leônis Papæ.

Eſideräta nobis, dilectiſſimi,
& univérſo optabilis mundo
adeſt feſtivitas Doôminicæ Paſſioô-⸗
nis, quæ nos inter exultatiônes ſpi-
ritalium gaudioôrum ſilêre non pa-
titur. Quia etſi difficile eſt, de ea-
dem ſolemnitate ſæpiùs dignè ap-
téque diſserere, non eſt tamen li-
berum ſacerdôti, in tanto divinæ
miſericôrdiæ ſacraménto fidélibus
pépulis ſubtrahere ſermônis offici-
um: cùm ipſa matéria ex eo, quòd
eſt ineffàbilis, fandi tribuat facul-
tatem: nec poſſit deficére, quod
dicatur „ dum numquam poreſt
ſatis eſſe, quod dicitur. Succuùm-
bat ergo humana infirmitas glo-
riæ Dei, & in explicandis opée-

limi, & ſub omni ligno frondoſo, ribus miſericordiæ ejus: ſwpiemn

284 .
ſe ſemper invéniat. Laborémus
ſenſu, hæreaâmus ingénio, deficia-
mus elòquio: bonum eſt, ut no-
bis parum ſit, quod étim recte de
Dômini Majeſtate ſentimus.
Concluſit vias meas inimicus,
Inſidiator factus eſt mihi ſicut leo
in abſcondito, replévit & inebrià-
vit me amaritudine: deduxeérunt in
lacum mortis vitam meam, & po-
ſuérunt lapidem contra me: & Vi
de Dômine iniquitâàtes illérum, &
judica cauſam animæ meæ, defén-
ſor vitz meæ. Factus ſum in
deriſum omni ppulo meo, can-
ticum eérum tota die. Vide.

Icénte enim Prophéta: Quæ-
rite DOõminum, & confirma-
mini, quærite faciem ejus ſemper:
némini præſuméendum eſt, quôd
totum, quod quærit, inveneritzne
deéſinat propinquare, qui ceſsarit
accédere. Quid autem inter omnia
pera Dei, in quibus humanæ ad-
mirationis fatigatur inténtio, ita
contemplationem mentis noſtræ
& oblectat, & sperat, ſicut paſſio
Salvatoris? Qui ut humanum genus
vinculis mortiferæ prævaricationis
absôlveret, & ſævienti diabolo po-
téntiam ſuæ Majeſtatis occúluit,
& infirmitatem noſtræ humilitatis
objécit. Si enim crudelis & ſuper-
bus inimicus consilium milſericoôr-
diæ Dei noſſe potuiſſet, Judæòrum
animos manſuetùúdine poôtiùs tem-
peraâre, quam injũſtis odiis ſtuduis-
ſet acceéndere: ne omnium captivoô-
rum amitteret ſervitùté, dum nihil
ſibi debentis perséquitur libertaté.
Salvum me fac Deus, quoôniam
iIntravérunt aquæ usque ad animam
meam, ne aveértas faciem tuam à
me; &£ Quoniam tribulor, exaudi
me Dômine Deus meus.
Inténde änimæ meæ, & libera
eam, propter inimicos meos éripe
me. Quôniam.
»Eféllit ergo illum malignitas
–☛ ſua: intulit ſupplicium ilio
Dei, quod cunctis filiis höminum
in remédium verterétur. Fudit san-
guinem juſtum, qui reconciliando
mundo, & pretium eſſet, & pocu-
lum. Suſcépit, Dôminus, quod ſe-
cúndùm propéôſitum ſuæ voluntatis
elegit. Admiſit in ſe impias manus
furéntium, quæ dum prôprio in-

fedôres ſuos tanta erat pietäatis
afféctio, ut de cruce sùúpplicans
Patri, non ſe vindicari, ſed illis
poſtularet ignofci.
Noli eſſe mihi Doômine alieénus:
parce mihi in die mala: confun-
dantur omnes, qui me perſequun-
tur : * Et non contündar ego.
Confundantur omnes inimici
mei;, qui quærunt änimam meam.
Et non. Noli eſſe.

éctio ſancti Evangelii ſecúndùm
Matthæum. ap. 21
(N illo tempore: Cùm appropin-
quaſſet Jeſus Jerosolymis, & ve-
nſſſet Béthphage ad montem Oli-
véti, tunc miſit duos diſcipulos;
dicens eis. Et réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Ulchrè relictis judæis, habita-
trus in afféctibus Gêntium,
templum Dôminus aſcendit. Hoc
enim templum eſt verum, in quo
non in littera, ſed in ſpiritu Bomi-
nus adoratur. Hoc Dei templum
eſt, quod fidei séries, non lapidum
ſtructũra fundavit. Deſerdntur er-
go, qui oderant: eligúntur, qui ama-
turi erant: Et ideò ad montem
venit Olivéti, ut novellas oleas in
ſublimi virtũte plantaret, quarum
mater eſt illa, quæ ſurſum eſt, Je-
rüſalem. In hoc monte eſt ille
cœléſtis agricola: ut plantati om-
nes in domo Dei, poſſint viritim
dicere: Ego autem ſicut oliva
fructifera in domo Dômini.
Dôminus mecum eſt tamquam
bellator fortis: proptéreà perlſecuti
ſunt me, & intelligere non petué-
runt: DOne probas renes, & corda.
Tibi revelavi cauſam meam.
Vidiſti Döômine iniquitaàtes éoô-
rum adversum me; judica judti-
cium meum: Tibi. Vi
T fortaſſe iple mons Chriſtus
eſt. Quis enim alius tales fru-
Kus ferret olearum, non curvés-
céntium ubertate baccarum, ſe
ſpirirus plenitúùdine Gentium foœ-
cundarumtlpſe eſt, per quem aſcen-
dimus,; & ad quem aſcendimus. Ip-
ſe eſt janua, ipſe eſt via, qui aberi-
tur, & qui äàperit: qui pulsaâtur à
ingrediêntibus, & ab eméritis ado-
ràtur. Ergo in caſtéllo erat, & liga-

cúmbunt ſceleri, famulàtæ ſunt Re-

7

demptori: Cujus étiam circa inter-

tus erat pullus cum aſina; non po-
terat tolvi, niſi juſſu Dui Solvit
euũ manus Apoſtôlica. Talis elu 5

talis rita,
& tu, ut!
Dixeran
e cogitan
Kum, quo
Ubus nolt
Dei haber
& gloriat
Videam
ſunt: &ſ
jet eum dge
te turpiflin
Tamnqu
ls 2b illo
noſristamm
& Mretert
Videamus.
Pnecor
Pakadilo e
Telegati.
quos mor
Verit Et
& Amam.
quia in a
füerat ſen
animälibr
tur, Erge
uaſi Hey
autem in
puli Cer
pullo ſed
guo neme
quam Chl
Vvocpit a
cündum)
Neimno adh
Circun
daces ſ
Tunt me
Vindica n
tio proxi
Acjuyet,

Omin
Us: S
1
Cl
kunt me:
Vindlcibo⸗
na, Juc
fence, gu
Cüm
les imeni⸗
1is claman
Con
ſeghintur

omine D

uten
,

iat et
nes inin
am mer

ln Aen
lpns
montenl
diſchu

Eylle

elertn
ltut un
ad M
elliso
arety⸗
Ufſune
nonte
lnul
olint n
n ſeut
hömint⸗
elt tun
telle
e Nolt
es,
Aulan 1
nigini
cica

rons
lins tun
, Mn d
bieollli,
Genn
Petclen⸗
cencine
ihune
heln
lo ettt

ilnnt

u
ir,

/

talis vita, talis grätia. Eſto talis
& tu, ut poſſis ligatos solvere.
Dixerunt impii apud ſe, non re-
te cogitantes: Circumveniamus ju-
ſtum, quoniam contrarius eſt opé-
ribus noſtris: promittit ſe ſcientiam
Dei habere, PiliumDei ſe nominat,
& gloriatur Patrem ſe habére Deu:
Videamus ſi ſermones illius veri
ſunt: & ſi eſt vere Filius Dei, libe-
ret eum de manibus noſtris: mor-
te turpiſſima condemneémus eufn.
Tamquam nugaces æſtimdati ſu-
mus ab illo, & abſtinet ſe à viis
noſtris, tamquam ab immunditiis:
& præfert noviſſima juſtorum.
Videamus.
Unc conſiderémus: qui fùerint
Ulli, qui errore detédto, de
paradiſo ejécti, in caſtellum ſint
relegaâti. Et vides, quemadmodum
quos mors expuúlerat; vita revoca-
verit St ideò ſecunduùm Matthæu,
& aſinam,& pullum légimus: ut
quia in duob hominibus uterque
fuerat ſexus expülſus, in duoòbus
animalibus ſexus uterque revocé-
tur. Ergo illic in aſina matrem
quaſi Hevam figuravit errôris: hic
autem in pullo generalitatem pô-
puli Gentilis expréilirt: & ideò
pullo ſedétur àaſinæ. Et bene, in
quo nemo ſedit: quia nullus, ante-
quam Chriſtus natiéönum pôpulos
vocaâvit ad Eccléſiam. Dénique ſe-
cúndùm Marcum ſic habes: Quem
nemo adhuc ſedit hôminum.
Circumdedérunt me viri men-
daces: ſine cauſa flagéllis cecide-
runt me: *&Sed tu Düñe defénſor
vindica me. Quôniam tribula-
tio prôzxima eſt, & non eſt; qui
adjuvet. Sed tu. Circumdedérunt.

Ominus Deus auxiliator me-
us: & ideò non ſum confuſus
iſerére. 216.
Gi amdäntes circumdedé-
runt me: & in nomine Domini
vindicabor in eis,
Jùdica cauſam meam, de-
fénde, quia potens es Dômine.
Cùm Angelis, & pueris fidé-
les inveniamur, triumphatoôri mor-
tis clamantes: Hosanna in excelſis.
Confundantur, qui me per-
ſequuùntur, & non confundar ego,
Domine Deus meus.

Ratres, Hoc enim ſentite in vo-
bis, quod & in Chriſto Jelu;

285⁵
qui cùm in forma Dei eſſet;, non
rapinam arbitratus eſt, eſſe ſe æ-
qualem Deo; ſed lemetipſum exi-
nanivit:, formam ſervi accipiens, in
ſimilitùdinem hominum factus, &
habitu invéntus ut homo.
uſtra iex.
Eripe. 277.
Turba multa, quæ convénerat ad
diem feſtum, clamabat Döômino:
Benedictus, qui venit in némine
Dômini: Hosgnna in exceélſis.
mnipotens, ſempiterne.

Pieri Hebræôrum tolléntes ramos
olivàarum, obviavérunt DOômino -
clamantes, & dicentes: Hosanna
in exceélſis.

pùeri Hebræôrum veſtiménta pro-
ſternébant in via, & clamabant; di-
céntes; Hosänna filio David: Bene-
dictus; qui venit in nomine Dni.
ratres, Hoc enim.
ge. Erue à framea:-
danimam meam. Erue.
Et de manu canis unicam me-
Deus. Frue à framea.
De ore leoônis libera me Düe.
Et à côrnibus unicornium hu-
militätem meam.

Deus

am.

Tibi revelavi cauſam meam, de-
fenſor vitæ meæx, Dnñe Deus meus.

Umiliavit ſemetipſum factus
obédiens usque ad mortem „
mortem autem crucis. Propter
uod & Deus exaltâvit illum, &
donavit illi nomen, quod eſt ſu-
per omne nomen.
De ore leoônis, Libera
me Dähe. De ore. *£. Et à cornibus
unicornium humilitàatem meam.
Libera me Dômine. e ore.
Ne perdas cum impiis Deus
animam meam. Et cum viris
sänguinum vitam meam. .

Invocàbo nomen tuum Däpe; ne a-

vértas faciem tuam à clamore meo.-

N nômine jJeſu omne genu fle-
Gatur, Cœléſtium, terréſtrium, &
infernorum: & omnis lingua con-
fiteatur „ quia Dôminus Jeſus
Chriſtus in gloria eſt Dei Patris.
Ne perdas cum impiis
Deus aänimam meam. Ne

286

Et cum viris sänguinum vitam

meam. Deus. Ne perdas
Eripe me Dnñie ab hômine malo.
A viro iniquo eripe me,

ixit Dôminus.

77.
ratres, Hoc enim. 285.
exilla Kegis.
Eripe me Dne 273.
Seriptum eſt enim: Percútiam pa-
ſtorem, & diſpergéntur oves gre-
gis, poſtquam autem reſurrexero,
præcédam vos in Galilzam ibi
me videbitis, dicit Dôminus.
mnſpotens, ſempiterne.
283.

FERIA SECUND A,

käudi Dômine.
Evangélica léctio.
ctio ſancti Evangelii ſeçcndùm
Joannem
Nte ſex dies Paſchæ venit Jeſus
Absechaäniau- „ubi Lazarus ferat
moôrtuus, quem fſulcitavit jeſus.
Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

E putârent hômines, phantàs-
ma eſſe factum, quia moôrtuus
reſurrexit, Lazarus unus erat ex
recumbentibus: vivebat, loqueba-
tur;, epulabatur, véritas oſtende.
batur;, infidélitas Judæoôrum con-
fundebaâtur. Diſcumbéebat ergo Je-
ſus cum Lazaro, & cetéris; mini-
Krabat Martha una ex ſorôribus
Lazari: Maria verô ältera ſoror
Lazari, accépit libram unguenti
nardi piſtici pretioſi, & unxit
pedes Jeſu, & extérſit capillis ſuis
pedes ejus, & domus impléta eſt
ex odore unguenti. Factum audivi-
mus: myſtérium requirämus.
Viri impii dixérunt, opprimaâ.
mus virum juſtum injuſté, & de-

glutiamus eum tamquam inférnus

vivum: auferamus memôriam illius
de terra, & de ſpôliis ejus ſortem
mittamus inter nos: ipſi enim
homicidæ theſaurizavérunt ſibi
mala: Inſipientes, & maligni

odérunt ſapiéntiam;, & rei fadti
ſunt in cogitationibus ſuis.
Hæc cogitaverunt, & erravé-
runt: & excxcavit illos malitia
eòrum. Inſipientes.
Divinum auxiliuũ.
Uæcmque änima fidélis vis
eſle, cum Maria unge pedes
Dômini pretioſo unguento. Un-
guentum illud juſtitia fuit, ideò li-
bra fuir: erat autem ungueéntum
nardi piſtici pretioſi Quod ait;
piſtici, locum aliquem crédere de-
beémus, unde hoc erat unguéêntum
pretiôſum: nec tamen hoc vacat,
& ſacraménto optimè conſonat.
Piſtis Græce, fides Latinèe dicitur.
Quærébas operari juſtitiam. Juſtus
ex fide vivit. Unge pedes Jeſu be-
nè vivendo: Dominica ſectare ve-
ſtigia. Capillis terge: ſi habes ſu-
perflua, da paupéribus, & Doômini
pedes fersiſti: capilli enim ſupér-
flua corporis vidéntur. Habes 5
quod agas de ſuperenis tuis: tibi
ſuperflua ſunt, ſed Domini pedi-
bus neceſsaria ſunt. Fortè in ter-
ra Döômini pedes indigent. .
Opprôbrium factus ſum nimis
inimicis meis: vidérunt me,
movérunt capita ſua: *Adjuva
me Dômine Deus meus. .
Locüti ſunt advérsùm me lin-
gua doloſa, & ſermonibus odiüi
cgircumdedérunt me. Adjuya me.-
Ad ſocietatem.
E quibus enim, niſi de mem-
bris ſuis in fine dicturus eſt:
Cùm uni ex minimis meis feciſtis;
mihi feciſtis? ſupérflua veſtra im-
pendiſtis: ſed pédibus meis ob-
ſecùti eſtis. Domus autem implé-
ta eſt odore: mundus implétus eſt
fama bona: nam odor bonus, fama
bona eſt. Qui male vivunt, & Chri-
ſtiani vocantur, injuriam Chriſto
faciunt, de quibus dictum eſt
quòd per eos nomen Demini blas-
phematur. Si per tales nomen Dei
blasphemaâtur, per bonos nomen
Dôömini laudatur. Audi Apôſto-
lum: Chriſti bonus odor ſumus;
inquit, in omni locoo.
Infſurrexérunt in me viri iniqui
absque miſericordia, quæſiérunt
me interficere: & non pepercé-
runt in faciem meam ſpùere,
lanceis ſuis vulneravérunt me:
Goncuſſa ſunt omnia ofla mea.
Ego autem exiſtimabam me tam-
duam mortuum ſuper tGram⸗

u⸗

Efie
me: ftem
bus ſuis
A D

Aciem
epan

in me
F
eogui
meam trie
4Ppretiäru
Inn
Caput meu
bo nomen
n Labi
tatiönes ee

Unite,
neme
de tetra v⸗
non meme

üipem
mmens.
Ime bera

Clatifiea!
lum clant
Juarn mun

A,
Den
ex noltn
Intercec
Daffione
Vivit &

an
lenes e
thamn exe

Uuipe

Non hee
. 3
in Celape

Duya
Aſer:
n guibus
ttibue

E t
ſlis,
K en
llos u

,
1 fllin
unge N
lento.
huintl
Aunguen
Cuo
nctsdele!
unve
en hor t
e con
ztine n
titian
ecesi
a ſectn
nd
s, AU
eninl
tut. E

is tuis
Ru 4
Fonent!
ligen,
tus ſunk
efunt e
4 .

Effudérunt furörem ſuum in
me: fremuérunt contra me dénti-
bus ſuis. Ego. nſurrexérunt.
A D P AUDBS

CAciem meam non avérti ab in-
T'crepantibus, & conſpuéntibus
in me 35
Framea ſuſcitâre adveérsus
eos, qui diſpéergunt gregem meum.
Appendérunt mercédem
meam triginta argenteis, quibus
appretiatus ſum ab eis.
Inundavérunt aquæ ſuper
caput meum: dixi : Peérii: invoca-
bo nomen tuum Domine Deus.
la. Labia inſurgentium, & cogi-
tatioônes eorum vide Doômine.

Enite, mittamus lignum in pa-

V nem ejus, & eradamus eum

de terra vivéntium, & nomen ejus
non memorétur ampliůs.
uſtra ſex. 277.
Eripe me de inimicis meis Deus
meus. Et ab inſurgentibus in
me libera me,

Glarifica me Pater apud temetip-
ſum claritate, quam habui, prius-
quam mundus fieret.
38.

A,„ quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui in tot adveérſis
ex noſtra infirmitâte deficimus »
intercedente Unigeniti Filii tui
pafſione reſpirémus. Qui tecum
vivit & regnat,

79.

U autem Dômine Sâbaoth;
qui jüdicas juſté, & probas
fenes & corda, videam ultionem
tuam ex eis: tibi enim revelavi
cauſam meam, DômineDeus meus.
1 exilla Régis.
Eripe me Doômine. 273.

Non habéres in me poteſtatem;,
niſi deſuper tibi datum fuiſſet.
80.
Djuva nos Deus ſalutaris no-
Aà ſter: & ad beneficia recolén-
da, quibus nos inſtaurare dignatus
es, tribue venire gaudéntes. Per
Dominum.

287
F E RIA T RTI A.
psius pi etas.
Deus bPater on nnipotens.
De lJeremia Prophéta.

Uid eſt,; quod d iléctus meus
in domo mea fecit ſcélera mul-
ta? Numquid carnes ſamctæ aufe-
rent à te malitias tuas in quibus
gloriata es? Olivam ûb ertium, pul-
chram, fructiferam, 10 ecicſam vo-
cavit Dominus nomen tuum : ad
vocem loquelæ grant lis exarfſit
ignis in ea, & combuùf ta ſunt fru-
téta ejus. Et Doômin ius exerci-
tuum, qui plantavit te: » locätus
eſt ſuper te malum, pra) malis do-
mus IIrael, & domus ju da, quæ fe-
cérunt ſibi ad irritandu n me, li-
bantes Baalim. Tu aute m Déômine
demonſtrâſti mihi , & cognovi:
tunc oſtendiſti mihi ſtuùc tia eozum.
Et ego quaſi agnus manſuétus; qui
portatur ad victimam „ non
cognéôvi, quia cogitaviérunt fauper
me consflia, dicéntes: Mittàmus
lignum in panem ejus „ & erada-
mus eum de terra vivé ntium, &
nomen ejus non memoretur am-
pliùs. Tu autem Dômine Sàbaoth-
ui judicas juſt, & probas renes,
X corda, videam ultionem tuam
ex eis, tibi enim revelaàavi cauſans
meam.
Contumélias, & terrores Paſſus
ſum ab eis, qui erant pacifici mei⸗
& cuſtodiéntes latus meum, diceén-
tes: Decipiämus enum, & prævalea-
mus illi: ſed tu Domine mecum es
tamquam bellator fortis: Ca-
dant in opprobrium ſempitérnum-
ut videam vindictam in eis, quia
tibi revelavi cauſam mieam.
Judica Dômine catiſan animæ
meæx, defeênſor vitæ meæ. Cadant.
Chriſtus perpetuæ.

Uſtus quidem tu es Dömine ⸗
ſi diſputem tecum: verümtamen
juſta loquar ad te: Quare via im-
piérum proſperatur:; bené eſt
omnibus, qui prævaricantur.:
iniqué agunt?: Plantaſti eos, & ra-
dicem misérunt: proficiunt, & fa-
ciunt fructum: propé es tu ori eo-
rum, & longèe a rénibus eorum. Et
tu Doömine noſti me;, vidiſti me»
& probäâſti cor meum tecum: con-
grega eos quafi gregem ad victi-
mam ,„& ſanctifica eos in die occi-

ſionis. Usquequoô lugébit terfa „

288
& herba omnis regiônis ſiccàbitur
propter malitiam habitäntium in
ea? consumptum eſt animal & vo-
lucre , quoniam dixérunt: Non
vidébit noviſſima noſtra.
Deus Iſrael, propter te ſuſtinui
improperium, opéruit reveréntia
faciem meam, extraneus factus ſum
fratribus meis: & hoſpes filiis ma
tris meæx* Quoôniam zelus domus
tuæ comedit me. Intende ani-
mæ meæ&, libera eam, propter ini-
micos meos eripe me. Quoniam.
Ignem ſui amoôris.

Eliqui domum meam,; dimiſi
hæreditätem meam, dedi dile-
Gtam animam meam in manu ini
micôrum ejus. Facta eſt mihi hæ-
réditas mea quaſi leo in ſilva, de-
dit contra me vocem, ideòô odivi
eam. Numquid avis diſcolor hæ-
réditas mea mihi ?à numquid avis
tincta per totum? venite, congre-
gamini omnes beſtiæ terræ, prope-
râte ad devorändum. Paſtores mul-
ti demoliti ſunt vineam meam;
conculcavéerunt partem meam: de-
derunt portiônem meam deſidera-
bilem in desértum ſolitüdinis.
Poſuérunt eam in diſſipationem,
luxitque ſuper me: delolatione
deſolata eſt omnis terra, quia nul-
lus eſt, qui recôgitet corde.
Synagoga populorum circum-
dederunt me: & non réddidi retri-
buentibus mihi mala, & Conſu-
metur Döômine nequitia peccatoô-
rum, & diriges juſtum.
y., Judica me Dômine ſecundùm
juſtitiam meam, & ſecúndùm inno-
céntiam meam ſuper me. Conlu-
métur. ynagoôga.
A L A UDES»

Ide Dômine, & considera, quô-
niam tribulor: velociter ex-
audi me.
4 43‧
Diſcérne cauſam meam Dô-
mine;: ab hömine iniquo, & do-
léſo éripe me.
„Dum tribularer, clamâvi ad
Dôminum de ventre inferi „ &
exaudivit me.
Dômine vim pätior, reſpén
de pro me: quia néſcio, quid di-
cam inimicis meis.
Dixérunt impii;: Opprima-
mus virum juſtum, quoôniam con-
trarius eſt operibus noſtris.

Ante diem feſtum Paſchæ, ſciens
Jeſuzzquia venit hora ejus, cùm di-
lexiſſet iuos, in finem dilexit eos.
Mnipotens, ſempiterne Deus,
da nobis ita Dominicæ paſſio-
nis Sacraménta pęgragere: ut in-
dulgéntiam percipere mereamur.
Per eumdem Dominum.

Poteſtàté habeo ponéndi iänimam
meam; & iterùm ſumendi eam.

Ua nos miſericôrdia, Beus, &
ab omni ſubreptione vetuſtatis
expürget, & capaces ſanéctæ novi-
tatis efficiat. Per Dôminum.
F E KR I A Q UART A.
vinculis.
Ille nos benedicat.
De Jeremia Prophéra.

Ebcctatio Iſrael Bomine: om⸗
nes;, qui te derelinquunt, con-
fundéntur: recedéntes à te, in ter-
ra ſcribeéntur: quoniam dereliqué-
runt venam aquarum vivéntium
Dôminum. Sana me Domine, & ſa-
nabor: lalvum me fac, & ſalvus ero.
quoniam laus mea tu es. Ecce ipſi
dicunt ad me: UÜbi eſt verbum Doô-
mini? véniat. Et ego non ſum
turbaâtus te paſtôrem ſequens, &
diem hôminis non deſideravi, tu
feis. Quod egreſſum eſt de labiis
meis, rectum in conſpectu tuo fuit.
Non ſi tu mihi ſormidini, ſpes
mea tu in die afflictiônis. Confun-
dantur, qui me perſequuntur, &
non confúndar ego: paveant illi;
& non päveam ego: induc ſuper
eos diem afflictionis, & duplici
contritiône cöôntere eos. .
Locuti ſunt advérsùm me lin-
gua doloſla, & ſermônibus ôdii
circumdedérunt me: pro eo ut me
diligerent, detraheébant mihi: & E-
go autem orabam, & exaudifti me
Dne Deus meus. Et poſuérunt
adversùm me mala pro bonis, &
dium pro dilectiéne mea. Ego-
Divinum auxilium.

Uis audivit talia horribilia»
quæ fecit nimis virgo Iſrael;
Nüamquid deficiet de petra agri
nix Libani ?; aut evelli poſſunt
aquæ erumpentes frigidæ, & de-
flueéntes? Quia oblitus eſt mei po-
pulus meus, fruſtra libantes &

impingent
ſecuii,
itinere no
eorum in
lum lempi
terietit pe
Porebit e⸗
ens diſpe
to; Lorlan
(am eis in
Et dixerun
kontti Je
non enimm
neque con
erno br
cutiumuse
daünmus ad
Dirern
Tecke cogil
juſtum ,
operidus
ſcientiam
ſe nomin
habere be
mones illt
1e Eilius l
Ribus nol
cohädemne
Tan
Iuus 1 l
hottris tan
Prefert
ceamus,

Ttend
di V00
rum. Nu
no malun
animeme
terim ine
pro ei⸗ be
engtion
lea d f
8 edue e
Uaores eor
Vidue
motte:
intur gli
clamor “
tes elin
Mentgni
Nekent e,
Dedibos e

chr, ſin
eilscn
ndllerten
3
ltenneen
hlnict
gete: ui1
te mettin
un,

endlinm
mendien
do.
tdin, Danl
Oneretdi
8 lande
minun.
4 NN
8.
Lieat.
ophent.

Domnen
nlbunt,it
ezi bilt
AIn Gelelſl
mn irene
Doninekt
Klaus⸗
16g keltf
etbun;
ez Non
nſeguen
eſigenii⸗
ek tel⸗
etu tuot⸗
idini.
Onis.CN
ſequinnn
Paretlt
Rincle

ſino i

impingéntes in viis ſuis, in sémitis

ſæculi, ut ambularent per eas in

itinere non trito: ut fieret terra
eòrum in deſolationem, & in sibi-
lum ſempitérnum: omnis, qui præ
terierit per eam, obſtupéscet, &
movébit caput luum. Sicut ventus
urens diſpergam eos coram inimi-
co; dorſum, & non faciem oſten
dam eis in die perditiônis eoôrum.
Et dixerunt: Venite, & cogitémus
contra Jeremiam cogitationes:
non enim peribit lex a ſacerdote,
neque consilium a ſapiénte, nec
ſermo à Propheta: venite, & per-
cutiamus eum lingua, & non atten-
damus ad univerſos ſermoges ejus.
Dixérunt impii apud ſe, non
recte cogitantes: Cireumveniamus
juſtum, quoniam contrarius eſt
opéribus noſtris: promittit ſe
ſcientiam Dei habére, Filium Dei
ſe nominat, & gloriatur Patrem ſe
habére Deum: & videamus;, ſi ſer
mones illius veri ſunt: & ſi eſt ve-
ré Filius Dei, liberet eum de maâ
nibus noſtris, morte turpiſſima
condemnémus eum.
Tamquam nugaces æſtimati ſu-
mus ab illo, & abſtinet ſe à viis
noſtris tamquam ab immunditiis:

& præfert noviſſima juſtôrum. Vi-

deamus. .
Ad ſocietatem.

Ttênde Dômine ad me, & au-
di vocem adverſarioram meòô-
rum. Numquid rédditur pro bo-
mo malum, quia toderunt fôveam
animæ mex? Recordare, quod ſté-
terim in conſpectu tuo: ut Iòquerer
Pro eis bonum, & averterem in-
dignatiénem tuam ab eis. Prop-
térea da filios eòrum in famem,
& deduc eos in manus gladii: fiant
uxoôres éòôrum absque liberis, &
viduæ: & viri eàatum interfician-
tur morte; jüvenes eorum confo-
diantur gladio in præiio. Audiatur
clamor de domibus eòrum: adduù-

tes enim fuper eos latrönem re-

Peéntè, quia fodérunt fôveam; ut ca-

perent me, & laqueos abicõdérunt

pedibus meis. Tu autem Dômine
ſcis omne consilium eorum advér-
sûùm me in mortem: ne propitiéris
iniquitati eòrum, & peccatum eô-
fum à facie tua non deleatur: fiant
corruéntes in conſpéctu tuo, in
tempore furoris tui abtere eis.
„Sirçumdedérunt me viri méda-

289
ces ſine cauſa flagéllis cæciderunt
me : * Sed tu Dômine defénſor
vindica me.
Quoôniam tribulatio proxima
eit, & non eſt, qui adjuvet. Sed.
ircumdedérunt.
A D L AUDES,»

Ibera me de ſanguinibus Deus;
Deus meus: & exultäbit lin-
gua mea juſtitiam tuam.
4 4 . 50.
Contumélias, & terrôres
paſſus ſum ab eis: & Dominus me-
cum eſt tamquam bellator fortis.
Ipſi vero in vanum quæſié-
runt animam meam, introibunt in
inferiora terræ.
Omnes inimici mei audié-

runt malum meum: Dômine lætaâ-

ti ſunt, quôniam tu feciſti.
„ Alliga Doômine in vinculis
natiônes Géntium, & Reges earum
in compédibus.

Simon dormis? Non portuiſti una
horfa vigilare mecum?
38.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut, qui noſtris excéſſi-
bus inceſsanter affligimur, per uni-
géniti Filii tui paflionem liberé-
mur. Qui tecum viyvit.

Ancilla dixit Petro: Verèê tu ex
illis es; nam & loquela tua mani-
féſtum te facit.
8o.

Eſpice,; quæſumus, Démine;
ſuper hanc familiam tuam ,»
pro dus Dôminus noſter Jeſus
Chriſtus non dubitavit manibus
tradi nocentium, & crucis ſubire
tormeêntum. Qui tecum.

ater noſter, A ve Maria-

rxedo »

lIéria Patri.

29°

AD MATUTINUM.

Zelus domũs tuæ comédit me, &
opprôbria exprobrantium tibi ce
cidérunt uper me.
Alvum me tac Deus: * quô-
Oniann intraverunt aquæ usque
ad animam meam.
nfixus ſum in limo profúndi: *
& non eit fubſtaântia.
eni in altitudinem maris: * &
tempéſtas demerſit me.
aboravi clamans, raucæ factæ ſunt
fauces meæx: * defecérunt oculi
mei, dum ſpero in Deum meum.
ultiplicati süt ſuper capillos ca-
pitis mei,* qui odérunt me, gratis
ontortati sunt; qui pertecuti iunt
me inimici mei injúſte: * quæ non
rapui, tunc exſolvebam.
eus tu ſcis inſipiéèntiam meam: x
& delicta mea à te non ſunt ab
ſcôndita.
on erubéſcant in me, qui expé
Gant te Die, * Dne virtätum.
on confundantur ſuper me, * qui
quærunt te, Deus Itrael.
uoôniam propter te ſuſtinui op
proôbrium. * opeéruit contfůúſio fa-
ciem meam.
xtraneus factus ſum frätribus
meis, * & peregrinus filiis ma-
tris meæ.
Moniam zelus domus tuæ comé-
dit me: * & opprobria exprobran
tium tibi, cecidérunt ſuper me.
t opérui in jejunio animã meã:“
& factum eſt in opproôbrium mihi.
t pofui veſtimentũ me ciliciu:*
& factus ſum illis in parabolam.
Adversaüm me loquebantur, qui ſe-
débant in porta: * & in me pſallé
bant, qui bibébant vinum.
go verò orationem meam ad te
Däe: * tempus beneplaciti Deus.
n multitúdine miſericordiæ tuæ
exaudi, me,*in veritate ſalutis tuæ.
ripe me de luto, ut non infigar:5
libera me ab iis, qui oderunt me,
& de profúndis aduarum
von me demergat tempéſtas a
quæ, neque absorbeat me profun
dum: * neque urgeat ſuper me pu-

Xâudi me Dômine, quôniam be-
nigna eſt miſericordia tua: * ſe-
cundùm multitùdinem miſeratio-
num tuaäarum fefpice in me.
t ne avértas faciem tuam à pero
tuo: * quoniam tribulor, veloci-
ter exaudi me.
ntéênde animæ mezx, & libera eã:
propter inimicos meos éripe me.
u ſcis impropérium meum, &
confuſionem meam, * & reveren-
tiam meam. .
m conipéctu tuo ſunt omnes, qui
tribulant me: * improperium ex-
pectavit eor meum, & misériam.
t ſuſtinui, qui ſimul cõtriſtarezur,
& nonfuit: * & qui conſolaretur,
& non invéni.
t dedeérunt in eſcam meam fel:*
& in ſiti mea potaverunt me acéto.
iat menſa eoòrum coram ipfis in
laqueum: * & in retributiones, &
in icandalum. .
bſcurentur culi eòrum, ne vi-
deant: * & dorſum eorum ſemper
incurva.

& furor iræ tuæ c prehendat eos.
iat habitatio eòrum deserta: *

qui inhabitet.
uéôniam, quem tu perculſsiſti, per-
ſecuti ſunt: *
vulnerum medôrum addidérunt.
ppéne iniquitàtem ſuper iniqui-
juſtitiam tuam. .
eleantur de libro viventium: *
& cum juſtis non ſeribantur.
go ium pauper & dolens: * ſa⸗
lus tua Deus ſuscèépit me.

co: *† & magnificabo eum in laude.

7

vellum, * cornua producéntem, &ρ

ungulas. *
ideant päuperes, & læténtur:

uoôniã exaudivit pauperes Dus:
& vinctos luos non deſpexit.
audent illum cœli & terra, * ma-
re & omnia reptilia in eis.

teus os ſuum.

& ædificabuntur civitates Jude-

ffunde ſuper eos iram tuam: *
& in tabernâculis eòôrum non fſit,
& fuper dolorem

tatem eòrum: * & non intrent in

audàbo nomen Dei cum cànti-

t placèbit Deo fuper vitulum no-

quærite Deü,& vivet anima veſtra.

uoniäã Deus ſalvam faciet Sion:

1t ihabi
tnteeqin
tlemen
kinn &
ubnabunt
Zel
ne, o
libi cecide
Aver
Ubelcant,

Uus in
tence
un me k⸗
Onkunda
guiguerun
Vertäntu
tant, 4
fertant
gui dicur
Külten
cant ſem
minds,
80 per
Peus ic
cjütorn
eg tu: De
MWer
belcant,
der

ta lbera
Nelina ad
4 V4 me,
o mini
heum ma
s
uotine⸗
Kentls, 5
Uonii tl
Dirmieſ
con
de ſennn
Ktornens
tecant⸗
quam Dro⸗ 4
, & tu
. ehleitur
ellsctiil
Pltüdinen
e proſic,

Kutles ůᷣ

le erel
Perelin
Ala ire
Aulb euck
ieiliann

Actin
uu:
n nſen
inne.

ichnlolun

n mem!
eruntnen
colr
tuiduin

eolun
eonna

rehen
Im Geen
eötunmtel

Petelſii
luger de
140ene
en llhet
Lbonin

4 enin⸗
nnun,
Lolens
hei CIn 3

Flus 4

‚t inhabitäâbunt ibi, * & hæredi-
tate acquirent eam
tſemen ſervorum ejus po ſſidébit
eam, *† &ũ qui diligunt nomen eius,
habitabunt in ea.
Zelus doms tuæ comédit
me, & opprobria exprobrantium
tibi cecidérunt ſuper me.
Anha. Avertantur retrorſum, & e-
rubeſcant, qui côgitant mihi mala.

Eus in adjutoôrium meum in-
ténde: * Domine ad adjuvaân-
Aum me feſtina.
onfundantur, & revereântur „ *
qui quærunt animam meam.
vertàntur retrorltum, & erubeſ.
cant, * qui volunt mihi mala
vertantur ſtatim erubescentes, *
qui dicunt mihi: Euge; euge.
*xùúltent, & læténtur in te om-
nes, qui quærunt te „ * & di-
cant ſemper: Magnificétur Dô-
minus, qui diligunt ſalutare tuum.
go vero egenus, & pauper ſum: *
Deus adjuva me.
djütor meus, & liberator meus
es tu: Dômine ne moréris.
Avertantur retrorſum, & eru-
beſcant, qui côgitant mihi mala.
Deus meus eripe me de ma-
nu peccatôris
Nite Dômine ſperavi, non con

fündar in æternum: * in juſtitia

tua libera me, & eripe me.
nelina ad me aurem tuam, * &
ſalva me.
ſto mihi in Deum protectôre, & in
lIocum munitũ *τν ſalvů me facias.
ZQuôniam firmaméntum meum, *
& refügium meum es tu.
eus meus éripe me de manu pec-
catôris,* & de manu contra legem
agéntis, & iniqui.
QZuoôniã tu es patiéntia mea Dne:
Dômine ſpes mea à juventute mea.
n te conſfirmatus ſum ex ütero: *
de ventre matris meæ tu es prote-
ctor meus.

n te cantâàtio mea ſemper'e tam.

quam prodigium factus ſum mul-
tis, & tu adjtor fortis.
epleaãtur os meum laude, ut can-
tem gloriam tuam: * tota die ma-
gnitúdinem tuam.
e projicias me in témpore ſene-
tütis: " cùm defécerit virtus mea,
ne derelinquas me.
Quia dixérunt inimici mei mihi: *
& qui cuſtodiebant änimam meã,
consilium fecérunt in unum.

291
icéntes: Deus dereliquit eum,
perſequimini, & comprehendite
eum: *† quia non eſt, qui eripiat.
eus ne elongéris à me: * Deus
meus in auxilium meum réfpice.
onfundantur, & déficiant detra-
hentes anime meæ: "* operiantur
contuſione & pudore, qui quærunt
mala mihi.
E go autẽ ſemper ſperäabo:“ & ad-
liciam ſuper omnem laudem tuam.
s meum annuntiabit juſtitiam
tuam, * tota die ſalutare tuum.
Quonian non cognôvi litteratů-
ram, introibo in potentias Domi-
ni: * Dômine memorabor juſtitiæ
tuæx ſolius.
eus docuiſti me à juventuúte
mea: * & usque nunc pronuntia-
bo mirabilia tua. .
t usque in ſenéctam & sénium: *
Deus ne derelinquas me.
onec annuntiem brachiũ tuum *
generationi omni, quæ ventüra eſt.
oténtiam tuam, & juſtitiam tuam
Deus usque in altiſſima, quæ feciſti
magnalia: *† Deus quis similis tibi.
uantas oſtendiſti mihi tribula-
tiones multas, & malas: & convér-
tus vivificaſti me: * & de abyſſis
terræ iterùm reduxiſti me.
ultiplicaſti magnificentiam tuã"*
& converſus conſolatus es me.
Fam & ego confitébor tibisin va-

ſis pſalmi veritatem tuam: * Deus

pfallä tibi in cithara, ſanctus Irael.
xultabunt labia mea, cùm canta-
vero tibi: * & anima mea, quam
redemiſti.
ed & lingua mea tota die medi-
tabitur juſtitiam tuam: * cùm con-
fuſi & revériti füerint, qui quærunt
mala mihi.
Deus meus éripe me de ma-
nu peccatoris. Avertantur re
trôrlum, & erubéſcant .
Qui côgitant mihi mala.

ater noſter.
Et ne nos.

Tu autem.

meinir Lamentatio jeremiæ Pro-
Pphétæ. I. Al
1 CUômodo ſedet ſola civitas ple-
na pôpulo, facta eſt quaſi vidua
domina Gentium: princens PrO-⸗
vinciârum facta eſt tub tribuùro.
2t Plorans Ploravit in nocte,
2

292
lâcrymæ ejus in maxillis ejus: non mecum; nund videbitis turbam, lunam,
eſt, qui conſoletur eam ex omnibus quæ circùmdabit me; * Vos fu- nüonem
charis ejus: omnes amici ejus ſpre- gam capietis, & ego vadam immo- elcence
verunt eam, & facti ſunt ei inimici. lari pro vobis. & leut
Migrâvit judas propter at- Ecce appropinquat hora, & Fi- tertam,
flictiõnẽ, & multitdinẽ ſervitutis: lius hominis tradetur in manus Uietur
habitavit inter Gentes, nec invenit peccatorum. Vos fugam. Abundan
réquiem: omnes perſecutores ejus Tatut lun
apprehendeérunt eâ inter angůſtias. Anum ſuam miſit hoſtis ad t com
Viæ Sion lugent, eo quod 6mnia deſiderabilia ejus, quia mare: *
non ſint, qui véniant ad ſolemnita- vidit Gentes ingréſſas Sanctuarium minos
tem: omnes portæ ejus deſtrúctæ, ſuum, de quibus præceperas, ne Orain
ſacerdotes ejus geméntes, virgines intrarent in Eccleſiam tuam. & inimi
ejus ſqualidæ „ & ipſa oppréſſa Omnis poôpulus ejus ge- eges 1
amaritudine. mens, & quærens panem dederunt öfferent:
Facti ſunt hoſtes ejus in cà- pretioſa quæque pro cibo ad refo- be om
pite, inimici ejus locupletati ſunt: cillandam animam. vVide Dne, & t adora
quia Dominus locutus eſt ſuper considera, quôniam facta ſum vilis. terre: o
eam propter multitudinem iniqui- O vos omnes, qui transitis Uia libe
tàtum ejus: parvuli ejus ducti ſunt per viam, atténdite, & vidé te, ſi eſt e &
in captivitatem ante faciem tribu- dolor, ſicut dolor meus: quoniam adjütor.
lantis. vindemiavit me, ut locùtus eſt Do- alcet p
erüfalem, Jerúſalem, convértere minus in die iræ furoris iui. Mas pal
ad Dominum Deum tnum, De excelſo miſit ignem in Xusutl

ôſſibus meis, & erudivit me: ex=- nimas eo
pandit reie pédibus meis, convér- men eort

In monte Oliveti oràvit ad Pa- tit me retrorſum: poſuit me deſola- t viret
trem: Pater, ſi fieri poteſt, tranſeat à tam, tota die mœrore confectam. uübie, 3
me calix iſte: piritus quidem Vigilavit jugum iniquitaâ- ber: N
promptus eſt, caro autem infirma. tum meàarum: in manu ejus con- t erit
Vigilàte, & orate, ut non intré- volutæ ſunt „ & impoſitæ collo Uimisme
tis in tentationem. Spirituas. meo: infirmata eſt virtus mea? leris
dedit me Dommus in manu, de unt de
Tgegréſſus eſt à filia Sion om- qua non potero sürgere. irnome
nis decor ejus: facti ſunt princi- gruſalem, Jeruſalem, conveértere elk: 5
pes ejus velut arietes, no inveniéen- ad Dominum Deum taum. men eus
tes paſcua, & abiérunt absque for- H. Ecce vidimus eum non habén- t bene⸗

titudine ante faciem ſubſequentis. tem ſpeciem, neque decorem ttlbus ten
Recordata eſt Jerufalem dié- alpectus ejus in eo non eſt: hic Snificade

rum afflictionis ſuæx, & prævarica- peccata noſtra portavit „ & prO eneid
tionis omniũ deſiderabilium ſuòô- nobis dolet: ipſ'e autem vulneratus gi tacit
rum, quæ habuerat à diébus anti- eſt propter iniquitates noſtras. t bene
quis, cùm caderet pépulus ejus in Cujus livôre lanati ſumus. tjus in æ.
manu hoſtili, & non eſſet auxilia- Vere languores noſtros ipfe tu⸗ ſeltate ej
tor: viderunt eam hoſtes, & de- lit, & dolores noſtros ipſe portaà- l
risérunt sabbata ejus. vit, Cujus livore. Pece- tem po
Pececatum Leaccivir Jeruſa- In . nonz non ent
lem, proptereà inſtabilis facta eſt: Liberävit Dominus pauperem 3 i co
omnes, qui glorificabant eam, ſpre- potente; & inopem; cui non erat tiſonene
vérunt illam, quia vidérunt igno- adjütor. Aeello le
miniam ejus: ipia autem gemens alme Dan
converta eſt rerrôrtum. Eus judicium tuum Regi da: * gui
Sordes ejus in pédibus ejus, & juſtitiam tuam filio regis- el aute
nec recordata eſt finis ſui: depoſita Judicare poôpulum tuu in juſtitia, 8:e

eſt vehementer, non habens conſo- & pauperes tuos in judicio.
latoremwide Dne afflictionem me- Suscipiant montes pacem popu⸗ ten hece
am, quoniam erxréctus eſt inimicus. I10, * & colles juſtſtiam le
exutalem, eruſalem, convérte- Judicabit pauperes poôpuli, & ſal⸗ un,
re ad Dominum Deum tuum. vos faciet filios pauperum: * oren
Triſtis eſt anima mea usque ad humiliabit calumnistorem. nhbor

mortem: (uſtinéte hic 2 & vIgilate t Perxmanéebit cum lole . r ante un hon
uns

ligtukn
adaminn

tHeuül
Ut in nu
tan

ii hotel
tbilae
1 ngu
leceſeng,
mtun
poluse

ſadeluon
eglte

Uorisu.
miit ige
rudirit u
6 beis,G
oluitne
ole cl⸗
ſugumn N
tnl eiß
iwppohte!
elt niu⸗
in uß
gele⸗
en,con⸗
ntalln
N Hon
gue en
0 nON6
htävit 1
Nten iun
ties loll
huiſiun
nollil
ſros er
ce⸗

n, CNN

Ilunam, * in generatiône & gene-
rationem.
eſcendet ſicut plúùvia in vellus: *
& ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper
terram.
drietur in diébus eius juſtitia, &
abundantia pacis: *“ donec aufe-
ratur luna.
t dominâbitur à mari usque ad
mare: † & à flumine usque ad ter-
minos orbis terrarum.
oram illo proôcident .Æthiopes: *
& inimiei ejus terram lingent.
3 eges Tharſis, & inſulæ münera
öfferent: * Reges Arabum;, & Sa-
ba dona adduúcent.
t adorabunt eum omnes Reges
terræ: omnes Gentes sérvient ei.
uia liberabit pauperem à poten-
te, * & pauperem;, cui non erat
adjutor. .
arcet pàuperi & inopi: * & ani-
mas pauperum ſalvas faciet.
xX usuris, & iniquifate redimet a-
nimas eorum: * & honorabile no-
men eoôrum coram illo.
t vivet, & dabitur ei de auro A-
ràâbiæ, & adorabunt de ipio ſem-
Per: * tota die benedicent ei.
t erit frmaméntum in terra in
ſumis montin, ſuperextollétur fſu-
er Libanum fructus ejus*: & flore-
bunt de civitâte ſicut fœnu terræz.
it nomen ejus benedictum in ſæ-
cula: * ante ſolem permanet no-
men eſjus.
t benedicéntur in ipſo omnes
tribus terræ: * omnes Gentes ma-
Enificabunt eum.
enedictus Dominus Deus Iſrael,*
qui facit mirabilia ſoluss.
&t benedictum nomen Majeſtaâtis
eius in ætéernum: “& replébitur ma
jeſtate ejus omnis terra: fiat, fiat.
Liberavit Dominus paupe
rem à potente, & inopem;, cui
non erat adjùtor.
Cogitaverunt impii, & locũ-
ti ſunt nequitiam: iniquitatem in
excelſo locuti ſunt. .
Uam bonus Iſrael Deus * his
qui recto ſunt corde!
ei autem pene moti ſunt pe-
des: * pene effuſi lunt greſſus mei.
Quia zelavi ſuper iniquos ,„ * pa-
cem peccatorum videns.
uia non eſt reſpéctus morti eòô-
rum, * & fürmamentum in plaga
eôrum.
n laboôre hminum non ſunt, * &
cum hominibus nô flagellabuntur-

„Domir 293
deò teénuit eos ſupérbia, * heei
Tunt iniquitate „ & impietàte sua.
»rodiit quaſi ex ädipe iniquitas
eôrum: * tranſiérunt in affectum
cordis.
ogitavérunt, & locuti ſunt ne-
quitiam: " iniquitàtem in excelſo
locti ſunt.
oſuerunt in cœlum os ſuum: * 8&
lingua eorum transivit in terra.
deoò convertetur pôpulus meus
hic: * & dies pleni inveniéntur
in eis.
t dixérunt: Cuômodo ſcit Deus?*
& ſi eſt ſciéntia in excello?
cce ipſi peccatores, & abundäãtes
in ſæculo, * obtinuérunt divitias,
t dixi: Ergo ſine cauſa juſtificavi
cor meum, * & lavi inter inno-
céntes manus meas.
Et fui flagellatus tota die 5 * &
caſtigatio mea in matutinis.*
i diceébam: Narrabo ſic † ecee na-
tionem filiorü tuorum reprobavi.
ziſtimabam, ut cognoscerem
hoc»„* labor eſt ante me.,
onec intrem in Sanctuarium
Dei: * & intelligam in noviſſimis
eoôrum.
erumtamen propter dolos po-
ſuiſti eis: * dejeciſti eos, dum al-
levareêntur.
uòëmodo facti ſunt in deſolatioô-
nem, suübitô defecérunt: perierunt
pronter iniquitàtem ſuam.
elut somnium surgentium Dô-
mine, * in civitate tua imiginem
ipsôrum ad nihilum rédiges.
uia inflammatum eſt cor meum,
& renes mei commutati ſunt: * &
ego ad nihilum zedadus ſum, &
neſcivi.
t juméntum fadtus ſum apud te*
& ego ſemper tecum.
enuiſti manum dexteram meam,
& in voluntate tua deduxiſti mer*

& cum gloria luscepiſti me.

uid enim mihi eſt in cœlo? * 8&
à te quid vôlui ſuper terram?
Defécit caro mea, & cor meum: *
Deus cordis mei, & pars mea Deus
in æternum. . D
uia ecce, qui elongant ſe à re;
peribunt: & perdidiſti omnes;
qui fornicantur abs, te.
ihi autem adhærére Deo bonum
eſt; pônere in Dômino Deo ſpem
am. .
annúntiem omnes Prædicatis-
nes tuas, * in porkis filiæ Sion. „
Cogitavérunt impii, & locu-
T 3 11

294 H
cùti ſunt nequitiam, iniquitàtem
in excelſo locùti ſunt.
Exurge Domine; & júdica
cauſam meam.
T quid Deus repuliſti in fi-
nem: * iratus eit furor tuus
ſuper oves paſcuæ tuæ?
emor eſto congregationis tuæ,*
quam poſſediſti ab initio.
edemiſti virgam heæreditàtis
tuæ, *† mons Sion, in quo habitàſti
in eo. .
eva manus tuas in ſupérbias eoô-
rum in finem: * quanta maligna-
tus eſt inimicus in Sando?
t gloriati ſunt, qui odérunt te, *
in medio ſolemnitatis tuæ.
olſuérunt ſigna ſua, ſigna: * &£
non cognovérunt ſicut in éxitu ſu-
per lummum.
huaſi in ſilva lignorum ſecùribus
excidérunt januas ejus in idipsü:r
in ſecri & aſcia dejecerunt eam.
ncendérunt igni Sanctuarium tu-
um „* in terra polluérunt taber-
naculum nominis tui.
bixerunt in corde ſuo cognàâtio
eòôrum ſimul: «Quieſcere faciamus
omnes dies feſtos Dei a terra.
igna noſtra von vidimus, jam.
non eſt Propheta: * & nos non
cognôſcet ampliùs. .
squequô Deuslimproperabit ini-
micus? * irritat adversarius no-
men tuum in finem
t quid avértis manum tuam „ &
dexteram tuam, * de medio ſind
tuo in finem e
Deus autem Rex noſter ante ſæcu-
la,» * operatus eſt ialutem in mé-
dio terræ.
u confirmaſti in virtûte tus ma-
re; * contribulaſti capita draco-
num in aquis. .
Eu confregffſti capita dracônis; *
dediſti eum eſcam populis &thio-
pum.
Pu dirupiſti fontes, & torréntes:*
tu ſiecaâſti fluvios Ethan.
uus eſt dies, & tua eſt nox: * tu
fabricatus es aurôram & lolem.
u feciſti omnes terminos terræ:*
Zſtatem & ver tu plasmdaſti ea.
emor eſto hujus, inimicus im-
properavit Dömino: * & pépulus
Iinsipiens incitavit nomen tuum.
Ne tradas beſtiis animas confitén-
tes tibi, * & animas pauperum tuo-
rum ne obliviſcaris in finem.
éſpice in teſtaméntum tuum: &*

fú⅛ſus: * pauper & inops lauda-
bunt nomen tuum.
xrgeDeus: jâdica cauſam tuam*
memor eſto improperiéôrum tué-
tum, eòôrum quæ ab inſipiente ſunt
tota die.
Ne obliviſcaris voces inimicòrum
tuérum: *uperbia eorum, qui te
oderunt;, alcéndit ſemper.
Exù⁴rge Doômine, & judica
cauſam meam.
Deus meus éripe me de manu
peccatoris
Et de manu contra legem
agentis, & iniqui.
Ex Tract S. Auguſt. Ep. ſuper Pſal.

Xaudi Deus orationem meam;
& ne defpéexeris deprecationem
meam: inténde mihi, & exaudi
me. Satagéntis, ſoliciti, in tribula-
tiône poſiti, verba lunt iſta. Orat
multa pâtiens „ de malo liberari
desiderans. Süpereſt, ut videamus;-
in quo malo ſit: & cùm dicete cœ-
perit, agnolcàmus ibi nos eſle, ut
communicäaäta tribulatione, con-
jungamus orationem. Contriſta-
tus lum, inquit, in exercitatione
mea, & contuùrbatus ſum. Übi con-
triſtatus ?à Ubi conturbaâtus ? In ex-
ercitatione mea ; inquit. Hoômines
malos, quos patitur, commemo-
ratus eſt; eamdemque paſſionem
maloram hôminum exercitatio-
nem ſuam dixit. Ne putétis, gratis
eſſe malos in hoc mundo, & nihil
boni de illis agere Deum. Omnis
malus aut ideoô vivit, ut corrigatur,
aut ideò vivit , ut per illum bonus
exerceatur. .
Amicus meus 6ſculi me tràdidit
ſigno: quem ofſculatus fero, iple
eſt, tenete eum: hoc malum fecit
ſignum, qui per ofculum adimplé-
vit homicidium; * Infelix præ-
termiſit pretium sanguinis, & in
fine laqueo ſe ſuſpendit.

Bonum erat ei, ſi natus non
fuiſſet homo ille. Infélix.

Tinam ergo ,„ qui nos modò
exércent;, convertantur;
nobiscum exerceàntur: tamen
quamdiu ita Iunt, ut exerceant, non
eos odéritnus:qaia in eco quod ma-

quia repléti ſunt , qui ébfcurati

lus eſt quis eotum, utrum usqué
in ſinem perſeveratuùrus fitzignora-
mus.

sunt tertæ dômibus iniquitätum.
e avertatur huùmilis factus con-

mus. 1
derisoc
ſi no
eius inde
tilunt n
Don ſint
tüimn deſ
tin quo
Gdam: a
Apoſtol
cullud
guinem
mines,
Ppllnciße,
Tes mun
fonte cu
ligeres .
li & ten
britum
torum
piorum
xit de
mundus
ud⸗

Petut D⸗

Mel
kaillet,

hon cl
fem, &
dicehet
helcun
e höͤcdl
Aitego
s non

i

higlinnn
fadtes ee
nops lut

Wantun
liotunti
Chienel

inirigon
Olumn u
npel.
ne, Kie

me (en
vontu
H ſye

Onen Ner
Geprecann
icithintuhe
luni

e dl
ur fiteni
Cunn Clee⸗
ibi nosd
lationen
m. C

Deun,
fitut lin⸗
Peilliui⸗
ellinenni
6tns füenn,
orhilni
culurs 1
Inſen,

Anuins R

3,6 Mun!
lefels⸗

vi i

mus. Et plerúumque cm tibi vi-
deris odiſſe inimicum, fratrem odi-
ſti, & neſcis. Diabolus, & angeli
eius in Scripturis ſanctis manifeſta
ti unt nobis, quôd ad ignem æter
num ſint deſtinati. Ipsôrum tan-
tùm deſperanda eſt correctio, con
tra quos nhabémus occuúltam lu
Gkam: ad quam luctam nos armat
Apoſtolus, dicens: Non eſt nobis
culluctatio a ivérsùs carnem, & san-
guinem: id eſt, non advérsùs ho-
mines, quos vidétis, ſed advéersùs
principes, & poteſtates, & recto-
res mundi, tenebrarum harum. Ne
forte cùm dixiſſet, mundi, intel-
ligeres dæmones eſſe rectores cœ
li & terræ Mundi dixit, tene-
brarum harum; mundi dixit: ama-
tôrum mundi: mundi dixit; im-
piorum, & iniquorum: mundi di-
kit, de quo dicit Evangélium: Et
mundus eum non cognovit.
Judas mercator péſſimus ôleulo

pétüt Däüm: ille ut agnus inno

cens non negavit Judæ oſculum:
Denariorum numero Chriſtum
Judæis tradidit.
„Meélius illi erat, ſi natus non
fuiſſet. Denarioôrum.

Uôniam vidi iniquitàtem, &
contradictionem in civitate.
Aftende gloriam crucis ipsius.
Jam in fronte regum crux illa fixa
eſt, cui inimici inſultaverunt. Ef-
fédus probavit virtürem: démuit
orbem non ferro, ſed ligno. Lig-

num crucis contumeéliis dignum

viſum eſt inimicis, & ante ipſum
lignum ſtantes caput agitabant,
& dicébant: Si fflius Dei eſt,
deſcéndat de cruce. Extendebat
ille manus ſuas ad populum non
credentem, & confradicentem.

Si enim juſtus eſt, qui ex fide vivit,

iniquus eſt, qui non habet fidem.
Quod ergo hic ait, iniquitatem;
pPerfidiam intellige. Videbat er-
go Dominus in civitate iniquita-
tem, & contradictionem, & ex-
tendebat manus ſuas ad populum
non credentem, & con radicen-
tem, & tamen & i1pfſos expécéctans
dicébat: Pater, ignose illis, quia
neſciunt, quid faciunt.
Unus ex ditcipulis meis tradet
me hodie: Væ illi, per quem fra-
dar ego; * Meélius illi erat, ſi na-
tus non faiſſet.

Qui intingit mecum manum in terr Irémuit, & quiévit.

, 9e29
parôpſide ; hic me traditurus eſt
in manus peccatérum. Melius.
nus ex diſcipulis.

Dixi iniquis: Nolite loqui advér-
sůs Deum inquitatem.

Onũñteébimur tibi Deus: * con-
fitebimur, & invocabimus no-
men tuum.
arräbimus mirabilia tua, * cum
accépero tempus, ego juſtitias ju-⸗
dicabo.
iquefaâcta eſt terra, & omnes, qui
habitant in ea: * ego confirmavi
colum. nas ejus.
ixi iniquis: Nolite inique àge-
te: * & delinquentibus: Nolite
exaltäre cornu.
olite extollere in altum cornu
veſtrum: *nolite loqui adversùs
Deum iniquitatem.
uia neque ab Oriénte, neque ab
Öccidénte, neque à desertis mon-
tibus, * quoôniam Deus judex eſt.
unc humiliat, & hunc exaltat: *
quia calix in manu Dômini vini
meri plenus miſto.
t inelinavit ex hoc in hoc: verum-
tamen fæx ejus non eſt exinanita:*
bibent omnes peccatores terræ.
go autem annuntiabo in ſæcu-
lum * cantabo Deo Jacob.
t qmnia cornua peccatorum coô-
fringam: * C⸗ exaltabntur cornua
juſti. ä .
Dixi iniquis: Nolite loqui
advérsüs Deum iniquitatem.
Terra trémuit, & quiévit;,
dum exuúrgeret in judicio Deus.

Otus in Judæa Deus: * in
Ilrael magnum nomen ejus.
t factus eſt in pace locus ejus: *
& habitatio ejus in Sion.
bi confrégit potentias arcuum: *
ſcutum, gladium, & bellum.
llúminans tu mirabiliter à mônti-
bus ætérnis: * turbati ſunt omnes
inſipientes corde.

orm'erunt ſomnum ſuum: “* 8&
nihil invenérunt omnes viri divi-
tiärum in manibus ſuis.
b increpatiône tua Deus lacob *
dormitaverunt, qaut afſcendérunt
equos. .
terribilis es, & quis resiſtet ti-
bi? * ex tunc ira uua.
De cœlo auditum teciſti judiciũ: *

um

296 „⸗
cim exurgeret in judieium Deus, *

ut ſalvos faceret omnes maniuetos

terræ.
uôniam cogitâtio hôminis confi-
tebitur tibi: * & reliquiæ cogira-
tionis diem feſtum agent tibi.
ovéte, & reddite Domino Deo
veſtro „ * omnes;: qui in circũitu
ejus affertis munera.
erribili &; ei, qui aufert ſpiritum
Principum, * terribili apud Reges
terrzæ.
Terra tremuit, & quiévit;
dum exürgeret in judicio Beus.
In die tribulationis mex
Deum exquisivi manibus meis.

Oce mea ad Dominum clamaâ-
Vvi: * voce mea ad Deum, &
intendit mihi.
n die tribulationis meæx Deum
exquisivi, manibus meis nocte co
tra eum, * & non ſum deceptus
enuit contolari anima mea, *
memor fui Dei, & delestatus lum.
Sc exercitatus ſum: & defecit ſpi
ritus meus.
nticipaverunt vigilias dculi
mei: * turbatus ſum „ & non
ſum locutus.
ogitayi dies antiquos: * & an
nos æternos in mente habai.
t meditatus ſum nocte cum cor
de meo, * & exercitabar, & ſcope-
bam ipiritum meum.
umquid in æzternum projiciet

Deus? * aut non appönet; ut com.

Placitior ſic adhuc ?
ut in finem miſericéôrdiam ſuam
abſcindet, " à generatione in gene-
rationem?
Aut obliviscétur miſereri Deus? *
aut continebit in ira ſua mitericor-
Qias ſuas?
t dixi: Nunc cœpi: à hæc muta-
tio dexteræ Excelf.
Memor fui operum Dni: * quia
memor ero ab initie mirabilium
tuorum.
Et meditâbor in omnibus operi⸗
bus tuis: " & in adinventionibus
tuis exerçeébor.
Heus in ſancto via tua: quis Deus
magnus ſicut Deus noſter? * tu es
Deus, qui facis mirabtflia.
otam feciſti in populis virtútem
tuam: * redemiſti in brächio tuo
poôpul tuü, filios jacob, & foſeph.
iderunt te aquæ Deus, vidérunt
te aquæz: * & timuerunt, & turbatæ
ſunt abyſſi.

ultitdo sônitus aquäirum: &*
vocem dederunt aubes.
Tenim ſagittæ tux tranſeunt: *
vOxX tonitrui tni in rota.
Hluxérunt coruſcationes tuæ orbi
terrz: *commoôta eſt, & contre-
muit terra.
n mari via tua, & sémitæ tuæ in
aquis multis: * & veſtigia tua non
cognosceéntur. .
eduxiſti ſicut oves pôpulum
tuum, " in manu Moyſi & Aaron.
In die tribulztionis meæ

Deum exquisivi manibus meis.

Exurge Domine.
Et judica cauſam meam.
De Epfſtola i. B. Pauli apoſtoli ad
Corinthios. 9 vii. Cap. TLt. 4
◻1c autem præcipio, non lau-
dans, quod non in melius, ſed
in detérius convenitis. Primum
quidem convenientibus vobis in
Sccleſiam, audio ſciſsùras eſſe inter
vOs, & ex parte credo. Nam opor-
tet, & hæreſes eſſe, ut & qui pro-⸗
bati lunt, meniteſti fiant in vobis.
Convenientibus ergo vobis in u-
num; ſam non etſt Dominicam cœ;-
nam manducçare. nusquisq;enim
ſuam cœnam præsumit ad mandu-
candum. Et alius quidem éfurit„
alius autem ebrius eſt. Numdquid
domos non habetis ad manducan-
dum, & bibendum? aut Eccléſiam
Dei contémnitis, & confunditis
eos, qui non habent? Quid dicam
vobis? Laudo vos In hoc non
laude. .D
. Eram quaſi agnus innocens: du-
Gtus ſum id imolandum, & neseié-
bam: consilium fecérunt inimic?
mei adversũ me, dicéntes: AVe-
nite, mittamus lignum in panem
ejus, & eradamus eum de terra vi-
véntium. Y. Omnes inimici met
adversum me cogitabant mala mi-
hi: verbum iniquum mandavérunt
adversuüm me, dicenteęs. Veniteé.

Go enim accépi à Déômino,
quod & tradidi vobis: quo-
niam Dominus Jeius; in qua no-
te tradebatur, accépit panem, &
gratias agens fregir, & dixit: Ac-
cipite, & manducate: hoc eſt cor-
pus meum, quod pro vobis tradé-
tur: hoc facite in meam comme-
morationem. Similiter & calicem

poſtquam coœnavit, dicens: Hic

calix novum teſtamêntum eſt in
meo sanguine. Hoc facite Niene.

—

tieszeümmgr
emorati
enin mar
alicem
Annuntiat
Una he
Mecum ,
lo me?
gomode
Cnidere n
mltis ? sui
tis in ten

hon di
inter vo
wetlplo⸗
judicaren
temna Di
c u
fratres
wanduc
ghis
non in
nn aulen
denn
cékunt,
Koccic
us exie
„Coll
Hilri e
emor.
A

bus tui

ſer
n
tum.
tlecil
Ratiönn
titem
pli
wers
woni⸗
conol
Kontn
ibi
tekeci⸗
busniͤ⸗
tee en
erus

inn
bez,
2 tmitſen
ole
nones kurtl
et Kun

Kinirin
Felieu a

nannbus nd⸗

lun en.
Haull Nona

clpio, tiil
on In l
enitt nt
entibls u
cisunelen
ctete Nunt
leu n
elifant ine
eigo woi
Dohunias
Opusguce
Zünit 41 1
8 guſcene⸗
us elt We
1s d nu,
n 1ut
& coln⸗
ent? Ql
6 Iue
aus innes

hendunge⸗

tieseumquè bibétis, in meam com-

memorationem. Quotiescümque
enim manducâbitis panem hunc,
& calicem bibétismortem Domini
annuntiabitis, donec veéniat.
Una hora neon potuiftis vigilare
mecum, qui exhortabimini mori
pro me? & vel judam non vidétis,
quomodo non dormit, ſed feſtinat
trädere me Judæis? Quid dor-
mitis? surgite, & orate, ne intré-
tis in tentationem. Vel Judam.

Taque quicüumque manducaverit
panem hunc „ vel biberit cali-
cem Domini indigne reus erit coôr-
Poris & sanguinis Domini. Probet
autem ſeipſum homo, & ſic de pa-
ne illo edat, & de calice bibat. Qui
enim manducat, & bibit indigne,
judicium ſibi manducat, & bibit,
non dijudicans corpus Dni. Ideòô
Inter vos multi infirmi & imbecil-
les, & dormiunt multi. Quod ſi nos-
metipſos dijudicarémus, non utiq;
judicaremur. Dum judicàmur au-
tem, à Dno corripimur, ut non cùm
hoc mundo damneémur. Itaque
fratres mei, cùm convenitis ad
manducandum, invicem expecétate.
Si quis éſurit, domi mandúcet; ut
non in judicium conveniatis. Céte-
ra autem, cùm yenero, diſponam.
Seniôres pôpuli consilium fe-
cérunt, Ut Jjeſum dolo tenérent,
& occiderent: cum gladiis & fuͤſti⸗
us exiérunt tamquam ad latroôné.
Collegerunt bPontifices & Pha-
riſzi concilium. Ut jeſum.

eniores.
AD LA UD E S,
Juſtiſiceris Dñe in ſermoni-
bus tuis, & vincas cùm judicaris.

Iſerére mei Deus „ * ſecçún-
1VIdum magnam miſericordiam
tuam.
St ſecúndùm multitudinem miſe-
gationum tuarum, * dele iniqui-
tàtem meam.
mpliüùs lava me ab iniquitate
mea: *& à peccâto meo munda me.
uoniam iniquitatem meam ego
cognolco: * & peccàâtum meum
contra me eſt ſemper.

ibi ſoli peccavi, & malum coram

te feci: * at juſtificeris in ſermoni-
bus tuis, & vincas, cum judicaris.
cce enim in iniquitatibu- con-
céptus ſum: * in peccatis
conçeépit me matex mes.

. “ 29
Eece enim veritàtem dileniſti 7 N
incerta,; & occuůlta ſapientiæ tuæ
manifeſtäâſti mihi.
(perges me hylsopo, & munda-
bor: * lavabis me, & ſuper nivem
dealbabor.
uditui meo dabis gaudium, & læ-
titiam: * & exultabunt oſſa humi-
liata.
wérte faciem tuam à peccatis
meis : *½ & omnes iniquitaâtes meas
dele.
or mundum crea in me Deus;
& ſpiritum rectum innova in vis-
céribus meis.
Nne projicias me à facie tua: * &
Spiritum ſanéctum tuum ne auferas
à me.
Redde mihi lætitiam ſalutatis tuint
& ſpiritu principali confirma me.
Docebo iniquos vias tuas: &
& impii ad te convertéêntur.
ibera me de ſanguinibus Deus „
Deus ſalútis meæx;: *b & exultabit
lingua mea juſtitiam tuam.
Pömine labia mea aperies: * &
os meu annuntiabit laudem tuam.
uôniam ſi voluiſſes ſacrificium,
dediſſem ùtique: † holocauſtis non
delestäaberis.
acrificium Deo ſpiritus contribu-
latus: † cor contritum, & humilia-
tum Deus non deſpicies.
enignéê fac Dômine in bona vo-
luntate tua Sion: * ut ædificentur
muri jJeruſalem.
unc acceptabis ſacrificium juſti-
tiæ, oblationes, & holocauſta: “
tunc impônent ſuper altäre tuum
vitulos. .
Juſtificéris Dñe in ſermôni-
bus tuis, & vincas cùm judicaris.
Dôminus tamquam ovis ad
victimam ductus eſt, & non apéruit
os ſuum. „1
Dmine refugium factus es no-
bis, * à generatioône in genera-
tiônem.
* riusquam montes fierent, auft
formaretur terra,; & orbis: * à¾
ſæculo, & usque in læculum tu es
Deus.
Ne avértas hôminem in humilita⸗
tem:; * S dixiſti: Convertimini
filii höminum. . .
uôniam mille anni ante ogulos
tnos, " tamquam dies heſtérna:
quæ præteériit. .
Nt cuſtôdia in nocte, quæ pro ni-
hilo habentur, erum anni erunt.
IMane ſicut herba tranſeat, mans
+ 5 flo⸗

293
floreat, & tränſeat: * véſpere dé-
cidat, indüret, & arélcat.
u ia defécimus in ira tua; * & in
Für re tuo turbaàti tumus.
oduiſti iniquitates noſtras in cõô-
pectu tuo: * ſæculum noſtrum in
illuminatione vultus tui.
môniam omnes dies noſtri defe-
CErunt: * & in ira tua defecimus.
nni noſtri ſicut aranea medita-
búntur: * dies annorum noſtro-
runn in ipſis, ſeptuaginta anni
zi autem in potentatibus octo-
günta anni. * & amplius eorum,
la bor & dolor
uoniam fupervénit manſuetu-
Ao: * & corripiemur.
uis novit poteſtatem iræ tuæx, *
& præ timore tuo iram tuam di-
numerate?
éxteram tuam ſic notam fac: *
& eruditos corde in ſapientia.
onvertere Dnñe usquequô: * & de-
Precabilis eſto ſuper ſervos tuos
epléti ſumus manè milericoôrdia
tua: * & exultâvimus, & delectati
ſumus êmnibus diebus noſtris.
ætati ſumus pro diebus, quibus
nos humiliaâſti: * annis, quibus vi-
dimus mala.
éſpice in ſervos tuos, & in pera
tua: * & dirige filios eòrum.
t ſit ſplendor Domini Dei noſtri
ſuper nos, & pera manuum no-
ſtrarum dirige ſuper nos: * & opus
manuum noſtrarum dirige.
5s Dominus tamquam ovis ad
victimam ductus eſt, & non ape-
ruit os fuum.
Contritum eſt cor meum in
médio mei, contremuérunt omnia
oſſa mea.

Eus ,Deus meus; * ad te de-
J luce vigilo.
itivit in te änima mea, * quàam
multipliciter tibi caro mea.
n terra desérta, & invia, & ina
quoſa: * ſic in ſando apparui ti
bi, ut viderem virtutem tuam, &
glôriam tuam.
uôniam mélior eſt miſericordia
tua ſuper vitas: * labia mea lau-
dabunt te. . .
ic benedicam te in vita mea, * &
in nõmine tuo levabo manus meas.
icut adipe & pinguédine replea-
tur aänima mea: * & labiis exulta
tiônis laudabit os meum.
i memor fui tui ſuper ſtratum
meum;, in marutinis meditabor in

te, * quia fuiſti adjuùtor mens.
t in velamento alarum tuàarum
exultâàbo, adhæſit anima mea poſt
te: * me ſuscepit dextera ina
pſi vero in vanum quæſierunt
animam meam, introibunt in infte-
riora tertæ: * tradentur in manus
gladii, partes vülpium erunt.
ex vero lætabitur in Deo, lauda-
büuntur omnes,qui jurant in eo: *
quia obſtructum eſt os loquentium
iniqua.

Eus miſereatur noſtri, & bene-
dicat nobis: illüminet vultum
ſuñ ſuper nos, & miſereatur nonri.
t cognoicamus in terra viam tu-
am, * in omnibus Gentibus fſalu-
tare tuum
onfiteantur tibi pôpuli Deus: *
confiteantur tibi pôpuli omnes.
æzténtur, & exultent Gentes: *
quoniam jùdicas populos in æqui-
tate, & Gentes in terra dirigis.
onfiteantur tibi populi Peus »„
confiteantur tibi pôpuli omnes: *
terra dedit frudktum ſuum.
enedicat nos Deus, Deus noſter;
benedicat nos Deus: * & metuant
eum omnes fines terræ. .
. Contritum eſt cor meum in
medio mei, contremuerunt omnia
oſſla mea. .
Exhortaàtus es in virtüte tuay
& in refectione ſancta tua Dne.

Antémus Dômino: gloriéôsè
enim magnificatus eſt, * equum
& aſcensorem dejécit in marée.
ortitůdo mea, & laus mea Dis, *
& fadtus eſt mihi in ſalütem.
ſteDeus meus, & glorificabo eũ:
Deus patris mei, & exaltàabo eum.
ominus quaſi vir pugnator, om-
nipotens nomen ejus. * Currus
Pharaonis, & exercitum ejus pro-
ecit in mare
. lecti principes ejus ſubmerſi ſunt
in mari rubro. * Abyſli operuérunt
cs4 defcenderunt in profundum
uaſi lapis. —
8 exters tua Déômine magniſicièti
eſt in tortitudine: dextera tua, Do-
mine, percùſſit inimicum. * Et in
multitudine gloriz tuæ depolſuiſti
adversarios tuos. .
isiſti iram tuam, quæ devoravit
eos ſicut ſtipulam. * bt in ſpiritu
furoris tui congregatæ ſunt aquæ:
tetit unda fluens, * congregatæ

ſunt abyſli in medio mari. zuit

Birit inimt
Drehendam
Debitur an
Uagimbo⸗
telficiet eo⸗
larit piri
Mare, * ſu
bum in a
Uis Simil
e quis
in lanttita⸗
Gabilis, fa⸗
Leniſti
rarit eos te
ſencorcia
mikt.
1 od
0d habitace
lcendern
dolotes
DPuliſthür
unc con
Edom, 1
tremor:*
Matores
truat ſap
on * in
lant imm
Derränlen
donec pen
iſte, quen
ntroduce
Monte hæ
md habita
es Domin
nctuarin
Marerunt
Iegnabit i
nereſſus
cum curri
Mare: X
Mlnus a
Ilii aute
Der ſiccum
4. Pxho

Odi⸗
Peccita

Audire
lud
dte
luucete
udite e
eum dtnn
uur om
laudent
Qula in
lem
tärnire

tot wen.
ruIn tuare
mn merſel
Ltenn ne
tbant in ine
ur in Metu
lm etunt.
n Deo lultt
tant in eon
s loguenid

oſtriden
hminet un
eteauttatt

Geutibus ſin

öpuli ong
ent Cenis
Pulos in g
erta Gill⸗
vopli lin
Ppultn Olmas
ſunm.
Dens Nidd
31 Kuetti
erte. .
ſt cor henn
Muektunttk

in ninlieis
t tun e

us eſti
cit in mat,
laus Mealt
ia laliten
glolifeſda⸗
ei i
auenatOl
lit⸗ 0

leltumn eu

uflbaitt
iOenn,
din gofme

wine nun
leuen ,

imicnin.
. n e⸗

n te
1,4 en
ſ 14

Hixit inimicus: Pêrſequar, & com-
prehendam, * dividam ſpôlia, im-
Plébitur anima mea.
vaginabo gladium meum, * in-
terficiet eos manus mea.
lavit ipiritus tuus, & opéruit eos
mare, † ſubmerſi ſunt quaſi plum-
bum in aquis vehementibus.
uis similis tui in fortibus Dômi-
ne? * quis similis tui, magniticus
in ſanctitate, terribilis atque lau-
dabilis, faciens mirabilia:
xtendiſti manum tuam, & devo-
gavit eos terra: * Dax fuiſti in mi-
ſericordia tua populo, quem rede-
miſti. .
Parraſt eũ in fortitûdine tua,*
ad habitaculum ſanctum tuum.
1cenderunt pôpuli, & irati ſunt: *
dolores obtinaérunt habitatôres
Philiſthiim. .
cunc conturbäâti ſunt principes
Edom, robuſtos Moab obtinuit
tremor: * obriguérunt omnes ha
bitatores Chanaan.
rruat ſuper eos formido & pa-
vor, * in magnitůdine brachii tui.
iant immobiles quaſi lapis, donec
Pertranfear poôpulus tuus Dne, *
donec perträanfeat pôpulus tuus
iſte, quem poſſediſti.
ntrodûces eos, & plantabis in
monte hæreditatis tuæ, * firmiſſi-
mo habitaculo tuo, quod operatus
es Domine.
anctuarium tuum, Däüe, 3200 fir-
maverunt manus tuæ: * Böoöminus
regnabit in ætérnum, & ultra,
ngréſſus eſt enim eques Pharao
cum cùrribus, & equitibus ejus in
mare: * & reduxit ſuper eos Doô-
minus aquas maris.
Filii autem Ifrael ambulavérunt
per ſiccum * in médio ejus.
Exhortatus es in virtte tua;,
& in refecttione ſancta tua Dne.
nig. Oblätus etſt, quia ipie voluit,
& peccata noſtra ipſe portavit.

Audäte Dôminum de cælis, *
Jlaudate eum in egceélſis.
Laudate eum omnes Angeli ejus.*
laudate eum omnes virtutes ejus.
L audate eum ſo! & luna:“ laudate
eum omnes ſtellæ & lumen.“
audate eum cœli cœlorum: * &
aduæ omnes, quæ ſuper cœlos süt,
laudent nomen Domini.
uia ipſe dixit, & facta ſunt: *
ipſe mandavit, & creata ſunr.
Fräthit ea in æternum „ & in ſæ-

1 299
culum ſæculi: & præcéptum péôliuit,
& non præreribit.
Iaudàte Dominum de terra: *
dracones, & omnes abyſli.
gnis, grando, nix; glacies, ſpl-
ritus procellarum: * quæ faâciunt
verbum ejus.
ontes, & omnes colles: æ ligna
trucfifera, & omnes cedri.
éſtiæ, & univeria pecora, * ſer-
pentes, & volacres pennatæ.
eges terræ, & omnes poôpuli: *
principes, & omnes judices terræ.
fuvenes, & virgines, ſenes cum
uniôribus laudent nomen Domi-
ni: * quia exaltatum eſt nomen
ejus ſolius.
onfeſſio ejus ſuper cœlum, & ter-
ram: * & exaltavit cornu populi fui.
ymnus omnibus Sanctis ejus: *
filiis Ilrael, populo appropinquan-
ti ſibi.

Antàâte Dômino canticum ne-
vum: * lans ejus in Eccleſia
Sanctorum.
ætétur Iſrael in eo, qui fecit en: *
& filii Sion exùltent in rege ſuo.
audent nomé ejus in choro: * in
tympano, & plalterio pſallant ei.
uia beneplacitum eſt Domino in
pôpulo ſuo: * & exaltabit manſue-
tos in lalùtem. .
xultabunt Sancti in gloria: * læ-
tabúntur in cubilibus ſuis.
xaltationes Dei in gútture eòôrü: *£
& gladii ancipites in manibs eôru.
d faciendam vindictam in natiô⸗
nibus, * increpationes in pôpulis.
d alligandos reges eôrum in
compédibus: » & nôbiles eoôrum
in manicis féèrreis.
t faciant in eis judicium con-
ſcriptum: * gloria hæc eſt omni-
bus Sanctis ejus.

Audâàte Doôminum in Sanctis
ejus: *† laudàte eum in firma-
ménto virtùútis ejus
audate eum in virtútibus ejus: *
laudàâte eum ſecúndùm multitu-
dinem magnitúdinis ejus.
audaâte eum in iono tubæ; * lau-
date eum in pſaltério, & cithara.
audate eum in tympano, & cho-
ro: *† laudate eum in chordis,; &
organo. .
audãte eum in cymbalis bene-
ſonantibus: laudate eum in cym-
balis jubilatiônis: * omnis ſpiritus
laudet DOôminum.

300 57 5
Oblaâtus eſt: quia ipſe vòͤluit,
& pecgata noſtra ipſe portavit.

Homo pacis meæ, in quo ſpe-
ràvi.
Qui edebat panes meos, am-
pliavit adversm me ſupplantatio-
nem.

Tràâditor autem dedit eis ſignum,
dicens: Quem olſculàtus füero;,
ipfe eſt, tenete eum.
enedictus Dôminus
Deus Iſrael.

15
Traditor autem dedit eis ſi
gnum, dicens: Quem olfculatus
fuero; iple eſt ; tenete eum.

enedictus.

Tràditor.

enedictus. Chriſtus
factus eſt pro nobis obédiens us-
que ad mortem.
Mortem
autem crucis.
„ Propter quod & Deus exal-
ctavit illum, & dedit illi nomen,
quod eſt ſuper omne nomen.

Chri-
ſtus factus eſt „
. ater
noſter,
. iſerére mei Deus. 297.
rémus.

D Eſpice, quæſumus Doômine, ſu-
per hanc familiam tuam, pro
qua Dôminus noſter Jeſus Chriſtas
non dubitavit manibus tradi no-
céntium 9 & crucis ſubire tormen-
tum. Qui tecum.

omnibas,

AD HORAS,

ater noſter.
rede.

ve Maria.

Chriſtus

ater
. iſerére mei⸗
Eſpice quæſumus.

factus eſt pro nobis &.
noſter.

retioſa.
A D V ESLPERAS
ater
noſter „ Ave Maria. tur
Cilicem ſalutaris accipiam;
& nomen Domini invocabo.

CRaicdi „propter quod locutus

um: * ego autem humiliatus „
lum nimis.
go dixi in excèſſu meo: * Omnis
homo mendax. .
uid retribuam Domino, * pro
uæ retribuit mihi.
alicem ſalutaris accipiam: * &
nomen Dômini invocabo.
ota mea Domino teddam coram
omni populo ejus: * pretioſa in
conſpectu Domini mors Sandto-
rum eſus.
Domine, quia ego ſervus tuus: *
ego ſervus tuus, & filius ancillæ
tuæ.
irupiſti vincula mes: * tibi ſacri-
cabo hoôſtiam laudis, & nomen
Domini invocaãbo. .
ota mea Domino reddam in
conſpéectu omnis pôpuli eius *
in atriis domus Domini, in médio
tui Jerulſalem. .
Calicem ſalutàâris accipiam»
& nomen Domini invocabo.
Cum his, qui odéerunt pacem;
eram pacifcus: dum loquebar illis;
impugnäbant me gratis.

D Dôminum eùm tribulärer»
clamavi: * & exaudivit mé.
ômine libera änimam meam à
labiis iniquis,* & à lingua doloſa.
uid detur tibi, aut quid appona⸗
thr tibi: * ad linguam dololam?
agittæ potentis actæ, * cum
carboônibus deſolatoriis.
eu mihi, quia incolatus meus

prolongatus eſt: habitavi cum
4*

habitintil
colt fuit
umn his,
eifieng:
mputznab
Cur
eram pacl
lis, impn
4 b
e Dom
Mipe 1
WalO.:
wi cogi
torde: 5
Pleli
cuetunt
Peutis:
labiis eo⸗
uſtodi
catonis:
guis eui
i cogl
us meos
Hqucum
Li fanes
rta iter
ini Don
exaudi
nis mer
oͤmine
Obumndr.
gie delli
e trad
meo pe⸗
conttan
lorte er
Aput
ablörun
Ladent
ignem
non ſub
ir ling
1a: * pi
in inter
Lognor.
judicium
Pluperun
krum⸗
nömini
Fum vul
A
me Ddom

C
Katuerln
lantium

Omin
we:
uunner
huun
lunn

15U
1
l.

tati eſie
inrocado⸗

er go lu
tein humil

meo: 105

Donind,e
rloir iti
Aeeigiin
vocid.
tectint
aen
i wons 1

lettunn
& flins a
neri thi⸗
dis N
ino ketir

Utitis cche
imwocinn
joderuol
n logletu

P Allt i
toli,
inniu
ohln D

habitäntibus Cedar: *τ multüm in-
cola fuit anima mea.
um his qui oderunt pacem, eram
acificus: *“ cùm loqueébar illis,
impugnabant me gratis.
là. Cum his, qui oderunt pacem,
eram pacificus, dum loquébar il-
lis, impugnabant me gratis.
Ab hominibas iniquis libera
me Domine. . .
Ripe me Dômine ab hômine
malo: * à viro iniquo éripe me.
ui cogitaverunt iniquirates in
gorde: * tota die conſtituebant
Prælia.
cuerunt linguas ſuas ſfieut ſer⸗
entis: * venénum aſpidum ſub
abiis eorum.
uſtodi me Dômine de manu pec-
catoris: 7 & ab hominibus ini-
quis éripe me.
ui cogitaverunt ſupplantàre greſ-
ſus meos, * abicondérunt ſuperbi
laqucum mihi.
t funes extendérunt in làquen: *
juxta iter ſcandalũ poſuérunt mihi.
ixi Doômino: Deus meus es tu:*
exaudi Domine vocem deprecatio-
nis meæ.
5mine, Dñie virtus ſalůtis mex: *
obumbraſti ſuper caput meum in
die belli.
Ne tradas me Dômine à defiderio
meo peccatori: „ cogitavérunt
contra me, ne derelinquas me, ne
forte exaltentur. *
Raput circúitus eérum: * labor
labioôrum ipsorum opeériet eos.
Cadent ſuper eos carbones, in
ignem deſjicies eos: * in misériis
non ſubsiſtent.
Vir linguoôſus non dirigétur in ter
ra: * virum injúſtum mala capient
in interitu. .
Cognôvi „ quia fâciet Dôminus
judicium inopis: * & vindiéctam
Pauperum. .
erùmtamen ſuſti confitebüntur
néômini tuo: * & habitabunt recti
cum vultu tuo. .
Ab hominibus iniquis libera
me Dômine.
Cuᷣssödi me à laqueo, quem
ſtatuérunt mihi, & à ſcandalis ope-
räantium iniguitatem.

— Omine clamavi ad te, exaâudi

me: * inténde voci mex, cum *

glamavero ad te. .
Dirigatur oratio mea ficut incen-
ſum in conſpectu tuo:; * elevatig

301
mänuum meârum ſacrificium ve-
ſpertinum.
one Däüe cuſtodiam ori meo: 6 &
ôſtium circumſtantiæ lâbiis meis.
Non declines cor meum in verba
malitiæ, * ad excusàndas excuſa-
tiones in peccatis.
um hominibus operaântibus ini-
quitatem, * & non communicàbo
cum electis eorum.
orripiet me juſtus in miſericôr-
dia, & increpabit me, * 6leum
autem peccatoôris non impinguet
caput meum. .
uéôniam adhuc & orätio mea in
beneplacitis eorum: * absorpti
ſunt jundti petræ jüdices eorum.
udient verba mea; quéôniam po-
tuerunt: * ſicut craſſitdo terræ
Srubta eſt ſuper terram. .
iſſipata ſunt oſſa noſtra ſecus in-
férnum: * quia ad te Domine, Dne
oculi mei: in te ſperavi, non au-
feras ànimam meam.
uſtôdi me à laqueo, quem ſta-
tuérunt mihi: * & à ſcandalis ope-
rantium iniquitätem. .
adent in retiaculo ejus peccatô-
res: * ſingulariter ſum ego, donec
traänſeam.
Cuſtòdi me à laqueo, quem
ſtatuérunt mihi, & ſcandalis
operantium iniquitätem,
Conſiderabam ad déxteram»
& videbam, & non erat; qui cog-
néſceret me.

Oce mea ad Döminum clama-
vi; * voce mea ad Dominum
Afecr ſum.

ndo in conſpectu ejus oratio-

nem mesm: * & tribulationem
meam ante ipſum pronüntio.
n deficiéendo ez me ſpiritum me-
um, *& tu cognovifti sémitas meas.
n via hac, qua ambulabam: * ab-
ſconderunt laqueum mihi. 3
onſiderabam ad déxteram, & vi-
débam, * & non erat; qui cogno-
(ceret me.
Beriit fuga à me⸗ * & non eſt;,
qui requirat änimam meam.
lamavi ad te Domine *† dixi: Tu
es ſpes mea; portio mea in terra
vivéntium. .
Inténde ad deprecationem meâ: *
quia humiliatus ſum nimis.
ibe a me à perlequentibus me"
quia confortati ſunt ſuper meée.
SHdac de cuſtodia animam meam

ad conftendum nomini S *
e

2

ℳ

302
me expéctant juſti, donec retribuas
mihi.
Confideràbam ad déxteram,
& vidébam, & non erat, qui cog-
noſceret me.

Cœnantibus aurem illis, accépit
Jeſus panem, & benedixit, ac fre-
git, deditque diſcipulis ſuis.
Chriſtus factus eſt.
300⸗

Jube domne.
Adjutorium

um invocaârem.
unc dimittis.
Chriſtus factus eſt.
300.

FERIASEXTA.

Aſtitérunt Reges terræ, & princi-
pes convenérunt in unum adversùs
Düm;, & advérsùs Chriſtum ejus.

Ppôpuli meditati ſunt inania.
ſtiterunt Reges rerræ, & princi-
pes convenérunt in unum, ad-
vérsùs Dôminum, & adversùsChri-
ſtum ejus
irumpamus vincula eôrum: * &
projiciamus à nobis jugum i1psorü.
Qui habitat in coœlis, irridébit
eos: * & Dôminus ſubſannabit eos.
Tunc loquéetur ad eos in ira ſua, *
& in furore ſuo conturbabit eos.
go autem conſtitútus ſum Rex ab
eo ſuper Sion montem ſanctum e-
jus, * prædicans præcéptum ejus:
minus dixit ad me: Filius
meus es tu, ego hodie génui te.
oſtula à me, & dabo tibi Gentes

Qrhes fremuérunt Gentes, * &

beàti omnes, qui confidunt in eo.

Aſtitérunt Reges terræ, &
principes convenérunt in unum,
advérsùs Dôminum, & adveêrsùs
Chriſtum ejus.
Divisérunt ſibi veſtimenta
mea, & ſuper veſtem meam mise-
runt ſortem.

Eus, Deus meus, réſpice in
me, quare me dereliquiſti? *
longèé à falute mea verba delictô-
rum medôrum.
eus meus clamabo per diem, &
non exâudies: * & nocte, & non
ad inſipiéntiam mihi.
u autem in Sancto habitas, *
laus Iſfrael.
n te ſperavérunt patres noſtri: *
ſperavérunt, & liberâſti eos.
d te clamavérunt, & ſalvi facti
ſunt: * in te ſperavérunt, & non
ſunt confũſi.
go autem ſum vermis, & non
homo: * opprobrium hôminum,
& abjéctio plebis.
mnes vidéntes me,; derisérunt
me: * locüti iunt làâbiis, & mo-
verunt caput.
Speravit in Dômino, eripiat
eum: * ſalvum faciat eum, quo-
niam vult eum. .
uòônian tu es, qui extraxiſti me
de ventre, * ſpes mea ab ubéribus
matris meæ. In te projéctus ſum ex
uütero. .
e ventre matris meæ Deus meus
es tu, * ne diſcéſſeris à me.
uéôniam tribulatio prôxima eſt: ½
quôniam non eſt, qui adjuvet.
ircumdedérunt me vituli multi: *
tauri pingues obſedérunt me.
Uruͤsrunt ſuper me os ſuum, *
ſicht leo rapiens & rügiens. .
icut aqua effùſus ſum: * & di-
ſperta ſunt mnia oſſa mea.
actum eſt cor meum tamquam
cera liquêſcens * in médio ventris
mei.

hæreditàtem tuam, * & poſſeſſié-

nem tuam términos terræ. &

eges eos in virga férrea *τ & tam-
quam vas figuli confringes eos.—
t nunc Reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.

ervite Dômino in timore: * &
exultate ei cum tremôre.
&pprehéndite ditciplinam, ne-

quando iraſcatur Dñs, * & pereatis
de via juſta. .d.
Süm exarlerit in brevi ira ejus; *

ruit tamquam teſta virtus mea;
lingua mea adhæfit faucibus
meis: * & in púͤlverem mortis
deduxiſti me. „
Luoòniam circumdedérunt me ca-
nes multi: * concilium malignan-
tium obsédit me.
odérunt manus meas, & pedes
meos: * dinumeravérunt omnia
oſſa mea. =
pſi verò conſideravérunt, & inſpe-
Xétunt me: * divisérunt ſibi ve-
ſtimén-

ſtimenta
an mise
aute
auxiiun
onem
ne:
meam:
weam.
alpa 1
cornibu
meam
urrabo
meis: *½
do te,
un time
tumm: *
klonkicat
ineat
guoniam
IIt depre
ec aye
& cum e
u me.
pud te
Nlt vot⸗
Uimentiun
Sdent pe
X hudat
unt eun
in lxcul
eminit
Dominun
1 ador⸗
Uniperſe
wonian
iple d
anduc⸗
olmnes P
ilejus
dunt in
t anim
men me
nmmunt
ſentüra:
ucttiam
glemfee

mei
1
wntlonte

2l, In
inigni

omin
ſalus
Ominus
ſo ei
Amn a
RNut
n ribu
i Il ärn
lidil

Dnäüduntüt
etes tene
Unt in unen
n, Katen

bbi velinte
enmmemm

s, lliet
eteliliti
1 felbe celt

10 N 1 dien
nolte . 1r

atesznttl
beiti

enut, l

mmi,
un hofnin,

le,) Leiitt
lbiss, n

iat eucd,6

extrant!
ea abubi
Cjeckusu⸗

der helnß⸗
iis le.
iufen
eluin
letunrhn
me s ut
ligiens
ſun: 15
linen
eulm tawoge
mecio len

getunt ,
lunmmis

nens Nt⸗
eunt i⸗

uunt ſtt⸗
elln,te !
we

ſtiménta mea, & ſuper veſtem me-
am miseérunt fortem.
u autem Domine, ne elongaàveris
auxilium tuum a me: * ad deten-
ſionem meam conſpice.
rue a framea Deus äanimam
meam: * & de manu canis unicam
meam.
Salva me ex ore leonis: * & à
côrnibus unicornium humilitàâtem
meam
Narrabo nomen tuum frätribus
meis: * in médio Eccleſiæ lauda-
bo te.
QAn timétis Dominum, laudate
eum: * univérlum ſemen Jacob
glorificate eum.
imeat eum omne fſemen IIfrael: *
quôniam non ſprevit,neque deſpé
Xit deprecationem pauperis
ec avertit faciem ſuam à me: *
& cum clamarem ad eum, egaudi-
VIt me.
Apud te laus mea in Eccléſia mag
na! * vota mea reddam in conſpectu
timentium eum.
Edent pauperes, &! ſaturabuntur:
& laudabunt Doôminum, qui requi-
runt eum: * vivent corda eòôrum
in ſæculum ſæculi.
eminiſcentur, & converténtur ad
Dominum * univeérſi fines terræ.
t adorabunt in conſpectu ejus *
univerſæ familiæ Gêntium.
uoôniam Domini eſt regnum: *
& ipie dominabitur Gentium.
anducaverunt, & adoraverunt
omnes pingues terræ, * in conſpé-
Gtu ejus cadent omnes, qui deſcen
dunt in terram.
t anima mea illi vivet: * & ſe-
men meum sérviet ipſi. .
Annuntiabitur Domino generatio
ventura: * & annuntiabunt cœli
juſtitiam ejus populo, qui naicetur,
aem fecit Doôminus.
Divisérunt ſibi veſtimenta
mea „& iſuper veſtem meam misée-
runt lortem.
Inſurrexérunt in me teſtes
iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi.

Ominus illuminâtio mea „ &
ſalus mea, * quem timebo?
36minus Protctο vitæ mex; * à
quo trepidabo?
um approôpiant ſuper me nocen-
tes, * ut edant carnes meas.
ui tribulant me inimici mei, *
ipſi infirmati ſunt, & cecidérunt
i consiſtant adversum me cçaſtra"

. 303
non timébit cor meum.
ai exurgat adversuüm me
lium, ?† in hoc ego [peraâbo.
nam pétii à Domino, hanc re-
quiram, ut inhabitem in dorm no
PDni omnibus diebus vitz meæx.
t videam voluptatem Doômini, *
& viſitem templum ejus.
Quôniam abſcondit me in tabe'r-
naculo ſuo : * in die malôrt m
protéxit me in abſcondito tabeer-
naculi ſui. ..
n petra exaltavit me, * & nu ne
exaltavit caput meum ſuper inivai-
cos meos.
ircuivi, & immolavi in taberma-
culo eius hôſtiam vocfferationrs:: *
cantabo, & plalmum dicam Dtio.
Sxaudi Domine vocem meama -
qua clamavi ad te: * miſerére mei »
& exaâudi me.
ibi dixit cor meum, exquiqivit
te facies mea: * faciem tuam Dô=⸗
mine requiram.
e avértas faciem truam à vie 2 *
ne declines in ira à ſervo tuo.
diùtor meus eſto: * ne derelin-
quas me, neque deſpicias me Deus
salutaris meus.
zuoniam pater meus, & mater
mea dereliquérunt me: * Domi-
nus autem aſsumpſit me.
egem pone mihi Doômine in via
tua: * & dirige me in semitam
rectam propter inimicos meos.
e tradideris me in animas tribu-
lantium me: * quôniam inſurre-
xérunt in me teſtes iniqui, & men-
tita eſt iniquitas ſibi.
redo videre bona Déôémini: * in
terra viventium.
xpécta Dominum viriliter age: *
& confortétur cor tuum, & suſti-
ne Dominum.
Inſurrexérunt in me teſtes
iniqui, & mentita eſt iniquitas ſibi.
Divisérunt fibi veſtimenta mea«
Et ſuper veſtem meam misérunt
ſortem. .
De Lamentatiône Jeremiæ Proph.

⸗PIæ-

Ogitàvit Däs diſſipare murum
Cir Sion: teténdit funiculum
ſuum, & non avertit manum ſuam
a perditione, luxitque antémurale;
& murus pariter diſſipatus eſt,
Defizæ ſunt in terra portæ
ejus: perdidit, & contrivit ve-
Gtes eius, Regem eius, & princi-
pes ejus in Gentibus; non eſt
Lex „ & Prophétæ ejus an in-

304 — .
venerunt viſiõönem à Dômino.
Sedérunse in terra, conti-
Zuérunt ſenes filiæz Sion: conſper-
sérunt einere capita ſua;, accincti
ſunt cliciis, abjecérfunt in terram
caàpita ſua virgines Jeruſalem.
Gaph. Defecérunt præ lacrymis
ôcúli mei, conturbata ſunt viscera
mea; effùſum eſt in terra jecur
meum fuper contritioône filiæ po-
puli mei, cùm deficeret parvulus,
& lactens in plateis oppidi,
ferúſalem, Jeruſalem, convérte-
re ad Dôminum Deum tuum.
g. Cmnes amici mei dereliquerũt
me, & prævaluerunt inſidiantes mi-
hi: tradidit ne, quem diligébam:
Et terribilibus oculis plaga cru-
déli percutientes, acéto potabant
me. Inter iniquos projecé-
runt me „ & non pepercérunt
asimæ mex. Et terribilibus.

Atribus ſuis dixérunt: Ubi
eſt triticum, & vinum? cùm
deficerent quaſi vulnerati in pla-
téis civitatis: cùm exhalaârent ani-
mas ſuas in ſinu matrum fſuarum.
J „Cui comparabo te vel cui
aſſimilabo re, filia Jeruſalem ? cui
exxquäâbo te, & conſolabor te;
virgo filia Sion? magna eſt enim
velut mare contritio tua: quis me-
débitur tui?
Prophéetæ tui vidérunt tibi
ftalſa & ſtulta, nec aperiébant ini-
quitàtem tuam, ut te ad pœnitén-
tiam provocarent: vidérunt au-
tem tibi aſſumptioônes falſas, &
ejectiones.
Plausérunt ſuper te mâni-
bus omnes transeüntes per viam:
ſibi lavérunt, & movérxunt caput ſu-
um ſuper filiam Jeruſalem: HBæcci-
ne eſt urbs, dicêntes, perfécti de-
Côris, gaudium nniveriæ terræ.
jerûſalem, Jerûſalem, convertere
ad Dominum Deum rtuum.
g. Velum templi ſciſsü eſt, * Et
omnis terra trémuit;: latro de cru-
ce clamabat, dicens: Meménto mei
Déômine, dum véneris in regnum
tuum. Petræ ſciſſæ ſlunt, &
monuménta aperta fſunt, & multa
côrpora Sanétorum;, qui dormie-
rant „ ſurrexérunt. Et omnis.
Go vir videns paupertaté me-
am in virga indignatioônis ejus.
oh. Me minavit, & adduxit in
ténebras, & non in lucem.

Tantum in me vertit, &
convértit manum ſuam tota die.
Vetuſtam fecit pellam meã,
S8c carnem meãscontrivit oſſa mea.
„ Æ)dificavit in gyro meo, &
circumdedit me felie; & labore.
In tenebroſis collocavit mes
quaſi mortuos ſempiternos.
Circumædificavit advér-
süm me; ut non egrediar: aggra-
vavit compedem meum.
Sed & cùm clamavero, &
rogâvero, excluſit orationem meã.
. Concluſit vias meas la-
pidibus quadris ; sémitas meas
subvertit.
erúſalem, Jeruſalem, convértere
ad Doôminum Deum tuum.
Vinea mea elécta, ego te plan-
tavi. Quõômodo convérſa es in
amaritudinem, ut me crucifigeres-
& Barabbam dimitteres?
Sepivi te, & lapides elégi ex
te, & ædificavi turrim. Quomodo.
inea mea.

Vim faciébant, qui quærébant àni-
mam meam. us 3
Domine; ne in furôre tuo aär-
guas me: * neque in ira tua
cortipias me.
uoniam ſagittæ tuæ infixæ ſunt
Mmihi: * & confirmaſti ſuper me
manum tuam. .
on eſt sànitas in carne mea à fa-
cie iræ tuæ: * non eſt pax oôſſibus
meis à fäcie peccatôrum meorum.
uoniam iniquitates meæ ſuper-
gréſſiæ ſunt caput meum: * & ſicut
onus grave gravatæ ſunt ſuper me.
utruérũt, & corrüptæ süt cicatri-
ces mex,* à facie inſipiéntiæ meæx.
iſer factus ſum, & curvatus ſum
usque in finem: * tota die con-
triſtatus ingrediébar. .
uéëniam lumbi mei impléti ſunt
illuſiéônibus: * & non eſt sanitas
in carne mea.
fflidtus ſum, & humiliatus ſum
nimis: * rugiebam à gémitu cor-
dis mei.
ômine, ante te omne defidérium
meum : * & gémitus meus à te
non eſt abſconditus.
or meum conturbaâtum eſt; de-
reliquit me virtus mea: “* u-

men oculôrum meoôrum, & ipſum

non eſt mecum. —ðM
mici mei, & pröximi mei: ad-
versům me appropinquaverunt, &
ſtetéxunt. E1

gn ju
Keterunt
uareban
Etgni in
cüti ſun
tota die
80 aut
audieéban
aperiens
t factus
diens:
vedarguti
uoniam
id eaudi
Uia din
dkeant mit
commoye
we IWagn
öniam
Gn: &
meo ſem
uonian
Muntiäbo
cato mee
nimici
Imiͤti ſu
Dlicati ſu
Ul rerr
etraheb
guebar d
Ne dere
mels:
Intende
Domine
Vi⸗
bant ani
00
tülequi g
Aukerant
Xpes
in
t exau
edüͤxit n
luto trc⸗
t ſarn
ees:
Timmi
horum,
icebun
Nlberbe
Eills r
mminiſes
in panlta
Ulta fen
mirabiliz
1lis non
Ennunti⸗
walülie
Ain

E

we verite1
m on de
t pellan pe
tivit olim
Nlo nenl
e; & ldort
colloetfit
Uten.
iftemit ad⸗
eciar: E
en.
camiren
Miotem
t fins men
Seitb ve

em konnene

eedmt

uore tin
gue in ind

ur infnl

ſti e

Aene nein
eſt pen .
Zrumn mmeck⸗
es ner
ſund ſchei⸗
Nr ltet⸗
lipiente
Ecmnitls
toln ed
imnen,
on et in

humilitus 1
ecekili
itns Nent

& qui juxta me erant, de longè
ſteterunt: * & vim faciébant, qui
quærébant animam meam.
Et qui inquirébant mala mihi, lo-
cùti ſunt vanitätes : *½ & dolos
tota die meditabantur.
go autem tanquam furdus non
audiébam: * & ſicut mutus non
apériens os ſuum.
t factus ſum ſicut homo non au-
diens: * & non habens in ore ſuo
redargutiones. ,
uoôniam in te Dômine ſperavi: *
tu exaudies me Dne Deus meus.
zuia dixi: Nequando ſupergau-
deant mihi inimici mei: * & dum
commovéntur pedes mei, ſuper
me magna locuti ſunt. .D
Quôniam ego in flagélla paratus
ſhüm: X & dolor meus in conſpéctu
meo ſemper.
»uôniam iniquitatem meam an-
Huntiabo; * & cogitabo pro pec-
cato meo.
nimici autem mei vivunt, & con-

firmati ſunt ſuper me: * & multi-

Plicati ſunt, qui odérunt me iniqueè.
Nui refribuunt mala pro bonis,
detrahébant mihi: * quôniam ſe-
québar bonitatem.
Ne derelinquas me Döômine Deus
meus: * ne diſcéſſeris à me.
Enteênde in adjutérium meum, *
Doômine Deus ſalútis meæ.
Vim faciébant, qui quære-

bant animam meam.

Confundantur & revereaân-
tur, qui quærunt animam meam, ut
auferant eam. ..
„Xpectans expe ctavibominum, *
& inténdit mihi.
t exaudivit preces meas: *½ &
eduúxit me de lacu misériæ, & de
luto fæcis.
Et ſtatuit ſuper petram pedes
meos: * & diréxit greſſus meos.
t immiſit in os meum canticum
novum, * carmen Deo noſtro.
idébunt multi,; & timébunt: *
& ſperabunt in Dômino.
6B eatus vir, cujus eſt nomen Déô.
mini ſpes ejus: *τ ſ & non reſpéxit
in vanitates, & insanias talſas.
ulta feciſti tu Dnie Deus meus
mirabilia tua: * & cogitatiéônibus
tuis non eſt, qui ſimilis ſit tibi.
nnuntiàavi, & locútus ſum: *
multiplicati ſunt ſuper nůmerum.
acrificium & oblationem nolui-
ſti: „ aures autem perfeciſti mihi.

olocauſtum & pro peccato non

2 30
poſtulaàſti: * tune dixi: Ecce 43510.
n capite libri ſcriptum eſt de me,
ut facerem voluntatem tuam: *
Deus meus volui, & legem tuam
in médio cordis mei.
nnuntiavi juſtitiam tuam in Ec-
cléſia magna: * ecce läàbia mea non
prohibébo: Dômine tu ſciſti.
uſtitiam tuam non abſcondi in
corde meo: * veritatem tuam
& ſalutare tuum dixi.
on abſcondi miſericôrdiam tu-
am, & veritäatem tuam, * à concilio
multo.
u autem Däe ne longé facias
miſeratiônes tuas à me: * miſeri-
côrdia tua, & véritas tua ſemper
ſuſcepérunt me.
uôniam circumdedérunt me ma-
là, quorum non eſt nümerus,„ *
comprehendérunt me iniquitaàtes
meæx, & non pôtui, ut vidérem.
ultiplicatæ ſunt ſuper capillos
capitis mei: * & cor meum dere-
liquit me.
omplaceat tibi Dñe, ut eruas me*
Dnhe ad adjuvandum me réſpice.
onfundaântur, & revereantur ſi-
mul, qui quærunt animam meam, *
ut auferant eam.
onvertantur retrô⅛rſum, & reve-
reântur * qui volunt mihi mala.
erant conféſtim confuſioônem ſu-
am, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
Hxùúltent & læténtur ſuper te om-
nes quæréntes te: * & dicant ſem-
per: Magnificétur Doôminus, qui
diligunt ſalutare tuum.
go autem mendicus ſum, & pau-
per: * Dôminus ſolicitus eſt mei.
djùtor meus, & protéctor meus
tu es: * Deus meus ne tardaveris.
Confundantur, & reverean-
tur, qui quærunt animam meam
ut auferant eam.
Alieni inſurrexérunt in me, &
fortes quæſiérunt animam meam.

Eus in némine tuo ſalvum me
fac: † & in virtute tua judica
me.
eus exâudi oratiönem meam: *
auribus pércipe verba oris mei.
uôniam aliéni inſurrexérunt ad-
vérsaàm me, & fortes quæſiérunt
àanimam meam, * & non propoſué-
runt Deum ante conſpedtum
ſuum. . r.
cee enim Deus àâdjuvat me; * &
Dôminus ſuſcéptor eſt animæ
meæ.
ver-

305
verte mala inimicis meis,
veritate tua diſperde illos.
oluntarié ſacrificabo tibi, * &
confitébor nomini tuo Domine;
quôniam bonum eſt.
uôniam ex omni tribulatiône
eripuiſti me, * & ſuper inimicos
meos deſpexit culus meus.
Alieni inſurrexérunt in me, &
fortes quæſiérunt animam meam.
5. Inſurrexérunt in me teſtes ini-
aui.
Et mentita eſt iniquitas ſibi.
Ex Tractatu S. Auguſtini Epiſcopi
ſuper Pſalmos.

DRotexiſti me Deus à convéntu
malignantium, a multitudine
operantium iniquitatem. Jam ip-
ſum caput noſtrum intueamur.
Multi Martyres talia paſſi lunt, ſed
nihil ſic elucet ,„ quomodo caput
Martyrum: ibi melius intuémur;,
quod illi expérti ſunt. Protéctus
eſt aàa multitùdine malignaäantium,
protegénte ſe Deo, protegente car-
nem ſuam ipſo Filio; & hömine,
quem gerebat: quia Filius höminis
eſt, & Filius Dei eſt. Filius Dei,
propter formam Dei; Filius hoô-
minis, propter formam ſervi, ha-
bens in poteſtàte ponere animam
ſuam, & recipere eam Quid ei po-
tuérunt facere inimici? Occidé-
runt corpus, animam non occide-
runt. Inténdite, Parum ergo erat
Dôminum hortari Martyres ver-
bo, niſi firmaret exémplo.
Tamquam ad latronem exiſtis
cum gladiis & füùſtibus compre-
héndere me: *β Quotidie apud vos
eram in templo docens, & non me
tenuiſtis: & ecce flagellatum du-
citis ad crucifigendum.
Cùmque injeciſſent manus in
Jeſum, & tenuiſſent eum, dixit
ad eos. Quotidie

Oſtis, quis convêntus erat mali-
gnantium Judæorum, & quæ
multitudo erat operantium iniqui-
tatem. Quam iniquitatem? Quia
voluérunt occidere DOOminum Je
ſum Chriſtum. Tanta ôpera bona,
inquit, oſténdi vobis, propter quod
horum me vultis occidere? Pertu-
lit omnes infirmos eorum, curavit
omnes länguidos eôrum, prædica
vit regnum cœloôrum;, non tacuit
vitia éôrum ut ipſa pôtiùs eis dis-
plicérent, non médicus, a quo ſana-

„* & in bäântur. His mnibus curationibus

ejus ingrati, tamquam multa fe-
bre phrenétici, inſanientes in mé-
dicum, qui venerat curare eos, eg-
cogitaverunt conſilium perdendi
eum: tamquam ibi volentes Proba-
re, utrùm verè homo ſit, qui mori
poſſit, an aliquid ſuper homines ſit-
& mori le non permittat. Verbum
ipsôrum agnôſcimus in Sapiéntia
Saloméônis: Morte turpiſſima;, in-
quiunt, condemnémus eum. In-
terrogémus eum, erit enim reſpé-
ctus in ſermônibus illius. di enim
veré Filius Dei eſt, liberet eum.
Ténebræ factæ ſunt, dum cruci-
Axiſſent Jeſum Judæi, & circa ho-
ram nonam exclamavit Jeſus vo-
ce magna: Deus meus, ut quid
me dereliquiſti? Et inclinato
capite emiſit ſpiritum.
Exclamans jetus voce magna;
ait: Pater, in manus tuas com-
méndo ſpiritum meum. Et.

Xacuerunt famquam gladium
linguas ſuas Non dicant Ju-
dæi: non occidimus Chriſtum. Er-
enim proptérea eum dedérunt ju-
dici Pilato, ut quaſi ipfi à morte
ejus videréntur immúnes. Nam
cum dizxiſſet eis Pilatus: Vos eum
oecidite: reſpondérunt: Nobis non
licet occidere quemquam. Ini-
quitatem facinoris ſui in judicem
hominem refundere volébant: fed
numquid Deum judicẽé fallébant 2
Quod fecit Pilatus, in eo ipſo, quod
fecit, aliquantum particeps fuit:
fed in comparatiône illorum mul-
tò ipſe innocéntior. Inſtitit enim
quantum potuit, ut illum ex eô-
rum manibas liberaret; nam prop-
téreà flagellatum produxit ad eos.
Non perſequéndo Dominum fla-
gellavit, ſêd eorum kurori fatis-
facere volens, ut vel ſic jam mi=
téêſcerent, & desinerent velle oc-
cidere, cùm flagellatum vidérent.
Fecit & hoc. At ubi perſeveravé-
runt, noſtis illum laviſſe manus,
& dixiſſe, quòd ipſe non feciflet,
mundum ſe eſſe à mortè illius.
Fecit tamen Sed ſi reus „ quia
fecit vel invitus; illi innocéntes»
qui coegérunt, ut faceret? Nullo
modo. Sed ille dixit in eum ſen-
téntiam, & juſſit eum crucifigi &
quaſi ipſe occidit: & Vos 6 Judæi

occidiſtis. Unde occidiſtis à Gla.
dio linguæ: acuiſtis enim lingus
veſtras.

Veſtras.
niſi quan⸗
Crucifige
,Anim
Ainman
eſt mihii !
ſlya: de
Versarius
&& propen
poſuerun
lis, & lun
Quia n.
Unolcerer
Unlarten
miſericore
anime me
nimam.

Abinlurg
Domine,
mim mea

Eibe I
mels,
mme libeta
Ilpe me
tiem, *
lalva me.
ia ece
W: Firrn
ſeque in
cRum me
Alltite en
ne in
N tu
Deus Ilrae
Ntenge a0
tesk non
Operänturt
onverté
mem patie
uibunt c
ece log
Cils in .i
Auſs auiri
1tn Do
iine
otitüdine

dinm anz
n,
6: 5l

s cutatin
aln mnaln
zmientezii:
Clitee
Hliumn gerk
volentsft
o ſt, gin
pethon
tnittat er
us in
e tulpilimt,

nartt et
mels, 1
Et Nel
itun.
3s voce
unus tuui!
geunn. Et.

um
ualigli
Inmmüne,

.

veſtras. Et quando percufsiſtis „ ne: *

niſi quando clamaſtis: Crucifige,
crucifige?
Animam meam diléctam tradi-
di in manus iniquorum, & facta
eſt mihi hæréditas mea ſicut leo in
ſilva: dedit contra me voces ad-
versarius, dicens: Congregamini,
& properate ad devorand illum:
poſuêrunt me in desérto ſolitùdi-
nis, & luxit ſuper me omnis terra:
Quia non eſt inventus, qui me
agnoſceret, & faceret benè.
Inſurrexérunt in me viri absque
miſericordia, & non pepercérunt
animæ meæ. Quia.
nimam.

Ab inſùrgéntibus in me libera me
Domine, quia occupavérunt ani-
mam meam.

ERipe me de inimicis meis Deus
meus: * & ab inſurgéntibus in
me libera me.
Sripe me de operäntibus iniqui-
tatem, * & de viris sanguinum
lalva me.
duia ecce cepérunt änimam me-
am : * irruérunt in me fortes.
eque iniquitas mea, neque pec-
catum meum Domine: * ſine ini-
quitate cucurri, & diréxi.
Xürge in occürſum meum, & vi-
de: * & tu Döômine Deus virtütum,
Deus Itrael.
ntende ad viſitandas omnes Gen-
tes: * non miſerearis mnibus, qui
operantur iniquitatem.
Sonverténtur ad véeſperam, & fa-
mem patientur ut canes, * & cir-
cuibunt civitatem.
E cce loquentur in ore ſuo, & glaà-
dius in labiis eorum: * quôniam
quis audivit?
t tu Dômine deridébis eos: * ad
nihilum deduces omnes Gentes.
Fortitüdinem meam ad te cuſté-
diam, quia Deus ſuſcéptor meus
es: * Deus meus, miſericoôrdia ejus
Prævéniet me.
Deus oſtendet mihi ſuper inimicos
meos, ne occidas eos: * nequândo
obliviſcantur pòpuli mei.
Diſperge illos in virtůte tua: &
depone eos protector meus Däüe.
Delictum, oris eorum, ſermonem
labiorum ipsorum, * & compre-
endantur in ſupérbia ſua.
Et de execratione, & mendacio
annuntiabüntur in conſümmatioô-

2 2 5 „ 37
in ira conſummatiônis, &
non erunt.
Et ſcient, quia Deus domindabitur
Jacob, * & finium terræ.
onverténtur ad veſperam, & fa-
mei patiéntar ut canes: * & cir-
cuibunt civitatem.
pſi diſpergéentur ad manducan-
dum * ſi verò non füerint ſatura-
ti, & murmurabunt.
àQ go autem cantabo fortitâdinem
tuam, * & exultabo manée miſleri-
côrdiam tuam.
uia factus es ſuſceptor meus, &
refúgium meum: * in die tribu-
lationis meæ.
djutor meus tibi pſallàm , quia
Deus ſuſceéptor meus es: * Deus
meus miſericordia mea.
Ab inſurgentibus in me IIi-
bera me Déômine, quia occupavé-
runt änimam meam.
Longé feciſti notos meos à
me: traditus lum, & non egre-
diébar.

Omine Deus ſalútis mex, &
in die clamavi, & nocte co-
ram te.
ntret in conſpéctu tuo oraâtio
mea: * inclina aurem tuam ad
precem meam. .
uia repléta eſt malis änima mea *
& vita mea inférno appropinqua-
vit
ſtimatus ſum cum deſcendénti-
bus in lacum: * factus ſum ſicut
homo ſine adjutôrio, inter mortuos
liber.
icut vulnerati dormiéntes in ſe-
pülchris, quorum non es memor
amplius: * & ipſi de manu tua re-
puùlſi ſunt.
oſuérunt me in lacu inferiori: *
in tenebroſis, & in umbra mortis.
uper me confirmatus eft furor
tuus: *& & omnes fluctus tuos
induxiſti ſuper me.
vongè feciſti notos meos à me: *
poſuérunt me abominatiônem ſibi.
Traditus ſum, & non egredié-
bar: * oculi mei languérunt præ
inôpia. .
Hamavi ad te Dömine tota die: *
expandi ad te manus meas.
NTumquid moôrtuis facies mirabi-
lia: aut médici ſuſcitabunt; &
confitebntur tib? .
umquid narrabit aliquis in. 18.
púùlchro mifericordiam cuam, &
veritatem tuam in perditione?
2 uNM⸗-

3⁰08 .
umquid cognoscéntur in téne-
bris mirabilia tua, * & juſtitia tua
in terra obliviéônis?
t ego ad te Dômine clamâvi: *
& manè oratio mea prævéniet te.
t quid Dômine repellis oratiô-
nem meam: * avértis faciem tuam
a me? ,
auper ſum ego, & in labôribus à

Juventúte mea: * exaltatus autem,
umiliatus ſum, & conturbatus.
n me tranſiérunt iræ tuæ:* & ter-
rôres tui conturbavérunt me.
ircumdedérunt me ſicut aqua to-
ta die: circumdedérunt me ſimul.

advérsüs operäntes iniquitätem?
iſi quia Döminus adjuvit me: *
paulò minus habitàſſet in inferno
anima mea
i dicébam: Motus eſt pes meus: *
miſericôrdia tua Doômine adjuva-
bat me. .
ecúndùm multitudinem dolorum
meôrum in corde meo, * conlo-
lationes tuæ lætificavérunt ani-
mam meam. .
Fumquid adhæret tibi ſedes ini-
quitatis: qui tingis laborem In
ræ&½ cépto?
aptabunt in änimam ſuſti: & &

longâſti à me amicum, & proxi- sanguinem innocéntem condem-

mum:
Longè feciſti notos meos à
me: traditus ſum, & non egre-
diébar. Captabunt in
animam juſt', & sanguinem inno-
céntem comdemnabunt.

Eus ultionum Hôminus: *
Deus ultioônum liberè egit.
Xaltäare, qui jüdicas terram: *
redde retributionem ſupeérbis.
squequò peceatores Dne, * üs-
quaquòô peccatôres gloriabuntur?
5Effabuntur, & loquentur iniqui-
tätem: * loquéntur omnes, qui
operantur injuſtitiam?
opulum tuum Dômine humilia-
vérunt: 7 & hæreditatem tuam
vexavérunt.
iduam & àdvenam interfecé-
runt: * & pupillos occidérunt.

t dixérunt: non vidébit Dômi-

nus: * nec intélliget Deus Jacob.
Intelligite inſipiéntes in pôpulo: *
& ſtulti aliquando sapite.
ui plantavit aurem, non audiet?*
aut qui finxit culum, non consi-
derat?
àQui corripit Gentes, non äàrguet? *
qui docet hominem ſcientiam?
minus ſcit cogitationes hômi-
num, * quôniam vanæ ſunt.
eatus homo, quem tu erudieris
Doômine: * & de lege tua docùeris
eum.
Ut mitiges ei à diébus malis: *
donec fodiatur peccatoôri foôvea.
Quia non repéllet Dôminus ple-
bem ſuam, * & hæreditatem
luam non derelinquet.
Quoadüsque juſtitia convertatur
in judicium; * & qui juxta illam
omnes, qui recto funt corde.

Quis consurget mihi advérsùs ma-
lignäntes? aut quis ſtabit mecum

* & notos meos à miséria nabunt.

t factus eſt mihi Dôminus in re⸗
fùgium, * & Deus meus in adju-
torium ſpei meæ .
t reddet illis iniquitatem ipso-⸗
rum, & in malitia eorum diſperdet
eos: * diſperdet illos Doôminus
Deus nofter. . —.
Captabunt in änimam juſti⸗
& sänguinem innocentem con-
demnabunt. .
Locuti ſunt advérsùm me lin-
gua doloôſa. Et ſermonibus
ôdii circumdedérunt me, & ex-
pugnavérunt me gratis. .
De Epiſtola beati Pauli Apõſtoli
ad Hebræos.

Eſtinémus ingredi in illam 16-
FEquiem: ut ne in idipſum quis in-
cidat incredulitatis exémplum.-
vVivus eſt enim ſermo Dei; & effi-
cax, & penetrabilior omni gladio
ancipiti: & pertingens usquée a di-
viſiônem aànimæ ac ſpiritus, com-
pagum quoque ac medullarum &
diſcrétor cogitatiònu, & intentionu
cordis. Et non eſt ulla creatura in-
visibilis in conſpectu ejus: ommis
autem nuda & apérta funt culis
ejus, ad querm nobis ſermo. Habén-
tes ergo Pontificem magnum; qut
penetravit coelos, Jeſum Filium
Dei, teneamus confeſſiõônem. Non
enim habemus Pontificem, qui non
poſſit compati infirmitatibus no-
ſtris: tentatum autem per omnia
pro ſimilitdine absque peccato.
Tradidérunt me in manus. imn.
piérum, & inter iniquos projece-
runt mes & non pepercerunt der.
mæ mex; congregati ſunt advé
süùm me fortes: Et fſicut gigan-
tes ſtetérunt contra me- r.
Aliéni inſurrexérunt t⸗

AAm me,
mamm mean

Deimu
tkron,
dlam con
imjeniamu
Onnis nar
nibus alsd
conſtituit
Deum, un
ro pecci
i, gui
nian & i
admodum
Do lenet
Jelum
Hrincipibe
Ibus po
ledau
mnem.
ad Caip
um, ub⸗
Heuant.

Ec
tem
tamquar
non ſen
tifex fie
eum:
genui
Tiernun
chilede
le Pre
cum,
cete à
Klacry
DtO Iua
eſlet P
Laſſus
ſummat
temper.
Merne,
uxta or

üller in i

eſt ernen
Dömine Nr
üdinentet
e

tificrenun

. 11 9
inigviturt
eokuum
1 ilos De

in aninm
innocentt,:

Aretun
UEr lein
crunt ne,
gratis
1 PauliK
bres⸗

sùm me, & fortes quæſiérunt àni-
mam meam. Et ſicut.

Deaâmus ergo cum fidúùcia ad
thronum gratiæ, ut milericoôr-
diam conſequäàmur, & gratiam
inveniamus in auxilio opportúno.
Omnis namque Poôntifex ex homi-
nibus alsumptus, pro hominibus
conſtituitur in iis, quæ ſunt ad
Deum, ut ôfferat dona & ſacrificia
Pro peccaâtis: qui condolére poſſit
lis, qui ignôrant & errant: quoô-
niam & ipſe circmdatus eſt infir-

mitate, & proptéreà debet, quem-
admodum pro populo; ita étiam &

pro ſemetipſo ofſtêrre pro peccatis.
Jeſum tradidit impius ſummis

Principibus ſacerdotum, & ſenio-

ribus pôpuli: & Petrus autem ſe-
uebaâtur eum à longe, ut vidéret
nem. Adduxérunt autem eum
ad Caipham principem ſacerdo-
tum, ubi Scribæ & Phariſæi convé-
nerant. Petrus autem.

Ec quisquam ſumit ſibi honô-
rem; ſed qui vocatur à Deo;,
tamquam Aaron. Sic & Chriſtus
non ſemetipfſum clarificavit, ut Pon-
tifex fieret: ſed qui locuútus eſt ad
eum: Filius meus es tu, ego hodie
génui te. Quemaädmodum & in
alio loco dicit: Tu es ſaceèrdos in
ætérnum ſecundùm ordinem Mel-
chifedech. Qui in diébus carnis
ſuæx preces ſupplicationésque ad
eum, qui poſſit illum ſalvum fa-
cere à morte, cum clamore valido
& läcrymis offerens, exauditus eſt
Pro ſua reverentia. Et quidem cùm
eſſet Filius Dei, didicit ex iis, quæ
Paſſus eſt, obediéntiam : & con-
ſummãatus, factus eſt omnibus ob-
temperantibus ſibi, caula ſalüůtis
ætérnæ, appellàtus à Deo Pöntifex
juxta ordinem Melchiſedech.
Caligaverunt ôculi mei à fletu
meo:; quia elongatus eſt à me, qui
conſolabatur me. Vidéte omnes
Hoôpuli, *i eſt dolor similis:
iicut dolor meus.
O vos omnes, qui transitis per
viam, atténdite, & vidéte. Si eſt.
aligavérunt.
D L

Rprio Filio ſuo non pepércit
Deus, ſed pro nobis omnibus
trädidit illum.
iſerere. 297.

309
Anxiàtus eſt ſuper me ſpiri-
tus meus, in me turbatum eſt cor
meum.
Omine exaudi oratiônem me-
am, auribus pércipe obſecratiô-
nem meam in veritate tua: *† exau-
di me in tua juſtitia.
t non intres in judicium cum
fervo tuo: *† quia non juſtificabi-
tur in conſpéctu tuo omnis vivens.
uia perſecûtus eſt inimicus ani-
mam meam: * - humiliavit in terra
vitam meam.
gollocavit me in obſfcüris ſicut
môrtuos ſæculi: * & anxiatus eſt
ſuper me ſpiritus meus, in me tur-
batum eſt cor meum.
emor fui diérum antiquorum,
meditatus ſum in omnibus operi-
bus tuis: * in factis manuum tua-
rum meditabar.
xpändi manus meas ad te ; *
Mnimna mea ſicut terra ſine aqua
tibi.
elòciter exaudi me Döômine: *
defécit ſpiritus meus.
on avértas fäaciem tuam à me: *
& similis ero deſcendentibus in
lacum.
uditam fac mihi manè mile-
ricôrdiam tuam: * quia in te ſpe-
ravi.
otam fac mihi viam, in qua
ambulem: * quia ad te levavi ani-
mam meam. .
ripe me de inimicis meis Dômi-
ne, ad te confúgi: * doce me fa-
cere voluntatem tuam, quia Deus
meus es tu.
§. piritus tuus bonus dedcet me
in terram rectam: * propter no-
men tuum Dômine vivificabis me;,
in æquitate tua.
Sdùúùces de tribulatiéne animam
meam: * & in miſericoôrdia tua
diſperdes inimicos meos
Et perdes omnes, qui tribulant
animam meam: quôniam ego ler-
vus tuus ſum.
Anxiatus eſt ſuper me ſpiri⸗
tus meus, in me turbatum eſt cor
meum.
Ait latro ad latréonem: Nos

quidem digna factis recipimus, hic
UD E S „

autem quid fecit? Memento mei
Däüe, dum veneris in regnum tuum.
lal eus, Deus meus. 2958.
Cüm conturbata füerit ani-
ma mea Domine: miſericôrdiæ
memor exis.
◻3

310

Gmine audivi auditionem
tuam, * & timui.
omine opus tuum, * in médio
annorum vivifica illud.
n médio annôrum notum facies: *
cùm iratus fũúeris, miſericordiæ
recordaberis.
deus ab Auſtro véniet, * & San-
Gctus de monte Pharan.
Operuit cœlos glôria ejus: * &
laudis ejus plena eſt terra.
§ plendor ejus ut lux erit: * côrnua
in manibus ejus.
bi abſcoôndita eſt fortitůdo ejus: *
ante faciem ejus ibit mors.
t egrediétur diabolus ante pe-
des ejus. * Stetit,; & menſus eſt
terram.
ſpéxit, & diſsôlvit Gentes: * &
contriti ſunt montes ſæculi.
ncurvati ſunt colles mundi, * ab
itinéribus æternitatis ejus.
ro iniquitäte vidi tentôria X.-
thiopiæ , * turbabüntur pelles
terræ Madian.
umquid in fluminibus irâtus es
Dômine: * aut in fluminibus furor
tuus? vel in mari indignatio tua?
ui alcéêndes ſuper equos tuos: *
& quadrigæ tuæ ſalvatio.
ùſcitans tuſcitabis arcum tuum: *
juraménta tribubus, quæ locutus
es
lúvios ſcindes terræ: vidérunt tę,
& doluérunt montes: * gurgeés
aquarum tranſiit.
edit abyſſus vocem ſuam: * al-
titůdo maânus ſuas levavit.
ol & lana ſtetérunt in habitaculo
ſuo, * in luce ſagittarum tuarum,
ibunt in ſplendôre fulgurantisha-
ſtæ tuæ.
n frémitu conculcàâbis terram: *
& in furôre obſtupefacies Gentes.
Egréſſus es in ſalutem poôpuli tui *
in ſalutem cum Chriſto tuo.
ercuſsiſti caput de domo impii, *
denudâſti fundaméntum ejus us-
que ad collum.
aledixiſti ſceptris eſus, capiti
bellatérum ejus, * veniéntibus ut
turbo ad diſpergéndum me.
Xxultatio eòrum, * ſicut ejus, qui
déevorat pauperem in abſcôndito.
iam feciſti in mari equis tuis, *
in luto aquarum multarum.
udivi, & conturbatus eſt venter
meus : à voce contremuérunt la-
bia mea. . . SZ
ngrediatur putredo in flibus

meis, * & ſubter me ſcateat.
t requiéſcam in die tribulatiô-
nis: „ut aſcéndam ad pôpulum
accinctum noſtrum
icus enim non florébit: * & non
erit germen in vineis.
entiétur opus olivæ: * & arva
non afferent cibum.
bſcindétur de ovili pecus: x* &
non erit armêntum in præsepibus.
go autem in Dômino gaudébo: *
& exultabo in Deo Jeſu meo.
eus Dis fortitůdo mea: * & po-
net pedes meos quaſi cervorum.
t ſuper excélſa mea dedúcet me
vicktor * in pſalmis canentem.
Cùm conturbata füerit ani-
ma mea Doômine, miſericordiæz
memor eris. . .
Memeênto mei Domine »
dum véneris in regnum tuum.
audate Dnñm. 299.
Collocavit me in obfcüris.
Sicut moôrtuos ſæculi.

Poſuérunt ſuper caput ejus cauſam
ipsius ſcriptam: Jeſus Nazarénus
Rex Judæôrum. .
Chriſtus factus eſt pro nobis
obédiens usque ad mortem, mor-
tem auté çrucis. ater noſter.
iſerére. 297.

Eſpice, quæſumus, Domine;
ſuper hanc familiam tuam,
pro qua Dôminus noſter Jeſus
Chriſtus non dubitavit manibus
tradi nocentium, & crucis fubire
torméntum. Qui tecum.

Cùm accepiſſet acétum, dixit
Gonſummatum eſt: & inclinate
capite emiſit ſpiritum.
Chriſtus factus eſt.

300.
SABBATO SANCTO.

In pace in idipſum dormiam, &
requiéſcam.
Um invocàrem, exaudivit me
CSens juſtitiæ meæ, * in tribu-
latiône dilatäſti mihi.
iſerére mei, * & exaudi oratio-
nem meam-: , D
ilii hôminum usquequô gray
corde: * ut quid diligitis vanitaàs=
tem, & quæritis mendacium?
t ſcitote „ quoniam mminBei

Döminus
us exan
ad eum.
1leinit
ur gici⸗
cubilibus
acrifican
ſperate i
guis ote
ignatun
Vultus tr
tiam in
feuctu
ſois mul
n pacce
Lecquielea
Quoniam
in ſpe n e

In
& requis
Hal
lequielce

Omi⸗
Dern
glieſcet
i ing
Operatu
i 100
ſuo, X
Zua ſua
Keete⸗
Kopprea
zus Pro:
d nih
ſpecka e
Autemn 5
ui jura
cipit *
geckit a0
Innocén
Nui fae
in etert
Ha
lequiele⸗
Ce

Ons⸗
ſben.
Deus we
rum mec
anckis,
witifcir
in eis
uliptl
Rum:

eleiten.
gie nboet
a pohnr

tebintün
,
ve: A

lieens:

en deditet

ei Doni
nunn tuun.
n 299,
nobleuit
kcoli.

Déminus ſantum ſuum: * Dòmi.
mus exaudiet me, cùm clamavero
ad eum.
raſcimini, & nolite peccare:
quæ dicitis in côrdibus veſtris, in
cubilibus veſtris compungimini.
Sacrificate ſacrificium juſtitiæ, &
ſperate in DOmino * Multi dicunt,
quis oſténdit nobis bona?
ignatum eſt ſuper nos lumen
vultus tui DOmine: * dediſti læti-
tiam in corde meo.
fructu frumenti, vini, & oôlei
ſuiæ multiplicati ſunt.
In pacce in idipſum * dormiam, &
gequiéſcam. . ,B
Quoniam tu Dômine ſingulariter
in ſpe * conſtituiſti me.
In pace in idiplum dormiam
& requieſcam.
Habitâbit in tabernâculo tuo,
xequiéſcet in monte ſancto tuo.

Omine, quis habitäabit in ta-
bernâculo tuo? * aut quis re-
quiéſcet in monte ſancto tuo?
ui ingréditur ſine macula,; * &
operatur juſtitiam.
Qui lôquitur veritätem in corde
ſuo, * qui non egit dolum in lin-
gua ſua.
ec fecit prôximo ſuo malum, *
& opprôbrium non accépit advér-
sus pröximos ſuos.
d nihilum deduúctus eſt in con-
ſpeéctu ejus malignus: * timéntes
autem Doôminum glorificat.
Qui jurat proôximo ſuo, & non de-
cipit: * qui pecůniam ſuam non
dedit ad usüram, & münera ſuper
innoceêntem non accéèpit.
ui facit hæc, * non movébitur
in ætérnum.
Habitabit in tabernâculo tuo,
requieſcet in monte ſancto tuo.
Caro mea requiéscet in ſpe.

*Onsérva me Dömine, quéôniam
ſperavi in te: * Dixi Doômino:
Deus meus es tu, quôniam bonoô-
rum meòrum noneges.
anctis, qui ſunt in terra ejus, *
mirificavit omnes voluntaàtes meas
in eis.
ultiplicatæ ſunt infirmitates eòô-
rum: * poſteâà acceleravérunt.
on congregabo conventicula eô-
rum de ſanguinibus: *" nec memor
ero nôminum eoräů per labia mea.
Döminus pars hæreditätis meæ »
& calicis mei: * tu es, qui reſti-

. 311
tues hæreditätem meam mihi.
Kunes cecidérunt mihi in præcla-
ris: * etenim hæréditas mea præ-
clära eſt mihi,
enedicam Déôminum, qui tribuit
mihi intelléctum: * inſuper & us-
que ad nofctem increpuérunt me
renes mei.
rovidébam Doôminum in conſpé-
Gu meo ſemper: * quéôniam à dex-
tris eſt mihi, ne commovear.
ropter hoc lætatum eſt cor meü,
& exultàvit lingua mea: * inſuper
& caro mea requiélſcer in ſpe.
uëniam non derelinques ani-
mam meam in inférno: * nec da-
bis Sanctum tuum vidére corrup-
tiònem.
otas mihi feciſti vias vitæ, adim-
plébis me lætitia cum vultu tuo: *
delectationes in déxtera tua usque
in finem.
Caro mea requiéſcet in ſpe.
In pace in idipium.
Dormiam, & requiéſcam.
De lamentatioône jeremiæ Proph.

lſericordiæ Dômini, quia non
ſumus consmpti: quia non
defecérunt miſerationes ejus.
Novi diläculo, multa eſt
fides tua. ..
Pars mea Déôminus, dixit
anima mea: proptérea expeétabo
eum.
Bonus eſt Döminus ſpe-
ràântibus in eum, animæ quærénti
illum. .
. Bonum eſt præſtolâri cum
ſilentio ſalutare Dei. .
Bonum eſt viro, cùm portaà-
verit jugum ab adoleſcéntia ſua.
Sedebit ſolitarius, & tacébit:
quia levavit ſuper ſe. .
Ponet in pülvere os inum
ſi fortè ſit ſpes.
Dabit percutienti ſe maxil=
lam, ſaturaàbitur opprobriis.
erûſalem, Jeruſalem, convértere
ad Dôminum Deum tuum.
Sicut ovis ad occiſiònem ductus
eſt, & dum malè tractarétur, non
apéruit os ſuum; traditus eſt a
mortem: * Ut vivificaret Popu-
lum ſuum. . .
Tradidit in mortem äânimam
ſuam , & inter ſceleratos rephta-
tus eſt. Ut.

Uômodo obſcuratum eſt au-
rum, mutatus eſt color pti-

U 4 mus

312
mus, diſperſi ſunt làpides Sanctuaâ.
rii in càapite omnium platearum?

Filii Sion inclyti, & amicti
auro primo: quémodo reputati
ſunt in vaſa téſtea, opus manuum
figuli?
Sed & lamiæ nudavérunt
mammam, lactavérunt caâtulos
ſuos: filia pöpuli mei crudeélis,
quaſi ſtruthio in deserto.
. Adhæſit lingua lactén-
tis ad palatum ejus in ſiti: parvuli
petiérunt panem, & non erat, qui
frangeret eis.
. Qui veſcebaântur voluptuòse:
interiérunt in viis: qui nutriehan-
tur in croceis: amplexati ſunt ſtér-
cora.
au. Et major effécta eſt iniquitas
filiæ pöôpulj mei peccato Sodomô
rum, quæ ſubverſa eſt in moméen-
10, & non ceperunt in ea manus.
erûlalem, Jerſalem, convertere
ad Dôminum Deum tuum.
Jeruſalem, ſurge, & éxue te
veſtibus jucunditatis: induere ci-
nere & cilicio: Quia in te oc-
ciſus eſt Salvator Iſrael.
Deduc quaſi torréêntem lacry-
mas per diem, & noctem, & non
täceat pupilla oculi tui. Quia.
Incipit Oratio Jeremiæ Prophétæ.

Ecordâre Dômine, quid accide-
rit nobis: intuére, & réſpice
opprobrium noſtrum. Hæreéditas-
noſtra verſa eſt ad aliénos; do-
mus noſtræ ad extraneos. Pupilli
facti ſumus absque patre, matres
noſtræ quaſi viduæ. Aquam no-
ſtram pecunia bibimus, ligna no-
ſtra prétio comparavimus. Cer-
vicibuùs noſtris minabamur, laſſis
non dabâtur réquies. gypto
dédimus manum, & Aſſyriis, ut
ſaturarémur pane. Patres noſtri
Peccavérunt, & non ſunt: &
nos iniquitates eòrum portavimus.
Servi dominati ſunt noſtri;: non
fuit; qui redimeret de manu eô-
rum. In animabus noſtris affere-
bamus panem nobis, à facie gladii
in desérto. Pellis noſtra quaſi
clibanus, exſta eſt à facie tempe-
ſtatum famis. Mulieres in sion
humiliavérunt, & virgines in civi-
tatibus Juda.
erûſalem, Jerúſalem, convertere
ad Doôminum Deum tuum.

Plange quafi virgo plebs mea:
ululate paſtoôres in cinere & cili-

cio; Quia venit dies Dômini
magna, & amara valdè.
Accingite vos ſacerdôtes, &
plängite miniſtri altaris: aſpérgite
vos cinere. Quia: lange.

Elevamini portæ æternales, & in-
troibit Rex gloriæ.

Omini eſt terra, & plenitúdo
Jejus: * orbis terrarum, & uni-
vérſi qui habitant in eo.
nia ipſe ſuper maria fundavit eũme
& ſuper flùmina præparavit eum.
uis aſcéndet in montem Dni? *
aut quis ſtabit in loco ſancto ejus.
nnocens manibus, & mundo
corde: qui non accépit in vano
animam ſuam, nec juravit in dolo
proxQximo ſuo. .J .
Lic accipiet benedictionem à Dô-
mino: * & miſericôrdiam à Deo
ſalutari ſuo. . .
lꝑec eſt generatio quæréntium eũ, *
quæréntium faciem Dei Jacob.
ttôllite portas, principes, veſtras-
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex glôriæ. .
uis eſt iſte Rex gloriæ? * Déômi-
nus fortis & potens, Dôminus po-
tens in prælio.
ttöllite portas, principes, ve-
ſtras, & elevamini portæ, æterna-
les: * & introibit Rex glorizZz.
uis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi-
nus virtútum ipſe eſt Rex gloriæ.
Elevamini portæ æternales,
& introibit Rex gloôriæ. ,M
Credo vidére bona Doôomini
in terra vivéntium. 5⸗
Ominus illuminàtio mea, &
ſalus mea, * quem timébo?
ôminus protéctor vitæ meæ, * à
quo trepidabo ? ,
um apprôpiant ſuper me nocen-
tes, ut edant carnes meas.
ui tribulant me inimici mei,
ipſi infirmati ſunt, & cecidérunt. *
i consiſtant advérsùm me caſtra:
non timébit cor meum.
i exúrgat advérsum me Præ-
lium ,„* in hoc ego ſperaâbo.
nam pétii à Dômino;, hanc re-
quiram, * ut inhabitem in domo
Däüi omnibus diébus vitæz mex.
t videam voluptatem Doômini;
& viſitem templum ejus.
Quôniam abſcôndit me in taber⸗
naculo ſuo: * in die malorum
Pprotéxit me in abſcôndito tabey=
naculi fui. 1

n pett
exaltavit
cos meo⸗
ireulri
culo ejus
cantabo:
Niudi
a clarm
exaud
ibi dix
te ficies
mine reg
e ayert
ne declin
cjütor
guasme,
ſalutäris
uonian
Mer dere
Altein al
egem
tua: *
lettamp
e trad
lintium
Kerunt i

Ae, (
in terta

it dies Nen
alde.
ſacelcotes,
tanis: ahair
lune.

tetnnler A

1, & Peiin
elirum,.
ineo⸗
tin untiftt⸗

vco ſulnts

,jurarttint

Eictienerin
ricorcdiem)

eteniun
n Dei ſcot
Niacipeye⸗
2 elis
lorir.
gotie! 0
16, Döming

prineiget
iporte k
Rex gont

orte 2lelnit
ſtie.
e bonn Di⸗

inutio
Uenn tinin
1 itz ei

get we d
nes heis
vimicine

n petra exaltäavit me, * & nunc
exaltavit caput meum ſuper inimi-
cos meos.
ärcuivi, & immolavi in tabernâ-
culo ejus hôſtiam vociferationis: *
cantabo, & pſalmum dicam Dno.
Näaudi Dômine vocem meam,
qua clamâàvi ad te: miſerére mei,
& exaudi me. .
ibi dixit cor meum „exquisivit
te facies mea: * faciem tuam Dô-
mine requiram.
Ne avertas faciem tuam à me: *
ne declines in ira à ſervo tuo.
djutor meus eſto: * ne derelin-
quas me, neque deſpicias me Deus
ſalutaris meus.
uôniam pater meus, & mater
mea dereliquérunt me: * Dôminus
autem aſsumpſit me.
Legem pone mihi Dômine in via
tua: * & dirige me in sémitam
rectam propter inimicos meos.
Ne tradideris me in animas tribu-
lantium me: * quoniam infurre-
xérunt in me teſtes iniqui, &
mentita eſt iniquitas ſibi.
redo videre bona Dömini * in
terra viventium.
xpecka Dôminum viriliter age: *
& contortétur cor tuum, & suúſti-
ne Dôminum.
Credo vidére bona Dômini
in terra vivéntium.
Dômine abſtraxiſti ab infe-
ris änimam meam.

Xaltabo te Dômine, quéôniam
ſuſcepiſti me: * nec delectaàſti
inimicos meos ſuper me.
omine Deus meus clamavi ad
te, * & ſanäâſti me.
omine eduxiſti ab inférno ani-
mam meam: * ſalvâſti me à des-
cendéntibus in lacum.
sallite Dömino Sancti ejus, *
& confitémini memòriæ ſanctitatis
ejus,
Huôniã irain indignatiône ejus, *
& vita in voluntate ejus.
d véſperum demoraäbitur fletus:*
& ad matutinum lætitia
go autem dixi in abundantia
mea: * Non movébor in ætérnum.
ômine in voluntate tua, * Præ-
ſtitiſti decôri meo virtútem.
vertiſti fäciem tuam àa me: *† &
factus ſum conturbatus.

d te Dômine clamabo: * & ad

Peum meum deprecabor.
uæ utilitas in sanguine meo;, *

313
dum deſcêndo in corruptiénem ?²
Aumquid confitébitur tibi pul-
vis, * aut annuntiabit veritatem
tuam?
audivit Dôminus, & misértus eſt
mei: * Dôminus factus eſt adjutor
meus.
Convertiſti plandtum meum in
gaudium mihi: * conſcidiſti ſac-
cum meum, & circumdediſti me
lætitia.
t cantet tibi gloria mea, & non
compuúngar: * Domine Deus meus
in ætérnum confitebor tibi.
Dômine abſtraxiſti ab infe-
ris änimam meam.
Tu autem Dômine miſerére
mei.
. Et resuſcita me, & retribuam

Eis.
Ex Tractàtu ſancti Auguſtini Epi-
ſcopi ſuper Pſalmos.

A Ccédet homo ad cor altum, &
A exaltabitur Deus. Illi dixérunt:
Quis nos vidébit? Defeceérunt ſcru-
tantes ſcrutatiônes, consilia mala.
Accéſſit homo ad ipſa consilia, paſ-
ſus eſt ſe tenéri ut homo. Non
enim teneretur niſi homo, aut vi-
derétur niſi homo, aut cæderétur
niſi homo, aut crucifigerétur, aut
moreretur niſi homo. Acceſſit er-
go homo ad illas omnes paſſioônes,
quæ in illo nihil valerent, niſi
eſſet homo. Sed ſi ille non eſſet
homo, non liberarétur homo.
Accéſſit homo ad cor altum, id
eſt, cor ſecrétum, objiciens aſpeé-
ctibus humanis hominem, ſervans
intus Deum, celans formam Dei,
in qua æqualis eſt Patri, & offerens
formam fervi, qua minor eſt Pa-

tre.
Recéſſit paſtor noſter, fons aquæ
vivæ, ad cujus tranſitum ſol ob-
ſcuratus eſt: & Nam & ille captus
eſt,„ qui captivum tenébat pri-
mum hoôminem : hôdie portas
mortis, & ſeras pariter Salvator
noſter disrũpit.
Deſtrúzit quidem clauſtra in-
férni, & ſubvértit poténtias dia-
boli. Nam & ille.

US perduxérunt illas feru-
tatiônes ſuas, quas perſcru

taftes defecérunt, ut étiam mor-
tuo Déêmino & ſepúlto, cuſtôdes
pônerent ad ſepúlchrum? Dixé-
US runt

314
runt enim Pilato: Seductor ille.
Hoc appellabatur nomine Dômi-
nus Jeſus Chriſtus, ad ſolàtium
ſervorum ſuorum, quando dicùn-
tur ſeductores. Ergo illi Pilato;,

Sedúctor ille inquiunt, dixit ad-

hunc vivens: Poſt tres dies re-
sürgam, Jube itaque cuſtodiri
ſepulchrum usque in diem tér-
tium , ne forté véniant diſci-
puli ejus, & furéêéntur eum,,
& dicant plebi: Surréxit à môr-
tuis, & erit noviſſimus error
pejor priôre. Ait illis Pilatus :
Habetis cuſtdiam, ite, cuſto-
dite „ ſicut ſcitis. IIli autem
abeântes „ muniérunt ſepuül-
chrum, ſignantes?z apidem cum
cuſtòdibus.
O vos omnes, qui transitis
per viam, atténdite & vidéte:
Ssi eſt dolor ſimilis ſicut dolor
meus.
Atténdite univérſi populi, &
vidéte dolorem meum. Si eſt.

Oſuérunt cuſtôdes milites ad
„‚ſepúlchrum. Concuùſſa terra
Dôminus reſurréxit: miracula fa-
Ga funt talia circa ſepuúlchrum,
ut & ipfi milites, qui cuſtôdes
advénerant, teſtes fierent, ſi vel
lent vera nuntiare. Sed avaritia
illa, quæ captivavit diſcipulum
cômitem Chriſti, captivavit &
militem cuſtôdem ſepülchri. Da-
mus, inquiunt, vobis pecuniam,
& dicite, quia vobis dormiéntibus
venérunt diſcipuli ejus, & abſtu-
lerunt eum. Verè defecérunt
ſcrutantes ſcrutatiõnes. Quid eſt,
quod dixiſti, O infelix aſtûtia à
Tantmne déſeris lucem consilii
pietatis, & in profúnda versuútiæ
demergeris, ut hoc dicas: Dicite,
quia vobis dormiéntibus venérunt
‚diſcipuli ejus, & abſtulérunt eum ?
Dormiéntes teſtes adhibes: vere
tu ipſe obdormiſti, qui ſcrutando
talia defeciſti.,

Ecce; quòômodo msoritur ju-
ſtus: & nemo pércipit corde, & tebitur tibi:

viri juſti tolläntur, & nemo con-
siderat: à facie iniquitatis ſubla-
tus eſt juſtus: *Et erit in pace
memôria ejus.
˖„Tamquam agnus coram ton
dente ſe obmútuit, & non apé-

ruit os luum: de anguúſtia,; & de

judicio ſublatus eſt. Et erit.
cce quòmodo.

Deus ad ſuvat me, & Dôminus ſus-
cêptor eſt animæ meæ.

Eus in némine tuo ſalvum me
fac: * & in virtùte tua jüdica
me.
eus exàâudi oratiéönem meam: *
auribus pércipe verba oris mei.
uéôniam aliéni inſurrexérunt ad-
versum me, & fortes quæſiérunt
animam meam, * & non propoſué-
runt Deum ante conſpéctum ſuum.
cce enim Deus àdjuvat me, *† &
Dñns ſuſcêptor eſt animæ mex
vérte mala inimicis meis: * & in
veritate tua diſpeérde illos.
oluntariè ſacri ficabo tibi, * &
confitébor nômini tuo Domine;
quôniam bonum eſt. .
uôniam ex omni tribulatiône
eripuiſti me: * & ſuper inimicos
meos deſpexit culus meus.
Deus adjuvat me, & Dôminus
ſuſcéptor eſt animæ meæ. .
In pace factus eſt locus ejus,
& in Sion habitatio ejus.

Otus in Judæa Deus: * in
Iſrael magnum nomen ejus.
t facus eſt in pace locus ejus: *
& habitatio ejus in Sion.
bi confregit poténtias arcuum: *
ſcutum, gladium, & bellum.,

llúminans tu mirabiliter à moônti-

bus ætérnis: * turbati ſunt omnes
inſipieêntes corde.
ormiérunt ſomnum ſuum: * &
nihil invenérunt omnes viri divi-
tiarum in manibus ſuis.
b increpatiône tua Deus Jacob *
dormitavérunt, qui afſcendeérunt
equos. . .
u terribilis es, & quis resiſtet ti-
bi: * ex tunc ira tux. =
De cœlo auditum feciſti judiciũ:
terra trémnuit, & quiévit.
ùm exùúrgeret in judicium Deus,*
ut ſalvos faceret omnes manſuétos
terræ.
uoëniam cogitäâtio hominis confi⸗
* & reliquiæ cogita-
tioônis diem feſtum agent tibi.
ovéte, & réddite Domino Deo
veſtro, * omnes, qui in circuitu ejus
affértis münera.
erribili & ei, qui aufert ſpiritum
Principum, * terribili apud Regés

terræ. . .
à. In pace faétus eſt locus ejus⸗
& in Sion habitatio ejus.

adjutör

Om
in
ram te.
ntret
Mea:
precen
Uia r⸗
& vita
Fit,
ſlimi
bus in l
homo ſir
tuos libe
jeut vn
Dulchris
amplius
Pulſi kun
oluer⸗
In tenel
uper
tuus,
duxriſti
onge!
Polueru
radit
bat:
inopia.
lamar
expandd
umgt
lia:
confite
umqn
Pülchre
Veritar
Ud
bris
in terr⸗
t ego
E
ui
Rem e
me!
ſauherl
uentin
kumlli
un liͤn
Nmetn
res tui
lrenl
1 tene
mul.
lontich
Wum,*

P
zejotri

N
Nn

1. Factus ſum ficut homo ſine
adjutôrio, inter mortuos liber.

Dommnitt

Omine Deus ſalútis mex, *
in die clamavi, & nocte co-
ram te. .
ntret in conſpeéectu tuo oratio
mea : * inclina aurem tuam ad
precem meam.
Quia repleta eſt malis anima mea: *
& vita mea inférno appropinqua-
Vit.
ſtimatus ſum cum deſcendénti-
bus in lacum: * factus ſum ſicut

nimen homo ſine adjutôrio, inter mor
cis esil tuos liber.
e ille icut vulnerâti dormiéntes in ſe-
icabothi⸗ puúùlchris, quorum non es memor
tuo Do amplius: * & ipſi de manu tua re-

pulſi ſunt.
oſuérunt me in lacu inferiôri: *
in tenebréôſis, & in umbra mortis.
uper me confirmatus eſt furor
tuus, * & omnes flucsctus tuos in-
duxiſti ſuper me.
ongè feciſti notos meos à me: *
poſuerunt me abominatiôné ſibi.
raditus ſum, & non egredié-
bar: * oculi mei languérunt præ
inopia.
lamavi ad te Dômine tota die: *
expandi ad te manus meas.
umquid môörtuis fäacies mirabi-
lia: aut médici ſuscitabunt, &
confitebuùntur tibi?
umquid narrabit aliquis in ſe-
pPüúlchro miſericôrdiam tuam, * &
veritatem tuam in perditioône?
umquid cognoscentur in téne-
bris mirabilia tua, * & juſtitia tua
in terra obliviônis?
t ego ad te Dômine clamâvi: *
& manéeé oratio mea prævéniet te.
t quid Dômine repéllis oratio-

je ei
n nem meam: avértis faciem tuam
n gi ul⸗ a me?
ſean 5auper ſum ego, & in labôribus à
ſiieſen n juventúte mea: * exaltatus autem,
lg⸗ humiliatus ſum, & conturba-
n tus.
ömninst n me tranſiérunt iræ tuæ: * & ter-
e rores tui conturbavérunt me.
telie i ircumdedérunt me ſicut aqua to-
n en i ta die: * circumdedérunt me ſi-
lite on mul.
uiine longâſti à me amicum, & prôxi-
Gere Inum, * & notos meos à miséria
izuie i . Factus ſum ſicut homo ſine
tbii adjutorio inter mortuos liber.
s In pace factus eſt locus ejus.
“ Et in Sion habitatio ejus.

o ei⸗

315
De Epiſtola beâti Pauli Apoôſtoli
ad Hebræos.

Hriſtus aſsiſtens Pontifex futu-
rôrum bonôrum, per àmpliùs,
& perféctius tabernaculum non
manu factum, id eſt, non hujus
creationis; neque per sanguinem
hircoôrum, aut vitulorum, ſed per
prôprium sanguinem introtfvit ſe-
mel in ſancta, ætérna redemptione
inventa. Si enim ſanguis hircoô-
rum, & taurôrum, & cinis virulæ
aſpérſus inquinatos ſanctificat ad
emundatidnem carnis: quanto
magis ſanguis Chriſti, qui per Spi-
ritum ſanéctum ſemetiplum obtu-
lit immaculatum Deo, emunda-
bit conſcientiam noſtram ab opé-
ribus môrtuis, ad ſerviéndum Deo
vivéênti?
Aſtitérunt Reges terræ, & Prin-
cipes convenérunt in unum,
Adversùs Dôminum, & adver-
sùs Chriſtum ejus.
Quare tremuérunt Gentes; &
pépuli meditäti ſunt inania? Ad-
vrsus.

T ideò novi Teſtameênti me-
diator eſt: ut morte interce-
dénte, in redemptionem eârum
prævaricationum , quæ erant ſub
prioôri Teſtaménto, repromiſſionem
accipiant, qui vocati ſunt, æternæ
hæreditatis. UÜbi enim teſtamen-
tum eſt, mors, necéſſe eſt, intercé-
dat teſtatôris Teſtaméntum e-
nim in mortuis confirmatum eſt:
aliéquin nondum valet, dum vi-
vit, qui teſtatus eſt. Unde nec pri-
mum quidem ſine sanguine dedi-
catum eſt.
Kſtimatus ſum cum deſcendén-
tibus in lacum: Factus ſum
ſicut homo ſine adjutorio inter
mortuos liber.
Poſuérunt me in lacu inferiéri;,
in tenebroſis, & in umbra mortis.
Factus.

Ecto enim omni mandato, le-
gis à Môyſe univérſo poôpu-
lo, accipiens sanguinem virulo-
rum, & hircorum, cum aqua & la-
na coccinea, & hyſsopo; ipium
quoque librum, & omnem pôpu-
lum aſperſit, dicens: Hic san-
guis teſtaménti, quod mandavit
ad vos Deus. Etiam tabernaculum
& ômnia vaſa miniſtérii sanguine
Umni-

—

316
ſimiliter aſpérſit. Et omnia pene

in saânguine ſecúndùm legem
mundantur: & ſine sanguinis ef-
fuſiòne non fit remiſſio.
Sepúlto Dômino, ſignarum eſt
monuméentum, volvéntes lapidem
ad ôſtium monumênti: „ Ponen-
tes milites, qui cuſtodirent illum.
Accedentes Principes ſacerdo-
tum ad Pilatum, Petiérunt illum.
Ponéentes. epulto.

A D LAUDES

Mors, ero mors tua, morfſus
tuus ero infeérne.
iſerére mei. 297.
Plangent eum quaſi Unigeé-
nitum, quia innocens Dôminus
occiſus eſt.
Udica me Deus, & diſcèrne cau-
ſam meam de gente non ſancta; *
ab hômine iniquo & dolôſo érue
me.

uia tu es Deus fortitüudo mea: *

quare me repuliſti? & quare triſtis

incédo, dum affligit me inimicus?
mitte lucem tuam, & veritatem

adduxérunt in montem fanctum
tuum , & in tabernacula tua.

mé: * de mane usque ad veſperam
finies me. ⸗
perâbam usque ad manè, quaſi
leo ſic contrivit omnia oſſa mea.
e manè usque ad véſperam finies
me: * ſicut pullus hirndinis ſic
clamabo, meditàbor ut columba.
ttenuati tunft oculi mei, * ſuſpi-
ciéntes in excelſum.
omine vim patior, reſpônde pro
me * Quid dicam, aut quid re-
ſpondebit mihi, cùm ipfſe fécerit?
ecogitabo tibi omnes annos me-
OsSs * in amaritüdine animæ meæx.
omine, ſi ſic vivitur, & in talibus
vita ſpiritus mei, corripies me, &
vivificabis me: *$ bcce in pace
amaritůdo mea amariſſima.
u autem eruiſti animam meam,
ut non periret, * projeciſti poſt
tergum tuum ômnia peccata mea.
uia non inférnus confitebitur ti-
br, neque mors laudabit te: * non
expectabunt, qui deicendunt in
lacum veritätem tuuauam.
ivens vivens ipſe confitébitur ti-

bi, ſicut & ego hoôdie: * pater filiis
r notam faciet veritatem tuam.
tuam: * ipſa me deduxerunt „ &

t introibo/ ad altare Dei: * ad

Beum, qui lætificat juventütem

meam. .
onfitébor tibi in cithara Deus

Deus meus, * quare triſtis es ani-

ma mea? & quare contúrbas me?
pera in Deo, quôniam adhuc
confitébor illi: * falutare vultus
mei, & Deus meus.
Plangent eum quafi Unigé-
nitum, gaia innocens Dominus
occiſus eſt
Attendite univérfi pôpuli, &
vidéte doloérem meum.
eus, Deus meus. 298.
Aha. A porta inferi érue Doômine
änimam meam.

Go dixi: In dimidio diérüũ meòô-
rum * vadam ad portas inferi.
uæsivi residuum annòrum meéô-
rüm, * dixi: Non vidébo Démi-
num Deum in terra vivéntium.
Won aſpiciam hôminem ultra, *
& habitatôrem quiétis.
eneratio mea ablata eſt, & con-
voluta eſt à me, * quaſi taberna-
culum paſtorum,
ræcila eſt velut à texénte vita
mea: dum adhuc ordirer, ſuccidit

4

mine, ſalvum me fac, * & pſal-
mos noſtros cantabimus cunctis
diébus vitæ noſtræ in domo Doô-
mini.
A porta inferi erue Domine

animam meam.

O vos omnes, qui transitis
per viam, atténdite & vidéte;, ii
eſt dolor, ſicut dolor meus.
audate Dôminum de
cœlis 299.
Caro mea requiéfſcet in ſpe.
Et non dabis Sanctum tuum
vidére corruptioônem.

Mulieres ſedéntes ad monumeén-
tum lamentabantur, flentes Domi-
num.
. Chriſtus factus eſt pro nobis
obédiens usque ad mortem, mor-
tem autem crucis: propter quod &
Deus exaltavit illum, & dedit illi
nomen, quod eſt ſuper omne no-
men. .
ater noſter. .
iſerére mei. 297.

Eſpice, quæſumus, Dômine, ſu⸗
per hanc familiam tuam, prO
qua Dôminus noſter jJeſus Chriſtus
non dubitavit manibus tradi no-
céntium, & crucis ſubire tormén-
tum. Qui tecum.

Aleloj

Velpere
celcit in
Iin Mage
dere ſep

löria
dutem!
nus vO
Pir.
cha
cramen
facias

minum
dem

elt, al
dee

ſter,

lte Mit

allelin
Der

e ad eher

ane, l
i 0li e

in crlmme

li mei,l,.

Ailion.
ninnn r

Plojeell
11 peccant
conkteblun
udabittee
de cendun
aIn.
conkiehn
tetn tuen
ſac N
4bims n
in dolde!

erue M

e ſite
lorpens
Donvinuan

8) ul.1

eſcetini⸗
Sancun
en
44 onn.
,henel⸗

elt No 1
wolten,
Ptolele⸗
n⸗ 8
ſuper 00*

mei⸗ 7.

310.

Alleluja,allelúja, alleluúja.
audate Däis omnes. 79.
loria Patri. icut erat.
Allel.

Véſpere autem Sabbati, quæ lu-
céſcit in prima Sabbati, venit Ma-
ria Magdaléne, & altera Maria vi-
dere ſepúlchrum, allel.
agnificat. 79.
lôria Patri.
Veſpere
autem Saäbbati. ,
Domi-
nus vobiscum.
réêmus.
Piritum nobis, Dômine, tuæ
charitatis infünde: ut quos Sa
craméntis Paſchalibus ſatiâſti: tua
facias pietàte concôrdes. Per Doô-
minum noſtrum in unitate ejüs-
dem Spiritus.
Dôminus vobiscum.
Ite Miſſa
eſt, allelùja, allelùja.
Deo gratias, allel. allel.
ater no-

ve Maria;
Allel.

ſter;»

Ite Miſſa eſt, allel. allel.
. Benedicamus Dômino;

allelũûja;, alleluja.

Deo gratias, allel. allel.

. 317
ater noſter »

Jube domne. Fra-
tres, Sobrii eſtôte.
Adjutôrium noſtrum.
ater noſter.
Conver-

te nos Deus. Deus in adjutoôr.

löria Patri.

Laus tibi Doômine »
Rex ætérnæ gloriæ,
. Alleluùja.
Véſpere

autem Sabbati.
Dôminus vobiscum.

Iſita, quæſumus, Dômine, ha-
bitatiénem iſtam, & omnes
insidias inimici ab ea longè repél-
le: Angeli tui ſancti habitent in
ea, qui nos in pace cuſtodiant: &
benedictio tua ſit ſuper nos ſem-
per. Per Döminum.
Dôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
Benedicamus Dômino.
Deo gratias. .
Benedicat, & cuftô-
diat nos omnipotens, & miséeéri-
cors Döminus, Pater, & Filius, &
Spiritus ſanctus.
Amen. .
Regina cœli

Sche

318

RESURRECTIONIS.

AD MATUTINUM.
ater noſter. Ave Maria. Gredo.
Doômine labia mea apéries.
eus in adjutorium. Gloria Patri.
Alleluja.
Urréxit Doôminus veré: Al-
leluja.
enite. 1.

Ego ſum, qui ſum; & consilium
meum non eſt cum impiis: ſed in
lege Déômini voluúntas mea eſt;,
alleluja.

Britus vir, qui non abiit in con-
silio impiorum, & in via pecca-
tôrum non ſtetit, * & in cathedra
peſtilentiæ non ſedit.
ed in lege Dni volüntas ejus, *&in
lege ejus meditabitur die ac nocte.
t erit tanquam lignum, quo
plantatum eſt ſecùs decùrſus aqua-
rum, * quod fructum fuum dabit
in témpore ſuo.
t föôlium ejus non défluet: * &
ômnia, quæcùmque faciet, proſpe-
rabúntur
on ſic impii, non ſic: * ſed tan-
quam pulvis, quem projicit ventus
à facie terræ.
deò non resurgent impii in judi-
cio: * neque peccatôres in consi-
lio juſtérum.
uôniam novit Dôminus viam ju.
ſtorum: * & iter impioôrum peribitf.
Ego ſum, qui ſum, & consi-
lium meum non eſt cum impiis,
ſed in lege Domini voluntas mea
eſt, alleluja.
Poſtulavi Patrem meum, al-
lelùja, dedit mihi Gentes, allel.
in hæreditatem, allel.

Uare tremuérunt Gentes, * &
péôpuli meditati ſunt inania.
ſtitérunt Reges terræ, & princi-
pes convenerunt in unum, * ad-
vérsüs Döôminum, & adversus
Chriſtum ejus.
irumpamus vincula eòorum: * &

projiciamus à nobis jugum ipséôru,
ui häbitat in cœlis, irridébit
Eos: * & Dôminus ſubſannabit eos.
unc loquétur ad eos in ira ſua, *
& in furoôre ſuo conturbabit eos.
go autem conſtitutus ſum Rex ab
eo ſuper Ssion montem ſanctum
ejus, * L prædicans præcéptum eſus.
ominus dixit ad me: * Filius
meus es tu, ego hoôdie génui te.
oſtula a me, & dabo tibi Gentes
hæreditatem tuam, * & poſſefſio-
nem tuam términos terræ.
eges eos in virga férrea * & tam-
quam vas figuli confringes eos.
t nunc Reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.
ervite Dômino in timore:
exultate ei cum tremore.
pprehéndite diſciplinam, ne-
quando iraſcatur Dominus, *
pereatis de via juſta.
um exarferit in brevi ira ejus, *
beati omnes, qui confidunt in eo.
Poſtulavi Patrem meum,
atleluja, dedit mihi Gentes, allel.
in hæreditatem, allel.
Ego dormivi, & ſomnum
cœpi: & exurréxi, quôniam Domi-
nus ſuſcêpit me, allel. allel.

Omine, quid multiplicati
ſunt qui tribulant me * multi
insurgunt advérsùm me.
ulti dicunt qanimæe meæx: * Non
eſt ſalus ipſi in Deo ejus.
u autem Doômine ſuſceptor meus
es, * gloria mea, & exaltans caput
meum. ,.
oce mea ad Dominum clamavi: *
& exaudivit me de monte ſancto

0.
go dormivi, & ſoporatus ſum: *
& exurréxi, quia Dôminus ſuſceépit

me.
on timébo millia pôpuli circum-
däantis me: * exúrge Döômine ;fal⸗
vum me fac Deus meus.
uôniam tu percufſsiſti omnes ad-
vêrsantes mihi ſine cauſa: * dentes
peccatôrum contriviſti. .
mini eſt ſalus: *“ & fuper po-⸗
pulum tuum benedictio tua.
Ego dormivi, & ſomnum
cœpI;

eceli, &
minus ſuſc
urrexi
cho, alle
Cuiprea
1o allel.

jube d
Eva
Nio lan
Marcuum
P illo té⸗
ne, & M.
emetunt an
Letent ſel
Homilia

Udiſti
u0d
Brtanu
Aomatibt
nerunt, 8
Vetant el
nitätis
Zeſtaäligu
n gerene
elkt, at au
quatenus
nobis ſüin
clenda,
elt mortn
Virtutum
vonorum
Umus, a⸗
llius cu
le auter
dent, au⸗
runt, qul

ſupefnos

VItütum
her ſanct.
Tu auten

dem, &
llieribin
clo enim
lti ſan
teloenm,
Nug,l leit
tint
kunn, picet
ndertns,
Et Ko
ei Nolit
lllo, “

deretice
Dir

ii;tellian
1mote
more⸗

Ciplinam,
Doöminusn

Juonian N

1d wlic⸗
ͦ
ant mel
l
e er
eſl,
eſlleeplol⸗
etiltan

inunchnt,
e monte N

ecpi, & exurréxi: quôniam Dô-
minus ſuſcépit me, allel. allel.
3. Surréxit Dôminus de
chro, allelúja. .
Qui pro nobis pepéndit in lig-
no, allel. ater noſter.
. xaudi Dômine.
Jube domne benedicere.
Evangélica léctio.
edctio ſanéti Evangélii ſecundùm
Marcum.
N illo témpore: Maria Magdalé
ne, & Maria Jacobi, & Salome
emérunt aromata, ut venientes un-
gerent Jetum. kbt réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

6

ſepuúl-

Udiſtis, fratres Chariſſimi,
A quod ſanctæ mulieres, quæ
Dôminum fũerant ſecutæ, cum
aromatibus ad monuméntum ve-
nérunt, & ei, quem vivêntem dilé-
xerant, étiam moôrtuo, ſtúdio hu-
manitatis obſequúntur. Sed res
geſta aliquid in ſancta Eccléſia ſig-
nat geréndum. Sic quippe necéſſe
eſt, ut audiamus, quæ facta ſunt
quatenus cogitémus étiam, quæ
nobis ſint ex eôrum imitatioône fa-
ciénda.
eſt môrtuus, credéntes, ſi odore
virtůtum reférti, cum opiniôone
bonorum perum Dôminum quæ-
rimus, ad monumentum profectò
illius cum aromaâtibus venimus.
Illæ autem mulieres Angelos vi-
dent, quæ cum aromatibus vené-
runt, quia vidélicet illæ mentes
ſupérnos cives aſpiciunt, quæ cùm
virtütum odoribus ad Doôminum
per ſancta deſideria proficiſcuntur.
Tu autem Domine.
Angelus Domini deſcéndit de
coœlo, & accédens revolvit lapi-
dem, & ſuper eum ſedit, & dixit
muliéribus: Nolite timére:
ſcio enim, quia crucifixum quæ-
ritis, jam ſurréxit, venite, & vidé-
te locum, ubi pôéſitus erat Doômi-
nus, allelja.
Et introeuntes in monumén-
tum, vidérunt juvenem ſedentem
in dextris, coopértum ſtola can-
dida, & obſtupuérunt, qui dixit
illis. Nolite. léria Patri; &
Filio, & Spiritui ſanéto.
Et rep Angelus Dômini.
Jube domne

benedicere.
o. Divinum auxilium.

319

Otandum verô nobis eſt, quid-
nam ſit, quòd in dextris ſedé-
re Angelus cérnitur Quid namque
per ſiniſtram, niſi vita præiens: quid
verò per déxteram, niſi perpétua
vita deſignatur? Unde in Canticis
canticorum ſcriptum eſt: Læva ejus
ſub capite meo, & déxtera illius
amplexabitur me. Quia ergo Re-
demptor noſter jam præséntis vitæ
corruptiénem transierat, recte
Angelus, qui annuntiare perénnem
ejus vitam venérat, in déxtera le-
débat. Qui ſtola candida coopértus
apparuit, quia feſtivitatis noſtræ
gaudia nuntiavit. Candor étenim
veſtis ſplendorem noſtræ denüntiat
ſolemnitaâàtis. Noſtræ dicamus, an
ſuæ?sed ut fateamur verius, & ſuæ
dicamus, & noſtræ IIla quippe Re-
demptoris noſtri reſurréctio & no-
ſtra feſtivitas fuit, quia nos ad im-
mortalitatem reduxÜxit: & Angelo-
rum feſtivitas éxtitit, quia nos re-
vocando ad cœléſtia, eorum nume-

Et nos ergo in eum, qui

rum implevit.
Cum transiſſet säbbatum Maria
Magdaléne, & Maria Jacobi, & Sa-
lôême emérunt arômata : Ut
veniéentes üngerent Jeſum, all. all.
Et valde manè una ſabbatôrum
véniunt ad monumeéntum, orto
jam ſole. Ut.
löria Patri. Ut.
Jube domne benedicere.
Ad ſocietatem.

N fua ergo ac noſtra feſtivitàte
Angelus in albis véſtibus ap-
paruit: quia dum nos per reſurre-
ctionem Dominicam ad ſupeèrna re-
duúcimur, cœléſtis patriæ damna re-
paräntur. Sed quid advenientes
féminas affatur, audiamus. Nolite
expavéſcere. Ac ſi apértè dicat:
Paveant illi, qui non amant ad-
véntum ſupernôrum civium, per-
timéſcant, qui carnalibus deſidériis
preſſi, ad eorum ſe ſocietatem per-
tingere poſſe deſpérant. Vos au-
tem cur pertimeéſcitis, quæ veſtros
concives vidétis ?à Unde Mat-
hæus Angelum apparuiſſe deſcri-
bens, ait: Erat alpéctus ejus ſicut
fulgur, & veſtiménta ejus ſicut nix.
In fúlgure étenim terror timoris
eſt, in nive autem blandiméntum
candoôris.

um laudâmus. 1I.
6 Deum 45

320
AD LAUDES;

ANNclus autem Déômini deſcén-
dit de cœlo, & accédens re-
volvit lapidem, & ſedébat ſuper
eum; alleluja, allel.
ominus regnavit.

11.
Et ecce terræ motus factus
eſt magnus Angelus enim Dômini
deſcendit de colo, allel.
x Erat autem aſpéctus ejus
ſicut fulgur, veſtiménta autem ejus
ſicut nix, allel. allel.
Præ timôre autem ejus ex-
térriti ſunt cuſtôdes, & facéti ſunt
velut mortui, allel.
Reſpondens autem Angelus,
dixit muliéribus: Nolite, timére;,
ſcio enim, quòd Jeſum quæritis, all.

c dies, quam fecit Däs:
exultémus, & lætémur in ea.

Et valdé mane una Sabbatôrum
véniunt ad monumentum, orto
jam ſole ;allel.

Eus, qui hodiérna die per
Unigenitum tuum æternitatis
nobis aditum devicta morte refe-
rãſti: vota noſtra, quæ prævenién-
do aſpiras, étiam adjuvando prosé-
quere. Per eümdem Dominum.
Dôminus vobiscum.
Benedicamus DRo, allel, allel.
Dep gratias allel. allel.

eus in adjutôrium,
lôria Patri;,

eus in nô⁴mine.

eati immaculati. etribue.
Hæc dies.
nñe
Deus omnipotens. 18. retiéôla.

Si conſurrexiſtis

cum Chriſto. 19.
Hæc dies-
* Ve Angelus autem
Doömini.
ixit Dñs. 77.

Hæc dies.

Et reſpiciéntes vidérunt revolu-
tum läpidem:; erat quippe magnus
valdé, alleluja.
eus, qui hodierna.

„dicto Y. Jube domne.
Fratres, Sobrii eſtôte. Y. Adjutô-
rium noſtrum. P ater notſter,

CGonvérte nos Deus.

Deus in adjutôrium. oria
Patri. Alleluja. ilmi
Allel. allel. allel. allel.
unc
Hæc dies.

dimittis. 93. .
t iſita quæſumus. 93.

FERI A E C N D A.

Surréxit Dñs de ſepũlchro;, allel-
Qui pro nobis pependit in lig-
no, allel. ater noſter.
xaudi Dômine.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.

N illo témpore: Duo ex diſci-
pulis Jeſu ibant ipſa die in caſtél-
lum, quod erat in ſpatio ſtadiorum
ſexaginta ab Jerûſalem, nômine
Emmaus. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

Odiſtis, fratres charifſimi,
quia duôbus diſcipulis ambu-
ITantibus in via, non quidem crfe-
déntibus, ſed tamen de ſe loquen-
tibus, Déôminus apparuit: ſed eis
ſpéciem, quam recognéôſcerent;
non oſténdit Hoc ergo egit foris
Dôminus in culis corporis, duo-
apud ipfſfos agebatur intus in ocu-
lis cordis. Ipſi namque apud ſe-
metiptos intus & amabant, & du-
bitäbant: eis autem Doôminus fo-
ris & præſens aderat, & quis eflet»
non oſtendébat. De ſe ergo lo-
uéntibus præséntiam exhibuit
ed de ie dubitantibus cognitionis
luæ ſpéciem abſcondit.
Maria Magdaléène „ & altera
Maria ibant diluculò ad monumé-

tum. Jeſum quem quæritis,
e

eſt hie furre
Pkeceget vo.
ſiebitig, al
Ut valde
um, penin
Orio um ſo
Ceunt jüven
Iis,qui di
Dirin

Etba qu
tiamn in.
ſenn deriptt
ſeiſſo etant
lin adhuc i
Vegrinus exa
firit Pinge
feimusund
II,figulos
ſinplex V
kerit: ſed r
cpore,
ente, brf
li, qui eum
Gllgerent,
ae potuj
utrerit
füm ſuam
” go grege
Allelun,
Etenim
molitus eſt
lori katt
Ad

guia
e non
ſ Feting
lpitium
ent, Car a
um illieſen
eum; Ex

eſt hic, ſurréxit, ſicut locutus eſt,
præcédet vos in Galilzæam, ibi eum
vidébitis, allelũja,; allel.
Et valde mane una Sabbato-
rum; véniunt ad monumentum,
orto iam ſole, & introeüùntes vi-
dérunt juvenem ſedentem in dex-
tris, qui dixit illis. Jeium.
Bäs.,. Divinum auxillum.

derunt zn
Iuiphenin

guiſolin

betee
ten A
aet uoler . .
Erba quidem coôntulit, duri-
tiam intelléctus increpavit,
ſacra Scriptúræ myſtéria;, quæ de
ſeipſo erant, apéruit: & tamen,
quia adhuc in eòrum cordibus pe-
regrinus erat à fide, ſe ire longiùs
finxit. Fingere namque compônere
Id dicimus:unde & compoſitores lu-

Etten N
jumm

allel,

ſungg ti, figulos vocamus. Nihil ergo
ualu, . thl1.
ſimplex Véritas per duplicitatem
fecit: ſed talem ſe eis exhibuit in
CUN corpore, qualis apud illos erat in
mente, Probandi autem erant, ſi
hi, qui eum etſi necdum ut Deum
diligerent, ſaltem ut peregrinum
amare potuiſſent.
Uetr⸗ Surréxit paſtor bonus, qui äàni
ſepalcn ſi . . . id “
ent am ſuam poôſuit pro vibus ſuis,
ute. & pro grege ſuo mori dignatus eſt.
theie Alleluja, allelùſa, allel.
1u Etenim Paſcha noſtrum im-
molatus eit Chriſtus. Alleluja.
ngeln lôria Patri. Allelnja.
an. Ad ſocietàtem.
ie Ed quia eſſe extränei à chari-
gla. täte non pôterant hi, cum qui-
atio Bus Véritas gradiebätur, eum ad
lalemn, hoſpitium quaſi peregrinum vo-
a, cant, Cur autem dicimus, vocant,
ege. cum illic ſcriptum ſit: Et coegérunt

eum? Ex quo nimirum exemplo
colligitur, quia peregrini ad hoſpi-
tium non ſolúm invitandi ſunt,
ſed étiam trahéndi. Menſam igi-
tur ponunt, panes cibôsque ôffe-
runt, & Deum;, quem in scripturæ
ſacræ expoſitione non cognove-
rantzin panis fractiône cognoſcunt.
Audiendo ergo præcepta Dei illu-
minati nõ ſunt, faciéndo illuminati
ſunt; quia ſcriptum eſt. Non au-
ditéôres legis juſti ſunt apud Deum,
ſed factôres legis juſtificabuntur.
Quisquis ergo vult audita intelli-
gere, feſtinet ea,; quæ jam audire
Poôtuit, pere implére. Ecce Doô-
minus non eſt côgnitus dum lo-

ntienn en

tibusdl

3

o. Queretur, & dignatus eſt cognosci,
lene , dum pascitur.
culo 4 Te Deum laudamus., II.

321

Jeſus junxit ſe discipulis ſuis in
via; & ibat cum illis: 6culi autem
eôrum tenebantur, ne eum agnos-
cerent: & increpavit eos, dicens: O
ſtuiti & tardi corde ad credendum
in his, quæ locùti ſunt Prophetæ,
allel,
Eus, qui ſolemnitate Paſchâli
mundo remedia contuliſti: po-
pulum tuum, quæſumus, celéſti
dono proséquere; ut & perftectam
libertatem conſequi mereatur, &
ad vitam proficiat ſempitérnam.
Per Dôminum.

Qui ſunt hi ſermônes, quos con-
fértis ad invicem ambulantes, &
eſtis triſtes? allelùja.
F E RI A TERTI A.
Surréxit Dôminus verèé, allel.
Et apparuit Simoni, allel.
ater noſter. psius
pietas. „ Evangelica léctio.
éctio ſanécti Evangélii ſecùndùm
Lucam.
N illo témpore: Stetit jeſus in
médio diſcipulôrum, & dicit eis:
Pax vobis: ego ſum, nolite ti-
mére. Et réligauunn.
Homilia 8. Ambrôſii Epiſcopi.

Irum ,; quo modo ſe natuúra
corpôrea per impenetrabile
corpus infüderit invisibili aditu,
visibili cõſpéctu: tangi facilis, dif-
ficilis æſtimari. Dénique conturbati
diſeipuli æſtimabant ſe ſpiritum vi-
dére. Et ideò Dôminus, ut ſpéciem
nobis reſurrectiònis oſténderet „
Palpate, inquit, & vidéte, quia 1pi-
ritus carnem, & oſſa non haber,»
ſicut me vidétis habére. Non er-
go per incorpoream natúram, ſed
per reſfurrectiônis qualitatem, im-
pérvia uſu clauſa penetravit. Nam
quod tangitur, corpus eſt: quod
palpätur, corpus eſt. .
Virtû⁴te magna reddébant Apô-
ſtoli, Teſtimonium reſurre-
ctionis Jeſu Chriſti Dômini noſtris
allelúja;, alleluja. D
Repléti quidem Spiritu ſancto
Ioquebantur cum fiduúcia verbum
Dei. Teſtimonium.
Divinum auxilium,

N côrpore autem feſurgémus.
Seminatur enim corpus anima-
le, ſurgit corpus ſpiritale; ſed il-
X lud

crétum. Nam quomodo non corx-
pus, in quo manébant insignia vül-
nerum, veſtigia cicatricum, quæ
Doôminus palpando ôbtulitiln quo

non ſolùm fidem firmat, ſed étiam F

devotiônem acuit, quòôd vuúlnera
ſuscepta pro nobis coœelo inférre
mäaluit, abolére noluit, ut Deo Patri
noſtræ prétia libertatis oſténderet,

Talem fibi Pater ad dexträã locat,

trophæu noſtræ ſalútis ampléctens:
tales illic Martyres nobis cicatricis
ſuæ corôna monſtravit.
De ore prudentis procédit mel;,
allelúja : dulcédo mellis eſt ſub
lingua ejus, allelúja: Favus
diſtillans labia ejus, allel. allel.
Sapiéntia requiéſcit in corde
Ejus, & prudéntia in ſermone oris
illius. Favus.
Aoria Patri. Fayus.
Ad ſocietâtem.

T quéôniam ſermo huc noſter
evaſit, conſiderémus, qua gra-
tia ſecundùm Joannem crediderint
Apôſtoli, qui gaviſi ſunt: ſecundùm
Lucã quaſi incréduli redarguantur;
ibi Spiritum ſanctum accéperint;,
hic ſedére in civitate jubeantur;,
quoadúsque induantur virtüte ex
alto. Et vidétur mihi ille, quaſi A-
pôſtolus majora & altiòra tetigiſſe,
hic ſequéntia, & humanis Pproxima:
hic hiſtôrico uſus circuitu, ille cõ-
péndio: quia & de illo dubitari no
Pôteſt, qui teſtimonium pérhibet
de iis, quibus ipfe intérfuit & ve
rum eſt teſtimonium ejus, & ab
hoc quoque, qui Evangeliſta eſſe
mêruit, vel negligéentiæ, vel men-
dacii ſuipicidnem æquum eſt pro-
ſpulsari. Et ideò verùm putãmus ut-
rümque, non ſentenfiarum varie-
tate, nec perſonarum diverſitate di-
ſtinum. Nam etſi primò Lucas
eos non credidiſſe dicat, poſteàâ
tamen credidiſſe demoönſtrat: & ſi
prima conſiderémus, cõtraria ſunt,
ſi ſequentia, certum eſt convenire.
e Deum laudamus. II,

Stetit Jeſus in medio diſcipuléô-
rum ſuorum, & dixit eis: Pax vo-
bis, allelùja, alleluja.

Eus, qui Eccléſiam tuam no-.
vo ſemper fœtu multiplicas:
concéde famulis tuis, ut ſacramen-

322 — 2 2 „* 13
lud ſubtilius, hoc craſſius, ütpoté tum vivéndo téneant, quod fide
adhuc terreênæ labis qualitate con- perceperunt.

Per Döminum.

vidéte manus meas, & pedes me-
os, quia ego ipſe ſum, allelùja;,
alleluja.
E RI A QUART A.
Gaviſi ſunt diſcipuli, Alleluja.
Viſo Dômino, alleluja. .
ater noſter. vinculis
Evangélica léektio.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm.
Joannem. b. 21
IN illo témpore: Manifeſtavit ſe
Hiterùm jJeſus diſcipulis ad mare
Tiberiadis. Maniieſtavit autem ſic:
Erant ſimul Simon Petrus, & Tho-
mas ,qui dicitur Didymus. Et ke-
iqua.
Homilia S. Gregôrii Papæ.

Ecio ſancti Evangélii, quæz
modo in auribus veſtris leéta
eſt, fratres mei, quæſtiône aàni-
mum pulſat, ſed pullatione ſua
vim diſcretionis indicat. Quært
étenim poteſt, cur Petrus; du
piſcàtor ante converſionem fuit»
poſt converſiônem ad piſcationem
rédiit; & cùm Véritas dicat: Ne-
mo mittens manum ſuam ad ara-
trum , & aſpiciens retrò;, aptus
eſt regne Dei: cur repétiit, quod
dereliquit? Sed ſi virtus diſcretio-
nis inſpicitur, citius vidétur: quia
nimirum, negôtium, quod ante
converſiônem ſine peccato Extitit,
hoc étiam poſt converſionem re-
pétere culpa non fuit.
Ecce vicit leo de tribu Juda;
radix David, aperire librum,
solvere ſeptem ſignacula ejus3
Alleléja, alleluja;, alleluja.
Dignus eſt Agnus, qui occiſus
eſt, aceipere virtütem, & divinità-
tem, & ſapiéntiam, & fortitũdi-
nem, & honorem, & gloriam,
& benedictiénem. Alleluja.
Divinum auxilium.

Am piſcatôrem Petrum, Mat-
thæum verô telonearium fel-
mus: & poſt converſiônem ſuam
ad piſcatioônem Petrus rédiit, Mat-
thæus vero ad teloônii negotium
non resédit; quia aliund eſt, victum
per piſcationem quærere, aliu
autem telonei lucris pecünias au-
gére. Sunt enim hléraque nego-

tia uæ ſine peccatis exhiben
Fin⸗ oſſunt.

Quæ

aut vix, aut nullatenus P

Our etgo a.
d hee nece⸗
ſönem anin
tzo ſum
ites: e
egoin eo;
tun, allel.
Pe bater, 5
loria katri
Ad

Veni et
Dulis i
Noc reſurre
Uhin littor
lehionem
inflctibus
Ueinitio fen
Ae tunc i
(uicd enim
Uun ſignat,
leite Uidh
Illifla pen
nntitun
küaibu; me
mani hbor
CEnuptor n
carnis exce
gem ſaam
e Deum

Mittite in
Sinpenis

temporan
Veni. le a
mux, De

Digit el
Eepiſeii
eengit
Umit rete
nis pizeib
dunterit

Qulnt
zlel.

lie
eio ſn
goinnem
P lo

t, gcli
Dogingn.

Lleis 1
ſam, Aeit

eſtanktule
1 Pellgd

egotik

branllit
bs veli
gleſtin
pulatin
indicat,
cur befti,
Netſionen⸗
nad bicin
ſius
un uni
r leyeligt
wintus ,
tiüs litelt
iun, Alol
e geccald 6
nſetſonc⸗
. it .
ignicn e

,
All
zuxliun

Quæ ergo ad peccâtum implicant,
ad hæc neceſſe eſt, ut poſt conver-
ſionem animus non recurrat.
Ego ſum vitis vera, & vos paàl-
mites: Qui manet in me, &
ego in eo; hic fert frudtum mul-
tum, allel. allel. Sicut dilexit
me Pater, & ego diléxi vos. Qui.
Joria Patri. Qui.
no., Ad ſocietatem.

Ueæri étiam poteſt, cur diſci-
pulis in mari laboräntibus,
poſt reſurrectionem ſuam Domi-
nus in littore ſtetit, qui ante reſur-
rectionem ſuam coram diſcipulis
in flũctibus maris ambulavit? Cujus
rei ratio feſtinè cognoſcitur, ſi ipſa,
quæ tunc inerat, cauſa pensétur.
Quid enim mare, niſi præſens ſæcu-
lum fignat, quod ſe caſuum tumuül-
tibus, & undis vitæ corruptibilis il-
lidit? Quid per ſoliditatem littoris.
niſi illa perpetùitas quietis æternæ
fguratur? Quia ergo diſcipuli adhuc
flùctibus mortàlis vitæ inerant, in
mari laborabant. Quia autem Re-
démptor noſter jam corruptionem
carnis excéſſerat, po reſurredtio-
nem ſuam in littore ſtabat.
e Deum laudâmus. 1I.

Mittite in dextram navigii rete,
& inveniétis, allel.

Eus: qui nos reſurrectiéônis Do-
minicæ àânnua ſolemnitaàte læ
tificas: concéde propitius; ut per
temporalia feſta, quæ agimus, per-

venire ad gaudia ætérna merea-

mur., Per eümdem Dominum.
Dixit Jeſus diſcipulis ſuis: Afférte
de piſeibus, quos prendidiſtis nunc.
Asceêndit autem Simon Petrus, &
traxit rete in terram, plenum mag-
nis piscibus, alleluja.
EE RI A QUIN T A.
Surréxit Diñs de lepúlchro, allel.
Qui pro nobis pependit in lig-
90ο allel. ater noſter.
xaudi Domine.
4 Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangelii ſecùndum
dannem. 4
I illo témpore: Maria ſtabat ad
monumentum foris, plorans. Dum

ergo fleret, inclinavit ſe, & pro-

peéxit in monuméntum: & vidit
duos Angelos in albis, ſedéntes.
Kt réliqua.

.71- 2 2u22 323
Homilia S. Gregérii Papæ.

Aria Magdaléne, quæ ferat
in civitate peccatrix, amando
veritatem, lavit lacry inis maculas
criminis: & vox Verifatis implétur;
qua dicitur: Dimiſſa ſunt ei pec-
cata multa, quia dilexit multum.
Quæ enim prius frigida peccando
remanſerat, poſtmodum amando
fortiter ardébat. Nam poſtquam
venit ad monuméntum ibique
corpus Dominicum non invenit „
ſublatum credidit, atque difcipu-
lis nuntiavit: qui venientes vide-
runt, atque ita eſſe, ut múlier di-
xerat, credidérunt Et de eis pro-
tinus ſcriptum eſt. Abiérunt ergo
diſcipuli ad ſemetipſos: ac deinde
ſubjungitur: Maria autem ſtabat ad
monuméntum foris, plorans.
Tulerunt Doöominum meum, 8e
néſcio, ubi poſuérunt eum, Dicunt
ei Angeli: Mlier, quid ploras? ſur-
réxit, ſicut dixit: Præceédet vos
in Galilæam: ibi eum vidébitis »
allelúja, alleluja.
Cùm ergo fleret, inclinavit ſe;
& proſpéxit in monuméntum: &
vidit duos Angelos in albis, ſeden-
tes, qui dicunt ei Præcedet.
Divinum auxilium.

Ua in re pensândum eſt, hu-
jus mulieris mentem quanta
vis amoris accénderat, quæ à mo-
numento Dômini, étiam diſcipulis
recedéntibus, non recedébat. Ex-
quirêbat, quem non invenerat: fle-
bat inquirendo, & amoris ſui igne

ſuccenſa, ejus quem ablatum cré-

didit, ardébat deſidério. Unde con-
tigit; ut eum ſola tunc vidéret »„
quæ remanſerat, ut quæreret: quia
nimirum virtus boni ôperis perſe-
verantia eſt: & voce Veritaàtis dici-
tur: Qui autem perſeveraverit us-
que in finem; hic ſalvus erit.
Congratulàmini mihi omnes »
qui diligitis DOOminum, quia gquem
quærébam, appäaruit mihi: Et
dum flerem ad monuméntum, vi-
di Döminum, allel. allel.
Kecedentibas diſcipulis , 101
recedébam , & amoris ejus
ſuccênſa, atdébam deſidério. Et.-
Ioria Patri. Et dum.
Ad ſocietatem. . ..
Aria ergo cùm fleret, incli-
navit ſe- & protpéxit in mo-
numentum. Certe jam monumen-
X 2 sum

tum vâcuum viderat,jam lublatum xit.

Pax vobis, allel. gaviſi ſunt

Doôminum nuntiaverat: duid eſt, diſcipuli viſo Domino, allel.

quòôd ſe iterùm inclinat, iterùm vi-
dere desiderat? Sed amanti ſemel
aſpexiſſe non sufficit: quia vis amoô-
ris intentiônem multiplicat inqui-
ſitionis Quæsivit ergo priuùs, & mi.
nime invénit, perſeveravit, ut quæ-
reret, unde & contigit, ut inveni-
ret, actúmque eſt, ut deſideria di-
lâra créicerent, & creſcéntia ca-
perent, quod inveniſſent.
e Dêum laudamus. II.

Maria ſtabat ad monumeêntum plo-

rans, & vidit duos Angelos in al-
bis, ſedéntes, & ſudàrium, quod fue-
rat ſuper caput Jeſu;, allel.

Eus, qui diverſitàtem Gêntium
in confefſiône tui nôminis ad-
anaſti: da, ut renâtis fonte baptis-
matis una ſit fides meêntium & pie-
tas actionum. Per Döôminum.

Tulérunt Dominum meum, & nés-
cio, ubi poſuérunt eum; ſi tu ſu-
ſtuliſti eum, dicito mihi, alleluja:
& ego eum tollam, alleluja,
FERI A S EXT A.,
Surréxit Dôminus veré, allel.
Et appaâruit Simöni, allel.
Fäter noſter. psius pietas.
Evangélica léctio. .
&Rio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum. ,
N illo tempore: Undécinmt diſci-

puli abiérunt in Galilæam;, in

montem, ubi conſtitùerat illis Je-
ſus. Et réliqus. „ .
Homilia ſancti Hierônymi Presb.

ſt' refurreétionem jJefus in
monte Galilææ conſpicitur;, ibi-

due adoràâtur: licet quidam dubi-
tent, & dubitäâtio eòrum noſtram

äugeat fidem. Tunc maniféſtiùs

oſtenditur Thomæ, & latus lancea
vulneràatum, & manus fixas demoôn-

ſtrat clavis. Accédens Jeſus locù-
tus eſt eis, dicens: Data eſt mihi
omnis potéſtas in cœlo, & in terra.
IIli potéſtas data eit, qui paulo an
té crucifixus, qui ſepùltus in tůmu-

lo, qui mortuus jacuerat, qui poſtea

returréxit. In cœlo autem & in
terra potéſtas data eſt, ut qui antèe
regnabat in cœlo, bper fidem cre-
deêntium regnet & in terris.
Ssurgens Jeſus Dns noſter, ſtans
in medio diſcipulôrum ſuoxum di-

Una ergo Sabbatôrum, cùm fo-
tes eſſent clauſæ, ubi erant diſcipuli
congregaâti, venit Jeſus, & ſtetit in
médio eòrum, & dixit eis. Pax.
Divinum auxilium.

Untes antem doôceéte omnes
Gentes, baptiz ntes eos in
nômine Patris, & Filii, & Spiritus
ſanéti. Primum docent omnes
Gentes, deinde doctas intingunt
aqua. Non enim poteſt fieri„ ut
corpus baptismi recipiat ſacramen-
tum, niſi antê anima fidei ſuscépe-
rit veritatem. Baptizantur autem
in nomine Patris, & Filii, & Spiri-
tus ſancti, ut quôrum una eſt di-
vinitas, una ſit largitio: nomen-
que Trinitäâtis,„ unus Deus eſt.
Expurgate vetus ferméntum, ut
ſitis nova cõſpérſio: étenim baſcha
noſtrum immolatus eſt Chriſtus:
Itaque epulemur in Dno, allel.
Moôrtuus eſt propter delicta

fôſtra, & reſurréxit propter juſti⸗
ficatiõnem noſtram. Itaque.
loria Patri. Itaque.
Ad locietatem.

Océntes eos Tervâre omnia »
quæcämque mandavi vobis.
Ordo præcipuus: Juſſit Apoſtolis,
ut primùm docèrent univérſas Gé⸗
tes, deinde fidei intingerent ſacra-
meénto: & poſt fidem ac baptisma,
quæ eſſent obſervanda, ræciperẽt.
Ac ne putemus levia eſſe, quæ juſſa
ſunt, & pauca, addidit: Omnia quæ-
cúmq; mandavi vobis: ut quicumd;
crediderint, qui in Trinitate füerint
baptizaàti, omnia faciant, quæ Præ-
cépta ſunt. Et ecce ego vobiscum
fum usq; ad conſumationẽ ſæculi.
Qui usque ad conſùmmationen ſx⸗
culi cum diſcipulis ſe futurum eilé
promittir; & illos oſténdit ſem-
per eſſe victûros, & ſe numquam
à credéntibus receſsurum.
e Deum laudamus. II.

Indecim dilcipuli' in GaAlilæa vi-
déntes Däim adoravérunt; allel.

Mnipotens, ſempitérne Deus,
qui bPaſchâle ſacraméntum in
réconciliatiénis humanæ foœdefée
contuliſti: da mentibus noſtris, u

quod profefſione celebrâmus, imm-
temur efféctu. Per Dominum-

Mummentun
Homuili⸗

Uio
modo
ſupelficie
ejus nodi
Vitate ree
ne, cum
nit ad me
liam not
m vere
Henatur
Nim aude
Lame ich
In monun
invenitt⸗
erant ten
mentum,
huntiavi
letunt,
iltlion
. Chriſk
am nö m
Cominab
eſt Pecce
Quod
allelüja
„Mort
licke no⸗
aſtifcar
5

Vnet
oant
t10. Feni
Ungteck
erto hoſt
Ouicfin
umuid
liſtr lelen
(recd Enda
oines
iceet,
nkeriun
uidh erge
IN
nlei

el. gariil
0, Alel.
rutm, ehnt
elantcllelel
ſus eutt
Lit eis, .
ilium.

Cocete onn
1 Nles e
1lii, A n
docent onn
ag intiet
otekſen

Ugitio:o
lus Delzet.
8fermennmn
Etenin k!
ekt Clnl.
in Dio,
roptet 4.
it pkoptet
n. Ilage
je⸗
tem⸗

twae r.
nanii 1
uſkit e
gtingelent ,
entebitl,
nnſen
i elegu,
ir: Onnt,

Pn ,
AVetunt

9

Data eſt mihi omnis potéſtas in
cœlo, & in terra;, allelùúja.
SABBATO IN ALBIS.
Gaviſi ſunt diſcipuli, allel.
Viſo Domino;, alleluja.
ater noſter vinculis.
Evangélica lectio.
ectio ſancti Evangeélii ſecundùm
Noar e
illo tempore: Una sabbati
Maria Magdaléne venit manée;,
cùm adhuc ténebræ eſſent, ad mo-
numentum Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Ectio ſanécti Evangélii, quam
modo fratres audiſtis, valdé in
ſuperficie hiſtôrica eſt aperta, ſed
ejus nobis ſunt myſteria ſub bre-
vitate requirénda. Maria Magdale-
ne, cùm adhuc ténebræ eſſent, ve-
nit ad monuméntum. Juxta hiſtô-
riam notatur hora: juxta intelle-
ctum vero myſticum, requiréntis
ſignatur intelligentia. Maria éte-
nim auctorem omnium, quem in
carne viderat mortuum, quærébat
in monumẽto: & quia hunc minime
invénit, furat credidit. Adhuc ergo
erant téenebræ, cùm venit ad monu-
méntum. Cucuürrit citiùs, diſcipulis
nuntiavit: ſed illi præ céteris cucur-
rérunt, qui præ céteris amavérunt,
vidélicet Petrus & Joannes.
g. Chriſtus resürgens ex mortuis,
jam nõ moritur, mors illi ultra nõ
dominabitur: quod enim mortuus
eſt peccato, mortuus eſt ſemel;
Quod autem vivit, vivit Deo;
alle luja;, alleluſja.
Mortuus eſt ſemel propter de
licta noſtra, & reſurréxit propter
juſtificationem noſtram. Quod.
Divinum auxilium.

Urrébant autem duo ſimul, ſed
Joannes præcucürrit citiùs Pe-
tro. Venit prior ad monuméentum,
& ingredi non præsumpüit. Venit
ergo poſterior Petrus, & intravit.
Quid fratres, quid curſus ſignificat?
Numquid hæc tam ſubtilis Evange-
liſtæ deſeriptio à my ſteriis vacare
credénda eſt? Minimé Neque enim
ſe Joanes & præiſſe, & non intraſſe
diceret, ſi in ipſa ſui trepidatione
myſterium detuiſſe credidiſſiet.
Quid ergo per Joannem, niſi ſyna-
géôga: quid per Petrum; niſi Eccle-
ſia deſignaturx?

. 2325
Iſti ſunt agni novélli, qui an-
nuntiavérunt, allelaja, modo ve-
nérunt ad fontes: Repleti ſunt
claritate, allelũja, allel.
In conſpéctu Agni amidti ſunt
ſtolis albis, & palmæ in manibus
eprum. Repléti. Ioria. Repléti.
Ad ſocietätem.

Ec mirum eſſe videaâtur, quod
er junioòrem ſynagoga, per
ſeniôòrem verò Eccléſia ſignari per-
hibétur: quia etſi ad Dei cultum
prior eſt ſynagôga, quam Eccleſia
Gentium, ad uſum tamen ſæculi
prior eſt multitudo Gentium, quam
synagéôga, Paulo atteſtante, qui ait:
Quia non prius, quod ſpiritale eſt,
sed quod aimale., Per ſeniôrem
ergo Petrum fſignificaâtur Eccléſia
Gentium:per juniorem verô Joan-
nem fynagôga Jjudæorum, Cur-
runt ainbo ſimul; quia ab ortus
ſui téempore usque ad occaſum,pa-
ri & communi via, ettſi non pari
& commuüni ſenſu, Gentilitas cum
ſynagôga cucürrit. Venit ſynagoga
prior ad monun: éntum, ſed mini-
mè intravit: quia legis quidé man-
data percépit, Prophetias de incar-
natione ac paſſione Dnica audivit,
ſed credere in mortuum noluit.
e Deum laudamus. 11; .

Currebant duo ſimul, & ille àlius
discipulus præcucürrit citiùs Fe-
tro, & venit prior ad monumen-
tum, allel.
Oncéde, quæſumus, omnipo-
tens Deus: ut qui feſta Paſcha-
lia venerändo égimus; per hæc
contingere ad gaudia ætérna me-
reamux, Per Döminum.

Alleluja, alleluja, alleluja.
enedictus Dominus Deus
meus, 88.

CKriſſmi „Omne quod natum
eſt ex Deo, vineit mundum:
& hæc eſt vietôria „ quæ vincit
mundum, fides noſtra.

D régias Agni dapes
Stolis amiéti candidis
poſt tranſitum maris rubri
Chriſto canamus Principi.
Ivina cujus charitas
Sacrum propinat sanguinem „
Almique membra corporis

Amor sacézdaos immolat.
X 3 var-

326
parſum eruéôrem pôſtibus
Vaſtator horret Angelus
Fugitque diviſum mare »
Merguntur hoſtes fluctibus.
am Paſcha noſtrum Chriſtus eſt;
Baſchalis idem Victima;
Et pura puris méntibus
Sinceritatis azyma.
vera cœli Victima:;
Subjecta cui ſunt tartara „
Solüta mortis vincula;
Recépta vitæ præmia.
ictor ſubactis inferis
Trophæa Chriſtus explicat»
Cœloque apérto, sûbditum
Regem tenebrarum trahit.
t ſis perénne mentibus
Paſchale jeſu gaudium
A morte dita criminum
Vitæ renatos libera.
eo Patri ſit gloria-
Et Filio, qui à moôrtuis.
Surréxit, ac Paraclito,
In ſempiterna ſlæcula. Amen.

Mane nobiscum Die, allef.
Quoôniam advéſperascit;, allel.

Cm eéſſe ſeĩò die illa üna Sabba.
tôrum, & fores eſſent clauſæ, ubi
erant diſcipuli congregati in unu,
ſtetit Jeſus in medio, & dixit eis,
Pax vobis, allel.
Ræſta, quæſumas, Sninißbtens
Deus, ut qui Paſchalia feita per-
égimus,hæc te largiente, môribus,
& vita teneamus. Per Dominum.
Benedicamus Déômino.
Allelùja.

Miſeré-
1e. Allel-all. all.
Ræ. Salyà nos. all.

Allel.

DOMINICA IN ALBIS IN OCT.
urEiât

Döminus verè, 2 Rex.

ſempitérne cœlitum.

3⸗

Allefüja, Lapis tevolufus eſt, Met.
ab oſtio monumenti, allel, allel.
3

Sürrezit Döminus de ſepul-
EhHro, allelâja. Qui pro nobis
pependit in ligń“;, allel.
De Epiſtola beati Pauli Apoſtoli
ad Coloſsénſes.

I conſùrrexſſtis carm Chriſto ,

quæ ſurſum ſunt, quærite;, ubi
Chriſtus eſt, in dextra Dei ſedens:
quæ ſurſum ſunt, sapite;, non quæ
super terram. Moôrtui enim eſtis,
& vita veſtra eſt abſcondita cum
Chriſto in Deo. Cùm Chriſtus ap-
parũerit, vita veſtra, tunc & vos
apparebitis cum ipſo in gloria.
Mortificate ergo membra veſtra,
quæ ſunt ſuper terram: fornicatio⸗
nem, immunditiam, libidinem,
concupiscentiam malam, & avari-=
tiam, quæ eſt ſimulacrorum sérvi-
tus : propter quæ venit ira Dei
luper filios incredulitatis, in qui-
bus & vos ambulaſtis aliquando,
cùm viveréetis in illis.
Angelus Domini deſcéndit de
RE*ε1âο½;& accedens revolvit lapidem,
& ſuper eum ſedit, & dixit muliéri-
bus: „Nolite timére, ſcio enim,
quia Crucifixum quæritis, jam fur-
réxit, venite, & vidéte locum, ubi
poſitus erat Dominus, allel.
Et introeúntes in monuméntũ,
viderunt jüvenem ſedentem in
dextris, coopértum ſtola candida;

& obſtupuérunt: qui dizxit illis.

Nolite.
Unc autem depônite & vos
ômnia: iram, indignatiônem,
Malitiam, blasphémiam, turpem
ſermonem de ore veſtro. Nolite
mentiri invicem, expoliantes vos
véterem hôminem cum àdtibus
ſuis: & induêntes novum, eum qui
renovatur in agnitionem, ſecçuúndu
imäginem eius, qui creavit illum.
Ubi non eſt Gentilis, & Judæus,
circumciſio, & præpútium, Bar-
barus, & Scytha, ſervus & liber:
fed omnia, & in omnibus Chri-
ſtus. Induite vos ergo ficut electi
Dei, ſancti & dilécti, viſcera mile-
ricordiæ, benignitatem, humilitaà-
tem:;

tem moe
n
ismeripſis
glem hahe
inus don-
Angelt
rbus die
n jeſum
Venite;
„Jeſum
ärum?ſi
Nite.
Uper on
tatem he
Uum pertes
erültet in e
& weati et
li eſtote
itet in vol
ſihientiazd
tes vosmet
anticis
cantantes!
Onne quo
0aut in0
Domini jen
tes Deo &
(Cumt
ria Magale
alöme en
Venientes
Et val
Peniunt
ſam lole,
loria 2

Alafue
Aeiin 8

durre

Er a
Fermo

Pecht
kellipitr
nollie Nee
Imitur:
de hübien
corde ten
Drimum n
guibaſche

l eſkete
llel de
3

1s de ſen
ui Momt
Alel.
uli Anotd
les.

r O,
guelſteit
a Deile
hiter ongt
i euin etn
hſconcins
1 Chriltus
tunc A
ſo in gion
eubna ſein
ni kotnic
, libidne
lam Kn
ctotut
enit in
tatis,f
aliquu.

cem, modéſtiam, patiéntiam: ſup⸗
Pnrtame invicem, & donantes vo-
ismetipſis, ſi quis advérsùs ali-
quem habet querélam: ſicut & Déô-
minus donavit vobis, ita & vos.
Angelus Däi locätus eſt mu-
Heribus dicens; Quem quæritis?
an jeſum quæritis? jam ſurréxit.
Venite, & vidéte;, allel. allel.
Jeſum quæritis Nazarénum cru-
Cifixum ? ſurréxit, non eſt hic. Ve-
nite.
Uper omnia aùtem hæc chari-
tatem habéte, quod eſt vincu-
Wm perfectionis: & pax Chriſti
exultet in cordibus veſtris, in qua
& vocati eſtis in uno corpore;: &
rati eſtote. Verbum Chriſti ha-
itet in vobis abundanter, in omni
ſapiéntia, docéntes, & commonén-
tes vosmetipſos pſalmis, hymnis,
& canticis ſpiritualibus, in gratia
cantantes in cordibus veſtris Deo.
Omne quodcùmque facitis in ver-
bo aut in ôpere, omnia in nomine
Domini Jeſu Chriſti, gratias agén-
tes Deo & Patri per ipium.
Cùm transiſſet sabbatum „ Ma-
Yia Magaléne, & Maria Jacôbi, &
Saléôme emérunt aromata: & Ut
veniéntes ungerent Jeium, all. all.
Et valdé manè una Sabbatorum
éniunt ad monuméntum;, orxto
jam ſole. Ut.
Ut.

Ioôria Patri.
Ailelaja „ Quem quzæzris mulier?:
alleluja: viventem cum mortuis?
allelùja;, alleluüja.
onsérva.

„7 „
Surrexit Doôminus verè, allel.
Et apparuit Simôni, allel.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Paktatis folémnitäas hodiérna
feſtivitate conclùditur, & ideò
hoôdie Neophytôrum habitus com-
mutatur: ita tamen, ut candor, qui
de habitu depoônitur, ſemper in
corde teneâtur. In qua quidem
primum nobis agéndum eg „ ut
quia Paſchales dies ſunt, id eſt: in-
dulgentiæ ac remiſſionis, ita à no-
bis lan oôrum diérum feſtivitas
agatur, ut relaxatiône corporum
puritas non obfuscétur, ſed po-
tiùs abitinéntes ab omni luxu;,
ebrietate, laſcivia, demus pelam

320 briæ remiſſioni, ac ſanctæ ſince-

. . 327
ritäti: ut quidquid modò corpo-
rali abſt inentia non acquirimus,
méntium puritàte quærâmus.
Maria Magdaléne, & altera Ma-
fia ibant dilůculo ad monumentu:
Jeſum quem quæritis, non eſt
hic, ſurrézit ſicut locutus eſt, Præ-
cédet vos in Galilæam;, ibi eum
vidébitis, allelûja;, alleluja.
Et valdé manè una Sabbato-
rum véniunt ad monuméntum, or-
to jam ſole,; & introeuntes vidé-
runt jüvenem ſedéntem in dextris;
qui dixit illis. Jeſum.

D omnes quidém pértinet ſer-
mo, quos cura noſtra comple-
GRitur: verümtamen hôdie termi-
nata Sacramentorum iolemnitaâte;
vos alloquimur, novélla gérmina
ſanctitatis, regenerata ex aqua; &
Spiritu ſancto: germen pium, ex-
amen novéllum, flos noſtri hono-
ris, & fructus laboris, gaudium &
corôna mea;, omnes, qui ſtatis in
Dömino. Apoſtolicis verbis vos
alléquor: Ecce nox præcéfſit, dies
autem appropinquavit: abjicite o-
pera tenebrarum, & indüite vos
arma lucis. Sicut in die honéſtè
ambuleémus; non in comeſſatioôni-
bus & ebriétatibus, non in cubi-
libus & impudicitiis, non in con-
tentioéne & æmulatione: ſed indui-
mini Déôminum Jeſum Chriſtum.
Surréxit paſtor bonus, qui ani-
mam ſuam pôſuit pro vibus ſuis,
& pro grege ſuo mori dignatus eſt:
Allelũja;, alleluja, alleluja.
„ Etenim Paſcha noſtrum immo-
latus eſt Chriſtus. Alleluja.

Abémus, inquit , certiôrem
prophéticum ferméônem: cui
benè facitis intendéntes, tamquam
lucéernæ in obſcùro loco, donec
dies lucéſcat, & lũcifer oriatur in
coôrdibus veſtris. Sint ergo lumbi
veſtri accincti, & lucernæ ardentes
in manibus veſtris: & vos similes
hominibus expectantibus domi-
num ſuum, quando revertatur à
nůúptiis. Ecce dies adveniunt; in
quibus Dôminus dicit: Pusillum,»
inquit; & non videbitis me-& ite-
rùm pusillum „ & vidébitis me-
Hac eſt hora, de qua dixit: Vos
triſtes éritis, ſæculum autem gau-
débit, id eſt, vira iſta tentacioni-
bus plena, in qua peregrinamnur a b
eo. Sed iterüm, induit, videbo vos:
X ₰ &

328
& gaudébit cor veſtrum, & gàâu-
dium veſtrum nemo tollet à vobis.
Virtúte magna reddébant Apô
ſtoli „ * Teſtimoniü reſurrectio-
nis jeiu Chriſti Dñi noſtri, all. all.
Repleti quidem Spfritu ſanckto
loquebantur cum fiduúcia verbum
Dei Teſtimônium. .
Ioria Patri. Teitimonium.

Alleluja, Noli flere Maria, allel.
reſurréxit Döôminus, allel. allel.
Gli enarrant.

9.
Gaviſi ſunt dicipuli, allel.
Vifo Déômino, alleluja.
ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.
N illo tempore: Cùm ſero eſſer
die illo, una Sabbatorum, & fores
eſſent clauſæ, ubi erant Dilcipuli
congregati propter metum Judæo
rum: venit Jelus, & ſtetit in médio,
& dixit eis: Pax vobis. Et réliqua,
Homilia ſandti Gregorii Papæ.

Rima leétiônis hujus Evangéli-
cæ quæſtio animum pulſat: quo-
modo poſt reſurrectionem corpus
Dominicum verum fuit, quod clau-
ſis jäanuis ad diſcipulos ingredi po-
ruit? Sed ſciendum nobis, eſt, quod
divina operatio, ſi ratione com-
prehenditur, non eſt admirabilis:
nec fides habet meritum, cui hu
mana ratio præbet experiméntum.
Sed hæc ipia noſtri Redempfôris
Spera, quæ ex ſemetipſis compre-
hendi nequaquam poſſunt,ex alia
ejus operatione pensanda ſunt, ut
rebus mirabilibus ſidem præbeant
facta mirabiliôra. Illud enim cor
pus Dômini intravit ad difcfpulos
anuis clauſis, quod videlicet ad
umanos oculos per nativitatem
ſuam clauſo exivit utero Virginis.
Quid ergo mirum, ſi clauſis januis
poſt reſurrectiônem fſuam in æter-
num jam victurus intravit, qui mo-
ritürus veniens, non aperto utero
Virginis exivit?
4, De ore prudéntis procédit mel,
alleluja: dulcédo mellis eſt iub
lingua ejus;, allel. * Favus diſtil-
lans labia elus, allel. allel.
. Sapiéntia requiéicet in corde
ejus, & prudéntia in ſermone oris
Illius. Favus.

Ed quia ad illud corpus, quod
videri pôterat „ ſides intuen-

tium dubitàbat: oſtendit eis prô-
tinus manus & latus, palpandam
carnem præbuit, quam claafis ja-
nuis introduxit, Qua in re duo mi-
ra, & juxta humanam rationem fſibi

valdè contraâria oſténdit: dum poſt.

relurrectionem ſuam corpus ſuum
incorruptibile, & tamen palpabile
demonſtravit. Nam & corrùmpi
necéſſe eſt, quod palpatur, & pal-=
Pari non poteſt, quod non corruùm-
pitur. Sed miro modo; atque in-
æſtimabili Redemptor noſter, & in-
corruptibile poſt reſurrectionem,
& palpabile corpus exhibuit;, ut
monſtrando incorruptibile invitaà-
ret ad præmium, & præbendo pal-
paàbile firmaret ad fidem. Et incor-
ruptibilem ſe ergo, & palpabilem
demonſtravit: ut profectoò eſſe poſt
reſurrectiöonem oſténderet corpus
ſuum, & ejúsdem natûræ, & alté-
rius gloriæ.
Surgens Jeſus Déôminus noſter,
ſtans in médio diſcipulorum ſuo-
rum: dixit. *Pax vobis, alleluja:
gaviſi ſunt diſcipuli viſo Dno, allel.
Una ergo Sabbatôrum, cùm
tores eſſent clauſæ, ubi erant Diſci-
puli congregâti, venit jeſus, & ſtetit
in médio eorum, & dixit eis. Pax.
löria Patri. Px.

Ixit eis: Pax vobis. Sicut
miſit me Farer, & ego mit-
to vos: id eſt, ſicut miſit me Pater
Deus Deum, & ego mitto vos ho-
mo homines. Pater filium miſit,
qui hunc pro redemptioône geéneris
humani incarnari cöſtituit. Quem
vidélicet in mundum venire ad
paſſiònem voluit; ſed tamen amavit
Filium, quem ad paſſioònem miſit.
Elédos verò Apôſtolos Dôminus
non ad mundi gaudia, ſed ſicut
ipſe miſſus eſt, ad paſſiônes in
mundum mittit. Quia ergo & Fi-
lius amatur à Patré, & tamen ad
paſſionem mittitux; ita & diſci-
puli à Domino amäntur; qui ta-
men ad paſſionem mittüntur in
mundum. Itaque recté dicitur:
Sicut miſit me bater;, & ego mitto
vOs: id eſt, ea vos charitate diligo,
cùm inter ſcandala perſecutorum
mitto, qua me charitate Pater di-
ligit quem venire ad tolerandas
paſſiénes fecit.
e Deum laudâmus. II.

Alleluũja, alleluja; aiiciuſanenel.

*

auuino ign

All
E

Hariſtin
eſt ex l
& hec eſt
IGündum,

Cün ellet
torum te
lant Diſci,
ſtetit jelun
ax vobis
Kalta,
Deus:
monibus &
Dominum.

Alle

uI, De⸗
kitiimm
Ulcümgn

Ch
Utre nodis
Oui ſun
Aleluia,

conlur
Alleli,
ehno, 4
Quir⸗
10. Alſe
lör at
rteri
1aPpa

U e
gunn

n okhunſfin
tamen tte
1 & cnir
alpatur
d non konir
1o40 sen

Mofeligtleg
tenderet an
Natite,Al

öninus
cipulotun
Fobis, dle
odto
bdetdtun,
ubi euunk.
giitſeſag
Clrit 6
1.
lis
ſel, A d⸗
t mlitne
6

Nterkhumd.
enn Ptioneke
coliu l⸗
ladun ſenn
ſes tanent.
Lheliönen,
6kolos hin,
judia, ſal
14 paligi,
tis etkei⸗
tm

Allelüja; allel. allel, allel. allel.
ñs regnavit. Jubilàte Deo.
eus Deus meus, 12.
Surréxit Chriſtus de ſepul-
chro, qui liberavit tres pueros de
camino ignis ardentis, alleluja.
enedicite. 12.
Allelũja, allelũja, allel.
audate Dim de cœlis. 13.

Hariſſimi, Omne, quod natum
eſt ex Deo, vincit mundum:
& hæc eſt victoôria, quæ vincit
mundum, fides noſtra.
urora cœlum pürpurat.
14.

Cùm eſſet ſerò die illazuna Sabba-
tôrum, & fores eſſent clauſæ, ubi e-

rant Diſcipuli congregati in unum,

ſtetit Jeſus in medio, & dixit eis,
Pax vobis, allel.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus;: ut, qui Paſchaàlia feſta
perégimus, hæc, te largiénte;,
moôribus & vita teneamus. Per
Doôminum.
am lucis. 15.
Alleluja, allel. allel. allel.
Imi. Deus in nômine tuo.
eâti immaculati.
nicumque, 16.

etribue.

Regi ſæculôrum. 18.
Chriſte Fili Dei vivi, mile-
rére nobis, * Allel. allel. Chriſte.
Oui ſurrexiſti à môrtuis. Allel.
alleluja. loöria Patri. Chriſte.
Exúrge Chriſte, adjuva nos;all.
Et libera nos propter nomen
tuum;, alleluja.

18.
Si conſurrexiſtis.

Alleluja;, allel. allel. allel.
hariſſimi, Omne.
Surréxit Dôminus de ſepul-
Chròô, * Allel. allel. Surréxit.
Qui pro nobis pepéndit in lig-
no. Alleluja, alleluja,
lIoria Patri. Surréxit.
Surréxit Döminus verè, allel.
Et apparuit Simoni, allel.

19.

Uis eit autem, qui vincit mun

329
Jeſus eſt Filius Dei: Hic eſt;, qui
venit per aquam & sanguinem je-
ſus Chriſtus; non in aqua ſolum,
ſed in aqua & sanguine.
Surréxit Dominus verèé,
Allelũija, allel. Surréxit.
Et appäaruit Simoni. Allel. all.
lôria Patri: Surréxit.
Gaviſi ſunt dilcipuli;, allel.
vViſo Domino; allel.

I teſtimonium hominum accipi-
mus;teſtimoeniumDei majus eſt:
quéôniam hoc eſt teſtimoniumbei,
quod majus eſt, quôniã teſtificatus
eſt de Filio ſuo. Qui credit in Filiũ
Dei, habet teſtimonium Dei in ſe.
Gaviſi ſunt diſcipuli,
Allelúja, alleluja. Gaviſi.
Viſo Dömino. Alleluja, allel.
lôria Patri. Gaviſi.
Mane nobiscum Déômine, allel.
Quôniam adveſperascit; allel.
. Allel. allel. allel.
ixit Düs.
77 24 Aan
hariſſimi, Om-
ne. d régias Agni.
325.
Mane nobiscum Dômine,; allel.
Quôniam adveſperâſcit;, allel-

Poſt dies octo januis clauſis in-
gréſſus Dôminus dixit eis: Pax
vobis, allelúja;, alleluja.
ræſta, quæſumus.

FERI A S ECUND A.
lIlel. allel. Allel.
enite, exultémus. 1I.

ex ſempitérne. .
Allelũja.
luminatio.
29.

ôminus il-⸗

Alleluja.
Surrézit Dôminus dé ſepuͤl-⸗
Cchro, alleluja. Qui pro nobis
Depéndit in ligno, alleluja.
Incipit liberà uumApoſtoléôrum⸗-

DRimùm quidem ſermônem feci
1 de omnibus „ 6° Theoôphile;
quæ coœpit Jeſus fäcere , & docere
usque in diem „ qua; Præcipiens
Apöſtolis per Spiritum ſanétum „

dum, niſi qui credit, quôniam quos glesit, aſsümptus eſt: quibus

239
& præbuit ſeipſum vivum poſt paſ-
ſionem ſuam in multis argumen-
tis, per dies quadraginta appärens
eis, & loquens de regno Dei. Et
convéicens præcépit eis, ab Jero-
solymis ne discederent, ſed expe-
Garent promiſſionem Patris, quam
audiſtis (inquit) per os meum' quia
Joannes quidem baptizavit aqua;,
vos autem baotizabimini Spiritu
ſanécto, non poſt multos hos dies.
Igitur qui convénerant, interro-
gabant eum, dicéntes: Dômine,
ſi in témpore hoc reſtitues regnum
Iſrael? Dixit autem eis: Non eſt
veſtrùm noſſe tempora vel momẽ-
ta, quæ Pater poôfuit in ſua pote-
ſtate; ſed accipiétis virttem ſu-
pervenientis Spiritus ſancti in vos,
& éritis mihi teſtes in Jeruſalem,
& in omni judæa, & Samaria; &
usque ad ultimum terræ.
Virtüte magna. 328.

Tcùm hæc dixfflet, vidéntibus
illis elevatus eſt: & nubes ſusce-
it eum ab ôculis eoôrum. Cúmque
intueréntur in cœlum eüntem il-
lum, ecce duo viri aſtitérunt juxta
illos in véſtibus albis, qui & dixeé-
runt: Viri Galilæi, quid ſtatis aſpi-
ciéntes in cœlum? Hic Jeſus, qui
aſſümptus eſt à vobis in cœlum, ſic
veniet, quemadmodum vidiſtis en
eùuntem in cœlum. Tunc reverſi
ſunt Jerosolymam à monte, qui vo-
catur Olivéti, qui eſt juxta jeruüſa-
lem, sabbati habens iter. Et cùm
introiſſent in cœnaculum, aſcendé-
runt, ubi manébant Petrus & Joan-
nes: Jjacòbus & Andreéas, Philippus
& Thomas, Bartholomæus & Mat-
thæus, Jacôbus Alphæi, & Simon
Zelotes, & Judas Jacobi. Hi omnes
erant perſeverantes unanimiter in
oratione gum mulieribus, & Maria
matre Jeſu & fratribus ejus.
De ore prudentis. 328.

N diébus ilnis ekürgens Petrus in
médio fratrum dixit (erat autem
furba hominum ſimul, ferêé cen-
tum viginti:) Viri fratres, opor-
tet impléri Scripturam, quam præ-
dixit Spiritus ſanctus per os David
de Juda, qui fuit dux eorum, qui
comprehendérunt Jeſum: qui con-
numeratus erat in nobis, & ſorti-
tus eſt ſortem miniſtérii hujus. Et
hic quidem pofſsédit“ agrum de
mercede iniquitatis, & ſuſpénſus

erépuit médius,„ & diffuſa ſune
mnia viſcera ejus. Et notum fa-
ctum eſt omnibus habitantibus Je-
rüſalem, ita ut appellarétur ager
ille lingua eôrum, Hacéldama, hoc
eſt ager sanguinis. Scriptum eſt
enim in libro Pſalmôrum: Fiat
commoratio eorum deserta „ &
non ſit, qui inhabitet in ea; &
Epiſcopatum ejus accipiat alter.
Oportet ergo ex his viris, qui
nobiscum ſunt congregati in omm
témpore, quo intravit, & exivit
inter nos Dôminus Jeſus, inci-
piens à baptismate Joannis usque
in diem, qua aſsůmptus eſt à no-

bis, teſtem reſurrectiõônis ejus no-
biscum fieri unum ex iſtis. Et

ſtatuérunt duos, Joſeph, qui vo-
cabatur Barſabas, qui cognomina-
tus eſt Juſtus „& Mathiam. Et
orantes dixérunt: Tu Dômine;
qui corda noſti omnium, oſten-
de, quem elégeris ex his duôbus
unum;, accipere locum miniſterii
hujus, & Apoſtolatus, de que
rævaricatus eſt Judas, ut abiret
in locum ſuum. Et dedérunt ſortes
eis, & cécidit ſors ſuper Mathiam
& annumeratus eſt cum undecim
Apoôſtolis.

deie iaudamus. 1t.
4 Alleluja.
Sminus regnavit. cum

11.

2
Hriſtus resürgens ex mortuis
jam non moôritur: mors illi
ultfa non dominabitur. Quod eni
moôrtuus eſt peccato, mortuus e
ſemel, quòd aurtẽ vivit, vivit Deo.
urôra cœlum. 14:
In feſurrectione. 15⸗

Surgens Jeſus mané prima Zabbäti⸗,
appäruit primo Mariæ Magdalénæ,
de 3 ejécerat ſeptem dæmonia,
alleluja-

. 14.

Ctueiftus It
Iedemit nos
Dlcite in
Cia Düs

Eus, gr
tmum c
foluiſti, ut
letes Poteſta
fimuls tuis
ratiam con
cem Domind

Crlcem and
nuimn conkreg
tentia, fur

4
ilſru.

Alle.
Lehs.

Maneo

Akneckke

EN
De As

T cm
Ltecoſte
mneodem
dems ge co
Fenientis 1
kepſeritto
ſelene.
Ciſgenie
ſecitgeit

ür
Urmona’
bitunta

. Ketigtun!
Umorun: t
n Sezen
Pbiter inanl
Acclgiet i1
his iisn
gtegatiinci
rawlt, A
1s leiuzi
ſonnngi
mnptuektn
Giöniztiin
n er e!
ſoletnh,gin
ui coktar⸗
4 Mathin
. I Dor
mnium,
8 er his dl
Ccum mimd
litas, &
us, 1
tGeletunt
luper nt
Lan u⸗

ſiudt
n Alei

Crucifxus ſurréxit à môrtuis, &
Tedémit nos, allel. allel.
Dicite in nationibus, allel.
Quia Däüs regnavit à ligno, allel.

Eus, qui pro nobis Filium
tuum crucis patibulum ſubire
voöluiſti, ut inimici a nobis expel-
leres poteſtatem: concéède nobis
famulis tuis, ut reſurrectiônis
gratiam conſequamur. FPer eum-

dem Doôminum.

Crucéêm ſanéktam sübiit, qui inhfer-
num confrégit, accinétus eſt po
téntia, furrexit die tertia; allel.

or Alléluja.
faculorum. I18.
18.

Allel. iléxi.
79.
hriſtus fesur-
Leifs. d régias Agni.
Manè nobiséum Doômine. 325.
if Pax vobis, ego
ſum, allefaja nolite timere, allel.

FEPRIATEKTI A.
De Actibus Apoſtolorum.

Ex. cúm complerénftůr diés Pen-
tecôſtes, erant omnes pariter
in eòdem loco: & factus eſt re-
pPénté de cœlo ſonus tamquam ad-
venientis [piritus veheméntis, &
feplévit totam domum, ubi erant
ſedentes. Et apparuérunt illis
diſpertitæ linguæ tamquam ignis;
ſeditque iunpra singulos eòrum; &
repléti ſunt omnes Spiritu ſanéto,
& cœrunt loqui variis linguis
Prout Spiritus ſanctus dabat éloqui
illis Erant autem in Jeruúſalem
habitäntes Judæi, viri religioſi ex
omni natione, quæ ſub cœelo eſt.
Facta autem hac voce, convé-
nit multitdo, & mente confüla
eſt, quôniam audiébat unusquis
que lingzua ſua illos loquentes.
Stupebant autem omnes, & mi-

. 331
rabäântur, dicéntes: Nonne ecce
omnes iſti, qui loquùntur, Galilæi
ſunt? & quomodo nos audivimus
unusquisque linguam noſtram, in
qua nati ſumus?
cce vicit leo de tribu juda,
rädix David, aperire librum, &
sölvere ſeptem ſignacula ejus:
Alleluja, allelula, alleluja.
Dignus eſt Agnus, qui occiſus
eſt, accipere virtútem, & divinita-
tem, & ſapiéntiam, & fortitüdinem,
& honôrem, & gloriam, & benedi-
ctionem. Allel. allel. allel.
„

Tans autem Pefrús cum üúnde-
cim, levavit vocem ſuam, 8
bocůtus eſt eis: Viri Judæiz & qui
habitatis Jeruſalem univerſi, hoe
vobis notum ſit, & auribus perci-
pite verba mea. Non enim, ſicut
vos æſtimatis, hi ébrii ſunt, cùm
ſit hora diei tértia: ſed hoc eſt »„
uod dictum eſt per Prophétam
oel: Et erit in noviſſimis diebus:
(dicit Dôminus) effundam de Spi-
ritu meo ſuper omnem carnem:
& prophetaâbunt filii veſtri, & fi-
liæ veſtræ: & jùvenes veſtri viſiô-
nes vidéebunt, & ſeniôres veſtri
sömnia ſomniabunt. Et quidem
ſuper ſervos meos, & ſuper ancillas
meas in diébus illis effündam de
Spiritu meo, & prophetäbunt: &
dabo prodigia in cœlo ſurlum, &
tigna in terra deorſum, sanguinem;
& ignem, & vapôrem fumi: ſol
convertétur in ténebras, & luna in
sänguinem, antequam véniat dies
Domini magnus & manifeéſtus. Et
erit: Omnis, quicùmque invocave-
rit nomen Dômini, ſalvus erit.
Ego ſum vitis vera, & vos pal-
mites: Qui manet in me, &
ego in eo, hic fert frucktum mul-
tum, allel. allel.
Sicut diléxit me Pater, & ego
dilexi vos. Qui. 16ria. Qui.

Iri Iſraelitæ, audite verba
hæc: Jeſum Nazarénum, vi-
rum approbatum à Deo in vobis:
virtútibus, &, prodigiis, & ſignis»
quæ fecit Deus per illum in médio
veſtri, ſcut & vos ſcitis: hunc de-
finito consilio, & præſciéntia Dei
träditum, per manus iniquorum
affligéntes interemiſtis ;: duem
Deus ſuscitavit, ſoluútis doléribus
infterni, juxta quod impoſsibile
erat, tenéri illum ab eo. David
enim

332
enim dicit in eum: Providébam
Dominum in conſpéctu meo ſem-
per: quoniam à dextris eſt mihi,
ne commovear. Propter hoc læta-
tum eſt cor meum, & exultavit lin-
gua mea, inſuper & caro mea re-
quiéſcet in ſpe: quoniam nen de-
relinques animam meam in in-
féernòé, nec dabis Sanctum tuum
vidére corruptionem.
e Deum laudamus. 1r.

Præcédam vos in Galilzam, ibi me
vidébitis, ſicut dixi vobis, allel. all.

Mitte manum tnam, & cognoſce
loca clavoôrum, alleldja; & noli
eſſe incrédulus, ſed tidéelis; allel.
F ERI A QUA RT A.
De Adctibus Apoſtoléôrum.

Etrus autem, & Joannes aſcen-
deébant in templum ad horam
orationis nonam. Et quidam vir.,
qui erat claudus ex ütero matris
suæ, bajulabatur, quem ponébant
quotidie ad portam templi, quæ
dicitur ſpecioſa, ut peteret elee-
moſynam ab introeüntibus in tem-
plum. Is cùm vidiſſet Petrum &
Joannem incipientes introire in
templum, rogabat, ut eleemoſy-
nam acciperet. Intuens autem in
eum Petrus cum joanne, dixit:
Rélſpice in nos. At ille intende-
bat in eos, ſperans ſe aliquid ac-
ceptůrum ab eis Petrus autem
dixit: Argentum & aurum non eſt
mihi, quod autem habeo, hoc tibi
do: in nomine Jeſu Chrifſti Naza-
réni ſurge, & ambula.
Surgens Jeſus Dominus. 324.

T apprehenfa manu ejus déxte-
ra; allevavit eum, & protinus
conſolidatæ ſunt baſes ejus, & plan-
tæ. Et exiliens ſtetit, & ambulabat:
& intravit cum illis in templum
ambulans, & exiliens, & laudans
Deum. Et vidit omnis poôpulus eum
ambulantem, & laudantem Deum.
Cognoscébant autem illum, quod
ipſeerat, qui ad eleemoſy nam ſe-
debat ad ſpecioôſam portam templi:
& impléti ſunt ſtupore & éxtaſi in
eo; quod contigerat illi. Cùm te-
néret autem Petrum & Joànnem,
cucùrrit omnis populus ad eos ad
pôrticum, quæ appellatur Salomo=⸗

Idens autem FPetrus, reſpondit

ad populum: Viri Ifraelitæ „
quid miramini in hoc, aut nos quid

intuemini? quaſi noſtra virtüte;
aut poteſtate fecèrimus hunc am-
bulare? Deus Abraham, & Deus
Iſaac, & Deus Jacob, Deus patrum
noſtrörum glorificavit Fihium ſu-

um jJeſum, quem vos quidem tra-

didiſtis, & negaſtis ante faciem
Pilati;, judicante illo dimitti., Vos
autem ſanctum & juſtum negaſtis»
& petiſtis virum homicidam do-
nari vobis! Auctorem verò vitz in-
terfeciſtis, quem Deus fufcitavit
Et in fide nominis ejus huné, quẽ
vos vidiſtis, & noſtis, confirmavit
nomen ejus: & fides, quæ per eum
eſt, dedit integram ſanitatem iſtam
in conſpectu omnium veſtrüm.
e Deum laudamus. II.

Ego fum vitis vera, alfeluja: &

vos pälmites veri, alleluja.

Quia vidiſti me, Thoma, credidi-
ſti: beati, qui non viderunt, &
credidérunt, alleluja.
F E RI A QUINT A.
De Adtibus Apoſtoloôrum.

VI autem quidam néômine Ana-
nias, cum Saphira uxôre ſua
véndidit agrum, & fraudavit de
pretio agri, conſcia uxore ſua; &
afferens partem quamdam ad pe-
des Apoſtolorum pôſuit. Dixit au-
tem Petrus: Anania, cur tentavit
satanas cor tuum, mentiri te Spiri-
tui ſancto, & fraudare de prétio
agꝑri? Nonne manens tibi manébat »
& venumdatum in tua erat poté-
ſtate? Quare polſuiſti in corde tuo
hanc rem? Non es mentitus homi=
nibus, ſed Deo. Audiens autem
Ananias hæc verba, cécidit, & expi-
ràvit. Et factus eſt timor magnus
ſuper omnes, qui audierunt. Sul⸗
géntes autem jüvenes amoveétunt
eum, & efferéntes ſepelierunt.
Chriſtus resurgens. 325:

Actum eſt autem quaſi hor-
rum trium ipatium, & uzot
ipsius, néſciens, quod factum fue-
rat, introivit. Dixit autem ei fe-
trus: Dic mihi mulier: ſi tant!

nis ſtupéntes.
Expurgate vetus, 324.

agrum vendidiſtis ? At illa dixit:
Etiam tanti. Petrus autem 30 D

à moôrtuis, cujus nos teſtes ſumus.

uic ütit
gpiritutm l
ſepelietun
Kekkerett
Pecdes ejus
auté uyen
tuan, es
fitum
Mapnus in
omnes: g
Dutrex

man
febant!
in pebe
omnes in p
terorunm ar
Conjungere
kos populu
Ditur cred
titudo vire
in plateas
Nonerent!
n venien
llas obum
Iumn & libe
us ſuis
multirudo
rülalematk
108 pinn
Uabintur
e Deum

Arlens eſt
Are Domi
hon invéni
Aleſi,

Mic dieu
ſorum; 8
euz, N d
eus men
ERE R
De 4

Ilr ruten
mon

ete milg,

kie, icene

trun telpil
Vini Inenn
oe,zut nod
noſtra winde

inus hNet

b Deusſan
Aavit Elkun!
os guilen
ſis ꝛme he
lo dinin
Uuſtum est
homicicun
mn verd
Deus Id
05 teiteslun
ejus hune,
ſtis⸗ CCrnn
les,lr hete
hſamumen’
jum rekti
ls. Il.
1, eit

7

aAleluſe

on viten
lug.
UINI
poſtolam.

n nont,
ira ue
4 fnnt⸗
din ue
Uabcen
alün
nle,
mentit 4
dire de
dbinin⸗
tun e
lii in don,
entitui
L Audlent

tcicii

uid útique cõvenit vobis tentaâre
Spiritum Dhi: Ecce pedes eorü,qui

ſepelérunt virum tuum ad oſtium,

& efferẽt te. Confée ſtim cecidit ante
pedes ejus, & expiravit. Intrantes
aufé juvenes invenérunt illaà mor
tuam, & extulerunt, & ſepelierunt
ad virum ſuum Et factus eſt timo:
magnus in univerſa Eccleſia , & in
omnes qui audierunt hæc.
Surrexit paſtor 327.

Er manus autem Apoſtolorum
fieébant ſigna, & prodigia mult“
in plebe rIt erant unanimiter
omues in poôrticu Salomônis, Ce-
terorum autem nemo audebat ſe
conjungere illis, ted magnificabat
eos populus. Magis autem auge-
batur credéntium in Domino mul-
titudo virorum ac mulierum ita ut
in plateas ejicerent infirmos, &
ponerent in léctulis ac grabatis,
ut, veniénte Petro, ſaltem umbra
illias obumbraret quemquam illo
rum, & liberaréntur ab infirmitati
bus ſuis. Concurrébat autem &
multitúdo vicinârum civitatum Je-
rúlalem, afferéntes ægros, & vezxa-
tos à ſpiritibus immundis; qui cu-
rabäntur omnes.
e Deum laudamus. 11.

Ardens eſt cor meum, delſidero vi-
dére Dominum meum: quæro, &
non invénio, ubi poſuérunt eum;,
alleluja, alleluja.

Miſi digitum meum in fixúras cla-
vorum 3 & manum meam in latus
ejus, & dixi: Dominus meus ,„ &
Deus meus, alleluja.
F E RI A SEXT A.
De Actibus Apoſtolérum.

VIr autem quidam nômine Si-
mon, qui antè ferat in civita-
te magus, ſeducens gentem Sama-
riæ, dicens ſe eſſe aliquem mag-
num: cui auſcultabant omnes à
minimo usque ad maximum, di-
centes: Hic eſt virtus Dei, quæ vo-
catur magna. Attendebant autem
eum, propter quod multo tempore
magiis ſuis dementaſſet eos. Cùm
vero credidiſſent Philippo evange-
lizanti de regno Dei, in nomine
Jelu Chriſti baptizabantur viri ac
mulieres. Tunc Simon & iple cré-
didit: & cùm baptizatus eſſet, ad-
hæxébat Philippo. Videns étiam

2333
ſigna, & virtútes mäximas feri;
ſtupens admirabaâtur.
Virtúte magna. 328.
Um autem audiſſent Apoſtoli,
qui erant Jjerosolymis, quòd
recepiſſet Samaria verbum Dei,
misérunt ad eos Petrum, & Joan-
nem. Qui cùm veniſſent, oravé-
runt pro ipfis, ut acciperent Spi-
ritum ſanctum. Nondum enim in
quemdam illorum vénerat, ſed
baptizati tantùm erant in nômine
Dômini Jjelu,. Tunc imponébant
manus ſuper illos;, & accipiébant
spiritum ſanctum. Cuùm vidiſſet
autem Simon, quia per impoſition
manus Apoſtolorum darétur Spiri-
tus ſanctus, btulit eis pecú⁴nigm;s-
dicens. Date & mihi hanc pote-
ſtatem, ut cuicumque imposúero
manus, accipiat Spiritum ſanctum.
De ore. 328.

EZtrus aufem dixit ad eum: Pe-
cunia tua tecum ſit in perditio-
nem: quoniam donum Dei exiſti-
mäſti pecú⁴nia poſſideri,. Non eſt
tibi pars „ neque ſors in ſermôone
iſto. Cor enim tuum non eſt re-
cGtum coram Deo. Pœniténtiam ita-
que age ab hac nequitia tua, & ro-
ga Deum, ſi forte remittatur tibi
hæc cogitatio cordis tui. In felle
enim awaritúdinis, & obligatione
iniquitatis video te eſſe. Reſpon-
dens auté Simon, dixit: Precamini
vos pro me ad Dim, ut nihil véniat
ſuper me horum, quæ dizxiſtis.
e Deum laudamus. II.

Venérunt ad monú⁴méntù⁴m Maria
Magdalene, & altera Maria, videre
ſepulchrum; alleluja.

38 ABBAT0O.
De Actibus Apoſtolorum.

VI aufem quidam erat in Cæſa-
Vréa, némine Cornélius, Cen-
tûrio cohôrtis, quæ dicitur Itali-
ca, religioſus ac timens Deum cum
omni domo ſua, faciens eleemoô-
lynas multas plebi, & déprecans
Beum ſemper: is vidit in viſu ma-
niféſte, quaſi hora diei nona, An-
gelum Dei introeuntem ad ſe » &
dicentem fibi. Corneh. At ille in-
tuens eum, timore correépfus.: di-
git: Quid eſt, Dômine? Diait au-
ili; 16 tuæ, e-
tem illi: Orationes .

334
moſynæ tuæ aſeendérunr in memoô-
riam in conſpéctu Dei, Et nune
mitte viros in joppen, & accérſisi-
moônem quemdam, qui cognominâ-
tur Petrus; hic hoſpitatur apudsi-
moônem queindam coriarium, cujus
eſt do mus ſuxta mare: hic dicet tibi,
quid te oporteatfacere. Et cùm diſ-
ceſsiſſet Angelus, qui loquebatur
illi, vocavit duos doméſticos ſuos,
& militem metuentem Dñm ex his,
qui illi parébant. Quibus cùm nar-
raſſet omnia;miſit illos in Joppen.

Oſtera autem die iter illis fa-
cientibus, &appropinquantibus
civitati, aſcéndit Petrus in fupe-
riora, ut oraret circa horam ſex-
tam. Et cum eſuriret, voluit guſta-
re. Paräntibus autem illis, céei-
dit ſuper eum mentis excéſlůs: &
vidit cœlum apértum, & deſcén-
dens vas quoddam, velut linteum
magnum, quatuor initiis ſubmitti
de cœlo in terram, in quo erant
omnia quadrupedia, & ſerpentia
terræ, & volatilia cœli. Et facta eſt
vox ad eum:Surge Petre, occide. &
mandũca. Ait autem Petrus: Abſit,
Dômine, quia numquam manduca-
vi omne commùúùne & immùúndum.
Et vox iterùm ſecundéô ad eum:
Quod Deus purificavit, tu comune
ne dixeris. Hoc autem factum eſt
per ter; & ſtatim recéptum eſt vas
in cœlum. Et dum intra ſe hæſita-
ret Petrus, quidnam eſſet viſio,
quam vidiſſet: ecce viri, qui miſſi
erant à Cornélio, inquiréntes do
mum Simonis, aſtiterunt ad januã.

Periens autem Petrus os ſuum,
E dixit: In veritate comperi,
quia non eſt perſonãrum accêptor
Deus;ſed in omni gente, qui timet
eum, & operatur juſtitiam, accép-
tus eſt illi. Verbum miſit Deus
filiis Iſrael, annuntians pacem per
Jeſum Chriſtum: (hie eſt mnium
Dôminus.) Vos ſcitis, quod factum
eſt verbum per univerſam Judæ-
am: incipiens enim à Galilæa poſt
baptismum, quod prædicavit 10
annes, Jeſum a Nazareth: quòômo.
do unxit eum Deus Spfritu ſancto,
& virtúte, qui pertranſiit benefa-
ciéêndo, & ſanando omnes oppréſ
ſos a diàboloe, quoôniam Deus erat
cum illo. Et nos teſtes ſumus om
nium, quæ fecit in regioône Ju-
dæoôrum & Jetuſalem, quem oc.

cidérunt ſuſpendéntes in ligno.
Hunc Deus ſulcitavit têrtia die, &
dedit eum manifeſtum fieri non
omni poôpulo, ſed teſtibus præor-
dinatis à Deo: nobis, qui mandu-
cavimus & bibimus cum illo, poſt-
quam reſurkexit à mortuis.
Alleluùja,
87.

CHariſim „ Chriſtus paſſus eſt
pro nobis, vobis relinquens
exémplum, ut ſequamini veſtigia
ejus. Qui peccatum non fecit, nec
invéntus eſt dolus in ore ejus.

engdictus.

D régias Agni dapes
Stolis amicti candidis
Poſt tranſitum maris rubri
Chriſto canamus, Principi.
ivina cuſus charitas
Sacrum propinat sanguinem ,„
Almique membra corporis
Amor Sacérdos immolat.
parſum cruorem poſtibus
Vaſtator horret Angelus,
Fugitque diviſum mare,
Merguntur hoſtes flúctibus.
am bPalcha noſtrum Chriſtus eſt»
Paſchalis idem Victima,
Et pura puris méntibus
Sinceritäatis àazyma.
vera cœli Victima;
Subjecta cui ſunt tartara »
Solta mortis vincula,
Recépta vitæ præmia.
ictor ſubactis inferis
Trophæa Chriſtus explicat »
Coœlôque aperto sübditum
Regem tenebrarum trahit.
t ſis perenne mêntibus »
Paſchale leſu gaudium,
A morte dira criminum
Vitæ renâtos libera.
eo Patri ſit gloria,
Et Filio, qui a mortuis
Surréxit, ac Paraclito,
In ſempitérna ſæcula. Amen.

Quohigm advelpgrâscit 3 allel.

Ego ſum paſtor évium: ego ſum
via, véritas, & vita: ego ſum paſtor
bonus, & cognoôſco oves meas: &
cognôleunt me meæ; allel. allel.

Eus, qui in Filii tui humili-
tate jacéntem mundum éreé-

Xifli: fidélibus tuis perpétuam
concéde lætitiam? ut quos perhé-
tuæ mottis erxipuitti caiibus, gau-
diis

Mane nobiscum Domine, allel.

ſi ficias
üpgern

bokh.
usrit D
liun.

de A

Um à k
lus, K
Uunt berger
tem dilee
lenosolym⸗
züntes bey
chiam Pisi.
amn die
Poh ledtion
Dhetärum,
e
les, ſügdi⸗
Norannn
Bs AUtem
lum indice
8 l tine
Plebis lic
& plebem
incole in
chio excel
er Anad
Ies eôr
lrdeire
a Chänaa
tam eôr.
gentos,
5 hoſt hæ
Rmue! Pr
Virtüte
loll are
Dis eln Cl
ellr ale
diutn lne
lel⸗ Verbu

T erie
Kün
IGn, annis
lo, lucit
Fliteſtimo⸗
leni Dawi
Eeüncünm
Delg e

kinteg n
Wit teriuc⸗
feſtun ten
bis, Auirt
us cum iles
3 mortuis
1s,

hriſes d
vobis kele
equün,
Im Mon ki
i in ole es

i cihes
cinditt
naris nhi
Drinchi
Aitas
saneinen
1 Clpos
mmolat.
hhoͤttibu
ingelus,
1mare;
4 ütib
um Cnrii
ictine,
ibis
ni.
tima;
1 tiltilt,
nclla)
remnl,
inleri
senhlen
)Aun
unn ini
Mentiis
udium,
minumn
ela⸗
,;,

Dönine:

n
eſoelege

Gjiun e
1: eo in
nez; Ae⸗

ſes l De.
I

Flli iu⸗
n n
tulls e

(Wiis fàcias perfrui ſempitérnis. Per
sümdem Döminum.

331.
vOMINICGA IINEOSNEASHA-

urxéxit Däs verè, Allelüja,
e ſempitérne egz⸗
litum.
32

326.

De Actibus Apoſtolérum.

Cnm à Papho navigaſſent Pau-
lus, & qui cum eo erant, vené-
runt Pergen Pamphyliæ. Joannes
autem diccédens ab eis reveêrſus eſt
Jerosoôlymam. IIIi verô pertrans-
rvntes Pergen, venérunt Antio-
chiam Pisidiæ: & ingrétii ſynagé-
gam die ſabbatôrum, ſedérunt.
Poſt lectiönem autemLegis& Pro-
phetarum, misérunt principes ſy-
nagéôgæ ad eos, dicéntes: Viri fra-
tres, ſi quis eſt in vobis ſermo ex-
hortatiônis ad plebem, dicite. Sur-
gens autem Paulus, & manu ſilén-
tium indicens, ait: Viri Iiraelitæ,
& ui timétis Deum, audite: Deus
plebis Iſrael elégit Patres noſtros,
& plebem exaltavit: cùm eſſent
incolæ in terra gypti, & in bra-
chio excélſo eduxit eos ex ea, &
per quadraginta annorum tempus

moreés eòôrum ſuſtinuit in deserto.

Er déſtruens Gentes ſeptem in ter-
ra Chänaan, ſorte diſtribuit eis ter-

ram eòôrum, quaſi poſt quadrin-

gentos, & quinquaginta annos:
& poſt hæc dedit judices usque ad
Samuel Prophétam.
g. Virtte magna reddébant Apô-
ſtoli, *Teſtimoônium reſurrectio-
nis Jeſu Chriſti Dômini noſtri, al-
leluja, allel. Repleti quidem
Spiritu ſanécto loquebantur cum fi-
dücia verbum Dei. Teſtimonium

T exinde poſtulavérunt Re-
gem, & dedit illis Deus Saul
filium Cis, virum de tribu Bénja-
min, annis quadraginta. Et amoto
illo, fuscitavit illis David regem:
cui teſtimonium pérhibens, dixit,
invéni Davia filium Jeſle, virum
fecundùm cor meum, qui faciet
omnes voluntates meas. Hujus
Deus ex sémine ſecundum promuſ⸗

. 335
ſiénem edüxit Iſrael Salvatôrem
letum „ prædicänte Joàanne ante
aciem adventus ejus baptismum
pœniténtiz omni poôpulo IIrael.
Cùm impleret antem Joannes cur-
ſum ſuum, dicebat: Quem me arbi-
tramini eſle, non (um ego: ſed ecce
venit poſt me, ce'jus non ſum di-
gnus calceaménfa pedum soölvere.
De ore prudenzeis procédit mel,
alleluja: dulcedo- mellis eſt ſub
lingua ejus, allel. Favus diſtil-
lans labia ejus, akkel. allel.
Sapiéntia reqeiéſcit in corde
ejus, & prudentia in ſermône oris
illius. Favus,

Iri fratres, ñilii generis Abra-
ham, & qui n vobis timent
Deum, vobis verbeim ſalutis hujus
miſſum eſt. Qui enim habitâbant
Jerũſalem, & principes ejus, hunc
ignorântes, & voces Prophetärum,
quæ per omne sabbatum legùntur,
judicantes implevérunt, & nullam
cauſam mortis inveniéntes in eo»
petiérunt à Pilato, ut interficerent
eum. Cùmque conſummaſſent om-
nia, quæ de eo ſcripta erast, de-
ponentes eum de ligno, poſuérunt
eum in monuménto. Deus veròô
ſuscitàvit eum à môrtuis tértia die:
qui viſus eſt per dies multos his »
ui ſimul aſcénderant cum eo de
Talilea in Jerůſalem: qui usque
nunc funt teſtes ejus ad plebem.
Et nos vobis annuntiämus eam:-
quæ ad patres noſtros repromiſſio
facta eſt: quôniam hanc Deus ad-
implévit filiis noſtris, resuúſcitans
Jeſum, ſicut & in Pſalmo ſecundo
scriptum eſt: Filius meus es tu,
ego hôdie génui te.
Ecce vicit leo de tribu Juda:
radix David, aperite librum, &
solvere ſeptem ſignacula ejus:
Alleluúja, allelúja, allelufa.
Dignus eſt Agnus, qui occiſus
eſt, accipere virtùtem, & divinita-
tem, & ſapiéntiam, & fortitudi-
nem, & honorem, & gloriam, &
benedictionem. Allel. allel. allel-
lria Paxri, Alleluja-

Sermo ſancti Leônis Papæ-

I dies, dilectiſſimi, qui inter
Hreſurrectionem Domini;, afcen-
1 fluxérunt- non otioſo
ſed magn in
eis

ſionemque Hi
tranſiéere decúriu:

336
eis confirmàâta ſacramenta, magna
ſunt revelaâta myſtéria. In iis me-

H. Expurgäâte vetus ferméntum, ut
ſitis nova conſperſio: étenim Pa-

tus diræ mortis aufértur, & non ſcha noſtrũ imolatus eſt Chriſtus:

ſolùm ânimæ, ſed étiam carnis im-
mortälitas declaratur. In iis per
inſufflariinem Dômini infúnditur
Apoſtolis omnibusspiritus ſanctus;
& B. Apôſtolo Petro ſupra cete-
ros;, poſt regni claves, ovilis Do-
minici cura mandâtur.
Ego ſum vitis vera;, & vos paàl-
Mites. „ Qui manet in me, & ego
in eo, hic fert fructum multum, al-
leluja, allel. Sicut dilexit me
Fater, & ego diléxi vos. Qui.

N iis diebús;, duôbus diſcipulis
tértius in via Dôminus comes
jüngitur; & ad omnem noſtræ am-
biguitatis caliginem detergendam
pavéntium actrepidantium tarditas
increpäatur. Flammam fidei illu-
minata corda concipiunt: & quæ
erant tépida, reſerante Scripturas
Dômino, efficiuntur ardéntia. In
fractiòne quoque panis, conveſcén-
tium aperiůntur obtútus: multòô
feliciùs eòôrum ôculis patefactis,
quibus naturæ ſuæ manifeſtata eſt
glorificatio, quam illorum geêneris
noſtri Principum;, quibus prævari-
cationis ſuæ eſt ingéſta confuùſio.
Surgens Jeſus Dôminus noſter,
füâns in medio diſcipulôrum ſuô-
rum; dixit: Pax vobis, allel.
gaviſi ſunt diſcipuli viſo Dño, aflel.
Una ergo ſabbatoôrum, cùm fo-
tes eſſent clauſæ: ubi erant diſcipu-
li congregati; venit Jeſus, & ſtetit
in médio eòôrum;, & dixit eis. Pax

Iter hæc autem, aliàâque miracu-
la, cùm diſcipuli trépidis cogi-
tätioònibus æſtuarent, & apparuiſſet
in médio eòrumDôminus, dixiſsét-
que, Pax vobis, ne hoc remanéret
in éôrum opiniônibus, quod vol-
vebatur in cordibus (putabant e-
nim ſe ſpiritum vidére, non car-
nem) redarguit cogitatiônes à ve-
ritàte dilcôrdes: ingerit dubitantiũ
ôculis manéntia in mânibus luis,
& pédibus crucis figna: & ut dili-
gentius pertractétur, invitat. Quia
ad sananda infidelium côrdium
vũúlnera, clavòrum, & lanceæ erant
ſervata veſtigia: ut non duͤbia fi-
de, ſed conſtantiſſima ſciêntia te-
nerétur, eam naturam in Dei Pa-
tris coniesfram throno, quæ ja-
cüerat in iepülchro.

Itaque epulémur in Dño; allel.
Mortuus eſt propter delicta no-
ſtra, & rêſurréxit propter juſtifica-
tiõnem noſtram. ILzaque.
löria Fatri. Itaque.

ectio ſancti Evangélii ſecúndům
Joannem. 9, P
Nillo témporé? Bixit Jelůs Pha-
riſæis: Ego ſum paſtor bonus.
Bonus paſtor änimam ſuam dat pro
oôvibus ſuis. Et reliqua-
Homilia S. Gregorii Papæ.

Udiſtis, fratres chariſfimi, ex
lectione KEvangelica eruditio-
ném veſtram: audiſtis & pericu-
lum noſtrum. Ecce enim is, qui
non ex accidénti dono, ſed eſſen-
tialiter bonus eſt, dicit: Ego ſum
paſtor bonus. Atque ejüsdem bo-
nitatis formam, quàm nos imité-
mur, adjungit;, dicens: Bonus pa-
ſtor animam ſuam ponit pro ovib⸗
ſuis. Fecit, quod mônuit, oſtén-
dit, quod zuch. Bonus paſtor pro
6vibus ſuis änimam ſuam pôſuit,
ut in ſacrameênto noſtro corpus
ſuum & sänguinem vérteret, &
oves, quas redémerat, carnis ſuæ
aliménto ſatiaret.
Chriſtus resurgens ex moôrtuis,
Jam non moritur, mors illi ultraâ
non dominabitur: quod enim mor-
tus eſt peccato, mortuus eſt ſemel.
Quod autem vivit; vivit Dee;
allelũja , alleluja.
Möôrtuus eſt ſemel propter de-
Eicta noſtra, & reſurréxit propter
juſtificatiõnem noſtram. Quod.

Sténſa nobis eſt de contémp-
tu mortis via, quam fequà-
mur: appôſita eſt forma, cui impri-
maäamur Primum nobis eſt, exterio-
ra noſtra milericorditer ovibus
ejus impendere: poſtzemúm verò;
ſi necèſſe ſit, étiam mortem no-
ſtram pro eisdem ovibus miniſtra-
re. A primo autem hoc minimo
pervenitur ad poſtrémum majus.
ed cùm incomparabiliter longé
ſit inélior anima, qua vivimus, quam
terrena ſubſtantia, quam exteérius
poſlidemus: qui non dat pro ovi-
bus ſubſtantiam ſuam, quando pro
his daturus eſt änimam ſuuam?
Surréxkit paſtor bonus, qui ani-
mam

min ſuam
Apro greg
Allelüſa
tenim
luus eſt Cl
lönia batt
Vſünt n
terrenan
ares ailigun
Ktorisperdun
blitur:
gui non eſt
oſes propri⸗
tem & dimmit
Diſor, ſecl
gul non pr.
Diicas, ſed
esalcit. d
li ocum
ſel lucra :
tentenis c0
luatiönis
elis Paſci
mnihm
deum

Itgnupit,

Haiiſäm
Dro nob
eremplum,
inpentus eſc

Ur
In reſue

ſororian:
kniaze
1Cenolc d
e mex,:
Bus,ui
acénten
(üüibus tu
kelimzu
eltputlicint
llſennite

Huikini,

urre

femmennnn
10: Ktenia

Ntercel
toptet utii
luagne,
lne.

1geläüſerud

Dirlt ſenn
Paſtor ber
imſund
liqu.
gorii r

8chunfin,,
gelics elndl
Cſti & ſen
cceenin h,
lono, ete
Cicit:
leeſiscenl
un
cens: ou
onit glonn
Monuit,
onus e
1 luan K
noſtto n
1 veltene,
1at, caldi

eng er nit
nnbl
utennte
tunekle
its fitl

el tcee
lutenfe
kran. C

Ftecon’

elt

mam ſuam pòſuit pro ôvibus ſuis,
& pro grege ſuo mori dignatus eſt.
Allelüja, alleluija, alleluja.
Etenim bPaſcha noſtrum immo-
latus eſt Chriſtus. Alleluja.
Sloôria Patri. Allel.
7T ſunt nonnuůlli, qui dum plus
terrénam ſubſtàantiam, quam
oyes diligunt, mérito nomen ga-
ſtoris perdunt, de quibus protinus
sbditur: Mercenarius autem, &
qui non eſt paſtor, cujus non iunt
oves propriæ, videt lupum venien-
tem, & dimittit oves, & fugit, Non
paſtor, ſed mercenarius vocatur,
qui non pro amore intimo oves
Düicas, ſed ad temporales mercé-
des paſcit. Mereçenarius quippe eſt,
qui locum quidem paſtoris tenet,
ſed lucra animarum non quærit;
terténis commodis inhiat, honore
Frælationis gaudet, temporalibus
u

cris — „ impénla ſibi ab

hominibus reverentia lætatur.
g£ Deum laudaâmus. II.
regnavit.

II.
Hariſſimi, Chriſtus paſſus eſt
pro nobis, vobis relinquens
exémplum, ut ſequamini veſtigia
eius: qui peccatum non fecit, nec
invéntus eſt dolus in ore ejus.
Quroôra cœlum pürpurat.
In reſuxrectiône. 14.
Ego ſum pa-
ſtor vium: *60 ſum via, véritas,
& vita; ego ſum paſtor bonus, &
cognôſco oves meas, & cognoſcunt
me meæx;, allel. allel.
Eus, qui in Filii tui humilitate
jacéntem mundum erexiſti: fi-
délibus tuis perpétuam concéde
lætitiam; ut quos berpétuæ mortis
eripuiſti càſibus, gaudiis faàcias pér-
frui ſempiternis Per eumdemDam.

hariſſimi, Chriſtus paſſus eſt.
Surréxit Dus de ſepúlchro“,
Allelûja, alleluja. Surréxit.
Qui pro nobis pépendit in li-
gno. Alleluja, allel.
löria Patri, Surréxit.
Surréxit Döôminus verè, allel.
Et apparuit Simoôni, allel.

Radéhat autẽ judicânti ſe injũ-
ſte: qui peccaâta noſtra ipſe per-
tulit in corpore ſuò ſuper lignum:
ut peccaâtis môrtui; juſtitiæ vivaà-
mus, cujus livoxe ſanati lumus.

„Surrexit Dôminus vere .
Alleluja, allelja. Surréexzit.
Et apparuit Simoni. Allel. allel.
5loria Patri. Surréxit.
F. Gayviſi ſunt diſcipuli, allel.
Viſoy Domino, alleluja.

Ratis enim icut oves errântes,
Lſed converſi eſtis nunc ad pa-
ſtörem, & Epiſcopum animaârum
veſtrarum.
Gaviſi ſunt diſcipuli,
Alleluja, allelúja. Gaviſi.
Viſo Doômino. Allel. allel.
3 lôria Patri. Gaviſi.
Mane nobiſcum Dpe, allel.
Quoniam adveſperafſcit, allel.
4 Ve AlIel. HIal. Dixit
Dôminus. . 77-
hariſſimi, Chriſtus paſſus .
d régias Agni.
Mane nobiſçgum. 334.

Ego ſum paſtor bonus, qui paſco
oves meas, & pro ovibus meis po-

no aänimam meam, alleluja.

eus ,„ qui. .
F E RIA SECUND A.
De Actibus Apoſtolorum.

Urrexérunt autem quidam de
hæreſi Phariſæôrum, qui credi-
dérunt, dicéntes: Quia oportet
circumcidi eos, præcipere quo-
que ſervare legem Moyſi. Conve-
nerüntque Apoſtoli, & feniores vi-
dére de verbo hoc. Cùm autem ma-
gna conquisitio fieret, ſurgens Pe-
trus: dixit ad eos: Viri fratres, vos
Icitis, quòniam ab antiquis diébus
Deus in nobis elégit: per os meum
audire Gentes verbum Evangélii,
& crédere. Er qui novit corda
Deus, teſtimonium perhibuit, dans
illis piritum ſanctum, ſicut & no-
bis, & nihil diſcrévit inter nos &
illos, fide purificans corda eorum,
Nunc ergo quid tentatis Deum ,
imponere jugum ſuper cervices
diſcipulorum; quod neque Patres
noſtri, neque nos portare potui-
mus % Sed per grätiam Dömini fe-
ſu Chriſti crédimus ſalvâri, quem
ädmodum & illi. Tacuit autem
omnis multitudo: & audiébant
Barnabam, & Paulum narrantes »
quanta Deus feciſſet ſigna, & pro-
digia in Gentibus per eos-
Virtüte magna. 328.
T poſtquam facuérunt „ re-
ipondit Jacobus;, dicens:; Viri
XF fra-

88
fratres, audite me. Simon narràvit,
quemadmodum primum Deus vi-
ſitäayvit sümere ex
lum némini ſuo. Et huic concor-
dant verba Prophetarum, ficut
ſcriptum eſt: Poſt hæc revêrtar, &

reædificabo tabernaculum David,

quod décidit: & diruta ejus reædi-
ſicabo, & érigam iliud; ut requi-
rant céteri hominum Dôminun, &
omnes Gentes, ſuper quas invoca-
tum eſt nomen meum, dicit Doô-
minus, faciens hæc. Notam à
ſæcalo eſt Dômino opus ſuum.
Propter quod ego júdico, non
inquietari eos, qui ex Géntibus
convertûntur ad Deum;ſed ſcribe-
re ad eos; ut abſtineant ſe à con-
taminationibus ſimulacrôrum, &
fornicatiôòne, & ſuffocàtis, & San-
guine. Moyſes enim à tempéôribus
antiquis habet in singulis civitati-
bus, qui eum prædicent in ſynagô-
gis, ubi per omne sabbatũ legitur.
De ore prudéntis. s28.
Unc placuit Apôſtolis, & ſe-
„nioribus cum omni Eccléſia,
eligere viros ex eis, & mittere An-
tiochiam cum Paulo & Barnaba Ju-
dam, qui cognominabatut Barlabas,
& Silam, viros primos in fratribus,
ſcribentes per manus eorum: Apoô⸗-
ſtoli & ſeniôres fratres , his, qui
ſunt Antiochiæ, & Syriæ, & Ciliciæ,
tratribus ex Géntibus; ſalútem.
Quôniam audivimus, quia quidam
ex nobis exeüntes, turbavérunt
vos verbis, everténtes animas ve-
ſtras, quibus non mandavimus:
Placuit nobis colléctis in unum,
eligere viros; & mirtere ad vos
cum charifiimis noſtris Bârnaba 8&
Paulo; hominibus, qui tradidérunt
äanimas ſuas pro nomine Dômini
noſtri Jetu Chriſti. Miſimus ergo
Judam & Silam, qui & ipfſi vobis
Verbis réferent eadem. Viſum eſt
enim Spiritui ſanco, & nobis,
nihil ultra impéônere vobis oneris,
quàm hæc neceſsaria: ut abftineâtis
vos ab immolatis ſimulacrôrum, &
sanguine, & fuffocato, & forni-
catione, à quibus cuſtodiéntes
vos, bené agetis. Valéte.
e Deum laudamus. II.

Eüntes in mundum, alleluja: do-
céte omnes Gentes; allelùja.

Paſtor bonus ànimam ſuam ponit
pro vibus ſuis, alleluja.

(FERIA

Gentibus pôpu-

A T ERTIA.
De Actibus Apoſtolôrum.

Srans autem Paulus in médio A-
reopagi, ait: Viri Athenienſes,
per omnia quaſi ſuperſtitioſiores
Vos video. Prætériens enim, & vi-
dens ſimulacra veſtra, inveni &
aram, in qua ſcriptum erat: Ignôto
Deo. Quod ergo ignorantes co-
litis,: hoc ego annuntio vobis. Deus,
qui fecit mundum, & omnia, quæ
in eo ſunt, hic coeli & terræ cùm
ſit Dñs, non in manufactis templis
habitat: nec mânibus humanis co-
liturzindigens aliquo,cùm ipſe det
oömnibus vitam, & inſpirationem,
& omnia: fecitque ex uno omne
genus höminum inhabitare ſuper
univerſam faciem terræ, definiens
ſtatůta Empora;, & términos ha-
bitatiònis eorum, quærére Deum,
ſi forte attrectent eum, aut invé-
niant,- quamvis non longè ſit ab
unoquéque noſtrùm.
Scce vicit leo de tribu Juda,
radix David, aperire librum,
sölvere ſeptem ſignacula ejus:
Allelja, alleluja, alleluja.,.
Dignus eſt Agnus; qui occiſus
eſt, accipere virtůtem, & divinità=
tem, & ſapientiam, & fortitdinem,
& honoôrem, & gloriam, & benedi-
ctionem. Alleluja, allel. allel.

N ipſo enim vivimus, & moyé-
mur, & ſumus: ſicut & quidam
Veſtrôrum Poetarum dixérunt: Ip-
sius enim & genus ſumus. Genus
ergo, cùm ſimus Dei non debemus
æſtimare auro, aut argeénto, aut l-
pidi, ſculpturæ artis & cogitatio-
nis höminis, Divinum eſſe simile.
Et témpora quidem hujus ignoran-
tiæ deſpiciens Deus, nunc annun-
tiat hominibus, ut omnes ubiqueé
poniténtiam agant, eòô quòôd ſtaà-

tuit diem, in quo judicatürus
eſt orbem in æquitäte;, in Viro;
in quo ſtätuit, fidem præbens
ômnibus, süſcitans eum à mor-
tuis. Cùm audiſſent autem reé-
furrectionem mortuorum; dul-
dam quidem irridébant; quidam
veroô dixerunt: Audiémus te dé
hoc iterum. Sic Paulus exivit de
médio eorum.
Ego ſum vitis vera „& vos pal⸗
mites: & Qui manet in me „&
ego in eo, hic ktert fruétum mul⸗
tum;, allelu a, alleluja.
211Stza , . Sicut

er
lleri ne
lonia

Did⸗
Jei,
Donpfſiu
nomine
Poſt hæc
Corinth
Judæum
genere,
& Eniſci
Ppreæcepiſl
nes judæ
Et quia e
bat apud
autem lce
ſputabat
zubbatunm
Jelu, uac
e Deunm

lüͤntes in
Gentes,b
atris, &
aleliia,

Merceni
Oyes bror
len d
Dus t
PEN

De 46

Milto
1
ied
Aſmue
rima d
Aliam,
ne tempn
MiIno⸗ cut
lerhmmis,
nizccl
kum: 4
utilium,

11I
oſtolonun.
lus in mlel
iti Athentr
ſuhert
jens eninl
eltta, ine
tum enettlr
9 ignoruns⸗
ntiorodoh
n, Kommd,
eli Atenne
anufzts t
ibus hunmn
gnoine
Xͤinlginuet
ne es ume
inhabiie
Ntene Een
,5 telmmn
gurrelell
keuln, all
non lonte!

=

m. 4
H tetbl/
etire line⸗
tnicli
liji,den
Enls lie

Te Deum laudamus. 11.

„Sicut diléxit me Pater, & ego
diléxi vos. Qui.
3Blôria Patri. Qui.

Uidam verô viri adhæréntes
ei, crediderunt: in quibus &
Dionyſius Ateopagita, & mulier
noômine Damaris, & alii cum eis.
Poſt hæc egréſſus ab Athenis, venit
Corinthum: & invéniens quemdam
Judæum nomine Aquilam, Ponticũ
kgénere, qui nuper vénerat ab Italia,
& Priſcillam uxôrem ejus (eò quod
Præcepiſſet Claudius diſcẽdere om-
nes Judæos à Roma) accéſſit ad eos.
Et quia ejusdem erat artis, mané-
bat apud eos, & operabatur: (erant
autem ſcenofactoriæ artis.) Et di-
ſputabat in ſynagôga per omne
sabbatum, interponens nomen Dni
ITeſu, ſuadebâtque Judæis, & Græcis.

Euntes in mundum, docéte omnes
GSentes, baptizantes eos in nomine
Patris, & Filii, & Spiritus ſancti,
alleluja,
Mercenarius autem, cujus non ſunt
oves propriæ, videt lupum venien-
tem, & dimittit oves, & fugit, &
lIupus rapit, & diſpergit oves, allel.
E RIA Q UA RFT A.
De Actibus Apoſtolôrum.

ANMilete Paulus mittens Ephe-
ſum, vocavit Majôres natu Ec-
cléſiæ. Qui cùm veniſſent ad eum,
& ſimul eſſent, dixit eis: Vos ſcitis
E Prima die, qua ingreſſus ſum in
Aſiam, qualiter vobiſcum per om-
ne tempus fùúerim, sérviens Do-
mino cum omni humilitate, &
lacrymis, & tentationibus, quæ
mihi accidérunt ex insidiis Jjudæo-
rum: quoômodo nihil ſubtrâxerim
utilium, quo minus annuntiärem
vobis, & docérem vos puúblicè, &
per domos, teſtificans Judæis at-
que Géntibus in Deum pœnitén-
tiam, & fidem in Dôminum no-
ſtrum Jeſum Chriftum. Et nunc
ecce alligatas ego ſpiritu; vado
in Jeruſalem , quæ in ea ventüra
int mihi, ignéôrans: niſi quòd Spi-
ritus ſanétus per omneés civitàtes
mihi proteſtatur, dicens: quôniam
vincula & tribulationes Jerosôly-
mis me manent. Sed nihil horum
véreor, nec facio animam meam

339
consúmmem curſum meum, & mi-
niſtérium verbi, quod accépi a Dô-
mino Jeſu, teſtificari Evangelium
gratiæ Dei.
Surgens Jeſus. 3236.

T nunc ecce ego ſcio, quia âm-
pliüs non vidébitis faciem me-
am vos omnes, per quos transivi
prædicans regnum Dei. Quaprop-
ter contéſtor vos hodiérna die,
quia mundus ſum à sanguine om-
nium. Non enim ſubterfugi; quô
minùs annuntiarem omne consi-
lium Dei vobis. Attendite vobis,
& univérſo gregi, in quo vos Spiri-
tus ſanctus poſuit Epitcopos, rége-
re Eccléſiam Dei, quam acquisivit
sanguine iuob Ego ſcio, quoniam
intrabunt poſt dilceſſiõnem meam
lupi rapaces in vos ,„ non parcen-
tes gregi. Et ex vobis ipſis exur-
gent viri loquéntes pervérſa, ut
abducant diſcipulos poſt ſe. Prop-
ter quod vigilate, memoria reti-
néntes, quoniam per triénnium
nocte & die non ceſsavi, cum laã-
crymis monens unumquemque ve-
ſtrum. .
Expurgäate vetus, 336.

T nunc commendo vos Deo,
& verbo gratiæ ipsius, qui po-
tens eſt ædificare, & dare hæredi-
tätem in ſanctificatis omnibus.
Argentum, & aurum, aut veſtem
nullius concupivi, ſicut ipſi ſcitis:
quôniam ad ea, quæ mihi opus
erant, & his, qui mecum ſunt, mini-
ſtravérunt manus illæ. Omnia oſte-
di vobis, quôniam ſic laborantes»
oportet ſuſcipere infirmos, ac me-
miniſſe verbi Dômini Jeilu, quô-
niam ipſe dixit: Beatius eft magis
dare, quâm accipere. Et cum hæc
dixiſſet poſitis genibus ſuis oravit
cum omnibus illis. Magnus aurtem
fletus factus eſt omnium: & pro-
cumbéntes ſuper collum Pauli, oſ⸗-
culabantur eum, doléntes maximé
in verbo, quod dixerat, quoòniam
ämplius faciem ejus non eſſent vi-
Suri. Et deducébant eum ad navem.
e Deum laudamus, I1:

Ite, nuntiate fratribus meis, aälle-
lúja: ut eant in Galilæam;, allel.
ibi me videbunt, alleluja; alle-
luja, alleluja,

pretioſiòrem quàm me; dümmodo

Sicut novit me Pater, & ego co-
1 2 Enolèo

340
tnoleo Patrem, & änimam meam
pono pro ovibus meis, alleluja.
F EK I A QUIN T A.
De Actibus Apoſtolôrum.

Eſpöndit autem Paulus, (an-
Raucate ſibi Præſide dicere:)
Ex multis anais te eſſe júdi cern
genti huic ſciens, bono animo pro
zane ſatisfaciam. Potes enim cog-
néſcere, quia non plus ſunt mihi
dies quam duodecim »„ex quo alſ-
céndi adoraâre in Jerúfalem: &
neque im templo invenérunt me
cùm aliquo diſputäntem, aut con-
curſum faciéntem turbæ, neque in
ſynagoôgis, neque in civitate: neque
probare poſſunt tibi, de quibus
nunc me accuſant. Confiteor autem
hoc tibi, quod ſecundùm ſectam,
quam dicunt hæreſim, ſic desérvio
Patri & Deo meo, credens ômni-
bus, quæ in Lege & Prophétis ſcrip-
ta ſunt: ſpem habens in eum, quam
& hi ipſi expéctant, refſurrectio-
nem futúram juſtörum, & iniquo-
rum. in hoc & ipfe ſtüdeo ſine
offendiculo conſcientiam habéere
ad Deum, & ad hômines ſemper.
Chriſtus resurgens. 336.

Oſt annos autem plures, ele-
emôlſynas factůrus in Gentem
meam, veni, & oblationes, &
vota. Inquibus invenerunt me
purificatum in templo, non cum
turba, neque cum tumuúltu. Qui-
dam autem ex Aſia Judæi, quos
oportébat apud te præſtò eſſe, &
accusare;, ſi quid haberent advér-
sům me: aut hi ipſi dicant, ſi quid
inveneérunt in me iniquitatis, cùm
ſtem in concilio, niſi de una hac
ſolůmmodò voce, qua clamavi in-
ter eos ſtans: Quôrum de reſurre-
cGtiône mortuoôrum ego jüdicor ho-
die à vobis.
Surréxit paſtor. 336.

Iſtulit autem illos Felix;, cer-
tiſſimèe ſciens de via hac, di-
cens: Càùm Tribûnus Lyſias deſcen-
derit, audiam vos. Juſsitque Cen-
turiôni cuſtodire eum, & habere
requiem, nec quemquam de ſuis
prohibere miniſtrare ei Poſt ali-
quot autem dies veniens Felix
cum Drusilla uxore ſua, quæ erat
Judæa, vocavit Paulum, & audi-
vit ab eo fidem, quæ eſt in Chri-
ſtum leſum. Diſputante autem il-

lo de juſtitia, & caſtitàte, & de ju-
dicio futúro, tremefactus Felix re-
ſpondit: Quod nunc attinet, vade:
témpore autem opportùno accer-
ſam te: ſimul & ſperans, quoòd pe-
cúnia ei darétur à Paulo; propter
quod & frequénter accêrſens eum,
loquebatur cum eo. Biennio au-
tem expléto, accépit ſucceſſorem
Felix Portium Feſtum. Volens au-
tem gratiam præſtare Judæis Felix,
reliquit Paulum vinctum.
e Deum laudamus. II.

Tu ſolus peregrinus es, & non au-
diſti de Jeſu, quõmodo tradidérunt
eum in damnationem mortis? all.

Alias oves habeo, quæ non ſunt ex
hoc ovili: & illas oportet me addu-
cere, & vocem meam audient: &fiet
unum ovile, & unus paſtor; allel.
E RIA SEXT A.
De Actibus Apoſtolorum.

Eſtus ergo, cùm veniſſet in Pro-
Prinstarn „poſt triduum aſcendit
Jerosolymam à Cæſaréa. Audierunt-
que eum principes ſacerdotunn &
rimi Judæoôrum, advérsùs Paulum:
X rogâbant eum, poſtulantes grâ-
tiam adversùs eum, ut juberet per-
dúci eum in lIerùſalem, insidias
tendéntes, ut interficerent eum
in via. Feſtus autem reſpondit»
fervari Paulum in Cæſaréa: ſe au-
tem matùúriùs profectuürum. Qui
ergo in vobis (ait) potentes ſunt,
deicendéntes ſimul, ſi quod eſt in
viro crimen, accuſent eum.
Virtú⁴te magna. 335.

Emorâtus autem inter eos
dies non âàmpliùs quàm ocdto;
aut decem, deſcendit Cæſaréam
& altera die ſedit pro tribunali,
juſſit Paulum adduci. Qui cuùm per-
duùctus eſſet, circumſtetérunt eum,
qui ab Jerosolyma deſcenderant
judæi, multas & graves cauſas
objiciéntes, quas non pôterant
probâre , Paulo rationem reddén-
te: quoniam neque in legem Judæo-
rum, neque in templum „ nequ
in Cælarem quidquam peccavi.
De ore prudentis. 335⸗

Eſtus autem volens grätiam

præſtare Judæis; reſpoôndens
Paulo, dixit: Vis lerosolymain

alcéndere „ & ibi dé his judicart
apud

pud me?
tHibünal C
let judicat
cut tu meli
Alt dignum
Necilo mo
, gux
potelt me
4ppello.
lio ocuͤtus
4ppellaſti?
ebeum!

Noie ſc 0
ins intrite

5A
De Ae

Vm an
permit
imet cun
lot tertin
t primos
Veniſſent,
en
lens, aut
Aus d je
in manus
intertogan
Volucrunt
nulla eller
Contradic
codus
hon guali
iguic ae
Ern caul
Aloqun
Theelch

1 illi
8 negn
can
futum nt
id de t.
temiten
quia udigt
conſtituig
veneunt
lürimi,
canz e
1guidam

e ntu
tur:
Echan,

Umgn
onle

tnte, Kt
ans keltt

Caitimntnd

Tans, gol
Laulo; not
Aeettſehet
. Niemit:
Pit ucetlt
Um. Foles:
re utziſe
nckuan
18. Il.

6s Ent
0d0 tull
emn nolt

gue ſil lu
dpoteieil
maucien
1us afot 1
IT1
hotolorn

nvenilet
ttiduum i
Aater A
es ſieetton⸗
aCveziskt

nun e⸗
eutis, 3
7olen

den ſrone

1s 1 i
licini,

,
eſce

apud me? Dizit autem Paulus: Ad
tribunal Cæſaris ſto, ibi me opor-
tet judicati? Judæis non nocui;, ſi-
cut tu melius noſti. Si enim nocui,
aut dignum morte aliquid feci, non
recûſo mori: Si vero nihil eſt eo-
rum, quæ hi accuſant me, nemo
poteſt me illis donare. Cæſarem
appello. Tunc Feſtus cum conci-
lio locutus, reſpondit: Cæſarem
appellaſti? ad Cæſarem ibis.
e Deum laudâmus. II.

Noñe ſic opôrtuit pati Chriſtum, &
ita intrare in gloriam ſuam zallel.

A B A TL G.
De Actibus Apoſtoléôrum.

CRD autem veniſsemus Romam,
permiſſum eſt Paulo manére si-
bimet cum cuſtodiente ſe milite.
Poſt tertium autem diem convoca-
vit primos Judæorum. Cùmq; con-
veniſſent, dicebat eis: Ego, viri
fratres, nihil adversùs plebem fa-
ciens, aut morem paternum, vin-
ctus ab Jerosolymis traditus ſum
in manus Romanorum: qui cùm
interrogationem de me habuiſſent,
voluérunt me dimittere, eò quod
nulla eſſet cauſa mortis in me.
Contradicéntibus autem Judæis,
coaâcdtus ſum appellare Cæſarem,
non quaſi Gentem meam habens
aliquid accusare. Propter hanc
ägitur cauſam, rogavi vos vidére;
& alloqui. Propter ſpem enim
Iſtael caténa hac circũmdatus lum.

T illi dixerunt ad eum: Nos
neque litteras accçépimus de te
à Jjudæa, neque advéniens aliquis
fratrum nuntiavit, aut locutus eſt
quid de te malum. Rogaâmus au
tem à te audire, quæ ſentis: nam

de ſeda hac norum eſt nobis,

quia nubique ei contradicitur. Cùm
conſtitniſſent aatem illi diem,
venerunt ad eum in hoſpitium
plúrimi, quibus exponébat teſti-
ficans regnum Dei „ ſuadensque
eis de Jeiu, ex lege Moyſi, & Pro-
phetis à mane usque ad veſperam
Et quidam credebant his, Quæ di-
cebintur: quidam verò non cre
debant.

Umque invicem non eſſent
conientientes, diſcedebant;,

341
dicénte Paulo unum verbum: Quia
bené Spiritus ſanctus locutus eſt
per Iſaiam Prophétam ad patres
noſtros, dicens: Vade ad pôpulum
iſtum, & dic ad eos: Aure audié-
tis, & non intelligetis: & vidéntes
vidébitis „ & non perlpiciétis.
Incraſsatum eſt enim cor poôpuli
hujus, & auribus graviter audié-
runt, & culos juos comprelſsé-
runt: ne forte videant culis, 8&
auribus äudiant, & cordée inteélli-
gant, & convertàntur, & ſanem
eos. Notum ergo ſit vobis, quo-
niam Géntibus miſſum eſt hoc ſa-
lutäre Dei, & ipfi audient. Et
cùm hæc dixiſſet, exiérunt ab eo
Judæi, multam habentes inter ſe
quæſtionem. Manſit autem bién-
nio toto in ſuo conducto, & ſus-
cipiébat omnes„qui ingrediebaàn-
tur ad eum, prædicans regnum Dei,
& docens „ quæ ſunt de Dômino
lJeſu Chriſto cum omni fiducia »
ſine prohibitione.

(elaifſti „ Obſecro vos tam-
quam advenas & peregrinos
abſtinere vos à carnalibus deſidé-
riis, quæ militant advérsùs àänimam.

D régias Agni dapes
Stolis amiéti candidis
Poſt tranſitum maris rubri
Chriſto canamus Principi.
ivina cujús charitas
Sacrum propinat sanguinem,
Almique membra corporis
Amor Sacerdos immolat.
parſum cruéërem pôfſtibus
Vaſtator horret Angelus;
Fugitque diviſum mare,
Merguntur hoſtes fluctibus.
am Paſcha noſtrum Chriſtuas eſt
Paſchalis idem Victima ,
Et pura puris méntibus
Sinceritatis àazyma.
vera cœli Victima,
Subjécta cui ſunt tartara;»
Solùta mortis vincula,
Recépta vitæ præmiaz.
ictor ſubactis inferis
Trophæa Chriſtus explicat;»
Cœloque aperto subditum
Kegem tenebrarum trahit.
t ſis perenne meéntibus»
Paſchale Jeſiu gandium;»
A morte dira crimium
Vitæ tenaâtos libera-
Peo Patri ſit gloria -
Et Filio; qui à mortuis

342
Surfézit,„ aec Paräclito
In lempitérna ſæcula. Amen.
Mane nobiscum Déômine, allel.
Quoniam adveſperaſcit, allel.

Moödicum, & non vidébitis me,
dicit Dominus: iterùm moôdicum
& vidébitis me, quia vado ad Pa-

trem, allel. allel.

„Eus, qui errantibus, ut in
viam poſſint redire juſtitiæ,
veritatis tuæ lumen oſtendis: da
cunctis, qui Chriſtiana profeſſione
censéntur, & illa reſpuere, quæ
huic inimica ſunt nomini; & ea,
quæ ſunt apta; ſectati. Per Domi-
mum noſttuiim.

DO MIN I CA III.
urréxit Dñs
veré; allel. enite. 1.

ex ſempiterne.,
3.⸗

Ineipit liber Apocalypſis B. Joân-
nis Apòôſtoli.

A 10salynñi: Jeſu Chriſti, quam
dedit illi Deus palam facere
ſervis ſuis, quæ oportet fieri citò, &
ſignificavit mittens per Angelum
ſuum ſervo ſuo Joanni, qui teſti-
mônium perhibuit verbo Dei, &
teſtimonium Jeſu Chriiti, quæcum-
A vigi Beatus, qui legit, &
nudit verba Prophetiæg hujus: &
ſervat ea, quæ in ea ſcripta ſunt;
tempus enim propeèe eſt. Joannes
ſeptem Eccléſiis, quæ ſunt in Aſia.
Gratia vobis, & pax ab eo, qui eſt,
& qui erat, & qui ventúrus eſt, &
à ſeptem Spiritibus, qui in conſpe-
ctu throni ejus ſunt: & a Jeiu Chri-
ſto, qui eſt teſtis ſidelis, primogeni-
tus mortuorum, & Princeps regum
terrz, qui diléxit nos, & lavit
nos à peccatis noſtris in sanguine
ſuo, & fecit nos regnum, & ſacer-
doôtes Deo, & Patri ſuo: ipfſi glo-
ria, & impérium in Iæcula ſæcu.
lörum. Amen.
. Dignus es Dômine, accipere li-
brum, & aperire ſignacula ejus,
allelâja: quôniam Occiſus es, & re-
demiſti nos Deo: * In sanguine
ctuo, alleluja.
Feciſti enim nos Deo noſtro re-
gnum & ſacerdéôtium. In.

Cce venit eum nubibus, & vi-
débit eum omnis oculus, & qui
eum pupugerunt. Et plangent ſe
ſuper eum omnes tribus terræ :
Etiam: Amen. Eso fum alpha &
omega, principium & finis;, dicit
ominus Deus, qui en, & qui erat;
& qui ventůrus eit, omnipotens.
Ego Joannes, frater veſter, & parti-
ceps in tribulatione, & regno, &
atientia in Chriſto Jelu, fui in in-
ula, quæ appellatur Patmôs, prop-
ter verbum Dei, & teſtimonium
Jeſu. Fui in ſpiritu in Dominica
die: & audivi poſt me vocem ma-
gnam tamquam tubæ, dicentis.
uod vides, ſcribe in libro, &
mitte ſeptem Eccleſiis, quæ ſunt in
Aſia, Epheſo, & Smyrna, & Pérga-
mo, & Thyatiræ, & Sardis, & Phi-
ladelphiæ, & Laodiciæ. .
Ego ſicut vitis fructificavi ſua-
Vitatem odoris, allel. g Transité
ad me omnes, qui concupiſcitis
me, & à generationibus meis ad-
implémini, allel. allel. .
In me omnis gratia viæ, & veri-
itis: in me omnis ſpes vitæ &
virtûtis. Transite.
T converſus ſum , ut vidérem
vocem, quæ loquebàtur mecum:

bra aurea: & in medio ſeptem
candelabrôrum aureôrum similem
filio hominis, veſtitum podére;»
& præcinétum ad mamillas zona
aurea: caput autem ejus ,„ & (à⸗
pilli erant candidi, tamquam la-
na alba, & tamquam nix; & culi
ejus tamquam flamma ignis;, & pe-
des ejus similes aurichalco, ſficut
in camino ardenti,; & vox illius
tamquam vox aquarum multarum;,
& habébat in déxtera ſua ſtellas
ſeptem: & de ore ejus gladius
utraque parte acütus exibat.: &
facies ejus ſicut ſol lucet in virtu⸗
te ſua. Et cùm vidiſſem eum,
cécidi ad pedes ejus tamquam
môrtuus. Et poſuit dexteram luam
fſuper me, dicens; Noli timeére:
Ego ſum primus & novſſſimus:
& vivus, & fui moôrtuus; & ecce
ſum vivens in ſæcula ſæculorum:
& habeo claves mortis, & inter.
ni. Scribe ergo, quæ vidiſti,
quæ ſunt, & quæ oportet fieri po

æc.
Audivi vocem de coœlo tam-
quam

& conveérius vidi ſeptem candela-

guam voce
Iegnabit D
aleluja:
Vittus, &
Aeluſa, a
lEt vox
ens, Laus
ommnes dan
Deum pus
loria bat

dermo §.

Dims .
ni Dom
tum donan
carnis rel
Hec enim
donum in
Chriſti nol
8 in i
Foluit em
ſt in fine,
ſed etiam
em, qui
lun videre
Tent ) & ſ
lent, ſolid
Munt. Locll
Verbis ad
ſpecie 2
Iue erat,
niſi etiam
algue palp
cute
tem Angel
dim tibi II
4Agni:
entem de
us ſuis,

t 5
Montem

It eni
cogita
Velrum:
Ttum vid⸗
Inquit, 5
in cor ve
eas, &
Videte⸗
em n
ben⸗
lputade
iad fie⸗
un funt
i ſie
lio
zueſunr

klta

bibu, An
oerlusak
Pt phangel
tridus ſenn
0 lunah
1 ind
elguien
9 Onnloot
eſten A
e; 8 legno
elufuin⸗
t Patmonpe
& tektan.
tl in Donn
me ſoeen⸗
ube, (d
be in Ihlenl
eigſii
yrnek
lrcz
dicle,
fiuckikchi

llel, , TI
ni conelpt.
oridus wnet
Alel.
ti ir,
ns Hen

quam vocem tonitrui magni, allel.

regnabit Deus noſter in ætérnum,
alleluja: * Quia factus eſt ſalus, &
virtus, & potéſtas Chriſti ejus;,
alleluja, alleluùja. .
Et vox de throno exivit, di-
cens, Laudem dicite Deo noſtro
omnes Sancti ejus, & qui timétis
Deum pusilli & magni. Quia.
loria Patri. Quia.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Iébus his ſanctis; reſurrectiô-
ni Dömini dedicàtis , quan-
tum donante ipſo poſſumus ,„ de
carnis reſurrectione tractémus.
Hæc enim eſt fides noſtra: hoc
donum in Dômini noſtri Jeſu
Chriſti nobis carne promiſſum eſt,
& in ipſo vrececht exémplum.
Voluit enim nobis, quod promi-
ſit in fine, non ſolùm prænuntiare,
lſed etiam demonſtrare. IIIi qui-
dem, qui tunc fuérunt, cùm il-
lum vidérent , & cù⅛m expavéice-
rent, & ſpiritum ſe vidéere créde-
rent, ſoliditatem coôrporis tenue-
runt. Locùúùtus eſt enim non ſolùm
verbis ad aures eòrum, ſed étiam
ſpécie ad oculos ebrum: parúm-
que erat, ſe præbere cernéndum,
niſi étiam offerret pertractandum,
atque palpaàndum.
Locutus eſt ad me unus ex ſep-
tem Angelis, dicens: Veni;, oſteén-
dam tibi novam nuptam, ſponſam
Agni: & Et vidi Jetúſalem deſcen-
déntem de cœlo, ornàtam montli-
bus ſuis, alleluja, allel. allel.
Et süúſtulit me in ſpiritu in
montem magnum & altum. Et.

It enim: Quid turbati eſtis? &
cogitationes aſcéndunt in cor
veſtrum: Putavérunt enim, ſe ſpi-
ritum vidére. Quid turbati eſtis:
inquit, & cogitationes aſcendunt
in cor veſtrum? Vidéte manus
meas, & pedes meos: palpate,
& vidéte: quia ſpiritus oſſa & car-
nem non habet, ſicut me videétis
habére. Contra iſtam evidentiam
diſputabant hömines. Quid enim
aliud fäcerent homines, qui ea;
quæ ſunt hominum, sapiunt,
quam ſic diſputare de Deo contra
Deum?: Ille enim Deus eſt; iſti
hômines tunt. Sed Deus novit
cogitationes höminum, quôniam
vanæ ſunt. .

343
Audivi vocem in cœlo Ange-
léôrum multôrum dicéntium:
Timéte Döminum, & date cla-
ritätem illi, & adorate eum, qui
fecit cœlum & terram, mare, &
fontes aquarum, allel. allel.
Vidi Angelum Dei fortem, vo-
läntem per médium cœli, voce
magna clamäntem, & dicen-
tem. Timéte Dominum.

N hémine carnali tota régula in-
telligéendi eſt conſuetúdo cer-
néndi. Quod ſolent videre, cre-
dunt: quod non ſolent, non ere-
dunt. Areter conſuetúdinem facit
Deus miracula, quia Deus eſt. Ma-
jôra quidem miracula ſunt , tot
quotidie hômines naſci, qui non
erant, quam paucos reſurrexiſſe,
qui erant: & tamen iſta miracula
non conſideratione comprehénſa
ſunt, ſed aſſiduittate viluerunt.
Reſurréxit Chriſtus: abſoluta eſt
res. Corpus erat, caro erat? pe-
péndit in cruce, emiſit änimam,
paͤlita eſt caro in ſepulchro. Exhi-
uit illam vivam, qui vivébat in
illa. Quare miramur? quare non
crédimus? Deus eſt, qui fecit.
Véniens à Libano quam pulchra
facta eſt;, allel. Et odor veſti-
mentorum ejus ſuper omnia aroô-
mata, alleluja; alleluja.
Favus diſtillans labia eius, mel
& lac ſub lingua ejus. Et odor.
1oria Patri. Et odgr.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Jeannem. 9
I illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Moôdicum, & jam
non videébitis me, & iterùm mo-
dicum, & vidébitis me; quia vado
ad Patrem. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Odicum eſt hoc totũ ſpatium,
quo præſens pervolat læculu.
Unde dicit idem ipfe Evangeliſta
in Epiſtola ſua: Noviſſima hora eſt.
Ideò namque addidit: Quia vadoe
ad Patrem: quod ad prioôrem ſen-
téntiam referendum eſt: ubi ait: Mo⅛⅜
dich, & jam non vidébitis me: non
ad poſteriore:n, ubi ait: Et iterumm
modicum, & vidébitis,me. Eùndo
quippe ad Patrem, factùrus erat; ut
eum non vidérent. Ac per hoc non
ideo dictum eſt, quia fuerat mori-

turus, & donec resurgeretzab corü

1 4 alpecti-

344
ſpécdibus receſsurus: ſed quod
eſſet itùrus ad Patrem, quod féêcit,
poſteâquam reſurtéxit, & cum eis
per quadraginta dies conversatus;
aſcéndit in cœlum.
Decantabat populus Iſrael alle-
Iuja: & univéria multitůdo Jacob
canebat legitimè: & Et David cum
cantoribus citharam percutiébat
in domo Domini; & laudes beo
canébat, allel. allel., Sanctifica-
ti ſunt ergo Sacerdotes „ & Levi-
tæ, & univerſus Iſrael deducebat
ramn fœderis Domini in jübilo.
t.
Llis ergo ait: Modicum, & jam

non videbitis me;: qui eum cor-
poraliter tunc videbant: quis itûrus
erat ad Patrem, & eum deinceps
mortalem visuri non erant, qua-
lem, cùm iſta loqueretur, vidébant.
Quod vero addidit: Et irezum mo-
dicum, & vidéhitis me: univeériæ
Promiſit Eccleſiæ, ſicut univerſæ
promilit: ecce ego vobiscum ſum
usque ad conſummatiônem ſæculi.
Non tardat Dominus promiſſum.
MoOdicum, & vidébimus eum, ubi
jam nihil rogemus, nihil interro
gémus- quia nihil deſiderandum re-
manebit, nihil quærêndum larebit.
Triſtitia veſtra, allel. * Con-
vertéturf in gaudium allel. allel.
Mundus autem gaudéebit, vos
vero contriſtabimini, ſed triſtitia
veſtra. Convertetur-
Ioôria Patri. Convertétur.

Oe môdicum longum nobis
vidétur, quoniam adhuc asgi-
tur, cùm finitum fuerit, tunc ſen-
tiemus, quam modicum füerit.
Non ergo ſir gandium noſtrum,
qusle habet mundus, de quo dictü
eſt: Mundus autem gaudebit. Nec
tamen in huſus deſiderii parturitio-
ne ſine gaudio triſtes ſimus: ſed,
ſicut ait Apoſtolus: Spe gaudentes:
in tribulatione patientes, quia &
ipia parturiens, cui comparati ſu-
mus’, plus gaudet de mox futura
Prolé, quàm triſtis eſt de præsenti
dolore. Sed hujus fermonis iſte
ſit finis: habent enim quæſtionem
moleſtiſſimam, quæ lequuntur nec
brevitate coardanda ſunt, ut poſ-

ſint commodius, ſi Dis voluerit»,

explicari. Te Deum. 1I.
Ad Laudes, ohe Allel.
minus regnavit.
11.

.

Hariſſimi, Obſecro vos tam-
quam advenas & peregrinos,
abſtinere vos à carnalibus deſidè-
riis; quæ militant adversùs animä.
urôra cœlum pürpurat.
In reſurrectiéône. 14.

Môdicum, & non vidébitis me,
dicit Doöminus: iterum modicum
& videbitis me, quia vado ad Pa-
trem, allel. allel.

Eus, qui errantibus, ut in viam
poſſint redire juſtitiæ, verita-
tis tuæ lumen oſtendis: da cunctis,
qui Chriſtiana profeſſione censen-
tur,; & illa reipiere, quæ huic
inimſca ſunt nomini; & es, quæ
ſunt apta, ſectari. Per Däm.
331.

haril⸗
ſimi, Obſecro vos.
Surrexit Diñs de ſepulchro,
Allelaja, alleluja. Surréxit,
gai pro nobis pependit in lig-
no. Alleluja, alleluja.
Iöria Patri. Surrexit.
Surrexit Däs veré;, allel.
Et apparuit Simeni, allel.

Ubjécti igitur eſtote omni hu-
manæ creaturæ propter Deum;
ſive Regi, quaſi pracellenti, ſive
dúcibus tamquam ab eo miſſis ad

vindictam malefactorum;, laudem

verò bonorum. .
reg. Surréxit Déôminus verè;
Alleluja, alleluja. Surréexit.

1éria Patri. Surrexit. .
Gaviſi ſunt diicipuli, alleluja.
Viio Démino, alleluja.

Ervi subditi eſtôte in omni ti-
môre dominis, non tantum
bonis & modéſtis, ſed etiam
dyſcolis. Hæc eſt enim gratia in
Ghriſto jeſu Doômino noſtro.
Gaviſi ſunt diſeipuli:
Allelùja, alleluja. Gayiſi
Viſo Dômino Alleluja, allel.
léria Patri. Gaviſi.
Mane nobiſcum Domine; allel.
Quêniam advelperaſcit, allel.
Allelũja. ixit Dôminus.
L 77.
hariſſimi,„ Obſecro vos
d regias Agni.

Mane nobiſcum. 341.

Et apparuit Simoni. Allel. allel.

Ammen cicd
ten euet
binini, ſe⸗
lut in gauc
.

EAI
De lib.
o

Welo
Hac di
Kelles in de
in medio
aureorum:
lem, & pe
non potes
tiſtieos,
elſe, & ne
mendices
lultinuiſti
Snon geß
urm te, gue
ma de
ue, unde
kentiam &
tem venie
librum tu
Iltentiam
guls odliſt
ͤego odi
Clat, guicd
Vincehti
12, quo
Vidi 00
temn poſit
Mina, &
Et lup

5
ſengente

1Ag
ele
mudqui
tlibulatid
kem tuam
Watiz 1
elle, & .
R zat⸗ Ane
due dalin
adalas

eclo ſor t
K Peetnng
miltbas cete
drenisini
lun githe
e, 14

iilinien
uia ltridn

ibus, uüt
uſtitie,ti
ndis d ent
feſſionecen
ete Nl
ini; Kn
Derbin.

1

1

d ſpiſck
i. Sukent
hependtin
lelan.
ltenlt.
ene,Ale,
moni, Ae

Atoeen
e koßtetli
racelln
d e eon
Gotun,
tninm,
lie duner
inon M⸗
uleiit
Gichhui,
0) Alelie,

glle

vlh
D
ur,
in ⸗
cgi1hi
u.

Amen dico vobis, quia ploräbi-
tis, & flebitis vos: mundus au-
tem gaudebit, vos vero contriſta-
bimini, ſed triſtitia veſtra verté-
tur in gaudium, alleluja.
eus, qui erräntibus.

331
FPERIA SECUND a.
De libro Apocalypſis beati
Joannis Apoſtoli.

ANSelo Epheſi Ecclefiæ icribe:
TAhac dicit, qui tenet ſeptem
ſtellas in dextera ſua, qui ambulat
in médio ſeptem candelabrorum
aurxeorum: Scio pera tua, & labo-
rem, & patiéntiam tuam: & quia
non potes ſuſtinere malos: & ten-
tâſti eos, qui ſe dicunt Apoôſtolos
eſſe, & non ſunt, & inveniſti eo-
mendaces, & patientiam habes, &
ſuſtinuiſti propter nomen meum;
& non defeciſti. Sed habeo adver-
süùm te, qud charitätem tuam pri-
mam reliquifti. Memor eſto ita-
que, unde excideris: & age pœni-
téntiam, & prima pera fac. Sin au-
tem, venio tibi, & movébo cande-
labrum tuum de loco ſuo, niſi pœ-
niténtiam egeris. Sed hoc habes,
quia odiſti facta Nicolaitarum, quæ
& ego odi. Qui habet aurem, au-
diat, quid Spiritus dicat Eccléſiis:
Vincenti dabo edere de ligno vi-
tæ, quod efſt in paradiſo Dei mei.
e, Vidi portam civitatis ad Orien-
cfem poſitam,„ & Apoſtolorum no-
mina, & Agni ſuper eam ſcripta:
Et ſuper muros ejus Angelorum
cuſtôdiam, alleluja.
Vide cœlum novum, & terram
novam, & civitatem nevam de-
ſcendentem de cœlo. Et.

T Angelo Smyrnæ Ecelèſiæ ſeri-
be: Hæc dicit primus & noviſſi-
mus, qui fuit mortuus, & vivit: Scio
tribulationem tuam, & panperta-
tem tuam, ſed dives es: & blasphe-
mâris ab his, qui ſe dicunt Jjudæos
eſſe, & non ſunt, ſed ſunt ſynago
ga sàtanæ. Nihil horum timeas;,
quæ paſsúùrus es. Ecce miſsùrus eſt
diabolus aliquos ex vobis, in car
cetem, ut tentemini, & habebitis
tribulationem diebus decem. Eſto
fidelis usque ad mortem, & dabo
tibi coronam vitz. Qui habet au-
rem; audiat, quid Spiritus dicat

. „ 34⅞,
Eccléſiis. Qui vicerit, non lædé-
tur à morte lecúnda.
Oſtendit mihi Angelus fontem
aquæ vivæ, & dixit ad me, allel.
Hic Deum adoôra, alleluja, al-
lelũja, allelũja.
Boſtquam audiſſem, & vidiſſem,
cécidi, ut adorarem ante pedes
Angeéli, qui mihi hæc oſtendébat, &
dixit mihi. Hic. Goria Patri. Hic.

T Angelo Bérgami Eccléſiæ
ſcribe: Hæc dicit, qui habet
rhomphæam ntraque parte acûtam:
Scio ubi habitas, uübi ſedes eſt sata-
næ,& tenes nomen meum, & non
negaſti ſidem meam. Et in diébus
illis Antipas teſtis meus fidéelis, qui
occiſus eſt apud vos, ubi satanas
hâbitat. Sed habeo advérsùs te
pauca,: quia habes illic tenentes
docstrinam Balaam, qui docebat
Balac mittere ſcandalum coram fi-
liis Iſrael, édere „ & fornicari:
ita habes & tu tenéntes doctrinam
Nicolaitârum. Similiter pœniten-
tiam age: ſi quo minus, véniam ti-
bi cito, & pugnabo cum illis in
gladio oris mei. Qui habet aurem,
audiat, quid Spiritus dicat Ecclé-
ſiis: Vincénti dabo manna abſcon-
ditum, & dabo illi calculum can-
didum , & in calculo nomen no-
vum ſcriptum, quod nemo ſcit „
nifi qui accipit.
e Deum laudamus. rII.

Et incipiens à Moyſe, & mnibus
Prophétis, interpretabatut illis
Sctiptúras, quæ de ipſo erant, allel.

Triſtitia veſtra vertétur in gaudi-
um;, alleluja: & gaudium veſtrum
nemo tollet à vobis;, allel. allel.
FEKIATERTI A.
De libro Apocalypſis beati Joan-
nis Apoſtoli.

Poſt hæc vidi „ & ecce ôſtium
"apértum in coelo „ & vox pri-
ma;, quam audivi, tamquam tubæz
loquentis mecum, dicens: Aſcende
huc, & oſtendam tibi, quæ oportet
Reri poſt hæc. Et ſtatim fui in ſpi-
ritu: & ecce ſedes péôſita erat in
cœlo, & ſupra ſedem ſedens. Et qui
ſedébat, similis erat aſpééctui läpi-
dis ſaſpidis, & sardinis: & iris erat
in circuitu ledis similis vifioi ſma-
ragdinæ. Et in circüitu ſedis ſedi⸗
1 lis

345
lia vigintiquâtuer: S ſuper thre-
nos vigintiquaâtuor ſeniores ſeden-
tes, circumamicti veſtimentis al-
bis, & in capitibus eòrum coronæ
aureæ, Et de throno procedebant
fùlgura, & voces, & tonitrua, & ſep-
tem lampades ardentes ante thro-
num, qui ſunt, ſeptem abiritus Dei.
Vidi Jer⁴ſalem defcendéntem
de cœlo, ornatam auro mundo;
& lapidibus pretioſis intéxtam,
Allelúja, alleluja. ,
Et erat ſtructůra muri ejus ex
äpide jaſpide, ipſa verò aurum
mundum, simile vitro mundo.
Allel.
T in conſpéctu ſedis tamquam
mare vitreum, simile cryſtal-
15: & in médio ſedis, & in circuitu
ſedis, quatuor animalia plena ocu-
lis ante & retrô. Et animal primum
simile leoôni, & ſecundum animal
simile vitulo, & tértium animal
habens faciem quaſi hôminis, &
quartum animal simile àquilæ vo-
lanti. Et quâtuor animalia;, sin-
gula esrum habebant alas ſenas:
& in circùitu & intus plena ſunt
culis; & réquiem non habébant
die ac nocte, dicentia, Sanctus,
Sanctus, Sanéctus, Dominus Deus
omnipotens, qui erat, & qui eſt,
& qui ventürus eſt.
In diadémate capitis Aaron ma-
gnificéntia Dômini ſculpta erat:
Dum perficerétur opus Dei, al-
lelûja;, allel. allel. In veſte
enim podéris, quam habeat, totus
erat orbis terrarum, & paréntum
magnalia in quaâtuor ordinibus
lapidum ſculpta erant. Dum.
löria Patri. Dum.

T cùm darent illa animalia
gloriam, & honéêrem. & bene-
dictioné ſedenti ſuper thronum,
viventi in ſæcula ſæculoôrum, proci-
débant vigintiquâtuor ſeniòôres an-
te ſedéntem in throno, & adora-
bant viventem in ſæcula ſæculorü,
& mittébant corônas ſuas ante
thronum, dicéntes: Dignus es Do-
mine Deus noſter accipere glôriäã,
& honorem, & virtutem, quia tu
creaſti mnia, & propter voluntâ-
tem tuam erant, & creata lunt.
Te Deum laudamus. II.

Et coegérunt illum, dicentes: Ma-
ne nobiſcum Dômine, quoôniam
adveſperaſcit, alleluja.

Triſtitia implevit eor veſtrum: 8
gaudium veſtrum nemo tollet à
vobis, alleluja;, alleluja.
F E RI A Q U A KT A.
De libro Apocalypſis beati Joan-
nis Apoſtoli.

E vidi in dextera ſedeéntis ſupra
thronum, librum ſcriptum intus
& foris, ſignatum ſigillis ſeptem:
Et vidi Angelum fortem, prædi-
cantem voce magna: Quis eſt di-
gnus, aperire librum, & solvere li⸗
gnâcula ejus ? & nemo pôterat ?:

neque in cœlo, neque in terra,ne-

que ſubtus terram aperire librum,
neque reſpicere illum. Et ego fle-
bam multàùm, quoôniam nemo di-
gnus invéntus eſt aperire librum,
nec videre eum. Et unus de ſenio-
ribus dixit mihi: ne fléveris: ecce
vicit leo de tribu Juda, radix Da-
vid, aperire librum, & solvere ſep-
tem ſignâcula ejus. Et vidi: & ec-
ce in médio throni, & quatuor
animaâlium, & in medio ſeniorum,
Agnum ſtantem tamquam occiſum⸗
habéntem côrnua ſeptem, & cu-
los ſeptem, qui ſunt ſeptem Spiti=
tus Dei, miſſi in omnem terram.
Et venit, & accêèpit de déxtera ſe-
déntis in throno librum.
Platéæ tuæ Jerůſalem ſternén-
tur auro mundo, alleluja: & can-
täbitur in te canticum lætitiæ;, all.
Et per omnes vicos tuos ab uni-
verſis dicétur, alleluja, allel.
Luce ſpléndida fulgebis,
omnes fines terræ adorabunt te
Et per.

„ 1
T cùm aperuiſſet librum, quà-
tuor animalia, & vigintiquatuor
ſeniores; ceciderunt coram Agnon
habéntes singuli citharas, & phia-
las aureas plenas odoramentôrum-
quæ ſunt orationes Sanctorum, &
cantabant canticum novum ,„ di⸗
cêntes: Dignus es Dominée acci-
pere librum, & aperireé ſignaculs
ejus: quéniam occiſus es, & rede-
miſti nos Deo in sanguine tuo
ex omni tribu, & lingua, & po-
pulo , & natione, & feciſti nos
Deo noſtro regnum, & ſacerdotes?
& regnabimus ſuper terram.
Decantabat populus. 344.

T vidi, & audivi vocem An-
gelôrum multorum in ſurenitd

thtoni, &4
rum:, erat
Dienus eſt
Aclere virt
Aſapientian.
honorem,&
hem. Et omn
cclo elt, &
terla: & gua
in eoomnes
denti in thra
dtio & hono⸗
in lecula ſæ
Ahinalia die
Eintiguatuon
in tacies ua
Ventem in
eDeum

Mane nobi⸗
alcit, & ine

Niſtitia vet
in gaudium
PENI.
De lbro A
Apoholi,
T vidi 3
magnum.
ſeptem, hn
nyiſimas:
ſünmita
Alam mare
8 605, qui
Umgginem e
minls ejus
Wreum .
cantantes
dei, & can
Magna &n
Domine
rer ſun
n, Quis
Ne, A
Ai ſolus
nes entes
in conſbech
kia tua man
Dienns

Ot elnn
nemo iule
Aeliſt
U1NII
lis beiti
ſtoli

ſelinisſt
nſcägun
ſigllis eye
fonten
na: Cull
Un A ſt
neino otn
ue in ttlil
40etite l
lum. bian
nian ent
20elite in
t unnuteſ
pe geſeig
d 1 lull
Chet
St nicdiil
ni; 8. gui
acio ſenie
ſepten,i
Undleyten
onen in
pit Ge ceunl
ſibeuan.
eiiſgente⸗
ileliihi
fcun elu
ſicnstucs
lelſt,i
nillicne
ele Aon

binide

Alunt eolann
thlisn

throni, & animàâlium „ & ſeniòô-
rum: & erat númerus eorum millia
millium, dicentium voce magna:
Dignus eſt Agnus, qui occiſus eſt,
accipere virtutem, & divinitatem,
& fapientiam, & fortitudinem, &
honorem, & gloriam, & benedictio
nem. Et omnem creatram, quæ in
cœlo eſt, & ſuper terram, & ſub
terra: & quæ ſunt in mari: & quæ
in eo, omnes audivi dicentes: Se-
denti in throno, & Agno, benedi-
ctio, & honor, & gloria, & potéſtas
in ſæcula ſlæculorum. Et quatuor
animalia dicebant: Amen. Et vi-
gintiquatuor ſeniores cecidérunt
in facies luas „ & adoravérunt vi-
ventem in ſæcula ſæculoôrum.
e Deum laudamus. II.

Mane nobiscum, quoniam adyeſpe-
ralſcit, & inclinata eſt jam dies, all.

Triſtitia veſtra, alleluja, vertétur
in gaudium, alleluja.

FEKRI A QUIN T A.
De libro Apocalypſis beati Joannis
Apoſtoli.

T vidi äliud ſignum in coœlo
Lmagnum, & mirabile, Angelos
ſeptem, habentes plagas ſeptem
noviſſimas: quôniam in illis con-
ſummata eſt ira Dei. Et vidi tam-
quam mare vitreum miſtum igne-
& eos, qui vicerunt béſtiam, &
imaginem ejus, & númerum nô-
minmis ejus , ſtantes ſuper mare
vitreum, habéntes citharas Dei, &
cantantes canticum Moyſi ſervi
Dei, & canticum Agni, dicentes:
Magna & mirabilia ilunt pera tua,
Dômine Deus omnipotens; juſtæ
& veræ ſunt viæ tuæ, Rex ſæculo-
rum. Quis non timéebit te, Doômi-
ne, & magnificabit nomen tuum?
quia ſolus pius es; quoniam om-
nes Gentes vénient, & adorabunt
in conſpectu tuo, quoniam judi-
cia tua maniféſta ſunt.
Dignus es Démine.
342⸗

◻T poſt hæc vidi, & ecce apér-
tum eſt templum taberna culi
teſtimonii in cœlo: & exiérunt ſep-
tem Angeli habentes ſeptem pla-
gas de templo, veſtiti lino mundo
& candido ,„ & præcincti circa pé-
Gora zonis aureis. Et unum de
quatuor animalibus dedit ſeptem
Angelis ſeptem phialas aureas ple-

3
nas iracundiæ Dei vivéntis in iszu.

la ſæculorum. Et impletu eſt tem-
plum fumo à maſeſtate Dei, & de
virtúte ejus: & nemo poterat intro⸗
ire in templũ, donec conſumarén-
tur ſepté plagæ ſeptemAngelérum.
Ego ſicut vitis. 342.

T audivi vocem magnam de
templo, dicéntem ſeptem An-
gelis;Ite, & effundite ſeptem phia-
las iræ Dei in terram. Et abiit pri-
mus, & effudit phialam ſuam in
terram, & factum eſt vulnus iæ-
vum, & peſſimum in homines, qui
habébant charactérem béſtiæ, & in
eoszqui adoraverunt imaginé ejus.
Et ſecundus Angelus effudit phia-
lam ſuam in mare: & factus eſ lan-
guis tamquam môrtui: & omnis
anima vivens moôrtua eſt in marxi.
Et tertius effùdit phialam ſuam ſu-
per flümina, & ſuper fontes aquâà-
rum, & factus eſt ſanguis. Et au-
divi Angelum aquarum dicéntem:
Juſtus es Dômine; qui es, & qui
eras ſanctus, qui hæc judicaſti, quia
saänguinemsanctôrum, & Propheta-
rum effudérunt, & sanguinem eis
dediſti bibere; digni enim ſunt.
e Deum laudamus. II.

Et intrâvit cum illis: & factum eſt⸗
dum recúmberet cum illis, accepit
panem, & benedixgit, ac fregit, &
porrigébat illis a allel. allel. allel.

Amen, amen dico vobis, iterùm
videbo vos, & gaudébit cor ve-
ſtrum, & gaudium veſtrum nemo
tollet à vobis, alleluja.
F E RIA SS E X T' A.
De libro Apocalypſis beati Joannis
Apoôſtoli.
Paᷣſ hæc audivi quaſi vocem
turbârum multarum in coœlo di-
céntium: Alleluja: Salus & gloôria,
& virtus Deo noſtro eſt: quia vera
& juſta judicia ſunt ejus, qui judi-
cavit de meretrice magna „ quæ
Korrüpit terram in proſtitutione
ſua, & vindicâvit sänguinem fer-
vôrum ſuôrum de manibus ejus. Et
iterùm dixérunt: Allelja. Etr fu-
mus ejus aſcéndit in ſæcula ſæcu-
loôrum. Et cecidérunt zeniores vi⸗
intiquâtuer, & quâtuoranimalla-
a bravcrunt Deum ſedentem
ſuper thronum, dicéntes: Amen;
Alleluja Er vox de throno exivit',

dicens: Laudem dicite Deo noſtrꝗ
omnes

348 2 2, 2 2* 2
omnes ſervi ejus „ & qui timétis
eum, pusilli & magni.
Locůtus eſt. 343.
T audivi quaſi vôcem tubz
magnæ, & ſicut vocem aqua-
rum multàârum, & ſicut vocem to
nitruorum magnorum, dicéntium:
Alleluja: quoòniam regnavit Do-
minus Deus noſter omnipotens.
Gaudeamus, & exultemus: & de-
mus glériam ei: quia venérunt
nũúptiæ Agni, & uxor ejus Præpara-
vit ſe. t datum eſt illi, ut coope-
riat ſe byſſino ſplendenti ,„& can-
dido. Byſſinum enim juſtificationes
ſunt Sanctorum. Et dixit mihi:
Scribe: Beati, qui ad cœnam nup-
tiäarum Agni vocati ſunt, Et dicit
mihi: Hæc verba Dei vera ſunt. Et
cécidi ante pedes eius, ut adorarem
eum: Et dicit mihi: Vide, ne feceris
conservus tuus ſum, & fratrum;
tuoerum habentium teſtimonium
Jeſu. Deum adora. Teſtimonium
enim jJelu eſt (piritus prophetiæ.
Audivi vocem. 343.

T vidi cœlum apértum, & ec-
ce equus albus, & qui ſiedébat
füper eum, vocçabatur Fidélis, &
Verax, & cum juſtſtia judicat; &
pugnat. Oculi autem ejus ſicut
Hamma ignis „& in capite ejus
diademata multa, habens nomen
ſcriptum, quod nemo novit, niſi
äpfe. Et veſtitus erat veſte aſperſa
sanguine: & vocatur nomen ejus
Verbum Dei. Et exercitus, qui ſunt
in cœlo,ſequebantur eum in equis
albis, veſtiti byſtino albo, & mun-
do. Et de ore éjus procediegladius
ex utraque parte acutus, ut in ip-
ſo percutiat Gentes. Et iple reget
eas in virga ferrea, & ipfſe calcat
torcular vini furoris iræ Dei omni-
poténtis. Et habet in veſtimento,
& in fémore ſuo ſcriptum Rex re-
Sum, & Dôminus dominàntium.
e Deum laudamus. II.

Cognovérunt Dêminum Jelumal-
lelũja 5jin fractione panis s allel.

S. A 6⅛ $ A † 5.
De libro Apoçalypſis beati joan-
nis Abpoôſtoli. Ledtio
T oſtendit mihi fluüvium aquæ
Eritz „ ſplendidum tamquam
eryſtallum, procedentem de fſede

Dei & Agni. In médio platéx

ejus» S& ex utrique parte fluminis
lignum vitz, afferens fructus duoô-
decim; per menſes singulos red.-
dens, fructum ſuum, & tolia ligni
ad ſanitatem Gentium. bt omne
maledictum non erit amplius: ſed
ſedes Dei & Agni in illa erunt, &
ſervi ejus sérvient illi. Et videbunt
faciem ejus, & nomen ejus in fron-
tibus eoòrum. Et nox ultra non erit:
& non egébunt lumine lucernæ,
neque lùmine ſolis, quoniam Do-
minus Deus illuminabit illos, &
regnabunt in ſæcula ſæculorum:
Et dixit mihi: Hæc verba fidelis-
ſima ſunt & vera. Et Dominus Deus
ſpirituum Prophetarum miſit An-=
gelum ſuum oſtendere ſervis ſuis»
quæ oportet fieri citò́. Et ecce
venio veloôciter. Beatus, qui cu-
ſtodit verba Prophetiæ libri hujus.

T ego Joannes, qui audivi, &
vidi hæc. Et poſtquam audiſ-
ſem, & vidiſſem, cecidi, ut adorà-
rem ante pedes Angeli, qui mihi
hac oſtendebat, & dixit mihi: Vi=
de, ne féceriszconservus enim tuus
ſum, & fratrum tuôrum Prophetà-
rum, & eòrum, qui ſervant verba
prophetiæ libri hujus: Deum ado-
ra. Et dicit mihi: Ne ſignaveris
verba Prophetiæ libri hujus: tem-
pus enim propé eſt. Qui nocet, nô-
ceat adhuc: & qui in sordibus eſt-
ſordéſcat adkuc: & qui juſtus eſt?
juſtificetur adhuc: & ſanctus ſan-
Gtificetur adhuc. Ecce vénio citò,
& merces mea mecum eſt, réd-
dere unicuique ſecundùm opera
ua.
Go ſum alpha & oméga, pri⸗
mus, & noviſſimus, princi-
pium & finis. Beati, qui lavant
ſtolas ſuas in sanguine Agni: ut ſit
poteſtas sorum in ligno vitæ,
per portas intrent in civitatem.
Foris canes, & venefici, & impu⸗
dici, & homicidæ, & idôlis ſeſ⸗
vientes, & omnis, qui amat,
facit mendacium. Ego Jeſus miſt
angelum meum teſtifcari vobis
hæc in Eccléſiis, Ego ſum radizs
& genus David, ſtella ſplendida
& matutina Et ſpiritus, & ſpon⸗
ſa dicunt: Veni. Et qui audit, di-
cat: Veni. Et qui fitit, véniat:
& qui vult, accipiat aquam vitz
gratis. Conteſtor enim omni au-
dienti verba Prophetiæ libri hu-
UsS 5 &l quis apposgetit ad hycz ap-
Honet

—

ponet Deu
ſcriptas in
uinierit de
Mujus, aute
ge libro vit
Uiho iſto. 1
athlbet 11
Clto: Amen
Glom Dom
cum omnibt

Merillimi
müm, &
Kum cesuͤr
Pate lumin
ek tmmm
nis obumb

Mane n

ſido ad el
d ex vob
alis )alle,
las,
unlus
Dopolis tun
dis is del
Ut inter n
noſtt fi⸗
lunt zindi
00

atexit P
lenn

lNen
Zeſ
ttibubus,
ſlüten. 5
tefittres
ſillpzincia
Moberin
dberitur.
Petieckum
Inten ri
i⸗ Wan

e retti
ens lugise
3 gintules
an wal
tium. Ute
eit amplr!
in ilk enn
illi linte
men eiun
or ultti
nine uet
1s, glonin
nindhin

Beitnd de
hetielk

,glinuli
polguame
D
ingell, gu
XGixitmi
setusennn
Uorumn hiof
gui ſelſunn
Afus: Den
1: Ne in
lbti hung
n. Quinel
ing
ulute
Uece ſenid:
rtlne 4
ſeebndun!

1 onetn
ns ,
ati,
ine 41l⸗

bônet Deus fuper illum plagas
icriptas in libro iſto. Et ſi quis di-
ninuerit de verbis libri prophetiæ
Aujus, auferet Deus partem ejus
de libro vitæ, & de civitate ſan-
Ka, & de his, quæ ſcripta ſunt in
lIibro iſto Dicit, qui teſtimonium
pérhibet iſtörum : Etiam venio
cito: Amen. Veni Domine Jeſu,
Gloria Domini noſtri Jetu Chriſti
cum ômnibus vobis, Amen.

Hariſſimi, Omne datum épti-
mum, & omne donum perfé-
ctum desürſum eſt: delcendens a
Patre luminum, apud quem non
eſt transmutatio, nec viciſſitudi-
nis obumbratio.
Mane nobiſcum. 341.

Vado ad eum, qui miſit me: & ne-
mo ex vobis interrogat me: Quoô
vadis? allel allel.
Eus, qui fidélium mentes
Tunius éfhcis voluntätis: da
péôpulis tuis id amare, quod præci-
Pis „id defderare,qudd promittis;
ut inter mundanas varietates ibi
noſtra fixa ſint corda, ubi vera
ſunt gäudia. Per Dominum.
DOMINILCEA IV.

urtéxit Déminus verè.
ex ſempiterne Golitum.
3

326.

Incipit Epiſtola Cathoôlica beati
Jacôbi Apéſtoli.

JIssbu Dei, & Doômini noſtri
Jeſu Chriſti ſervus; duodecim
tribubus, quæ unt in diſperſiône,
ſalůtem. Omne gaudium exiſtima-
te, fratres mei, cùm in tentatiônes
varias incideritis: ſciéntes; quoôd
probatio fidei veſtræ patiéntiam
operatur. Patientia autem opus
perféctum habet, ut ſitis perfécti
& integri, in nullo deficientes. Si
quis autem veſtrum indiget ſapien-
tia, poſtulet àa Deo; qui dat omni-

349
bus affluéntez, & non impféôperat,
& dabitur ei, Pôſtulet autem in
fide nihil hæſitans.
si oblitus fůero tui, alleluúja:
obliviſcatur mei dextera mea:
Adhæreat lingua mea faucibus
meis, ſi non meminero tui; all. all.
Super flumina Babylônis illic
sédimus, & flevimus ;ä dum re-
cordarémur tui Sion. Adhæreat.

Ui enim hæſitat; similis eſt
flùctui maris, qui à vento mo-
vétur, & circumfértur. Non ergo
æſtimet homo ille, quòd accipiat
aliquid à Döômino. Vir duplex ani-
mo inconſtans eſt in mnibus viis
ſuis. Gloriétur autem fraters⸗hůmi-
lis in exaltatiône ſua, dives autem
in humilitate ſus, quôniam ſicut
flos fœni transibit. Exortus eſt
enim ſol cum ardore, & arefécit
fœnum, & flos ejus decidit, &
decor vultus ejus depériit: ita &
dives in itinéribus ſuis marceêſcet.
Vidérunt te aquæ a Deus, vidé-
runt te aquæ, & timuérunt:
Multitudo sônitus aquarum: vo-
cem dedérunt nubes; all. all. all⸗
Illuxérunt coruſcationes tuæ
orbi tertæ: vidit, & commota eſt
terra. Multitudo. ¹
Eatus vir, qui ſuffert tentatioô-
nem: quôniam cùm probatus
fùerit, accipiet corônam vitæ, quam
repromiſit Deus diligentibus ſe.
Nemo cùm tentaâtur;, dicat, qué-
niam à Deo tentätur: Deus enim
intentàätor malôrum eſt: ipſe au-
tem néminem tentat. Unusquis-
que verô tentàtur à concupiſcen-
tia ſua abſtraà cus, & illéctus. Dein-
deconcupiſcentia, cùm concéperit,
parit peccatum: peccatum verô.
cùm conſummàtum füuerit, génerat
mortem. Nolite itaque errare
fratres mei dilectiſſimi.
Narrabo nomen tuum fratribus
meis, allel. *ι In médio Eccléſiæ
laudaàbo te, allel. allel.
Confitébor tibi in pôpulis Doô-
mine; & pfalmum dicam tibi in
Gentibus. In médio.
316ria Patri. In médio.

Ex Tractätu S. Cypriani Epiſcopi
& Martyris de Bono patientiæ.

EB patiéntia locuturus, fratres
Dailectifſimi „ &π utilitates e-
jus à & cO mWmOde prsdica urus
R 4

ndes

50 . n i
unde pôtiùs incipiam, quâm quòd
nunc quoque ad audiéntiam, ve-
ſtram patiéntiam video eſſe neceſ-
säriam: ut nec hoc ipſum;, quod
auditis & diſcitis, ſine patientia
facere poſsitis? Tunc enim demum
ſermo & ratio ſalutaris efficaciter
diſcitur, ſi patiénter, quod dici-
tur, audiatur. Nec invenio, fra-
tres dilectiſſimi, inter ceteras coë-
léſtis diſciplinæ vias, quibus ad
conſequenda divinitùs præmia ſpei
ac fidei noſtræ ſecta dirigitur, quid
magis ſit, vel utilius ad vitam, vel
maſus ad gloriam, quam ut qui
præcéptis Dominicis obſequio ti-
môrfis ac devotiônis innitimur, pa-
tiéntiam maximè tota obſervatio-
ne tueamur. Hanc ſe ſectari Phi-
léôſophi quoque profiténtur: ſed
tam illic patiéntia falſa eſt, quaàam
& falſa ſapiéntia eſt. Unde enim
vel sapiens eſſe, vel Natien⸗ Poſtit⸗
qui nec ſapientiam, nec patiéntiam
Dei novit?
In Eccléſiis benedicite Deo,
alleluja: * Domino de fontibus
Iſrael; allelúja, alleluſa.
Pſalmum dicite nomini ejus,
date gloriam laudi ejus. Dômino.

Os autem, fratres dilectifſimi,
qui Philéſophi non verbis,
ſed factis ſumus; nee veſtitu ſa-
piéntiam, ſed veritâte præférimus;
qui virtůtum conſciéntiam magis
quàm jactantiam novimus: qui
non loquimur magna, ſed vivimus
quaſi ſervi & cultôres Dei: ha-
tiéntiam, quam magiſtériis cœléſti-
bus diſcimus „ obsequiis ſpirita-
lIibus præbeäãmus. Eſt enim nobis
cum Deo virtus iſta commúnis:
inde patiéntia incipit, inde clari-
tas ejus, & dignitas caput ſumit.
Origo & magnitúdo patiéntiæ Deo
auctöre procedit. Diligenda res
hômini, quæ Deo chara eſt. Bo-
num;, quod amat, Majéſtas divina
commendat. Ssi Dominus nobis
& Pater Deus eſt, ſectemur pa-
tiéntiam Dômini pariter & Patris,
quia & ſervos opôrtet eſſe obſe-
quéntes, & filios non decet eſſe
degéneres.
. In toto corde meo, alleluja,
exquisivi te, allel. * Ne repellas
me a mandatis tuis;, alleluja, alle-
luja.
jenedictus es tu Dömine;, do-

ce me juſtificationes tuas. Ne.

Atiéntia eſt, quæ nos Deo &
commeéndat, & ſervat: ipſa eſt,
uæ iram témperat, quæ linguam
ſ ænat, quæ mentem gubernat, pa-
cem cuſtodit, diſciplinam regit,
libidinis impetum frangit, tumoris
violéntiam comprimit, incéêndium
ſimultatis extinguit, coércet po-
téntiam divitum, inopiam paupe-
rum réfovet, tuétur in virginibus
beatam integritatem, in viduis la-
borioôſam caſtitatem, in conjunctis
& maritaätis individuam charità-
tem, facit hümiles in proſperis, in
advérſis fortes, contra injúrias &
contümélias mites: docet delin-
quentibus cito ignoſcere: ſi iple
delinquas, diu & multum rogarfe:
tentationes expúgnat, perſecutio-
nes tôlerat, paſſiones & martyria
consůmmat. Ipſa eſt, quæ fidei no=
ſtræ fundamenta firmiter munit.,
Hymnum cantate nobis; allel.
Quômodo cantabimus canticum
Démini in terra aliéna? allel. allel.
IIlic interrogaverunt nos, qui
captivos duxérunt nos, verba can-
tionum. Quomodo.
loria Patri. Quômodo.

eéctio ſandti Evangélii ſecunduùm
Joannem P. 16.
Nillo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Vado ad eum, qui
miſit me, & nemo ex vobis intét-
rogat me. Quo vadis? Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Um Dôminus Jeſus prædixiſ-
ſet diſcipulis ſuis perſecutio-
nes, quas paſsũri erant poſt ejus
abſcéſſum, ſubjùnxit, atque ait?
Hæc autem vobis ab initio non
dixi, quia vobiscum eram: nune
autem vado ad eum, qui me miſit.
Ubi primuùm vidéndum eſt, utrùm
eis futùras non prædixerit anté
paſſiônes. Sed alii tres Evangeliſtæ
fatis eum prædixiſſe iſta demon-
ſtrant, äantequam ventum eflet ad
conam, qua peracta ſecundum
joannem iſta locutus eſt, ubi ait:
Hæe autem vobis ab initio non
dixi, quia vobiscum eram.
Deus, canticum novum cantabo
tibi, allel. ⁸ In pſaltério decem
chordarum pfallam tibi, alleluja;
allel. Deus meus es tu, & con-
fitébor tibi: Deus meus es tu, &
exaltäbo te. In.

zütus,ſar
Ius hec
cündum
eſt, quo
tem vobi
quid agin-
cündüm
4Domino
leln ellet,
rus, immit
ab initio
morat:
duodecim
ad oper
konu

ibſis eran
adrocztus
Dretätur,
Ckiſo
Uius ige
mitio, &
Juia ejus
e Deun

legdayit,

Hariſh

ln ren

ado d e
mO exr vol
Vadis ll

en

gle D
Eufatiit
1, Cue lnn
emnelber
liglamet
nftangitun
timit, imnd
nit, chelet
inopian
tut in fint
tem, innidt
em,inont
ividun d
es in Doe
Conits iun
es: Cet6
noleekeil
multunte
Enat; Peleat
fkoles n
eſt,gven
fnlter n
tate nobis
abimus cani
Ulenatalee
Avttunttn
t nos e

odo.
uoönoto,
npelii e⸗

Dixit
do d enn
no es ſong⸗
adis Er
uſtiihe

lelt

i elant Ne
lünut/

i 5 inlten

N fortè hinc iſta sélvitur quæ-
A ſtio, quia & illi eum narrant
paſſioni proximum fuiſſe, cùm hæc
diceret? Non ergo ab initio, quan-
do cum illis erat: quia jam diſceſ-
sürus,jamque ad Patrem perrectü-
rus hæc dixit. Et ideo étiam ſe-
cuúndùm illos Evangeliſtas verum
eſt, quod hic dictum eſt: hæc au-
tem vobis ab initio non dixi. Sed
quid agimus de fide Evangélii ſe-
cündùm Matthæum, qui hæc eis
à Dômino nen ſolùm, cùm jam bPa-
icha eſſet, cum diſcipulis cœnatù-
rus, imminente paſſione, verùm &
ab initio denuntiata eſſe comme-
morat: ubi primùm nominatim
duodecim exprimúntur Apoôſtoli;,
& ad opera divina mittüntur.
Bonum eſt confiteri Döômino;
alleluja: & Et psallere, allelùja.
In decachordo pſaltério, cum
Càntico & cithara. Et.
löria Patri. Er.
Uid ſibi ergo vult, quod hic
ait: Hæc autem vobis ab ini-
ti6 non dixi, quia vobiscum eram;:
niſi quia ea, quæ hic dicit de Spſ-
ritu lancto, quod ſit ventùrus ad
eos, & teſtimonium perhibitrus;,
quando mala illa paſsuri ſunt;, hæc
ab initio eis non dixit, quia cum
ipſis erat? Coniolãtor ergo ille, vel
advocaâtus (utrmque enim inter-
pretâtur, quod eſt GræcèParäaclitus)
Chriſto abſcedénte ferat neceſsa-
rius; & ideo de illo non dixerat ab
initio, & quando cum illis erat,
quia ejus præsentia conſolabântur.
e Déum laudamus. 1I1.
au Allel. ñs
regnavitk.

11.
Hariſſimi, Omne datum opti⸗
mum, & omne donum perfeé-
cktum desürſum eſt deſcéndens à
Patre lüminum, apud quem non
eſt transmutaâtio, nec viciſſitůdi
nis obumbratio-
urôra cœlum pùúrpurat.
In reſurrectione, 14.

Vado ad eum, qui miſit me: & ne-
mo ex vobis interrogat me: Quô
vadis? allel. allel.
Eus, qui fidélium mentes unius
éfficis voluntatis: da poôpulis
tuis id amâre, quod præcipis, id de
ſiderare, quod promittis; ut inter
mundanas varietates ibi noſtra fixa

351
ſint corda, ubi vera ſunt gaudia
Per Dominum.
L Cruce, 331.
Cap. Chariſſimi. Inpfa
Surféxit Däs de ſepúlchro „
Alleluja, allelja. Surréxit.
Qui pro nobis pependit in li-
gno. Alleluja, alleluja.
3loria Patri. Surréxit.
Surrexit Dôminus veré, allel.
Et apparuit Simoni, allel.

Citis, fratres mei dilectiſſiw i.
Sit autem omnis homo veliox
ad audiendum, tardus autem ad ho-
quéndum, & tardus ad iram. Ira
enim viri juſtitia Dei non operàtur.
surrexit Dôminus veré »
Alleluja, alleluja. Surréxit.

4 . 7

Et apparuit Simôni. Allel. allel.
léria Patri. Surréxit.
Gaviſi ſunt diſcipuli, allell.

Viſo Dômino, allel.

Ropter quod abjiciéntes om-
nem immunditiam, & abun-
dantiam malitiæ, in manſuetûdine
suſcipite inſitum verbum ,„ quod
poteſt ſalvare animas veſtras.
Gaviſi ſunt diſcigpuli s»s
Allelúja, alleluja. Gaviſi.
Viſo Dômino. Allel. allel.
léria Patri. Gaviſi.
Mane nobiscum Düe, allel.
Quôniam adyeſtsraicit⸗ allel.

1V. . ixit
Dôminus- 1r6 77
hariffimi; Omne datum.
d régias. Mane. 341.

vVado ad eum, qui miſit me, ſed
uia hæc locutus ſum vobis, tri-
Aria implévit cor veſtrum, allel.
deus, qui.
331.

F E R I A S E CU N D A.
De Epiſtola B. Jacôbi Apéôſtoli.

Mne datum ptimum, & omne
Ocn perféétum, desurſum
eſt ; deſcéndens à Patre lúwi-
num, apud quem non eſt trans-
mutàtio, nec viciſſitùdinis obum-
bräatio, Voluntärié enim génuit
nos verbo veritatis, ut ſimus ini-
tium aliquod creaturæ ejus. Scitis
fratres mei dilectiſſimi. Sit autem
omnis homo velox ad audiéndum,
tardus autem ad loquendum,
tardus ad iram. Ira enim viri ju-

ſtitiam Dei non operatur. di

3 ½2 . .
Dicant nunc, qui redempti ſunt,

allel. A Dômino, allel. allel.
Quos redemit de manu inimi-
ci de regioônibus congregavit

eos. A Domino. Ee
Ropter quod abjiciéntes om-
nem immunditiam, & abun⸗
dântiam malitiæ, in manſuetudine
ſuscipite inſitum verbum, quod
poteſt ſalvare animas veſtras. E-
ſtote autem fafctores verbi, & non
auditôres tantum, fallentes vos-
metipſos Quia ſi quis auditor eſt
verbi, & non factor, hic compa-
räbitur viro conſideränti vultum
nativitatis ſuæ in ſpeculo: conſi.
deravit enim ſe, & abiit, & ſtatim
oblitus eſt, qualis füerit.
Cantate Oômino;, alleluja.
Pſalmum dicite ei, alleluja.
Afferte Dômino gloriam, &
honorem, afferte Doômino glôriam
néômini ejus. Pſalmum.
Iôria Patri. Pſalmum.

UVi autem perfſpéxerit in le-
gem perféctam libertatis, &
permänserit in ea, non auditor ob-
livioſus factus, ſed factor peris,
hic beatus in facto ſuo erit. Si quis
autem putat ſe Religiôſum eſſe,
non refrænans linguam ſuam, ſed
ſedùcens cor ſuum, hujus vana eſt
religio. Religio munda & imma-
culata apud Deum & Patrem hæc
eſt: Viſitàre pupillos, & viduas in
tribulatione eòrum, & immacula-
tum ſe euſtodire ab hoc ſæculo.
e Deum laudâmus. II.

Nonne cor noſtrum ardens erat in
nobis de Jein, dum loquerétur
nobis in via? allelůja.
eus, qui fidélium. 351.

Ego veritàtem dico vobis: éxpedit
vobis, ut ego vadam: ſi enim non
abiero, Paraclitus non véniet ad
vos;» alleluja.
F E KR IA T E KTI A.
De Epiſtola B. Jacôbi Apôſtoli.

Katres mei, nolite in perſona-
rum acceptiône habére fidem
Dômini noſtri Jeſu Chriſti glôriæ.
Etenim fi introierit in conventum
veſtrum vir, aureum annulum ha-
bens in veſte candida, introierit
autem & pauper in soördido habi-
tu, & intendâtis in eum, qui in-
duùtus eſt veite præclara, & diäéri-

*

tis ei: Tu ſede hic benè: paâuperi
autem diçatis: Tu ſta illic , aut
ſede ſub ſcabéllo pedum meòôrum:
nonne judicatis apud vosmetip-
ſos, & facti eſtis judices cogita-
tionum iniquatum? .
In Eccleſiis. 3,0.

Udire fratres mei dilectiſſimi,

X„ nonne Deus elegit pâuperes in
hoc mundo, divites in fide, & hæ-
redes regni, quod repromiſit Deus
diligéntibus ſe? Vos autem exho-
noraſtis pauperem. Nonne divites
per poténtiam opprimunt vos, &
ipſi trahunt vos ad judicia? Nonne
ipſi blasphémant bonum nomen,
quod invocatum eſt ſuper vos? Si
tamen legem perficitis regalem
ſecündùm Scriptůras: Diliges prô-
ximum tuum ſicut teipſum, ben
facitis: ſi autem personas accipitis;
peccatum operamini, redargüůti à
lege quaſi transgreſsores.
In toto corde. 350. Lectio in,
Uicumque autem totam le-
gem ſervaverit, offéndat au-
tem in uno, factus eſt omnium
reus. Qui enim dixit: Non mœchâ-
beris;, dixit & Non occides. Quôd
ſi non mœchaberis, occides autem;-
factus es transgréſſor legis. Sic
loquimini, & ſic facite, ſicut per le-
gem libertatis incipiéntes judica-
ri. Judicium autem ſine miſericoôr-
dia illi, qui non fecit miſericor-
diam; ſuperexaltat, autem miſeri-
cordia judicium. e Deum. 1II.

Pax vobis, ego ſum: alleluja;, no-
lite timére „alleluja.

Cùm venerit Paräclitus Spiritus
veritätis: ille ärguet mundum de
peccaãto, & de juititia, & de judi-
cio, allelùja.
F E R IA QäUAR A.R
De Epiſtola B. Jacobi Apéôſtoli.

Uid préôderit fratres mei, ſi
Qen quis dicat ſe habére;
pera autem non haâbeat? Num-
quid pôterit fides ſalvare eum? 5i
autem frater & ſoror nudi ſint, &
indigeant victu quotidiaàno, dicat
autem aliquis ex vobis illis: Ite
in pace, calefacimini, & ſatura-
miniznon dedéritis autem eis, quæ
neceſsaria ſunt côrporti, quid prô-
derit? Sic & fides, ſi non habeat
pera, môxrtua eſt in ſemetipſa.
Deus eantienm. 350.

Ed cicet
ego 0
mihifidem
eso oſtenda
dem weam.
Unus eſt De
Mones crech
lis utẽ ſci
nii ſides ſin
Abrtum pe⸗
Penidus juſt
lac flium
es Iloniä
Petibug üliu
Conlumnita e

1T ſupyl
cens: (
Eteputatu
Aamicus 1
Eetis quöm⸗
ur homa
mlliter e
e er operi
Clgiens nünt
lcut enirn .
uum eſtzita
Mortus eſt,
e Deum

lritus car
ncütt me vie
dite, alee

efuc mu
lel non 50
lelltaris,d
ltem, all
E

RKI
e Epiſto

JOlite 6
ſaſe e
udicin
Kuin ſtin
in Verbo⸗ n0
as elr
lendieet
. conlenti⸗
Cotpls l
i oblit

bendli
ſilie,
edum menn
Wad ſoe
ſlcicez
1
o. 6
mei Ctäl
leritpinpen
es infle
kepromintlr
vos Altene
n. Nornetn
pkilhunſte
judicuile
onunn e
eltlulerie
etfieith re
1asi0
teiplun,,
ersonasd
hini, Keinf
elooles,
ſo
Nenn tot
Aus eton
Lir onbe⸗
dnetltel

Citetl/
ipiente⸗
h fine nd
fecit e
Auten
e Deult

n,lii
iclius
gner unit
lun A

U1
odi on

ſunes hi
bient lſenih

ſjfe el
ſaltalete
er ß
lotigiüo,
cvobis e⸗
iminl,
iselſenn
Ntpot:
63 11 le
Finlent

Ed dicet quis: Tu fidem habes,
& ego opera habeo. Oſtende
mihi fidem tuam ſine opéribus: &
ego oſténdam tibi ex operibus fi-
dem meam. Tu credis quôniam
unus eſt Deus: Benè facis: & dæ-
mones credunt & contremilſcunt.
Vis autẽ ſcire & homo inanis, quô-
niãâ fides ſine opéribus mortua eſt:
Abraham pater noſter nönne ex o-
peribus juſtificatus eſt, ôfferens
Iſaac filium ſuum ſuper altare? Vi-
des quônià fides cooperabatur o-
peribus illius: & ex opéribus fides
conſumata eſt. Bonum eſt. 351.

T ſuppléta eſt Scriptura, di-
cens: Crédidit Abraham Deo,
& reputatum eſt illi ad juſtitiam,
& amicus Dei appellatus eſt. vVi-⸗
detis quôniam ex operibus juſtifi-⸗
catur homo, & non ex fide tantùm:
Similiter & Rahab méretrix, non-
ne ex opéribus juſtificata eſt, ſus-
cipiens nüntios, & alia via ejiciens:
Sicut enim corps ſine ſpfritu mor-
tuum eſt, ita & fides ſine opéribus
moôrtua eſt.
Te Deum laudaâmus. rI.

Spiritus carnem & ofla non habet,
ſicut me videtis habére: jam cre-
dite, allelùja.

Adhuc multa hâbeo vobis dicere:
ſed non potéſtis portàre modò .
cùm autem vénerit ille Spiritus
veritatis, docébit vos omnem veri-
tatem, alleluja.
F E R I A UI N T A.
De Epiſtola B. Jacoôbi Apôſtoli.

Nolite plures magiſtri fieri, fra-
tres mei, ſciéntes quòniam ma-
Jjus judicium sumitis. In multis
enim offéendimus omnes. Siquis
in verbo non offéndit, hic perfé-
Gus eſt vir. Po teſt étiam fræno cir-
cumdücere totum corpus. Si au-
tem equis fræna in ora mittimus
ad conſentiendum nobis, & omne
corpus illorum circumférimus.
Si oblitus fuero.

Cce & naves, cùm magnæ ſint,
& à ventis vâlidis minéntur,
circumferuntur à môodico guberna-
culo, ubi impetus dirigéntis vo-
lüerit. Ita & lingua modicum
Brev. Rom.

4 55⁸
quidem membrum eſt, & magna
exaltat. Ecce quantus ignis quaàam
magnam ſilvam inceênditikt lingua
ignis eſt, univerſitas iniquitatis.
Viderunt te aquæ. 349.

Ingua conſtitúitur in membris
noſtris, quæ maculat totum cor-
pus, & inflammat rotam nativitatis
noſtræ, inflammata a gehenna.
Omnis enim natüra beſtiarum, &
voôlucrum, & ſerpéntium, & cete-
rorum domantur, & domita ſunt
à natura humana: linguam autem
nullus höminum domare poteſt:
inquietum malum, plena venéno
mortifero. In ipia benedicimus
Deum &‚ Patrem, & in ipſa maledi-
cimus homines, qui ad ſimilitudi-
nem Dei facti ſunt. Ex ipſo ore
procédit benedictio & maledictio.
e Deum laudamus. II. 0

Obtulérunt diſcipuli Dômino par-
tem viſcis aſſi, & favum mellis »

alleluja;, alleluja.

Non enim loquétur à ſemetipſo:
led quæcumque audiet, loquetur?
& quæ ventura ſunt, annuntiabit
vobis, alleluja.
F ERBIA S EXITA.
De Epiſtola B. Jacobi Apéſtoli.

ERde bella & lites in vobis ?²
Noönne hinc? ex concupiscen-
tiis veſtris, quæ militant in mem-
bris veſtris: Concupiſcitis, & non
habétis: occiditis, & zeilatis: &
non poteſtis adipiſci: litigàtis, &
belligeratis, & non habetis, prop-
ter quod non poſtulatis. Pétitis »
& non accipitis: eò quod malè pe-
tatis: ut in concupisceêntiis veſtris
inſumatis. Adulteri neſcitis, quia
amicitia hujus mundi, inimica eſt
Dei ? Quicumque ergo voluúerit
amicus eſſe ſæculi hujus, inimicus
Dei conſtituitur.
In Eccléſiis.
. 350.
N putätis quia inaniter Scrip-
Atüra dicat: Ad invidiam con-
cupiſcit Spiritus, qui habitat in
veis Maiorem autem dat gra-

tiam. Propter quod dicit: Deus
ſupêrbis resiſtit, humilibus autem

dat gratiam. Suůbditi ergo eſtote
Deo: resiſtite autem diabolo, &
fügiet a vobis. Appropinquate eo

354 . „1 4
appropinquâbit vobis, emun-
dare manus peccatôres, & purifi-
cate corda, duùplices animo. Miſeri
eſtote, & lugete, & plorate: riſus
veſter in luétu convertatur, & gau-
dium in mœroôrem. Humiliamini
in contpéctu Domini, & exaltabit
vos. In toto corde. 350.

Olite deträhere altérutrum
fratres. Qui détrahit fratri,
aut qui jüdicat fratrem ſuum, dé-
trahit legi, & jüdicat legem. Si au-
tem judicas legem, non es factor
legis, ſed judex. Unus eſt legisla-
tor, & judex, qui poteſt pérdere, &
liberare. Tu autem quis es, qui ju-
dicas pröximum: Ecce nunc, qui
dicitis: Hôdie aut craſtino ibimus
in illam civitatem, & faciémus
ibi quidem annum, & mercabimur,
& lucrum faciémus: qui ignoratis
quid erit in craſtino. Quæ eſt enim
vita veſtra? vapor eſt ad modicum
parens, & deinceps exterminabi-
tur: pro eo ut dicatis: Si Dômi-
nus volũerit: & , ſi vixérimus, fa-
ciémus hoc; aut illud.
e Deum laudamus. II.

Iſti ſunt ſermones, quos dicébam
vobis, cùm eſlem vobiſcum, al-
lelúùja , alleluja.

S A B B A T OöO,
De Epiſtola B. Jacéòbi Apoôſtoli.

Gite nunc divites, plorate ulu-
lantes in miseriis veſtris, quæ
advénient vobis. Diyvitiæ veſtræ
Putrefactæ ſunt: & veſtiménta ve-
ſtra à tineis coméſta ſunt. Aurum
& argentum veſtrum æruginavit ;
& æzrügo eôrum in teſtimonium
vobis erit, & manducabit carnes
veſtras ſicut ignis. Theſaurizaſtis
vobis iram in noviſſimis diébus.
Ecce merces operariorum, qui
meſſuérunt regiones veſtras, quæ
fraudata eſt à vobis, clamat : &
clamor eòôrum in aures Domini Sa-
baoth introivit. Epulati eſtis ſu-
per terram, & in luxùriis enutriſtis
corda veſtra in die occiſionis. Ad-
dixiſtis, & occidiſtis juſtum, &
non réſtitit vobis.

P Atiéntes igitur eſtéte, fratres,
K usque ad adventum Démini.

Ecce agricola expéctat pretioòſum
fructum terræ, patienter ferens, do-
nec accipiat temporaneum, & ſero-
tinum. Patiéntes igitur eſtote &
vos, & confirmate corda veſtra:
quòôniam advéntus Dômini appro-

pinquavit. Nolite ingemiſcere fra-
tres in altérutrum, ut non judicé.
mini. Ecce judex ante januam al-
siſtit. Exemplum accipite, fra-
tres, éxitus mali, laboris & pa-
tiéntiæ, Prophétas: qui locuùti ſunt
in nômine Döômini. Ecce beatifi-
càmus eos, qui fuſtinuérunt. Suf-
feréntiam jJob audiſtis: & finem
Dômini vidiſtis, quoniam miséri-
cors Doôminus eſt & miſerator.

Nte bmnia autem, fratres mei,
nolite juräare, neque per co=-
lum, neque per terram, neque
aliud quodcumque juraméntum.
Sit autem ſermo veſter: Eſt, eſt:
Non, non; ut non ſub judicio de-
cidatis. Triſtatur aliquis veſtrùm?
oret. quo animo eſt ² pfſallat.
Infirmatur quis in vobis? inducat
Presbyteros Eccléſiæ, & orent ſu-
per eum ; ungéntes eum 0leo in
nômine Doômini: & oratio fidei
ſalvabit infirmum ; & alleviabit
eum Dôminus: & ſi in peccatis ſit,
remitténtur ei. Confitémini ergo
altérutrum peccata veſtra, & Ofà-
te pro invicem, ut falvémini :
multùm enim valet deprecatio ju-
ſti aſsidua. .

6
Hariſſimi, Eſtôte factores ver-
bi, & non auditôres tantùm;
falléntes vosmetipſos. Quia h
uis auditor eſt verbi, & non fa-
ctor, hic comparabitur viro conſi-
deranti vultum nativitatis ſuæ in
ſpéculo; conſideravit enim ſe,
abiit, & ſtatim oblitus eſt, qualis
fuerit. . .
d régias Agni. 341.
Mane nobiſcum. 342.

Usque modò non petiſtis quid-
quam in nomine meo: pétité,
accipiétis, alleluja.

Eus, à quo bona cundéa pro-
cédunt : largire ſupplicibus
tuĩs, ut cogitémus, te inſpirantée
quæ recta lunt; & te gubernante;
éadem faciamus. Per Doôminum
noſtrum Jeſum Chriſtum Filium

tuum.
D0.

D 0 M

Unrerit
erlempe

lncipit

NBme 4
electis à
1l, Galatia
S Nühynia
tiim Dei P
Nemn ſolrite
Aperllone
. Grati
(tur. Be
Domini ne
cündum n
mam rkege
anpper re
tl ex mort
Cuptidi
KImmatce
In corlig in
Dei cuſoe
tem, parn
noyiflimo.
Kobl
Oblixiſcatt
adhare
wpeiz, ſin
lklin, all
Qum
Ahrreat.

gude
I Opor
lentationi
lelmalt
Umalte
Rtignem
auden
Tefehttic.
Non ileri
nune ul

rt Neiit

entetteen.

inkeniſen
, t ol ie
Cante ſinle
n dclit,
linit
: gli oeil
laene
ſtinuennm.
udiſtis 8e
quonimdh

1& nlen

gtemfane
neſlee
temnn ,
nin
gue jurane
ſeler:
dnſib iuct
tAliguis ſe⸗
ino et,
nrobis!l
lele/ Lar

Koteketi
ucitoles i
etilſes
Felbi⸗ 4 11

ſrur Mo⸗
Niͤbitll

at e
erivit enn

oblituse

ins Al
un. 4
pon veili⸗
e mne 1
Ail.
uerte e
le ln⸗
1 jel D
uin

D O MINICA vV.

urréxit Déôminus verè.
Rex ſempiterne Cœlitum.

326.

Incipit Epiſtola prima beati
Betri Apoſtoli.

Priru Apôſtolus Jeſu Chriſti,
eléctis advenis diſperſionis Pon-
ti, Galatiæx, Cappadòciæ, à ſiæ,
& Bithyniæ, ſecuùndùm præſcien-
tiam Dei Patris „in ſanéctifcatio-
nem ſpiritus »„ in obediéntiam &
aſperſiönem Sanguinis Jeſu Chri-
ſti. Gratia vobis, & pax multipli-
cétur. Benedictus Deus, & bater
Dômini noſtri Jeſu Chriſti, qui ſe-
cunduùm miſericordiam ſuam ma-
gnam regeneravit nos in ſpem vi-
vam, per reſurrectionem Jeſu Chri-
ſti ex moôrtuis, in hæreditatem in-
corruptibilem, & incontaminatam,
& immarceſcibilem , conſervatam
in corlis in vobis, qui in virtute
Dei cuſtodimini per fidem in ſalũù-
tem, paratam revelari in témpore
noviſſimo.
Si oblitus fuero tui, alleluja,
obliviſcatur mei dextera mea :
Adhæreat lingua mea faucibus
meis, ſi non meminero tui, al-
lelùja, alleluja. Super flůumina
Babylonis illic sédimus & flévi-
mus, dum recordarémur tui Sion.
Adhæreat.

N quo exultabitis, méôdicũ nunc
ſi opértet contriſtari in variis

tentationibus; ut Asobario veſtræ
11

fidei multô pretioſior auro (quod
Prasnem probaâtur) inveniatur in
audem, & gioriam, & honorem in
revelatione JeſuChriſti, quem cùm
non vidéritis, diligitis: in quem
nunc quoque non videntes crédi-
tis: credentes autem exultabitis
lætitia inenarrabili & glorificata:
Ieportantes finem fidei veſtræ, ſa-
lutem animarum. De qua ſalũte ex-
quiſiérunt, atque ſcrutati ſunt Pro-
Phétæ, qui de futura in vobis gra-
tia prophetavérunt: ſcrutantes in
quod vel quale tempus ſignificaret
in eis Spiritus Chriſti, prænun-
tians eas quæ in Chriſto ſunt paſ-
nones „ & poſteriores glorias:

. . 35
uibus revelätum eſt, quia non
ſibimetipſis, vobis autem mini-
ſtrabant ea, quæ nunc nuntiaâta
ſunt vobis per eos qui evangeliza-
vérunt vobis, Spiritu ſancto miſſo
de cœlo, in quem desiderant An-
geli proſpicere.
Viderunt te aquæ, Deus: vi⸗-
dérunt te aquæx, & timuérunt:
Multitudo sonitus aquarum, vo-
cem dederunt nubes, alleluja, allel.
allel. “ . Illuxérunt corruſcationes
tuæ orbi terræ, vidit, & commo-⸗

ta eſt terra. Multitudo.

Ropter quod ſuccincti lumbos
mentis veſtræ, sobrii perféctè
perate in eam, quæ offértur vo-
bis, gratiam, in revelationem Jeſu
Chriſti: quafi filii obediéntiæ »„
non configurati prioribus igno-
rantiæ veſtræ deſidériis, ſed ſecun-
dùm eum;, qui vocavit vos, San=
ctum, & ipſi in omni converſatiò⸗
ne ſanéti ſitis: quoòniam ſcriptum
eſt: Sancti eritis, quéôniam ego
ſanctus ſum. Et ſi Patrem invoca-
tis eum, qui ſine acceptione per-
ſonârum juùdicat ſecundum unius-
cujusque opus, in timore incola-
tus veſtri témpore conversamini.

Scientes quòôd non corruptibili-

bus auro vel argento redémpti
eſtis de vana veſtra converſatioône
patérnæ traditionis: ſed pretioſe
sänguine quaſi agni immaculati
Chriſti, & incontaminati: præ-
côgniti quidem ante mundi con-
ſtitutioðnem, manifeſtari autem
noviſſimis temporibus propter
vos, qui per ipſum fidéles eſtis in
Deo, qui ſuſcitavit eum à mor-
tuis, & dedit ei gloriam, ut fides
veſtra, & ſpes eſſet in Deo.
Narrabo nomen tuùm fratribus
meis, alleluja. $ In medio Ec-
cléſiæ laudabo te, alleluja, allelja.
„Confitébor tibi in pôpulis Doô-
mine, & pſalmum dicam tibi in
Géntibus. In medio.
loria Patri. In médio.

Ex libro S. Ambröſii Epiſcopi de
Fide reſurrectionis.

Uôniam Dei mori non péôterat
ſapiéntia „ resurgere autem
non pôterat quod mortuum non
erat: aſsumitur caro, quæ mo-
ri poſſet: ut dum môritur quod
ſoler, quod mortuum füerat;
Z„ 2 hoc

356
hoc resurgeret. Neque enim péô-
terat eſſe, niſi per höminem reſur-
réctio: quôniam ſicut per homi-
nem mors, ita & per höminem re-
ſurrêctio mortuòrum. Ergo reſur-
réxit homo, quoniã homo moôrtuus
eſt: reſuſcitatus homo ſed resuſci-
tans Deus: tunc ſecundùm carnem
homo, nunc per omnia Deus. Nunc
enim ſecùndùm carnem jam non
novimus Chriſtum;, ſed carnis gra-
tiam tenémus;, ut ipſum primitias
quiescéntium, ipſum primò geni-
tum ex mortuis noverimus.
In Eccléſiis benedicite Deo;,
eluja: Dômino de fôntibus
Iſrael, allel. allel. Pſalmum
dicite nomini ejus, date gloriam
laudi ejus. Dômino.

Rimitiæ utique ejûsdem ſunt
generis atque natüræ, cujus &
rEliqui fructus; quorum pro lætio-
re provéntu primitiva Deo munera
deferuntur, ſacrum munus pro om-
nibus, & quaſi reparatæ quædam li-
ba natùræ. Primitiæ ergo quiescén-
tium Chriſtus. Sed utrùm ſuorum
quiescéntium, qui quaſi mortis ex-
ôrtes, dulci quodam ſopore tenén-
tur, an omnin mortuòrumt Sed ſic-
ut in Adam omnes moriuntur, ita
& in Chriſto omnes vivificabun-
tur. Itaque ſicut primitiæ mortis
in Adam, ita étiam primitiæ reſur-
rectionis in Chriſto omnes resur-
gent. Sed nemo deſperet, neque ju-
ſtus doleat oommune consortium
reſurgéndi, cùm præcipuum fru-
Sum virtütis expécktet. Omnes
quidem resúrgent, ſed unusquis-
que, ut ait Apoſtolus, in ſuo ordi-
ne. Communis eſt divinæ fructus
clementiæ, ſed diſtinctus ordo
meritôrum.
In toto corde meo, allelùja,
exquisivi te, allel. Ne repél-
las me à mandatis tuis, alleluja;,
alleluja. Benedictus es tu
Domine, doce me juſtificationes
tuas. Ne repeéllas.

6 Dveértimus, Juam grave ſit ſa-
crilegium refurrectionem non
crédere. Si enim non reſurgéemus,
ergo Chriſtus gratis moôrtuus eſt,
ergo Chriſtus non reſurréxit. Si
enim nobis non reſurréxit, utique
non reſurréxit, qui ſibi cur resùr-

reſurrézit in eo terra. Erit enim
cœlum novum, & terra nova. Sibi
autem non erat neceſsaria reſurre-
Gtio, quem mortis vincula non te-
nébant. Nam etſi ſecunduùm hoômi-
nem moôrtuus, in ipſis tamen erat
liber infeérnis. Vis ſcire quàm liber?
Factus ſum ſicut homo ſine adjuto-
rio, inter môrtuos liber. Et benè
liber, qui ſe pôterat ſuſcitare, juxta
quod scriptum eſt: Soòlvite hoc tem-
plum, & in triduo reſuſcitabo il-
lud. Et benè liber, qui alios des-
cénderat redemptuürus. .
Hymnum cantate nobis, allel.
Quômodo cantaàbimus canticum
Dômini in terra aliéna? alleluja;
allelja. Illic interrogavérunt
nos, qui captivos duxérunt nos
verba cantionum. Quomodo.
loôria Patri. Quomodo.

éctio ſan&ti Kyangelii ſecundùm
Joannem.

N ilflo tempore: dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Amen, amen ico
vobis: ſi quid petieritis Patrem in
nômine meo, dabit vobis. Et ré-
liqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Omini verba nnc iſta tractan-
da ſunt: Amen, amen dico vo-
Pis: ſi quid petiéritis Patrem in nô-
mine meo, dabit vobis. Jam di-
ctum eſt in ſuperioribus hujus Do-
minici ſermonis partibus, propter
eos qui nonnulla petunt à Patre in
Chrifſti nomine, nec accipiunt;
non peti in nômine Salvatoris »
quidquid peétitur contra rationem
salutis. Non enim ſonum litterâ-
rum ac ſy llabarum, ſed quod ſonus
ipſe ſignificat, & quod eo ſono re-
ctè ac veraciter intelligitur, hoc ac-
cipiendus eſt dicere, cùm dicit:
In nomine meo.
Deus canticum novum cantabo
tibi, allel. In pſaltério decem
chordarum pfallam tibi;, alleluja,
alleluja. Deus meus es tu,
confitébor tibi: Deus meus es tu,
& exaltabo te. In plſaltério.

Nde qui hoc ſentit de Chri-
ſto, quod non eſt de unico
Dei Filio ſentiéndum, non petit
in ejus némine, étiam ſi non ta⸗

geret, non habébat. Reſurréxit in
eo mundus, reiſurréxit in eo cœlü,

ceat litteris ac ſyllabis Chriſtum⸗

quéôniam in nômine elus petit
quem

guem cog
guoc eſta
iple in ejn
cipit guoe
ſälttem ſ.
Pit autem
Quzdam
Ut congru
ketüntur.
ekt quod.
beneficia
Velbis,
Dtopriè p.
guippe om
nonautem
tut rel am
Vel guibus
cüngue d
Gibit vobi
Bonum
Et psall
nordo pl.
Gthara, E.

Squem
ktis guie
Reite, K:
Veltrum in
ciclt, giu
hon catni
diuunn elt
liquid ei
Droculdüb
Quiquich
neat ad he
dumm hoce
tendum,
kritim,
zitam. On
tr, nihil
Olmnino e
kei compa
neupiocl
ebeum
omi
Peich
Aered
Auditoret
c co.
nuluun le
ſonleett
in ohli

n keur
ie mo⸗

Aum i
14, n
ahietk,

1. iiten
etEü norn 8
eſeitin kein
ncnla mr
s umert
eguun
no neate
liben Ein
t ſulclneft
ölfieaet
kelllen
1 uitlte
ArS.
te noli
bimmgcmt
liena! A
intenortite
8 Guterun
Qhorohe
tono⸗

ngeni lett
elll.

tieritsan
bit wobi

linid.

ndnei
n alnen n
tis haten

quem côgitat cùm petit. Qui verò
quod eſt de illo ſentiéndum, ſentit,
ipſe in ejus némine petit: & ac-
cipit quod petit, ſi non contra ſuã
ſalùtem ſempitérnam petit: acci-
pit autem quando debet accipere.
Quædam enim non negantur: ſed
ut congruo dentur tempore, dif-
ferůntur. Ita ſanè intelligendum
eſt quod ait: Dabit vobis: ut ea
beneficia ſignificata ſciantur his
verbis„ quæ ad eos, qui petunt,
proprié pértinent. Exaudiuntur
quippe omnes ſancti pro ſeipſis,
non autem pro omnibus exaudiun-
tur vel amicis, vel inimicis ſuis,
vel quibüslibet aliis: quia non ut-
cuùmque dictum eſt, dabit; ſed,
dabit vobis.
Bonum eſt confitéri Dnño, allel.
Et psallere, allel. In deca-
chôrdo pſaltério, ecum cantico &
cithara. Et psallere. Gloria. Et.

Sque modoô, inquit, non peti-
ſtis quidquam in nomine meo.
Pétite, & accipiétis, ut gaudium
veſtrum ſit plenum. Hoc quod
dicit, gaudium plenum, profeécto
mon carnale, ſed ſpiritale gau-
dium eſt: & quando tantùm erit, ut
aliquid ei jam non ſit addéendum,
proculdúbio tunc erit plenum.
Quidquid ergo pétitur, quod perti-
neat ad hoc gaudium conſequen-
dum, hoc eſt in nomine Chriſti pe-
téndum, ſi divinam intelligimus
gratiam, ſi vere beatam Holcimus
vitam. Quidquid autem àliud peti-
tur, nihil petitur: non quia nulla
omnino res eſt, ſed quia in tantæ
rei comparatiéône quidquid aliud
concupiscitur, nihil eſt.
e Deum laudamus- II.
ude Alleluja.
oôminus regnavit.

11.
Hariſſimi, Eſtôte factòres ver-
bi, & non auditôres tantùm,
falléntes vosmetipſos. Quia ſi quis
auditor eſt verbi, & non factor:
hic comparabitur viro conſideranti
vultum nativitatis ſuæ in ſpéculo:
conſideravit enim ſe, & abiit, &
ſtatim oblitus eſt qualis fuerit.
urôra cœlum. 14.
In reſurrectione tua. 15.

Usque modo non petiſtis quid-
quam in nomine meo: pétite, &
accipiétis, alleluúja.

357

Eus, à quo bona cunda proce-
dunt ilargire ſupplicibus tuis,
ut cogitémus, te inſpirante, quæ
recta ſunt: & te gubernante, ea-
dem faciamus. Per Dominum.

Chariſlimi „ Eſtore factôres.
k. Surréxit Dominus de ſepuúͤl-
chro, Allelúja, allel. Surréxit.
Qui pro nobis pependit in li-
gno. Alleluja, alleluja.
loôria Patri. Surréxit.
Surréxit Doôminus verè, allel.
Et apparuit Simoni, alleluja.

Ui auté perſpeéxerit in legem
perféctam libertatis, & per-
manſerit in ea, non auditor obli-
viéôſus factus, ſed factor peris, hic
beatus in facto ſuo erit.
e. bi Surréxit Doôminus verè;»
Allelũúja, allel. Surréxit.
Et apparuit Simoôni. Alleluja.
alleluja. loria Patri. Surréxit.
Gaviſi ſunt diſcipuli, allel.
Viſo Domino;, allel.

Eligio munda & immacufata
apud Deum, & Patrem, hæc eſt:
Viſitare pupillos & viduas in tri-
bulatiône eòrum, & immaculatum
ſe cuſtodire ab hoc ſæculo.
Gaviſi ſunt diſcipuli »
Alleluja, allelüja. Gaviſi.
Viſo Doômino. Allel. allel.
lôria Patri. Gaviſi. Mane no-
biscum Dômine, allel. Quoôniã
adveſperaſcit, alleluja.

ixit Dominus.

3. 77 ,
Chariſſimi, Eſtôte factôres.
d régias Agni dapes.
Mane nobiscum. 341.

Pétite, & accipiétis, ut gâu-
dium veſtrum ſit plenum: ipſe enim
Pater amat vos, quia vos me amâà-
ſtis, & credidiſtis, alleluja.
eus, à quo bona.

FEKRIA SEGUNDA.

2Z 2 E⸗

358 . .. 5
ectio ſancti Evangélii ſecúndùm

Lucam.

IS illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Quis veſtrum habé-
bit amicum, & ibit ad illum mé-
dia nocte, & dicet illi: ämice,
cômmoda mihi tres panes. Et ré-
liqua. 6
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Lius præcêépti locus eſt, ut om-
AAnibus momeéntis, non ſolùm
diébus, ſed eétiam noctibus oratio
deferatur. Vides enim, quòd iſte
qui média nocte perréxit, tres pa-
nes ab amico ſuo poſtulans, & in
ipfa peténdi intentione persiſtens,
non defraudétur oratis. Qui ſunt
iſti tres panes, niſi myſtérii cœlé-
ſtis alimentum? Quod ſi diligas
Dôminum Deum tuum, non fſo-
lùm tibi, ſed étiam aliis poteris
emereéri. Quis autem amicior no-
bis, quam qui pro nobis corpus
ſuum tradidit .
Dicant nunc;, qui redempti
funt, alleluja: A Doômino;,
alleluja, alleluja.
Quos redemit de manu inimici,
& de regiônibus congregavit eos.
A Domino.

B hoc média nocte panes Da-
vid pétiit, & accépit. Pétiit
enim, quando dicébat: Media no-
cte ſurgébam ad confitendum tibi.
Ideoò méruit hos panes, quos ap-
pôſuit nobis edéndos Petiit cum
dicit: Lavabo per singulas noctes
lectum meum. Neque enim ti-
muit, ne excitaret dormiéntem,
quem ſcit ſemper vigilantem. Et
ideo ſcriptorum mémores, nô-
ctibus ac diébus oratioôni inſtantes,
peccatis noſtris veniam poſtule-
mus.
„ Cantate Dômino, alleluja.
Pſalmum dicite ei, alleluja.
y. Afferte Dômino glöriam &
honorem, afférte Döômino gloriam
nomini ejus. Pſalmum.
[Am ſi ille tam ſanctus, & qui
regni erat neceflitatibus oc-
cupatus, sépties in die laudem Doô-
mino diceébat, matutinis, & ve-
ſpertinis ſacrificiis ſemper intén-
tus: quid nos facere oportet, qui
eòô ämpliùs rogare debémus, quòô
frequentiùs carnis ac mentis fra-

.

alleluja.

gilitäte delinquimus, ut de via
Iaſſis, & iſtius ævi curſu, ac vitæ hu-
jus anfractu graviter fatigatis, panis
refectionis deeſſe non poſſit, qui
hôminis corda confirmet? Nec so-
lùm média nocte Dominus, ſed
omnibus prope docet vigilandum
eſſe moméentis. Venit enim & ve-
ſpertina, & ſecuúnda, & tertia vigi-
lia: & pulsare conſuévit. Beati
itaque ſervi illi, quos, cum vénerit
Dôminus, invenerit vigilantes.

e Deum.

Narrabo nomen tuum fratribus
meis, allel. In médio Ecclé-
ſiæ laudabo te, allel. allel.
Confitebor tibi in populis Do-
mine, & pſalmum dicam tibi in
Gentibus. In médio.
loria Patri. In medio.

Pétite, & accipietis: quærite, &
invenietis: P sate,„ & aperieétut
vobis, allelüja.

Ræſta quæſumus omnipotens
Deus: ut, qui in afflictione no-

ſtra de tua pietate confidimus,

contra adveérſa ômnia tua ſemper
protectione muniamur. Fer Do-
minum noſtrum.

eus, 3
quo bona. 357⸗

Ipſe enim Pater amat vos; Qquia
vos me amiſtis; & credidiſtis:

eus, à quo bona. 357.
FERI A TERT IA4.

S

De E

(c 1
os eade
Ni: uia
Gelit 4 pec
Getüis hom
Dei, quod
in tempe
tetitam te
Gentium co
Anbllhayern
s,Wnolen
Dorationibt
culibus.
Concurrent
luuuriæ cO
1ez. Qui re
Ditatus eſ
1uos. Prop
efangelizi
idem ſec
ne, viyant
in Pltitu,
apropingn
In
Allelai,
Urael, I
Malmni
te glori

töte i
4 biliten
hnla autem
Clutititenm
Jlia charin
Deccatoru
cemn ſine
quisque
in alteéru
multitorn
qvitur .
is mint
1üte gan
In onmnib
ber eſum
1, Kim
kum, Ame
In tote
erguigiri
lu mne zn
Peneki
e uſtihe
loria at

Hrich
in ker

D
cet Fin
Fenit enint
ca, Ktenu
nlneflt.
uopein ſt
etit niiune

eum

edio,
mecio
eis: gurt
te, N 6

De Epiſtola prima B. Petri

Ciuñtia igitur paſſo in carne, &
vos eadem cogitatiône armami-
ni: quia qui paſſus eſt in carne,
déſiit à peccatis: ut jam non deſi-
dériis höminum, ſed voluntati
Dei, quòd réliquum eſt in carne
vivat témporis. Súfficit enim præ-
téritum tempus ad voluntatem
Gentium conſummandam; his qui
ambulavérunt in luxuriis, deſidéri-
is, vinoléntiis, comeſſatiônibus,
potatioônibus, & illicitis idolòrum
cültibus. In quo admirantur non
concurréntibus vobis in eamdem
luxuúriæ confuſiônem, blaspheman-
tes. Qui reddent rationem ei;, qui
paratus eſt judicare vivos & moôr-
tuos. Propter hoc enim & môrtuis
evangelizatum eſt: ut judicentur
quidem ſecundùm hoômines in car-
ne, vivant autem secundùm Deum
in ſpiritu. Omnium autem finis
appropinquavit.
In Eccléſiis benedicite Deo⸗
allelnja, Dômino de fontibus
Iſrael, alleluja, allel.
Pſalmùm dicite nomini ejus,
date glöriam laudi ejus. Doômino.

Stôte itaque prudéntes, & vi-
. ilate in oratiônibus. Ante om-
nia autem mutuã in vobismetipſis
charitäatem continuam habéntes:
quia charitas oôperit multitüdinem
peccatoôrum. Hoſpitales invi-
cem ſine murmuratione. Unus-
quisque ſicut accépit gratiam,
in altérutrum illam adminiſtran-
tes, ſicut boni diſpenſatôres
multiformis gratiæ Dei. Si quis
léquitur, quaſi ſermones Dei: ſi
quis miniſtrat, tamquam éx vir-
tüte quam adminiſtrat Deus: ut
in ômnibus honorificétur Deus
per Jeſum Chriſtum; cui eſt glo-
ria, & impérium in ſæcula ſæculoô-
rum, Amen.
In toto corde meo, alleluja,
exquisivi te, allel. Ne repél-
las me à mandatis tuis, allel. allel.
Benedictus es tu Domine, doce
me juſtificatiònes tuas. Ne repellas.
léria Patri. Ne.

Hariſſimi, nolite peregrinari
in fervore, qui ad tentatio-

3 59
nem vobis fit, quaſi novi aliquid
vobis contingat: ſed communican-
tes Chriſti paſſiénibus gaudete, ut
& in revelatione glériæ ejus gau-
deatis exultantes. Si exprobramini
in nômine Chriſti, beati eéritis:
quoniam quod eft honoris, gloriæ,
& virtůtis Dei, & qui eſt ejus Spiri-
tus, ſuper Vos requieſcit. Nemo
autem veſtrum patiatur ut homici-
da, aut fur, aut malédicus, aut
alienorum appetitor. Si autem ut
Chriſtianus non erubeſcat: glori-
ficet autem Deum in iſto nomine.
Quôniam tempus eſt, ut incipiat
judicium à domo Dei.
Pe Deum laudamus. II.

Oportébat pati Chriſtum, & resuúr-
gere à mortuis, alleluja.
eus, à quo bona cuncta.
357:

Exivi à Patre, & veni in mundum:
iterùm relinquo mundum, & vado
ad Patrem, alleluja.
FERIA QUART A-⸗

éctio ſancti Evangelii ſecúndùm

5

Joannem.

S illo témpore: Sublevaàtis Jeſus
ôculis in cœlum, dixit: Pater,
venit hora, clarifica Filium tuum.
Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Oterat Dôminus noſter, unigé-
nitus & coætérnus Patri, in for-
ma ſervi, & ex forma ſervi, ſi hoc
opus eſſet, Orare ſiléntio; ſed ita
ſe Patri exhibere voluit precato-
rem, ut meminiſſet noſtrum ſe eſ-
ſe doctòrem. Proinde eam, quam
fecit oratiéonem pro nobis, no-
tam fecit & nobis: quôniam tan-
ti magiſtri non ſolùm ad ipſos
ſermocinatio, ſed etiam pro ipſis
ad Patrem oratio, diſeipulòrum
eſt ædificatio: & ſi illorum, qut
hæc dicta aderant audituri, profé-
&εα & noſtra, qui fueramus con-
cripta lectùri. ,
Er Peus canticum novum cantàbo
Z tibi

360
tibi, allel. In pfalterio decem
chordarum pfallam tibi;, allelũúja,
alleluja.
Deus meus es tu, & confité-
bor tibi: Deus meus es tu, & ex-
altabo te. In pſalterio.

Uapropter hoc quod ait: Pa-
ter, venit hora, clarifica Fi-
lium tuum:; ofſténdit omne tem-
Pus, & quid, quando facçeret, vel
fieri sineret, ab illo eſſe diſpôſi-
tum, qui téêmpori subditus non
eſt: quoniam quæ futüúra erant
per singula témpora, in Dei ſa-
Pieéntia cauſas efficientes habent,
in qua nulla ſunt tempora. Non
ergo credatur hæc hora fato urgé-
te veniſſe, ſed Deo potiùs ordi-
nante. Nec ſidérea necéſſitas Chri-
ſti connéxuit paſſionem: abſit e-
nim ut sidera mori coôgerent side-
rum Conditorem.
g. Bonum eſt confitéri Dömino,
alleluja: Et psällere, allel.
In decachordo pſalterio, cum
gantico, & cithara. Et psaällere.
loria Patri. Et psallere.

Larificatum à Patre Filium

nonnülli accipiunt in hoc

quòd ei non pepércit, ſed pro no-
bis omnibus tradidit eum. Sed ſi
paſſioòne clarificatus dicitur, quan-
tò magis reſurreétione? Nam in
paſſione magis ejus humilitas,
quam claritas commendatur,
Apoſtolo teſte, qui dicit: Humi-
liavit ſemetipſum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem
Crucis. Deinde séquitur, & de
eius clarificatione jam dicit:
Propter quod & Deus illum ex-
altavit; & donavit ei nomen,
quod eſt ſuper omne nomen; ut
in nomine Jeſu omne genu flecta-
tur, cœleſtium, terréſtrium, & in-
fernorum. Et omnis lingua confſi-
teatur, quia Dominus Jeſus Chri-
ſtus in gloria eſt Dei Patris. Hæc
eſt clarificatio Domini noſtri Jeſu
Chriſti, quæ ab ejus reſurrecdtione
ſumpſit exordium.
e Deum laudamus. II.

Pater, venit hora, clarifica Fi-
lium tuum laririte duan. habui,
priusquam mundus eſſet, apud te,
alleluja.

eus, à quo bona cuncéta. 357.

IN

ür Ealil
j.

Omnes Gen

Nimuin
ſe omnil
cchitſelus
II diem, 4
Per Spiritu
Aßümptus
Alutis
elu vo⸗
Olbis rede
Ercalta lun
ua vius
Ut nodra!
Mortemin
Amorten
tmimm
nctis cat
Victor tii
exter⸗

Eeogat!

t damna
Tuique vul
Ditez heite
Cux ad
i⸗ meta ne
Pbheym
ſis aulce

lell, tibi
Oui viſtor
umn batte
Aempite

talus oded
5 Mortent
Zegoltuln
ne ſun i
Deis Unn
jit ei non
nne
mne kenute
erkettüumt

11, clulikt
ite ln
8 ellet, 4

4 Clnd 1

1X

Viri Galilæi. aur
367. izit Dominus.
Laudate Dôminum
79.

Rimùum quidem ſermônem feci
Pa omnibus, Theophile, quæ
cœpit jeſus facere, & docere, usque
in diem, qua præcipiens Apôſtolis
per Spiritum fanctum, quos elegit,
aſsûmptus eſt.
Alutis humanæ Satôr,
₰ Jeſu volúptas cordium,
Orbis redémpti Cönditor;,
Et caſta lux amantium.
Qua victus es clementia,
Ut noſtra ferres crimina?
Mortem ſubires innocens»
A morte nos ut toölleres?
errumpis infernum chaos „
Vinctis caténas détrahis;
Victor triümpho nobili,
Ad deéxteram Patris ſedes.
e cogat indulgentia,
Ut damna noſtra sarcias»
Tuique vultus compotes
Dites beato lumine.
u dux ad aſtra, & sémita»,
Sis meta noſtris cordibus,
Sis lacrymarum gaudium,
Sis dulée vitæ przamium. Amen.

omnes Gentes.

Jeſu, tibi ſit glõria,
Qui victor in cœlum redis,
Cum Patre, & almo Spiritu;»
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Aſcendit Deus in jubilatiône,
allefũja. Et Doôminus in voce
cubæ; alleluja,

Pater, manifeſtavi nomẽ tuum ho-
minibus, quos dediſti mihi: nunc
autem pro eis rogo, non pro mun-
do, quia ad te venio, allel.
Oncéde, quæſumus omnipo-
tens Deus: ut qui hodiérna
die Unigénitum tuum Redemptoô-
rem noſtrum ad cœlos aſcendiſſe
exédimus ,ͤ ipſi quoque mente in

361

ecléſtibus habitémus.
dem Doôminum.

Per eum-

Ilelùjſa, Chriſlum Dominum
aſcendéntem in cœlum, Venite,
adorémus, alleluja.
Venite, exultémus. 1I.

Térne Rex altiſſime,
Redémptor & fidelium,
Cui mors perémpta détulit
Summæg triümphum gloriæ.
ſceêndis orbes siderum;
Quo te vocabat cœlitus
Collata, non humanitus,
Rerum potéſtas omnium.
t trina rerum machina;
Coœléſtium, terreſtrium,
Et inferôrum condita,
Flectat genu jam sůbdita.
remunt vidéntes Angeli
Verſam vicem mortalium:
Peccat caro, mundat caro,
Regnat Deus Dei caro.
is ipſe noſtrum gaudium,
Manens olympo præmium,
Mundi regis qui fabricam,
Mundana vincens gaudia.
unc te precantes quæſumus,
Ignôſce culpis omnibus,
Et corda ſurſum suůbleva
Ad te ſupérna gratia.
t cùm repéntè coœperis
Clarére nube judicis,
Pœnas repéllas débitas,
Reddas corônas pérditas;
Qui victor in cœlum redis,
Cum Patre, & almo Spiritu,
In ſempitérna ſæcula. Amen.

Elevàta eſt magnificéntia tua ſuper
cœlos Deus, allel.
Omine Dôminus noſter, * quam
admirabile eſt nomen tuum in
univerſa terra! . .
nönin elevar eſt magnificentia
tua * ſuper cœlos. .
xX ore infantium, & lacténtiñ per-
feciſti laudem propter inimicos tu-
Os, * ut déſtruas inimicũ, & ultôré.
duoöniam videboe clos tuos „
Z 5 6pera

362
6pera digitôrum tuorum: lunam,
& ſtellas quæ tu fundãàſti. .
uid eſt Rame „ quod memor es
ejus: aut filius hôminis, quôniam
viſitas eum.
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, gloria & honoôre corondſti
eum, * & conſtituiſti eum fuper
6pera manuum tuarum.
mnia ſubjeciſti ſub pédibe ejus, *
oves & boves irerins, inſuper &
pécora campi. . .
ôlucres cœli, & piſces maris, *
qui perambulant sémitas maris.
oömine Doôminus noſter, * quam
admirabile eſt nomen tuum in u-
nivérſa terra!
Elevata eſt magnificéntia tua
ſuper coœlos Deus;allel. Dô-
minus in templo ſanéto ſuo, Dô-
minus in cœlo, allel.
N Dômino confido: quômodo
dicitis animæ meæx: *Transmigra
in montem ſicut paſſer?
uoôniam ecce peccatoôres inten-
derunt arcum: paravérunt ſagittas
ſuas in pharetra, * ut ſagittent in
obſcro rectos cord

e.
uôniam quæ perfeciſti deſtruxé-

runt: * juſtus autem quid fecit?
ôminus in templo ſancto ſuo: *
Dôminus in cœlo ſedes eius.
culi ejus in pauperé reſpiciunt: *
alpebræ ejus intérrogant filios
ominum.
minus intérrogat juſtum, & im-
pium: * qui autem diligit iniquita-
tem, odit animam ſuam.
luet fſuper peccatores laqueos: *
ignis, & ſulphur, & ſpiritus pro-
cellarum, pars calicis eòrum.
uéôniam juſtus Dñs, & juſtitias di-
léxit: æquitatem vidit vultus ejus.
Doôminus in templo ſancto
ſuo, Dôminus in cœlo, allel.
A ſummo cœlo egréſſio ejus
& occúrſus ejus usque ad ſummum
ejus, allel.

Oeli enarrant gloriam Dei, *
& pera manuum ejus annun-
tiat firmaméntum.
ies diéi eructat verbum, * &
nox nocti indicat fciéntiam.
on ſunt loquelæ, neq; ſermòônes*
quorum non audiantur voces eô-
rum. ,B
n omnem terram exivit ſonus eoô-
rum: * & in fines orbis terræ ver-
ba ebrum. .
n ſole péôſuit tabernâculũ ſuum: *

& ipſe tamquam Sponſus proté-
dens de thalamo ſuo.
xultavit ut gigas ad curréndam
viam: * à ſumo cœelo egreéſſio ejus.
t occùrſus ejus usque ad lumum
ejus: * nec eſt qui ſe abſcondat à
calôre ejus.
ex Dômini immaculaàta, conver-
tens animas: * teſtimonium Doô-
mini fidéle, ſapiéntiam præſtans
pärvulis.
uſtitiæ Dômini rectæ, lætificantes
corda: præcéptum Démini lüci⸗
dum, illùminans oculos.
imor Dômini ſanctus, permanens
in ſæculum ſæculi: * judicia Dñi
vera, juſtificata in ſemetipla.
eſiderabilia ſuper aurum & lapi-
dem pretioſum multum: *† & dul-
ciôra ſuper mel & favum.
tenim ſervus tu“ cuſtodit eam in
cuſtodiéndis illis retribùtio multa.
elicta quis intelligit? ab ocültis
meis munda me: * & ab alienis
parce ſervo tuo. .
i mei non fùúerint dominäti, tunc
immaculatus ero: * & emundabor

à delidto maximo.

St erunt ut complaceant eléquig
oris mei: * & meditatio cordis mei
in conſpedtu tuo ſemper.
omine adjtor meus, * & re⸗
demptor meus. .
A ſummo cœlo egréſſio ejus,
& occùrſus ejus usque ad ſumum
ejus, alleluja. DV
Aſcéndit Deus in jubilatione:
alleluja. Et Dominus in voce
tubæ, alleluja. Eater noſter.
xâudi Doômine.
. Benedictione perpétua.
Incipit liber AcuumApoſtolorum.

Rimum quidem ſermönem fe⸗
ci de omnibus, 6 Theophile »
quæ cœpit leſus facere & do-
éére, usque in diem, qua præci-
piens Apoſtolis per Spiritum ſan-
Gtum, quos elégit, aſlümptus eit:
quibus & præbuit ſeiplum vivum
poſt Paſſiõnem ſuam in multis ar⸗
gumentis, per dies quadraginta
apparens eis, & loquens de regno
Dei. Et convéicens, præcépit eis;
ab Jerosolymis ne diſcéderent, ſe
expectarent promiſſionem patris
quam audiſtis (indquit ) ber 0
meum: quia Joannes quidem ba-
ptizavit aqua, vos autem bapti-
zabimini Sdirit ſancto, non po
multos hos dies
tos hos dies. poſt

ot p⸗
guactaeint
guens de te
igenibus
liia nube
lis eotum,
Precepit ei
ſcederent,
ſonem Pat.
nitus Dei l
Citur qui
Uübant er
ſlln tempo
Unel: Dir
Velrum na
MMent, gu
Potekkate:
ſuperyenie
Keritis m
Momni In
d ultimu
et, vident
nubes ſule
Omnis
Auta eſt .
efas in nu
us in ate
A fummn
Oceütlus
Els. S
Sn

Umgt
eunte
aſtiterunt
glic ſtati⸗
kiie jeſus
18 in c
modumv
fum. T
nn iter,
knaculen
niden be
Andten⸗
Putiabon
Alphe
Zuds K
lejerintes
Cum mulie
elu, F
Exikt

dorlke
1.
8 W oliu
lo entltt
Usgue li
iſe n

netlinz
efinonn
ientinan i

telkylriͦr
tuin Dünu!
olls
nklsſene
i: ſal
in lenelet
per aunnn
wultan
X Kuun.
1b cuſoltel
8kettihune
llenttht
* K01

t oniti
Xen

pläceane⸗
dititio ton⸗
ſenhe.
1 mells,

al eunt
uegne ll

in ihli

1 Dorinut
en

Euni,
len zTrr
ſicele 1

Pofſt paſſiõnem ſuam per dies

quadraginta apparens eis , & lo-

quens de regno Dei, allel. Et
videntibus illis elevatus eſt, alle-
luja: & nubes ſuſcépit eum ab ocu-
lis eòrum, allel. Et conveſcens
præcépit eis, ab Jerosolymis ne di-
ceêderent, ſed expectareênt promiſ-
ſioônem Patris. Et. Vnigé-
nitus Dei Filius. .
Gitur qui convénerant, interro-
gäbant eum, dicéntes: Doômine,
fi in témpore hoc reſtitues regnum
Iſrael: Dixit autem eis: Non eſt
veſtrum néſſe, témpora vel mo-
menta, quæ Pater poſuit in ſua
Voteſtate: ſed accipiétis virtůtem
ſuperveniétis Spiritus säcti in vos,
& éritis mihi teſtes in jeruſalẽé, &
in omni judæa, & Samaria, & usque
ad ultim terræ. Et cùm hæc
ſet, vidéntibus illis, elevatus eſt, &
nubes ſuſcêpit eum ab oculis eôrü.
S. Omnis pulchritüdo Doômini ex-
altata eſt ſuper ſidera: Spécies
ejus in núbibus cœli, & nomen
ejus in æternum permanet, allel.
A ſummo cœlo egréſſio ejus, &
occürſus ejus usque ad ſummum
ecjus. Spécies ejus.
Spiritus ſancti gratia.

Umque intueréntur in cœlum
euntem illum: ecce duo viri
aſtitérunt juxta illos in véſtibus
albis, qui & dixérunt: Viri Galilæi,
quid ſtatis aſpiciéntes in cœlum:
Hic Jeſus, qui aſsumptus eſt à vo-
bis in cœlum, ſic veniet, quemad-
modum vidiſtis eum euntem in cœ-
lum. Tunc reverſi ſunt Jeroſoly-
mam à monte, qui vocatur Oliveti,
qui eſt juxta Jerũſalem, sabbati ha-
bens iter. Et cùm introiſſent in
coœnaculum, aſcendérunt, ubi ma-
nébant Petrus & Joannes;, jacôbus,
& Andréas, Philippus & Thomas,
Bartholomæus & Matthæus, Jacoô-
bus Alphæi, & Simon Zeloftes, &
Judas jJacobi. Hi omnes erant per-
ſeverantes unanimiter in oratione
cum mulieribus, & Maria matre
Jeſu, & fratribus ejus.
Exaltare Dômine, alleluja.
In virtüte tua, alleluja.
Elevaâta eſt magnificéntia tua
ſuper cœlos Deus. In virtüte.
lôria Patri. In virtute.

Exaltare Dömine in virtute tua :
cantabimus, & pſallémus, alleluja.

dixiſ-

263

Omine in virtùúte tua lætabi-
tur Rex: * & ſuper ſalutare
tuum exultabit vehementer.
deſidérium cordis ejus tribuiſti
ei: * & voluntate labioôrum ejus
non fraudâſti eum.
uôniam præveniſti eum in bene-
dictionibus dulcédinis: * poſuiſti
in capite ejus coronam de lapide
pretioſo.
Vitam pétiit à te: * & tribuiſti ei
longitdinem diérum in ſæculum
& in ſæculum ſæculi.
agna eſt gloria ejus in ſalutari
tuo“ glöriam & magnum decorem
impones ſuper eum.
uëniã dabis eum in benedictio-
nem in ſæculum ſæculi: lætificabis
eum in gaudio cum vultu tuo.
uôniam rex ſperat in Domino: *
& in miſericordia Altiſlimi non
commovébitur.
nveniätur manus tua omnibus
inimicis tuis: déxtera tua invéniat
omnes, qui te odérunt.
ones eos ut clibanum ignis in
témpore vultus tui: * Dominus in
ira ſua conturbabit eos, & devora-
bit eos ignis.
ructum eòrum de terra perdes: *
& ſemen eôrum à filiis hominum.
Zuoôniam declinavérunt in te ma-
la: * cogitavérunt consilia, quæ
non potuérunt ſtabilire.
uôniam pones eos dorſum, * in
reliquiis tuis præparabis vultum
eoôrum.
xaltare Die in virtúte tua: can-
tabimus & pſallémus virtutes tuas.
Exaltare Däe in virtute tua:
cantãbimus, & pſallemus, allel.
Exaltabo te Döômine, quô-
niam ſuſcepiſti me, alleluja.

Xaltabo te Dômine, quôniam
α ſuscepiſti me: * nec delectaſti
inimicos meos luper me.
bmine Deus meus clamavi ad
te: * & ſanKſti me.
ômine eduxiſti ab inférno äni
mam meam: * ſalvàſti me à deſcen-
dentibus in lacum.
sallite Dno Sancti ejus: * & con-
fitémini memoôriæ ſancétitatis ejus.
uôniam ira in indignatione e-
jus: * & vita in voluntate ejus.
d véſperum demorabitur fletus: *
& ad matutinum lætitia.
go auté dixi in abundantia mea: ⁶

Non movébor in æternum.

De

364
omine in voluntäâte tua; * præ-
ſtitiſti decoôri meo virtutem.
vertiſti fäciem tuam à me, * &
factus ſum conturbatus. †
d te Dômine clamabo: * & ad
Deum meum deprecabor.
uæ utilitas in sanguine meo, *
dum deſcéndo in corruptionem?
umquid confiteébitur tibi pulvis,*
aut annuntiabit veritatem tuam?
udivit Döminus, & misértus eſt
mei: * Doôminus factus eſt adjutor
meus.

Lonvertiſti plancum meum in
gaudium mihi: * conſcidiſti ſaccum

meum, & circumdediſti me lætitia.

t cantet tibi gloria mea,; & non

compüngar: * Domine Deus meus
in ætérnum confiteébor tibi.
Exaltàbo te Dömine, quo-
niam ſuscepiſti me, allel.
Aſcêndit Deus in jubilatiòne,
& Dôminus in voce tuber „ allel.

Mnes Gentes plaudite maäni-
bus: * jubilate Deo in voce
exultatiônis.
uôniam Däñs excélſus, terribilis: *
Kex magnus ſuper omnem terram.
ubjécit populos nobis, * & Gen-
Ces ſub peédibus noſtris.
léegit nobis hæreditatem ſuam, *
ſpeciem Jacob, quam diléxit.
ſcéndit Deus in jübilo, * & Doô-
minus in voce tubæ.
sallite Deo noſtro, psallite: *
Ppsallite Regi noſtro, psallite.
uoniam Rex omnis terræ Deus, *
Psallite ſapienter.

mi, ſanctôrum diérum explétus eſt
numerus, ſacratiſſima ordinatioône
diſpéòſitus, & ad utilitatem noſtræ
eruditionis impenſus: ut dum à Do-
mino in hoc ſpatio mora præséntiæ
corporalis exténditur, fides reſur-
rectionis documeéentis necelsariis
munirétur. Mors enim Chriſti mul-
tùm diſcipulòrum corda turbave-
rat: & de ſupplicio crucis, de emiſ-
ſiòne ſpiritus, de exanimati corpo-
ris ſepultura gravatis mœſtitudine
meéentibus quidam diffidéntiæ tor-
por obrepſerat. Tempus eſt,
ut revértar ad eum qui me miſit,
dicit Dominus: nolite contriſtari,
nec turbétur cor veſtrum. * Kogo
pro vobis Patrem, ut ipſe vos cu-
ſtodiat, allel. allel. Niſi ego
abiero, Parâclitus non véniet: cum
aſsumptus fuero, mittä vobis eum.
Rogo. Chriſtus perpetuæ.

Nde beatiſſimi Apôſtoli, om-
Anesque diſcipuli, qui & de éxi-
tu crucis fuerant trépidi, & de fide
reſurrectiônis ambigui;, ita ſunt ve-
ritate perſpicua roborati,ut Dômi-
no in cœloôrum eunte fublimia, non
ſolùm nulla afficeréntur triſtitia,
ſed étiam magnô gaudio replerén-
tur. Et revérà magna & ineffabilis
erat cauſa gaudéndi, cùm in con-
ſpéêctu ſanaæ multituúdinis ſuper
ômniu creaturarum cœléſtium di-
gnitatem, humdni géneris natüra
conicénderet, fupergreſsùra Angéli-
cos ordines, & ultra Archangelorũ
altitdines elevanda :nec ullis ſub-

egnabitDeus ſuper Gentes: Deus limitatibus modum ſuæ provectio-

ſedet ſuper ſedem ſanctam ſuam.
rincipes populôérum congregäti
ſunt cum Deo Abraham: * quoô-
niam dii fortes terræ veheméenter
elevati ſunt.
Aſceêndit Deus in jubilatioône,
& Dôminus in voce tubæ, allel.
Afcéndens Chriſtus in altum,
alleluja. Caprivam duxit cap-
tivitäatem; alleluúja.
ater noſter.
psius pietas.
Deus Pater omnipotens.
Sermo ſancti Leoônis Papæ.

Oſt beatam & gloriéôſam reſur-
rectioönem Dômini noſtri Jeſu

Chriſti, qua verum Dei templum

Judaica impietäte reſolütum: di-
Vina in triduo poténtia ſuscitavit,

nis habitura, niſi æterni Patris fe-
cêépta conséſſu, illius gloriæ ſocia⸗
rétur in throno, cujus naturæ co-
pulabatur in Filio.
Non turbétur cor veſtrum: ego
vado ad Patrem, & cùm aſsûùmptus
fùero à vobis, mittam vobis, allel.
Spiritum veritatis, & gaudébit
cor veſtrum, allel. „.
Ego rogabo Patrem, & aàlium
Paraclitum dabit vobis. Spiritum.
. Ignem ſui améôxris.

Uia igitur Chriſti aſcénſio
noſtra provécétio eſt, & les
præcéſſit gloria capitis„ eo0 pes
bocatur & corboris: dignis, dile-
ctiſſimi, exultémus gaudiis „
pia gratiarum actione lætemun
Hôdie enim non ſolùm para iſi

quadragenarius hodie, dilectifi- poſleſsores firmati lumus, lee ei

cCelörumn in
trayimus,
efkabilem 0
Der Ciaboli
Nim quos
mi habitace
ſbi conco
Cexteram
uo viyit
tus ſancti l.
ſreuloruum.
Alcende
Ccaptiwann
Dedit do
11, Alelaja
Alcencd
&Dominus
loria batt

Almis exal
Omnes dec

Ominu
ka: Xa
lbes e
lſtiüia,
us.
Isnis ante
Inflammid
ejus.
lluxerun⸗
1e:X pich
ſontes,
cie Domin.
Iis terra,
(nnuntian
Aus: &
Aoriam eſ
Onkundea
Kaulptilia

Amulenis

texnltay
ter ſudici
uOniam
ſer Omn
3 tatus e8
ul dilis
Dlie
mas ſand
lerenon
X Orta
leletiti
atämini

n coltt Inn
O lle tel
euanimui
vais merfil
n Cfflent
Temye
um gui ne
nollie conn:

,wintiſennt
riſtus eift

1i 4hofel
uln li
ttepii
biguihital
oborithull
inteltblinl
Cerentur in
gigio t,
agn Kie
ndi, enr
gultitütin:
tunn erte⸗
ini gereln,
hertteſsinii

ne

lltta Mchi

colörum in Chriſto ſupérna pene-
travimus, ampliora adépti per in-
effabilem Chriſti grätiam, am
per diaboli amiſeramus invidiam.
Nam quos viruléntus inimicus pri-
mi habitaculi felicitate dejécit, eos
ſibi concorporatos Dei Filius ad
déxteram Patris collocavit; cum
quo vivit & regnat in unitatespiri-
tus ſancti Deus, per omnia ſæcula
ſæculòôrum. Amen.
Aſcéndens Chriſtus in altum,
captivam duzxzit captivitätem,
Dedit dona hominibus, allelu-
ja, allelúja;, alleluja.
, Afſcéndit Deus in jubilatione;,
& Dominus in voce tubæ. Dedit.
léria Patri. Dedit.

Nimis exaltatus eſt, alleluja, ſuper
omnes deos, alleluja.

Ominus regnavit, exültet ter-
ra: * læténtur inſulæ multæ.
Nubes & caligo in circùitu ejus: *
Juſtitia, & judicium corréctio ſedis
ejus.
Ignis ante ipſum præcédet: * &
inflammabit in circuitu inimicos

ejus.
RKaxerunt fúlgura ejus orbi ter-
YxæX½: * vidit, & commoôta eſt terra.
ontes, ſicut cera fluxérunt à fa-
cie Doômini: * à facie Döômini om-
nis terra.
Innuntiavérunt cœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes pôpuli
gloriam ejus.
onfundantur omnes, qui adérant
ſculptilia: *“ & qui gloriantur in
ſimulacris ſuis.
dorate eum omnes Angeli ejus: *
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, *† prop-
ter judicia tua Domine.
Luôniam tu Dôminus Altiſſimus
füper omnem terram: * nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.
Hui diligitis Dôminum, odite
mMmalum: * cuſtôdit Doôminus ani-
mas ſanctorum ſuòrum, de manu
peccatoris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
Lætâmini juſti in Dõômino; *† &
confitémini memôriæ ſanctifica-
tionis ejus.
„Nimis egaltatus eſt, alleluja,
fuper omnes deos, alleluja.
Dôminus in Sion, allelúja;,

magnus & excélſus, allel.

365

Ominus regnavit, iraſcantur
pôpuli: * qui ſedet ſuper Ché-
rubim, moveatur terra.
ôminus in Sion magnus, * &
excelſus ſuper omnes pôpulos.
onfiteantur nomini tuo magno;
quôniã terribile, & ſanéctum eſt: *
& honor regis judicium diligit.
u parâſti directiones: * judicium
& juſtitiam in Jacob tu feciſti.
xaltate Dim Deum noſtrum,
& adorate ſcabéllum pedum ejus
quòôniam ſanctum eſt.
yſes, & Aaron in ſacerdòôtibus
ejus: * & Samuel inter eos, qui
invocant nomen ejus.
nvocabant Döôminum, & ipſfſe
exaudiébat eos: * in colümna nu-
bis loquebaâtur ad eos.
uſtodiébant teſtimonia ejus,; *ι
& præceéptum quod dedit illis.
omineDeus noſter tu exaudiebas
eos: * Deus tu propitius fuiſti eis;
& ulciſcens in omnes adinventioô-
nes eorum.
xaltàte Dim Deum noſtrum, &
adorate in monte ſancto ejus: *
quôniam Sanctus DisDeus noſter.
Dôminus in Sion, alleluja „
magnus, & excelſus, allel.
Dôminus in coœlo, alleluja »
paravit ſedem ſuam, alleluja.

Enedic anima mea Döômino: *
9 & mnia, quæ intra me ſunt»
néômini ſancto ejus.
énedic anima mea Dômino; * &
noli obliviſci omnes retributiones
euuss.“
ui propitiatur omnibus iniquita-
tibus tuis: * qui ſanat omnes in-
firmitâtes tuas.
ui rédimit de intéritu vitam tu-
Am: * qui corônat te in miſericoôr-
dia, & miſerationibus.
ui replet in bonis deſidérium
tuum: * renovabitur ut aquilæ ju-
ventus tuna. „
Saciens miſericôrdias Dôminus: *
& judicium omnibus injûriam pa-
tiéntibus.
otas fecit vias ſuas Môyſi, * fi-
liis Ifrael voluntates ſuas.
iſerator, & misericors Däs: *
longanimis, & multùm miséricors.
on in perpétuum iraſceétur: *† ne-
que in æternum comminabitur.
on ſecundùm peccata noſtra fe-
cit nobis: * neque ſecundum ini-
quitates noſtras retribuit nobis.
—

366
uéëniam ſecundùm altitúdinem

c&li à terra: corroboravit miſeri-

cordiam ſuam ſuper timentes ſe.
uantuùm diſtat ortus ab occiden-

te6: * longé fecit à nobis iniquità-

tes noſtras.
uômodo miſerétur pater filio-
rüm, misértus eſt Doôminus ti-
méntibus ſe: * quôniam ipſe co-
gnovit figméntum noſtrum.
ecordatus eſt quoniam pulvis ſu-
mus: Shomo ſicut fænum dies ejus,
tamquam flos agri ſic efflorébit.
uoniam ſpiritus pertransibit in
illo, & non fubsiſtet: * & non co-
znoôſcet ampliùs locum ſuum.
iſericôrdia autem Doômini ab æ-
terno, *† & usque in ætérnum ſuper
timéntes eum.
t juſtitia illius in filios filiérũ, *
his qui ſervant teſtaméntum ejus.
t mémores ſunt mandatôrum ip-
sius, * ad taciendum ea.
ominus in cœlo paravit ſedem
ſuam: * & regnum ipsius omnibus
dominaâbitur.
enedicite Dõmino omnes Ange-
li ejus: * poténtes virture, facién-
tes verbum illius, ad audiéndam
vocem ſermônum ejus.
enedicite Döõmino omnes virtu-
tes ejus: * miniſtri ejus, qui faci-
tis voluntatem ejus. .
enedicite Domino omnia ôpera
ejus: * in omni loco dominatiô-
nis ejus, bénedic anima mea Däio
Dôminus in cœlo, alleluja,
Paravit ſedem ſuam, alleluja.
Aſcéndo ad Patrem meum, &
pPatrem veſtrum, alleluja.
Deum meum, & Deum ve-
ſtrum, alleluja. ater noſter.
vinculis.
„ Evangeélica léctio.
Ectio ſancti Evangélii ſecdndùm
Marcum.

IS illo tempore: Recumbéntibus

undecim diſcipulis, apparuit il-
lis jeſus: & exprobravit incredu-
litatem eôrum, & duritiam cordis:
quia iis, qui viderant eum reſur-
rexiſſe,non credidérunt. Et reliq.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Uod reſurrectionem Domini-
Ncam diſcipuli tardè credidé-
Tunt: non tam illorum infirmitas,
quàâm noſtra, ut ita dicam, futu-
ra firmitas fuit. Ipſa namque re-
furréctio illis dubitantibus per
multa arguméenta monſtrata eſt:

tum veritatis, allel.

homo.

quæ dum nos legẽtes agnòôſcimus,
quid aliud quam de illorum dubi-
tatione ſolidamur? Minus enim
mihi Maria Magdaléne præſtitit;,
quæ citiùs crédidit, quam Tho-
masz qui diu dubitavit. Ille étenim
dubitando „ vülnerum cicatrices
tétigit, & de noſtro péctore du-
bitatioônis vulnus amputavit.
Ego rogàbo Patrem, & alium
Paraâclitum dabit vobis, &Ut ma-
neat vobiſcum in ætérnum, Spiri-
Si enim
non abiero, Paraclitus non véniet
ad vos, ſi autem abiero, mittam
eum ad vos. Ut. Divinum
auxilium.

D inſinuändam quoque veri-

tatem Dominicæ refurrectioô-
Mis „ notàndum nobis eſt, quid
Lucas réferat, dicens: Conveéſcens
præcépit eis, ab Jerosolymis ne
diſceèderent. Et poſt pauca: Videén-
tibus illis elevatus eit, & nubes
ſuſcépit eum ab ôculis eôrum.
Notate verba, ſignaâte myſteria.
Convéſcens elevatus eſt. Comé-
dit, & aſcêndit: ut videélicet per
effécdtum comeſtionis, véritas pa-
téſceret carnis. Marcus verò,
priusquam cœlum Dôminus alſcén-
dat, eum de cordis atque infideli-
tatis duritia increpâſſe diſcipulos
mémorat. Qua in re quid conſi-
derandum eſt, niſi quod idcircò
Dôminus tunc diſcipalos increpa-
vit, cùm eos corporaliter reliquit,
ut verba, quæ recédens diceret »
in corde audiéntium arctiùs im-
préſſa remanérent?
Ponis nubem aſcênſum tuum
Dömine, βQui ambulas ſuper pé-
nas ventôrum, alleluja. „„Confel-
ſiõnem & decorem induiſti, ami-
Gus lumen ſicut veſtiméntũ. Qui.
Aoôria Patri. Qui. Ad ſocie-
tätem. etic ..
Ncrepata igitur eôrum duritia „
(quid admonéndo dicat, audia-
mus: Eüntes in mundum univeér-
ſum, prædicate Evangélium omni
creaturæz. Numquid, fratres mei,
ſanctum Evangélium, vel inſen-
satis rebus ,„ vel brutis animali-
bus fuerat prædicandum , ut de
eo diſcipulis dicàtur: Prædicaté
omni creaturæ? Sed omnis créa-
tùræ né²mine ſignatur homo. Om-
nis autem creatuùræ aliquid habet
mo. Habet namque communé
eſſe cum lapidibus 2 vivere cum
arbo⸗

=

arböribus,
intelligere
commune
ni ceatüra
omnis cre⸗
erzo creatt
liummcum
e Deum
A D

e
colum
u eſt 3 p.
metzallel.
t
intuerentu
lumdireru
Fitis mani
Tebätur in.
Exa
ymnum
Vid

Domin
Hauyit
Acendo:

trem vect
Deum ven

Deinyt,
lün . le
Qul
leliſpall
ſte Fili.
Nos, al
Mopter

il del
Cäncgne
Alel

1. Et De
iezalle

Alce
Alelü,.
tiyitätem
eratis
Tco

ſale

tes gnlan
e Ulorune
Minn
lene geli,
vit, Ukee
erumn cnn
o dene
annuturt.
lttem, &1
VObis, eU
Tlennunl,i
lel. pN
clitus onnt
2bieto
Din

m (ohen
nice lellet
nobis en,
ens: Conſe
erosolſtl
ol gauceſ

1s el,

Ut Kigelicl
onis, Fenla
Marens
n Domnn.
lis angnelt
epiſſe
inn quod 1.
lcipalos
eceblens
tium Aiunm

t
Aloenin
unbuls i
lelus, ſee
eniretifi,
ekimeltt,
i

arbéribus, ſentire cum animàlibus,
intelligere cum Angelis. Si ergo
commuüne habet aliquid cum om-
ni creatura homo; juxta aliquid
omnis creatùra eſt homo. Omni
ergo creatùræ prædicatur Evangé-
lium, cùm ſoli hômini prædicatur.
Te Deum laudamus. II.
AD LAUDES

Iri Galilæi, quid afpicitis in
Vccoœlum Hic Jeſus, qui aſsůmp-
tus eſt à vobis in cœlum, ſic vé-
niet, allel. ominus regna-
vit. 11. Cuùmque
intueréntur in cœlum euntem il-
lum, dixérunt, alleluja. Ele-
vàtis manibus benedixit eis, & fe-
rebatur in coœlum, alleluúja.
Exaltate Regem regzum, &
hymnum dicite Deo, alleluja.
Vidéntibus illis elevatus eſt,
& nubes ſuſcépit eum in cœlo, al-
leluja. P rimùm quidem.
. alutis humanæ Sator.

361.
Dominus in cœlo, allelúùja.
Paravit ſedem ſuam, alleluja.

Aſcéêéndo ad Patrem meum , & Pa-
trem veſtrum, Deum meum; &
Deum veſtrum, alleluja.
oncede, quæſumus.

361.
4 Pri- Chriſte Fili
Dei vivi, miſerére nobis, & Alle-
luja, alleluja. Chriſte Fili.
Qui ſcandis ſuper sidera. Al-
lelùja, allel. loria Patri. Chri-
ſte Fili. 7. Exurge Chriſte, adjuva
nos„ alleluja- Et libera nos
Propter nomen tuum, alleluja.

Viri Galilæi.

Cúmque intueréntur.
rimùm quidem.
or. Aſcéndit Deus in jubilatiõe,
Alleluja, alleluja. Aſcendit.
„Et Doôminus in voce tubæ. Alle-
Tuja, allel. G léria Patri. Aſcéndit.
Aſcêndens Chriſtus in altum;,
allelũja. Captivam duxit cap-
tivitatem, alleluja.

Elevatis manibus.

. 36
tris, quam audiſtis (inquit) Ter
os meum: quia Joannes quidem
baptizavit aqua, vos autem bap-
tizabimini Spiritu ſancto non poſt

multos hos dies.
Aſceêndens Chriſtus in al-
tum, & Allel. allel. Aſcéndens.

Captivam duzxit captivitatem.
Aflel. allel. loria Patri. Aſcén-
dens. 3 Aſcéndo ad Patrem men;,
& Patrem veſtrum, allel. Deum
meum, & Deum veſtrum;, allel.

Vidéentibus illis. .
Iri Galilæi, quid ſtatis afpicién-
„tes in cœlum ? Hic Jeſus, qui
aſsůmptus eſt à vobis in cœlum,
ſic véniet, quemadmodum vidiſtis
eum euùntem in cœlum.
Aſcêndo ad Patrem meum,

& Patrem veſtrum, Alleluja»
alleluja. Aſcéndo. Deum me-
um, & Deum veſtrum. Alleluja »

alleluja. Gloôria Patri. Aſcéndo.
Dominus in cœlo, alleluja.
Paravit ſedem ſuam , allelũùja.
Viri Galilæi.

Dôminus in cœlo, alleluſa.
Paravit ſedem ſuam , alleluùja.

O Rex giôriæ, Dömine virtútum,
qui triumphâtor hoôdie ſuper om-
nes cœlos aſcendiſti, ne derelin-
quas nos orphanos, ſed mitte pro-
miſſum Patris in nos, Spiritum
veritatis, alleluja.
oncéde, quæſumus.
361.

FPEKIA SEXT A.
Incipit Epiſtola ſecunda B. Petri

Apò ſtoli. . .
Glmo⸗ Petrus, ſervus & Apoôſtoô-⸗
lus Jeſu Chriſti, iis, qui coæ-
Jaalen nobiſcum ſortiti ſunt fi-
em in juſtitia Dei noſtri , & Sal-
vatôris jeſu Chriſti. Gratia vo-
bis, & pax adimpleatur in cognitio-
ne Dei, & Chriſti Jeſu Doômini no-
ſtri: quomodo omnia nobis divi-

T convéſcens præcépit eis, ab
Jerosôlymis ne diſcéderent,

ſed expe ctarent promiſſionem Fa-

næ virtutis ſuæx, quæ ad vitam 8
pietatem donata süt, per cognitio-
nem ejus, qui vocavit nos propia
210-⸗

36⁸ ay
gloria & virtte, per quem maäxi-
ma & pretiôſa nobis promiſſa do-
navit: ut per hæc efficiamini divi-
næ consoôrtes natüræ;: fugientes e-
jus, quæ in mundo eſt, concupiſ-
ceêntiæ corruptionem.
Poſt paſſionem iuam. 363.

Os autem curam omnem ſub-
inferéntes, miniſtrate in fide
Veſtra virtütem, in virtůte autem
ſciéntiam, in ſciéntia autem ab-
ſtinéntiam, in abſtinéntia autem
patientiam, in patiéntia autem pie-
tatem, in pietate autem amorem
fraternitatis, in amôre autem fra-
ternitatis charitatem. Hæc enim
ſi vobiscum adſint, & superent, non
vacuos, nec ſine fructu vos conſti-
tuent in Dômini noſtri Jeſu Chri-
ſti cognitione. Cui enim non præ-
ſtò ſunt hæc, cæcus eſt, & manu
tentans, oblivioônem accipiens
purgatiônis véterum ſuôrum deli-
ctoôrum.
Omnis pulchritůdo. 363.

Uaprôpter fratres magis ſata-
gite, ut per bona ôpera cer-
tam veſtram vocationem & elc-
ctionem faciatis; hæc enim facién-
tes non peccabitis aliquando. Sic
enim abundanter miniſtrabitur
vobis intrôitus in æternum regnũ
Dômini noſtri, & Salvatôris Jeſu
Chriſti. Propter quod incipiam
vos ſemper commonére de his:
& quidem ſciéèntes, & confirma-
tos vos in præsénti veritate. Ju-
ſtum autem arbitror
in hoc tabernaculo, ſuſcitàre vos in
commonitioône: certus quòôd velox
eſt depositio tabernaculi mei, ſe-
cündùm quod & Dôminus noſter
Jeſus Chriſtus ſignificavit mihi.
Dabo autem gerain & frequenter
habere vos poſt obitum meum, ut
horum memoôriam faciatis.
Ezxaltare Doômine. 363.

Sermo fanécti Leônis Papæ.

Acraméntum, dilectiſſimi, ſalútis
Inoſtræ, quam prétio sanguinis
ſui univerſitatis conditor æſtima-
vit, à die corporalis ortus usque ad
éxitum paſſionis, per diſpenſatiô-
nem humilitatis implétum eſt. Et
licèt multa; étiam in forma ſervi,
divinitatis ſigna radiaverint; pro-

Z 7
uamdiu sum

prie tamen illius temporis actio
ad demonſtrandam ſuſcepti hoômi-
nis pertinuit veritatem. Poſt paſ-
ſionem veròô ruptis mortis vincu-
lis, quæ vim ſuam in eum, qui pec-
cati erat néſcius, incedendo perdi-
derat: infirmitas in virtté, morta-
litas in immortalitàtem, contumée-
lia transivit in gloriam, quam Do-
minus Jeſus Chriſtus in multis ma-
nifeſtisque documéntis, multôrum
declaravit aſpectibus, donec trium-
phum victoriæ, quam reportarat à
moôrtuis, inferret & cœlis.
Tempus eſt ut revertar. 364.

Icut ergo in ſolemnitate Paſcha-
li reſurréctio Dômini fuit nobis
cauſa lætandi: ita aſcenſio ejus in
cœlos præséntium nobis eſt mate-
ria gaudiôrum, recolentibus illum
diem, & ritè venerantibus, quo na-
turæ noſtræ humilitas in Chriſto ſu=
per omnem cœli militiam, ſuper
omnes ordines Angelorum, & ultrà
omnium altitudinem poteſtatü ad
Dei Patris eſt provecta conseſſum.
Quo ordine perum divinorů nos
fundati, nos ædificati ſumus: ut
mirabilior fieret gratia Dei, cùm re-
môtis à conſpectu höminum;, quæ
mérito reveréntiã ſui ſentiebantut
indicere, fides non deficeret, ſpes
nõô fluctuaret, charitas noô tepéret.
Non turbétur cor veſtrum. 364.

Agnärum hic vigor eſt mén-
tium, & valde fidélium lumen
eêſt animarum, incuncétanter credere
quæ corpoôreo non vidéntur intui-
tu, & ibi figere deſidérium, quò né-
queas infeêrre conſpectum. Hæze
autem pietas unde in noſtris cor-
dibus naſcerétur, aut quòmodo
uisquam juſtificarétur per fidem:
4 in iis tantùm ſalus noſtra consi-
ſteret, quæ obtùtibus ſubjacérent
Unde & illi viro, qui de reſurre-
ctioneChriſti videbatur ambigere,
niſi in ipſius carne veſtigia paſſio-
nis & viſu exploràſſet & tactu: Quia
vidiſti, inquit Dôminus, credidiſti:
beati qui non vidérunt, & credi-
dérunt.
Aſcéndens Chriſtus. 365.

éctio ſanéti Evangelii ſecunduùm
Marcum.
N illo tempore: Recumbeéntibus
uündecim diſcipulis;, Apparuit il-
1

lis ſeſut,
tatem eor
glla iisju
zillenon 4
De Homil

Vi en
füerit
crediderit
Unusquise
lpo jam cl.
llcit, ſi fid
Ceniin fid
Velbis dici
(icit, Hinc
bisti falſie
Oui contit.
ls autem
ai, Oui dic
(ita ejus
Ego rO

Voge
verita
lratione
Tunc enim
ſoquod ver
us comple
tismatis on
1 operibe
8 drennn
leunuser
Certtione
licat,
loc ante
Certus ſam,
konis n

Ua ece
ime ſe
Miara e
Mündi pe

bus do U
uanm tehn
t &ceels
t leyertl

mn nobgr
ecolenthul
etüntibunf
ltssin
i nilitam,
Ugelotumnd
nein Potekt
oſelta con
runr difinn
lifcinilund
Pratiaenc
n hominn

on defet
insni
1 cor FTenu

Ve Peaett
ldetclun,
eunctmtete,
non filennn
geiceliume⸗
onlfettun.
nce in itil
1, Al llnn
ſenetucheln
ſlus nottl⸗
0) Ill e
igebitnlan.

Felige. H.

Oritu
No,A
enken e
alcum.
llis N

lis Jeſus, & exprobravit increduli-
tatem eôrum, & duritiam cordis,
quia iis, qui viderant eum reſurre-
Xiſie, non credidérunt. Et réliqua.
De Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Ui crediderit, & baptizatus
fuerit, ſalvus erit: qui verò non
crediderit, condemnabitur. Fortaſſe
unusquisque apud ſemetipsũ dicat:
Ego jam crédidi: ſalvus ero. Verùm
dicit, ſi ſidem operibus tenet. Vera
étenim fides eſt, quæ in hoc, quod
verbis dicit, moribus non contra-
dicit. Hinc eſt enim, quod de qui-
buùsdã falſis fidélibus Paulus dicit:
Qui confiténtur ſe noſſe Deum, fa-
ctis autem negant. Hinc joannes
ait: Qui dicit ſe noſſe Deum, & man-
data ejus non cuſtôdit, mendax eſt.
ge. Ego rogabo. 366.

Uod cùm ita ſit, fidei noſtræ
„veritatem in vitæ noſtræ con-
ſideratione debémus agnôscere.
Tunc enim veraciter fidéles ſumus
ſi, quod verbis promittimus, opéri
us complémus. In die quippe bap-
tismatis omnibus nos antiqui ho-
ſtis operibus, atque omnibus pom-
pis abrenuntiare promiſimus. Ita-
que unusquisque veſtrûm ad conſi-
derationẽé ſuam mentis ôculos re-
ducat, & ſi ſervat poſt baptismum,
quod ante baptismum ſpopondit,
certus jam, quia fidélis eſt, gaudeat.
Ponis nubem aſcénſum. 366.

Ed écce, ſi quod promiſit, mi-
Onimé ſervavit, ſi ad exercénda
prava pera, ad concupiscendas
mundi pompas dilapſus eſt: videa-
mus, ſi jam ſcit plangere, quod er-
ravit. Apud miſericordem namque
judicem nec ille fallax habétur, qui
ad veritàtem reveértitur, étiam poſt-
quam mentitur: quia omnipotens

Deus, dum libenter noſtram pœni-
tentiam súfſcipit, ipſe ſuo judicio,

hoc quod erravimus, abſcoôndit.
e Deum laudamus. II.
5 A B B A T O.

De Epiſtola ii. B. Petri Apéſtoli.

Hane ecce vobis, chariſſimi,
Iſecùndam ſcribo Epiſtolam,
in quibus veſtram eéxcito in com-
monitiône ſincéram mentem: ut

memores ſitis eõrum, quæ prædi-

Xi, verbôrum à ſanétis Prophétis,

. 369
& Apoſtoléôrum veſtrôrum, præ-
ceptorum Domini & salvatoris.
Hoc primùm ſciéntes, quòd vé-
nient in noviſſimis diébus in de-
ceptione illusores, ſuxta proôprias
concupiſcentias ambulantes „ di-
céêntes: bi eſt promiſſio, aut ad-
ventus ejus? ex quo enim patres
dormiérunt, omnia ſic perſevé-
rant ab initio creaturæ. Latet
enim eos hoc voléntes, quôd cœ-
li erant prius, & terra, de aqua &
pPer aquam consiftens Dei verbo »
per quæ, ille tunc mundus aqua
inundatus peériit. Cœli autem, qui
nunc ſunt, & terra, eòdem verbo
repoôſiti ſunt, igni reſervati in diem
judicii, & perditionis impiôrum
hôminum.
Poſt paſſiõnem. 363.

Num verô hoc non läteat
vos, chariſſimi, quia unus dies
abud Döminum, fſicut mille anni,
& mille anni ſicut dies unus. Non
tardat Dôminus promiſſionem ſu-

am; ſieut quidam exiſtimant: ſed
patienter agit propter vos, nolens
aliquos perire, ſed omnes ad pœ-
niténtiam revérti. Advéniet autem
dies Dômini ut fur: in quo cœli
magno impetu tranſient, elementa
verô caloôre ſolvéntur, terra autem
& quæ in ipſa ſunt pera, exurén-
tur. Cùm igitur hæc omnia diſſol-
vénda ſint, quales oportet vos eſ-
ſe in ſanctis converſatiéônibus &
pietätibus, expectantes, & pro-
perantes in advéntum diéi Dômi-
ni, per quem cœli ardentes ſol-
véẽéntur, & eleménta ignis ardôre
tabéscent? Novos veròô cœlos, &
novam terram ſecundùm promiſſa
ipsius expectamus, in quibus ju⸗
ſtitia habitat.
Omnis pulchritúdo. 363.

Ropter quod chariſſimi ,; hæc
expectäntes, ſatagite, imma-
culâti & inviolati ei inveniri in
pace. Et Doômini noſtri longani-
mitatem, ſaltem arbitrémini: ſic-
ut & chariſſimus frater noſter
Paulus ſecúndüům datam ſibi ſa-
piéntiam ſcripſit vobis;, ſicut & in
omnibus epiſtolis, loquens in eis
de his, in quibus ſunt quædam
difficilia intelléctu, quæ indoôécti
& inſtabiles dépravant, ſicut &
cæteras Scripturas, ad ſuam ipso-

tum perditionem. Ves igitur fra-
A à tIes

370
tres vræſciéntes, cuſtodite, ne in-
ſipiéntium errôre traducti excida
tis à pröpria firmitate. Créſcite
verò in grätia „ & in cognitiône
Dômini noſtri, & Salvatôris Jeſu
Chriſti. Ipfi gloria & nunc; & in
diem æternitätis. Amen.
Exaltare Domine. 363.

De Sermône ſancti Leòônis Papæ.

Uod itaque Redemptöoris no-
ſtri conſpicuum fuit, in ſacra-
mènta transivit: & ut fides excel-
léntior eſſet ac firmior, viſioni
doctrina ſuccéſſit, cujus auctorita-
tem ſupérnis illuminata radiis
credéntium corda ſequerentur.
Hanc fidem aſcenſiôòne Domini au-
ctam & Spiritus ſancti münere ro-
boràâtam non vincula, non carce-
res, non exilia, non fames, non ig-
nis, non laniatus ferärum, nec ex-
quiſita perſequéntium crudelitati-
bus ſupplicia terruérunt. Pro hac
fide per universum mundum non
ſolùm viri, sed etiam feminæ, nec
tantùmi impubes puùeri, sed étiam
têneræ virgines usque ad effuſioô-
nem sui sanguinis decertarunt.
RHæc fides dæmoônia ejéeit, ægritů-
dines dépulit, môrtuos ſuscitaàvit.
Tempus eſt. 364.

Nde & ipſi beati Apéôſtoli,
qui tot miraculis confirmati,

Unc ad æquâlem Patri Filium
eruditior fides greſſu mentis
cœpit accédere, & contrectatione
in Chriſto corpôreæ lubſtantiæ:
quæ Patre minor eit; non egere:
quôniam glorificâti vorporis ma-
nente natura, eo fides credéntium
vocabatur;, ubi non carnali mang',
ſed ſpiritàli intellectu par genitori
Gnigénitus tangerétur. Hinc illud
eſt, quod poſt reiurrectiònem ſuam
Dôminus Mariæ Magdalenæ perso-
nam Eceléſiæ geréntis; cùm ad con-
tactum ipsius properareét accedere;
dicit: Noli me tangere, nondum
enim aſcéndi ad Patrem meum:
hoc eſt, Nolo, ut ad me corporali=
ter vénias, nec ut me ſensu carnis
agnôscas;: ad ſublimioôra te diffe-
ro, maſôra tibi præparo, cům ad
Patrem ascéndero, tunc me per-
féctius veriusque palpabis, appté-
hensúra quod non tangis; & cré-
ditûra quod non cernis.
Aſcendens Chriſtus. 365.

écio ſancti Evangélii ſecúndùm
Maxcum.

IN illo témpore: Recumbéntibus
undecim diſcipulis, apparuit illis
Jeſus,„ & exprobravit incredulita-
tem eôrum „ & duritiam cordis;
quia iis, qui viderant eum reſur-
rexiſſie, non credidérunt. Et ré-
liqua.

tot ſermônibus eruditi, atrocitaà-
tem tamen Dominicæ paſſiônis ex-
paâverant, & veritatem reſurrectio-
nis ejus non ſine hæſfſitatiône ſus-
céperant, tantùm de ascenſioònebo-
mini profecérunt, ut quidquid illis
priùs intúlerat metum, verterétur
in gaudium. Totam enim con-
templatiônem änimi in divinitâ-
tem ad Patris déxteram conſidén-
tis eréxerant, nec jam corporeæ
viſiônis tardabantur objectu, quo
minùs in id aciem mentis inténde-
rent, quod nec à Patre deſcenden-
do abfuerat, nec à discipalis al-
cendéndo disceéſſerat. Tunc igitur;
dilectiſſimi, filius höminis, Dei
Filius excellentius ſacratiusque in-
néôtuit, cùm in patérnæ maſJeſtatis
glöriam ſe recépit; & ineffabili
modo copit eſſe divinitate præ-
séntior; qui factus eſt humanitate
longinquior.

De Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Igna autem eos, qui credituri
ſunt, hæc ſequéntur: In nôminée
meo dæménia ejicient, linguis lo-
quentur novis;, ſerpeéntes tollent:
& ſi mortiferum quid biberint;
non eis nocébit: ſuper ægros
manus imponent, & benè habé-
bunt. Numquidnam, fratres mei,
quia iſta ſigna non tacitis; minime
créditis ? Sed hæc necelfsaria in
exoôrdio Eccléſiæ fuérunt. Ur enim
ad fidem crésceret multitdo cre-
dentium, miraculis füerat nutrien-
da: quia & nos, cum arbuͤſta pfan-
tamus, tamdiu eis aquam infundi-
mus; quoùsque ea in terra jam co-
aluiſſe videamus: & fi ſemel radi-
cem fixérint „ irrigatio ceſsabit.
Hinc eſt enim, quod Paulus dicit:
Linguæ in ſignum ſunt non fidé-
libus, ſed infidélibus.

Non turbétur cor. 364.

Ego rogabo Patrem. 366,

Abeus
Virtütibu
nigerzted
lebeeleſia g
(N, guod lun-
Norellet facie
lezeſls, cum
nunncreget
brrire malte
Dente conkra
tlnt, niſi
l iteesguie
ens lrcula
Curh uncka a
umn conditon

Uiels oguünt
akartetio
un Cibu
Blolont.
koni nuber

kenn heſik
unt ledt
Nuurunn
Punſfenn gul
t, ſel d
ties oinri
Gele iniman
tota fintüte
loſe oe
1 bbonn

.

cwlltte in

tor .
Olnigns
uls r
ufit ſ 4

Abémus de his ſignis, atque
rvirtutibus, quæ adhuc ſubtilius
conſiderare debeamus. Sanéta quip-
pe Eccleſia quotidie ſpiritaliter fa-
cit, quod tunc per Apoſtolos cor⸗
Poralitet faciébat Nam facerdé
tes ejus, cùm per exorcis:ni grâtiã
manum credentibus imponunt, &
habirare malienos Ipiritus in eorä
mente contradicunt, quid aliud

Patri Eliua

Er fideles quique, qui jam vitæ
veteris ſæcularia verba derelin-
dquunt, ſancta autem my ſteria inſo-
Mant, conditoris ſui laudes & P0
tentiam quantum prævalent, nar-

ere, Holen
trem meit

linguis oquùntuùr: Qui dum bonis
ſuis exhortation bus malitiam de
alienis cordibus auferunt „ ſexpen-
tes tollunt.
Ponis nubem. 366.

7 dum peſtiferas (uaſiénes àu
diunt, ſed tamen ad operatio-
nem pravam miniméè pertrahuntur;

i ſeent mortiferum quidem eſt, quod bi-
li⸗ unt, ſed non eis nocébit, Qqui
n. quôties pröximos ſuos in bono
ceunben⸗ opere infirmari conſpiciunt, dum

eis tota virtute concùrrunt, & ex-
emplo ſuæ operationis illörum vi.
tam rôborant, qui in propria actié
ne titubant; quid lſuc faciunt,
niſi ſuper ægros manus imponunt,
ut bene Maptahe 3 Quæ nimirum

luitt1

miracula tantò majora ſunt, quantô

f 1piritalia: tantô majora ſunt, quan-
e tO per hæc non corpora;, ſed ani-
e mæ ſulcitantur.

, Te Deum laudmus. II.

Hariſſimi, Eſtòte prudéntes „ &
Ovigilate in oratiônibus., Ante
omnia autem mútuam in vobis-
metipfſis charitàtem continuam ha-
entes: quia châritas operit mul-
titůdinem peccatôrum.
Hy Alutis humänæ Sa-
tor. 361.
Dôminus in coœlo, allel.
Paravit ſedem ſuam, allel.

Cùm vénerit Paraclitus, quem ego
mmittam vobis Spiritum veritatis,
qui à Patre procedit; ille teſtimô-
hium perhibébit de me, allel.

Mnipotens, ſempitérne Deus,

321
tam gérere voluntâtem, & maje-
ſtàti tuæ ſineèro corde ſervire. Per
Dôminum noſtrum.

0 Rex. u⸗ 367.
Alcendit Deus in jubilatiône,

faciant, niſi dæmonia ejiciunt; †

rant : quig aliud faciunt, niſi novis

allel. g,, Et Dominus in voce tu-
bæ;, alleluja.
oncede, quæſumusg, 361.

DOMINIGA

Incipit Epiſtola prima B. Joaânnis
Apoſtoli.

Odoc fuit ab initio, quod audi-
vimas, quod vidimus ôcalis
noſtris, quod perpézimus, & ma-
nus noſtræ cont: eétaverunt de ver-
bo vitæx: & vita manifeſtata eſt 5
& vidimus, & teſtamur, & annun-
tiamus vohis vitam ætérnam, quæ
erat apud Patrem, & apparuit no-
bis: quod vidimus, & audivimus;
annuntiämus vobis, ut & vos ſo-
cietatem habeatis nobiscoam „ &
locietas noſtra ſit cum Patre, &
cum Filio ejus Jeſu Chrifto. Et
hæc ſcribimus vobis, ut gaudeãtis;
& gaudium veſtrum ſit plenum Et
hæc eſt annuntiatio, quam audivi-
mus ab eo, & annuntiamus vobis:
Quoniam Deus lux eſt, & tenebræ
in eo non ſunt ullæ.
Poſt paſſiénem ſuam. 363.

I dixérimus, quôniam ſocietâ⸗
tem habémus eum eo, & in té-
nebris ambulàmus, mentimur &
veritätem non facimus. Si autem
in luce ambulamus, ſicut & ipſe
eſt in luce, ſocietatem habémas ad
inypicem, & ſanguis Jeſu Chriſti
Filii eius emúndat nos ab omni
Peceato. Si dixerimus, quôniam
peccatum non habemus, ipfi nos
sedúcimus, & véritas in nobis non
eſt. Si confiteamur peccâta noſtra ;
Hidélis eſt & juſtus, ut remittat no-
bis peccata noſtra, & emundet nos
ab omni iniquitâte. Si dixérimus „

fac nos tibi ſemper & devoô-

quoniam non peccavimus „ men-
à 2 da-

37727 „
dacem facimus eum! & verbum
ejus non eſt in nobis.
Omnis pulchritùdo. 363.

Ilioli mei, hæc ſcribo vobis, ut
non peccèétis. Sed & ſi quis pec-
caverit, advocatum habémus apud
Patrem, jeſum Chriſtum juſtum: &
ipſe eſt propitiatio pro peccatis
noſtris, non pro noſtris autem tan-
tùm, ſed étiam pro totius mundi.
Et in hoc ſcimus, quòniam cogno-
vimus eum, ſi mandata ejus obſer-
vemus. Qui dicit ſe noſſe eum, &
mandata ejus non cuſtodit, mendax
eſt, & in hoc veritas non eſt. Qui
autem ſervat verbum ejus, verè in
hoc charitas Dei perfecta eſt: & in
noc ſcimus, quòôniã in ipſo ſumus.
Qui dicit ſe in ipſo manére, debet,
ſicut ille ambulavit, & ipſe ambu-
lare. Exaltare Doômine. 363.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Alvâàtor noſter, dilectiſſimi fra-
res, aſcéndit in cœlum: non
ergo turbémur in terra. Ibi fit
mens, & hic erit réquies. Aſcen-
damus cum Chriſto interim corde:
cùm dies ejus promiſſus advénerit,
ſequeémur & cörpore. Scire tamen
debémus, fratres, quia cum Chriſto
non aſcendit ſuperbia, non avaritia,
non luxüria: nullum vitium noſtrũ
aſcendit cum médico noſtro. Et
ideò f poſt médicum deſideramus
alcêndere, debemus vitia, & peccà
ta deponere. Omnes enim quaſi
quibúùsdam compédibas nos pre-
munt, & peccatôrum nos 1étibus
ligare conténdunt: & ideò cumDei
adjutéôrio, ſecndùm quod ait Plal-
miſta: Dirumpamus vincula eô
rum , ut ſecuri poſsimus dicere
Doemino: Dirupiſti vincula mea;,
tibi ſacrificabo hoſtiam laudis.
Tempus eſt. 364.

Eſurréctio Oômini ſpes noſtra
eſt: alcénſio Dñi glorificatio no-
ſtra eſt. Aſcenſioônis hodie ſolem-
nia celebramus. di ergo recte, ſi fi-
deliter, ſi devoôtè, ſi ſancte, ſi pieAſ-
cenſiõnem Dômini celebramus,
aſcendamus cum illo , & ſurſum
corda habeamus. Aſcendentes autée
non extollamur, nec de noſtris,
quaſi de propriis méritis præſuma-
mus. Surſum autem corda habére

8

debémus ad Dôminum. Surſum
enim cor non ad Dominum fſuper-
bia vocatur: turſum autem cor a
Dôminum, refúgium vocatur. Vi-
dete fratres, magnum miraculum.
Altus eſt Deus: érigis te, & fugit
àte: humilias te, & deſcéndit ad
te. Quare hoc ? QJuia excellus
eſt, & humilia réſpicit, & alta de
longè cognoſcit. Humflia de pro-
ximo réſpicit, ut attollat: alta,
id eſt ſupérba, de longe cognolſcit,
ut deprimat.
Non turbétur. 364.

Eſurréxit enim Chriſtus, ut
ſpem nobis daret;, quia ſurgit
homo, qui moritur, ne moriéndo
deſperaremus, & vitam noſtram in
morte finitam putarémus, ſecũu-
ros nos fecit Soliciti enim era-
mus de iplſa änima: & ille nobis
refſurgéndo de carnis refurrectiô-
ne fiduüciam dedit. Crede ergo;
ut mundéris. Priùs te opôrtet cré-
dere;, ut pôſtea per fidem Deum
merearis alpicere. Deum enim vi-
dére vis? Audi ipſum: Beati mun-
do corde, quôniam ipfi Deum vi-
débunt. Prius ergo cogita de cor-
de mundando : quidquid ibi vi=
des, quod diſplicet Deo, tolle.
Aſcendens Chriſtus. 365.

éctio ſanti Evangélii ſecundùm
Joannem.

1 illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
Acipulis ſuis: Cùm vénerit Para-
clitus, quem ego mittam vobis ²
Patre Spiritum veritatis;, qui à Pa-
tre procédit, ille teſtimoônium per-
hibébit de me. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Ominus jJelus in ſermöône,
quem locutus eſt diſcipulis
ſuis poſt cœnam, proximus pal-
ſioôni tamquam itúrus, & relictuü-
rus eos præséntia corporali, cum
omnibus autem ſuis usque in con-
lummationem ſæculi futúrus præ-
séntia ſpiritali, exhortatus eſt eos
ad perteréndas perſecutiones im-
piôrum, quos mundi noômine nun-
cupavit ex quo tamen mundo
étiam ipſos diſcipulos ſe elesiſſe
dixit: ut ſcirent ſe Dei gräatia ele
quod ſuntz;ſuis autem vitiis fuiſſe⸗
quod fuérunt.

Ego rogabo Patrem. 366.

Hinge pe
ipsorumn
Erelſiut o
os mundi
ine oncluͤle
Mlos. Cumg
god ignorare
it& umen 0
iuem hoc et
k, Keum, 4
idis ornibun
usen dlerün
Neniblbiait; .
Mogliin egen
Clnntio he
Rerimnon
Horſeniet ad
1O/ Mttam en

ülem venent

Onrem venitar
Ron enim!
nnletgurein
IlhAglr ven
Ulſobis Cin

Ninde tam
dfünxit
ſltegimnns, 4
Lriclitaaue
Fatte, Slti
kikeplorh
Delhubebit de
Aun perhibeb
ecun eſtu.
lilul, guoe
ben iſtern
e, K hatrem
Peiturlermo.
nhtus eſt
e gratis 8
uindo vemit
l ſigerunt
ll aniteti

eun hu
CAn Nenert 3
„en
nlo Al,
Altendi de

0
hoten der

m. Juten

Quin ecel
icitg Nau
umilia eſt
tollat: d
nge coero

364,

et, (uin lun
k, he volitßi
am noktun
tatemns, let
iciti eunm ,
: Eͤile n
is jelurtet
Ctede en
te oponte,
1 Hdern N
Deum enn

cobide
nidguiti
et Deo N
iſtus. ℳ.

n.

Einde perſecutôres & ſuos &
ipsorum, Judæos. evidénter
expréſſit, ut omnino apparéret, étiã
ipſos mundi damnabilis appella-
tione concluſos, qui perſequuntur
Sanctos. Cumque de illis diceret,
quod ignorarent eum, a quo miſſus
eſt, & tamen odiſſent, & Filium &
Patrem, hoc eſt, & eum qui miſſus
eſt, & eum, à quo miſſus eſt: (de
quibus omnibus in aliis ſermoni-
bus jam diſſeruimus) ad hoc per-
vénit, ubi ait; Ut adimpleatur ſer
mo, qui in lege eorum ſcriptus eſt:
Quia odio habuérunt me gratis.
Si enim non abiero, Paraclitus
non veniet ad vos: ſi autem abie-
ro, mittam eum ad vos: * Cm
autem venerit ille, docébit vos
omnem veritatem, alleluja.
F. Non enim loquetur àa ſemetip-
ſo: ſied quæcumque audiet, loqué
tur, & quæ ventüra ſunt, annuntia-
bit vobis. Cam. Gloria. Cùm.

Einde tamquam conſequénter
adjuúnxit, unde modo dilputare
ſuſceépimus. Cùm autem veénerit
Paraclitus, quem ego mittam vobis
à Patre, Spiritum veritatis „ qui
à Patre procedit, ille teſtimonium
perhibébit de me: & vos teſtimô.
nium perhibébitis, quia ab initio
mecum eſtis. Quid hoc pertinet
ad illud, quod dixerat. Nunc au-
tem & viderunt, & odérunt &
me, & Patrem meum: ſed ut im-
Pleatur ſermo, qui in lege eòrum
ſcriptus eſt: Quia αο habuérunt
me gratis? An quia Paraclitus,
quando venitspiritus veritatis, eos
qui vidérunt & odérunt, teſtimo-
nio manifeſtiore convicit à Imòô
veròô étiam aliquos ex illis, qui vi
derunt, & adhuc oderant, ad fi-
dem, quæ per dilectionem opera-
tur, ſui manifeſtatiône convertit.
Te Deum laudamus. II.

Cùm veénerit Paraâclitus. 37.
mnipotens ſempitérne
Deus. 371.

Aſcêndo ad Patrem meum.
Aſcendit Deus in jubilatioône.
oncede, quæiumus om-
nipotens Deus. 361.

Si quis lôquitur.
4 4 Dei ſumus: & nondum apparuit;

373

Cuúmque intueréntur.
hariſſimi, Eſtôte. 371.
Aſcendit Deus in jubilatiô-
Allel. allel. Aſcéndit.
Et Déôminus in voce tubæ. Al-
lel. allel. Iôria Patri. Aſceêndit.
Aſcéndens Chrifeas in altum,
allel. Captivam duxit captivi-
tatem, alleluja.
Elevatis manibus.

ne,

Oſpitàles invicem ſine murmu-
ratione Unusquisque ſicut ac-
cépit gratiam, in alterutrum illam
adminiſtrantes, ſicut boni diſpen-
ſatòôres multifôrmis gratiæ Dei.
Aſcéndens Chriſtus in altu,
Allelũja, allelúſa. Aſcéêndens.
Captivam duxit captivitatem.
Allel. allel. Iôria. Aſcendens.
Aſcéndo ad Patrem meum, &
Patrem veſtrum, allel. Deum
meum, & Deum veſtrum; allel.

vVidéntibus illis.

I quis lôquitur, quaſi ſermònes
Deijſi quis miniſtrat, tamquã ex
virtte, quam adminiſtrat Deus: ut
in ömnibus honorificéturbeus per
Jeſum Chriſtum Däm noſtrum.
Aſcêndo ad Patrem meum,
& Patrem veſtrum, *%Allel. allel.
Aſcéndo. Deum meum, &
Deum veſtrum. Allel. allel.
l6ôria Patri. Aſcéndo.
Doôminus in colo, allel.
Paravit ſedem ſuam, allel.

Hæc locútus ſum vobis, ut cùm
vénerit hora;, eorum reminiſcàmi-
ni, quia ego dixi vobis, allel.
mnipotens. 371.

Rex gloriæ. 367. “
Aſcendit Deus in jubilatiône.
oncéde, quæſumus.

361.
F ERIA SECUND A.

De Epifſtola i. B. Joânnis Apôſtoli.

1t de-
I7Idéte, qualem charitatem de-
V dit nobis FPater, ut filii Dei
nominémur & ſimus. Propter hoc
mundus non novit nos, quia non

novit eum. Chariſſimi, nunc filii

A à 3 ut

374 . . „—
quid érimus: Scimus, quôniam eum

apparúerit, similes ei erimus: quoô⸗
niam vidébimus eum, ficuti eſt. Et
omnis; qui habet hanc ſpem in eo,
ſanctiſficat ſe, ticaut & ille ſanktus
eſt. Omnis, qui facit peccatum, &
iniquitatem facit: & peccatum eſt
iniquitas. Et feitis, quia ille appa-
ruit, ut peccâta noſtra tolleret: &
peccätum in eo non eſt. Omnis,
qui in eo manet, non peccat: &
omnis, qui pecgçat, non vidit eum,
nec cognovit eum.
Foſt paſſonem ſuam. 363.

Ilioli! nemo vos ſedcat. Qui
facit juſtitiam, juſtus eſt, ſicut
& ille juſtus eſt. Qai facit pecca-
tum, ex diabolo eſt: quoòniam ab
initio diabolus peccat. In hoc ap-
Paruit Filius Dei, ut diſsolvat ôpe-
ra diaboli. Omnis, qui natus eſt ex
Deo peccatum non facit: quoô-
niam ſemen ipsius in eo manet, &
non poteſt peccare, quoniam ex
Deo natus eſt. In hoc maniféſti
ſunt filii Dei, & filii diaboli. Om-
nis, qui non eſt juſtus, non eſt ex
Deo: & qui non diligit fratrem
ſuum: quoniam hæc eſt annuntia
tiog;, quaâm audiſtis ab initio, ut di-
ligatis altérutrum. Non ſicut Cain,
qui ex maligno erat „ & occidit
fratrem ſuum. Et propter quid oc-
cidit eum? Quôniam opera ejus
maligna erant, fratkis sutem ejus
juſta.
Omnis pulchritúdo. 363⸗

Olite miraâri;, fratres, ſi odit
„vos mundus. Nos ſcimus,
quôniam translati ſumus de morxte
ad vitam, quôniam diligimus fra-
tres. Qui non diligit; manet in
morte: omnis, qui odit fratrem
ſuum, homicida eſt. Et ſcitis;
quoôniam omnis homicida non ha-
bet vitam æternam in ſemetipfo
manentem. In hoc cognovimus
cCharifatem Dei, quoniam ille ani-

Sermo S. Joânnis Chryséflomi.

Hriſtus aficendens in cœlum „
noſtræ natüræ primitias obtulit
Patri, & oblatum donum miratus
eſt Pater, quod & tanta dignitas
offerebat, & quod offerebatur »
aulla macula fœdabatur. Nam &
ſuis manibus ſuſcépit oblatum, &
ſuæ ſedis ſecit eſſe participem, &
quod plus eſt, ad partem ſuæ déx-
teræ collocavit. Cognoſcamus »
quis eſt ille, qui asdivit: Sede ad
dézteram meam: quæ natura eſt»
cui Deus dixit: Eito meæz parti-
ceps fedis. Illz natüra eſt, quæ au-
divit: Terra es, & in terram ibis.
Tempus eſt. 354.

On enim ad-omnem glériam
cœlos transiſſe ſuffecerat, non
cum Angelis ſtare: ed cœlos tranſi-
vit „Iupra Cherxrubim aſcéndit; ul-
tra Séraphim elevatur; nec ante
ſtetit, niſi ſedem Dominicam me-
ruiſſet. Vide, quo [patio cœlum ſe-
paraturà terfa; imo tezra quantô ab
interis abeſt, & ipſlum coelum quan-
t0 ab altiôre coœlo ſeparatur, & de
altiore coœlo ad Angelos quantum
ſpàtii eſt, ad ſuperiores étiam Poe-
teitates,ad iplam quoque Domini-
cam ſedem. Super hæc omnia na-
tra noſtra elevata eſt, ut homo⸗
qui loco tam hnnli tenebatur; ut
deicendere non poſſet ultérius, ad
tam exxélilam ſedem eglevafétur 2
ut altius non poſſlet aſcendere.
Non turbétur., 364.

bat: Qui deicendit, ipſe eſt,
qui alcendit. Et iterùm: Delſcen-
dit ad inferiôra terræ, S& alcéndit
ſuper omnes cœlos. Diſcite igitur,
quisnam alcendit, & quæ natura
elevata eſt. In hoc enim cupio re-
morari ſermone, ut humani gené-

mam inam pro nobis poſuit; &
nos debémus pro fratribus änimas

ponere. Qui habüerit ſubſtantiam

ujus mundi, & viderit fratrem
ſuum neceſſitatem habere „ &
clauferit viſcera ſna ab eo: quo-
modo chüäritas Dei manet in eo?
Filioli mei, non diligamus ver-

ris commemoratione, divinam cle-
mentiam cum omni admiratione
diſcamus, quæ ſummum honorem,
magnàâmque gléöriam noſtræ natu-
ræ largita eit, quæ omnibus ho-
diérna die méruit excelſior reperi-
i. Hodie Angeli atque Archan-
geli natüram noſtram in ſede Do-

bo, neque lingua, ſed opere & minica immortali gloôria fulgen-

Veritate.
Exaltâre Domine. 363.

tem viderunt. .
Aſcendens Chriſtus. 365.

ircrlum. §

T hæc oſtendens Paulus dicé-

io ſancki
Marcum.
Nilo empe

Arum, aliud
Dlipesereum
Ute N aves
sfolitare i
Ckun itaque
ſingelt, ut in
Mekpionem
in magna
ete Fireret
Nem mundiret
kun olrat, 1
Cidulr, non
emn noſter,
Delintt, eane
ünllt, Kre
lto zibe

Dtincem
Uiinen
Ken idlie
ehn, guiah
Ullizebat al
Uppe facta
Atem zeren
laten, Juen
1s zuribat,

len zuten⸗
Nendin
. s
Nitis nolkri

ünlitlse

ekort

in Clun,
bitiasobirlt
autn mitun
tntg Cignit
okkerebung
tut, Nan
Cblalunnt
Attlcipenm,
Itemn Ge
enolcams
vit:delet
2 Matünd
0 Mer Oi
1ett, lut
n letlamnn

nnem ir
uffecenait
cClos tit
alcencit,n
ar: het 4
nminicun

palar 1
elos

Ectio ſancdti Evangélii ſecundùm
Marcum.
E illo témpore: Recumbéntibus
uündecim ditcipulis, apparuit
illis jeius: & exprobravit incre-
dulitatem eòrum, & duritiam cor-
dis; quia iis, qui viderant eum
reſurrexiſſe, non credidérunt. Et
réliqua. „
De Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

T Dôminus quidem Jeſus,
poſtquam lochtus eſt eis, aſ-
súmptus eſt in cœlum, & ſedet à
dextris Dei. In véteri teſtaménto
cognovimus, quòd Elias ſit raptus
in cœlum. Sed alind eſt cœlum
aéreum, aliud æthéreum. Cœlum
quippe aéreum terræ eſt proximü,
unde & aves cœli dicimus, quia
eas volitare in aere vidémus. In
colum itaque aereum Elias ſuble-
vatus eſt, ut in ſecrétam quamdam
terræ regionem repéntèe ducerétur,
ubiin magna jam carnis & ſpiritus
quiete viveret, quoùsque ad fi-
nem mundi redeat:; & mortis deébi-
tum tolvat. ile etenim mortem
diſtulit, non evaſit. Redemptor
autem noſter, quia non diſtulit, ſu-
peravit, eamque returgendo con-
sumpſit, & reſurrectionis ſuæ glo-
rxiam aſcendendo declaravit.
Ego rogabo. 366:

Otäândum quoque eſt, quòd
Elias in curru legitur aſcendiſ-
ſe: ut vidélicet apertè demonſtra-
Tétur, quia homo purus adjutorio
indigébat aliéno. FPer Angelos
quippe facta illa & oſtenia ſunt
adjuménta: quia nec in coelum
quidem aereum per ſe aſcendere
Pôterat, quem natũúræ ſuæ infirmi-
tas gravabat. Redémptor autem
noſter non curru, non Angelis ſub-
levatus légitur, quia is, qui fécerat
omnia, nimirum ſuper omnia, ſua
Virtüte ferebatur. IIIO étenim re-
vertebatur, ubi erat; & inde redi-

bat, ubi remanébat: quia cùm per

humanitàtem aſcẽderet in cœlum,
Per divinitatem ſuam & terxrram
Paâriter continebat & cœlum.
Ponis nubem. 306.

Icut autem Joſeph à fràâtribus

375
Elias ſublevätus, aſcenſionen Oo-
minicam utérque deſignàvit. Aſce-
ſiônis ergo ſuæ Dñs prænuúntios &
teſtes habuit, unum ante legem,
alium ſub legejut quandòque veni-
ret ipſe, qui veraciter cœlos pene-
trare potuiſſet. Unde & ipſe ordo
in eòrum quoque utrorumque ſub-
levatione per quædam increménta
diſtinguitur. Nam Henoch translâ-
tus, Elias verò ad cœlum ſubvectus
eſſe memoratur, ut veniret pòſtmo-
dum, qui nec translatus, nec ſubvé-
cus coœlum æthéreum lſua virtúte
penetraret. e Deum. II.
ERI A TERTI A.

De Epiſtola i. B. Joânnis Apoôſtoli.

CCtariflmi „Nolite omni ſpiritui
crxédere, ſed probate ſpiritus, ſi
ex Deo ſint: quôniam multi Pſeu-
dopropheétæ exierunt in mundum.
In hoc cognoſcitur ſpiritus Dei:
omnis ſpiritus, qui cõſitétur, Jelum
Chriſtum in carne veniſſe, ex Deo
eſt: & oinnis ſpiritus, qui ſolvit Je-
ſum, exheo non eſt, & hic eſt Anti-
chriſtus, de quo audiſtis, quoniam
venit, & nunc jam in mundo eſt.
Vos ex Deo eſtis filioli, & viciſtis
eum, quoniam major eſt; qui in vo-
bis eſt, quàm qui in mundo. Ipſi de
mundo ſunt: ideoò de mundo lo-

quuüntur, & mundus eos audit. Nos

ex Deo fumus. Qui novit Deum,
audit nos: qui non eſt ex Deo, non
audit nos: in hoc cognoſcimus Spi-
ritum veritatis, & ſpiritum erroôris.
Poſt paſſionem. 363.

Hariſſimi, diligàmus nos in-
vicem: quia charitas ex Deo
eſt. Et omnis, qui diligit, ex Deo
natus eſt, & cognoſcit Deum. Qui
non diligit, non novit Deum,; quoô-
niam Deus charitas eſt. In hoc ap-
paruit charitas Dei in nobis, quoô-
niam bilium ſuum unigenitum mi-
ſit Deus in mundum, ut vivamus
per eum. In hoc eſt charitas: non
quaſi nos dilexérimus Deum, ſed
quôniam ipſe prior dilexit nos;, &
miſit filium ſuum propitiationem
pro peccatis noſtris. Charifſimi;

ſi ſic Deus dilexit nos: & nos de-
bémus alterutrum diligere. Deum
nemo vidit unquam. Si diligamus

venditus venditionem Redem- invicem, Deus in nobis manet,

7 7

Pptôris noſtri figuravit: ſic Henoch
translatus, atque ad cœlum aéreum

&S&

charitas ejus in nobis perféécta
eſt: in hoc cognoſcimus: qué-
A à 4 niam

376
niam in eo manémus, & ipſe in
nobis: quöéniam de spiritu ſue
dedit nobis. Et nos vidimus, &
teſtificamur, quôniam bater miſit
Filium ſuum Salvatorem mundi.
Omnis pulchritûdo. 363.

Uisquis confeſſus fuerit, quõ-
niam Jeſus eſt Filius Dei,
Deus in eo manet, & ipſe in Deo.
Et nos cognovimus, & credidi-
mus charitati, quam habet Deus
in nobis. Deus charitas eſt „ &
qui manet in charitäte, in Deo
manet, & Deus in eo. In hoc per-
feécta eſt charitas Dei nobiscum, ut
fiduciam habeamus in die judicii:
quia ſicut ille eſt, & nos ſumus in
hoc mundo Timor non eſt in
charitàte: ſed perfécta charitas fo-
ras mittit timorem; quoniam ti
mor ponam habet Qui autem ti-
met, non eſt perféctus in charitate.
Nos ergo diligamus Deum, quoô-
niam Deus prior diléxit nos. Si
quis dixerit, quoòniam diligo Deum,
& fratrem ſuum oderit „ mendax
eſt. Qui enim non diligit fratrem
ſuum, quem videt, Deum, quem
non videt, quòmodo poteſt dili
gere? Et hoc mandatum habémus
à Deo: ut qui diligit Deum, dili-
gat & fratrem ſuum.
Exaltare Dômine. 363.

Sermo S. Maximi Epiſcopi.

NEinit Sanctitas veſtra, quòd
VIaquilæ illi de Pfaltério, cujus
innovatam juventütem légimus,
comparaverim Salvatôrem. Eſt
enim ſimilitůdo non parva. Sicut
enim aquila humilia déſerit, alfa
Petit, cœlôrum vicina confcendit:
ita & Salvâtor humilia inferni de-
séruit, paradiſi altiora petiit, cœlô-
rum faſtigia penetravit. Et ſicut
aquila, relictis terrénis sordibus
ſublime volans, purioris aeris falu-
britate perfrüitur; ita & Dominus
terrenôrum fæcem déſerens pecca-
t6rum, in Sanctis ſuis volitans pu-
riôris vitæ ſimplicitate lætatur.
p. Tempus eſt. 364.

PEr oômnia igitur aquilæ compa-
rätio cônvenit Salvatôri. Sed
uid facimus, quod aquila prædam
requénter diripit, tollit frequen-
ter aliénum? Nec in hoc tamen dis-

similis eſt Salvàtor. Prædam enim
quodammodo süſtulit, cùm homi-
nem; quem lutceépit, inferni rap-
tum faucibus portavit ad cœium,
& aliénæ dominationis, id eſt »
diabolicæ poteſtatis ſervum de
captivitate érutum, duxit ad altioô-
ra, captivum, ſicut ſcriptum eſt in
Prophéta: Aſcendeus in altum,
captivam duxit captivitätem, de-
dit dona hominibus.
Non turbétur cor. 364.

Scéndit, inquit, in altum, capti-
vam duxit captivitatem. Quàm
bene triumphum Doômini Prophé-
ta deſcribit: ſolebat, ſicut dicunt,
Regum triumphantium currus cap-
tivorum pompa præcedere. Ecce
Dominum eüntem ad cœlos non
præcédit, ſed comitatur glorioſa
captivitas: non anre vehiculum
důúcitur, ſed ipfa eévehit Salvato-
rem. Quoôdam enim myſterio
dum Filius Dei filium hominis su-
ſtulit ad cœlum, ipla captivitas
portätur, & portat.
Aſcendens Chriſtus. 365.

éctio ſanti Evangélii ſecundum
Marcum.

N illo témpore: Recumbéntibus
undecim diſcipulis, apparuit
illis jefus: & exprobravit incre-
dulitatem eoôrum, & duritiam cor-
dis; quia iis, qui viderant eum
reſurrexiſſe, non credidérunt. Et
réliqua. „ .
De Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

Onſiderandum nobis eſt, quid
eſt, quod Marcus ait: Sedet à
dextris Dei: & Stéphanus dicit:
Video cœlos apértos, & Filium
hominis ſtantem a dextris Dei.
Quid eſt, quod hunc Marcus ſe-
dentem, Stéphanus veroô ſtantem ſe
videre teſtatur? ſed ſcitis, fratres,
quia ſedere judicantis eſt, ſtare ve-
ro pugnantis, vel adjuvantis.
Ego rogabo Patrem. 366.

Uia ergo Redémptor noſter
Jaſsumptus in cœlum, & nunc
mnia judicat, & ad extrémum

jugex omnium veniet: hunc po
aſſumptiônem Marcus ſedére de-
ſcribit, quia pot aſcenſionis ſuæ
gloôriam judex in fine videbitur.
Stéphanus verò hunc in l

teltiminis
glem adjata
iein terra
liatem pince
ilins gratia
Lonis nul

Eeitur;
Utedicayé
chopekante,
mine ſegue
His conſdera-
Uie cothendan
lchtun obech
1lens ecüt
1e beo brevit
linm eupone
lekuut alige
ſtentione
eeum lan
IENIA

lriit Ppitt
Moltoli.
Rd kles
eudbos e⸗
non ero lol
cCknoyerunt
elittemgn
Anobieun
zobbeume
4 Deo atte,
Utti in en
ilns lum pal
flisis amn
ſent WMindat
1k, Btnune
ſamtam me
den tidi
nlio, ut d
oſt Dal

Thec e
mos ſe⸗
Mheetk eni
irdebina
Adlelis:
les exis
non enſte
Venlleein e
etiehntin
he berc
ſdtner⸗
l. Omn’

rrdem ein
Hcütn hon.
intetaln⸗
1ad eru,
nis id ,
ſethunn Ee
luxitad adtd-
cuptumekin
1s in dun,
Fitäten, ee

1. 5t

cecete,
d

atur gord
je vehialt
ſehit Neln
n mlit
homind
la capti

18. 36.

lüiſeeini

brävk N

idelant e⸗
ecigetunt

elo Kint⸗
ſcitis iil
is ellun
Gjuratii
emn.

Anhton,
xlumn,6,
40 eille⸗

certâminis péſitus ſtantem vidit,
quem adjutorem habuit, quia ut
iſte in terra perſecutorum infide-
litatem vinceret, pro illo de cœlo
illius gratia pugnavit.
Ponis nubem. 365.

aEquitur; IIli autem profécti
prædicavérunt ubique Domino
cooperante, & ſermonem confir-
mante ſequéntibus ſignis. Quid in
his rondderanda eſt, quid memo-
riæ comendandum: niſi quod præ
céptum obediéntia, obedientiãâ ve-
10 ſigna ſecta ſuntſed quia aucétoô-
re Deo breviter lectiénemEvange-
licam exponeêndo transcurrimus,
reſtat, ut aliquid de ipſa tantæ con-
ſideratione ſolemnitatis dicamus.
Te Deum laudàâmus. II.
FERI A QUARrRT A.

Incipit Epiſtola ii. beati Joannis
Apoſtoli. 9
Enior Eléctæ doeminæ, & natis
ejus, quos egò diligo in veritate,
& non ego ſolus, ſed & omnes, qui
cognovérunt veritatem, propter
veritatem, quæ permanet in nobis,
& nobiſcum erit in ætérnum. Sit
vobiscum gratia, miſericordia, pax
à Deo bPatre, & à Chriito Jeſu Filio
Patris, in veritate, & charitate. Ga-
viſus ſum valdè, quoniam invéni de
filiis ſuis ambulantes in veritate,
ſicut mandatum accépimus à Pa-
tre. Et nunc rogo te Doômina, non
tamquam mandatum novum ſcri-
bens tibi, ſed quod habuimus ab
initio, ut diligamus altérutrum.
Poſt paſſionem ſuam. 363.

T hæc eſt charitas, ut ambulé-
mus ſecú⁴ndùm mandata ejus.
Hoc eſt enim mandatum, ut quem-
aàdmodum audiſtis ab initio, in eo
ambuletis: quoôniam multi ſedu
ctores exiérunt in mundum, qui
non confiténtur Jeſum Chriſtum
veniſſe in carnem: hic eſt ſeductor
& antichriſtus. Vidéte vosmetip-
ſos, ne perdatis, quæ operati eſtis:
ſed ut mercèédem plenam accipia-

tis. Omnis, qui recédit, & non per-

manet in dodtrina Chriſti, Deum
non habet: qui pérmanet in doctri-
na, hic & Patrem & Filium habet.
Omnis pulchritudo. 363.

DI quis venit ad vos; & hanc do-
Grinam non affert nolite re-

. 377
cipere eum in domum, nec Ave ei
dixéritis. Qui enim dicit illi Ave,
communicat opeéribus ejus malig-
nis. Plura habens vobis ſcribere,
nolui per chartam & atraméêéntum:
ſpero enimme futúrum apud vos,
& os ad os loqui, ut gaudium ve-
ſtrum plenum ſit. Salútant te filii
ſoròôris tuæ Electæ.
Exaltare Domine. 363.

Sermo ſanéti Gregorii Nyſséni.

Odiérnam celebritâtem ſatis
per ſe magnam, Prophéta Da-
vid majorem êéfficit, dum illi gau-
dium & Pſalmis adjüngit. Hic enim
excélſus Prophéta fupra ſeipſum
egrédiens, tamquam coôrporis ône-
re nihil prematur; infert ſe cœléſti-
bus Poteſtatibus, & voces earum
nobis expônit, cùm in cœlum re-
deùntem Däm ipſæ comitantes,
Angélis, qui versantur in terris »
quibusque in humanam vitam in-
gréſſus commiſſus eſt, imperant ad
hunc modum: Tollite portas, prin-
cipes, veſtras, & elevamini portæ
æternaâles, & int?oibit Rex gloriæ.
Tempus. 364.

T quoniam ubicümque füerit
Wille, qui in ſeipſo omnia coônti-
Het, pro iuſcipiéntium captu ſeip-
ſum dimetitur (neque enim ſolùm
inter hömines homo fit, verum
étiam dum interaAngelos versatur,
ad illorum vocem ſeſe demittit)
idcircò janitores intérrogant: Quis
eſt iſte Rex gloriæx ? Reſpondent
ipſis, demonſtrantque fortem &
poténtem in prælio, qui pugnatũú-
rus erat contra illum; qui natùram
humanam in ſervitute captivam
detinébat, & eversurus eum, qui
mortis habébat impérium: ut gra-
viſſimo hoſte ſuperato, genus héô-
minum in libertatem & pacem
vindicaret.
Non turbétur cor. 364.

Ccuúrrunt ei cuſtôdes, & por-
tas jubent recludi, ut in ipſis
rürſum gloriam affequatur. Verùm
non agnôſcunt eum, qui sordidam,

vitæ noſtræ ſtolam induútus eſt;,
cujus rubra ſunt veſtiménta ex
humanorum malôrum torculäri.
Itaque rurſus comites ejus voci-
bus illis interrogantur: Quis eſt
A à à iſte

378 .
iſte Rex glôriæ? Reſpondétur au-
tem non ampliùs, Fortis & potens
in prælio, ſed, Dominus virtutum,
qui mundi principatum obtinuit;
dqui ſummätim omnia in lſe collé-
git, ai priſtinum in ſtatum, cun-
Ga reſtituit, ipſe eſt Rex gloriæ.
Aſcendens Chriſtus. 365.

ctio ſancti Evangelii ſecundùm
Marcum.

N illo rèempore, Recumbéntibus
ündecim diſcipulis „ apparuit
illis jeſus: & exprobravit incre-
dulitatem eòrum, & duritiam cor-
dis; quia iis „ qui viderant eum
reſurrexiſſe, non credidérunt. Et
réliqua. .
De Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

Oc autem nobis primum quæ-
réndum eſt, quidnam ſit, quod
nato Domino apparuérunt Angeli,
& tamen non leguúntauar in albis vé-
ſtibus apparuiſſe; aſcendénte au-
tem Domino miſfli Angeli in albis
legúntur veſtibus apparuiſſe. Sic
étenim ſcriptum eſt: Videntibus il-
lis elevaâtus eſt, & nubes ſuſcépit
eum ab oculis eorum Cùmque in-
tuerentur in cœlum euûntem illum,
ecce duo viri ſtetéerunt juxta illos
in veſtibus albis. In albis autem
véſtibus gaudium , & ſoleémnitas
mentis oſtenditur. Quid eſt ergo,
quod nato Domino non in albis
véſtibus; aſcendénte autem Doômi-
no, in albis veſtibus Angeli appa-
rent: niſi quod tunc magna ſo-
lemnitas Angelis facta eſt, cùm cœ-
lum Deus homo penerravit? Quia
naſcéênte Doômino videbatur divini-
tas humiliata, alcendénte vero Do-
mino, eſt humanitas exaltata. Albæ
étenim veſtes exaltationi magis
congruunt, quàm humiliationi.
Ego rogabo Patrem. 366.

N aſcenſione ergo ejus Angeli
in albis veſtibus vidéri debue-
runt: quia qui in nativitate ſua ap-
Paruit Deus hûmilis, in aſcenſio-
ne ſua oſtenfus eſt homo ſubli-
mis., Sed hoc nobis magnopere .
fratres chariſſimi, in hac ſolemni-
tate pensandum eſt;: quia delétum
eſt hodierna die chirographum
damnationis noſtræ „ mutata eſt
ſenténtia çcorruptionis noſtræ.
enim natura; cui dictum eſt: Terra

IIla autem

es,& in terram ibis; hédie in eor-
lum ivit. Pro hac ipſa namque
carnis noſtræ ſublevatiône, per fi-
gůram beatus Job Dominum avem
vocat. Quia enim aſcenſiônis ejus
myſtérium Judæam non intelligere
confſpéxit, de infidelitate ejus per
figüram beatus Job ſenténtiam
prorulit, dicens: Sémitam ignora-
vit avis.
Ponis nůbem. 366.

Vis enim rectè appellàtus eſt
Dôminus, quia corpus cärneum
ad æthera libravit. Qujus avis sé-
mitam ignoravit, quisquis eum ad
cœlum aſcendiſſe non creédidit. De
hac ſolemnitaàte per Pſalmiſtam di-
citur: Elevata eſt magnificentia tua
ſuper cœlos. De hac rurſus ait: Aſ-=
cendit Deus in jubilatione, & D0-
minus in voce tubæ. De hac iterùm
dicit. Aſcéndens in altum, captivam
duxit captivitàtem, dedit dona ho-
minibus. Aſcéndens quippe in al-
tum, captivam duxit captivitatem,
uia corruptionem noſtram virtute
uæ incorruptioônis absôrbuit. De-
dit verò dona hominibus, quia
miſſo deſuper Spiritu, àlii ſermôo-
nem ſapiéntiæ, alii ſermonem ſci-
entiæ, alii gratiam virtutum, alii
gratiam curationum, alii genera
linguarum, alii interpretationem
tribuit ſermonum.
e Deum laudâmus. II.

ti. 361.
INOCTAVA

De Epiffola beati Pauli Apoſtoli
ad Ephéſios. .
Bſecro itaque vos ego vinétus
Oin Domino, ut digne ambulé-
tis vocatiône, qua vocati eſtis, cum
omni humilitate, & manſuetudi-
ne, cum patientia, ſupportantes
invicem in charitate, ſoliciti ſer=
vare unitatem Spiritus in vinculo
pacis. Unum corpus, & unus
Spfritus, ſicut vocati eſtis in una
ſpe vocationis veſtræ. Unus Do-
minus, una fides, unum baptis-
ma. Unus Deus, & Pater omnium⸗
qui eſt, ſuper omnes, & per omnia,
& in omnibus nobis. Unicuique
noſtrum data eſt gratia
ſecúndùm mensúram dongkionis

(hrii btor
Cens in altur
ifititem, 4
lott katti

Dod ann
niii gui⸗
ithtenores
niit, ipt
ſyyeromues
Ohma. Et
uiten Ao
len NMopher
gelitis, ali
S Coctores
ngorum in
Altcationer
nnet ecur
tlen fdei
Deiin virum
Aim ztati⸗
ſun non
, & circe⸗
ſockrine
Miſütia 20
Iit.
Onnis

Liintem
clanate
DBelOmnia,
er aud wwin
connerun
nm labmin
ohenstionen
elſingle e
Porisfeciti
teltite
lhcor in
bulens,
ent In Van
blcuratn
Aenati4)
r eſt in
udis ps
enetiplos
beſnaher⸗
ls,inava
dittiſti⸗
Uun liſti
lrr
Mlire

derno 83

Pi
ar

Gckeinet⸗
Ma wn
dne heid⸗
nInbch den
nlons tii

ſemenlun
lam iunnt⸗

-

Pellits
Puscinen
ls i

N
ifcen
rlus it
e c iteta
n,captiu
titdonat⸗
ippe in⸗
htlrititen,
rarm virtit
orbuit,N
nibus, d
dlülemn⸗
tmonenki
ttutumn,1
alüiſere
letaiſcig

Chriſti. Propter quod dicit: Aſcên-
dens in altum, captivam duxit cap-
tivitàtem, dedit dona hominibus.
g. Poſt Paſtionem ſuam. 363.

Uòd autem aſcéndit, quid eſt,
Iniſi quia & deſcendit primùm
in inferiores partes terræ? Qui de-
ſceéndit, ipie eſt, & qui aſcendit
ſuper omnes cœlos;, ut impléret
omunia. Et ipie dedit quosdam
quidem Apoſtolos, quosdam au-
tem Propheétas, alios verò Evan-
geliſtas, alios autem paſtores,
& doctores ad conſummationem
Sanctorum in opus miniſtérii, in
ædificationem corporis Chriſti:
donec occurramus omnes in uni-
tätem idei, & agnitionis Filii
Dei in virum perfectum; in men-⸗
süram ætatis plenitûdinis Chriſti:
ut jam non ſimus parvuli fluctuan-
tes, & circumferamur omni ven-
4o doctrinæ in nequitia höominum,
in aſtutia ad circumventionem er-
1oris.
Omnis pulchritúdo. 363.

Eritäatem autem faciéntes in
charitate, creſcamus in illo
pBer omnia, qui eſt caput Chriſtus:
ex quo totum corpus compactum
& connezum per omnem junctu-
ram lubminiſtrationis, ſecundum
operationem in mensůram unius-
cujusque membrisaugméntum cor-
Poôris facit in ædificationem ſui in
charitate. Hoc igitur dico, & te-
ſtificor in Domino, ut jam non
ambulétis, ſicut & Gentes ambu-
lant in vanitate ſlenſus ſui, tenebris
obicuràtam habéentes intellectum,
ali enati à vita Dei per ignorantia,
quæ eſt in illis: propter cæcitatem
cordis ipsorum, qui deſperantes,
ſemetipios tradidérunt impudici-
tiæ, in operationem imunditiæ om-
nis; in avaritiam. Vos autem non
ita didiciſtis Chriſtum, ſi tamen il-
lum audiſtis, & in ipſo edocti eſtis.
m. Exaltäre Dômine. 363.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Mnia, chariſimi, quæ Déômi-
nus jetus Chriſtus in hoc
mundo fub fragilitate noſtra mira-
cula edidit nobis praficiunt:
ui dum humanam conditionem
ſidétibus importavit; credentibus

279
eoelum patéte poſſe monſtràvit, &
dum victôrem mortis in cœleſtia
elevavit „victéôribus, quòô fequan-
tur, oſténdit. Aſcenſio ergo Do-
mini cathôlicæ fidei confirmatio
fuit, ut ſecuri in pôſterum crede-
rémus miraculi illius donum, cu-
jus jam in præsénti percepiſsémus
efféctum: & fidelis quisque, cùm
ſam tanta percéperit, per ea, quæ
cognolſcit præſtita, diſcat ſperare
promiſſa, ac Dei ſui prætéritam
præſentemque bonitatem, quaſi
futurorum teneat cautiéônem.
Tempus eſt. 364.

Uper exzélla ergo cœli terré-
num corpus impoônitur: oſſa
intra fepúlchri anguúſtias paulò an-
tè coneluſa, Angelôrum cœtibus
inferuntur, in grémium immorta-
litatis mortalis natura transfündi-
tur: & ideô ſacra Apoſtolicæ le-
ctionis teſtatur hiſtòôria: Cùm hæc
dixiſſet, inquit, vidéntibus illis ele-
vâtus eſt. Dum audis elevatum:
agnoſce militiæ coœleſtis obséqui-
um: unde hodiérna feſtivitas ho-
minis nobis & Dei ſacrameênta ma-
nifeſtavit. Sub una eadémque per-
sona, in eo, qui eievat, divinam po-
tentiam: in eo autem, qui elevatur,
humanam cognoſce fubſtantiam.
Non turbétur. 364.

Deôque omnimodis deteſtanda
ſunt venena Orientalis erroris;,
qui impia novitàte præsúmit afsé-
rere, Filium Deisac filium hominis
unius eſſe natúræ. In altérutra e-
nim parte, vel qui ſolum hominem
fuiſſe dixerit, negabit Conditoris
gloriam: vel qui ſolum Deum, ne-
gabit miſericordiam Redemptéôris.
Quo génere non facile Arianus E-
vangélicam poôterit habére verita-
tem, ubi Filium Dei nunc æqua-
lem légimus, nunc minorem. Qui
enim unius naturæ Salvatérem no-
ſtrum mortifera perſuaſione credi-
derit, ſolum höminem, aut ſolum
Deum cogeétur dicere crucifixum.
Sed non ita eſt. Mortem enim nec
ſolus Deus ſentire, nec ſolus ho-
mo ſuperare potuiſſet.
Aſcéndens Chriſtus. 365.

éctio ſandi Evangélii ſecundùm
Marcum. 8
N illo témpore: Recumbénti-
1bus ündecim dilcipulis, appa-
ruit

*

380
ruit illis Jeſus, & exprobravit in-
credulitätem eòérum, & duritiam
cordis: quia iis, qui viderant eum
reſurrexiſſe non credidérunt. Et
réliqua.
De Homilia ſancti Gregòôrii Papæ.

E hac Aſcenſiônis ejus gloôria
étiam Habacuc ait: Elevatus
eſt ſol „ & luna ſtetit in ordine
ſuo. Quis enim ſolis nomine, niſi
Doôminus: & quæ lunæ nomine,
niſi Eccleſia deſignatur? Quous-
que enim Doônninus aſcendit ad
colos, ſancta ejus Eccleéſia adver-
ia mundi omnimodo formidavit:
at poſtquam ejus aſcenſione robo-
rata eſt, aperte prædicavit, quod oc-
cültè crédidit. Elevatus eft ergo
ſol, & luna ſtetit in ordineſuo.
quia cùm Dominus cœlum péetiit,
ſancta ejus Eccléſia in auctoritate
Prædicationis excrevit.
Ego rogabo Patrem. 366.

Inc ejúsdem Eccléſiæ voce
per Salomonem dicitur: Ecce
Iſté venit Säliens in montibus,
transiliens colles. Confideravit
namque tantrum ôperum cuͤlmi-
na, & ait: Ecce iiſte venit saliens in
moôntibus. Veniéndo quippe ad
redemptionem noſtram, quosdam,
ut ita dicam, ſaltus dedit. Vultis,
fratres chariſſimi, ipios ejus ſaltus
agnoſcere? De cœlo venit in üte-
rum;, de utero venit in præsépe,
de præsépe venit in crucem, de
cruce venit in ſepulchrum, de ſe-
pùlchro rédiit in cœlum. Ecce; ut
nos poſt ſe crrere taceret, quos-
dam pro nobis ſaltus manifeſtata
per carnem véritas dedit: quia ex-
ultavit ut gigas ad curréndam vi-
am fuam ut nos ei dicerémus ex
cotrde: Trahe nos poſt tei currémus
in odorem unguentôrum tuorum.
Ponis nubem. 366.

Nde, fratres charifiimi, oportet,
Lut illuc ſequamur corde, ubi
eum corpore afſcendiſſe credimus.
Deſideria terrena fugiamus: nihil
nos jam delectet in infimis, qui
Patrem habémus in cœlis. Et hoc
nobis eſt magnopere perpendén-
dum: quia is, qui placidus alcêndit,
terribilis redibit: & quidquid no
bis cum manſuetúdine præcepit,
hoc à nobis cum diſtrictiône exi.
get. Nemo ergo indulta pœniten-

tiæ témpora parvi pendat, nemo
curam ſui, dum valet, agere négli-
gat, quia Redemptor noſter tanto
tunc in judicium diſtrictior veénietz;
quantoò nobis ante judicium ma-
gnam patientiam prærogavit.
e Deum laudamus. II.

FERIASEXT A.

Incipit Epiſtola tertia B. Joannis
Apôſtoli.
QEniorCajo chariſſimo, quem ego
Qdiligo in veritate. Chariſſime de
omnibus orationem facio proſperè
te ingredi, & valére, ſicut proſpere
agit anima tua. Gaviſus ſum val-
dèe venientibus fratribus, & teſti-
mônium perhibentibus veritati
tuæ; ſicut tu in veritate àmbulas
Majorem horum non habeo gra-
tiam, quam ut audiam filios meos
in veritate ambulare.
Poſt paſſiònem. 363.

Hariſſime, fidélitêr facis, quid-
quid operaris in fratres & hoc
in peregrinos, qui teſtimonium
reddidérunt charitati tuæ in con-
ſpéêctu Eccléſiæ: quos, benefa-
ciens, deduúces dignée Deo. Pro
néômine enim ejus profecti ſunt:,
nihil accipiéntes à Gentibus. Nos
ergo debemus luſcipere huſùsmo-
di, ut cooperatoôres ſimus verita-
tis. Scripsiſſem forſitan Eccleéſiæ?:
ſed is, qui amat primatum geérere
in eis, Diôtrephes, non récipit
nos. Propter hoc ſi venero, com-
monébo ejus pera, quæ facit, ver-
bis malignis garriens in nos;
quaſi non ei iſta ſufficiant: neque

ipſe suſcipit fratres, & eos ger ſu⸗
ci-

epiunt, t
icit.
Ocnnis p

Hariſſim
lum,led
bertacit,ex
ton zidit D
Dotium réd
Dihlaverite
tum perhit

uum teſtüm

et. Molta h

Dite fiere
III Par fib
Alur amico⸗
Eraltare!

De demmone

(Alritorno
Gin nolkra e
lhuit,ſe er
dt. Anond
larteuit,cor
Bendo nihil
lr,llcepte
hon inelig
örcinen,
Mon in not
luem ſolan
cenci eiegi
Kenlbus v.
Uerlliſo.
ſencit, de
Aeum teſe
Deum ſit,
tllor eile.
UIm, ut
n cœlum.
Teinpu.

Willo ite

at) erd
agere netl
noſter tante
tior venie⸗
diciume
okait,
I

6XI1

P. Muni

no,gleen it
Ohariſtuee
ci l
leut hrahe⸗
ilus ſunnt
bus, Ee,
bus vell
tate ümbli⸗
n hubeole
in fllios md

,

s.

ethicingl

fntres ii
teſtimmonnd.

cipiunt, prôhibet, & de Eccléſia
Sjicit. . „
Omnis pulchritdo. 363.

Hariſſime, noli imitâri ma-
lum, ſed quod bonum eſt. Oui
benetacit, ex Deo eſti qui maléfacit,
non vidit Deum. Demsetrio teſti-
monium rédditur ab omnibus, &
ab ipſa veritate, ſed & nos teſtimo-
nium perhibemus: & noſti, quo-
niam teſtimonium noſtrum verum
eſt. Multa häbui tibi ſcribere, ſed
nolui per atraméntum & calamum
ſcribere tibi. Spero autem proti-
nus te videre, & os ad os loquée-
mur. Pax tibi. Salũtant te amici.
Salúta amicos nominatim.
Exaltare Domine. 363.

De Sermone S. Auguſtini Epiſc.

CAlvaàtor noſter, chariſſimi, ſi non
Qin noſtra carne diabolum trium-
phavit, ſe exercuit, non nobis vi-
cit. Si non in noſtro coôrpore re-
ſurréxit, conditioni noſtræ reſur-
géndo nihil contulit. Hæc qui di-
cit, ſuſcéptæ & aſsumptæ carnis
non intélligit rationem, confùndit
ördinem, evacuat utilitäatem. Si
non in noſtra carne perégit medi-
cinam, ſolam ergo ex homine nas-
céndi elegit injuriam. Recèdat à
sénſibus noſtris tam periculoôſa
perſuâſio. De noſtro eſt, quod ap-
péndit, de ſuo eſt, quod donavit.
Meum teſtor eſſe, quod cecidit, ut
meum ſit, quod reſurrexit. Meum
teſtor eſſe, quod jacuit intra tůmu-
lum, ut meum ſit, quod aſcendit
in cœlum.
Tempus eſt. 364.

N illo itaque noſtri géneris cor-
(vore nos Chriſti mors vivifica-
Vit, nos reſurréctio eréxit, nos as-
céênſio conſecravit. In illo noſtræ
originis corpore cœléſtibus regnis
arrham noſtræ conditiônis impoô-
ſuit. Elaborémus ergo, chariſſimi,
ut quemadmodum Düs in hac die
noſtro c corpore ad ſuperna con-
ſcendit, ita nos poſt illum, quõômo-
do poſſumus, ſpe aſcendamus, &
corde ſequämur. Ipſo affectu pari-
ter & proféctu aſcendamus poſt il-
lum, étiam per vitia ac paſſiones
noſtras. Si ufique unusquisque no-
ſtrùm súbdere eas ſibi ſtdeat, ac

381
ſuper eas ſtare conſuéſcat, ex ipſis
ſibi gradum cônſtruit, quo poſſit
ad fuperiora conſcendere. Eleva-
bunt nos, ſi ferint infra nos.
Non turbéetur. 364.

E vitiis noſtris ſcalam nobis
facimus „ ſi vitia ipia calca-
mus- Nam cùm bonitatis auctôre
non aſcendit malitia, nec cum Filio
Virginis libido atque luxuria. Non,
inquam aſcéndunt vitia poſt virtù-
ium paréntem, peccata poſt juſtum,
nec infirmitates ac morbi poſſunt
ire poſt meédicum. Igitur ſi intrare
ipsius Médici regnum volumus»
priùs vúlnera noſtra curémus. Or-
dinémus, & cuſtodiamus in nobis
ſtatum utriúsque ſubſtantiæ, ne
änimam, nobiliorem ůtique hémi-
nis portionem, tartaro pars de-
vôlvat inférior: ſed ſecum pôtiùs
cœlo ſanctificatum corpus acquirat
natura glorioſior: ipſo adjuvante,
qui vivit & regnat in ſæcula ſæcu-
lorum, Amen.
Alcéndens Chriſtus. 365.

Léctio ſancti Evangélii ſecundùm
Joaânnem. . .
N illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis Cùm veénerit Para-
clitus, quemego mittam vobis à
Patre, Spiritum veritatis, qui à Pa-
tre procédit, ille teſtimonium per-
hibébit de me. Et reliqua.
De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Enit die Pentecoôſtes Spiritus
ſanctus in centum viginti ho⸗
mines congregatos, in quibus & A-
pôſtoli omnes erant, qui illo adim-
pléti, cùm linguis mnium Genrtiũ
loquerentur, plures ex his, qui àde-
rant, tanto miraculo ſtupeftacti,
(quandéôquidem vidérunt, loquénte
Petro, tam magnum atque divinum
teſtimonium perhibéri de Chriſto,
ut ille, qui occiſus ab eis inter
moôrtuos deputabatur, returrexifie
& vivere probarétuar) compuùncti
corde converſi sũt, & tanti sangui-
nis tam impiè atque imaniter faſi,
indulgentiam percepérunt, ipſo re-
démpti sanguine, quem fudérunt.
Ego rogabo Patrem. 366.

Hriſti enim ſanguis ſic in re-
miſſiénem peccatorum oôm-
nium fuſus eſt, ut ipſum étiam
peccatum poſſet delére, quo fulu

382
eſt. Hoc ergo intuens Dôminus
dicébat: Odio habuerunt me gra-
tis 3 cùm autem venerit Paraclitus,
ille teſtimonium perhibébit de
me. Tamquam dieeret; Odio me
habueérunt, & occidérunt videntes,
ſed tale de me Paraclitus teſtimo-
nium perhibébit, ut eos faciat in
me crédere non videntes. Et vos,
inquit, teſtimonium perhibébitis,
qula ab initio mecum eſtis. Per-
hibebit Spiritus ſanéktus; perhibe-
bitis & vos. Quia enim ab initio
mecum eſtis, potéſtis prædicare,
uòd noſtis: quod ut modo non
faciatis, illius Spiritus plenitudo
nondum adeſt vobis.
Si enim non abiero, Parâclitus
non véniet ad vos: ſi autem abie-
10, mittam eum ad vas.
Cùm autem venerit ille, docebit
vos omnem veritatem, alleluja.
Non enim loquetur à ſemetip-
ſo; ſed quæcumque audiet, lo-
quétur, & quæ ventüra ſunt , an-
nuntiabit vobis. Cùm autem.
löria Patri. Cum autem.

Lle ergo teſtimonium perhibé-
bit de me, & vos teſtimonium
perhibébitis: dabit enim vobis fi-
důciam teſtimonium perhibendi
charitas Dei diffuta in cordibus ve-
ſtris per Spiritum ſanétum, qui da-
bitur vobis. Quæ tique Petro ad-
huc defuit, quando mulieris ancil-
læ interrogatiône pertérritus, non
Paruir verum teſtimônium perhi-
eére, ſed contra ſuam pollicitatiô.
nem timôre magno compulſus eſt
ter negare. Timorautem iſte non
eſt in charitàte: ſed perfécta chari-
tas foras mittit timorem. Dénique
ante paſſiönem Domini, ſervilis ti-
mor elus interrogatus eſt à fémina
ſervitũútis: poſt reſurrectionem ve-
10 Doômini, liberalis ejus amor
ab ipſo principe libertatis: & ideò
ibi turbabatur, hic tranquillaba-
tur: ibi quem dilexerat „ nega-
bat, hic quem negaverat, diligé.
bat. Sed adhuc étiam tunc amor
ipſe infirmus fuerat, & angúùſtus,
donec eum roboraâret, & dilataret
Spiritus ſanctus.
e Deum laudâmus. rII.
SABBATO INVIGILIA

Incipit Epiſtola Gathökea beäti
Judæ Apò ſtoli.

JDaa⸗ Jeſu Chriſti ſervus, frater
autem jacobi, his qui ſunt in
Deo Patre dilectis, & Chriſto Je-
i conſervatis & vocatis. Miſeri-
cordia vobis, & pax, & charitas ad-
impleatur. Chariſſimi, omnem
ſolicitůdinem faciens icribendi vo-
bis de commüni veſtra ſalute, ne-
ceſſe habui ſcribere vobis, depre-
cans „ ſupercertari ſemel traditæ
Sanctis fidei. Subintroierunt enim
quidam homines (qui olim præ-
ſcripti ſunt in hoc judicium) im-
pii, Dei noſtri gratlam transferén-
tes in Iuxuriam, & ſolum Domina-
torem, & Dominum noſtrum je-
ſum Chrifſtum negantes.
Foſt Paſſionem. 363.

Ommonéere autenmi vos volo=
ſcientes ſemel omnia, quôniam
Jéfus populum de terra &gypti fal-
vans, ſecundoô eos, qui non credidé-
runt,perdidit: Angelos vero, qui
non ſervavérunt ſuum principa-
tum, ſed dereliquérunt ſuum do-
micilium in judicium magni diei,
vincalis æternis ſub caligine reſer
vavit. Sicut Sodoma & Gomortha;
& finitimæ civitates simili modo
extornicàtæ, & abeüntes poſt carne
alteram, factæ ſunt exemplum:
ignis ætérni poenam ſuſtinentes.
Similiter & hi carnem quidẽ macu-
lant, dominatione autem ſpernunt,
majeſtatem autem blasphemant.
Omnis pulchritudo. 363.

„»Um Michsel Archngelus
cum diabolo diſputans alter-
carétur de Moyſi corpore, non eſt
auſus judiciuin infêrre blasphe-
miæ, ſed dixit: Imperet tibi Domi-
nus. Hi autem, quæcmque quidem
ignôrant, blasphémant: quæcúùm-

que autem naturaliter, tamquam
muta animalia, norunt, in his cot-
rumpüntur. Væ illis, quia in via
Cain abierunt, & errôre Balaam
mercede effuſi ſunt , & in contra-
dictione Core periérunt. Hi ſunt
in épaulis iuis maculæ, convivan-
tes ſine timore, ſemetipſos pas-
centes: nubes fine aqua; quæ à
ventis circumferüntur, arbores
al-

Altuthniles
lur eledic
celpumante
Gera erränti
Nebrälum ſe

UTIattätu
Fndbolo⸗

Un per
ſignum

(ad mater

Fere luci te
Uentis eos,
nlteto, 8
nos Ixta
Uon tenetur
Pein triſti
ni nec i

iis feent

Aot ül i⸗
umperine
onuſt,e
iluat ite,
Aur a0 lun
Der minitte
elorelsmis
Piriilidn
clo,inelin
Imllitare Dee
eellitite
I, ut diri
leheluntin
tismo h
dent Chrit
Teinpn

Ccepiß
tection
Uenenn ſer
CidnidAp.
ao Kare
Mlliei,

öidn be
oli

ewus ftt
gui funnn
& Chrito,⸗
Atis. Mlen
charitis
ni, omnen
letideneine
vobis gee⸗
lemel tntt
toierunt eln

gui olnn ⸗

lum Donu
1noktun)
es⸗
63.

v0s vo
nisguoru
1a KgyP
non eketh
105 velof
lumn prineſe
Int ſuumd
Iagbii
Aliginetec
Gonnn
imnili
tespol an
etemplo⸗
ſalinene
ſen
Pphicut⸗
1o. .

Urcklnuß
punaus iie
ore, iole
ge hluſ
it
ngued 8
: gleen⸗
1, llge
in li,in
n⸗

autumnaâles, infructuéſæ, bis moôr-
tuæ, eradicatæ, fluctus feri maris,
deſpumantes ſuas confuſiones: si-
dera errantia, quibus proceélla te-
nebrarum ſervata eſt in ætérnam.
Exaltäre Domine. 363.

Ex Tractatu S. Auguſtini Epiſc. de
Symbolo ad Catechumenos.

Dn per ſacratiſſimum Crucis
ſignum vos fulſcepit in ùtero
ſandta mater Eccleſia, quæ ſicut
& fratres veitros eum ſummæ lIæti-
tia ſpiritaliter pariet, nova proles
futura tantæ matris; quouùsque
per lavacrum ſanctum regeneratos
veræ luci reſtituat, congruis ali.
méntis eos, quos portat; palcat
in ütero , & ad diem partus ſui
lætos læta perducat „ quôniam
non tenétur hæc ſententia Hevæ,
quæ in triſtitia & gémitu parit fi-
hos: nec ipſos gaudéntes, ſed
poôtiùs flentes. Hæc enim lſolvit
quod illa ligaverat: ut prolem
quam per inobediéntiam ſui, morti
donavit „hæc per obedientiam re-
ſtituat vitæz. Omnia ſacraménta:
quæ acta ſunt, & aguntur in vobis
ver miniſterium ſervorum Dei,
exorcismis, orationibus, canticis
ſpiritualibus, inſufflatiénibus, ci-
licio, inclinatione cervicum, hu-
militate pedum, pavor ipſe omni
ſecuritàte appeténdus: hæc om-
nia, ut dixi, eſcæ ſlunt, quæ vos
reficiunt in ütero, ut renatos ex
baptismo hilares vos mater exhi-
beat Chriſto.
Tempus eſt. 364.

Ccepiſtis & Symbolum, pro-
à tectionem parturientis contra
venéna ſerpéntis. In Apocalypfi
Joàânnis Apéôſtoli ſeriptum eſt hoc,
quod ſtaret draco in conſpéctu
mulieris, quæ paritûra erat;, ut
cùm peperiſſet, natum ejus come-
deret. Draconem diabolum eſſe,
nullus veſtrùm ignoôrat: Mulierem
illam, Virginem Mariam ſignifi-
câſſe, quæ caput noſtrum integra
integrum péperit, quæ étiam ipfſa
figuram in ſe ſanctæ bccléſiæ de-
monſtravit , ut quòmodò filium
Hiriens „ Virgo permanſit, ita &
æc omni témpore membra ejus
pâriat, & virginitàtem non amit-
tat. Ipſas ſenténtias ſacratiſſimi

Symboli adjuvante Dômino expo-

383
nendas ſuſcépimus, ut, quid sin-
gulz contineant, veſtris séenſibus
intimémus. Parata ſunt corda ve-
ſtra, quia excluſus eiſt inimicus de
côrdibus veſtris.
Non turbetur. 364.

Uic vos renuntiâre proféſſi
eſtis ,in qua profeſtione non
hominibus, ſed Deo, & Angelis
ejus conſcribéntibus dixiſtis, Re-
nüntio. Renuntiate non ſolùm
vocibus, ſed étiam môribus: non
tantum ſono linguæ, ſed & actu
vitæ: nec tantum labiis ſonaänti-
bus „ ſed opeéribus pronuntianti-
bus. Scitote vos cùm callido;, an-
tiquo & veternoſo inimico ſus-
cepiſſe certmen : non in vobis
poit renuntiationem inveniat ope-
ra ſua, non jure vos attrahat in ſer-
vitutem ſuam. Deprehéenderis e-
nim & detégeris Chriſtiane, quan-
do liud agis: & aliud profitéris: fi-
délis in némine, aliud demonſtrans
in pere, non tenens promiſſiònis
ruæx fidem: modo ingrédiens Ec-
cléſiam orationes fündere „ poft
môdicum in spectaculis cum hi-
ſtrionibus impudicè clamare. Quid
tibi cum vompis diaboli, quibus
renunriâſti? .
Aſcéndens Chriſtus. 365.

ctio ſancti Evangélii ſecundùm
Jeàannem.

NX illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis suis: Si diligitis mesman-
daâta mea servâte. Et ego rogabo
Patrem „& älium Paràâclitum da-
bit vobis. Et réligdqu.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Uod ait; Rogâbo Patrem, &
alium Paraclitum dabit vobis:
oſténdit & ſeipsum eſſe Paraclitũ.
Paraclitus enim Latine dicitur ad-
vocatus: & dictum eſt de Chriſto:
Advocàätum habémus ad Patrem ⸗»
Jeſum Chriſtum juſtum, Sic autem
mundum dixit non poſſe accipere
Spiritum ſanéctum, ſicut étiam di-
Rum eſt: Prudéntia carnis inimica
eſt Deozlegi enim Dei non eſt ſub-
jéêcta; nec enim poteſt: welut ſi di-
camus: Injuſtitia juſtitia eſſe non
poteſt. Mundum quippe ait hoc
loco, mundi ſignificans dilestéôres.
quæ diléétio non eſt à Patre- Et id-
e dileckioni hujus mundi, qua

384
ſatagimus, ut minuâtur, & conſu-
matur in nobis, contraria eſt dilé-
ctio Dei, quæ diffunditur in cor-
dibus noſtris per Spiritum ſan-
cGtum, qui datus eſt nobis.
Ego rogabo Patrem. 366.

Undus ergo eum accipere non
poteſt, quia non videt eum,
neque ſcit eum. Non enim habet
invisibiles öculos mundana dilé-
Gtio, per quos videri Spiritus ſan-
ctus poteſt, qui vidéri niſi inviſi-
biliter non poteſt. Vos autem,
inquit, cognoſcétis eum, quia apud
vos manébit, & in vobis erit. Erit
in eis, ut mäneat; non manébit,
ut ſit: priùs eſt enim eſſe alicubi,
quam manere. Sed ne putarent,
quod dictum eſt, apud vos mané-
bit: ita dictum, quemâdmodum
apud hôminem hoſpes viſibiliter
manére conſuevit, expôſuit, quid
dixerit: Apud vos manebit, cùm
adjünxit, & dixit: In vobis erit.
si enim non abiero, Paraclitus
non véniet ad vos: ſi autem abie-
ro, mittam eum ad vos.
Cùm autem venerit ille, docébit
vos omnem veritatem, allelũûja
Non enim loqueétur à ſemetip-
fσ: ſed quæcumque audiet, lo-
quétur, & quæ ventüra ſunt, an-

bis. Cum autem.
Cüm autem.

nuntiàbit vobis.
16ria Patri.

Rgo inviſibiliter videtur. Nec,
ſi non ſit in nobĩs, poteſt eſſe
in nobis eſus ſciéntia: ſic enim à
nobis vidétur in nobis & noſtra
conſciéntia. Nam faciem videmus
altérius, noſtram vidére non péôſ-
ſumus: conſcientiam verò noſtram
vidémus, altérius non vidémus,
sed conſcientia numquam eſt niſi
in nobis: Spiritus autem tanctus
poteſt eſſe eétiam ſine nobis. Daturx
quippe, ut ſit & in nobis: ſed videéri
& ſciri, quemadmodum videndus
& ſciendus eſt, non poteſt à nobis,
ſi non ſit in nobis. Poſt promiſſio-
nem Spiritus ſancti, ne quisquam
putaret, quôd ita eum Dominus da-
turus fůëerit velut pro ſeipſo, ut
non & ipfſe cum eis eſſet futurus,
adjécit, atque ait: Non relinquam
vos orphanos, veniam ad vos.
Quamvis ergo nos Filius Dei ſuo
Patri adoptaverit filios, & eüm-
dem Patrem nos volùúerit habére
per grätiam, qui ejus Pater eſt per
natram: tamen etiam ipfe circa
nos patérnum affectum quodam-
modo demônſtrat, cùm dicit: Non
relinquam vos orphanos.
Pe Deum laudamus. II.

IN

A b V

Cün comple,
388.
e

te Dominum

Uncomp
öles, er
Dirler in eod
el npente d
Gnunn adrenie
Mentis, & ren
Abietant ſecl

Uni Creit
Mentes tn

Uleſugem⸗

Cr tu cteilt
i dicens
Arillmmidon
ns pirus
Etſhiittl
Aeptiton
Mitus bate
1tite gron
elmone dit
lende lun
tlünge amd
tuürmna noſt
liteitm
ltem rep
terhque
lemus on
er teſcizn
Meimns
keglentrii
tedamng 0
en riſt
t Elli
Suneni S
lnſealann

6

Repleri
o d

icepe

Cüm iten
Utem,

idetu Nen
8/ potekte
ic enin!
bis & wen
eln viten
ere non,
Verd nohin
on zitem
quann ektl
utem faut
nobis, Din
dbigles ii

nDomminuse
10 ſeigiot
eſet turumn
on kelingen
An 40
llius ei
63, en
luetit han
8 Patet elft
Aun iple n
kun glalt
n dielt t
nos.
Il.

INEESTIO

AD VESLPERAS;

Cùm compleréntur. ut infra in
Lau 3882 ixit Dômi-
77
& loc auda-
te Dôminum omnes Gentes. 79.

nus.

Um compleréntur dies Pente-
côſtes, erant omnes diſcipuli
pariter in eédem loco: & factus
eſt repéntè de cœlo ſonus, tam-
quam adveniéntis ſpiritus vehe
méntis, & replévit totam domum,
ubi erant ſedentes.
Eni Creator Spiritus;,
Mentes tuorum viſita »,
Imple ſuperna gratia,
Quæ tu creâſti, péctora.
ui diceris Paraclitus;
Altiſſimi donum Dei,
Fons vivus, ignis, chaàritas »
Et ſpiritalis unctio.
u ſeptiféörmis münere,
Digitus Patérnæ déxteræ:
Tu ritè promiſſum Patris
Sermone ditans gùttura.
ccénde lumen senſibus,
Infnde amöôrem côrdibus,
Infirma noſtri côrporis,
Virtúte firmans pérpeti.
oſtem repellas löngius,
Pacemque dones prôtinus;
Ductore ſic te prævio
Vitemus omne nõôxium.
er te ſciamus da Patrem?»
Noſcàmus atque Filium,
Téque utriúsque Spiritum;
Gredamus omni tempore.
eo Patri ſit glôria,
Et Filio, qui à moôrtuis
Surréxit, ac Paraclito,
In ſæculorum ſæcula. Amen.

Repléti ſunt omnes Spiritu
ſancto, alleluja. .
Et cœpérunt loqui, alleluja.

Non vos relinquam érphanos ,
alleluja: vado, & vénio ad vos,
alleluja: & gaudébit cor veſtrum,

alleluja.

385

Eus, qui hodiérna die corda fi-
délium ſancti Spiritus illuſtra-
tiône docuiſti: da nobis in eòdem
Spiritu recta sapere, & de ejus
ſemper conſolatiône gaudére. Per
Däüm. in unitate ejüsdem Spiritus.
D O M I N C A

ztut A llelúja, Spi-
ritus Domini replévit orbem terra-
runt: & Venite, adorémus, allel.
enite, exultémus. I.

Am Chriſtus aſtra aſcénderat »
Revérſus unde vénerat, .
Patris fruéndum múnere,
Sanctum datúrus Spiritum.
olémnis urgébat dies,
Quo myſtico ſeptémplici
Orbis volutus sépties;,
Signat beata témpora.
um lucis hora tértia
Repéntè mundus intonat;
Apôſtolis orantibus
Deum venire nuntiat.
e Patris ergo lůmine
Decôrus ignis almus eſt;»
Qui fida Chriſti péctora;,
Galôre verbi cômpleat.
Impléta gaudent viſcera »
Afflata ſancto Spiritu,
Vocésque divérſas ſonant»
Fantur Dei magnalia.
otique cunctis Géntibus,
Græcis, Latinis Barbaris,
Simùlque demiräântibus,
Linguis loquúntur omnium.
udæa tunc incrédula,
Vesana torvo ſpiritu,
Madeére muſto sobrios
Chriſti fideles increpat.
ed éditis miraculis,
Occurrit, & docet Petrus»
Falsum profari pérfidos »„
Ioéle teſte comprobans.
eo Patri ſit gloria,
Et Filio, qui à môrtuis
Surréxit, ac Paraclito;
In ſæculorum ſæcula. Amen.

Factus eſt repéntè de cœlo ſonus
adveniéntis ſpiritus veheméntis »

allelũja, alleluja.
B b

386 . te de⸗ HH
vIal qui inhabitâre facit unius moris
Agnus Dömihhs,& laudabilis in domo. . . .
N nimis * in civitate Dei noſtri, Oui educit vinos in fortitũdine: *

in monte ſancto ejus. ſimiliter eos qui exaſperant, qui
undatur exultatione univérſæ habitant in ſepulchris.
ferræ mons Sion: *† latera Aquilé- Deus cùm egrederéris in conſpéctu
nis, civitas Regis magni. pôpuli tui, * cùm pertransires in
eus in domibus ejus cognoſcé- desérto⸗
tür, * cùm ſuſcipiet eam. erra mota eſt, étenim ccli di-

môniam ecceReges terræ congre- ffillavérunt à facie Dei Sinai, *
gAt1 lunt. * convenérunt in unum. à facie Dei Ifrael, .
Ipfſi vidéntes ſic admirati ſunt, pluùviam voluntariam ſegregabis
Sonturbati ſunt, commôti ſunt: *“ BDeus hæreditati tux: * & infir-
tremor apprehendit eos. mata eſt, tu verô perfeciſti eam.
bi dolores, ut parturiéntis, *“ Animalia tua habitabunt in ea: *
in spiritu veheménti conteres na- parâſti in dulcédine tua pauperi
ves Tharfſis. Deus. .
icut audivimus, ſic vidimus in pominus dabit verbum evangeli-
Avitate Domini virtütum, in ci- Zintibus ,„* virtúte multa.
vitate Dei noſtri: *τ Deus fundavit kex virtútum dilécti dilécti: * &

4

eam in æternum. ſPeciei domus dividere ſpôlia.
Suſcépimus Deus miſericördiam Si dormiatis inter medios cleros,
tuam, * in medio templi tui. pennæ columbæ deargentatæ, * &

ecundùm nomen tuum, Deus, poſteriôra dorſi ejus in pallore
Iic & laus tua in fines terræ: * auri.
juſtitia plena eſt déxtera tua. um diſcérnit cœléſtis reges ſu⸗
ætétur mons Sion , & exúltent per eam, nive dealbabntur in Sel-
fliæ judæ, * propter judicia tua mon *: mons Dei, mons pinguis.
Domine ons coagulatus, mons pinguis: *
ircumdate Sion, & complectimi- ut quid ſuſpicamini montes coa-
ni eam: * narrate in trribus ejus. gulatos? .
ônite corda veſtra in virtüte e- Mns, in, quo beneplacitum eſt
us: * & diſtribuite domos ejus, Deo habitare in eo: * étenim
ut enarrétis in progenie altera. Dôminus habitabit in finem.

S . 7 . 7- 14
uoniam hic eſt Deus, Deus no- urrus Dei decem millibus mülti⸗

Iter in æternum, & in ſæculum plex, millia lætantium: * Doômi-
ſæculi: * ipſe reget nos in læcula. nus in eis in Sina in ſancto. .
Factus eſt repénté de coœlo Aſfcendiſti in altum, cepiſti capti-
ſonus adveniéntis ſpiritus vehe- vitatem: * accepiſti dona in ho-
méentis, allel. allel. minibus. . .
„Confirma hoc Deus, quod Etenim non credentes, * inhabi-
operatus es in nobis: à templo täre Doôminum Deum. „.
ſancto tuo, quod eſt in Jerüſalem, B enedictus Däüs die quotidie: *
allelùja, alleluja. prôſperum iter faciet nobis Deus
salutäàrium noſtrorum. r
Xürgat Beus, & diſſipéntur Deus noſter, Deus ſalvos faciéndi:
inimici ejus: * & fugiant, qui & Dômini Domini éxitus mortis.
odérunf eum, à facie ejus erumtamen Deus confringet ca-
icut deficit fumus, deficiant: „ pita inimicorum ſuôrum: * verti-
ſicut fluit cera à facie ignis, ſic cem capilli perambulantium in
péreant peccatores a facie Dei. delictis ſuis.
t juſti epuléntur, & exültent in Dixit Doôminus: Ex Baſan con-
conipectu Dei: & delecténtur in vértam, * convértam in profün-
lætitia. . dum maris.
O antate Deo, pſalmũ dicite nomi- Utrt intingatur pes tuus in sängui-
ni ejus: iter facite ei, qui aſcéndit ne: * lingua canum tuorum ex
ſuper occaſum: Düs nomen illi. inimicis ab ipſo. .
²& xultate in conſpectu ejus, * tur- Viderunt ingréflus tuos Deus, *
babüntur à facie eius, patris or- ingréfins Dei mei, Regis mei, qui
phanorum;, & jüdicis viduarum. eſt in ſando. .
Geus in loco ſancto luo : * Deus Kavenérunt principes conſ⸗
Plal-

uncti

llentibus
Culirumm tym
n becleſis
ino, de
bibemamin
pentis ezce
lincies u
Uuncies 25

Rpbrali.

nla Dens
Umg hoe Den

inobis,

enplo tuo

(Eferen hege

lepa feras
lio tuurorum
Iun: Yut ere
bin ſunt alge
Ulpa Gent
thient lezan
lis prevenie
ebna texre
lie Domino
Zillite Deo
Crlum celi,
ece gabit p
llsdate glori⸗

ubdldu,
inbiis de
Dens Unelie
foriticinen
usDeug,
Conir
Oetitus esi
ncto nn,
lel alel,
Dmit
Kübintut⸗
ene zallel.

. Domine
nnns es ve
rleliöne

fi:an
mmicn
nentancku

enden
aee
Utegig

Nias noi
Ottitücine
elant,

in conlekn
Ittansites

nim cri
el Kini,

unt in a
tui pulge

Un efalkt
moltt.
cieci:il
ele oli
ntlige⸗
tgenlale
in M

tis ters
büntunn
mons
ons hinln
Wone; 6

eplicimn
0 : en
n finen
nillibunt⸗
um: M
ſancto.
1 cepihhe
dont N-
gtes,
n,
e glai

e nons

Gtus nlol
corflite
un: ii.
Plmmun

s 11 d,
4 nolu

Rers

,, (Mi

pfalléentibus, * in médio juven-
cularum tympaniſtriarum.
n Eccleſiis benedicite Deo Dô.
mino, * de fontibus Itrael. .
bi Bénjamin adoleſceêntulus * in
mentis excéſſu.
e& rincipes Juda, duces eòôrum: *
Principes Zàbulon , principes
Néphtali.
anda Deus virtúti tuæx: * con-
firma hoc Deus, quod operatus es
in nobis.
templo tuo in Jeruúſalem, * tibi
ôfferent Reges mùúnera.
ncrepa feras arundinis, congreg-
tio taurôrum in vaccis populo-
rum: * ut excludant eos, qui pro-
baàti ſunt argento.
iſſipa Gentes, quæ bella volunt:
Vénient legati ex Xgyto: † &π thiô-
pia prævéniet manus ejus Deo.
egna terræ, cantaâte Deo: * psâl-
Ute Domino.
sallite Deo, qui aſcéndit ſuper
cœlum coli, ad Orientem.
cce dabit voci ſuæ vocem virtũ-
tis: date glériam Deo ſuper Iſfrael'=
magnificentia ejus, & virtus ejus
in nůbibus.
irabilis Deus in Sanctis ſuis,
Deus Iſtael ipſe dabit virtutem, &
fortitädinem plebi ſuæ: * benedi-
ctus Deus.
Confirma hoc Deus, quod
obeérätus es in nobis: a templo
ſancto tuo, quod eſt in Jeruùſalem,
allel. allel.
Emitte Spiritum tuum; &
creabüntur: & renovabis faciem
terræ,allel. allel.

Enedic àanima mea Démino: *
5, Doômine Deus meus magni-
ficatus es vehementer.
onfeſſinem, & decorem indui-
ſti: amictus lùmine ſicut veſti-
meénto.
xténdens cœlum ſicut pellem: *
dui tegis aquis ſuperiora ejus.
ui ponis nubem aſcénium tu-
um: * qui ambulas ſuper pennas
ventôrum.
ui facis Angelos tuos, ſpiritus; *
miniſtros tuos, ignem uréntem.
ui fundâſti terram ſuper ſtabili-
fätem ſuum: non inclinabitur
in ſæculum ſæculi.
4byſſus ſicut veſtimentũ, amictus
éjus: W ſuper montes ſtabunt aquæ.
A b increpatiône tua fügient: * à
Vvoce tonitrui tormidabunt.

387
ſcêndunt montes, & deſcén-
unt, campi, *† in locum, quem
fundàſti eis.
Terminum poſuiſti, quem non
transgrediéntur: * neque conver-
téntur operire terram
ui emittis fontes in convälli-
Bus: * inter médium montium
pertransibunt aquæ.
otabunt omnes béſtiæ agri:
expectabunt ônagri in ſiti ſua.
uper ea volucres cœli habitaâ-
bunt: * de medio petrârum da-
bunt voces.
igans montes de ſuperiôribus
Iùis: * de fructu perum tuôrum
ſatiaàbitur terra.
roducens fonum juméntis, * &
herbam ſervitti höminum.
t educas panem de terra, & &
vinum lætificet cor hominis.
t exhilaret faciem in leo, * &
Panis cor hominis confirmet.
aturabúntur ligna campi, & cedri
Libani, quas plantavit: “ illic paſſe-
res nidificabunt.
erôdii domus dux eſt eòrum: *
montes exceélſi cervis: petra refu-
gium herinaciis.
ecit lunam in témpora: ſol
cognôvit occaſum ſuum.
oſuiſti ténebras, & facta eſt
hox: * in ipiſa pertransibunt om⸗
nes béſtiæ ſilvæęe.
-atuli leonum rugiéntes, ut ràâpi-
ant, * & quærant à Deo eſcam ſibi.
rtus eſt ſol, & congregati ſunt, *
& in cubilibus ſuis collocabuntur.
xibit homo ad opus ſuum: * &
ad operationem ſuam usque ad
véſperum. .
uàm magnificâta ſunt épera tua
Püe! * omnia in ſapientia feciſti:
impleta eſt terra poſſeſſioòne tua.
oc mare magnum, & ſpatiôſum
manibus: * illic reptilia, quorum
non eſt nùmerus.
nimalia pusilla cum magnis, *
illic naves pertransibunt.
Nraco iſte, quem formdiſti ad illu-
déndum ei: omnia à te expéctant„
ut des illis eſcam in tempore.
dante te illis, colligent: aperién-
te te manum tuam, omnia imple-
büntur bonitate. .
vertéênte autem te faciem; tur-
babuntur: * auferes ſpiritum eo-
rum , & deficient, & in pulverem
ſuum revertentur.

Emittes ſpiritum tuum, & creabun-

tur, * & renovabis factem terræ.
B b 2 s it

88
it glé⁴ria Dñi in ſeculum: * lætä-
bitur Dôminus in opéribus ſuis.
ui/réſpicit terram, & facit eam
trémere: * qui tangit montes, &
fúmigant.
antabo Doômino in vita mea: &
piallam Deo meo, quamdiu ſum.
ucundum ſint ei eloquium meũ: *
ego verò delectabor in Dômino.
Deficiant peccatôres à terra, &
iniqui, ita ut non ſint: * benedic
anima mea Doômino.
. Emitte Spiritum tuum, &
creabuntur: & renovabis faciem
terræ, allel. allel.
„Spiritus Dömini replévit or-
bem terrarum, allel.
Et hoc, quod côntinet omnia,
ſcientiam habet vocis, allel.
ater noſter
Xkäudi Döômine.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangélii ſecůndùm
Joannem.
IN illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
Lcipulis ſuis: Si quis diligit me,
ſermônem meum ſervabit, & Pater
meus diliget eum, & ad eum ve-
niémus, & manſiôònem apud eum
faciémus. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregéôrii Papæ.

Ibet, fratres chariffimi, Evan-
gélicæ verba lectionis ſub bre-
vitate transcùrrere, ut poſt diutiùs
liceat in contemplatiône tantæ ſo-
lemnitatis immorari. Hôdie nam-
que Spiritus ſanctus repentino so-
nitu ſuper diſcipulos venit, men-
tésque carnalium in ſui amorem
permutavit, & foris apparéntibus
Iinguis igneis, intus facta ſunt cor-
da flammantia, quia dum Deum in
ignis viſiòne ſuſcepérunt, per amoé-
rem ſuàviter arsérunt. Ilpſe nam-
que Spiritus ſanctus amor eſt: un-
de & Joannes dicit: Deus charitas
eſt. Qui ergo mente integra Deum
desiderat, profécto jam habet,
quem amat Neque enim quisquam
poſſet Deum diligere, ſi eum „
quem diligit, non habeéret.
Cuûm compleréeêntur dies Pente-
céôſtes, erant omnes pariter in eô-
dem loco, alleluſa: & suúbito fa-
Kus eſt ſonus de cœlo, allelùja:
"Tamquam ſpiritus veheméntis,
& replévit totam domum, alleluja,
allelũja. .
Dum ergo eſſent in unum diſci-
puli congrégati propter metum Jju-

tatibus coarctamus.

dæôrum, ſonus repéntè de coœlo
venit ſuper eos. Tamquam.
Divinum auxilium.

Ed ecce, ſi unusquisque ve-
ſtrüm requiràatur, an diligat
Deum: tota fidúcia & ſecùra
mente reſpoôndet, Diligo. In ipſo
autem lectiônis exordio audiſtis
quid véritas dicit: Si quis diligit
me;, ſermônem meum ſervabit.
Probatio ergo dilectiônis, exhibi-
tio eſt peris. Hinc in Epiſtola ſua
idem Joannes dicit: Qui dicit, Di-
ligo Deum, & mandata ejus non
cuſtôdit, mendax eſt. Verè étenim
Deum diligimus, & mandata ejus
cuſtodimus, ſi nos à noſtris volup-
Nam qui ad-
huc per illicita deſidéria diffluit »„
profécto Deum non amat: quia ei
in lua voluntaàte contradicit.
Repléti ſunt omnes Spiritu
ſancto, & cœpérunt loqui, prout
Spiritus ſanctus dabat éloqui illis:
Et convénit multitùdo dicenti-
um, altel. Loquebantur variis
linguis Apéôſtoli magnalia Dei. Et.
Boria Patri. Et.
Ad ſocietàtem.

T Pater meus diliget eum, &
gad eum veniémus, & manfio-
nem apud eum faciémus. Pensate-
fratres chariſſimi, quanta ſit iſta
dignitas, habére in cordis hoſpi-
tio advéntum Dei. Certè ſi domum
noſtram quisquam dives, aut præ-
potens amicus intraret, omni feſti-
nantia domus tota mundarétur »
nequid fortâſſe eſſet, quod ôculos
amici intrantis offenderet. Tergat
ergo ſordes pravi ôperis, qui Deo
præparat domum mentis- Sed vi-
déte, quid véritas dicat: Veniémus,
& manſionem apud eum faciemus.
In quorümdä étenim corda venit,
& manſiônem non facit: quia peér
compunctionem quidem Dei re-
ſpéétum percipiunt; ſed tentatioônis
témpore hoc ipſum, quo compuncti

ferant, obliviſcûntur; ſicque àa
perpetranda peccata rédeunt, ac ſi
hæc minimè planxiſſent.
e Deum laudamus. II.
A D L A UD ES;/

Um compleréntur dies Pente-
côſtes, erant omnes pariter in
eòdem loco, allel. Homi-
aus regnavit. m reliquis. Ir.⸗

piritt
bemn terrärun
ſunt omnes
ceperunt lo⸗
Fonte
ſentur in a
Deo,allel.
ilis lingun
Dei, allel.

Um com
cöſtes,
Miter in eoe
Etlepente de
Jum zdyeni
Mentis, & rel
ieunt edte
Uana nob
Anni red
Cin SPhluitns
Uiptus et 4
enis pibrant
ngue keür⸗
Felbig ut elle
Rchtititeß
Ineuis locn
In lunn
lto mnaet
Cros Pliti
Arata lunt
lene
1no dletun
lo lege it
nune Der
lltuhrecin
Uipte nobis
elslte don⸗
Dudum ſacr
Uli kepleſti
Dimitte nof

Khnee.1..
utrit,
luleculöre
allei
lozalle

Lceipite p
felniseritis
Els allel.
18,
o fitlin
D Pplrie
s leine
der donte
1.,Min
eſigcens

Dei i
i, n

te de eol
Auam.
Uun,

liggne ſe⸗
1n Clltt
11 K lein
lieon Inig⸗

Hnitoat
uicicipdi
uin eſls nen

Aat: glui
tradielt.
nes Sli
ogi, Nel
I

Spiritus Dômini replévit or-
bem terrarum, allel. Repléti
ſunt omnes Sspiritu ſanékdto , &
cœpérunt loqui, allel. allel.
Fontes & omnia, quæ mo-
véntur in aquis, hymnum dicite
Deo, allel. Loquebantur
vaâriis linguis Apôſtoli magnalia
Dei;, allel. allel. allel.

Um compleréntur dies Pente-
.. côſtes, erant unes Miſtipuli
pPariter in eodem loco: & factus
eſt repénte de cœlo ſonus, tam-
quam adveniéntis ſpiritus vehe-
méntis, & replévit totam domum,
ubi erant ſedéntes.
Eâta nobis gaudia
Anni reduùxit orbita »
Cüm Spiritus Paraclitus
Illapſus eſt Apoſtolis.
Ignis vibrante lümine
Linguæ figàram détulit;
Verbis ut eſſent proôflui;,
Et charitate férvidi.
inguis loquuntur omnium:
Turbæ pavent Gentilium:
Muſto madére députant »„
Quos Spiritus repléverat.
atrata ſunt hæc myſticè;,
Paſchæ peracto témpore,
Sacro diérum circulo,
Quo lege fit remſſſio.
Pe nunc Deus piiſſime;,
Vultu precâamur cérnuo;
Illapſa no bis cœlitùs
Largire dona Spiritus.
Dudum ſacrata péctora
Tua repléſti gratia:
Dimitte noſtra crimina;
Et da quiéta témpora.

Deo Patri ſit gloria;, 4

Et Filio, qui à môrtuis
Surréxit, ac Paraclito,
In ſæculôrum ſæcula. Amen.
Repléti ſunt omnes Spiritu
ſancto, alleluja.
Et cœpérunt loqui;, allel.

Accipite Spiritum ſanctum, quorũ
remiséritis peccata, remittú⅛ntur
eis, allel.
Eus, qui hodieérna die corda
fidélium ſancti Spiritus illu-
ſtratiéône docuiſti: da nobis in eô-
dem Spiritu recta sapere, & de
eius ſemper conſolatiône gaudére.
Per Doôminum noſtrum. in unita-
te ejusdem Spiritus ſancti Deus.
F. br. Ohriſte Fili
Dei vivi, miſerére nobis, * Alle-

389
lIúja, allel. Chriſte Fili. Qui

ſedes ad dexteram Patris. All. all.

lôria Patri. Chriſte.
Exurge Chriſte, adjuva nos, all.
Et libera nos propter nomen
tuum, allel.
Pe eni, Creaâ-
tor Spiritus.

unc ſancte.
Spifitus Déômini.
um compleréntur.
Spiritus Doômini replévit
orbem terrarum, Alleluja »„
allel. Spiritus. Et hoc, quod
céôntinet omnia, ſciéntiam habet
vôcis. Alleluja „allel.
loria Patri. Spiritus.
Spiritus Paraclitus, allel.
Docébit vos omnia;,allel.

Repléti ſunt omnes.

Acta autem hac voce convénit
maltitdo, & mente confuſa
eſt, quoniam audiébat unusquis-
que lingua ſua illos loquéntes.
Spiritus Paraclitus, *% Al-

Iel. allel. Spiritus. Docébit
vos omnia. Allel. allel. .
lôria Patri. Spiritus. Repléti

ſunt omnes Spiritu ſanto, allel.
Et cœpérunt loqui, allel.
Loquebantur.

Udæi quoque, & Prosélyti, Cretes
& Arabes: audivimus eos loquén-
tes noſtris linguis magnalia Dei.
Repléti ſunt omnes Spiritu
ſanto, Allel. allel. Repleti.
Et cœpérunt loqui. Allel. allel.
lôria Patri. Repléti.
Loquebäntur variis
Apôſtoli, alleluja.
Magnalia Dei, alleluja.

linguis

Cùm compleréentur.

ixit Däüs.
77. 2
uùm comple-
réntur. Hyn eni Creator. 385.
Loquebântur variis linguis

Apôſtoli, allel.
Magnalia Dei, allel.

Hôdie compléti ſunt dies Pente-
côſtes, alleluja: hodie Spiritus
ſanctus in igne diſcipulis appa-
ruit, & tribuit eis charismatum
dona: miſit eos in univerium mun-
dum prædicare; & teſtificari: qui
b 3 cre-

39909 —
crediderit, & baptizàâtus fuerit,
ſalvus erit;, alleluja.
eus, qui hodięgrna.

FERIA SECUND A.
Spiritus Dömini replévit orbem
terrarum, alleluja.
Et hoc, quod côntinet mnia,
ſcieèntiam habet vocis „allel.
ater noſter. ,
xaudi Dômine.
Evangélica léctio. .
éctio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem.
N illo témpore: Dixit Jeſus Ni-
codemo: Sic Deus diléxit mun-
dum, ut Filium ſuum unigenitum
daret, ut omnis, qui credit in
eum, non péreat, ſed habeat vi-
tam æternam. Et réliqua.
Hgmilia S. Quguſtini Epiſcopi.

Uantum in Medico eſt, ſanâre
venit ægrôtum. Ipſe ſe interi-
mit, qui præcépta médici obſer-
vare non vult. Venit Salvator in
mundum. Quare Salvator dictus
eſt mundi, niſi ut ſalvet mundum,
non ut jüdicet mundum ? Salvari
non vis ab ipſo, ex te judicaberis.
Ef quid dicam, judicaberis? Vide
quid alt: Qui credit in eum, non
judicatur. Qui autem non credit,
quid dictûrũ ſperabas, niſi, judica-
tur? Quod addit: Jam, inquit, judi-
catus eſt: nondum apparuit judi-
Cium, & jam factum eſt judicium.
Jam non dicam vos ſervos, ſed
amicos meos: quia omnia cogno-
viſtis, quæ ogeratus ſum in mẽédio
veſtri, allel. *Accipite Spiritum
fanctum in vobis Paraclitum: ille
eſt, quem Pater mittet vobis, allel.
Vos amici mei eſtis, ſi fecéritis,
gquæg ego Præcipio vobis. Accipite-
Divinzum auxilium.

Ovit enim Déminus, qui ſunt
ejus: novit, qui permaneant
ad corénam „ qui permaâneant ad
flammam. Novit in area ſua triti-
cum;, novit & paleam: novit sége-
tem, novit & zizania. Jam judi-

catus eſt, qui non credit. Quare

judicatus? Quia non crèdidit in no-
mine unigéêniti Filii Dei. Hoc eſt
autem judicium: quia lux venit in
mundum, & dilexérunt homines
magis ténebras, quam lucem: erant
enim mala bpera eorum. Fratres
mei, quorum opera bona invénit
Déminus; Nullôrum. Omnia opera
mala invénit. Quomodo ergo qui-
dam fecérunt veritatem, & vené-
runt ad lucem? Et hoc enim sé-
quitur: Qui autem facit veritatem,
venit ad Tucem.
Spiritus ſanctus procédens à
throno, Apoſtolorum pectora in-
viſibiliter penetravit novo ſancti-
ficationis ſigno: Ot in ore
eôrum omnium génera naſceren-
tur linguarum, alleluja.
Advyénit ignis divinus, non
comburens, ſed illuminans, &
tribuit eis charismatum dona. Ut.
léria Patri. Ut.
Ad ſogietatem.

Ed dilexérunt, inquit, ténebras
magis, quam lucem. Ibi poſuit
vim. Multi enim dilexérunt pec-
câta ſua, multi confeſſi ſunt pec-
cata lua, quia qui confitétur peccâà-
ta ilua, & accſat peccata ſua, jam
cum Deo facit. Accuſat Deus pec-
cata tua, ſi & tu accùſas, conjun-
geris Deo. Quaſi duæ res ſunt ho-
mo, & peccator. Quod audis, ho-
mo, Deus fecit: quod audis, pecca-
tor, ipſe homo fecit. Dele;, quod
teciſti, ut Deus ſalvet, quod fecit.
Oportet, ut deris in te opus tuum
& ames in te opus Dei. Cùm au-
tem cœperit tibi diſplicére, quod
Geciſti, inde incipiunt bona pera
tua; quia accúſas mala 6pera tua.
Initium perum bonorum, con-
teſſio eſt perum malorum.
e Degm laugamus II.

Sic Deus diléxit mundum, ut Filiũ
ſuum unigenitum daret: ut omnis;
qui credit in iplum, non péreat, ſed
habeat vitam ætérnam, allel.

Eus, qui Apòôſtolis tuis ſanctum
dediſti Spiritum: concéde ple-
bi tuæ piæ petitioônis efféctum; ut
quibus dediſti fidem, largiaris 8&
Ppacem. Per Dominum. in unita⸗
te ejusdem.

Si quis diligit me, ſermonem men;
ſervabit, & Pater meus diliget “

vM eum v.
gen apuc eln

ell
ERI.
lritus .
Docebit
tet noſten,
ſiens.
etio ſanct
onnnem.
Nilo temp
lris: Ame
Auinon intra
Glnm,led
n ek,la⸗
Neäkium,
Utlgun.
Hmilia ,

Omminus
Eltio,
bnilitudin⸗
Rleckione,
Rene vivimu
ant uic
Mntar? Ad
Cligue proc
detur ili ſen
non (aturte
Ceſtbene l
here cicen
ne Fivendi,
el infnisn
elk agtemn e⸗
terta lenpe
ltam, quo
ſnuam intt
Appatua
ie linguæ
Leditque
Pinitas ſ
Et cœ
is, pron
(Mui illis
Diyit

Urrunt
homin
lidus,
dumi non
Volund aie
dere; non
ertalset
o guican
1s & lti
kndinilen
aliönesa
108 in
tlanm Ded
e det
Unibus:

dicktinne.
ei. Bor tl
lurteririn
Ent homines
lucem: ernt
um. flanss
bona inrerit
Ornniaopen
Ddo enzo g⸗
em, & vene⸗
noc enin
citreliten,

Drocecengl
nn pehon
or hnd
Dt In 0
eta leet⸗
üe.
ivinus, MW
lüminans,4
tum comn 1

1

it teneki
emn. lbi N

lelli
Ufiletn
ccatal
ſat hens

2 tes llnti⸗
od audlt

Caucdisſet⸗
. Dele,
te Ozli⸗
püicete Gn
nt hon
10hen ,
norum,
Srum.

teliut n
nlete⸗
n, Allel.

gtis te
conee 4

& ad eum veniémus, & manſioé-
nem apud eum faciémus, allel.
eus, qui.
F E RI A TZRTI A.
Spiritus Paraclitus, allel.
Docébit vos ômnia, allel.
ater noſter. psius
Hietas. Evangélica léctio
éctio ſancti Evangęglii ſegundum
Joannem.
E illo témpore: Dixit Jeſus Pha-
rilæis: Amen, amen dico vobis:
qui non intrat per öſtium in ovile
Ovium', ſed aſcéndit aliünde, ille
fur eſt, & latro. Qui autem intrat
Per oſtium, paſtor eit ovium. Et
Xéliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſçopi.

Ominus de grege ſuo „ & de
ôſtio, quo intratur ad ovile,
ſimilitudinẽ propéôſuit in hodiér-
na lectione. Dicant ergo Pagani:
Benè vivimus. Si per oſtium non
intrant, quid prodeſt eis, unde glo-
riantur? Ad hoc enim debet uni-
cuique prodeſſe bene vivere, ut
detur illi ſemper vivere, nam cui
non datur ſemper vivere; quid pro-
deſt benè vivere? Quia nec benè
vivere dicéndi ſunt, qui finem be-
nèé vivendi, vel cæcitate néſciunt;,
vel inflatione contéemnunt. Non
eſt autem cuiquam ſpes vera,; &
certa ſemper vivendi, niſi agnoſcat
vitam, quod eſt Chriſtus, & per
januam intret in ovile.
Apparuérunt Apoſtolis diſper-
titæ linguæ tamquam ignis, allel.
seditque ſupra ſingulos eoôrum
Spiritus ſanctus, allel. allel.
Et cœpeérunt loqui variis lin-
guis, prout Spfritus ſanctus dabat
Eloqui illis. Seditque.
o. Divinum auxzilium.

Uærunt ergo plermque tales
hômines étiam perſuadére ho-
minibus, ut bene vivant, & Chri-
ſtiani non ſint. Per aliam partem
volunt alcéndere, rapere & occi-
dere; non ut bonus paſtor con-
ſervare, atque ſalvare. Fuérunt er-

go quidam Philoſophi de virtüti-
bus & vitiis ſubtilia multa tractan-
tes, dividéntes, definiéntes, ratiocçi-
natiônes acutiſſimas concludéntes:
libros impléntes, ſuam ſapién-
tiam buccis crepantibus ventilan-

391
noſtram tenété, ſi vultis beite vi:
vere. Sed non intrabant per oſti-
um :pérdere volébant, mactare &
occidere.
⸗ Loquebantur variis linguis
Apôſtoli magnâlia Dei: * Prout
Spiritus ſanctus dabat éloqui illis,
allel. Repléti süt omnes Spiri-
tu ſancto, & cœpérunt loqui. Prout.
lorià Patri Prout.
Ad logieratem.

Uid de iſtis dicam ² Ecce ipſi
Phariſæi legebant & in eo;,
quod legébant, Chriſtum ſona-
bant, ventúrum ſperabant, & præ-
séntem non agnoſcébant. Jacta-
bant ſe étiam ipfſi inter vidéntes,
hoc eſt, inter ſapiéntes, & nega-
bant Chriſtum, & non intrabant
per oſtium. Ergo & ipſi, ſi quos
fortè ſeducerent, mactandos, &
occidéndos, non liberandos fedu-
cerent, & hos dimittäamus: videa-
mus illos, ſi forté ipfi intrant
per oſtium, qui ipsius Chriſti nô-
mine gloriantur. Innumerabiles
enim ſunt; qui ſe videntes non
ſolàm jactant, ſed à Chriſto il-
luminatos vidéri volunt: ſunt au-
tem hærétici
e Peum landaâmus. 1II.

Ego ſum ôſtium, dicit Dôminus:
per me ſi quis introierit, ſalvabi-
tur, & paſcug inyeniet ,allel.

Dſit nobis, quæſumus Dômi-
ne, virtus Spiritus ſancti: quæ
& corda noſtra cleménter expur-
get, & ab omnibus tueatur adver-
ſis. Per Dominum. in unitate
ejüsdem Spiritus.

Pacem relinquo vobis, pacem me-
am do vobis: non quomodo mun-
dus dat, ego do vobis, allel.
F E F I A Q U A RT A.

Repléti ſunt omnes Sspiritu
ſancto, alleluja. .
Et cœpérunt loqui, allel.
ater noſtex. .
iI vinculis.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangelii
Joannem 9
N illo tempore: Dixit jeius tur-
Ibis Judæôrum: Nemo poteſt ve-

ſecùndùm

tes, qui étiam dicere audérent ho- nire ad me, niſi Pater, qui miſit

minibus: Nos ſequimini, ſectam m traxerit eum.

Et réliqua.
b 4 Ho-

392
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Oli cogitâre te invitum trahi:
trahitur äanimus & amoôre.
Nec timére debémus, ne ab ho-
minibus, qui verba perpendunt,
& a rebus maximè divinis intelli-
géndis longe remôti ſunt, in
hoc Scripturarum ſanctarum E-
vangélico verbo förſitan repre-
hendamur, & dicàtur nobis: Quoô-
modo voluntate credo, ſi trahor?
Ego dico: Parum eſt voluntate:
étiam voluptate traheris. Quid
eſt, trahi voluptaâte? Delectaâre in
Dômino: & dabit tibi petitiones
cordis tui. Eſt quædam volúptas
cordis, cui panis dulcis eſt ille
cœleſtis. Porro ſi Poeétæ dicere
licuit: Trahit ſua quemque vo-
lúptas; non necéſſitas, ſed vo-
Iuptas non obligatio, ſed dele-
ctatio; quantò foôrtius nos dicere
debémus, trahi hominem ad Chri-
ſtum, qui delectatur veritate, de-
lectatur beatitúdine, delectatur
juſtitia, delectatur ſempitérna vita,
quod totum Chriſtus eſt. An verò
habent corporis ſenſus voluptates
ſuas, & animas deséritur à vo-
luptatibus ſuis? Si animus non ha-
bet voluptates ſuas, unde dicitur:
Filii autem höminum ſub tegmi-
née alarum tuarum ſperabunt: In-
ebriabuntur ab ubertäte domus
tuæx, & torrénte voluptaâtis tuæ
Potàbis eos: Quôniam apud te
eſt fons vitæ, & in lumine tuo
vidébimus lumen.
Diſciplinam & ſapiéntiam do-
cuit eos Dôminus, alleluja: fir-
mavit in illis gratiam Spiritus ſui .
Et intelléctu implévit corda eoô-
rum, alleluja.
Repentino namque sonitu Spi-
ritus ſanctus ſuper eos venit. Et.
d. Divinum auxilium.

A amântem,

& ſentit, quod
dico

: da deſiderantem,

ter, quem träâzerit? ſi trahéndi
tumus;, ab illo trahamur, cui dicit
quædam, quæ diligit: Poſt odo-
rem unguentorum tuorum curré-
mus. Sed quid intélligi voluit »„
advertämus fratres, & quantum
poôſſumus, capiamus. Trahit Pater
ad Filium eos, qui prontérea cre-

Patrem habére Deum. Deus enim
Pater æqualem ſibi genuit Filium:
& qui côgitat, atque in fide ſua
lentit & rêminat, æquaàlem eſſe
Patri eum; in quem crédidit, ip-
ſum trahit Pater ad Filium.
Ite in univérſum orbem, &
prædicate Evangélium, alleluja.
Qui crediderit, & baptizatus fue-
rit, ſalvus erit, allel. allel. allel.
In nomine meo dæmonia eji-
gient, linguis loqueéntur novis »„
ſerpéntes tollent. Qui.
loria Patri. Qui.
Ad ſocietàtem.

Rius crédidit creatùram, non
eum traxit Pater: quia non
considerat Patrem, qui Filium non
credit æqualem, Quid dicis: 0 Ari à
Quid dicis hærétice? quid léque-
ris? quid eſt Chriſtus? Non, inquit,
Deus verus, ſed quem fecit Deus
verus. Non te traxit Pater: non
enim intellexiſti Patrem, cujus
Filium negas. Aliud côgitas, non
eſt ipſe Filius: nec à Patze trahe-
ris, nec ad Filium traheris. Aliud
eſt enim Filius, aliud quod tu di-
cis Photinus dicit: Homo ſolùm
eſt Chriſtus, non eſt & Deus. Qui
ſic credit, non Pater eum traxit.
Quem traxit Pater à Illum, qui di-
cit? Tu es Chriſtus Filius Dei vivi.
Ramum viridem oſténdis ovi,
& trahis illam. Nuces puero de-
monſtrantur, & trahitur: & quod
currit, trahitur, amando trahitur;
ſine læfône côrporis traähitur»

cordis vinculo trahitur. Si ergo iſta,

da quæ inter delicias & voluptates

eſuriéntem, da in iſta ſolitdine terrénas revelantur amantibus,

peregrinantem, atque ſitiéèntem „
fontem ætérnæ patriæ ſuſpiran-
tem: da talem, & icit, quid dicam.
Si autem frigido loquor, netcit .
quid léôquor. Tales erant iſti,
qui invicem murmurabant. Pa-
ter, inquit, quem traxerit, venit
ad me. ‚Quid eſt autem, Pater
quem traxerit, cùm ipfſe Chriſtus
trahat? Quare vôluit dicere, Pa-

trahunt „ quéôniam verum eſt:
Trahit ſua quemque volùptas: non
trahit revelatus Chriſtus à Patre à²
Quid enim fortiùs desiderat ani-
ma;, quàm veritatem?
e Deum laudamus. II.

Ego ſum panis vivus, dicit Doͤmi⸗
nus, qui de cœlo deſcéndi, alle-
luja, alleluja.

dunt in Filium, quia eum côgitant

Tntes n
mine,p⸗
dit, üllum
neln , ſict
IIs,Veritate
Eregnat in
Ulus ſancti 1

o ſum pan.
lteſeendi:
thoe hane,
DIns, guem
pro munc
ENI
Gplritus Doa
tentumpalle
cütinetommn
heis, Alel.

, Hyange
eio lanct
lneim.
Nilo teny⸗
Ulu duoeci
UIIsVintütem
Onnin demor
Cutarent. d
Homilas.
Valis
Nbelizar
1i; byangeli
Ulga, üne
10 ,fine Pan
elt, lubsii
Non teguiren
Diyguo mi
Nolelper
clündach en
hititalen
e forma
velut
ſteitur e0
ſlun potel
töle dirit
elns lee⸗
uns primnd 6
Aue condan
kumpur pace
ſeryent, h

Ate per c
altitiiſnr⸗
icyenit
Crdürens
nntümens,
lrcatz

1 Munda *
Uanatum 6

ſ tnihen
mutzci di
t: Lol ol
Lohuin cutt.
llei woln,
& guammn
. TIahit at
(e⸗

n. Dein eii
enuithllun
le in ſtel
Abilenn
1letickt,i
iliun.

entut o)
ui⸗
l.

Atütam, I
1 ¹ gbie

1 quid
18Noninge,

destlent
n!
B II.
Gict en.

1adi.

lercir

*

Entes noſtras, quæſumus, Déô-
WImine, paraclitus, qui à te pro-
ceêdit, illuminet, & inducat in
omnem, ſicut tuus promiſit Fi-
lius, veritatem. Qui tecum vivit
& regnat in unitate ejüsdem Spi-
ritus ſancti Deus.

Ego ſum panis vivus, qui de cœ-
lo deſcéndi: ſi quis manducaverit
ex hoc pane, vivet in æternum, &
panis, quem ego dabo, caro mea
eſt pro mundi vita, allel.
F E RI A QUIN T A.
F. Spiritus Dômini replévit orbem
terrarum, allel. Et hoc, quod
côntinet omnia, ſciéntiam habet
vocis, allel. ater noſter.
xäâudi Dômine.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangélii ſecundàùm
Lucam.
IN illo tempore: Convocatis Je-
ſus duôdecim Apôſtolis, dedit
illis virtutem, & poteſtatem ſuper
omnia dæmonia, & ut languoôres
curarent. Et réliqua.
Homilia S. Ambròôſii Epiſcopi.

Ualis débeat eſſe; qui evan-
gelizat regnum Dei, præcép-
tis Evangélicis deſignatur: ut ſine
virga, ſine pera, ſine calceamén-
to, ſine pane, ſine pecunia, hoc
eſt, ſubsidii ſæcularis adminicula
non requirens; fidéque tutus, putet
ſibi, quo minus ea requirat, magis
poſſe ſuppétere. Quæ poſſunt, qui
volunt, ad eum derivare tractäatum,
ut ſpiritalem tantümmodòô locus
iſte formare videatur affédum:
qui velut induméntum quoddam
videatur corporis exuiſſe, non
ſolùm poteſtate rejécta, contemp-
tisque divitiis, ſed étiam carnis
ipsius illécebris abdicatis. Qui-
bus primò omnium datur pacis at-
que conſtäntiæ generale manda-
tum, ut pacem ferant, conſtantiam
ſervent, hoſfſpitalis neceſſitudinis
jura cuſtodiant: aliénum à prædi
catore regni cœléſtis äſtruens cur-
ſitare per domos, & inviolabilis
hoſpitii jura mutare.
Advénit ignis divinus, non
combùúrens, ſed illüminangs: non
consumens, ſed lucens: & invé-
nit corda diſcipulôrum receptaàcu-
la munda: Et tribuit eis cha-
rismatum dona;, allel. allel.

393
Invénit eos concôrdes charita-
te, & colluſtravit eos inündans
gratia Deitaàtis. Et tribuit.
Divinum auxilium.

Ed ut hoſpitii gratia deferénda
censétur, ita étiam, ſi non
recipiäantur, excutiéndum puùlve-
rem, & egrediéndum de civitate
mandaàtur. Quò non mediogçris
boni remuneratio docéèétur hofſpi-
tii; ut non ſolùm pacem tribua-
mus hoſpitibus, verum étiam, ſi
qua eos terréenæ obümbrant deli-
cta levitatis, recéptis Apo ſtolicæ
pra dicatioônis veſtigiis auterantur.
Nec otiosé ſecündum Matthæum
domus;, quam ingrediantur Apô-
ſtoli, eligéenda decérnitur, ut
mutandi hoſpitii, neceſſitudinis-
que violaändæ cauſa non sůppetat.
Non tamen éadem cautio recep-
tôri mandatur hoſpitii; ne, dum
hoſpes eligitur, hoſpitalitas ipſa
minuatur.
Spiritus ſanéctus replévit totam
domum, ubi erant Apôſtoli: &
apparuérunt illis diſpertitæ lin-
guæ tamquam ignis, ſeditque ſupra
singulos eõérum: Et repléti
ſfunt omnes Spiritu ſancto, & cœ-
pérunt loqui variis linguis, prout
Spiritus ſanctus dabat éloqui illis;,
alleluja;, allel. allel.
Dum ergo eſſent in unum diſci-
puli congregati propter metum
Judæôrum, ſonus repente de
cœlo venit ſuper eos. Et.
loria Patri. Ete
Ad ſocietatem.

Ed hæc, ut ſecundùm litteram
de holpitii religiône venerabi-
lis eſt forma præcépti: ita étiam
de myſtério ſententia cœleéſtis ar-
ridet. Etenim cůùm domus eligi-
tur, dignus hoſpes inquiritur. Vi-
deamus igitur; ne fortè Eccléſia
præferénda deſignétur, & Chriſtus.
Quæ enim dignior domus Apoſtoô-
licæ prædicatiônis ingréſſu, quam
ſancta Eccléſia à aut quis præferen-
dus magis omnibus vidétur eſſe,
quaàm Chriſtus, qui pedes ſuis lava-
re conſuévit hoſpitibus: & quos-
cumque ſua recéperit domo, pollu-
tis non patiatur habitaré veſtigiis:
ſed maculôſos licèt vitæ prioris, in
réliquum tamen dignétur mundare
procéſſus? Hic eſt igitur ſolus,
quem nemo debet desérere, ne-
B b S mo

394 . .
mo mutàre. Cui benè dicitur: Dé-
mine, ad quem ibimus? verba vitæ
æztérna habes, & nos crédimus.

e Deum landamus. II.

Convocatis Jeſus duòdecim diſci-
pulis ſuis, dedit illis virtutem &
poteſtatem ſuper omnia dæmoônia,
& ut languôres curarent: & miſit
illos prædicare regnum Dei, &
ſanare infirmos, alleluja.

Eus, qui hodierna die corda
fidélium ſandti Spiritus illu-

ſtratione docuiſti: da nobis in eô-
dem Spiritu recta sapere, & de ejus

ſemper conſolatione gaudére. Per

Déôminum noſtrum. in unitate
ejusdem Spiritus ſancti Deus.

Spiritus, qui à patre procédit, allel.
ille me clarificabit, allel. allel.
F E RI A „S E X TL' A.

Spiritus Paraclitus, allel.
Docébit vos omnia, allel.
ater noſter.
psius pietas.
Evangélica lectio.
Ectio ſancti Evangélii ſecndùm
Lucam,

In illo témpore: Factum eſt in
una dierum, & Jeſus ſedebat
docens., Et erant Phariſæi ſedén-
tes, & Legis doctoôres, qui véne-
rant ex omni caſtello Galilææ, &
Judææ „& Jerúlalem: & virtus
Dômini erat ad ſanandum eos.
Et réliqua.
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

On otiôſa hujus paralytici,
nec anguúſta medicina eſt,
quando Doôminus & oraâſſe præ-
mittitur: non utique propter ſuf-
fragium, ſed propter exemplum.
Imitandi enim ſpeécimen dedit,
non precandi ambitum requisivit.
Et conveniéntibus ex omni Gali-
læa ,& Judæa, & Jeruſalem legis
doctoribus, inter ceterorum re-
média debilium, paralytici iſtius
medicina defſcribitur. Primùm
mnium, quod ante diximus,
unusquisque æger petéêndæ preca-
tôres lalûtis debet adhibere, per
uos noſtræ vitæ compago reſolu-
ta actumque noſtrorum clauda

Non vos me elegiſtis, ſed ego
elégi vos, & pôſui vos: * Ut
eatis„ & fructum afferatis, &
fructus veſter mâneat, allel. allel.
„Sicut miſit me Pater, & ego
mitto vos. Ut eatis.
Divinum auxilium.

Int igitur aliqui monitôres
mentis, qui aänimum hominis,
quamvis exteriôris corporis debi-
litate torpéntem, ad ſuperiora
érigant. Quorum rurſus admini-
culis & attöllere & humiliare ſe
facilis ante Jeſum loçétur, Domi-
nico videri dignus aſpectu. Humi-
litatem meam réſpicit Dominus,
quia reſpéxit humilitatem ancillæ
ſuæ. Quorum fidem ut vidit, di-
xit: Homo, remittüntur tibi pec-
cata tua. Magnus Dominus, qui
aliorum mérito ignéôlſcit aliis: &
dum alios probat;, aliis relaxat er-
rata. Cur apud te, homo, colléga
non valeat, cùm apud Deum ſervus
& interveniéndi méritum;, & jus
habeat imperrandi? .
Spiritus Dômini replévit or-
bem terrarum: Et hoc, quod
côntinet omnia, ſciéntiam habet
vocis, alleluja;, allel.,
Omnium eſt enim artifex, om-
nem habens virtätem, omnia pro-
picçiens. Et. I16ria Patri. Et.
Ad ſocietatem.

„ 7
Iſce, qui judicas, ignoſcere,
diſce, qui æger es; impetraré.
Si gravium peccatôrum diffidis vé-
niam, adhibe precatôres, adhibe
Eccléſiam, quæ pro te precétur;
cujus contemplatione, quod tibi
Dominus negare poſſet;, ignôſcat.
Et quamvis hiſtôriæ fidem non de-
beamus omittere, ut veré paralytici
iſtius corpus credamus eſſe ſanatu:
cognoſce tamen interiôris hôminis
ſanitatem, cui peccata donantur.
Cùm Judæi aſſerunt, peccata à tolo
Deo poſſe concédi, Deum utique
eum confiténtur, ſuoque judicio
perfidiam ſuam produnt, qui opus
aſtruunt, ut personam negent.
e Deum landamus. II.

Dixit Jeſus: Ut ſciatis autem.,
quia Filius höminis habet poteſfa-
tem in terra dimittendi peccata;

ait paralytico: Tibi dico, ſurge:

veſtigia, verbi cœleſtis remédio tolle lectum tuum, & vade in do-

reformentur.

mum tuam; allel.

4, qur
missrica
Plitu cong
Enns incur!
Dopinm, in

uclitus au
Aen mittet
leros Loce
bis omnia
is, allele
3ahe,P

Nehleti
Moallel
Riccperu
ſer golter⸗

Byange
io land
Ueam.
Nilo tem
tecgngog⸗
Unonis. 80
kenedutat
ltligun,
Homnlin,

lde cen
. torIS:
Moötus, nee
furia violi
Glin Etiam
Mor clemern
Ne lberin
Ur plebize
e uanctus
Ueſitir dd
ubcit fer
e⸗ enmſe
llhadyener
ltui r
kemitti il
ulmi, guzt
Nepleri
ſnco K
unptn
Ercomen
In, Aelu
Logueb⸗
Ppole m⸗
Diyin
ltbu
era e
gentt
mekünenr
Ale hei pili
Drinci
Kennſed 1

ſis, ſelce
70: E I
Afkelatt,
t, allel A
dtet, A tin
umn.
i wonitn
uum honmt
rorpolsce⸗
20d lupenne

rurlasadon.
humilune -
Cetul,Dan.

omninn
blcit is
iis telaudt
no, li
Deutm len
itum,d

.
4

ne i
llet⸗ n
denn M

A, quæſumus, Eccléſiæ tuæ
miséricors Deus: ut ſancto
Spiritu congregata, hoſtili nulla-
tenus incurſione turbétur. Per
Doôminaum, in unitate gejusdem.-

Paraclitus autem Spiritus ſanctus,
quem mittet Pater in nomine meo,
ille vos docebit omnia, & suggeret
vobis omnia, quæcúmque dixero
vobis, alleluja.
5 A B T O.

Repléti ſunt omnes Spiritu
ſancto, alleluja. .
Et cœperunt loqui, alleluja.
aper noſter. .
vinculis.
Evangélica léctio.
ectio ſancti Eyangélii ſecndùm
Lucam.
N illo témpore: Sürgens Jeſus
de Synagoga, introivit in domum

Simonis. Socrus autem Simonis
tenebatur magnis fébribus. Et
réliqua.

Homilia S. Ambroôſii Epiſçopi.

Ide cleméntiam Dômini Salva-
toris: nec indignatione com
môtus, nec ſcélere offénſus, nec
injuria violatus Judæam déſerit:
quin étiam immemor injuriæ, me-
mor cleméntiæ, nunc docendo ,
nunc liberando, nunc ſanando in-
fidæ plebis corda demuúlcer. Et be-
né ſanctus Lucas virum à ſpiritu
nequitiæ liberatum ante præmiſit .
& ſubdit feminæ ſanitaté. Utrum-
que enim ſexum Dominus curatu
rus advenerat: ſed prior ſanari dé-
buit, qui prior creatus eſtz;nec præ
termitti illa, quæ mobilitate magis
animi, quam pravitâte peccaverat
Repléti ſunt omnes Spiritu
ſancto, & cœpeérunt oqui, prout
Spiritus ſanctus dabat eloqui illis:
Et convenit multitudo dicenti-
um, alleluja. . .
Loquebantur vâriis linguis
Apoſtoli magnalia Dei. Et.
H Divinum auxilium.

Abbato medicinæ Dominicæ
opera cœpta ſignificat, ut inde
nova creatura cœperit, ubi vetus
creatüúra antèe desivit; nec lub lege
eſſe Dei Filium, ſed ſupra legem, in
ipſo principio deſignaret: nec ſolvi

legem, ſed impleri. Neque enim per

395
legem, ſed verbo factus eſt mun-
dus, ſicut légimus: Verbo Domini
coœli firmâti ſunt. Non solvitur er-
go lex, ſed implétur, ut fiat renova-
tio hoôminis jam labéntis. Unde &
Apoſtolus ait: Expoliantes vos vé-
terem höminem, induúite novum,
qui ſecùndùm Deum creatus eft.
Tam non dicam vos ſervos, ſed
amicos meos, quia omnia cogno-
viſtis, quæ operatus ium in mé-
dio veſtri, alleluja: Accipite
Spiritum ſanctum in vobis Paracli-
tum: ille eſt, quem Pater mitrer
vobis, alleluja.
Vos amici mei eſtis, ſi fecéritis,
quæ ego præcipio vobis. Accipite.
Ioria Patri. à ccipite.
Ad ſocietgtem.

T benè sâbbato coepit, ut ip-
ſum le oſtéenderet Creatôrem,
qui opera opéribus intexeret „ &
protequerétur opus, quod ipfe jam
cœperat: ut ſi domum faberreno-
varé ditponat-non à fundamenris,
ſed à culminibus incipit solvere
vetuſtatem. Itaque ibi priůs ma-
num admovet, ubi ante desterat,
deinde à minôribus incipit, ut ad
majéôra pervéniat. Liberare a dæ-
mone & homines, ſed in verbo
Dei paſſunt: reſurrectionem mor-
tuis imperare,„ Givinæ ſolius eſt
poteſtatis. Fbortaſſis étiam in typo
mulieris illius ſocrus Siméônis „ &
Andréæ, variis criminum fébrihus
caro noſtra languébat, & diversa-
rum cupiditatum immòdicis æſtua-
bat illécebris. Nec minorem tebrée
amoris eſſe dixerim, quàm caloris.
Itaque illa änunum, hæc co pus
inflammat. Febris enim noſtra ,„
avaritia eſt: febris noſtra, libido
eſt: febris noſtra, luxuúùria eſt:
febris noſtra, ambitio eſt: febris
noſtra, iracúndia eſt.
e Deum landamus. 1I.

Charitas Dei diffuſa eſt in còrdibus
noſtris, per inhabitantem Spiri-
tum eſus in nohis,allel.

Entibus noſtris, quæſumus
Dômine, spiritum ſankum
benignus infünde, cujus & ſapien-
tia cônditi ſumus, & providéntia
gubernämur. Per Dominum. in
unitate ejusdem.

I N

396

IN FESTO

.

*A D VE SPERAS,»

Gléria tibi Trinitas.
401. ixit Dñs.
2 77. 7
audâte Doô-
nainum omnes Gentes. 79.

OAtitad divitiarum ſapientiæ
& ſcientiæ Dei; quam incom-
prehenfibilia ſunt judicia ejus, &
Inveſtigabiles viæ ejus!

Am ſol receédit igneus:
Tu lux perénnis Unitas»
Noſtris, beata Trinttas,
Infünde amorem cordibus.
Pe manè laudum carmine »
Te deprecamur véſperè;
Dignéris, ut Te súpplices
Laudémus inter Cœlites.
atri, fimuúlque Filio,
Tibique ſancte Spiritus;
Sicut fuit, ſit jugiter.
Sæclum per omne glöria. Amen.
Benedicamus Patrem, & Filium
cuna ſancto Spiritu. Laudémus
& ſuperexaltémus eum in ſæcula.

Gratias tibi Deus, gratias tibi vera
& una Trinitas, una & ſumma
Déitas, ſancta & una Unitas.

Mnipotens, ſempitérne Deus;
qui dediſti famulis tuis in
confeſſiòne veræ fidei ætérnæ Tri-
nitatis glöriam agnoſcere, & in
pPoténtia majeſtatis adorare Uni-
tatem; quæſumus, ut ejüsdem fidei
firmitate, ab omnibus ſemper
muniamur advérſis. Per Dôminum.

Lôquere Doômine, quia audit ſer-
vus tuus,
Veſpertina orâtio aſcéndat ad
te Döômine. .
Et deſcéndat ſuper nos miſeri-
côrdia tua. .

Eus in te ſperäântium fortitů-
do, adéſto propitius invocatioô-
nibus noſtris: & quia ſine te nihil
poteſt mortalis infirmitas, præſta

3

auxiliũ grâtiæ tuæ, ut in exequén-
dis mandaàtis tuis, & voluntaàte tibi
& actioône placeamus. Per Däm.

eum verum, unum in Trinitâte .
& Trinitatem in unitate, Wenite,
adorémus. enite, exult. I.

Ummæ Parens cleméntiæ,
Mundi regis qui mächinam;
Unius & fubſtantiæ,
Trinúsque persônis Deus.
a dexteram ſurgéntibus,
Exurgat ut mens ſôbria,
Flagrans & in laudem Dei
Grates repéndat debitas.
eo Patri ſit gloria;
Natôque Patris üunico, .
Cum Spiritu Paraclito ,
In ſempitérna ſæcula. Amen.

Adéſto unus Deus omnipotens »
Pater, Filius, & Spiritus ſanctus.

Omine Déôminus noſter, "quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univérſa terra!
uõôniam elevata eſt magnificéntia
tua * ſuper cœlos. .
X ore infäantium, & lacténtiũ per-
feciſti laudẽ propter inimicos tu-
Os,* ut deſtruas inimicu, & ultoré.
uëniam videbo cœlos tuos »
ôpera digitòrum tuòrum: lunam,
& ſtellas quæ tu fundäſti.
uid eſt homo, quòd memor és
ejus: * aut filius hôminis, quoniam
viſitas eum à
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis ,glôria & honore corondſti
eum, * & conſtituiſti eum ſuper
opera manuum tuarum. .
mnia ſubjeciſti ſub pédibus
ejus, *† oves & boves univérſas „
in ſuper & pécora campi. .
Völucres cœli, & piſces maris, *
qui perambulant sémitas maris.
6mine Dôminus noſter, * quàâm
admirabile eſt nomen tuum in
univéria terra; ,
Adéſto unus Deus omnipo-
ts, Pater, Filius, & Spiritus ſanctus.
Te unum in ſubſtantia, Tri-
nitatem in personis confitémur.

Oelieni
opera
11t frmamé
ſes iei er
rnocti ine
Onſunt loc
1e,F quor
1s korum.
Monnem 1
Eitumn: * &
Tetba eötum.
1 lole p
Iun, * 1
lwetcens de
tarit ur
um d ſum
1occutſus

e lapien
Abiiir Dom
1corca; 8
idum, illi
Timordomi
inlecnlum ſa
Ii rern ali
eſidenedili
Didem preti
Cllciora ſuh
Ptknim ſerr
in cultodis
Multa.
helickt gnie
1s meis mun
Il harce ſer
Umei non
Ummaculatu
elico m
terunt, .
ng mei:
Weiin conl
Owine ac
Cntor me
11d Ten
Unltitemin D
Te ſe
Vere, K de
Oninien
16 eus 44 01
elaui d
Ulner Kün
ig ls
cench
Aqnis ſab
oceng a
non ace⸗

Re urarit

Ut in eenn.
Volunratett
.Det Din.

hnin Tintie,
tate, Nente
entte,etil

lewente
machimmg
1
Dels,
ttibus,
btia; .
m Dei
bitas
5
9
0
1. Amen,

onnlpotet
pititusu

noltenit
omen u

magtiſts,

lacteni
nici,⸗
(Clos n
oumt u
nefi.
ſ0d men.
ninisrnne

pinis0)
noke Coen/
ſti eum 11.

Oeli enärrant glôriam Dei, *
& ôpera manuum ejus annün-
tiat firmaméntum.
ies diéi eructat verbum,; * &
nox nocti indicat ſciéntiam.
ſon ſunt loquélæ, neque ſermoô-
nes, * quorum non audiantur vo-
ces eoôrum.
n omnem terram exivit ſonus

eoôrum: * &ꝰ in fines orbis terræ

verba eôrum.
n ſole pôſuit tabernaâculum
ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus
procédens de thalamo ſuo.
xultavit ut gigas ad curréndam
viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus.
t occùrſus ejus usque ad ſum-
mum ejus; * nec eſt, qui ſe ab-
ſcôndat à calôre ejus.
Lex Doômini immaculàta, convér-
tens änimas: * teſtimonium Dnpi
fidéle, ſapientiã præſtans parvulis.
uſtitiæ Déômini rectæ, lætifican-
tes corda; * præceéptum Dômini
lucidum, illuminans oculos.
Timor Dômini ſanctus pérmanens
in ſlæculum ſæculi: * judicia Dômi-
ni vera, juſtificata in ſemetipſa.
Deſiderabilia ſuper aurum, & I4-
pidem pretioſum multum: *† &
dulciòra ſuper mel & favum.
Eténim ſervus tuus cuſtéôdit ea: *
in cuſtodiendis illis retriburio
multa.
Delicta quis intélligit ? ab occuùl-
tis meis munda me, * & ab alié-
nis parce ſervo tuo.
i mei non fúerint dominati, tunc
immaculatus ero: * & emundabor
à delicto maximo.
Et erunt, ut complaceant elôquia
oris mei: * & meditatio cordis
mei in conſpéctu tuo ſemper.
pomine adſütor meus, * & re-
démptor meus.
ha. Te unum in ſubſtäntia, Tri-
nitätem in personis confitémur.
Te ſemper idem eſſe, vi-
vere, & intelligere profitémur.

Omini eſt terra,; & plenitúdo
Lejus: *„ orbis terrarum, & uni-
vérſi qui habitant in eo.
nia ipſe ſuper maria fundâvit eũ: *
ſuper flümina præparavit eum.
uis aſcéndet in montem Dni ? *
aut quis ſtabit in loco ſancto ejus.
ocens manibe, & mundo corde:*
qui non accépit in vano animã ſuã,
nec juravit in dolo proxzximo ſuo.

4 7 2 397
äic accipiet benedictiõnem à Dei-
mino: *& miſericordiam à Deo
ſalutari ſuo.
xec eſt generâtio quæréntium eũ, *
uærentium faciem Dei Jacob.
ttôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ, æternales: *
& introibit Rex gloôriæ.
uis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi-
nus fortis & potens, Dôminus po-
tens in prælio.
ttéôllite portas, principes, ve-
ſtras, & elevamini portæ æterna-⸗
les: * & introibit Rex gloriæ.
uis eſt iſte Rex glôriæ? * Dômi-
nus virtútum ipſe eſt Rex gloriæ.
Te ſemper idem eſſe, vivere,
& intelligere profitémur.
Benedicamus Patrem, & Filium
cum ſancto Spiritu.
Laudémus , & ſuperexaltémus
eum in ſæcula.
De Iſaia Prophéta. Leé
1S anno, quo môrtuus eſt Rex
Ozias, vidi Döminum ſedéntem
ſuper solium excelſum & elevâtu?:
& ea, quæ ſub ipſo erant, replébant
templum. Séraphim ſtabanft ſuper
illud: ſex alæ uni, & ſex alæ alteri:
duabus velabant faciem ejus „ &
duâbus velabant pedes ejus, & dua-
bus volabant. Et clamabant alter
ad alterum, & dicébant: Sanctus»
Sanctus, Sanctus, Dominus Deus
exercituum: plena eſt omnis terra
gléria ejus. Et commôta ſunt ſu-
perliminaria cardinum à voce cla-

7

mantis, & domus repléta eſt fumo.
„Vidi Dôminum ſedentem ſuper
solium excélſum, & elevätum, &
plena erat omnis terra Majeſtate
ejus: * Et ea, quæ ſub ipſo erant-»
replébant templum. Séraphim
ſtabant ſuper illud: ſex alæ uni, &
ſex alæ alteri. Et. .
T dixit: Væ mihi, quia tacui;,
quia vir pollütus labiis ego
ſum, & in médio poôpuli polluta
labia habéêntis ego habito, & Re-
gem Dôminum exercituum vidi
ôculis meis. Et volavit ad me unus
de Séraphim, & in manu ejus càl-
culus, quem fôrcipe tülerat de
altari. Et tétigit os meum „& di-
xit: Ecce: tétigit hoc labia rua, &
auferétur iniquitas tua, & pecca-
tum tuum mundabitur. Et audi-
vi vocem Dômini dicentis. Quem
mittam: & quis ibit nobis? Et
dixi, Ecce ego, mitte mée.
Benedictus Däs Deus Iſrael;
qui

398
qui facit mirabilia magna ſolus:
Et benedictum nomen majeſtatis
ejus in æternum. y„ Replébitur
majeſtate ejus omnis terra: fiat ,
fiat Et. .B
T dixit: vàde ,»& dices populo
hnic: Audite audientes; & no-
Hte intelligere; & vidéte viſiõônem,
& nolite cognôſcere. Excæca cor
pôpuli hujus, & aures ejus aggra-
va: & culos ejus claude, ne fortè
videat culis ſuis, & auribus ſuis
audiat, & corde ſuo intélligat, &
convertâtur, & lanem eum Et di-
xi? Usquequo Domine? Et dixit:
Donec deſoléntur civitates absque
habitatôre, & domus ſine hémi-
ne, & terra relinquétur desérta. Et
longe faciet Dominus homines, &

multiplicabitur, quæ derelicta fúe-
rat in médio terræ.
Benedicat nos Deus, Deus no-
Ker, benedicat nos Deus: Et
métuant eum omnes fines terræ.
Deus miſereatur noſtri, & bene-

dicat nos Deus. Et. I6ria. Et.

Te invocamus, té lIaudâmus, te ado-
ramus, o beara Trinitas.
Mnes Gentes plaudite maâhi-
bus; * jubilate Deo in voce
exultationis.
uoniam Düs excélſus, terribilis: *
Kex magnus ſuper omnem terram.
ubjécit pöpulos nobis, “ & Gen-
tes ſub pédibus noſtris.
legit nobis hæreditatem ſuam, *
ſpéciem Jacob, quam dilexit.
ſcéndit Deus in jübilo, * & Do-
minus in voce tubæ
sallite Deo noſtro, psällite: *
psallite Regi noſtro, psallite.
uôniam Rex omnis terræ Deus, *
Psallite ſapiénter.
egnabit Deus ſuper Gentes: * De-
us ſedet ſuper ſedẽ ſanctam ſuam.
rincipes populorum congregati
ſunt cum DeoAbraham:" quoniam
dii fortes terræ, veheménter ele-
vati ſunt. 5Z
Te invocaâmus, te laudàmus,
te adorämus, 6 beata Trinitas.
Spes noſtra, ſalus noſtra,
konor noſter, beata Trinitas.

Agnus Doôminus „ & laudaâ-
bilis nimis * in civitate Dei
noſtri, in monte ſancto ejus.
undatur exualtatione univerſæ
terræ mons Sion „* latera Aquilo-

nis, civitas Regis magni.

éus in démibus ejus cognoscé-
fur, * cùm ſuſcipiet eam.
uôniam eccekReges terræ congre-
gati ſunt: * convenérunt in unum.
Wſi vidéntes ſic admirati ſunt: *
conturbati ſunt, commôti ſunt: *
tremor apprehendit eos.
bi dolores ut parturiéntis, *
in ſpiritu vehemeéenti conteres na-
ves Tharſis
icut audivimus;, ſic vidimus in
civitate Dômini virtůtum, in ci-
vitate Dei uoſtri * Deus fundavit
eam in ætérnum.
uſcépimus Deus miſericôrdiam
tuam * in mêdio templi tui.
ecundùm nomen tuum Deus ſic
& laus tua in fines terræ: * juſtitia
plena eſt déxtera tua.
ætétur mons Sion, & exultent
Hliæ judæ, * propter judicia tua
Domine.
ircumdate Sion & complectimini
Eam: * narrate in turribus ejus.
onite corda veſtra in virtüte
eéjus: * & diſtribuite domos ejus»
ut enarrétis in progénie altera.
uoôniam hic eſt Deus, Deus no-
ſter in æternum, & in ſæculum
ſæculi: *† ipſe reget nos in ſæcula.
Spes noſtra, ſalus noſtra, ho-
nor noſter, 6 beata Trinitas.
Libera nos, ſalva nos, vivifica
nOs, 6 beata Trinitas. .
Eus judicium tuum Regi da: *
& juſtitiam tuam filio regis.
udicaàre pôpulum tuũ in juſtitia, *
pauperes tuos in judicio.
uscipiant montes pacem pôpu⸗
lo, * & colles juſtitiam.
udicabit pauperes péôpuli, & ſal-
Vos faciet filios pauperum: * &
humiliabit calumniatorem.
t permanebit cum ſole, & ante
Iunam, * in generatione & gene-
ratiònem.
eſcéndet ſicut pluvia in vellus: *
& ſicut ſtillicidia ſtillantia ſuper
terram.
riétur in diébus ejus ſuſtitia, &
abundantia pacis: * donec aufe-
ratur luna.
t dominabitur à mari usque ad
mare: * & à flümine usque ad tér-
minos orbis terrarum. .
oram illo procident &.thiopes:*
inimici eſus terram lingent.
eges Tharſis, & inſulæ münera
fferent: * Reges Arabum, & Sa-
ba dona adducent.
t adorxabunt eum omnes Resges

telre Kom
lin lber
,e
chäͤtor,
Acet pau
s paupen
1suris,
lmas eoru
Den eorun
fifet,
Ubir, &
let: 5tota
1erit firn
ſummmis mo
ſer iban
forebunt d
tene.
it nomen
l: Nant
Uen ejas,
t benedia
Uiusterre,
Knifcabunt
enecickus
gli heeit m
tbenedid
esin eter
ſelare eas
Uibe⸗
ken nos,
Benedi
Wawento
gloriofi

Erlbro 5

l

Ee
tue pr
Nem Filüd
Auam etia
0 Dio in
& Spirirn
i nonſe

lunk, ver

aluberrin
luis indit⸗
eumhre
attem &
Cun ded
Künz eade
lnebg
i
nand⸗
Miradiliz.
. Notam
fütem nun
1 Dopul
lerin⸗
V Ke
ied

s corror
emm.
8terte congt
etunt in unan
nirati lann
hmotiſunt
e0t.
attatientis,
ti conteres t
ſie pllimu!
Ltütum, ne⸗
Deus funinn

miſercäriu

terre: Ahin
d,
a; KLen
btet ſucdlcui

comhſetkti
tuttibas tt
ſkta in win
te domosei

palperunt 14
latoleſn.
tone A li

riainſelnn
ſtillant
ens iuflit
F donet
ne usglei
um. ſnes
en Al
inſule ne.
Atabud,7

ones .

terræ: omnes Gentes sérvient ei.
uia liberabit pauperem à potén-
te * & pauperem, cui non erat
adjutor.
parcet pauperi & inopi: * & äni-
mas pauperum ſalvas faciet.
gx usůris, & iniquitate rédimet à-
nimas eorum: * & honorabile no-
men eorxrum coram illo.
t vivet, & dabitur ei de auro A-
räbiæ, & adorabunt de ipſo ſem-
per: * tota die benedicent ei.
t erit firmaméntum in terra in
ſummis môntium, fuperextollétur
ſuper Libanum fructus ejus: * &
florébunt de civitate ſicut fœnum
terræ.
it nomen ejus benedictum in ſæ-
cula: * ante ſolem pérmanet no-
men ejus.
t benedicéntur in ipſo omnes
tribus texræ: omnes Gentes ma-
gnificabunt eum.
enedictus Dôminus Deus Iſrael, *
qui facit mirabilia ſolus.
t benedictum nomen Maſeſtatis
eſus in ætérnum: “& replébitur ma-
jeſtate ejus omnis terra: fiat, fiat.
Libera nos, ſalva nos, vivi-
nica nos, 6 beata Trinitas.
Benedictus es Domine in fir-
mamento cœli. Et laudabilis
& gloriôſus in ſæcula.
Ex libro S. Fulgentii Epiſcopi de
fide ad Petrum.

Pldes „ quam ſanéti Patriarchæ
atque Prophetæ ante incarnatioô-
nem bpilii Dei divinitùs accepérunt,
uam étiam ſancti Apoſtoli ab ip-
0 Düo in carne péôſito audierunt,
& Spiritus ſancti magiſteério inſtrũ-
Gti non ſolùm ſermone prædicavé-
runt, verùm étiam ad inſtructioôné
ſalubérrimam poſterôrum ſcriptis
ſuis inditam reliquérunt, unum
Deum prædicat Trinitatem: id eſt,
Patrem, & Filium, & Spiritum ſan-
ctum Sed Trinitas vera non eſſet
ſi una eademque persôna dicerétur
Pater, & bilius, & Spiritus Sanctus.
Quis Deus magnus ſicut Deus
noſter? & Tu es Deus, qui facis
mirabilia-
„Notam feciſti in péôpulis vir-
tútem tuam, redemiſti in brächio
tuo populum tuum. Tu es.

I enim, ſicut eſt Patris, & Filii,
„ & Sspiritus ſancti una ſubſtan-
tia, ſic eſlet una persona, nihil om-

2 „ 2„ 2 399.
nino eſſet, in quo veraâciter Trini-
tas dicerétur Rurſus quidem Tri-
nitas eſſet vera, ſed unus Deus Tri-
nitas ipſa non eſſet, ſi quemadmo-
dum FPater, & Filius, & Spiritus ſan-
ctus perſonarum ſunt ab invicem
proprietate diſtincti, ſic fuiſſent
naturarum quoque diverſitate dis-
créti. Sed quia in illo uno verò Deo
Trinitate, non ſolùm quoôd unus
Deus eſt, ſed étiam quod Trinitas
eſt, naturaliter verum eſt: proptér-
ea ipſe verus Deus in personis Tri-
nitas eſt, & in una natüra unus eſt.
Tibi laus, tibi gloria, tibi gra-
tiärum actio in ſæcula ſempâteérna,
O beata Trinitas.
Et benedidum nomen glôriæ
tuæ ſanctum, & laudabile, & ſuper-
exaltätum in ſæcula. O beata.

Er hanc unitatem naturâlem
totus Pater in Filio, & Spiritu
fancto eſt, totus Filius in Patre &
Spiritu ſancto eſt, totus quoque
Spiritus ſanctus in Patre ,„ & Filio.
Nullus horum extra quemlibet ip-
sorum eſt: quia nemo äalinum aut
præcedit æternitate, aut excédit
magnitúdine, aut sũperat pote-
ſtâte: quia nec Filio, nec Spiritu
ſancto, quantum ad natuúræ divinæ
unitatem pértinet, aut antérior aut
major Pater eſt: nec Filii ætérnitas
atque imménſitas, velut antérior
aut major, Spiritus ſancti immenſi-
tàtẽé æternitatémque aut præcéde-
re, aut excédere naturaliter poteſt.
Magnus Doôminus ,„ & lauda-
bilis nimis, & Et ſapiéntiæ ejus
non eſt nuùmerus.
Magnus Dominus „ & magna
virtus ejus: & ſapiéntiæ ejus non
eſt finis. Et. lIéria Patri. Et.

Charitas Pater eſt, gratia Filius,
communicatio Spiritus ſanctus, 0
B. Trinitas.
Antàte Doômino canticum no-
vum: * cantàte Domino omnis
terra. ..
antàate Dômino, & benedicite
nomini ejus: * annuntiãte de die
in diem falutare ejus. .
nnuntiate inter Gentes gloriam

ejus: * in omnibus pôpulis mira-
bilia ejus. .
uéôniam magnus Déminus, &
laudabilis nimis: * terribilis eſt
ſuper omnes deos. .
uôniam omnes dii Géntinm dæ-
mo-

00
menia : K Däis autem cœlos fecit.
onféſſio, & pulchritudo in con.
ſpectu ejus: * ſanctimonia, & mag-
nificéntia in ſanctificatiône ejus.
fferte Dômino patriæ Gentium,
afferte Dõômino gloriam & honoô-
rem : * afferte Dômino glôriam
nomini ejus.
ollite héôſtias, & introite in ätria
ejus: * adorate Doôminum in atrio
ſancto ejus.
ommovedatur à fäcie ejus univér-
ſa terra: *†, dicite in Gentibus, quia
Dôminus regnavit.
tenim corréxit orbem terræ, qui
non commovébitur: * judicabit
péôpulos in æquitate.
L ætentur cœli, & exültet terra,
commoveatur mare, & plenitùdo
ejus: * gaudébunt campi, & m-
nia, quæ in eis ſunt.
unc exultabunt oômnia ligna ſil-
varum à facie Domini, quia venit: *
quoôniam venit judicare terram.
udicabit orbem terræ in æquitaâ-
te: * & pôpulos in veritate ſua,
Charitas Pater eſt, gratia
Filius, communicatio Spiritus
ſanctus, 6 beata Trinitas.
Ras Verax eſt Pater,véritas Filius,
véritas Spiritus ſanétus , 6 beata
Trinitas.
„Ominus regnaâvit, exültet ter-
ra: * lætéêéntur inſulæ multæ.
Nuubes & caligo in circuitu ejus: *
juſtitia, & judicium corréctio
ſedis ejus.
gnis ante ipſum præcédet: *& in-
flamabit in circuitu inimicos ejus.
Iluxérunt fülgura ejus orbi ter-
xæ½: * vidit, & commota eſt terra.
ontes, ſicut cera fluxérunt à fa-
cie Dömini: * à facie Domini ôm-
nis terra.
nnuntiavérunt coœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes pôpuli
gloriam ejus.
onfundantur omnes, qui adérant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
Kmulacris ſuis.
dorate eum omnes Angeli ejus: *
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, *prop-
ter judicia tua Dômine.
uoniam tu Doôminus Altiſſimus
ſuper omnem terram: * nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.
ui diligitis Dominum, odite
malum: * cuſtodit Dominus ani-
mas ſanctôrum ſuorum, de manu
peccatoris liberabit eos.

ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
ætamini juſti in DõOmino; * &
confitémini memôriæ lanctifica-
tiônis ejus.
Verax eſt Pater, veritas Fi-
lius, véritas Spiritus ſanctus, 6
beata Trinitas. Pater;
& Filius„ & Spiritus ſanctus una
ſubſtantia eſt, 6 beata Trinitas.

Antâàte Dômino canticum no-
wum: * quia mirabilia fecit.
alvavit ſibi déxtera ejus, * &
brächium ſanctum ejus.
otum fecit Dôminus ſalutare ſu-
um: * in conſpéctu Geéntium reve-
lavit juſtitiam ſuam.
ecordatus eſt milericéôrdiæ ſuæ:*
& veritatis ſuæ domui Iſrael.
idérunt omnes têrmini terræ: *
ſalutare Dei noſtri. .*
ubilate Deo omnis terra: * can-
tàte, & exultate, & psallite.
saällite Dômino in cithara, in
cithara, & voce pſalmi: * in tubis
ductilibus, & voce tubæ corneæ.
ubilàte in conſpéctu Regis Do-
mini, * moveatur mare, & pleni-
túdo ejus, orbis terrarum, & qui
habitant in eo.
luùmina plaudent manu, ſimul
montes exultàâbunt à conſpeétu
Dni: * quôniä venit judicare terrâ.
Judicaàbit orbem terrârum in juſti-
tia , † & populos in ædquitate.
Pater, & Filius, & Spiritus
ſanctus una ſubſtântia eſt, beata
Trinitas.
Verbo Dñi cœli firmati ſunt.
Et ipiritu oris ejus omnis vir-
tus eòôrum.
éctio ſancti Evangelii ſecundùm
Matthæum-. 3 vin D. 28.
N illo tempore: Dixit Jeſus dil-
cipulis ſuis: Data eſt mihi omnis
potéſtas in cœlo, & in terra. Eüntes
ergo docéte omnes Genteszbapti-
Zàntes eos in nomine Patris,
Filii, & Spiritus ſancti. Et réliqua-

Homilia S. Grggorii Nazianzeni.

Wis Catholicéôrum ignôrat »
Patrem vere eſſe Patrem, Fi-
lium verè Filium, & Spiritum ſan-
tum vere eſſe Spiritum ſanétum ?
ſicut ipſe Dominus ad Apoſtolos
ſuos dicit: Euntes baptizâte om-
nes Gentes, in nômine Patris, &
Filii, & Spiritus ſancti. Hæc e

perféêca Trinitas in unitate con-
si-

fiftonem i
Ankn diyn
ſer in mater
ſetonas rere
Muititem diri
Uenedicam
Cun lancto
Elihereullte
Denedtctus
Uenoceli,
lulus n ſecu

le etent
ns er pa
tnetunt, de
ſchum ſne
ilpimns,le
Ktönas,
Uitinms, H
Gnütemur;
MMium voe
emcnholia
Akemn Deos
Ner debenns
Deis non ſi
eo vero:
ſrün ge ihl
unnorin
Cimus, Ho
Hotolitne⸗
s ocni
Re Ahuum lur
Uncirinit⸗
Unns auter
Duo der
Aülterum.
nckus, D
lemn eſt,
ſun
hur
iniut
Nr
nlut

legtisear

hino;
ſundide⸗

elitas
ſands ,1
el
ſandkunun
ta Trintis

kintienn
bilia ſeen

terta:
Poallite.

cithart.

:1in
tube ont
l Rextsl
dale⸗ XKhen
larunn ,

imiiſl
1s Olnis 1

ei benf

int ſeine

S
E

eK mnni

siſtens, quam ſcilicet unius ſubſtan-
tiæ profitémur. Non enim nos ſe-
cundùm corporum conditionem,
diviſionem in Deo facimus: ſed ſe-
cúndùm divinæ naturæ poténtiam,
quæ in matéria non eſt, & noôminu
pPersonas vereé conſtare crédimus, &
unitatem divinitatis efſe teſtamur.
Benedicamus Patrem, & Filium
cum ſandto Spiritu: * Laudémus
& ſuperexaltémus eum in ſæcula.
Benedictus es Dömine in firma-
mento cœli, & laudabilis & glo-
tioſus in ſæcula. Laudemus.

Ec extenſiéònem partis alicuü-
jus ex parte, ut quidam pu-
tavérunt, Dei Filium dicimus: nec
verbum ſine re, velut ſonum vocis
accipimus, ſed tria nomina, & tres
Personas, unius eſſe eſsentiæ,
unius majeſtatis atque potentiæ
crédinus,. Et ided unum Deum
confitémur; quia unitas majeſtatis
plürium vocabulo deos prohibet
appellari. Déni que Patrem, & Fi-
lium cathôlicè nominàmus: duos
autem Deos dicere non poôſſumus,
nec debemus. Non quòd Filius Dei
Deus non ſit: imò verus Deus de
Deo vero: ſed quia non aliunde,
quam de ipſo uno Patre, Dei Fi-
lium novimus, perinde unü Deum
dicimus. Hoc enim Prophéetæ, hoc
Apoſtoli tradidérunt: hoeipſe Doô-
minus dôcuit, cùm dicit: Ego & Pa-
ter unum ſumus. Unum ad Unita-
tem divinitatis, ut dixi, refert.
Sumus autem, Personis aſsignat.
Duo Séraphim clamabant alter
ad àalterum: Sanctus, Sanctus,
Sanctus, Dôminus Deus Sabaoth:
Plena eſt omnis terra gloôria ejus.
Tres ſunt, qui teſtimonium dant
in cœlo, Pater, Verbum, & Spiritus
ſanctus: & hi tres unũ ſunt. Sanctus.
Ioôria Patri. Plena.
Per Evangélica dicta.
éctio ſancti Evangelii ſecundùm
Lucam.

Nillo témpore:, Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Eſtòôte miſericôrdes,
ſicut & Pater veſter misericors eſt.
Et réliqua. D
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Uo ſunt Sper miſericordiæ 5
guæ nos liberant;quæ bréviter
Paymmns poôsuit in Evangélio:

01
Dimittite?, & dimittétur vobis *
Date, & dabitur vobis. Dimittite,
& dimittétur vobis, ad ignoſcén-
dum pértinet. Date, & dabitur
vobis, ad præſtändum beneficium
pertinet. Quod ait de ignoſcendo,
& tu vis tibi ignoſci, quod peccas,
& habes alium, cui tu poſſis ignâs-
cere. Kurſus, quod pértinet ad
tribuéndum beneſicium: petit te
mendicus, & tu es Dei mendicus.
Omnes enim, quando oramus, men-
dici Dei ſumus, ante januam ma-
gni Patrisfamilias ſtamus : imo &
proſtérnimur, supplices ingemis-
cimus, aliquid volêntes acciperee
& ipſum aliquid, ipſe Deus eſt.
Quid à te petit mendicus? Panem.
Et tu quid petis à Deo, niſi Chri-
ſtum, qui dicit: Ego ‚ſum panis
vivus, qui de cœlo deſcéndi: Ignoô-
ſci vobis vultis;zignôſcite. Remitti-
te; & remittétur vobis. Accipere
vultis: date, & dabitur vobis.
c Deum laudamus. II.

AD LAUDES,

Lôria tibi Trinitas æqualis,
una Déitas & ante omnia ſæ-
cula, & nunc, & in perpétnum.
ñs regnavit. II.
Laus & perennis gloria Deo
Patri, & Filio: ſancto ſimul Para-
clito, in ſæculéôrum ſæcula.
Jna. Gloria laudis résonet in ore
omnium Patri, genitæque Proli,
Spiritui ſancto pariter resuúltet lau-
de perénni.
Laus Deo Patri, parilique
Proli; & tibi ſancte ſtudio peren-
ni Spiritus, noſtro résonet ab ore,
omne per ævum.
Dha. Ex quo omnia, per quem
omnia, in quo omnia: ipſi gloria
in ſæcula.

Altitúdo divitiarum fapien-
tiæ & ſciéntiæ Dei, quam in-
comprehenſibilia ſunt judicia ejus;
& inveſtigabiles viæ ejus.

U Trinitâtis Unitas ;
Orbem poténter quæ regiss
Atténde laudis canticum,
Quod excçubantes psallimus.
rtus refulget lúcifer;
Præitque ſolem núùntius,
Cadunt ténebræ noctium:
Lux ſancéta nos illuminet.
eo Patri ſit gloria,
E üsgque oll Fidio »
& Gum

402
Cum Spirita Paraclito,
Nunc, & per omne ſæculum. Amen.
Benedicamus Patrem;, & Filium
cum ſancto spiritu. Laudémus
& ſuperexaltémus eum in ſæcula.

Benedicta ſit ſancta Creâtrix, & gu-
ernatrix omnin, ſancta & indivi-
dua Trinitas, nunc, & ſemper, & per
inſinita ſæcula ſæculôrum. .
NMnipotens, ſempitérne Deus;,
H qui dediſti famulis, tuis in
confeſſione veræ fidei ætérnæ Tri-
nitatis gloriam, agnoſcere, & in
poteéntia majeſtatis adorare unita-
tem, quæſumus;, ut ejusdem fidei
firmitate ab omnibus ſemper mu-
niamur adyérſis, Per Déôminum.
2 Eſtoôte
ergo miſericordes, ſicut & Pater
veſter miſéricors eſt, dicit Däüs.
Däüs regnavit, decorem induit.
Induit Dhs fortitudinem, &
præcinxit ſe virtute.

Eus, in te ſperäàntinm fortitu-
do adéſto propitius invocatioô-
nibus noſtris: & quia ſine te nihil
poteſt mortalis infirmitas, præſta
auxilium gratiæ tuæ, ut in exequé-
dis mandatis tuis, & voluntate tibi
& actione placegmus. Per Döäm.

Laus & perénnis glôria.
altitudo.
Benedicamus Patré & Filiũ;
Cum ſancto Spfritu. Benedicams.

Laudemus, & ſuperezaltémus

eum in ſæcula. Cum ſfanctoô.
lôria Patri. Benedicamus.
Benedictus es Doômine in firma-
mento c&li. Et laudabilis, &
glorioôſus in ſæcula.

Gloria laudis.
Räatia, Dui noſtri Jeſu Chriſti,
EIS châritas Dei,; & communi-
câtio ſancti Spiritus ſit cum omni-
bus vobis. Amen.
Benedicktus es Die „ In
firmamento cœli. Bäüs. Et lau-
dabilis, & glorioſus in ſæcula. In
oria Patri. Benedictus.
Verbo Dñi cœli firmati ſunt.
Et Spiritu oris ejus omnis vir-
tus eorum. ,
ong Ex quo omnia.

Res ſunt, qui teſtimonium dant-
in e&ιlo, Pater, Verbum, & Spiri-

tus ſanctus, & hi tres unum ſunt.
Verbo Dni,; † Ccœli firmati
ſunt. Verbo. Et ſpiritu oris
ejus, omnis virtus eorum. Ccœli.
l1éria Patri. Verbo Domini.
Sit nomen Doômini benedictum.
Ex hoc nunc & usque in ſæculu:

Glôria tibi Trinitas. el. U
ixit Dô-⸗
minus. 77⸗
altitúdo.
am ſol recédit. 396.
Benediéstus es Doômine in fir-
mamento cceli. Et laudabilis
& glorioſus in ſæcula.

Te Deum Patrem ingénitum, te
Filium unigénitum, te Spiritum
ſanctum Paraclitum, ſanctam, & in-
dividuam Trinitatem, toto corde
& ore coônfitemur; laudamus, atque
benedicimus: tibi glôria in ſæcula.
mnipotens, ſempitérne

Nolite
judicare, ut non judicémini; in
uo enim judicio judicavéritis, ju-
dicabimnin dicit Dominus.
Dirigatur Domine Oratio mea.
Sicut incênsũ in conſpéctu tuo
eus, in te. apra.
F E RIA SECUND A.

Deus.

eus in te ſperantium.

Incipit liber primus Regum.

Fie vict unus de Ramaâthaim So-
phim, de monte Ephraim,
nomen ejus Elcana, filius Jeroham,
fllii Eliu, filii Thohu, filii Suph, E-
phrathæus:z& habuit duas uxores,
nomen uni Anna, & nomen ſecün-
dæ Thenénna. Fueruntque Phenen-
næ filii: Annæ autem non erant
liberi. Et aſcendébat vir ille de ci-
vitate ſua ſtatutis diébus, ut adoraà-
ret, & ſacrificaret Domino exer-
cituum in Silo. Erant autem ibi
duo filii Heli; Ophni & Phinecs,
Sacerdéôtes Domini. ..
Præparâte corda veſtra Doômi-
nO, & ſervite illi ſoli : * Et libera-
bit vos de manibus inimicorum
veſtrorum. Convertimini ad
eum

um in toto
leos alisno

Pnit erge
Eleam,
uori ſur;
flibas gart
Duttem unuan
Clltebat.
Aletat rl
ftodle eim
Mentet ange
erprobritet,;
Aislet vul
(ledat pet
klente ter
tenplum Do
team. de
ciebar e
Meana wit!
Quare non

non ero m
Cecemnflii;
, Deus 0
hle miſit .
geerib
heluction⸗

gerimn ,1

te

Criain

la

8,lenpitt

mnas Nernt

Cumithumn

eum in toto corde yeſtro, & auferte

deos aliénos de médio veſtri.

Enit ergo dies „ & immolavit tam, dixitque ei:

Elcana, deditque Phenénnæ
uxôri ſux; & cunctis flliis ejus &
filiabus partes: Annæ autem dedit
partem unam triſtis, quia Annam
diligebat. Doôminus autem con-
cluſerat vulvam ejus. Affligebat
dquoque cam æmula ejus, & vehe-
menter angébat, in tantum, ut
exprobraret, quod Dôminus con-
clusiffet vulvam ejus, ficque fa-
ciebat per singulos annos, cum
redeùnte témpore aſcênderent ad
templum Domini: & ſic provoca-
bat eam. Porro illa flebat, & non
capiebat cibum. Dixit ergo ei
Elcana vir ſuns: Anna cur fles: &
quare non comedis ?; & quam ob
rem affligitur cor tuum? Numquid
non ego meélior tibi ſum, quàm
decem filii? aaß
*. Deus ömnium exauditor eſt:
ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit
me de ovibus patris mei: *Et unkit
me unctione miſericordiæ ſuæ.
„Däüs, qui eripuit me de ore
leéënis, & de manu béſtiæ libera-
vit me: Et.
Urréxit autem Anna, poſtquam
comêéderat, & biberat in Silo.
Et Heli Sacerdôte ſedénte ſuper
ſellam ante poſtes templi Domini,
cùm eſſet Anna amaro animo, ora-
vit ad Dominum; flens largiter, &
votum vovit, dicens: Doômine ex-
ercituum, ſi reſpfciens videris
afflictionem famulæ tuæ, & recor-
datus mei fueris, nec oblitus an-
cillæ tuæx, dederisque ſervæ tuæ
ſexum virilem, dabo eum Domino
omnibus diébus vitæ ejus, & nova-
cula non aſcêndet ſuper caput ejus.
Dôminus, qui eripuit me de
Ore leônis, & de manu béſtiæ libe-
rayit me, Ipſe me eripiet de
manibus inimicorum medôrum.
Miſit Deus miſericordiam ſu-
am: & veritatem ſuam : animam,
meam eripuit de médio catulôrum

leoônum. Ipfe.
loria Patri. Ipſe.
F ER I) A T ERT I A.
De Bibro primo Regum.
PFAam eſt autem, cum illa mul-
tiplicaret preces eoram Domi-
no, ut Heli obſervàret os ejus. Por-
7 Anna loquebatur in corde ſuo;,

tantumque läbia illius moveban

Et. tur; & vox pénitus non audiebatur.

Kſtimavit ergo eam Heli temulén-
m; di „ Usquequò ébria
eris ? digere paulisper vinum, quo
mades. Reſpondens Anna: Nequ-
quam in quit, domine mi: nam muü-
lier infélix nimis ego ſum, vindm-
que & omne;, quod inebriare po-
teſt, non bibi, ſed effũdi animam
meam in conſpéctu Dñi, ne réputes
ancillam tuam quaſi unam de flia-
bus Belial: quia ex multitudine do-
loris & mœroris mei locuta ſum
usque in præſens. Tunc Heli ait ei:
Vade in pace: & Deus Ifrael det
tibi petitionem tuam, quam rogàſti
eum. Et illa dixit. Utinam invéniat
ancilla tua gratiam in oculis tuis.
Percùſſit Saul mille, & David
decem millia: uia manus Do-
mini erat cum illo : percuſſit
Philiſthzum „ & abſtulit opproô-
brium ex Ifrael. Nonne iſte
eſt David, de quo canébant in cho-
ro, dicentes: Saul percufſit mille,
& David decem miflia. Quia.
T abiit muúlier in viam ſuam, &
comédit, vultusque illiius non
ſunt amplius in divérſa mutati. Et
ſurrexérunt manè, & adoravérunt
coram Doômino;reversique ſunt, &
venérunt in domum ſuã Raàmatha.
Cognövit autem Elcana Annam
uxoôrem ſuam: & recordatus eſt ejus
Dñs. Et factum eſt poſt cirgulum
diérum, concepit Anna,& péperit
filium, vocavitque nomen ejus Sa-
muel: eò quòôd à Dno poſtulâſſet
eum. Aſcéndit autem vir ejus Elca-
na;, & omnis domus ejus, ut immo-
laret Dno hoſtiam ſolémnem, &
votum ſuum, & Anna non alcén-
dit: dixit enim viro ſuo: Non vadã,
donec ablactétur infans, & ducam
eum, ut appareat ante conſpéctum
Dômini, & maneat ibi jugiter.
Montes Gélboe, nec ros,
nec pluvia véniant ſuper vos:
Ubi cecidérunt fortes Iſrael.
Omnes montes, qui eſtis in
eircuitu ejus, viſitet Dominus: a
Gelboe autem tranſeat: Ubi.

T ait ei Elcana vir ſuus : Fac;
quod bonum tibi vidétur; &
mane; donec ablaétes eum, pre-

corque; ut impleat Doôminus verbu
ſuum. Manſit ergo mulier, & la-

tavit filium fſuum ; donec amové-
GS c2 Iet

rer um à lacte. Et addúzit eum
ſecum poſtquam ablact averat, in
vitulis tribus, tribus modiis
farinæ, & amphora vini, & adduzxit
eum ad domum Domini in Silo.
Puer autem erat adhuc infantulus,
& immolavérunt vitulum, & obtu-
lérunt puerum Heli. Et ait Anna:
Obfecro mi domine, vivit anima
tua domine: ego ſum illa mulier,
quæ ſteti coram te hic orans Do-
minum. Pro puero iſto oravi,„ &
dedit mihi Dominus petitigenem
meam, quam poſtulavi eum- Idcir-
co & cgo commodavi eum Do-
mino cunctis diéebus, qhibus fue-
rit commodatus Dômino. Et ado-
ravérunt ibi Dominum.
Ego te tuli de domo patris tun,
dicit Dis: & poſui te paſcere gre-
gem populi mei: Et fui tecum
in omnibus, ubicumque ambuläſti:
firmans regnum tuum in æternum.
Fecique tibi nomen grande,
juxta nomen magnorum; qui ſunt
in terra: & réquiem dedi tibi ab
omnibus inimicis tuis. Et fui.
loria Patri. Et fui.
F E R I A QUAKRT A.
De libro primo Regum.

Orrd filii Heli, filii Belial, nes-
ciéntes Dominum, neque offi
cium ſacerdétum ad poôpulum: ſed
quicumque immolaſſet victimam,
veniébat puer ſacerdotis, dum co-
querentur carnes, & habébat fus-
cinulam tridéntem in manu ſua,
& mittébat eam in lebétem, vel
in caldariam, aut in ollam, ſive in
cacabum: & omne, quod levabat
fuſcinola, tollebat ſacérdos ſibi.
dic, faciébant univerio Ifrael ve-
niéntium in Silo.
Peccavi ſuper númerum arénæ
maris, & multiplicata ſunt peccata
mea, & non ſum dignus vidére alti-
tudinem cœli præ multitudine ini-
quitatis meæ: quoniam irritavi ira
tuam: * Et malum coram te feci.
Quoniam iniquitatem meam
ego cognoſco, & delictum meum
contra me eſt ſemper;, quia tibi
1oli peccavi. Et.

Tiam anteduam adolérent àdi-
pem, veniébat puer ſacerdéôtis,
& dicebat immolantiida mihi car-
nem ut coquã ſacerdoti; non enim

accipiam à te carnem cofctam, ſed

crudani. Dicebatque illi immolans:

Incendätur primam juxta morem
hodie adeps, & tolle tibi, quantum-
cumque desiderat anima tua. Qui
reſpondens ajébat ei: nequàquam:
nunc enim dabis, alioquin tollam
vi. Erat ergo peccatum puerorum
grande nimis coram Dno: quia re-
trahebant homines à ſacrificio Dñi.
Exaudiſti Domine orationem
ſervi tui, ut ædificarem templum
nomini tuo: * Benedic, & ſancti-
fica domum iſtam in ſempitérnum-
Deus Iſrael. .
Dômine, qui cuſtoôdis pactum
cum fſervis tuis, qui ambulant corâ
te in toto corde ſuo. Bénedic.

Amuel autem miniſtrabat, ante
faciem Dômini, puer accinctus
ephod lineo. Et tünicam parvam
aciébat ei mater ſua, quam afferé-
at ſtatutis diebus, aſcéêndens cum
viro ſuo, ut immolaret hoôſtiam
olémnem. Er benedixit Heli El-
canx, & uxori ejus, dixitque ei:
Reddat tibi Dominus ſemen de
muliere hac pro fœnore, quod
commodàâſti Domino. Et abierunt
in locum ſuum. Viſitaàvit ergo Do-
minus Annam, & concépit, & pé-
perit tres filios, & duas filias:
magnificatus eſt Ppuer Samuel apu
Dominum.,
Audi Dômine hymnum, & ora-
tionem, quam ſervus, tuus orat co-
ram te hodie: ut ſint oculi tui apér-
ti, & aures tuæ inténtæ, Super
domum iſtam die ac nocte.
Réſpice Domine de Sanctuaârio

tuo, & de excélſo cœlorum habita-

culo. Super.
loria Patri. Super.
F E KR I A QUINT A.

In

V

eerdos
Dominus
Melchiledee
cbtnlit.

Durben
ede id⸗

nec pona
dellüm p
nem rirt
r Kon: *
imünicorum
ecum prin
ne in folen
itero an
Uririt Di
:Tns
Kelncum .
Onünns
eglt in di
ndiesbiti
mims:
tettu multe
etonente
tei exlltib
dace
ln Domit
Melchied
Obtalit.

M
ledit tin
liam ſaor

lIutu moren
di,uummm
na tun
neguugnun
AIntoln
pueronn
no: gulnt
eniäciobi⸗
Olatihlet
lem templn
elied en
ſempitenmum

ſtocistn
Ambtliman

iſtrabet A

pner Ad

4
gurnneid
Acendenutt
oluret hofft
dirit Hel!
, Ciite,
nus ſeinen
fenote,
0, E Mhin
tiarit enge
onceplhi

nee llt,
elotunkin

SIN

IN F

APD VESPE RAS

Acérdos in æternnm Chriſtus
Dominus ſecundùm ordinem
Melchiſedech, panem & vinum
obtulit.

Ixit Dôminus Dômino meo: *
Sede à dextris meis.
onec ponam inimicos tuos, *
ſcabéllum pedum tuôrum.
irgam virtutis tuæ emittet Püs
ex Sion: * dominâre in médio
inimicorum tuorum. .
ecum principium in die virtutis
tuæ in ſplendoribus Sanéktôrum: *
ex utero ante luciferum génui te.
uràavit Däis, & non pœnitebit
eum: * Tu es ſacérdos in æternü
ſecundum ordinem Melchiſedech.
ominus à dextris tuis, * con-
frégit in die iræ ſux Reges.
ugicabit in nationibus, implebit
ruinas: * conquaſsâbit capita in
terra multorum.
e torrénte in via bibet: propté-
reà exaltabit caput.
Sacerdos in æternum Chri-
ſtus Dôminus ſecundàùm ordinem
Meilchisedech, panem & vinum
obtulit. 1
Miſeràtor Dôminus eſcam
dedit timéntibus ſe, in memo-
riam ſuôrum mirabilium.

Onfitébor tibi Domine in toto
„corde meo: * in consilio ju-
ſtorum ,& congregatiône.
agna pera Domini: * exquisi-
ta in omnes voluntates gjus.
onféſſio, & magniſicéntia opus
ejus, * & juſtitia ejus manet in ſæ-
culum ſæculi, ,
emoriam, fecit mirabilium ſué-
rum, misericors & miſerator Do-
Ninus : *† eſcam dedit timéntibus
e.

emor erit in ſæcglum teſtamén-

ti ſui: * virtutem operum ſuorum
annuntiabit pôpulo ſuo.
It det illis hæreditatem Gén-
tium: * pera manuum ejus veri-
tas,, & judicium.

idélia omnia mandata ejus: con-

405

EST O

firmâta in ſæculum ſæculi: * fadta
in veritäte & æ qquitâte,
edemptiò nem miſit poòpulo, ſuo;*
mandavit in ætéernum teſtamentum
uum.
anctum & terribile nomen ejus: *
initium ſapiéntiæ timor Dômini.
ntellédtus bonus omnibus faciéen-
tibus eum: * laudàâtio ejus manet
in ſæ culum ſæculi.
Miſerator Déminus eſcam
dedit timéntibus ſe, in memoriam
ſuorum mirabilium.
Calicem ſalutâris accipiam;
& ſaerificabo hoſtiam laudis.

Rédidi, propter quod locùútus
ſum: * ego autem humiliatus
ſum nimis. ,
go dixi in exceſſu meo: * Omnis
homo mendax.
uid retribuam Dômino, * pro
ômnibus, quæ retribuit mihi.
alicem ſalutaris accipiam: * &
nomen Domini invocabo.
ota, mea Dnño reddam coram om-
ni pôpulo ejus: * pretioôſa in con-
ſpéhtu Däi mors Sanctôrum ejus.
Dômine,; quia ego ſervus tuus: *
ego ſervus tuus, & filius ancillæ
tux.
irupiſti vincula mea: * tibi ſa-
crificabo hoſtiam laudis, & no-
men Dômini invocabo.
ota mea Domino reddam in
conſpéctu omnis poôpuli ejus: *
in atriis domus Domini, in mé-
dio tui Jeruſalem.
Calicem ſalutaris accipiam-
& ſacriſicabo hoſtiam laudis.
Sicut novéllæ oliyarum, Eg-
cléſiæ filii ſint in circuitu menſæ
Doômini. . .
Lati omnes, qui timent Däm: *
qui ambulant in viis ejus.

abores manuum tuarum quia

mindurabis : *½ beatus es, & ben
i erit.
3 r tun ſicut vitis abundans, *
in latéribus domus tux.
ilii tui ſicut novéllæ olivarum, *
in circuitu menſæ tuæ. 4
cce ſic benedicetur homo; * qui
timet Dominum.

C cC 3 ene-

406
6 engdicat tibi Dôminus ex Sion: *
& videas bona Jeruſalem omnibus
diebus vitæ tuꝶ. .
t videas filios filirum tuòrum: *
pacem ſuper Iſrael.
Sicut novéllæ olivarum, Ecclé-
ſiæ filii ſint in circuitu menſæ Dñi.
34. Qui pacem ponit fines Ec-
cléſiæ, fruménti adipe satiat nos
Dôminus. ⸗

Auda Jerúſalem Dôminum: *
Jauda Deum tuum Sion.
uoôniam confortavit ſeras portarũ
tuarũ : * benedixit filiistuis in te.
ui poſuit fines tuos pacem: * &
adipe fruménti satiat te.
Lui emittit elòquium ſuum ter-
rY * Veléôciter currit ſermo ejus.
ui dat nivem ſicut lanam, * né-
dulam ſicut cinerem ſpargit.
Zittit cryſtàllum ſuam ſicut buc-
céllas: Xante faciem frigoris ejus,
quis ſuſtineébit?
mittet verbum ſuum, & liquefa-
ciet ea: * flabit ſpiritus ejus, &
fluent aquæ.
ui, annuntiat verbum ſuum Ja-
cob: * juſtitias, & judicia ſua Iſrael.
on fecit taliter omni nationi: *
& judicia ſua non manifeſtavit eis.
Qui pacem ponit fines Ecclé-
ſiæ, fruménti adipe satiat nos Dñs.

Ratres, ego enim accépi à Déô-
mino, quod & tradidi vobis;
duoniam Doôminus Jeſus, in qua
Hocte tradebatur, accépit panem,
& gratias agens fregit, & dixit:
Accipite ,„ & manducate: hoc eſi
corpus meum „ quod pro vobis
tradeétur: hoc facite in meam com-
memoratiônem.
Ange lingua glorioſi
Coôrporis myſtérium,
Sanguinisque pretioôſi,
Quem in mundi prétium
Fructus ventris generoſi
Rex effudit Gentium.
obis datus, nobis natus
Ex intâcdta Virgine,
Et in mundo conversatus;„
Sparſo verbi sémine;,
Sui moras incolâtus
Miro clauſit ordine.
n ſupremæ nocte coenz
Recumbens cum fratribus:
Obſervata lege plene
Cibis in legalibus,
Zibum turbæ duodenæz
Se dat ſuis manibus

erbum caro, panem verum
Verbo carnegpi éfficit,
Fitque ſanguis Chriſti merum,
Et ſi ſenſus déficit :
Ad firmandum cor ſincérum
Sola fides sufficit.
antum ergo gsacraméntum,
Venerémur cernui,
Et antiquum documéntum
Novo cedat ritui: ,
Præſtet fides ſupplementum
Senſuum deféctui.
enitori, Genitôque
Laus & jubilatio,
Salus, honor; virtus quoque;
Sit & benedictio:
Procedenti ab utrôque
Compar ſit laudàtio. Amen.
Panem de cœlo preæſtitiſti eis;
alleluja. Omne delectaméntum
in ſe habéntem, alleluja.

quam ſuavis eſt Doômine ſpiri-
tus tuus! qui ut ducédinem tuam in
filios demonſtrares, pane ſuaviſſi-
mo de cœlo præſtito, eſurientes
reples bonis, faſtidiòſos divites
dimittens inanes. ,
Eus, qui nobis ſub ſacramén-
to mirabili, paſſionis tuæ me-
môriam reliquiſti; tribue, quæſu-
musita nos Coôrporis & Sanguinis

tui ſacra myſtéria venerari, ut Re-

demptioônis tuæ fructum in nobis
jugiter ſentiamus. Qui vivis.

ſit glôria, Qui natus es de Virgine.

hriſtum Regem adorémus domi-
nantem Géntibus,* Qui ſe man-
ducantibus dat ſpiritus pinguédi-
nem. enite. 1.
Acris ſolémniis juncta ſint
gaudia ,
Et ex præcôrdiis ſonent præcônia;
Recédant vétera, nova ſint mnia,
Corda, voces, & ôpera.
octis recôlitur cœna noviſſima;
Qua Chriſtus créditur agnum, &

azyma . .
Dediſſe fratribus, juxta legitima
Priſcis indulta patribus.
oſt agnum tpicü explétis épulis
Corpus Dnicm datum diſcipulis,
Sic totum omnibus, quod totum
singulis, D
Ejus fatémur maânibus.
edit fragilibus corporis fercali

Docit tti⸗
Uicens, aee
.

VdscIum

iUlncem⸗

ndumſaln

(rDominu

Bn⸗ Vir
ulIO Imp.

non
tilentir n
tin legel
e eus mee
terit tam
Dhantitun el
Upe guot
Eeinpore ſuo
ttolinm
nnmnienguee
0buntur,
On Keimp
ſum pulxis
ficie tert⸗
eonon r
tn, neg
flio zunor
Uoniarm
Orum 5

. 4A1
Mülripliczt
Teguieleunt
Umim
Deus u
Fähne il⸗
lerete
lem meam
li hom
CCtde?
n S
tſeltote⸗
mInns
andiet
tun.

aimin

etüm
nenum,
rum

tuin

8 glogle,

.
Aen.
eſtitliſen
leckamenm
lu,

ſunchn 1

r eet
ſint OmuI
Kopel⸗

n

=
S=

Dedit & triſtibus sànguinis pôculũ
Dicens, accipite, quod trado;
vasculum,
Omnes ex eo bibite,
ic ſaerificium iſtud inſtituit,
Cujus officium committi voluit
SolisPresbyteris, quibus ſic cõgruit
Ut ſumant, & dent czæteris.
anis Angelicus fit panis hominũu.
Dat panis cœlicus figùris términu:
O res mirabilis! manducat Däm.
Pauper, ſervus, & humilis.
e trina Deitas, ünaque poſcimus,
Sic nos tu viſita, ſicut te côlimus:
Ber tuas semitas duc nos, quo ten-
dimus,
Ad lucem, quam inhabitas. Amẽ.

Fructum ſalutiferum guſtandum de-
dit Dôminus mortis ſuæ témpore.

Bkirus vir, qui non abiit in con-
Osilio impiorum, & in via pecca-
tôrum non ſtetit, * & in câthedra
peſtiléntiæ non ſedit.
ed in lege Dñi volutas ejus, * & in
lege ejus meditabitur die ac nocte.
t erit tamquam lignum, quod
plantatum eſt ſecùs decuúrſus aqua-
rum, quod fructum ſuum dabit in
témpore ſuo.
It folium ejus non defluet: *½ &
omnia, quæcúùmque faciet, proſpe-
xabuntur.
on ſic impii, non ſic: * ſed tam-
quam bulvis, quem prôjicit ventus
à facie terræ., . .. D
deò non resúrgent impii in judi-
cio, * neque peccatoôres in con-
cilio juſtôrum.

0
quæ dicitis in côrdibus veſtris In
cùbilibus veſtris compungimini.
acrificate ſacrificium juſtitiæ,
ſperate in Domino:" Multi dicunt:
Quis oſtéendit nobis bona:
ignâtum eſt ſuper nos lumen vul-
tus tui Domine: * dediſti lætitiam
in corde meo.
fructu fruménti , vini, & olei
ſui τ multiplicati ſunt.
n pace in idipſum *τ dormiam &
requiéſcam; . ,B
uoôniam tu Dômine ſingulari-
ter in ſpe *† conſtituiſti me. .
A fructu fruménti, & vini
multiplicati fidéles in pace Chrißi
requiéſcunt. ,. .
Communione calicis, quo
Deus ipſe sumitur, non vitulôérum
sanguine, congregavit nos Däüs.

Onsérva me Doômine, quéniam
ſperavi in te: * Dixi Doômin,
Deùs meus es tu, quôniam bono-
rum meoôrum non eges.
ancktis, qui ſunt in terra ejus, *
miri ficavit omnes voluntaàtes meas
in eis.
ultiplicatæ ſunt infirmitates eòô-
rum: * péôſteà acceleravérunt.
on congregaâbo conventicula eoô-
rum de ſanguinibus: † nec memor
eêro nominum eôrüů per labia mea.
ominus pars hæreditatis meæ »„
& calicis mei: * tu es, qui reſti-
tues hæreditàtem meam mihi.
unes gecidérunt mihi in præcla-
ris: † étenim hæréditas fida præ-
clara eſt mihi, .
enedicam Dominum, qui tribuit

uôniam novit Dôminus viam ju-
ſtorum & iter impiorum peribit.
Frudtum ſalutiferum guſtan
dum dedit Dominus mortis ſuæ
témpore.
A fructu fruménti, & vini
multiplicati fidéles in pace Chriſti
requiéſcunt. , 4.
Um invocàârem, exaudivit me
Deus juſtitiæ meæ: * in tribu-

latione dilatäâſti mihi.

iſerére mei, * & exaudi oratioô-
nem meam. , .
ilii höminum ùsquequô gravi
corde ? * ut quid diligitis vanita-
tem , & quæritis mendacium?
t ſcitòte, quoniam mirificavit Dô-
minus Sanctum fuum: * Däüs
exaudiet me, cm clamavero ad
eum.

raſcimini, & nolite peccare: *

mihi intellecum : * inſuper &
usque ad noctem increpuerunt me
renes mei. .
rovidébam Dôminum in, conſpé-
du meo ſemper: * quôniam à
dextris eſt mihi, ne commovear.
ropter hoc lætatum eſt cor me-
um, & exultavit lingua mea: *† in-
ſuper & caro mea re quieſcet in ſpe.
uoniam non derelinques ani-
mam meam in inferno : * nec da-
bis Sanctum tuum vidére corrup-
tionem. .
Notas mihi fecifſti vias vitæ, adim-
plébis me lætitiz cum vultu tuo: *
delectationes in déxtera tua usque
in finem. 1,;
CGommunione caälicis,; quo
Deus ipie sumitur, non vitulorum

sanguine congregayit nos Däüs.
panem cœli dedit eis, allel.
C c 4 P

es
hnem Angelôrum manducâvit
homo, alleluja. ater noſter.
xaudi Dômine.
Benedictioône perpéetu.
De Epiſtola i. B, Pauli Apôſtoli
ad Corinthios.

CnRäicntibus vobis in unum,
jam non eſt Dominicam cœnam
manducaàre. Unusquisque enim
ſuam coœnam præsumit ad mandu-
candum. Et alius quidem éfſurit,
àlius autem ébrius eſt Numquid
domos non habétis ad manducan-
dum, & bibéndum ? aut Eccléſiam
Dei contemnitis, & confuùnditis
cos; qui non habent? Quid dicam
vobisè laudo vosèin hoc non laudo.
Immolabit hædum multitùdo
fliorum Iſrael ad veéſperam Paſchæ:
Et edent carnes, & azymos panes.
Paſcha noſtrum immolatus eſt
Chriſtus: itaque epulémur in azy
mis ſinceritatis & veritatis. Et.
Unigénitus Dei Filius.

Go enim accépi à Dömino,
„quod & trädidi vobis, quoniam
Doôminus Jeſus, in qua nocte trade-

batur, acceèpit panem, & gratias

agens fregit, & dixit, Accipite,
& manducate: hoc eſt corpus me-
um; quod pro vobis tradétur, hoc
facite in meam comemorationem.
Similiter & calicem, poſtquam cœ-
nayit, dicens: Hic calix novum
tedaméntum eſt in meo sanguine.
Hoc facite, quotiescumque bibétis,
in meanicommemoratiéônem. Quo-
tiescumque enim manducabitis pa-
nem hunc, & calicẽ bibétis, mortẽ
Däi annuntiabitis, donec véniat.
„Comedétis carnes, & ſatura-
bimini panibus: Iſte eſt panis,

Rend dedit vobis Dôminus ad ve-
cendum.

„ Non Môyſes dedit vobis panem
de cœlo, ſed Pater meus dat vobis
panem de cœlo verum. Iſte.
Spiritus ſancti gratia.

2 2 2 „
Taque nicamag⸗ manducaverit
panem hunc, vel biberit calicem

Dômini indignè, reus erit corpo-
ris & sanguinis Domini. Probet
autem ſeiphſum homo : & ſüc de
Pane illo edat, & de caälice bibat.
Qui enim manducat, & bibit in-
Aignè, judicium ſibi mandúcat &
bibit; non dijudicans corpus Doô-
Mini. Ideò inter vos multi infir-

mi, & imbecilles, & dôrmiunt
multi. Quèòd ſi nosmetipfos di-
judicazémus, non utique judica-
rémur. Dum judicamur autem, à
Domino corripimur, ut non cum
hoc mundo damnémur.

Reſpéxit Elias ad caput ſuum

ſubcinericium panem: qui ſurgens
comedit, & bibit: * Et ambulavit
in fortitudine cibi illius usque ad
montem Dei. Si quis mandu-
caverit ex hoc pane, vivet in æter⸗
num. Et. loria Patri. Et.

Memor ſit Dôminus ſacrificii
noſtri,; & holocauſtum noſtrum
pingue fiat.
P Rudiat te Dôminus in die tri-
bulationis, * proôtegat te no-
men Dei jacob.
ittat tibi auxilium de ſancto: æ*
& de Sion tueatur te.
emor ſit omnis ſacrificii tui: *
& holocàauſtum tuum pingue fiat.
ribuat tibi ſecundùm cor tuum: *

& omne consilium tuñ confirmet.

ætabimur in ſalutari tuo, * & in
nomine Dei noſtri magnificabimur.
mpleat Doôminus omnes petitio-
nes tuas: * nunc cognovi, quo-
niam ſalvum fecit Dôminus Chri-
ſtum ſuum.
xXxaudjiet illũ de coœlo ſancto ſuo: *
in potentatibus ſalus déxteræ ejus.
i in curribus, & hi in equis: *
nos autem in nômine Domini Dei
noſtri invocaàbimus.
pſi obligati ſunt, & cecidérunt: *
nos autem ſurreximus, & erécti
ſumus.
omine ſalvum fac regem: * &
exaudi nos in die, qua invocavé-
rimus te. —
Memor ſit Dôòminus ſacrificii
noſtri „ & holocaâuſtum noſtrum
pingue fiat. „
Paratur nobis menſa Dômini
adveêrsùs omnes, qui tribulant nos.

Ominus regit me, & nihil mihi
déerit: * in loco paſcuæ ibi me
collocavit. S
uper aquam refectiônis educavit
me;: * animam meam conyértit.
eduùxit me ſuper semitas juſtitiæ*
propter nomen ſuum. r.
am, & ſi ambulavero in médio
umbræ mortis, non timebo mala: *
quoôniam tu mecum es. .
irga tua; & baculus tuus, * ipſa
me conſolata ſunt. Nrz

Aſi in co

(Gjersns eos

npinguiſti
kctlis meus
uns eſt!
t milericot
er * omni
tur inhubi⸗
borgitüdin
Mratur
hetsus omn
n vocee
ihllintes in

Vemidma
ls ad fon
tellent ani
itnitänima.
inum: Yne
leco ante faci
eletunt mun
e ac nocte:
Loticle⸗ V
2c tecordat
De Aniam
Unnebo in
uridilis us
noceexult
I18; * ſonn
uate tictis
grare conten

Penn in D
(confitebor

Uei, & Den
meipſ un

imeſt:

tüe tern
NIm 4mont
Ilusebr
lecltuntir
mnla exce
nne netu
e
minſn
n eiu,
Ndmeo
uk olitn
Contäiteens
rinimlens;
m onitin
lnodurern
enlein

iomün
netipſod i⸗
igte intie⸗
r Autenn,1
Ut non en

us indie ni
Gtetat te n

1ce uln
tifcii i

pingnett

itno,,
gnificahin
mnes pet
ognorl,
Ominus

ſanctole
dexterren
hi in enn.
e Donun’

cecidenm
us, N
lelen)
Juu inſocl
ninns ſuti!

menlibit⸗
tribulum,

hileur iͦ
ongeſe⸗
n cnſelti
mnütisfun
m. . 8
reto i Ge
tincbom
. .
lus tuns⸗

aràſti in conſpéétu meo mensã, *
adversus eos, qui tribulant me.
mpinguiſti in oleo caput meum: *
& calix meus inébrians quam præ-
cläarus eſt! .
t miſericordia tua ſubſequétur
me, * omnibus diébus vitæ meæ.
t ut inhabitem in domo Dñi; *
in longitůdinem dierum,
Paratur nobis menſa Doômini
advérsus omnes, qui tribulant nos.
In voce exultationis resonent
cpulantes in menſa Domini.

Uemädmodum desiderat cer-
vus ad fontes aquäarum: * ita
desiderat anima mea ad te Deus.
itivit änima mea ad Deum fortem
vivyum: * quando véniam, & appa-
rebo ante faciem Dei?
uérunt mihi lacrymæ meæ panes
die ac nocte: * dum dicitur mihi
quotidie: Ubi eſt Deus tuus;
æc recordatus ſum, & effudi in
me animam meam: * quôniam
transibo in locum tabernaculi ad-
mirabilis usque ad domum Dei.,
n voce exultationis, & confeſſiô-
nis; * ſonus epulantis.
uare triſtis es äĩnima mea? x &
quare contúrbas me?,
pera in Deo, quoniam adhuc
confitébor illi: * ſalutare vultus
mei, & Deus meus.
d meipſum anima mea contur-
bata eſt: * proptèrea memor ero
tui de terra Jordanis, & Hermo-
niim à monte môodico.
byſſus abyſſum invocat, * in vo-
ce cataractarum tuarum.
mnia excélſa tua, & fluctus tui *
ſuper me tranſiérunt.
n die mandavit Dôminus miſeri-
côrdiam ſuam: * & nocte canti-
cum ejus.
pud me oratio Deo vitæ meæx: *
dicam Deo,: Ssuſcéptor meus es.
uare oblitus es mei? * & quare
contriſtatus incédo, dum affligit
me inimicus?
um confringúntur oſſa mea: *
exprobrayérunt mihi, qui tribulant
me inimici mei.
um dicunt mihi per singulos
dies: Ubi eſt Deus tuus? * quareé
triſtis es anima mea?: & quare
contùúùrbas me? ,
pera in Deo, quôniam adhuc
confitébor illi: * ſalutare vultus
mei;, & Deus meus.
In vocçe exultatioônis réso-

09
nent epuläntes in menſa Donmni.
Cibavit illos ex adipe fruménti,
allel. Et de petra melle, ſa-
turavit eos, allel. ater noſter:
psius pietas.
Deus Pater omnipotens.
Sermo S. Thomæ Aquinatis.

Tnenfa divinæ largitatis bene-
ficia, exhibita pôpulo Chriſtia-
no, inæſtimabilem ei cônferunt
dignitatem. Neque enim eſt, aur
fuit aliquando tam grandis natio,
quæ habeat deos appropinquantes
ſibi, ſicut adeſt nobis Deus no-
ſter. Unigénitus siquidem Dei
Filius, ſuæ divinitatis volens nos
eſſe participes, natúram noſtram
aſsumpſit, ut homines Deos face-
ret factus homo. Et hoc inſuper,
quod de noſtro aſsumpſit, totum
nobis côntuiit ad ſalüutem. Cor-
pus namque ſuum pro noſtra re-
conciliatione in ara crucis hoôſtiâ
obtulit Deo Patri: sanguinem fu-
um fudit in prétium ſimul & lavà-
crum „ut redempti à miſerabili
ſervitùte, à peccatis mnibus mun-
darémur. Ut autem tanti beneficii
jugis in nobis manéret memôria,
corpus ſuum in cibum, & sangui-
nem ſuum in potum, ſub ſpécie
panis & vini ſuméndum, fidélibus
dereliquit.
Cœnantibus illis accépit Jeſus
panem, & benedixit, ac fregit, de-
ditque diſcipulis ſuis, ait
Accipite, & comedite: hoc eſt
corpus meum.
Dixérunt viri tabernâculi mei:
Quis det de carnibus ejus, ut ſa-
turémur? Accipite.
Chriſtus perpétuæ.

Pretiòſim & admiraàndum
convivium, ſalutiferum, &
omni ſuavitäte replétum! Quid
enim hoc convivio pretiôſius eſſe
poteſt? in quo non carnes vitulô-
rum, & hircorum, ut olim in Lege;
ſed nobis Chriſtus ſuméndus pro-
ponitur verus Deus. Quid hoc Sa-
cramento mirabilius: in ipſo nam-
que panis & vinum in Chriſti cor-
pus & sangninem fſubſtantialiter
convertúùntur: ideòque Chriſtus
Deus & homo perféctus ſub mô-
dici panis & vini ſpeécie continé-
tur. Manducatur itaque à fidéli-
bus, ſed minime laceraturx: quini⸗=
mo diviſo acraménto; ſub quali=
Ce 6 bet

10
bet diviſiénis particula integer
perſevérat. Accidentia autem ſine
fubjéctto in eòdem ſubsiſtunt,; ut fi-
des locum habeat, dum visibile in-
viſibiliter sùmitur aliéna ſpécie
occultatum, & ſenſus à deceptio-
ne reddàntur immúnes, qui de
accidéntibus iudicant ſibi notis.
Accépit jeſus calicem, poſtquam
cœnavit, dicens: Hic calix novum
teſtamentum eſt in meo sanguine:
Hoc facite in meam commemo-
rationé. Memoôria memor ero.
& tabeſcet in me anima mea. Hoc
Ignem ſui amoris.

Ullum étiam Sacraméntum eſt
iſto ſalubrius, quo purgantur
pececata, virtutes augentur, & mens
omnium ſpiritualium charismatu
abundantia impinguatur. Offertur
in Eccléſia pro vivis, & moôrtuis, ut
omnibus proſit, quod eſt pro ſaluũte
ômnium inſtitàtum. Suavitatem
dénique hujus Sacraménti nullus
exprimere sufficit, per quod ſpiri-
tualis dulcédo in ſuo fonte guſta-
tur: & recèlitur, memoria illius,
uam in ſua paſſione Chriſtus mon-
Aravit , excellentiſſimæ charitatis.
Unde ut aàrctiùs hujus charitatis
imménſitas fidélium cordibus in-
figerétur, in ultima coœna, quando
Paſcha cum diſcipulis celebrato,
tranſitúrus erat de hoc mundo ad
Patrem hoc Sacrameéntum inſti-
tuit, tamquam paſſionis ſuæ me-
moriale perénne, figurarum véte-
rum impletivum, miraculôrum
ab ipſo factòrum mâximum: & de
ſua contriſtatis absentia ſolatium
ſingulare reliquit.
Ego ſum panis vitæ: patres ve-
ſtri manducavérunt manna in de-
sérto, & moôrtui ſunt: * Hic eſt pa-
nis de colo deſcendens, ut ſi quis
ex ipſo mandúcet, non moriatur.
y. Ego ſum panis vivus, qui de
coëlo deſcéndi: ſi quis manduca-
verit ex hoc pane, vivet in ætérnuũ
Hic. loria Patri. Hic.

Introibo ad Altàre Dei : ſumam
Chriſtum, qui renovat juventutem
meam. e
Udica me Deus; & diſcêèrne cau-
Jorfmeamm de gente non ſancta; *
ab homine iniquo & doloôſo érue
me.
uia tu es Deus fortitúdo mea: *
guare me repuliſti? & quare triſtis

incèdo, dum affligit me inimicus:
mitte lucem tuam, & veritatem
tuam: * ipſa me deduxerunt, &
adduxérunt in montem ſandktum
tuum, & in tabernacula tua.
t introibo ad altare Dei: * ad
Deum;, qui lætificat juventútem
meam.
onfitébor tibi in cithara Deus
Deus meus, * quare triſtis es ani-
ma mea: & quare contuùrbas me?
pera in Deo, quoniam adhuc
confitébor illi: * ſalutare vultus
mei, & Deus meus.
Introibo ad altare Dei, ſu-
mam Chriſtum, qui rénovat juven-
tútem meam.
la. Cibavit nos Dôminus ex
adipe fruménti: & de petra, melle
ſaturavit nos. .
Xultate Deo adjutôri noſtro: *
/?jubilate Deo Jacob.
umite Pſalmum, & date tympa-
num: * pfaltérium jucùndum cum
cithara.
uccinâte in Neoménia tuba; *
in insigni die ſolemnitatis veſtræ.
uia præcéptum in Ifrael eſt: *
& judicium Deo Jacob.
eſtimonium in Joſeph péſuit il-
lud cum exiret de terra KXgypti: *
linguam, quam non noôverat, audi-
Vit.
ivértit ab onéribus dorsũ ejus: *
manus eſus in côphino ſerviérunt.
In tribulatione invocàâſti me, &
liberavi te: * exaudivi te in ab-
ſcòëndito tempeſtatis, probavi te
apud aquam contradictionis.
udi poôpulus meus, & conteſtaà-
bor te: * Ifrael ſi audieris me,
non erit in te deus recens, neque
adorabis deum alienum. H
go enim ſum Däüs Dens tuus, qui
eduxi te de terra gypti; * dilata
os tuum, & implebô illud.
t non audivit populus meus vo-
cem meam: * Et Ifrael non in-
tendit mihi. .
t dimiſi eos ſecúndùm deſidéria
cordis eòrum: * ibunt in adinven-
tiônibus ſuis.
i populus mèus audiſſet me: *
Ifrael ſi in viis meis ambulàſſet.
ro nihilo forſitan inimicos eoôru
humiliâſſem: * & ſuper tribulantes
eos misiſſem manum meam.
nimici Domini mentiti ſunt ei: *
& erit tempus eorum in ſæcula.
t cibavit eos ex adipe fruménti *
& de petra melle ſaturavit eos.

Cib⸗
e fument
ſiturapit no
Momine, C.
em cor, 6
Uin d
Domine
Domini

Uerun
tenin pall
Mum:* t
ont ullos
Itani tna!
Nennens, 8
eal, qui!
Donine *
uebunt t
eltus vit,
ſe aſcent
lnit in v
y guem p
tenim ben
tor ibunt
ſiebitur de
Hommne der
Utionem me
Dens Heob
otetot n
ELchiee i
uz melio
legi abſel
bennetli
ll miſerie
Aleit Dens:
Ehlt Domi
n upabt
t in inn
beimhom
(Landhome
dn Dim
la
Aelos

Cibàvit nos Dôêminus ex àdi-
pe fruménti: & de petra melle
ſaturavit nos. Ex altari tuo
Dômine, Chriſtum süumimus; in
quem cor, & caro noſtra exultant.

Uàm dilécta tabernacula tua
BDomine virtütum! * -concupi-
ſcit, & déficit anima mea in atria
Doômini.
or meum, & caro mea * exulta-
vérunt in Deum vivum. .
tenim paſſer invéênit ſibi do-
mum: * & turtur nidum ſibi, ubi
ponat pullos ſuos.
ltaria tna Domine virtůutum: *
Rex meus, & Deus meus.
eati, qui habitant in domo tua
Domine * in ſæcula ſæculoôrum
laudabunt te. ,
eatus vir, cujus eſt auxilium abs
te; * aſcenſiònes in corde ſuo di-
ſpoſuit, in valle lacrymarum, in lo-
co, quem pôſuit.
tenim benedictiéôné dabit legis-
lator, ibunt de virtute in virtute, *
vidébitur Deus deorum in Sion.
vômine Deus virtútum exaudi o-
rationem meam: * auribus pércipe
Deus Jacob.
rotector noſter àſpice Deus: *
réſpice in faciem Chriſti tui.
uia melior eſt dies una in atriis
tuis * ſuper millia.
légi abjéctus eſſe in domo Dei
mei; * magis quàm habitare in ta-
bernaculis peccatorum.

1I1I
neque sitiant: hoc veräciter non
præſtat, niſi iſte cibus & potus, qui
eos, à quibus sümitur, imortales
& incorruptibiles facit; id eſt, ſo-
cietas ipſa Sanétorum, ubi pax erit,
& unitas plena, atque perfécta.
Proptéreà quippe, ſicut étiam ante
nos hoc intellexérunt héômines
Dei, Dominus noſter Jeſus Chriſtus
corpus & sanguinem ſuum in eis
rebus commendavit, quæ ad unum
aliquid rediguntur ex multis. Nam-
que aliud in unum ex multis granis
conficitur: aliud in unum ex mul-
tis àazyinis confluit. Dénique jam
exponit, quomodo id fiat, quod
lôquitur: & quid ſit manducare
corpus ejus, & sanguinem bibere
Qui manducat meam carnem, &
bibit meum sanguinem, * In me
manet, & ego in eo. Non eſt
alia natio tam grandis, quæ habeat
deos appropinquantes ſibi, ſicut
Deus noſter adeſt nobis. In me.
Divinum auxilium.

Ui manduúcat meam carnem,
& bibit meum sanguinem, in
mê manet, & ego in illo. Hoc eſt
ergo manducare illam eſcam, & il-
cum bibere potum, in Chriſto ma-
nére, & illum manéntem in ſe ha-
bére. Ac per hoc, qui non manet
in Chriſto, & in quo non manet
Chriſtus, procul dubio necç mandu-
cat ſpiritaliter carnem ejus, nec bi-
bit ejus saänguinem, licèt carnaliter

uia miſericordiam, & veritâtem

I. & viſibiliter premat déntibus ſa-
diligit Deus: * gratiam, & gloriam

licionl.

craméntum corporis & sanguinis
e dabit Dôminus. Chriſti: ſed magis tantæ rei Sacra-
3 d Ton privabit bonis eos, qui imbu- mêntum ad judicium ſibi mandu-
zudtle

lant in innocentiaz? Dñe virtùtum
eaâtus homo, qui ſperat in te.
Ex altari tuo Dômine, Chri-
ſtum sumimus, in quem cor, &

cat, & bibit; quia immundus præ-
sumpſit ad Chriſti accèdere Sacra-
ménta, quæ aliquis non dignè fu-
mit;, niſi qui mundus eſt: de qui-

lecens N
n.
Dens tüle,.

hti;e

caro noſtra exultant.
Edúùcas panem de terra, allel.
Et vinum lætificet cor héminis,
alleluja. ater noſter.
vinculis.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Joannem.
K illo tempore: Dixit Jeſus tur-
bis Judæorum : Caro mea vere
eſt cibus: & Sanguis meus verè
eſt potus. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Um cibo & potu id appetant
homines, ut neque esuriant;

bus dicitur: Beati mundo corde,
quéôniam ipſi Deum vidébunt.
Miſit me vivens Pater, & ego
VIVO propter Patrem : Et qui
manducat me, vivet propter me.
Cibavit illum Düs pane vitæ, &
intelléctus. Et. Glôria Patri. Et.
. Ad ſocietâtem.

Icut, inquit miſit me vivens
Pater, & ego vivo propter Pa-
trem, & qui mandúcatme, & ipſe
vivet propter me. Ac ſi diceret;
Ut ego vivam propter Patrem, id
eſt, ad illum tamquam ad majô-
rem réferam vitam meam, exina-
ni⸗

612 „ » .
aitio mea fecit, in qua me miſit.
Ut autem quisquam vivat propter
me;, participatio facit; qua man-
ducat me. Ego itaque humiliatus
vivo propter patrem; ille eréctus
vivit propter me. Si autem ita
dictum eſt, vivo propter Patrem,
quia ipſe de illo, non ille de ipſo
eſt: ſine detriménto æqualitatis
dictum eſt. Nec tamen dicéndo:
Et qui manducat me, & ipſe vivet
propter me, eiamdem ſuam, &
noſtram æ qualitatem ſignificavit,
ſed grätiam mediatoris oſtendit.
e Deum laudamus. II.
AD LAUDES;»
Apiéntia ædificavit ſibi domum,
miſcuit vinum, & poſuit men-
Sä, allel. ns regnavit.
11. Angelôrum
eſca nutriviſti pôpulum tuum, &
panem de coœlo præſtitiſti eis,allel.
Pinguis eſt panis Chriſti, &
præbébit delicias Regibus, allel.
Sacerdotes ſancti incenſum,
& panes offerunt Deo, allel.
vincénti dabo manna abſcoôn-
ditum, & nomen novum, allel.

Ratres, ego enim accépi à Dô-
mino, quod & tradidi vobis;
quoniam Dominus Jeſus, in qua
nocte tradebatur, acceèpit panem;,
& gratias agens fregit, & dixit:
Accipite, & manducàte: hoc eſt
corpus meum „ quod pro vobis
tradetur : hoc fäcite in meam com-
memorationem. gan
Erbum ſupernum prodiens,
Nec patris linquens déxteram;
Ad opus ſuum éxiens
Venit ad vitæ véſperam.
n mortem à diſcipulo;,
Suis tradéndus æmulis »
Prius in vitæ férculo
Se tradidit diſcipulis.
nibus ſub bina ſpecie
Carnem dedit & sanguinem:
Ut duplicis ſubſtantiæ,
Totum cibaret höminem,
e naſcens dedit socium,
Convéſcens in edülium:
Se moôriens in prétium,
Sc regnans dat in præmium.
ſalutaris Hoôſtia,
Quæ cœli pandis oſtium:
Bella premunt hoſtilia 5
Da robur,fer auxilium.
Tni Trinoque Domino
Sit ſempiterna gloria »,

ui vitam ſine término
obis donet in patria. Amen.
Pôſuit fines tuos pacem, allel.
Et àdipe fruméenti satiat te, all.

Ego ſum panis vivus, qui de cœlo
deſcendi: ſi quis manducaverit ex
hoc pane, vivet in ætérnum, all.

Eus, qui nobis ſub ſacramén-
to mirabili, paſſionis tuæ me-
méôriam reliquiſti: tribue, quæſu-
mus, ita nos Corporis & Säanguinis
tui ſacra myſtéria venerari, ut Re-
demptiônis tuæ fructum in nobis
jùgiter ſentiamus. Qui vivis.
. Chriſte Fili.
Qui natus es de Maria Virgine.

Allel. ,
Angeloôrũ eſca.
ratres, ego enim accépi.
Panem cœli dedit eis,
Alleluja allel. Panem.
Panem Angelorum manducavit
homo, allel. allel. oôria Patri.
Panem. Cibavit ilos ex adipe
frumenti, allel. Et de petra,
melle ſaturavit eos; allel.
Pinguis efſt panis.

—

Uotiescůmque enim mandu-
cabitis panem hunc, & cali-
cem bibetis, mortem Domini an-
nuntiabitis, donec véniat.
Cibavit illos ex adipe fru-
menti, Allel. allel. Cibavit.
Et de petra melle ſaturavit eos.
Allel. allel. GMoria Patri. Cibavit.
Eduúcas panem de terra, allel.
Et vinum lætificet cor hominiss-
alleluja. .
Vincénti.

Uicùmque manducaverit pa-
nem hunc, vel biberit calicem
Doômini indignè, reus erit corporis
& sanguinis Domini.
Edúcas panem de terra»
Alleluja, allel. Edúcas.
Et vinum lætificet cor hoôminis.
Allel, allel. Glôria Patri. Educas.
Pôſuit fines tuos pacem, allel.
Et adipe frumenti satiat te;
allelũúja.

4⁰5. . „ .
Panem de coœlo era ſäͤriſti eis
allel. Omne delectaméntum

in ſe habéntem, allel. .

ſicum ee
ins umitur
Puliönis eu
i, Afutur
Etu, alel
.
INI

Delibra

ſi⸗ Auten
Ui ad eu
II: Numdqu
llun dom
tlen in A
Iiirelern
Uihrs Iirtel
1r Cenderen
1leret min
At ephoc
Cinni dtis

CU Mliomm

ellis, v

Uenmen,

Eenkur in den
iſi Mios
(omeeteti
tüllnel

Immola

Pe in ſemp
Ullt donun
6 guicun
lonkesbo⸗
temmund ne
les Veniun
uumn, K
ul ) Ut hon
krſicchi⸗
ſ, inun
pnon tit

ino
ia. Amet
Naen,1
tint teſ

gll cett
Anducaveritt
1 Aelnum
4

Mataa Vn

Angeloi
o enimn
i gedit i
uneln
m mundu
loriale
it ilos eri
Et ehen
„ alel
ingnigekte⸗

iti ,
de tell)
ceteo hon⸗

Finceld⸗

hanenen,
bbbelitin
us elit eh⸗

et eor i⸗
1 ti
s Men,
uti aun

Gherttti
Geleme

el

O ſacrum convivium, in quo Chri-
ſtus sumitur: recolitur memoria
paſſiônis ejus: mens implétur gra-
tia, & futuræ gloriæ nobis pignus
datur „ allel.
eus, qui nobis.
F E R I A S EX T A.

De libro primo Regum.

Snit autem vir Dei ad Heli, &
Vait ad eum: Hæc dicit Domi-
nus; Numquid non apeértèe revela-
tus ſum domni patris tui „ cum
eſſent in 6.gy pto in domo Pharaoô-
nis: Et elégi eum ex omnibus tri-
bubus Iſrael mihi in ſacerdotem,
ut, aſcénderet ad altare meum,
adoléret miuni incenſum, & por-
taret ephod coram me, & dedi
domui batris tui omnia de ſacrifi-
ciis filiorum Iſrael. Quare calce
abjeciſtis, victimam meam, & mu-
nera mea, quæ præcepi, ut offer-
réntur in templo: & magis hono-
ràſti filios tuos, quam me, ut
comederétis primitias omnis ſacri-
ficii Iſrael populi mei?
Immolabit hœdum. 408.

Roptéreà ait Dominus Deus
Iſrael: Loquens locutus ſum;
ut domus tua, & domus patris tui
miniſtraret in conſpectu meo us-
ue in ſempitérnum. Nunc autem
icit Dominus: Abſit hoc à me:
ſed quicumque glorificaverit me;
glorificabo eum: qui autem con-
temnunt me, erunt ignobilee. Ecce
dies veniunt, & præcidam brachin
tuum, & brachium domus patris
tui, ut non ſit ſenex in domo tua.
Et videbis æzmulum tuum in tem-
Elo , in uniyerſis proſperis Ifrael:
,non erit ſenex in domo tua om-
nibus diebus. Verumtamen non
auferam penitùs virum éx te ab al-
tari meo: ſed ut deficiant oculi
tui, & tabeſcat àänima tua: & pars
magna domus tuæ moriétur;, cùm
ad virilem ætatem vénerit.
Comedétis carnes. 408.

Oc autem erit tibi ſignum,
. .
dquod venturum eſt duobus fi-
liis tuis, Ophni & Phinces: in die
uno moriéntur ambo. Et ſuſcitabo
mihi ſacerdotem fidelem; qui jux-
ta cor meum & animam meam fa-

. 12
ciet: & ædificabo ei domum ade.
lem, & ambulabit coram Chriſto
meo cunctis diébus. Futùrum eſt
autem, ut quicumque remanſerit in
domo tua, véniat, ut orétur pro eo,
& ôfferat nummum argenteum, &
tortam panis, dicàtque dimitte me
bbſecro, ad unam parté facerdota-
lem, ut comedam buccéllam panis.
Reſpexit Elias. 408.

De Serméne S. Thomæ Aquinatis.

Onvenit itaque devotiôni fide-
lium, ſolémniter recoôlere in-
ſtitutiònem tam ſalutiferi , tam-
que mirabilis Sacramenti, ut in-
effabilem modum divinæ, præsen-
tiæ in Sacramento visibili veneré-
mur: & laudétur Dei poténtia »
quæ in Sacraménto eoôdem tot mi-
rabilia operatur: nec non & de
tam ſalubri, tamque ſuavi beneficio
exſolvantur Deo gratiarum debitæ
actiéônes. Verùm etſi in die cornæ,
quando Sacramentum prædictum
nôſcitur inſtitùtum, inter Miſsarum
ſolemnia de inſtitutiòne ipſius ſpe-
cialis mentio habeatur: totum ta-
men residuum ejúsdem dieéi sffici-
um ad Chriſti paſſiônem peêrtinet »
circa cujus veneratiônem Eccléſia
illo témpore occupatur.
Cœnantibus illis. 409.

T autem integro celebritàâtis
Officio inſtitutionem tanti Sa-
craménti recôleret plebs fidelium,
Romanus Poôntifex Urbanus IV.
hujus Sacramenti devotioône af-
fécus piè ſtatuit præfatæ inſtitu-
tiéënis memoriam prima quinta
Feria poſt Octàavam Pentecoſtes 2
cunctis fidélibus celebrari: ut qui
per totum anni circulum hoc Sa-
craménto utimur ad ſalutem;, ejus
inſtitutioônem illo témpore ſpecia-
liter recolamus „ quo Sspiritus
ſanctus corda diſcipulorum edo-
cuit ad plene cognoſcenda hujus
myſtéria Sacraménti. Nam & in eo-
deém témpore cœpit hoc Sacra-
méntum à fideélibus frequentari.
Accépit Jeſus. 410.

T autem prædicta quinta Fé-
ria, & per Octavas iequentes;
ejus ſalutaris inſtitutionis honori-
ſicentius agatur memoria, & ſoléêm-
nitas de hoc celébrior habeatur:

oco diſtributionum materialium,

Aua

qur in Ecclsſtis cathedtäalibus lar-
giúùntur exiſténtibus Horis Cano-
nicis nocurnis, palitérque diur-
nis, pPræfatus Romanus Poôntifex
eis, qui ejüsmodi Horis in hac ſo-
lemnitate perſonaliter in Eccléſiis
interfũerint, ſtipendia ſpiritualia,
Apoſtolica largitiôòne concéſtit:
quatenus Re hæc fidéles ad tanti
Feſti celebritatem avidiùs & co-
piòôſius convenſrent.
Ego ſum panis vitæ. 410.

eEctio ſancti Evangélii ſecúndaàm
. Joannem.

R illo témpore: Dixit Jeſus tur-
bis Jjudæorum: Caro mea, verè
eſt cibus; & ſanguis meus, verè
eſt potus. Et réliqua.
De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Erba Dômini ex Evangélio,
quæ ſermonem priſtinum con-
ſequuntur, audivimus. Hinc ſer-
mo debétur auribus & mentibus
veſtris, & hodierna die non im-
ortunus eſt. Eſt enim de coôrpore
omini, quod dicebat ſe dare ad
manducandum propter ætérnam
vitam. Expôſuit autem modum
attributiònis hujus, & doni ſui,
uomodo daret carnem ſuam man-
ucare, dicens: Qui manducat
carnem meam, & bibit sänguinem
meum, in me manet, & ego in il-
lo. Signum, quia manducavit, &
bibit, hoc eſt, ſi manet, & mané-
tur: ſi habitat, & inhabitatur, ſi
hæret, ut non deſeratur.
Qui manducat. 411.

Oc ergo nos dôcuit, & ad-
moônuit myſticis verbis, ut ſi-
mus in ejus corpore ſub ipſo capi-
te, in membris ejus, edentes car-
nem ejus, non relinquéntes unita-
tem ejus. Sed qui aderant „ plures
non intelligéndo ſcandalizati ſunt:
non enim cogitabant, hæc au-
diéndo, niſi carnem, quod ipfi
erant. Apôſtolus autem dicit, &
verum dicit: Sapere ſecundùm
carnem;, mors eſt. Carnem ſuam
dat nobis Dôminus manducare:
& sapere ſecundùm carnem, mors
eſt. Cùm de carne ſua dicat, quia
ibi eſt vita ætérna : ergo nec car-
nem debémus sapere ſecùndum
carnem;, ſicut in his verbis. Multi
itaque audientes, non ex inimicis,

ſed ex diſcipulis ejus, dixérunt:
Durus eſt hic ſermo, & quis poteſt
eum audire?
Miſit me vivens Pater. A1I.

I. diſcipuli durum habuérunt
iſtum ſerméônem, quid inimici?
Et tamen ſic oportébat, ut diceré-
tur, quod non ab omnibus intel-
ligerétur. Secrétum Dei inténtos
debet facere, non advérſos: iſti
autem citò defecérunt, talia lo-
quente Dômine Jeſu Chriſto. Non
credidérunt aliquid magnum di-
centem, & verbis illis aliquam
gratiam cooperiéntem . ſed prout
voluerunt, ita intellexérunt,, &
more höminum : quia pôterat
Jeſus, aut hoc diſponéebat Jeſus,
carnem, qua indútum erat Verbum,
véluti concisã diſtribúere credén-
tibus in ſe. Durus eſt, inquiunt,
hic ſermo, quis poteſt eum audire.
e Deum laudamus. I1. 4
A B B A T O

De libro primo Regum.

Uer autem Sâmuel miniſtrâbat
Doômino coram Heli, & ſetmo
Dômini erat pretiôſus in diebus
illis, non erat viſio maniféſta. Fa-
Ktum eſt ergo in die quadam, Heli
jacébat in loco ſuo, & oculi ejus
caligaverant, nec poôterat videre:
lucérna Dei antequam extingue-
réêtur, Samuel dormiébat in templo
Dômini, ubi erat Arca Dei. Et vo-
cavit Doôminus Samuel. Qui re-
ſpondens ait : Ecce ego. Et cu-
cúrrit ad Heli, & dixit: Ecce ego:
vocâſti enim me. Qui dixit Non
vocavi: revértere, & dormi. Et àbiit,
& dormivit. Et adjécit Doôminus
rurſum vocare Samuelem. Confur-
génsque Samuel; abiit ad Heli; &
dixit: Ecce ego: quia vocàſti me.
Qui reſpondit: Non vocavi te, fili
mi, revértere & dormi. Porroô Saà-
muel necdum ſciébat Däm, neque
revelatus fuerat ei ſermo Domini.
Immolabit hœdum. 408.

T adjécit Dôminus, & vocavit

adhuc Samnélem teértio. Qui
consurgens abiit ad Heli, & ait :
Ecce ego, quia vocaâſti me. Intellé-

Xit ergo Heli, quia Dôminus vocas

ret puerum: & ait ad Ssamuelem:

Vade, & dormi: & ſi deinceps vocaà-

Verit te, dices: Lôquere Doômine,
qui⸗

uin audit
Aunuel,
lt enit Do
rit, Kut
nel, dan
Uete Domi

iii nnele
mi i
b lum. 1
us eſt ſenn
Duninusa
eis me, H
ee aldat
ſumonem
us cicta
e el Annn
non al
leſponditel
Mumn eſt i
(lefit aute
(IAt aum ee
busretb
Morit un
ſe berlide
lopheta e
Relbez

ſermos.

1Nmſten

8) Cet
glis el

hater, a

n Dei inter
1dretlos:
funt, talu
n Chriſto N
id menmm
8 Mir
ten: ſedn
elleretunt,
glit hotl
ſponehn Nr
metatſihe
tibuete
eſt; IIqun
eſt euun u.
II.

A T 0
mo Resun.

el nünitt
Hell, Aln
olus in i
quadim,1
& Oelle
potetet ii⸗
Uam etii
ebat in ten
len ei hi
tünel. n⸗
e ee
irit Eatet⸗

quia audit ſervus tuus. Abiit ergo
Ssamuel, & dormivit in loco ſuo.
Et venit Dominus, & ſtetit: & vo-
cavit, ſicut vocaverat ſecundo: Sa-
muel, Samuel. Et ait Samuel: Lo-
quere Domine;, quia audit ſervus
tuus. Et dixit Dominus ad Samue-
lem: ecce ego facio verbum in
Ifrael, quod quicumque audierit,
tinnient ambæ aures ejus. In die
illa ſuſcitabo adyersum Heli ôm-
nia, quæ locuútus ſum ſuper domum
ejus: incipiam & complébo.
Comedetis carnes. 408.

Ormivit autem Samuel usque
α mané; aperuitque oſtia domus
Doômini. Et Sâmuel timébat indi-
care viſiénem Heli. Vocavit ergo
Heli Samuélem, & dixit: Samuel
filli mi! Qui reſpondens;, ait: Præ-
ſto ſum. Et interrogavit eum:
Quis eſt ſermo, quem locutus eſt
Dominus ad te? oro te, ne celave-
veris me. Hæc faciat tibi Deus, &
ke addat , ſi abſconderis à me
ermonem ex omnibus yerbis,
quæ dicta ſunt tibi. Indicavit ita
ue ei Samuel univérſosſermoônes,
non abſcondit ab eo. Et ille
reſpondit: Dominus eſt: quod bo-
num eſt in oculis ſuis „„faciat.
Crevit autem Samuel, & Dominus
erat aum eo, & non cécidit ex om-
nibus verbis ejus in terram. Et co-
gnovit univérſus Iſrael à Dan us-
que Berſabée, quod fidélis Samuel
Prophéta eſſet Doômini.
Reſpéxit Elias, 408.

Sermo S. Joàannis Chryséôſtomi

ceſsarium eſt dilectiſſimi,
myſteriôrum diſcere miracu-
lum, quodnam ſit, & quare ſit
datum, & quæ ejus rei utilitas.
Unum corpus efficimur: membra;,
inquit ex carne ejſus, & cx Oofli-
bus ejus: ſequamur autem ini-
tiati, quæ dicuntur. Ut itaque
non tantum per charitatem hoc
fiamus, verùm étiam ipfſa re, in
illam miſceamur carnem : hoc
namque per eſcam efficitur, quam
largitus eſt nobis, volens oſtende-
re deſiderium, quod erga nos ha-
bet. Propterea ſemetipiam nobis
immiſcuit, & corpus inum in nos
contemperavit, ur unum quid ſi-
mus tamquam corpus capiti coap-

. . 415
tätum: ardénter enim amântium
hoc eſt.,
Coœnantibus illis. 409.

Amquam leônes igitur ignem
1 ſpirantes ab illa menſa rece-
damus, facti diabolo terribiles,
& caput noſtrum mente revolven-
tes, & charitatem, quam erga nos
oſtendit. Nam paréntes quidem
aliis ſæpè filios tradunt aléndos 2
ego autem, inquit, non ita;, ſed
carnibus meis alo , & meipſum
vobis appôno, vos omnes generoô-
ſos eſſe volens, & ſpem bonam de
futùúris vobis præbens, quippe qui
vobis hic me ipſum tradidi, mulſtò
magis id in futuro faciam. Volui
frater veſter fieri , carni propter
vos & sanguini communicavi, vo-
bis viciſſim ipſam carnem & san-
guinem, per quæ cognatus veſter
factus ſum, trado.
Accépit Jeſus. 410

Ttendàmus itaque nobis ipſis,
dilectiſſimi, talibus fruéntes
bonis: & cùm àaliquid turpe dice-
re voluérimus, vel nos ab ira cor-
ripi vidérimus, vel alio quopiam
hujusmodi vitio, conſidéremus »„
quibus facti ſumus digni;: talisque
cogitatio nobis irrationabilium
môtuum ſit correétio. Quotquot
igitur hujus participes corporis
efficimur, quotquot sanguinem
deguſtamus, cçogitéemus , quod
illum ſurſum ſedéntem „ qui ab
Angelis adorätur incorruptibili
vicinus virtůti, huncg deguſtamus.
Hei mihi, quot ad ſalutem nobis
viæ! Nos corpus ſuum effécit, nobis
ſuum communicavit corpus,, &
horum nos nihil à malis avértit.
Ego ſum. 410.

éctio ſandti Evangélii ſecundàùm
Joannem.

IN illo témpore: Diait jeſus turbis
Judæorum: Caro mea;, veré e
cibus „ & ſanguis meus, veréè eſt
potus. Et feliqua.
De Homilia ſanéti Auguſtini Epiſc.

Iximus, fratres „ hoc Domi-
num commendâſſe in mandu-
catione carnis ſuæx,; & potatione
is fſuizut in illo maneamus,

sanguinis 1 1
GEE 1 Manémus au-

— ipfe in nobis.
tem in illo, cum ſumus membra
elus

416 4Aà .
ejus: manet autem ipſe in nobis,
cùm ſumus templum ejus. Ut au-
tem ſimus membra ejus, unitas nos
compaginat, ut compaginet unitas,
uæ facit niſi charitas? Et charitas
ei unde à Apoſtolum inteérroga.
Charitas, inquit, Dei diffuſa eſt
in cordibus noſtris per Spiritum
ſanctum, qui datus eſt nobis.
Qui manducat. 411.

Rgo ſpfritus eſt, qui vivificat:
Spiritus enim facit viva mem-
bra: nec viva membra ſpiritus fa-
cit, niſi quæ in corpore, quod vé-
getat ipſe ſpiritus, invenerit. Nam
Spiritus, qui eſt in te homo, quo
conſtas, ut homo ſis, numquid vi-

vificat membrum, quod ſeparàtum

invéenerit à carne tuaèspiritum tu-
um dico animam tuam. Anima tua
non viv ificat, ni ſi membra, quæ ſunt
in carne tua; unum ſi tollas, jam
non vivificatur ex anima tuajquia
unitati corporis tui non copulatur.
Miſit me vivens Pater. 41I.

c dicuntur, ut amémus uni-
tatem, & timeamus ſepara-
tionem. Nihil enim ſic debet for-
midare Chriſtianus, quàm ſeparari
à Corpore Chriſti. Si enim ſepara-
tur à Corpore Chriſti, non eſt
membrum ejus: ſi non eſt mem-
brum ejus, non vegetatur Spiritu
ejus. Quisquis autem, inquit
Apôſtolus, Spiritum Chriſti non
habet, hic non éſt ejus. Spiritus
ergo eſt, qui vivificat, caro autem
non prodeſt quidquam. Verba, quæ
ego locutus ſum vobis, Spiritus
& vita ſunt. Quid eſt, Spiritus &
vita ſunt? Spiritaliter intelligéen-
da ſunt. Intellexiſti ſpiritaliter?
Spiritus & vita funt. Intellèxiſti
cçcarnaliter? Etiam fic illa ſpiritus
& vita ſunt, ſed tibi non ſunt.
ec Deum laudamus. II.

Sacérdos in ætérnum.
405.

Hariſſimi, Nolite mirari, ſi odit
vos mundus. Nos ſcimus, quoô-
niam translati ſumus de morte ad
vitam, quoniam diligimus fratres.
ange lingua. 406.
Cibavit illos ex adipe fruméen-
tä, alleluja.
Xt de petra,
cos aAleluja.

mells ſaturaâvit

Puer Saàmuel miniſtrâbat ante De-
um coram Heli, & ſermo Dômini
erat pretioſus cum eo.

Ancti néminis tui, Dômine,
timorem pariter & amôrem fac
nos habere perpétuum: quia num-
quam tua gubernatione deſtituis,
quos in ſoliditate tuæ dilectionis
inſtituis. Per Dominum.

O ſacrum convivium. 413.
Panem de cœlo. 412.
eus, qui nobis. 412.
DOMINIGA

—

—

De libro primo Regum.

Er factum eſt in diébus illis »
convenérunt Philiſthiim in pu-
gnam, & egréſſus eſt Iſrael obviàm
Philiſthiim in prælium, & caſtra-
metatus eſt juxta Lapidem adjutoô-
rii. Porrò Philiſthiim venérunt in
Aphec, & inſtruxerunt aciem con-
tra Iſrael. Inito autem certamine,
terga vertit Iſrael Philiſthæis:
& cæſa ſunt in illo certamine paſ-
ſim per agros, quaſi quatuor millia
viroòrum. Et reverſus eſt populus
ad caſtra: dixeruntque majores na-
tu de Iſrael: Quare percuſſit nos
Dôminus hôdie coram Philiſthiim?
Afferamus ad nos de Silo Arcam
fœderis Dömini, & veniat in me-
dium noſtri, ut ſalvet nos dema-
nu inimicorum noſtrorum.
Immolabit hœdum. 408.

Iſit ergo péôpulus in Silo, &
tulérunt inde Arcam fœderis
Dômini exercituum, ſedéntis ſuper
Cherubim, erantque duo filii Heli
cum arca fœderis Dei, Ophni, &
Phinees. Cumque veniſſet Arca
fœderis Doômini in caſtra, vocife-
ratus eſt omnis Iſrael clamore
grandi, & personuit terra. Et
audiérunt Philiſthiim vocem cla-
moris, dixeruntque; Quænam eſt
hæc vox clamôris magni in caſtris
Hæbræorum: Et cognovérunt, quod

Ar6 Domini veniſſet in caſtra-
Somedétis carnes. 408⸗

Imuerüt
centes:
l ingemue
Pbis:non e
lo beri &1
d6 Odis n
Drorom ſubl
ur dii, gl
umonipla
Punmini, 8
1n de ſetyia
Uikemierun
1 bellate

girunus
inis:
Iuliginta
u dei cap
teli wo⸗
liness.
3

geſerit!

llen

Emo, ſo⸗

Vöniam
elk dotpu⸗
uiſet
Udas ipſarn
i ine
Ucicit 1zeh
Nels 11
liten in
lenpe ſenit
unferturin
fkeiur
corpören
Iquönian
la elt,in
em inet
Uun vetti

hintib

erri

eno leſol

me;

Par ante
ſermo Donil
0,

i, Dorin,
K wotentt
ung
ione 4
tuæ dilektinl
inum.

n. 4,.
i nodis

Ie

no Regum

n bis il
W
ICnelo

Certamie,
i guutuolt.
tſus el or
gte meſole
4 herlt⸗
uni hüiii
de lo in
ſelin li
Avet nos
Krorum.
um. ℳ

. 1
uin o,
Atenn iee
vſeteniͤei
e duo üt
venilet 1
ncakta
lunl n 1
nuit teln

Imueruúntque Philiſthiim, di-
centes: Venit Deus in caſtra
Et ingemuézunt „ dicêntes: Væ
nobis: non enim fuit tanta exulta-
tio heri & nudiustertius: væ no
bis. Quis nos ſalvabit de manu
Deôrum ſublimium iſtérum?: hi
ſunt Dii, qui percuſserunt .αgyp-
tum omni plaga in deserto. Con-
ftortamini, & eſtoôte viri Philiſthi-
im, ne ſerviatis Hebræis, ſicut &
illi ſerviérunt vobis, confortami-
ni, & bellate. qugnaverunt ergo
Philithiim, & cæfus eſt Iſrael „
& fugit unusquisque in tabernacu-
lum ſuum: & facta eit plaga mag-
na nimis: & cecidérunt de II-
rael triginta millia peditum. Et
Arca Dei capta eſt: duo quoque
filii Heli mortui ſunt, Ophni &
Phinees.
. Reſpéxit Elias. 408.

Sermo S. Joannis Chrysôſtomi.

A

Uôniam Verbum dicit: Hoc
O corpus meum, & aſſentia-
mur, & credamus, & intellectuâ-
libus ipſum ôculis intueamur. Ni-
hil enim ſenfibile nobis Chriſtus
tradidit: sed senſibilibus quidem
rebus , at ômnia intelligibilia.

Itidem & in baptismate: per rem,

nempe ſenſibilem aquam donum
confértur: intelligibile verò quod
perficitur, generatio & renovatio.
Si enim incorpôreus eſſes, nuda &
incorpôrea tibi dediſſet ipse dona:
ed quoôniam anima coôrpori con-
sérta eſt, in ſenſibilibus intelligibi-
lia tibi præbet. Quot nunc dicunt:
Vellem ipsius formam aſpicere, fi-
gůram, veſtiménta, calceamenta:
Ecce eum vides, ipsum tangis,
ipsum manducas. Et tu quidem ve-
ſtimenta cupis vidére; ipse vero
tibi concédit non tantùm vidére:
verům & manducare, & tàângere;
& intra te sumere,
N. Cœnäntibus illis. 409.

Gitur accédat nemo cum nâulea,
Anemo reſolůtus, omnes acceênſi,

Omues fervéntes, & excitati. Nam

ſi Judæi ſtantes, & calceamenta
in pédibus habéntes, & baculos
manibus geſtantes, agnum cum
feſtinatiõne comedébant; te mul-
tò magis oportet eſfte ſolértem.

1 1
Nam illi quidem in Palxæſiinam
erant profectüri, & proptéreaà via-
tôrum figüram habebant: tu verò
debes in cœlum migrare. Qua-
propter in omnibus oportet te
vigilare; nec enim parva pœna
propéônitur indigne ſumentibus.
Cogita, quantum adversùs prodi-
torem indignaris, & contra eos »
qui illum crucifixérunt: itaque
considera, ne tu quoque ſis reus
corporis & sanguinis Chriſti. IIII
ſanctiſſimum corpus occiderunt, tu
vero polluta füscipis anima, poſt
tot beneficia. Neque enim illi
ſatis fuit, hôminem fieri, colaphis
cædi, & crucifigi: verum & ſemet-
ipsum nobis commiscet; & non
fide tantum, verùm & ipsa re nos
ſuum efficit corpus.
Accepit Jeſus càlicem. 410.

Uèò non oportet igitur eſſe
puriorem, tali fruéntem ſa-
crificio à quo ſolari radio non
ſplendidiérem manum „ carnem
hanc dividéentem? os, quod igni
ſpiritâli repletur, linguuam , quæ
treméndo nimis ſänguine rubés-
cit ? Cogita, quali ſis inſignitus ho-
nore, quali méenſa fruaris. Quod
Angeli vidéntes horréscunt, neque
liberè audent intuéri propter emi-
cantem inde ſplendorem; hoc nos
pàscimur, huic nos unimur, & facti
ſumus unum Chriſti corpus, & una
caro. Quis loquétur poténtias Doô-
mini, auditas faciet omnes laudes
ejus à Quis paſtor oves proprio
paſcit cruoôre? Et quid dico pa-
ſtor? Matres multæ ſunt, quæ poſt
partůs dolores, filios aliis tradunt
nutricibus. Hoc autem ipſe non
eſt paſſus „ ſed ipse nos prôprio
säanguine pascit, & per omnia nos
ſibi coagméntat.
Ego lum panis vitæ. 410.

5 éctio ſandti Eyangéelii ſecändùm
Lucam Pe 1
IN illo témpore: Dixit Jeſus ha-
riſæis paräbolam hanc: Homo
quidam fecit conam magnam,; 6
vocavit multos. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorli Papæ.

Oc diſtare, fratres chariſſumi;
inter delicias corporis, & cor-
dis ſolet: quoòd corporales deli-
ciæx, cùm non habéntur, grave in
ſe deſidérium accendunt, cùm vero
D 4 avide

418
avide edúntur, comedeéntem prô⁶- A D

tinus in faſtidium per ſatietatem
vertunt. At contra;, ſpiritales deli-
ciæ, cùm non habéntur, in faſtidio
ſunt: cùm verò habéntur, in deſidé-
rio: tantque à comedente äàm-
pliùs eſurintur, quantò & ab eſu-
riénte ampliùs comeduntur. In il-
lis appetitus placet, experiéntia
diſplicet: in iſtis appetitus vilis
eſt, & experiéntia magis placet.
In illis appetitus ſaturitatem;, ſa-
turitas faſtidium génerat;: in iſtis
autem appetitus ſaturitãtem, ſatu-
ritas appetitum parit.
Qui manducat. ArI⸗

Ugent enim ſpiritaàles deliciæ
deſidérium in mente, dum saà-
tiant; quia quantò magis eârum
ſapor percipitux, eò ampliùs cog-
nôſcitur, quòd avidiùs amétur, &
idcixcèò non häbitz amari non
poſſunt, quia earũ ſapor ignoratur.
Quis enim amare vâleat, quod ig-
nôrat? Proinde Plalmiſta nos ad-
monet, dicens: Guſtaâte, & vidéte;
quoniam ſuavis eſt Dôminus. Ac ſi
apértè dicat, Suavitätem ejus non
cognòôſcitis, i häãc minimè guſtatis;
ſed cibum vitæ ex palâto cordis
tängite, ut probantes ejus dulcé-
dinem „ amäre valeâtis,; Has
autem homo delicias tunc amiſit;
cùm in paradiſo peccavit: extra
exiit, cům os à cibo ætérnæ dul-
cédinis clauſfit.
Homo quidam fecit conam ma-
gnam;, & miſit ſervum ſuum hora
cœnæ, dicere invitatis, ut venirent:
Quia parata ſunt omnia.
Venite, coméedite panem me-
um;, & bibite vinum, quod miſcui
vobis. Quia.
lôria Patri. Quia.
Nde nos quoque nati in hu-
jus peregrinatioônis ærumna,
huc faſtidiôſi jam venimus, nes-
cimus, quid deſiderare debeâmus.
Tantôque ſe ampliùs faſtidii no-
ſtri morbus exàâggerat, quantô ſe
magis ab eſu illius dulcédinis ani-
mus elongat., Et eò jam intérnas
delicias non appetit, quò eas co-
médere, diun longéque defuévit.
Faſtidio ergo noſtro rabéscimus, &
longa inédiæ peſte fatigamur. Et
quia guſtare intus nolumus para-
tam dulcédinem, amaämus foris
mileri famem noſtram.
e Deum laudamus. II.

L AUDES,

Sapiéntia ædificâvit.
412.

Hariflimi, Nolite mirari, ſi odit
vos mundus. Nos ſeimus, quo-
niamt translati ſumus de morrte ad
vitam, quéôniam diligimus fratfes.
. erbum fupernum pro-
diens. 412. Panem cœli dedit
eis, allel. Panem Angelorum
manducavit homo, allel.

Homo quidam fecit cœnam mag-
nam; & vocàâvit multos, & milſit
ſervum ſuum hora cœnæ, dicere
invitatis, ut venirent, quia omnia
parata ſunt; allel.
Ancti nôminis tui, Dômine;
timôrem päriter & amôrem fac
nos habére perpétuum: quia num-
quam tua gubernatiône deſtituis;»
quos in ſoliditate tuæ dilectiônis

inſtituis. Fer Dôminum.
Ego ſum panis vivus. Folſuit
fines tuos. eus, qui
nobis. 412.
Silioli.

Angelôrũ eſca.
hariſſimi, Nolite mirari.
Panem cœli dedit eis»
Alleldſa, allel. Panem.
Panem Angelôrum manducavit
homo; allel. allel. léria Patri.
Panem. Gibavit illos ex adipe
fruménti, allel. Et de petra;,
melle ſaturavit eos;, allel. .
Pinguis eſt panis.

N hoc cognéôvimus charitatem
Dei, quòôniam ille äanimam luam
pro nobis poſuit: & nos debémus
pro fratribus animas ponere-
Cibavit illos ex adipe fru-
ménti, *Allel. allel, Cibavit.
Et de petra, melle ſaturävit eos-
Allel. allel. Glôria Patri. Cibavit.
Edücas panem de terra, allel.
Et vinum lætificet cor höminis,

alleluja: Vinceénti.

Ilioli mei, non diligâmus ver-
bo, neque lingua;, ſed opere 8&
veritäte.
Educas panem de terfa;
Allelâja, allel. Edücas.

Et vinum lætificet cor hòminis.
Allel.

Ael alle
Doluit
Et adi
ilelia.

larercos in
l⸗
(bbäplt

Aelis.
ncepe
WR,Alelaj

ücoin
iKpaup
duos
ngeitur d
¹

Renm.
lanen 4

I

delhr

Prüimn
cann dei
lubicen
etüntgue
ntalerun
Rn, & ſt
ſon. Cäm
ſemini:
Htuerunt
Iltsümqn
Ulgentes,
Eentem lu⸗

4

mniruni do
Rſeünlsge
8 de monttil
zinnun
fupennunge
lenmn celitel
ein Algelen
Aet,

t ChN N
ltos, A
cele/ Al
nt,ginonu

tui, Dönin
E amotenk
m: guane
löne eklut
tux diledſe
inum,

elet

Angeline⸗
Nolteni,
cli ellan
Lanel.
un Mandi,
D lorukt⸗
tillosentt
Ale
Pgnuett⸗

nus cni⸗
ſeinindl,

Enos eii⸗

Allel. allel, G loria Patri. Edúcas.
Pôſuit fines tuos pacem, allel.
N, Et adipe fruméenti satiat te,
allelùja.

Sacerdos in ætérnum.

Capit. C hariſſimi, Nolite mirari.
ut ing. Hyn ange lingua. 406.
y. Cibavit illos ex adipe frumenti,
allelùja.
ge Et de petra „ melle ſaturavit
eos, allelüja.

Exi citoò in platéas, & vicos civitâ-
tis: & pauperes ac débiles, cæcos
& claudos compelle intrare, ut
impleâtur domus mea;, allel.
ancti nominis.

O ſacrum Convivium. 4r3.
Panem de cœlo.
Qratig eus, qui nobis, 412.
FPERIA SECUND A.

De libro Piimo Aegüm.

Paiikhiln autem fülérunt Ar-
cam Dei, & aſportavérunt eam
à Lapide adjutôrii in Az6tum. Tu
leruntque Philiſthiim Arcam Dei,
& intulerunt eam in témplum Da-
gon, & ſtatuérunt eam juxta Da-
gon. Cümque furrexiſfent dilucu-
10o Azotii altera die ecce Dagon
jacebat pronus in terra ante Arcam
Dômini: & tulérunt Dagon, & re-
ſtituerunt eum in locum ſuum.
Kursumque manè die àltera con-
ſurgentes, invenérunt Dagon ja-
centem ſuper fäciem ſuam in terra
coram Arca Doômini: caput autem
Dagon , & duæ palmæ manuum
ejus abſciſiæ erant ſuper limen,
Porrò Dagon ſolus truncus reman-
ſerat in loco ſuo.
Immolabit hœdum. 408⸗

Ggravàta eſt autem manus Dô-
mini ſuper Azoôtios, & demo-
litus eſt eos. Et ebulliérunt villæ
& agri in medio regiônis illius, &
nati ſunt mures, ò tacta eſt con-
füſio mortis magnæ in civitate.
Vidéntes autem viri Azôtii hujus-
cémodi plagam, dixérunt: Non
maneat Arca Dei Ifrael apud nos:
quéôniam dura eſt manus ejus ſu-
per nos, & ſuper Dagon deum no-
ſtrum. Et mitténtes congregavé-

8143 O . 419
runt omnes sätrapas Philiſthinoô-
rum ad ſe, & dixérunt: Quid facié-
mus de Arca Dei Ifrael? Reſpon-
derüntque Gethæi: Circumducatuf
Arca Dei IIrael.
Comedetis carnes. 408.

T circumduxerunt Arcam Dei
Iſrael. Illis autem circumdu-
céêntibus eam, fiebat manus Dô-
mini per üngulas civitates interfe-
ctionis magnæ nimis ; & percu-
tiebat viros uniuscujûsque urbis
à parvo usque ad majorem. Mise-
runt ergo Arcam Dei in Accaron.
Cumque veniſſet Arca Dei in Ac-
caron, exclamaveérunt Accaroni-
tæ&, dicéntes: Adduxérunt ad nos
Arcam Dei Iſrael;, ut interficiat
nos, & pôpulum noſtrum. Mise-
runt itaque „ & congregavérunt
omnes satrapas Philiſthinorum ,
qui dixerunt: Dimittite Arcam Dei
Irael, & revertàtur in locum ſuum
& non interficiat nos eum populo
noſtro. Fiebat enim pavor mortis
in ſingulis urbibus, & graviſſima
valdè manus Dei.
Reſpéxit Elias. 403.

De Sermône S. Joannis Chrysé-⸗
ſtomi.

Nicutque ndèlium Chriſtus
ſemetipſum per myſtéria com-
miscet, & quos génuit, per ſemet-
ipſum enútrit, nec alteri tradit:
per hoc tibi rurſum perluadens »„
quòd carnem tuam aſsümpſit. Ne
torpeamus igitur tanta digni chari-
täte, & honôre putati. Nonne vi-
détis, quanta promptitudine par-
vuli papillas capiunt „ & quanto
impetu labia ubéribus infigunt ²
Accedämus cum tanta nos quo-
ue alacritàte ad hanc menſam,
X ad übera poculi ſpiri talis: quini-
mòô cum longè majori trahamus,
tamquam infantes lacténtes ſpi-
ritus gratiam, & unus ſit nobis
dolor;, hac eſca privari, Non ſunt
humanæ virtutis opera hæc, quæ
kroßenänfur; qui tunc ipia fecit
in illa cœna, idem ea nunc quoque
facit. Nos miniſtrôrum tenemus
locum: qui verp ſanctificat ea; &
immütat; ipſe eſt. Nullus itaque
Judas alsiſtat, nullus avarus: nam
tales menſa non ſùúſcipit. Si quis eſt

diſcipulus, adſit; ait enim: Cum
D d 2 Lies⸗

20
dictipulis meis facio Paſcha. Hæc
eſt illa menſa; i
bet. Non enim illam quidem Chri-
ſtus, hanc autem homo pérficit:
verüm & hanc ipse quoque.
Conantibus illis. 409.

Nhumanus accédat nemo;, ne-
mo crudélis, & immiséricors;
nemo prorſus immundus. Hæc ad
communicantes dico, & ad vos
miniſtrantes. Nam & ad vos ſer-
moônem convértere neceſsarium
eſt, ut multo cum ſtůdio hæc dona
diſtribuatis. Non parva vobis im-
minet ùltio, ſi quemquam, illius
culpæ cônſcii, hujus menſæ partici-
pem eſſe concedatis: ſanguis ejus
de manibus veſtris exquirétur: ſive
uis Dux militiæ ſit, ſive Præfé
us „ ſive Princeps diadémate
coronatus, indigné autem acce
dat, prôhibe, majorem illo po-
teſtätem habes. Proptérea vos
Deus hoc inſignivit honôre, ut
talia diſcernatis. Hoc veſtra digni-
tas eſt, hoc ſecuritas, hoc omnis
coréêna: non ut albam & ſplen-
déntem túûnicam circumeatis in-
dti. Verum & tu laice, cùm ſa-
cerdôtem videris offerentem, ne
ut ſacerdotem eſſe putes hoc fa-
ciéntem, ſed Chriſti manum in-
viſibiliter exténſam.
Accépit leſus. 410.

Udiamus igitur & ſacerdotes,
& sùbditi, quali eſca facti ſu-
mus digni, audiamus, & horrea-
mus. Sanctis carnibus ſuis nos
dedit impléri, ſemetipſum appéſuit
immolaätum, Quænam igitur erit
nobis excuſatio , cùm talibus paſti
talia peccémus, cùm lupi fiamus
Agnum comedéntes, cum tam-
quam oves paſti more leonum di-

ripiamus?: Hoc enim myſtérium

non à rapina tantùm , verùm &
ab omni vel tenui inimiciria pu-
rum eſſe pénitùs jubet: eſt enim
pacis myſtérium. Judæis quidem
annuatim propriorum monuménta
beneficiorum ſolemnitates Deus
alligavit: tibi vero ſingulis dié-
bus per hæc myſtéria. Nullus ita-
que judas hanc menſam petat,
nullus Ssimon. Hi namque
duo propter avaritiam perié-⸗
runt; hoc igitur barathrum fu-
giamus.

Ego ſum panis vitæ. 410.

& minus nihil ha-

éctio Tancti Evangelii ſecúndàm
Jjoannem. p. 6. k

Nillo témpore: Dixit Jeſus tur-
bis ladæorum: Caro mea ver
eſt cibus, & ſanguis meus vere
eſt potus. Et réliqua.

1

De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Ic eſt, panis qui de colo des-
céêndit. Hunc panem ſignifi-
càvit manna, hunc panem ſisnifi-
cavit altare Dei Sacramenta illa
fuérunt: in ſignis diversa ſunt, ſed
in re, quæ ſignificatur, paria ſunt.
Apoſtolum audi: Nolo enim vos;»
inquit, ignorare fratres; quia pa-
tres noſtri omnes ſub nube fuerunt
& omnes mare tranſiérunt, & om-
nes per Moyſen baptizâti ſunt in
nube, & in mari: & omnes eam-
dem escam ſpiritàlem manducavé-
runt. Spiritalem utique eamdem:
nam corporalem alteram., quia illi
manna, nos aliud: ſpiritalem verô;
quam nos, ſed patres noſtri, non
patres illôrum, quibus nos similes
sumus, non qutbus illi ſimiles fue-
runt. St adjungit: Et omnes eüm-
dem potum ſpiritalem biberunt.
Aliud illi, aliud nos, ſed ſpécie
viſibili quidem, tamen hoc idem
ſignificante virtůte ſpiritali. Quoô-
modo enim eumdem potum? Bi-
bébant, inquit , de ſpiritali, ſe-
quéente petra: petra autem erat
Chriſtas. Inde panis, inde potus.

ſtus in verbo, & in carne. Et quô-
modo bibérunt? Percuſſa eſt petra
de virga bis. Gémina percuſſio duo
ligna crucis ſignificat.
Qui mandúcat. 4II.

Orunt fidéles corpus Chriſti,
ſi corpas Chriſti non négli-

gant eſſe. Fiant corpus Chriſti;, ſi
volunt viyvere de Spiritu Chriſti. De
spiritu Chriſti non vivit; niſi cor-
pusChriſti. Intelligite fratres mei,
quid dixerim. Homo es» & ſpiri-
tum habes, & corpus habes. Spiri-
tum dico, quæ anima vocatur; qua
conſtas, quod homo es: conſtas
enim ex anima & côrpore. Habes
enim ſpiritum inviſibilem, corpus
viſibile. Dic mihi, quid ex quo vi-
vat? Spiritus tuus vivit ex corpore
tuo, an corpus tuum ex ſpiritu
tuo: Reſpéndet omnis, qui vivit ¹
qui autem hoc non poteſt ton.

Petra Chriſtus in iigno,verus Chri-

(le, nescie
Get oimnis,
gue meum
ſis ergo &e
Chriktii in.
Mift me

Umquia
uiinit de
ſiltce ſpiri
(itn tuo.
us Chiiſti,1
eek,guc
Molus bau
lanis,Inguit
uris, 0 ſa
dünnum uni
Uitins! Orij
Vint, habet.
lelatincor
Pon abhort
örum, nor
(oc releca
Ultonum,
A pulchrun
Iumt hxre
tebed. N
Upohei re
e Deum
BIKXI
1.
de lbt

⸗ ero
ne Philit
hls, Et
erotes
Ouicd taie
Udicate ne
Us eam
Etunt;
IIael, ne
tam, ſe
üpro pee
i & ſcis
MWand ejrn
Immol

Nn
lcu
Mro
1s, Ka
lle,
Unum
Us on
uneue n
hlos e⸗
Ueenn 1

Mn

vig.

ſerendar
irit etutt
IIo We i
is wels ſe

Ttini bpide

tique eulutel
telam., It.
Piritäleme
es noſtrin
lbus no
li ſiuite
Et omnes,
tilem Ubi⸗

n058 lel

tamen
e ſyititnn

dére, néscio, ſi vivit. Quid reſpõn-
det omnis, qui vivit? Corpus uti-
que meum vivit de Spiritu meo.
Vis ergo & tu vivere de Spiritu
Chriſti? in corpore eſto Chriſti.
Miſit me vivens Pater. 411.

Umquid enim corpus meum
Nrvivit de ſpiritu tuo? Meum
Vivit de ſpiritu meo, & tuum de
ſpiritu tuo. Non poteſt vivere cor-
pus Chriſti, niſi de Spiritu Chriſti.
Inde eſt, quod exponens nobis A-
pôſtolus Paulus hunc panem: Unus
panis, inquit, unum corpus multi
sumus. O ſacramentum pietatis,
6 ſignum unitatis, vinculum cha-
ritatis! Qui vult vivere, habet, ubi
vivat, habet, unde vivat. Accédat,
credat, incorporétur, ut vivificétur.
Non abhorreat à compage mem-
brorum, non ſit putre membrum,
uod reſecari mereatur,„ non ſit
iſtértum, de quo erubeſcatur.
Sit pulchrum, ſit aptum, ſit la-
mum: hæreat corpori, vivat Deo
de Dgo, Nunc labôret in terra;,
ut poſteà regnet in cœlo.
re Déum laudamus. II.
FEKIATERTI A.

*De libro primo Regum.

Fvit ergo Arca Dômini in regioô-
ne Philiſtinoru ſeptem men-
ſibus. Et vocavérunt Philiſthiim
Sacerdotes & Divinos, dicéntes.
Quid faciémus de Arca Doômini?
indicate nobis, quòmodo remittaà-
mus eam in locum ſuum Qui di-
Xérunt: Si remittitis Arcam Dei
Ifrael, nolite dimittere eam va-
cuam, ſed quod debéetis, réddite
ei pro peccato; & tunc curabimi-
ni: & ſcietis „ quare non recédat
manus ejus à vobis,
Immolabit hœdum. 408.

Uare aggravatis corda veſtra;-
ſicut aggravavit gyptus, &
PhHärao cor ſuum nonne poſt
quam percùſſus eſt, tunc dimiſit
eos, & abiérunt? Nunc ergo arri-
pite, & facite plauſfrum novum
unum, & duas vaccas fœtas, dqui-
bus non eſt impôſitum jugum;
jungite in plauſtto, & recludite
vVitulos earum domi. Tolletisque
Arcam Domini , & ponétis in
planſiro, & vaia ahrea, quzæ ex-
Golviſtis ei pro delicko; ponetis in

421
capséllam ad latus ejus: & dimit-
tite eam, ut vadat. Et aſpiciétis;
& ſi quidem per viam finium ſuoô-
rum aſcenderit contra Béthſames:
ipſe fecit nobis hoc malum gran-
de: ſin autem, minimè, ſciémus
quia nequaquam manus ejus téti-
git nos, ſed caſu accidit. Fecé-
runt ergo illi hoc modo.
Comedétis carnes. 408.

Bant autem in dirédtum vaccæ
per viam, quæ ducit Béthiames,
& itinere uno gradiebaântur;, per-
gentes & mugiêntes: & non decli-
nabant neque ad déxteram;, neque
ad ſiniſtram: ſed & satrapæ Phi-
liſthiim fequebantur usque ad ter-
minos Béthſames, Porrô Bethfſa-
mitæ metébant triticum in valle:
& elevantes culos ſuos, vidérunt
Arcam, & gaviſi lunt, cùm vidis-
ſent. Et plauſtrum venit in agium
oeiſue Bethiamitzæ, & ſtetit ibi.
Erat autem ibi lapis magnus, &
concidérunt ligna plauſtri, vaccas-
que impoſuérunt ſuper ea holo-
cauſtum Domino. Levitæ autem
depoſuérunt Arcam Dei.
Reſpézxit Elias. 408.

Ex Epiſtola S. Cypriani Epiſcopi
& Martyris ad Cæcilium.

IN ſacerdé⁶te Melchiſedech ſacrifi-
cii Dominici ſacraméntum præ-
figuraàtum vidéemus , ſecuúndùm
quod Scriptúra divina teſtatur, &
dicit: Et Melchiſedech Rex Salem
prötulit panem & vinum. Fuit
autem ſacerdos Dei ſummi, & be-
nedixit Abraham: Quod autem
Melchiſedech typum Chriſti por-
taret, declarat in Pſalmis Spiritus
ſanctus, ex' ersôna Patris ad Filium
dicens: Ante lucſferum génni te.
Tu es ſacérdos in ætérnum ſecun-
dùm ocdinem Melchiledech. Qui
ordo ütique hic eſt de ſacrificio
illo veniens, & inde deſcendens;
quòd Melchiſedech ſacerdes Oei
ſummi fuit; quod panem & vinum
ébtulit, nued Abraham benedixit.
. Cœnantibus illis. 409⸗

Am quis magis ſacérdos Dei

ſumii,quäam Dôminas noſter
jeſus Chriſtus ?: qui ſacrincium
Deo Patri 6btulit, & obtulit hoc
idem, quod Melchiledech obtule-
D d 3 rat

422
rat , id eſt panem & vinum, ſuum
ſcilicet corpus & sanguinem. Et
circa Abraham benedictio illa
Præcédens, ad noſtrum populum
pertinébat. Nam ſi Abraham Deo
crédidit „ & reputatum eſt ei ad
juſtitiam : ütique quisquis Deo
credit, & fide vivit, juſtus inve-
nitur: & jam pridem in Abraham
fideli benediéktus; & iuſtificatus
oſtenditur, ſicut beatus Apoſto-
lus Paulus probat, dicens: Cré-
didit Abraham Deo , & reputa-
tum eſt ei ad juſtitiam. Cognos-
citis ergo„ quia qui ex fide funt,
hi ſunt filii Abrahæz. Providens
autem Scriprüra, quia ex fide ju-
ſtificat Gentes Deus, prænuntiavit
Abrahæ, quia benedicentur in illo
binnes Gentes.
Accépit jeſus. 410.

Tergo in Géneſi per Melchi-
ſedech lacerdotem benedictio
circa Abraham poſſer rite celebra-
ri, præcédit ante imago ſacrifieii, in
pane & vino iſcilicet conſtitùta.
Quam rem perficiens & adimplens
Doôminus, panem & càlicem mix-
tum vino obtulit: & qui eſt ple-
nitüdo, veritätem præfiguratz
imaginis adimplévit. Sed & per
Salomonemspfritus ſanctus typum
Dominici ſacrificii antè præmon-
ſtrat: immolatæ hoſtiæ, & panis
& vini, ſed & altaris, & Apoſtoloô-
rum faciens mentionem: Sapién-
tia, inquit, ædificavit ſibi domum,
& subdidit colùmnas ſeptem; ma-
ctavit ſuas hoſtias, miſcuit in cra-
teére vinum luum , & paravit men-
dſam ſuam. Et miſit ſervos ſuos
convocans cum excélſa prædica-
tione ad cratérem, dicens: Qui eſt
insipiens, declinet ad me. Et e-
gentibus ſeniu dixit: Venite, édite
de meis pänibus, & bibite vinum,
quod miscui vobis.
Ego ſum panis vitæ. 41e.

Léctio ſancti Evangélii ſecunduùm
Joannem.
N illo tempore: Dixit Jeſus tur
bis judæôrum: Caro mea verèe
eſt cibus; & Sanguis meus vere
eſt potus Er réliqdua.
De Homilia ſancti Auguſtini Epiſc.

On ſicut manducavérunt pa-
tres veſtri manna; & moôrtui
funt. Quare manducçaverunt; &

mrtui ſunt? Quia qued videbant;,
credébant: quod non videbant »„
non intelligebant. Ideo patres ve-
ſtri „ quia fimiles eſtis illorum.
Nam quantum pertinet, fratres
mei, ad mortem iſtam visibilem
& corporàlem, numquid nos non
moôrimur, qui manducamus pa-
nem de cœlo deſcendéntem? Sie
ſunt mortui & illi, quemadmo-
dum & nos ſumus morituri: quan-
rum attinet, ut dixit, ad mortem
hujus corporis visibilem atque
carnalem.
Qui manducat. 411.

Uantum autem pertinet ad il-
₰ lam mortem, de qua terret
Dôminus, qua mortui ſunt patres
iſtorum; manducavit manna 8&
Moyſes „ manducavit manna &
Aaron „ manducavit manna
Phinees, manducavérunt ibi mul-
ti; qui Domino placuérunt, &
moôörtui non ſunt. Quare?
visibilem cibum ſpiritaliter intel-
lexérunt, ſpiritaliter eſuriérunt »,
ſpiritaliter guſtaverunt, ut ſpiri-
taliter ſatiarentur Nam & nos
hôdie accipimus viſibilem cibum:
ſed aliud eſt ſacramentum, aliud
virtus ſacramenti.
Miſit me vivens. 411.

Uaàm multi de altäri accipi-
unt, & moriüntur, & acci-
piéêndo moriüntur! Unde dicit
Apôſtolus: Judicium ſibi mandù-
cat & bibit. Nonne buccella Do-
minica venénum fuit judæ? Et ta-
men accépit. Et cùm accépit, in
eum inimicus intravit: non quia
malum accépit: ſed quia bonum
malè malus accepit. Vidéte ergo
fratres, panem cœleſtem ſpiritaliter
manduçate, innocéêntiam ad altare
apportate. Peçcata etſi ſunt quoti-
diana, vel non fint mortifera; an-
tequam ad altare accedatis, atten⸗
dite, quod dicatis: dimitte nobis
debita noſtra, ſicut & nos dimitti-
mus debitoribus noſtris. Si dimittis
dimittétur tibi: ſecurus accéde:
panis eſt, non venénum.
e Deum laudamus. II.
F ERIAQUART A.

De libro primo Regum.

PErcuct autem de viris Beth-
ſamitibus, eo quoòd vidiſſent

Quia

.
tein Domi
Ppulo leptt
(Iungueginta
Oue opulus
ſeleulelllet pl
käielunt vi
ſſotetit ſtae i
Dei ſandi huj
(dnlet nob
Nintios ad ha
Un, itentes
UÜhün Arcam
Fenenunt ergo
& tetunerunt
& intulerunt
Abindab in
Ium autem fil
Neunt, ut c
Immoläbt

T fadum
Ult Aea
in,multipli
Pippe ſamn
legulerit omm
Dominunm.
miyerlan do⸗
In loro cor
niad hominn
10s de mecd
Alror K
Domino, Kle
os de wenn
kllerunt el⸗
Kifuoth,
1ldli⸗
Conedet

lit Aut
Dtue un
fntoren
onenen
Kluüntque 1.
niaſlal
Unrin di⸗

un A
idtine
Räbhenn

dgidlrun
gictden
batles ſe
igillomm
et, Kalts
ieidleen
icd nostn
ucamnne ⸗
lenten
guemucne⸗
tlturinguu
d molt
ilem ane

l⸗

entinetiti
e Aun tent
iunn an
it mann
it mannt
t mund
unt ibi
cuerunt/
ste?
liren int⸗
elutiennt,
t, t i⸗
Nin NN
lem clue,

nnn,i

fll⸗

ltüti
tor, S⸗
Unge
bi mandk⸗
n
. lule 1 1
Aeechii
it: Non A
gun konn
ſidereenn
enlgiii
limn 1ii
luteti,
nottſeni,
dstis,
gimitte
noseine
ris SKicin
culus 1cE
nunm,

Arcam Démini: &e pereuͤſſit de
pépulo ſeptuaginta viros;
quinquaginta millia plebis. Luxit-
que populus, eò quod Dominus
percuſsiſſet plebem plaga magna.
Et dixerunt viri Bethsamitæ: Quis
péôterit ſtare in conſpéctu Doômini
Dei ſancti hujus? & ad quem as-
céndet à nobis à Miſeruntque
nüntios ad habitatores Cariathia-
rim, dicentes: Reduxérunt Phi-
liſthiim Arcam Domini, deſcéndi-
te, & redücite eam ad vos.
Venérunt ergo viri Cariathiarim;,
& reduxérunt Arcam Dômini,
& intulerunt eam in domum
Abinadab in Gabaa. Eleaza-
rum autem filium ejus ſanétifica-
veérunt, ut cuſtodiret Arcam Do-

mini.
Immolaäbit hœdum. 408.

T factum eſt, ex qua die man-
ſit Arca Domini in Cariathia-
rim, multiplicati ſunt dies (erat
quippe jam annus vigeſimns) &
requiévit omnis domus Ifrael poſt
Dominum. Ait autem Samuel ad
univérſam domum Iſrael, dicens:
Si in toto corde veſtro revertimi-
ni ad Dominum, auterte deos alié-
nos de médio veſtri, Baalim &

4²3

Ex libro ſancti Ambréô ſii Epiſcopi
de Sacraméntis.

Aâ Sacramentéôrum quis eſt;
Aniſi Doôminus Jeſus: DBe cœτ&l
iſta Sacraménta venérunt. Conſi-
lium enim omne de cœlo eſt. Ve-
rè autem magnum eſt & divinum
mirâculum, quod pôpulo pluit De-
us manna de cœlo; & non labora-
bat populus, & manducabat. Tu
forte dicis: Meus panis eſt uſitatus.
Sed panis iſte, panis eſt ante verba
ſacramentôrunm ubi accéſſerit con-
ſecratio, de pane fit caro Chriſti.
Hoc igitur aſtruamus. Quomodo
poteſt, qui panis eſt, corpus eſſe
Chriſti? Conſecratiéône. Contecra-
tio igitur quibus verbis eſt, & cu-
jus ſermonibus? Domini Jeſu. Nam
réliqua omnia, quæ dicũntur, lau-
dem Deo deferunt, oratio præmit-
titux pro pôpulo, pro Régibus, pro
céteris: ubi venitur, ut conficiatur
venerabile Sacraméntum, jam non
ſuis ſermõnibus ſacerdos; ſed uti-
tur ſermonibus Chriſti.
Coenantibus illis. 409

Rgo ſermo Chriſti hoc cônficit
Sacramentum. Quis ſermo

Aſtaroth, & præparate corda veſtra
Domino, & ſervite ei ſoli, & éruet
vos de manu Philiſthim. Ab-
ſtulerunt ergo filii Ifrael Baalim
& Aſtaroth „ & ſerviéerunt Domi-
no loli.
Comedétis gçarnes, 408.

Ixit autem Säamuel: Congre-
◻gate univérium IHrael in Mas-
phat, ut orem pro vobis Dôminum.
Et convenérunt in Masphat: hau-
ſerùntque aquam „ & effuderunt
in conſpécu Domini, & jejuna
vérunt in die illa, atque dixerunt
ibi: Peccavimns Domino. Ju-
dicavitque Samuel filios Iſrael, in
Masphat. Et audiérunt Philiſt-
hiim, quôd congregati eſſent fi-
lii Ifrael in Masphat „ & afſcen.
dérunt satrapæ Philiſthinorum ad
Iiraeſ. Quod cùm audiſſent filii
Iſfael „ timuerunt à facie Phi-
liſthinoöͤrum. Dixerüntque ad Sa-
muélem: Ne ceſſles pro nobis
clamare ad Dominum Deum no-
ſtrum „ ut ſalvet nos de manu
Philiſthinorum.
Kelpexit Elias, 408.

Chriſti? Nempeis, quo facta fſunt
ômnia. Juſſit Dominus, & factum
eſt cœlum: juſſit Dôminus, & facta
eſt terra: juſir Doôminus;, Sc faécta
ſunt maria: juſſit Dôminus, & om-
nis creatùra generâta eſt. Vides
ergo, quam operatorius ſit ſermo
Chriſti. Si ergo tanta vis eſt in ſer-
mone Dômini Jeſu, ut inciperent
eſſe, quæ non erant: quantô magi
operatorius eſt; ut, quæ erant;, in
aliud commuteéntur? Coœlum non
erat, mare non erat, terra non erat.
Sed audi dicéntem: Ipſe dizit, &
facta ſunt: ipſe mandavit, & creata
ſunt. Ergo tibi ut reſpondeam;,
non erat corpus Chriſti ante con-
ſecrationem: ſed poſt conſecratio-
nem dico, tibi, quod jam corpus e
Chriſti. Ipie dixit, & fa tum eſt:
ipie mandavit; & creatum eſt.
Accépit Jeſils. 4 1%-

TAm redi mecum ad propoſitioô-
nem meam. Magnum quidem
& venerabile, quod manna Judæis
pluit de cœlo- Sed intéllige, quid
eſt amplius,mana de cœlo, an cor-
pusChriſti? Corpas Chriſti utiqjqui
D d 4 aucdtor

424
auctor eſt eoli. Deinde manna
qui manducavit „ mortuus eſt:
ui manducaverit hoc corpus,
et ei remiſſio peccatorum, &
non moriétur in ætéernum. Ergo
non otiose; cüùm ecipi⸗ „tu di-
cis: Amen, jam in ſpiritu con
ſitens , quoòd accipias Corpus
Chriſti. Dicit tibi facerdos,
Corpus Chriſti: & tu dicis
Amen, hoc eſt, verum. Quaod
confitétur lingua, teneat affe-
Sus.
Ego ſum panis vitæ. 410.

Ectio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem.

R illo tempore: Dixzit Jeius tur
bis judæorum: Caro mea, vere
eſt cibus, & ſanguis meus, veré
eſt potus. Et reéliqua.
Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

On eſt humano aut ſæculi ſen-
ſu in Dei rebus loquéndum
Quæ ſcripta ſunt;, legamus; & quæ
legérimus, intelligamus; & tunc
perféctæ fidei officio fungeémur.
De naturali enim in nobis Chriſti
veritate quæ dicimus, niſi ab eo
diſcimus, ſtulté atque impie dici-
mus. Ipſe enim ait: Caro mea ve-
ré eſt elca, & ſanguis meus vere
eſt potus. Qui edit carnem meam,
& bibit sanguinem meum, in me
manet, & ego in eo. De veritate
carnis & sängninis non relictus eſt
ambigendi locus. .
Qui manducat. 411.

Unc enim & ipsius Dômini
Nporofeſſiòne, & fide noſtra ve-
re caro eſt, & verè ſanguis eſt. Et
hæc accépta atque hauſta id effi-
Eiunt, ut & nos in Chriſto, & Chri-
us in nobis ſit. Anne hoc véritas
non eſt: Contingat, planè his ve
rum non eſſe, qui Chriſtum jeſum
verum eſſe Deum negant. Eſt ergo
in nobis ipfe per carnem „ & ſu⸗
mus in eo, dum ſecum hoc, quod
nos lumus;in Deo ett. Quod autem
in eo per ſacramentum communi
caàtæ carnis, & sanguinis ſimus: ipſe
teſtatur, dicens: Et hic mundus jam
me non videt, vos autem me vidé-
bitis, quôniam ego vivo, & vos vi
vétis: quoniam ego in Patre meo,
& vos in me, & ego in vobis.
Miſit me vivens Pater. 411.

Uod autem in nobis naturi-
lis hæc unitas ſit, iple ita
teſtatus eſt: Qui edit carnem me-
am, & bibit sanguinem meum,
in me manet, & ego in eo. Non
enim quis in eo erit, niſi in quo
ipfe füerit: ejus tantùm in ſe aſ-
sumptam habens carnem, qui ſuam
sumpfſetit. Perfectz autem hu-
jus unitatis ſacraméntum ſupeériùs
jam docuerat, dicens: Sicut me
miſit vivens Pater, & ego vivo per
Patrem: & qui mandäcat me-
am carnem, & iple vivet per
me. vivit ergo per Patrem, &
4 modo per Patrem vivit, eo-
em modo nos per carnem ejus
vivémus.
e Deum laudamus. 1II.

405.

FERIA QUINTA.

Conveniéentibus vobis.
408.

Sermo beati Cyrilli Epiſcopi Jero-
ſolymitani.

Ppſa beâti Pauli doctrina abndè

ſufficere vidétur, ut certam vo-
bis de divinis myſtériis fidem fa-
ciat, quibus digni redditi, concor-
pôrei, ut ita dicam, & conlanguinei
Chriſti facti eſtis. Ipſe enim mo-
dòô clamabat, quòd in nocte, qua
tradebatur Dôminus noſter Jeſus
Chriſtus, accipiens panem, & gra-
tias agens fregit, & dédit diſcipulis
ſuis, dicens: Accipite, & man-
ducaàte, hoc eſt corpus meum. Et
accipiens calicem, & gratias agens,
dixit: Accipite, & bibite, hic eſt
ſanguis meus. Cum igitur ipſe de
pane pronuntiaverit, ac dixerit:
Hoc eſt corpus meum: quis audé-
bit deinceps ambigere? Et cüm
idem ipfe tam aſſeveränter dixe-
rit: Ric eſt ſanguis meus: quis
umquzm dubitaverit, ut dicat non
eſſe eius sanguinem.

W. Conäntibus illis. 409.

Qam
Uit in
bet gamc⸗
Dingultäten

mum exiſti

S, quo
Hen transm.
uibus corp
ls, prate
oe fecit
Mltd was
Zülguinem 1

(Conille pert

bimms, ut e⸗
De lamdquam
Allnem ſun
cle hanis d
in becie
Eiem :
tes corp
, factun⸗
Kanguinis
Ehemar C
Chium in
tlentes: 4
anguinem in
Dimus: ſie
tHnm, dir

kdcimu,

AccEir

Lim (
Uitis iſe
ll. I
ibertti 4
debebitis 1
Aen ifli
Non ſpitital
1adierunt
AOd e3
lortaretut
Teſtament

ve ſm. 61
füm Illi

tltamenti
nnt. In
Mulzeſt

0

i, guie

ſinckfkcent

Dacanent,
lucn ain
mſfatin
nenis
nlus ild

bis nitt
lt, iple in
cannem ne
vem meun,
in eo. N
Nil inge
tum n et
nempgbilun
t alell tn

ego Mho
Nandücet
de wiſet
er auem,1
emn vi it,
1 Calnenn t

ll⸗

INTU

bis

Eptlei
ni⸗

Heneinadl
jedit Cie⸗
ite,
Pus elnn
gnitz iſ
bibite,

dubitationem fides cerium reddat,
quod ſis diganus factus, qui coôr-

A Quam olim in vinum conver-
tit in Cana Galilææx, quod ha-
bet quamdam cum sanguine pro-
pinquitatem: & eum parum di-
gnum exiſtimabimus, cui creda-
mus, quod vinum in sangui-
nem transmutarit? ad eas nüptias,
quibus coôrpora copulantur, voca-
rus » præter opinionem omnium
hoc fecit miraculum, & non
multò magis ſic eum corpus &
sanguinem ſuum fruénda nobis
donaſſe periuaſum firmiter habe-
bimus, ut ea cum omni certitùúdi-
ne tamquam corpus ipsius, & san-
guinem ſumamus? Nam in ſpé-
cie panis dat nobis corpus, &
in ſpecie vini dat nobis san-
guinem: ut cùm suümpferis,
guſtes corpus & sanguinem Chri-

i, factus ejüsdem corporis,
& sangninis pärticeps. Sic enim
efficimur Chriſtiferi „ hoc eſt ,

Chriſtum in corpoôribus noſtris
ferentes: cůùm corpus ejus &
sanguinem in membra noſtra reci-
Pimus: ſic ſecundùm beaâtum Pe
trum, divinæ natüůræ consortes
Yéddimur.
Accépit Jeſus. 410.

Lim cum Judæis Chriſtus
diſſerens, niſi manducavé-
ritis, inquit „carnem meam, &
bibéritis meum sanguinem, non
habébitis vitam in vobis. Cum
autem itli, quæz dicta füerant,
non piritaliter accepiſſent;, offen-
ſi abierunt retrò: putàbant enim,
quôd eos ad manducandas carnes
bortaretur. Erant & in véteri
Teſtaménto panes propoſitionis;
veruùm illi cùm fuerint véteris
Teſtamenti, finem jam accepé-
runt. In novo veròô Teſtamento
Panis eſt cœleſtis, & calix ſalu-
täris, qui & animam, & corpus
ſanctificant. Quamobrem non ſic
hæc attendas velim, tamquam ſint
nudus & ſimplex panis, nudum &
ſimplex vinum: corpus enim ſunt
& ſanguis Chriſti. Nam etiamſi
ſenſus illud tibi renú⁴ntiat, fides
tamen te confirmet. Ne judices
rem ex guſtu; ſed te citra ullam

Doris & sänguinis Chriſti particeps
fieres.
Ego ſum. 410.

4²5

Lédio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem.

1S illo témpore: Dixit Jelus tur-
bis judæorum: Caro mea, verè
eſt cibus; & ſanguis meus, veré
eſt potus. Et reliqua.
Homilia S. Cyrilli Epiſe. Alexandr.

Ui manduúcat, inquit, carnem
meam, & bibit sanguinem
meum, in me manet, & ego in illo.
Sicuti enim, ſi quis liquefactæ ceræ
aliam ceram infderit „ alteram
cum àltera per totum commilceat:;
necéſſe eſt: ſic qui carnem & san-
guinem Dôminmi reécipit, cum ipſo
ita conjüngitur, ut Chriſius in ipſo;
& ipſe in Chriſto inveniatur. Simili
quodam modo apud Matthæum
compéries. Simile eſt, inquit, reg-
num cœloôrum fermento, quod
accéptum abſcondit müúlier in
farinæ ſatis tribus. Sicut parum, ut
Paulus ait: fermenti totam maſſam
fermentat, ſic parvula benedictio
totum hôminem in ſeipſam attra-
hit , & ſua grätia replet; & hoc
modo in nobis Chriſtus manet, &
nos in Chriſto.
Qui manducat. 411.
Os verò, ſi vitam æternam
cônſequi võlumus, ſi largitô-
rem immortalitatis habere in no-
bis deſideràamus, ad recipiéndam
benedictionem libenter concçurra-
mus: caveamũúsque, ne loco laquei
damnoſam religionem diabolus
nobis prætendat. Rectè (inquit) di-
cis: ſcriptum tamen eſſe non igno-
ramus, judicium ſibi comedere; at-
que bibere illum, qui de pane cô-
medit, & de calice bibit indignè.
Ego igitur probo meipſum, &
indignum invénio. Quando igitur,
uicümque tu es, qui iſta dicis;,
ignus erisèquando Chriſto teipsũ
offeres? Nam ſi peccando indignus
es „ & peccare non déſinis (quis
énim delicéta intélligit? ſecundùm
Plalmiſtam) expers omnino eris
vivificæ hujus ſanctificationis.
Miſit me vivens Pater. 41I.

Uare pias quæſo cogitatiéô-
nes ſuſcipias, ſtudiòse ſan-
Rque vivas, & benedictionem
participes : quæ (mihi crede)
non mortem ſolùm, verùm étiam
morbos omnes depéllit. Sedat
4 enim

4²⁶
enim, cùm in nobis mâneat Chri-
ſtus, ſævientem membroôrum no-
ſtrorum legem, pietatem corroôbo-
rat, perturbationes animi extin-
guit: ægrôtos curat, colliſos redin.
tegrat, & ſicut paſtor bonus, qui
animam ſuam pro ovibus ſuis poô-
ſuit, ab omni nos érigit caſu.
e Deum laudamus. II.
F ERIA SEXIT A.

De libro primo Kegum⸗

Ongregati ergo univerſi majo-
res natu Iirael, venérunt ad Sa-
muelem in Rämatha. Dixerüntque
ei: Ecce tu ſenuiſti, & filii tui non
ambulant in viis tuis: conſtitue
nobis Regem, ut judicet nos, ſicut
& univeriæ habent nationes. Dis-
plicuit ſermo in ôculis Samuélis;,

2 2

eò quòd dixiſſent: da nobis Re-
gem, ut jüdicet nos. Et oraàvit Sa-
muel ad Dôminum. .
Percúſſit Saul mille, & David
decem millia: * Quia manus Dô-
mini erat cum illo : percuſſit
Philiſtheum, & abſtulit oppro-
brium ex Iſrael. Nonneée iſte
eſt David, de quo canébant in
choro, dicéntes: Saul percuüſſit
nulle, & David decem millin à
Quia.
Ixit autem Dôminus ad Sa-
muelem. Audi vocem pôpuli
in omnibus, quæ loquüntur tibi.
Non enim te abjecérunt, ſed me;
ne regnem ſuper eos. Juxta omnia
pera ſua;, qu fecérunt à die, qua
eduúxi eos de gypto, usque ad
diem hanc, ſicup déreliquérunt me,
& ſervierunt diis aliénis, ſic faciunt
étiam tibi. Nunc ergo vocem eoô-
rum audi: verumtamen conteſtäre
eos, & prædic eis jus Regis, qui
regnatürus eſt ſuper eos.
Montes Gelboe, nec ros, nec

fum ſuàrum, & eonſtituer ſibi tri-
bnos, & centuriones, & aratores
agrörum ſuorum, & melfsoöres
ségetum „ & fabros armorum
cũûrruum ſuorum. Filias quoque
veſtras faciet ſibi unguentaàrias, &
focarias, & panificas. Agros quo-
que veſtros, & vineas, & olivyéta
ôptima tollet, & dabit ſervis ſuis.
e. Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dñs: & pòſui te pascere gre-
gem pôpuli mei Et fui tecum
in omnibus, ubicúmque ambulaſti:
firmans regnum tuum in æternum.
Fecique tibi nomen grande ;
juxta nomen magnorum, qui ſunt
in terra: & requiem dedi tibi ab
ômnibus inimicis tuis. Et fui.

Aoôria Patri.
S. A B B A rT O.-
De libro primo Regum.

T erat vir de Benjamin nomine
Cis, filius Abiel, filii Seror, filii
Becorath, filii Aphia, filii viri Jé-
mini, fortis rôbore, Et erat ei fi-
lius vocabulo Saul, eléctus & bo-
nus: & non erat vir de filiis Iſrael
melior illo. Ab hùmero & ſurſum
eminébat ſuper omnem pôpulum.
Perierant autem aſinæ Cis patris
Saul „ & dixit Cis ad Saul filium
ſuum: Tollé tecum unum de puúe-
ris, & consürgens vade, & quære
àſinas. Qui cùm transiſſent per
montem Ephraim, & per terram
Saliſa, & non inveniſſent; tran-
ſiérunt étiam per terram Salim, &
non erant;, ſed & per terram Je⸗
mini, & minimè reperérunt:.
Peccavi 428. Leci u.
Um autem venſſſent in terram
Suph, dixit Saul ad puůerum,
qui erat cum eo: Veni,, & rever-
tamur, ne forté dimiſerit patet
meus aſinas „ & ſolicitus ſit pro
nobis. Qui ait ei: Ecce vir Dei
eſt in civitàte hac, vir nobilis:

Plúvia veniant luper vos:
Ubi cecideérunt fortes Iſrael.
F. Omnes montes;, qui eſtis in
circuitu ejus, vilitet DOöminus: à
Gélboe autem tranſeat. Obi.

Ixit itaque Sämuel ömnia ver-
ba Dômini ad populum, qui
petierat à ſe Regem;, & ait: Hoc
erit jus regis, qui imperatùrus eſt
vobis: Filios venros tollei, & no-
net in crribus ſuis, faciétque ſibi
équites & Præcursores quadriga-

omne quod loquitur, ſine ambi-
guitate venit. Nunc ergo eamus
illuc, ſi foré indicet nobis de via
noſtra, propter quam venimus-
Dixitque Saul ad púerum luum:
Ecce ibimus, quid feremus ad VI-
rum Dei? panis defecit in fitar-
ciis noſtris, & Ilportulam non ha-
bemus; ut demus homini Dei
nec quidquam aliud. Rurſum
puey reipondit Sauli;: & ait: Ecce
inventa eſt in manu mea quärftaâ
pars ſtatétis argénti ; demus ho-
. mint

cica

ini Dei,
Nolttan,

T cen
Cümque
ntcio urbie
greclens
N in excell
leyeliyerat
Ule unatn d
ul, Cicens
Innc et, cr⸗
e Teru Ben
Dacen uper
& ſahibit
Munn Dhiliſk
Dohulum me
Dot eorum
erlllet
leckrit ei
tbiiſte don
Audi Do

mnorerun
Uelabee, gu
bel ellet D
or

1 0 A
doremm
1oe, gnut
deti

de li

Ccelüir
lenin⸗
, 0r
ſilentis 6

7 rergete

Me

iinettiiti
sAutot
8

37.

AMorun 6
Elis got
Cuentutlust
8. Agnoln
eis) Koet
irlenu
Im Nensnin
te gizctelt
Etfuiteed
Jue mdl
im inttemn
Dmen Ainte
SIumegie
emn el id
nis Utl.
Il.
4 10
Retun.

mini Dei, ut indicet nobis viam
noſtram. Exaudiſti. 429.

T aſcendérunt in civitâtem.
Cümque illi ambularent in
médio urbis; apparuit Samuel
egrédiens obviam eis, ut aſcende-
ret in excélſum. Dôminus autem
revelaverat auriculam Samuélis
ante unam diem, quam veniret

Saul, dicens: Hac ipſa hora, quæ

nunc eſt, cras mittam virum ad te
de Terra Benjamin, & unges eum
Ducem ſuper populum meu Ifrael,
& ſalvabit populum meum de
manu Philiſthinõrum: quia reſpexi
Doôpulum meum: venit enim cla-
mor eorum ad me. Cúmque
aſpexiſſet Samuel Saulem? Domi-
nus dixit ei: Ecce, vir quem dixerã
tibi, iſte dominabitur populo meo.
. Audi Domine. 429.

Cognovérunt omnes à Dan usque
Berſabee, quod fidélis Säamuel Pro-
Pheta eſſet Domini.
rotéctor in te.

DOMINICGA III.

Adorémus Dôminum, * Qui fecit
nos. enite, exultemus. 1.
j „N octe ſurgentes. 2.
Servitée Domino.
3.

De libro primo Regum.

Ccéſſit autem Saul ad Samuée-
Alem in médio portæ, & ait: In-
dica, oro, mihi, ubi eſt domus
Videntis. Et reſpondit Samuel Sau-
li; dicens: Eègo ſum Videns. Alcéênde
ante me in excellum, ut come-
datis mecum hodie, & dimittam
te mane: & omnia, quæ ſunt in
corde tuo, indicabo tibi. Et de
afinis, quas nudiustértius perdi-
diſti, ne ſolicitus ſis, quia inveniæ
ſunt. Et cujus erunt optima quæ-
ue Ifrael? Nonne tibi, & omni
Omui patris tui? Reſpondens au-
tem Saul, ait: Numquid non filius
Jémini ego ſum de minima triba
Iſrael, & cognatio mea noviſſima
inter omnes familias de tribu Ben-
Jamin quare ergo locutus es mihi
ſermonem iſtum?

2 427
Præparäte torda veſtra Domi-
no, & ſervite illi ſoli: Et libera-
bit vos de manibus inimicorum
veſtroôrum. Convertimini ad
eum in toto corde veſtro „ &
auferte deos aliénos de médio ve-
ſtri. Et. . 5
Ssumens itaque Sâmuel Sau-
Aà lem & püerum ejus, intro-
dúkgit eos in triclinium „ & de-
dit eit locum in câpite eôrum,
qui fuüerant invitati. Erant enim
quaſi triginta viri. Dixitque Sa-
muel coco, da partem, quam
dedi tibi, & præcépi, ut repé-
neres ſeôrſum apud te. Levavit
autem cocus armum, & pôſuit an-
te Saul, Dixitque Samuel: Ecce »„
quod remanſit, pone ante te, &
comede: quia de indúſtria ſerva-
tum eſt tibi, quando populum
vocâvi. Et comédit Saul cum Sa-
muéle in die illa. Et deſcenderunz
de excello in oppidum, & locuútus
eſt cum Saule in ſolario: ſtravit-
que Saul in ſolario,; & dormivit.
Deus omnium exauditor eſt?:
ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit
me de ovibus patris mei: * Et un-
xit me unctione miſericordiæ ſuæ.
Dôminus, qui eripuit me de ore
leônis, & de manu beſtiæ liberayit
me. Et unxit. g 100% iin
»Umque manè ſurrexiſſent, &
jam elucéſceret, vocavit Sa-
muel Saulem in ſolario; dicens:
Surge, & dimittam te. Et ſurrè-
xit Saul: egreſsique ſunt ambo ip-
ſe vidélicet & Samuel. Cúmque
deſcénderent in extréma parte ci-
vitatis, Samuel dixit ad Saul: Dic
puùero: ut antecédat nos, & tranſeat:
tu autem ſubsiſte paulisper, ut in-
dicem tibi verbum Dômini. Tu-
lit autem Samuel lenticulam olei»
& effüdit ſuper capur ejus , & de-
oſculatus eſt eum, & ait: Ecce
unxit te Dôminus ſuper hæredita-
tem ſuam in principem, & libera-
bis pôpulum ſuum de manibus
inimicorum ejus, qui in circuitu
ejus ſunt.
Dôminus, qui eripuit me de
ore leonis, & de manu beſtiæ libe-
ravit me; Ipte me eripiet de
mänibus inimicorum meôrum.
Miſit Deus miſericôrdiam ſu-⸗
am, & veritatem ſuam: animam
meam eripuit de médie catulo⸗
rum leôënum. Ipfſe,
loria Patri. Iple.

42⁸

De Expoſitiõne §S. Greg. Papæ in
libros Regum.

Ulit autem Samuel lenticulam
6lei, & effùdit ſuper caput ejus
Hoc proféctò hac unctione expri
mitur, quod in ſancta Ecclêſia nunc
étiam materialiter exhibétur: quia
qui in clmine ponitur, ſacraménta
súitipit unctioônis. Quia vero ipfſa
unctio ſacraméntum eſt; is, qui
romovétur, benè foris üngitur;, ſi
intus virtúte ſacramenti roborétur
Ipsas ergo ôlei virtůtes prius vi-

tur;, niſi quia in fine reprobatur?
Nam quia obedire Deo poſteà no-
luit, a Samuéle audivit: Quia proje-
ciſti ſermonem Domini, projécit te
Dns, ne ſis rex. Velut enim len-
ticula 6lei parum habuit, qui ſpiri-
tualem gratiã projicéndus accépit.
Quod in rectoribus quoque ſanctæ
Eccléſiæ conveniénter accipitux.
Plerùmque enim culmen prælatio-
nis accipiunt, qui in charitate Dei
& proximi perfécti non ſunt.
Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dôminus: & poſui te pascere
gregé pôpuli mei: * Et tui tecum

Eait ad flio
Dinus Deus!
Ge Aeypto,
Reypuorum
legum, qui
Autenn hodie
Uirelfis mal
ſeltris: & G

deaâmus atténtius. Oleum quippe in ômnibus, ubicumque ambalaſti: Ctſgketut ten
liquôribus aliis ſuperfertur: oleum firmans regnum tuum in æternum. Demanimmam
ignem fovet: oleum vülnera curâà Fecique tibi nomen grande, jux= Alipeccayi,
re conſueévit. Per illud ergo mite ta nomen magnéôrum; qui ſunt in Kgnn ores
ricôrdiæ bonum ſignificat „ quia terra: & réquiem dedi tibi ab om- Afertatar ol
ſcriptum de Domino eſt: Miſera- nibus inimicis tuis. Et fui. Iine 4 poht
tiones ejus ſuper omnia ôpera Gloria Patri. Et fui.
ejus. Quia ignem fovet, prædica- 8 applie
tiônis gratiam designat „ quæ dus Ilae
electôrum mentes illůminat. ramin,t
Percüſſit Saul mille, & David 1 min & cog,
decem millia: uia manus Dni tidir coenari
erat cum illo: percuſſit Philiſthæũ, lsge dan
& abſtulit opprobrium ex Ifrael. lunt end en
Nonne iſte eſt David, de quo Peccàvi ſuper nuúmerum 1ng. Dt conl
canébant in choro, dicentes: Saul arénæ maris, S multiplicata ſunt minum, un
percufit mille, & David decem peccata mea, & non ſum dignus lte. Zel
millia? Quia. vidére altitdinem cœli præ multi- lece ablcon
Uia vero vúlnera per leum tuúdine iniquitatis meæ: quoniam Curterunt it
) curantur, hoc proféctô in- irritavi iram tuam: & Et malum inde: ſtetit
sihuat, quod detergénda ſunt vl- coram te feci. Quôniam ini- Kaltior fi
nera peccatérum. Ungatur ergo quitatem meam ego cognoſco, & Hüneto,
caput Regis, quia ſpiritali gratia delicdtum meum contra me e Wonmnem
mens eſt replenda doctoôris. Habeat ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et. Uem elent
in unctiône ſua oleum, habeat Duo Séraphim clamäbant inftüm
miſericordiam abundantem, quæ alter ad alterum: & Sanétus, San- d Krch
ſibi virtutibus aliis præferatur ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa- Kait; Vin
Habeat oleum, ut dum ardorem baoth : & Plena eſt omnis terra Eraud
ſancti Spiritus in ſe nutrit, lucére gloria ejus. F. Tres ſunt, qui te- Kitui,
vehementer aliis per verbä poſſit. ſtimonium dant in coœlo, Pater, Möminitn
Häbeat nihiléminus en medi- Verbum, & Spiritus ſlandus; Erdomu
cinæ, ut ſapiénter diſpônat, quâli- hi tres unum ſunt. Sanctus. Denklſtie
ter peccatorum foœtores tergat, & Gloria Patri. Plena. cultöcis
ægras mentes ſaluti reſtituat. üinnu
. Montes Gelboe, nec ros, nec e ſuo. B
plúvia véniant fuper vaos: Ocuͤtu
Ubi cecidérunt fortes Irael. Dopul
Omnes montes, qui eſtis in ſin idr
Eircitu ejus, viſitet Dominus: a Mino:
Gélboe autem tranſeat. Ubi. lum pulun,
m. ged
Ed lenticula Saul ungitur, non F E K I A SECUND A. ſunde
pro præſignanda dodrina, ſed De libro primo Regum. Dutzerere
ad exprimenda futüra Lenticula . c, Ders cot⸗
quidem parvum eſt vas. Guid ergo .T convocavit Samuel poôpu- Ulunt;
eſt, quod lenticula olei Saul üngi- Llam ad Dominum in Masha „ keih

Teprorilun
oleini
leciegrot
lebroſecht
In enim
blipgniſie
endus ecetl
lvoqueſuet
iet Kalzin
wen Nreldh⸗
lcharitnel
on lunt
nopattizti
lui te het
PEt kui tecd
ge ANbln
min gen
en rnled
n, gifuin
edi dbiins
Uti
i⸗

pet nin
ultiphicnte
on lun
celihten

r

& ait ad filios Iſrael: Hæc dicit Dô-
minus Deus Ifrael: Ego eduúùxi Ifrael
de „Ægypto, & erui vos de manu
Kgyptiorum, & de manu omnium
regum, qui affligébant vos. Vos
autem hodie projeciktis Deum ve-
rum, qui ſolus lalvavit vos de
univérſis malis & rribulationibus
veſtris: & dixiſtis: Nequaquam: fed
Regeim conſtitue fuper nos. Nunc
ergo ſtate coram Domino per tri-
bus veſtras „ & per familias.
z. Kecordâre Domine teſtaménti
tui, & dic Angelo percatienti:
ceſſet jam manus tua: * Ut non
defoletur terra, & ne perdas om-
nem animam vivam. Ego ſum
qui peccavi, egxo qui inique egi:
iſti qui oves ſunt quid fecérunt,
Avertatur obſecro furor tuus Do-
mine a populo tuo. Ut.

T applicuit Samuel omnes tri-
bus Iſrael, & cécidit ſors tribus
Bénjamin. Et applicuit tribumen-
jamin & cognationes ejus, & cé-
cidit cognatio Metri; & pervénit
usque ad Saul filium Cis. Quæſié-
runt ergo eum, & non eſt invén-
tus. Et conſuluérunt poſt hæc Do-
minum, utrmnam ventürus eſſet
illuc. Reſponditque Doôminus:
Ecce abiconditus eſt domi. Cu-
currérunt itaque, & tulérunt eum
inde; ſtetitque in médio péôpuli,
& altior fuit univerſo pôpulo ab
hůmero, & ſursum. Et ait Samuel
ad omnem pópulum: Certe vidétis,
quem elegit Dôminus, quéôniam,
non ſit ſimilis illi in omni popu-
lo. Et clamavit omnis pôpulus;
& ait: Vivat Rex.
. Exaudiſti Dömine oratiônem
ſervi tui, ut ædificarem templum
nômini tuo: & Benedic, & ſancti-
fica domum iſtam in ſempiternum,
Deus Iſrael. Dômine, qui
cuſtôdis pactum cum ſervis tuis,
qui ambulant coram te in toto cor-
de ſuo. Benedic. .
Ocútus eſt autem Sàmuel ad
populum legem regni, & ſcrip-
ſit in libro, & repôluit coram Doô-
mino: & dimiſit Samuel omnem
pôpulum, ſingulos in domum ſu-
am. Sed & Saul abiit in domum
ſuam in Gabaa, & abiit cum eo
pars exércitus, quorum tetigerat
Deus corda. Filli vero Belial di-
xXérunt: Num ſalvare nos poterit
iſte? Et deſpexérunt eum, & non

42⁰
attulérunt ei imúnera: ille Ferè
diſſimulabat se audire.
Audi Domine hymnum;, & ora-
tionem, quam servus tuus orat co-
ram te hodie: ut ſint oculi tui
apérti, & aures tuæx inténtæ »
W Super domum iſtam die ac nocte.
„Keſpice Domine de Sanctuario
tuo, & de excélio coelorum habi-
taculo. Super.
Slôria Patri.
F E RI
De libro primo Regum.

Ixit autem Samuel ad univér-
Iſum Iſrael: Ecce audivi vocem
veſtram juxta omnia, quæ locuti
eſtis ad me, & conſtitui ſuper vos
Regem. Et nunc Rex graditur ante
vos: ego autem sénui & incanui:
porrò filii mei vobiscum ſunt: ita-
que conversatus coram vobis ab
adolescéntia mea usque ad hanc
diem, ecce præſto ſlum. Loquimini
de me coram Dno, & coram Chri-
ſto ejus, utrum bovem cujusquam
tlerim; aut aſinum: ſi quémpiam
calumniaâtus sum, ſi oppréſſi ali-
quem, ſi de manu cujuùsquã munus
accépi & contémnam illud hoôdie,
reſtituamque vobis. Et dixérunt:
Non es calumniâtus nos: neque op-
preſsiſti, neque tuliſti de manu ali-
cùjus quidpiam. Dixitque ad eos:
Teſtis eſt DOôminus advérsùm vos:
& teſtis Chriſtus ejus in die hac;»
quia non invenéritis in manu mea
quidpiam. Et dixérunt: Teſtis.
. Dômine, ſi converſus fùerit po-
pulus tuus, & oraverit ad Sanétua-
rium tuum: Tu exaudies de
cœlo Dômine, & libera eos de
manibus inimicôrum ſuòrum.
Si peccaverit in te populus tu-
us, & converſus égerit pœnitén-
tiam, veniénsque oraverit in iſto
loco. Tu- .
T ait Sàmuel ad populum: Dô-
minus qui fecit Moyien & Aa-
ron „ & eduxit patres noſtros de
Terra Xgypti. Nunc ergo ſtate, ut
judicio conténdam adversum vos
coram Dômino de omnibus miſe-
ricôrdiis Doômini, quas fecit vo-
biscum, & cum patribus veſtris:
quômodo Jacob ingréſſlus eſt in
Kgyptum, & clamavérunt patres
veffri ad Dominum: & miſit Doô-
minus Moyſen & Aaron, & edu-
xit patres veſtros de ιgypto: &
collocavit eos in loco koc. bAui

430
obliti ſunt Dômini Dei ſui, & trã-
didit eos in manu Siſaræ magiſtri
militiæ Haſor, & in manu Philiſt-
hinorum, & in manu Regis Moab,
& pugnaveérunt adverſum eos.
Factum eſt, dum toôlleret Düs
Eliam per türbinem in cœlum:
Eliséus clamabat, dicens: Pater
mi, pater mi, currus Ifrael „ &
auriga ejus. Cúmque pérge-
rent, & incedéntes ſermocinarén.
tur, ecce currus igneus, & equi
ignei divisérunt utrumque, & as-
céndit Elias per türbinem in cœ-
lum. Eliséus.
Oſtea autem clamavérunt ad
Dôminum, & dixérunt: Pec-
cävimus, quia dereliquimus Dômi-
num, & ſervivimus Baalim & A-
ſtaroth: nunc ergo erue nos de
manu inimicorum noſtrorum, &
ſerviemus tibi. Et miſit Dominus
erobaal, & Badan, & Jephte, &
amuel, & éruit vos de manu ini-
micoôrum veſtrôrum per circuitů,
& habitaſtis confidenter. Viden-
tes autem, quod Naas Rex filiôrum
Ammon veniſſet àdversum vos
dixiſtis mihi: Nequàquam ſed
Rex imperabit nobis, cùm Dômi-
nus Deus veſter regnaret in vobis.
Nunc ergo præſto eſt Rex veſter;
quem elegiſtis, & pertiſtis, ecce
dedit vobis Dôminus regem. si
timuéritis Dominum, & ſerviéritis
ei, & audièritis vocem ejus „ &
non exaſperavéritis os Dômini:
Eritis & vos, & Rex qui imperat
vohbis, ſequéntes Dominum Deum
veſtrum.
Ego te tuli. 428.
F E R I A UINT A.
De libro primo Regum.

FEllius unii⸗ anni erat Saul, cùm
regnare cœpiſſet, duòbus autem
annis regnavit ſuper Ifrael. Et elé-
git ſibi Saul tria millia de Ifrael:
& erant cum Saul duo millia in
Machmas, & in monte Bethel: mil-
le autem cum Jéônatha in Gabaa
Bénjamin. Porrò céterum poôpulum
remiſit unumquêmque in taberne-
cula ſua. Et percuſſit J6nathas ſta-
tiéônem Philiſthinorum, quæ erat
in Gäbaa. Quod cùm audtiſſent
Philiſthiim, Saul cecinit búccina
in omni terra, dicens: Audiant Ge-
bræi. Et univérſus Ifrael audivit
hujusceémodi famam: Percüſſit Sau!
ſtationé Philiſthinoru; & eréxit ſe

Ifrael advérſus Philiſthiim. Clama-
vin ergo péôpulus poſt Saul in Gal-
gala.
FPeccävi ſuper. 428. LTeKia ii,
T Philiſthiim congregäti funt
ad præliandum contra Iſrael»
triginta millia crrun, & ſex millia
equitum, & réliquum vulgus, ſicut
aréna, quæ eſt in littore maris plu-
rima. bt aſcendentes caſtrametati
ſunt in Machmas ad Orientem Be-
thaven. Quôd cùm vidiſſent viri
Iſrael ſe in arcto poſitos (affliétus
enim erat populus) abſcondérunt
ſe in ipeluncis, & in abditis, in
petris quoq; & in antris, & in ciſtér-
nis. Hebræi autem tranſiérunt Jor-
danẽ in terrã Gad, & Galaad. Cum-
que adhuc eſſet Saul in Galgala-»
univerius péôpulus perterritus eſt-»
qui ſequebatur eum. Et expeétavit
ſeptẽ diébus juxta placitumsamué-
lis, & non venit Samuel in Galga-
la;, dilapsùsque eſt populus ab eo.
Exaudiſti Die oratiônem lervi
tuúi, ut ædificãrem templum nomi-
ni tuo: Bénedic, & ſanctitica
domum iſtam in ſempitérnum;
Deus Ifrael. .
Dômine, qui euſtôdis pactum
cüm ſervis tuis, qui ambulant corã
te in toto cordo ſuo. Bénedic.

it ergo Saul: Afférte mihi ho-
locauſtum, & pacifica. Et ob-
tülit holocauſtum. Cumque com-
pleſſet offerens holocauſtum, ecce
Sämuel veniébat: & egréſſus eſt
Saul bviam ei, ut ſalutaret eum.
Locutüsque eſt ad eum Samuel,
Quid feciſti? Reſpoôndit Saul: Quia
vidi, quod péôpulus dilaberetur à
me & tu non véneras juxta placi-
tos dies, porrò Philiſthiim congre-
gati fûerant in Machmas, dixi :
Nunc defſcendent Philiſthiim ad
me in Galgala, & faciem Domini
non placavi. Neceſſitate compul-
ſus, btuli holocauſtum. Dixitque
Samuel ad Saul. Stulte egiſti, nec
cuſtodiſti mandata Dômini Dei
tui quæ præcépit tibi. Quod ſi non
feciſſes, jam nunc præparaſſet Doô-
minus regnum tuum fuper Ifrael
in ſempitérnum, ſed nequâquam
regnum tunum ultra consürgét⸗
Quæsivit Dôminus ſibi virum juxta
cor ſuum, & præcepit ei Dôminus»
ut eſſet dux ſuper pôpulum ſuum»
eòô quôd non ſervaveris;, quæ Præ-
cepit Dominus.
Ae

Audi Do
ſüönenmn gu
amte hodie
ti K aures
Gomum ittar
Reſhice
ino, & de
licllo. Sup
loria patti
IIXI.
be libr⸗

Ma zutet
tentem a

Uunenmus
6borum hor
Mluts pro n
n diſkici
iryelin p⸗
Mher lans:
Eent animo
totecum
Khönathas

Aüiros iſto
eis i
M; Mintte
osr demus!
erndamnds ad
Unn alcendi⸗
Jlis trcjdit
Uohrisnoee
uit igitun
(inomumaie
U, in guid
Urhatite
elyite ill
de man
nörum. F.
dioto co
ios alieno

l lorit
d. Jona
lneſis,

Aaul inc

d ſe
nereriiſ he
contta Uue
nulgatlel
ote Maisſi
es ſtueti
Otientenh
h Vidllent i
ſitos Al
abſeonter
In abelis,1
ttisKincke⸗
anſetunte⸗
Cilud,
ul in Crlel
ettetitut,
Et ethehit
citvodan-
muel ini⸗
Hopulusit
tatiönemne
emplum ne
c, Xlud
ſennpitenm

kocis i
0. Benedt

Uene mi
ucific, iin
Cingleen
locauſtuan,
5 egtelliut

7

t ſalutneter

* Audi Dômine hymnum, & ora-
ftiônem, quam ſervus tuus orat co-
ram te hodie: ut ſint culi tui aper-
ti: & aures tuæ intentæ, Ssuper
domum iſtam die ac nocte.
⸗ Reſpice Domine de Sanctuario
tuo, & de excello cœlôrum habi-
taculo. Super.
Sloria patti. Super.-
FERIA GUINTA.
De libro primo Regum.

Dieit autem Jônathas ad adoles-
centem armigerum luum: Veni,
tranleamus ad ſtationem incircum-
cisorum horum, ſi totté faciat Dô-
minaus pro nobis, quia non eſt Dô-
mino difficile ſalvâte, vel in mul-
tis, vel in paucis. Dixitque ei ar-
miger fuus: Fac omnia, quæ pla-
cent animo tuo: perge, quo cupis, &
ero tecum, ubicumque volueris. Et
ait Iônathas: Ecce nos transimus
ad viros iſtos. Cumque apparuéri-
mus eis, ſi tàliter locúti fuerint ad
nos; Manéte, donec veniâmus ad
vos: ſtemus in loco noſtro, nec as-
cendamus ad eos. Si autem dixe-
rint: Aſcendite ad nos: aſcendàmus,
quia tradidit eos Däs in manibus
noſtris: hoc erit nobis ſignum. an
paruit igitur uterq; ſtatiénipPhiliſt-
hinorum: dixeruntque Philiſthiim:
En Hebrzi egrediüntur de cavér-
nis, in quibus abſcoônditi fuerant.
S. Præparate corda veſtra Doômino,
& ſervite illi ſoli: & Et liberabit
vos de maânibus inimicôrum ve-
ſtrôrum. Convertimini ad eü
in toto corde veſtro, & auférte
deos aliénos de médio veſtri. Et,

T locuúti ſunt viri de ſtatione
Lad Jönatham, & ad armige-
rum ejus, dixerüntque: Aſcendite
ad nos, & oſtendemus vobis rem.
Et ait Joônathas ad armigerum ſu-
um: Aſcendamus, séquere me:
tradidit enim Dôminus eos in ma-
nus Ifrael. Aſcéndit autem Jéna-
thas, manibus & pedibus reptans,
& armiger ejus poſt eum. Itaque
alii cadébant ante Jônatham,
alios armiger ejus interficiébat ſe
dquens eum. Et facta eſt plaga pri
ma, qua percuúſſit onathas & ar-
miger ejus quaſi viginti virorum
in média parte jügeri, quam par
boum in die arare conſuevit. Et
factum eſt miraculum in caſtris per
agros.ſed & omnis populus ſtatio⸗

e . e 431
nis eòrü, qui ierant ad prædandum,
obſtůpuit, & conturbata eſt terta;,
& accidit quaſi miraculum à Deo.
Deus omnium. 427.

.T reſpexérunt ſpeculatéôres
Saul, qui erant in Gabaa Bénja-
min: & ecce multitudo proſträta;
& huc illucgue diffugiens. Et ait
Saul populo, qui erat cum eo: Re-
quirite, & vidéte, quis abierit ex
nobis. Cumque requisiſſent, re-
pértum eſt non adéſſe jônatham
& armigerum ejus. Et ait Saul ad
Achiam: Applica Arcam Dei.
(Erat enim ibi Arca Dei in die illa
cum filiis Ifrael.) Cumque loque-
rétur Saul ad Sacerdôtem, tumul-
tus magnus exôrtus eſt in caftris
Philiſthinorum, crescebatque pau-
latim, & claàriùs reſonabat. Et
ait Saul ad Sacerdotem: Coôntrahe
manum tuam. Conclamavit ergo
Saul, & omnis ppulus, qui erat
cum eo, & venéeérunt usque ad lo-
cum certàminis: & ecce, verſus füe-
rat gladius uniuscujusque ad préôxi-
mum ſuum, & cædes magna nimis.
Dôminus, qui. 427.
FERI A 8EXT A.
De libro primo Regum.

T dixit Samuel ad Saul: Me
miſit Dôminus, ut úngeré te in
Regem ſuper pépulum ejus Iſrael-
nunc ergo audi vocem Domini:
Hæc dicit Döminus exercituum:
Recenſui, quæcumque fecit Amalec
Iſraeli, quomodo réſtitit ei in via »
cùm aſcenderet de Ægypto. Nunc
ergo vade, & pércute Amalec, &
demolire univerſa ejus: non parcas
ei, & non concupilſcas ex rebus ip-
sius aliquid, fed interfice à viro us-
que ad mùlierem, & parvulum at-
que lactentem, bovem & ovem-»
camélum & àſinum.
Percùúùſſit Saul. 428.
Ræcepit itaque Saul pôpulo, &
recenſuit eos quaſi agnos: du-
céênta millia peditù, & decem mil-
lia viréõrum juda. Cumque veniſſet
Saul usq; ad civitàtem Amalec; te-
téndit inſidias in torrénte. Dixitq;
Saul Cinæo: Abite, recedite: atque
deſcêndite ab Amalec, ne forte in-
volvam te cum eo. Tu enim feciſti
miſericoôrdiam cum oômnibus filiis
Ilrael, cùm alcénderent de „gypto.
Et recéſſit Cinæus de médio Ama-
lec. Percuſſitque Saul Amalec ab

432
Hévila, donec vénias adsurz quæ eſt
e regione „gypti. Et apprehéndit
Agag regem Amalech vivumsomne
autẽ vulgus interfecit in ore gladii.
Montes Gélboe. 428.
T pepercit Saul, & poôpulus A-
gag, & ptimis grégibus ovium
& armentorum, & véſtibus, & arié-
tibus, & univerſis, quæ pulchra
erant, nec voluérunt difpérdere ea:
quidquid verò vile fuit, & répro-
bum, hoc demolliti ſunt. Factum eſt
autem verbum Dômini ad Samuél;
dicens: Pœnitet me, quod conſti-
tú⁴erim SaulRegem: quia dereliquit
me,& verba mea opere non imple-
vit. Contriſtatusque eſt Samuel, &
clamavit ad Dominum tota nocte.
v. Ego te tuli. 428.
8 B A T O.
De libro primo Regum

LDitaue Döminus ad Samuélé:
Osquequô tu luges Saul, cùm
ego projecerim eum, ne regnet
ſuper Iſrael? imple cornu tuum
oleo, & veni, ut mittam te ad Iſai
Bethlehemitem; providi enim in
filiis ejus mihi Regem. Et ait Sa-
muel: Quomodo vadam: audliet
enim Saul, & interficiet me. Et
ait Dominus: Vitulum de arménto
tolles in manun tua, & dices: Ad
immolandum Doômino veni. Et
vocabis Iiai ad vicétimam, & ego
oſtendam tibi, quid facias: & unges
quemcumque monſtravero tibi.
Peccävi. 428. i0 ii
„Ecit ergo Samuel, ſicut loctus
C eſt ei Döminus. Venitque in
Béthlehem, & admirati ſunt fenioô-
res civitatis, occurrêntes ei :
dixeruntque: Pacificusne eſt in-
gréſſus tuus? Et ait: Pacificus, ad
immolàndum Dômino veni, ſancti-
ficamini, & venite mecum, ut
immolem. Sanctificavit ergo Iſai, &
filios ejus, & vocavit eos ad ſacri-
ficium. Cùmque ingreſii eſſent,
vidit Eliab, & ait: Num coram Dô-
mino eſt Chriſtus ejus: Et dixit
Dôminus ad Samuélem: Ne retpi-
cias vultum ejus, neque altitûdiné
ſtaturæ ejus, quoniam abjéci en,
nec juxta intuitum höminis ego
jùdico, homo enim videt ea quæ

pPatent „ Dps autem intuétur cor.

a. Exaudiſti. 429. Lecti
+☛ T vocavit Hai Aminadab, &
„ adduxit eum coram Samuele.
Qui dixit; nec hunc elégit Domi-

nus. Addùxit autem Iſai Samma,
de quo ait: Etiam hunc non elegit
Doôminus. Addüxit itaque Ilai
ſeptem filios tuos coram Samuéle:
& ait Samuel ad Iiai: Non elegit
Däüs ex iſtis. Dixitque Samael ad
Iſai: Numquid jam completi ſunt
filii? Qui reſpondit: Adhuc reliquus
eſt parvulus, & paſcit oves. Et ait
Samuel ad Iſai: Mitte, & adduc eu.
Audi Dômine. 429.

Prævaàluit David in Philiſthæum-in
funda & läpide, in nomine Düi.

Oh-

DOMNINICA MIVv.

De libro primo Regum.

Ongregantes autem Philiſthiim
agmina ſua in prælium, conve-
nerunt in Socho Judæ: & caſtra-
metati ſunt inter Socho & Azéca
in finibus Dömmim. Forroô Saul &
filii Ifrael congregati venérunt in
vallem Terebinthi, & direxérunt
aciem ad pugnandum contra Phi-
liſthiim. Et Philiſthimm ſtabant ſu-
per montem ex parte hac, & Iſrael
ſtabat ſupra monten ex altera par-
te: vallisque erat inter eos. Et
eggréſſus eſt vir ſpurius de caſtris
Philiſthinòrum nomine Goliath de
Geth, altitudinis ſex cubitôrum,
& palmi: & caſſis ærea ſuper ca-
put ejus, & lorica ſquâmata indue-
batur. Porrô pondus loricæ eius;
quinque millia ſiclòrum æris erat 5
& ocreas æreas habébat in crüri-
bus, & clypeus æreus tegébat hů-
meros ejus. Haſtile autem haſtæ
ejus erat quaſi liciatôrium texeén-
tium; Ipſum autem ferrum haſtæ
ejus ſexceêntos ſiclos habébat ferri:
& armiger ejus antecedébat eum.
Præparate corda veſtra Doômi-
no, & ſeryite illi ſoli: & Et liberi-
bit vos de manibus inimicôrum
veſtrorum. 5. Convertimini ad
eum in toto corde veſtro, &
auférte deos aliénos de meédio
veſtri. Et. Lecktio ii.
Taäansque clamâbat advérsum
phalangas Hrael: & dicébat eis:
Quare veniſtis parati ad prælium?
Numquid ego non ſum Philiſt-
hæus, & vos ſervi Saul? Eligite
ex vobis virum ; & deſcendat ad
un-

fitvlire e
nare mecl
Erimnus vob
Dreraluero
ſos letvi er
li zebat b
buürl igmin
lemihi vird
gllre certa
aul, & om
Dhilithri h
netneban
Delsomt
ſemiltAng
e orldus p.
De undione
Dominus
oris & de
Me, Et unn
Ayid au
thxi, de
hlehe Iu
1 7
ülabebet
ldedus a
ier itos.
n miſores
Mörmina iun
lexeruntadb
Nitus A eci
egue zann,
Cltis dauler,
n eſt dan

Utis fui in

ſeid dnllic
ſudan gl
Dominu
Ue ehnig
Ait me,
Mihibus in
1. AMiſtt d

Rem ⸗

Uäbimfi
log gn
l alies

—

nlänm
bunc nonelg
tit ingte ii
doranennnee
lal: Won deit

4

Adhuc Kinns
llcit oſes, hi
tte, N tdntti⸗
419,

Pllirnt
noninehi

CAN

no Resuan
Utem Pkiiti
rrlium, s
juce! Echh
Socho e
Nn ord N
Lati ventln
15 Ghente

ſguuwen in
ndus loticzt,
lörum alst
nbebel init
lels teit⸗
tile altel,
iroriuni

emn felkuſ ,

os kubebit/
tecedeba
la ſeſtt .
oli:

3
Uile

ſingulare certàmen. Si qniverit pu-
gnare mecum, & pereuſſerit me,
érimus vobis ſervi: ſi autem ego
prævaluero, & percùúſtero eum,
vVos ſervi eritis, & ſervietis nobis.
Et aſebat Philiſthæus: Ego expro-
bravi agminibus Ifrael hôdie: Da
te mihi virum, & ineat mecum fin-
gulare certamen Audiens autem
Saul, & omnes Ifraelitæ ſermoônes
Philiſthæi hujuscémodi, ſtupebant,
& metuebant nimis.
Deus omnium exauditor eſt: ip-
le miſit Angelum ſuum, & tulit me
de ovibus patris mei: Et unxit
me unctione miſericordiæ ſuæ.
Dôminus, qui eripuit me de ore
lJeônis, & de manu béſtiæ liberavit
me. Et unxit. 1
Avid auté erat fillus viri Ephra-
thæi, de quo ſupra dictu eſt, de
Béthlehé Juda, cun nomen erat Iſai,
qui habebat octo filios: & erat vir
in diebus Saul ſenex, & grandævus
inter viros. Abierunt auté tres filii
ejus majores poſt Saul in præliu: &
noômina trium filiorũ ejus, qui per-
rexérunt ad bellum Eliab primogée-
nitus, & ſecndus Abinadab, térti-
usque Sama. David autem erat mi-
nimus. Tribus ergo majôribus ſe-
cütis Saulem, abiit David, & revér-
ſus eſt à Saul, ut pâsceret gregem
Patris ſui in Bethlehé. Procedébat
verò Philiſthæus manèé & véſpere,
& ſtabat quadraginta diébus.
Dominus, qui eripuit me de
Ore leônis, & de manu béſtiæ libe-
ravit me, % Ipſe me eripiet de
manibus inimicorum meoôrum.
Miſit Deus miſericôrdiam ſu-
am, & veritatem ſuam: ànimam
meam eripuit de medio catulôrum
leoônum. Ipſe.
loria Patri. Ipſe.

Sermo S. Auguſtini zpiſcopi.

Qaabant filii IHrael contra adver-
särios duadraginta diebus. Qua-
dragigta dies, hropter quatuor tém-
Pora & quatuor partes orbis rerræ,
vItam præséntem ſignificant , in
dua contra Goôliath, vel exercitum
ejus, id eſt contra diabolum, & an-
gelos ejus, Chriſtianérum populus
Pugnare non déſinit. Nec tamen
vincere poſſet „ niſi verus David
Shriſtus cum baculo, id eſt, cum
Crueis myſtério deſcendiſſet. Ante

3
advéntum enim Chriſti, fe;
chariflimi, ſolûtus erat diabolus ,
véniens Chriſtus fecit de eo, quod
in Evangelio dictum eſt: Nemo
poteſt intrare in domum fortis, e
vala ejus diripere, niſi priùs alli-
gaverit fortem. Venit ergo Chri=
ſtus, & alligavit diabolum.
Percùſſit Saul mille, & David
decem millia: à Quia manus Dni
erat cum illo: percuſſit Philiſthæu,
& abſtulit opprôbrium ex Itrael.
Nonne iſte eſt David, de quo
Canebant in choro, dicentes: Saul
percçüſſit mille, & David decem
millia ? Quia.

Ed dieit aliquis: Si alligaâtus eſt
uare adhuc tantùm prævalet à⁸
Verùm eſt, fratres chariſſimi: quia
multùm prævalet, ſed teépidis &
negligéntibus, & Deum in veri-
tate non timentibus dominatur.
aAlligatus eſt enim, tamquam in-
néxus canis caténis „ & néêminem
poteſt mordere, niſi eum, qui ſe illi
mortifera ſecuritate conjünxerit.
lam vidéte fratres, quam ſtultus
eſt homo ille, quem canis in ca-
téna pôſitus mordet. Tu te illi per
voluptates, & cupiditates ſæculi
noli conjúngere, & ille ad te non
præsmet accédere. Latrâre po-
teſt, ſolicitare poteſt, mordere
omninò non poteſt, niſi volen-
tem. Non enim cogendo, ſed ſua-
déndo nocet: nec extörquet à no-
bis consénſum, ſed petit.
Montes Gelboe, nec ros, nec
plúvia véniant ſuper vos:
Ubi ceciderunt fortes Iſrael.
Omnes montes, qui eſtis in
circhitu ejus, viſitet Döminus: à
Gélboe autem tranſeat. Ubi.

Enit ergo David, & invénit Ju-
dæôrum populum contra dia-
bolum præliäântem; & cùm nullus
eſſet, qui præsûmeret ad ſingulare
certämen accedere, illes qui figuram
Chriſti gerébat, procéfſit ad præliũs
tulit baculum in manu ſua, & exiig
contra Géliath. Et in illo quidem
tunc figuratum eſt, quod in Dnño
Jeſu Chriſto complétum eſt. vVe-
nit enim verus David Chriſtus, qui
contra piritalem Goliath, id eſt;
contra diabolum pugnatúrus, cru⸗
cem ſuam ipſe peortavit, Vidéete »
tratreszubi David Goliath percuſſe-
rit: in fronte utique, ubi crucis
E e ſig⸗

8

ſignarulum non habeêbat. Sicut
enim baculus crucis typum ha-
buit, ita étiam & lapis ille, de
quo percùſſus eſt, Chriſtum Doô-
minum figurabat.
Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dominus: & poôlui te pascere
gregé péôpuli mei: * Et fui tecum
in omnibus, ubicmque ambulaſti:
firmans regnum tuum in æteérnum.
Fecique tibi nomen grande, jux-
ta nomen magnorum;, qui ſunt in
terra: & réquiem dedi tibi ab om-
nibus inimicis tuis. Et fui.
lôria Patri. Et fui.

, Peccàvi ſuper numerum
arénæ maris, & multiplicata funt
peccata mea, & non ſum dignus
vidére altitůdinem coœli præ multi-
tûdine iniquitatis meæx: quoôniam
irritavi iram tuam : ε Et malum
coram te feci. Quôniam ini-
quitatem meam ego cognoſco, &
delictum meum contra me eſt
ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et.
Duo Séraphim clamabant
alter ad äalterum: & Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Döôminus Deus Sa-
baoth: & Plena eſt omnis terra
glôria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & 5 piritus landus ; &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
loria Patri. Plena.
F E RIA SECUND A.
De libro primo Regum.

T dixit unusquispiam de Ilrael:
Num vidiſtis virum hunc, qui
aſcendit? ad exprobrandum enim
Itriéli aſcéndit. Virum ergo, qui
percúſſerit eum, ditabit Rex divitiis
magnis, & filiam ſuam dabit ei, &
domum patris ejus faciet absque
tribũto in Iſrael. Et ait David ad
viros, qui ſtabant ſecum, dicens:
Quid dabitur viro, qui percuſlerit
Philiſtheęaum hunc, & tülerit op-
probrium de lſfael: Quis enim eſt
hic Philiſthæus incircumcilus, qui
exprobrfavit acies Dei vivéntis.
Recordare, 429.

Udita funt autem verba, quæ
1X locutus eſt David, & annuntiata
in conſpectu Saul. Ad quem cùm

u ſſet addûctus, locutus eſt ei: Non

céôncidat cor cujusquam in eo:i ego
lervus tuus vadam, & pugnàâbo ad-
vérsùs Philiſthæum. Et ait Saul ad
David: Non vales resiſtere Phi-
liſthæo iſti, nec pugnare advérsùs
eum, quia puer es;, hic autem vir
bellator eſt ab adoleſcentia ſua.
Exaudiſti. 429.
Ixitque David ad Saul: Paſcé-
bat fervus tuus patris ſui gre-
gem, & veniébat leo, vel urſus, &
tollébat arietem de médio gregis:
& perſequebar eos, & percutié-
bam, eruebamque de ore eorum?:
& illi conſurgebant advérsùm me;
& apprehendébam mentum eô-
rum, & ſuffocabam, interficie-
bamque eos. Nam & leônem &
urſum interféci ego ſervus tuus:
erit igitur & Philiſthæus hic in-
circumcilus, quaſi unus ex eis.
Audi Dömine- 429.
F ERIA T ERTI A.
De libro primo Regum.

En induit Saul David veſtiméntis
ſuis, & impòſuit gàleam æream
ſuper caput ejſus, & veſtivit eum
lorica. Accinctus ergo David gladio
ejus ſuper veſtem ſuam „ cœpit
tentare, ſi armatus poſſet incedere,
non enim habébat conſuetùdinem.
Dixitque David ad Saul: Non poſ-
ſum ſic incédere, quia non uſum
habeo. Et depôſuit ea, & tulit ba-
culum ſuum, quem ſemper habé-
bat in manibus: & elegit ſibi quin-
que limpidiſſimos lapides de tor-
rênte, & miſit eos in peram paſto-
rälem, quam habébat ſecum, &
fundam manu tulit: & proceéſſit
adversùs Philiſtheum.
Dômine. 429.
Bat autem Philiſthæus incé-
dens, & appropinquans adver-
sum David, & armiger ejus ante
eum. Cüumque inſpexiſſet Philiſt-
hæus, & vidiſſet David, deſpexit
eum. Erat enmim adoléſcens rafus-,
& pulcher aſpectu. Et dixit Phi-
liſthæus ad David. Numquid ego
canis ſum ,„ quod tu venis ad me
cum baculo? Et maledixit Philiſt-
hæus David in diis ſuis, dixftque
ad David: Veni ad me , & dabo
carnes tuas volatilibus coœli, & bé-
ſtiis terræ. Dixit autem David ad
Philiſthæum: Tu venis ad me cum
gladio , & haſta, & clypeo: ego
autem vénio ad te in nomine Dni
exercituum, Dei agminum l
9

Ilibus expi
ſehominus
Cltiamn te,
e & abo⸗
Iithiim hod
deltis terra
glin elk Pen
Badum

Un erg
Oheus,
ngunet co
Dafid,Kc
Adrerokhili
llimn in pet

Lin
E e⸗
ſhertettam

Eketkſahen
ladium e
1e ſagimn in⸗
Meciditgue
80 te t
1NI„
De lb

e
ro ein
(Ounilikhen
Uulieres
Unelcantin
lez in occi
nharis ir⸗

lelceanis ſu

Al 1

e meddt

ego ſen
iſitheuni
Aüi unnse
4.
ETII
o Retun

id fektick
it gdlein
veliitt
o Danld
Nun 1
Sholaline.
t conlteinkt.
Saul:

quibus exprobràſti hôdie, & dabit

te Doôminus in manu mea, & per-
ctiam te, & àuferam caput tuum
ate & dabo cadavera caſtrôrumbphi-
liſthiim hodie volatilibus cœli, &
beſtiis terræ, ut ſciat omnis terra,
quia eſt Deus in Ifrael.
Factum eſt. 430.

Um ergo furréxzxiſſet Philiſt-
hæus, & veniret, & appro-
pPinquaret contra David, feſtinâvit
David, & cucürrit ad pugnam ex
adverſo Philiſtnæi. Et miſit manum
ſuam in petam, tulitque unum
lapidem, & funda jecit, & circum-
dúùcens percüſſit Philiſthæum in
fronte: & infixus eſt lapis in fron-
te ejus, & cecidit in faciem ſuam
ſuper terram. Prævaluitque David
advérlum Philiſtheæum in funda &
lapide, percuſsumque Philiſthæum
interfécit. Cùmque gladium non
haberet in manu David, cucuürrit „
& ſtetit ſuper Philiſthæum, & tu-
lit gläadium ejus, & eduúxit eum
de vagina ſua: & interfécit eum „
Præciditque caput ejus.
Ego te tuli. 434.
FERI A QUOART A.
De libro primo Regum.

Pori cùm reverterétur percuſſo
Philiſthæo David, egréſſæ ſunt
mulieres de univeérſis urbibus
Iſrael can tantes, choroôsque ducen-
tes in occürſum Saul Regis, in
tympanis lætitiæ, & in ſiſtris. Et
Præcinébant mulieres ludeéntes .
atque dicentes: Percüſſit Saul
mille, & David decem millia. Tra-
tus eſt autem Saul nimis „ & di-
ſplicuit in culis ejus ſermo iſte,
dixitque: Dedérunt David decem
millia, & mihi mille dedérunt: quid
ei ſupereſt, niſi ſolum regnum ?
FPeccavi. 434.
On rectis ergo oculis Saul
afſpiciebat David à die illa, &
deinceps. Poſt diem autem alte-
Tam, invâſit ſpiritus Dei malus
Saul, & prophetabat in médio do-
mus ſuæ: David autem pſallébat
manu ſua, ſicut per ſingulos dies.
Tenebatque Saul lanceam, & miſit
am, putans quod configere poſſet
David cum pariete : & dechinavit
David à facie ejns fecundo. Et ti-
muit Saul David, eo quôd Dô-
minus eſſet cum eo; & aà ſe re-
ceſsiſſet. Amôvit etge eum Saul à

43 5
ſe, & fecit eum tribunum „ ſuper
mille viros, & egrediebatur, &
intrabat in conſpectu pòpuli.
Exaudiſti Dômine. 429.

N omnibiuis quoque viis ſuis Da-
vid prudenter agébat, & Dômi-
nus erat cum eo. Vidit itaque
Saul, quòd prudens eſſet nimis, &
cœpit cavere eum. Omnis autem
Irael, & Juda diligébat David: ipſe
enim ingrediebatur, & egrediebâ-
tur ante eos. Dixitque Saul ad Da-
vid: Ecce filia mea maior Merob,
ipſam dabo tibi uxorem:tantùmo-

do eſto vir fortis, & præliare bella
Dñi. Saul autem reputabat, dicens:
Non ſit manus meâ in eum, ſed
ſit ſuper eum manus Philiſthinorũ.
Audi Döômine. 429.
F E RI A QUIN T'A.
De libro primo Regum.

Ocutus eſt autem Saul ad Jôna-
L.da filium ſuum, & ad omnes
ſervos ſuos, ur occiderent David.
Porrô Jônathas filius Saul diligé-
bat David valdè. Et indicavit J6-
nathas David: dicens: OCuærit Saul
pater meus occidere te: quaprôp-
ter obsérva te, quæſo, mane, &
manébis clam, & ablſcondéris.
Ego autem egrédiens ſtabo juxta
patrem meum in agro, ubicumque
fůeris, & ego loquar de te ad Pa-
trem meum: & quodcumque vi-
dero, nuntiaàbo tibi.
Præparate. 422.
Ocútus eſt ergo Jônathas de
David bona ad Saul Patrem
ſuum: dixitque ad eum: Ne pec-
ces Rex in ſervum tuum David »
quia non peccavit tibi, & ôpera
ejus bona ſunt tibi valde. Et péô-
ſuit animam ſuam in manu fua, &
percúſſit Philiſthæum, & fecit Dô-
minus ſalutem magnam univérſo
Iſraéli: vidiſti, & lætatus es. Quare
ergo peccas in sanguine innoxio,
interficiens David, qui eſt absque
culpaè Quod cùm audiſſet Saul, pla-
caàtus voce Jônathæ, juravit: Vivit
Dôminus; quia non occidétur.
Deus omnium. 433.

Otum eſt autem rurſum bel-
lum: & egréſſus David, pu-
gnavit advérsůús Philiſthiim: per-

cuſsitque eos plaga magna, & fu-
gérunf à fäcie ejus. Et factus eſt
ipiritus Domini malus in Saul.
E e 2 Se-

4 ½6
Sedébat autem in domo ſua, & te-
nebat lanceam. Porroô David pſallé-
bar manu ſua, nisùúsque eit Saul
configere David lancea in pnariete;,
& declinavit David à facie Saul,
lancea autem caſſo vùlnere perlata
eſt in parietem, & David fugit, &
ſalvatus eſt nocte illa.
Dôminus qui eripuit. 433.
F E R I A SEX T A.
De libro primo Regum.

Ugit autem David de Najoth

quæ eſt in Ramatha, veniensque
locürus eſt coram Joônarha: Quid
feciquæ eſt iniquitas mea, & quod
peccàtum meum in patrem tuum,
quia quærit animam meam Qui di
xit ei: Abſit, non morieris: neque
enim faciet Pater meus quidquam
grande vel parvum, niſi priùs indi-
caverit mihi: hunc ergo celavit
me pater meus lermonem tantum-
modo? Nequaquam erit iſtud.
Percůúſſit Saul. 433.
T juravit rurſum David: Et ilſe

ait: Scit proféctò pater tuus,
quia invéni gratiam in oculis tuis,
& dicet: Neiciat hoc Jônathas, ne
fortê triſtétur. Quinimò vivit Do-
minus, & vivit änima tua „ quia
uno tantmcut ita dicã) gradu, eso
morsque dividimur. Et ait Ioônathas
ad David: Quodcùmque dixerit
mihi anima tua, faciam tibi.
Montes Geèlboe. 433⸗

Ixit autem David ad Jénathã,
Ecce caléêndæ ſunt craſtino;,
& ego ex more ſedére soleo juxta
Regem ad velcéndum, dimitte ergo
me, ut abſcoôndar in agro usque à
veſperam diei tertiæ. Si reſpiciens
recluisierit me pater tuus, reſpon-
debis ei: Rogavit me David, ut
iret celériter in Béthlehem civita-
tem ſuam: quia victimæ lolemnes
ibi ſunt univérſis contribúlibus
ſuis. Si dixerit, benè: Pax erit ſervo
ruo. Si autem füerit iratus, ſcito;
quia compléta eſt malitia ejus.
Ego te tuli. 434.
S A FB B A T O.
De libro primo Regum.

Vanit autem David in Nobe ad
Achimelech ſacerdotem, & ob-
ſtúpuit Achimelech, eo quôd ve-
niſſet David. Et dixit ei: Quare tu
ſolus, & nullus eſt tecum * Et ait
David ad Achimelech ſacerdotem:

S

Rex præcépit mihi ſermênem, &
dixit: Nemo ſciat rem, propter
quam miſſus es a me, & cuſus-
modi præcépta tibi dederim, nã &
půeris condixi in illum, & illum
locum. Nunc ergo ſi quid habes
ad manum, vel quinque panes, da
mihi; aut quidquid inveneris.
43².

T reſpond ans ſacerdos ad Da-
vid: ait illi: Non habeo laicos
panes ad manum, ſed tantùm pa-
nem ſanctum. Si mundi ſunt pueri;
maximè à muliéribuszEt reſpondit
David ſacerdoti, & dixit ei: Equi-
dem, ſi de muliéribus agitur, con-
tindimus nos ab heri & nudiustér-
tius, quando egrediebaâmur, & fuè-
runt vaſa puerorum ſancta. Porrô
via hæc pollũta eſt, ſed & ipſa ho-
die ſanctificabitur in vaſis. Dedit
ergo ei ſacerdos ſanctificatum pa-
nem, Neque enim erat ibi panis:,
niſi tantùm panes propoſitionis:
qui ſublati fuerant a tacie Domini;
ut ponerentur panées calidi.

Rat autem ibi vir quidam de
ſervis Saul, in die illa, intus in
fabernaculo Dômini: & nomen
ejus Doeg Idumæus, potentiſſimus
paſtorum Saul. Dixit autem Davi
ad Achimelech: Si hab es hic ad
manum haſtam, aut gladium:? quia
gladium meum, & arma méea non
tuli mecum; Sermo enim Regis ur-
gébat. Et dixit ſacerdos: Ecce hic
gladius Goliath Philiſthæi, quẽ per-
cuſsiſti in Valle Terebinthi eſt in-
volútus pallio poſt Ephod: ſi iſtum
vis tôllere, tolle. Neq; enim hic e
alius absque eo. Et ait David; Non
eſt huic alter similis, da mihi eum.

Môntes Gélboe;, nec ros, nec plů-
via véniant ſuper vos: quia in té
abjéctus eſt clypeus förtium, cly-
peus Saul, quaſi non eſſet unctus
öleo. Quômodo cecidérunt tortes
in bello; Jonathas in excelfis in-
terféctus eſt; Saul & Joônathas ama-
biles, & decôri valde in vita ſua,
in morte quoque non funt divii.
D OMINICA V.

Incipit liber leêcundus Reégum.

7 poſtquam
ut David ke-
ver-

Actüm eſt autem
moôortuus eſt Saul;,

vertetetur
Nelet in Slce
Atenm terti⸗
Niens de caſt
Apulrere ce
Fenlt ad Dav
ſiam, & ad
cum Darid:
ad eum: De
igitad eum
lun, guoe
I. Qui ai
Drrlio, Km
Pulo mortui
lonuthu ſlliu
Urparate
Klentteilli
Vos de mani!
Krorun, F,
in toto cord
leod llros

Urinne
) ten, gu
de ſis, Quia
8 puha
Aolelcens,
I veni in
Kaul incunbe
I! pon
Muopinguade
telgumluun
lr d
Um: divit
id eum:
Rrlorütus Z
Linericen
Me anpuſtir
en in me
uUm, occic⸗
d viven
um: K tn
capite
nuchio ülli
unum mel
Dengom
le miſit n⸗
4 dridur
weink
fomi
dieecnnn
derifitne⸗

Prtpe
1 Ament
ſe Vrigu
ſeun⸗
Uun u W
Uuper

her,
Ner po

Mu

lem,
ne, &

dedetim,ni,
un A I

nqueß

acerdos l

on hibeolu

n lanctt k

,led ain
L in al N
ſandkifenn
wvent ibiſ⸗
Prepohtie
ta nacie
nes eilill

PonO
volt pimcn
Nelfenn
Etar n
amd

wilig

emörenel

d ümenens

ſed tantün

verterétur à cæde Amalec, & ma-
néret in Siceleg duos dies. In die
autem tertia apparuit homo vé-
niens de caſtrissaul, veſte conſciſſa
& puùlvere conſpérſus caput. Et ut
venit ad David, cecidit ſuper fäacie
ſuam, & adoravit. Dixitque ad
eum David: Unde venis? Qui ait
ad eum: De caſtris Iſrael fugi. Et
dixit ad eum David: Quod eſt ver-
bum, quod factum eſt? Indica
mihi. Qui ait: Fugit populus ex
prælio, & multi corruentes é po-
pulo môrtui fſunt: ſed & Saul &
Jonathas filius ejus interiérunt.
Præparate corda veſtra Dio,
& ſervite illi ſoli : Et liberabit
vos de manibus inimicorum ve-
ſtrorum. Convertimini ad eum
in toto corde veſtro ,„ & auférte
deos aliénos de medio veſtri. Et.

Ixitque David ad adoleſcen-
tem, qui nuntiäbat ei: Un-
de ſcis, quia mortuus eſt Saul,
& Jonathas filius ejus? Et ait
adolelcens, qui nuntiabat ei: Ca-
ſu veni in montem Gelboe „ &
Saul incumbébat ſuper haſtam ſu-
am: porroô currus & équites ap-
propinquabant ei, & converſus poſt
tergum ſuum, vidensque me vo-
càvit. Cui cùm reſpondiſſem: Ad-
ſum: dixit mihi: Quisnam es tuiEt
ajo ad eum: Amalecites, ego ſum.
Et loctus eſt mihi: Sta ſuper me,
& interfiee me: quôniam tenent
me anguſtiæx, & adhuc tota anima
mea in me eſt. Stansque ſuper
eum, occidi illum; ſciebam enim,
quòôd vivere non poôterat poſt rui-
nam: & tuli diadema, quod erat
in capite ejus, & armillam de
brachio illius, & aàttuli ad te Dô-
minum meum huc.
Deus omnium exanditor eſtzip-
ſe miſit Angelum ſuum, & tulit me
de ovibus patris mei: *⁹ Et un-
xit me unctione miſericoôrdiæ ſuæ.
Dôminus, qui eripuit me de

Dre leonis, & de manu béſtiæ li-

beravit me. Et.

Pprehendens autem David ve-
ſtiménta ſua ſcidit ,„ omnes-
que viri, qui erant cum eo, & plan-
xXérunt, & fleverunt, & jejunavé-
rant usque ad velperam fuper Saul,
& ſuper Jöonatham fllium ejus, &
ſuper populum Domini, &

—

ſent gladio. Dixitque David ad
jvenem, qui nuntiaverat ei:
Unde es tu à Qui reſpondit: Filius
hôminis advenæ Amalecitæz ego
ſum. Et ait ad eum David: Quare
non timuiſti mittere manum tuam,
ut occideres Chriſtum Doômini?
Vocansque David unum de půeris
ſuis, ait: Accédens irrue in eum.
Qui percuùſſit illum, è mortuus eſt.
Dôminus; qui eripuit me de ore
leonis, & de manu béſtiæ liberavit
me, Ipfſe me eripiet de manibus
inimicorum meoôrum. iſit
Deus milericordiam ſuam, & veri-
tatem ſuam: animam meam eripuit
de médio catulôrum leonum. Ipfe.
léria Patri. Iple.

Ex libro Moralium ſancti Gregérii
Papæ,

Uid eſt, quod David, qui retri-
Qia eibu⸗ ſibi mala non réddi-
dit, cùm Saul & Jônathas bello oc-
cúmberent, Gelboe môöntibus ma-
ledixit, dicens: Montes Gelboe:
nec ros, neo plùvia véniant ſuper
vos: neque fint agri primitiarum:
quia ibi ab'ectus eit clypeus forti-
um, clypeus Saul, quaſi non eſſet
unctus bleo. Quid eſt, quod jJere-
mias, cuùm prædicationem fuam
céêrneret audiéntium difficultate
præpediri, maledixit, dicens; Ma-
ledictus vir, qui annuntiavit patri
meo, dicens: Natus eſt tibi puer
mäſculus ?
Percüſſit Saul mille, & David
decem millia: * Quia manus Däüi
erat cum illo: percũſſit Philiſthæũ,
& abſtulit opprobrium ex Ifrael.
Nonne ne eſt David, de quo
canébant in choro, dicentes: Saul
percuffit mille, & David decem
millia? Quia.

Uid ergo montes Gélboe, Saul
moriénte, deliquérunt;, quaâ-
tenus in eos nec ros, nec plùvia
càderet;, & ab omni cos viriditatis
gérmine ſententiæ ſermo ſiccatet?
Sed quia Gelboe interpretatur de-
crſus, per Saul autem unctum 8
môrtuum, mors noſtri Mediatoris
exprimitur: non immséeritò per
Gelboe montes ſupérba Judæo-

rum corda ſignantuy: quæ dum in
hujus mundi deſidériis défluunt,

ſuper in Chriſti;, id eſt, uncti ſe moxte

domum IIrael, eo quod corruiſ- zmiienérunt : & quia in eis un &us

£ 3 Rex

438 1: .
Rex corporaliter moritur, ipſi ab

Omni gratiæ rore ſiccantur.
Montes Gélboe, nec ros, nec
plùvia véniant ſuper vos: b
cecidérunt fortes Iſrael- Om
nes montes, qui eſtis in circuitu
gjus, viſitet Dôminus: a Gelboe
autem tranſeat. Ubi.

—

E quibus & benè dicitur, ut
agri primitiarum eſſe non poſ-
ſint. Supérbæ quippe Hebræorum
mentes primitivos fructus non fe-
runt: quia in Redemptoôris advén-
tu ex parte maxima in perfidia re-
manentes, primordia fidei ſequi
nolauérunt. Sancta namque ac-
cléſia in primitiis ſuis multitudine
Geéntium foceindata, vix in mundi
fine judæos, quos invenerit, süs-
cipit, & extréma colligens, eos
quaſi reliquias frugum ponit.
Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dñs: & pôſui te pascere gre-
gem pôpuli mei: Et fui tecu
in omnibus, ubicumque ambulÄãſti:
firmans regnum tuum in æternum.
F. Fecique tibi nomen grande;,
juxta nomen magnorum „qui ſunt
in terra: & requiem dedi tibi ab
omnibus inimicis tuis. Et fui.
Ioria Patri. Et fui. .
Peccavi ſuper nümerũ arénæ
maris, & multiplicata ſunt peccata
mea, & non ſum dignus vidéère alti-
túdinem cœli præ multitúdine ini-
quitatis meæ: quoôniã irritavi irarn
tuam: *Et malum coram te feci.
Quôniam iniquitäatem meam
ego cognoſco, & delictum meum
contra me eſt ſemper, quia tibi
ſoli peccaàvi. Et.
Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: * Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Déôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & Spiritus ſanctus, & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
lôria Patri. Blena.
F E RIA SECUND A.
De libro ſecundo Regum.

Gitur poſt hæc consúluit David
Döminum, dicens: Num aſcen
dam in unam de civitätibus Juda?
Et ait Dôminus ad eum: Aſceênde.
Dixitque David: Quò afſcéndam.
Et reſpondit ei, In Hebron. Aſcen-
git ergo David, & duæ uxoôres

ejus, Achino am Jezrahelites, & A-

bigail uxor Nabal Carmeli: ied &

viros, qui erant cum eo, duxit David
ſingulos cum domo ſua, & mansé-
runt in ôppidis Hebron. Venerunt-
que viri Jjuda, & unxérunt ibi Da-
vid, ut re gnaret ſuper domum juda.
Recordare. 429.
T nuntiatum eſt David, quòd
viri Jabes Galaad ſepeliſſent
Saul. Miſit ergo David nuntios ad
viros Jabes Gälaad, dixitque ad
eos: Benedicti vos à Domino, qui
feciſtis miſericordiam hanc cum
domino veſtro Saul, & ſepeliſtis
eum. Et nunc retribuet vobis qui-
dem Döminus milericordiam, &
veritàtem:; ſed & ego reddam graâ-
tiam, eòô quòd feciſtis verbum
iſtud. Confortentur manus veſtræ,
& eſtore filii fortitúdinis: liceèt
enim mortuus ſit dominus veſter
daul, tamen me unxit domus Juda
in Regem fſibi.
Exaudiſti. 429. tio il.
Bner autem filius Ner princeps
exércitus Saul tulit Isboſeth
filium Saul, & circumdusit eum
per caſtra, Regemque conſtituit
ſuper Galaad, & ſuper Iéſſuri, &
ſuper Jézrahel, & ſuper Ephraim,
& ſuper Bénjamin, & fuper Iirael
univérſum. Quadraginta annôrum

nare cœpiſſet ſuper Iſrael, & duo-
bus annis regnavit: fola autem
domus Juda ſequebatur David. Et
fuit nůümerus diérum, quos com-

moratus eſt David, imperans in
Hebron ſuper domum Juda, ſeptem
annôrum, & ſex menſium.
Audi Dömine. 429.
F ERIA TERTIA.
De libro ſecundo Regum.

Um ergo eſſet prælium inter
Camc Saul, & domum Da-
vid, Abner filius Ner regébat do-
mum Saul. Füerat autem Sauli
concubina nômine Reſpha, flia
Aja. Dixitque Isboſeth ad Abner:
Quare ingréſſus es ad concubinam
patris mei? Qui iratus nimis proptet
verba Isboſeth: ait: Numquid ca-
but canis ego ſum adverſum judam
hauie „qui fécerim miſericôrdiam
ſuper domum sSaul patris tui,
ſuper fratres, & Proximos ejus, &
non trâdidi te in manus David,
tu requisiſti in me, quod arguéres
pro muliere hodie? Hæc faciat Deus
Abner

erat Isboſeth filius Saul, cum reg-

Plen 1

nodo jura
fieiam cum
num de de
Ihronus D.
ſuper udan
Domint

Uüt en
Abaria
eltertabt
Cum amicit!
lecum, &
lltrel, gui⸗
leenin emic
i te, icen
neimantee
liam Saul:
Ne. Miſit 2
Pholeth fil
motem me
Fonlimiht
nüm.
Ulteam
lis deguel
Ulorans us

eumn Al

tele, Oui
Ei
Urwonen
A lenio
eti uam
45 Dayid,
Munc erzo⸗
Iis locutu
nn mann e

thim
IUnejus e

tknmn ad

lbererur
nnia, g
Unierlo .
gidin
kecit Dar
Alvenete
Ureint

hheliten
Uumeli:
e0 Cli
ſui Kman
Lon. Venete
dnetuntirih⸗
1Conunes

Duic,a
d ſepella
Gid nunie
d, Cinni
Domminonf
ian kanek
1, lepen⸗
buetſods
icotciun,

Cominns
titconus

Neren
fulitt Bde
cumdtnitt

bitut Dund
d

08

un alaſk.

Abner, & hæc addat ei, niſi quô-
modo juravit Dôminus David;, ſic
faciam cum eo, ut transferatur re-
gZnum de domo Saul, & elevétur
thronus David ſuper Iſrael „ &
ſuper judam à Dan usque Berſabee.
e. Domine; ſi. 429.

Iſit ergo Abner núntios ad
David pro ſe dicéntes: Cujus
eſt terraè Et ut loqueréntur: Fac me-
cum amicitias, & erit manus mea
tecum, & reducäã ad te univérſum
Iſrael. Qui ait: Optime: ego faciam
tecum amicitias, ſed unam rem pe-
to à te, dicens: Non vidébis faciem
meam, antequam addúxeris Michol
filiam Saul: & ſic venies, & vidébis
me. Miſit autem David nũúntios ad
Isboſeth filium Saul, dicens: Redde
uxorem meam Michol, quam de-
ſpondi mihi centum præpütiis Phi-
liſthiim. Miſit ergo Isboſeth, &
tulit eam à viro ſuo Phaltiel;, filio
Lais. Sequebatúrque eam vir ſuus,
plorans usdue Bahurim: & dixit
ad eum Abner: Vade, & revér-
tere. Qui revérſus eſt.
Factum eſt. 430 ectio
Ermonem quoque intulit Abner
ad ſeniores Iſrael, dicens. Lam
heri quam nudiustertius quæreba-
tis David, ut regnaret ſuper vos.
Nunc ergo facite, quoôniam Dômi-
nus locùtus eſt ad David, dicens:
In manu ſervi mei David ſalvabo
poôpulum meum Ifrael de manu
Philiſthim, & mnium inimicô-
rum ejus. Locutus eſt autem Abner
étiam ad Bénjamin. Et abiit, ut
loquerétur ad David in Hebron
Omnia, quæ placerant Iſraéli, &
univéerſo Bénjamin. Venitque ad
David in Hebron cum viginti viris:
& fecit David Abner, & viris ejus,
qui vénerant cum eo, convivium.
Et dixit Abner ad David: Ssurgam,
ut congregem ad te Dominum
meum Regem omnem IIrael.
Ego te tuli. 438.
FE RI A Q OUART A.
De libro ſecůndo Regum.

Eniéntes igitur filii Remmon
Berothitæ, Rechab & Baana,
ingréſii (unt fervente die domum
Isboseth, qui dormiébat ſuper ſtra-
tum ſuum meridie. Et oſtiäria do-
mus purgans triticum, obdormi-
vit. Ingréſſi ſunt autem domum la-
ténter aſſuméntes ſpicas tritici, &

4³⁹
percuſsérunt eum in inguine Re-
chab, & Baana frater ejus, & fu-
gerunt. Cum autem ingréſſi fuiſ-
ſent domum;, ille dormiêébat ſuper
lectum ſuum in conclavi, & percu-
tiéntes interfecérunt eum: ſublatoô-
que caâpite ejus, abiérunt per viam
deseêrti tota nocte, & attulérunt
caput Isboseth ad David in He-
bron: dixeruntque ad Regem:
Ecce, caput Isboseth filii Saul ini-
mici tui, qui quærébat animam tua.
Peccavi. 438.

„Eſpondens autem David Re-
chab & Baana fratri ejus, filiis
Remmon Berothitæ, dixit ad eos:
Vivit Döminus, qui éruit animam
meam de omni anguſtia, quoòniam
eum, qui annuntiaverat mihi, &
dixerat: Môrtuus eſt Saul, qui
putaàbat ſe prôſpera nuntiaâre: te-
nui, & occidi eum in Siceleg, cui
oportébat mercédẽ dare pro nůn-
tio. Quantò magis nunc, cum hoô-
mines impii interfecérunt virum
innôoxium in domo ſua, ſuper le-
ctum ſuum, non quæram sangui-
nem ejus de manu veſtra, & aufe-
ram vos de terra? Præcépit itaque
David pùeris ſuis, & interfecérunt
eos, præcidentésque manus & pe-
des eòrum, ſuſpendérunt eos ſuper
piscinam in Hebron: caput autem
Isboseth tulérunt, & ſepeliérunt
in ſepúlchro Abner in Hebron.
Exaudiſti Domine. 429.

T venérunt univérſæ tribus
Iſrael ad David in Hebron;

dicéntes: Ecce nos, os tuum &
caro tua ſumus. Sed & heri & nu-
diustértius, cùm eſſet Saul Rex ſu-
per nos, tu eras educens, & redu-
cens Iſrael: Dixit autem Dôminus
ad te: Tu paſces pôpulum meum
I(Grael: & tu eris dux ſuper Iſrael.
venérunt quoque & ſeniôres II-
rael ad Régem in Hebron, & per-
cúſſit cum eis Rex David fœdus in
Hebron coram Dömino; unxe-
rüntque David in Regem ſuper Iſ-
rael. Filius triginta annòrum erat
David, cùm regnare cœpiſſet, &
quadraginta antis resnavit. In
Hebron regnavit ſuper Judam ſep-
tem annis & ſex méênſibus: in Je-
rũúſalem autem regnavit triginta
tribus annis ſuper omnem Ifrael &
Judam. Et àbiit Rex; & omnes

viri, qui erant cum eo; in Jeruſa⸗

E e 4 em

44⁰ 3,,4 et
lem, ad Jebuſæum habitatéôrem dedom, & bmnia Fjus propter Are
*

terræ: dicümque eſt David ab
eis: Non ingredieris huc, niſi ab-
ſtuleris cCæcos, & claudos, dicén-
tes: Non ingrediétur David huc.
Cepit autem David arcam Sion »
hæc eſt civitas David.
Audi Domine. 429.
F E R I A U N T A.
De libro ſecundo Kegum.

Ongregavit autem rurſum Da-

vid omnées eléctos ex Iſrael tri-

ginta millia Surrexitque David ,
erat cum eo de viris juda, ut ad-
duúcerent arcam Dei, ſuper quam
SInvocatum eſt nomen Domini ex-
ercituum, fedentes in Chérubim
ſuper eam. Et impoſuerunt Arcam
Dei ſuper plauſtrum novum, tule-

rúntque eam de domo Abinadab,

qui erat in Gabaa: Oza autem &
Ahio filii Abinadab minabant
Plauſtrum novum. .
. Præparate. 437.

Umque tuliſſent eam de domo
Abinadab, qui erat in Gabaa,
cuſtodiens Arcam Dei, Ahio præce-
débat Arcam. David autem & om-
nis Iſrael ludébant coram Domino
in êmnibus lignis fabrefactis, &
citharis, & lyris,„ & tympanis, &
ſiſtris, & cyinbalis. Poſtquam au-
tem venérunt ad aréam Nachon,
extendit Oza manum ad Arcam
Dei, & ténuit eam: quéôniam calci-
träbant boves, & declinaverunt
eam. Iratüsque eſt indignatione
Dôminus contra Ozam, & percuſſit
eEum fuper temeritate: qui mor-
cuus eſt ibi juxta arcam Dei.
Deus omnium. 437.

Ontriſtätus eſt autem David,
eò quòôd percuſsiſſet Dôminus
Ozim: & vocatum eſt nomen loci
illius, Percuſſio Ozæ, usque in diem
hanc. Et extimuit David Domi-
num in die illa, dicens: Quomodo
ingrediétur ad me Arca Domini?
Et noluit divertere ad ſe Arcam
Démini in civitatem David:ſed di-
vértit eam in domum Obédedom
Gethzi. Et habitavit Arca Dêmini
in domo Obédedom Gethæi tri-
bus ménſibus: & benedixit Düs
Obédedom, & omnem domum
ejus. Nuntiatümque eſt Regi David

guòd benedixiſſet DOôminus Obée-

†

Dei. Abiit ergo David, & addüxit
Arcam Dei de domo Obededom in
civitatem David cum gaudio.
Doôminus, qui. 437.
F E RI A S E X T A.
De libro ſecúndo Regum.

T ecce ſermo Dii ad Nathan;
dicens: Vade, & léquere ad ſer-=
vum meum David. Hæc dicit Do-
minus: Numquid tu ædificabis mihi
domum ad habitand: Neque enim

ta Surre „ habitayi in domo ex die illa;, qua
& àbiit, & univerſus populus, qui

eduxi filios Iirael de terta K. gypti⸗
usque in diem hanc: ſed ambula-
bam in tabernaculo, & in tentorio.
Percüſſit Saul. 437.

Er cuncéta loca, quæ transivi
cum omnibus filiis Ifrael, num-
quid loquens locutus ſum ad unam
de tribubus Hrael, cui præcepi, ur
pâàſceret populum meum Iſrael di-
cens: Quare non ædificaſtis mihi
domum cedrina mèet nunc hæc di-
ces ſervo meo David:; hæc dicit
Dominus exercituum: Ego tuli te
de paſcuis ſequéntem gregeszut eſ-
ſes dux ſuper populum meiu Ilrael:
& fui tecum in omnibus, ubicum-
que ambualaſti, & interféci univer-
os inimicos tuos à facie tua; fe=
cique tibi nomen grande juxta no-
men magnorum, qui funt in terra.
Et ponam locum populo meo II-
rael, & plantabo eum, & habitabit
ſub eo, & non turbaàbitur ampliuùs;
nec addent filii iniquitatis, ut affli-
gant eum ſicut prius, ex die qua
conſtitui judices ſuper poëpulum
meum Irael, & réquiem dabo ti-
bi ab omnibus inimicis tuis. Præ-
dicitque tibi Dominus, quod do-
mum faciat tibi Döôminus.
Montes-Geélboe 438.

Umque compléti füerint dies
tui, & dormieris cum patribus
tuis, fuſcitabo ſemen tuum po
te; quog egrediétur de ütero tuo⸗
& firmäbo regnum eſus. Ipſe ædifi-
càbit domum nomini meo, & ſta-
biliam thronum regni eſus usque
in ſempiternum. kgo ero ei in paà-
trem & ipſe erit mihi in filium;qui
ſi iniquè aliquid geſſerit;, arguam
eum in virga virorum, & in pla-
gis filiorum hôminum. Miſericor-
diam autem meam non auferam àb
ed, ſicut àbſtuli à Saul, quem amd

lcie mei.
tla, & ret
Ltermum ant
monus tuun
Ecundäm 0
uutn unirer
ſe locutus er
ote tu

6A
De libro

Tuünn elta
eo temporte
1d bela hro⸗
lord lervos
Nlunlicnel⸗
Anmon, &
Dict antem
Dunhec ae
geler Dayice
UMiem, R d
komus ezie
ſe lmamen
linium lunn

Polchra falce

leglizltit,
fürumgue e
Perlbee i
Pethri il

Us, illite

1 tee
concepte
lutiänit D
Ullit auten
ens: itte
n Miſi⸗
t. Et em

Ultage Da
lab & 50
Niniſtraren
dad r

& ay⸗

Ariesg
W Atem

ns teeie
l, Ko

ſun. In

Litiibles
ünlen
1 Nume
ire “

Pkoptetn
1,Kadtn
pedecon
audio⸗

7.
1I1
0 exnu

1A Nt
gle i

Kin tend
31.

iis liue
6lumadu
uirrute
euim Inr
ſiäcatti
nunc hu
1 Med
n: Mon!

Nond
git ,

à fäcie mea. Et fidélis erit domus
tua „ & regnum tuum usque in
æternum ante ftaciem tuuam, &
thronus tuus erit firmus jugiter.
Secundùm omnia verba hæc , &
juxta univériam vifionem iſtam,
ſic locutus eſt Nathan ad David.
Ego te tuli. 438.
§S A B B A T O.
De libro lecunde Regum.

Adum eſt autem vertente anno,
eo témpore, quo ſolent Reges
ad bella procedere, miſit David
Joab & ſervos ſuos cum eo, & uni-
vVerſum Iirael, & vaſtavérunt filios
Ammon, & obſederunt Rabba:
David autem remanſit in jerùſalé.
Dum hæc agerentur, àccidit, ut sùr-
geret David de ſtrato ſuo poſt me-
ridiem, & deambularet in ſolario
domus régiæ; viditque mulierem
ſe lavantem, ex adverſo ſuper ſo-
larium ſluum: erat autem mulier
Pulchra valdè. Miſit ergo Rex, &
requisivit, quæ eſſet muùlier. Nun-
Ciatumque eſt ei, quòôd ipla eſſet
Bethſabée filia Eliam uxor Uriæ

Hithæi. Miſſis itaque David nũn-

tiis, tulit eam.
432.

T reveérſa eſt in domum ſuam
concépto fotu. Mittensque
zuntiavit David, & ait: Concépi.
Mifit autem David ad Joab, di-
cens: Mitte ad me Uriam Hethæ-
um. Miſitque Joab Uriam ad Da-
vid. Et venit Urias ad David. Quæ-
ſivitque David, quam recte ageret
Joab, & populus, & quòmodo ad-
miniſtrarétur bellum. Et dixit Da-

vid ad Uriam: Vade in domum tu-

am, & lava pedes tuos- Et egreſſus
eſt Urias de domo Regis, ſecutus-
que eſt eum cibus régius. Dormi-
Vit autem Urias ante portam do-
mnns régiæ cum aliis ſervis domini
ſui, & non deſcéndit ad domum
ſuam. Nuntiatumque eſt David à
dicentibus: non ivit Urias in do-
mum ſuam. Et ait David ad UDri-
am: Numquid non de via veniſti?
quare non deſcendiſti in domum
tuam? Et ait Urias ad David: Ar-
ca Dei & Ifrael & Juda habitant in
Papiliònibus, & dominus meus J0o
ab, & ſervi domini mei ſuper fa-
ciem terræ manent: & ego ingré-
diar domum meam ut comedam,
& bibam, & dormiam cum uxore

1
mèa per ſalutem tuam, & er ſa⸗
lutem animæ tuæ non faciam rem
hanc.
It ergo David ad Oriam: mane
hic etiam hodie, & cras dimit-
tam te. Manſit Urias in Jeruſalem
in die illa & altera: & vocavit eum
David, ut comederet coram ſe, &
biberet, & inebriavit en: qui egréfſ-
ſus velpere, dormivit in ſtrato ſuo
cum ſervis domini ſui, & in domũ
ſuam non deſcendit, Factum efſt er-
go manè, & ſcripſit David epiſto-
lam ad Joab, miſitque per manum
Uriæ, ſeribens in epiſtola: Ponite
Uriam ex advérſo belli, ubi for-
tiſſimum eſt prælium: & derelin-
quite eum, ut percçuúſſus intéreat.
Igitur cum Joab obſideret urbem;
poſuit Uriam in loco, ubi ſciebat
viros eſſe fortiſſimos Egreſsique
viri de civitate, bellabant adversũ
jJjoab „ & cecidérunt de poôpulo
ſervorum David, & moôortuus eſt
étiam Urias Hethæus,

Obſecro Déômine, aufer iniquitàâ-
tem tervi tui, quia inſipiénter egi.
D OMI NIC A V I.

De libro ſecundo Regum.

Iſit ergo Dôminus Nathan ad
Möavid:di cùm veniſſet ad eũ,
dizxit ei: Duo viri erant in civitate
una, unus dives, & alter panper.

Dives habébat oves & boves pluri-
mos valdé. Pauper autem nihil ha-
bebat omnino, præter ovem unam
parvalam, quam émerat, & nutrie-
cat, & quæ créverat apud eum cum
filiis ejus ſimul, de pane illius coô-
medens:; & de calice ejus bibens,
& in fſinu illius dormiens, eratque
illi ſicur filia. Cùm autem peregri-
nus quidam veniſſet ad divitem,
parcens ille simere de ovibus &
de bobus ſuis, ut exhibéret con-
vivium peregrino illi, qui venerat
ad ſe, tulit ovem viri pauperis, &
præparavit cibos hômini;: qui vé-
herat ad ſe.
Præparäte corda veſtra Dnño, &
ſervite illi ſoli': ½ Et liberabit vos
de manibus inimicôrum veſtroôrä,
Convertimini ad eum in toto
corde veſtro, & auférte deos alié-
nos de médio veſtri. Et. I.
Ratus autem indignatione Da-
vid adversus hominem illum
E e 5 Is

442
nimis: dixit ad Nathan: Vivit D0.
minus, quoôniam filius mortis eſt
vir, qui fecit hoc. Ovem reddet
in quàdruplum, eòô quòd fécerit
verbum iſtud, & non pepercerit.
Dixit autem Nathan ad David: Tu
es ille vir. Hæc dicit Döôminus
Deus Ifrael: Ego unxi te in Regem
ſuper Iſrael, & ego érui te de ma-
nu Saul, & dedi tibi domum doô-
mini tui, & uxôres domini tui in
ſinu tuo, dedique tibi domum Iſ-
rael & Juda: & ſi parva ſunt iſta;,
adjiciam tibi multo majôra. Quare
ergo contempsiſti verbum Domini,
ut faceres malum in conſpéctu
meo? Uriam Heéthæum percufsiſti
gladio, & uxôrem illis accepiſti
in uxêrem tibi, & interfeciſti eum
gladio filiõrum Ammon.
Deus omnium exauditor eſt:
ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit
me de ovibs patris mei: Et un-
xit me unctiéône miſericôrdiæ ſuæ.
Dôminus, qui eripuit me de ore
leônis, & de manu béſtiæ liberavit
me. Et unxit.
Uamobrem non recédet gla-
dius de domo tua usque in
ſempitérnum, eò quòd deſpéxeris
me, & tùleris uxorem Uriæ Hethæi,
ut eſſet uxor tua. Itaque hæc dicit
Dominus: Ecce ego ſulcitabo ſuper
te malum de domo tua; & tollam
uxòôres tuas in culis tuis, & dabo
proxQximo tuo, & dormiet cum uxoô-
ribus tuis in ôculis Solis hujus.
Tu enim feciſti abſcondit, ego
autem faciam verbum iſtud in con-
ſpêétu omnis Iſrael, & in conſpé-
ctu Solis. Et dixit David ad Na-
than: Peccavi Döomino. Dixitque
Nathan ad David: Dominus quo-
que tranſtulit peccatum tuum, non
moriéris. Verümtamen, quoôniam
blasphemäre feciſti inimicos Doô-
mini, propter verbum hoc, filius,
ui natus eſt tibi, morte moriétur.
Et revérſus eſt Nathan in domum
ſuam. Percúſſit quoque Dôminus
parvulum, quem pepérexat uxor
Uriæ David „ & deſperatus eſt.
Deprecatsque eſt Davyvid Doômi-
num pro parvulo: & ſejunavit Da-
vid jejùnio, & ingréſſus ſeòrſum,
jacuit, ſuper terram.
Déôminus, qui eripuit me de ore
leônis, & de manu béſtiæ liberavit
me ,„ * Ipſe me eripiet de mani-
bus inimicòrum meorum.
Miſit Deus miſericordiam ſuam,

& veritàtem ſuam: àänimam meam
eripuit de médio catulorum leo-
num. Ipſe.
löria Patri. Ipſe.

Ex libro S. Ambroéſii Epilcopi de
Apolôgia David.

CIusddtsdue noſtrum per ſin-
gulas horas quam multa delin-
quit, nec tamen unusquisque de
plebe peccatum ſuum confitendum
putat. IIle Rex tantus ac potens;,
ne exiguo quidem momento mané-
re penes ſe delicti paſſus eſt con-
ſciêntiam, ſed præmatura confeſſio-
ne atque immeênſo dolore, réd-
didit peccäatum ſuum Dômino.
Quem mihi nunc facilè repérias
honoratum, ac divitem, dui fi
arguatur alicújus culpæ reus, non
moléſtè ferat? at ille régio clarus
império, tot divinis probatus ora-
culis, cùm à privato hoômine corri-
perétur, quod graviter deliquiſſet,
non indignatus infrémuit, ſed
confeéſſus ingémuit culpæ dolore.
Percúſſit Saul mille, & David
decem millia: & Quia manus Dni
erat cum illo: percũſſit Philiſthæum
& abſtulit opprobrium ex IIrael.
Nonne iſte eſt David, de quo
canébant in choro dicéntes; Saul
percuſſit mille, & David decem
millia? Quia. 9 V
Enique Dôminum dolor inti-
mi movit afféctus, ut Nathan
diceret: Quôniam pœnituit ten
& Dôminus abſtulit peccatum tu-=
um. Matúritas itaque veniæ, pro-
fùndam Regis fuiſſe poniténtiam
declaravit, quæ tanti erroris offen-
ſam tradúxerit. Alii hômines, cum
à ſacerdotibus corripiuntur;, pec-
càtum ſuum ingravant, dum negate
cùpiunt;aut deféndere: ibique eò-
rum lapfus eſt major, ubi ſperatur
corrééctio. Sancti autem Domim;
qui conſumare pium certamen
géſtiunt; & currere curſum ſalutis,
sicubi fortè ut hômines corrũerint
natũúræ magis fragilitate, quam pec-
candi libidine, acriôres ad currén-
dum resúrgunt, pudoris ſtimulo
majéôra reparantes certamina: ut
non ſolàùm nullä attuliſſe æſtimé-
tur lapſus impediméntü, fed etiam
velocitätis incentiva cumulaffe.
Montes Gélboe, nec ros;, nec
Plúvia véniant ſuper vos: * Ubi

cecidérunt fortes Irael. F. Omnes
mon-

ontes
Filitet Dom
tlanlegt, l

Teczrit
les; led
ferit, ingen
leges, Con.
ſectirit ind
tis keploran
Onit, con
nium in per
Colote tran⸗
Cunt heere
Uuttconfité
, auden
un, (edis
ſeum,
i legibus
Clol pecc⸗
ſnt lupp
lahlis con
Contelio. G
Mre eſt:
teotet
Geit Dis8
Len phuli
Momnlbus
lihans ler
kecigue
ugta nome

teln:
Oimnibug i

loriz at

4 le
Anr mar
eccqta n

ſigere ar
tücine in
MIitavi ir⸗
eramn te
Jultatem
Celichum
ſemper

1.
Aterad 11
ni, n⸗

Klon
Mhöniang
un,
ttes Unn
ri P.
lan
IENI
de lb

4
numoer
qud
unn

imam nen
tulolacn E

ter elig⸗
ftemnit
culpe cole

mentes, qui eſtis in circûitu ejus,
viſitet Döminus, à Geélboe autem
tranſeat. UÜbi.

Eccavit David, quod ſolent Re-
ges; ſed pœniténtiam geſſit,
flevit, ingéemuit, quod non ſolent
Reges. Conféſſus eſt cuipam, ob
ſecravit indulgentiam, humi ſtra-
tus deploravit ærümnam, jejunavit,
oravit, confeſſionis ſuæ teſtimo-
nium in perpétua ſæcula vulgato
dolore transmiſit. Quod erubés-
cunt facere privati, Rex non eru
buit confitéri. Qui tenéntur légi-
us, audent ſuum negare pecca-
tum, dedignaântur rogare indul-
gentiam, quam petébat, qui nul-
lIis légibus tenebatur humanis.
Quod peccavit, conditionis eſt,
quod ſupplicavit, correctionis.
Lapſus commuünis, ſed ſpecialis
confeſſio. Culpam itaque incidiſſe,
natuúræ eſt: diluiſſe, virtütis.
Ego te tuli de domo patris tui
dicit Dns: & pôſui te pascere gre-
gem poôpuli mei: Et fui tecum
in omnibus, ubicumque ambulaſti,
firmans regnum tuum in ætérnum.
J. Fecique tibi nomen grande,
juxta nomen magnôrum, qui ſunt
in terra: & réquiem dedi tibi ab
oômnibus inimicis tuis. Et fui.
loria Patri. Et fui.
Peccaàvi ſuper númerum
arénæ maris, & multiplicata ſunt
peccàta mea: & non ſum dignus
vidére altitůdiné cœli præ multi-
túdine iniquitatis meæx; quôniam
irri tavi iram tuam, Et malum
coram te feci. Quôniam ini-
quitâàtem meam ego cognoſco, &
deliccum meum contra me eſt
ſemper, quia tibi ſoli peccavi. Et
Duo Séraphim clamäbant
älter ad alterum: * Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Doôminus Deus Sa-
baoth . Plena eſt omnis terra
gloôria ejus. Tres ſunt, qui teſti-
inoônium dant in coœlo, Pater, Ver-
bum, & Spiritus ſanctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
löria Patri. Plena.
F ERIA SECUND A.
De libro ſecùndo Regum.

Orrò non eſt locûtus Abſalom
ad Amnon nec malum nec bo-
num: oderat enim Abſalom Amnon,
eòô quòd violaſſet Thamar ſoroôrem
ſuam. Factum eſt auté poſt tempus

24k. N 442
biénnii, ut tonderéntur oves Abſa-
lom in Baalhaſor, quæ eſt juxta E-
phraim, & vocavit Abſalom omnes
filios Regis, venitque ad Regem, &
ait ad eum: Ecce tondéntur oves
ſervi tui, veniat, oro, Rex cum ſervis
ſuis ad ſervum ſuum. Dixitque Rex
ab Ablalom: Noli fili mi, noli ro-
gare, ut veniamus omnes, & gra-
vémus te. Cùm autem côgeret eum,
& noluiſſet ire, benedixit ei.
Recordare Dne. 429.
T ait Ablalom: Si non vis
venire, vêniat, obſecro, nobis-
cum ſaltem Amnon frater meus.
Dixitque ad eum Rex : Non eſt
necéſſe, ut vadat tecum. Coéegit
itaque Abſalom eum, & dimiſit
cum eo Amnon, & univeérſos filios
regis. Feceratque Abſalom convi-
vium quaſi convivium regis. Præ-
céperat autemAblalom pueris ſuis;
dicens: Obſervate, cùm temulén-
tus füerit Amnon vino, & dixero
vobis: Percútite eum, & interfici-
te, nolite timere, ego enim ſum,
qui præcipio vobis: roboramini;
& eſtôte viri fortes. Fecérunt er-
go pueri Abſalom advéêrsùůüm Am-
non, ſicut præceperat eis Abſa-
lom. Surgentésque omnes filii re-
gis aſcendérunt ſinguli mulas ſuas,
& fugérunt.
Exaudiſti Dne. 429. io iij
Umque adhuc peêrgerent in iti-
nere, fama pervénit ad David,
dicens: Percúùſſit Ablalom omnes
filios regis, & non remanſit ex eis
ſaltem unus. Surréxit itaque Rex;»

& ſcidit veſtiménta ſua, & céci-
dit ſuper terram, & omnes fſervi il-
lius, qui affiſtébant ei, ſciderunt
veſtiménta iua. Reſpondens au-
tem Jonadab filius Semmaa fratris
David;, dixit: Ne æſtimet domi-
nus meus Rex, quôd omnes pueri
filii regis occiſi ſint? Amnon ſolus
moôrtuus eſt, quoniam in ore Ab-
ſalom erat poôſitus, ex die, qua op-
préſſit Thamar forôrem eſus Nunc
ergo ne ponat dominus meus Rex
ſuper cor ſuum verbum iſtud, di-
cens: Omnes filii regis occiſi ſunt;
quoniam Amnon ſolus mortuus
eſt. Fugit autem Abſalom.
Audi Domine. 429.
E R I A TE KTI A.
De libro ſecundo Regum.

— Um ingréſſia fuiſlet mülier
CThecuitis ad Begem;, cécidit
L9

444
coram eo ſuper terram, & adorä-
vit, & dixit: Serva me Rex. Et ait

ad eam Kex: Quid cauſæ habesèquæ
reipondit: Heu, müúlier vidua ego
ſum; mortuus eſt enim vir meus.
Et ancillæ tuæ erant duo filii, qui
rixaàti ſunt adverſum ſe in agro, nul-
lusque erat, qui eos prohibere poſ-
ſet: & percũſſit alter alterum, &
interféçit eum. Et ecce consùrgens
univerſa cognatio adversùm ancil-
lam tuam, dicit: Trade eum, qui
percuſſit fratrem ſuum „ut occida-
mus eum pro anima fratris ſui,
quem interfecit, & deleamus hæ-
redem: & quærunt extinguere
ſcintillam meam, quæ relicta eſt;⸗
ut non ſuperſit viro meo nomen,
& reliquiæ ſuper terram.
Domine, ſi converſus. 429.

T ait Rex: Qui contradixerit
tibi, adduc eum ad me, & ultrà
non addet, ut tangat te. Quæ ait:
Recordetur rex Domini Dei ſumut
non multiplicentur prozimi san-
guinis ad ulciscéendum , & nequa-
quam interficiant filium meum.
Qui ait: Vivit Dominus, quia non
cadet de capillis filii tui ſuper ter-
ram. Dixit ergo mulier: Loquatur
ancilla tua ad dominum meum Re-
gem verbum. Et ait: Lôquere.
Dixitque müúlier: Quare cogitäaſti
hujuscémodi rem contra pöpulum
Dei , & locùtus eſt Rex verbum
iſtud, ut peccet , & non reduúcat
ejectum ſuum? Omnes môrimur;
& quaſi aquæ dilabimur in terram,
quæ non revertüntur, nec valt
Deus perire inimam, led retractat
côgitans, ne penitus péreat , qui
abjectus eſt.
Factum eſt. 430.

T ait Rex: Numquid manus
Joab tecum eſt in omnibus
iſtis? Reſpondit muúlier, & ait: Per
ſalutem animæ tuæx, domine mi
Rex;, nec ad ſiniſtram, nec ad dex-
teram eſt ex omnibus his, quæ
locútus eſt deminus meus Rex,
ſervus enim tuuns Joab, ipſe præ-
cépit mihi, & ipſe pofuit in os
ancillz tuæ omhnia verba hæc.
Ut vérterem figüram ſermonis
hujus, ſervus tuus Joab præcepit
iſtud: tu autem domine mi Rex,
sapiens es, ſicut habet ſapientiam
Angelus Dei, ut intelligas omnia
ſaper terram. Et ait Rex ad Joab:

Ecce placâtus feci verbũ tùn: vade
ergo, & révoca puerum Abſalom.
Ego te tuli. 443.
F E R I A Q U A R T A.
De libro ſecuùndo Regum.

Gitur poſt hæc fecit ſibi Abſa-
lom currus, & équites, & quin-
quaginta viros, qui præcedetent
eum. Et manèe consuùúrgens Abtfa-
lom, ſtabat juxta introitum por-
tæ, & omnem virum, qui habebat
negotium, ut veniret ad regis ju-
dicium, vocabat Ablalom ad ſe;
& dicébat: De qua civitate es tu ?
Qui reſpondens;, ajébat: Ex una
tribu Ifrael, ego ſum ſervus tuus.
Reſpondebitque ei Abſalom: Vi-
déntur mihi ſermones tui boni, &
juſti Sed non eſt, qui te audiat
conſtitútus à Rege.
Peccavi. 443.
Icebatque Abſalom: Quis me
conſtituat jüdicem ſuper ter-
ram , ut ad me veniant omnes, qui
habent negôtium, & juſté jüdi-
cem? Sed & cùm accederet ad eum
homo, ut ſalutaret illum, extendé-
bat manum ſuam „& apprehén-
dens, oſculabâtur eum. Faciebat-
que hoc omni Ifrael veniénti ad
judicium, ut audirétur a rege, &
ſolicitabat corda virôrum IIrael.
Exaudiſti. 429.

Oſt quadraginta autem annos;,
dixit Abſalom ad regem Da-
vid: Vadam: & reddam vota mea;-
quæ vovi Domino in Hebron, Vo-
vens enim vovit ſervus tuus, cùm
eſſet in Geſſur Syriæ, dicens; Si
reduxerit me Dominus in Jeruſa-
lem, ſacriicabo Démino. Dizxit-
que ei rex David: Vade in paceé.
Et ſurrexit , & Abiit in Hebron.
Miſit autem Abſalom exploratores
in univérfas tribus Iſrael, dicens:
Statim ut audieritis clangorem
buccinæ, dicite: Regnavit Abſa-
lom in Hebron.
Audi Domine. 429.
F E RI A V I N T A⸗
De libro ſecndo Regum.

VEnit igitur nüntius ad David-
dicens: Toto corde univerſus
IIrael séquirur Abſalom. Et ait
David ſervis fuis, qui erant cum
eo in Jerúfalem: Sürgite, fugia-
mus: neque enim erit nobis effu-
gium à facie Abſalom. feſinate

grediene!
Kumpellat
cütiar ciyit
Iuntqleryi
cuinq prac
lbentet es
Pepara

Greſſus
Gomnus
Gereliguit
Uudinss ad
kreßsüsq
ecidus ſun
Annherſi
jun eum
Ehelerhi
Moles va
Kruti eum
1S, prece
Deus

lxit a
Jun:
ſltete,

eteprinus

ded mo.
tompellet
Wtenm vac
Veltele,
uo K
ſelicörcia
Oſtenciſit
Domit
1
De li

Vhn
m;

VI de
lne de⸗
atque
Mitteba
8 contt
Darid
Unlerſt
Uniktol
lemm
kitee
ltune
ütkteh
Ellnen
Gici ke
bere⸗

Ii
lexi
Wörune
n, z
Rer
dr

dütii d
um AMllon.

A NI
Rezun.

it ſdi
iles, Adt
Drctkent
ülgens ,M

.

gli
er Aenü

n afusu
Ablalon:
es thiboni
gui ei

on: Our

lum eite

tut aiete,
tortun Ue

zutem u
d legen,
damn 0
Hebto.
Nbstlid
ir, din,
inns in
önine. N

5

Gn
do Begnn
dins unNi,
corde Ma,
. . dulte
Slſgflen
etit 00
Lon

egredine fortè véniés 6ccupet nos
& impéllat fuper nos ruinäã, & per-
cutiat civitaté in ore gladii. Dixe-
runtq;ſerviRegis ad en: Omnia quæ-
cuùmq; præcéperit Düs noſter KRex:
libenter exequemur ſervi tui.
Præparate. 441.

Gréſſus eſt ergo Rex, & univérſa
domus ejus pedibus ſuis: &
dereliquit rex decem mulieres coô-
cubinas ad cuſtodiéndam domum.
Egreisůsque Rex & omnis IIfrael
pedibus ſuis, ſtetit procul à domo
& univerſi ſervi ejus ambulabant
juxta eum, & legiones Cerethi;,
& Phelethi, & omnes Gethæi pug-
natores validi, ſexcenti viri; qui
ſecuti eum fûerant de Geth pedi-
tes, præcedébant Regem.
Deus omnium. 442.

Ixit autẽ Kex ad Ethai Gethæ-
um: Cur venis nobiscum i re-
Vêrtere, & häbita cum rege;, quia
eregrinus es, & egréſſus es de
oco tuo. Heri veniſti, & hoôdie
compelleris nobiscum égredi?ego
autem vadam, quo itúrus ſum: re-
vértere, & reduc tecum fratres
tuos, & Doôminus fäciet tecum mi-
ſericordiam, & veritatem, quia
oſtend gratiam & fidem.
ominus, qui eripuit. 442.
E R. I All EspiEt-En 4.
De libro ſecũndo Regum.

VER êergo rex Davidcusq; Bähu-
Vrim: & ecce egrediebatur inde
vir de cognatiône domus Saul, no-
mine Semei, filius Gera, procede-
batque egrediens, & maledicébat,
mittebatque lapides contra David,
& contra univérſos ſexvos regis
David: omnis autem pôpulus, &
univeérſi bellatéres à dextro & à
ſiniſtro latere regis incedébant. Ita
autem loquebatur Sémei,cum ma-
lediceret Regi: Egredere; egrédere
vir sanguinum, & vir Belial. Réd-
didit tibi Dôminus univerſum san-
guinem domus Saul; quôniam in-
vasiſti regnum pro eo.
Percúſſit Saul. 442.

Ixit autem A biſai, ſilius Sarviæ,
Dregi: Quare maledicit canis hic
moôrtuus domino meo Regi? va-
dam, & amputabo caput ejus, Et
ait Rex: Quid mihi & vobis eſt fi-
lii Sarviæ? Gimittite eum, ut ma-

. . „445
ledicat: Dis enim præcépit ei; ut
malediceret David, & quis eſt, qui
audeat dicere, quare ſic fécerit?
Montes Gelboe. 442.

T ait Rex Abiſai, & univérſis
ſervis ſuis: Ecce filius meus:
qui egreſſus eſt de ütero meo, quæ-
rit animam meam: quantò magis
nunc filius jéminiidimittite eum,
ut maledicat juxta præceptum Däüi,
ſi fortè reſpiciat Däs afflictionem
meam, & reddat mihi Düs bonum
pro maledictione hac hodiérna.
Ego te tuli. 443.
A B B A T O.
De libro ſecundo Regum.

Gréſſus eſt põpulus in campum
contra Irael, & faéctum eſt præ-
lium in ſaltu Ephraim. Et cæſus eſt
jbi pôpulus Ifrael ab exércitu Da-
vid „ factaâque eſt plaga magna in
die illa, viginti millium. Fuit
autem ibi prælium diſperſum ſu-
per fãciem omnis terræ, & multô
lures erant, quos ſaltus consümp-
erat de pôpulo, quàam hi, quos
voraverat gladius in die illa.
432.

Ccidit autem, ut occürreret
Abſalom ſervis David; ſedens
mulo: cùmque ingreéſſus fuiſſet mu-
lus ſubter condenſam quereum, &
magnam, adhæſit caput ejus quér-
cui, & illo ſuſpenſo inter coœlum &
terram;, mulus, cui inséderat, per-
transivit. Vidit autem hoc quis-
piam, & nuntiavit Joab, dicens:
Vidi Abſalom pendére de quercu.
Et ait Joab viro, qui nuntiaverat
ei: Si vidiſti: quare non confodi-
ſti eum cum terra, & ego dediſſem
tibi decem argénti ſiclos, & unum
balteum? Qui dixit ad joab: Si
appenderes in maânibus meis mille
argénteos, nequaquam mitterem
manum meam in filium Regis, au-
diéntibus enim nobis præceépit Rex
tibi, & Abiſai, & Ethai, dicens:
Cuſtodite mihi perum Abſalom.

T ait Joab: Non ſicut tu vis»
ſed aggrédiar eum coram te.
Tulit ergo tres lanceas in mana
ſua, & infiæzit eas in corde Abſa-
lom „ cùmque adhuc palpitaret
hærens in quercu „ cucurrérunt
decem jùvenes armigeri joab, &

percutiéntes interfecérunt eum.
Céci-

446
Ceécinit autem Joab buccina, &
retinuit populum, ne perſequeré-
tur fugiéntem Iſrael, volens par-
cere multitüdini. Et tulerunt àb-
ſalom, & projecérunt eum in ſal-
tu, in foveam grandem, & com-
portavérunt ſupert eum acérvum
lapidum magnum nimis.

Unxérunt Salomonem Sadoc ſacér-
dos, & Nathan Prophéta Regem
in Gihon, & aſcendentes læti di-
xérunt: Vivat Rex in ætérnum.

D OM INICAVII.

Incipit liber tértius Regum.

que ætatis plůrimos dies: cum-
que operirétur véſtibus, non ca-
lefiébat. Dixerunt ergo ei ſervi
ſui: Quæramus dé⁶ömino noſtro Re-
gi adoleſcéntulam virginem, & ſtet
coram Rege, & fôveat eum, dor-
miatque in ſinu ſuo, & calefaciat
dôminum noſtrum regem. Quæſié-
runt igitur adoleſcentulam ſpecioô-
ſam in omnibus finibus Iſrael, &
invenérunt Abiſag Ssunamitidem,
& adduxeérunt eam ad Regem. Erat
autem puélla pulchra nimis, dor-
miebaätque cum rege, & miniſtrabat
ei, Rex verò non cognôvit eam.
Præparäte corda veſtra Dnio,
& ſervite illi ſoli: Et liberavit
vos de manibus inimicorum ve-
ſtrorum. Convertimini ad eu
in toto corde veſtro, & auterte
deos aliénos de médio veſtri. Et.

E rex David ſenuerat; habebat-

Donias autem, filius Haggith .
elevabatur, dicens: Ego reg-
nàbo. Fecitque fibi currus, &
équites, & quinquaginta viros,
qui cürretent ante eum. Nec cor-
ripuit eum pater fuus aliquando,
dicens: Quare hoc feciſti? Erat au-
tem & ipſe pulcher valdè, fecun
dus natu poſt Abſalom. Et ſermo
ei cum Joab filio Sarviæ, & cum
Abjathaf Sacerdéte, qui adjuva-
bant partes Adoniæ. Sadoc verô
ſacérdos, & Banajas filius Jéjadæ,
& Nathan Prophéta, & Semei; &

Rei, & robur exércitus David non
erat cum Adonia.
Deus omnium exauditor eſtiip-
ſe miſit Angelum ſuum, & tulit me
de ovibus patris mei: & Et unxit
me unctione milericordiæ ſuæ.
Doôminus, qui éripuit me de
ore leònis, & de manu beſtiæ li-
beravit me. Et unxit.

Ixit itaque Nathan ad Bethſa-
bee matrem Salomônis: Num
audiſti, quòd regnaverit Adonias
filius Haggith, & dominus noſter
David hoc ignorat:? Nunc ergo ve-
ni, accipe consilium a=a me, &
ſalva animam tuam, filiique tui
Salomonis. Vade, & ingrédere
ad regem David, & dic ei: Non-
ne tu domine mi rex juraſti mihi
ancillæ tuæ, dicens: Salomon filius
tuus regnabit poſt me, & ipſe ſe-
débit in sõolio meo? quare ergo
regnat Adonias? Et adhuc ibi te
loquente cum rege, ego véniam
poſt te, & complébo ſermôones
tuos. Ingréſſa eſt itaque Bethſa-
beée ad regem in cubiculum.
Dominus, qui eripuit me de ore
leônis, & de manu béſtiæ liberavit
me, * Ipſe me eripiet de manibus
inimicorum medôrum. Miſit
Deus miſericôrdiam ſuam, & veri-
tätem ſuam: animam meam eripuit
de médio catulorum leéônu. Ipfe.
löria Patri. Ipfe.

Ex Epiſtola S. Hierônymi Presby-
teri ad Nepotianum.

Davia annos natus ſeptuaginta;
bellicoſus quondam vir, ſene-
ctúte frigescente non pôterat cale-
fieri. Quæritur itaque puélla de
univerfis finibus Iſrael, Abiſag Su-
namitis, quæ cum rege dormiret;
& ſenile corpus calefaceret. Quæ
eſt iſta Sunamitis, uxor & virgo
tam fervens, ut frigidum caleface-
ret tam ſanéta, ut caléntem ad
libfdinẽé non provocaret? Expoônat
ſapientiſſimus Salomon patris ſui
delicias, & pacificus bellatôris viri
narret ampléxus. Poſſide ſapién-
tiam, pöſſide intelligentiam. Ne
obliviſcaris, & ne declinaveris à
verbis oris mei: neque derelinquas
illam, & apprehéndet te: ama
illam, & ſervabit te. Principium fa-
bPiéntiæ, pôſſide ſapiéntiam: & in

omni poſſeſtione tua, poſſide in-
telli-

telligentia
claltabit te
exibiturt
Lonam grati
lelicinumg
Vercüſſit
cecem mllli
eiat cum illa
K dlulit o⸗
Nonne iſ
Lanebant in
Pelcülit mi
Millat ui⸗
Mnes p
Utantt
tidte ſole
Ctet ſejün
Nizit ett,l
MIönes „
Delegkinorn
Muuperum,

K perlerer
fium, labe
eanturele
nem longit
Aue per con
(pote miͤ
Montes
Dlürin reni
cecidetunt
ies monte
ees, pilit

temn tri

Be hoe
Abas .
iklntin
llinoti⸗
ON, &
eſunfte
Cltifunr,
Merisgue
Doris dell
Cenkirarit
nes,
Eids 4
Poltenni
ſentli
in ſi
fwenn
(liri fun
löckior,
lotis ſahi
Korum 4
Ugot
lcit don
bem p
Cun in 0
Uulſti s

OmmInds HoE
Nunc etzor⸗

U.
hleoni
dofmi heif
fümun,
sſeytui⸗

e
4

telligéntiam: circmda illam, &
exaltabit te: honora illam, & am-
plexabitur te, ut det capiti tuo co-
rônam gratiarum. Coroôna quoque
deliciarum prôteget te.
Percúſſit Saul mille, & David
decem millia: Quia manus Dni
erat cum illo: pereuſſit Philiſthæũ,
& àbſtulit opprobrium ex Ifrael.
Nonne iſte eſt David, de quo
canébant in choro, dicentes: Saul
percuſſit mille, & David decem
millia? Quia.
Mnes penè virtütes coôrporis
mutantur in sénibus, & cres-
cénte ſola ſapiéntia, decréſcunt
cétera: jejünia, vigiliæx, chaméu-
niæ id eſt, ſuper paviméntum dor-
mitioônes, huc illúcque diſcùrſus,
peregrinôrum ſuſcéptio; defenſio
pauperum, inſtantia oratiéonum,
& perſeverantia, viſitatio langueén-
tium, labor manuum, unde præ-
beantur eleemôſynæ. Et ne ſermô-
nem longiùs proötraham, cuncta,
quæ per corpus exercentur, fracto
corpore minôra fiunt.
Montes Gélboe, nec ros, nec
plùvia veniant ſuper vos: Obi
cecidérunt fortes Iſrael. Om-
nes montes, qui eſtis in circuitu
ejus, viſitet DOôminus, à Gêlboe
autem tranſeat. UÜbi.

Ec hoc dico, quòd in juveni-
Nbus & adhuc ſolidioris ætatis
his duntaxat, qui labéôre, & arden-
tiſſimo ſtudio, vitæ quoque ſancti-
moônia, & oratioônis ad Dôminum
Jeſum frequéntia, ſciéntiam conſe-
cüti ſunt;, frigeat ſapiéntia, quæ in
plerisque sénibus ætate marcetfcit:
ſed quod adoleſcéêntia multa côr-
poris bella ſuſtineat, & inter in-
centiva vitiorum, & carnis titilla-
tiônes, quaſi ignis in lignis viri-
aibus ſuffocétur, ut ſuum non
pPoſſit explicare fulgorem. Senéctus
veroô rurſus eòôrum, qui adoleſcén-
tiam ſuam honéſtis artibus in-
ſtruxérunt „ & in lege Doômini me-
ditati ſunt, die ac nocte, ætaàte fit
dòôctior, uſu tritior, procéſſu tém-
poris ſapiéntior, & véterum ſtu-
diôrum dulciſſimus fructus metit.
.„ Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dõminus, & péôſui te palcere
gregem pôpuli mei; Et fui te-
cum in omnibus, ubicúmque am-
bulaſti firmans regnum tuum in
ætérnum. Fecique tibi nomen

. ,447
grande, juxta nomen magnorum:
qui ſunt in terra: & réquiem dedi
tibi ab omnibus inimicis tuis. Et
fui. lôria Patri. Er fui.
Peccaàvi ſuper numerũ arénæ
maris, & multiplicata ſunt pecca-
ta mea: & non ſum dignus vi-
dére altitůdinem cœli præ multi-
tüdine iniquitâtis meæ; quoniam
irritavi iram tuam, Et malum
coram te feci. Quôniam ini-
quitatem meam ego cognoſco, &
delidum meum contra me ef
ſemper, quia tibi ſoli peccãâvi. Et.
Duo Séraphim clamaàbant
alter ad àalterum: * Sanctus, San-
cus, Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater»
verbum, & Spiritus ſanctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
léria Patri. Plena.
FERIA SECUND A.
De libro tértio Regum,

EY reſpondit rex David, dicens»
Vocate ad me Bethſabée. Quæ
cum fuiſſet ingréſſa coram rege, &
ſtetiſſet ante eum, juravit Rex, &
ait? Vivit Dôminus;, qui éruit ani-
mam meam de omni anguſtia, quia
ſicut juràâvi tibi per Dominum De-
um Iſfrael, dicens: Salomon filius
tuus regnâbit poſt me, & ipſe ſede-
bit ſuper solium meum pro me:
ſic faciam hodie. Suminitsoque
Bethſabée in terram vultu, ado-
räavit Regem, dicens: Vivat Doô⸗
minus meus David in ætérnum.
Recordaâare Doômine. 429.

Ixit quoque rex David: Vocàâte
mihi Sadoc ſacerdotem „ &
Nathan Prophétam, & Banâjam
filium Jojadæ. Qui cum ingréſſi
fuiſſent coram rege, dixit ad eos:
Tôllite vobiscum ſervos démini
veſtri „ & impônite Salomonem
filium meum ſuper mulam meam:
& duúcite eum in Gihon. Et ungat
eum ibi Sadoc Sacerdos, & Nathan

pProphéta in Regem ſuper Ifrael &

canétis buccina, atque dicétis:
Vivat rex Salomon. Et alcendetis
poſt eum, & véniet, & ſedebit
ſuper sõolium meum;, & iple reg-
nabit pro me.
Exaudiſti. 429.
Eſcéndit ergo Sadoc Sacér-
dos, & Nathan Prophéèrs &.
4-

448⁸ .
Barajas filius Jojadæ, & Ceréthi, &
Phelethi. & impoſuérunt Salomo-
nem ſuper malam regis David, &
adduxérunt eum in Gihon. Sump-
sitque Sadoc facerdos cornu oôlei
de tabernaculo, & unxit Salomo-
nem: & cecinérunt bú⅛ccina, & di-
xit omnis pôpulus: Vivat Rex Salo-
mon Et afcéndit univerſa multitu-
do poſt eum, & populus canéntid
tibiis, & lætantium gaudio magno,
& insoônuit terra à clamore eorum.
„ Audi Domine. 429.
F E RI ATERTIA.
De libro tertio Regum.

ADSBinätsserune aütem dies
David, ut morerétur, præcepit
que Salomoôni filio ſuo, dicens: Ego
ingrédior viam univerſæ terræ:
confortare, & eſto vir. Et obsérva
cuſtodias Dômini Dei tui, ut am-
bules in viis ejus, ut cuſtodias cæ-
remonias ejus, & præcepta ecjus, &
judicia, & teſtimònia, ſicut ſcriptũ
eſt in lege Moyſi: ut intelligas uni-
verſa, quæ facis, & quocumque te
vérteris: ut confirmet Doôöminus
ſermoônes ſuos, quos locutus eſt de
me, dicens: Si cuſtodierint fllii
tui vias ſuas & ambulaverint co-
ram me in veritate, in omni corde
ſuo, & in omni àânima tua, non au-
ferétur tibi vir de solio Iſrael.
Dômine, fi. 429.

U quoq; noſti, qu& fécerit mihi
„Joab filius Sarviæ, quæ fécerit
duobus principibus exercitus II-
rael, Abner fillio Ner, & Amaſæ
filio Jether: quos occidit, & effũdit
sänguinem belli in pace, & poſuit
cruôrem prælii in balteo ſuo, qui
erat circa lumbos ejus, & in calcea-
mento ſuo, quod erat in pedibus
ejus. Facies ergo juxta ſapiêntiam
tuam , & non dedůces canftiem
ejus pacifice ad inferos.
Factum eſt. 430.
Ed & filiis Bercellâi &aiaditis
reddes grätiam, eruúntque co-
medentes in menſa tua: occurre-
runt enim mihi, quando fugiebam
à facie Ablalom fratris tui. Habes
uoque apud te Semei filium Gera,
An Jémini de Bahûrim, qui male-
dixit mihi maledictiône péſſima,
quando ibam ad Caſtra: ſed quia
deſcendit mihi in occurſum, cùm
transirem Jordànem, & juravi ei
per Däm, dicens: Non te interficiã

gladio : tu noli pati eum eſſe
Innoxium.
Ego te tuli. 447.
EE RI A QUART A.

De libro téertio Regum.

Pparuit autem Dominus Salo-
(Amoôni per somnium nocte, di-
cens: Poſtula, quod vis, ut dem tibi.
Et ait Salomon: Tu feciſti cum ſer-
vo tuo David patre meo milericor-
diam magnam, ſicut ambulavit in
conſpectu tuo in veritate, & juſti-
tia & recto corde tecum: cuſto-
diſti ei milericordiam tuam gran-
dem, & dediſti ei filium ſedéntem
luper thronum ejus; ſicut eſt hodie.
Peccavi. 447.
Tnunc Dômine Deus, tu reg-
nare feciſti ſervum tuum pro
David patre meo: ego autem fum
puer parvulus, & ignorans egréſ-
ſum & introitum meum. Et ſer-
vus tuus in medio eſt pôpuli, quem
elegiſti, populi infiniti, qui nume-
rari & ſupputari non poteſt præ
multitùdine. Dabis ergo ſervo tuo
cor docile, ut populum tuum
ſudicare poſſit, & diſceèrnere inter
bonum & malum. Quis enim po-
terit judicare péôpulum iſtum:
pôpulum tuum hunc multum?
Exaudiſti Dömine. 429.

Làcuit ergo ſermo coram Dño;
quòôd Salomon poſtulaſſet hu-
juscemodi rem. Et dixit Dominus
Salomoni: Quia poſtulaſti verbum
hoc, & non petiſti tibi dies multos
nec divitias aut animas inimicoôrũ
tuërum, ſed poſtulàſti tibi ſapien-
tiam ad diſcernéndum judicium:
ecce feci tibi ſecundùm ſermoônes
tuos, & dedi tibi cor saâpiens &
intélligens, in antuùm;, ut nullus
ante te similis tui füerit, nec poſt
te ſurretürus ſit. Sed & hæc, quæ
non poſtulaſti, dedi tibi: divitias
ſcilicet, & gloriam,
füetit ſimilis tui in Régibus cun-
ctis retrôò diébus.
Audi Dômine. 429.
F E R I A UIN T A⸗.
De libro tértio Regum.

CAlomon autem erat in ditiône
ſua, habens ômnia regna à flu-
mine terræ Philiſthiim usque ad
terminum K.gypti, offeréntium
i münera, & ſerviéêntium et
cunétis diébus vitæ ejus. Erar all

*

tem cibusd⸗
zulos trigtn
Ugllita cor⸗
ſespingues
(lales, & 0
1n fenation
IImm, at
Gium altili
Nebat omnen
tuns flumen
Cm, 8
Mn kegionu
Gomnipart
Mnparat

Mitabal
Dsque

ut nemo⸗-

lle ſub vite
in usgu
Uin dalomo
un quadtre
(orum cn
Uheque
nn lpradte
Elkeeſsari
1 tendore
ſle Khalen
toluih eiet
tlat ger

Men tem cibussaloméônis per dies sin-
gulos triginta cori similæ, & ſe-

UAITI kaginta cori farinæ,, decem bo-
Neon. ves pingues, & viginti boves paſ-
cuales, & centum arietes, excép-
Domns d ta venatione cervôrum; caprea-

rum, atque bubalorum, & àa-
vium altilium. Ipſe enim obti-
nébat omnem regionem, quæ erat
trans flumen: à Thaphſa usque ad
Gazam, & cunctos Regses illa-
rum regionum: & habébat pacem
ex omni parte in circùúitu.
Præparate. 446.

Abitabâtque Juda & IIrael

lumn nodee⸗
Visut eni
feclſkien
ur anblin
itate, Ae

tecun dt,

que ſub vite ſua, & ſub vicu fua,
à Dan usqueßerſabée;eunctis die-
Bus Salomonis. Et habébat Salo-
mon quadraginta millia Præsépia
equorum currilium, & duodecim

neun millia equeéſtrium. N utriebantque
Kpo eos ſupradicti Regis præfecti: Sed
iuon Seneceſsaria menſæ regis Salomo-
on pote nis cum ingenti cura præbeébant
enoſen in témpore ſuo. Hôrdeum quo-
eun que & paleas equorum, & jumen-
itenen torum deferébant in locum „ ubi
Asee exrat Rex, juxta conſtitutum ſibi.
pulun Dedit quoque Deus ſapiéntiam
ne multuul Salomoôni, & prudéntiam multam
ne. 49 nimis, & latitüdinem cordis, qua-
8 ſi arénam, quæ eſt in littore maris.
weng, Deus omnium. 446.
cluitbon⸗ T præcedébat ſapiéntia Salo-
ltuifine monis ſapiéntiam omniumo-

rientalium & Ægyptioôrũ, & erat
ſapientior cunctis hominibus: ſa-
pientiorEthankzrahita, & Heman,
&& Chalcol, & Dorda, filiis Mahol, &
Erat nominatus in univerſis Geênti-

. 1
er ee us per circuitũ Locutus eſt quoq;
gtün I Salomon tria millia parabolas: &
fetl, fuerunt carmina ejus quinque &
BedeE mille. Et diſputavit ſuper lignis, à
itib cedro quæ eſt in Libano, usque ad
um; N ayſsopum, quæ egreditur de parie-
n Ree t6, & diſseruit de juméntis, &
voluctibus & reptilibus, & pisci-
49. f bus. Et venhiébant de cunctis popu-
INV lis ad audiéndam ſapieéntiamsalo-
0 Ren moônis, & ab univerſis regibus ter-

txæ, qui audiébant ſapientiam ejus.
etet i Dominus, qui. 446.
h E K I A QUIN T A.
ün De lihro tértio Regum.

ſettienln MIiͦt quoque Hiram Rex Tyri
i, NIſervos fuos ad salemonem,

absque timoôre ullo;unusquis-

S . . 4 *%
audivit enim, quod ipſum unxiſsẽt

Regem pro patre ejus, quia amicus
füerat Hiram David omni témpo-
re. Miſit autem Salomon adHiram,
dicens: Tu ſcis voluntatem David
patris mei, & quia non potuerit
ædificare domum nomini Dñi Dei
ſui propter bella imminéentia per
circùitum, donec daret Dñs eos
ſub veſtigio pedum ejus. Nunc
autem réquiem dedit Däs Deus
meus mihi per circuitum: & non
eſt ſatan, neque occurſus malus.
Percuſſit. 447.

Uamobrem côgito ædificaâre
☛templum nomini DominiDei
mei, ſicut locutus eſt Dominus
David patri meo, dicens: Filius
tuus, quem dabo pro te ſuper sé-
lium tuum, ipſe ædificabit domum
nomini meo. Præcipe igitur; ut
. » 2 .
præcèêdant mihi ſervi tui cedros de
Libano, & ſervi mei ſint cum ſer-
vis tuis: mercédem autem ſervorũ
tuòrum dabo tibi, quamcumque
petieris: ſcis enim, quonmiodo
non eſt in populo meo vir, qui
noôverit ligna cædere ſicut Sidoònii.
Monteg Gélbog, 447.

Um ergo audiſſet Hiram verba
Salomônis, lætatus eſt valdè,
& ait: Benedictus Dñs Deus hodie,
qui dedit David filium ſapientiſſi-
mum ſuper populum hunc pluri-
mum. Et miſit Hiram ad Salomô-
nem, dicens: Audivi, quæcumque
mandàſti mihi, ego faciam omnem
voluntatem tuam in lignis cédri-
nis, & abiégnis. Servi mei depo-
nent eâ de Libano ad mare, & ego
compoônam ea in ratibus in mari
usque ad locum, quem ſignificave-
ris mihi: & applicabo ea ibi, & tu
tolles ea: præbebisque neceſsaria
mihi; ut detur cibus domui meæ
B. Ego te tuli. 447.
S A B B & T O.
De libro tértio Regum.

Ez perfécit omne opus, quod
faciébat Salomon in domo Do-
mini, & intulit, quæ fanctificave-
rat David pater fuus, argentum &
aurum, & vafſa; repoſuitque in
thesauris domus Domini. Tunc
côgregati ſunt omnes majores na-
tu Iſrael cum principibus tri-

buum, & duces familiarum fi-

liorum Iſrael ad regem Salomô.
F f nem

0
neiin Jerũſalẽ, ut deférrent Arcam
fœderis Dhi de civitàte David, id
eſt, de Sion. Convenitque ad re-
gemsalomonem univerſus Irael in
menſe Ethanim, in ſolémni die,
ipie eſt menſis séptimus.
e 432.

Enerúntque cunctig ſenes de
Iſrael & tulérunt Arcam ſacer-
dôrtes, & portavérunt Arcam Düi,
& tabernaculum foderis, & omnia
vaſa Sanctuarii, quæ erant in taber-
naculo, & terebant ea ſacerdotes
& Levitæ. Rex autem Salomon, &
omnis multitudo Ifrael, quæ convé-
nerat ad eum, gradiebatur cum illo
ante Arcam: & immolabant oves &
boves absq; æſtimatiõne & núme-
rO. Et intulerunt ſacerdòôtes Arcam
fœderis Däüi in locũ ſuũ, in oraculu
templi, in Sanctum Sanctérum ſub-
ter alas Chérubim. Siquidem Che-
rubim expandébant alas ſuper lo-
cum Arcæ „ & protegébant Ar-
cam, & vectes ejus déſuper.

N Arca autem non erat äliud,
niſi duæ tabéllæ lapideæx, quas
posuerat in ea Moyſes in Horeb,
quando pépigit Dôminus fœdus
cum filiis Ifrael, cùm egrederen-
tur de terra gypti. Factum efi
autem, cum exifſent facerdôtes
de Sanctuario, nébula implevit
domum Domini, & non pôterant
ſacerdôtes ſtare „ & miniſtrare
propter nébulam : impléverat enim
gloria Domini domum Dômini.
Tunc ait Salomon: Dominus dixit,
ut habitaret in nébula.

Exaudiſti Diñe oratioônem ſervi tui,
ut ædificarem templü nomini tuo.
D M. ICG A VIII

De libro tértio Regum.

Fu eſt autem, cùm perfeciſ-
ſet Ssalomon ædificium domus
Domini, & ædificium regis, & em-
ne quad optaverat, & voluerat
facere , apparuit ei Dominus ſe-
cundo, Hcut apparuerat ei in Ga-
baon. Dixitque Dominus ad eum:
Exaudivi orationem tuam, & de-
pPrecationem tuam, quam depre
catus es coram me : fanctificâvi
domum hanc „ quam ædificaſti,
ut ponexem nomen meum ibi in

ſempitérnum, & erunt ôculi mei,
& cor meum ibi cunctis diébus.
Tu quoque ſi ambulaveris coram
me, ſicut ambulavit pater tuus, in
ſimplicitate cordis, & in æquitate,
& féceris mnia, quæ præcépi ti-
bi, & legitima mea, & judicia mea
ſervavéris, ponam thronum regni
tui ſuper Ifrael in ſempiternum,
ſicut locũtus ſum David patri tuo
dicens: Non auferétur vir de gé-
nere suo de soôlio Ifrael.
Præparate corda veſtra Dno, &
fervite illi ſoli: & Et liberabit vos
de manibus inimicorů veſtrorum.
Convertimini ad eum in toto
corde veſtro, & aufeérte deos alié-
nos de médio veſtri. Et.

I autem averſiône aveérſi fueritis
vos & filii veſtri, non ſequen-
tes me, nec cuſtodiéntes mandata
mea, & cæremonias meas, quas
propéôlui vobis, ſed abiéritis, &
coluéritis deos alienos, & adora-
véritis eos, auferam (ſfrael de ſuper-
ficie terræ, quam dedi eis: & tein-
plum, quod lanctificavi nomini
meo, projiciam a conſpéctu meo;,
eritque Iſrael in proverbium, & in
fabulam cunctis pôpulis. St do-
mus hæc erit in exémplum: omnis,
qui transierit per eam, ſtupébit, &
ſibilabit, & dicet: Quare fecit Doô-
minus ſic terræ huic, & domui
huicè Et reſpondébunt: Quia dere-
liquerunt Dominum Deum ſuum,
qui eduxit patrés eoôrum de terra
gypti, & secäti ſunt deos alié-
nos, & adoraverunt eos, & colué-
runt eos: idcircò induxit Doômi-
nus ſuper eos omne malum hoc.
Deus omnium exauditor eſt:
ipſe miſit Angelum ſuum ,1 & tulit
me de ovibs patris mei: * Et un-
xit me unctione miſericoôrdiæ ſuæ.
„Doôminus, qui eripuit me de ore
leônis, & de manu beéſtiæ liberavit
me. Et unxit.

*Xplétis autem annis viginti⸗
◻ poſtquam ædificaverat Salo-
mon duas domos, id eſt, domum
Domini, & domum Regis (Hiram
rege Tyripræbente Salomoôni ligna
cédrina, & abiégna „ & aurum
juxta omne quod opus habúerat)
tunc dedit Saloemon diram vi⸗
ginti oppida in terra Galilææ:
t egreffus eſt Hiram de TyrO »

ut vidéret oppida „ quæ gederat
e

. Omnind ei

ei Klomo⸗
Kait: Hæ
ceciſti mil
6eas Tettam
lanc. Mil
lem Falon.
lllepta aur
Domin.
Ote leonis,
lifit me,
inibus in
Miſt b
in, Ker
mein etipe
leonom. I
lorin batt

Ulbros,

Rn eſte
leifutüͤr⸗
60 goc ten
ten habuit
(Nomon
Ine Kine
dliter luud
Densöni e
ſiu el
noſttum,
edam d
ulige ihl
eliptilral
Mophetans
Süram del
Percifſi
keeen mil
elnteumilla
Kübkhlit
Nonn
nhant
lerliſfit m
I C

en or
törie
Mülmte 6
Mus titelo
W
1 zut
10 auten
atert,
eüinge
erd h

1tclliat
nlis dienn
lavenig conn

las Meist
4 abielitt
o5, A⸗
lltael ce⸗⸗
di eis:
fei 1

ronlpecku⸗
voretbiun

ei Sàlomon, & non placuérunt ei,
& ait: Hæccine ſunt civitates, quas
dediſti mihi, frater? Et appellavit
eas Terram Chabul, usque in diem
hanc. Miſit quoque Hiram ad Re-
gem Salomonem centum viginti
talénta auri.
Dôminus, qui eripuit me de
Ore leônis, & de manu beſtiæ libe-
rävit me,» Ipie me eripiet de
manibus inimicorum meorum.
. Miſit Deus miſericôrdiam ſu-
am, & veritätem ſuam: animam
meam eripuit de medio catulorum
leonum. Iplfe.
loria Patri. Ipſe.

Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de
Civitate Dei.
Fai eſt quidem nonnúlla imago
rei futüræ étiam in Salomône, in
eò quôd templum ædificavit, & pa-
cem habuit ſecúndùm noméẽ ſuum
(„Salomon quippe pacificus eſt La-
tiné) & in exordio regni ſui mira-
biliter laudabilis fuit. Sed éadé ſua
Persona per umbrä futůri prænun-
tiabat étiam ipſe Chriſtum Däm
noſtrum, non exhibébat. Unde
quædam de illo ita ſcripta ſunt,
quaſi de ipſo iſta prædicta ſint, dum
Scriptúra ſancta etiam rebus geſtis
Prophétans, quodammodo in eo
figú ram delinear futurôrum.
Percüſſit Saul mille, & David
decem millia: & Ouia manus Dni
erat cum illo: percũſſit Philiſthæuũ,
& àbſtulit opprôbrium ex Ifrael.
F. Nonne iſte eſt David, de quo
canébant in choro, dicentes: Saul
bercüſſit mille „ & David decem
millia? Quia.

Am præter libros divinæ hi-
ſtôriæ, ubi regnâſſe narratur,
Pſalmus étiam ſeptuageſimus pri-
mus titalo nominis ejus inicriptus
eſt. In quo tam multa dicuntur, quæ
omnino ei convenire non pofſſunt;
Däo autem Chrifto aptifſima per
ſpicuitate conveniunt: ut evidénter
appareat, quod in illo figüra qua-
liscümque adumbrata ſit, in iſto
autem ipſa véritas præſentata.
Montes Geélboe, nec ros, nec
Pluvia veniant fuper vos; Obi
ceciderunt tortes Iſrael. Om-
nes montes, qui eſtis in circuitu
ejus, viſitet Dominus, à Geêlboe
autem tranfſeat. Ubi.

—

451

Otum eſt enim, quibus termi-
nis regnum conclúfum füerit
alomônis, & tamen in eo Plalmo
légitur, ut alia tàceam: ominabi-
tur à mari usque ad mare, & à
flümine usque ad terminos orbis
terræ: quod in Chriſto videmus
impleri. A flumine quippe domi-
nandi ſumpfſit exordium, ubi bapti-
zatus à Joanne, eodem wonſtran-
te coœpit agnosci a discipulis, qui
eum non lolùm magiſtrum, verum
étiam Dominum appellavérunt.
Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dominus, & poſui te palcere
gregem pôpuli mei; & Et fui tecu
in omnibus, ubicumgque ambulaſti:
firmans regnum tuum in ætérnaum.
Fecique tibi nomen grande, jux-
ta nomen magnorum qui ſunt in
terra: & réquiem dedi tibi ab om-
nibus inimicis tuis Et tui.
Gloria Fatri. Et fui.
Peccaâvi ſuper numerũ arénæ
maris, & maltiplicata ſunt peccata
mea: & non ſum dignus vidére alti-
tüdinem cœli præ multitdine ini-
quitàtis meæ, quoniã irritavi iram
tuam ,„ * Et malum coram te feci.
Quôniam iniquitatem meam
ego cognoſco, & delictum meum
contra me eſt ſemper, quia tibi
ſoli peccavi. Et.
Duo Séraphim clamabant
alter ad älterum: βD Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimônium dant in cœlo, Pater »„
Verbum, & Spfritus ſanctus 3 & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
löria Patri. Plena.

FERIA SECUND A.
De l bro tertio Regum.

IEd& Kegina Saba, audita famasa-
lomonis in nomine Dñi, venit
tentare eum in ænigmatibus. Et in-
gréſſa Jeruſalem multò cum comi-
tatu, & divitiis, caméelis portantib⸗
arômata, & aurum infinitum nimis-
& gemas pretiolas,venit ad regem
Salomonem, & locúta eſt ei uni-
vérſa, quæ habébat in corde ſuo. Er
docuit eam Salomôn ômnia verba »
quæ proposuerat: non fuit ſermo;
qui regem poſſer latére, & non re⸗
ponderet ei.
. Recordare, 429.
F f Zz

452

Idens autem Regina Saba om-
nem ſapientiam Salomoônis;,
8& domum quam ædificaverat;
cibos menſæ ejus, & habitacula
ſervôrum, & ordines miniſtran-
tium, veſtésque eorum, & pinçeér-
nas, & holocauſta, quæ offerébat
in domo Domini, non habébat

ultra ſpiritum. Dixitque ad Re-
gem: Verus eſt ſermo;, quem au-
divi in terra mea ſuper ſermoni-
bus tuis, & (ſuper ſapientia tua; &
non credébamn narrantibus mihi,
donec ipſa veni, & vidi oculis
meis, & probavisquod media pars
mihi nuntiata non fuerit, major
eſt ſapientia & p tua, quam
rumor, quem audivi.
Exaudiſti. 429. „
Eati viri tui, & beati ſervi tui,
qui ſtant coram te iemper, &
audiunt ſapiéntiam tuam. Sit Do-
minus Deus tuus benedicteis; cui
complacuiſti, & poôſuit te ſupex
thronum Ifrael, eo quòd dilexerit
Dôminus Ifrael in ſempitérnum
& conſtituit te Regem, ut faceres
judicium & juſtitiam. Dedit ergo
regi centum viginti talénta auri,
& arômata multa nimis, & gem-
mas pretioòſas : non ſunt allata
ulträ aromata tam multa,; quàm
ea, quæ dedit Regina Saba regi
Salomoôni. Sed & claſſis Hiram,
quæ portäbat aurum de Ophir,
àttulit ex Ophir ligna thyina mul-
ta nimis „& gemmas pretioôfas.
Audi Domine. 429.
F E R I A T E RT IA.
De libro tértio Regum.

RkE autem Sàlomon adamavit
Kmulieres alienigenas multas,
filiam quoque Pharaonis, & Moa-
bitidas, & Ammonitidas, Idu-
mæas, & Sidônias,& Hethæas: de
Geéntibas, ſuper quibus dixit Dö-
minus filiis Iſrael: Non ingredié-
mini ad eas, neque de illis ingre-
dientur ad veſtras, certiſſimè enim
avértent corda veſtra, ut ſequami-
ni deos earum. His itaque copula-
tus eſtsalomon ardentiffimo amo-
re. Fueruntqueg ei uxores quaſi
Reginæ ſeptingentæ, & concubinæ
trecéntæ , & avertérunt mulieres
cor ejus, Cumque jam eſſet ſe-
nex , depravaâtum eſt cor ejus per
mulieres, ut ſequerétur deosg alié-
aos; nec erat cor ejus berféktum

cum Dôémino Deo ſuo, ſicut cor
David patris ejus. .
Dômine, ſi. 429. 1 j
Ed colébat Salomon XAſtarthen,
deam Sidoniorum, & Moloch
qéôlum Ammonitarum. Fecitque
Salomon, quòôd non placuerat co-
ram Dômino; & non adimplevit,
ut ſequerétur Dominum, ſicut Da-
vid pater ejus. Tunc ædificavit
Salomon fanum Chamos idolo
Moab, in monte, gu eſt contra
Jerùſalem, & Moloch idolo filio-
rum Amon. Atque in hunc mo-
dum fecit univérſis uxoribus ſuis
alienigenis, quæ adolébant thura-
& immolabant diis ſuis.
Factum eſt. 430., L
Gitur iratus eſt Dôminus Salo-
moôni, quòd averſa eſſet mens
ejus à Domino Deo Iſrael; qui
apparuerat ei ſecundò, & præcé-
perat de verbo hoc, ne ſequéretur
deos aliénos, & non cuſtodivit,
quæ mandavit ei Dôminus. Dixit
ſtaque Dominus Salomoni: Quia
habuiſti hoc apud te, & non cu-
ſtodiſti pactum meum, & præceép-
ta mea, quæ mandavi tibi, dis-
ruùmpens ſcindam régnum tuum',
& dabo illud ſervo tuo. Verum-
tamen in diébus tuis non faciam
propter David patrem tuum.
. Ego te tuli. 451.
F E R I A Q AR TA.
De libro tértio Regum.

gErôboam quoque flius Nabat,
Ephrathæus, de Saréda;, fervus
balomonis, cujus mater erat no-
mine Sarua, mulier vidua, levavit
manum contra Regem. Et hæc e
cauſa rebellionis adversùs eum;
quia Salomon ædificavit Mello-,

& coæquavit vorâginem civitàtis

David patris ſui. Erat autem Jero-
boam vir fortis,„ & potens: VI-
densque Salomon adolescentem
bonæ indolis, & induſtriam, con-
ſtituerat eum præféctum fuper
tributa univérſæ domus Joſeph.
Peccavi. 451.

Actum eſt igitur in témpore
illo, ut Jeroboam egrederétur
de Jerúſalem „ & inveniret eum
Ahlas Silonites Prophéta in via,
opértus pallio novo: erant au-
tem duo tantùm im agro. Appre-

hendénsque Ahias pallium ſuum
novum, quo coopertus erxat, ſcidit
in

inuoe⸗
oboam:
Us; hæct
nel: Bee
de manu 5
Cecem trib
Pxaudi

Oluit e
ſerobo⸗
Afügit in.
len Kefpi
Usque ad m
liguum aut
Nis & omn
tin einsece
In Libro Ve
monis, Di.
Nit Alome
Omnem I
lunt. Dorm

uuibus ſun

Vltite Dayi
le Noboan
udi e
IANI
De libt

V At

illuceni
nis Iſtael
Negem, 4
Mbat, cü

rotuenn
daudlt

eſtde õ
Cayerunt er
bolmn, Om
heltti funt
Aer tuus
Molit not
Ue paul
tui duriſſn
M, gnod
ümns tib⸗
Alealtet
Ininiad ne⸗

0 ſolt d

n ulhen

Oluis.

ndi
zfellun
ONs

in duòdecim partes. Et ait ad Je-

rôboam: Tolle tibi decem ſciſsuú-
ras; hæc enim dicit Dñs Deus Iſ-
rael: Ecce ego ſcindam regnum
de manu Salomônis, & dabo tibi
decem tribus.
Exaudiſti. 429.

Oluit ergosàlomon interficere
Jeroboam: qui ſurréxit, ac
aufuúgit in Ægyptum ad Seſac re-
gem Ægypti, & fuit in &Æιgypto
usque ad mortem Salomôonis. Re-
liquum autem verborum Salomo-
nis, & omnia quæ fecit, & ſapién-
tia ejus: ecce univérſa ſcripta ſunt
in Libro verborum dieérum Salo-
moônis. Dies autem, quos regna-
vit Salomon in Jeruſalem ſuper
omnem Ifrael, quadraginta anni
ſunt. Dormivitque Salomon cum
patribus ſuis, & Sepultus eſt in ci-
vitate David patris ſui; regnavit-
que Roboam filius ejus pro eo.
Audi Domine. 429.
FE R I A UINTA.
De libro tértio Regum.

VEi autem Rôboam insichem:
illuc enim cõgregatus erat om-
nis Iſrael ad conſtituéndum eum
Regem. At verò Jeroboam filius
Nabat, cùm adhuc eſſet in Ægyp-
to prôfugus à facie Regis Salomô-
nis, audita morte ejus, revérſus
eſt de &gypto. Miſeruntq; & vo-
caverunt eéum; venit ergo Jero-
boam, & omnis multitùdolſtãel, &
locuti ſunt ad Roboam, dicentes:
Pater tuus duriſſimum jugum im-
péſuit nobisitu itaque nunc imi-
nue paululùm de império patris
tui duriſſimo, &de jugo graviſſi-
mo, quod impôſuit nobis, & ſer-
viémus tibi: Qui ait eis: Ite us-
que ad tértium diem, & reverti-
mini ad me. Præparate. 450.

Umque abiiſſet p0 ulus, iniit

4 „ 453
buit adolescéntes, qui nutriti
fuerant cum eo, & aſſiſtebant illi.
Deus omnium. 450., 2
Eſpoditque Rex poôpulo, dura;
derelicto consilio ſeniorum,
quod ei dederant; & locuùtus eſt eis
secundùm consilium júvenum, di-
cens: Pater meus aggravaàvit jugum
veſtrü, ego autem addam jugo ve-
ſtro: Pater meus cæcidit vos flagél-
lis, ego autem cædam vos ſcorpiô-
nibus. Et no acquiévit Rex populo,
quonia adversatus fuerat en Düs,
ut ſuscitaret, verbum ſuum, quod
locutus fuerat in manu Ahiæsilo-
nitæ, ad Jeroboam filium Nabat.
Videns itaq; populus, quod noluiſ-
ſet eos audire rex, reſpondit ei; di-
cens: Quæ nobis pars in David?

Tvel quæ hæréditas in filio Iſai?

Dominus qui eripuit. 433.
FERI A S E X T A.
De libro tertio Regum.

Ixit autem Dôminus ad Ahiam:
Ecce uxor Jeroboam ingrédi-
tur, ut consuùlat te fuper filio ſuo,
qui ægrôtat: Hæc & hæc loqueéris
ei. Cum ergo illa intraret, & diſ-

ſimularet ſe eſſe, quæ erat, audi-
vit Ahias sonitum pedum ejus
introeuntis per oſtium, & ait:
Ingrédere uxor Jerôboam, quare
aliam te eſſe simùlas? ego autem
miſſus ſum ad te durus nuntius.

Percuſſit Saul. 451.

Ade, & dic Jerôboã: Hæc dicit
Dñs Deus Isracl: Quia exaltavi
te de médio pépuli, & dedi te du-
cem ſuper pôpulum meum Israel:
& ſcidi regnum domus David &
dedi illud tibi, & nõ fuiſti ſicut ſex-
vus meus David, qui cuſtodivit mã-
dàta mea, & ſecùtus eſt me in toto
corde ſuo, faciens, quod placitum
eſſet in conſpéctu meo: ſed operq-
tus es mala ſuper omnes, qui fué-
runt ante te, & feciſti tibi deos a-

„consilium rex RKoôboam cum
ſenioribus, qui aſſiſtébant coram
Salomone patre ejus, cùm adhuc
viveret, & ait: Quod datis mihi
consilium, ut reſpondeam populo
huic? Qui dixérunt ei: Si hödie
obedieris pôpulo huic, & ſervie-
ris, & petitioni eòôrum céſſeris,
locutuúsque füeris ad eos verba lé-
nia, erunt tibi ſervi cunctis dié-
bus. Qui dereliquit consilium ſe-
7 R 7
num, quod déderant ei, & adhi-

liénos, & conflatiles, ut me ad
iracundiam provocaàares; me au-

tem projeciſti poſt corpus tuum-
Montes Geélboe. 451.

Deircò ecce ego indúùcam mala
Uſuper domum jJeroboam, & per-
cútiam de Jeroboam mingentem
ad parietem, & clauſum, & noviſſi-
mum in Ifrael; & mundabo reli-
quias domus Jerôboam „ ſicut
mundari ſolet fimus usque ad pu-
F f 3 rum

1t Qui moôrtui ferint de Jeröõboã Achab. Ceciditque Ochozias per
in civitate, comedet eos canes: qui cancellos cœnaculi ſui, quod ha-
autem moôrtui füerint in agro, vo- bebat in Ssamaria, & ægrotavit 3
räbunt eos aves cœli, quia Düs lo- misitque nuntios; dicens ad eos.
cútus eſt Tu igitur ſurge & vade in Ite, consulite Beélzebub Oeum«c-
domũ tuâ: & in ipio introitu pedu caron;, utrum vivere quam de in-
tuorum in urbem morietur puer. firmitate mea hac. Angélus autem
1

Ego te tuli. 428. Dii locutus eſt ad Eliam Thesbi-
A B B A T O. ten, dicens: Surge, & aſcende in oc-
De libro tertio Regum. cúrſum nuntiorum Regis Samariæ:

66 & dices ad eos: Nuinquid non eſt
Ccédens autem Elias ad omnem Deus in Ifrael, ut eatis ad conſu-
popalum: ait: Usquequo claudi- léndum Beelzebub deum Accaronè
catis in duas partesèſiDis eſtheus, Quam ob rem hæc dicit Düs: de
ſequimini eum, ſi autẽ Baal, ſequi- lIectulo, fuper quem afſcendiſti; non
mini illum. Et nô reſpondit ei po- defcendes, ſed morte morieris.
pulus verbum. Et ait rurſus Elias ad Præparate corda veſtra Dnio,
populů: Ego remanſi Propheta Dni & ſervite illi ioli: = Et liberabit
iolus: Prophetæ autem Baal qua- vos de manibus inimicôrum ve-
dringenti& quinquaginta viri ſunt. ſtrorum. y, Convertimini ad eum
Re. il. „ 432. in toto corde veſtro, & auferte
deos aliénos de medio veſtri. Et.
Entur nobis duo boves, & illi „ . Lectic ii
éligant ſibi boyvem unum, & T Abiit Elias. Reversique ſunt
in fruſta cædéntes, ponant ſuper nüntii ad Ochoziam. Qui dixit
ligna, ignem aurem nô lupponant: éis: Quare reverſi eſtis? At illi re-
& eso fäciam bovem alterum, & ſpondeérunt ei: Vir occurit nobis;
imponam fuper lignazignem autem & dixit ad nos: Ite, & revertimini
non tupponäam. Invocate nomina ad Regem, qui miſit vos, & dicetis
deorum veſtrôru, & ego invocabo ei: Hæc dicit Dominus: Numquid,
nomen Doômini mei: & Deus, qui quia non erat Deus in Ifrael, mit-
exaudierit per ignemipfe ſit Deus, tis ut coniulatur Beélzebub deus
Reſpondens omnis populus, ait : ¶ Accaron?: Idcirco de lectulo, ſu⸗
Optima propolitio. per quem alſcendiſti, non deſeen-
des, sed morieris. .
Ixit ergo Elias Prophétis Baal: . Deus omnium exauditor eſtzip⸗
Eligité vobis bovem unum, fſê'miſit Angelum ſuum, & tulit me
& fäcire primi, quia vos plures de ovibus patris mei: ebt un-
eſtis: & invocate nomina déôrum xit me unctione milericordiæg ſuæ.
veſtrôrüm, ignémque non ſuppo Dominus, qui eripuit me de ore
natis. Qui cùm tuliſſent bovem eonis, & de manu béſtiæ libera-

quem déderat eis, fecérunt, & in- vit me. Et unxit. Ledig
vocaâbant nomen Baal de manèe us- Oi dixit eis: Cujus higuræ
que ad meridié, dicentes: Baal ex habitus eſt vir ille, qui occur-

Audi nos. Et non erat vox; nec qui rivobis, & locutus eſt verba hæcè
reſponderet: tranſiliebantque alta- At illi dixerunt: vit piloſus, & z0-
Tre, quod féecerant. Cumque eſſet na pellicea accinctus renibus. Qui
jam meridies, illud ébat illis Eltas ait: Elias Thesbites eſt. Misitque
dicens: Clamate voce majoôre. ad eum quinquagenarium princi-
Asd Mazg-r . pem, & quinquaginta, qui erant lub
Dum toôlleret Dôminus Eliam per eo. Qui ascendit ad eum;, ſeden-
tärbinem in cœlum: Eliséus cla- tique in vertice montis, ait: Homo
mabat Pater mi! currus IIrael, Dei, Rex præcépit, ut deicéndas. Re-
& auriga ejus. ſpondens Elias, dixit quinquage-⸗
D OMI..NICAI X. nario: si homo Dei ſum, desceén-
. Ren. dat ignis de cœlo, & deyoret te, &
In pr quinquaginta duos. Deſcendit itaqꝗ'
Incipit liber quartus Regum. lignis de cœlo, & devoravit eum, &
Legie quinquaginta, qui erant cum eo-
Rævaricatus eſt autem Moab „Dominus, qui eripuit me de ofe
in Irael, poſtquam mortuus eſt éonis, & de manu beſtiæ liberarvit

„

e, aloſet
inumicorum
Deus miſetie
1temn luam::
le medio cal
loria atri

denmo 5.

Flectionib
likis teritän
kequentera
Dut litteram
tihten ſpirit
enin Apoſto
Netitit,ſpiri
loetintüm
Nlos onat in
Au rope nun
Elnis lectie
enin omnia
clunt & ima

(henim ſi⸗

lin bei dona
Relcüſfit
Ecem millia
enit cumillo⸗
Kegalt 0
Nonne
Canebentin
Dercüfit mn
Milia? Oni

Litus en
Dii ale⸗
4 Udeis ber
lkfen
ſsudris 1.
tenptus, l
Ulas abüt
jenit in mi
Orwis min,
1Chriſtus
, Genti
ontes
Mürig reni
Cecicerunt
nes monte
eis piſtte
tem trant

ſoi er
a. le, ju
kidant,
UAbant 3Pr.
keelela 4
Pundſar
leeſeſiam
Der mtat⸗
am. Vn

korlet e
1god hr.

Cende in e
gis dennt
guid non d

9,A Ain
0 Fel. N

versiguele
m. Quid
18! At Is
cürit no
evertk
105, li

lonn Me.
bekirle

me, Ipſe me eripiet de mânibus
immicorum meoôrum Miſit
Deus miſericéôrdiam ſuam, & veri-
tàtem ſuam: animam meam eripuit
de medio catulorum leonuú. Iple.
Noria Patri. Ipfſe.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

N lectionibus, quæ nobis diébus
iſtis recitantur, tratres Chariſſimi!
frequénter admonui, ut non ſequa-
mur litteram occidéntem, & vivifi-
cantem ſpiritum relinquamus. Sic
enim Apoſtolus ait: Littera enim
occidit, ſpiritus vivificat. Si enim
hoc tantùm volumus intelligere,
quod ſonat in littera, aut parvam
aut propè nullam ædificationem de
divinis lectioònibus capiémus. IIIa
enim omnia, quæ recitàntur, typus
erant & imago futurôrum. In Ju-
dæis enim figurata, in nobis, gra-
tia Dei donante, compléta ſunt.
Percuſſit Saul mille, & David
decem millia: οia manus Dni
erat cum illo: percuſſit Philiſthæum
& abſtulit opprobrium ex Ifrael.
Nonne iſte eſt David, de quo
canébant in choro, dicentes: Saul
percùftit mille, & David decem
millia? Quia.

Eatus enim Elias typum habuit
Dñi Salvatôris. Sicut enim Elias
à Judæis perſecutiéônem paſſus eſt:
ita & verus Elias Dñs noſter ab ip-
fis Jjudæis reprobatus eſt, & con-
temptus. Elias reliquit gentem ſu-
am, & Chriſtus deséruit ſynagéôgam:
Elias abiit in desertum, & Chriſtus

Venit in mundum. Elias in deserto
corvis miniſtràntibus pascebatur,
& Chriſtus in deserto mundi hu-
jus, Géntium fide reficitur.
Montes Gélboe;, nec ros, nec
plúvia véniant ſuper vos: *Ubi
cecidérunt fortes Iſrael. Om-
nes montes, qui eſtis in circuitu
ejus, viſitet Doôminus: à Gélboe
autem tranſeat. Ubi.

Orvi enim illi, qui beâto E-
„liæ, jubeénte Doômino; mini-
Kräbant, Géntium pôpulum figu-
rabant: proptéreà & de Géntium
Eccléſia dicitur: Nigra ſum, &
formolſa, filia Jeruſalem. Unde eſt
Eccleſia nigra, & formôlſa! Nigra

per naturam , formôſa per gra-

tiam. Unde nigra? Ecce in iniqui- per licsum

5
tätibus eoncéptus ſum, & in li-
ctis péperit me mater mea. Unde
tormoia à Aſperges me hyſsôpo, &
mundaâbor; lavabis me, & fuper
nivem dealbabor.
Ego te tuli de domo patris tui
dicit Dns: & poſui te pascere gre-
gem pôpuli mei: Et fui tecum
in omnibus, ubicůmque ambulaſti,
firmans regnum tuum in æternum.
Fecique tibi nomen grande;
juxta nomen magnôrum;, qui ſunt
in terra: & réquiem dedi tibi ab
omnibus inimicis tuis. Et fui.
loria Patri. Et fui.
Peccâàvi ſuper númerum
arénæ maris, & multiplicata ſunt
peccata mea: & non ſum dignus
vidére altitüdiné cœli præ multi-
tdine iniquitatis mex: quoniam
irritavi iram tuam, Et malum
coram te feci. Quôniam ini-
quitatem meam ego cognoſco, &
delictum meü contra me eſt ſem-
per, quia tibi ſoli peccavi. Et.
Duo Seraphim clamabant
alter ad älterum: sSanctus, San-
Gus, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth: * Plena eſt omnis terra
glôria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater »
Verbum, & Sspiritus ſanctus; &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
lôria Patri. Plena.

F E R I A S§SECUND A.
De libro quarto Regum.

AGCSrunt filii Prophetärum,
qui erant in Jéricho, ad Eli-
séum „ & dixérunt ei: Num-
quid noſti, quia Dôminus hoôdie

tollet dominum tuum à te? Et
ait: Et ego novi, ſilete. Di-
xit autem ei Elias: Sede hic;

quia Dôminus miſit me usque a
Jordanem. Qui ait: Vivit Do-
minus, & vivit anima tua, quia
non derelinquam te. Iérunt igitur
mbo paâriter, & quinquaginta vi-
ri de filiis Prophetarum ſecuti ſunt
eos, qui & ſtetérunt ecôntra lon-
g& &„ illi autem ambo ſtabant luper
Jordanem.
T. Recordare Dömine. 429⸗

WUlitque Elias päâllium ſuum,
& involvit illud, & percüflit
aquas, quæ divilæ ſunt in utram-
que partem, & tranſiêrunt ambo
Cumque transifient »

4 1a8

SS 4
Elias dixit ad Elisèéum: Poſtula
quod vis, ut faciam tibi, antequam
tollar à te. Dixitque Eliséus: Ob-
ſecro, ut fiat in me duplex ſpiritus
tuus. Qui reſpéôndit: Rem diffici-
lem poſtulàâſti: attamen ſi videris
me; quando tollar à te, erit tibi,
quod petiſti, ſi autem non vide-
ris, non erit. Exaudiſti Do-
mine. 429. zir
–+Umque pergerent, & incedén-
tes ſermocinarentur, ecce cur-
rus igneus, & equi ignei divise-
runt utrumque: & ascéndit Elias
per turbinem in cœlum. Eliseus
autem videébat, & clamabat: Pa-
ter mi,, pater mi, currus Iſrael,
& auriga ejus. Et non vidit eum
ampliùs, aprchenditdue veſti-
menta sua, & ſcidit illa in duas
partes. Et levavit pallium Eliæ,
Juod ceciderat ei: reversusque
ſtetit ſuper ripam Jordanis.
Audi Doômine. 429.
FE K I A T E R T I A.
De libro quarto Regum.

EGEEIns eſt igitur Rex joôram in
„die illa de Samaria, & recênſuit
univérſum Iſrael. Misitque ad
hat regem Juda, dicens: Rex
oab receſſit à me, veni mecum
contra eum ad prælium. Qui re-
ſpondit: Aſcendam: qui meus eſt,
tuus eſt: pôpulus meus, poôpulus
tuus: & equi mei, equi tui. Pixit-
que:iper quam viam ascendémus?
At ille reſpondit: Per desér tum
Idumææ: Perrexérunt igitur Rex
Iſragl, & Rex Iuda, & rex Ed6& cir-
cuiérunt per viam ſeptẽ dièr, nec
erat aqua exercitui & juméntis,
uæ ſequebantur eos. g. Domine,
i convérſus. 420.
Ixitque rex Iſrael, Heu, heu,
eu! congregavit nos Domi-
nus tres Reges, ut traderet in ma-
nus Moab., Et ait Jôſaphat: Eſtne
hic Prophéta Domini, ut depre-
cemur Dominum per eum: Et re-
ſpondit unus de, ſérvis regis Ifra-
el, Eſt hic Eliséus filius Saphat .
qui fundeébat aquam ſuper manus
Eliæ. Et ait Jôſaphat: Eſt apud
eum ſermo Donuni. Defſcendit-
que ad eum rex Irael, & Joſaphat
Iex Juda, & rex Edom. Dixit au-
tem Eliséus ad regem Iſrael: Quid
mihi, & tibi eſt? Vade ad Pro-
phétas patris tui, & matris tuæ.
Factum eſt. 430.

T ait illi rex Irael: Quare con-
gregavit Dominus tres Reges
Hôs, ut traderet eos in manus Mo-
ab? Dixitque ad eum Eliseus: Vi-
vit Doôminus exercituum, in cujus
conſpectu ſto, quod ſi non vultum
Josaphat regis Judæ erubéscerem,
non attendiſſem quidem te, nec
reſpexiſſem. Nunc autem addu-
cite mihi Pſaltem. Cumque ca-
neret pſaltes, facta eſt ſuper eum
manus Domini: & ait; Hæc dicit
Dominus: facite alveum torrén-
tis hujus foſſas, & foſſas. Hæc
enim dicit Dñs : , Non videbitis
ventum, neque pluúviam, & alveus
iſte replebitur aquis,; & bibétis
vos, & familiæ veſtræ, & jumén-
ta veſtra. Parümque eſt hoc in
conſpéëu Doômini: infuper tra-
det êtiam Moab in manus veſtras.
Ego te tuli. 455.
BE K I A Q UA K T A-
De libro quarto Regum.

1 ,
UhHeér autém quædämi de uxo-
MAi Prophetarum clamabat
ad Eliséum dicens: Servus tuus
vir meus mortuus eſt, & tu noſti,
quia ſervus tuus fuit timens Dim:
& ecce créditor venit; ut tollat
duos filios meos ad ſerviendum
ſibi. Cui dixit Eliseus: Quid vis
ut faciam tibi? Dic mihi, qui-
habes in domo tua? At illà re-
ſpondit: Non habeo ancilla tua
quidquam in domo mea; niſi Pa-
rum olei, quò ungar. Cui ait:
Vade, pete mutuo ab omnibus
vicinis tuis vaſa yacua non pauca.-
Et ingrédere, & claude, oſtium
tuum, cum intrinſecùs füeris, tu
& filii tui: & mitte inde in om-
nia vaſa hæc: & cum plena fue-
rint, tolles. g,. Peccavyi. 455.

Vit itaque muller » & clauſit
Löſtium ſuper ſe, & ſuper flios
uos: illi offerébant vaſa, 6
la infundébat. Cumque plena fuif-
ſent vaſa, dixit ad filium ſuum:
Affer mihi adhuc vas. Et ille re-
ſpondit: Non habeo. Stetitdn⸗,
leum. Venit autem illa, & n 1.
cavit héêmini Dei. Et ille; RaaE⸗
inquit, vende oleum, & redde. tui
ditôri tuo; tu autem , & filii t
vivite de réliquo. Facta eſt autem
quædam dies, & transibat Pliscur
per Sunam:; erat autem ibi Hier

manygue
Leret panel
inde transt
Ntcomeder
üum ſuum
i Dei ſane
ler vos ftel⸗
ei ceend
lumns ej in
in ſella
um venerit
Luaudiſt

Aette
Veniens
Keregierit
erun kun
m. Oni
il kettlet

Pherum ſon
Uecenedul
ſi nobis,
Numcnis!
t logu
tie!/Oue
Dopoli mei
elso vultn
u; Ne gu⸗
lubet ’⸗ Vi
Dit tagne,
erta ful
itoK in
(nnes fue
un Atil
(Comine m
mille tu⸗
Peerit üil!

Auate cot.
ites Neget
anus lo

enn te, ie⸗
uteln altt⸗

mnns vens

V41I
Rexun.

magna, quæ ténuit eum, ut eomé-
deret panem; cumquę frequénter
inde transiret, divertébat ad eam,
ut comederet panem. Quæ dixit ad
virum ſuum: Animadverto, quòd
vir Dei ſanctus eſt iſte, qui tranſit
per nos frequénter. Faciamus er-
go ci cœnaculum, parvum; & po-
namus ei in eo lectulum, & men-
ſam, & ſellam, & candelabrum: ut
cùm vénerit ad nos, maneat ibi.
u. Exaudiſti Domine. 429.

Acta eſt ergo, dies quædam, &
véniens divértit in cœnaculu,
& requieyit ibi. Dixitque ad Giezi
puerum ſuum: Vocasunamitidem
iſtam. Qui cùm vocâſſet eam, &
illa ſtetiſſet coram eo, dixit ad
puerum ſuum; Loquere ad eam,,
Ecce, sedule in omnibus miniſtrà-
ſti nobis, quid vis;ut faciam tibi?
Numquid habes negotium, & vis
ut loquar Regi, ſive principi mili-
tiæ? Quæ reſpondit: in médio
populi mei habito. Et ait: Quid
ergo vult, ut faciã ei? Dixitq; Gie-
Zzi: Ne quæras, filium enim non
habet, & vir ejus ſenex eſt. Præcé-
pit itaque, ut vocaret eãz quæ cùm
vocata fuiſſet, & ſtetiſſet ante o-
ſtium: dixit ad eam: In témpore
iſto, & in hac eadem hora, ſi vita
comes fuexit, habebis in utero fi-
lium. At illa reſpondit: Noli, quæſo
dômine mi, vir Dei, noli mentiri
ancillæ tuæ. Et concépit mulier, &
éperit filium in témpore, & in
Pora eadem, qua dixerat Eliséus.
. Audi Domine. 429.
FERI)A OQĩ- UIN T A.
De libro quarto Regum.

COnsrezvit Bénadad rex Syriæ
Lunivérſum exercitum ſuum, &
aſcendit, & obſidébat Samariam.
Factaque eſt fames magna in Sa-
maria: & tamdiu obséſſa eſt, donec
venumdarétur caput aſini octogin-
ta argenteis, & quarta pars cabi
ſtercoris columbarum quinque ar-
genteis. Cumque Rex Iſrael transi-
ret per murum, mulier quædam
exclamavit ad eum, dicens: Salva
me domine mi Rex; Qui ait:
Non te ſalvat Dñs: unde te poſſum
ſalvare? de area, vel de torculari?
X. Præparate. 4 54.

Ixitque ad eam Rex Quid tibi

iſta dixit mihi: Da filium tu ur
comedaâmus eum hoôdie, & filium
meum comedemus cras. Côximus
ergo filium meum, & comédimus :
Dixitque ei die altera;da filiũ tun
ut comedamus eum. Quæ abſcon-
dit filium ſuum. Quòd cùm audiſ-
ſet Rex, ſcidit veſtiménta ſua, &
transibat per murum. Viditque
omnis péôpulus ciliciũ, quo veſti-
tus erat ad carnem intrinſecus. Et
ait Rex: Hæc mihi faciat Deus, &
hæc addat, ſi ſtéterit caput Elisei
filii Saphat ſuper ipſum hôdie. E-
liséus autem ſedébat in domo
ſua, & ſenes ſedébant cum eo.,
Deus omnium. 454.

Ræmiſit itaque virum, & ânte-
quam veniret nüntius ille, di-
Xit ad ſenes: Numquid ſcitis, quèòd
miſerit filius homicidæ hic', ut
præcidatur caput meumèvidéte er-
go,cùm venerit nuntius, claudite
oſtiũ & non ſinatis eum introire:
ecce enim sonitus pedum domini
ejus poſt eum eſt. Adhuc illo lo-
quente eis apparuit nuntius, qui
veniébat ad eum. Et ait: Ecce tan-
tum malum à Domino eſt, quid
amplius expectâbo à Dominoi Di-
xit autem Eliséus: Audite verbum
Domini, Hæc dicit Dominus: In
témpore hoc cras modius ſimile
uno ſtatére erit, & duo modii hoôr-
dei ſtatére uno, in portasamariæ.
Dominus, qui eripuit. 454.
F E K I A 8 E X A.
De libro quarto Regun.

Erviscus autem locùtus eſt ad
mulierem, cujus vivere fecerat
filium, dicens/: Surge, vade tu
& domus tua, & peregrinare, ubi-
cumque repéreris; vocavit enim
Doôminus famem, & véniet ſuper
terram ſeptem annis. Quæ fur-
rexit, & fecit juxta verbum ho-
minis Dei: & vadens cum domo
ſua, peregrinata eſt in terra Phi-
liſthiim diébus multis. Cumque
finiti eſſent anni ſeptem, reveèrſa
eſt mulier de terra Philiſthiim, &
egréſſa eſt, ut interpellaret Kegem
pro domo ſua, & pro agris ſuis.
Percuſſit Saul. 455.

Ex autem loquebâtur cum
Giézi pùero viri Dei, dicens:
Narra mihi omnia magnalia, quæ

vis? Qux reipondit: Mulier fecit liséus, Cumque illi nartatet

Regi

458
Regi, quömodoe môrtuũ ſuſcitaſſet:
appatuit múlier, cujus vivificaverat
flium, clamans ad regé pro domo
ſua, & pro agris ſuis. Dixitq; Giexi:
Däñne mi Rex, hæc eſt mùlier, & hic
eſt filius ejus, quem ſuscitavit Eli-
séus. Et interrogavit Rezx mulieré:
quæ enarravit ei. Deditque ei Rex
eunú⁴chum unum, dicens: Reſtitue
ei omnia,; quæ ſua ſunt, & univerſos
rédditus agrorum, à die, qua re-
liquit terram usque ad præſens.
Montes Gelboe. 455.

Enit quoq; Eliséus Damâſcum,
& Bénadad rexsyriæ ægrotabat:
nuntiaveruntque ei, dicéntes: Venit
vir Dei huc. Et ait rex ad Hazael:
Tolle tecum múùnera, & vade in oc-
cürſum viri Dei, & confule Däm per
eum, dicens: Si evadere pôtero de
infirmitate mea hac ?à Ivit igitur
Haàzael in occurſum ejus. Cümque
ſtetiſſet eoram eo, ait: Filius tuus
Bénadad rex Syriæ miſit me ad te,
dicens:Si ſanäari potero de infirmi-
tate mea hac? Dixitque ei liséus:
Vade, dic ei: Sanaberiszporrô oſten-
dit mihi Dns, quia morte moriétur.
Ego te tuli. 455.
sS A B B A T O.
De libro quarto Regum.

Ekisc autem Prophétes vocavit
Lunum de filiis Prophetarum, &
ait illi: Accinge lumbos tuos, &
tolle lenticulam olei hanc in manu
tua, & vade in Ramoth Galaad.
Cůmque veneris illuc, vidébis Jehu
filium Joſaphat filii Namſi: & in-
gréſſus ſuscitabis eum de méèdio
tratrum ſuorum, & introduces in
intérius cubiculum. Tenéensque
lenticulam olei, fundet fſuper caput
ejus, & dices: Hæc dicit Dominus:
Unzxi te Regem ſuper IIrael. Ape-
riésque oſtium, & fügies, & non
ibi subsiſtes, Abiit ergo adoléſcens
puer Prophétæ in Ramoth Galaad,
& ingreſſus eſt illuc: ecce autem
principes exercitus ſedébant, & ait:
Verbu mihi ad te, Princeps. Dixitqꝗ
JehusAd quem ex omnibus nobis?
At ille dixit: Ad te, 6 Princeps.
dKRepſe 432.

= ſufréxit, & ingréſſus eſt cubi-
culum: at ille fudit oleum ſu-
per caput ejus, & ait: Hæc dicit
DäůsDeus Iſrael: Unxi te regem ſu-
per pôpulũ Düñi Ifrael, & percuties

domum Achab déômini tui, & ulei-
ſcar sanguinem ſervorum meorum
Prophetârum, & sanguinem omniu
ſervorum Dni de manu Jezabel.
Perdamque omné domum Achab:
& interficiam de Achab mingentẽ
ad parietem, & clauſum, & noviſſi-
mum in Ifrael. Et dabo domum A-
chab, ſicut domum Jeroboam filii
Nabat, & ſicut domum Baaſa filii
Ahiſa. Jézabel quoque comedent
canes in agro Jézrahel, nec erit, qui
ſepéliat eam. Aperuitque oſtium,
& fugit.

domini ſui, qui dixérunt ei: Re-
Gtene ſunt omnia? quid venit in-
sanus iſte ad te? Qui ait eis: No-
ſtis hominem, & quid locutus ſit?
At illi reſponderunt: Falſum eſt;,
ſed magis narra nobis. Qui ait eis:
dæe & hæc loctus eſt mihi, &
ait: Hæc dicit Dominus: Unxi te
Regem fuper Ifrael. Feſtinavérunt
itaque;, unusquis que tollens

pallium ſuum poſuérunt ſub pedi-
bus ejus, in ſimilitudinem tribu-
nälis, & cecinerunt tuba;, atque
dixérunt: Regnavit Jehu.

Fecit Joas rectum coram Doômino,
cunctis diébus, quibus docuit eum

Jéôjada ſacerdos. .
D O M I I C A X.

De libro quarto Regum.

Nno undécimo Jorã filii Achab
Alennavit Oohoeins ſuper Judam,
venitque Jehu in Jezrahel. Porrô
Jézabel, introitu ejus audito, de-
pinxit clos ſuos ſtibio, & orna-
vit caput ſuum, & reſpéxit per fe-
néſtram ingrediéentem Jenu per
portam, & ait: Numquid pax po-
teſt eſſe Zambri, qui interfécit do=
minum iuum? Levavitque Jehu fa-
ciem ſuam ad feneſtram, & ait.;
Quxæ eſt iſta? & inclinavérunt ie
ad eum duo, vel tres eunuúchi. At
ille dixit eis: Præcipitate eam de-
orfum. Et præcipitavérunt eam
aſpersũsque eſt sanguine paries, &
equôrum ungulæ cônculcavérunt
eam. Cüùmque introgréſſus eſſet
ut coméderet, biberétque, ait: Ite,
& videte maledictam illam, & le-
pelite eam, quia filia regis eſt.
Præparate corda veſtra Dno;
ſervite illi ſoli: * Et liberabit *V

Ehu autem egréſſus eſt ad ſervos

1 „ 2
ie münibus
Convert!
(olde yeſtto
os ge mech

Ungne
eum non
Iam, & po

lle miſt
e de 0,

Dotuerunt
modo nos
Berunt erg

Dixfedti

S
S
W
S

E
S

Kl.
tneotin
W othoi
9

nec enlhel
ue Okim,

de mânibus inimicôrů veſtrörum.
Convertimini ad eum;, in toto
corde veſtro, & auferte deos alie-
nos de médio veſtri. Et liberabit

— Umque iſſent, ut ſepelirent
eam, non invenérunt, niſi cal-
variam, & pedes, & ſummas ma
nus. Reversique nuntiavérunt ei
Et ait ſehu: sermo Dômini eſt
quem locutus eſt per ſervum ſuum
Eliam Thesbiten, dicens: In agro
Jezrahel comedét canes carnes Jé
Zabel, & erunt carnes Jézabel ficut
ſtercus ſuper faciem terræ in agro
Jezrahel, ita ut prætereuntes di-
Cant: Hæccine eſt illa jezabel :
Erant autem Achab ſeptuaginta fi-
lIii in Samaria. Scripſit ergo Jehu
litteras, & miſit in Samariam ad
Optimates civitatis, & ad majôres
natu, & ad nutritos Achab, dicens:
Statim ut acceperitis litteras has,
habétis filios démini veſtri,
& currus & equos, & civitates fir-
mas, & arma, eligite meliorem,
& eum;, qui vobis placuerit de fi-
liis domini veſtri; & eum poônite
uper solium patris ſui, & pugna-
te pro domo domini veſtri.
Deus émnium exauditor eſt:
ipſe miſit Angelum ſuum; & tulit
me de ovibus patris mei: aEt un-
kgit me unctione miſericordiæ ſuæ
Dominus, qui eripuit me de ore
leonis, & de manu beſtiæ liberavit
me. Et. Lecti
Imuérunt illi vehementer, &
dixérunt: Ecce duo Reges non
potuérunt ſtare coram eo, & quoô
modo nos valébimus resiſtere: Mi-
sérunt ergo Præpoſiti domus, &
Præfeécti civitatis, & majores natu,
& nutritii ad Jjehu: dicentes: Servi
tui ſumus, quæcumque juſſeris,
faciémus, nec conſtituemus nobis
regem: quæcümque tibi placent:
fac. Reſcripfit autem eis litteras
fecündo, dicens; Si mei efſtis, &
Obeditis mihi, tollite capita filio-
rum domini veſtri, & venite ad me
hac eädem hora cras in Jézrahel.

. 4⁵9
me, *Ipſe me eripiet de mänibus
lnimicorum meorum. Miſit
Deus milericordiam ſuam, & veri-
tätem ſuanzanimam meam eripuit
de medio catulorum leonum Iple.
lôria Patri. Ipfe.

Sermo S. Joaânnis Chrysoôſtomi.

On putémus nos excuſatiônem
habituros, ſi quando delictoô-
rum socios invenérimus: nam iſtud
lupplicium magis augebit. Quando-
quidem & ferpens magis punttus
eſt, quàm mulier: quemadmodum &
mülier, plus quam vir, & jézabel
maiores poënas dedit, quam Achab
vineæ raptor Ipla quippe univer-
ſum iſtud negotium texderatregi-
que lapſus occaſiönem dederat.
Igitur & tu quoque fi réliquis per-
ditionis cauta fúeris, graviora pati-
éris, quàm qui per te ſub erſi ſunt.
Neque enim peccare tantùm in ſe
perditionis habet, quantum quod
reliqui ad peccandum inducüntur.
Percúſtit Saul mille, & David
decem millia: = uia manus Déô-
erat cum illo: percüſſit Phi-
liſtheum, & abſtulit opprobrium
ex Ifrael. Nonne iſte eſt Da-
vid, de quo canébanf in choro, di-
céntes: Saul percuffit mille, & Da-
vid decem millia? Quia.

Taque ſi quando peccantes vidé⸗
rimus, non ſolùm non impella-
mus, ſed & extrahamus ex ipſio ma-
litiæ barathro; ne & alienæ perdi-
tionis pœnas demus. Recordemur
quoque perpétuo terribilis illius
tribunalis, fluminis ignei, vinculoô-
rum inſolubilium, profundarumte-
nebrärum, ſtridorum déntium, ve-
nenosiq; vermis, Sed dices: Benig-
nus eſt Deus. Ergo hæc omnia ver-
ba ſunt, & neq; punitur dives ille
Làzari contemptor, neque fatuæ
virgines à (ponſo rejiciuntur? Ergo
qui Chriſtum non pavyérunt;, in ig-
nem diabolo præparatum non abf-
buntiergo qui sordidis eſt veſtibus

orrô filii regis: ſeptuaginta viri non peribit, manus ac pedes vin-

apud Optimates civitatis nutrieba

tur. Cûmque veniſſent litteræ ad

eos, tulérunt älios regis, & occi-
dérunt ſeptuaginta viros, & poſué-

runt cäpita eorum in cophinis, &

miserunt ad eum in jézrahel.

. Dominus, qui eripuit me de ore
leoônis, & de manu béſtiæ liberavit

dus? Qui centos denarios àa con-

sérvo suo exégit; non tradétur tor-
toribus? Quod de moœchis dictum
eſt, nimirum quod vermis eòôrum
non moriétur, & ignis eorum non
extinguétur, verum non erit?

. Montes Geélboe, nec ros, nec
pluvia veniant fuper vos:

Ubi
ceci-

60
cecidérunt fortes iſrael. „Om
nes montes, qui eſtis in cirçuitu
ejus, viſitet Dôminus: à Gelboe
autem tränſeat. Ubi.

Ed minatur iſta tantúmmedo
Deus?; utique inquies. Et unde
dic, quæſo, tantam rem audes puùb-
licè loqui, atqui ex te ipſo ferre
ſenténtiam?; Ego quippe & ex iis,
quæ dixit Deus, & ex iis quæ fe-
cit, contrarium probare potero.
Quod ſi propter futúra non cre-
dis, Vel ſaltem propter ea,; quæ
jam facta ſunt, crede. Non e-
nim certè minæ ſunt, & verba
tantùmmodo, quæ facta ſunt; &
in opus ipſum exiérunt. Quis igi-
tur orbem induúcto diluvio ſtagna-
vit, ac grave illud naufragium,
omnimodamque, géneris noſtri
perditionem effécit? Quis deinde
fùlmina illa, telaque flamman-
tia ſuper terram Sodomoôrum de-
miſit? Quis univéerſum Kgypti
exeércitum in mare deméèrſit,?
Quis ſynagogam Abyron combuſ-
ſit? Quis septuaginta illa millia,
Ppropter Davidis peccàâtum uno
témporis moménto peſte occidit?
Nonne hæc omnia, & alia Deus
illis intulit.
Ego te tuli de domo patris tui,
dicit Dôminus: & poſui te paſcere
gregem populi mei: &Et fui tecũ
Iin mnibus, ubicüque ambulaſti:
firmans regnum tuum in ætérnüu.
Fecique tibi nomen grande,
juxta nomen magnôrum, qui ſunt
in terra: & réquiem dedi’'tibi ab
Smnibus inimicis tuis, Et fui.
loria Patri. Et fui.
Peccavi ſuper numerũ arénæ
maris, & multiplicata ſunt peccata
mea, & non sü dignus videre alti-
tudin cœli præ multitudine ini-
quitatis meæ; quonia irritavi iram
tuam: Et malum coram te feci.
F. Quoôniam iniquitätem meam
ego cognoòſco, & delictum meum
contra me eſt ſemper, quia tibi
ſoli peccavi. Et.
t. vlii. Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: *Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth: * Pplena eſt omnis terra
glôria ejus. 7. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Bater,
Verbum, & Spiritus ſanctus, &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
Sloria Patri. Plena.

TF ERIASECUND A.
De libro quarto Regum.

AThalia verò mater Ochoziæ,
videns môrtuum filium ſuum,
ſurréxit, & interfécit omne ſemen
régium. Tollens autem Jôſaba fi-
lia regis Joram, ſoror Ochoziæ;
Joas filium Ochoziæ, furata eſt
eum de médio filioòrum Regis, qui
interficiebantur, & nutricem ejus
de triclinio: & abſcondit eum à
facie Athaliæ, ut non interfice-
rétur. Eratque cum ea ſex annis
clàm in domo Dômini. Porrô
Athalia regnavit ſuper terram.
Recordare. 439. ,
Nno autem sSèptimo miſit joja-
da, & aſsúmens centuriones
& milites introduxit ad ſe in tem-
plum Domini, pepigitque cum eis
fœdus: & adjúrans eos in domo
Dñi „oſténdit eis filium regis, &
præcépit illis, dicẽs: Iſte eſt ſermo,
quem facere debétis. Tértia pars
veſtrùm intròeat sabbato, &obser-
vet excúbias domus Regis. Tértia
autem pars ſit ad portã Sur: & ter-
tia pars ſit ad portam, quæ eſt poſt
habitaculum ſcutariòrũ, & cuſto-
dietis excubias domus Meſſa. Duæ
verò partes & vobis omnes egre-
diêntes sàbbato, cuſtòdiant excu-
bias domus Dômini circa regem.
Exaudiſti. 429. Ledtio il
T aſſumẽtes ſinguli viros ſuos
qui ingrediebantur sabbatum,
cum his qui egrediebantur sabba-
to, venérunt ad Jojadam ſacerdo-
tem. Qui dedit eis haſtas, & arma
regis David, quæ erant in domo
Domini. Et ſteteérunt ſinguli ha-
béêntes arma in manu ſua, à parte
templi déxtera, usque ad partem
ſiniſtram altaris, & ædis, circum
Regem. Produxitque filium regis,
& poſuit ſuper eum diadéma, &
teſtimonium, feceruntque eum
regem, & unxérunt, & plaudentes
manu, dixérunt: Vivat Rex.
. Audi Doômine. 429.
F E R. I A T E R T I A.
De libro iyv. Reg. Leio i. Cay. r
Nno séptimo Jchu regnavit
Joas, & quadraginta annis re-
gnavit in Jerũſalem. Nomen ma-
tris ejus Sebia de Berſabée. Fecit-
que Joas redtum coram, Domino
cunctis diébus, quibus docuit eum
Jojada Sacerdos. Verùmtamen ex-
celſa non abſtulit; adhuc enim
P9-

Möpolag i
in ezcelſis
Domim

Ul acart
otlücem
esune
tepliinoltt
le pecunlin
ſed d ind
Cite eam
tes ultra ac
loKindn

itäte,
Cendltque
X iht⸗
Utet mi,
Karrtgne
Alfer ate
Ttullflet:
lit adr
wä faper
Ue mant
Kus man
Lait⸗Ap
umgque
ſuelett
aeltta ſal
(ONtr R
in d

p.
At:
tulile
alte ſienl
alſiſet t
Uutlg eſl

pépulus immolàbat; & adolébat
in excelſis incenſum.
Dômine, ſi. 429. 10
Ixitque Joas ad Sacerdotes:
Omnem pecuùniam Sanctôrum,
quæ illata füerit in templum Do-
mini à prætereuntibus, quæ offér-
tur pro prétio animæ, & quam
ſpontè, & arbitrio cordis ſui in-
férunt in templum Domini;, acci-
piant illam sacerdôtes juxta ordi-
nem ſuum, & inſtaäurent ſarta-
técta domus, ſi quid neceſſarium
viderint inſtauratione.
Factum eſt. 430. 3
Gitur usque ad vigéſimum tertin
annum regis Joas, non inſtau-
ravérũt ſacerdoôtes ſartatecta tem-
pli. Vocavitque Rex Joas Jôjadem
Pontificem, & ſacerdôtes, dicens
eis: Quare ſartatécta nõ inſtauratis
tépliinolite ergo ampliùs accipe-
re pecuniam juxta ordinẽ veſtrum,
ſed ad inſtaurationem templi réd-

dite eam. Prohibitiq; ſunt ſacerdo-

tes ultra accipere pecuniã à pôpu-
lo, & inſtaurare ſartatécta domus.
Ego te tuli. 460.
FE RILA Q U A RF A.
De libro quarto Regum.

ELisss autem ægrôtaäbat infir-
mitate, qua & môrtuus eſt: de-
ſcenditque ad eum Joas Rex Iſrael,
flebat coram eò, dicebaâtque;,
Pater mi, pater mi, currus Iſrael ,
& auriga ejus. Et ait illi Eliséus:
Auffer arcum & ſagittas. Cumque
attuliſſet ad eum arcũ & ſagittas,
dixit ad regẽ Iſrael: Pone manum
tuã ſuper arcum. Et cùm poſuiſſet
ille manum ſuam, ſuperpòôſuit Eli-
séus manus ſuas manibus Regis,
& ait: Aperi fenéſtramOrientalem.
Cuùm que aperuiſſet, dixit Eliséus:
Jace ſagittã. Et jecit. Et ait Eliséus:
Sagitta ſalutis Dñi, & ſagitta ſalutis
contra Syriam: percutiésq; Syriam
in Aphee, donec consumas eam.
Peccavi. 460.

Tait;: Tolle ſagſttas. Qui cùm
tuliſſet, rurſum dixit ei: Pér-
cüte jaculo terram. Et cum per-
cuſſiſſet tribus vicibus, & ſtetiſſet,
iratus eſt vir Dei contra eum, &
ait: Si percùſſifſſes quinquies, aut
séxies, ſive sépties,percufſiſſes Sy-
riam usque ad conſummationem,
nunc autem tribus vicibus percu-
ties cam. Moôrtuus eſt ergoliséus,

FEERI A

61
& ſepeliérunt eum., Latréhenli
autem de Moab venérunt in ter-
ram in ipſo anno.
Exaudiſti Déômine. 429.

Uidam autem ſepeliéntes héô-
minem, vidérunt latrùnculos-
& projeceérunt cadaver in ſepuùl-
chro Eliséi. Quod cùm tetigiſſet
oſſa Eliseéi, revixit homo, & ſtetit
ſuper pedes ſuos. Mörtuus eſt
autem, Hazael Rex Syriæ, & regnâ-
vit Bénadad filius ejus pro eo.
Porrò Joas filius Jachaz tulit ur-
bes de manu Bénadad filii Hazael;,
quas tulerat de manu Jôachaz pa-
tris ſui jure prælii: tribus vicibus
percúſſit eum Joas, & reêddidit
civitates Iſrael.
Audi Domine. 429.
UINELA.
De libro quarto Regum.

Nno autem nono Osé, cœpit
rex, Aflyriôrum Samariam, &
tranſtulitIsrael in Aſſyrios: poſuit-
que eos in Hala, & in Habor juxta
flùvium Gozan, in civitatibus Me-
dérum. Factum eſt enim, cùm pec-
càſſent filii Iſrael Dño deo suo »
ui edúzerat eos de terra &gypti-
e manu Pharaônis regis „Æg)ptiy
coluérunt deos aliénos. Et ainbu-
laveérunt juxta ritũ Gentium, quas
consúùmpſerat Dñs in conſpéctu fi-
liôrum Iſrael, & regum Ifrael, quia
ſimiliter fécerant. Et offenderunt
filii Ifrael verbis non rectis Doômi-
num Deum ſuum, & ædificavérunt
ſibi excélſa in cunctis urbibus
ſuis. Præparate corda. 458.

T teſtificatus eſt Dôminus in
4 Iſrael, & in Juda per manum
omnium Prophetarum, & Viden-
tium, dicens: Revertimini à viis
veſtris péſſimis, & cuſtodite præ-
cépta mea, & cæremoôniag juxta
omnem legem, quam præcépi pa-
tribus veſtris: & ſicut miſi ad vos
in manu ſervôrum meorum Pro-
phetarum. Qui non audiérunt, ſed
induravérunt cervicem ſuam juxta
cervicem patrum ſuorum, qui no-
luérunt obedire Dõmino Deo ſuo.
Et abjecérunt legitima ejus, & pa-
Rum, quod pépigit cum patribus
eòrum, & teſtificationes, quibus
conteſtatus eſt eos, ſecutique ſunt
vanitates,& vane egérunt.
Deus omnium. 459.

462

Ratsque eſt Dôminus vehemén-
ter fraéli, & abſtulit eos a con
ſpectu luo, & non remanſit niſi
tribus Juda tantümmodo Sed nec
ipte Juda cuſtodivit mandata Do-
mini Dei ſui: veràm ambulavit in
errôribus Ifrael, quos operatus fũe-
rat. Projecitque Dominus omne
ſemen Iſrael, & afflixit eos, & tradi-
dit eos in manus diripénfium, do
nec proſiceret eos à facie ſua, ex
eo jam tempore, quo ſciſſus eſt Is-
rael a domo David, & conſtituerunt
ſibi regem Jerôboam filium Nabat.
Dominus, qui. 459.
F P?P KIA SEXT A.
De libro quarto Regum.

Eparavit Jeroboã IIrael à Dnño &
OpLecare eos fecit peccatum mag-
num Et ambulavérunt filii Ifrael
in univerſis peccatis Jeropoam,
quæ feécerat & non receſsérunt ab
eis, üsquequo Dôminus auferret
Ifrael a facie ſua „ ficut locuùtus
füerat in manu mnium ſervôrum
ſuôrum Prophetàarum, translatus-
que eſt Ifrael de terra ſua in afy-
rios, usque in diem hanc.
Percuſſit Saul. 459.
Dduxit autem Rex Affyrioôrum
de Babylône, & de Cùtha, &
de Avah, & de Emath, & de Se
phaârvaim, & collocavit eos in civi-
tatibus Samariæ pro filiis Ifrael:
qui poſſedérunt Samariam, & ha-
bitavérunt in urbibus ejus. Cuùm-
que ibi habitare cœpiflent, non
timébant Däm:; & immtſit in eos
Düs leones, qui interficiébant eos.
Montes Gelboe. 4 59.
Untiatumque eſt regi Aſſyrioô-
rum : & dictum: Gentes, quas
eranstuliſti, & habitaâre feciſti in ci-
vitatibus Samariæx, ignôrant legiti-
ma Dei terræ:& immiſit in eos Däs
leones, & ecce interficiunt eos, eò
uod ignörent ritum Dei terræ.
ræcépitè autem Rex Aſſyriôrüu, di-
cens: Dücite illuc unumn de ijacer-
dotibus, quos inde captivos addu-
Xiſtis, & vadat, & häbitet cum eis:
& dôceat eos legitima Dei terræ.
Ego te tuli. 460.
S ABBAT O.
De libro quarto Regum.
Nno tertio Osée filii Ela regis
frael, regnavit Ezechias filius
Achaz resis Juda. Vigintiquinque

annéôrum erat, cùm regnäre coœpil-
ſet, & viginti novem annis regna-
vit in Jeruſalem: nomen matris
ejus Abi, filia Zachariæ. Feeitque
quod erat bonum coram Domino
uxta omnia, quæ fecérat David pa-
ter ejus. Ipſe diſſipavit excélſa, &
contrivit ſtatuas, & ſuccidit lucos,
confregitque ſerpéntem æneum „
dquem fécerat Moyfes: siquidem
usque ad illud tempus filii IIrael
adolébant ei incénſum: vocavit-
que nomen ejus Nohéſtan. In Dé-
mino Deo Ifrael ſperavit.
Relponl 432.

Taque poſt eum non fuit ſimilis
ei de cunctis Reégibus Juda, ſed
neque in his, qui ante eum tuérunt:
& adhæſit Dômino, & non recéſſit
à veſtigiis ejus, fecitque mandata
ejus, quæ præcépelat Däs Moôyfſi.
Unde & erat Däs cum eo, & in
cunctis, ad quæ procedébat, ſapién-
ter ſe agébat. Rebellavit quoque
contra Regem Aſſyriorum, & non
lervivit ei. Ipſe percùſſit Philiſt-
hæos usque ad Gazam, & omnes
términos eorum, à Turre cuſto-
dum usque ad civitatem munitam.

Nno quarto Regis Ezechiæ, qui
erat annus séptimus Osée filii
Ela regis Ifrael, aſcéndit Salmana-
ſar Rex aſſyriorum in Samariam;
& oppugnavit eam, & cœpit. Nam
poſt annos tres, anno ſexto Eze-
chiæ, id eſt, nono anno Osée re-
gis Ifrael, capta eſt Samaria: &
transtülit Rex Aſſyrioôrum Ifrael in
Aflyrios, collocavitque eos in
Hala, & in Habor fluviis Gozan
in civitàtibus Medoôrum: quia non
audiérunt vocem Dômini Dei ſui,
ſed prætergréſſi ſunt pactum ejus?
omnia, quæ præceperat Moôyſes
ſervus Domini, non audiérunt;
neque fecérunt.

Obſecro Dômine, meménto quæ-
ſo; quomodo ambulaverim coram
te in veritate, & in corde perfé-
cto : & quod placitum eſt coram
te, fécerim.
Db O M INI C A X I.

De libro quarto Regum.

N diébus illis ægrotavit Eze-

Achias usque ad mortem: & ve-
nit

iit ad en
Dheta, di
minus De
Torletis:
conkertit
Koravitl
memnento
lavenim c.
corde pe⸗
eſt coram
le Eze
Utrpar
Klenle
V05 de
Conve
corte velt
nos ge me

T ante
Imedis
ſamo De
Neyertere
Nopali m
Dens Dar
tionem tt
tlas: K 6
Acendes
Gan dieb
liberabo⸗
Dkotegan

Drus
Mini
num 4
Minls len
erig

li

egnitee
annise
lomen u
ie.
rumn
ale
t eteli

Uccicitls
tenn znen

coſlit hin
5 &
Tulte en,
enn monn

Ll⸗
olerto i
and⸗ tel
untit

nit ad eum Iſaias filius Amos Pro-
phéta, dixitque ei: Hæc dicit Dô-
minus Deus: Præcipe domui tuæ:
moriéris enim tu, & non vives. Qui
convéertit faciem ſuam ad pariete
& oravit Dim, dicens: ObſecroDne,
memento quæſo, quomodo ambu-
laverim coram te in veritate, & in
corde perfééto, & quod placitum
eſt coram te, fécerim. Flevit ita-
que Ezechias fletu magno.
S. Praæparate corda veſtra Däo;,
& ſervite illi loli: & Et liberabit
vos de maânibe inimicôrũ veſtrorüů,
Convertimini ad eum, in toto
corde veſtro, & aufeérte deos alié
nos de médio veſtri. Et.

2T äntequam egrederétur Iſaias
médiam'partem atrii, factus eſt
ſermo Dömini ad eum, dicens:
Revertere „ & dic Ezechiæ duci
popali mei: Hæc dicit Doôminus
Deus David patris tui: audivi ora-
tioônem tuam , & vidi lacrymas
tuas: & ecce ſanavi te; die tertio
alcendes templum Dômini. Et ad-
dam diebus tuis quindecim annos,
ſed & de manu Regis Aſſyriò rum
liberabo te, & civitatem hanc, &
protegam urbem iſtam propter
me, & propter David ſervum me-
um. Dixitque Iſaias: Afferte maſ-
ſam ficorum. Quam cuùm attulilſ-
ſent „ & poluiſſent ſuper ulcus
ejus, curatus eit.
. Deus omnium exauditor eſt:
ipſe miſit Angelum ſuum, & tulit
me de ovibus patris mei: & Et un
xit me unctione miſericordiæ ſuæ.
y. Dominus, qui eripuit me de ore
lIeoônis, & de manu béſtiæ liberavit
me. Et unxit.

Ixerat autem Ezechias ad Iſaſ-
am: Quod erit ſignum, quia
Dominus me ſanabit, & quia aſcen-
sürus ſum die tertia templum Do-
mini ait Iſaias: Hoc erit ſig-
num Dno, quod facturus ſit Doô-
minus ſermonem; quem locútus
eſt: Vis, ut ascendat umbra decem

lIineis, an ut revertatur toôtidé gra-
dibus? Et ait Ezechias: Facile eſt

umbram crescere decem lineis, nec
hoc volo, ut fiat, ſed ut revertatur
retrorſum decem gradibus. Invoca-
vit itaque Haias Propheta Dim, &
Teduxit umbrain per lineas, quibus
jam deſceènderat in horologio A-
chaz retrorlum decem gradibus.

463
Dôminus, qui eripuit me de ore
leoônis, & de manu beſtiæ liberavit
me, & Iple me eripiet de manib=
inimicorum meôrum. Miſit
Deus miſericordiam ſuam, & veri-
tatem ſuam : animam meam eripuit
de médio catulorü leonum. I1pſe.
B1oria Patri. Iple.

De Expoſitione S. Hierônymi Pres-
byteri in Haiam Prophétam.

NE elevarétur cor Ezechiæ poſt
incredibiles triüumphos, & de
meédia captivitate victôriam, in-
firmitate côrporis ſui viſitatur, &
audit ſe eſſe moriturum, ut con-
veêrſus ad Dôminum flectat tentén-
tiam ejus. Quod quidem & in Jo-
na Prophéta légimus, & in com-
minationibus contra David, quæ
dicúntur futûra;, nec facta ſunt »
non Deo mutante ſenténtiam, ſed
provocänte humänum genus ad
notitiam ſui. Dôminus enim pœ-
nitens eſt ſuper malitiis. Conver-
titque Ezechias faciem ſuam ad pa-
rietem, quia ad templum ire non
poôterat. Ad parietem autem tem-
pli, juxta quod Säalomon palatium
extrůxerat: vel abſoluté ad parie-
tem ,„ ne laâcry mas ſuas aſſidenti-
bus oſtentare viderétur.
Percùúſſit Saul mille, & David
decem millia: & Quia manus Dni
erat cum illo: percuſſit Philiſthæu,
& àbſtulit opproôbrium ex Ifrael.
Nonne iſte eſt David, de quo
canébant in choro, dicentes: Saul
percúſſit mille, & David decem
millia? Quia.

Udiensque ſe eſſe moritúrum
non precatur vitam, & annos
plú⁴rimos, ſed in Dei judicio, quid
velit præſtare, dimittit. Noverat e-
nim idcircçòDeo placuiſſe Salomo-
nem, quod annos vitæ non petierit
ampliores; ſed iturus ad Däm nar-
rat pera ſua, quomodo ambulave-
rit coram eo in veritate, & in cor-
de perfecto. Felix confſciéntia »
quæ afflictiônis témpore bonorum
operum recordatur. Beati enim
mundo corde, quoniam ipfi Deum
vidébunt. Et quômodo alibi ſcri-
bitur: Quis gloriabitur, purum ha-
bere ſe cor: Quod ita solvitur:
perfectionem cordis in eo nunc di-
ci, quod idéôla deſtrüzerit, templi
valvas aperuerit »ſerpentem æne-
um

4⁶4 2 57
um comminuúerit, & cétera féce-
rit, quæ Scriptůra commémorat.
„Montes Gelboe, nec ros, nec
plúvia véniant ſuper vos: £ Ubi
ceciderunt fortes Iſrael. Om-
nes montes; qui eſtis in cirçuitu
ejus, viſitet DOminus, à Geélboe
autem tranſeat. Ubi. Te
Levit autẽ fletu magno propte
bpromiſi onem Dnñi ad David;
quam vidébat in ſua morte perituù-
zam. Eo enim témpore Ezechias
filios non habébat: nam poſt mor-
tem ejus Manaſſes, cùm duodecim
eſſet annorü, regnare coëpit in Ju-
dæa: ex quo perſpicuum eſt, poſt
tertium anum cõcéſſæ vitæ Manaſ-
ſe eſſe generatum. Ergo iſte om-
nis eſt fletus, quod deſperabat
Chriſtum de fuo semine naſcitùrũ.
Alii aſſerunt, quosvis ſanctos vi-
ros morte terréri propter incértuũ
judicii, & ignoratiônem ſenténtiæ
Dei, quam ſedem habituri ſint.
Ego te tuli de domo patris tui
dicit Dñs: & poſui de pascere gre-
gem populi mei: △ Et fui tecum
in omnibus, ubicúmque ambulãiſti,
firmans regnum tuum in ætérnum.
Fecique tibi nomen grande,
juxta nomen magnorum, qui ſunt
in terra: & rèquiem dedi tibi ab
omnibus inimicis tuis. Et fui.
Sloria Patri. Et fui.
R., vài. Peccavi ſuper númerum
arenæ maris, & multiplicata ſunt
pecçata mea: & non ſum dignus
Vidére altitüdiné cœli præ multi-
túdine iniquitatis meæ: quòniam
irritavi iram tuam, *Et malum
coram te feci. F. Quôniem ini-
quitäatem meam ego cognéſco, &
delictum meũ cçontra me eſt ſem-
per; quia tibi ſoli peccavi. Et.
F Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: Sanctus, San-
ctus, Sanstus, Doôminus Deus Sa-
baoth: & Plena eſt omnis terra
1éria ejus. Tres ſunt, qui te-
imônium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & spiritus ſancdus; &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
Gloria Patri. Plena.
F E K IL A SE CUN D A.
De libro quarto Regum.

regnare cœpiſſet. Triginta & u-
no anno regnavit in eruſalem: no-
men matris ejus Idida, filia Hadaja
de Beſecath. Fecitque;, quod placr-

tum erat eoram Déômino, & ambu-
lavit per omnes vias David patris
ſui: non declinavit ad déxteram,
ſive ad ſiniſtram. Anno autem o-
ctavo décimo regisJosiæ, miſit Rex
Saphan filium Asliazsfilii Mêſſulam,
ſcribam templi Dominiz, dicens ei:
Vade ad Helciam ſacerdotem mag-
num, ut conflétur pecunia, quæ il-
lata eſt in templum Dñi, quam col-
legérunt janitôres templi à péôpu-
lo, deturque fabris per Præpoſitos
domus Dñni: qui & diſtribuant eam
his, qui operantur in templo Düi.
. Recordare Doômine teſtaménti
tui, & dic Angelo percutiénti:
ceſſet jam manus tua: & Ut non
deſolétur terra, & ne perdas om-
nem animam vivam. g. Ego ſum,
qui peccavi, ego qui iniquè egi:
iſti qui oves ſunt, quid fecérunt?
Avertatur, obſecro furor tuus
Domine à populo tuo. Ut.

Ixit autem Helcias Pôntife
Mad Saphan, ſcribam: Librum
Legis réperi in domo Dñi: dedit-
que Helcias volumen Saphan, qui
& legit illud. Venit quoque Sa-
Pphan ſcriba ad Regem,, & renun-
tiavit ei,; quod præceèperat, &
ait: Conflaverunt ſervi tui pecu-
niam, quæ repérta eſt in domo
DPñi, & dedérunt, ut diſtribueré-
tur fabris à præféctis operum
templi Dômini. Narravit quoque
Sapham ſcriba Regi, dicens,: Li-
brum dedit mihi Helcias ſacerdos.
g,Exaudiſti Dnñe orationem fervi
tui, ut ædificaxem templum noômi-
ni tuo: & Bénedic, & ſanctifica
domum iſtam in ſempitérnum,
Deus Ifrael. .
Domine, qui cuſtôòdis pactum
cum fervis tuis, qui ambulant coraâ
te in toto corde ſuo. Benedic.

NUem cùm legiſſet Saphan co-
Yram rege, & audiſſet Rex verba

Libpri Legis Domini, ſcidit veſti-

menta ſua. Et præcépit Helciæ
ſacerdoti, & Achiam filio saphan,
& Achobor filio Micha, & Saphan;
ſeribeæ, & Asajæ ſervo regis, di-
cens: Ite & consùúlite Dominum

8Ka. liliuper me,; & fuper populo, & ſu-
OGEα annôrum erat Josias; càùüm la verb i

per omni Juda, de verbis volumi-
ni iſtius, quod invéêntum eſt: ma-
gna chim Ira Domini ſuccénſa eſt
contra nos: quia non audiérunt
patres noſtri verba libri hulus ut
Ce=

Krerent
Audi
flonem,
Uum te ho
ti, & aur
comum i
Relſpi

b tuo,

lubitacul
loria P.
TE KI
De!

eench
Aom
ul habit
E ſicerd
nispopul
Fhumleg

unnia ve

Bentus en
ex ſupe
Ullit cor
Nt Düm
us, K t
Molnni c

turen
nr leript
ler ltqu

Ulustun
Uum tunn

lr h
(Kie
ilt a
e edt

no Kemde
Dfid rin
S

10 Autem

dotemm
nin rl⸗

1 innqneek
id fecenn
futor
0. Ut.

15 50 4
n: Lihil
Däi:
Saphun,
t uocueke
n,

,X ſdtt
enpitenmm

facerent omne, quod ſeriptum eſt
nobis.
„Audi Doômine hymnum, & ora-
tioënem, quam ſervus tuus orat co-
ram te hôdiei ut ſint culi tui apér-
ti, & aures tuæ inténtæ, Super
domum iſtam die ac nocte.
=.. Reſpice Domine de Sanctua-
tiO tuo, & de excélſo cœloôrum
habitaculo. Super.
G loria Patri.
F E R I A
De libro quarto Regum.

ASc A res'templum Dömini,
S& omnes viri Juda, universique
qui habitabant in Jeruſalem cum
eo ſacerdotes & Prophéêtæ, & om-
nis populus à parvo usque ad ma-
gnum: legitque cunctis audiéntibus
omnia verba libri fœderis, qui in-
Véntus eſt in domo Dñi. Stetitque
Rex ſuper gradum; & fœdus per-
cũúſſit coram Dño, ut ambularent
voſt Dũm, & cuſtodirent præcépta
ejus, & teſtimonia & cæremoônias
in omni corde, & in tota anima, &
ſuscitarent verba fœderis hujus,
quæ ſcripta erant in libro illo: ac-
quievitque poôpulus pacto. ,
ge. Domine, ſi converſus fúerit poô-
Bülus tuus, & oraverit ad Sanctua-
rium tuum: Tu exaudies de
cœlo Domine, & libera eos de
manibus inimicôrum ſuoôrum.
Si peccaverit in te populus tu-
üs „ & converſus égerit pœnitén-
tiam, veniénsque oraverit in illo
loco. Tu. LeRtio.i
T præcépit Rex Heélciæ Pontiffi-
ci, & ſacerdotibus ſecundi ôr-
dinis, & janitoribus, ut projice-
rent de templo Domini omnia va-
ſa, quæ facta ferant Baal, & in lu-
co, & univerſæ militiæ cœlIi: & com-
buſſit ea foris Jeruſalem in con-
valle Cedron & tulit pulverem eo-
rum in Bethel. Et delévit aruſpi-
ces, quos posuerant Beges Juda ad
ſacriticandum in excelſis per civi-
tates Juda, & in circuitujeruſalem,
& eos,; qui adolébant inceênsu Baal,
& Soli, & Lunæ, & duodecim ſi-
Snis, & omni militiæ cœli.
„ Factum eſt, dum tolleret Däüs
Eliam per turbinem in cœlum:
Eliséus, clamabat, dicens: Pater
mi, pater, mi, currus Irael, & auriga
ejus, 7, Cumque pergerent, & in-
cedéntes ſermocinaréntur, ecce
currus igneus, & equi ignei divisé-

ent⸗ 565
runt utrumque, & aſcéndit Elias
per türbinem in cœlum. Eliseus.

„ T efférri fécit lucum de domo
μ Domini forasjerúſalem in con-
Valle Cedron, & combuſſit eum
ibi, & redégit in pulverem, & pro-
jécit ſuper ſepulchra vulgi. De-
ſtruxit quoque ædiculas effemina-
tôrum;, quæ erant in domo Doômi-
ni, pro quibus mulieres texebant
quaſi domunculas luci. Congre-
gavitque omnes ſacerdotes de ci-
vitatibus Juda, & contaminavit
excélſa, ubi ſacrificabant ſacerdo-
tes, de Gabaa usque Berſabée.
ge. Ego te tuli. 464.
F’E R I A UAR T A.
De libro quarto Regum.

PrrHöhc „ & arioloòs, & figùras
idoloruin, & immunditias, &
abominationes, quæ füerant in ter-
ra Juda & Jeruſalem, abſtulit Jo-
Sias, ut ſtatueret verba Legis, quæ
ſcripta ſunt in Libro, quem invénit
Helcias ſacéerdos in templo Domi-
ni. Similis illi non fuit ante en rex,
qui reverterétur ad Däim in omni
corde ſuo, & in tota anima ſua, &
in univerſa virtúte ſua juxta omnẽ
legé Moôyñfi: neq; poſt eum ſurréxit
similis illi. Verutamen nô eſt avér-
ſus Däs ab ira furoris ſui magni,
quo iratus eſt furor ejus contra Ju-
dam, propter irritationes, quibus
provocaverat eum Manaſſes.
Peccavi ſuper. 464.
Ixit ita que Doôminus: Etiam
JJudam auferam à facie mea,
ſiéut abſtuli Ifrael, & projiciam ci-
vitätem hanc, quam elégi Jerũſa-
lem, & domum, de qua dixi: Erit
nomen meum ibi. Keliqua autem
ſermonum Josiæx, & univerſa quæ
fecit, nonne hæc ſcripta ſunt in
Libro verborum diérum regum Ju-
da,? In diébus ejus aſcéndit Pharao
Néchao Rex XÆgypti contra regem
Aflyriorum ad fiumen Euphraten:
& abiit Josias rex in occurfum ejus:
& oceisus eſt in Magéddo, cùm vi-
diſſet eum. Et portavérunt eum
ſervi ſui mortuum, de Mageddo: &
pertulérunt in Jeruſalem, & ſepe-
liérunt eum in ſepulchro ſuo.
Exaudiſti. 464. LeRio i
Ulitque populus terræ J0a⸗
chaz filium Josiæx, & unxé-
rú⅛nt eum, & conſtituérunt eum re-
G g 8 em

466 eba.⸗
gem pro patre ſuo. viginti trium
annorum erat Joachaz, cùm regna-
re cœppiſſet, & tribus meénſibus re-
gnavit in Jeruſalem, nomen matri
ejus Amital,filia jeremiæ de Lobna.
Et fecit malum coram Dno, juxta
omnia, quæ fécerant patres ejus
Vinzitque eum Pharao Neéchao in
Rebla, quæ eſt in terra Emath, ne
regnaret in Jeruſalem: & impoſuit
mulctam terræ, centum talentis ar-
genti, & talento auri. Regémque
conſtituit Pharao Nêchao Eliazim
filium Josiæ, pro Josia patre ejus:
vertitque nomen ejus Joakim.
Porrò Joachaz tulit, & duxit in
.gyptum & mortuus eſt ibi.
Audi Domine;, 465§5.
F- E R I/) A Q OüIN T A.
De libro quarto Regum.

Vihtiduinque annorum erfatJo-
akim, cum regnare cœpiſſlet, &
ndecim annis regnavit in Jerúſa-
lem: nomen matris ejus Zébida
filia Phadaja de Ruma. Et fecit ma-
lum coram Doômino, juxta omnia
quæ fécerant Patres ejus. In diébus
ejus aſcéndit Nabuchodonoſor rex
Babylonis, & factus eſt ei Joakim
ſervus tribus annis: & rursum re-
bellavit contra eum.
Præparavit. 463.
Mmiſitque ei Dominus latruncu-
los Chaldæorum, & latrünculos
Syriæ, & latrunculos Moab, & la-
trunculos filiorum Ammon, & im-
miſit eos in Jjudamzut diſperderent
eum juxta verbum Domini;, quod
locutus füerat per ſervos ſuos Pro-
phétas. Factum eſt autem hoc per
verbu Dñi contra judam, ut aufér-
ret cum coram ſe propter peccata
Manaſſe univérſa, quæ fecit, & pro-
pter sanguinem innoxium, quem
efrudit, & implevit Jeruſalem cruo-
re innocentium, & ob hanc rem
noluit Dominus propitiari.
Deus omnium. 463.
Eliqua autem ſrhtin Jbi
kim;, & univerſa, quæ fecit,
none hæc ſcripta ſunt in Libro ſer-
monum dierum regum juda: Et
dormivit) Oakim cum patribus ſuis:
& regnavit Joachin filius ejus pro
coO. Et ultra non addidit Rexgy p-
ti, ut egrederetur de terra sua:
tulerat enim Kex Babylonis à rivo
gypti usq; ad fluviumEuphraten,
omnia, quæ fuerant Regis &.pti.
Dominus qui. 463.

FERI A S EXT A.
De libro quarto Regum.

= & ο,t annèôrum erat J6-
Wachin cùm regnare cœpiſſet,
& tribus menſibus regnavit in Je-
ruſalem; nomen matris ejus No-
héfta filia Elnathan de Jeruſalem.
Et fecit malum coram Bno, juxta
ömnia, quæ fécerat pater ejus. In
cémpore illo aſcenderunt ſervi Na-
buchodonoſor regis Babyloônis in
jJeruſalem, & circùmdatà eſt urbs
munitionibus. Venitq; Nabuchodo-
noſor rex Babylonis ad civitaàtem
cũ ſervis ſuis, üt oppugnarent eam.
Percuùſſit. 463.

Greſsùsque eſt Jôachin, rex Ju-
da ad regem Babylonis, ipſe &
mater ejus, & ſervi'ejus, & princi-
bes ejus, & eunuchi ejus: & ſus-
cépit eum rex Babylonis anno o-
Ktavo regni ſui. Et protulit inde
omnes thesauros domus domini,
& thesauros domus régiæ: & con-
cidit univerſa vaſa aurea, quæ féce-
rat Salomon Rex Ifrael in templo
Doômini juxta verbum Domini. Et
tränſtulit omnem Jeruſalem, &
uni verſos principes, & omnes for-
tes exércitus, decem millia in cap-
tivitatem, & omnem artificem &
clusorem: nihilque relictum eſt,
excéptis paupéribus populi terræ-
Montes Geélboe. 464.

Ranstulit quoque Jôachin in
Babylonem, & matrem Regis;-
& uxores regis, & eunuchos ejus:
& judices terræ duxit in captivita-
tem de Jeruſalem in Babylonem.
Et omnes viros robuúſtos ſeptem
millia, & artifices, & clusores mil-
le, omnes viros fortes, & bellato-
res : duxitque eos rex Babylonis
captivos in Babylonem. Et Gonſti-
tuit Mathaniam patruum ejus pro
eotimpoſuitq; nomen ei Sedeciam.
Ego te tuli. 464.
s A B B A I O.
De libro quarto Regum.

Veimun & Primuüm annhumn æ-
tatis habébat Sedecias cum fe-
gnare cœpiflet, & undecim annis
regnavit in Jeruſalem: nomen
matris ejus erat Amital filia Jere-
miæ de Lobna. Et fecit malum co-
ram Domino, juxta omnia;, dquæ
fecefat oakim. Irascebatur- enim
0-

Momin⸗
1rn Jude
ficle ſi⸗
le Baby
Ino n0
cimo, d

Tinte
V.
Unt per
Güplien
(porto
cüitn ci
(las per
Peſtrla
eſt exerci
Comprehe
Kücho,
erunt cun
ignerunt
go Regen
Nloms
(um eo
Ledecle
los eins
tenid, &

Un⸗
mer
Kcimns
Mabuzar
leryus
lem. E
i ,; 8
letulilen
Combuffti
len inci
eteitus
cum prin

. Atem P.

mantent
ad, gul
lbyloi
Tnͤthlit
Mlttir.
Eelauit
intempla
R
Domini
Lienmn
nem,

lclen, 4
1

nes tol⸗

,

ſ tene⸗

Gachini
enn hetl
chose

Hehlen⸗

Déminus contra Jérúſalem, & con-
tra Judam, donec projiceret eos à
facie ſua: receſsitq; Sedecias à Re-
ge Babylônis. Factum eſt autem
anno nono regni ejus, menſe de-
cimo;, decima die menſis, venit
Nabuchodonoſor Rex Babylonis,
ipſe & omnis exércitus ejus in Je-
ruſalem: & circumdedérunt eam, &
extruxérunt in circuitu ejus mu-
nitiones. Et clauſa eſt civitas atque
vallata usque ad undécimum an-
num regis Sedeciæ, nona die men-
ſis, prævaluitque fames in civitate,
nec erat panis pôpulo terræ.

T interrupta eſt civitas: & om-
„nes viri bellatôres nodte fugé-
rfunt per viam portæ, quæ eſt inter
duúplicem murum ad hortumkegis
(porrô Chaldæi obſidébant in cir-
cuitu civitatem) fugit itaquesede-
cias per viam, quæ ducit ad cam-
Péſtria ſolitùdinis. Et perſecutus
eſt exércitus Chaldæorum Eegem,
comprehenditque eum in planitie
Jéricho, & omnes bellatôres, qui
erant cum eo, diſpérſi ſunt, & re-
liquerunt eum. Apprehenſum er-
5 Regem duxérunt ad Regem Ba-

ylonis in Réblatha, qui locutus eſt

cúm eo judicium. Filios autem
Sedeciæ occidit coram eo, & ocu-
los ejus effédit, vinxitque eum ca-
teénis, & adduxit in Babylonem.

Enſe quinto séptima die

VL. menſis, ipſe eſt annus nonus
décimus Regis Babylonis, venit
Nabuzardan princeps exércitus,
ſervus Regis Baylonis, in Jeruſa-
lem. Et ſuccéêndit domum Doômi-
ni ,; & domum regis: & domos
Jeruſalem, omnémque domum
combuſſit igni. Et muros Jeruſa-
lem in circuitu deſtruxit omnis ex-
ercitus Chaldæorum „ qui erat
cum principe militum. Réliquam
autem poôpuli partem, quæ re-
manferat in civitate, & pérfu-
gas „ qui transfugerant ad regem
Babylonis „ & réliquum vulgus
transtulit Nabuzardan princeps
militiæx. Et de paupéribus terræ
reliquit vinitòres & agricolas.
Columnas autem æreas, quæ erant
in templo Domini „ & baſes, &
mare æreum; quod erat in domo
Domini, confregérunt Chaldæi,
& transtulérunt æs omne in Baby-
lonem.

Aderam,
nens.
G

6
5. B. B T A, 0 *

Sapiéntia ædificavit fibi domum,
excidit colùmnas ſeptem, subdidit
ſibi Gentes ſuperborum, & ſubli-
miu colla propria virtute calcavit.

D O MIXNICGA I.

Incipiunt Paràbolæ Saloméônis.
Paribolæ Salomoônis, filii Dayid,
regis Iſrael. Ad ſciéndam ſapien-
tiam, & diſciplinam: ad intelli-
genda verba prudéntiæx, & ſuſci-
piendam eruditionem doctrinæ,
juſtitiam, & judicium, & æquita-
tem : ut detur parvulis aſtutia»
adolescénti ſciéêntia & intellééctus.
Audiens sapiens, ſapiéntior erit:
& intélligens gubernacula poſſidé-
bit. Animadvértet parabolam ,&
interpretationem, verba ſapién-
tum, & æ& nigmata eorum.
S., In principio Deus antequam
terram faceret, priusquam abyſſos
cõſtitueret, priúsquam produceret
fontes aquarum: Antequam
montes collocaréntur, ante omnes
colles generavit me Doôminus.
Quande præparabat cœlos „
cum eo cundta compo-
Antequam.
g = Lectie

4⁵⁸

Imor Dômini principium ſa-
piéntiæ. Sapientiam atque
doctrinam ſtulti deſpiciunt. Audi
fli mi diſciplinam patris tui, & ne
dimittas legem matris tuæ: ut adda-
tur gratia capiti tu, & tofques
collo tuo. Fili mi, ſi te lactaverint
peccatoôres, ne acquiéſcas eis. Si
dixerint: Veni nobiscum, inſidie-
mur sanguini, abſcondàmus tendi-
culas contra insontem fruſtra; de-
glutiamus eum ſicut inférnus vi-
véntem, & integrum quaſi deſcen-
déntem in lacum. Omnem pretio-
ſam fubſtantiam reperiemus ,im-
plébimus domos noſtras ſpoliig.
Sortem mitte nobiscum marsú-
pium unum ſit omnium noſtrùm.
Gyrum cœli circuivi ſola, & in
Auctibus maris ambulavi, in omni
gente,; & in omni pôpulo prima-
tum ténui: & Superborum & ſub-
limiu colla préôpria virtute calcavi.
Ego in altiſſimis habito, &
thronus meus in colùmna nubis.
Superbôrum.

Ili mi, ne ambules cum eis,
„prohibe pedem tuum à, sémitis
gôrum. Pedes enim illorum ad
malum currunt, & feſtinant ut ef-
fúndant sanguinem. Fruſtra autem
jacitur rete ante oculos pennato-
rum. Ipfi quoque contra sangui-
nem ſuum inſidiantur, & moliun-
tur fraudes contra animas ſuas. Sic
sémitæ omnis avari animas poſſi-
dentium rapiunt.

Emitte Domine ſapiéntiam de
ſede magnituúdinis tuæ, ut mecum
ſit, & mecum laboret: & Ut ſciam,
quid acceptum ſit coram te omni
tempore. Da mihi Däüe sédiu
tuarum aſſiſtricem ſapientiam. Ut.
3 loria Patri. Ut.

Ex Tractatu ſancti Ambrofii Epi-
ſcopi in Pſalmum centefi-
mum decimum
octavum.

Bifum eſſe ſapiéntiæ timôrem
Domini, dicit Prophéta,. Quid
eſt autem initium ſapientiæ, niſi
ſæculo renuntiare ? Quia sapere
ſæcularia, ſtulcitia eſt. Dénique
fapiéntiam hujus mundi;, ſtulti-
tiam eiie apud Deum, Apoſtolus
dicit. Scd & ipie timpr DBoômini,
niſi ſecundum icientiam ſit;, nihil

prodeſt, imo obeſt plúrimim. Si-
quidem Judæi habent zelum Dei:
sed, quia non habent ſecùndùm
ſciéntiam, in ipſo zelo & timere
majorem contrahunt divinitatis
offénſam. Quòôd circumcidunt in-
fantulos ſuos, quod sabbata cu-
ſtodiunt, timorem Dei habent:
ſed quia néſciunt legem fſpirita-
lem eſſe „ circumcidunt corpus,
non cor ſuum., ,
Da mihi Démine sédium tud-
rum afſiſtricem ſapiéntiam, & no-
li me reprobare à pueris tuis:
Quéôniam ſervus tuus ſum ego,
& filius ancillæ tuæ.
Mitte illam de ſede magnitudi-
fis tuæ, ut mecum ſit, & mecum
labôret. Quôniam.

T quid de Judæis dico? Sunt
étiam in nobis, qui habent ti-
morem Dei, ſed non ſecùndùm
ſciéntiam; ſtatuéêntes duriôra præ-
cepta, quæ non poſſit humana con-
ditio suſtinére. Timor in eo eſt,
quia vidéntur ſibi, consulere dis-
ciplinæ, opus virtutis exigere: ſe
inſcitia in eo eſt, quia non com-
patiuntur natüræ, non æſtimant
poſſibilitatem. Non ſit ergo irra-
tionabilis timor. Etenim vera ſa-
piéntia à timore Dei incipit: nec
eſt ſapiéntia ſpiritalis ſine timore
Dei: ita timor ſine ſapiéentia efle
non debet.
Initium ſapiéntiæ timor Däi:
*Intellectus bonus ômnibus fa-
ciéntibus eum: laudatio ejus ma-
net in ſæculum ſæculi.
Diléctio illius cuſtodia legum
eſt.: quia omnis ſapiéntia timor
Dômini. Intellectus.

Aſis quædam verbi eſt timor
ſanctus. Sicut enim ſimulacrum
aliquod in baſi ſtatuitur, & tunc
majorem habet gratiam, cum in
baſi ſtatua fuerit collocata, ſtan-
dique accipit firmitatem: ita Ver-
bum Dei in timore ſancéto mélius
ſtatuitur, fortiùs radicatur in pe-
ore timéntis Dominum: ne laba-
tur verbum de corde viri; ne ve-
niant volucres, & auferanr illud de
incurioſi & diiſimulantis affectu.
z. Verbum iniquum & doloſum
longè fac a me Die: „ Divitias
& paupertatem ne dederis mihi;
ſed tancum victui meo tribue ne-

ceſsaria. Duo rogavi te, ne
dene-

Eeges
Dirltias,
Da
nex, ne
umltzne
neorü ne
Hium mlt
Autet me
Dt anin
Utone tre
Ne er

1cctelcant

ultiplice

Alter dalt
Qnm gan
baoth:
Aoni ejus
Kinonium
Fetbum,
lttes Un
lolia Ve

PEXI.
De

i
taint
IuINRN an
Nent tibi.
ui tno,
(ls tui;

viis
iet gr

Neden

tel, don

(Cortuum i
lun meor
w inimi
„p
erürge

Pundent,

igum

durlona!
numana

r in e0!

)

.

loein,,

déneges mihi,antequam méêriar.
Divitias., Gloria Patri. Divitias.
Duúmine Pater, & Deus vitæ
meæx, ne derelinquas me in cogita-
tu maligno; extolléntiam oculoru
meorü ne, dederis mihi; & deſidé-
rium malignum averte à me Dne:
aufer à me concupisceéntiam:
„Et animo irreverénti, & infru-
nito ne tradas me Domine.
Ne derelinquas me Dnie, ne
accreſcant ignorantiæ meæx, nec
multiplicéntur delicta mea. Et.
Duo Seraphim clamabant
alter ad alterum: * Sanctus, San-
Gtus, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & Spiritus ſanus; &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
loria Patri. Plena.

F E RI A SEC U,N D A.
De Parabolis Salomonis.

Ili mi, ne obliviſcaris legis meæ
& præcépta mea cor tuum cu-
ſtôdiat. Longitudinem enim die-
rum, & annos vitæ, & pacem appo-
nent tibi. Miſericordia & véritas
te non déſerant, circumda eas gut-
turi tuo, & deſcribe in tabulis cor-
dis tui; & invénies gratiam,
diſciplinam bonam coram Deo &
hominibus. Habe fidúciam in Do-
mino ex toto corde tuo, & ne in-
nitaris prudentiæx tuæ, In omni-
bus viis tuis côgita illum, & ipſe
diriget greſſus tuos.
g. Ne derelinquas me Doômine Pa-
ter, & dominator vitæ mexæ ut non
côrruam in conſpectu adverſario-
rum meorum: Negaudeat de
me inimicus meus.
J. Appfehénde arma & ſeutum,
& exurge in adjutôrium mihi. Ne
gaudeat.

E ſis säpiens apud temetip-
ſum; time Deum, & recéde
à malo: sanitas quippe erit umbi-
lico tuo, & irrigatio oſſium tuo-
rum. Honora Deminum de tua
ſubſtàntia, & de primitiis omnium

frugum tuarum da ci;: & imple-

. . 469⁹
buúntur hoôrrea tua ſaturitäate, &
vino torcularia tua redundabunt.
„Magna enim ſunt judicia tua
Dhe, & inenarrabilia verba tua:
Magnificaſti populum tuum, &
honoräſti. Tranſtuliſti illos per
Mare rubrum, & transvexiſti eos

per aquam nimiam. Magnificaſti.

aIſciplinam Dômini, fili mi,
ne abjicias: ne deficias, cuùm
ab eo corriperis: quem enim dili-
git Dominus, côrripit: & quaſi
pater in filio complacet ſibi. Bea-
tus homo, qui invenit ſapientiam,
& qui affluit prudéntia: mélior
eſt acquisitio ejus negotiatione
argénti, & auri primi & puriſſimi
fructus ejus: pretioôſior eſt cunctis
pibus;: & omnia, quæ deſideran-
tur, huic non valent comparari.
Quæ ſunt in corde hominum,
ôculi tui vident Dne, & in libro
tuo omnia ſcribéntur;: * Homo
videt in facie, Deus auté in corde.
Omnia enim corda ſcrutatur,,»
& univérſas méntium cogitatio-
nes intélligit. Homo.
loria Patri. Homo.
F E I A T ERTI A.
De Paraâbolis Salomonis.

Tli mi, atténde ad ſapiéntiam
meam, & prudéntiæ meæ inclina
aurem tuam, ut cuſtôdias cogita-
tiones , & diſciplinam labia tua
cöservét, Ne attendas fallaciæ mu-
lieris. Favus enim diſtillans labia
meretricis, & nitidius oleo guttur
ejus. Noviſſima autem illius amara
quaſi absynthium, & acuta quaſi
gladius biceps. Pedes egjus deſcen-
dunt in mortem, & ad inferos greſ-
ſus illius pénetrant. Per sémitam
vitz non ambulant, vagi ſunt
greſſus ejus, & inveſtigabiles,
Præbe fili cor mihi, & oculi
tui vias meas cuſtodiant: Ut
addatur gratia capiti tuo.
3 — . 7 7 .
Attéênde fili mi ſapieêntiam me-
am, & ad eloquium meum inclina
aurem tuam. Ut addatur.

Unc ergo fili mi audi me, &
ne recédas à verbis oris mei.
Longe fac ab ea viam tuam, & ne
appropinques foôribus domus ejus.
Ne des aliénis honorem tuunm:; S
annos tuos crudéli. Ne forté im-

ViIribus tuis, 8
labores tui ſint in domo aliena;,
8 32 &

pleantur extranei 1 S&

Z enas in noviſſimis, quando cõ-
súmpſeris carnes tuas, & corpus
tuum, & dicas: Cur deteſtatus ſum
diſciplinam, & increpationibus nô
acquiévit cor meum, nec audivi
vocem docéntium me, & magi-
ſtris non inclinavi auxem meam.
Initium. 468.

Uare ſeaucens fili mi ab alié-
na, & fovéris in ſinu alté-
ridfs? Réſpicit D minus vias ho-
minis, & omnes greſſus ejus con-
siderat. Iniquitates ſuæ caàpiunt
impium, & funibus peccatòrum
ſuorum conſtringitur. Ipſe mo-
riétur, quia non habuit diſcipli-
nam, & in multitudine ſtultitiæ
ſuæ decipiétur,
Vfrbum inſquam 468.
F E R Q UτAR T A.
De Patäbolis Salomonis.

Numadujdh non fapiéntia elami-
tat ,- & prudentia dat vocem
ſuam: In ſummis excelsgisque ver-
tic ibus ſupra viam in médiis sémi-
tis ſtans, juxta Pportas civitatis in
ĩpſis foribus léquitur; dicens: O vi⸗
Ii, ad vos clamito, & vox mea ad
filios hominum. Intelligite parvuli
aſtùtiam, & inſipiéentes animadver
tite Audite, du Dniam de rebus ma-
gnis locutura ſum: & aperientur
labia mea, ut recta prædicent.
Domine Pater. 469.

2

Eritatem meditabitur guttur
menm, & labia mea deteſta-
buntur impium. Juſti ſunt omnes
ſermones mei, non eſt in eis pra-
vum tdenegue pervérſum. Recti
ſunt intelligentibus, & a equi inve-
nientibas ſcientiam. Accipite diſ-
ciplinam meam, & non pecuniam:
doctrinam magis, quam aurum eli-
gite. Melior eſt enim ſapiéntia cu-
ctis pretiosiffimis: & omne deſide-
rabile ei non poteſt comparari.
Magna enim. 469.

Go ſapiéntia habito in consi-
lio, & eruditis interſum cogi-
tationibus. Timor Domini odit
malum: arrogantiam & fupeéerbi-
am, & viam pravam, & os bilingue
det eſtor. Meum eſt co nsilium &
æ quitas, mea eſt pruden ia,mica
fortitùdo. Per ine reges reg
legum co enditôres „ji

ita de C

eO0S.
Jer me principes imperant, po- vacuum eſt :

téntes decérnunt juſtitiam. Ege
diligentes me diligo „ & qui mane
vigilant ad me, invénient me.
Quæ ſunt in corde.
F E R I Q
De Parabolis Dalömonds.

IIius Saplens lætificat atrem:
Fühug verò ſtultus mœſtitia eſt
matri ſuæ. Nil Proderunt thesauri
impietatis: juſtitia verò liberabit à
morte. Non affliget Däs fame ani-
mam juſti, & insidias impioruũ ſub-
vertet. Egeſtatéẽ operata eſt manus
remiſſ a : manus autem fortiu divi-
tias parat. Qui nititur médaciis, hic
paſcit ventos; idem autem ipfe sé-
quitur aves volantes, Qui cogregat
in meſſe, filius sapiens eſt: qui au-

tem ſtertit æſtate, filius cöfuſiônis.

In principio. 467.

Enedictio Doômini ſuper caput
juſti, os autem impiorum 6-
perit ini quitas. Memoria juſti cum
laudibus: & nomen impiorum pu-
trêscet. Säapiens corde præceépta su-
ſcipit: ſtultus cæditur labiis. Qui
ambulat ſimpliciter;, ambulat coôn-
fidénter: qui autem depravat vias
ſuas, maniféſtus erit. Qui annuit

oculo, dabit delgrem; : & ffaltua .

labiis vVerberabitu
Gyrum cceli. 468.

Ena vitæ, os juſti: & Os im-

biorum operit in zagirälehn
Odium suſcitat rixas: & univer-
ſa delicta operit charita In labiis
ſapientis inyenitur ſabientia; &

virga in dorfo ejus ,„ qu indiget
cordeSapiéntes abſcoôndunt ſeien-
tiam : Os autem ſtulti confuſioni
proximum eſt: Subſtantia divit is
urbs fortitudinis ejus: pavor bau-
perum, egéſtas eorum. Opus ju ſti
ad vitam: fructus autem impii ad
peccatum.
Emitte Doômine. 468.
F E R I A S E X T A.
De Parabolis Salomonis.

Apiens mulier ædificat domum
Ichnin insipiens extructam quo-
que manibus deſtruet. Ambulans
recto itinere, & timens Deum, de-
ſpicitur ab eo;qui infami gra ditur
via. In ore ſtulti virga ſu erbiæ:
labia aute m ſapiéntium cuſtodiunt
Obi non ſunt boves, præsépe
ubi autem Bhirine
sege

Legetes,
wmi. 1

non
tium facil
Kultum, 6
nientia
fiun ſuan
torumn erre
Citum, 8
grutia, Co
Denn anim
mlcebitun
Diorum d
lero juſto⸗
Inttiun

Aennt 40
winrebitu
Eun oecu
ſtu

nus, Innoe
Ar nde
lio goloſo
ma
8,
Nen tin
ſtultus tr.
Verbr
84
De.

Omin
De
Onnes V
euseſpir
Kevela!
entur
Mopter
n: I
ug. 4
ANozans
Müm fuen

A imm

segetes, ibi maniféſta eſt fortitúùdo
bovis. Teſtis fidelis non menti-
tur : profert autem mendacium
doloſus.
Da mihi. 463.
Uærit deriſor ſapiéntiam, &
non invenit: doctrina prudén-
tium facilis. Vade contra virum
ſtultum, & neſcit labia prudéntiæ.
Sapientia callidi eſt intelligere
viam ſuam: & imprudéntia ſtul-
torum errans. Stultus illudet pec-
catum, & inter juſtos morabitur
gratia. Cor, quod novit amaritùdi-
nem animæ ſuæ, in gaudio ejus nô
miſcébitur extraneus. Domus im-
piorum delebitur: tabernacula
verò juſtorum germinabunt.
Initium. 468⁸8

St via, quæ videtur hômini ju-
ſta: noviſſima autem ejius de-
ducunt ad mortem. Riſus dolore
miscebitur, & extréma gaudii lu-
Gus occupat, Viis ſuis replebitur
ſtultus, & ſuper eum erit vir bo-
nus. Innocens credit omni verbo,;
aſtutus considerat greſſus ſuosg. Fi-
lio doloſo nihil erit boni; ſervo
autem ſapienti proſperi erunt ac-
tus , & dirigetur via ejus. Sa-
iens timet, & declinat à malo:
ultus tranſilit, & confidit
Verbum iniquum. 468.
S A B. 1] A T. .

De Parabolis Salomonis.

Ominis eſt àänimam præparare,
& Démini gubernare linguam.
Omnes viæ hominis patent oculis
ejus: ſpirituum ponderator eſt Däüs.
Revéla Doômino opera tua, & diri-
géntur cogitationes tuæ. Univerſe
propter ſemetipſum operatus eſt
Däüs: impium quoque ad diem ma-
lum. Abominatio Düi eſt omnis
arrogans; etiamſi manus ad ma-
num fuerit, non eſt innocens.

Nitium viæ bonæ, facere juſti-
tiam : accépta eſt autem apud
Deum magis, quam imolare hoſftias.
Miſericoerdia & veritate redimitur
iniquitas: & in timore Düi decli-
natur a malo. Cum placuerint Dño
viæ homini ‚inimicos quoque ejus
convértet ad pacem. Mélius eſt pa-
rum cum juſtitia, quam multi fru-
Gus cum iniquitate, Cor hominis
diſponit viam luam; ſed Domini
eit dirigere greſſus ejus.

471

Ivinâtio in labiis Regis, in ju-
dicio non errabit os ejus. Pon-
dus & ſtatéra judicia Dñi ſunt: &
opera ejus omnes lapides sacculi.
Abominabiles regi, qui agunt im-
pie: quoniam juſtitia firmatur so-
lium. Voluntas regum, labia juſta:
ui recta loquitur, diligetur. In-
dignatio Regis, nuntii mortis: &
vir sapiens placabit eam. In hila-
ritate vultus regis„ vita, & cle-
méntiq ejus quaſi imber ſeròtinus.

Ego in altiſſimis haàbito; & thro-
nus meus in columna nubis.
D O I. N L. C A II.

Ingipit liber Eccleſiaſtes.

Erba Eccleſiaſtæ, filii David,
regis Jeruſalem. Vanitas vani-
tatum, dixit Eccleſiaſtes: vanitas
vanitatum, & omnia vanitas. Quid
habet amplius homo de univerſo
labore ſuo, quo laborat ſub ſole?
Generatio præterit, & generatio
advenititerra autem in ætêrnu ſtat.
Oritur ſol, & occidit, & ad locum
ſuum revértitur: bique renaſcens;
gyrat per Meridiem, & fliéctitur ad
XAquilone luſtrans univérſa in cir-
cũùitu pergit ſpiritus: & in circulos
ſuos revértitur. Omnia flumina in-
trant in mare, & mare non redun-
dat: ad locũ, unde éxeunt Aumi-
na, revertuúntur, ut iterùm fluant.
In principio Deus antequam
terram faceret, priusquam aby ſſos
conſtitùeret;, priusquam produceret
fontes aquarum : Antequam
montes collocareéntur, ante omnes
colles generavit me Dominus.
F. Quando præparaàbat coει OS »„
aderam, cum eo cuncta compo⸗-
nens. Antequam.

Unctæ res difficiles: non po-
7g teſt eas homo explicare ſer-
mône. Non ſaturatur clus viſu;
nec auris auditu implétur. Quid
eſt, quod fuit:Ilbſum quod futuùrum
eſt. Quid eſt ,„ quod factum eſt?
Ipium quod faciendum eſt. Nihil
ſub ſole novum, nec valet quis-
quam dicere: Ecce hoc rfecens.
eſt: jam enim præcéſſit in ſæ culis,
quæ fuérunt ante nos. Non eſt
prierum memeria: ſed nec egrum
quidem, quæ poſtea futura ſunt,
G 3 4 exit ,„

72 .: 4
erit recordâtio apud cos, qui fu-
turi ſunt in noviſſimo.
2. Gyrum cœli circuivi ſola, & in
fuctibus maris ambulavi, in omni
gente, & in omni populo primatu
tenui: * superborum & ſublimi-
um colla propria virtute calcavi.
Ego in altiſſimis habito, &
thronus meus in columina nubis.
Superborum,

Go Eccleſiaſtes fui rex Ifrael in
Jeruſalé, & propoôſui in animo
neo quærere, & inveſtigare ſapiên-
tem de omnibe, quæ fiunt ſub ſole.
Hanc occupationé peſſimam dedit
Deus filiis hminü, ut occuparen-
tur in ea. Vidi cuncta, quæ fiunt ſub
ſole, & ecce univeêrſa vanitas, & af-
flictio ſpiritus. Perverſi di fficile
corriguntur, & ſtultòrum infinitus
eſt numerus. Locutus ſum in corde
meo, dicens: Ecce magnus effectus
sü, & præceſſi omnes ſapientia, qui
fuerant ante me in Jeruſalẽ: & mens
mea contemplata eſt multa ſapién-
ter, & didici. Dedique cor meum,
ut ſcirem prudéntiam, atq; doctri-
kam, erroresque & ſtultitiam.
Emitte Démine ſapiéntiam de
ſede magnitùdinis tuæ, ut mecum
ſit, & mecum laboret: * Ut ſciam
quid accépgam ſit coram te omni
tempore. Y. Da mihi Däie sédium
tnarum afſiſtricem ſapientiam. Ut.

Iorig Patri. Ut.

Sermo S. Joannis Chrysoôſtomi.

SAlomon cùm ſæcularium rerum
Oconcupiscentia tenerétur, mag-
nas cas & admirandas putabat,
multumque in eis laboris & ſoli-
citudinis inſumébat, magnificas æ-
dificando domos, copioſum coacer-
vVando aurum, congregando can-
torum choros, varia génera mini-
ſtrorum menſæ & popinæ, quæren-
do animæ ſuæ voluptatem ab hor-
toôrü & corporü formosorü gratia,
& omnem; ut ita dicam, oblecta-
tionis & refrigérii viam ſectando.
Da mihi Domine sedium tua-
rum affiſtricem ſapientiam, & no-
li me feprobare à pucris tuis:
Quoniam ſervus tuus ſum ego,
& filius ancillæ tukk.
Mitte illam de ſede magnituúdi-
nis tuæ, ut mecum ſit, & mecum
laboôret. Quoniam.

T ubi inde ad ſe revérſus, &
quaſi ex umbroſa quadã abyſſo
ad lumen veræ ſapientiæ reſpicere
valuit, tunc ſublimem illam, &
cœlis dignam emiſit vocem: Vani-
tas vanitatum, dicens: & omnia
Vvanitas. Hanc & vos, & hac ſubli-
miorem, ſi volueritis, efferétis ſen-
téntiam de intempeſtiva hac vo-
luptate, ſi aliquantisper a mala
conſuetúdine vos ſequeſtravéritis.
Initium ſapientiæ timor Dii,
Intelleéctus bonus omnibus fa-
ciéntibus eum: laudatio ejus ma-
net in ſeculum ſæculi.
Diléctio illius cuſtôdia legum
eſt: quia omnis ſapiéntia timor Dni.
Intelle ctus. eceti
Uamvis autem à Salomône ſæ-
culis ſuperioribus non tam
multa ſapientiæ exigebatur diligé-
tia: neque enim delicias lex vetus
prohibebat, neque aliis frui ſuper-
vacuis dicébat vanum: attamen &
ſic ſe habentibus rebus, in ipfis
contueri ligébit, quam viles, & va-
nitati obnoxiæ res ſint. Nos erò ad
majorem vocati vitam, & ad excel-
lentins faſtigium aſcéndimus, & in
majoribus exercemur palæſtris: &
quid aliud, quàm, quòd, ſicut ſupeér-
næ virtutes intellectuales & incor-
poreæ illæ, vitäa inſtitúere jubemur?
Verbum iniquum & doloſum
longè fac à me Die: Divitias
& paupertatem ne deéderis mihi;
ſed tantùm victui meo tribue ne-
ceſsaria. Duo rogavi te, ne
deneges mihi, antequam mériar.
Divitias. loria Patri. Divitias.
Dômine Pater, & Deus vitæ
mex, ne derelinquas me in cogita-
tu maligno: extolléntiã oculorum
meôrum ne déderis mihi, & deſidé-
rium malignum averte à me Däe:
aufer à me concupiscéntiam:
Et animo irreverénti & infru-
nito ne tradas me Doômine.
Ne derelinquas me Dne, ne
aceréſcant, ignorantiæ meæ, nec
multiplicèntur delicta mea. Et

Duo Seraphim clamabant

alter ad alterum: * Sanctus, San-
kus, Sancktus, Dôminus Deus Sa-
baoth: *Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
KEimonium dant in cœlo, Pater;
Verbum, & Spiritus ſanctus, &
tres unum ſunt. Sanctus.
Aoria Patri. Plena.
S F E-

LRI
Der

li exo
dattln
honis. Et
elet vanit
lenn: gan
lectperis?
ADlrahete:
nimmum m.
Dient
onec fide
hominum:
ſole nmmer
Fufeini o
i tomos,
Ne gere
Cſedi!
tämgue
nenta guh
gleges, ul
nte me in
miſi agen
fanting Re

1

kei mihie

dellcias
Dhos, &
Vina funde
n opibn
Uerunt in
guoque pe
lagn

cen: Vu
8: onn

ekeret

E

entiun!

nti Enn

FERIA SECUND A.
De libro Eccleſiaſtæ.

Di ego in corde meo: Vadam,

c affluam deliciis, & fruar

bonis. Et vidi, quôd hoc quoque

eſſet vanitas. Kiſum reputavi erro-
rem: & gaudio dixi: Quia fruſtra
deciperis? Cogitavi in corde meo
abſtrahere à vino carnem meam, ut
animum meum transferrem ad ſa-
pientiam, devitarémque ſtultitiam,
donec videré, quid eſſſet utile filiis
hominum: quo facto opus eſt ſub
ſole numero diérum vitæ ſuæ. Ma-
ghificavi opera mea, ædificavi mi-
hi domos, & plantavi vineas,
. Ne derelin quas. 469.
Oſsédi ſervos, & anhcillas, mul-
„tamque familiam habui, ar-
ménta quoque, & magnos yium
greges, ultra omnes, qui fuérunt
ante me in Jeruſalem: coacervavi
mihi argentum, & aurum, & ſub-
ſtantias Regum, ac provinciarum:
feci mihi cantores, & cantatrices,
& delicias filiorum hominum, ſcy-
phos , & urceos in miniſtério àd
vina fundénda: & ſupergréſſus
ſum pibus omnes, qui ante me
fuérunt in Jeruſalem: ſapiéntia
quoque perseveravit mecum.
. Magna enim. 459.

T oômnia, quæ deſideravérunt
culi mei, non negavi eis: nec
prohibui cor meum, quin omni vo-
luptâte fruerétur, & oblectaret ſe
in his, quæ præparaveram: & hanc
ratus ſum partem meam, ſi uterer
labore meo. Cumque me conver-
tiſſem ad univerſa opera, quæ féce-
rant manus mex, & ad labores, in
quibus fruſtra ſudaveram, vidi in
omnibus vanitaàtem, & affli cionem
animi, & nihil permanérée ſub ſole.
X. Quæ ſunt in corde. 469.
F E TE RTI A.
De libro Eccleſiaàſtæ.

OMni tempus habent, & ſuis

ſpatiis tranſeunt univérſa ſub

cœlo,. Tempus nascéndi, & tem-

pus moriéndi. Tempus plantandi,
& tempus evellendi, quod planta-
tum eſt. Tempus occidéndi, &
tempus ſanandi. Tempus deſtruén-
di, & tempus ædificandi. Tempus
fendi, & tempus ridendi. Tempus
plangendi , & tempus ſaltandi.
Tempus ſpargéndi lapides, & tem-

. .. 473
pus colligéndi. Tempus amplekan-
di, & tempus longè fHeri ab amplé-
xibus. Tempus acquiréndi, & tem-
pus perdendi. Tempus cuſtodien-
di, & tempus abjiciéndi. Tempus
ſcindendi, & tempus conſnéndi.
Tempus tacendi, & tempus loquen-
di. Tempus dilectienis, & tempus
dii. Tempus belli, & tempus
pacis. Præbe fili. 469.

Uid, habet amplius homo de
labore ſuo?vVigi afflicionem,
H dedit Deus filiis heminum, ut
iſtendantur in ea. Cuncta fecit
bona in tempore ſuo, & mundum
tradidit diſputationi eòôrumiut no
inveéniat homo opus, quod operat⸗
eſt Deus ab initio usque ad finem.
Et cognovi, quòd non eſſet mélius,
niſi lætari 4 facere benè in vita
ſua. Omnis enim home, qui co-
medit, & bibit, & videt bonum de
labore ſuo, hoc donum Dei eſt.
Initium ſapiéntig. 472.
Idici, quòd omnia 6pera, quæ
fecit Deus, perſevérent in per-
Peétuum: non poſfumus eis quid-
quam addere, nec auférre, quæ fecit
Deus;, ut timegtur. Quod facum
eſt, ipsũ permanet: quæ futuhra ſunt,
jam fueéruntz; & Deus inſtaurat, quod
abiit. Vidi ſub ſole in loco judicii
impietatem, & in loco juſtitiæ ini-
quitatem. Et dixi in corde meo:
Juſtum & impium judicabit Deus,
& tempus omnis rei tunc erit.
Verbum iniquum. 472.
F ERI A QGÄ UARK T A.
De libro Eccleſiaſtæ.

Erti me ad alia, & vidi calum-
V nias, quæ ſub ſole gerùntur, &
lacrymas inocéntium, & néminem
consolatorem: nec poſſe resiſtere
eoru violéntiæ, cuncktorum auxilio
deſtitutos. Et laudavi magis mor-
tuos, quam vivéntes: & felicioô-
rem utroque judicavi, qui necdum
natus eſt, nec vidit mala, quæ ſub
ſole fiunt. Rurſum contemplatus
ſum omnes labores hominum, &
induſtrias animadverti patére in-
vidiæ proximi, & in hoc ergo va-
nitas, & cura ſuperflua éſt.
Domine Pater. 472.
Tultus complicat manus Inas,
& comedit carnes ſuas, dicens:
Melior eſt pugillus cum réauie.
quam plena utraque manus um
C8 5 labo⸗

4.
labert & afflictiòne ànimi. Consi-
derans réperi & aliam vanitatem
ſub ſole: unus eſt, & ſecundùm
non habet, non filium, non fra-
trem, & tamen laborare non ceſ-
ſat, nec ſatiantur oculi ejus divi-
tiis: nec recogitat, dicens: Cui
laboro, & fraudo animam meam
bonis? In hoc quoque vanitas
eſt, & afflictio péſiima.
Magna enim. 469.
Elius eſt ergo duos eſſe ſi-
mul,quam unum:; habent e-
nim emolumentum ſocietatis ſuæ:
ſi unus ceciderit, ab altero fulcié-
tur. Væ ſoli, quia cùm ceciderit;,
non habet ſublevantem ſe. Et ſi
dormierint duo, fovebutur mutuo,
unus quòmodo calefiet?Et ſi quis-
piam prævaluúerit côtra unum, duo
resiſtunt ei: funiculus triplex diffi-
cile rumpitur. Mélior eſt puer pau-
per & sapiens, Rege ſene & ſtulto,
qui neſcit prævidere in poſterùm.

A Q UINFT A.
De libro Eccleſiaſtæ.

7 — „. 7 „
Næ témerè quid loquaris, ne-
que cor tuum ſit velox ad pro-
feréändum ſermonem coram Deo.
Deus enim in cœlo, & tu ſuper
terram: idcircò ſint pauci ſexrmo-
nes tui. Multas curas ſequuúntur
soômnia, & in multis ſermonibus
invenietur ſtultitia. Si quid voviſti
Deo, ne moréris rédderxe; diſpli-
. 2-— — 7712
cet enim ei infidelis & ſtulta pro-
miſſio. Sed quodcumque voveris,
redde; multoque melius eſt non
vovére, quàm poſt votum promiſ-
ſa non réddexe.
In principio. 471.

E, déderis os tuum, ut peccare
facias carnem tuum: neque
dicas coram Angelo: Non eſt pro-
videntia: ne fortèe iratus Deus con-
tra ſermones tuos, diſſipet cuncta
pera manuum tuarum. Ubi multa
ſunt somnia, plurimæ ſunt vanita-
tes, erméenes innumeri; tu
vero Deum time. Si videris ca-
lú⁴mnias egenorxum, & violénta ju-
dicia; & ſubverti juſtitiam in pro-
vincia, non mireris ſuper hoc ne-
gotio; quia excelſo exceéelſior eſt a-
Iius: & ſuper hos quoque eminen-
tiores ſunt alii „ & inſuper uni-
Verſæ terræ rex imperat ſervienti.
. Gyrum cœli. 472.

diſtantiam boni & mali, étiam ſi

Vàârus non implebitur pecunia,
& qui amat divitias, fructum
non capiet ex eis: & hoc ergo va-
nitas. bi multæ ſunt opes, multi
& qui comedunt eas. Et quid pro-
deſt poſſeſsori, niſi quod cernit
divitias oculis ſuis: Duicis eſt ſom-
nus operanti, ſive parum, ive mul-
tum comedat; ſaturitas autem di-
vitis non ſinit eum dormire. Eſt
& alia infirmitas peſſimarquam vi-
di ſub ſole: divitiæ conſervatæ in
malum domini ſui. Péreunt enim
in afflictione peſſima: generavit
filium, qui in summa egeſtate erit.
Emitte Domine. 472.
F E R I A §S E XT A.
De libro Eccleſiaſtæ.

St & aliud malum, quod vidi
ſub ſole, & quidem frequens
apud homines. Vir, cui dedit Deus
divitias, & ſubſtantiam, & honoré,
& nihil deeſt animæ ſuæ ex omni-
bus, quæ desiderat: nec tribuit ei
poteſtatem Deus, ut còmedat ex eo,
sed homo extraneus vorabit illud.
Hoc vanitas, & miséria magna
Da mihi Doômine, 472.

I genuúerit quispiam centum li-
beros, & vixerit multos annos;
& plures dies ætatis habuerit, &
anima illius non utatur bonis ſub-
ſtantiæ ſuæ, ſepulturaque careat::
de hoc ego pronuntio, quod mé-
lior illo ſit abortivus. Fruſtra enim
venit, & pergit ad ténebras „ &
oblivione delébitur nomen eſus-
Non vidit ſolem, neque cognovit
duobus millibus annis vixerit, &
non füerit perfruitus bonis.
Initium. 4722

Onne ad unum locum prépe-
rant omnia? Omnis labor héô-
minis in ore ejusiſed anima ejus no
implébitur. Quid habet amplius ea-

piens à n
ut pergat illuc, ubi eſt vita? Mélius
eſt videre, quod cupias, quàm defi-
derare, quod néſcias. Sed & hoc Va-
nitas eſt, & præsumptio ſpiritus.
ze. Verbum iniquum. 4683.
8 A B B A I O.
Pe libro

Eccleſiaſtæ.
Oid neceſſe eſt homini ma-
1 jora ſé quærere, cùm ignoret
quid

ſtulto? & quid pauper, niſi

clic cone
nero dien
Ktempor
terit;Aut
glid poſt
1 elius
Unguenta
lie natiyi
ccmum Iu
CONrii:
Corum act
lifens cos.

Dlior
(lIntiilti
muümns del
uum ubi tri
uhiletitia
Cnipige
eclpl. Q
Adentium
ſed & ho
turbat ſap
corlis illi
tionis,
Matlens ar
W
Gno⸗
ilogri
eſthunce
lior ek a⸗
lagls pr.
Kielt enin
Potetit .
udet ernc
ueroet
Corngere,

Onmis ſar
t, & c
Aante

d 0

lrig

lielte
erran
lanitite,
Prte i)
Dhis,

Npecitin
3, fludhun

0,
Frutrie,

quid conducat ſibi in vita ſua, nu-
mero diérum peregrinationis ſuæ,
& tempore, quod velut umbra præ-
terit Aut quis ei poterit indicare,
uid poſt eum fatúrum ſub ſole
it? elius eſt nomen bonum, quàm
unguenta pretioôſa: & dies mortis
die nativitatis. Mélius eſt ire ad
dJdomum luctus, quam ad domum
convivii: in illa enim finis cun-
Goôrum admonétur hominum, &
vivens cogitgt, quid, futurum ſit.

[Elior eſt ira riſu: quia per
triſtitiam vultus corrigitur
animus delinquentis. Cor ſapienti-
um, ubi triſtitia eſt, & cor ſtatoru
ubi lætitia. Mélius eſt à ſapiénte
corripi, quam ſtultorum adulatione
decipi. Quia ſicut sonitus ſpinarü
ardentium ſub olla, ſic riſus ſtulti:
ſed & hoc vanitas. Calumnia con-
turbat ſapiéntem, & perdet robur
cordis illius. Mélior eſt finis ora-
tionis, quàm principium. Melior eſt
batiens arrogante.
E dicas: Quid putas cauſæ eſt,
quod priora tempora melioôra
fuére, quam nunc ſuntſtulta enim
eſt hujuscémodi interrogatio. Uti-
lior eſt ſapientia cum divitiis, &
magis prodeſt vidéntibus ſolem.
Sicut enim prôtegit ſapientia, ſic
Erptesir pecunia. Hoc autem plus
abet eruditio, & ſapiéntia, quòd
vità tribuunt poſſeſsori ſuo. Con-
sidera opera Dei, quod nemo poſſit
corrigere, quem ille deſpéexerit.

Omnis ſapiéntia à Domino Deo
eſt, & cum illo fuit ſemper, &
eſt ante ævum.

D O MINICATIII.

Incipit liber Sapientiæ.

AXIIigite juſtitiam, qui judicatis
D terram. Sentite de Domino in
bonitate, & in ſimplicitate cordis
quærite illum: quôniam invenitur
Ab his, qui non tentant illum, ap-

. . 4⁵
paret autem eis, qui fidem habent

in illum: pervérſæ enim cogitatio-
nes séparant à Deo, probata autem
virtus corripit inſipientes. Quoô-
niam in malévolam animam non
introibit ſapiêntia, nec habitabit
in corpore subdito peccatis.
In principio Deus antequam
terram faceret, priusquam aby ſſos
conſtitueret,, priusqugm produce-
ret fontes àquarfu: Antequam
montes collocaréêntur, ante omnes
colles generavit me Dominus.
. Quando præparabat cœlos,
aderam , cum eo cuncta compô-
nens. Anteguam.

Piritus enim ſanctus diſciplinæ
effugiet ficum, & àauferet ſe à
cogitatiohibus, quæ ſunt ſine intel-
lectu, & corripietur à ſupervenién-
te ini quitate, Benignus eſt enim
ſpiritus ſapiéntiæ, & non liberabit
maledicum à labiis ſjais; quoniam
renum illius teſtis eſt Deus, & cor-
dis illius ſcrutator eſt verus, &
linguæ ejus auditor. Quoniam Spi-
ritus Domini replévit orbem ter-
rarum: & hoc, quod côntinet
omnia , ſciéêntiam habet vocis.
Propter hoc qui loquitur iniqua „
non poteſt latére, nec prætériet
illum corripiens judicium.
Gyrum cœli circuivi ſola, & in
fluctibus maris ambulavi, in omni
gente, & in omni pôpulo prima-
tum ténui: * superborum & ſub-
limiu colla proôpria virtûte calcavi.
Ego in altiſſimis habito, &
thronus meus in columna nubis.
Ssuperbôrum.

N cogitatiônibus enim impii in-
terrogatio erit: ſermonum au-
tem illius auditio ad Deum véniet,
ad correptionem iniquitatum il-
lius. Quoôniam auris zeli audit om-
nia: & tumultus murmurationum
non abſcondétur. Cuſtodite ergo
vos à murmuratione, quæ nihil
prodeſt, & à detractione parcçite
linguæx, quôniam ſermo obſcùrus
in vacuum non ibit;: os autem,
quog mentitur, occidit qanimam.
Emitte Domine ſapientiam de
ſede magnitudinis tuæ, ut mecum
ſit, & meêcum laboret: Wt ſciam
quid accéptum ſit coram te omni
tempore, „ Da mihi Die sedid
tuarum aſſiſtficem ſapiéntiam. Ut
oria Patri. Ut⸗

476

Ex libro Officiòrum ſancti Ambréͤ-
ſii Epiſcopi.

N Agnus juſtitiæ ſplendor, quæ
Laliis potius nata, quam iibi;
communitatem & focietatem no-
ſtram àdjuyat, excelſitatem tenet,
ut ſuo judicio omnia ſubjécta ha-
beat, opem aliis ferat, pecniam
coônferat, fficia non abnuat;, pe-
ricula ſuscipiat aliéna. Quis non
cuperet hanc virtutis arcem tene-
re, niſi prima avaritia infirmaret,
atque inflecteret tantæ virtutis vi-
gôrem: Etenim dum augére opes,
aggregâare pecunias, occupare ter-
ras poſſeſſionibus cupimus, præ-
ſtare divitiis: juſtitiæ formam ex-
uimus, beneficéntiam commuúnem
amittimus.
Da mihi Dômine sédium tuaâ-
rum aſſiſtricem ſapientiam, & noli
me reprobare à pueris tuis:
Quoniam ſervus tuus ſum ego,
& flius ancillæ tuæ. Mitte il-
lam de ſede magnitúdinis tuæ;, ut
mecum ſit, & mecum laboret.
Quoniam.
Uanta autem juſtitia ſit ; ex
hoc intélligi poteſt, quod nec
Ioéis, nec personisznec temporibus
excipitur, quæ étiam hoôſtibus re-
ſervatur: ut ſi conſtitutus ſit cum
hoſte aut locus, aut dies prælio,
adversus juſtitiam putétur, aut lo-
co prævenire, aut témpore. Intereſt
enim, utrum aliquis pugna aliqua;,
& conlidtu gravi capiatur, an ſupe-
riore gratia, vel aliquo eventu. Si
ergo in bello juſtitia valet, quan-
tò magis in pace ſervanda eſt.
Initium ſapientiæ timor Däii:
Intelléctus bonus omnibus fa-
cientibus eum: laudatio ejus manet
in ſæculum ſœæculi. Diléctio il-
lius cuſtédia legum eſt: quia omnis
ſapientia timor Düi. Intellédtas.

Undaméntum ergo eſt juſtitig
fides. Juſtorum enim corda
meditantur fidem; & qui ſe juſtus
accùſat, juſtitiam ſupra fidem col-
locat. Nam tunc juſtitia ejus ap-
paret, ſi vera fateatur. Denique &
Doôminus per Iſaiam: Ecce, inqui
mitto läpidem in fundament
Sion: id eſt , Chriſtum in fun
méntum Eccléſiæ. Fides enim om
nium Chriſtus: Ecçleſia autem quæ-
dam forma juſtitiæ eſt, commune

jus mnium: in commune orat, in
commune opgratur, in commuúne
tentatur. Dénique qui ſeipſum fibi
abnegat, ipfe juſtus, ipſe dignus
Chriſto eſt. Ideo & Paulus funda-
méntum pôſuit Chriſtum, ut ſu-
pra eum pera juſtitiæ locarémus:
quia fides fundamentum ek.
Verbum iniquum, & dolôſum
longe fac à me Dnie,:; *Divitias
& paupertatem ne déderis mihi;,
ſed tantum victui meo tribue ne-
ceſsaria. Duo rogavi te, ne de-
neges mihi, antequam moriar. Di-
vitias. & loria Patri. Divitias.
Dômine Pater, & Deus vitæ
mexæ, ne derelinquas me in cogi-
tatu maligno: extolléntiam oculo-
rum meorum ne déderis mihi; &
deſidérium malignum averte à me
Däüe: aufér à me concupiscéntiam,:
Et animo irreverenti & infrunt-
to ne tradas me Domine.
Ne derelinquas me Domine, ne
accréſcant ignorantiæ meæx, nec
multiplicéntur delicta mea. Et.
vVII. Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: * Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth: * Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & spiritus Sancktus:
hi tres unum ſunt. Sanctus.
loria Patri. Plena.
F ERIA S PECU N LD A.
De lib. Sapiêntiæ. 9 1. Sab’e
Uſtorum autem animæ in manu
Dei ſunt, & non tanget illos tor-
mentum mortis: Viſi sut oeulis in-
ſipientium mori: & æſtimata eſt
afflictio éxitus illorum: & quod à
nobis eſt iter, exterminium: illi
autem ſunt in pace. Et ſi coram
hominibus tormenta paſſi ſunt,
ſpes illorum immortalitate plena
eſt. In paucis vexati, in multis
bene diſponentur: quoniam Deus
tentavit eos, & invenit illos disg-
nos ſe. Tamquam aurum in for-
nace Pprobavit illos, & quaſi holo-
cauſti hoſtiam agcépit illos, & in
tempore erit reſpéctus illorgni.
Ne derelinquas. 469. Leéei0 i.
Ulgebunt juſti ,„ & tamquam
fcintillæ in arundinéto discur-
rent. judicabunt nationes: & do-
minabuntur populis, & regnabit
Dominus illorum in perpetnum.
Qui conndunt in illo, intelligent

veritätem: & fideles in dileétio-
ne

uoniame

1e 4og lié

Mu pa⸗

(ctender il
In Zelus
nmad ulti
Clet pro th
umet ſeuti
tem: acue
Imcemn, &
1 terruun

UZ ſu
N i
De

Mkiik⸗
1 rir
Ancite etg
Ctſeite zuch
ete aures
titudines,3
tionum.
IInO bote.
Atiſlimo⸗
1
0

eſtra,

ebe f

Onenc
N

wund higen

thum
tentes

Dominet
mer,
med.
nchumk

nckus,

. 2 6 2 * . 14 —„
ne acquiéſcent illi: quoôniam do-
num & pax eſt eléectis ejus. Impii
autem ſecundum cogitave-
runt, correptionem habébunt: qui
neglexérunt juſtum, & à Domino
receſséiunt. Sapiéntiam enim, &
diſciplinam qui abjicit, infelix
eſt: & vacua eſt ſpes illorum, &
labores ſine fructu, & inutilia
opera ecrum.
Magna enim. 469.

u
1

Uſti autem in perpetuumvivent,
& apud Dominum eſt merces
ecôrum, & cogitatio illorum apud
Altiſſimum. Ideò accipient regnum
decoris, & diadema ſpeciei de
manu Domini: quoniam deéxtera
ſua teget eos & brachio ſancto ſuo
deféndet illos. Accipiet .
ram zelus illius, & armabit creatù-
ram ad ultionem inimicôrum. In-
duet pro thorace juſtitiam; & acci-
piet pro galea judicium certum.
Sumet ſcutum inexpugnabile æqui-
tatem: acuet autem duram iram in
lanceam, & pugnabit cum illo or-
bis terrarum contra inſensatos.
. Quæ ſunt. 469.
FE R I A T ERTLIA.
De libro Sapiéntiæ.

MEi* eſt ſapiéntia, quàm vires,
& vir prudens quàm fortis.
Audite ergo reges, & intelligite,
diſcite judices finium terræ. Præ-
bete aures vos, qui continétis mul-
titudines, & placetis vobis in turbis
nationum, quéôniam data eſt à Do-
mino potéſtas vobis, & virtus ab
Altiflimo, qui interrogabit épera
veſtra, & cogitationes ſcrutabitur:
quoniam cùm eſsétis miniſtri regni
illius, non recte judicaâſtis, nec cu-
ſtodiſtis legem juſtitiæ neq; ſecun-
dùm voluntatem Dei ambuläſtis.
Præbe fili. 469.

Orréndè & cito apparrébit yo-
bis, quoniam judicium duriſſi-
mum his, qui præſunt, net. Exiguo
enim conceditur mifericordia; po-
tentes autem poténter tormenta
patientur. Non enim subtrahet
Personam cujusquam Deus, nec
verébitur magnitudinem cujus-
quam: quoniam pusillum & ma-
gnum id fecit, & æ qualiter cura
eit illi de omnibus. Fortioribus
autem fortior inſtat cruciatio.

—.

Initium. 476.

477

D vos ergoReges ſunt hi ſermo-
t diſcati ientia

rint juſta: juſtè, juſti icab
didicerint iſta, inver
ſpondeant. Cone

bitis diſciplinam. Ola
nunquã marceſcit, ſap
vidétur ab his, qui diligüt eã, & in-
venitur ab his, qui quærunt illam.
„Verbum iniquum. 476.
FE R I A A R T A.
De libro Sapiéntiæ.

Gom quidem & ego morfalis ho-
Qmo, similis oͥmnibus, & ex ge-
nere terréni illius, qui prior factus
eſt, & in ventre matris figuratus
ſum caro, decem menſium témpo-
re coagulatus ſum in sanguine, ex
sémine hominis, & delectaménto
ſomni conveniénte. Et ego natus
accépi comúnem aerem, & in ſimi-
liter factã décidi terram, & primã
vocẽ similẽé omnibus emiſi ploräãs.
In involuméntis nutritus ſum, &
curis magnis. Nemo enim ex régi-
bus aliud habuit nativitatis initiü.
Unus ergo introitus eſt omnibus
ad vitam, & similis éxitus.
Dômine Pater. 476.

Ropter hôc opfavi, & datus eſt
mihi ſeſus, & inyocavi, & venit
mn me ſpiritus ſapiéntiæ: & præpo-
ſui illam regnis & sédibus, & divi-
tias nihil eſſe duxi in cõparatiône
illius. Nec comparavi illi lapidem
pretiosü: quoòniam omne aurum in
comparatione illius, aréna eſt exi-
gua, & tamquã lutum æ ſtimabitux
argéntum in cõſpéectu illius. Super
ſalutem & ſpeéciem diléxi illam, &
propéôſui pro luce habére illa: quo-
niä inextinguibile eſt lumen illius.
Magna enim. 469.

V bona pariter cum illa, & innu-
merabilis honéſtas per manus il-
lius, & lætatus ſum in omnibus:
quoniam antecedebat me iſta ſa-
piéntia, & ignorabam, quoniam
horum omnium mater eſt. Quam
ſine nctione didici, & ſine invyidia
communico, & honeſtaten illius
non abicondo. Infinitus enim the-
saurus eſt hominibus: quo qui uſ
ſunt, participes facti ſunt Miei⸗
1*£

. . 4 2
Enérunt autem mihi omnia

4

478 . Iunte;
tiæ Dei, propter disciplinæ dona
commendati.
Quæ ſunt. 469.
F E R I A OQ UINT A.
De libro Sapientiæ.

USSniinum porerit ſcire
consilium Dei: aut quis poôte-
rit cogitare, quid velit Deus? Cogi-
tationes enim mortàlium timidæ,
& incertæ providéntiæ noſtræ. Cor-
pus enim, quod corrumpitur, aggra-
vat animam & terréna inhabitatio
déprimit ſensů multa cogitantem.
Et difficile æſtimamus, quæ in terra
ſunt:; & quæ in proſpéctu ſunt,
invenimus cum labore. Quæ autem
in cœlis süt, quis inveſtigabitèsen-
ſum autem tuum quis ſciet, niſi tu
dederis ſapientiam, & miſeris Spi-
ritum ſanéctum tuum de altiſſimis:
& ſic correctæ ſint sémitæ eorum,
qui ſunt in terris, & quæ tibi pla-
cent, didicerint homines: Nam per
ſapientiam ſanati ſunt quicumque
placuerunt tibi Däae à principio.
In principio. 475.

ReTuüm, qui primus formä-
tus eſt à Deo pater orbis ter-
Zafum, cùm ſolus eſſet creatus, cu-
ſtodivit, & eduxit illum a delicto
ſuo, & dedit illi virtutẽ continendi
omnia. Ab hac ut receſſit injuſtus
in ira ſuazper iräã homicidii fratér-
ni deperiit. Propter qué, cùm aqua
deléret terram, ſanavit iterum ſa-
pientia, per contemptibile lignum
juſtum gubérnans. Hæc & in con-
sénſu nequitiæ, cùm ſe nationes
contuliſſent, ſcivit juſtum, & con-
ſervavit, ſine quæréla Deo, & in filii
miſericôrdia fortem cuſtodivit.
Gyrum cœli. 475.

Rc juſfm a pereùntibus im-
piis liberavit fugiéentem, de-
Tcendente igne in Pentapolim: qui-
bus in teſtimonium nequitiæ fumi-
gabunda conſtat deserta terra, &
incérto témpore fructus habentes
arbores, & incredibilis animæ me-
moria, ſtans figméntum ſalis. Sa-
pPiéntiam enim prætereuntes;, non
tantu in hoc lapſi ſunt, ut ignora-
rent bona, ſed & inſipientiæ ſuæ re-
liquérunt hominibus memoriamyut
in hiszquæ peccaverunt, nec latere
potuiſſet. Sapiéntia autem hoc, qui
se obsérvant, à doloribus liberavit.
Emitte Domine. 475.

F E R I A SEXT A.
De libro Sapiéntiæ.

VAd Autemi ſunt omnes hômi-
nes, in quibus non ſubeſt ſcién-
tia Dei: & de his, quæ videntur
bona, non potuerunt intelligere
eum; qui eſt, neq; opéribus atten-
dentes agnovérunt, quis eſſet arti-
fex: ſed aut ignem, aut ſpiritum,
aut citàtum aerem, aut gyrum
ſtellarum, aut nimiam aquam', aut
ſolem, & lunam, rectores orbis
terrarum deos putaverunt. Quo-
rum ſi ſpécie delectati, deos pu-
taveérunt; ſciant, quanto his do-
minator eôrum ſpecioſior eſt, Spe-
ciéi enim generator hæc oômnia
conſtituit.
Da mihi. 476. „Lectio ii.
Ut ſi virtutem & pra eorum
mirati ſunt, intélligant ab il-
Eis, quôniam qui hæc fecit, for-
tior eſt illis: à magnitudine enim
ſpeciei, & creaturæ cognoſfcibili-
ter pôterit creator hôrum vidéeri.
Sed tamen adhuc in his minor eſt
querela. Et hi enim fortdſſe er-
rant, Deum quæréntes, & volén-
tes invenire. Etenim cum in oôpe-
ribus illis conversentur, inqui-
runt, & perſuaſum habent, quo-
niam bona ſunt, quæ videntur.
Initium. 476. Kie iii
Terùm autem nec his deébet ig-
nôſci. Si enim tantum potuérut
ſcire, ut poſſent æſtimare ſæculum:
quomodo hujus Dôminum non fa-
cilius invenéruntiInfelices autem
ſunt, & inter môrtuos ſpes illorum
eſt, qui appellavérunt deos opera
mänuum hominum, aurum;, & ar-
gentum;, artis inventionem, & ſi-
militúdines animaliü, aut lapidcm
inutilem opus manus antiquæ.
Verbum iniquum. 476.
A B B A T. O.
De libro Sapiéntiæ.

U autem BDeus nôſtei, ſhavis &
Trus es, patiens, & in miſeri-
cordia difponens omnia. Etenim
ſi peccaveérimus, tui ſumus, ſciéntes
magnitudinem tuam, & ſi non pec-
caverimus, ſcimus, quoôniam apud
te ſumus computati. Noſſe enim
te,conſummata juſtitia eſt, & ſcire
juſtitiam, & virtutem tuam, radizx
eit immortalitatis. Lectio ii.
On enim in erroôrem induzxit
nos hominum malæ artis cx-
cozi-⸗

copitätio
ſne fructu
lios colore
Ato dat c⸗
Ane im

tun qnis ſi
lr eü hbon
todem lute
leng fachus
kaucit ſe,
ltus anim

apientia
Unet, & e
encrit, be⸗
00 M.

Inctil

Jech &
Kante eyn
Nlurle gutt.
Anumeravie
Ulltndinem
li gnis
lam Dei,

U inveſt
ſeitz ell
Ildentiæ

le verbum
ilus ill
n pri⸗
rumfaen
lſfitneret
let tontes
ſlonteg col
ollesgene
laui
dekam .

Uend. Ant

Lir ſ
wr adtar
Aleiplina,
ARwenifeſe

lee on

vven
feclt/
idine en
gnoleit⸗

tit

Urun ,K
olen i
aut
ntigu.
76.
0
ntir⸗

Menn e
Ne 1.
.

cogitâtio, nec umbra picùræ labor
ſine fructu, effigies ſculpta per va-
rios colores, cujus aſpéctus inſen-
sato dat cocupiscentiam, & diligit
mrtuæ imaginis effigiem ſine ani-
ma., Malorum amatores, digni ſunt
qui ſpem habeant in talibus , &
qui faciunt illos, & qui diligunt,
& qui colunt.
Ed & figulus molem terrz
premens, laboriosè fingit ad u-
fus noſtros unuquodque vas, & de
eodem luto fingit quæ munda ſun
in uſum vaſa, & ſimiliter quæ his
ſunt contraria:horum autem vaso-
rum qnis ſit uſus, judex eſt figulus.
Et ca labore vano deum fingit de
eodem lutozille qui paulo anté de
terra fa us fuerat, & poſt pusillum
reducit ſe, unde accéptus eſt, repe-
titus animæ debitu quam habebat.

Sapiénhtia climität u plateis : Si
quis diligit ſapiéntiam, ad me de-
clinet, & eam inveniet: & cùm in-
vencrit, beatus erit, ſi tenuerit eâ.
D O M IN IC A I V.

Incipit ſiber Eecleßalkici.

OMni ſapiehtia à Doômino Deo
eſt, & cum illo fuit ſemper, &
eſt ante ævvum. Arénam maris, &
pluviæ guttas, & dies ſæculi quis
dinumeravit:? Altitudinem cœli, &
latitudinem terræ, & profundum
abyfſi quis diménſus eſt: Sapién-
tiam Dei, præcedentem omnia,
quis inveſtigavit? Prior omnium
creatz eſt ſapientia, & intelléctus
prudéntiæ ab ævo. Fons ſapién-
tiæ verbum Dei in excelſis, & in-
gréſſus illius mandata æterna.
g. In principio Deus antequam
ferram faceret, priusquam aby/ ſſos
conſtitueret, priusquam produce-
ret fontes aquaru : & Antequam
montes collocarentur, ante omnes
colles generavict me Dominus.
„ Quando præparabat cœlos,
Aderam, cum eo cuncta compo-
nens. Antequam.

Adix ſapientiæ Cui revelata eſt,
& aſtutias illius quis agnovit:
Diſciplina ſapiétiæ cui revelata eſt,
& manifeſtata: & multiplicationé
ingreiss illius quis intellexit: Unus
eſt altiimus Creater omnipotens,
& Kex potens, & metuendus ni-

mis, ſedens ſuper thronum .
& dôminans Deus. Ipſfe creavit
illam in Spiritu ſancto, & vidit, &
dinumeravit, & menſus eſt. Et
effudit illam ſuper omnia 6pera
fua; & ſuper omnem carnem ſe-
cundim datum ſuum, & præbuit
illam diligéntibus ſe.
Gyrum cœli circuivi ſola,; & in
Auctibus maris ambulavi, in omni
gente, & in omni populo primatũ
tenui : „& Superborum & ſublimi-
um colla propria virtute calcavi.
Ego in altiſſimis habito „ &
Chronus meus in columna nubis.
3uperborum.
Imor Dömini gloria, & glo-
riatio, & lætitia, & corona
ckultationis. Timor Domini de-
lectabit cor: & dabit lætitiam, &
gaudium, & longitudinem diérum-
Timénti Däm benè erit in extré-
mis „ & in die defunctionis ſuæ
benedicétur, Diléctio Dei hono-
rabilis ſapiéntia. Quibus autem
apparÄäerit in viſu, diligunt eam
in viſiõéne; & in agnitioône mag-
nalium ſugrum., Inftium ſapien-
tiæ timor Domini, & cum fidéli-
bus in vulva concreaâtus eſt.
Emitte Domine ſapiéntiam de
ſFede magnitüdinis tuæ, ut mecum
ſit, & mecçum laboret: & Ut ſciam
quid accéptum ſit coram te omni
têmpore. Da mjihi Däe sédium
tuarum aſſiſtricem ſapiéentiam. Ut.
loria Patri. Ut.

Ex lib? Möraltum fancti Gregorii
Papæ.

Unt nonnulß „ qui vitam ſuam
néegligunt , & dum tranſitoria
appetunt, dum æteérna vel non
intélligunt, vel intellécta contem-
nunt, nec doloôrem séntiunt, nec
habére consilium ſciunt: cumque
ſuperna, quæ amisérunt, non con-
siderant,eſſe ſe (heu miſeri!) in
bonis felices putant. Nequaquam
enim ad veritatis lucem;, cui con-
diti füerant, mẽtis oculos érxigunt:
nequaquam ad contemplationem
patriæ æternæ deſidérii aciem ten-
dunt: ſed ſemetipſos in his, ad quæ
proje cti ſunt, deſeréntes;, vice pa-
triæ diligunt exilium, quod patiun-
cur, & in cæcitate, duam tolerant,
quaſi in claritate luminis exultant.
Da mihi Domine sédium tua-
rxum

80 .
rum aſſiſtricem ſapiéntiam, & noli
me reprobare à pueris tuis:
„Quoôniam ſervus tuus ſum ego,
& fllius ancillæ tuæ.
Mitte illam de ſede magnitudi-
His tuæx, ut mecum ſit, & mecum
laboret. uoniam.
T contra, electôrum mentés:,
dum tranſitoria cuncta nulla
éffe conſpiciunt, ad quæ ſint con-
ditæ, exquirunt: cùmque eorum
ſatisfactioni nihil extra Deum suf-
ficit, ipſa inquiſitionis exercitatio-
ne fatigata illorum cogitatio, in
Conditoôris ſui ſpe & contempla-
tiône requieſcit, ſupérnis inteèrſe-
ri civibus appetit: & unusquisque
eorum adhuc in mundo, coôrpore
poſituszmente tamen extra mundu
surgit;: æxrumnam exilii, quam tô-
lerat, deploôrat, & ad ſublimem pa-
triam inceſsantibus ſe amoris ſti-
mulis éexcitat. Cùm ergo dolens
videt, quàm ſit ætérnum, quod pér-
didit, invenit ſalubre consilium,
temporale hoc deſpicere, quod
percúrrit:, & quo magis crescit
consilii ſciéntia, ut peritúra déſe-
rat, eò augétur dolor, quòd nec-
dum ad mansuùúra pertingat.
Initium ſapiéntiæ timor Däi:
Intelledtus bonus omnibus fa-
ciêntibus eum: laudatio ejus ma-
net in ſæculum ſæculi.
Diléctio illius cuſtdia legum
Aſke: quia omnis ſapiéntia timor
Dômini. Intellectus.

Ntuéndum quoqué eſt, quòd
Anullus dolor mentis ſit in actio-
ſie præcipitatiônis. ui enim ſine
consiliis vivunt, qui ſeipſos rerum
evéêntibus præcipites déſerunt,
nullo interim cogitatiéôhnů, dolore
fatigantur. Nam qui ſolérter in
vitæ consilio figit mentem, cautè
ſeſe in omni actione circumſpi-
ciéndo considerat: & ne ex re
quæ agitur, repentinus finis adver-
susque ſurripiat; hunc priùs mol-
liter poôſito pede cogitationis pal-
pat: penſat, ne ab his, quæ agénda
sunt, præpediat formido: ne in
his quæ differénda ſunt, præcipita-
tio impellat: ne prava per concu-
piscéêntiam apérto bello superent:
ne recta per inanem gloriam inſi-
diando ſupplantent.
Verbum iniquum, & doloſum
Wènge fac à me Die: & Divtitias
& paupertatem ne déderis mihi,

ſed tantùm victui meo tribue ne-
ceſsaria. Duo rogavi te, ne dé-
neges milfi, antequam moriar. Di-
vitias. Gloria Patri. Divitias.
Dômine Pater, & Deus vitæ
mex, ne derelinquas me in cogita-
tu maligno: extollentiam oculo-
rum meoôrum ne dederis mihi, &
deſidérium malignum averte à me
Däüe: aufer à me concupiscéntiam:
Et animo irrevereénti & infruni-
to ne tradas me Domine.
Ne derelinquas me Domine, ne
accréſcant ignorantiæ meæ, nec
multiplicéntur delicta mea. Et.

affer ad'alterum: à Sanctus, San-
ctus, Ssanctus, Doôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui
teſtimònium dânt in coœlo, Pater;
Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
lôria Patri. Plena.
PE K I A S E C I N D A.
De libro Eccleſiaſtici.

Ctk ſapiéntiæ, timor Dii,
replens pacem, & ſalutis fru-
ctum: & vidit, & dinumeravit eam:
utraque autem ſunt dona Dei.
Sscientiam & intelléétum pruden-
tiæ ſapientia compartiétur: & glo-
riam tenéntium ſe exaltat. Radix
ſapiéntiæ eſt timere Dominum: &
rami illius longævyi. In thesauris
fapientiæ intelléctus, & ſciéntiæ
religioſitas: execratio autem pec-
catoribus ſapientia.
Ne derelinquas. 469.,
Imor Doômini
tum: nam qui ſine timore eſt,
noh poterit juſtificari: iracuúndia
enim animoſitatis illius ſubyverſio
illius eſt. Usq; in tempus ſuſtinébit
patiens, & poſteà redditio jucundi-
tatis. Bonus ſenſus usque in tempus
abſcôndet verba illius & labia mul-
torum enarrabunt ſenſum illius. In-
thesauris ſapiéntiæ ſignificatio
diſciplinæ ; execratio autem pecca-
tôri, cultura Dei. Fili concupis-
cens ſapiéntiam, cçonserva juſtt⸗
tiam, & Deus præbébit illam tibi.
Magna enim. 469.

„ 4 . . . „. „
Apiéntia enim & disciplina ti-
Imer Domini: & quod benepla-
eitum eſt illi, fides, & manfuetu-

do, & adimplébit thesauros illius.
Ne fis incredibilis timori Domi-
ni,»

Duo Séraphim clamabant

expéllit pecca-

11 ne⸗
Corde. Ne
Heckn ho
Leris in la
le forte e
tue inhon
Deus abſe
Uugoget el
imalig
tuum plen
Qur ſi
TLXI
De!

E ece
ſ in ju
Para anim
Deyrime .
Clnn auren
Meilectu⸗
Ule obdu
HohesbDei
leut crel.
drebe

1

Mne,
fherit
AhineKi
tiam habe
bätur aut
Vero kecel
ligtonis,
libit te,,
Pern in i
s, & in
Inttiun

Ptue
müe
Leſteltatie
timetis D
Unetis 1
Kin oble⸗
Uſericore
llte iflun
eſtta.
Roim
Detavit in
Nuls eni
ug ſen
rtten
1 n

— =

UXI
alici.

he, Pele
Velit Uer
netinlt
iun,
lus ſini

s ſuki⸗

ni: & ne accéſſeris ad illum duplici
corde. Ne fueris hypocrita in con-
ſpéctu hominum, & non ſcandali-
zéris in labiis tuis. Atténde in illis,
ne forté cadas, & addúcas animæ
tuæ inhonorationem, & revélet
Deus abſconſa tua, & in médio ſy-
nagogæ elidat te: quoniam acces-
siſti malignè ad Dominum, & cor

tuum plenum eſt dolo;, & fallacia.

. Quæ ſunt in corde. 469.
FERI A T E K TI A.
De libro Eccleſiaſtici.

Ili accédens ad ſervitutem Dei,
ſta in juſtitia & timore, & præ-
para animam tuam ad tentationé.
Déprime cor tuum, & suſtine: in-
clina aurem tuam, & suſcipe verba
intellectus: & ne feſtines in tém-
pore obductionis. Suſtine ſuſtenta-
tiones Dei: conjungere Deo, & suſti-
ne, ut creſcat in noviſſima vita tua.
Præbe fili. 469.

Mne, quod tibi applicitum
„fuerit, accipe: & in dolore
suſtine; & in humilitate tua patién-
tiam habe: quoniam in igne pro-
batur aurum & argéntů, homines
verô receptibiles in camino humi-
liationis. Crede Deo, & recupe-
rabit te, & dirige viam tuum, &
ſpera in illum. Serva timorem il-
lius, & in illo veterasce.
Initium ſapiéntiæ. 480.

Etuéntes Dôminum ſuſtinéte
VI miſericôrdiam ejus: & non
defle atis ab illo, ne cadatis. Qui
timetis Dominum, crédite illi: &
nõ evacuabitur merces veſtra. Qui
timétis Däüm;, ſperate in illum :
& in oblectationem véniet vobis
miſericordia. Qui timétis Däm, di-
ligite iſlum, & illuminabuùntur cor-
da veſtra. Reſpicite filii natiônes
hôminum; & ſcitote, quia nullus
ſperavit in Dnio, & confuſus eſt.
Quis enim permäanſit in mandatis
ejus, & derelictus eſt: aut quis in-
vocavit eum, & deſpéxit illum?
*. Verbum iniquùm. 480.
F E R I A Q GART A.
De libro Ecclefiaſtici.

Fuii ſapientiæ, Eccléſia juſtôrum:
& natio illorum, obediéntia &
diléctio. Judicium patris audite fi-
lii, & ſic facite, ut ſalvi ſitis; Deus
enim honoravit patrem in filiis, &

vit in filios. Qui diligit Deum, ex-
orabit pro peccatis, & continébit
ſe ab illis, & in oratione dierum
exaudiétur.
Dômine Pater. 480.
T ſicut, qui theſaurizat, ita &
C qui honorificat matrem ſuam.
Qui honoôrat patrem ſuum, jucun-
dabitur in filiis, & in die oratio-⸗
nis ſuæ exaudiétur. Qui honoôrat
patrem ſuum, vita vivet longiére:
& qui obédit patri, refrigerabit
matrem. Qui timet Dominum,
honopat paréêntes, & quaſi domi-
nis sérviet his, qui ſe genuérunt.
Magna enim. 469.

S 48
judicium matris exquirens, firmâ-

N ôpere & ſermone, & omni pa-
tientia honora patrem tuum, ut
Tupervéniat tibi benedictio ab eo,
& benedictio illius in noviſſimo
maneat. Benediétio patris firmat
domos filiorum: maledictio autem
matris eradicat fundaméênta. Ne
gloriéris in contumelia patris tui;
non enim eſt tibi gloria ejus con-
fuſio. Glôria enim hôminis ex ho-
nôre Patris ſui, & dédecus fllii
pater ſine honore.
Quæ ſunt in corde. 469.
FE R I A G UI. N T A.
De libro Eceleſiaſtici.

Ariòr te ne quæsleris, & fortiô-
ra te ne ſcrutâtus fueris: ſed
quæ præcépit tibi Deus, illa côgita
ſemper, & in pluribus opéribus e-
jus ne fùeris curioſus. Non eſt enim
tibi neceſsarium, ea, quæ abſcon-
dita ſunt, vidére oculis tuis. In ſu-
pervacuis rebus noli ſcrutari, mul-
tipliciter, & in pluribus opéribus
ejus non eris curiôſus. Plurima, e-
nim ſuper ſenſum hominum oſtén-
ſa ſunt tibi. Multos quoque ſup-
plantavit ſuſpicio illòrum, & in va-
nitate detinuit ſenſus illorum.
In principio. 479.

Or durum habébit malè in no-
viſſimo: & qui amat periculum,
in illo peribit. Cor ingrediens duas
vias nõô habebit fucceéſſus, & pravus
corde in illis ſcandalizabitur. Cor
hequam gravabitur in doloribus, &
peccator adjiciet ad peccandum.
Synagogæ ſuperbotum non erit Sa-
nitasz;frutex enim peccati radicabi-
tur in illis, & non intelligetur.
N. Gyrum cœli. 479.
H h

4⁸2

Or ſapiéntis intelligitur in ſa-
pientia, & auris bona audiet
cum omni concupiſceêntia ſapien-
tiam. Sapiens cor intelligibile ab-
ſtinébit ſe à peccatis, & in opéri-
bus juſtitiæ ſucceſſus habébit. Ig-

4

nem ardéntem extinguit aqua;,

& eleemoſyna resiſtit peccatis:

& Deus prospéctor eſt ejus ,
qui reddit gratiam; méminit eſus
in poſterum, & in témpore caſus
ſui invéniet firmaméntum.
Emitte Dominé. 479.
F E R I A 8 E X
De libro Eccleſiaſtici.

T A.

Ili eleemôſynam pauperis ne
Fdrfraudes „ & oculos tuos ne
transvertas à pàupexre. Animam
eſurientem ne deſpéxeris, & non

exaſperes pauperem in inopia ſua.

Cor inopis ne afflixeris, & n16 pro-
trahas datum anguſtianti. Rogatio-
nem contribulati ne abjicigs, & no
avértas faciem tuam ab egeno.
Da mihi Dôminęg. 479.

B inope ne avértas culos tuos
Ppropter iram: & non relinquas
quæréntibus tibi retrò maledicere:
malediceêntis enim tibi in amaritù-
dine animæ exaudiétur deprecatio
illius exaudiet autem eum, qui fe-
cit illum. Congregationi paupe-
rum affabilem te facito, & pres-
bytero humilia animam tuam, &
Magnato humilia caput tuum.
Initium. 480.

Eclina pauperi ſine triſtitia
aurem tuam, & redde deébi-
tum tuum; & reſponde illi pacifi-
ca in manſuetudine. Libera eum,
qui injuriam patitur de manu ſu-
Perbi, & non acidè feras in ani
1 , acidè feras in anima

tua. In judicando eſto pupillis
misericors ut pater, & pro viro

matri illorum: & eris tu velut fi-
lius Altifumi obéediens, & miſe-
rébitur tui magis quàam mater.
Verbum iniquum. 480.
S A B B A T O
De libro Eccleſiaſtici.

àa malo. Pro anima tua née con-
fundaris dicere verum. Eit enim
confuſio adducens peccatum, &
eſt confúſio adducens gloriam, &
gratiam. Ne accipias faciem ad-

PFui consérva tempus, & devita

versùs faciem tuam, nec advérsùs
animam tuam mendacium. Ne re-
verearis proximum tuum in caſu
ſuo: hec retineas verbum in tém-
pore ſalutis. Non abſcondas ſa-
pieéntiam tuam in decçore tuo.
N lingua enim ſapiéntia dignéôs-
(citur: & ſenſus; & ſcientia; &
doctrina in verbo ſensati, & fr-
maméentum in opéribus juſtitiæ.
Non contradicas verbo veritatis
ullo modo;: & de mendacio ineru-
ditiònis tuæ confundere. Non
confundaris confitéri peccata tua;
& ne ſubjicias te omni homini pro
peccâto. Noli resiſtere contra fa-
ciem potentis;, nec conéeris con-
tra ictum fluvii.

Ro juſtitia agonizâre pfo âni-
ma tua , & usque ad mortem
certa pro juſtitia, & Deus expug-
nabit pro te inimicos tuos. Noli

citatus eſſe in lingua tua; & inu-
tilis & remiflus in operibus

tuis. Noli eſſe ſicut leo in domo
tua, evertens doméſticos tuos; &
oppritnens ſub'jéctos tibi. Non ſit
porréckta manus tua ad accipien-
dum , & ad dandum collécta.
S A B B A T O.-

48³6.

Obsérva fili præcépta patris tui, &
ne dimittas legem matris tuæ, ſed
liga eam ſemper in corde tuo-

D O M I NI C A Y.

De libro Eccleſiaſtici.

iniquas, & ne dixeris: Eſt mihi
ſufficiens vita; nihil enim proderit
in témpore vindictæ, & obductio-
nis. Ne ſequaris, in fortitudine tua
concupiscêntiam cordis tui, & ne
dixeris: Quomodo poôtui? aut quis
me ſubjicdiet propter facta mea? De-
us enim vindicans vindicabit. Ne
dixenis: Peccavi,& quid mihi aeci-
dit triſte: Altifſimus enim eſt patl-
ens rédditor. De propitiato pecca-
to noli eſte ſine metu, neque adjii-
cias peccaâatum ſuper peccsfumi

Oli atténdere ad poſſeſſiones

Qua

idetam

n illins
Dimn,
Abito en
tepore v.
ingius e
enim pr.
tionis
in omne
omnem
cator pro
Sftun
Kucibus
bente ) &
untenui
Imüücolln
1 0 1
thronne .

perborn

Rto fin
lelitit
KPolegn
ttir
Gendom ,
Cunien
Dond

Nenos,

N tar
Num

in oper

hen

leo ind

nr

05t

tibi.)

1

In principio Deus ântequam
terram faceret, priusquam aby'ſſos
conſtitueret, priusquam produce-
ret fontes aquara : Antequam
montes collocaréêntur, ante omnes
colles generavit me Dominus.
Quando præparabat cœlos,
äderam, cum eo cuncta gompo-
Antequam.
T ne dicas: Miſeratio Domini
„ masgna eſt, multitudinis pecca-
torum meorum miſerebitut. Miſe-
ricordia enim, & ira ab illo cite
proximät, & in peccatores réſpicit
ira illius. Non tardes convérti ad
Düm, & ne differas de die in diem.
Subito enim véniet ira illius, & in
tẽpore vindictæ diſpeêrdet te. Noli
anxius eſſe in divitiis injuſtis: non
enim proderunt tibi in die obdu-
ctionis & vindictæ. Non ventiles te
in omnem ventum, & non eas in
omnem viam. Sic enim omnnis pec-
cator probatur in duplici lingua
k., Gyrum ccœli circuivi ſola, & in
fluctibus maris ambulavi, in omni
gente, & in omni populo prima-
tum ténui: * ůsuperborum & ſub-
limiu colla propria virtúte calcavi.
Ego in altiſſimis habito, &
thronus meus in columna nubis.
Superborum.

Sto firmus in via Dômini, & in
veritate ſenſus tui & ſciéntia,
& proſequatur te verbum pacis &
juſtitiæ. Eſto manſueétus ad au-
diéndum verbum, ut intélligas: &
cum ſapieéntia proferas reſponſum
verum. Si eſt tibi intelléctus: re-
bonde proximo, ſin autem, ſit
manus tua ſuper os tuum, ne ca-
Piaris in verbo indiſciplinato, &
confundaris. Honor & gloria in
ſermone ſensati, lingua vero im-
Prudentis ſubverſio eſt ipſius. Non
appelleris ſusurro, & lingua tua
he capiaris, & confundaris.
Emitte Domine ſapientiam de
ſede magnitudinis tuæ „ut mecum
ſit, & mecum laboret: & Ut ſciam,
quid acceptum ſit coram te omni
tempore. 7 Da mihi Däie sédin
tuarum afſiſtricem ſapiéntiam. Ut.
&loria Patri. Ut.

Sermo §. Ioannis Chrysôſtomi.

JE tardes cenvérti ad Domi-
num, & ne differas de die in

diem: neſcis enim, quid pafitura- ſit
luperventùra dies. Periculum enim
& metus eſt in differéndo; ſalus
verô certa ac ſecura, ſi nulla ſit
dilatio. Virtutem igitur cole; ſic
enimlicet jüvenis moriaris, ſecure
diſceſſeris: quòd ſi ad ſenectutem
perveneris, cum multa facilitate, &
nulla moleſtia, & vita diſcédes: du-
plicẽq; habébis feſtivitaté, & quod
à vitæ malitia abſtinueris, & quòd
virtuté colueris. Ne dicas: Erit tem-
pus, quando convérti licébit, verba
enim hæc Deum valdè exaſperant.
Da mihi Domine sédium tuâ-
rum aſſſtricem ſapientiam, & noli
me reprobare à pueris tuis:
Guoôniam ſervus tuus ſum ego,
& filius ancillæ tuæ.
Mitte illam de ſede magnitũ-
dinis tuæx, ut mecum ſit, & me-
cum laboret. Quoniam.

Ur nàm; cùm ipſe tibi ætérna
ſæcula promiſit, tu in præsén-
ti vita laborare non vis, quæ parva
& momentanea eſt: ſed iic igna-
vus ac diſſolútus agis; quaſi hac
brevioren aliam quamdam inqui-
ras ?à Nonne illæz quotidianæ co-
meſſationes, nonne illæ menſæ .
nonne fcorta illa, nonne theatra il-
la, nonne divitiæ illæ teſtantur in-
explebilem malitiæ concupiscên-
tiam?: Coôgita bene; quòd quôties
ſcortatus ês, toties condemnaſti
teipſum; peccatum enim ita ſe ha-
bet, ut mox atque patratum füe-
kit, ſenténtiam ferat judex.
Initium ſapiéntiæ timor Dnñi:
Intelléectus bonus omnibus fa-
ciéntibus eum: laudatio ejus ma-
net in ſæculum ſæculi.
Diléctio illius cuſtodia legum
eſt: quia omnis ſapientia timor
Domini. Intellectas.

Nebriatus es? ventri indulsiſti?
rapuiſti? siſte jam gradum,
verte te in diverſum : conftere
Deo gratiam;, quod non in mediis
peccatis te abſtulit: ne quære
aliud tibi prorogari tempus, ut
malé operéris. Multi dum malèe
ac vitiosé viverent, subitô perié-
runt, & in mahifeéſtam damnario-
nem abiérunt: time, ne idem tibi
accidat. Sed multis, inquis;, dedit
Deus ſpatium, ut in ultima ſené-
cta confiteréntur. Quid igitur
numq uid & tibi dabicur? fortaſſe
H k z da-⸗

dabit, inquis. Cur dicis,
Contigit aliquôties. Cogita, quod
de anima deliberas : proinde é-
tiam de contrario cogita, & dic:
Quid autem ſi non det? Quid au-
tem ſi det, inquis? Eſto, dat qui-
dem ipſe ; verumtamen hoc illo
cértius & utilius.
Verbum iniquum, & dolôſum
longe fac à me Dne,: * Divitias

7

4 . . .
& paupertätem ne déderis mihi,

4

7

ſed tantum victui meo tribue ne-
ceſsaria. Duo rogavi te, ne dé-
neges mihi, antequam moriar. Di-
vitias. G loria Patri. Divitias.
8 Dômine Pater, & Deus vitæ
mexæ, ne derelinquas me in cogi-
tatu maligno: extolléntiam oculoô-
rum meôrum ne déderis mihi,; &
deſidérium malignum avérte à me
Däüeaufer à me concupiscentiam;:
½ Et animo irreverénti & infruni-
to ne tradas me Domine.
Ne derelinquas me Domine;, ne
accréſcant ignorantiæ meæx, nec
multiplicéntur delidta mea. Et.
Duo Séraphim clamâbant
alter ad àalterum: „ Sanctus, San-
Gus,»Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth : Plena eſt omnis terra
gloôria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in coœlo; Pater,
Verbum, & spiritus Sanctus: &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
Gloôria Patri. Plena.
F E R I A S E C U N D A.
De libro Eccleſiaſtici.

Oli facere mala, & non te ap-
prehéndent. Discéde ab ini-
quo, & déficient mala abs te. Fi-
li , non sémines mala in ſulçis
injuſtitiæ, & non metes ea in sep-
tuplum. Noli quærere à Domino
ducatum, neque à Rege cathedram
honôris. Non te juſtifices ante
Deum, quôniam agnitor cordis
ipſe eſt: & penes Regem noli vel-
le vidéri sapiens.
. Ne derelinquas. 469.

Oli quærere fieri judex, niſi
N valeas virtüte irrumpere ini-
quitàtes:, ne forté extiméſcas fa-

ciem poténtis, & ponas ſcandalum
in æquitate tua. Non pecces in

multitudinem civitatis, nec teim-
mittas in pôpulum;, neque Aliges

fortâſſe ? eleeméſynam ne defſpicias.

Magna enim. 469.

F E dicasiin multitúdine muúne-
rum meôrum reſpiciet Deus,;
& offerénte me Deo altiſſimo, mu-
nera mea ſuscipiet. Non irrideas
hominem in amaritúdine animæ,
eſt enim qui humiliat, & exaltat,
circumſpéctor Deus. Noli arare
mendacium adversus fratrem tun.,
neque in amicum ſimiliter facias.
Noli velle mentiri omne menda-
cium, aſſiduitas enim illius non
eſt bona. Noli verbôſus eſſe in
multitudine Presbyterôrum, & non
iteres verbum in oratione tua.
Quæ ſunt in corde. 469.
F E R A T E K T IA.
De libro Eccleſiaſtici.
Udex säpiens judicabit poôpulum
JGan „& principatus ſensati ſta-
bilis erit. Secundum jùdicem poô-
puli, ſic & miniſtri ejus: & qualis
rector eſt civitatis, tales & in abi-
tantes in ea. Rex insipiens per-
det populum ſuum, & civitates in-
habitabuntur per ſenſum poténtiũ.
In manu Dei potéſtas terræ, & uti-
lem rectoôrem ſuſcitabit in tempus
ſuper illam. In manu Dei proſpé-
ritas hominis, & ſuper faciem ſcri-
bæ imponet honôrem ſuum.
Præbe fili. 469. „ 0
Mnis injùriæ proximi ne me-
mineris, & nihil agaszin opé-
ribus injuriæ. Odibilis coram Deo
eſt, & hominibus ſupérbia, & exe-
crabilis omnis iniquitas Gentium.
Regnum à gente in gentem trans-
fértur propter injuſtitias, & inju-
rias, & contumélias, & diverſos
dolos. Avaro autem nihil eſt ſce-
leſtius. Quid ſupérbit terra, & ci-
nis: nihil eſt iniquius, quâm a-
mare pecuniam. Hic cnim & Aäani-
mam ſuam venalem habet, quônia
in vita ſua projécit intima ſua.
Initium. 483. Lectio
W Mnis potentatus brevis vita-
Languor prolixior gravat mé-
dicum. Brevem languçrem præci-
dit médicus; ſic & Rex hodie eſt,
& cras moriétur. Cum enim mo-
riétur homo, hæreditabit ſerpén-
tes, & béſtias, & vermes. Initium
ſuperbiæx hominis, apoftatare. 4

duplicig peccata, nec enim in uno
eris imunis. Noli eſſe puſillanimis
in animo tuo: exorare; & facere

Deo, quoniam ab co, qui fecit
illum, receflit cor ejus: quoniam
initium omnis peccati eſt ſuper.
ia

binnqni
tur male
knem.
minus ce
ſtrurit ee
Verbu
HERI
De

Uite
tlt 4
ſelit ſupe
Dondus
fiorl le⸗
te ne zoc
nicibit e⸗
enin ſe e
Diyes in,
Der auten
lb fueri⸗
ubueris

les (n

lit te &
Domi⸗
Umil

vocitus
hoe enin
iprobos
le longe!
Vionem.
Auicumi

ni llins.
titihit te,
le ge able⸗

illins con

bacet de

Verlione

Maxn
Aye!
auct

.

Il guaſ

nn

1moe il
I
homo
ſimile
N homo

(Kornunicel

le pecczte
Eccat
CNtio ſang
ue ars

.
⸗

De
Eütus
Dredo⸗

cins

line n
ciet Den,
imon

jone tun⸗

ETI

1.

4

bia: qui tenuerit illam, adimplébi-
tur maledictis, & ſubvértet eum in
finem. Proptereà exhonoravit Do-
minus convéntus malôérum, & de-
ſtrùxit eos usque in finem.
Ze. Verbum iniquum. 484.
EFERI A, Q. II & K T A.
De libro Eccleſiaſtici.

Oi tetigerit picem, inquinàbi-
tur ab ea, & qui communica-
verit ſuperbo, induet ſupérbiam.
Pondus ſuper ſe tollet, qui hone-
iori ſe commuúnicat. Et ditioôri
te ne socius fueris. Quid commu-
nicabit cacabus ad ollam; quando
enim ſe colliſerint, confringétur.
Dives injuſtè egit, & fremet, pau-
per autem læſus tacebit. Si largi-
tus fueris, aſsúmet te, & ſi non
habúeris, derelinquet te. Si ha-
es, convyiyet tecum, & evacua-
bit te, & ipſe non dolebit ſuꝑper te,
Domine Pater. 484.
Umiliare Deo, & expécta ma-
E nus ejus. Atténde, ne ſeductus
in ſtultitiam humiliéris. Noli eſſe
humilis in ſapiéntia tua, ne humi-
liatus in ſtultitiam ſeducàris. Ad-
vocaàtus à potentiore discéde; ex
hoc enim magis te advocabit. Ne
improbus ſis, ne impingaris; &
ne longè ſis ab e, ne eas in obli-
vionem. Ne retineas ex æquo lo-
qui cum illo, ne credas multis ver-
bis illius. Ex multa enim loquéla
tẽtabit te, & ſubridẽs interrogabit
te de abſcõôditis tuis. Imittis anim-
illius conſervabit verba tua: & non
parcet de malitia, & de vinculis.
Magna enim. 469.
Ave tibi, & attende diligénter
auditui tuo, quòniam cum ſub-
Verſiòne tua ambulas. Audiẽs verò
illa quaſi in ſomnis vide, & vigila-
bis. Omni vita tua dilige Deum, &
invoca illum in ſalúte tua. Omne
animal diligit ſimile ſibi, ſic & om-
nis homo proximũ ſibi. Omnis caro
ad ſimile ſibi conjungétur, & om-
nis homo ſimili fui ſociabitur. Si
comunicabit lups agno aliquando,
ſic peccator juſto. Quæ communi-
catio ſancto homini ad canemiaut
quæ pars diviti ad pauperem?
Quæ ſunt. 469.
F E R I A Q△ I I. N T. A.
De libro Eccleſiaſtici.

Eâtus vir „ qui non eſt lapſus
Dverbo ex ore ſuo; & non e

8
ſtimulàtus in triſtitia delicti kelix,
qui non habuit animi ſui triſtitiã,
& non éxcidit à ſpe ſua. Viro cupi-
do & tenaci ſine ratione eſt ſub-
ſtantia, & hômini livido ad quid
aurum:? Qui acèrvat ex animo ſuo
injuſtè, aliis congregat, & in bonis
illius alius luxuriabitur. Qui ſibi
nequam eſt, cui alii bonus erit? &
non jucundabitur in bonis ſuis.
In principio. 483.
Ui ſibi invidet, nihil eſt illo
Nnéquius, & hæc redditio eſt
malitiæ illius: & ſi bene fécçerit;,
ignoranter, & non volens facit»
& in noviſſimo maniféſtat mali-
tiam ſuam. Nequam eſt ôculus Ii-
vidi, & avertens faciem ſuam, &
deſpiciens animam ſuam. Inſatia-
bilis oculus cuüpidi in parte iniqui-
tatis: non ſatiabitur, donec consuú-
mat arefaciens animam ſuam. O-
culus malus ad mala, & non ſatia-
bitur pane, ſed indigens, & in tri-
ſtitia erit ſuper menſam ſuam.
Gyrum cœli. 483. 1
Ili'ſi habes, bénefac tecum, &
Deo dignas oblatioônes offer.
Memor eſto, quoniam mors non
tardat, & teſtaméntum inferorum,
quia demonſtratum eſt tibi, teſta-
mentum enim hujus mundi morte
moriétur. Ante mortem bénefac
amico tuo, & ſecúndum vires tuas
expoôrrigens da pauperi. Non de-
fraudéris a die bono, & particula
boni doni non te prætéreat. Non-
ne aliis relinques dolores & labô-
res tuos in diviſione ſortis? Da;»
& accipe, & juſtifica animam tuam.
Ante obitum tuum operare juſti-
tiam, quoniam non eſt apud infe-
ros invenire cibum.
Emitte Domine. 483.
F E R I A- S EX T A-.
De libro Eccleſiaſtici.

Ili peccaſtinon adjicias iterum:
EF ſed & de priſtinis deprecare, ut
tibi dimittantur. Quaſi à, facie
colubri, fuge peccata, & ſi accéſſeris
ad illa, ſuscipient te. Dentes leòô-
nis, dentes ejus, interficientes
animas hominum. Quaſi rhom-
phæa bis acuta omnis iniquitas,
plagæ illius non eſt sanitas. Objur-
gatio, & injuriæ annullabunt ſub-
KRHantiam, & domus, quæ nimis lo-

cuples eſt, annullabitur ſupeérbia:
ſic ſubſtantia ſupeérbi eradicabitur.
Da mihi Domine. 483.
H h 3 I

48⁸6⁶

Eprecâtio pauperis ex ore us-
que ad aures ejus pervéniet,
& judicium feſtinato adveéniet illi.
Qui odit correptionem, veſtigiur
eſt peccatoris: & qui timet Deum,
convertétur ad cor ſuum. Notus à
longe potens lingua audaci: &
ſensatus ſcit labi ſe ab ipſo. Qui
ædificat domum ſuam impéndiis
aliénis, quaſi qui colligit lapides
ſuos in hyeme. Stùppa collécta
ſynagoga peccantium, & conſum-
matio illorum flamma ignis.
Initium. 383.
Ia peccantium complanata la-
pidibus, & in fine illorum in-
feri, & tenebræ, & pœn. Qui cu-
ſtodit juſtitiam, continebit ſenſum
ejus. Conſummacio timoris Dei,
ſapiéntia, & ſenſus. Non erudiétur,
qui non eſt sapiens in bono. Eſt
autem ſapientia, quæ abundat in
malo; & nò eſt ſenſus, ubi eſt ama-
ritudo. Scientia ſapiéntis tamquam
inundatio abundabit, & consdinm
illius ſicut fons vitæ permanet.
. Verbum iniquum. 4 4.
S A B B A T O.
De libro Eccleſiaſtici.

REootem te poſuérunt? noli ex-
tolli: eſtô in illis quaſi unu
ex ipſis. Curam illorum habe, & ſic
conside, & omni cura tua explicita
recùmbe, ut læteris propter illos-
& ornaméentum gratiæ abcipias co-
ronam, & dignationem conſequaris
Ccorrogationis. Loquere major na-
tu; decet enim te primum verbum
diligenti ſcientia, & non impédias
muſicam.
P. Y Bi auditus non eſt, non effun-
EL das ſermonem, & importune
noli extolli in ſapiéentia tua. Geêm-
mula carbunculi in ornamento au-
ri: & comparatio muſicorum in
convivio vini, sicut in fabricatione
auri ſignum eſt ſmaragdi, ſic nume-
rus muſicorum in jücundo, & mo-
derato vino. Audi tacens, & pro re-
veréntia accedet tibi bona gratia.
Adolescens l16quere in tua cauſa
vix. Si bis in errôgatus fueris,
kabeat caput reſponſum tuum.

N multis eſto quaſi inſcius, &
audi tacens Gmul & quærens. In
medio magnhatrum no præsùúmas,
& ubi ſunt ſenes, non multum lo-
duaris. Ante srändinem præibit

corrufcàtio, & ante verecúndiam
præibit gratia, & pro reveréntia

accédet tibi bona gratia. Et hora
ſurgendi non te trices: præcurre
autém prior in domum tuam,
illic avocare: & illic lude, & age
conceptiones tuas, & non in de-
lictis, & verbo ſuperbo. Et ſuper
his omnibus benedicito Däm, qui
fecit te, & inebriantem te ab om-
nibus bonis ſuis.
S A B B A T O.

Cùm audifſet ob nuntiôrum ver-
ba, ſuſtinpit patiénter, & ait: Si
bona ſuscepimus de manu Dni,
mala autem quare non ſuſtineâ-
mus In omnibus his non peccavit
Job labiis ſuis, neque ſtultum ali-
quid contra Deum locutus eſt.
D O M INICA I.

Incipit liber Job. Ledtie i. c. 1
Ir erat in terra Hus, noômine
Job, & erat vir ille ſimplex, &
rectus, ac timens Deum, & fecé-
dens à malo. Natique ſunt ei ſep-
tem filii, & tres filiæ. Et fuit
poſséitio ejus ſeptem millia o-
vium „& tria millia camelorum,
quingénta quoque juga boum, &
quingentæ aſinæ, ac familia mul-
ta nimis: eratque vir ille inagnus
inter omnes Orientales.
Si bona ſuscépimus de manu
Bei, mala autem quare non fſuſti-
neamuùs? à& Däüs dedit, Düs abſtu-
lic ſicut Dño placuit, ita factum eſt⸗
ſit nomen Domini benedictum.
Nudus egreéſſus ſum de ütero
matris meæx, & nudus revertar il⸗
luc. Dominus. Ledio ii
T ibant filii ejus, & faciebant
convivium per domos, unus-
quisque in die ſuo. Et mittentes
vocabant tres ſorores ſuas, ut co-
méderent, & biberent cum eis.
Cumque in orbem transiſſent dies
convivii, mittebat ad eos Job, &
fanctiſicabat illos, conſurgensque
dilúculo offerébat holocauſta pro
singulis. Dicébat enim: Ne forté
peccaverint filii mei, & benedixe-
rint Deo in cordibus fuis. Sic fa-
ciébat Job cunctis diéebus.
Antequam comedàm, ſuſpiro,
& tamquam inundantes aquæ; fic
rugitus meus: quia timor,; duem
timébam ; evénit mihi, & quod
S vVe⸗

R
quaſit

Ferebar
inhon.
Et ve
Lece
ne, &
celserun
Uae
ſen
eNam I
etiam Sa
Unde ve
At: Cire
Hri eam
cum: )
wum mer
ullis in
Gdendàm
Met Dev-
1 dom
ubſtant

Ain fi

A
Veritatis
compon-
amicum
10
non ihv
litaten
loria

kx libro

verébar, àccidit: nonne diſſimulà-

vi? nonne silui: nonne quievi?
Et venit ſuper me indignatio.
Ecce non eſt auxilium mihi in
me, & necefſsarii quoque mei re-
ceſsérunt à me. Et.
Uadam autem die, cum veniſ-
ſent Filii Dei, ut aſsiſterent
cöfam Domino, affuit inter eos
Etiam Satan. Cui dixit Dominus:
Unde venis? Qui reſpondens,
ait: Circuivi terram, & perambu-
lavi eam. Dixitque Dominus ad
eum: Numquid conſideräfti ſer-
vum meum Job, quòd non ſit ei
ſimilis in terra, homo ſimplex &
rectus, ac timens Deum, & recé-
dens à malo: cui reſpondens Sa-
tan, ait: Numquid Job fruſtrà ti-
met Deum: nonne tu vallaſti eum,
ac domum ejus „ universamque
ſubſtantiam per circuitum;: operi-
bus manuum ejus benedixiſti, &
Poſséſſio ejus crevit in terra? Sed
extende paululum manum tuam,
& tange cuncta, quæ poſſidet, ni-
ſi in faciem benedixerit tibi.
Quare detraxiſtis ſermonibus-
Veritatis: ad increpandum yVerba
componitis, & ſubvertere nitimini
amicum veſtrum? % Verumtamen
quæ cogitàſtis, expléte.
uod juſtum eſt, judicate: &
non inhveniétis in lingua mea ini-
quitatem. Verumtamen.
lôria Patri. Verúmtamen.

Ex libro Moral. S. Sregorli Papæ.

Setrituna ſacra mentis &οis
quaſi quoddam ſpéculum oppo-
mitur, ut interna noſtra facies in
aipſa videatur. Ibi étenim fœda, ibi
Pulchra noſtra cognoscimus: ibi
Sentimus, quantum proficimus, ibi
à profectu quàm longé diſtamus.
Narrat autem geſta Sanéorum, &
ad imitationem corda prôvocçat in-
firmorum; dumque illorum victri-
cia facta commemorat, contra vi-
tiôrum prælia debilia noſtra con-
firmat; nitque verbis illius;, ut eo
mens minus inter certamina trépi-
det, quo antè ſe pôſitos tot viro-
rum fortium triumphos videt.
Induta eſt caro mea putredine,
& sordibus pùlveris cutis mea aru-
it, & contracta eſt: 3 Meménto
mei Dne, quoniam ventus eſt vita
méèea. Dies mei velociùs tran-
fiérunt, quam à texénte tela ſucci-

tuus Domine;
H

l 4⁸7
ditur, & consumpti ſunt absque
ulla ſpe. Meménto.

Onnumquam veròènon ſolum
nobis eorum virtutes aſſerit,
ſed étiam caſus innotéscit: ut, &
in vicoria fortium, quod imitan-
do arripere, & rurſum videamus
in lapſibus, quid debeçâmus timée-
re. Ecce enim Job deſcribitur ten-
tatione auctus, ſed David tenta-
tione proſtratus: ut & majorum
virtus ſpem noſtram foveat, & ma-
jorum cçaſus ad cautélam nos hu-
militatis accingat: quatenus dum
illa gaudéntes sublevant, iſta me-
tuentes premant, & audiéntis àni-
mus illinc ſpei fiducia, hinc hu-
militate timoris eruditus, nec,te-
meritate ſuperbiat, quia formidi-
ne prémitur, nec preſſus timore
deſperet ,„quia ad ſpei fiduciam
virtutis exémplo roboratur.
Paucitas diérũ meorum finietur
revi: dimitte me Domine;, ut
plangam paululü dolorem meum;,
Antequä vadam ad terram tene-
brôſam, & opértam mortis caligine.
Manus tuæ Däüe fecérunt me,
& plasmavérunt me totum in cir-
cuitu, & ſic repéntè præcipitas
me? Antequam.

Ir erat in terra Hus, néômine
Job. Idcircò ſanctus vir ubi
habitaverit, dicitur, ut ejus me-
ritum virtutis ‚exprimatur. Hus
namque quis nésciat, quod ſit in
terra Gentilium? Gentilitas autem
eô obligata vitiis éxtitit; quo cog-
nitionem ſui conditôris ignoravit.
Dicatur itaque, ubi habitaveritiut
hoc ejus landibus proficiat; quod
bonus inter malos fuit. Neque
enim valdè laudabile eſt, bonum
eſſe cum bonis, ſed bonum eſſe
cum malis. Sicut enim gravioris
culpæ eſt, inter bonos bonum non
eſſe, jta immenſi eſt præconii, bo-
num etiam inter malos extitiſſe.
u. Non abſcondas me Dne a facie
tua; manum tuam longe fac à me:
½ Et formido tua non me terreat.:
Coôrripe me Domine in miſeri-
Eòôrdia, non in furére tuo; ne for-
tè ad nihilum rédigas me. Et.
l1ôria Patri. Et. .
Quis mihi tribuat, ut in
Mferno protegas me, & abſcon-
das me, donec pertranicat fuxror
niſi tu, qui ſolus
h 4 Ees

88
es Deus 2 Et conſtituas mihi
tempus in quo recordéris mei.
Fy. Numquid ſicut dies hominis,
dies tui, ut quæras ini quitatem
meam, cùm ſit nemo, qui de ma-
nu tua poſſit eruere: Et.
Duo Séraphim clamabant
alter ad altérum: * Sanctus, San-
Kus, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth: * Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & Spiritus Sanktus : &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
Gloria Patri. Plena.

YERIA SECNND A.
De libro Job.
Cut autem quadam die filii &
filiæ ejus coméêderent, & bibe-
rent yinum in domo fratris ſui pri-
mogeniti, nuntius venit ad Job,
qui diceret: Boves arabant, & aſi-
næ paſcebantur juxta eos, & irrué-
runt Sabæi, tuleruntque omnia,
& pueros percuſserunt gladio, &
gvaſi ego solus, ut nuntiarem ti-
bi. Cuùmque adhuc ille loqueré-
tur., vVenit alter, & dixit: Ignis
Dei cecidit & cœlo, & tactas oyes
pueroòsque consumpſit, & effügi
ego ſolúùs, ut nuntiarem tibi.
E. Verſa eſt in luctü cithara mea, &
Organum meum in vocẽe flentium:
Parce mihi Dñe, nihil enim ſunt
dies mei. Cutis mea denigrata
eſt ſuper me, & oſſa meg arue-
runt. Parce.
Ed & illo adhuc loquénte, ve-
nit alius, & dixit: Chaldæi fe-
cêerunt tres turmas, & invasérunt
camélos, & tulérunt eos, nec non
&α pueros percuſsérunt gladio, &
ego fugi solus; ut nuntiarem tibi.
Adhuc loquebatur ille, & ecce
Aälius intravit, & dixit: Filiis tuis
filiabus vescéntibus, & bibéen-
tibus vinum in domo fratris ſui
primogéniti, repénte ventus véhe-
mens irruit a regiône deséerti, &
concuſſit quatuor angulos domus,
quæ corruens oppréſſerit liberos
tuos; & moôrtui ſunt , & effugi
rgo ſolus, ut nuntiarem tibi.
Utinam appenderentur peccata
mea, quibus iram méerui: * Et
galamitas quam patior, in ſtatéra.
Quaſi aréna maris hæc grävior
Apparéret, unde & verba mea do-
ore ſunt plena. Et calamitas.

2

Unc ſurrexit Job, & ſcidit ve-
ſtiméenta ſua, & tonſo capite
coôrruens in terram, adoravit, &
dixit: Nudus egreſſus ſum de utero
matris meæx, & nudus revértar il-
luc. Dôminus dedit, Dominus ab-
ſtulit O ſicut Domino placuit, ita
factum eſt: ſit nomen Domini bene-
dictum. In omnibus his non pec-
cavit Job labiis ſuis, neque ſtul-
tum quid contra Deum locutus eſt.
Quare detraxiſtis ſermonibus
veritatis: ad increpandum verba
componitis, & ſubvertere nitimi-
ni amicum veſtrum? * Verumta-
men quæ cogitaſtis, expléte.
Quod juſtum eſt, judicate, &
non inveniétis in lingua mea ini-
quitatem. Verumtamen.
loria Patri. Verùmtamen.
F E RI A T E K T I A-.
De libro Job.

Actum eſt autem, cùm quadam
F die veniſſent filii Dei;, & ſta-
rent coram Domino, veniſſet quo-
que Satan inter eos, & ſtaret in
conſpeéctu ejus, ut diceret Doôminus
ad Satan: Unde venis? Qui reſpon-
dens, ait: Circuivi terram, & per-
ambulavi eam. Et dixit Dominus
ad Satan: Numquid conſideraſti
ſervum meum Job, quòd non ſit ei
similis in terra, vir ſimplex, & re-
ctus, ac timens Deum, & receèdens
à malo, & adhuc rétinens innocen-
tiam? Tu autem comoviſti me ad-
vérsùs eum, ut affligerem eum fru-
ſtra. Cui reſpondens Satan, ait:
Pellem pro pelle, & cuncta quæ ha-
bet homo, dabit pro anima ſua:
aliôquin mitte manum tuã, & tan-
ge os ejus, & carnem, & tunc vide-
bis, quòd in faciem benedicat tibi.
Induta eſt caro mea putrédine,
& séordibs pulveris cutis mea aruit;
& contracta eſt: *ι. Meménto mei
Dñe, quoniam ventus eſt vita mea.

. 7
Dies mei velocius tranſiérunt,
quâm à texente tela ſucciditur, &
consumpti ſunt absque ulla ſpe.

Meménto.

Ixit ergo Dôminus ad Satan:
Ecce in manu tua eſt: verum-
tamen animam illius ſerva. Egreſ-
ſus igitur Satan à facie Dni, per-
cùſſit ob ulcere peéſſimo; à planta
pedis usque ad verticem ejus, dqui
teſta saniem radébat, feden⸗ in

ſerguilini
ſu: Adhu
daitate tua:)
(ui ait ad
Dblieribus
Apimus de
non ſugcip⸗
Non peccay
Maucitas
tur brefi,
lingi panl
Antequi
Droſam, &
Manus
& phammwe
cuitu, &
ne! Antee

omne ma
enerunt
az Then
1, & 0
erant en
Vltarent e
Cumgue ele
i non ce
damant
vkinahe
Caput ſuum
cum eo in
eptem nos
Atur ei ve
6oloren el
Non abl
tua: mannn
Etfonmi
(Cortipe
UI, non
nlhilum
Orin dar
1XI

.
Citur aua

8
es honn
kee

fihte
nlci
oruit,

Imn cenen

ſterquilinio. Dixit autem illi uxor
ſua: Adhuc tu permanes in ſimpli-
citate tua? Benedic Deo, & môrere.
Qui ait ad illã: Quaſi una de ſtultis
muliéribus locuta es. Si bona ſuſ-
cépimus de manu Dei,mala quare
non ſuscipiämus? In omnibus his
non peccavit Job labiis ſuis. ,
Paucitas diérum meôrum finié-
tur brevi, dimitte me Domine, ut
plangä paululum dolorem meum,
* Antequä vadam ad terram tene-
broſam, & opértä mortis caligine.
Manus tuæ Dñe fecérunt me:
& plasmavérunt me totum in cir-
cuitu, & ſic repéntè præcipitas
me: Antequam.

Gitur audiéntes tres amici Job,
omne malum, quod accidiſſet ei,
venerunt ſinguli de loco ſuo, Eli-
phaz Themanites, & Baldad Suhi-
tes, & Sophar Naamathites. Con-
dixerant enim, ut pariter venientes
viſitarent eum, & conſolarentur.
Cumque elevaſſent procul oculos
uos, non cognovérunt eum, & ex-
clamantes ploravérunt, ſciſſisque
véſtibus ſparsérunt pulverem ſuper
caput ſuum in cœlum. Et ſedérunt
cum eo in terra ſeptem diébus, &
ſeptem noctibus, & nemo loque-
batur ei verbum, vidébant enim
dolorem eſſe veheméntem.
„. Non abſcondas me Dñe à facie
tua: manum tuam longé fac à me:
Et formido tua non me teéerreat.
7. Corripe me Düe in miſericor-
dia „non in furore tuo, ne fortè
ad nihilum redigas me. Et.
loria Patri. Et.
F E RI A QUART A.
De libro Job., .
Pgi hæsg apéruit job os ſuum, &
maledixit diéi ſuo, & locutus
eſt: Péreat dies, in qua natus ſum,
Qnox, in qua dictum eſt: Con-
céptus eſt homo. Dies ille vertatur
in ténebras: non requirat eum
Deus deſuper, & non illuſtrétur
lumine. Obſcurent eum ténebræ, &
umbra mortis; occupet eum cali-
go; & involvâtur amaritudine.
g. Quis mihi tribuat, ut in inféêrno
Proôtegas me, & abſcondas me, do-
necç pertranſeat furor tuus Die,
niſi tu, qui ſolus es Deus? & Et
conſtituas mihi tempus, in quo re-
cordéris mei. Numquid ſicut
dies hominis, dies tui, ut quæras
iniquitatem meam cum ſit nemo,

4⁸9
2 Ef.
Octem illam tenebréôſus turbo
XNpofſſideat: non computegtur in
diebus anni, nec numerétur in
ménſibus. Sit nox illa ſolitaâria „
nec laude digna: maledicant ei»
qui maledicunt diéi, qui parati
sunt ſuscitare Leviathan. Obtene-
bréntur ſtellæ caligine ejus: expé-
et lucem, & non videat, nec or-
tum ſurgentis auroræ, quia nö con-
cluſit oôſtia ventris, qui portavit me
nec àbſtulit mala ab ôculis meis.
Utinam appenderentur peccata
mea, quibus iram mérui : Et
calamitas quam patior in ſtatéra.
Y. Quaſi arena maris hæc gravior
appareret, unde & verba mea do-
lore ſunt plena. Et.
Uare non in vulva moôortuus
ſum, egréſſus ex utero non
ſtatim périi? Quare excéptus géni-
bus? cur lactatus ubéribus? Nunc
enim dormiens ſiléerem, & ſomno
meo requiescerem cum Régibus
& consulibus terræ, qui ædificant
ſibi ſolitudines: aut cum princi-
pibus, qui poôſſident aurum, & re-
plent domos ſuas argénto: aut ſi-
cut abortivum abſconditum non
ſubsiſterem, vel qui concêèpti non
vidérunt lucem. .
Quare detraxiſtis ſermônibus
veritatis: ad increpändum verba
compônitis, & ſubvertere nitimini
amicum veſtrum ? Veruùmta-
men quæ cogitaſtis, expléte.
Quod juſtum eſt, judicate: &
non inveniétis in lingua mea ini-
quitatem. Veruùmtamen.
loria Patri. Veruùmtamen.
F E. R I A QUI N T A.
De libro Job. . j
Eſpondens autem Eliphaz The-
R'mnites : dixit: Si corperimus
loqui tibi, forſitan moléſtè acci-
pies : ſed concéptum ſermonem
tenére quis péôterit? Ecce docuiſti
multos, & manus laſſas robora-
ſti: vacillantes confirmavérunt
ſermônes tui,; & génua treméntia
confortaſti. Nunc autem venit ſu-
per te plaga, & defeciſti: tétigit
te, & conturbatus es. UÜbi eſt ti-
mor tuus fortitudo tua, patieéntia
tua, & perféctio viarum tuarum?
Ssi bona ſuscépimus de mana
Dei, mala autem quare non fſuſti-
neamus? Dominus dedit, Dô-
minus abſtulit: ſicut Doômino pla-
H h 5 euit;

qui de manu tua poſſit erùere

90
cuft ,ita factum eſt: ſit nomen
Dômini benedictum. Nudus
egréſſus ſum de utero matris meæ,
& nudus revértar illuc. Dominus.

Ecordare, obſecro te, quis um-
quä innocens périit? aut quan-
do redti deleti ſunt? quin potius
vidi, eos, qui operantur ini quitate,
& séminant dolores „ & metunt
cos, flante Deo periiſſe, & ſpiritu
iræ ejus eſſe conſumptos. Rugitus
leonis, & vox leæxnæ, & dentes ca-
tulôrum leonum contriti ſunt. Ti-
gris périit, eo quod noô habéret præ-
dam, & catuli leonis diſſipati ſunt.
Antequam comedam, ſuſpiro,
& tamquam inundantes aquæ, ſic
rugitus meus: quia timor, quem
timébam, eyénit mihi, & quod ve-
rébar, accidit: nonne difſimula-
vi? nonne silui: nonne quiéevi?
Et venit ſuper me indignatio.
Ecce non eſt auxilium mihi in
me, & neceſsarii quoque mei re-
ceſsérunt à me. Et.

Orrò ad me dictum eſt verbum
abſcônditum, & quaſi furtive
füscépit auris mea venas ſusurri e-
jus. In horrore viſionis nocturnæ,
quando ſolet ſopor occupare ho-
mines, pavor ténuit me, & tremor,
& omniga oſſa mea pertéxrita ſunt:
& cùm ſpiritus me præsénte trans-
iret, inhorruérunt pili carnis meæ.
Stetit quidam, cujus non agnosce-
bam vultum, imago coram ôculis
meis, & vocem quaſi auræ lenis au-
divi. Numquid homo Dei compa-
ratione juſtificabitur, aut factoxe
ſuo puúrior erit vir? Ecce, qui ser-
viunt ei, non ſunt ſtabiles, & in
angelis ſuis réperit pravitatem.
E. Quare detraxiſtis ſermonibus
veritatis: ad increpändum verba
componitis, & ſubvértere nitimi-
ni amicum veſtrum?: Verúmta-
men quæ cogitâſtis, expléete.
y. Quod juſtum eſt, judicate, &
non invenietis in lingua mea ini-
quitatem. Verumtamen.
loôria Patri. Verumtamen.
F E R Iſ) A 8 E XT A.
De libro Job.
Rſegndene autem Job, dixit:
Utinam appenderéentur peccata
mea, quibus iram mérui, & cala-

3 7

mitas, quàm patior * in ſtatéra.

paréret: unde & Yerba mea doléôre
sunt plena: quia ſagittæ Dñi in me
ſunt, quarum indignatio ébibit
ſpiritum meum , & terrores Do⸗
mini militant contra me.
Induta eſt caro mea putrédine,
& Sordibs puùlveris cutis mea aruit;
& contracta eſt: & Meméento mei
Däe, quoniam ventus eſt vita mea.
Dies mei velocius tranſieèrunt,
quàm à texénte tela ſucciditur, &
consumpti ſunt absque ulla ſpe.
Meménto. Leſtio ii.
Umquid rugiet onager, cůùm
habuerit herbam? aut mugiet
bos, cùm ante præsépe plenum
ſtéterit: aut poterit comedi insul-
ſum, quod non eſt ſale conditum?
aut poteſt aliquis guſtare, quod
guſtatum affert mortem? Quæ
priùs nolébat tangere anima mea;
nunc præ anguſtia cibi mei ſunt.
Paucitas dierum meorum finié-
tur brevi, dimitte me Domine;, ut
plangäã paululùm dolorem meum,
Antequä vadam ad terram tene-
Prôſam, & opertä mortis caligine.
Manus tuæ Däüe fecérunt me,
& plasmaverunt męe totum in cir-
cuitu, & ſic repéêntè præcipitas
me? Antequam. tio iß:
Uis det,

ut véniat petitio

mhi Deus: Et qui cœpit, ipſe me
conterat: ſolvat manum ſuam,
ſuccidat me? Et hæc mihi ſit conſo-
latio, ut affligens me dolore non
parcat, nec contradicam ſermoni-
bus Sancti. Quæ eſt enim fortitũdo
mea, ut ſuſtineamaut quis finis me-
us, ut patiénter agam? Nec fortitu-
do lapidum fortitudo mea; nec
caro mea ænea eſt. Ecce non et
auxilium mihi in me, & necelsa-
rii quoque mei receſsérunt à me.
Non abſcondas me Düe à facie
tua: manum tuam longe fac à me:
& Et formido tua non me térreat.
„ Corripe me Däüe in miſericor-
Aia, non in furôre tuo, ne fortè
ad nihilum redigas me. Et.
— loria Patri. Et.
8 S A B B A T O
De libro Job. e&W& Cap. 7
Ilitia eſt vita hominis üper
terram: & ſicut dies merceha-
rii, dies ejus. Sicut ſervus desi-
derat umbram, & ſicut mercena-
rius præſtolatur hnem peris fui,
ſic & ego habui menſes vacuos; &

Quaſi arena maris hæc gravior ap-

noctes laborioſas ennmeravi mili.
1

mea? & quod expeéctoztribuat

Lormier
ulgam! ¹
ſelam, &
Ale al tene

NAüͤta eſt
Lorlibe p
Kconttack⸗
tanlierunt,
Clitur, &
li ſpe. Me
Ilia mez,
Mels, ut yi
ne fiſus ha
me,& non
lont con
Otunſit:
Mtos, no
tttlt ultra
lugnoſcet
Claptopte
eo, lolu,
us mhei: ce
üdine anin
leezo ſumm
Cumdediſti

lnon
lubüstuis,
(Ontta Deu
0 0 M

=

ma⸗
Nni
:lent
t: üt non
Madus
Uutrig neæ
l Domi
diccn

eDominen
orem men
tetlamn t
Nttis cl

Si dormiero, dicam: Quando con-
surgam? & rurſum expectabo ve-
ſperam, & replebor doloribus us-
que ad téncebras.
Keſponſ 4³⁰.

Nduůta eſt caro mea putrédine, &
sordibs puùlveris cutis mea aruit,
& contracta eſt. Dies mei velociùs
tranſiérunt, quã à texente tela iuc-
ciditur, & cônsumpti ſunt absque
ulla ſpe. Memento, quia, ventus eſt
vita mea, & non revertetur oculus
meus, ut videat bona. Nec aſpiciat
me viſus höminis: oculi tui in
me, & non ſubsiſtam.
Icut consumitur nubes, & per-
tranſit: ſic qui deſcénderit ad
Inferos, hon ascendet. Nec rever-
têtur ultra in domum ſuam, neque
eognoſcet eum ampliùs locus ejus.
Quapropter & ego non parcam ori
meo, loquar in tribulatione ſpiri-
tus mei: confabulabor cum amari-
tudine animæ meæx. Numquid ma-
re ego ſum, aut cetus, quia cir-
cumdediſti me carcere?

In mnibus his non peccavit Job
labiis ſuis, neque ſtultum aliquid
contra Deum locutus eſt. .
D O MINI CaA II.

De libro Job.
E reſpondens Job, alt: Veré fſciô,
quòd ita ſit, & quòd nõ juſtificé-
tur homo cõpôſitùs Deo. Si volue-
tit conténdere cum eo, non poterit
ei reſpondére unum pro mille. Sa-
Piens corde eſt, & fortis robore;
quis reſtitit ei, & pacem habuit?
Qui tranſtulit môtes, & neſcierunt
i, quos ſubvertit in furôre ſuo.
Si bona ſuſcépimus de manu
Bei, mala autem quare non ſuſti-
neamus? & Düs dedit, Däüs abſtu-
lit: ſicut Dño placuit, ita factum
eſt: ſit nomen Dñi benedictum.
Nudus egréſſus ſum de utero
matris mex, & nudus revértar il-
uc. Dominus. .
Ui commovet terram de Ioco
fſuo, & colúmnæ eijus concu-
tiuntur. Qui præcipit Soli, & non
oritur: & ſtellas claudit quaſi ſub
ſignaculo. ni exténdit cœlos ſo-
lus, & graditur ſuper fluctus ma-
rtis. Qui facit Arcturum, & Orio-
na, & Hyadas, & interiora Au-
ſtri. Qui facit magna; & incom-

4⁰1
prehenſibilia; & mirabilia, quo-
rum non eſft némerus.
Antequam comedam, ſuſpiro,
& tamquam inundantes aquæ, ſic
rugitus meus: quia timor, quem
timebam, evénit mihi, & quod ve-
rébar, accidit: nonne diſſimula-
vii nonne silui? nonne quiévi?
Et venit ſuper me indignatio,
Ecce non eſt auxilium mihi in
me, & neçeſsarii quoque mei re-
ceſsérunt aà me. Et.

7 2 3 . 7
I vénerit ad me, non vidébo
N eum: ſi abierit, non intelligam.
Si repénte intérroget, quis reſpon-
debit ei? vel quis dicere poteſt:
Cur ita facis? Deus, cujus iræ nemo
resiſtere poteſt, & ſub quo cur-
vantur, qui portant orbem. Quan-
tus ergo ſum ego, ut reſpondeam
ei, & loquar verbis meis cum eo?
Qui étiam, ſi habuero quidpiam ju-
ſtum, non reſpondébo, ſed meum
judicem deprecabor. Et cùm invo-
cantem exaudierit me, non credo,
quod audierit vocem meam. In tuùr-
bine enim côteret me, & multipli-
cabit vùlnera mea étiam ſine cauſa.
Quare detraxiſtis ſermonibus
veritatis: ad increpandum verba
componitis, & ſubvértere nitimini
amicum veſtrum? * verumtamen
quæ cogitâſtis, expléte.
Quod juſtum eſt, judicàte: &
non inveniétis in lingua mea ini-
quitatem. Verumtamen.
loria Patri. Verumtamen.

Ex libro Moral. S. Gregorii Papæ.

VEES Icio,; quòd ita ſit, & quòd
non juſtificabitur homo com-
poſitus Deo. Homo quippe Deo
non compofitus juſtitiam percipit,
compoſitus amittit: quia quisquis
ſe auctori bonorum comparat, bo-
no ſe, quod acceperat, privat. Qui
enim accepta bona ſibi arrogat,
ſuis contra Deum donis pugnat.
Unde ergo deipéctu erigitur; di-
gnum eſt, ut erectus inde deſtrua-
tur. Sanctus autem vir, qui omne
virtutis noſtræ méritum eſſe vi-
tium conſpicit, ſi ab interno arbi-
tro diſtricte judicéturx, recté ſub-
jungit: Si voluerit contendere
cum eo, non poôterit reſpondere
ei unum pro mille. „ .
Induta eſt caro meag putrédine,
& sordibus pùlyeris cutis mea aà-
ruit

92
ruit, & contrâcta eſt: *ε Meménto
mei Dñe, quoôniam ventus eſt vita
mea. Dies mei velociùs tran-
ſiérunt, quàm à texénte tela ſuc-
ciditur ,
que ulla ſpe. Meménto.

N, Scriptúra ſacra millenarius
numerus pro, univerſitate ſolet
intélligi. Hinc étiam Pſalmiſta ait:
Verbi, quod mandavit in mille ge-
neratiônes: cum proféctò conſtet,
quod ab ipſo mundi exôrdio usq;
ad Redemptoris adventum per E-
vangeliſtam non amplius quam ſe-
ꝓtuaginta, & ſeptẽ propagines nu-
merentur. Quid ergo in millenario
número, niſi ad proferéndam no-
vam sobolem perfécta uniyerſitas
præſcitæ generationis exprimitur:
Hinc & per Joanem dicitur. Et re-
gnabunt cum eo mille annis: quia
vidélicet regnum ſanctæ Eccléſiæ
univerſitatis perfectione ſolidatur.
Paucitas diérũ meorum finiétur
Previ: dimitte me Domine, ut
plangam päaululũ dolorem meum,
„Antequã vadam ad terram tene-
broſam, &opeêrtam mortis caligine.
Manus tuæ Dne fecérunt me,
& plasmavérunt me totum in cir-
cuitu, & ſic repéntè præcipitas
me? Antequam.

Uia verò monas décies multi-
plicata in denarium duúcitur,
denharius per ſemetipſum ductus in
centenaârium dilatatur, qui rurſus
per denarium ductus, in millena-
rium ténditur: cùm ab uno inci-
pimus, ut ad millenarium venia-
mus, quid hoc locò unius appella-
tiône;, niſi benèe vivendi initium,
quid millenarii numeri amplituùdi-
ne, niſi ejusdem bonæ vitæ perfeé-
ctio deſignatur? Cum- Deo autem
contendere, eſt, non ei tribuere,
ſed ſibi gloriam ſuæ virtùúùtis arro-
gare. Sed ſanctus vir conſpiciat,
quia & qui ſumma jam dona per-
cépit, ſi de accéptis extollitur,
cuncta quæ accéperat, amittit.
. Non abſcondas me Düne à facie
ua; manum tuam longè fac à me:
Et formido tua non me tèrreat;
7, Coôrripe me Domine in miſeri-
côrdia, non in furoôre tuo, ne
fortè ad nihilum rédigas me. Et.
1oria Patri. Ec.
. Vi. Quis mihi tribuat; ut in
Inféerno prôtegas me, & abſcon-

& consumpti ſunt abs-

das me, donec pertràânſeat furor
tuus Döômine, niſi tu, qui ſolus
es Deus ? Et conſtituas mihi
tempus, in quo recordéris mei.
„ Numquid ſicut dies hominis,
dies tui „ ut quæras iniquitatem
meam, cùm ſit nemo;, qui de ma-
nu tua poſſit eruere? Et.
Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: &Sanctus, San-
Rtus, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui
teſtimônium dant in cœlo, Pater;
Verbum, & Spiritus ſanéctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
Sloria Patri. Plena.
F E RIA SECUVND A.
De libro Job. Si 2 p. 27
Abadidit quoque Job, aſsumens
parabolam ſuam, & dixit: vi-
vit Deus, qui abſtulit judicium
meum, & Omnipotens, qui ad ama-
ritůdinem adduxit animam meam.
Quia donec ſupereſt, halitus in me,
& Spiritus Dei in naribus meis, nõ
loquéntur labia mea ini quitatem,
nec lingua mea meditabitur men-
dacium. Abſit à me, ut juſtos vos
eſſe jdicem: donec deficiam, non
recédam ab innocéntia mea.
Verſa eſt. 488.

Uſtificatiénem meam, quam cœ-
pi tenére ,non déſeram: neque
enim reprehéndit me cor meum in
omni vita mea. Sit ut impius;, ini-
micus meus, & adversarius meus,
quaſi iniquus. Quæ eſt enim ſpes
hypéôcritæ, ſi avaré rapiat, & non li-
beret Deus animam ejus? Numquid
Deus audiet clamorem, ejus, cum
venerit ſuper eum angùſtia? Aut
pôterit in Omnipotente delectari,
& invocare Deum omni tempore?
g. Utinam. 488.

Océbo vos per manum Dei,
quæ Omnipôotens habeat, nec
abſcondam. Ecce vos omnes no-
ſtis, & quid ſine cauſa, vana loqui-
mini: Hæc eſt pars hominis impii
apud Deum, & heæreditas violen-
trum , quam ab Omnipoténte
ſuscipient. Si multiplicati fue-
rint filii ejus, in gladio erunt, &
nepéôtes ejus, non ſaturabuúntur
pane., Qui réliqui fuerint ex,éo,
ſepeliéntur in interitu, & viduæ
illius non plorabunt.

uare detraxiſtis. 488.

V R

geie
Des loc⸗

4

loguitur:
ur aur.
pencetr
tione ejus
Mir cole
nzchopret
Incutn

On ad
DlMIrimn
Dlo ea va
Mentla no
utione
ientia d
titur ei t
tincturx
Unde erge
ettlocus
ttt d dcu
Nolneres
tio & mor
ſtis audiy
kaucit

BEudin
noyit
Anes mune
Inr ſube
telt Vent
Pendit in
Atpluxij
lonantibu

E
☛
=
S S
E
S
E.-

ctos re
Knhſtn
8 In dolo
Akkiter
iitrtem
Quis

Ommmis ten

lit ud
Squladn
litus i
lbus

F E RI A TERKRTIA.
De libro Job.

SAientla ubi invenitur? & quis
O₰ eſt locus intelligéentiæ? Neſcit
homo prétium ejus, nec invenitur
in terra ſuaâviter vivéntium. Abyſ-
ſus dicit: Non eſt in me: & mare
loquitur: Non eſt mecum. Non da-
bitur aurum obrizum pro ea; nec
appendétur argéntum in comuta-
tiône ejus, Non conferétur tinctis
Indiæ colôribus, nec lapidi ſardo-
nycho pretiosiſſimo, vel ſapphiro.
Induta eſt. 488.

On adæquabitur ei aurum vel
vitrum, nec commutabuntur
pro ea vaſa auri. Excelſa & emi-
nentia non memorabuùntur compa-
ratione ejus: trähitur autem sa
piéntia de occùltis. Non adæqua-
itur ei topazius de &αthiéôpia,nec
tincturæ mundiſſimæ componétur.
Unde ergo ſapiéntia venit? & quis
eſt locus intelligéntiæ? Abſcoôndita
eſt ab culis omnium vivéntium,
volucres quoque cœli latet. Perdi-
tio & mors dixerunt: Auribus no-
ſtris audivimus famam ejus.
Paucitas diérum. 489.

Eus intéelligit viam ejus, & ipſe
novit locum illius. Ipſe enim
fines mundi intuétur, & omnia,
quæ ſub cœlo ſunt, réſpicit. Qui
fecit ventis pondus, & aquas ap-
péndit in mensúra. Quando pone-
bat pluviis legem, & viam procéllis
ſonantibus, tunc vidit illam, &
enarravit, & præparavit, & inve-
ſtigavit. Et dixit hömini: Ecce ti-
mor Dômini, ipſa eſt ſapiéntia: &
recédere à malo, intelligéntia.
Non abſcondas. 489.
F ER I A Q.UAR T A.
De libro Job.
Epigi foœdus cum ôculis meis, ut
ne cogitarem quidem de Virgi-
ne. Quam enim partem habéret in
me Deus déſuper, & hæreditatem
Omnipotens de excélſis? Numquid
non perditio eſt iniquo, & aliena-
tio operantibus injuſtitiam: Non-

ne ipſe conſiderat vias meas, &

cunctos greſſus meos dinumerat:
Si ambulavi in vanitâte, & feſtina-
vit in dolo pes meus: appéndat me
in ſtatéra juſta, & ſciat Deus ſim-
plicitatem meam.
Quis mihi. 489.

493

I declinavit greſſus meus de via
& ſi ſecutum eſt culos meos
cor meum, & ſi mânibus meis ad-
hæſit macula, ſeram, & alius come-
dat, & progénies mea eradicétur-
Si decèptum eſt cor meum ſuper
muliere, & ſi ad ſtium amici mei
inſidiatus ſum : ſcortum altérius
ſit uxor mea, & fuper illam incur-
ventur alii. Hoc enim nefas eſt, &
iniquitas maxima. Ignis eſt usque
ad perditionem dévorans, & m-
nia eradicans genimina,
Utinam. 489.
I contempfſi ſubire judicium eũ
ſervo meo & ancçilla mea, cùm
disceptarent advérſum me. Juid
enim faciam cùm ſurréxerit ad ju-
dicàndum DeusiEt cum quæsierit;
quid reſpondébo illi? Numquid no
in ùtero fecit me, qui & illum ope-
ratus eſt: & formavit me in vulva
unusesi negavi, quod volébant, pau-
péribus, & culos viduæ expectare
feci. Si comédi buccellam meam
ſolus, & non coméedit pupillus ex
ea: qui ab infantia mea crevit me-
cum miſeratio: & de utero matris
meæ egréſſa eſt mecum.
Quare detraxiſtis. 489.
F E R I A QUINT A.
De libz0 Jal 1
Eſpondens autem Dominus Job
R de túrbine dixit: Quis eſt iſte
invölvens ſententias ſermonibus
imperitis: Accinge ſicut vir lum-
bos tuos: interrogabo te, & re-
ſpönde mihi. Ubi eras, quaândo
ponébam fundamenta terræ: indi-
ca mihi ſi habes, intelligéntiam.
Quis pôſuit mensuras ejus, ſi no-
ſti? vel quis teténdit ſuper eam
lineam? Super quo baſes illius ſo-
lidatæ ſunt,: aut quis demiſit lapi-
dem angularem ejus, cùm me lau-
darent ſimul aſtra matutina, & ju-
bilarent omnes filii Dei.
Si bona. 489.

Uis conclúſit ôſtiis mare »„
quando erumpébat quaſi de
vulva procédens: cùm poônerem
nubem veſtimentum ejus; & cali-
gine illud quaſi pannis infantiæ
obvoôlverem Circumdedi illud ter-
minis meis, & poôſui vectẽ & oſtias
& dixi: Usque huc vénies, & non
procédes amplius „ & hic confrin-
ges tumentes flucktus tuos. Nunz-

4 um præcepi
quid poſt ortum tuum pr di Ppiſt

ilu⸗

49.
dildeeld „ & oſtendiſti aurôræ lo=
cum ſuum? Et tenuiſti concutiens
extréma terræ, & excuſsiſti impios
ex ea?
Antequam comedam. 490.

Eſtituétur ut lutum ſignaculum,
& ſtabit ſicut veſtimentum. Au-
feretur ab impiis lux ſua, & bra⸗
chin excélſum confringétur. Num-
quid ingréſſus es profunda maris, &
in noviſſimis, abyſſi deambulaſti?
Numquid apertæ ſunt tibi portæ
mortis, & oſtia tenebrôſa vidiſti:
Numquid conſideraſti latitudinem
terræ indica mihi, ſi noſti omnia,
in qua via lux habätet, & tenebra-
rum quis locug ſit, ut ducas unum-
quodque ad terminos ſuos, & in-
télligas sémitas domus ejus.
Quare detraxiſtis. 490.
F E R I A S E X T A.
De libro Job.

D Eſpondens autem Dôminus Job
de turbine, digit: Accinge ſicut
vir lumbos tuoszinterrogabo te, &
indica mihi. Numquid irritum fa-
cies judicium meum, & condemna-
bis me,ut tu juſtificéris? Et ſi habes
brachiũ ſicut Deus, & ſi voce ſimili
tonas? Circumda tibi decoôrem & in
ſublime erigere; & eſto glorioſus,
& ſpeciòôſis induere véſtibus.
Induta eſt. 490.
Iſpérge ſuperbos in furôre
tuo, & reſpiciens omnem ar-
rogäntem humilia. Réſpice cun-
ctos ſupérbos, & confuùnde eos,
& coôntere impios in loco fue.
Abſconde eos in pùlvere ſimul, &
facies eòrum demérge in foveam,
& ego confitébor, quod ſalvare te
poſſit déxtera tua. Ecce Béhemoth,
quem feci tecum „ fœnum quaſi
bos comedet. Fortitudo ejus in
lumbis ejus „ & virtus illius in
umbilico ventris ejus.
Paucitas diérum. 490.

D Efſpondens autem Job Domi-
E noO: dixit: Scio, quia omnia po-
tes, & nulla te latet cogitatio.
uis eſt iſte, qui celat consilium
eue ſciéntia? ideo inſipienter
locutus ſum, & quæ ultra modum
excéderent ſciéntiam meam. Audi
& ego loquar: interrogabo ie, &
reſponde mihi. Auditu auris audivi
te, nunc aut oculus meus videt te.
Idcircò ipſe me reprehéndo, & ago

pœniténtiam in favilla & cinere.
Non abſcoôndas me. 490.
5 A BB A I O.
De libro job.

Poquam autem locutus eſt Dé-
minus verba hæc ad Job; dixit
ad Eliphaz Themanitem: Iratus
eſt furor meus in te, & in duos
amieos tuos; quôniam non eſftis
locúti coram me rectum, fſicut
ſervus meus Job. Sumite ergo vo-
bis ſeptem tauros, & fſeptem arlie-
tes, & ite ad ſervum meum job,;
& offerte holocauſtum pro vobis:
Job autem ſervus meus orabit pro
vobis; faciem ejus ſuscipiam, ut
non vobis imputetur ſtultitia, ne-
que enim locuti eſtis ad me recta,
ſicut ſervus meus Job.
4⁸9.

Biérunt ergo Eliphaz Themani-
tes „ & Baldad Suhites, & So-
phar Naamathites, & fecérunt ſic-
ut locuútus fúerat Dominus ad eos,
& ſuscepit Dôminus faciem Job;
Dôminus quoque converſus eſt ad
Ppœniténtiam Job, cùm oraret ille
pro amicis ſuis. Et addidit Domi-
nus omnia, quæcumque füuùerant
Job, duplicia. Venérunt autem ad
eum omnes fratres ſui, & univerſæ
ſorores ſuæ, & cuncti, qui noverant
eum priùs, & comedérunt cum eo
panem in domo ejus, & movérunt
super eum caput, & conſolati ſunt
eum ſuper omni malo, quod intu-
lerat Dominus ſuper eum: & de-
dérunt ei unusquisque ovem unam
& inaurem auream unam.

Ominus autem benedixit no-
vihmis Job magis quàm prin-
cipio ejus. Et facta ſunt ei quatu-
ordecim millia ovium, & ſex mil-
lia camelorum, & mille juga boum
& mille aſinæ. Et fuérunt ei ſep-
tem filii & tres filiæ. Et vocavit
nomen unius Diem, & nomen
ſecùndæ Caſſiam, & nomen teértiæ
Cornuſtibii. Non ſunt autem in-
ventæ mulieres ſpecioſæ, fſicut fi-
liæ Job in univérſa terra: deditque
eis pater ſuus hæreditatem inter
fratres earum. Vixit autem Jo0
bPoſt hæc centum quadraginta an-
5 „ & vidit filios ſuos, & filios
Hliorum ſuorum usque ad quartam
generationem, & mortuus eſt ſe-
nex,; & plenus dierum.
. 5AB-

2

Netemin
Gelparen
Aictam ſu
00 M

ſi ducit
rohben

captus et

lekis Afli
en poſt

Geseruit

terat,

tibus,
impertir
Omnibus
tamen P
beto
bropeni

tette gel,

ni

Netem
Darentur
tam fum
truis ſuſt
Omm
ſunt, 5
in & ve⸗
memento

Enigr
)vitul
Kcerathe
fonsorti⸗
ſeruſalen
bi adora
Uiprimi
eliter ot
no prosel
let omnet
is ſimlli
Duerulus
n eſlet
ſe tribu ſ
Momen ſan
Onſanti
line
Omni
dete 1
ttinon
lo de
lie Inqun
a ſunt

drintate

lr K
t g
b
ditlztil
Pbgt
ten Ie
E inc⸗
An none

m Pofr
eus oth⸗

Razrhen
Ehltes) d
fecerun

nwerlustei

cünrotae!
1.

Leunn,
Peoſen⸗
unann.

à½ A B B A T O.

Ne reminiſcaris Die delicta mea,
vel parentum meorum: neque vin-
dictam ſumas de peccatis meis.
DO MINIC⁊JA III.

Incipit liber Tobiæ.

Obias ex tribu & civitate Néph-
thali (quæ eſt in ſuperioribus
Galilææ fſupra Naaſſon: poſt viam
uæ ducit ad occidéntem, in ſini-
ſtro habens civitatem Sephet) cùm
captus eſſet in diébus Salmanaſar
regis Aſſy riorum, in captivitate ta-
men poſitus, viam veritatis non
deseruit: ita ut omnia, quæ habére
poterat, quotidie concaptivis fra-
tribus, qui erant ex ejus genére,
impertiret. Cumque eſſet junior
omnibus in tribu Néphthali, nihil
tamen puerile geſſit in pere.
Peto Dñe, ut de vinculo im-
Propériji hujus absolvas me, aut

certè deſuper terram eripias me:

Ne reminiſcaris delicta mea, vel
paréntum meôrum, neque vindi-
tam ſumas de peccatis meis: quia
eruis ſuſtinentes te Domine,
g. Omnia enim judicia tua juſta
funt, & omnes viæ miſericôr-
dia & véritas: & nunc Doômine
meménto mei. Ne.

Enique cùm irent omnes ad
vitulos aureos, quos Jeroboã
féêcerat RexIſrael, hic ſolus fugièbat
consortia omniunnſed pergébat in
Jerúſalem ad templum Domini, &
ibi adorabat Dim Deum Iirael, om-
nia primitiva ſua, &décimas ſuas fi-
déliter offerens, ita ut in tértio an-
no prosélytis & advenis miniſtra-
ret omnem decimationem. Hæc &
his ſimilia ſecundùm legem Dei
puérulus obſervabat. Cùm veròo fa-
ctus eſſet vir, accépit uxéêr Annam
de tribu ſua, genuitque ex ea filiũ,
nomen fuum imponens ei,; quem
ab infantia timére Deum dôcuit,
& abſtinere ab omni peccato.
de. Omni témpore bénedie Deum,
& pete ab eo, ut vias tuas dirigat:
* Et in omni témpore consilia tua
in ipſo permaneant.
Inquire, ut facias, quæ pla-
cita ſunt illi in veritate, & in to-
ta virtute tua. Et in omni.

495
Gitur cùm per captivitâtem de-
veniſſet cum uxoôre ſua, & filio in
civitatem Niniven cum omni tribu
ua („cum omnes éderent ex cibis
Gentilium) iſte cuſtodivit animam
ſuam, & numquam contaminatus
eſt in eſcis eorum. Et quoniam
memor fuit Domini in toto corde
ſuo, dedit illi Deus gratiam in
conſpéctu Salmanaſar Regis: & de-
dit illi poteſtatem, quocumque
vellet ire, habens libertatem, quæ-
cumque facere voluiſſet. Pergebat
ergo ad omnes; qui erant in capti-
vitãte, & mênita ſalutis dabat eis.
Memor eſto fili, quoniam pau-
perem vitam gérimus: & Habebis
multa bona, ſi timuúeris Deum,
In mente habéto eum, & cave»
ne quando prætermittas præcepta
ejus. Habébis. Gloôria, Habébis.

Sermo ſancti Leonis Papæ,

SCio quidem, dilectiſſimi, pluri-
) mos veſtrùm ita in iis, quæ ad
obſervaàntiam Chriſtianæ fidei pér-
tinent, eſſe devoôtos, ut noſtris co-
hortationibus nõ indigeant admo-
neri. Quod enim dudum & tradi-
tio decrévit, & conſuetúdo firma-
vit, nec exuditio ignôrat, nec pietas
prætermittit. Sed quia Sacerdota-
lis officii eſt, erga omnes Eccléſiæ
filios curam habére commúnem »„
in id quod & rudibus proſit & do-
ctis, quos ſimul diligimus, pari-
ter incitamus, ut jejunium, quod
nobis séptimi menſfis recùrſus in-
dicit, fide alacri per caſtigationem
animi & corporis celebrémus.
Sufficiébat, nobis paupértas no-
ſtra, ut divitiæ computaréntur:
numquam fuiſſet pecuùnia ipſa, pro
qua misiſti filin noſtrum: *& Ba-
culum ſenectuùtis noſtræ. Heu
me fili mi; ut quid te miſimus pe-
regrinari, lumen oculoôrum noſtroô-
rü? Baculu. —
Dedò enim ipſa continéntiæ ob-
Aſervantia quatuor eſt aſſignâta
témporibus, ut in idipſum totius
anni redeunte decurſu, cognosce-
rémus; nos indeſinenter, Ppurifica-
tionibus indigére: ſempérque eſſe
niténdum, dum hujus vitæ va-
rietate jactamur, ut peccatum, quod
fragilitate carnis & cupiditatum
pollutione contrahitur; jcjüniis
atque

96
atqhe eleemòôſynis deleàtur. Eſu-
riamus päaululum, dilectiſſimi, &
aliquantulum, quod juvandis poſ-
ſit prodéſſe paupéribus, noſtræ
conſuetúdini ſubtrahamus.
g. Benedicite Deum coœli, & cora
omnibus viventibus cöfitémini ei:
e Quia fecit vobiscum miſericor-
diam ſuam. y. Ipſum benedici-
te, & cantate illi: & enarrate
omnia mirabilia ejus. Quia.

Electétur cõſciétia benignôrũ
frúctibus largitatis: & gaudia
mibuens; quo es lætificandus, acci-
pies. Diléctio proximi, diléctio Dei
eſt, qui plenitüdinem legis & Pro-
phetarumrin hac geminæ charitatis
unitate cõſtituit, ut nemo ambige-
ret, Deo ſe offérre, quod homini co-
tuliſſet, dicénte Dño Salvatôre, cùm
de aléndis juvandisque pauperibus
loquerétur: Quod uni eorum feci-
ſtis, mihi feciſtis. Quaärta igitur &
ſextaFeria jejunémus: Sabbato verò
apud beatü Petrum Apoôſtolum vi-
gilias celebrémus, cujus nos méri-
tis & orationibus crédimus adju-
vandos, ut miſericòrdi Deo jejúnio
noſtro & devotiòne placeamus.
Tempus eſt, ut revértar ad eum,
qui miſit me: * Vos autẽ benedici-
te Deum, & enarrate omnia mira-
bilia ejus. Confitemini ei co-
ram omnibus viventibus, quia fecit
vobiscum miſericordiam ſuã. Vos.
Glôria Patri. Vos.
Tribulatiônes civitätũ audi-
Vimus, quas paſſæ ſunt, & deféci-
mus: timor & hebetúdo méntis
cécidit ſuper nos, & ſuper liberos
noſtros: ipſi mötes nolunt recipere
fugam noſtram: & Domine miſe-
rére. . Peccaàavimus cum patri-
bus noſtris, injuſtè égimus, ini-
quitatem fécimus. Domine.
gi. viii. Duo Seraphim clamabant
alter ad alterum: & Sanctus, San-
us, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth : Plena eſt omnmis terra
16ria ejus. Tres ſunt, qui te-
imonium dant in colo, Pater,
Verbum, & Spiritus ſanctus; &
hi tres unum ſunt. Sanctus.
Gloôria Patri. Plena.

X i A ⁸ E CG UN D A.
De libro Tobiæ.

Oſt hæc vero, cùm eſfſet dies

feſtus Dômini, & factum eſſet

prandium bonum in domo Tobiæ,
dixit Filio ſuo: Vade, & adduc
aliquos de tribu noſtra, timénces
Deum, ut epuléntur nobiscu. Cum-
que abiiſſet, reveérſus nuntiavit ei,
unum ex filiis Iſrael jugulatum ja-
cêre in platéa. Statimque exiliens
de accubitu ſuo;, relinquens pran-
dium jejünus pervenit ad corpus»
tollénsque illud portavit ad domu
ſuam occultè, ut dum ſol occubuiſ-
ſet, caute ſepeliret eum.
Peto Domine. 405.

Rguébant autem eum omnes
proximi ejus, dicentes: Jam
hujus rei cauſa intérfici juſſus es,
& Vix effugiſti mortis imperium;
&,iterùm ſepelis mortuos'sed To-
bias plus timens Deum, quàm Re-
gem, rapiebat corpora occisorum,
& occultabat in domo ſua, & méè-
diis nocéctibus ſepeliébat ea. Con-
tigit autem, ut quadam die fatiga-
tus à ſepultùra, veniens in domum
ſuam;, jactaſſet ſe juxta parietem,
& obdormiſſet, & ex nido hirundi-
num dormiénti illi calida ſtercora
inciderẽt ſuper oôculos ejus, fierét-
que cæcus. Hanc auté tentationem
ideo permiſit Dñs evenire illi, ut
pôſteris darétur exémplum patien-
tiæ ejus, ſiçut & ſancti Job.
Omni tempore. 495.

Am cùm ab infantia ſua ſem-
„N per Deum timuerit, & man-
dàta ejus cuſtodierit non eſt con-
triſtatus contra Deum, gund plaga
cæcitatis evénerit ei, fed imobilis
in Dei timôre permanſit, agés gra-
tias Deo, omnibus diebus yvitæ ſuæ-
Nam ſicut beato Job inſultabant
Reges;, ita iſti parentes & cognati
ejus irridebant vitã ejus, dicentes:
Ubi eſt ſpes tua, pro qua eleemoſy-
nas & ſepulturas faciébas: Tobias
verò increpabat eos; dicens: Nolite
ita lôqui, quoniam filii Sanctoôrum
ſumus & vitam illam exſpecétàmus,
quam Deus daturus eſt his, qui fi-
dem ſuam numquã mutant ab eo.
Memor eſto. 495.
A T E RT I A-
De libro Tobiæ.

Nna vero uxor ejus, ibat ad
opus textrinum quotidie,
de labore manuum ſuarum viétum,
quem conſequi pôterat, deferébat.
Unde factum eſt, ut hœdum ca-
pra-

nrum
Cujus en
ius audit
furtivus
ſuis gui
le ex für
dufici

D hæ
dit:
Pes tua
(dappar
Mujuscem
ei. Tunc
Uit orare
ſtnsd es Di
jut ſunt
COtdia, 8
nunc D0
e vindte
neis, n
Mea, vel
Benecd
Von

epti
ms in din
tem & m
in imnpro)
us, In gl
unne Dom
Quia non
Cepta tuah
Eerlter cor
Cündum ve
Dritum
ihi mori

Tem
IIXY

eckid ſar

Nillota
e turba.
le attuli
entem ſpi
lommulta e

Amon
leenen

oloecdhe
uun
4

kumn Onn

tentullu
nleili

prarum accipiens detulifſet domi.
Cujus cum vocem balantis vir e-
jus audiſſet, dixit: Vidéte, ne fortè
furtivus ſit; réddite eum déminis
ſuis, quia non licet nobis aut ede-
re ex furto aliquid, aut contingere.
Sufficiébat nobis. 495.

D hæc uxor ejus iràta reſpén-
dit: Manifeſtè vana facta eſt
ſpes tua, & eleemôſynæ tuæ mo-
dò apparuérunt. Atque his & aliis
hujuscemodi yerbis exprobrabat
ei. Tunc Tobias ingemuit, & coœ-
pit oràre cum lacrymis, dicens: Ju-
ſtus es Die; & omnia judicia tua
juſta ſunt, & omnes viæ tuæ miſeri-
côrdia, & yéritas, & judicium. Et
nunc Dômine memor eſto mei, &
ne vindictam ſumas de peccatis
meis, neque reminiſcaris delicta
mea;, vel paréntum meòôrum.
g. Benedicite. 496.
— UVoniam non obedivimus præ-
ceptis tuis,, ideo traditi ſu-
mus in direptionem, & captivita-
tem, & mortem, & in fabulam, &
in impropérium omnibus nationi-
bus, in quibus diſpersiſti nos. Et
nunc Domine magna „judicia tua,
quia non égimus ſecúndum præ-
ceêpta tua, & non ambulavimus ſin-
cériter coram te. Et nunc Düe ſe-
cundùm voluntatem tuam fac me-
cum, & præcipe in pace récipi
ſpiritum meum: éxpedit enim
mihi mori magis; quàm vVivere.

v. Tempus. 496.
QUART A

FERIA
Leédcio ſancti Evangelii ſecundàùm
Marcum.

de turba, dixit ad Jeſum: Magi-
er, attuli filium meum ad te ha-
entem ſpiritum mutum. Et réliq.
Homilia venerabilis Bedæ Presbyt.

IX illo témpore: Reſpéòndens unus
ſt

Æπmoniacum hunc, quem de-
ſcendens de monte Dominus
anayit, Marcus quidem ſurdum
mutumque, Matthæus verò lunati-
cum fuiſſe commémorat. Signifi-
cat autem eos, de quibus ſcriptum
eſt: Stultus ut luna mutatur. Qui
numquam in eodem ſtatu perma-
nentes, nunc ad hæc, nunc ad illa
vitia mutati, creſcunt atque decré-
cunt. Qui muti ſunt, non confi-
téndo fidem: ſurdi, nec ipſum ali-

quatenus veritatis audiéndo .
moônem. Spumant autem, cùm ſtul-
titia tabéſeunt. Stultorum namque
& languéntium, atque hebetum
eſt, ſpumas ſalivàrum ex ore di-
mittere. Strident dentibus, cùm
iracundiæ furore flamméſcunt: areſ-
cunt, cuùm ôtio torpénte languéſ-⸗
cunt, & nulla virtuútis induſtria
confortati enerviter vivunt.
Tribulationes civitatum audivi-
Hius, quas paſſæ ſunt, & defecimus,
timor & hebetudo mentis cêcidit
ſuper nos, & ſuper liberos noſtros:
ipſi montes nolunt recipere fugam
noſtram: -à Domine miſerére.
Peccâvimus cum patribus no-
ſkris, injuſté égimus, iniquitatem
fécimus. Domine.
₰ Uèòd autem ait: Et disit Qifek
pulis ſuis, ut ejicerent illum;
& non potuérunt: laténter Apo-
ſtolos accuſat, cùm impoſſibilitas
curandi, intérdum non ad imbe-
cillitatem curantium, ſed ad eo-
rum, qui curandi ſunt, fidem refe-
raturä dicénte Dño: Fiat tibi ſecun-
dùm fidem tuam. Qui reſpondens
eis, dixit: O generatio incrédula,
quamdiu apud vos ero: quamdiu
vos patiar? Non quod tædio ſu-
peraãtus ſit ‚manſuétus ac mitis „»
qui non apéruit ſicut agnus coram
tondente es ſuum, nec in verba fu-
rôris erupit; ſed quòd in ſimilitù-
dinem medici, ſi ægrôtum videat,
contra ſua præcépta ſe gérere, di-
cat: Usquequò accédam ad do-
mum tuam? quousque artis meæ
perdam indúſtriam, me aliud ju-

bente, & te aliud perpetrante?

Omni témpore bénedic Deum:
& pete ab eo, ut vias tuas dirigat;
Et. in omni témpore consilia
tua in ipſo permaâneant.
Inquire; ut facias, quæ plâcita
ſunt illi in veritate, & in tota vir-
tute tua. Et. .
T dixit illis „Hoc genus in
„„nullo poteſt exire, niſi in ora-
tiône & jejunio. Dum docet Apô-
ſtolos, quoòmodo dæmon nequiſſi-
mus débeat expelli, omnes inſti-
tuit ad vitzm: ut ſcilicet novéri-
mus;, gravifſima quæ que vel im-
mundôrum ſpirituum, vel homi-
num tentaménta; jejuniis & bra-
tionibus eſſe ſuperanda: iram quo-
que Doômini, cum in ultionem no-
ſtrorum icélerum fuerit accenſa ,
hoc remédio ſingulari poſie pla-
I 1 car'.

98
cali. Jejùnium autem gene .
non ſoluùm ab eſcis, ſed à cunctis
illécebris, abſtinére carnalibus ,
imo a ômnibus vitiorum conti-
nére ſe paſſionibus. Sic & oratio
generalis non in verbis ſolùm eſt,
quibus divinam clementiam invo-
camus, verùm étiam in omnibus,,
quæ in obséquium noſtri Condité-
ris fidei devotiene gerimus. „
. Memor eſto fili, quoniam pau-
perem vitam geérimus: Habébis
multa bona;, ſi timueris Deum.
In mente habéto eum, & caye,
uando prætermittas præcepta
bedi „ S 160ria,. Habébis.

us dæmoniéôrum in nullo

poteſt exire: niſi in oratione &

jeinnio.
Aſericôrdiæ tuæ remédiis, quæ-
Humus Domine; fragilitas no-
ſtra ſubsiſtat: ut, quæ ſua conditiô-
e atteritur, tua clementia Iepare-
ux. Per Doôminum.

F E R I) A Q U IN T A.
De lib. Tobiæ.
caâvit ad ie Tobias filium ſu-
um, dixitque ei: Quid poôſſumus
dare viro iſti ſancto, qui venit te-
cum: Reſpondens Tobias, dixit
patri ſuo: Pater, quam mercedem
dabimus ei? aut quid dignum po-
terit eſſe beneficiis ejus? Me duxit,
&,reduxit ſanum, pecûniam à Ga-
bélo ipſe recépit, uxorem ipſe me
habére fecit, & dæmonium ab ea
ipſe compeſcuit, gaudium parénti-
bus ejus fecit,me ipſum à devora-
tione piſcis eripuit, te quoque vi-
dére fecit lumen cœli, & bonis
ômnibus per eum repléti ſumus.
uid illi ad hæc potérimus dignů
dare: Sed peto te,pater mi, ut ro-
ges eum, ſi, forte dignabitur medie-
tatem de omnibus, quæ allata ſunt,
ſibi aſsumere.
Peto Domine. 495.
T vocantes eum;, pater ſcilicet
& filius, tulérunt eum in par-
tem: & rogare cœpeérunt, ut dig-
narétur dimidiam partem omni-
um, quæ attuùlerant;, acceptam ha-
bere. PTunc dixit eis occulté: Bene-
dicite Deum cœli, & coram omni-
bus vivéntibus confitémini ei, quia
fecit vobiscũ miſericordiam fuam.

generâle eſt, Etenim ſacraméntum Regis abſcon-

dere bonum eſt: pera autem Dei
revelare, & confitéri, honorificum
eſt. Bona eſt oratio cum jejunio,
eleemôſyna magis, quam thesâuros
auri recéôndere, quôniäã eleemoôſyna
à morte liberat, & ipſa eſt, quæ pur-
gat pecçcaãta, & facit invenire mi ſe-
ricôrdiam, & vitam ætérnam. Qui
autem faciunt peccatum & iniqui-
tàtem, hoſtes ſunt animæ ſuæ.
Omni tempgre. 425.

Aniféſto ergo vobis verita-
Ltem, & non abſcôndam à
vobis occùltum ſermônem. Quândo
orabas cum lacrymis, & ſepeliebas
moôrtuos, & derelinquébas pran-
dium tuum, & mortuoôs abſcondé-
bas per diem in domo tua, & no-
te ſepeliébas eos, ego obtuli ora-
tionem tuam Dômino. Et quia ac-
céptus eras Deo, necéſſe guir ut
tentatio probaret te. Et nunc mi-
ſit me Dñs, ut curarem te, & Sa-
ram uxôrem filii tui à dæmonio
liberarem. Ego enim ſum Raphael
Angelus, unus ex ſeptem, qui aſtaà-
mus ante Dominum. Cumque hæc
audiſſent, turbati ſunt, & tremen-
tes cecidérunt ſuper terram in fa-
ciem ſuam. Dixitque eis Angelus
Pax vobis, nolite timere.
Memor eſto. 495.
F E K I A S E X T A.

éi ſancti Eyangélii ſegundàùm
Lucam. 40 V. 7. t
IN illo témpore: Rogabat Jeſum
quidam de Phariſæis, ut mandu-
caret cum illo. Et ingréſſus domũ
Phariſæi diſcubuit. Et réliqua.

17

Homilia S. Gregori Papg. r.

Uem Phariſæus de falsa juſti-
tia præsumens, niſi Judai-
cum pé⁶pulum; quem peccatrix
mülier ad veſtigia Domini ve-
niens & plorans, niſi conveérſam
Gentilitatem designat? Quæ cum
alabaſtro venit, unguentum fudit,
retrò fecus pedes Domini ſtetit.,
lacrymis pedes rigavit, capillis
terſit, eosdemque;, quos infundé-
bat, & tergébat, pedes oſculari non
deſtit. Nos ergo, nos illa mulier
expreſſit, ſi toto corde ad Domi-
num poſt eam
ejus pœniteéntiæ luctus imitémur.
Quid namque unguénto; ‚niii bo-

næ odor opinionis exprimitur 2
Ua de-

peccàâta redeämus, iI.

Unde 5
ocdor ſi
uffi
ſtta, u
numqus
ua mis
culum ſ.
me fli n
regrinar
um? Ba

Poſttie,
Eed ſi ad
Deccata
cus ped
ſtigia 8
bamus.

membus
nis aftech
ejusinttr
1 eorum
mus.

Denee
ILum omnm
mini ei:
Illerico⸗
enedicit
Ute omn

Aplllt

Pumn
gidus
etiam e
uunt,
mens pe
t etlan
doloris
cmis
caplllis
ue Mox
tur, ſeq
Uüperiinn
dk, Kn⸗
en dolo
Itrindo
Ihinimè 4

Unde & Paulus dicit: Chriſti bonus
odor ſumus Deo in omni loco.
Sufficiebat nobis paupertas no-
ſtra; ut divitiæ computaréntur:
numquam fuiſſet pecunia ipſa, pro
qua misiſti filium noſtrum. Ba-
culum ſenectuútis noſtræ. Heu
me fili mi; ut quid te miſimus pe-
regrinari, lumen oculôrum noſtrô-
tum? Baculum.,
I ergo tecta pera àgimus, qui-
Qbus opiniônis bonæ odéôre Ec-
cléſiam reſpergamus, quid in Dô-
mini corpore, niſi unguentum
fündimus? Sed ſecus pedes Jeſu
mulier ſtetit: contra pedes enim
Dômini ſtétimus, cùm in peccatis
pôſiti ejus itinéribus renitebamur.
Sed ſi ad veram pœniténtiam poſt
peccàta convértimur, jam retrò ſe-
cus pedes ſtamus, quia ejus ve-
ſtigia seqnimur quem impugna-
bamus. Lacrymis mulier pedes
ejus rigat, quod 'nos quoque vera-
citer agimus, ſi quibuslibet ultimis
membris Démini per compaſſio-
nis afféctum inclinamur, ſi Sanctis
ejus in tribulatione compatimur,
ſi eòrum triſtitiam, noſtram puta-
mus. .
Benedicite Deum cœli, & co-
ram omnibus vivéntibus confité-
mini ei;: Quia fecit vobiscum
miſericordiam ſuam., Ipſum
benedicite, & cantate illi: & enar-
ràte omnia mirabilia ejus. Quia.

Apillis ergo pedes Dômini tér-
gimus, quando Sanctis ejus,
juibus ex charitate compatimur,
ctiam ex his„ quæ nobis ſupér-
fluunt, miſerémur: quatenus ſic
mens per compaſſionem doleat,
ut etiam larga manus afféctum
doloris oſtendat. Rigat namque la-
crymis Redemptoôris pedes, ſed
capillis ſuis non tergit, qui utcum-
que proximôrum doloôri compati-
tur;, ſed tamen eis ex his, quæ ſibi
ſupérfluunt, non miſerétur. Plo-
rat, & non tergit; qui verba qui-
dem doléris tribuit, ſed non mi-
niſtràndo, quæ deſunt, vim doloris
minimè abſcindit. Oſculatur mu-
ier pedes, quos tergit: quod
nos quoque plene àagimus;, ſi ſtu-
diôsè diligimus, quos ex largitate
continémus: ne gravis nobis ſit
neceſtitas proximi: ne ipſa nobis
ejns indigéntia, quæ ſuſtentatur,
fiat oncroſa, & cum manus ne-

. 99
ceſsària tribuit, ànimus ² dilectio-
ne torpefeat.
k. Tempus eſt, ut revéêrtar ad eum,
qui miſit me: Wöos auté benedici-
te Deum, & enarrâte omnia mira-
bilia ejus. F. Confitémini ei coram
omnibus vivéntibus, quia fecit vo-
biscum miſericordiam ſuam. Vos.
öria Patri. Vos.

Mülier, quæ erat in civitâte peccâ-
trix, ſtans retrò ſecus pedes Dô-
mini, lacrymis cœpit rigare pedes
ejus, & capillis capitis ſui tergé-
bat, & deoſculabatur pedes ejus »
& unguento unguébat.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut obſervatioônes ſacras
annua devotioône recoléntes, &
côrpore tibi placeamus, & mente.
Per Dominum.

S A B B A T O.
éctiõ ſancti Evangélii ſecundam
Lucam., Lectio 1 Hap. 13
IXN illo témpore: Dicebat Jeſus
turbis hanc ſimilitdinem: Arbo-⸗
rem fici habébat quidam plantatä
in vinea ſua, & venit quærês fructu
in illa; & non invénit. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.
Ominus ac Redemptor noſter
— per Evangélium ſuum aliquan-
do verbis, aliquando rebus l1oqui-=
tur: aliquando aliud verbis, atque
aliud rebus: aliquaàando autem hoc
verbis, quod rebus. Duas étenim
res, ex Evangélio fratres audiſtis:
ficulneam infructuòſam, & mulie-
rem curvam „ & utrique rei eſt
pietas impénſa, Illud autem di-
Xit per ſimilitudinem, iſtud egit
per exhibitionem. Sed hoc ſigniſ-
cat ficulnea infructuoôſa ; quod mu⸗=
lier inclinata: & hoc ficulnea re-
ſervata, quod mulier erecta.
Tribulationes civitatum audivi-
mus, quas paſſæ ſunt, & defecimus;,
timor & hebetú⁴do mentis cecidit
ſuper nos, & ſuper liberos noſtros:
ipſi montes nolunt recipere fugam
noſtram: Domine miſerére.
Peccavimus cum paätribus no-
ſtris, injuſte égimus, iniquitatem
fecimus. Domine.
I 1 2

500

Uid arbor fici, niſi humänam
natúram designat? Quid mulier
inclinata, niſi eamdem natũram
ſigni ficando denuntiat? Quæ & benè
plantata eſt ſicut ficus, & benè crea-
ta ſicut mulier, ſed in culpam pro-
pria ſponte lapſa, neque rucktum
ſervat operationis, neq; ſtatum re-
Gitùdinis. Ad peccatum quippe ex
voluntate corruens, quia fructum
obediéntiæ ferre noluit, ſtatum
rectitdinis amiſit. Quæ ad Dei
ſimilitàdinem condita; dum in
ſua dignitate non perſtitit, quod
plantata, vel crgata fuerat, ſervare
contémpſit. Teêrtio dominus vi-
neæ aꝗ ficúlneam venit, quia natu-
ram generis humani ante legem ,
ſub lege, ſub gratia expectando;,
admonéndo, viſitando requisivit.
Omni témpore benedic Deum,
& pete ab eo; ut vias tuas dirigat:
Et in omni témpore consilia tua
in ipſo permaneant. .
Inquire, ut facias, quæ placita
ſunt illi in veritate, & in tota vir-
tuúte tua. Et in omni.
Enit ante legem, quia per na-
turalem, intelléétum quid unus-
quisque exémplo ſui, qualiter erga
proximum aàgere debuiſſet, inno-
tuit. Venit in lege, quia præci-
piéendo docuit. Venit poſt legem
per gratiam, quia pietatis ſuæ præ-
séntiam exhibéndo monſtravit. Sed
tamen in tribus annis fructum ſe
non inveniſſe conquéritur, quia
quorumdam pravorum mentes nec
inſpirata, lex naturalis corrigit;
nec præcépta erúdiunt, nec,incar-
natiônis ejus miracula convertunt.
Quid verò per cultéôrem vineæ, niſi
Præpoſitorum ordo exprimitur!
Qui dum præſunt Ecgléſiæ, ni-
mirum Dominiceæ vineæ curam
gerunt.
, Memor eſto fili, quôniam pau-
perem vitam gérimus: Habébis
multa bona, ſi timũúeris Deum.
In mente habéto eum, & cave,
ne quando Prætermittas præcépta
ejus Habébis. loria. Habébis.

Illuminare Dômine iis, qui in té-
nebris ſedent „ & dirige pedes
noſtros in viam pacis, Deus Iſrael.

Mnipotens ſempitérne Deus;,
qui per continéntiam ſaluta-
rem „ corporibus medeéris, & men-

tibus: majeſtatem tuam supplices
exoramus; ut pia jejunantium de-
precatioòne placatus, & præséntia
nobis ſubsidia tribuas, & futura.
Per Dominum.

S A B B A ToO.

Adônai Déômine Deus magne; S&
mirabilis, qui dediſti ſalutem in
manu fæminæ, exaudi preces ſer-
vôrum tuôrum.
D O M I N I) C A IV.

Incipit liber judith.

A Rphaxad itaque Rex Medorum,
Smſubjugaverat multas Gentes
impéxio ſuo, & ipſe ædificavit civi-
tatem potentiſſimam, quam appel-
lavit Ecbatanis, ex lapidibus qua-
dratis, & ſectis: fecit muros ejus
in altitudinem gubitorum ſeptua-
ginta, & in latitdinem cubitoôrum
triginta, turres verò ejus pôſuit in
altitüudinem cubitôrum centum.
Per quadrum verò earum latus ut-
rüúmque vicenorum pedum ſpatio
tendebatur, poſuitque portas ejus
in altitúdinem turrium: & gloria-
batur quaſi potens in potentia ex-
ércitus ſui, & in gloria quadriga-
rum ſuaârum.
Adônai Dômini Deus magne, &
mirabilis, qui dediſti ſalutem in
anun féminæ : *„ Exaudi preces
ſervorum tuorum. Benedictus
es Dômine, qui non derelinquis
præſuméntes de te, & de ſua Vir-
tute gloriantes humilias. Exaudi.

Nno igitur duodécimo regni
ſui, Nabuchodonoſor Rex
Aſſyriérum, qui regnabat in Ni-
nive civitate magna , pugnavit
contra Arphaxad, & obtinuit eum
in campo magno, qui appellatur
Raâgau, circa Euphraten, & Tig-
rin, & Jadaſon in campo Prioc
regis Elicorum. Tunc exaltatum
eſt regnum Nabuchodônoſor, &
cor ejus elevatum eſt, & miſit a
omnes, qui habitabant in Cilicia,
& Damaſco, & Libano, & ad Gen-
tes, quæ ſunt in Carmelo & Ce-
dar, & inhabitantes Galilæam in
campo magno Esdrelon, & ad om-
nes, qui erant in Samaria, S trans
Aumen Jordané usq;ad Jeruſalé, &
0m-

Ofetn 1
yeniatur
Tribu
VImus,
mus: tim
cteidit ſu
nohros:i,
1e fugam
ſerere.
dus noſtt
Alitatem

Phose
duchoc
Oimnes un
Kemisé
onore a
tus Nabu
omnem t
thronum
defender
us his,
huchodlo
ecunda
ekt verbun
nolor egi
eret ſe.
Tes natu
belatotes
mnhſterium
ikationen
emm terki
benell
iſte ſun,
Egit inin
etciat lan
(benect⸗
lt ccelum
Notmen tu
loria da

S==

ir libro
Elia &
Otentes
ere, ne.
ſantnr ſi
bantrinn
ui kolofe
ln, jejnn
Altitls ſu
lun lolem
Aprocé
n circu
bore c01
ut, ſer
UIm e
er D omi
Qui nor

pyliees
lntum ge⸗
Preventit
& kunmrn

ifogi
gualni
Pld
tmuritt
tummn leye

in biu.
gecimt
lonoft,

omnem terramjeſſe, quousque per-
veniatur ad términos Kthiopiæ.
Tribulatioônes civitatum audi-
vimus, quas paſſæ ſunt, & deféci-
mus: timor & hebetúdo mentis
céeidit ſuper nos, & ſuper liberos
noſtros: ipſi montes nolunt recipe-
re fugam noſtram: * Doômine mi-
ſerére. Peccàavimus cum patri-
bus noſtris, injuſté egimus, ini-
quitatem fécimus. Domine.

W hos omnes miſit nuntios Na-
buchodonoſor Rex Aſſyrioru: qui
omnes uno animo contradixérunt,
& remisérunt, eos vacuos & ſine
honôre abjecérunt. Tunc indigna-
tus Nabuchodoônoſor Rex advérsùs
omnem terram illam, juravit per
thronum, & regnum ſuum, quòd
defeénderet ſe de omnibus regioôni-
bus his. Anno tertiodécimo Na-
buchodonofor Regis, vigéſima &
ſecúnda die menſis primi, factum
eſt verbum in domo Nabuchodo-
noſor regis Aſſyriorum, ut defeén-
deret ſe. Vocavitque omnes majô-
res natu , omnésque duces, &
bellatôres ſuos, & habuit cum eis
myſterium conſilii ſui; dixitque, co-
gZitationem ſuam in eo eſſe, ut om-
nem terrä, ſuo ſubjugaret império.
„ Benedicat te Dominus in vir-
tte ſua, qui per te ad nihilum re-
dégit inimicos noſtros: & Ut non
deficiat laus tua de ore hôminum.
.. Benedictus Dôminus, qui crea-
vit cœlum & terram; quia hoôdie
nomen tuum ita magnificavit. Ut.
Aoria Patri. Ut.

Ex libro S. Ambrôſii Epiſcopi, de
Elia & Jeſunio. .
Poancntes vinum prohibéntur bi-
bere, ne,s cum biberint, oblivi-
ſcaàntur ſapiéntiam. Dénique bibe-
bant vinum in ebrietate poténtes,
qui Holoferni Principi militiæ Re-
gis Aſſyriorum ſe tradere geſtié-
bant; ſed non bibébat fémina Ju-
dith, jejunans omnibus diébus vi-
duitaàtis ſuæ, præter feſtorum diée-
rum ſolemnitates. His armis mu-
nita procéſit,, & omnem Aflyriéô-
rum circumvénit exércitum. Sobrii
vigore consilii abſtulit Holofernis
caput, ſervavit pudicitiam, victo-
riam reportavit. .
g. Nos alium Deum neſcimus præ-
ter Dominum, in quo ſperamus.
Qui non déſpicit nos: nec amo-

ſ 61
vet ſalutem ſuam à génere noaro.
Indulgentiam ipfſius fuſis lacry-
mis poſtulemus, & humiliemùús
illi animas noſtras. Qui.
c enim ſuccinéta jejùni5 in
caſtris prætendébat aliénis :
Ifle vino ſepultus jacébat, ut ictum
vúlneris ſentire non poſſet. Itaque
unius mulieris jejunium inuùmeros
ſtravit exércitus Aſſyriorum. Eſther
quoque pùúùlchrior facta eſt jejùnio;
Däüs enim gratiam sobriæ mentis
augébat. Omne genus ſuum, id eſt,
totum populum judæoôrum, à per-
ſecutionis acerbitate liberavit, ita
ut Regem ſibi faceret eſſe ſubjectũ.
Dominator Domine cœlorum
& terræ, Creaâtor aquarum; Rex
univêrſæ creaturæ, * Exaudi ora-
tiônem ſervòrum tuòrum., Tu
Dômine, cui humilium ſemper &
manſuetôrum placuit deprecatio.
Exaudi. . „
Taque illa, quæ triduo jejunavit
continuo, & corpus ſuum aqua
lavit, plus placuit, & vindictam
retulit: Aman autem dum ſe rega-
li jactat convivio, inter ipſa vina
pœnam ſuæ ebrietatis exsolvit. Eſt
ergo jejunium reconciliationis ſa-
crificium, virtutis increméntum:
quod fecit étiam féminas fortiores
augménto gratiæ. Jejúnium neſcit
fœneratoôrem, non ſortem fœno-
ris novit, non rédolet usuras men-
ſa jejunantium: étiam ipſfis jeju-
nium conviviis dat gratiam. Dul-
ciores poſt famem épulæ fiunt, quæ
aſſiduitate faſtidio ſunt, & diutur-
na continuatione vileſcunt. Con-
diméentum cibi jejunium eſt. Quan-
tò avidior appeténtia, tantò eſca
jucuúndior. ⸗ .
Domine Deus, qui conteris
bella ab initio, eéleva brachium
tuum ſuper Gentes, quæ, cogitant
ſervis tuis mala: „Et déxtera tuâ
glorificétur in nobis. „ Allide
virtútem eôrum in virtuúte tua: ca-
dat robur eòrum in iracundia tua.
Et. I6ria Patri. Et. .
Conforta me Rex Sanctoô-
rùm Principatum tenens. Et da
ſermonem rekéum, & benè ſonan-
tem in os meum. Dômine Rex
univérſæ poteſtatis conveérte con-
silium eôrum ſuper eos. Et da.
Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: & Sanfcdtus, San-
Gus, Sandkus, Doôminus Deus Sa-
baoth: *& Plena eſt omnis terra
I1 1 3 261-

502
gloria ejus. 7. Tres ſunt, qui teſti-
monium dant in c 1lo, Pater, Ver-
bum, & Spiritus ſanctus, & hi tres
unum ſunt. Sanctus. G loôria. Plena.

F E RIA SE CG UN D A.
De libro Judith.

Ilii Iſrael, qui habitabant in ter-
ra Juda, timuérunt valde à facie
Holoférnis. Tremor & horror in-
vaſit ſenſus eòrum, ne hoc faceret
Jerùſalem, & templo Däi, quod
Fecerat céteris civitatibus & tem-
plis earum. Et misérunt in omnem
Samariã per cirçuitů usquejericho,
& præoccupavérüt omnes vertices
montium, & muris circumdedérunt
vicos ſuos, & congregavérunt fru-
ménta in ꝓræparationem pugnæ.
Adonai Domine Deus magne, &
mirabilis, qui dediſti ſalutem in
manu féminæ : £ Exaudi preces
ſervorum tuorum. Benedictus
es Domine, qui non derelinquis
præſuméntes de te, & de ſua vir-
tute gloriantes humilias. Exaudi.

Aceérdos étiam Eliachim ſcripſit
₰ ad univerſos, qui erant cçontra
Esdrelon, quæ eſt contra faciem
campi magni juxtaDôthain, & uni-
vérſos, per quos viæ tranſitns eęſſe
pôterat, ut obtinérent aſcenſus
moôntiumper quos via eſſe poterat
ad Jeruſalem, & illic cuſtodirent,
ubi angúùſtum iter eſſe pôterat in-
ter montes. Et fecçérunt filii Iſrael,
ſecundum quod conſtituerat eis
ſacérdos Dômini Eliachim. Et cla-
mavit omnis populus adDominum
inſtantia magna, & humiliaverunt
animas ſuas in jejuniis & oratio-
nibus, ipſi & mulieres eoôrum.
J. Tribulatiônes civitatum audi-
vimus, quas paſſæ ſunt, & deféci-
mus: timor & hebetuúdo mentis
cécidit ſuper nos, & ſuper liberos
noſtros: ipſi montes nolunt recipe-
re fugam noſtram: & Domine mi-
ſerére. F. Peccavimus cum patri-
bus noſtris, injuſte egimus „ ini-
quitàtem fécimus. Domine.

T induérunt le lacerdôtes, cili-
ciis, & infantes proſtraveérunt
coôntra faciem templi Dnñi, & al-
tare Domini operuerunt cilicio: &
clamavérunt ad Dominum Deum

Iſrael unanimiter, ,ne daréntur in
prædam infantes eôrum, & uxoôres
eorum in diviſionem, & civitaàtes
eoôrum in exterminium, & ſancta
eôrum in pollutionem, & flierent
opprobrium Gentibus. Tunc Elia-
chim, ſacérdos Dômini magnus cir-
cuivit omnem Ifrael, allocutúùsque
eſt eos, dicens: Scitôte, quoniam ex-
audiet Dominus precçes veſtras, ſi
manéntes permanséritis in jejuniis
& orationibus in conſpectu Düi.
., Benedicat te Dominus in vir-
túte ſua, qui per te ad nihilum re-
dégit inimicos noſtros? Ut non
denciat laus tua de ore hominum.
Benedictus Dôminus;, qui crea-
vit cœlum & terram; dquia hodie
nomen tuum ita masgnificavit. Ut.
loria Patri. Ut.
F E RI A T E R. T I A.
De libro Judith.

T factum eſt, cùm audiſſet hæc
Ereibanncdich vidua, quæ erat fllia
Merari, filii Idox,filii Joſeph; flii
Oziæ,filii Elai, filii Jamnor, fliiGé-
deon, filii Raphaim, filii Achitob »
Klii Melchiæ, filii Enan, flii Natha-
aiæ, filii Salathiel, flii Simeon, flii
KRuben: & vir ejus fuit Manaſſes, qui
moôrtuus eſt in diébus meſſis hor-
deaceæ: inſtabat enim ſuper alli-
gantes manipulos in campo, & ve-
nit æſtus ſuper caput ejus, & mor-
tuus eſt in Bethulia civitate ſua, &
ſepultus eſt illic cum patribus ſuis.
Erat auté Judith relicta ejus vidua
jam annis tribus, & meénſibus ſex.
Nos alium Deum neſcimus præ-
ter Dominum, in quo ſperamus.
Qui non deſpicit nos: nec amd-
ver ſalutenn ſuam à geénere noſtro.
Indulgéntiam ipfius fufis lacry-
mis poſtulémus, & humiliemus
illi aänimas noſtras. Qui.

T in ſuperiôribus domus ſuæ
„fecit ſibi ſecretum cubiculum
in quo cum puéllis ſuis clauſa mo-
rabatur, & habens ſfuper lumbos
ſuos cilicium, jejunabat ommibus
diébus vitæ ſuæ, præter sabbata,
neoménias, & faſta domus IIraél.
Erat autem eleganti aſpéctu ni-
mis, cui vir ſuus reliquerat div-
tias multas „ & familiam copio-
ſam, ac poſſeſſiones arménti
boum, & grégibus ovium plenas-
Et erat hæc in omnibus famosifii-
ma; quôniam timébat Pominhin

Filde, ne
ill verb
1. Dom
terte,
Verle cre
nem ſery
Domine
munſuete
Luudi.
1Ken
Tuüam
transacte
titemm m
(um
init
un, in
triaclt ci
Ouinque
Aajutori
tentatis
. Don-
bella al
tuum ſ
eryis t
glorifiee
Virtutenm
at tobn
Et. G!
EE

ſancalin
dextral

Aia

valdè, nec erat, qui loquerétur de
illa verbum malum. ,
x. Dominâtor Doômine coœlorum
& terræ, Creator aquarum, Rex uni-
vérſæ creaturæ, & Exaudi oratioô-
nem ſervorum tuôrum. . Tu
Dômine, cui humilium ſemper &
manſuetorum placuit deprecatio.
Exaàudi., Kiii.
T Tc itaque, cùm audiſſet, quoô-
MHMniam Ozias promisiſſet, quò
transacto quinto die traderet civi-
tatem: miſit ad presbyteros Chabri
& Charmi. Et venérunt ad illam,
& dixit illis: Quod eſt hoc ver-
bum, in quo consénſit Ozias, ut
tradat civitatem Aſſyrxis, ſi intra
quinque dies non vénerit vobis
adjutorium? Et qui eſtis vos, qui
tentatis Dominum? ,B
. Domine Deus, qui coônteris
Pella ab initio, éleva brachium
tuum ſuper Gentes, quæ coôgitant
ſervis tuis mala: &£ Et déxtera tua
glorificétur,in nobis. Allide
vVirtùtem eôrum in virtüte tua: ca-
dat robur eoôrum in iracundia tua.
Et. Gloria Patri. Et.
FFRIA QUARTA.
De libro Judith.

Actum eſt autem, cùm ceſsaſſet
clamare ad Doêminum, furréxit
de loco; in quo jacuerat proſtrata
ad Dominum. Vocavitque Abram
ſuam, & deſcéndens in domum ſu-
am, abſtulit à ſe cilicium, & éxuit
ſe veſtiméntis viduitatis fſuæ, & la-
vit corpus ſuum, & unxit fſe myro
ptimo, & diſcriminavit crinem
capitis fui, & impôſuit mitram
ſuper caput ſuum, & induit ſe veſti-
méntis jucunditatis ſuæ, induitque
ſandalia pédibus ſuis, aſſumpsitque
dextraliola, & lilia, & inaures, &
annulos, & mnibus ornaméntis
ſuis ornavit ſe. Cui étiam Domi-
nus côntulit ſplendorem.
Conforta me. sor.
AcGctum eſt autem, cùm deſcén-
deret montem circa ortũ diéi,
ocgurreérunt ei, exploratoôres, Aſly-
riôrũ, & tenuerunt eam, dicéntes:
Unde venis ? aut quò vadis? Quæ
reſpôndit: Filia ſum Hebræorum,
ideò ego fugi à facie eorum, quô-
niam futurum agnovi, quod dentur
vobis in deprædationem, pro eo
quòôd contemnentes vosz noluérunt
ultrò tradexe ſeipſos, ut invenirent
miſericordiam in conſpeéectu veſtro.

. 15 503
Tribulatiônes. 502.

Uxerúntque illam ad tabernâ-
culum Holoféêrnis, annuntian-
tés eam. Cùmque intraſſet ante
faciem ejus, ſtatim captus eſt in
ſuis oculis Holofernes. Dixerunt-
que ad eum ſatéllites ejus; Quis
contémnat populum Hebræorum:,
qui tam decoras mulieres habent,
ut non pro his méritò pugnaxe co-
tra eos debeamus? Videns itaque
Judith, Holoférnem ſedéntem in
conopéo, quod erat ex pürpura;,
& auro, ſmaragdo; & lapidibus
pretioſis intéxtum, & cùm in fa-
ciem ejus intendiſſet, adoravit
eum, proſternens ſe ſuper terram.
Benedicat te.
FERIAQUIN TA.

De libro Judith.

T factum eſt, in quarto die Ho-
loférnes fecit cœnam ſervis
ſuis, & dixit ad Vagao eunuchum
ſuum: Vade, & ſuade Hebræam il-
lam, ut ſpontè conséntiat habitare
mecum. Fœdum eſt enim apud Af-
syrios ,ſi fémina irrideat virum,
agéndo ut imunis ab eo tranſeat.
Tunc introivit Vagao ad Judith,,
& dixit: Non vereatur bona puél-
la introire ad dominum meum;, ut
honorificétur ante faciem ejus, ut
manduúcet cum eo, & bibat vinum
in jucunditäate. Cui Judith re-
ſpëndit: Quæ ego ſum, ut con-
tradicam domino meo?
Adoônai Doômine. Soz. Z
T autem ſerò factum eſt; fe-
ϑMſtinavérunt ſervi illius ad ho-
ſpitia ſua, & concluúſit Vagao
oſtia cubiculi, & abiit. Erant autem
omnes fatigati à vino: eratque Ju-
dith ſola in cubiculo. Porrò Holo-
férnes jaçébat in lecto, nimia ebrie-
tàte ſopitus. Dixitque Judith puél-
læ ſuæ, ut ſtaret foris ante cubicu-
lum, & obſervaret. Stetitque Ju-

dith ante lectum orans cum lacry-

mis „& labiorum motu in filéen-
I i 4 tiO *W

0.
tich dicens Cônfirma me Déômine
Deus Iſrael, & réſpice in hac hora
ad opera manuum mearum, ut ſicut
promisiſti, erúſalem civitatem tuã
érigas: & hoc, quod credens per
te poſſe fieri cogitavi, perficiam.
Tribulationes. §0.
T cùm hæc dixifſet, accéſſit ad
columnam;, quæ erat ad caput
lIéctuli ejus, & pugionem ejus; qui
in ea ligatus pendéebat, exsoôlvit.
Cuümque evaginaſſet illum, appre-
héndit comam capitis ejus, & ait:
Confrma meDneDeus in hac hora.
Et percüſſit bis in cervicem ejus,
& abſcidit caput ejus, & abſtulit
conopeum ejus à colúmnis, & evol-
vit corpus ejus truncum. Et poſt
pusillum exivit, & tradidit caput
Holofernis ancillæ ſux; & juſſit,
ut mitteret illud in peram ſuam.
Benéedicat. 502.
g RIA 8 EXT A.
De dibro judith. 3
Umque omnis exeèrcitus decol-
laätum Holofeêrnem audiſſet, fu-
git mens, & consilium ab eis, & ſo-
0 tremore & metu agitati, fugæ
Præsidium ſumunt,; ita ut nullus Io-
querétur cum proximo ſuo, ſed in-
clinato câpite, relictis omnibus
evadere feſtinabant Hebræos, quos
armatos ſuper ſe venire audiébant,
fugiéntes per vias camporum, &
sémitas collium, Videntes itaque
filii Iſrael fugientes, ſecùti ſunt
illos deſcenderuntque clangéntes
tubis, & ululantes poſt ipſos.
Nos alium. 502.
Iſit itaque Ozias núntios per
omnes civitates, & regiônes
Ifrael. Omnis ita que régio, omnis-
que urbs, eléctam juventùúùtem ar-
matam miſit poſt eos, & perſecuti
ſunt eos in ore gladii, quouùsque
pervenirent ad extremitaâtem fini-
um ſuorum. Réliqui autem, qui
erant in Bethùlia, ingréſſi ſunt ca-
ſtra Aflyriorum, & prædam, quam
fugientes Aſflyrii reliquerant, ab-
ſtulérunt , & Oônuſtati ſunt valdè.
N, Dominator. 5So3.
Oacim autem ſumus Pôntifex, de
Jeru ſalem venit in Bethuliã cum
univerſis Presbyterxis ſuis, ut vidé-
ret Judith. Quæ cùm exiſſet ad il-
lum, benedixérunt eam omnes una
voce, dicentes: tu gloria Jerufalem,
tu lætitia Iſrael, tu honorificentia
populi noſtri: quia feciſti viriliter,
& confortatum eſt cor tuum, eo

quòd caſtitàatem amàveris,, & poſt
virum tuum;alterum neſcieris, ideò
& manus Dômini confortavit te, &
ideò eris benedicta in ætérnum. Et
dixit omnis populus: Fiat, fiat.
Domine Deus. So3.
S A B B A T O
De libro Judith.
Er factum eſt poſt hæc, omnis péô-
=pulus poſt victôriam venit inje-
rũſalem adorare Dôminum: & mox
ut purificati ſunt, obtulérunt om-
nes holocauſta, & vota, & repro-
miſſiones ſuas. Porrò Judith uni-
verſa vaſa bellica Holoférnis, quæ
dedit illi péëpulus, & conopeéu, quod
ipſa ſuſtúlerat de cubili ipsius,
obtulit in anathéma oblivionis.
Conforta me. Sor. eſio zi.
Rat autem populus jncundus ſe-
cûndùm faciem Sanctoru, & per
tres menſes gaudiñ hujus viétoriæ
celebrat eſt cum Judith: Poſt dies
autem illos unusquisque rédiit in
domum ſuam, & judith magna facta
eſt in Bethulia; & præclarior erat
univerſæ terræ Iſrael. Erat étiã vir-
tuti caſtitas adjunéta, ita ut non
cognoôſceret virü omnibus diébus
vitæ ſuæ, ex quo defunctus eſt Ma-
naſſes vir ejus. Erat aute diébus fe-
ſtis procédens cum masgna gloria.
Tribulationes. Sor. tig zii.
Anſit autem in domo viri fui
annos centum quinque, & di-
miſſit Abrahã ſuam liberam, & de-
functa eſt, ac ſepuùlta cum viro ſuo
in Bethulia., Luxitque illam omnis
ppulus diebus ſeptem. In omni
autem ſpatio vitæ ejus non fuit, qui
perturbaret Iſrael, & poſt mortem
ejus annis multis. Dies autem vi-
Gtoriz hujus feſtivitatis ab Hebræis
in numero ſanctorum diérum acci-
Pitur, & côlitur à Judæis ex illo
témpore usq; in præsentem diem.
Benedicat te. Soz.
S A B B A T O.

4 AIge,
Däiñe Rex omnipotens, in ditioône
tua cuncta ſunt poſita, & non eſt;
qui poſſit tuæ resiſtere voluntati.
O MINICA V.

Incipit liber Eſther.

IN diébus Affuéri, qui regnävis
ab India usque Xthiopiain il

per entut
cins: quan
fui, Fuſan
Gium fuit
Perii ſi
(lnctis r
fortiffimis
nclytid
Corim ſe,
glorir reg
tqle jas
Multo tem
Kodoz
„. Dom
in ditione

& non eſt

luntlti tu
nömen tun
nem noſtr
Hoſtrum

Uma
WpIriüüi
lum 3 gui
Müximo 1
ullit ſept
Mepariri
morIs, qn
conſttum e
Cmni pat
Calbaſin
tati fünidn
leis, gui e
klant, & e
ciedantut.
Algentei,

Uedino &
ofti .

Ute Dicti

Confo-
lincipatn
onem ke
n 0s mel
4 boteſta⸗
Wrum fu
bebant

per eentum viginti ſeptem provin-
cias: quando ſedit in solio regni
ſui, Suſan civitas regni ejus exoôr-
dium fuit. Tértio igitur anno im-
périi ſui fecit grande convivium
cunctis Principibus, & pueris, ſuis,
fortiſſimis Persarum, & Medorum,
inclytis, & Præféctis provinciarum
coram ſe, ut oſténderet divitias
gloriæ regni ſui, ac magnitudinem
atque jactantiam poteéntiæ, ſuæ
multo tempore, centum vidélicet
& octoginta diébus.
Domine mi Rex omnipotens,
in ditiône tua cuncta ſunt pôſita;
& non eſt, qui poſſit resiſtere vo-⸗
luntati tuæx: * Libera nos propter
nômen tuum., Exaudi oratio-
nem noſtram, & convérte luctum
noſtrum in gaudium. Libera.

Umque implerentur dies con-
vivii, invitavit omnem popu-
lum, qui invéêntus eſt in Suſan, à
maximo usque ad minimum: &
juſſiét ſeptem diébus convivium
præparari in veſtibulo horti, & né-
moris, quod régio cultu & manu
conſitum erat. Et pendebant ex
omni parte tentoôria aérii coloris,
& carbaſini ac hyacinthini, ſuſten-
tata funibus byſſinis, atque purpu-
reis, qui ebuúrneis circulis inſerti
erant, & columnis marmoôreis ful-
ciebantur. Léctuli quoque aurei &
argentei, ſuper pavimentum ſma-
ragdino & pario ſtratum lapide
diſpoſiti erant: quod mira varie-
tate pi ctuùra decorabat.
Gonforta me Rex, Sanctôrum
Principatum tenens: * Et da ſer-
monem rectum, & benè ſonantem
in os meum. Däiüe Rex univer-
ſæ poteſtatis, converte consilium
Gôrum ſuper eos. Et.
Ibébant autem, qui inyitati
erant, Aureis pôculis, & aliis,
atque aliis vaſis cibi inferebantur.
Vinum quoque, ut magnificéntia
régia dignum erat, abundans, &
Præcipuum ponebaâtur. Nec erat,
qui noléentes côgeret ad bibéndu:
ſed ſicut Rex ſtatúerat, præponens
mẽſis ſingulos de Principibus ſuis,
ut súmeret unusquisque, quod vel-
let. Vaſthi quoque Regina fecit
conviviä feminaru in palatio ubi
rex Aſſuérus manére conſuéverat.

5§05
& mnia peccâta hô⁴minum in tri-
bulatione dimittis.
Doômine Deus, Creâtor cœli &
terræ, réſpice ad humilitatem no-⸗
ſtram. Qui. Ioria Patri. Qui.

Ex libro Officiorum S. Ambréôſii
Epiſcopi.
Uid Eſther regina, nonne ut
QOydoulpm ſuum bpericulo erue-
ret („quod erat decorum, atque
honeſtum) morti ſe obtulit; nec
immitis Kegis trepidavit furôrem:
Ipſe quoque Rex Persarum ferox
atque tumido corde, tamen decorü
judicavit, indici inſidiarum, quæ
ſibi paratæ forent, gratiam repræ-
ſentare , populumque liberum à
ſervitúte eripere, erũere neci, nec
parcere neci ejus, qui tam indecôra
ſuasiſſet. Dénique quem ſecundum
à ſe, ac præcipuum inter omnes
amicos habéret, cruci tradidit,
quod dehoneſtatum ſe ejus fraudu-
lentis consiliis animadvertiſſet.
Meménto mei Domine Deus in
bonum: Et ne deleas miſera-
tiones meas, quas feci in domo
Dei mei, & in cæremoniis ejus.
Recordare mei Domine Deus
meus. Et ne.

A enim amicitia probabilis,
quæ honeſtatem tuteur, præfe-
rénda ſané opibus;honoribus, po-
teſtatibus, honeſtati verò præferri
non ſolet, ſed honeſtatem ſequi
Qualis fuit Jonathæ, qui pro piera-
te nec offénſam patris, nec ſalutis
periculum refugiebat. Qualis fuit
Achimelech, qui pro hoſpitalis gra-
tiæ officiis necem potius ſibi, quàam
proditionem fugiéntis amici, ſub-
eundam arbitrabatur. Nihil igitur
præferendum honeſtati, quæ tamen
ne amicitiæ ſtúdio prætereatur,
étiam hoc Scriptura admonet.
Tribulationes civitatum audi-
vimus, quas paſiæ ſunt, & deféci-
mus: timor & hebetäüdo mentis
cécidit ſuper nos, & ſuper liberos
noſtros: ipſi montes nolunt recçi-
pere fugam noſtram: Doômine
miſerere. Peccavimus cum pa-
tribus noſtris, injuſté égimus, ini-
Philoſo-

quitatẽ fécimus. Dfle.
Unt étiam pleræque 4
phorum quæſtiones : Utrùm

Eühe Spem in alium numquam ha- amici cauſa quisquam contra pa-
, bui, præterquam in te Deus Ifrael: triam ſentire, necne, débeat, ut
,ilch Qui iraſceéris, & propitius eris, amico obediat: utrùm oporteat, ut
Cenopin I i 5 ſidem
“

506
fidem déſerat, dum indulget, atque
inténdit amici commoditatibus. Et
Scriptùra quidem ait: Clava & gla-
dius, & ſagitta ferrata: ſic homo
eſt teſtimonium dans falſum advéêr-
sus amicum ſuum. Sed conſidera,
quid aſtruat. Non teſtimonium xe-
prehéndit dictum in amicum, ſed
falſum teſtimonium. Quid enim ſi
Dei cauſa, quid ſi patriæ cogatur a-
liquis dicere teſtimoni? Numquid
præponderare debet amicitia reli-
giôni præponderare charitati vitiu?
. Benedicat te Düs in virtuúte ſua,
qui per te ad nihilum redegit ini-
micos noſtros:
laus tua de ore hominum.
y. Benedidtus Dominus, qui crea-
vit cœlum & terram: quia hodie
nomen tuum ita magnificavit. Ut.
Ioria Patri. Ut.
Nos alium Deum neſcimus,
præter Däm, in quo ſperamus :
Qui non déſpicit nos, nec amo-

vet ſalutem ſuam à génere noſtro.

7

Indulgéntiam ipfſius fuſis lacry-

7

mis poſtulémus, & humiliémus
illi animas noſtras. Qui.
Srs Vi Duo Séraphim clamâbant
alter ad alterum: *& Sanctus, San-
GRus, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth: & Plena eſt omnis terra
glôria ejus. Tres ſunt, qui
teſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
Iôria Patri. Plena.

F† ERIA SE CIND A.
De libro Eſther.

Rat irudu insuſan civitate,
vocàbulog Mardochæus, flius
Jair, filii Sémei, filii Cis, de ſtirpe
jémini, qui translatus ferat de Je-
rúſalem eo témpore, quo Jechoniã
regem Juda Nabuchodonoſor Rex
Babylonis transtúlerat, qui fuit
nutritius filiæ fratris ſui Ediſſæ,
quæ altero nômine vocabatur Eſt-
her, & utrumque parénté amiſerat,
pulchra nimis, & decôra facic. Mor-
tuisque patre ejus ac Matre Mardo-
chæus ſibi eam adoptavit in filiam.
Doômine mi. Sos.
*Umque pererebuiſſet Regis
imperium, & juxta mandatum
illius multæ pulchræ virgines àad-
ducerentur Suſan, & Egéo traderen-

„Ut non deficiat

quam ſibi adoptaverat in

tur Eunucho;, Eſther quoque inter

céteras puéllas ei tradita eſt, ut
ſervarétur in número feminarum.
Quæ placuit ei, & invénit gratiam
in conſpéctu illius. Et præcépit
eunucho, ut acceleràret mundum
muliebrem, & tradéret ei partes
ſuas, & ſeptem puéllas ſpeciosiſſi-
mas de domo Regis, & tam ipſam,
quam pediſſequas ejus ornaret, at-
que excôlexet. Quæ noluit indicare
ei poôpulum, & pâtriam ſuam: Mar-
dochæus enim præceéperat ei, ut de
hac re omnino reticéret, qui deam-
bulabat quotidie antè veſtibulum
domus, in qua eléctæ virgines ſerva-
bantur, curam agens ſalutis Eſther.

Conforta me. Sos. i,
Volùúto autem témpore per or-
dinem, inſtabat dies, quoſther
filia Abihail fratris Mardochæi;,
debéret intrare ad Regem. Quæ
non quæsivit muliebrem cultum,,
ſed quæcumque voôluitEgéus eunu-
chus cuſtos virginum, hæc ei ad or-
natum dedit. Erat enim formoſa
valdé „ & incredibili pulchritudi-
ne, omnium oculis gratiôſa, & ama-
bilis videbaätur. Ducta eſt itaque
ad cubiculum regis Afſſueri menſe
decimo, qui vocatur Tebeth;, seép-
timo anno regni ejus. Et adama-
vit eam Rex plusquam omnes mu-
lieres, habuitque gratiam, & miſe-
ricordiam coram eo ſuper omnes
mulieres, & péôſuit diadéma regni
in caàpite ejus, fecitque eam regna-
re in loco Vaſthi.
spem in alium.
F E KRIA T.

SP Aſſuérus exaltavit

505.
R TIA.

)Oſt hæc Rex .
Aman filium Amadathi, qui erat
de ſtirpe Agag: & poôſuit s0lium
ejus ſuper omnes Principes;, quos
habébat. Cunctique ſervi Regis,
qui in föribus palatii verſabantun,
flectébant génua, & adorabant
Aman,: ſic enim præcéperat eis
Imperator. Solus Mardochæus non
Hectébat genu neque adorabat
eum. Cui dixérunt pueri Regis,
qui ad fores palatii præ ſidébant .
Gur præter céteros non o sérvas
mandatum Regis? :2
Meménto mei. so5. Leion
Umque hoc crébriùs dicerent;
* & ille nollet audire;, nuntia-
vérunt Aman, ſcire cupientes;
utrùm perſeveraret in ſentenli⸗

direrat
Quod cn
perimen
cheus noe
ſe adoran
nlhilo d
um mitt
Trib
VUdi
tisjn
nem Jud
Aſueri,
Mrimolcr
anno du
miſla eſt
braüc di
guo die,
run debe
ſo duod

Amntituc
ejulatu n
diens. )
dutum ſa
In Omnit
Didisac
opma pe
erat apuc
tud, & ſe
Pro ſtrate
tem funt
nuntiave
conſterne
ablato
lam ace
Athachke
Kum ei
Mardo⸗
60 cr hu
Nn

dixerat enim eis ſe eſſe Judæum.
Quod cùm audiſſet Aman, & ex-
periménto probaſſet, quòd Mardo-
chæus non flécteret ſibi genu, nec
ſe adoraret, iratus eſt valdèé, & pro
nihilo duxit, in unum Mardochæ-
um mittere manus ſuas.
Tribulationes. 5o5.
Udierat enim, quòd eſſet gen-
Ntisjudææ: magisque voôluit om-
nem Judæorum, qui erant in regno
Aſſuéri, pérdere nationem. Menſe
primo (cujus vocabulum eſt Niſan)
anno duodécimo regni Aſſuéri,
miſſa eſt ſors in urnam, quæ He-
braicè dicitur phur, coram Aman,
quo die, & quo menſeGens Judæoô-
rum debéeret intérfici: & exivit me-
ſis duodécimus, qui vocatur Adar.
g. Benedicat te. 506.
2FE R I A CU A R T A.
De libro Eſther. . ar
Uæ cùm audiſſet Mardochæus,
Qſcidit veſtimenta ſuy, & indu-
tus eſt ſacco, ſpargens cinerem ca-
piti: & in platea mediæ ciyitatis
voce magna clamabat, oſtéêndens
amaritudinem animi ſui, & hoc
ejulatu usque ad fores palatii gra-
diens. Non enim erat licitum in-
dutum ſacco aulam Regis intrare.
In omnibus quoque provinciis, op-
pidis, ac locis, ad quæ crudele Kegis
dogma pervénerat, planctus ingens
erat apud Judæos, ſejunium, ulula-
tus, & fletus, ſacco & cinere, multis
pro ſtrato utêntibus. Ingréſſæ au-
tem ſunt puellæ Eſther, & eunuchi,
nuntiaveruúntque ei. Quod audiens
conſternata eſt, & veſtem miſit,
ut ablato ſacco, induúerent eum,
quam accipere noluit. Accitôque
Athach eunúcho, quem Rexz mini-
ſtrum ei dederat, præcépit, ut iret
ad Mardocheum , & diſceret ab
eo;, cur hoc faceret.
. Nos alium. 506.
Greſsusque Athach, ivit ad
Mardochæum ſtantem in, pla-
téa civitatis ante ôſtium palatii,
qui indicavit ei omnia, quæ acci-
derant, quòmodo Aman promisiſ-
ſet, ut in thesauros Regis pro Ju-
dæôrum nece inférret argéntum.
Exemplar quoque edicti, quod pen-
débat in Suſan, dedit ei, ut Reginæ
oſtenderet, & monéret eam, ut
intraret ad Regem, & deprecare-
tur eum pro populo ſuo. Regreſſus
Athach, nuntiavit Eſther omnia,
quæ Mardochæus dixerat. Quæ re-

50
ſpondit ei, & juſſit, ut diceret Rar⸗
dochæo: Omnes ſervi regis, & cun-
ctæ, quæ ſub ditione eſus ſunt,
norunt, provinciæx, quòd ſive, vir
ſive múlier, non vocatus, intériùs
atrium Regis intraverit, absque ul-
la cunctatione ſtatim interficiatur:
niſi forté Rex auream virgam ad
eum teténderit pro ſigno clemen-
tiæ, atque ita poſſit vivere. Ego
igitur, quomodo ad Regem in-
trare potero , quæ triginta jam
diébus non ſum vocata ad eum?
Conforta me Rex. §05.

Uod cùm audiſſet Mardochæ-
Jus:; rurſum mandavit Eſther
dicens: Ne putes, quod animam
tuam tantùm liberes, quia in domo
regis es præ cunctis judæis: ſi enim
nunc ſilueris, per aliam occaſiô-
nem liberabuntur Jjudæi: & tu, &
domus patris tui peribitis. Et quis
novit utrum idcircò ad regnum
véneris, ut in tali témpore para-
veris: Rursumque Eſther hæc Mar-
dochæo verba mandavit: Vade, &
côngrega omnes Judæos, quos in
Suſan repéreris, & orâte pro me.
Non comedatis, & non bibatis tri-
bus diébus, & tribus noctibus: &
ego cum ancillis meis ſimiliter je-
junabo, & tunc ingrédiar ad Regem
contra legem faciens, non vocata,
tradénsque me morti, & pericu-
l1o. Iyvit itaque Mardochæus, & fecit
omnia, quæ ei Eſther præcépérat.
Spem in alium. §o05.
F E RI A UIN TA.
De libro Eſther.
Ie autem tértio induta eſt
Eſther regalibus veſtimentis, &
ſtetit in atrio domus régiæ, quod
erat intérius „ contra basilicam
Regis: at ille ſedébat ſuper solium
ſuum in conſiſtôrio palatii contra
ſtium domus, Cúmque vidiſſet
Eſther Reginam ſtantem, placuit
culis ejus, & extendit contra eam
virgam auream, quam tenébat ma-
nu. Quæ accédens, oſculaàta eſt ſum-
mitatem virgæ ejus. Dixitque ad
eam Rex: Quid vis Eſther regina
uæ eſt petitio tua : étiam ſi dimi-
Aarn. partem regni petieris, dabi-
tur tibi. At illa reſpondit: Si Regi
placet, obſecro, ut vénias ad me
hodie, & Aman tecum, ad convi-

vium, quod paravi. Statimque Rex:

Vocâte, inquit, citò Aman, at Eſt.
et

z0o8 “ 2:
her obédiat voluntati. Doômi-
né mi Rex. Soß. 4
Gréſfus eit itaque illo die

Aman lætus & alacer., Cuùmque
idiſſet Mardochæum ſedéntem an-
te foras Palatii, & non ſolùm non
afſurrexiffſe ſibi, ſed neç motum
quidem de loco ſeſſionis ſuæ, indi-
gnatus eſt valde: & diſſimulata
ira „ reverſus in domum ſuam,
convocavit ad ſe amicos ſuos, &
Zares uxôrem ſuam, & expôſuit
illis magnituùdinem divitiarum
ſuarum, filiorumque turbam , &
quanta eum gloria fuper omnes
Principes & ſervos ſuos Rex ele-
vaſſet. Et poſt hæc ait: Regina quo-
que Eſther nullum vocavit ad con-
vivium cum Rege, præter me: apud
quam étiam cras cum Rege pran-
surus ſum. Et cùm, hæc omnia ha-

beam, nihil me habére puto, quam-
diu videro Mardocheum Judæum

ſedéntem ante fores régias.
Conforta me. So5.

Eſponderuntque ei Zares uxor
ejus, & céteri amici: jube parari
excelſam trabem, habentem altitu-

dinis quinquaginta cuůbitos, & dic

manè Rezgi, ut appendatur ſuper ea
Mardochæus, & ſic ibis cum Rege

lætus ad conviviü. Placuit ei consi-
lium, & juſſit excelsã parari crucẽ.
Spem in alium. §os.
FER I A §& E X T A.
De libro Eſther.

Noden Ullam duxit Rex insôm-
Anem; juſsitque ſibi afferri hiſto-
rias, & annales priérum tempo-
rum. Quæ cum illo præsente le-
gerêntur, ventum eſt ad illum lo-
cum, ubi ſcriptum erat, quomodo
nuntiaſſet Mardochæus insidias
Bagathan & Thares eunuchorum,
regem Aſſuerum jugulare cupien-
tium. Quòd cùm audiſſet Rex, ait:
Quid pro hac fide honoris ac præ-
mii Mardochæus conſecútuùs eſt:
Dixerunt ei ſervi illius, ac miniſtri,
Nihil omnino mercédis accepit.
Statimque Rex: Quis eſt, inquit,
in atrio?: Aman quippe inteérius
atrium domus regiæ intraverat, ut
ſuggéreret Regi, & juberet Mardo-
chæum affigi patibulo, quod ei
fuerat præparatum. Reſponderunt
pueri: Aman ſtat in atrio. Dixit-
que Kex: Ingrediatur.
Meméento mei. §os.

Umque eſſet ingréſſus, ait illi:
Quid debet fieri viro, quem
Rex honorare desiderat? Côgitans
autem in corde ſuo Aman, & répu-
tans, quod nullum alium Rex, niſi
ſe vellet honorare, reſpondit: Ho-
mo, quem rex honorare cupit, de-
bet indui véſtibus régiis, & impo-
ni ſuper equum, qui de ſella Regis
eſt, & accipere régium diadéma
ſuper caput ſuum, & primus de ré-
giis Principibus, ac tyrannis teneat
equum eius, & per platéam civita-
tis incédens clamet, & dicat: Sic
honorabitur, quemcumque volue-
rit Rex honorare.
Tribulationes. 5o5.
Ixitque ei Rex:
ſumpta ſtola & equo, fac ut
locútus es, Mardochæo Judæo,
qui ſedet ante fores palatii: Cave,
ne quidquam de his, quæ locutus
es „ prætermittas. Tulit itaqué
Aman ſtolã & equum,indutumque
Mardochæum in platea civitatis;
& impoôſitum equo præcedeébat
atque clamabat: Hoc honore con-
dignus eſt, quemcúmque Rex Vo-
luerit honoràare. Keversusque eſt
Mardochæus ad jänuam palatii: &
Aman feſtinavit ire in domum
ſuam, lugens & operto capite:
narravitque Zares uxori iuæ 8
amicis ommnia, quæ eveniſſent fibi.
Benedicat te. 506.
8 B B A T O.

De libro Eſther.

INtravit ſtaque Rex & Aman, ut
biberent cum Regina. Dixitqué ei
Rex étiam ſecunda die, poſtquam
vino incaluerat, Quæ eſt petitio
tua Eſther, ut detur tibi? & quid vis
fieri? étiam ſi dimidiam partem re-
gni mei petieris, impetrabis. Ad
quemilla reſpondit: Si inveni grd-
tiam in oculis tuis, 6 Rex,& ſi tibi
placet, dona mihi animam meam,
pro qua rogo, & populum meum,
pro quo obſecro. Traditi enim ſu-
mus ego & poôpulus meus, ut con-
teramur;, jugulemur, & pereamus.
Atque utinam in ſervos & famulas
venderémur, eſſet tolerabile ma-
lum, & gemens tacerem: nunc au-
tem hoſtis noſter eſt, cujus crude-
litas redundat in Kegem.
Nos alium. 506. ectio i
Eſpondénsque Rezx Afluérus
ait: Quis eft iſte, & cuieke⸗
“

Feſtina, &

tentir, l
Xltque Eſt
nolter pek
ille audien
tun Regis
Kinens. N.
Xce loco
tum arbo⸗
quoque ſu
leginam p
enim àret
Conkfor
Vienn

bat Eüher
Vult oppr.
domo me
Rexis ex
faciem
Unus de
miniſteri
palayerat
t pro Re
Mbens
cübitos 6
eum in ec
Aman in
Mardoche
Ppem!
§

Adaperin
lege lla
iciat pac
5 0

lncipit!

I fack
Alexi
Mümns r⸗
etetra (
Lemurum
Drrlinmn

noreret
diles

téntiæ, ut hæc àaudeat facere: Di-
xitque Eſther: Hoſtis & inimicus
noſter péſſimus iſte eſt Aman. Quod
ille audiens, illico obſtúpuit, vul-
tum Regis ac Reginæ ferre non su-
ſtinens. Rezx autem iratus ſurréxit,
& de loco convivii intravit in hor-
tum arboribus conſitum. Aman
7 „ 7
quoque ſurréxit, ut rogaret Eſther
reginam pro anima ſua 3 intelléxi
enim à rege ſibi paratum malum.
Conforta me, Ssor.
Ui cùm reverſus eſſet de hor-
to nemoôribus conſito, & in-
traſſet convivii locũ, réperit Aman
ſuper léctulũ corruiſſe, in quo jacé-
bat Eſther,, & ait: Etiam Reginam
vult opprimere, me præseènte, in
domo mea. Necdum verbum de ore
Regis exierat, & ſtatim operuérunt
faciem ejus. Dixitque Harbona
unus de eunúchis, qui ſtabant in
miniſterio regis: En lignum, quod
paraverat Mardochæo, qui locutus
eſt pro Rege, ſtat in domo Aman,
habens altitudinis quinquaginta
cubitos. Cui digxit Rex: Appéndite
eum in eo. suſpenſus eſt itaque
Aman in patibulo, quod paraverat
Mardochæo, & Regis ira quievit.
Spem in alium. 505.
A B B A O.

Adapériat Doôminus cor veſtrum in
lege ſua, & in præcéptis ſuis, &
faciat pacem DominusDeus noſter.
DOMINICA I.

Incipit liber primus Machabæôrü.

E factum eſt, poſtquam percuſſit
Alexander Philippi Macedo, qui
primus regnavit in Græcia, egréſſus
de terra Cethim, Darium regem
Persäarum & Medorum, conſtituit
prælia multa, & obtinuit omnium
munitioônes, & interfécit Reges ter-
ræ. Et pertranſiit usque ad fines
terræ: & accêpit ſpolia multitudinis
Gentium, & siluit terra in conſpé-
ctu ejus. Et congregavit virtutem
& exércitum fortem nimis „» &
exaltatum eſt, & elevatum, cor
ejus: & obtinuit regiônes Génti-
um, & tyrânnos, & facti ſunt, il-
li in tributum. Et poſt hæc déci-
dit in lectum, & cognovit, quia
morerétur. Et vocavit pueros ſuos
nobiles, qui ſecum erant nutriti

509
à juventute, & diviſit illis regnum
ſuum, cùm adhuc viveret.
R. Adapériat Düs cor veſtrum in
lege ſua, & in præcéptis ſuis, &
faciat pacem in diébus veſtris.
Concédat vobis ſalùtem, & ré-
dimat vos à malis. Exaâudiat
Doôminus orationes veſtras, &
reconciliétur vobis, nec vos déſerat
in témpore malo. Concèdat.

T regnavit Alexaânder afis dué-
decim ,& mortuus eſt. Et obti-
nuérunt pùeri ejus regnum, unus-
quisq; in loco ſuo: & impo ſuérunt
omnes ſibi diadémata poſt mortẽ
ejus ; & filii eorum poſt eos annis
multis, & multiplicata ſunt mala in
terra. Et éxiit ex eis radix pecca-
trix , Antiochus illuſtris, filius An-
tiochi regis, qui fůerat Romæ ob-
ſes: & regnavit in anno centéſimo
trigéſimo séptimo regni Græcorä.
Exâudiat Dominus orationes
veſtras, & reconciliétur vobis „
nee vos déſerat in tempore malo.
Doôminus Deus noſter.
„Det vobis cor omnibus, ut co-
latis eum, & faciatis ejus volun-
tatem. Doôminus. tio
N diébus illis exiérunt ex Iſrael
filii iniqui, & ſuasérunt multis;
dicéntes: Eamus, & diſponâmus
teſtaméntum cum Gentibus, quæ
circa nos ſunt; quia, ex quo recèſſi-
mus ab eis, invenerunt nos multa
mala. Et bonus viſus eſt ſermo in
culis eòrum. Et deſtinavérunt
aliqui de populo, & abiérunt ad
Regem: & dedit illis poteſtatem;,
ut facerent juſtitiam Gentium. Et
ædificavérunt gymnaſiü in Jerosô-
lymis ſecundùm leges, Natioônum.
Et fecérunt ſibi præpútia, & re-
ceſsérunt à teſtaménto ſancto, &
juncti ſunt Nationibus, & venúm-
dati ſunt, ut facerent malum.
Congregati ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtute ſua: contere
fortitudinem illorum Die, & di-
ſpêrge illos: “ Ut cognoôſcant, quia
non eſt alius, qui pugnet pro no-
bis, niſi tu Deus noſter. y. Diſper-
ge illos in virtùte tua, & déſtrue
cos protéctor noſter Domine. Ut.
Gloria Patri. Ut.

Ex libro Officior. S. Ambroſii Epiſ.
Patie aliquos bellica défigos

gloria tenet;, ut putent, ſolam
. eſſe

510 .
eſſe præliàrem fortitudinem: &

còncito in médium legionis ſe

ideò me ad iſta dedlexiſſe, quia illa prorũúpit, & abjecto clypeo utraque

noſtris déforet. Quam fortis Je-
ſus Nave, ut uno prælio quinque
Reges captos ſterneret cum popu-

lis ſuis? Deinde cùm advéêrsum Ga-
baonitas urgéret prælium, & vere-
réêtur, ne nox impediret vi côriam,
magnitudine mentis & fidei cla-
mavit: Stet ſol: & ſtetit, donec
victoria conſummarétur. Gédeon
in trecentis viris de ingénti pôpu-
lo & acerbo hofte reyéxit trium-
phum. Jônathas adoléscens virtu-
tem magnam fecit in prælio.
Impetum, inimicôrum ne ti-
muéritis, mémores eſtote, quomo-
do falvi facti ſunt patres noſtri.
*Et nunc clamémus in colum, &
miſerébitur noſtri Deus noſter.
Mementôte mirabilium ejus,
quæ fecit Pharaôni, & exercitui
ejus in Mari ruhro. Et nunc.

Wigd de Machabæis loquar: ſed
priùs de pôpulo dicam patrum:
ui cùm eſſent parati ad repugnan-
um pro templo Dei, & pro legiti-
mis ſhis, dolo hôſtium die laceſsiti
sabbati, malugrunt vulnéribus
offerre nuda cörpora, quam re-
pugnare, ne violarent sabbatum.
ftaque omnes læti ſe obtulérunt
morti. Sed Machabæi conſideran-
tes, quod hoc exémplo Gens
omnis boſſet perire, sabbato étiam
cùm ipfſi in bellum provocaréntur,
ulti ſunt innocéntium necem
fratrum ſuérum. Unde pôſteaà ſti-
mulatus rex Antiochus, cùm bel-
lum acceênderet per duces ſuos Ly-
ſiam, Nicanorem, Gorgiam, ita
cum Orientalibus ſuis, & Aſſyriis
attritus eſt copiis, ut quadraginta
& octο millia in médio gampi à
tribus millibus proſterneréntur.
„ Congregatæ ſunt Gentes in mul-
titudine, ut dimicent contra nos, &
ignoramus, quid agere debeamus:
Doômine Deus ad te funt oculi
noſtri, ne pereamus.
Tu ſcis, quæ côgitant in nos:
quémodo poteérimus ſubsiſtere an-
te faciem illérum, niſi tu àadjuves
nos? Domine.
IV Irtütem ducis judæ Machabæi
de uno ejus milite conſidera-
te. Namque Eleazarum, cùm ſuper
eminentem cetęgris elephantem lo-
rica veſtitum reégia adyeérteret, ar-
bitratus, quoòd in eo eſſet Rex, curſu

7

manu interficiébat, donec perveni-

ret ad béſtiam, atque intravit, ſub
eam, & ſubjécéko gladio interémit
eam. Itaque cadens beſtia oppréſ-
ſit Eleazarum, atque ita mortuus
eſt. Quanta igitur virtus animi!
primo, ut mortem non timéèret: de-
inde, ut circumfuſus legionibus
inimicôrum, in confertos raperétur
hoſtes,medium penetraret agmen,
& contémpta morte ferocior, ab'jé-
G clypeo, utraque manu vulnera-
tæ moôlem béſtiæ ſubiret, ac ſuſti⸗
néret, poſt infra ipſam ſuccederet,
quo plenioôri feriret ictu: cujus rui-
na inclúſus, magis quàm oppreéſſus,
ſuo eſt ſepuùltus triumpho.
Tua eſt boténtia, tuum regnum
Däe: tu es ſuper omnes Gentes:
Da pacem Dne in diebus noſtris.
Creator omnium Deus,terribilis
& fortis, juſtus & miséricors.- Da.
1oria Patri. Da. .
Refülſit ſol in clypeos aureos
& reſplenduérunt montes ab eis:
Et fortitudo Gentiu diffipata eſt.
6Erat enim exércitus magnus Val-
dè, & fortis: & appropiavit Judas,
& exercitus ejus in prælio. Pt.
Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: *Sanctus, San-
dus, Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloôria ejus. Tres ſunt;, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater,
Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
16ria Patri, Plena.

F'E R I A S ECUND A.
De libro primo Machabæorum.

T paràtum eſt regnum in con-
ſpéctu Antiochi; & cœpit reg-
nare in terra gybpti: ut regha-
ret ſuper duo regna. Et intravit in
.gyptum in multitudine gravi,in
cùrzibus, & elephantis, & equiti-
bus, & copioôſa navium multitudi-
ne ,» & conſtituit bellum adyvérsus
Ptolemæum regem Æ—g pti :
veritus eſt Ptolemæus à facie efus,
& fugit, & cecidérunt vulnerati
multi. Et comprehendit civitates

munitas in terra Xρ)ti, & accébit

ſpolia terræ Æαgypti. i ſuo:
Dixit Judas Simoni fratri ftuo :
Elige

Elige tib
tres tuos
& ſonat
Galaadit
tas in co
mini flli
quonian
ello,
noſttæ,

T co
quan
centeſim
dhno: &
cendit.
ne grayi
tionem
Atare à
luminis
menſam
tia, & p
& velun
tum au
pli erat
Orma
rönis ar
e Domi
magna i
, con⸗
Dominn
Tao
4K
cepit tln
ſenit,
In tertan
ominun
a magt
magnus
& ſenio
frmati
ſumptit
In thoro
Lommote
tesin e,
näuite
Pelnt
eheice
mien ſe
elitilli
Ornape
binrel
nino,
r
ſlins 4
Cccrdos
n

Elige tibi viros, & vade, libera fra-

tres tuos, in Galilæam: ego autem,
& Joônathas frater tuus ibimus in
Galaaditim: * Sicut fuerit volũún-
tas in cœlo, ſic fiat. Accingi-
mini filii poténtes, & eſtôte parati:
quoniam melius eſt nobis mori in
ello, quam vidére mala Gentis
noſtræ, & ſanctorum. Sicut.

T convértit Antiochus, poſt-
quam percuúſſit gyptum in
centéſimo & quadragéſimo tértio
anno: & aſcendit ad Iſfrael, & aſ-
céndit Jerosolymam in multitudi-
ne gravi. Et intravit in ſanctifica-
tionem cum ſupèrbia, & accépit
altare änreum „ & candelabrum
luminis, & univérſa vaſa ejus, &
menſam propoſitiônis, & libato-
ria, & phialas, & mortariola aurea,
& velum, & corônas, & ornamen-
tum aureum, quod in facie tem-
pli erat, & comminuit omnia.
„Ornavérunt faciem templi co-
rônis aureis, & dedicavérunt alta-
re Dômino: * Et facta eſt lætitia
magna in poôpulo. In hymnis,
& ,confeſſionibus benediceébant
Dominum. Ef.
T accépit argéntum, & aurum,
& vaſa concupiſcibilia: & ac-
cépit thesauros occultos, quos in-
venit, & ſublàtis omnibus abiit
in terram ſuuam. Et fecit cædem
hominum, & locuútus eſt in ſupér-
bia magna. Et factus eſt planctus
magnus in Iſrael, & in omni loco
eoôrum; & ingemuérunt Principes,
& ſeniôores, virgines, & juvenes in-
firmati ſunt,, & ſpecioſitas mulie-
rum immutata eſt. Omnis maritus
ſumpſit lamentum, & quæ ſedébant
in thoro maritali, lugébant. Et
commòta eſt terra ſuper habitan-
tes in ea, & univérſa domus Jacob
induit confuſionem.
In hymnis, & confeſſignibus
benediceébant Dominum: Qui
magna fecit in Iſrael, & vi ctôriam
dedit illis Dominus omnipotens.
Ornavérunt faciem templi coroô-
nis aureis, & dedicayérunt altare
Domino. Qui. loria. Qui.
F ERI A TE R T I A.
De libxo primo Machabæorum.

N diébus illis ſurréxit Mathathias
lius joàânnis, filii Simeonis,
ſacérdos ex filiis Joarib ab Jeruſa-
lem, & consédit in monte Modin:

puli Iſrael;

11
& habébat filios quinqueognnem,
qui cognominabaâtur Gaddis: & Si-
moné, qui cognominabaâtur Thaſi:
& Judam, qui vocabatur Macha-
bæus: & Eleazarum, qui cogno-
minabatur Abaron: & Jonatham,
qui cognominabatur Apphus. Hi
vidérunt mala, quæ Sabtnr in péô-
pulo juda, & in Jeruſalem.
S. Hic eſt fratrum amator, & pé-
„ Hic eſt, qui multum
orat pro péôpulo, & univérſa ſancta
civitate jeruſalem.
J. Vir iſte in populo ſuo mitiſſi-
mus appaâruit, Hig.

◻T dixit Mathathias: Væ mihi;
zut quid natus ſum vidére con-
tritionem populi mei, & contri-
tionem civitatis ſanctæ, & ſedere
illic, cùm datur in manibus ini-
micorum? Sancta in manu extra-
neoôrum facta ſunt: templum ejus
ſicut homo ignobilis. Vaſa gloriæ
ejus captiva abducta ſunt, truci-
dati ſunt ſenes ejus in platéis, &
juvenes ejus cecidérunt in gladio
inimicorum. Quæ gens non hære-
ditavit regnum ejus, & non ob-
tinuit ſpolia ejus? ,B
Tu Domine universorum, qui
nullam habes indigéntiam, volui-
ſti templum tuum fieri in nobis:
Consérva domum iſtam imma-
culatam in æternum Doômine.
Tu elegiſti Domine domum
iſtam ad invocandum nomen tuum
in ea, ut eſſet domus orationis,
& obſecratiònis populo tuo. Con-
Serva. j .
T ſcidit veſtiménta ſua Matha-
thias, & filii ejus, & operuérunt
ſe ciliciis, & planxerunt valde. Et
venérunt illuc, qui miſſi erant à re-
ge Antiocho, ut cogerent eos, qui
confügerant in civitatem Modin,
immolare, & accéndere thura, & à
lege Dei diſcédere. Et multi de
pôpulo Iſrael conſentiéntes, acceſ-
sérunt ad eos: ſed Mathathias „ &
filii ejus conſtanter ſtetérunt.
„ Aperi culos tuos Domine, &
vide afflictionem noſtram: cir-
cumdedérunt nos Gentes ad pu-
niendum nos: sed tu Domine
exténde brachium tuum , & libera
animas noſtras. %⸗ Afflige oppri-
mentes nos, & contumeliam fa-
ciéntes in ſuperbiam, & cuſtodi

partem tuam. Sed.
loria Patri. Sed.

FE.

512
F E R I A Q U AR T A.
De libro primo Machabæorum.

T reſpéndit Mathathias, & di-
xit magna vocçe: Et ſi omnes
Gentes regi Antiocho obédiuntzut
diſcédat unusquisque à ſervitute
legis patrum ſuorum, & conséntiat
mandatis ejus: ego & filii mei, &
fratres mei obediémus legi patrum
noſtrorum. Propitius ſit nebis De-
us: non eſt nobis utile relinquere
legem & juſtitias Dei: non audie-
mus verba regis Antiochi, nec ſa-
crificabimus transgrediéntes, legis
noſtræ mandata, utcamus altera

via.
Refuülſit ſol. S10.

T ut ceſsavit loqui verba hæc,
accéſſit quidam Jjudæus in om-
nium ôculis ſacrificare idéôlis ſu-
per aram in civitate Modin, ſecun-
dùm juſſum Regis, & vidit Matha-
thias, & doluit, & contremuérunt
renes ejus, & accenſus eſt furor
ejus ſecundùm judicium legis, &
insiliens trucidavit eum fuper
aram: ſed & virum, quem rex
Antiochus miſerat, qui cogeébat
immolare, occidit in ipio témpo-
re, & aram deſtruxit, & zelatus
eſt legem ſicut fecit Phinees Zamri
filio Salomi.
Ornavérunt, SII.

T exclamâàvit Mathathias voce
magna in civitate, dicens: Om-
nis, qui zelum habet legis ſtatuens
teſtamentum, éxeat poſt me. Et
fugit ipſe, & filii ejus in montes, &
reliquérunt, quæcumque habébant
in civitate. Tunc deſcendérunt
multi quæréntes judicium, & juſti-
tiam in desértum; & ſedérunt ibi
ipſi,; & filii eérum, & mulieres
eôrum, & pecora eòrum: quoniam
inundavérunt fuper eos mala.
gie In hymnis. §II.
F E R I A QUI NT A.
De libro primo Machabæôrum.

T appropinquavérunt dies Ma-
thathiæ moriendi, & dixit filiis
ſuis: Nunc confortata eſt ſupér-
bia, & caſtigatio „ & tempus
everſionis, & ira indignationis.
Nunc ergo, filii, æmulatores
eſtote legis; & date animas veſtras
pro teſtameênto, batrum veſtroôrum;
& mementote operum patrum, quæ

fecérunt in generatiônibus ſuis: &
accipiétis gloriam magnam, & no-
men ætérnum. Abraham noônne in
tentatioône invéntus eſt fidelis, &
reputatum eſt ei ad juſtitiam? Jo-
ſeph in témpore anguſtiæ ſuæ cu-
ſtodivit mandàtum, & factus eſt
dominus Kgypti. Phinees pater
noſter, zelando zelum Dei, ac-
cépit teſtamentum ſacerdotii æ-
terni.
Adapériat. 509.

Eſus, dum impléevit verbum, fa-
Gus eſt dux in Ifrael, Caleb,
dum teſtificatur in eccléſia, accepit
hæreditatem. David in ſua miſeri-
côrdia conſecutus eſt ſedem regni
in ſæcula. Elias dum zelat zelum
legis, recéptus eſt in cœlum. Ana-
nias, & Azarias, & Miſael creden-
tes, liberati ſunt de flamma. Da-
niel in ſua ſimplicitate liberatus
eſt de ore leòônum. Et ita cogitate
per generationem, & generatio-
nem': quia omnes, qui ſperant in
eum, non infirmantur. Et à verbis
viri peccatoris ne timueritis, quia
gloria ejus ſtercus & vermis eit:
hodie extollitur, & cras non in-

veniétur; quia conveérſus eſt in
texram ſuam , & cogitatio ejus
periitt.
Exaudiat. 509.

Os ergo filii confortàmini, &
viriliter agite in lege, quia in
ipſa glorioſi eritis. Et ecce dimon
frater veſter, ſcio, quod vir consilii
eſt, ipſum audite ſemper, & ipſe
erit vobis pater. Et Judas Macha-
Dæus fortis viribus à juventute ſua
ſit vobis Princeps militiæ, & ipfe
aget bellum péôpuli., Et adducétis
ad vos omnes factöres legis : 8
vindicâte vindictam poôpuli veſtri.
Retribúite retributionem Genti-
bus, & inténdite in præceptum
legis. Et benedixit eos; & appoſi⸗
tus eſt ad patres ſuos.
Congregati ſunt. 500.
F E RIA S E XT A.
De libro primo Machabæorum.

Efancdus eſt Mathathias an-
no centéſimo & quadrageſi-
mo ſexto: & ſepultus eſt à filiis

ſuis in ſepäúlchris patrum ſuòrum

in Modin, & planxérunt eum ohr-
nis Iſrael planétu magno. Et ſurré-

zit Judas, qui vocabatur Macha-
bæus

els, ſl
ſabant el
uniyerſi,
ejus: &
nel cum
liam pop
eſt iniqu
conturbe
ſuccengi
inimici
Omnes 9
tutbiti ſl
mann ejn
Imper
Terue
letine
ſuis, &
in benec
Ciyitates
er eis, d
Mominat
terræ, &
congrege
X Sam⸗
magnam:
nel.t eh
am illi:
um cee
religui
la eorum
lulit
eo omnit
Cong.
cec
trum
nes Gent
heryenit:
ce preliis
Gelltes.
tlochus
AUmo,
ereitun
Prtin Val

uum, 5

elen an
neſt

14

bæus, filius ejus pro eo: & adju-
vabant eum oimnes fratres ejus, &
univérſi, qui ſe conjünxerant patri
ejus: & præliabantur HSõ Iſ-
rael cum lætitia. Et dilatavit glo-
riam populo ſuo., Et perſecutus
eſt iniquos; perſcrutans eos, & qui
eunrutbadale populum ſuum, éos
ſuccendit flammis: & repulſi ſunt
inimici ejus præ timore ejus, &
omnes operarii iniquitatis con-
turbati ſunt: & dirécécta eſt ſalus in
manu ejus.
Impetum. §10. S
7 T exacerbabat reges multos, &
ε lætificabat Jacob in operibus
ſuis, & in ſæculum memoria ejus
in benedictiône. Et perambulavit
civitates juda, & pérdidit impios
ex eis, & avertit iram ab Iſrael. Et
nominatus eſt usque ad noviſſimũ
terræ, & congregavit pereuntes. Et
congregavit Apollonius Gentes,
& à Samaria virtutem multam &
magnam ad bellandum contra Iſ-
rael. Et cognovit Judas, & éxiit ob-
viam illi: & percuúfhit, & occidit il-
lum, & cecidérunt vulnerati multi,
& réli qui fugérunt. Et accépit ſpo-
lia eorum: & gladium Apollonii
abſtulit judas, & erat pugnans in
eo omnibus diebus.
Congregatæ. 510. 1
T cecidit timor Judæ, ac fra-
trum ejus;, & formido ſuper om-
nes Gentes in circuùitu eòrum. Et
pervénit ad Regem nomen ejus, &
de præliis Jjudæ narrabant omnes
Sentes. Ut audivit autem rex An-
tiochus ſermones iſtos, iratus eſt
animo, & miſit, & congregavit
exercitum univerſi regni ſui, caſtra
fortia valdè: & apéruit ærarium
ſuum, & dedit ſtipéndia exercitui
in annum, & mandavit illis;, ut
eſſent parati ad omnia.
Tua eſt poténtia. 510.
. 8 B T O.
De libro primo Machabæorum.

multiplicata ſunt mala, & exér-
citus applicabant ad fines eérum:
& cognovérunt verba Regis, quæ
mandavit populo facere in inteéri-
tum & conſumationé, & dixérunt

En viditjudas, & fratres ejus, quia

unusquisque ad proximum ſuum:
Erigamus dejectionem pépuli no-

ſtri, & pugnemus pro populo no-

ſtro, & Sanctis noſtris. Et congrega-
tus eſt conventus; ut eſſent parati

in prælium: & ut orarent, & Atie.
rent miſericordiam, & miſeratioô-
nes, Et Jeruſalem non habitabatur;
ſed erat ſicut desértum: non erat 5
qui ingrederétur, & egrederétur de
natis ejus: & Sanctum conculcaba-
tur, & filii alienigenarum erant in
arce, ibi erat habitatio Géntium:
& ablata eſt volptas à Jacob, &
defécit ibi tibia, & cithara.
Refülſit ſol. 51o. eAſo i
T congregati ſunt, & venérunt
in Maspha contra Jerúſalem :
quia locus orationis erat in Mas-
pha ante in Ifrael. Et jejunavérunt
illa die, & induérunt ſe ciliciis „ &
cinerem impoſuérunt capiti ſuo: &
diſcidérunt veſtiménta ſua „ & ex-
pandeérunt libros legis, de quibus
ſcrutabantur Gentes ſimilitùdinem
ſimulacrorũ ſuòërum, & attulérunt
ornaménta ſacerdotalia, & primi-
tias, & décimas: & ſuſcitavéruntNa-
zaræos, qui impléverant dies: & cla-
mavérunt voce magna in cœlum,;
dicentes: Quid faciémus iſtis,
quo eos ducemus? & Sancta tua
conculcâta ſunt „ & contaminata
ſunt, & ſacerdoôtes tui facti ſunt in
luctum, & in humilitatem. Et ecce
Nationes convenérunt adversam
nos,ut nos diſperdant: tu ſcis, quæ
cogitant in nos. Quomodo poté-
rimus ſubsiſtere ante faciem eô-
rum, niſi tu Deus adjuves nos?
Ornaveérunt. SII. Lectio iii
T tubis exclamavérunt voce
magna. Et poſt hæc conſtituit
Judas duces populi, tribunos, &
centuriônes, & pentacontarchos„
& decuriones. Et dixit his, qui
ædificabant domos, & ſponsabant
uxores, & plantâäbant vineas, &
formidoloſis, ut redirent unus-
quisque in domum ſuam ſecundum
legem. Et moverunt caſtra, & col-
locavérunt ad Auſtrum Emmaum.
Et ait Judas: Accingimini, & eſtote
filii poténtes,& eſtote parati in
mané, ut pugnétis advérsùs Natio-
nes has, quæ convenerunt advérsus
nos diſpérdere nos,„ & Sancta no-
ſtra: quoniam melius eſt nos mori
in bello, quam vidére mala Gentis
noſtræ, & Sanctorum. Sicut autem
fuerit voluntas in cœlo, ſic fiat.
In hymnis. 511.
Rerulſit ſol in clypeos aureos; &
reſplenduerunt montes ab eis; &
ſortirudo Genatiam diflipata eſt.
K

514
„5 M I

De libro primo Machabæoôrum.

Ixit autem Judas; 5
LDejus Ecce contriti ſunt inimici
noſtri: aſcendamus nunc mundare
Sancta, & renovare. Et congregatus
eſt omnis exércitus, & aſcendérunt

in montem Sion. Et vidéerunt ſan-
Rificatiônem desertam, & altare
profanatum, & portas exuſtas, & in
atriis virgulta nata; ſicut in ſaltu,
*cl in montibus, & paſtophoria di-
ruta. Et ſcidérunt veſtimeênta ſua,
& planzérunt planctu magno, &
impoſuerunt cinerem ſuper caput
ſuum. Et cecidérunt in faciem fu-
per terram, & exclamavérunt tubis
ſignôrum, & clamavérunt in cœlu.
„Adaperiat Dñs cor veſtrum in
lege ſua; & in præcéptis ſuis, 8
faciat pacem in dieébus veſtris.
*Concédat vobis ſalutem, & ré-
dimat vos à malis. Exaudiat
Doôminus orationes veſtras, & re-
conciliétur vobis, nec vos deſerat
in tempore malo. Concèêdat.

– Unc ordinavit Judas viros, ut
pugnarent advérsüs eos „ qui
erant in arce, donec emundarent
Sancta. Et elégit ſacerdotes ſine
macula, voluntatem habéntes in
lege Dei, & mundavérunt Sancta;,

& tulérunt lapides contaminatio-

N I C A II. erant intrinſecus:
ſanctificavérunt.
ſancta nova, & intulérunt cande-
läbrum , & altare incensorum, &
menſam in templum. Et incénſum
& fratres poſuérunt ſuper altare, & accen-
dérunt lucérnas, quæ ſuper cande-
labrum erant, & lucébant in tem-
plo. Et poſuérunt ſuper menſam

nis in locum immuündum. Et cogi-
tavit de altari holocauſtorum, quod
profanatum erat, quid de eo face-
ret. Et incidit illis consilium bo-
num, ut deſtruerent illud: ne forte
illis eſſet in opprobrium, quia
contaminavérunt illud Gentes, &
demoliti ſunt illud. Et repofué-
runt lapides in monte domus, in
loco apto „ quoadusque veniret
Prophéta, & reſpondéret de eis.
f. Exadudiat Dominus oratioônes
Veſtras, & reconciliétur vobis, nec
vos déſerat in tempore malo.
Dominus Deus noſter.
„* Det vobis cor omnibus;, ut co-
latis eum, & faciatis ejus volunta-

tem. Dominus.

— T accepérunt lapides integros

ſecundum legem, & æ dificavé- g0 nec Prophetas
ſecundùm il- häabuit illa Gens,

runt altare novum:

Iud.,

. 4

runt Sancta; & quæ intra domum

& ædem & aàtria
Et fecêérunt vaſa

panes. Et abpendérunt vela, &

confummavérunt omnia ôpera,

quæ fécerant.
Congregati ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtute, ſua: contere
fortitudinem illorum Dne, & di-
ſpêrge illos: & Ut cognôſcant, quia
non eſt alius, qui pugnet pro.no-
bis, niſi tu Deus noſter. Diſper-
ge illos in virtute tua, & deſtrue
eos protéétor noſter Domine. Ut.
loria Patri. Ut.

Ex libro 8. Auguſtini Epilcopi de
Civitate Dei.

Öſteaquam gens Judæa cœpit
Pon habere Prophetas, procul
dubio deterior facta eſt, eo ſcilicet
témpore, quò ſe ſperabat inſtaurato
templo, poſt captivitatem, quæ fuit
in Babylonia, futúram eſſe melio⸗
rem. Sic quippe intelligébat pépu-
lus ille carnalis, quod prænuntia-
tum eſt per Aggæum Prophétam;,
dicéntem: Magna erit gloria domus
iſtius noviſſimæ plus quàm primæ.
Jod de novo teſtameénto dictum
eſe, paulò ſupérius demonſtravit;
ubi ait apérte Chriſtu promittens:
& movébo omnes Gentes; & ve⸗
niet deſideratus cunétis Gentibus.
Impetum inimicorum ne tr
muéritis, mémores eſtôte, quomo-
do ſalvi facti ſunt patres noſtri.
Et nunc clamémus in cœlum,
miſerébitur noſtri Deus noſter.
Mementote mirabilium ejus;
fecit Pharaoôni, & exercitut

quæ
Mari rubro. Et nunc.

ejus in
. * 7 1.. —
—Alibus enim electis Gentium;
domus Dei ædificatur per Te-
ſtameêntum novum lapidibus vivi&
longe gloriôſior, quam templum

d fuit prins: & æ dificave-

illud fuit, quod à rege Salomonéè
conſtruùctum eſt, & poſt captivita-

tem inſtauratum. Propter hoc er-
ex illo témporé

ſed multis cladi-
bus afficta eſt ab alienigenis Resl-

bus, ipsisque Romanis; ne hanc
AsSi

Atgri!
tione te
Nonm.
Aexanh
etſi nul
non ſun
Placatun
runt; n
domus:
Ium ke⸗
(Con
titüdin⸗
ignoram
Dom
nokkri,
Int
quomod
te ſacien
105) I
Eine
don
VOs ine
quos ej
licen
imiſir.
Zeptuag
las lbe
lunt bel
Uibrigen
leze
ekt appel
Antioch
VIIümis
conmpult
Metam!
Centinm
trenuiſ
clubrns
cibus pr
triæ c
Tus
Böe:
Da pa
Creit
Ktortis
loria!
Ne
8, d ve
6Kel

t ſor

I
Asggæi Prophetiam in illa inſtaura-
tione templi opinarétur implétam.
Non multò enim poſt, adveniente
Alexandro, ſubjugata eſt: quando
etſi nulla facta eſt vaſtatio, quônia
non ſunt auſi ei reſiſtere, & ideò
placàtum facillimè subditi recepé-
runt; non erat tamen glôria tanta
domus illius, quanta fuit in ſuoô-
rum Regum libera poteſtate.
v:. Congregatzæz ſunt Gentes in mul-
titúdine, ut dimicent contra nos, &
ignoramus, quid agere debeamus:
*W Doômine Deus ad te ſunt oculi
noſtri, ne pereâmus. .
J. ‚In ſcis, quæ cogitant in nos:
quomodo poteérimus ſubsiſtere an-
te faciem illorum, niſi tu adjuves
nos? Domine. Ledio vi
NEinde Ptolemæus Lagi filius,
0D poſt Alexandri mortem capti-
vos inde in . gyptum transtuſit,
quos ejus ſuccéſſor Ptolemæus Phi-
ladélphus benevolentiſſimè inde
dimiſit: per quem factum eſt, ut
Septuaginta Intérpretum Scripta-
ras haberémus. Deinde contriti
ſunt bellis- quæ in Machabæôrum
libris explicantur. Poſt hæc capti
à Rege Alexandriæ Ptolemæo, qui
eſt appellatus Epiphanes; inde ab
Antiocho rege Syriæ multis & gra-
viliimis malis ad idola colenda
compulſi, templumque ipſum re-
pletum ſacrilegis ſuperſtitionibus
Gentium, quod tamen dux eôrum
ſtrenuiſiimus Judas, qui étiam Ma-
chabæus dictus eſt, Antiochi du-
cibus pulſis, ab omni illa idolola-
triæ contaminatione mundavit.
. Tua eſt potentia, tuum regnum
Büc : tu es ſuper omnes Gentes:
* Da pacem Däie in diébus noſtris.
. Creator omnium Deus;, terribilis
& fortis, juſtus & miséricors. Da.
G loria Patri. Da.
evii. Refulſit ſol in clypeos aùre-
oS, & reſplenduerüt montes ab eis:
*Et fortitudo Gentin diſſipata eſt.
7. Erat enim exercitus magnus

nfra Hebdom. 1

. Dixit Judas.

valde, & fortis: & appropiavit Ju-
das, & exercitus ejus in prælio. Et.
D. viii, Duo Seraphim clamabant
alter ad

alterum: „ Sanctus, San-
ctus, Sanckus, Dominus Deus Sa-
baoth: »Plena eſt omnis terra
gloria ejus. „. Tres ſunt, qui teſti-
monium dant in cœlo, Pater, Ver-
bum, & Spiritus ſanctus ; & hi
trzs unum fünt. Sanctus. .
Gloria Patri. Plena.

1△

1. OLODTIS. . 1
E ER IA § E CUN P 4.
De libro primo Machabæorum.
LeNRio i. QOap, 4. f
Nte maturinũ ſurrederänt quin-
ta & vigeſima die menſis noni
(hic eſt menſis Casleu) centéſimi
quadrageſimi octavi anni; & obtu-
lerunt ſacrificium ſecundùm legem
uper altare holocauſtôrum novum,
quod fecerunt, ſecundum tempus,
& ſecundum diem, in qua conta-
minavérunt illud Gentes, in ipſa

renovatum eſt in canticis, & citha-

ris, & cinyris, & cymbalis. Et
cécidit omnis populus in faciem „
& adoraverunt, & benedixérunt in
cœlum eum, qui proſperavit eis.
510.

–T fecérunt dedicationem altà-
E ris diebus oον, & obtulérunt
olocauſta cum lætitia, & ſacrificiu
ſalutaris & laudis. Et ornaverunt
faciem templi corônis aureis, &
ſcutulis: & dedicavérunt portas,
& paſtophoria, & impoſuérunt eis
januas. Et facta eſt lætitia in po-
bulo magna valdè, & avérſum eſt
opprôbrium Gentium. Et ſiatuit
Judas, & fratres ejus, & univerſa
Eccléſia Iſrael, ut agatur dies dedi-
cationis altaris in temporibus ſuis
ab anno in annum;, per dies octo,
à quinta & vigeſima die menſis
Caàsleu, cum lætitia & gaudio.

Be. Ornavérunt. 5§11.

E

LeKio jii., .
T ædificavérunt in témpore il-
lo montem Sion, & per circuitů
muros altos „ & turres firmas, ne
quando venirent Gentes, & con-
culcarent eum, ſicut antea fecé-
runt. Et collocavit illic exércitum,
ut ſervarent eum „ & munivit eum
ad cuſtodiéndam Bethsuram, ut
habéret pôpulus munitionem con-
tra faciem Idumææ.
v. In hymnis. §II.
FEKIA T E R T I A.
De libro primo Machabæorum.
29¹0. PZ.
LEI0 J. Cap. sS. .
T factum eſt, ut audierunt
Gentes in circuitu, quia æ difica-
tum eſt altare, & Sanctuarium ſic-
ut prius, iratæ ſunt valde, & co-
gitabant tollere genus Jacch, qui
erant inter eos, & coppperunt oc
cidere de populo, & peérſequi.
Et debellabat Judas filios Eſau in
Idumæa;& eos, qui erant in Acra-
bathane;: quia circumſedebant
k - ſxae-

16
Iſraelitas „ &S percuſſit eos plaga
magna. Et recordatus eſt malitiam
filiorum Bean, qui erant populo in
laqueum, & in ſcandalum, inſidian-
tes ei in via. Et concluúſi ſunt ab
eo in turribus, & applicuit ad eos,
& anathematizavit eos, & incendit
turres eorum igni; cum omnibus;,
qui in eis erant.
Hic eſt. 51I.

T transivit ad filios Ammon,
„ & invénit manum fortem, &
populum copioſum, & Timotheum
ducem ipsôérum: & commiſit cum
eis prælia multa, & contriti ſunt in
conſpeéctu eérum, & percuſſit eos,
& cepit Gazer civatatem; & filias
ejus, & revérſus eſt in Judæam.
Et congregatæ ſunt, Gentés, quæ
ſunt in Galaad, advérsus Iſraelitas,
qui erant in finibus eôrum, ut tol-
lerent eos: & fugerunt in Dathe-
man munitionem.
Tu Domine. SII.

T misérunt litteras ad Judam,
2 & fratres ejus: dicéntes: Con-
gregatæ ſunt advérsum nos Gentes
per circuitum, ut nos auferant, &
parant venire, & occupare muni-
tionem, in quam confägimus: &
Timotheus eſt dux exeércitus eoô-
rum. Nunc ergo veni, & éripe nos
de manibus eorum „ quia cécidit
multituùdo de nobis. Et omnes fra-
tres noſtri, qui erant in locis Tu-
bin, interfédti ſunt: & captivas
duxerunt uxores eorum, & natos:
& ſpolia, & peremeérunt illic ferè
mille viros.
Aperi culos. SII.
F E R I A QUAKRT A.
De libro primo Machabæorum.

udas &
Jônathas in terra Galaad, & Si-
mon frater ejus in Galilæa, contra
faciem Prolemaidis, audivit Jose-
phus Zacharig filius, & Azarias
rinceps virtutis, res benè geſtas,
prælia, quæ facta ſunt;, & dixit:
Faciamus & ipſi nobis nomen, &
eâmus pugnare adversus Gentes,
quæ in circuitu noſtro ſunt, Et
Præcépit his, qui erant in exércitu
ſuo, & abierunt Jamniam.
Kefualſit ſol. §II.
+ exivit Goôrgias de civitäte,

& viri ejus obviam illis in pug-

N diébus, quibus erat

nam. Et fugàti ſunt Joséphus &

Azarias usque in fines Jjudææx: &

cecidérunt illo die de populo Iſ-
rael ad duo millia viri, & facta eſt
fuga magna in péôpulo, quia non
audiérunt judam; & fratres ejus,
exiſtimantes fortiter ſe factuùros.
Ipſi autem non erant de sémine
virorum illorum, per quos ſalus
facta eſt in Iſtael. .
Ornavérunt. SII.

T viri Juda magnificaàti ſunt
valde in conſpééëtu omnis II-
rael, & Géntium omnium, ubi au⸗
diebatur nomen eorum. Et conve-
nerunt ad eos fauſta acclamantes.
Et exivit Judas, & fratres ejus, &
expugnabant filios Eſau in terra,
quæ ad Auſtrum eſt, & percuſſit
Chebron, & filias ejus, & muros
ejus, & turres ſuccéndit igni in
circêitu. Et movit caſtra; ut iret
in terram alienigenarum, & per-
ambulabat Samariam. In die ille
cecidérunt ſacerdotes in bello,
dum volunt fortiter facere, dum
ſine confilio éxeunt in prælium.

OQqUI N T A.
De libro primo Machabæorum-

Es Rex Antiochus perambulabat
ſuperiores regiones, & audivit
efſe civitatem Elymaiden in Peérſi-
de nobilifſmam?, & copioſam in
argento & auro „ templumqué in
ca locuples valde: & illic velami-
na aurea,» & loricæ, & ſcuta, quæ
reliquit Alexander, Philippi Rex
Macedo, qui regnavit primus in
Græcia. Et venit, & quærébat cà-
pere civitatem;, & deprædaäri gam:
& non potuit, quôniam innotuit
ſermo his, qui erant in civitate, &
inſurrexerunt in prælium., & fugit
inde, & abiit cum triſtitia magna,
& reveérſus eſt in Babylonem. Et
venit, qui nuntiaret ei in Pêrſide;
quia fugata ſunt caſtra, quæ erant
in terra Juda, & quia abiit Ly ſias
cum virtute forti in primis, & fu-
gatus eſt à facie Judæorum.

1

FF Adapériat Dominus. 514.

T invaluérunt armis, & viribus⸗
& ſpoliis multis, quz cepe-
runt de caſtris „ quæ excidérunt;

& quia diruérunt abominationem,
quam ædificaverat ſuper altare»

quod erat in Jeruſalem, & acki⸗
ca-

Reltione
Getunt n
Aam ci
ett, ut n
expavit,
cecidit i
guorem
falum e
erat illi⸗
Ienovata
ubitr
Exau
TVO
Wlis
kli corde
in corde
tionem
tiiſtltiæ
Cündus
ſate me
malorun
unde &
1en & ar
miſi aufe
ne cauſi.
tered inn
ecce pere
Alien.
Cong
PEI
De libr

Nno
im
Ki
Cunn pan
Tltimam.
Demetti
K venen
impiü e⸗
eorü, gi
ccuſaye
Lem, qi
iunttes e
nos diſ
elgo mit
elt, Kr
Auoc fee
eglS.
eud, &
Inhet

ficatinem, ſicut prius, circumde-
dérunt muris excelſis, ſed & Beth-
suram civitäatem ſuam. Et factum
eſt, ut audivit Rex ſermones iſtos,
expavit, & commotus eſt valde, &
décidit in lectum, & incidit in lan-
guorem præ triſtitia; quia non
factum eſt ei ſicut cogitabat. Et
exrat illic Xe dies multos ; quia
renovata eſt in eo triſtitia magna,
& arbitratus eſt ſe mori.
Exaudiat. 514.
T vocavit omnes amicos ſuos,
& dixit illis: Recéſſit ſomnus
ab 6culis meis, & concidi, & cor-
rui corde præ ſolicitudine, & dixi
in corde meo: In quantam tribula-
tionem deveni, & in quos fluétus
triſtitiæ, in qua nuncg ſum, qui ju-
cundus eram, & diléctus in pote-
ſtate mea! Nunc verò reminiſcor
malôrum, quæ feci in Jeruſalem,
unde & àabſtuli omnia ſpôlia au-
rea & argéntea, quæ erant in ea, &
miſi auferre habitantes Judæam ſi-
ne cauſa. Cognovi ergo, quia prop-
téreà invenerunt me mala iſta: &
ecce pereo triſtitia magna in terra
aliéna.
Congregati ſunt. 514.
F E RI A S EXT A.
De libro primo Machabæorum.

ANN6 centéſimo quinquagéſimo
primo éxiit Deméetrius, Seleùci
filius ab utbe Roma, & aſfſcendit
cum paucis viris in civitatem ma-
ritimam, & regnavit illic. Et ſedit
Deméetrius fuper ſedem regni ſui:
& venérunt ad eum viri iniqui &
impii ex Iſrael, & Alcimus dux
eôrů, qui volébat fieri ſacérdos. Et
accuſavérunt populum apud Re-
„. 7 7 „ „
gem, diceêntes: Perdidit judas, &
fratres ejus omnes amicos tuos, &
nos diſperſit de terra noſtra. Nunc
ergo mitte virum, cui credis, ut
eat, & videat exterminium omne,
quod fecit nobis , & regioônibus
Kegis: & puniat omnes amicos
ejus, & adjutores eorum.
Impetum inimicorum. 514.

T elégit Rex ex amlicis ſuis
¹ Bacchidem, qui dominabatur
trans fumen magnum in regno,
& fidélem Regi,: & miſit eum, ut
vidéret exterminiu, quod fecit Ju-
das: ſfed & Alcimum impium con-
ſtituit in ſacerdotium, & mandavit
ei facere ultionem in filios Ifrael.

. 517
Et ſurtexérunt, & venérunt cum
exérçitu magno in terram Juda: &
misérunt núùntios, & locuúti ſunt
ad Judam, & ad fratres ejus verbis
pacificis in dolo. Et non inten-
dérunt ſermonibus eorum; vidé-
runt enim, quia venérunt cum
exercitu magno.
Congregatæ ſunt. 5151
T convenerunt ad Alcimum, &
Bacchidem congregatio Scriba-
rum requirere, quæ juſta ſunt: &
primi Aflidæi;, qui erant in filiis
Iſrael, & exquirébant ab eis pacé.
Dixérunt enim: Homo ſaceèrdos de
sémine Aaron venit, non decipiet
nos, Et locutus eſt cum eis verba
pacifiga: & juravit illis, dicens: Non
inferémus vobis malum, neq; ami-
cis veſtris. Et credidérunt eci. Et
comprehéndit ex eis ſexaginta vi-
ros, & occidit eos in una die ſecu-
dũ verbuũ, quod ſcriptum eſt: Carnes
Sanctôrum tuorum, & sanguinem
ipsôrum effudérunt in cirçuitu Je-
ruſalem, & non erat, qui ſepeliret.

Tua eſt. 515.
S A B B A T O,
De libro primo Machabæorum.

Eaud wi- judas nomen Roma-
nôrum, quia ſunt potentes viri-
bus, & acquiéſcunt ad omnia, quæ
poſtulantur ab eis: & quicumque
acceſsérunt ad eos, ſtatuerunt, cum
eis amicitias, & quia ſunt potentes
viribus, Et audiérunt prælia,eorum,
& virtutes bonas, quas fecérunt in
Galatia, quia obtinuérunt eos, &
duxgrunt ſub tributum: & quanta
fecérunt in regione Hiſpaniæ: &
quod in poteſtatem redegérunt
metalla argenti, & auri, quæ illic
ſunt, & poſſederunt omnem locum
consilio ſuo, & patiéntia: locaque,
quæ longè erant valdé ab eis,
Reges, qui ſupervénerant eis ab ex-
trémis terræ,contrivérunt, & per-
cuſsérunt eos plaga magna: céteri
autem dant eis tributum omnib'

annis.
Refulſit ſol. 5r10.
egi sölemum
T elégit Judas Er-=
i Ser: Ju Ai Jacob »
filium Joannis Eicazat., &
. asonem, flipe Ritere cum
miſit eos Rom⸗ conſtitcre: .
illis amicitiea 8 ſocietatem: C
ut auférrest ab cis ſugum Srwed-
rum, qdia vidérunt; quo in ſer
vitutem prémerent regnum Iſiacl.
Et abiérunt Romam viam .
tam

F k 3

518
tam valdè, & introiérunt cùûriam,
& dixérunt: judas Machabæus, &
fratres ejus, & péôpulus Judæorum
misérunt nos ad vos, ſtatuere vo-
biscum ſocietatẽ & pacem, & con-
ſcribere nos socios „ & amicos
veſtros. Ec placuit ſermo in con-
ſpectu eorum. Et hoc reſcriptum
eſt, quod refcripsérunt in tabulis
æreis, & misérunt in Jerúſalem,
ut eſſet apud eos ibi memoriale
Dacis & ſocietatis.
Orn runt.
Ene ſit Romanis, & Genti Ju-
dæorum in mari; & in terra in
ætérnum,gladiusque & hoftis pro-
cul ſit ab eis. Quèd ſi inſtiterit
bellu Romanis prius, aut omnibus
sociis ecrum in omni dominatio-
ne eorum, auxilium feret Gens Ju-
dæorumprout tempus didaverit,
corde pleno: & præliantibus non
dabunf, neque ſubminiſtrabunt tri-
ticum „arma, pecúniam, naves,
ficut placuit Romanis: & cuſtôdient
mandata eorum, nihil ab eis acci-
piéntes. Similiter autem & ſi Gen-
ti Judæorum priùs aceiderit bellü,
adjuvabunt Romani ex animo,
prout eis tempus permiſerit.
In hymnig. SrI.

Lngébat autem Judam Iſrael plan-
Gtu magno, & dicebat: Quomodo
cecidiſti potens in prælio, qui ſal-
vum faciebas populum Domini?
DOMINICA III. OCTOBRIS.

De libro primo Machabæéôrum.

4 9 4 4 „
INrere⸗ ut audivit Demétrius,
quia cecidit Nicanor & exércitus
ejus in prælio, appoſuit Bacchidem
& Alcimum rurſum mittere in
Judæam „ & dextrum cornu cum
illis. Et abiérunt viam, quæ ducit
in Salgala „ & caſtra poſuerunt in
Maäſaloth, quæ eſt in Arbellis: &
enpavérunt eam, & peremérunt
ſe Pas hominum multas. In men-
uagelo anni centéſimi & quin-
ürrrns, ſecundi applicuerunt
exércitum 1 irrex
runt, & abJerüſalem & ſurrexé-
ne; LIz rht in Beream vi-
ginti millia virenns 8 illi
r Teum, & duo millia
cquitum. Et Judas z0suer tr.
IIZEE 30Suerat caſtra
in Laiſa, & tria milk viri elécti
cum eo: & vidérunt It6 411
60,: & VIderunt Multitúdi-
nein exercitus, quia multi ſunt,
timuérunt valde: & multi ſub-

mansérüt ex eis niſi octingëti viri.
Adapériat Däs cor veſtrum in
lege ſua, & in præcéptis ſuis, &
faciat pacem in diébus veſtris:
Concédat vobis ſalutem, & ré-

dimat vos à malis.

Exaudiat Däs oratiénes veſtras,
& reconciliétur vobis, nec vos dé-

ſerat in tempore malo. Concedat.

T vidit Judas, quôd defluxit ex-
ércitus ſuus, & bellum perur-
gébat eum, & confractus eſt cor-
de, quia non habébat tempus con-
gregandi eos, & diſſolutus eſt. Et
dixit his, qui residui erant: Surga-
mus, & eamus ad adversarios no-
ſtros, ſi potérimus pugnare adver-
sùs eos. Et avertébant eum, dicén-
tes: Non poteérimus, ſed liberé-
mus animas noſtras modo, & re-
vertàmur ad fratres noſtros, &
tunc pugnabimus adversus eos,
nos auté pauei ſumus. Et ait Judas:
Abſit iſtam rem facere, ut fugiamus
ab eis, & ſi appropiavit tempus
noſtrum, moriamur in virtute pro-
pter fratres noſtros, & non infera-
mus crimen gloriæ noſtræ. Et mo-
vit exeércitus de caſtris, & ſteterunt
illis obviam, & diviſi ſunt équites
in duas päartes, & fundibularii, &&
ſagitarii præibant exércitum,
primi certaminis omnes poténtes.
Exaudiat Dominus oration es
Veſtras, & reconciliétur vobis, nec
vos deſerat in tempore malo:
Doôminus Deus noſter.
. Det vobis cor omnibus, ut co-
latis eum, & faciatis ejus volun-
tatem. Dominus. Lec
Acchides autem erat in dextrO
cornu, & proximavit legio ex
duâbus partibus, & clamabant tu-
bis; exclamavérunt autem & hi,
qui erant ex parte Judæ, étiam ipfi,
& commota eſt terra à voceé exger-
cituum: & commſſſum eſt prælium
à manè usque ad veſperam. Et vidit
Judas, quòd firmior eſt pars exérci-
tus Bachidis zin dextris, & con-
venérunt cum ipſo omnes conſtan-
tes corde, & contrita eſt dextera
pars ab eis, & perſecutus eſt eos
usque ad montem Azoti. Et qui in
ſiniſtro cornu erant, vidérunt, quod
contritum eſt dextrum cornu; &
ſecuti ſunt poſt judam, & eos, qui
cum ipſo erant, à tergo, & ingrava-

nu . tum eſt prælium, & cecidérunt vul-
traxérunt ſe de caſtris, & non re⸗-

nerati multi ex his, & ex illis. Et
Judas

ulncée
Eronatk
Cunflatr
eum in ſe
inciritat
eumm omn
mugno.
Congre
glorian
ie foltiti.
Ciſperge
ula non
lobis, n
Diſhen
Geſtrue ee
mine. UV

Er lbro

Via
cune
l prob⸗
Chabæi
(um Nie
ducem 1
Millia ex
Lentis pi
lbus his
opprimern
Mortenn,
lt Ne cri
uamus
elmär
dimicare

us in N

Did
Ltean
ſetgus er
eserdus
tümrelis
it hoſte
ltem xe
tortituch
edioer
, uo
Ub ac t
ttpru

Judas cécidit ,„ & céteri fugérunt-
Et Jonathas & Simon tulérunt Jn-
dam fratrem ſuum, & ſepeliérunt
eum in ſepúlchro patrum ſuorum
in civitate Modin. Et flevérunt
eum omnis populus Ifrael planctu
magno.
Gongregati ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtute ſua: conte-
re atirudinem illorum Düe,
diſpérge illos: * Ut cognoôſcant,
quia non eſt alius, qui pugnet pro
nobis, niſi tu Deus noſter.
Diſperge illos in virtute tua, &
déſtrue eos protécdtor noſter Do-
mine. Ut. 1oria Patri. Ut.

Ex libro Officiorum S. Ambrôſii
Epiſcopi.

Uia fortitùdo non ſolùm ſe-
cundis rebus, ſed étiam advér-
ſis probatur, ſpectémus Judæ Ma-
chabæi exitum. Is enim poſt vi-
ctum Nicanorem, Regis Deméetrii
ducem ſecurior advérsùs viginti
millia exercitus regis, cum octin-
gentis viris bellum adorſus, volén-
tibus his cédere, ne multitudine
opprimerétur, glorioſam magis
mortem, quàm turpem fugam ſua-
ſit: Ne crimen, inquit noſtræ relin-
quamus gloriæ. Ita comiſſo prælio,
cuùm à primo ortu diei in véſperam
dimicarétur, dextrum cornu, in quo
validilimam manum advertit hoô-
ſtium aggréſiſus, facilè avértit. Sed
dum fugiétes séquitur, à tergo vul-
nexi locum præbuit: itaque glorio-
ſiôrem triumphis mortem invénit.
Impetum, inimicorum ne ti-
muéritis, méêmores eſtôte, quémo-
do ſalvi facti ſunt patres noſtri.

Et nunc clamèemus in cœlum, &

miſerebitur noſtri Deus noſter.
Mementôte mirabilium ejus;
quæ fecit Pharaoni,; & exercitui

ejus in Mari rubro. Et nunc.

Uid Jénatham fratrem ejus at-
téxam, qui cum parva manu ad-
vérsùs exercitus regios pugnans,
desértus à ſuis, & cum duobus tan-
tùm relictus, reparavit bellum, aver-

tit hoſt, fugitantes ſuos ad ſocie-

tatem revocavit triumphi : Habes
fortitudinem bellicam, in qua non
mediocris honéeſti ac decoôri forma
eſt, quod mortem ſervituti præfe-
rat, ac turpitudini. Quid autem de
Martyrum dicam paſſionibus: Et ne

. Kus eſt, vir

519
longiuùs evagémur, non minerem
de ſuperbo rege Antiocho Macha-
æi Pueri revexérunt triümphum,
quam parentes proprii: Siquidem
illi armati, iſti ſine armis vicé-
runt. .
Congregatæ ſunt Gentes in mul-
titdine, ut dimicent contra nos, &
ignoramus, quid agere debeamus:
*Domine Deus ad te ſunt oôculi
noſtri, ne pereamus. .
Tu ſcis, quæ cogitant in nos:
quéômodo poterimus ſubsiſtere an-
te faciem illorum, niſi tu adjuves
nos? Domine. .

Tetit invicta ſeptem puerorum
cohors, régiis cincéta legionibus;-
defecéêrunt ſupplicia, ceſsérunt tor-
tôres, non defecérunt martyres.
Alius corium capitis exútus ſpeécié
mutaverat, virtutem auxerat. Alius
linguam juſſlus amputandam pro-
mere, reſpondit: Non ſolos Dis au-
dit loquéntes, qui audiébat Moôyſen
tacéntem. Plus audit tacitas cogi-
tationes ſuòrum, quam voces om-
nium. Linguæ flagéllum times, fla-
géllum sanguinis non times? Habet
& ſanguis vocem ſuam, qua clamat
ad Deum, ficut, clamavit in Abel.
Tua eſt poténtia, tuum regnum
Däe: tu es ſuper omnes Gentes:
*† n Pa pacem Däe in diebus noſtris.
Y. Creator omnium Deus;terribilis
& fortis, juſtus & miséricors. Da.
1oria Patri. Da.
. Refùlſit ſol in clypeos aureos
& reſplenduérunt montes ab eis:
Et fortitúdo Gentiu diſſipata eſt.
Erat enim exeércitus magnus val-
dè, & fortis: & appropiavit Judas,
& exercitus ejus in prælio. Et.
N. vill. Duo Séraphim clamabant
älter ad alterum: *sanctus, San-
ctus, Sanctus, Doôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater
Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
sloria Patri. Plena.
F E R I A S E C U N, D A.
De libro primo Maghabæorum.
T congrega

Ejndæ, & dixérunt Jônathæ:
Ex quo frater tuus. Judas defun-
similis ei non eſt,
tra inimicos noſtros,
& eos,; qui inimici
1unt

. .
ti ſunt omnes amici

qui éxeat con
Bacchidem;,
K k 4

s224 .
ſunt Gentis noſtræ. Nune itaque te

hôdie elégimus eſſe pro eo nobis

in principem & ducem ad bellan-

dum bellum noſtrum, Et ſuſceépit
Joônathas témpore illo principa-
tum;, & ſurréxit loco Judæ fratris
ſui. Et cognovit Bacchides „ &
quærébat eum ocecidere.
Dixit Judas. 510.
T cognoôvit Jônathas & Simon
frater ejus, & omnes, qui cum
eo erant: & fugerunt in desértum
Thécuæ, & conſedérunt ad aquam
lacus Asphar. Et cognovit Bacchi-
des, & die Sabbatorum venit ipſe,
& omnis exércitus ejus, trans Jor-
danem. Et Jonathas miſit fratrem
ſuum ducem populi, & rogavit Na-
buthæos amicos ſuos, ut commo-
darent illis apparatum ſuum, qui
erat copioſus. Et exiérunt filii
Jambri ex Madaba, & comprehen-
derunt Joânnem, & omnia, quæ ha-
bebat, & abiérunt habentes ea.
Ornaverunt. SII. 2
Oſt hæc verba renuntiaâtum eſt
Jonathæ, & Simoôni fratri ejus,
quia filii Jambri faciunt nuptias
magnas , & ducunt ſponſam ex
Madaba, filiam unius de magnis
Principibus Chanaan cum ambitioô-
ne magna. Et recordati ſunt san-
guinis Joannis fratris ſui: & aſcen-
dérunt, & abſcondérunt ſe fub te-
gumento montis. Et elevaverunt
culos ſuos, & vidérunt, & ecce
tumuúltus, & apparatus multus „
& ſponſus procéſſit, & amici ejus,
& fratres ejus obviam illis cuùm
tympanis , & muſicis, & armis
Multis. Et ſurrexérunt ad eos ex
insidiis, & occidérunt eos „ & ce-
ciderung vulnerati multi, & resi-
dui fugerunt in montes : & acce-
peérunt omnia ſpolia eorum.
. In hymnis. FII.
F E R I A TI E RTIA.
De librg primo Machabæôrum.
Ev vidit Jônathas, quia tempus
eum juvat, & elégit viros „ &
miſit eos Romam ſtatuere, & reno-
vare cum eis amicitiam, & ad Spar-
tiatas, & ad alia loca miſit epiſtoô.
las ſecundàm eamdem formam.
Et abiérunt Romam, & intravérunt
cúriam, & „dixérunt: Jénathas
ſummus ſacérdos, & Gens Judæô-
rum misérunt nos, ut renovarémus
amicitiam, & ſocietatem ſecun-
dùm priſtinum. Et dedérunt illis

epiſtolas ad ipſos per loca, ut de-
duücerent eos in terram Juda cum
pace.
Hic eſt. 511. etio i.
T hoc eſt exémplum epiſtolâ-
rum, quas ſcripſit Jonathas
Spartiatis: Jônathas ſummus Sa-
cérdos, & Senioôres Gentis, & Sa-
cerdotes, & reliquus poôpulus ju-
dæôrum; Spartiatis fratribus ſalu-
tem, Jam pridem miſſæ erant P.
ſtolæ ad Oniam ſummum ſacerdo-
tem ab Ariosqui regnàbat apud vos;
quoniam eſtis fratres noſtri, ſicut
reſcriptum côntinet, quod ſubjectũ
eſt. Et ſuſcepit Onias virum, qui
miſſus fůerat, cum honore: &
accepit epiſtolas, in quibus ſigni⸗

ficabatur de ſocietate, & amicitia.

2 .

Tu Déômine SrI.

Os, cùm nullo horum indige-

remus;, habéntes ſolatio ſan-
ctos libros , qui ſunt in manibus
noſtris, maluimus mittere ad vos

renovare fraternitatem & amici-

tiam, ne fortè aliéni efficiamur à
vobis: multa enim témpora tran-
ſiérunt, ex quo miſiſtis ad nos. Nos
ergo in omni témpore ſine inter-
miſſione in diebus ſolemnibus, &
céteris, quibus oportet, mémotres
ſumus veſtri in ſacrificiis, quæ offe-
rimus, & in obſervati nibus, ſicut
fas eſt, & decer meminiſſe fratrum.
. Aperi oculos. 5II.
F K IL A CQU ARTA.
De libro primo Machabæorum.

T cùm cogitàâſſet Tryphon re-
gnare Aſiæ „ & isamere, diadé⸗
ma, & exténdere manum in An-
tiochum Regem:; timens ne fortè
non permitteret eum Jônathas ,»
ed pugnaret adveêrsùs eum, quæ⸗
rébat comprehendere eum, & oc⸗
cidere. Et exurgens abiit in Beth-
ſan. Et exivit Jônathqs obviam il-
li cum quadraginta millibus viro-
rum Dledterumt,in prælium, & venit
Bethſan. Et vidit Tryphon, ui
venit Jonathas cum exércitu mul⸗
to, ut exténderet in eum manus;
timuit. Et excépit eum cum ho-
nore, & commendävit eum om-
nibus amicis ſuis, & dedit ei mu⸗
nera: & præcépit exercitibus ſuis,
ut Rbedirene 4 „ ſicut ſibi.
Keſülſit ſol. S19. Lei .
T dixit Nonathæ : Ut, quid ve-
xaſti univerſum pôpulum,
eùm bellum nobis non ſit: Et nune
remitte

temitte
Autem!
ſint ?
& trade
Mepoſ
abibo;
creédidi
dimtiſit
terram
cum tri
lemiſit
Müille an
Orn

Tau
6 Jon⸗
clvitatis
hendern
cum eo
kecerun⸗
tum, 8.
in cam
omnes
cognoyi
eſtſonath
cum eo en
1plos, 8
lium Et
fierant

8, keyer

lunt omn
juch. Et
gui
in hyr
RENI
De lidro

gavit
ſum, ut
Attereret
tr⸗ emore

ſunterne
ſteinle dr
Preli
mas: hor

r ber, u
tam Iudan

Marbent

ſet lte
41snen
munun .
tinnens ſen
eun Jnt,

e eult
abiit
thas N.
ilibe⸗
rliunte
Typho,
nerelch,
in eun

t eumn 1

luit en⸗

tekii⸗

gelelin⸗

eut 1.

temitte eos in domos ſuas: élige
autem tibi viros paucos, qui tecum
ſint, & veni mecum Ptolemaidam,
& tradam eam tibi, & réliqua præ-
Sidia, & exércitum, & univerſos
Præpoſitos negoôtii, & convéêrſus
abibo; proptérea enim veni. Et
crédidit ei, & fecit ſicut dixit: &
dimiſit exéêrcitum, & abiérunt in
terram Juda. Retinuit autem ſe-
cum tria millia virôrum, ex quibus
remiſit in Galilgam duo millia,
mille autem venérunt cum eo.
Ornavérunt. 5II.

T autem intravit Ptolemaâidam
Jonathas, clausérunt portas
civitatis Ptoleménſes, & compre-
henderunt eum: & omnes, qui
cum eo intraverant, gladio inter-

fecérunt. Et miſit Tryphon exérci-

tum, & équites in Galilzam, &
in campum magnum, ut peérderent
omnes socios Jonathæ. At illi cùm
cognoviſſent, quia comprehénſus
eſt jnathas, & periit, & omnes, qui
cum eo erant, hortati ſunt ſemet-
ipſos, & exiérunt parati in præ-
lium. Et videntes hi, qui inſecuti
füerant, quia pro anima res eſt il-
lis, revérſi ſunt: illi autem vené-
runt omnes cum pace, in terram
Juda. Et planxérunt Jônatham, &
eos, qui cum ipſo fuerant, valdeè.
In hyinnis. 5§II.
F ER I A Q-UIN FT A.
De libro primo Machabæôrum.

TLaudivit Simon, quod congre-
gavit Try phon exercitum copio-
ſum, ut veniret in terram Jjuda, &
attéreret eam, Videns, quia in
tremôre populus eſt, & in timo-
re, ascéndit Jerüſalem, & congre-
gavit populum; & adhortans di-
Xit: Vos ſcitis, quanta ego, &
ratres mei, & domus patris mei
fecimus pro legibus, & pro Sanctis
prælia, & anguſtias quales vidi-
mus: horum gratia periérunt fra-
tres mei omnes propter Iſrael, &
relictus ſum ego ſolus. Et nunc
non mihi contingat parcere ani-
mæ meæ in omni témpore tribula-
tionis, non enim mélior ſum fra-
tribus meis. Vindicàbo itaque
Gentem meam, & Sancta, natos
dquoque noſtros, & uxoôres: quia
congregatæ ſunt univerſæ Gentes
vongtere nos inimicitiæ gratia.
lapériat. 518.
K k S

521

T accénſus eſt ſpiritus populi
„ſimul , ut audivit ſermônes
iſtos, & reſpondérunt voce mag-
na, dicéntes: Tu es dux noſter lo-
co Judæ, & Jônathæ fratris tui:
pugna prælium noſtrum: & omnia
quæcúmque dixeris nobis, facié-
mus. Et congregans omnes viros
bellatôòres, acceleravit conſumma-
re univeérſos nuros Jeruſalem, &
munivit eam in gyro., Et mi ſit J0-
natham filium Absalomi, & cum
eo exércitum novum in joppen,
& ejéctis his, qui erant in ea, re-
manſit illic ipfe. Et movit Try-
phon à Ptolemaida cum exércitu
multo, ut veniret in terram Ju-
da, & Jênathas cum eo in cuſtoô-
dia. Simon autem applicuit in
Addus contra faciem campi.
Exaudiat. 5§18.
Lut cognôvit Tryphon, quia
urréxit Simon loco fratris ſui
Jonathæ, & quia commiſsurus eſ-
set cum eo prælium, miſit ad eum
legatos, dicens: Pro argénto, quod
debebat frater tuus Joônathas in ra-
tione Regis, propter negotia, quæ
habuit, detinuimus eum. Et nunc
mitte argénti talénta centum, &
duos filios ejus obſides, ut non
dimiſſus fugiat à nobis, & remitté-
mus eum. Et cognovit Simon, quia
cum dolo loquerétur ſecum, juſſit
tamen dari argentum , & pueros
ne inimicitiam magnam suùmeret
ad poôpulum Ifrael dicéntem: quia
non miſit ei argentum, & pue-
ros, & centum talénta: & menti-
tus eſt, & non dimiſit Jônatham.
Qongregati ſunt inimici. 519.
F E R I A S E X IL A.
De dibro primo Machabæorum.

Er. auditum eſt Romæ, quia de-
functus eſſet ônathas, & usque
in Spartiàtas; & contriſtati ſunt
valdé. Ut audiérunt autem, quod
Simon frater ejus factus eſſet ſum-
mus Sacérdos loco ejus, & ipfe
obtinéret omnem regionem, & ci-
vitates in ea; ſcripsérunt ad eum
in tabulis æreis, ut renovarent
amicitias „ & ſocietàatem; quam
fécerant cum Juda, & cum Jona-
tha fratribus ejus, Et lectæ ſunt
in conſpéctu Ecgléſiæ in Jeruſa-
lem. Et hoc exemplum Epiſtola-

rum, quas Spartiatæ miserunt.
m-

522
Impetum. §19. , 11.
Partianorum Principes, & civi-
states, Siméôni Sacerdoti magno,
& ſenioribus, & ſacerdotibus, &
réliquo populo Judæorum; fratri-
bus, ſalutem. Legati, qui miſſi ſunt
ad populum noſtrum, nuntiavétunt
nobis de veſtra gloria, & honore,
ac Iætitia „& gaviſi ſumus in in-
tréitu eòôrum. Et ſcripſimus, quæ
ab eis erant dicta in conciliis Pô-
puli, ſic: Numenius Antiochi „ &
Antipater, Jaſonis filius, legati
Judæorum, venérunt ad nos feno-
vantes nobiscum amicitiam priſti-
nam. Et placuit pôpulo excipere
viros gloriosée, & ponere exém-
plum ſermoônum eorum in ſegrega-
tis pôpuli libris, ut ſit ad memo-
riam populo Spartiatarum. Exem-
plum autem horum ſcripſimus Si-
moôni magno ſacerdôti.
Congregatæ. 519.

Oſt hæc autem miſit Simon Nu-
ménium Romam habéntem cly-
peum aureü magnum, pondo mna-
rum mille, ad ſtatuendam cum eis

ſocietatem. Cum autem audiſſet
pôpulus Romanus ſermoônes iſtos,
dixérunt: Quam gratiarum action’e
reddémus Simoni, & filiis ejus? Re-
ſtituit enim ipſe fratres ſuos;
expugnavit inimicos Iſrael ab eis:
& ſtatuérunt ei libertàatem;
ſcripsérunt in taàbulis æreis, & po-
ſuérunt in titulis in monte Sion.
Tua eſt poténtia. 5§19.
S A B

De libro primo Machabæôrum.

Slmon autem,perâmbulans civita-
tes, quæ erant, in regione Judææ
& ſolicitudinem gerens earum, de-
ſcéndit in Jericho ipſe, & Matha-
thias filius ejus, & Judas anno cen-
téſimo ſeptuagéſimo séptimo, men-
ſe undécimo: hic eſt menſissabath.
Et ſuſceépit eos filius Abobi in mu-
nitiunculam, quæ vocatur Doch,
cum dolo, quam ædificavit, & fecçit
eis convivium magnum, & abſcon-
dit illic viros. Et cuùm inebriatus
eſſet Simon, & filii ejus, ſurréxit
Ptolemæus cum ſuis, & ſumpsérunt
arma ſua, & intravérunt in convi-

vium, & occidérunt eum, & duos

filios ejus, & quosdam pueros ejus.
Et fecit deceptionem magnam in
Iſrael, & réddidit mala pro bonis.
Refulſit ſol. 510.

& de- D O MIN I C A

T ſcripſit hæc Ptolemæus, &
miſit Kegi, ut mitteret ei

7 . . 77
exércitum in auxilium, ut traderet
ei regionem, & civitates eorum,

& tributa. Et miſit alios in Gàza-
ram toôllere Joannem, & tribunis

miſit epiſtolas, ut venirent ad ſe,

& daret eis argéntum & aurum, &
dona. Et alios miſit occupare Je-
ruſalem, & montem templi. Et
præcurrens quidam nuntiavit Joân-
ni in Gazara: quia périit pater
ejus, & fratres ejus, & quia miſit
te quoque interfici.
Ornavérunt. 5II. St
T audivit autem, veheménter
expavit, & comprehéndit viros;
qui venerant perdere eũ, & occidit
eos, cognovit enim, quia quærebant
eum pérdere. Et cetera ſermonum
Joañis, & bellôrü ejus, & honârum
virtutum, quibus fortiter geſſit, &
ædificii murorum, quos extruxit, &
rerum geſtarum ejus; ecce hæc ſcri-
pta ſunt in libro dierum ſacerdotii
ejus, ex quo factus eſt Princeps
ſacerdòtum poſt patrem ſuum.
In hymnis. SII. “

. 2 . . 22
Exâudiat Doôminus orationes Ve-

ſtras ,„& reconciliétur vobis, nec

& vos défſerat in tempore malo Do-

minus Deus noſter.
IV.

. 7
Incipit liber ſecundus Machabæor.
Ratribus, qui ſunt per &gyptuim
Judæis, falutem dicunt fratres
qui ſunt in Jerosolymis Judæi,
qui in regione Judææ, & bacem 0-
nam. Benefaciat vobis Deus,
meminerit teſtaménti ſui, quod lo-
cutus eſt ad Abraham, & Iſaac, &
Jacob ſervorum ſuoôrum fidélium .
& det vobis cor omnibus;, ut co⸗
latis eum, & faciatis ejus volunta-
tem corde magno, & ahimo volen⸗
ti. Adapériat cor veſtrum in lege
ſua, & in Præcéptis ſuis⸗ & faciat
pacem. Exaudiat orationes Veſtras,
& reconciliétur vobis, nec VvOS dé-
ſerat in témpore malo. E.
hic ſumus orantes pro vobis.
Adapériat Däs cor veſtrum in
lege ſua , & in præceptis ſuis,
faciat pacem in diebus ve ris 4
* Concedat vobis ſalútem
rédimat vos à malis. k

veſtras,
nec vos
Conced.
Acur
die
nem ten
ſigniſic⸗
Agatis
ignis,
Mias 1
ohtulit
Netſiden
ſacerdot
etant,
cecilte:
erat pute
contutat
dus igne
Exar
Veſtras,
nec vos
Don
g. Det
litis eun
tem. Do⸗

Um
Mmulti
Ietur Nel
Nepotes
Alconder
lenem:
non inyen
Ctnſlum.
Akerre übt
ltr ennt,
unt ſun
Kum etr
lfülſit,
ecenſus
Omnes m

Con-
K lar

tus en.
unen ſ

jetun

npoeN!

rcke

Exàâudiat Dôminus orationes
veſtras, & reconciliétur vobis,
nec vos déſerat in témpore malo.
Concédat. .
Actüri igitur quinta & vigéſima
die menſis Casleu purificatio-
nem templi, neceſsarium duximus
ſignificare vobis, ut & vos quoque
agatis diem ſcenopégiæ, diem
ignis, qui datus eſt, quando Nehe-
mias ædificato templo & altari,
obtulit ſacrificia. Nam cum in
Feérſidem duceréntur patres noſtri,
ſacerdòtes, qui tunc cultôres Dei
erant, acceptum ignem de altari
occuùltè abſcondérunt in valle, ubi
erat puteus altus & ſiccus, & in eo
contutati ſunt eum; ita ut omni-
bus ignôtus eſſet locus. .
Exaudiat Dominus oratioônes
veſtras, & reconciliétur vobis,
nec vos déſerat in témpore malo,
Doôminus Deus noſter.
Det vobis cor omnibus, ut co-
làtis eum, & faciatis ejus volunta-
tem. Dominus.

»Um autem præteriſſent anni
multi, & placuit Deo, ut mitte-
rétur Nehemias à Rege Pérſidis :
nepôtes ſacerdôtum illòrum, qui
abſconderant, miſit ad requiréndũ
ignem: & ſicut narravérunt nobis,
non invenérunt ignem, ſed aquam
craſſam. Et juſſit eos haurire, &
afférre ſibi: & ſacrificia, quæ impo-
ſita erant, juſſit ſacérdos Nehemias
aſpérgi ipſa aqua, & ligna, & quæ
erant ſuperpoôſita. Utque hoc fa-
ctum eſt, & tempus affuit, quo ſol
refùlſit, qui prius erat in núbilo,
accenſus eiſt ignis magnus, ira ut
omnes mirarentur.
Congregati ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtute ſua; con-
tere fortitdinem illorum Dômine,
& diſperge illos: Ut cogno-
ſcant, quia non eſt alius, qui pug-
net pro nobis, niſi tu Deus noſter.
Diſperge illos in virtute tua, &
rue eos protéctor noſter Domi-
ne. Dt. loria Patri. Ut.

Ex Tractaâtu ſancti Joannis Chry-=
soôſtomi ſuper Pſalmum qua-
dragéſimum teértium.

Eus, auribus noſtris audivi-
mus, patres noſtri annuntia-
vérunt nobis opus, quod operatus
es in diebus eorum. Hunc Pſal-

mum dicit quidem Prophéta“ di-
cit autem non ex persôna prôpria,
ſed ex perſona Machabæorum „
narrans, & prædicens;, quæ futuùra
erant ilio tempore. Tales enim
ſunt Prophétæ: omnia tempora
percurrunt, præsentia, prætérita,
futura. Quinam ſinc autem hi Ma-
chabæi, quidque paſſi ſint, & quid
fécerint, neceſsarium eſt primum
dicere, ut ſint apertiora, quæ in ar-
gumento dicuntur. Ii enim, cùm
inyasiſſet judæam Antiochus, qui
di ctus eſt Epiphanes, & omnia de-
vaſtâſſet, & multos, qui tunc erant,
à patriis inſtitutis reſilire coegiſſet
permansérunt illæſi ab illis tenta-
tionibus. .
„Impetum inimicoôrum ne ti-
muéritis, mémores eſtôte, quomo-
do ſalvi facti ſunt patres noſtri.
Et nunc clamèmus in cœlum, &
miſerébitur noſtri Deus noſter.
Mementôte mirabilium eſus;
quæ fecit Pharaoni, & exercitui

ejus in mari rubro. Et.

T quando grave quidem bellum
ingruébat, nec quidquam poſ-
ſent facere, quod prodéſſet, ſe ab-
ſcondébant; nam hoc quoque fecé-
runt Apoôſtoli. Non enim ſemper
apparéntes in média irruébant pe-
ricula, ſed nonnumquam & fu-
gientes, & laténtes ſecedébant.
Poſtquam autem parùm reſpira-
runt, tamquam genegroſi quidam
catuli ex antris exilientes, & à la-
tebris emergéntes, ſtatuerunt non
ſe ampliùs ſolos ſervare, ſed étiam
alios, quoscumque poſſent, & ci-
vitatem, & omnem regionem ob-
euntes, collegérunt, quotquot inve-
nérunt adhuc ſanos, & integros: &
multos etiam, qui laborabant, &
corrupti erant, in ſtatum priſtinum
redegérunt, eis perſuadéntes redire
ad legem patriam.
. Congregatæ ſunt Gentes in mul-
titudine, ut dimicent contra nos, &
ignoramus, quid agere debeamus:
Dominus Deus, ad te ſunt ocu-
li noſtri, ne pereamus.
Tu ſcis, quæ cogitant in nos:
quêmodo potérimus ſubsiſtere an-
te faciem illorum, niſi tu adjuves
nos? Dômine.

Eum enim dicébant eſſe be-
nignum & cleméntem, nec
umquam adimere ſalüutem, quæ
Pro-

524 „ 3 ½
pronciſcitur ex peenitentis. Hæc
autem dicéntes, habuerunt deleé-
Gum fortiſſimoòrum viròrum. Non
enim pro uxôribus, liberis, & an-
cillis, patriæ que everſione, & cap-
tivitate, ſed pro lege, & patria
republica pugnabant. Eôrum au-
tem dux erat Deus. Cuùm ergo
aciem dirigerent, & ſuas animas
prodigerent, fundebant adversa-
rios, non armis fidéntes, ſed loco
omnis armatuùræ, pugnæ cauſam
ſufficere ducentes. Ad bellum
autem euntes non tragœdias exci-
taäbant: non pæana canebant, ſicut
nonnulli faciunt: non adſcivérunt
tibicines, ut fit in aliis caſtris, ſed
Dei ſupérnè auxilium invocabant,
ut adeſſet, opem ferret, & manum
præbéret, propter quem bellum
gerébant, pro cujus glôria decer-
tàbant.
Tua eſt poténtia, tuum regnum
Päe: tu es ſuper omnes Gentes:
*X Da pacem Dñe in diébus noſtris.
Creator omnium Deus;terribilis
& fortis, juſtus & miséricors. Da.
löria Patri. Da.
Refulſit ſol in clypeos aùre-
os, & reſplenduerũt montes ab eis:
Et fortitàdo Gentiũ diſſipata eſt.
Erat enim exercitus magnus
valde, & fortis: & appropiavit Ju-
das, & exercitus ejus in prælio. Et.
Duo Séraphim clamabant
Alter ad alterum: & Sanctus, San-
Kus, Sanctus, Doôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
glôria ejus. Tres ſunt, qui teſti-
moônium dant in cœlo, Pater, Ver-
bum, & Spiritus ſanctus ; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
Bloria Patri. Plena.
FE RI A SE CUND A.
De libro ſecndo Machabæorum.

Nvenitur autem in deſcriptiôni-
bus Jeremiæ Prophétæ, quod
juſſit eos ignem accipere, qui
transmigrabant : ut ſignificatum
eſt, & ut mandavit transmigratis.
Et dedit illis legem, ne oblivisce-
rêntur præceépta Domini, & ut non
exerrarent mentibus videntes
fimulacra aurea, & argéntea , &
ornaménta eorum. Et alia hujus-
modi dicens: hortabatur, ne
legem amovérent à corde ſuo.
Dixit Judas Simôni fratri ſuo;,
Elige tibi viros, & vade, libera fra-
tres tuos, in Galilæam: ego autem,

& Jêônathas frater tuus ibimus in
Galaaditim : & Sicut fuerit volun-
tas in cœlo, ſic fiat. 7 Accingi-
mini filii potentes, & eſtôte parati:
quoniam meélius eſt nobis mori in
bello, quam videre mala Gentis
noſtræ, & ſanctorum. Sicut.

Rat autem in ipla ſcriptura,

quomodo tabernaâculum & ar-
cam juſſit Propheta divino reſpon-
ſo ad ſe facto comitari ſecum, us-
quequò éxiit in montem, in quo
Moyſes aſcendit, & vidit Dei hære-
ditatem. Et véniens ibi Jeremias
invénit locum ſpeluncæ, & taber-

nâculum, & arcam, & altare incéenſi

intulit illuc; & ôſtium obſtruxit.
Et acceſsérunt quidam ſimul, qui
ſequebantur, ut notarent ſibi lo-
cum, & non potuerunt invenire.
Ornavérunt faciem templi co⸗
rônis aureis, & dedicaverunt alta-
re Dômino: & Et facta eſt lætitia
magna in populo. In hymnis,
& confeſſionibus benedicébant
Dñm. Et.

T autem cognoôvit Jeremias
eculpans illos; dixit: Qudd
ignôtus erit locus, donec congre-
get Deus congregationem pobuli;
& pꝓropitius fiat: & tunc Dominus
oſténdet hæc, & apparébit majeſtas
Dômini, & nubes erit, ſicut &
Moyſi manifeſtabatur, & ſicut cum
Salomon petiit, ut locus anctifi-
carétur magno Deo, manifeſtabat.
hæc. Magnificé étenim ſapientiam
tractabat: & ut ſapientiam ha-
bens, obtulit ſacrificium dedica-
tionis & conſummationis templi.
In hymnis, & confeſſionibus
benedicébant Dôminum: * Qui
magna fecit in Iſrael, & victoriam
dedit illis Dominus omnipotens.
6F. Ornavérunt faciem templi coro-
nis aureis, & dedicavérunt altare
Smi i loria. Qui.
F E K I A TE RT I, A.
De libro ſecùndo Machabæorum.

Gitur cùm ſancta civitas habita-
retur in omni pace, & leges etiam

adhuc optime cuſtodirentur, prop-

ter Oniæ Pontificis pietatem,
animos odio habentes mala,, fie-
bat , ut & ipſi Reges & Principes
locum fummo honore dignum du-
cerent, & templum maximis mu-
neribus illuſtrarent;ita ut Selen
1

Aſie R
ſtäret o
tium ſaa
mon aut
Doſitus
tendebe
ſacerdot
ciyitate
lie⸗
li Iſiael
orat pre
ciyitate
Vir i
mus app
LEdc
poſſe
Tharſxa
elatdux
& nunti
Uubtlibw
erosol
immen
ad ratie
autem
gis cade
ullflet
Dechniis
AcCitu
luper ne⸗
datis,
transpor
iter eſt
guaſi pen
lyitates
Atem re⸗
TuDe
nullam
ti templ
Conden

1 tn i
ent fiktttit
Kekore

elnokünt
lere nll E

tuetunt ini

ficienten.

Aſiæ Rex de reditibus ſuis præ-
ſtaret omnes ſumptus ad ‚miniſté-
rium ſacrificiorum pertinéntes. Si-
mon autem de tribu Benjamin pro-
pôſitus templi conſtitutus, con-
tendébat, obſiſtente ſibi Principe
ſacerdotum, iniquum aliquid in
civitate moliri.
Hic eſt fratrum amãtor, & popu-
li Iſrael: * Hic eſt, qui multum
orat pro pòpulo, & univerſa ſanécta
civitate jerúſalem.
Vir iſte in pôpulo ſuo mitiſſi-
mus apparuit., Hic.
d cùm vincere Oniam non
poſſet, venit ad Apollonium
Tharſææ filium, qui eo témpore
eratdux Cælesyriæ & Phœænicis:
& nuntiavit ei, pecuniis innume-
rabilihus plenum eſſe ærarium

Jerosolymis, & communes copias
immenſas eſſe, quæ non pértinent
ad rationem ſacrificiorum : eſſe
autem poſſibile ſub poteſtate Re-
gis cadere univerſa. Cú⅛mque re-
tuliſſet ad Regem Apollonius de
pechniis, quæ delatæ erant, ille
accitum Heliodorum, qui erat
fuper negoôtia ejusmiſit cum man-
datis, ut prædictam pecúniam
transportaret. Statimq; Heliodorus
iter eſt aggréſſus, ſpécie quidem
quaſi per Cœlesyriam & Phonicen
civitates eſſet peragraturus, reyera
autem regis propoſitü perfectùrus.
. Tu Doômine universorum, qui
nullam habes indigéntiam, volui-
ſti templum tuum fieri in nobis:
Consérva domum iſtam imma-
culätam in ætérnum Doômine.
F Tu elegiſti Dômine domum
iſtam ad invocàândum nomen tuum
in ea, ut eſſet domus oratiônis,
& obſecrationis populo tuo. Con-
serva. 402
Ed cùm veniſſet Jerosoôlymam,
& benigne à ſunimo ſacerdote
in civitate eſſet excéptus, narravit
de dato indicio pecuniäarum: & ,
cujus rei gratia adéſſet, apéruit:
Iinterrogabat autem, ſi vere hæc ita
eſſent. Tunc ſummus Sacerdos
oſténdit, depéôſita eſſe hæc,„& vi-
ctualia viduarum, & pupilloôrum:
quædam vero eſſe Hircani Tobiæ
viri valde eminéntis, in his quæ de-
tulerat impius Simon: univerſa au-
tem argenti talénta eſſe quadrin-
genta, & auri ducenta. Décipi verò
eos, qui credidiſſent loco & tem-
plo, quod per univérſum mundum

525
honoratur, pro ſui veneratione: &
ſanctitate omnino impoſſibile eſſe.
, Aperi oculos tuos Domine, &
vide afflictionem noſtram: cir-
cumdederunt nos Gentes ad pu-
niendum nos: * sed tu Domine
exténde brachium tuum, & libera
animas noſtras. Afflige oppri-
méntes nos,, & contuméliam fa-
ciêntes in ſupéerblam, & cuſtodi
partem tuam. Sed.
Noria Patri. Sed.
F ERI A Qs U A R. T A.
De libro ſecundo Machabæôrum.

HEliodorus autem, quod decré-
verat, perficiébat eodem loco
ipſe cum ſatellitibus circa ærärium
Præſens. Sed Spiritus omnipotén-
tis Dei magnam fecit ſuæ oſten-
ſiõnis evidéntiam, ita ut omnes,
qui auſi fuerant parere ei ,„ruéntes
Dei virtute, in diſſolutionem &
formidinem converteréntur. Ap-
päruit enim illis quidam equus
terribilem habens ſeſsorem, opti-
mis operimentis adornatus: isque
cum impetu Heliodoro priòôres
calces eliſit. Qui autem ei ſedébat,
videbaâtur arma habére aurea.
Refulſit ſol in clypeos aureos „
& reſplenduérunt montes ab eis:
Et fortitúdo Gêntiũ diſſipata eſt.
Erat enim exeércitus magnus
Valde, & fortis: & appropiavit Ju-
das, & exercitus ejus in prælio. Et.

Läi étiam apparuérunt duo
Xjuyenes, virtute decoôri, pti-
mi gloria, ſpeciosique amictu, qui
circumſtetérunt eum, &ñ ex utra-
que parte flagellabant, ſine inter-
miſſiöne multis plagis verberan-
tes. Sübito autem Heliodorus con-
cidit in terram, eumque multa
caligine circumfùſum, rapuérunt ,
atque in ſella geſtatoria poôſitum
ejecérunt. Et is, qui cum multis
cursoribus & ſatellitibus prædi-
ctum ingréſſus eſt ærarium, porta-
batur nullo ſibi auxilium ferénte,
maniféſta Dei côgnita virtute, Et
ille quidem per divinam virtutem
jacebat mutus, atque omni ſpe &
ſalute priyatus.
Ornavérunt
rônis aureis, &
re Domino:
magna in popule.
& confeſſionibus
Doôminnm. Et.

faciem templi co-
dedicavérunt alta-
Et facta eſt lætitia
F. In hymnis»
benedicébant

26

Onsiderans autem ſummus
Sacérdos, ne fortè Rex ſuſpi-
carétur malitiam aliquam ex Ju-
dæis circa Heliodorum conſumma-
tam, òbtulit pro ſalũte viri héſtiam
ſalutarem. Cumque ſummus ſacer-
dos exoraret, iidem juúvenes eis-
dem véſtibus amicti, aſtantes He-
liodoro, dixérunt: Oniæ ſacerdo-
ti gratias age: nam propter eum
Dôminus tibi vitam donavit., Tu
autem à Deo flagellatus, nuùúntia
omnibus magnalia Dei, & pote-
ſtateni. Et his dictis, non com-

paruérunt. .. .
In hymnis, & confeſſiônibus
benedicébant Dominum: Qui

magna fecit in Iſrael, & victôriam
dedit illis Dominus omnipotens.
Ornavérunt faciem templi coroô-
nis aureis, & dedicavérunt altare
Doômino. Qui. léria. Qui.
F E R I A Q UIN T A.

De libro ſecundo Machabæôrum.

Simon autem prædictus pecunia-

rum, & patriæ delator, malê

loquebatur de Onia, tamquam ipſe
Heliodorum inſtigâſſet ad hæc, &
ipſe fuiſſet incéntor malorum, pro-
viſorémque civitâtis, ac defenfo-
rem Gentis ſuæ, & æmulatorem le-
gis Dei, audébat inſidiatôrem regni
dicere. Sed cùm inimicitiæ in tan-
tùm procederent, ut étiam per
quosdam Simonis neceſsarios ho-
micidia fierent: considerans Onias
periculum contentiônis, & Apol-
Iönium inſanire, ütpote ducem
Cœlesyriæ & Phoœnicis, ad augen-
dam malitiam Simonis, ad Regem
ſe contulit, non ut civium accusa-
tor, ſed communem, utilitatem
apud ſemetipſum univérſæ multi-

tudinis considerans. .
Adapeériat Däis cor veſtrum in

lege ſua, & in præcéptis fuis, &

faciat pacem in diébus veſtris.

Concédat vobis ſalùtem; & ré-
dimat vos à malis. Exaudiat
Dôminus orationes veſtras,„ &
reconciliétur vobis, nec vos déſerat
in tempore malo. Concédat.

Idébat enimſine regali provi-
déntia impoſsibile eſſe, pacem
rebus dari, nec Simonem poſſe
ceſsare à ſtultitia ſua. Sed poſt Se-
leuci vitæ excéſſum, cùm ſuſcepiſ-
ſet regnum Antiochus, qui nobilis
appellabatur, ambiebat Jaſon frater
Oniæ ſummum ſacerdotium, adito
Rege, promittens ei argeénti talénta
trecéênta ſexaginta, & ex redditibus
aliis talénta octoginta: ſuper hæc
promittébat, & alia centum quin-
quaginta, ſi poteſtati ejus concede-
rétur gymnaſium, & ephébiam fſibi
conſtituúere, & eos, qui in Jerosoly-
mis erant, Antiochenos ſerxibere.
Exaudiat Dominus orationes
veſtras, & reconcilietur vobis,
nec vos déſerat in tempore malo.
Déôminus Deus noſter.
Det vobis cor omnibus;, ut co-
Iatis eum, & faciatis ejus volun-
tätem. Déôminus.

Uod cùm Rex annuſſſet, &
obtinuiſſet principatum, ſta-
tin ad gentilem ritum contribu-
les ſuos transfeêrre cœpit. Et amo-
tis his, quæ humanitatis cauſa, Ju-
dæis à régibus fuerant conſtituta,
per Joannem patzem Eupolemi,
qui apud Romanos de amicitia &
societate functus eſt legatione le-
gitima, civium jura deſtituens, pra-
va inſtituta ſanciebat. .
Congregati ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtute ſua: contere
fortitudinem illorum Däe, & di-
ſpêrge illos: & Ut cognoſcant, quia
non eſt alius, qui pugnet pro.no-
bis, niſi tu Deus noſter. X Diſper-
ge illos in virtute tua, & deſtrue
eos protéctor noſter Domine. Ut.
loria Patri. Ot. .
F E R I A. S E XT A.
De libro ſecundo Machabæoôrum.
ECdem témpore Antiochus ſe⸗
cùndam profectionem paravit
in Kgyptum. Contigit autem
per univérſam Jeroſolymorum ci-

vitatem vidéri diébus quadragin-
ta per acra equites diſcurrentes:
aufatas ſtolas habentes; & ha-
ſtis, quaſi cohortes; armar . &

cutſus
ſtos,
nus, &
torum
Ktrickis,
tum arl
ue ge
ter 0
monſtr
Im
muerit
modo
leni
miſereb
Men
Jue fe
ejus in

Ed
tam
chus,
wille
vitaten

noſtel.
omnibus 4

curſus equòrum per oôrdines digé-„

ſtos, & congreſſiônes fieri comi-
nus, & ſcutorum motus, & galea-
tôrum multitúdinem gladiis di-
ſtrictis, & telorum jactus, & aureo-
rum armorum ſplendorem, omnis-
que generis loricarum. Quaprop-
ter omnes rogäbant in bonum
monſtra conveérti. ,B .
2. Impetum inimicorum ne ti-
mueéritis, mémores eſtote, quo-
modo ſalvi facti ſunt patres noſtri:
Et nunc clamémus in coœlum, &
miſerébitur noſtri Deus noſter.
Mementote mirabilium ejus,
quæ fecit Pharaôni, & exercitui
ejus in mari rubro. Et.

Ed cùm falſus rumor exiſſet,
tamquam vita exceſsiſſet Antio-
chus, aſsümptis Jaſon non minùs
mille viris repénte aggréſſus eſt ci-
vitatent: & civibus ad murum con-
volantibus, ad ultimum apprehen-

ſa civitate, Menelaus fugit in ar-
cem: Jaſon vero non parcebat in
cæde civibus ſuis, nec cogitabat
proſperitatem advérsaàm cognatos
malum eſſe mâximum, arbitrans,
hofſtium, & non civium ſe trophæa
captúrum. Et principatum quidem
non obtinuit, finem veroò inſidia-
rum ſuarum confuſionem accepit,
& prôfugus iterùm abiit in Amma-
niten.
Congregàâtæ ſunt Gentes in
multitudine, ut dimicent contra
nos, & ignoramus, quid agere de-
beâamus: Dômine Deus ad te
ſunt oculi noſtri, ne pereamus.
Tu ſcis, quæ cogitant in nos:
quomodo poterimus ſubſiſtere an-
te faciem illérum, niſi tu adjuves
nos? Domine.
D ultimum, in exitium ſui
concluſus ab Aréta Arabum
tyräanno,fugiens de civitate in civi-
tatem, omnibus odiôſus, ut réfuga
legum, & execrabilis, ut patriæ, &
civium hoſtis, in &gyptum extruſus
eſt; & qui multos de patria ſua ex-
pulerat, peregre periit. Lacedæmo-
nas proféctus, quaſi pro cognatione
ibi-refugium habiturus: & qui inſe-
pultos multos abjéçerat, ipſe &
illamentatus, & inſepultus abjici-
tur, ſepultura neque peregrina uſus;
neq; patrio ſepulchro participans.
v. Tua eſt poténtia, tuum regnum
Dnie: Tu es ſuper omnes Gentes:

Da pacem Däie in diebus nofſtris.

527
Creator omnium Deusterribilis
& fortis, juſtus, & misericors. Da.
lôria Patri. Da.
§S A B B A T O
De libro ſecundo Machabæorum.

SEd non poſt multum témporis
miſit Rex Antiochus ſenem
quemdam Antiochenum, qui
compélleret Jjudæos, ut ſe trans-
férrent à patriis & Dei légibus;
contaminare étiam, quod in Jero-
soölymis erat, templum & cogno-
minare jovis Olympii: & in Gari-
zim, prout erant 1 „ qui locum
inhabitabant, Jovis hoſpitalis.
Peſſima autem & univérſis gravis e-
rat malôrum incùrſio: nam templũ
luxuria, & comeſſatiônibus Gen-
tium erat plenum, & ſcortantium
cum meretricibus, ſacratisque ædi-
bus mulieres ſe ultrò ingerébant;»
intrò feréntes ea, quæ non licébat.
Refulſit ſol. 510. dig ii
Ltaâre étiam, plenum erat illi-
citis, quæ légibus prohibeban-
tur. Neque autem saäbbata cuſto-
diebaäntur, neque dies ſolémnes
Patrii ſervabantur, nec ſimpliciter
udæum ſe eſſe quisquam confite-
batur. Ducebantur autem cum
amara neceſſitate in die natalis re-
gis ad ſacrificia: & cùm Liberi ſacra
celebraréntur, cogebantur hédera
coronati Libero circuire. Decré-
tum autem éxiit in proximas Gen-
tilium civitates ſuggeréêntibus Pto-
lemæis,ut pari modo & ipſi adyér-
sůùs Judæos agerent, ut ſacrificâ-
rent; eos autem, qui nollent tran-
sire ad inſtituta Gentium, interfi-
cerent: ergt ergo videre misériam.
Ornavérunt. 5II. . 1
Uæ enim mulieres delatæ ſunt,
natos ſuos circumcidiſſe: quas,
infantibus ad ubera ſuſpénſis, cùm
publice per civitatem circumquxiſ-
sent, per muros præcipitavérunt.
Alii, vero ad proximas coeuntes
ſpeluncas, & latenter Sabbati diem
celebrantes, cùm indicati eſſent
Philippo, flammis ſuccenſi ſunt, ed
quôd verebantur propter religio-
nem & obſervantiam, manu sibi-
met auxilium ferre. Obſecro au-
tem eos, qui hunc librum lecturi
ſunt, ne abhorréſcant propter ad-
vérſos caſus, ſed réputent ca; quæ
acciderunt, non ad interitum, ſed ad
orrebtionem eſſe generis noſtri.
mnis. 5II.
In hymmis. 5 §. c.

528
S A B BA T O.

Tua eſt potentia, tuum regnum
Dñe, tu es ſuper omnes Gentes,
da pacem Dñe in diébus noſtris.
D O I N I C A V.

De libro ſecundo Machabæorum.

Gitur Eleàzarus unus dé primori-
bus Scribarum, vir ætate prove-
ctus, & vultu decôrus, apeérto ore
hians compellabatur carnem por-
cinam manducare. At ille glorio-
siſſimam mortem magis, quam
odibilem vitam complectens; vo-
luntariè præibat ad ſupplicium.
Intuens autem, quemadmodum
oportéret accédere; patiénter su-
ſtinens, deſtinavit non admittere
illicita propter vitæ amorem. Hi
autem, qui aſtabant, iniqua miſe-
ratiône commoôti,, propter anti-
quam viri amicitiam , tollentes
eum ſecretò rogabant, afférri car-
nes, quibus veſci ei licébat, ut ſi-⸗
mularétur manducaſſe, ſicut Rex
imperaverat, de ſacrificii carnibus:
ut, hoc facto, à morte liberaretur, &
Pioneer veterem viri amicitiam ,
anc in eo faciébant humanitaté.
Adapériat Däüs cor veſtrum in
lege ſua, & in præcéptis ſuis,
faciat pacem in diébus veſtris.
Concedat vobis ſalutem, & ré-
dimat vos à malis. „ Exaudiat
Dominus orationés veſtras;,
reconciliétur vobis, nec vos déſerat
in tempore malo. Concédat.

T ille cogitare cœpit ætatis,
Aac ſenectùtis ſuæ eminentiam
dignam, & ingenitæ nobilitatis
canitiem, atque à puero optimæ
converſationis actus, & ſecundùm
ſanétæ & à Deo conditæ legis con-
ſti tta, reſpondit citò, dicens: præ-
mitti ſe velle in infernum. Non
enim ætati noſtræ dignum eſt; in-
quis, fingere, ut multi adoleſéen-
tium,arbitrantes, Eleazarum nona-
ginta annôrum transiſſe ad vitam
alienigenarum, & ipſi propter me-
am ſimulatiònem, & propter modi-
cum corruptibilis vitæ tempus de-

cipiantur, & per hoc maculam at-

que execrationem mex tene Kuti

conquiram. Nam etſi in præsénti

tempore ſuppliciis hominum, eri-
piar „ ſed manum Omnipotentis
nec vivus, nec defuùnctus effugiam.
Quamobrem förtiter vita exceden-
do, ſenectuúte quidem dignus appa-
rébo, adoleſcentibus autem exem-
plum forte relinquam;, ſi prompto
animo ac fortiter pro graviſſimis
ac ſanctiſſimis légibus honéſta
morte perfúngar. Eis dictis, con-
féſtim ad ſupplicium trahebatur.
Exaudiat Dominus orationes
veſtras, & reconciliétur vobis,
nec vos déſerat in tempore malo.
Dôöminus Deus noſter.
Det vobis cor omnibus; ut co-
ſatis eum, & faciatis ejus volun-
tàtem. Dominus.

Ontigit autem, & ſeptem fra-
tres una cum matre ſua appre-
hénſos compélli à Rege edere con=
tra fas carnes porcinas, flagris &
taureis cruciatos. Unus autem ex
illis, qui erat primus,; ſic ait: Quid
quæris, & quid vis diſcere à nobis?
pParati ſumus mori magis, quâm
patrias Dei leges Prævaricari. Iratus
itaque Rex juſſit ſartagines & ollas
æneas ſuccendi; quibus ſtatim ſuc-
cénſis, juſſit ei, qui prior fuerat
locùtus, amputari linguam, & cute
capitis abſtracta, ſummas quoque
manus & pedes ei præſcindi, céte-
ris ejus fratribus & matre inſpicié-
tibus. Et cùm jam per omnia inu-
tilis factus eſſet, juſſit ignem admo-
véri, & adhuc ſpirantem torréri in
ſartagine: in qua cùm diu crucia-
rétur, céteri una cum matre invi-
cem ſe hortabantur mori, foörtiter.
Congregati ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtute ſua: contere
fortitudinem illorum Dne, & di-
ſperge illos: & Ut cognoſcant, quia
non eſt alius, qui pugnet pro. no-
bis, niſi tu Deus noſter. J. Diſper-
ge illos in virtute tua, & deſtrue
eos protéctor noſter Doômine. Ut.
31oria Patri. Ut.
Sermo ſancti Gregorii Nazianzeni.
Leazarus primitiæ eorum, qui
hicante Chriſtum ſunt paſſi/
quemaâdmodum poit Chriſtum Ste-
phanus. IS vir & ſacerdos & ſe-
nex, canus capillis, canus & Pru-
déntia, priùs quidem pro pôpulo
ſacrificabat , & orabat, nune n.
en

tem ſe
Deo pe
huli exy
Minis
Dariter
Obtulit
ftuctus
tem,
omnie
lem,
fliorun
mum,:
Impe
mueritie
do lalri
IEt mur
miſereb⸗
Mem
gux fec
cjas in

Bi tun
pueri
poles,
tores, 4
loöres,e
baternor.
ImI, nuün
bilige
pſterin
UAntes,
llad ad
mortem
minüs
Ilduginte
1:0 ren
Alaſi the
Mglſtra
Aur non
Jaam re
lesiſteren
rone
ſtifratre
ne
ibus ers
Lerer
Tent.
8 Coner
ltücinen
uoramt
Domin
1 noſni,
aeluſcn
6ömnod
ehieien
10 do

Ainge

noſtet,

,Kfie
nutte liun

Gelet

Rege elel

aſcai
Cleteun

1, D

en o/,

tem ſemetipſum hôſtiam obtulit
Deo perfectiſſimam ad totius pé-
puli expiatiénem; fauſtum certa-
minis initium ad quod loquens
paàriter ac tacens cohortabatur.
Obtulit autem & filios ſeptem, ſuæ
fructus diſciplinæ, hoſtiam vivén-
tem, ſanctam, beneplacitam Deo,
omni legali ſacrificio ſplendidio-
rem, & puriorem, quæ ſunt enim
filiéôrum, ad patrem reférri, æ quiſſi-
mum, ac juſtiſſimum eſt.
Impetum, inimicorum ne ti-
muéritis, memores eſtôte, quòmo-
do ſalvi facti ſunt patres noſtri.
Et nunc clamemus in cœlum, &
miſerébitur noſtri Deus noſter.
Mementoôte mirabilium ejus
quæ fecit Pharaoni, & exercitui
ejus in Mari rubro. Et nunc.

Bi tum generôſi, & magnaânimi
pueri, generôſæ matris nôbilis
proles, glorioſi veritatis propugna-
toôres, Antiochi temporibus excel-
ſiores, veri Mosaicæ legis diſcipuli,
pPaternorum rituum obſervantiffi-
mi, númerus apud Hebræos lauda-
bilis, & propter ſeptenariæ quiétis
myſtérium venerabilis, unum ſpi-
rantes, unum ſpectàntes, unum
illud ad vitam iter agnoſcéêntes, ut
mortem Dei cauſa ſu ciperent: non
mins animis fratres, quàm corpo-
ribus inter ſe mutuæ mortis æmu-
li: 6 rem admirandam! torménta
quaſi thesauros præripientes, pro
magtſtra lege pericula ſubeuntes,
dquæ non magis illata formidabant,
aam reliéta requirébant, unum
illud vériti, ne tyrannus à pœnis
desiſteret, ne quis ipsorum ſine
coronæ præmio diſcéderet, ne in-
vViti fratres alii ab alio ſejungerén-
tur, & ne, in eo diſcrimine crucia-
tibus erépti, mala victôria ſupera-
rent.
Congregatæ ſunt Gentes in mul-
titudine, ut dimicent contra nos, &
ignoramus, quid ageré debeamus:
Dominus Deus, ad te ſunt ocu-
i noſtri, ne pereaâmus.
Tu ſcis, quæ cogitant in nos:
quòëmodo potérimus ſubsiſtere an-
te faciem illorum, niſi tu adjuves
nos? Domine.

Rat ibi fortis & generôſa mater,
◻ Puerorum ſimul ac Dei amans,
eujus matérna viſcera ſupra naturæz

7

sohſuetudinem dilaniabantur-Nen

enim filigrum, qui in torméntis
erant, miſerebatur, ſed timore ange-
batur, ne non es ſuſciperent: neque
magis eos, qui & vita migraverant,
de ſiderabat, Aam precabatur, ut
réliqui cum iflis conjungeréntur,
de quibus filiis magis, quam de
mortuis erat ſolicita. Horum enim
duùbium erat certàmen, at illôrum
ſecurus vitæ éxitus, atque illos qui-
dem jam Deo adjuùnxerat: de his
vero, quômodo eos Deus ſuſcipe-
ret, laborabat. O virilem animum
in cörpore muliebri! admirabile
magni animi increméntum!
Tua eſt potentia, tuum regnum
Däüe: tu es ſuper omnes Gentes:
Da pacem Die in diébus noſtris.
Creator omnium Deus, terribilis
& fortis, juſtus & miséricors. Da.
Idria Patri. Da.
1, Refulſit ſol in clypeos aureos
& reſplenduerunt montes ab eis:
Et fortitůdo Gentiũ diſſipata eſt.
Erat enim exércitus magnus val-
de, & fortis: & appropiavit Judas,
& exercitus ejus in prælio. Et.
V. Duo Séraphim clamâbant
älter ad alterum: * Sanctus, San-
ctus, Sanctus, Dôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. : Tres ſunt, qui te-
ſtimonium dant in cœlo, Pater „
Verbum, & Spiritus ſanctus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
lôria Patri. Plenan.
EE R I A SECWUND A.
De libro ſecundo Machabæorum.

Ortuo itaque illo primo hoc
M „ſequentem deducebant
ad illudéndum : & cute capitis
ejus cum capillis abſtra cta, inter-
rogaäbant, ſi manducaret, prius-
quam toto corpore per membra
singula punirétur. At ille reſpon-
dens paàtria voce, dixit: Non faciam.
Propter quod & iſte, ſequénti lo-
co; primi tormenta ſuſcepit: & in
ultimo ſpiritu conſtitutus;, ſic ait:
Tu quidem ſceleſtifſime in præ-
sénti vita nos perdis: ſed Rex
mundi defünckos nos pro ſuis lé-
gibus in ætérnæ vitæ reſurrectié-⸗
ne ſuſcitàbit. Poſt hunc tértius
illuditur, & linguam poſtulatus
citò proôtulit, & inanus conſtan-
ter exténdit, & cum fidúcia ait:
E cœlo iſta poſsideo, ſed propter
Dei leges nunc hæc ipſa deſpicio „
quoniam ab ipio me sa receptu-
E. k TIERN

rum ſpero: ita ut Rex, & qui cum
ipſo erant, miraréntur adoleſcen-
tis animum, quêd tamquam nihi-
lum duceret cruciatus.
a. Dixit Judas Simoni fratri ſuo;
Elige tibi viros, & vade, libera fra-
tres tuoszin Galilzam; ego autem,
& Jonathas frater tuus ibimus in
Galaaditim: „ Sicut fuerit volun-
tas in Cœlo, ſic fiat. Accingi-
mini flii potentes, & éſtôte parati:
quoniam melius eſt nobis mori in
bello, quam vidére mala Gentis
noſtræ, & ſanctorum. Sicut.

T hoc ita defanékto, quartum
vexabant ſimiliter torquentes.
Et, cùm jam eſſet ad mortem;, ſic
ait: Potius eſt ab hominibus morti
datos ſpem exſpectare à Deo, ite-
ruùm ab ipſo reſu

ſcitändos: tibi
enim refurréctio ad vitam non
erit. Et cum admoviſſent quintum,
vexabant eum. At ille reſpiciens
in eum, dixit : Poteſtatem inter
homines habens, cùm ſis corrupti-
bilis, facis quod vis: noli autem
putare genus noſtrum à Deo, eſſe
derelictum. Tu autem patienter
suſtine, & vidébis magnam pote-
ſtatem ipsius, qualiter te, & ſemen
tuum torquébit. Poſt hunc duce-
bant ſextum, & is, mori incipiens,
ſic ait: Noli fruſtra erräare; nos
enim propter nosmetipftos hæc
pâtimur , peccantes in Deum
noſtrum, & digna admiratioône fa-
cta fſunt in nobis: tu autem ne exi-
ſtimes tibi impúnè futurum;, quod
contra Deum pugnare tentaveris.
„Ornaveérunt faciem templi co-
rônis aureis, & dedicaveérunt alta-
re Döômino: Et facta eſt lætitia
magna in populo. In hymnis,
& , confeſſionibus benedicébant
Dôminum. Et.
Upra modum autem mater mi-
rabilis „ & bonorum memoôria
digna, quæ pereuntes ſeptem filios
inb unius diéi témpore conſpi-
ciens, bono animo fereébat, propter
ſpem,quam in Deum lhabéebat: sin-
gulos Atorum hortabatur voce pa-
tria fortiter, repléta ſapiéntia, &
femineæ cogitationi maſculinum
animum inferens, dixit ad eos:
Neſcio, qualiter in utero meo ap-
paruiſtis; neque chim ego ſpiritum
& animam donavi vobis, & vitam,
& ſingulorum membra non ego
ipſa compegi: ſed enim mundi

Greâtor, qui formavit hôminis
nativitàtem, quique omnium in-
vénit originem, & ſpiritum vobis
iterum cùm miſericordia reddet &
vitam, ſicut nunc vosmetipſos de-
ſpicitis propter leges ejus.
w. In hymnis, & confeſſionibus
Benedicebant Dominum: Qui
magna fecit in Ifrael, & victoriam
dedit illis Dominus omnipotens.
Ornavérunt faciem templi coro-
his aureis, & dedicaverunt altare
Doômino. Qui. loria. Qui.
F E R I A . E R. L I A.
De libro ſecundo Machabæorum.

Ntiochas autem confémni ſe
arbitratus, ſimul & exprobrantis
voce deſpécta, cùm adhuc adoles-
céntior ſuperéſſet, non ſolùm ver-
bis hortabatur, ſed & cum jura-
mento affirmabat, ſe divitem &
beatum factúrum, & translatum à
patriis légibus amicum habiturum,
& res neceſsarias ei præbiturum.
Sed ad hæc cum adoléscens nequa-
quam inclinarétuyx, vocavit Rex
matrem, & ſuadébat ei, ut ado-
leſcenti fieret in ſalútem. Cùm
autem multis eam verbis eſſet hor-
tàtus, promiſit ſuasuram ſe filio
fſuo. Itaque inclinata ad illum,
irridens rudélem tyrännum, dit
patria voce: Fili mizmiſerére mei,
quæ te in utero novem meénſibus
portavi', & lac triénnio dedi „&
alui, & in ætâtem iſtam perduxi.
Hic eſt fratrum amator, & popu-
B'Iſtacl: , Hic eſt, qui multum
orat pro pêpulo, & univerſa ſancéta
civitate Jeruſalem. .„
Vir iſte in populo ſuo mitiſſi⸗
mus apparuit. Hic.. Kediß U
Eto, nate, ut aſpicias ad c& u
& terram, & ad omnia;, quæ in
eis ſunt: & intélligas, quia ex nihi-
lo fecit illa Deus, & hominum 8e-
nus: ita fiet, ut non timeas carnih-
cem iſtum, ſed dignus fratribus
tuis efféctus particeps , sufcipe
mortemyut in illa miſeratione cumr
fratribus tuis te recipiam.
hæc illa adhuc diceret , ait adolés-
cens: Quem ſuſtinetis? non obé-
dio præcépto Regis, ſed præcepto
legis, quæ data eſt nobis ber Moô)⸗
ſen. Tu verò, qui invéntor omnis
malitiæ factus es in Hebræos, non
Fugies manumDei. Nos enim pr0

peccatis noſtris hæc patimur. Et.
ii nobis propter increpationem &,
. coi-

Cuùm.

cortept
ſter noe
Ium lec
Iu I
Mlllamn
li temp
Cons
culatar
J. Tu
iſtam a.
In ea, u
obſec
rya.
Uan

hom
fruttae
0 ejn
enum on
Inlpicie
Nm fr.
löre ſul
eternæ
Cicio D.
us exse
flatres n
untrado
cans Der
Dktopitinn
11s K re
iole eſt
in fratri
tentis ir
Roſtrum
Rex accè
nnes
elens ſe
Mundus
10 conßh
pokt flio
Aperi
Uide ath
cundede
endum
unas 1
Mentes i
clemedi⸗
Pante

FEIn do
lorie

nption
u .
nelpi

correptiédnem Dôminus Deus no-
ſter modicum iratus eſt, ſed ite-
rùm reconciliabitur ſervis ſuis.
y. Tu Dömine uniyersorum, qui
nullam habes indigéntiam, volui-
ſti templum tuum fieri in nobis:
Conserva domum iſtam imma-
culatam in æternum Domine.
Tu elegiſti Doômine
iſtam ad invocandum nomen tuum
in ea, ut eſſet domus orationis,
& obſecrationis põpulo tuo. Con-
TUautem, 6 ſceléſte, & mniu
hoôminum flagitiosiſſime, noli
fruſtra extoôlli vanis ſpebus, in ſer-
vos ejus inflammaâtus. Nondum
enim omnipoténtis Dei, & mnia
inſpicientis judicium effugiſti.
Nam fratres mei, modico nunc do-
lòre ſuſtentato, ſub teſtamento
ætérnæ vitæ effécti ſunt, tu verò ju-
dicio Dei juſtas ſupérbiæ tuæ poœ-
nas exsolves. Ego autem ſicut &
fratres mei, àänimam & corpus me-
um trado pro patriis légibus, invo-
cans Deum maturiùs Genti noſtræ
propitium fieri, téque cum tormén-
tis & verbéribus confitéri, quod
ipſe eſt Deus ſolus. In me verò &
in fratribus meis déſinet omnipo-
téntis ira, quæ ſuper omne genus
noſtrum juſtè ſuper ducta eſt. Tunc
Rex accenſus ira, in hunc ſuper
omnes crudélius deſæviit, indigné
erens ſe deriſum. Et hic itaque
mundus obiit per omnia in Domi-
no confidens. Noviſſime autem
poſt filios & mater consumpta eſt.
„Aperi culos tuos Domine, &
vide afflictionem noſtram: cir-
cumdedérunt nos Gentes ad pu-
niéndum nos: Sed tu Doômine
exténde brachium tuum, & libera
animas noſtras. Afflige oppri-
mentes nos, & contuméliam fa-
ciéêntes in ſuperbiam, & cuſtôdi
pPartem tuam. Sed.
loria Patri. Sed.
EEKIA Q Ij A R T Aa.
De libro ſecundo Machabæorum.

Onſtituit autem Nicânor; ut
Regi tributum, quod Romanis
erat dandum , duo millia talento-
rum de captivitate judæorum ſup-
Ppleret, ſatimque ad maritimas
civitates mifit, convocans ad co-
emptionem Judaicôrum mancipio-
rum „ promittens ſe nonaginta
kancipia talénto diſtractaurum:

domum ſupérerat
4

331
is ad vindictam, quæ
eum ab Omnipoténte eſſet conſe-
cutura. Judas autem, ubi compe-
rit, indicavit his, qui ſecum erant
Judzis, Nicanoris adventum. Ex
dquibus quidam formidantes, & non
credentes Dei, juſtitiæ, in fugam
vertebantur: alii verò, ſi quid eis
. „ vendébant, ſimulque
Dominum deprecabantur, ut eripe-
ret eos ab impio Nicanore.
Kefülſit ſol in clypeos aureos,
& reſplenduerunt montes ab eis .
Et fortitdo Géntiũ diſſipata eſt.
Erat enim exercitus magnus
valdé, & fortis: & appropiavit Ju-
das, & exércitus ejus in Prælio. Et.

non reſpfſciens ad

Onvocaâtis autem Machabæus
ſeptem millibus, qui cum ipſo
erant, rogabat, ne hôſtibus reconci-
liaréntur neque metùúerent iniqueê
venientium adyérsum ſe hoôſtium
multitudinem, ſed fortiter conten-
derent, ante culos habéntes con-
tuméliam, quæ loco ſancto ab his
injuſtè eſſet illata, itémque & ludi-
brio habitæ civitatis injuriam, ad-
huc étiam véterum inſtitúta con-
vülſa. Nam illi quidem armis con-
fidunt, ait, ſimul & audacia: nos au-
tem in omnipoténte Dno, qui po-
teſt & veniéntes advérsùm nos, &
univerſum mundum uno nutu de-
lére, confidimus. Admônuit autem
eos, & de auxiliis Dei, quæ facta
ſunt erga paréntes: & quod ſub
Sennàcherib centum octoginta
quinque millia periérunt.
„Orhaverunt faciem templi co-
ronis aureis, & dedicavérunt alta-
re Doômino: Et, faſta eſt lætitia
magna in poôpulo. In hymnis;

confeſſiònibus benedicébant
Däüm. Et. 1
Is verbis conſtântes effécdti

ſunt & pro légibus, & patria
mori parati. Conſtituit itaque fra-
tres ſuos duces utrique ordini, Si-
monem, & Joséphum, & ônathan;
ſubjéctis unicuique millénis, S&
uingenténis. Ad hoc étiam ab Es-
dra lecto illis ſancto libro, & dato
ſigno adjutorii Dei, in prima acieé
ipſe dux commiſit, cum Nicanore.
Et facto ſibi adjutôre Omnipoten-
te interfecérunt ſuper novem mil-
lia hominum: majorem autem par-
tem eyercitus Nicanoris vulnéri-
bus débilem factam fugere com-
Ppulérunt. Pecuniis vereo orum, qui
L 1 z 4

.

32
ad'einptiônem ipsérum venerant;,
ſublatis, ipſos uſquequâque per-
ſecuúti ſunt: ſed. reverfi ſunt hora
conclúſi, nam erat ante sabbatum:
quam ob cauſam non perſeveravé-
runt inſequentes. Arma autem ip-
sorum, & ſpolia congregantes;
sàbbatum agébant „ benedicéntes
Dominum, qui liberavit eos in iſto
die, miſericordiæ initium ſtillans
in cos. Poſt sabbatum verô debili-
bus, & orphanis, & viduis divi-
sérunt ſpolia, & residua ipſi cum
ſuis habuére. .
In hymnis, & confeſſionibus
benedicébant Dominum: ½ Qui
magna fecit in Iſrael, & victoriam
dedit illis Dominus omnipotens.
YJ. Ornaverunt faciem templi coro-
nis aureis, & dedicavérunt altare
Doômino. Qui. 1oria. Qui.
F E RIL. A Q U I N T A.
De libro ſecundo Machabæôrum.

ERae témpore Antiochus in-
L.honéeſte revertebatur de Pérfi-
de. Intraverat enim in eam, quæ
dicitur Persepolis, & tentavit ex-
poliare templum, & civitatem op-
primere, ſed multitudine ad arma
concurrénte, in fugam verſi ſunt:
& ita contigit, ut, Antiochus poſt
fugam turpiter rediret. Et cum ve-
niſſet circa Ecbatanam, recognovit,
quæ erga Nicanorem & Timôtheum
geſta ſunt. Elatus autem in ira, ar-
bitrabatur ſe injuriam illorum, qui
ſe fugaverant, poſſe in Judæos re-
torquere: ideoque jufſit agitari
currum ſuum, ſine Iintermiſſione
agens iter,„ cœléſti eum judicio
Perurgente „ eò quòd ita ſuperbe
ocutus eſt, ſe ventùrum Jeroso-
lymam, & congériem ſepulchri
Judæorum eam factürum.
Adaperiat Däüs cor veſtrum in
lege fua, & in præcéptis ſuis, &
faciat pacem in diseébus veſtris.
*Conceédat vobis ſalutem, & ré-
dimat vos à malis. Exaudiat
Dominus oratienes veſtras; &
reconciliétur vobis, nec vos déſerat
in tempore malo. Concédat.

Ed qui univérſa conſpicit Dô-
minus Deus Ifrael „ percuſſit
eum infanabili & invisibili, plaga.
Ut enim fintyit hunc ipſum fermo-
nem,apprehendit eum dolor dirus
viſcerum,& amara internorum tor-
menta: & quidem fatis juſte, quip-

bant Däüm proſtrati in terram;

pe qui multis & novis cruciatibus
aliérum torſerat viſcera, licèt ille
nullo modo à ſua malitia ceſsaret.
Super hoc autem ſuperbia replétus
ignem ſpirans animo in Judæos, &
præcipiens accelerari negotium »
côntigit illum impetu euntem de
curru cadere „ & gravi corporis
colliſione membra vexari. „
Exaudiat Dominus oratioônes
veſtras, & reconciliétur vobis, nec
vos défſerat in tempore malo:
Dominus Deus noſter.
„. Det vobis cor omnibus;, ut co-
ſatis eum, & faciatis ejus volun-
tätem. Dominus.

Sque, qui ſibi videbatur étiam
fluctibus maris imperare, ſupra
kumanum modum ſuperbia reple-
tus, & montium altitúdines in ſta-
téra apepndére, nunc humiliatus
ad terram in geſtatôrio portabatur,
maniféſtam Dei virtutem in ſemet-
ipſo contéſtans: ita ut de corpore
impii vermes ſcaturirent: ac viven-
tis in doloribus carnes ejus efflue-
rent, odore etiam illius & fœtore
exércitus gravarétur. Et qui paulo
ante sidera cœli contingere ſe arbi-
trabatur, eum nemo poterat prop-
ter intoleràntiam fœtoris portare.
Congregaàti ſunt inimici noſtri,
& gloriantur in virtùte ſua; con-
tere fortitùdinem illorumPomine,
& diſpérge illos: & Ut cogno-⸗
ſcant, quia non eſt alius, qui pug-
net pro nobis, niſi tu Deus noſter.
.„Diſpérge illos in virtutée tua;
déſtrue eos protéctor noſter Domi-
ne., Ut. lôria Patri. Ut.
F E R I A 5. E X T. A.
De libro ſecùndo Machabæôrum.

Achabæus autem, & qui cum
eo erant, Doômino ſe prote-
génte, templum quidem & civita-
tem recépit: aras autem, duas
alienigenæ per platéas extruxc.-
rant, itémque delubra demolitus
eſt. Et purgato templo, àaliud àl-
tare fecérunt, & de ignitis lapidi-
bus igne concépto, ſacrificia obtu-
lérunt poſt biéènnium, & incénſum,
& lucêrnas, & panes propoſitionis
poſuérunt. Quibus geſtis rogr⸗
amplius talibus malis inciderent;
ed & ſi quando peccaſſent, ut

ab ipſo mitius corriberéntur » 6
non barbaris ac balsphemis homi-
nibus

nubus tr
templun
fuert ce
tionemt
ſo, qui
AUmp
mueritis
0o ſalvi
Pt h
miſereb⸗
Mem⸗
ur fec⸗
cjus in n

TTI
Laei
tito ere
dinis &
N, Ady
cpturus
cum ipfe
10 depr
terra aſt
ciis præd
ſem pro
imimicis
cus ,
ſient ler
nem, ſ
kiyitate
hotibus
Cong
titüdine,
Ignoram
Domi
Tnſ.
guomoch
te ſacien
R08! D
Rim
com
Uun Virt
Ill aute
ludedenn
Ena ellet
de cald
frenid
Arisne⸗
dlabenn
ſuis ci⸗
conſery
tem teln

ltiticin
nune hun.
toriopone
irutemin;
itnut e e⸗

zen

nibus traderéntur. Qua die antem
templum ab alienigenis pollutum
fuerat, contigit eadem die, puri fica-
tionem fieri vigéſima quinta men-
ſis, qui fuit Casleu. ,
Impetum inimicorum ne ti-
muéritis, mémores eſtôte, quomo-
do ſalvi facti ſunt patres noſtri.
Et nunc clamémus in cœlum, &
miſerébitur noſtri Deus noſter.
Mementoôte mirabilium eiaus;
quæ fecit Pharaoni, & exercitui
ejus in mari rubro. Et.

T Timôtheus, qui priùs à Ju-
A dæis fúerat ſuperztus, convo-
càto exércitu peregrinæ multitu-
dinis, & congregato equitatu Aſia-
no, advénit quaſi armis Judæam
capturus. Machàbæus autem, & qui
cum ipſo erant, appropinquante il-
lo, deprecabàäntur Doôminum, caput
terra aſpergentes, lumbosque cili-
ciis præcincti, ad altaris crepidi-
nem provoluúti, ut ſibi propitius,
inimicis autem eorum eſſet inimi-
cus „& adversariis adverſarétur,,
ſieut lex dicit. Et ita poſt oratioô-
nem, ſumptis armis, longiùs de
civitate procedéntes, & proximi
hôſtibus effécti, reſedérunt.
Congregatæ ſunt Gentes in mul-
titudine, ut dimicent contra nos, &
ignoramus, quid àgere debeamus:
Doômine Deus ad te ſunt oculi
Noſtri, ne pereamus.
„Tu ſcis, quæ cogitant in nos:
quômodo potérimus ſubsiſtere an-
te ſaciem illorum, niſi tu àdjuves
nos? Dômine.
„Rimo autem ſolis ortu utrique
commisérunt: iſti quidem vi-
tôriæ & proſperitatis ſponsorem
cum virtûte Dominum habéntes,
illi autem ducem belli animum
habébant. Sed cùm vehemens pu-
gna eſſet: apparuérunt adversariis
de cœlo viri quinque in equis,
frænis aureis decori, ducàtum Ju-
dæis præſtantes:ex quibus duo Ma-
chabæum médium habéentes, armis
ſuis circumséptum incolúmem
conſervabant: in adversarios au-
tem tela & fulmina jaciébant, ex
quo & cæcitate confùſi, & reyléti
perturbatione cadébant. Interfécti
ſunt autem viginti millia quingen-
ti, & équites ſexcénti. Timotheus
verò confugitin Sazaram præsidiu
munitum, cui præerat Chæréas.
Tua eſt potentia, tuumregnum

533
Däe: T es ſuper omnes Gentes:
Da pacem Dũe in diebus noſtris.
Creator omnium Deus terribilis
& fortis, juſtus, & miséricors. Da-
loria Parri. Da.
§s A B B A T O.
De libro ſecundò Machabæôrum.

MAhͦbiâs autem ſemper con-
VIfidebat cum omni ſpe auxilium
ſibi à Deo affuturum. Et hortaba-
tur ſuos, ne formidarent ad adveén-
tum Nationum, ſed in mente habe-
rent adjutôria ſibi facta de cœlo»
& nunc ſperarent ab Omnipotente
ſibi affuturam victoriam. Et allo-
cutus eos de lege & Prophétis, ad-
monens étiam certamina, quæ fé-
cerant prius, promptiòôres conſti-
tuit eos: & ita animis eôrum eré-
ctis, ſimul oſtendeébat, Géntium fal-
laciam, & juramentoôrum præyari-
catiognem. Singulos autem illorum
armavit, non clypei & haſtæ muni-
tiòne, ſed ſermonibus optimis, &
exhortationibus, expoſito digno
fide soömnio, per quod univérſos
læti ficavit.
Rat autem hujuscémodi viſus:
Oniam, qui fuerat ſummus ſa-
cêrdos, virum bonum, & benig-
num;, verecundum viſu modeſtum
moribus, & elòquio decorum, &
qui à puero in virtútibus exercita-
tus ſit, manus protendentem, orare
pro omni populo Judæorum. Poſt
hoc apparuiſſe & alium virum „
ætate, & gloria mirabilem,
magni decoris habitudine circa
illum. Reſpondentem verò Oniam
dixiſſe : Hic eſt fratrum amator „
& populi Ifrael; hic eſt, qui mul-
tum orat pro poôpulo, & univéerſa
ſancta civitate, ſeremias Prophéta
Dei. Extendiſſe, autem Jeremiam
déxteram, & dediſſe Judæ gladium
aureum, dicéntem: Accipe ſanctum
gladium, munus à Deo,, in quo
dejicies adversarios pôpuli mei
Iſfrael.

Xhortàti itaque Jjudæ ſermoôni-=
us bonis valde, de quibus
extolli poſſet impetus: & animi
jùvenum confortari, ſtatuérunt
dimicare, & confligere fortiter &
ut virtus de negotiis judicaret: eo.
quòd civitas ſancta, & templum

periclitaréntur. Erat ꝑenim pro
uxoribus & filiis, itemque pro
fratribus, & cognatis minor ſoli
I 1 3 citu-⸗

53
citado z mäximus verò & primus
pro ſanctitàate timor erat templi.
Sed & cos, qui in civitate erant,
non minima ſolicitudo habébat
pro his, qui congreſsùri erant,
S8S A B B A TL

Vich Domthum ledéntem ſuper sô-
lium excélſum, & plena erat omnis
terra majeſtate ejys: & ea, quæ ſub
ipſo erant, replebant templum.
D O N I C A I.

Incipit liber Ezechielis Prophétæ.

T factüm eſt in trigéſimo anno,
in quarto, in quinta menſis, cùm
eſſem in medio captivorum juxta
fluvium Chobar, apeérti ſunt cœli,
& vidi viſiôònes Dei. In quinta men-
ſis, ipſe eſt annus quintus transmi-
gratiônis regis Jachim, factum
eſt verbum Dômini ad Ezechiélem
filium Buzi ſacerdòôtem in terra
Chaldæoôrum,ſecùs flumen Chobar;
& facta eſt ſuper eum ibi manus
Domini. Et vidi, & ecce ventus
túrbinis veniébat ab Aquiloône: &
nubes magna, & ignis involvens, &
ſplendor in circúitu, ejus: & de
medio ejus quaſi ſpécies-ele ctri,
id eſt, de médio ignis.
Vidi Däüm ſedéntem ſuper soliu
& élſum, & elevatum: & plena
erat omnis terra majeſtàte ejus;
Et ea, quæ ſub ipſo erant, replé-
bant templum. Seraphim ſta-
bant ſuper illud "ſex alæ uni , &
ſex alæ alteri. Et.
T in médio ejus ſimilitudo qua-
„tuor animalium, & hic afpéétus
Eörum;, fimilitúdo hôminis in eis.
Quatuor facies uni, & quatuor pen-
n& uni. Pedes eòrum pedes recti,
& planta pedis eéòôrum quaſi planta
pedis vituli, & ſcintillæ quaſi aſpé-
tus æris candéntis. Et manus hô-
minis ſub penñis eòrum in quatuor
partibus: & facies, & pennas per
quatuor partes habébant. Junctæ-
que erant pennæ eorum altérius
ad alterum. Non revertebantur,
cùm incéderent: ſed ünumquôd-
que ante faciem ſuam gradiehatur.
Aſpice Domine de ſede ſandta
Eüa, & cogita de nobis: inclina
Deus meus aurem tuam, & audi :
„Abperi oculos tuos, & vide tribu-
lationem noſtram.

ui regis Ifrael, inténde, qui
deducis velut ovem Joſeph. Aperi.

Imilitúdo autem vulcus eôrum:
facies hominis, & facies leonis
à dextris ipsorum quatuor: facies
autem bovis, à finiſtris ipsorum
. 7
quâtuor, & facies aquilæ déſuper
ipsorum quatuor., Facies eorum, &
pennæ eôrum extéêntæ deſuper: duæ
pennæ ſingulorum jungebântur, &
duæ tegebant corpora eorum, &
unumquodque eorum coram facie
ſua ambulabat: ubi erat impetus
ſpiritus, illue gradiebantur; nec
revertebantur, cùm ambularent.
Aſpice Dômine, quig facta eſt
deſolata civitas plena divitiis, ſedet
in triſticia domina Gentium:
Non eſt, qui conſolétur eam;
niſi tu Deus noſter. .
Plorans ploravit in nocte, & la-
êrymæ ejus in maxillis ejus. Non.

loria Patri. Non. .

De Expoſitione 8. Gregorii Papæz

in Ezechielem Prophétam.

Sus prophéticæ locutioônis eſt,
ut priaàs personam; Kembid „
locuùmque deſcribat, & béſtmo um
dicere myſtéria prophetiæ incipiat,
quaàtenus ad veritatem ſolidius
oſtendendam, antè hiſtoriæ adſc
figat, & poſt, fructus ſpiritus Ver ui
gna, & allegorias proferat. Ezec Ee
itaque ætatis ſuæ tempus indica
dicens: Et factum eſt in trigéſimo
anno, in quarto menie; in quinta
menſis. Locum quoque denun-
tians , adjungit: cum eſſem in s⸗
dio captivorum juxtà fumen d .
bar ‚abérti ſunt cœli, & vidi vi.
ſiôònes Dei. Tempus étiam inei
nuat, ſubdens: in quinta men
ipſe eſt annus quintus transmi⸗ 6
tionis regis Jôachim. Qui ut en
persônam indicet, étiam genus na
rat, cùm súbditur: Et H
verbum Domini ad Ezechi lem;
filium Buzi, ſacerdôtem. lalem
super muros tuos Jeruſs
Sonſtitui cuſtôdes: „ Tota die 5
nocte non tacébunt laudare nas
Dômini. Prædicabunt poôpuli
fortitúùdinein meam; & annuntis-
bunt Geéntibus glériam meam.
Tota. 5 :
Ed prima lk Robinn d.
„ . 2
tur, cur is, qui nihi den;

Teut, ita
fidum ett
umgue ſea
Erleimus
ſemno zul
recedent
nhcur die
ſtſemno,
ſibjungat
et, guin
Nophete
cinndelsg
(ur no
Fidentar.
Mophetir
eteriorib

cumeinge
tne poten
Ubera!
mntes a0
Nbllibus
Mni tuo.
Merle
Aerat
fadum el
hoc verbr
ille verbo
conjunxit
, ue
Ridelre⸗
anmn en
guocd exte
Killnc f.
t. Hoc
in trigeg
Dhetiæ a
nobis c0
ia jux
ermone
derfecka.
1i0 xii,:
Imin te
ed inter
Aukint
Arſyyim
copnovin
Non
ns,
Ulndini
MOmne
loria

In.
Dömün
dicens
l es,

Illis eſs!
1.
GSteroti
Mophen

Xerat, ita exôrius eft, dicens: Et
factum eſt in trigéſimo anno. Et,
amque ſermo conjunctionis eſt:
Et ſcimus, quia non conjungitur
ſermo subſequens, niſi ſermoni
præcedenti. Qui igitur nihil dixe-
rat, cur di cit Et factum eſt: cùm non
ſit ſermo, cui hoc, quod incipit,
ſubjungat? Qua in re intuéndum
eſt, quia ſicut nos corporalia, ſic
Prophétæ ſenſu ſpiritualia aſpi-
ciunt, eisque & illa ſunt præséntia,
quæ noſtræ ignorantiæ absentia
vidéntur. Unde fit, ut in mente
Prophetarum ita conjuncta ſint
exterioribus interiòra, quatenus
ſimul utraque videant; ſimulque
in eis fiat & intus verbum, quod
andiunt, & foris, quod dicunt.
Muro tuo inexpugnabili cir-
eumcinge nos Domine, & armis
tuæ poténtiæ prôtege nos ſemper:
Libera Dominęg Deus Ifrael cla-
mantes ad te. Erue nos in mi-
rabilibus tuis, & da gloriam no-
mini tuo, Libera.
Atet igitur cauſa, cur, qui nihil
dixerat, inchoavit, dicens: Et
factum eſt in trigéſimo anno;: quia
hoc verbum, quod foris prôtulit,
ille verbo, quod intus audierat,
conjúnxit. Continuavit ergo ver-
a, quæ protulit, viſiôni intimæ,
& idcirca incipit „ dicens: Et
factum eſt. Subjúnxit enim hoc,
quod exterius loqui inchoat; ac ſi
& illud foris ſit, quod intus vi-
dit. Hoc autem quod dicitur, quia
in trigéſimo anno, ſpiritum Pro-
phetiæ acceéperit, indicat aliquid
nobis conſiderandum: vidélicet,
quia juxta rationis uſum doctrinæ
ſermo non súppetit;, niſi in ætate
Perfédka. Unde & ipſe Dominus
ano xii. ætatis ſuæ in médio doctô-
rum in templo ſedens, non docens,
ſed intérrogans voluit inventri.
Suſtinimus pacẽ, & non venit,
quæſivimus bona, & ecce turbatio:
cognôvimus Die peccata noſtra:
Non in perpétuum obliviſeqris
nos. Peccavimus, impiè geſſi-
mus, iniquitatem fécimus Domine
in omnem juſtitiam tuam. Non.
16ria Patri. Non.
Laudabilis poôpulus, Quẽ
Döminus exercituum benedizit:
dicens: Opus manuum mearum
tu es, hæréditas mea Ifrael.
Beata gens, cujus eſt Dominus
Deus, pôpulus ele ktus in hæredita-

535
tem. Quem Doôminus.
Duo Séraphim clamäbant
alter ad älterum: *Sanctus, San-
Kus, Sanctus, Doôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui teſti-
monium dant in cœlo, Pater, Ver-
bum, & Spfritus ſanétus; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
1oria Patri. Plena.

Laudabilis.
F E R I) A SECUN D A-.
De Ezechisle Prophéta.

E andivi loquéntem ad me, &
dicéntem:; Fili hominis: mitto
ego te ad filios Iſrael, ad Gentes

7

apoſtatrices, quæ receſsérunt à me:
ipſi & patres eorum prævaricati
(ſunt pactum meum usque ad diem
hanc. Et filii dura facie, & indoma-
bili corde ſunt, ad quos ego mitto
te: & dices ad eos: Hæc dicit Dis
Deus: Si fortèe vel ipſi audiant, &
ſi fortè quiéſcant, quoniam domus
exaſperans eſt: & ſcient „quia Pro-
phéta fuerit in médio Sorum. i
1-

Redémit populum ſuum,
beravit eum: & vénient, & exul-
tabunt in monte Sion, & gaudé-
bunt de bonis Domini ſuper fru-
mento, vino, & oleo; t
ultra non esurient., .
Eritque anima eorum quaſi hor-
tus irriguus. Et ultrà. ie
U ergo fili héminis ne timeas
eos, neque ſermones eorum
métuas; quoòniam incréduli & ſub-
versores lunt tecum, & cum ſcor-
piônibus habitas. Verba corum ne
timeas, & vultus eorum ne formi-
des, quia domus exaſperans eſt.
Loquéris ergo verba mea ad eos, ſi
fortè audiant, & quiéſcant; quoô-
niam irritatéres ſunt.
Anguſtiæ mihi ſunt undique, &
quid éligam, ignoro: Mélius e
mihi incidere in manus hominum,
quam derelinquere legem Dei mel.
Si enim hoc égero, mors mihi
eſt: ſi autem non égero, non effu-
giam manus veſtras. Mélius.

U autem fili héôminis audi»
quæcùmque loquor ad te,
noli eſſe exaſperans; ſicut domus

exaſperatrix eſt aperi os tuum, 8
cò⅛mede, quæcúmque ego do tibi.
L I 4 Et

536 .
Etvidi, & ecce manus miſſa ad me,
in qua erat involútus liber, & ex-
bandit illum coram me, qui erat
ſcriptus intus & foris: & ſcriptæ
exant in eo lamentatiônes, & car-
men, & væ,
Miſit Dominus Angelum ſuum,
& conclůſit ora leonum: Et non
contaminavérunt: quia coram eo
InRjuſtitia inventa non eſt in me,
Miſit Deus miſericordiam ſuam,
& veritatem ſuam: animam meam
eripuit de médio catulorum leòô-
num. Et. lôria Patri. Et.
FPFERIA TERRTI A.
De Ezechiéle Prophéta.

T dixit ad me: Fili hominis,
quodcúmque inveneris, come-
de, coômede volumen iſtud, & va-
dens loquere ad filios Iſrael. Et
apérui os meum, & cibavit me
volú⁴mine illo, & dixit ad me: Fili
minis, venter tuus cômedet, &
viſcera tua complebuntur volumi-
ne iſto, quod ego do tibi. Et come-
di illud: & factum eſt in ore meo
ſicut mel dulce. Et dixit ad me:
Fili höminis, vade ad domum Iſ-
rael, & loquéris verba mea ad eos.
A facie furoris tui Deus con-
turbata eſt omnis terra: = Sed mi-
ſerére Domine, & ne facias con-
ſummationem. y. Domine Domi-
nus noſter, quàm admirabile eſt
noômen tuum sed.
On enim ad poôpulum profùún-
i ſermonis, & ignotæ linguæ
tu mitteris, ad domum Ifrael: ne-
gar ad poôpulos multos profândi
ſermoôonis & ignotz linguæ, quo-
rum non poſſis audire ſermones: &
ſi ad illos mittereris, ipfi audirent
te. Domus autem Ifrael nolunt au-
ire te, quia nolunt audire me.
Omnis quippe domus Ifrael attrita
fronte eſt, & duro corde, FEcce
dedi fäaciem tuam valentiorem fa-
ciebus eorum, & frontem tuam
duriorem frontibus eorum. Ut
adamantem, & ut silicem dedi fa-
ciem tuam: ne timeas eos, neque
ihétuas à facie eorum quia domus
exaſperans eit.
Civitatem iſtam tu circumda
Domine, & Angeli tui cuſtôdiant
muros ejus: Exaudi Doômine
pôpulum tuum cum miſericordia.
X. Avextatur furor tuus, Domine;,
à pôpulo tuo;, & à civitate ſancta
Pua. Exaudi.

T dixit ad me: Fili héminis,

omnes ſermoônes meos, quos
ẽgo loquor ad te, aſsúme in corde
tuo, & auribus tuis audi: Et vade,
ingrédere ad transmigrationem, ad
filios populi tui, & loquéris ad eos,
& dices eis: Hæc dicit Dominus
Deus: ſi fortè audiant, & quiéſcant.
Et aſsumpſit me ſpiritus, & audivi
poſt me vocem commotionis ma-
gnæ. Benedicta gloria Domini
de loco ſuo; & vocem alaârum ani;
malium percutiéntium alteram ad
alteram, & vocem rotarum ſequén-
tium animaâlia, vocem commo-
tioônis magnæ. ,. .
Genti peccatrici, poôpulo ple-
Hô peccato miſerére, „ Dômine
Deus. Eſto placabilis ſuper
nequitiam pôpuli tui. Dômine.
loria Patri. Doômine.
F E RI A Q A R, T A.
De Ezechiéle Prophéta.

T faëtus eſt ſermo Dni ad me,
dicens: & tu fili hominis, hæc
dicit Dôminus Deus terræ Iſrael,
Finis venit, venit finis ſuper qua-
tuor plagas, terræ. Nunc finis ſuper
te, & immittam furôrem meum in
te, & judicabo te juxta vias tuas:
& ponam contra te omnes abomi-
natiônes tuas. Et non parcet ocu-
lus meus ſuper te, & non miſereé-
bor: ſed vias tuas ponam ſuper te,
& abominationes tuæ in medio
tui erunt, & ſciétis, quia ego Dñs.
Indicabo tibi homo, quid ſit
Bonum, aut quid Düs requirat à te:
Facere judicium & juſtitiam, &
ſolicitum ambulare cum Deo tuo.
Spera in Domino, & fac bonita-
tem, & inhabita terram. Facere.

. dicit Dôminus Deus, Af-
flictio una, afflictio ecce ve-
nit. Finis venit, venit finis, evigila-
vit adversùm te: ecce venit. Venit

contritio ſuper te, qui habitas in

terra, venit tempus, propè eſt dies
occiſionis, & non gloriæ montium.
Nunc de propinquo effundam iram
meam ſuper te, & complébo furoré
meum in te, & judicabo te juxta
vias tuas, & imponam tibi omnia

ſcélera tuà. Et non parcet 6culus

meus, nec miſerebor, ſed vias tuas
impônam tibi, & abominationes
tuæ in médio tui erunt, & fſciéti

quia ego ſum Dominus Perciciens

Angn
fuic eli⸗
mihi ine
glam de
. Si en
eſt: ſi ar
Hiam ma

Cee
Heſt c
MInavit
in virga
hon ex!
eorum,
Venit
dies: an
gli vene
ſier om
qui vene⸗
on reve
tibus vi⸗
Miſit
& concl
contami
injuſtiti⸗
Miſit
un, &
mmeam ert
leonum.
loria ,.
FE R
De

fad
Ame di
CMare

Propher

Um .
4 ik
Aücem lo
Onninus
n. No
Den O
0 Ad 7V0
Id mann
Knücet

ierun
ginns

giam manus veſtras.

Anguſtiæ mihi ſunt undique, &
quid eéligam, ignoro: Melius eſt
mihi incidere in manus hominum,
quàm derelinquere legem Dei mei.
. Si enim hoc egero, mors mihi
eſt: ſi autem non égero, non effu-
Mélius.

Cee dies, ecce, venit: egréſſa
eſt contritio, flôruit virga, ger-
minavit ſupérbia Iniquitas ſurrézit
in virga impietatis: non ex eis, &
non ex pôpulo, neque ex sénitu
eôrum, & non erit réquies in eis.
Venit tempus, appropinquavit
dies: qui emit, non lætétur, &
ui vendit, non lugeat; quia ira
uper omnem Pokulum ejus. Quia
qui vendit, ad id quod vendidit,
non revertetur, & adhuc in viven-
tibus vita eôrum.
Miſit Dôminus Angelum ſuum,
& concluſit ora leéônum: & Et non
contaminavérunt; quia coram eo
injuſtitia invénta non eſt in me.
Miſit Deus miſericôrdiam ſu-
am, & yVeritatem ſuam: animam
meam eripuit de médio catulôrum
leënum. Et non.
BGloöria Patri. Et non.
FIERLAX UINT A.
De Ezechiéle Prophéta.

7T factus eſt ſermo, Dômini ad
Sme dicens: Fili hominis,, vati-
cinare,ad Prophétas Ifrael, qui
orophétant: & dices prophetanti-
Pas de corde ſuo : Audite verbum
Dômini: hæc dicit Dôminus Deus:
Væ Prophétis inſipiéntibus, qui
ſequuntur ſpiritum ſuum, & nihil
vident, Quaſi vulpes in desertis,
Prophétzæ tui Ifrzel erant. Non
aſcendiſtis ex adverſo, neque oppo-
Iniſtis murum pro domo Iſrael, ut
ſtaretis in prælio in die Doômini.
Vident vana, & divinant menda-
cium, dicéntes: Ait Dôminus: cùm
Dominus non miſerit eos, & per-
ieveravérunt confirmare ſermoné.
Vidi Dôminum. 834.
Umquid non viſiònem caſſam
vidiſtis, & divinationem men-
dacem locuti eſtis? & dicitis, Ait
Dôminus: cum ego non ſim locu-
tus. Proptéreà hæc dicit Dominus
Deus: Quia locüti eſtis vana, &
vidiſtis mendacium, ideò ecce
ego ad vos, dicit Dôminus Deus. Et
erit manus mea ſuper Prophétas ,
Aui vident vana;

& divinant men-!

”l „. . 5§577
dacium:in consilio pépuli mei non
erunt, & in ſcriptura domus Ifrael
non ſcribéêntur, nec in terrâ Iſfrael
ingrediéntur: & ſciétis, quia ege
Doôminus Deus. Eò quôd decépe-
rint populum meum, dicéntes:
Pax, & non eſt pax: & ipſe ædi-
ficabat parietem: illi autem linié-
bant eum luto absque paleis.
Aſpice Dômine de ſede. 534.

Ic ad eos, qui liniunt absque
temperatura, quod casurus ſit:
erit enim imber inundans, & da-
bo lapides prægrandes deſuper ir-
ruentes, & ventum procéllæ diſſi-
bPantem. Siquidem ecce cecidit pa-
ries: numquid non dicétur vobis:
Obi eſt litura, quam liniſtis: Prop-
téreà hæc dicit Däs Deus: Et erùm-
pere fäaciam ſpiritum tempeſtatum
in indignatione mea, & imber in-
undans in furore meo erit: & lapi-
des grandes in ira in conſumptio-
nem. Et déſtruam parietem, quem
liniſtis absque temperamento.
Aſpice Dômine. 534.
F E K I A . E X T. A.
De Ezechiéle Prophéta.

Ex faétus eſt ſermo Déômini ad
me, dicens: Fili héminis, quid
fiet de ligno vitis, ex omnibus li-
snis némorum, quæ ſunt inter li-
gna ſilvarum? Numquid tollétur de
ea lignum, ut fiat opus, aut fabrica-
itur de ea paxillus, ut depéndeat
in eo quodcumque vas? Ecce igni
datum eſt in eſcam: utramque par-
tem ejus consúmpſit ignis, & me-
dietas ejus redacta eſt in favillam:
numquid utile erit ad opusEtiam
cùm eſſet integrum, non erat ap-
tum ad opus: quantò magis cum
illud ignis devoraverit, & combuſ-
ſerit, nihil ex eo fiet pris.
Super muros tuos. 534.

Roptéreà hæc dicit Doôminus
Deus: Quômodo lignum vitis
Ihter ligna filvarum, quod dedi
igni ad devorandum, ſic tradam
habitatôres Jeruſalem. Et ponam
faciem meam in eos: de igne egre-
dientur, & ignis consumet eos: &
ſciétis, quia ego Dôminus, cùm po-
suero faciem meam in eos, & deé-
dero terram inviam & deſolatam:
eò quòd prævaricatores extiterint;
dicit Dominus Deus.
Muro tuo inexpugnabili. 535.
1 5

538

T factus eſt ſermo Démini ad
me, dicens: Fili hoôminis- notas
fac Jerùſalem abominatienes ſuas
& dices: Hæc dicit Dominus Deus
Jerûſalem: Radix tua, & generà-
tio tua de terra Chanaan : pater
tuus Amorrthæus, & mater tua Ce-
thæa. Et quando nata es in die
ortus tui non eſt præciſus umbili-
cus tuus, & aquà non es lota in
ſalutem, nec ſale ſalita, nec invo-
lúta bannis. Non pepercit ſuper
te culus, ut faceret tibi unum de
his, misértus tui: ſed projécta es
fuper faciem terræ, in abjectioône
animæ tuæ, in die qua nata es.
Suſtinũuimus pacem. 535.
5 A .
De Ezechiele Prophéta.

T tu afsume planctũ ſuper prin-
cipes Ifrael, & dices: Quare ma-
ter tua leæna inter leones cubavit;,

in médio leunculorum enutrivit †

catulos ſuos: Et eduùxit unum de

leunculis ſuis, & leo factus eſt, &

didicit capere prædam, hominem-
que comédere. Et audiérunt de eo

Gentes, & non absque vulnéribus
ſuis cepérunt eum: & adduxérunt
eum in caténis in terram Ægypti.
Quæ cùm vidiſſet, quoôniam infir-
mata eſt, & périit expectatio ejus,
tulit unum de leunculis ſuis, leo-
nem conſtituit eum. Qui incedébat
inter leònes, factus eſt leo: 8
didicit prædam capere, & homines
devorare: didicit viduas facere, &
civitates eôrum in desértum addu-
cere: & deſolata eſt terra, & pleni-
tudo ejus à voce rugitus illius.
Laudabilis. 535.
T convenérunt advérsùs eum
Gentes undique de provinciis,
& expandeérunt ſuper eum rete ſu-
um; in vulnéribus earum captus
eſt. Et miserunt eum in caveam,
in caténis adduxérunt eum ad Re-
gem Babylonis: miſeruntque eum
ju carcerem, ne audirétur vox ejus
ultrà ſuper montes Iſrael. Mater
tua quaſi vinea in san guine tuo ſu-
per aquã plantata eſt: fructus ejus,
& frondes ejus creveérunt ex aquis
multis. Et fadæ ſunt, ei virgæ soli-
dæ in ſceptra dominantium, & ex-
altata eſt ſtatura ejus inter fron-
des, & vidit altitudinem ſuam in

multitudine palmitum ſuòrum.

T evúlſa eſt in ira, in terràmque
projécta, & ventus urens ſiccà-
vit fructum ejus: marcuérunt
arefactæ ſunt virgæ roboris ejus:
ignis coméedit eam. Et nunc trans-
plantata eſt in desértum, in terra
invia & ſitiénti. Et egréſſus eſt ignis
de virga ramorum ejus, qui fructum
ejus comédit: & non fuit in ea vir-
ga fortis, ſceptrum dominantium.

Miſit Dominus. 537.
B A T

S A O.

Aſpice Démine „ quia facta eſt
deſolata civitas plena divitiis, ſe-
det in triſtitia domina Géntium:
non eſt: qui conſolétur eam, pi
tu Deus noſter.

Muro tuo. 542.

B O MINICA II.

De Ezechiele Prophéta.

T factus eſt ſermo Dêmini ad
me, dicens: Fili hôminis: pone
faciem tuam ad Jeruſalem, & ſtilla
ad ſanctuaâria, & prophéta contra
humum Ifrael. Et dices terræ If-
rael: Hæc dicit Doôminus Deus 2
Ecce ego ad te, & ejiciam gladium
meum de vagina ſua, & occidam
in te juſtum & impium. Pro eo au⸗
tem, quod occidi in te juſtum
impium, idcirco egredietur gla-
dius meus de vagina ſua ad omnem
carnem, ab Auſtro usque ad Aqui-
lonem: ut ſciat omnis caro, quia
ego Dominus eduxi gladium meum
de vagina ſua irrevocabilem. ⸗
Vidi Dñm ſedentem ſuper 80liũ
excélſum, & elevatum: & plena
crat omnis terra majeſtate cjus
Et ea, quæ fub ipſo erant⸗ reple-
bant templum. Sséraphim
ſtabant ſuper illud: ſex alæ uni, &
ſex alæ alteri. Et ea. Leétio i
T tu fili hôminis i
contritione lumberum,

gemisce in
& in

Angüſtizæ. 535.

Plandtus eſt, & erit in plancktum.

amaritudinibus ingemisce coram
eis.

eig. C
tu gem
Venit,
ſolyent
mäbitu
a genn
eſt ſern
Fili ho
Hxc di
Gladiu.
matus.
elſtr ut
moyes
omne li
Vigandn
exacutu,
eſt, ut
Aſpi
tua, &
Deus m
Aper
buſatio
legis I
Velut o,

1,C4

6 Noykeu

eis. Cùmque dixerint ad te: Quare
tu gemis? dices: Pro auditu, quia
venit, & tabescet omne cor, & diſ-
ſolveéntur univerſæ manus, & infir-
mabitur omnis ſpiritus, & per cun-
cta genua fluent aquæ: ecce venit,
& fiet, ait Dôêminus Deus. Et factus
eſt ſermo Dômini ad me, dicens:
Fili héminis prophéta, & dices:
Hæxc dicit Dôminus Deus: Lôquere:
Gladius, gladius exacutus eſt, & li-
matus. Ut gædat victimas, exacutus
eſt: ut ſplêndeat, limatus eſt: qui
moves ſceptrum filii mei, ſuccidiſti
omne lignum. Et dedi eum ad le-
vigandum;, ut teneatur manu: iſte
exacutus eſt gladius, & iſte limatus
eſt, ut ſit in manu interficiéntis.
Aſpiee Doômine de ſede ſancta
tua, & cogita de nobis: inclina
Deus meus aurem tuam, & audi:
Aperi culos tuos, & vide tri-
bulationem noſtram. Qui
regis Iſrael, inténde, qui deducis
velut ovem Joſeph. Aperi.

Lama, & ulula fiſi hôminis,
quia hic factus eſt in poôpulo
meo, hic in cunctis ducibus Ifrael,
qui fügerant: gladio traditi ſunt
cum pôpulo meo, idcircò plaude
ſuper femur, quia probatus eſt: &
hoc, cùm ſceptrum ſubverterit, &
non erit, dicit Döminus Deus. Tu
ergo fili hminis prophéta, & pér-
eute manu ad manum, & duplicé-
tur gladius, ac triplicétur gladiùs
interfectoôrum, hic eſt gladius oc-
ciſionis magnæ, qui obſtupéſcere
eos facit, & corde tabéſcere, &
multiplicat ruinas.
g. Aſpice Doômine, quia facta eſt
deſolata civitas plena divitiis, ſe-
det in triſtitia demina Gentium,
Non eſt, qui conſolétur eam,
niſi tu Deus noſter.
Plorans ploravit in nocte, & la-
crymæ ejus in maxillis ejus. Non.
Ioria Patri. Non.

De Expoſit. S. Hierônymi Presbyt.
in Ezechielem Prophétam.

Uia ſupra dixetat: Ipni dicunt
ad me: Numquid non per pa-
rabolas loquitur iſte; & apertam
Ppopulus flagitabat ſenténtiam: id-
circò id quod Doômihus per meta-
phoram, ſive pArabolam, & ut alii
vertére, proverbium eſt locutus,
nunc maniféſtiùs léquitur: faltus

ventur univérſæ manus, & occu⸗

2REInOI5 539
Nageb, & Darom, & Theman eſſe

Jeruſalem, & templum illius, Sancta
Sanféktorum, & oômnem terram Ju-
dææ;: flamamque, quæ combuſtuùra
ſit ſaltum, intelligi gladium devo-
rantem, qui eductus ſit de vagina
ua;, ut interficiat juſtum & impi-
um. Hoc eſt enim lignum viride, &
lignum aridum. Unde & Dôminus:
Si in ligno ait, viridi tanta faciunt,
in ſicco quid facient:
Super muros tuos Jerúſalem
Conſtitui cuſtôdes: * Tota die &
nocte non tacébunt, laudare nom'
Dômini. Prædicabunt pôpulis
fortitudinem meam, & annuntia-
bunt Géntibus gloriam meam.
Tota die. ectie
Rimùúm dixerat: Vaticinâre »„
[vel ſtilla ad Auſtrum, Africum,
& Meridiem, & ad ſaltum Meridia-
num. Quod quia videbatur obſcuù-
rum, & dicta Prophétæ populus
neſciébat, ſecndo ponitur mani-
féſtius, ſaltum Meridianum eſſe
Jerúſalem, & omnes infructuôſas
arbores, ad quarum radices ſecùris
pôſita ſit, intelligi habitatores ejus,
gladiümque interpretari pro in-
7 „ 7 . . g 4
céêndio. Tertio jubétur Prophétæ,
ut tacêntibus illis, nec interrogan-
tibus, cur iſta vaticinatus ſit, faciat
per quæ interrogétur, & reſpon-
deat, quæ Doôminus locutus eſt.
Muro tuo inexpugnabili cir-
cumeinge nos Domine, & armis
tuæ poteêntiæ protége nos ſemper:
Libera Domine Deus Ifrael cla-
mantes ad te. Erue nos in
mirabilibus tuis, & da gloriam no-
mini tuo. Libera.

Ngemisce, inquit, ejulaâre non
levi voce, nec, dolòre moderato;,
ſed in contritione lumbogrum: ut
gémituùs tuus ex imis viſcéribus,
& amaritúdine animi proferatur-.
Et hoc facies coram eis, ut cùm
te interrogaverint, cur tanto gé-⸗
mitu conteraris, & quid tibi mali
acciderit, ut ſic ingemiſcas: tu
eis meo ſermöne reſpéndeas: Id-
circò plango „ & dolôrem cordis
mei diſſimulare non valeo;, quia
auditus, qui ſemper meis auribus
infonúerat, pere complétur, &
venit, imminens vidélicet Baby-
lôni furéntis exercitus, qui cum
venerit, & vallaverit Jeruſalem ,
tunc tabéſcet omne cor, & diſſol-

pante

540
pante pavpfe mentes homindm:
nullus audeat repugnare.
Suſtinuimus pacem, & non ve-
nit:quæsivimus bona, & ecce tur-
batio: cognôvimus Doômine peccata
noſtra: £ Non in perpétuum ob-
liviſcaris nos. Beccavimus, im-
piè geſſimus, iniquitatem fécimus
Däñe in omnem juſtitiam tuäã. Non.
1oria Patri. Non.
Laudabilis populus „
Quem Dôminus exercituum be-
nedixit, dicens: „‚Opus manuum
meaârum tu es, hæréditas mea Iſrael.
Beata gens, cujus eſt Dôminus
Deus, pôpulus. elécdtus in hære-
ditatem. Quenf.
Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: “„ Sanctus, San-
GRtus, Sanctus, Dômims Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria egjus. Tres ſunt, qui
teſtimonium dant in cœlo, Pater;
Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
16ria Patri. Plena.
E E R IL A S,E C N D A.
De Ezechiéle Prophéta.

† factum eſt verbum Doômini
gad me, dicens: ‚Fili hominis,
loquere ad filios poôpuli tui, & di-
ces ad eos: Terra cùm induúxero
fuper eam gladium, & tulerit poô-
pulus terræ virü unum de noyiſſi-
mis ſuis, & conſtituerit eum ſuper
ſe ſpeculatorem, & ille viderit gla-
dium veniéntem ſuper terram, &
cecinerit buccina, & annuntiave-
rit pépulo: audiens autem quis-
quis ille eſt, sonitum buccing, &
non ſe obſervàâverit, veneritque
gladäus, & tulerit eum, ſanguis
ipsius ſuper caput ejus erit. So-
num buùccinæ audivit; & non ſe
obſervavit, ſanguis ejus in ipſo
erit: ſi autem ſe cuſtodierit;, ani-
mam ſuam ſalvàabit. H
Redemit poôpulum. 535.

U& ſi ſpeçulator viderit glaà-
dium venientem, & non inſo-
nuerit buccina „& péôpulus ſe non
cuſtodierit, veneritque gladius, &
tülerit de eis änimam: ille quidem
In ini quitate ſua captus eſt: sangui
nem autem ejus de manu ſpecula-
tôris requiram. Et tu fili hominis,
ſpeculatorem dedi te domui Iſrael:
audiens ergo ex ore meo ſermonẽ,
anuntiabis eis ex me. Si me dicén-

té ad impium,: Impie „morte me-
riéris, non fúeris locutus, ut ſe
cuſtodiat impius à via ſua »ipſe
impius in iniquitaàte ſua moriétur:
sänguinem autem ejus de manu
tua requiram.
Anguſtiæ. 5§35.
I autem annuntiante te ad im-
pium ut a viis ſuis convertatur,
non fuerit convérſus à via fua:ipſe
in iniquitate ſua moriétur: porrô
tu animam tuam liberaſti. Tu er-
go fili hominis dic ad domum Iſ-
rael: Sic locuti eſtis, dicentes:
Ini quitates noſtræ, & peccata noſtra
ſuper nos ſunt,, & in ipſis nos ta-
béscimus: quòmodo ergo vivere
potérimus? Dic ad eos: Vivo ego,
dicit Dominus Deus: nolq, mortem
impii, ſed ut convertatur impius à
via ſua, & vivat. Convertimini,:
convertimini à viis veſtris peſſimis
& quare moriémini domus Iſrael-
Miſit Dominus. 536.
F E RIA E R. T I A.
De Ezechiéle Prophéta.

T factum éſt verbum Dômini ad
me, dicens: Fili hominisiprophe-
ta de paſtoribus Iſrael: propheta,
& dices paſtoribus: Hæc dicit Dñs
Deus: Væ paſtôribus Iſrael, qui paſ-
cebant ſemetipſos: nonne greges
paſtôribus paſcuntur: Lac comede-

batis, & lanis operiebamini;,
quod craſſum erat, occidebatis, gre-
gem autem meum non paſcebatis.
nod infirmum fuit, non conſoli-
daäſtis, & quod ægrotum, non ſanà-
ſtis, quod confractum eſt, non alli-
gäſtis „ & quod abjé ctum eſt, non
reduxiſtis, & quod perierat, non
quæsiſtis: ſed cum auſteritate im-
perabatis eis, & cum poténtia.
A facie furoris. 536. Lectio ii
†T diſpérſæ ſunt oves mex, eò
quòd non eſſet paſtor: & facétæ
funt in devorationem omnium

beſtiarum agri, & diſperſæ ſunt.
Erraverunt greges mei in cuncéctis
montibus , & in univérſo colle
excelſo, & ſuper omnem faciem
terræ diſpérſi fſunt greges inei,
& non erat qui requireret, non
erat „inquam,, qui requireret.
Proptéreà paſtoôres audite verbum
Doômini: Vivo ego, dicit Do-
minus Deus: quia pro eo, duo
facti ſunt greges meiin rapinamd

oves meæ in devorationem omniu

beſtiarum agri, eoò quòd non eſeèt
Paſtor:

ner .
Rores n
cebant
les med
haſtores
Ciy.
Kc.
ege
ram 6re
E ceſoa
daſcant
Mliüs pe

keuri
gicut vi⸗
Gie,uan
fuarum
oves me
bas loct
rant in
Gen
FEI.
De

3 Vige
Aration
Gecima n
Poſtquar⸗
ipla hac
nus Dom
In viſion
terram I
nontem
em era
Vergentis
üxitme
Indic

aftor: neque enim quæfiérunt pa-
ores mei gregem meum, ed paſ-
cébant paſtores ſemetipſos, & gre-
ges meos non paſcébant: proptêéreà
paſtores audite verbum Domini.
Civitatem. 536.
c dicit Dominus Deus: Ecce
ego ipſe ſuper paſtores requi-
ram gregem meum de manu eoôrü,
& ceſsare faciam eos, ut ultrà non
paſcant gregem, nec paſcant am-
pliùs paſtores ſemetipſos: & libe-
rabo gregem meum de ore eorum:
& non erit ultra eis in eſcam. Quia
hæc dicit Däs Deus: Ecce ego ipſe
requirã oves meas & viſitabo eas.
Sicut viſitat paſtor gregem ſuum in
die, quando fúerit in medio ovium
ſuarum diſſipatarum, ſic viſitabo
oves meas, & liberabo eas de omni-
bas locis, in quibus diſpérſæ fue-
rant in die nubis, & caliginis.
Genti peccatrici. 536.
R T' A.

p E R I A QQ UA
De Ezechiéle Prophéta.
IX vigeſimo quinto anno transmi-
grationis noſtræ, in exordio anni,
decima menſis, quartodécimo anno
poſtquam percùſſa eſt civitas: in
ipſa hac die facta eſt ſuper me ma-
nus Domini, & adduxit me illuc.
In viſiônibus Dei adduxit me in
terram Iſrael, & dimiſit me ſuper
montem excélſum nimis: ſuper
quem erat quaſi ædificium civitatis
vergentis ad Auſtrum. Et intro-
duxit me illuc.
Indicabo. 536.
T ecce vir, cujus erât ſpécies
7. 4 7
quaſi ſpécies æris, & funiculus
lineus in manu ejus, & calamus
mensuúræ in manu ejus: ſtabat au-
tem in porta. Et locutus eſt ad me
idem vir: Fili hôminis, vide culis
tuis, & auribus tuis audi, & pone
cor tuum in omnia, quæ ego oſten-
dam tibi, quia ut oſtendantur tibi,
adductus es huc; annuntia omnia,
quæ tu vides, domui Ifrael.
Anguúſtiæ mihi. 537.
7T ecce murus forinſecus in cir-
cuùitu domus undique, & in ma-
au viri calamus mensùræ ſex cubi-
torum, & palmo: & menſus eſt la-
titdinem ædificii calamo uno, al-
titudinem quoque calamo uno. Et
venit ad portam, quæ reſpiciebat
viam Orientalem, & aſcéndit per
gradus ejus: & menſus eſt limen
portæ calamo uno latitudinem id

. 341
eſt, limen unum câlamo uno in
latitudine.
Milit Dôminus. 537.
FE RI A Q'UTI N T .
De Ezehiele Prophéta.

T introduúùxit me in templum, &
menſus eſt frontes, ſex cùbitos
latitudinis hinc, & ſex cubitos la-
titudinis inde, latitudinem taber-
naculi. Et latitúdo portæ decem
cubitorum erat: & latera portæ»
quinque cubitis hing, & quinque
cubitis inde: & menſus eſt longituù-
dinem ejus quadraginta cubitorum
& latitudinem viginti cubitorum.
Et introgréſſus intrinſecus menſus
eſt in fronte portæ duos cubitos:
& portam, ſex cubitôrum, & latitu-
dinem portæ ſeptem cubitéôrum.
Vidi Doôminum. §38.

T menſus eſt longitúdinem
„ ejus viginti cubitorum, & lati-
tüdinem ejus viginti cubitrum „
ante faciem templi: & dixit ad me:
Hoc eſt Sanctum ſanctorum. Et
menſus eſt parietem domus ſex cu-
bitérum : & latitúdinem lateris
quäâtuor cubitêrum undique per
circuitum domus. Latera aascem »„
latus ad latus, bis triginta tria, &
erant eminéentia, quæ ingredereéntur
per parietem domus, & in latéribus
per circnitum, ut continérent, &
non attingerent parietem templi.
Aſpice Domine de ſede. 539.

T platèéa erat in rotüundum;, aſ-
„ceêndens ſurſum per cochleam,
& in cœnàâculum templi deferébat
per gyrum, Idcircô latiùs erat tem-
plum in ſuperiôribus: & ſic de in-
feriôribus aſcendebâàtur ad ſupe-
riora in médium. Et vidi in domo
altitùdinem per circúitum, fundata
latera ad mensuram calami ſex cu-
bitoôrum ſpatio, & latitůdinem per
parietem lateris forinſecus quin-
que cubitorum: & erat intérior
domus in latéribus domus.
. Aſpice Déômine, quia. 539-
FERI A. S EXT A.
De Ezechiéle Prophéta.

TT duxzit me ad portam, quæ
reſpiciébat ad viamOrientalem,
Et ecce gloria Dei Ifrael ingredie-
batur per viam Orientalem, & vVox
erat ei quaſi vox aquârum multa-
m, & terra ſplendebat à maje-
tate

EV

542
”?V Et vidi viſiõnem ſecún-
dùm ſpeciem, quam videram, quan-
do venit, ut diſperderet civitatem:
& ſpeécies ſecuùndùm aſpectum, quẽ
videram juxta flüuvium Chobar, &
cécidi ſuper faciem meam. Et ma-
jéſtas Domini ingréſſa eſt templum
per viam portæ, quæ reſpiciébat ad
Oriéntem. Et elevavit me ſpiritus,
& introdúxit me in atrium inte-
rius, & ecce repléta erat gloria
Démini domus.
Super muros. 539.
T audivi lôquentem ad me de
domo, & vir, qui ſtabat juxta
me, dixit ad me: Fili höminis, locus
soölii mei, & locus veſtigiôrum pe-
dum meôrum, ubi habito in médio
filiérum Iſrael in ætérnum, & non
pôlluent ultra domus Iſrael nomẽe
ſanctum meum, ipſi & Reges eòrum
in fornicatiònibus ſuis, & in ruinis
regum ſuorum, & in excélſis.
Qui fabricati ſunt limen ſuum, jux-
ta limen meum, & poſtes ſuos jux-
ta poſtes meos, & murus erat inter
me, & eos, & polluérunt nomen
ſanctum meum in abominationi-
bus, quas fecerunt, propter quod
consúmpſi eos in ira mea.
Muro tuo. 539.
Unc ergo repéllat procul
fornicationem ſuam, & ruinas
regum ſuorum à me, & habitabo
in médio eôòrum ſemper. Tu autem
fili höminis oſténde domui Ifrael
templum, & confundantur ab ini-
quitatibus ſuis, & metiantur fa-
bricam: & erubéſcant ex omni-
bus, quæ fecérunt. Figuram domus;
& fabricæ ejus exitus, & intrôitus,
& omnem deſegriptiônem ejus, &
univeérſa præceépta ejus, cunctúm-
que ordinem ejus, & omnes leges
ejus oſténde eis, & ſcribe in cu-
lis eòrum,: ut cuſtdiant omnes
deſcriptiéônes ejus, & præcépta
illius, & faciant ea.
Suſtinuimus pacem. 540.
S8 A B 1·

De Ezechiéle Prophéta.

† convertit me ad portam do-
mus, & ecce aquæ egredieban-
tur ſubter limen domus ad Orién-
tem: facies enim domus reſpiciébat
ad Oriéntem : aquæ autem deſcen-
débant in latus templi dextrum ad
Meridiem altaris. Et eduxit me per
viam portæ Aquilonis, & convertit
me ad viam foras Portam exterio-

rem, viam , quæ reſpiciébat ad
Oriéntem: & ecce aquæ redundan-
tes à latere dextro.
Laudabilis. 5o5. Lect1 il
Um egrederétur vir ad Orién-
Btem, qui habébat funiculum
in manu ſua, & menſus eſt mille
cubitos; & tradúxit me per aquam
usque ad talos. Rursumque menſus
eſt mille, & tradùzit me per aquam
usque ad génua: & menſus eſt
mille, & traduxit me per aquam
usque ad renes. Et menſus eſt
mille, torréntem, quem non poôtui
pertransire, quoôniam intumüerant
aquæ profúùndi torréntis, qui non
poteſt transvadari. ..
Anguͤſtiæ. 535. Lectio iii
T dixit ad me: Certè vidiſti-
fili höminis. Et eduùxit me, &
convértit ad ripam torrentis. Cuùm-
que me, convertiſſem, ecce in ri-
pa torréêntis ligna multa nimis ex
utraque parte. Et ait ad me: Aquæ
iſtæ, quæ egrediuntur ad tumulos
sabuli Orientalis, & deſcéndunt
ad plana desérti, intrxabunt mare,
& exibunt, & ſanabuúntur aquæ Et
omnis anima vivens, quæ ſerpit,
quocuùmque vénerit torrens, vivet:
& erunt biſces multi ſatis; poſt-
quam venerint illuc aquæ iſtæ,
ſanabuntur: & vivent omnia;, ad
quæ vénerit torrens.
Miſit Dominus. 5§536.
S A. B B A O.

Muro tuo inexpugnabili circum-
cinge nos Domine;, & armis tuæ
poténtiæ brôtege nos ſemper.
D O MIN I C A I I.

Incipit liber Daniclis Prophétæ.]

Nno tértio regni Jôakim regis
Auc „ yenit Nabuchodonofſor
Rex Babylonis in Jeruſalé, & obsé-
dit eã: & tradidit Bñs in manu ejus
Jôakim regem Juda, & partem va-
sorum domus Dei: & aſportavit ea
in tertam Sénnaar in domum dei
ſui, & vaſa intulit in domum the-
Saufi dei ſui. Et ait Rex Asphenez
præpôſito eunuchorum; ut intro-
duceret de filiis Iſrael, & de sémi-
ne regio & tyrannôrum pueros z.
in quibus nulla effet macula, .de-
coros forma, & eruditos omni ſa-

pientia: cautos ſciéntia z & 3
8 „ Siſ

diſcip⸗
palatie
145,
Vid
8blium
plena
ejus:
lepleb⸗
dere
ſex alæ
ea, qu

T
per
& de v⸗
enutrltti

eunuche
Deus m
ei

Tai
Dan
Mumme
ſobis el
lerit yn
Mr cete
Veſtris,

Mtem de
hrum w

diſciplina; & qui poſſent ſtare in
palatio Regis, ut docéret eos litte-
ras, & linguam Chaldæorum.,
, Vidi Dominum ſedéntem ſuper
sölium excélſum, & elevatum: &
plena erat omnis terra majeſtate
ejus: & PEt ea, quæ ſub ipfo erant,
replébant templum.
Séraphim ſtabant ſuper illud,
ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et
ea, quæ.

T conſtituit eis Rex annônam
per singulos dies de cibis ſuis,
& de vino, unde bibebat ipſe, ut
enutriti tribus annis, pôſtea, ſta⸗
rent in conſpéctu Regis. Fuérunt
ergo inter eos de flliis Dada „ Da-
niel, Ananias, Miſael, & Azarias.
Et impoſuit eis Præpoſitus enu-
ctchorum nomina: Daniéli, Bal-
taſſar, Ananiæ, Sidrâch, Miſſaél;
Miſach, & Azafiæ, Abdeénago.
Propoſuit autem Daniel in corde
ſuoe, ne polluerétur de menſa Re-
gis, neque de vino potus ejus, &
rogavit eunuchorum præpôſitum,
ne contaminaretur. Dedit autem
Deus Daniéli gratiam, & miſeri-
cordiam, in conſpéctu principis
eunuchorum., .
Aſpice Dômine de ſede ſancta

tua, & côgita de nobis: inclina.

Deus meus aurem tuam, & audi,
Aperi oculos tuos, & vide tri-
bulatioônem noſtram. ,
ui regis Iſrael, intende, qui
deduúcis velut ovem Joſeph. Aperi.

T ait princeps eunuchôrum ad
Daniélem: Timeo ego domi-
num meum Regem, qui conſtituit
vobis cibum & potum: qui ſi vi-
derit vultus veſtros macilentiores
præ cæteris adoleſcéntibus coævis
veſtris, condemnabitis caput me-
um regi. Et dixit Daniel ad Mala-
ſar, quem conſtitůerat, princeps
eunuchorum ſuper Daniélem, Ana-
niam, Miſſaéelem „ & Azariam.
Tenta nos, obſecro, ſervos tuos
diébus decem, & dentur nobis le-
rümina ad veſcéndum, & aqua ad
bibeurhann: & contemplare vultus
noſtros, & vultus puerorum, qui
veſcuntur cibo régio; & ſicut vi-
deris, facies cum ſexvis tuis. Qui
audito ſermone hujuſcémodi: ten-
tavit eos diébus decem. Poſt dies
autem decem apparuérunt vultus
eorum meliores, & corpulentiores

S S 343
præ 6mnibus pueris, qui veſceban-
tur cibo regio.
g. Aſpice Döômine;, quia facta eſt
deſolata civitas plena divitiis, ſe-
det in triſtitia domina Gêntium:
Non eſt, qui conſolétur eam „
niſi tu Deus noſter.
. Plorans ploravit in nocte, &
lacrymæ ejus in maxillis ejus Non.
Sloria Patri. Non.

Ex libro ſancti Athanaſii Epiſcopi
ad Virgines.

Il accédant ali qui, & dicant tibi,
Ine frequénter jejunes, ne imbe-
cilior fias: ne credas illis, neque
auſcultes; per iſtos enim inimicus
hæc suggerit. Reminiscere ejus»
quod ſcriptum eſt, quòd cùm tres
pueri, & Daniel, & alii adoleſcên-
tuli captivi ducti eſſent à Nabu-
chodonoſor rege Babylonis, juſ-
suúmque eſſet, ut de ipsius menſa
régia coméderent, & de vino bi-
berent; Daniel & tres pueri illi
noluérunt pollui ex menſa Regis »
ſed dixérunt eunucho, qui eos cu-
randos ſuſcéperat : Da nobis de
ſeminibus terræ „ & vescémur.
Quibus ait eunuchus : Timeo ego
regem, qui conſtituit vobis cibum
& potum, ne fortè facies veſtræ
appareant Regi ſqualidiores præ
cæteris pueris, qui régia menſa
aluntur, & puùniat me.
super muros tuos Jerúſalem
conſtitui cuſtôdes: Tota die &
nocte non tacébunt laudare no-
men Domini.
Prædicabunt péôpulis fortitùdi-
nem meam, & annuntiâbunt Gén-
tibus gloriam meam. Tota.

Ui dixérunt illi: Tenta ſer-
vos tuos dies decem, & da no-
bis de ſeminibus. Et dedit eis le-
gumina ad veſcéndum ,„ & aquam
ad bibéndum, & introduxit eos in
conſpéctu regis, & viſæ ſunt fa-
cies ipsorum ſpecioſiores præter
cæteros pueros, qui régiæ menſæ
cibis nutriebantur. Vidésne, quid
faciat jejͤnium?: Morbos ſanat,
deſtillationes coôrporis exsiccat,„
dæmones fugat;, pravas cogitatio-⸗
nes expéllit, mentem clariorem
rêddit, cor mundum éfficit, corpus
fanctificat, dénique ad thronum
Dei hominem ſiſtit. Et ne putes
kæc témere dici, habes hujus ei

tetnonium in Evangeliis à Salva-
tôre proläatum. Cùm enim quæſi-
viſſent diſeipuli, quonam modo
immundi ſpiritus ejiceréntur, re-
ſpondit Dñs: Hoc genus non ejici-
tur, uiſi in oratiôòne & jejùnio.
Muro tuo inexpugnabili cir-
cumcinge nos Domine, & armis
tuæ poténtiæ protege nos ſemper:
Libera Domine Deus Ifrael cla-
mantes ad te. Erue nos in mi-
rabilibus tuis, & da glôriam noô-
mini tuo. Libera.

tisquis igitur ab immuùúndo
ſpiritu vexatur, ſi hoc animad-
vertat, & hoc pharmacço utatur;,
jejunio inquam, ſtatim ſpiritus ma-
us oppréſſus abſcéêdet, vim jejunii
métuens. Valde enim dæmones
oblectantur crapula & ebrietate, &
côrporis commodis. Magna vis in
jejunio, & magna ac præclara fiunt
per illud, aliôquin unde hömines
tam mirifica præſtarent, & ſigna per
eos fierent, & ſanitatem infirmis
per ipſos largirétur Deus, niſi planè
ob exercitationes ſpirituales, &
humilitatem animi, & converſatioô-
nem bonam: Jejunium enim Ange-
lorum cibus eſt: & qui eo utitur;,
ordinis Angélici censendus eſt.
Suſtinnimus pacẽé, & non venit,
quæſivimus bona, & ecce turbatio:
cognovimus Däe peccata noſtra:
Non in perpétuum obliviſcris
nos. Peccavimus, impiè geſſi-
mus, ini quitatem fécimus Domine
in mnem juſtitiam tuam. Non.
16tiaà Patri. Non.
Laudabilis populus * Qué
Döminus exercituum benedixit:
dicens: Opus mänuum mearum
tu es, hæréditas mea Iſrael.
VY. Beata gens, cujus eſt Dominus
Deus, pôpulus electus in hæredita-
tem. Quem Dominus. .
. . Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: * sanctus, San-
Kus, Sanctus, Dominus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gléria ejus. 5. Tres ſunt, qui teſti-
monium dant in cœlo, Pater, Ver-
bum, & Spiritus ſanktus ; & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
loria Patri. Plena.
FERI A S E CO ND A.
De Daniéle Prophéta.

U Rex vidébas, & ecce quaſi
I Ratua una grandis; ſtatua illa

magna, & ſtätua ſublimis ſtabat
contra te, & intuitus ejus erat ter-
ribilis. Hujus ſtatuæ caput ex au-
ro ptimo erat, pectus autem &
brachia de argénto, porrò venter &
fémora ex ære. Tibiæ autem feér-
rex, pedum quædam pars erat fér-
rea, quædam autem fictilis. Vi-
deébas ita, donec abſciſſus eſt lapis
de monte ſine manibus, & per-
cùſſit ſtatuam in pedibus ejus fer-
reis, & fictilibus, & comminuit
eos. Tunc contrita ſunt pariter
ferrum, teſta, æs, argentum, & au-
rum, & redacta quaſi in favillam
æſtivæ areæ, quæ rapta ſunt vento:
nullúsque locus invéntus eſt eis:
lapis autem, qui percuſſerat ſta-
tuam factus eſt mons magnus, &
impleévit univerſam terram.
Redemit pôpulum. 5§35.

Oc eſt somnium: interpreta-
Htiônem quoque ejus dicémus
coram te, Rex. Tu Rex regum es:
& Deus cœli regnum, & fortitúdi-
nem, & impérium, & glôriam dedit
tibi, & 6mnia , in quibus habitant
filii hminum, & béſtiæ agri: vo-
lucres quoque cœli dedit in manu
tua: & ſub ditiône tua univérſa
conſtituit: tu es ergo caput aureum.
Et poſt te consuúrget regnum aliud
minus te argénteum & regnum
tértium aliud æreum, quod impe-
räbit univérſæ terræ. Et regnum
quartum erit velut ferrum. Quo-
modo ferrum comminuit & domat
mnia, ſic comminuet, & conte-
ret omnia hæc.
Angüſtiæ mihi. 535. Leétio Ii
Orrò quia vidiſti pedum & di-
gitôrum partem teſtæ figuli, &
partem férream: regnum diyviſum
erit, quod tamen de plantario fer-
ri oriétur, ſecundum quod vidiſti
ferrum miſtum teſtæ ex juto. Et
digitos pedum ex parte féêrreos, &
ex parte fictiles: ex parte regnum
erit sölidum, & ex parte con-
tritum. Quod autem vidiſti fer-
rum miſtum teſtæ ex luto, com-
miſcebuntur quidem humano. sé-
mine, ſed non adhærébunt fibi,
sicuti férrum miſcéri non po-
teſt teſtæz. In diebus autem re-
gnorum illérum ſuſcitàbit Deus
cœli regnum, quod in ætérnui
non difilpabitur, & regnum ejus
alteri populo non tradetur: com-
mInGet autem & consumet unl-
vérIa

jlrſi te
Atetnun
Miſit
PEB
D

Ronu
lex ai
ſech &
colitis;
conſtitu
ſeſtis
ieritis.
Iyſambt
nle;ommn
Mottetni
am fee
Titicead
Nicem i
Deus,u
A fu

Eſhe
à 4
Nabuche

e hac r.
em Der
hoteſter
Acentig
Rex, libe
Motunm ſit
don colin
um ere⸗
buchoe
dre,
Mnttus
4 Aien
Eehderetn
Auin ſue
Cirita

T con
race
Mntis
ndium
nam fälli
Atem ſue
Finos ilo
Milach,
ilek id
o; cecie
Els arc

ſum tetnn.
ulum. 8

Wum: inm
nun fat⸗

& or 1
. Aulbus ku

vêrſa regna hæc: & ipſum ſtabit in
ætérnum. .
Miſit Döminus. 5336.
F ERIA TERTIA.
De Daniéle Prophéta.

Ronuntiansq; Nabuchodonoſor
rex,ait eis: Veréne Sidrach, Mi-
ſach, & Abdénago, deos meos non
côlitis, & ſtàtuam auream, quam
conſtitui, non adoratis? Nunc ergo
ſi eſtis parati, quacumque hora au-
diéritis sonitum tubæ, fiſtulæ, citha-
ræ, ſambucæ, & pſaltérii, & ſympho-
niæ, omnisque géneris muſicôrum,
proſtérnite vos, & adorate ſtatuam,
uam feci: quod ſi non adoravé-
ritis, eadem hora mitteémini in for-
naâcem ignis ardéntis, & quis eſt
Deus, qui eripiet vos de manu mea:
A facie furôris. 536.

Eſpondentes Sidrach Miſach,
& Abdénago, dixérunt regi
Nabuchodônoſor: Non opôrtet nos
de hac re reſpondere tibi. Ecce
enim Deus noſter, quem colimus,
poteſt eripere nos de camino ignis
ardéntis, & de mânibus tuis, 6
Rex, liberàare. Quòd ſi noluerit,
notum ſit tibi Rex, quia deos tuos
non coôlimus, & ſtatuam auream,
quam ereziſti, non adoramus. Tunc
Nabuchodonoſor replétus eſt fu-
rôre, & aſpectus faciéi illius im-
mutatus eſt ſuper Sidrach, Miſach,
& Abdénago & præcépit, ut ſuc-
cenderétur, fornax séptuplum,
quàm ſueçcendi conſuéverat.
Civitatem iſtam. 536.

T conféſtim viri illi vincti cum
braccis ſuis, & tiaris, & calcea-
. 2 —2 Z . , „
mentis, & véſtibus miſſi ſunt in
médium fornacis ignis ardéntis;
nam juſſio regis urgébat; fornax
autem ſuccênſa erat nimis. Porròô
viros illos, qui miſerant Sidrach,
Miſach; & Abdéênago;, interfécit
flamma ignis. Viri autem hi tres .
id eſt, Sidrach, Miſach & Abdéna-
2ο; cecidérunt in medio camino
ignis ardéntis colligati, & ambula-
bant in médio flammæ laudantes
Deum, & benedicéntes Démino.
Genti peccatrici. 536. .
FERI A Q- U ARF A.
De Daniéle Prophéta.

RBondit Bältaflar, & dixit,
XDoômine mi, somnium his, qui

te odérunt, & interpretâtio Stjus
hôſtibus tuis ſit. Arborem, quam
vidiſti ſublimem atque robuſtam »
cujus altitudo pertingit ad cœlum,
& aſpéctus illius in omnem terra:
& rami ejus pulchérrimi, & fructus
ejus nimius, & eſca omnium in ea,
ſubter cam habitantes beéſtiæ agri ,
& in ramis ejus commorantes aves
cli: Tu es Rex, qui magnificâtus
es, & invaluiſti „‚& magnitudo tua
crevit, & pervénit usque ad cœ-
lum, & potéſtas tua in términos
univérſæ terræ.
Indifabo. 536. 4 ie
od autem vidit Rex vigilem
& ſanctum deſcéndere 46 cœ;-
I8& dicere: Succidite arborem »
& diſſipate illam, attamen germen
radicum ejus in terra dimittite; &
vinciätur ferre & ære in herbis fo-
ris, & rore cœli conſpergâtur, &
cum feris ſit pabulum ejus, donec
ſeptem tempora muténtur ſuper
eum: hæc eſt interpretatio ſentén-
tiæ Altiſſimi, quæ pervenit ſuper
dominum meu Regé. Ejicient te ab
hominibus, & cum béſtiis ferisque
erit habitàtio tua, & fœnum ut bos
céômedes, & rore cœli infundéris.
Anguüſtiæ mihi. 537.
Eptem quoque téêmpora muta-
buntur ſuper te, donec ſcias ,
quoôd dominetur Excélſus ſuper
regnum höminum, & cuicumque
voluerit, det illud. Quod autem
præcépit, ut relinqueretur germen
radicum ejus, id eſt, arboris .
regnum tuum tibi manébit, poſt-
quam cognôveris poteſtatem eſſe
cœléſteim. Quam ob rem Rex con-
silium meum placeat tibi, & pec-
cäta tua eelemoſynis rédime, &
iniquitàtes tuas miſericordiis pau-
perum, fôrſitan ignoſcet delictis
tuis. Omnia hæc venérunt ſuper
Nabuchodonoſor Regem.
Miſit Dominus. 5337.
F E RI A U I. N T A.
De Daniéle Prophéta.

5Altaſſar Rex fecit grande convi-
vium Optimatibus ſuis mille »
& unusquisque ſecundùm ſuam bi-
bébat ætàtem. Præcepit ergo jam
temuléntus, ut afferréntur vaſa au-
rea & argentea, quæ aſportàverat
Nabuchodonoſor pater ejus de
templo, quoôd fuit in Jerufalem ,
ur biberent in eis Rex, & Optimates
4 m . ejus „

46

ejus, uxorésque ejus, & concubinæ. Et Darius Medus ſaccéſſit in reg-

Tunc allata ſunt vaſa aurea &
gentea, quæ aſportaverat de tem-
Plo, quod füerat in Jeruſalem: &
biberunt in eis Rex & Optimates

ejus, uxores & concubinæ illius.
Bibébant vinum, & laudabant deos

ſuos aureos & argenteos, TcOS;
ferreos, ligneosque & lapideos. In

eadé hora apparuérunt digiti, quaſi
manus hominis ſcribentis contra

candelaàbrum in ſuperficie parietis
aulæ régiæ : & Rex aſpiciébat arti-
culos mianus ſcribéntis. Tunc facies
Regis commutata eſt, & cogitatio-
nes ejus conturbabant eum.
zi Vidi Dôminum. 543.

Gitur introdùúctus eſt Daniel co-
ram Rege. Ad quem præfatus
Rex ait: Tu es Daniel de flliis cap-
tivitatis Judæ, quem adduxit pater
meus Rex de Judæa? Audivi de te;
quéniam ſpiritum deôrum habeas:
& ſciéntia, intelligentiaque ac ſa-
piéntia ampliores inventæ ſunt in
te. Et nunc introgreſſi ſunt in con-
ſpéctu meo ſapientes magi, ut ſcri-
ptùram hanc legerent, & interpre-
tatioenem ejus indicarent mihi: &
nequivérunt ſenſum hujus ſermo-
nis edicere. Porrò ego audivi de
te, quod poſſis obſcura interpreta-
ri, & ligata diſsolvere: ſi ergo vales
ſcripturam légere, & interpretatioô-
nem ejus indicare mihi, purpura
veſtiéris, & torquem auream circa
collum tuum habébis, & téertius in
regno meo princeps eris. Ad quæ
reſpondens Danielait coram Rege:
Muünera tua ſint tibi „ & dona do-
mus tuæ aäalteri da: ſcriptuúram au-
tem legam tibi, Rex, & interpreta-
tiônem ejus oſtendam tibi.
Aſpice Die de ſede. 543.

I Kc, eſt autem ſcriptúra, quæ
digeſta eſt: Mane „ Thecel,
Fhares. Et hæc eſt interpretatio
ſerméônis. Mane: numeravit Deus
regnum tuum, & complevit illud.
Thecel : appenſus es in ſtatéra, &
inventus es minus habens. Phares:
diviſum eſt regnum tuum, & da-
tum eſt Medis & Perſfis. Tunc ju-
bénte Rege indutus eſt Daniel pur-

pura, & circumdata eſt torques au-

rea collo ejus, & prædicatum eſt de
eo, quod haberet poteſtatem ter-
tius in regno fſuo. Eadem nocte in-
terféctus eſt Baltaſſar rex Chaldæus.

ar- num annos natus ſexaginta duos.

Aſpice Doômine. 543.
F E RI A, S E X, T A.
De Daniéle Prophéeta.

Iri ergo illi curiéôſius inquirén-
tes, invenérunt Daniélem oran-
tem & obſecrantem Deum ſuum.
Et accedentes locuti ſunt regi ſu-
per edicto: Rex numquid non con-
ſtituiſti, ut omnis homo, qui roga-
ret quemquam de diis & homini-
bus usque ad dies triginta, niſi te,
Rex, mitterétur in lacum leenum?
Ad quos reſpondens Rex, ait: Ve-
rus eſt ſermo juxta decrétum Me-
dérum atque Persarum, quod præ-
varicari non licet. Tunc reſponden-
tes ,dixérunt coram Rege: Daniel
de filiis captivitatis juda, non cura-
vit de lege tua, & de edicto, quod
conſtituiſti: ſed tribus temporibus
per diem orat obſecratione ſua.
Quod verbum cùm audiſſet Rex;
ſatis contriſtatus eſt, & pro Da-
niéle poôſuit cor, ut liberaret eum,
& usque ad occaàfum ſolis labora-
bat, ut erueret illum. Viri autem
illi intelligéntes regem, dixérunt
ei: Scito Rex, quia lex Medorum
atque Persarum eſt, ut omne de-
crétum, quod conſtituerit Rex;
non liceat immutari.
super muros tuos. 543.

Unc Rex præcépit, & adduxé-
runt Daniélem, & misérunt
eum in lacum leoònum. Dixitque
rex Danieli: Deus tuus, quem colis
ſemper;, ipſe liberabit te. Allatus-
que eſt lapis unus, & poôſitus é
ſuper os laci, quem obſignavit Rex
annulo ſuo, & annulo Optimatum
ſuorum, ne quid fieret contra Da-
niélem. Et abiit Rex in domum
ſuam, & dormivit incœnatus;, cl-
bique non ſunt allati coram eo, in-
ſuper & ſomnus recéſſit ab eo.
Tunc Rex primo diluculo consuf-
gens, feſtinus ad lacum leonum

.1 4

Daniélem voce lacrymabili incla-
mavit, & affatus eſt eum: Daniel
ſerve Dei vivêntis, Deus tuus; Cul
tu ſervis ſemper, putasne valuit te
liberare à leonibus? .
Muro tuo. 544. „Lectio Ul⸗
T Daniel regi reſpondens, dit;
Rex in ætérnaum vive: Deus

meus miſit Angelum ſuum, e eoit.
C1L

perréxit: appropinquansque lacui,

liſtota l
Iunt mihi;
inrenta eſt
hementer!
& Danieler
cuieductus
Mulla læſio
ctedidit D
lege, addu
cusaverant
keonum m
Uores eor
usgue adl p
Alperent
Olla eorum
zuſtinu
5

De
anno!

de Semin
räyit ſupen
unno un
Rtellexi in
Iunnvdle quo
u 1c jeteme
Plerentut
Reptuagihta
Meam ad De
1ogäre, K
ſeeco & cin
Leum meun
Ciri Oblect
tertbili
ericordi
aſoctert
elnnng,in
Di epimus,
ayimus n
Laudabi

Dhue m
derre,eett
eram in pi⸗
lohand tetiej

nutari.
1s tuos
trcthitii⸗
Hen, A

Cluſit ora lecqnum, & non nocué-
runt mihi; quia coram eo juſtitia
invênta eſt in me: ſed & coram te,
rex, delictum non feci. Tunc ve-
heménter Rex gaviſus eſt ſuper eo:
& Danielem præcépit educi de la-
cu: eductusque eſt Daniel de lacu, &
nulla læſio invéênta eſt in eo, quia
credidit Deo ſuo. Jubéênte autem
rege, adducti ſunt viri illi, qui ac-
cusaverant Daniélem, & in lacum
leònum miſſi ſunt, ipſi, & filii, &
uxoôres eòrum, & non pervenerunt
usque ad paviméntum laci, donec
arriperent eos leones, & omnia
ofla eorum comminuérunt.
Suſtinuimus pacem. 544.
sS A B B A T1T O.
De Daniéle Prophéta.

Ia anno primo Darii filii Aſſuéri
de sémine Medorum, qui impe-
ravit ſuper regnum Chaldæorum:
anno uno fegni ejus, ego Daniel
intelléxi in libris numerum annô-
rum, de quo factus eſt ſermo Dômi-
ni ad Jeremiam Prophétam, ut com-
plerentur deſolatiônis Jeruſalem
septuaginta anni. Et poôsui faciem
meam ad Doôminum Deum „meum
togare, & deprecâri in jejuniis,
acco & cinere. Et oravi Döminum
Deum meum, & conféſſus ſum, &
dixi: Obſecro Dômine Deus magne
& terribilis, cuſtodiens pactum &
miſericôrdiam diligéntibus te „S8e
cuſtodientibus mandata tua. Pec-
cayimus, ini quitâtem fécimus, im-
piè eégimus, & regéſſimus, & decli-
navimus à mandatis tuis, ac judiciis
Laudabilis. 535.

à Dhuc me loquénte in oratiô-
ne, ecce vir Gaàbriel; quem vi-
deram in, viſione à principio, citò
volans tetigit me in témpore ſacri-
ficii veſpertini. Et décuit me „ &
locutus eſt mihi, dixitque: Daniel,
nunc egréſſus ſum, ut docérem te,
& intelligeres. Ab exordio precum
tuarum egréſſus eſt ſermo: ego
autem veni, ut indicarem tibi, quia
vir deſideriorum es: tu ergo anim-
adyérte ſermonem; & inteéllige
viſionem. Septuaginta hebdoma-
des abbreviatæ ſunt ſuper populu
tuum, & ſuper urbem ſantam
tuam , ut conſummétur prævarica-
ti0,; & finem accipiat peccatum,
& deleatur iniquitas, & adducatur
luſtitia ſempiterna, & impleatur

viſio & prophetia, & ungaâtur “
Kus Sanctornm. „
* Anguſtiæ. §537. Set10
„Cito ergo, & animadvérte: Ab
„exitu ſermoônis, ut iterum ædifi-
cétur Jeruſalem, usque ad Chriſtum
ducem hebdomades ſeptem, & heb-
domades ſexaginta duæ erunt : &
rurſum ædificaàbitur platéa, & muri
in anguſtia temporum. Et poſt heb-
domades ſexaginta duas occidétur
Chriſtus: & non erit ejus populus,
dqui eum negatùrus eſt. Et civit-
tem & Sanctuarium diſſipabit pô-
Ppulus cum duce ventêro : & finis
ejus vaſtitas, & poſt finem belli ſta-
tuta deſolatio. Confrmabit autem
pactum multis hebdomada una: &
in, dimidio hebdomadis deſciet
hôſtia & ſacrificium, & erit in
templo abominatio deſolationis 2
& usque ad conſummationem &
finem perſeyerabit deſolatio.
Miſit Dominus 536,

Qui cœlôrum contines thréênum ,
& abyſſos intuéris, Domine Rex
regum;, montes ponderas, terram
palmo concludis: exaudi nos Do-
mine in gemitibus noſtris.
D O MINICA IV.
Incipit liber Osée Prophétæ.

VEiba Dômini, quod factum
eſt ad Osée, filium Béeri, in dieé-
bus Oziæ, athan, Achaz, Ezechiæ,
regum Juda, & in diébus jerôboam
filii Joas Regis Ifrael., Principium
loquendi Dno in Osée: Et dixit
Diñs ad Osee: Vade, ſume tibi uxo-
rem fornicationum, & fac tibi fi-
lios fornicatiénum quia féôrnicans
fornicabitur terra à Dnño. Et abiit,
& accépit Gomer fliam Debélaimi:
& éoncépit, & peperit ei filium.
. Vidi Däm ſedéntem ſuper soliu
excelſum, & elevatum: & plena
Frat omnis terra majeſtàte ejus 2
Et ea, quæ ſub ipfo erant, replé-
bant templum. . Sseéraphim ſta-
bant ſuper illud; ſex alæz uni ⸗„ &
ſex alæ alteri. Et.
☛ T dixit Dominus ad eum :
— voca nomen ejns Jézrahel :
quòniam adhuc modicum; & vi-
ſitäabo sanguinem Jezrahel ſuper
domum Jehu; & quiéscere faciam
regnum domus Ifrael. Et in illa

die conteram arcum Ifrael in val-

M m 2 le

„4 8
le Jézrahel.

péperit filiam. Et dixit ei :Voca

nomen ejus, absque miſericordia,; Tota.

quia non addam ultra miſeréri do-
mui Hrael, ſed oblivione oblivi-
ſcar eòrum. Et démui Juda miſe-
rébor, & ſalvabo eos in Domino
Deo ſuo: & non ſalvabo eos in
arcu, & gladio, & in bello, & in
equis, & in equitibus.
Aſpice Dômine de ſede ſanécta
tua, & cogita de nobis: inclina
Deus meus aurem tuam ,„ & audi:
Aperi clos tuos, & vide tribu-
latiônem noſtram.
Qui regis Iſrael, inténde, qui
deducis velut ovem Joſeph. Aperi.

T ablactavit eam, quæ erat abs-
que miſericordia. Et concépit,
& péperit filium. Et dixit: Voca
nomen ejus, Non populus meus,
quia vos non pépulus meus, & ego
non ero veſter. Et erit nümerus fi-
liorum Ifrael quaſi aréna maris,
quæ ſine mensüra eſt, & non nume-
räbitur. Et erit in loco, ubi dicé-
tur eis: Non péôpulus meus vos:
dicétur eis: Filii Dei vivéntis. Et
congregabüntur filii Jjuda; & filii
Ifrael pariter, & ponent sibimet
caput unum, & aſcéndent de terra,
quia magnus dies Jézrahel.
Aſpice Dômine, quia facta eſt
defolata civitas plena divitiis ſe-
det in triſtitia domina Géntium:
Non eſt, qui conſolétur eam,
niſi tu Deus noſter.
Plorans ploravit in nocte, & la-
Erymæ ejus in maxillis ejus. Non.
loria Patri. Non.
Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de
Civitate Dei.

OE Prophéta,; quantô profún-
dins quidem l10quitur „ tantòô
operoſius penetratur. Sed aliquid
inde ſumendum eſt , & hic ex
noſtra promiſſione ponéndum. Et
erit, inquit, in loco, quo dictum
eſt eis: Non populus meus vos,
vocabúnrur & ipfi filii Dei vivi.
Hoé teſtimonium prophéticum de
vocatione pôpuli,Gentium, qui
priuùs non pertinébat ad Deum;,
Ctiam Apôſtoli intellexérunt.
. Ssuper muros tuos Jerùſalem
Cônſtitui cuſtôdes: „ Tora die &
nocte non tacébunt laudare no-
men Di. Prædicabunt pépu-

ſ

Et concépit adhuc, & lis fortitůdinem meam, & annun-

tiabunt Géêntibus gloriam meam.

T. quia ipſe quoque pépulus
Gentium ſpiritaliter eſt in filiis
Abrahæ, ac per hoc recte dicitur
Ifrael: proptéreàa séquitur, & dicit:
Et congregabuntur filii Juda, & fllii
Ifrael in idipsů, & ponent,sibimet
principatum unum, & aſcéndent à
terra. Hoc ſi adhuc velimus expo-
nere eloquii prophétici obtudetur
ſapor. Recolatur tamen lapis ille

angularis, & duo illi parietes unus

tres unum ſunt.

ex Judæis, alter ex Seéntibus: ille
nômine filiérum Juda, iſte nomine
filiôrum Iſrael, eidem uni principa-
tui ſuo in idipſum inniténtes, &
aſcendéntes agnoſcantur in terra.
Muro tuo inexpugnabili cir-
cumcinge nos Domine, & armis
tuæ potéêntiæ prôtege nos ſemper:
Libera Domine Deus IIrael cla-
mantes ad te. Erue nos in mi-
rabilibus tuis, & da gloriam nomini
tuo. Libera. , ,
7Stos autem carnales Iſraelitas »
qui nunc nolunt credere in Chri-
ſtum, poſteà creditùros, id eſt, fi-
lios eòrum, (nam utique iſti in fu-
um locum moriéndo transibunt)
idem Prophéta teſtatur, dicgęns:

1

Quniam diébus multis ſedebunt
flii Ifrael ſine rege, ſine principe:
ſine ſacrificio, ſine altari, ſine ſacer-
détio, ſine manifeſtationibus. Quis
non videat, nunc ſic eſſe Judæos?
Suſtinuùimus pacẽ, & non venit,
quæſivimus bona, & ecce turbatio:
cognovimus Dñe peccata noſtra :
Non in perpétuum obliyviſcaris
nos. Peccavimus, impié geétfli-
mus, iniquitatem fecimus Domine
in omnem juſtitiam tuam. Non.
lôria Patri. Non. ,
Laudabili péôpulus, Quë
Böminus exercituum benedixit:
dicens: Opus manuum mearum
tu es, hæréditas mea Iſrael.
Beata gens, cujus eſt Dominus
Peus, populus electus in hæredita-
tem. Quem Dominus. ,
Duo Séraphim clamabant
Alter ad alterum: * Sanétus;, San-
Kus, Sanctus, Doôminus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gléria ejus. Tres ſunt, qui teſti-
monium dant in cœlo, Pater, Ver-
bum, & Spiritus ſanctus; & hi
Sanctus.
loria Patri. Plena.

F E

AI4
Des

Udite
Iſtael,
Cum habita
enim verite
cOrdia, &
terra. Malee
homicla
adulterium.
guls Sangl,
tet hoc ing
Mie omn
in deſtin agri
ſel E piles
tut.
Redemit

Lrümtar
„judicet
Dopulus en
contradicun
0 ie 5 &
tecum: noe
tnam. Con
e0 qud no
guin tu ſcie⸗
aln te, ne
i: & oblit
Viſcar fliar
Anzüͤſti⸗

Ecund
1 ſie becch
corum in
0. Peccata
iniqn
Int Aanirn
Populus,
dupereum
ejus red.
on ſn
non ceſſ
nm de
alienio.
Miüte
HN
leipi

imr
en 1d
Ate ioe 1
le omnes
Rictum eſ
in gi
Auper hoc
Nflii ve
kotum ge
Kmum er⸗
RKiduu!

venn Aur
Lloriam ner

olcuntur
mnecgugnkl
Domine, i
teze nd⸗
ne Deun Ii
. Hmen
daglorumn

4

4

FERI A §ECUND A.
De Osée Prophéta.
Udite verbum Déômini, filii
Irael, quia judicium Domino
cum habitatoôribus terræ; non eſt
enim véritas , & non eſt miſeri-
côrdia, & non eſt ſciéntia Dei in
terra. Maledictum, & mendacium,
homicidium, & furtum, &
adultérium inundavérunt, & ſan-
guis sanguinem tétigit. Prop-
ter hoc lugébit terra, & infir-
mabitur omnis; qui habitat in ea,
in béſtia agri, in volucre coœli,
ſed & piſces maris congregabùn-
tur.
g. Redémit pépulum. 535.
LettiO 11.

V Zncernen unusquisque non
„juúdicet, & non arguatur vir:
pépulus enim tuus, ſicut hi,, qui
contradicunt ſacerdoti. Et corrues
hôdie, & côrruet étiam Prophéta
tecum: nocte tacere feci matrem
tnam. Conticuit pôpulus meus,
eò quòd non habuerit ſciéntiam,
quia tu ſciéntiam repuliſti, repél-
lam te, ne fſacerdôtio fungaris mi-
hi;: & oblita es legis Dei tui, obli-
viſcar filidrum tuorum, & ego.
. Anguſtiæ mihi. 535.

Ecuúùndùm multitúdinem eorum
ſic peccavérunt mihi: glöriam
eôrum in ignominiam commuta-
bo. Peccata poôpuli mei cômedent,
& ad iniquitatem eoôrum ſubleva-
bunt animas eòrum. Et erit ſicut
pôpulus, ſic ſacérdos: & viſitabo
super eum vias ejus, & cogitationes
ejus reddam ei. Et còmedent, &
non ſaturabúntur: fornicâti ſunt,,
& non ceſſavérunt: quoniam Dô-
minum dereliquérunt in non cu-
ſtodiéndo., .
. Miſit Dominus. 536.
T E RT. I A.

& residuũ bruchi comédit rubigo.
Bt. A facie furôris tui. 536.

—Xpergiscimini ébrii, & flete „
L& ululate omnes, qui bibitis
vinum in dulçedine: quôniam peéer-
iit ab ore veſtro. Gens enim as-
cendit ſuper terram meam, fortis;
& innumerabilis: dentes ejus ut
dentes leonis ,„ & molares ejus ut
catuli leònis. Pôſuit vineam meam
in desertum, & figdum meam decor-
ticavit: nudans ſpoliavit eam, &
projécit, albi facti ſunt rami ejus,
e. Civitatem. 536. LeRtIO HII.
Lange quaſi virgo aceincta ſac-
4 co ſuper virum pubertatis ſuæ.
ériit ſacrificium & libatio de do-
mo Dômini: luxérunt ſacerdoôtes
miniſtri Domini, Depopulata eſt
régio, luxit humus, quôniam de-
vaſtatum eſt triticum confuſum eſt
vinum, elanguit oleum. Confoͤſi
ſunt agricolæ, ululavérunt, vini-
tôres ſuper frumento, & hordeo;»
quia périit meſſis agri.
„ Genti peccatrici. 536.
FERIA UART A.
De Joéle AProphéta.

aP.⸗ 2

1e110 1. £ 3.
T diébus illis, & in témpore illo,
cùm convertero captivitatem Ju-
da & Jeruſalem: congregabo omnes
Gentes, & dedúcam eas in vallem
Jôſaphat; & diſceptabo cum eis ibi
super populo meo, & hæreditate
męea IKinel „ quos diſpersérunt in
natiônibus, & terram meam divisé-
runt. Et ſuper pôpulum meum mi-
sérunt ſortem: & poſuérunt pue-
rum in proſtibulo, & puéllam ven-
diderunt pro vino, ut biberent.
. Indicaàbo tibi⸗ 536.
Lectie 11.
yErùm quid mihi & vobis Ty⸗
rus & Sidon, & omnis terminus
Palæſtinorum? numquid ultionem

Incipit Joel Prophéta.
Lectio i. Cap. I.
Erbum Dômini, quod factum
Veſt ad Joel filium Phatuel. Au-
dite hoc senes , & auribus perci-
pite omnes habitatôres terræ: ſi
factum eſt iſtud in diéhus veſtris,
aut in diébus patrum veſfrorum:?
Super hoc filiis veſtris narrate;
& filii veſtri filiis ſuis, & filii
eôrum generationi alteræ, Resi-
duum erucæ comédit locuúſta, &
tesiduuũ locuſtæ comédit bruchus;

vos reddétis mihiè & fi ulciscimini
vos contra me, citò velôciter redda
vicifſitùdinem vobis ſuper caput
veſtrum. Apgéntum enim meum, &
aurum tuliſtis: & deſiderabilia
mea, & pulcherrima intuliſtis in
delubra veſtra. Et filios Juda 2 4¾
filios Jerũſalem vendidiſtis filiis
Græcôrum, ut-longe facerétis cos
de finibus ſuis. Ecce ego ſu ſei tabo
eos de loço in quo vendidiſtis eos;
& convértam retributionem ve-
ſtram in caput veſtrum.
Ansguſtiæ mihi. 537⸗
M m. 3 Lectio

550 1113
PT vendam fllios veſtros, & filias
veſtras in manibus filiorum Ju-
da, & venumdabunt eos Sabæis
Genti longinquæ, quia Dominus
Iocutus eſt. Clamate hoc in Genti-
bus, ſanctificate bellum, ſuſcitate
robuſtos: accédant, aſcéndant om-
nes viri bellatores. Concidite ara-
tra veſtra in gladios ,„ & ligônes
veſtros in lanceas. Infirmus dicat:
Quia fortis ego ſum. Erumpite:
& venite omnes Gentes de circui-
tu, & congregaminizibi occumbe-
re faciet Dominus robuſtos tuos.
Consurgant, & aſcêndant Gentes
in vallem oſaphat, quia ibi ſedé-
bo, ut judicem omnes Gentes in
circùitu.
Miſit Dôminus. 537.
FE RI A QUINT A.
Incipit Amos Prophéta.

Erba Amos, qui fuit in Paſtôri-
bus de Thecue: quæ vidit ſuper
Iſrael in diebus Oziæ Regis Juda,
& in diebus Jeroboam filii Joas,
regis Ifrael ante duos annos ter-
ræàæ motus. Et dixit; Dominus de
Sion rugiet, & de Jerũſalem dabit
vogem ſuam: & laxerunt ſpeciôſa
paſtôrum, & exſiccatus eſt vertex
Carméli. .
Vidi Doôminum. 547.

Kc dicit Dominus; Super tri-
lbus ſceléribus Damasci, & ſu-
Per quatuor non convertam eum,
eg quod trituraverint in plauſtris
férreis Galaad. Et mittam ignem
in domum Azael ,„ & devorabit
domos Bénadad. Et çônteram vé
ctem Damasci: & diſpérdam ha-
bitatérem de campo idoli, &
tenentem ſceptrum de domo
voluptätis: & transferétur po-
pulus Syriæ Cyrénen, dicit Do-
minus.
„Aſpice Domine de ſede. 548.

† TSc dicit Bominus: Super tri-
— bus ſceleribus Gazæ, & ſuper
quâtuor non convértam eum: eo
quod transtulérint captivitatem
perfécktam, ut concluderent eam
in Idumæa. Et mittam ignem in
murum Gazæ, & devorabit ædes
ejus. Et diſperdam habitatôrem
de Azôto, & tenéntem ſceptrum
de Aſcalone: & convértam ma-
num meam ſuper Accaron, & peri-

„„ .

bunt réliqui Philiſthinérum, dicit
Doôminus Deus.
Aſpice Domine, quia. 548.
F E RI A S E X T A.
Incipit Abdias Prophéta.

Iſio Abdiæ. Hæc dicit Doômi-
nus Deus ad Edom: Auditum
audivimus à Domino, & legatum
ad Gentes miſit: Surgite, & con-
ſurgamus adversùs eum in præliu.
Ecce parvulum dedi te in Genti-
bus; contemptibilis tu es valde.
Supérbia cordis tui eéxtulit te, ha-
bitantem in ſciſsuris petrarum, ex-
altantem solium tuum: qui dicis
in corde tuo: Quis detrahet me
in terram? Si exaltatus fueris,, ut
aquila , & ſi inter sidera posueris
nidum tuum, inde détraham te;
dicit Dominus.
Super muros tuos. 548.

I fures introiſſent ad te, ſi la-
trones per noctem, quomodo

conticuiſſes? nonne furati eſſent
ſufficientia ſibi: ſi vindemiatores
introiſſent ad te, numquid ſaltem
racémum reliquiſſent tibi? Quo-⸗
modo ſcrutati ſunt Eſau, inveſtiga-
vérunt abſcondita ejus? Usque ad
términum emisérunt te: omnes
viri fœderis tui illuserunt tibi: in-
valuérunt advérsuúm te viri pacis
tuæ: qui comedunt tecum;, po-
nent inſidias ſubter te: non e
prudéntia in eo. . .
Muro tuo inexpugnabili. 548.

Umquid non in die illa, dicit
Dominus, perdam fapientes
de Idumæza, & prudentiã de monte
Eſau : Et timébunt fortes tui à
Meridie, ut intéreat vir de monte
Eſau. Propter interfectionem, &
propter iniquitatem in fratré tun
Jacob, opériet te confuſio, & peri-
bis in æternum. In die cum ſtares
adveérsus eum, quando capiébant
aliéni exércitum ejus, & extranei
ingrediebantur portas ejus, & fu-
per Jeruſalem mittébant ortem
tu quoque eras quaſi unus ex eis⸗
Suſtinâimus Pacem. 5468
Incipit Jonas Prophéta.
E. factam eſt verbum“ Pomini
ad Jonam filium Amathi „ di-
cens;: Surge, & vade in Ninivem ci-

vitatem grandem, & Prædica i 3¹

lin aleen
me. Et ſun
in Tharſis
ceſcendit
narem eun
Maulum ejr
ut iret cun
Domini
ventum m.
cta eſt tem
navis perie
Laudab
T timu
VVerunt
miſerunt
in mare, u
Jonas deſce
gormiet
ceſſit ad en
el: Qwid
urge, inve
recogitet
Pereamus.
ſuum: Pe⸗
ſciamus
nobis. Et
git ſors ſu
Angn kĩ

guo popule
Nchrend e
Deum cce
mate & ari
timore me
eum: Quie
Uuntetum
Mmini fage⸗
dixerun
mare ibat
d eog,
mare, ge
cnim ego
Neſkus den
Miütd
34
per nuu
ltui cuſte
Mon tacebr
D 0 N

luipi

Vrbun
eſt d

Khünonn

e,gdin g.
SII1
us HMophen

Hacdt De

Edon iute

gölnn beſn
geduntteie
ubtel tei
0.
teihlnihii

quia aſcendit malitia ejus coram
me. Et ſurréxit Jonas, ut fügeret
in Tharſis à facie Doômini, &
deſcéndit in Joppen, & invénit
navem euntem in Tharſis & dedit
naulum eſus, & deſcendit in eam,
ut iret cum eis in Tharſis à facie
Doômini Doôminus autem miſit
ventum magnum in mare, & fa-
cta eſt tempeéſtas magna in mari, &
navis periclitabatur conteri.
Laudabilis. So5.
T timuérunt nautæ, & clama-
Tevérunt viri ad Deum ſuum, &
miſérunt vaſa, quæ erant in navi,
in mare, ut alleviarétur ab eis: &
Jonas deſceêndit ad interioôra navis,
& dormiébat ſopore gravi. Et ac-
céſſit ad eum gubernator, & dixit
ei: Quid tu ſopore deprimeris
ſurge, invoca Deum tuum;, ſi forte
recogitet Deus de nobis, &,non
pereamus. Et dixit vir ad collegam
ſuum: Venite, & mittamus ſortes,
& ſciàmus, quare hoc malum ſit
nobis. Et misérunt ſortes, & céci-
dit ſors ſuper Jonam.
Anguſtiæ. §35.
T dixérunt ad eum: Indica no-
bis, cujus cauſa malum iſtud ſit
nobis: quod eſt opus tuum? quæ
terra tua ? & quo vadis ² vel ex
quo pôpulo es tu ? Et dixit ad eos:
Hebræus ego ſum, & Dominum
Deum cœli ego timeo, ‚qui fecit
mare & aridam. Et timuérunt viri
timòre magno, & dixérunt ad
. 7 . g
eum: Quid hoc feciſti? (cognove-
runt enim viri, quòd à facie Doô-
mini fùgeret, quia indicaverat eis,)
& dixérunt ad eum: Quid faciémus
tibi, & ceſsabit mare à nobis? quia
mare ibat & intumeſcébat. Et dixit
ad cos. Toôllite me: & mittite in
mare, & ceſsabit mare à vobis ſcio
enim ego, quôniã propter me tem-
peſtas hæo grandis venit ſuper vos.
Miſit Dôminus. 537.
S A B B A T O.

Super muros tuos Jerúſalem con-
ſtitui cuſtodes: tota die & nocte
non tacébunt laudare nomen Däüi.
D O MI N I C A V.

Inci pit Michæas Prophéta.

Erbum Domini, quod factum
Veſt ad Michæam Moraſthiten,

5§5 5T
in diébus Jéathan, Achaz, & E-
zZechiæ, Regum Juda, quod vidit ſu-
per Samariam, & Jeruſalem. Au-
dite populi omnes , & atténdat
terra, & plenitùdo ejus: & ſit Do-
minus Deus vobis in teſtem, Dô-
minus de templo ſancto ſuo. Quia
ecce Doôminus egrediétur de loco
ſuo: & deſcéndet, & calcabit ſu-

per excélſa terræ.

„Vidi Dominum ſedéntem ſuper
solium excelſum, & elevatum: &
plena erat omnis terra majeſtate
ejus: *e Et ea, quæ ſub ipſo erant,
replebant templum.
Séraphim ſtabant ſuper illud,
ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et
ea, quæ.
T conſuméntur montes ſubtus
eum: & valles ſcindéntur ſicut
cera à facie ignis, & ſicut aquæ ,„
quæ decùrrunt in præceps. In ſcé-
lere Jacob omne iſtud, & in pec-
catis domus Ifrael. Quod fcelus
Jacob? nonne Samaria ?, & quæ
excélſa judæ: nônne Jeruſalem 2
& ponam Samariam quaſi acérvum
lapidum in agro, cùm plantaàtur vi-
nea: & détraham in vallem lapi-
R ejus, & fundaménta ejus reve-
abo.
Aſpice Déômine de ſede ſanékta
tua, & coôgita de nobis: inclina
Deus meus aurem tuam, & audi,
Aperi culos tuos, & vide tri-
bulationem noſtram. „
ui regis Iſrael, intende, qui
deduúcis velut ovem Joſeph. Aperi.

T, mnia ſculptilia ejus conci-
dentur, & omnes mercédes ejus
comburéntur igne, & omnia idola
ejus ponam in perditionem: quia
de mercédibus meretricis congre-
gata ſunt, & usque ad mercédem
meretricis revertentur. Super hoc
Plangam, & ululabo: vadam ſpo-
liatus, & nudus: faciam plancktum
velut draconum, & luctum quafi
ſtruthionum. Quia deſperata eft
plaga ejus,, quia venit usquc ad
Judam, tetigit portam pop uli mei
usque ad Jeruſalem.
Aſpice Dômine; quia facta
deſolata civitas plena divitiis,
det in triſtitia domina Gent
* Non eſt, qui conſolétur e
niſi tu Deus nofter. .
y Plorans plora in nocte; &

n:
1 2

lacrymæ ejus in maxillis ejus None-
10ia Patri. Non. .

mWm 4

552

De Sermône S., Baſilii Magni in
Pſalmum trigéſimum tertium.

Cum te appetitus invàſerit pec-
Ocandi, velim cogites horribile
illud & intolerabile Chrifſti tribu-
nal, in Ao præ ſidebit judex in alteo
& excelſo throno: aſtahit autem
Omnis creatüra, ad glorioſum illius
conſpéctum contremiſcens. Addu-
cendi étiam nos ſumus ſinguli, eo-
rum,, quæ in vita geſsérimus „
rationem redditûri. Mox illis qui
multa mala in vita perpetrarint ,
terribiles quidaum & deformes
aſsiſtent angeli, igneos vultus præ-
ſeferéntes, atque ignem ſpirantes:
ea re propòôſiti & voluntatis acer-
itàtem oſtendéntes, nocti vultu
similes, propter mœrôrem , &
Sdium in humanum genus.
super muros tuos Jerúſalem
conſtitui cuſtdes: *Tota die &
nocte non tacébunt, laudare nome
Doômini. Prædicabunt pépulis
fortitůdinem meam, & annuntia-
bunt Gentibus gloriam meam.
Tota die.

D hæc cégites profündum ba-

rathrum, inextricabiles tene-
bras, ignem caréntem ſplendore,
uréndi quidem vim habéntem, ſed
privatum lumine: deinde vérmium
genus venénum immittens, & car-
nem vorans; inexplebiliter edens,
neque umquam ſaturitatem sén-
tiens, intolerabiles doloôres corro-
ſiòne ipſa infigens. Poſtremòz quod
uppliciorum omnium graviſſimum
eſt, opprobrium illud & confuſiô-
Hæc time, &

nem ſempiternam.
hoc timore corréptus , animam à
peccatorum concupiſceéntia tam-
quam fræno quodam réprime.
Muro tuo inexpugnabili cir-
cumcinge nos Döémine, & armis
tuæ poténtiæ protége nos ſemper:
Libera Dömine Deus Iſrael cla-
mantes ad te. „EPrue nos in
mirabilibus tuis, & da glôriam no-
mini tuo. Libexa. “H

Unc timéôrem, Dômini ſe do-
Kurum Prophéeta promiſit: do-
cere autem non ſimpliciter promi-
ſit, ſed eos, qui eum audire volue-
rint: non eos, qui longiùs prolapſi
ſunt, ſed qui ſalutem appeténtes
accurrunt; non alienos à promiſ-
Sonibus, ied ex baptismate filiorũ

. re.

adoptiônis, verbo ipſi concili ?
tos, atque conjunctos. Proptéreà,
Venite, inquit, hoc eſt, per bona
òpera accédite ad me filii, quippe
qui per regenerationem filii lucis
éfüci digni facti eſtis: audite, qui
aureés cordis habétis apertas, ti-
moôrem Domini docébo vos: illum
ſcilicet, quem paulò antè oratiéône
noſtra deſcripſimus.
Suſtinuimus pacem, & non ve-
nit: quæsivimus bona, & ecce tur-
batio: cognovimus Dômine peccata
noſtra: Non in perpetuùm ob-
liviſcaris nos. Peccavimus, im-
piè geſſimus, iniqui tatem fecimus
Däñe in omnem juſtitiam tuã. Non.
loria Patri. Non.
Laudabilis pôpulus „
Quem Doôminus exercituum be-
nedixit, dicens: Opus manuum
mearum tu es, hæréditas mea Iſrael.
Beata gens, cujus eſt Déôminus
Deus, pôpulus eléctus in hære-
ditatem. QLuem. .
Duo Séraphim clamabant
alter ad alterum: * Sanctus, San-
ctus, Sancdtus, Dominus Deus Sa-
baoth: Plena eſt omnis terra
gloria ejus. Tres ſunt, qui
teſtimoònium dant in cœlo, Pater;
Verbum, & Spiritus ſanctus: & hi
tres unum ſunt. Sanctus.
lôria Patri. Plena.
F E R I A SE CUND A.
Incipit Nahum Prophéta.

Nus Ninivè: Liber viſiônis Na-
hum Elceſæi. Deus æmulator;,
& ulciſcens Dôminus: ulciſcens
Dôminus , & habens furorem:
ulciſcéns Dôminus in hoſtes ſuos;
& iraſcens ipſe inimicis ſuis. Do-⸗
minus patiens, & magnus fortitu-
dine, & mundans non faciet inno-
cêntem. Dôminus in tempeſtate &
turbine viæ ejus, & nébulæ pulvis
pedum ejus. Increpans mare,
exsiccans illud, & omnia fluúmina
ad desértum deduúcens.
Redémit pôpulum ſuum, & li-
beravit eum: & vénient, & exul-
täbunt in monte Sion, & gaudé-
bunt de bonis Déômini ſuper fru-
mento, vino, & oleo; Et
ultra non esurient.,
Eritque anima eoôrum quaſi hor-
tus irriguus. Et ultraà,

Nfirmàtus eſt Baſan; & Car⸗
melus: & flos Libani elaneuit.

Montes cot
colles deſo⸗
terta facie
nes habitan
indignatio
4 Tesiſte
ignatio ej
Petræ diſſo
Anguſti
glid eligan
muhi incide
quam derel
di enim
eſt: ſi auten
Liam manus

Onus D
in die t
ſpenntes in
tetente,
oci ejus,
guentur te⸗
contra Don
nem ipſe f⸗
Guplex tribt
e inricem
conytyium e
tium: cont
Aiitite gle
conclaſit
Contaminaye
inſuſtttia in
Miſit D⸗
m, K veri
mnean eripun
leonum, Et⸗
1 R1
Incipit

R
hétz.
mabo n
doral te yi
ſis Qua⸗
Kultatem
eeldi
fimei
Cictio hoten
luta ekley
1d fnen 1
Drefaletagr
nr in
keeie fi
futbatr n
Ktere Da
Nus noſter
homen tun
Picite
ch irs

Montes commòti ſunt ab eo , &

0 it n

„ 555
quia opus factum eft in diébus ve-
08. u⸗

colles deſolati ſunt, & contremuit
terra à fäcie ejus, & orbis, & om-
nes habitantes in eo. Ante faciem
indignatioônis cjus quis ſtabit, &
uis resiſtet in ira furöris ejus'in-
dignatio ejus effuſa eſt ut ignis, &
petræ diſſolutæ ſunt ab eo.
Anguúſtiæ mihi ſunt undique, &
quid eligam, ignoro: y* Meélius eſt
mihi incidere in manus hominum,
quàm derelinquere legem Dei mei.
Si enim hoc egero, mors mihi
eſt: ſi autem non égero, non effu-
ziam manus veſtras. Mélius.

Onus Dôminus , & confortans
in die tribulatiéônis: & ſciens
ſperantes in ſe. Et in diluvio præ-
tereunte, conſummationem faciet
loci ejus, „& inimicos ejus perſe-
quentur ténebræ. Quid cogitatis
contrà Döminum? Conſummatio-
nem ipſe faciet: non consurget
duplex tribulatio. Quia ſicut ſpinæ
ſe invicem complectùntur, ſic
convivium eoôrum pariter potan-
tium: conſuméntur quaſi ſtipula
ariditate plena.
Miſit Dominus Angelum ſuum,
& concluſit ora leédnum: &Et non
contaminavérunt; quia coram eo
injuſtitia inventa non eſt in me.
Miſit Deus miſericôrdiam ſu-
am, & vVeritatem ſuam: animam
meam eripuit de médio catuloôrum
eonum. Et. lôria Patri. Et
FERI A T E R T I A.
Incipit Habacuc Prophéta.

O Ns „ quod vidit Habacuc Pro-
pheéta. Usquequò Démine cla-
mabo, & non exaudies: vocifera-
bor ad te vim patiens, & non ſal-
vabis? Quare oſtendiſti mihi ini-
quitäatem, & labôrem, vidére
Prædam, & injuſtitiam contra me?
& factum eſt judicium, & contra-
dictio poténtior. Propter hoc lace-
Tata eſt lex, & non pervénit usque
ad finem ſudicium: quia impius
Præyalet adversùs juſtum proptereâ
egréditur judicium perveérſum.
A facie furoris tui Deus con-
turbata eſt omnis terra: & Sed mi-
ſerére Doômine, & ne facias con-
ſummatiônem. y. Domine Domi-
nus noſter, quam admirabile eſt
nomen tuum sed.
4à Spicite in Gentibus, & vidéte:
admiramini, & obſtupéscite,

ſtris, quod nemo credet „ cûm nar-
rabitur. Quia ecce ego ſuſcitabo
Chaldæos, Gentem amaâram & ve-
locem, ambulantem ſuper latitùdi-
nem terræ, ut poſsideat taberna-
cula non ſua. Horribilis & terribi-
lis eſt, & ſemetipſa judicium, &
onus ejus egrediétur.
Civitätem iſtam tu circúmda
Dômine, & Angeli tui cuſtéôdiant
muros ejus: Exaudi Doômine
Pôpulum tuum cum miſericoôrdia.
. Avertatur furor tuus, Dömine,
à populo tuo, & à civitate ſancta
tua. Exaudi.
Eviores pardis equi ejus, & ve-
MAociôres lupis veſpertinis, &
diffundéntur équites ejus: équites
namque ejus de longè veénient, vo-
labunt quaſi aàquila feſtinans ad co-
medéndum. Omnes ad prædam
venient, facies eòrum ventus u-
rens: & congregaâbit quaſi arénam,
captivitatem. Et ipſe de Régibus
triumphâàbit, & tyranni ridiculi
ejus erunt: ipſe ſuper omnem mu-
hitioònem ridébit, & comportabit
aggerem, & capiet eam.
Genti peccatrici, pépulo ple-
no peccato miſerére, & Dômine
Deus. Eſto placàbilis ſuper
nequitiam péôpuli tui. Döômine.
loria Patri. Dômine.
FE RI A Q UA RT A.
Incipit Sophonias Prophéta.
VErbu Dômini, quod factum
eſt ad Sophoniam, filium Chuſi 2
filii Godoliæ „ filii Amariæ, filii
Ezechiæ, in diébus Josiæ, filii Amon
regis Juda. Congregans congregaâ-
bo omnia à facie terræ, dicit Bô-
minus: congregans hôminem &
pecus, congregans volatilia cœli,
& piſces maris; & ruinæ impiôrum
erunt: & diſpérdam hômines à fa-
cie terræ, dicit Déminus.
Indicabo tibi homo, quid ſit
bonum, aut quid Dñs requirat à te:
Facere judicium & juſtitiam, &
ſolicitum ambulare cum Deo tuo.
Spera in Dômino, & fac bonita-
tem, & inhabita terram. Facere.

T exténdam manum meam ſu-
per judam, & ſuper omnes ha-
bitantes Jeruſalem, & diſpérdam
de loco hoc reliquias Baal, & no-
mina ædituoôrum cum ſacerdoôti-
bus: & eos qui adorant ſuper tecta

554
militiam cœli, & adérant & jurant
in Domino, & jurant in Melchom.
Et qui avertuúntur de poſt tergum
Déômini, & qui non quæſiérunt
Düm, nec inveſtigavérunt eum.
Anguſtiæ mihi ſunt undique, &
quid éligam, ignoro: Mélius eſt
mihi incidere in manus hominum,
quam derelinquere legem Dei mei.
Si enim hoc égero, mors mihi
eſt: ſi autem non égero, non effu-
giam manus veſtras. Mélius.

Iléte à facie Démini Dei, quia
juxta eſt dies Dômini, quia præ-
paravit Doôminus hôſtiam, ſanctifi-
càvit vocâtos ſuos. Et erit: in die
hoſtiæ Doômini viſitabo ſuper prin-
cipes, & ſuper filios Regis, & ſuper
omnes, qui induti ſunt veſte pere-
grina: & viſitabo ſuper omnem, qui

arroganter ingréditur ſuper limen
in die illa, qui complent domum
Dñi Dei ſui ini quitate, & dolo.
Miſit Dominus Angelum ſuum,
& concluúſit ora leonum: *Et non
contaminavérunt:; quia coram eo
injuſtitia invénta non eſt in me,
Miſit Deus miſericordiam ſuam,
& veritätem ſuam: animam meam
eripuit de médio catulòrum leoô-
num. Et. loria Patri. Et.
F. E R I A QUIN T A.
Incipit Aggæus Prophéeta.

IX anno ſecú⁴ndo Darii Regis, in
menſe ſexto, in die una menſis,
factum eſt verbum Domini in
manu Aggæi Prophétæ ad Zoroôba-
bel, filium Salathiel, ducem Juda,
& ad Jeſum, filium Jôſedech, ſacer-
dòtemmagnum, dicens. Hæc ait
Dôminus exercituum;, dicens, Po-
Ppulus iſte dicit; Nondum venit
tempus domus Dômini ædificândæ.
Vidi Dominum. 5§551.

Pe factum eſt verbum Dômini
in manu Aggæi Prophétæ, di-
cens: Numquid tempus vobis eſt,
ut habitétis in domibus laqueatis,
& domus iſta deserta? Et nunc hæc
dicit Dôminus exercituum: Poônite
corda veſtra ſuper vias veſtras. Se-
minâſtis multum, & intuliſtis pa-
rum: comediſtis, & non eſtis ſatiati,
bibiſtis, & non eſtis inebriati; ope-
ruiſtis vos, & non eſtis calefacti &
qni mercédes congregavit, miſit
cas in saculum pertuſum.
Aſpice Domine de ſede. Szr.

Ac dicit Dôminus exercituum:
Pônite corda veſtra ſuper vias
veſtras , aſcéndite in montem,
portate ligna, & ædificate domum;
& acceptabilis mihi erit, & glorifi-
caàbor, dicit Dominus. Reſpexi-
ſtis ad amplius, & ecce factum eſt
minus, & intuliſtis in domum, &
exſufflavi illud: quam ob cauſam,
dicit Dôminus exercituum? Quia
domus mea desérta eſt; & vos fe-
ſtinatis unusquisque in domum
ſuam. Propter hoc ſuper vos pro-
hibiti ſunt cœli, ne darent rorem;
& terra prohibita eſt, ne daret ger-
men ſuum.
Aſpice Dômine, quia. 551.
F ERI..A SEXI A.
Incipit Zacharias Prophéta.

menſe octavo, in anno ſecun-
do Darii Regis factum eſt verbum
Démini ad Zachariam filium Bara-
chiæ, filii Addo, Prophétam, di-

cens: Iratus eſt Dominus ſuper

patres veſtros iracundia. Et dices

ad eos: Hæc dicit Dñs exercituum:
Convertimini ad me, ait Dominus
exercituum, & convértar ad vos;
dicit Dominus exercituum.
Super muros. 539.

E ſitis ſicut patres veſtri „ad
quos clamâbant Prop 1étæ
priores, dicéntes: Hæc dicit Domi-
nus exercituum:!: Convertimini de
Viis veſtris malis, & de cosgitatio-
nibus veſtris péſſimis, & non au-
dierunt, neque attendérunt ad me,
dicit Domihus. „Patres veſtri ubi
ſunt ? & Prophétæ numquid in
ſempitérnum vivent?
Muro tuo. 539.

Erùmtamen verba mea »& le⸗
gitima mea;, quæ mandav ſer⸗
vis meis Prophétis, numquid non
comprehenderunt patryes veſtros, &
convérſi ſunt, & dixérunt: Sicut
cogitavit Dominus exercituum fa=
cere nobis ſecundùm vias noſtras
& ſecúndùm adinventiones no⸗
ſtras fecit nobis?
Suſtinúimus pacem. 540.
S A B B A .
Incipit Malachias Prophéta.

Nus verbi Dômini ad Iſtrgel
in manu Malachiæ. Dilex1
vos, dicit Dôminus; & diri

In quo dilen
erat Eſan ae
ilexi jac
lubui & pe
litudinem,
Gtacones de
Iit Idumæa
ſec rerertént
deſtruchn fun
us exercltur
E eto Gelt
tetmini impe
Cul iratus e
Eternum.
Laudabil

T oculi
1Vos dice
minus ſuper
ius honor.
dominum
ego ſum, u
Dominus
mor meus
cltuum. 4
Jui deſpicit
Ciriſtis: In
men tuum
Meum pane
tis: In u0
ldel diclti⸗
becke eſ,
Angüſtis

innseneh
etr llggi
cani

ne d
tr ehh
ine,
SlII
uttas

conienut
eetclumn
etio.,
. attss 6

zmabu
tes: Hi
m:00
lis, 4
eſtini
atteni
ults

lel

lc,
j Donm
n leleht,
nie

dominum

Infra Hebd. v. Novembris.

In quo dilexiſti nos? Nônne frater
erat Eſau Jacob, dicit Dôminus,
& dilexi jacob, Eſau autem odio
habui? & poſui montes ejus in fſo-
litudinem , & hæreditatem ejus in
dracones deserti. Quod ſi dixe-
rit Idumæa : Deſtrùcti ſumus ,
ſed reverténtes ædificabimus, quæ
deſtructa ſunt : hæc dicit Doômi-
nus exercituum: Iſti ædificabunt,
& ego deéſtruum: & vocabuntur
términi impietatis, & populus,
cui iratus eſt Dominus usque in
Xternum.
ge. Laudabilis. 53 .

0 M.
T oculi veſtri vidébunt, &
E vos dicétis: Magnifiçcétur Dô-
minus ſuper términum Iſrael. Fi-
lius honorat patrem, & ſervus
ſuum : ſi ergo pater
ego ſum, ubi eſt honor meus?: &
ſi Dôminus ego ſum, ubi eſt ti-
mor meus? dicit Dominus exer-
cituum. Ad vos? 6 ſacerdéôtes
Ani gelpicitis nomen meun, &
ixiſtis: In quo deſpézimus no-
men tuum? Offertis ſuper altare
meum panem pollutum, & dici-
tis: In quo polluùimus te? In eo
uod dicitis? menſa Doômini de-
bécta eſt.
- Anguſtiæ. 536.

Ledtio iii. 383
8 I offeratis cæcum ad immolan-
Adum, nônne malam eſt à & ſi
offeratis claudum & languidum,
nonne malum eſt? offer illud du-
ci tuo, ſi placuerit ei, aut ſi ſus-
céperit faciem tuam, dicit D6-
minus exereitunm. Et nunc depre-
camini vultum Dei, ut miſerea-
tur veſtri ( de manu enim veſtra
factum eſt hoc) ſi quo modo ſuſ-
cipiat facies veſtras, dicit Domi-
nus exercituum. Quis eſt in vo-
bis, qui claudat ôſtia, & incén-
dat altare meum gratuito? Non
eſt mihi voluntas in vobis, dicit
Doôminus exercituum, & mu-
nus non fſuſcipiam de manu
veſtra. Ab ortu enim ſolis usque
ad occaſum, magnum eſt nomen
meum in Gentibus: & in omni
loco ſacrificatur , & offertur no-
mini meo oblatio munda : quia
nggnum eſt nomen meum in
Gentibus, dicit Dominus exerci-
tuum.
Be. Miſit Doôminus. 536.
Ad Veſperas, Antiphonæ, cun.
Pſalm. de Pſalt. 87. Capitul.
Hymn. Y. An liphona ad Magni-
ſicat ,„ & Oratio ut in Sabbato

ante Dominicam i. Adventus. 95.

N —

HO0

6
IN D O M

D O MI)NIC A III.

Rotecor in te ſperantium Deus,
ſine quo nihil eſt validum,
nihil ſanctum: multiplica ſuper
nos miſericordiam tuam;zut te Re-
Ktore, te duce, ſic tranſeamus per
bona temporalia;, ut non amitta-
mus ætérna. Per Dominum.
édctio fancti Evangélii ſecundùm
Lucam,

IX illo témpore: Erant appropin-
quantes ad Jes publicani & pec-
catores, ut audirent illum. Et rél.
Homilia S. Gregorii Papæ.

Udiſtis in lectioône Evangélica,
fratres mei, quia peccatores;,
& publicani acceſsérant ad Ke-
demptorem noſtrum: & non ſolum
ad colloquendum; ſed étiam ad
conveſcéêndum recéèpti ſunt. Qudd
vidéntes Phariſæi dedignati funt.
Ex qua re colligite, quia vera juſti-
tia compaſſionem habet, falſa juſti-
tia dedignationem: quamvis & juſti
soleant recte peccatôribus dedig-
nari. Sed liuch eſt, quod agitur ty-
po ſuperblæ, aliud quod zelo diſ-
ciplinæ.

Edignäntur étenim, ſed non
dedignantes: deſpérant, ſed
non deſperantes: perſecutiéônem
commovent, fed gamantes: quia

etſi foris increpatiônes per diſci-

plinam exaggerant, intus tamen

712 217
dulcedinem per charitatem ſer-

INICIS.

número Phariſæi extiterant, qui
dijudicantes Dominum, quòôd pec-
catores ſuſciperet, arénti corde
ipſum fontem miſericordiæ repre-
hendébant. Sed quia ægri erant,,
ita ut ægros ſe eſſe neſcirent, qua-
tenus; quod erant;, agnoscerent;
cœleſtis eos médicus blandis fo-
méntis curat, benignum paradigma
ôbjicit, & in eorum corde vulneris
tumorem premit.
e Deum laudamus. rII.

Quis ex vobis homo, qui habet
centum oves, & ſi perdiderit unam
ex illis, nunne dimittit nonaginta
novem in desérto, & vadit ad il-
lam, quæ perierat, donec inveniat
eam? alleluja.

Quæ mulier habens drachmas de-
ceêm, & ſi perdiderit drachmam
unam, nonne accéndit lucernam,

& evérrit domum:,, & quærit dili-

genter, donec invéniat?
D O MIN IC

A nobis, quæſumus, Démine»
ut & mundi curſus pacificé
nobis tuo ordine dirigatur & Fc-
cléſia tua tranquilla devotiône læ-
tétur. Per Döminum.
éctio ſancti Evangeélii ſecundùm
Lucam.

I V.

N illo témpore: Cùm turbæ irrues-
rent in Jeſum, ut audirent verbum
Dei; & ipſe ſtabat ſecus ſtagnum
Benéſaxcth. Et réliqun.
Homilia S. Ambrolii Epiſcopi.

vant. Præponunt ſibi in animo
ipſos plerumque, quos coôrrigunt;
meliores exiſtimant eos quoque,
quos judicant. Quod vidélicet
agéntes, & per diſciplinam suúb-
ditos, & per humilitatem cuſto-
diunt ſemetipſos.
T contra, hi, qui de falſa ju-

ſtitia ſuperbire ſolent, céte-
deſpiciunt, nulla in- cunduùm Matthæum fluctuat, lé.
miſericordia conde- cündùm Lucam replétur piſcibus:

xOS quosque
firmantibus

. 7
Bi Dominus, multis imperti-
vit varia génera ſanitàtum 9
nec témpore, nec loco bpotuit a
ſtuùdio ſanandi turba cohibeéri.
Veſper incubuit, ſequebantur:
ſtagnum occuùrrit; urgebant :
ideoò aſcendit in Petri navim.
Hæc efſt illa navis, quæ adhuc ſe-

ſcéndunt, quo ſe peccatéôres eſſe ut & principia Eccléſiæ fluctuan-

non credunt, eò detériùs pecca- tis, &

4

poſteriora exuberantis

tores fiunt. De quorum proféétò agnoſcas. Piſces enim ſunk qun
ane

hanc enäyi
lilcipulis
cipit: dorm
fecis vigil⸗
On tur
qua pru
Derhdia, tn.
modum enin
Preckat i5,
mentum eſt
ubi modica.
wbi perkeck
imperatur,
tamen betre
hoc e, in
num. uid
Altitichnen
ſeite Dei I
lifine ge
Quam lice
na plenè
compreher
nitudo con

An ett
quema
licet tamen
Rriem gene
Ktorem gen⸗
Interfüümn
lius naſcera
Cüm à Patr
üDeonon
us: Omm-
lriſ ere
lepe fällitn
eDeum!

Alcendens
dens doce

Dreceptor
oränted
Autem tuo
0

Uung, g
Ywiſbi
tum: Utte
omnin i
tis,ur
Cio ſan

ihie
r reſin
Rharllec
enum cel

hanc enävigant vitam. Ibi adhuc
diſcipulis Chriſtus dormit, hic præ-
cipit: dormit enim trépidis, per-
féëis vigilat.
On turbatur hæc navis, in
qua prudentia navigat, abeſt
perfidia, üides aſpirat. Quemad-
modum enim turbari pôterat, cui
præerat is, in quo Eccléſiæ firma-
mentum eſt? Illic ergo turbatio,
ubi modica fides: hic ſecuritas,
ubi perfecta diléctio. Et ſi aliis
imperatur, ut laxent rétia ſua, ſoli
tamen Petro dicitur: Duc in altum,
hoc eſt, in profúndum diſputatioô-
num. Quid enim tam altum, quam
altitüdinem divitiäarum videre;,
ſcire Dei Filium, & profeſſiònem
divinæ generatioônis aſsumere ?
Quam licèt mens non queat huma-
na plenè ratioônis inveſtigatione
comprehéndere, fidei tamen ple-
nitú⁴do compléctitur.

.

Am etſi non licèt mihi ſcire,
Qquemàdmodum natus ſit, non
licèt tamen neſcire, quòd natus ſit.
Sériem generationis ignôro, ſed au-
ctôrem generationis agnoſco. Non
interfùimus, cùm ex Patre Dei Fi-
lius naſcerétur: ſed interfêimus,
cùm à Patre Dei Filius dicerétur.
Si Deo non crédimus, cui credé-
mus:? Omnia enim, quæ crédimus,
vel viſu crédimus, vel auditu. Viſus
ſæpè fallitur, auditus in fide eſt.
e Deum laudamus. II.

Aſcéndens Jeſus in navim, & ſe-
dens docébat turbas, allel.

Præcéptor ,„ per totam noctem la-
boraântes nihil cépimus, in verbo
autem tuo laxaàbo rete.
D O M I N. I C A V.

Eus, qui diligéntibus te bona
inviſibilia præparäſti: infunde
côrdibus noſtris tui amoris affé-
Gtum: ut te in omnibus, & ſuper
omnia diligentes, promiſſiones
tuas, quæ omne deſidérium súpe-
rant, conſequamur. Per Düm.
6ctio ſancti Evangélii ſecundàùm
Matthæum.

N illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: nifi abundaverit ju-
ſtitia veſtra plus quam Scribarum
& Phariſæorum, non intrabitis in
zegnum cœlorum. Et réliqua.

27 „ 2 55 .
Homilia S. Auguſtini Epiſeopl.

Uſtitia Phariſæorum eſt; ut non
occidant; juſtitia eòrum, qui in-
traturi ſunt in regnum cœlôrum „
ut non iraſcantur ſine cauſa. Mini-
mum eſt ergo, non occidere, & qui
illud sôlverit ,minimus vocabitur
in regno cœloôrum. Qui autem il-
lud impleveritzut non occidat, non
continuò magnuszerit, & idoneus
regno cœlorum: ſed tamen aſcén-
dit aliquẽ gradum: perficiétur au-
tem: ſi nec iraſcaturſine cauſa: quod
ſi perfecerit, multo remôtior erit
ab homicidio. Quapropter qui do-
cet, ut non iraſcamur, non ſolvit le-
gem, ne occidamus, ſed implet poô-⸗
tiùs, ut & foris dum non occidi-
mus, & in corde, dum non iraſci⸗
mur, innocéntiam cuſtodiamus.

Radus itaque ſunt in iſtis pec-
catis: ut primo quisque iraſca-
tur, & eum motum retineat corde
concéptum. Jam ſi extorſerit vo-
cem indignaântis ipſa commôtio »„
non ſignificaäntem aliquid, ſed illu
äanimi motum ipſa eruptione te-
ſtantem, qua feriatur ille, cui
irascitur: plùs eſt utique, quàam
ſi ſurgens ira ſilentio premerétur.
Si verò non ſolùm vox indignantis
audiatur, ſed étiam verbum, quo
jam certam ejus vituperationem »„
in quem profertur, designet &
notet: quis dubitet; ampliùs hoc
eſſe, quàm ſi ſolus indignationis
ſonus ederétur?
Ide nunc étiam tres reatus
judicii, concilii, & gehéênnæ
ignis. Nam in judicio adhuc de-
fenſiôòni datur locus. In concilio
autem, quamquam & judicium eſſe
soleat, tamen; quia interéſſe ali-
Auid hoc loco fatéri cogit ipſa di-
inctio, vidétur ad concilium per-
tinere ſenténtiæ prolatio: quando
non jam cum ipſo reo agitur;utrum
damnandus ſit; ſed inter ſe, qui
judicant, conferunt, quo ſupplicio
damnari oporteat quem conſtat
eſſe damnandum. Gehénna vero
ignis, nec damnatioônem habet du⸗
biam ſicut judicium, nec damnati
pœnam, ſicut concilium:in geheén-
na quippe ignis, certa eſt damna-
tio , & poena damnati.
e Deum laudamus. II⸗

Audiſtis, quia diétum eſt Antidule ⸗

558
Non occides: qui autem occide-
rit, reus erxrit judicio.

Si offers munus tuum ad altàre, &
recordatus fuüeris, quia frater tuus
habet aliquid adversùs tesrelinque
ibi munus tuum ante altare, & va-
de priùs reconciliari fratri tuo; &
tunc véniens offeres munus tuum,

alleluja.
D O IL N I C A V I.

Eus virtú⁴tum, cujus eſt totam
quod eſt optimum: inſere
pectoôribus noſtris amorem tui no-
minis, & præſta in nobis religioônis
augmentum, ut quæ ſunt bona, nu-
trias, ac pietatis ſtůdio, quæ ſunt
nutrita cuſtodias. Per Dominum.
CGRio ſancti Evangéelii ſecundùm
Marcum.
N illo témpore; Cùm turba mul-
ta eſſet eum Jeſu, nec habérent,
uod manducarent, convocatis
Giteipulis ait illis: Miséreor ſu-
per turbam: quia ecce jam triduo
súſtinent me, nec habent, quod
manducent. Et reliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Oſteaquam illa, quæ Eccléſiæ
typum accepit, à fluxu curata
eſt sanguinis, poſtea quam Apôſtoli
ad evangelizandum regnum Dei
ſunt deſtinati, gratiæ cœléſtis im-
partitur alimentum. Sed quibus
impartiatur, advérte. Non otioſis,
non in civitate; quaſi in ſynagoôga
vel ſæculari dignitâte reſidéntibus,
ſed inter deserta quærentibus Chri-
ſtum. Qui enim non faſtidiunt, ipſi
excipiuntur à Chriſto, & cum ipſis
16 quitur Dei verbum; non de ſæcu-
läribus, ſed de regno Dei. Et ſi qui
corporalis gerunt ulcera paſſionis,
his medicinam ſuam libénter in-
dulget. i
4 Onſequens igitur erat, ut quos
W◻¾ààà vuùlnerum doloôre ſanaverat;
eos alimôniis ſpiritalibus à jejunio
liberaret. Itaque nemo cibum acci-
pit Chriſti, niſi fuerit ante ſanatus:
& illi, qui vocantur ad cœnä, prius
vocando ſanantur. Si claudus fuit,
gradiéndi faeultatem, ut veniret,
accépit; ſi lmine oculorum pri-
vatus, domum utique Dômini niiſi
refúſa luce , inttare non potuit.

Wique igitur myſtérii ordo ſer-

peçcatorum vulnéribus medicina
tribyatur, péôſteà alimonia menſæ
C&&léſtis exuberet: quamquam non-
dum validigribus hæc turba refi-
ciatur aliméntis, neque Chriſti cor-
pore & sanguine jejuna ſolidioris
fidei corda paſcantur. Lacte, in-
quit, vos potaàvi, non eſcanondum
enim poteratis, ſed nec adhuc qui-
dem potéſtis. In modum ladtis
quinque ſunt panes;: eſea autem
solidior corpus eſt Chriſti; potus
veheméntior, ſanguis eſt Doômini.
ſe Deum laudamus. II.

Cùm turba multa eſſet cum Jeſu,
nec habérent, quod manducarent:
convocatis diſcipulis, ait illis: Mi-
séreor ſuper turbam: quia ecce
jam triduo súſtinent me;, nec ha-
bent quod manducent; alleluja.

Miséreor ſuper turbam, quia ecce
jam triduo suſtinent me, nec habent
quod manducent; & ſi dimiſero
eos jejùnos, deficient in via, allel.
D O M I N I C A UVII.

Eus, cujus providéntia in ſui
diſpoſitiôòne non fallitur: te
supplices exoramus, ut noxia cun-
cta ſubmoveas, & ômnia nobis pro-
futura concédas. Per Dôminum.
éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum.

N illo témpore Dixit jeſus diſcipu-
IRe ſuis: Atténdite à falſis Prophé-
tis, qui véniunt ad vos in veſtimen-
tis ovium, intrinſecùs autem ſunt
lupi rapaces. Et réliqua,.
Homilia ſancti Hilarii
Epiſçopi. .
Landiménta verbôrum, & man-
) ſuetuùdinis ſimulationem àdmo-
net fructu operationis expendi o-
porterezut non qualem quis verbis
réferat, ſed qualem ſe rebus effi-
ciat, ſpectémus;, quia in multis ve-
ſtitu ovium rabies lupina contégi-
tur. Ergo ut ſpinæ uvas, & tribuli
ficus non génerant, & ut iniquæ ar-
bores utilia poma non afferunt: ita
ne in iſtis quidem consiſtere docet
boni ôperis effééktum, & idcircô
omnes cognoſcêndos eſſe de fruü-
Gibus. Regnum enim cœlorum ſo⸗
la verbôrum officia non ébtinent:

rvatur, ut priùs per remiſſionem

neque qui dixerit, Domine, Domi-
ne, hæres illius erit. —

Did er
Gicere
Dominus:
Gus à nob
tas eſt, no
cleſtis r.
tius volun
Patio, ke
dicent in.
ne, nonne
tvimus?
Phetatum!
ctitarum ſ
gui gorian
Prrsumun
& demoni
Operum vi
4 Ique

deæmonia
De noſtro
tetnitas
ue ent alie
Velimngzn
toue affe
obtempere
cogniti De
tinsquod

Aotiemur
Nellens
0Pern ini

eDeum

tünclite
Veniunt:
um, int
lapaces,
ſcetis eo

Non bote
lo ficere
onos fie
non facit
tur, Kin
0

ſ
Uid enim mériti eſt Dômino
dicere, Dômine? Numquid
Déminus non erit, niſi fuerit di-
Gtus à nobis: Et quæ officii sani-
tas eſt, nominis nuncupatio; cum
cœleéſtis regni iter obedieéntia poô-
tius voluntatis Dei; non nuncu-
pPatio, repertùra ſit? Multi mihi
dicent in illa die Domine, Domi-
ne, nonne in tuo nomine prophe-
tavimus? Etiam nunc pſeudopro-
phetaàrum frauduléntiam & hypo-
critarum ſimulameênta condéêmnat,
qui gloriam ſibi ex verbi virtute
præsumunt, in doctrinæ prophetia,
& dæmonioôorum fuga, & iſtiusmodi
operum virtüútibus.
„ Tque hinc ſibi regnum cœlo-
rum pollicéntur: quaſi veròô eô-
rüm aliquid proprium ſit, quæ lo-
quuntur, aut faciunt, & non omnia
virtus Dei invocata perficiat: cùm
doctrinæ ſciéntiam léctio afferat:
dæmoônia Chriſti nomen exagitet.
De noſtro igitur eſt beata illa æ-
térnitas promerénda, præſtandum-
que eſt aliquid ex proprio, ut bonũ
velimus, malum omne vitemus;, to-
tôque afféctu præcéptis cœléſtibus
ôêbtemperemus, ac talibus officiis
cogniti Deo ſimus, agamusque poô-
tins, quod vult, quàam quod poteſt,
gloriemur, repuúdians eos, ac re-
pêllens, quos à cognitiôéne ſua;
pera iniquitatis avérterint.
e Deum laudamus. II.

Atténdite à falſis Prophétis, qui
véniunt ad vos in veſtiméntis ovi-
um, intrinſeçcùs autem ſunt lupi
rapaces, à fructibus eorum cogno-
ſcetis eos, alleluja.

Non poteſt arbor bona fructus ma-
los facere: nec arbor mala fructus
bonos facere: omnis arbor, quæ
non facit fructum bonum, excidé-
tur, & in ignem mittetuùr;, allel.
D I N I C A VIII.

Argire nobis, quæſumus, Domi-
ne, ſemper ſpiritum cogitandi
J recta ſunt, propitius & agen-
üi: ut, qui ſine te eſſe non poſſu-
mus, ſecundùm te vivere valea-
mus. Per Dominum.
éctio ſancti Evangélii ſecundàm
Lucam.
1R illo téempore: Dixit Jeſus diſ-

cipulis ſuis parabolam hanc: Ho-

559
mo quidam erat dives, qui habe-
bat villicum: & hic diffamatus eſt
apud illum, quaſi diſſipàâſſet bona
ipsius. Et réliqua. .
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

Idifpensator iniqui mammonæ,
9 Doômini voce laudatur, quèòd de
re iniqua ſibi juſtitiam præ parârit,
& paſſus diſpendia dominus laudat
diſpenſatoris prudéntiam, quod ad-
vétsůs dominum quidem fraudu-
lénter, ſed pro ſe prudenter egerit:
uanto magis Chriſtus, qui nullum
daumnam ſuſtinére poteſt, & pro-
nus eſt ad clemêéntiam, laudabit
diſcipulos ſuos, ſi in eos, qui
credituri ſibi ſunt, miſericôrdes
fuerint? .
Enique poſt parabolam intulit:
Et ego vobis dico: Faâcite vo-
bis amicos de iniquo mammôna.
Mammoôna autem non Hebræorum,
ſed Syrorum lingua divitiæ nuncu-
pantùr, quod de iniquitaàte colléctæ
ſint. Si ergo iniquitas benè diſpen-
sata véêrtitur in juſtitiam, quantò
magis ſermo divinus, in quo nulla
eſt ĩniquitas, qui & Apôſtolis cré-
ditus eſt, ſi benèe fuerit diſpensa-
tus „ diſpenſatôres ſuos levabit
in cœlum.
Uamobrem séquitur: Qui fidé-
lis eſt in minimo, hoc eſt, in
carnalibus, & in multis fidelis erit,
hoc eſt, in ſpiritualibus. Qui autem
in parvo iniquus eſt, ut non det fra-
tribus ad utendum, quod à Deo pro
ômnibus eſt creatum, iſte & in ſpi-
rituali pecunia dividenda iniquus
erit, ut non pro neceſſitate, ſed pro
persôonis doctrinam Dômini divi-
dat. Si autem;, inquit, carnales di-
vitias, quæ labúntur;, non benè
diſpensatis; veras æternasque divi-
tias doctrinæ Dei quis credet vobis?
e Deum laudamus. II.

Ait déminus villico; Quid hocaâu-
dio de te à redde rationem villica-
tionis tuæ;, alleluja. ,

ciam, quia Dôminus meus aufert à
me villicationéâfodere non valeo;,
mendicare erubéſeo:fcio, quid faciã
ut cum amôtus fúero à villicatio-
ne, recipiant me in domos ſuas.
D O M I I C A

e

Ateant aures miſericordiæ tuæ

Däe pPrécibus fapplicantium.:

60 4
& iit peténtibus deſiderâta concé-
das, fac eos, quæ tibi ſunt placita;,
poſtulare. Per Dominum.
éctio ſancti Evangélii ſecúndùàm
Lucam. .
N illo témpore: Càm appropin-
quaret Jeſus Jerũſalem, videns
civitatem, flevit ſuper illam, dicens:
Quia ſi cognoviſſes & tu: & quidem
in hac die tua, quæ ad pacem tibi,
nunc autem abſcondita ſunt ab
oculis tuis. Et reliqua,
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Uod à flente Dêmino illa Je-
roſolymòrum ſubverſio de-
ſcrſbitur, quæ à Veſpaſiano & Tito
Romanis Principibus facta eſt, nul-
lus, qui hiſtoriam everſiônis ejus-
dem legit, ignorat. Romani étenim
Principes denuntiantur, cum dici-
tur: Quia vénient dies in te, & cir-
cumdabunt te inimici tui valloô.
Hoc quoque quod additur: Non re-
linquent in te lapidem ſuper lapi-
dem: étiam jam ipſa ejúsdem civi-
tatis transmigratio teſtatur, quia
dum nunc in eo loco conſtructa
eft; ubi extra portam fuúùerat Doô-
minus crucifixus, prior illa Jerùſa-
lem, ut dicitur, funditus eſt ever-
2.
Ui, ex qua culpa everſioônis ſuæ
Pna fuerit illata, ſubjüngitur:
Eô quòôd non cognôveris tempus
viſitationis tuæ. Creator quippe
höminum per incarnationis ſuæ
myſtérium hanc viſitare dignâtus
eſt: ſed ipſa timoris & amôoris
illius recordata non eſt. Unde etiã
per Prophétam in increpatione
cordis humäni aves cœli ad teſti-
moônium deducüntur, dum dicitur:
Milvus in cœlo cognôvit tempus
ſuum: turtur & hirundo & cicônia
cuſtodierunt tempus advéntus ſui:
pôpulus autem meus non cogno-
vit judicium Dômini.

Leyit étenim priùs Redémptor
ruinam pérfidæ civitatis, quam
ipſa ſibi civitas non cognoſcébat
eſſe ventúram. Cui à flente Domi-
no rectè dicitur: Quia ſi cognoviſ-
ſes & tu: ſubaudi, fleres: quæ mo-
4Jô, quia neſcis, quod imminet, ex.
ultas. Unde & subditur: Et qui-
dem in hac die tua, quæ ad pacem
tibi. Cum enim carnis ſe volup-
tatibus daret, & ventuùra mala non
proſpiceret, in die ſua; quæ ad pa-

cem eſſle ei péôterant, habébat.
e Deum lâudamus. II.

Cùm appropinquaret Dôminus Je-
ruſalem, videns civitàtem, flevit
ſuper illam, & dixit: Quia ſi cog-
noviſſes & tu, quia vênient dies
in te, & circúmdabunt te inimici
tui vallo, & circumdabunt te, &
coanguſtàbunt te undique; & ad
terram proſtérnent te, eò quòd
non cognoviſti tempus viſitationis
tuæ; alleluja.

Scriptum eſt enim, Quia domus
mea domus oratioônis eſt cunctis
Géntibus; vos autem feciſtis illam
ſpeluncam latrénum: & erat quo-
tidie docens in templo.
M I N I A X.

Eus, qui omnipoténtiam tuam
parcéndo maximè, & miſeran-
do maniféſtas: multiplica ſuper nos
miſericordiam tuamiut ad tua pro-
miſſa currentes, cœléſtium bono-
rum facias eſſe consortes. Per Düm.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.

N illo témpore: Dixit Jeſus ad
quosdam, qui in ſe confidébant
tamquam juſti, & aſpernabantur
ceteros, parabolam iſtam: Duo ho-
mines aſcendérunt in templum, ut
orarent, unus Phariſæus;, & alter
Publicanus. Er réliqdqun.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Iceret ſaltem Phariſæus: Non
ſum ſicut multi hoômines. Quid
eſt, céteri hömines, niſi omnes
præter ipſum? Ego, inquit, juſtus
ſum, céteri peecatôres. Non ſum
ſicut ceteri Rémineszinjuſti, rapto-
res, adulteri. Et ecce tibi ex vicino
publicano majoôris tumoôris occa-
ſio. Sicut, inquit; Publicanus iſte.
Ego zinquit, ſolus ſum: iſte de
céteris ed. Non ſum, inquit, talis,
qualis iſte, per juſtitias meas, qui-
bus iniquus non ſum.

Ejúno bis in sabbato, décimas:
do mnium, quæ poſsideo. Quid
rogaverit Deum, quære in, ver-
bis ejus ; nihil invénies.
oräare; nôöluit Deum rogare, ſed
e laudare. Parum eſt; non Deum
rogaâre, ſed ſe laudare: inſuper

roganti inſultare. Publicanus: au⸗
n

Aſcêndit

ten e long
tmmen iple:
Cis conlcien⸗
Dietes applie
ten de long
minns eum

dt.
LcLlſus e
milia re
Autlig erat 1
cosnolcit. B
longe cogno⸗
Adhuc audi
ni. arum e
ſtabet; nec
leyibat: ut
cicdat: keſſh
cebat: pren
Ibleyabat.
liebat pettt
exigebat
(Ondtenti
Dectus ſuun
Mopitlus en
er gui roga
Pnoſeit, gr
eDeumn la

uans 3 long
oeulos ad e
cutiebat pes
Mopitius

Deſcendlit
Mum fuan
E erültatin
lumiliar
t,e
d 0 M

Mnipo⸗
ui ah
merita zil
tlam :ut 4
u metlit⸗
lon prezum
eglo ſan
Aarcum
WE
N mare Gal
e Decapol
Ulek⸗
n Deug .
in ſanare

Uls gigi
Une Suos

unt e
. Il.

er Donin
Vitcten,

in ei
bunttein⸗
dabunt,
Uncin
dte 9 4

Musfüice

tem de longinquo ſtabat „ & Deo

tamen ipſe appropinquabat: cor-
dis conſciéntia eum removébat,
pietas applicabat. Publicanus au⸗
tem de longinquo ſtabat, ſed Dô-
minus eum de propinquo attendé-
bat. Tectio i⸗
Xcélſus enim Dôminus, & hu-
milia réſpicit, excélſos autem,
qualis erat ille Phariſæus, a longé
cognéôſcit. Exceélſa quidem Deus à
longè cognôſcit, ſed non ignoſcit.
Adhuc audi humilitatem Publica-
ni. Parum eſt, quia de longinquo
ſtabat; nec culos ſuos ad cœlum
levabat: ur aſpicerétur, non aſpi-
ciébat: reſpicere ſurſum non au-
débat; premébat conſcientia, ſpes
ſublevabat. Adhuc audi: Percu-
tiebat pectus ſuum. Pœnas à ſe ip-
ſo exigebat: proptéreà Déminus
confiténti parcébat. Fercutiebat
peétus ſuum, dicens: Dômine,
propitius eſto mihi peccatoôri. Ec-
ce, qui rogat. Quid miraris, ſi Deus
ignôſcit, quando ipiſe agnôſcit?
e Deum laungamus. II.

A4 Be

Stans à longe Publicànus, nolébat
oculos ad elum levare, ſed per-
cutiébat pectus ſuum, dicens: De-
us propitius eſto mihi peccatori.

Deſcéndit hic juſtificäatus in do-
mum ſuam ab illo: quia omnis, qui
ſe exaltat, humiliäbitur: & qui ſe
humiliat, exaltàbitur.
DOMINICAXI.

Mnipotens ſempitérne Deus,
qui abundäantia pietatis tuæ, &
meęrita spplicum excédis, & vota:
effünde ſuper nos miſericôrdiam
tuam; ut dimittas, quæ conſcién-
tia métuit, & adjicias, quod oraâtio
non præsûmit. Per Dôminum.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Marcum, .10 vVII. Cap. 7. d
K illo témpore: Exiens Jeſus de
finibus Tyri, venit per Sidonem
ad mare Galilææ inter médios fi-
nes Decapoleos. Et rféliqua.
Homilia S. Gregorii Pape.

Uid eſt, quòd Creâtor omnium
Deus, cm ſurdum & mu-
tum ſanaäre voluſſſet, in aures il-
lius digitos ſuos miſit, & éxpuens
linguam ejus tetigit? Quid per di-
gitos Redemptôris, niſi dona ſan-
&ti Spiritus deſignanturè Unde cum
Brevy. Rom.

LG. 1 Xer 561.
in àlio Ioco ejeciſſet dæmônium,
dixit: Si in digito Dei ejicio dæ-
moônia, profécto pérvenit in vos
regnum Dei. Qua de re per bvan-
geliſtam alium dixiſſe deſcribitur
di ego in ſpiritu Dei ejicio dæmo-
nes, igitur pervénit in vos regnum
Dei. Ex quo utrôque loco colli-
gitur, quia digitus Spiritus vocatur,
QOigitos ergo in auriculas mittere;
eſt per dona Spiritus ſancti menté
ſurdi ad obediendum apetire.

Uid eſt verè, quod expuens
Dlinguam ejus tétigit? Saliva no⸗
bis eſt ex ore Redemptoris accép=-
ta ſapiéntia in eloquio divino. Sa-
liva quippe ex capite défluit in
ore. Ea ergo ſapientia, quæ ipſe eſt.
dum lingua noſtra tängitur, mox
ad prædicatiônis verba formatur.
Qui ſuſpiciens in cœlum, ingémuit:
non quod ipſe neceſsarium gemi-
tum habéret, qui dabat, quod po-
ſtulabat: ſed nos ad eum gémere »„
qui cœlo præſidet, dé⁶cuit: ut &
aures noſtræ per donum Sspiritus
ſancti aperiri, & lingua per ſalivam
oris, id eſt, per ſeiéntiam divinæ
locutiònis, ſolvi débeat ad verba
prædicationis. Lectio ig,
Ui mox, éphphetha, id eſt, ad-
aperire , dicitur: & ſtatim
aperta ſunt aures ejus, & ſolutum
eſt vinculum linguæ Eejus. Qua in
re notàndum eſt, quia proprer clau-
ſas aures dictum eſt, adaperire.
Sed cui aures cordis ad obedien-
dum apertæ füerint, ex ſubſequen-
ti procul důbio étiam linguæ ejus
vinculum slvitur: ut bona, quæ
ipſe fecerit, eétiam faciénda aliis 10-
quatur. Ubi benè àâdditur: Et loque-
batur rectè., Ille enim recte léqui-
tur, qui priüs obediéndo fecerit 5
dquæ loquendo admonet eſſe fa⸗-
ciéenda. e Deum. II.
Gum transiſſet Dñs ſines Tyri, ſur-
dos fecit audire, & mutos loqui.

Benè mnia fecit, 8e ſurdos fecit
audire, & mutos loqui.
„ ½* 1N ICA XII.

NMnipotens, & miséricors De-
☛W us, de cujus múnere venit; ut
tibi à fidélibus tuis dignè & lau-
dabiliter ſerviatur: tribue, quæſu-

mus, nobis, ut ad promiſſiones tuas
ſine offenſione curramus. FerDüäme

N n E⸗

562
ectio ſancti Evangélii ſecúndüm

Lucam.
IS ilio témpore: Dixit Jéſus dif-
cipulis ſuis: Beati culi, qui vi-
dent, quæ vos vidétis. Dico enim
vobis, quod multi Prophétæ, & Re-
ges voluérunt vidére, quæ vVos vi-
détis, & non vidérunt. Et réliqua.
Homilia venerabilis Bedæ Presb.

On cuſi Scribarum & Phari-
ſæéôrum, qui corpus tantm
Bomini videre“ ſed illi beati cu-
li, qui ejus poſſunt cognoôſcere ſa-
cramenta, de quibus dicitur: Et re-
veläſti ea parvulis. Beati 6culi
barvulôrum, quibus & ſe, & Patrem
Pilius revelare dignatur. Abraham
exultavit, ut vidéret diem Chriſti:
& vidit, & gaviſus eſt. Iſaias quo-
que & Michæas „ & multi alii Pro-
phétæ vidérunt gloriam Doôömini:
qui & proptéreà Vidéntes ſunt ap-
pellâti: ſed hi omnes à longè aſpi-
ciéntes, & ſalutantes, per ſpéculum
& in ænigmate vidérunt.

Pôſtoli autem inpfæſentiärum
habentes Dominum, conveſ-
centésque ei, & uæcuúmque voluiſ-
ſent interrogando diſcéntes, ne-
quaquam per Angelos „ aut varias
viſiénum ſpécies opus habébant
doceri. Jug werd Lucas multos
Prophétas & Reges dicit, Matthæus
apértiùs Prophétas & juſtos appel-
lat. Ipſi ſunt enim Reges magni:
quia tentatiénum ſuàrum moôtibus
non conſentiéndo ſuccùmbere, ſed
regéndo præéfle novérunt.

† ecce quidam Legisperitus
ſurréxit, tentans eum, & di-
cens: Magiſter, quid faciéndo, vi-
tam ætérnam poſſidébo? Legispe-
ritus, qui de vita æterna Dominum
tentans intérrogat, occaſiônem, ut
reor, tentändi de ipſis Dômini ſer-
moônibus ſumpfit, ubi ait: Gaudéte
autem, quòôd nômina veſtra ſcripta
ſunt in cœlis. Sed ipſa ſua tenta-
tiône declârat, quàm vera ſit, illa
Dômini Fonfeſſio, qua Patri 16 qui-
tur: Quòd abſcondiſti hæc à ſanien-
tibus & prudéntibus „ & reveläſti
ea parvulis. e Deum. II.

Magiſter, al kacitnd „ vitam
ætérnam pofſidébo? at ille dixit

ad eum: In lege quid ſcriprum
eſt? quémodo legis? Diliges Doô-

minum Deum tuum ex toto cor-
de tuo;, allelùja.

Homo Aafdamn delcendebat ab Je-
rũſalem in Jéricho, & incidit in la-

eum, & plagis impoôſitis abiérunt,
ſemivivo relicto.
DOMINICA XIII.

Mnipotens, ſempiternée Deus,
S da nobis fidei, ſpei, & chari-
täfis augméntum: & ut mereâmur
aſſequi, quod promitis, fac nos
amare, quod præcipis. Per Däm.
éctio ſancti Evangelii ſecúndùm
Lucam. 1 8 12. &
N illo tempore: Dum iret Jelus
lin Jerúſalem, transibat per me-
diam Samariam „& Galilæam. Et
cùm ingrederétur quoddam caſtel-
lum, occurrérunt ei decein Virt
leprôſi. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

E decêm lebfôſis, quos Doô-
minus ita mundavit, cùm ait:
fte, oſténdite vos ſacendôtibus»
quæri poteſt, cur eos ad ſacerdotes
miſerit, ut cùm irent, mundaréntur-
Nullum enim eôrum, quibus hæc
corporalia beneficia præſtitit, in-
venitur misiſſe ad ſacerdotes; niſi
leprôſos. Nam & illum à lepra
mundaverat, cui dixit: Vade, oſten-
de te ſacerdétibus, & offer pro te
ſacriſicium, quod præcèpit Moôyſes;
in teſtimonium illis. Quæréndum
igitur eſt, quid ipſa lepra ſigniſicet:
non enim ſanaâti, ſed mundati di-
cùntur, qui ea caruérunt.- Coloris
quippe vitium eſt, non valetudi-
nis, aut int egritatis sénſuum, atque
membroôrum. gio, viii.
Eprôſi ergo non A5Surdé intel⸗
ligi poſſunt, qui ſciéntiam Ve-
r& fidei non habéntes, Varias do-

Grinas profiténtur erroôris. Non

enim abicondunt imperitiam du-
am, ſed pro ſumma peritia prôfe-
runt in lucem, & jactantia ſermo-
nis oſténtant. Nulla porro falla
doctrina eſt, quæ non Align vera
intermiſceat. Vera ergo alſis in-
ordinatè permixta, in una diſputa-
tiône, vel narratione héôminis, tam-
quam in unius corporis colore ap-
paréntia, ſignificant lepram, tam-
quam veris falisque colorum fu-

cis humana corpora variantemn, at-
que maculantem.

trônes: qui éetiam deſpoliavérunt

lauter
defe,
Ais remot
kuum inter
Keterunt
Vocemdic⸗
milerére n
ceptorem
nelcio, ut
interpellar
Dorali;) l.
Pkam fallan
onus pre
e Deum!

Oüm transt
Kellum,
Ii leproſi:
lerayerunt
Dræcéptor

Unus aute
mundatus
magna voc⸗
Aleluja.
50 M

UKodi
Lecleſi
Derpetua:
utpiname
UIIIsS & ab
ſlutiria di
eio ſan
Matthen
Nlo te⸗
clpulis ſ
us domin
omilia

Emo
ſerlti

tonem ret

leguent ere

enim Unn
uun an

4

T autem tam vitàndi ſunt Ec-
Ucleéſiæ, ut ſi fieri poteſt, lon-
giùs remôti, magno clamore Chri-
ſtum interpéllent: ſicut iſti decem
ſtetérunt à longe, & levavérunt
vocem, dicéntes: Jeſu præcéptor,
miſerére noſtri. Nam & quòd præ-
ceptorem vocant, (quo nomine
néſcio, utrum quisquam Dôminum
interpellaverit pro medicina cor-
porali;) ſatis puto ſignificare, le-
ram falſam eſſe doctrinam, quam
onus præcéèptor abſtérgit.
e Deum laudamus. II.

QCm transiret Jeſus quoddam ca-
ſtéllum, occurrérunt ei decem vi-
ri leproſi: qui ſtetérunt à longè, &
levavérunt vocem, dicéntes: Jeſu
præcéptor, miſerére noſtri.

Unus autem ex illis, ut vidit, quòd
mundatus eſt, regrêſſus eſt cum
magna voce, magnificans Deum,
alleluja.
DOMINICA XIV.

Uſtödi Dömine, quæſumus,
Eccléſiam tuam propitiatiône
perpétua: & quia ſine te lâàbitur
humana mortalitas: tuis ſemper au-
xiliis & abſtrahatur a noxiis, & ad
ſalutaria dirigatur. Per Döôminum.
eEctio ſancti Evangélii ſecundàùm
Matthæum.
IS illo téempore: Dixit Jeſus dilſ-
cipulis ſuis: Nemo poteſt duo-
bus déminis ſervire. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Emo poteſt duòbus déminis
Aſervſre, Ad hanc ipſam inten-
tionem referendum eſt, quod con-
ſequenter expônit, dicens:
enim unum ôdio habébit, & alte-
rum diliget, aut alterum patiétur,
& alterum contémnet. OQuæ verba
diligenter conſideraànda ſunt: nam
qui ſint duo démini, deinceps
oſtendit, cùm dicit: Non potéſtis
Deo ſervire, & mammonæ. Mam-
méôna apud Hebræos, divitiæ ap-
Pellari dicuntur. Côngruit & Pù-
nicum nomen: nam lucrum Punicè
mammon dicitur.
Ed qui ſervit mammoônæ, illi
ütique ſervit, qui rebus iſtis
terrénis meéritò ſuæ perverſitatis
præpôſitus, magiſtratuùs hujus ſæ-
culi à Dômino dicitur. Aut enim

Aut.

563
unum ò dio habébit homo, & alte-
rum diliget, id eſt, Deum: aur
alterum Patiétur, & aàlterum con-
temnet. Patietur enim durum &
pernicioſum dominum, quisquis
ſervit mammonæ: ſua enim cupidi-
tate implicatus, subditur diabolo,
& non eum diligit. Quis enim eſt,
qui diligat diabolum?; ſed tamen
patitur. .
Deôo, inquit, dico vobis, non ha⸗=
bere ſolicitũdinem animæ ve-
ſtræ, quid edatis, neque corpori ve-
ſtro, quid induatis: ne fortè, quam-
vis jam ſuperflua non quærantur »
Propter ipſa neceſsaâria cor dupli-
Geétur, & ad ipſa conquirénda, no-
ſtra detorqueâtur intentio „ cùm
aliquid quaſi miſericorditer opera-
mur: id eſt, ut cum consuùúlere
alicui vidéri voôlumus „ noſtrum
emoluméntum ibi pôtiùs „ quam
illias utilitätem attendamus : &
ideò nobis non videamur pPeccare,
quia non ſupeérflua, ſed necelsaria
ſunt » quæ cônſequi volumus.
*$ Deum laudamus. II.

Nollte ſoliciti eſſe, dicéntes: Quid
manducaàbimus, aut quid bibémus?
ſcit enim Pater veſter, quid vobis
neceſſe ſit, alleluja.

Quærite primàm régnum Dei, &
juſtitiam ejus, & hæc omnia ad-
jiciéntur vobis, alleluja.

DOMINICAXAXV.
Ccléſiam tuam, Dômine, mi=
„ſeratio continuata mundet, &
muniat: & quia ſine te non poteſt
ſalva consiſtere, tuo ſemper mu-
nere guhbernétur. Per Dôminum.
ectio ſancti Evangélii ſecùndum
Lucam. T ii. Lap. 7. b
IN illo tempore: Ibat Jeſus in ci-
WVitatem, quæ vocatur Naim: &
ibant cum eo diſcipuli ejus, S
turba copiôſa. Et réliqua-
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

E juvene illo reſuicitato ga-=
2 viſa eſt mater vidua: de ho-⸗
minibus in ſpiritu quotidie ſuſci-
tatis gaudet mater Eccléſia. IIIe
quidem moôrtuus efat corporé, illi
autem mente. IIIius mors visibi-
lis viſibiliter plangebatur: illorum
mors invisibilis nec quærebatur „
nec videbarur. Quæsivit ille, qui

noôverat môrxtuos., Ille ſolus nove-
N n 2 tat

564
rat mortuos, qui pôterat facere
vivos. Niſi enim ad môrtuos ſus-
citandos veniſſet, Apôſtolus non
diceret: Surge, qui dormis, & exùrge
à mortuis, & illuminabit te Chri-
ſtus. . .D
4Res autem moôrtuos inveni-
mus à Dñno reſuſcitâtos viſibi-
liter, millia inviſibiliter. Quot au-
tem mortuos viſibiliter ſuſcitave-
rit, quis novit? Non enim omnia;
quæ fecit, ſeripta ſunt. Joannes hoc
dixit: Multa alia fecit Jelus, quæ ſi
ſcripta eſſent, arbitror totum mun-
dum non poſſe libros capere. Mul-
ti ergo ſunt alii ſine důúbio ſuſcita-
ti, ſed non tres fruſtrà commemo-
râti. Dôminus enim noſter Jeſus
Chriſtus ea, quæ faciébat corpora-
liter, étiam ſpiritaliter volébat in-
télligi. Neque enim tantùm mira-
cula propter miracula faciébat: ſed
ut illa, quæ faciébat, mira eſſent vi-
Kantibuͦs „vera eſſent intelligénti-
us.
Uemàâdmodum, qui videtlit-
teras in codice ptimèe ſcrip-
t0, & non novit légere, laudat qui-
dem antiquârii manum, admirans
àpicum pulchritudinem: ſed quid
ſibi velint, quid indicent illi api-
ces, neſcit; & eſt culis laudator,
mente non côgnitor. Alius autem
& laudat artificium, & capit in-
telléctum: ille ùtique, qui non ſo-
lùm vidére, quod commuüne eſt
omnibus;, poteſt, ſed étiam légere:
quod, qui non didicit, non poteſt.
Ita, qui vidérunt Chriſti mixacula,
& non intellexérunt, quid ſibi vel-
lent, & quid intelligentibus quo-
dammodo innuérent, mirati ſunt
tantüùm, quia facta ſunt: alii veròô
& facta mirati, & intellééta aſſecu
ti. Tales nos in ſchola Chriſti eſſe
debémus. e Deum. II.

Ibat Jeſus in civitatem, quæ vocaà-
tur Naim: & ecce defunctus effere-
batur filius iniçus matris ſuæ.

Prophéta magnus ſurréxit in no-
bis, & quia Deus viſitavit plebem
ſuam.
DOMINICA XVI.

+ Va nos, quæſumus Déômine,
1 gratia ſemper & prævéniat, &
ſequatur, ac bonis opéribus jugiter
præſtet eſſe intéentos. Per Doômi-
num noſtrum.

éctio ſancti Evangélii ſecũndùm
Lucam. i. Gap. 14
Nillo témpore: Cùm intraret Je-
ſus in domum cujúsdam princi-
pis Phariſæôrum sabbato man-
ducaàre panem, & ipſi obſervaàbant
eum. Et ecce homo quidam hydro-
picus erat ante illum. Et réliqua.
Homilia S. Ambroéſii Epiſc.

Uratur hydrôpicus, in quo

fluxus carnis exuberans, ani-
mæ gravabat officia, ſpiritus extin-
gkaébat ardorem. Deinde docétur
humilitas, dum in illo conviyio
nuptiali appeténtia loci ſuperioris
arcétur: clementer tamen, ut per-
ſuaſio humanitatis aſperitàatem co-
ercitionis excluúderet, raàtio profi-
ceret ad perſuaſionis effectum, &
corréctio emendaret afféectů. Huic
quaſi proximo limine humänitas
copulàtur: quæ ita Dominicæ ſen-
téntiæ definitiône diſtinguitur, ſi
in pauperes & débiles conteratur5
nam hoſpitälem eſſe remuneratù-
ris, afféétus avaritiæ eſt.

Oſtreémò jam quaſi eméritæ mi-
litiæ viro contemnendarũ ſti-
péndium præſcribitur facultatum:
quod neque ille, qui ſtuùdiis inten-
tus inferioribus poſſeſſiones ſibi
terrénas coémit, regnum cœli poſ-
ſit adipiſci, cùm Dôminus dicat:
vende omnia tua, & séquere me:
nec ille, qui emit boves: cùm Eli-
séus occiderit, & pépulo diviferit
quos habébat: & ille, qui duxit uxo-
rem, côgitet, quæ mundi ſunt, non
quæ Dei. Non quoô conjügium re-
prehendatur, ſed quia ad majorem
honorem voceétur intégritas: quo-
niam mulier innupta, & vidua co-
gitat, quæ ſunt Dôminizut ſit ſancta
côrpore & ſpiritu. Lectio is
Ed ut in gratiam, ut ſuprà cum
viduis, ita nunc étiam cum con-
ſugibus revertamur: non refüsi-
mus opinionem, quam ſequuntur
plerique, ut tria génera héôminum
à consortio magnæ illius coœnæ
æſtimémus exclùdi: Gentilium,
Judæéôrum, Hæreticoôrum. Et ideò
Apôſtolus avaritiam dicit eſſe fu-
giéndam, ne impediti moré Gen-
tili, iniquitate, malitia, im oudi-
citia, avaritia, ad regnum Chri⸗

pervenire nequeàamus. Omnis enim

immundus, aut avarus , quod eé
idolòôrum sérvitus; non habet hare-

Cititen in
ebeum!

Clhnimmͤr
ſun prir
to manct
no gidann
illum: iple
Murit eum,

Cüm vocitn
cünndeinne
tidi,gu tei
de laperiüs
ram ünul
90 Ml

Jeſum Ph
eum unus
tentans eun
mandatum
Teligua.
Homilia

Addue⸗
kultlus
lielcere
luetunt,
tentem pr.
ſe ſenen
1obint10
tum in de
lud dr,
tuum:
Tum ad'
dum al
Deunm ſe
telkogant
altnchti
lle, qui
lal
Dillges, i
tuum: d
mandutan
dimile
thum ſie

mimmin)
Gsan Nn

nillo com

loilvent

ditätem in regno Chriſti & Dei.
e Deum laudamus. II.

Cùm intrarer Jeſus in domum cu-
Usdam principis Phariſæorumsab-
ato manducaâre panem: ecce ho-
mo quidam hydrôpicus erat ante
illum: ipſe verò ahprehenſum ſa⸗
navit eum, ac dimiſit. .
Cùm vocatus feris ad nuptias, re-
cuúmbe in noviſſimo loco; ut dicat
tibi, qui te invitavit: Amice; aſcên-
de ſupériùs: & erit tibi gloria co-
ram ſimul diſcumbéntibus, allel.
DOMINICA XVII.

A, quæſumus Dömine, péôpu-
1o tuo diabôlica vitare conta-
gia: & te ſolum Deum pura men-
te ſectäri. Per Dôminum.
éio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
N illo téempore:
Tefum Pharilæi „ & interrogavit
eum unus ex eis Legis doctor ,
tentans eum: Magiſter, quod eſt
mandatum magnum in lege? Et
réliqua. . ,B .
Homilia S. Joannis Chrysoſtomi.

Acceſsérunt ad

Adducæis confuſis, Phariſæi
rurſus aggrediüntur: cumque
quiéſcere oportéret, decertare vo-
luérunt, & Legis peritiam profi-
téntem præmittunt, non diſcere,
ſed tentare cupiéntes: ac ita inter-
rogant! Quodnam primum manda-
tum in Lege ſit. Nam cùm primum
illud ſit, Diliges DOminum Deum
tuum: putantes cauſas ſibi allatu-
rum ad mandatum hoc corrigén-
dum aliquid addéndo, quoôniam
Deum ſe faciébat, hoc modo in-
térrogant: Quid igitur Chriſtus? ut
oſténdat idcircò ad hæc eos deve-
niſſe, quia nulla in eis eſſet chari-
tas, ſed invidiæ livore tabéſcerent:
Diliges, inquit, Döminum Deum
tuum;: hoc primum & magnum
mandatum eſt. Secündum autem
simile huic; Diliges proximum
tuum ſicut teipſum. ectio
Uamoôbrem simile eſt huic?
quôniam hoc illud induúcit, &
ab illo rurſus munitur. Quicùm-

que enim malè agit, odio habet
lucem, & non venit ad lucem. Et
rurſus: Dixit insipiens in orce
ſuo: Non eſt Deus. Deinde séqui-
tur: corrupti ſunt, & abominabiles

1 56
fa&ti ſunt in ſtùdiis ſuis. Et iteitin:
Radix omnium malôrum avaritia
eſt: quam quidam appeténtes, er-
ravérunt à fide. Et, Qui diligit me,
mandata mea ſervâbit: quorum
caput & radix eſt: Diliges Doômi-
num Deum tuum, & pröximum
tuum ſicut teipſum.
☛ ergo diligere Deum, diligere
Oprözximum eſt: (nam ſi diligis
me, Petre, inquit, paſce oves
meas) ſi étiam diléétio proximi
facit, ut mandata cuſtôdias: mé-
ritò ait, in his totam Legem & Pro-
phétas pendére. Et quemäadmodum
in ſuperioribus, cùm de reſurrectio-
ne interrogarétur, plus docuit »
quàm tentàântes petébant, ſic in hoe
loco de primo interrogatus man-
dato, ſecundum etiam non valde
quâàm primum infériùs, ſpontè at-
tulit: ſecundum enim eſt primo si-
mile. Ita occülte inſinuavit, dio
illos ad quæréndum incitäri. Cha-
ritas enim, inquit, non æmulatur.
e Deum laudamus. II.

Magiſter, quod eſt mandàtum ma-
gnum in LegelAit illi Jeſus: Dili-
ges Dominum Deum tuum ex toto
corde tuo, allelûja.

Quid vobis vidétur de Chriſto.
Gujus filius eſt: Dicunt ei omnes:
David. Dicit eis Jelus: Quomodo
David in ſpiritu vocat eum Doômi-
num, dicens: Dixit Dôminus Do-
mino meo, Sede à dextris meis è
DOMINICA XVIII.

Irigat corda noſtra, quæſumus
Domine;, tuæ miſeratioônis o-
peratio: quia tibi ſine te placére
non pôſſumus. Per Döôminum.
Léctio ſancti Evangelii ſecundum
[N illo tempore: Aſcendens Je-
ſus in naviculam, transfretavit, 8&
venit in civitatem ſuam. Et réliq.
Homilia S. Petri Chryséôlogi.

Hriſtum in humäanis actibus
divina geſsiſſe myſtéria; & in
rebus viſibilibus inviſibilia exer-
cuiſſe negôtia, léctio hodiérna
monſtravit. Aſcéndit, inquit, in
naviculam, & transfretavit, & ve-
nit in civitatem ſuam. Nonne ip-
ſe eſt, qui fugatis fluctibus maris
profunda nudavit, ut Iſraeliticus
poôpulus inter ſtupentes undas »
Nn3 ſic

366
ſicco veſtigio velut montium côòn-
cava pertransiret? Nonne hic eſt,
qui Petri pédibus marinos vortic es
inclinavit, ut iter liquidum hu-
manis gréſſibus solidum præbéret
obséquium?

T quid eſt, quòèd ipſe ſibi ſic
Smaris dénegat ſervitàtem , ut
breviſſimi lacus tranſitũ ſub mer-
céde nautica transfretàret? Aſcen-
dit, inquit, in naviculam, & trans-
fretavit. Et quid mirum, fratres?
Chriſtus venit ſuſcipere infirmita-
tes noſtras, & ſuas nobis conferre
virtutes: humana quærere, præſtäre
divina: accipere injurias, réddere
dignitates: ferre tædia, reférre
ſanitates: quia médicus, qui
non fert infirmitates; curare neſ-
cit: & qui non fúerit cum infir-
mo infirmatus, infirmo non po-
teſt conférre ſanitatem.

Hriſtus ergo, ſi in ſuis man-
siſſet, virttibus, commuüne
cum hominibus nil habéret: & ni-

ſi impléſſet carnis ordinem, carnis

in illo eſſet otioòſa ſuſceptio. Aſ-
cendit, inquit, in naviculam, &
transfretàâvit, & venit in civita-
tem fuam. Creator rerum, orbis
Dôminus, poſteaquam ſe propter
nos noſtra anguſtiavit in carne,
copit habére humanam päâtriam,
cœpit civitatis Judaicæ eſſe civis
paréntes habere cœpit, parén-
tum oemnium ipfe parens: ur
invitaret amor, attraheret chari-
tas, vinciret afféctio, ſuadéret hu-
mänitas, quos fugarat dominatio,
metus diſperſerat, fécerat vis po
reſtatis extôrres.
e Deum laudamus. II.

Dixit Déminus paralytico : Confi-
2* fili; remittuntur tibi peccata
ua.

Tulit ergo paralyticus lectum ſu-
um;, in quo jacébat, magnificans
Deum: & omnis plebs, ut vidit,
dedit laudem Deo.
DOMINICA XIIX.

Mnipotens, & miséricors De-
Jus, univérſa nobis adversan-
tia propitiatus exclude: ut mente
& côrpore pariter expediti, quæ
tua ſunt, liberis mentibus exe-
gquâmur. Per Dominum.

ectio ſancti Evangelii ſecundùm
Matthæum.

Ie illo témpore: Loquebatur
Jeſus Principibus ſacerdotum, &
Phariſæis in parabolis, dicens:
Simile faéctum eſt regnum cœlô-
rum höminikegi, qui fecit núptias
filio ſao. Et réliqua.
Homilia S. Gregôrii Papæ.

KX.p jam me dixiſſe mémini,
quod plerümque in ſancto E-
vangélio regnum cœlöôrum præ-
ſens Eceléſia nominatur: congre-
gatio quippe juſtorum regnum cœ-
lôrum dicitur. Quia enim per Pro-
Pphétam Dôminus dicit: Cœlum
mihi ſedes eſt: & Salomon ait:
Anima juſti ſedes ſapiéntiæ: Pau-
lus étiam dicit Chriſtum Dei vir-
ttem, & Dei fapiéntiam: aliquan-
do colligere debemus, uia ſi heus
ſapiéêntia, anima autem juſti ſedes
lapienti?, dum coœlum dicitur
ſedes Dei, cœlum ergo eſt amma
juſti. Hinc per PIalmiſtam de ſan-
ctis prædicatoribus dicitur: Coxli
enarrant glôriam Dei.

Egnum ergo cœloôrum eſt Ec-
cléſia juſtorum: quia dum eo-
rum corda in terra nil ambiunt,
per hoc, quod ad ſupeérna ſuſpi-
rant »jam in eis Doôminus quaſi in
coœléſtibus regnat. Dicatur ergo.!:
Simile eſt regnum cœlôrum hômi-
ni Regi, qui fecit nuptias filio ſuo.
Jam intelli git charitas veſtra, quis
eſt iſte Rex Regis filii pater ? ille
nimirum, cui Pfalmiſta ait: Deus
judicium tuum Regi da, & juſti-
tiam tuam filio Regis. Qui fecit
nůptias filio ſuo. Tunc enim Deus
Pater Deo Filio ſuo nuprtias fecit,
quando hunc in utero Virginis hu-
manæ natùræ conjunxit, quando
Deum ante ſæcula fieri voôluit ho-
minem in fine ſæçulorum.

„ Ed quia ex duâbus persônis fie-
ri ſolet iſta nuptialis conjun-
Kio, abſit hoc ab intelléctibus no-
ſtris, ut persönam Dei & hôminis
Redemptôris noſtri Jein Chriſti,
ex duabus personis credamus uni-
tam. Ex duabus quippe atque in
duabus hunc natuüris exiſtere dici-
mus: ſed ex duabus persônis com-
péſitum credi, ut nefas vitâmus.

Apéêrtiùs ergo atque ſecurius dici

io nuptia⸗
nationis n
ſian ſocian
nitrieis Vin
lamus fuit.
cit: In ſol
ſuum, &
Nocegens
e Deum

lurt⸗ gn

Dicite inn
meum zun
aAlleſ ii,

Inträrit an
dileumben⸗
nemnon v
atilli:
intlaſti, n
tiälem?
D,0 M

Argire
Celibun
Catus & pa
us munde
11dl mente
eio ſan

N illo t⸗
Negulus
tur Caph
Homili

Edio
Amodo
Doſitione
Kaciti pr⸗
Uando pe
n ea àli⸗
tem noh
tione vi⸗
15, gui a.
Venerat,
Modigia
i enim
Mrocul duh
30 60 ua
non creden
elgo dlcit
Algiz Vider
e ctecli⸗

Lonler
ſaencog
olis, dn
lenlnch

1

li

en
hritun

Donum
1. M

oteſt, quia in hoc Pater Regi fi-

io nuptias fecit, quo ei per incar-
natiéônis myſterium ſanétam Ecclé-
ſiam ſociavit. Uterus autem ge-
nitrieis Virginis, hujus ſponſi tha-
lamus fuit. Unde & Pſalmiſta di-
cit: In ſole péôſuit tabernaculum
ſuum, & ipſe tamquam ſponſus
Yrocédens de thalamo ſuo.
e Deum laudaâmus. II.

Dicite invitätis: Ecce prändium
meum paravi, venite ad nũúptias;,
allelũja.

Inträvit autem Rex⸗ ut vidéret
diſcumbéntes: & vidit ibi hoômi-
nem non veſtitum veſte nuptiali,
& ait illi: Amice, quòmodo huc
intraſti, non habens veſtem nup-
tialem?
D OMINICA X X.

Argire, quæſumus Démine, fi-
delibus tuis indulgéntiam pla-
càâtus & pacem: ut pariter ab omni-
bus mundéntur offenſis, & ſecùra
tibi mente desérviant. Per, Däm.
Lectio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem.
N illo tempore : Erat quidam
Régulus, cujus filius infirmaba-
tur Caphärnaum. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

Ectio ſancti Evangélii, quam
modo, fratres, audifſtis, ex-
poſitione non indiget: ſed ne hanc
taciti præteriiſſe videamur, exhor-
tando poôtius »„ quam exponendo
in ea aliquid loquamur. Hoc au-
tem nobis ſolummodo de expofi-
tiône video eſfſe requiréêndum, cur
is, qui ad ſalùtem filio peténdam
vénerat, audivit: Niſi ſigna &
prodigi a vidéritis, non créditis.
Qui enim ſalutem filio quærébat,
procul dubio credébat; neque enim
ab eo quæreret ſalutem, quem
non créderet Salvatérem. Quare
ergo dicitur: Niſi ſigna & pro-
digia vidéritis, non créditis: qui
antè crédidit , quàm ſigna vidéret?

OEd mementéôte, quid peétiit, &
apértè cognoſcetis,„ quia in fi-
de dubitavit. Popoſcit namque
ut deſcénderet, & ianaret filium
ejus. Corporalem ergo præsén-
tiam Doômini quærébat, qui per

92 567
ſpiritum nusquam déerat. Minus
itaque in illum crédidit, quem
non putavit poſſe ſalutem dare;
niſi præſens eſſet & corpore. Si
enim perféctèe credidiſſet, procul-
dubio ſciret, quia non eſſet locus»
ubi non eſſet Deus.

X magna ergo parte diffiſus eſt,
qui virtütem non dedit maje-
ſtati, ſed præséntiæ corporali.
Salútem itaque filio pétiit, & tas
men in fide dubitavit: quia eum »„
ad quem vénerat, & poténtem
ad curandum crédidit, & tamen
moriénti filio eſſe abséntem puta-
vit. Sed Dôminus;, qui rogatur;»
ut vadat: quia non deſit, ubi in-
vitatur, indicat: ſolo juſſu ſalu-
tem réddidit, qui voluntate om-
nia creavit.
Te Deum laudamus. II.

Erat quidam Régulus, cuſus filius
infirmabatur Capharnaum: hic cùm
audiſſet, quod Jeſus veniret in
Galilæam, rogabat eum, ut ſana-
ret filium ejus-.

Cognévit autem pater, quia illa
hora erat, in qua dixit Jeius: Fi-
lius tuus vivit: & crédidit ipſe;,
& domus ejus tota.
DOMINIC A XX I.

Amiliam tuam, quæſumus Dô-
mine, continua pietate cuſtô-
di: ut à cunctis adverſitatibus te
protegénte ſit, libera, & in bonis
a dibus tuo nômini ſit devôta. Per
Doôminum.
Ectio ſancti Mangeélii ſecundùm
Matthæum.

N illo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis fuis parabolam hanc :
Aſſimilatum eſt regnum colôrum
hémini Regi, qui vôluit rationem
pönere cum ſervis ſuis. Et réli-

qua. „
Homilia S. Hierônymi Presbyt⸗

Amiliare eſt Syris, & maàximê
Palæſtinis, ad omnem ſermo-
nem ſuum parabolas jungere: ut
quod per fimplex præcéptum te-
néri ab auditoribus non poteſt
per ſimilitdinem, exemplaque
teneâtur. Præcépit itaque Do-
minus Petro ſub comparationeRe-
gis & démini,; & ſervi; qui dé⸗
NnR„ bi⸗

568
bitor decem millium talentôrum
à Dômino rogans véniam impetra-
verat, ut ipſe quoque dimittat con-
sérvis ſuis minoôra peccantibus. Si
enim ille Rex & dôminus ſervo
debitôri decem millia talentôrum
tam facilè dimiſit: quantò magis
ſervi conservis ſuis debent minôra
dimittere?
] Uod ut manifeſtius fiat, dicà-
mus ſub exémplo: Si quis
noſtrùm commiſerit adultérium,
homicidium, facrilégium: majôra
crimina decem millium talentoô-
rum rogantibus dimitrantur, ſi &
ipſi dimittant minôra peccantibus
Sin autem ob factam contuméliam
ſimus implacaàbiles, & propter
amarum verbum, peérpetes habea-
mus diſcôrdias: nonne nobis vi-
demur rectè redigéndi in carcerem,
& fub exémplo ôperis noſtri hoc
agere,ut majorum nobis delicto-
rum vénia non relaxeétur?

& Ic & Pater meus cœléſtis fàciet
¹*vobis, ſi non remiséritis unus-
uisque fratri ſuo de côrdibus ve-
Kris. Formidolôſa ſenténtia, ſi
juxta noſtram mentem ſenténtia
Dei fléctitur, atque mutaâtur; ſi
parva fratribus non dimittimus ,
magna nobis à Deo non dimitteén-
tur. Et quia poteſt unusquisque
dicere: Nihil habeo contra eum,
ipſe novit, habet Deum júdicem:
non mihi curæ eſt, quid velit agere,
ego ignovi ei: confirmat ſenten-
tiam ſuam, & omnem ſimulatiô-
nem fictæ pacis evertit, dicens:
Si non remiséritis Gusanisdue fra-
tri ſuo de côrdibus veſtris.
Pe Deum laudamus. II.

Dixit autem dominus ſervo ; Red-
de, quod debes. Prôcidens au-
tem fervus ille, rogabat eum, di-
cens Patiéntiam habe in me, &
omnia reddam tibi.
Serve nequam, omne débitum di-
miſi tibi, quéôniam rogâſti me:
nonne ergo opoôrtuit & te miteré-
ti consérvi tui, ſicut & ego tui mi-
Sértus ſum:? alleluja.
DOMINICA XXII.
Eus refgium noſtrum, & vir-
2 tus adéſto piis Eccléitæ tuæ
precibus, aucter ipie pietatis, &

præſta: ut quod fidéliter péti-
mus , efficaciter conſequamur. Per
Dominum. .
ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

Nillo témpore: Abeuntes Phari-
ſæi, consilium inierunt, ut cape-
rent Jeſum in ſermone. Et reliq-
Homilia ſancti Hilarii Epiſcopi.

Requenter Phariſæi commovén-
tur, & occaſionem inſimulandi
eum habere ex præteéritis non polſ-
ſunt. Cädere enim vitium in ge-
ſta ejus, & dicta non pôterat, ſed
de malitiæ afféctu, in omnem ſe in-
quiſitionem reperidndæ accuſatio-
nis extéendunt. Namque à ſaculi
vitiis, atque ſuperſtitionibus hu-
manaârum religionum univérſos ad
ſpem regni cœleéſtis vocabat. Igi-
tur an violaret ſæculi poteſtatem,
de pyopôſitæ interrogatiônis con-
ditiòne perténtant; an vidélicet
reddi tributum Cæſari oporteéret.
Ui intérna cognitiônum ſe-
eréta cognéôſcens (Deus enim
nihil eorum, quæ intra höminem
ſunt abſcòônſa, non ſpeculatur)affer-
ri ſibi denarium juſſit, & H „
cujus & inſcriptio eſſet & forma.
Phariſæi reſpondérunt; Cæſaris eam
eſſe. Quibus ait:; Cæſari redhi-
bénda, eſſe, quæ Cæſaris ſunt: Deo
autem reddénda eſſe, quæ Dei ſunt.
O plenam miraculi reſponſionem,
& perféctam dicti cœléſtis abſolu⸗
tionem! Ita omnia inter contemp-
tum ſæculi, & contuméliam lædeén-
di Cæſaris temperâvit, ut curis
mnibus & officiis humanis deyo-
tas Deo mentes absoôlveret; cùm
Cæſari, quæ ejus eſſent, reddenda
decernit.
LeeIX⸗
& I enim nihil eius penes nos
reséderit, conditione reddén-
di ei, quæ ſua ſunt, non tenébimur.
Porroô autem ſi rebus illius incu-
bamus, ſi jure poteſtàtis ejus
utimur, & nos tamquam mercena-
rios aliéni patrimonii procuratio-
ni ſubjicimus : extra querélam
injuriæ eſt, Cæſari redhibéri, quod
Qæſaris eſt: Deo autem, quæ ejus
ſunt prôpria, réddere nos opor-
tére, Corpus ,„ animam, volunta-
tem. Ab eo enim hæc profecta,
atque aucéta retinémus: roinde

condtenum
Jeddant, el
Originem,
e Deum

Magiſter .1
& pim De
Aeluͤfa.

Reddlte er
Ctlani: &
Aleluß,

d01

Bsolr
. tuoru
llt à pecca.
nofkra ffag
benignitat
MInum not
eckio ſann

Nillo ten
20 turde⸗
cceſlit ,8
Domine,
elt Eün
Homiia

Ctay
Vhine
Im ſuan
Vere circ
ſabinttat
octivo
Dis fllia
Feniat ad
in üälmis
Femiet nun
intturetit
unc Omni

Sdelterge
legunn k

lii irk
n.

Lani opon

cognitionn
ens Deit
Linnta M
nſhecnir
ſo eler

condignum eſt, ut ei ſe totum
reddant, cui debére ſe récolunt &
originem, & profééctum.
e Deum laudamus. II.

Magiſter, ſcimus, quia verax es,
& viam Dei in veritate doces,
alleluùja.

Réddite ergo,quæ ſunt CGæſaris,
Cæſari: & quæ ſunt Dei, Deo,

alleluja.

5 £ N NYEE'à XXIII.

Bsôlve, quæfumus Domine,
A tuoòrum delicta populorum:
ut à peccatôrium néxibus, quæ pro
noſtra fragilitate contraximus, tua
benignitate liberémur. Per Doô-
minum noſtrum.
ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

I illo témpore: Loquénte Jeſu
ad turbas, ecce Princeps unus
accêſſit, & adorabat eum, dicens:
Domine, filia mea modo defuùncta
eſt. Et reliqua.
Homilia S. Hieronymi Presbyt.

Ctavum ſignum eſt, in quo
Princeps ſulcitari pôſtulat ſi-
liam ſuam, nolens de myſtério
veræ circumciſiônis exclůdi: ſed
ſubintrat mùúlier sanguine fluens,
& octavo ſanatur loco, ut Princi-
Pis filia de hoc exclùſa numero;,
Véniat ad nonum, juxta illud, quod
in Pſalmis dicitur: X.thiéôpia præ-
véniet manus ejus DOeo: &, cùm
intraverit plenitudo Géntium ,
tunc omnis Ifrael ſalvus fiet.

T ecce mùúlier, quæ sanguinis
◻ fluxum patiebatur duodecim
annis, acceſſit retrè, & tetigit
fimbriam veſtimenti ejus. In
Evangélio ſecundùm Lucam ſcri-
bitur, quòd Principis filia duode-
cim annos habéret ætatis. Nota
ergo, quòd eo témpore hæc mu-
lier;, id eſt, Gentium pépulus cœ-

verit ægrotäre, quo genus Judæoô-
Ffum crediderat. Niſi enim ex

V. E Pe- 69
comparatiône virtuͤtum v m
non oſtenditur.
c autem mulier sänguine
Efluens, non in domo, non in
urbe accédit ad Doôminum, quia
juxta legem urbibus excludeba-
tur, ſed in itinere ambulante Do-
mino: ut dum pergit ad aliam, alia
curarétur. Unde dicunt & Apo-
ſtoli: vobis quidem oportébat præ-
dicari verbum Dei: ſed quôniam
vos judicçâſtis indignos lalute „

transgrédimur ad Gentes.

Te Deum laudaâmus. II.

Dicebat enim intra ſe: Si terige-
ro fimbriam veſtimenti ejus tan-
tùm; ſalva ero.
At Jjeſus converſus, & videns eam»
dixit: Confide filia, fides tua te
ſalvam fecit, alleluja.

PONTNILCA YXXIV.

Xcitas quæſumus Dômine, tué⸗
rum fidélium voluntates, ut di=
Vini operis fructum propénſiùs
exequeêntes, pietatis tuæ remédia
majoôra percipiant. Per Däüm.
éctio ſancti Evangélii ſecundàùm
Matthæum.

IRN illo têmpore: Dixit Jeſus diſ=
cipulis ſuis: Cùm vidéritis abomi-
nationem deſolatiônis, quæ diéta
eſt à Daniele Prophéta, ſtantem in
loco ſancto, qui legit; inteélligat.
Et réliqua.
NnS He-

Dominica xxiv. poſt Pentecoſten.

570
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.
Lib. 4. GOmment. in c. 24. Matth.
Uando ad intelligéntiam pro-
vocamur, myſticum monſtra-
tur efſe, quod dictum eſt. Légi-
mus autem in Daniele hoc modo:
Et in dimidio hebdomadis auferé-
tur ſacrificium & libamina; & in
templo abominatio deſolatiõnum
erit usque ad contummationem
témporis, & conſummatio dabi-
tur ſuper ſolitdinem De hoc &
Apôſtolus loquitur: quod homo
iniquitàtis, & adversarius elevan-
dus ſit contra omne, quod dicitur

Deus, & coôlitur; ita ut audeat

Ktare in templo Dei; & oſténdere,

quòd ipſe ſit Deus: cujus adveêntus
ſecundum operationem sàtanæ dé-
ſtruat eos, & ad Dei ſolitudinem
rédigat, qui ſe ſuſceperint.
Reain vil,
Oteſt autem fimpliciter aut de
Antichriſto accipi, aut de imaâ-
gine Cæſaris, quam Pilatus poéſuit
iIin templo, aut de Adriani equé-

Rri ſtatua, quæ in ipſo ſancto ſan-

Goôrum leco usque in præsentem
diem ſtetit. Abominâtio quoque
ſecundùm véterem ſcriptüram, idoô-⸗
lum nuncupatur; & idcircò addi-
tur deſolatiônis, quod in deſolato
templo, atque deſtrucdto idolum
voſitum ſit.

. Lecétig ix.
Bominatio deſolatiônis inteèl-
ligi poteſt, & omne dog-
ma perverſum: quod cùm videri-
mus ſtare in loco ſancto, hoc eſt
in kccléſia, & ſe oſténdere Deum:
debèmus fuùgere de Iudæa ad mon-
tes, hoc eſt „dimiſſa occidente
littera, & Judaica pravitate, ap-
propinquareé môͤntibus ætérnis »
de quibus illuminat mirabiliter
Deus: & eſſe in tecto , & in
démate, quò non poſſint ignita
diaboli jacula pervenire, nec de-
ſcéndere, & tollere aliquid de do-
mo converſatiéônis priſtinæ, nec
quærere, quæ retroôrſum ſunt: ſed
magis sérere in agro ſpiritalium
ſcripturarum, ut fructus capia-
mus ex eo: nec tollere àlteram
tùnicam, quam Apoôſtoli habere
prohibentur.
Te Deum laudâmus. rI.
Ad Benedictus, Aniiphona.
Cum vidéritis abominatiônem de-
ſolatiônis, quæ dicta eſt à Daniele
Prophéta, ſtantem in loco ſan-
do: qui legit;, intélligat.
Ad Magnificat » Antiphons.

Amen dico vobis, quia non præ-
teribit generatio hæc, donec om-
nia fiant: cœlum & terra trans-

ibunt, verba autem mea non trans-

ibunt, dicit Dominus.

PRO⸗

5
8

DE XX
d Katutnini

Ad Vel
Ilte zanctus
Un tuge
1s impioru
tus enum e
tram.
Domine.
ſiper öper

Eus 1
Omart)
tio perkru
ritis acjuß
Ktrum,
De beſti
ventu non
uplex, ve
Fenerit in
in eriam!
tamüm con
vatur etian
tuor Tem
Ut in Rnhe
AA. Aud

IY

§.
Lz :
31 Vigil
nühil ei
cdi Ver
i 0ik
Homilia
naerulill
Aus ſigi
Ventu, Or
„U, Qr
Tenponbr
ſeonne
Aumin.
Do nemnd

lece

E

hes
KE
Pcti
ibe

ltiorint

winatior
n in bo
elligat,

771

SANCTORUM.

PDIE XXIX. NOVEMBRIS.

Iſte Sanctus pro lege Dei ſui cer-
tavit usque ad mortem, & à ver-
bis impiérum non timuit: funda-
tus enim erat ſupra firmam pe-
tram.
Glôria & honéôre coronàſti eum
Dômine. „Et conſtituiſti eum
ſuper pera mânuum tuârum.

Eus, qui nos beati Saturnini
◻ martyris tui concédis natali-
tio perfrui: ejus nos tribue mé-
ritis adjuvari. Per Bôminum no-

ſtrum,

4 IN VIGILI A

Ect1ο fancti Evangélii fecndm
Joännem.

I illo témpore: Stabat Joân-
nes, & ex diſcipulis ejus duo.
Et reſpiciens jeſum ambulantem,
dicit; Ecce Agnus Dei. Et réli-
gus.

Homilia ſancti Auguſtini Epiſe.

Wia talis erat Joannes amicus
ſponſi, non quærébar glo-
riam ſluam ,„ ſed teſtimoônium
perhibébat veritati: numquid
voluit apud ſe remanére diſcipu-
los ſuos, ut non ſequeréntur Doô-⸗
minum? Magis ipſe oſtendit diſ-
cipulis ſuis, quem ſequeréntur:
habébant enim illum tamquam
agnum. Et ille: Quid me at-
ténditis? Ego non ſum agnus.
Ecce Agnus Dei. De quo & ſu-
périùs dixerat; Ecce Agnus Dei.
Et quid nobis prodeſt Agnus
Dei; Ecce, ait, qui tollit pecca-
tum mundi. Secüti ſunt illum „
hoc audito, duo, qui erant cum

Joaànng.

Ideâmus ſequentia: Ecce A-
gnus Dei. Hoc Joannes. Et
audiérunt eum duo diſcipuli lo-
quéntem, & ſecuùti ſunt jeſum.

Non ſic illum ſequebantur; quaſi

jam ut inhærérent illi: nam mani-
feêſtum eſt, quando illi inhæsé-
runt, quia de navi eos vocavit.
In his enim duéôbus erat Andreas,
ſicut modò audiſtis. Andréas au-
tem frater Petri erat. Et novimus
in Evangélio, quoòd Petrum, &
Andréam Dôminus de navi voca-
vit, dicens: Venite poſt me, &
faciam vos piſcatores hoôminum.
Et ex illo jam inhæsérunt illi, ut
non recéderent.

Odè ergo quòd illum fe-
Lquũúntur iſti duo, non quaſi

non recelsüri ſequúntur, ſed vi⸗

dere voluérunt;, ubi habitaret, &
facere, quod ſcriptum eſt: Limen
oſtiérum ejus éxterat pes tuus 2
ſurge ad illum venire aſsidué, &
arudire præceêptis ejus. Oſtén⸗
dit eis ille, ubihmanéret: Yené-
runt, & fuérunt cum illo. Quam
beatum diem duxérunt »„ dquâàm
beatam noctem! Quis eſt, qul
nobis dicat, quæ audierint illi à

ino ?Xdifcémus & nosmet-
Domino V

58672 . “
ipfſi in corde noſtro, & faciämus y, in ommem terfam exivit ſonus

domum, quò véniat ille; & doceat eôrum. Et in fines orbis ter- luxta mare
nos, & colloquatur nobis. ræ verba eorum. en
3, „
Unus ex duoòbus, qui ſecuti ſunt enite
.39. Déôminum, erat Andréas frater Si- hiſcatores
Uæſumus, omnipotens Deus, moônis Petri, allel. atio. enim piſce⸗
Jut beatus Andréas Apoôſtolus, Ajeſtatem tuam „ Dômine, Un
cuſus prævenimus feſtivitätem , Huppliciter exoramus: ut ſicut
tuum pro nobis imploret auxi- Eccléſiæ tuæ beâtus Andreéas Apô- Orde
lium: ut à noſtris reatibus abſo- ſtolus éxtitit prædicator, & rector, tlam:
lúùti, à cunctis étiam periculis erua- ita apud te ſit pro nobis perpétuus a laluten
mur. Per Döminum. intercéſſor. Per Dôminum. Ouns 4
4 Qui odit animam ſuam in tatorium, cio jude
hoc mundo, in vitam ætérnam cu- Regem Apoſtolòrum Dôminum; Dominus
ſtodit eam. Juſtus ut palma Venite, adorémus. qul inyoc⸗
forébit, , Sicut cedrus Libani enite, exultémus. 1I. icumgu
multiplicabitur. térna Chriſti munera. Doömini,
eus, qui nos. T. 1i. elso inv.
Vidit credideru
93. Dôminus Petrum & Andréam, & dent ei,
DIE XXX. NOVEMBRIS. vocavit eos. oli enarrant. Qrigal
. ii. icän
2. Venite poſt me, dicit Dô- dicäbunt
minus: faciam vos fieri piſcatoôres ſeriptum
Salve crux pretioôſa. le hominum. enedicam. ii. dez eyang
duch 575. ixit DO- Relictis rêtibus ſuis,, ſecuti Pelizantin
minus. 77. ſunt Dôminum Redemptorem. Mox ur
. audate Doô- Imu ructàavit. iii. Cäntis auc
minum omnes Gentes. SI. In omnem terram exivit ſonus relictis re⸗
eôrum. Et in fines orbis ierræ ue viyed⸗
FRarzss, Gorde enim créditur ad verba eorum. iuselt hr⸗
juſtitiam, ore autem confeſſio ater noſter. ic eſt
ſit ad ſalutem. Dicit enim Scrip- iciones, Dependiri
türa: Omnis, qui credit in illum, ev. Poſt Kubric eſus ſuſtin
non confundeétur. , E xàâudi Dômine. i⸗
Xültet orbis gäudiis; Jube domne benedicere.
Cœlum resultet laudibus: 60. Benedictiône perpétua, . Mno
Apoſtolorum glôriam De Epiſtola beati Pauli Apoôſtoli „Lelio.
Tellus, & aſtra concinunt. ad Romanos. Wüne
os ſæculorum Judices, 10 Cap. 10⸗, , ſtro; Ei⸗
Et vera mundi lùmina, Inis legis, Chriſtus , ad juſti⸗ kus aute
Votis precâmur cordium, tiam omni credénti. Moyles ded ico
Audite voces supplicum. enim ſcripſit, quôniam juſtitiam runt? Er
Oui templa cœli clauditis - quæ ex lege eſt, qui fécerit homo; lann exiyi
Serasque verbo solvitis, vivet in ea. Quæ autem ex de e. Onistert
Nos à reätu noxios juſtitia, ſic dicit : Ne dixeris in W
Solvi jubéte, quæſumus. corde tuo: Quis aſcéndet in c&. Miuim
b ræcépta quorum prôtinus lum? id eſt Chriſtum dedúùcere: lnulatiön
Languor ſalusque séntiunt: Aut quis deſcéndet in, abyflum? non gente
Sanate mentes länguidas: hoc eſt, Chriſtum à mortuis revo: kemn, inin
Augéte nos virtutibus. care. Sed quid dicit Scriptüra? ulem an
t, cùm redibit Arbiter Prope eſt verbum in ore tuo,; in uIn à nor
In fine Chriſtus ſæculi, corde tuo: hoc eſt verbum fidei: ein appa
Nos ſempiterni Mudii quod prædicamus. Quia ſi conſi- terrodab⸗
Concèdat eſſe compotes. tearis in ore tuo Dôminum Jeſum, Tot⸗
atri, ſimulque Filio, & in corde tuo credideris, duo- d pohn
Tibique ſance Spiritus, Deus illum ſuſcitavit à mortuis: Ponttaie
Sicut fuit, ſit jügiter ſalvus eris. . Doc
Sæclum per omne gloria. Amen. Cùm perambularet Dôminus Andréas

juxta Aa 3

meinit ſe
Knesobhit

omwinun.

It. II.

la

euitl

nſnes Cl

nli

Nernee

Ulate

juxta mare Galilææ: vidit Petrum,

& Andréam retia mitténtes in
mare „ & vocavit eos dicens:
Venite poſt me, faciam vos fieri
piſcatôres hominum. X Erant
enim piſcatôres, & ait illis. Venite.
d. Unigenitus Dei Filius.

Orde enim créditur ad juſti-
tiam: ore autem confeſſio fit
ad ſalutem. Dicit enim Scriptüra:
Omnis, qui credit in illum, non
confundétur. Non enim eſt diſtin-
Gtio Judæi, & Græci: nam idem
Dominus omnium, dives in omnes,
qui invocant illum. Omnis enim;,
quicumque invocaverit nomen
Domini, ſalvus erit. Quômodo
ergo invocabunt, in quem non
crediderunt? Aut quoòmodo cre-
dent ei , quem non audiérunt?
Quômodo autem audient ſine
prædicante? Ouomodo verò præ-
dicabunt, niſi mittantur;, ſicut
ſcriptum eſt: Quam ſpeciôſi pe-
des evangelizàntium pacem, evan-
zelizantium bona!
Mox ut vocem Doômini prædi-
càntis audivit beatus Andréas,
relictis rétibus, quorum uſu actu-
que vivébat, * Ktérnæ vitæ ſecu-
tus eſt præmia largiéntem.
Y. Hic eſt, qui pro amôre Chriſti
pepéndit in cruce;, pro lege
ejus ſuſtinnit paſſidonem. Ætérnæ.
Spiritus ſanécti gratia.

Ed non omnes obédiunt Evan-
gélio. Iſaias enim dicit: Do-

Mmine! quis crédidit auditui no-

ſtro; Ergo fides ex auditu, audi-
tus autem per verbum Chriſti.
Sed dico: Numquid non audié-
runt? Et quidem in omnem ter-
ram exivit ſonus eôrum, & in fines
orbis terræ verba eôrum. Sed di-
co: Numquid Iſrael non cognô-
vit? Primus Môyſes dicit: Ego ad
æmulationem vos addúcam in
non gentem: in gentem inſipien-
rem, iniram vos mittam. Iſaias
autem audet, & dicit: Invéntus
ſum à non quæréntibus me, pa-
läm apparui liis, qui me non in-

terrogabant. Ad Iſrael autem di-

cit: Tota die expandi manus meas
ad populum non credentem, &
gontradiceéntem.

Doctor bonus, & amicus Dei

Andréas ducitur ad Crucem:
quam à longe aſpiciens; dixit:

573
Salve crux, * Súſcipe dilcipalam
ejus , qui pepéndit in te Magiſter
meus Chriſtus. Salve crux »
quæ in corpore Chriſti dedicata es-
& ex membris ejus tamquam mar-
garitis ornata, Suſcipe.
Slôria Patri. Süúfſcipe.

Dignum ſibi Dõôminus computavit
martyrem, quem vocayit Apoſto-
lum, dum eſlet in mari, alleluja.
mnes Gentes. iv.
Diléxit Andréam Doôminus
in odérem ſuavitatis.
Pſalm. E xaudi Deus. iv.
z. Biduo vivens pendébat in
cruce beatus Andréas pro Chriſti
nômine, & docébat populum.
ſalm. Exaudi Deus orationem. iv.
Conſtitues eos principes ſuper
omneni terram.
Meémores erunt néminis tui
Dômine. ater noſter.
psius pietas.
Jube domne benedicere.
Deus Pater omnipotens.

A Ndréas Apoffolus Bethsaäi-
dæ natus, qui eſt Galilææ
vicus, frater Petri, diſcipulus
Joannis Baptiſtæ , cùm eum de
Chriſto dicéntem audiſſet;: Ec-
ce Agnus Dei: ſecutus Jeſum ⸗
fratrem quoque ſuum, ad eum-
dem perduxit: cùm poſteà undè
cum fratre piſcarétur in mari
Galilæz „ ambo à prætereunte
Chriſto Dômino ante alios Apô-
ſtolos vocati illis verbis: Ve-
nite poſt me,, faciam vos fieri
piſcatôres höminum:; nullam in-
terponéntes moram, & relictis
rétibus ſecůti ſunt eum. Poſt
cujus paſſionem & reſurrectioô-
nem; Andréas cùm in Scythiam
Europzæ ,; quæ ei provincia ad
Chriſti fidem diſeminandam ob-
tigerat „ veniſſet, deinde Epi-
rum ac Thraciam peragräâſſer »„
doctrina & miraculis innume-
rabiles hômines ad Chriſtum
convértit. Poſt Patras Achaiæ
profecdtus „ & in ea urbe pluů-
rimis ad veritatem Evangélicam
perductis „ Xgéam Procônſu-
lem, prædicatiôni Evangélicæ re-
ſiſténtem, libérrimé increpavit »
quod,„ qui judex hôminum habé-
ri vellet, Chriſtum Deum omni-
um jüdicem à dæmônibus eluſus

non agnoſceret. .
Ho-⸗

574
S.. Amo Dei ducebatur, ut cruci-
higerent eum: péôpulus autem cla-
maäbat voce magna, dicens:
Innocens ejus ſanguis ſine cau-
ſa damnatur.
Cùmque dúcerent eum, ut cru-
Eifigerétur, factus eſt concuürſus
populorum clamantium, & dicén-
tium. Innocens.
Chriſtus perpétuæ.

Um Kgéas iratus: Déſine
inquit, Chriſtum jactare, cui
ſimilia verba nihil profuérunt, quo
minùs à Judæis crucifigerétur. An-
dréam verò de Chriſto nihiloômi-
nus liberè prædicantem, quòôd pro
ſalüte humaäni géneris ſe crucifi-
géndum obtuliſſet, impia oratione
interpéllat, ac demum hortatur, ut
fibi conſulens, diis velit immolare.
Cui Andréas: Ego omnipotenti
Deo, qui unus & verus eſt, immolo
quotidie, non taurôrum carnes, nec
hircoôrum säânguinem, ſed immacu-
lätum Agnum in Altari; cujus car-
nem poſteaquam omms populus
credentium manducaverit, Agnus,
qui ſacrificatus eſt, integer perſe-
vérat & vivus. Quamôobrem ira
accéênſus .géas, jubet eum in car-
cerem detrüdi; unde pôpulus An-
dréam facilè liberaſſet, niſi ipſe
ſedaſſet multitudinem, vehemén-
tiùs rogans, ne ſe ad optatiſſimam
martyrii corônam properantem
impedirent.
O bona crux, quæ decorem &
pulchritdinem de membris Düi
ſuſcepiſti; accipe me ab homini-
bus, & redde me magiſtro meo:
Ot per te me recipiat, qui per
te me redemit.
Beâtus Andréas expänſis mani-
bus ad cœium, orabat, dicens :
Salva me bona crux. Ut.
. Ignem ſui amôris.
Gitur paulò poôſt in tribùúnal
productum, cùm Kgéas crucis
extolléntem myſtéria , ſibique
ſuam impietàtem exprobrantem ,
diutiùs ferre non poſſet, in crucem
tolli, & Chriſti mortem imitari
juſſit. Adduùctus Andréas ad lo-
cum martyrii, cum crucem vidiſ-
ſet, longè exclamare cœpit: O bo-
na crux, quæ decoòrem ex membris
Dômini fuſcepiſti, diu deſiderata,
ſolicitè amata, ſine intermiſſione
quæsita, & aliquândo cupienti ani-

mo præparata: accipe me ab ho-
minibus, & redde me Masgiſtro
meo;zut per te me recipiat, qui per
te me redémit. Itaque cruci affi-
xus eſt: in qua biduum vivus pen-
dens, & Chriſti fidem prædicare
numquam intermittens, ad eum
migravit, cujus mortis ſimilitùdi-
nem concupierat. Quæ omniaPres-
byteri & Diaconi Achaiæ, qui ejus
paſſionem ſceripsérunt, ſe ita, ut
comemorata ſunt, audiſſe & yidiſſe
teſtantur. Ejus oſſa primùm Con-
ſtantino Imperatoôre Conſtantino-
polim, deinde Amalphim translata
ſunt. Caput, Pio ſecundo bPontifice,
Romam allatum, in Basilica ſancti
Petri collocatum eſt.
Expändi manus meas tota die
in cruce ad populum non credén-
tem, ſed contradicentem mihi:
Qui ambulant vias non ibonas,
ſed poſt peccata ſua.
Deus ultionum Dôminus, Deus
üultionum liberè egit: exaltare qui
jũdicas terram, redde retributionẽ
ſuperbis. Qui. G loria Patri. Qui.

Non me permittas Dômine, famu-
lum tuum à te ſeparari: tempus eſt,
ut commendetur terræ corpus me-
um, & me ad te venire jubeas.
onfitebimur v.
Andréas verò rogabat pépu-
lum', ut non impediret paſſionem
ipsius. 18. D ominus regna-⸗
vit, exúltet. vi. „
Accipe me ab hominibus,
& redde me Magiſtro meo: ut per
te me recipiat, qui per te me re-
démit, alleluja. “ð
êminus regnavit, iraſ-
cantur. vi. W
Nimis honorati ſunt amici tui

Deus. Nimis confortatus e
principätus eôrum. Fater noſter.
A vinculis.

Evangélica lédkio.
L. éctio ſancéti Evangélii ſecündùm
Matthæum.

N illo témpore: Ambulans Je-
ſus juxta mare Galilææ, vidit
duos fratres, Simonem, qui voca-
tur Petrus, & Andréam fratrem
ejus, mitténtes rete in mare. Et
réliqua. ..
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Udiſtis, fratres chariſſimi »

quia ad unius juſſionis vpceen

Petrus & 4
ſecüti ſunt
Verò hunc
Viderant,
Lternæ ret
tamen ad
tum,hoc,
tur, oblit!
miracula
affligimur
ritatibus
Vocantem
Orayi⸗
reſpiceret
gna clamna
meusguen
impio juch
tütem ſan⸗
Tu es
quem dil
conteſſus
ila voce
C.

N ccœlo
ſiöne n
dei colla
Mundi gl
ejus crebt
udicii d
Müntiat:
noſtra ad
deserere⸗
Vitn. Ou
dlich in e
Aui ab an
reche

0 on
Dlchniri
Mmini lulee
lora
4

ſo
oglt
Eatorgvie
guin Pene
lekatre
henus 90
un. Mnr
lil ledim
Wntüͤm

lotiakatn

sDommnen
Putitent
tette cole⸗
venule
tbimm,
enoto
Vechteiki⸗
)omnnd

e ib ;
iket

ns enn

Auclen
lele I*

S

,
tuteri
isſiſin

petrus & Andréas relictis rétibus,
ſecti ſunt Redemprorem. Nulla
vero hunc facere adhuc miracula
viderant, nihil ab eo de præmio
ztérnæ retributiônis audierant, &
tamen ad unum Domini præcép-
tum, hoc, quod poſſideére videban-
tur,obliti ſunt. Quanta nos ejus
miracula vidémus,
affligimur, quantis minarum aſpe-
ritatibus deterrémur, tamen
vocantem ſequi contémnimus.
Oravit ſanctus Andréas, dum
reſpiceret in cœlum, & voce ma-
gna clamavit, & dixit: Tu es Deus
meus, quem vidi: ne me patiaris ab
impio judice deponi: , Quia vir-
tùtem ſanéetæ crucis agnovi.
Tu es magiſter meus Chriſtus,
quem dilexi, quem cognôvi, quem
conféſſus ſum: tantmmodo in
iſta voce exaudi me. Quia.
Cujus feſtum colimus.

N cœlo jam ſedet, qui de conver-
ſione nos admonet; jam jugo fi-
dei colla Gentium sůbdidit, jam
mundi gloriam ſtravit: jam ruinis
ejus crebreſcéntibus, diſtriéti ſui
judicii diem propinquantem de-
nũúntiat: & tamen ſupêrba mens
noſtra adhuc non vult hoc ſponte
desérere,quod quotidie perdit in-
vita. nd ergo, fratres chariſſimi,
quid in ejus judicio dicturi ſumus,
qui ab amoôre praséntis ſæculi nec
ræcéptis fléétimur, nec verbéri-
Eus emendâmur?
Videns crucem Andréas excla-
mavit,dicens: O crux admirabilis,
S crux deſiderabilis, ô crux, quæ
per totum mundum rütilas :

Súſcipe diſcipulum Chriſti, ac

per te me recipiat, qui per te mo-
riens me redémit.
O bona crux, quæ decôrem &
pulchritůdinem de membris Dô-
mini ſuſcepiſti. Suſcipe.
löéria Patri. Süſcipe.
Ad ſocietaàtem.

Ed fortaâſſe aſiquis tacitis ſibi
cogitatiônibus dicat: Ad vo-
Cem Dominicam uteérque iſte piſ-
câtor quid »aut quantum dimifit/,
qui pene nihil habuit? Sed hac in
re, fratres chariſſimi, afféékctum de-
bemus pôtiùàs pensare, quam cen-
ſum. Multum reliquit;, qui ſibi ni-
hil retinuit: multum reliquit, qui
quantúmlibet parum, totum desé-

uot flagéilis

375
ruit. Certe nos & habita am
amôre poſſidémus, & ea, quæ mini-
me habémus, ex deſidério quæri-
mus. Multum ergo Petrus, & An-
dréas dimiſit, quando uterque étiã
deſideria habendi dereliquit.
Pe Deum laudâmus. II.
AD LAUDES:⸗»

Alve crux pretiôſa, Suſcipe di-=
ſcipulum ejus, qui pepéndit in
te magiſter meus Chriſtus.
§. D ominus regnavit.

6. 11.
Beatus Andréas oräbat, di-
cens: Dômine Rex æternæ glöriæ-
suſcipe me pendenté in patibulo.
Andréas Chriſti fämulus »
dignus Dei Apoſtolus, germanus
Petri, & in paſſione sôcius.
4. Maximilla Chriſto amabilis,
tulit corpus Apoſtoli, ptimo lo-
co cum aromatibus ſepelivit.
Jgi perſequebantur juſtum,
demersiſti eos Dômine in inferno,
& in ligno crucis dux juſti fuiſti.
eul ratres; Corde enim
créditur. de. 572.
xXültet orbis. 572.
Annuntiavérunt pera Dei.
Et facta ejus intellexerunt.

Concéde nobis héôminem ſuſtum,
redde nobis höminem ſanctum; ne
interficias höminem Deo charum 5
juſtum, manſuétum, & pium.
ajeſtatem tuam.
572.

. 1
Beâtus Andréas.
ratres, Corde enim.
. In omnem terram »
Exivigſonus eôrum. In omnem.
„Et in fines orbis terræ verba
eoôrum. Exivit. 316ria, In omnem.
Conſtitues eos principes ſuper
omnem terram. .
Mémores erunt nôminis tui
Doômine.

Andréas Chriſti famulus.

On entn eſt diftinéctio Judæi;,
N S Græci: nam idem Dominus
òmhium, dives in omnes;, qui in-
vocant illum. Omnis enim, qui-
cú⁴mque invocâverit nomen D6-
mini;, ſalvus erit. . .
Conſtitues eos principes „

2Süper omnam terram. Conſti-
tues

576
tues. Mémores erunt néminis
tui Dömine. Super. Gloôria Patri.
Conſtitues. 6. Nimis honorati
ſunt amici tui Deus. Nimis
confortatus eſt principatus eoòrum.

Qui perſequebantur juſtum.

Saias enim dicit: Dômine, quis
crédidit auditui noſtro? Ergo fi-
des ex auditu, auditus autem per
verbum Chriſti. Sed dico: Num-
quid non audiérunt? Et quidem in
omnem terram exivit ſonus eoô-
rxum;, & in fines orbis terræ verba
eôrum.
. Nimis honorati ſunt
Amici tui Deus. Nimis.
Nimis confortatus eſt princi-
paâtus eorum. Amici.
loôria Patri. Nimis.,
Annuntiavérunt ôpera Dei.
-Et facta ejus intellexérunt.
A . Salve crux
Pretioôſa. cum relig
ixit Dôminus.

ſtolo viii.
Corde enim.
xultet orbis. 572.
Annuntiavérunt pera Dei.
Et facta ejus intellexérunt.

ratres,

Cùͤm perveniſſlet beatus Andréas
ad locum, ubi crux paräata erat ,
exclamavit, & dixit: O bona crux,
diu deſiderãta, & jam concupiſceênti
animo præparäta! ſecrus & gau-
dens vénio ad te, ita & tu exultans
ſuſcipias me diſcipulum ejus, qui
pepéndit in te.
Dr ajeſtatem tuam.

DIE II. DECEMBRIS.

Eus, bmnium largitor bonô-
rum, qui in fämula tua Bi-
Plâna »cum Virginitatis floxe max-

tyrii palmam conjunxziſti: mentes
noſtras ejus interceſſione tibi cha-
ritate conjünge: ut améôtis peri-
culis præmia conſequamur ætérna.
Perxr Dominum.

Bibun virgo Romana, noôbili gé-
nere nata, Chriſtiana fide nobi-
lior fuit. Ejus enim pater Flavia-
nus ſub Juliano Apòôſtata impiiſſi-
mo tyranno Expræfééctus, ſervili-
buùsque notis compunctus ad aquas
Taurinas depôrtatus, martyr oc-
cubuit. Mater Datroôſa, & filiæ
primùm conclúſæ domi, ut inédia
conficeréntur: mox relegata ma-
ter extra Urbem capite plexa eſt.
Mörtuis autem piis paféntibus,
Bibiana cum ſorôre ſua Deméttia
bonis omnibus expoliatur. Apro-
nianus Urbis Prætor, pecuniis in-
hians, ſorores perséquitur: quas hu-
mana prorſus ope deſtitutas, Deo
mirabiliter, qui dat eſcam eſutien-
tibus, enutriénte, cùm vivaciores
vegetiorésque conſpexiſſet, vehe-
ménter eſt admiratus.
Propter veritatem, & manſue-
fùdinem, & juſtitiam.
*Et deducet te mitabiliter déxte-
ra tua. 5. Specie tua, & pulchri-
tùdine tua intende, prôſperè pro-
céde, & regna. Et.

Uadet nihilôminùs Apronia-
nus, ut veneréntur deos Gén-
tium, amiſſas ideò opes, Impera-
tôris gratiam „præclariſſimas nup-
tias conſecuturæ. Si ſecus fecerint,
minaàtur carceres, virgas, ſecres.
At illæ neque blanditiis, nequé
minis, à recta fide declinantes;
paratæ péôtiùs mori, quàm foœdari
moôribus Ethnicòôrum, 'rætôris im-
pietatem conſtantiſſime deteſtàn-
tur. Quare Demétria ob ôcluos Bi-
bianæ repéntè côrruens, obiit in
Dômino. Bibiana Rufinæ muliert
vaférrimæ ſeducenda traditut: duæ
ab incunabulis edocta Chriſtianas
leges, & illibatum ſervare virgi⸗
nitaâtis florem, ſeipſa fôrtior, fæ-

minæ ſuperavit insidias, & Prætô⸗
ris aſtus deluſit. Kj
Dilexiſti juſtitiam , & dalli

iniqnitten
Deus, Deii
„Hopter
dinem, jt

Ihil a
na,qu⸗
illam quot
bꝛt, ut de
veret, ſpe
ccenſus in
Perdidiſſet
camn denuch
coliünnæ a
tis cxdi jub
mam. Cuj
Gum cinib
Tauri, illa
ſenatuan
byter lepe
Mum ſoror
Licimanan
extat Eccl
nomine d
ſtäpus int
anæ, Dem
Udus in e
marima co
Afferen
eann, proxl
tlbi in leti
V. Specie
intende,
Lha. Affe⸗
loria Dar

esnum

H
1

d

Duge
7 11 Pra
Mricnli
ſti⸗ co
otloſe
I guo
dc
omin

us
Uutn
ker

Neni ſdonn
er.

eguiturge.
debitung
at elcanen⸗

N

etentt d⸗

onnis,

eo e

i,
tumm, In 64
tiſſime /7
tria di

rtuens,

n Nuind,

iniquitätem: * Proptéreàâ unxit te
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
Propter veritatem, & manſuetù-
dinmem, & juſtitiam. Proptérea.

Ihil autem proficiéente Rufi-
na, quæ, præter doloſa verba;,
illam quotidie verbeéribus afflige-
bat, ut de ſando propoſito dimo-
véret; ſpe ſua fruùſtratus Prætor,
accenſus ira,; quod in Bibiana
perdidiſſet operam, à lictoribus
eam denudari, vinétisque manibus
colúmnæ alligari, eamque plumba-
tis cædi jubet, donec efflaret ani-
mam. Cujus ſacrum corpus obje⸗
ctum cänibus biduo jacuit in foro
Tauri, illæſum tamen, & divinitùs
ſervatum: quod deinde Joanes Prés-
byter ſepelivit noctu juxta ſepuleh
rüm ſororis, & matris ad palatium
Licinianum; ubi usque in præſens
extat Eccléſia Deo, ſanctæ Bibianæ
noômine dicata, quam Urbanus O-
ctavus inſtauravit, ſanctarum Bi-
bianæ, Demeètriæ, & Dafroſæ corpé-
ribus in es repertis, & ſub Ara
maxima collocatis.
Afferentur Regi virgines poſt
eam, proximæ ejus, Afferentur
tibi in lætitia, & exultatione.
Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde, prôſperè procede, & re-
gna. Afferéntur.
loria Patri, Afferentux,

§ imile eſt
tegnum eœléôrum thesauro.
Ixvi.
Hæc eſt virgo. Ix.
Media nocte.
lxi,

DIE III. DECEMBRIS.

Eus, qui Indiârum Gentes bea-
ti Franciſci prædicatione, &
mirâculis Eccleſiæ tuæ aggregare
voluiſti: concéde propitius; ut cu-
jus glorioſa mérita veneraàmur, vir-
tutum quoque imiremur exempla.
Per Dominum.
Veni ſponſa. Diffüſa eſt. Ixii.
Brev. Rom.

SSSGL 577
Reus oômnium largitor.
576.

PRancifcus in Xavério Dicecéſis
Pampelonénſis nobilibus paren-

tibus natus, Pariſiis ſancto Ignâtio

ſeſe comitem & discipulum jun-
xXit. Ipſo magiſtro eo brevi devénit;-
ut in rerum divinarum contempla-
tione defixus, à terra aliquàando
fublimis elevarétur: quod illi ſacri-
ficanti coram populi mulritúdine
aiquôties evenit. Has äanimi deli-
cias magnis ſui corporis cruciati-
bus merebatur. Nam interdicto ſi-
bi, non carnis ſolům & vini, ſed pa-
nis quoq; triticei uſu, vilibus cibis
vesci solitus, per biduum ſubinde
tridauumque omni prorſus alimén-
to abſtinuit. Ferreis in ſe flagéllis
ita ſæviit, ut ſæpè copiéôſo cruore
difflueret: ſomnum breviſſimum
humi jacens carpébat.
Honéſtum fecit illum Däs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
. Juſtum deduxit Dôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Itæ auſteritâte, ac ſanctitâte
Apoſtòôlico múneri jam matu-
rus, cum Joannes tertius Luſitâ-
niæ Rex aliquot nascéntis Societa-
tis viros à Paulo tertio pro Indiis
poſtulâſſet; ſancti Ignatii hortatu
ab eôdem Pontifice ad tantum
opus cum Apoſtolici Nuntii pote-
ſtate deligitur. Eô appüllus ,„
illicò variarum Gentium difficil-
limis, & vâriis linguis divinitùs
inſtrüctus appäruit. Quin eum
quandoque unico idiémate ad di-
vérſas Gentes concionantem, una-
uæque ſua lingua loquentem au-
ivit. Provincias innúmeras pé-
dibus ſemper, & ſæpe nudis pera-
gravit. Fidem Japoniæ, & ſex
aliis regionibus invéxit. Multa
centéna hôminum millia ad Chri-
ſtum in Indiis convêrtit: magnôs-
que Principes, Regésque complu-
res ſacro Fonte expiavit. Et cum
tam magna pro Deo ageret, ea
erat humilitate, ut ſanéto Igna-
0 0% 110

578 .
ti07 tunc Præpéôſito ſuo; flexis
génibus ſcriberet. .
Amavit eum Dôminus, & ornâà-
vVit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Däüs loricam
ſidei, & ornavit eum. Et ad.

Unc dilatandi Evangélii ar-
dorem multitdine, & ex-
cellentia miraculorum Doôminus
roboravit. Cæco viſum réddidit:
Tantum marinz aquæ ſigno Cru-
cis convértit in dulcem, quantum
quingentis veétöribus, qui ſiti
adigebantur ad mortem;, diu ſuf-
fécit: qua in varias quoque regio-⸗
nes aſportata, ægri plürimi subito
curati ſunt. Plures moôrtuos revocaâ-
vit ad vitam, inter quos pridie fe-
puùltum érui juſſum è& tumulo ſuſci⸗
tavit, duòsque alios, dum efferrén-
tur, apprehenſa eôrum manu parén-
tibus e féretro vivos reſtituit. Pro-
phetiæ ſpiritu paſſim afflatus, plu-
rima & loco & témpore remotiſſi-
ma enuntiavit. Demum in Sanciano
Sinarum inſula die ſecndaDecém-
bris biit plenus méritis, labori-
búùsque conféctus. Demoôrtui cada-
ver viva calce per multos menſes
bis brutum, ſed peênitus incorrúp-
tum, odore & sanguine manavit; &,
ubi Malacam delatum eſt, peſtem
ſæviſſimam conféſtim extinxit. Dé-
nique ubique terrarum novis, ma-
Xximisq; fulgentem miraculis, Gre-
gorius XV. Sanctis adſcripfit.
ge, Iſte homo perfécit omnia, quæ
Iocùtus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
* Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpſfit vitam
mundi, & pervénit ad ccœleſtia
regna. Quia.
S loria Patri. Quia.

Ectio ſancti Evangélii ſeêcúndùͤm
Marcum.

illo témpore;: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Euntes in mundum
univerſum;, prædicate Evangelium
omni creaturæ. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Oteſt omnis creatúræ némine
[omnis natio Gentium deſigna-
rI. Ante étenim dictum füerat:In
viam Gentium ne abiéritis; nunc

autem dicitur: Prædicàte ommi
creaturæ: ut ſcilicet priùs à Judæa
Apoſtolòrum repulſa prædicatio
tunc nobis in adjutôrium fieret,
cùm hanc illa ad damnationis ſuæ
teſtimonium ſuperba repuliſſet. Sed
cùm diſcipulos ad prædicandum
Véritas mittit, quid aliud in mundo
facit, niſi grana séminis ſpargit? Et
pauca grana mittit in sémine; ut
multarum méſſium fruges recipiat
ex noſtra fide.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtùtes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Dominum:
Ipſe intercedat pro peccatis ôm-
nium populôrum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, àbſtinens ſe ab omni
ôpere malo, & pérmanens in inno-
céêntia ſua. Iple.

Eque étenim in univérſo
mundo tanta fidelium meſſis
exùúrgeret, ſi de manu Domini ſu-
per rationalem terram illa elécta
grana prædicaäntium non veniſſent.
Séquitur: Qui crediderit, & bapti⸗
zatus fuͦerit, ſalvus erit: qui vero
non crediderit, condemnabitur.
Fortàâſſe unusquisque apud ſemet-
ipſum dicat: Ego jam crédidi, ſalvus
ero. Verùm dicit, ſi fidem opéribus
tenet. Vera étenim fides eſt, quæ in
hoc, quod verbis dicit, moôribus nõ
contradicit. Hinc eſt enim, quod de
quibuũsdam falſis fidélibus Paulus
dicit : Qui confiténtur ſe noſle
Deum, factis autem negant.
Sint lumbi veſtri præcincéti, &
lTucérnæ ardéntes in manibus. ve-
ſtris: Et vos similes hominibus
expectantibus dominum ſuum;
quando revertatur à nuptiis.
Vigilàte ergo, quia nefcitis, qua
hora Doôminus veſter ventůúrus ſit.
Et vos.
A6ria Patri. Et vos.

Igna autem eos, qui credituri
ſunt, hæc ſequentur: In nom-
ne meo dæméônia ejicient, linguis
loquêntur novis, ſerpéntes tol-
lent: & ſi mortiferum quid bibe-
rint, non eis nocébit: ſuper ær0s
manus imponent, & benè habé-
bunt. Numquidnam fratres mei;
quia iſta ſigna non facitis, minimèe
créditis: Sed hæc neceſsaria in Cx-
ordio Eccléſiæ fuérunt. Ut enim

ad fidem cresceret multitüde ec⸗

Gentiummi
da. Ouia &
tuüIIS, tänm
ngquous.
lulſe vides
bem fieri
Hinc ett er
linguæ in
ibus, ſed
e Deum

1

.
Dtémos &

0 Dodor
lumen, be
Giyinæ le
Mo nobis b

7.sologun
Aivlnitüs
Lendam, &
tham eligi
mus, ut
düünns in
dere me
Ominumn

mundam
Diyitias e

.

eumamit
e.

n

Uufdeln
elanu
lenan

unn nſen
gelleil,n

8 l⸗
Goninun
gut⸗

e
1

eket

dêntium, miràculis fú⁴erat nutrién-
da. Quia & nos, cùm arbuſta plan-
tamus, tamdiu eis aquam infundi-
mus, quousque ea in terra jam coa-
lIuiſſe videamus: & ſi ſemel radi-
cem fixerint, irrigatio ceſsabit.
Hinc eſt enim, quod Paulus dicit:
Linguæ in ſignum ſunt, non fidé-
libus, ſed infidelibus.
e Deum laudamus. II.

PIE IV. DECEMBRIS.

Meéruit ſu-
Prémos &c.
O Doctor ptime, Eccléſiæ ſanéctæ
lumen, beate Petre Chrysologe,
divinæ legis amator, deprecare
Pro nobis Filium Dei.

Eus, qui beàtum Petrum Chry-
–sologum Doctorem egreégium,
divinitùs præmonſtratum ad re-
gendam, & inſtruéêndam Eccléſiam
tuam éligi voluiſti: præſta, quæſu-
mus, ut quem Doctôrem vitæ ha-
buúimus in terris, interceſsorem
habére mereamur in cœlis. Per
Doôminum noſtrum.

Hic vir deſpiciens
mundum, & terrena, triümphans,
Divitias cœlo, condidit ore, manu.
Juſtum dedúxit Döôminus per
Vias rectas. Et oſtendit illi re-
gnum Dei. eus, qui
Indiarum. 577

Veni ſponſa Chriſti, accipe
coronam, quam tibi Dôminus
præparavit in ætérnum.
Speécie tua, & pulchritúdine tua.
Inténde, prôſpere procéde, &
regna.

Eus, qui inter cétera poténtiæ
““ tuæ miracula, étiam in ſexu
frägili victoriam martyrii contuli-
ſti: concéde propitius; ut, qui beatæ
Barbaræ virginis & martyris tuæ
natalitia colimus, per ejuùs ad te
exempla gradiamur. Per Düm.

bris 579
idélis ſermo. de
XXXViI.

Prtrus „ qui ob auream ejus elo-
quéntiam Chrysologi cognomen
adeptus eſt, foro Cornélii in K.-
milia honéſtis paréntibus natus, à
prima ætate animum ad Religion
adjiciens, Cornélio Romano tunc
ejùsdem Urbis Cornelienſis Epi-
ſcopo, operam dedit: à quo étiam
ſcientia, & vitæ ſanctitate c brevi
profeciſſet, Diaconus creatus eſt.
Pôſtmodum coôntigit, ut Ravenates
ob mortem Archipræſfſulis ſui aliũ,
(ut moris A eis elééctum Ro-
mam ad ſanétuùm Sixtum Papam III.
pro confirmatione miſerint una
cum Legatis ſuis, & cum prædicto
Gornélio, qui eümdem Levitam
ſecum perdúxzxit. Interim ſanctus
Petrus Apôſtolus, & Martyr A-⸗
pollinaris Ssummo Pontifici in
somnis apparuérunt, mediumque
habentes hant Juvenem, juſse-
runt, ut illum, & non àlium, in
Archiepiſcopum Ravénnæ crearet.
Hinc FPontifex, mox ut vidit Pe-
trum, cognôvit eum à Däio Deo
præeléctum: proptéreàâ rejécto il-
lo, quem ipſi offerébant; hunc ſo-
lum;, anno Chriſti quadringentéſi-
mo trigéſimo tértio, illi Metropo-
litanæ præfecit Eccleſiæ. Quod cùm
Legati Ravennaténſes ægrè ferrent,
audita viſiône, Divinæ voluntati li-
benter acquiescéntes, novum Ar-
chiepiſcopum maxima cum reve-
rêntia ſuscepérunt.
Invéni David ſervum mgum „
leo ſancto meo unxi eum: Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eos
& filius iniquitàtis non noceébit ei.
Manus.

Etrus igitur, licèt invitus, in
Archipræſulem conſecratus Ra-
vénnam deducitur: ubi à Valenti-
niano Imperatöre, & à Galla
Placidia ejus matre, ac ab univer-
0° Pöpulo maxima lætitia exceép-
tus eſt. Et ille ab eis id unum
pétere dixit, ut quando tantùm
oneris pro ipséorum ſalute ſubire
non recusavit, ſtuderent ipſi mo-
nitis ſuis obtemperare, Divinisque
præcéptis non obsiſtere. Duoô-
rum Sanctôrum tunc ibi defun-
Gtoôrum corpora; optimis unguen-
O%2 tis

580
tis condita ſepelivit, Barbatiaâni téntè. Mox Deum humiliter
vidélicet presbyteri, & Germani precatus, & ſanctum Caſſianum
Antiſiodorenſis Epiſcopi: cujus Patréonum, ut benignè animam
etiam cucullam , & cilicium ſibi ejus exciperet, tértio Nonas De-

vendicavit in hæreditatem. Projé-
Kum, & Marcellinum in Epiſcopos
ordinavit. In Claſſe fontem extru-
xit magnitúdinis vere admirabilis,
& Templa quædam magnffica ædi-
ficavit tum beato Andreæ Apôſto-
lo, tum aliis Sanctis. Ludos ab ho-
minibus perſonatis cum variis ſal-
tatiônibus Kalendis Januarii fieri
sölitos cõcione cohibuit acérrima:
ubi inter alia illud præclaré dixit:
Qui jocari volũerit cum diabolo,
non pôterit gaudere cum Chriſto.
Jaſlu ſancti Leônis Papæ I. ſcrip-
it poſteaà ad Chalcedonénſe Con-
cilium adverſus Hæreſim Eutyché-
tis. Keſpondit prætéreà ad Euty-
chen ipſum & alia Epiſtola, quæ ei-
dem CGoncilio in novis editionibus
præfixa, & in Annales Eccleſiaſti-
cos relata fuit.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem „& exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, oôleo ſancto meo unzi eum.
Manus.

Um publicè ſerméônes habé-
Vret ad populum, adeò véhe-
mens erat in diceéendo, ut præ ni-
mio ardore vox illi intérdum de-
fécerit: ſicut contigit in concio-
ne mulieris Hemorrhoifſæ. Un-
de Ravennäâtes commôti, tot
läcrymis, clamoribus, & oratioôni-
bus locum repleverunt, ut pôſteaâ
ipfe gratias ageret Deo, quod in

luçrum amoôris vVeérterit damnum

ejúsdem ſermonis. Cùm tandem
annos circiter decem & ocdcto
eam Eccléfiam ſanctiſſimè rexiſ-
ſet, laborum ſuòrum finem adéſſe
divinitùs prænôſcens, in Patriam
ſe contulit. Ubi ſancti Caſſiani
Templum ingreſſus, magnum
Diadéma aureum, gemmis di-
ſtinctum pretiosiſſimis offerens,
ſuper altare majus pôſuit, neé
non aureum cratérem, & paténam
argenteam; quam tum rabidi ca-
nis morſus, tum febrées ſanare
ſæpius expértum eſt, aqua inde
demiſſa Ex tunc Ravennates,
qui eundem ſecuti füerant; di-
miſit, admonens, uf in eligendo
Sptimo FPaſtore invigilarent at-

cémbris placide ex hac vita mig-

ravit anno Domini circiter qua-

dringentéſimo quinquagéſimo. Sa-
crum illius Corpus commüni to-
tius Civitatis fletu, ac pietate »
propè corpus ejusdem ſancti Cal=
ſiani honorikce conditum, no-
ſtris eétiam tempôribus religiosè
côlitur: cujus tamen brachium;
auro, & gemmis ornatum; Kaven-
nam delatum in Urſiana .de ve-
neratur.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtutes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repleéta eſt:
Ipſe intercédat pro Heccatis
6mnium populorum. .
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervenit ad ccléſtis
regna. Ipſe.
loôria Patri, Ipſe.

03

eſtis ſal terræ.
rum. xliv.

Sfmile eſt regnum cœlôrum
hémini negotiatoôri quæréti bonas
margaritas: inventa una pretiola-
dedit omnia ſua,; & comparavit
cam., 7 „— *
Diffũſa eſt gratia in laàbiis tuis.
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnum, ..
eus, qui inter cætera
779:

PDIE V. DECEMBRIS.
Simila⸗
bo eum viro ſapiénti, qui ædifica-
vit domum ſuam ſupra petram.
Amavit eum Dôminus, &ο of-
nàâvit eum. =
F. Stolam glériæ induit eum.

Ntercêſſio nos, quæſumus Do-
mine, beati Sabbæ Abbatis com-
mendet: ut quod noſtris meéritis
non valemus, ejus patrocinio aſſe⸗
quamurx, Per Dominum,

Euge ſerve bone, & fideélis quia
in pauca fuiſti fidelis, ſupra mul-

ta te conſtituam;, intra in gau-
“ Z dium

ciun Domi
(ürit Domi
lt oſten

DIE

Ens,
Nontit
1di miracn
un ejus men
henmr inee
Dominumn:

Nidiu
In Lye
Deo Megl
Ulri danctit⸗
an ab iner
intans, cu
icis fregu
exta ferla
gue peſper
mi conlue
emper ter
lentibug o
Paupenibus
inzigne ett
exemplum
egens tren⸗
mattimon-
eatümqus
cogitäret
noctu he
niæ in eju
tum unine
nock cäm
tles le v
vindn
lureni
oleo ſunch
zgenn
Nhil
flun

üni chce
lungtaseir
s connt
etl, A e

usge

oMun,
V A

inte Nunm
1s el A
us ee
t Nß
Orum.
cotent
enit 4 6

Ne⸗

temn,
toni un
Venum,

.

Mitir 1 1

enedir

8,

dium Doômini tui. 7, Juſtum de-
düxit Dominus per vVias rectas.
Et oſtendit i⸗ li regnum Dei.
nterceſſio.

DIE VI. DECEMBRIS-

XXXiIV.

Eus „ qui beatum Nicolſàum
Pontificem innúmeris deco-
räſti miraculis: tribue, quælumus,
ut ejus méritis & précibus à ge-
hennz incendiis liberemur. Per
Dôminum noſtrum.

Icolàum, ilfüſtri loce Pätaræ
1 Nin Lycia natum, paréntes à
Deo precibus impetrarunt. Cujus
viri sanctitas quanta futůra eſſet,
lam ab incunabulis apparuit. Nam
infans, cùm réliquos dies lac nu-
tricis frequens sůgeret, quarta &
ſexta féria ſemel dumtaxat, id-
que véſperi ſugebat: quam jeju-
nii conſuetudinem in réliqua vita
ſemper ténuit. Adoléscens pa-
rêntibus orbaâtus, facultates ſuas
paupeéribus diſtribuit. Cujus illud
Insigne eſt Chriſtianæ benignitatis
exeêmplum, quod cùm ejus civis
egens tres Alias jam nuůbiles in
matriménio collocare non poſſet,
earumque pudicitiam proſtituere
cogitaret; re cognita;, Nicolaus
noctu per fenéſtram tantum peçu-
niæ in ejus domum injécit, quan-
tum unius virginis doti ſatis eſſet:
quod cùm iterũ & tértiò feciſſet,
tres illæ virgines honéſtis viris in
matrimoônium datæ ſunt.
Invéni David ſervum meum,»
Sleo ſancto meo unxi eum: & Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit
ei. Manus enim.

Um verò ſe totum Deo de-
diſſet: in Palæſtinam proféctus
eſt, ut loca ſancta viſeret, & præ-
ſens venerarétur. Qua in peregri-
natiône navem conſcendens ſeré-
no cœlo, & tranquillo mari, hor-
ribilem nautis tempeſtatem prædi-

. 581
Lit: möxque ortam, eùm eſſent
omnes in ſummo periculo, orans
mirabiliter ſedavit. Unde cùm
domum reyerſus ſingularis ſancti-
täatis omnibus documenta præbé-
ret; Dei admonitu Myram, quæ
Lyciæ metzopolis erat, venit »„
quo tempore eius urbis Epiſcopo
mortuo, provinciales Epiſcopi de
ſucceisore deligendo confulta-
bant. Itaque in ea deliberatione
divinitùs admoniti ſunt, ut eum
eligerent, qui poſtridie manè pri-
mus in Erdefiatn ingrederétur 5„
Nicolaus nomine. Qua obſerva-
tioône adhibita, in Eccleſiæ janua
deprehenſus eſt Nicolaus, & ſum-
mo omnium consénſu Myræ Epis-
còpus creatur. In Epiſcopatu ca-
ſtitatem, quam ſemper coluerat»
gravitatem, oratiônis aſſiduitatem-
vigilias, abſtinéntiam, liberalita-
tem , & hoſpitalitatem, in adhor-
tando manſuetúdinem, in repre-
hendéndo ſeveritatem perpétuò
adhibuit.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, oôleo ſancko meo unxi
eum. Manus. Ledt 146 .
Iduis & orphanis „ pecünia »
consilio, bpera non defuit;
oppréſios adeò ſublevavit, ut
étiam tres Tribunos, per caluùm-
niam à Conſtantino Auguſto con-
demnatos, qui ſe propter famam
ejus miraculoôrum orationibus lon-
giſſime absenti commendarant y„
adhuc vivens, cùm Imperatoôri
minaciter eum terrens, apparuiſ-
ſet, liberaverit. Cùm vero contra
edictum Diocletiani, & Maximia-
ni Chriſtianæ fidei veritatem
Myræ prædicaret, ab Imperatô-
rum ſatellitibus comprehénsus s
& longiflimè abdúctus, in car-
cerem conjéctus eſt: ubi fuit us-
que ad Conſtantinum Imperato⸗
rem, cujus juſſu ex cuſtoôdia erép-
tus, Myram rédiit. Mox ad Ni-=-
cænum Concilium ſe contulit ⸗
ubi cùm trecéntis illis decem
octo Patribus, Arianam hæreſim
condemnavit. Inde revérſus ad
Epiſcopatum, non ita multò poſt⸗
inſtante morte, ſuſpiciens in coæ-
lum, cùm Angelos ſibi occurren-
tes intuerétur; illo Pſalmo pro-

nuntiato: In te Dômine ſperavi 5
O 0O 3 us⸗

582
usque ad eum locum, In manus
tuas commendo ſpiritum meum:
in cœléſtem patriam migravit. Ejus
corpus Bârium in Apuülia transla-
tum, ibidem ſumma celebritate ac
veneratiône colitur.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtutes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis
Smnium populoôrum.
. Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & perveénit ad cœléſtia
regna. Ipſe.
Ioôria Patzi. Ipſe.

omo péregre.
XXXiX.

DIE VII. DECEMBRIS.

u. Iſte Confeſſor.
Hat die lætus méruit ſuprémos
Laudis honores.

O Doctor ptime, Eccléſiæ ſanctæ
lumen, beate Ambrôſi, divinæ
legis amator, deprecare pro nobis
Filium Dei.
Eus, qui pöôpulo tuo ætérnæ
ſalutis beatum Ambrôſium
miniſtrum tribuiſti: præſta, quæ-
ſumns; ut quem doctôrem vitæ
habüúimus in terris, interceſsorem
habére mereamur in cœlis. Per
Doôminum.

nsfe Amavit
eum Döôminus, & ornavit eum:
ſtolam glöriæ induit eum, & ad
Portas paradiſi coronavit eum.
Juſtum deduúxit Dominus per

Dias me Et oſténdit illi re-
.
. , Eus ui
beatum Nicolaum. i.
XXXV.

idélis ſermo.
XXXViI.

ANbroſu⸗ Epiſcopus Mediola-
Anénſis, Ambroſii civis Roman
filius, patre Galliæ Præfécto na-
tus eſt. In hujus infantis ore ex-

ämen apum conſediſſe dicitut
quæ res divinam viri eloquentiam
præmonſtrabat. Romæ liberali-
us disciplinis eruditus eſt. Poſt
à Probo Præfécto, Liguriæ, &
Kmiliæ Przpoͤfita: unde poôſteà
ejùsdem Probi juſſu cum poteſtate
Mediolanum venit: ubi moôrtuo
Auxéntio Ariàâno Epiſcopo, po-
pulus de ſucceſsore deligendo diſ-
fidébat. Quare Ambrôſius, pro
officii ſui muünere Eccléſiam in-
gréſſus, ut commotam ſeditionem
ſedaret, cùm multa de quiéte &
anauillitare Reipuúblicæ præclarè
dixiſſet, derepénte puero Ambro-
ſium Epiſcopum excçlamante, uni-
veêrſi populi vox erúpit, Ambroſi-
um Epiſcopum depoſcentis.
Invéêni David ſervum meum,
ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocebit ei.
Manus enim.

Ecusante illo, & eorum pré-
cibus reſiſténte, ardens poôpu-
li ſtùdium ad valentinianum Im-
peratôrem delâtum eſt: cui gratilſ-
ſimum fuit, à ſe deléctos judices
ad ſacerdotium poſtulàri. Fuit
id étiam Probo Præfééto jucun-
dum, qui Ambrò ſio proficiſcénti;
quaſi divinans dixerat: Vade, age,
non ut judex, ſed ut Epiſcopus.
Itaque cùm ad pôpuli deſidérium
Imperatôris voluntas accéderet»
Ambroôſius baptizatus (erat enim
catechumenus) Sacrisque initia-
tus, ac ſervatis omnibus ex inſti-
tuto Eccleſiæ Ordinum gradibus,
octavo die, qui fuit séptimo ldus
Decémbris, Epiſcopale onus ſus-
cépit. Factus Epiſcopus; catholi-
cam fidem, & diſciplinam Eccle-
ſiaſticam acêrrimè deféndit: mul-
tôsque Arianos, & alios hæréticos
ad fidei veritatem convértit, in
uibus clariſſimum Eccléſiæ lumen
unctum Auguſtinum Jeſu Chriſto
éperit. .
3 Ppfni adjutôrium ſuper potén-
tem „& exaltavi eléétum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia=
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, oleo lanéto meo unzi eum.
Manus.

Ratiàno Imperatore deeiſo⸗
ad Maximum ejus interfed o-

Uelnezitul⸗
eoglepoeni
le ſe ab ej
it. Theo-
Propter ca
Gam, ingr
Cui,cum il
dülterum
aiiſlet, te
ſecütus es
nitentem.
3b eo im
tentiam h
Kus Epiſec
ximis labo⸗
Ktug, mu
conlcriptis
incideret,
Fit, Ad qr
Vercellent
ter admor
Qum Don
ille ſumpt
ſimilitudi
Ahimam I
nas Aprili.
mtum tre

iſte elt
Vittütes 0
terta doctt
nne inte
hum popr
lſte 4
mundi, &
Pla. lye
loͤrig da

tee,

DIE

l,

Cone
Marir vi⸗
Cnius
ſirt ber,

Clorise
Kionem

mich

t inimcun
snon me

) Keitr

te aen

rem legâtus iterùm proféctus eſt;
eoôque pœniténtiam agere recusan-
te, ſe ab ejus communione ſemo-
vit. Theodéôſium Imperatôrem,
propter cædem Theſſalonicæ fa-
ctam, ingréſſu Eccléſiæ prohibuit.
Cui, cùm ille David quoque Regem
adúlterum, & homicidam fuiſſe
dixiſſet, reſpõndit Ambroſius: Qui
ſecútus es errantem, séquere po=-
niténtem. Quare Theodoſius ſibi
ab eo impéôfitam puúblicam pœni-
têntiam humiliter egit. Ergo ſan-
Gus Epiſcopus pro Eccléſia Pei ma-

zximis laboribus, curisque pertün-

ctus, multis libris étiam egrégièé
conſcriptis, äntequam in morbum
incideret, mortis ſuæ diem prædi-
xit. Ad quem ægrôtum Bonoratus
Vercellénſis Epiſcopus, Dei voce
ter admônitus, accùrrit, eique ſan-
Stum Dômini corpus præbuit: quo
ille ſumpto, conformatis in crucis
ſimilitüudinem manibus, orans
animam Deo réddidit pridie no-
nas Aprilis, anno poſt Chriſtum
natum trecentéſimo nonagéſimo
séptimo.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtútes operatus eſt; & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populôrum.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-

gna. Iipſe.
16ria Patri. Ipſe⸗
Os eſtis ſal
Lerxræ, Xliv.
DIE VIII. DECEMBB IS.
Conceptio
glorioſæ. 586.

IxxxVIi.
Ab initio. .
ve maris ſtella, Ixxxviii.
Conceèptio eſt hodie ſanétæ
Mariæ virginis.
Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias.

Glorioſæ virginis Mariæ Concep-
tioônem digniſſimam recolamus,
quæ & Genitricis dignitatem obti-
nuit, & virginalem pudicitiam
non amiſit.

583

Amulis tuis, quæſumus Dômi-
ne, cœléſtis gratiæ munus im-
pertire: ut quibus beatæ Virginis
partus éxtitit ſalutis exordium;
Conceptiônis ejus votiva ſolémni-
tas, pacis tribuat incremeéntum.
Per Doôminum.

O Dodor ôptime, Eccléſiæ ſanctæ
lumen, beate Ambroôſi, divinæ le-
gis amator, deprecare pro nobis
Filium Dei. Juſtum deduxit
Dôminus per vias rectas.
Et oſténdit illi regnum Dei.
eus, qui populo. 582.

eſu, tibi ſit gloria»
Qui natus es de Virgine;

ve maris ſtella.

onceptiéònem virginis Mariæ

celebrémus, Chriſtum ejus Fi-
lium adorémus Dominum.
enite. I. uem
terra.

XC.

Spécie tua, & pulchritudine
Inténde, proſpere pro-
céde, & regna. ater noſter.
De libro Eccleſiaſtici.

Go ex ore Altiſſimi prodivi pri-
mogénita ante omnem creatu-
ram. Ego feci in cœlis, ut ori-
rétur lumen indeficiens, & ſicut
nébula texi omnem terram. Ego
in altiſſimis habitavi, & thronus
meus in colmna nubis. Gyrum
cœli circuivi ſola, & profùndum
abyſſi penetravi: in fluctibus ma-
ris anbulavi, & in omni terra ſte-
ti: & in omni pôpulo, & in om-
ni Gente primâtum habui: & om-
nium excelleéntium, & humilium
corda virtùte calcavi: & in his
ômnibus réquiem quæsivi, & in
hæreditate Dômini morabor. Tunc
præcépit, & dixit mihi Creator
omnium: & qui creavit meé, re-
quievit in tabernaculo meo, &
dixit mihi: In Jacob in aäbita, &
in Iirael hæreditare, & in eléctis
meis mitte radices.
0 0%⏑ ₰ Ho-

3
haie concépta eſt beata virgo
Maria ex progénie David: & Per
quam ſalus mundi credentibus ap-
Paruit„ cujus vita glorioôſa lucem
dedit ſæculo. B
Conceptiéonem beatz Mariæx
vVirginis cum gaudio celebrémus.
Per quam.

B inſtio, & ante ſæcula creata
A ſum, & usque ad futurum ſæcu-
Jum non deſinam, & in habita-
tione ſancta coram ipſo miniſtravi.
Et ſic in Sion firmata ſum, & in
civitate ſanctificata ſimiliter re-
quiévi; & in Jerúſalem potéſtas
mea. Et radicavi in pôpulo hono-
rificato, & in parte Dei mei hæré-
ditas illius, & in plenitudine San-
Ktorum deténtio mea. Quaſi cedrus
exaltata ſum in ibano, & quaſi
cypréſſus in monte sion. Quaſi
palma exaltata ſum in Cades, &
quaſi plantatio roſæ in Jericho.
Quaſi oliva ſpeciola in campis, &
Qquaſi platanus exaltàta ſum juxta
aquam in plateis. Sicut cifßamomũ
& balſamum aromatizans odorem
dedi: quaſi myrrha electa dedi ſua-
vitatem odoôris: & quaſi ſtorax, &
gâlbanus, & ngula, &gutta, & quaſi
Libanus non inciſus vaporavi habi-
tationem meam, & quaſi balſamum
non miſtum odor meus.
Beatiſſimæ virginis Mariæ Con-
ceptioôné devotiſſimè celebrémus:
Ut ipſa pro nobis intercédat ad
Dôminum lJeſum Chriſtum.
Cum jucunditate Conceptionem
beâtæz Mariæ virginis devotiſſime
celebrémus. Ut ipia.

Go quaſi terebinthus exténdi
α ramos meos, & rami mei hono-
Tcis & gratiæ. Ego quaſi vitis fructi-
ficavi ſuavitàtem odoris: & flores
mei frudtus honoris & honeſtatis.
Ego mater pulchræ dilectionis, &
timoris, & agnitionis, & ſan-
Ke ſpei. In me gratia omnis
viæ & veritatis: in me ommis
ſpes vitæ & virtůtis Transite ad
me omnes, qui concupiscitis me,
& à generationibus meis imple-
mini: Sspiritus enim meus ſuper
mel dulcis „ & hæréditas mea
ſuper mel & favum. Memôria
mea in generationes ſæculôrum.
Qui edunt me, adhac esurient: &
qui bibunt me, adhuc sitient.
Qui audit me, non confundéèétur,

& qui operàntur in me, non pec-
cabunt. Qui elucidant me, vitam
ætérnam habebunt.
lorioſæ virginis Mariæ Con-
ceptionem digniſſimam recolamus:
GCujus Dominus humilitatem re-
ſpexit, quæ Angelo nuntiante
concèpit Salvatorem mundi.
F. Beatiſſimæ virginis Mariæ Con-
ceptionem devotiſſime celebre-
mus. Cujus. .
Gloôria Patri. Cujus.

Adjuvabit eam Deus vuftu ſuo.
Deus in medio ejus, non com-
movébitur. ater noſter.
Ex libro S. Ambroôſii Epiſcopi
de Virginibus.

It vobis tamquam in imagine
Sleſcnga virginitas, vitaque bea-
tæ Mariæ: de qua velut in ſpeculo
refůlget ſpecies caſtitatis, & forma
virtûtis. Hinc ſumatis licer exém-
pla vivendi, ubi tamquam in exem-
blari magiſtéria expreſſa probitatis,
quid corrigere, quid effugere, quid
tenere debeatis oſténdunt. Primus
diſcendi ardor, nobilitas eſt magi-
ſtri. Quid nobilius Dei matre?
Quid ſpleudidius ea, quam ſplen-
dor elégit? Quid caſtius ea, quæ
corpus ſine corporis contagioné
generavit? .
Concéêptio gloriôſæ virginis Ma-
Piæ ex séinine Abrahæ, ortæ de tri-
bu Juda, clara ex ſtirpe David,:
Cujus vita inclyta cunctas illũ-
ſtrat Eccleſias. Hôdie concép-

ta eſt beata virgo Maria ex progé-

nie David. Cujus.

Am de céteris ejus virtütibus
quid loquar? virgo erat non
ſolàùm corpore, ſed etiam mente;
quæ nullo doli ambitu ſincerum
adulteraret afféctum. Corde hu-
milis, verbis gravis, animi pru-
dens: loquéndi parcior, legendi
ſtudiòſior, non in incèrto divitia-
rum, ſed in prece pauperis ſpem
reponens: intenta operi, vere-
cunda ſermone, arbitrum mentis
solita non höminem, ſed Deum
quærere; nullum lædere, bene vel-
le mnibus, aſsuúrgere maſoribus
natu, æqualibus non invidére, fu-
gere jactantiam, rationem ſequi;
amare virtútem. .
Cum jucunditate Conceptio:⸗
nem beatæ Mariæ celebremu⸗ .

Utipla pt
Döninum
(orde
is gloriam
ile recelſ⸗
VUr ipſa.

Uando
lentes
Ddpinguis:
Wilem! qu
Juando vita
los golita ee
quos miſeri
Tet, neque
Nihil toryu
Verbis proc
tecündum.
Mon inceſl
Petulantio
ties ſimul

mundo:
ſol iutkiti⸗
Qui ſol⸗
dit dened
ens mort
empiterne
Benedi
enedicu
1e. G lo

Doſt dartn
Angelus
concey
klezi
ein.
bitare ſi
ecio!

I ber
fllii
aud⸗
Lennit dar
Homllia
Ak
eſt:
Chridif
ex
hera ion⸗
nemn le ſi
EUncüm h
hoin e
Enlie⸗
obig gi

Ner s
lunt ne,t

inis Auirt
tiſlune ge

lamn Ri
litaselt

nt in
velut n

Uretapro
ic efen

ls eiu
1 ie,
ſel etiu/
Anbitn7

£ Ut ipſa pro nobis intereédat ad
Döminum Jeſum Chriſtum.
Corde & animo Chriſto cand-
mus gloriam in hac ſacra ſolemni-
tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ.
Ut ipſa.

Uando iſtaà vel vultu læſit pa-
rentes? quando diſsenſit à
pfopinquis? quando faſtidivit huù-
milem? quando deriſit débilem?
quando vitavit inopem à Eos ſo-
los solita cœtus virôrum inviſere,
quos miſericordia non erubeſce-
ret, neque præteriret verecúndia.
Nihil torvum in ôculis, nihil in
verbis procax, nihil in actu inve-
recundum. Non geſtus fractior,
non inceſſus ſolütior; non vox
petulantior; ut ipſa corporis ſpé-
cies ſimulacrum fuerit mentis, fi-
güra probitatis.
Conceèptio tua, Dei Genitrix
Virgo, gaudium anñuntiavit univerſo
mundo: Ex te enim ortus eſt
ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter:
à Qui ſolvens maledictionem, de-
dit benedictionem; & confün-
dens mortem, donavit nobis vitam
ſempitérnam.
Benedicta tn in mulieribus, &
benedidus fructus ventris tui. Ex
te. loria Patri. Qui.

Poſt partum. A
Angelus Doômini nuntiavit Mariæ,
& concepit de Spiritu ſancto.
Elégit eam Deus, & præelégit
eam. In tabernaculo ſuo ha-
bitâre facit eam. ater noſter.
éctio fancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

Iber generationis jelu Chriſti
filii David, filii Abrakam. A-
braham genuit Iſaac. Iſaac autem
genuit lceb. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtiii Epiſcopi.

Atthæus Evangeliſtaà iic oflus
eſt: Liber generatioônis Jeſu
Chriſti filii David, filii Abraham.
Quo exoôrdio ſuo ſatis oſténdit, ge-
nerationem Chriſti ſecundùm car-
nem ſe ſuscepiſie narrandam. Se-
eundùm hanc enim Chriſtus filius
höminis eſt: quod etiam ſe ipfe
ſæpiſſimè appellat, commendans
nobis, quid miſericorditer dignat-
it eſſe pro nobis. Nam illa ſupér-
na & æterna generatio, ſecundùm

715 585
quam Filius Dei unigénitus eſt an-
te omnem creatram, quia omnia

per ipſum facta ſunt, ita ineffabilis
eſt, ut de illa dictum à Prophéta

intelligatur: Generationem ejus
quis enarrabit?
Beatam me dicent omnes gene-
fatiônes: Quia fecit mihi Do-
minus magna, qui potens eſt, &
ſanctum nomen ejus. Et miſe-
ricordia ejus à progénie in progé-
nies timentibus eum. Quia
Bno. Cujus feſtum colimus, ipſa
Virgo virginum.

Xéquitur ergo humanam gene-
Srationem Chriſti Matthæus, ab
Abraham generatores commémo-
rans, quos perduúcit ad Joſeph vi-
rum Mariæ, de qua natus eſt Jeſus.
Neque enim fas erat, ut ob hoc
eum a conjugio Mariæ ſeparandum
Eiarer „quôd non ex ejus concu-
itu, ſed virgo peperit Chriſtum.
Hoc enim exemplo magnifice in-
ſinuatur fidelibus conjugatis, étiam
ſervata pari consenſu continentia;
poſſe permanere, vocarique con-
juügium, non permixto corporis
Fexu, ſed cuſtodito mentis affectu:
præsértim quia naſci eis étiam fi-
lius pôtuit ſine ullo complexu
carnäali, qui propter ſolos gignen-
dos filios adhibéndus eſt.
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ»
Ghriſtus Deus noſter. 5, Ora pro
péôpulo, intêrveni pro clero, in-
tercéde pro devòto femineo ſexu,
séntiant omnes tuum juvamen »„
uicumgue célebrant tuam ſan-
am Conceptionem. Quia.
lôria Patri. Chriſtus.
Um autem evidéenter dicat A-
pôſtolus Paulus, ex sémine Da-
vid ſecundùm carnem Chriſtum;
ipſam quoque Mariam de ſtirpe
David aliquam conſanguinitatem
duxiſſe, dubitare utique non
debemus. Cujus féminæ quoô-
niam nec ſacerdotale genus tacé-
tur inſinuânte Luca, quòd cogna-
ta ejus eſſet Eliſabeth, quam dicit
de filiabus Aaron: firmiſſimé te-
néndum eſt, carnem Chriſti ex
utrôque gênere propagaätam, ex
Regum ſcilicet, & ſacerdétum: in
uibus personis apud illum popu-
um Hebræoôrum étiam my ſtica
O % 5 unctio

„5 86M . 4
unctio figurabatur, id eſt, chrisma, ſuo.

unde Chriſti nomen elucet, tantòà
antèe étiam iſta evidentiſſima ſig-
nificatiõne prænuntiatum.
e Deum laudamus. II.
A D L A U D. E S,

Oncèptio gloriôſæ virginis Ma-
riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de
tribu Juda, clara eſt ſtirpe David.
ñs regnav. II.
Conceèptio eſt hôdie ſanéctæ
Mariæ virginis: cujus vita inclyta
cunctas illũſtrat Eccléſias.
Regali ex progénie Maria
exorta refúlget: cujus précibus nos
adjuvarizmente & ſpiritu devotiſſi-
mée poscimus.
Corde & ànimo Chriſto ca-
nämus gloôriam, in hac ſacra ſo-
lemnitate præcélſæ genitricis Dei
Mariæ.
Cum jucunditàâte Concep-
tiônem beatæ Mariæ celebrémus;
ut ipſa pro nobis intercédat ad
Dôminum Jeſum Chriſtum.
b initio. Ixxxiii.
gloriôſa Virg. Ixxxiii.
Concéptio eſt hôdie ſanctæ
Mariæ virginis.
Cujus vita ſnclyta cunctas illũ-
ſtrat Eccleſias.

Conceptionem hodiérnam perpé-
tuæ virginis genitricis Dei Mariæ
ſolemniter celebrémus, qua celſi-
tûdo throni proceſſit, alleluja.

Amulis tuis, quæſumus Doômi-
ne, cœléſtis gratiæ munus im-
Pertire: ut quibus beatæ virginis
Partus éxtitit ſalütis exordium,
Conceptiônis ejus votiva ſolemni-
tas, pacis tribuat increméntum.
Per Dominum.

Qui natus es de Maria virgine.

Goncéptio eſt hédie.
b initio.
Spécie tua, Et pulchritú-
dine tua. Spécie tua. Intén-
de, proſperé procede, & regna. Et
pulchritůdine. Gloôria Patri. Spé-
Cie. Adjuvabit eam Deus vultu

Deus in médio ejus, nom
commovébitur.

Regali ex progénie.

T ſic in Sion firmata ſum, &
in civitate ſanctificata ſimiliter
requiévi, & in Jerùúſalem poté-
ſtas mea. Et radicavi in pôpulo ho-
norificato, & in parte Dei mei hæ-
réditas illius, & in plenitudine
Sanctörum deténtio mea.
Adjuvabit eam, Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus, non gommovebitur.
Deus vultu ſuo. GloriaPatri. Ad-
juvabit. Elégit eam Deus, &
præelégit eam. Be. In tabernaculo
suo habitare facit eam.

Cum jucunditate.

N platéis ſicut cinnamòmum &
ballamum aromatizans odorem
dedi: quaſi myrrha elécéta dedi
ſuavitatem odoris.
. Elégit eam Deus Et
præelegit eam. Elégit eam.
In tabernaculo ſuo habitare fa-
cit eam. Et præelégit.
oôria Patri. Eléegit.
Diffúſa eſt gratia in laàbiis tuis.
Proptéreàa benedixit te Deus in
ætérnum. 2

Conceptio tua, Dei Génitrix Vir-
go, gaudium annuntiavit univerſo
mundo: ex te enim ortus eſt ſol ju-
ſtitiæ, Chriſtus Deus noſter; dut
ſolvens maledictionem, dedit be-
nedictionem: & confúndens mor-
tem, donavit nobis vitam ſempi-
térnam,

DIE IX. DECEMBRIS=

.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

LXuültat Maria, & matrem ſe
læta miratur, & de Spinte
sanco ſe peperiſſe gaudeten i

guis peper
zec quia g
ne miratun
minas ben,
no non no
circumde
Maria,
quia Her-
conſentie
inſignis
humiliter
cem corpo
Lloriamegr
AIt. Lecc⸗
dicent om
Concep
tir ex zen
bu juda,
Cujus
ſtrat bccl
1a eſt bea
me Dayic

Beit
OVpale⸗
dum prrce
Sularl tuo
tiſtiperdi⸗
Lilitas hun
ur ſolo
Uindi adit
uee quase
ue merit
Aiones .
Cllpas n
Mitte non
exrauditio⸗
tidotum

quia péperit innúpta, terrétur:

sed quia genũerit;, cum exultatioô-
ne miratur. O féêmina ſuper feé-
minas benedicta, quæ virum omni-
nò non novit, & virum ſuo utero
circùmdedit! Circumdat virum
Maria, Angelo fidem dando ⸗
quia Heva perdidit virum, ſerpénti
conſentiendo. O felix obediéntia!
inſignis gratia! quæ dum fidem
humiliter dedit, cœli in ſe opifi-
cem corpotàavit. Hinc proméruit
gloriam, quam ipſa poſtmodum au-
Xit. Ecce ait: ex hoc beatam me
dicent omnes generationes.
Concéptio gloriôſæ virginis Ma-
riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri-
bu Juda, clara ex ſtirpe David:
Cujus vita inclyta cunctas illũ-
ſtrat Eccléſias. Hôdie concép-
ta eſt beata virgo Maria ex progé-
nie David. Cujus.

Beâta Maria, quis tibi dignè
valeat jura gratiärum; ac lau-
dum præcoônia repéndere, quæ ſin-
gulari tuo aſsenſu, mundo ſuccur-
riſti perdito? Quas tibi laudes fra-
gilitas humani géneris persolvat,
quæ ſolo tuo commercio recupe-
randi aditum invénit? Accipe ita-
que quascuúmque exiles, quascúm-
que meéritis tuis impares gratiarum
actiones: & cùm ſusceperis vota,
culpas noſtras orando excuſa. Ad-
mitte noſtras preces intra ſacrariu
exauditionis, & reporta nobis an-
tidotum reconciliatiônis.
Cum jucunditate Conceptiô-
nem beatæ Mariæ celebrémus:
Ut ipſa pro nobis intercédat ad
Dominum jJeſum Chriſtum.
Corde & animo Chriſto canâ-
mus glôriam in hac ſacra ſolemni-
tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ.
Ut ipſa.

It per te excusàbile, quod per
te ingérimus: fiat impetrabile,
quod fida mente pôſcimus. Accipe
quod offérimus, redona, quod ro-
Samus, excuſa, quod timémus:
quia tu es ſpes única peccatoôrum.
Per te ſperamus veniam delicto-
rum, & in te beatiſſima noſtrorum
eſt expectatio præmiôrum. Sanéta
Maria ſuccuùrre miſeris, juva puſil-
lanimes, réfove flébiles, ora pro
pôpulo, intérveni pro clero, in-
tercéde pro devoto femineo ſexu:

587
uicumque célebrant tuam ſan-
am Conceptionem.
Conceéptio tua, Dei Genitrix
virgo, gaudium anuntiavit univêrſo
mundo: Ex te enim ortus eſt
ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter:
Qui folvens maledictionem, de-
dit benedictionem; & confün-
dens mortem, donavit nobis vitam
ſempitérnam.
Benedicta tu in muliéribus, &
benedictus fructus ventris tui. Ex
te. loria Patri. Qui.

éctio ſancti Evangélii ſecndùm
Matthæum.

Iber generationis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. A-
braham génuit Iſaac. Iſaac autem
génuit Jacob. Et réliqua.
Homilia S. Hieronymi presbyt.

N Iſaia légimus: Generatiônem
ejus quis enarrâbit? Non ergo
putémus, Evangeliſtam Prophétæ
eſſe contràärium: ut quod ille im-
poſsibile dixit effatu, hic narrare
incipiat: quia ibi de generatione
divinitaàtis, hic de incarnatione eſt
dictum. A carnalibus autem cœpit,
ut per hominem Deum diſcere in-
cipiamus. Filii David, filii Abra-
ham. Ordo præpôſterus, ſed ne-
ceſsario commutatus. si enim
primùm poſuiſſet Abraham, & poſt-
eà David, rurſus ei repeténdus fue-
rat Abraham, ut generationis séries
texerétur.
Beatam me dicent omnes gene-
ratioônes: Quia fecit mihi Dô-⸗
minus magna, qui potens eſt, &
ſanctum nomen eſus. Et miſe-
ricordia ejus à progenie in progé-
nies timentibus eum,. Quia.

Deò autem céteris prætermiſſis;
horum filium nuncupavit: quia
ad hos tantùm facta eſt de Chriſto
repromiſſio. Ad Abraham: In
sémine, inquit, tuo benedicéntur
omnes Gentes, quod eſt Chriſtus.
Ad David: De fructu ventris tut
ponam ſuper ſedem tuam. Judas
autem génuit Phares & Zaram de
Thamar. Notaândum, in genea-
logia Salvatoôris nullam ſanctarum
aſsumi mulierum;, ſed eas, quas
Scriptúra reprehénditiut qui prop-
ter peccatéôres venerat, de pec-

séntiant omnes tuum juvamen, catoribus nascens, omnium pec-

Cata

588
càta deléret. Unde & in conſe-
quéntibus Ruth Moabitis poônitur,
& Bethſabée uxor Uriæ.
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus éſt ſol juſtitiæ,
Chriſtus Deus noſter. Ora
pro populo, intérveni prô clero:
intercede pro devoto femineo ſe-
xu:sentiant omnes tuum juvamen,
uicumque célebrant tuam ſan-
am Conceptionem. Quia.
21oria Patri. Chriſtus.

Acob autem génuit Joſeph.
Hunc locum objecit nobis Julia-
nus Auguüſtus de diſſonantia Evan-
geliſtarum, cur Evangeliſta Mat-
thæus Joſeph dixerit filium Jacob,
& Lucas eum filium appellarit He-
li: non intélligens conſuetůdinem
Scripturarum, quòd alter ſecundùm
natùram;alter ſecundùm legem ei
Pater ſit. Scimus enim hoc perMoy-
ſen Deo jubente præceptum, ut ſi
frater, aut propinquus absque li-
beris mortuus fuerit, alius accipiat
uxorem ad ſuscitandum ſemen fra-
tris, vel propinqui ſui. Joſeph vi-
rum Mariæ. Cùm virum audieris,
ſuſpicio tibi non subeat nuptiarũ:
ſed recordare conſuetũdinis Scrip-
turarum, quod ſponſi viri, & ſponſæ
vocéntur uxores.
e Deum laudamus. II.

N
t. Iſte Sanctus.
Gléria & honore.
nfirmitatem.

XIV.
DIE X. DECEMBRIS.

Sermo S. Bernardi Abbatis.

Num fecit Doôminus ſuper
terram, ut müůlier circumda-
ret virum, nec alium quam Chri-
ſtum, de quo dicitur: Ecce vir,
Oriens nomen ejus. Novum quo-
que fecit in cœlo, ut mulier ſole
appareret amicta. Denique & co-
ronavit eum, & viciſſim ab eo me-
ruit coronâri. Egredimini filiæ
Sion, & videte Regem Salomonem
in diadéemate, quo coronavit eum
mater ſlua. Verùm hoc aliàs. In-

*

terim ſanè ingredimini magis, &
vidéte Reginam in diadémate, quo
coronaâvit eam Filius ſuus. In ca-
pite, inquit, ejus corona ſtellarum
duoëdecim. ,
Concéptio gloriôſæ virginis Ma-
fiæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri-
bu Juda, clara ex ſtirpe David:
Gujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias. 5. Hodie concepta
eſt beata virgo Maria ex progenie
David. Cujus. N.
Ignum planè ſtellis coronäri
caput, duod & ipfis longé cla-
riùs micans, ornet eas potiùs,
quaàm ornétur ab eis. Quidni co-
rônent sidera, quam ſol veſtit?
Sicut dies verni circumdabant eam
flores rosarum, & lilia convallium.
Nimirum læva ſponſi ſub capite
ejus , & jam déxtera illius ample-
xaâtur eam. Quis illas æſtimet gem-
mas? Quis ſtellas nominet;, qui-
bus Mariæ régium diadéma com-
pactum eſt? .
Cum jucunditàte Conceptio-
nem beatæ Mariæ celebrémus:
Ot ipſa pro nobis intercedat ad
Dôminum Jeſum Chriſtum.
Corde & animo Chriſto canà-
mus glôriam in hac ſacra ſolemni-
tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ.
Ut ipſa.
Uid ergo ſideéreum micat in
generatione Mariæ? Plane
qifod ex Regibus orta; quod ex
sémine Abrahæx, dquòôd generoſa
ex ſtirpe David. Si id parum vi-
détur, adde, quod generationi illi
ob ſingulare privilégium ſanctità-
tis, divinitùs noſcitur eſſe conceſ-
ſa; quòd longe ante eisdem patri-
bus cœlitùs repromiſſa, quòôd my-
ſticis præfigurata miraculis, quo
oraculis prænuntiata propheéticis.
Hanc enim ſacerdotalis virga;,
dum ſine radice floruit: hanc Ge-
deoônis vellus, dum in médio ſic-
cæ areæ maduit: hanc in Ezechié-
lis viſione Orientalis porta, quæ
Balli unquam patuit, Præſigna-
at. W
Concéptio tua, Dei Génitris
virgo, gaudium annuntiavit unt-
verſo mundo: Ex te enim ortus
eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus no-
ſter: Qui ſolvens maledictio-
nem, dedit benedictionem;

confuùndens mortem, donavit no-

bis vitam ſempitérnam. &
Benedicta tu in mulieribu;

benedtit
ke.

ectio ſa

lber!
filii D
braham
benuit )
De Hon

On!
mer
tur, dum
lia cæpta
Itaque cun
ſeph & Ma
er Abrahz
tut, prote
Matia. Ha
an eſt,
fanilie h
Utörem p.
cognationi
ue ülios
Uwottuns ei
ita in Pr
ordo, cum
ſe nati etle
lentur, 4
Deatan-
hetatione
minus Wa
Iandum :
Veht mi
In Moge
Quis fech

Equer
müs
beneratt
Mummero
ſtire hu
ur. No⸗
Alicd inn
1n beſtis⸗
, alius
10. ane
Dafic gu
Mumera
4 trans
gidigde
Geprehen
Wendicij

benedictus fructus ventris tui. Ex

te. loôria Patri. Qui.
éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum.

LBh generatioônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. A-
braham génuit Iſaac. Iſaac autem
génuit Jacob. Et réliqua.
De Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

On refert, quis in originis nu-
mero atque ordine collocé-
tur, dummodo universoôrum fami-
lia cœpta eſſe intelligatur ab uno.
Itaque cùm ejúsdem Tribus ſit Jo-
ſeph & Maria, dum profectus éſſe
ex Abrahæ genere Joſeph oſténdi-
tur, profecta quoque docèétur &
Maria. Hæc enim in lege ratio ſer-
vata eſt, ut ſi môrtuus ſine filiis
familiæ princeps eſſet, defùncti
uxôrem poſterior frater ejusdem
cognationis acciperet, ſusceptos-
que filios in familiam ejus, qui
moôrtuus eſſet, referret, maneretq;
ita in primogeénitis ſuccefſiônis
ordo, cùm patres eoôrum, qui poſt
ſe nati eſſent, aut nominée habe-
réntur, aut genere.
Beatam me dicent omnes ge-
nerationes: †. Quia fecit mihibo-
minus magna, qui potens eſt, &
ſanctum nomen ejus.
Et miſericôrdia eius à progeènie
in progenies timentibus eum.
Quia fecit.

Equens illud eſt, ut quia dixi-
mus ſecundùm rerum fidem
generationis iſtius ordinem nec
número ſibi, nec ſucceſſioône çon-
ſtare, hujus quoque rei ratio affera-
tur. Non enim levis cauſa eſt, ut
àliud in narratione ſit, äliud fuerit
in geſtis: & aliud referätur in ſum-
ma;, aliud verò teneâtur in nůme-
ro. Namque ab Abraham usque ad
David quatuôrdecim generationés
numeratæ ſunt: & à Davyid usque
ad transmigrationem Babylônis in
quibusdam libris decem & ſeptem
deprehendúntur. Sed in hoc non
mendacii, aut negligentiæ vitium
eſt. Tres enim ratiéône prætéritæz
ſunt. Nam Joras genuit Ochoziam,
Ochozias verô genuit Joam. Joas
deinde Amasiam, Amasias autem
Oziam: & in Matthæo Joras Oziam
genuifle ſcribitur; cùm quartus ab

. 589
eo ſit. kloc ita, quia ex Gentili
féêmina Joras Ochoziam genuit, ex
Achab ſcilicet, qui Jézabel habuit
uxorem.
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
* Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ:
Chriſtus Deus noſter. Ora
pro poôpulo, intérveni pro clero,
intercéde pro devoôto femineo ſe-
xu: séntiant omnes tuum juvamen,
quicüumque célebrant tuam ſan-
ctam Conceptionem. Quia.
loria Patri. Chriſtus.

Enique per Prophétam non
niſi quarta generatione in
throno régio Iſraélis quemquam

de domo Achab eſſe ſeſsurum dici-

tur. Purgata igitur labe familiæ
gentilis tribus, quæ prætéritis jam
Régulis in quarto generationum
conſequéntium ordine numeratur:
& usque ad Mariam generationes
quatuordecim eſſe ſcribuntur »„
cùm in número decem & ſeptem
reperiäntur, nullus error eſſe pote-
rit ſciéentibus, non eam ſolùm
eſſe Dômino noſtro Jeſu Chriſto
originem, quæ cœpit ex Maria:
ſed in procreatiône corpôrea, nati-
vitàtis ætérnæ ſignificantiam com-
prehéndi.
e Deum laudàâmus. II.

Qui odit änimam. Juſtus ut
palma. nfirmitatem no-
ſram. XX.

DIEP EI. DEGEMBRIS.

Xândi Déômine, preces no-
ſtras: & interveniénte beato
Dâmaſo Confeſsore tuo, atque
Pontifice, indulgentiam nobis tri-
bue placatus, & pacem. Fer Do-⸗
minum.

586.

590

DAnatus Hiſpanus, vir egrégius
& eruditus inscripturis, indiéto
primo Conſtantinopolitano Conci-
lio, nefariam Eunomii, & Macedo-
nii hæreſim extinxit. Idem Arimi-
nenſem convéntum, à Libério jam
antè rejéctum, iterum condemna⸗-
vit: in quo, ut ſcribit ſanctus Hie-
ronymus, Vaſéntis potiflimum &
Ursacii fraudibus damnatio Nicæ-
næ fidei conclamata fuit: & inge-
imiscens orbis terrarum, ſe Arianũ
eſſe miratus eſt.
Invéni David ſervum meum;
ôleo ſancto meo unxzi'eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit
ei. Manus enim.

Asilicas duas ædificavit, àlte-
ram ſancti Laurentii nomine
ad theatrum Pompeji, quam maxi-
mis munéribus auxit, eique domos,
& prædia attribuit: alteram via Ar-
deatina ad Catacumbas. Platôniam
êétiam, ubi côrpora ſanctôrum Petri
& Pauli aliqnamdiu jacuérunt, de-
dicavit, & exornavit elegantibus
vérſibus. Idémque proſa & verſu
ſcripſit de virginitate, multaque
alia metro édidit.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltâvi eléctum de plebe
mea: * Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, Öéleo ſancdto meo unxi
eum. Manus.

Oenam taliônis conſtituit iis,
qui alterum falſi criminis accu-
sâäſſent. Statuit, ut, quod pluri-
bus jam locis erat in usu, Pſalmi
per omnes Eccléſias die noctque
ab altérnis caneréntur; & in fine
cujusque Pſalmi dicerétur, Gloria
Patri, & Filio, & Spiritui ſanéto.
Ejus juſſu ſanctus Hieronymus no-
vum Teſtamentum Græcæ fidei
reddidit. Cùm Eccleſiam rexiſſet
annos decem & ſeptem, menſes
duos, dies viginti ſex, & habuiſſet
Ordinatiônes quinque menſe De-
cémbri, quibus creavit Presbyteros
triginta unum, Diaconos ünde-
cim, Epiſcopos per diverſa loca
ſexaginta duos 3 virtüte, doctrina,
ac prudentia clarus, propé octo-
genarius, Theodoſio ſenioôre im-
perante, obdormivit in Domino,

& via Ardeatina unà cum matre,
& ſoröre ſepultus eſt in Basilica,
quam iple ædificaverat. IIlius reli-
quiæ pôſteà translatæ ſunt in Ec-
cléſiam ſancti Laurentii, ab ejus
nomine in Däamaſo vocaâtam.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
vittůtes opératus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populorum.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia reg-
gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.
igiläate. uu

Xlii.
586.
Dum eſſet

Juſtum deduxit.
XIi.

ſummus.

xaudi Dñe.
DIE XII. DECEMBRIS.

Ex libro S. Epiphanii Epiſcopi ad-
vérſus hæreſes.

Eâta Mater Dei Maria per He-
vã ſignificatur, quæ per ænigma
accépit, ut mater vivéntium vo-
cétur. Illa étenim mater viventium
vocata eſt, eétiam poſtquam audi-
vit: Terra es, & in terram reverté-
ris, poſt transgreſſionem. Et mi-
rum eſt, quòd poſt transgreſſio-
nem hoc magnum cognomen ha-
buit. Et quod quidem pertinét a
rem ſenſibilem, ab illa Heva omnis
hominum generatio deducta eſt in
terra: hic autem veré à Maria hæc
vita mundo génita eit, ut vivéntem
gigneret, & fieret Maria mater Vi-
ventium. Per ænigma igitur Maria
Mater vivéntium appellata eſt.
Concéptio glorioſæ virginis Ma-
riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri-
bu Juda, clara ex ſtirpe David:
Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias. F. Hoôdie concepta
eſt beata virgo Maria ex progénie

David. Gujus.

Evæ datum eſt operire cor-
pus ſenſibile propter nudi-

tätem ſensibilem; Mariæ véro
. datum

datum ett
Agnum,&
Asni &6
vellere in
ipſius inch
tatis, Heya
eſt homin
mots ingre
lia verò ca
eſt nobis
Dei adyen
undavitpe
Vit & rati⸗
illinc Moe
morte fier-
nobis vita
Mullere in
Juoniam!
det rgo,
bkella eſt:
obedient
tiato advw
Vita ætér
Cum
nem bez
Ut ipſ
Doôminun
Corde
Umus glor
1ate præce
Ur ihla.

E M

eſt de E
Datkem
& adher
u in
1 0c Ia
in Chri
Seriptu
Proprie
lem dix
10, non
Cdtam.
un de
N in
Oninun
le üb
Wocoſta 4

Rcun nut
in ait

kiabeni

iilne

tun Eti

l

CEHO.

enükgl

hetele,

eiun
naen Ee

datum eſt à Deo, ut paâreret nobis
Agnum, & ovem, & ex glôria ipſius
Agni & ovis fieret nobis velut a
vellere in ſapiéntia per virtütem
ipſius indumentum incorruptibili-
tatis. Heva étiam mortis cauſa facta
eſt hominibus ; per ipſam enim
mors ingréſſa eſt in mundum. Ma
ria verò cauſa vitæ, per quam genita
eſt nobis vita, & per hanc Filius
Dei advénit in mundum: & ubi ab-
undavit peccatum, ibi ſuperabunda-
vit & gratia: & unde illata eſt mors,
illinc procéſſit & vita, ut vita pro
morte fieret: & qui per mulierem
nobis vita factus eſt, mortem ex
muliere inductam excluderet. Et
quoniam illic Heva, cùm adhuc el-
set virgo, per inobedientiam trans-
gréſſa eſt: e contrario per Virginem
obedientia gratiæ facta eſt, annun-
tiato advéntu in carne de cœlo, &
vita ætérna.
Cum jucunditàte GConceptiô-
nem beatæ Mariæ celebrémus:
Ot ipſa pro nobis intercedat ad
Dôminum Jeſum Chriſtum.
Corde & animo Chriſto cana-
mus gloôriam in hac ſacra ſolemni-
tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ.
Ut ipfſa.
E Maria accipitur (liceat mi-
Lhi hoc dicere) quod ſcriptum
eſt de Eccléſia: Kelinquet homo
patrem ſuum, & matrem ſuam,
& adhærébit uxôri ſuæx: & erunt
duo in carne una. Sanctus au-
tem Apoſtolus dicit: Myſterium
hoc magnum eſt, ego aufem dico
in Chriſto, & Eccleſia. Et vide
Scripturarum accuratam dicendi
proprietatem, quod de Adam qui-
dem dixit, formavit: de Heva ve-
r0, non formatam eſſe, ſed ædifi-
catam. Accépit enim, inquit,
unam de coſtis ejus, & ædificavit
ipſi in uxôrem. Quo oſténdat,
Dominum quidem de Maria effor-
mſſe ſibi ipſi corpus, ab ipſa ve-
r0 coſta ædificatam eſſe Eccleſiam,
in eo, quod punctum & apértum
eſt ipsius latus, & myſtéria sangui-
nis, & aquæ, prétia redemptiônis
facta ſunt.
Conceptio tua, Dei Génitrix
virgo, gaudium annuntiaâvit uni-
vérſo mundo: Ex te enim ortus
eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus no-
ſter: “ Qui ſolvens maledictio-
nem, dedit benedictionem, &

591
confundens mortem, donavit no-
bis vitam ſempitérnam.
Benedicta tu in muliéribus, &
benedictus fructus ventris tui. Ex

te. éria Patri. Qui.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum. .

L Isr generatiéônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. A-
braham génuit Iſaac. Iſaac autem
génuit Jacob. Et réliqua.
Homilia S. Joaânnis Chrysôſtomi.

Uditu quidem mirabile eſt »
quòôd ineffabilis Deus, & qui
nec ſermônibus explicari poteſt»
nec cogitatiénibus compreheéndi;,
Patrique per oömnia cozqualis,
per Virginis ad nos venit uterum;,
& fieri ex muliere dignatus eſt, &
habére progenitôres David„ &
Abraham: & quid dico David, &
Abraham? étiam illas, quod ma-
gis ſtupendum eſt „ féminas »
quas paulò ante memoràavi. Hæc
igitur audiens mente consùúrge, ni-
hilque hùúmile ſuſpicéris, ſed pô-
tiùs propter hoc ipſum maximè
mirare, quia cùm verus & diléctus
Filius ſit ſempitérni Dei, étiam
Filius David eſſe dignatus eſt »„
modo ut te filium faceret Deizſer-
vum patrem habére dignatus eſt,
ut tibi ſervo Patrem faceret ipſum
Deum.
Beätam me dicent omnes ge-
neratiônes: $ Quia fecit mihiô-
minus magna, qui potens eſt, &
ſanctum nomen ejus.
Et miſericôrdia eius à progenie
in progénies timentibus eum-.
Quia fecit.

Ides ab ipſo ſtatim principio,
quaàam læta ſint hæc nüúntia.
Quèòd ſi àmbigis de his, quæ ad
tůum ſpectant honôrem;, ab iis-
quæ illius ſunt, étiam tua diſce
crédere. Quantum enim conſe-
qui poteſt humana ratio, multô
eſt difficilius, Deum hôminem-
fieri, quàm hôminem Dei Filium
conſecrari. Cùm ergo audieris »
quia Filius Dei, Filius ſit & Da-
vid & Abrahæ, dubitaàre jam déſi-
ne, quòd & tu, qui filius es Adæ⸗
futùúrus ſis Filius Dei; non enim
ſemetipſum ita humiliâſſet, niſi
nos efſet exaltaturus. Natus eſt
enim

92
enin ſecndům carnem, ut tu
naſcerere ſpiritu; natus eſt ex mu-
liere, ut tu desineres filius eſſe
mulieris. .
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ:
Ghriſtus Deus noſter. Ora
ro pôpulo, intérveni proe clero;,
intercede pro devoto femineo ſe-
xu: séntiant omnes tuum juva-
men, quicúmque celebrant tuam
ſanétam Conceptiénem. Quia.
Gloôria Patri. Chriſtus.

Roptéreà duplex facta generâ-
tio eſt, hæc ſcilicet noſtræ simi-
lis, illa noſtram emineênter excé-
dens. Quòd enim natus ex fémina
eſt, & nobis competit: quòd veròô
non ex sanguine, neque ex volun-
tate carnis, aut viri, ſed ex Spiritu
ſancto, aliam nobis iublimiorem
futurämque, & ſpiritu conſequen-
dam generatioônem promittit. Sed
alia quoque omnia ex simili diver-
ſitate conſtabant. Nam & baptis-
ma proféctò tale ſuscépit, quod ha-
beêret quidem aliquid véteris, habe-
ret & novi, quòd enim baptizatus
eſt à Prophéta, expréſſit vetus:
quòd autem defcendit Spiritus;,
agdumbravit novum. .
g£ Deum laudamus. II⸗

DIE XIII. DECEMBRIS.

Orinte ſancta Lucia,
liv.

In tua patiéntia poſſediſti àänimam
tuam, Lucia ſponſa Chriſti: odiſti,
quæ in mundo ſunt, & coruſcas
cum Angelis: sanguine proprio ini-
micum viciſti.

„ Xäudi nos Deus ſalutaris no-
ſter: ut ficut de beatæluciæ vir-
ginis & martyris tuæ feſtivitate
gaudémusz ita piæ devotiônis eru-
diamur affectu. Per Domingm.

586.

lv.

e virginibus.
muni. Ilvii.
Lucia virgo, quid à me petis,
quod ipfa pôteris præſtare conti-
nuò matri tuæx? Nam & fides tus
illi ſubvénit, & ecce ſalvata eſt.
Quia jucundum Deo in tua vir-
ginitate habitaculum præpardſti.
Sicut per me civitas Catanen-
ſium ſublimatur à Chriſto, ita per
te Syracusana civitas decorabitur.
Quia jucündum.
Rogavi Döminum meum je-
ſumChriſtum, ut ignis iſte non do-
minétur mei: * Et imperravi à
Dômino inducias martyrii mei.
Pro eo, ut me diligerent, de-
trahébant mihi: ego autem ora-
bam. Et impgtravi
Grata facta eſt à Dômino in
certamine, quia apud Deum, & apud
hömines glorificata eſt: in conſpé-
ctu Principis loquebatur lapieéntia:
Et Däs omnium dilexit eam.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo:
Deus in medio ejus, non commo-
vébitur. Et.
loria Patxi. Et.

Leia virgo Syracusäna, génere
& Chriſtiana fide ab infantia
nobilis, una cum matre Eutychia,
quæ sanguinis fluxu laboràbat, Ca-
tanam ad venerandum corpus bea-
tæ Agathæ venit: quæ ad ejus le-
pulchrum cùm ſuppliciter oràâſſet,
Agathæ interceſſione matri ſanita-
tem impetravit, Statim verò ma-
trem exoravit, ut quam dotem ſibi
datùra eſſet, Chriſti paupéribus tri-
bui paterétur. Ut igitur Syracuſas
rediit, omnem pecuniam, quam ex
facultatibus venditis redegerat „
paupeéribus diſtribuit. D
Veni ſponſa Chriſti, aàccipe co-
roônam, quam tibi Dominus præ-
parâvit in ætérnum: pro cuſus
amore sanguinem tuum fudiſti:
Et cumAngelis in paradiſum in-
troiſti. Veni electa mea, &
ponam in te thronum meum „
quia concupivit Rex ſpeciem tu-
am. Et.

Uod ubi resciviſſet is, chi
eam parentes contra virginis

voluntatem deſponderant; “

ſchiſum
Jvot Chri
Ouanille,
Minis adͤ c
perducere:
(nlam vi
Chriſtianz
magis iple
te conaba
Verba, c
bera. Cul
ba geeſſe
Chriſto Do
ſteteritig a
nollte cos
guid loqu⸗
ſobis in il
nünon enin
II, ſed Sp
lut in vod
Diffaſa
ropter
Aternum,
chritüdine
Nrocéde,

gäſlet
ſcnctus:
Myentes 1
enci. Ar
Danar duci
Gelerat.
jülleris io
( Itur 4
S
60 trahi ju
Violareétur
elt, ur für⸗
Ut nulla v
et. Qua
n e
terpenti 0
Cli inp⸗
quidem
ormnentis
did tnnes
deepto,
ſi ttangu
Erat Dioch
mörtuis,
tum Deo
riſs
intino
bubrnn
ecie
nn Int
kegna,
elg in eie
Oria bat
Rrey,

1

hnibu
wij
gvidi
8 Metuet⸗
Nn Als
cceſtitn
n Deo inn
lum Nenti

1ego Aten
NI

nDens in

iphictete⸗
ſone un
lui

6 CNi ,

Paſchàſium Præfédum Luciam;
quòd Chriſtiana eſſet, accusavit.
Quam ille, cùm nec précibus, nec
minis ad cultum idolôrum poſſet
perdúcere: imòô rantò magis in-
cenſam vidéret ad celebrandas
Chriſtianæ fidei laudes, quantô
magis ipſe eam à ſenténtia avérte-
re conabatur: Ceſsabunt, inquit,
verba, cùm ventum erit ad ver-
bera. Qui virgo: Dei ſervis ver-
ba deéſſe non poſſunt, quibus à
Chriſto Dômino dictum eſt: Cùm
ſtetéritis ante Reges, & Præſides,
nolite cogitare, qumodo;, aut
quid loquäamini: dabitur enim
vobis in illa hora; quid loquami-
ni: non enim vos eſtis, qui loquimi-
ni, ſed Spiritus ſanctus, qui léqui-
tur in vobis.
Diffúſa eſt grätia in läabiis tuis:
Proptéreâà benedixit te Deus in
æXtérnum. Spécie tua, & pul-
chritůdine tua inténde, prôſperè
procéde, & regna. Propféreà.

Uam cùm Paſchaſius interro-
sgaâſflet: Eſtne in te Spiritus
ſanctus? reſpôndit: Caſtèé, & piè
vivéntes templam ſunt Spiritus
ſancti. At ille: Jubebo te ad lu-
pâànar duci, ut tée Spiritus ſanctus
déſerat. Cui virgo: Si invitam
juſſeris violari, caſtitas mihi dupli-
cäbitur ad coronam. Quare Pa-
ſchaſius ira inflammatus, Luciam
eòô trahi juſſit, ubi ejus virginitas
violarétur: ſed divinitùs factum
eſt, ut firma virgo ita consiſteret,
ut nulla vi de loco dimovéri poſ-
ſet. Quam ob rem Præféctus cir-
cum ipſam, pice;, resina, ac
fervénti bleo perfüſam, ignem ac-
céndi imperavit: ſed cùm ne flam-
ma quidem eam læderet, multis
torméntis excruciaâtæ guttur gla-
dio transfigitur. Quo vülnere
accépto, Lucia prædicens Ecclé-
ſiæ tranquillitatem „ quæ futüra
erat Diocletiano, & Maximiano
moôrtuis, Idibus Decémbris ſpiri-
tum Deo réddidit. Cujus corpus
Syracúſis ſepultum, deinde Con-
ſtantinépolim;, poſtrémòô Venétias
translatum eſt.
Spécie tua , & pulchritúdine
tua, Intende, prôſperè procéde,
& regna. Diffuſa eſt gratia in
labiis tuis, proptéreà benedixit te
Deus in æternum. Inténde.
loria Patri. Intéende.
Brevy. Rom.

3932
Pape Imile eſt regnum
coléôrum thésâuro. e in &6
non Ixvi.
Propter veritätem, & man-
ſuetùdinem, & juſtitiam: ⁶ι Et de-
ducet te mirabiliter déxtera tua.
V. Spécie tua, & pulchritudine tua
intende, proſperèe procede, & re-
na, Et deducet.
Z.lill. Dilexiſti juſtitiam, & odi-
ſti iniquitatem: * Proptéreà unxit
te Deus, Deus tuus ôleo lætitiæ.
„Propter veritätem, & manſuetũu-
dinem, & juſtitiam. Proptéreà,
loôria Patri. Proptérea.
L A U D. E S»

Rante ſancta Lucia, appaâruit
ei beata Agatha, & conſola-
bätur ancillam Chriſti.
Dominus regnavit.

4 Lucia virgo, quid à /me pe-
tis, quod ipſa pôteris præſtare con-
tinuò matri tuæx?
Per te, Lucia virgo, civitas
Syracusana decorabitur à Dômino
Jeſu Chriſto.
2. Benedico te Pater Döômini
mei Jeſu Chriſti, quia per Filium
tuum ignis extinctus eſt à latere
meo.
Ania, Soror mea Lucia, virgo Deo
deyôta, quid à me petis, quod
ipſa pôteris præſtàre continuò ma-
tii tuæ ? .

Ixi.
Diffuſa eſt gratia in lâbiis tuis.
Proptéreà benedixzit te Deus in
ternum.
18, Colůmna es
immòbilis, Lucia ſponſa Chriſti:
quia omnis plebs te expéétat, ut
accipias corônam vitæ, allel.
Xàudi nos Deus ſalutä-
ris. 592.
586. & Fer
am, Afa. Lucia virgo.
Fratres, Qui gloriatur.,
r. Spécie tua, Et pulchrituú-
dine tua. Spécie tua. Inten-
de, proſperè procéde, & regna. Et
pulchritüdine. 16ria Patri. Spé-
cie. Adjuvabit eam Deus vultu
ſuo. te. Deus in médio ejus, non
commovébitur.

Per te Lucia virgo.
P P

594

Muülor enim vos Dei æmula-
tione. Deſpondi enim vos
uni viro virginem caſtam exhibére
Chriſto.
Adjuvaâbit eam;, Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus, non commovébitur.
Deus vultu ſuo. löria Patri. Ad-
juvabit. Elégit eam Deus, &
præelégit am. He. In tabernaculo
suo habitare facit eam.

Soror mea Lucia.

Oomine Deus meus, exaltâſti

ſuper terram habitationem
meam, & pro morte defluénte
deprecâta ſum. Invocavi Dõôminum
Patrem Dômini mei, ut non dere-
linquat me in die tribulationis
meæx, & in tempore ſuperborum
ſine adjutôrio.
Elégit eam Deus, Et
Ppræelegit eam. Elégit eam.
In tabernaculo ſuo habitare fa-
cit eam. Et præelégit.
Ioôria Patri. Elégit.
Diffúſa eſt gratia in làbiis tuis.
Proptereà benedixit te Deus in
térnum.

Orante ſancta Lucia.
Diffuta eſt grätia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.
Tanto pondere eam fixit Spiritus
ſanctus, ut virgo Chriſti immobilis
Permanéeret.
xaudi nos Deus.

586.

DIE XIV. DECEMBRIS.

Ego ſapiétia haàbito.

Ex Epiftola S. Ambroôſii Epiſcopi
ad Siricium Papam.

D' via perverſitatis produntur
dicere: Virgo concépit, ſed
non virgo generavit. Pôtuit ergo
virgo concipere, non pôtuit virgo
generare, cum ſemper concéptus
præcédat, partus ſequàtur? Sed
ſi doctrinis non créditur ſacerdo-
tum, credatur oraculis Chriſti:
credatur monitis Angelôrum dicen-
tium: Quia non eſt impoſsibile
Deo omne verbum. Credatur
Symbolo Apoſtolôrum, quod Ec-
cléſia Romana intemeratum ſem-
per cuſtôdit & ſervat. Audivit Ma-
ria vocem Angeli, & quæ ante di-
xerat: Quômodo fiet iſtud? non
de fide generatiônis intérrogans,
reſpondit péſteà: Ecce ancilla Doô-
mini, contingat mihi ſecundùm
verbum tuum. —
Concéèptio gloriôſæ virginis Ma-
fiæ ex sémine Abrahæ; ortæ de tri-
bu Juda, clara ex ſtirpe David:
Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias. Hôdie concép-=
ta eſt beata virgo Maria ex progeé-
nie David. Cujus.
Ex libro S. Hierônymi Presbyteri
adverſus Jovinianum.

Hriſtus virgo, mater virginis
noſtri virgo perpétua, mater
& virgo; Jeſus enim clauſis ingréſ-
fus eſt ſtiis: & in ſepũlchro ejus
quod novum, & in petra duriſſt-
ma fùerat exciſum, nec anteâ
quis, nec péſteà pôſitus eſt. o
tus conclúùſus, fons ſignâtus: deé
quo fonte ille fluvius manat, jux-
ta Joel, qui irrigat torréntem, vVeé
fünium, vel ſpinârum: funium;,
eccatörum, quibus antè alliga⸗
amur: ſpinarum, quæ ſuffocan
ſementem patrisfamilias. Hæc 4
porta orientaâlis, ut ait Ezéchiel,
semper clauſa, & lucida, opériens
in ſe, vel ex ſe proferens ſaudctà
ſanctòrum: per quam ſol juſtitiæ,
& Pöntifex noſter ſecùnduùm ordr-
nem Melchiſedech ingreditur,
egréditur. .
Cum jucunditate Conceptio-
nem beaâtæ Mariæ celebrémus:

Ut ipſa pro nobis intercédat ad
Dominum jJeſum Chriſtum. or

Corge
mus gori⸗
tate prece
Ut ipſa.
Ux lbro!
martyri

tann, qua
tiam facien
oluta, gn
gue jam V
Heya, per
eſt bene a
Ningo Man
enim illa
nem ſedu
Deum,
ita & hæc
nem evan
Deum,
leut illa ſe
eumn, ſi
60 „ ut
Matia ſi
Quetnadmo
morte gen
Sinem, 1ſ0
Laua lance
Obedientia
cientiam.
Concé
Vgo, gaue
Mundo:
ſol ſuſiti
Qui ſol
dit benee
ens mor
ſempitern
Benet
enedtckus
e Cor

Gid nan

Anboli t
im baen.

eiluts l

Elena h
Veli,

oriole un
Abrhyole
fie
ncgnen⸗

to Me

embeigss ee S
Corde & änimo Chriſto canâ- ſtérii diſpensâtio continétur: quia

mus glôriam in hac ſacra ſolemni-
tate præcelſæ genitricis Dei Mariæ.
Ut ipſa.
Ex libro ſancti Irenæi Epiſcopi &
martyris adverius hæreſes.

N ſua pröpria veniénte Déômi-
no, & ſua pröpra eum bajulan-
te conditione, quæ bajulatur ab
ipſo, & recapitulatiéône ejus, quæ
in ligno fuit, inobedientiæ, per
eam, quæ in ligno eſt, obedien-
tiam faciénte, & ſeductiône illa
ſoluta, qua ſeduúcta eſt malè illa,
quæ jam viro deſtinata erat virgo
Heva, per veritatem evangelizata
eſt benée ab Angelo jam ſub viro
virgo Maria. Quemadmodum
enim illa per Angélicum ſermoô-
nem ſeduúéta eſt, ut effügeret
Deum, prævaricata verbum ejus:
ita & hæc per Angélicum ſermo-
nem evangelizata eſt, ut portaret
Deum, obeédiens ejus verbo. Et
ſicut illa ſeducta eſt, ut effúgeret
Deum, ſic hæc ſuaſa eſt obedire

Deo, ut virginis Hevæ virgo
Maria fieret advocata. Et
quemàdmodum adſtrictum eſt

morte genus humaânum per vir-
ginem, ſolvatur per Virginem,
æqua lance diſpôſita virginalis in-
obedientia, per virginâlem obe-
diéntiam.
Concéptio tua;, Dei Genitrix
virgo, gäudium anñuntiavit univérſo
mundo: △ Ezx te enim ortus eſt
ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter:
* Qui ſolvens maledictionem, de-
dit benedictidnem; & confüún-
dens mortem, donavit nobis vitam
ſempitérnam.
Benedicta tu in mulieribus, &
benedictus fructus ventris tui. Ex
te. G loria Patri. Qui.

Ectio ſancti Evangélii ſecundâm
Matt æm.

Ler generatiônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. A-
braham genuit Iſaac. ſſaac autem
génuit Jacob. Et réliqua.
De Homilia ſancti jJoaânnis
Chrysoôſtomi.

Ujus verò rei gratia librum
ipſum generationis Chriſti
vocat, ubi non ſola utique gene-
raàtio, ſed tota prorſus ipsius my-

totius ſcilicet diſpenſationis ca-
put, radix, atque principium ôm-
nium nobis in hoc consiſtit bono-
rum. Ut enim Môyſes librum cœ-
li appellavit ac terræ, cùm certeè
non de cœlo ſolùm, terraque lo-
querétur; ſed de cunctis, quæ
inter ipſa ſubsiſtunt: ita eétiam
Evangeliſta ab ipſo omnium fon-
te, & capite bonorum librum vo-
cavit.
Beâtam me dicent omnes gene-
ratiénes: & Quia fecit mihi Dô-
minus magna, qui potens eſt, &
ſanctum nomen ejus. Et miſe-
ricordia ejus à progénie in progé-
nies timentibus eum. Quia.

NUa veròô de cauſa non eum
V antè filium Abrahæ, & pô-
ſtea flium David nuncupavit ?
Non;, ſicut opinantur aliqui, ab
inferiôribus volens ad ſuperiora
conſcendere. Cæterùm teciſſet;
quod fecit & Lucas: nunc autem
& contrario fecit. Cur ergo com-
memoravit priorem David? Quia
ipſe proculdubio in omnium ver-
ſabatur ore, ob insigne honoris;
& glôriæx, ob ipsius quoque
témporis ſpatia junctiora. Etſi
enim utrique promiſerat Deus,
ſed tamen ifuc quaſi antiquum
reticebäatur, hoc veròô quaſi no-
vum & recens ab omnibus cele-
brabatur.
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ:
† Shriſtus Deus noſter. F. Ora
pro pôpulo; intérveni pro clero;»
intercéde pro devôto femineo ſe-
xu: séntiant omnes tuum juvamen,
quicùmque célebrant tuam ſan-
cGtam Conceptionem. Quia.
Moria Patri. Chriſtus.

Pſi namque Judæi dicunt: Non-
ne ex sémine David, & Béthle-
hem caſtéllo, unde erat David;
venit Chriſtus? Nemo igitur illum
filium Abrahæ, ſed omnes filium
David nominabant : qui etiam
honorabi iéôres quosque de fancti-
tate Reges, qui poſt David fuiſſe
referüntur, ab illo omnes voca-
bant. Nec ipſi ſolum, verum é-
tiam Deus: nam & Ezechiel, &
älii Prophétæ dicunt, David ſur⸗
rectùrum eſſe eis» atque ventu-
Ppz xum?:

596 . 4
tum: non de illo útique môrtuo
jam loquéntes, ſed de iis, qui il-
Rus virtûtem erant imitatùri. Prop-
térea igitur à notiore interim, &
celebratiore persona ſumit exoôr-
dium: & tum demum ad antiquio-
rxem recurrit paréntem.
e Deum laudamus. II.

Benedictus.

„Gloriôfſæ virgihis.
Concéptio eſt.
amulis tuis. 583.

DIE XV. DECEMBRIS.

De Expoſitione S. Gregôrii Papæ
in libros Regum.

Dit vir unus de Ramathaim
Sophim, de monte Ephraim.
Poteſt hujus montis némine bea-
tiſſima ſemper virgo Maria, Dei
génitrix, deſignari. Mons quippe
fuit, quæ omnem eléctæ creatu-
ræ altitudinem elecétiônis ſuæ dig-
nitate transcéndit. An non mons
sublimis Maria; quæ ut ad Con-
ceptionem ætérni Verbi pertinge-
ret, meritorum verticem fupra
omnes Angelorum choros; usque

ad solium Deitatis eréxit? Hujus
enim montis præcellentiſſimam
dignitatem Iſaias vaticinans, ait,
Erit in noviſſimis diébus præpa-
ratus mons domus Dômini in ver-
tice montium. Mons quippe in
vértice möntium fuit, quia alti-
tůdo Mariæ ſupra omnes Sanctos
refülſit. .
Concéèptio gloriôſæ virginis Ma-
riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de tri-
bu Juda, clara ex ſtirpe David:
Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias. Hôdie concépta

eſt beata virgo Maria ex progénie

David. Cujus.
Ex Epiſtola S. Leônis Papæ ad Pul-
chériam Augſtam.

Acraméntum reconciliatioônis
„noſtræ ante témpora æterna
diſpôſitum, nullæ implébant fi-
guúræ: quia nondum ſupervénerat
Spiritus ſanctus in Virginem, nec
virtus Altifſimi obumbraverat ei,
ut & intra intemerata viſcera;
ædificànte ſibi ſapiéntia domum,
Verbum caro fieret,; & forma
Dei, ac forma ſervi in unam
conveniénte personam, Creator
témporum nascerétur in témpore-
& per quem facta ſunt omnia;, ip-
ſe inter omnia gignerétur. Niſi
enim novus homo, factus in ſimi-
litùdinem carnis peccati, noſtram
ſusciperet vetuſtatem, & conſub-
ſtantialis Patri, conſubſtantialis
eſſe dignarétur & Matri, naturam-
que ſibi noſtram ſolus à peccaàto
liber uniret, ſub jugo diaboli ge-

neraliter tenerétur humana capti-

vitas.
Cum jucunditàte Conceptio-
nem beâtæ Mariæ celebrémus:
Ut ipſa pro nobis interceêdat a
Dôminum Jeſum Chriſtum. ,
y. Corde & animo Chriſto cand-
mus glôriam in hac ſacra ſolemni-
tate præcélſæ genitricis Dei Mariæ.
Ut ipſa. .
De Expoſitiéône S. Basilii Epiſcopi
in Iſaiam Prophétam.

Ceéſſi, inquit, ad Prophe-
tiſſam, & in utero accépit,,
& péperit Filium. Quòd Maria
Prophetifſa fuerit, ad quam proôxi-
mè accéflit Iſaias per prænotio-
nem ſpiritus, nemo contradixerit,

qui ſit memor verboôrum Mariæ,
quæ

e hr oph

loebeatam
Uentiones.
nmodare
Ui, non u
lifetis, ean
Glocd Domin
Peryenerih
Umbrarerite
Conccpt
figo, gaud
lttomunde
Ell iutit
ker:
n, dedit
(Crlindens
hmum ſer
eedict
berelllus .
te, lor

io ſand
1

kan zer
Zellit heeo
De Hom
0

Co ſun
1Kine
8 1) Ut ir
WOVirgo
1 tation
Certèn

E , e r
* £

. = £
=
☛à
—

t Hun
ticimen
ans, 1
1s Pkeye.
ini in er
ippe i
in d
les Nnce

oltebeti⸗
1nches ⸗
ie conen
Pletett

aeatk

ravetat4
Niſcen⸗

1 Uunln
Vi ein
,bolt
Uinene .

Conceß-
ebremd
tetcedal!
tun.
nito e⸗
ra lolet
Dei
1lüklan
Etam.
ite

Ae
14*

quæ pr ophético afflata ſpiritu elo-
cuta eſt. Quid enim ait? Masni-
ficat anima mea Dôminum: & ex-
ultavit ſpirirus meus in Deo ſalu-
tari meo: quia reſpéxit humilita-
tem ancillæ ſuæ: ecce enim ex
hoc beatam me dicent omnes ge-
nerationes. Quôd ſi animum ac-
commodaveris univérſis ejus ver-
bis, non ůtique contentiéôsè ne-
gaàveris, eam fuiſſe Prophetiſſam,
quod Domini Spiritus in eam ſu-
Pervénerit, & virtus Altiſſimi ob-
umbraverit ei.
Concéptio tua, Dei Géenitrix
virgo-, gaudium annuntiavit uni-
vêrſo mundo: Ex te enim ortus
eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus no-
ſter: Qui ſolvens maledictio-
nem, dedit benedifctionem, &
confùndens mortem, donavit no-
bis vitam ſempitérnam.
Benedicta tu in muliéribus, &
benedictus fructus ventris tui. Ex
te. loôria Patri. Qui.

eéctio ſancti Evangélii ſecunduům
Matthæum.

L IHér generatiônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. A-
braham génuit Iſaac. Iſaac autem
génuit Jjacob. Et réliqua.
De Homilia ſanéti Joannis
Chrysôſtomi.

Uo ſunt, quæ pariunt quæ-
ſtiénem. Unum, quæ cau-
ſa ſit, ut in generatioônum catalo-
go virgo ſileatur: äàlterum verò,
qua ratione Joſeph memorétur,
cui certè nihil cum Chriſti gene-
ratiõône eſt commúne. vidétur
enim & unum abundâre, & al-
rerum deèſſe. Quid ergo dicé-
mus? quòd ùtiqué primùm illud
necéſſe fůerit memorari, quem-
ädmodum ex David Virgo deſcén-
derit. Unde hoc itaque discé-
mus? Audi ad Gabriel loquén-
tem Dêminum: vade ad Virgi-
nem deſponsatam viro, cui no-
men Joſeph, ex domo & familia
David. Quid vis audire manifé-
ſtius, cùm ex domo, & familia
David illam Virginem eſſe cognoô-
ſeas?
Beâtam me dicent omnes ge-
neratiônes: Quia fecit mihiDo-

minus magna, qui potens eſt, &

lanctum nomen ejus.

ſz 597
„ Et miſericéô rdia eius à progenie
in progénies timéntibus eum.
Quia fecit.

On erat mos apud Hebræos,
generationum catälogum per
ftêminas téxere. Ut ergo & mo-
rem cuſtodiret, (neve in ipſo ſta-
tim principio viderétur antiqua
deſtruere) & nobis Virginem cer-
tiùs indicaret, parentes ejus réti-
cens atque majores, de Joſeph ge-
neratione non tacuit. Sive enim
hæc feciſſet in Virgine, novitatis
non effugiſſet invidiam: ſive Jo-
ſeph reticuiſſet, nõ agnoscerémus-
ex qua tribu Virgo ſubsiſteret. Ut
ergo & nos diſcerneremus, quæ
eſſet Maria, vel unde, & conſuetudo
legis permanéret immobilis, gene-
ratiônum catalogum usq; ad ſpon-
ſum ejus perduúxit ac de domo illũ
David eſſe monſtravit.
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ,
Chriſtus Deus noſter. Ora
pro pôpulo; intérveni proô clero:
intercéde pro devôto femineo ſe-
xu:séntiant omnes tuum juvamen;
quicumque célebrant tuam ſan-
Gtam Conceptioônem. Quia.
16ria Patri. Chriſtus.

Oc enim declarato, illud quo-
que pariter oſténdit, quòôd
ſcilicet inde eſſet & Virgo: quia
ũtique nequaquam juſtus iſte pate-
rêtur uxoôrem ſibi aliunde, quam
unde lex præcipiébat eligere. Poſ-
ſumus verò àaliam quoque & altiô-
rem quidem proféêrre rationem »„
ob quam parentes virginis præter-
miſſi ſunt. Sed quæ ea eſt Noôluit
Evangeliſta, receênti adhuc trempore
novi illius admirandique partus»
Judæis eſſe maniféſtum. quod Chri-
ſtus natus fuiſſet ex Virgine. Ne-
que prôprius noſter hic ſermo eſt⸗
ſed à nobis de Patrum, atque insi-
gnium virôrum traditione ſuscé-=
tus.
e Deum laudamus. II.

DIE XVI, DECEMEBRIS.

Iſte Sanctus pro lege Dei ſui
PP3 cer-

598 1
certavit usque ad mortem, & à ver-
bis impiorum non timuit: fundâtus
enim erat ſupra firmam petram.
Glôria & honôre coronâſti eum
Doômine.
Et conſtituiſti eum ſuper ôpera
manuum tuarum.

Eus, qui nos beati Eusébii
₰ Martyris tui, atque Pontificis
annua ſolemnitate lætificas: con-
cede propitius; ut cujus natalitia
côlimus, de ejusdem étiam prote-
ctione gaudeamus. Fer Domi-
num noſtrum.

A Mileto.
E ebiu natiône Sardus, Roma-
næ Urbis Lector, pôſt Vercellen-
ſis Lpiſcopus; ad hanc regendam
Eccléſiam mérito eſt créditus, divi-
no eléctus judicio; nam quem
nunquam ante conſtitúti Electôres
cognoverant, poſthabitis civibus,
ſimul ut vidérunt, & probavérunt,
tantumque intértuit, ut probarétur,
quantùm ut viderétur. Primus in
Occidentis partibus in eàdem Ec-
cléeſia eòsdem Mönachos inſtituit
eſſe, quos Cléricos, ut eſſet in ip
ſis viris, & contemptus rerum, &
acuratio Levitarum. Arianis
impietatibus ea tempeſtaàte per
Occidéntem longè latéque tradu-
Etis, advérſus eas viriliter ſic di-
micavit, ut ejus invicta fides Libé-
rium Summum Pontificem ad vitæ
ſolatium erigeret. Quare hic
ſciens, in ipſo ferveére Spiritum
Dei, cum ei ſignificâſſet, ut pe-
nes Imperatörem una cum ſuis le-
gatis patrocinium Fidei ſuscipe-
ret, mox cum illis profectus eſt
ad Conſtantium, apud quem
enixius agens, quidquid legatio-
ne petebatur, obtinuit , ut Epiſ
coporum nempe cœtus celebra-
rétur.
. Honéſtum fecit illum Dôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductôribus tutzvit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Y. Descenditque cum illo in fo-
veam: & in vinculis non dereli-
quit eum. Et dedit.

Olletum eſt Mediolâni an-
„no ſequénti Concilium, ad
quod à Conſtantio invitatum Eu-
sébium, concupitumque, ac vo-
catum à Libérii legatis, tantum
abeſt, ut malignantium Synagoô-
ga Arianorum contra ſanctum
Athanaſium furéntium in ſuas par-
tes addú⁴ceret, ut pôtiùs disérte
ſtatim ipſe declarans e præsenti-
bus quosdam ſibi compertos
hærética labe pollútos, Nicæ-
nam primò fidem proposuerit iis
ſubſcribéndam, antequam cétera
tractarentur. Quod Arianis acerbè
iratis negantibus, nedum in Atha-
naſium recusavit ipſe ſubſcribere,
quin ſanéti Dionyſii Martyris »
qui decéptus ab ipfſis ſubſcrfipse-
rat, captivatam ſimplicitatem in-
geniosiſſimè liberavit. Quam-
obrem illi graviter indignantes;,
poſt multas illàtas injurias, exi-
lio illum muldtarunt: ſed ſanctus
vir excú⅛ſſo pulvere, nec Cæfaris
minas veritus, nec enlſes obſtri-
ctos, exilium veéeluti ſui miniſté-
rii officium acceêpit, miſsusque Scy-
thöpolim, famem, ſitim, verbe-
ra, divérſaque ſupplicia perpéſſus,
pro fide ſtrenuè vitam contempſit,
mortem non metuit, corpus car-
nificibus tradidit. —. „ „
Deſidérium animæ ejus tribuiſti
ei Dñe, Et voluntate labio-
rum ejus non fraudàâſti eu.
Quôniam præveniſti eum in
benedictionibus dulcedinis: po-
ſuiſti in capite ejus coronam de
lapide pretioôſo. Et.

— Uanta in eum tunc Arianòô-
Nrum crudelitas fuerit, ac ef-
frons inverecúndia, oſténdunt
graves litteræ plenæ rôboris, pie-
tatis, ac religionis, quas
Scythöpoli ſcripfit ad Vercellén-
ſeim Clerum, & populum, alios-
que finitimos, ê quibus étiam eſt
exploratum, ipsorum nec minis-
inhumanaque ſævitia potuiſſe un-
quam eum deterreéri, nec ſerpen-
tina blanda ſubtilitäte ad eorum
ocietatem perduci. Hinc in Cap-
padociam; poremoaue ad ſu-
periôres .gypti Thebaidas pro
conſtantia sua deportatus, exi-
lii rigôòres tulit ad mortem usque
Conſtântii: poſt quam ad gre-
gem ſuum reverti permiſſus, non
priùs

Niis kellit
lincis ſide
Cinam Syn
Döſtgue M.
Denagrans 0
tle infinmo

ünem reſt

in becleſiæ
tite ai di⸗
Gemgue in
ſcltum lüg
uinit, ubi
ömninmex
tatios Orige
Ceſreenſc,
in latian
ſlis illug
len lörie
I pkomé
In, &
Migtärit,
Dol ue

döninns:
chriticin

ein.
(Cibiyit
e, inte
tieſlutini
lora datr

l ne ve

1

M

Sktii
eithnin
Unt, alel

olini u.
lium, 4
Statum b.

Hanm (elet
nis acelt
min Ate⸗
blctibete
Mariis
ſableie⸗
itueni
Gignante,
Irias, A
ed ſant
ec Cal

cinis:
0loram

priûs redire vòluit; quâm repa-
randis fidei jactüris ad Alexan-
drinam Synodum ſeſe conférret:
poôſtque Médici præſtantis inſtar
péragrans Oriéntis provincias, in
ſide infirmos ad integram valetù-
dinem reſtitùeret, eos inſtituens
in Ecciéſiæ doctrina. Inde ſalubri-
taàte pari digreſſo in Illyricum, tan-
démque in Italiam delato, ad ejus
réditum lugubres veſtes Italia mu-
tavit, ubi poſtquam Pſalmôrum
omnium expurgatos à ſe commen-
tafios Origenis édidit, Euſebiique
Cæſareenſis, quos vérterat de Græ-
co in Latinum, demùm tot egrégiè
factis illüſtris ad immarcescibi-
lem gloriæ corônam tantis ærüm-
nis proméritam, ſub Valenti-
niano; & Valénte, Vercellis
migravit.
e. Stola jucunditâtis induit eum
Döminus: Et coronam pul-
chritudimnis pöſuit ſuper caput
ejus.
„ Cibavit illum Dôminus pane
vitæ, & intelléctus: & aqua ſapién-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
loôria Patri. Et coronam.

ang i quis vult
poſt me venire.

Dômine præveniſti., Xix.

DIE XXI. DECEMEBR.,

Quia vidiſti me, Thoma, eredidiſti:
beati, qui non vidérunt, & credidé-
runt; alleluja.

A nobis, quæſumus Dômine,
V beati Apôſtoli tui Thomæ ſo-
lemnitatibus gloriari: ut ejus ſem-
per & patrociniis ſublevémur, &
fidem congrua devotione ſecté-
mur. Per Dominum.

O clavis. III.

dicantium.

599

oriens. 1II.

ic nos exiſtimet. de
iii.

Toma; Apoſtolus, qui & Di-
dymus, Galilæus, poſt accép-
tum spiritum ſanctum in multas
provincias proféctus eſt ad prædi-
caàandum Chriſti Evangélium; Par-
this, Medis, Perſis, Hyrcanis, &
Bactris Chriſtianæ fidei, & vitæ
præcépta tradidit. Poſtrémoô ad
Indos ſe cönferens, eos in Chri-
ſtiana religione erudivit. Qui ad
extrémum vitæ, doctrinæque ſan-
ctitate, & miraculorum magnituú-
dine, cùm céteris omnibus ſui ad-
mirationem, & Jeſu Chriſti amô-
rem commoviſſet: illius gentis
Regem, idolôrum cultorem, magis
ad iram accéndit: cujus ſententia
condemnatus, telisque conpfoôſſus,
Calaminæ Apoſtolatus hoônorem
martyrii corôna decoravit.
Vidi conjünctos viros, habéntes
ſplendidas veſtes, & Angelus Doô-
mini locútus eſt ad me, dicens:
Iſti ſunt viri ſancti, facti amici
Dei. Vidi Angelum Dei for-
tem, volàäntem per médium cœ-
lum, voce magna clamaântem;, &
dicéntem, Iſti ſunt.
Sermo ſancti Gregorii Papæ.

Criptum eſt: Spiritus Démini
ornavit cœlos. Ornaménta
enim cœlôrum ſunt virtutes præ-
Quæ videlicet orna-

ménta Paulus enúmerat, dicens:

Alii datur per ſpiritum ſermo ſa-

piéntiæ, alii ſermo ſcieéntiæ ſe-
cùndum eûmdem ſpiritum, alteri
fides in eôdem ſpiritu, alii gratia
ſanitatum in uno ſpiritu, alii ope-
ràtio virtê⁴tum, alii prophétia -»
alii diſcrétio ſpirituum, alii génera
linguärum, alii interpretatio ſer-
monum. Hæc autem ômnia ope-
ratur unus, atque idem ſpiritus?
dividens singulis, prout vualt.
Beati eſtis, cum maledixerint
vobis hômines, & perſecúti vos
fúerint, & dixerint omnée malum
advérsum vos, mentiéntes, propter
me, * Gaudéte, & exultate, quoô-
niam merces veſtra copioôlſa eſt in
colis. Cm vos derint homi-
nes,» & cùm feparaverint vos, &
P* P 4 ex-

60⁰0
exprobrâverint, & ejécerint no-
men veſtrum tamquam malum
ꝓropter Filium hominis. Gaudete.

Uot ergo ſunt bona prædi-
cântium, tot ſunt ornamén-
ta cœlôrum. Hinc rurſus ſcriptum
eſt: Verbo Domini cœli firmati
ſunt. Verbum enim Domini Filius
eſt Patris. Sed eôsdem cœlos,
vidélicet ſanctos Apõôſtolos, ut to-
ta ſimul ſancta Trinitas oſtendatur
operata, repentè de ſancti Spiritus
divinitate adjüngitur: Et ſpiritu
Oris ejus omnis virtus eòrum. Cœ-
Ioôrum ergo virtus de ſpiritu ſump-
ta eſt: quia mundi hujus poteſtati-
bus contraire non præsumerent,
niſi eos ſancti Spiritus fortitùdo
ſolidàſſet. Quales namque docto-
res ſanctæ Eccleſiæ ante advéntum
hujus Spiritus fůerint, ſcimus: &
Poſt advéntum illius, cujus forti-
uͤdinis ladti ſint, conſpicimus.
Iſti funt triumphatòôres, & amici
Dei, qui contemnéntes juſſa Princi-
pPum, meruérunt præmia ætérna:
Modòô coronaântur, & accipiunt
pPalmam.
Iſti ſunt ,qui venérunt ex mag-
na tribulatione, & lavérunt ſtolas
ſuas in sänguine Agni. Modô.
Iôria Patri. Modô.

ectio ſancti Evangelii ſecunduùm
Joannem.

IN illo témpore: LChomas, unus ex
duòôdecim, qui dicitur Didymus,
nhon erat cum eis, quando venit
Jeſus. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregéôrii Papæ.

Uid, fratres chariſſimi, quid
inter hæc animadvértitis?
Numquid caſu geſtum creditis,
ut eléctus ille diſcipulus tunc de-
ſſet, pôſt autem véniens audiret,
Audiens dubitäret, dúbitans pal-
paret, palpans créderet? Non hoc
caſu, ſed divina diſpenſatione ge-
ſtum eſt. Egit namque miro mo-
do ſupêérna cleméntia, ut diſci-

pulus ille diubitans, dum in Ma-
giſtro ſuo vuúlnera palparet carnis .
in nobis vülnera ſanaret infideli
tâtis. Plus enim nobis Thomæ in
fidélitas ad fidem, quàm fides
credentium diſcipulòrum prôfuit;

redúcitur, noſtra mens, omni du-
bitatiône poſtpéôſita, in fide ſoli-
datur. .
Iſti ſunt, qui vivéntes in carne,
Pplantavérunt Eccléſiam sanguine

suo: ½ Calicem Dômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt. In om-
nem terram exivit ſonus eoa, &
in fines orbis terræ verba eôrum.
Calicem.

Ic quippe diſcipulum Dominus
poſt reſurrectionem ſuam du-
Bitare permiſit, nec tamen in du-
bitatiõne deséruit: ſicut ante na-
tivitätem ſuam habere Mariam
ſponſum vôluit, qui tamen ad ejus
nüptias non pervenit. Nam ita fa-
ctus eſt diſcipulus důbitans & pal-
pans, teſtis veræ reſurrectioônis, ſic-
ut ſponſus matris ferat cuſtos
integérrimæ virginitatis. Palpavit
autem „ & exclamaâvit: Dôminus
meus, & Deus meus. Dicit ei Je-
ſus: Quia vidiſti me, credidiſti.
Cùm Paulus Apôſtolus dicat: Eſt
autem fides ſperandarum ſubſtan-
tia rerum, argumentum non ap-
paréntium: proféctò liquet, quia
fides illäarum rerum arguméntum
eſt,„ quæ apparére non poſſunt.
Quæ étenim apparent;, jam fidem
non habent, ſed agnitidònem.
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Dôminus in charitate non ficta, &
dedit illis gloriam ſempitérnam:
Quorum dodtrina fulget Ecclé-
ſia, ut ſole luna. Sancti per
fidem vicerunt regna, operati ſunt
juſtitiam. Quorum.
lôria Patri. Quorum.

Um ergo vidit Thomas, dum
palpavit, cur ei dicitur: Quia
vidiſti me, credidiſti? Sed aliud
vidit, àliud crédidit. A mortali
quippe héô
non pôtuit. Hoôminem ergo vidit,
& Deum confẽèſſus eſt, dicens: Do-
minus meus, & Deus meus. Vidén-
do ergo crêdidit, qui conſideran-
do verum hôminem, hunc Deum;
quem vidére non pôterat;, excla-
mavit. Lætificat valdè, quòd sé-
quitur: Beati, qui non vidérunt, &
credidérunt. In qua nimirum ſen-
téntia nos ſpecialiter ſignati ſu-
mus, qui eum, quem carne non
vidimus, mente retinéemus. Nos
ſignati ſumus; ſed ſi fidem no-

quia dum ille ad fidem palpando

ſtram opéribus séquimur.

hômine divinitas vidéri

lenin per
Mperindo,
ebenm!

Nhetime
4

Dieit Doömn
te: Ppropi
önum,
Vor clan
Ueriam D.
Hekag fi

8 Mhent
Dololnn

Dicd

étenim verè credit, qui exércet
operando, quod credit.
Te Deum laudamus. II.

Nolite timére. 112.

Nolite timére.
Ave Maria.

Dicit Dõminus: Pœnitéentiam aàgi-
te: appropinquavit enim regnum
Ccoœlôrum, alleluja.
„ Vox clamantis in desérto, pa-
râte viam Dômini. .
Rectas facite sémitas ejus.

DIE XI. JANUARII.

31 g. Iſte Sanctus.
Gloria & honore.

nfirmitatem noſtram.
xiv.
, I ir Qui odit
änimam. Juſtus ut palma.
nfirmitatem noſtram.

XxX.
D O MINICG A II.

AD VESPERAS,

O Mnis, qui invocaverit nomen

Domini ſalvus erit.
ixit Dominus.

7.
mi, echli. 79.
na., Sanctum & terribile nomen
ejus: initium ſapiéntiæ timor Do-
mini. Ego autem in Däo
gaudébo, & exultabo in Deo Jeſu
meo. 2:. A ſolis ortu usque ad
occàſum, laudabile nomen Dñi.
. Sacrificàabo hôſtiam laudis,
& nomen Dômini invocâàbo.

Ratres, Chriſtus humiliavit
ſemetipſum, factus obédiens
usque ad mortem, mortem autem
crucis: propter quod & Deus ex-
altavit illum, & donavit illi no-

601
men, quod eſt ſuper omne no-
men: ut in néômine Jeſu omne ge-
nu flectatur.

Eſu dulcis memòôria,
Dans vera cordis gaudia 5
Sed ſuper mel, & omnia
Ejus dulcis præsentia.
il canitur fuavius,
Nil auditur jucundius „
Nil cogitatur dulcius;»
Quàm jJeſus Dei Filius.
eſu ſpes pœnitentibus,
Quàm Pius es peténtibus?
Quaàm bonus te quæréntibus?
Sed quid inveniéntibus?
ec lingua valet dicere»
Nec littera exprimere,
Expeértus poteſt crédere „
Quid ſit jeſum diligere.
is Jeſu, noſtrum gaudium »
Qui es futurus præmium 3
Sit noſtra in te gloria,
Per cuncta ſemper ſæcula. Amen.
Sit nomen Dômini benedictum,
alleluja.
Ex hoc nune, & usque in ſæcu-
Ium; alleluja.

Fecit mihi magna, qui potens eſt,
& ſanctum nomen ejus, allelũja.

Eus, qui unigénitum Filium
tuum conſtituiſti humani gé-
neris Salvatérem, & Jeſum vocari
juſſiſti: conceêde propitius; ut cu-
jus ſanctum Nomen veneramur in
terris, ejus quoque aſpéctu per-
fruàmur in cœlis. Per eümdem
Dôminum.

Suscépit Deus Irael perum ſuum:
ſicut Iocutus eſt ad Abraham, &
ſemen ejus: exaltàre huùmiles us que
in ſæculum.
Veſpertina oraâtio ascéndat ad
te Dômine.
Et deſcéndat ſuper nos miſeri-
cordia tua.

Mnipotens, ſempitérne Deus;
qui cœléſtia ſimul & terréna
moderaris: ſupplicatiônes poôpuli
tui clementer exaudi, & pacem
tuam noſtris concede tempôribus.
Per Doôminum.

eſu, tibi ſit glôria, Qui natus es
de Virgine.
P†PS

602

dmirabile

nomen Jeſu, quod eſt ſuper omne
nomen, Venite, adorémus.
enite. I.
Eſu Rex admirabilis;
Et triumphator nobilis,
Dulcédo ineffabilis,
Totus deſiderabilis,
uando cor noſtrum viſitas;
Tunc lucet ei véritas,
Mundi vilescit vanitas,
Et intus fervet charitas.
eſu dulcédo cordium,
Fons vivus, lumen méntium,
Excédens omne gaudium,
Et omne deſiderium.
eſum omnes agnôscite,
Amorem ejus pôſcite,
Jeſum ardenter quærite;,
Quæreéndo inardescite.
e noſtra, Jeſu, vox ſonet:
Noſtri te mores éxprimant:
Te corda noſtra diligant,
Et nunc, & in perpétuum. Amen.

Dômine Doôminus nôſter, quam
admirabile eſt nomen tuum in
univérſa terra! omine Do-
minus noſter.
5 Xc.

v. Quôniam elevata eſt. In
néômine Jeſu omne genu flectatur,
Cœléſtium, terréſtrium, & infer-
moôrum. œli enarrant. xXc.
4 Confitemini Döômino, &
invocäte nomen ejus: mementô-
te, quôniam excélſum eſt nomen
ejus. Pſ ômini eſt terra. xci.
Propter nomen tuum Dômine,
Propitiaberis peccato meo.
Multum eſt enim. ater no-
er. E xaudi Dômine.
„ Benedictione perpétua.
De Actibus Apoſtolôrum.

PFrrus autem & Joannes aſcendé-
bant in templum ad horam ora-
tionis nonam. Et quidam vir, qui
erat claudus ex utero matris ſuæ,
bajulabatur, quem ponébant quoti-
diée ad portam templi, quæ dicitur
apecidſa „ut péteret eleeméôſynam
ab introeuntibus in templum. Is
cùm vidiſſet Petrum, & Joànnem,
incipiéntes introire in templum .
rogaàbat, ut eleemôſynam acciperet-
Intuens autem in eum Petrus cum
Joanne, dixit: Réſpice in nos. At il-
le intendébat in eos, ſperans ſe ali-
quid acceptůrum ab eis. Petrus au-

tem dixit: Argéntum & aurum non
eſt mihi; quod autem habeo, hoe
tibi do: In nômine Jeſu Chriſti
Nazaréni ſurge, & ambula. Et
apprehénſa manu ejus déxtera,
allevavit eum. Et prôtinus con-
ſolidatæ ſunt baſes ejus, & plan-
tæ. Et exiliens ſtetit, & ambula-
bat: & intravit cum illis in tem-
plum ambulans, & exiliens, &
laudans Deum.
Ecce concipies, & paäries filium,
& vocabis nomen ejus Jeſum:
Ipſe enim ſalvum faciet populũ
ſuum à peccatis eòôrum. Vocã-
tum eſt nomen ejus Jeſus, quod
vocatum eſt ab Angelo, priusquam
in utero conciperétur. Ipſe.
Unigenitus Dei Filius.

T vidit omnis poôpulus eum
ambulàntem, & laudantem
Deum. Cognoscébant autem il-
lum;, quòd ipfe erat, qui ad ele-
eméôſynam ſedébat ad Speciôſam
portam templi: & impléti ſunt
ſtupéôre & éxtaſi in eo, quod con-
tigerat illi. Cùm tenéret autem
Petrum & Joànnem, cucurrit om-
nis pöpulus ad eos ad pôrticum;,
quæ appellatur Salomônis, ſtupén-
tes. Videns autem Petrus, reſpôndit
ad pöpulum: Viri Iſraelitæ „quid
miramini in hoc, aut nos quid in-
tuémini, quaſi noſtra virtůte, aut
poteſtate fecêrimus hunc ambula-
re? Deus Abraham, & Deus Iſaac, &
Deus Jacob, Deus patrum noſtroô-
rum glorificavit Filium ſuum Je-
ſum, quem vos quidem tradidiſtis „
& negäſtis ante faciem Pilati, ju-
dicante illo dimitti. Vos autem
ſanctum & juſtum negãſtis, & peti-
ſtis virum homicidam donari vo-
bis: Auctôrem verô vitæ interfeci-
ſtis, quem Deus ſuscitavit à mor-
tuis, cujus nos teſtes ſumus. Et in
fide nôminis ejus, hunc, quem vos
vidiſtis, & noſtis, confirmavit no-
men ejus: & fides, quæ per eum
eſt, dedit integram ſanitàtem iſtam
in conſpéctu omnium veſtrum.
. Benedictum eſt nomen tuum,
Deus patrum noſtrôrum, qui cům
iratus fûeris, miſericoôrdiæ recor-
daberis: Et in têmpore tribu-
latiônis peccata dimittis. .
. Et benedictum nomen maſje-
ſtatis tuæ in ætérnum, qui facis mi-
rabilia ſolus. Etin.
Spiritus ſancti gratia.

Aaum es
ut const
ürumn ſei
Uiſalem: &
terdotum,
es) & Alen
klant de ge
ſinbentes eo
Ebant:In .
Molnine feclt
lepletus Zpi
(iun ad eos:
ſemiorezaudi
uCcänur in
rmi, in
Guond ſi
Onni plebi
DNC. Na
Etnſtis, g
Mtuis, in
Nbis ſanus,
Iba us eſt
Ii kactus et
Mon eſt in ali
enim aliucd ne
tun hominib
nds lalpos ſie
Laucdado
t collaud
tone, .,
1e: lallam
ne. Et.

Nimores en
1 Omni gen
lönem,
Maenit
ultemns n

Uurum nen
ubeo, ho
bula. N
enten,
tinus cor.
6,Kr
Kamhll.

lis, gni
Minsgun
lle,
fllins,

hpllug en
laudinen
t auteni
gi 1et⸗
Ppecii
apletik
guoc ch⸗

e zut
Aet auli

Adtum efſt autem in éràſtinum,
ut congregaréntur Principes
eôrum, & ſeniores, & ſcribæ in Je-
ruſalem: & Annas Princeps Sa-
cerdotum, & Caiphas, & Joan-
nes, & Alexander, & quotquot
erant de génere ſacerdotali. Et
ſtaruéntes eos in médio, interro-
gabant: In qua virtùúte, aut in quo
noômine feciſtis hoc vos? Tunc
repletus Spiritu ſancto Petrus,
dixit ad eos: Principes pôpuli, &
ſeniores audite: Si nos hodie di-
judicäamur in benefacto hominis
infirmi, in quo iſte ſalvus factus
eſt, notum ſit omnibus vobis, &
omni plebi Iſrael, quia in nomine
D. N.] C. Nazaréni, quem vos cru-
cifixiſtis, quem Deus ſuscitaâvit à
mortuis, in hoc iſte aſtat/coram
vobis ſanus. Hic eſt lapis, qui re-
proba us eſt à vobis ædificantibus,
qui tactus eſt in caput anguli: &
non eſt in alio aliquo ſalus. Nec
enim aliud nomen etſt ſub cœlo da-
tum hominibus, in quo oporteat
nos ſalvos fieri.
Laudabo nomen tuum aſsiduè,
Et collaudabo illud in confeſ-
ſione. Lætaàbor, & exultabo in
te: pſallam nomini tuo, Altiſſi-
me. Er. G loria Patri. Et.

Mémores erunt nôminis tui Dne,
in omni generatiône, & genera-
tionem. mus. Eructavit. Xxci.
Ana. Magnificate Dim mecum, &
exaltémus nomen ejus in idipſum.
D eus noſter. xcii.
. „Omnes gentes quascumque
feciſti, vénient, & adorabunt co-
ram te Doômine, & glorificabunt
nomen tuum.
1. Fundaménta ejus. xXcii.
F. Propter gloriam nominis tui
Dômine libera nos. g,, Et propi-
tius eſto peccatis noſtris, propter
nomen tuum. ater noſter.
Abfolutio. 1 psius pietas.
Bho. Deus Pater omnipotens.
Sermo ſancti Bernardi Abbatis.

On otiòôsè Spiritus ſanctus no-
men ſponſi oleo comparat, cũ
ita docear ſponſam ad ſponſum
clamare: Oleum effuſum nomen
tuum. Oleum enim lucet, paſcit, &
ungit. Fovet ignem, nutrit carnem,
lenit dolorem: lux, cibus, medici-

an 60²
na. Vide idem nunc & de ſponſi

nômine: Lucet prædicatum, pascit
recogitatum, invocatum lenit, &
ungit. Et percurràamus singula.
Unde putas in toto orbe tanta, &
tam sùbita fidei lux, niſi de prædi-
cato nomine Jeſu? Nônne in hujus
nôminis luce Deus nos vocavit in
admirabile lumen ſuum, quibus
illuminatis, & in lúmine iſto vi-
dentibus lumen, dicat merito Pau-
lus; Fuiſtis aliquando ténebræ »
nunc autem lux in Doômino?
Sperent in te, qui noverunt no-
men tuum: & Quoôniam non de-
reliquiſti quæréntes te Dômine.
/, Exürge Doômine, adjuva nos, &
libera nos propter nomen tuum.
Quoniam.
o. Chriſtus perpétuæ.

Oc denique nomen coram Ré-
gibus, & géntibus, & filiis
Iſrael portare juſſus eſt idem Apô-
ſtolus, & portabat nomen tamquã
lumen, & illuminabat patriam; &
clamabat ubique: Nox præcéſſit;,
dies autem appropinquavit, abji-
ciamus ergo opera tenebrarum, &
induamur arma lucis, ſicut in die
honéeéſtè ambulemus. Et monſtra-
bat omnibus lucernam ſuper can-
delabrum, annüntians in omni lo-
co Jeſum, & hunc crucifixum.
Quomodo lux iſta reſplénduit, ac
perſtrinxit cunctorum intuentium
oculos, quando de ore Petri, tam-
quam fulgur egrédiens, claudi uni-
us corporales plantas ſolidavit &
baſes, multosque ſpiritualiter cæ-
cos illuminavit ?à Numquid non
ignem ſparſit, cùm ait: In nêmine
Jeiu Chriſti Nazaréni ſurge, & àm-
bula:
Confiteàantur nômini tuo ma-
gno: £ Quoôniam terribile, &
sanctum eſt. y. Hi in cuürribus, &
hi in equis; nos autem in nomine
Dômini Dei noſtri invocabimus.
Quôniam. .
Bho. Ignem ſui amoris.

Ec tantùm lux eſt nomen Je-
Nſu ſed eſt & cibus. An non
tôties confortaris, quòties recor-
daris? Quid æquè mentem cogi-
tantis impinguat? Quz ita exer-
citatos reparat ſenſus, virtutes
roôborat, végetat mores bonos at-

que honéſtos, caſtas fover affe-
ctiones? Aridus eſt omnis animæ
clbus „

604
cibus, ſi non oôleo iſto infúndi- tôrem Dei & hôminum, qui ab
tur: insipidus eſt, ſi non hoc ſale ipſo nativitâtis ſuæ exôrdio divi-

conditur. Si ſcribas, non ſapit mi-
hi, niſi légero ibi Jeſum. Si diſpu-
tes, aut cônferas, non ſapit mihi,
niſi ſonúerit ibi Jeſus. Jeſus mel
in ore, in aure melos, in corde ju-
bilus. Sed eſt & medicina. Tri-
ſtatur aliquis noſtrüm? Véniat in
cor ejus jJeſus, & inde saliat in os.
Et ecce ad exortum néôminis lu-
men, nùbilum omne diffugit, redit
ſerénum. Labitur quis in crimen?
currit inſuper ad laqueum mortis
deſperändo? Nönne, ſi invocet
nomen vitæ, confeéſtim reſpirabit
ad vitam?
Læténtur omnes, qui ſperant in
te Dñie, in æteêrnum eéxultabunt, &
habitabis in eis, & gloriabuntur in
te omnes. Qui diligunt no-
men tuum. Dômine in lůmine
vultus tui ambulabunt, & in nomi-
ne tuo exultabunt tota die. Qui.
Môria Patri. Qui.

Cantàte Dômino, & benedicite no-
mini ejus: annuntiate de die in
diem ſalutare ejus.
antate. Xxcii.
Secundùm nomen tuum
Deus, ſic & laus tua in fines terræ:
juſtitia plena eſt dextera tua.
ominus regnavit, exúl-
tet. Xxciii.
Cantàte Deo, pſalmum di-
cite néômini ejus: iter facite ei,
qui aſceêndit ſuper occâſum, Déômi-
mus nomen illi.
antate. „ xciii.
6, Afférte Dômino glôriam, & ho-
nôrem. Be. Afférte Dômino gloô-
riam nômini ejus. Later noſter.
vinculis.
Evangélica léctio.
Ectio ſancdti Evangélii ſecúndùm
Lucam. ap
N illo témpore: Poſtquam con-
ſummati ſunt dies octo, ut cir-
cumciderétur puer, vocatum eſt
nomen ejus Jeſus. Et réliqua.
Homilia ſancti Bernardi Abbatis.

Agnum & mirabile Sacra-
méentum. Circumciditur puer,
& vocatur Jeſus. Quid ſibi vult
iſta connéxio? Circumciſio nem-
pe magis ſalvandi, quam Salvatoôris
eſſe vidétur: & Salvatôrem cir-
cumcidere pôtiùs decet, quam
circumcidi. Sed agnoſce media-

nis humana sociat, ima ſummis.
Nascitur ex muliere, ſed cui fœ-
cunditatis fructus ſic accédat, ut
non decidat flos virginitatis. Pan-
nis involvitur, ſed panni ipſi An-
gélicis laudibus honorantur. Ab-
sconditur in præsépio, ſed prôdi-
tur radiante ſtella de coœlo, Sic &
circumciſio veritàtem ſusceèptæ
probat humanitatis: & nomen,
quod eſt ſuper omne nomen, glô-
riam indicat majeſtatis. Circum-
ciditur tamquam verus Abrahæ fi-
lius: Jeſus vocàâtur tamquam verus
Filius Dei.
„Tribulatiõnem, & doléôrem in-
véni: Et nomen Dômini invo-
cavi. Turris fortiſſima nomen
Doômini;, in ipſo ſperavi, & adju-
tus ſum. Et nomen.
10. Divinum auxilium.

TEque enim adinſtar priôrum
meus iſte Jeſus nomen va-
cuum, aut inäné portat. Non eſt
in eo magni nominis umbra, ſed
véritas. Cœlitùs siquidem inditum
nomen Evangeliſta teſtatur. Quod
vocâtum eſt ab Angelo, priusquam
in utero concipereétur. Et atten-
de verbi profunditatem: Poſtquam
natus eſt Jeſus: Jeſus vocatur ab
hominibus, qui vocatus eſt ab An-
gelo, priusquam in ûtero concipe-
rétur. Idem quippe & Angeli Sal-
vâtor & hoôminis, ſed hominis ab
incarnatioòne, Angeli ab initio crea-
turæ. Vocatum eſt, ait, nomen e-
jus Jeſus, quod vocaâtum eſt ab
Angelo. In ore ergo duôrum vel
trium téſtium ſtat omne verbum;
& ipſum, quod in Propheta abbre-
viatum, maniféſtiùs in Evangelio
légitur, caro factum. .
ge. Expectabo nomen tuum Düe:
uoôniam bonum eſt in conſpe-
ctu Sanctòrum tuoͤrum.
Ut confiteamur nômini ſancto
tuo, & gloriémur in laude tua.
Quoniam. ...
Glöria Patri. Quôniam.
Per Evangélica dicta.
ectio ſancti Evangelii ſecúndùm
Joannem. Leétio ix. C
[N illo témpore: Nuùptiæ factæ ſunt
Ain Cana Galilææx, & erat mater
Jeſu ibi. Vaocatus eſt autem.
lelus, & diſcipuli ejus ad nůúptias.
Et réliqua.
Ho-

Howiltas

Vod D
d nii
ſle ſgniti
ingoc ipt
tnin erant
Kolus, proh
centezquoe
guo dial
iten Dömin
inerrogatun
Eimittereu⸗
Caulaznon i
Nicdtionis.
eminiltis,
Cränxit,
edeum !

Ad lo⸗
Diioſe
ſator wocitn
nde n cee⸗
Kraminncu
FKungninem
an gerere
etit Ds
Mopter hoe
l, Propte
Alochhaflas
Slecömn

Neccato⸗
Koumnciſus

leco lu
4 lleti noſt
Inbit ad
lero conel
e, non in
Alnomene
Möptia h
um eſt ei
Phumana
edeum
AD 1

lenme
oles
Dy
Reitd
eldelgen
itini
tun
enee
leſalin
hererlhun
lixe

n Li 4
ordlo di⸗
n ſumm
d eui fo⸗
ecsat,
titg Ean
nmi inn A.
utmt, ⸗
ſetwd⸗
elo. Kel⸗
n eette

Wun ſens

örnir
oriniinno⸗
int 1 nnen
Ni,N

im.

honin 6
hinliocke

petaehi
1 Bfanse

Kintonf
„
Gnin/
1 laute;
m,

bich, 64
iſen

Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Uôd Déôminus invitatus venit
ad nuptias, étiam excépta my-
ſtica ſignificatione, cofirmare volu-
it, quòd ipſe fecit nůptias. Futùri
enim erant, de quibus dixit Apoô-
ſtolus, prohibéntes nubere, & di-
céntes, quod malum eſſent núptiæ,
& quòd diabolus eas feciſſet: cùm
idem Dôminus dicat in Evangélio,
interrogatus; utrùm liceat hômini
dimittere uxòrem ſuam ex qualibet
cauſa, non liceère, excépta cauſa for-
nicationis. In qua reſponſiône, ſi
meminiſtis, hoc ait: Quod Deus
conjunxit, homo non sêparet.
e Deum laudamus. II.

Ad ſocietâtem.
Eritô ſanè, dum circumciditur
VDuer, qui. natus eſt nobis, Sal-
vator vocatur: quòd vidélicet ex
hoc jam cœperit operari ſaluùtê no-
ram, imaculatum illum pro nobis
saàänguinem fundens. Neque enim
jam quærere eſt Chriſtianis, cur vo-
lüerit Däs Chriſtus circumcidi.
Propter hoc siquidem circumciſus
eſt, propter quod natus, propter
quod paſſus. Nihil horum propter
se, ſed mnia propter eléctos. Nec
in peccato genitus, nec à pegeato
circumciſus, nec môrtuus eſt pro
peccato ſuo: magis autem propter
delicta noſtra. Quod vocâtum eſt,
inquit, ab Angelo, priùsquam in
utero conciperétur. Vocatum pla-
né, non impéôſitum. Nempe hoc
ei nomen eſt ab ætérno. A natùra
Prôpria habet, ut ſit Salvator: inna-
tum eſt ei nomen hoc, non inditũ
ab humana, vel Angélica creatùra.
Te Deum laudamus. II.
A D L A U D E sS.

Leum effùſum nomẽ tuũ, ideò
adolescentulæ dilexérunt te.
D ñs regnavit. . 11.
Scitote, quia Dôminus ipſe
eſt Deus, cujus nomen in ætérnum.
Sitivit anima mea ad nomen
ſanctum tuum Domine.
Benedictum nomen glôriæ
tuæ ſanctum, & laudabile, & ſu-
Perexaltatum in ſæcula.
Juvenes & virgines, ſenes
cum junioribus laudate nomen
Dômini, quia exaltatum eſt no-
men ejus ſolius.

. 6 05
Lapizu! ratres, Chriſtus hu⸗
miliavit. 601. Hymnus
eſu, decus Angelicum,
9 In aure dulce canticum,
In ore mel mirificum,
In corde nectar cœlicum.
ui te guſtant, esuriunt:
Qui bibunt, adhuc sitiunt:
Deſiderare néſciunt;
Niſi jeſum, quem diligunt.
Jeſu mi dulciſſime,
Spes ſuſpirantis animæ!
Te quærunt piæ läcrymæ;,
Te clamor mentis intimæ.
ane nobiscum Domine;
Et nos illuſtra lmine,
Pulſa mentis caligine,
Mundum reple dulcedine.
eſu, flos Matris virginis»
Amor noſtræ dulcêdinis,
Tibi laus, honor nôminis,
Regnum beatitůdinis. Amen.
Adjutôrium noſtrum in nômi-
ne Dômini. Qui fecit cœlum
& terram.

Dedit ſe, ut liberâret populum, 8
acquireret ſibi nomen ætêrnum,
alleluja. eus, qui unigéni-
tum. u 601.

Nuùptiæ factæ ſunt in Cana Galilææ,
& erat ibi Jeſus cum Maria matré
ſua. Dominus regnavit, deco⸗
rem induit. Induit Düs forti-
túdinem, & præcinxit ſe virtute.
. mnipotens, ſempitérne.
601.

Chriſte Fili.
Qui natus es de Maria virgine.
Scitôte.
ratres, Chriſtus hu-⸗
miliavit. 60.
Sit nomen Dôömini bene-
dictum; *† Allel. allel. Sit nomen.
Ex hoc nunc, & usque in ſæ-
culum. Allel. allel. 16ria Pa-
tri. Sit nomen. Afferte Doômi-
no gloriam, & honôrem, allel.
g. Afférte Dômino glöriam nomi-
ni ejus, allel.

Sitivit.
N nômine Jelſu omne genu fle-
ctatur, cœléſtium, terréſtrium, &
infernérum: & omnis lingua con-
fiteatur, quia Dominus Jeſus Chri-
ſtus in gloria eſt Dei Fatris.

. Afférte Dõômino gléôriam, &
honôtem, &W Allel. allel. Afférte.
Afferte Dômino gloriam nômi-
ni ejus. Allel. allel. G loria ratri.
Afférte. Magnificate Dôminũ
mecumallel. g. Et exaltémus no-
men ejus in idipſum, allel. .
12 Juvenes & vir-
gines. C.
Mne, quodcûmque facitis in
verho, aut in öôpere, omnia in
Kane Wemand Jeſu Chriſti faci-
te, gratias agéntes Deo, & Patri
per ipſum. ,
Magnificate Dôminum me-
cum, Alleluùja, allelâja. Ma-
gnificate. Er exaltémus no-
men ejus in idipſum. Allel. allel.
Iéria Patri. Magnificate.
F. Adjutôrium noſtrum in nomine
Dômini, allel. Qui fecit cœ-
lum & terram, alleluja.

601.

Vocäbis nomen ejus Jeſum; ipſe
enim ſalyum faciet pòpulum ſuum
à peccatis eérum, allel.
eus, qui unigénitum.
601.

Deficiénte vino, juſſit Jeſus impleri
hydrias aqua, quæ in vinum con-
verſa eſt, allelujla.
V. Dirigatur Döômine orâtio mea.
Sicut incénsû in conſpéctu tuo.
. mnipotens, ſempiterne.

601.
DIE XIV. IANHARII.

Sacérdos & Péôntifex, & vir-
tútum pifex, paſtor bone in po-
pulo, ora pro nobis Dôminum.
„ Amavit eum Dôminus, & or-
nävit eum. Stolam gloriæ in-
duit eum. atio
Eus;, qui pépulo tuo ætérnæ
ſalutis beatum Hilarium mini-
ſtrum tribuiſti: præſta, quæſumus;
ut quem doctoôrem vitæ habúimus
in terris, interceſsorem habére
mereamur in cœlis., Perx Düäm.

Iſte Sanctus pro legè Dei ſui
certavit usq; ad mortem, & à verbis
impiorum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Glôria & honore coronaâſti eum
Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper ôpe-
ra manuum tuarum.

Oncéde, quæſumus, omnipotens
Deus: ut ad meliorem vitam
Sanctôrum tuorum exempla nos
prôvocent, quatenus quorum ſo-
lemnia agimus, étiam actus imité-
mur. Per Döôminum. D
j ſte

Conteſſor.

Hiarias in Aquitaânia nôbili gé-
nere natus;, doctrina & elo-
quéntia excélluit. Qui primùm in
matrimônio quaſi Mônachi viram
egit: deinde propter ſingulares
virtùt es Pictavòrum Epiſcopus crea-
tur: quod munus Epiſcopale ſic
geſſit, ut à fidélibus ſummam lau-
dem conſequerétur. Quo tempo-
re, cùm terrôribus, bonorum ſpo-
liatiéne, exilio, & omni crudeli-
tate Conſtantius Imperator Cathô-
licos vexaret, niſi ad Arianas partes
transirent: Hilarius tamquam fir-
miſſimum murum ſeArianis oppo-
nens, illorum furoôrem in ſe conci-
tavit. Itaq; multis petitus insidiis,
tandem dolo Saturnini Arelaténſis
Epiſcopi, de Synodo Biterrénſi in
Phrygiam relegatus eſt: ubi & mor-
tuũ suscitavit, & libros duoòdecim
ſcripſit de Trinitate contraArianos.
Inveni David ſervum meum;
ôleo ſancto meo unxi eum: & Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
F. Nihil proficiet inimicus in eo-
& filius iniquitatis non noceébit
ei.

Manus enim.
NUadriénnio pòſt coâcto Con-
cilio ad seleuciam Isauriæz
urbßem, Hilarius adéſſe compul-
ſus eſt; ac deinde Conſtantinopo-
lim proféctus; ubi extrémum Fi-
dei periculum animadveértit, tribus
libellis pùblicè datis, audientiam
Imperatôris popoſcit, ut de Fide
cum adversariis coraàm diſputa-
ret. Verùm cum Ursacius E Va-
e

er

ns Ariin
Ciihtis con
tions per
Perluasetun
In Wum E
Thnchlilari
leyettenten
lonymns,
Meigeltzn
Cltus ett M.
lnenil pre
ilo coctöre
hoſten Anck
Noſui ad
tem, & exa
net: 5 Ma
Uiturei,
Meun, 6]
eum. Man⸗

Agna
lbictay
Runit: Gal
Mhlt Arian
Gemmüret.
Inetaditi
ekliewong
ellorssſulhi
uriliszer
tenlo decin
dlunleibe
10 Valen
Pot Chni
kuageſimo
ltte eſt,
tütes o
ſetag doctr
e intel
um po⸗
nundi&
a. loſe.

io ſan

leredaiſl
wſers
1t: fudns
npetuun.
hontkien

n ſuete

ommnltn
törenm Un
Lenpa
Cuorum ’
ickus imit⸗

n à er

lens Ariàâni Epiſcopi, quos Hilârius
ſcriptis confutàrat, Præséntis eru-
ditiôné pertiméſcerent, Conſtântio
perſuasérunt, ut ſpécie honòôris eũ
in ſuum Epiſcopatum reſtitúeret.
TuncHilarium è& prælio hæreticôru
reverténtem, ut inquit ſanctus Hie-
rônymus, Galliarum Eccléſia com-
plexa eſtzquem ad Epiſcopatum ſe-
cutus eſt Martinus, qui poſteà Tu-
ronénſi præfuit Eccléêſiæ: tantùmq;
illo doctöre profécit, quantum ejus
poſteà saânétitas declaravit.
Pôſui adjutôrium ſuper poten-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: $ Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, ôleo ſancto meo unxi
eum. Manus.

Agna deinceps tranquillitâte
WVIPictavorumEccléſiam admini-
ſtravit: Galliamq; univérſam addu-
Xit, ut Arianòrum impietâtem con-
demnaret. Multos libros ſcripſit
mira eruditione, quos omnes ſan-
ctus Hierônymus a4 vtairne ulla
errôris ſuſpiciône legi poſſe teſtaâ-
tur illis verbis: Hilarii libros inof-
fénſo decùrrat pede. Migravit in
coœlum Idibus Januarii, Valentinia-
no & Valéênte Imperatôribus, anno
poſt Chriſtum natum trecentéſimo
ſexagéſimo nono.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtůtes operäatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis 6m-
nium populôrum.
e eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia reg-
gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.

Lectio ſancti Evangélii ſecundum
Matthæum.

R illo tẽmpore: Dixit Jeſus dis-
cipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ.
Quod ſi ſal evanuerit, in quo ſalié-
tur? Et réliqua.
Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

Os eſtis ſal terræ: quòd ſi ſal
V infatuatum fùerit, ad nihilum
valet id, quod ſaliétur. Sal, ut ar-
bitror, terræ nullum eſt. Quômo-
do ergo Apôſtolos ſal terræ nun-
cupavit? Sed proprietas eſt quærén-
da dictorum, quam & Apoſtoloô-
rum officium, & ipsius ſalis na-

60⁰
tura monſtràbit. Sal eſt in ſe Gno
côntinens aquæ & ignis elementu,
& hoc ex duôbus eſt unum. Hic
igitur in omnem uſum humani gé-
neris effectus, incorruptiô6nem cor-
poôribus, quibus füerit aſpérſus,»
impértit, & ad omnem ſensum coô-
diti ſaporis aptiſſimus eſt. Apôſtoli
autem ſunt rerum cœléſtium præ-
dicatôres, & æternitatis velut ſa-
tôres, immortalitatem omnibus
corpôribus, quibus eòrum ſermo
aſpersus fùerit conferéntes.
Amavit eum Dôminus, & ornaâ-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eumz
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Däüs loricam
fidei, & ornavit eum. Er ad.

Eritò igitur ſal terræ nuncu-
pati ſunt, per doctrinæ virtù-
tem ſaliéndi modo æternitäâti coôr-
pora reſervantes. Sed natüra ſalis
semper éadem eſt, nec immutäri
umquam poteſt. Verùm quia con-
verſiôni homo sůbjacet, & ſolus
beatus, qui usque ad finem in om-
nibus Dei operibus permanſerit ?
ideò nos ſal terræ nuncupatos
monet in traditæ ſibi poteſtaâtis
virtúte persiſtere, ne infatuati ni-
hil saliant, & ipſi, ſenſu accépti ſa-
péôris amiſſo, vivificare corrúpta
non poſſint, & projécti de Eccleêſiæ
promptuaâriis, cum his, quos ſa-
lierint, pédibus incedéntium pro-
terantur.
In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, Et implévit eum Däüs
ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus.
Jucunditätem, & exultatiõnem
thesaurizavit ſuper eum. Et.
lôria Patri. Et.

Elix Nolänus Présbyter, cům
Fin idôla veheméntius inveheré-
tur, ab infidélibus varieFrarus „
in cärcerem conjicitur. Unde ab
Angelo nocte edúctus, ꝗquærere
juſſus eſt Maximianum Nolæ-Epis-
copum; qui cùm sénio cçonféctus
deſperaret, ſe ferre poſſe ſuppli-
cia perſequéntium, ſe abdide-
rat in ſilvam. uS cùm Felix
Deo duce perveniſſet, ſanctum
Epiſcopum humi jacéntem pene
môrtuum videt: quem recrea-
tum, ac ſublatum in hümeros »
apud fidélem viduam reficiéndum
curavit, Sed cam is iterùm idoloô-
IUR

60⁰8⁸
rum cultôres impietàâtis argúeret:
facto in ipſum impetu, fügiens in
angůúſto duòrum parietum interval-
lo ſe occultavit. Qui aditus cùm
repéntè aranearum telis pertextus
viſus eſſet, némini recéntis late-
bræ ſuſpiciéonem reliquit. Inde
igitur evadens Felix, in ædibus piæ
mulieris tres menſes lätuit. Cùm
vero Dei Eccléſia requiéscere coœ-
piſſet, Nolam rédiens, multisque
ibi vitæ exémplis, & doctrinæ pra-
céptis, miraculisque ad Chriſti fi-
dem convérſis conſtanter étiam re-
cusato eijus urbis Epiſcopatu, ob-
dormivit in Dômino, ſepultúsque
eſt prope Nolam in loco, quem in
Pincis appellabant.
e Deum laudamus. II.

Qui odit ànimam
ſuam in hoc mundo, in vitam æter-
nam cuſtôdit eam. Juſtus ut
palma florébit. Sicut cedrus
Libani multiplicaâbitur.
oncede quæſumus. 606.

DIE XV. JANIARII.

ſte Conféſſor.
Hac die lætus méruit ſupréêmos
Laudis honôres.
Eus, qui nos beati Pauli Con-
feſsòris tui annua ſolemnitate
lætificas: concéde propitius; ut
cujus natalitia côlimus „ étiam
actiônes imitémur. Per Dôminum
noſtrum.
. § Amâ-
vit eum Dôminus, & ornavit eum:
ſtolam gloriæ induit eum, & ad
Portas paradiſi coronavit eum.
Elégit eum Dôminus ſacerdôté
ſibi. ge. Ad ſacrificandum ei hé-
ſtiam laudis. .J
eus, qui pôpulo. 606.

Euge ſerve bone, & fidélis, quia
in pauca fuiſti fidélis, ſupra mul-
ta te conſtituam; intra in gau-
dium Doômini tui.

„ Juſtum deduzit Déminus per
vias rectas. Et oſténdit illi
regnum Dei.

Ntercèéſſio nos, quæſumus Dôͤ-
mine, beati Mauri Abbatis com-
méndet: ut quod noſtris méeritis
non valémus, ejus patrocinio aſſe-
quamur, Per Doôminum.

Paulus „ Eremitârum auctor &
„magiſter, apud inferiorem The-
bâidem natus, cùm quindecim
eſſet annorum;, orbatus ? parénti-
bus eſt. Qui pſteà declinandæ
cauſa perſecutionis Décii, & Va-
leriani, & Deo libériùs inſervien-
di, in erémi ſpeluncam ſe coôntulit:
ubi, palma ei victum & veſtitum
præbente, vixit ad centéſimum &
décimum teêrtium annum: quo
témpore ab Antônio nonagenario
Dei admonitu inviſitur. Quibus
inter ſe, cùm anteaà non noſſent;
prôprio nomine conlſalutantibus,
& multa de regno Dei colloqueén-
tibus, corvus, qui äntea ſemper
Paulo dimidiatum panem attule-
rat, integrum détulit.
Honéſtum fecit illum Dñs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduúxit Dôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Oſt corvi diſcéſſum, Eja, inquit⸗
Paulus, Dôminus nobis pran-
dium miſit, verè pius, verè misé-
ricors. Sexaginta jam anni ſunt,
cùm accipio quotidie dimidii pa-
nis fragmêntum, nunc ad advén-
tum tuum militibus ſuis Chriſtus
duplicavit annõnam. Quare cum
gratiarum actione ad fontem ca-
piéntes cibum; ubi tantisper re-
creati ſunt, iterùm gratiis de more
Deo actis, noctem in divinis lau-
dibus conſumpsérunt. Diluculèò
Paulus de morte, quæ ſibi inſta-
ret, admonitus, Antonium hortà-
tur, ut pallium, quod ab Athanâ-
ſio acceperat, ad involvendum ſu-
um corpus afferret. Quo ex iti=
nexe

Nete kedien⸗
lorum chore
Apottolo⸗
Mam in col
Amaylt er
fit eumſtol

icut nder

11
Umdue
ulſlet, i
lcaus, eree
ſle in altum
Une (uoe
pnosque 8
iucitlone
Culum, quo
lebeet daa⸗
eno tapi
ls ferun-
, e0S,
lomum ee
fthu effo⸗
on lnem con
Enm Qui.
Uns unſtum
rulk Rn
er Ctikin⸗
NMicemn vero
mocdum p

Corkertent
eltn diebus
entecöſtes,
e hom
Meltus eſt
aln Ingrea
Quia te
Omnibus
lleek,
Mündl, &
eena. O
loti Datri

rinng e
Cktnät

Aiunns N

bbi

n udor ,
iören Ih
Aunlecin
tus Pekenn⸗

nere rédiens ille, vidit inter Angé-
lörum choros, inter Prophetarum
& Apoſtolorum cœtus, Pauli ani-
mam in cœlum aſcendere.
Amavit eum Dôminus, & orna-
vit eum: ſtolam gloriæ induit eum:
* Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
aricar fidei, & ornavit eum. Et
ad.
Umque ad eſus cellam perve-
niſſet, invenit genibus com-
plicatis, erécta cervice, extensis-
que in altum manibus corpus exa-
nime; quod pallio obvolvens;,
hymnôsque & Pſalmos ex Chriſtfä-
na traditione decantans, cùm sar-
culum, quo terram foderet, non
habéret, duo leônes ex interiore
erémo, räpido curſu ad beati ſenis
corpus feruntur:ut facilè intellige-
rétur, eos, quo modo poterant,
ploratum édere: qui certatim terraâ
feaabu⸗ effodiéntes, tôveam, quæ
oôminem commodéè caperet, effe-
cérunt. Qui cùm abiiſſent, Anto-
nius ſas tum corpus in eum locu
intulit: & injeckcta humo, túmuluin
ex Chriſtiano more compòſuit: tu-
nicam verò Pauli, quam in ſportæ
modum ex palmæ foliis ille ſibi
contexuerat, ſecum auterens, eo ve-
ſtitu dieèbus ſolémnibus Paſchæ &
Pentecôſtes, quoad vixit, uſus eſt.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervénit ad ccœleſtia
xegna. Quia.
5 loria Patri. Quia.

eéctio ſancti Evangélii ſecundům
Matthæum.

illo témpore: R eſpondens Jeſus
dixit: Confiteor tibi Pater Domine
cœli & terræ, quia abſcondiſti hæc
à ſapiéntibus & prudéntibus, & re-
velâſti ea parvulis. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Enite ad me omnes, qui labo-
Ffdatis. Quare enim omnes labo-
famus, niſi quia ſumus hômines
mortales, fragiles, infirmi, lutea

vaſa portantes, quæ faciunt invi-
cem angüůſtias? Sed ſi anguſtian-
tur vaſa carnis, dilatéutur ſpatia
Brev. Rom.

charitâtis. Quid ergo dicit, Venite
ad me omnes, qui laboratis, niſi ut
non laborétis? Denique promiſſio
ejus in promptu eſt, quoniam labo-
rantes vocavit. Quærent fortè, qua
mercéde vocati ſunt. Et ego vos in-
quit, reficiam. Tollite jugum meum
ſuper vos, & ditcite à me, nõ mun-
dum fabricare, non cunéta viſibilia,
& inviſibilia creare, non in ipſo
mundo mirabilia facere, & mortu-
os ſuscitare: ſed, quoniam mitis
ſum, & hùmilis corde.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtutes operâtus eſt, & de omni
corde ſuo laudâvit Döminum:
Ipſe intercedat pro peccatis om-
nium populôrum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, àbſtinens ſe ab omni
opere malo, & pêrmanens in inno-
cêntia ſua. Ipſe.

Agnus eſle vis? à minimo in-
cipe. Côgitas magnam fabricã
conſtruere celſitudinis: de funda-
ménto priùs côgita humilitatis. Ef
quantam quisque vult, & diſponit
superimponere molé ædificii, quã-
tò erit majus ædificium, tantòô al-
tius fodit fundaméntum. Et fabri-
ca quidem, cùm conſtrüitur, in ſu-
pérna consúrgit: qui autem fodit
undamentum, ad ima deprimitur.
Ergo & fabrica ante celſitdinem
humiliatur, & faſtigium poſt hu-
miliatiônem erigitur.
Sint lumbi veſtri præcincti, &
lucérnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: & Et vos similes hominibus
expectantibus dominum ſuum »„
quando revertaâtur à nuptiis.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dôminus veſter ventùrus ſit.
Et vos.
Ioôria Patri. Et vos.
Aurus nôbilis Românus »
puer à patre Eutychio Deo
ſub ſancti Benedicti disciplina
obläatus, brevi tantùm divi⸗
na gratia profécit, ut ipſi Magi-
ſtro admiratiôni eſſet: qui illum
ſæpe véluti regularis obſervantiæ,
& virttum omnium ſpécimen cé-
teris diſcipulis ad imitändum pro-
ponébat. Cujus adhuc adoles-
céntis illud admirabilis obedien-
tiæ exémplum à ſancto Gregéô-
rio Papa commemoratur. Nam
cùm Placidus monachus in lacum
Q Pro-

610
Yrolapſus 5 aquàrum impetu rape-
rétur, ſancti Patris juſſu accúrrens
Maurus »„& ſuper aquas incçédens;
socium capillis apprehenſum, ad
terram attraxit, Miſſus in Galliam
ab eodem ſanctoßenedicto, célebri
monaſtério extructo, cui annos
quadraginta præfnit, mondaſticam
diſciplinam mirificè propagavit.
Denique fſanctitate & miraculis
clarus, ſeptuagenario major migra-
vit in cœlum, ano ſaltis quingen-
teſimo ſexagéſimo quinto.
e Deum laudamus. II.

uod
eſt faſtigium. 2

3 Similàbo eum viro
ſapiénti, qui ædificavit domum
ſuam ſupra petram. Amavit
eum Dominus, & ornavit eum.
Stolam gloriæz induit eum.
ntercéſſio.

PIE XVI. IANUARII.

Iſte ſanctus pro lege Dei ſui
certavit usque ad mortem, & à yer-
bis impiorum non timuit: fundâtus
enim erat ſupra firmam petram.
Gloria & honore coronàâſti eum
Domine.
Et conſtituiſti eum ſuper épera
manuum tuarum.

Reces pôpuli tui, quæſumus
Domine, cleménter exaudi,
ut beati Marcélli martyris tui, at-
que Pontificis méritis adjuvemur,
cujus paſſione lætamur. Per Däm.
N Arcéellus Românus à Con-
ſtantio & Galério usque ad
Maxeéntium Pontificatum gefſlit.
Cujus hortatu Lucina matrona
Romana, bonorum fſuorum Dei
Eccléſiam fecit hærédem. Viginti
quinque titulos in Urbe inſti-
tuit, quaſi diœcéſes quasdam, &
ad baptismum pœnitentiamque
eôrum, qui ex inhdelibus Chri-
ſtianam religionem ſusciperent,
& ad Martyrum ſepulturam. Qui-
bus rebus ira incenſus Maxéntins:

—

Marcèllo gravia ſupplicia minàâtur,
niſi depôſito Pontificatu, idoôlis
immolaret.

, Honeſtum fecit illum Dô⅛minus,

& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Descenditque cum illo in fo-
veam, & in vinculis non dereli-
quit eum. Et dedit.

Ui cùm insaänas hôminis vo-
ces negligeret, miſit eum in
catäabulum, ut beſtiarum, quæ pu-
blicè alebantur, curam ſuſtineret.
Ubi Marcéllus aſsiduis jejuniis, &
précibus novem menſes vitam du-
xit; parochias, quas præſens non
poterat, viſitans per epiſtolas.
Inde eréptus à Cléricis, hofſpitio
recipitur a beata Lucina: in cu-
jus ædibus Eccléſiam dedicavit ⸗
quæ hoôdie titulo ſancti Marceélli
nominatur: in qua & Chriſtiani
orabant, & ipſe beatus Marcellus
prædicabat. 722
Deſidérium ànimæ ejus tribuiſti
ei Dnñe, Et voluntate labio-⸗
rum ejus non fraudâſti eum.
Quôniam præveniſti eum in
benedicdtionibus dulcedinis: po-
ſuiſti in capite ejus coronam de
lapide pretioſo. Et.

Uibus cognitis, Maxéntius in
eam Eccléſiam catabuli béſtias
transferri, & à Marcello cuſtodiri
jubet: ubi loci fœditaàte, multisque
ærümnis afflictus, obdormivit in
Dno. Cujus corpus in cœmetério
Priſcillæ via Salaria à B. Lucina ſe-
puùltum eſt décimo septimo Kalen-
das Februarii. Sedit annos quinque,
menſem unü, dies vigintiquinque.
Scripſit epiſtolam ad EpiſcoposAn-
tiochénæ provinciæ de primatuRo-
manæ Ecciéſiæ, quam caput Eccle-
ſiarum appellàndam demonſtrat-
Ubi étiam illud ſcript eſt, nullum
Goncilium jure celebrari, niſi ex
auctoritate Romani Pontificis. Or-
dinavit mẽſe Decémbri Romæfres-
byteros vigintiquinque;, Diaconos
duos, Epilcopos per divérſa loca
viginti unum .
Be. Stola jucunditàâtis induit eum
Dôminus: Et coronam pul-
chritüdinis péôſuit ſuper caput
ejus. ,
. Cibavit illum Dôminus pane
vitæ, & intelléctus: & aqua ſa-
Pien-

lentie ſal
ſoris Petr

ſenie.
0C0
Deo

Dr X

Nerceſſio
minebeat
wencet: ut
Mon falemus
ümur, be

Qui y
aet semer
ſenſtam,
ſus un
Keut ce
Glrur⸗

te⸗

Minee
1SCici
guibug 4dol
igell te⸗
Cilet K
uleiht
4 ent, ſie
ai
Kmnliri
Neibeg diſr
Ulertis col

ci mininnn
Al , icdli

nDomninng,
inimieis, N
illom:
enatenam
nilo in fe⸗
non Celel⸗

homunt e.

tus Male“

mtite
ti eun.
ki eun!
Cedinis :1
coNOnun

Nabllibenn
elot

4

piéntiæ ſalutäris potâvit illum. Et.
loria Patri, Et.

i quis vult poſt me
venixe. Xxi.
Corona aurea. xxi.

Dômine præveniſti. xix.
DIE XVII. IANUARII.

Ntercéſſio nos, quæſumus Dô-
mine, beati Antônii Abbatis com-
méndet: ut quod noſtris méritis
non valemus, ejus patrocinio aſſe-
quamur, Per Döôminum.

Qui vult venire poſt me, àb-
neget semetipſum, & tollat cru-
cem ſuam, & ſequatur me.
Juſtus ut palma florébit.
sicut cedrus Libani multipli-
cabitur.
reces.

Ntônius Kgyptius, nobilibus
& Chriſtianis parentibus natus,
quibus adoléſcẽs orbatus eſt, càm
ingréſſus Eccléſiã ex Evangelio au-
diviſſet: Si vis perféctus eſſe, vade,
& vende mnia quæ habes, & da
pPaupéribus: tamquam ea ſibi dicta
eſſent, ſic Chriſto Dño obtempe-
randum exiſtimavit. Itaque véndita
re familiari, pecuniam omnem pau-
péribus diſtribuit. Quibus ſolutus
impediméntis, cœléſtis vitæ genus
in terris côlere inſtituit. Sed cuùm
in periculôſum illud certamée des-
cenderet, ad fidei præsidium, quo
erat armatus, ccubenduͤm ſibi pu-
tavit ſubsidium reliquäârum virtü-
tum: quarum tanto ſtůdio incénſus
fuit, ut, quemcumque vidéret ali-
dqua virtůtis laude excelléntem, il-
lum imitari ſtudéret.
Honéſtum fecit illum Däs, &
cuſtodivit eum ab inimicis „ & à
ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
„Juſtum dedúxit Dôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

TIhil igitur eo continéntius,
rnihil vigilantius erat. Patien-
tia,; manſuetudine, miſericordia,
humilitate, labore, ac ſtudio di-

617
vinârum Scripturârum ſuperabat
omnes. Ab hæreticoôrum, & ſchis-
maticorum höminum, maâximè A-
rianòrum congréſſu & colloquio
ſic abhorrébat, ut ne propè quidem
ad eos accedéndum diceret. Humi
jacebat, cùm eum neceſsarius ſom-
nus occupâſſet. Jejùnium autem
adeò côluit, ut ſalem tantmmodo
ad panem adhibéret, ſitim aqua
extingueret: neque ſe ante ſolis
occaàſum cibo, aut potu recreabat:
ſæpè étiam biduum cibo abſtiné-
bat, ſæpiſſimè in oratiône perno-
ctabat. Cum talis tantùsque Dei
miles eyasiſſet Antonius, ſanctiſſi-
mum juvenem hoſtis humani ge-
neris Variis tentationibus aggré-
ditur, quas ille jejunio, & oratione
vincébat. Nec vero frequens de
satana triümphus ſecùrum redde-
bat Antoônium, qui diaboli innu-
merabiles artes nocendi noverat.
Amavit eum Dôminus, & orna-
vit eum: ſtolam gléôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Doôminus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.

Taque côntulit ſe in vaſtiſſimam
.gypti ſolitüdinem:; ubi quo-
tidie ad Chriſtianam perfeétio-
nem proficiens, dæmones (quo-
rum tantòô erant acriôres impetus,
uantò Antônius ad reſiſtéendum
ôrtior evadébat) ita contémp-
fit, ut illis exprobraret imbecilli-
tàtem; ac ſæpè discipulos ſuos
éxcitans ad pugnandum contra
diabolum, docénsque, quibus
armis vincerétur: Mihi credite „
dicébat, fratres, pertiméscit sa-
tanas piorum vigilias, oratiônes,
Jejunia, voluntäriam pauperta-
tem, miſericordiam, & humili-
täatem „ maximeé veroô ardéntem
amôrem in Chriſtum Döminum »
cujus ünico ſanctiſſimæ Crucis
ſigno debilitàtus aufugit. ic
autem dæmonibus erat formido-
lofus, ut multi per Xgyptum
ab illis agitati, invocàato néômi-
ne Antônii liberaréntur: tantaque
erat ejus fama ſancétitâtis, ut per
litteras ſe ejus orationibus Con-
ſtantinus Magnus, & filii com-
mendarent. Quni aliquando quin-
tum & centéſimum annum agens;
cùm innumerabilés ſui inſtitůͤti
imitatôres habéret „ convocatis
Q 2 Moô⸗-

612 .
Monachis, & ad perféctam Chri-
Rianæ vitæ régulam inſtrüúctis, ſan-
Kitate & miraculis clarus migra-
vit in cœlum, décimo ſexto Ka-
léndas Februarii.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
ſocutus eſt ei Deus, & dixit ad eu:
Ingredere in réequiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me ex
Smnibus Geéntibus.
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervénit ad cœleſtia reg-
na. Quia. loôria Patri. Quia.

int lumbi.
XIix.

PIE XVIII. JANIARII.

Ecce ſacérdos.
XXXNiV.

Cce ſacérdos magnus, qui in
dieêbus ſuis placuit Deo, & in-
véntus eſt juſtus, & in témpore
iracúndiæ factus eſt reconciliatio.

Uodcuúmque in orbe neéxibus
revinxeris;,
Erit revinéctum, Petre, in arce si-
derum:
Et quod resolvit hic potéſtas tra-
dita „
Erit ſolutum cœli in alto vértice;
In fine mundi judicabis ſæculum.
atri perénne ſit per ævum gloôria,
Tibique laudes concinamus in-
clytas,
Rterne Nate, ſit ſupêrne Spiritus
Honor tibi, decúsque: ſancta ju-
giter
Laudétur omne Trinitas per ſæcu-
lum. Amen.
7. Tu es Petrus.
Et ſuper hanc petram ædificàbo
Eccleſiam meam.

Tu es paſtor ovium, princeps Apo-
Rſtolorum, tibi traditæ ſunt claves
regni cœlorum:.,
Eus, qui beato Petro Apôſtolo
tuo collatis clavibus regni coe-
Iéſtis, ligandi atque ſolvendi Pon-
tificium tradidiſti: concéde, ut in-⸗
terceſſiônis ejus auxilio: à peccatéô-
rum noſtrôrum néxibus liberémur.

Sancte Paule Apéſtole, præ-
dicator veritàtis, & doctor Gen-
tium, intercéde pro nobis ad
Deum;qui te elégic- Y. Tu es vas
electiéônis ſancte Paule Apoſtole-
Prædicator veritatis in univérſo
mundo.
Eus, qui multitudinem Gén-
tium beati Pauli Apôſtoli præ-
dicatiône docuiſti: da nobis, quæ-
ſumus: ut cujus commemoratioô-
nem côlimus, ejus apud te patro-
cinia ſentiamus.

t Hic vir deſpiciens
mundum, & terréna; triumphans;
Divitias Cœlo, condidit ore, manu.
Juſtum deduxit Dôminus per
vias rectas. Et oſtendit illi re-
gnum Dei. Intercéſſio
nos. 611.

Veni ſponſa Chriſti, äccipe
corônam, quam tibi Dôminus
præparavit in ætérnum.
Spécie tua, & pulchritudine tua.
Inténde, préſperè procede, &
regna.
A, quæſumus, omnipotens Deus⸗,
ut qui beatæ Priſcæ virginis &
martyris tuæ natalitia côlimus;, &
annua ſolemnitaâte lætémur, & tan-
tæ fidei proficiamus exeêmplo. Per
Dominum.

u es paſtor ôvium, Princeps A-
poſtolôrum: * Tibi tradidit Deus
claves regni cœloôrum.
enite. 1I.
uodcumque.

Beâtus vir. mis,
„ xxXV.
Incipit Epiſtola prima beaâti Petri
Etrus Apéſtolus Jeſu Chriſti;
Peldi advenis diſperſioônis
Ponti, Galatiæx, Cappadôciæ »
Aſiæx, & Bithyniæx, ſecundum
præſciéntiam Dei Patris, in ſan-
Gificationem Spiritus, in obe-
diéntiam, & aſperſionem sangui-
nis Jeſu Chriſti: Cratia vobis,
& pax multiplicétur. Benedictus
Deus, & Pater Domini noſtri Jeſu

Qui vivis & regnas.

Chriſti, qui ſecúndùm miſericor-
diam

üäm ſuam
os in ſpen
ſ
een ſelu
kerecltaten
incontamin,
enconler
guiin virt
len in ſa⸗
in tenpore
Linon be
ſoeirern te.
dem meam
che;
tbi
ſher terti
Celiss gu
Pertertam,
l Et.

Nquo e
Uls tentati
1e ſidei
guoc perl
Nüttur in ln
mnotem in
ti guemel
Ut: in gn
itentes cte
Trlluabitis
(oriicite
elle, ſalt
li
Nlce ores
Moſtügnizan
emn vone
lleritme
. Rt

Eqa
7 que
u de fut
lretaverun

quale t
Nns C
ur nChr
uier
Wümeh
Vobis en
2 une
W
em
ele,
In es
emm ed
Mane i
Areri ee
1eteni
ſeliggen
Mum d

iſi, i
i Dönmn

liucine

lroettei

diam ſuam magnam regeneravit
nos in ſpem vivam, per reſurrectio-
nem Jelu Chriſti ex moôrtuis, in
æreditatem incorruptibilem, &
incentaminatam, & immarcescibi-
lem, conſervatam in cœlis in vobis,
ui in virtúte Dei cuſtodimini per
dem in ſalatem, paratam revelari
in témpore noviſſimo.
Ssimon Petre, antequam de navi
vocarem te, novi te, & ſuper ple-
bem meam Principem te conſtitui:
Et claves regni cœlôrum tradidi
tibi. Quodcumque ligaveris
fuper terram, erit ligatum & in
cCœlis: & quodcmque solveris iu-
per terfam „erit ſoluůtum & in cœ-
18. Et.

N quo exultàbitis„ môdicum
nunc ſi opôrtet contriſtari in va-
riis tentationibus: ut probatio ve-
ſtræ fidei multò pretiôſior auro
(quod per ignem probatur) inve-
niatur in laudem, & gloôriam, &
honoôrem, in revelatione JeſuChri-
ſti: quem cùm non vidéritis, dili-
gitis: in quem nunc quoque non
videntes créditis: credentes autem
exultabitis lætitia inenarrabili &
glorificata, reportantes finem fidei
Veſtræ, ſalùtem animarum.
si diligis me, Simon Petre,
Vaſce oves meas. Domine, tu
noſti, quia amo te, Et animam
meam pono pro te. Si opor-
tüerit me mori tecum;, non te ne-
gabo. Et animam.

E qua ſalùte exquiſiérunt, at-
que ſcrutati ſunt Prophetæ:
qui de futùra in vobis gratia pro-
Phetavérunt: ſcrutäntes in quod;
vel quale tempus ſignificaret in eis
Spiritus Chriſti: prænüntians eas,
quæ in Chriſto ſunt, paſſiones,
& poſteriores glôrias; quibus re-
velatum eſt, quia non ſibimetipſis,
vobis autem miniſtrabant ea;,
quæ nunc nuntiata ſunt vobis
Per eos, qui evangelizavérunt vo-
bis, Spiritu ſancto miſſo de cœlo,
in quem desiderant Angeli proſpi-
cere.
.„Tu es Petrus, & ſuper hanc
petram ædificabo Eccléſiam meã,
portæ inferi non prævalébunt
adverſus eam: Et tibi dabo cla-
ves regni cœléôrum. Quodcuúm-
que ligaveris ſuper terram, erit li-
gaâtum & in cœlis: & quodcùmque

. 62
slveris ſuper terram, erit ſolutum

& in cœlis. Et tibi.
Noria Patri. Et tibi.

Sermo ſanéti Leônis Papz, 2

Cm duodecim Apôſtoli accépta
per Spiritum fanctum omnium
locutiôòne linguärum, imbuendum
Evangélium mundum ditſtributis
ſibi terrarum partibus ſuscepiſſent;
beatiſſimus Petrus Princeps Apo-
ſtolici ordinis ad arcem Romani de-
ſtinatur impérii, ut lux veritatis »
quæ in omnium Séntium revela-
batur ſalutem, efficaciùs ſe ab ipſo
capite per totum mundi corpus ef-
fünderet. Cujus autem nationig
hômines in hac tunc urbe non eſ-
ſent? aut quæ usquam Gentes ig-
norarent, quod Roma didiciſſet?
Tu es paſtor oövium, Princeps
Apoſtolorum: tibi tradidit Deus
omnia regna mundi: Et ideò
tibi traditæ ſunt claves regni cœ=-
loôrum. Z. Quodcûmque ligaveris
ſuper terram, erit ligatum & in coœ-
lis: & quodcçcúùmque solveris ſuper
ferrarctit ſolùtum & in cœlis. Et
ideò.

Ic conculcandæ Philoſophiæ
opiniônes, hic diſſolvendæ
erant terrénæ ſapiéntiæ vanitates »
hic confutändi demonum cultus »
hic omnium ſacrilegiorũ impietas
deſtruénda, ubi diligentiſſima ſu-
perſtitione habebatur collektum:
quidquid usquam füerat vanis er-
rôribus inſtitütum. Ad hanc ergo
urbem tu beatiſſime PetreApoſtole
venire non métuis, & consorte
gloriæ tuæ Paulo Apôſtolo, aliarum
adhuc Eccleſiarum ordinationibus
occupato, ſilvam iſtam freméntium
beſtiarum, & turbulentiſſimæ pro-
funditatis Oceanum conſtantior;-
quam cùm ſupra mare graderéris »
ingréderis.
Ego pro te rogavi Petre- ut
non deficiat fides tua: & Et tu ali-
quàândo convérſus confirma fratres
tuos. Caro & ſanguis non re-
velavit fibi, ſed Pater meus, dui e
in cœlis. Et.

TAm pôpulos, qui ex circumci-
ſione crediderant; erudieras 3
jam Antiochénam Eccléſiam »
ubi primum Chriftiäni nominis
Q 4 3 dig-

614
dignitas eſt orta, fundaveras: jam
Pontum, Galatiam, Cappadociam,
Aſiam atque Bithyniam légibus E-
vangélicæ prædicationis impleve-
ras: nec aut d⁴bius de proféctu 6-
peris, aut de ſpatio tuæ ignarus æ-
tatis, trophæum crucis Chriſti Ro-
mänis areibus inferébas; quo te

divinis præordinatioônibus antei-
bant, & honor poteſtatis, & gloôria
Paſlioônis.

Petre amas me? tu ſcis Dômi-
ne, quia amo te. Pasce oves
meas. Simon Jodannis diligis
me plus his? tu ſcis Domine,
quia amo te. Paſee.
loria Patri. Paſce.

Ectio ſancti Evangélii ſecundàùm
Matthæum.

IN illo témpore: Venit Jeſus in
partes Cæſaréæ Philippi: & inter-
rogabat diſcipulos ſuos, dicens:
Quem aunt hoômines eſſe Filium
hôminis? Et réliqua.
Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

Ominus à discipulis requirit,
quem ſe hômines eſſe dice-
rent: & adjécit, hôminis Filium.
Hæc enim confeſſiôònis tenénda ra-
tio eſt;, ut ſicut Dei Filium, ita &
filium hominis meminerimus: quia
alterum ſine altero nihil ſpei tri-
buit ad ſalutem. Editis itaque, quæ
diverſæ de eo erant, hominum opi-
nionibus, quid de ſe ipſi sentiant,
quærit. Perrus reſpondit: Tu es
Chriſtus Filius Dei vivi. Sed Pe-
grus conditiones propoſitionis ex
véênderit. Doôminus enim dixe-
rat: Quem me hoômines eſſe di-
cunt, filium höminis?: Et certè
filium hôminis contemplatio coôr-
Horis præferebat. Sed addéndo,
Quem me eſſie dicunt? ſignifica-
vit, præter id, quod in ſe vide-
batur, eſſe aliud ſentiendum: erat
enim hôminis filius. Quod igitur
de ſe opinandi judicium deſidera-
bat * Non illud arbitramur, quod
de ſe ipſo confeéſus eſt: ſed occùl-
tum erat, de quo quærebatur, in
quod ſe eredentium fides dehbebat
exténdere.
„ Quem dicunt hômines eſſe Fi-
lium hoôminist dixit Jeſus diſcipu-
lis ſuis. Reſpondens Petrus dixit:
Tu es Chriſtus vilius Dei vivi.
Et ego dico tibi, quia tu es Pe-

trus, & ſuper hane petram ædifi-
cabo Eccleſiam meam.
Beatus es Simon Bar-Jôna, quia
caro & ſangauis non revelavit tibi,
ſed?ater meus, qui eſt in cœlis. Et.

primus
agnéſceret. ey
O in nuncupatione, &c.

T dignum planè conféſſio Petri
præmium conſecuùta eſt; quia
Dei Fili in hömine vidiſſet. Bea-
tus hic eſt, qui ultra humanum o-
culos intendiſſe, & vidiſſe laudatus
eſt: nõ id quod ex carne & sanguine
exrat coôntuens, ſed Dei Filium cœ-
léſtis Patris revelatiòne coõſpiciens:
dignũsque judicatus, qui quod in
Chriſto Dei eſſet, primus agnoſce-
ret. O in nuncupatione novi
nôminis Felix Eccleſiæ fundamén-
tum: dignaque ædificatiône illius
petra, quæ inférnas leges, & târtari
portas, & oômnia mortis clauſtra
diſsolveret! O beatus cœli janitor,
cujus arbitrio claves ætérni aditus
tradúntur, cujus terréſtre judicium
præjudicata auctôritas ſit in cœlo:
ut quæ in terris, aut ligata ſint, aut
ſoluta, ſtatüti eisdem conditiô-
nem obtineant & in cœlo.
. Elégit te Dôminus ſacerdotem
ſibi, ad ſacrificandum ei, Hô-
ſtiam laudis. Immola Deo ſa-
crifieium laudis, & redde Altiſſimo
vota tua. Hôſtiam.
3Bloria Patri. Hôſtiam.

trédecim annos nata; Claudio
Imperatôre, Chriſtianæ fidei accu-
sata, ejsdem juſſu ducta ad Apol-
linis templum, ut idolis immola-
ret, cùm rem deteſtarétur, côla-
phis cæſa, in carcerem traditur: at-
ue inde emiſſa, cùm in fidei con-
Aantia perſeveraret, affecta verbé-
ribus, ferventique adipe delibuta,
rurſus in carcerem includitur. Poſt
triduum in amphitheatrum produ-
cta, leôni objicitur: qui ſuæ ferita-
tis oblitus, humiliter ſe ad ejus
pedes abjécit. Quæ pôſteà in erga-
ſtulo triduum inédia afflicta, in
equùúleo ſuſpenditur, & ungulis

Paiſ⸗ „nobilis virgo Româna:

ſttreis exe⸗
fcitut, u
erafit incol
Urben cap
1s palmam

lult. Cuj
lecimo ab⸗
Kunts deci
Uuarin ſepr
eDeum!
4 b L

Cce ſac
diebus
ventus elt
i51
ln Non
(li conſery
I 60
Dis crelcern
inn dacer
Duminum.
(lte Deo⸗
AI, Lery
inguudium
de ſices
diebus
Ventus eſt
itacindizt,

lite
iccihe
ſdees
VIncula
ado es
in,
4herlte te
luudere
N Niniti
Ondt d
In unten
er uniper
Anen.
kilent

Ur in
4
Eerenn,

Oboäcin
occün
kün ben
ci H
erlt ſolatnt

Minns in

lut
nar

tam alß.

ornygu

elirit tii
Elil,

ett;
idilet. .
hummigumt
lehrcttn
K

dohdes
de Alle

férreis excarnificâta, in rogum in-
jicitur, unde etiam mirabiliter
evaſit incolumis. Denique extra
Urbem capite abſciſſo, virginita-
tis palmam marty rii corona cumu-
lavit. Cujus corpus via Oſtienſi,
decimo ab Urbe milliario, àa Chri-
ſtianis decimoquinto Kaléndas Fe
bruari ſepelitur.
Fe Deum laudamus. II.
A D L A UOU D. E S,

Cce ſacerdos magnus, qui in
diebus ſuis placuit Deo, & in-
véntus eſt juitus.
ns regnavit. 11.
Non eſt inventus similis illi,
qui conſervaret legem Excelii
Ideo jurejurando fecit illum
Düs créſcere in plebem ſuam.
Sacerdotes Dei benedicite
Déminum: fſervi Dömini, hymuum
dicite Deo, alleluja.
. Serve bone & fidélis, intra
in gaudium Domini tui.

E facérdos magnus, qui in
„diébus ſuis placuit Deo, & in-
véntus eſt juſtus: & in tempore

iracundiæ factus eſt reconciliatio.

Eate Paſtor Petre, clemens
accipe
Voces precantum, criminumque
vincula
Verbo resolve, cui potéſtas tra-
lta »
Aperire terris cœlum, apértum
claudere.
it Trinitati ſempitérna gloria,
Honor, potéſtas, atque jubilatio,
In unitate, quæ gubernat omnia;,
Per univérſa æternitatis ſæcula.
Amen.
Exaltent eum in Eccléſia plebis.
Et in cathedra ſeniorum lau-
dent eum.

Rubarumque ligaveris ſuper ter-
ram „erit ligatum & in coœlis: &
quodcumq; solveris ſuper terram,
erit ſolutum & in cœlis: dicit Do-
minus Simoni Petro.

Eus, qui beato Petro Apôſtolo
. tuo collatis clavibus regni cœ-
Iéſtis, ligandi arque ſolvendi Pon-
tificium tradidiſti: concéde, ut in-
terceſſionis ejus auxilio: a peccatô-
rum noſtrorum néxibus liberemur.
Qui vivis & regnas.

615

Sancte Paule Apôſtole, præ-
dicàtor veritâtis, & doctor Gen-
tium, intercede pro nobis ad
Deumqui te elégic. Tu es vas
electionis ſancte Paule Apoſtole.
Prædicator veritatis in univerio
mundo.
Eus, qui multitdinem Gen-
tium beati Pauli Apoſtoli præ-
dicatiòne docuiſti: da nobis, quæ-
ſumus: ut cujus commemoratio-
nem côlimus, ejus apud te patro-
cinia ſentiamus.
S⸗ Simile eſt
regnum cœlôrum hômini nesgotia-
tõri, quærenti bonas margaritas:in-
veênta una pretioſa, dedit omnia
ſua,, & comparavit eam.
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis:
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.
9. Daà quæſumus. .
Non eſt inven-
um. Ecce ſacerdos.
Amavit eum Dominus »
Et ornavit eum. Amavit. ,. Sto-
lam gloriæ induit eum. Et ornavit.
lôria Patri. Amavit. .—
Elégit eum Dôminus ſacerdo-
tem ſibi. Ad ſacrificandum ei
hoôſtiam laudis.

tus.

Ideò jurejurando.

On eſt inventus similis illi,
qui conſexvaret legem Excel-
ſi: ideo jurejurando fecit illum
Düs créſcere in plebem ſuam.
Eleégit eum Dominus?
Sacerdôtem ſibi, Elégit. A
ſacrificandum ei hoôſtiam laudis.
Sacerdoôtem. Gloôria bPatri. Elegit.
Tu es Sacérdos in æternum.
Secundùm ordinem Melchiſe-
dech.
Serve bone.

Ungi ſacerdéôtio, & habére lau-
dem in nomine ipsius, & of-
férre illi incenſum dignum in o-⸗
dôrem ſuavitatis.
Tu es ſacérdos, * In ætér-
num. Tu es. Secùndùm ordi-
nem Melchiſedech. In æternum-
Gloôria Patri. Tu es. F. Juſtum
dedùxit Doôminus per vias rectas-

endit illi regnum Dei.
1 3and Ecce ſarerdos:
9 1X1

Dôminus.
Q*%

616
„ 77⸗ 2—- .
Meméento Dômine David. 85.

Elégit te Dominus ſacerdéôtem
ſibi. Ad ſacriticandum ei ho-
ſtiam laudis-

Dum eſſet ſummus bontifex, ter-
rêna non métuit, ſed ad cœléſtia
gegna glorioſus migravit.
. eus» qui beato Petro.

615.

PIE XIX. IANUARII.

, Iſte Sanctus pro lege Dei ſui
certävit usq; ad morté, & à verbis
impiorum non fimuit, fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Gloria & honòre coronâſti eum
HDoômine. Et conſtituiſti eum
ſuper pera mäanuum tuarum.

Eus, qui ad illuſtrandam Ec-
cleſiam tuam beatum Canũ-
tum, Danorum Regem, martyrii
Palma, & glorioôſis miraculis deco-
räre dignatus es; concède propi-
tius; ut ſicut ipſe Dominicæ paſ-
ſiônis imitâtor fuit, ita nos per
ejus veſtigia gradiéntes, ad gaudia
ſempitérna pervenire mereamur
Per Dominum.

Ana, Iſtôrum eſt enim regnum
coœlorum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & perveneérunt ad præ
mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas
in säanguine Agni.
Lætamini in Dômino, & exultà-
te juſti. Et gloriaämini omnes
recti corde.,
Xaudi Domine péôpnlum tuum
cum Sanctorum tuôrum patro-
cinio ſupplicantem: ut & tempo-
ralis vitæ nos tribuas pace gaudé-
re, & æternæ reperire ſubsidium.
Per Dominum.

CAhatus quartus Suenéônis E
Cſthritii Danorum Regis filius,
fide, Ppietäte, & morum honeſta-

te conſpicuus, eximiæ ſanctitàtis
à téneris annis ſpécimen dedit. Pa-
térnum ſceptrum ſumma omnium
acclamatione adeptus, Religioni
promovéndæ sedulò incümbere »
Eccleſias redditibus augere,
pretioſa ſupellectili ornare cœpit.
Cum zelo propagandæ fidei ſuc-
cenſus, barbara regna juſto certa-
mine aggreſſus, devictas, ſubdi-
tasque nationes Chriſtianæ legi
ſubjugavit. Victoôriis autem pluùri-
mis glorioſus, & divitiis auctus, re-
gale diadéma ad Chriſti crucifixi
pedes abjécit, ſe & regnum illi
subjiciens, qui Rex regum eſt, &
Doôminus dominantium. Corpus
ſuum jejuniis, ciliciis, & flagellis
caſtigavit. In oratione & contem-
platione aſsiduus, erga pauperes
profuſus, erga omnes benéefic“ ſem-
per fuit, nec umquam aà juſtitiæ, di-
vinæque legis semita deflexit.
Honéſtum fecit illum Dôminus;
& cuſtodivit eum ab inimicis, & à
leductoôribus tutavit illum: Et
dedit illi claritatem ætêrnam.
J. Deſcenditque cum illo in foôve-
am, & invinculis non derelſquit
eum. Et. 9 v.
Is aliisque virtútibus imbutus
ad ſuprému perfectioônis api-
cem ſanctus Rex properabat. Ac-
cidit autem, ut Angliæ regnum à
Willelmo Normannoôrum Duce
tormidabili exércitu invaderetur:
Anglis verò, Danorum opem im-
plorantibus, cùm ſuccürrere Rex
decreviſſet, belli expeditionem
Olao fratri commiſit. Qui re-
gnandi cupiditate illekus, arma
vertit in Regis perniciem, militi-
bus & pôpalo contra illum conci-
tatis. Nec defuérunt rebellioôni fo-
ménta: cùm enim Rex (editis
légibus) decimas Eccléſiis ſolvi,
Dei & Eccléſiæ præcépta ſervari;»
transgreſsôres puniri ſanxiſſet 9
plerique perverſi ac ſcelerati ho-
mines exacerbati, primùm quidem
tumultuari, tum plebem commo-
vére, ac tandem ſanctiſſimo Regi
necem moliri cœpérunt. .D
Deſidérium animæ ejus tri-
buiſti ei Domine; * Et volunta-
te labiôrum ejus non fraudätſti

Gum.

Quôniam præveniſti eum in be-
nediétiônibus dulcédinis: poſuiſti
in cäpite ejus coronam de lapide
Pretioſo. Et.

–

Cjens
Opreſeius
llltiam in
tinta, ad E
Nutzris 0
beuin cert
K Keramen
ſuum Don
ot ibi a0
Dültitado;
ndree, fe
eam imunn
cunn pefcen
neſtas ece
fis in ſanctu
bus hro inin
Unpelu ſac
Nee lapidun
ndem
li mart
n drächiis
tuechlee
oCregori
Miculis M.
ſthels: n
erls calamn
a min
Uuesz ethn
ti, ade
Kiuelun
ngle e
wahaim
Kenliſplen
Pobto ceſsi
Rolz jue
auour
Alus poe
cide
le R inte
e ſalutari,
Oria bat

Peerie,
Ni

Nun
s,en
nobilir⸗
. biltite⸗

ſanbititi
dedit x.
1a Onmniun
Religiori
ncümbeke
tele,
nte cri
e kiei ⸗
ulo denr
tp hl.
ſſtiun ei

ſſti cuuil
Tegnum
egum eht
. CoN

benetcler.
4 ultixdh⸗
gefteit.
mbDon
nimicigt
lum: 71
ernam,
llo in e
derelget

nnacetell
mopen 1n.
ileeken
hecitiotenn

illunen⸗
ebellion
er./41
elis ſol⸗

hta lerti

ſantlii

telerii 6
nunn d
eln coln
Giſinond

juſtitiam imminére: ea .
tiata, ad Eccléſiam ſancti Albani
martyris Othôniæ, tamquam ad

præſcius, mortem ſibi propter
rænun-

locum certaminis profécgtus eſt,
& Sacramentis munitus, agonem
ſuum Domino commendabat.
Mox ibi adveniens conjuratôrum
multitüdo, Eccléſiæx ignem ad-
movére; fores confringere, & in
eam irrümpere tentarunt: quod
cùm perficere non poſſent, ad fe-
néſtras accedentes, ſaxa & ſagit-
tas in ſanctum Regem flexis geni-
bus pro inimicis orantem, magno
impetu jaculari non ceſsarunt, do-
nec läapidum & telôrum ictibus,
ac tandem lancea confoôſſus, glo
riôſo martyrio ante altare extén
ſis brachiis procumbens corona-
tus eſt, ſedente in Apoſtolico thro-
no Gregorio VII., Multis pôſteà
miraculis Martyrem ſuum illuſtra-
vit Deus: nam gravi penuúria & di-
verſis calamitatibus oppréſſa Da-
nia patrati ſacrilégii pœnas luit.
Plures étiam variis languòôribus af-
flicti, ad ejus tumulum remedium
& incolumitatem conſecuti ſunt:
cùmque Regina ſacrum ejus corpus
noctu clàm ſurripere, & alio trans-
ferre conarêtur, emiſſo cœlitùs in-
genti ſplendoôre perterrita, à pro-
Poſito ceſsavit.
„Stola jucunditatis induit eum
Dôminus: * Et coronam pulchri-
tüdinis pôſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Doôminus pane
vitæ, & intellectus, & aqua ſapién-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
loria Patri, Et.

Lapæ in! i quis vult poſt
me venire.

Arius Perſa, nôbili loco na-
tus, cum Martha cônjuge pari
nobilitate, & duòbus filiis Audifa-
ce & Abachum „ Romam venit
Clanudio Imperatôre, ut Martyrum
ſeplchra venerarétur. Ibi Chri-
ſtianos in vincula conjéctos foveé-
bant, & ppëa, ac facultaâtibus ſuis
ſuſtentabant, & Sanctôrum côrpo-
ra ſepeliebant. Quamobrem com-
prehenſi omnes, cùm nec impio-
tum minis, nec texrore commove-

617
—, .2 .D réntur, ut diis ſaerificarent: pri-
Ciens igitur Rex, futurôrum

mùm füſtibus debilitati, deinde
fúnibus attracti, tum admôtis can-
déentibus laminis combuüſti, & un-
gulis férreis excarnificati ſunt. Po-
ſtremo præciſis manibus, & ad col-
lum alligatis, ducti per mediam
urbem, via Cornélia ad tertiumdé-
cimum ab urbe milliarium, in
eum locum, qui Nymphe diceba-
tur, necantur: ac primùm Marthæ;
quæ virũ ac filios ad ſupplicia pro
Jeſu Chriſti fide conſtanter perfe-
reênda, vehementer füerat cohorta-
ta: mox céteris in eàadem arenaria
cervices abicinduntur, eòrumque
corpora conjiciüntur in ignem.
Quæ ſemiùſta, Felicitas matroôna
Romana nobilis, colligénda, & in
ſuo prædio ſepeliénda curavit.
e Deum laudamus. II.

Veſtri capilli.
Exultàbunt Sancti. Xxxii.
xaudi Däüe.

DIE XX. JANUARII.

616.

Nfirmitatem noſtram réſpice,
Lomnipotens Deus; & quia pon-
dus propriæ actiônis gravat, bea-
torum martyrum tuorum Fabiani
& Sebaſtiani interceéſſio glorioſa
nos prötegat. Per Döminum.

ui vult venire poſt me, ab-
neget ſemetipſum, & tollat cru-
cem ſuam, & ſequatur me.
„ Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multipli-
cabitur.
eus, qui ad illuſträndam
Eccléſiam tuam.

Fabiänus Romanus à Maximino
usque ad Décium regens Ecclé-
ſiam, ſeptem Diaconis regiones
diviſit, qui pauperum curam ha-
beérent. Tôtidem Subdiaconos
creavit, qui res geſtas Marryriun
à ſeptem Notariis ſcriptas colli-
gerent. Idem ſtaätuit, ut quotan-
nis Feria quinta in Cœna Do-

mini, veétere combúſto;, Chrisma
QQ 4 5* re-

618
renovarétur. Dénique decimo-
tértio Kaléndas Februarii in perſe-
cutione Decii martyrio corona-
tus, in Cœmetério Calliſti via Ap-
pia ſepelitur, cum ſediſſet annos
quindecim, dies quatuor. Hic fe-
cit Ordinationes quinque menfſe
Decémbri, quibus creavit Presby-
teros viginti duos, Diaconos ſep-
tem, Epiſcopos per divéria loca
undecim.
ges Sanfcti tui Dömine mirabile
confecúti ſunt iter, ſerviéntes
Præceéptis tuiszut inveniréetur illæ-
ſi in aquis validis: Terra appa-
ruit arida, & in mari rubro via ſine
impedimento. Quoôniam per-
cuſſit petram, & fluxérunt aquæ,
& torrentes inundaverunt. Terra.

Ebaſtianus ex patre Narbonéenſi,
matre Mediolanenſi natus, ob
generis nobilitatem & virtutem,
Diocletiano charus tuit: dux primæ
cohortis, Chriſtianos, quorum fi-
dem clàm coleébat, opera & facul-
tatibus adjuvabat: & qui ex eis tor-
mentôrum vim reformidare vide-
bantur, cohortatiône ſic confirma-
bat, ut pro JeſuChriſto multi ſe ul-
troô tortoôribus offérrent. In illis
fuêre Marcus & Marcellianus fra-
tres„ qui Romæ in cuſtodia erant
apud Nicoôſtratum: cujus uxor Zoe
vocem, quam amiſerat, Sebaſtiani
Oratione recuperavit. Quibus Dio-
cletiano delatis, Sebaſtianum ac-

cêrſit, & veheméntius objurgatum

GSmnibus artificiis a Chriſti fide co-
matur avértere. Sed cùm nihil nec
pollicendo, nec terrendo profice-
ret, ad palum alligatum ſagittis
configi jubet.
veérbera carnificum non timue-
runt Sancti Dei, moriéntes pro
Chriſti nomine: & Ot Rærédes fie-
rent in domo Doômini. 1radi-
derunt corpora ſua propter Deum
ad ſupplicia. Ut.

nec animam Deo redderet.

reprehenſiône exeandéscens, eum
tamdiu virgis cædi imperavit, do-
Ejus
corpus in cloacam dejectum, Lu-
cina à Sebaſtiano in ſomnis admo-
nita, ubi eſſet, & quo loco hu-
mari vellet, ad Catacumbas ſepeli-
vit, ubi ſancti Sebaſtiani nomine
celebris Eccleſia eſt ædificata.
Tamquam aurum in fornace
probavit eleétos Dominus, & quaſi
holocauſti hoſtiam accepit illos, &
in tempore erit reſpéctus illorum:
Aioniam donum, & psx eſt
eléctis Dei. Qui confidunt
in illum, intélligent veritatem, &
fideles in dilectione acquieſcent
illi. Quoniam.
loria Patri. Quoniam.
eſceêndens

Jeſus de monte.
XxXiV.

DIE XXI. JANUARII.

Ingreéſſa Agnes. reliquis de
620. ixit Doômi-
nus. a. 77.
audate

Doôminum omnes Gentes. 79.

Onfitebor tibi Domine Rex, &
collaudabo te Deum sSalvato-
rem meum. Confitebor noômini
tuo: quoniam adjtor & protector
factus es mihi, & liberaſti corpus
meum à perditione. ZD
eſu, corona Virginum.
Spécie tua. 4

Beâta Agnes in médio flammaârum
expanſis manibus orabat: Te dé-
precor, omnipotens, adorande;,

Uem oômnium opinione mor-
tuum;, noctu fſancta mülier

colénde, Pater metuende, quia per
ſanctum Filium tuum evati minas

Iréne ſepeliéndi gratia juſſit au- ſacrilesi tyranni, & carnis ſpurci-

feérri: ſed vivum repértum, domi
ſuæ curàvit. Itaque paulo poſt
confirmata valetudine, Diocle-
tiano obviàm factus, ejus impie-
tatem liberiùs accusavit. Cujus
aſpéctu cùm ille primùm obſtu-
puiſſet, quod mortuum créderet ;
zei novitate, & acri Sebaſtiani

tias immaculato calle transivi: &
ecce venio ad te, quem amavi;»
quem quæsivi, quem ſemper opta-
VI.
Mnipotens, ſempiteèrne Deus-
Agqui infirma mundi eligis, ut
fôrtia quæque confũúndas: concéde
Propitius; ut qui beatæ Agnétis
virgi-

ſtginig
Colimns, ej
lntümus,

ne Nnckorn
ſunt lecuti:
Sintuinem 1
Cun Chriſto
Tulltidun
Leubunt,
Nurn

gen Fi
Feute .
ent
Vützin
urn,

Utle m
u im àb

Denter
Menm cintit
kilitit zuri
E mlearite
Qunr
. Mhit
mur ulllan
kennadnint
fmhin
Mecie t
lnence,
Ueenn

zeen,en
perahit,⸗
Gelet hit
ſeckun, l

ketitten
ellielesl

m.
eictner

xi.

ANlI.

e
,unt

ntes⸗

virginis & martyris tuæ ſolémnia
côlimus, ejus apud te patrocinia
ſentiamus. Per Dominum.

Kianm Gaudent in cœlis ani-
mæ Sanctorum, qui Chriſti veſtigia
ſunt ſecùti: & quia pro ejus amore
sanguinem ſuum fudérunt, ideòô
cum Chriſto exuùltant ſine fine.
„Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.
nfirmitätem noſtram. 617.

egem Virginum Dominum,
Venite, adoremus.
enite. 1I.
n. Virginis Proles, Opiféxque
Matris. Iv.

Discéde à me pabulum mortis,
quia jam ab alio amatôre præven-
ta ſum. eatus vir.

XIV.
Déxteram meam, & collum
meaum cinxit lapidibus pretioôſis,
tradidit äauribus meis inæſtimabi-
les margaritas.
Nuare fremuérunt. xlv.
Poôfuit ſignum in faciem me-
am, ut nullum præter eum amato-
rem admittam. omine,
quid multiplicati.
Spécie tua, & pulchritùdine tua.
Intéênde, proſpere procéde, &
fegna.

onhtebor tibi.
Ixii.

Diem feſtum ſacratiſſimæ vir-
inis celebrémus, qualiter paſſa ſit
eataAgnes, ad memoriam revocé-
mus: tertiodécimo ætatis ſuæ anno
mortem pérdidit, & vitam invénit:
Quia ſolùm vitæ diléxit auéctoô-
rem. y. Infantia quidem com-
putabätúr in annis, ſed erat ſené-
ctus mentis imménſa. Quia.
U. Dexteram meam, & collum
meum cinxit lapidibus pretiéôſis,
tradidit auribus meis inæſtimàbi-
les margaritas: Et circumdedit
me vernantibus, atque cçoruſcanti-
zus gemis. 5, Poôluit ſignů in fa-
ciem meam, ut nullum præter eum
amatorem admittam. Et.
Amo Chriſtum, in cujus tha-
lamum introibo, cujus mater virgo
eſt, cujus pater feminam neſcit5
cujus mihi organa modulatis vo-

6 19
cibus cantant: & Quem cùm amâ-
vero, caſta ſum: cùm tetigero, mun-
da ſum, cùm accepero, virgo ſum.
Aſlulo fidei ſuæ ſubarrhavit me,
& imenſis monilibus ornavit me.
Quem. loria Patri. Quem.

Induit me Dôminus cyclade auro
texta, & immenſis monilibus orna-
vit me.
ùm invocârem. Xxlvii.
Mel & lac ex ejus ore ſuſcépi;
& ſanguis ejus ornavit genas meas.
erba mea. Xlvii.
Ipſi ſoli ſervo fidem, ipſi me
tota devotione committo.
omine Düs noſter. xlvii.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in medio ejus, non com-
movébitur.
Ex libro S. Ambroôſii Epiſcopi de
Virginibus.

Hdie nataàlis eſt virginis, inte-
gritatem ſequâmur. Natalis eſt
martyris, hôſtias immolemus. Na-
talis eſt ſanctæ Agneêtis, miréntur
viri, non deſpérent parvuli, ſtu-
peant nuptæ, imitentur innúptæ.
Sed quid dignum ea loqui poſſu-
mus, cujus ne nomen quidem va-
cuum laudis eſt? Devotio ſupra æ-
tatem, virtus ſupra naturam: ut
mihi videatur non hominis habuiſ-
ſe nomen, ſed oràculum martyris,
quod indicavit, quid eſſet futura.
Nomen virginis, titulus eſt pudo-
ris. Appellabo martyrem: prædi-
cavi ſatis. Prolixa laudatio eſt »„
quæ non quæritur, ſed tenétur.
Nemo eſt laudabilior, quam qui
ab omnibus laudari poteſt. Quot
hômines, tot præcones, qui mar-
tyrem prædicant, dum loquun-
tur.
Induit me Dôminus veſtimen-
to ſalutis, & indumênto lætitiæ cir-
cumdedit me: Et tamquam
ſponſam decoravit me corona.
Tradidit auribus meis inæſti-
maâbiles margaritas, circumdedit
me vernantibus atque coruſcanti-
bus gemmis. Et tamquam.

c trédecim annôrum mar-
tyrium feciſſe traditur. Quô
deteſtabilior crudélitas, quæ nec
minũúſculæ pepércit ætati : Iimô
magna vis fidei, quæ étiam ab illa
teſtimonium invénit ætate. Fuit-
ne in illo corpuùſculo vulneri J0⸗

620
cus? Et quæ non habuit, quo fer-
rum reciperet, häbuit, quo ferrum
vinceret. Hæc inter cruentas car-
nificum impavida manus;, hæc ſtri-
deêntium gravibus imobilis tracti-
bus catenarum: nunc fureêntis mu-
crôni militis totum offérre corpus
mori adhuc néscia, ſed parata, vel
ſi ad aras invita raperétur, téendere
Chriſto inter ignes manus, atque
in ipſis ſacrilegis focis trophæum
Düi ſignare victoris: nunc ferratis
colla manũsq; ambas insérere né-
xXibus. Sed nullus tam tenûia mem-
bra pôterat nexus inclůdere. No-
vum martyrii genus. Nondum idoô-
nea poenxæ, & jam matüra victoriæ:
certare difficilis, facilis coronari:
magiſtérium virtùtis implevit, quæ
Præjudicium vehébat ætatis.
ge. Mel & lac ex ejus ore ſuscépi,
Et ſanguis ejus ornavit genas
means. Oſteêendit mihi thesau-
ros incomparabiles, quos mihi ſe
datùrum repromiſit. Et ſanguis.

On ſic ad thalamum nupta
properaret, ut ad ſüpplicii
locum, læta ſucceèſſu, gradu feſti-
na virgo proceſſit. Flere omnes,
ipſa ſine fletu. Mirari plerique;,
quod tam facilè vitæ ſuæ prodiga;
quam nondum hauſerat, jam quaſi
Herfüncta donaret. Stupére univér-
ſi, quòd jam divinitatis teſtis exi-
ſteret, quæ adhuc ärbitra ſui per
ætätem eſſe non poſſet. Quanto
terrôre egit carnifex, ut timerétur.
quantis blanditiis, ut ſuaderet,
quantorum vota, ut ſibi ad nuùptias
Proveniret? At illa: Et hæc ſpon-
ſi injüria eſt, inquit, expectare
placitůram. Qui me ſibi prior e-
eégit, accipiet: quid percúſſor mo-
räris ²à Péreat corpus, quod amari
poteſt culis, quibus nolo. Ste-
tit ,„ oravit, cervicem infléxit.
Ceérneres trepidare carnificem,
quaſi ipſe addictus fuiſſet, treme-
re percufsoris déxteram, pallêre
oOra aliéno timéntis periculo, cùm
puella non timéret ſuo. Habé-
tis igitur in una hoſtia duplex
martyrium, pudoris, & religionis.
Et virgo permanſit, & martyrium
obtinuit. .
. Jam corpus ejus côrpori meo
ſociatum eſt, & ſanguis ejus ornavit
genas meas: Cujus mater virgo
Eeſt, cujus pater féminam nescit.
Ipſi ſum deſponsata, cui Angeli

sérviunt, cujus pulchritúdinem ſol
& luna mirantur. Cujus.
Môria Patri. Cujus.
Gujus pulchritùdinem ſol & luna
mirântur, ipfi foli ſervo fidem.
mine, quis habita-
bit. Xlviii.
Chriſtus circumdedit me
vernantibus, atque coruſcantibus
gemmis pretiòôſis. .
ructavit cor meum. lvii.
Ipſi ſum deſponsata, cui
Angeli sérviunt, cujus pulchritúdi-
nem ſol & luna mirantur.
eus noſter refugium;, &
virtus. Iviii.
Elégit eam Deus, & przelégit
eam. In tabernâculo ſuo ha-
bitâàre facit eam.
imi-
le erit regnum cœlôrum decem
virginibus. G . x.
Ipſi ſum deſponsata;, cui
Angeli sérviunt, cujus pulchritu-
dinem ſol & luna mirantur.
Ipſi ſoli ſervo fidem, ipſi me tota
devotiôëne committo.
Déxteram meam, & collum
meum cinxit lapidibus pretioôſis:
tradidit auribus meis inæſtimabi-
les margaritas. Ipſi ſoli.
i. Omnipotens, adoraànde;
colénde, & treimnénde, benedico te:
Quia per Filium tuum unigeéni-
tum evaſi minas höminum impio-
rum, & ſpurcitias diaboli impol-
lúto calle transivi.
Te confiteor läbiis, te cor-
de, te totis viscéribus concupi-
ſco. Quia. .
léria Patri. Quia.
D L A U

Ngréſſa Agnes turpitüdinis lo-
cum, Angelum Dômini præpa-
ratum invénit.
is regnaâvit. el. I1.
Mecum enim habeo cuſto-
dem côrporis mei, Angelum Düi.
Angelo ſuo ſubarrhavit me
Déminus meus Jeſus Chriſtus, &
tamquam ſponſam decoravit me
corona. Benedico te Pater
Domini mei Jeſu Chriſti, quia ker,
Pilium tuum ignis extinctus eſt à
latere meo.
Congaudete mecum, & con-
gratulamini, quia cum his omni-
bus lucidas ſedes accepi.

D E S1

Ulhum me

rſteb⸗
collauck
lem meumm.
no: guoni
Gor faltus
Cotpas meln
lnm Jetiu
li
Difili
Moptere⸗
Atemmum,

ece gtocd e
guoc eravi
junchz n co
ſtt; tota
Dels,

ecumm eni

ol ecie
Ginets, 5
ce groſper
Dulchritüi
le. Pe Ad
ſuor h. De

aunmoſttt

6nlo

beriti
dinem
i meie

ltionibe
Uunt me.

AM
ltn ſuo.
nedio eſt
Deus pult
Aturibit,
eeleg⸗
olo 4

SZ
Aucadi

itücinen hl

gjus,

nſol Eln
eryo ir.
Iuis lallu

ündelt 1
conlcunhe

meumn N.
Onat ll
Pulchrint
ntu.
lefügiumt

E Mef
licllolio

Grum len

ponsiti,i
us pulchi:
tantut,
wiolt ven

büis, ein
bus Co

pticlis

Mrini

hubeb l
ingelun
baltluſt

Onfitébor tibi Dõômine Rex, &
collaudabo te Deum Salvatoô-
rem meum. Confitébor nômini
tuo: quôniam adjutor & prote-
ctor factus es mihi, & liberaſti
corpus meum à perditione.
eſu coroôona Virginum.

1. 7 22 „
Diffùſa eſt gratia in labiis tuis.
Propteérea benedixit te Deus in
ætéẽrnum.

Ecce quod concupivi, jam video:
quod ſperavi, jam teneo: ipſi ſum
juncta in cœlis, quem in terris po-
ſita, tota devotiône dilexi.
mnipotens, ſempitérne
Deus. cſupra. 618.

Mecum enim habeo-
onfitébor. ,
Spécie tua, Et pulchritũù-
dine tua. Spécie tua. Inten-
de; prolperé procéde, & regna. Et
pulchritdine. léria Patri. Spé-
i Adjuvabit eam Deus vultu
Deus in médio ejus, non
commoyébiturx.

Annulo ſuo.

Iberàſti me ſecundum multitũ-
dinem miſericordiæ nôminis
tui à rugiéntibus, præparatis ad

eſcam, de manibns quæréntium
animam meam, & de multis tri-

bulationibùs, quæ circumdedé-
rxunt me.
Adjuvabit eam; Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus, non commoyébitur.
Deus vultu ſuo. loôria Patri.
Adjuvabit. .. Elégit eam Deus,
& præelégit eam. In taberna-
culo ſuo habitare facit eam.

Gongaudeéte mecum.

Audabit usque ad mortem àni-

ma mea Dominum: quoôniam
Eruis ſuſtinêntes te, & liberas eos

de manu angùſtiæ, Domine Deus

noſter.
. Elégit eam Deus, Et
Præelégit eä. Elegit. In taber-
naculo ſuo habirare facit eam. Et
Præelégit. löria Patri. Elégit.
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Propterea benedixit te Deus
in æternum.

621

Ingréſſa Agnes. ixit Dñs.
77.
auda
Jerùſalem. 89.
Diffùſa eſt gratia in làbiis tuis.
Proptéreàa benedizit te Deus in
ætérnum.

Stans beata Agnes in médio flam-
mæ, expanſis manibus orabat ad
Doôminum: Omnipotens, adoran-
de, colénde, tremende, benedico
te, & glorifico nomen tuum in
ætérnum.
mnipotens.

DIE XXII. JANUARII.

Iſtérum eſt enim regnum
cœlörum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenérunt ad
Ppræmia regni, & lavérunt ſtolas
suas in sänguine Agni.“
Lætamini in Doômino, & exultä-
tate juſti. Et gloriamini om-

nes recti corde.

Dêéſto Dômine ſupplicationi-
bus noſtris: ut qui ex iniquita-
te noſtra reos nos eſſe cognôsci-
mus, beatòrum martyrum tuòôrum
Vinceéntii & Anaſtaſii interceſſione
liberémur. Per Dominum.

.

WYIncentius, Ofſcæ in Hiſpänia
Vciteriore natus, à prima ætate
ſtüdiis déditus, ſacras litteras à
Valerio Cæſarauguſtano Epiſcopo
didicit: cujus étiam partes ſuscé-
pit prædicandi Evangélium, quòd
Epilcopus, propter linguæ impe-
dimêntum prædicatiõônis officio
fungi non poterat. Ea re ad Da-
cianum, Provinciæ à Diocletiano
& Maximiano præpoôſitum, de-
làta „ Vinceêntius Cæſaraugůſtæ
comprehénditur, & vinctus ad
Dacianum Valéntiam adducitur.
Ubi verbeéribus & æquuleo tortus;
multis præséntibus, cùm nulla auft
tormentôrum vi, aut acerbitate »
vel lenitate verboôrum à propoôſi-
to deterréri poſſet, in craticula im-
pôſitus, prunis ardéntibus ſuppô-
fitis, ac férreis ungibus excarnifi-
catus, candentibuúsque laminis

exuſtus, iteràm duúcitur in carce-
rein

62²
rem ſtratum teſtàceis fragméntis;
ut ejus nudum corpus, ſomno op-
préſſum, à ſubjectis étiam teſtarum
acúleis torquerétur.
Sancti tui Dömine mirabile
Conſecuti ſunt iter, ſerviéntes præ-
céptis tuis, ut inveniréntur illæſi
in aquis vàlidis: Terra apparuit
ärida, & in mari rubro via ſine
impediménto. Quôniam per-
cuſſit petram, & fluxérunt aquæ;
& torrentes inundavérunt. Terra.

Erùm;illo in tenebricôſa inclůú-
ſo cuſtòdia, clariſſimus ſplen-
dor obôrtuùs totum carcerem illu-
ſtravit: quæ lux cùm ſumma admi-
ratiône omnes, qui aderant, affe-
ciſſet, res à cuſtéôde carceris ad Da-

cianum defértur. Qui eductum in

molli cüleitra collocat: & quem
cruciatibus in ſuam ſententiã tra-
here no pôterat, deliciis perducere
conatur. Sed invicdtusVincéntii ani-
mus Jeſu Chriſti fide, ſpéque mu-
nitus vicit mnia: & ignis, ferri, tor-
tôrum imanitate ſuperata, victor
ad cœléſtem martyrii coroônam ad-
volàavit, undécimo Kalendas Febr.
Cujus corpus, cùm projeéctum eſſet
inhumatum, corvus, & à volucrib-,
& à lupo, ünguibus, roſtro, alis mi-
rabiliter deféndit. Qua re cogni-
ta, Daciaânus illud in altum mare
deméeérgi jubet; ſed inde étiam di-
vinitùs ejéctum ad littus, Chriſtia-
ni ſepéliunt.
Vérbera carnificum non timué-
funt Sancti Dei, morientes pro
Chriſti nômine: Ut hærédes
fierent in domo Dômini. Tra-
didérunt côrpora ſua propter Deu
ad ſupplicia. Ut hæredes.

Naſtâſius Perſa, monachus He-
raàclio Imperatôre, cùm ſan-
Ram Jeroſolymôrum terram viſi-

taſſet, ad Gæſaréam Palæſtinæ pro

Chriſti religione vincula, & ver-
bera conſtanter perpeſſus eſt. Mox
à Perſis ob eimdem cauſam variis
cruciatibus afféctus, a Rege Choôs-
roa unà cum ſeptuaginta aliis Chri-
ſtianis, ſecuri percutitur. Cujus
reliquiæ primùm Jerosolymam ad
monaſtérium, in quo monaſticam
vitam proféſſus erat, deinde Roma
delatæ, collocàatæ ſunt in monaſte-
rio ad aquas Salvias.
Tamquam aurum in fornace
Probavit eléetos Dôminus, & quaſi

holocãuſti héſtiam accéêpit illos, &
in témpore erit reſpéctus illôrum:
Quoniam donum, & pax eſt
eléétis Dei.

Qui confidunt in illum, intélli-

gent veritatem: & fideles in dile-

ctiône acquiéſcent illi. Quoôniam.

loria Patri. Quôniam.

um audiéritis prælia.
XXXi.

DIE XXIII. JANUARII.

ſte Confeſſor.
Laudis honoôres.

Eus, qui beàtum Raymundum
Pœniténtiæ Sacraménti insig-
nem miniſtrum elegiſti, & per ma-
ris undas mirabiliter rraduxiſti:
concéde, ut ejus interceſſiône dig-
nos pœniténtiæ fructus fäcere, &
ad ætérnæ ſalutis portum perveni-
re valeamus. Per Döminum.

Gaudent in cœlis
änimæ Sanétôrum, qui Chriſti
veſtigia innt ſecúti, & quia pro
ejus amoôre sanguinem ſuum fudé-
runt, ideò cùm Chriſto exultant
ſine fine. .
Exultaàbunt Sancti in gléria.
Lætabuůntur in cubilibus ſuis.
déſto Dômine. 621.

Veni ſponſa Chriſti, àccipe
corônam, quam tibi Doôminus
Præparäavit in æternum.
Speécie tua, & pulchritüdine tua.
Intende, proſperé procéde, &
regra. Orzi
Ndulgentiam nobis, quæſumus
Doômine, heata Emerentiana Vir-
go & martyr imploôret; quæ tibi
grata ſemper éxtitit & merito ca-
ſtitàatis, & tuæ profeflione virtü=⸗
tis. Per Döôminum.

44

BEatus Raymündus Barcinonén-
ſis ex nobili familia de Bénna-

fort, C(hriſtianæ Religiônis rudi-

méntis imbutus, adhuc parvulus

eximia animi & cörporis indole
mag⸗=

Hae die lætus méruit ſuprémos

manum 1
e. Namn
ltteras in
Niamn le con
(iis: ac bo⸗
Lenlo inc
Hurezinfig
Nones magr-
Utione eſt
IMItum famz
lengarius be
(un Noma 1
Dtet,eum .
Poniatn iter
lunmmis precu
liam texerte
izeeheclen
Polturs orne
Khopalo,
Ntn, &
lat, a De
Ungulari pi
tur,hono
Pro Niribus
Honeſtn
eſtoclrit e
elacorbu
eitillclr
lultum 4
us lechis3
Dei, ltee

Nun
guadtag
(dine i⸗
Wenni em
Miömlegi

Lhitiloek
Gngilo
K re

luminet
leles udh
1 (anin,
n

leitiu
I

MAhll

0,, 4
tlagteno

hgniue
nenti inc,
„peln⸗
Tradlugtki
ellionec
sficelent
m enen⸗
ninum.

entinſt
gui A

ſunft
o eri

dlnt
iboli⸗
ne. lll

i DoE

.
tüinet,
tocecen

neſlen
lettünnſi
1: l
Nelit,
lioneii

4 e
Urchtone.
elen
önis
uc hulſtin
Cti
N,.

magnum àliquid portêéndere viſus
eſt. Nam adoleſcens humaniores
litteras in Patria profeſſus; Bono-
niam le contulit, ubi pietatis offi
ciis: ac Pontificio, Civilique jur:
sédulo incumbens, & Doctôris
laurea inſignitus, ibidem ſacros Ca-
nones magna cum hominum admi-
ratione eſt interpretatus. Ejus vir
tutum fama percrebrescente, Be
rengarius Barcinonenſis Epiſcopus,
cùm Roma ſuam ad Eccléſiam re-
diret, eum conveniendi cauſa Bo-
noniam iter inttituit, & tandem
ſummis précibus;, ut ſecum in pa-
triam reverteretur, obtinuit. Mox
ejusdéEccleſiæ Canonicatu & præ-
poſitura ornatus, univerſo Clero,
& populo, integritate, modeſtia,
doctrina, & morum ſuavitate præ
fulſit, ac Deiparæ Virginis, quam
ſingulari pietatis affeéctu veneraba
tur, honorem & cultum ſemper
Pro viribus auxit.
Honéſtum fecit illum Däs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & a
ſeducétoribus tutâvit illum: Et
dedit illi claritatem æternam.
» Juſtum deduxit Dominus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Nnum circiter quintum ſupra
quadrageſimum agens, in
Ordine Fratrum Prædicatôrum ,
ſolemni emiſſa profeſlione, ut no
vus miles, in omni virtútum gene-
re, ſed præcipuè in charitate erga
egénos „ & maxime captivos ab
infidélibus deténtos ſe exercuit.
Unde cùm ejus hortatu ſancktus
Petrus Nolaſcus (cujus ipſe con-
feſſiones audiébat) ſuas opes piiſ-
ſimo huic operi conférret, tum
eidem, tum beato Raymúndo, &
Jacéôbo primo Aragoniæ Regi ap-
Parens beatiſſima Virgo, gratiſfti-
mum ſibi, & unigénito Filio ſuo
fore dixit, ſi in luum honorem
inſtitueretur Ordo Religiosorum,
quibus Captivos ex infidélium
tyrannide liberandi cura incúm-
Beret. Quare collatis inter ſe con-
siliis, Ordinem beatæ Mariæ de
Mercéde Redemptionis Captivo-
rum fundavérunt, cui beatus Ray-
mündus certas vivendi leges præ-
ſcripſit ad ejüsdem Ordinis voca
tioônem accommodatiſſimas: qua-
rum approbationem aliquot poſt
annos à Gregorio IX. impetravit;

623
& dictum ſanctum Petrum primuùm
Generalem Ordinis Magiſtrum ſuis
ipſe manibus habitu eodem indù-
tum creavit.
g. Amavit eum Dôminus, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. . Induit eum Dominus
orican fidei, & ornavit eum. Et
ad.
B eôdem Gregôrio Romam ac-
cersitus, & Capellani, ac Porni-
tentiarii, & Confeſsarii ſui munere
decoraâtus, ejüsdem juſta, Romanô-
rum Pontificum decreta, in diverſis
Conciliis, & Epiſtolis ſparſa, in u-
num Decretaliũ volumen redégit.
Archiepiſcopatum Tarraconéniem
ab ipſo Pontifice ſibi oblatum cõ-
ſtantiſſimè recusavit. Et totius Or-
dinis Prædicatorum generale Ma-
giſterium, quod per biénnium ſan-
ctiſſimè adminiſtraverat, ſponte di-
miſit Jacôbo Aragôniæ Regi ſacræ
Iinquiſitionis officii ſuis in Regnis
inſtituêndi auctor fuit. Multa pa-
travit miracula: inter quæ illud
clariſſimum, quòd ex Inſula Ba-
leari Majori Barcinonem reversũ-
rus, ſtrato ſuper aquas pallio, cen-
tum ſexaginta milliaria ſex horis
confécerit, & ſuum Cœnobium
januis clauſis fuüerit ingreſſus. Tan-
dem propè centenarius; virtútibus,
& meritis cumulatus obdormivit
in Domino anno ſalutis milléſimo
ducentéſimo ſeptuageſimo quinto,
quem Clemens VIII. in Sanétorum
numerum rétulit.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram m

ex omnibus Gentibus.

Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervénit ad coœleſtia
reian. Quia.
oria Patri. Quia.

int lumbi ve-
ſtti.

merentiäna virgo Romana ⸗„
collectanea beatæ Agnétis, ad-
huc catechùmena;, fide & charita-
te flagrans, furéntes in Chriſtianos
idolorum cultôres cùm vehemen-
tius accusaret ,à concitâta multi-

tudine lapidibus obruta eſt. A

624
in cruciâtibus orans ad ſepúlchrũ
ſanctæ Agnetis, pröprio sanguine,
quẽ pro Chriſto conſtanter effudit,
baptizata, animam Deo reddidit.
e Deum laudamus. II.

Simile eſt
regnum cœlôrum hômini negotia-
téôri quæreênti bonas margaritas: in-
vénta una pretioſa, dedit omnia
ſua, & cõparavit eam. Diffũſa
eſt gratia in labiis tuis. ge. Propte-
reà benedixit te Deus in ætérnum.
ndulgentiã. 622.

DIE XXIV. JANUARII.

Nfirmitàtem noſtram réſpice,
omnipotens Deus; & quia pon-
dus propriæ actiéônis gravat, beati
Timothei martyris tui, atque Pon-
tificis intercéſſio glorioſa nos pro-
tegat. Per Dominum.

Hic vir deiſpiciens. Juſtum de-
düxit. li. eus, qui bea-
tum Raymundum. 622.

Imotheus, Lyſtris in Lyacéônia
natus ex patréGentili, & matre
Judæa, Chriſtianã colébat religio-
nem, cùm in ea loca venit Paulus
Apôſtolus. Qui fama comòtus, quæ
de Timôthei ſancétitate percrebue-
rat, ipſum adhibuit socium ſuæ pe-
regrinationis: ſed propter Judæos,
qui ſe ad Chriſtum converterant;
ſciẽtes Timòôthei patrẽ eſſe Gentilẽ,

eum circumcidit. Cùm igitur ambo

Ephesü veniſſent; i bi ordinatus eſt
Epiſcopus ab Apôſtolo, ut eam
Eccléſiam gubernaret.
Honéſtum fecit illum Däs, &

cuſtodivit eum ab inimicis, & àa

ſeductoribus tutaâvit illum:

Et deditilli claritàatem ætérnam.“

Deſcenditque cum illo in foô-
veam, & in vinculis non dereliquit
eEum. Et. .B
D quem Apéôſtolus duas epi-
ſtolas ſcripſfit, àlteram Laodi-
cea, alteram Koma: quibus in pa-
ſtoralis officii cura confirmâtus,
cùm ſacrificium, quod uni Deo de-
bétur, fieri döemonum ſimulacris
ferte nõ poſſet: Pp6pulũ Ephesinu,

Dianæ in eius celebritâte imolan-
tem, ab ipſa impietate removere
conatus, lapidibus obrutus eſt, ac
penèê mortuus à Chriſtianis erép-
tus, & in montem oôppido vicinum

delatus, nono Kalendas Februarii

obdormivit in Domino.
Deſidérium animæ ejus tribui-
ſti ei, Dömine, & Et voluntate la-
biôrum ejus non fraudâſti eum.
. Qngnian præveniſti eum in
benedictiéônibus dulcédinis: poſui-
ſti in capite ejus coroônam de laâ-
pide pretioſo. Et voluntate.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Riumphalis beati martyris Ti-
môthei dies hodie nobis anni-
versäria celebritate recurrit: cu-
jus glorificatiôni ſicut congaudet
Eccléſia, ſic ejus proponit ſequen-
da veſtigia. Si enim compaâtimur,
& conglorificabimur. In cujus
glorioſo agéône duo nobis præci-
puèe conſiderànda ſunt: indurata
videlicet tortoris ſævitia, & Marty-
ris invicta patiéntia: ſævitia torto-
ris: ut eam deteſtemur: patientia
Martyris,ut eam imitémur. Audi
Pialmiſtam adverſus malitiam in-
crepantem: Noli æmulari in malig-
nantibus; quôniam tamquam foœ-
num velociter aréſcent. Quòôd au-
tem adverſus malignantes patién-
tia exhibénda ſit „audi Apoſtolum
ſuadéntẽ: Patiéntia vobis neceſsa-
ria eſt, ut reportetis promiſſiones.
Stola jucunditatis induit eum
Dôminus: *$ Et corônam pulchri-
túdinis poôſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Dominus pane
vitæ, & intellééstus, & aqua ſapien-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
ioria Patri. Et.
ang. S i quis venit ad me.
uni un Xix.

DiE XXV. JANIARII.

Ego plantävi.
cum rel 627. DI-
audate
79.
SaAdus adhue ſpirans minàrum;,
& cædis in discipulos Domini,
accél

Déôminum omnes Gentes.

1teellt ad
Ketiit a1
ſelmn ad ſ,
nilet hujue
Virdos per

Gregie
ue
t nohra t
nhe:
Felits dumm
Plis ind
it Ttinita
Honon por
lunitite,
ler unipert
Amnen.
UIva.

(olole.

Uilb in uni

Ee Anan
ee ehim
kmihi,
(glan vent
lislinnel,
lus, 1
) heinid
llont loeni
n gui ens
Colimus,
Utgciämar.

lesaf
lalorum, 1

eeuierlon

P
Erlper
lektam n

Uusni
ſato coll
it, igan
kaln tr
Kutlionis
doſt
tro⸗

lun
den
enl
Eleg
Anhett
Iene

te inol.
e lemorete
turus eſtz
tianis eten⸗
ido nelnun
s behtuuti
0. . . †
eſus tribl.
voluntitels
läſti eun.
ſſti eun in
dinigſl⸗
Snam El
untäte,
Ppiſcone

muarttuſt
e nobisent⸗
kcittit:
oanzulte
pöntſe⸗
colnpalſch
nobis g⸗
t: indt
in& Nin
yltia ton⸗
t: Matient
emur, AA
welttinn 1i

latiinmalg.

lamgunmf.
nt. od.
intes hulen
i4poinen
obisbeteil
oniloe
induit
hann puleh.
caput en
Omind. 1D
Au lnt.
Ulumn. 1

enit
A

Uahll

lt
Mopſh’.

Converſione Doctoôris Géntium.

aceéſſit ad prineipem Sacerdotum,
& pétiit ab eo epiſtolas in Dama-
icum ad ſynagogas: ut ſi quos inve-
niſſet hujus viæ viros, ac mulieres,
vinctos perduceret in Jeruſalem.

Grégie Dockor Paule mores in-
rue,
Et noſtra tecum pectora in cœlum
trahe: .
Velata dum meridié cernat Fides,
Et ſolis inſtar ſola regnet Charitas.
Sit Trinitati ſempitérna gloria,
Honor, potéſtas, atque jubilàtio,
In unitate, quæ gubernat omnia,
Per univerſa æternitatis ſæcula.
Amen.
Tu es vas electiònis ſanctePaule
Apoſtole. Prædicator veri-
tatis in univerſo mundo.

Vade Anania, & quære Saulum:
ecce enim orat: quia vas electioônis
eſt mihi, ut portet nomen meum
coram Seéntibus, & Régibus, &
filiis Ifrael.
Eus, qui univerſum mundum
beati Pauli Apoſtoli prædica-
tiõne docuiſti: da nobis quæſumus;
ut qui ejus hodie Converſionem
cölimus, per ejus ad te exempla
gradiamur. Per Dominum.

Tu es paſtor ôvium, princ eps Apo-
ſtolorum, tibi traditæ ſunt claves
xegni cœlorum. Tu es Petrus.
Et ſuper hanc petram ædificabo
Eccleſiam meam.

Eus, qui beato Petro Apéôſtolo
tuo collatis clavibus regni cœ-
léſtis, ligandi atque ſolvendi Pon-
tificium tradidiſti: concéde, ut in-
terceſſionis ejus auxilio a peccatoô-
rum noſtrorum nexzibus liberé-
mur.

na. Qui vult venire poſt me, àb-
neget ſemetipſum, & tollat cru-
gem ſuam, & ſequatur me.
Juſtus ut palma florébit.
„ Sicut cedrus Libani“ multipli-
caàbitur. nfirmitàtem no-
ſtram. 624

audémus Deum noſtrum, In

enite. 1I.
grégie Doctor.

5 g 625
latum, operâtus eſt & mihi inter
Gentes: & cognovérunt gratiam „
quæ data eſt mihi à Chriſto Dno.
li enarrant.

ii.
Scio, eui crédidi, & certus
ſum, quia potens eſt depòſitum
meum ſervare in illum diem, juſtus
judex. m. B enedicam. ii.
Mihi vivere Chriſtus eſt, &
mori lucrum: gloriari me oportet
in Cruce Dni noſtri Jeſu Chriſti.
Halmus. Eructavit iii.
„In omnem terram exivit ſonus
eôrum. Et in fines orbis terræ
verba eôrum.
De Actibus Apoſtoléôrum.

Aulus adhuc ſpirans minarum
& cædis in diſcipulos Doômini 9
accéſſit ad principem Sacerdotum,
& pétiit ab eo epiſtolas in Dama-
ſcum ad ſynagogas: ut ſi quos inve-
niſſet hujus viæ viros, ac mulieres-
vinctos perduceret in Jerufalem.
Et cùm iter faceret, contigit, ut

appropinquaret Damaſco: & su-
bito circumfulſir eum lux de coœ
o. Et cadens in terram audivit
vocem dicentem ſibi: Saule, Sau-
le, quid me persequeris? Qui
dixit; Quis es Domine? Et ille:
Ego ſum Jeſus, = tu persé-
queris. Durum eſt tibi contra ſti-
mulum calcitraâre. .
Qui operatus eſt Petro in Apo-
ſtolatum;, opexatus eſt & mihi in-
ter Gentes: Et cognoverunt
gratiam Dei, quæ data eſt mihi.
Grâtia Dei in me vacua non
fuit, ſed gratia ejus ſemper in me
manet. Et.

T tremens ac ſtupens dixit?
Doômine, quid me vis facere? Et
Dôminus ad eum: Surge, & ingré-
dere civitatem, & ibi dicétur tibi,
Ai te oporteat facere. Viri autem
illi, qui comitabantur cum eò, ſta-
bant ſtupefacti, audiéntes quidem
vocem, neminem autem videntes.
Surréxit autem Saulus de terra»
apertisque oculis nihil vidébat. Ad
manus autem illum trahéntes, in-
troduxérunt Damaſcum. Et erat ibi
tribus diebus non videns, & non
manducâvit, neque bibit.
Bonum certamen certavi, cur-
ſum conſummavi, fidem ſervavi:
*Ideoque repgſita eſt mihi corô-

Qui operatus eſt Petro in Apoſto-
Brev,. Rom

na juſtitiæ. Scio, cui crédidi
Rx &

626
& certus ſum, quia potens eſt de-
poſitum meum ſervare in illum
diem. Ideoque. 1
Rat autem quidam diſcipulus
Damaſci, noômine Ananias, &
dixit ad illum in viſu Dominus:
Anania. At ille ait: Ecce ego;
Domine. Et Dominus ad eum:
Surge, & vade in vicum; qui vo-
catur Rectus, & quære in domo
Judæ Saulum nômine Tarsénſem:
ecce enim orat. (Et vidit virum
Ananiam nomine, introeuntem, &
imponéntem ſibi manus, ut viſum
recipiat.) Reſpondit autem Ana-
nias: Domine;, audivi à multis de
viro hoc, quanta mala fécerit San-
Gis tuis in Jerú⁴ſalem: & hic ha-
bet poteſtatem à Principibus ſacer-
doôtum alligandi omnes, qui invo-
cant nomen tuum. Dixit autem ad
eum Dôminus: Vade, quoniam vas
electionis eſt mihi iſte, ut portet
nomen meum coram Geêntibus, &
Régibus, & filiis Iſrael. Ego enim
oſtendam illi, quanta opéôrteat eum
pro nomine meo pati.
Repoſita eſt mihi coroôna juſti-
tix; Quam reddet mihi Dñs in
illa die juſtus judex. Scio
cui crédidi, & certus ſum; quia
potens eſt depôſitum meum ſer-
vare in illum diem. Quam.
Iéria Patri. Quam.

Tu es vas electiônis ſancte Paule
Apoſtole, prædicator veritatis in
univêrſo mundo. x mnes
Gentes. iv. Magnus ſanctus
Paulus vas electiöônis, verè digné
eſt glorificandus, qui & méruit
thronum duodecimum poſſideére.
umn xaàudiDeus deprecatiô-
nem. iv. Bonum certamen
certavi, curſum conſummavi, fi-
dem ſervavi. Sxaudi
Deus oratioônem. iv.
Conſtitues eos principes ſuper
Oomnem terram. Mémores
erunt nominis tui Dômine.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Hdie de Actibus Apoſtolôrum
Ilectio hæc pronuntiäâta eſt:
ubi Paulus Apéſtolus ex perſecutô-
re Chriſtianorü annuntiator factus
eſt Chriſti. Proſtravit enim Chri-
us perſecutoôrem, ut faceret Ec-
clétiæ doctôrem: percùtiens eum,
ſanans, occidens, & vivificans:
Occiſus agnus à lupis, & faciens

agnos de lupis. Ita enim in præ-
clara Prophetia, cùm Jacob Pa-
triarcha benediceret filiis ſuis præ-
séntes tangens, futùúra proſpi-
ciens) prædictum erat, quod in
Paulo contigit. Erat autem Pau-
lus, ſicut ipſe teſtatur;, de tribu
Bénjamin. Cùm autem Jacob, be-
nedicens filios ſuos, veniſſet ad
benedicéndum Bénjamin, ait de
illo: Béênjamin lupus rapax.
Tu es vas electionis ſancte Pau-
le Apoôſtole, prædicäâtor veritatis
in univerſo mundo: Per quermn
omnes Gentes cognovérunt gratiã
Dei. Intercéde pro nobis ad
Deum;, qui te elégit. Per quem.

Uid ergo: lupus rapax ſem-
per? Abſit, Sed qui manè rapit
prædam ad véſperam dividit eſcas.
Hoc in Apôſtolo Paulo implétum
eſt, quia & de illo dictum erat.
Jam, ſi placet, audiamus illum ma-
nèe rapientem, ad véſperum eſcas
dividentem. Manè & véſperè po-
ſita ſunt pro eo, ac ſi diceretur,
priùs & pôſteà. Sic ergo accipia-
mus: Priùs räapiet, poôſtea dividet
eſcas. Atténdite raptôrem: Sau-
lus, inquit, accéptis epiſtolis à
principibus Sacerdotum, ibat, ut
ubicúmque inveniret Chriſtianos;
ad Sacerdéôtes attraheret & addú-
ceret „utique puniéendos.
Gratia Dei ſum id, quod ſum:
* Et grâtia ejus in me vacua non
fuit, ſed ſemper in me manet.
Qui operatus eſt Petro in Apo-
ſtolatum, operatus eſt & mihi inter
Gentes. Et gratia.

*

hoc eſt, manè rapiens. Nam
quando lapidatus eſt Stephanus
primus Martyr pro némine Chriſti⸗
evidéntius iderat & Saulus, & ſic
àderat lapidàntibus, ut non ei ſuſ⸗
ſiceret, ſi tantùm ſuis manibus la-

nium veſtiménta ſervàbat: magis
ſæviens omnes adjuvando, quâm
ſuis mäanibus lapidändo.
mus, manè rapiet: videâmus ad
veſperam ; quaâliter dividat eſcas-
Voce Chriſti proſtrâtus de coelo,

ſam ſæviéndi, cécidit in fäciem

ſuam, prins proſternéndus, poſteà
erigéndus: priüs percutiendus
pôſtea ſanandus.

Bat ſpirans & anhélans eædes 2

pidaret. Ut enim eſſet in omnium
lapidantium manibus, ipſe om-

Audivi-

& accipiens déſuper interdictum

blus
Predicato⸗
conralele
lucros,
Oltende
Ulus Dei,
lotia bit

Rults gui
Giatora
Kieebat,
4
Nen
etöllarm
cammis er
ne colapht
Doninum
MKdixr
Atibi pan
In
n Nepo⸗
fiir guan
n ladie j
Mlnus lepn⸗
Minss he
ei .
Pigripetas
io ſane
Mattheun
llo ten
Delum E.
nia, Fſeer
60 tlit nob
Komnliay

Ufecug
Uencit 5
lr ansn
Müperi⸗
lute denn
glt talib
ſcbis, gu.

eninin e

t

at,

3, ſenle
atnin, Al
g lael
is ſaneke

Le
oVerun f
e Pro to
t. Ler

ls AAK
iwanele
nalticiteis
lo intlen
9 Cidhunte
nus illung
ihenn⸗
& relpen⸗
ſi Cicen

iens ⸗

„Saulus, qui & Paulus, magnus
Prædicator, & A Deo confortatus
convaleſcebat „ & confundebat
IJudæos.
Oſtendens, quia hic eſt Chriſtus
Filius Dei. A Deo.
Glöria Patri. A Deo.

Saulus, qui & Paulus: magnus præ-
dicator à Deo confortatus conva-
leſceébat, & confundebat Judæos.
onfitebimur. v.
Aa. Ne magnitudo revelatiônum
extôllat me, datus eſt mihi ſt imul⸗
carnis meæ, angelus satanæ, qui
me colaphizet: propter quod ter
Dominum rogavi, ut auferretur à
me, & dixit mihi Dôminus: Suffi-
cit tibi Paule gratia mea.
1. D ns regnavit, exúltet. vi.
Ana. Repôſita eſt mihi corôna ju-
ſtitiæ, quam reddet mihi Dominus
in illa die juſtus judex. 60-
minus regnavit, iraſcantur. vi.
J. Nimis honorati ſunt amici tui
Deus. Nimis confortatus eſt
principatus eòrum.
édtio ſandti Evangelii ſecundùm
Matthæum. j
IR illo témpore: Dixit Petrus ad
Jeſum: Ecce nos reliquimus ôm-
nia, & ſecuti ſumus te: quid er-
80 erit nobis? Et réliqua.
Homilia venerab. Bedæ Preshyt.

PDErféctus ille eſt, qui àbiens
vendit omnia quæ habet, &
dat pauperibus, ac véniens séqui-
tur Chriſtum: habébit enim the-
saurum non deficiéntem in cœlis.
Unde benè interrogante Petro „
dixit talibus Jeſus: Amen dico
vobis, quod vos qui ſecuti eſtis
me in regeneratiône, cùm séderit
ilius hôminis in ſede majeſta-
tis ſuæx, ſedeébitis & vos ſuper
ſedes duôdecim, judicantes duo-
decim tribus Ifrael. In hac quippe
vita pro ejus nomine laborantes,
in alia præmium ſperare docuit,
id eſt, in regeneratione, cum vi-
délicet in vitam immortalem fué-
rimus reſurgéndo regenerati „ qui
in vitam cadúcam mortaliter era-
mus géeniti.
e, Sancte Paule Apöſtole, prædica-
tor veritâtis, & doctor Gentium,
Intercéde pro nobis ad Deum,
qui te elégic, ut digni efficiamur
gratia Dei.

le Apéſtole, Prædicâtor veritatis.
Intercede. . 9 väüi.
◻ T juſta prorſus retribuùtio, ut
qui hic pro Chriſto humäanæ
gloriam celſitùdinis neglexérunt;
illic à Chriſto jüdices glorificati
ſingulariter cum eo aſſideant, qui à
ſequendis ejus veſtigiis nulla ratio-
ne poterant avélli. Nemo autem
luter, duoòdecim tantùm Apoſto-
os,; quia pro Juda prævaricante

Mathias eléctus eſt, tunc eſſe judi-
caturos; ſicut nec duo decim ſolæ
ſlunt tribus Iſrael judicandæ: aliò-
quin tribus Levi, quæ tertiadecima
eſt, injudicata receder.
Damaſci præpôſitus gentis Arétæ
Regis voluit me comprehendere?
Et a fratribus per murum demilſ-
ſus ſum in ſporta: Et ſic evaſi
manus ejus in némine Dômini.
Deus & Pater Domini noſtri je-
Iu Chriſti ſcit, quia non mentior.
Et à fràtribus. Gloria Patri. Et ſic.
T Paulus, qui tertiusdécimus
eſt Apoſtolus, judicandi ſorte
privabitur, cùm ipſe dicat: Neſcitis,
quoniam Angelos judicabimus »
quanto magis ſæcularia? Sciéndum
namque eſt, omnes, qui ad exem-
PlumApoſtolôrum ſua reliquérunt
omnia, & ſecuti ſunt Chriſtum »„
jüdices cum eo ventúros, ficut
étiam omne mortalium genus eſſe
judicandum. Quia enim duode-
nario ſæpe númeéro ſolet in Scrip-
tůris univérſitas deſignari, per duo-
decim ſedesApoſtolòôrum, omnium
numeréôſitas judicaàntium; & per
duodecim tribus Iſrael, univérſitas
eôrum, qui judicandi ſunt, oſten-
gitur.
De Deum laudamus.m rI.
A D L. 4 U D E Syp
Go plantàâvi, Apôllo rigâvit „
Deus autem incrementum de-
dit, alleluja.
lal. Dins regnavit. cum rel, rxr.
* Libenter gloriàbor in infir-
mitâtibus meis;, ut inhabitet in
me virtus Chriſti. Gratia
Dei in me vacua non fuit, ſed gra-
tia ejus ſemper in me manet.
Anis., Damasci præpoſitus gentis
Aretæ regis voluit me comprehen-
dere: à frafribus per murum de-
miſſus ſum in ſporta; & ſic evaſi
manus ejus in nomine Doômini.

Ves Tu es vas electioônis ſancte Pau-

Afla.-Ter virgis cæius ſum, femel
Rr2 lapi-

*

628
lapidatus ſum,ter naufràgium pér-
tuli pro Chriſti némine. .
aulus adhuc ſpirans.

624.
Xültet orbis gaudifs:
Cœlum resultet laudibus:
Apoſtolorum glôriam
Tellus, & aſtra concinunt.
os ſæculorum Judices,
Et vera mundi lùmina,
Votis precamur cordium;
Audite voces supplicum.
ui templa cœli clauditis »„
Serasque verbo solvitis;,
Nos à reatu noxios
Solvi jubete, quæſumus.
ræcépta quorum prôtinus
Languor ſalusque sentiunt 3
Sanate mentes languidas:
Augeéete nos virtůútibus.
t„cùm redibit Arbiter
In fine Chriſtus ſæculi,
Nos ſempiterni gaudii
Concedat eſſe compotes»
atri, ſimulque Filio,
Tibique ſanéte Spiritus;
Sicut fuit, ſit jugiter

QOonſtitues. y. Nimis honorati
funt amici tui Deus. u Nimis
confortatus eſt principaâtus eorum.

Ter virgis cæſus ſum.

Auſus autem multòô magis con-
valeſcébat & confundébat Ju-
dæos, qui habitabant Damaſci, af-
firmans, quoniam hic eſt Chriſtus.
Nimis honorati ſunt „
Amici tui Deus. Nimis. Ni-
mis côtorratus eſt principatus eòô-
rum. Amici. loria. Nimis.
Annuntiaverunt opera Dei.
Et facta ejus intellexeérunt.

Ego plantavi.
viüi,
aulus adhuc ſpirans.
grégie Doctor.
Tu es vas.
624.

Sancte Paule Apoôſtole, prædicâtor
veritatis, & Doctor Gentium, in-
tercéde pro nobis ad Deum, qui te

Sæclum per omne gloria. Amen. elegit. eus, qui univér-
Tu es vas electionis ſancte ſum. 62 5.
Paule Apôſtole. Prædicator

veritatis in univerſo mundo.

Vos, qui ſecuti eſtis me, ſedébitis
ſuper ſedes, judicantes duòdecim

tribus Iſrael, dicit Dôminus.

eus, qui univerſum. 625.

. 625.

Libenter gloriabor.
S aulus adhuc ſpirans.
. In omnem terram,
ſonus eòrum. In omnem.
En fines orbis terræ verba eôrum.
Exivit. loria Patri. In omnem

Conſtitues eos principes ſuper
Meémores

Omnem, terram.
erunt nôminis tui Domine.

Gratia Dei.

Urrézit autem Saulus de terra,
apertisque oculis nihil vidébat.
Ad manus autem illum trahentes,
introduxérunt Damaſcum. Et erat
ibi tribus diébus non videns, &

non manducavit, neque bibit.

„Conſtitues eos principes,
Conſti-
Meémores exunt nominis
loxia Patxri.

Super omnem terram.
tues.

tui Déinine. Super.

Exivit
Et

625. i, ut
DIE XXVI. JANUARII.

Iſte Santus pro lege Dei ſui
certavit usq; ad mortẽ, & à verbis
impiorum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Gléôria & honòre coronâſti eum
Dömine. Et conſtituiſti eum
ſuper pera mänuum tuarum.

Eus, qui nos beati Polycarpi
martyris tui atque Pontificis
. annua iolemnitate lætificas: con-
cede propitius, ut cujus natalitia
colimus, de ejüsdem étiam pro-
tectione gaudeamus. Per Düm.

Ex libro S. Hierônymi Présbyteri
de Scriptòôribus Eccleſiaſticis.

Olycarpus „ Joannis Apoſtoli
Paaus, & ab eo Smyrnæ
Epiſcopus ordinatus, totius Aſiæ
Princeps ftuit, quippe qui nonnuůl-
los Apoſtolérum, & eorxum qui
viderant Dominum, magiſtros ha-
buerit, & viderit. Hic propter uas⸗

Gm ſupe
ſub Inpe
clelam in
Nomam
centium.
H
em. Cül
fuillet Ma
noscis no
himogen
10,keuns
Läücio Au
hoct Nerd
ne ſedent
ſo populo
us eum p
eſt Kri

üitilem ep

lle in An
Hone
fs, KN
cis, &
lum:
etemam,
esce
ſeim & in
eum. Et,
De Exyon
Eyilcop
mum de

Dletitznul
IIt, nullin
endum:4
Pravior
e, & ne

wiskononti
Püseönn⸗

to marbe
ntunctbr
t Danulchi
celt Crtu
norati ſan,
mis. f. N
incipelgze
tia. N
pera De,
lererun.

1
neſieus

e, Drelie
Gentium/
Deumit
8, gui
*

Wan⸗

le N
ee
nitiun

eclelle
onkininde
n tuin.

dam ſuper die Paſchæ quæſtiònes,
ub Imperatore Antonino Pio, Ec-
cléſiam in Urbe regente Aniceto,
Romam venit, ubi plürimos cre-
dentium, Marcionis & Valentini
Lerinaſone deceptos, reduxit ad
dem. Cùmque ei fortuito obviàm
fuiſſet Marcion, & diceret: Cog-
noscis nos? Reſpondit: Cognoſco
primogenitum diaboli. Poſteà ve-
rò, regnante Marco Antonino, &
Lücio Aurelio Commodo, quarta
poſt Neronem perſecutione, smyr-
næ ſedente Proconſule, & univer-
ſo populo in amphitheatro adver-
ſus eum perſonante, ieni traditus
eſt. Scripſit ad Philippenſes valde
utilem ebiſtolam, quæ usque ho-
die in Aſiæ conventu legitur.
Honéſtum fecit illum Dömi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & à ſeductoribus tutavit il-
Ium: Et dedit illi claritatem
æternam. ,
Descenditque cum illo in fo-
Veam, & in vinculis non dereliquit
eum. Et.
De Expoſitione ſanéti Ambroſii
Epiicopi in Pſalmum centéſi-
mum decimum octavum.

Rincipes perſecti ſunt me gra-
tis: & à verbis tuis trepidavit
cor meum. Benée hoc Martyr di-
cit, quod injuſtè periecutionum
tormenta ſuſtineat: qui nihil ra-
Puerit, nullum violentus oppréſſe-
rit, nullius sanguinem fuderit,
nullius torum putaverit eſſe vio-
landum; qui nihil legibus debeat,
& gravioôra latronum ſuſtinere co-
gatur ſupplicia: qui loquatur ju-
&, & non audiatur: qui loqua-
tur plena ſalutis, & impugnetur,
ut poſſit dicere: cùm loquébar il-
lis, impugnabant me graris. Gra-
tis igitur perſecutionem patitur,
qui impugnatur ſine crimine: im-
pugnatur ut noxius, cùm ſit in ta-
confeſſione laudabilis: impu-
gnatur quaſi venéficus, qui in nô-
mine Domini gloriatur, cùm pie-
tas virtütum omnium fundamén-
tum ſit. .
Deſidérium aàanimæ ejus tribu-
ſti ei, DOmine, *ε Et voluntate la-
biôrum ejus non fraudàâſti eum.
uôniam præveniſti eum in
benedictiéônibus dulcédinis: poſui-
ſti in capite ejus corônam de la-
Pide pretioſo. Et voluntate.

629

Erè fruſtrà impugnätur, qui
apud impios & inſidos impie-
tätis arcéſlitur, cùm fidei ſit ma-
giſter. Verùm qui gratis impugna-
tur, fortis debet eſſe & conſtans.
Quômodo erigo ſubtéexuit: Et à
verbis tuis trepidavit cor meum?
Trepidare infirmitatis eſt, timoris
atque formidinis. Sed eſt étiam
infirmitas ad ſalutem, eſt étiam
timor Sanckrum. Timéeéte Domi-
num omnes Sancti ejus. Et, Bea-
tus vir, qui timet Dominum. Oua
ratione beatus? Quia in mandàtis
ejus cupit nimis.
Stola jucunditatis induit eum
Dôminus: & Et coronam pulchri-
tdinis poôſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Doôminus pane
vitæ, & intellectus: & aqua tapien-
tiæ ialutaris potavit illum. Et.
loria Patri. Et. .
ctio ſancti Evangeli ſecundùm
Matthæum.
IN illo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Nihil eſt pertum,
quod non revelabitur: & occuùltum
quod non ſcietur. Et reliqua.
Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

Ominus diem judicii oſtendit,
quæ obſtruùſam voluntatis no-
ſtræ conſciéntiam prodet: & ea
quæ nunc occülta exiftimantur ;»
luce cognitionis puúblicæ deteget.
Igitur non minas, non consilia »
non poteſtates inſectantium monet
eſſe metuendas: quia dies judicii
nulla hæc fuiſſe, atque inania reve-
labit. Et quod dico vobis in tene-
bris, dicite in lumine: & quod in
aure auditis, prædicate ſuper tecta.
Non legimus, Dominum solitum
fuiſſe noctibus ſermocinari, & do-
Gtrinam in tenebris tradidiſſe: ſed
quia omnis ſermo ejus carnalibus
ténebræ ſunt, & verbum ejus infi-
delibus nox eſt. .
Corona aurea ſuper caput ejus ?
*Expréſia ſigno ſanctitatis, gloria
honoris, & opus fortitudinis.
F. Quoôniam præveniſti eum in be-
nediciônibus dulcçédinis, polſuiſti
in capite ejus corônam de lapide
pretioſo. Expréſſa.

Taque id, quod à ſe dictum eſt⸗
ecurn ibectaté fidei & confeſſiò⸗

nis vult eſſe loquendum. Ideircòô
BR I 3 quæ

636
quæ in tênebris dicta ſunt, prædi-
cari juſſit in lumine: ut quæ ſecréto
aurium commiſſa ſunt, ſuper tecta,
id eſt, exceélſo loquéntiũ præconio
audiantur. Conſtanter enim Dei in-
gerénda cognitio eſt, & profündum
doctrinæ Evangélicæ ſecrétum in
lümine prædicationis Apoſtolicæ
revelandum;: non timentis eos,
quibus cùm ſit licéntia in corpora,
tamen in animam jus nullum eſt:
ſed timentes potius Deum, cui per-
déndæ in gehenna & animæ & cor-
Poris ſit potéſtas. .
gee Hic eſt verè Martyr, qui proChri-
ſti nomine sanguinem luum fudit:
* Qui minas jüdicum non timuit,
nec terrénæ dignitatis gloriã quæsi-
vVit, ſed ad cœléſtia regna pervénit.
Juſtum dedxit Dis per vias re-
Etas, & oſténdit illi regnum Dei.
Qui. GIoria Patri. Qui.

Olite timèêre eos, qui occidunt
Acorpus. Nullus igitur corpo
xum noſtroôrum caſus eſt pertimes-
cendus, neque ullus interimêndæ
carnis admitténdus eſt dolor: quan-
do pro naturæ ſuæ atque originis
conditione reſoluùta, in lubſtantiam
piritualis animæ refundatut. Et
quia doctrinis talibus confirmaâtos
opôrtet liberam confiténdi Dei ha-
bére conſtantiam: etiam conditiô-
nem, qua teneremar;, adjécit: nega-
türum ſe eum batri in cœlis, qui ſe
hominibus in terra negâſſet: eum
Portdui confeſſus coram homini
us ſe fuiſſet, à ſe in cœlis confi-
tendum: qualesque nos nôminis ſui
teſtes hominibus fuiſsémus, tali
nos apud Deum Patrem teſtimonio
eſſe usuros.
e Deum laudamus. II.

„DlIE KxVII. JANUARII.

ſte Conteſſor.

O Docdtor ptime, Eccléſiæ ſanétæ
lIumen, beate Joaàanes Chrysoſtome,
divinæz legis amator, deprecare
pro nobis Filium Dei.

„ Ccléſiam tuam, quæſumus Dô-
2 mine, gratia cœléſtis ampli
ſicet, quam beati Joannis Chryso-

ſtomi Confeſsôris tui atque Ponti-
ficis illuſtrare voluiſti glorioſis me-
ritis & doctrinis. Per Dominum.

Qui vult venire poſt méê, abneget
ſemetipſum, & tollat crucem ſuam,
& ſequatur me.
Juſtus ut palma florébit.
.. Sicut cedrus Libani multiplica-
bitur. .
. eus, qui nos. 628.

Kannes Antiochénus ,„ propter
aureum eloquentiæ flumen cog-
nomeénto Chr soſtomus, à forenſi-
bus & ſæculartbus ſtüdiis ad divi-
nas litteras ſumma cum ingenii &
induſtriæ laude ſe côntulit. Itaque
ſacris initiatus, ac Presbyter Antio-
chenæ Eccléſiæ factus ,„ mortuo
Nectario, Arcâdii Imperatôris ope-
ra, invitus Conſtantinopolitanæ
Eccléſiæ præficitur. Quo ſusceèpto
paſtorali múnere, depravatos mo-
res, & nobiliòrüũ hominum vivendi
licentiam veheméntiùs objurgare
cœpit. Qua ex libertate magnam
multôrum sùbiit invidiam. Apud
Eudoxiam étiam, quod eam propter
Callitropæ viduæ pecuniam, & al-
terius viduæ agrum reprehendiſfet;
graviter offendit.
Invéni David ſervum meum »
ôleo ſancto meo unxi eum: & Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eos
& filius iniquitatis non nocébit
ei. Manus enim.

Uare àliquot Fpiſcoporũ acto
Chalcedone convẽtu, quò ipſe
vôëàtus ire noôluit, quòd nec legiti-
mu Concilium, nec püblicum efſſe
diceret, nitente in primis ipſa con-
tra Chrysoſtomum Eudoxia, ejicitur
in exillum: ſed paulô poſt propter
ejus deſidérium ſeditione poôpuli
facta admirabili civitatis plauſu a
exilio revocatur. Verùm cùm pér-
ditos mores increpaàre non desiſte-
ret, & ad argénteam Eudoxiæ ſtatuã
in foro ſanctæ Sophiæ ludos fieri
prohibeéret: conſpiratione inimicoô-
rum Epiſcoporum iterùm exulare
coôgitur, viduis & egentibus omni-
bus comünis paréntis ejeéctionem
lugentibus. In exilio Chrysoſto-
mus incredibile eſt, & quanta ma-
la perpéſſus ſit, & quam multos
a

AA eſn 6
Doſui
len, e
nen
lrur ei.
neunn, l
Manus.

Tüm
bito,
tlleis reſt
kuln cuſtea
Mhs &
Cumque
ſual⸗
templo an
eunn ifitn
ſinns die
(uure pol
ſerament
Uens, ani
10 ctaye
Mörtuo, h
thopoli c
Uiſa ceſſi
ninompa
nrceli
diüflinsce
dun, &
curirit ſe⸗
Cnſus etian
Mentum!
dn cn
n bagilica
Muhirücin
Giten conn
es ſeip
ktim tat
ententiæx
Ulinatiöne
Genümgu
lus Apotte
töluit
Mlta did⸗
ſe eſt
intutes 0
kerta cockt
Ue int
Olmninm -
ltee
Mundi
eena. I
lörin 1

io ſin

gehort⸗
Morioſsne⸗
L ominum.

ne, AUneze
lucenkuar,

edit.
i multigld

. 615.

61 Mn
funen oo⸗
gifote⸗
lizni
mminteni 6
tuli une
byterant⸗
537 MöNN
elatotisl⸗
tinopoltan
10 ſsci
Avatos
um irel
objun
te mhutrnl
liam. N
eamm Popet
niannz
efenilt

nn neln
en.
bitutel
niels in ti⸗
don nheiit

ſonoi
tungu /e

ivlats
iczeſichi
htar
one Nſe
is llli⸗

ad Jeſu Chriſti fidem eonvéêrterit.
Pôſui adjutéôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Y. Invéni David ſervum
meum, ôleo ſancto meo unxi eum.
Manus.

Erùm dum Concilio Romæ haä-
bito, decréto Innocentii I. Pon-
tificis reſtituitur, à militibus, qui
eum cuſtodiebant, miris in itinere

malis & calamitatibus afficitur.

Cúmque per Armé duceretur,
ſanctus Baſiliſcus martyr, in cujus
templo anteà oraverat, noctu ſic
eum affatus eſt: joannes frater, cra-
ſtinus dies nos loco conjuünget.
Quare poſtridie ſumptoEuchariſtiæ
ſacramento, séque Crucis ſigno mu-
niens, animam Deo réddidit, deci-
mo octavo Kaléêndas Octobris. Quo
mortuo; horribilis grando Conſtan-
tinopoli cecidit, & quatriduo Au-
guſta ceſſit e vita. Ejus corpus inſi-
gni nompa, & hôminum multitù-
dine celebratum, Theodoôſius Arca-
dii filius Conſtantinopolim portan-
dum, & honorificè ſepeliéendum
curavit, ſexto Kaléndas Februarii:
cujus étiam reliquias veneratus,
pareêntum ſuôrum véniam pétiit:
quod deinde Romam translatum,
In Basilica Vaticana conditum eſt.
Multitüdinem, pietatem ac ſplen-
déôrem concionum, ceterorumque
ejus ſcriptéorum, interpretandi
Etiam rationem, & inhærentem
ſenténtiæ ſacrôrum libroôrum ex-
Planatiõnem, omnes admirantur,
dignúmque exiſtimant, cui Pau-
lus Apoſtolus, quem ille mirificè
côluit, ſcribénti & prædicanti
multa dictâàſſe videatur.
ge Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtútes opératus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repleta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis
Gmnium populorum.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Ipſe.
Slöria Patri. Ipſe.

ectio ſancti Evangélii ſecùndum
Matthæum.

E illo témpore: Dixit Jeſus diſci-
pulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ.
Quòd ſi ſal evanuerit, in gquo ſalié-
tur? Et réliqua.

212 „ 2 631
Homilia S. Joânnis Chryséſtomi.

à Tténdite, quid dixerit ; Vos
eſtis ſal terræ: per quod oſtén-
dit, quàm necefſsario iſta præci-
piat. Non enim de veſtra, inquit;,
tantummodo vita;, ſed de univér-
ſo orbe vobis ratio reddenda eſt.
Non ad duas quippe urbes, aut de-
cem, aut viginti, neque ad unam
Gentem vos mitto, ſicut mittébam
Prophétas: ſed ad omnem terram
prorſus ac mare, totumque mun-
dum ,„ & hunc variis criminibus
oppreéſſum.
Amavit eum Doôminus, & ornâ-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Düs loricam
fidei, & ornavit eum. Et ad.
Icéndo enim: Vos eſtis ſal ter-
„ ræ: oſtendit, univérſam ho-
minum infatuatam eſſe naturam, &
peccatorum vi corrüptam: &⁊ id-
circô illas ab eis virtutes requi-
rit, quæ maximè ad multoram
ſalůtem procurandam neceſsariæ
ſunt atque utiles. Nam qui man-
ſuétus eſt ac modeéſtus, & miséri-
cors & juſtus, non intra ſe tan-
tůmmodòô hæc rectè facta conclu-
dit, verùm in aliorum quoque
utilitätem præclaros hos faciet ef-
flüuere fontes. Igitur qui corde
mundo eſt, atque pacificus, & per-
ſecutioônem pro veritate patitur,
nihilòminus in commune commo-
dum vitam inſtituit.
In medio Eccléſiæ apéruit os
ejus;» Et implévit eum Düns
piritu ſapiéntiæx, & intellectus.

J. Jucunditatem, & exultationem

thesaurizavit ſuper eum. Et.,
316ria Patri. Et.

E igitur putétis, inquit, ad lévia
vos ducendos eſſe certamina;-
neque exiguarü reru vobis ineun-
dam eſſe rationem. Vos eſtis ſal
terræ. Quid igiturèIpsine putrefacéta
medicati ſunt: Nequàquam: neque
enim fieri poteſt, ut ea, quæ jam
corrũúpta ſunt, ſalis perfricatione
reparentur. Non ergo hoc fecérunt;
ſed antè renovata, ſibique tradita-
atque ab illa jam putrédine libera-
ta, aſpergébant ſale-& in ea novita-
te conſervabant, quam à Duo ſus-
céperant Liberare quippe à putre-
dine peccatérum;, Chriſti virtutis
R I 4 eſt 5

6³² .
eſt: ut autem ad illa iterum non
revertantur, Apoſtolôrum curæ eſt
ac laboris. .
e Deum laudamus. II.

DiIE XXVIII. JANUARII.

Stans à dextris ejus Agnus
nive candidior, Chriſtus ſibi ſpon-
ſam, & martyrem conſecravit.
Specie tua, & pulchritüdine tua.
g. Inténde, proſperè procéde, &
gegna.

Eus,„ qui nos annua B. Agné-
Itis virginis & martyris tuæ ſo
lemnitate lætificas: da quæſumus;
ut quam veneramur officio, etiam
Diæ converſationis ſequamur ex-
Emplo. Per Dêminum.

lv.

BEie Agnes, Paréntibus ad ejus
ſepúlchrum aisiduè vigilantibe,
quadam nocte choro Virginum
comitata cùm apparuiſſet, ſic ad
eos locuúta dicitur: Ne me paréntes
mortuam lugeatis: nam una cum
his Virginibus vivo apud illum in
cœlis, quem in terris tota mente
dilexi. Cùm aliquot poſt annos
Conſtântia, Conſtantini Imperato-
ris filia, inſanabili ulceri medici-
nam quærens, nondum Chriſtiana
ad idem ſepuúlchrum accelisiſſet,
Obdormiscens ſibi audire viſa eſt
vocem hanc Agnetis: Conſtanter
age Conſtantia: crede in Jeſum
Chriſtum Filium Dei, qui te ſanam
faciet. Quæ ſanata, paulo poſt una
Ccum multis ex familia Imperatoris
baptismum ſuscipiens, ibi Ecclé-
ſiam néômine beatæ Agnetis ædifi-
Ccavit.
e Deum laudaâmus. II.

Ingréſla Agnes.
62⁰.

DIE XXIX. IANUARII.

ſte Conteſſor.

Eus, qui ad animarum ſalütem
beatum Franciſcum Conteſsò-
reêm tuum atque Pontificem, omni-
bus omnia factum eſſe voluiſti:
concéde propitiuszut charitatis tuæ
dulcédine perfuſi, ejus dirigemibs
monitis, ac ſaffragantibus méritis,
æterna gaudis conſequäàmur. Per
Doôminum.

uanelcis in ppido Saléſio, un-
de familiæ cognomen, piis & no-
bilibus parentibus natus, à teneris
anñis futüræ ſanctitatis indicia præ-
buit, morũ innocentia & gravitate.
Adoléſcens liberalibus diſciplinis
eruditus, mox Philoſophiæ ac Theo-
logiæ Pariſiis peram dedit: & ne
quid ſibi deeſſet ad àanimi culturä,
ari⸗ utriusque lauream ſuma cum
aude Patavii obtinuit. In ſacra æde
Lauretäana perpétuæ virginitatis
votum, quo pridem rariſiis ſe ob-
ſtrinxerat, innovavit: à cujus virtu-
tis propoôſito nullis umquam dæ-
monum fraudibus, nullis sénſuum
illécebris poôtuit dimovéri.
Invéni David ſervum meum »„
ôleo ſanécto meo unxi eum: & Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo-
& filius iniquitatis non nocébit ei-
Manus.

Ecusâta in Sabaudiæ Senatu
ampliſſima dignitate, clericali
militiæ nomẽ dedit: tum ſacerdo-
tio ini tiatus, & Geneveênſis Eccléſiæ
Præpoſituram adeptus, ejus müne-
ris partes àdeò perféctε explévit, ut
eum Granérius Epiſcopus vindi-
candis ab hæreſi Calviniàna Chabal=
licenſibus, aliisque Genéevæ finiti-
mis populis, divini verbi præcon&
deſtinarit. Quã expeditioné alacri
animo ſucipiens, aſperrima quæ-
que perpéſius eſt, ſæpé ab hæré-
ticis conquisitus ad necem, variis-
que calumniis & insidiis vexatus.
Sed inter tot diſcrimina & agones
inſuperabilis ejus conſtantia ſem-

per enituit 3 Deique ope proté-
Ctus „

Teticoruin
1eduiſle
Dobilitäte
Werantur,
Nolui
len, en
wen E N

MMeum , 6
fumn. Man

Coa
len Vl
iatis ſun
Gchcit,
lne, pal
Unpaupere
Mlcuus.
Mentum
Wnialinn
le beatæ
ſb regul⸗
llidit c0
ltetiöne
e. Fuis
koctina
krnit gui
Derteckione
emönſtra
uinquage
lia Ann
Aetun
Nis Drange
i, a
egventl
dno Döm
tlimo Vige
olpus Ant
ſefla M
donorifice
le ſtatit
epti
agann
lentei
u non
Alſte eth
ſn ochr
Ahle Unten
hium Dopel
Une e
unnci,8
l

on der

Vü

eſor.

unatate
un Cntſeie
tiftenent⸗
eſe llin
Chatitiint
us diutir⸗
tibus nei⸗
luämmah

Collonn
henpibrn
n 1lete
s indicee
1Aglaſtu
1s Cicig
iraert
cedit: d
imi ollt
n ſniu

tus, ſeptuaginta due millia hæ-

reticorum ad Catholicam fidem
reduxiſſe dicitur, inter quos multi
nobilitäte & doctrina insignes nu-
merantur.
Pôſui adjutôrium ſuper poten-
fem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Inveni David ſervum
meum, ôleo ſancto meo unxi
eum. Manus.

Ortuo Granéerio, qui eum ſibi
Coadjutorem decéeérni cura-
vVerat, Epiſcopus conſecratus, lan-
Gtitatis ſuæ radios circumquaque
diffudit, zelo Eccleſiaſticæ disci-
plinæ, pacis ſtůdio, miſericoôrdia
in pauperes, omnique virtùte con-
ſpicuus. Ad divini cultus aug-
méntum novum ordinem Sancti-
monialium inſtituit, à Viſitatioô-
ne beatæ Virginis nuncupatum,
ſub regula ſancti Auguſtini, cui
àddidit conſtitutiônes, ſapientia,
diſcretioòne & ſuavitate mirabi-
les. Suis eétiam ſcriptis cœléſti
doctrina refértis Eccleſiam illu-
ſtravit, quibus iter ad Chriſtiänam
Derfectionem tutum & planum
demonſtrat. Annum denique agens
quinquagéſimum quintun:, dum é
Sallia Annéſium regreditur, poſt
Sacrum in die ſancti Joan-
nis Evangeliſtæ Lugduùni celebra-
tum, gravi morbo corréptus;
ſequenti die migravit in cœlum,
anno Dômini milleſimo ſexcen-
téſimo vigeſimo ſecundo. Ejus
corpus Anneſium delatum, in Ec-
cléſia Monialium dicti Ordinis
honorifice conditum fuit, cœpit-
que ſtatim miraculis claréſcere.
Quibus rite probaâtis, ab Alexan-
dro Séptimo Pontifice Maximo in
Sanctörum numerum relatus eſt,
aſſignata ejus feſtivitati die vigéſi
ma nona lanuarii.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtůtes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populorum.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad coœleſtia re-
Ena. Ipfe. loria Patri. Ipſe.

omo peéregre proficiſcens.
XKXXIX

633
DIE XXX. JANUARII.

Anq. Veni ſponſa Chriſti, accipe
corônam, quam tibi Dominus præ-
paravit in ætérnum.
Sspécie tua, & pulchritúdine
tua. Inténde, proſpere pro-
céde, & regna
Eus;, qui inter cêtera poten-
tiæ tuæg mitacula, etiam in
ſexu frägili victôriam martyrii
contuliſti; concéde Propitius; ut
qui beatz Martinæ virginis &
martyris tuæ natalitia colimus »„
per ejus ad te exémpla gradiamur.
Per Dominum.

Martinæ célebriy,
Quærit præmia;
A nobis abigas,
1 1. on
illam crùcians,

egem Virginum Dôminum „
Venite, adoremus.,
ehite. I.

Artinæ cêlebri pläaudite nô-⸗
mini
Sives Romülei, plaudite gloriæ:
Insignem meritis dicite Virginem,
Chriſti dicite Martyrem.
æc dum conſpicuis orta parenti-
us
Inter delicias, inter amabiles
Luxus illécebras ditibus affluit
Fauſtæ munéribus domus.
itæ deſpiciens commoda, dedi-
cat
Sse rerum Dômino, & munifica
manu
Chriſti
Opes:
Quærit præmia Cœlitum.
On illam crücians ungula»
non feræ,
Non virgæ horribili vúlnere com-
movent: ::
Hinc lapſi e Súperum sédibus An-
geli
Coœleéſti dape récreant.

paupéribus diſtribuens

uin & depoôſita ſævitie leo
RrS 56

63 ½ 5
Se rictu pläcido préjicit ad pedes:
Te Martina tamen dans gladius

neci
Coœli cœtibus inſerit.
e, thuris rédolens ara vapéôribus
Quæ fumat, précibus jügiter in-

vocat,
Et falſum périmens auſpicium,
tui
Delet nôminis ômine.
nobis abigas lůúbrica gaudia
Tu, qui Martyribus dexter ades,
Deus
Une & Trine: tuis da famulis
jubar, —
Quo clemens ànimos beas.
Amen.

Artina virgo Româna;, patre
conſulari, illuſtri génere na-
ga „ téneris adhuc annis orbata
paréntibus, Chriſtianæ pietatis
ardôre ſuccèênſa, divitias, quibus
affluébat, mira in pauperes libera-
litate diſtribuit. Sub Alexandro
Trincipe, cùm deos inanes coôlere
Jjuberetur, immane facinus ſum-

ma libertate deteſtätur. Quapro-
Pter iterùm atque iterùm e 9

verbéribus, uncis, ungulis fér-
geis, teſtarum fragméntis lacera-
ta, acutiffimis gladiis membratim
concila, adipe ferventi perunéta,
demum in amphitheatro damna-
tur ad béſtias: à quibus illæſa
divinitùs evadens, in ardéntem
Yogum injéécta, incôlumis pari be-
neficio ſervatur.
8 Propter veritätem, & man-
Juetúdinem, & juſtitiam: & Et de-
ducet te mirabiliter déxtera tua.
J. Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſpere procêde, & re-
Ena. Et deducet.

X ejus tortôribus nonnuúùlli mi-
raculi novitate corrépti, Dei
aſpiränte gratia, Chriſti fidem am-
plexi, poſt cruciatus gloriòôſam
martyrii palmam capitis abſciſſié-
ne promeruére. Ad ejüsdem preces
nunc terræ moô tibus exôrtis, nunc
ignibus & cœlo tonante delapfis,
deorum templa proſtrata ſunt, &
ſimulacra consúmpta. Intérdum ex
vulnéribus lac cum sanguine eru-
pit, ſplendôrque nitidiſſimus ac
suaviſſimus odor e corpore emana-
vit: interdum ſublimis régia in

ſede divinis laudibus und cum
Cœlitibus interéſſe viſa eſt.
Dilexiſti juſtitiam, & odi-
ſti iniquitatem: ο Proptéreà unxit
te Deus, Deus tuus oôleo lætitiæ.
. Propter veritatem, & manſuetů-
dinem, & juſtitiam. Proptéreà.

Isce prodigiis ejuùsque in pri-
mis conſtantia, acriter per-
môtus judex, caput virgini am-
putari præcépit: qua perémpta;
auditaque de cœlo voce, qua a
Sůperos evocabatur, urbs tota
contrémuit, ac multi idolôrum
cultôres ad Chriſti fidem converſi
ſunt. sacrum Martinæ corpus »„
ſedénte ſancto Urbaäno primo;
martyrio afféétum, Urbano octa-
vo FPontifice Maximo, in perve-
tùſta ejusdem Eccleſia, ad Ma-
mertinum carcerem, in Capitolini
clivi radicibus „ cum ſanctorum
Martyrum Concôrdii, Epiphanii;,
& Sociis corpôribus repertum,
eòdem loco in meliorem formam
redacto, atque deceêntiùs ornato;»
magno pôpuli concürſu, totius Ur-
bis lætitia, ſolémni ritu ac pompa
repôſitum eſt. .
Afferéntur Regi virgines poſt
eam, prôximæ ejus, Afferéntur
tibi in lætitia, & exultatioône.
Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde , prôſpereè procéde;, & re-
gna. Afferéntur.
lorig Patrxi. Afferéntux,

imile erit regnum coœlorum de.-
cem virginibus. 1l

nataàle ſolum prôtege, tu
onæ „G
Da pacis réquiem Chriſtiadum pla-
818 D
Armôrum ſtrépitus, & fera præ

ia
In fines age Thracios.
Et regum sôcians àgmina
Crucis
Vexillo, Séôlymas néxibus éxime,,
Vindéxque innoôcui sanguinis, ho-
ſticum
Robur fúnditùs érue.
u noſtrum coôlumen, tu decus
inclytum:
Noſtrarum
mentium: .
Romæ vota libens éxcipe, quæ pio
Te ritu canit, & colit.

ſub

obsequium rèéſpice

0-

nobis
Tu, gui!
Deus
Une &n
4I,
Quo

„A
. Diffüſa
Mopte
Ltemum.

Limile elt
negotiatot
Titas: ing
Onmnia ſua

UIE 5

lnzz
enplun
en ſan
ln beclent
kcundare d
Ulns nobis
peccti ſe
liparri
Eet. (ul
Veni
totönam,
eparaviri
di⸗ lae
Droptere
erl

4

Unl eun
e.
Gtetes unkt
lultie⸗
mallnerd⸗
ohttet

Sgle inſt⸗
ictitet Nr
Vitpin a
Petenge 4
ce; un
bs
lii itoene
ſemn conretl
inr colhis
1 Iuund,
Ubino od⸗

tiüs olnin
ntotful
ltn Ach,
Atine
fean
ltaton
hr

tnärett

oebte,
Atat

lähun,

Pötle
Kudm’
. len⸗

Mci
D

oneft
1
6

nobis àbigas lubrica gäudia
Tu, qui Martyribus dexter ades,
Deus 2 „ 2 . „.
Une & Trine: tuis da fäamulis ju-
Ar » .
Quo clemens ânimos beas.

Amen.
Diffüſa eſt gratia in labiis tuis.
Propterea benedixit te Deus in
ætérnum.

Simile eſt regnũ cœlôrum hômini
negotiatôri quæréti bonas marga-
ritas: inventa una pretioſa, dedit
omnia ſua, & comparavit eam.
dbeus, qui inter cétera.
633.

DIE XXXI. IANUARII.

ſte Confeéſſor.

Eus, qui in tuæ charitâtis ex-
emplum ad fidélium redem-
tionem ſanctum Petrum Nola-
cum Eccléſiam tuam nova prole
fecundare divinitùs docuiſti: ip-
sius nobis interceſſione concede,
à peccati ſervitute iolútis, in coe
léſti patria perpétua libertare gau-
dere. Qui vivis &c.

Ana, Veni ſponſa Chriſti, accipe
corônam, quam tibi Dominus
Præparavit In æternum. .
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
Etérnum. .
Deus, qui inter cætera.
633.

Patrus Nolaſcus, Recâudi prope
Carcasonam in Gallia nobili
génere natus, ſingulari erga pro-
Ximum charitate excélluit. Cujus
Virtutis præsagium fuit: quòôd cùm
adhuc in cunabulis vagiret infans,
examen apum ad eum convolavit,
& favum mellis in ejus déxtera
conſtruxit. Adoléscens paréntibus
orbatus, Albigénſium hæreſim, quæ
tunc in Gallia graſſabatur, éxecrans,
divéndito patrimonio, in Hiſpa-
niam ſecéſlit„ & apud beatam
Virginem Montis Serrati votum,

635
quo pridem ſfe obſtrinxerat, exséôl-
vit. Tum Barcinonam pergens⸗
cùm Chriſti fidelibus ab hoſtium
ſervitüte rediméndis omnem pe-
cniam conſumpsiſſet, ſeipſum
pro iis liberandis venum ire, aut
in illorum vincula suùffici cùpere
dicti tabat.
Honéſtum fecit illum Döminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
a ſeductoribus tutavit illum:
" Et dedit illi claritatem ætérnam.
7. Juſtum deduxit Dôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.

Uàm gratum Deo füúerit hoc
ſancti viri deſidérium, subſe-
quêns declaravit evéntus: nam
noctu oranti, & de Chriſtianorum
in captivitate degéntium ſubsidio
multa animo volventi, beata Virgo
apparens, Filio ſuo ſibique accep-
tiſiimum fore ſugęeſſit, ſi ad ſui ho-
nôrem Religiosorum Ordo inſti-
tuerétur, quibꝰ præcipuè eſſet cura⸗;
captivos ab infidelium tyrannide
liberare Huic cœléſti moônito illi-
co obtémperans, una cum ſancto
Raymundo de Pennafort, & Jjacobo
primo Rege Aragoniæ, de eadem re
à Dei Genitrice ipſa nocte præmoô-
nitis, Religionem beatæ Mariæ
de Mercede Redemptioônis Capti-
vorum inſtituit: Sodalibus ſuis
quarto voto obſtrictis, manendi
in pignus iub Paganorum pote-
ſtate, ſi pro Chriſtianorum libe-
ratione opus füerit.
Amavit eum Dominus, & ornaâ-
vit eum:i ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.

Dito virginitàtis voto, illibâ-
tam perpétuo caſtitatem ſer-
vävit. Patientia, humilitäte »
abſtinéntia, ceterisque virtutibus
mirabiliter enituit. Prophetiæ
dono illuſtris, futúra prædixit:
inter quæ maäximé celebratur »„
quôd Jacobus Rex Valéntiam à
Mauris occupatam expugnaverit ⸗-
accépta prius ab eo obtinendæ
victoriæ ſecuritate. Angeli Cu-
ſtô⅛dis, ac Deiparæ Virginis, fre-
quénti apparitiône recreabatur.
Ssénio tandem conféctus, de im-

inénti morte cértior factus, in
minen mod⸗

63

6
morbum incidit, ſanctisque refé- niſſet, ubi Polycàrpus auditor Je-
ctus Sacraméntis, fratres ſuos ad annis Epiſcopus eranſeripii unam

charitatem erga captivos cohorta-
tus, & Pſalmum, Confitébor tibi
Dômine in toto corde meo, devo-
tiſſimè rêcitans; ad illa verba, Re-
demptioné miſit Dñs populo ſuo,
ipiritum Deo réddidit média nocte
Vigiliæ Nativitatis Dômini anno
milleſimo ducenteéſimo quinquage-
ſimo ſexto. Cuſus feſtivitatem A-
lexander VII. die trigeſima prima
Januarii celebrari præcépit.
g. Iſte homo perfecit omnia, quæ
Iocútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingreédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Géntibus.
Iſte eſt, qui contempſit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia
regna. Quia.
loôria Patri. Quia.

olite timére pusillus grex.

DIE I. FEBRUARII.

„Iſte Santus pro lege Dei ſui
Certavit usq; ad mortem, & à verbis
impiorum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Gloria & honore coronàſti eum
Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper épe-
fa manuum tuarum.

Nfirmitàätem noſtram réſpice,
omnipotens Deus: & quia pon-
dus propriæ actionis gravat, beati
Ignatii martyris tui, atque Ponti-
ficis, interceſſio gloriôſa nos préô-
tegat. Per Dominum.

Ex libro S. Hierônymi Presbyteri
de Scriptoribus ccleſiaſtiels.

Gnaâtius Antiochénæ Eccléſiæ

téertius poſt Petrum Apoſtolum

Epiſcopus, commovénte perſecu-
tionem Trajano, damnaâtus ad be-
ſtias, Komam vinctus mittitur.
Gümque navigans Smyrnam ve-

Epiſtolam ad Ephéſios, àlteram ad
Magneſianos, tèrtiam ad Trallen-
ſes, quartam ad Romanos: & in-
de egrediens ſcripſit ad Philadel-
phios, & ad Smyrnæos, & prôpriam
ad Polycarpum, comendans illi An-
tiochenſem Eccleſiam: in qua & de
Evangélio, quod nuper a me trans-
latum eit, ſuper persona Chrifti
ponit teſtimonium. .
Honéſtum fecit illumbôminus;,
& cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductôribus rtutavit illum: * Et
dedit illi claritatem æternam.
Deſcenditque cum illo in fove-
am, & in vinculis non derelſquit
eum. Et. .
Ignum auté vidétur, quia tanti
viri fécimus mentionem, & de
Epiſtola ejus, quã ad Romanos ſcri-
bit, pauca ponere. De Syria usque
ad Romã pugno ad béeſtias in mari
& in terra, nocte dieq; ligatus cum
decem leopardis, hoc eſt militibus;,

qui me cuſtôdiunt: quibus & cùm

benefeceris, pejoôres fiunt. Iniquitas
autem eòrum mea doctrina eiſt: ſed
non idcircòô juſtificatus ſum. Uri-
nam fruar béſtiis, quæ mihi ſunt
præparatæ: quas & oro mihi velo-
ces eſſe ad interitum, & ad ſuppli-
cia, & allici ad comedendum me;
ne, ſicut & aliõrum Martyrum, non
audeant corpus attingere. Quoe
ſi venire noluerint, ego vim faci-
am, ego me urgebo, ut devorer.
Ignoſcite mihi filioli: quid mihi
proſit;, ego ſcio. . .
à Deſidérium animæ ejijus tri-
buiſti ei Domine; Et volunta-
te labiôrum ejus non fraudatſti
eum.
uöniam præveniſti eum in be-
nedictionibus dulcedinis: poſuiſti
in capite ejus coroônam de lapide
pretioſo. Et.

Unc incipio Chriſti eſſe diſci-
pulus, nihil de his, quæz
vidéntur, deſiderans, ut Jeſum
Chriſtum inveniam. Ignis, crux;
béſtiæ, confractio oflium, mem-

brôrum diviſio, & totius côrporis
contritio, & tota tormenta dia-
boli in me veniant: tantùm ut
Chriſto fruar. Cùmque jam dam-
natus eſſet ad beſtias, & ar-
döre patiendi rügientes audiret
leòônes, alt: Frumentum Chriſti
ſum,

ſin, den
Ut penis m.
elkanno u
guie corpe
Cen extta
(enererio
RKolz j⸗
Dömmus:
nüdinss po
Cbovi⸗
ie, & in
lie lalutar
loria de

Edlio lan
loinnet
Willote
Pllig ſui⸗
u, niſi!
in tetram
ſlüm m⸗
Homili

e Don
mortifi
um: mo
ludrorun
Dopulorun
A heſſion
Gui amut
Perdet ea
Umteligi
id elt, ſ
tan tener
tem uimer
Wodo:
herdet e
6: noli
Perdas in
Coror
Duprekl
honoris

fiin ci
Uite wetl

de;
dini
enkelie
tgui oe
Mundo,
I

munco,
n i
Mann
modum
mnonut

pug enticre
ſ
1s 4
m ad Iule
Ominds:N
ſit at M
205, Iloſiu
nendemilte
m ingult
per elis
Petsouc

illomhonne
tb inincht!
it ilon. 1
naemm,
un hoin
non Ceelhit

he Sin i⸗
beltins ind
lilust
eſt aulitu
ulbus A
lunt Inige
ürime,
us lun 1

ine e
Elelnt
ſeNdil

non

ieunk
nis,⸗
an de

ſum, déntibus beſtiärum molar,
ut panis mundus invéniar. Paſſus
eſt anno undecimo Trajani. Keli-
quiæ corporis eijus Antiochiæ ja-
cent extra portam Daphniticam, in
cœmerério.
Stola jucunditâtis induit eum
Dôminus: *△ Et coronam pulchri-
tüdinis poſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Dominus pane
vitæ, & intellectus: & aqua ſapien-
tiæ lalutaris potavit illum. Et.
loria Patri. Et.

Ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.
Nillo témpore: Dixit Jeſus diſci-
pulis ſuis: Amen, amen dico vo-
bis, niſi granum trumenti cadens
in terram, mortuum tuerit, ipium
ſolùm manet. Et reliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Pſe Dôminus Jeſus erat granum
mortificandum, & multiplican-
dum: mortificändum infidelitate
Judæorum, multiplicandum fide
populorum. Jam veroô exhortans
ad pafſionis ſuæ ſectanda veſtigia,
GQui amat, inquit, animam ſluam,
perdet eam. Quod duoòbus modis
intélligi poteſt. Qui amat, perdet,
id eſt, ſi amas, perdes. Si cupis vi-
tam tenere in Chriſto, noli mor-
tem timere pro Chriſto. Item àalio
modo: Qui amat animam ſuam,
perdet eam: noli amare, ne per-
das: noli amare in hac vita, ne
perdas in ætérna vita.
Corona aurea ſuper caput ejus,
Expreſſa ſigno ſanctitatis, glôria
honoris, & opus tortitudinis.
Quoniam prævyeniſti eum in
benedictionibus dulcedinis, poſui-
ſti in caâpite ejus corônam de la-
Pide pretioſo. Expreſſa.

Oc autem, quod poſtériùs
dixi, magis habeére vidétur
Evangelicus ſenſus. Séquitur enim
Et qui odit animam ſuam in hoc
mundo, in vitam æternam cuſtodit
eam. Ergo, quod ſupra dictum eſt
qui amat, Rintetlisfrur „ in hoc
mundo, ipſe uütique perdet: qui
autem odit, utique in hoc mundo,
in vitäã æternam ipſe cuſtodit eam.
Magna & mira tententia, quemad-
modum ſit hominis in animam ſuâ
amor, ut pereat, odium ne pereat. Si
male amaveris; tung odiſti: ſi be-

131. 637
nè ôderis, tune amâſti. Felices, qui
odérunt cuſtodiéndo, ne perdant
amando.
Hic eſt vere Martyr, qui proChri-
ſti nomine sanguinem ſuum fudit:
Qui minas judicum non timuit,
nec terrénæ dignitatis gloriã quæsi-
vit, ſed ad cœléſtia regna pervenit.
Juſtum deduxit Düs per vias re-
ctas, & oſténdit illi regnum Dei.
Qui. loria Patri. Qui.

Ed vide ne tibi ſubrepat, ut te-
Q ipſum velis interimere, ſic in-
telligendo, quòôd debes odiſſe in
hoc mundo animam tuam. Hinc
enim quidam maligni atque per-
verſi homines, & in ſeipſis crude-
liores & ſceleratiôres homicidæ,
flammis ſe donant, aquis ſe præ-
focant, præcipitio ſe collidunt, &
péreunt. Hoc Chriſtus non docuit:
imôò étiam diabolo præcipitium
ſuggerênti reſpondit: Redi retrô
satanas: Icriptum eſt: Non tentabis
Doôminum Deum tuum. Petro au-
tem dixit, ſignificans qua morte
clarificatürus erat Deum: Cùm
eſſes jüunior, cingébas te, & am-
bulabas, quò volébas: cum autem
ſenúeris, alter te cinget, & feret
quò tu non vis. UÜbi ſatis expréſſit,
non à ſeipſo, ſed ab alio debere
ccidi, qui veſtigia sequitur Chriſti.
e Deum laudamus. II.

DIE II, FEBRUARII.

Admiràâbile commércium?
Creator generis humani, ani-
matum corpus ſumens, de Virgine
naſci dignatus eſt: & procédens
homo ſine sémine; largitus eſt no-
bis ſuam Deitatem.
ixit Düs.

Ixxxvii.
5, Qúando natus es ineffabiliter
ex Virgine „ tunc impletæ ſunt
Scriptræ: ſicut plüvia in vellus
deicendiſti, ut ſalvum faceres ge-
nus humanum: te laudamus Deus
noſter.
Rubum quem viderat Môy-
ſes incombúſtum, conſervatam
agnovimus tuam laudabilem virgi-
nitatem, Dei génitrix intercede
pro nobis.

638

Germinavit radix Jeſſe, orta & déderit tibi eam: ſeparàbis
eſt ſtella ex Jjacob, virgo peperit omne; quod aperit vulvam Dômi-

Salvatéôrem: te laudamus, Deus
noſter. Ecce Maria génuit

no, & quod primitivum eſt in pe-
côribus tuis: quidquid habúeris ma-

nobis Salvatérem, quem Joannes ſculini ſexus, conſecrabis Do mino.

videns exclamavit, dicens: Ecce
Agnus Dei, ecce qui tollit pec-
cata mundi, alleluja.

Cce ego mitto Angelum meum
& præparabit viam ante faciem
meam. Et ſtatim véniet ad tem-
plum ſanctum ſuum Dominator,
uem vos quæritis, & Angelus te-
améenti, quem vos vultis.
ve maris ſtella.
Reſponſum accépit Simeon à
Spiritu ſancto.
Non visrum ſe mortem, niſi
vidéret Chriſtum Domini.

Senex püerum portàbat, puer au-
tem ſenem regebat: quem virgo
péperit, & poſt partum virgo per-
manſit: ipſum, quem génuit, ado-
ravit.
Mnipotens ſempiterne Deus,
majeſtatem tuam Süpplices
cxorâmus: ut ſicut unigénitus Fi-
lius tuus hodierna die cum noſtræ
carnis ſubſtantia in templo eſt præ-
ſentatus, ita nos facias purificatis
tibi méntibus præſentari. Per eum-
dem Dominum.

eſu, tibi ſit glõria, Qui natus es
de Virgine.
ve maris ſtella.

cce venit ad templum ſanctum
ſuum Dominaror Doôminus,
Gaude & lætaàre Sion, occùrrens
Deo tuo.
enite, exultemus. I.
uem terra.

XC.

Primogénitum aſini mutabis ove:
quòd ſi non redémeris, interfi-
cies. Omne autem primogenitum
höminis de filiis tuis pretio ré-
dimes.
Adôrna thalamum tuum Sion,
& súscipe Regem Chriſtum:
Quem virgo concépit, virgo
peéperit, virgo poſt partum, quem
genuit, adoravit.
Accipiens Simeon puúerum in
mzênibus, gratias agens benedizxit
Doôminum. Quem. .
De lihro Levitici.

Ocùtus eſthõminus ad Mõyſen;,
dicens: Lôquere filiis Iſrael, &
dices ad eos: Mùlier, ſi ſuscepto se-
mine pepérerit maſculum, imunda
erit ſeptem diébus, juxta dies ſe-
parationis mênſtruæ. Et die octavo
circumcidetur infäntulus: ipſa verò
triginta tribus diebus manebit in
sanguine purificationis ſuæx. Omne
ſanctum non tanget, nec ingredié-
tur in Sanctuarium, donec imple-
äntur dies purificationis ſuæ. Sin
autem féminam pepérerit, imúnda
erit duabus hebdomadibus, juxta
ritum fluxus ménſtrui, & ſexaginta
ſex diébus manébit in sanguine
purificatiõnis ſuæ. .
Poſtquam impléti ſunt dies
purgationis Mariæ ſecundùm le-
gem Moyſi, tulérunt Jeſum in Je-
ruſalem, ut siſterent eum Domino:
Sicut ſcriptum eſt in lege Dômi-
ni: Quia omne maſculinum ada-
periens vulvam, ſanctum Domino
vocabitur. ,..
Obtulérunt pro eo Dômino par
túrturumè aut duos pullos colum-
bärum. Sicgt.

De libro Exodi.

Ocütus eſt Dôminus ad Môͤy-
LSad dicens: Sanctifica aaht
omne primogénitum, quod aperit
vulvam in filiis Iſrael, tam de ho-
minibus, quam de jumentis: mea
ſunt enim omnia. Et ait Môylſes

*Umque expléti füerint dies
„puxificationis ſuæx, pro fi io/
ſive pro filia, déferet agnum anni-
culum in holocauſtum, & pullum
colůmbæ, ſive turturem pro pec-
cato, ad ôſtium tabernaculi teſti-
moônii, & tradet ſacerdoti, qui
offeret illa coram Domino, & o-
räbit pro ea, & ſic mundabitur à

ad populum: Cùm introduxerit
te Déminus in terram Chananæi,
ſicut juravit tibi & patribus tuis

profluvio sanguinis ſui. Iſta eſt

Quod ſi non invénerit ma-
nus

lex pariéntis maſculum, aut femi-
nham.

s eias
zenumm, ſu
uos pulla
in hlocin
Peccito:
, & ſi
Obtule
Parturturn
lumbarum
in lexe Don
ten implen
Matie, ſe
tulerunt il
Kerent enn
loria at

dermo 5

N dlim
Rion die
geſt in
Atiſlimus
lenis
tetram
inero e
Mnatiis .
l. In te
1 Aneone
Nobito,
Dunc cog
iit:! N
Vum tuum
Gculi mei
zimeot
Ehhelliba⸗
Nrhlii
Relpo⸗
lin e
Mottem
omim.

ffker

Y. ut y
Ancitum
müntem!
Uber
Mlenng er,
ſetebir
n leged

ſepttiin
nlrambon⸗
in eſt in e
Uabüerisn.
hbisdonmu
Mutibis Ne
elis, intei⸗
hinokeni
1s Meiot⸗

tuun d
epit, in
paltuon a

n gietun ,
eibetedin

-

,
d

sallcfen
lüis Huthet
iſosceptos
lata dies
cie oln
useola ie
manebi
8ſua. 0n
ec ingre
loner inge
nis lue

un
kintin
Geſum N,
enn Donen
linun 1

oimft
ulostoln⸗

nus ejaus, nee potüetit oſſérre
agnum, ſumet duos tùrtures, vel
duos pullos columbarum, unum
in holocauſtum, & alterum pro
peccato: orabitque pro ea ſacér-
dos, & ſic mundabitur.
Obtulerunt pro eo Dômino
Far turturum;, aut duos pullos co-
umbarum: Sicut ſeriptum eſt
in lege Domini. , Poſtquam au-
tem impléti ſunt dies purgatioônis
Mariæ, ſecuùndùm legem Môyſi,
tulérunt illum in jerúſalem, ut si-
ſterent eum Domino. Sicut.
Hoôria Patri. Sicut.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Ic olim prædictum eſt: Mater
lſon dicit: Homo, & homo fa-
us eſt in ea: & ipſe fundavit eam
Altiſſimus. O omnipoténtia na-
ſceêntis! & magnificentia de cœlo
ad terram deſcendentis! Adhuc
in utero portabatur, & ex utero
matris à Joânne Baptiſta ſalutaba-
tur. In templo prætentabatur; &
a Simeone ſene famoſo, annôſo;
probato, coronaâto agnoscebatur.
Tunc cognôvit, tunc adoravit, tunc
dixit: Nunc Dômine, dimittis ſer-
vum tuum in pace, quia vidérunt
oculi mei ſalutàre tuum.
Simeon juſtus, & timoratus
Expectaäbat redemptionem Iſrael:
Et Spiritus ſanctus erat in eo.
Reéſponſum accépit Ssimeon à
Spiritu ſancto „ non visúrum ſe

mortem, niſi videret Chriſtum

Dômini. Et Spiritus.

Ifferebâtur exire de ſæculo,
ut videéret natum, per quem
conditum eſt ſæculum. Agnôvit
infantem ſenex, factus eft in pùe-
10 puer. Innovatus in ætate, qui
plenus erat pietàate. Simeon ſenex
ferébat Chriſtum infantem, Chri-
ſtus regébat Simeônis ſenectútem
Dictum ei fúerat à Doômino, quòd
non guſtaàret mortem, niſi vidéret
Chriſtum Dômini natum., Natus
eſt Chriſtus, & implétum eſt deſi
dérium ſenis in mundi ipsius ſe-
nectte. Ipſe ad ſenem hoôminem
venit, qui mundum inveteratum
invénit.
Reſpônſum accépit Simeon à
Spiritu ſandto, non visurum ſe
mortem, niſi videret Chriſtum

639
Démini: 3ϑ Et benedixit Deum, &
dixit: Nunc dimittis ſervum tuum
in pace, quia vidérunt oculi mei
ſalutare tuum Dômine.
Cùm indúcerent puerum Jeſum
paréntes ejus, ut facerenft fecún-
dùm conſuetúdinem legis pro eo:
ipie accépit eum in ulnas ſuas. Et
benedixit.

N iſto quidem ſæculo diu eſſe
nolébat, & Chriſtum i
culo vidére cupiébat, can
Prophéta, & dicens: Oſtende no-
bis Domine miſericordiam tuam »„
& ſalutare tuum da nobis. Deni-
que ut novéritis ita eſſe iſtius læti-
tiam, conclúſit, dicens, Nunc di-
mittis ſervum tuum in pace, quia
vidérunt ôculi mei ſalutare tuum.
Prophétæ cecinérunt Conditôrem
coœli & terræ in terra cum homini-
bus futürum: Angelus nuntiavit
Creatôrem carnis & ſpiritus in
carne venturum: ſalutävit Joâannes
ex tero in útero Salvatéôrem: Si-
meon ſenex Deum agnôvit infan-
tem.
Cùm indúcerent púerum Je-
fum paréntes ejus in templum, ut
facerent ſecũndùm conſuetùdinem
legis pro eo, accépit eum Simeon
in ulnas ſuas, & benedixit Deum,
dicens: S Nunc dimittis Dömine
ſervum tuum in pace. Susci-
piens Simeon puerum in mânibus,
exclamavit, dicens. Nunc dimittis.
316ria Patri. Nunc.

éctio ſanéti Evanglli leeundum
Lucam.

IN illo témpore: Poſtquam im-
pléti ſunt dies purgationis Mariæ:
ſecundùm legem Môyſi, tulérunt
Jeſum in Jerúſalem, ut siſterent
eum Domino, ſicut ſcriptum eſt in
lege Dômini. Et reliqua.
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

T ecce homo erat in Jerũſa-
„lem „ cui nomen Simeon, &
homo iſte juſtus & timoratus z
expéétans conſolationem IIrael.
Non ſolùm ab Angelis, Pro-
phétis, & à paſtoribus, ſed étiam
à ſeniôribus & juſtis generatio
Dôömini accépit teſtimonium.
Omnis ætas „ & utérque ſexus »
eventorumque miracula ſtadens

640
äſtruunt. Virgo génerat;, ſtêrilis
parit, mutus lôquitur, Eliſabeth
prophetat, Magus adorat, ütero
clauſus exultat, vidua confitétur;,
juſtus expéctat.
Suscipiens Jeſum in ulnas ſuas
Simeon, exclamavit, & dixit:
Tu es vere lumen ad illuminatiô-
nem Gentium, & gloriam plebis
cuæ Ifrael. Cùm induúcerent
Püerum leſum parentes ejus, &
ipſe acc um in ulnas ſuas, &
benedix um, & dixit. Tu es.
n0o. Cufus feſtum colimus, ipſa
Virgo virginum intercédat pro no-
bis ad Dominum.

T benè juſtus, qui non ſuam,
9 ſed populi gratiam requirébat;,
cùpiens ipſe corporeæ vinculis fra-
ilitatis exsolvi, ſed expéctans vi-
dere promiſſum: ſciebat enim, quia
beati oculi, qui en vidérent. Et ipſe
accépit eum in ulnas ſuas, & bene-
dixit Deum, & dixit: Nunc dimitte
ſervum tuum Domine, ſecunduùm
verbum tuum in pace. Vide ju-
ſtum, velut corporex caârcere mo-
lis inclůſum: velle diſsolvi, ut
incipiat eſſe cum Chriſto. Diſsolvi
enim, & cùm Chriſto eſſe, multo
mélius eſt.
Senex púerum portäbat, puer
autem ſenem regébat: * Quem vir-
goο côcépit, virgo peperit virgo poſt
partum, quem genuit, adoravit.
Accipiens Simeon puerum in
mänibus, graâtias agens benedixit
Doôminum. Quem.
Iôria Patri. Quem.

Ed qui vult dimitri, véniat in
templum, veniat in Jerúſalem,
expéétet Chriſtum Domini, acci-
Piat in manibus VerbumbDei, com-
plectatur opéribus, velut quibus-
dam ſuæ fidei brachiis: tunc dimit-
tétur, ut non videat mortem, qui
viderit vitam. Vides uberem in
omnes gratiam Dômini generatioô-
ne diſffuſam, & prophetiam incré-
dulis negatam eſſe, non juſtis.
Ecce & Simeon prophetat, in rui-
nam & reſurrectionem pluriméôrum
veniſle Doôminum Jeſum Chriſtum:
ut juſtorum iniquorumque mérita
discérnat, & pro noſtrôrum qua-
litate factòrum „ judex verus &
juſtus, aut ſupplicia decernat, aut
Præmia. .
e Deum laudamus. II.

A D

Imeon juſtus, & timoratus ex-
ſpectabat redemptionem Iſrael;
& Spiritus ſanctus erat in eo.
ñs regnavit. II.
Reſponſum accépit Simeon
à Spiritu ſancto, non visürum ſe
mortem, niſi videret Dominum.
4 Accipiens Simeon püerum
in mäânibus, gratias agens, bene-
dixit Dominum.
la. Lumen ad revelatiéônem
Gêntium, & glôriam plebis tuæ
Ifrael.
Obtulérunt pro eo Domino
ar túrturum, aut duos pullos co-
umbârum.

Cce ego mitto Angelum meum
& præparäbit viam ante faciem
meam. Et ſtatim véniet ad tem-
plum ſanctum ſuum Dominator;-
uem vos quæritis, & Angelus te-
ſtamenti, quem vos vultis.
gloriôſa Virginum. xciv.
Diffúſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.

Càùm inducerent puerum jeſum
paréntes ejus, accépit eum Simeon
in ulnas ſuas, & benedixit Deum»
dicens: Nunc dimittis ſervum
tuum in pace. .
mnipotens ſempitérne
Deus- 638.
Qui natus es de Maria virgine

Reſpénſum accépit Simeon.
cce ego mitto,.,
Spécie tua, Et pulchritu-
dine tua. Spécie tua. Intén-
de, proſperé procéde, & regna. Et
pulchritüdine. Goria Patri. Spé-
cie. Adjuvabit eam Deus vultu
ſuo. Deus in médio ejus, non
commovyeébitur.

Accipiens Simeon.

Cce véniet, dicit Dôminus ex-
gercituum, & quis pôterit cogi-
tare diem adventus ejus, & dquis
ſtabit ad videndum eumèipſe enim
quaſi ignis conflans, & quaſi herba
tullonum.
Adjuvâbit eam, Deus
vulru ſuo. Adjuvabit. F. Deus in
médio ejus, non commovébitur.
Deus

L A U D. E s,

Deus zult
uribit,
Drrelegit
4uo habita

P place
UIude,
ſerull, K
Dominus o
HI.
Ureelegit e
In nber
clt eam E.
lori patt
Ditffüla
Mopter
Remum,

hlie ben
Eium prr
Ameon ke
Tgeplt eum
Uediit Dei

A ¹

Ies
ſerayit 8
Umpiorum
Enm erat
(Cloris
Dünine.
eroher

lus,
Utis
ſalennitt
Nlins; i
Eeeſiscen
Killlg,

Mlü, 8

3

rtürum
n cirlti

d 1 6½

imotine
onen lite
t ine⸗
1
eit en
wiinun,
Dotumun.
kon plen
Gens ben

eyelatdten
n pleti

eb inn
bshlstn

gelunnen
n ante hude
niet dier
Dominto
Augelu
uleis.
zinam 1
labiis u
tte Deut

elln
eun let
ditither,
Uttis knn
levyidn.
6t.
Cuhnis

Oin,
Pr polchn-
fi
Elent
run
des
eſurn

Deus vultu ſuo. G loria Patri. Ad-
juvabit. Elégit eam Deus, &
Præelégit eam. g. In tabernaculo
suo habitâre facit eam.
. Obtulérunt.

T placébit Dômino ſacrificium
Juda, & Jerůſalem ſicut dies
ſæculi, & ſicut anni antiqui, dicit
Doôminus omnipotens.
8 Elegit eam Deus, Et
Ppræelegit eam. Elégit eam.
In tabernaculo ſuo habitare fa-
cit eam Et præelégit.
loria Patri. Elégit.
Diffúſa eſt gratia in laàbiis tuis.
Propterea benedixit te Deus in
téxnum. , .
V Simeon juſtus.

. 637.

Hôdie beata virgo Maria puerum
Jeſum præſentavit in templo, &
Simeon replétus Spiritu ſancto,
accepit eum in ulnas ſuas, & be-
nedixit Deum in ætérnum.
638.

DIE III. FEBRUARII.

iſte Sanctus pro lege Dei iui
certavit usq; ad morté, & à verbis
impiorum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Glôria & honòôre coronaâſti eum
Domine. Et conſtituiſti eum
ſuper opera maânuum tuârum.

Eus, qui nos beati Blaſii Mär-
tyris tui atque Pontificis anua
ſolemnitate lætificas: concéde pro-
bitius; ut cujus natalitia colimus,
de ejusdem étiam protectione gau-
deamus. Per Dominum.

B ſius, Sebaſte in Arménia cùm
virtutum laude floreret „ ejus-
dem civitatis Epiſcopus eligitur.
Qui, quo téempore Diocletianus
inſatiàbilem crudelitatem in Chri-
ſtianos exercebat, ſe in ſpelun-
cam abdidit montis Argæi: ubi
tamdiu latuit, dum ab Agricolai
Præſidis militibus venantibus de-
prehénſus, & ad Præſidem ductus,
ejus juſſu conjectus eſt in vincula.
Quo in loco multos ægrôtos ſana-
vit, qui ad Blaſium ejus fama ſancti-

tatis adducti, deferebantur. In illis

bpuer fuit, qui deſperata à Medicis
Brev. Rom.

81 641
ſalute, transvéêrſa ſpina Käucibiis in-
hærénte, aänimam agébat. Productus
autem ad Præſidem;laſius ſemel &
iterùm cùm nec blanditiis, nec nmu-
nis adduci poſſet, ut diis ſacrifica-
rets;primùm virgis cæſus, deinde in
equúleo ferreis pectinibus dilania-
tus eſt: poſtrémò dempto capite, il-
luſtre fidei teſtimonin Chriſto Diño
dedit tertio nonas Februarii.
Pe Deum laudamus. II.
DIE IV. FEBRUARII.

n, Hymn. T ſte Confeſſor.
Hac dielætus méruit ſupremoꝶ
Laudis honores.

Eus, qui in Eceéléſia tua nova
ſemper inſtauras exémpla vir-
tůtum: da pépulo tuo beati An-
dréæConfeſsoris tui atque Pontifi-
Cis ita ſequi veſtigia, ut aſſequatur

& præmia. Per Dôminum.

HM idélis Ter-
mo. XxxXVI.

A Nrcam Florentiæ ex nobifi
Corſinorum familia natum „
Paréntes précibus à Deo impetra-⸗
runt, & beatæ Virgini ſpopondé-
runt. Qualis autem futuùrus eſſet;
divino Ppræsagio, antequam nasce-
rétur, oſténſum eſt: nam mater
gravida ſibi viſa eſt per quiétem lu-
pum edidiſſe, qui ad Carmelitaà⸗
rum ædem pergens, in ipſo tempii
veſtibulo ſtatim in agnum convér-
ſus eſt. Adoléscens pie & ingénue
educâatus, cùm ſenſim ad vitia de-
clinaret, ſæpè à matre increpa tus
fuit. Ubi autem cognôvit, ie Pa-
réntum voto Deiparæ Virgini di-
catum fuiſſe, Dei amore ſuccen-

ſus, déque viſu matris admonitus;
Carmelitäarum inſtitutum amplés
⁵⁶ 1 KXus

642 3 el
xus eſt, in quo vàriis tentatiénibus
à dæmone vexatus, numquam ta-
men potuit à Religionis propoôſito
dimovéri. Mox Lurétiam miſſus,
eménſo ſtudioérum cçurriculo , &
laurea donatus, in paàtriam revoca-
tur, ſuique Ordinis regimini in
Etrùria præficitur.
g. Invéêni David ſervum meum,
Sleo ſancto meo unxi eum: β Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus enim.

Ntéreâ Feſulana Eceléſia ſuo vi-
duata Paſtôre, eum ſibi Epiſco-
pum elégit, quo münere ſe indig-
num æſtimans, diu latuit ignôtus:
donec pueri voce mirabiliter lo-
quêntis proditus, & extra urbem
invéntus, ne divinæ contradiceret
voluntati, Epiſcopatum ſuscéèpit.
Ea dignitate auctus, humilitati,
quam ſemper coluerat, impenſiùs
incùbuit; & paſtorali folicitudini
miſericoôrdiam in pauperes, libera-
litatem, oratiônis aſſiduitätem, vi-
gilias, aliasque virtûtes adjunxit,
& ſpiritu étiam prophético clarus
fuit, adeò ut ejus sanctitas ab
Smnibus celebrarétur.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, Gleo ſancto meo unxi eum.
Manus.

Is permôtus Urbânus V. ad ſe-
dandas Bonôniæ turbas André-
am legatum miſit;: quo in mùúnere
multa perpéſſus civium dia, quæ
ad internecioôné exarſerant, ſumma
prudéentia reſtinxit, tũ reſtituta trã-
quillitate ad propria revérſus eſt.
Nec multòô poſt aſsiduis laboribus,
& voluntàâria carnis macçeratiône
conféctus, obitůs die à beata Virgi-
ne ſibi prædicto, ad coœléſtia regna
migravit anno Dômini milléſimo
trecentéſimo ſeptuagéſimo tértio,
ætatis ſuæx ſeptuagéſimo primo.
Quem Urbanus VIII. multis mag-
nisque miraculis clarum Sanctoô-
rum número adſcripſit. Ejus cor-
Pus Florentiæ in Eccléſia ſui Ordi-
nis quiéscit; & maxima civium
veneratione colitur, quibus non
ſemel in præsénti diſcrimine præ-
sSidio fuit.

e Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtútes operatus eſt; & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium Lonulérum.

Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia
regna. Ipſe.
Iôria Patri. Iplſe.

omo péregrè
proficiſcens.
XXXIX.

DIE V. FEBRUARII.

Quis es tu. cum rel. di 6446
ixit Döminus.
77. —
audate Doôminum
omnes Gentes. 78.

5

collaudabo te Deum Salvatô-
rem meum. Confitébor nomini
tuo: quoniam adjutor, & protéctor
factus es mihi, & liberàſti corpus
meum à perditiône. .
eſu, corôna Virginum,
Spécie tua⸗

Conlrehor tibi Dômine Rex, &

Stans beâta Agatha in mêdio car-
ceris, expanſis manibus oraàbat ad
Dôminum: Dômine Jeſu Ohriſte⸗
magiſter bone;, gratias tibi ago⸗
ui me feciſti vincere tormenta
carnificum; jube me Dominée ad
tuam immarcescibilem gloriam fe⸗

liciter pervenire.

Eus, qui inter cétera poténtiæ
tuæ miracula, étiam in ſexu
fragili victoriam martyrii contuli-
ſti: concéde propitiüus; ut qui
beätæ Agathæ virginis & martyris
tuæ natalitia coôlimus, per ejius ad
te exempla gradiamur. Per Düm.

4 Amaâvit eum. Juſtum
deduxit. eus, qui in
Eccleſia. 641.

egem Virginum Dôminum 2
Venite, adorémus.

enite. I.

Marms

Ungenua 1
genere, u
leltatur.
e

Aia. Sum
n us zery
tur.
l
Aci
wme otenc
4onam.
Pecie
iun
ele, & Ter
Uer noße

Mönnne R.
1 Dum
En in mam
Idicem.
I lemimneg
Ul: bge
ntegtag in
d intant
Impie,
Arn
ter ar al
Min U
hodili
lnobili g
uie
ne curire
Ppotolus
Ueg ili

len
e ua

Eius ſi
.
kelk curn
10tla Uatn

Agath
Nonttid
lenn.
den .

madd
Cl. rd

e
. An
lt ler J
i
AIn Dee

Heummenn
teplen et
Dro hetgtt
A 1
temolt nn
t 1d grtci

Otno Nen

Da,

6
minus,
te Dom

owine le
eutn Ai
itebor do
NN
berakich

önfulna.

ihus 0

yI irginis Proles, Opiféxque
Matris Iv.

Ingenua ſum, & ex ſpeétàâbili
génere, ut omnis parentéla mea
teſtatur.
eatus vir.

Summa ingenuüitas iſta eſt,
in qua sérvitus Chriſti comproba-⸗
tur.
zuare fremuérunt. 3.
Ancilla Chriſti ſum, ideò
me oſténdo ſervilem habére per
sonam. . .
1. nñe, quid multiplicati. 4.
Spécie tua „ & pulchrituùdine
tua. Inténde, proſpere pro-
céde, & regna.
ater noſter.

. onfitébor tibi
Dômine Rex. .
Ixii.
.1. Dum torquerétur beàta Aga-
tha in mamilla graviter, dixit ad
judicem: & Impie, crudélis, & dire
tyranne, non es confüſus amputaâre
in fémina, quod ipſe in marre ſuxi-
ſti⸗ Ego enim habeo mamillas
integras intus in aänima mea, quas
ab infantia Dômino conſecravi.
Impie. ,
Agatha lætiſſimè, & glorian-
ter ibat ad carcerem: Quaſi ad
épulas invitâta, & agonem ſuum
Dômino précibus commendabat.
Nobiliſſimis orta natalibus ab
ignôbili gaudens trahebatur ad
carcerem. Quaſi.
Quis es tu, qui veniſti ad
me curare vúlnera mea: Ego ſum
Apôſtolus Chriſti: nihil in me du-
bites filia: ipſe me miſit ad te,
uem dilexiſti mente & puro
corde. Nam & ego Apoſtolus
ejus ſum, & in nõmine ejus ſcias
te eſſe curändam. Quem.
loria Patri. Quem.

Agatha ſancta dixit: Si feras mihi
Promittis, audito Chriſti nomine
manſuéſcunt. n. G àm invo-
carem. 9. Si ignem adhi-
eas, rorem mihi ſalvificum de
cœlo Angeli miniſtrabunt.
erba mea. 35. „
Agatha lætiſſimé & gloriaân-
ter ibat ad carcerem, quaſi ad épu-

las invitàata: & agonem ſuum D0.
mino précibus commendabat.

643
»omine Dôminus noſter.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in medio ejus, non com-
movebitur.
Gatha virgo insicilia nobilibus
Aparentibi. nata, quam Panor-
mitani & Catanenſes civem ſuam
eſle dicunt, in perſecutiône Décii
Imperatoôris Catanæ glorioſi mar-
tyrii coronam conſecuta eſt. Nam
cum pari pulchritudinis & caſtita-
tis laude comédarétur, Quintianus
siciliæ Prætor, ejus amoôre captus
eſt. Sed cùm; tentata modis omni-
bus ejus pudicitia, Agatham in
ſuam ſenténtiam perducere non
poſſet, Chriſtianæ ſuperſtitionis
nômine comprehénſam, Aphrodi-
ſiæ cuidam mulieri depravandam
tradit. Quæ Aphrodiſiæ conſuetũ-
dine cùm de conſtantia colendæ
Chriſtianæ fidei, & ſervandæ virgi-
nitatis, removeri non poſſet, nůn-
tiat illa Quintiano, ſe in Agatha
peram perdere. Quare ille ad ſe
virginem addaci jubet, &, Nonne,
inquit, te pudet nobili genere na-
tam, hmilem & ſervilem Chri-=
ſtianoòrum vitam agere? Cui Aga-
tha: Multô præſtantior eſt Chri-
ſtiana humilitas & Ssérvitus, Regum
pibus ac ſupérbia.
Ego autem adiuta à Dômino
perſeverabo in cõfeſſioòne ejus, qui
me ſalvam fecit: Et conſolatus
eſt me. Graâtias tibi ago, Dne
Jeſu Chriſte, qui misiſti ad me
Apôſtolum tuum curare vulnera
mea. Et.
Uamobrem irâtus Prætor hane
ei optionem dat, velitne po-⸗
tiũs venerari deos, an vim tormen-
torum ſubire. a illa conſtans in
fide „ primùm côlaphis cæſa mit-
tirur in carcerem: unde poſtridie
edúcta, cùm in ſenténtia perma-
néret, admôtis candéntibus lami-
nis in equùleo torquétur „tum ei
mamilla abſeinditur. Quo in vul-
nere Quintianum appéllans virgo;
Crudélis, inquit, tyranne, non
te pudet amputare in fémina
quod ipſe in matre ſuxiſti? Mox
conjécta in vincula, ſequênti no=⸗
cte à ſene quodam, qui ſe Chri-
ſti Apôſtolum eſſe dicebat;, ſanâ-⸗
ta eſt. Rurſum evocata a Prætoô-
re,„& in Chriſti confeſſione per-
ſevérans, in acútis téſtulis, 8*
Andéntibus carbonibus ei ſubjés
is volutatur.
Ktis Li 1ſe

*

644.
Iple me curavit;, qui per Apo-
ſtolum Petrum in cuſtôdia me co-
fortavit, pro eo quòôd juſſa ſum
ſuſpendi in equuùleo: Propter
fidem caſtitatis adjüva me Domi-
ne Deus meus, in tortúra mamil-
larum mearum.
Ipfe me dignatus eſt ab omni
plaga curare, & mamillam meam
meo péctori reſtituere. Propter.

Vo têmpore ingénti terræmô-
tu urbs tota contrémuit: ac
duo parietes corruéntes, Silvinum
& Falcônium intimos Prætoris fa-
miliares oppreſsérunt. Quare vehe-
ménter commota civitàte, véritus
péôpuli tumúùltum Quintiäanus, Aga-
tham ſemimortuam clam reduúci
imperat in càrcerem. Quæ ſic
Deum precata: Doômine, qui me cu-
ſtodiſti ab infantia, qui abſtuliſti à
me amôrem ſæculi, qui me carni-
ficum torméntis fupériôrem præ-
1 4 ani PEa
in oratione migravit in cœlum,
nonis Februarii;: cujus corpus à
Chriſtianis ſepelitur.
vidiſti Déômine, & ſpeddſti
agénem meum; quoòmodo pugna-
vi in ſtadio; ſed quia nolui obedi-
re mandatis Principum, Juſſa
ſum in mamilla torqueri.
Propter veritatem, & manſuet-
dinem, & juſtitiam. Juſſa.
léria Patri, Juſſa.

Niſi diligénter perféceris corpus
meum a carnificibus attrectari, non
poteſt anima mea in paradisũ Dñi
gum palma intrare martyrii.
n Domino confido. 6.
2 Vidiſti Dômine agônem me-
um, quômodo pugnaàvi in ſtadio:
ſed quia nolui obedire mandatis
Principum, juſſa ſum in mamilla
torgueri.
. ômine, quis habitabit. 7.
Aha. Propter fidem caſtitatis juſſa
ſum ſuſpendi in equùleo: adjuva
me Dômine Deus meus in tortùúra
mamillarum meaârum.
Tonsérva me Dômine. 7.
Elégit eam Deus; & præzelégit
eam. In tabernaculo ſuo ha-
bitare facit eam.

Kcceſsérunt ad Jeſum.

lxiil.

Beãta Agatha ingréfla car
cerem, expandit manus ſuas ad
Deum, & dixit: Domine, qui me
feciſti vincere tormenta carnificũ,
Jube me ad tuam miſericôrdiam
pervenire. Doômine qui me
creäſti; & tuliſti à me amorem
ſæculi, qui corpus meum à pollu-
tione ſeparäſti. Jube.
1 Medicinam carnälem coôr-
pori meo, numquam exhibui, ſed
habeo Dominum Jeſum Chriſtum⸗-
Qui ſolo ſermône reſtaurat uni-
vérſa. Qui me dignatus eſt ab
omni plaga curäre, & mamillam
meam meo peéectori reſtitúere;, ip-=
ſum invoco Deum vivum. Qui.
l1éria Patri. Qui.
A D L. A D E S2„
VUis es tu, qui veniſti ad me
curare vuúlnera mea? Ego ſum
Apôſtolus Chriſti: nihil in me du-
bites filia.
ñs regnàvit. & „II.⸗
Medicinam carnalem coôrpo-
ri meo numquam exhibui, ſed ha-
beo Dôminum Jeſum Chriſtum, qui
ſolo ſermone reſtaurat univeérſa.
Gratias tibi ago, Dômine Jeſu
Chriſte, quia memor es mei, &
misiſti ad me Apoôſtolum tuum cu-
räre vülnera mea. ,
Benedico te Pater Doômim
mei Jeſu Chriſti: quia per Apôſto-
lum tuum mamillam meam meo
péctori reſtituiſti.
Qui me dignatus eſt ab om-
ni plaga curàare, & mamillam me-
am meo péctori reſtitúere;, ipſum
invoco Deum vivum.
onfitébor tibi. 642⸗
eſu, eoròna Virginum. xi-
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis:
Proptéreàâ benedixit te Deus in
ætérnum.

paganôorum multitdo fügiens ad
ſepälchrum Virginis, tuléêrunt ve-
lum ejus contra ignem: ut com-
probaret Doôminus; quoôd à pericu-
lis incendii méritis beatæ Agathæ
martyris ſuæ eos liberaret.
eus, qui inter cétera-
642.

Medicinam carnalem.
onfiteébor. 642. „
br. Spécie tua, Et pulchritu-
dine tua. Spécie. Inténde, prô-

ſpere procéde, & resgna. Et puß-
Cchri-

chuitüdin
Acur⸗
Deus
orebitun

lberatt
Cinem
tui tugie
can de m.
mum mean
tonibuszg
A
Tultu ſuo.
necio eſn
Deus pultu
Acurabit.
Krreleg
lloſuo he

n eſt.
Audabi
Um me
tuus ſuſtin.
e manu an
Uoſer.
II
Dlaclsgire⸗
chlo ſuo
Plrelegtt,
Diſkulze
E Mopter
gernuu

(is es in

Dikkül
Mont?
Eternum,

dans het

DIE
ſer ſorla

ingreht

nilen c

ibii, ie⸗

raret

chritûdine tuu. Glôria. Spécie.
Adjuvâbit eam, Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus: non com-
movébitur. .R
Gratias tibi.

Iberâſti me ſecúndùm multituù-
dinem miſericôrdiæ nominis
tui à rugientibus, præparatis ad eſ-
cam, de manibus quæréntium ani-
mam meam, & de multis tribula-
tiònibus, quæ circumdedérunt me.
Adjuvaâbit eam, * Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus, non commovébitur.
Deus vultu ſuo. loria Patri.
Adjuvabit. Elégit eam Deus,
& præelégit eam. In taberna-
culo ſuo habitare facit eam.
Qui me digna-
tus eſt.
Audabit usque ad mortem ani-
ma mea Dominum; quôniam
Eruis ſuſtinéntes te, & liberas eos
de manu anguúſtiæ, Déômine Deus

noſter.
Elégit eam Deus, Et
Præelégit eäã. Elégit. In taber-
naculo ſuo habitare facit eam. Et
Præelégit. loria Patri. Elégit.
F. Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
k⸗ Propterea benedixit te Deus
in ternum.

Quis es tu. telig. ur (t
ixit Dôminus.

77:
auda Jerúſalem. 89.

642.
Diffuſa eſt grätia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.

Stans beâta Agatha. u
eus, qui inter cétera.
642.

DIE VI. FEBREARII.

Veni ſponſa Chriſti. . Spécie tua.
ndulgentiam nobis.

g. Iv.
Drothé virgo , ex Czſaréa
Cappadôcig, propter Chriſti
con iionem ab Abricio Præüde
comprehenia: Chryſtæ & Calliſtæ
ſorôribus;, quæ à f fecerant,
tradita eſt, ut eam àa propoſito re-
moverent. Sed contra factum eſt:

*

64⁵
nam eas Dorôthea ad cultum Chri-
ſtianæ religiônis reduxit, propter
quam étiam martyrium ſuscepé-
runt. Quare virgo equuúleo diu tor-
ta, & Palmis cæſa, ad extrémum ca-
pitis damnata, duplicatam virgini-
tatis & martyrii palmam accéèpit.
e Deum laudamus. II.
DIE VII. FEBRUARII.

1. I ſte Conféilor. dica
Hac die lætus méruit ſuprémes
Laudis honores.

Ntercéſſio nos, quæſumus Déômi-
ne, beati RomualdiAbbatis com-
mendet: ut quod noſtris meéritis
non valémus, ejus patrocinio aſſe-
quamur. Per Doôminum.

eàtus vir.
li.

Rmua dus Ravéêénnæ, Sérgio pa-
tre nobili genere natus, adolé-
ſcens in propinquum monaſtérium
Claſséênſe pœnitétiæ cauſa ſecéſſit:
ubi religioſi höminis ſermoône ad
pietatis ſtüdium vehementiùs in-
cênſus, viſo étiam ſemel & iterùm
per noctem in Eccléſia beato Apol-
linari, quod Dei ſervus illi futrum
promiſerat, Moônachus efficitur.
Mox ad Martinum, vitæ ſanctitate
ac ſeveriore disciplina in finibus
Venetorum eo téinpore celebrem,
ſe côntulit, ut ad arctam, & ſubli-
mem perfedtionis viam eo magi-
ſtro ac duce uterétur.
Honéſtum fecit illum Déminus;
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum dedúxit Doôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.

Ultis satanæ insidiis, & hoô-
minum invidia oppugnatus;
tanto humilior ſe aſsiduèe jejüniis
& oratiônibus exercébat, & re-
rum cœleſtium meditatione, vim
lacrymarum profündens, frueba-
tur?: vultu tamen adeò læto ſem-
per erat, ut intuéntes exhilararet.
Magno apud Principes & Reges
1 3 8 in

646
in honôre fuit: multique ejus con-
silio, mundi illécebris abiectis;
ſolitudinem petiérunt. Martyrii
quoque cupiditate flagravit, cujus
cauſa dum in Pannoniam proficis-
citur, morbo quo afflictabatur, cùm
Progrederétur, levabatur, cùm recé-
deret, reveêrti côgitur.
Amavit eum Dominus, & orna-
vVit eum: ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit

eum. Induit eum Dôminus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.

N vita, & poſt mortem miraculis
clarus, ſpiritu étiam prophetiæ
non caruit. Scalam à terra cœlum
Pertingentem, in ſimilitudinem Ja-
cob Pattiarchæ, per quam héômines
in veiſte candida aſcendébant & de-
ſcendébant, per viſum conſpéxit;
eoôque Camaldulenſes Monachos;
quorum inſtituti auctor fuit, deſig
nari mirabiliter agnovit. Dénique
cùm annos cent & viginti ageret,
& centum ipſos in ſuma vitæ aſpe-
Iitate Deo ſerviſſet, ad eum migra-
vit ano ſalutis milleſimo vigeſimo
septimo. Ejus corpus quinquennio,
poſtquam ſepultũ füerat, integrum
repertum, Fabriani in Eccléſia ſui
Ordinis honorifice conditum eſt.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
gegna. Quia.
6 loria Patri. Quia.

cce nos reliquimus.
lili.

DiE VIII. FEBRIUARII.

8 ſte Confeſier.
Hie die lærus méruit ſuprémos
Laudis honores.
Eus, qui per ſanctum Joannen
de Matha Ordinem ſanctiſſimæ
Trinitatis ad rediméndum de pote-
ſtate Saracenorü captivos c&litàs
inſtituere dignatus es: præſta, quæ-

ſumus; ut ejus ſuffragaântibus mé-
ritis, à captivitàte côrporis & ani-
mæ, te adjuvante liberémur. Per
Doôminum.

Hic vir deſpiciens. .
Juſtum deduxit Dôminus. li.
nterceſſio.

Eeãtus vir.

Gannes de Matha, Ordinis ſan-
ctiſſimæ Trinitatis redemptionis
Captivéôrum inſtitütor, Falcone in
Provincia natus eſt, parêntibus pie-
tate & nobilitate conſpicuis. Stu-
dioòrum cauſa Aquas Sextias, mox
Pariſios proféctus, confecétoque
Theologiæ curriculo, Magiſterii
lauream adéptus, doctrinæ; &
virtutum ſplendôre enituit, Qui-
bus motus Pariſiénſis Antiſtes ad
ſacrum Presbyteratus ordinem præ
humilitate reluctantem promoyit,
eo consilio, ut in ea civitate com-
morans, ſapiéntia, & moribus ſtu-
diéſæ juventuti præluceret. Cüùm
autem in ſacéllo ejùsdem Epiſcopi,
ipſo cum aliis adſtante, primum
Deo Sacrum offérret, cœléſti favo-
re méruit recreari. Nam Angelus
candida, & fulgénti veſte indutus,
cui in péctore Crux rubei, & cæ-
rülei coloris aſsúta erat, brachiis
cancellatis, & ſuper duos captivos
ad latera poôſitos, Chriſtianum
unum, alterum Maurum, extenſis
apparuit. Qua viſione in Extaſim
raptus, intelléxzit protinus vir Dei,
ſe ad rediméndos ab Infidélibus
captivos deſtinari.

7

Honéſtum fecit. Xlviii.

Uoô verò maturiuùs in re tanti
moménti procéderet, in ſo-
lifdinem ſecéſſit, ibique divino
nutu factum eſt, ut Felicem Va-
léſium in ipfa Eremo jam tis
annis degéntem repérerit, cum quo
inita ſocietate, ſe per triénnium
in oratione, & contemplatione,
omniumque virtûtum ſtudio ex-
ErEult⸗

Erelt.
ſecum de
tem co
eos accel
nu gerer
1i. Cun
tem mira
oönem
eine
cumbente
IIti, Ko
Uunt., ut
Otcdinis
inſitnno
tus fiet⸗
tiis terti
Pis, dun
Lellberat,
ſeundo,
ſlemnia
nem, à
alce bic
catiyos
tſer Int
Moum 0
Ultatis re⸗
wocari uß
Abdaz venl
cerbleicee
Amurl
VIt eum
Et ad
eum,
loricant
10.
le ſa
catore
fumoue
1n dicece
eſig
Arne
zotiisker⸗
leCeli
ledltibr
Lonne
Eedern M
Uöni te
n In
alenon
Mlels.
tlium
Ruhennm
ncfit
Mltlli e
Nimerun
IIt N
ſndian
eii⸗
duis

Ercuit. Côntigit autem, ut dum
ſecum de rebus divinis propè fon-
tem colloqueréntur, cervus ad
eos accéſſerit, Crucem inter cor-
nua gerens, rubei & cærùlei colô-
ris. Cûmque Felix ob rei novita-
tem mirarétur; narravit ei Joannes
viſiéõnem in prima Miſſa habitam,
& exinde ferveêntiùs oratiôni in-
cumbéntes, ter in ſomnis admo-
niti, Romam proficisci decrevé-
runt, ut à ſummo Pontifice novi
Ordinis pro rediméndis captivis
inſtitutionem impetrarent. Elé-
ctus füerat eo témpore Innocéên-
tius tértius, qui illis benigne accé-
ptis, dum ſecum de re propéôſita
deliberat, in feſto ſanctæ Agnétis
ſecundoòo, Laterani intra Miſsarum
ſolémnia ad ſacræ Hôſtiæ elevatioô-
nem, Angelus ei candida veſte,
cruce bicoloòri, ſpécie rediméntis
captivos appâruit. Quo viſo Pon-
tifex Inſtitätum approbavit, &
novum Ordinem ſanctiſſimæ Tri-
nitatis redemptiòônis Captivorum
vocari juſſit, ejàsque Profeſsoribus
albas veſtes cum Cruce rubei,; &
cærülei coloris præbuit.
Amavit eum Dôminus, & orna-
Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dôminus
loricam fidei, & ornavit eum. Et

ad.
Ic ſtabilito Ordine, ſancti Fun-
datôres in Galliam rediérunt:
Primôque Cœnôbio Cervi Frigidi
in Dicoecéſi Meldénſi conſtructo,
ad ejus régimen Felix remanſit,
& Joannes Romam cum aliquot
86ciis revérſus eſt, ubi Innocentius
domum, Eccléſiam, & hoſpitale
ſancti Thomæ de Formis in Mon-
te Coœlio eis donavit, cum multis
redditibus, & poſſeſſionibus. Datis
quoque litteris ad Miramolinum
Regem Marrôochii, opus redemp-
tionis felici aufpicio inchoatum
fuit. Tum ad Hiſpanias, ſub jugo
Saracenorum magna ex parte op-
Préſſas joannes proféctus eſt: Re-
gumque, Principum, atque aliorum
fidélium animos ad captivorum, &
pauperum commiſerationem com-
môvit. Monaſtéria ædificavit, ho-
ſpitalia eréxit, magnôque lucro
animarum plures captivos redé-
mit. Romam tandem revérſus,
ſanctisque opéribus incumbens,
aſsiduis laboribus attritus, & mor-

6.
bo confédtus, ardentiſſimo Per 3
& proöximi amôre exæſtuans; ad
extrémum devénit. Quare fratri-
bus convocatis, eisque ad opus
redemptiônis cœlitus præmonſtra-
tum efficaciter cohortatis, obdor-
mivit in Doômino ſextodécimo Ka-
léndas januarii, anno ſalůtis millé-
ſimo ducentéſimo décimo tértio-,
ejusque corpus in ipſa Eccléſia
ſanécti Thomæ de Formis condi-
gno honoôre tumulatum fuit.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
ſocùtus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réêquiem meam?:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Géntibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Quia. .
loôria Patri. Quia.
int Ilumbi.

Xlix.

DIE IX. FEBRUARII.

Vent ſponfa Chriſti. y., Spécie tua.
eus, qui inter catera.
v.

AHalloénia „ virgo Alexandrina»
ſub Décio Imperatore, cùm
ingravescénte jam ætate ad idola
ſiſterétur, ut eis venerationem ad-
hibéret: illis contémptis, Jelum
Chriſtum verum Deum colendum
eſſe prædicabat. Quamobrẽ omnes
ei contũuͦſi ſunt, & evuùlſi dentes 5
ac, niſi Chriſtum deteſtata deos
côleret, accénſo rogo combuſtu⸗
ros vivam minati ſunt impii carni-
fices. Quibus illa;, ſe quamvis
mortem pro Jeſu Chriſti fide ſubi-
tram, reſpondit. Itaque compre-
hénſa ut comburerétur, cùm pau-
lisper, quaſi deliberans, quid agén-
dum eſſet, ſtetiſſet, ex illorum ma-
nibus elapſa, alacris in ignem ſibi
paratů majoôri Spiritus ſancéti flam-
ma intus accéênſa, ſe injecit. Unde
brevi consumpto corpore; purifli-
mus ſpiritus in coœlum ad ſempi-
térnam maltrii corônam evolavit.
e Deum laudamus. II.
DIE X. FEBRUAKII.

⁸ 14

648

Eus, qui änimam beâtæ vir-
ginis tuæ Scholaſticæ, ad oſten-
dendam innocentiæ ſuæ viam, in
Columbæ ſpecie cœlum penetrare
feciſti; da nobis ejus méritis „ &
Précibus, ita innocenter vivere „
ut ad æztérna mereamur gaudia
vpekyenire. Per Dominum.

e* Virginibus.
lyii,

Ex libro ſecundo Dialogérum §S.
Gresorii Papæ.

Oholaſtica veneräbilis Patris
Benediéti fſoror, omniporénti
Domuno ab ipſo infantiæ tempore
dedicata, ad eum ſemel per an-
num venire conſueverat. Ad quam
vir Dei non longè extra januam in
poſleſiſione Monaſtérii deſcende-
bat. Quadam vero die venit ex
more, atque ad eam cum Diſcipu-
lis venerabilis ejus deſcendit fra-
ter, qui totam diem in Dei laudi-
Pus, ſacrisque colloquiis ducentes,
incumbentibus jä noctis ténebris,
ſimul accepérunt cibum. Cúm-
que adhuc ad menſam ſedérent,
& inter facra colloquia tardior ſe
hora protraheret , éadem ſancéti-
monialis femina ioror ejus eum
Trogavit, dicens: Quæſo te, ut
iſta nocte me non déſeras „ ut
usque mane de cœleſtis vitæ gau-
diis loquamur. Cui ille reſpondit:
Quid eſt, quod loqueris ſororè ma-
neére extra cellam nullatenus poſ-
fum. Tanta vero erat cœli feré-
Mitas, ut nulla in aere nubes ap-
Paréret, Sanctimonalis autem fé-
mina;, cûm verba fratris negantis
audiviſſet, insertas digitis manus
ſuper menſam poſuit „ & caput
in manibus omnipoténtem Domi-
num rogatüra declinavit. Cum-
que levaret de menſa caput, tan-
ga corufſcationis, & tonitrui vir-
zus a tantaque inundatio plúviæ
erüpit, ut neque venerabilis Be-
nediétas, neque fratres, qui cum

eo aderant, extra loci limen ,
quo conséderant, pedem worere

votuerint.

„ Propter veritätem, & man-
ſuetùdinei, & juſtitiam: * Et de-
ducet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſpere procede, & re-
gna. Et dedacgt.

Anctimonialis quippe fémina
caput in manibus declinans, la-
crymarum flůvium in menlam fü-
derat: pet quas ſerenitatem Aeris ad
PD'üviam traxit. Nec paulô tardius
poſt orationem inundatio illa fe-
cuta eſt, ſed tanta fuit convenien-
tia orationis, & inundationis, ut de
menta caput jam cum tonitruo le-
varet; quatenus unum, idemque
eſſet momentum, & levare caput;
& pluúviam deponere. Tunc vir Dei
inter coru cos, & tonitruos, atque
ingentis pluviæ inundationem, vi-
dens ſe ad Monaſterium non poſſe
remeare; cœpit conqueri contri-
ſtäatus, dicens: Parcat tibi omni-
potens Deus, Soror, quid eſt, quod
feciſti? Cui illa reipondit: Ecce
rogavi te, & audire me noluiſti:
rogavi Deum meum, & audivit
me: modô ergo, ſi potes, egré-
dere, & me dimiſſa, ad Monaſté-
rium recéde. Ipie autem exire ex-
tra tectum non valens, qui rema-
nére ſpontè nôluit in loco, manſit
invitus. Sicque factum eſt, ut to-
tam noctem pervigilem ducerent;
atque per ſacra ſpiritalis vitæ col-
léquia;, ſeſe vicaria relatione ſa-
tiäarent. ,
Dilexiſti juſtitiam, & odli-
ſti iniquitztem: Proptéreâ unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
Propter veritatem, & manſuetũ-
dinem, & juſtitiam. Propférea.

Umque die altero éadem ve-
nerabilis fémina ad cellam
pröpriam receſsiſſet; vir Dei ad
Monaſtérium rediit. Cùm, ec-
ce, poſt triduum in cella consi-
ſtens, elevatis in aera oculis, vi-
dit ejusdem lororis ſuæ animam de
corpore egréſſam, in Coluùmbæ
ſpécie coli ſecreta penetrare.
Qui, tantæ ejus gloôriæ congau-
dens, omnipotenti Deo in hym-
nis & laudibus gratias réddidit;
ejùsque obitum Fratribus denun-
tiavit. Quos étiam prôtinus miſit,
ut ejus corpus ad Monaſtérium de-
ferrent, atque in ſepuúlchro:
quod ſibi ipfi paraverat: No.

Quo ficto
mens una
eorum guo
tur lepara
feren
erlnproxi
tin leti
epecie
nende,
nn. Afker
loria bat

imuile erit
V
Firgteubu⸗

tu
Clnctis mal
Mercelſion

Tiunpzul

lele Dropit
Ins merit

1 Hec
UunNquam

gni elk

Matmninum
tegian
(electig,
Klborn
A nan,
forn larr

un
i⸗ nc
Kln in e

Si

ſc»
es ſen

ondit: be

Quo facto, cöntigit, ut quorum

mens una ſemper in Deo füerat,
eorum quoque corpora nec fepul-
tura ſepararet. ,
Afferéntur Regi virgines poſt
eam, proximæ ejus, * Afferéntur
tibi in lætitis, & exultatione.
specie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſpere procede, & re-
gna. Afferéntur.
loria Patri.

Afferéntur.

Bimile erit regnum Cœlôrũ decem
Virginibus. Ix.

DIE XIV. FEBRUARII.
Iſte Sanctus. „. Glôria &
honôre. xiv.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui beati Valentini

Martyris tui natalitia colimus, à

cunctis malis imminéntibus, ejus
interceſſione liberemur. Per Dum.

Priumphalis. e
. xvii.
DIE XV. FEBRLIARII.

Iſtôrum eſt. Lætâmini. xxvii.
Eus, qui nos äannua ſanctòrum
Martyrum tnoôrum Fauſtini &
Jovitæ ſolemnitate lætificas: con-
cede propitius; ut quorum gaudé-
mus meritis, accendamur exém-
plis. Per Döôminum.
Hæc eſt vera fratérnitas, quæ
numquam poôtuit violari certami-
ne, qui effúſo sanguine ſecuti ſunt
Dominum: Contemnéntes au-
lJam régiam, pervenérunt ad regna
cœléſtia. Ecce quam bonum,
& quam jucundum habitare fratres
in unum. Contemnéentes.

Gloria batri. Contemnentes.

Pznüinns & Jovita fratres, no-
biles Brixiani, in multis Italiæ
ürbibus, quòô vincti ſæviénte Tra-
jäni perlecutione ducebantur,
acerbiſſima ſupplicia perpeſli, for-
tes in Chriſtianæ fidei confeffione
perſtitérunt. Nam Brixiæ diu vin-
culis conſtricti, feris étiam objé-
Sti, in ignémque conjécti, & à bé-
ſtiis, & à flamma integri & incoô-
lumes ſerv ati iunt;: inde vero iis-

649
dem caténis colligâti Mediolanum
venérunt: ubi eòrum fides tentata
exquiſitiflimis torméentis, tamquam

igne aurum, in cruciatibus magis
enituit. Poſtea Romam miſſi, ab
Euariſto Pontifice confirmati, ibi
quoque crudeliſſime torquéntur.
Dénique perdudti Neâpolim, in ea
étiam urbe varie cruciati, vinctis
manibus pedibusque in mare de-
merguntur, unde per Angelos mi-
rabiliter erépti ſunt. Quare mul-
tos & conſtantia in torméêntis, &
miraculorum virtůte ad Chriſti fi-
dé convertérunt. Poſtrémo reducti
Brixiam initio ſuſcépti ab Adriano
Impeérii, ſecuri percúſſi, illùſtrem

wartyrii coronam accepérunt.

e Deum laudamus. I.
DIE XVIII. PFEBRUARII.

na., Iſte Sanctus. Glôria &
honoôre. xiv.
Nfirmitatem noſtram réſpice,
omnipotens Deus; & quia pon-
dus propriæ actiônis gravat, beati
Simeônis martyris tui, atque Pon-
tificis interceſſio gloriôſa nos pro-
tegat. Per Dominum. eRiO
Imeon, filius Cléophæ, poſt
Jacobum proximus Jerosolymis
ordinatus Epiſcopus, Trsjanò Im-
peratore apudAtticum conſularem
eſt accusatus „ quôd Chriſtianus
eſſet, & Chriſti propinquus. Com-
prehendebantur enim omnes eo
témpore, quicumque ex genere Da-
vid orti eſſent. Quare multis cru-
ciatus torméntis, eòdem paſſiônis
génere, quod Salvator noſter ſub-
lerat;, afficitur, mirantibus ùmni-
bus, quòd homo ætaàte conrféctus
(erat enim centum & viginti anno-
rum) acerbiſſimos crucis dolôres
foörtiter conſtantérque paterétur.
e Deum laudamus. rI.
DIE XXII. EFEBRUARII.

Per Däm. 612.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.
Nſtitutio ſolemnitàâtis hodiér-
næ à ſenioribus noſtris Cathe-
8 1 5 drxæ

6 50
dræ nomen accépit, ideò quòôd
primus Apoſtolorum Petrus hodie
Epiſcopatus cathedram ſuscepiſſe
referatur. Rectè ergo Eccléſiæ na-
talem ſedis illius colunt, quam
Apôſtolus pro Eccleſiarum ſalute
ſuscépit, dicénte Dömino: Tu es
Petrus, & ſuper hanc petram ædifi-
cabo Eccleſiam meam.
Tu es paſtor ovium;, Princeps
Xpoſtolôrum: tibi tradidit Deus
Smnia regna mundi: Et ideòô
tibi traditæ ſunt claves regni coœ-
Iorum. Quodcumque ligaveris
ſuper terftam, erit ligatum & in cœ-
lis: & quodcumque solveris ſuper
terram, erit ſolutum & in cœlis. Et
ideo.

Etrum ifaque fundaméntum
Eecléſiæ Dôminus nominavit:
& ideo digne fundaméntum hoc
Eccléſia colit, ſupra quod Eccleſia-
ſtici ædificii altitůdo consuürgit.
Unde conveniénter Pſalmus; qui

lectus eſt, dicit: Exaltent eum in Ec-

cléſia plebis, & in cathedra ſeniorũ
laudent eum. Benedicus Deus,
qui beatum Petrum Apoôſtolum in
Eccléſia exaltari præcépit; quia
dignum eſt, ut fundaméntum hoc
in Lccleſia honorétur, per quod ad
cœlum conſcenditur.
Ego pro te rogavi Petre; ut
non deficiat fides tua: *½ Et tu ali-
quando convérſus confirma fratres
Tuos. Caro & ſanguis non re-
velavit tibi, ſed Pater meus, qui eſt
in cœlis. Et.

Uèd natalis ergo Cathedræ
hodie colitur, ſacerdotale
hönoratur officium. Sibi hoc Ecclé-
ſiæ invicem præſtant , quia tanto
necéſſe plus habet Eccléſia digni-
tatis, quanto ſacerdotale officium
Plus honoris. Cùm ſolemnita-
tem hanc Eccléſiis méêrito religio-
ſa obſerxvatio introdúxerit, miror,
cur apud quosdam infidéles hodie
tam perniciôfus error incréverit;,
ut ſuper tůmulos defunctoôrum ci-
bos & vina coônferant, quaſi egrèſſæ
de corporibus animæ carnales ci-
bos requirant.
Petre amas me? tu ſcis Domi-
he; quia amo te. Pasce oves

meas. y. simon Jodannis diligis

me plus his? tu ſcis Domine,
uia amo te. Paſçe.
léria Patri. Paſce.

éctio ſanéti Evangélii lecundum
Matthæum.

IN illo témpore: Véênit Jelus in
partes Cæſaréæ Philippi: & inter-
rogabat diſcipulos ſuos, dicens:
Quem dicunt homines eſſe Filium
hominis? Et réliqua.
Homilia S. Leônis Papæ.

Pöſtolbs Domihus, quid de
ſe hömines opinentur, inter-
fogat: & tamdiu ſermo reſponden-
tium comunis eſt, quamdiu huma-
næ intelligentiæ ambiguitas expli-
càtur. At ubi, quid habeat ſenſus
diſcipulôrum, exigitur, primus eſt,
in Dômini confeſſione, qui primus
eſt in Apoſtôlica dignitate. Qui
cùm dixiſſet: Tu es Chriſtus Filius
Dei vivi: reſpondit ei Jeſus: Beatus
es Simon Bar-Jona, quia caro & ſan-
guis non revélavit tibi, ſed Pater
meus, qui in cœlis eſt. Id eſt, ideò
beatus es, quia Pater meus te do-
cuit: nec terréna opinio te fetellit,
ſed inſpiratio coœléſtis inſtrüxit: &
non caro & ſanguis, ſed ille me ti-
bi, cujus tum unigénitus Filius, in-
dicavit. . ,
Quem dicunft hmines eſſe Fi-
Rum hominis: dixit Jeſus diſcipu-
lis ſuis. Reſpondens Petrus dixit:
Tu es Chriſtus Filius Dei vivi.
Et ego dico tibi, quia tu es Pe-
trus, & ſuper hanc petram ædifi-
cabo Eccléſiam meam. „
Beatus es Simon Bar-Jona;, qula
caro & fanguis non revéelavit tibi,

T ego, inquit, dico tibi, hoc
eſt, ſicut Pater meus tibi ma-
nifeſtavit divinitatem meam, ita
& ego tibi notam facio excellen-
tiam tuam, quia tu es Petrus, 1

eſt, cùm ego ſim inviolabilis pe-
tra, ego lapis angularis, qui cio
utraque unum, ego fundamentum;
præter quod nemo poteſt alius
poônere: tamen tu quoque petra
es „ quia mea virtüte ſolidaris,
ut quæ mihi poteſtate ſunt pro-
pria, ſint tibi mecum participatio-
ne commuúnia. Et ſuper hanc pe-
tram ædificabo Eccleſiam meam;,
& portæ inferi non prævalebunt

adverſus eam. Super hanc, inquit,
tortitùdinem ætérnum S

ſed Pater meus, qui eſt in cœlis. Et.

templum
inlerenda
cei kimita
klexit
ſbi ac ſie
Kimn huuc
ctifcium⸗
ſota tua.
orir bar

Ane ec
Ii non
le non li
For Itr er
ſozin c
Uölesad in
goc icit
libo clare
OLecülhgnu
elunt lixn
Clmque s
Clüta i
demn etian
Poteſtatis
Ceeſir prin
ntio co
nd tomm
Untimatur.
bngulrite
Lecleſie.
Meponitu
legium
Ertur
n eſt ,
bi nihi
um niſt
Werit,
Deumn
1

DN NI

templum: & Eccléſiæ mex eœlo
inſerénda ſublimitas, in hujus fi-
dei firmitate consuúrget.
Elégit te Dominus ſacerdotem
ſibi, ad ſacrificandum ei, Hoô-
ſtiam laudis. Immola Deo ſa-
crificium laudis, & redde Altiſſimo
vota tua. Hôſtiam.
loria Patri. Hoſtiam.

Ane confeſſiénem portæ infe-
ri non tenébunt, mortis vin-
cula non ligabunt; vox enim iſta,
vox vitæ eſt. Et ſicut contfeſsôres
ſuos in cœléſtia prôvehit:ita nega-
tores ad inférna demérgit. Propter
quod dicit beatiſſimo Petro: Tibi
dabo claves regni coœloôrum. Et
quæcûmque ligaveris. ſuper terrä,
erunt ligata & in cœlis: & quæ-
cümque solveris ſuper terrä; erunt
ſoluta & in cœlis. Transivit qui-
dem étiam in alios Apôſtolos vis
poteſtatis iſtius, & ad omnes Ec-
cléſiæ Principes decréti hujus con-
ſtitutio commeavit: ſed non fruſtra
uni commendatur, quod omnibus
intimatur. Petro enim ideòô hoc
ſingulariter créditur, quia cunctis
Eccleſiæ rectôribus Petri forma
præponitur. Manet ergo Petri pri-
vilégium, ubicumque ex ipsius
fertur æquitate judicium. Nec ni-
mia eſt vel ſevéritas, vel remiſſio;
ubi nihil erit ligatum, nihil ſolu-
tum, niſi quod beatus Petrus, aut
solverit, aut ligaverit.
um laudamus, II.

DIE XkIII. XXIV. FEBR.

o eſt præcéptum meum.

651
i.

Qedgſumus omnipotes Deus:
ut beati Mathiæ Apôſtoli tui,
quam prævenimus „veneranda ſo-
lemnitas, & devotiônem nobis au-
geat & ſalútem. Per Dominum.

DIE XXIV. XXV. FEBR.

2

I.

Eus, qui beatum Mathiam
Apoſtolòrum tuôrum collé-
gio ſociâſti: tribue, quæſumus; ut
ejus interventiône, tuæ circa nos
pietäatis ſemper viſcera ſentiamus.
Per Dominum.

De Actibus Apoſtolôrum.

IA diébus illis exùrgens Petrus
in meédio fratrum dizit: (erat
autem turba hôminum ſimul fere
centum viginti:) Viri fratres, opor-
tet impléri Scripturam, quam præ-
dixit Spiritus ſanctus per os David
de Juda, qui fuit dux eòrum, qui
comprehendérunt Jeſum: qui con-
numeratus erat in nobis, & ſorti-
tus eſt ſortem miniſtérii hujus. Et
hic quidem poſsédit agrum de
merceéde iniquitàtis, & ſuſpenſus
crépuit médius: & diffufa ſunt om-
nia viſcera ejus.
Ece ego mitto vos ſicut oves
in médio lupérum, dicit Dôminusz
Eſtôte ergo prudentes ſicut ſer-
péntes, & simplices ſicut columbæ.
Dum lucem habétis, crédite
in lucem; ut filii lucis ſitis. E-
ſtote.

T notum factum eſt omnibus
habitântibus Jerüſalem, ita ut
appellarétur ager ille, lingua eô-
rum Haceldama, hoc eſt, ager
sanguinis, Seriptum, eſt enim in
libro Pialmorum :; Fiat commo-⸗
ratio eòôrum desérta, & non ſit, qui
inhabitet in ea: & Epiſcopatum
ejus accipiat alter. Opoôrtet ergo
ex his viris, qui nobiscum ſant
congregati in omni tempore, qua
intravit, & exivit inter nos DBoô-
minus Jeſus, incipiens à baptis-
mateg

652

mate Joâànnis, usque in diem, qua

aſſumptus eſt à nobis, teſtem re-
ſurrectiônis ejus nobiscum fieri
unmm ex iſtis.
Tollite jugum meum ſuper vos,
dicit Dôminus, & discite à me;,
quia miris ſum, & humilis corde:
Jjugum enim meum ſuave eſt, &
onus meum leve. Et invenié-
tis réquiem animabus veſtris. Ju-
gum.
T ſtatuérunt duos, Joſeph, qui
vocabatur Bärſabas, qui cogno-
minatus eſt juſtus, & Mathiam. Et
orantes dixerunt: Tu Doômine; qui
corda noſti mnium, oſténde quem
elégeris ex his duòbus unum, acci-
pere locum miniſteérii hujus, & A-
pꝓoſtolatus, de quo prævaricatus eſt
Judas, ut abiret in locum ſuum.
Et dedérunt ſortes eis, & cécidit
ſors ſuper Mathiam, & annumée-
rätus eſt cum undecim Apôſtolis.
Dum ſteteéritis ante Reges, &
præſides, nolite cogitare quomo-
do, aut quid loquamini: Dabi-
tur enim vobis in illa hora, quid
loquamini. Nô enim vos eſtis
qui loquimini: ſed Spiritus Patris
decri, qui loquitur in vobis, Da-

itur. loria Patri. Dabitur.
. undaménta
ejus. 2
ix.

ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

IN illo tempore; Reſpôndens Je-
ſus dixit: Confiteor tibi Pater
Doômine cœli & terræ, quia abſcon-
diſti hæc à fapientibus & pruden-
tibhus, & revelâſti ea parvulis. Et
réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcçopi.

Enite ad me omnes;, qui labo-
y ratis. Quare enim omnes la-
boramus, niſi quia ſumus homines
mortâles, fragiles, infirmi, lutea
vaſa portantes, quæ faciunt invi-
cem anguſtias à Sed ſi anguſtiantur
vVaſa carnis, dilaténtur ſpatia cha-
ritatis. Quid ergo dicit: Venite ad
me omnes, qui laboratis, niſi ut
non laborétis? Dénique promiſſio
ejus in promptu eſt, quoniam la-
borantes vocavit., Quærent fortè,
qua mercéde vocati funt. Et ego
vos, inquit, reficiam. Tollite ju-

gum meum ſuper vos, & diſcite à
me, non mundum fabricare, non
cuncta viſibilia, & inviſibilia crea-
ré, non in ipſo mundo mirabilia
facere, & mortuos ſuscitare: ſed,
Quoôniam mitis ſum, & hümilis
corde.
Iſti ſunt, qui viveêntes in carne,
plantavérunt Eccleſiam sanguine
suo: * Calicem Doômini biberunt,
& amici Dei facti ſunt. è⸗ In om-
nem terram exivit ſonus eòrum, &
in fines orbis tertæ verba eorum.
Calicem.

Agnus eſſe vis ? à minimo
incipe. Côgitas magnam fa-
bricam conſtruere celſitudinis? de
faundamento priùs cogita humili-
tätis. Et quantam quisque vult,
& diſponit ſuperimponere molem
ædificii, quanto erit majus ædifi-
cium, tanto altiùs fodit fundamén-
tum. Et fabrica quidem cum con-
ſtrũitur, in ſuperna consurgit: qui
autem fodit fundaméntum, ad ima
deprimitur. Ergo & fabrica ante
celſitůdinem humiliatur, & faſti-
gium poſt humiliationem erigitur.
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Dôminus in charitate non fiéta,
dedit illis gloriam ſempiteérnam:
Quorum doctrina fulger Eccle-
ſia, ut ſole luna. Sancti per
fidem vicérunt regna, operati funt
juſtiriam. Quorum.
lôria Patri. Quorum.

VUod eſt faſtigium conſtruén-
) dæ fabricæ, qduam molimur?
quòô perventürum eſt cacumen
ædificii? Cito dico, usque ad con-
ſpécttum Pei. Vidétis; dquàm excél-
ſum eſt, quanta res eſt conſpicere
Deum. Qui desiderat, & quo
dico, & quod auditzintélligit. Pro-
mittitur nobis conſpectus Dei, veri
Dei, ſummi Dei. Hoc enim bo-
num eſt, videntem videre. Nam qut
colunt falſos deos, facile illos vi-
dent: ſed eos vident, qui culos
habent, & non vident. Nobis au-
tem promittitur viſio Dei viventis
& vidéntis.
e Deum laudamus. II⸗

Lus,
Caüimirum
doriſt:
cellonefe
clnt, &
lent, Per.

,Ite 5
tatiyit us
INpiorum
Ehim erat
Cloria 8
Dömine,
Et con
Amäamuun

Aug,
Uus
MIa ſolen
Mopitius
Inus,de e,
Raudeäm

aln
Lliſab
Negibus
s magt
nſru
10 Gomab⸗
tennbat
Mollitie .
Aininte
Eenplore
atrdat
Rempla
ſ
Mente 1

one
Clltodiri
keluckar
1 decd

Iucn

nt.

ſonns eolmm
elba eou

DIE IV. MARTII,
Xliv.

Euns, qui inter Regales delicias,
S8e mundi illecebras, ſanctum
Caſimirum virtùte conſtaântiæ ro-
boräâſti: quæſumus, ut ejus inter-
ceſtione fideles tui terrena deſpi-
ciant, & ad cœléſtia ſemper aſpi-
rent, Per Dominum.

Iſte Sanétus pro lege Dei ſui
certavit usq; ad mortem, & à verhis
impiorum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Gloria & honôre coronàâſti eum
Doômine.

; 653
vVias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Athôlicam promovére fidem
ſummoperé ſtúduit „ & Ru-
thenorum ſchisma abôlere: qua-
propter Caſimirum patrem indu-

zit ut legem ferret, ne ſchismatici

nova templa conſtruerent, nec vé-
tera collabentia reſtaurarent. Ergæa
opauperes& calamitatibus oppreſſos
eneficus & miséricors, Patris &
defensôris egenôrum nomen obti-
nuit. Virginitatem, quam ab incu-
nabulis ſervavit illæſam, ſub extré-
mo vitæ término fortiter aſséruit 2
dum gravi preſſus infirmitate, mori
pôtiùs, quàm caſtitatis jactůram ex
medicorum consilio fubire, con-
ſtanter decrévit.
Amavit eum Dôminus, & orna-
Vit eum: ſtolam gloriæ induit eum?
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.

emum a⸗

Et conſtituiſti eum ſuper 6pe-

Onſummatus in brevi, virtũti-

ne, Che
.
otun

.

Tra manuum tuarum.

Rus, qui nos beati Lùcii mâr-
tyris tui atque Pontificis aàn-
nua ſolemnitate lætificas: concéde
propitius; ut cujus natalitia coli-
mus, de ejúsdem étiam protectione
zaudeamus. Per Dôminum.

uſtus ſi morte.
Xlvi.

Csſmien⸗ Paris Caſimiro, matre
Eliſabeétha Auſtriaca, Poloniæ
Régibus ortus, à pueritia ſub ôpti-
mis magiſtris, pietate & bonis arri-
bus inſtructus, juveniles artus aſpe-
ro domabat cilicio, & aſsiduis ex-
tenuabat jejuniis, Régii ſpreta lecti
mollitie, dura cubabat humo, &
clam intempéſta nocte, præ foribus
templôrum pronus in terra divinã
exorabat clementiam. In Chriſti
cõôtemplandapPaſſiòône aſsiduus, Miſ-
sarü ſolemniis adeoô erécta in Deum
mente ſolébat adeſſe, ut extra ſe
rapi viderétur.
Honéſtum fecit illum Däs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductoôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduxit Döminus per

bus & méritis plenus, prænun-
tiato mortis die, inter Sacerdoôtum
& Religiosorum choros ſpiritum
Deo réddidit;anno ætatis vigéſimo
quinto. Corpus Vilnam delatum
multis claret miraculis. Etenim „
præterquam quôd puella defuncta
vitam, cæci viſum, claudi greſſum-
& varii infirmi ſanitatem ad ejus
ſepúlchrum recuperarunt, Lithua-
nis exiguo numero ad potentiſſimi
hoſtis inſperàatam irruptiônem tre-
pidantibus in dere apparens, insig-
nem tribuit victôriam. Quibus per-
môtus Leo X. eumdem Sanctorum
catàlogo adſcripfit.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locúùtus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam?:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Geéntibus. .
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Quia. .
loria Patri. Quia.

int lumbi. 1
Xlix.

Qui odit änimam füam in hoe
mun-

654

mundo, in vitam ætérnam cuſtòôdit

eam. Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multiplica-
bitur. eus, qui nos

beati. .
DIE VII. MARTII.

Doctor ptime, Eeccléſiæ ſanéctæ
lumen, beate Thoma, divinæ
legis amator, deprecare pro nobis
Filium Dei.
Eus, qui Eccléſiam tuam bea-
ti Thomæ Confeſsoris tui mi-
ra eruditiône clarificas, & ſancta
operatione fecündas: da nobis,
quæſumus; & quæ dòôcuit, intelléctu
conſpicere; & quæ egit, imitatione
complérxe. Per Dominum.

Iſtarum êſt enim regnum cœlôrä,
quæ contempsérunt vitã mundi, &
pervenérunt ad præmia regni, & la-
vérunt ſtolas ſuas in sanguine Agni.
Gloria & honore corondſti eas
Dômine.
Et conſtituiſti eas ſuper bpera
maänuum tuarum.
A nobis, quæſumus Dômine
Deus noſter, ſanctarum mar-
tyrum tuaâarum Perpétuæ & Felici-
tatis palmas incefsabili devotione
venerari: ut quas digna mente non
péſſumus celebrare, humilibus ſal-
tem frequentémus obséquiis. Per
Dominum noſtrum.
,In (oc, apiéntiam
omnium antiquorum.
XIii.

Homas, Landulpho Gomite
Aquinate, & Theodéôra Nea-
pPolitana, nobilibus paréntibus na-
tus, quintum annum agens, Môna-
chis lancti Benedicti Caſſinatibus
cuſtodiéndus traditur. Inde Nea-
polim ſtudioôrum cauſa miſſus, jam
adoléscens Fratrum Prædicatôrum
Ordinem ſuscepit. Sed matre, ac
fratribus id indignè feréntibus, Lu-
teétiam Pariſiòrum mittitur. Quem
fratres in itinere per vim raptum,
in arcem caſtri, ſanéti Joannis per-
duúcunt: ubi variè exagitatus, ut
ſanctum propôſitum mutâret, mu-
Herem etiam, quæ ad labefactan-

dam ejus conſtântiam introduͤcta
fuerat, titione fugavit. Mox bea-
tus juvenis flexis génibus ante ſig-
num Crucis orans, ibique ſomno
correptus, per quiétem ſentire vi-
ſus eſt, ſibi ab Angelis conſtringi
lumbos: quo ex témpore omni po-
ſteà libidinis ſenſu caruit: ſorôri-
bus, quæ, ut eum à pio consilio re-
moverent, in caſtrum venerant, per-
ſuaſit, ut conteêmptis curis ſæcu-
laribus, ad exercitationem cœlé-
ſtis vitæ ſe conferrent.
Honéſtum fecit illum Däs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum dedúxit Dôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Miſſus & caſtro per fenéſtram,
Neapolim redúcitur: inde Romã,
pòſtea Pariſiũ à fratre Joanñe Teutoô-
nico, Ordinis Prædicatôru Generali
Magiſtro ductus, Albérto magno
doctoôre, Philoſophiæ, ac Theologiæ
bperam dedit: vigintiquinq; annos
natus, magiſter eſt appellatus, pub-
licéque Philoſophos, ac Theologos
ſuma cum laude eſt interpretatus.
Numqua ſe lectiôni aut ſcriptioni
dedit, niſi poſt orationem. In diffi-
cultàtibus locorũ ſacræ Scriptüræ,
ad oratioônem jejunium adhibébat.
Quin êtiam fſodali ſuo fratri Regi-
naldo dicere ſolébat, quidquid ſci-
ret, non tam ſtúdio, aut labôre ſuo
peperiſſe, quàm divinitùs trâditum
accepiſſe. Neapoli cùm ad imagine
Crucifixi veheméntiùs oraret, hanc
vocem audivit: Benéè (cripsiſti de
me Thoma, quam ergo, mercédem
accipies? Cui ille: Non aliam;, Doô-
mine, niſi te ipſum. .
Amavit eum Dôminus, & ornâ-
vit eum: ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.

Ullum fuit ſcriptòrum genus;
in quibus non eſſet diligentiſ-
ſimè versatus. Collationes Patrum
afsiduè pervolutabat; nec tamen
d prædicatione divini verbi deli-
ſtebat. Ouod cùm fäaceret per Octa-
vam Paſchæ in Basilica ſanéti Pe-
tri, mulierem, quæ ejus fimbriam

tetigerat, a fluxu sanguinis libera-
vit.

ſit, Ferip
& wtietat
cindi res
Ut ob eatm
Doctoris
1. Ab Ur.
ts, addüci
cieret,
Dolitanum
mente IV.
ſs à Gre
lugdanele
ſe in morb
Canticzcan
gem obiit
llais mill
tuageſimmo⸗
Minculis 8
It. A
I Kn tor
t, anno
ſbelimo t
6 Ubanc
Olſam tr.

lle hon
elltus eſt
uncete i
(Quiztey
uImibus 6
lle eſt
Munci

Iſte
In

MS

655

m intoti

vit. Scripta ejus, & multitúdine;,
& varietate, & facilitate expli-
candi res difficiles, adeò excéllunt,
ut ob eam cauſam étiam nomen
Doctoôris Angélici jure ſit adép-
tus. Ab Urbano IV Romam voca-
tus, addúci non potuit, ut honores
acciperet. Archiepilcopatum Nea-
politanum étiam deferénte Cle-
ménte IV. Pontifice recusavit. Miſ-
ſus aà Gregorio X. ad Concilium
Lugdunẽſe, in Monaſtério Foſlæ no-

eàâtus vir.
Ii.

oannes de Deo ex cathoôlicis
Ypiisque paréntibus in oppide
Montis Majoôris junioris Regni Lu-

nt. væ in morbum incidit, ubi ægrotus ſitaniæ natus, quam ſublimiter in
ilum d Cantica canticôrü explanavit. Ibi- ſortem Doômini tuerit eléctus, in-
inüniced Adem obiit ſuétus ſplendor ſuper ejus domo

. uinquagenarius anno
Kidrismilleſmo ducentéſimo ſep-
tuagéſimo quarto, Nonis Martii.
Miraculis & vivus, & mortuus flo-
ruit. A Joanne vigéſimo ſecundo
in Sanctôrum nuúmerum relatus
eſt, anno milléſimo trecentéſimo

refûlgens, ſonitusque æris campa-
ni ſua ſponte emiſſus, ab ipſo ejus
nativitatis témpore non obſcuré
prænuntiarunt. A laxiori vivéndi
ratiône, divina operante virtůte»
reyocatus, magnæ ſanéctitatis exhi-

t iluun:
titen tten
t Döninns
ncitilingt

vigéſimo tertio: cujus corpus poſt-
eà Urbano V. ſummo bontifice
Toloſam translatum eſt.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad euũ:

bere ſpécimen cœpit, & ob auditãa
prædicatiônem verbibDei, ſic ad me-
liôra ſe excitatum ſenſit, ut jam ab
ipſo ſanctiòris vitæ rudiménto cõ-
ſummatum z aliquid perfectumque

SrtO IN .
enien Ingrédere in requiem meam: viſus ſit attigiſſe. Bonis omnibus in
4 ingze Quia te vidi juſtum coram me ex pauperes carcéribus incluſos ero-
e Smnibus Geéntibus. gatis, admirabilis porniténtiæ, ſui-
Weilen Iſte eſt, qui contempfit vitam que ipsius contémptus cuncto po-

mundi, & perveénit ad cœleſtia reg-
na, Quia. loôria Patri. Quia.

Os eſtis ſal terræ.
XIiv.
Iſte eſt, qui ante Deum. xliv.
In médio Ecclé ſiæ. xliyv.

pulo ſpectàculum factus, à pleris-
querceu demens, graviter afflictus-
in carcerem amentibus deſtinatum
conjicitur. At Joannes cœléſti
charitate magis incénſus, gémino;,
atque amplo valetudinario, ex pio-
rum eleemôſynis in civitate Gra-
naténſi extructo, jaéctôque novi
Ordinis fundaménto,, Eccléſiam
nova prole fecundâvit Fratrum

654. Hoſpitalitatis, infirmis præclaro
. animarum corporümque profecéctu
inſerviéntium, & longè latéque
g ie DIE VIII. MARTII. per orbem diffusorum.
On aliad, Honéſtum fecit illum Däis, &

euſtodivit eum ab inimicis; & à
ſeductoôribus tutâàvit illum: Et

Eus, qui beàtum Joânnem,
tuo amôre fuccénſam, inter
flammas innoxium incédere feci-
ſti, & per eum Eccléſiam tuam no-
va prole fecundâſti; præſta, ipgius
ſu ragantibus méritis , ut igne
charitaâtis tuæ vitia noſtra curén-
tur, & remédia nobis ætérna pro-
veniant. Per Dôminum.

Juſtu

O Dodtor ôptime.

deduůzxit.

dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduxit Döminus per
vias redtas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Aupéribus ægrötis, quos prô-⸗
prilis quandéque húmeris do-
mum deferebat, nulla re ad animæ
corporisque fſalutem proficua dé-
erat. Effüſa quoque extra noſo⸗
comium charitaâte indigéntibus
muliéribus viduis, & præcipué Vir=
ginibus periclitantibus clàm ali⸗

menta ſubminiſtrabat, curam in⸗
2

656
defeſſam adhibébat, ut carnis con-
cupiscéntiam à proximis hujusmo-
di vitio inquinatis exterminaret.
Cùm autem maximum in Régio
Granaténſi valetudinario excitatu
fuiſſet incendium , Joannes impa-
vidus prosiliit in ignem, huc illuc
diſcùrrens, quoùsque tum Infirmos
húmeris exportäatos, tum lectulos
e fenéſtris projéctos, ab igne vin-
dicavit, ac per dimidiam horam
inter flammas, jam in imménſum
ſuccreſcêntes, versaâtus, exinde di-
vinitùs incòôlumis, univerſis civibus
admirantibus, exivit; in ſchola
charitatis édocens, ſegniorem in
eum fuiſſe ignem, qui foris ũſſerat,
quam qui intus accénderat.
Amavit eum Dominus, & orna-
Vit eum:i ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dôminus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad. LeRj
Ultiplici aſperitatum géne-
re, demiſsiſſima obedientia,
extréma paupertàte, orandi ſtu-
dio, rerum divinarum contempla-
tione, ac in beatam Virginem pie-
tàâte mirificè excélluit, & lacry-
maârum dono enituit. Déniquúe
gravi morbo corréêptus, omnibus
Eccléſiæ Sacraméntis rite ſancté-
que refectus, viribus liceêt deſti-
tütus, propriis indutus véſtibus e
léectulo ſurgens, ac provolutus in
génua, manu & corde Chriſtum
Doôminum è⁶ cruce pendéntem per-
ſtringens, octavo Idus Martii,
anno milleſimo quingentéſimo
quinquagéſimo ôbiit in ôſculo
Dômini: quem etiam moôrtuus
tenuit, nec dimiſit, & in eadem
corporis conſtitutiône ſex circiter
horas ,„ quoúsque inde dimotus
fuiſſet, tota civitâte inſpectante,
mirabiliter permanſit, odorem
mire fragrantem diffündens. Cuem
ante & poſt bitum pluùrimis mira-
culis clarum, Alexander octavus
Pôntifex Mäximus in Sanctôrum
nůmerum rétulit
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleſtia
tegna. Quia.
Bria Patri. Quia.

ſtris: Et vos similes hominibus
e.

ectio ſanti Evangélii lecundum
atthæum.

N ilſo témpore: Accefſsérunt ad
Jeſum Phariſæi, & interrogavit
eum unus ex eis Legis doctor, ten-
tans eum: Magiſter, quod eſt man-
datü magnum in Lege Et réliqua.
Homilia S. Joannis Chrysoſtomi.

Adducæis confùſis, Phariſæi rur-
Iſus aggrediuntur: cumque quiés-
cere oportéret; decertare voluerüt,
& Legis peritiam profitéentem præ-
mittunt, non diſcere, ſed tentare
cupiéntes;, ac ita interrogant: Quod-
nam primü mandätum in Lege fit.
Nam cum primum illud ſit: Diliges
Doôminum Deum tuam: pautantes
cauſas ſibi allatürumad mandatum
hoc corrigéndum; aliquid addéndo
uôniã Deum ſe faciébat, hoc mo-
do intérrogant: Quid igitur Chri-
ſtus? Ut oſténdat idcircò ad hæc eos
deveniſſe, quia nulla in eis eſſet
charitas, ſed invidiæ livôre tabés-
cerent: Diliges, inquit, Dominum
Deum tuum:hoc primum & magnuũ
mandaâtum eſt. Secündum autem
simile huic : Diliges proximum
tuum ſicut teipſum.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtütes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Dominum:
Ipſe intercêdat pro peccatis om-
nium populoôrum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, àbſtinens ſe ab omni
pere malo, & pêrmanens in inno-
céntia ſua. Ipſe.

Uamobrem simile eſt huic ²
quôniam hoc illud indücit i
Sab illo rurſus munitur. Quli-
cumque enim malè agit, Odio ha-
bet lucem, & non venit ad lucem.
Et rurſus: Dixit insipiens in corde
ſuo, non eſt Deus. Deinde seéqui-
tur: Corrûpti ſunt, & abominabiles
facti ſunt in ſtudiis ſuis. Et iterùm:
Radix omnium maloôrum avaritis
eſt: quam quidam appeténtes, er-
ravêrunt à fide. Et, Qui diligit me,
mandata mea ſervahit: quorum ca-
put & radix eſt, Diliges Dôminum
Deum tuum, & proximum tuum
ſicut teipſum. .
Sint lumbi veſtri præcincti, &
lucérnæ ardéntes in manibus ve-

X=

expectin
guando r⸗
Vigiic
hora Dom
lEt vos.
loria Pa

I etzo
Aproöwm
0 Vetrein
ciüi ieci
Catacuſto⸗
uan legen
rgueina
Cün de ke
nt, lus
Petbant.

iitar,
n emuolzt
e deum

ns,
timnal
Uitie
efuetict
elumn
UIliO, Ang
0 Ange

Aumere;

Ee

eten

Aeſe
Utme
ceii

expectäntibus dominum ſuum,
quando revertâtur à nüptiis.
Vigilate ergo, quia nefcitis, qua
hora Dominus veſter venturus iit.
Et vos.
léria Patri. Et vos.

ü lecinenr
U.

I ergo diligere Deum, diligere
Qproximü eſt: (nam ſi diligis me,
6 Petre,inquit, paſce oves meas) ſi
etiâ dilectio proximi facit, ut man-
data cuſtôdias, méritô ait; in his to-
tam Legem & Prophétas Péndere.
Er quemadmodum in ſuperioribus,
cùm de reſurrectiône interrogaré-
tur, plus docuit, quam tentantes
petébant: ſic in hoc loco de Primo
interrogatus mandato ,„ ſecundùm
etiam non valdeè quam primùm in-
férius ſponte attalit: ſecundùm
Enim eſt primo simile. Ita occulte
inſinuâvit, dio illos ad quærêndũ
incitari. Charitas enim
non æmulatur.
Te Deum laudamus., II.

nic igituſ⸗
ltcdad he
la in etse
14 iror

DIE IX. MARTII.
Ixiv.

Eus, qui beâtam Franciſcam

Olekelue f
eg ſehe tamulam tuam „ inter cætera
ersle Sfätiæ tuæ dona, familiari Angeli

conſuetudine decoräfti: concéde
quæſumus, ut interceſſiõnis ejus au-
Xilio, Angelorum consôrtium con-
ſequi mereamur. Per Doôminum.

Co Hic vit deſpiciens.
1elt,0 ſt d dũ . „
nal Juſtum dedũxit. zi.
ea inc⸗ Mtio. Deus, qui beatum,
hi
P

ulierem fortem.
Ixiv.

PRanciſca nôbilis Matrôna Ro-
indha , ab ineunte ætate illu-
ſtria dedit virtutum exémpla ,
étenim pueriles ludos, & illéce-
ras mundi réſpuens, ſolitudine
& oratioône
Brev. Rom.

. 657
tur. Undecim annos nata, vir-
ginitàatem ſuam Deo conſecrare,
& Monaſtérium ingredi pPropoô-
ſuit: paréntum tamen voluntati
humiliter obtémperans, Laurén-
tio de Pontianis juveni Xqque divi-
ti ac nobili nupſit. In matrimônio
arctioris vitæ bpropoſitum, quan-
tum licuit, ſemper retinuit': à ſpe-
ctaculis, conviviis, aliisque hujüs-
inodi oblectamêntis abhofrens,
lanea, ac vulgari veſte utens, &
quidquid à doméſticis curis ſupér-
erat témporis, Oratiöni aut pro-
ximôrum utilitati tribuens, in
id vero maxima ſolicitudine in-

„ inquit, ſtantiſſimè

cúmbens, ut Matrônas Romanas
à pompis ſæcçauli, & ornatus vanitâ-
te revocaref. Quapropter Do-⸗
mum Oblatârum, ſub Régula ſancti
Benedicti, Congregationis Montis
Olivéti, adhuc viro alligata, in
Urbe inſtituit. Viri exilium „ bo-
nôrum jactúram, ac univérſæ do-
mus moœrôrem non modò con-
toleravit, ſed gratias
agens cum beato Job, illud fre-
quenter uſurpabar, Dôminus de-=
dit, Dominus abſtulit „ ſit nomen
Domini benedictum.
Propter veritatem, & manſue-
tũdinem, & juſtitiam: Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua, & pulchritudine
tua intende, proöſperè Procéde,
& regna. Et deducet.

Iro defùnéto, ad prædictam

Oblatarum Domum convo-
lans, nudis pédibus fune ad col-
lum alligato, humi Prôſtrata „
multis cum lacrymis eârum nü-
mero adſcribi ſuppliciter poſtula-
vit: voti compos facta, liceèt eſſet
mnium Mater, non aàlio tamen
quam ancillæ, viliſſimæque fémi-
næ, & immunditiæ vaſculi titulo
gloriabatur. Quam vilem ſui exi-
ſtimationem & verbo declarvit .
& exémplo: ſæpè enim e fubur-
bana vinea revertens, & lignorum
faſcem proprio capiti impoſitum
deéferens, vel eisdem onuúſtum
agens pefr Urbem asellum, Panpé-
ribus ſubveniébat; in quos eétiam
largas eleemofynas erogaâbat »„
*grotantésque in Xenodochiis
viſitans, non corporali, tantum
cibo, ſed ialutaribus mônitis re-
creabat. Corpus ſuum vigiliis „

magnopexe delectaba- jejuniis, cilicio; ferxreo cingulé 3
T t

EE⸗

658
crebrisque flagéllis in ſervitrutem
redigere ſugiter ſatagébat. Cibum
illi ſemel in die herbæ & legumi-
na, aqua potum præbuit. Hos tamé
côrporis cruciatus aliquando Con-
feſsarii mandato, à cujus ore nutü-
que pendebat, modicè temperavit.
Dilexiſti juſtitiam, & odiſti
iniquitate m: Proptéreà unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
7. Propter veritatem & manſue-
túdinem, & juſtitiam, Proptérea.

Ivina myſtéria, præsértim ve-
16 Chriſti Domini Paſſionem,
tanto mentis ardore, tantaque la-
crymarum vi contemplabatur, ut
præ dolôris magnitudine pené
cônfici viderétur. Sæpè étiam
cùm oraret, maximè ſumpto ſan-
Gtiſſimæ Euchariſtiæ Sacraménto;,
ſpiritu in Deum elevata, ac Coœ
leſtium contemplatione rapta, im-
moôbilis permanébat. Quaprôpter

humani géneris hoſtis variis eam

contuméliis, ac verbéribus à pro-
péôſito dimovére conabatur; quem
tamen illa impertérrita ſemper
eluſit ; Angeli præsertim præsi-
dio, cujus familiari conſuetudine
glorioſum de eo triümphum re-
portavit. Sratia curationum &
prophetiæ dono enituit, quo &
futura prædixit, & côrdium ſecré-
ta penetravit. Non ſemel aquæ,»
vel per rivum decurréntes; vel 6*
cœlo labéêntes intactam prorſus;,
dum Deo vacaret, reliquérunt.
Môdica panis fragménta, quæ vix
tribus ſorôribus reficiendis fuiſ-
ſent ſatis, ſic ejus précibus Dômi-
nus multiplicavit, ut quindecim
inde exſaturatis, tantum ſuperfũe-
rit, ut caniſtrum impleverit: &
aliquando earumdem ſorôrum, ex-
tra Urbem menſe Januario ligna
parantium, ſitim recéntis uvæ ra-
cemis ex vite in arbore pendenti-
bus mirabiliter obtentis abuùnde
expléverit. Dénique meéritis & mi-
raculis clara migravit ad Döminum
anno ætätis ſuæ quinquagéſimo
ſexto: quam Paulus V. Poôntifex
Maximus in Sanctarum númerum
rétulit. „.
Fallax gratia, & vana eſt pulch-
ritàùdo: Müljier timens Deum,
ipſa laudabitur. Date ei de fru-
ctu manuum uârum, & laudent
cam in portis opera ejus. Mülier.
* 1oria Patri. Mulier.

—

§ imile eſt regnum cœloô-
rum thesauro.
lIxvi.

DIE X. MARTII.

Afia., Iſtérum eſt enim regnum
cœlôrum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenérunt ad præ-
mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas
in sanguine Agni. ,B
Lætamini in Dômino, & exultâ-
te juſti. Et gloriamini omnes
recti corde.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut, qui gloriôſos Marty-
fortes in ſua confeſſione cog-⸗

res
novimus, pios apud te in noſtra in⸗
terceſſione ſentiämus. Per Dñm.

ratres, debitôtes ſumus.

XXVIII.

T Icinio Imperatoôre, & Agricolào
EPræſide, ad Sebaſten Arméniæ
urbem, quadraginta militum fi-
des in Jeſum Chriſtum, & forti-
túdo in cruciatibus perferendis
enituit. Qui ſæpiùs in horribilem
carcerem detruſi, vinculisque con-
ſtricti, cùm ora ipsorum lapidibus
contũſa fuiſſent, hiemis, témpore
frigidiſſimo nudi ſub apérto deré
ſupra ſtagnum rigens pernoctare
juſſi ſunt , ut frigore congelati ne-
caréntur. Una autem erat omnium
oratio: Quadraginta in ſtädium in-
gréſſi ſumus, quadraginta item »
Doômine, corôna donémur ne una
quidem huic numero deſit. Eſt in
honore hic numerus „ duem tu
quadraginta diérum jejunio de-
corâſti, per quem divina lex in-
gréſſa eſt in orbem terrarum.,
lias quadraginta diérum jejunio
Deum quærens, ejus viſionem con-
ſectus eſt. Et hæc quidem illorum
erat oràtio. . . .
Sancti tui Doômine mirabile
conſecúti ſunt iter, ſervientes
præcéptis tuis, ut invenirétur illæ-
ſi in aquis validis: & Lerra aphe
ruit arida, & in mari rubro via in

inecimen
Cülkt petran
Ktortentes

Eterig 4
„10 Ced
Nlor,gui 5
Ckeumfulos
leſcendenten
Rege miſlos
Memn wil
Muens, itl
uakneint
CCront ubi et
uuetllon

E

legnung

enetuntaifn
unt Klsk

Atein

ns, Ual

impedimento. „ Quôniam per-
cuſſit betram, & fluxérunt aquæ,
& torréntes inundaverunr. Terra.

Eteris autem Cuſtéôdibus ſom-
no déditis, ſolus vigilabat ja-
nitor, qui & illos oräntes, & luce
circumfuſos, & quosdam e ccolo
deſcendéntes Angelos tamquam à
Rege miſſos, qui corônas triginta
novem militibus diſtribúùerent,
intuens, ita ſecum loquebatur:
Quadraginta hi ſunt, quadragéſimi
corona ubi eſt? Quæ dum cogitaret,
unus ex illo nũmero, cui animus ad
frigus feréndum defecerat, in pro-
ximum tepefactum baâlneum desi-
liens, Sanctos illos ſummo dolôre
affecit. Verum Deus illorum preces
irritas eſſe non eſt paſſus: nam rei
eventum admiratus janitor, mox
cuſtodibus, e ſomno excitàâtis', de-
tractisque ſibi veſtibus, ac ſe Chri-
ſtianum eſſe clara vocçe proféflus,
Martyribus ſe adjunxit. Cùm vero
Præſidis ſatéllites janitòrem quoq;
Ghriſtianum eſſe cognoviſiſent, ba-
cillis comminnta omnium eôrum
crura fregerunr. .
Verbera carnificum non timué-
tunt Sanci Dei, moriéntes pro
Chriſti néminet & Ut hærédes ne-

rent in domo Dômini. Tradi-
dérunt côrpora ſua propter Deum
ad ſupplicia. Ut.

Neo ſupplicio môrtui ſunt om-
nes, præter Melithonem, natu mi-
nimum. Quein cùm præſens marer
ejus, fractis cruribus adhuc viven-
tem vidiſſet, ſic cohortàâta eſt: Fili;
paulisper sůſtine: ecce Chriſtas ad
lanuam ſtat adjuvans te. Cam verò
reliquorum côrpora plauſtris im-
poni cerneret, ut in rogum infer-
réntur, ac filium ſuum relinqui;

659
confluxiſſent locum, ſalvæ & e.
græ repertæ honorifico ſepulchro
conditæ ſunt.
Tamquam aurum in fornace
Pprobavit eléctos Dominus, & quaſi
holocauſti hoſtiam accépit illos, &
in témpore erit reſpectus illorum:
Quôniam donum, & pax eſt
electis Dei. Qui confidunt
in illum, intéelligent veri tatem, &
fidéles in dilectione acquieicent
illi. Quoôniam.
léria Patri. Quoniam.

eſcendens Jelus de Jnonte.
Axxiy.

DIE XII. MARTII.

Boktor peime;, Eeeclefiæz
ſanctæ lumen, beate Gregori, di-
vinæ legis amator, deprecare pro
nobis Filium Dei.

Eus, qui animæ faämuli tui
Gregoôrii ætérnæ beatitudinis
Præmia contuliſti: concéde propi-
tius; ut qui peccatôrum noſtrô-
rum pondere, premimur, ejus apud
te precibus ſublevemur. Per Dum.

In . apiéntiam
omnium antiquòrum. de
XIii.

KResorius Magnus, Romanus
Gordiani Senatoôris filius, ado-
léscens Philoſophiæ operam de-
dit ; & prætôrioò officio functus,

dudd ſperaret impia turba puerüm,
i vixiſſet, ad idolôrum cultum re-
vocari poſſe: ipſo in humeros ſub-
lato, ſancta mater vehicula Mar-

Dtyrum corporibus onuſta ſtrénuè

proſequebatur: in cujus amplexu
Melithon piritum Deo reddidit,
éjusque corpus in eumdem illum

a“ cæterôrum Martyrum rogum pia
e mater injécit: ut
conſunctiſſimi ferant, funeris éti-
am ſocietate copulati, unà in cœ-

qui fide & virtute

um pervenirent. Combüſtis illis,
sorum reliquiæ proſéctæ in pro-

uéntem, cùm mirabiliterin unum

Patrée mortuo, ſex monaſtéria in
Sicilia ædificavit, Romæ sépti-
mum ſancti Anhdréæ nomine in
luis zdibus, prope Basilicam
anctôfum Joaânnis & Pauli ad
clivum scauri: ubi Hilarione; a 0
Maximiano magſſtris; Monachi
vitam proféſſus, pôſtea Abbas
fuit. Mox Diaconus Cardinalis
creätus, Conſtantinopoliin a Pe-
lagio Pontifice ad Tiberium Con-
ſtantinum Imperatorem legatus
mittitur: apud quem memorabi-
le etiam illud effécit, quod Lu.
Tt2

060
tychium Patriarcham, qui ſcripſe-
rat contra veram, ac tractabilem
côrporum reſurrectionemita con-
vicit, ut ejus librum Imperato
ignem injiceret. Quare Eutychius
pauloô poſt cu in morbü incidiſſet,
inſtante morte, pellem manus ſuæ
tenébat multis præsentibus, di-
cens: Confiteor, quia omnes in
hac carne reſurgémus.
Invêni David ſervum meum,
Sleo ſancto meo unxi eum: £ Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocebit ei.
Manus enim.

Omam rédiens, bPelagio peſti-
léntia ſubläato, ſummo om-
nium consénſu pôntifex eligitur;,
qu honorem ne acciperet, quâm-
diu poôtuit, recusâvit. Nam alieno

veſtitu in ſpelunca delituitzubi de-

s indicio igneæ columnæ,
ad ſanctum Petrum conſecratur. In
Pontificatu multa ſucceſſõribus
doctrinæ ac ſanctitatis exémpla re-
liquit. Peregrinos quotidie ad
menlam adhibébat, in quibus & An-
gelum & Däm Angeloôrũ peregrini
facie accépit. Pauperes & urba-
nos, & extérnos, quorum nůme-
rum deſcriptum habébat, beni-
gne ſuſtentabat. Catholicam fi-
dem multis locis labefactatam re-
ſtituit. Nam Donatiſtas in Afri⸗
ca, Arianos in Hiſpania repréſſit:
Agnoitas Alexandria ejecit. Pal-
lium Syagrio Auguſtodunenſi Epi-
ſcopo dare nôluit, niſi Neophy-
tos hæréticos expélleret ex Gal-
lia. Gothos hæreſim Arianam re-
linquere coégit. Miſſis in Britan-
niam doctis & ſanctis viris Augu-
ſtino, & aliis monachis, inſulam
ad Jeſu Chriſti fidem convértit,
veré, à Beda Presbytero, Angliæ
vocâtus Apéôſtolus. Joannis Pa-
triärchæ Conſtantinopolitani au-
daciam fregit, qui ſibi universa-
lis Eccléſiæ Epiſcopi nomen arro-
gabat. Mauritium Imperatorem,
eos qui milites fuiſſent, môna-
chos fieri prohibentem, a ſententia
deterruit.
Pôſui adjutéôrium ſuper poten-
tem: & exaltäavi eléctum de plebe
mea: * Manus enim mea auxilia-
bitur ei. y. Invéni David ſervum
meum, ôleo ſanékbo meo unxi
eum. Manus.

prehenſu

Celéſiam Ornavit ſanctiſſimis
inſtitutis, & légibus. Apud

r in ſandtum Petrum coacta Synodo

multa conſtituit: in iis, Ut in
Miſſa Kyrie eléiſon novies repete-

rétur: Ut extra id tempus, quod

continétur Septuagéſima & Pa-
ſcha; Alleluja dicerétur: Ut ad-
derétur in Canone: Diésque no-
ſtros in tua pace diſpônas. Lita-
nias; Statiônes, & Eccleſiaſticum
Officium auxit. Quatuor Concili-
is, Nicæno, Conſtantinopolitano,
Ephesino, Chalcedonéèn ſi, tamquam
quatuor Evangeéliis honorem habe-
ri voluit. Epilcopis Siciliæ, qui. ex
antiqua Eccleſiarum conlſuetüdine
Romam singulis triénniis conve-
niébant, quinto quoque anno ſe-
mel venire indúlſit. Multos libros
confécit: quos cùm dictaret, te-
ſtatus eſt Petrus Diaconus,ſe Spiri-
tum ſanctum columbæ ſpécie in e-
jus capite ſæpè vidiſſe. Admirabilia
ſunt, quæ dixit, fecit, ſcripſit, de-
crévit „ præsértim infirma ſemper
& ægra valetudine. Qui denique
multis éditis miraculis, Pontifica-
tus anno decimotertio, menſe ſex-
to, die decimo, quarto Idus Martii»
qui dies feſtus à Græcis étiam pro-
pter inſignem hujus Pontificis ſa-
piéntiam ac fſanctitatem præcipuo
honoôre celebratur, ad cœleſtem
beatitidinen evocatus eſt. Cujus
corpus ſepúltum eſt in Basilica ſan⸗
Qdi Petri prope Secretarium.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtutes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populorum. . .
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia
regna. Ipſe.
Iôria Patri.

Ipſe.

éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum.

N illo témpore: Dixit Jeſus diſci-
Iulis (uis: Vos eſtis ſal terræ;
Quòd ſi ſal evanuerit, in quo ſalie-⸗
tur? Et réliqua. . .
Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

Onüiderândum nobis eſt, ut
qui una eadémque exhortatio-
nis voce non sufficit ſimul cun-
Gtos admoneéere, ſtudeat singulos,in
quan-

Autum wale
eutionibus
Uungue pensa
Unchs Apoſto
okolos nob
1Aer

Timilia hafeit
Cnanimlidus
itun Animul
ulbtlepe fits
Es brutis min
lt er eiten
lebemntcr mel

10, kiu
aſns r
ſrernt
Netdoridust
eds,guds 1
Rem pofit,
Uuritatizcern
Anng, ui
huimn
mug.

ii.
I

Ulcamur .
N
ns Andd

17)
lingzi

lt huaiin

ntinopolt,
nenſhtanter
honotent

quantum valet, inſtrúere, privatis
locutiônibus ædificare. Debémus
namque pensâàre continuò, quod
ſanctis Apoſtolis dicitur,; & per
Apôſtolos nobis: Vos eſtis ſal ter-
ræ. Si ergo ſal ſumus: condire men-
tes fidélium debémus. Vos igitur,
qui paſtoôres eſtis, pensaâte, quia Dei
animalia paſcitis: de quibus profé-
cto animalibus Deo per Pſalmiſtam
dicitur: Animalia tua habitàbunt in
ea. Et ſæpe vidémus, quòôd petra ſa-
lis brutis animalibus anteponitur,
ut ex eadem ſalis, petra lambere
débeant, & meliorari. Quaſi ergo
inter bruta animalia petra ſalis, de-
bet eſſe ſacérdos in populis. Qu-
rare namque ſacerdoôtem necéſſe
eſt; quæ singulis dicat, unumquem-
ue qualiter admoôneatzut, quisquis
Acerdioti jüngitur, quaſi ex ſalis ta-
ctu ætérnæ vitæ ſapoôre condiatur.
Amavit eum Doôminus, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dôminus
loricamn fidei, & ornavit eum. Et
ad.

Al étenim terræ non ſumus, ſi
corda audiéntium non condi-
mus: quod proféctò condimén-
tum ille veraciter proximo impén-
dit, qui prædicationis verbum non
sübtrahit., Sed tunc vere aliis re-
cta prædicamus, ſi dicta rebus,
& exeèmplis oſtéendimus. Nul-
lum puto, fratres chariſſimi, ab
äliis majus præjudicium, quaàam à
ſacerdotibus tôlerat Deus: quan-
do eos, quos ad aliôrum correctio-
nem poôfuit, dare de ſe exémpla
Pravitatis cernit: quando ipſi pec-
camus, qui compéſcere peccata
debuüimus: nulla animarum lu-
cra quærimus, ad noſtra quotidie
ſtudia vacamus, terréna concupi-
ſcimus, humanam gloriam inten-
ta mente captamus. Et quia, eo
ipſo, quo céteris prælati ſumus,
ad agénda quælibet majôrem li-
centiam habémus, ſuſcéptæ bene-
dictionis miniſtérium vértimus ad
ambitiônis arguméntum: Dei cau-
ſam relinquimus, ad terréna negoô-
tia vacamus: locum, ſancétitatis
accipimus, & terrénis Actibus im-
plicamur.
. In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, * Et implevit eum Düs
ſpiritu ſapiéentiæx, & intelléctus.

. 661
Jucunditäâtem, & exultationem
thesaurizavit ſuper eum. Et.
Aoria Patri. Et.

DIE XVII. MARTII.

Eus, qui ad prædicandam Gén-
tibus gloriam tuam beatum
PatritiumConfeſsorem atque Pon-
tificem mittere dignatus es, ejus
méritis, & interceſſione concede;
ut quæ nobis agenda præcipis, te
miſerante adimpleére poſsimus. Per
Dominum.

idelis fermo.
Xxxvi.

Atritius, Hibérniæ dictus Apô-
ſtolus, Calphúrnio patre, matre
Concheſſa, S. Martini Turonéenſis
Epiſcopi, ut pérhibent, conſangui-
nea, majori in Britannia natus, puer
in Barbarorum ſæpiùs incidit cap-
tivitatem. Eo in ſtatu pascéndis
gregibus præpoſitus, jam tum futů-
ræ ſanctitaàtis ſpéêcimen præbuit. Fi-
dei namque, divinique timôris, &
amoris ſpiritu repletus, anteluca-
no témpore per nives, gelu, ac
pluùvias ad preces Deo fundéndas
impiger conſurgébat, solitus cén-
ties intérdiu, centiésque noctu
Deum orare. A ſervitute tertiò
exémptus, & inter Cléricos rela-
tus; in divinis lectiôònibus longo
ſe témpore exércuit. Galliis, Ita-
lia, Inſulisque Tyrrhéni maris la-
bore ſummo peraàgratis, divino
tandem mônitu ad Hibernôrum
ſalutem advocatur 3 & facta à
beato Cœleſtino Papa Evangélii
nuntiandi poteſtàte, conſeçratus-
que Epiſcopus, in Hiberniam
perréxit.

Invéni David ſervum meum;
ôleo ſancto meo unzi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit
ei. Manus enim.
1 t3

662

O in múnere mirum, qüot vir

Apoſtolicus mala, quot æruúm-
nas & ‚labôres, quot pertülerit
adversarios. Verum Dei afflante
henignitate „terra illa, idolorum
antea cultrix, eum mox prædican-
te Patritio frucktum dedit, ut San-
ctorum Inſula deinde fúerit appel-
Hata Frequentiſſimi ab eo pôpu-
li ſagro ſunt regenerati lavacro:
FbDiſcopi, Clericique plúrimi or-
dim iti: Virgines, ac viduæ ad con-
tinentiæ leges inſtitütæ. Armacha-
nam Ssedem, Romani Pontificis
aucétoritate, totius Inſulæ princi-
Dem, Metropolim conſtituit, San-
ctorumque reliquiis ab Urbe rela-
tis decoravit. Supernis viſionibus,
prophetiæ dono, ingentibusque
ſignis & prodigiis à Deo exornatus
adeo refulſitzut longe, latéque ce-
lebriot Patritii ſe fama diffùderit.
Poôſui adjutoòrium ſuper poten-
tem : & exaltavi electum de plebe
mea: *Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, oleo fancto meo unxi eum.
Manus enim.

Ræter quotidiänam Eccleſiâ-
rum ſolicitudinem, inviétum ab
oratione ſ[piritum numquam reja
xXabat. Ajunt enim, integrum quo-
tidie Pſaltérium una cumCanticis,
& Hymnis, ducentisque orationi-
bus conſueviſſe recitarestercenties
per dies singulos flexis génibas
Deum adorare, ac in qualibet hora
diéi Canonica cénties ſe Grucis
ſigno munire. Noctem tria in ſpa-
tia diſtribuens, primum in centum
Plalmis percurréndis,, & bis cén-
ties genuflecténdo; alterum in ré-
liquis quinquaginta Pſalmis, algi-
dis aquis immêrſus „ ac corde,,
Gculis,manibisque ad coœlum eré-
Kus, abſolvéêndis inſlumébat:; ter-
tium verò fuper nudum lapidem
ſtratus ténui dabat quiéti Qu-

militatis eximius cultor ,„„Apoſto-

Jico more àᷓ manuum fuarum la.
ôre non abſtinuit. Afsiduis tan-
dem curis pro Eccléſia consúmp-
tus „verbo & oôpere clarus, in
extréma ſenectute divinis my ſte-
riis refé dtus, obdormivit in Dô-
mino, ſepultùsque eſt apud Du-
num in Ultonia, à Chriſtiana
ſalute ſæculo quinto.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas

virttes operâtus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
* Ipfe intercedat pro peccatis
omnium populorum.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia re-
gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.

Fomo peéregrée, umun
XXXIXx.

PIE XIX. MARTII.

Acob autem génuit Joſeph vi-
Arum Mariæ, de qua natus eſt Je-
us, qui vocatur Chriſtus.

ixit Dominus.

77 300 u
audate Dominum om-
nes Gentes. 79. „ .
Miſſus eſt Angelus Gabriel
à Deo ad Virginem deſponsatam
viro, cui nomen erat Joſeph, de
domo David, & nomen Virginis
Maria. ,
Cùm eſſet deſponsâta Ma-
ter Jeiu Maria Joſeph, antequam
convenirent, invénta eſt in utero
habens de Spiritu ſancto. .
Joſeph vir ejus, cùm eſſet
ſuſtus, & nollet eam traducere;
voluit ogculte dimittere eam.
Angelus Doômini apparuit
Joſeph, dicens: Joſeph fili David,
noli timére accipere Mariam Côn-
jugem tuam; quod enim in ea na-
tum eſt, de Spiritu ſando eſt: pa-
riet autem filium, & vocabis no-
men ejus Jeſum.

Ir fidélis multùm laudabitur.
Et qui Cuſtos eſt Domini fui,
glorificabitur.

E ; Joſeph „célebrent agmina
Colitum;
Te cuncti réſonent Chriſtiadum
Chori, . . . .
Qui clarus méritis;, junctus es
incly tæ
Caſto fœdere Virgini.

Imo càm tùmidam geérmine
conjugem . .„
Admirans; dubio tangeris an-

KlUS, . „ .
Afflatu superi Flaminis Angelus
Conceèptum perum docet.

4 netum D
Crtefas
Aypri profu
s;
Antlum Sohh
jenis,
Miſcens
ol mortem
Cörſectat,
Danmimgue en
git!
I rwens, 5
Deo,
in ſort
bis, ſummm
Cuntidus,
Npſehh nen
Ur unden li
tün
Grutum
Ame
Conſtitui
Mus fur.
holleſſionis l

Uulngens ſo,e
Aut precepit e
icepit Con

Anckiſlimee
fguelum
4 Uuremur:
foltn non
Ulerceſtone
Vnedus cun

enatus eſt
Fenite, 2
enite, ex

Oelitum
noſtræ

et, Konm
keplete
tpro hecclin
n
Mtenpſt ninn
A lin
tabinn le⸗

(MEI

nbit ſenn
)

net olen
notnen N

els, in
camm fllk.
nltteree,
DOmIII A
oſegh lh
e Min
Cerimn in,
uſancto,

lelm Lutt

t Donn

debrenta

u natum Déminum ſtringis, ad
Exteras,
Rgypti prôfugum tu sequeris pla-
gas 3
Amiſlum Solymis quæris, & in-
venis „
Miſcens gaudia flétibus.
oſt mortem réliquos mors pia
coônſecrat, ð .
Palmamque eméritos glôria sůsci
pit:
Tu vivens, súperis par, früeris
Deo;,
Mira ſorte beaâtior.
obis, ſumma Trias, parce pre-
cantibus,
Da Joſeph méritis sidera ſcändere:
Ut tandem liceat, nos tibi perpe-
tim
Gratum promere cânticum.
Amen.
Conſtituit eum Döôminum do-
mus ſuæ. Et Principem omnis
voſſeſſionis ſuæ.

Exurgens Joſeph à ſomno fecit, ſi-
cut præcépit ei Angelus Domini,
& acceèpit Cônjugem ſuam.

Anctiſſimæ Genitricis tuæ Spon-
ſi, quæſumus Dômine, meritis
adjuvemur: ut quod poſſibilitas
noſtra non btinet, ejus nobis
interceſſiõne donetur. Qui vivis
& regnas cum Deo Patre.

zhriſtum Dei Filium;, qui putäri
dignatus eſt Filius Joſeph:
Venite, adoremus.
enite, exultémus. I.

Oelitum joſeph decus;, atque
noſtræ
Certa ſpes vitæ» columenque
mundi, . .
Quas tibi læti canimus, benignus
Sùscipe laudes.
e Sator rerum ſtatuit pudicæ
Virginis ſponſum, voluitque
Verbi
Te patrem dici, dedit & mini-
ſtrum
Eſſe ſalũtis. .
u Redemptôrem ſitäâàbulo jacén-
tem,
Quem chorus Vatum cécinit futů-
rum:
Alpicis gaudens, humilisque natu
Numen adoôras-

663
ex Deus Regum, Dominator or-
18
Cujus ad nutum tremit inferôrum
Turba, cui pronus famulatur
æther;
se tibi ſubdit.
aus ſit excélſæ Triadi perénnis;
Quæ tibi præbens súperos honéô-
res,
Det tuis nobis méritis beatæ
Gaudia vitæ. Amen.

Aſcéêndit Joſeph à Galilæa cfe civi-
tate Nazareth in Iudæam, in civi-
taàtem David, quæ vocatur Bethle-
hem, ut profiterétur cum Maria.
. eatus vir.
XIV.
Venerunt'Baſtôres feſtinan-
tes, & invenérunt Mariam, & Jo-
ſeph, & infantem poôſitum in præ-
sépio.
uare fremuérunt. Xlv.
Eëce Angelus Domini ap-
paruit in ſomnis Joſeph, dicens:
Surge, & accipe puerum & Matrem
ejus & fuge in &£gyptum. .
omine, quid multipli-
câti. XIVi.
Conſtituit eum Dôminum do-
mus ſuæ. g Et Principem omnis
poſſeſſiònis ſuæ.
De libro Géneſis.

tum „ emitque eum Puütiphar
unnchus Pharaônis, Princeps
Exércitus, vir Kgyptius, de
manu Ismaelitarum, a quibus
perdúctus erat. Fuitque Dôminus
cum eo, & erat Vir in cunctis
proſpere agens: habitavitque in
domo dòômini ſui, qui ptimèe no-
verat, Döminum eſſe cum eo, &
6mnia, quæ geéreret, ab eo dirigi
in manu illius. Invenitque Joſeph
gratiam coram démino ſuo, &
miniſtrabat ei, aà quo præpoôſitus
ômnibus gubernabat créditam
ſibi domum, & univérſa, quæ ei
trädita fůerant: benedixitque
Dôminus domui Æ—gyptii propter
Joſeph.
Fuit Dôminus cum Joſeph, &
dedit ei gratiam in conſpéctu
Principis carceris: & Qui tradidit
in manu illius univeérſos vinctos.
Quidquid fiébat, ſub ipfo erat:
Döminus enim erat cum illo;, &
omma opera ejus dirigebat. Qui
tradidit.
T 1t4

Ntep̃n igitur ductus eſt in Wπgyp-
E

6654

Lacéüit Pharaéni èösilium jo-

ſeph, & cunctis Miniſtris ejus:
Tocutusque eſt ad eos: Num in-
venire pPotétimus talem virum,
qui Spiritu Dei plenus ſit? Dixit
ergo ad Joſeph: Quia oſtêndit tibi
Deus omnia, quæ locůtus es „
numquid ſapientiorem, & con-
similem tui invenire pôtero? Tu
eris luper domum meam, & ad tui
oris impérium cunctus pôpulus
obédiet: unum tantùm Regni solio
te præcédam.
Eſuriente Terra Xgypti clama-
Vit populas ad Regem aliméenta
petens. Quibus ille reſpondit:
Ite ad Joſeph, & quidquid vobis
dixerit facite. reſcébat quo-
tidie fames in omni terrazaperuit-
que Joſeph univérſa hoôrrea, &
vendébat X. gyptiis Ite
Ixitque rurſus Pharaog ad Jo
ſeph: Ecce conſtitui te ſuper
univerſam terram X.gypti. Tulit-
ue annulum de manũû ſua, & de-
tit eum in manu ejus: veſtivitque
eum ſtola byſsina , & collo tor-
duem auream circumpoſuit. Fe-
citque eum aſcéndere ſuper curru
ſuum ſecundâm, clamante præcoô⸗
ne, ut omnes coram eo genu flé-
Gterent, & Præpoôſitum eſſe ſcirent
univerſæ Terræ X gypti. Dixitque
Bex ad Joſeph: Egô fum Pharao ⸗
absque tuo império non movébit
dufsquam manum, ant pedem in
omni Terra XÆgypti.
Fecit me Dominus quaſi Patrem
Regis, & dominum univérſæ do-
mus ejus; nolite pavére, Pro
falute enim veſtra miſit me Deus
ante vos in gyptum. Venite
ad me, & ego dabo vobis omnia
bona Kgypti, & comedétis me-
dullam Terrz. Pro ſalute. Glôria
Patri. Pro ſaläte.
Consürgens Joſeph accpit Pae-
rum & Matrem eſus nocte, & ſe-
céſſit in ..gyptam: & erat ibi us-
gue ad 6bitum Heroôdis.
Pſalmus. Qùm invocärem. Xlvii.
. Defuncto Herode Angelus
Doômini apparuit in ſomnis Joſeph
in Kgypto, dicens: Surge, & ac-
cipe Pnerum, & Matrem ejus, &
vade in Terram Ifrael: defuncti
ſunt enim, qui quærébant animam
Pueri. .
falem 7erba mea. Xlvii.

Accépit Joſeph Pùerum, &
Matfem ejus, & venit in Terram
Iſrael. n. Dômine Doôminus
noſter. XIvii. .
Magna eſt glôria ejus in ſalutâ-
ri tuo. ,B
Glôriam, & magnum decôrem
impones ſuper eum. .
Sermo S. Bernardi Abbatis.

Uis & qualis hom fuerit bea-
QOn Joſeph, conjice ex appella-
tiéne, qua licèt diſpensatôria,
méruit honorari à Deo, ut pater
Dei & dictus, & créditus ſit: côn-
jlice & ex proprio vocàâbulo, quod
augméntum non duúbitas inferpre-
täri. Simul & meménto magni
illius quondam Patriarchæ venditi
in gypto, & ſcito ipsius iſtum
non ſoluùm vocabulum fuiſſe ſorti-
tum, ſed & caſtimoniam adéptum,
innocentiam affecutum S& gratiam.
Aſcéndit Joſeph à Galilæa de
civitate Nazareth in Judæam, in
civitatem David, quæ vocatur
Béthlehem: =& Eô quôd eſſet de
domo, & familia David.
Ut profiterétur cum Maria de-
ſponsaàta ſibi Uxôre. Eo quôd.

Iquidem ille Joſeph „fratérna
ex invidia venditus, & ductus
in gyptum, Chriſti venditionem
Dræfigüravit; iſte loſeph „ Hero-
dianam invidiam fuùgiens, Chriſtum
in gyptum portavit. IIle domi-
no ſuo fidem ſervans déminæ no-
luit commicéri: iſte Doôminam
ſuam Doômini ſui matrem, virgi-
nem agnoôſcens, & ipſe continens,
fidéliter cuſtodivit. IIIi data eſt
intelligéntia in myſtériis ſomnio-
rum: iſti datum eſt, coônſcium fie-
ri atque participem cœléſtium ſa-
amentôrum,
Surge, & accipe Púerum, &&
Matrem ejus, & fuge in .Ægyp-
tum: Et eſto ibi, usque dum
dicam tibi. Ut adimpleréetur;
quod dictum eſt à Doômino per
Prophétam dicéntem; Ex ÆPtO
vocavi Filium meum. Et eſto.

Lle fruméenta ſervàvit non ſibi,
ſed omni pôpulo: iſte panem
vivum e& cœloe ſervandum accépit
tam fibi, quam toti mundo. Non
eſt däbium, quin bonus & fidelis
homo füerit iſte Joſeph; ui

ler eſpons⸗
Gelis inguan
Ilenn conſtit
1ibſolatium,
ſolum denia
Conslii coad
Cüm indu
Mentes eju
Gum conſuet
Aecepit eln
us, bene
Et eta ba
Mitantes ſue
tut de llo.
Moris harti

Aucienſolepl
(uret in jud⸗
nn tlmuit il
Ils habitabit
i Admon
eceſſit i

oc di
: (uoniam
ie in
it, Mit bat
mlutes fuper
(e Illo, ben
omin
uls gern
le forebit
Pninum
eo ſangi
Mar

(C ellet
Welarn ſoſe
dentinden
Zpiritu la
omilia 5. .

Uare no
Ped Ge Ge
hum, Ut p.

Merm l

.
1l Abrt

gu
guol elt
4Nid.
cuin Mantt
. E0 quo⸗

ter deſponsata eſt Salvatôris. Fi-
délis, inquam, ſervus & prudens,
quem conſtituit Dôminus ſuæ ma-
tris ſolatium, ſuæ carnis nutrit ium,
ſolum dénique in terris magni
consilii coadjutôrem fidiſſimum.
Cùm inducerent Púerum Jeſum
Parentes ejus, ut facerent ſecun-
dùm conſuetúdinem legis pro eo.
Accepit eum Simeon in ulnas
uas, & benedixit Deum.
Et erat Pater ejus ,„ & Mater
mirantes ſuper his, quæ diceban-
tur de illo. Acceépit eum.
loôria Patri. Accépit eum.

Audiens Joſeph, quòd Archelâus re-
gnaret in Judæa pro Herôde patre
suo, timuit illô ire. omine
quis habitabit. xlviii.
Admoônitus in ſomnis Jo-
ſeph ſecéſſit in partes Galilææ: &
véniens habitavit in civitate, quæ
vocatur Nazareth: ut adimplere-
tur, quod dictum eſt per Prophé-
tas: Quoniam Nazaræus vocabi-
eſe DO ñe in virtúte tua. xlix.
Ana, Erat Pater Jelu; & Mater
mirantes ſuper his, quæ dicebantur
de illo, & benedizit illis Simeon.
Dômini etft terra. Xlix.
Juſtus germinabit ſicut lilium.
Et florébit in ætérnum ante
Doôminum.
ectio ſancti Evangélii ſecundàùm
Matthæum.

CVm eſſet deſponsata mater Jeſu
Maria Joſeph, antequam conve-
nirent, inventa eſt in utero habens
de Spiritu ſanécto. Et réliqua.
Homilia 8. Hieronymi Presbyteri.

Uare non de simplici virgine,
ſed de deſponsata concipitur:
Primùm, ut per generatiônem Jo-
ſeph origo Mariæ monſtrarétur:
ſecundò, ne lapidarétur à Judæis
ut adültera: tertiò;, ut in Agyp-
tum fügiens habéeret ſolatium.
Martyr Ignatius étiam quartam
addidit cauſam, cur à deſponsata
concéptus ſit: Ut partus, inquiens,
ejus celarétur diabolo, dum eum
putat non de virgine, ſed de uxo-
Ie generatum.
Dicit Mater Jeſu ad illum: Fili
quid feciſti nobis ſic?

mus te. Et ait ad illos: Quid

Ecce Pater
tuus, & ego doléntes quæreba-

. 665,
eſt, quòd me quærebatis ? neſcieba-
tis, quia in his, quæ Patris mei
ſunt oportet me eſſe? Ecce.

Ntequam convenirent, invén-
ta eſt in utero habens de Spi-
ritu ſancto. Non ab alio invénta
eſt, niſi a Joſeph, qui penéè licén-
tia maritali futàræ uxôris omnia
néverat. Quòôd autem dicitur, an-
tequam convenirent: non séqui-
tur;» ut pôſteà convénerint: ſed
Scriptura, quoôd factum non ſit,
oſténdit.
„Deſcendit Jeſus cũ eis, & venit
Nazareth; Et erat sůúbditus il-
lis. V. Proficiébat ſapiéntia, &
ætaàte, & gratia apud Deum, & hô-
mines. Et. loria Patri. Et.

Oſeph autem vir ejus, cùm eſſer
juſtus, & nollet eam traduùcere„
véôluit occultè dimittere eam. Si
quis fornicâriæ conjungitur, unum
corpus efficitur: & in lege præcép-
tum eſt, non ſolùm reos, ſed &
conſcios criminum obnoôxios eſſe
peccati; quomodo Joſeph, cùm
crimen celaret uxôris, juſtus ſcri-
bitur; ſed hoc teſtimonium Ma-

riæ eſt, quod Joſeph ſciens iiligs

caſtitatem, & admirans, quod ev
nerat, celat ſiléntio, cujus myſté⸗
rium nelciébat
e Deum laudamus. II.
A D L. A U D ES;,

Bant paréntes Jeſu per omnes
annos in Jerúſalem, in die ſo-
lemni Paſchzæ.
Dis regnav. cqum zcl.- II.
Càùm redirent, remânſit Puer
Jeſus in Jeruſalem, & non cogno-
vérunt Paréntes ejus.
32. Non inveniéntes Jeſum re-
gréſſi ſunt in Jeruſalem, requirén⸗
tes eum; & poſt triduum invené⸗
runt illum in templo ſedéntem in
meédio Doctôòrum, audiéntem, 8
Iterrogantem eos. .
. Dixzit Mater ejns ad illum;
Fili! quid feciſti nobis ſic? Ecce
Pater tuus, & ego dolentes quæ⸗
2 us te.
rebamus Descéndit jeſus cum

T t S 18

666
eis, & venit Nizareth,» & erat
suûbditus illis.

Ir fidélis multùm laudabitur.
t qui Cuſtos eſt Domini ſui;,
glorificabitur.
Ste, quem læti côlimus fideles,
Cujus excélſos canimus trium-
phos;,
Hac die Joſeph meéruit perénnis;,
Gaudia vitæ.
nimis felix, nimis 6 beâtus,
Cujus extrémam vigiles ad ho-

ram
Chriſtus & Virgo ſimul aſtitérunt
Ore ſeréno.
inc ſtygis victor;, laqueo ſolu-

tus
Carnis; ad ſedes placido ſopòre
Migrat ærnas', rutilisque cingit
Témpora ſertis,
xgo regnantem flagitémus om-

nes
Adſit ut nobis, veniamque noſtris
Obtinens culpis, tribuat ſupérnæ
Münera pacis.
int tibi plauſus, tibi ſint honores
Trine, qui regnas Deus, & coronas
Aureas lervo tribuis fidéli
Omne per ævum. Amen.
Os juſti meditabitur ſapientiã.
Et lingua ejus loquétur ſudi-
Eium.

Ipſe Jeſus erat incipiens, quaſi an-
noôrum triginta, ut putabatur, filius
Toſeph.
j anctiſſimæ Genitricis.
663.

Cùm redirent.

ir fidélis.

*

dr. Conſtituit eum, * Do-
minum domus ſuæ. Conſtituit.
Et Principem omnis poſſeſſioô-

nis ſuæ. Dôminum domus ſuæ.
léria Patri. Conſtituit.
Maguna eſt glòria ejus in ſalutâri
tuo. Gloriam & magnum de-
céôrem impones ſuper eum.

Non inveniéentes.

Iléétus Deo; & hominibus,
ONcujus memoôria in benedicétiô-
ne eſt. In fide, & lenitate ipsius
ſanctum fecit illum, & elégit eum

In ſalutari tuo. Magna eſt.
Z. Gloriam & magnum decorem
impõnes ſuper eum. In ſalutari tuo.
Méria Patri. Magna eſt.
Juſtus germinabit ſicut lilium.
Et florébit in æternum ante Do-
minum.
Deſcendit Jeſus.

Rôfugum juſtum dédúxit Sa-
pientia per vias rectas, & oſten-
dit illi renum Dei, & dedit illi
ſciéntiam Sanéctôrum: honeſtavit
illum in laboribus, & complevit
labôres illius.
Juſtus germinabit, Sicut
Hilium. Juſtus. Et florébit in
ætérnum ante Däm. Sicut lilium.
léria Patri. Juſtus germinabit.
Plantaàtus in domo Dômini.
In atriis domus Dei noſtri.

Ibant pareéntes.
665.

662.
Gléria, & divitiæ in domo eſus.
Et juſtitia ejus manet in ſæcu-
Jlum ſæculi.

Ecce fidélis lervus, & prudens,
quem conſtituit Dôminus ſuper fa-
miliam ſuam. s anctiffi-
imnæ Genitricis. 663.

PDIE XXI. MARIII.

Ntercéſſio nos, quæſumus Do-
mine, beati Benedicéti Abbatis
commendet: ut quod noſtris mé-
ritis non valémus; ejus patrocinio
aſſequamur. Per Dominum.

De Hbro Eccleſiaſtici.

Audémus viros gloriolos.„8
Lparentes noſtros in generationé
ſua. Multam glôriam fecit Doômi-
nus magnificéntia ſua à ſæculo.
Dominantes in poteſtatibus ſuis,
hômines magni virtùte & pruden-
tia ſua præditi, nuntiantes in Pro-
phèétis dignitatem Prophetarum, &
imperantes in præsénti pôpulo;

ex omni carne.

Magna eſt glöria ejus,

& virtùte Pprudéntiæ pépulis ſan-
Gtiſſima verba. In pueritia ſua re-
i-

nirentes m
Iuntes carmi
buge len
guig in pauc⸗
Multa te con
Niudium Do
Jlingue tale
kece 4lis g
Uum. Intra.

Otmines 4
chritadin
Ncigcantes i
Nes ici in ge
ue glörum a
bls ſliz aber
Ge illis nati ſt
Imen nattandi
Unt, quorun
(ellerunt, qn
Miilunt,

=

Tonuni, in a
ti. lt forebi
1 Auorum P
Iumt, cum se
Uentbona, h

DsOrum nar
(em eorum
e cog
Nirehilsn
Mnüm. Et
danckorun
Renplit vi tan
rletia I

Pkretin,
1e Ortus N.
UInis erudh
darer
eus di
lüncam
Atriennin
Kitet R
e neeeſit
d Dum
dentes ad
dolo ſube,
no ſdſice
ugig ol

einf.

lpl
1

Ennek.
um eroten
hſalutanito⸗

eſt.
ſcurlilian
num ante⸗

elcentit nn

nahi

3 Letmind
hlul,

quiréntes modes múſicos, & nar-
rantes carmina ſcripturarum.
Euge ſerve bone & fidélis,
quia in pauca fuiſti fidélis, ſupra
multa te conſtituam „ Imntra in
gâudium Doômini tui. “. Domine
quinque talénta tradidiſti mihi,
ecce alia quinque ſuperlucratus
ſum. Intra.

Omines divites in virtte, pul-
Chritudinis ſtudium habentes,
pacificantes in domibus iuis. Om-
nes iſti in generatiéônibus gentis
ſuæ gloriam adépti ſunt, & in dié-
bus ſuis habentur in laudibus. Qui
de illis nati ſunt, reliqueêrunt no-
men narrandi laudes ecorum: &
unt, quorum non eſt memoria:
periérunt, quaſi qui non fúerint:
& nati ſunt, quaſi non nati, &
filii ipsorum cuùm ipſis.
. Juſtus germinabit ſicut lilium:
Et florébit in ætérnum ante Dô-
minum. Plantatus in domo
Doômini, in atriis domus Dei no-
ſtri. Et florébir. 4
Ed illi viri miſericôrdiæ ſunt,,
quorum pietaâtes non defué-
runt, cum sémine eôrum perma-
nent bona, hæréditas ſancta ne-
potes eorum: & in teſtamentis
ſtetit ſemen eòrum: & filii eorum
propter illos usque in æternum
manent: ſemen eòrum , & gloria
eôòrum non derelinquétur Côrpo-
ra insôrum in pace ſepùlta ſunt, &
nomen eôrum vivit in generatio-
nem, & generationem. Sapiéntiam
ipsorum narrent populi, & lau-
dem eorum nuntiet Eccléſia.
Iſte cognovit juſtitiam, & vidit
mirabilig magna, & exoravit Altiſ-
ſimum: *Et invéntus eſt in núme-
ro Sanéctôrum. Y.⸗ Iſte eſt, qui con-
tempſit vitam mundi, & pervénit
ad cœléſtig regna, Et. G loria. Et.

Enedidtus, Nüuùrſiæ nobili géne-
Ore ortus, Romæ liberalibus diſ-
ciplinis eruditus, ut totum ſe Jeſu
Chriſto daret, ad eum locum, qui
Subläcus dicitur; in altiſſimam
ſpeluncam penetraâvit, in qua ſic
per triénnium delituit, ut unus id
ſciret Romanus Mônachus,quo ad
vitæ neceſſitatem miniſtro uteba-
tur. Dum igitur ei quodam die
ardéntes ad libidinem faces à dia-
bolo ſubſicerentur, ſe in véprihus
tamdiu volutavit „ dum lacerato

. , 66
corpore, voluptatis ſenſus dolbre
opprimerétur. Sed jam erumpente
ex illis latebris fama ejus ſanctita-
tis, quidam Monachi ſe illi inſti-
tuzendos tradidérunt: quorum vi-
vendi licéntia cùm ejus objurga-
tiônes ferre non poſſet, venénum
in potiône ei dare conſtituunt.
Verùm poôculum ei præhéntibus.
Crucis ſigno vas confrégit, ac
relicto monaſtério in ſolitdinem
ſe recépit.
Honéſtum fecit illum Dnzæ, s⸗
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam,
Juſtum deduxit Dominus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et.

Ed cùm multi ad eum quoti-
die diſcipuli convenirent, duò-⸗
decim monaſtéria a dificavit, Ca-⸗
que ſanctiſſimis légibus communi-
vit. Poôſteà Caſsinum migravit »
ubi ſimulacrum Apollinis, qui
adhuc ibi colebatur, comminuit:
aram evértit, & lucos ſucceêndit,
bique ſancti Martini ſace llum „
& ſancti ſoannis ædiculam extrú-
xit: Oppidanos autem & incolas
Chriſtianis præceptis imbuit. Qua-
re augebâtur in dies magis divina
gratia Benedictus, ut etiam pro-
bhético ſpiritu ventúùra prædiceret,
Quod ubi acceépit Tôtila Gothô-
rum Rex, exploratürus an re ita
eflet, ſpatharium ſuum regio or-
nâtu & comitatu præmittit, qui ſe
Regem ſimularet. Quem ut ille
vidit : Depéône, inquit, fili, de-
pone quod geris; nam tuum non
eſt Toôtilæ vero prædixit advén-
tum ejus in Urbem, maris trans-
miſſionem, & poſt novem annos
mortem.
Amavit eum Déôminus, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum-
Et ad. „
Ui aliquot ménſibus, ante-⸗
quam e vita migraret -„ pPræ⸗
moônuit diſcipulos, quo die eſſet
moritúrus: ac ſepúlchrum, in
quo ſuum corpus condi vellet „
ſex diébus, antequam eè inferré
tur, aperiri juſtſit : ſextoque die
deférri vôluit in Eccléſiam, ubi

ſumpta Euchariſtia, ſublatis in coo

lum

668
lum ôculis orans; inter manus
discipulérum efflavit animam:
quam duo Mönachi euntem in cœ-
lum vidérunt pallio ornatam pre-
tiosiſſimo, circum eam fulgentibus
lampadibus, & clariſſima, & graviſ-
ſima ſpe cie virum ſtantem ſupra ca-
put ipsius dicéntem audiérunt: Hæc
eſt via, qua diléctus Domini Bene-
dictus in cœlum aſcendit.
Iſte homo perfecit omnia, quæ
locùútus eſt ei Deus, & dixit ad eu:
Ingreédere in requiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me ex
ômnibus Geéntibus.
Iſte ect, qui contempſit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia reg-
na. Quia. loria Patri. Quia.

cce nos reliquimus omnia.
liii.

DIE XXV. MARIII.

Allel.

Miſſus eſt Gabriel Angelus. .
reliq. 670. 111t
Dôminus.
Ixxxvii.

Cce virgo concipiet, & pariet
filium, & vocabitur nomen ejus
Emmänuel. Butyrum & mel co-
medet, ut ſciat reprobare malum,
& eligere bonum,
ve maris ſtella. Ixxxviii.
Ave Maria, gratia plena.
Dominus teçum.

Spiritus ſanéus in te deſcéndet
Maria , & virtus Altiſſimi obum-
brabit tibi.

Eus, qui de beaâtæ Mariæ virgi-
nis utero, Verbum tuum, An-
gelo nuntiante, carnem ſuscipere
voluiſti: præſta ſupplicibus tuis; ut
qui vere eam Genitricem Dei cré-

dimus, ejus apud te interceſſiõni-
bus adjuvémur. Fer eumdé Däm.

eſu, tibi ſit
glôriâ, Qui natus es dé Virgine.

D6-

ve Maria, gratia plena, *
enite. 1.

minus tecum.
uem terra.

XC.

Angelus Démini nuntiavit Mariæ;,
& concépit de Spiritu ſando.

De Iſaia Propheta.

E adjécit Dôminus loqui ad
Achaz, dicens: Pete tibi ſig-
num à Domino Deo tuo in pro-
tündum inférni;, ſive in exceêlſum
ſupra. Et dixit Achaz: Non pe-
tam, & non tentabo Dominum.
Et dixit: Audite ergo domus Da-
vid: Numquid parum vobis eſt,
moléſtos eſſe hominibus, quia mo-
léſti eſtis & Deo meo ? Propter
hoc dabit Dominus ipſe vobis ſig-
num. Ecce virgo concipiet;,
pariet filium, & vocabitur nomen
ejus Einmanuel. Butyrum & mel
comedet-ut fciat reprobâre malum
& eligere bonum.
Miſius eſt Gabriel Angelus ad
Mariam virginem deſponsatam Jo-
ſeph, nuntians ei verbum: & expa-
veſcit Virgo de lůmine. Ne timée-
as Maria: inveniſti gratiam apue
Düm: Ecce concipies, & pa-
riés, & vocabitur Altiſſimi Filius.
F. Dabit ei DäsDeus ledem David
patris ejus, & regnabit in dom
Jacob in ætérnum. Ecce.

T egrediétur virga de radice
Jeſſe, & flos de radice ejus
ascendet. Et requiéſcet ſuper eum
Spiritus Dômini: ſpiritus ſapiéntiæ
& intellédus, ſpfritus consilii &
fortitudinis, ſpiritus ſcientiæg &
pietatis, & replébit eum ſpiritus
timoris Doômini. Non ſecundum
viſionem oculôrum judicabit, ne-
que ſecúndùm auditum aurium
arguet, ſed judicabit in juſtitia
pauperes, & arguet in æquitàte
pro manſuétis terræ, & percütiet
terram virga oris fui, & ſ[piritu la-
iorum ſuéôrum interficiet im-
pium

hinm. Et
lumborum e
Hüum renum
Aye Mar
Minus tecum
ſperyeniet
idbumbral
te nacetur
lins beiz
Iloniam in
Ielpondens
Utus ſanttus.

tbltur
kiultibit
lat lilium.
Di,eaulta
Gans: gloria
Nr Cameli
oriam Dor
Ion. Co.
Mite pufil
Knolite tin
Utonem a0
Dels iple ve⸗
Iune Perie
Kauteſlarch

üulet ſut ce

tüdine

Eitin ſagnn

ld

bi
Ilinsmmiſlum
Iies Deumn -
Urbened
nees muliere
uum, K
Getnimentn
ells mater!

Necdlicta.

loria hatr

dermo

malien,
tcanit ir
witi Ine
laprelie
e lena

.: Aum
Mri äpiti⸗
Oteletet

intertelin⸗
eummce Din.

de Vinie
eni
n, Venle!
ta.

ntiärie Mn
un ſunde

hetn

ing lni
Neie hi

pium. Et erit juſtitia cingulum
lumbôrum ejus, & fides cinéto-
rium renum ejus.
& Ave Maria, grâtia plena, Doô-
minus tecum: Spiritus ſanctus
ſupervéniet in te, & virtus Altiſſi-
mi obumbrabit tibi: quod enim ex
te nascétur Sanctum, vocabitur Fi-
lius Dei; Quoômodo fiet iſtud,
quoôniam virum non cognéôſco? Et
reſpondens Angelus dixit ei. Spi-
ritus ſanctus.

KXtabitur desérta, & invia, &
exultabit ſolitudo, & florébit
quaſi lilium. Gérminans germina-
bit, & exultabit lætabunda, & lau-
dans: gloria Libanji data eſt ei: de-

669
carne ventúrum; Deum hominém-
que ſignans, qui natus êex Virgine»
violatôrem humanæ propaginis in-
corrüpta nativitate damnaret.
Ecce virgo concipiet, & pâriet
filium, dicit Dôminus: Et voca-
bitur nomen ejus Admirabilis „
Deus, Fortis. Super sölium Da-
vid, & ſuper fegnum ejus iedébit
in ætérnum. Et.

Am quia gloriabätur diabo-
lus, homninem ſua fraude de-
céptum divinis caruiſſe muneri-
bus, & immortalitatis dote nuda-
tum, duram mortis ſubiiſſe ſen-
téntiam, ſeque in malis ſuis quod-
dam de prævaricatoris consortio

cor Carméli & Saron:ipſi vidébunt inyeniſſe ſolatium: Deum quoque

gloriam Domini & decôrem Dei
noſtri. Confortate manus diſſo-
lutas, & génua debilia roborate.
Dicite puſillanimis: Confortâmini
& nolite timére, ecce Deus veſter
ultiõnem adduúcet retributionis:
Deus ipſe veniet, & ſalvabit vos.
Tunc aperiéntur culi cæcorum;,
& rWfürdorum patébunt. Tunc
saliet ſicut cervus claudus, & apér-
ta erit lingua mutoôrum; quia ſciſſæ
ſunt in deseèrto aquæ, & torréntes
in ſolitùdine. Et quæ erat arida;,
erit in ſtagnum, & sitiens in fontes

aquarum.

Sùscipe Verbum Virgo Maria;
qnod tibi à Domino per Angelum
transmiſſum eſt: concipies & pa-
ries Deum pariter & hominem:
*Ut benedicta dicaris inter om-
nes mulieres. Paries quidem
filium, & virginitâtis non patieris
detriméntum: efficiéris gravida, &
eris mater ſemper intacta. Ut be-
nedicta.
Ioôria Patri. Ut benedicta.

Sermo S. Leonis Papæ.

Lru omnipotens, & clemens,
cujus natúra bônitas, cujus
volüntas potéêntia, cujus opus mi-
ſericordia eſt: ſtatim ut nos diabo-
lica malignitas veneno ſuæx morti-
ficavit invidiæ, prædeſtinata re-
novandis mortalibus ſuæ pietatis
remédia, inter ipſa mundi primor
dia præſignavit: denuntians ſerpén-
ti, futùrum ſemen mulieris, quod
noôxii capitis elationem ſua virtúte
contérxeret „ Chriſtum ſcilicet in

juſtæ ſeveritatis exigente ratione,
erga hominem, quem in tanto ho-
noôre condiderat, antiquam mu-
taſſe ſenténtiam: opus fuit, dile-
Gtiſſimi, ſecréti diſpenſatione con-
silii, ut incommutabilis Deus
(cujus voluntas non poteſt ſua
benignitate privari) primam pie-
tatis ſuæ diſpoſitionem ſacramen-
t6 occultiore compléret, & homo
diabolicæ iniquitatis versutia a-
kus in culpam, contra Dei pro-
poſitum non periret.
Egrediétur virga de radice Jeſſe-
& flos de radice ejus aſcéndet:
Et erit juſtitia cingulum lum-
béôrum ejus, & fides cinctoriam re-
num ejus. Et requiéſcet ſuper
eum Spiritùs Dômini;, ſpiritus ſa-
piéntiæ & intelléctus, ſpiritus con-
silii & fortitüdiuis. Et erit.

Dveniéntibus ergo tempoôri-
bus dilectiſſimi, quæ redemp-
tiôni hôminum fùerant præſtitůúta;
ingréditur hæc infima Jeſus Chri-
ſtus Dôminus noſter, de cœléſti
ſede deſcéndens, & à Patérna gloô-
ria non recédens, novo ordine»
nova nativitate generatus ; novo
ordine, quia invisibilis in ſuis »
visibilis factus eſt in noſtris: in-
comprehensibilis voluit compre-
héndi: ante tempora manens; eſſe
cœpit ex tempore: univerſitätis
Doôminus ſervilem formam ob-
umbräta majeſtatis ſuæ dignitäte
fuscépit: impaſſibilis Deus non
dedignatus eſt homo eſſe paſſibi-
lis: & immortalis mortis lIlégibus
ere. . H
ſubjackre: s. immaculata Virgini⸗
5 2

67
tas, quibus te laudibus éfferam ,
néſcio: & Quia quem cœli capere
non pôterant, tuo gremio contuli-
ſti. Benedicta tu in muliéribus,
& benedictus fructus ventris tui.
Quia. loria Patri. Quia.

ectio ſanéti Evangélii ſecundùm
Lucam.
N illo témpore: Miſſus eſt An-
gelus Gabriel à Deo in civitàtem
Galilææ: cui nomen Nazareth, ad
Virginem deſponsaätam viro, cui
nomen erat Joſeph, de domo Da-
vid, & nomen Virginis Maria. Et
réliqua
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Atent quidem divina myſtéria,
nec facile juxta prophéticum
dictum, quisquam hominum po-
teſt ſcire consilium Dei. Sed ramen
ex céteris factis, atque præcéptis
Dômini Salvatoris pôſſumus intel-
ligere, & hoc propenſioris fuiſſe
consilii, quòd ea potiſſimùm ele-
cta eſt, ut Dominum pareret, quæ
erat deſponsata viro. Cur autem
non antequam deſponſarétur, im-
pléta eſt: Fortaſſe ne diceretur,
quoôd conceperat ex adultério.
Congratulamini mihi omnes;
qui diligitis Dominum, quia cum
eſſem parvula, pldcui Altiſſimo:
Et de meis viſcéribus genui
Deum & hominem.
Beâtam me dicent omnes ge-
nerationes, quia ancillam hůmi-
lem reſpéxit Deus. Et de meis.
. Cujus feſtum côlimus, ipſa
Virgo virginum.
T ingréſſus ad eam Angelus.
Diſce virginem môribus, diſce
virginem verecúndia, diſce ora-
culo, diſce myſtério. Trepidare
virginum eſt, & ad omnes viri in-
gréſſus pavére, omnes viri affa-
tus veréri. Diſcant mulieres pro-
poôſitum pudoris imitari. Sola in
penetraâlibus, quam nemo virôrum
viderit, ſolus Angelus repérerit:
ſola fine cômite, ſola ſine teſte,
ne, quo degenere depravarétur
affatu, ab Angelo ſalutatur.
Gaude Maria virgo , cunctas
hærefes ſola interemiſti, quæ Ga-

briélis Archqgigeli dictis credidiſti:
Dum virgo Deum, & hôminem chritùúdine tua.

genuiſti, & poſt partum virgo in-
violata permansiſti, Beata es,

dine tua. Spécie.
ſperè procede, & regna. Et pul-

ea, quæ dicta ſunt tibi à Dômino.

Dum. loria Patri. Dum.

Anti namque mandati myſté-
rium non höminis fuit, ſed
Angeli ore proméndum. Hôdie
primuùm auditur: Spiritus ſanétus
ſupervéniet in te. Et auditur, &
créditur. Dénique Ecce, inquit,
ancilla Dômini: contingat mihi ſe-
cundùm verbum tuum. Vide hu-
militatem, vide devotionem. An-
cillam ſe dicit Domini, quæ mater
eligitur: nec repentino exaltata
promiſſo eſt. e Deum. 1I.
AD LAUDES,

Iſſus eſt Gabriel Angelus ad
Mariam virginem deſponsatam
Joſeph. ôminus re-
gnavit. 11.
a. Ave Maria, gratia plena »„
Doôminus tecum: Benedicta tu in
muliéribus. Ne tinggas Ma-
ria: inveniſti grätiam apu Doômi-
num: ecce concipies, & pariés Fi-
ium. Dabit ei Dominus le-
dem David patris ejus, & regna-
bit in ætêrnum.
Ecce ancilla Dômini, fiat
mihi ſecundàùm verbum tuum.

Cce virgo concipiet, & pariet
filium,, & vocabitur nomen
ejus Emmanuel. Butyrum & mel
cômedet, ut ſciat reprobare ma-
lum, & eligere bonum.
gloriòſa Virginuũ. Ixxxiii.
Ave Maria, gratia plena.
Dôminus tecum.

Quoômodo fiet iſtud, Angele Dei;
quôniam vitum non cognoôſco?
Audi Maria virgo: Spiritus ſanctus
ſupervéniet in te, & virtus Altiſſi-
mi obumbrabit tibi. eus;
qui de beatæ. 668.

Qui natus es de Maria virgine.
Ave Maria.
cce virgo concipiet.
Spécie tua, * Et pulchritü-
Intênde, pro-

loria. Spécie.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus, non com-

quæ credidiſti, quia perfééta ſunt movébitur.

— 2

Ne timeas

ubit in do
Kerni ejus

Adj.

Tultu ſuo, A
medio ejus,
Deus vultu
Adjurabit.
K prrelegit
culo ſuo hab⸗

Eece zcilla

1ls Domini.

le

lrelegit e⸗
uculo⸗ ſuo
relegit.

Diffüſa et

opterei
AEemum,

ibiel Ange
le, cicens:
Uininng teen
Mleribus,

ILNIA

den 44 won

ii Nonte

1 edid
4

idi Darin
l, Don,

Ne S
m apuc-e⸗

Donmiti,il
tbumn tuun

cabitut
ty Guumien
kep⸗ grobter
numn..
ſittini iu
1i4 Nena.

neeehe⸗
1 autlſt
ri ltus ſandh
binul
1

6

Ne timeas Maria.

Abit illi Döminus Deus ſe-
dem David patris ejus: & re-
gnàbit in domo Jacob in æt érnum,
& regni jus non erit finis.
Adjuvabit eam, Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus „non commovébitur.
Deus vultu ſuo. loôria Patri.
Adjuvabit. Elégit eam Deus,
& præeleégit eam. In taberna-
culo ſuo habitare facit eam.

Ecce ancilla Domini.

Grediétur virga de radice Jeſ-
ſe, & flos de radice ejus aſcen-
det. & requiéſcet ſuper eum Spiri-
tus Domini.
Elégit eam Deus, Et
præelégit eam. Elégit. 7, In taber-
naculo ſuo habitare facit eam. Et
præelégit. loôria Patri. Elégit.
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.

Gàbriel Angelus locútus eſt Ma-
riæx, dicens: Ave graâtia plena;
Dominus tecum: Benedicta tu in
muliéribus.

FE RIA S E X T A;

Vadam ad montem myrrhæ.
4. ge 4⸗
redidi propter.
300.

Uis crédidit auditui noſtro?
& brachium Domini cui re-

671
velatum eſt: Et aſcéêndet ſicur Vir-
gúltum coram eo, & ſicut radix de
terra ſitienti.
Tabat mater dolorôſa,
Juxta Crucem lacrymoôſa;
Dum pendébat Filius.
ujus animam gementem,
Contriſtatam, & dolentem »
Pertransivit gladius.
quam triſtis & afflicta
Fuit illa benedicta
Mater Unigeniti!
uæ mœrébat, & dolébat;
Pia mater dum vidébat
Nati pœnas inclyti.
uis eſt homo, qui non fleret;
Matrem Chriſti 1 videret
In tanto ſupplicio?
uis non poſſet contriſtari,
Ghriſti Matrem contemplari
Dolêntem cum Filio?
ro peccatis ſuæ Gentis,
Vidit Jjeſum in torméêntis »
Et gſasellis sůbditum.
idit, ſuum dulcem Natum
Moriéndo deſolatum;
Dum emiſfit ſpiritum.
ja Mater fons amoôris
Me ſentire vim doloris
Fac, ut tecum lugeam.
ac, ut ârdeat cor meum
In amando Chriſtum Deum;,
Ut ſibi complàceam. Amen.
Ora pro nobis Virgo dolorosiſ-
ſima. Ut digni efficiamur pro-
miſſiônibus Chriſti.

Tuam ipsius änimam ( ait ad Ma-
riam Simeon) pertransibit gla-
dius.
Eus, in cujus paſſione, ſecun-
dùm Simeonis prophetiam
dulciſſimam animam gloriôſæ vir-
ginis & matris Mariæ doloris gla-
dius pertransivit: concede propi-
tius 3 ut qui transfixionem ejus &
paſſiõnem venerando recolimus »
gloriôſis méritis, & précibus 6m-=
niũ Sanctoru, Cruci fidéliter aſtan-
ti intercedéntibus, paſſiônis tuæ
effectum felicem cõſequamur. Qui
viyis & regnas cum Deo Patre.

eſu, tibi ſit gléria;, Qui natus es
de Virgine.

olé6res gloriôſæ recoléntes Vir-
ginis, Dôominum pfo nobis paſ“
ſum: Venite, adorxémus.

672
enite. 1.
Ancta Mater iſtud agas,
Crucifixi fige plagas
Cordi meo validè.
ui nati vulnerati,
Tam dignati pro me pati;
Poœnas mecum divide.
ac me tecum pie flere;
Crucifixo condoleére,
Donec egd vixero.
uxta Crucem tecum ſtare;
Et me tibi ſociare
In planctu desidero. Amen.

Aſtitérunt Reges terræ, & princi-
pes convenerunt in unum adver-
ſus Dominum, & adverſus Chri-
ſtum ejus uare fremué-
runt Gentes. 3.
Voce mea ad Déôminum cla-
mavi, & exaudivit me de monte
ſancto ſuo oômine,
quid multiplicati. 4.
Factum eſt cor meum tam-
quam cera liquéſcens in medio
ventris mei. 3 squequòô
Dômine obliviſcéris me. 6.
Poôſuit me deſolatam.
Tota die mœrôre conféctam.
ater noſter.
xäudi Doômine.
Jube domne benedicere.
Benedictione perpetua.
De Iſaia Prophéta.

Uis crédidit auditui noſtro?
O brachium Domnini cui reve-
latum eſt: Et aſcéndet ſicut vir-
güůltum coram eo, & ſicut radix
de terra ſitienti. Non eſt ſpécies
ei, neque decor: & vidimus eum,
& non erat alpectus, & deſidera-
vimus eum, deſpéctum, & noviſ-
ſimum virôrum, virum dolorum;
& ſcientem infirmitatem: & qua-
ſi abſcônditus vultus ejus, & de-
ſpectus, unde nec reputâvimus
eum. Vere languoôres noſtros ipfe
tulit, & dolôres noſtros ipſe por-
tavit: & nos putavimus eum quaſi
leproôſum, & percúſlum à Deo
& humiliatum. Ipſe autem vul-
neratus eſt propter iniquitates no-
ſtras, attritus eſt propter ſcélera
noſtra: diſciplina pacis noſtræ
ſuper eum, & livoôre ejus ſanati
ſumus.
Dilécdtus meus, candidus & ru-
bicundus, & totus deſiderabilis:
'Omnis enim figúra ejus amoô-
rem ſpirat 5 & ad gedamandum

prõvocat, caput inclinàatum, ma-
nus expanſæ, pectus apértum.
Piis & Virgo ſpectas eum ôculis,
contémplans in eòô non tam vülne-
rum livorem, quàm mundi ſalútem.
Omnis.
Unigénitus Dei Filius.

Mnes nos quaſi oves erravi-
mus, unusquisque in viam
ſuam declinavit, & poſuit Dominus
in eo iniquitäatem omnium no-
ſtrüm. Oblatus eſt; quia ipſe vo-
luit, & non apéruit os ſuum: ſicut
ovis ad occiſiônem ducétur, & qua-
ſi agnus coram tondente ſe obmu-
téſcet, & non apeêriet os ſuum. De
angũſtia, & de judicio ſublatus eſt:
generationem ejus quis enarrabit?
quia abſciſſus eſt de terra vivén-
tium: propter ſcelus péôpuli mei
percùſii eum. Et dabit impios pro
ſepaltúra, & divitem pro morte
ſua, eo quòôd iniquitatem non féce-
rit, neque dolus fuerit in ore ejus.
Manus ejus tornatiles;, clavo-
rum cùúùſpide terebratæ;, Huma-
næ ſalùtis prétio quaſi hyacinthis
refertæ. Coôrnua in manibus
ejus: ibi abſcôndita eſt fortitùdo
ejus; ſunt enim manus ejus. Hu-
manæ

Spiritus ſanéti gratia.

T Dôminus vôluit contérere
eum in infirmitate: ſi posuerit
pro peccâto äanimam ſuam, videbit
lemen longævum, & voluntas
Dômini in manu ejus dirigetur.
Pro eo, quod laboravit anima ejus;
vidébit, & ſaturabitur: in ſciéentia
ſua juſtificabit ipſe juſtus ſervus
meus multos, & iniquitâtes eorum
ipſe portabit. Ideò diſpértiam ei
plurimos, & fortium dividet ſpo-
lia, pro eo quôd trädidit in mor-
tem animam ſuam, & cum ſcelera-
tis reputâtus eſt: & ipie peccata:
multoôrum tulit, & pro transgfelsé-
ribus rogavit. .
Diligébat Jeſus Joannem, quò-
niam ſpecialis prærogativa caſtita-
tis amplioôri dilectione eum féce-
rat dignum: * Quia virgo eléctus
ab ipſo, virgo in ævum permanſit.
In ctuce dénique moriturus »
huic Matrem virginem virgim
commendavit. Quia.
Noria Patri. Quia.

Inimiei-mei dixérunt mals mihi.
Quan-

Ouando me
men cjus?
intelligt lun
i Deus
tüi tibi:
in conlpect
ei Deus,
e homo. 4
Filii h
Ium armn &
Iun gladius:
il
ertre neii⸗
fdit nina
deles .
Et alpet
er noſter

ube don-
Deus
Retmo 8.

leegin
Almeonis
dominie
Chmendätun
ncks ſenex
Fum, culcon
plas inimann

cebat)pert

Pertranstit

um perrrunle
Enettirer E

le
lcelislunce⸗
N lls, ſec
n entans
Unn zMine zan
tihline i

lu

en
i let⸗

Ulan lelun
Wrn zwum

.

men cjus? Beatus, qui
intéliigit ſuper egénum. 39.
ia: Deus vitam meam annun-
tiavi tibi: poluiſti lacrymas meas
in conſpéctu tuo. iſerére
mei Deus, quoniam conculcavit
me homo. 45.
4 Filii höminum, dentes eô-
rum arma & ſagittæ, & lingua eô-
rum gladius acútus. .
Pſaln Miſerêére mei Deus, mi-
ſerére mei: * quoniam in te con-
fidit anima mea. 46.
Fäcies mea intúmuit à fletu.
Et palpebræ meæ caligavérunt.
ater hoſter⸗ .
. ti psius pietas.
Jube domne benedicere.
Ba., Deus Pater omnipotens.
Sermo 8. Bernardi Abbatis.

Quando moriétur

JaArtyrium Virginis tam in Si-
meônis prophetia „ quàam in
ipſa Dominicæ paſſionis hiſtòria
commendatur. Pôſitus eſt hic (ait
ſanctus ſenex de puero Jeſu) in ſi-
gnum, cui contradicétur: & tuam
ipsius animam (ad Mariam autem
dicebat) pertransibit gladius. Ve-
rè tuam', beãta Mater; animam
pertransivit. Alioquin non niſi
eam pertranſiens, carnem filii tui
penetraret. Et quidem poſteaquam
emiſit ſpiritum tuus ille Jeſus .
ipsius plane non attigit animam
crudelis lancea , quæ ipsius apé-
ruit latus, ſed tuam utique ani-
mam pertransivit. Ipsius nimi-
rum anima jam ibi non erat »„
D tua plané inde nequibat avél-
Tenebræ factæ ſunt, cùm cru-
cifixiſſent jeſum Judæi „ & circa
horam nonam exclamavit Jeſus
voce magna: Deus meus, ut quid
dereliquiſti me 2 * Et inclinato
capite emiſit ſpiritum. Quis
tibi nunc ſenſus, dum cernis talia
Virgo? Et inclinato.
9„ Chriſtus perpétuæ.

Uam ergo pertransivit anima
vis dolôris, ut plusquam Mar-
tyrem non immérito prædiceémus,
in qua nimirum corporeæ ſenſum
bPaſſionis excéſſerit compa ſlionis

afféctus. An non tibi plusquam gla-

dius fuit ſermo ille
tranſiens animam, 5
usq; ad diviſiõnem animæ & ſpiri-
Brev. Rom.

„ revéra per-

„ & peribit no-

& pertingens

tus: Mülier, ecce filius tuus 0
commutationem! Joannes tibi Ppro
Jeſu traditur, ſervus pro Dômino,
diſcipulus pro Magiſtro „ filius
Zebedæi pro Filio Dei „ homo pu-
rus pro Deo vero. Quômodo non
tuam affectuosiſſimã animam per-
transiret hæc auditio, quando &
noſtra, licêt saxea, licer férrea
Péctora, ſola recordatio ſcindit 2²
, Paſlio Doômini, Ipſam eius
Matrem carnali orbitaàte graviter
percúùſſam, vehementiſſime con-
triſtavit. Ferrum lanceæ mili-
taris, latus quidem Salvatôris »„
animam vero transivit Virginis
Matris. Ipſam.
. Ignem ſui amoris.

On mirémini, fratres, quòêd
Maria martyr in anima fuiſſe
dicàtur. Mirétur, qui non memine-
rit ſe audiviſſe Paulum inter maxi-
ma Gentium crimina memoranté „
quod ſine affectione fuiſſent. Lon-
ge id fuit à Mariæ viſcéribus, lon-
ge ſit à servulis ejus. Sed fortè quis
dicat: Numquid non eum præ-
ſeſerat moritůrum? Et, indubitan-
ter. Numquid non ſperabat con-
tinuò reſurrectůrum? Et fidéliter.
Super hæc doluit crucifixum ?² Et
veheménter. Alioquin quisnam
tu, frater, aut unde tibi hæc
ſapiéntia „» ut miréris plus Mariam
compatiéntem, quàm Mariæ filium
patiéntem? IIle étiam mori corpo-
re pôtuit: iſta oommori corde non
potuit. Fecit illud charitas „ qua
majôrem nemo haâbuit: fecit &
hoc charitas, cui poſt illam similis
altera non fuit.
Quis mihi det te fratrem meum

5

ſugêntem ubera matris meæ, & in-
hæréndo lateri tuo, ut ſanguis tuus
sanguinem meum tangat, & tergat:
t fons aquæ tuæx de ſcaturigi-
ne recti cordis, per venas boni
operis, in finem æternæ felicitâtis
exiliat?
Filii tui de Iongè venient, & fi-
liæ tuæ de latere ſurgent. Ut fons.
loôria Patri. Ut fons.

Intendérunt arcum, rem amâram,
ut ſagittent in occúltis immacu-
latum. .
Pſalm S zàudi Deus orationem
ùm deprecor. 48.
SS Zactus nn ſicut homo ſine
adjutôrio, inter mortuos liber.
◻ u

674
mex, * in die clamavi. 6z.

Replévit me amaritůdine ,
inebriavit me abſynthio.
eus laudem meam. 74
Deus vitã meã annuntiavi tibi.
Poſuiſti lacrymas meas in con-
Ipeéctu tuo. Pater noſter.
olutie vinculis.
Jube domne benedicere.
Bo. Evangélica léctio.
écio ſancti Evangélii ſecundum
Joannem. .
I5 illo témpore: Stabant juxta
crucem jJeſu mater ejus, & ſoror
matris ejus Maria Cléophæ &
Maria Magdalene. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſc.

Kc nimirum elt illa hora; de
qua Jeſus aquam conversûrus
in vinum, dixerat matri: Quid mi-
hi, & tibi eſt mulier? nondum ve-
nit hora mea. Hanc itaque horam
prædixerat, quæ tunc nondum vé-
nerat, in qua debéret agnôſcere
moritûrus, de qua fuerat mortali-
ter natus. Tunc ergo diyvina fa-
GRuürus „non divinitatis, ſed infir-
mitatis matrem velut incoôgnitam,
repellebat. Nunc autem humaäana
am pâtiens, ex qua fùerat factus
omo, afféctu commendabat hu-
mano. Morälis igitur inſinuatur
locus. Facit, quod faciéndum ad-
monet, & exémplo ſuo ſuos mini-
ſtros inſtrúxit præcéptor bonus, ut
aà filiis piis impendatur cura paren-
tibus: tamquam lignum illud, ubi
fixa erant membra moriéentis, étiam
cathedra ferit Magiſtri docentis.
Dôleo ſuper te, fili mi Jeſu »
decôrus nimis & amabilis ſuper
amôrem mulierum: * Sicut enim
mater unicu diligit filium, ita ego
te diligébam. Defecit in dolô-
re vita mea, & anni mei in ge-
mitibus. Sicut enim,
k0. Cujus féſtum colimus, ipfſa
Virgo virginum.

X hac ſana doctrina didicerat
Paulus Apôſtolus, quod docé-
bat, quando dicébat: Si quis au-
tem ſuis, & maximè domeſticis
non prôvidet, fidem negavit, &
eſt infideli detérior. Quid autem
tam cuique doméſticum , quam
baréntes filiis, aut parentibus fi-
ii? Hujus itaque ſalubeérrimi præ-
cépti ipſe Magiſter Sanctorum de

9

ômine Deus ſalútis ſeipſo conſtituébat exémplum:

quando non ut fämulæ Deus
quam creaverat, & regébat, ſe
ut matri homo, de qua creaâtus
fûerat, & quam relinquébat, al-
terum pro ſe quodammodo filium
providébat.
Eja mater fons amoris fac, nos
ſentire vim doloris , ut tecum lu-
geamus: * Et Dominicæ paſſiônis
fructum ſentiamùs. *. Et ſicut
filius tuus Jeſus pro nobis mortuus
eſt, & reſurréxit, ita & nos com-
moôrtui cum eoôdem reſurgamus.
Et Dominicæ.
16ria Patri. Et Dominicæ.

ADLAUDES

ad montem myrrhæ, &
ad Collem thuris. .
ôminus regnavit.
11.
Diléctus meus candidus &
rubicùndus, comæ càpitis ejus, fi-
cut prpura Regis, vincta canalibꝰ.
Quò abiit diléctus tuus ,
pulchérrimã mulierum; quò ile-
Gus tuus declinavit?
Faſciculus myrrhæ diléctus
meus mihi, inter übera mea com-
morabitur. Fülcite me
fléribus, ſtipate me malis, quia
amoôore langueo. . 2
j uis crédidit auditui⸗
671.

Irgo virginum præclära-,
Mihi jam non ſis amara,
Fac me tecum plangere.
ac ut portem Chriſti mortem»
paſſiônis fac consortem:;
Et plagas recolere.
E ac, me plagis vulnerazi;
Fac me Gruce inebriari;,
Et cruoôre Filii.
Flammis ne urar ſuccénſus „
Per té Virgo ſim defénſus,
In die judicii. . B
Ehriſte, cum ſit hinc exire »
Da per Matrem me venire
Ad palmam victoôriæ.
uando corpus moriétur;,
Fac, ut animæ donétur
Paradiſi glöria. Amen.

ſima. Ut digni efficiamur pro-
miſſiònibus Chriſti.

Cùm vidiſſet Jeſus Mattem ſtan- .

g.

Ora pro nobis Virgo dolorosiſ-

tem juxta 0
guemn dllige
Mülier, ece
Cicit dilcipu
en

Fidam ad n
Cuni
(ui pallu

Hol⸗
Döſuitme, 1
tonfeckam.
lotit batti
Bicies m.

Cdbüt,

Pf⸗ 4
leeyulnen
litätes n.
Nterſetlera
6s noltre
in ſanütin

RMie
fetu. Hcits
er (Alei
..
Il. lori⸗
Deus rit⸗
tbi n
olpectn
Ibu
leenii
lablt!
r fiyent
huli mei!
Rne. De
(Lolaiſti
Au tuo.
n
i. do⸗
Mhniſieni

ein keluge

Dominice,

VDE

vNten ninig
ni,
ls leglunt

els Cündli
cipitis
Finba
ilectn

. rrclita
namin
ert.
nsolten
le⸗ .
el.

detni,
rhinc er⸗
me venl⸗
moriennl
jonetu
el
gni efen
ti. ,
N
lus n/,

tem juxta Crucem, & diſcipulum,
quem diligébat, dicit Matri ſuæ:
Mülier, ecce filius tuus. Deinde
dicit diicipulo: Ecce Mater tua.
eus, in cujus paſſione.

1.

Vadam ad montem.
Chriſte Fili Dei vivi.
Qui paſſus es pro hômine.
Diléctus meus.
. uis crédidit.
t. Pôſuit me, * Deſolatam.
Fòôſuit me. Tota die mœrore
confeéctam. Deſolatam.
léria Patri. Pôlſuit me.
Facies mea intumuit à fletu.
Et palpebræ meæ caligavérunt.

Quò abiit.

Pſe vulnerätus eſt propter ini-
quitaàtes noſtras, attritus eſt pro-
pter ſcélera noſtra. Dilciplina pa-
cis noſtræ ſuper eum, & livore
ejus ſanati ſumus.
Facies mea,
Hetu. Facies mea.
meæ caligaverunt.
tu.

Intúmuit à
Et palpebræ
Intùmuit a fle-
lôria Patri. Facies mea.
Deus vitam meam annuntiavi
tibi. Poſuiſti lacrymas meas
in conſpectu tuo.
Fulcitęg me flõ-

ribus. tpitulum. .
Eneratiéõnem ejus quis enar-
rabit? quia abſciſſus eſt de

terra vivéntium „ propter ſcelus
pépuli mei percúſſi eum.
Deus vitam meam, * An-
nuntiavi tibi. Deus vitam meam.
Poſuiſti lacrymas meas in con-
ſpectu tuo. Annuntiavi tibi.
3loôria Patri. Deus vitam meam.
Ora pro nobis Virgo dolorosil-
ſima. Ut digni efficiäãmur
Promiſſionibus Chriſti.
4. Vadam ad

montem.

Cm vidiſſet Jjeſus Matrem ſtan-
tem juxta Crucem, & diſcipulum ,
duem diligeébat, dicit Matri ſuæ:
Mülier, ecce filius tuus. Deinde
dicit diſcipulo: Ecce mater tua.
. Deus, in cujus paſſione.
A. 671.

68

675
DiE II. APRILIS.

Eus humflium celſitudo, qui
beâtum, Franciſcum Confeſso-
rem Sanéktôrum tuéôrum gloria
ſublimãſti: tribue quæſumus; ut
ejus meritis & imitatione, pro-
miſſa humilibus Præmia feliciter
conſequämur., Per Dominum.

eâtus vir, qui in-⸗

li.
PRanciicus Paulæ » quod eſt Ca-
labriæ öôppidum, aoc hůmili
natus eſt:quem paréntes, cum diu
Prole caruiſſent, voto facto, bea-
ti Franciſci precibus ſuſcepérunt.
Is adoléſcens diyino ardore ſuc=-
cênſus, in erémum ſecéèſſit »ubi an-
nis ſex, victu aſperam ſed medita-
tiônibus cœléſtibus ſuavem vitam
duxit. Sed cùm virtuútum ejus fa-
ma longiùs manâret, multique ad
eum pietatis ſtudio concuúrrerent »
fratérnæ charitatis cauſa e iolitù-
dine egréſſus, Eccléſiam prope
Paulam ædificavit, ibique prima
ſui Ordinis fundaménta jecçit.
Honéſtum fecit illum Doôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoribus tutaävit illum &
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduxit Déminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit. Lectie
Rat, in eo mirifica loq uendi
gratia: perpétuam virginitätem
ſervavit: humilitàtem ſic céôluit »
ut ſe mnium minimum diceret 5
ſuòsque alũmnos Minimos appel-
lari voluerit. Rudi amictu, nudis
pédibus incédens, humi cubaàbat⸗
Cibi abſtinéntia fuit admirabili 1
ſemel in die poſt ſolis occafum re-
ficiebatur, & ad panem S aquæ
Potum, vix aliquid ejasmodi obso⸗
nii adhibebat, quo veſci in Quadra-
géſima licet:; quam conſuetudinem;
ut Fratres ſui toto anni tempere
retinérent quartòô eos voro adſtrin-
Xit. .
Amavit eum Pôminus, & or-=
u 2 Navit

véntus.

576 7,
navit eum: ſtolam- glôriæ induit
eum, Ft ad portas paradiſi co-

ronavit eum. Induit eum Doô-
minus loricam fidei, & ornavit
eum. Et ad. .
Ultis mirâculis ſervi ſui fan-
Gitatem Deus teſtari voluit:
quorum illud in primis célebre,
quod a nautis rejectus, Siciliæ fre-
tum ſtrato ſuper flüctibus pallio
cum scio transmiſit, Multa étiam
futùra prophético ſpiritu prædixit.
A Ludovico undecimo Francôrum
Rege expetitus, magnoque in ho-
nore eſt habitus. Dénique annum
primum & nonagéſimum agens,
Turoônis migravit ad Dominum;

ne Severiâno patre ProvinciæDuce
natus, a ſanctis Epiſcopis Leandro
Hiſpalenſi, & Fulgéntio Carthagi-
nénſi fratribus fuis pie, & liberali-
ter educatus, Latinis, Græcis, &
Hebraicis dierer irinizaue & hu-
mänis légibus inſtructus, omni
ſcientiarum, atque Chriſtianarum
virtutum génere præſtantiffimus
evaſit. Adhuc adoleſcens hæreſim
Arianam, quæ Gentem Gothorum
Hiſpaniæ latiſſimè dominantem
jam pridem invaſerat, tanta con-
ſtantia palam oppugnavit, ut parum
abfúerit, quin ab hæréticis necaré-
tur. Leandro vita functo, ad Hiſpa-
léênſem cathedram invitus quidem-

anno ſalútis milléſimo quingente- ſed urgente in primis Reccarédo

fimo septimo; cujus corpus
undecim inſepúltum, ita incorrûp-
tum permänſit, ut ſuavem etiam
odorem efflaret. Eum Leo Papa
deêcimus in Sancktôrum númerum
xetulit.
g. iſte homo perfécit mnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum:Ingredere in réquiem meam:
Quia te vidi juſſum coram meé
ex mnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & perzvénit ad cœléſtia re-
Eng, Quia. aAloria Patri. Quia.
olite timéxe.

lii.

DIE. IV. APRILIS.

O Doctor ptime; Eccléſiæ
ſanctæ lumen, beate Iſidore, divinæ
legis amator, deprecare pro no-
bis Filium Dei. 12
Eus, qui pôpulo tuo ætérnæ
ſalutis beatum Iſidéúrum mi-
niſtrum tribuiſti: præſta, quæſumus,
ut quem Doctorem vitæ habuimus
in terris, interceſsorem habére me-
reamur in cœlis. Pet Dôminum.

apientiam omnium antiguorum.
XIII.

Iadoe natione Hilpanus 5 Do-
Gor egrégius, ex nova Carthagi-

dies Rege, magnôque étiam Cleri, Po-

pulique consenſu aſsumitur, ejus-
que electionem ſanctus Gregoôrius
Magnus, nedum auctoritate Apo-
ſtoſica confirmaſſe, ſed & electum
transmiſſo de more pallio decoral-
ſe, quin étiam ſuum, & Apoſto-
licæ Sedis in univérſa Hiſpania
Vicarium conſtituiſſe perhibétur.
Inveni David ſervum meum »
ôleo ſancto meo unxi eum: Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in éo.,
& filius iniquitatis non nocébit

ei. Manus.

N Epiſcopätu quantum füerit
'conſtans, humilis, patiens, Imise-
ricors in Chriſtiana, & Ecclefia-
ſtica diſciplina inſtauranda ſolici-
tus ,eâque verbo, & ſcriptis ſta-
biliénda indeféſſus, atque omnmt
demum virtútum ornamento ini-
gnitus, nullius lingua enarrare
fufficéret. Monaſtici quoqué in-
ſtiruti per Hiſpaniam promotor »
& amplificator eximius plura con-
ſtruxit Monaſtéria, Collégia iti-
dem ædificavit, ubi ſtudiis facris-»
& lectionibus vacans, plùrimos
diſcipulos „ qui ad eum con ué-
bant, erudivit, quos inter ſancti
Ildefonſus Toletanus, & Braulio
CGæſarauguſtanus Epiſcopi emicué-
runt. Goacto Hiſpali Concilio,
Acephaloôrum hæreſim Hiſpaniæ
jam minitantem,, acri; & elo-
quênti diſpuratione fregit, atque
dontrivit. Tantam apud omnes
ſanctitatis „ & doctrinæ famam

6bitu ſextodécimo anno univerſa
Toletana Synodo duorum fuhra
quin⸗

—

adéptus eſt, ut elapſo vix ab ejus

Olinqnagin
cene, ip.
fonlo uſfra
Catholiex;
Cls ig ſecul
Secum reve
Uelluti men
uulio nor
Lno compar
Ge Hiſhania
liris datt
kolui ad
ten, & exa
mea: * Ma
itur ei,
meumoleo
lanus,

Ctigſit l
loglärun
fclis, a
Chriſtiäne,
lrided uͤt
Eguartus
lbere ne
Helonpmi
Uelonymi,
tetinen

it 4

Cinones ml
Ulnezetinn
ſententir in
ir leges e
flit Conel
Omnium
Derigneci
latelln el
hexni
lum nmis
Doltguam 4
1os l
kall mr
enteſimo⸗
ſolpihz int
Kklorenti

nten Co
ne domim
lat, tunt

unxi eum.
Piliabitute
tinimniensn
tis non ke

lanmun
lonuen

geingnaginta Epiſcopôrum plau-
ente, ipséoque étiam ſanéto Ilde-
fonſo ſuffragante, Doctor egregius,
Cathôlicæ Eccléſiæ noviſſimum de-
cus, in ſæculõrum fine doctiſſimus,
& cum reverêntia nominandus ap-
pellari merôerit; eumque lanctus
Braulio non modo Gregôrio Ma-
gno comparaverit, ſed & erudien-
dæ Hiſpaniæ loco Jacobi Apoôſtoli
cœlitùs datum eſſe censuerit.
Pôſui adjutôrium ſuper poten-
tem, & exaltâvi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei. Invéni David ſervum
meum, oleo ſancto meo unxi eum.
Manus.

Cripſit Iſidòrus libros Etymo-
logiarum, & de Eccleſiaſticis
Officiis, aliosque quamplurimos
Chriſtianæ, & Fccleſiaſticæ diſcipli-
næ adeò ũtiles, ut ſanctus Leo Pa-
a quartus ad Epiſcopos Britanniæ
cribere non dubitaverit: ſicut
Hierônymi, & Auguſtini, ita Iſidòri
dicta retinenda eſſe, ubi contige-
rit inuſitàätum negotium, quod per
Caànones minimè definiri poſſit.
Plures étiam ex ejusdem ſcriptis
ſenténtiæ inter Canônicas Eccle-
ſiæ leges relatæ conſpiciúntur. Præ-
fuit Concilio Toletâno quarto,
omnium Hiſpaniæ celebérrimo.
Pænidue cùm ab Hiſpania Ariänam
hæreſim eliminaſſet, morte ſua,
& Regni vaſtatione à Saraceno-
rum armis půblicèe prænuntiata;
poſtquam quadraginta circiter an-
nos ſuam rexiſſet Eccléſiam „ Hi-
ſpali migravit in cœlum anno ſex-
centéſimo trigeſimo ſexto. Ejus
corpus inter Leandrum fratrem,
& Florentinam ſorôrem, ut ipſe
mandaverat „ primo cônditum,
Ferdinandus primus, Caſtellæ; &
Legioônis Rex ab Enéto Saracéno
Hiſpali dominante magno préetio
redemptum, Legioônem transtulit,
& in ejus honorem Templum
ædificatum eſt, ubi miraculis cla-
rus, magna péôpuli devotione co-
litur.
„Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtütes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
*Ipfe intercédat pro peccatis
omnium populorum.

Iſte eſt, qui contémpfit vitam

mundi, & pervenit ad cœléſtia re- .
tribus pacem habere; nec quèêm⸗-

Uu 32

na. Iple. loria Patri. Ipſe.

677

éctio fanécti Evangélii ſeêèënndaùm
Matthæum.
18 illo tempore: Dixit Jefus dif-
cipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ.
Quoòd ſi ſal evanuerit, in quo ſalié-
tur? Ad nihilum valet ultra, niſi ut
mittatur foras, & conculcétur ab
hominibus. Et réliqua.
Homilia S. Iſidôri Epiſcopi.

Ui iſ Audiendis!; atque in-
ſtituéndis ad virtüutem péôpu-
lis præerit, necéſſe eſt, ut in mni-
bus ſanctus ſit, & in nullo repre-
hensibilis habeatur. Qui enim
älium de peccatis arguit, ipſe à
peccato debet eſſe aliénus. Nam
qua fronte ſubjectos arguere po-
terit, cũ illi ſtatim poſſit corréctus
ingérere;: Ante doce te, quæ recta
ſunt. Primitus quippe ſemetipſum
corrigere debet, qui alios ad benè
vivéndum admonére ſtudet, ita ut
in omnibus ſemetipſum formam
vivéndi præbeat, cunctôsque ad
bonum opus, & doctrina, & pere
prévocet. Cui étiam ſciéntia ſcrip-
turarum neceſsària eſt. Quia ſi Epi-
ſcopi tantùm ſancta ſit vita, ſibi
ſoli prodeſt, ſic vivens. Porròô ſi &
doctrina, & ſermone füerit erudi-
tus, poteſt cẽéteros quoque inſtrúe-
re, & docére ſuos, & adversarios
repercùtere, qui niſi refutati fue-
rint, atque convicti, facile poſtunt
ſimplicium corda pervértere.
Amavit eum Doôminus, & orna-
Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas pParadiſi coronavit
eum. Induit eum Doôminus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.
Ujus ſermo debet éſſe purus »
ſimplex, apértus, plenus gra-
vitàtis, & honeſtatis, plenus ſua-
vitatis,„ & gratiæ, tractans de my-
ſtério legis, & doctrina fidei, de
virtùte continentiæ, ac diſciplina
juſtiti?: unumquemque admo-
nens divérſa exhortatiéne, juxta
profeſſiénem, moruùmque qualita-
tem,ſcilicet, ut prænoſcat quid»
cui, quando, vel quoòmodo prô-
ferat. Cujus præ céteris ſpeciale
officium eſt, ſcripturas legere, per-
currere Canones, exémpla Sancto-⸗
rum imitari, vigiliis , jeluniis »„
oratiônibus incùmbere,; cum fra⸗

quam

678
quam de membris ſuis diſcérpere,
nullum damnare, niſi comproba-
tum; nullum excommunicare niſi
diſcuſſum. Quique ita humilitate
pariter, & auctoritate præéſſe de-
bet, ut neque per nimiam humi-
litatem ſuam ſubditôrum vitia
convaléſcere faciat, neque per im-
moderantiam ſeveritatis poteſta-
tem exérceat, fed tantò cautiùs
erga commiſſos ſibi, quantò dùúrius
à Chriſto indagari fonmmidat.
Be In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, bt implévit eum Dôminus
ſpiritu ſapientiæ, & intelléctus.
ucunditatem, & exultationem
thefaurizaâvit ſuper eum. Et.
loria Patri. Et.

Enébit quoque illam ſuper-
eminéntem donis oômnibus
charitatem, fine qua omnis virtus
nihil eſt. Cuſtos enim caſtitatis
charitas, locus autem hujus cuſté-
dis humilitas. Habébit étiam inter
hæc omnia caſtitatis eminéntiam;
ita ut mensChrifto dédita, ab omni
inquinaménto carnis ſit munda, &
libera. Inter hæc oportébit cum
ſolicita diſpenfatione curam pau-
perum gérere, eſuriéntes paſcere,
veſtire nudos, ſuſcipere peregri-
nos, captivos redimere, viduas, ac
pupillos tueri, pervigilem in cun-
ctis exhibére curam, providéntiam
habére diſtributiône diſcréta. In
quo étiam hoſpitalitas ita erit præ-
cipuazut omnes cum benignitate;
& charitate ſuſcipiat. Si enim om-
nes fidéles illud Evangélium audi-
re desiderant: Hoſpes fui, & ſuſce-
piſtis me, quantò magis Epiſcopus,
cujus diversorium cunctorum de-
bet eſſe receptaculum?
* Deum laudamus, rI.

PDIE V. APRILIS.

Eus, qui Eccléfilam tuam beâ-
ti Vincéêntii Confeſsoris tui
méritis & prædicatiéône illuſträre
dignatuses: concéde nobis famulis
tuis; ut & ipsius inſtruamur ex-
emplis, & ab mnibus ejus patro-
cinlo liberémur adverſis. PerDñim.

0 Docor ôptime. .
ſtum deduxit.

eâtus vir. 1
li.

VIncentius honéſta ſtirpe Va-
léntiæ in Hiſpania natus, ab in-
eunte ætate cor geſſit ſenile. Rai
dum caliginôſi hujus ſæculi labi-
lem curſum pro ingénii ſui moôdu-
lo conſideraret, Religionis hâbitũ
in Ordine Prædicatôrum décimo
octavo ætàâtis ſuæ anno ſuſceèpit: &
emiſſa ſolémni profeſſione, ſacris
litteris sédulò incumbens, Theo-
logiæ lauream ſumma cum laude
conſecutus eſt. Mox obténta à Su-
periôribus licéntia verbum Dei
prædicare, Judæoôrum perfidiam ar-
gere, Saracenôrum errôres confu-
tare, tanta virtúte & efficâcia cœ-
pit, ut ingéntem ipsérum infidéliũ
multitdinem ad Chriſti fidem
perduxerit, & multa Chriſtianorum
millia, à peccaâtis ad pœniténtiam,
à vitiis ad virtútem revocäarit. Elé-
Kus enim à Deo, ut mônita ſalutis
in omnes Gentes, tribus, & linguas
diffunderet, & extrémi tremendi-
que judicii diem appropinquare
oſténderet, omnium auditôrum
animos terrôre concúſſos, atque à
terrénis affectibus avuúlſos, ad Dei
amorem excitabat.
Honéeſtum fecit illum Dis, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeducôρribus tutavit illum:
Et dedit illi claritàtem ætéêrnam,
Juſtum deduxzxit Déômiasus peét
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et. . .
N hoc autem Apoſtôlico múne-
re hic vitæ ejus tenor perpétuus
fuit. Quotidie Miſſam ſummo ma-
nè cum cantu celebravit, quotidie
ad pôpulum conciônem habuit; in-
violabile ſemper jejúùnium, niſi ur-
gens adéſſet necéſtitas, ſervavit.
Sancta & recta consilia nulli dene-

gavit, carnes numquam comédit;
nec veſtem lineam induit, populé-
rum jürgia ſedavit, diſſidéntia Re-
gna pace compéſuit: & cum veſtis
Iinconsuütilis Eccleſiæ diro shism-

le ſeinder?
ta ſeryaretu.
Virtütibus,Y
gle betrach
ſu üimmplicin
bulans, ch

it, Kam

Amavit
flt eumnſto
ltad po
lorlam fie
Utad.
Er iplun
frmatio⸗
tlönis ejus,
fecit. Nam
2uos manll
tenallpti!
e corpe
Uuditum, n
Fun reſtit
Mottuos ſu
8 worbo
Erungelii P.
Mrorlncüs e
fucu perag
Uüin minor
Cutlam felie
ſalütis wil
lecimo non
tius dancto
ſſte hot
leltus eſt
euume Ingre⸗
Oia te,
er ömnibus
lſte elt.
Mündi, &

im lumb

inch
„dr
ln
kontificis
8auinibi
ejus Utexe
Ommnides
er domi

ngeniͤ

del

1
nait UI

I.

te ſcinderétur, ut unirétur, & uni-
ta ſervarétur, plurimùm laboravit.
Virtútibus omnibus claruit, fuos-
que detractôres, & perſecutôres,
In ſimplicitate, & humilitàte am-
bulans, cum manſuetuúdine recé-
pit, & ampléxus eſt.
Amavit eum Doôminus, & orna-
Vit eum: ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. y, Induit eum Dôminus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.
Er ipſum divina virtus, in con-
firmationem vitæ & prædica-
tiônis ejus, multa ſigna & mirãcula
fecit. Nam frequentiſſimè ſuper
ægros manus impôoſuit, & ſanitaà-
tem adépti ſunt: ſpiritus immuún-
dos & corpöribus éxpulit: ſurdis
auditum, mutis loquélam, cæcis
viſum reſtituit: leproôſos mundavit:
moôrtuos ſuſcitavit. Sénio tandem
& morbo confectus intatigabilis
Evangelii Præco, plúrimis Europzæ
rovinciis cum ingénti animarum
ructu peragratis, Vengtiæ in Bri-
tänia minôri prædicatiônis & vitæ
curſum feliciter conſumavit, anno
ſalutis milleſimo quadringẽtéſimo
décimo nono, quem Calixtus tér-
tius Sanctéôrum número adſcripſit.
Iſte homo perfécit mnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſſum coram me
ex êmnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Quia. loôria Patri. Quia.

int lumbi veſtri præcincti. «
Xlix.

* DIE XI. APRILIS.

Xaàudi, quæſumus, Dômine;:
„preces noſtras, quas in beati
Leônis Confeſsoris tui ,; atque
Pontificis ſolemnitàte deférimus:
& qui tibi digne méruit famulâri,
ejus intercedentibus meéritis, ab
omnibus nos absolve peccatis.
Per Dominum.

679

Incipit Epfſtola prima beati Petri
Apéôſtoli.

Ptrus Apõſtolus Jeſu Chiriſti, ele-
Gtis advenis diſperſionis Ponti»
Galatiæ, Cappadôciæ, Aſix, & Bi-
thyniæ, ſecundùm præſciéntia Dei
Patris, in ſanctificationem Spiri-
tus, in obediéntiam, & aſperſionem
sanguinis Jeſu Chriſti: Gratia vo-
bis & pax multiplicétur. Benedi-
us Deus & bPater Doômini noſtri
Jeſu Chriſti, qui ſecundùm miſeri-
côrdiam ſuam magnam regenera-
vit nos in ſpem vivam, per reſurre-
ctionem Jeſu Chriſti ex mortuis, in
hæreditâtem incorruptibilem, &
incontaminâtam, & immarceſcibi-
lem, conſervâtam in cœlis in vo-
bis, qui in virtute Dei cuſtodimini
per fidem in ſalüutem, paratam re-
velari in témpore noviſſimo.
Euge ſerve bone & fidélis »
quia in pauca fuiſti fidelis, ſupra
multa te conſtituam. Intra in
gaudium Dômini tui. Doômine
quinque talénta tradidiſti mihi, ec-
ce alia quinque ſuperlucratus ſum.
Intra. . .
N quo exultabitis, môdicum
nunc ſi opoôrtet contriſtari in
variis tentationibus, ut probatio
veſtræ fidei multò pretiéôſior auro
(quod per ignem probatur) inve-
niatur in laudem, G& gloöriam, &
honôrem, in revelatiône Jeſu
Chriſti: quem cùm non videritis,
diligitis: in quem nunc quoque
non vidéntes créditis, credentes
autem exultabitis lætitia inenarra-
bili, & glorificäata, reportantes
finem fidei veſtræ, ſalůtem anima-
rum. De’qua ſalte exquiſiérunt;
atque ſcrutati ſunt Prophétæ, qui
de futúra in vobis gratia prophe-
tavérunt ſcrutantes, in quod, vel
quale tempus ſignificaret in eis
Spiritus Chriſti: prænúntians eas-
uæ in Chriſto ſunt, paſſiônes»
oſteriores glorias, quibus re-
velatum eſt, quia non ſibimetip-
ſis, vobis autem miniſtrabant
ea, quæ nunc nuntiata ſunt vobis
per eos , qui evangelizavérunt
vobis: Spiritu ſancto miflo de
cœlo, in quem desiderant Angeli
proſpicere. “
Ecce ſacerdos magnus, dqui in
diébus ſuis placuit Deo: Ideòo
jurejurando fecit illum Dôminus
Uu4 cre-

680
créſcere in plebem ſuam. Be-
nedictionem ommium Géntium

dedit illi „ & teſtaméntum ſuum
confirmavit ſuper caput ejus. Ideò.

Ropter quod fuccinécti lumbos
mentis veſtræ, sobrii perféctè
ſperâte in eam, quæ offértur vo-
bis, gratiam, in revelationem Jeſu
Chriſti: quaſi filii obediéntiæx »
non configurati priôribus igno-
räntiæ veſtræ deſidériis: ſed ſe-
cundùm eum, qui vocavit vos,
Sanctum: & ipſi in omni converſa-
tiône ſancéti ſitis: quoniam ſcrip-
tum eſt Sancti eritis, quéôniam
ego ſanctus ſum. Et ſi Patrem in-
vocatis eum, qui ſine acceptione
perfonarum jüdicat ſecundùm
uniuscujùsque opus, in timôre
incolatus veſtri tempore conversa-
mini. Sciéntes, quod non corrup-
tibilibus auro, vel argénto re-
dempti eſtis de vana veſtra con-
verlatione patérnæ traditionis: ied
pretiôſo sanguine quaſi agni im-
maculati Chriſti, & incontamina-
ti: præcogniti quidem ante mundi
conſtit utionem, manifeſtâti autem
noviſſimis temporibus propter
vos, qui per ipſum fidéles eſtis in
Deo, qui ſuſcitavit eum à mortuis,
& dedit ei gloriam, ut fides veſtra
& ſpes eſſet in Deo.
Juravit Dôminus, & non pœ-
nitébit eum: * Tu es ſaceèrdos in
æt rnum ſecundùm ordinem Mel-
chiſedech. 5. Dixit Dominus Doô-
mino meo, Sede à dextris meis.
Tu es. G Joria Patzi. Tu es.

Eo primus, Etruſcus, eo tempore
SPpræfuit Eccléſiæ, cùm rex Hun-
moôrum Attila, cognoméento Flagél-
Ium Dei,in Italiam invädens, Aqui-
lejam triennii obſidione captä di-
ripuit, & incenditzunde cùm Romaã
ardénti furoôre raperétur , jamque
côpias, ubi Mincius in Padum in-
fuit, trajicere pararet, occurrit ei
Leo, malôrum Italiæ impendentin
miſericôrdia permôtus: cujus divi-
na eloquentia perſuaſum eſt Atti-
Iæ, ut regrederétur. Qui interroga-
tus à ſuis, quid eſſet, quod præter
conſuetùdinem tam humiliter Ro-

dio minitantem mortem, niſi Leò-
ni obtemperaret. Quare in Pan-
néôniam revérſus eſt.
„Invéni David ſervum meum,
òeò ſancto meo unxi eum: ½ Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
. Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit
ei. Manus. „

Eo autem Romæ ſingulaàri om-
Lnium Iætitia exceptus, paulò
pôſt invadénti Urbem Gensérico,
eadem eloqueéntiæ vi & fanctitatis
opiniône perſuaſit, ut ab incendio
ignominiis, ac cædibus abſtinéret.
Sed cum Eccléſiam à multis hæré-
ſibus oppugnari, maximeque à Ne-
ſtorianis, & Eutychianis exagitari
vidéret; ad eam purgandam, & in
fide Cathôlica confirmandam, Cô-
cilium Chalcedonenſe indixit. Ubi
ſexceêntis triginta coactis Epiſcopis
Eutyches, & Diôſcorus, & iterùm
Neſtôrius condemnati ſunt, ejus-
demque Concilii decréta ſua au-
Goritate confirmavit. 2
Poſui adjutõriũ ſuper poténtẽ,
& exaltavi elééctum de plebe mea.
Manus enim mea auxiliabitur ei.
Invéni David ſervum meü, ôleo
ſancto meo unxi eum. Manus.

Is actis, ſanctus Poôntifex ſe ad
reficiéndas & ædificandas Ec-
clêſias convértit. Cujus ſuaſu De-
métria, pia fémina, ſancti Stéphani
Eccléſiam conſtruxit in ſuo fundo
via Latina, tértio ab urbe millia-
rio: ipſe via Appia ſub nomine
ſancti Cornélii alteram coôndidit.

Multas prætéreà & ſacras ædes,

& facra earum vaſa reſtituit. In
tribus Basilicis, Petri, Pauli; &
Conſtantiniana, càmeras extrüxit:
ædificavit monaſtérium vicinum
Basilicæ ſancti Petri: ſepulchris
Apoſtolõòrum cuſtodes adhibuit .
quos cubicularios appellavit. Sta-
tuit, ut in actione myſtérii die
rétur, Sanctum ſacrificium;, im-
maculatam hôſtiam. Sanxit, né
Moônacha benedictum capitis velà-
men reciperer, niſi quadraginta an-
nôrum virginitatem probaſlet.
His & aliis præclare geſtis, cuùm
multa ſancte & luculenter ſcripsil-

mani Pontificis imperata faceret?
veſpondit ſe aſtantem quemdam
aälium, illo loquente, ſacerdotali
habitu veritum eſſe, ſibi ſtricto gla-

ſet, tértio Idus Aprilis obdormivit
in Domino. Sedit in Pontifcitn
annos viginti, menſes decem, dies
viginti octo
3 Iſte

dice-

ſte eſt,
firtutes oße
tetta doctrin
lyle inten
Gtmninm pop⸗
lſte ett,
Mndi, K pe
un, lle.

ecio lancti
Mattheum.
Nülo⸗ temp⸗
Hattes Calan
1opibat cicit
Quem cicund
Cnninis:? Et
Komilia ſa

Um, ſic
jne reſera
Dominus dil
(ultis diye
enureſpo⸗
na

GCicens:
Meitiei, Do
mnon Rar.o
Uuis non reye
nens,Aui in
bl, nin n
uUnc pettam
nermn & )
(buntacher
lires kezn
unque lie
elit ligitum
(nnge 0l,
litlm n
lposltio
lis in ace
Eelleyetans
Eeimechl
Amit
ſteumnlo
ktad
bo⸗
hrie
nhde

Runhet
Chrick
Vhiſt
ticie bettne
ſueconnte
ſetiohumn
n iadol
tumn ejng
tcgen

leque h
Ehrarite,

nennül⸗
Quarein k
.
rwunn nen,
mi elmel
llübitud⸗
nümteusii,

enle in
coiclis
Corls,
Nati ſunt ,t⸗
gecleta lu⸗

auhal
trum Meh
. ends,
um. Ma,

Petn;
cimenss
Cerum,

Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtutes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repleta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populôrum. .
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia re-
gna. Ipſe. Gloria Patri. Ipſe.

éctio ſancti Evangélii ſecunduùm
Matthæum. .
I illo tempore: Venit Jeſus in
partes Cæſaréæ Philippi: & inter-
rogabat diſcipaulos ſuos, dicens:
Quem dicunt homines eſſe Filium
héminis? Et réliqua,
Homilia ſancti Leonis Papæ.

-Um;, ſicut Evangélica lectio-
ne reſeratum eſt, interrogaſſet
Dôminus diſcipulos, quem ipſum
(multis diveria opinantibus) cre-
dérent: reſpondifsétque beatus Pe-
trus, dicens: Tu es Chriſtus Filius
Dei vivi, Dôminus ait: Beatus es
Simon Bar-Jona ,„ quia caro & ſan-
guis non revelavit tibi, ſed Pater
meus, qui in cœlis eſt: & ego dico
tibi, quia tu es Petrus, & ſuper

hanc petram ædificabo Eccleſiam

meam, & portæ inferi non præva-
lbunt advérſus eam, & tibl dabo
claves regni cœlorum: & quod-
cumque ligaveris ſuper terram,
erit ligatum & in cœlis: & quod-
cumque solveris ſuper terram; erit
ſolutum & in ceœlis. Manet ergo
diſpositio veritatis, & beatus Pe-
trus in accepta fortitâdine petræ
Pereerans ‚ſuscepta Eccléſiæ gu-
efnacùla non reliquit.
Amavit eum Dominus, & orna-
vit eum: ſtolam gloriæ induit eum:
* Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Doôminus
noricam idei „ & ornavit eum. Et
ad.
N univérſa namque Eccleêſia, Tu
es Chriſtus Filius Dei vivi, quo-
tidie Petrus dicit, & omnis lingua,
Aus confitétur Döminum , magi-
ſtério hujus vocis imbuitur. Hæc
fides diabolum vincit, & captivoô-
rum ejus vincula diſsolvit. Hæc
erutos mundo inſerit cœlo, & por-
tæ inferi advérſus eam prævalére
non poſſunt. Tanta enim divini-
tùsſoliditate munita eſt;, ut eam
neque hærética unquä corrúmpe-

repravitas, nec pagana potúerit

. 681
ſuperâre perfidia. His itaque me-
dis, dilectiſſimi, rationabili obse-
quio celebratur hodiérna feſtivi-
tas: ut in persona humilitatis meæ
ille intelligatur, ille ho norêtur, in
quo & omniũ paſtòrum ſolicituùdo,
cum comendatarũ ſibi oviũ cuſtô-
dia perſevérat, & cujus étiam dig-
nitas in indigno hæréde nô déficit.
y. In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, "Et implévit eum Doôminus
ſpirſtu ſapiéntiæ, & intelléctus.
Jucunditatem & exultatiénem
theſaurizavit ſuper eum. Et.
loria Patri. Et.

Um erge cohortatiénes no-
ſtras auribus veſtræ ſanctitatis
adhibemus, ipſum vobis, cujus
vice füngimur;, loqui crédite: quia
& illius vos affeéctu monémus, &
non àliud vobis, quam quod doô-
cuit, prædicamus, obſecrantes »
ut ſuccincti lumbos mentis veſtræ,
caſtam, & sbbriam vitam in Dei
timôre ducatis. Corôna mea, ſicut

ASltqlus ait, & gäâudium vos

eſtis, ſi fides veſtra, quæ ab initio
Evangélii in univérſo mundo præ-
dicata eſt, in dilectiõne & ſancti-
tate permanſerit. Nam licèt om-
nem Eccléſiam, quæ in toto eſt
orbe terrarum, cunctis oporteat
florére virttibus, vos tamen præ-
cipuè inter céteròs pôpulos decer
méritis pietàtis excéllere, quos in
ipſa Apoſtòôlicæ petræ arce fundaà⸗
tos, & Dôminus noſter Jeſus Chri-
ſtus cum omnibus redemit, & bea=⸗
tus Apéôſtolus Petrus præ omnibus
erudivit. e Deum. 11.
DIE XIII. APRILIS.

. Eegali
solio, &c.

ullis te gé⸗

nitor,„ &c.
UuS

682

Egali soliò fortis Ibériæ
Hermenegilde jubar;, gléôria
Märtyrum.
Chriſti quos amor almis
Cœli cœtibus inſerit.
t perſtas patiens, pollicitũ Deo
Servans obsequin! quo potius tibi
Nil propõônis, & arces
Cautus noxia, quæ placent.
motus cohibes, pabula qui
parant
Surgéntis vitii, non důbios agens
Per veſtigia greſſus,
Quò veri via dirigit!
it rerum Déômino jugis honor
Patri,
Et Natum célebrent ora precan-
tium;,
Divinùmque ſuprémis
Flamen laudibus
Amen.
Eus, qui beatum Hermene-
gildum maârtyrem tuum cœle-
Ri Regno terrenum poſtpönere
docufii: da, quæiumus, nobis, ejus
exémplo caduca deſpicere;, atque
ætérna ſectàri. Per Dominum.

éfferant.

Ullis te géenitor blanditiis
trahit,
Non vitæ caâperis divitis otio,
Gemmaruúmve nitôöre;
Regnandi cupidine.
iris non acies te gladii minis,
Nec terret périmens carnificis
furor:
Nam mansuúra caducis .
Præfers gäudia Cœlitum.
Junc nos e Superum proôtege sé-
dibus .
Clemens, atque preces, dum caâ-
nimus tua .
Quæsitam nece palmam,
pPronis auribus Excipe.
it rerum Dômino jugis honor

Patri,
Et Natum célebrent ora precan-
tium,
Divinumque ſuprêmis
Flamen laudibus éfferant.
Amen.

ratres, debitores

fümus. de Gomgy
m. EXViii.

Ex libro Dialogorum S. Greégôrii
Papæ. r. Letie
Hrmensvildue Rex, Leovigil-
di Regis Viſigothorum filius
ab Ariana hæreſi ad fidem Catho-
licam viro Reverendiſſimo Lean-
dro Hiſpalénſi Epiſcopo, dudum
mihi in amicitiis familiariter jun-
ko, prædicânte, conveérlſus eſt.
Quem pater Arianus, ut ad eam-
dem hæreſim rediret, & præmiis
ſuadére „ & minis terrére conatus
eſt. Cmque ille conſtantiſſime
reſpondéret: numquam ſe veram
fidem poſſe relinquere, quam ſe-
mel agnoviſſet, iràtus pater eum
privavit Regno, rebusque expolia-
vit omnibus. Cumque nec ſic vir-
tútem mentis illius emollire va-
luiſſet, in arcta illum cuſtòdia con-
clúdens, collum manuúsque illius
ferro ligavit. Cœpit itaque Her-
menegildus Rex juvenis terrénum
regnum deſpicere, & forti deſide-
rio cœléſte quærens, in ciliciis vin-
culàtus jacens, omnipoténti Deo
ad confortàndum ſe, preces e fün-
dere; tantôque ſublimius glôriam
transeuntis mundi deſpicere, quan-
t0 & religatus agnoverat, nihi
fuiſſe, quod potuerit auferri.
Honéſtum fecit illum Doômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & à ſeducétôribus tutayvit il⸗
lum: Et dedit illi claritatem
ætérnam, Deſcenditque cum
illo in fôvéam, & in vinculis non
dereliquit eum. Et.-
chali Lux per-
peêtua. Xxii. :
Uperveniénte autem Paſchàlis
feſtivitatis die , intempéſtæ
noctis ſilentio ad eum peifidus
Pater Arianum Epiſcopum miſit»
ut ex ejus manu acrilegæ conle-
cratiônis communionem percipe-
ret, atque per hoc ad patris grä-
tiam redire mererétur. Sed vir
Deo déditus, Ariano Epiſcopo. ve-
nienti exprobravit, ut débuit
ejusque a ſe perfidiam dignis in⸗
crepatiônibus répulit : quia eiſt
extériùs jacébat ligatus, abud. 16
tamen in magno mentis cülmine
fiabat ſecurus. Ad ſe itaqueé re-
verſo Epiſcopo Arianus pater in-
frémuit, ſtatimque ſuos apbart-
toôres miſit, qui conſtantiſſimum

Gonteſsôrem Dei illic;, ubi jacebat⸗,
occiderent: quod & factum m .

Nim mox,
lin cerebta
corporis ab
eo aluetun
Mogue, qu
conllitetat
Okendenda
N quoquen
Nam ccpit
hllnociec⸗
Cen Regis
le ideo rer
mürteris,
Deiigetin
küeihomine
hiömm eins
Ieiictionidu
in aglte ein

Urtioſo, Et

Viceme
H elie noe
kenle lundaa
Küaune
E
Ulncti fieli
et ater ve⸗
4commot
ſe le doln
Kobtinenc⸗
Mun ghin Ve
lernenovit
lehertetritn
ſon meruit
Nend ertten
nlttohiſ
Menter aſͤi
lem älium
leli telinn
HuVit, ut in
let, ualia
ktionibus
Aatione ex
ltcins
n hatrem
Kaltemſe
nens hrarll
Knbe piſi
Keram de
Un in fuo
neͤ, qui
Etheretie
Nlet. Ne
ſtel prrcl
ſutn elt
noſhe me
,nipoten
Polkos red
Roh in

Imn 9. Clkii

endlllind len⸗
ilcopon Iln

kmilin

kebsgue eg⸗
ingle nee ſen

ſire t
ollire!

1 683
Nam mox, ut ingréſſi ſunt, ſecú- Déminus: * Et corônam pulchri-

rim cérebro ejus infigéntes, vitam
corporis abſtulérunt: hoôcque in
eo valuérunt perimere, quod ipſum
quoque, qui perémptus eſt; in ſe
conſtiterat deſpexiſſe. Sed pro
oſtendenda vera ejus glôria, ſupér-
na quoque non detuere miracula.
Nam cœpit in noctuúrno ſiléntio
pſalmodiæ cantus ad corpus ejus-
dem Regis & martyris audiri: at-
que ideò veraciter Regis, quia &
martyris. ,B

Deſidérium animæ ejus tribui-

ſti ei Dömine: Et voluntate la-

biorum ejus non fraudâſti eum.

Quoôniam præveniſti eum in be-
nedictiònibus dulcedinis: poſuiſti
in capite ejus corônam de lapide
pretioſo. Et.
emp In ſer-
vis. xxiii.
Uidam étiam ferunt, quòd
Millic noctürno tempore ac-
cenſæ lampades apparébant. Unde
& factum eſt, quatenus corpus il-
liuszut vidélicet martyris, jure à
cunctis fidelibus venerari debuiſ-
ſet. Pater verò perfidus & parrici-
da commôtus pœniténtia, hoc fe-
ciſſe ſe doluit , nec tamen usque
ad obtinéndam ſaluútem pœnituit.
Nam quia vera eſſet Cathoôlica fi-
des, agnovit; ſed Gentis ſuæ timo-
re pertérritus, ad hanc pervenire
non méruit. Qui, oborta ægritudi-
ne, ad extréma perductus eſt, & Le-
andro Epiſcopo, quem priùs vehe-
ménter affiixerat, Reccarédum Re-
gem filium ſnuum, quem in ſua hæ-
reſi relinquébat, commendare cu-
ravit, ut in ipſo quoque talia face-
ret; qualia & in fratre ſuis exhor-
tationibus feciſſet. Qua commen-
datione expléta, defünctus eſt.
Poſt cujus mortem Reccarédus Rex
non patrem perfidum, ſed fratrem
martyrem ſequens, ab Arianæ hæ-
Iéseos pravitate convérſus eſt, to-
tàmque Viſigothôrum gentem ita
ad veram perdúxit fidem, ut nul-
lum in ſuo regno militare permit-
teret, qui regni Dei hoſtis exiſtere
per hæréticam pravitatem non ti-
méret. Nec mirum, quod veræ
ſidei prædicàâtor factus eſt, qui
frater eſt martyris : cujus hunc
quoque mérita aàdjuvant, ut ad
omnipoténtis Dei grémium tam
multos reducat.

túdinis péſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Döôminus pane
vitæ, & intelléstus, & aqua ſa-
pientiæ ſalutaris potavit illum. Et.
lôria Patri. Et corônam.
. e£ Paſche Filiæ Je-
ruſalem. Xxiii.

à quis venit ad me.

COMMUNE SANCTORUM

DIE XIV. APRIIIS.
Nn

Iſtõrum eſt.
Lætamini. xxvii.
a. Lux perpétua.
Sanéti & juſti. xxii.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui ſanctôrum Mar-
tyrum tuorum Tibúrtii, Valeriani
& Maximi ſolémnia colimus, eô-
rum eétiam virtüůtes imitémur. Per
Déôminum.

Aleriänus Romaânus, nébili gé-
nere ortus, Alexandro Sevéro
Imperatôre, hortàtu beatæ Cæciliæ
virginis, quam fſibi pari nobilitaàte
uxoôrem deſponderat, una cum Ti-
bürtio fratre à fancto Urbano Pa-
pa baptizâtur. Quos ubi præféctus
urbis Almachius Chriſtianos eſſe
cognôvit, & patrimoônio paupéri-
bus diſtributo; Chriſtianoòrum coôr-
pora ſepelire, accersitos graviter
reprehendit: atque ubi Chriſtum
Deum conſtanter confiténtes, deos
autem dæmoniôrum inania fimu-
läcra prædicantes vider, virgis cæ-⸗
di jnbet. P .
Ed cùm verbéribus cogi non
poſſent, ut Jovis ſimulacrum
venerarentur „ imòôò fortes in fidei
veritäte permanérent, ad quar-
tum ab Urbe lapidem ſecäri fe-
riuntur. Quorum virtútem admi-
ratus Maâximus Præfééti cubicula-

Stola jucunditatis induit eum rius, qui eos ad fupplicium, Peis

684 .
dúùxerat, Chriſtianum ſe eſſe pro-
feſſus eſ „ cum multis præterea
Præfécti miniſtris’, qui paulô poſt
plumbatis contufi, omnes ex dia-
boli miniſtris, Chriſti Domini
Martyres evasérùnt.
e Beum laudamus. II.
DIE XVII. APRILIS.

Eus, qui hos beiti AnicétiMar-
tyris tui atque Pöntificis anua
folemnitate lætificas: concéde pro-
pitins; ut cujus natalitia côlimus,
de ejusdem étiam protectiône gau-
deamus. FPer Doôminum.

Nicétus Syfüs, Imperatôre Mar-
co Aurélio Antenino, Præfuit
Eccleſiæ. Decrévit, ne Clerici co-
mam nutrirent. Quinquies menſe
Decémbri ordinavit Presbyteros
decem & ſeptem, Diacones quâ-
tuor, Epiſcopos per divérſa loca
novem. Vixit in Pontificatu annos
ocο, menlſes 0ρ%% dies viginti-
quatuor. Propter Chriſti ſidem
martyrio coronatus, ſepultus eſt
via Appia in cœmetério, quod po-
ſtea Calliſti appellatum eſt, deci-
moquinto Kaléndas Maji.
e Deum laudamus. II.
DIE XXI. APRILIS.

BoRor ptime; Eccléſiæ
fanceæ lumen, beàte Ansélme;, di-
vinæ legis amator, deprecare pro
nobis Filium Dei; alleluja.

Eus, qui ppùlô tuo ætérnæ
ſalutis beatum ansélmum mi-
niſtrum tribuiſti: præſta, quæſumus;
ut quem deo οrëα vitæ abuimus
in terris, interceſsò rem habére me-
reaãamur in cœlis. Per Dôminum.
In . . Sapiéntiam om-
nium. . XIii.
NsSélmus „ Auguſtæ Prætoriæz
in finibus Italiæ, Gundulpho &
Ermemberga nobilibus & Cathoôli-
cis paréntibus natus, à téneris an-
nis afsiduo litterarum ſtudio, atque
pertectioris, vitæ deſidério, non ob-
ſcuúrum futuræ ſanctitatis, & do-
Grinæ ſpécimen dedit. Et licèt ju-
venili ardére aliquando ad ſæculi
illécebras traherétur, brevi tamen

in priſtinam viam revocàtus, pa-
tria, & bonis omnibus derelictis,
ad Monaſtérium Beccenſe Ordinis
ſancti Benedicti ſe contulit, ubi
emiſſa regulari Profeſſiône tub
Herluino Abbate obſervantiſſimo,
& i anfranco viro doctiffimo, tanto
animi fervore, & jugi ſtũúdio in lit-
teris, & virtũtibus aſſequendis pro-
fécit, ut mirum in modum tam-
quam ſancétitàtis, & doctrinæ ex-
êmplar ab omnibus haberétur.
t Invéni David ſervum meum,
leo ſancto meo unxi eum: *Ma-

Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus enim.

Bſtinéntiæ, & continéntiæ tan-
tæ fuit, ut aſſiduitate jejunii
ômnis penè cibôrum ſenſus in eo
viderétur extinctus. Diùrno enim
tempore in exercitiis Monaſticis
docéndo, & reſpondendo variis de
Religione quæsitis, emenſo, quod
reliquum erat noctis, ſomno. ub-
trahebat, ut divinis meditatiôni-
bus, quas perénni lacrymarum im-
bre fovébat , mentem recrearet.
Elédus in Prioôrem Monaſtérii in-
vidos fratres ita charitate, humili-
tàte, & prudéntia lenivit, ut quos
æmulos acceperat, ſibi & Deo ami-
cos, maximo cum regularis obſer-
vantiæ emolumeênto rédderet=
Moôrtuo Abbate , & in ejus locum
licèt invitus) ſufféctus, tanta do-
rinæ, & ſanctitatis fama ubiqué
refulſit, ut non modò Régibus,
Epitcopis veneratiôni eſſet, ed
ſancto Gregorio séptimo étiam ac-
cépius, qui tunc magnis perſecu-
tionibus agitatus, litteras amoris
plenas ad eum dedit, quibus ſé;
& Eccléſiam Catholicgn ejus ora-
tionibus commendaà bat.
„Pôſui adjutorium ſuper poten-
tem : & exaltavi elééctum de plebe
mea: & Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. Inveéni Davi-
ſervum meum, oleo ſancto meo
unzxi eum. Manus.

Ffuncto Lanfranco Archiepiſ-
copo Cantuariénſi ejus olim
præceptoôre, Ansélmus, urgénté
Willélmo Angliæ Rege ,„ &. in-
ipſo

Eccléſiæ régimen vocatus;

ſtantibus Clero ac populo,
tamen repugnänte, ad ejusdem
ſtatim
(ut

nus enim mea auxiliabitur ei, allel.

ut corrü
maret) ye⸗
cein ſeript
tis pliſtin⸗
ſüſticam d
cünm mox
li minis
tentallet i
tiareltitit:
nem, & en
10 Urbanuun
lit: a guo
& ſummis

ten contra
nuümeris e
Iuan Patru
Znüllet. E
1b Henrice
Angliam r
Domino,
Clorum,
d insigne
inoltn
Fireinem e
ſed euiam e
fenſtönem
miurürunn
Theolozor
choliktien
hormam c

Ipſe in
Oinnium P.
Re eſt
Mundi,
legna. Il

eio ſa

cipulis
QuN ſ
tur dt 16
Homili

Ose
Intart
Falet i
dinonter
elgo Apo
i ded
dicotun
oſkeinn
monlitd

Ontinen

inxi eum: 4

liabitur ent

imutnicls n
8nonnoccht

(ut corrùptos populi mores refor-
maret) verbo & exémplo prius,
dein ſcriptis, & Conciliis celebra-

tis, priſtinam pietatem, & Eccle-*

ſiaſticam diſciplinam reduxit. Sed
cùm mox idem Willelmus Rex
vi, & minis Eccléſiæ jura uſurpare
tentaſſet, ipſe ſacerdortali conſtan-
tia réſtitit: bonorümque direptio-
nem, & exilium paſſus, Romam
ad Urbanum Secundum ſe contu-
lit: a quo honorifice excèptus,
& ſummis laudibus ornatus eſt,
cùm in Barénſi Concilio Spiritum
ſanctum étiam a Filio procedén-
tem contra Græcôrum errôrem in-
numeris Scripturarum, & ſancto-
rum Patrum teſtimôniis propu-
gnaſſet. E vivis Willélmo ſublato,
ab Henrico Rege ejus fratre in
Angliam revocatus, obdormivit in
Domino, famam non ſolùm mira-
culorum;, & ſanctitatis (præcipuè
ob insignem devotiônem erga Doô-
mini noſtri Paffiénem, &᷑ Beatam
Virginem ejus Matrem) aſſecutus,
ſed etiam doctrinæz, quam ad de-
fenſioônem Chriſtianæ Religiônis,
animarum profecdtum, & omnium
Theologorum, qui ſacras litteras
ſcholaſtica méthodo tradidérunt,

normam cœlitùs hausiſſe, ex ejus

libris omnibus apparet.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas

virtutes operatus eſt, & omnis

terra doctrina ejus repléta eſt: ſter i nihils. t
ipii, ſenſu accéyti ſaporis amiſſo »

Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populorum. allel.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad coœléſtia
regna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.

éctio ſancti Evangélii ſecùndum
Matthæum.

N illo témpore: Dixit Jeſus di-
ſcipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ.
Quod ſi ſal evanuerit, in quo ſalié-
tur? Et reliqua. .
Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

Os eſtis ſal terræ : quòd ſi ſal
infatuatum fuerit, ad nihilum
valet id, quod ſaliétur. Sal, ut ar-
bitror, terræ nullum eſt. Cuomodo
ergo Apoſtolos ſal terre nuncupa-
vit? Sed proprietas eſt quærenda
didrum, quam & Apoſtolôrum
officium, & ipsius ſalis natüra
monſtrabit. Sal eſt in ſe uno
côntinens aquæ & ignis elemen-

685
tum, & hoc ex duobus eſt unum.
Amavit eum Dominus, & orna-
vit eum: ſtolam gloôriæ induit eumz
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. allel. Induit eum Dômi-
nus loricam fidei, & ornavit eum.
Et.
Ic igitur in omnem uſum hu-
mani generis effécktus, incor-
ruptionem corporibus, quibus fue-
rit aſpérſus, impertit, & ad omnem
ſenſum conditi ſapoôris aptiſſimus
eſt. Apôſtoli aurem ſunt rerum
cœléſtium Prædicatores, & æterni-
tatis velut ſatores, immortalitatem
omnibus corporibus, quibus eoru
ſermo aſperſus fùerit, conferentes.
Méritò igitur ſal terræ nuncçupati
ſunt, per doctrinæ virtutem ſalien-
di modo æternitati coôrpora reſer-
vantes.
In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, * Et impleévit eum Däüs ſpi-
ritu ſapiéntiæ, & intelléctus, allel.-
Jucunditaàtem, & exultationem
thefaurizavit ſuper eum. Et.
léôria Patri. Et.
Ed natùra ſalis ſemper éadem
eſt, nec imutari unquam po-
teſt. Verùm quia converſiôni ho-
mo súbjacet, & ſolus beatus, qui
usque ad finem in omnibus Dei
opéribus permanſerit: ides eos
ſal terræ nuncupatos monet in tra-
ditæ ſibi poteſtatis virtute persi-
ſtere, ne infatuati nihil saliant, &

vivificare corrùpta non poſſint: &
projecti de Eccléſiæ promptuariiss
cum his, quos ſalierint, pédibus in-
cedéntium proterantur.
e Deum laudamus. II.

DIE XXII. AFPRILIS.

Lux perpétua lucébit San-
Gdis tuis Dne, & ætérnitas témpo-
rum, allelûja. Sancti & juſti in
Dômino gaudéte, alleluja.
Vos elégit Deus in hæreditätem
ſibi, alleluja. .
Eatoônum martyrum, paritérque
Pontificumsoreéris & Cali, n0s2
quæſumus Dômine, feſtatucantur :
& eorum commendet oratio ve-
nerända. Per Döminun.

–Oter, Fundis in Campania na-
tus, ſancivit; né ſacræ virgines
vaſa

686
vaſa ſacra & pallas attingerent ,
neve thuris miniſtério in Eccléſia
uteréntur. Idem ſtatuit, ur Chriſti
corpus in Cœna Doômini ſumeretur
ab omnibus, iis exceptis, qui prop-
ter grave peccatum id facere pro-
hiberentur. Sedit in Pontificatu an-
nos tres, menſes üundecim, dies
decem & octo: martyrio coronâà-
tur ſub Marco Aurélio Imperatô-
re, & in cœmetério, quod pôſteàâ
Calliſti dictum eſt, ſepelitur, more
majoôrum, menſe Decèêmbri creatis
Presbyteris decemn & octo, Diaco-
nis novem, Epiſcopis per divéèrſa
loca ündecim.
Lux perpétua lucébit Sanctis
túis Déômine, Et ætérnitas
temporum; alleluúja, alleluja.
Lætitia ſempitérna erit ſuper
capita eérum; gaudium & exulta-
tionem obtinébunt. Et. j
Ajus Dalmata, ex génere Dio-
cletiani Imperatoris, conſti-
tuit, ut his Ordinum & honoòrum
gradibus in Eccleéſia ad Epiſcopa-
tum aſcenderétur: Oſtiarii, Le-
Gtoris, Exorciſtæ, Acôlythi, Sub-
diaconi, Diacôni, Presbyteri.
Hic Diocletiani crudelitätem in
Chriſtianos fügiens, aliquamdiu
in ſpelünca delituit; verùm octo
pòſt annis una cum Gabino fratre
martyrii corônam conſecütus eſt,
cùm lediſſet annos duôdecim
menſes quatuor, dies quinque:
creatis menſe Deceèmbri Presby-
teris viginti quinque, Diaconis
octo, Epiſcopis quinque. Sepuúl-
tus eſt in cœmetério Calliſti déci-
mo Kaléndas Maji. Ejus memoô-
riam Urbanus octavus in Urbe re-
novavit, dirutam Eccléſiam reſti-
tuit, Titulo, Statiõone, & ipsius
Reliquiis decoravit. .
e, In ſervis ſuis, allel. & Conſola-
bitur Deus, allel. Judicabit
Dôminus pôpulum ſuum, & in
ſervis ſuis. Conſolabitur.
Sermo S. Ambroſii Epiſcopi.
Ignum & coôngruum eſt, fra-
tres, ut poſt lætitiam Paſchæ,
quam in Eccléſia celebravimus ,
gaudia noſtra cum ſanctis Martyri-
bus conferàmus, & iis annuntié-
mus Dominicæ Keſurrectionis glé-
riam, qui conséôrtes ſunt Domi-

nicæ Paſſiônis. Qui enim socii ſunt Lecig i 2ap. 1
En factum eſt in trigéſimo anno;

contumeliæ, debent & participes
eſſe lætitiæ. Ita enim dicit beatus

Apôſtolus: Sicut socii paſſiöénum
eſtis, & reſurrectionis éritis: ſi
tolerabimus, inquit, & conregna-
bimus. Qui ergo toleravérunt
mala propter Chriſtum, debent &
glôriam habere cum Chriſto.
Filiæ Jeruſalem, venite & vidéte
Martyres cum corônis, quibus co-
ronavit eos Dôminus, * In die
ſolemnitatis, & lætitiæ, alleluja.
Quòôniam confortavit ſeras por-
tàrum tuarum, benedixit filios tuos
in te, In. lôria Patri. In.

go ſum vitis, vos palmites.

DIE XXIII. APRILIS.

Eus, qui nos beàti Geoôrgii
märtyris tui meritis & inter-
ceſſiône lætificas: concéde pro-
pitius ut qui tua per eum benefi-
cia pôlcimus, dono tuæ gratiæ
conſequämur. Per Dôminum.
&& Caji Sancti & juſti in Dô-
mino gaudete, allel. vos elegit
Deus in hæreditatem ſibi, alleluja.
Pretiôla in conſpectu Düi, allel.
Mors Sanctorum ejus, allel.
eatorum martyru.

uibus ego vos làudibus. Xxv.

g0 ſum vitis vera. de
XXIV.
PDIE XXV. APRILIS.

. Xii.
— Eus „ qui beâtum Marcum
Evangeliſtam tuum, Evangéli-
cæ prædicationis gratia ſublimaſti:

tribue, quæſumus; ejus nos ſemper
& eruditiône proficere, & oratio-⸗
ne defendi. Per Dominum.

Incipit liber Ezechielis Prophétæ.

in quarto, in quinta menſis ,
. cùᷣ/m

„

h. Xxvi.

ſ

eümn eſlem
juxta füͤrin,
cli & pi
ta menſis,
tlanstnigrat
tackum elt
chielem flli
tetra Chala
Chobar: &
manus Don-
Ventus türt
lone, & n
volvens, 8
ejus: e dem
tleckti id
beitus
Aleluja:
nimis, alle
Gloria!
Aſuſtltia
ſculi. In

T in!
guatuo
1pelkus es
Iisin eis,
latuor pe

ſecdes recti

quiſi plant
le guaſi
Et manus
Tumin qus
K hennas
cdant: j
eorum alte

kexyetteban

ſed unum
ſum gtach
kuitit
Pertetut i
E. Mund
verò con
ſelſtra, C

lmilien
Reies
dext
ticies aute
orumn gua
lper
eorum, 8
Eelier:
Uunpedaur
ora eor
hrum 6
let: ubie
luc gric
bantit

ocii lin
lonhls elltt

ia Patri,n

0sPülmnits

A 6

beit Cett
mertb Kin
: conele
per eunn ee
ono tue
Dominm.

ai utii
dle, o⸗

liudiplan
elin N⸗
Uit,
Dhul

cùm eſſem in médio captivôrum
juxta fluvium Chobar, apérti ſunt
cœli, & vidi viſiõnes Dei. In quin-
ta menſis, ipſe eſt annus quintus
transmigratiônis regis Joachim;,
factum eſt verbum Dômini ad Eze-
chielem filium Buzi ſacerdéôtem in
terra Chaldæôrum, ſecus flumen
Chobar: & facta eſt ſuper eum ibi
manus Doômini. Et vidi, & ecce
ventus tůrbinis veniébat ab Aqui-
lone, & nubes magna, & ignis in-
véôlvens, & ſplendor in circuitu
ejus: & de médio ejus quaſi ſpécies

electri, id eſt, de medio ignis.

Beãtus vir, qui métuit Dim,
alleluja: * in mandatis ejus cupit
nimis, allelja, allel. allel.
Glôria & divitiæ in domo ejus,
& juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæculi. In mandatis.

T in médio eſjus ſimilitùdo
quatuor animalium: & hic
aſpectus eorum, ſimilitudo hômi-
nis in eis. Quatuor facies uni, &
quâtuor pennæ uni. Pedes eôrum
Pedes recti, & planta pedis eòrum,
quaſi planta pedis vituli, & ſcin-
tillæ quaſi aſpéctus æris candéntis.
Et manus héôminis ſub pennis eoô-
rum in quâtuor partibus: & facies,
& pennas per quatuor partes ha-
bébant: jundtæque erant pennæ
eôrum altérius ad alterum. Non
revertebantur, cùm incéderent:
ſed unumquôdque ante faciem
ſuam gradiebatur.
Triſtitia veſtra, allel. * Con-
vertétur in gaudium, allel. allel.
Mundus autem gaudébit, vos
verò contriſtabimini;, ſed triſtitia
veſtra. Convertetur.

Imilitůdo autem vultus eòrum:
facies hôminis. & facies leoô-
nis à dextris ipsoörum quatuor:
facies autem bovis à finiſtris ip-
sorum quatuor, & facies aquilæ
déſuper ipsorum quäâtuor. Facies
eôrum, & pennæ eôrum extentæ
deéſuper: duæ pennæ ſingulorum
jungebântur, & duæ tegébant cor-
pora eôrum, & unumquoôdque
eôrum coram facie ſua ambula-
bat: ubi erat impetus ſpiritus ,
illuc gradiebàântur, nec reverte-
bantur, cum ambularent.
Pretiôſa in conſpéctu Dômini,

alleluja: Mors Sanctorum ejus,
alleluja. Cuſtodit Dominus

687
ômnia oſſa eõrum, unum ex his
non contereétur. Mors.
loria Patri. Mors.

Ex libro S. Hierônymi Presbyteri
de Scriptoribus Eccleſiaſticis.

Arcus diſcipulus & intérpres
Petri, juxta quod Petrum
referéntem audierat, rogatus Ro-
mæ à frâtribus, breve fſcripſit
Evangélium. Quod cùͤm Petrus au-
diſſet, & probavit, & Eccléſiæ le-
gendum iua auctoritate dedit. Aſ-
sumpto itaque Evangélio, quod ip-
ſe confécerat; perrexit in .Ægyp-
tum, & primus Alexandriæ Chri-
ſtum annùúntians, conſtituit Ecclé-
ſiam tanta doctrina, & vitæ conti-
néntia, ut omnes ſectatéôres Chri-
ſti ad exémplum cogeéret.
Lux perpetua luceébit Sanctis
tuis Dômine, *Et ærérnitas tém-
porum; alleluja, alleluja.
Lætitia ſempiterna erit ſuper
capita eérum: gaudium & exulta-
tionem obtinébunt. Et æteérnitas.

Enique Philo; diſſertiſſimus
Judæôrum , videns Alexan-
driæ primam Eccléſiam adhuc ju-
daizantem, quaſi in laudem Gentis
ſuæ librum tuper eôrum conver-
ſatione ſcripſit. Et quòmodo Lu-
cas narrat, Jeroſolymæ credentes
omnia habuiſſe communia: ſic &
ille, quod Alexandriæ ſub Marco
fieri doctôre cernébat, memôriæ
tradidit. Moôrtuus eſt autem octa-
vo Nerxrônis anno: & ſepúltus A-
lexandriæ, ſuccedénte ſibi Ania-
no.
Virtúte magna reddebant Apéô-
ſtoli: * Teſtimonium reſurrectié-
nis Jeſu Chriſti Dômini noſtri, al-
lelùja, allelúja.
Repléti quidem Spiritu ſancto
loquebantur cum fidúcia verbum
Dei. Teſtimoônium.
De Expoſitiône S. Gregôrii Papæ
ſuper Ezechiélem Prophétam.

Ancta quâtuor animälia „ quæ
prophetiæ ſpiritu futura præ-
vidéntur, ſubtili narratione de-
ſcribuntur, cùm dicitur: Quatuor
fäcies uni, & quatuor pennæ uni-
Quid per faciem niſi notitia? &
quid per pennas » niſi volatus ex-
primitur: Per faciem quippe unus-
quisque cognoôſcitur, per. nennas

688
vero in altum avium corpora ſub-
levantur. Facies itaque ad fidem
pértinet, penna ad contemplatio-
nem. Per fidem namque ab omni-
oténti Deo cognoôſcimur, ſicut
ipſe de ſuis ovibus dicit: Ego ſum
paſtor bonus, & cognôſco oves
meas, & cognôſcunt me meæ. Qui
rurſus ait: Ego ſcio, quos elége-
rim. Per contemplatiénem verò,
qua ſuper nosmetipſos töllimur;
quaſi in dera levamur.
g. Iſti ſunt agni novélli, qui an-
nuntiavérunt, allelüja: modoô ve-
nérunt ad fontes, & Repléti ſunt
claritate, alleluja, allel. y. In con-
ſpectuAgni amicti ſunt ſtolis albis,
& palmæ in manibus eorum. Re-
pleti. loria Patri. Repléti.

éctio ſancti Evangélii ſecundàùm
Lucam.
N illo témpore: Deſignavit Doô-
minus & alios ſeptuaginta duos,
& miſit illos binoôs ante faciem
ſuam, in omnem civitatem & lo-
cum, quò erat ipſe ventürus. Et
réliqua.
Homilia ſancti Gregéôrii Papæ.

Ominus & Salvator noſter,
fratres chariſſimi, aliquàndo
nos ſermonibus, aliquando verô
opéribus admonet, Ilpſa eétenim
facta ejus præcépta ſunt: quia
dum àaliquid tacitus facit, quid
agere debeamus, innotéſcit. Ecce
enim binos in prædicatiônem diſ-
cipulos mittit: quia duo ſunt præ-
céêpta charitàatis, Dei vidélicet a-
mor, & pröximi: & minùs quam
inter duos chäritas habéri non po-
teſt. Nemo enim prôpriè ad ſe-
metipſum habere charitätem dici-
tur, ſed dilectio in alterum ten-
dit, ut charitas eſſe poſſit.
Ego ſum vitis vera, & vos pal-
mites * Qui manet in me, & ego
in eo, hic fert fructum multum,
alleluja, alleluja. Sicut diléexit
me Pater, & ego diléxi vos. Qui
manet. Le
Cce enim binos ad prædican-
„ dum diſcipulos Doôminus mit-
tit, quatenus hoc nobis tacitus
innuat, quia qui charitarem erga
aàalterum non habet, prædicatiônis
ofliciũ ſuſcipere nullatenus debet.
Bene autem dicitur, quia miſit eos
ante faciem ſuam in omnem civi-
tatem & locum, quo erat ipſe ven-

tûrus. Prædicatéôres enim ſuos Do-
minus séquitur; quia prædicatio
prævénit, & tunc ad mentis no-
ſtræ habitaculum Dôminus venit,
quando verba exhortationis præ-
cûrrunt: atque per hoc veéritas in
mente ſuſcipitur.

Candidi facti ſunt Nazaræi ejus,

allel. ſplendorem Deo dedérunt;
allel. Et ficut lac coagulati
ſunt, allelùja, alleluja.
Candidioôres nive; nitidiôres
lacte, rubicundiõres ébore anti-
quo, ſapphiro pulchriéôres. Et.
loria Patri. Et.
Inc namque eisdem prædica-
toôribus Iſaias dicit : Parate
viam Dômini, rectas facite sémitas
Dei noſtri. Hinc filiis Pſalmiſta ait:
iter facite ei, qui aſcéndit ſuper oc-
caſum. Super occaſum namqueDo-
minus aſceêndit; quia unde in paſ-
ſione occùbuit, inde majorem ſu-
am gloriam reſurgéndo manifeſta-
vit. Super occaſum videlicet aſcen-
dit, quia mottem, quam pértulit,
reſurgendo calcavit. Ei ergo, qui
aſceêndit ſuper occaſum, iter faci-
mus, cùm nos ejus glôriam veſtris
méntibus prædicâmus, ut eas &
ipſe poſt veniens, per amoris ſui
præséntiam illuſtret.
Pe Deum laudamus. II.

DrE XXVI. ARiTIö.

A Lux perpétua lucébit San-
ctis tuis Dñe, & ætérnitas tempo-
rum, alleluja. Sancti & juſti in
Dômino gaudéte, allel.
ge. Vos elégit Deus in hæreditàtem
ſibi, allelũja. . .
Eatorum märtyrum, paritérque
Pontificum Cleti & Marcellini
nos Dômine foôveat pretiôſa con-
féſſio: & pia jugiter interceéſſio
tueatur. Per Dominum.

WWi

1atns R
Auno,de
Nutcio, In
10 & Tito!
Rai hræce
Crunn in
Nrehjteros
lüllietis ven
Ulten & 4.

en ni be
ltaciünd ei
erinmenle
olnitiänd
hoſt Neroner
1o coronati
ata cotpus
lu derp
un Donnin
ſempotum,
lLerſtiz ſe
it eofumn
Uonem odtin

lehriotes

eislenn ul
8 cict? ir

n Mittlcete

8 gloriame
nns, W
Det am.
let⸗
nlge ll⸗

AMllR

DDũ
nemniunt
Sanckläe
,Alel.
ed
inhuel

n

Cei Al
tel Ne

lite
nninun

Letus Römanas, batfé mi-
CKiis regiône quinta, & vico
Patricio, Imperatoribus Veſpaſia-
no & Tito Eccléſiam gubernavit.
Is ex præcépto Principis Apoſto-
lörum in Urbe vigintiquinque
Presbyteros ordinavit. Primus
in litteris verbis illis uſus eſt: Sa-
lutem & Apoſtôlicam benedictioô-
nem. Qui Eccléſia ptimè conſti-
tuta, cùm ei præfuiſſet annos duoô-
decim, nienſes ſeptem, dies duos,
Domitiäanoe Imperatôre ſecùnda
poſt Neronem perſecutiône marty-
rio coronatus eſt, & in Vaticano
juxta corpus beati Petri ſepultus.
S. Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dômine, kKt ætérnitas
temporum, alleluũja, alleluja.
Lætitia ſempitérna erit ſuper
Caàpita eodrum: gaudium & exulta-
tionem obtinébunt. E.

Arcellinus Romanus in im-
mani illa Diocletiani Impe-
ratôris perſecutiéône terrôre per-
térritus, deorum nmuläcris thus
adhibuit: cujus peccâti mox illum
tantòperé pœnituit, ut Sinueſſam
ad Concilium plurimòrum Epiſco-
Forum venerit cilicio indũtus, ubi
acrymis profuſis ſcelus ſuum pa-
lam confeéſſus eſt. Quem tamen
damnäre auſus eſt nemo „ſed om-
nes una voce clamarunt: Tuo te
ofe, non noſtro judicio judica:
nam prima ſedes à némine judica-
tur. Petrum quoque propter eam-
dem animi infirmitatem deliquiſ-
2„ & à Deo fimilibus lacrymis
véniam impetraſſe.
In ſervis tuis, allel.
bitur. Deus, allel. Judicabit
Déôminus populum ſuum „ & in
lexvis ſuis. Conſolabitut.
Brev. Rom.

Conſola-

689

NAArcellinus Romam reverſus
4WImperatorem adit „ graviter
eum accuſans, quòd ſe ad tantam
impietatem impuliſſer. Quam-
brem ille Marcellinum una cum
tribus aliis Chriſtiànis „ CQlaudio „
Cyrino & Antonino, capite Pplecti
jubet. Quorum Projécta corpora
cùm triginta ſex dies juſſu Impe-
ratôris ſepultüra caruiſſent, beatus
Marcellus à ſancto Petro in ſomnis
admoônitus, Presbyteris & Diaco-
nis, hymnis ac luminibus adhibi-
tis, honorificè ſepelienda curavit
in cœmetério Priſecillæ via Salaria.
Rexit Eccléſiam annos ſeptem »
menſes ündecim, dies viginti tres?
quo témpore fecit Ordinationes
duas menſe Deceémbri, quibus
ereavit Presbyteros quatuor, Epi-
ſcopos per divérſa loca quinque.
Filiæ Jerũſalem, venite & vidéte
Martyres cum corônis, quibus co-
ronävit eos Dôminus, „ In die
ſolemnitatis, & lætitiæ „ alleluja.
Quôniam confortavit ſeras por-
tarum tuarum, benedixit filios tuos
in te. In. Jöria Patri. In.

. 4,Evangel. ESo ſum vis
tis » Vs pâlmites. mi

xxvi.
DIE XXVIII. APRIIIS.

D Reæſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui beati Vitalis Mar-
tyris tui natalitia colimus, inter-
ceſſiòne ejus in tui nominis amo-
re roborémur. Per Döôminum no-
ſtrum.

VItalis miles, ſanétôrum Ger-⸗
vàſii & Protaſii pater, unà cum
Paulino jâdice Ravénnam ingréſ-
us, cuùm vidiſſet Urſicinum medi-
cum ob Chriſtianæ ſidei confeſſiò⸗
nem ductum ad ſupplicium, pau-
lulùm in tormentis titubare „ ex-
clamavit: Urſicine médice, qui
aälios curare sélitus es, cave, ne te
morris ætérnæ jaculo conficias-
Qua voce confirmatus Urſicinus 3
martyrium fôrtiter ſubivit. Qua⸗
re Paulinus incénſus, Vitalem
comprehéndi jubet, & equuleo
tortum, atque in profundam fo-
veam demerſlum, lapidibus ob-

rui. Quo facéto quidam Apollinis
ſacérdos, qui Paulinum in Vita-
X xX em

690 .
lem incitarat, oppréſſus à dæmo-
ne, clamare cœpit: Tu me nimiùm
Vitalis Chriſti martyr incéndis: &
illo æſtu jactatus, ſe præcipitavit
in flumen.
e Deum laudamus. II.
DIE XXIX, APRILIS.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut beati Petri Märtyris
tui fidem côngrua devotioône fe-
Gtémur, qui pro ejusdem fidei dila-
tatiõne, Martyrii palmam méruit
obtinére. Per Dominum,

2
Etrus, Verônæ Paréntibus Ma-
nichæôrum hæreſi inféctis na-
tus, ab ipſa penè infantia contra
hæreſes pugnavit. Puer annôrum
ſeptem: cùm ſcholas frequenta-
ret, aliquando a patruo hærético
interrogatus, quid tandem in iis
didiciſſet, Ghriſtianæ fidei Symbo-
lum ſe didiciſſe reſpondit; neque
ullis umquam patris patruive bläã⸗
ditiis, aut minis à fidei conſtantia
dimovéri pôtuit. Adoléscens Bo-
noniam ſtudiérum cauſa venit: ubi
à Spiritu ſancto ad ſublimioôris vi-
tæ formam vocatus, Ordinis Prædi-
catôrum inſtitùtum ſuscépit.
Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dômine;, Et ætérnitas
témporum, alleluja, allel.

Lætitia ſempitérna erit ſuper

càpita eòrum: gäudium & exulta-
tionem obtinéhunt. Et.

Agno virtütum ſplendore in
VI Religiône eluxit: corpus &
änimum ab omni impuritate ita
cuſtodivit, ut nullius mortiferi
peccati labe ſe inquinatum um-
quam sénſerit. Carnem jejâniis &
vigiliis maceräabat, mentem divi-
nis contemplationibus exercébat.
In ſalúte animaäarum procuraânda aſ-
siduè verſabatur; peculiaris gra-
tiæ dono hæréticos acriter confu-
tabat. Tantam in concionaàndo vim
hâàbuit, ut innumerabilis höminum
multitùdo ad eum audiéêndum con-
fúeret, multique ad pœniténtiam

Dôminus péõpulum ſuum, & in ſer-
vis ſuis. Conſolabitur. Lee 1
Anto fidei ardore incénſus e-
rat, ut pro ea mortem ſubire
optàret, eamque à Deo gratiam
enixè precarétur. Itaque hærétici
necem, quam is paulo antè concio-
nando prædixerat, illi intulerunt.
Nam cùm ſanctæ Inquiſitionis mu-
nus géreret, illum Como Medio-
lanum redeùntem, impius ficarius
ſemel atque iterùm in capite gla-
dio vulneravit, jamque penè moôr-
tuus, Symbolum fidei, quam infans
virili fortitudine confeſſus fuerat,
in ipſo ſupreémo ſpiritu pronuntia-
vit: iterumq; latera mucrône trans-
verberatus, ad martyrii palmam
migravit in coœlum, ano ſalutis mil-
leſumo ducentéſimo quinquagéſimo
ſecundo: quem multis illuſtrem
miraculis Innoceéntius IV. anno ſe-
quénti ſantòrum Martyrum nume-
ro adſcripfit. .
g. Filiæ Jeruſalem, venite & vidéte
Martyres cum coroônis, quibus co-⸗
ronavit eos Dõminus, “ In die
ſolemnitatis & lætitiæ; allel.
uôniam confortavit ſeras por-
târum tuàrum, henedixit filios tuos
in te. In., Sloria Pgtri. In.

ni i Ego
ſum vitis vera. de urt

XxXiyV.

PIE XXX. APRILIS.

A „ quæſumus, omnipotens
Deus', ut qui beatæ Catha-
rinæ Virginis tuæ natalitia coli-
mus, & annua ſolemnitaàte læré-
mur, & tantæ virtutis proficiàmus
exemplo. Per Döminum, „
Sancti & juſti in Dõmino gaudéte,
allelâja: vos elégit Deus in hære-
ditätem ſibi, allel.
Pretiôſa in conſpéctu Domini;
allel. Mors Sanctôrum ejus;
allelja. .
ræſta, quæſumus. ut kaß.

iv

converteréntur.
In ſervis ſuis, allel. Conſo-
labitur Deus, allel. e. Judicabit

— 24

(atharin „ virgo Senénſis 3 piis
orta paréntibus, beati Dom jn-

cihubitum,
nitentia gei
mma ejas fui⸗
bilis fite a
Aliguindo
10 Acenſi
Netdukifle,
Mlunione
Juümfrequ
dus, multi
ferabätur:
iörum mon
dat. Mapnn
utinz non
Letoti, & m
bis deduceb
Kthrdusin
ut, & (
opter
tücinem .
kelicet te
in alleluj⸗
nace 1
uin
lurne⸗

Un di
Dontnie
id Kin exr
Mun craci
Uhe deni
eluucient
A Auinque
ſrand3
R ndentegi
ſellens, Dom
Ulces 3paré
üflercicun
lels Peryene
neclkejus:
ihſeniib
ldeus n

imfuunkin
bitur id,
Adöre inea

21 Monten

le à De

nenlte
1onis uid⸗
.

etitie, 1

nlortin

enedinithe

lotin n

ci häbitumquem Sorôres de Pœ-

niténtia geſtant, impetravit. Sum-
ma ejus fuit abſtinéntia, & admira-
bilis vitæ auſtéritas. Inventa eſt
aliquàndo à die Cinerum usque
ad Aſcenſionem Dômini jejanium
perduxiſſe, ſola Euchariſtiæ com-
munione conténta. Luctabatur
quàâm frequentiſſimè cum dæmôni-
bus, multisque illôrum moléſtiis
vexabaâtur; æſtuabat féêbribus, nec
aliõrum morbôrum cruciatu caré-
bat. Magnum & ſanctum erat Ca-
tharinæ nomen, & ündique ad eam
Xgroôti, & malignis vexati ſpiriti-
bus deducebantur. Languoôribus &
febribus in Chriſti nomine impe-
rabat „& dæmones cogeébat ab
obseſſis abire corporibus.
Propter veritatem, & manſue-
tüdinem , & juſtitiam: £ Et
deduúcet te mirabiliter déxtera
tua, allelúja.
Specie tua, „& pulchritüdine
tua intende, prôſperè procéde,
& regna. Et deduúcet,

Um Piſis immorarétur, die
Dominico, refécta cibo cœlé-
ſti, & in éxtaſim rapta, vidit Dô-
minum crucifixum magno cum luú-
mine adveniéntem, & ex ejus vul-
nerum cicatricibus quinque rädios
ad quinque loca ſui coôrporis de-
ſcendentes, ideòque myſtérium ad-
Vértens, Dôminum precta, ne cica-
trices apparérent , continuoô radii
colorem ſanguineum mutavérunt
in ſpléndidum, & in formam puræ
lucis pervenérunt ad manus, pedes
& cor ejus: ac tantus erat dolor .
quem ſenſibiliter patiebâtur „ ut
niſi Deus minuiſſet, brevi ſe cré-
deret morituram. Hanc itaque
grätiam amantiſſimus Doôminus
nova graâtia cumulavit, ut ſentiret
dolérem illapſa vi vulnerum, &
cruénta ſigna non apparérent.
Quod ita contigiſſe cùm Dei fa-
mula Gonfeſsario ſuo Raymundo
retuliſſet: ut culis étiam repræ-
ſentarétur, radios in imaginibus
beatæ Catharinæ ad dicta quin-
que loca pertingéntes „ pia fi-
deélium cura pictis colôribus ex-
préſſit.
Dilexiſti juſtitiam , & odiſti
iniquitàtem: * Proptéreà unxit te
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ, allel.
F. Propter veritätem, & manſue-

tüdinem, & juſtitiam. Proptérea.

691

Octrina ejus infusa, non ae-
„gquisita fuit: ſacrärum litte-
rum Profeſsôribus, difficillimas de
Divinitate quæſtiônes proponénti-
usreſpôndit. Nemo ad eam ac-
ceſſit, dqui non mélior abierit:
multa extinxit dia, & mortales
ſedavit inimicitias. Pro pace Floe-
tentinôrum, qui cum Eccléſia difſi-
debant, & interdicto Eccleſiaſti-
coο ſuppoſiti erant, Avenionem ad
Gregorium undécimumbpontificem
maximum profecta eſt: cui étiam
votum ejus de peténda Urbe, ſoli
Deo notum, ſſe divinitus cogno-
viſſe monſtravit: deliberavitque
Pontifex, ea étiam ſuadente 5
ad ſedem ſuam Romanam perſo-
naliter accédere: quod & fecit.
Eidem Gregorio && Orbano ſexto
ejus Iucceſsori acceptiſſima fuit 5
àdeo, ut legationibus eôrum fun-
Setetur. Dénique poſt innumera
virtutum insignia „ dono Prophe-
tiæ, & pluribus clara miraculis „
anno ætàtis ſuæ tertio circiter 8e
trigéſimo, migravit ad Sponſuim
Quam bPius ſecundus Pöntitex ma-
ximus ſanctârum Virginum nuùme-
ro ad ſeripſit.
Afferéêntur Regi
éam;, proximæ ejus,
tibi in lætitia, & exultatiéne. all.
Spécie tua, 8& pulchritudine
tua inténde, proſpere Procéde »
& regna. A erentur.
Gloria Patri. Afferentur.

»virgines poſt
Afferéntuf

3) Imile erit regnum Gen-
lTorum decem Tiratnibtie⸗

DIE I. MATI.

Déômine, oſtende nobis: uß
Dôminus. 9
77. it. audate
Déminum omnes Gentes. 79.
tabunt juſti.

riſtes erant Apeſtoli. „ Sancti
juſti, de Commi 1
temp KXlle
X „ 2*

692

Non turbétur cor veſtrum, neque
formidet à créditis in Deum, & in
me crédite: in domo Patris mei
manſiònes multæ ſunt, alleluùja;,
alleluja. .
Eus, qui nos annua Apoſtolo-
rum tuòôrum Philippi & Jacoô-
bi ſolemnitate lætificas : præſta
quæſumus; ut quorum gaudémus
meritis, inſtruamur exemplis. Per
Dôminum noſtrum.

Diffuſa

Veni ſponſa Chriſti.
. Ixii.

eſt.
a, quæſumus.

„2

XIUI.

DHilippus Bethsaidæ natus, unus
P duôdecimAppéôſtolis, qui pri-
mùîm à Chriſto Domino vocati
ſunt: à quo cùm accepiſſet Na-
thanael, veniſſe Meſsiam in lege
promiſſum, ad Dominum dedu-
Gus eſt. Quàm verò Chriſtus eum
familiariter adhibéret; illud facilè
declarat, quòd Gentiles Salvato-
rem vidére cupientes, ad Philip-
pum acgçeſsérünt: & Doôminus

caàpita eòrum: gäudium & exulta-
tionem obtinébunt. Et æteérnitas.

Acôbus frater Dômini, cogno-
ménto Juſtus, ab ineùnte ætate
vinum & siceram non bibit, carne
abſtinuit, numquam tonſus eſt,
nec unguénto, nec balneo uſus.
Huic uni licébat ingredi in Sancécta
ſanctôrum. Idem lineis véſtibus
utebatur: cui étiam aſſiduitas oran-
di ita callum génibus obduxerat »
ut duritie cameéli pellem imitaré-
tur., Eum noſt Chriſti Aſcenſiônem
Apôſtoli Jeroſolymôrum Epiſco-
pum creavérunt: ad quem étiam
Princeps Apoſtolorum miſit, qui
nuntiaret, ſe è carcere ab Angelo
eductum fuiſſe. Cùm autem inCon-
cilio Jeroſolymis controveérſia eſ-
ſet orta de lege, & circumciſione:
Jacôbus Petri ſenténtiam ſectus»
ad fratres habuit concionem, in
qua vocatiõnemGentium pro bavit⸗
fratribusque abséntibus ſcribendũ
eſſe dixir,ne Géntibus jugum Mo-

saicæ legis impénerent. De quo &

lôquitur Apôſtolus ad Galatas: A-
lium autem Apoſtolôrum vidi né-
minem, niſi Jacôbum fratrem Düi.
Virtute magna reddébant Apoô-
Rtoli, * Teſtimônium reſurrecktio-
nis jeſu Chriſti Dômini noſtri, al-
lelùja, allelnſa.
Repléti quidem Spiritu ſancto
loquebantur cum fiducia verbum
Dei. Teſtimoninm.

Anta autem erat Jacoébi vitæ
sanctitas, ut fimbrxiam veſti⸗

cüm in ſolitúdine hôminum mul-
titůdinem paſcere vellet, ſic Philip-
pum affatus eſt: Unde ememus
panes , ut mandúcent hi;3 Is, ac-
cepto Spiritu ſancto, cuùm ei Scy-
thigad prædicändum Evangélium
obtigiſſet, omnem ferè illam Gen-
tem ad Chriſtianam fider, conver-
rit. Poſtrémoe cùm Hierapolim
Phrygiæ veniſſet, pro Chriſti no-
mine cruci affixus, lapidibusque
ôbrutus eſt, Kalendis Maji. Ejus
corpus ibidem à Chriſtianis ſepul-
tum , pôſteà Romam delatum, in
Basilica duòdecim apoſtolorum
una cum corpore beati Jacéôbi
Apôſtoli coônditum eſt. .
& Lux perpétua lucebit Sanctis
tuis Dômine β Et æternitas tém-
porumalleluja: allel.
Lætitia ſempitérna erit ſuper

menti ejus certatim homines c-
perent attingere. Nam is nonagin-
ta ſex annos natus, cùm triginta
annis illi Eccléſiæ ſanctiſſime præ-
fuiſſet, Chriſtum Dei Filium con-
ſtantiſſime prædicans, lapidibus
primùm apperirur : mox in altiſſi-
mum templi locum adduùctus, inde
præcipitatus eſt. Qui confractis
crùribus, jacens ſemivivus, manus
tendébat ad cœlum , Deumqué
pro illôrum ſalute deprecabatur
his verbis: Ignôſce eis Dômine „
quia neſciunt, quid faciunt. Qua
in oratione graviter ejus capite
fullônis fuſte percuùſſo, animam
Deo réddidit, séptimo Neronis
anno, & juxta templum, ubi præ-
cipitâtus fûerat, ſepultus e Unam
ſcripſit Epiſtolam, quæ de ſeptem

Gatholicis eſt.

ſi funt:
puntiaverunt
unt ad fonte
Uitite, allelr
ſeltn Agni.
ig, & paln
Pepleti.

io ſuch

Nillo temp.
elpulis ſuis.
tum. (Cred
me crellite:
inſiones imn
Homilia 5.

Migenda e
Deum ma
li byange
lis zuribus
Mente capereé
l enim De
Utbetur cor ,
Deun K in me
tn tamguam
kiceo turdar
(s; etian ſe
uns. Crediti
Em me crecit
ſenin, uſin
Archne
conle
let Deren
eo ſam pi
ez: 5l
eo, hie ert
lelellet
1Ketd n
Quoran
Meitis in
(ctedite,
m, eſſe e⸗
Mmenitn.
ſimun dei an
ſ aluen
le forne ſe
1 ekun, ſu
ec qni
I na
fneliul

Rend ds
Ale No .
Eln,hid

udium Kent
nt. Ltaianl

pellem un
Uiſti Aeet
Fmötun le
0 gen
blörumnit,
ctrcele ℳ
Dimantenn i
chnloſell

entemtanſer⸗
it concionel
Getrium et
entibuſe⸗
ntibus enn
nerent. Ne
s 4d 61
ſolorunn
bunn fa
. ledtehu
orium en

Donininon

genggin,
n fdich
Iumn,

Non turbétur cor veſtrum.

Iſti ſunt agni novélli, qui an-
nuntiaverunt; allelùja: modò vené-
runt ad fontes; “& Repléti ſunt cla-
ritäte, alleluja, allel. In con-
ſpectu Agni amicti ſunt ſtolis al-
bis, & pPalmæ in mänibus eôrum.
Repléti. lôria Patri. Repléti.

Cectio ſancti PEvangelni ſecundùm
Joannem.

N illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Non turbetur cor ve-
ſtrum. Créditis in Deum, & in
me crédite: in domo Patris mei

manſiones multæ ſunt. Et réliqua.

Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Rigenda éſt nobis, fratres, ad
„Deum major inténtio, ut verba
fancti Evangelii, quæ modò in no-
ſtris auribus ionuérunt, etiam
mente capere utcumque poſsimus.
Air enim Döminus Jeſus: Non
turbétur cor veſtrum. Créditis in
Deum, & in me crêédite. Ne mor-
tem tamquam hômines timérent,
& ideò turbaréntur, conſolatur
eos; étiam ſe Deum eſſe conté-
ſtans. Créditis, inquit, in Deum;
& in me crédite. Conſequens eſt
enim, ut ſi in Deum créditis, &
in me crédere debeatis, quod non
eſſet cônſequens, ſi Chriſtus non
eſſet Deus.
Ego ſum vitis vera, & vos pal-
mites: Qui manet in me, & ego
in eo, hic fert fructum multum,
allel. allel. g. Sicut diléxit me Pa-
ter, & ego diléxi vos. Qui manet.

Bno, Quorum feſtum cölimus.

Réditis in Deum, & in eum
crédite, cui natúra eſt, non
rapina, eſſe æquàlem Deo: ſemet-
ipſum enim exinanivit, non tamen
formam Dei amittens, ſed formam
ſervi accipiens. Mortem metüitis
huic formæ ſervi: non turbétur
cor veſtrum, ſuſcitabit illam forma
Dei. Sed quid eſt, quod séquitur:
In domo batris mei manſiones
multæ ſunt, niſi quia & ſibi metué-
bant ? Unde audire debuerunt :
Quis
enim eorum non metueret, cùm
Petro dictum eſſet, fidentiòôri at-
que promptiori: Non cantabit
gallus, donec ter me neges?
R. Candidi facti ſunt Nazaræi ejus,
allel. ſplendorem Deo dedérum ,

juſti.

M⸗ 693
allel» Et ſicut lac coagulati
ſunt;, alleluja, allelúja.
„, Candidiòres nive, nitidioôres
lacte, rubicundiôres ébore anti-
quo; ſapphiro pulchrioôres. Et.
loôria Patri. Et.

Amquam ergo eſſent ab illo
peritûri, méritò turbabantur,
ſed cùm audiunt: In domo bpatris
mei manſiônes multæ ſunt: ſi quò
minùús dixiſſem vobis: Quia vado
parare vobis locum, à perturba-
tione recreantur certi ac fidentes,
étiam poſt pericula tentationum,
ſe apud Deum cum Chriſto eſſe
mansuros: quia etſi alius eſt alio
fôrtiorzaliùs alio ſapiéntior; alius
alio jüſtior, alius alio sanctior, in
domo Patris mei manſiones multæ
ſunt. Nullus eorum alienabitur ab
illa domo, ubi manſiònem pro ſuo
quisque accepturus eſt merito.
e Deum laudaâmus. II.
AD LAUDES,;

Gmine, oſténde nobis Patrem,
& suúfficit nobis, alleluja.
5 minus regnavit.

II.
Philippe, qui videt me; vi-
det & Patrem meum, alleluja.
Tanto témpore vobiſcum
ſum, & non cognoviſtis me ? Phi-
lippe, qui videt me, videt & Pa-
trem meum, alleluja.
Afa., Si cognoôviſsétis me, & Pa-
trem meum ùtique cognoviſsétis,
& amodo cognoſcètis eum, & vi-
diſtis eum,allel. allel. allel.
Si diligitis me, mandata mea
ſervate; allel. allel. allel.
. m. FStabunt juſti. D
Paſchale mundo gau-
dium. Pretiòſa in conſpectu.
Ego ſum via, véritas, & vita: ne-
mo venit ad Patrem, niſi per me »
alleluja. eus, qui nos
annua. 692.
Philippe.
tabunt juſti.
Sanéti & juſti in Domino
gaudéte, Alleluja, alleluja.
Sancti & juſti. Vos elégit Deus
in hæreditatem ſibi, Alleluja , al-,
leluja. 31éria Patri. Sancti 8
juſti Lux perpétua lucébit
Sanctis tuis Dêmine; alleluja.
Et ætérnitas témpogum;, allel.
XX3 2

694 *

Tanto témpore.
Cce quomodo computati ſunt
inter filios Dei, & inter Sanctos
ſors illorum eſt.
Pr. Lux perpétua lucébit San-
ctis tuis Dômine Allel. allel.
Lux perpétua. z. Et æzternitas
témporum Alleluja, alleluja.
3 loria Patri. Lux perpétua.

Lætitia ſempiterna ſuper caàpi-

ta eorum, allel. Gaudium &
exultationem obtinébunt, allel.
nan Si diligitis me.

Cimus, quôniam diligéntibus
Deum oômnia cooperantur in
bonum iis, qui ſecundùm propo-
ſitum vocati ſunt ſancti.
„br. Lætitia ſempitérna ſuper
ciäpita eoxum. * Allelnia; allel.
Lætitia. Gaudium & exultatioô-
nem obtinébunt. Alleluja, allel.
loôria Patri. Lætitia.
Pretioôſa in conſpéctu Doômini,
alleluja. MorsSanctôrum ejus,
alleluja.

Domine, oſtende nobis. cum reliq.
ixit Dôminus.

viii. tabunt juſti.
Priſtes erant Apoſtoli. xii.
, Pretiôſa in conſpectu Domini;
alleluja. Morssanctorum ejus,
allelnja.

Si manséritis in me, & verba mea
in vobis manſerint, quodcumque
petiéritis, fet vobis , alleluja:
alleluja, allel. eus, qui
Ros annna. 692. .

„DIE TI. MAII.

0 Dodtor ptime, Eceléſiæ
ſanctæg lumen, beate Athanaſi, di-
vinæz legis amâtor, depręecare pro
vobis Filium Dei, alleluja.
„ Amavit eum Doôminus, & orna-
vVit, eum, alleluja. Stolam
gloriæ induit eum, alleluja.

Xäudi, quzſumus Dômine,
preces noſtras, quas in bea-
t Athanaſii Confeſsoris tui, atque
Pontificis ſolemnitate deférimus:
& qui tibi digne méruit famulari,
eius intercedentibus méritis, ab

Smnibus nos absoôlve peccatis.
Per Dominum. —

Thanäſius Alexandrinus, ca-
tholicæ religiônis propugnator
acerrimus, ab Alexandro Epiſcopo
Alexandrino Diaconus factus eſt:
in cujus locum ſuccéſſit, quem
étiam äanteà ſgcutus füerat ad Ni-
cænum Concilium: ubi cùm Arii
impietatem repreſsiſſet, tantum
dium Arianorum ſuſcepit, ut ex
eo témpore ei insidias moliri nun-
quam deſtiterint. Nam coadto ad
Tyrum Concilio magna ex parte
Arianorum Epiſcoporum, ſuborna-
runt muliérculam, quæ accusaret
Athanaſium, quòd hoſpitio accep-
tus, ſibi ſtuprum per vim intuliſſet.
Introduúctus igitur eſt Athanaſius,
& una cum eo Timoôtheus Présby-
ter; qui simalans ſe eſſe Afhana-
ſium; Egone, inquit, mülier;,
apud te ſum diversatus? Ego te
violavi? Cui illa petulanter: Tu
mihi vim attuliſti: idque jurejuran-
do affirmans, Judicum fide obte-
ſtabatur, ut tantum flagitium vin-
dicarent. Qua coôgnita fraude re-
jécta eſt mulieris impudeéntia.
2, Invéni David ſervum meum,
ôleô ſancto meo unxi eum * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei. all.
„ Nihil proficiet inimicus in eo-,
& filius iniquitâtis non nocébir
ei. Manus.

à Rsénium quoque Epiſcopum
ab Athanaſo nterte um Aria-
ni pervulgarunt: quem dum oc-
cultè détinent, manum morfui
deferunt in judicium ab Athanàſio
ad uſum magicæ artis Arsénio am-
putaàtam criminantes. At Arsé-
nius noctu aufúgiens, cùm ſe in
conſpéctu totius Concflii ſtatuis-
ſet, Athanaſii inimicorum impu-
dentiſſimum icelus apéruit. Quod
illi nihiléminùs magicis artibus
Athanaſii tribuéntes, vitæ ejus inſi-
diari non deſiſtébant. Quàmobrem
in exilium actus, in Gäallia apu
Tréviros exulavit. Gravibus dein-
ceps ac diutúrnis ſub Conſtäntio
Imperatäre, Arianorum fautoôre;
tempeſtâtibus jactatus, & incredi-
biles calamitates perpéſſlus: ma-
gnam orbis terræ partem peragra-
vit: ac ſæpè è ſua Eccléſia Sce⸗

ſte etiam in
Romini Pont
Conſtintis In
tüi funis pe
glogne CIn
jerololymitan
Iis intéreà
Totumn pert
Dhunyitæ di
ſcca ciſterna
idit, ejus
Nlodarn Atha
(lum ſuktental
ökuiachu
ein: & exalt⸗
mnea: 4 Man
biturei, allel
lerrum meum
Uieum.
Onſtänti
Wnus Apo
iolucceſſit,
lus Eccleſias
AEhanaſiuns 4
Uunno hono
Non multo po
Uellenibus,
llis Ciſcede
easſatellit

Uletetu, n
Conſeſa in
Darterwiis, er
rincäſtizoe
(II, quantum
Uilue reſſon
bele: ttig
enentes cur
exandtiam
le ad ulii
lelnanſtn an
ir Alia erdr
tor menles
lelitit Ac
lle perienlis
lerancrir
Eikoſt 1
korsaeni
l Achu

Gölye ſetti

Aindtit e
nis lonun
Mindi

1s füet 1
Giſſet, un
ulcen

e K

e

wazna er
Dpotun ün

Tæpè étiam in eäimdem „ & Julii

Romäani Pontfficis auctoritate, &
Conſtantis Imperatôris, Conſtan-
tii fratris patrocinio „ decrétis
quoque Cncilii Sardicénſis, ac
Jeroſolymitani reſtitũtus eſt; Ariâ-

nis inféreà illi ſemper inféſtis:

quorum pertinacem iram, & ſum-
mum vitæ diſcrimen fũúgiens, in
ſicca ciſterna quinque annis ſe àb-
didit, ejus rei tantüm conſcio
quodam Athanaſii amico, qui eum
clàm ſuſtentabat.
. Pôſui adjutôrium ſuper porén-
sem: & exaltavi eléétum de plebe
mea: à& Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. Invéni David
ſervum meum „oôleo ſancto meo
unxi eum. Manus. . vi
* Onſtantio môrtuo, cùm Julia-
nus Apôſtata, qui ei in Impé-
rio ſuccêſſit, exu les Epiſcopos ad
ſuas Eccléſias redire permisiſſet,
Athanaſius Alexandriam revérſus;
ſummo honôre excéptus eſt. Sed
non multò pòôſt iisdem Arianis im-
pellentibus, à Juliano exagitatus;
rurſus diſcedere côgitur. Cumque
ab ejus ſatellitibus ad necem con-
quirerétur, qua fugiébat navicula
convérſa in contrariam flüminis
partem, iis, qui ſe inſequebantur,
ex induſtria occùrrit: & quærenti-

bus, quantum inde abéſſet Atha-

nàâſius, reſpondit, eum non longè
abéſſe: itaque illos contrarium
tenéntes curſum effúgit, atque
Alexandriam rédiens, ibidem uſ-
que ad Juliàâni obitum occültus
permanſit: qui paulò poſt Alexan-
driæ alia exôrta tempeſtàte, qua-
tuor menſes in Patérno ſepulchro
delituit, Ac denique ex tot tantis-
que periculis divinitùs eréptus,
Alexandriæ moôrtuus eſt in ſuo
lectulo ſub Valente: cujus vita &
mors magnis nobilitata eſt miracu-
lis. Multa pia & ad illuſtrandam
cathôlicam Edern Præclärè ſcripſit,
ſexque & quadraginta annos in
ſumma temporum varietàte Alex-
andrinam Eccléſiam ſanctiſſimè
gubernavit.
„ Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtůtes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populoôrum, alleluja.
J. Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Ipſe. Gloria Patri. Ipfce.

695
Léctio ſanéti Evangelii ſecúndům
Matthæumz zU r0. &
IR illo tempore?: Dixit Jelus di-
ſcipulis ſuis: Cùm perſequentur
vos in civitate iſta, fugite in ali-
am. Et reliqua.
Homilia S. Athanaâſii Epiſcopi.

N lege præcéptum erat;, ut con-
ſtitueréntur civitàtes refugiôrů;,
ut qui quomodocùmque ad necem
quærerentur, ſervâri poſſent. In
conſummatiòne porroò ſæculoôrum
cùm adveniſſet illud ipſum Verbũ;
Patris, quod Môöyſi anteà locùtum
fuerat, rurſus hoc præcéptum de-
dit: Gùm vos, inquiens, perſe-
cti fúerint in civitate iſta; fugi-
te in aliam. Paulòque poſt suùbjicit:
Cùm videritis illam abominatio-
nem delolatioônis, quæ dicta eſt per
Daniélem Prophétam, conſiſténtem
in loco ſanctocqui legit, intélligat)
tunc qui in judæa ſunt, fugiant ad
montes: & qui in tecto eſt, ne
deſcêndat tõôllere aliquid de domo
ſua: & qui in agro eſt, non re-
vertatur tôllere tünicam ſuam.
Amavit eum Dôminus;, & ornâ-
Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronaâvit
eum, allel. Induit eum Dô-
minus loricam fidei, & ornavit
eum. Et ad.

c cùm ſcirent Sandi, ejuùs-
Amodi tenuerunt ſuæ converſa-
tionis inſtitutum. Quæ enim nunc
præcépit Dominus, éadem quoque
ante ſuum in carne advéntum lo-
ctus eſt in Sanctis: & hoc inſti-
tútum héômines ad perfectionem
ducit. Nam quod Deus juſſerit, id
omnindò facieêndum eſt. Ideoque &
ipſum Verbum propter nos homo
factum, non indignum putavit»„
cùm quærerétur, quemadmodum 8&
nos, abſcôndere ſe; & cùm per-
ſecutiôònem paterétur, fügere, &
insidias declinare: cm autem à ſe
definitum tempus ipſe adduxiſſet,
in quo corporäliter pro ômnibus
pati volébat, ultrò ſeipſum tradi-
dit inſidiantibus. .
In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, & Et implévit eum Dôminus
ſpiritu fapiéntiæ, & intellééctus, all.
J. Jucunditaàtem & exultationem

thefaurizavit ſuper eum. Et.
Glöria Patzi. Et.
X X

696

T verò ſanéti homines, cuùm
hanc quoque formam à Salva-
fore didiciſſent (ab ipſo enim &
äanteà & ſemper omnes doceban-
tur) advérſus perſecutôres ut le-
gitime certaârent, fugiébant, & ab
illis quæsiti ſe abſcondébant. Cùm
enim præſtituti ſibi à divina pro-

vidéntia temporis finem ignoraà-

rent, nolébant inſidiantibus ſe te-
mere tradere; ſed contra, cuùm ſci-
rent, quod ſcriptum eſt, in mani-
bus Dei eſſe hominum ſortes „ &
Dominum mortificare, & vivificare,
bôtiùs in finem usque perſevera-
kant »circumeuntes, ut ait Apô-
ſtolus, in meloòtis, & péllibus ca-
rinis, egentes, anguſtiati, in ſo-
Frudinibie errantes, & in ſpelùn-
cis, & caveêrnis terræ laténtes, quo-
ad vel definitum mortis tempus
veniret, vel qui tempus ipſum defi-
nierat Deus, cùm eis loquerétur,
& inſidiantes cohibéret, aut certè
perſecutoribus eos traderet, ut-
cumque illi placuiſſet.
e Deum laudamus. II.

PIE III. MAJI.

magnum pietätis opus. in
feliq: de La 699. ixit
Déôminus. 6

Dôminum omnes Gentes. 79.

Ratres, Hoc enim fentite in vo-
bis, quod & in Chriſto Jeſu:
qui cùm in forma Dei eſſet; no
rapinam arbitratus eſt eſſe ſe æ&½ ua-
lIem Deo: ſed ſemetipſum exina-
nivit., formam ſervi accipiens, in
ſimilitûdinem hominum factus,
& hàbitu invéêntus ut homo.

V Exilla Regis prôdeunt:
Fulget Crucis myſterium;
Qua vita mortem pertulit 2
Et morte vitam prôtulit.
Quæ vulnerata lanceæ
Mucrône diro, criminum
Ut nos lavaret sordibus,
Manavit unda & sänguine.
Empléta ſunt, quæ côncinit
David fideli carmine;
Dicendo nationibus:
Regnavit à ligno Deus.

udaâte

rbor decéra, & fùlgida;
Ornata Regis pürpura,
Eléecta digno ſtinite
Tam ſanctg membra tangere.
8 eata, cujus brachiis
Prétium pepéndit ſæculi,
Statéra facta corporis
Tulitque prædam tartari.
„ Crux ave ſpes unica,
Paſchale quæ fers gaudium,
VPiis adauge gratiam,
Reisque dele crimina.
Te, fons, ſalũtis Trinitas,
Collaudet omnis ſpiritus,
Quibus Crucis victôriam
Largiris , adde præmium. Amen.
Hoc ſignum Crucis erit in cœ-
lo, alleluja. Cùm Dôminus

ad judicäandum venerit, alleluja.

O Grux ſplendidior cunctis aftris,
mundo ceélebris, hominibus mul-
tùm amabilis, sanéctior univerſis
quæ ſola fuiſti digna portare talen-
tum mundi; dulce lignum, dulces
clavos, dulcia ferens pondera: ſalva
ræséntem catérvam in tuis hoôdie
audibus congregâtam, allel. allel.

Eus, qui in præclara ſulutife-
ræ Crucis inventione „ pPaſſio-
nis tuæ miracula ſuſcitàſti con-
céde, ut vitalis ligni prétio, æternæ
vitæ ſuffràgia conſequamur. Qui
vivis & regnas.

n Ete
ſanéæ lumen , beate Athana
divinæ legis amator, deprecare pro
nobis Filium Dei, alleluja.
Juſtum dedùxit Dominus her
vias rectas, alslin. 4 t oſten-
it illi xegnum Pei, allel. .
S Pxludi „ quæſumus Do-
mine. ut ſuprà 694. .

Ehriſtum Regem crucifixum,
Venite, adorémus; allel.
eſalmus. Venite. 1. Hymnus.
D Ange lingua glorioſi;
Lauream certaminis;,
Et ſuper Crucis trophæo
Dic triümphum nobilem;
Quäliter Redémptor orbis
Immolatus vicerit.
Be bParentis protopläſti

Fraude Factor condolens;

Quando pomi noxialis
In necem morſu ruit:

Ipſe lignum tunc notaâvit;
Pamna ligni ut solveret.

de oplis
Ordo gepe
Muluitorm
Ats ut arte
Etmedehan
Koſtis und
Uando ve
Henitüdo
Mllus eſt:
Nns, orb
Argue vent
Caine amic
agit inkan
Conditus p
Membra pan
Vilgo Mate⸗
Et bei man
Arica cing
enpitern,
initzti gl
Agua batr.
lir gecus P
Unius Trin
audet unin

Inyente Cnu

O Doctor êptime ,„ Fccléſiæ

Cnſis Arerec
obbem nice⸗
Aelaja.

—=ꝰ = £

Pleini.
Liy.
ſ lioc ſign
alel.
icindum
er nolten

Bene
dchec
Ppiſol,

eA ,

flleiin,
thura,
te
br tünzen,

anicr,
gäuciun,
Im,
minz.
8 Trinitan,
lolritus,
ctöriam
temiuunn, 4
ncis etiti
Cünmben
enetit, A

lor an
hoont
Sanckiotuue
leelisnumn
es folten
Wan in i
aun,de

lieni elicne
orlegnnnn

Cprire, in

cuciin
Nis, 41,

ſtos
minis,
1oghec
obilem;
tor 0 3

ohlfi
uloſent
gials
it!
ritt

oc opus noſtræ ſalùtis
Ordo depopôſcerat,
Multiformis proditoôris
Ars ut artem falleret,
Et medélam ferret inde;
Hoſtis unde læſerat.
Quando venit ergo ſacri
Flenitú⁴do témporis,
Miſſus eſt ab arce Patris
Natus, orbis Coônditor;,
Atque ventre Virginali,
Carne amictus prodiit.
Jagit infans Ihter arcéta
Conditus præsépia:
Membra pannis involuta
Virgo Mater àlligat:
Et Dei manus pedésque
Stricta cingit faſcia.
empiterna ſit beatæ
Trinitati glôria, B
Æπ qua Patri, Filioque;,
Par decus Paraclito:
Unius, Trinique nomen
Laudet univérſitas. Amen.

Inyvéntæ Crucis feſta recolimus,
cujus præconium univéendum per
orbem micanti lümine fulget,
allelaja.
Pialmus. Beatus vir.
. us. Quare fremuérunt.
aAlmus. Böômine; quid multi-
pliciti. ue in C
J. Hoc ſignum Crucis erit in coœ.
lo, allel. Cùm Dominus ad
ludicandum vénerit, allel.
ater noſter. .
Abſolutio. Exaudi Dômine.
Bho. Benedictione perpéeétua.
De Epiſtola beati Pauli Apoôſtôli
ad Galatas.

Uicuùmque ex opéribus legis
OEbi „ ſub maledicto ſunt.
Scriptum eſt enim: Maledictus
omnis, qui non permäaänſerit in
mnibus, quæ feripta ſunt in li-
bro legis, ut faciat ea. Quoôniam
autem in lege nemo juſtificatur
apud Deum; manifeſtum eſt, quia
juſtus ex fide vivit. Lex autem non
eſt ex fide, ſed , Qui fecerit ea, vi-
Vet in illis. Chriſtus nos redémit
de malediéto legis, factus Pro no-
is maledictum; quia ſcriprtum
eſt: Malediéctus omnis, qui pendet
in ligno: ut in Gentibus benedi-
ctio Abrahæ figret in Chriſto Jeſu,
ut, pollicitatiénem Spiritus acci-
Piamus per fidem.

697
. Gloriôſum diem ſacra venci.
fur Eccleſia, dum triumphäle reſe-
ratur lignum, In quo Redemp-
tor noſter mortis vincula rum-
bens, callidum aſpidem ſupera-
vit; alleluja, alleluja, allelũja.
y. In ligno pendens noſtræ ſalutis
sémitam Verbum Patris invénit.
In quo.
Ea0. Unigénitus Dei Filius.
„De Epiſtola ad Philippénſes.

CJOc enim ſentite in vobis „
quod & in Chriſto Jjeſu: qui
cùm in forma Dei eſſet, non ra-
pinam arbitratus eſt eſſe ſe æqua-
lem Deo, ſed ſemetipfum exina-
nivit, formam ſervi accipiens, in
ſimilitudinem höminum factus 5
& habitu invéntus ut homo. Hu-
miliavit ſemetipſum, factus obé-
diens usque ad mortem, mortem
autem crucis. Propter quod &
Deus exaltavit illum, & donavit il-
li nomen, quod eſt ſuper omne
nomen; ut in nô⁴mine jJeſu omne
genu flectatur, cœléſtium, terré-
ſtrium, & infernorum: & omnis
lingua confiteatur, quia Dhns Jeſus
Chriſtus in glôria eſt Dei Patris.
Grux fidélis inter omnes, arbor
una nobilis: nulla ſilva talem pro-
tert, tronde, flore, germine:
Dulce lignum, dulces clavos 2
dulce pondus ſuſtinuit, alleluja.
Super omnia ligna cedrorum
tu ſola excelſior. Dulce.
Spiritus ſancti gratia.
De Epiſtola ad Coloſsenſes.

N Chriſto inhabitat omnis ple-
nitüdo divinitatis corporali-
ter : & eſtis in illo repléti,
qui eſt caput omnis principa-
tus & poteſtâtis: in quo &
circumciſi eſtis circumciſione non
manufacta in expoliatiéne coôr-
poris carnis, ſed in circumci-
ſiône Chriſti: confepulti ei in
Baptismo;, in quo & reſurrexiſtis
per fidem operationis Dei, qui
ſuſcitavit illum a moôrtuis. Er
vos, cùm mortui eſsétis in deli-
ctis, & præpäütio carnis veſtræ »„
convivificavit cum illo, donans
vobis omnia delicta;: delens quod
adverſus nos erat chirographum
decréti, quod erat cçontrarium
nobis, & ipſum tulit de medio ,
affigens illud Cruci; & expôlians
Princibtus & poteſtaàtes, traduxit
X §

Lon⸗

692 . .
confidénter „ palàm triumphans

illos in ſemetipſo.
Hæc eſt arbor digniſſima, in
Paradiſi mêdio ſituata, In qua
ſal⁴tis auctor pröpria morte mor-
tem ômnium fuperavit, alleluja;,
allel. Jq. Crux præcellénti decore
fúlgida, quàm Hélena Conſtantini
mater concupiscenti animo requi-
sivit. In qua-
l1oria Patri. In qua. .

Felix ille triumphus fit ſalus æ-
Fris, vitæ lignum, mortis remé-
dium, alleluja. .
um invocarem. xvi.
erba mea Aauribus. xvi.
omine Dominus noſter.
Xvii.
Adorâmus te Chriſte, & bene-
dicimus tibi, allelũja.
Quia per Crucem tuam rede-
miſti mundum, allel.
ater noſter. psius pie-
tas. B Deus Pater omnipotens.

Oſt insignem victôriam, quam
Conſtantinus Imperator;, divi-
nitâs accépto ſigno Dominicæ
Crucis, ex Maxentio reportavit,
Hélena Conſtantini mater in ſom-
mis admoônita, conquiréndæ Cru-
cis ſtdio Jerosolymam venit: ubi
marmôream vênéris ſtatuam in
Crucis loco à Gentibus colloca-
tam ad tolléndam Chriſti Domini
Paſſionis memôriam;, poſt centum
circiter octoginta annos everten-
dam curàâvit. Quod item fecit ad
Præsépe Salvatôris, & in loco ERe-
ſurrectionis, inde Adonidis, hinc
Jovis ſublato ſimulaàcro.
Nos autem gloriari opôrtet in
Cruce Démini noſtri Jeſu Chriſti,
in quo eſt ſalus, vita, & reſurréctio
noſtra: Per quem ſalvati, & li-
berati ſumus, alleluja.
Tuam Crucem adorämus Doô-
mine; & recoôlimus tuam glorio-
ſam paſtiônem. Per quem.
Büo. Chriſtus perpétuæ.

Taque lego Crucis purgato,
altè defôſſæ tres Cruces érutæ
funt 2 repertúsque ſeoôrſum ab illis
Crucis Dominicæ titulus: qui
cùm ex tribus, cui affixus fuiſſet,
non apparéret, eam dubitatiònem
sũſtulit miraculum. Nam Maca-

rius Jeroſolymoôrum

ces cuidam féminæ gravi morbo
laboräãnti admovit: cui cùm réli-
quæ nihil profuiſſentnadhibita ter-
tia Crux ſtatim eam ſanavit.
Dum ſacrum pignus ccolitus
revelatur, Chriſti fides roboràtur:
Adſunt prodigia divina in virga
MOyſi primitùs figurata, allel.allel.
,Ad Crucis contaàctum resúrgunt
moôrtui, & Dei magnalia reſeran-
tur. Adſunt.
Ignem ſui amôris.

Elena, ſalutari Cruce invénta,
1 magnificentiſſimam ibi extrũ-
xit Eccléſiam, in qua partem Cru-
cis reliquit thecis argenteis inclu-
ſam, partem Conſtantino filio de-
tulit: quæ Romæ repolfita fuit in
Eccléſia ſanctæ Crucis in Jeruſalẽ,
ædificata in ædibus Seſſoriänis.
Glavos êtiam àttulit filio , quibus
ſanctiſſimum Jeſu Chriſti corpus
fixum fùerat. Quo ex tempore
Conſtantinus legem ſancivit, ne
crux ad ſupplicium cuiquam adhi-
berétur Mmta res, quæ anteà homi-
nibus probro ac ludibrio ferat;
venerationi & gloriæ eſſe c&œpit.
Hoc ſignum Crucis erit in cœ-
Io, cùm Dominus ad judicandum
vénerit: 3
abſcoôndita cordis noſtri;, alleluja,
allel. Cùm séderit Filius hoô-
minis in ſede majeſtaàtis ſuæx,
cœperit judicare ſæculũ per ignem.
Tunc. 3 16ria Patri. Tunc.

Adorâmus te Chriſte; & benedi-
cimus tibi, quia per Crucem tuam
redemifti mundum, allel. 4
antàâte Dömino. i eum
ôminus regnavit: exuͤl⸗
tet terra. lix- .
Im. Cantate Dômino- Ix.
S. Omnis terra adoret ten & pfal⸗
lat tibi, allel. & bſalmum di-
cat nomini tuo Domine; allel.
Pater noſter.
Abſo vinculis.
n0. Evangélica léctio.
Lectio ſanéti Evangélii
Joaânnem.

ſeeùnduͤm

N illo témpore: Erat homo ex
Phariſæis, Nicodémus nomine,
princeps Judæôrum. Hic venit a
Jeſum nocte, & dixit ei: Rabbi,

rius . . Epiſcopus scimus, quia à Deo veniſti magi-
factis Deo precibus, singulas cru- ſter. Et réliqua.

Ho-

Tunc maniféſta erunt

Hommilia5

leogem
Niderant
dentes ſign⸗
Cüm autem
Nalcha in di
Iunt in non
Giderunt in
& dicit: pi
ſiciebat. l
Licit? Eint
nomine Nice
eumm nocke,
INls, Iia 3
ltiſte ergo

eils bt ipſe

ur: Ne
ſemns ticere
fierit Deus
Dulce li
Ellce pond
h digna
huſus leculi
lle ſient
lo, cum Don
ſenerit. Ou
Dipinn

enod
s er
nin eiu⸗
ttendimas.
dtecebat eis
Cnitei: An
1lgeis en
geg tier
Int denud.
Neum, S
b. Tales
: it ia
, ſed
Endar
d

: cli
1.
enhacidintt
mn lanari

mori⸗

Ctuce inthn
mann Men
ua he
beni
Kantino
0
ns elolin

ömmino⸗ 1

etuiii,

let te 4
Pllwnn
Moinr

helli,
lectio⸗
lenn.

ſei⸗
1

,Ptat
“
eb ſe

Homilia S. Auguſtini Epifſcopi.

Icodémus ex his erat, qui cre-
diderant in nomine jeſu, vi-
déntes ſigna & prodigia , quæ fa-
ciébat. Supériùs enim hoc dixit;
Qúum autem eflet Jerosolymis in
Paſcha in die feſto, multi credidé-
runt in némine ejus. Quare cre-
didérunt in noômine ejus: Séquitur
& dicit: Vidéntes ſigna ejus, quæ
faciebat. Et de Nicodémo quid
dicit? Erat princeps Judæoôrum ,
nomine Nicodeémus., Sic venit ad
eum nocte, & ait illi: Rabbi, ſci-
mus, quia à Deo veniſti magiſter.
Et iſte ergo crediderat in nomine
ejus. Et ipſe unde crediderat: Se-
quitur : Nemo enim poteſt hæc
ſigna facere, quæ tu facis „ niſi
fuerit Deus cum eo.
Dulce lignum, dulces clavos,
dulce pondus ſuſtinuit: *$ Quæ
ſola digna fuit portare prétium
hujus ſæculi, alleluja.
Hoc ſignum Crucis erit in cœ-
lIo, cùm Doôminus ad judicandum
venerit. Quæ ſola.
Divinum auxilium.

W I erge Nicodemus de illis mul-
tis erat, qui crediderant in no-
mine ejus, jam in iſto Nicodémo
attendàamus, quare Jeſus non ſe
credébat eis. Reſpoôndit Jeſus; &
dixit ei: Amen, amen dico tibi,
niſi quis renatus fúerit dénuo, non
voteſt vidére regnum Dei. Ipfis
ergo ſe credit jeſus, qui nati fue-
rint dénuò. Ecce illi crediderant
in eum, & Jelus non ſe credébat
eis. Tales ſunt omnes catechume-

mi: ipſi jam credunt in nêmine
Chriſti, ſed Jeſus non ſe credit eis.

Inténdat, & intélligat chaâritas
veſtra. Si dixérimus catechumeno:
Credis in Chriſtum? Reſpondet:
Credo, & ſignat ſe Cruce Chriſti :
Portat in fronte, & non erubéſcit
de Cruce Dômini ſui. Ecce credit
in nômine ejus. Interrogemus
eum: Mandúcas carnem Flilii hoô-
minis, & bibis sânguinem Filii ho-
minis? Neſcit quid dicimus, quia
Jeſus non ſe crddicit ei.
„„Sicut Méyſes exaltavit ſerpén-
tem in desérfo, ita exaltari oportet
Filium hôminis: * Ut omnis, qui
Credit in ipſum, non péreat, ſed
haheat vitam ætérnam; alleluja.
Non miſit Deus Filium ſuum

D „ . 699
in mundum, ut jùdicet mundum „
ſed ut ſalvétur niundus per ipſum.
Ut omnis. loria Patri. Ut.

Lexàander Românus, Adriano
Imperatôre regens Eccléſiam,
magnam partem Romanæ nobili-
tatis ad Chriſtum convertit, Is
conſtituit, ut tantümmodò panis
& vinum in myſtério offerrétur:
vinum autem aqua miſceri juſſit,
Propter sanguinem & aquam, quæ
ex Jeſu Chriſti latere profluxé-
runt: & in Canone Miſſæ addidit:
Qui pridie quam paterétur. Idem
decrevit, ut aqna benedicta ſale
admixte, perpetuò in Eccléſia aſ-
ſervarétur; & in cubiculis adhibe-
rétur ad fugandos dæmones., Se-
dit annos decem, menſes quinque,
& dies viginti, viræ ſanctitàte &
ſalutaribus inſtitütis illûſtris. Mar-
tyrio coronatus eſt unà cum Evén-
tio & Theòdulo Presbyteris, ſepul-
tüsque eſt via Nomentäana tértio
ab Urbe lapide, eòôdem in loco ,
ubi ſecùri percuúſſus füerat, creatis
divèrſo témpore menſe Decèmbri
Presbyteris ſex, Diaconis duoô-
bus, & Epiſcopis per divérſa loca
quinque. Eoôrum corpora pôſt-
eà in UOrbem translâta ;, in Ecclé-
ſia ſanctæ Sabinæ coôndita ſunt.
In eumdem diem incidit beata
mors ſancti Juvenalis, Narnienſis
Epiſcopi: qui cùm plúurimos in ea
Urbe ſanctitàte & doctrina Chri-
ſto peperiſſet, clarus miraculis in
pace quiévit, ibique honorſficè ſe-
pultus eſt.
e Deum laudamus. II.

A D L, A U D E S,»

Magnum pietâtis opus 4
Omors môrtua tunc eſt, In
ligno quando moôrtua vita fuit „
alleluja. . .
Dminus regnavite Eu
11.

00
Salva nos Chriſte Salväâtor
er virtütem Crucis, qui ſalvaſti
etrum in mari, miſerére nobis,
allel. Ecce Crucem Doômini,
fügite partes advérſæ, vicit leo
de tribu Juda, radix David, alle-
luùja. Añfs Nos autem gloriari
opoôrtef in Cruce Dômini noſtri
Jeſu Chriſti, allelùja.
Per ſignum Crucis de inimi-
cis nôſtris libera nos Deus noſter,
alleluùja.
ratres „» Hoc enim.
696.

Uſtra ſex, qui jam perégit,
Tempus implens coôrporis
Sponte libera Redemptor
Paſſioni deditus,
Agnus in Crucis levatur
Immolandus ſtipite.
elle potus ecce languet,
Spina, clavi, lancea
Mite corpus perforarunt:
Unda manat, & cruor;
Terra, pontus, aſtra, mundus,
Quo lavantur flumine.
Grux fidelis, inter omnes
Arbor una nôbilis:
Silva talem nulla profert
Fronde, flore, germine:
Dulce ferrum, dulce lignum
Dulce pondus süſtinent.
lecte ramos arbor alta;
Tenſa laxa viſcera,
Et rigor lentefcat ille,
Quem dedit nativitas;
Et ſupérni membra Regis
Tende miti ſtipite.
&. ola digna tu fuiſti
Ferre mundi victimam;
Atque portum præparare
Arca mundo naufrago,
Quam ſacer cruor peruûnxit,
Fuſus Agni corpore.
§ empitérna ſit beatæ
Trinitati glöria,
Rqua Patri, Filioque,
Par decus Paraclito:
Unius, Trinique nomen
Laudet univerſitas. Amen.
„ Adoramus te Chriſte, & bene-
dicimus tibi, alleluja.
Quia per Crucem, tuam rede-
miſti mundum, alleluja.

Super êmnia ligna cedrôrum, tu
fola excélſior, in qua vita mundi
pepéndit, in qua Chriſtus trium-
Phavit, & mors mortem ſuperavit

in ætérnum;, alleluja.

ſ

eus, qui in præclâra.
696.

A3. Filiæ Jerulalem, venite &
vidéte Martyres cum coroônis, qui-
bus coronavit eos Dôminus, in die
ſolemnitatis & lætitiæ, allel. allel.
Pretiôſa in conſpectu Démini,
alleluja. Mors Sanctòrum
ejus, allel. Oratic
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui ſanctoôrum tuorum
Alexandri, Eventii, Theoduli, atque
Juvenalis natalitia colimus, à
cunctis malis imminéntibus, eòrum
interceſſionibus liberemur. Per
Dôminum.
a,, Salva nos.
gratres „ Hoc enim.
Hoc ſignum Crucis erit in
cœlo, * Allel. allel. Hoc ſignum
Càùm Doôminus ad judicandum
vénerit. Allel. allel. Gloôria Patri.
Hoc ſignum. Adoramus te
Chriſte, & benedicimus tibi, allel.
Quia per Crucem tuam rede-
miſti mundum, alleluja.

Ecce Grucem Dômini.

Ihi autem abſit gloriari, niſi
in Cruce Dômini noſtri Jeſu
Shriſti: per quem mihi mundus
crucifixus eſt, & ego mundo.
„ Adoramus te Chriſte, &
benedicimus tibi, Allel. allel.
Adoramus. Quia per Crucem
tuam redemiſti mundum. Alleh-all.
lôria Patri. Adoräâmus.
v. Omnis terra adoret te, & pſal-
lat tibi, allel. ge, Pſalmum dicat
nômini tuo Dômine, allel.

Per ſignum Gruéis.

Umiliavit Temetipfum factus
Mobediens usque ad mortem;
mortem autem crucis: propter
uod & Deus exaltavit illum, &
donavit illi nomen, quod eſt ſuper
omne nomen. .
ge, br. Omnis terra adoôret te &
pfallat tibi„ & Alleluja, allel,

Omnis. y. Pſalmum dicat nomi-

ni tuo Démine. Alleluja, allel.
16ria Patri. Omnis. J. Hoc
ſignum Crucis erit in cœlo; allel.
Gùm Dôminus ad judicandum
vénerit, allelja.

ncem ſa
Num confr
lentia, ſun

D1

a. Kmi
omini nen
nas malgar
tiola, dedi
Dariyit ear-
Ppecie
1Ua, allelun
ſete proce

us m
Kinte
beite Mon
conerſion
elicorite
Ntriüsgue i
d geplor
Culentiam
num noltrn

Mori
cltern
ccele
tuo, guen

ein Chri

Operibus .
Ficluitäfen
AADeum
1n Manicl
lt, lien

uamn Ma

Mhi iplum
It ad Py
nkerket,
et, ejus &
a
etitat
dantninn,

„Aohte
tüciner B

Lerte min
ecie
l inten
teena.

Ri
A (üm
Kitien
n mohd

gi in Nu

vnſbean eni
Mors Amenn

Imts, Onniſea
nctorumn tan
fiTheocalien

Ita colimg,

ucetn Idn,
alelie,

Cnnlni.

clich
altarit

O magnum
699. P
696.

Crucem ſandtam subiit, qui infeér-
num confrégit, accinctus eſt po-
téntia;, ſurréxit die tértia , allel.
atio. Deus, qui in præclara. 696.

DIE IV. MA JI.

fia. Simile eſt regnum cœlôrum
hômini negotiatori, quærénti bo-
nas margaritas: invênta una pre-
tiôſa, dedit mnia ſua, & com-

Paravit eam, alleluja.

F. Spécie tua, & pulchritüdine
tua, alleluja. Intende, proô-
ſperè procéde, & regna, alleluja.

Eus mœréntium conſolator;
& in te ſperantium ſalus, qui
beàtæ Mônicæ pias lacrymas in
converſiòne filii ſui Auguſtini mi-
ſericôrditer ſuſcepiſti: da nobis
utriüsque intervéêntu peccata no-
ſtra deploràare, & gratiæ tuæ, in-
dulgentiam invenixe. Per Dômi-
num noſtrum.

Onica, ſanéti Auguſtini dupli-
citer mater, quia eum & mun-
do & cœlo péperit; marito môr-
tuo, quem ſenectúte confefctum
Jeſu Chriſto conciliavit, caſtam &
opéribus miſericordiæ excitatam
viduitatem agébat: in aſsiduis verò
ad Deum oratiônibus pro filio, qui
in Manichæôrum ſectam incide-
rat, lacrymas effundébat: quem
etiam Mediolänum ſecùta eſt :

ubi ipſum frequénter hortabatur, f

ut ad Epiſcopum Ambroôoſium ſe
confértet. Quod cùm ille feciſ-
ſet, ejus & piblicis conciénibus,
& privatis collôquiis Cathôlicæ fi-
dei veritatem edoctus, ab eôdem
baptizaàtus eſt.
Propter veritätem, & manſue-
tůdinem, & juſtitiam: „½ Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua, all.
V. Spécie tua,„ & pulchritúdine
tua inténde, pröſperè procéde,
& regna. Et deducet.

POx in Africam redeuntes ,
cùm ad Oſtia Tiberina con-
ſtitiſſent, incidit in febrem. Quô
in morbo, cùm eam quodam die

7oT
anima defeciſſet, ut ſe collgit 5
Ubi, inquit, eram? Et aſtantes
intuens: Pônite hic matrem ve-
ſtram, tantùm vos rogo, ut ad
altare Doômini meminéritis mei.
Nono autem die beata mulier
animam Deo réddidit. Ejus cor-
pus ibi in Eccleſia ſanctæ Aureæ
ſepuúltum eſt: quod pôſteàâ Marti-
no quinto ſummo Pontifice Ro-
mam translatum, in Eccléſia fan-
cti Auguſtini honorificè conditum

Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
quitatem: & Proptéreà unxit te
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. all.
Propter veritatem, & manſue-
tûdinem, & juſtitiam. Propteéreâ.

Ubdit verò Auguſtinus de ma-
tris morte diſſerens: Neque
enim decére arbitrabamur, funus
illud quéſtubus lacryméôſis, gemiti-
busque celebrare, quia illa nec mi-
ſerè,nec omninò moriebatur: hoc
& documéntis morum ejus, & fi-
de non ficta, rationibúsque certis
tenebamus. Atque inde paulatim
reducebam in priſtinum ſenſum
ancillam tuam, converſationém-
que ejus piam in te, & ſanctam, in
nos blandam atque morigeram »„
qua sůbitò deſtitutus lum, & li-
buit flere de illa, & pro illa: &
ſi quis peccatum invenerit, fleviſſe
me matrem meam exigua parte
horæ, matrem oôculis meis moôr-
tuam, quæ me multôs annos fléve-
rat, ut culis ſuis viverem, non
irrideat: ſed pôtiùs ſi eſt grandi
charitàte, pro peccaâtis meis fleart
ipſe ad te Patrem omnium fratrum
GChriſti tui.
Fallax grätia, & vana eſt pul-
chritüdo: à Mülier timens Deum,
ipſa laudabitur, all?. Date ei de
fructu mänuum ſuarum,, & lau-
dent eam in portis épera ejus.
Mülier. loria Patri. Mülier.

L ectio ſancti Evangélii ſecunduùm
Lucam.

IN illo témpore: Ibat Jeſus in
civitatem, quæ vocatur Naim: &
ibant cum eo diſcipuli ejus, &
turba copioſa. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

E juvene illo reſulcitàto ga=

viſa eſt mater vidua: de hos
mini-

72 „
minibus in ſpiritu quotidie ſuſci-
tätis gaudet mater Eccléſia. IIIe

quidem môrtuus erat corpore:

illi autem mente. IIIius mors vi-
sibilis viſibiliter plangebatur: il-
lorum mors invisibilis nec quære-
batur, nec videbatur. Quæsivit ille,
qui néverat môrtuos. IIle ſolus
nôverat môrtuos, qui pôterat fa-
cere vivos. Niſi enim ad moôrtuos
ſuscitändos veniſſet „ Apò ſtolus
non diceret: Surge, qui dormis, &
exürge à môrtuis, & illuminabit,
te Chriſtus.
. Os ſuum apéruit ſapiéntiæ, &
lex cleméntiæ in lingua ejus: con-
ſideravit sémitas domus ſuæx:
Et panem otiôſa non comedit,
alleluja. Guſtavit & vidit, quia
bona eſt negotiatio ejus: non ex-
tinguétur in nocte luceérna ejus.
Et panem.

Res autem môrtuos invenimus
à Dômino reſuscitatos viſibili-
ter, millia invifibiliter. Quod au-
tẽ môrtuos viſibiliter ſuscitaverit,
quis novit? Non enim omnia, quæ
fecit, ſcripta ſunt. Joaânnes hoc

dixit: Multa alia fecit jeſus, quæ ſi
ſcripta eſſent, arbitor, totum mun- e

dum non poſſe libros capere.
Multi ergo ſunt alii ſine dúbio ſu-
ſcitatit ſed non ſunt tres fruſtrà
comemorati. Döminus enim noſter
JeſusChriſtus, ea quæ faciébat cor-
orâliter, étiam ſpiritàliter volébat
intélligi. Neq; enim tätùm miracula
propter miracula faciébat: ſed ut
alla, quæ faciébat, mira eſſent viden-
tibus, vera eſſent intelligéntibus.
Regnum mundi, & omnem or-
nätum ſæculi contémpſi propter
amôrem Dômini mei Jeſu Chriſti:
* Quem vidi, quem amavi, in quë
Crédidi, quem diléxi: allel.
. Eructavit cor meum verbum
bonum: dico ego pera mea Regi.
Quem. Sloria Patri. Quem.

) Uemaàdmodum qui videt lit-
teras in coôdice &ptimè ſcrip-
to, & non novit légere, laudat
quidem antiquarii manum, admi-
rans àpicum pulchritúdinem; ſed
quid ſibi velint: quid indicent illi
apices, neſcit; & eſt culis lauda-
tor, mente non cögnitor. Alius
autem & laudat artificium, & ca-
pit intellectum: ille ütique, qui
Ron ſolùm vidére; quod commu-

ne eſt mnibus, poteſt, ſed étiam
légere, quod qui non didicit, non
poteſt. Ita qui viderunt Chriſti
miracula, & non intellexérunt,
quid ſibi vellent, & quid intelli-
gentibus quodammodo innuerent,
mirati ſunt tantùm, quia facta ſunt:
alii verò & facta mirati, & intellé-
cta aſſecùti. Tales nos in ſchola
Chriſti eſſe debemus.
Pe Deum laudamus. II.

pIE V. MAII.

Sacerdos & FPôntifex
Amaäavit eum. de Communi
e XXXV.

Eus, qui ad conteréndos Ec-
clêeſiæ tuæ hoſtes, & ad divi-
num cultum reparandum, B. Pium
quintum Pontificem maâximum eli-
gere dignatus es: fac nos ipsius
deféêndi præsidiis, & ita tuis in-
hærére obséquüs; ut mnium ho-
ſtiüm ſuperatis insidiis, perpetua
pace lætémur. Per Dôminum no-
rum.

S

Ius in oppido Insübriæ, quod
Boſchum vocant, natus, ſed è
Bonônia oriúndus ex nôbili Ghis-
leriõrum familia, cùm quatuòrde-
cim eſſet annorum, Ordinem Præ-
dicatoôrum ingréſſus eſt. Erat in eo
admirabilis patientia, profunda hu-
militas, ſumma vitæ auſtéritas, con-
tinuum oratioônis ſtüdium,& re-
gularis obſervantiæ, ac divini ho-
nôris ardentiſſimus zelus. Philo-
ſophiæ verò ac Theologiæ incúm-
ens, àdeô in iis excélluit, ut il-
las docéndi munus magna cum
laude per multos anos exercüerit.
Sacras conciônes pluribus in locis
cum ingénti auditôrum fructu ha-
buit. Inquiſitoôris officium invio-
labili animi fortitudine diu ſuſti-
nuit: multasque civitaâtes, non ſi-
ne vitæ diſcrimine, ab hæreſi tune
graſsante immuúnes ſervavit.
Invéni David ſervum meum,
ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei, allel.
Nihil proficiet inimicus in éo,

Manus.

& filius iniquitatis non nocébit ei.

ℳ

aulo
Virtü⸗
NWepesinu
tum prom
inter Ron
Cardinale
al Eecleſi
Apinis 3
Plures in
cognoyiſſ.
ſtrayit, kel
teyetlus,
negotiis
elat Apot
ſmalo⸗
Uio, prete
clectuspon
neecepte
lit, kuit in
eperpet
ſica diſci
tellus jabo
1bug alsi
Fincis egé
Ceiciens bw
Pooli
ut inpicn
Nöſui a⸗
tem, & ex
nei: *
lur ei,
etum me
Unri eum.

Tlimär
Relitü pi⸗

itcltlle⸗
üumarmi,

buͤs deyie
ipln don,
keyelante,
lüinbus ine
Miplos In
Uletupin
arerbiſſin
ne tolerät
elg, cümde
teplllet, n
kehcicitai
Iind ſehtin
ſteſeutth
ſtanns
Alntiguätue
llica ſunch
mna ſihe
ut, multn
on atri
Ulte rode
tifce mir

vicerunt d.

,& uti
bmodoim

les nor n
nus.
nus, I.

.
Aöt.

1
. .

cotttteriel!
es, A
Auncum Nlr

elogtinen
eeelit,un
ns eia,
zios hheltl
plünbus hi

Paulo quarto, cui ob eximias
„virtùtes chariſſimus erat, ad

Nepesinum & Sutrinum Epiſcopa-

tum promoôtus, & poſt biénnium
inter Romanæ Eccléſiæ Presbyteros
Cardinales adſcriptus fuit. Tum
ad Eccléſiam Montis Regalis in Sub-
alpinis à Pio IV. translatus, cůùm
plures in eam abuſus irrepsiſſe
cognoviſſet,, totam Diœceſim lu-
ſtravit, rebäüsque compoſitis Romã
revérſus, graviſſimis expediendis
negotiis applicatus, quod juſtum
erat, Apoſtolica libertate, & con-
ſtantia decernébat. Môrtuo autem
Pio, præter omnium expectationé
eléétus Pôntifex, nihil in vitæ ratio-
ne, excépto exterioôri habitu, imuta-
vit. Fuit in eo Religioônis propagäã-
dæ perpetuũ ſtudium, in Eccleſiaâ-
ſtica diſciplina reſtituenda inde-
féſſus labor, in extirpandis errô-
ribus aſsidua vigilantia, in ſuble-
vandis egentium neceſſitatibus in-
deficiens beneficéntia, in Sedis A-
Laltolez. júribus vindicandis ro-
ur invictum.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi elééctum de plebe
mea: * Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. ] Invéni David
ſervum meum, oôleo ſanéto meo
unxi eum. Manus.

ElimüTurcârum ryrannu multis
3 elat victoriis, ingente compa-
räta-claſſe, ad Echinadas inſulas nõ
tam armis, quàm fuſis adDeum pré-
cibus devicit. Quam victôriam ea
ipla hora, qua obreênta fuit,; Deo
revelante, cognovit, ſuisque fami-
liaribus indicavit. Dum verò novã
in ipfos Turcas expeditionem mo-
lirétur, in gravem morbum incidit,
& acerbiſſimis dolòribus patientil-
ſimè tolerätis, ad extréma devéni-
ens, cùm Sacraménta de more ſus-
cepiſſet, änimam Deo placidiſſimè
réddidit ano milléſimo quingenté-
ſimo ſeptuageſimo ſecuúndo, ætatis
ſuæ ſexagéſimo octàvo, cùm ſedilſ-
ſet annos ſex, menſes tres, dies vi-
gintiquatuor. Corpus ejus in Ba-
silica ſanctæ Mariæ ad Præsépe
ſumma fidélium veneratiône coôli-
tur, multis à Deo ejus interceſ-
ſiône patratis miräculis. Quibus
rité probatis, à Cleménte XI:è Pon-
tifice maximo Sanctôrum nümero
adicriptus eſt.

7⁰⁸
ge. Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtůtes operatus eſt; & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populérum. .
V. Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Iplſe. . .
l1ria Patri. Ipſe.

omo péregrè.
XXXik.

DIE VI. MAII.

In fervéntis blei d'lium miſ-
ſus beatus Joannes Apôſtolus, divi-
na ſe protégénte graâtia, illæſus e-
xivit, alleluúja.

Eus, qui cônſpicis, quia nos
undique mala noſtra pertùr-
bant, præſta, quæſumus;, ut beati
Joannis Apôſtoli tui & Evangeliſtæ
intercéſſio gloriôſa nos protegat.
Per Doôminum.

Dum eſſet ſummus. xli.
Juſtum deduxit: xXl.
702.

37r.

Ex libro S. Hierénymi Presbyteri
contra Jovinianum.

Oànnes Apôſtolus, unus ex dis-
cipulis Dômini , qui minimus
natu traditur fuiſſe inter Apéôſto-
los, & quem fides Chriſti virgi-
nem repérerat, virgo permanſit:
& ideò plus amâtur à Doômino
& recúmbit ſuper pectus Jeſu; &
quod Petrus, qui uxôrem habue-
rat, interrogare non audet, illum
rogat, ut interroget: & poſt reſur-
rectionem, nunrtiante Maria Mag-
daléne, quod Doôminus reſurrexif
ſet, uterque cucürrit ad ſepul-
chrum, ſed ille prævénit: cum-
que eſſent in navi, & Liſcareutur

0
iil dacu Genéſareth: Jeſus ſtabat
in littore, nec ſciébant Apôſtoli:
quem viderent: ſolus virgo virgi-
nem agnôſcit, & dicit Petro,
Dôminus eſt.
Lux perpetua luceébit Sanctis
tuis Dömine, & Et ærernitas tém-
porum, alleluja, alleluja.
Lætitia ſempiterna erit ſuper
caàpita eòrum: gâudium & exulta-
tiôonem obtinébunt. Et æternitas.

„ Uit autem joânnes, & Apôſto-
◻ lus, & Evangeliſta, & Prophéeta.
Apôſtolus, quia ſcripſit ad Ecclé-
ſias ut magiſter: Evangeliſta ,
quia librum Evangélii condidit,
uod excéptoMatthæo alii ex duoô-
decim Apôſtoli non fecérunt; Pro-
phéta; vidit enim in Patmos inſu-
la, in qua fúerat à Domitiano Prin-
cipe ob Domini martyrium relega-
tus, Apocalypſim, infinita futu-
rôrum myſtéria continéntem. Re-
fert autem Tertullianus, quod Ro-
mæ miſſus in ferventis olei doôli-
um, puürior & vegérior exiverit,
quàm iantraverit.
Virtüůte magna reddébant Apô-
ſtoli & Teſtimoôonium reſurrectio-
nis Jeſu Chriſti Doômini noſtri, al-
lelúſa, alleluja.
Repléti quidem Spiritu ſancto
loquebantur cum fiducia verbum
Dei. Teſtimônium.
Ed & ipfſum ejus Evangélium
multùm diſtat a cêteris. Mat-
thæus quaſi de hoômine incipit ſcri-
bere: Liber generatiônis Jeſu
Chriſti filii David, filii Abraham:
Lucas à ſacerdotio Zachariæ: Mar-
cus à prophetia Malachiæ; & Iſaiæ.
Primus habet faciem hominis ,
propter genealogiam: fecúndus
faciem vituli, propter ſacerdòôtium:
tértius faciem leônis, propter vo-
cem clamantis in desérto: Parate
viam Dômini, rectas facite semi-
tas ejus. Joannes vero noſter quaſi
aquila ad ſupérna volat, & ad ip-
ſum Patrem pervénit, dicens: In
rincipio erat Verbum, & vVer-
um erat apud Deum, & Deus erat
Verbum.
Iſti ſunt agni novélli, qui an-
nuntiavérunt, allel. modò vené-
runt ad fontes „* Repléti ſunt
claritate, allel. allel. In con-
ſpéctu Agni amicti ſunf ſtolis al-
bis, & palmæ in manibus eorum.

Repléti. & loria Patri, Kepléti.

L éctio ſanéti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
IXR illo témpore: Accéſſit ad Je-
ſum mater filiò rumzebedæi cum
filiis ſuis, adoérans & petens ali-
quid ab eo. Et réliqua.
Homilia ſancti Hierônymi
. Presbyteri.

. 2 IA à* . I0 Marth., e. 2
INde opiniöonem regni habet
mater filihrum Zebedæxi, ut
cùm Dôminus dixerit: Filius hô-
minis tradétur principibus ſacer-
dotum, & Scribis, & condemna-
bunt eum morte, & tradent Gen-
tibus ad illudendum, & flagellan-
dum, & crucifigendum; & igno.
miniam paſſionis timéntibus diſ-
cipulis nuntiaret; illa gloriam po-
ſtulet triumphantis? Hac, ut reor,
ex cauſa, quia poſt ômnia dixerat
Dôminus: Et tértia die resürget;
putavit eum mulier poſt refſurre-
ctionem illicò regnatürum, & hoc
uod in ſecundo adventù promit-
titur, in primo eſſe compléndum:
& aviditäte feminea præsentia
cupit, immemor futuroͤrum.
Ego ſum vitis vera, & vos pal-
mites: *ε Qui manet in me, & ego
in eo, hic fert fructum multum,
alleluja, alleluja. „ Sicut dilé-
xit me Pater, & ego diléxi vos.
Qui manet.
IAter pôſtulat, & Dôminus
Mdifcipulis lôquitur: intelli-
ens, preces ejus ex filioõrum de-
cêndere voluntäte. Potéſtis bi-
bere calicem, quem ego hibitu-
rus ſum ? Calicem in Scribtüris
divinis paſſionem intelligimus,
juxta illud: Pater, ſi poſsibile eſt,
transeat à me calix iſte. Et in
Pſalmo: Quid retribuam Doômino
pro omnibus, quæ retribuit mihi?
Calicem ſalutaris accipiam, & no-
men Doômini invocabo. Statimque
infert , quis iſte ſit calix: Pretioſa
in conſpeéctu Dômini mors Sancto-
rum ejus. .
„.¾ Candidi facti ſunt Nazarzi e-
jus, allel ſplendorem Deo dedé-
runt, alleluja: * Et ſicut lac coa-
gulati ſunt; allelùja, allelùja.
Candidiôres nive, nitidiores
lacte, rubicundiores ébore anti-
quo, ſapphiro pulchriôres. Et.
loria FPatxi. Et ſicut.

4.6 %—64

Veriti
matty.
is ridelie
cün Seript
tantum Ap.
Dite trunc
Pröpria mo
ſi legamus
in guibus
Dropter me
keryentis 0
1d lulcipien
athleta proe
legitus in
Vicebimus
Ceknifle, 8
litem confe
Pteriin can
uet perſec
Zulnem.
eDeum

DIE

. Lud
s tnis De
hor⸗ Un Alle
Oinino gane
Voe eer

ſen ſbial

Dus, pro
lus bonti
; t omn
d Auxiliun
Den conle
CNinum.

.

8 & hetens

tin e lesl
le hok let
Auatrum A
krent ne⸗

S
en flion

lehtioten
eln

Uæritur, quômodo caâlicem
martyrii filii Zebedæi Jaco-
bus vidélicet & Joannes biberint:
cùm Scriptüra narret, Jacôbum
tantùm Apoſtolum ab Herode ca-
pite truncatum, Joannes autem
propria morte vitam finierit. Sed
ſi legamus Eccleſiaſticas hiſtôrias,
in quibus fertur, quòôd & ipfe
propter martyrium fit miſſus in
fervéntis olei dolium, & inde
ad ſuſcipiéndam coronam Chriſti
athléta procéſſerit, ſtatimque re-
legatus in Patmos inſulam ſit :
vidébimus martyrio ànimum non
defuiſſe, & bibiſſe oannem ca-
licem confefſiônis, quem & tres
pùeri in camino ignis bibérunt,
licet perſecutor non fuderit san-
guinem. .Z
e Deum laudâmus. II.

DIE VII. MAII.

Lux perpétua lucébit San-
Gtis tuis Domine, & ætérnitas tém-
pPorum, allel. Sancti & juſti in
Dômino gaudéte, alleluja.
Vos elégit Deus in hæredita-
tem ſibi, allel. .
Eus, pro cujus honéôre glorio-
ſus Pontifex Stanislaus glà diis
impiôrum occùbuit: Præſta, quæſu-
mus; ut omnes, qui ejus implo-
rant auxilium, p. Mmônis ſuæ ſalu-
tarem conſequantur efféctum. Per
Dôminum.

Seanialius pPolònus, apud Gra-
côùiam nôbili génere natus, &
piis paréntibus, qui äntea per an-
nos triginta ſtériles, illum a Deo
précibus impetrarunt, ab ineùnte
ætàte futuræ ſanctitätis ſpécimen
dedit. Adoléſcens bonis aärtibus
ôperam navavit, multumque in
ſacra Canonum, & Theologiæ do-
rina profécit: paréntibus mor-
tuis, amplum patrimonium pau-
péribus diſtribuit, vitæ monaſticæ
deſidério. Sed Dei providentia
Canônicus Cracoviénſis, & con-
eionator factus à Lampérto l'piſco-
Bkev. Rom.

705
PO, in ejus péôſteà locum „ qJuam-
vis invitus, ſufficitur. Quo in mu-
nere omnium paſtoralilum vVirtu-
tum laude, & præcipuè miſericôr-
dia in pauperes enituit.
Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dömine, Et æternitas
témporum, allelũúja, allel.
Lætitia ſempitéêrna erxit ſuper
càpita eòrum: gaudium & exuita-
tionem obtinébunt. Et.

Rat tum Poloniæ rex Boleslâus,
duem graviter offendit, quòd
illius notam libidinem püblice ar-
guébat. Quare in ſolemni regni
conventu Stanislaum per calum-
niam in judicium coram ſe vocâàri
curxat, tamquam pagum ccuüparet,
dquem Eccléſiæ ſux nomine co=
emerat. Quod cùm neque tabulis
brobare poſſet, & teſtes veritatem
dicere timérent, ſpondet Epiſco-
Pus, ſe Petrum pagi venditoôrem »
qui triénnio ante obierat , intra
dies tres in judicium adductürum.
Conditione cum riſu accépta, vir
Dei toto triduo jejuniis, & oratio-
ni incumbit: ipio ſponſionis die
poſt oblatum Miſſæ ſacriſicium „
Petrum è& ſepúlchro surgere jubet,
qui ſtatim redivivus Epiſcopum ad
régium tribnal euntem séquitur »„
ibique Rege & céteris ſtupore at-

tônitis, dé agro à ſe vendito „ SG&
prétio ritê ſibi ab Epiſcopo perſo-
luto, reſtimônium dicit „ atque
iterùm in Dômino obdormivit.
In ſervis ſuis „ alleiuja *
Conſolabitur Deus, alleluja.
Judicabit Dominus pôpulum
Aum »& in ſervis ſuis. Conſola-
itur.

T Boleslaum fruſtra ſæpè ad-
mônitum, Stanislaus tandem
à fidélium communiône rémovet.
Ille iracundia furens : milites in
Eccléſiam immittit , ut ſanctum
Epiſcopum confôdiant: qui ter
conati, occulta vi, tértio divini-

tùs ſunt depùlſi. Poſtrémo impius

Rex Sacerdéôtem Dei, hoſtiam im-
maculâtam ad altàre offeréntem „
ſua manu obtruncat: corpus mem-
bratim conciſum, & per agros pro-
jéctum, aquilæ a feris mirabiliter
deféendunt. Mox Canénici Craco=
viénſes ſparſa membra, nocturni

de cœlo ſplendoôris indicio colli-
gunt, & ſuis locis apte diſponunt
1 guæ

7⁰⁶
quæ sübitò ita inter ſe copulaâta
st, ut nulla vulnerũ veſtigia exta-
rent. Multis præterea miraculis ſer-
vi ſui sãctitaté De declaravit poſt
ejus mortem: quibus permôtus In-
nocéntius IV. ſumus Pontifex illu
in Sanctôrum númerum rétulit.
Filiæ Jerúſalem, venite & vidéte
Martyres cum coronis, quibus co-
ronavit eos Dominus, In die
ſolemnitatis, & lætitiæ, alleluja.
Quôniam confortavit ſeras por-
tarum tuarum, benedixit filios tuos
in te. In. loria Patri. In.

go ſum vitis vera.
Xxiv.

BIE VIII. MAII.

Stetit Angelus.
70⁰9. ixit

ca. 77.
audate Dnñm omnes Gentes. 79.

Düs.

Quĩ victor in cœlum redis,
Gum Patre & almo Spfritu,
In ſempiterna ſæcula Amen.
Stetit Angelus juxta aram tem-
Ppli, alll. Habens thuribulum
aureum in manu ſua, allel.

Dum ſacrùm myſtérin céêrneret jo-
annes Archangelus Michael tuba
cécinit: Ignosce Dñe Deus noſter:
qui aperis librum, & ſolvis ſigna⸗
cula ejus, allel
Eus, qui miro ordine Angelorũ
miniſtéria, hominumque di=
ſpénſas: concéde propitius; ut à
quibus tibi miniſtrantibus in coœlo
semper aſsiſtitur, ab his in terra vi-=

ta noſtra muniatur. Per Düm.

Sancti & juſti in Domino gaudéte,
allelúja: vos elégit Deus in hære-
ditatem ſibi, allel. .
Pretiôſa in conſpéctu Dñi, allel.
Mors Sanctôrum ejus, allel,

eus, pro cujus honoôrze.
70⁰5.

egem Archangelôruùm Düm,
Venite, adorémus;, allel.
enite, 1.
e ſplendor.

Ignifiéaviteus, quæ oportet fie-
ri citò, loquens per Angelum ſu-
um ſervo ſuo Joanni, qui teſtimé-
nium perhibuit verbo Dei, & teſti-
monium jJeſu Chriſti, quæcumque
vidit.
E ſplendor, & virtus Patris,
Te vita, Jeſu, cordium,
Ab ore qui pendent tuo,
Laudamus inter Angelos.
ibi mille denſa millium
Ducum corôna militat:
Sed éxplicat victor Crucem
Michael ſalútis signifer.
racônis hic dirum caput
In ima pellit tartara,
Ducémque cum rebéllibus?p
Cœleéſti ab arce fùlminat.
ontra ducem ſuperbiæ
Sequàmur hunc nos Principem,
Ur detur ex Agni throno
Nobis corona gloriæ.
eo Patri ſit gloria,
Et Filio, qui à môrtuis;,
Surréxit, ac Paraclito,
In ſempitérna ſæcula. Amen.

Concuſſum eſt mare, & contrémuit
terra,ubi Archaàngelus Michael de-
ſcendébat de cœlo, allel.

mine Doôminus noffér⸗
n Pömino confido. ômine;
quis habitabit. 884.
Stetit Angelus juxta aram tem-
pli, allel. Habens thuribulum
aureum in manu ſua, allel.
Ex Daniele Prophéta.

Sspiciébam, donec tHroni poͤſiti
ſunt, & antiquus dierum ſedit:
veſtimentum ejus canditum quah
nix: & capilli capitis ejus quaſi lana
munda:thronus ejus flammæ igmis.
rotæ ejus ignis accénſus. Fluvius
igneus rapidùsque egrediebatur à
facie ejus. Millia millium miniſtra-
bant ei, & décies millies centena
millia aſſiſtébant ei: judicium le-
dit, & libri apérti ſunt. Aſpiciebam
propter vocem ſermonum gran i⸗
um, quos cornu illud loquebatur .
& vidi, quôniam interfécta eſſet

eſu, tibi ſit gloria

béſtia, & periiſſet corpus ein

& träditun
dum igni.
Hactum
um comm
cumklichat
cita eſt vox
tlum dalus
Nipotenti .
Millia m
E ateies ee
hant ei. Al

le auten
wenſs
Fium magnu
leyini öcule
Lece vir unu
nes ejus acc
Colpus ejus
cies ejus
§ obenli ej⸗
Elrichia
nn usgue:
nbaancdent
Els ut VOX
llem ego l
Dor viri,
Mon fiderun
Muit luper
ſeoniitun
Khon teimd
Eieii⸗
ne) & emar
M Vitiumn
(Ketit
l, Mein
1 Mnun ſua!
eramln:
Ulectu De

I (0
ia
Itdun tuun
ind domin

1m teiin,
o ltin,
la. Anen
Sun m
bens thudl
luu, de

kenn cener,
us Miche!
Düe Deun
ſohit

epoittin
Kkruntibun

emmokn
eeteun hr
ll.

fumn eli,
uo u

elarumdin
7. 4⁰
emus,
1.
hdot.

nutele⸗

ngells
clon

NMüng,
nfdo,. N.
6334. g
lnsſutn
uzen
1un, A
e Pophent

oi
ner ffl
0 lenn

& träditum eſſet ad comburén-
dum igni.
Factum eſt ſiléntium in cœlo,
um committeret bellum draco
cum Michaéle Archaàngelo: AH-
dita eſt vox millia millium dicén
tium: Salus honor, & virtus om-
nipoténti Deo, allel. ,
Millia millium miniſtrabant ei,
& désies centéna millia aſſiſté-
ant ei. Audita.

Ie autem vigéſima & quarta
menſis primi eram juxta flu-
vium magnum, qui eſt Tygris. Et
levavi culos meos, & vidi: &
ecce vir unus veſtitus lineis, & re-
nes ejus accincti auro obrizo, &
corpus ejus quaſi chrysoôlithus, &

fäcies ejus velut ſpécies fulguris,

& oôculi ejus ut lampas ardens:

& brachia ejus, & quæ deorſum
ſunt usque ad pedes, quaſi ſpecies
æris candéntis: & vox ſermonum
ejus ut vox multitudinis. Vidi
autem eso Daniel ſolus viſiônem,
Porrô viri, i
non vidérunt: ſed terror nimius
irruit ſuper eos, & fugérunt in
abſconditum. Ego autem relictus
ſolus vidi viſiõnem grandem hanc:
&W non remanſit in me fortituùdo ,
ſed & ſpécies mea immutata eſt in
me, & emarcui, nec habui quid-
quam virium.
Stetit Angelus Juxta aram tem-
pli, habens thuribalum aureum
än manu ſua: & data ſunt ei in-
cenſa multa: Et aſcéndit fu-
mus arômatum de
conſpéctu Doômini, allel.
In Son eu Angeléôrum pſal-
lam tibi, ddorabo ad templum
ſanctum tuum, & confitébor nomi-
ni tuo Dômine. Et aſcéndit.
T audivi vocem ſermônum
ejus: & audiens jacébam con-
ſternatus ſuper faciem meam, &
vultus meus hærébat terræz. Et
ecce manus tétigit me, & erexit
me ſuper génua mea, & ſuper arti-
culos manuum mearum. Et dixit
ad me: Daniel vir deſideriorum,
intéllige verba; quæ ego loquor
ad te, & ſta in gradu tuo :nunc
enim ſum miſſus ad te. Cume ué
dixiſſet mihi ſermonem iſtum, ſte-
G tremens. Et ait ad me : Noli
metüere Dâniel: quia ex die pri-
mo, quo poſuiſti cos tuum ad in-

.—

ſimis diébus,

qui erant mecum,

manu Angeli in

telligéndum, ut te affligerey in
conſpéctu Dei tui, exaudita funt
verba tua, & ego veni Propter ſer-
mones tuos. Princeps autem re-
gni Persârum reéſtitit mihi viginti
& uno diébus; & ecce Michael
unus de Principibus Primis venit
in adjutòrium meum, & ego re=
manſi ibi juxta Regem Persarum.
Veni autem, ut docerem te, quæ
yentura ſunt popalo tuo in novii⸗
ſimis quoniam adhuc viſie
in dies.
In conſpectu Angelorum pfſal⸗
lam tibi, & adoraâbo ad templum
ſanctum tuum, Er confitébof
nomini tuo Doômine: allel.
„ Super miſericordia tua, & ves
ritàte tua: quôniam masnificaſii
ſuper nos nomen ſanctum tuum.
Et confitebor.
löria Patri. Et

Michael Archaângele, veni in ad=-
jutôrium Ppaulo Dei, allel. .
Gli enarrant. omini
eſt terra. enedicam Doôminuma
Iin omni témpore. 886.
Aſcéndit fumus aromatum in
conſpectu Dômini, allel.
De manu Angeli, allel.

BEätum Michaélem Archänge=
lum ſæpias hominibus appa=
ruiſſe, & ſacrôrum librorum au⸗
ctoritàte, & véteri Sanctôrum
traditiône comprobatur. Quam⸗=
obrem multis in locis facti memo=
ria celebratur. Eum ut olim iy=
nagoga Judæorum, ſic nunc cu⸗
ſtôdem & patrônum, Dei venera-
tur Eccléſia. Gelãſio autem Prä.-
mo Pontifice mäximo, in Apuliza
in vértice Gargâni montis ad cu-
jus radices incolunt Sipontini „»
Archangeli Michaélis fuit illuſttis
apparitio.
Hic eſt Michael Archängelus,
princeps militiæ Angelorum:
Sujus honor præſtat bene-

ficia populorum „ & Sratio
Earcucit ad regna ceœlörum, al⸗
eluja. .
Aichängelus Michael Præpoô-
ſitus paradiſi, quem honorifcant
Angeléôrum cives, Cujus.
Actum eſt enim, ut ex grégi-
bus armentorum Sargani cu-
juùsdam taurus longè diicéderet :
quem diu conquisitum; in adita
y 2 ſpe⸗

708 D
ſpelùncæ hæréntem invenérunt.

Cům verò quidam ex illis, ut tau-
rum configeret, ſagittam emisiſſet,
retôrta ſagitta in ipſum recidit ſa-
gittarium. Quæ res cùm præsentes,
ac deinceps céteros tanto timoôre
affeciſſet, ut ad eam ſpeluncam
propiùs accédere nemo audéret;,
Sipontini Epiſcopum confulunt:
qui indicto trium diérum jejunio
& oratiône, rem à Deo reſpöndit
quæri oportéri.
Venit Michael Archangelus
cum multitüdine Angelorum, cui
tradidit Deus animas Sanfgtorum,
Ut perduúcat eas in para diſum
exultationis, alleluja.
Emitte Dômine Spiritum ſan-
Rum de cœlis, ſpiritum ſapiéntiæ
& intelleêctus. Ut.

Oſt triduum Michael Archan-
gelus Epiſcopum monet, in ſua
tutela eſſe eum locum, eôque in-
dicio demonſtràâſie velle, ibi cul-
tum Deo in ſui & Angeloôrum
memoôriam adhibéri. Quare Epi-
ſcopus unà cùm civibus ad eam
ſpeluncam ire pergit. Quam cùm
in templi cujüsdam ſimilitudinem
conformatam vidiſſent, locum il-
lum divinis officiis celebrare cœ-
pérunt: qui multis poôſteà miracu-
His illuſtratus eſt. Nec ita multo
pôſt Bonifacius Papa Romæ in
ſummo Circo ſancti Michaelis Ec-
cléſiam dedicavit tértio Kaléêndas
Ocdobris: quo die étiam omniam
Angelérum meméôriam Ecclé ſia
célebrat. Hodiérnus autem dies
Archangeli Michaelis apparitiône
confécratus eſt.
In témpore illo consurget Mi-
chael, qui ſtat pro filiis veſtris:
Et véniet tempus, quale non
fuit, ex quo Gentes eſſe cœpé-
runt, usque ad illud, allel.
In témpore illo ſalvabitur péô-
ulus tuus omnis, qui invéntus
uerit ſcriptus in libro vitæ. Et.
Iôria Patri. Et véniet.

Angelus Archangelus Michael, Dei
núntius pro animabus juſtis, alle-
Iüûja, allel. „.
antate Domino.
nus regnavit, exuúltet terra.
énedic anima mea Dô-
mino: * & omnia, quæ intra me
ſunt, nomini ſancéto ejus. 888.
In conſpéctu Angelorum plſal-

omi-

lam tibi Deus meus, alleluja,
Adorabo ad templum ſanctum
fuum, & confitebor nomini tuo;
alleluja.
ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

E illo témpore: Acceſsérunt
diſcipuli ad Jeſum, dicéntes:
Quis, putas, major eſt in regno
coœlorum ² Et réliqua. .
Homilia ſantti Hilarii Epiſcopi.

On niſi revérfos in natram
puerôrum introfre regnum
coœlôrum Doôminus docet: id eſt;,
per ſimplicitatem puerilem vitia
côrporum noſtrorum animæque
revocanda. Púeros autem cre-
déntes omnes per audientiæ fidem
nuncupavit. Hi-enim patrem ſe-
quuntur, matrem amant, pröxi-
mo velle malum nésciunt, curam
opum négligunt: non inſolés-
cunt, non odérunt, non men-
tiuntur, dictis credunt, & quod
audiunt, verum habent. Reverten-
dum igitur eſt ad ſimplicitatem in-
fantium; quia in ea collocati, ſpeé-
ciem humilitatis Dominicæ cir-
cumferémus. ,
In conſpéctu Gentjum nolite
timére: vos enim in coôrdibus ve-
ſtris adorate, & timéête Doôminum?:
Angelus enim ejus vobiscum eſt,
alleluja. Stetit Angelus juxta
aram tgęmpli, habens thuribulum
aureum in manu ſua. Angelus.
Quorum feſtum coôlimus.

K.. huic mundo b ſcandalis.
Humilitas paſſiomis ſcandalum
mundo eſt. In hoc enim maxime
ignorätia detinétur humana, qud
sub deformitate crucis , ætérnæ
glériæ Doôminum noluit acciperé-
Et quid mundo tam periculoſum;
quam non recepiſſe Chriſtum 2
Ideò verò necéſſe eſſe ait venire
ſcandala 3 quia ad ſacramentum
reddéndæ nobis æternitatis, omnis
in eo paſſionis humilitas eſſet ex-
plenda. . .
Michael Archäângelus venit in
adjutoriũ pôpulo Dei. Stetit
in auxilium pro animabus juſtis-
alleluja. Stetit Angelus juxta
aram templi, habens thuribulum
aureum in manu ſua. Stetit.
loria Patri. Stetit.

laete,
ge pustl
me, Aptifk.
moris impe
gli yerè in
Fhfllorum
Deum vien
jenitſalvare
K kllius hon
Anzeli viden
Drrlunt ſiel
Elle Angelosa
alpatorumie
latlones Ang
Hunt Ego pe
Nitupeuſus d
lles ad terni
Anbiticlo An.
Niniſterio pe
e Deum lau
Ad 1

Tetit Ang
Opli, aben
n mann lua,
isr
Dum
Ahirzelis
elt vor cicen
ſtto, alelu⸗
, Atchan
kinii te Pri
umns ſgcip
d Angell
berellelein
n Angeli
E Domintie
efitesn d

.7706.
Hriſte⸗
.loru
entis humn
o,
Caltum nol
Reinder
Onſelu ac
W
or u
m
Deila
le
Njelus ſon
ellat il
Ae ninmn
gleupſ
s n
IRN
enet en
uule

, Aei⸗
ennplum inte
bor nonniim

Angeliiſkeini
heun.

lum,
for eſh in
liguu.
Hllärii Hl

Idéte, ne contemnâtis unum
de pusillis iſtis, qui credunt in
me., Aptiſſimum vinculum mútui
amôris impoluit, ad eos præcipuè,
qui verè in Doômino credidiſſent.
Buſillorum enim Angeli quotidie
Deum vident: quia Filius hôminis
venit ſalvare, quæ pérdita ſunt. Ergo
& Filius höminis ſalvat, & Deum
Angeli vident: & Angeli puſillorũ
præſunt fidélium oratiônibus. Præ-
eſſe Angelos abſolũta auctoritas eſt.
Salvatorum igitur per Chriſtum o-
rationes Angeli quotidie Deo oôffe-
runt. Ergo periculoôsè ille contém-
nitur, cujus deſidêria ac poſtulatiô-
nes ad ætérnũ & invisibilem Deum
ambitiôſo Angeloôrum famulatu ac
miniſtério pervehäntur.
e Deum laudamus. II.
A D L A U D ES,

Tetit Angelus juxta aram tem-
pli, habens thuribulum aureum
in manu ſua, allel.
is regnavit. 1II.
Dum præzliarétur Michael
Archàngelus cum dracône, audita
eſt vox dicéntium: Salus Deo no-
ſtro, alleluja.
Archangele Michael,» con-
ſtitui te principem ſuper omnes
animas ſuscipiéndas, allel.
Angeli Domini Dôminum
benedicite in ætérnum, allel.
Angeli, Archangeli, Throni,
& Dominationes, Principatus &
Poteſtates, Virtutes cœlôrum, lau-
date Dominum de cœlis, allel.
ignificavit Deus.

06.
Hriſte ſanctôrum decus Ange-
lorum,
Gentis humanæ Sator & Redéemp-
tor;»
Cœlitum nobis tribuas beâtas
Scandere ſedes.
ngelus pacis Michael in ædes
Cœlitus noſtras veniat, ſerénæ
Auctor ut pacis lacrymoſa in or-

cum
Bella reléget.
ngelus fortis Gabriel, ut hoſtes
Pellat antiquos, & amica cœlo,
Quæ triumphator ſtatuit per orbẽ,
Templa reviſat. .
ngelus noſtræ médicus ſalútis
Adſit & cœlo Raphael, ut omnes
Sanet ægrôtos, dubioôsque vitæ

Dirigat actus. M

. . 709
irgoe Dux pacis, Genitrixque
lucis
Et ſacer nobis Choros Angeléôrum
Semper aſsiſtat, ſimul & micantis
Régia cœli.
ræſtet hoc nobis Déitas beâta
Patris ac Nati, pariterque ſancti
Spiritus, cujus reſonat per omnem
Gloôria mundum. Amen.
Stetit Angelus juxta aram tem-
pli, alleluja.
Habens thuribulum äureum in
manu ſua, alleluja.

Factum eſt ſiléntium in cœlo, dum
draco committeret bellum: & Mi-
chael pugnavit cum eo, & fecit
victôriam, allel. eus »
qui miro. 706.
Dum præliarétufr.
ignificavit.
Stetit Angelus juxta aram
templi, Allel. allel. Stetit.
Habens thuribulum aureum in
manu ſua, Allel. allel. lôria.
Stetit. Aſcêndit fumus arôma-
tum in conſpéctu Dômini, allel.
De manu Angeli, allel.

Archàngele Michael.

Udivi vocem Angelôrum mul-
toôrum in circuitu throni, &
animalium, & ſeniorum: & erat
nümerus eôrum millia millium,
voce magna diceéntium: Salus Deeoe
noſtro.
Ascêndit fumus arématum
in conſpécëtn Dômini, Allel.
alleluja. Aſcendit. De manu.
Angeli. Alleluja;, allel.
lôria Patri. Aſcendit.
In conſpéctu Angelôrum pfal-
lam tibi, Deus meus, allel.
Adorabo ad templum ſanctum
tuum, & confitébor noômini tuo;
allelùja.

Angeli, Archängeli.

Actum eſt prælium magnum in
coœlo: Michael, & Angeli ejus
præliabantur cum dracône, & dra-
co pugnabat, & angeli ejus: & non
prævaluérunt, neque locus inven-
tus eſt eorum amplius in coœlo.
In conſpéétu Angelorum
ſallam tibi , Deus meus;,
Allel. allel. In conſpéctu.
Adorabo ad templum ſanctum
1y 3 tuum,

710
tuum , & confitébor nõmini tuo.
Alleluja, alleluja.
Iin conſpedtu.
Adorate Deum, allel.
Omnes Angeli ejus, allel.
Stetit Angelus.

guis . 799*
IxIft Doôminus.

77
onfitébor tibi Bômine in
otoο corde meo: * quôniam audi-
Ki. 85. igniſicavit.
e& ſplendor.

70⁰6.
In conſpéctn Angelorum plſal-
Nm tibi, Deus meus, allel.
Adorabo ad templum ſanctum
Alum, & confitébor nomini tuo,
alleluja.

Princeps gloriosifime, Michael
Archangele „ eſto memor noſtri,
hic, & ubique ſemper precare pro
Yobis Filium Dei, allel. allel.
eus, qui miro ordine.
706.

PIE. IX. MAII.

0- Dôctor optime, E .
Psek lumen, beate Gregoôri, di-
æ legis amator, deprecare pro
nobis Pilium Dei, 1. vr
Amari am Dôminus, & orna-
Vit eum, allel. Stolam glori
induit eum allel. 4
as» qui pôpulo tuo, ætérnæz
alutis beatum Gregorium mi-

fſtrum tribuiſti: præſta, quæſumusz;

ut quem doctôrem vitæ habuimus

in terris, interceſsorem habére me-
Seamar in lis. Per Dominum.

8
(RSSrttts, bilis Cäppadox,»

ex ſingulâri divinarum litterâ-
rum ſciéntia Theologi cognomien
conſécutus, Nazianziin Cappadoô-
Eie nates „ Athénis in ommi diſci-
Plinzgrum Senere unaà cum ſancto
Basilieg ernditus, ad Kudia ſacra-
rum littgrazum ſe convertit . in
quibus ſe in conobio per aliquot
Ahnnos exereuérunt illarum ſentén-
slam nen ex prôprio ingénio, fſed
Ex mnajorum atione & auctoritate
Interpretantes., Qui cùm doctrina
& vitæ ſanctitate fierérent vecati

Moria Patri.

ad mundus prædicäândæ Evangéli-
cæ veritàtis, plůrimos Jeſu Chriſto
filios peperérunt.
Inyveni David ſervum meum,
bleo ſancto meo unxi eum: Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei, all.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non noceébit
ei. Manus.

Regoôrius igitur aliquàândo do-
T mum revérſus, primuùm Saſi-
môrum Epiſcopus creatus eſt, de-
inde Nazianzenam Ecceléſiam ad-
miniſtravit. Tum Conſtantinopo-
lim ad eam regendam Eccléfiam
accersitus, cùm civitatem hære-
ſum purgaâtam erroribus ad cathô-

licam fidem rechiriſſer⸗ quod ei

ſummum oômniúm améôrem conci-
liare debébat, multorum paravit
invidiam. Itaque cm inter Epi-
ſcopos magna proptéreà eſſet fa-
cta ſeditio', ſponte cedens Epiſco-
pàâtu, illud Prophétæ dictum uſur-
pavit: Si propter me commôra eſt

iſta tempeſtas, dejicite me in mare,
ut vos jactari deſinatis. Quare Na-

zZidnzum reverfus, cùm illi Eccle-
ſiæ Eulalium præficiéndum cuùraàflet,
totum ſe ad contemplationem, &
ſcriptiénem divinarum rerum con-
tulit.
Pôſui adjutôrium ſuper poteén-
tem: & exaltäavi eléctum de plebe
mea: * Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. Invéni David
ſervum meum, oôleo ſancto meo
unxi eum. Manus enim.

Cripſit autem multa & ſoluͤta
oratiône & veérſibus, mirabili
pietate & eloqueéntia; quibus do-
rum hominum ſanétorumque
judicio id aſſecutus eſt, ut nihil
in illis, niſi ex veræ pietätis &
cathôlicæ religiônis régula repe.
iatur, nemo quidquam juré vo-
e Ponit in düubium. Conſub.
ſtantialitâtis rinzi fuit acerrimus
ropugnator. Ut autem vitæ lau-
ke erad ei præpôſitus eſt, ſic &
orationis gravitate omnes fäcile
fuperavit. In iis (cribéndi ac le-
gendi ſtúdiis ruri vitam Moônachi
exércens, Imperatôre Theodoſio
ad cœléſtem vitam senio confe⸗
Gus migravit.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtätes eperatus eſt, & omnis

terra de&rina ejus rebgge el

=

lſe int
ömnium pe
lte ett,
Wundi, &
leena. Iple
loria Patn

elis ſal tern
DI.

dacerh
tütumn opite
Dulo,ora pro
Amiyit e
Flteum, all
incit eum,
Anci An
elsoris
iisadjuver
nlibilem .
Mleticorde
Drinumm.

Lur
is tuis Din
Uunelleluja.
Donino aud
oseegit
ſbi, leii⸗
, quæ
eus,
ium tuön
chiſolemnna
le intereeſſi
Dominum.

Hie die 1
landis

teninn

iß
elßs ſe

aentib⸗
Uleltin egre
Recimen
tun

inde lent
nos ſenchte

ſetnunn wen
Eni eum
birurti
inimtcus ne
tis non t

ar aliguirtht
1s, DHum
cleatus eii
n becleln

i glal

tennplatone⸗
gatkun teiu

6 eo uN
s enin

olta
I.Rne . *
erſdus
dnt; n
n huin⸗
n in eili
e,
jnis Kln
id unn ii
abium⸗

i fit

Ipſe intereédat pro peccdàtis
6mnium populôrum, allel.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam

mundi, & perveénit ad cœléſtia
regna. Ipſe.
Iôria Patri. Ipſe.
OsS
eſtis ſal terxæ. Xlix.
DIE X. MA Il.

Sacérdos & Pöntifex, & vir-
tutum ôpifex, Pan bone in po-
pulo, ora pro nobis Däm, allel.
Amavit eum Doôminus;, & orna-
vit eum, allel. Stolam gloriæ
induit eum, allel. ,
Ancti Antonini Dömine Con-
feſsòris tui atque Pontificis mé-
ritis adjuvémur:; ut ſicut te in illo
mirabilem prædicamus: ita in nos
miſericordem fuiſſe gloriémur. Per
Dôminum.

Lux perpétua lucébit San-
Gtis tuis Dne, & ætérnitas témpo-
rum alleluja. Sancti & juſti in
Dômino gaudéte ; allel.
Vos elégit Deus in hæreditàtem
ſibi, allelûja.
A, quæſumus, omnipotens
Deus, ut qui beatôrum Mar-
tyrum tuòrum Gordiani & Epima-
chi ſolémnia côlimus, eòrum apud
te interceſfſiônibus adjuvémur. Per
Dominum.

Hac die lætus méruit ſuprémos
Laudis honores.

ANesninus „Floréntiæ honéſtis
paréntibus natus; ab ipſa jſam
pueritia egregium futuræ ſanctita-
tis ſpecimen exhibuit. Annum
agens ſextum décimum, Religioé-
nem Prædicatôrum amplexus ,
cœpit exinde maximis clarére vir-
tütibus. Otio perpetuum bellum
indixit: poſt noctürnum brevem
ſomnum primus matutinis préci-
bus aderat; quibus perſolutis réli-
quum tempus noctis orationibus,
aut certe lectiôni & ſcriptioni li-
brorum, tribuébat; & iſi quando

importúnior fefſis membris ſom-
1†

nus obréperet- ad

lüùm declinato c

e , ac tan

11
per diſcuſſo ſomno , mox Teras
vigilias avidiùs repetébat.
ge, Invéni David ſervum meum,
leo ſancto meo unxi eum: Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei, all.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus enim.

Iſciplinæ regularis ſui ipsius
ſeveriſſimus exactor;, carnes-
niſi in gravi ægritüdine, numquam
edit, Humi, aut in nudo tabulato
cubabat: cilicio ſemper uſus, &
intérdum zZona férrea ad vivam cu-
tem incinctus, virginitatem inte-
gerrimè ſemper coôluit. In expli-
candis consiliis tantæ dexteritatis
fuit, ut commũúni elogioà ntoninus
conſiliorũ dicerétur. Adeo autem
in eo humilitas enituit, ut étiam
Cœnôobiis, ac Provinciis præféctus,
abjectiſſima Monaſtérii officia de-
miſsiſſime obiret. Ab Eugenio IV.
Florentinus Archiepiſcopus re-
nuntiatus, ægérrime tandem, nec
niſi Apoſtôlicis minis perterræfa-
ctus, ut Epiſcopatum acciperet, ac-
quievit. . „ .
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltaàvi elééctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. Invéni David
ſervum meum, oôleo ſancto meo
unxi eum. Manus.

N eo munere vix dici poteſt,
quantum prudentia, pietate;
charitate, manſuetuúdine, & ſacer-
dotali zelo excelluerit. IIlud mi-
randum, tantùm ingénio valuiſſe,
ut omnes fermè ſciéntias per ſe
nullo adhibito præceptore abſolu-
tiſſime didicerit. Tandem poſt
multos labores, multis étiam édi-
tis insignis doctrinæ libris, ſacra
Euchariſtia & Unctioône percépta;,
complexus Crucifixi imaâginem-
mortem lætus afſpeéxit ſexto Nonas
Maji, anno milléſimo quadringen-
téſimo quinquagefimo nono. Mi-⸗
râculis vivens & poſt mortem con-
ſpicuus, Sanctoôrum númer
scriptus eſt ab Adriano ſexto
Dômini milléeſimo qui
vigéſimo tértio.
virttes

09 3

er
pro pPeccatis om⸗
2I.πι
2 allek

71²
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervénit ad ccœleſtia
regna. Ipfe. .
Ioria Patri. Ipſe.

omo péregré.
XXxXiX.

Ordianus judex, cùm ad eum
AJanuarius Présbyter, ut con-
demnarétur, ſub Juliano apôſtata
ductus eſſet, ab eõdem in Chriſtia-
na fide inſtruéstus, cum uxore &
quinquaginta tribus aliis ex eadé
familia Romæ baptizatur. Quare
Præféctus, relegato januario, Gor-
dianum àa Clementiano Vicario in-
cludi jubet in carcerem: qui pôſt eâ
eumdem Gordianum vinétum caté-
nis ad ſe accersitum, cùm a fidei
ono ſito deterreri, nõ poſſet, plu-
atis diu cæſum capite plecti im-
pPerat. Cujus corpus ante Apollinis
templum canibus objéctum, noctu
à Chriſtianis via Latina ſepelitur in
eadé crypta, in quam Reliquiæ B.
Epimachi martyris translatæ ſũe-
rant ab Alexandria: ubi is diu pro-
pter Chriſti confeſſiõnem conſtri-
tus in carcere, poſtremoò combu-
us, martyrio coronatus eſt.
e Deum laudâmus. II.

Filiæ Jerúfalem, venite & vidéte
Martyres cum corônis quibus co-
ronavit eos Döômjinus in die ſolem-
nitatis & lætitiæ, allel. allel.
Pretiéôſa in conſpéctu Dômini,
allel. Mors Sanctôrum ejus,
alleluja. a, quæſumus.

71I.
PIE XII. MAII.

Emper nos Doômine Maärtyrum
tuorum Neérei, Achillei „ Do-
mitillæ arq; Pancratii fôveat, quæ-
ſumus, beata ſolémnitas: & tuO
dignos reddat obsequio. Per Düm.

Nrens & Achilleus fratres, eu-
nüchi Flaviæ Domitillæ, a beato
Petro una cum ipſa, ejusque matre

Plautilla baptizäti, cùm Domitillæ
perſuasiſſent, ut virginitatem ſuã
Deo conſecraret, ab ejus ſponſoAu-
reliano tamquam Chriſtiani accu-
sàti, ob præclaram fidei confeſſio-
nem in Pontiam infſulã relegantur:
ubi ad quæſtioônem iterùm vocati,
& verbéribus cæſizmox Tarracinam
perduúéti, à Minucio Rufo equuleo
& flammis cruciati, cum conſtan-
ter negarent, ſe à ſancto Petro A-
poſtolo baptizatos, ullis tormen-
tis cogi poſſe, ut idéôlis imolarent,
ſecuri percuſſi ſunt: quorum cor-
pora ab Auſpicio eôrum diſcipulo
& Domitillæ educatore, Romam
delata, via Ardeatina ſepülta ſunt.
Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dômine, Et ætérnitas
temporum;, alleluja, alleluja.
Lætitia ſempiterna erit fuper
câpita eòérum; gaudium & exulta-
tionem obtinébunt. Et æternitas.

Sancti tui. Xxx-

La via Domitilla virgo Romana,
Titi & Domitiani Imperatôrum
néptis, cum ſacrum virginitàtis ve-
lamen à beato Cleméente Papa ac-
cepiſſet, ab Aureliano ſponſo, Titi
Aurelii Cönſulis filio delata, quoôd

Chriſftiana eſſet, à Domitiano Im-

peratôre in inſulam Fontia eſt de-

portaäta, ubi in carcere longu mar-

tyrium duxit. Demum Tarracinam
deduùcta, iterùm Chriſtum confeſſa⸗
cùm ſemper cöſtantior appareéret;,
ſub Trajſano Imperatôre, judicis
juſſu inceênio ejus cubiculo, unà cũ
Theodora & Euphroſy na virginib⸗=,
& collectaneis fuis gloriôſi marty-
rii curſum cõfécit: Nonis Maji: qua-

rum coôrpora integra invénta, à Cæ-

sario Diacono ſepuúlta ſunt. Hac

verò die duòërum fratrum, ac Do-

mitillæ corpora ex Diaconia ſancti
Adriani ſimul translata, in ipsorum
Martyrum Basilicam, tituli Faſcio-
læ, reſtituta ſunt.
In ſervis tuis, allel. *$. Conſola-
bitur Deus, allel. Judicabit
Dôminus péôpulum fuum;, & in
ſervis ſuis. Conſolabitur.

Vérbera carnificum. xxx.

Ancratius, in Phrygia nobili
genere natus, puér quatuor-

decim annoôrum Romam venit

Diocletiano & Maximiano Im-
Pera-=

Deratöribus
ano baptie
ſtinna etudi
Döſt compr.
feare conß
fortitüdine
kremmart)
eſtcujus c
poctu suͦſtu
bütum, vi⸗
Filiæ er
Minpres cn
Ionavit eos
ſolemnitati⸗
Quoniarn

firum tuiru
in te, In.

ctio ſan⸗
oinnem.
Nillo tem
Bulus, cll
(Caphuirmaun
lomilia

Dic ech,
lu I.
Vehlat, K1
lecnlat, ad
Uis non invi
wler ire
1 het cor-
Cienatur ade
ron dedign
noc, niſt
fagi
ulatam qu
Afunt,ſed
Herimur?:
I Oſtender
tominum,
belpech
llite nolun
genbikeer
ra
rhenim

eo⸗ dh
elie ile

ntiot apoe

elatole,
cl

peratôribus: ubi à Pontffice Ro-
mano baptizàâtus, & in fide Chri-
ſtiana eruditus, ob eamdem paulò
Lôſt comprehenſus, cùm diis facri-
ficare conſtanter renuiſſet, virili
fortitdine datis cervicibus, illu-
ſtrem martyrii corônam conſecùtus
eſt: cujus corpus Octavilla matrôna
noctu sũúſtulit, & unguentis deli-
bütum, via Aurélia ſepelivit.
Filiæ Jerũſalem, venite & vidéte
Mäartyres cum corönis, quibus co-
ronavit eos Doôminus, In die
ſolemnitatis & lætitiæ, allel.
Quoôniam confortavit ſeras por-
tàrum tuàrum, benedixit filios tuos
in te. In. Ioria Patri. In.
Tamquã. xxx.

ectio ſanéti Evangélii ſecundàùm
Joannem. .
TR illo téempore: Erat quidam Ké-
gulus, cujus filius infirmabatur
Caphärnaum. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Uid eſt, quòd Régulus Doômi-
num rogat, ut ad ejus filium
véniat, & tamen ire corporaliter
recuſat ; ad ſervum vero Centurio-
nis non invitatur, & tamen ſe cor-
oraliter ire pollicéetur? Réguli fi-
Ro per corporalem præséntiäã non
dignatur adeſle, Centurionis ſervo
non dedignatur occurrere. Quid eſt
hoc, niſi quod ſuperbia noſtra re-
tünditur, qui in hominibus non
natúram, qua ad imaginem Dei fa-
cti ſunt, ſed honores & divitias ve-
neramur? Redemptor vero noſter
ut oſténderet, quia quæ alta ſunt
höminum, deſpiciénda ſunt: &
uæx deſpécta ſunt höminum, de-
piciénda non ſunt: ad filium Ré-
guli ire noluit, ad ſervum Centu-
riônis ire paratus fuit.
Ego ſum vitis vera, & vos pal-
mites: ui manet in me, & ego
in eo, hic fert fructum multum,
alleluja, alleluja. Sicut diléxit
me Pater, & ego diléxi vos. Qui

manet.
4 Propter te-
ſtaméntum. Xxxii.
Nerepata eſt ergo fupèrbia no-
ſtra, quæ neſcit pensare homi-
nes propter hömines. Sola, ut

diximus, quæ circmſtant homini-
bus, penſat, naturam non aſpicit,

honoremDei in hominibus nen ag-

noſcit. Ecce ire non vult Filius Dei
ad filium Réguli: & tamen venire

7

paratus eſt ad ſalutem ſervi. Certê
ſi nos cujúspiam ſervus rogaret, ut
ad eum ire deberémus, prôtinus
nobis noſtra ſupérbia in cogitatié-
ne tacita reſpônderet, dicens. Non
eas, quia temetipſum degeneras„
honor tus deſpicitur, locus viléicit.
Ecce de cœlo venit, qui ſervo in ter-
ra occurrere non deſpicit: & tamen
humiliari in terra contémnimus»
qui de terra ſumus.
Caändidi faéti ſunt Nazaræi ejus,
allel. ſplendorem Deo dedérunt „
allel. * Er ficut lac coagulati
ſunt, allelúja, alleluja.
Candidiores nive, nitidiôres
lacte, rubicundiôres ébore anti-
quo, ſapphiro pulchriéôres. Et.
loria Patri. Et.
er 1 Sanéti mei,
qui in carne. xxxii.
Olite ergo intra vosmetipfos
pensare, quod habétis, ſed quid
eſtis. Ecce mundus, qui diligitur,

fugit. Sancti iſti, ad quorum tumbã

consiſtimus, flioréntem mundũ mẽ-
tis deſpééctu oalcavérunt. Erat tunc
vita longa, ſalus continua, opulen-
tia in rebus, fecúnditas in propagi-
ne, tranquillitas in diuturna pace:
& tamen cùm in ſeiplſo floreret,
jam in eòrum côrdibus mundus a-
růerat. Ecce jam mundus in ſeipſo
aruit, & adhuc in cordibus noſtris
ſeree⸗O)Iqué mors, ubique luctus;
ubique deſolatio, ündique percuti-
mur, undiq; amaritudinibus replé-
mur: & tamen cæca mente carnalis
concupiscentiæ ipſas ejus amaritù-
dines amamus, fugienté séquimur,
labeénti inhærémus.
e Deum laudamus. II.
DIE XIV. MA II.

A, quæſumus, omnipotẽs Deus,
ut qui beaâti Bonifacii Martyris
tui ſolémnia côlimus, ejus apud te
interceffiénibus adjuvemur. Per
Doôminum. .
Bnifcius „ civis Romanus »
quod cum Aglae noôbili ma-
trôöna impudicè versâtus eſſet »
tanto illius intemperäntiæ doléô-
re captus eſt, ut pœniténtiæ cau-
fa ſe ad conquirénda & ſepelién-
da Martyrum côrpora contülerit.
Itaque relictis peregrinatiônis s6-
ciis, cùm Tarſi multos propter
Yy 5 Chri-

714½ . a.ĩ
Chkriſtianæ fidei profefſiénem vâà- inſtittus: jamque adoléscens, ut le Ouem

riis torméntis cruciatos vidiſſet, uxôrem duceret, ſæpè tentàtus, danch
illorum vincula oſculatus, éos ve- numquam tamen à propôſito ſer- naorun
heménter hortabatur, ut conſtan- vandæ virginitatis recefit. Sacér- eminag
ter ſupplicia perférrent, quòg bre- dos effectus patrimonium ſuum ne n
vem laborem ſempitérna réquies paupéribus & Eccléſiis diſtribuit; rſceli

conſecutùra ſit. Comprehénſus igi- & Canonicorum Regularium Ord. i
tur, feérreis ungulis excarnificatus S. Auguſtini inſtitutum ſuscipiens, aiee
eſt; eui étiam inter manuum un- illud in patriam tranſtulit, atque eng
gues & carnem acuti câlami ſunt in eo aliquamdiu ſanctiſſimeè vixit. Treite
infixi,„ plumbumque liquefaéctum Cujus fanctitatis opiniône evulga- eenq Gocel

in os ejus infùſum. Quibus in cru- ta ab Honôrio II. ſummo Pontifi- lole
ciatibug ea vox tantum Bonifacii ce, Eccleſiæ Eugubinæ invitus præ- watene
audiebatur, Gratias tibi ago, Do- ficitur, & Epiſcopalis conſecratio- en e
mine Jeſu Chriſte, Fili Dei. nis muùnere decoratur. unte
Le Invéni David ſervum meum, e di
Ox in ollam ferveéntis picis ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma- leli loſe.
demiſſo capite conjeéctus eſt; nus enim mea auxiliabitur ei, all.
ande cùm inviolatus exiſſet, ira in- Nihil proficiet inimicus in eo,
cénſus judex, eum ſecuúri pércuti & fllius iniquitatis non nocébit
jubet. Quo témpore magnus ter- ei. Manus enim. IE
ræmotus factus eſt, ita ut multi in-
fideles ad Chriſti Dômini fidem D ſuam itaque revértens Ec-
converteréntur. Eum ſequénti die cléſiam, cùm de cõſuéta viven-

uæréntes scii, cum martyrio af- di ratiône nihil admodum immu-
édum cognoviſſent, quingentis täâfſet: in omni tamen virtutum
sôlidis ejus corpus redemérunt, & génere eo magis eminére cœpit,
conditum unguentis, linteisque quo efficacius aliorum étiam ſalu- 4
involũtum: Romam portandum cu- tem verbo & exémplo procuraret, thtd

rarunt. Quod factum cùm ab An- factus forma gregis ex animo Nam Wi
gelo Aglae matrôna, quæ & ipſa victu parco, veſtitu moderato, lé- zoe iͤh
poenitens ſe piis opeéribus addixe- ctulo aſpero & paupèrrimo, Crucis ens tiüm
rat „ cognoviſſet ; prodiens ob- mortificationem jugiterin ſuo cor- pellet⸗
viam ſancto coôrpori, Eccléſiam ejus pore circumferéebat, dum in explé- anelletes
nômine ædificavit: in qua corpus bui oratiônis ſtúdio ſpiritum quo- eemet
ſepuùltum eſt, Nonis Junii, cùm ejus tidie recrearet. Hinc admirabilem Acetet
anima pridie Idus Maji apud Tar- illam manſuetúdinem eſt adeptus, Aeus inne
ſumCiliciæ urbem migriſſet in cœ- qua graviſſimas injurias, & contu- eie leonu
lum „ Diocleriano & Maximiano mellas non modô æquanimiter tu- kegneͤla
Imperatoôribus. lit, verum eétiam mirifico dilectio- amgguu
& Deum laudamus. II. nis affé ctu perſecutores ſuos ommi end deor⸗
DIE XVI. MA II. benignitatis teſtimonio comple- (alltefum
tebatur. las uttim
Pôſui adjutôrium ſuper poten- ſr lam
tem, & exaltavi eléctum de plebe ins Patr
mea: *ι kManus enim mea auxilia- oge lane
bitur ei, allel. Invéni David 3 Rer Mece
Uxilium tuum nobis, Dômine ſervum meum, ôleo ſanéto meo Ahi
quæſumus, placatus intende, unzi eum. Manus.
& interceſſiône beati Ubaldi Con- . Dig, gli
feſsoris tui atque Pontificis contra Iénnio ântequam ex hac vita numi)1
omnes diaboli nequitias déxteram migraret, cùm diütinis aftli- 6Crleenifi
fuper nos tuæ propitiationis ex- Gareétur infirmitatibus, inter acen , Ahrei
tende. Fer Doôminum. biſſimos corporis cruciatus, ve uatt etimh
aurum in fornâce purgatum; Deo Eekr ber
gratias indeſinénter agébat. Ad-
1 veniénte autem ſacra Pentecoſtes Tilen
3 „v... Aie, cum multis annis Eccleſiam delcol
Bldus, Eugúbii in Umbria né- fibi commiſſlam ſumma cum lau- PPianeane
bili zenere natus, à primis an- de gubernäſſet, fanctis opeéribus lte heiict

nis pietate & litteris egrégiè eſt ac miraculis clarus quiévit in pHa- oris in
C6.

Aolieec,e

binr imin
elis conlen⸗
Adrur.
Hlecum ue
Aunieun 14
Uniltbint ei,l
etinintenn
itis uan Me
n⸗

Ne Efet
et

ce lelt

4amen N

cnoles
ſinon’ &

ce. Quem Ccœleſtinus Papa III. in
Sanctorum nümerum rétulit. Ejus
virtus præcipuz in effugandis ſpiri-
tibus immundis elûcet. Corpus ve-
r per tot ſæcula incorrùptum ma-
gna fidélium veneratione in patria
côölitur, quam non ſemel à præsén-
ti diſcrimine liberavit.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtùtes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt :
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populérum, alleluja.
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & perveénit ad cœléſtia
regna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.

omo péregré.
XXXIX.
PDIE XVIII. MAII.

Artyr Dei Venântius;,
Lux & decus Camértium,
Tortôre vido & Judice
Lætus triümphum concinit.
Annis puer, poſt vincula,
Foſt carceres, poſt verbera;,
Longa fame freméntibus
Cibus datur leônibus.
Bed ejus innocentiæ
Parcit leonum immanitas,
Pedésque lambunt Martyris
ræ tamisque immeénrorés.
erſo deorſum vertice
Haurire fumum cogitur:
Coſtas utrimque & viſcera
Succenſa lampas uſtulat.
it laus Patri, ſit Filio ,
Tibique ſancte Spiritus:
Da peér preces Venantii
Beata nobis g audia. Amen.

Eus, qui hunc diem beati Ve-
nantii Martyris tui triümpho
conſecràâſti;: exaudi preces pépuli
tui, & præſta; ut qui gejus mérita
veneramur, fidei conftantiam imi-
temar. Per Dominum.

Thleéta Chriſti nobilis
Idôla damnat Gentium »
Deique amoôre saucius
Vitæ pericla déſpieir.
oris revinctus aſperis
E tupe præceps volvitur:

15
Spinéta vultum laâneinant, 77
Per ſaxa corpus ſcinditur.
um membræa raptant Martyris,
Languent ſiti ſatllites .
Signo Crucis Venântius
E rupe fontes élicit.
ellator 6 fortiſſime „
Qui peérfidis tortôribus
E caute præbes poôculum,
Nos rore gratiæ irriga.
it laus Patri, ſit Filio »
Tibique fſancte Spiritus:
Da per preces Venantii,»
Beata nobis gaudia. Amen.

VEnantius Camers, quindecim
annos natus,„ cùm Chrittianæz
Religionis accuſarétur apud Antio-
chum, qui ſub Décio Imperatore
Camerino præerat, in porta civita-
tis præſidi ſe obtulit: quẽ ille polli-
citatiònibus ac terroôribus diu ten-
tatũ, flagris cædi, & vinculis aſtrin-
gi juſſit: ſed iis mirabiliter ab An-
gelo ſolúùtus, lampadibus péſteà ad-
uritur, atque i nvêrſo ore fumo ſup-
poſito ſuspénditur. Ejus conſtan-
tiam in torméntis demiratus Ana-
ſtaſius Cornicularius, & quòôd eum
abAngelo iterùm ſolutum, candida
veſte ſupra fumum ambulantem vi-
diſſer, in Chriſtum crédidit, & à
B. Porphyrio Presbytere cum rfami-
lia baptizaâtus, paulò poſt martyrii
palmam cum eòôdem proméruit.
Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dömine, * Et ætérnitas tém-
porum allelúja, allel.
„ Lætitia ſempitérna erit ſuper
capita eòërum: gäudium & exulta-
tionem obtinébunt. Et ætérnitas.

Honéſtum fecit. xvii.

T Venintius Præfidi siſtiturs
& ab eo iterùm fruſtrà tentâ-
tus, ut Chriſti fidem deséreret, in
cäarcerem dejicitur, quò Attalus
Præco mittitur, qui ei dicat;, ſe
quoque Chriſtianum fuiſſe, & ei
nômini proptéreà renuntiàâſſe 2
quòd cognoviſſet, inane eſſe fidei
commentum;, quo Chriſtiani præ⸗
séntibus ſe aàabdicant ob vanam
futurôrum ſpem. Verùm noôbilis
Chriſti athléta callidi hoſtis insi=
dias non ignéôrans: diaboli mini-
ſtrum à ſe pénitus rejécit. Quare
ad Præſidem iterâm addac om

16
nes contuſi ſunt dentes, maxillæ-
que confractæ, atque ita cæſus in
ſterquilinium dejicitur. Sed inde
ab Angelo quoque eréptus, rurſus
Ketit ante jüdicem, qui Venantio
adhuc loquênte è& tribunali cécidit,
& in ea voce; Verus eſt Venantii
Deus, noſtros deos deſtruite, ecla-
mans expiravit.
In fervis ſuis, allel. Conſo-
Iabitur Deus, allel. Judicaâbit
Dôminus populum ſuum, & in ſer-
vis ſuis. Conſolabitur.
De-

ſidérium. xvii.
Uod cùm Præſidi nantiatum
eſſet, ex templo Venantium
leònibus objici juſſit, qui naturali
feritate omiſſa, ad ejus ſe pedes
abjecérunt: interim ille populum
Chriſti fidem edocébat., Quare

Quòniam confortàvit ſeras por-

tarum tuarum,benedixit filios tuos

in te. In. loôria Patri. In.
. „ „ . 2 Stola
jucunditatis. xviii.

go ſum vitis vera.
Xxxiv.

i quis venit ad me.
xix.

Um nodte pulſa Lucifer
Diem propinquam nuüntiat:
Nobis refert Venantius
Lucis beatæ muúnera.
am criminum caliginem;,
Stygisque noctem depulit,
Veroque cives lumine
Divinitatis imbuit.
quis ſacri Baptismatis

2 7 . . — .
inde amoôtus, iterùm in carcerem Luſtravit ille pätriam:

traditur. Cùmque poſtridie Præ-
ſidi reféêrret Porphyrius, ſe per vi-
ſum noctu populos, quos Venan-
tius aqua tingébat, clariſſima luce

fulgéntes, ipſum verò Præſidem
obfcuriſſima caligine opértum vi-
diſſe: Præſes ita incenſus, eum illi-
cô capité plecti imperat, deinde
Venantium per loca vépribus &
carduis conſita trahi usq; ad véſpe-
ram. IsS cum ſemianimis relictus
eſſet, manè ſe iterum Præudi præ-
ſentavit, cujus juſſu ſtatim ê rupe
præcipitatur, ſed inde étiam divini-
tus eréptus, dénuòô per loca aſpe-
ra ad mille paſſus trahitur, ubi
militibus ſitri æſtuantibus in pro-
xima convalle ex lapide, in quo &
génuum formam reliquit;, ſicut
tiam nunc in ejus Eccléſia videére
licet, Grucis ſigno a Venantio fa-
cto, aquæ manârunt. Eo miraculo
plures permôti in Chriſtum cre-
didérunt, quos omnes Præſes eòô
loci ung eumvenantio capite feri-
ri juſſit. Fùlgura & terræmoôtus eo
témpore ita magni fuére, ut Præ-
ſes aufügeret; qui paucis tamen
Poſt diébus divinam haud valens
effùgere juſtitiam, turpiſſimam
morté oppétiit. Chriſtiani interim
Venantii & aliorum corpora hono-
rifico loco ſepeliérunt, quæ Came-
rini in Eccleſia Venantio dicata
côndita adhuc ſunt.
Filiæ Jerũſalem, venite & vidéte
Martyres cum coroônis, quibus co-
ronavit eos Dominus: In die
ſolemnitatis, & lætitiæ, alleluja.

Quos tinxit unda milites,
In aſtra miſit martyres.
unc Angelôrum particeps
Adéſto votis supplicum;
Procul repélle crimina,
Tuumque lumen ingere.
it laus Patri, ſit Filio;
Tibique ſanéte Spiritus:
Da per preces Venantii
Beata nobis gaudia. Amen.

DIE XIX. MAII.

XxxXiv.

Eus, qui beâtum Petrum Coœ-
leſtinum ad ſummi Pontifica-
tus àpicem ſublimàſti, quique illuͦ
humilitati poſtpoônere docuiſti .
cõcêde propitius; ut ejus exémplo
cuncta mundi deſpicere, & ad pro-
miſſa humilibus præmia pervenire
feliciter mereämur. Per Däm.

Sancti & juſti.
Pretiéôſa. XxXV.

Qui vult venire.
Juſtus ut Palma. xx.
eus, qui hunc diem.

Veni ſponſa Chriſti, accipe

corênam „ quam tibi Doôminus

præparavit in ætérnuum.
Spécie tua, & pulchritudine tua.
Inténde, prôſperè procede;
regna:;

Nuudi
ſter:
tüne virg
demus; ite
ur aftedd

Etrus ²
appellat
honsſtis ce⸗
Aserniein
lescentium
4 mondi ill
ſolitidinen
Platiönibus
Inſeryitute
tenam ad
t. Congt
Crleſtinor
landi Bene
dbal lucen
Dolſitucam
muna beclé
in ketti cat
ens adleltu
iationen
tind gaucie
Atenn in
Colloeitus
Aluetisine

. Vir pollece

Honori
Driltam vin
odcormipit
tiolam mor
ere ante c
is tam vy.
laruit,
Clemens
tefſit un
Wexro⸗ aller
Inyeni
Oled ſancto
s enim m
Niil Pre
kl. Manus
libeo

ledinittlinte
ig bauni hn
ii.
o lun fne

6 Venit 42

lalucike
Aamm nuntin
antlas
eld.
caligiten,
n Gepalt,
hnine
lit.
tisnatis
mim:
Aulites;
uſes,
n ſetlicehs
Nlan;
timmlna;,
n inzele⸗
Filio⸗
hiritus:
enantu
ia. Anet

1 MWN

Xaudi nos Deus ſalutâris no-
ſter: ut ſicut de beatæ, Puden-
tianæ virginis tuæ feſtivitate gau-
démus; ita piæ devotiônis erudia-
mur afféctu. Per Doôminum.

Etrus à néôminée, quo bontifex eſt
Pitnaèlarus „ Cœleſtinus dictus,
honéſtis catholicisque paréntibus
Asérniæ in Samnitibus natus, ado-
lescéntiam vix ingréſſus, ut animũ
a mundi illécebris cuſtodiret, in
ſolitůdinem ſeceèſſit, Ilbi contem-
lationibus mentẽ nutriens, corpus
in ſervitutem rédigens, férream ca-
ténam ad nudam carnem adhibé-
bat. Congregatiéõnem, quæ pôſteà
Cœleſtinôrum dicta eſt, ſub régula
ſancti Benedidti inſtituit. Hinc
quaſi lucérna ſupra candelabrum
pòôſita, cuam abſcondi nequiret (Ro-
mana Eccléſia diu viduata Paſtôre)
in Petri cathedram ignôrans & ab-
ſens adſcitus, magna novitatis ad-
miratione non minuùs, quàm repen-
tino gaudio cunctos affécit. Cùm
autem in Pontificatus ſublimitate
collocatus vâriis diſténtus curis,
aſſuetis incumbere meditatiônibus
vix poſſe cognoſceęret, oneri pariter
& honôori voluntarièe ceſſit. Indéq;
priſtam vitæ rationem répetens;,
obdormivit in Dno. Ejusque pre-
tioſam mortemCrux præfůúlgens in
aere ante cubiculi oſtium réddidit
ampliùs glorioôſam. Miraculis mul-
tis tam vivens, quaàam poſt obitum
claruit, quibus ritè examinatis,
Clemens V. anno poſtquam de-
céſſit undécimo, Sanétorum nůú-
mero adſcripſit.
Inveni David ſexrvum meum,
ôleo ſancto meo unxi eum: »Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei, all.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitäatis non nocébit
ei. Manus enim. .
Ex libro Moral, S. Gregôrii Papæ.

Eridétur juſti ſimplicitas. Hu-
jus mundi ſapiéntia eſt, cor
machinatioònibus tégere, ſenſum
verbis velare; quæ falſa ſunt, vera
oſteêndere; quæ vera ſunt, falſa de-
monſtrare Hæc nimirum prudeéntia
uſu à juvénibus ſcitur, hæc à pueris
Prétio diſcitur: hanc qui ſeiunt, ce-

1
teros deſpieiéndo ſuperbiunt Wanc
ui neſciunt, ſubjécti & timidi in
aliis mirantur: quia ab eis hæc éa-
dem duplicitatis iniquitas nomine
palliata diligitur, dum mentis per-
verſitas,urbanitas vocatur. Hæc ſibi
obſequéntibus præcipit honorum
culmina quærere, adépta tporalis
glôriæ vanitate gaudére, irrogata
ab aliis mala multipliciùs réddere:
cùm vires sůppetunt, nullis reſi-
ſtentibus cédere: cùm virtůútis poſ-
ſibilitas deeſt, quidquid explérxe
per malitiam non valent, hoc in
pacifica bonitate ſimulare.
Pôſui adjutòrium ſuper potén-
tem: & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. Invéni David
ſervum meum, oleo ſancto meo
unxi eum. Manus enim.

T contrà, ſapiêntia juſtorum
eſt, nil per oſtenſiônem finge-
re, ſenſum verbis aperire; yera
ut funt diligere, falſa devitare „
bona gratis exhibére, mala libén-
tiùs toleräre, quàm facere, nul-
lam injuriæ ultionem quærere, pro
veritäte contuméliam lucrum pu-
tare. Sed hæc juſtôrum ſimplicitas
deridétur, quia ab hujus mundi
ſapiéntibus, puritatis virtus fa-
tuitas créditur. Omne enim, quod
innocénter ägitur, ab eis procul
důúbio ſtultum putatur,; & quid-
quid in pere véritas approbat 5
carnäâli fapientiæ fatuum ſonat.
Quid namque ſtültius vidétur
mundo, quam mentem verbis
oſténdere, nil callida machinatiô-
ne ſimulare, nullas injuriis contu-
mélias réddere, pro maledicénti-
bus oräre, paupertatem quærere,
poſséſſa relinquerę, rapienti non
resiſtere, percutiénti alteram ma-
xillam præbére?
. Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtütes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repleta eſt :
Ipſe intercédat pro peccaâtis
omnium populorum; allel.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & perveénit ad cœléſtia re-
gna. Ipſe. léria Patri. Ipſe.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

N illo témpore: Dixit Petrus
Ia Jeſum: ecce nos rfeliquimug
Simnia

18 .
6nnia, & ſecùti ſumus te: quid
ergo erit nobis? Et réliqua.
Homilia venerabilis Bedæ Pres-
yteri.

Erféctus ille eſt , qui àbiens
vendit mnia, quæ habet, & dat
vauperibus „ac véniens séquitur
Chriſtum: habébit enim thesaurum
non deficiéentem in cœlis. Unde
benè interrogante Petro, dixit tali-
bus Jeſus: Amen dico vobis, quòd
vos, qui ſecúti eſtis me, in regene-
ratiône, cùm séderitFilius hôminis
in ſede maſjeſtàâtis ſuæ, ſedébitis &
vos ſuper ſedes duodecim, judican-
tes duòëdecim tribus Iſrael. In hac
quippe vita pro ejus némine labo-
räntes,in alia præmium ſperare do-
cuitzid eſt, in regeneratioône , cùm
vidéelicet in vitã imortalẽ fuerimus
reſurgéndo regenerati, qui in vitã
caducam mortaliter eramus géniti.
Amavit eum Doôminus, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum-all. Induit eum Döminus
laricam fidei, & ornavit eum. Et
ad.
T juſta prorſus retributio , ut
qui hic pro Chriſto humânæ
glöriam celſitudinis neglexérunt;,
illic a Chriſto judices glorificati
ſingulariter cum eo aſsideant, qui
à ſequéndis ejus veſtigiis nulla ra-
tiône pôterant avélli. Nemo autem
putet duodecim tantùmApôſtolos,
quia pro Juda prævaricante Mathias
eléctus eſt, tunc eſſe judiçaturos,
ſicut nec duoòdecim ſolæ ſunt tri-
bus Iſrael judicandæ: aliòquin tri-
bus Levi, quæ tertiadécima eſt,
injudicàâta recédet.
Sint lumbi veſtri præcincti, &
lIucéêrnæ ardentes in manibus ve-
ſtrisz Et vos similes hominibus
expectäntibus dominum fuum,
quando revertätur à nùptiis, allel.
Vigilàte ergo, Aria neſcitis, qua
hora Déminus veſter ventùúùrus fit.
Et vos.
Iôria Patri. Et vos.

Udentiana virgo, Pudéntis Ro-
Pnin filia, paréntibus orbata,
càùm admitabili pietâte Chriſtia-
nam religioônem coleret, una cum
foröre Praxéde pecúniam ex vén-
dito pattimônio redactam paupé-
ribus diſtribuit, séque jejuniis &
oratiénibus dedit. Gujus étiam

— —

pera tota ejus familia, in qua
erant nonaginta ſex homines, à
Pio Pontifice baptizàta eſt. Quod
autem ab Antonino Imperatote
ſancitum erat, ne Chriſtiani pù-
blice ſacrificia fäcerent: Pius Pon-
tifex in ædibus Pudentianæ cum
Chriſtianis ſacra celebrabat. Qui-
bus illa benigne accéptis, quæ ad
vitam neceſsâria eſſent, ſuppédita-
bat. Itaque in his Chriſtianæ pie-
tatis officiis migravit è vita, & in
ſepulchro patris ad cœmetérium
Priſcillæ via Salaria ſepulta eſt, de-
cimoquarto Kalendas Junii.
e Deum laudamus. 1II.

Et Pau-
lus, qui tertiusdécimus eſt Apo-
ſtolus.
627.

a. Simile eſt regnum cœléôrum
hömini negotiatoôri, quærénti bo-
nas margaritas: inventa una pre-
tiòſa, dedit ùmnia ſua, & com-
paravit eam, alleluja. .
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis,
alleluúja.
Proptereà benedixit te Deus
in ætérnum, all. 717.

Dum eſſet ſummus Pontifex. xli.
DIE XX. Ma II.

Similàâbo eum viro ſapiénti, qui æ-
dificavit domum ſuã ſupra petram,
allel. Amavit eum Doôminus.,
& ornavit eum, all. ge. Stolã glo-
tiæ induit eum, allel. Orgztie
Omine Jeſu, qui beato Ber-
nardino Confeſsori tuo exi-
mium ſancti Nôminis tui amoôrem
tribuiſti: ejus, quæſumus, méritis
& interceſſiône, Spiritum nobis
tuæ dilectiôònis benignus infunde-
Qui vivis & regnas.

BErnarqinus Albizéſca, nobili
Senénſi familia ortus, ab ine-
ünte ætàte non obſcùra ſancétità-
tis dedit indicia: nam à piis paren-
tibus honeſte educatus, negléctis
puerilibus ludis, inter prima gram-
maticæ ſtuùdia pietatis opeéribus
animum inténdit, jejuniis, oratioô-
ni, & beatiſſimæ Virginis eülktui
ptæ⸗

Nraclpue a⸗
Vero in pau
guidem om
1e,qud meli
Hum numer
genis in hot
de Scala,
complüres
Nrodiérunt.
tüöne & eg
or peſtii
Gibili chanit
ceteras aute
egtegia forn
ſime cuſtodit
te nemo um
us guidem
ſtum profern
Koneſin
Elltocivit e
ſelnctoribe
t dedit
1 Iüſtum
is ectas,

Dei Et dee

Mri m
ad guat
diel
relitiole vin
eibeinee
nniret,ed
condürit,
ilet, alde
li naheb⸗
quid ſibi
(eretguare
rnciſci
türethin we
iisene re
us excellr
or anima
lenerini
neriri
derer
impöluit⸗
tüm ſamin
Ob oris er
ei Oe imn
Culo Efügt
Uitus el
H8 Amufit
tteumſt

ſamilin ing
ſer honnines
tininn et 0
lino Inpent
ne Chrilini
cetent: kiute
Dudentünru

inlehuluct⸗
ndas fünii
lt. I.
lel
Atchns e/

4
D

leznün Ctle
Cti,Ouetäl
invemann
nia ſua, N
elaſ
lia in lihii

enedleit

us Dontia!

. MI.

1o ſhien,
uäſuhn,
it eumi,
. du
lel.
tu
utſen in
ningtu 10 4
Hlüum 4

hengnuin
45,

4
ſbirelci
12 Oltl5).*
in oltiſ
obſein /
nun⸗ n

præcipuè addiéktus. Miſericôrdia
vero in pauperes fuit insigni,: quæ
quidem omnia procedente tempo-
re, quò méliùs poſſet excolere, eô-
rum nũúmero adſcribi vôluit; qui
Senis in hoſpitali domo B. Mariæ
de Scala, Deo insérviunt: unde
complüres ſanctitate celebres viri
prodiérunt. Ibi coôrporis afflicta-
tione & ægrotantium cura, dum
atrox peſtilentia graſſarétur, incre-
dibili charitate ſese exércuit. Inter
ceteras autem virtuùtes, caſtitatem,
egrégia forma repugnante, ſanctiſ-
ſimè cuſtodivit, adeo ut eo præsen-
te nemo umquam, ne impudentiſſi-
mus quidem, verbum minùs honé-
ſtum proferre audéret.
Honéſtum fecit illum Dñs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatẽ ætérnä, all.
Juſtum deduúxit Döôminus per
vVias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.

Ravi morbo tentâtus, eôque
ad quàtuor menſes patientiſſi-
méè tolerato, demum incolumis de
religioſæ vitæ inſtitůto capeſséndo
deliberare cœpit: quò ut ſibi viam
muniret, ædiculam in extréma urbe
condùxit, in quam cùm ſeſe abdi-
diſſet, aſperrimam omni ex parte
vitã trahébat, Deum aſſiduè orans,
ut quid ſibi ſequêndum eſſet, oſten-
deret; quare divinitùs factum eſt, ut
B, Franciſci Ordinẽ præ céteris op-
taret, in quo humilitate, patiéntia,
aliisque religioſi hominis virtuti-
bus excélluit. Id cùm coœenéôbii Re-
cCtor animadvérteret, jamque àânteà
Bernardini doctrinam, & ſacrarum
litterärum peritiam perſpéctam
habéret, prædicandi onus eidem
impôſuit: quo humillimè ſuſcépto
cùm ſe minus idòneum agnoſceret
ob vocis exilitatem ac raucitatém,
Dei ope implorata, non ſine mira-
culo ejnsmodi impediménto libe-
rätus eſt.
e⸗Amavit eum Dôminus, & orna-
vit eum: ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum, all. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum.
Et ad.

Umque ea tempora vitiis cri-
„minibusqú¹e redundaârent, &
cruêntis factionibus in Italia, di-

vina humânaque ômnia permixta
eſſent , Bernardinus urbes, atque
bppida concuúrſans, in nomine jeſu⸗
quem ſemper in ore, & in péétore
gerébat, collapſam pietätem, mo-
résque verbo & exémplo magna ex
parte reſtituit: quo factum eſt, ut
præclaræ civitates eum ſibiEpiſco-
pum à ſumo Pontifice poſtularent:
quod ille munus invicta humilitate
conſtantiſſimè reiecit. Dénique vir
Dei imméenſis laboribus exhauſtus-
multis magnisque éditis miraculis-
libris étiam pieé, doctε que conſerip-
tis, cùm vixiſſet annos ſex ac ſexa-
ginta, in urbe Aquila in Veſtinis bea-
to fine quievit. Quem novis in dies
coruſcantem ſignis, anno poſt oòbi-
tum ſexto, Nicolaus V. Poôntifex
maximus, in Sanctorum nümerum
rétulit.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam.?:
Quia te vidi juſtum coram me
ex mnibus Geéntibus, allel.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervenit a cœléſtia
regna. Quia. .
loria Patri. Quia.

cce nos reliquimus.
liii.

K

PDIE XXV. MAII.

Eus, in te ſperàntium fortitú-
do, qui beatum Gregorium
Confeſsòrem tuum atque Pontifi-
cem, pro tuenda Ecclenæ liberta e
virtúte conſtantiæ roboràſti: da no-
bis ejus exémyplo & interceſſiones
bmnia adversantia förtiter ſupera-
re. Per Doôminum.

Iſte fanéctus pro legé Dei ſui
certavit usque ad mortem, & à ver-
bis impiôrum non timuit: fundâtug
enim erat ſupra firmam petram.
Glo⸗ 3

26
Bioria & honôre coronàâſti eum
Dômine. Et conſtituiſti eum
ſuper opera manuum tuarum.
19 A Lux per-
pétua lucébit Sanctis tuis Die,
& ætérnitas témporum, alleluja.
Sancti & juſti in Doômino gau-
déte, alleluja. Vos elégit Deus
in hæreditatem fibi, alleluja.

A, quæſumus, omnipotens Deus,
ut qui beati Urbani Martyris
tui, atque Pontificis ſolémnia
côlimus, ejus apud te interceſſioô-
nibus adjuvémur. Per Dominum.

Regôrius Papa Séprimus »
antea Hildebrandus, Suanæ
in Etrú⅛ria natus , doctrina, ſan-
Gitate, omnique virtútum géne-
re cùm primis noôbilis, mirificè
univérſam Dei illuſtravit Ecclé-
ſiam. Cüm parvulus ad Fabri li-
gna edolantis pedes, jam littera-
rum inſcius, Iuderet, ex rejéétis
tamen ſegméntis illa Davidici
eleménta oraculi: Dominabitur à
mari usque ad mare, calu for-
maſſe narrätur, manum püeri
ductànte Nůmine, quo ſignifica-
rétur ejus fore ampliſſimam in
mundo auctoritatem. Komam
deinde proféctus, ſub protectio-
ne ſancti Petri educatus eit. Ju-
vénis Eccléſiæ libertàâtem a laicis
oppréſſam, ac depravãtos Eccle-
ſiaſticöoͤrum mores veheméntiùs
dolens, in Cluniacénſi Monaſté-
rio, ubi ſub Régula ſancti Benedi-
Gti auſterioris vitæ obſervantia eo
témpore maximè vigébat „ Mô-
nachi häbitum induens, tanto
pietaâtis ardore Divinæ Majeſtati
deſerviébat, ut à ſanctis ejus-
dem Coœnobii Pätribus Prior ſit
elécktus. Sed divina providéntia
majôra de eo diſponéente in ſa-
Ilutem plurimorum, Cluniaco
eduúctus Hildebrändus „ Abbas
primùm Monaſtérii ſancti Pauli
extra muros Urbis eléctus, ac
poôſtmodam Romanæ Eccléſiæ
Cardinâlis creatus, ſub Summis
Pontificibus, Leoône Nono, Vi-
Roôre Secundo, Stéphano Nono,
Nicolao Secundo, & Alexandro
Secúndo, præcipuis muneribus,
& legationibus perfünctus eſt,

ſanctiſſimi, & puriſſimi consilii
vir à beato Petro Damiani nuncu-
patus. A Victôre Papa Secundo
Legatus à latere in Galliam miſ-
ſus „ Lugdúni Epiſcopum Simo-
niaca labe inféctum ad ſui cri-
minis confeſſionem miraculo adé-
git. Berengarium in Concilio
Turonénſi ad iteratam hæreſis ab-
juratidönem cômpulit. Cadolai
quoque ſchisma ſua virtute com-
préſſit.
Invéêni David ſervum meum,
leo ſancto meo unxi eum: „ Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei, all.
Nihil proficiet inimicus in eo;,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus enim.

Ortuo Alexandro Secúndo;
Vinvitus, & mœxrens unanimi
mnium conseénſu, décimo Kalen-
das Maſi, anno Chriſti milléſimo
ſeptuagéſimo tertio, Summus Pon-
tifex eléctus, ſicut ſol effulſit in do-
mo Dei: nam potens oôpere, & ſer-
moône, Eccleſiaſticæ diſciplinæ re-
parandæ, fidei propagandæ, liber-
tati Ecclêſiæ reſtituendæ, extirpan-
dis errôribus & corruptelis tanto
ſtùdio incubuit, ut ex Apoſtolorũ
ætate nullus Pontificum fuiſſe tra-
datur; qui maſores pro Eccleſia Dei
laboôres, moleſtiasque pertülerit,
aut qui pro ejus libertate acriùs
pugnaverit. Aliquod Provincias à
Simoniaca labe expurgavit. Con-
tra Henrici Imperatôris impioes
conatus fortis per omnia Athléta
impavidus permanſit, séq; pro muro
déômui Irael pônere non timuit,
ac eimdem Henricum in profün-
dum malôrum prolapſum, fidélium
communione, regnôque privavit,
atque súbditos pépulos fide ei da-
ta liberavit.
Péôſui adjutôrium ſuper potén-
tem „& exaltavi eleéctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. Invéni David
ſervum meum, ôleo ſancto meo
unxi eum. Manus.

Um Miſsàrum ſolémnia per-
geret, viſa eſt viris piis co-
lmba ê coœlo delapſa húmero
ejus dextro inſidens, alis exten-
ſis caput ejus velare, quo ſignifi-
câtum eſt „ Spiritus ſancti affla-
tu, non humaänæ prudentiæ ra-
tionibus ipilum duci in S
1 —

kegimine, 6
exétcitu R.
Premeretur
bus incendi
At, De eju
bento Guile
elegtus, (
Ague inde
dam Eeclét
Apoſtoli con
(o in ea ci
bulſlet ad
conkens in
ſe intenturnn
morientis G
Dileri iuſtini
titennpropte
Immmerabil
tlter uſtinuit
in Uebe Syne
IIlt, vir vere
under, &
tenlor. Exad
1l annis dun
oElnum, an
ogeſimo
poſt
lunls; eſis
Crettiib

oallfet c
lſte eſ, l
Vittütes oer
terra Cockrin
elole inte
Otnium hor
lte eſt
undi, Ee
leena, lHple,

lenieumd
n.

rolio

régimine. Cùm ab iniqui Henrici
exércitu Romæ gravi obſidione
premereétur;, excitatum ab hoſti-
bus incendium ſigno Crucis extin-
xit. De ejus mamn tandem à Ro-
bérto Guiſlcardo Duce Northmano
eréptus „ Caſsinum ſe contulit :
atque inde Salernum ad dedican-
dam Eccléſiam ſanét Matthæi
Apôſtoli contendit. Cùm aliquan-
do in ea civitàte ſermonem ha-
buiſſet ad pôpulum „ ærumnis
conféctus in morbum incidit, quo
ſe interitrum præſcivit. Poôſtrema
morientis Gregorii verba fuére .
Diléexi juſtitiam, & odivi iniqui-
tàtem, proptéreà moôrior in exilio.
Innumerabilia ſunt, quæ vel för-
titer ſuſtinuit, vel multis coactis
in Urbe Synodis ſapienter conſti-
tuit, vir veré ſanctus, criminum
vindex, & acérrimus Eccléſiæ de-
fénſor. Exactis itaque in Pontificaà-
tu annis duéôdecim migravit in
colum, anno ſaluúùtis milléſimo
octogéſimo quinto, plüribus in
vita & poſt mortem miraculis
clarus; ejusque ſacrum corpus in
Cathedraàli Basilica Salernitana eſt
honorificè conditum. allel.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas

Virtuútes operatus eſt, & omnis

terra doctrina ejus repléta eſt :
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populoôrum.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
inundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.
Iigilaté.
Xlii.

Rbänus Romanus , Alexândro
Sevéro Imperatôre, doctrina
& vitæ ſanctitate multos ad Chri-
ti fidem convertit : in illis Vale-
riänum, beatæ Cæciliæ ſponſum,
& Tibürtium Valeriani fratrem,
ui péôſteà martyrium forti animo
ubiérunt. Hic de bonis Eccléſiæ
attribütis ſcripſit his verbis: Ipiæ
res fidelium, quæ Dômino offe-
runtur, non debent in alios uſus,
quam Eccleſiaſticos, & Chriſtia-
norum fratrum, vel indigentium
converti: quia vota ſunt fidélium,
& prétia peccatôrum ac patrimo-
hia pauperum. Sedit annos ſex,
menſes ſeptem, dies quätuor: ac
Wartyrio coronaâtus, ſepultus eſt
Brev. Rom.

21
in Cœmetério Prætextâti, ctivo
Kaléndas Junii. Ordinatiônibus
quinque hàbitis menſe Decémbri,
creavit Presbyteros novem, Dia-
conos quinque, Epiſcopos per di-
verſa loca octo.
e Deum laudamus. rr.

Gui odit animam ſuam in
hoc mundo; in vitam ætérnam
cuſtôdit eam. Juſtus ut palma
florébit. p:, Sicut cedrus Libani
multiplicabitur.

Filiæ Jerúſalem, venite & vidéte
Martyres cum corônis, quibus co-=
ronavit eos Dôminus, in die ſo-
lemnitatis & lætitiæ, allel. allel.
Pretiôſa in conſpéctu Dömini 5„
allel. Mors Sanctorum ejus,
alleluja.
7²0.

DIE XXVI. MAII.“*&

Eus, qui beâtum Philippum
9Confeſsorem tuum, Sancto-
rum tuorum gloria ſublimâſti: con-
céde propitius; ut cujus ſolemni-
tate lætamur, ejus virtutum profi-
ciamus exémplo. Per Doôminum.

gontefl. Ana. Dum efler
ſummus Bontifex. y, Juſtum de-
duxit. xli. eus in te
ſperantiùm. 719.
Iſte Sanctus

Prò Iege Bei fui certâvit usque ad
mortem, & a verbis impiorum
non timuit: fundâtus enim erat
ſupra firmam petram. = Gloôria
& honôre coronſti eum Dômine.
„Et conſtituiſti eum ſuper bpera
manuum, tuarum. Or⸗
Nfirmitatem noſtram réſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus prépriæ actionis gravat, beati
Eleuthérii Martyris tui atque Pon-
tificis intercéſſio gloriôſa nos proô⸗
tegat. Per Dôminum.
Pempore Lux per-
pétua Iucébit Sanctis tuis Domine;
& ætérnitas témporum, alleluja.
* Sancti & juſti in Döémino gau⸗
déte, alleluja, .
„ 2£ Vos

Vos elégit Deus in hæreditaà-

alleluja.

tem ſibi, ja.
nfirmitatem.

Hilippus Nérius, piis honeſtis-
que paréntibus Florentiæ natus,
ab ipla ineùnte ætate,non obſcura
dedit futůræ lanctitatis indicia
Adoleſcens ampla patrui hæredi-
tate dimiſſa, Romam ſe cöntulit:
ubi Philoſophia, ac ſacris litteris
eruditus, totum ſe Chriſto dicavit.
Ea fuit abſtinéntia, ut ſæpe jejunus
triduum permanſerit. Vigiliis, &
oratiônibus inténtus, ſeptem Urbis
Eccléſias frequenter viſitans, apud
coœmetérium Calliſti in cœléſtium
rerum contemplatione pernoctare
conſuevit Sacérdos ex obedientia
factus, in animärum ſalüte pro-
curanda totus fuit: & in confeſſio-
nibus audiéndis ad extrémum us-
que diem perſevérans, innûmeros
penè filios Chriſto péperit;: quos
verbi Dei quotidiano päbulo,„Sa-
cramentôrum frequentia, oratiônis
aſſiduitate, aliisque piis exercita-
tiônibus enutriri cpiens, Oratoôrii
Congregatioônem inſtituit.

Honéèſtum fecit illum Dôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoribus tutàvit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
aleluja. , .
Juſtum dedúxit Dôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.
Baritate Dei vulneràtus lan-
guébat jùgiter, tantôque cor
eſus æſtuabat ardôre, ut cùm intra
fines ſuos continéri non poſſet; il-
lius ſinum, confractis atque elatis
duàâbus côſtulis, mirabiliter Dô-
minus ampliaverit. Sacrum verò
faciens, aut fervéntiùs orans, in
aera quandòôque ſublatus, mira un-
dique luce fulgere viſus fuit. Egé-
nos; & pauperes omni charitatis
officio proſequebatur: dignus, qui
& Angelo in ſpecie päauperis elee-
moôoſynam erogaret, & dum egén-
tibus noctu panem deferret, in féô-
veam lapſus, inde pariter ab An-
gelo incôlumis eriperétur. Hu-
militaàti addicdtus, ab honôribus
ſemper abhorruit;, atque Eccleſia-
ſticas dignitates, étiam primarias,
non ſemel ultrô delatas, conſtan-
tiſſime recusavit.
gG. Amavit eum Doôminus, & orna-

vit eum: ſtolam glõriæ induit eum:
* bt ad portas paradiſi coronavit
eum, all. Induit eum Dô-
minus loricam fidei, & ornavit
eum. Et ad. v
Rophetiæ dono fuit illuſtris
◻&S in animôrum sénſibus pene-
trändis mirificè enituit. Virginita-
tem perpétuo illibatam ſervavit:
idque aſſecùtus eſt; ut eos, qui
puritatem colerent, ex odoôre »
qui verò ſecùs, ex fœtoôre dignoſ-
ceret, Abséntibus intérdum appa-
ruit, iisque periclitantibus opem
tulit. Ægrôtos plurimos, & morti
proximos, ſanitati reſtituit. Mor-
tuum quoque ad vitam revocavit.
Coœleſtium ſpirituum , & ipsius
Deiparæ Virginis frequénter fuit
apparitiône dignatus, ac plurimo-
rum animas iplendore circumfuſas
in cœlum conicéndere vidit. Dé-
nique anno ſalutis milléſimo quin-
gentéſimo nonagéſimo quinto -
octavo Kaléndas Junias, in quem
diem inciderat feſtum Corporis
Chriſti, Sacro maxima ſpiritus ex-
ultatioòne peracto, ceterisque fun-
ctiò mbus explétis, poſt médiam
noctem, qua prædixerat hora, octo-
genarius abdormivit in Domino-⸗
Quem Gregorius XV. miraculis cla-
rum in Sanctorum nuùmerä retulit-
Iſte homo perfécit mnia, quæ
Iocutus eſt ei Deus, & dixit à
eum: Ingrédere in réquiem meam-
uia te vidi juſtum coram mé
ex mnibus Gentibus. allel.
Iſte eſt, qui contempit vitam
mundi, & pervenit ad coæléſtia re⸗
gna. Quia. .
3 löria Patri. Quia.

int iumbi veſtri⸗

Leuthérius, Nicopoli in Græ-
cia natus , Anicéti Pontificis
Diaconus, Cõmmodo Imperatôre
præfuit Eccléſi. Huic initio
bontificatus supplices litteræ ve-
nérunt a Lcio Britannôrum Keses
ut ſe, ac fuos in Chriſtianorum
nú⁴merum reciperet. Quàmobrem
Fugâtium, & Damianum, doctos
& pios viros, miſit in Britänniam»
per quos Rex & réliqui em fus-
ciperent. Hoc Pontifice Irenæus
Polycarpi diſcipulus Romam ve-
niens,ab eo benigné acceptus eſt.

Quo témpore ſumma pace & uis⸗

le fiuebätun
totum orbe
Momr, fide
Hleutherius
gulndecim,
Crlinntione
dni, guibus
(uodecim,
Nos ger diy.
ſeyultüsgue
(otpus ſancti
e Deunn lan

(ul o
Focmundo

tollteam.
rebit,
Uliplieibit

Ullz ſetlftl
nir

).

feni
cie

lus virg
4 edtam!
Uenem tuc
Eelibug
lun feltiva
, putiti

rie indul en
taditi tononti
ndnit eun
idei, & oun

iͦ lettiui⸗
Fitamn Leioc-
tuum,A ln
ken

Romæ;fides propagabatur.

te fruebatur Eccléſia Dei: ac per
totum orbem terrärum maximè
Vixit
Eleuthérius in Pontificatu annos
quindecim, dies viginti tres. Fecit
Ordinationes tres mnenſe Decém-
bri,, quibus creavit Presbyteros
duôdecim, Diaconos ocο, Epiſco-
os per diverſa loca quindecim:
epultusque eſt in Vaticano, prope
corpus ſancti Petri.
T e Deum laudâmus. II.

Ana. Qui odit animam fuam in
hoc mundo, in vitam ætéêrnam éu-
ſtodit eam. Juſtus ut palma
Horébit. Sicut cedrus Libani
multiplicâbitur.

Filiæ Jerulſalem. y. Pretiôla. 7ar.
nfirmitâtem. 72²21.

*PIE XXVII. MAJr.

54 veni ſponla Chriiti.

„Specie tua. lv.

Eus virginitatis amator, qui
beatam Mariam Magdalénam
Virginem tuo améôre ſuccénſam .
cœléſtibus donis decorâſti: da, ut
quam feſtiva celebritate venera-
mur, puritate & charitâte imité-
mur. Per Döminum.

eus, qui nos beâti Jo-
annis.
1 Xiv.

Mria Magdaleéna illũùſtriori Paz-
ziéôrum genere Floreéntiæ na-
ta, fere ab incunabulis iter Perfe-
Gtiônis arripuit. Decénnis perpé-
tuam virginitatem vovit, ſuſcepro-
que habitu in Monaſtério fanctæ
Mariæ Angelorum Ordinis Carme-
litarum, ſe mnium virttum ex-
émplar exhibuit. Adeò caſta fuit,
ut quidquid puritâtem lædere po-
teſt, penitùs ignoraàverit. Quinquen-

nium, Deo jubente, ſolo pane

aqua transégit, excéptis diehus Do-

——.

minicis, quibus cibis quadrageſi-

malibus veſcebatur. Corpus ſuum h

723—
cilicio, flagéllis, frigore, inédia,
vigiliis, nuditate , atque omni
poœnarum génere cruciabat.
Propter veritatem, & manſue-
tůdinem, & juſtitiam: *& Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua. all.
J. Spécie tua, & pulchritdine tua
inténde, proſpere Procede, & re-
gna. Er. 2
Anto igne divini amôris æſtuâ-⸗
at „ ut ei ferendo impar, in-
geſta aqua pectus tetrigerare co-
geretur. Extra ſenſus trequenter
rapta, dinturnas & admiräbiles
extaſes paſſa eſt, in quibus & ar-
cana cœléſtia bpenetravit, & exi=
miis à Deo gratiis illuſtràta fuit.
Bis autem munita longum certa-
men à principibus tenebrarum ſu-⸗
ſtinuit, arida, deſolata „ ab om⸗-
nibus derelicta, variisque tenta-⸗
tiònibus vexata, Deo ſic permitten-
tEut invictæ patiéntiæx, ac Pro-
fundiſlimæ humilitatis exémplar
Præberet.
Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
quitàatem;: &£ Proptéreà unxit te
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ, allel.
Propter veritatem, & manſue⸗
túdinem, & juſtitiam. Proptéreàâ.

Haritäte erga prôximum fſin-
gulariter enituit 3 nam ſæpe
noctes ducébat insomnes „ vel ob⸗
eündis Soroôrum miniſtériis, vel
inſerviéndo infirmis occupâta »„
dquarum aliquando ùlcera lambens
ſanavit. Infidélium & peccatô-
rum perditiônem amare deflens 5
ſe ad quælibet pro illérum falu-⸗
te torménta paratam offerébat.
Multis ante obitum annis, univer-
ſis cœli deliciis „ quibus copiôse
affiuebat, heroica virtute renun-
tians„ illud frequenter in ore
habébat: Pati, non mori. Tan-
dem longa & graviſſima infirmitâ-
te exhauſta transivit ad Sponſum
ie vigéſima quinta Maji, anno
milleſimo ſexcentéſimo séptimo;
expléto anno quadrageéſimo pri-=
mo ætatis ſuæ. Eam multis in vi⸗=
ta, & poſt mortem miraculi 5. cla-
ram, Clemens nonus ſanctarum
Virginum nuùmero adicripſit: cujus
corpus in præsentem diem incor-
rüptum conſervatur. 5
Afferéntur Regi virgines poſt
eam, proxiinæ ejus,* Afferéntur
tibi in lætitia & exultatione. all.

Spécié tua; & pulchritüdine
2 2 zua

724 7
tua inténde, préôſperè procede, &
regna.
lToôria Patri. Affereéntur.
Imile erit regnum colôrum dé-
cem Virgini bus. .
X.

Oàânnes Etruúlcus, Juſtino ſe-
niore Imperatôre rexit Eccle-
ſiam : ad quem profectus eſt
Conſtantinépolim auxilii cauſa ,
quod Theodoricus Rex hæréticus
divexabat Italiam: cujus étiam
iter Deus miraculis illuſtravit.
Nam cùm ei nobilis vir ad Corin-
thum equum , quo,ejus uxor

manſuéto utebatur, itineris cau-
ſa commodàâſſer, factum eſt, ut
domino poſteà remiſſus equus ita
ferox evaderet, ut frémitu, & to-
tius corporis agitatione ſemper
deinceps dôminam expúlerirt :
tamquam indignarétur mulierem
recipere, ex quo ſedifſer in eo
Jeſu Chriſti Vicarius. Quamob-
rYem illi equum Pontifici donavé-
runt. Sed illud majus miraculum,
quod Conſtantinôpoli in aditu
portæ aureæ »inſpectante frequen-
tiſſimo poôpulo, qui una cum Im-
peratoôre Pontifici honoôris cauſa
occùrrerat, cæco lumen reſtituit.
Ad cujus pedes proſtratus étiam
Imperator, eum veneratus eſt.
Rebus cum Imperatôre compoſi-
tis, in Itäliam rédiit : ſtatimque
epiſtolam ſcripſit ad omnes Itaà iæ
Epiſcopos, jubens eos Arianoô-
rum Eccléſias ad Catholicum ri-
tum conſecrare , illud ſubjün-
gens: Quia & nos, quando füimus
Conſtantinépoli, tam pro reli.
gioône cathoôlica, quàm pro Ke-
gis Theodorici cauſla, quascúm-
ue illis in partibus eòérum Ecclé-
ias reperire Ppotuimus;, cathôlicas
eas conſecràvimus. Quod iniquiſſi-
mo animo ferens Theodoricus,
dolo accersitum Pontificem Ra-
vénnam in carcerem conjécit: ubi
ſqualore inediaque afflictus, pau-
cis diébus ceſſit eè vita, cùm ſedilſ-
ſet annos duos, menſes novem,
dies quatuordecim: ordinatis eo.
témpore Epiſcopis quindecim.
Paulo poſt môritur Theodoricus:
quem quidam Eremita, ut ſcribit
ſancdtus Gregorius, vidit inter

Joannem Pontificem, & Symma-

chum patritium, quem idem oc-
ciderat, demérgi in ignem Lipa-
ritäanum: ut vidélicet illi, quibus
mortem attülerat, tamquam judices
eſſent ejus intéritus. Joannis cor-
pus Ravénna Romam portatum
eſt, & in Basilica ſancti Petri ſe-
pùltum.
Pe Deum laudamus. II.

eus, qui nos beati
Joannis.
DIE XXX. MA II.

Närmitàtem noſtram réſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus propriæ actionis gravat, beati
Felicis Martyris tui atque Pontifi-
cis intercéſſio glorioſa nos prote-

gat. Per Dôminum.

Elix Romanus, patre Conſtan-
tio, Aureliano Imperatôre præ-
fuit Eccléſiæ. Conſtituit, ut Miſſa
ſupra memorias, & ſepúlchra Mar-
tyrum celebrarétur. Qui cuùm
menſe Decémbri habuiſſet Ordina-
tiones duas, & creaſſet Presbyteros
novem, Diaconos quinque, Epiſco-
pos per divérſa loca quinque, Mar-
tyrio coronatus, via Aurélia ſepe-
litur in Basilica, quam à ſe ædifica-
tam dedicarat. Vixit in Pontifica-
tu annos duos, menſes quatuor;
dies viginti novem.
Fe Deum laudamus. II.
DIE XXXI. MAII.

Xaudi nos Deus ſalutaris noô⸗
ſter: ut ſicut de beatæ Petro-
nillæ virginis tuæ feſtivitate gau-
démus; ira piæ devotioônis erudia-
mur affectu. Per Doôminum no-
ſtrum. .

1.

unc nobis ad virgines. e Com
X.

9 %6 1 E 1 f. 1,UNII.

Eus ,qui nos annua beatôrum
Martyrum tuoôrum Marcelli-
nt, Petri, atque Eraſmi ſolemni-
tate lætificas: præſta, quætumus⸗
ut quorum gaudémus méritis, ac-
cendamur exémplis. Per Domi-
num noſtxum.

=-

Utrus e
Imperata
ſicice proj
Confellionen
Mulinam A
cnah fliam
benapit. (
Duelle cum
nosgli a
lerant, jeſu
Marcellinum
guo omnen
Ubi relcinit
Marellinum
Ius objürgar
itdtem min
it,niſi Chr
Clen Marcell
e teſpond
Ki etto ſe
clucit in e⸗
fuements,
lne, bertn

erat arch

Cüim uttique

ſuumns ctelce

ln
tei

4

e

ne, K

RNalmus
dus Dioe
10,in Cam
iiazceſis
Dhuke, plun
Venti pie

Illce,
zinde ta
lng eraſit.
kadChrii
erümn i it
Etem, con
W

lls 4)
holieii
6ed ndütn
Ulm rintüͤt
Minmid Ki
1 ſienn co
Yri Ullnan
eunl

NI

N 3
Ontiäcen
Aiminm

glem ient
in ignen li⸗
leet
tammgu
s. o.
ohnan poren
ſandti Len

nus, In

li m N

Ma.

noſtri
eus!8
is F
tui at
oriols nos M.
uln.

, Mne Cn
Imper

etul.
habuiſeel
aſet ene
Jinquent
Nca ginge,
Via Aulenis
am zlet
iut inkun⸗
menles hun

ll

eines⸗ ,
ttne

Etrus exorciſta , Diocletiano
Imperatore, Romæ a Sereno
jüdice propter Ghriſtianæ fidei
confeſſionem miſſus in carcerem,
Paulinam Artémii, qui carceri præ-
erat, filiam à dæmone agitatam, li-
beravit. Quo facto & paréentes
puéllæ cum tota familia, & vici-
nos, qui ad rei novitatem concùr-
rerant, Jeſu Chriſto conciliatos ad
MarcellinumPresbyterum adduxit,
à quo omnes baptizati ſunt. Quod
ubi reſcivit Serénus, Petrum, &
Marcellinum ad ſe vocatos, aſpé-
riùs objùrgat, & ad verborum acer-
bitatem minas, ac terrores adjún-
git, niſi Chriſto renüntient. Cui
cuùm Marcellinus Chriſtiana liber-
tate reſpondéret: pugnis contúſum
& à Petro ſejùnéktum;, nudum in-
clúdit in carcerem ſtratum vitri
fragméntis, ſine cibo ac ſine luú-
mine. Petrum item conſtringi
imperat arctiſſimis vinculis. Sed
cùm utrique ex torméentis fides &
änimus créſceret, conſtanti con-
feſſiéne, & abſciſſo capite illuſtre
teſtimonium Jeſu Chriſto dedé-
runt.
Raſmus Epiſcopus, Imperatoôri-
„bus Diocletiano & Maximia-
no, in Campania plumbatis & fu-
ſtibus cæſus, resina quoque, sul-
phure, plumbo liquefacto, & fer-
vénti pice, cera; oleôque perfü-
ſus, inde tamen integer & invio-
latus evaſit. Quo miraculo multi
ſe ad Chriſti fidem convertérunt.
Verùm is iterùm detrúſus in car-
cerêm, conſtrictus ferreis graviſſi-
misque vinculis, inde ab Angelo
mirabiliter eréptus eſt. Deinde
Fôrmiis à Maximiano variis affé⸗
ctus ſppliciis, tunicaque ærea can-
dénti indútus, illa étlam torménta
divina virtute ſuperavit. Dénique
plúrimis, & in fide confirmatis, &
ad fidem convérſis, insignem mar-
tyrii palmam adéptus eſt.
e& Deum laudaâmus. II.
DIL E VI., IUNI I.

Eus, qui beätum Norbértum
Confeisorem tunm atque
Pontificem, verbi tui præconem

eximium effeciſti, & per eum Ec-

H 72
cléſiam tuam noya prole fœcun-

daſti: præſta quæſumus; ut ejus-
dem fuffragantibus méritis, quod
ore ſimul & ôpere docuit, te ad-
juvante exercére valeämus. Per
Dôminum. .

Norbertus „ nobiliſſimis parén-
tibus natus, adoléſcens libe-
ralibus diſciplinis exuditus, in ip-
ſa pôſtea Imperatôris aula, ſpre-
tis mundi illécebris, Eccleſiaſticæ
militiæ adſcribi vôluit. Sacris
initiatus, rejéctis môllibus ac
ſpléndidis véſtibus, pellicea me-
lôte indutus, prædicationi verbi
Dei ſe totum dedit. Abdicatis
Eccleſiaſticis proventibus ſatis am-
plis; & patrimonio in pauperes
erogâto, ſemel in die ſub véſpe-
ram ſolo cibo quadrageſimali utẽs:-
nudisque pedibus, & lacera veſte
ſub brumali rigore incédens, miræ
auſteritâtis vitam eſt aggreéſſus.
Potens igitur pere & ſermône in-
nuúmeros hæréticos ad fidem, pec-
catôres ad pœniténtiam, diſſidén-
tes ad pacem, & concordiam revo-
cavit. .
Invéni David ſervum meum „
oleòô ſancto meo unzi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei. all.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitàtis non nocébit
ei. Manus.

Um Lauduni eſſet, ab Epiſco-
po rogatus, ne à ſua dioecéſi
diſcéderet, desértum in ea lo-
cum, qui Præmonſträtus diceba-
tur, ſibi delégit, ibique trédecim
86ciis aggregätis, Præmonſtratén-
ſem Ordinem inſtituit, divinitùs
accépta per viſum régula à ſancto
Auguſtino. Cùm verô ejus fama
ſanctitatis in dies magis augerétur;
ac plúrimi ad eum quotidie diſci-
puli convenirent, idem Ordo ab
Honòorio ſecúndo, aliisque ſummis
Pontificibus confirmatus, ac pluri-
bus ab eo Monaſtériis ædificatie »
mirifice propagatus eſt. 4
Poſui adjutôriũ ſuper poténtẽé;,
& exaltavi elééctum de plebe mea.
*Manus egnim mea auxiliabitur ei,;
allel. Invéni David ſervum
meum, ôleo ſancto meo unki eum.
Manus. .
Ntvérpiam accersitus, in ea ur-
be Tanchelini netariam hære-
2 3 m-

726
ſim profligàvit. Prophético ſpiritu
& miraculis claruit. Archiepiſ-
copus tandem (licet reluúctans)
Magdeburgenſis creätus, Eccleſia-
ſticam ditciplinam, præsértim cœ-
libätum, conſtanter propugnavit.
Rhemis in Concilio Innocéntium
ſecundum egrégiè adjüvit,; & Ro-
mam cum aliis Epiſcopis profé-
Rus „ ſchisma Petri Leônis com-
préſſit. Poſtrémò vir Dei métitis &
Spiritu ſanécto plenus, Magdebuúrgi
obdormivit in Domino, anno ſalũù-
tis milléſimo centéſimo trigéſimo
quarto die ſexta Junii
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtütes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipfe intercédat pro peccatis
omnium populorum.
Iſte eit, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
Sna. I1pſe. Jloôria Patri. Ipſe.

omo peéregré. .
. XXXIX.
DIE IX. JUNII.

Ac nos, quæſumus Doômine ,
ſanctorum Martyrum tuorum
Primi & Feliciani ſemper feſta ſe-
tari: quorum fſuffragiis , pro-
teétiônis tuæ dona ſentiamus. Per
Däum.
Rimus & Felicianus fratres in
J perſecutiône Diocletiani, & Ma-
Ximiani accusati Chriſtianæ reli-
gionis, in vincula conjiciüntur:
quibus ſoluúti, inde eripiuntur ab
Angelo. Mox ad Prætôrem addu-
ESti, cùm Ohriſtianam nidem acer-
rime tueréntur, alter ab altere
diſtracti ſunt: ac primùm variè
tentata eſt conſtantia Feliciani.
Sed cùm ſuasoôres impietatis ſe
poſſe quidquam verbis proficere
deſperarent, affixis ſtipiti mani-
bus eius & pédibus „ipſum ſine
cibo & Potu inde triduum pen-
dentem reliquérunt. Poſtridiè
ejus diéi Prætor vocatum ad ſe Pri-
mum fic affatur: Vides, quanto
ſit prudéntior, quam tu, frater
tuus, qui obſecutus Imperatori-
bus, apud ipſos eſt honoratus ²
Quem ſi tu quoque imitari volue-
ris, particeps eris ejus honoris &
gratiæ.

◻

eſt vera fratérnitas. XxXxii.

Ui Primus: Quid factum ſit
fratri meo, cognôvi ex Ange-
lo. UOtinam, quemadmodum ſum
cum eo voluntate conjunctiſſimus,
ſic ab eòdem ne martyrio disjun-
gar.
& ad cêteros cruciatus, quibus Pri-
mum affécit, præsénte jam Felicia-
no, liquatum igne plumbum in os
ejus juſſit infündi. Mox utrümque
perdúci imperat in theatrum, in
eôsque immitti duos leônes, qui
proſträti ad eòrum génua;, capite
& cauda ipfis blandiebantur. Ad
id ſpectäaculum cùûm ampliùs duô-
decim millia hôminum conveniſ-
ſent;, quingenti cum fuis familiis
Chriſtianam religiônem ſufcepé-
runt. Quibus rebus permotus
Prætor, éos ſecüri percuti juffit.
e Deum laudamus. II.
DIE X. JUNII.

Ixiv.

Eus, qui beâtam Margaritam
Scotôrum Reginam eximia in
pauperes charitate mirabilem etf-
feciſti: da, ut ejus intereeffione &
exéinplo tua in cordibus noſtris
charitas jugiter augeatur. Per
Dominum.

Argarita, Scotôrum Regina;
IVILpatérno Angliæ Regum;, ma-
térnoCæſarum sanguine clariſſima,
illäſtrior adhue fuit Chriſtiana vir-
tute. Hæc in Hungaria nata, ubi
pater tunc témporis exulaàbat, poſt
exactam ſumma cum pietate. Pué-
rilem ætàtem, una cum genitofé;
qui à ſancto Eduardo pâtruo An-
glorum Rege ad patérni regni fa-
ſtigium vocabatur, in Angliam ve-
nit: mox alternaânte paréntum for-
tuna, ex Angliæ littore ſolvens, Vi
tempeſtatis expuͤlſa, ſeu vériùs di-
vinæ providéntiæ consilio deduúcta
eſt in oram maritimam Scotiæ. Ibi
cùm ex matris império Malchol-
mo tértio Scotôrum Regi esrégiis
ejus dotibus capto nupsiſſet, ſan-
cdcimoniæ ac bietatis opéribus
triginta, quibus regnavit annis:
toti regno mirificè profuit.

uo dicto excanduit Prætor,

Propter!
tüdinem, 9
cet te MMita
Pecie 1
tua intende
Ategna. E
Nter tega
fickationi
Uns, Wagn
Nlecationib
Alia jejunia,
bitintegros
Nutalitix feſt
jejunare con⸗
Villimnis guie
mllent, Divi
telnpla pluri
iln er integ
kklatciyit,
1elugo cen

lioberrimo
belbsgue 0
liitt educa
Umoc
hriſtina:
Lenus a1
Cemnonm regn.
nni
klant, pöprt
De mores (
nos keſtitui
Dilexifi
guütitem:
els, Deus
„optet
üdinem, 8

llul tan
Nbile kun
ltas erga
Lenos .
Elitare,
Utigie m⸗
Des Mrebere
leneile
Udus Dede
wäncder
1b habuit,
ZAnpbus
5) Kte

Otdibus
Auskattn. N

1
4

is e
n

id fidm!

Snöi d

Hidmodunk
Oniunetihing
ultrtio

Canduit Neie

inum connel
In lus um
nenn lulce⸗
0

CNcn RNl
10

etule N

Propter veritätem, & manfue-
tüdinem, & juſtitiam. „Et dedu-
cet te mirabiliter déxtéra tua.
J. Spécie tua, & pulchritdine
tua inténde, pröôſperé procéde ,
& regna. Et deducet.
Nter regales delicias corpus af-
flictatiônibus, ac vigiliis mace-
rans, magnam noctis partem piis
precatiéônibus extrahebat. Præter
alia jejunia, quæ idéntidem uſurpa-
bat, integros quadraginta dies ante
natalitia feſta tanta cum ſeveritate
jejunare conſuévit, ut ne in gra-
viſſimis quidem doloôribus inter-
miſerit. Divino culrui addictiſſima,
templa plůrima, & cœnôbia par-
tim ex integro excitavit ,„ partim
reſarcivit, & ſacra ſupelleéctili »
ac largo cenſu ditavit. Regem con-
jugem ad meliérem frugem, & ad
ſimilia ſuis exercitationibus pera
ſalubérrimo exemplo tradúxit, li-
berosque omnes tam ſancté & fe-
liciter educavit, ut eorum plerique,
quemadmodum & Agatha mater;,
& Chrittina ſoror ſanctiſſimum vi-
tæ genus ampléxi ſint. ,Univerſi
demum regni felicitati conſulens;,
à vitiis omnibus, quæ furtim irrép-
ſerant, pöpulos expurgavit;, eis-
que mores Chriſtiana pietate di-
gnos reſtituit.
Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
quitatem: Proptéreà unxit te
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ. all.
Propter veritätem, & manſue-
tůdinem, & juſtitiam. Proptérea.

Ihil tamen æquè in illa mira-
bile fuit, ac flagrantiſſima cha-
ritas erga prôximos „ præsértim
egenos, quorum numeroſis gregi-
bus non modò ſtipem affatim ſup-
peditare; verùm etiam trecentis

quotidie matérna benignitate da-

pes præbére, flexis génibus in mo-
rem ancillæ miniſtrare, régiis ma-
mbus pedes abluere, & preſſis
etiam oôſculis ulcera fovére ſolém-
ne habuit. His porro, aliisque piis
sumptibus non régias tantum ve-
ſtes, & pretioſa monilia diſtraxit;,
ſed ipfſum non ſemel exhaufit æra-
rium. Toleratis demum ad patien-
tiæ miracu lum acerbiſſimis dolori-
us, animam ſemeſtri corporis
ægrotatione purgatam, Auctori
ſuo quarto Idus Junii réddidit.
Quo temporis moménto facies
ejus diuturni morbi macie, ac pal-

2
lore fodäta, insôlita quadam e-
nuſtate refloruit. Miris etiam poſt
mortem prodigiis clara, & Cle-
méntis décimi auctoritate in Sco-
tiæ Patrônam accepta, ubique ter-
rarum religiosiſſime colitur.
Fallax gratia,; & vana eſt pul-
chritudo: & Mulier timens Deum,
ipfa laudabitur. Date ei de
fructu manuum ſuàarum,, & lau-
dent eam in portis ôpera ejus.
Mülier. oria Patri. Mülier.

g. Snile eſt regnum
coœléôrum thesauro.
Ixvi.

DIE XI. IUNII.

Eus, qui nos beaâti Barnabæ
Apôſtoli tui méritis & inter-
ceſſiòne lætificas: conceéde prepi-
tius; ut qui tua per eum beneficia
põôſcimus, dono tuæ gratiæ conſe-
quamur. Per Dôminum.

Manum ſuam. Y. Diffuſa eſt. Ixvii.
eus, qui beatam Mar-
726.

De Actibus Apoſtolorum.

garitam.

CNa dimiſſa eſſet ſynagéga »
ſecti ſunt multi Judæorum »„
& coléntium advenarum, Paulum
& Barnabam, qui loquentes ſua-
débant eis, ut permanérent in gra-
tia Dei. Sequenti vero Sabbato
penè univérſa civitas conveénit au-
dire verbum Dei. Vidéntes autem
turbas Judæi, repléti ſunt zelo,»
& contradicébant his, quæ à Pau-
lo dicebantur, blasphemantés.
Tunc conſtanter Paulus & Barna-
bas dixérunt: vVobis oportebat
primum loqui verbum Dei : ſed
quoniam repéllitis illud,, & in-
dignos vos judicatis æternæ vi-
tæ,„ ecce convértimur ad Gen-
tes. Sic enim præcépit nobis Doô-
2 4 mü-

728 „ .
minus: Pôſui te in lucem Gén-

tium, ut ſis in ſalutem usque ad-

exttémum terræ.
Ecce ego mitto vos, ſicut oves
in medio luporum, dicit Doômi-
nus; * Eſtote ergo prudentes ſi-
cut ſerpéntes, & simplices ſicut
columbæ. Dum lIucem habe-
tis, crédite in lucem, ut fllii lucis
ſitis. Eſtote.
Udientes autem Gentes gavi-
ſæ ſunt, & glorificabant ver-
bum Domini: & credidérunt, quot-
quot erant præordinati ad vitam
ætérnam. Diſſeminabatur autem
verbum Dômini per univérſam re-
gionem, Judæi autem concitavé-
runt mulieres religioſas & hené-
ſtas, & primos civitàtis, & exci-
taveérunt perſecutiônem in Paulum
& Barnabam:; & ejecérunt eos
de finibus ſuis. At illi, excuüſſo
púlvere pedum in eos, vené
runt Icoônium. Diſcipuli quoque
Ieplebantur gäâudio, & Spiritu ſan-
t0

Toôllite jugum meum ſuper vos,
dicit Döminus, & diſcite à me,
quia mitis ſum, & huùmilis corde:
Jugum enim meum fſuave eſt, &
onus meum leve. Et in-
venietis réquiem animabus veſtris.
Jugum.

Actum eſt autem Iéônii, ut ſi-
mul introirent in ſynagôgam
Judæôrum, & loqueréntur, ita ut
cCréderet Judæoôrum & Græcoôrum
copioôſa multitudo. Qui verò in-
créduli fuérunt Judæi, ſuſcitavé-
runt „& ad iracúndiam concitavé-
runt animas Gentium adverfſus fra-
tres. Multo igitur témpore de-
morati ſunt, ſiducialiter agéntes
in Dômino, teſtimônium perhi-
bente verbo gratiæ ſuæ dante ſi-
Ena & prodigia fieri per manus
eoôrum.
Dum ſtetéritis ante Reges, &
Præſides, nolite cogitare, quômo-
do aut quid loquamini: Da-
bitur enim vobis in illa hora ,
quid loquamini. 7. Non enim vos
eſtis, qui loquimini: ſed Spiritus ba-
tris veſtri,; qui loquitur in vobis.
Daàbitur. G loria Patri. Dabitur.

BArnabas Levites, Cyprius gé-

nere, qui & Joſeph, cum Paulo

Gentium Apoſtolus ordinatus eſt
ad prædicandum Jeſu Chriſti Evan-

gélium.
habébat, redactam ex eo pecúniam
attulit Apôſtolis. Miſſus autem
Antiochiam prædicationis cauſa
cùm ibi multos ad Chriſti Doômini
fidem conveérſos eſſe comperiſſet,
incredibiliter lætatus, eoôs horta-
batur; ut in Chriſti fide permané-
rent. Qua cohortatiône multum
proficiébat, quod ab omnibus vir
bonus, & Spiritu ſancto plenus
habebatur.
Vidi conjúnéctos viros habén-
tes ſplendidas veſtes, & Angelus
Dômini locuùtus eſt ad me, dicens:
Iſti ſunt viri ſancti facti amici
D ei. Vidi Angelum Dei for-
tem ,volàântem per médium cœ-
lum, voce magna clamantem, &
dicéntem. Iſti ſunt. Lectio
Roféctus inde Tarſum, ut quæ-
reret Paulum, cum eb Antio-
chiam venit. In ejus urbis Eccléſia
annum commorati, Chriſtianæ fi-
dei & vitæ illis hominibus præ-
cépta dedérunt; ubi étiam Jeſu
Chriſti cultores primùm Chriſtiani
ſunt appellati. Diſcipuli autem
Pauli & Barnabæ ſuis facultatibus
Chriſtianos, qui in judæa erant ,
ſuſtentabant, eo mitténtes pecú-
niam per Paulum & Bärnabam.
Qui perfúncti illo charitatis offi-
cio, adhibito Joanne, cui cogno-
men erat Marcus, redierunt Antio-
chiam.
. Beati eſtis, cùm maledixerint
vobis hömines, & perlſecuúti vos
fùerint „ & dixerint omne malum
adveêrſum vos, mentiéentes, propter
me: Gaudéte » & exultate,
quôniam merces veſtra copiôſa eſt
in ccelis. Cùm vos ôderint
hômines, & cùm ſeparaverint vos,
& exprobraverint , & ejécerint
nomen veſtrum tamquam malum
propter Filium hoôminis. Gaudéte.

Um autem Antiochiæ in Ee-
cléſia, cum céteris Prophétis
& doctoribus Paulus, & Barnabas
in jejänio & oratiône Domino de-
ſervirent, dixit Spiritus ſanctus:
segregate mihi Saulum & Barna-
bam in opus, ad quod aſsúmpſi
eos. Tunc jejunantes & oran-
tes , imponentésque eis manus
dimisérunt illos. Itaque Seleu-
ciam veènérunt , inde in Cy-
penm, ac multas prætérea urbés
Regionésque, prædicantes Evan-
gélium

Is agro véndito, quem

Homilia S

Clium ſüm
Utllitate, he
Bürnabas dig
CcuI Doanne
eſt Marcus,
ibigue clrcit
Annum tertie
ſoöliei mune
coronam as
Lenone Im
in infula C
Elat Evangel
emanu con
elſti lunttt
el Dei, gui
Mrincipum,
tetna: * Mo
elplunt palm
Fenetunt ex
gerunt ſiol
gni. Modo.

etio ſancti
Muthrum.
Nillo temt

(ipulis ſuis
ſartofez in

leligua.

8

. Un Don

tüdinem
Uus eſecerit.
umxerit,:
Dtiis lecul⸗
Ihnni tempo
delatos, kert
lle adamint

Une cventi

In Malta en
lefüturarun
ſguebantur
Kentir vim
Itnemo ſu
tmitäte
kendere,
Mllsari krant
ni e, Ne
Naſonisnn
ulüm comn

Encito, ger

e8) N Aln
20 me, dn

er Meciuln
danuntent
.

Tl

E eie⸗

NMann ii,

inis, Cand⸗

gélium ſumma cum audiéntium
utilitate, peragrärunt. Poſtrémòô
Barnabas digréſſus aàa Paulo, una
cum Joanne , qui cognominatus
eſt Marcus, navigavit in Cyprum:
ibique circiter séptimum Nerônis
annum tertio Idus Junii, ad Apo-
ſtéôlici muneris laudem, martyrii
corônam adjunxit. Ejus corpus
Zenône Imperatôre repértum eſt
in inſula Cypro, ad cujus pectus
erat Evangélium Matthæi, Barna-
&X manu conſcriptum.
Iſti ſunt triumphatores, & ami-
ci Dei, qui contemnéntes juſſa
Principum, meruérunt præmia æ-
térna: * Modòô coronantur, & ac-
cipiunt palmam. Iſti ſunt, qui
venérunt ex magna tribulatiône, &

lavérunt ſtolas ſnas in sanguine

Agni. Modo. Gloria Patri. Modòô.
eéctio ſancti Evangelii ſecúndùm
Matthæum.
N illo tempore: Dixit Jefus diſ-
cipulis ſuis; Ecce ego mitto vos
ſicut oves in médio lupérum. Et
réliqua. .
Homilia S. Joannis Chrysôſtomi.

Um Dôminus omnem ſolici-
+ tudinema diſcipulorum cordi-
bus ejécerit, & oſtenſiòne ſignorũ
armaverit, atque ab omnibus ne-
26tiis ſæcularibus alienatos, & ab
omni temporalium rerum cura li-
beratos, ferreos quodammodo at-
que adamaântinos fecerit,, tum dé-
nique cventura illis advérſa prædi-
cit. Multa enim ex hæc prædictio-
ne futurärum rerum cômoda con-
equebantur. Primùm, ut ejus præ-
ſciéntiæ vim ediſcerent. Deinde,
ut nemo ſuſpicaretur, ex magiſtri
infirmitate tam gravia mala de-
ſcéndere. Prætérea, ne, qui ea
paſsũúri erant, subito ac inopinato
rerum eveêntu perturbaréntur. Dé-
nique, ne, cùm iſta ſub ipſum
paſſionis ſuæ tempus audirent, ni-
miùm commoveréntur.
Iſti ſunt, qui viventes in carne,
plantavérunt Eccléſiam sanguine
ſuo: * Calicem Doômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
„In omnem terram exivit ſonus
Eôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eòôrum. Calicem.
Am verò, ut intélligant novum

1

8. 729
nudos mitteret, una indútos tuni-
ca, ſine calceis, absque virga, &
absque zona & pera, & ab exci-
pientibus ali juberet: non fecit
hic dicéndi finem, ſed ineæplicabi-
lem virtutem ſuam prôferens. Etia
ſic euntes „ inquit, manſuetudinem
tamen ovium oſténdite, quamvis
ad lupos ituri, nec ſimpliciter ad
lupos;, ſed étiam in medio lupéô-
rum: (neque verò oôvium tantùm
manſuetùdinem habére juber, ſed
étiam colümbæ ſimplicitatem: )
ſic enim virttem meam maximè
oſténdam, cùm ab ovibus lupi ſu-
perabúntur: & quamvis illæ ſint in
médio lupéôrum, & innuúmeris moôr-
ſibus laceréntur, non modò non
consumptæ füerint, verùm étiam
illos in fui natüram transmutave-
rinr.
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Dôminus in charitaâte non ficta, &
dedit illis gloriam ſempitérnam .
1 Juarum doctrina fulget Eccléſia⸗
àt ſole luna. Sancti per fidem
vicérunt regna, operati ſunt juſti-
tiam. Quorum.
lôria Patri. Quorum.
Ajus certé atque admirabilius
eſt, mentem adverſariôrum
cômmutaâre, & animum in diver-
ſum transférre, quam illos occide-
re: præsertim cùm duodecim tan-
tùm eſſent, & lupis plenus eſſiet
orbis univérſus. Erubeſcamus igi⸗
tur, qui longè divérſa faciéntes »
tamquam lupi in adversaârios rui-
mus. Nam quamdin oves füeri-
mus, vincimus: etiam ſi mille
circumſtent lupi, ſuperamus, &
victôres ſumus: quòd ii lupi fué-
rimus, vincimur. Tunc enim à
nobis paſtôris auxilium recédit 2
qui non lupos, ſed oves paſcit.
e Deum laudamus. II.

DIE XII. JUNII.

Similaàbo eum. Amavit
eum. xlv.
Eus auctor pacis, & amaâtor
charitatis, qui beatum Joan⸗
nem Confeſsôrem tuum mirifica
diſſidéntes componéendi grätia de-
corâſti: ejus meritis & interceſſiò⸗=
ne concéde, ut in tua charitate fir-

hoc eſſe belli genus, & inséli-
tum præliandi morem, cùm illos

mati, nullis à te tentationibus
ſeparémur. Per Döôminum.
Z 2 5

7³⁰

Anctôrum Martyrum tuérum
Basilidis, Cyrini, Naboris; at-
que Nazarii, quæſumus Domine,
natalitia nobis votiva reſplénde-
ant: & quod illis contulit excel-
léntia ſempiterna, fructibus no-
ſræ devotioônis accréſcat. Per
Dôminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum Filium tuum.

Gannem, Sahagùni in Hifpania
nôbili génere natum, parentes
cuùm diu prole caruiſſent, piis opé-
ribus & oratiônibus à Deo impe-
trarunt. Ab ineunte ætate egré-
gium futúræ ſanctitatis ſpécimen
dedit; nam ê& loco ſuperioôri ad
céteros púeros crebroô verba facie-
bat, quibus eos ad virtütem; &
Dei cultum hortabatur, eorùúm-
que diſsidia componébat. In
patria Monachis ſancti Facüùndi
Ordinis ſancti Benedicti primis
litterarum rudimentis imbuén-
dus traditur ; dum iis ôperam
daret, curavit pater , ut, Paro-
chus Eccléſiam adminiſtraret :
quod munus jüvenis nullis ratioô-
nibus adduci pôtuit, ut recipe-
ret. Inter familiares Eniſcopi
Burgénſis adicriptus, ob ſpecta-
tam ipsius probitatem intimus ei
fuit, ab eoque Présbyter & Cano-
nicus factus „ multis beneficiis
auctus eſt. Sed relicta aula Epiſ-
copi, ut Deo quiéetiùs ſerviret,
omnibus Eccléſiæ provéntibus ab-
dicatis, ſe cuidam Sacéllo addi-
xit, ubi Sacrum quofidie faciebat,
ac de rebus divinis magna cum
auditérum ædificatione frequén-
ter concionabaàtur.
Honéſtum fecit illum Domi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & à ſeductoribus tutavit il-
Jum: Et dedit illi claritatem
ætérnam. YJ. Juſtum deduxit
Doôminus per vias rectas, & oſten-
dit illi reg!num Dei. Er dedit.

Oſteà ſtudiòrum eauſa Salmaân-
Pticam profécstus „ in célebre
Sollegium Divi Bartholomæi co-
optäatus , Sacerdotis munus ita
egéereuit, ut ſimul optatis ſtudiis

conciônibus afſsiduè verfſarétur.
Cùm veròô in graviſſimum mor-
bum incidiſſet, arctioris diſcipli-
næ voto ſe obſtrinxit; quod ut
rédderet, cùm priùs cuidam pau-
peri penê nudo ex duabus ,„ quas
tantüm habébat veſtes, melio-
rem dediſſet, ad Conobium ſan-
Gi Auguſtini ſeveriori diſciplina
tum maximè florens ſe contulit:
in quo admiſſus, obediéntia, ani-
mi demiſſione, vigiliis ac oratiô-
ne provectiôres anteibat. Trieli-
nii cura cùm ipfi demandata elſ-
iet, vini doliolum ipſo attingen-
te oömnibus Moônachis per annum
abúndè ſuffécit. Exaécto tyroci-
nii anno, Præfécti juſſu munus
concionandi ſuſceèpit. Salmanti-
cæ id témporis adeò cruéntis fa-
Giônibus divina humanaque om-
nia permixta erant, ut singulis
propémodùm horis cædes fierent,
& omnium ordinum, ac Præ-
sértim nobilium sanguine non viæ
ſolùm & fora, ſed templa étiam
redundarent. .
Amavit eum Dôminus,; & orna-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eumg
* Et ad portas paradiſi coronav
v. Induit eum Dominus

eum. . I D.
loricam fidei,„ & ornavit eum.
Et ad.

T Joânnes tum conciônibus,
tum privatis colléôquiis civium
animos demuúlcens, ad tranqulil-
litatem urbem reduxit. Virum
Principem gräviter offéndit: quò
illius in subditos ſævitiam incre-
paàſtlet. Qua de cauſa équités
duos immiſit, qui eum in itineré
confôderent; jamque ad ipftun

propinquaverant „ cum ſtupore
divinitùs immiſſo: ſimul cum
donec

equis immôbiles ſteterunt, do
ad pedes ſancti viri provoluüti,
ſcéleris véniam precaréntur. Iple
quoque Princeps repentinoô terro-
re percúlſus jam de ſalute deſpe-
raverat,cum revocato Joannefacti
Ppœnitens incolumitati re ditus
eſt. Factioſi étiam hémines, cum
eum füſtibus péterent, brachiis
diriguére; nec ante rédditæ vVires,

quàm delicti véniam Precaſenn
tur. Chriſtum Dominum; .

ſ .
Sacrum fäceret, Præséntem c
ruéri, atque ex ipſo Divinitaté
fonte cœléſtia myitéria haust

incuúmberet, & in ſacris étiam

zölitus, 4
Ie ac futut
Ye frelens
fllam lepte
tirit, Deniq
tito, &
cerotiſfime
(iem clauſit
Obitum mire
uns rite p
tivus Han
Aleripſit.
lſte hom
locütus eſt
eultun Ingree
Ouia le vi
er ömnibus
Ille eſt,
mundi, &
lefna. Quia.
loria datr

Uudbi vettri

lices,
Nnäkins
1diles gen
Eres, Chricl
, cüm C
Doocletiind
Kent, ab Au
tonmprehentl
en, admo-
enmentes,
(ein. Quidun
oluſt
Ulis,gun
nluftite
kecommotl
epofinus,
lairacte
end carcer

Actioris l
lnwit
rids el

X dudbes I

Vigiliis 41
anteibat.
6 Cemmen⸗
n ilo
nachi ſel

séölitus. Abdita cordis inſpice-
re, ac futra raro evéntu præſagi-
re frequ ens illi fuit. Fratrisque
filiam ſeptennem môrtuam exci-
tavit. Dénique mortis die prænun-
tiato, & Eccléſiæ Sacraméntis
devotiſſimè ſuſcéptis, extrémum
diem clauſit, multis ante & poſt
obitum miraculis glorioſlus. Qui-
bus rité probatis „ Alexander
octavus Sanctorum nú⁴mero eum
adſcripfſit.
Iſte home perfécit mnia, quæ
lIocutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingredere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex mnibus Gentibus.
E. Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleéſtia
regna. Quia.
loria Patri. Quia.

ego 1 int
lumbi veſtri.
eſſe Xlix.

Asilides, Cyrinus, Nabor, &
Nazârius, Romaäni milites,
nôbiles genere, & virtüte illu-
ſtres, Chriſtiana religione ſuſcép-
ta, cùm, Chriſtum Dei Filium
Diocletiano Imperatôre prædica-
rent, ab Aurélio Præfecto Urbis
comprehenſi, & ut diis ſacra face-
rent, admoniti, ejus juſſa con-
temneéntes, miſii ſunt in carce-
rem. Quibus orantibus, cum sü-
bitòo clariſſima lux oborta omnium
oculis, qui ibidem eſtent, carcerem
eolluſtraſſet, illo cœléſti iplendoô-
re comméôtus Marcéllus cuſtôdiæ
præpôſitus, multique alii, Chriſto
Dômino credidérunt. Verum pô-
ſteà è carcere emiſſi, ab Impera-
tôre Maximiaäano, cùm ejus étiam
negleto império unum Chriſtum
Deum & Doôminum in ore habé-
rent, ſcorpionibus cruciati, iterùm
conjicidntur in vincula: unde ſep-
timo die educti, & ante pedes
Imperatôris conſtitúti, perſtité-
runt in irriſiòne inanium deorum,
Jeſium Chriſtum Deum conſtantif-
fimè confitentes.
damnati, ſecri feriuntur. Quo-
rum corpora feris objécta, nec ab
illis tacta, a Chriſtianis honorifi-
c ſepulta ſunt.
De Deum laudamus. II.

anktôrum Martyfum.
730.

DIE XiII. JUNII.

Celéſiam tuam Deus, bedàti
Antonii Confeſsoris tui ſolem-
nitas votiva lætificet: ut ſpiritua-
libus ſemper muniatur auxiliis, &
gaudiis pérfrui mereatur æternis.
Per Dominum.

Hic vir
Juſtum deduxit. li.
Beus auctor pacis, ut
729

deſpiciens.

Ntéônius, Ulyſſipone in Lufi-
Atania honéſtis ortus parénti-
bus, & ab iis pie educatus, ado-
leſcens inſtitutum Canonicoôrum
Regularium ſuſcépit. Sed cum cor-
pora beatôrum quinque Martyrum
fratrum Minorum Conimbriam
transferréntur, qui pauloò anté
apud Marrôchium pro Chriſti fide
paſſi erant, martyrii deſider. o in-
cénſus ad Franciſcanum Ordinem
transivit. Mox eodem ardore im-
púlſus, ad Saracénos ire perréxit:
ed advéria valetúdine afflictus, &
redire coàacktus, cùm navi ad Hi-
ſpaniæ littora tenderet, ventorum
vi in Siciliam delatus eſt.
Hônéſtum fecit illum Däs, &
cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeductöribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam,
Juſtum deduúxit Dominus per
vias re tas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et.
Ssiſium è& Sicilia ad Capitulum
generale venit : Inde in ere-
mum montis Pauli in milia ſe-

céſſit, ubi divinis contemplatio-
Quaméôbrem

nibus, jejuniis & vigiliis diu vaca-
vit. Pôſteà ſacris Ordinibus initia-
tus, & ad prædicandum Evangé-
lium miſſus, dicéndi ſapiéntia, &
côpia tantùm profécit » tantâm-
que ſui admirationem commoit 3

732 enez e 4
ut eum ſummus Pôntifex aliquân- 4

do concionantem audiens, Arcam
teſtaménti appellarit. In primis
verò hæreſes ſumma vi profligaâvit,
ideoque perpétuus hæreticorum
maileus eſt vocatus.
Amavit eum Doôminus, & ornaà-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas Paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
iricam fidei, & ornavit eum. Et
ad.
Rimus ex ſuo Ordine, ob do-
Grinæ præſtantiam, Bonôniæ &
àlibi ſacras litteras eſt interpreta-
tus „Fratrumque ſuôrum ſtudiis
præfuit. Multis verò peragratis
Provinciis, anno ante 6bitum Pa-
tavium venit, ubi illuſtria ſanctita-
tis ſuæ monimenta reliquit. Dé-
nique magnis laboribus pro gloria
Dei perfunctus, meéritis & miracu-
lis clarus obdormivit in Doômino
Idibus Jùnii, anno ſalutis milléſi-
mo ducentéſimo trigéſimo primo:
quem Gregôrins nonus Poôntifex
mäzximus ſanétorum Confeſsorum
número adfſcripfit.
Iſte homo perfécit mnia, quæ
locùtus eſt ei Deus, & dixit ad
eum:Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex ömnibus Géntibus.
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & peryénit ad coœléſtia re-
Ena. Quia. Ioria, Patri. Quia.

§ int lumbi. .
e XIix.

DIE XIV. IUNII.

. ſte Conteſſor. en

na. O Doctor éptime, Eccléſiæ
ſanctæ lumen, beate Basili, divinæ
legis amator, deprecare pro no-
bis Filium Dei.
Xaudi, quæſumus Dômine, pre-
ces noſtras, quas in beaâti Basilii
Gonfeſsoôris tui atque Pontificis
ſolemnitate deférimus: & qui tibi
digne meruit famulari, ejus inter-
cedéntibus meèritis, ab omnibus

nos absolve peccatis. Per Dfim.

Hic vir deſpiciens mundum
& terréna, triümphans, Divitias
cCcœlo côndidit ore, manu.
Juſtum dedúxit Dominus per
vias rectas. Et oſténdit illi
rxegnum Dei.
ccléſiam tuam.
731.

5Asilius nobilis Caâppadox, Athé- .

nis una cum Gregoôrio Nazian-
zéno ejus amiciſſimo, ſæcularibus
litteris, deinde in monaſterio ſacris
mirabiliter eruditus, eum brevi
curſum fecit ad omnem doctrinæz
& morum excelléntiam, ut inde
Magni cognomen invénerit. Is ad
prædicandum Jeſu Chriſti Evangé-
lium in Pontum accersitus, eam
provinciam à Chriſtianis inſtitütis
aberrantem, ad viam ſalütis revo-
càvit : mox ab Eusébio Cæſaréæ
Epiſcopo ad erudiéndam eam ciyi-
tatem adjútor adhibétur, in cujus
locum péſteà ſuccéſſit. Is Filium
Patri conſubſtantialem eſſe in pri-
mis deféndit, ac Valéntem Impe-
ratôrem ſibi iratum „ miraculis
adeo flexit, ut incumbentem ad
voluntatem ejiciendi ipſum in exi-
lium, à ſenténtia diſcédere coé⸗
gerit.
Invéni David ſervum meum;,
ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei. all.
Nihil proficiet inimicus in éo-
& filius iniquitatis non nocebit ei.
Manus enim.

ſella, in qua
de eſicieh-
do è civitate Basilio ſedére volé-
bat, confracta eſt: & tribus ab eO
calamis adhibitis ad ſcribendam
exilii legem, nullus eorum réddi-
dit atranéentum: & cùm, nihilo-
minus in propôſito ſcribéndi im-
pium decretum persiſteret, ipsius
déxtera diſſolũtis nervis tota con-
trémuit. His commôtus Valens
chartam utraque manu conſcidit.
Ea autem nocte, quæ ad delibe-
randum Basilio data eſt;, Valentis
uxor intimis eſt cruciata dolori-
bus, & unicus filius in gravem
morbum incidit. Qnibus ille bef-
térritus, iniquitatem ſuam reco-
gôſcens ,Basilium acceèrſit „ quo
præsénte puer cœpit convalé ce-
re; verùm, vocatis à Valente à
visén-

Am & Valéntis
factúrus decrétum

Gisendum pt
höſt moritun
Polii adti
tem: & ea
ei: & Ma
bitur ei.
meun, 01
tum. Man
fiinent
admirab
tentus erat:
Glligenrifnm
Clus, in qu
conlumebat.

(confüngeret.
It, ac nemo
Aatneno, ſa
Nerlus, aut
Odiit Kalend
tünm ſoiitu,
Dellem, mun
Uüne conkat
lle eſt,
Uuntes oper
tenta dockrin
lle inter

Cmmiumm Pop
Ite elt,
Ndl, Kpe⸗
e l

a. Et
Fonilla 5

1eedtaneiſ
1 Cieln
uunlheni
Rceis den
entezinn
Atem tenur
6 Aliemtio
eluti3 Pol
i i
Uetuminnt

ſam tuan

lisCne
Cleporl

biet inin
Gtis nonn⸗

viséndum puerum hæréticis, paulo
poôſt moritur.
Pôſui adjutéôrium ſuper porén-
tem: & exaltavi eléctum de plebe

mea: £ Manus enim mea auxilia-
bitur ei. „, Inveni David ſervum
meum »oleo ſancto meo unxi

eum. Manus. i
Bſtinentia & continéêntia fuit
admirabili;: una tuünica con-
téntus erat: in jejunio ſervando
diligentiſſimus, in oratione aſsi-

duus, in qua ſæpèe totam nostem

conſumébat. Virginitatem perpé-
tuoò côluit. Monaſtériis ext ructis,
ita Monachôrum inſtitùtum tem-
peravit, ut ſolitariæ atque actuoô-
ſæ vitæ utilitates præclare ſimul
conjuùngeret. Multa erudité ſcrip-
ſit, ac nemo; teſte Gregôrio Na-
zianzéno, ſacræ Scriptúræ libros
vérius „ aut ubérius explicavit.
Obiit Kaléndis Januarii, cùm tan-
tùm ſpiritu vivens, præter oſſa &
pellem , nulla Prætérea corporis
parte conſtare videretur.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
Virtutes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eit:
„ Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populoôrum.
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Ipſe. loria Patri. Ipſe.

éctio ſancti Evangélii ſecundum
Lucam.
1 lo témpore: Dixit Jefus tuùr-
bis: Si quis venit ad me, & non
odit patrem ſuum, & matrem, &
uxôrem , & filios, & fratres, &
ſorôres, adhuc autem & animam
uam, non poteſt meus eſſe diſci-
pulus. Et réliqua.
Homilia S. Basilii Epiſcopi.

5 Erfécta quidem renuntiatio in
.eo consiſtit, ut id aſſequäamur,
ne ad ipsius étiam vitæ affectio-
nem propenſi ſimus, & reſponſum
mortis habeamus, ut non ſimus
fidéntes in nobis ipſis. Hujusmodi
autem renuntiatio initium ſumit
ab alienatiône rerum externarum,
veluti à poſſeſſionibus , ab inani
glôria, à vivéndi conſuetuúdine,
à rerum inutilium amôre;, quem-
admodum étiam ſuo exémplo no-
bis oſtendérunt ſancti Domini
noſtri diſcipuli, Jacôbus quidem
& Joannes, rxelicto patre Zebedæo,

733
S& ipiſa quoque navicula „ de qua
omnis illorum victus ratio pendé-
bat: Marthæus veròô, cùm ab ipſo
telônio ſurréxit, ac Dôminum ſe-
cutus eſt.
Amaäavit eum Doöminus, & orna-
vit eum: ſtolam gloriæ induit eum,
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. F, Induit eum Dôminus
zoricam ſidei „ & ornavit eum. Et
ad.

Ed quid opus eſt noſtris ratiô-
„nibus, aut ſanctorum virorum
exémplis, id quod dicimus, con-
firmare, cùm ipſa Domini verba
in médium liceat afferre, iisque
ipſis religioſam, ac Deum timén-
tium animam commovére, quibus
ille perſpicae & ſine controvérſia
proteſtatur, dicens: Sic igitur
quicümque ex vobis non renun-
tiaverit omnibus, quæ pôſſidet »„
non poteſt meus ele diſcipulus.
Et alio iun loco, cùm priùs dixiſ-
ſet: Si vis perféctus eſſe, vade, &
vende omnia, quæ habes, & da
paupéribus, pôſteà ſubjünxit: Ve-
ni, séquere me.
* In médio Eccléſiæ apéruit os
ejus, * Et implévit eum Dôminus
ſpiritu ſapiéntiæ, & intelléctus.
Jucunditatem & exultatiénem
theſaurizavit ſuper eum. Et.
loria Patri. Et.

St igitur renuntiatio, quemad-
modum docuimus, vinculô-
rum terrénæ hujus ac temporalis
vitæ ſolütio, atque ab humanis
negôtiis liberàatio, per quam ad
ineündam viam, qua ad Deum
pervenitur, aptiôres & promptiô-
res efficimur: & expedita ratio ad
acquiſitionem usumque rerum »„
quæ ſuper aurum & lapidem pre-
tiolum multùm longè ſunt pretio-
ſiõres: & in Samma cordis huma-
ni ad cœléſtem converſationem
translätio; ita ut dicere liceat:
Noſtra conversàâtio in cœlis eit:
& (quod maâximum eſt) initium»
unde ad Chriſti ſimilitúdinem
evadimus, qui câm dives eſſet »
propter nos pauper eſt factus.
e Deum laudamus. II.

PDIE XV. JUNII.

73%

A Eccleſiæ tuæx „ quæſumus
Doômine, ſanctis Martyribus
tuis Vito, Modéſto, atque Creſcen-
tia intercedéntibus, ſupérbè non

sapere, ſed tibi placita humilitate

proficere: ut prava deſpiciens ,
quæcumque recta ſunt,
exérceat charitate. Per Dôminum.

Itus àädmodum puer, inſcio pa-
tre baptizatus eſt: quod cùm
ille reſciviſſet, nihil prætermiſit
quo filium à Chriſtiana religione
removéret. Qua in voluntate per-
manentem, Valeriano judici verbé-
ribus caſtigandum tradidit. Sed ni-
hiléôminus in ſententia persiſtens,
patri rédditus eit. Sed dum eum
pater graviùs punire êbgitat, Vitus
Angeli moônitù, comitibus Modé-
ſto & Creſcentia, ejus educatoôri-
bus, migrat in alienas terras:
ibique eam ſanctitatis laudem
adéptus eſt, ut ejus fama ad Dio-
cletianum perlata, ipſum Impera-
tor accerſeret, ut filium ſuum à
dæmone vexatum liberaret: quo
liberato, cùm ei ampliſſimis præ-
miis ingratus Imperator, ut deos
coleret, perſuadeère non potuiſſet,
unà cum Modeſto & Creſcentia,
vinculis conitrictum mittit in car-
cerem.
Uos ubi conſtantiôres eſſe
comperit, demitti jubet in in-
gens vas liquâto plumbo, ferventi
reſina ac pice plenuum: in quo
cùm trium Hebræoôrum pueroôrum
more divinos hymnos cânerent;
Inde erepti leôni objiciuntur, qui
proſtérnens ſe, eorum pedes lam-
bébat. Quare inflammatus ira
Imperäâtor, quòd multitûdinem
vidébat miräculo commovéri, eos
in cataſta ſterni jubet, & ita cædi
eôrum membra;, atque ofſa divel-
li. Quo témpore tonitrua, fül-
zura, magnique terræmotus fué-
re , quibus templa deorum cor-
ruérunt; & multi opprefſſi ſunt.
Eôrum reliquias Floréêntia noôbilis
fémina: unguentis conditas hono-
xificè ſepelivit.
Te Deum laudaâmus. rI.
DIE XVIII. JUNII.

D Reæſta, quæſumus, omnipotens
Deus, ut qui ſanctòrum Mar-
tyrum tuéôrum Marei & Marcellia-

libera

4

ni natalitia coòlimus: à cunctis ma-
lis imminéntibus, eôrum inter-
ceſſiõnibus liberémur. Per Doô-
minum noſtrum Jeſum Chriſtum
Filium tuum.
Hæc eſt vera fratérnitas,
quæ numquam. xxxii.

Arcus & Marcellianus fratres
IIRomani, propter Chriſtia-
nam fidem à Fabiano duce com-
prehénſi, ad ſtipitem alligati ſunt,
pédibus clavis confixis. Ad quos
cùm ita loquerétur judex: R ſipiſ-
cite miſeri, & vos ipfos ab his
cruciatibus eripite, reſponderunt:
Numquam tam jucundè epalati ſu-
mus „ quàm hæc libentef Jeſu
Chriſti caula perferimus, in cujus
amoôre nunc fixi eſſe cœpimus:
itinam tamdiu nos hæc pati ſinat,
quamdiu koc corruptibili corpore
veſtiti erimus. Qui diem noctem-
que in torméêntis divfnas laudes
cantantes, dénique telis transfixi,
ad martyrii gloriam pervenerunt.
Quorum corpora via Ardeatina ſe-
pülta ſunt.
e Deum laudaâmus. II.
DIE XIX. JUNII.

Oeleéſtis Agni nuptias
O Juliana, dum petis-»
Domum pateérnam deéſeris,
Chorûmque ducis Virginum:
ponsumque ſuffixum Cruci!
Noctes, diésque dum gemis;
Doloris icta cuſpide
Sponſi refers imaginem.
ui ſeptiförmi vuúlnere
Fles ad genu Deiparæ;
Sed creſcit infuſa fletu,
Flammasque tollit charitas.
inc morte feſſam proxima
Non uſitato te modo
Solatur, & nutrit Deus,
Dapem ſupernam pòôtrigens.
térne rerum Cöônditor;
Ktérne Fili par Patri,
Et par utrique Spfritus
Soli tibi ſit gloria. Amen.

Eus, qui beatam Julianam
Virginem tuam , extrémo
mor-

rbo labon
tui Corpore
Cinitus es;
I, ejus inte
ls guoue e
le letectl, ac
Uutinm perd
Dominum n
Kumkilium

Uus, qui
Martyrum
Motäſi olem
cege propltius
mns merltis,
UIu., ber Dot
ſum Chriſtam
tecum nrit,
ititus ſancti

WMu er n
bnlla, Clari
Mlum Delparx
1r le ſuo ma
s florentie
tkrit, Man
Uodls ſam ſ
tempus d
imno müllein
ugeſimo.
ealsnmn futi
den dedit;
dis, ſuayit

D
3
1

eſt reraatnn

XII.

Pitern.
confixls.

imus, II.
.NI.

nini

n peti
,Cun els,

leis
ſſfrun Cun

morbo laboran" in, pretiéſo Filii

tui Coôrpore mirabiliter recreare
dignatus es; conceède, quæſumus,
ut, ejus intercedéntibus méritis:
nos quoque eoòdem in mortis agoô-
ne refecti, ac roborati ad cœléſtem

patriam perducamur. Per eumdem

Doôminum noſtrum Jeſum Chri-
ſtum Filium tuum.

Eus, qui nos annua ſanctôrum
LMartyrum tuôrum Gervaſii &
Protaſii ſolemnitate lætificas: con-
céde propitius; ut, quorum gaudée-
mus méritis, accendamur exem-
plis. ber Dominum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum: Qui
tecum vivit, & regnat in unitate
Spiritus ſancti Deus.

Uliana ex nôbili Falconeria Fa-
Jmnia ,„Clariſſimo Patre, qui tem-
plum Deiparæ ab Angelo ſaluta-
tæ ære ſuo magnifice à fundamen-
tis Floréntiæx » ut nunc viſitur,
eréxit „ Matre Reguardaâta am-
bobus jam ſeneſcéntibus;, ac ad
id tempus ſterilibus, nata eſt
anno milléſimo ducentéſimo ſep-
tuagéſimo. Ab Incunabulis non
exiguum futuúræ ianctitatis ſpéci-
men dedit; vagiéêntibus quippe
labris, ſuaviſſima jeſu,; & Mariæ
nômina ultro proférre audita eſt.
Pueritiam pôſtmoduùm ingréſſa to-
tam ſe Chriſtiäanis virtutibus man-
cipavit, in quibus adeòô excél-
luit, ut beatus Aléxius patruus ,
cujus inſtitütis, ac exémplis in-
ſtruebatur, Matri dicere non du-
bitaverit , ipſam non fœminam
peperiſſe, ſed Angelum; nam ita
modeſto vultu, animò que ab omni,
vel leviſſima errôris macula pura
fuit, ut culos numquam in toto
vitæ curſu ad hôminis façiem in-
tuéêndam eréxerit, auditôque pec-
cati vocàbulo contremuerit , imò
ſceleris narratiône perclſa, illi-
cô prope exânimis corrüerit. Ex-
pléto nondum decimoquinto ætä-
tis ſuæx anno, re tamiliari, licèt
opulenta, terrenisque poſthabi-
tis nuüptiis, Deo virginitatem in
manibus Divi Philippi Benitii ſo-

.

. . 73))
lémniter vovit, ab eoque omnium
Prima religiôſum Mantellatarum
abitum , ut dicunt , ſump-

ſit.
g., Propter veritätem, & manſue-
fùdinem „ & juſtitiam : Et
dedúcet te mirabiliter dextera
tua.
Sspécie tua, & pulchrituúdine
tua inténde, prôſpere procede »„
& regna. Et dedúcet.

Ulianz exémplum ſecutæ
ſunt plúrimæ ex nobilioribus
Familis fœminæ , ac Mater ip-
ſa Filiæ ſeſe religiôsè inſtituen-
dam dedit, ita ut, aucto pau-
latim nümero „ Ordinem Man-
tellatäarum inſtituerit „ ac illi
piè vivéndi deges ſumma pru-
déntia, ac fanctitate tradide-
rit. Ejus virtütes cüùm ôptimè
bertiedas Divus Benitius ha-
éret ,„ morti pröoximus, nulli
mélius, quàam Julianæ, non foe-
minas tantum „ ſed & totum
servoôrum Ordinem, cujus Pro-
pagàtor „ & Moderator extite-
rat , commendaàâtum voluit. Ve-
rüùm ipſa demiſse ſemper de ſé
cogitäbat „ & cùm cæteràârum
eſſet magiſtra, in re quaque do-
méſtica, licèt vili, Sororibus
famulabâtur. Afliduitäte orandi
integras inſumebat dies, in
éxtaſim ſæpiſſimè rapta: & ſi
réliquum, in ſedandis Civium
diſsidiis „ criminoſis à via ini-
quitatis retrahéndis, ac inſer-
viéendis impendébat ægrôtis „
quorum quandoque sâniem ex
ulcéribus manäntem „ admôto
ore lambens, eos ſanitati reſti-
tuébat. Corpus ſuum flagris »
nodôſis funiculis, férreis cingu-
lis, vigiliis „ humi nudæ cu-
bändo, térere solita fuit. Par-
ciſſimé cibo „& hôc vili, qua-
tuor hebdomadæ diebus, & ré-
liquis duòbus ſolo Angeloôrum
pane conténta, excépto die sab-
bati, quo pane ſolo & aqua nu-
triebatur. „.
Dilexiſti juſtitiam , & odiſti
iniquitatem: *$ Proptéreà unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
Propter veritätem, & manſue-
túdinem, & juſtitiam. Proptéreàâ
unxit te.

736

Ura huſüusmodi vivendi ra-
tioône in ſtomachi morbum
incidit , quo ingraveſcénte, cùm
ſeptuagéſimum ætatis annum age-
ret ,; ad extrémum vitæ ſpatium
redâcta eſt. Diutúrnæ valetúdi-
nis incommoda hilari vultu ,
conſtantique äânimo pértulit: de
uno tantùm conquéri audita
eſt, quôd cùm cibum capere ,
ac retinére nullo modo poſſet,
ab Euchariſtica menſa, ob Sa-
craménti reveréntiam arcerétur.
Verùm his in anguſtiis conſti-
túta, Sacerdoôtem rogavit, ut
allatum divinum Panem, quem
ore sumere nequibat , peéectori
ſaltem extériùs admovéret.
Précibus illius morem geſſit Sa-
céêrdos ; mirum! Eodem
témporis moménto, divinus Pa-
nis diſparuit, & Juliana ſeré-
no, ac ridénti vultu expiravit.
Res ſupra fidem tamdiu fuit ,
donec virgineum de more cura-
rétur corpus; invénta enim eſt
circa ſiniſtrum péctoris latus
carni véluti ſigillo impreſſa for-
ma Hôſtiæx, quæ Chriſti crucifi-
xi effigiem repræſentabat. Hu-
jus prodigii fama, ceterorûm-
que miraculorum, non blorén-
tiæ tantum, ſed totius Chriſtia-
ni Orbis venerationem illi con-
ciliavie, ac per quatuor propè
integra ſæcula adeo aucta eſt,
ut tandem Benedictus Papa dé-
cimus tertius in ejus celebrita-
te Officium proôprium recitari
ab univério Ordine beatæ Ma-
riæ Virginis Servorum juſſerit.
Clemens verò duodecimus mu-
nificentiſſimus ejsdem Ordi-
nis Protéctor novis in dies mira-

culis coruſcantem, ſanctarum
Virginum Catalogo adſcrip-
it.

Afferéntur Regi, virgines poſt
eam;, proximæ ejus, Afferén-
tur tibi in lætitia „& exultatié-
ne.
Spécie tua, & pulchritúùdine
tua inténde, pröſperè procéde „
& regna. Afferentur.
Iôria Patri. Afferéntur.

imile erit regnum coœlérum de-
cem Virginibus.
kginum Xl.

.

Ervaſius & Protalius, Vitalis
& Valeriæ filii, quorum pater
Ravénnæ „ mater Mediolani pro
Chriſti Doômini fide martyrium
ſubierunt, diſtributo paupéribus
patrimonio, domeſticos ſervos li-
bertate donarunt. Quo facto Gen-
tilium ſacerdòtes immane in illos
conceêptum odium habéebant. Qua-
re cůùm Aſtaâſius Comes in bellum
proficiſci vellet, hanc occaſiònem
perdendi pios fratres ſe nactos eſ-
ſe putavérunt. Itaque Aſtaſio per-
ſuadent, ſe à diis admonitos eſſe,
nullo modo eum in bello victo-
rem futũrum, niſi Gervaſio & Pro-
täſio coactis Chriſtum negare,
eôsdem ad ſacra diis faciénda cô-
pélleret. Quod cum illi deteſta-
réntur, Aſtaſius imperavit, Gerva-
ſium tàmdiu cædi, dum inter ver-
bera expiraâret: Protaſium fuſtibus
contúſum, ſecùri peércuti jubet.
Quorum côrpora Philippus COhriſti
ſervus clàm súſtulit, & in ſuis
ædibus ſepelivit, quæ poſteaà ſan-
ctus Ambrôſius, Bei moônitu in-
venta;, in loco ſacro & insigni
collocanda curavit. Paſſi ſunt
Mediolani décimo tertio Kaléndas
Julii.
e Deum laudâmus. II.

eus, qui nos aànnua.
735.

BIE XX. JUNII.

Nfirmitàtem noſtram reſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus prôpriæ actionis gravat, beati
Silvérii Martyris tui atque Pontifi-
cis intercéſſio glorioſa nos prôte-
gat. Per Dôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum: Qui
tecum vivit & regnat.

Ilvérius Gampanus poſt Aga-
pitum, prôximè Poöntifex crea-
tus eſt, cujus doctrina & saàncti-
tas illxit in inſectandis hæréticis;
& conſtantis animi masgnituùdo
perſpeécta eſt in tuendo judicio
Agapiti. Nam Anthimum, quem,
duia Eutychianam hxæreiin e⸗

n-

fengebat, 4
Conſtantinoß
Cüm 4 Theod
Iotatus eſlet
Domine
Hedictionibu
ſuiſtiin capit
lide pretiole
te, & tuibu
(ierum in ſe⸗
ki. G loria
Vamobre

Dant belli
mitar in exili

inſulabontia,t

lle kertur ac
Dum: Juſten
IMI,K aqua a
initaut din
od re ipſa
lo Concilic
Iun, quædan
Megritatem
telituendam
Ilnam pettin
ömmodis:
, obdormi
(ecimno Lalene
Arun multis
lun fuit : cunn
Ands tres 4
hectnduh
iconis ani
ſherlr loch
egulu

d

1 deſar

„Deus
ſhri⸗ : Ut

fendebat, Agapitus ab Epiſcopatu
Conſtantinopolitano deposùerat,
cùm àa Theodora Auguſta ſæpiſſimè
rogatus eſſet, reſtituere noôluit.
Domine præveniſti eum in be-
nedictionibus dulcédinis: Po-
ſuiſti in capite ejus coronam de la-
pide pretiôſo. Vitam pétiit à
te, & tribuiſti ei longituùdinem

diérum in ſæeulum ſæculi. Poſui-

ſti. léôria Patri. Poſuiſti.
Uamobrem irata mùúlier man-

dat Bellisärio, ut Silvérium

mittat in exilium. Qui exulavit in

inſulaPontia, unde his verbis ſcrip-
siſſe fertur ad Amatôrem Epiſco

pum: Suſtentor pane tribulatio-

nis, & aqua anguúſtiæ, nec tamen
dimiſi, aut dimitto officium meum.
uod re ipſa probavit, nam ibi co-
àcto Concilio multorumEpiſcopo-
rum, quædam conſtituit
integritatem fidei Cathôlicæ, & ad
reſtituéndam Eccleſiaſticam diſci-
plinam pertinébant.
incommodis ærumnisque confé-
ctaus, obdormivit in Domino duo-
decimo Kaléndas Jùlii: cujus ſepul-
chrum multis miraculis illuſtra-
tum fuit: cùm Eccléſiæ præfuiſſet

annos tres & ampliùs, ereatis men-

ſe Decembri Presbyteris trédeeim,
Diaconis quinque, Epiſcôpis Per
divérſa loca decem & novem.

Degy daudamus, II.

–E PIE XXII. JINII.

A» quæſumus,
„Deus: ut beati Paulini Con-
feſsôtis tui, atque Pontificis vene-
rända ſolémnitas, & devotionem
nobis augeat & ſalutem. Per Do-
minum noſtrum,

omnipotens

Aulinus Nolæ Epiſcopus, erxudi-
1 tus ſtüdiis humanitatis, doctus
etiam divinis litteris, multa ele-
ganter & ornatè ſcripfir vérſibas,,
& ſolta oratiône. Hujus viri châ-
itas Præcipue celebratur, quod va-
ata à, Gothis Campa
facultatem, ne relictis quidem ſibi
Brev. Rom.

„ quæ ad

UbiI brevi

3
rebus ad vitã neceſsâriis, in'aln-
dos pauperes, & captivos redimen-
dos contùlerit. Quo tempore, ut
ſcri birſanctus Auguſtinus , ex opu-
lentiſſimo divite voluntate paupéer-
tcimus, & copiosiſſimè ſanttus, cap-
tus à Barbaris ſic Deum precaba-
tur: Dômine, he excrücier propter
aurum & argentum: ubi enim lſinft
mnia mea „tu ſcis. Péſtea vero.
Wandalis easdem Regioônes infe-
ſtantibus, cùm ab eo poſceret vi-
dua, ut filium ſibi redimeret, con-
sumptis rebus omnibus in officio
pietatis, ſeipſum pro illo in ſervi-
tútem tradidit.

Gitur in Africam profétta „ dô⸗=
mini ſui, qui Regis erat genery
hortum coléndum susceépit. Ve-
rüm, cùm Aropheriæ dono Regis
mortem ip domino rædixiſſet „
& Rex in ſomnis Paulinum ſedén-.
tem médium inter duos jùdices „
ſibique de manibus eripiéntem fla-
géllum vidiſſet, tantus vir cogni-
tus honorificentiſſimè dimiſſus eft-
Condonatis ei omnibus ſuis civi-
bus, qui captivi füerant. Nolanmn
revérſus ad Epiſcopale officium
cùm verbo & exémplo omnes ad
pietatem Chriſtianam inflamma-
ret, laterum dolôre corréptus eſte⸗
mox cubiculum, in quo jacebat 3
terræmotu contrémuit, ac panle
poſt änimam Deo réddidit.
e Deum laudamus. II.
DIE XXIII. JUNII⸗

ectio iancti Evangeélii ſecundnn
Lucam.

Fi in diébus Herôdis, Regis Ju-
dææ, ſacérdos quidam nomine
Zacharias, de vice Abia, & uxor
illius de fliabus Aaron, & nonnen
ejus Eliſabeth. Et réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Ocet nos Scriptúra divina 2
non ſolùm mores in iis, qui
Pprædicabiles ſunt, ſed Etiam pa-
rentes oportére laudari: ut vélu-
ti transmiſſa immaculatæ puritatis
hæréditas, in iis, quos volumus
laudare „ præcéllat. Quæ enim
alia inténtio hoc loco ſancti Evan-
geliſtæ, niſi ut ſanctus Joannes

pania, omnem

Baptiſta nobilitétur paréntibus »„
miraculis, moribus, múnere, paſ-
ſione:? Sic eétiam ſancti Samuel ma-
ℳ à à ter

38
ter Anna laudâtur, ſic Iſaac à pa-
réntibus nobilitàatem pietatis ac-
cépit, quam pôſteris dereliquit. Sa-
cérdos itaque Zacharias, nec ſo-
lùm ſacérdos, ſed étiam de vice
Abia, id eſt, nobilis inter ſuperiôres
familias.

T uxor, inquit, illi de filiabus
Aaron. Non ſolùm igitur à pa-
réntibus, ſed étiam à majoôribus
ſancti joannis nobilitas propagaâ-
tur, non ſæculari poteſtate ſubli-
mis, ſed religionis ſucceſſione ve-
nerabilis. Tales enim majôres ha-
bere débuit prænúntius Chriſti: ut
non repéntè concéèptam, ſed à
majôribus accéptam, & ipſo in-
fùlam jure natùræ, prædicaäre fi-
dem Dominici viderétur advéntùs.
Erant, inquit, ambo juſti ante
Deum, incedentes in omnibus
mandatis, & juſtificatiônibus Dñi
ſine queréla. Quid ad hoc réferunt,
qui peccatis ſuis ſolatia præferen-
tes, ſine peccatis frequéntibus ho-
minem putant eſſe non poſſe: &
utúntur versiculo, quia ſcriptum
eſt in Job: Nemo mundus aà ſorde,
nec ſi unius diei vita ejus ſit in
terra. .
Uibus reſpondéndum eſt,
prius ut Wid ſit, hominem ſi-
ne peccato eſſe, definiant; utrùm
numquam omnino peccâſſe, an
desiiſſe peccare. Si enim hoc pu-
tant fine peccato eſſe, numquam
omnino peccâſſe, & ipſe consén-
tio. Omnes enim peccavérunt, &
egent glôria Dei. Sin autem eum,
qui véterem errôrem corréxerit, &
in eam ſe vitæ träsformaverit qua-
litatem, ut témperet à peccato, ne-
gant abſtinére à delictis: non poſ-
ſum in eôrum convenire ſentén-
tiam, cùm legâmus: Quia ſic Dô-
minus diléxit Eccléſiam, ut exhi-
beat ipſam ſibi glorioſam, & non
habéntem mäaculam, aut rugam,
aut aliquid ejusmodi, ſed ut fit
ſancta & immaculata.

38.

Ræſta, quæſumus, omnipo-
tens Deus; ut familia tua per
viam ſalútis incédat, & beati jo-

annis præcursoris hortaménta ſe-

ctando, ad eum; quem prædixit,

ſecura pervéniat; Dôminum no-

ſtrum Jeſum Chriſtum Filium tu-
um. Qui tecum.

4 DIE XXIV. JUNif.

Iie præibit ante illum in ſpiritu
& virtte Eliæ, parare Doômino
plebem perféctam.
Dixit Dôminus. 77.
. audate
Dôminum. 79.
Joãnnes eſt nomen ejus: vi-
num & siceram non bibet, & multi
in nativitate ejus gaudébunt.
Ex utero ſenetftutis & ſtérili
joannes natus eſt præcùrſor Dni.
Iſte puer magnus coram Dô-
mno: nam & manus ejus cum ipſo
e
Nazaræus vocäbitur puer
iſte: vinum & siceram non bibet;
& omne immuúndum non mandu-
cabit ex utero matris ſuæ.

Udite inſulæ, & attêndite poò-
, reuli de longè: Dôminus ab
ũtero vocavit me, de ventre matris
meæ recordatus eſt nominis mei.

TT queant laxis reſonare fibris
Mira geſtôrü famuli tuorum:
Solve pollúùti labii reatum
Sancte Joânnes.
untius celſo véniens Olympo;,
Te patri magnum fore nalciturum⸗
Nomen; & vitæ sériem geréndæ
Ordine promit. .
Ue promiſſi dubius ſupérni,
Pérdidit promptæ modulos lo=
quelæ: .
Sed reformâſti génitus perémptæ
Organa vocis. ,
entris obſtrúſo récubans cubili,
Sénſeras Regem thalamo manén-
tem:
Hinc parens nati méritis utér⸗
qdue
Abdita pandit.
It decus Patri, genitæque Proli »,
Et tibi compar utriusqué virtus.
Spiritus ſemper, Deus unus, omni
Teêmporis ævo.
Amen.
Fuit homo miſſus à Deo.
Cui nomen erat Joannes.

Ingréſſo Zacharia templum Domi⸗
ni, apparuit ei Gabriel Angelus;

ſtans à dextris altaris incenk.

Eus, qu
norabile
Mnis nativi
tuis ſpiritua⸗
um: & m
Allige in pia
Dominum.

egem Præe
enite,
eni⸗
Ntt dese
Cirium t
Neleri poſſe
Ctimine
rdlit dur
lus
Autubus ſacri
tes,
Cli latex hat
Mella le
Kteri tantu
Corde prezz
T guidem n
eein
da iice .
n kult vaſt
Unckiot oni
guis

le;
Cui Nefas ſee
ngete
Rteens batr
Ra compa
Mitus ſempe
Tempott

,1
Uisquamt
Wi te, &
i, le
A anciſie

cat

ate
Nei⸗
Unt, 1ond
utlone
keipit 1

Pi ſer
en
alaci

dt
An 4 1

am Fiüm

,N.

e illum inſen
Pürite Dinl
n.
ninus,

knomen tann
on dibet
Eekebun,
enebtütisAi
ncina
ugnus onn
unlgeiuam

Nethint 1
lteannnie
ndunm non ke
metiislur,

bii tenun
inne
eniens
m fore nidl
Init.
hiuſen
Dre Mollt

ne Pet
ſnins N
heß⸗ 4 l
6 Keelbans
n

nes
ui minn
eſitett,
ttiüsqlien
Deus i
210,
wilui
ent ,
8

4
nce

tia tennn u
7 Cübtie

Aubi

Eus, qui præsentem diem ho-
norabilem nobis in beati Jo-
annis nativitate feciſti: da pépulis
tuis ſpfritualium gratiam gaudio-
rum: & omnium fidélium mentes
dirige in viam lalutis ætérnæ. Per
Dôminum.

egem Præcursoris Dominum ,
Venite, adorémus.
enite, exultémus. 1I.

Ntra desérti teneris ſub annis,
Civium turmas fugiens, petiſti,
Ne levi poſſles maculare vitam
Crimine linguæ.
ræbuit durum tégumen caméeé-

us
Artubus ſacris, ſtröphium bidén-
tes;
Cui latex hauſtum, ſociata paſtum
Mella locuſtis.
eteri tantùm cecinére Vatum
Corde præsaâgo jubar affuturum:
Tu quidem mundi ſcelus auferen-
tem
Indice prodis.
bn fuit vaſti ſpatium per orbis
Sanctior quisquam geénitus Joan-
ne;» ,
Qui nefas ſæcli méruit lavàntem
TLingere lymphis.
ät decus Patri', genitæque Proli,
Et tibi compar utriûsque virtus
Spiritus ſemper, Deus unus omni
Temporis ævo. Amen.

Priusduam te formaârem in urero,
novi te, & antequam progrederé-
ris, ſanctificavi te. ,
eatus vir, qui non àbiit.

xiv.
Ad ômnia, quæ mittam te,
dicit Dõôminus, ibis: ne timeas,
& quæ mandavero tibi, loquéris
ad eos.
uate fremuérunt. xv.
Ne timeas à facie eòrum, quia
ego tecum ſum, dicit Dominus.
ômine, quid multiplicati
ſunt. xv.
Fuit homo miſſus à Deo.
Cui nomen erat Joannes.
Incipit Jeremias Pfophéta.

Erba jeremiæ, filii Helciæ, de
ſacerdotibus, qui tuérunt in
Anathoth, in terra Bénjamin. Quod

factum eſt verbum Domini ad eum

39
in diéẽbus Josiæ filii Amon Regie
Iuda, in tertiodécimo anno regni
ejus. Et factum eſt in diebus Jôa-
kim filii Josiæ Regis Juda, usque
a confummationem undecimi
anni Sedeciæ filii jos.iæ Regis juda,
usq; ad transmigrationem Jeruſalé
in menlſe quinto. Et factum eſi
verbum Domini ad me „ dicens?
Priusquam te formarem in utero 3
novi te: & äantequam exires de
vulva ſanctificavi te ,„ & Prophé-
tam in Géntibus dedi te.
Fuit homo miſſus à Deo, cui
nomen erat Joanes: Hic venit
in teſtimonium, ut teſtimonium
perhiberet de lumine, & pararet
Doômino plebem perféctam.
Erat Joannes in desérto prædi-
cans baptismum pœnitentiæ. Hic.

T dixi, A, a, a,; Döômine Deus:
ecce, neſcio loqui, quia puer
ego ſum. Et dixit Dominus ad
me: Noli dicere: Puer ſum: quoô-
niam ad omnia, quæ mittam te,
ibis, & univérſa, qnæcmque man-
davero tibi, loquéris. Ne timeas à
facie eoôrum: quia tecum ego ſum,.
ut eruam te, dicit Dôminus. Et mi-
ſit Dominus manum ſuam, & téti-
git os meum, & dixit Dominus ad
me: Ecce, dedi verba mea in ore
tuo, ecce, conſtitui te hôdie ſuper
Gentes, & ſuper regna, ut evéllas,
S& déſtruas, & diſperdas, & diſſipes;
& ædifices, & plantes.
Y. Elilabeth Zacharfiæ magnum
vVirum génuit, oannem Baptiſtam
pPpræcursorem Dñi: Qui viam
Doômini praparavit in erémo.
Fuit homo miſſus à Deo, cui
nomen erat joannes. Qui viam.

U ergo aceinge lumbos tuos,
1& fſurge, & loquere ad eos
omnia, quæ ego præcipio tibi. Ne
formides a facie eòrum: nec enim
timere te faciã vultum eorum. Ego
quippe dedi te hoôdie in civitatem
munſtam, & in columnam férream,

& inmurum æreum ſuper omnem
terram, Régibus Juda, principibus
ejus, & ſacetdotibus, & populo ter-
ræ. Et bellaâbunt advéerſum te, &
non prævalébunt: quia ego tecum
um, ait Dominus, ur liberem te.

Priusquam te formarem in ute-
10, novi te: & antequam exires de
ventre, ſanctificavi te: *Et Prophe
tam in Gentibus dedi te.
A a 2

*

740 „ .
diléſtus à Deo, & hominibus ho-
noratus eſt. Et. Gloria Patri. Et.

Miſit Dôminus manum ſuam, &
rêtigit os meum, & Prophétam in
Geéntibus dedit me Dominus.
um invocarem. xvi.
Ecce, dedi verba mea in ore
tuo: ecce conſtitui te ſuper Gen-
tes, & regna.
Verba mea auribus. xvi.
Dôminus ab utero véôcavit
me, de ventre matris meæ recorda-
tus eſt nominis mei.
he Däüs noſter. xvii.
v. Inter natos mulierum non ſur-
xéxit major. . Joanne Baptiſta.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Oſt illum ſacrosänétum Dômini
Paatalis diem, nullius höminum
nativitatem légimus celebrari, niſi
ſolius beati Joannis Baptiſtæ. In a-
liis Sanctis, & electis Dei novimus
illum diem coli, quo illos, poſt cõ-
ſumationem laborum, & devictum,
triumqhatümque mundum, in per-
peêtuas æternitates præſens hæc vi-
ta partúriit. In aliis conſummata
uültimi diéi mérita celebrantur: in
hoc étiam prima dies, & ipſa étiam
höminis initia conſecrantur: pro
hac absque dúbio cauſa, quia per
hunc Dominus adveêntum ſuum,
ne süůúbitò hômines inſperatum
non agnolſcerent, vôluit eſſe teſta-
tum. Joannes autem figùra fuit vé-
teris teſtaménti, & in ſe formam
Prætulit legis ; & ideo Joannes
pPrænuntiavit Salvatôrem, ſicut lex
gratiam præcucürrit.
Deſcéêndit Angelus Dômini ad
Zachariam, dicens: Accipe púùerum
in ſenectúte tua: Et habebit
nomen Jodnnes Baptiſta.
Iſte bner magnus coram Domi⸗
no: nam & manus ejus cum i
eſt. Et habébit. “

NUod autem nondum natus
AQde ſecréto matérni uteri pro-
phetavit, & expers lucis jam te-
ſtis eſt veritatis: hoc eſt intelli-
géndum, quòôd latens ſub velami-
ne, & carne litteræ, & Redempto-
rem mundo ſpiritu prædicavit, &
nobis Dominum noſtrum de quo-
dam legis utero proclamavit. Ergo
quia Judæi erravérunt a ventre,
id eſt, à lege, quæ à Chriſto gravi-

da erat, erravérunt à ventre, lo-
cti fſunt falſa: ideò hic venit in
teſtimônium, ut teſtimonium per-
hibéret de lú⁴mine.
Hic eſt præcurſor diléctus, &
lucérna lucens ante Dominum:
Ipſe eſt enim Joannes, qui viam
Dômino præparavit in erémo;, ſe
& Agnum Dei demonſtravit, & il-
luminavit mentes hominum.
Ipfe præibit ante illum in ſpiri-
tu & virtuùte Eliæ. Ipꝑpſe.

Uòd autem Joannes in carce-
re conſtitůtus, ad Chriſtum
diſcipulos ſuos ordinat; lex ad E-
vangelium transmittit. Quæ lex
juxta typum Joannis, quaſi ignoran-
tiæ clauſa carcere, in obſcuùro, & in
occùlto jacebat, & judaica cæcitate
ſenſus intra litteram tenebatur in-
clûſus. De hoc beatus Evangeliſta
proloquitur: Ille erat luceêrna ardẽs,
id eſt, Spiritus ſancti igne ſuccen-
ſus, ut mundo ignorantiæ nocte
poſſeſſo, lumen ſalutis oſténderet⸗
& quaſi inter densiſſimas delictorũ
ténebras', ſplendidiſſimum ſuſtitiæ
ſolem lucis ſuæ radio demonſtrâ-
ret , & de ſeipſo dicens: Ego vox
clamantis in deséerto.
Innuêbant patri ejus, quem
vellet vocari eum, & pſtulans
pugillarem, ſcripſit, dicens:
joannes eſt nomen ejus.
Apértum eſt os Zachariæ, &
prophetavit: dicens. Joânnes eſt.
loria Patri. Joannes.- ,

pôſuit os meum Dôminus quaſi
gladium acútum:; ſub umbra ma-
nus ſuæ protéxit me. =
he, quis habitaâbit. Xviii.
Formans me ex ütero ſer-
vum ſibi Dôminus, dicit: Dedi te
in lucem Geéntium, ut ſis ſalus mea
usque ad extrémum terrxz.
BDüe in virtute tua. Xviii.
Reges vidébunt, & consur-
gent principes, & adoràbunt Do-
minum Deum tuum, qui tée elégit.
enedicam Doôminum.
ii.
Eliſabeth Zachariæ magnum vi-
rum geénuit. Joânnem Bapti-
ſtam præcursorem Domini,
éctio ſancti Evangelii ſecundùm
Lucam.

Eiſabern implétum eſt tempus
pariéndi, & péperit ſilium. Et

Audierunt vi
Iuin magnif
cordiam ſus
glatulabäntr
De Homuilia

Pperit ſi
gratulab
danctorum
morum, gu
Juſitia enim
& lceo in or
8lne premit
türe itütis
Pkefiguränte
ten tempus,
Mheta, delſeri
Zentia taceat
tur inkintir,
Delimenta ne
Vangelio nihi
Oltunn ejus,
nem in ütero
ecütiorl
ible teſtitur⸗
ter natos mul
liic ett en
Auüm Hophe
I, Nullus

Uane e
ſenſite

um fuprae

Mͤttiga me
Nitücinis C
ſangeliſta pr
Auo plunin

ulne achur

retinkut
IGen Alieuj
Iis, ledi⸗
guoc a 4

erat pran

le mutus i
neguipit
Neiin Pli
nn dicen
idriel .
alir ieen
Nnen els
Rmlt
nnun
un Dom
Vomin
non bidet,

1Yem
led Nevii
eſiünonun e⸗

toor dledu 1
Ante Donimm
Oannes
it in geno
monktruiint
homminun.
e illum inde
lle,

ounnesinen
1, A Cn
tdinet;
lttit.

lan tenedun
beitusbran
elatlucent
ſanciigne
ignonne
Autiso

tengt

cicens:
eo.
atti elsn
Ptt Clin
men e
05 ZYchiit,
s. Poinni
innes⸗

Doming
d Imn⸗

audiérunt vicini & cognäti ejus,
quia magnificavit Dôminus miſeri-
cordiam ſuam cum illa,; & con-
gratulabantur ei. Et réliquan.
De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi-

Eperit filium Eliſabeth, & con-
gratulabantur vicini. Habet
Sanétorum editio lætitiam pluri-
morum, quia comune eſt bonum.
Juſtitia enim communis eſt virtus:
& ideò in ortu juſti futuræ vitæ in-
signe præmittitur, & gratia ſecçu-
turæ virtutis exultatioône vicinoruũ
præfigurante ſignatur. Pulchreé au-
tem tempus, quo fuit in ûtero Pro-
pheéta, deſcribitur; ne Mariæ præ-
séntia taceatur: ſed tempus filé-
tur infantiæ, eò quia infantiæ im-
pediménta neſcivit. Et ideò in E-
vangélio nihil ſuper eo legims, niſi
ortum ejus, & oraculum, exultatioô-
nem in tero, vocem in desérto.
Præcùrſor Dômini venit, de quo
ipſe teſtatur: Nullus major in-
ter natos mulierü Joanne Baptiſta.
Hic eſt enim Prophêta, & plus
quàm Prophéta, de quo Salvator
ait. Nullus.

Eque enim ullam infäantiæ
ſenſit ætatem, qui ſupra natu-
ram, ſupra ætatem in utero poôſitus
matris, a mensúra cœpit ætatis ple-
nitúdinis Chriſti. Mirè ſanéctus E-
vangeliſta præmitténdum putavit,
quòôd plurimi infantem patris noô-
mine Zachariam appellandum pu-
taverint: ut advértas matri non no-
men alicujus diſplicuiſſe degene-
ris, ſed id ſancto infuſum Spiritu,
quod ab Angelo ante Zachariæ
fuerat prænuntiatum. Et quidem
ille mutus intimare vocabulum fi-
lii nequivit uxoôri: ſed'’ per pro-
phetiam Eliſabeth didicit „ quod
non didicerat à marito.
Gaâbriel Angelus anpäruit Za-
chariæ, dicens: Naſcétustibi filius,
nomen ejus Joannes vocàbitur:
Et multi in nativitate ejus gau-
debunt. Y. Erit enim magnus co-
ram Dômino, yvinum & siceram
non bibet. Et, G loria Patri. Et.

Oannes eſt, inquit, nomen ejus:
hoc eſt, non nos ei nomen impo-
nimus, qui jam à Deo nomen accé-
Pit. Habet vocabulum ſuum, quod
agnôvimus, non quod elégimus.

41
Habent hoc mérita Sanctorum,ut 4
Deo nomen accipiant. Sic Jacob
Iſrael diciturzquia Deum vidit. Sic
Dôminus noſter Jeſus nominatus
eſt, antequam natus, cui non An-
gelus, ſed Pater nomen impoſuit.
Vides Angelos, quæ audierint, non
quæ uſurpaverint, nuntiare. Nec
miréris, ſi nomen muúlier, quod
non audivit, aſséruit 3. quando
Sspiritus ei ſancgtus, qui Angelo
mandaâverat, revelavit. .
e Deum laudamus. II.
A D L A UDE S

Liſabeth Zachariæ magnum vi-
rum geénuit, Joaànnem Baptiſtam
præcursorem Domini.
ns regnavit. cur I1II.
Innuébant patri ejus, quem
vellet vocari eum, & tcripſit, di-
cens: Joannes eſt nomen ejus.
Joâannes vocabitur nomen
ejus, & in nativitate ejus multi
gaudébunt. Inter natos mu-
lierum non ſurrexit major Joanne
Baptiſta. Tu puer Prophéta
Altiſſimi vocabezis: præibis ante
Dominum parare vias ejus.

Udite inſulæ, & atténdite péôͤ-
„ vpuli de longèe: Dominus ab
utero vocavit me, de ventre matris
meæ recordatus eſt nominis mei.

Nimis felix, meritique celſi
Nétſciens labẽ nivei pudoris,
Præpotens Martyr, nemorumque
cultor,
Maxime Vatum.
erta ter denis alios coronant
Aucta crementis, duplicata quos-
dam;
Trina te fructu cumulata centum
Néxibus ornant.
unc potẽs noſtri méritis pimis
Péctoris duros lapides revelle,
Aſperum planans iter, & refléxes
Dirige calles. ,
t pius mundi Sator & Redemp-

tor,
Méntibus culpæ ſine labe puris,
Rite digneétur véniens beatos
Poônere greſſus. „
audibus cives célebrent ſupérni,
Te Deus ſimplex, paritérque trine;
Sùpplices & nos véniam precamur:
Parce redémptis. Amen-.
Iſte puer magnus coram Dno-
Nam & manus ejus cum ipſo
eſt.
A aa 3

74⁸

Apeértum eſt os Zachariæ, & pro-
Rerivir, dicens: Benedictus Deus
trael.

Eus, qui præséntem diem ho-
norabilem nobis in beati Jo-
Annis nativitate feciſti: da pôpu-
lis tuis ſpiritualium gratiam gau-
diorum: & omnium fidelium men-
tes dirige in viam ſalutis æternæ.
Per Dominum.

Innuébant patri ejus.
udite inſulæ.

Fuit homo, Miſſus à
Peo. Fuit homo. Cui nomen
erat oannes. Miſſus.
loria Parri. Fuit. Inter na-

tos mulierum non ſurréxit major
Joanne Baptiſta.

Joannes voçabitur.

T nunc hæc dicit Dôminus, for-
2 mans me ex utero ſervum ſibi:
eci te in lucem Gentium, ut ſis
alus mea dsq; ad extremum terræ.
Inter natos muligrů, * Non
ſurrexit major. Inter. Joanne
Baptiſta. Non. Glôria Patri. Inter
EliſabethZachariæ magnum vi-
Jum genuit; . Joannem Bapti-
ſtam præcursorem Doômini.

Tu puer.

Eges vidébunt, & consürgent
* Principes, & adorabunt Do-
minum Deum tuum, & Sanctum
Ifrael, qui elegit te.
. Fliſabeth Zachariæ, * Ma-
Snum virum génuit. Fliſabeth.
Joânnem Baptiſtam præcurso-

rem Domini. Magnum. loria
Patri. Eliſabeth., Iſte puer
magnus coram Doômino. Nam
& manus ejus cum iplſo eſt;

Eliſabeth Zachariæ.

. Iſte puer magnus eoram 56.

Wmino. Nam & manus ejus
cum ipſo eſt. .

Puer, qui natus eſt nobis, plus quzâ
Propheta eſt; hic eſt enim, de quo
Salvator ait; Inter natos mulierum
non fürréxit major Joane Baptiſia.
eus, qui præséntem.

PDIE XXV. IWNII.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Atâàlem ſancéti Aannis fratres
charifſimi, hoôdie celebramus:
uod nulli umquãsanctorü legimus
Kide concéſſum. Solius enim Dñi
& B. Joanis dies nativitatis in uni-
verſo mundo celebratur & colitur.
Hunc enim ſterilis peperit, illum
Virgo concépit: in Eliſabeth ſteri-
litas vincitur, in beaâta Maria con-
ceptiòônis conſuetudo mutatur. E-
liſabeth virum cognoſcendo, filiũ
génuit: Maria Angelo crédidit, &
concépit. Hoôminem concépit Eliſa-
beth, hominem & Maria, ſed Eliſa-
beth ſolum hôminem & Maria, De-
um, & hominem. ..
Deſcendit Angelus Domini ad
Zachariam, dicens: Accipe puerum
in ſenectúte tua: * kt habeébit
nomen Jodannes Baptiſta. „ .
Iſte puer magnus coram Dômi-
no: nam & manus ejus cum ipſo
eſt. Et habébit.

Agnus igitur Joannes, cujus
masnitudinis étiam Salvätor
teſtimonium perhibet, dicens: Non
ſurrexit inter natos mulierum ma-
jor Joânne Baptiſta. Præceéllit cé-
teros, éminet univeérſis: antecellit
Prophétas, ſupergréditur Patriar-
chas, & quisquis de müliere natus
eſt, inferior eſt Joane. Dicit fortaſſe
aliquis; Si inter natos mulierum
Joânnes major eſt, major eſt Sal-
vatéôre. Abſit; Joannes enim natus
mulieris, Chriſtus autem Virginis
natus eſt. IIIe corruptibilis üteri
sinibus effulus eſt, iſte impollutæ
irginis flore progénitus.
Virene eſt pracurlor diléétus, 8&
lucerna lucens ante Dominum:
Ipſe eſt enim Joannes;, qui viain
Doômino præparavit in erémo, ſe
& Agnum Dei demonſtravit, & il⸗
lInminavit mentes höminum.,.
Ipſe præibit ante illum in ſpiri-
tu & virtute Eliæ. Ipſe.

I ergo intelligimus myſterium .
fratres mei, Joannes homo eſt⸗
Shriſtus Deus eſt. Humnilie he⸗
3

no ut exi
illuc,uocd 4
Ginit Hlum
atem minun
o, hOdien
ineipiunt de
letut Deus,
tus, quo in
Magnum ſacl
Ulimi. Ide
Pännis,ſicu
Uutixitas plen
jterio ni
ſeut natiyita
ſtetio ati⸗
Innuebant
ſelet vocari
Dilirem ,
loinnes eſ
Apertum
Noypheturit,
lorin batri.

elio ſuncti
.

Libeth i
aliendi,
Adlerunt vie
Alin magnifie
Cotdiam ſuan
Nitulabantn
e Homuilia

Oannes el
Won pote

Enoräre Pr.
Metayerat

uis nen

esbitur he

nomen

is Zach
Endtätur .
lidetum en
od poce n
lun eſtlo
Keurtc
ie ner
Funtmnn
Kietſten

Cüſt er
e nome
Non impor
etitöe
Unen ejus
lneregen
Iktdilite
uls doe

kinikniont.

oannis

. 4

eu
IIII

mo, ut exaltétur Deus, ſecundùm
illud, quod de Domino ipſe Joañes
dixit: Illum oportet créſcere, nie
autem minui. Ut humiliarétur ho-
mo, hôdie natus eſt Joannes, quo
incipiunt decréſcere dies. Ut exal-
tétur Deus, eo die natus eſt Chri-
ſtus „ quo incipiunt créſcere dies.
Magnum ſacraméntum, fratres cha-
riſſimi. Ideo celebramus natalem
Joannis, ſicut & Chriſti, quia & ipſa
nativitas plena eſt myſtério. Quo
myſtério? niſi humilitatis noſtræ,
ſicut nativitas Chriſti plena e
myſtério altitùdinis noſtræ.
Innuêbant patri ejus, quem
vellet vocari eum „ & pôſtulans
pugilläarem „ ſcripſit, dicens:
Joannes eſt nomen ejus.
Apértum eſt os Zachariæ, &
prophetavit, dicens. Joaânnes.
loria Patri. Joannes.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.

Liſabeth implétum eſt tempus
pariéndi, & péperit filium. Et
audiérunt vicini & cognati ejus,
quia magnificavit Doôminus miſeri-
cordiam ſuam cum illa, & con-
gratulabantur ei. Et reliqua.

De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi-

Oaânnes eſt, inquit, nomen eſus.
Non pôterat Eliſabeth Domini
ignorare prænúntium; quæ pro-
phetaverat Chriſtum. Bené addi-
tur: Quia nemo in cognatione ejus
vocabatur hoc nõmine:; ut intelli-

gas, nomen non generis eſſe, ſed

Vatis. Zacharias quoque nutu in-
terrogatur: ſed quia increduülitas
ei affatum eripuerat, & auditum,
quod voce non pôterat, manu &
litteris eſt locutus.
. Præcurſor Doômini venit, de quo
ipſe teſtatur: Nullus major in-
ter natos mulierũ Joânne Baptiſta.
Hic eſt enim Propheta, & plus
quàm Prophéta, de quo Salvator
ait. Nullus.

Cripſit enim dicens: Joânnes
eſt nomen ejus. Et hic nomen
non impônitur, ſed aſtruitur:
meritéôque continuò reloluta eſt
lingua eius, quia quam vinxerat
Increduùlitas, fides ſolvit. Creda-
mus & nos igitur, ut loquamur, ut
lingua noſtra; quæ ineredulitatis

vinculis eſt ligâta, ratiônis voce
ſolvatur.
Gäâbriel Angelus apparuit Za-
chariæ, dicens: Naſcétur tibi filius,
nomen ejus Joannes vocabitur:
Et multi in nativitate ejus gau-
débunt. 7, Erit enim magnus co-
ram Domino, vinum & siceram
non bibet. Et. G loria Patri. Et.

Cribamus ſpiritu my ſteria: ſi
„volumus loqui: ſcribamus præ-
núntium Chriſti, non in tabulis
lapideis, ſed in tabulis cordis car-
nalibus. Etenim qui Joannem 16-
quitur, Chriſtum prophetat. Lo-
quamur Joannem, loquamur &
Chriſtum, ut noſtrum quoque os
poſſit aperiri, quod in ſacerdote
tanto, irrationabilis modò pecůúdis,
fræna nutantis fidei coercêbant.
e Deum laudamus. 11.

DIE XXVI. JUNII.

Paulus & Joannes. Ie
ixit

ta i 745.
Dominus. 2. 77.
loco ult audate
Déminum omnes Gentes. 79.
1 XxvVi.

Aſtitérunt juſti ante DOminum, &
ab invicem non ſunt ſeparati: cali-
cem Domini bibérunt, & amici
Dei appellati ſunt.

Uæſumus omnipotens Deus,
ut nos geminata lætitia ho-
diérnæ feſtivitatis excipiat, quæ de
beatôrum Joannis & Pauli glorifi-
catione procédit: quos eadem fides
& paſſio verè fecit eſſe germànos.
Per Dôminum.

H Puer, qui natus eſt nobis 2
plus quàm Prophéta eſt: hic eſt
enim, de quo Salvator ait: Inter
natos mulierum non ſurréxit ma-
jor Joanne Baptiſta. .
Iſte puer magnus coram Dno.
Nam & manus ejus cu ipſo eſt.
eus» qui præsentem
diem. 742.

ratres debitôres. ut.
XxXviii.,

A a a 4 Iſti

44
Iiſti fſunt due viri miſe ricôr-
diæ, qui aſsiſtunt ante Dnm, * Do-
minatôrem univerſæ terræ. Y. Iſti
ſunt duæ olivæ, & duo candelaâbra
luçentia ante Dnm. Dominatôrem.
Vidi cõjunctos viros, habẽ tes
Iplendidas veſtes, & Angelus D0-
mini locütus eſt ad me, dicens:
Iſti ſunt viri ſancti, facti amici
Dei. Vidi Angelum Dei for-
tem, volantem per médium coœ-
lum, voce magna clamantem, &
diçéntem. Iſti ſunt.
Tradidérunt corpora ſua
Ppropter Deum ad ſupplicia: Et
meruérunt habére corônas perpé-
tuas. Iſti ſunt, qui venerunt ex
magna tribulatione, & lavérunt
ſtolas ſuas in sanguine Agni. Et.
lôria Patri. Et meruérunt.

Jißes & Paulus fratres Români,
eũ facultatibus à Conſtätia Con-

ſtantini filia, cui piè fidelitérq; ſer-
vierant, fibi relictis, Chriſti paupe-

res aälerent, à Juliano apôſtata in

nůmerum familiarium ſuorum in-

vitati ibere negavérunt, ſe apud
eum eſſe velle, qui àa Jefu Chriſto
defecifſet. Quibus ille ad delibe-

gandum decem dies præfinit, ut niſi

ad etum diem ei adhærére, & Jovi
ſaczificare gonſtiterint, üibi mo-
riendum eſſe certo ſciant.
Sanfcti tui Döômine mirabile
conſecuti ſunt iter, ſerviéntes præ-
céptis tuis, ut invenirentur illæſi
in aquis validis: “ Terra apparuit
arida, & in mari rubro via ſine
impediménto. Quoôniam per-
cuſſit petram, & fluxérunt aquæ,
& torréntes inun davérunt. Terra.

Lli intra id tempus z6ligqua ſua
ona diſtribuérunt paupéribus,
Quo expeditiòres ad Dôminum mi-
grare poffent, & plures juvarent, à
quibus in ætérna tabernacula reci-
perentur. Die décima Ferentianus,

fierent in domo Dôminf. y. Tra-
didérunt côrpora ſua propter Deuũ
24 ſupplicia. Ut hæredes.

Terentianus véritus, ne ſi pü-
blicè interficeréntur, péôpulus
commoverétur, domi, ubi tunc
erant, abſciſſis eòrum capitibus,
ſexto Kaléndas Julii ſecretò eos
ſepeliéndos curavit, rumoremque
ſparſit, IOöannem & Paulum in exi-
lium ejéctos eſſe. Verum eorum
mors à ſpiritibus immundis, qui
multôrum corpora vexabant, per-
vulgâta eſt: in quibus Terentiani
filius & ipſe oppreſſus à dæmone
ad ſepulchrum Mäartyrum perdu-
Gtus, liberatus eſt. Quo miraculo
& is in Chriſtum crédidit, & eſus
pater Terentianus, à quo étiam ho-
rum beatorum Martyrum vita⸗
ſcripta eſſe dicitur. .
Tamquam aurum in fornace
probavit eléétos Dôminus, & quaſi
holocauſti hoſtiam accéêpit illos, &
in tempore erit reſpéctus illörum:
Quoniam donum, & pasx eſt
eléétis Dei. H
Qui confidunt in illum, intélli-
gent veritatem: & fidéles in dile-
ctiône acquiéſcent illi. Quôniam.
loria Patri. Quoôniam.

ẽctio ſancti Evangélii ſecuùndùm
Lucam.

N illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
Iuld, fuis: Atténdite à ferménto
Phariſæoôrum, quod eſt hypocriſis.
Et rêliqua. „ . .
Homilia venerâbilis Bedæ Pres-
by teri.

E hoc fermento Apôſtolus
præcipit: Itaque epulémur,
non in ferménto véteri, neque in

ferménto malitiæ & nequitiæ, ſed

in àazymis ſinceritatis & veritatis.
Nam ficut modicum fermentum

prætoriæ cohortis præféctus, ad eos
miſſus, cum alläta Jovis effigie, ut
eam veneraréntur“, Imperatoris
mandatum eis expônit: ut niſi Jovi
cultum adhibeant, moriantur. Qui
ut erant orantes, reſpondérunt, fe
pro Chriſti fide, quem Deum men-
te & ore venerabaântur, non dubi-
tanter mortem ſubituros.
Vérbera carnificum non timué-
runt Sanéti Dei, morientes pro
Chriſti nomine: Ut

totam farinæ, cui injicitur, maſſam
corrûmpit, universamque mox cô-
ſperſiõnem ſuo ſapore comaculat,
ſic nimirum ſimulatio, cujus ſe-
mel animum imbuerit, tota Virtu-
tum ſinceritate & veritate frauda-
bit. Eſt erge ſenſus: Attendite,

ne æmuléimni fimulatôres, quia
véniet proféct tempus, in quo
veſtra virtus omnibus, & eôrum
revelétur hypôcrifis.
hærédes

Propter teſtamentum Pomiai

& lexes patet
ſtiterunt in
Quia unus
ineis & una!
bonum, de
ile ftatres in
Emm qn
miann qu⸗
in lumine die
ruro, guat
Dbſcondita pte
Eed & in pres
(ongkuenter 4
Imter tenebras
Tunn caterun
cltih yel paſſi
ckinfcäta per
iseorum 37
Antur. Nete
Keldunt con,
Aorim or
khent amplit
nz ergo ſ
unss gui mor
n keis avib⸗
Moſeiunt, ci
Nihotentir Dei
f rinifcet, 0
Arc eſt ve
Aungnan do
ſe aul eftlios
Dominum
n regiz
neta
6gän ucune
Uuum. C
ore ai

Do auten
7 eutoturn
um 3 Alteru
le biancien
Ae n05

Dömnink. 5,
luaproptelt
thelece,

Ereninngnelt

Manum Ken
N decicdt; Ae⸗
1 ottin

nun, A

tin ülum e
nt üli. Ce
mönian
i ſe
angelli lon
neam,

bls ku
feln

nene Nin
lnbe gen
eter, NI
re⸗

& leges patérnas, Sanéti Dei per-
ſtitérunt in amore faternitatis:
Quia unus fuit ſemper ſpiritus
in eis, & una fides. Ecce quam
bonum, & quàm jucuúndum habi-
târe fratres in unum. Quia.

Erùm quod séquitur: Quô-
niam quæ in tenebris dixiſtis,
in lumine dicéntur: non ſolùm in
futüro; quando cuncta cordium
abſcondita proferéntur ad lucem,
ſed & in præsénti témpore poteſt
congruenter accipi; quôniam quæ
inter ténebras quondam preſſura-
rum, carcerumque umbras, vel lo-
cuti, vel paſſi ſunt Apéôſtoli, nunc
clarificata per orbem Eccléſia, le-
ctis eorum actibus puùblicè prædi-
cantur. Ne terreamini ab his, qui
oecidunt corpus. Si perſecutoôres
Sanktoôrum occiſis corpôribus non
habent ampliàs, quid contra illos
agant; ergo ſupervacua furunt in-
sania, qui môrtua martyrum mem-
bra feris avibusque diſcerpénda
Projiciunt, cùm nequâquam om-
nipoténtiæ Dei, quin ea reſuscitan-
do vivificet, obsiſtere poſſint.
Hæc eſt vera fratérnitas, quæ
numquam pôtuit violari certami-
ne, qui effuſo sanguine ſecùti ſunt
Dominum: Contemnéntes au-
lam régiam, pervenérunt ad regna
cœléſtia. Ecce quàm bonum,
& quam jucundum habitare fratres
in unum. Contemnéentes.
loria Patri. Contemnéntes.

Uo autem ſunt geénera perſe-
cutorum: unum palam ſævien-
tium, alterum fiéte fraudulentér-
que blandiéntium. Contra utrúm-
due nos munire atque inſtitůere
volens Salvaàtor, & fupra ab hypo-
criſi Phariſæòrum attendere, & hic
a carnificum cæde præcipit non ti-
mére: quia vidélicet poſt mor-
tem nec horum crudélitas, nec
illorum valeat ſimulatio durare.
Nonne quinque paſſeres véneunt
dipéôndio? Sr minutiſſima, ingquit,
animalia, & quæ quôlibet per aera
feruntur volatilia, Deus oblivisci
non poteſt, vos qui ad imaginem
facti eſtis Creatôris, non debetis
terréri ab his, qui occidunt cor-
pus: quia qui irrationabilia ani-
malia gubernat, rationabilia curâre
non déſinit.
£ Deum laudamus. II.

745
A D LI A U D E°,

Aulus & Joannes dixérunt Ju-
liano: Nos unum Deum coôli-
mus, qui fecit cœlum & terram.
ñs regnavit. I1.
Paulus & Joannes dixerunt
Terentiano; Si tuus dominus eſt
Julianus, habéto pacem cum illo,
nobis alius non eſt, niſi Dominus
Jeſus Chriſtus.
Joannes & Paulus agnoscén-
tes tyrannidem Juliani, facultates
ſuas paupéribus erogare cœpeérunt.
1. Sancti Spiritus, & animæ ju=
ſtorum hymnum dicite Deo, allel-
Joannes & Paulus dixerunr
ad Gallicanum: Fac votum Deo coœ-
li; & eris victor mélius, quam
uiſti.

XXXIi.

Iſti ſunt Sanéti, qui pro Chriſti
amôre minas hoôminum contemp-
sérunt;: ſancti Martyres in regno
cœloôrum exultant cum Angelis: &
quaàm pretiôſa eſt mors Sanctorum,
qui aſsſduè aſsiſtunt ante Dim, &
ab invicem non ſunt ſeparati.

Uæſumus omnipotens Deus:
ut nos geminata lætitia ho-
diernæ feſtivitàtis excipiat, quæ de
beatorum Joannis & Pauli glorifi-
catione procédit: quos éadem fides
& paſſio vere fecit eſſe germanos.
Per Dominum.

Apertum eſt. Y. Iſte puer.
eus „ ꝗqui præséntem

diem. 742.

Paulus & Joàânnes.
ixit Dũ,
rédidi? .

„XxXxVi.
Exultàbunt Sancti in glôria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.

Iſti ſunt duæ olivæ, & duo cande-
läbra lucéntia ante Dim:; habent
poteſtatem claudere cœlum núbi-
bus, & aperire portas ejus, quia lin-
guæ eôrum claves cœli factæ funt.
uæſumus, omnipotens.

42%°

Aaa sSs DIE

746 E XXVII. JUNII.

Sermo 8. Basilii Magni.

VV Boömini luper aquas. Qualis
V vox? ſuper quas aquas? Velut
prophetiam accipiamus quod di-
Gtum eſt. Memineris Joannis, qui
interrogatuz à Judæis, Tu quis es?
quod relpônſum dabimus iis, qui
misérunt nos? reſpondit: Ego
vox clamântis in desérto. Igitur

vox Dômini eſt Joannes, Angelus

à Deo miſſus ante faciem Domini,
ut paràret Doômino plebem perfé-
Gam. Hæac igitur vox fuper aquas,
erat ſuper Jordanem, in quo bapti-
Zabat prædicans pœnitentiæ bap-
tismum. Et non ſolùm in Jordane,
ſed étiam in &non propè Salim;
quia aquæ multæ erant Illic.
Deicendit Angelus Doômini ad

YZachariam, dicens: Accipe uerumn
4 Et

in ſenectùúte tua; abébit
nomen Joannes Baptiſta. Iſte
puer magnus coram Dômino: nam
& manas ejus cum ipſo eſt. Et
habébit.
Gitur vox Dni ſuper aquas. Joaân-
nes eſt ſuper baptismum. IIlic &
Deus majeſtatis intônuit. Venit e-
nim vox de cœlo, dicens: Hic eſti-
lius meus diléétus, in quo mihi
complacui Tunc étiam Diñs ſuper
aquas multas dignatus eſt deicen-
dere in baptisma Joannis, ut com-
pléret omnem juſtitiam, quæ in le-
ge eſt. Vox Dni in virtute. Aufert e-
nim debilitates pôpuli per pœni-
téntiæ baptismum, per ipſum bapti-
zans in- aqua ad poœniténiam. In vir-
tue eſt vox, dicens: Pœniténtiam a-
gite, appropinquavit enim regnum
cœlorum: & „ Facite fructus dig-
nos pœniténtiæ.
Hic eſt præcúrſor dilécdtus, &
lIucêrna lucens ante Dõôminum:
Ipſe eſt enim Joannes, qui viam
Dômino præparavit in erémo ſed
& Agnum Dei demonſtravit, & il-
luminavit mentes hominum.
. Ipſfe præibit ante illum in ſpiri-
tu , & virtute Eliæ. Iplſe.

Oz Dômini confringéntis ce-

dros. Poteſt dici, quod parans

Démino populum perféctum, ela-

qusane beneficium

tas impietâtes, & contra eognitié⸗
nem Dei exaltatas confringens ac
conterens, obliqua faciébat re-
cta. Qui enim omnem collem ac
montem humiliat, hic erat, qui
confringébat cedros, & Dômino
viam adæquabat, per hoc, quòd ad
pœniténtiam inducébat altum, &
elatum, & ſupérbum cor, Unde
ejus præparationem ſupcipiensDõ-
minus, fuo advéêntu confrégit op-
péôſitas poténtias, cedros Libani
figuratè dictas. Oportet enim Doô-
minum regnare, donec ponat ini-
micos ſub pedes ſuos, & cedros
iſtas comminuat. .
Innuébant patri ejus, quem
vellet vocari eum, & poſtulans
pugillärem ſcripfit „ dicens:
Joannes eſt nomen ejus.
Apertum eſt osZachariæ, & pro-
phetavit, dicens. Joaânnes eſt.
loôria Patri. Joannes.

ectio ſancti Evangeélii ſecundàùm
Lucam.
Liſabeth implétum eſt tempus
P pariendi, & péperit filium. Et
audierunt vicini & cognati ejus»
quia magnificavit Doôminus mile-
ricôrdiam ſuam cum illa; & con-
gratulabantur ei. Et réliqua,.
De Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

T Zacharias pater ejus implé-
tus eſtspiri tu ſanto, & prophe-
täbat. Vide, quam bonus Deus &
facilis indulgére peccatis. Non
ſolùm ablata reſtituit, ſed étiam in-
ſperata concédit. Ille dudum mu-
tus prophétat. Hæc enim gratie
Dei mäxima, quòd eum;, qui hegz-
verat, confitétur. Nemo ergo diffi-
dat, nemo veéterum conſcius deli-
oôrum præmia divina deſpexrét.
Novit Dus mutare ſenténtiam, ſi tu
noveris emendare delictum.
PræcùrſorDoômini venit, de quo
ipſe teſtatur: Nullus major in-
ter natos mulierũ Joanne Bapti 4.
„ Hic eſt enim Prophêta, & plus
quäam Prophéta;, de quo Salvator
ait. Nullus.

T tu puer, Prophéta Altiſſimi
vocàberis. Pulchré, cum ae
Dômino prophetaret, ad Pronh .
tam ſua verba convértit, ut hoc
eſſe Doômim
eſgnaret z ne cum publit a.
meraret ſua uaſi ingratus taâ-
a „ 4 cuiſle

(liſle der

fiio. Fed

nttionibilen

tent quoc
infintem.
intelligemu
ſocem patr
lie ſalutatie
Uetur, auch
Gabriel
carie, dice⸗
nomen ejus
Et muhi i
debunt,
lam Domin.
von hber.

Ciebat pr

Oropheétæ

rporis xta
Tnelligendi
ledehat affe
eneguam
muis Zach
klgne lantt
Alebatuplecd
plier dilcen
unt, Küden
e Deum lan
Ab y»

cont,
igua hi

mn lueiſiei
tu cobftſi⸗
3) Eeclai
Mportetenn
donec igu!
ſuos, A El
ekl gt,t
n, & No
hlt, dcen:
owen eſids⸗
OeLchule
g. loünmeie
ännes⸗

nel⸗

gletun eie

rinmn
le Nei⸗
D

cuiſſe viderétur; quæ agnoscébat in
filio. Sed drrale aliqui quaſi ir-
rationäbilem mentis exceèſſum pu-
tent, quod octo dierum alléquitur
infantem. Verùm, ſi teneamus,
intelligemus profe cto, quod poôtuit
vocem patris natus audire, qui Ma-
riæ ſalutationem, âàntequam naſce-
rétur, audivit. .
Gabriel Angelus apparuit Za-
chariæ, dicens: Naſcetur tibi filius,
nomen ejus Joannes, vocabitur:
Et multi in nativitàâte ejus gau-
deébunt. Erit enim magnus co-
ram Domino, vinum & siceram
non bibet. Et. G loria Patri. Et.

Ciebat profecto, alias eſſe aures
9 prophétæ, quæ Spiritu Dei, non

cörporis ætate reſerantur. Habé bat

intelligendi ſenſum, qui exultandi

habébat afféctum. Simul illud ad-

vérte, quam paucis Elifabeth, quam
multis Zacharias prophétet: & u-

terque ſanéto repletus Spiritu lo-
quebatur: ſed diſciplina ſervatur, ut
muúlier diſcere magis, quæ divina
ſunt, ſtudeat quam docére.
e Deum laudamus. 1II.

PIE XXVIII. WUXNII.

Eus, qui beàtum Leonem Pon-
tificem Sanctòrũ tuôrum mé-
ritis co quâſti: concéde propitius;
ut qui commemoratioônis ejus feſta
percôlimus, vitæ quoque imitémur
exémpla. Per Dominum.

Puer, qui natus eſt nobis,
plus quam Propheta eſt : hic eſt
enim, de quo Salvator ait: Inter
natos mulierum non ſfurréxit ma-
jor Jaanne Bapriſta.

Iſte puer magnus coram Dno.

2. Nam & manus ejus cüm 1pfo eſt.
Oratie. D eus, qui præséntem. u

747

LE ſecúndus, Pôntifex mäximus,
Siculus humanis & divinis litte-
ris Græce & Latinè doctus, muſicis
étiãâ eruditus fuit: ipſe enim ſacros
Hymnos & Pſalmos in Eccléſia ad
concentum meliorem reduxit. Pro-
havit acta ſextæ Synodi, quæ Con-
ſtãtinòpoli celebrata eſt, præſidén-
tibus Legatis Apoſtéôlicæ Sedis, præ-
sénte quoque Conſtantino Impe-
ratore, & duobus Patriarchis, Con-
ſtantinopolitano & Antiochéno, ac
centũ ſeptuaginta Epiſcopis: quam
& in Latinum tranſtulit.
Invéni David ſervum meum,
leo ſancto meo unxzi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei, all.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocebit ei.
Manus enim.

N eo Concilio Cyrus, Seêrgius,„
& Pyrrhus condemnati, ſunt „
unam tantümmodòô voluntatem &
operatioônem in Chriſto prædican-
tes. Hic fregit ſupérbiam Antiſti-
tum Ravennatum, iqui Exarchorum
freti potentia, Sedi Apoſtolicæ non
obtemperabant. Quamobrem de-
crévit, ut electio cleri Ravennatis
irrita eſſet, niſi Romani Pontificis
auctoritate comprobaretur.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi electum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei, allel. . Invéni David
ſervum meum, ôleo ſancto meo
unxi eum. Manus.

Erè pater pàuperum fuit, non
enim pecunia ſolùm, ſed 6pe-
ra, labore, & consiliis, egéntium
viduarum, & pupillorum inopiam,
ac ſolitudinem ſublevabat. Qui
dum singulos non magis prædica-
tiône, quàm vita, ad pié ſanéteque
vivendum adhortarétur, menſe sui
Pontificatus decimo, & diébus de-
cem & ſeptem obdormivit in D6⸗
mino: ſepultusque eſt in Basilica
ſancti Petri, quarto Kaléndas Julii.
Ordinatione una menſe Junio crea⸗
vit Presbyteros novem , Diaconos
tres, Epiſcopos diverſis in locis
viginti tres.
J. Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtůtes operatus eſt; & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-⸗
nium populoôtum.
Iſte

4½
7iſe eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & peryénit ad cœléſtia re-
Sna. Ipſe. löria Patri. Ipſe.

amo péregrè.
XXXIX.

Per Evangélica dictaàa.
Etio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.
Nillo témpore: Dixit Jeſus Si-
moôni Petro: Simon Joannis di-
ligis me plus his? Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Edditur negationi trinæ trina
confeſſio, ne minùs amori lin-
gua sérviat, quam timori: & plus
vocis elicuiſſe videatur mors im-
minens, quam vita præſens. Sit
amoôris officium paſcere Domini-
cum gregem, ſi fuit timôris indi-
cium negare paſtorem. Qui hoc
ànimo paſcunt oves Chriſti, ut ſuas
velint eſſe, non Chriſti, ſe con-
vincuntur amare, non Chriſtum:
vel gloriandi, vel dominandi, vel
acquiréndi cupiditate, non obe-
diendi, & ſubveniendi, & Deo
placéndi charitate.
e& Deum laudamus. II.

72.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut nullis nos permittas
perturbatiônibus concuti, quos in
Apoſtòlicæ confeſſionis petra ſoli-
aſti, Per Döminum.

DIE XXIX. JUNII.

Tetrus & Joânneg.
„77. . au-
dâte Döminum omnes Gentes. 79.
Iſit Herõdes Rex manus, ut af-
fligeret quosdam de Eccléſia.
Occidit autem Jacobum fratrem
Joannis gladio. Videns autem, quia
placéret Judæis, appoſuit;, ut ap-
prehénderet & Petrum.

„Ecôra lux Kternitatis, au-
ream

Diem beitis irrigävit ignibus,
Apoſtolõôrum quæ coronat Princi-
Pes»
Reisque in aſtra liberam pandit
viam.
undi Magiſter, atque cœli jani-
tor;
Romæ paréntes, Arbitrique Geén-

tium: .
Per enſis ille, hic per crucis victor
necem
Vitæ ſenatum laureati poôſſident.
Roma felix, quæ duoôrum Prin-
cipum
Es conſecrata gloriôſo, sanguine:
Horum cruôre purpurata céteras
Excellis orbis una pulchrifùdines.
it Trinitati ſempitérna gloria,
Henor, potéſtas, atque jubilàtio»
In unitate, quæ gubernat omnia»
Per univerſa ſæculoôrum ſæcula.

Amen. .
In omnem terram exivit ſonus
eôrum. Et in fines orbis

terræ verba eôrum.

Tu es paſtor vium, Princeps Apo-
ſtoloòrum, tibi traditæ ſunt claves
regni cœlorum.

Eus, qui hodiernam diem A-
poſtoloôrum tuôrum Petri
Pauli martyrio conſecràſti: da Ee-
cleêſiæ tuæ, eòrum in omnidbus ſe-
qui præcéptum, per quos Keligio-

nis ſumpfit exordium., Per Düm.

egem Apoſtolôrum Dominum;,
Venite, adorémus.
enite, exultémus. 1I.
rérna Chriſti. ii.
ii.
De Actibus Apoſtolorum.
Etrus autem, & Joannes aſcen-
débant in templum ad horam
orationis nonam. Et quidam vir,
qui erat claudus ex utero matris
suæ, bajulabatur, quem penébant
quotidie ad portam templi, quæ
dicitur Specioſa, ut péteret elee-
moſynam ab introeüntibus in
templum. Is cùm vidiſſet Petrum
& Joannem incipientes introirée in
templum, rogabat;, ut eleemoly-

nam acciperet. Intuens autem in
eum

eü Pettus e
in nos. At!
ſperis ſe al
imon ?
i vocarem
ebem me
iſtui:
Ium tradidi
Quodeu
leram, eri
Kquodcum
nn, etit
Kcluves,
Piuus aut
aurunm no
Mibeo noe ti
Chnriſti Nazan
ktapprehent
Aeyavit eun
(re lunt ba
tulliend ſeti
narit cü illi
Kexiliens,
lit omnis
Klaudanten
ern illum
Aeemoöfynan
mn portam
hnt ſtupore
uigerat il
lligis
ge oyes
li, gui⸗
Utänimam
Roportt
Mte negel
(n tené
goinnem
l ad eos.
ut zal
en dutem
hllume v
Keerimus
Kltehi
Glt biliun

vitienbe
1e colonukr.

4 lbenn
,Algettl
Albitigel
per cluiht
eiti hilt
Gur GClorul

oriolo An
purpuring
unapul
mpttenn l
illleſtbit
gbetutol⸗
Cllorunlteni

umringe
ladite lu⸗

odietnan
n tuotun 1
conleckiktil
uon in rn
er ciie
Ciun,

hotoloe

e Petrus cum Joane dixit: Réſpice
in nos. At ille intendébat in eos,
ſperãs ſe aliquid acceptùúrüů ab eis.
Ssimon Petre, antequamsde na-
vi vocarem te, novi te, & ſuper
plebem meam Principem te con-
ſtitui: * Et claves regni cœlo-
rum tradidi tibi.
Quodcumque ligaveris ſuper
terram, erit ligatum & in cœlis:
& quodcumque solveris ſuper ter-
ram , erit ſolůtum & in c&lis.
Et claves.
Etrus autem dixit: Argéntum &
aurum non eſt mihi quod autẽ
habeo, hoc tibi do: In nomine Jeſu
Chriſti Nazaréni turge, & ambula.
Et apprehenſa manu ejus déxtera;,
allevavit eum: & protinus conſoli-
datæ ſunt baſes ejus, & plantæ. Et
exiliens ſtetit, & ambulabat; & in-
travit ců illis in templũ ambulans,
& exiliens, & laudans Deum. Et vi-
dit omnis populus en ambulanté,
& laudantem Deum. Cognoſcébant
autem illum, quod ipſe erat, qui ad
eleemôſynam ſedébat ad Specio-
ſam portam templi: & impléti
ſunt ſtupore & éxtaſi, in eo, quod
contigerat illi.
Ssi diligis me, Simon Petre,
pasce oves meas: Domine;, tu
noſti, quia amo te,
Et änimam meam pono pro te.
Si oportüerit me mori tecum;
non te negabo. Et.
Um teneret autem Petrum &
Joannem, cucürrit omnis po-
pulus ad eos, ad pôrticum, quæ ap-
pellatur Salomonis, ſtupéntes. Vi-
dens autem Petrus, reſpondit ad
pôpulum: Viri Iſraelitæ, quid miraâ-
mini in hoc, aut nos quid intuémi-
ni, quaſi noſtra virtúte, aut poteſta-
te fecérimus hunc ambulare? Deus
Abraham, & Deus Iſaac, & Deus Ja-
cob, Deus patrum noſtrôrum glori-
ficavit Filium ſuum Jelum, quem
vos quidem tradidiſtis, & negúſtis
ante faciem Pilati, judicante illo
dimitti. Vos autem ſanctum & ju-
ſtum negãſtis, & petiſtis virum ho-
micidam donari vobis: Auctoôrem
veroô vitæ interfeciſtis, quem Deus
ſuſcitavit à mortuis, cujus nos te-
ſtes ſumus. Et in fide nominis éjus,
hunc, quem vos vidiſtis, & noſtis,
confirmavit nomen ejus: & fides,
quæ per eum eſt, dedit integram
sanitatem iſtam in conſpectu om-
nium veſtrûm.

Tu es Petrus, 8 ſuper hane
petram ædificabo Eccléſiam meã»
& portæ inferi non prævalebunt
adverſus eam: *Et tibi dabo cla-
ves regni cœlôrum. Quodcùm-
que ligaveris ſuper terram, erit li-
gâtum & in cœlis: & quodcúmque
sôlveris ſuper terram, erit ſolůtum
& in cœlis. Ec tibi.
Moôria Patri. Et tibi.

Sermo S. Leôònis Papæ.

Onium quidem ſanctarum ſo-⸗
lemnitätum, ,dilectiſſimi, to-
tus mundus eſt particeps: & unius
fidei pietas exigit, ut quidquid-
pro ſalùte universôrum geſtum re-
côlitur, commuůnidbus ubique gaâu-
diis celebretur. Verúmtamen ho-
diérna feſtivitas, præter illam re-
veréntiam, quam toto terrärum
orbe proméruit, ſpeciaàli & pro⸗
pria noſtræ urbis exultatione ve-
neranda eſt: ut ubi præcipuorum
Apoſtolôrum glorificatus eſt éxi-
tus, ibi in die martyrii eòôrum ſit
lætitiæ principäatus. Iſti enim ſunt
viri, per quos tibi Evangélium
Chriſti Roma reſplenduit, & quæ
eras magiſtra erroris, facta es dis-
cipula veritatis. .
Déômine, ſi tu es, jube me ve-
nire ad te ſuper aquas: *c Et ex-
téndens manaum apprehéndit eum,
& dixit Jeſus: Moôdice fidei, quare
dubitâàſti? Cùmque vidiſſet
ventum validum veniéntem, ti-
muit: & cùm cœpiſſet mergi cla-
mavit, dicens: Dômine, ſalvum me
fac. Et exténdens.

Sti ſunt patres tui, verique pa-
Aſtoôres, qui te regnis cœleéſtibus
inſeréndam multò méliùs multo-
que feliciùs condiderunt, quam
illi, quorum ſtüdio prima mœ-
nium tuorum fundamenta locata
ſunt: ex quibus is, qui tibi no-
men dedit, fratérna te cæde foœ-
davit. Iſti ſunt, qui te ad hanc glo-
riam provexérunt, ut Gens ſanétas-
pôpulus elééctus, civitas ſacerdo-
talis & régia, per ſacram beati Pe-
tri Sedem caput orbis effecta, la-
tiùs præſideres religiéne divina „
quam dominatiône terréna. QGHuam-
vis enim multis aucta vicéctôriis
jus impérii tui terra marique pro-
tùleris: minus tamen eſt, Auodei.

Se
bi bllicus labor sübdidit, quaàam
quod pax Chriſtiana ſubjécit.
Surge Petre, & indue te veſti-
méntis tuis, accipe fortitüdinem
ad ſalvandas Gentes:
cidérunt catenæ de maânibus tuis.
J. Angelus Dômini aſtitit, & lu-
men retülſit in habitaculo carceris
percuſsôque laätere Petri excitavit
eum. dicens: Surge velociter. Quia.

Iſpoſito namq; divinitùs peri
maximè congruébat, ut multa
regna uno confœderarentur impé-
rio, & citô pérvios habéret popu-
los prædicatio generalis, quos uni-
us teneret régimen Civitatis. Hæc
autem civitas ignorans ſuæ prove-
cGtionis auctoréscùm penè omnibus
dominarétur Gêntibus, omnium
Géntium ſerviébaterroribus, & ma-
gnam ſibi videbatur aſlumpfiſſe re-
ligionẽë, quia nullã reſpuèebat falſita-
tem. Unde quantum erat per dia-
bolũ tenaciùs illigata, tantùm per
Chriſtum eſt mirabiliùs abfoluta.
Tu es Paſtor ovium; Princeps
Apoſtolorum: tibi tradidit Deus
oômnia regna mundi: Et ideoò
tibi traditæ ſunt claves regni coœ-
Joram. Quodcümque ligaveris
ſuper terram, erit ligatum & in cœ-
lis: & quodcçcumque sölveris ſuper
terram, erit ſolutum & in cœlis. Et
ideò. lôria Patri. Et ideò.

éctio ſancti Evangelii ſecùndum
Matthæum.

B illo témpore: Venit jJeſus in
partes Cæſareæ Philippi: & inter-
rogabat diſcipulos ſuos, dicens:
Quem dicunt homines eſſe Filium
hôminis? Et reliqua.
Homilia S. Hieronymi Presbyteri.

IDlIchré interrogat: Quem dicunt
hamines seſſe Filium hominis?
quia qui deFilio hominis loquuũtur
hoömines ſunt, qui vero divinitatem
ejus intélligunt, non hômines, ſed

Quia ce-

Heréôdes erravit in Joaânne, dicens:
Quem ego decollavi Joannemipſe
ſurréxit à moôrtuis, & virtùtes ope-
rantur in eo.
Ego pro te rogavi Petre, ut
non deficiat fides tua: -Et tu ali-
quando conveérſus confirma fratres
tuos. Caro & ſanguis non re-
velavit tibi, ſed Pater meus, qui eſt
in cœlis. Et tu.

Os autem, quem me eſſe dici-
tis? Prudens lector attende »
quòd ex conſequéntibus, textuque
sermônis Apôſtoli nequàquam ho-
mines, ſed dii appellantur. Cùͤm
enim dixiſſet: Quem dicunt ho-
mines eſſe Filium hominis? ſubjé-
cit, Vos autem, quem me eſſe dici-
tis'Illis, quia hômines ſunt, hamana
opinantibus, vos qui eſtis dii, quem
me eſſe exiſtimatis? Petrus ex per-
sona omnium Apoſtolôrum profi-
tétur: Tu es Chriſtus Filius Dei vivi.
Deum vivum appéllat, ad diſtin-
ctionem eorum deôorum, qui pu-
tàntur dii, ſed mörtui ſunt.
Quem dicunt homines eſſe Fi-
lium hominis:? dixit Jeſus diſcipu-
lis ſuis. Reſpondens Petrus dixit:
Tu es Chriſtus Filius Dei vivi.
Et ego dico tibi, quia tu es Pe-
trus, & ſuper hanc petram ædifi-
cabo Eccleſiam meam. .
Beãtus es Simon Bar-Jona, quia

caro & ſanguis non revélavit tibi⸗
ſed Pater meus, qui eſt in cœlis. Et.
Noria Patri. Et.

Eſpôndens autem Jeſus, dixit
ei: Beatus es Simon Bar-Jona.
Teſtimoônio de ſe Apôſtoli reddit
vicem. Petrus dixerat: Tu es Chri-
ſtus Filius Dei vivi: mercçeédem re-
cépit vera conféſſio. Beatus es Si-
mon Bar-Jôna. Quare? Quia non
revelavit tibi caro, & ſanguis, ſed
revelavit Patet. Quod caro & ſan-

Euis revelare non pôtuit, Spiritus
ancti gratia revelatum eſt. Ergo ex
confeſſiône ſortitur vocabulum:,

dii appellantur. At illi dixérunt: A- quòd revelationem ex Spiritu ſan-
lii Joannem Baptiſtam, alii autem éto habeat, cujus & filius appellan-
Eliam. Miror, duosdam intérpretes dus ſit. Siquidem Bar-Jona in no-
cauſas errôrů inquirere ſingulôrüů, ſtra lingua ſonat filius columbæ.

& diſputationem longiſſimã texé-

re, quare Däm noſtrum jeſumchri- A D
ſtum alii Joannem putaverint, alii

Eliam, alii Jeremiam, aut unum
ex Prophétisi cùm fic potuerint er-

raze in Elia & Jeremia, quo mode

e Deum laudamus. II.
L A U D § 5
Etrus, & Joaâannes ascendébant
in templum ad horam oratio-
nis nonam.

Arg⸗
mnihi: quoe
do.
Circümcda
⁸ Fequere
nus Angel
ne de mal
lut
petram æd

IIit H⸗
UIfigere
Occidit a
oannis gl.
aceret Ju
Mehendere

Eate ba
cipe
ſoces pre
Vincula
Verbo res
Aperire t
claudére
Grégie
ſtrue
E noſtra t
tkahe:
Velita dun

les,
lt lolis int
it Trinita
lonor, P01
A unitäte
ler uniyetl
Amen.
Annunt
Et fada

Nuodcumme
um, erit
ſodcüm
um, erit
cit Domin

den

pentum

in oinnedd
lunionmmen
iK tue

1orii bene,
tun ln
s conüttn ir⸗
& langriszu
ater nelgtit

lem metkl
lector
bentibuctat⸗
Mi negnenn,
Pelluant
len deut
mm honn
Alem neelet
ninerſanue

ſtus kliusde
Pelat, di
Ceotun,
öUrrui fant,

E Petiuu
Flins Den
ibi, guis 16
uune henm:
meam.
on r in
non leſeln,
ui eſtinch
.

ten ſeint
Pnanie,
eMoll
lteutlust
irmeete
r,

in hen

Ris regnavit. II.
Argéêntum & aurum non eſt
mihi: quod autem habeo, hoc tibi
do. Dixit Angelus ad Petrü:
Circumda tibi veſtimentum tuum,
& sequere me. Miſit Doômi-
nus Angelum ſuum, & liberavit
me de manu Herodis;, allel.
Tu es Petrus, & ſuper hanc
petram ædiſicabo Eccléſiam meam.

MI Herodes Rex manus, ut af-
fligeret quosdam de Eccléſia.
Occidit autem Jacobum fratrem
Joannis gladio. Videns autem, quia
placéret Jjudæis, appoſuit, ut ap-
prehénderet & Petrum.

Eate Paſtor Petre, clemens àc-
cipe ,
Voces precantum, criminumque
Vincula.
Verbo resoôlve, cui potéſtas tradita
Aperire terris coœlum, apértum
claudére.
Grégie Doctor Paule mores in-
ſtrue;
Et noſtra tecum pectora in cœlum
trahe:
Velata dum meridiem cernat Fi-

e6S »
Et ſolis inſtar ſola regnet Chafitas.
it Trinitati ſempitérna glôria,
Honor, potéſtas, atque jubilâtio,
In unitate, quæ gubérnat omnia,
Per univerſa æternitatis ſæcula.
Amen.
Annuntiavêrunt pera Dei.
Et facta ejus intellexerunt.

Quodcùmque ligaveris fuper ter-
ram;, erit ligatum & in cœlis: &
quodcúmque soölveris ſuper ter-
ram, erit ſolůtum & in cœlis: di-
cit Dôminus Simoni Petro.
eus , qui hodiernam

Argentum & aurüum.
iſit Herôdes. 792.
In omnem terram, * Exivit
ſonus eòrum. In omnem. Et
in fines orbis terræ verba eôrum.
Exiyit.
Môria Patri. In omnem.
Conſtitues eos principes ſuper
omnem terram.
„Meéemores erunt néôminis tui
Dômine.

diem.

Dixit Angelus.

751

Etrus quidem ſervabaâtur in câr-
cere: Oraâtio autem fiébat ſine
intermiſſiòne ab Eccléſia ad Deum
pro eo. .
Conſtitues eos principes „

Super omnem terram. Conſti-
tues eos.
⸗ Mémores erunt nôminis
tui Dömine. Super.

1éria Patri. Conſtitues.
Nimis honorati ſunt amici tui
Deus. ge. Nimis confortatus eſt
principatus eôrum.

Tu es Petrus.

T Petrus ad ſe revérſus, dixit 2
RNunc ſcio verè, quia miſit Dô-
minus Angelum ſuum, & eripuit
me de manu Herodis, & de omni
expectatioône plebis Jjudæorum.
„ Nimis honorati ſunt »„
Amici tui Deus. Nimis.
7. Nimis confortatus eſt princis
pâtus eòrum. Amici.
Nôria Patri. Nimis.
Annuntiavérunt bpera Dei.
Et facta ejus intellexérunt.

citux Ana, Juravit Dôminus.
äixit Dôminus.
viii,

IIS., 748.
Annuntiavérunt pera Dei.
Et facta ejus intellexérunt.

Hôdie Simon Petrus aſcêndit Cru⸗
cis patibulum, allelùja: hôdie
clavicularius regni gaudens migra-
vit ad Chriſtum: hôdie Paulus A-
poſtolus, lumen orbis terræ, in-
clinato capite pro Chriſti nomine
martyrio coronatus eſt, allel.
eus, qui hodiérnam.

UBI VERO FITY. OFFICIUM

Ego plantavi.

Elig 754
Dominus.

77 ‧ — .
audate Däm omnes Gentes. 79.

Onum certamen certavi, curſum
conſumavi, fidem ſervavi. In ré-=
liquo repôſita eſt mihi corôna ju=
itiæ 5

752 1, ½ ;
ſtitiæ, quam reddet mihi Dominus
in illa die juſtus judex.
gregie Doctor.

Tu es vas electiònis ſanctePaule

Apoſtole. . . . . .
Prædicator veritàtis in univer-

ſo mundo.

Sancte Paule Apéſtole, prædicator
veritâtis, & dofctor Gentium, inter-

céde pro nobis ad Deum, qui te

elégit. Aratie
Eus, qui multitdinem Gén-
tium beati Pauli Apôſtoli præ-
dicatioòne docuiſti: da nobis, quæ-
ſumus: ut cujus natalitia coôlimus,
ejus apud te patrocinia ſentiamus.
Per Döminum.

Tu es paſtor vium, princ eps Apo-
ſtolorum, tibi traditæ ſunt claves
regni cœloôrum. Tu es Petrus.
Et ſuper hanc petram ædificabo
Eccleſiam meam.

Eus, qui beâto Petro Apôſtolo
tuo collatis clavibus regni cœ-
léſtis, ligandi atque ſolvendi Pon-
tificium tradidiſti: concede, ut in-
terceſſiônis ejus auxilio à peccatô-
rum noſtrorum néxibus liberé-
murx, Qui vivis & regnas.

DIE XXX, UNII.

egem Apoſtolõrum Dominum,

Venite, adorémus. Eehi-
te, exult émus. I. grégie
Doctor. 751.
Qui ope-

rätus eſt Petro in Apoſtolatum,
operaâtus eſt & mihi inter Gentes,
& cognovérunt gratiam, quæ data
eſt mihi à Chriſto Dômino.
Gli enarrant. Cut ji.
Scio, cui crédidi, & certus sũ,
uia potens eſt depoſitum meum
Kerware in illum diem, juſtus judex.
Mihi vivere Chriſtus eſt, &
mori lucrum: gloriari me opoôrtet
in Cruce Dñi noſtri Jeſu Chriſti.

In omnem terram exivit ſonus
eôrum.
„Et in fines orbis terræ verba
eorum.
De Actibus Apoſtolôrum.

Eant autem in Eccléſia, quæ
erat Antiochiæ, Prophetæ & Do-
ctoôres, in quibus Barnabas, & Si-
mon, qui vocabàâtur Niger, & Lucius
Cyrenénſis, & Manahen, qui erat
Herôdis Tetrarchæ collectàneus, &
Saulus. Miniſtrantibus autem illis
Dômino, & jejunantibus, dixit illis
Spiritus ſanéctus: Segregate mihi
Saulum & Barnabam in opus, ad
quod aſsúmpſi eos. Tunc jejunan-
tes & orantes, imponentésque eis
manus, dimisérunt illos. Et ipſi
quidem miſſi à Spiritu ſancto abié-
runt Seleuciam, & inde navigavé-
runt Cyprum. .
Qui operàtus eſt Petro in Apo-
ſtolatum, operaàtus eſt & mihi in-
ter Gentes: * Et cognovérunt
gratiam Dei, quæ data eſt mihi.
„Gratia Dei in me vacua non
fuit, ſed gratia ejus ſemper in me
manet. Et.

T cùm veniſſent Salaminam,
prædicabant verbum Dei in ſy-
nagôgis Jjudæoôrum. Habébant au-
tem & Joannem in miniſterio. Et
cùm perambuläſſent univeérſam in-
ſulam usque Paphum, invenérunt
quemdam virum magum plfeudo-
prophétam, Judæum, cui nomen

Herat Bar- Jeſu, qui erat cum Pro-

cönſule Sergio Paulo, viro prudén-
te. Hic, accersitis Barnaba & Sau-
lo, deſiderabat audire verbum Dei.
Reſiſtébat autẽ illis Elymas magus
(ſic enim interpretatur nomẽ eſus)
quærens avértere Procônſulé à fide-
Bonum certamen certaâvi, cur-
ſum conſummavi, fidem ſervavi:
Ideòôque repôſita eſt mihi corô-
na juſtitiæ.
& certus ſum, quia potens eſt de-
pôſitum meum ſexrvre in illum
diem. Ideòque. Lecdie ni
Aulus autem, qui &ꝙ Paulus, re-
pletus Spiritu ſancto, intuens
in eum, dixit: O plene omni do-
Io, & omni fallacia, fili diàâboli,
inimice omnis juſtitiæ, non déſinis
ſubvertere vias Dômini rectas. Et
nunc ecce manus Dômini ſuper te-
& eris cæcus, non vigens ſo-
lem usque ad tempus- Et con-
feſtim

Elum e
lenebre,
cui manun
ſul cüm 7

Amitans

Ut cüm 3
ls & gu
erzen be
Alctdens
1Molhman
Reoß
n Qn
in ülum
Scio,⸗
gula pote
ſeryare in
loris d.

T es va
poſtole
luirerlo

Ana. M.
electioni
tändus,
(uodecin

lem. iV.

V. Scio, cui crédidi,

letayi, e
ten letyi

1
Conſtit
Omnem te
efunt nom
llbbro ,
grüti

Doßtolu

AMenimun
16, imd
1, Dei
tedentis
ad ui
ante Pa
loſeum
ſtidebit
er inſet
ſni, aut
ſnani I
donn
ſom me

um,
.
ltus

tum eriitlen
bis kne ſil
Poſtolänmm.
1 kerltlt,

,kophene
Birnikuege

Antibugdinil
Letlezllet
bann In ohi
08. Iune ſeſtur
mporeneszot
Unrilog. Ein
Pleinludne
Kinleuunn

Ur nnde

lent Aut
erbunm hil
Un. H

lis u,
tlſaſ
Nwonnle1
encelifi0
iten
eknine,
ur g
lia oent
ſettag B

E
lene
6, iin

in illum diem, juſtus judex.

féſtum cécidit in eum caligo, &
tenebræ, & circüiens quærébat,
cui manum daret. Tunc Procoôn-
ſul cùm vidiſſet factum, créedidit
admirans ſuper doctrina Domini
Et cum à Papho navigâſſent Pau-
lus, & qui cum eo erant, venérunt
Pergen Pamphyliæ. Joannes autem
diſcedens ab eis, reverſus eſt Je-
rosolymam. —R
. Reépoſita eſt mihi corôna juſti-
tiæ, Quam reddet mihi Dôminus

Scio, cui credidi, & certus ſum,
uia potens eſt depoſitum meum
ervare in illum diem. Quam.
Horia Patri. Quam.

Tu es vas electionis ſancte Paule
Apôſtole;, prædicator veritatis in
univérſo mundo.
mnes Gentes. iv.
Magnus ſanctus Paulus vas
electiônis, verè dignè eſt glorifi-
candus, dqui & méruit thronum
duodèécimum poſſidere.
xaudi Deus deprecatioô-
nem. iv. Bonum certàmen
certavi, curſum conſummavi, Ki-
dem fervavi.
xaàudi Deus oratiônem. iv.
Conſtitues eos principes ſuper
omnem terram. Mémores
erunt nominis tui Dômine. .
Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de
grätia, & libero arbitrio.

AroKοlu: Paulus, quem certè in-
venimus ſine ullis méritis bo-
nis, imô cum multis méritis ma-
lis „ Dei gratiam conſecutum,
teddéntis bona pro malis, videà-
mus, quid dicat, ſua ſam propin-
quante paſſiòne, ſcribens ad Ti-
môtheum: Ego enim jam immo-
lor, inquit, & tempus reſolutionis
meæx inſtat. Bonum certamen cer-
tavi, curfum confſummavi, fidem
ſervavi. Iſta utique jam mérita
ſua bona commémorat, ut poſt
bona meérita conſequàâtur côro-
nam;, qui poſt méêèrita mala conſe-
cutus eſt gratiam. Dénique attén-
dite, quid ſequatur: Súpereſt, in-
quit, mihi coroôna juſtitiæx, quam
fedder mihi Dôminus in illa die
juſtus judex. Cui réedderét coròônam
juſtus judex, ſi non donãſſet gra-
tiam misericors Pater 3 Et quo-
modòô eſſert iſta corona juſtitiæ ,

5
ficat impiumz Quémodo ifſta Ki⸗
ta redderetur, niſi prius illa gra=
tuita donarétur 3
Tu es vas eleétiônis ſanéte Pau-
le Apôſtole, prædicator veritatis in
univerſo mundo: Per quem
omnes Gentes cognovérunt gratiä
Dei. Intercede pro nobis ad
Deum;, qui te elégit. Eer quem.

Roinde conſiderémus ipſa mé-
rita Apéſtoli Pauli, quibus dixir
corônam redditürum juúdicem ju⸗
ſtum : & videamus, utrum meérita
ipsius, tamquam ipsius, id eſt, ex
ipſo ei comparata;, an dona ſint
Dei. Bonum, inquit, certamen
certavi, curſum conſummavi, fidem
ſervavi. Primò iſta bona opera; ſi
non ea præcefgiſſent cogitationes
bonæ, nulla eſſent. Atténdite ita-
ue „ quid de ipfſis cogitatiônibus
ticat. Ait enim ſcribens ad Co-
rinthios: Non quia idonei ſumus
cogitare aliquid à nobis, tamquam
àa nobisméetipſis, ſed ſuſſicientis
oſtra ex Deo eſt. Deinde singula
inſpiciamus.
Gratia Dei ſum id, quod fſum:
Et gratia ejus in me vacua non
fuit, ſed ſemper in me manet.
Qui operàtus eſt Petro in Apo-
ſtolatum;, operatus eſt & mihi in-
ter Gentes. Et.

Onum, inquit, certâmen certâ⸗
vi. Quæro, qua virtüte certâà-
verit: utrùm quæ illi ex ſemetip-
ſo füerit, an quæ déſuper data ſit 3
Sed abſit; ut tantus Dectör igno-
raverit legem Dei,cujus vox eſt in
Deuteronomio: Ne dicas in corde
tuo Fortitüdo mea, & potentia
manus meæ feécit mihi virtútem
magnam hanc: ſed memoraberis
Doômini Dei tui; quia ipſe tibi dat
fortitůdinem facere virtútem- Quid
aut em prodeſt bonum certamẽ, niſi
ſequatur victoria; Et quis dat vi-
ctoriam, niſi ille, de quò dicit ip-
ſe: Gratias Deo, qui dat nobis
victôtiam per Dôminum noſtrtum
Jeium Chriſtum;
Saulus, qui & Paulus, magnus
prædicator, *½ A Deo confortatus
eonvaleſeébat, & confundebat Ju-
dæos. Oſtendens, quia hic eſt
Chriſtus Filius Dei: A Deo.
Ioôria Patti-. A Deo.

niſi præceſsiſſet gratia ,„„quæ juſti=
Brev. Rom.

magnus

aulus ui & Paulus ;
5 B 5 b 4 Præ-

„ .
xædicàtor, à Deo confortatus con-
valeſcébat, & confundebat Judæos.
onfitébimur. v.õ
Ne magnitúdo revelationum
extôllat me 5 datus eſt naihi ſtimu-
lus carnis mex, angelus satanæ, qui
me colaphizet: propter quou ter
Doôminum zogavi, uüt auferrétur à
me, & dixit mihi Döminus :Sufh-
cit tibi Paule gratia mea. .
ns regnavit, exültet. vi.
Repofita eſt mihi corona ju-
ſtitiæ, Fain reddet mihi Dominus
in illa die ; juſtus judex, .
ñs regnavit iraſcantur. vi.
Nimis henorati funt amfci tui
Deus.
Nimis confortâtus eſt princi-
patus eorum.
6ctio fandti Evangéli fecundùm
Matthæum. 0 .
IN illo téempore: Dixit Jeſus diſci-
pulis ſuis: Ecce ego mitte vos
ſicut oves in médio luporum. Et
réliqua. .
Homilia S. Joânnis Chrysôſtomi.

Ic dicere vidétur: Nolite turbaâ-
ri, ſi,„ eum vos inter lupos mit-
to, tamquam oves & coluùmbas
eſſe jübeo. Nam etſi poſſum con-
trarium quoque præſtare, & non
permittere, ut grave aliquid patia-
mini, nec lupis tamquam oves ſub-
jécti ſitis, ſed efficere, ut leonibus
terribiliôres evadatis: tamen ſic éx-
edit fieri: hoc & vos quoque
illuſtriôres faciet, & meam decla-
rabit virtůtem. Sic enim poſtea
dixit Paulo ?: Sůfficit tibi gratia
mea: nam virtus mea in infirmi-
tate perficitur. Inſe igitur vos ut
tales eſsétis, feci. .
Sancte Paule Apéôñſtole, prædica-
tor veritatis, & Doctor Gentium,

Intercéde pro nobis ad Deum;

qui te elégir, ut digni efficiamur
gräatia Dei.
Tu es vas electiônis fancte Pau-
le Apéſtole, prædicator veritatis.
Intercede.
Ed inſpiciàämus, quàam prudén-
tiam eéxigit; ferpéntis certè.
Nam quemadmodum ferpens to-
tum feipfum tradit, nec minimum
ckrat, ſi ipſum quoque corpus in-
eidi neceſte ſit, dummodo caput
ſuum integrum ſervet: eôdem tu
quoque modo, præter fidem cétera
érdere non cures, ſive pecnias,
ve corpus„ five étiam vitam ip-

ſam profúundere necéfle ſit. Fides
enim caput eſt , & radix, qua
fervata, etiam ſi ômnia perdas,
omnia tamen rurfus majore cum
gloria recuperabis. Idcirco nec
simplices ſolàùm juſſit eſſe, nec pru-
deéntes ſolum, ſed ambo hæc in
unum mitcuit;, ut ea in virtutem
convertantur;, .
Damaſci, præpéſitus gentis Aré-
Regis vôluit me comprehénde-
re : *Et à fratribus per murum de-
miſſus ſum in (porta. Et ſic evaſi
manus ejus in nomine Domini.
Deus & Pater Dômini noſtri Je-
ſu Chriſti ſcit, quia non wentior.
Et à ftàtribus. .
16ria Patri. Et ſic.

Udd ſi tebus ipſis id ita fieri
vidére deſideras, lege Acétu-
um Apoſtolorum librum: perlſpi-

cies profectò, cùm ſzpe Judaoram
pôpulus in Apoſtolo

inſurréxerit ,
ac dentes exacüerit, illos coluùmbæ

ſimplicitäatem imitando, & cum de-

cénti modéſtia reſpondéndo, iram
ipsorum ſuperaâſſe, furorem extin-
xiſſe, impetum retardâſſe. Nam
cùm illi dicerent: Nonne praci-
piendo præcépimus vobis;, ne do-
cerétis in nomine iſto ½ quamvis
innumera poſſent édere miracula,
nihil tamen aſperum neque dixé-
runt, neque Kcerunt :ſed ſumma
cum manlſuetùdine reſpondeéntes
dicébant: Si juſtum eſt, vos audire
magis quàam Deum, judicate. Per-
ſpexiſti ſimplicitatẽ columbæ, vide
nunc ferpentis prudéntiam. Non
enim poſſumus, inquiunt, nos quæ
vidimus, & audivimus, non loqui.
e Deum laudämus. II.
AD LAUDES;

Go plantavi, Apolle rigavit »
Deus autem incrementum de-
dit, alleluja. Sminus re-
avit. E 11. .
r. Libénter gloriabor in infir-
mitâtibus meis, ut inhabitet in me
virtus Chriſti. ,
Grätia Dei in me vacua non

fuit, ſed gratia ejus ſemper in me

manet. , . .
Damaſci, præpôfitus gentis
ArétæRegis voluit me comprehen-
dere: à fratribus per murum de-
miſſus ſum in ſporta, & ſic evaà
manus ejus in nomine Dômini-

Ter virgis eæſus ſum, ſewet

Miditus
mliem 0

Porum e
Deonlurm
Aguo te
lie, 4
in illa

es
ulle Ap.
Predic⸗
mundo

os; i
lper ſege⸗
ibos lſte

lig
Dtüum be
Cietiöne
ſmnus; u
us, eju
lüämus.

l es paſt
hlörum,
Keni ceelon

lr ſu
halt⸗

etteiſit
gtünolttd
(ertum el
ſetarit, 4
lr
lte
1 ni
Wett.
Us
ſütiinui
luls lui
Aletuin;
deitfdi
R ber dw

tor

neelle ſe l
5 lillt 4
ſi omnis ſel

ut ei iſmn

pöſits gni
me conſten
bus permun
orta.
ötmineber
1Dominpe
Gliz nalbin

le⸗

igeit ie
n lete
I tum
n le in
Kole klnee
etiniloseer
nikuntoKer
telont
le, floldt,
letatdile
1: Nomm,
nus ſobin
ne ino

II. ,S

ſoraͤbatt,
it inhibik

!
. e
in
ejis lent

hpidätus fum, ter naufrâgium per-
tuli pro Chriſti nomine.

Onum certamen certaàvi; ecurſum
Bonniaraet „fidem ſervavi. In
réliquo tepoſita eſt mihi corona
juſtitiæ, quam reddet mihi Déômi-
nus in illa die juſtus judex.
xültet orbis gaudiis. i.
Tu es vas electionis ſancdte
Paule Apôſtole.
Prædicator veritätis in univer-
ſo mundo.

Vos, qui ſecti eſtis me, ledebitis
ſuper ſedes, judicantes duoòdecim
tribus Iſrael, dicit DOOminus.

Eus, qui multitüdinem Gen-
tium beati Pauli Apôſtoli præ-
dicatiône docuiſti: da nobis, quæ-
ſumus; ut cujus natalitia côli-
mus, ejus apud te patrocinia ſen-
tiamus. Per Dominum.

Tu es paſtor òvium, pfinceps Apo-
ſtolòrum; tibi traditæ ſunt claves
tegni cœlôrum. Tu es Petrus,
Er ſuper hanc petram æadifica-
bo Eceléſiam meam.

Eus, qui beato Petro Apôſtolo
tuo; collatis clavibus regni
oeléſtis, ligandi atque ſolvéndi
Pontificium tradidiſti: concéde, ut
interceſſiònis ejus auxilio àa pecca-
torũ noſtrorum nexibus liberémur.

Apértum eſt os Zachariæ, & pro-
Ihetirit dicens: Benedictus Deus
Iſte puer magnus cotam Dômi-
no. Nam & manus ejus cum
ipſo eſt. .
Eus; qui præséntem diem ho-
noräbilem nobis in beati
Joannis nativitàâte feciſti: da poô-
pulis tuis ſpiritualium gtatiam
gaudiorum: & omnium fidélium
mentes dirige in viam ſalutis ætéf-
næ. Per Dominum. .
Libenter glo-
tiabor. B onum certäamen.
. In omnem terram; *Exivit
ſonus eòrum. In omnem. „ Et in
fines orbis terræ verba éôrum. Ex-
ivit. Glofia Patfi. In omnem.
Conſtitues eos principes luper
omnem terram. Memores
erunt nominis tui Dömine.

73
E maghitäde revelationum
extollat me, darus eſt mi-
hi ſtimulus catnis meæ angelus sa-
tanæ, qui me colaphizer. Proptes
quod ter Dôminum rogavi, ut diſ=
céderet à me,& dixit mihi: Suf-
ficit tibi gratia mea.
Conftitues eos principes »„
Supet omnem terram. Conſti-
tues. „ Mémores erunft nominis
tui Dômine.,. Super. oôria Patri.
Conſtitues. Nimis honorati
ſunt amici tui Deus. Nimis
confortatus eſt principatus eorum.
Ter virgis ecæſus ſum.
Go enim ſum minimus Apo⸗
ſtolorum, qui non ſum dignus
vocari Apôſtolus, quôniam perſe⸗
cutus ſum Eccleſiam Dei. Erärte
autem Dei ſum id, quod ſum, 8&
grätis ejus in me vacua non fuit.
Nimis honoräti ſunt 5
Amici tui Deus. Nimis. „ Ni-
mis confortätus eſt principatus eòô⸗
rum. Amici. (loôria Patri. Nimis,
Annuntiavérunt opera Dei.
Et facta ejus intellexérunt.

Jurävit Dôminus. Ii
73. .
etrus Apoſtolus, & Pa ulus
Doctor Gentiüm, ipfſi nos docué-
runt legem tuam Domine.
Sonſtitues eos principes ſupez
ômnem terrai.
Memores erunt nöminis tui

Pomine.

Eus 5 qui kodiernam diem
Apoſtolorum tuérum Petri 8e
Pauli martyrio conſecräſti: da Ec-
leéſiæ tuæ, eôtum in omnibus ſe-
qui õ quos religio-
nis ſumpſit exôrdium. Per Däm-
Jutavit Dominusz; in.
Fiii.

7525

i.

Gratia Dei.

b be DIE

36
7 * PlE I. ILII.

739.
3 4

Serme 5 Mäximi Epilcopi-

Fäcnein præséentis diéi, fra-
tres charifſimi, venerandi Joan-
nis Baptiftz genuina nativitas con-
1ecrivit; qui idcircò in hoc ſæculũ
ſupefna diſpenſatiône diréectus eſt,
ut non ſolùm ipſe prophetali ſub-
limarétur gloria;, ſed ut & omnium
tiara per eum Prophetarum præ-
cSa firmarentur. Nec imméritòô
Alum Przcipuo honore nunc ve-
meraltnur;, qui ſpeciali quadam gra-
la ob hoc Redemntôrem mundi;

noviffimus prophetavit, ut oſten-

deret eum primus. Hic enim ſolus
eſt Prophetarum, qui Dôminum
noſtrum Jetum Chriſtum „ quem
alli in longa témpora futurum
præſcierunt, propriis oculis videre
méruit, & annuntiare Præsentem.
Deſcendit Angelus Dômini ad
Zachariam,dicens; Accipe puerum
in ſenectúte tua: Et habébit
nomen Joannes Baptiſta. Iſte
puer magnus coram Domino: nam
& manus eéjus cum ipſo eſt. Et ha-
Ic eſt ille, quem inſpiraànte
PBeo præſcius annuntiat Iaias;
dicens: Vox clamantis in desérto:
Parate viam Dômini. uam con-
grue,fratres chariflimi, beatus Jo-
Ange prædicatus eſt vox, qui cœlé-
is Verbi & præco mittebatur;, 8
teſtis. Hic eſt ille , cujus per An-
gelum Gabrielem prænuntiatur na-
tivitas, & nomen , & meritum.
Hic eſt, qui judicio coleſtis ſen-
téntiæz cunctis mortalibus antefér-
tur „dicente Domino: Non ſurré-
Xit inter natos mulierum major
Joanne Baptiſta. Quàm pulchre
dictum eſt, inter natos mulierum
non eſſe majorem: quia ille omni-
modis major erat Joanne;, qui de
Virgine naſcebatur.
g. Hic eſt Ppræcúrſor dilectus, &
Iucerna lucens ante Döôminum:
Ipſe eſt enim Joannes: qui viam
Domino præpataävit in erémo; ſed
& Agnum BDei demonſtravit , &
illuminavit mentes hominum.

Ipfe præibit ante illum in ſpim.
tu & virtute Eliæ. Ipſe.

Uibus proſpéctis, advértite
AQAilectiſſimi, quantam huic re-
verentiam, quantum devotiônis
debeamus impeéndere; qui ut ho-
norabilis ſit, à ſancto eſt Spiritu
Eehhetirtt „promiſſus ab Ange-

lo, laudatus à Doômino, & perpe-

tua ſanctæ mortis gloria conſecra-
tus. Decébat namque, ut myſticam
nativitatem eius mirabilis vita ſe-
querétur, & ſanctam perfeétamque
vitam mors Deo devota conclude-
ret. rropter quod fratres; rectiſſi-
mè toto hodie orbe, Chriſti Eccle-
ſia primordia nativitatis ejus lætil-
ſima feſtivitate concelebrat „ qui
ætérna mortalibus adeſſe gaudia;
Kupenti mundo teſtis fideliſſimus
revelavit.
Innucébant patri ejus,„ quem
vellet vocäri eum, & bpoôſtulans
pugillarem , ſcripſit „ dicens;
Joannes eſt nomen ejus.
Apertum eſt os Zacharix, &
prophetavit,dicens. Joannés.
loria Patri. Joannes. S

éperit filium Eliſabeth. 740.

Gloriôſi Principes terræ
quémodo in vita ſua dilexérunt ie,
ita & in morte non funt ſeparati.
In omnem terram exivit ſonus
eorum.
Et in fines orbis terræ verba
eôtum. . . 1
eus, qui hodiérnam. 7 ⁵*

DlIE II. MLIIL. „
Exurgens Maria. .
B initio, & ante ſæcula creàta
Aſum, & usque ad futurum æcu-
lum non déſinam, & in habitatio-
ne ſancta coram ipſo miniſtravi.
AA ve maris fKella. IxxXVIIt.
Benedicéta tu in mulieribus.
Et benedict fructus ventris tui.

Beâta es Maria „ quæ credidiſti
perficiéntur in te, quæ dicta lus

tibi à Domiuo, allelüja.

Amulis
ccleſtis
1e bt guil
tus Atitit
titſonis ejn
Gistibuat
Minum na

Menguin
Dopheta
Aalrator al
hon ſurré⸗
Ihe pu
10,
ipſo et,

Es, 4
Vnorabt
Uunis nati
ls tuls ſpi
diötum, 5
18z dirige

Dett
Conſtit

en⸗ 18.

In. Nön
Ixæumin

Aus,
tyrut
niani gi⸗
Clellmagas
Keorum in
metcelſior
Nlnum no

ell, tib
6 VYlrgi ne
iltttn⸗
Aemus .
gtemun

nte lunn
2 ll,

tals, v
untin E
untun deſet
ndele, gut⸗
ſando t e
tonlluth
Domino a
tis glotir
Unge, un
8 Mütbili ſt
ndaneter
0 dejoln e
loc fanez
otbe, 1
Gtifitüiseſn
concelt
dus alele
Otekis te⸗

ſni e
ſipkt,
ponmen ets
ſ o Ahll
Ccen Nu
loannes,

Elichetrt⸗
Princhet 6
“S
Hon ſun ,.
etlann ein
olbis ten

1. Al

– 3 — . . 9
Amulis tuis, qu æfumus Dômine
cœleſtis gratiæ munus imperti-
te; ut quibus beatæ Virginis par-
tus éxtitit ſalutis exordium, Viſi-
tatioônis ejus votiva ſolémnitas, pa-
cis tribuat increméntum. FPer Do-
minum noſtrum.

Puer, qui natus eſt nobis, plus quàm
Prophéta eſt: hic eſt enim, de quo
Salvator ait: Inter natos mulierum
non ſurréxit major Joane Baptiſta.
Iſte puer magnus coram Domi-
n0. Nam & manus ejus cum
ipſo eſt.

Eus, qui preséntem diem ho-
noraäbilem nobis in beati, Jo-
aännis nativitate feciſti: da péôpu-

lis tuis ſpiritualium grätiam gau-

dioòrum, & omnium fidelium men-
tes dirige in viam ſalútis æternæ.

Petrus Apôſtolus.
Conſtitues.
eus »„ qui hodiérnam
diem. 755⸗

Iſtérum eſt enim.
Lætamini. xxvii.

Eus, qui nos ſancorum mar-
tyrum tnéôrum Procéſſi, & Mar-
tiniani glorioſis confeſſionibus
circumdas & proôtegis: da nobis
& eôrum imitatione proficere; 8
interceſſione gaudére. Per Do-
minum noftrum Jeſum Chriftum

Filium tuum.
.

eſu, tibi ſit gloria. Qui natus es
de Virgine.

iſitatihnem Virginis Mariæ cele-
rémus, Chriſtum ejus Filium
adorémus Dôminum.
enite, exultemus. r.
uem terra,

Xc.

De Canticis canticôrum.

„ 75
bsa illius; quem deſiderawelam 5
ſedi, & fructus ejus dulcis gutturi
meo. Introdüxit me in cellam vi-
nariam, ordinavit in me charita-
tem. Fülcite me floribus, ſtipate
me malis, quia amôre langueo.
Læva ejus ſub capite meo, & dex-
tera illius amplexàâbitur me. Adjuù-
ro vos filiæ Jerùſalem per gapreas
cervô⅞sque camporum, ne ſuſcitetis,
neque evigilare faciatis diléctam,
quoadusque ipſa velit.
ge. Surge, prôpera amica mea, for-
môſa mea, & venit: jam enim hiems
tranſiit„imber àbiit, & receéſlit:
Vox türturis audita eſt in terra
noſtra. Intravit Maria in do-
mum Zachariæ, & ſalutavit Eliſa-

beth. Vox.

Ox diledi mei, ecce iſte venit
V saliens in möntibus, transiliens
colles: similis eſt diléctus meus
capreæx, hinnuloque cervorum. En
ipſe ſtat poſt parietem noſtrum »
reſpiciens per fenéſtras, proſpi-
ciens er cancéllos. En dilectus
meus loquitur mihi: Ssurge, pro-
pera amica mea, columba mea:
tormoſa mea, & veni. Jam enim
hiems tranſiit, imber abiit, & receſ-
ſit. Flores apparueérunt in terra no-
ſtra, tempus putationis advẽit: vox
túrturis audita eſt in terra noſtra:
ficus prôtulit groſſos ſuos: vineæ
florentes dedérunt odorem ſuum.
Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut
ſol, & formoôſa tamquam Jeruſalẽ?
Vidérunt eam filiæ Sion, & beaâ-
tam dixerunt, & Reginæ laudavérüt
eam. Et ſicut dies verni cir-
cumdabant eam flores rosarum, &
lilia convallium. Vidérunt,

Urge amica mea , ſpeciòſa
mea, & veni: columba mea in
foraminibus petræ, in caverna ma-
ceriæx, oſtende mihi faciem tu-
am, ſonet vox tua in auribus
meis; vox enim tua dulcis, & fa-
cies tua decora. Capite nobis vul-
pes parvulas, quæ demoliuntur vi-
neas; nam vinea noſtra floruit.
Diléctus meus mihi, & ego illi,
qui paſcitur inter lilia, donec aſpi-
ret dies, êc inclinentur umbræ.

E flos campi, & lilium con- Reveértere: similis eſto, dilééte mi,

vallium. Sicut lilium inter ſpi-
nas, ſic amica mea inter filias. Si-
cut malus inter ligna ſilvarum, ſic
dilectus meus inter filios. Sub um-

capreæ, hinnuloque cervôrum ſu-
per montes Bether,.
N. Repléta eſt Spiritu

ſancto Eliſa-

beth, & exclamavit; Benedicta tu
b 3 inter

368

intt mulieres, & benedictus fru- be, præcůrram, 8& prædicibo 6m-

Kus ventris tui: .
mihi, ut véniat mater Domini mei
ad me? Ecce enim, ut tacta
eſt vox ſalutationis tuæ in auribus
meis, exultavit in gaudio infans in
uütero meo. Et unde.
Toôria Fatri. Et unde.

Sermo S. Joannis Chrysôſtomi.

Um ad nos adveniſſet Redémp-
Otor noſtri géneris, venit pro-
tinus ad ſuum amicum joannem,
dum adhuc Rer in ventre matris.
uem cum ex ütero in ütero alpe-
Xiſiet joännes, terminos naturæ
concütiens, exclamat; Video Doô-
minum, Aui naturæ impôſuit ter-
minos, & non expécto tempus
naſcendi;: novem menſium tem-
pus mihi non eſt hic neceſsarium,
in me eſt enim, qui eſt ætéêrnus:
egrédiar ex hoc tenebroôſo taber-
naculo, rerum admirabilium com-
endiolam prædicabo cognitioné.
um ſignum, ſignificabo Chriſti
adyentum. Sum tuba;: proöferam
Filii Dei in carne dilbenſrionem.
Tuba canam, eo ipſo paternæ lin-
guæ benedicam, & eam traham,
ut loquatur. Tuba canam, & üte-
rum mateérnum vivificabo.
Ecce iſte venit saliens in mön-
tibus, transiliens colles * Similis
eſt diléétus meus capreæ, hinnulo-
due cervorum. Pruitavir ut gi-
gas ad currendam viam, à ſummo
colo egreſſio ejus. Similis.

Ides, & dilecte, quàm ſit no-
vum & admirabile myſtérium.
Nondum naicitur, & saltibus 10-
quitur; nondum apparet, & mi-
nas intentat: nondum ei permit-
titur clamare, & per facta audi-
tur: nondum ducit vitam, &
Deum prædicat; nondum afpicit
lucem, & ſolem indicat: Rongurn
paritur, & pröperat præcürrere 2
non fert enim, præsénte Dômino
continéri; non súſtinet, natuúræ
expectare términos; ſed contendit
rümpere carcerem venfris, & ſtu-
det perſignificare veniéntem Sal-
yatoôrem. Acceſſit, inquit, qui ſol-
vit vincula: & quid ego sédeo vin-
Gus, & retſneor,ut maneam: ve-
nit Verbum, ut omnia conſtituat:
& ego adhuc maneo deténtus? Exi-

Et unde hoc nibus: Ecce Agnus Dei, qui tollit

peccàtum mundi.
Congratulamini mihi omnes,
qui diligitis DOminum, quia cum
eſſem parvula, placui Altiſſimo :
Et de meis viſcêéribus genui Deũ
& hominem. V. Beatam me dicent
omnes generariones, quia ancillam
hůmilem reſpéxit Deus. Et de.

Ed dic nobis Joânnes, cùm ad-
huc in tenebroſo matris utero
contineaâris, quomodo intuéris &
audis? quomodo res divinas con-
templaris? quõmodo ex illis, &exul-
tas? Magnum eſt, inquit, quod
eragitur myſtérium, & actus ab
humana remôtus comprehenſione.
Méritòô innovo natúram propter
eum, qui eſt innovatuùrus ea, quæ
ſunt ſupra naturam. Video, etſi
adhuc in tero ſim , quoniam in
utero geſtari video ſolem juſtitiæ.
Auribus percipio, quôniam naſcor
vox magni Verbi, Exclamo, quô-
niam Filium Patris unigenitum
considero carne indtum. Exulto-
quoniam univeèrſi effectoòrem video
formam hôminis ſuſcipere. Exilio,
quoniam mundi Redemptorem
cogito incorporatum. Præcurro ad-
véntum ejus, & quoaàdmmodo vo-
bis præeo confeſſione, .
Z. Beata, quæ credidiſti, quoniam
perficiéntur in te, quæ dicta ſunt
tibi à Dômino. Et ait Maria;
Magnificat anima mea Dim,
Venite, & audite, & narrabo;
quanta fecit Deus animmæ meæzx.
Magnificat. .3
lôria Patri. Magnificat.

Eéctio ſancti Evangélii ſecundàm
Lucam. .
Nillo témpore: Egürgens Mæ-
ria, abiit in montàna cum feſti-
natiône in civitatem Juda. Et in-
travit in domum Zachariæ, & ſalu-
tavit Eliſabeth. Et réliqdua.
Homilia S. Ambroôſii Epiſcopi-

Ontuéndum eſt » quia ſupé-
rior venit ad inferiorem, ut
inférior adjuvétur, Maria ad Eliſz-

beth, Chriſtus ad Joânnem. Dé-
nique étiam péſteâ, ut ſanctific-
ref baptismum Joannis, Dominus
venit ad baptismum. Citòô qup-
que advéntus Mariz, & præsentiz
divina

xvine b
ie diſin
Verborumm
Mior blil
nes kiot
linr otdi
ntione n
Dömini!
tiam loc
tur, piel
Nis adori
cigue mi
Spltitu p
ans „1
Priüs mat
ſec eim!
tu lanco
Peitan
Utiones:
Migna,
nomen e
ejus à pr
mentibu.
Dominne

Tune
matet
koeeſt,
iceicit ,u
iit ad me
Anoleo n
Mni perbe
Minſtraut
ſbis tnibin
mum fuam
Mah, &
Mplicum
Ron enim
alſa, au
tanti Fati⸗
o ingrel
tit U ad
ultaret int
Pltitu ſ
antum
Dtis ſan
Eenlian
uaſt bonns
Uero mat
noenimi
Rbatur.
4 Felix
Aaria, &
iſtus
1a
ero, d
pamen,
lum ſanc

E rrdichet⸗

us ei,gi
1

ini mitieme
ninun glcl
glecri Aln
Ceribosgaud
Beatam mln
esglituil
t Deig. N

ſoinnes i
6lo mu
Onodo inte
0 tes Cilu,
odoerilode
ſt, unglt f
Klun, Ki
1 conhithet
liren
monatituſeh
lamn. Nle,
im, gink
eo ſolen i⸗
0) guorlinn.
Biclun,
itris ulfi
Indutumm n
jeffeckone
ſulcipete⸗
di Neder:
uumn Drteh
efione.
elicitl
S
in nehin
dte Kinn
els inm

ugriic

leli e
, tlgenn
Cun
Zacharie
t kelig
brolti

divinæ beneficia declarantur. Vi-
de diſtinctiénem;, ſinguloramque
verbôrum proprietatem. Vocem
prior Eliſabeth audivit, ſed Joan-
nes prior gratiam ſenſit. IIIa na-
türz, ördine audivit;, iſte exultaàvit
ratiéòne myſtérii. Illa Mariæ, iſte
Doômini ſenſit advéntum. Iſtæ gra-
tiam loquuntur;, illi intus operan-
tur, pietatisque myſterium matér-
nis adoriuntur proféctibus: dupli-
cique miraculo prophetant matres
Spiritu parvulorum. Exultavit in-
fans , repléta eſt mater. Non
rius mater repleta, quàm filiuns:
ed cum filius eſſet replétus Spiri-
tu ſancto, replévit & matrem.
Beatam me dicent omnes gene-
fationes: $ Quia fecit mihi Däüs
magna, qui potens eſt, & ſan um
nomen ejus. Et miſericordia
eius à progénie in progeénies ti-
mentibus eum. Quia fecit mihi
Dôminus.

Tunde hoc mihi, ut véniat
„ mater Dömini mei ad me?
Hoc eſt, quo tantum bonum mihi
accidit, ut mater Dömini mei vé-
niat ad me ?à Miraculum séntio;
agnoſco myſtéerium: mater Doô-
mini verbo fœta, Deo plena eſt.
Manſit autem Maria cum illa men-
ſibus tribus , & reverſa eſt in do-
mum ſuam. Benè inducitur ſancta
Maria, & exhibuiſſe officium, &
myſticum numerum cuſtodiſſe.
Non enim ſola familiaritatis eſt
cauſa, quòd diu manſit, ſied etiam
tanti Vatis profectus. Nam ſi pri-
mo ingréſſu tantus proféectus exti-
tit, ut ad ſalutatiinem Mariæ ex-
ultaret infans in ütero, replerétur
Spiritu ſancto mater infantis :
quantum putämus uſu tanti tém-
poris ſanctæ Mariæ addidiſſe præ-
séntiam? Ungebätur itaque ,„ &
quaſi bonus athleta exercebaturin
utero matris Prophéta: amplitfli-
mo enim virtus eius certäâmini pa-
rabatur.
Felix namque es ſacra Virgo

Maria, & omni laude digniſſima:

Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ,
Chriſtus Deus noſter.
Ora pro pöpulo, intérveni pro

clero, intercéde pro devoôto femi

neo ſexu: séntiant omnes tuum
juvamen „ quicumque celebrant
tuam ſanétam Viſitatiônem. Quia.
loria Patri. Chriſtus.

752

Uo téêmpore Petrus & Paulus
Qaebann⸗ ſub cuſtôdia Ma-
meêrtini in monte Tarpéj'o, duo
cuſtödes, Procéſlus & Martinia-
nus »cum aliis quadraginta, Apo-
ſtolorum prædicatione miraculis-
ue commôti, ſe ad Jeſu Chriſti
dem convertérunt „ & cuùm re-
péntè fons e ſaxo ortus eſfet, bap-
tizàti ſunt. Qui permisérunt A-
pôſtolis, ut ſi vellent, abirent. Sed
Paulinus militum Præféktus „ re-
cégnita, Proceſſum & Martinia-
num à ſuſcepto consilio revocare
conàâtur. Qui cùm fruſtrà tempus
contéreret, ipsorum ora ſaxo con-
tundi, dentesque comminui jubet.
Mox ad Jovis ſtatuam addúctos „
cùm eâdem conſtaàntia veneratu-
ros ſe idola negarent, imperat
equùleo torquéri, candentibus la-
minis ad eorum corpus admotis,
ac cædi fúſtibus. Quibus in cru-
ciatibus una hæc illörum vox au-
diebatur: Sit, nomen Doômini bene-
dictum. Denique conjécti in car-
cerem, paulo poôſt extra urbem
via Aurélia ſecùri feriüntur. Quo-
rum côrpora Lucina in prædio ſuo
ſepelivit ſexto Nonas Julii: quæ
poôſteà in urbem translata, in Ba-
silica Principis Apoſtolérum coôn-
dita ſunt.
e Deum laudâmus. II.
AD LAUD E. S,

Xürgens Maria, àbiit in mon-
tana cum feſtinatiône in civi-
tätem Juda. ominus
regnavit. 11.
Inträvit Maria in domum
Zachariæ, & ſalutävit Eliſabeth
Ut audivit ſalutationem
Mariæ Fliſabeth, exultavit infans
in utero ejus, & repléta eſt Spiritu
ſancto, alleldja.
Benediéta tu inter mulieres,
& benedictus fructus ventris tui.
Ex quo facta eſt vox ſaluta-
tiônis tuæ in auribus meis, exulta-
vit infans in utero meo, alleluja.

B initio, & ante ſæculæ creãta
ſum, & usque ad futurum ſæ-
culum non déſinam, & in habita-
tiône ſancta coram ipſo miniſtravi.
Gloriôſa Virginum. xcvi.
Benedicta tu in mulieribus

Et benedictus fructus vẽtris gui.
B b b «4

760

Cùm audiſſet ſalutatienem Mariæ
Eliſabeth, exçclamavit voce magna,
& dixit: Unde hoc mihi, ut véniat
mater Domini mei ad me? allel.
amulis tuis. 757.

Glorioſi principes.
In omnem,

Eus„ qui hodiérnam diem

Apoſtolorum tuoòrum Petrxi &
Pauli martyrio conſecraſti: da Ec-
cléſiæ tuæ, eòôpum in omnibus lſe-
ui præceptum, per quos religiônis
Aunbtt exordium, ber Döôminum.

Veſtri capilli càpitis,
Exultabunt Sancti. xxxii.
eus, qui nos. 757.

Qui natus es de Maria Virgine.
Intravit Maria.
A b initio.
. Spécig tua „“ Et pulchritũ-
dine tua. Spéeie. Inténde, proô-
ſperè progede, & regna. Et pulchri-
züädine. Gloria Patri. Spécie.
Adjuvibit eam Deus vultu ſuo.
Deus in medio ejus, non com-
movébitur.

Ut audivit.

T ſic in Sion firmata ſum, & in
civitate ſanctificata ſimiliter
requiévi, & in Jerúſalem poteéſtas
mea, Et raqicavi in pôpulo hono-
rificato, & in parte Dei mei hære-
ditas illius, & in plenitädine San-
Körum detentio mea.
Adjuväãbit eam, * Deus
vVultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
medio ejus, non commovébitur.
Peus. loôria Patri. Adjuvabit.
Elegit eam Deus, & præelegit
eam. *. In tabernaculo ſuo habi-
tare facit eam. “

F dud fa eſt.
Pplatéis ſicut cinnamémum &
bälſamum aromatizans odorem
dedi: quaſi myrrha elécta dedi ſua-
vitätem odoôris. .
Eleêgit eam Deus; Et
Pprzæelégit eam. Elégit eam In
tabernaculo ſuo habitare facit eã.
Et præelggit eam. loria Patri.
Elegit. Diffuùſa eſt gratia in la-
biis tuis. Proptéreà benedixit
ie Deus in ætérnum.

Beâtam me dicent omnes genera-
tiones „ quia ancillam hüûmilem
xeſpexit Deus, alleluja.
. azmulis tuis.

Glorioſi Prineipes terræ, quõòmodo
in vita * dilexérunt ſe, ita & in
morte non ſeparati.
*In omnem terram exivit ſonus
eôrum. ν Et in fines orbis ter-
ræ verba eorum.

Petrus Apôſtolus, & Paulus Doctor
Gentium, ipſi nos docuerunt legem
tuam Domine. Conſtitues eos
principes ſuper omnem terram.
„Meémores erunt nominis tui
Domine. **
DIE III,. JULII.

De Sermone 5. Yeonis Papf.

Retiòſa eſt in conſpéctu Dòmini
PRe Sanctôrum ejus; nec ullo
crudelitàâtis genere déſtrui poteſt
ſacramênto crucis Chriſti tundata
religio, Non minuitur perſecutio-
nibus Eccleſia, ſed augétur:
ſemper Dominicus ager ségete di-
tiori veſtitur, dum grana, quæ
singula cadunt, multiplicata naſ-
cùntur. Unde duo iſta præclara
divini séminis germina in quantam
sobolem germinarint, beatorum
millia Martyrum proteſtantur ,
qui Apoſtolicorum æmuli trium-
phorum, urbem noſtram pur-
puratis, & longe latéque rutilan-
tibus pôpulis ambierunt, & qua-
ſi ex multärum honore gemma-
rum consérto uno diademate co-
ronârunt,
Vidi conjùnétos viros, habén-
tes ſpléndidas veſtes, & Angelus
Dômini locutus eſt ad me, dicens:

Iſti ſunt viri ſancti, facti amici
Dei. Vidi Angelum nei far.

—-

ſem,vol⸗
lum, voc
Cicentem.

P qua
mi, d
fum pari
Alei præ⸗
lemn in
Moration
um exce
kacellénn
in dei
Omnia Pe
un eos in
Chriſtus,
Uet lumen
eritis ar
dem loqn
Nihil div
tire dile⸗
(io pare
nis fecit
Beatie
is homi
lint, & .
ſum pogzt
Gaudete
perces ve
4 Cüm ,
Lum ſepar
Venint &
famnam
omminis,

dne ſee
eillum Mude
elüſt
ts.

elte, tis
tunt ſe, iil
I.
gtann eliſti
inäneahn!

Cocletnn
Conkutg!
omnem ten
Ent Nomd

Joll.

Neotil⸗

cnſelr
N eius: we
ele betlli
6 Chrihiin,
itint leit
ſed aube,
s agel
nutſid
io its N.

tos ſilgi, 6
ſes, Ai
nci⸗ in
elun .

16

tem, volantem per médium ece-
lum, voce magna clamantem, &
diceéntem. Iſti ſunt.

E quorum præsidio, dilectiſſi-
mi, divinitùs nobis ad exém-
lum patientiæ, & confirmationem
Bdder præparato, universaliter qui
dem in omnium Sanctorum come-
moratiòne lætandum eſt: ſed in ho-
rum excellentia Patrum mérito eſt
excelléntiùs gloriandum, quos gra-
tia Dei in tantum apicem inter
omnia Eccléſiæ membra provéxit,
ut eos in corpore, cui caput eſt
Chriſtus, quaſt géminum conſtitué-
ret lumen oculoörum. De quorum
meritis atque virtütibus, quæ om-
nem loquéndi süperant facultatẽé,
nihil divertum, nihil debemus ſen-
tire diſcrétum; dquia illos & elé-
Gio pares, & labor similes, & fi-
nis fecit æquales.
Beati eſtis, cùm maledixerint vo-
bis hömines, & perſecuùti vos fue-
rint, & dixerint omne malu advér-
ſum vos, mentiéntes, propter me:
Gaudete, & exultàte, quoniam
merces veſtra copioſa eſt in cœlis.
Cùm vos oderint hömines, &
cùm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejécerint nomen veſtrum
tamquam malum, propter Filium
hominis, Gaudete.

Icut autem & nos expéèrti ſu-
mus,» & noſtri probaveérte ma-
jôres; crédimus, atque confidi-
mus, inter omnes labores iſtius
vitæ ad obtinéndam miſericordiam
Dei ſemper nos ſpłecialium patro-
nôrum oratiônibus adiuvandos:
ut quantum prôpriis peccäâtis de-
primimur, tantum Apoſtôlicis me-
ritis erigiamur. Per Doôminum no-
ſtrum jeſum Chriſtum, cui eſt cum
FPatre & ſancto Spiritu gadem po-
téſtas, una divinitas in ſlæcula ſæcu-
Jorum, Amen.
Iſti ſunt triumphatores, & amici
Dei, qui contemnentes juſſa prin-
gipum, meruérunt præmia æterna:
Modòô coronantur, & accipiunt
palmam. Iſti ſunt, qui veneérunt
ex magna tribulatiõône, & lavérunt
ſtolas fſuas in sãguine. Agni. Modo.
lôria Patri. Modo.

cce nos reliquimus.
627.

. . . 753r
Iſti ſunt, qui vivéntes. vii.
Iſti ſunt viri ſancti. vii.
DIE IV. 1ULII.

De Expoſitiòne S. JoaânnisChrysô⸗
ſtomi in Epiſtolam ad Romanos.

C Paulus Apéôſtolus grâtiam
Dômini noſtri jJeſu Chriſti ma-
trem omnium bonôrum, nobig
precétur, reliquum eſt, ut nos
tali patrocinio dignos exhibeamus
ut non hic ſolum vocem Pauli au-
diamus, ſed & poſtquam illuc mi-
gravérimus, athletam Chriſti vidére
mereamur. Imô ſi hic audiverimus,
& illic ipſum omninò vidébimus „
licèt non e propinquo ſtantes, vi-
debimus tamen prope regalem
thronum ſplendentem, ubi Che-
rubim Deum glorificant, ubi Séra-
phim volant, illic Paulum vidébi-
mus cum Petro Sanctôrum chori
principem ac ducem, & ejus ger-
mana charitäte fruemur.
Be. Vidi conjânéctos viros habén-
tes ſpléndidas veſtes „& Angelus
Dômini locútus eſt ad me, dicens:
Iſti ſunt viri ſancti, facti amiciDei.
Vidi Angelum Dei fortem, vo-
lantem per médium cœlum, voce
magna clamäntem, & dicentem.
Iſti ſunt. .
I enim, cùm hic eſſet, usque
àdeo diligebat hömines, ut
cùm diſsòlvi, & cum Chriſto eſſe
cuperet, elégerit tamen hic eſſe,
multò magis illic ferventiorem
charitäatem oſténdet. Ego & Ro-
mam proptéreà diligo , tamétſi
aliündé illam laudare quam, nem-
pe à magnitudine, ab antiquitate,
aàa pulchritůdine, à multitudine »„
ab império, à divitiis, & à rebus
in bello fôrtiter geſtis. Sed his
6mnibus omiſſis, ob id illam bea-
tam prædico, quòd erga illos Pau-
lus, dum viveret, adeo fuit bene-
volus adeo illos amavit, & co-
ràm diſséruit, & poſtremò vitam
apud eos finivit. Cujus ſanctum
corpus ipſi poſſident: & proptére
Civitas illa hinc facta eſt insignis
magis quam ab aliis rebus omni-
bus: & tamquam corpus ma-
gnum ac validum duos habet. cu-
B b b Ss 08

62
1c fulgéntes, Santôrum vidélicet
horum corpora.
Beati eſtis, cum maledixerint vo-
bis homines, & perſecti vos fe-
rint, & dixerint omne malu adver-
ſum vos, mentiéntes propter, me:
Gaudéte, & exultâte, quéôniam
merces veſtra copiõôſa eſt in cœlis.,
Cùm vos ôderint hömines; &
cùuùm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejécerint nomen veſtrum
tamquam malum, propter Filium
kôminis. Gaudéte.

On ita cœlum ſplendéſcit ,
quando radios ſol demittit;
daemdmodum Romanôrum urbs
uos iſtos fulgéôres ubique terratũ
emittens. Hinc rapiétur Paulus ,
hinc Petrus. Conſideräte, & hor-
réte, quale ſpectaculum visúra ſit
Roma. Paulum vidélicet repéntè
ex theca illa cum Petro reſurgen-
tem in occùrſum Doômini ſurſum
ferri. Qualem roſam Chriſto mit-
tet Roma? qualibus coronis dua-
bus ornaâtur urbs iſta? qualibus ca-
ténis aureis cincta eſt ?à quales ha-
bet fontes? Proptereà admiror
hanc urbem, non propter copiam
auri, non prôpter columnas, neque
propter äliam quamcumque rerum
ſpéciem, ſed propter columnas il-
las Eccléſiæ, Quis mihi nunc dabit
circumvôlvi cörpori Pauli, affigi
ſepùlchro, vidére puùlverem coôrpo-
ris illius, quæ adhuc in Chriſto
deèrant adimpléntis, ſtigmata
illius geſtäantis „ prædicationem
Evangélii ubique ſeminantis?
Iſti ſunt triumphatõres, & amici
Dei, qui contemnéntes juſſa prin-
cipum, meruérunt præmia ætérna:
Modo coronântur, & accipiunt
Palmam. Iſti ſunt, qui venérunt
ex magna tribulatiône, & lavérunt
Kolas fuas in sanguineAgni. Modòô.
löria Patri. Modô.

éctio ſancti Evangelii ſecúndùm
Matthæum.

N illo témpore: Dixit Petrus ad
Jeſum : Eecçe nos reliquimus om-
nia, & ſecùúti ſumus te quid er-
go erit nobis? Et réliqua,
De Homilia venerabilis Bedæ
Presby teri.

Uo ſunt ôrdines electorum in
judicio futuri: unus judican-

*

tium cum Dômino, de quibus hoe
loco memorat, qui reliquérunt ôm-
nia, & ſecũti ſunt illum: alius judi-
candorum à Domino, qui non qui-
dem omnia ſua pariter relique-
runt, ſed de his tamen, quæ habé-
bant, quotidianas dare elegmoſy-
nas Chriſti paupéribus curaâbant:
unde & auditũri ſunt in judicio,
Venite benedicti Patris mei, poſſi-
déte præparatum vobis regnum à.

conſtitutiône mundi; Eſurivi enim,

& dediſtis mihi manducare; ſitivi,
& dediſtis mihi bibere.
Iſti ſunt, qui viventes in carne;,
plantaveruntkccléſiã Sanguine ſuo:
Calicem Doômini bibérunt, &
amici Dei facti ſunt &, In omnem
terram exivit ſonus eérum, & in
fines orbis terræ verba eôrum-
Caàlicem.
Ed & reprobérum duos ibi fu⸗
türos ördines Dômino narran-
te compérimus: unum eorum, qui
fidei Chriſtianæ -myſſtériis initiati,
opera fidei exercére contémnunt,
bas in judicio teſtatur: Diſcèé-
ite à me maledicéti in ignem æter-
num, qui præparatus eſt diabolo,
& angelis ejus: eſurivi enim, &
non dediſtis mihi manducare. Al-
terum eérum, qui fidem & myſté-
ria Chriſti vel numquam ſuſcepe-
re, vel ſuſcéptam per apoſtasiam
deſeruére, de-quibus dicit: Qui
autem non credit, jam judicatus
eſt: quia non credit in nomine
unigéniti Filii Dei. .
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Döminus in charitate non ticta, &
dedit illis gloriam ſempitérnam:
Quorum dodrina fulget Eccléſia,
ut ſole luna. Sancti per ſidem
vicérunt regna, operati funt juſtitiã:
uorum. loria Patri. Quorum.

. .
Erùm his cum timôre & paye-
re débito paulisper, comme-
morätis, ad lætiſſima pôtiùs Do-
mini & Salvatôris noſtri promilla
convertâmus auditum. Videàmus,
quæ tantæ gratia pietatis ¹ non
ætérnæ tantummodòô vitæ præmia
ſuis ſequacibus, ſed & Præséntis
münera pollicétur eximia. Et om-
nis, inquit, qui reliquerit do⸗
mum, vel fratres, aut ſorores, aut
patrem, aut matrem, aut uxorem,
aut filios, aut agres propter no-
men meum, ceêntuplum accipiet,
& vitam æternam poſſidebit. Qu

=

knim tert
ſellönibe
lenuntia;
Woem
Niet, qu
n
intiis.

Lern

014
Ntr
liosiſſim
pes betr
in loco
ſententi
ut ad
tent: un
Aeeſſet:
egualig
Kringere
merito,
Cltor de⸗
I quO
berkulern
Drincipar
Perlit
Ceret ſ
lium prin
Vidie⸗

Uins
ſümi
Doflumun
Domimn
Dria illu
entis PI
et, vice
lne il
kerillin
bltten,
ſinmn
gun
Apololi

no,guimg
haritet kig

*

D

Anen guen
8dale elen⸗
bbbns
unt in ui
ttis nn
obis iene
iilurlite
Anduciret
bete,
Fentes iner
kläungirl
ini bibeun
nß, en
eblun
z ſelbe ei

Unumne
mekteriglni
te olit⸗
teltitll
Aiin ipert
uus eſ
Corini enn
menduelt
ifceng,
uunq uin e
el ille
nibie 8

. 1
Pertitni
4 lunn e

enim terrénis affectibus, five pof-
ſeſſionibus pro Chriſti diſcipulatu
rzenuntiaverit, quo plus in ejus
amôrem profécerit, eò plures inve-
niét, qui ſe intérno ſuſcipere affe-
ctu, & ſuis gaudeant ſuſtentare ſub-
ſtantiis. e Deum laudâmus. II.
PIE V,. JUIII.

Sermo S. Mäximi Epiſcopi.

Nen ſine cauſa factum putemus,
fratres chariſſimi, quod glo-
riosiſſimi Chriſtianæ fidei Princi-
pes Petrus & Paulus, una die, uno
in loco, unius tyranni toleravére
ſenténtiam. Una die paſſi ſunt ,»
ut ad Chriſtum pariter perveni-
rent: uno in loco, ne alteri Roma
deeſſet; ſub uno perſecutore, ut
æqualis crudelitas utrümque con-
ſtringeret. Dies ergo „ puto, pro
meérito, locus pro gloria, perlte-
cútor decrétus eſt pro virtute. Et
in quo tandem loco martyrium
pertulérunt? In urbe Roma, quæ
pringipatum & caput ôbtinet na-
tiônum: ſcilicet, ut ubi caput ſfu-
erſtitionis erat, illic caput quié-
ceret ſanétitatis : & ubi Genti-
lium principes habitàbant, illic
Ecgleſiärum Principes morerentur.
Vidi conjùnctos. 761.

Ujus autem meériti ſint beatiſ-
„ ſimi Petrus & Paulus, hince
péſſumus intelligere, quòd cùm
Dôminus Orientis regionem proô-
Dria illuſträverit paſſine. Occi-
dentis plagam, ne quid minus eſ-
et, vice ſui, Apoſtoloôrum san-
Luine illuminare dignatus eſt. Et
icèt illius paſſio nobis ſufficiat ad
ſalutem, tamen étiam horum mar-

tyrium nobis contulit ad egém-

plum. Hodierna igitur die beati
Apdôſtoli sänguinem profudérunt.
Sed videamus cauſam, quare iſta
pPerpéſſi ſunt ; ſcilicet, quòd inter
cétera mirabilia etiam magnum il-
lIum Simônem oratioônibus ſuis de
aeris vacuo præcipiti ruina proſtra-
verunt.
Bedati eſtis. 762.

Um enim idem Simon ſe Chri-
Kum diceret, & tamquam fi-

tem.

2 3
lium ad patrem aſsereret volando
ſe poſſe conſcendere, atque elatus
subitò magicis àrtibus volare coœ-
piſſet: tunc Pétrus fixis genibus
precatus eſt DOminum, & preca-
tione ſancta vicit magicam levitâ-
1 Prior enim aſcéndit ad Doô-
minum oräâtio, quàm volatus: &
anté pervénit juſta petitio, quam
iniqua præsümptio: ante Petrus
in terris poſitus obtinuit, quod pe-
tebat, quàm Simon perveniret in
Cœleſtibus, quò tendebat Tunc
igitur Petrus velut vinéctum illum
de ſublimi aere depoſuit, & quo-
dam præcipitio in ſaxo elidens »
ejus crura confregit: & hoc in
opprôbrio facti illius, ut qui paulò
anté volare tentaverat, sbito am-
bulare non poſſet: & qui pennas
aſsümpſerat, plantas amitteret.
Iſti ſunt triumphatores. 762,

cee nos reliquimus.
. VI.
PIE VI. IULII,

Hoc eſt præg eéptum.

1.
Conſtitues eos principes ſuper
omnem terram. . Memores
exunt nominis tui Dömine.

Petrus Apéôſtolus, & Paulus Do-
ctor Gentium, ipſi nos docuérunt
legem tuam Domine.

Eus, gujus déxtera beâtum Pe-
trum ambulantem in fluétibus,
ne mergerétur, erexit: & coapoſto-
lum ejus Paulum, tertiò naufragan-
tem de profündo pelagi liberavit:
exaudi nos propitius, & concede,
ut ambérumn merxitis æternitatis
gloriam conſequâmus, Qui viyis.

Sermo S. Joânnis Chrysôſtomi.

Uasnam vobis , & beâti Apô⸗
ſtoli, referemus gratias, qui
tahtum pro nobis laporàſtis ? Me-
mini tui Perre, & obſtupeſco: re-
coôrdor

76 ½
eordor tui Paule ; & excédens
mente, opprimor lacrymis. Quid
enim dicam, aut quid loquar, ve-
ſtras contémplans afflictiônes, néſ-
cio. Quot carceres ſanctificaſtis ?
quot caténas decoraſtis? quot tor-
ménta ſuſtinuiſtis? quot maledicta
toleraſtis?quoômodo Chriſtum por-
tâſtis: quomodo prædicatione Ec-
cléſias lætificaſtis? Sunt benedicta
veſtræ linguæ inſtruméenta: sangui-
ne conſperſa ſunt membra veſtra
ropter Eccléſiam. Vos Chriſtum
imitati eſtis in ömnibus. In omnẽ
terram éxivit veſter ſonus, & verba
vVeſtra in fines orbis terræ.
Vidi conjunétos viros habéntes
ſplendidas veſtes, & Angelus D6-⸗
mini loctus eſt ad me, dicens:
1Iſti ſunt viri ſancti, facti amiciDei.
Vidi Angelum Dei fortem, vo-
läntem per médium cœlum, voce
magna clamantem & dicentem.
Iſti ſunt.

Audeas Petre, cui datum eſt,
ut ligno crucis Chriſti frueré-
ris. Et ad magiſtri quidem ſimili-
túdinem voluifſti crucifigi, non re-
cta quidem figůra , ut Chriſtus
Dôminus, ſed capite in terram
verſo, tamquam qui à terra in
gœlum iter faceéres. Beati clavi,
qui ſancta illa membra penetra-
runt. Tu cum omni fiduúcia in ma-
nus Dômini animam tradidiſti,
i aſsidue ei, & ejus ſponſæ Ec-
cléſiæ ſerviſti, qui ferveénti ſpiritu
Dominum dilexiſti omnium Apo-
Kolorum fideliſſimus.
Beati eſtis, cum maledixerint vo-
dis hômines, & perſecuti vos fue-
zint, & dixerint omne malũ adver-
ſum vos,mentiéntes propter me:
Gaudéte, & exultate , quéniam
merces veſtra copiôſa eſt in cœlis.
Cùm vos oderint hömines, &
cùm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejécerint nomen veſtrum
tamquam malum, propter Filium
höminis. Gaudéte.

Audeas & tu beàte Paule, cui
caput fuit gladio amputatum,
cujus virtůtes nullis verbis expli-
cari poſſunt. Quisnam gladius Au⸗
Kum guttur tuum pervaſit? Do-
minicum, inquam, inſtrumentum,
Aquod à cœlo habétur in admiratio-
ne, & qnod terra reverétur 2²
Quisnam locus tuum sanguinem

excépit „ lactis ſpécie in ejus, qui
te percſſit, tunica apparentem ?2
qui animam illius barbari ſupra
modum dulciorem reddens, fidé-
lem effécit cum soôciis. Sit mihi gla-
dius ille pro corona;, & clavi Petri
pro gemmis infixis in diadémate.,
Iſti ſunt triamphatores, & amici
Dei, qui contemnéntes juſſa prin-
cipum, meruérunt præmia æterna:
Modo coronantur, & accipiunt
palmam. Iſti ſunt, qui venerunt
ex magna tribulatione, & lavérunt
ſtolas ſuas in sanguine Agni. Modò.
löria Patri. Modo.

ctio ſancti Evangelii ſecundùm
Matthæum.

diſcipulos aſcçéêndere in navicu-

tum, donec dimitteret turbas. Et,
réeliuung. ð .
Homilia S. Hierony miPresbyteri.

Iſcipulis Dominus præcépit
transfretãre, & compulit, ut
alcénderent naviculam. Quo ſer-
mone oſténditur, invitos eos à
Dômino receſsiſlte, dum amore
præceptoris ne punctum quidem
tempôris ab eo volunt ſeparati.
Et dimiſſa turba aſcendit in mon-
tem ſolus orare. Si fuiſſent cum
eo diſcipuli Petrus & Jacobus, &
Joânnes„ qui viderant gloriam
transformati, förſitan aſcendiſſent
in montem cum eo: ſed turba ad
ſublimia ſequi non poteſt, niſi do-
cúerit eam juxta mare in littore;
& alerit in desérto. .
Iſti ſunt, qui viventes in carne;
plantaverunt Eccléſiä Ssanguine ſuo:
Calicem Dômini bibérunt,
amici Dei facti ſunt. . In omnem
terram exivit ſonus eérum, & in
fines orbis terræ verba eorum.
Calicem. ,
Uoôd autem aſcéndit ſolus
orare, non ad eum réferas„
qui de quinque panibus, quinqué
millia ſaturavit höminum, exeép-
tis päârvulis & muliéribus: ſed
ad eum, qui audita morte Joàn-
nis ſecéſſit in ſolitüdinem: non
quòôd personam Doômini eparé-
mus, ſed quòôd ôpera ejus intet
Deum hominemque diviſa ſint.
Naviçula autem in médio mart

jactabâtur flüctibus. Recte zuan

X illo témpoxe: Soͤmpulit Jeſus

lam, & præcédere eum trans fre-

jnpiti,5
Domino⸗
ente nar
lſtn lu
Dominus
ecit uli
Quoru
Ut ſole!
ficerund
tlam. Q.
(uorun
Enie
cän
ventos
mare&
tartdinn i
Keyerat
Quarta à
1 60⁵
tiones 8
horarun
d0 erg
feniſle
tota no
hoctis,
ünai,
* Deun

ellvit ſor
fnes orb

Coriofi
in pita ſi
orte ni

ririr

Cond

Vettus
hus de
1

Ule
Anier
fnibus 8
deor
Eedir.
Oi
Fortis .

ſeryire
Afülg

isirmint
1,chwi ka

ineAgni
0.

eli ketind
un.

eeun unn
tetet tulmg
foikrene
ninls u
llam., W
invltos i
„dunmt,
unckunn .
ſolunt e
Si fullen
luche

ehenn
nare in Ind
n,
entes lln
ſigenguin⸗
bberun,
In o

l⸗ 1

inviti, & retradtàntes Apoôſtoli à
Domino receflerant, ne illo ab-
sente nautragia luſtinérent.
. I ſunt viri ſancti, quos elégit
Dominus in charitate non hcta, &
dedit illis gloriam fſempitergam:
Wuoôrum doctrina fulger Eegleſia,
ut ſole luna. Sancti per hdem
vicerunt regna, operati ſunt juſti-
tiam. Quorum. oria Patri.
Guorum. e io i
Enique Dômino in montis ca-
cúmine commorante;, ftatim
ventas contrarius oritur; & turbat
mare, & Periclitantur Apoſtoli: &
tamdin imminens naufragium per-
feverat „ quamdiu Jeius veniaf
Quarta autem vigilia noctis venit
ad eos ambulans ſupra mare. Sta-
tiones & vigiliæ militares in terna
horarum ſpatia dividuntur. Quan-
do erso dicit, quarta vigilia noctis
veniſie ad eos Dominus, oftendit
tota nocte periclitatos, & exttemo
noctis, atque in conſummatione
mundi, eis auxilium præbitürum.
Te Deum laugamus. II.
In omnem terram
exivit ſonus eòrum. Et in
Knes orbis terræ verba eoôrum.

Gloriôſi Principes terræ, quômodo
in v'ta ſua dilexerunt ſe, ita & in
morte non funt ſeparati.
Or. eus, cujus dextera-

Juravit Dôminus,

222

viii.
„Qonſtituez.
Petrus Apoſtolus. Or eus,
déxtera, ut lußfa. 763.

DIE VIII. ULII.

Dum eſſet Rex.
ixit Dñs.
liv.

Ulferem fortem quis invé.
Aniet procul, & de ultimis
finibus pretium ejus. Confidit in
ea cor viri ſui, & ſpôliis non in-
digebit. .
Omare cordis impetus Eliſa-
bet
Fortis; inépsque Deo
Servire, regno prætulit.
n fùlgidis zecépta eœli sédibus,

sidereæque domus
Ditata ſanéctis gaudiis.
unc regnat inter Cœlites beatior,
Er premit aftra, docens
Quæ vera int regni bona.
Fatfi potéſtas, Filioque glôria»
Perperuumque decus
Tibi ſit alme Spiritus. Amen.
Ora pro nobis beata Eliſabeth.
Ut digni efficiamur promiſſio-
bus Chriſti.

Et nunc Reges intelligite, erudi-
mini; qui judicatis terram.

Lementiſſime Deus, qui be4â-
tam Fliſabeth reginam, inter
ceéteras egrégias dores, béllici fu-
roris fſedandi prærogativa decoräâ-
ſti; da nobis ejus interceſſione „
poſt mortalis vitz, quam ſuppli-
citer petimus, pacem, ad æxrerna
gaudia pervenire. Per Dominum.

audéêémus Deum noſtrum, In
ſanctis opéribus beatæ Elilabeth.
märe cordis.
Elevata eſt magnificéntia Eliſa-
beth fuper cœlos. 1. Doômine
Dominus noſter. Auis u
omthur Ivi.
Ha. Veni elééta mea,; & ponam
in te thronum meum, quia con-
cupivit Rex ſpéciem tuam
AHh. Accépit benedictioné à Dô
mino, & miſericôrdiam à Deo ſa-
lutari ſuo. Multæ filiæ con-
gregaverunt divitias.
Tu ſupergréſſa es univerſas.
De barabolis Salomoônis.
Ulierem fortem quis invé-
niet? procul, & de ültimis
finibus prétium ejus. Confidit in
ea cor viri ſui, & ſpoliis non indi-
gébit. Reddet ei bonum , & non
malum, omnibus diebus vitæ ſuæ.
Quæsivit lanam & linum, & ope-
rata eſt consilio manuùm ſuarum.

Facta eſt quaſi navis inſtitôris, de

longè portans panem ſuum. Et de
nocte fſurréxit, deditque prædam
doméſticis ſuis, & cibaria ancillis
ſuis. Conſideravit agrum, & emit
eum, de fructu manuum ſuâarum
plantävit vineam. Accinxit forti-
tudine lumbos ſuos, & roboravit
brächium ſuum.

Regali exorta progénie tri-
ämphat

66 .
umhat in ceœlis Elſſabeth, triplici
circümdata varietate meritôrum:
Nam in terra in triplici vitæ gra-
du pôſteris imitanda virtütum re-
liquit exempla. Virginalem
ſtatum, conjugalem & vidualem in-
offenſo pede cucùrrit. Nam.

Uſtavit, & vidit, quia bona eſt
negotiätio ejus, non extin-
güétur in nocte lucérna ejus. Ma-
num ſuam miſit ad fortia, & digiti
ejus apprehendérunt fuſum. Ma-
num ſuam apéruit inopi, & Pal-
mas ſuas extendit ad pauperem.
Non timébit domui ſuæ à frigoô-
ribus nivis; omnes enim doméſti-
ci ejus veſtiti ſunt duplicibus.
Stragulâtam veſtem fecit ſibi: byſ-
fus & purpura induméntum ejus.
Nobilis in portis vir ejus, quando
Séderit cum ſenatôribus terræ. Sin-
donem fecit, & véndidit, & cingu-
lum tradidit Chananæo.
Os ſuum apéeruit ſapientiæ:
Et lex clementiæ in lingua ejus.
g. Quoôniam præveniſti eam in
benedictionibus dulcedinis. Et.

Ortitůdo & decor indumén-
tum ejus, & ridébit in die no-
viſſſimo. Os ſuum apéruit ſapien-
tiæx, & lex clementiæ in lingua
ejus. Conſideravit sémitas domus
ſuæx, & panem otioôſa non comé-
dit. Surrexérunt filii ejus, & bea-
tiſſimam prædicavérunt: vir ejus,
& laudavit eam. Multæ filiz con-
gregavérunt divitias: tu ſuper-

gréſſa es univerſas. Fallax gratia,

& vana eſt pulchritùdo: muülier ti-
mens Döminum, ipſa laudabitur.
Date ei de fructu manuum ſuarum,
& laudent eam in portis ôpera
ejus.
Deſiderium ànimæ ejus tribuſ-
Ki ei: Et voluntäte labiôrum
ejus non fraudâſti eam. Scuto
bonæ voluntätis tuæ coronäſti
eam Dômine. Et.
16ria Patri. Et.

Propter veritätem, & manſuetuúdi-
nem, & juſtitiam deducet te mira-
biliter dextera tua.
Arcum cönteret, & confrin-
get arma, & ſcuta comburet igni.
ulten & miſericordia ple-
na eſt dextera tua.
Virga tua, & baculus tuus.
Ipſa me conſolata ſunt.

Eiſabeth Arägoniæ Reégibus or-
tam, Chriſti anne milleſimo
ducenteéſimo ſeptuagéſimo primo,
in præsägium futuúræ ſanctimoniæ
paréntes, præter morem, relicto
2=ðð nomine à magna
ejus matértera, Thuringiæ domi-
na, ſancta Eliſabetha, in Baptismo
nominatam voluêre. Ui nata eſt;
ſtatim patuit, quam felix Regum
regnorümque eſſet futüra pacatrix:
natalitia enim ejus lætitia perni-
cioôſas Avi patfisque diſſenſiones
in concordiam convertit. Pater ve-
1r0 creſcêntis poéſteà filiæ admira-
tus indolem, affirmâbat fore, ut una
Eliſabeth réliquas Aragonioru Ke-
gum sänguine creatas féminas vir-
tüte longè ſuperaret. Sic cœléſtem
ipsius vitam in contemnendo cor-
poris ornâtu, in fugiéndis volupta-
tibus, in jejuniis frequentandis, in
divinis précibus aſsiduè recitandis;
in charitatis opéribus exercéndis;
venerätus, rerum ſuarum regnique
felicitatem, unius filiæ méritis re-
ferébat accéptam. Tandem ubique
nota, & à multis Principibus exop-
tata, Diony ſio Luſitaniæ RegiChri-
ſtianis cæremoniis ritè eſt in ma-
trimonium collocata.
Audi filia, & vide, & inclina
aurem tuam, & obliviscere poôpu-
lum tuum, & domum patris tui:
Et concupiſcet Rex decorem
tuum. Spécie tua, & pulchri-
tůdine tuùa intende, prôſperè pro-⸗
cede, & regna. Et.

Uncta conjügio, non minoôrem
excolendis virtutibus, quam li-
beris educandis, peram dabat„
viro placére ſtudens, ſed magit
Deo. Médiam feré anni partem
ſolo pane toleràbat & aqua: quæ
in quodam ipsius morbo divinitùs
versa eſt in vinum, cùm id à Mé-
dicis præicriptum bibere recusaſ-
ſet. Pauperis téminæ ulcus hor-
réndum exoſculata, derepénte ſa-
navit. Pecünias paupéribus diſtri-
buéêndas, ut Regem laterent, hi-
bérno tempore in roſas conveértit.
Virginein cæcam à nativitate illu-
minavit: multos alios ſolo Crucis
ſigno à graviſſimis morbis libera-
vit; plürima id genus miracula
patràâvit. Monaſtéria;, Collégia &
Templa non modo extrùxit, ſe
étiam magnifiee dotavit. In Re-
2 gum

Ium iſed
Müirabilis
cigge mor
lumkätibun
Manum
Mnum!
Alnas ſu⸗
Dilſper
ltia ejus
1 Manom
Efünc
ſüini
Wattimonio
in ſolitucin
um ezenn⸗
giols ancta
liy egio fi
flit, ac pan
Mofeciſcens
gento, n
Ha pro⸗ Reu
de reyerſa
charumaut

in ſacros
ablolyendo
Conimbrie

Kalendie
fencis Fidu
lis, wilenis
tenta, non ſ
lium ömnin
Reges (uos
Ciäcatüra, 5
Didam venie
contracto, l
Dina viftate
nno müllenn
ſehlmno ſext
loſtmorten
luit, Prese
horis ſam
Incorrüpti
egine ſan⸗
tis: tanden
r lillti⸗
no zigeſimo
en otbis
Ibind
enalhe⸗
Rezuu
esuum
Anätunſden
Imorem Don
Obem fidi
ſem cetiti

1 kuctiri⸗

4 Mubue
nud wileie
geümot
te ſindimm!
oten Min
mine 1 ant
Ruringie .
4,in Nnte
e, Uhinni
in telülen
fütüna ud
8leltt
ue cilenig
ertit haatt
4 flie .
Tbattoreſun
Angoniöni⸗
1as lemidal
et Se orleln
mernenot⸗
gkendis ſoß
Cegentnal
licnereinn
ibus enertel
fuaruntengt

is iiten
ſite, ti
Oblixiscee
Omon kend,
e Ner
ie nir
Ce,ntlere
Ut

6, tk ih
itbun

n Mei,
sn,

gum diſcôrdis componendis ad-
mirabilis fuit: im privatis publi-
cisque mortalium iublevandis ca-
lamitatibus indefeſſa.
Manum ſuam miſfit ad förtia:
Manum ſuam apéruit inopi, &

palmas fuas exténdit ad pauperem.

„Diſperſit, dedit paupéribus, ju-
ſtitia ejſus manet in ſæculum ſæcu-
li. Manum.
Efunéto Rege Dionyſio, ſicut
virginibus in prima ætate;, in
mWatrimonio conjugibus, ita viduis
in ſolitudine;, fuit omnium virtu-
tum exémplar. Illico enim reli-
gioôſis ſanctæ Claræ veéſtibus indu-
ta, régio füneri conſtanter inter-
fuit, ac paulò poſt Compoſtéllam
proficiſcens, multa ex holoserico,
argento, auro, gemmisque dona-
ria pro Regis anima obtulit. In-
de revérſa domum, quidquid ſibi
charum aut pretioôſum ſupérerat;,
in ſacros ac pios uſus convertit:
abſolvendoque ſuo verè regio
Conimbricenſi virginum cœnoôbio,
& aléndis paupéribus, & prote-
lendis viduis, defendéndis pupil-
is, miſeris omnibus juvandis in-
ténta, non ſibi, ſed Deo, & morta-
lium omnium cômmodis vivébat.
Reges duos filium & Géneram pa-
cificatůra, Stremôtum nobile p-
pidum veniens, morbo ex itinere
contractto, ibidem à Virgine Dei-
para viſitata, ſanctiſſimé obiit,
anno milleſimo trecenteſimo tri-
géſimo ſexto »„ die quarta Julii.
Poſt mortem muitis miraculis cla-
ruit, præsértim ſusviſſimo côr-
poris jam per annos ferè trecéntos
incorrùpti odore: ſemper étiam
Reginæ ſanctæ cognomento ceéle-
bris: tandem anno Jubilæi, & no-
ſtræ ſalutis milléſimo ſexcentéſi-
mo vigéſimo quinto, totius Chri-
ſtiani orbis concuùrſu & applauſu,
ab Urbâno octavo ritè inter San-
ctos adſeripta eſt.
Regnum mundi „ & omnem
ornatum ſæculi contempſi propter
amorem Doômini mei Jeſu Chriſti:
Quem vidi „ quem amävi, in
quem crédidi, quem diléxzi.
Eructavit cor meum verbum
bonum: dico ego pera mea Regi.
Quem. Glorfa FPatfi. Quem.

Conféſſio & pulchritâdo in con-
ſpectu ejus, & sanctitas & magnifi

centia in ſanctificatione ejus.

6
Annuntiavérunt coeli i-
tiam ejus, & vidérunt omnes po-
puli gloriam ejus.
Judicavit in juſtitia, & poô-
pulos in æquitate.
Ignis ante ipſum præcédet.
-Et inflammabit in circuitu ini-
micos ejus.

imile eſt regnum co-
lérum thesauro.
. . Ixvi.
Os ſuum apéruit ſapien-
tiæx, & lex cleméntiæ in lingua
ejus: conſideravit sémitas domus
ſuæ, * Et loquebatur de teſtimo-
niis Dômini. Guſtavit & vidit;
quia bona eſt negotiatio ejus, non
extinguétur in nocte lucêrna ejus.
Et loquebatur.
Invocaâvi, & venit in me
ſpiritus ſapientiæ„ & præpôſui il-
lam regnis & sédibus: Et divi-
tias nihil eſſe duxi in comparatioô-
ne illius. Y. Mélior eſt enim ſa-
piéntia cunctis 6pibus pretiosiffi-
mis. Et. loôria Patri. Et.

Um eſſet Rex in accubitu ſuo,
nardus mea dedit odorem ſua-
vitatis. Dominus regnavit.

11.
Et concupiſcet Rex decôrem
tuum;, quia ipſe eſt Dominus Deus
tuus. . .
Potens in pere & ſermône
lenivit iracundiam Déômini, & con-
ciliavit cor patris ad filium
Quaſi arcus refülgens inter
nébulas gloriæ, & quaſi flos r0sa-
rum in diebus vernis.
Quaſi ſtella matutina in me-
dio nébulæ, & quaſi luna plena in

diebus ſuis.
ulierem fortem.
765⅞.

Pes decúsque Regium reli-

queras H
Eliſabeth, Dei dicata númini,
Recépta nunc bearis intet Angs-

09:
Libens ab héſtium tuére nos dolis.
ræi, viamque dux ſaluris indi-

ca:
Sequémuz. O ſit una mens fidé-
lium:, .
Odor bonus fit omnis actio, tuis
Id innuit roſis opérta charitas.
Beãta Charitas;in arce siderum
Potens

768
Pdtens locâre nos per omne ſæcu-
lum:
Patrique, Filiôque ſumma gloria,
Tibique laus perennis, alme Spiri-
tus. Amen.
Meritis & précibus beaâtæ Elifa-
beth. Propitius eito Domine
populotuo. .

Tu gloôria Jeruſalem , tu lætitia

Itrael, tu honorificentia populi tui.
. Clementiſſime Deus. 765.

Et concupiſcet Rex.
ulierem fortem. 765.
Specie tua, & Et pulchri-
tüdine tua. Spécie. Intende,
proſperè procede „ & regna. Et

pulchritudine. .
Sloria Patri. Spécie. :
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus, non com-
movébitur.

Potens in épere.

Anuùúm ſuam apéruit inopi,
[ö palmas ſuas exténdit ad
päuperem. Non timebit domui
ſuæ à frigoribus nivis.
Adjuvabit eam, Deus
vultu ſuo. Adjuvahbit. Deus in
médio ejus, non commovébitur.
Deus. lôria Patri. Adjuvabit.
Elégit eam Deus, & præelégit
eam. In tabernaçulo ſuo habi-
täàre facit eam. .
Quaſi ſtella
mMatutina. 1
Ultæ filiæ congregavérunt di-
vitias: tu ſupergréſſa es uni-
vVérſas. Fallax gratia „ & vana eſt
pulchritüudo: mülier timens Doô-
minum, ipſa laudabitur. .
Elégit eam Deus, Et præ-
elégit eam. Elégit. In taber-
naculo ſuo habitare facit eam. Et
Praslegit. loôria Patri. Elégit.
Diffüſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptéreaà benedixzit te Deus in
ætérnum.
. Dum eſſet Rex.
ixit
liv.
765.
Eliſabeth pacis & patriæ mater, in

coœlo triümphans , dona nobis
Racem.

Düs.

lementiſſime Deus.
765 „

dum carcerem.

DIE X. IUIII.

Ræſtà, quæfumus, omnipotens
Deus: ut qui gloriôſos Märty-
res, fortes in ſua confeſſione co-
gnôvimus, pios apud te in noſtra
interceſſione ſentiàmus. Per Däm.

Eptem fratres, Klii ſänétæ Feli-
citatis, Romæ in perlſecutione

Marci Aurélii Antonini à Püblio

Præféctò primùm blanditiis , de-
inde terroribus tentati, ut Chri-
ſto renuntiantes, deos veneraren-
tur, ſed ſua virtüte, & matre hor-
tante, in fidei confeſſioòne perſe-
verantes, varie necati ſunt. Janua-
rius plumbatis cæſus: Felix & Phi=
lippus füſtibus contuſi: Silvànus
ex altiſſimo loco præceps dejectus
eſt: Alexander „ Vitalis & Mar-
tialis capite plectuntur. Mater eoô-
rum quarto poſt menſe eamdem
martyrii palmam conlecuta eſt: illi
ſextò Idus Julii ſpiritum Domino
reddidérunt.
Sancti tui Dômine mirabile con-
ſecuti ſunt iter, ſerviéntes præcép-
ris tuis, ut inveniréntur illæſi in
aquis validis: &£ Terra apparuit
arida, & in Mari rubro via ſine im-
pedimento. Quòniam percuſſit
petram, & fluxérunt aquæ, & tor-
rentes inundaverunt. Terra.

Ufina & Secùnda, ſorores, vir-
gines Romanæ, rejééto con-
núbio Armentarii & Verini, qui-
bus à Paréntibus deſponſæ fue-
rant, quod Jeſu Chriſto virginita-
tem voviſſent, Valeriano & Gal-
lieno Imperatéôribus comprehen-
duntur. Quas cuùm nec promiſſis,
nec terroôre Mänius Præféctus à
„ 7
propòſito poſſet abdúcere, Rufſi-
nam primùm virgis cædi jubet:
in cujus verbéribus Secunda judi-
cem ſic interpellat: Quid eſt, quod
ſororem meam honore, me afficis
ignominia? Jube ambas ſimul cæ-
di, quæ ſimul Chriſtum Deum
confitémur. Quibus verbis incen-
ſus judex imperat utramque de-
trüdi in tenebricoſum & feœti-
Quo loco ſta⸗
tim

um clarſſ
Core com
lio incl
ktiam int
Acollum
ſctx ſun
e, extr⸗
lario dee

Quarum

n in eju
in Urben
Conſtant
condita
Verben
kunt Kanc
Chrihti no
fejentin
ligetunt e
d lapplie

dermo!

Agn
oit
doſtr
Uidimnus 0
Knire iſtan
ſe contta
Uumune,
klios ſ llos,
Decedere
Uem opt⸗
knim amit
Ktbate nee!
Ullrennſes
Unebant en
Ule füerant
dult fiyete
uun ent tuil
ulls poti
Endior zin
Ulens cert
inſa el
eentibus

illot⸗
1 turba
Rre,

n

Wſnr
2 in etecun
tonin:
nbarltis
tentai, u

enitenu

Ten,

1

uoninnke
tunt guu
ktunt. 11

nde,lint
ne, leia
I ſane
Gevone.
Gto ugi
aletiino N
u bonte
un neeſne,
Uuns Mufe
uceter

ti m clariſſima luce, & ſuaviſſimo o-
dôre compléto, in ardénte balnei
solio includuntur. 1
étiam integræ evasiſſent, mox ſaxo
ad collum alligato in Tiberim pro-
jéêctæ ſunt: unde ab Angelo libera-
tæ, extra Urbem via Aurélia mil-
liario décimo, câpite plectuntur.
Quarum corpora à Plautilla matro-
na in ejus prædio ſepulta, ac pôſteà
in. Urbem translata, in Basilica
Conſtantiniana propeßBaptiſtérium
condita ſunt.
Verb era carnificum non timué-
runt Sanéti Dei, morieéntes pro
Chriſti nõômine: Ut hærédes
fierent in domo Dômini. Tra-
didérunt côrpora ſua propter Den
ad ſupplicia. Ut hæredes.

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Agnum ſpectaculum, fratres,
poôſitum eſt ante culos fidei
noſtræ. Aure audivimus, corde
vidimus optantem matrem anté ſé
finire iſtam vitam filios ſuos, lon-
ge contrariis votis conſuetúdini
humanz. Omnes enim homines
filios ſuos, ex hac vita migrando,
præcédere volunt, non ſequi: illa
autem optavit poſtérior mori. Non
enim amittebat filios, ſed præmit-
tébat: nec intuebatur, quam vitam
finirent, ſed quam inchoarent. De-
ſinebant enim vivere, ubi quandoô-
que fùerant moritúri: & incipié-
ant vivere, ſine fine victũri. Pa-
rum ęeſt fuiſſe ſpectatricem: mirati
ſumus potiùs hortatricem. Foe-
cündior virtùtibus, quàm fœtibus:
videns certäntes, in quibus omni-
bus ipſa certabat „& in ômnibus
vincéntibus ipſa vincebat.
„ Tamquam aurum in fornaâce
Rrobavit eléctos Doôminus, & quaſi
olocauſti hoſtiam accêpit illos, &
in témpore erit reſpéctus illorum:
*Quontam donum , & pax eſt
electis Dei.
7. Qui confidunt in illum, intélli-
gent veritätem: & fideles in dile-
ctione acquiéſcent illi. Quoôniam.
loria Patri. Quoôniam.

éctio ſancti Evangélii ſecundâàm
Matthæum.

IS illo tempore: Loquente Jeſu
ad turbas, ecce mater ejus „ &

Brev. Rom.

Et cùm inde

. 76
fratres ſtabant foris, quæréntes 10.
qui ei. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregoôrii Papæ.

Ancti Evangélii, fratres chariſſi-
Ami, brevis eſt lectio recitäta „
ſed magnis myſteriorum pondéri-
bus graàvida. Jelus etenim Gondi-
tor & Redemptor noſter, mnatrein
ſe noſie diſsimulat, & dQuæ ei ma-
ter ſit, & qui propinqui', non per
cognationem carnis, ſed per con-
junctionem ſpiritus designat „ di-
cens: Quæ eſt mater mea, & qui
ſunt frartes mei? Quicumque
enim fecerit voluntatein Patris
mei, qui in cœlis eit, ipſe me-
us trater, & ſoror, & mater eſt.
Quibus nobis verbis quid aliud
innuit, niſi quod obſequentes
ſaſſiénibus ſuis multos ex Gentili-
tàte colligit, & Judæam;, ex cus
ius carne eſt génitus, non agnoôs-⸗
cit?
. Propter teſtaméntum Domini
& leges Patérnas, Sancti Dei per-
ſtitérunt in amore faternitatis:
Quia unus fuit ſemper piritus
In eis, & una fides. Y. Ecce quam
bonum, & quam jucuúndum habi=
tàre fratres in unum. Quia.

Ed cùm is, qui voluntâtem bPa-
2. tris fécerit, ſoror & trater Dô-
mini dicitur, propter utrümque
ſexum, qui ad fidem colligitur, mi=-
rum non eſt: mirandum vero valde
eſt, quomodo etiam mater dica⸗
tur. Fideles enim diſcipulos fra-
trés vocare dignatus eſt, dicens?
Ite, nuntiate fratribus meis. Qui
ergo frater Doômihi fieri ad fidem
veniendo potaerit, quæréndum
eſt, quomodo étiam & mater eſſe
poſſit?
Hæc eſt, vera frarérnitas, quæ
numnquam pôtuit violari certami-
ne, qui effuſo sanguine ſecuti ſunt
Dominum: * Contemnéntes au-
lam régiam, pervenerunt ad regna
cœléſtia. Ecce quam bonum,
& quam jucundum habitare fratzes
m anum. Contemnéentes.
loria Patri, Contemnentes.

Ed ſciéndum nobis eſt, quia qui
„Ohriſti ſoror & frater eſt cre-
dendo, mater efficitur prædican-
do. Quaſi enim parit Dominum,
quem cordi audientis intuderit: &
mater ejus prædicando efficitur, ſi
G⁶ perx

per ejus vocem amor Doômini in
pröximi mente generatur. A
quam rem nobis idôneè confir-
mandam adeſt beata Felicitas, cu-
jus hôdie natalitis celebramus:
quæ credéndo éxtitit ancilla Chri-
A „ & prædicando facta eſt mater
Chriſti. Septem quippe filios, ſicut
in geſtis ejus emendationibus légi-
tur, ſic poſt ſe timuit vivos in
carne relinquere, ſicut carnales Pa-
rentes ſolent metüere, ne mor-
tuos præmittant.
e Deum laudamus. tr,

PIE XI. WULII.

Iſte Sanctus.
„Gloria & honôre.
nfirmitatem.
Xxiv.

Ius Aquilejénſis, Imperatoôre
Antonino Pio, PFôntifex crea-
tus, pœnam ſtatuit in ſacerdétem,
cujus negligéntia de sanguine Doô-
mini aliquid ſtillaverit. Pœnitén-
tiam enim, inquit, agant, quadra-
ginta diébus, ſi In terram aliquid
deciderit: ſi ſuper altare, tribus
diébus: ſi ſuper linteum ſupérius,
quatuor: ſi in inférius defluxerit,
novem diebus; ſi usque ad quar-
tum, viginti diébus: ubicumque
ceciderit, ſi recipi poteſt, lamba-
tur, ſin aäliter, aut lavetur, aut
tradatur: quidquid lotum, aut ra-
ſum eſt, comburatur, & cinis in
sacräarium reponatur. Multis præ-
téreà utiliter decrétis martyrio co-
ronâtur, & ſeglirur in Vaticano,
quinto Idus Julni, cùm ſediſſet an-
nos novem, menlſes quinque, dies
viginti ſeptem, & Presbyteros de-
cem & ocdto, Diaconos viginti
unum, Epiſcopos per diverſa loca
duoòdecim, menſe Decembri quin-
que Ordinatiônibus creâſſet.
e Deum laudamus. II.
DIE XIIE ILII=

Ntercêſſio nos, quæſumus Doô-
mine, beati Joânnis Gualbeérti
Abbatis comméndet;: ut quod no-
ſtris méritis non valémus, ejus pa-
trocinio aſſequamurx. Pex Däm.

„mart. Ana. Iſtorum eſt.
Lætaâmini. Xxvii.
Ræſta, quæſumus, Dômine, ut
ſicut nos ſanctorum martyrum
tuòrumNaboris & Felicis natalitis
celebranda non déſerunt; ita jugi-
ter ſuffragiis comittentur. Per
Dominum.

„

Oàânnes Gualbértus Florentiæ
nôbili génere ortus, dum patri
obſequens rem militarem séequi-
tur, Ugo, ünicus ejus frater occidi-
tur à conſanguineo: quem cùm ſo-
lum & inérmem ſancto baraſceves
die Joannes armis ac militibus ſti-
patus bvium habéret, ubi neuter
alterum pôterat declinare, ob ſan-
ctæ Crucis reveréntiam, quam ho-
micida ſupplex, mortem jamjam
ſubitùrus, brachiis ſignabat, vitam
ei cleménter indúlget. Hoſte in
fratrem recẽpto, proximum ſan-
cti Miniatis templuùm oratürus in-
gréditur, ubi adoratam Crucifixi
imaginem caput ſibi flectere côn-
ſpicit. Quo mirabili facto permo-
tus Joânnes, Deo exinde, étiam in-
vito patre, militare deceèrnit, atque
ibidem propriis ſibi manibus co-
mam totoôndit, ac Monaſticum ha-
bitum induit: adeòôque piis ac re-
ligioſis virtùtibus brevi coruſcat »
ut multis ſe perfectionis ſpecimen
ac normam præbéret: ita ut éjus-
dem loci Abbate defunéto, com-
muüni mnium voto in Superiorem
eligerétur. At Dei famulus cüpiens
ſubéſſe potiùs, quàm præéſſe, a
majôra divina voluntate ſervâtus,
ad Camaldulénſis erémi incolam
Romualdum proficiſcitur, à duo
cœlicum ſui inſtituti vaticinium
accipit: tum ſuum Ordinem ſub
Régula ſancti Benediéti apud Um-
brôlam vallem inſtituit.
Honéſtum fecit illum Dñs, &
cuſtodivit eum ab inimicis,
ſeductöribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem æternam,
F. Juſtum dedúxit Dôminus per
vias rectas,& oſténdit illi regnum
Dei. Et.

Einde plůrimis ad eum ob ejus
ctitatis famam undique

Gonvolantibus, una cum iis . .
ci

clos adleit
moniacam
Gdam, Ap
Uincdam zee
opterea
Apertus,
40cios adr
ſincti Salri
Mediüntur
edes deme
Olnnes eth
guos pit de
incolünes
ejus Monze
certiſtmnum
litertranß
ſtitrangui
moniacam

Allit, ae i

kina imegr
Ajnaxit
flt eutmſte
Utad por
oricamn ni
kernn d
Ulta
(a) e⸗
ſeis ae ge
aulitt, ſan
lrac ezenn
Ueltktien
dekcen
ſere
nendes, (
Uidun. der

Uliszſeſunii

iceratiön,
Naceration
lg, dur
eturD.
5Dav
lepetebat:

eum forte
glim, app

kngne mo

Cilleion

lborunet
l.

1s,Donitet

Pelleisit
eruntz lut
ttentut, I

klus Foret
is, unm ,
bitarem
ufruer e

ie

d:gneme
3

teni in
eletut,

tit tie

cios adſcitis, ad hærêticam 8. K-

moniacam pravitaten

dam, & Apoſtolicam fſidem propa-

gandam sédulòô incumbit, inumera

proptérea in ſe & ſuis incommoda
expértus.
20cios adversarii perdant, noctu
ſancti Salvii eœnobium repeénte ag-
grediüntur, templum incéndunt:
ædes demoliüntur, & Mônachos
omnes lethàli vúlnere sauciant;
quoôs vir Dei unico Crucis ſigno
incolümes protinus reddit, & Pbetro
ejus Monache per immenſum ar-
dentiſſimumq; ignem illælo mira-
biliter tranſeunte, optâtam ſibi &
ſuis tranquillitätem obtinet: inde
ſimoniacam labem ab Etrùúria éx-
Pulit, ae in tota Itaàlia fidem pri-
ſtina integritäte reſtituit.
Amavit eum Doôminus, & orna-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit

eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit euin.
Et ad.

Ulta fünditùs erexit Monaſté-
ria, eademque & alia, ædi-
ficiis ac Regulari obſervantia in-
ſtaurata, ſanctis légibus communi-
vit. Ad egenos aléndos ſacram ſup-
pelléctilem vendidit: ad improbos
coercéndos elementa ſibi famulari
conſpexit. Ad dæmônes compri-
mendos, Crucem quaſi enſem ad-
hibuit. Demum abſtinéntiis, vi-
giliis, jejuniis, oratiônibus, carnis
macerationibus, ac sénio confé-
ctus, dum infirma valetudine gra-
varétur, Davidica illa verba perſæpe
repetébat: Sitivit anima mea äd
Dèum fortem vivum, quando vé-
niam, & apparébo ante faciem Dei:
Jamque morti proöximus, convoca-
tos diſcipulos ad fratérnam con-
côrdiam cohortatuùr, & in Brevicu-
lo, cui conſepeliri voluit, juſſit
hæc ſcribi : Ego Joannes credo., &
confiteor fidem, quam ſancti A-⸗
poſtoli prædicavérunt „ & ſancti
atres in quatuor Conciliis confir-
mavérunt. Tandem triduano An-
gelorum obſéquio dignatus, ſeptua-
geſimum octavum annum agens »
apud Paſſinianum, ubi ſumma ve-
nèêratiône colitur, migravit ad Doô-
minum

ulii. Quem Cœleſtinus tértius
nnùmeris miraculis clarum, in
Sanctòrum numerum rétulit.

extirpan- locutus eſt ei Deus „ &

Nam ut eum, ejüsque

„anno ſalütis milleéſimo
ſeptuagéſimo tértio, quarto Idus

„1
Iſte homo perfeécit ômnic, dua
dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meams
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Géntibus, aflel.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervénhit ad cœléſtia
regna. Quia.
Quja.

Toôria Patri.
ctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

X illo cempore: Dixit Jeſus diſ⸗
cipulis ſuis: Audiſtis, quia di-
ctum eſt: Diliges proximum tuumz
& odio habébis inimicum tuum.
Et reliqua,
Homilia S. Hierônymi Presbyterf

Go autem dico vobis: Dili=
◻Site inimicos veſtros: benefa⸗
eite his, qui odérunt vos. Multz
PræcéptaDei imbeciilitate ſua, non
Sanctôrum viribus æſtimantes, pu=.
tant eſſe impoſſibiſia, quæ præcép=
ta ſunt: & digçunt ſufficere virtuti=⸗
bus, non odiſſe inimicos: ceterùm
diligere plus præcipi, quam humä-
na natüra patiatur. Ssciendum eſt
ergo, Chriſtum non impoſſibilia
præcipere, ſed perfecta. Quæ fe-
cit David in Saul, & in Abſalon 5
Stéphanus quoque martyr pro ini=
micis lapidantibus deprecatus eſt»
& Paulus anâthema cupit effe pro
perſecutoribus ſuis: hæc autent Je⸗-
sus & docuit, & fecit, dicens: Pa=-
ter ignôsce illis, quod enim fa=
ciunt, neſciunt.
. Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtůtes operàtus eſt, & de om-
ni corde ſue laudavit Dôminumm
Ipſe intercédat pro peccatis ormn.
dium po alerum.
cce homo ſine queréla, veri
Dei cultor, abſtinens ſe a ni
opere malo, & pérmanens in inzio-
centia ſua. Ipſe.

N reliquis opéribus bonis intér-
dum poteſt aliquis qualemeum-

due excuſatiénem prætendere: ad

habéndam vero dilectionem nul-
lus ſe poterit excusare. Poteſt mihi
aliquis dicere: Non poſſum jejund⸗
re: numquid poteſt dicere: Non
voſſum amarve? Poteſt aliquis di-
cere „ Virginitärem non poſſum
ſervare; Non poſſum fes totas
vendere, & paupeéribus erogare;
CeE2 n=

72
nuquid poteſt dicere: Non poſ-
ſum diligere inimicos?
Sint lumbi veſtri præcinékti, &
lucéêrnæ ardentes in manibus ve-
ſtrisz Et vos similes hominibus
expectantibus dominum ſuum ,
quando revertatur à nuptiis, allel.
Vigilate ergo, Aai neſcitis, qua
hora Döôminus veſter ventůúrus ñit.
Et vos
16ria Patri. Et vos.

On enim ibi aut pedes laboô-
rant curréndo, aures audién-
do, aut manus operando laxantur,
ut nos per ipſam excuſationem li-
berare conémur. Non nobis dici-
tur: Ite ad Oriéntem;, & quærite
charitätem; navigate ad Occiden-
tem „ & inveniétis dilectionem.
Intus in noſtro corde eſt, ubi re-
dire jubemur; diceênte Prophéta:
Redite prævaricatôres ad cor. Non
enim in longinquis regiônibus in-
venitur, quod à nobis pétitur.
e Deum laudamus. II.

FVeſtri capilli.
Exultabunt. xXxxii.
ræſta, quæſumus.

775.
PIE KIHII. WtII.

Iſte San us,
Gloôria & honéôre. xiv.

Eus, qui nos beati Anacleti
martyris tui atque Pontificis
Ahnua ſolemnitate lætificas: con-
céde propitius? ut cujus natalitia
côlimus, de ejusdem etiam prote-
Gtione gaudeamus. Per Dôminum
noſtrum.

Naclêtus Athenieniſis, Trajano
AImperatoôre rexit Eccléſiam. De-
crévit, ut Epiſcopus à tribus Epi-
ſcopis, neque à paucioribus con-
ſecrarétur: & Clérici ſacris Ordini-
bus puùbliceè àa prôprio Epiſcopo
initiaréntur: & ut in Miſſa, peracta
conſecratione, omnes communi-
carent. Beati Petri ſepúlchrum or-
navit, Pontificumque ſepultüræ lo-
cum attribuit. Fecit Ordinationes
duas menſeDecémbri, quibus crea-
Vit Presbytetos quinque, Diaconos

tres, Epiſcopos ſex. Sedit annos
novem, menſes tres, dies decem.
Martyrio coronatus, ſepultus eſt
in Vaticano.
Honéſtum fecit illum Doômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis „ & à ſeductoôribus tutavit il-
lum: Et dedit illi claritatem
ætérnam. ,B
Descenditque cum illo in fo-
veam, & in vinculis non dereliquit
eum. Et.
De Expoſitiòne S. Ambroôſii Epi-
ſcopi in Pſalmum centetimum
décimum octavum.

Rincipes perſecùti ſunt me gra-
tis: & à verbis tuis trepidavit cor
meu. Bene hoc Martyr dicit, quod
injuſtè perſecutiõnum tormenta
ſuſtineat: qui nihil rapuerit, nullum
violéntus oppréſſerit; nullius san-
guinem füderit, nullius torũ puta-
verit eſſe violaändum: qui nihil legi-
bus débeat, & graviora latronũ ſu-
ſtinére cogatur ſupplicia: qui loqua-
tur juſtè, & nõ u Alatur, qui loqua-
tur plena ſalũtis, & impugneétur; ut
poſſit dicere: Cùm loquébar illis,
impugnabant me gratis. Gratis igi-
tur perſecutioônem patitur, qui im-
pugnatur ſine crimine: impugntur
ut noxius, cu ſit in tali confeſſione
laudabilis: impugnatur quaſi vené-
ficus, qui in nomine Domini glo⸗
riatur, cùm pietas virtütum om-
nium fundaméntum ſit. S
Deſidérium animæ ejus tribui-
ſti ei, DOmine, Et voluntate la-
biôrum ejus non fraudâſti eum.
uéôniam præveniſti eum in
Sen Actiomibus dulcédinis: poſui-
ſti in capite ejus corônam de la-
pide pretioſo. Et voluntate.

Ere fruſtrà impugnäâtur, qui
apud impios & infidos impie-
tâtis arcéſſitur, cùm fidei ſit ma-
giſter. Verùm qui gratis Impugna-
tur, fortis debet eſſe & conſtans.
Quômodo ergo ſubtéxuit: & à
verbis tuis trepidavit cor meum?

atque formidinis. Sed eſt étiam
infirmitas ad ſalutem, eſt étiam
timor Sanctorum. Timéte Domi-
num omnes Sancti ejus: &, Beatus
vir, qui timet Dôminum. Qua
ratione beatus? Quia in mandatis
ejus cupit nimis.

Stola jucunditatis induit Eenn

Trepidare infirmitatis eſt, timoris

hominus
tüdinis p
Cibar.
Vite, in⸗
iie ſaluta
loria d

0 Docdor
lumen be
etis Amat
Fllium De

Eus
lalut
Miniſtrun
mmus z ut
büimus i
bere mer

Ou
neget sen
cem ſuam
Juſtus
dicut
bitur,

omnium:

Onayer
1 trüria
Vltæ pe
3, brancil
eſeens i
dleribi y
Ales magt
eGionem
InO hoct 1
kartüisi
Ierpreta
el ais
Pelit,l
latione ell
luſeni
Ul
.
Uetitan

Ambräl!
n centeig
0Garun,

wine

nognitut

Kin

es in
tun ſt.
nine eii,

6cos

Dòôminus: Et corônam pulchri-
tudinis péſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Dôminus pane
vitæ, & intelléctus: & aqua ſapién-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
loria Patri. Et.

i quis venit.
Xx.

PDIE XIV. IULII.

O Dodcor 6ptime, Eccléſiæ ſanétæ
lumen, beâte Bonaventúra, divinæ
legis amator, deprecare pro nobis
Filium Dei.

Eus, qui pôpulo tuo ætérnæ
ſalútis beatum Bonaventúram
miniſtrum tribuiſti: præſta, quæſu-
mus 3 ut quem doctoôrem vitæ ha-
bùimus in terris, interceſsorem ha-
bere mereamur in cœlis. Per Däm.

Qui vult venire poſt me, àb-
neget sémetipſum, & tollat cru-
cem ſuam, & ſequätur me.
Znſus ut palma florébit.
icut cedrus Libani multipli-
cabitur. .
eus, qui nos. 772.

. leſia apiéntiam
ômnium antiquôrum.
Xxliii.

BOnzyenturs ‚Bälneo régii in E-
trùria natus, cu infans incidiſſet
in vitæ pericul, mater ejus vovit;
ſi inde evaſiſſet, ſe eum religioni
B. Franciſci dicaturam. Itaque ado-
léſcens in Ordinem FF. Minôorum
adſcribi vôluit : ubi Alexandro de
Ales magiſtro, ad eã doctrinæ per-
fectionem brevi pervénit, ut sépti-
mo poſt anno libros Sententiarum
Pariſus puůblice ſuma cum laude ſit
interpretatus, quos étiam præclaris
pPoſteà comentariis illuſtravit. Poſt
ſex anños ſui Ordinis Generalis mi-
niſter Romæ factus, ea prudéntiæ,
ac ſanttitatis laude miniſtérium
geſſit, ut in mnium ore & admi-
ratiône eſſet.
Invéni David. 747.

Ulta ſcripſit, in quibus ſum-
VI mam eruditionem cum pari
pietâtis ardore conjüngens, lecko-

773
rem docéndo movet. Quem Gregô-

rius X. ejus ſanctimoniæ & ſapién-

tiæ fama comotus, Cardina lem &
Epiſcopum Albanénfem creavit.
Eumdem adhuc viventem beatus
ThomasAquinas Sanctü appellavit.
Cùm enim vitam S. Franciſci ſcri-
bentem comperiſſet: Sinamus, in-
quit, Sanctum pro Sancto laborare.
Migravit ê vita pridie Idus Julii, in
Concilio Lugdunéenſi, quinquagin-
ta tres annos natus, multis éditis
miraculis. Quem Xyſtus IV. Pon-
tifex maximus rétulit insanctoôrum
nmerum.
Poôſui adjutôrium. 747. ,
Ex libro Moralium S. Gregorii
Papæ,

Ui poſt Orionas Hyadum nô-
mine, niſi Doctôres ſanctæ
Eccléſiæ deſignantur? Qui ſubdu-
ktis Martyribus, eo jam témpore
ad mundi notitiam venérunt, quo
fides clariùs elucet: & repréſſa in-
fidelitatis hieme, altiùs per corda
fidélium ſol veritatis calet. Qui
remôta tempeſtate perlecutionis,
explétis longis noctibus infidelita-
tis, tunc ſanctæ Eccleſiæ orti ſunt;,
cùm ei jam per credulitatis vernum
lucidior annus aperitur.
Iſte eſt, qui agnte Deum, 247

os eſtis ſal terræ.
ine tténdite, guid di-
xexit. .
631.
PIE XV. 1ULII.
Similàbo eum. Amavit
eum.
XIy.

Eus, qui hodierna die beatum
Henricum Confeſsorem tuum,
& terréni culmine impérii ad regnũ
ætérnum tranſtuliſti: te supplices
exoramus 3 ut ſicut illum, gratiæ
tuæ ubertate præventum:illécebras
ſæculi ſuperare feciſti: ita nos fa-
cias, ejus imitatiône, mundi hujus
blandiménta vitare, & à te pPuris
mentibus peryenire. Per Dfifn.

Enricus, cognoménto pius, è,
ATDuce Bavariæ Rex Germaniæz

Cc c 3 ac

724 4
ac poſtmodum Romanòrum Impe-
rator, temporalis regni non con-

tentus anguſtiis, pro adipiſcénda
immortalitatis corona sédulam X

terno Regi exhibuit lervitũtem.
Adépto enim Imperio, Religioni
Amplificandæ ſtudiosé incumbens,
Eccléſias ab infide libus deſtrùctas,
magnificentiùs reparavit, pluri-
misque largitionibus & prædiis
Jocupletavit. Monaſtéria, alia-
Que Ioca pia vel ipſe ædificavit,
Yel aflignatis redditibus auxit.
Epiſcopatum Bambergenſem, hæ-
veditariis opibus fundatum, bea-
*% betro, Romanoôque Pontifici
vectigalem fecit. Beénedictum o-
Ktävum;, a quo., Impérii corônam
accéperata profugum excépit, ſuæ-
Que ſedi reſtituit.
Hionéſtum fecit. 770.

N Caſfinenſi Monaſterio gravi
detentus infirmitate, à ſancto
Behedicto,, inſigni miraculo fana-
tus eſt. Romaânam Eccléſiam am-
pliſſimo diplémate munerätus,
eidem tuendæ bellum. advérsùs
Sracos ſuscépit, & Apùliam,
diù ab illis poſséſfam, recupera-
Vit. Nihil ſine précibus aggre-
di sölitus ,„ Angelum Dômini,
Hfanctosque Martyres tutelares,
Pto ſe pugnantes ante aciem in-
terdum vidit: Divina autem pro⸗
ectus ope, barbaras nationes
Precibus magis, quam armis ex-
Hugnavit. Pannoôniam adhuc in-
Hidélem, tradita Stéphano Regi ſo-
roôre ſua in uxorem;, eoque hapti-
Zato, ad Chriſti fidem perduxit.
Virginitätem, raro exemplo, ma-
rimonio junxit, ſanctämque Chu-
nesündam, njugem ſuam, pro-
ar uis Sus morti proximus illi-
atam reſtituit.
Amavit eum. 771.

Enique rebus omnibus, quæ
i Imperii honorem & utili-
Katem pertinebant, ſumma Pru-
déntia diſpoſitis,

hiam „ religiotæ munificéntiæ ve-

erifexæ virtutis ſuaviſſimum odo-
em longé, latéque ctiffderat 5
anKitate⸗ cum iceptre clarior,
24 regni cleſtis premia, con-
ſummagis vitz laboribus, . 06
mino vocitus eſt; anno ialutfe

milleſimo vigeſime quarte. QCu-
jus corpus in Eccleſia beatôrum
Apoſtolôrum Petri & Pauli Bam-
bergæ coônditum fuit: ſtatimque
ad ejus tümulum multa miracu-
la, Deo ipfum glorificante, Da-
träta ſunt; quibus poſteà rite
Drobaàtis, Eugenius tertius San-
doôrum nuümero illum adlfcrip-

t.
Iſte homo perfécit. 771.

in E- int lumbi
veſtri præcincti. 9
XIix.

.

DIE XVI. WULII.

Dum eſſet Rex. liqnig
776. zxit
Ixxxvii.
b initio.
ve maris ſtella. Ixxxviii.
Dignäre me laudare te, Virgo
acrata.
Da mihi virtütem contra ho-
ſtes tuos.

Dominus.

Sancta Maria, fuccürre milſeris „
juva puſillanimes, refove flébiles,
ora pro populo, intérveni pro Cle-
ro, intercéde pro devoto temineo
ſexu: séntiant omnes tuum juva-
men, quicùmque célebrant tuam
ſolémnem Commemorationem.

Eus, qui beatiſſimæ ſemper
Virginis, & Genitricis tuæ Ma-
riæ ſingulari titulo Carmeli Ordi-
nem decoräſti: concede propitius;
ut cujus hodie Commemoratiô-
nem ſolémni celebramus officio⸗
eius muniti prasidiis, ad gaudia
fempiterna pervenire mereamur.

2 e illuſtr bas
per Galliam; Italiam & Germas C

Qui vivis.

. Hic vir deſpiciens.
Juſtum deduxit. li.
rati6 eus;, qui. 773.
ararum gic elh, nibi ſit
glöria, Qui natus es de virgine.
ancéta Maria Dei génitrix Virgo;
Interceéde pro nobis.
enite, exultemus. 1.
uem terra.

hen

Acfari
Deus i
Kovebirur

Un ſu
Kolico
ghis ſogue
gulkicimol
Dattärent:
gui veſtig
um liæ.
oannis
kti adven
rum veri⸗
data, Eyal
amplexat.
dam affee
(cujus ca
ſeliciter tt
Uuri ccepe
in eo mo
Ulias olim
Fütginis t
Iit, eide
cellun co⸗
Kicut
Fibano, &
dion! gu⸗
Dedi ln
lt ficu

Anam ar

D n0
duoti
de, re
eatiſlim⸗
tularem
Qumobre
uoute⸗
ulunt 6
o conkirm
uspeenlie
t nem
harenk,
Nomenela
Centiſtima
Denum F
luod bei
Ulit, ute
eſtcerd
eruentil

gane. d
eclelan
iK

bus doen e
nius leniut⸗
illun

Aktrit n

.

1. n

tuten ℳn/

kccitte b
8letoſeken
interren
0 erotolt
nnes tulnt
cleben“
jemoket

eati ſine 4
Benuttichi
alo CrNe,
Oncele hillie
Conmenc,,
amns hrl
8is)3

enit Nelei

clent
1t. .
i⸗ 771

8 6 beſt

genut ſi
is.
wi ie
* 8

tella⸗

40 Täpientia habito.

Adjuᷣvbit 8Am, Deut dültu ſuo.
Deus in médio ejus: non com-
Movébitur.

Um ſactâ Pentecoſtes die Apéô-
ſtoli cœlitùs afflati, variis lin-
guis loqueréntur, & invocâto au-
guſtiſſimo jeſu nomine mira multa
patrarent: viri plurimi (ut fertur,)
qui veſtigiis ſanctorum Propheta-
rum Eliæ, ac Eliſæi inſtiterant, &
Joannis Baptiſtæ præconio adChri-
ſti advéntu comparati fuerant’, re-
rum veritate perſpécta, atque pro-
bata, Evangélicam fidem conféſtim
amplexati ſunt, ac peculiari quo-
dam afféctu beatiſſimam Virginem
(cujus collôquiis ac familiaritâte
ſeliciter frui potuére) adeò vene-
rari cœpérunt, ut primi omnium
in eo montis Carméli loco; ubi
Elias olim alcendéntem nébulam,
Virginis typo insignem, conſpéxe-
rat , eidem puriſflimæ Virgini Sa-
cellum conſtrùxerint.
Sicut cedrus exaltäta ſum in

Pibano, & ſicut cy préſſlus in monte

Sion: quaſi myrrha electa;
Dedi ſuavitaiem, odoris.
Et ſicut cinnamomum, & bãal-
Kämum aromatizans. Dedi.

D novum ergo Sacellum ſæpè
uotidie convenientes; ritibus
recationibus, ac laudibus
eatiſſimam Virginem, velut ſin-
gulàremOrdinis tutélam colebant.
Quamobrem Fratres beaâtæ Mariæ
de monte Carmélo paſſim ab om-
nibus appellari cœpeérunt, eumque

titulum Sumi Pontifices non mo-

do confirmäârunt, ſed & Indulgén-
tias peculiares iis, dui eo titulo vel
Ordinem,velFratres singulos nun-
cuparent, conceſsére. Nec verò
nomenelatůram tantùm magnifi-
centiſlima Virgo tribuit, & tutélam,
verum & insigne ſacri Scapularis,
quod beato Simoôni Anglico præ-
buit, ut cœléſti hac veſte Ordo il-
le ſacer dignoſceretur, & à malis
ingruéêntibus protegerétur. Ac de-

5 2 2* 775
mum eùm elim in EurôpaOrdo eſ-

ſet ignotus, & ob id apud Honòô-
rium tértium non pauci pro illius
extinctione inſtarent, aſtitit Ho-
norio noctu piiſſima Virgo Maria;,
planeque juſſit, ut Inſtitutum, &
omines benigne complecteré-
tur.
Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut
661, & formoſa tamquã Jeruſalem?
Vidérunt eam filiæ Sion, & bea-
tam dixérunt, & Reginæ laudave-
runt eam.
Et ſicut dies verni circú⁴mda-
bant eam flores rosarum, & lilia
convallium. Vidérunt.

On in hoc tantùm ſæculo Or-
Jdinem ſibi tam accéptum mul⸗
tis prærogativis beatiſſima Virgo
inſignivit, verùm & in alio (cùm
ubique & poténtia & miſericôrdia
plúrimûm valeat) filios in Scapu-
laris ſocietâtem rélatos;, qui abſti-
nentiam mòdicam, preceésque pau-
cas eis præſcriptas frequentarunt,
ac pro ſui ſtatus ratiôòne caſtitatem
coluérunt, matérno planè affectu,
dum igne purgatôrii expiantur, ſo-
lari, ac in cœléſtem patriam ob-
tentu ſuo quantocvus pié créditur
efférre. Tot ergo tantisque bene-
ficiis Ordo cumulafus, olémnem
beatiſſimæ Virginis Commemora-
tiônem ritu perpétuo ad ejùsdem
Virginis gloriam quotannis cele-
brandam inſtituit.
Ornatam monilibus filiam Jerů-
ſalem Dominus concupivit: Et
vidéntes eam filiæ Sion, béatiſſi-
mam prædicavérunt, dicéntes:
Unguéntum effüſum nomen tuu.
Aſtitit Regina à dextris tuis in
Veſtitu deaurato, circumdata va=
rietàate. Et vidéntes.
léria Patri. Unguéntum.

oquente Jefu.

. 8630. 5
Felix namque es ſacra virge
Marfa, & omni laude digniſlima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ?:
Ghriſtus Deus noſter. ra
pro pôpulo, intérveni pr clero,
intercéde pro devôto femineo ſe-
xzu: séntiant omnes tuum juyva-
men, quicúmque célebrant tuam
ſolemnem Commemorationem.

uia. .
2 Cce AD

75.
A 5 L A UD ES,

Dum eſſet Rex.
ah lIxxxiii
b initio.
12 Q glorioſa Virg. Ixxxiii.
Diffúfa eſt gratia in labiis tuis.
.. Proptérea benedixit te Deus
in ætérnum.

Caput tuum ut Carmélus, & comæ
Sapitis tui, ficut pürpura Regis
vincta canalibus„ allel.
. eus, qui beatiſſimæ. 774.

IXxxiii.

774

Gloôria Libani data eft ei ; decor
Carmeli, & Saron, allel.

BIE XV. 1GLII.

Similabo eum.
Amavit eum.

Eus, qui nos beaâti Aléxii Con-
feſsòris tui annua ſolemnitate
Iætificas: concede propitius; ut cu-
Jjus natalitia còlimus, étiam actio-
Res imitémur. Per Dominum,

Léxius Kömanorum nobiliſhi-
mmus, propter eximium Jeſu
Chriſti amorem prima nocte nup-
tiärum peguliari Dei moônitu relin-
duens intactam ſponſam, illũſtrium
orbis terræ Eccleſiarum peregrina-
tionem fufcépit. Quibus in itine-
Iibus cùm ignoôtus ſeptemdecim
aunnos fuiſfet, aliquando apud Edéſ-

Ex libro Moràlium S. Gregôni
Papæ.

Eridétur juſti ſimplicitas. Hu-
jus mundi ſapientjia eſt, cor
machinationibus tégere, ſenſum
verbis velare: quæ falſa ſunt, vera
oſtendere; quæ vera ſunt, falſa
demonſtrare. Hæc nimirum pru-
dentia uſu à juvénibus ſcitur, X
à pùeris pretio diſcitur: hanc qui
ſciunt, ceteros deſpiciendo ſuper-
biunt: hanc qui neiciunt, ſubjecti
& timidi in aliis mirantur:; quia ab
eis hæc éadem duplicitatis ini-
quitas, nomine palliata diligitur,
dum mentis pervérſitas urbanitas
vocàâtur. Hæc ſibi obſequentihus
pracipit honoôrum cülmina quære-
re, adepta temporalis gloriæ vanita-
te gaudere, irrogata ab aliis mala
multipliciùs réêddere: cùm vires
sůppetunt;, nällis reſiſtêntibus cé-
dere, cùm virtůútis poſſibilitas de-
eſt, quidquid explére per malitiam
non valent, hoc in pacifica boni-
tate ſimulare.
Amavit eum. 771.

T contra, ſapientia juſtôrum
eſt, nil per oſtenſionem finge-
re, ſenfum verbis aperire, vera ut
ſunt diligere, falſa devitare, bo-
na gratis exhibére, mala libentiùs
toleräre, quàâm fäcere, nullam in-
jüriæ ultionem quærere, pro veri-
tate contuméliam lucrum putare.
Sed hæc juſtôrum ſimplicitas deri-
détur, quia ab hujus mundi ſapien-
tibus puritatis virtus fatüitas cré-
ditur. Omne enim, quod innocén-
ter äagitur, ab eis proculdubio ſtul-
tum putaâtur: & quidquid in pere
véritas approbat, carnali ſapientiæ
fatuum sonat. Quid namque ſtul-

tius vidétur mundo, quàm mentem
verbis oſtendere, nil eallida machi-

am 1 . . . — 5 1 jurii
fam Syriæ urbein per imaginem natioône ſimulare, nullas injüriis

anctiffimæ M ariæVirginis eins no-
mmne divulgto, inde navi d téſſit.
d portum Romanum appüulſus, à
Patfe ſuo tamquam alienus vauper
hofbitio CCIpitur: apud quem om-
nibus ineognitus, cùm decem &
ſentem annos vixiſiet, relicto ſeri-
Pto ſui nominis, sanguinis, ac to-
tius vitæ curſus migravit in cœlum
Innecçentio primo ſummo Ponti-
ce.
Honéſtum feecit. 770.

contumelias réddere, pro maledi-

céntibus orare, paupertatem quæ-
rere, poſséſſa relinquere; rapiénti
non resiſtere, percutienti alteram
maxillam præbére.
. Iſte homo perfécit. 771,

cce nos reliquimus.
liii.

DlE

os.
Eus,
ad and
ne luctänti
chatitatis
eus, quel
tuin nobis
Ge; ut in
Vincere &:
eoronam

Hic
uſtum

ſſto
Letin

Eis
lum!
Dhoroſæ &
dolere: da
tücdine de
le. ber De

Amllun
5 Diocet
lunn fn
lerigenatia
ler quieten
1en in de
ſi puer
tlum p.
olescen⸗
, ſeel
Indulfir 4
Nen bens:
ſelne Friti
dentimahe
herülus, 1

un 8, Cetii
l

eſgictende⸗
neiclunt,li

ient

hſtento

afele,I
uctun E

ſinnl

4
„,e I.
ſecit ſn

guir⸗
laen

iterum factus eſt;

DIE XVIII. JULII.

4

Meruit Supré-
Eus, qui ſanctum Camillum,
ad animaârum in extremo agoô-
ne luctäntium ſubsidium, ſingulari
charitatis prærogativa decorâſti 3
ejus, quæſlumus, meéritis, Spiri-
tum nobis tuæ dilectiônis infun-
de; ut in hora éxitus noſtri hoſtem
vincere & ad cœléſtem mereamur
corônam pervenire. Per Düäm.

Hic vir deſpiciens.
Juſtum deduùxit. li.
eus, qui.

Iſtorum eſt enim.
Lætamini in Domino. xxvii.

Eus, qui nos concédis ſanctô-
rum martyrum tuorum Sym-
phorôſæ & filiorum ejus nataſitia
colere:; da nobis in ætérna beati-
tudine de edòrum ſocietate gaudé-
re. Per Déôminum.

Cmillus Bucclänici Theâtinæ
Diceceſis Oppido ex nobili Lel-
liorum familia natus eſt, Matre
ſexagenaria, cui gravidæ viſum eſt
per quiétem, puerulum Crucis
ſigno in péctore munitum, & àg-
mini puerôrum idem ſignum ge-
Kantium præeuntem, ſe peperiſſe.
Adoléscens rem militarem ſecu-
tus,„ ſæculi vitiis aliquäamdiu
indúlſit; donec vigéſimum quin-
tum agens ætaàtis annum, tanto ſu-
pérnæ gratiæ lümine, Divinæque
offenſæ dolore corréptus fuit „ Ut
ubeérrimo lacrymarum imbre illicò
perfúſus

772
jus tibia iterâtò recrudeſcenre,Di-
vinæ Providéntiæ majoôre de eo di-
ſponéntis conſilio, humiliter ſe
ſubjecit, ſuique victor, illius Re-
ligiônis bis expetitum, & ſuscep-
tum habitum bis dimiſit.
Honęéſtum fecit. 770.

Omam profeéctus, in Noſocô-
mium, quod Inſanabilium dici-
tur; recéptus eſt, cujus étiam
adminiſtrationem, ob perſpécas
ejus virtútes ſibi demandatam,
ſumma integritate, ac ſolicitudine
veré patérna perégit. Omnium æ-
grörum ſervum ſe réputans, eò-
rum ſtérnere léctulos, fordes tér-
gere, ulcéribus medéri, agonique
extrémo piis précibus, & cohor-
tationibus opem fferre, ſolémne
habuit; quibus in muneribus præ-
clara præbuit admirabilis patien-
tiæ, invictæ fortitúdinis, & he-
roicæ charitatis exémpla. Verùm,
cùm animarum in extrémis peri-
clitäantium, quod unicè intendé-
bat, levamini ſubſidium litterarum
plurimùm conferre intelligeret .
triginta duos annos, natus, in pri-
mis gramaticæ elementis tyroci-
cinium inter púeros iterum lubire
non erũbuit. Sacerdôtio péſteà ri-
tée initiätus, nonnuůllis ſibi adjún-
ctis sociis, prima jecit Congrega-
tiônis Clericôrum Regulartium In-
firmis miniſtràäntium fundamenta 2
irrito conatu obniténte humani
generis hoſte: Nam Camillus cœ-
léſti voce e Chriſti crucifixi „ ma-
nus étiam de ligno avuúlſas admi-
räando prodigio protendentis, Si-
mulacro, emiſſa, mirabilhiter con-
firmatus, Ordinem ſuum à Sede
Aboſtolica approbari obtinuit,
Ssodalibus quarto obſtrictis maxi-
mè arduo voto, Infirmis, quos

anteâctæ vitæ ſordes in-

deſinénter abſtérgere, novumque

induere höminem, firmiter decré- feſliònibus erat, comprobavit, dum

verit. Quare ipſo, quo id céônti-
git, Purificatiônis Beatiſſimæ Vir-

ginis feſto die, ad Fratres Minô-⸗

res, quos Capuccinos, vocant ,
cônvolans, ut eorum número ad-
ſcriberetur, ſummis Précibus exo-
ravit. Voti compos femel, atque
fac ſed fœdo ulcere,
due aliquando laboraverat;, in e-

étiam peſtis infécerit, miniran-
di. Quod Inſtitutum, quam foret
Deo accéptum, & animarum ſa-
luti proficuum, Sanctus Philippus
Neérins, qui Camillo à ſacris con-

ejus alümnis decedéntium agoni
opem feréntibus, Angelos ſugge-⸗
rentes verba;, ſæpius ſe vidiſſe te-
ſtatus eſt.
Amavit eum. 771 £

Rétioribus hisce vinculis, æ-
grotantium miniſtério manci-
patus, mirum eſt, qua alacritate
CcCS nullis

null⸗ fratus labéribus, nullis de-
térritus vitæ periculis, diu, no-
Kuque, ad ſuprèemum usque ſpi-
rxitum, eôrum commodis vigila-
verit. Omnibus ômnia factus, vi-
lIiſſima quæque officia demiſſiſſimo
obséquio, flexisque plerumque
genibus, véluti Chriſtum ipfum
çérneret in infirmis, hilari, prom-
prôque animo arripiebat: utque
omnium indigéntiis præſto eſſet,
Generalem Ordinis Præfecktüram;,
coœlique delicias, quibus in con-
templatione defixus affluebat, ſpõ-
te dimiſit. Paternus vero illius er-
ga miſeros amor tum maximè ef-
fulſit, cum & Urbs contagioſo
morbo primüm, deinde extréma
annonæ laboraret inépia, & Nolæ
in Campania dira peſtis graſſarétur.
Tanta denique in Deum, & proô-
Ximum charitate exarſit »ut Ange-
lus nuncupari; & Angeloôrum a-
pem in vario itinerum diſcrimine
experiri promererétur. Prophetiæ
dono, & gratia ſanitäàtum prædi-
cus „ arcana quoque cordium in-
Ipéxit; ejsque précibus nunc ci-
aria multiplicata ſunt, nunc aqua
vinüů convérſa. Tandem vigiliis,

E

in
jejuniis, & aſſiduis attritus labori-
bus, cùm pelle tantum, & ôſü-
bus conſtare viderétur, quinque
moléſtis æque ac dintinis morbis,
quos Mifericoôrdias Domini appel-
labat, fôörtiter toleratis, Sacra-
méntis munittus „ Romæ inter
ſuaviſſima Jeſu & Mariæ nômina,
ad ea verba: Mitis , atque feſtivus
Chriſti Jeſu tibi aſpéctus appareat:
qua prædixerat hora, obdormivit
in Domino, pridie idus Julii,
anno ſalũtis milléſimo ſexcentéſi-
mo décimo quarto, ætatis ſuæ ſexa-
m quinto; Quem plüribus il-
uſtrem miraculis, Benedictus XIV.
ſolemni xitu Sanctôrum faſtis ad-
ſcripſit.
Iſte homo perfecit. 771.

L. ectio fanéti Evangelii fecúndum
Joãnnem.

N illo témpore: Bizit Jeſus dif-
cipulis ſuis; Hoc eſt præcéptum
meum;, ut diligatis invicem, ſicut
diléxi vos. 6Et reliqus.
Homilia S, Auguſtini Epiſcopi.

Oid püùtamus;, Fratres mei;
numquidnam folum ejus de

ifa dileſtione mandtum eſt, qua
diligimus invicem? Nonné eſt &
aliud majus, ut diligamus Deum?
Aut verò, de ſola Deus nobis di-
lectiéene mandavit, ut alia non re-
quiramus? Tria certe comméndat
Apôſtolus, dicens: Manent autem
Fides, Spes, Charitas, tria hæc;
major auté horum eſt Charitas. Et
ſi in Charitate, hoc eſt in dilectioô-
ne, cõcludúntur duo illa præcépta,
major tamen dicta eſt eſſe, nõ ſola.
De Fide igitur nobis quàm multa
mandata ſunt, quam multa de Spe:
Quis poteſt cuncta colligere, quis
enumerando ſufficere? Sed intueâ-
mur, quod ait idem Apôſtolus:
Plenitûdo legis Charitas.
Iſte eſt, qui ante Deum. 771.

Bi ergo Charit5 eſt, quid eſt;
quod poſſit deeſſe? Übi autem
non eſt, quid eſt, nõ poſſit prodeſſet
Dæman credit, nec diligit, qui non

credit. Fruſtra quidem ; ſed tamen

poteſt ſperare veniam, qui non di-
ligitꝛnemo autem poteſt deſperare,
qui diligit. Itaque, ubi dilêctio eſt,
ibi neceſſario Eides, & Spes: & ubi
diléctio proöximi, ibi necetfsario

etiam diléctio Dei. Qui enim non

diligit Deum, quémodo diligit
prézimü, tanquam ſe ipſum Quan-
doquidem non diligit & ſe ipſum;
eſt quippe impius, & iniquus: qui
autem diligit iniquitàté non planè
diligit, ſed odit animam ſuam.
Sint lumbi veſtri. 772.

;
Ymphorefa Tiburtina, Getuͤlü
martyris uxor, ex eo ſeptem i-
Nos peéperit ; Crescéntium, Juliz-
num, Neméſium, Primitivum, Ju-
ſtinum, Stacteum, & Eugenium;
ui omnes propter Chriſtianæ fidei
prefeſſiéônem unà cum matre; Ad-
riäno Imperatôre , compré enſi
ſunt. Quorum pietas multis variis-
que tentata ſuppliciis, cum ſtabii⸗
permanéeéret, mater, quæ filiis fidei
magiſtra fûerat; dux eisdem à
martyrium éxtitit. Nam ſaxo à
collüm alligato;, in profluêntem
dejicitur, cujus corpus con uisi-
t à fratre ejus Eugénio ſepe itur.
Poſtridie ejus diei, qui fuit dect-
moquinto Kaléndas Augüſti -
tem fratres singuli ad palum alli.
gati, varie iunt ikterfecti. Cres-
. cêntio

elntio gut
uliino pee
ſocor tran
ilcitur
Denbratim
tonnpitur:
(us parten
le Deo 5
1e. Corpe
o'ecta
1b Urbe!.
Mam trans
lleſta ſanck
eDeum

he ere
4, teneam
kimns;
lehit, fac
ſeſ l
emitur t
alletlie
ſgunt honm
ſetuk, ach,
li vos, H
Chriſtus, ni
um Chriſte

micenn gil

loſtram dile
Non ad ho
gula nec i
Poprer
le dilig⸗
heimn Clis
ſio in ömn
eMohtere,
Unnig in o
ebeum

ri capil

Lrultadr

dl

pumn’

190
1ol, 65 eo e

céntie guttur ferte fransfigitur?:
Juliano pectus confoditur: Nemé-
ſio cor transverberatur: Primitivo
trajicitur umbilicus: Juſtinus
membratim ſecatur: Stacteus telis

configitur;: Eugenius à péctore in-

duas partes dividitur. Ita o&ιο hoô-
ſtiæ Deo gratiſſimæ funt immola-
tæ. Coôrpora in altiſſimam fôveam
Projécta funt via Tiburtina nono
ab Urbe lapide: quæ péôſteà Ro-
mam translata, condita ſunt in Ec-
eléſia ſancti Angeli in piscina.
e Deum laudamus, II.

Oe ergo præcéptum Dômini
teneamus, ut nos invicem di-
ligimus; &, quidquid aliud præ-
cepit, faciémus: quoniam quid-
quid eſt aliud, hic habémus. Dil-
cernitur quippe iſta dilecétio ab il-
la dilectione, qua ſe invicem di-
ligunt hômines; nam ut discerne-
rétur;, adjanéktum eſt: Sicut di-
lexi vos. Ur quid enim diligit nos
Chriſtus, niſi ut regnare poſsimus
cum Chriſto: Ad hoc ergo, & nos
invicem diligamus, ut dilectionem
noſtram diſcernamus à cæteris, qui
non ad hoc ſe invicem diligunt,
quia nec diligunt. Qui autem ſęꝑ,
Propter habéendumDeum diligunt,
ipfi ſe diligunt, ergo ut ſe diligant,
Deum diligunt. Non eſt hæc dilé-
ctio in omnibus hominibus: Pauci
ſe proptéreaà diligunt, ut ſit Deus
omnia in omnibus,
e Deum laudamus. II.

Veſtri capilli.

Exultabunt. Xxxx. V D

DIE IX. JUTII.

Rſe Confeéſſor.

Eus, qui ad evangelizaändum
paupéribus, & Ecoleſiaſtici
Ordinis decorem promovéndum,
beätum Vincéntium Apoftolica
virtúte roboraſti 2 præſta, quæſu-
mus; ut cujus pia mérita venera-
mur, virtutum quoque inſtruamur

ezémplis. Per Déôminum.

Hie vir deſpiciens,
Juſtum deduzxit. li.

Incentius à Paulo, natione
Gallus, Podii non procul ab
Aquis Tarbellis in Aquitania na-
tus, jam tum à puero eximiam in
bhauperes charitatem præsetulit. A
cuſtodia paterni gregis ad litteras
evocatus, humanas Aquis, Divinas
tum Tolofæ, tum Cæſarauguúſtæ di-
dicit. Sacerdotio initiatus, ac Thee-
logiæ laurea infignitus, in Turcas
incidit, qui captivum in Africam
abduxérunt: ſed in captivitate po-
ſitus herum ipſum Ghrino rurlus
lucrifecit. Cùm eo igitur ex barba-
ris oris, opitulante Deipara , ſeie
proripiens, ad Apoſtolica limina
iter inſtituit. Unde in Galliam
reverſus, Clippiaci primum, mox
Caſtellionis Parocias ſanétiſume
rexit. Renuntiatus à Rege pri⸗
marius Saerôrum Miniſter in Gàâl-
liæ trirémibus, Mirum quo zelo ,
& ducum, & remigium ſaluti 6⸗
Deram posuerit. Monialibus Vi-
ſitationis à ſanécto Franciſeo Sa-
leſio præpôſitus, tanta prudéntia
per anos circiter quadraginta eam
curam ſuſtinuit, ut maximè com-
probaverit judicium Sanctiſſimi
Præſulis, qui Sacerdotem Vincén-
tio digniorem nullum ſe noſſe fa⸗
tebatur.
Honéſtum fecit. 770.

Vangelizandis paupérihus „
præsertim ruriculis, ad decré-
pitam usque ætatem indeféſſus in-
cubuit, eique Apôſtôlico 6peri
tum ſe, tum Almnos Congre-
gatiônis, quam ſub nomine Pres-
byterôrum Sæcularium Miſlionis
inſtituit „ perpétao voto à San-
cta Sede confirmato fpeciatim ob-
ſtrinxit. Quantum autem au⸗
gendæ Cleri diſciplinæ allaborave=
rit, teſtantur erécta majiorum
Clericorum Seminaria: Colla⸗
tiénum de divinis inter Sacerdéô=
tes frequéntia, & ſacræ Ordina-
tioni præmittenda Exercitia z ad
quæ, ſicur & ad pios laicorum
secéſfus „ Inſtitti ſui demicilia
libénter patére véluit; inſuper ad
amplificandam fidem , *½ Dietä⸗
7

7⁸0 .
tem, evangélicos miſit operaà-
rios, non in ſolas Galliæ pro-
vincias, ſed & in Italiam, Po-
lontam, Scotiam , Hibérniam,
atque ad Barbaros, & Indos.
Ipfe vero, vita functo Ludoyi-
co décimo têrtio, cui morién-
ti hortatur adſtitit „ à Regina
Anna Auſtriaca Matre Ludovici
décimi quarti in sanctius Consi-
lium accitus, ſtudiosiſſimèe egit,
ut nonniſi dignioôres Eccléſiis,
ac Monaſtériis præficeréntur 3
Civiles diſcôrdiæ, ſingularia cer-
tamina, ſerpéntes erröres, quos
ſmul ſenſit, & exhoôrruit, am-
putaréntur, debitaque judiciis A-
poſtolicis obediéntia præſtarétur
ab omnibus.
Amavit eum. 771.

Ullum fuit calamitatis ge-
XAnmnus, cui paternè non occur-
ferit. Fidéles ſub Turcarum ju-
go geméntes: infantes expoôſi-
tos: juvenes dyſcolos: virgines
periclitantes: Moniales diſpeér-
sas : mulieres lapfas: ad triré-
mes damnatos i& peregrinos infir-
mos: artifices invalidos: ipsôs-
que mente captos, ac innumeros
mendicos ſubsidiis „ & hoſpitiis
etiamnum ſuperſtitibus excepit;,
ac pièé fovit. Lotharingiam,
Campaniam, Picardiam, alias-
que Regiones peſte, fame, bel-
loque vaſtatas prolixè refécit.
Plurima ad perquirendos, & ſub-
levandos miileros Sodalitia funda-
vit ; inter quæ célebris Matrona-
rum coœtus, & laté diffuùſa ſub
noômine charitatis Puellarum So-
cietas. Puéllas quoque tum de
GSruce, tum de Providéntia,
ac ſanctæ Genovefæ ad ſequioris
ſexus educationem erigéndas cura-
vit. Hæc inter, & alia graviſſima
negôtia Deo jugiter inténtus,
cunctis affabilis, ac ſibi ſemper
conſtans, ſimplex, rectus, hù-
milis, ab honoôribus, divitiis,
ac deliciis ſemper abhorruit: au-
ditus dicere: Rem nullam ſfibi
placére, præterquam in Chriſto
Jeſn, quem in ômnibus ſtudébat
Imitâri 3 côrporis demum affli-
GKatione, laboôribus ſeniôque at-
tritus ;I die vigéſima séptima Sep-
témbris, anno ſalutis ſupra mil-
léſimum ſexcentéſimo ſexageſi-

5

mo, æztatis ſuæ odtogéſimo quin-

to, Pariſiis in domo ſancti Làâ-
zari, quæ caput eſt Congrega-
tiônis Miſſiônis „ placide obdor-
mivit: quem virtutibus, méri-
tis, ac miraculis clarum Cle-
mens Duodecimus inter Sanctos
rétulit, ipsius celebritati die dé-
cima nona menſis Julii quotannis
aſſignata.
Iſte homo perfécit. 771.

eſignàvit Dôminus. .
XI.
Iſte eſt, qui ante. xlix.
Sint lumbi veſtri. 1.

DIE XX. JUIII.

Veni sponſa.
Spécie tua
ndulgéntiam.
v.

uoôniam hoôdie natalis
eſt Virginis. n
lix.
D IE xXxXI. 1ULI/‚I.

Veni ſponſa Chriſti, àccipe
corònam, quam tibi Dominus
præparavit in æternum.
Specie tua, & pulchritúdine tua-
Intéende, proiperé procede,
regna.

Xaudi nos Deus ſalutäris no-
ſter: ut ſicut de béatæ Praxcédis
Virginis tuæ feſtivitate gaudemus:
ita piæ devotionis erudiamur afe-
du. Per Dominum.

Raxédes, Virgo Romina, Pu-
dentianæ virginis ſoror, Mar-
co Antonino Imperatore Chriſtia-
nos perſequente, eos facultati-
bus, opera, conſolatione, & om-
ni charitatis officio proſequebatur.
Nam alios domi occultabat, alios
ad fidei conſtantiam hortabatur::
aliorum corpora ſepeliebat: iis
qui in carcere inclúſi erant, qui 1¹
ergaſtulis exercebantur, nula 16
déerat. Quæx, cùm tantam COhri-
ſtianérum ſtragem jam ferre noß
poſſet; Deum precata eſt, t
mori expediret, ſe è tantis malis
eriperet. Itaque duédécimo Ea-
leéndas Auguſti ad pietaâtis præmis
vocatur in cœlum. Cujus corbi

igel
ſororis bdu
iluum eſt
tetio brisct
eDeum!
DIb

Dutn eſſet

Dominus.

Moi
Procul

retlunn eſ
iti lui, &

Ater ſ
Cum
Hammas:
Geluque
möre cul
Dedes be
lqyare fiet
Comis, &
dſare ne
eyulchro⸗
IUnnces nee
lellit timo
Vera, (
TInoln
T corda r
lu reice
Vidique ſu
deur klit,
eclum el
Dickie⸗
Rropten
Aternum,

Niliet e
Kic ut cog
uitindom
Utanbigrn
1 ſeclsde⸗
inre peie
Duin ſl
edes eus,

Perlecit

winus
1
,gui amte i
lumbi rett!

I. Lll.

4
ulgentian,
4

.

böninn odtt

11 Ni

van lhi l
Ztetnun.
pule⸗
rolpete

Its
Deus lu
Ktiriate /,
nis erucd.
inunn,

lo onn⸗
iuni ſ
lnhrinſe,
te, eh
vnclnon,
idio nol
i D
ntinn it,
nn ſee

inelil er,
en t

à Paſtore Presbytero in patris &
ſorôris Pudentianæ ſepulchrum
illatum eſt, quod erat in cœme-
tério Priscillæ via Salaria.
e Deum laudamus. II.
DIE XXII. JULII.

Dum eſſet.
zud 783.
Dominus.
liv.

Uliêerem fortem quis iùvéniet?
Horocul„ & de ùltimis finibus
prétium ejus. Confidit in ea cor
viri ſui, & ſpôliis non indigebit.

Ater ſupérni lùminis,
Cùm Magdalénam réſpicis;
Flammas amoris éxcitas;
Geluque ſolvis pectoris.
moôre currit saucia
Pedes beatos üungere;
Lavare fletu, tergere
Comis, & ore lambere.
dſtare non timet Cruci;
Sepulchro inhæret anxia,
Truces nec horret milites;
Pellit timorem Charitas.
vera, Chriſte, Charitas 9
Tu noſtra purga crimina;
Tu corda reple gratia,
Tu redde cœli præmia.
atri, ſimúlque Filio:
Tibique ſancte Spiritus,
Sieut fuit, ſit jugiter
Sæclum per omne gloria. Amen.
Diffúſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnum.

Mulier, quæ erat in civitàte peccà-
trix, ut cognoôvit, quod Jeſus accu-
buit in domo Simonis leprôſi, attu-
lit alabaſtrum unguenti, & ſtans re-
tro ſecus pedeseſu, lacrymis cœpit
rigare pedes ejus, & capillis ca-
pitit ſui tergebat, & oſculabatur
pedes ejus, & unguênto unguébat.

„Eatæ Mariæ Magdalénæ, quæ-
ſumus Domine, ſuffragiis adju-
vemur, cujus précibus exoratus;
quatriduanum tratrem Lazarum
vivum ab inferis reſuſcitàâſti. Qui
vivis & regnas.

audémus Deum noſtrum, In
converſione Maxiæ Magdalénæz.

ixit

. 7⁸1r
enite. 1.

Aria caſtis 6ſculis
Lambit Dei veſtigia:
Fletu rigat, tergit comis»
Detérta nardo pérlinit.
eo Patri ſit gloria;,
Ejusque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito,
Nunc, & per omne ſæculum.
Amen.

Ixiv.
De Cähticis canticorum.

IN létulο meo per noétes quæſivi
quem diligit anima mnea: quæſivi
illum, & non inveni. Surgam, &
circuibo civitäatem: per vicos &
platéas quæram, quem diligit ani-
ma mea: quæſivi illum, & non
invéni. Invenérunt me vigiles,
qui cuſtôdiunt civitatem: Num
quem diligit anima mea, vidiſtis ?²
Paululùm cùm pertansiſſem eos,
invéni, quem diligit anima mea:
tenui eum, nec dimittam, donec in-
troducam illum in domum matris
meæx, & in cubiculum genitricis
meæ.
Maria Magdaléène,; & altera
Maria ibant dilúculo ad monumén-
tum: Jeſus, quem quæritis, nõ
eſt hic: ſurréxit, ſicut locutus eſt:
præcedet vos in Galilæam, ibi eum
videbitis.
Et valdè manè unà ſabbatòrum
Véniunt ad monuméntum, orto
jam ſole: & introcuntes vidérunt
juvenem ſedeéntem in dextris, qui
dixit illis. Jeſus.

Uis mihi det te fratrem men
ſugéntem ubera matris meæ;,
ut invéniam te foris, & deoôfſcu-
ler te, & jam me nemo deſpiciat?
Apprehéndam te, & ducam in do-
mum matris meæ: ibi me docé-
bis, & dabo tibi pëculum ex vi-
no condito, & muſtum malôrum
granatorum meoôrum. Læva ejus
sub capite meo, & déxtera Hllius
amplexabitur me. Adjúùro vos fi-
liæ Jeruſalem, ne ſuscitetis, ne-
que evigilare faciatis dilééctam »
donec ipſa velit.
Congratulamini mihi omnes»
qui diligitis Döominum: quia quem
quærébam „ apparuit mihli:
Et dum flerem ad monumén-
tumgs

2
eum, vidi Dôöminum meum, allel.
Recedentibus diſcipulis, non
Yecedebam, & amoris ejus igne
ſuccenſa ardébam deſidério. Et
dum.

Uæ eſt iſta, quæ aſcéndit de
desértos deliciis affluens, in-
nixa ſuper dilectum ſuum: Sub ar-
bore malo ſuicitavi te: ibi corrúp-
ta eſt mater tua, ibi violata eſt
genitrix tua. Pone me ut ſignacu-
lum ſuper cor tuum, ut ſignaculum
ſaper brachium tuum: quia fortis
eſt ut mors dilectio, dura ſicut in-
fernas æmulatio: lampades ejus,
lampades ignis, atque flammarum.
Aquæ multæ non potueérunt extin-
guere charitatem, nec flumina ob-
zuent illam.
Tulerunt Döminum meum, &
neſcio, ubi poſuerunt eum. Di-
cunt ei Angeli: Mülier quid plo-
ras? ſurréxit, ſicut dixit :
Præcédet vos in Galilæam, ibi
eum videbitis.
Dum ergo fleret, inclinaàvit ſe,
& proſpéxit in monuméntum, &
vidit duos Angelos in albis ſedén-
tes, qui dicunt ei. Præcédet.
NMoôria Patri. Præcédet.

Sermo §. Gregôrii Papæ.
Maris Magdaléne, quæ füerat

lin civitate peccâtrix, amândo
veritatem, lavit lacrymis mãaculas

eriminis, & vox veritâtis implé-
tutr, ‚qua dicitur: Dimiſſaà ſunt ei

peecata multa, quia dilexit mul-
tum. Quæ enim prius frigida pec-
cando remänſerat „ poſtmodaâm
amando fortiter ardébat. Quæ à
monuménto Domini, étiam dilſci-
pulis recedentibus, non recedebat:
exquirébat, quem non invénerat:
flebat inquiréndo, & amoris ſui
igne ſuccenſa, ejus, quem abla-
tum credidit, ardebat deſidério.
Unde contigit, ut eum ſola tunc
videret, quæ remanſerat, ut quæ-
zeret: quia nimirum virtus boni
Speris perſeverantia eſt.
Propter veritatem. 727.

Uæsivit ergo priüùs, & mi-
énime invenit: perſeveravit, ut
quæreret, unde & contigit;, ut in-
veniret, actumque eſt, ut deſidé-

kia dilata créſçerent, & creſcen- Tuus

tia caâperent, quod inveniſſent.
Hinc eſt enim, quod de eodem
ſponſo Eccléſia in Canticis canti-
côrum dicit:; In léctulo meo per
noctes quæsivi, quem adiligit ani-
ma mea. Diléctum namque in lé-
ctulo quærimus, quando in præ-
séntis vitæ aliquantula réquie Re-
demptêris noſtri deſidério ſuſpira-
mus. Per noctem quærimus: quia
etſi jam in illo mens vigilat, tamen
adhuc culus caligat. .
Dilexiſti juſtitiam. 727.
Ed qui diléétum ſuum non in-
wenit, reſtat, ut ſurgat, cività-
tem circùmeat, id eſt, ſanctam ele-

tioône percúrrat: per vicos eum &
platéas quærat id eſt, per angũſta
& lata gradiéntes aſpiciat, ut ſi
ua invenire in eis valeat, eſus ve-
Igia exquirat: quia ſunt nonnuͤlli
eétiam vitæ ſæcularis, qui imitan-
dum äliquid häbeant de adctione
virttis. Quæréntes autem nos vi-
giles invéniunt, qui cuſtôdiunt ci⸗
vitatem: quia ſancti Patres, qui
Eccléſiæ ſtatum cuſtôdiunt, bonis
noſtris, ſtùdiis occurrunt, ut ſuò
vel verbo vel ſcripto nos doceant.
Quos,ců paululùm pertransimus,
invenimus, quem diligimus. Quia
Redemptor noſter, etſi humilitate
homo inter hömines, divinitate
tamen ſuper homines fuit.
Fallax gratia. 727.

Lectio ſancti Evangélii ſecuùndùm
Lucam-

N illo témpore: Rogabat Jeſum
quidam de Phariſæis, ut mandu-
caret cum illo. Et ingréſſus do-
mum Phariſæi diſcúbuit. Et reli-

ua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Vangélium cùm legerétur; at-
tentiſſimè audiſtis: & res geſta
narrata, atque versata eſt ante ocu-
los cordis veſtti. Vidiſtis enim non
carne, ſed mente, Dôminum Jeſum
Chriſtum in domoPhariſæi recum-
béntem, & ab illo invitatum non
faſtidiéntem. Vidiſtis étiam in ci-=
vitäte mulierem famoſam, male
ütique fama; quæ erat peccatrix;,
nô invitatam irruiſſe convivio, ubi
medicus recumbébat, & quæ=
siſſe

le pia in

ens guaſi
Npottüna de
tiid,gnanto
Umad ſanan
Alem vene
s ſuum
Eler clemen
Püderarit 8
Rpanenn o
Cllit
estütio es
Anote lucetn

rumkccléſiam mente & inquiſi-

beeltt er⸗
(ADoni,
ue cinmale
11 guer
laymng cordi
ees obeeui⸗
Isſisz tetüt
Mneinloge
Nen Momebat
Aencebat 0
mnbm iinde
Eenco,unkene
luns, gu in,
Elun Chridun
Pettt hominn
Pibus lſttis
Aeund Recece
Fe tinere,
m Ntizit
Dhlieten,
Detnum
Umatum lecal
orem Domi
Cbem zidi
Pen eredidi.
Erncwit
nunn ie
em.
löria bati

1 laniſee
ini

1od inferle
grod de ddn
Cemiicig eni
lecklo neo

n (um no;
lutgr cht
nene Aimue

in ſun re
tis, gli int
kant Ge he
6s Autenn Me
li cuſtodiun⸗
cti Laltes
ſociunt,
cürtunt, ll
10 ns Ctei
n geltten
ligimns E

Uines, Anund
ines fuin

ſris, N u
r iigrelt
Gbuit. 5.

gin Eiſet

legeetli,
lis: & 1e 40
1elk mein
lilig ennt
oinunpe
Patlan

siſſe pia impudentia ſanitatem:

irruens quaſi importuúna conyivio,
opportùna beneficio. Noverat
enim, quanto morbo laboraret, &
illum ad ſanandum eſie idoneum,
ad quem venerat;, ſciébat. .
v. Os ſuüuum apéruit ſapiéêntiæ;
& lex cleméntiæ in lingua ejus:
confideravit sémitas domus ſuæ,
Et panem otioôſa non comédit.
Guſtavit & vidit, quia bona eſt
negotiatio ejus: non extinguétur
in nocte lucetna ejus, Et panem.

Cceéſſit ergo non ad caput
ADômini, sed ad pedes. Et
quæ diu male ambulaverat, veſti-
gia recta quærébat. Priùs fudit
lacrymas cordis, & lavit Domini
pedes obséquio confeſſionis, ca-
pillis ſuis terſit, oſculata eit, un-
Xit: tacita loquebatur, non ſermo-
nem promeébat, ſed devotionem
oſtendébat. Quia ergo retigit Do-
minum rigândo, oſculando, ter-
gendo, ungendo pedes ejus: Pha-
riſæxus, qui invitaverat Doôminum
Jeſum Chriſtum, quia ex illo gene-
fe erat höminum ſuperborum, de
uibus Iſaias Prophéta dicit: Qui
icunt, Recede longè à me, noli
me tângere, quoniam mundus
ſum: putavit, Dominum neſciſſe
mulierem.
Regnum mundi, & omnem
ornatum ſæculi contempſi propter
amôrem Dômini mei Jeſu Chriſti:
Quem vidi, quem amavi, in
quem crédidi, quem diléxi.
. Eructavit cor meum verbum
bonum: dico ego épera mea Regi.
Quem.
Môria Patri, Quem.

Phariſæe invitàtor, & irriſor
Dômini! Doôminum paſcis, &
à quo paſceéndus ſis, non intélli-
gis? unde ſcis Döominum neſciſſe,
quæ füerat illa mùúlier, niſi quia
permiſſa eſt accedere, niſi quia illo
patiénte, oſculata eſt pedes ejus,
niſi quia terſit, niſi quia unxit? Hæc
enim nõ deébuit permitti facere in
pédibus mundis múlier immunda?
At illius ergo Phariſæi pedes, ſi
talis muúlier acceſsiſſet, dictrus
erat, quod Iſaias de talibus dicit,
Recede à me, noli me tangere, quo-
niam mundus ſum. Accèſſit autem
ad Doôminum immünda, ut rediret
munda; accéſſit ægra» ut teditet

. 7˙3
ſana: accéſlit conféſſa, ur reêdiret
proféſla.
Te Deum laudaâmus. 1I1.
A D A U D ES

Um eſſet Rex in accuùbitu ſuo;
◻nardus mea dedit odorem ſua-
vitatis. ,
Düs regnavit. 11.
In odorem unguentörum
tuôrum currimus , adolescentulæ
dilexérunt te nimis.
Jam hiems tranſiit, imber
àbiit, & receèſſit;: ſurge amica
mea, & veni.
Veni eléda mea, & po-
n in te thronum meum, alle-
uja.
K. IMa eſt ſpecigla inter filias
Jeruſalem.
Lulierem fortem.
781.

Ummi Parentis Unice
Qulru Hio nos réſpice 9
Vocans ad arcem gloriæ
Cor Magdalénæ pœnitens.
miſſa drachma régio
Recôndita eſt ærario:
Et gemma, detérſo luto „,
Nitôre vincit sidera.
eſu, medela vuùlnerum „
Spes una pœnitentium,
Per Magdalenæ lacrymas
Peccàta noſtra diluas.
ei Parens piiſſima,
Hevæ nepotes flébiles
De mille vitæ flůctibus
Salütis in portum vehas.
ni Deo ſit gloria
Pro multiformi gratia,
Peccàântium qui crimina
Remittit, & dat præmia.
Amen.
Elegit eam Deus, & præelégie
eam.
In tabernàâculo ſuo habitare
facit eam.

Maria unxit pedes Jeſu, & extér-
ſit capillis ſuis, & domus impleta
eſt ex odofe unguénti.
eatæ Mariæ Magdalenæ.

In odoôrem.
ulierem fortem.
Spécie tua. ..
Adjuvabit eam Deus. kyii.

Jam hiems tranſit.

7⁸4

Anum ſuam apéruit inopi,
y & palmas ſuas exténdit ad
pauperem. Non timébit domui
Suæ à frigoribus nivis.
. Adjuvaàbit eam.
Elégit eam Deus. Ixvii.

Iſta eit ſpeciola.

Ultæ filiæ congregavêrunt di-
vitias, tu ſupergréſſa es uni-
Vérſas. Fallax gratia, & vana eſt
pulchritüdo: mulier timens Do-
minum iplſa laudabitur.
Elegit eam Deus.
Diffuſa eſt gratia. Ixvii.

DIE KIII. WLII.

Eus „ fidélium remunerator
animäârum, qui hunc diem
beati Apollinaris ſacerdotis tui
martyrio conſecraſti: tribue nobis,
quæsumus, famulis tuis; ut cujus
venerändam celebramus feſtivita-
tem, précibus ejus indulgéntiam
conſequamur. Per Dominum.

„Mülier, quæ erat in civitäte
peccatrix, attulit alabaſtrum un-
guenti, & ſtans retro ſecus pedes
Domini, lacrymis cœpit rigare
pedes ejus, & capillis capitis ſui
tergébat.
Elégit eam Deus, & præelégit
eam.
In tabernaculo
facit eam.
eàatæ Mariæ Magdalénæ.

ſuo habitaâre

idolõôrum ſacerdôtibus, graviter

cælus eit. Cûmque ipſo orante
Bonitacius noôbilis vir, qui diu
mutus füerat, loquerétur, ejüsque
filia immundo ſpfritu liberaâta eſ-
ſet, iterùm eſt in illum commo-
ta ſeditio. Itaque virgis cæſus, ar-
déntes carbones nudis pédibus
prémere côgitur: quem cum ſub-
éctus ignis nihil læderet, ejicitur
extra urbem.
Honéeſtum fecit. 772.

§S verò latens aliquamdiu cum
quibusdam Chriſtianis inde pro-
fêctus eſt in miliam, ubi Rufini
patritii filiam moôrtuam ad vitam
revocavit: ut proptereàâ tota Rufi-
ni familia in Jeſum Chriſtum cré-
deret. Quare vehementer incénſus
Prætfectus accèrſit Apollinarem, &
cum eo gravius agit, ut finem fa-
ciat diſſeminandi in urbeChriſti fi-
dem. Cujus cùm Apollinaris juſſa
negligeret, equuúleo cruciatur: in
cujus plagas aqua fervens infündi-
tur, ſaxòque os tunditur: mox
ferreis vinculis conſtrictus, inclu-
ditur in carcere. Quarto die impo-
ſitus in navem, mittitur in exilium;
ac facto naufragio, venit in Myſiam,
inde ad ripam Danůbii, poôſtea in
Thräciam.
Deſidérium animæ. 772.

Um autem in Serapidis tem-
plo dæmon ſe reſponſa datuú-
zum negaret, dum ibidem Petfi A-
péôſtoli diſcipulus moraretur, diu
conquisitus inveêntus eſt Apollina-
ris, qui iterùm jubétur navigare.
Ita revêrſus Ravéênnam, ab iisdem
illis ĩidolõôrum ſacerdòôtibus accusa-
tus, Centurioôni cuſtodiendus tra-
ditur: qui cum occůltè Chriſtum
côleret, noctu Apéôllinarem dimi-
ſitr. Re cognita, ſatéllites eum

781.

ng. Sacérdos & Pôntifex.
Amavit eum.
a quæſumus. XxxvV.

bollinaris cum Principe Apo-
ſtolorum Antiochia Romam
venit: à quo ordinatus Epifco-
pus, Ravénnam ad Chriſti Domi-
ni Evangélium prædicandum mit-
titur: ubi cum à Chriſti fidem
pläürimos convertexet, captus ab

perſegquüntur, & plagis in itinere
conféctum, quòd mortuum créde-
rent, relinquunt. Quem cùm inde
Chriſtiani ſuiſtuliſſent, septimo die
exhôrtans illos ad fidei conſtan-
tiã martyrii glôria clarus migravit
& vita. Cuùſus corpus prope murum
urbis ſepultum eſt.
Stola jucunditatis. 772.

ectio ſancti Evangeélii ſeeundum

Lucam. Ledti D. 21. 6
IN illo témpore: Facta eſt con-
tentio inter diſcipulos, quis eo-
rum

uum rigeret
gl.
omilia .

Lenum
mundo.
Powiniad 0
mllitix et.

et lem im
Mreſlamin ſe
Unitatem.
inginem .
initinceam d
(inliicinem
(Cenitone ce⸗
tesgle tetten
leſleint,
Ue & corh
gterne ,
Coröna an
unella ig
onors, & 0
Obrium
Ndictonidus
chite ejus
Melalo, br

Onenim!
ß ſel e
relsKeit
onl, tungt
Plunr recen
ͦlelt een
Uncinem ſüch
one cordium
alum, i
Ehletatemen
4hoſtoli
6lhantur rer

Ane iplo e

1 guenn aunte
læderet, eiint

it. .

uatto dt
ttitut
,venit
nübil,adl

nünt, ſ

lientenn
,atellites

emnn
lent eplli
te n,
2 clunns n
lelrhel⸗
ℳ
utg t
Ggelii
laltcke,
Is
lpolos,7,
Pul⸗ 4

tum viderétur eſſe major. Et re-

liqua. .
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Egnum Dei non eſt de hoc
mundo. Non ergo æqualitatis
hoômini ad Deum, ſed ſimilitudinis
æmulatio eſt. Solus enim Chriſtus
eſt plena imaàgo Dei propter ex-
préſſam in ſe Paternæ claritudinis
unitatem. Juſtùús autem homo ad
imaginem Dei eſt, ſi propter
imitàndam divinæ converfationis
ſimilitüdinem, mundum hunc Dei
cognitione contémnat, volupta-
tésque terrénas verbi perceptioône
deſpiciat, quo alimur in vitam:
unde & corpus Chriſti édimus, ut
vitæ ætérnæ poſsimus eſſe partici-
pes.
. Corôna aurea ſuper caput ejus:
*Expréſſa ſigno ſanctitatis, gloria
honoris, & opus fortitùdinis.
. Quoniam præveniſti euin in be-
nedictiônibus dulcédinis, poſuiſti
in capite ejus corônam de lapide
pretioſo. Expreſſa.

On enim victus & potus nobis
Npræmii loco ſpondetur & ho-
noris, ſed communicatio gratiæ
cœleſtis & vitæ. Neque duodecim
throni, tamquam aliqua corpora-
lis ſunt receptacula ſeſſiònis: ſed
quia ſicut ſecundùm divinam ſimi-

Bitùdinem jüdicat Chriſtus cogni-

tione cordium, non interrogatione
factorum, virtùtem remúnerans
impietatéemque condémnans: ita
& Apoôſtoli in judicium ſpiritale
formantur remuneratione aei, &
execratiône perfdiæ, virtüte errô-
rem redarguentes, ſacrilegos odio
perſequentes.
. Hic eſt vere Martyr, qui pro Chri-
ſti nomine sanguinem ſuum fudit:
Qui minas juùdicum non timuit,
nec terrénæ dignitatis gloriã quæsi-
vit, ſed ad cœléſtia regna pervénit.
Juſtum deduxit Dñs per vias re-
ds „ & oſténdit illi regnum Dei.
ni.
Gloria Patri,: Qui.

Onvertâmur igitur, & caveâ-
mus, ne in perditiônem ali-
qua inter nos de prælatione poſſit
eſſe contentio. Si enim contendé-
bant Apoôſtoli, non excuſationi ob-

S 785
Si Petrus aliquändo conveértitur

qui ad primam Dômini ſecùtus e

Yocem: quis poteſt dicere, cito
ſe eſie converſumẽ cave ergo jactàn-
tiam, cave ſæculum. Ille enim
confirmare jubetur fratres ſuos „
qui, dint : Omnia dimiſimus, &
ſecuti ſumus te.
e Deum laudamus. rII.

2. Euge ſerve bone.
Juſtum deduxit.
Oratio a gqueſumus.
5 XI.

xaudi quæſumus.

a. Veni ſponſa Chriſti, acci pe
coronam, quam tibi Doôminus
Præparavit in ætérnum.
Spécie tua, & pulchritùdine tua.
Intende; proſpere procede „ 8&%
regna.

Ndulgéntiam nobis, quæſumus
Doômine, beata Chriſtina virgo
& martyr impleret: quæ tibi gra-
ta ſemper éxtitit & merito caſtita-
tis, & tuæ profeſſiône virtutis.
Per Dominum.

PIE FxXIV. IULII.

loe eſt præçeptum meum.
. 1e

39.

A»„ quæſumus „ omnipotens
Deus: ut beâti Jacobi Apoſto-=
Ii tui, quam prævenimus, vene-
randa ſolemnitas, & devotiônem
nobis augeat, & ſalütem. Per
Doôminum.

Simile eſt regnum cœlôrum
hômini negotiatori quæreénti bo-
nas margaritas : invénta una pre-
tiôéſa, dedit omnia ſua, & compa-
ravit eam.

Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Propteéreàâ benedixkit te Deus

tenditur, ſed cautioni Proponitur. in xternu.

Brev. Rom.

86
7 ndulgéntiam.

PIE XXV. JULII.

Sto Démine plebi tuæ ſanctifi-
cator & cuſtos: ut Apôſtoli tui
Jacôbi munita præsidiis, & con-
verlatione tibi placeat, & ſecura
mente deserviat. Per Döôminum.

ic nos exiſtimet-
111.

Acôbus, Zebedæi filius, Joannis
Apoſtoli germanus frater, Gali-
læus, inter primos Apôſtolos vo-
catus cum fratre, relictis patre ac
rétibus, ſecútus eſt Döminum, &
ambo ab ipſo Jeſu Boanerges; id
eſt, tonitrui filii ſunt appellati. Is
unus fuit ex tribus Apôſtolis, quos
Salvator maxime diléxit, & teſtes
eſſe voluit ſuæ transfiguratiònis, &
intereſſe miraculo, cùm archiſyna-
gögi filiam a mortuis excitavit, &
adéſſe, cùm ſecéſſit in montemoOli-
véti, Patrem oratrus, äntequam
à Judæis comprehenderétur.
Vidi conjúnétos. xi.

Oſt Jeſu Chriſti aſcénſum in
coœlum, in Judæa & Samaria
ejus divinitàtem prædicans, plüri-
mos ad Chriſtianam fidem per-
duúxit. Mox in Hiſpäaniam profé-
GRus, ibi aliquos ad Chriſtum con-
veértit, ex quorum número ſeptem
pôſteà Epilcopi à beato Petro or-
dinati, in Hiſpaniam primi diréecti
ſunt. Deinde jerosolymam revér-
ſus, cùm inter alios Hermogenem
magum fidei veritäte imbuiſset,
Herodes Agrippa Claudio Impera-
tôre ad regnum elatus, ut à Judæis
gratiam iniret, Jacoôbum, libere
Jeſum Chriſtum Deum confiten-
tem, câpitis condemnavit. Quem
cùm is, qui eum duúxerat ad tri-
bunal, fortite r martyrium ſubeùn-
tem vidiſſet, ſtatim ſe & ipſfſe
Chriſtianum eſſe proféſſus eſt.
Beati eſtis. Xi.
D ſupplicium cùm raperéntur,
pétiit ille à Jacobo veniam,
quem Jacôbus oſculatus: Pax, in-
quit, tibi ſit. Itaque utérque eſt

ſecuùri percúſſus, cùm paulò ante
Jacobus paraly ticum ſanaſſet.
Corpus ejus poſtea Compoſtellam
translatum eſt, ubi ſumma celebri-
tate colitur, convenientibus eò re-
ligiònis & voti cauſa ex toto terra-
rum orbe peregrinis. Memoria
ipsius natalis hodierno die, qui
translatioônis dies eſt, ab Eccléſia
celebratur, cùm ipſe circa Feſtum
Paſchæ, primus Apoſtoloôrum Je-
rosôlymis profufo sanguine teſti-
mônium jeſu Chriſto dederit.
Iſti ſunt triumphatôres. xi.

éctio ſancti Evangelii iecundùm
Matthæum.

IR ilfô tempore: Accéſſit ad Je-
ſum mater filiorumZebedæi cum
filiis ſuis, adorans , & petens ali-
quid ab eo. kt réliqua.
Homilia S. Joannis Chrysôſtomi.

On turbetur quisquam, ſi adeò
imperfectos dicimus Apoôſto-
Ios fuiſſe: non dum enim myſte-
rium crucis erat conſummatum,
nondum gratia Spiritus in corda
ipsérum infüſa. Quod ſi virtütem
ipsorum diſcere cupis, quales poſt
datam gratiam Sprritus füerint ,

considera, & vidébis, omnem ab

illis perverſam affectionem fuiſſe
ſuperatam. Hac enim de cauſa
eoôrum modò impertféctio revela-
tur, ut apertè percipere poſſis,
quales sůbitò per gratiam effecti
fuerint. Quòôd igitur nihil ſpirita-
le petébant, nec de cœléſti regno
quidquam cogitabant, perſpicuum
eſt. Sed tamen inſpiciamus é-
tiam, quomodo accedant, & quid
dicant. Vôlumus;, inquiunt ut
quodcúmque perieérimus, facias
nobis. Ad quod Chriſtus,; Quid
vultis? reſpondit: non ignôrans
certè, ſed ut eos reſpondere co-
gat, & ulcus détegat, & ita me-
dicameêntum appônat.
Iſti ſunt. xXii.

Lli verô cùm erubéſcerent, &
verecũndia prohibérentur; quoô-
niam humano afféctu eò devene-
rant, ſeôrſum ab aliis diſcipulis
Chriſtum accipiéntes, interrogavé-
runt. Progréſſi ſunt enim, inquit,
ne illis manifeſti fierent: & ita de-
inum ea, quæ volébant, dixé-

runt. Volébant autem;, ut eso
con-

orſtcio, gu
etes ſelzu⸗
imatum hin
en
ſibantz beit
Mmidantes
Nunus 4 de
Keit. Et
(lid igitur
0 nihl pet

Eie guicem,

Enlen petere
Releitis ait
s, guam m.
Müiteblle, ac
geng fittites
Iülunt vi

adjecit
ſen, guen
E daptistno
Muari? p.

kuüm ab hac
t,conrari⸗
lz, Mlit,
rönis mecun
lelndinine
nſlalern
ſee lla glori⸗
Uhlel criis
lu neſeng el

lteriploin
tontur &
it: oten
ſpei tetti

ltit
Zel
ar gur
ntis u
Rrer⸗

DIE

iri
eee

ſto deden
hatores, d
lteli lecin
zum.

kundebelzien
6; Khetens
dig.
nis Ctoktu

lusguum⸗
licinmns 4

Chriktus,
non igie

&— hortatur & aàllicit.

conjicio, quòniam ſuper duòdecim
ſedes ſeſsuros diſcipulos audierant
primâtum hujus conséſſusImpetra-
re: & præponi quidem ſe céteris
ſcieèbant; Petrum vero ſibi præferri
formidantes, dicere auſi ſunt: Dic.
ut unus à dextris, alter à ſiniſtris
sédeat. Et urgent dicéêntes: Dic.
Quid igitur ipſe? Ut ſignificçaret
eos nihil pétere ſpiritâle , ſed nec
ſcire quidem, quid pôſtulent: non
enim pétere audéreênt, ſi ſcirent:
Neſcitis, ait, quid petatis? neſci-
tis, quam magnum hoc ſit, quàm

mirabile ac ipſas ſuperiores excé-

dens virtütes.
Iſti ſunt viri ſancti. xii.

T adjécit: Potéſtis bibere cali-
Ccem, quem ego bibitúrus ſum:
& baptismo, quo ego baptizor,
bapsizari? Perpendis , ꝗquomodo
ſtatim ab hac opiniône ipſos remô-
vit, contraria eis diſferens. Nam
vos, inquit, de honôribus & de
coronis mecum agitis: ego vero
de luctamine atque ſudore diſſero.
Non præmiòrum hoc tempus eſt,
nec illa gloria mea modò apparé-
bit, ſed cædis ac periculòôrum tem-
pus præſens eſt. Peérſpice autem „
quàliter ipſo interrogatiônis modo
Non enim
dixit: Poteſtisne cædem ſubire,
poteſtisne veſtrum effundere san-
guinem? ſed: Quonam pacto po-
téſtis bibere calicem ? Deinde alli-
ciens, inquit: Quem ego bibitu-
rus lum: üt ipſa cum eo commu-
nicatione labôrum Ppromptiôres
redderentur.

e§ Deum laudâmus., II.

Qui odit.
Juſtus ut palma. xx.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui beati Chriſtopho-
Ii Maärtyris tui natalitia côlimus,
interceffiöne ejus in tui nominis
amore robgremur- Per Doôminum-

DIE XXVI. IULII.

Simile eſt regnum.
V. Spécie tua. IxXxiv.

2

787

Eus, qui heâtæ Annæ grâtiam
conférre dignatus es, ut Geni-
tricis unigéniti Filii tui mater effl⸗
ci mererétur: concéde Propitius:
ut cujus ſolémnia celebramus, ejus
apud te patrociniis adjuvémur. Per
eumdem Dominum.

ulierem fortem.
kiv.

Sermo S. Joaânnis Damaſcéni.

Ropénitur nobis Annæ thäla-
I. mus, conjugälis vitæ ſimul &
virginitätis föormam réferens, illam
matris, hanc filiæ: quarum altera
recens ſterilitâte liberata eſt, altera
autem aliquanto poſt, Chriſti par-
tum ad noſtræ natüræ conditionem
divino opificio formatum „ ſupraà
naturam eſt editura. Meritô igitur
Anna, divino ſpiritu plena, læto
hilarique animo pérſonat: Con-
gaudete mecum, quæ promiſſionis
germen ex ſterili ventre péperi, ac
benedictiônis frudum ubeéribus
mmels,» ut optaveram, nutrio. Ste-
rilitätis mœſtitiam éxui „ ac lætam
fœcunditatis veſtem indu?i. Con-
gäudeat mecum hoôdie Anna illa „
Phenennæ adversaria, & novum
hoc atque inopinatum miraculum,
quod in me geſtum eſt, ſuo esem-
plo concelebret.
Propter vetitätem. 727.

Kültet Sara ſenili gaudio gé⸗
ſtiens, meumque ab ſterilitate
concéptum præfigurans. Coônci-
nant ſimul ſteriles, & infœcundæ
viſitatiõnem meam admirabili mo-
do cœlitùs factam. Dicant item
matres omnes hac fœcunditaàte
præditæ, Benedictus, qui orantibus,
id quod optabant, largitus eſt; &
fœcunditatem ſtérili dedit, ac feli-
ciſſimum illud germen Virginis
conceſſit, quæ mater Dei ſecùn-
dùm carnem fuit, cujus venter cœ=-
lum eſt, in qua habitavit is, qui nul-
lo loco capi poteſt. Conſonam his

nos quoque ipſi, quæ vocabätur
ſterilis, nunc autem virginei tha-
lami mater éxtitit ,laudem offera-
mus. Dicâamus ad eam cum Scrip-
türa: Quam beata domus David,

ex qua prôdiiſti; & venter in quo
2 Deus

88
Deus ſanctificatiõnis arcam, hoc
eſt eam, à qua ipfe ſine sémine
conceptus eſt, fabricavit.
Dilexiſti juſtitiam. 727.

Erè beâta es, ac ter beata, quæ
beatitůdine donatam à Deo in-
fantem, hoc eſt, Mariam, noômine
quoque ipſo magnoôpere veneran-
dam peperiſti: ex qua Chriſtus vi-
tæ flos éxtitit, cujus Virginis &
gloriòſus fuit ortus, & partus mun-
do ſublimior. Nos quoque, 6
beatiſſima fémina, tibi gratulamur.
Etenim noſtrùm omnium ſpem di-
vinitùs concéſſam, hoc eſt, pro-
miſſiònis foœtum peperiſti. Beata
revéra es, & beatus fructus ventris
tui. Piôrum autem lingua germen
tuum magnificat, ac ſermo omnis
lætus partum tuum ptædicat. Dig-
num fane quidem, ac maximè dig-
num eſt eam laudare, quæ divina
benignitâte oraculum accépit, ac
talem & tantùm nobis fructum e-
didit, ex quo dulcis Jeſus prodiit.
Fallax grâtia. 727.

g. S imile eſt regnum
cœlorum thesauro. 9
Ixvi.

DIE XXVII. WiII.

Iſte Sanctus.
Glôria & honore. Xxiv.

„Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus;: ut intercedénte beato
Pantaleône Martyre tuo, & à cun-
ctis adverſitàtibus liberémur in
coôrpore, & à pravis cogitatiõônibus
mundemur in mente. Per Dômi-
num.

Prileon Nicomedienſis, nébilis
Médicus, ab Hermolao Presby-
tero in Jeſu Chriſti fide eruditus,

baptizatus eſt; qui mox patri Eu-

Ktorgio perſuaſit, ut Chriſtianus fie-
ret. Quare cùm Nicomediæ pôſtea
Chriſti Dñi fidem liberè prædicaret,
& ad ejus doctrinam omnes cohor-
tarétur, Diocletiano Imperatore,
equùleo tortus, & admôtis ad ejus
corpus laminis candentibus, cru-
ciatus eſt: quam tormentôrum vim
æquo & forti animo ferens, ad ex-
trémum gladio percuúſſus, martyrii
cçoroônam adéptus eſt.
e&E Deum laudamus. II.

DIE XXVIII. WUIII.

Anctrum fuôrum nos Déômine
Nazarii, Celſi, Victoris, ac In-
nocentii confeſſio beata commu-
niat; & fragilitati noſtræ ſubsidium
dignanter exoret. Per Dominum.

N Azäfius à beitoLino Papa bap-
tizatus, cùm in Galliam pro-
féctus eſſet, ibi Celſum púùerum, à
ſe Chriſtianis præcéptis priùs in-
ſtrüum, baptizavit: qui una
Trévirim entes, Nerônis perſecu-
tione in mare utérque dejicitur;
unde mirabiliter evasérunt. Pôſteâ
Mediolànum veniéntes, cum ibi
Chriſti fidem diſſeminarent, ab A-

nolino Præfecto, conſtantiſſim?

Chriſtum Deum confitentes, capite
plectüntur: quorum côrpora extra
portam Romanam ſepulta fſunt.
Quæ cùm diu latuiſſent, Dei mo-
nitu à beato Ambroôſio conſpeérſa
recénti sanguine ſunt invénta, tam-
quam ſi paulo antè martyrium pal-
ſi eſſent: unde in Urbem transla-
ta, honorifico ſepúlchro contécta
ſunt.
Sancti tui Dômine. xXxx.

Ictor in Africa natus, Sevéro
Imperatore rexit Eccleſiam.
Confirmavit decrétum Pii primi, ut
ſacrum Paſcha die Dominico cele-
brarétur: qui ritus ut poôſteà in
mores induúcerétur, habita ſunt
multis in locis Concilia: & in Ni-
cæna dénique prima Synodo ſanci-
tum eſt, ut Paſchæ dies feſtus poſt
quartam décimam lunam ageré-
tur, ne Chriſtiani Judæos imitart
videréntur. Statuit, ut quavis a-
qua, modo naturali, ſi necèéſſi-
tas côgeret, quicumque baptizari
poſſet. Theodorum Coriarium
Byzantinum, docéntem, Ohriſtum
tantummodo hoôminæem fuiſſe, ejé-
cit ex Eccleſia. Scripſit de quæ-
ſtiône Paſchæ, & àlia quædam o-
pùſcula. Creavit duabus Ordina-
tionibus menſe Decembri Presby-
teros quatuor, Diaconos ſeptem⸗-

Epiſcopos per diverſa loca duode-
cim.

Ein Margri
In aticino,
Liki Fedit
Unnon dies v
Ferbera e

Morentiun
eronymi
anitce guo
iinem: 8
ollolier ei
Lotie Amſtu
l tenen il
Auumnis tbi
ſitenns Lock
uanguum juſi
Deiptorident
ſun fuie
lomnni popt.
belagio
Cntta eorun
kalzut paryu⸗
Ullefe nati
äteberen
Hone mundete
Contuerunt.
bro ob me
UIn lepulrüt⸗
I decit anne
lenunum, di
Cttinationib
Ctearirrerby
Conos guince⸗
eſi lerge
ſellus eſt
Uun Piledtum.
Ienuamm

in udieu

Wi.

DIE

ſerüti
ull,
Anguiden
Umchiſ

uulndn

Wun.

Utn nosDenn.
Vico
beiti
voſtrel
Der Dommn

Pulchr⸗ CClle

nine N.

ll,

1111‧ 4
onIIA,N
ni Fuoco⸗
destelti
lunam

cim. Martyrio coronàtus, ſepelitur

in Vaticano, quinto Kaléndas Au-
guſti. Sedit annos novem: menſem
unum, dies viginti octo.
Vérbera carnificum. xXxx.

T Nnocéntius Albanénſis, ſancti
Hieroônymi & Auguſtini ætate
fiòruit, de quo ille adhemetriadem
virginem: Sancgti Innocéntii, qui
Apoſtôlicæ càthedræ, & beatæ me-
moriæ Anaſtaſii ſuccéſſor & filius
eſt, téneas fidem, nec peregrinam,
quamvis tibi prudens callidaque
videaris, doétrinam recipias. Eum
tamquam juſtum Lot ſubtractum
Dei providentia ad Ravennam ſer-
vatum fuiſſe, ſcribit Orôſius, ne
Romani pöpuli vidéret excidium.
Is, Pelagio & Coœléſtio damnatis,
contra eorum hæreſim decrétum
fecit, ut parvuli ex Chriſtiana étiam
muliere nati, per baptismum re-
naſci debérent, ut in eis regenera-
tiéône mundetur, quod generatione
contraxérunt. Probavit étiam, ut
Sabbato ob memoriam Chriſti Do-
nini fepultúræ jejunium ſervaré-
tur. Sedit annos quindecim, men-
ſem unum, dies decem. Quatuor
Ordinationibus menſe Decembri
creavit. Presbyteros triginta, Dia-
conos quindecim, Epiſcopos per
diverſa loca quinquaginta quatuor.
Sepúltus eſt in cœmetério ad Ur-
ſum pileatum-.
Tamgquam aurum. XxX.

Gùm audiéritis prælia.

XXzXi.

PIE XXIX. WLII.

Xaudi nos Deus ſalutàris no-
ſter, ut ſicut de beatæ Marthæ
Viginis tuæ feſtivitate gaudémus;
ita piæ devotioônis erudiamur affé-
ctu. Per Döôminum.

Gaudent in cœlis aäni-
mæ Sanctôrum, qui Chriſti veſtigia
ſunt ſecùti: & quia pro ejus amore
sanguinem ſuum fudérunt, ideòô
cum Chriſto exultant ſine fine.
Exultabunt Sancti in gloôria.

5 . ,: 789
Lætabúntur in cubilibus ſuis.
anctorum tuorum. udt
788.

Ana, Iſtorum eſt enim regnum
cœlorum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenérunt ad præ-
mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas
in sänguine Agni.
Lætamini in Döômino, & exultaâ-
te juſti. . .
Et gloriämini omnes recti
corde.

Ræſta, quæſumus, Dômine, ut
ſicut populus Chriſtianus Mar-
tyrum tuorum Felicis, Simpli-
cii, Fauſtini & Beatricis tempo-
rali ſolemnitate congaudet ;
ita perfruatur ætérna: & quod
votis cêlebrat „ comprehéndat
efféctu. Per Doôminum no-⸗-
ſtrum.

X Artha, nobilibus & copiòôſis
parentibus nata, ſed Chriſti
Dômini hoſpitio clarior, poſt ejus
ascenſum in cœlum, cum rratre,
ſorôòre, & Marcélla pediſſequa, ac
Maximino, uno ex ſeptuaginta
duobus diſcipulis Chriſti Doômini,
qui totam illam domum baptizâve-
rat, mulevisque aliis Chriſtianis com-
prehénſa aà Judæis in navem ne
velo ac remigio imponitur, vaſtiſ-
ſimoôque mari ad certum naufra-
gium committitur: ſed navis, Deo
gubernante, ſalvis omnibus Maſ-
siliam apulſa eſt.
Propter veritatem. Ixiii.

O, miraculo, & horum prædica-
tione, primùm Maſſiliénſes „
mox Aquénſes, ac finitimæ Gen-
tes in Chriſtum credidérunt: La-
zarúsque Maſſilienſium, & Maxi-
minus Aquenſium Epiſcopus creâ-
tur. Magdaléna veròô aſſuéta ora-
tiõôni, & pédibus Domini, ut opti-
ma partæ contemplaàndæ cœléſtis
beatitúdinis, quam elégerat, frue-
rétur, in vaſtam altiſſimi montis
ſpelúncam ſe contulit: ubi triginta
annos vixit ab omni hôminum
conſuetuúdine disjúnéta, quotidie-
que per id tempus ad audiéndas
cœléſtium laudes in altum ab An-
gelis elata. ..
Dilexiſti juſtitiam. Ixiii.
D d d 32

79

Artha autem mirbili vitæ
ſanctitàte, & charitate, m-
nium Maſſilienſium animis in ſui
amoôrem & admiratioônem adductis
in locum à viris remotum cum ali-
quot honeſtiſſimis feminis ſe recé-
pit: ubi ſumma cum laude pieta-
tis & prudéntiæ diu vixit; ac de-
mum, morte ſua multoò ante præ-
dicéta, miraculis clara migravit ad
Dôminum, quarto Kaléndas Augu-
ſti. Cujus corpus apud Taraſcum
magnam habet veneratioônem.
Afferéntur Regi. Ixiii.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.

R illo'tempore; Intravit Jeſus
in quoddam caſtéllum, & muü-
lier quædam, Martha nomine, ex-
cepit illum in domum ſuam. Et
réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.
Erba Dômininoſtri jeſu Chri-
ſti, quæ modo ex Eangeljo
kecitata sunt, admonent nas, eſſe
unum àäliquid, quò tendamus, quan-
do in hujus ſæeuli multitudine la-
boramus. Téndimus autem adhuc
Peregrinantes, nondum manen-
tes, adhuc in via, nondum in paâ-
tria: adhuc deſideràando, nondum
fruende. Tamen tendamus, & ſine
bigritia & ſine intermiſiione ten-
damus, ut aliquande pPervenire va-
leamus. Martha & Maria duz ſoro
Fes erant: ambæ non ſolùm carne,
ſed etiam religione germanæ;: am-
bæ Domino cohæsérunt, ambæ Do-
HMino in carne præsénti concordi-
ter ſerviérunt.
Hæc eſt virgo sâpiens. Ixiii.

Uscepit eum Martha, ſicut ſo-
ent suscipi peregrini: ſed ta-
men ſuscépit famula Dominum ,
ægra Salvatorem „ creatúra Crea-
torem. Suscépit autem Spiritu paſ⸗
cénda in carne pascendum. Vo-
luit enim Dôminus tormam ſervi
accipere, & accépta forma ſervi,
in illa pasci à fervis dignatione,
non conditiòne, Nam & iſta di-
snatio fuit , ſe præbére paſcen-

dum. Habébat carnemzin qua efu-

luit, pascénti ꝓpræſtitit, Quid au-
tem mirum, ſi & de ſancto Elia
præſtitit viduæ, quem priùs corvo
miniſtrante, pascébat? Numquid
pascêndo defecerat, quando 4 vi-
duam mittébat? Nequaquam, ſed
religiòſam viduam per obséquium
exhibitum ſervo ſuo, benedicere
diſponébat. .
Media nocte. Ixiii.

Ic ergo ſuscêptus eſt Dôminus
‚tamquam hoſbes, qui in ſua
prépria venit; & ſui eum non re-
cepérunt; ſed quotquot recepé-
runt eum, dedit eis poteſtàâtem fi-
lios Dei fleri; adoptans ſervos,
& liberos faciens; rédimens cap-
tivos, & faciens cohærédes. Ne
quis tamen veſtrùm forſitan dicat:
O beati, qui Chriſtum ſuſcipere in
domum prôöpriam meruérunt! No-
li dolére, noli murmuraâre: quia
temporibus natus es, quando jam
Dominum non vides in carne.
Non tibi abſtulit iſtam dignatio-
nem. Cùm uni, inquit, ex mini-
mis meis feciſtis, mihi feciſtis.
Hæc de Domino paſcéndo in car-
ne, ſed paſcente in ſpiritu pauca
pro témpore dixérimus.
e Deum laudamus. II.

Veſtri capilli. ..
Exultabunt Sancti. xxxii.
»æſta, quæſumus.
789.

DIE XXX. JULII.

Iſtörum eſt enim regnum
cœlrum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenérunt ad præ-
mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas
in sänguine Agni. ,
Lætamini in Doômino, & exulta-
te juſti. „ . .
Et gloriämini omnes
corde.

recti

Eus, qui ſancétis tuis Abden
& Senñen ad hanc gloriam ve-
niéndi copioſum munus gratia
contaliſti: da famulis tuis ſuòrum
véniam peccatôrum; ut. Sanctoô-
rum tuoôrum intercedeéntibus meé-

riret quidem & ſitiret: ſed Pescitis, ritiz „ab ômnibus mereamur ad-
7

quia in ereme eturiéntiAngegli mi-
niſtrabant? Ergo quod paſci vo-

verſitatibus liberari.

bPer Domi-
num noſtrum.

4Mon &Se
Alnpenror
1Chriſtiän
jebantur
llent, jut
ehendüntur.
Enrue. Quc
Eelent, & jel
Cnſmticine
in arlam e
bei vetiens
it in münphea

A

ulienan
ekmi nlue⸗
Ullsee konibe

err mon audeb
dis t

Ee AWorata,
Helleir in fui
e Deum laus
I D

t, u⸗
UWinis glo
o ger beit
o mlitämenn
concee,ut
lone certant
Ufiis re

pnütins nar
Eenere, Lo
ſinhrino C
eule milit
ohenatione
Morülneren
bnüinn pi
re, d Cn
n
ſnla eii
azalte n
Eal Anis
ſemiliie r
etent in
uti menci
Hnteſn
RNa m lee
ſe cdus
iend cats

ttiin Ouidn
A ce mdo
lemn plins core
cchun! Numgut
lah glande
Neguuguam, ſ
m per od

1o, Venecltet

üi,

Prus e honi⸗
Pes, qui in

6, ni,
balcendo nd
e in ſpiritu hen
elimns.
llls⸗ Il.

andi. i.
guaſlu

el enin
cole en
nehennt ,⸗
jetunt Kolis

. 2, I
inino en

i onnet

Bdon & Sennen Perſæ, Décio
Imperatoôre accusaâti, quòôd cor-
pora Chriſtianòrum, quæ inhumata
projiciebantur, in ſuo prædio ie-
peliſſent, juſſu Imperatoris com-
prehendúntur, & diis jubentur ſa-
crificare. Quod cùm facere negli-
gerent, & Jeſum Chriſtum Deum
conſtantiſſime prædicarent, traàdi-
tos in arctam cuſtdiam, Romam
poſteà rédiens Décius, vinctos du-
xit in triümpho. Qui cùm in Urbe
ad ſimulacra attracti eſſent, ea de-
teſtati conſpuérunt. Quamobrem
urſis ac leònibus objécti ſunt, quos
feræ non audébant attingere. De-
mum gladiis trucidati, colligatis
pédibus tracti ſunt ante Solis ſimu-
lacrum, quorum corpora clàm in-
de aſportata, Quirinus Diaconus
ſepelivit in ſuis ædibus.
e Deum laudamus, 11.
DIE XXXI. JULII.

Eus, qui ad majõôrem tui Noô-
minis glôriam propagandam
novo per beatum Ignaâtium ſubsi-
dio militaàntem Eccléſiam roborâ-
ſti: concéde, ut ejus auxilio & imi-
tatiône certantes in terris, corona-
ri cum ipſo mereamur in cclis.
Qui vivis & regnas.

Inarius natiône Hiſpanus, nobili
génere, Loyolæ in Cantaàbria na-
tus, primo Cathoôlici Regis aulam,
deinde militiam ſecútus eſt. In
propugnatiône Pampelonénſi ac-
cépto vuùlnere graviter decumbens,
ex fortúita piorum librorum le-
ctione, ad Chrifti, Sanctorümque
ſectanda veſtigia mirabiliter exar-
ſit. Ad Montem Serratum profé-
ctus, ante aram beatæ Virginis ſu-
ſpenſis armis noctem éxcubans, ſa-
cræ militiæ tyrocinium pôſuit. In-
de, ut erat indútus ſacco, traditis
anteà mendico pretioſis véſtibus,
Manréſam ſecèſſit; ubi emendicato
pane & aqua victitans, exceptis-
que diébus Dominicis jejanans,
aſpera caténa cilicioque carnem

. 791
domans, humi cubans, & ferreis
ſe flagéllis cruéntans, per annum
commoratus eſt: claris adeòô illu-
ſtrationtbus a Deo recreatus, ut
poſteà dicere solitus ſit: Si ſacræ
litteræz non extarent, ſe tamen
ro fide mori paratum ex iis ſo-
ům, quæ ſibi Manréſæ pateféce-
rat Döminus. Quo tempore, ho-
mo litterärum planè rudis, admi-
rabilem illum compéôſuit Exerci-
tiôrum librum, Sedis Apoſtéôlicæ

judicio, & omnium utilitate com-

probatum.
Honéſtum fecit. 719.

T verò ſe ad animârum lucra
rité formaâret, ſubsidium lit-
terarum a Grammatica inter, pue-
ros exorſus, adhibére ſtatuit.
Cúmque nihil interim omitteret
de ſtudio alienæ ſalutis, mirum eſt
quas ubique locòrum ærúmnas ac
ludibria devoraverit, aſpérrima
quæque & vincula, & vérbera pe-
nè ad mortem usque perpéſſus:
quibus tamen longé plura pro Do-
mini ſui gloria ſemper expetébat.
Lutétiæ Pariſiõrum adjunctis ſibi
ex illa Academia variarum natiéô-
num sociis novem, qui omnes Ar-
tium magiſtériis, & Theologiæ
gradibus insignes erant, ibidem in
monte Martyrum prima Ordinis
fundaménta jecit;: quem pôſtea
Romæ inſtituens ad tria conſueta:;
quarto addito de Miſſiônibus voto,
Sedi Apoſtôlicæ arctiùs adſtrinxit:
& Paulus tértius primò recépit;,
confirmavitque: mox alii Pontifi-
ces ac Tridentina Synodus proba-
vere. Ipieautem miſſo ad prædi-
câàndum Indis Evangélium ſancto
Franceiſco Xaverio, aliisque in alias
mundi plagas ad Religiônem pro-
pagandam diſſeminatis, ethnicæ
ſuperſtitiôni hæresique bellum in-
dixit, eo ſueceſſu continnatum;,
ut conſtans fuerit omnium ſenſus»
étiam Pontificio confirmatus oraà-
culo, Deum ſicut àlios aliis tem-
poôribus ſanctos viros; ita Luthéro,
ejusdémque temporis hæréticis »
Ignatium & inſtitůtam ab eo So-⸗
cietâtem objeciſſe.
Amavit eum Dominus. 719.⸗

Ed in primis inter Cathôlicos
inſtaurare pietatem cura fuit.
Temploôrum nitor, Catechismi tra-
ditio, Concionum ac Sacramento-
Ddd 4 rum

rum frequentia ab ipſo incremén-

tum accepére. Ipſe apertis ubique

locorum ad juventuútem erndien-
dam in litteris ac pietäte gymna-
ſiis: eréctis Romæ Germanôrum
collegio, male nuptârum & peri-
clitantium puellarum cœnoôbiis,
utriusque ſexus tam Orphanorum,
quaàm Catechumenorum dômibus,
aliisque pietatis opéribus, inde-
féſſus lucrandis Deo animaâbus in-
ſtabat: auditus aliquando dicere: Si
Optio daretur, malle ſe beatitudinis
incertum vivere, & interim Deo in-
ſervire, & proximôrum faluti,
quam cçertum ejůsdem gloôriæ ſta-
tim mori. In dæmones mirum
exércuit impérium. Vultum eſjus
cléſti luce radiantem ſan as Phi-
lippus Nérius aliique conſpexére.
Benique ztatis anno ſexagéſimo
quinto, ad Dômini ſui ampléxum,
cujus maſòrem Gloôriam in ore
ſemper habuerat, ſemper in ôm-
nibus quæsierat, emigravit. Ouem
GStegôrius XV, magnis in Ecclé-
ſiam meritis & miraculis illüſtrem,
Sanctorum faſtis adſcripſit.
Iſte homo perfeécit. 719.
eſignavit Dominus.
XI.
Iſte eſt, qui ante. xliv.
Sint lumbi veſtri. l.

DIE I. AUGUSTI.

Herôdes Rex. n rgligqui
Taud. 795. Dixit Bominus.
„ R ult . au-
dàte Döminum bmnes Gentes: 79.
MIN& Herodes Rex manus, ut af-
fligeret quosdam de Eccléſia.
Oecidit autem Jacôbum fratrem
Joannis gladio. Videns autem, quia
Pplacéret Judæis, appoſuit, ut ah-
Prehénderet & Petrum.

JIris modis repente liber,
ferrea

Chriſte jubente vincla Petrus
Exuit,
Ovilis ille Paſtor, & Rector gre-
gis, .
Vitæ reclüdit paſcua, & fontes
ſacros,

Ovésque ſervat créditas, arcet
lupos. .

Hatri perénne ſit per ævum glo-

ria;
Tibique laudes concinämus in-
C ytas .
Kätéine Nate, ſi ſuperne Spiri-
tus
Honor tibi decùsque, ſancta ju-
giter
Laudétur omne Trinitas per ſæ-
culum.,
Amen.
Tu es Petrus. „„
Et fuper hanc petram ædificaâ-
Bo Eccléſiam meam.
Tu es paſtor ovium, brinceps Apo-
ſtolorum, tibi traditæ ſunt claves
regni cœloôrum.

Eus, qui beätum Petrum Apoô-
ſtolum, à vincùlis abſolutum,
Iilæſum abire feciſti: noſtrörum,
quæſumus, absolve vincula pecca-
trum, & omnisas mala a nobis
propitiatus exclüde. Per Däm.
Ana, Sanct Päuſe Apoſfole, Præ-
dicaàtor veritatis, & Doctor Gen-
tium, interceêde pro nobis ad De-

Jum, dqui te elegit.

Tu és vas electiônis ſancte Paule
Apôſtole. SS
Prædicator veritatis in univer-
ſo mundo.
„Eus, qui multitdinem Gen-
Ntium beati Pauli Apôſtoli præ-
dicatione docuiſti: da nobis, quæ-

ſumus: ut cujus commemoratio-

nem côlimus, ejus apud t6 patro-
cinia ſentiamus.

Hic vir delpiciens mundum, & ter-

réna, triümphans, Divitias cœlo,

côndidit ore, maruann.
. Juſtum dedüxit Döôminus per
Vias rectas. .
Et oſtendit illi regnum Dei.
deus; qui ad majoôrem.
791.
Iſtôrum eſt enim regnum
cWι Ün, qui contempsérunt vi⸗
tam

n mundi,
Demis kesni
zuns in ungun
letaminn

Mterna n.
Ium tuoru
r & ſgeine
Denta rirtütun
lſftitio cone
Uun.

eten 4ott
jenlte, ad
en

Voctcime
R. leying
Uin terindum
lerun:
1r groc rezl
Eit,
lit ſolümum
e:
EFel
1n fne mun
In.
iltl gerenne
nt,
Thidne hund
ely tas .
teme Nue
llg,

fonor nbi g

. Aer
UUgetur m
Chlum,
Amen.,

„

Ui.

de Adi

le fineh Nn
0t, A Nellot
Hiſcu, & do
t ecits,
ſit ger aim;
6 concinung
6 lupene
ecasgne, ndt

le Uiits bet!

S
hanc pettn ei-
Weam.
(,t, n
ibcat A
lemune
i tacite undk
n.
Ongtio
eitun ben
finelliz
eciſti: 1
6olye vinen
nnis l 1
clüde. el
oſmnen
ule A
is) Fbor
de lonrti
HH
eckonülltki.

etitiis in

giliinne
HauliAvOCR,.
iArnedi,
colnmemol.
15 40ud 1t N

661

nnalni

3, Diitiode
dit Dominu 5*

linennne
Gi 1 l⸗

dbzert
henen
K enn
ontenpſtin,

lorum.

— Feste An
tam mundi, & pervenérunt ad
præmia regni, & lavérunt ſtolas
suas in sänguine Agni.
y. Lætamini in Dömino, & exulta-
te juſti. SS
. Et gloriämini omnes recti
corde.

Oratig., „ „
Ratérna nos Dômine, Marty-
rum tuôrum corôna lætificet:
quæ & fidei noſtræ præbeat incre-
méenta virttum, & multiplici nos
ſuffragio conſolétur. Per Dômi-
num.
Ad Matutinum, Invitsgtarium,
Regem Apoſtolòrum Dôminum,
* Venite, adoremus.
Plalm. Venite. 1.

Huymnus. .
Uodcümque in orbe néxibus
revingeris;
Frit revincum, Petre, in arce
siderum:
Et quod resôlvit hic potéſtas tra-
lta;
Erit ſolütum cœli in alto vérti-

ce?:
In . fine mundi judicabis ſæcu-
um.
batri perénne ſit per ævum gloô-
ria,
Tibique laudes concinamus in-
clytas;
Atérne Nate, ſit ſuperne Spiri-
tus »„
Honor tibi decusque; ſancta ju-
giter .
Laudétur omne Trinitas per ſæ-
culum. ZB
Amen.
Antiphonæ, Pſalmi & Y. Nedct.
dicuntur de Communi Apoſte-
ii.
rimo Nocturng
ve AIbus Apoſtolôêrum.
ke i⸗ Cap. rz7.
Ml it Herodes Rex manus, ut
affligeret quosdam deEccléſia.
Occidit autem Jacòbum fratrem
Joannis gladio. Videns autem,
quia placéret Judæis, appoôſuit,
ut apprehenderet & Petrum. E-
rant autem dies azymôrum. Quem
cùm apprehendiſſet, miſit in car-
cerem, tradens quatuor quater-
nionibus militum egſtodiendum,
volens poſt Paſcha producere eum
poôpulo. Et Petrus quidem ſer-
vabätur in carcere. Oratio autem
fiebat ſine intermiſſiéne ab Ec-⸗

gKi. 7²3
3, Simon Petre, intequam de na-
vi vocarem te, novi te, & ſuper
plebem meam Principem te con-
ſtitu: „ Et claves regni cœlo-
rum tradidi tibi.
Y. Quodcùmque ligâveris ſuper
terram, erit ligatum & in cœlis:
& quodcúmque solveris ſuper ter-
ram, erit ſolutum & in ccoœlis.

Et claves.
Lectlo ii

22 2982
VUm autem productúrus eum
Ccder Herôdes, in ipſa nocte
erat Petrus dôrmiens inter duos
milites, vinctus caténis duabus:
& cuſtodes ante oſtium cuſtodié-
bant càrcerem. Et ecce Angelus
Dômini aſtitit: & lumen refulſit
in habitaculo, percuſséôque latere
Petri, excitavit eum „ dicens:
surge velociter. Et cecidérunt
caténæ de manibus ejus. Dizxit
autem Angelus ad eum: Præcin-
gere, & calcea te caligas tuas. Et
fecit ſic. Et dixit illi: Circùm-
da tibi veſtimentum tuum, &
séquere me.
ge. Si diligis me, Simon Petre,
pasce oves meas: Doômine, tu
noſti, quia amo te,
* Et àanimam meam pono pro te.
V. Si oporterit me mori tecum,
non te negabo. Et.
—. Leecdio iii.
T exiens ſequebaätur eum, &
FE neſciebat, quia verum eſt, quod
Aébat per Angelum: exiſtimabat
autem ſe viſum vidére. Tranſeun-
tes autem primam & ſecundam cu-
ſtòdiam;, venérunt ad portam fer-
ream, quæ ducit ad civitatem,
quæ ultrô apérta eſt eis. Et ex-
euntes proceſsérunt vicum unum,
& continuòô diſceſſit Angelus ab
eo. Et Petrus ad ſe reveérſus »„
dixit: Nunc ſcio verè, quia mi-
ſit Dõminus Angelum ſuum, & e⸗
ripuit me de manu Herôdis, & de
omni expectatioône plebis Judæo-
rum.
Tu es Petrus, & ſuper hanc
petram ædificabo Eccléſiam meã;,
& portæ inferi non præyalébunt
adverſus eam: * Et tibi dabo cla-
ves regni cœlô⅛rum. F. Quodcum-
que ligaveris ſuper terram, erit li-
gatum & in cœlis: & quodçcúmque
sélveris ſuper terram, erit ſolutum
& in coelis. Et tibi.
Glôria Patri. Et tibi.

clefia ad Deum pro eo.

D d d 5 In

794

Teodaſis juniòre imperânte,
cùm Eudécia ejus uxor, Jero-
solymam ſolvendi voti cauſa veniſ-
ſet', ibi multis eſt affecta mune-
ribus: præ céteris insigne donum
accépit ferreæ caténæ, auro, gem-
misque ornatæ, quam illam eſſe
affirmnäbant, qua Petrus Apôſtolus
ab Herôde vinctus fůͦerat. Eudô-
cia caténam pieè venerata, eam
poſtea Romam ad filiam Eudoxiam
miſit, quæ illam Pontifici maximo
détulit; isque viciſſim illi mon-
ſtravit àalteram caténam, qua Ne-
rône Imperatôre, id em Apoſtolus
conſtrictus fuerat.
Doômine, ſi tu es. 749.

Um igitur Pöôntifex Românam
caténam, cùm ea, quæ Jeroso-
lymis allata fuerat, contuliſſet, fac-
tum eſt, ut illæ inter ſe ſic conne-
Geréntur, ut non dux, ſed una ca-
téna ab eodem artifice confécta eſ-
ſe viderétur., Quo miraculo tantus
honor fſacris illis vinculis habéri
cœpit, ut proptérea hoc noômine
ſancti Petri ad Vincula Eccléſia,
titulo Eudoxiæ, dedicata ſit in Ex-
uiliis, ejusque memoriæ dies fe-
us inſtitùtus Kaléndis Augüſti.
Surge Petre. 750.

Uo ex témpore honos, qui eo
„die profanis Gentilium cele-
brifatibus tribui soölitus erat, Petri
vinculis habéri cœpit: quæ tacta
ægros ſanabant, & dæmones ejicié-
bant. Quo in geénere anno ſalütis
humanæ nongentéſimo ſexagéſi-
mo nono accidit, ut quidam Co-
mes, Othônis, Imperatôris fami-
liäris, occçupatus ab immündo
ſpiritu, ſeipfum dentibus dilania-
ret. Quare is juſſu Imperatoris
ad Joannem Pontificem ducitur:
qui, ut ſacra caténa Cômitis col-
lum artigit, erúmpens nefarius
ſpixritus höminem liberum reli-
quit, ac deinceps in Urbe ſanco⸗
rum Vinculorum religio propa-
Lata eſt. W
Tu es paſtor ovium. 750.

éctio ſancti Evangelii ſecundàm
Matthæum.

I illo témpore; Venit Jeſus in
partes Cæſarea Philippi, & inter-

rogàbat diſcipulos ſuos, dicens:
Quem dicunt hômines eſſe Filium
hoöminis: Et reliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Olus Petrus inter Apôſtolos mé-

xruit audire: Amen dico tibi,

quia tu es Petrus, &é ſuper hanc
petram ædificabo Eccléſiam meam.
Dignus certé, qui ædificantis in
domo Dei poôpulis lapis eſſet ad
fundaméntum, columna ad ſuſten-
taculum, clavis ad regnum. De
hoc ait Sermo divinus: Et poné-
bant, inquit, infirmos ſuos, ut um-
bra ſaltem tranſeuntis Petri obum-
braret eos. Si tunc opem ferre
pôterat umbra corporis, quantô
magis nunc plenituùdo virtütis?
Si tunc ſupplicantibus proderat
aura quædam pertranſeüntis,
quantô magis grâtia nunc perma-
néntis? Méritô per omnes Chriſti
Eccleſias auro pretioſius habétur
ferrum illud pœnalium Vinculo-
rum. ..
Ego pro te rogavi Petre. 750.

I tam medicabilis fuit obumbra-
Stio viſitantis, quantò magis ca-
tena vincientis? Si inanis quædam
ſpécies vacuæ imaginis habere po-
tuit in ſe vim ſaldtis, quanto plus
de corpore meruerunt attrahere ſa-

lubritatis férreo pondere ſacris im-

préſſa membris vincula paſſionis?
Si ad præsidia fupplicantium tam
potens fuit ante martyrium, quan-
to magis éfficax poſt triüumphum:?
Felices illi nexus, qui de ma-
nicis & compédibus in coronam
mutandi, Apoôſtolum contingén-
tes martyrem reddidérunt. Feli-
cia vincula, quæ reum ſuum usque
ad Chriſti Crucem non tam con-
demnatùra 1 quam conlecratùra
misérunt. .
Quem dicunt hoômines. 750;

Sermo ſancti Gregôrii Nazianzéni.

Uidnam Machabæi ? Horum
enim nomine dies feſtus præ-
snti frequêntia celebratur. Qui
etſi apud multos non ſunt in ho-
nôre, quôd Wlud certamen bo
Chriſtum non ſuscepérunt: tamen
digni ſunt, qui ab omnibus ho-
noréntur; dquia pro patriis légibus
& inſtitůtis fortes conſtantedue

emnebuetunt
ſbiere ante
ſhnri

ſantonemn pa
UIten nolita
ſum, ad imi
buiſlent: 0
opolito eren
Fitus fuit, an
ud intuene⸗
Eendient:
4 gurtann
Tiden, ague

Ade

4b. l⸗

Mderhen
l henderet
Clm 4Pprehene
Eelen polens,
Ele eum Popul
is legn
Deinus e
Acere, oatl
ſleemiſſone
oeo.
Dinit A
(ninte tihi
eguete me,
11r Milit l
dun lide
keocis, le
rauvezle
6 Lifie

herte eni
(kaucere,
W
Il 0
Wor, )o
, ſac
unitr
Rermnde di⸗
miver
4 le

ſies deun:

ele lin

uſtini kolco⸗

interpatcon

o peronne
Ptetolls ih
enäliumn nr

Tokinikene, ſ⸗

ſe præbuérunt. Nam qui martyrium
ſubiere ante Chriſti paſſionem, quid
facturi erant, ſi poſt Chriſtum per-
ſecutionem daR fuiſſent, ejusque
mortem noſtræ ſaltis cauſa ſuscé-
ptam;, ad imitandum propôſitam
habuiſſent? Quorum enim, nullo
propoſito exémplo, talis täntaque
virtus fuit, an non it exémplum
illud intuéntes, förtiùs in certame
deſcendiſſent? Quin étiam myſti-
ca quædam & occülta räatio mihi
quidem, atque omnibus Dei ama-
toôribus valde probabilis eſt, né-
minem eorum, qui ante Chriſti
adventum martyrio conſummati
ſunt, id ſine fideé in Chriſtum côn-
ſequi potuiſſe.
Te Deum laudamus. II.

A D L A U D FE S;»

Erôdes Rex appôſuit, ut appre-
hénderet & Petrum;, quem
cùm apprehendiſſet, miſit in car-
cerem, volens, poſt Paſcha produú-
cere eum pôpulo.
ns regnavit. 11.
Petrus quidem ſervabaâtur in
carcere, orätio autem fiébat ſine
intermiſſiône ab Eccléſia ad Deum
pro eo.
la. Dixit Angelus ad Petrum:
Circuúmda tibi veſtimentum tuum,
& séquere me, ,
Miſit Dôminus Angelum
ſuum, & liberavit me de manu
Herodis, alleluja.
Tu es Petrus, & ſuper hanc
petram ædificabo Eccleſiam me-
am.
iſit Herxôdes Rex.
792.

Eàte Paſtor Petre, clemens ac-
cipe „
Voces precäntum, criminumque
Incula.
Verbo resolve, cui potéſtas tra-
ita

Aperire terris cœlum, apértum
claudere.
it Trinitati ſempitérna glöria,,
Honor, potéſtas, atque ſubila-
t10 „
In unitàte quæ gubérnat mnia;,
Per univeérſa æternitatis læcula.
Amen.
Tu es Petrus.
Et ſuper hanc petram ædificâbo
Eccleſiam meam.

795.

Quodcumque ligaveris ſuper ter-

ram, erit ligatum & in cœlis: &
quodcumque solveris ſuper ter-
ram, erit ſolůtum & in cœlis: di-
C Ominus Simoni Petro.
eus, qui beatum Pe-
trüum. 792.

792.

Veſtri capilli càpitis omnes nu-
merâti ſunt, nolite timère „
multis paſséribus meliores eſtis
vos.
Exultàbunt Sancti in gloria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.
ratérna nos. 793.

Petrus quidem.
iſit Herôòdes. 792.
In omnem terram, * Exivit
ſonus eoòrum. In omnem. Et
in fines orbis terræ verba eoôrum.
Exivit.
loria Patri. In omnem.
Conſtitues eos principes ſuper
oemnem terram.
Meémores erunt nominis tui
Dômine.

Dixit Angelus.

Etrus quidem ſervabatur in câr-
cere: Oratio autem fiébat ſine
intermiſſioòne ab Eccléſia ad Deum
pro eo. .B
Conſtitues eos principes,

Super omnem terram. Conſti-
tues eos.
Mémores erunt nôminis
tui Dömine. Super.

lôria Patri. Conſtitues.
Nimis honerati funt amici tui
Deus. ge. Nimis confortatus eſt
principatus eòrum.

Tu es Petrus.

T Petrus ad ſe revérfus, dixit:
Nunc fcio verè, quia miſit Dô-
minus Angelum ſuum, & eripuit
me de manu Berôdis, & de omni
expectatiône plebis Jjudæérum.
Nimis honorati ſunt „
Amici tui Deus. Nimis.
Nimis confortàtus eſt princl⸗
päâtus eòrum. Amici.
Moôria Patri. Nimis. .
Annuntiavéêrunt pera Dei.
Et facta ejus intellexérunt.

796
Herodes Rex.

Viii. .
792.
Solve jubente Deo terrärum Petre
caténas, Qui facis ut pateant cœ-
leſtia regna Beatis.
eus, qui beatum Pe-
trum. 792.

792².

DIE II. AUGUSTI.

Iſte Sanctůs.
Gléria & honôre.
eus, qui nos.
Xxiv.

Sghanus Romanus Pontifica
tum geſſit, Valeriàäno & Galliéno
Imperatôribus. Inſtituit, ut Sacer-
dòtes & Diaconi nusquam ſacris
véſti bus, niſi in Eccléſia, uteréntur.
Baptizätos ab hæréticis, iterùm
baptizâri vetuit, reſcribens ſancto
Cypriano verbis illis: Nihil innove-
tur, niſi quod traditum eſt. Multos
êtiam ad Chriſtum conveérxtit; in iis
Olympium tribünum cum uxoôre
Exupéria & filio Theodúlo, item

Neméſium tribůnum cum tota fa-

milia, culis Lucillæ ejus filiæ re-
ſtitutis,; qui omnes Jeſu Chriſti
mäartyres fuérunt. Sed vehementi-
us jam ingravescénte perſecutioône
Imperatoôrum, Stéphanus, convo-
cato Cleros ad martyrium ſuos hor-
tabatur, in cryptisque Martyrum
aſsiduè Miſſas & Concilia celebra-
at.

Ui cùm aliquàndo raptus eſſet
ab infidélibus ad templum
Martis, ut ei ſacrificaret, liberè
negaâvit, ſe dæmônibus eum ho-
nôörem velle tribüere, qui uni
Deo deberétur. Quibus in verbis
Martis ſtatua terræmotu concidit,
templümque contrémuit. Quare
Smnibus aufugiéntibus, qui Sté-
hanum tenébant, Pôöntifex ad
uos revértitur in cœmeteérium Lu-
einæ, quos divinis præceéptis in-
ſtruens, Sacraménto corporis Chri-
ſti communicavit: Ibique dum
Miſsarum folémnia pérficit, ad-
venientibus iterum Imperatéôrum

ſatellitibus, ei in ſua ſede caput
abſcinditur. Corpus cum eadem
ſede conſperſa Martyris sanguine,
à Clericis ſepúltum eſt in cœmeté-
rio Calliſti, quarto Nonas Auguſti.
Vixit in Pôtificatu afos tres, men-
ſes tres, dies viginti duos. Habuit
Ordinatioônes duas menſe Decém-
bri, quibus creavitPresbvteros ſex,
Diäconos quinque, Epiſcopos tres.
e Deum laudamus. II.
DIE III. AUGUSTI.

Lapidavérunt Stéphanum.
guis aeS Lauc 797.
ixit Döminus.
audate Dôminum om-
nes Genteęes. 79.

Teéphanus autem plenus grätia
QR fortitũdine, faciébat prodigia
& ſigna magna in péôpulo. W
eus tuõôrum mili-
tum.
Gléôria & honore. xiy.

Stéphanus autem plenus gratia &
fortitùdine, faciebat ſigna magna
in pôpulo.

A nobis, quæſumus Dômine,
imitâri, quod côlimus, ut diſ-
camus & inimicos diligere: quia
ejus Inventionem celebramus;, qui

novit étiam pro perfſecutoôribus.

exoràre Dominum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum: Qui te-
cum vivit.

XiV.
ura ceryice.
160.

Gρραα côrpora, Stéphani
OProtomartyris, Gamaliélis, Ni-
codemi, & Abibonis, quæ diu in
obſcùro ac ſordido loco jacuerant,
Honôòrio Imperatôre, Luciaàno
Presbytero divinitùͤs admonito,
invénta ſunt prope Jerosolymam.
Cui Gamaliel cùm in ſomnis ap-
paruiſſet, gravi quadam & præcla-

ra ſenis ſpecie, locum jacéntium
cor-

Ciporum co⸗
s, Ut ſoi
Uun Antiſtite
n eo, ut hi
Helirentut,
lapidabant

Dibuz aud
Antiſes
Moyisres
Gas locum
Cllos inyenit,
ot etudatunr
tommola naen
tilo e conyen
is wobis zz

Primn
4d um, I
Dülehro ſncti
Unpetunfen

ll

rlbros, An
(ihi

D ii
(Aerente

inis glori

1n lbi ceca
Ehun portän
Ueeretur, O
ud dedit
N, Drotinus
U ekandhp
hen e vi
rens, )
Alti gue
ltenihuoe

thun eſtye
Mleopus, 6
elgnad
M olettid,

in ſin ſede e
orbus en
Aanpri

ll
ACGI

eobanum.
N.
8
ire Donun

1.

Atem plemns in
e, keitk ſo⸗
In populo,
els tolun

onole, ,

Plennst
ciebat ſun

beſuunn Dert⸗
ocd c)
cos

num Doun

m tuun: V.

céôrporum commonſtravit, impe-
rans, ut Joàânnem Jeroſolymita-
num Antiſtitem adiret, agerétque
cum eo, ut hônéeſtius illa corpora
ſepeliréntur.
Lapidabant Stéphanum. 135.

Uibus auditis Jeròſolymôrum
Antiſtes, finitimarum urbium
Epfſcopis, Presbyterisque convoca-
tis, ad locum pergit: defôfſos lo-
culos invenit, unde ſuaviſſimus
odor efflabatur. Cujus rei fama
commota magna hominum multi-
túdo eòô convénit, multique ex va-
riis morbis ægroôti ac débiles, ſa-
ni & integri domum rediérunt; Sa-
crum autem ſancti Stéphani cor-
pus, quod ſumma tunc celebritate
in ſanctam Eccléſiam Sion illatum
eſt, ſub Theodoſio junioôre Con-
ſtantinépolim, inde Romam Pe-
lagio primo ſummo Pontifice
translatum, in agro verano, in ſe-
pülchro ſancti Laurentii Martyris
collocatum eſt.
Imperum fecérunt. 135.

Ex libro S. Auguſtini Epiſcopi de
Civitàte Dei.

D aquas Tibilitanas Epiſeopo
afferénte Projécto reliquias
Mäartyris gloriosiflimi Stéphani, ad
ejus memôriam veniébat magnæ
multitudinis concurſus & occür-
ſus. Ibi cæca muúlier, ut ad Epi-
ſcopum portantem pignora ſacra
duceretur, oravit: flores, quos fe-
rébat, dedit: receépit, oculis admoô-
vit, protinus vidit. Stupéntibus,
qui aderant, præibat exultans, viam
carpens, & viæ ducem ulteriùs non
requirens. Memorati memôriam
Martyris, quæ pôſita eſt in caſtéllo
Synicenſi, quod Hipponẽſi Coloniæ
vicinum eſt, ejsdem loci Lucilus
Epiſcopus, populo præcedénte at
que ſequénte, portabat: fiſtula, cu-
jus moleſtia jam diu laboraverat, &
familiariſſimi ſui medici, qui eam
ſecaret, operiebatur manus, illius
piæ sarcinæ vectatione, repénte
sanata eſt.
Impii ſuper juſtum. 136.

Ecce ego mitto ad vos Prophefas.
136. S

797
A D L AUDE S/

1366
Laàpides torréntis.
tephanus autem.
137.
Lapidavérunt.
P5 ixit
nsS. 7

Propter quod. 79.

DIE IV. AUGUSTI,

ſte Conféſſor. mu⸗

Eus, qui Eceléſiam tuam bedâti
Dominici Confeſsôris tui il-
luminare dignâtus es méritis & do-
Grinis: concéde, ut ejus interceſ-
ſione temporalibus non deſtituaâ-
tur auxiliis, & ſpiritualibus ſem-
per proficiat increméentis. Ferx
Dominum. .

Sepeliérunt Stéphanum viri timo-⸗
räti, & fecérunt planktum mag-⸗
num ſuper eum.
Stephanus vidit cœlos apeértos.
Vidit & introivit: beatus ho-
mo⸗ cui cœli patébant.
a nobis, quæſumus. 796.

Hmiaicu⸗ „„Calarögæ in Hi-
ſpania ex nôbili Gusmanòrum
familia natus, Paléntiæ liberalibus
diſciplinis & Theologiæ peram
dedit, quo in ſtudio cùm plüri-
muùm profeciſſet, prius Oxomenſis
Eccléſiæ Canônicus regularis, de-
inde Ordinis Fratrum Prædicatoô-
rum auctor fuit. Hujus mater gra-
vida ſibi viſa eſt in quiete continé-
re in alvo catulum ore præferén-
tem facem, qua éditus in lucems
orbem terrârum inçénderet. Quo
sömnio fignificabatur, fore ut
ſplendore ſancétitatis ac doarins

98⁸ A3 ,5 , e
Gentes ad Chriſtiänã pietäâtem in- DIE V. AUGUSTI. lenmt, Kp.

flammaréntur. Veritatem éxitus ium. Ego
comprobavit: id enim & præſtitit Edi mane v
per ſe, & per ſui Ordinis socios en ne,
deinceps eſt conſecùtus. Dum eſſet Rex. nda &
Honéſtum fecit. 719. e guibus t
Aco: * Qu
Ujus autem ingénium ac vir- b inftio. ſoletint,
tus maximé enituit in everté- ve maris ſtella. lxxxviii. Kf. benne
dis hæréticis, qui perniciôſis errô- Dignaàre me laudare te, Virgo ,Kberedl
ribus Tolosates pervertere cona- ſacrata. 1i u.
bantur. Quo in negotio ſeptem Da mihi virtůtem contra ho-

consumpſit annos. Pôſteà Romam ſtes tuos.
venit ad Lateraneênſe Concilium
cum Epiſcopo Tolosano, ut Ordo, Sanécta Maria, ſuccurre miſeris,
quem inſtituerat, ab Innocentio juva puſillanimes, réfove fiébiles,
tertio confirmaretur. Quæ res ora pro pôpulo, intérveni pfo Cle-
dum in deliberatiône versatur, ro, intercéde pro devoto femineoô
Dominicas hortatu Pontificis ad ſexu: séntiant omnes tuum juva-

ſuos revertitur, ut ſibi régulam de- men, quicùmque célebfant tuam Ceintos eort
ligeret. Romam reédiens ab Hono- ſanctam feſtivitatem. Ns oleditn
rio têrtio, qui proximus Innocen- Uirun, ame
tio ſucceéſſerat, confirmatioônem Oncéde nos famulos tuos,

Ordinis Prædicatôrum impetrat. quæſumus Dômine Deus, per-
Romæ autem duo inſtituit Mona- pétua mentis & coôrporis ſanitate Aum tenn ger
ſtéria, alterum virorum, mulierum gaudére; & glorioſa beatæ Mariæ li, Kezo
alterum. Tres étiam môrtuos ad ſemper Virginis interceſſione, a Ueckucl fonts

kohum fonte
vitam revocavit, multaque alia præsénti liberari triſtitia, & æte a geimun
edidit miräcula, quibus Ordo Præ- peérfrui lætitia. Per Dominum. 6 contitetan
dicatôrum mirificè propagari cœ- comim.! atutiebar,
Pit. . Hic vir deſpiciens mundum Congreruli
Amãavit eum Dôminus. 719. & terréna, triumphans, Divitias iltited
cœlo gçôndidit ore, manu- klen urlla
Erùm cùm ejus opera ubique y. Juſtum deduxit Dominus per Milt nei
terrärum monaſtéria jam ædif- vias reétas. . Deumn E höni
carentur, innumerabilésque hoômi- Et oſtendit illi regnum Dei. leitan ne
nes religioôſam ac piam vitam in- eus, qui Eccléſiam. 77. (Eniines.
ſtitůerent, Bonôniæ anno Chriſti as Men I ſmnnebenie
ducenteſimo vigeſimo primo ſupra eſu, tibiĩ ſit
milleſfmum, in febrem incidit; glöria, Qui natus es de virgi⸗ Uinns hom
ex qua cùm ſe moritúrum intelli- ne. Upigilr
geret „ convocatis Fräatribus & Vitatoriur le & obes
Alumnis ſuæ disciplinæ, eos ad in- Sancta Maria Dei génitrix Virgo, M Ouim
nocentiam & integritatem cohor- Intercéde pro nobis. in Khne
tatus eſt. Poſtrémo charitatem, hiu- enite, exultémus. 1. Nigliant .
militàtem, paupertatem, tamquam uem terra. tkinmen⸗
certum patrimonium eis teſtamén- n
to reliquit: Fratribusque orantibus . Xc.
in illis verbis: Subvenite Sancti 10.
Dei, occùrrite Angeli, obdor- De Parabolis Salomônis.

mivit in Dômino: octavo Idus Au- „„
guſti: quem poôſtea Gregoôrius no- ES* ſapiéntia habito in consilio,
nus Pontifex rétulit in Sanctôrum L& eruditis intérſum cosxitatio-
numerum. , . nibus. Timor Dômini odit ma-
Iſte homo perfécit. 719. lum: arrogantiam, & ſuperbiam,
mi G S& viam pravam, & os bilingue
int lumbi veſtri detéſtor. Meum eſt consilium;,
& æquitas, mea eſt prudéntia, mea
Xlix. eſt fortitúdo, Fer me Reges reg-
. * nant, & legum conditores juſta
. decernunt. Fer me prineipes im-
perant;

Præcincti.

WoC.

4

b inlti.
tis ſtel imi
laudare te, i

tütemn conni

gue ceten

talendl,

iliitegnun.
gui Bcclchun
elolt
atus es Ee

eientiii
onob
lte/ eruleemni 4
lelli⸗

gisknonant

perant, & poténtes decernunt ju-
ſtitiam. Ego diligeéntes me diligo,
& qui manè vigilant ad me; invé-
nient me.
Sancta & immaculata virgini-
tas, quibus te laudibus éfferam,
néſcio: & Quia quem cœli capere
non poôterant, tuo grémio contu-
liſti. Benedicta tu in mulieri-
bus, & benedictusfructus ventris
tui. Quia.

Ecum ſunt divitiæ, & glôria,
opes ſuperbæ, & juſtitia. Mé-
BHior eſt enim fructus meus auro &
lapide pretioſo, & genimina mea
argénto elécto. In viis, juſtitiæ
ambulo, in mèdio ſemitarum ju-
dicii, ut ditem diligéentes me, &
thesauros eorum répleam. Domi-
nus poſsédit me in initio viarum
ſuarum, antequam quidquam fa-
ceret à principio. Ab ætérno or-
dinata ſum, & ex antiquis ante-
quam terra fieret. Nondum erant
abyſſi, & ego jam concépta eram;
necdum fontes aquarum eruúpe-
rant: necdum montes gravi mo-
le conſtiterant: ante colles ego
parturiébar.
Congratulâmini mihi omnes,
qui diligitis DOöminum, quia cùm
eſſem parvula pläcui Altiſſimo;
Et de meis viſcéribus génui
Deum & höminem.
Beatam me dicent omnes ge-
neratiônes, quia ancillam hůmi-
lem reſpéxit Deus. Et de.

Eatus homo;, qui audit me, &
qui vigilat ad fores meas quo-
tidie, & obsérvat ad poſtes oſtii
mei. Qui me invénerit, invéniet
vitam, & hauriet ſalũtem à Dômi-
no: qui autem in me peccaverit:
lædet änimam ſuam. Omnes, qui
me odérunt, diligunt mortem. Sa-
Piéntia ædificavit ſibi domum, ex-
cidit colùmnas ſeptem. Immolavit
victimas ſuas, miſcuit vinũ, & pro-
oſuit menſam ſuam. Miſit ancillas
has, ut vocaârent ad arcem, & ad
meœnia civitatis: Si quis eſt parvu-
lus, veniat ad me. Et inſipiêntibus
locuta eſt. Venite, comedite panem
meum, & bibite vinum, quod mi-
ſcui vobis.
Beata es virgo Maria, quæ Dô-
minum portàſti Creatôrem mundi:
Genuiſti, qui te fecit, & in ætér-
num permanesVirgo. Ave Ma-

,; — 139
ria, grätia plena: Doôminus te-
cum. Genuiſti. Aoria. Genuiſti.

Iberio ſummo Bontifice, Joan-
nes Patfitius Roemânus & uxor
pari nobilitate, cùm liberos non
suscepiſient, quos bonòrum hæré-
des relinquerent, ſuam hæredita-
tem ſanctiſſimæ Virgini Dei Matri
vovérunt, ab ea ſummis précibus
aſsiduè peténtes, ut in quod pium
opus eam pecuniam potiſſimùm
erogari veller, aliquo modo figni-
ficaret. Quorum preces & vota
ex animo facta, beata Virgo Maria
benigné audiens, miraculo com-
probavit.
sicut cedrus exaltäta ſum in
Libano, & ſicut cypréſſus in monte
Sion: quaſi mylrha eleéta,
Dedi ſuavitaiem odoôris.
Et ſicut cinnamomum:, & bal-
ſamum aromatizans. Dedi.

Onis igitur Augùſti, quo tem-
N pore in Urbe maàximi calores
eſſe ſolent, noctu nix partem col-
lis Exquilini contéxit. Qua nôcte
Dei mater ſeparatim joàännem &
cônjugem in ſomnis admoônuit;, ut
quem locum nive conſperſum vi-
dérent, in eo Eccléſiam ædificarent-
quæ Mariæ Virginis nômine dedi-
carétur: ſe enim ita velle ab ipſis
kærédem inſtitui. Quod Joannes
ad Libérium Pontificem détulit -»
qui idem per somnium ſibi conti-
giſſe affirmavit.
Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut
ſol, & formoſa tamquã Jerùſalem ?
Vidérunt eam filiæ Sion, & bea-
tam dixérunt, & Reginæ laudavé-
runt eam. Et ſicut dies verni
circũmdabant eam flores rosarum,
& lilia convallium. Vidérunt.

Uare ſoléêmni ſacerdotum, &
pôpuli ſupplicatione ad collẽ
venit nive coopértum, & in eo lo-
cum Eccléſiæ deſignàvit, quæ Jo-
annis, & uxoôris pecüúnia extrücta
eſt, pôſteà à Xyſto tértio reſtitũta.
Variis nominibus primùm eſt ap-
pellata: Basilica Libérii, ſancta Ma-
ria ad Præsepe Sed cùm multæ jam
eſſent in rbe Eccleſiæ ſub nomine
ſanctæ Mariæ Virginis: ut, quæ Ba-
silica novitate miraculi ac dignita-
te cêteris ejüsdem nôminis Basili-
cis præſtaret, vocabuli étiam excel-
léntia ſignificarétur; Eccleſa ſan-
z*

800
ctæ Mariæ majôris dicta eſt. Cujus
dedicationis memoria ex nive,
quæ hac die mirabiliter cécidit, an-
niversaria celebritate colitur.
Ornatam monilibus filiam Jeru-
ſalem Doôminus concupivit: Et
vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi-
mam prædicavérunt, dicéntes:
Unguéntum effüſum nomen tuu.
Aſtitit Regina à dextris tuis in
veſtitu deaurato, circũmdata va-
rietate. Et vidéntes.
Sloria Patri. Unguéntum.

éctio ſancti Evangélii ſecundàùm
Lucam.
N illo témpore: Loquénte Jeſu
ad turbas, extollens vocem quæ-
dam mülier de turba, dixit illi:
Beâtus venter, qui te portavit. Et
réliqua.
Homilia venerabilis Bedæ Presbyt.

Agnæ devotiônis & fidei hæc
„mülier oſtenditur, quæ Scribis
& Phariſæis Doôminum tentantibus
ſimul & blasphemantibus, tanta
éjus incarnationem præ ômnibus
ſinceritate cognôscit, tanta fiducia
confitétur, ut & præséntium pro-
cerum calmniam, & futurorum
confundat hæreticorum perfidiam.
Nam ſicut tunc Judæi, ſancti Spiri-
tus pera blasphemaândo, verum
conſubſtantialémque Patti Dei Fi-
lium negabant: ſic hærétici pôſtea
negando, Mariam ſempervVirginem,
ſancti Spiritus operante virtute,
naſcitüro cum humanis membris
Unigénito Dei, carnis ſuæ maté-
riam miniſtraſie, verum conſubſtan-
tialemque matri Filium höminis
fatezi non debeére dixérunt.
Le. Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ:
Chriſtus Deus noſter. Ora
Ppro populo, intérveni pro clero .
intercéde pro devoto femineo ſe-
Xüu: sentiant omnes tuum juvã-
men, quicmque celebrant tuam
ſanctam Feſtivitatem. Quia.
Cujus feſtum coölimus, ipſa
Virgo virginum.

Ed ſi caro Verbi Dei ſecùndùm
carnem nascéntis, à carne Vir-
ginis matris pronuntiatur extranea
ſine cauſa venter, qui eam portâſ-
ſet, uûbera, quæ lactâſſent, beatifi-
cantur. Dicit autem Apoôſtolus:

Quia miſit Deus Filium ſuum fa-
Ktum ex muliere, factum ſub lege.
Neque audiendi ſunt, qui legéndu
putant: Natum ex muliere. factum
sub lege; ſed, Factum ex muliere:
quia concéptus ex utero virginali,
carnem non de nihilo, non aliun-
de;, ſed matérna traxit ex carne:
alioquin nec verè Filius hôminis di-
cerétur, qui originem non haberet
ex homine. Et nos igitur his con-
traEutychen dictis, extollgmus vo-
cem cum Eccléſia catholica, cujus
hæc mülier typum geſſit, extolla-
mus & mentem de méedio turbaru,
dicamüsque Salvatôzi: Beatus ven-
ter, qui te portavit, & übera quæ
ſuxiſti. Verè enim beata parens,
quæ, ſicut quidam ait: Enixa eſt
puerpera Regem, qui cœlum ter-
ramque tenet per ſæcula.
4.-Beatam me dicent omnes gene-
rationes: * Quia fecit mihi Domi-
nus magna, qui potens eſt, & ſan-
ctum nomen ejus. Et miſeri-
cordia ejus à progénie in progé-
nies timéntibus eum. Quia.
loria Patri. Quia.

Uinimò beati, qui audiunt ver-
bum Dei, & cuſtôdiunt. Pul-
chrè Salvator atteſtationi mulieris
anuit, non eam tantummodo, quæ
Verbum Dei corporaliter generare
meruerat, ſed & omnes, qui idem
Verbũ ſpiritaliter auditu fidei con-
cipere, & boni ôperis cuſtoôdia vel
in ſuo, vel in proximôrum corde
parere, & quaſi alere ſtudúerint;
aſſeveérans eſſe beatos: quia & éa-
dem Dei genitrix, & inde quidem
beata, quia Verbi incarnandi mint-
ſtra facta eſt temporalis: ſed inde
multò beatior:, quia ejusdé ſemper
amandi cuſtos manébat ætérna.
e Deum laudamus. II.
D L A U D. E S;

Dum eſſert Hex,

Ixxxiii.

B initio, & ante ſæcula creita
Kum, & usque ad futùrum ſæcu-
lum non déſinam, & in habita-
tioòne ſancta coram ipſo miniſtravi
*Glorioſa Virginum.
IxxxXix.
7. Diffüſa eſt grätia in laàbiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætéxnum.

leila es Mar
Fettcientur in
liz Domino⸗
onc

lu

l,

Aetncſetus

Alite
beletz, g.

Aructener
rum ſen

en
Corlazin
Unliebit niſe
fubheremi
ulteclictan
l dezeigr n
line, ceſſun

4

lan

Rlenalk, 1
Aenien i

4 Glntin
Mönin
Eincuit

a
ede
ſiku ef
Anſubline
eiboni i
aon k
ſogbaſe
utnde.
u, u
arDridenti

Nrtiöne, N

lie, N

uukllium unt
Ie facum dee

Beäta es Maria;, quæ credidiſti:
perficiéntur in te, quæ dicta ſunt
tibi à Domino, allel.
Fadum etnie oncèêde nos. 798.
8en üteto fri
e nihilo, meli

lIxxxiii.
DIE VI. AUGUSTI.

Ppum xenn
Dkationt Aſsũmpſit jeſus. um yel.
elinoti bein 304. ixit Dôminus.

„ 77. R.
audate Döminum omnes
Gentes. 79.

QAlyvatörem expectämus Dôminu
Onoſtrum Jeſum Chriſtum, qui
reformabit côrpus humilitatis no-
a ſtræ, configuratum corpori clarita-
gene tis ſuæ.

uis eci

Uicuùmque Chriſtum quæritis,
Oculos in altum tollite:
Iſſic licebit viſere
Signum perénnis glöriæ.
Uluſtre quiddam cernimus,
Quod nesciat finem pati,
Sublime, celſum, intérminum „
Antiquius cœlo & chao.
ic ille Rex eſt Gentium 5
Populique Rex Judaici,
Promiſſus Abrahæ Patri,
Ejuùsque in ævum sémini.
unc & prophétis téſtibus »„
Iisdémque ſignatôribus
Teſtator & Pater jubet
Audire nos, & crédere.

tbiinen Felu, tibi ſit gloria,

enponi Qui te revélas parvulis „
lliteiiti ⸗ Cum Patre, & almo Spiritu,
munetn ateli In ſempiterna ſæcula. Amen.
limus, II. er
6 51

Z. Glorioſus apparuiſti in conſpé-
u Doômini. Proptérea decoô-

Trem induit te Dominus.

Chriſtus Jeſus ſplendor Patris, &
figura ſubſtantiæ ejus, portans om-
nia verbo virtutis ſuæ, purga tionem
pPeccatorum faciens, in monte ex-
celſo glorioſus apparére hodie di-
Enatus eſt.
Eus, qui fidei ſacraménta in
Unigéniti tui gloriéôſa Trans-
figuratiône, patrum teſtimonio ro-
Briev. Rom.

801
& adoptioônem filiorum
perfeéctam, voce delapfa in nube
lucida, mirabiliter præſignâſti: con-
cede propitius: ut ipsius Regis
gloriæ nos cohærédes efficias „ &
ejusdem glôriæ tribuas eſſe con-
soörtes. Per eüumdem Döôminum.

Beäâtam me dicent omnes
generatiônes, quia ancillam hùmi-
lem reſpexit Deus. Dignare me
laudare te, Virgo ſacrata. Da
mihi virtutem contra hoſtes tuos.
oncede nos. 798.

Iſtérum eſt enim. 792.
Lætämini in Dömino.

Eus, qui nos concedis ſanctô-
ruin martyrum tuorum Xyſti,
Feliciſſimi, & Agapiti natalitia co-
lefe: da nobis in æternha beatitu-
dine de eôrum ſocietate gaudére.
Per Döôminum.

ummum Regem glôriæx, = Chri-
ſtum adoremus.

enite, exultémus. I.
uicůumque Chriſtum.

4 „ 4 4 „
Paulô minùs ab Angelis minora-

tus, gloria & honore coronatus
eſt, & conſtitutus fuper opera
manuum Dei,

omine Dôminus noſter.

Révelavit Dominus condén-
ſa„ & in templo ejus omnes di-
cent gloriam.
fferte Dômino. 29.
5a. Specioſus forma præ filiis
hominum: diffuſa eſt gratia in lä-
biis tuis.
ruétaàvit cor meum. 41.
Glorioſus apparuiſti in conſpe-
Ku Dômini.

Proptéreà decôrem induit te
Dominus.

De Epiſtola ii. B. Petri Apoſtoli.

Fhatres: magis ſatagite, ut per
bona opera certam veſtram vo-
cationem, & electionem faciatis:
hæc enim faciéntes, non peccabi-
tis aliquàndo. Sic enim abundan-
ter miniſtrabitur vobis introitus
in ætérnum regnum Doômini noſtri
& Salvatoôris Jeſu Chriſti. Propter
quod incipiam vos ſemper com-
Kee mo-

802
monéere de his: & quidem ſcientes,

& confirmatos vos in præsénti ve-
ritate. Juſtum autem arbitror,
quamdiu sum in hoc tabernaculo,
suscitare vos in commonitioône:
certus, quod velox eſt depositio
tabernaculi mei, ſecundùm quod
& Dôminus noſter Jeſus Chriſtus
ſignificavit mihi.
Ssurge, illuminare Jerûſalem,
quia venit lumen tuum: Et
glôria Dômini ſuper te orta eſt.
Et ambulabunt Gentes in lůú-
mine tuo, & Reges in ſplendôre
ortus tui. Et.

Abo autem peram, & fre-

quénter habére vos poſt ôbi-
tum meum, ut horum memòôòriam
faciatis. Non enim doctas fabulas
ſecùti, notam fécimus vobis Do-
mini noſtri JeſuChriſti virtůtem, &
ræsentiam: ſed ſpeculatôres facti
illius magnitúdinis. Accipiens enim
àa Deo Patre honoôrem & glôriam;
voce delapſa ad eum hujuscémodi
à magnifica gloria: Hic eſt Filius
meus dileêckdtus, in quo mihi com-
placui, ipſum audite.
In ſplendenti nube Spiritus ſan-
Gtus viſus eſt, Patérna vox audita
eſt: Hic eſt Filius meus dilé-
ctus, in quo mihi benè compla-
cui, ipſum audite.
Apparuit nubes obumbrans,
& vox Patris intonuit. Hic.

T hanc vocem nos audivimus
de cœlo allatam, cùm eſsémus
cum ipſo in monte ſancto. Et
habémus firmiôrem propheéticum
ſermonem, cui benè facitis atten-
déntes, quaſi lucernæ lucenti in
caliginòſo loco, donec dies elucèſ-
cat, & lücifer oriatur in cordibus
veſtris: hoc primum intelligentes,
quod omnis prophetia Scripturæ
pPropria interpreétatione non fit.
Non enim voluntate humana allata
eſt aliquàndo Prophetia: ſed Spiritu
ſancto inſpirati, locùti ſunt ſancti
Dei hômines.
Vidéte, qualem charitàtem de-
dit nobis Deus Pater: Ut filii
Dei nominémur, & ſimus.
Scimus, quôniam cum apparuâe-
rit, ſimiles ei érimus; quôniam
videbimus eum, sicuti eſt. Ut.
gloria Patri. Ut filii.

Illuùminans tu mirabiliter à mônti-

bus ætérnis: turbati ſunt omnes
inſipiéntes corde.

Mélior eſt dies una in atriis
tuis ſuper millia.
ùam dilécta tabernacula
tua. 61.
fa. Glorioôſa dicta funt de te
civitas Dei.
„E undaménta ejus. 62.
„Glôria & honore corondàſti eum
Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper épera
manuum tuarum.
Sermo ſancti Leônis Papæ.

AREit Dôminus coram eléctis té-
ſtibus gloriam ſuam, & commu-
nem illam cum cxreris corporis
formam tanto ſplendore clarificat,
ut & facies eius ſolis fulgori simi-
lis, & veſtitus candoôri nivium eſ-
ſet æquaâlis. In qua Transfigura-
tiône illud quidem principaliter
agebatur, ut de cordibus diſcipu-
lôrum crucis ſcandalum tollerétur:
nec conturbaret eòrum fidem vo-
luntàriæ humilitas paſſiônis, qui-
bus revelâta eſſet abſcoônditæ ex-
cellentia dignitatis. Sed non mi-
nôre provigeêntia ſpes ſanctæ Ecclé-
ſiæ fundabatur, ut totũ Chriſti cor-
pus agnôsceret, quale eſſet commu-
tatiône donandum: ut ejus ſibi ho-
noris consortium membra promit-
terent, qui in capite præfulsiſſet.
Inebriati ſunt ab ubertate do-
mus tuæ: Et torrênte volupta-
tis tuæ potãäãſti eos.
Quòôniam apud te eſt fons vitæ
& in lúmine tuo vidébimus lu-
men. Et.

Onfirmândis vero Apô ſtolis, &
ad omnem fſciéntiam prove-
héndis, alia quoque in illo mira-
culo accéſſit inſtrũctio. Moyſes

enim & Elias, Lex ſcilicet, & Pro-
phétæ, apparuérunt cum Dômino
loquéntes: ‚ut veriſſimè in illa
quinque virôrum præséntia com-
plerétur, quod dictum eſt: In duo-
Eus⸗ vel tribus teſtibus ſtat omne
verbum. Quid hoc ſtabilius, quid
firmius verbo, in cujus prædica-
tione veteris & novi Teſtamenti
concinit tuba, & cum Evangélica
doctrina, antiquarum proteſtatio-
num inſtruménta concúrrunt? Ad-
ſtipulantur enim ſibi invicem ut-
riusque

otus in Iudæa Deus. 5§.

iigte foec⸗
d felimine
tenta ſigna

Mon enim!
Uhumns,

MMumn eſt nos
Aumas hie tri⸗

Apongit ſen

Unprobum

od cüpere

üchriti

Alaen elme

llleries
tanp 0
uun camti

eur
leletiti
rezin
e Aello
entie

tubit finn riäsque fœderis päginæx: & quem
voce ſůb veläamine myſteriorum præce-
usin tuba dentia ſigna promiſerant „manifé-

drek diesmin ſtum atque peripicuum præséntis
il gloriæ ſplendor oſtendit.
n Cllech tbhen Præcéptor, bonum eſt nos hic
elſle: Faciamus hic tria taber-
iolt din? nacula, tibi unum „ Môy ſi unum,
& Eliæ unum.
damentze, Non enim ſciébat, quid diceret.

choncteco Faciamus.

Is ergo ſacramentôrum reve-
lationibus Petrus Apoſtolus
incitatus, mundana ſpernens, & ter-
réna faſtidiens, in æternérum de-
ſidérium quodam mentis rapieba-
tur exceſſu: & gaudio totius viſio-
nis impletus, ibi cum Jeſu opta bat
habitare, ubi manitféſta ejus glôria
lætabatur. Unde & ait: Dömine 5
bonum eſt nos hic eſſe: ſi vis, fa-
ciamus hic tria tabernacula, tibi
unum, Moyſi unum, & Eliæ unum.
Sed huic ſùggeſtioni Dominus nen
reſpondit, ſignificans, non qui-
dem improbum, ſed inordinatum
eſſe, quod cuperet, cùm ſalvari mun-

ituifieunſipert⸗
AIIn.
incti leinine

ere dus, niſi Chriſti morre, non poſſet:
iſe⸗ 15 & exémplo Domini in hoc vocaré-
ie ſen tur credentium fides, ut licèt non
oportéret de beatitudinis promiſ-

ſionibus dubitare, intelligerémus
tamen, inter tentationes hujus vi-
tæ priüs nobis tolerantiam poſtu-
landum eſſe, quaàm gloôriam.

Si miniſtratio mortis, litteris
deformata in lapidibus, fuit in gl6-
ria, ita ut non poſſent inténdere
filii Iſrael in faciem Moy ſi, propter

2gloriam vultus ejus, quæ evacua-
Aud lee i tur: Multò magis miniſtratio
o ſpiritus, quæ manet, erit in gloria.
Amplioris enim glôriæ Chriſtus
eA. Dræ Moyſe dignus eſt habitus ,
ſenn guanto amplioôrem honorem habet
1 Men ilos domo, qui fabricavit eam. Multo.
gen S loria Patri. Multô.

Thabor & Hermon in néômine tuo
exultabunt, tuum brachium cum
poténtia.
. iſericôrdias Dômini in
ætérnum cantabo. 63.
Ha. Lux orta eſt juſto, & rectis
corde lætitia.
Dis regnavit exültet terra. 65.
Confeſſiõnem, & decorem
induit, amictus lumine ſicut ve-
ſtimento.

SBénedic änima mea Doômi-

803
e Deus meus magni.-
eménter. 69.
gloôria ejus in ſalu-

no: * Dômin
ficatus es veh
Magna eſt
tari tuo.
Gloôriam & magnum decoôrem
impônes ſuper eum.
éctio ſancti Evangélii ſecũndùm
Matthæum.

IN illo tempore: Aſsumpſit jeſus
Petrum, & Jacobum, & Joannem
fratrem éjus, & duxit illos in mon-
tem excéllum ſeorlum: & transfi-
guratus eſt ante eos. Et réliqua.
Homilia S. Joannis Chrysoſtomi.

Uôniam malta d
multa de paſſiôn
dé morte, & de cæde diſcipuloô-
rum locuútus eſthominus, & aſpera
complüra atq; ardua ejus injünxit,
& illa quidem in præsénti vita „SGE
jam imminébant: bona verò in ſpe
& expectatiône erant: ütputa, quia
ſervarent änimam ſuam, ſi perde-
rent eam: quia in gloria Patris ſui
venturus ſit, & præmia redditurus:
ut viſu étiam certioôres faceret, &
oſténderet, quidnam ſit illa gloria,
cum qua ventrus eſt, quantum caà-
pere pôterant in hac præsenti vita,
illis oſténdit, eamque detegit, ne
aut ſua, aut Dömini morte do-
leant, & maximéè Petrus.
Vocavit nos Deus vocatione
ſua ſancta; ſecundùm gratiam
ſuam, ie manifeſtàta eſt nunc
Per illuminatioônem Salvatoris
noſtri Jeſu Chriſti.
Qui deſtruxit mortem, illumi-
navit autem vitam in incorruptio-
nem. Per.
Divinum auxilium.

e periculis,
e ſua, multa

T vide, quid agit, cùm de regno
◻ & de gehenna diſſeruerit. Nam
in eo, quod dixit: Qui invenit ani-
mam ſuam, perdet eam, & qui-
cumque perdet eam gratia mei, in-
véniet ipſam: & in eo „ Qquod ait:
Reddet unicuique ſecundum pera
ſua: & regnum & gehénnam deli-
ghavit. Cùm igitur de utrisque
diſſererit, regnum quidem ut ocu-
lis cernatur concédit; gehennam
autem minimé, quoniam rudiori-
bus atque ineptioribus illud neceſ-
särtum fuiſlet: ſed cùm illi probi
eſſent ac perſpicaces, lſatis tuit eos
à melioribus confirmari. Hoc
etiam multò magis ipſum decéebat:
Eee z non

804
non tamen omninò illud præter-
miſit, ſed & aliquando atrocitatem
gehennæ;, quaſi ante culos propo-
nit, véluti cùm Lazari imaginem
deſcripſit, & ejus méminit, qui de-
narios centum repétiit.
Deus, qui fecit de teénebris lu-
men ſplendéſcere, illuxit in cordi-
bus noſtris, Ad illuminationem
ſciéntiæ claritatis Dei in facie Jeſu
Chriſti. Exortum eſt in tene-
bris lumen rectis corde, miséri-
cors & miſerator & juſtus. Ad.
loria Patri. Ad.

Yſtus ſecùndus, Atheniénſis, ex
Philoſopho, Chriſti discipulus,
in perſecutione Valeriäni accusâ-
tus, quòd puùblicèe Chriſtum prædi-
caret, compreheénſus traähitur in
templum Martis, propoôſita ei ca-
pitali pœna, niſi illi ſimulacro ſa-
crificaäret. Qua impietate conſtan-
tiſſime recusata, cùm ad marty rium
ducerétur, occurrenti ſanécto Lau-
réntio, & dolenter in hunc modum
interroganti: Quo progréderis ſi-
ne filio pater? quò Sacérdos ſan-
Gte ſine miniſtro prôperas? Reſpon-
dit: Non ego te déſero fili: majoôra
te manent proChriſti fide certami-
na: poſt triduum me ſequéris, Sa-
cerdotem Levita: intéreàa, ſi quid
in thesaäuris habes ,„ paupéribus
diſtribue. Eôdem igitur die in-
terfectus eſt una cum Feliciſſimo
& Agapito Diaconis, Januario,
Magno , Vincéntio & Stéphano
Subdiaconis, & in cœmeteério Cal-
liſti ſepultus octavo Idus Augũſti:
cæteri vero in cœmetério Prætex-
tati. Sedit menſes ündecim, dies
duodecim. Quo tempore habuit
Ordinatiõönem menſe Deceèmbri,
creatis Presbyteris quatuor, Diaco-
nis ſeptem, Epiſcopis duoôbus.
&£ Deum laudamus, II.

U verò Matthæi Philoſophiam
considera, qui non celavit nô-
mina eorum, qui præpòôſiti fûerant.
Quod & Joannes ſæpiùs facit, cùm
eximias Petri laudes veriſſimè ac
diligentiſſime deſcribat. Nullum

enim in hoc Apoſtoléôrum consôr-
tio livor, aut inanis glôria locum
habébat. Primos igitur Apoſtoloé-
rum ſeôrſum aſsumpſit. Quam- eit
obrem eos ſolos accépit? quia ex-
cellentiôres cæteris vidélicet e-
Cur autem non illicò, ſed

FeltniY

rant. enitit
poſt ſex dies hoc fecit? Ne cæteri Mduit
ſcilicet diſcipuli, ſeu homines mo-
verentur: qua de re nec eos nomi-
navit, quos accepturus erat. ſeſe Cl.
Te Deum laudamus. II. nſeaudan
A D A U E S, E (i
„Des erbkeninll
Ssúmpſit Jeſus Petrum, & Ja- le ale
cobum, & Joannem fratrem , (lli &
ejus, & duxit eos in montem ex- Yönine
cêlſum ſeoôrlum, & transfiguratus lttonſtin
eſt ante eos. ominus umum tuar
regnavit. uis. II1. .4
Reſplénduit facies ejus ſicut Me apar
ſol, veſtiménta autem ejus facta
ſunt alba ſicut nix, allel. omne
Uiun Don

Et ecce apparuérunt eis Môy-
Elias, loquentes cum Jeſu.
Reſpondens autem betrus

mlenimagi
cluntie in el

kes &

dixit ad Jelum: Dômine, bonum Mnliniii
eſt nos hic eſſe. 0 (Clotin⸗
Afas. Adhuc eo loquénte, ecce anbanne,
nubes lucida obumbravit eos. Gltkr hond
- Reum ſoher .
Alvatôrem expectàmus Doômi- Uum. Allelif

num noſtrum Jeſum Chriſtum, Ciukun
qui reformabit corpus humilitatis leme
noſtræ, configuratum côrpori clari- o, alelif.

tatis ſuæ. (länim
hones ſuper
Ux alma Jeſu mentium,
Dum corfda noſtra récreas; lne eo lonn
Culpæ fugas caliginem, Cani
Et nos reples dulcedine- Ululit me
uam lætus eſt, quem viſitas! ſtemmnt
Gonſors Patérnæ déxteræ, mühi ciri
Tu dulce lumen patriæ, len, deſce
Carnis negatum sénſibus. e labente
plendor Patérnæ glöriæ, nn eius e

Incomprehenſa charitas»
Nobis amôris côpiam
Largire per præséntiam.

5
eNtemn imp

eſu, tibi ſit gloria,
„Qui te revélas parvulis; ealel.
Gum Patre, & almo Spiritu;, önn an
In ſempiterna læcula. Amen. .
Corôna aurea ſuper caput ejugs. ig glonr,
Expréfia ſigno ſanctitatis, glo- n
riæ, & honoris. (Elnblt ſe
Et ecce vox de nube, dicens: Hic eft
Filius meus dilectus, in quo mihi
complacui, iplum audite, allel. Kuldlinte
. eus, qui fidei. Sol nhcken

Ahoſkolotunger
LInanis gle
mos ſgit
4lucob

Mdimns, .
A U DS

apparuehunt.
loguentes cl
gens Allen
n: Domine 1

t.
eo loguent

Cbaunbtagttet

Eünein,
s noſtilic
calieihen)
Iuleellle
elenen
mne heltele

nlbli.
ue gloli)
chutitas 1
opian
gentiamn⸗

Veſtri capilli.
XXXII.
eus, qui nos concédis. Sor.
Chriſte Fili.
Qui apparuiſti hodie.
Reſplénduit facies ejus.
. alvatôrẽ expectâmus.

Gloriôſus apparuiſti in
conſpéctu Domini, Allelůja,
allel. Gloriôſus. Proptéreà
decôrem induit te Dôminus. Alle-
lIuja, allel. LIloria. Glorioôſus.
Glôria & honore coronädſti
eum Loômine, allel.
Et conſtituiſti eum ſuper épera
maänuum tuarum, allel.

Et ecce apparuérunt eis.

Os omnes revelata facie gloô-
riam Dômini ſpeculantes;, in
eâmdem imaäginem transformamur
à claritate in claritatem, tamquam
à Domini Spiritu.
Gloôria & honôre corondſti
eum Doômine, Alleluja, allel.
Glôria & honoôre. Et cõſtitui-
ſti eum ſuper opera mänuum tua-
rum. Allelùja, allel.
loria Patri. Gléôria & honôre.
Magna eſt glôria ejus in ſalutari
tuo, allelùja.
g. Glöriam & magnum decoôrem
impônes ſuper eum, allel.

Adhuc eo loqueénte.

Uſtulit me in Spiritu in mon-
tem magnum & altum, & oſtén-
dit mihi civitatem ſanctam Jerũ-
ſalem, deſcendentem de cœlo à
Deo, habéntem claritatem Dei: &
lucerna ejus eſt Agnus. .
Magna eſt gloria ejus in ſa-
lutari tuo;, Allelúja, allel.
Magna. Glôriam & magnum
decorem impoônes ſuper eum. Al-
lelũùja, allel. G loôria Patri. Magna.
Corôna aurea ſuper caput ejus,
allel. Expreſſa ſigno ſancti-
taàtis, glôriæ, & honoris, allel.

Aſsumpſit Jeſus.
801.

Et audiéntee diſcipuli cecidérunt
in faciem ſuam, & timuérunt val-

Exultàb.

805
dè: & accéſſit Jjeſus, & tétigit eos,
dixitque eis: Surgite, & nolite ti-
mere, alleluja. S
eus, qui fidei ſacramén-
ta. . 801.

PDIE VII. AUGUSTI.

Quærite primuüm regnum
Dei, & juſtitiam ejus, & hæc
omnia adjicientur vobis.
Amavit eum Dôminus, & or-
navit eum.
Stolam glôriæ induit eum.

Eus, qui beato Caſetano Con-
feſsori tuo à poſtolicam viven-
di formam imitari tribuiſti: da no-
bis ejus interceſſioõne, & exêmplo
in te ſemper confidere, & ſola cœ-
léſtia deſiderare. Per Dominum.

Iſte Sanctus.
Glôria & honòôre. xiv.

Eus tuôrum glôria ſacerdotüů:
H præſta, quæſumus; ut ſancti
Martyris tui & Epiſcopi Donati,
cujus feſta gérimus, ſentiamus au-
xilium. Per Dominum.

(Sdieranu⸗ nôbili Thienæa gente
Vincéntiæ ortus, ſtatim à ma-
tre Deiparæ Virgini oblatus eſt.
Mira à téneris annis morum inno-
céntia in eo elúzit, adeô ut San-
cdus ab oômnibus nuncuparetur.
Juris utrisque läuream Patavii a-
déptus, Romam proféctus eſt: ubi
inter Prælatos à Julio ſecundo col-
locatus, & ſacerdôtio initiatus;,
tanto divini amoris æſtu ſuccênſus
eſt, ut relicta aula ſe totum Deo
mancipaverit. Noſocomiis proô-
prio ære fundatis, éetiam morbo
peſtilénti laborantibus, ſuis ipte
manibus inſerviébat. Proximorum
ſaluti aſsidua cura incumbebat,
dictus proptéreaà Venator anima-

um.
Honéſtum fecit illum Dôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à feductoribus tutavit illum:
X Et dedit illi claritàatem æternam.
Eeczz Ju-

206
, Juſtum deduúùxit Dôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Ollàpſam Eccleſiaſticòrum diſ-
ciplinam ad formam Apoſtôlicæ
vitæ inſtaurare deſiderans, Ordiné
Clericorum Regularium inſtituit,
ui abdicata reru omniũ terrenaru
olicitudine, nec rédditus poſſidé-
rent, nec vitæ ſubsidia à fidelibus
Péterent, ſed ſolis eleeméôſynis ſpõô-
te oblatis viverent. Itaque appro-
bante Cleménte VII. ad aram ma-
Ximam Basilicæ Vaticanæ una cum
Joañe Petro Carafabpiſcopo Thea-
tino; qui poôſtea Paulus IV. Pöntifex
Maximus fuit, & aliis duòbus exi-
miæ pietatis viris, vota ſolémnia e-
miſit. In Urbis direptiône à militi-
bus crudeliſſimè vexaâtus, ut pecu-
niam proderet, quam dudum in cœ-
leſtes thesauros manus päuperum
eportaverät, verbera, tormenta, &
carceres invicta patiêentia ſuſtinuit
In ſuscépto vitæ inſtitûto conſtan-
tiſſime perſeveravit, ſoli Divinæ
provideéntiæ inhærens, quam ſibi
numquam defuiſſe aliquando mi-
Tacula comprobärunt.
g. Amavit eum Dôminus, & orna-
vit eum, ſtolam gloôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
. Induit-eum Dôminus loricam
dei, & ornavit eum. Et ad.

Ivini cultus ſtudium, nitôrem
. omus Dei, ſacrôrum rituum
obſervantiam „ & ſanctiſſimæ Eu-
chariſtiæ frequentiorem uſum ma-
kime promovit. Hæreſum mon-
ſtra & latebras non ſemel detéxit,
ac profligavit. Orationem ad octo
Paſſim horas jügibus lacrymis pro-
trahébat, ſæpè in éxtaſim raptus,
ac Prophetiæ dono illuſtris, Romæ
Rocke Natalitia, ad præsepe Dômini
infantem Jeſum accipere méruit àa
Deipara in ulnas ſuas. Corpus in-
tegras noctes intérdum verberatioô-
nibus affligebat; nec umquam ad-
dùci pôtuit, ut vitæ aſperitatem e-

moliret, teſtatus, in cinere & cilicio

velle ſe mori. Denique ex ànimi do-
lore concépto morbo, quòd offéêndi
plebis ſeditione Deum vidéret, cœ-
léſti viſiõne recreatus, Neapoli mi-
gravit in cœlum; ibiq; corpus ejus
in Eccléſia ſancti Pauli magna re-
ligione colitur. Quem muſtis mi-

raculis in vita, & poſt mortem glo-
riòſum, Clemens X. Poéntifex
maximus Sanctôrum número ad-
ſcripſit.
Iſte homo perfécit émnia, quæ
locútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam;
* Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Géntibus.
Iſte eſt, qui contempfit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia re-
gna. Quia. .
löria Patri. Quia.

éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum.

IX illo tempore: Dixit jJeſus dis-
cipulis ſuis: Nemo poteſt duobus
dôminis ſervire. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Emo poteſt duòbus dôminis
ſervire. Ad hanc ipſam inten-
tiönem referéndum eſt quod con-
ſequenter expônit, dicens: Aut
enim unum odio habébit, & àlte-
rum diliget: aut àlterum patieétur,
& alterum contémnet. Quæ verba
diligenter conſideranda ſuùnt: nam
qui ſint duo dômini, deinceps
oſténdit, cùm dicit: Non potéſtis
Deo lervire & mammonæ. Mam-
moôna apud Hebræos divitiæ ap⸗
pellari dicuntur. Congruit & pů-
nicum nomen; nam lucrum puni-
cè mammon dicitur. Sed qui ſer-
vit mammonæ, illi ütique ſervit,
qui rebus iſtis terrénis mérito ſuæ
pPerverſitatis præpoôſitus, magiſtra-
tus hujus ſæculi à Dômino dicitur.
Aut enim unum ôdio habébit ho-
mo, & alterum diliget, id eſt,
Deum;, aut alterum patiétur, &
àlterum contémnet. Patiétur enim
durum & pernicioôſum, dominum
quisquis ſervit mammonæ: ſua
enim cupiditate implicatus sůbdi-
tur diabolo, & non eum diligit.
Quis enim eſt, qui diligat diabo-
lum? ied tamen patitur.
Gr. Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtůtes operatus eſt, & de om-

ni corde ſuo laudavit Doôminum:

Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populoôrum.
„Ecce homo fine queréla, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
opere malo, & permanens in inno-⸗
cêntia ſua. Ipſe.

Deo ingni
dere ſolicit
Gut edatis
to, guid i
Gunwis jam
Unur propt
Uhlicetur,
,toltra
Cun Aiguid
Cerinur:i
le alicni fiter

liron upe
Un ue con
int lumb

Oninns,
elu Chrid
Anetium ink
10 Mömcho
(hs etiann u
nseſt. Vbi
Uafecto in
Merqueido⸗
Uekantibus
ſelus commi
elisuacti
lus ett,dum
Uulsreeme
Alcio percdu
n à Chri
W honorig
eDeum la

Nulte ſoli
unincsbimn
tenim bat
eleſt,

ſumindee
Einancllte
tu t
llt ed
(in.

lin

Pyangeli ſeens
lautkaun.
olet D
Nemo
le, b
Augukkluke

tel dldbis⸗

roflln Allele
icolun donn
anvvONA
inplicgtus,
non eunmd
ni Gilignn,
Datitur.
nebeint⸗

Deò, inquit, dico vobis, non ha-
beére ſolicitúdinem animæ veſtræ
quid edatis: neque corpori ve-
ſtro, quid induatis: ne forté,
quamvis jam ſupeérflua non quæ-
rantur, propter ipſa neceſsaria cor
duplicétur, & ad ipſa conquiren-
da, noſtra detorqueatur intentio,
cùm Aliquid quaſi miſericorditer
operâmur: id eſt, ut cùm consůle-
re alicui vidéri völumus, noſtrum
emoluméntum ibi pôtiùs, quam
illius utilitatem attendamus :, &
ideò nobis non videamur peccaâre,
quia non ſuperflua, ſed neceſsaria
sunt, quæ conſequi volumus.
Sint lumbi veſtri præcinéti, &
lucérnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: & Et vos similes hominibus
expectantibus déminum ſuum,
quando revertatur à nuûp iis.
Vigilate ergo, uia nescitis, qua
hora Dôminus veſter ventürus ſit.
Et. loria Patri. Et.

Dares „ parentibus propter
Jeſu Chriſti fidem interféctis,
Arreétium in Etrùriam cum Hilari-
no Moônacho ex fuga ſe côntulit;,

cujus étiam urbis Epiſcopus crea-

tus eſt. Ubi cùm à Quadratiano
Præféckto in Juliani perſecutione

utérque idéla venerari jubereétur,
negantibus illis, ſe tam nefarium
ſcelus commiſsuros, Hilarinus in
ôculis Ouadratiani tamdiu fuſtibus
cæſus eſt, dum efflaret animam, Do-
natus veheméenter & ipſe cruciatus,
gladio percùſſus eſt. Quorum coôr-
ora à Chriſtianis propè eam ur-
bem honorificè ſepuúlta ſunt.
e Deum laudamus. I1I.

Nolite ſoliciti eſſe, dicéntes: Quid
manducabimus, aut quid bibémus:
Scit enim Pater veſter, quid vobis
necéèſſe ſit.

& r Qui odit ànimam
ſuam in hoc mundo, in vitam æ-
ternam cuſtoôdit eam.
Juſtus ut palma florébit.
e. Sicut cedrus Libani multipli-
câbitur.
eus tuoôrum. 895.

DIE VIII. AUGUSTI.

Iſtorum eſt enim.

307
Lætàmini. Pplu
XXVII.

Eus, qui nos annua ſanétôrum
Martyrum tuéôrum Cyriaci »
Largi, & Smaragdi ſolemnitate læ-
tificas: concéde propitius; ut quo-
rum natalitia colimus, virtutem
quoque paſſiônis imitémur. Fer
Dôminum.

Yriacus Diaconus, cum Sisinio,
Largo, & Smaragdo, diutiùs in-
clũſus in càrcere, multa edidit mi-
räcula, in quibus Arthémiam
Diocletiäani filiam précibus à dæ-
mone liberavit: miſsusque ad Sa-
pôrem Persarum Regem; J6biam
etiam ejus filiam àa nefario ſpiritu
eripuit. Rege verô ejus patre cum
quadringéntis ac triginta aliis bap-
tizatis Romam rédiit: ubi Maxi-
miani Imperatôris juſſu compre-
hénſus, caténis vinctus ante rhedã
ſuam trahitur, & poſt dies quaâtuor
& carcere eductus, pice liquata per-
fuſus, & in cataſta exténſus, demùm
cum Largo, & Smaragdo, aliisque
viginti ſecuri percuúfſus eſt, via
Salaria, ad hortos Salluſtianos.
Quorum corpora in eadem via de-
cimo séptimo Kalendas Aprilis ſe-
pulta à Joànne Presbytero; poôſteà
sexto Idus Auguſti àa Marcéllo Pon-
tifice, & Lucina nôbili fæmina li-
neis velis involúta, & pretiôſis un-
guéntis condita, in ipsius Lucinæ
prædium via Oſtiénſi, séptimo ab
Urbe lapide translata ſunt.
Sancti tui Dômine mirabile
conſecũti ſunt iter, ſerviéntes præ-
ceptis tuis, ut inveniréntur illæ ſi
in aquis validis: *£ Terra apparuit
arida, & in Mari rubro via ſine
impediménto. .⸗
Quôòniam percuſſit petram, &
fluxérunt aquæ, & torrentes in-
undavérunt. Terra. .
Sermo S. Joânnis Chrysoôſtomi.

TEmo eſt, qui neſciat, Martyrum
glorias ad hoc divino consilio
à Dei poôpulis frequentari, ut & il-
lis debitus honor dicétur, & nobis
virtûtis exémpla; favénte Chri-
ſto, monſtrentur: ut dum hæc
ita celebrari perſpicimus, cognos-
Eee 24 camus

8081
camus, quäãta eos glôria mâneat in

cœlis, quorum natalitia taliter ce-

lebrântur in terris: quò poſsimus
etiam ipfi talibus provocari ex-
emplis, virtûte pari, devotione con-
simili ac fide;: ut Chriſto Ppræ-
ſtante, dimicare & vincere hoſtem
poſsimus: ut parta victoria, cùm
lisdem Sanctis in regnis cœléſti-
us triumphemus.
Verbera carnificum non timué-
runt Sancti Dei, morientes pro
Chriſti nomine; Ut hæredes
fierent in domo Dômini.
Tradidérunt côrpora ſua prop-
ter Deum ad ſupplicia. Ut.

Uis eſt enim, qui eòrum vo-
lens merito copulari, niſi priùs
conſtantiam eòrum téneat, ſectétur
fidem, imitétur virtutem paſſio-
nis, eòôrum glôriam paribus vitæ li-

neaméntis, aut invéniat, aut exqui-

rat ? Qui etſi martyrio par eſſe non
poſſit: tamen muneris tanti digni-
tate ſe quisque bonis actibus dig-
num præbeat, Adeſt enim clemen-
tiſſimus Deus, qui deſiderantibus
ſuis aut martyriüm præbeat, aut
ſine martyrio cum Sanctis Ppræmia
divina retribuat.
Tamquam aurum in fornaâce
probavit electos, Dominus, & quaſi

holocauſti hoſtiam accépit illos: 5

& in tempore erit reſpéctus illô-
rum: Quòôniam donum & pax
eſt eléctis Dei.
Qui confidunt in illum, intélli-
gent veritatem: & fidéles in dile-
ctiéne acquiéſcent illi. Quoniam.
lôria Patri. Quoniam.

Pectio ſandi Evangélii ſecundùm
Marcum. .
L illo tempore: Dixit Jeſus dis-
ciplis ſuis: Euntes in mundum
univeérlum, prædicate Evangélium
omni creaturæ. Et reliqua.
Homilia S. Gregoôrii Papæ.
C 2 4 .
P Oteſt omnis creatuúræ nômine
omnis natio Gentium deſigna-
Ii. Ante etenim dictum fuerat,
In viam Géntium ne abiéritis: nunc
autem dicitur „ Prædicate omni
creaturæ, ut ſcilicet prius à Ju-
dæa Apoſtolorum repulia prædica-
tio tunc nobis in adjutôrium fie-
ret, cùm hanc illa ad damnatioônis
ſuæg teſtimonium ſupeérba repuliſ-

ſet. Sed cum diſcipulos ad prædi- pro lege Dei ſui certâvit usque ad
mO

càndum Véritas mittit, quid àliud
in mundo facit, niſi grana séminis
ſpargit? Et pauca grana mittit in
sémine, ut multarum méſſium fru-
ges recipiat ex noſtra ficde.
Propter teſtamentum Démini,
& leges patérnas, Sancti Dei per-
ſtiterunt in amòre fraternitatis:
Quia unus fuit ſemper ſpiritus
in eis, & una fides.
7. Ecce quam bonum, & quàm
jucùndum habitare fratres in unu.
Quia. ectio. viii.
Eque étenim in univerſo mun-
do tanta fidélium meſſis exùr-
geret, ſi de manu Dômini ſuper
rationalem terram illa elécéta grana
prædicantium non veniſſent. §Sé-
quitur 3 Qui crediderit & baptiza-
tus füerit, ſalvus erit: qui veroò non
crediderit, cõdemnabitur. Fortſſe
unusquisq; apud ſemetipſum dicat:
Ego jam crédidi, ſalvus ero. Verum
dicit, ſi fidem opéribus tenet. Vera
etenim fides eſt, quæ in hoc, quod
verbis dicit, moribus non contra-
dicit. Hinc eſt enim, quod de qui-
buüsdam falſis fidélibus Paulus di-
cit: Qui confiténtur ſe nõôſſe Deum,
factis autem negant. ...
g. Sancti mei, qui in carne poôſiti,
certamen habuiſt Merceêédem

1t1s:
laboôris ego reddam vobis. .
Venite benedicti Patris mei;
percipite regnum. Merceèdem.
Gloôria Patri. Mercgdem.

Igna autem eos, qui creditùri
unt, hæc ſequéntur: In nomine
meo dæmonja ejicient, linguis lo-
quéntur novis, ſerpéntes tollẽt: & ſi
mortiferum quid biberint, non eis
nocèbit: ſuper ægros manus impô-
nent, & benè habébunt. Numquid
nam fratres mei, quia iſta ſigna nõ

facitis, minimè créditis? Sed hæc
neceſsaria in exoòrdio Eccléſiæ fueé-
runt. Ut enim ad fidem crésceret
multitûdo credéntium, miraculis
fûerat nutriénda. Quia & nos, cùm
arbuſta plantàmus, tamdiu eis aquã
infündimus, quoùsque ea in terra
jam coaluiſſe videamus: & ſi ſe-
mel radicem fixerint, irrigatio ceſ-
sâbit. Hinc eſt enim, quod Paulus
dicit: Linguæ in ſignum tunt, non
fidélibus, ſed infidelibus.
e Deum laudgmus, II.

Iſte Sanctus

T⸗

Nojtem à
Umuit? funda
imam pelfam
Nole cotonaſti
Ur conſtitu
Uinbumm tuart
Relta, au
Deus:

Homano ma
Ayerſitatibus
1 N à prans e
emnur in nent
Dlr Ix.

In ünpenle,

Quiodit.
olus ur 0

.

wenisinen

en Ulten
Klatlg eſn
len ſe

6Oellunn
lellege en

14 nde, 4
cmeens Delgn
erllagertie
nbuſkl
UII meenci 1

ugiantn
Pulru o
elte

mittit,auti
Rill grann deri

ſtue
nonbn

lcient 1 ling
lhenled

bibe⸗

mortem, & à verbis impiôérum non
timuit: fundatus enim erat
firmam petram. Gloria & ho-
nore coronâſti eum Dômine.
„Et conſtituiſti eum ſuper pera
mänuum tuùarum. . .
Ræſta, quælumus, omnipotens
Deus: ut intercedénte beato
Romano martyre tuo, & a cunctis
adverſitatibus liberéêmur in corpo-
re, & à pravis cogitationibus mun-
démur in mente., Per Doôminum.
DlIE IX. AUGUSTI.

i quis vult poſt

me venire. XXi.

38.
Déſto, Dômine, ſupplicatioô-
nibus noſtris: & interceſſione
beati Laureéntii martyris tui, cujus
prævenimus feſtivitatem, perpé-
tuam nobis miſericordiam benig-
nus impende.

Qui odit àänimam ſuam.
Juſtus ut palma. xXx.

DIE X. AUGUSTI.

Laurêntius ingréſſus eſt. eli
813. ixit
Dôminus.
auda-

77:
te Döminum omnes Gentes, 79.

Ratres, Qui parcè séminat, parcè
& metet: & qui séminat in be-
nedictionibus, de benedictionibus
& metet.
eus tuérum militum.
xiv.
F. Gléôria & honôre coronâſti eum
Dômine.
ſuper òôpera manuum tuarum.

Levita Lauréntius bonum opus
operatus eſt, qui per ignum cru-
cis cæcos illuminavit, & thesauros
Eceleſiæ dedit paupéribus.

NA nobis, quæſumus, omnipo-
tens Deus, vitiorum noſtrôrum
Hammas extinguere, qui beato Lau-
réntio tribuiſti tormentorum ſuòô-
rum incendia ſuperare. Per Däm.

Beatus Lauréntius Chriſti martyr
triümphat coronatus in, cœlis.
Venite, adorémus Dôêminum.

Et conſtituiſti eum

. 809
enite, exultémus. 1r.
eus tuorum militum.
xiv.

Quò progréderis ſine filio Pater?
quô ſacerdos ſancte ſine miniſtro
properas. .
eatus vir, qui non abiit.
Xiv.
Noli me derelinquere Pater
ſancte, quia thesauros tuos jam
expéndi, quos tradidiſti mihi.
uare fremuerunt. xv.
Non ego te déſero fili, neque
derelinquo, ſed majôra tibi de-
bentur pro Chriſti fide certamina.
Nomine, quid multipli-
cati. xv.
Glôria & honòôre coronâſti eum
Dmine.
Et conſtituiſti eum ſuper pera
manuum tuarum.
De libro Eccleſiaſtici.

Onfitébor tibi Dômine Rex, &
collaudabo te Deumsalvatorem
meum Cöfitébor nomini tuo: quo-
niam adjuùtor & protéctor factus es
mihi, & liberaſti corpus meum à
perditiéòne, à laqueo linguæ iniquæ,
& aà labiis operàntium mendacium,
& in conſpéctu aſtantium factus es
mihi adſutor. Et liberaâſti me ſecun-
duùm multitúdiné miſericordiæ néô-
minis tui à rugiéntibus, præparatis
ad eſcam, de mânibus quærêntium
äanimam meam;, & de portis tribu-
lationum quæ circumdedérunt me;
aàa preſsúra flamæ, quæ circumdedit
me, & in medio ignis non ſum æ-
ſtuatus: de altitdine ventris infe-
ri, & à lingua coinquinata, & à ver-
bo mendacii, à rege iniquo, & à
lingua injůſta.
Levita Lauréntius bonum opus
operatus eſt, qui per ſignum crùcis
Cæcos illuminavit: Et thesâu-
ros Eccléſiæ dedit paupéribus
Diſperſit, dedit paupéribus?
juſtitia ejus manet in ſæculum ſæ-
culi. Et.

Audâbit usque ad mortem àni-
ma mea Dominum, & vita mea
appropinquans erat in inferno de-
orſum. Circumdedérunt me un-
dique, & non erat, qui adjuvaret.

Reſpiciens eram ad adjutorium hoô-
minum & non erat.

Memoratus
lum miſericordiæ tuæ Dômine, &
Eeejs ope-

—

2810
operatiôònis tuæ, quæ à ſæenlo ſunt:
quôniam eruis suſtinéntes te D6-
mine, & liberas eos de manibus
Géntium. Exaltäſti ſuper terram
habitationem meam, & pro morte
defluente deprecatus ſum.
Puer meus nolt timere, quia
ego tecum ſum, dicit Doôminus.
Si transieris per ignem, flamma
non nocébit tibi, & odor ignis
non erit in te.
Liberabo te de manu peſſimoòo-
fum, & éruam te de manu for-
tium. Si transieris.

Nvocâvi Dominum Patrem Dô-
mini mei, ut non derelinquat
me in die tribulationis meæ, & in
témpore ſuperboôrum ſine adſutoô-
rio. Laudâbo nomen tuum afliduè,
& collaudabo illud in confeſſiône,
& exaudita eſt oratio mea. Et libe-
rſti me de perditione, & eripuiſti
me de rempore iniquo. Proptérea
confitebor: & laudem dicam tibi, &
benedicam nomini Doômini.
Strinxérunt corporis membra
poſita ſuper craticulam: miniſtran-
tibus prunas insùltat LevitaChriſti.
Beate Laurênti Martyr Chriſti
intercéde pro nobis.
Mea nox oblcurum non habet,
ſed mnia in luce claréſcunt. Beate.
Iéria Patri. Beate.

Beatus Lauréntius orabat, dicens:
Domine JeſuChriſte, Deus de Deo,
miſerére mihi ſexvo tuo.
um invocarem. xvi.
Dixit Romanus ad beatum
Lauréntium: Video ante te juùve-
nem pulchérrimum, feſtina me
baptizare.
V erba mea. xvi.
Beaâtus Laurêntius dixit; Mea
nox obſcúrum non habet; ſed ôm-
nia in luce clareéſcunt.
Gmine Düs noſter. xvii.
„Poſuiſti Dômine ſuper caput
ejus.
Corônam de laàpide pretiôſo.
Sermo S. Leonis Papæ.

Um furor Gentilium poteſta-
CN in electiſſima quæqueChri-
ſti membra ſæviret, ac præcipuè
eos, qui ordinis erant ſacerdota-
lis „impéteret, In Levitam Lau-
réêntium, qui non ſolùm miniſté-
rio Sacramentôrum „ ſed étiam

—

diſpenſatlône Eccleſiaſticæ ſubſtàn-
tiæ præeminébat, impius perſecùtor
efferbuit, duplicem ſibi prædam de
unius viri comprehenſione promit-
tens: quem ſi feciſſet ſacræ pecuniæ
traditòrem, faceret étiam veræ reli-
gionis exoôrtem. Armatur itaque

gemina face homo pecüniæ cüpi-

dus, & veritatis inimicus; avaritia,
ut räpiat aurum; impietate, ut àu-
ferat Chriſtum. Poôſtulat ſibi ab im-
maculato ſacrarii Præſule opes Ec-
cleſiaſticas, quibus avidiſſimus in-
hiabat, inferri. Cui Levita caſtiſſi-
mus, ubi eas repôſitas habéret,
oſténdens, numerosiſtimos ſancto-
rum pauperum ôbtulerit greges,in
quorum victu atque veſtitu inamiſ-
sibiles condiderat facultates: quæ
tantòô intégriùs erant ſalvæ, quantô
sanctiùs probabantur expénſæ.
Quòô progréderis ſine filio Pa-
ter? quò Sacérdos ſanéte ſine Diaco-
no properas? Tu numquam
ſine miniſtro ſacrificium offérre
conſuéveras. ⸗
Quid ergo in me diſplicuit pa-
ternitati tuæ? Numquid degéne-
rem me probâſti: experire, utrùm
idoneum miniſtrum elégeris; cui
commisiſti Dominici sanguinis di-
ſpenſationem. Tu.

Remit ergo prædo fruſtratus,
& in ôdium religionis, quæ ta-
lem divitiarum uſum inſtituiſſet:
ardéscens, direptionem thesauri
potioôris aggréditur, apud quem
nullam denariorum ſubſtantiam
reperiſſet: ut illud depoſitum, quo
ſacratias erat dives, auferret. Ke-
nuntiare Chriſto Laurentium ju-
bet, & ſolidiſſimam illam Levitici
animi fortitudinem diris parat ur-
gére ſuppliciis: quorum ubi prima
nil btinent, vehementiora ſue-
cédunt. Laceros artus, & multa
vérberum ſectiône conſciſſos, ſub-
ſécto præcipit igne torréri: ut per
cratem férream, quæ jam de fervore
continuo vim in ſe habéret uréndi,
conversoôrum altérna mutationé
membrôrum fieret cruciatus vehe-
méntio, & pœna productior.
Noli me derelinquerebater ſan-
Gte, quia thesâuros tuos jam expén-
di: Non ego te déſero fili, neq;
derelinquo: ſed majôra tibi debén-
tur pro fide Chriſti certamina.
Nos quaſi ſenes leviôris pug-

næ curſum recipimus, te ud.

wur n omi
in danctis

laſt ürenen
Flinno triün
Me lequens

Inil obt
leya cru,
tmentis tn
Llaurentio
leficiz

Ettichmmi, gi
ſelcichnno ine

Dreſicdiumncon
Aque la her
clinifenir l
Ottul Ue 40
Uhn lüminum
luln clinfie
Pehhanotamn
tentio
Pbenns lan
Uit: Deum n
Knio: N Et
Uennn tnA.
Me.
laur
Mmnl n!
lala batri,

Uinkrunt
wder erqti
es insult

nine,

linteci
i
Faun ii,
Cgltur
I
ſu on
ec kecit .
DrO
nnhinn

cleſi
Pbimpiuse
icem übip
prehenſon
ller ſue

5InI

Nz impieri
boſt

e

encz⸗
eclpinns

quaſi jůvenem manet gloriò ſior de
tyranno triümphus: poſt triduum
me ſequeris ſacerdotem Levita.

n.
Ihil obtines, nihil proficis,
ſæva crudélitas. Subtrahitur
tormentis tuis matéria mortalis,
& Laurentio in cœlos abeunte, tu
déficis flammis tuis. Superari cha-
ritas Chriſti faamma non pôtuit,
& ségnior fuit ignis, qui foris
uſſit „ quam qui intus accéndit.
Sæviſti perſecútor in Martyrem,
læviſti, & auxiſti palmam, dum
aggeras ponam. Nam quid non
ad victoris gloriam ingenium tuum
réperit, quando in honorem tran-
ſierunt triümphi étiam inſtrumén-
ta ſuplicii?: Gaudeamus igitur; di-
lectiſſimi, gaudio ſpiritali, & de
feliciſſimo inclyti viri fine glorié-
mur in Domino, qui eſt mirabilis
in Sanctis ſuis: in quibus nobis &
præſidium conſtituit, & exémplum:
atque ita per univértum mundum
clarificavit gloriam ſuam, ut à ſolis
ortu usque ad occaſum, Leviticoô-
rum lúminum coruſcante fulgôre,
quam clarificata eſt Jerosolyma
Stéphano, tam illuſtris fieret Roma
Laurentio
„Beatus Lauréntius clamâvit, &
dixit: Deum meum colo, illi ſoli
sérvio: Et ideòo non timeo tor-
ménta tua.
Mea nox obſcúrum non habet,
lſed omnia in luce claréſcunt. Et.
Glôria Patri. Et ideòô.

Strinxérunt corporis membra, poôſi-
ta ſuper craticulam: ſubjiciéntibus
prunas insultat Levita Chriſti.

Omine, quis habitaàbit in ta-
J, bernaculo tuo? * aut quis re-
quiescet in monte ſancto tuo?
QLui ingréditur ſine macula, * &
Operatur juſtitiam.
ui loquitur veritätem in corde
ſuo, qui non egit dolum in lingua

Nec fecit prôximo ſuo malum, * &
opprôbrium non accépit adversùs
pDroximos ſuos.
Ad nihilum deduùctus eſt in con-
ſpectu ejus malignus: * timentes
autem Dôminum glorificat.
Ai jurat pröximo ſuo, & non dé-
cipit, * qui pecúniam ſuam non

innocentem non accépit.

811
Qui facit hec, non movébitur
in æternum.
Afig. Strinxérunt côrporis membra
poſita ſuper craticulam: ſubjſicienti-
bus prunas insúltat Levita Chriſti.
Igne me examinâſti, & non
eſt inventa in me iniquitas.

Xäudi Doômine juſtitiam me-
vam: * inténde deprecatiénem
meam.
uribus pêrcipe oratiõnem meã: *
non in labiis dolofis.
e vultu tuo judicium meum
prödeat: * oculi tui videant æ-
quitates.
robãſti cor meum, & viſitâſti no-
Gte: * igne me examinâſti, & non
eſt invênta in me iniquifas.
t non loquatur os meum ôpera
hominum: * propter verba labio-
rum tuorum ego cuſtodivi vias
duras.
érfice greſſus meos in sémitis
tuis: * ut non moveantur veſtigia
mea.
go clamavi, quôniam exaudiſti
me Deus: * inclina aurem tuam
mihi, & exaudi verba mea.
irifica miſericôrdias tuas, * qui
ſalvos facis ſperantes in te.
reſiſténtibus déxteræ tuæ cuſtô-
di me, * ut pupillam oculi.
ub umbra alarum tuarum prôtege
me: * à facie impiorum, qui me
afflix érunt.
nimici mei änimam meam cir-
cumdedérunt, adipem ſuum con-
clusérunt: * os eòrum locuútum eſt
ſupérbiam.
rojiciéntes me nunc circumdedé-
runt me: * culos ſuos ſtatuérunt
declinare in terram.
uscepérunt me ſicut leo paratus
ad prædam, * & ſicut catulus leonis
häbitans in abditis.
xúrge Dômine, prævêni eum, &
ſuppläanta eum: * éripe animam
meam ab impio, frameam tuam ab
inimicis manus tuæ.
ômine à paucis de terra divide
eos in vita eérum: * de abſcôn-
ditis tuis adimplétus eſt venter
eoôrum. HMD
aturàti ſunt filiis: *“ & dimisérunt
regliquias ſuas parvulis ſuis.
go autem in juſtitia apparébo
conſpéctui tuo: * ſatiabor, cum

i . apparüerit glôria tua.
dedit ad usuram, & muünera ſuper

Igne me examinâſti, & non

eſt inventa in me iniquitas.

212
Interrogàâtus, te Dôminum
conféſſus ſum, aſsatus, gratias ago.

Omine in virtùte tua lætâbitur
Rex: * & ſuper ſalutare tuum
exultabit veheménter.
eſideérium cordis ejus tribuiſti
ei: * & voluntate labiorum ejus
non fraudâſti eum.
uoniam præveniſti eum in bene-
dictionibus dulcedinis: * poſuiſti
in capite ejus coroônam dé lapide
pretioſo.
yitam pétiit à te: * & tribuiſti ei
longitùdinem diérum in ſæculum
& in ſæculum ſæculi.
agna eſt gléôria ejus in ſalutari
tuo: glôriam & magnum decorem
impônes ſuper eum.
uôniam dabis eum in benedi-
Gionem in ſæculum ſæculi: * læ-
tificabis eum in gaudio cum vultu
tuo.
uôniam Rex ſperat in Döõmino: *
& in miſericoôrdia Altiſſimi non
commovébitur. —
nveniatur manus tua oômnibus
inimicis tuis: " déxtera tua inve-
niat omnes, qui te oderunt.
ones eos ut clibanum ignis in
témpore vultus tui: * Dôminus in
ira ſua conturbabit eos, & devora-
bit eos ignis.
Fructum eòôrum de terra perdes: *
& ſemen eòrum à filiis hominum.
uôniam declinavérunt in te ma-
la: * cogitavérunt consilia, quæ
non potuérunt ſtabilire.
uéôniam pones eos dorſum, * in
reliquiis tuis præparabis vultum
eoru.
xaltare Dñe in virtú⁴te tua: *† can-
tàâbimus, & pſallémus virtutes tuas.
Interrogatus, te Döminum
conféſſus ſum, aſsatus gratias ago.
„ Magna eſt gloria ejus in ſalu-
tari tuo.
Gloriam & magnum decoôorem
impônes ſuper eum.
éctio ſancti Evangélii ſecundaum
Joannem.

L illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Amen, amen dico vo-
bis, niſi granum frumeénti, cadens in
terram, mortuum füerit, ipſum ſo-
lum manet. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Pſe Déôminus Jeſus erat granum
mortificandum, & multiplican-

dum: mortificandum infidelitâte
Judæoôrum;, multiplicandum fide
populorum. Jam verò exhoôrtans ad
paſſionis ſuæ ſectânda veſtigia;,
Qui amat; inquit, animam fuam,
perdet eam. Quod duoôbus modis
intélligi poteſt. Qui amat, perdet:
id eſt, ſi amas, perdes. Si cupis vi-
tam tenére in Chriſto, noli mor-
tem timéère pro Chriſto. Item alio
modo: Qui amat ânimam ſuam,
perdet eam: noli amare, ne per-
das: noli amare in hac vita, ne
perdas in ætérna vita.
„In craticula te Deum non nega-
vVi, Et ad ignem applicatus,
te Dôminum Jeſum Chriſtum con-
féſſus ſum.
Probàâſti Dömine cor meum,
& viſitàſti nocte. Et ad.

Oc autem, quod poſtéeriùs dixi,
magis habere vidétur Evangé-
ſicus ſenſus. Séquitur enim: Et qui
odit änimam ſuam in hoc mundo,
in vitam ætérnam cuſtôdit eam;
Ergo, quod ſupra dictum eſt, qui
amat (ſubintelligitur, in hoc
mundo) ipſe uütique perdet: qui
autem odit (utique in hoc mun-
do) in vitam æternam ipſe cuſtoé-
dit eam. Magna & mira ſenténtia,
quemadmodum ſit hominis in ani-
mam ſuam amor;, ut péreat, 6-⸗
dium ne péreat. Si malè amave-
ris, tunc odiſti: ſi benèe ôderis,
tunc amâſti. Felices, qui odérunt
cuſtodiendo, ne perdant aman-

do.
O Hippolyte, ſi credideris in
Dôminum Jesum Chriſtum:
Et thesauros tibi oſténdo, &
vitam ætérnam promitto.
Beatus Laurentius Hippoôlyto
dixit: Si credis in Dominum Je-
ſum Chriſtum. Et.
löria Patri. Et.

Ed vide, ne tibi ſubrépat, ut te-
ipſum velis interimere, fic in-
telligendo, quôd debes odiſſe in
hoc mundo animam tuam. Hinc
enim quidam maligni atgue per-
verſi homines, & in ſeipfſis crude-
liôres & ſceleratiôres homicidæ:
flammis ſe donant, aquis ſe præfo-
cant, præcipitio ſe collidunt, & pé-
reunt. Hoc Chriſtus non décuit,
imò étiam diabolo præcipitium
ſuggerénti reſpéndit: Redi retto
satanas; ſcriptum eſt, Non tent.

isDominum
Aenn Cixit, ſi
teclalifcaturus
eles ümor, e
Pläbas, gud v.
ſenüeris, alter
let, gud tu non
Nrellit, non 4
debere occii
Guitur Chrifi
ke Deumlaude
AD l A

Aulkntius in
Lcontellus
eſnchrici.
is regn
1 Laurxent
letitus eſt,
ecos illumin
h. Adhæſit
nia caro me⸗
Mlo te, Deus
Miſit De
um, & liber.
Unls, e non
Beitus
clteng: Cyiti⸗
le) guia ſanu
I

Mtres, Quiß⸗
e & metet:
Prelicionibi
Ahns & metet.

de Martyr
niſecutus
Cb trlümphas
I fkuens
Mecatus m
um redtum
lten mali c
lurzclens
un eam
Wlerati eg
1 He nrh

nen.
din etlt,

eDuſhtinen
li giun

D em 4
ullei
Künts

e, Lta.

Utenuiss
nunmn

bis Dõminum Deum tuum. Petro
autem dixit, ſignificans, qua mor-
te clarificatârus erat Deum: Cum
eſſes jünior, cingébas te, &ũ am-
buläâbas, quò volébas; cùm autem
ſenùeris, alter te cinget,; & fe-
ret, quoô tu non vis. Ubi ſatis ex-
préſſit, non à ſeipſo, ſed ab alio
debére occidi, qui veſtigia sé-
quitur Chriſti.
De Deum laudàâmus. 1II.
A D L A O⏑

Auréntius ingréſſus eſt martyr,
& conféſſus eſt nomen Doômini
Jeſu Chriſti.
. ñs regnaâvit. 11.
Lauréntius bonum opus o-
peraâtus eſt, qui per ſignum crucis
cæcos illuminavit.
Afia. Adhæſit anima mea poſt te,
quia caro mea igne cremata eſt
Pro te, Deus meus.
. Miſit Döminus Angelum ſu-
um, & liberavit me de médio
ignis, & non ſum æſtuatus.
Aña. Beâtus Lauréntius oràbat,
dicens: Gratias tibi ago Doômi-
ne, quia januas tuas ingredi mé-
rui.

P S»

Ratres, Qui parcè séminat, par-
ce & metet: & qui séminat in
benediéctionibus, de benedicétio-
nibus & metet.

Nvicte Martyr, unicum
Patris ſecutùs Filium,
Victis triümphas hoôſtibus:,
Victor fruens cœléſtibus.
Tui precatus múnere,
Noſtrum reatum dilue,
Arcens mali contagium,
Vitæ repéllens tædium.
Soluta ſunt jam vincula
Tui ſacrati corporis:
Nos ſolve vinclis ſæculi »
Dono ſuperni Nùminis.
Deo Patri ſit gloria,
Ejùsque ſoli Filio;,
Cum Spiritu Paraclito;
Nunc, & per omne ſæculum.
Amen.
Diſperſit, dedit pauperibus.
F. Juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæduli.

In craticula te Deum non negavi,
& ad ignem applicatus, te Chri-
ſtum conféſſus sum, probaſti cor
meum, & viſitàtti nocte: igne me

813
examinâſti, & non eſt inventa
in me iniquitas.
a nobis quæſumus.
809.

Laurentius.
Fratres, Qui parcè.

Pr. Glôria & honéôre, * Co-
fonâſti eum Doômine. Gloria.,
Et conſtituiſti eum ſuper ope-
ra mànuum tuarum. Corondſti.
léôria Patri. Glôria & honore.
Poſuiſti Dnñe ſuper caput ejus.
Coronam de lapide pretioôſo.

Adhæſit àänima mea.

Nusquisque prout deſtinavit
in corde ſuo, non ex triſtitia,
aut ex neceſſitate; hilarem enim
datôrem diligit Deus.
Poſuiſti Domine,
caput ejus. Poſuiſti.
Corônam de lapide pretiôſo.
Super.
lôria Patri. Poſuiſti.
Magna eſt gloria ejus in ſalu-
tari tuo. .
g. Gloriam & magnum decorem
impônes ſuper eum.

Super

Beâtus Laureéntius.

Otens eſt autem Deus omnem
gratiam abundare facere in vo-
bis: ut in omnibus ſemper omnem
ſiufficiéntiam habentes , abundétis
in omne opus bonum, ſicut ſcrip-
tum eſt: Diſpêrſit, dedit paupé-
ribus, juſtitia ejus manet in ſæcu-
lum ſæculi.
Magna eſt glôria ejus»
In fſalutari tuo. Magna.
Glôriam & magnum decoôrem
impones ſuper eum. In ſalutari.
loria Patri. Magna.
6. Juſtus ut palma florébit.
„Sicut cedrus Libani multiplicà-
bitur.

Lauréntius ingréſſus. I.
aud. ixit Dôminus.
rédidi. 79.
ratres, Qui parce.
eus tuorum. Xiv.
Levita Lauréêntius bonum opus
operatus eſt. .
g. Qui per ſignum Crucis cæcos
illuminavit.

814 4—.
. ſic . mus quidem coôrpore pro Chriſto, niiftirerit,
Beatus Laurentius, dum in craticu- ſed ardémus affectu. Non sübjicit lrrne 0
in eun

la ſuperpoſitus urerétur, ad impiiſ-
ſimum tyrannum dixit: Alſsatum
eſt jam, verſa, & manduca: nam

mihi perſecutor ignem, ſed subſjicit
mihi deſidérium Salvatôris.
Noli me derelinquere. 810.

ſetins ait: l
Eminiſter mer

tacultates Eccleſiæ, quas requiris, Ein etholuuſt
in cœléſtes thesauros manus pau- Ssſe autem Salvatöôris ignem, nüifcabit eum
perum doportavérunt. legimus in Evangélio, dicen- (en maſotem
aà nobis, quæſumus. te eòdem Domino: Nescitis, quia erit adoptät
809. veni ignem mittere in terram: & bren unlcus,
quid volo, niſi ut accendàtur? (iiniult, ſedl
5 Quo igne ſuccenſi illi duo diſcipu- ali,
Iſtôrum eſt enim regnum II dixérunt: Nonne cor noſtrum Hppolyte
cœlorum, qui contempsérunt vi- ardens erat in nobis, dum loque-
tam mundi, & pervenérunt ad rétur in via, & aperiret nobis Scrip- ,,
præmia regni, & lavérunt ſtolas turas? Hoc igitur igne beatus Lau- inhrdn
suas in sänguine Agni. rêntius accenſus, flammarum non klius, ſe
Lætamini in Domino, & exul- ſentit incendium: & dum Chriſti neceuni
n ad babis

tate juſti.

Et gloriämini omnes recti

Andtörum Martyrum tuéôrum

ardet deſidério, perſecutoôris. pœ-
nam non ſentit.
Beatus Lauréntius. 8II.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm

e Chriſti i
tscens judex
Cemribus carbon

Tibuúrtii & Susannæ, nos Dômi- Joannem. Mon Iidütti,
ne foveant continuata præsidia: is ſactiäces o
uia non déſinis propitius intué- IN illo témpore: Dixit Jeſus dis- nbones nudis
ri: quos talibus auxiliis concéſſeris cipulis ſluis: Amen, amen dico Endum ett, 4t.
adjuvari. Per Dôminum. vobis, niſi granum fruménti cadens foenre
DIE XI. AUGUSTI. in terram, moôrtuum fuerit, ipſum n Dilce, in
ſolum manet. Et réliqua. ele deum,

Sermo S. Auguſtini Epiſtopi.

Eatiſſimi ‚Lauréntii Maärtyris,
cujus natalem hôdie celebra-
mus, paſſiôònem noſſe vos credo:
& quanta in perſecutioône pertuùle-
rit, dilectioònem veſtram ſcire poſſe

De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Um ergo cauſæ articulus vé-
nerit, ut hæc conditio propo-
natur, aut faciendum eſſe contra
Dei præcéptum, aut ex hac vita
emigrandum: quorum duorum
homo ſi cogaâtur àlterum eligere;
comminante mortem perſccutore,
ibi éligat, Deo dilécto emori, quam
offénſo vivere: ibi oôderit in hoc
mundo animam ſuam ut in vitam

non dubito. Tanta enim ejus mar- ætérnam cuſtodiat eam Si quis funstcholtu
tyrii gloria éxtitit, ut paſſiõne ſua mihi miniſtrat, me ſequâàtur. Quid alnn uoris gla
mundum illuminaverit univerſum. eſt, Me ſequatur, niſi, me imité- ek ikinktati
Illuminavit mundum planè Lau- tur: Chriſtus enim pro nobis pal- Perunigurit
rentius eo lmine, quo ipſe accen- ſus eſt, ait Apòôſtolus Petrus, relin- eDeim kim
ſus eſt, & flammis, quas ipſe pér- quens nobis exémplum, ut ſequ-
tùlit, ömnium Chriſtianòrum cor. mur veſtigia ejus. 3
da calefecit. . In craticula te Deum. 812. lcgll
Quòô progréderis. Sro. I . fun nde,
. Leé . Cce quod dictum eſt: Si quis gendu reie⸗
Uis nolit ad horam uri Lau- mihi miniſtrat, me ſequatur. Uulthendr
réntii igne, ut ætérnum ge- Quo fructu? qua mercéde? quo lebintni
kénnæ non patiätur incéndium?: præmio: Et ubi ſum, inquit, ego, nͤn⸗
Beati igitur Lauréntii exemplo illic & miniſter meus erit. Gratis drn
provocamur ad martyrium, & ac - amétur, ut peris, quo miniſtra-
céêndimur ad fidem, incaléscimus tur illi, prétium ſit, eſſe cum illo. NNI

ad devotiônem: & ſi in nobis per-
ſecutôris flamma deeſt, fidei ta-
men flamma non deeſt. Non ardé-

Ubi enim beneè erit ſine illo, aut
quando eſſe male pôterit cum il-
lo? Audi evidentius: Si quis mihi

entins ll

angeli ſetütl
nenn⸗

Dirit Mue
nen,
hftum
lum fu

=.

miniſtràverit, honorificabit eum

Pater meus. Quo honore, niſi ut

ſit cum Filio ejus? Quod enim
ſupérius ait: Ubi ego ſum, illic
& miniſter meus erit; hoc intelli-
gitur expoſuiſtle, cùm dicit: Ho-
norificabit eum Pater mens. Nam
quem majôrem honoôrem accihere
poôterit adoptàtus, quam ut iit,
ubi eſt unicus, non æqualis factus
divinitati, ſed conſociatus æter-
nitati? .,
O Hippolyte. 812.

Ibúrtius Chromatii Præfécti ur-
bis filius, ſancti Sebaſtiani o-
pera Chriſtianus, cüùm ob eam
cauſam ad Fabianum júdicem ad-
důctus eſſet, múùltaque apud illum
de Chriſti fide prædicaret;, excan-
déscens judex paviméntum can-
déntibus carbônibus ſterni jubet:
Mox, Tibürti, inquit, vel diis no-
ſtris ſacrifices oportet, vel per iſtos
carbones nudis pedibus tibi ince-
dendum eſt. At ille crucis ſigno ſe
muúniens, fidentêrque ambulans in
pruna;, Diſce, inquit, ex hoc ſo-

lum eſſe Deum, quem Chriſtiani

colunt: prunæ enim mihi flores vi-
déntur. Quod cùm magicis artibus
tribuerétur, extra urbem ductus
Tibürtius, ac via Lavicana tértio ab
Urbe lapide gladio percuſſus, ibi à
Chriſtianis ſepelitux. Quo die Su-
sanna virgo nobiliſſima, quoòd Ga-
lérii Maximiniani, filii Diocletiani
Imperatôris, conjùgium recusaret,
ut quæ virginitatem Deo voverat,
post multa tormentôrum génera,
quibus variè tentâtum eſt ſanétum
virginis propôſitum, domi ſuæ juſ-
fu Imperatéôris gladio percuſſa;, ad
duplex virginitatis,„ & martyrii
præmium migravit in cœlum.
Te Deum laudamus. II.

Veſtri capilli capitis omnes nume-
räti ſunt, nolite timére, multis
paſséribus meliôres eſtis vos.
Exultabunt Sancti in glôria.
Lætabůúntur in cubilibus ſuis.
anctorumMartyrum. 814.

DIE XII. AUGUSTI.

815
ſ
Xäaudi nas Deus ſalutäris no-
ſter: ut ſicut de beatæ Claræ
virginis tuæ feſtivitate gaudemus„
ita piæ devotiônis erudiamur af-
féctu. Per Doôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum.

Beatus Laurentius.
Levita Lauréntius. 813.
a nobis, quæſumus.
813.

Lara nobilis virgo, Afsifii nata,
in Umbria, ſanctum Francis-
cum concivem ſuum imitata, cun-
da ſua bona in eleemoôſynas, &
pauperum ſubsidia diſtribuit, &
convértit. De ſæculi ſtrépitu füu-
giens, in campéſtrem declinavit Ec-
cleſiam, ibique ab eodem beato
Franciſco recepta tonsũúra, Gonſan-
guineis ipſam redúcere conantibus
fôrtiter réſtitit. Et dénique ad Ec-
cléſiam ſancti Damiani fuit per
eumdem addúùcta, ubi ei Dôminus
pPlures socias aggregavit, & ſic ipſa
ſacrarum Soroôrum Collégium in-
ſtituit, quarum rêgimen nimia ſan-
Gti Franciſci devicta importunitate
recepit. Suum Monaſtérium ſolici-
te ac prudénter in timore Dômini,
ac plena Ordinis obſervantia annis
quadraginta duoòbus mirabiliter gu-
bernavit; ejus enim vita erat aliis
eruditio & doctrina, unde cæteræ
vivéndi régulam didicérunt.
Propter veritatem. Ixiii.

T carne depreſſa ſpiritu conva-
Alésceret, nudam humum, & in-
terdum ſarménta pro lecto habée-
bat, & pro pulvinari ſub capite du-
rum lignum. Una tünica cum man-
téllo de vili & hiſpido panno ute-
batur, àſpero cilicio nonnumquam
adhibito juxta carnem. Tanta ſe
frænabat abſtinêntia, ut longo tem-
pore, tribus in hebdomada diebus,
nihil penitùs pro ſui coôrporis ali-
mento guſtaverit: réliquis autem
diébus tali ſe cibôrum parvitate
reſtringens, ut aliæ, quômodo ſub-
siſtere pöterat, miraréntur. Binas
quotannis (antequam ægrotaäret)
quadragéſimas ſolo pane & aqua
refécta jejunabat. Vigiliis inſuper
& oratiônibus aſsidué dédita, in
his præcipue dies noctésque ex-
pen-

.

3816
pendébat. Ditinis perpléxa lan-
guoribus, cùm ad exercitium cor-
porale non poſſet sürgere per ſe
iplam, ſorôrum ſuffragio levaba-
tur, & fulcimentis ad tergum ap-
oſitis, laborabat proôpriis mani-
kus ne in ſuis étiam eſſet infirmi-
tatibus otioſa. Amatrix Praæcipua
paupertatis, ab ea pro nulla um-
quam neceſſitàte disceſſit, & poſ-
seſſiònes pro Sororum ſuſtentatiô-
ne à Gregorio IX. oblatas conſtan-
tiſſimè recusavit.
Dilexiſti juſtitiam. Ixiii.

Ultis & variis miraculis vir-
tus ſuæx fanctitatis effulſit.
Cuidam de Sororibus ſui mona-
ſtérii loquélam reſtituit expedi-
tam: alteri aurem ſurdam apéruit:
laborantem febre, tuméntem hy-
dropiſi, plagatam fiſtula, aliasque
aliis oppréſſas languoôribus libera-
vit. Fratrem de Ordine Minôrum
ab insaniæ paſſione ſanavit. Cùm
oleum in monaſtério totaliter de-
feciſſet; Clara accépit urceum;,
atque lavit, & invéêntus eſt oleo,
beneficio divinæ largitatis implé-
tus. Unius panis medietatem adeò
multiplicavit, ut Sorôribus quin-
quaginta ſufféceérit. Saracenis Aſ-
ſi ſium obſideêntibus, & Claræ mo-
naſtérium invadere conäântibus,
ægra ſe ad portam afférri vôluit,
unaque vas, in quo ſanctiſſimum
Euchariſtiæ Sacramentum erat in-
clůſum, ibique oravit: Ne tradas
Dômine, beſtiis animas confitén-
tes tibi, & cuſtòdi famulas, quas
pretioſo säânguine redemiſti. In
cujus oratiône ea vox audita eſt:
Ego vos ſemper cuſtodiam. Sara-
cêni autem partim ſe fugæ manda-
runt: partim qui murum aſcénde-
rant, capti oculis, præcipites ceci-
derunt. Ipla dénique virgo, cùm
in extrémis ägeret, à candido bea-
tarum Virginum cœtu (inter quas
una eminentior ac fulgidior appa-
rébat) viſitata, ac ſacra Euchari-
ſtia ſumpta, & peccatoôrum Indul-
géntia ab Innocéntio IV. ditata,
pridie ITdus Auguſti änimam Deo
réddidit. Poſt obitum verò quam-
plúrimis miraculis reſplendéntem
Alexander IV. inter ſanctas Virgi-
nes rétulit.
Affereêntur Regi. Ixiii.

imile erit regnum ccloô-

rum decem virginibus.
Ix.

In craricula.
Diſperſit, dedit.
a nobis, quæſumus. 813.

Iſtötum eſt enim regnum
cœlrum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenerunt ad
Ppræmia regni, & laveérunt ſtolas
suas in sanguine Agni.
Lætäamini in Domino, & exul-
tate juſti.
Et gloriämini
Corde.

omnes recti

A, quæſumus, omnipotẽs Deus:
ut beatôrum martyrum tuoôrũ
Hippolyti & Caſſiani veneranda
ſolemnitas, & devotionem nobis
augeat & ſalütem. Per Dominum.
DIE XIII. AUGUSTI.

*

Ex libro Oicforum 8. Ambroſü
Epiſcopi.

Naon prætereamus ſanétum Lau-
réntium, qui cùm vidéret Xy-
ſtum Epiſcoôpum ſuum ad marty-
rium duci, flere cœpit non paſſio-
nem illius, ſed ſuam remanſionem.
Itaque his verbis appellare cœbit:
Quo progréderis ſine filio Pater?
Quò sacérdos ſancte ſine Diacono
prôperas? Numquam lſacrificium ſi-
ne miniſtro offerre conſueveras.
Quid in me ergo diſplicuit Pater?
Num degénerem probàſti? Experife
certè, utràùm idoneum miniſtrum
elégeris. Cui commisiſti Dominici
sanguinis diſpenſationem, cui con-
ſummandoôrum consoôrtium Sacfa-
mentôrum, huic consortium tun
sanguinis negas?

g. Quô progréderis. Sio.

Quo cùm quæreréntur thesau-
rI Ecclé ſiæ, promiſit ſe demon-
ſtraturum. Sequenti die pPauperés
duxit. Interrogatus ubi eſſent the⸗
sauri, quos promilerat, oſtendit
pauperes, dicens: Hi ſunt thesaurt
Eccleſiæ. Et verè thesauri; in H

iu Chriſtus en

ſes ett, Deni⸗
ubemus thesal

(nos mel
etChriſtus, 9
Sele dirit ?
E Elurtvi, &
lle: ſitiyi,
erer holpes en
1e. Ninfta:
un feelkig, m.
tendtot bemo
ils, A it,
ſehtor otlit a
M nedere

Umguid d
lautentio:
ie thesauros
mentorum pe
1 is Ade ſin

Uuſſtentia ma
ellin fua g
Nenlu eimen en
Ubn ene, ca
Uierioni eſ,
Acleete, eur
Pobotegueri,
Enhifun, Nen
Utemplum
1t Nemo potet
Inneis fdeliun
Mſint: nen
un ſepultün
ltz (eludid
ing generidun
mititültg oo
ncere lice
ns lautit

loa

nibus.
K.

In catld
leci.

bis,guelumn

e An⸗
1 Donino, K

nini onnes ,

Grunn d.
llcopl.

Ansnin
ui cuntülen
n ſuun d,
e CCH
tnamm ten
Sappellan,

bus Chriſtus eſt, in quibus Chriſti

fides eſt. Dénique Apôſtolus ait:
Habêmus thesaurum in vaſis fictili-
bus, Quos meliôres thesauros ha-
bet Chriſtus, quam eos, in quibus
ſe eſſe dixit? Sic enim ſcriptum
eſt: Eſurivi, & dediſtis mihi man-
ducare; ſitivi, & dediſtis mihi bi-
bere: hoſpes eram, & collegiſtis
me. Et infra: Quod enim uni ho-
rum feciſtis, mihi feciſtis. Hos
thesauros demonſtravit Laurén-
tius, & vicit, quod eos nec per-
ſecùtor potuit auferre.
Noli me derelinquere. 210.

Umquid dictum eſt“ ſancto
Laurentio: Non debuiſti ero-
gàre thesauros Eccléſiæ, vaſa Sa-
cramentôrum véndere? Opus eſt,
ut quis fide ſincéra & perfſpicaci
providéntia munus hoc impleat.
Sane ſi in ſua quis derivat emolu-

ménta, crimen eſt: ſin verò paupé-

ribus érogat, captivum rédimit,
miſericordia eſt. Nemo enim po-
teſt dicere, cur pauper vivit? Ne-
mo poteſt queri, quia captivi re-
démpti ſunt. Nemo poteſt accusa-
Te, quia templum Dei ædificatum
eſt. Nemo poteſt indignari, quia
humandis fidélium reliquiis ſpatia
laxata ſunt: nemo poteſt dolére,
quia in ſepulturis Chriſtianõrum
réquies defunctôrum eſt. In his
tribus genéribus vaſla Eccléſiæ
étiam initiata confringere, confla-
Ie, vendere licet.
Beatus Lauréntius. SIr.

Léctio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.

IS illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Amen, amen dico
vobis, niſi granum fruméenti cadens
in terram, mortuum füerit, ipſum
ſolum manet. Et réliqua.
De Homilia S. Auguſtini Epiſc.

Iniſter eſt Chriſti usque ad il-
lud opus magnæ charitätis,
quod eſt animam ſuam pro fratri-
bus péônere; hoc eſt enim & pro
Chriſto ponere: quia & hoc prop-
ter ſua membra dictúrus eſt: Cùm
pro iſtis feciſtis, pro me feciſtis.
De tali quippe épere étiam ſe mi-
niſtrum facere, & appellare digna-
tus eſt, ubi ait: Sicut Filius ho-
minis non venit miniſtrari, ſed mi-
Brev. Rom.

281
niſträre, & ânimam ſuam pon?re
pro multis. Hinc eſt ergo unus-
uisee miniſter Chriſti, unde eſt
miniſter & Chriſtus. Sic miniſtran-
tem Chriſto honorificâbit Pater
ejus honôre illo magno, ut ſit cum
Filio ejus, nec umquam deficiat
felicitas ejus.
In craticula te Deum. 812.

VUm ergo auditis, fratres, Déô-
minum dicéntem: UÜbi ego
ſum, illic & miniſter meus erit?:
nolite tantùmmodo bonos Epiſco-
pos & Clericos cogitare: étiam
vos pro modulo veſtro miniſtrare
Chriſto, benè vivendo, eleemoô-
ſynas faciéendo, nomen doctrinam-
que ejus, quibus potuéritis, prædi-
cando: ut unusquisque étiam Pa-
terfamilias hoc nomine agnôſcat
patérnum afféctum ſuæ familiæ ie
debêre. Pro Chriſto, & pro vi-
ta ætérna ſuos omnes admoneat »„
dôceat;, hortétur, corripiat, im-
péndat benevoléntiam, exerceat
diſciplinam; ita in domo ſua Ec-
cleſiàſticum, & quodammodo Epiſ-
copale implebit Officium, mini-
ſtrans Chriſto, uft in æternum ſit
cum ipſo.,
△ Hippolyte. 812.

HIpolytus à ſanécto Lauréntio
baptizaäatus, domi ſuæx, dum
Euchariſtiam sůmeret, compre-
héntus, & ad Valerianum Impera-
tôrem addúctus „ ab eo de ſuæ
religiõnis profeſſiône interroga-
tus, liberè ſe Chriſtianum proféi-
ſus eſt. Quawobrem tuſtibus cæ-
ditur: quibus in verbeéribus cùm
ejus fides conſtantior inveniretur,
munéribus & honôrum promiſſis
tentätur. Quæ cùm omnia fruſtra
dicçerentur, Præfecto occidéndus
traditur. Qui domum Hippoôlyti
véniens, ut ejus facaltàtes publi-
càret, totam familiam Chriſtianam
eſſe cognoôſcit: atque iis a Chriſtia-
na fide fruſtrà derérritis; primum
plumbatis cæſa Concordia Hippo-
lyti nutrice, quæ céteros confirma-
bat, réliquos extra portam Tibur-
tinam occidi jubet., Hippolytus
indomitis equis raptatus per loca
tribulis & carduis conſita, lacerato
côrpore ſpiritum Deo reddidit,
unaque cum reliquis à juſtino Pres-
F ff byte⸗

818 .
bytero ad agrum Veräânum ſepul-
tus eſt. Eadem die ad Forum Syllæ
crudeliſſirgo ſupplicio affectus eſt
Caſſianus Martyr, qui vinctis poſt
terga maäanibus, puerorum, quos
erudiébat, ferreis ſtylis configen-
dus, excarnificandusque traditur.
Quorum quantò erat infirmior vis,
tanto ejus pœna martyrii gravior
ac diutůrnior, pälmaque illuſtrior.
Te Deum laudamus. 11.

Veſtri capilli.
Exultabunt Sancti. xxxii.

A, quæſumus, omniporens
Deus, ut beatôrum Märtyrum
tuôrum Hippolyti, & Caſſiani ve-
neranda ſolemnitas, & devotio-
nem nobis augeat & falutem
Per Dominum noſtrum Jeſum
Chriſtum.

Similäàbo eum viro ſapiénti, qui
zædificavit domum ſuam ſupra pe-
tram. .
J. Amävit eum Döminus, & or-
nävit eum.
Stolam glôriæ induit eum.

Eus, qui nos bedti Eusébii
α Confeſsoôris tui ännua ſolem-
nitate lætificas: concede propi-
tius“, ut cujus natalitia coôlimus,
er ejus ad te exempla gradiamur.
er Dôminum.
DIE XIV. AUGOUSTI.

Sermo ſancti Mäximi Epiſcopi.

Sèndum eſt, fratres, ac Deo plaà-
citum, ut natalem beati Lau-
réntii præcipua devotioône veneré-
mur: cujus radiantibus flammis
victrix in hunc quoque diem to-
to orbe Chriſti coruicat Eccleſia.
Qui cum in ſede gloriosſſſimi Pa-
triarchæ Diaconatus fungeretur of-
ſicio, puritate innocentis vitæz,
fortiſſimæque mortis triümpho,
Apoſtôlico ſe consertio copula-
vit. Nec imméritò eum Apoſto-
lôrum supparem prædicamus, cui
„ & caſtitas animi Leviticum mini-

ſterium dedit, & plenitúdo fidei
martyrii contúlit dignitatem.

cono prõôpetas ?
conſuêveras.

ternitati tu?? Numquid degéne-
rem me probaâſti? experire, utrùm
idõôneum miniſtrum elégeris, cui
commisiſti Dominici sanguinis di-
ſpenſationem. Tu.

Uem venerãabilis Xyſtus Romã-
næ urbis Antiſtes, cùm im-
piêtàtem ſæviéntis mundi per tor-
ménta ſuperaret, & resgnis eſſet
cœléſtibus jam vicinus, viderét-
ue eum patérna de morre tri-
iſſimum, ita illum ſpiritu præ-
ſcientiæ compelläſſe narratur ;
Noli fili mœſtus eſſe: poſt tri-
duum me ſequéris. Unde appa-
ret, chariſſimi, beatum Lauren-
tium non de ſacerdòôtis ſui victo-
ria habuiſſe triſtitiam, ſed dolauiſ-
ſe, quia non étiam ipſe, mundum
cum ſuo pariter ſacerdoôte vince-
bat. Noli, inquit, fli morſtus
eſſe: poſt triduum me ſequéris.
Hoc eſt: Noli triſtis eſſe, velut
apud ſæculum derelictus, nam nec
te fides „ vitaque tua tali morte
privabit. .
Noli me derelinquere Pater ſan-
Re, quia thesauros tuos jam expen-
di: & Non ego te deſero fili, neque
derelinquo; ſed majora tibi de-
bentur pro fide Chriſti certamina.
Nos quaſi ſenes leviôris pusg-
næ curſum recipimus, te, autem
quaſi jüvenem manet glorioôfior de
tyranno triumphus: poſt triduum
me ſequeris Sacerdotem Levita.
Non.

& martyris, ſe quoque omni-
modis aſſuméndum, congregatis
inopum turbis, Eccleſiaſticum cen-
ſum religioſa liberalitàte divifſt.
Quàm profúndum ſpiritalis vi-
rI „& quam cœléſte consilium .
ut & egenis consúleret, & mul-
titũdine conſumente quæ dede-
rat, invenire non poſſit, quod ra-
peret perſecutor: illam nimirum
ſecùtus ſenténtiam: Diſperſir, de-

in æternum. Bei

Quòô progréderis ſine filio Pa-
ter? quò Sacerdos ſancte ſine Dia-
Tu numquam
ſine miniſtro ſacrificium offerre

Quid ergo in me diſplicuit pa-

Zeitus Laun
Uitit:Deum m
erfio: * Et ie
enta tua.
Mea nox Ob
Kömmnia in l
löria Patri.

Kio ſancti .
o

Nillo enpor
eilis ſuis,An
Uinid grnum
ertam, wörtur
unm ninet.
Ponila5. jo⸗

Alem 5 de
1 tans, rati
tul. Quam
ANiönem .
Mcredunt,
Aluntis guot
lun in no
Unenim corr

Rgo ut comperit ore ſacerdôtis,

dit paupéribus: juſtitia ejus manet

chinge feri
lno Uutem c.
h nulla ope⸗
Mlo oser ni
Cuſtünos die
tete helitin
h craticll
ta
1 ominum
in fum. 1
kiobiſti
titlrog
Cnanten ,
nbinig nti
allirint

plenitudo iil
ienitülen.
lis ſne iſol⸗
lange ſedt
Tu hungun
detiätciun anen

me Ciſlente⸗
ummg uid Ee
experitetna
m eletetht
nic sangune
l

dlli VKusle
eiles, cim
tis nunel er
t, teuns
Vlelols, Ulen
na de Nolt e
ilan hinuft
elliſſe nune
ele t
etis. Ule
beülun 6

cetcoti

niſtselen
erelidnn
gue tui

Alngteteh

Beitus Lauréntius clamävit, &
dixit: Deum meum colo, illi ſoli
sérvio: * Et ideo non timeo tor-
meéenta tua.
Mea nox obſcuùͤrum non habet,
ſed omnia in luce clarélcunt. Et.
loria Patri. Et ideò.

Ectio ſancti Evangelii ſecundùm
Joannem.

R illo témpore Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Amen, amen dico vo-
bis, niſi granum fruméenti cadens in
terram, moôrtuum füerit, ipſum
ſolum manet. Et réliqua. .
Homilia S. Joânnis Chrysoôſtomi.

Alem, de reſurrectiône diſpu-
tans, ratiônem Paulus etiam
àttulit. Quam igitur habébunt ex-
cuſati6nem, qui feſurrectionem
non credunt, cùm in ſeminibus &
in plantis quotidie hoc videamus,
ac étiam in noſtro genere ² Pri-
múm enim corrumpi ſemen opor-
tet, inde fieri generatiõénem. Om-
nino autem, cùm Deus aliquid
facit, nulla opus eſt ratiõne. Quoô-
modo nos ex nihilo fecit ? Hoc ad
Chriſtiänos dico, qui ſe dicunt
crédere Scriptüris.
k. In craticula te Deum non ne-
avi, * Et ad ignem applicaâtus,
te Döôminum Jeſum Chriſtum con-
feſſus ſum.
Probâfti Dömine cor meum,
& viſitãſti noctę. Et ad.

Go autem & àliud dicam ex hu-
o mänis ratiônibus.
tiam alii virttem ſectàntur: ſed
malitiæ ſectatôrum multi feliciter
in ůltimam pervenérunt ſenectu-
tem, virtutis autem conttà. Quo-
mòôdo ergo pro meritis unusquis-
que accipiet : quando? Certè, in-
dquiunt: ſed corpora non resúr-
gent. Noônne audiunt Paulum di-
céntem: Oportet autem corrupti-
bile hoc induere incorruptionem?
Neque animam intelligit, quippe
uæ non corrümpitur: & reſurreé-
io de mortuo dicitur: Cécidit
autem corpus. .
„O Hippolyte, ſi credideris in
Déôminum Jeſum Chriſtum:

Alii mali-

319
Et thegiufos tibi oſténdo, Se
vitam ætérnam promitto.
Beatas Laurentius Hippôlyto
dixit: Si credis in Dominum Je-
ſum Chriſtum, Et.
Aloöria Patri. Et.

Per Evangelica dicta.
ectio ſancti Evangélii ſecündian
Lucam.

e illo tempore: Loquente Jeſu
ad turbas, extollens vocem quæ-
dam mülier de turba, dixit illi:
Eeatus venter, qui te portavit. Et
réliqua. ,
Homilia S. Auguſtini Epiſſcopi.

Eâàta Virgo Maria, quia fecit
voluntäatem Patris: Hoc in ea
magnificavit DOminus, quia fecit
voluntatem Patris, non quia caro
genuit carnem. Inténdat châritas
veſtra. Proptéreà cüum Dominus in
turba admitabilis videretur, faciens
ſigna & prodigia, & ofſtendens
quid lateret in carne, admiratæ
quædam animæ dixérunt : Felix
venter, qui te portavit. Et ille:
Imo felices, qui audiunt verbum
Dei, & cuſtôdiunt illud. Hoc eſt
dicere: Et mater mea, quam appel-
läatis felicem, inde felix, quia
verbum Dei cuſtodit: non quia in
illa verbum caro factum A „ &&
habitâvit in nobis, ſed quia cuſtô-
dit ipſum verbum Dei, per quod
facta eſt, & quod in illa care
factum eſt. ,
e*E Deum landimus., 11.

Eus, qui virginalem aulam
beàtæ Mariæ, in qua habita-
res, eligere dignatus es: da, quæ-
ſumus, ut ſua nos defenſione mu-
nitos, jucúndos fäcias ſuæ inter-

eſſe feſtivitati.

Euge ſerve.
Juſtum deduxit. .

J r ☚ . NNNII*uumaroma

Urenulas
di, ver

B. MARI, VIRGINIS. R ſacte de

Klculus m

AD VESPERAS; Exaltata eſt ſanéta Dei Géni- l, iuleti
Aſsùmpta eſt Maria, krix. . . Utur. Botrus
822. „Super choros Angelorum ad Nihl, in iine
lxxxvii. c&&léſtia regna. Nlehre es,
ater noſter. Ullchna es, 0c
N mnibus réquiem quæsivi,; & Incipiunt Cantica canticérum. lateia ulche
I hæreditäàte Dômini morabor. tecotls leckt
Tunc præcêpit, & dixit mihi Crea- QOselAur me ôſcul'o ôris ſu : imn Condtun
tor omnium: & qui creavit me, quia meliôra ſunt übera tua ,Ahearla!
requicvit in tabernaculo meo. vino, fragrantia unguentis éptimis. lr et il
ve maris ſtella. Oleum effuſum nomen tuum: ide? Ml,& kon

z. Ixxxviii. adoleſcéntůlæ dilexérunt te. Tra- len Kide
Exaltâta eſt ſancta Dei Genitrix. he me, poſt te currémus in odo- (eitam dixt
Ssuper choros Angelérum ad rem unguentorum tuòërum. Intro- (Mlunt eam⸗

cœléſtia regna. duúxit me Rex in cellaria ſua: exul- ſint
tabimus, & lætabimur in te, mé- lueam flor
Virgo prudentiſiima, quòô progré- mores uberum tuorum ſuper vi- (Wulllum,
deris, quaſi aurôra valdé rütilans: num: recti diligunt te. Nigra in Patri.
filia Sion tota formõôſa & ſuavis es; ſum, ſed formôſa , filiæ Jeruſa- 1
pulchra ut luna, elécta uùt ſol. lem, ſicut tabernacula Cedar, ſi- its tun &
cut velles Salomoônis. inde, prol
Amuléôrum tuôrum, quæſumus s Vidi ſpeciôſam ſicut columbam, A.
Domine, delictis ignôſce: ut aſcendéntem deſuper rivos aquâ- nuc
qui tibi placére de äactibus noſtris rum; cuſus inæſtimabilis odor e- hundonm
non valémus, Genitricis Filii tui rat nimis in veſtimentis ejus: Mjoradi
Dôomini noſtri interceſſiône ſalve- *ε Et ſicut dies verni circumdabant 0, Delg in
mur. Qui tecum vivit. Sam flores rosarum, & lilia con. nmorebint
. vallium.

Quæ eſt iſta, quæ aſceêndit per .
désértum ſicut virgula fumi, ex Kiert l⸗
aromatibus myrrhæ, & thurris:? Et. ettim hadit
or eſu, tibi . lGenimni.
ſit gloria, qui natus es de Virgine. Olite mé conſideräre, quèd (Wn Rae
. 4 Iffuſea ſim, quia decoloravit me iblr anlite
enite, adorémus Regem regum: ſol: filii matris meæ pugnaverunt ,4bümptz
Gujus hôdie ad æthereum Virgo contra me, poſuérunt me cuſtöo- Allen 4nzel

mater aſsumpta eſt cœlum. dem in vineis: vineam meam non lancintes
enite, exultémus. I. cuſtodivi. Indica mihi, quem dili. u.
uem terra. xc. git ànima mea, ubi paſcas, ubi Eenog, ſol

. cubes in meridie, ne vagari incipi
Faltata eſt ſanéta Dei Gehitrix poſt greges ſodalium tuoôrum. Si
uper Choros Angeléôrum ad cœ- ignoras te, pulchérrima inter

leſtia ree1na. . mulieres? egrédere, & abi po Ce ſen
Pſa omine Déôminus no- veſtigia gregum, & paſce hædos M fienti
ſter. . 6 E= tuos juxta tabernacula paſtorum. annhit
Xc. Equitàtui meo in cùrribus Pharaô- Ulir templo
BParadiſi portæ per te nohis nis aſſimilàvi te amica mea. Pulch-. lſtentuct
apéêrtæ ſunt, quæ hoôdie gloriôſa ræ ſunt genæ tuæ ſicut türturis: Uenultat e
cum Angelis triümphas. collum tuum ſicut monilia. . Nchoros d
&œli enarrant. xc. — Sicut cedrus exaltata ſum in uund rchr
uße Renrdiéa tu in muliéribus, Libano, & ſicut cypreéſſus in mon- (in Mnnci
nedicétus fructus ventris tui. te Sion: quaſi myrrha elécta, kutzeallet,
mini eſt terra. xci. I n

Dedi ſuavitatem odoris. i idne

ſancha Dei t

Angelonn

ica canticott

Orlo ord

nſun übert

rernicier⸗
arun, Al

t Vils
Inhe 1

Conndetie
glii leroſin

Et ſicut cinnamomum, & bal-
ſamum aromatizans. Dedi.

Urénulas Aäureas faciémus ti-
Mbi, vermiculatas argénto.
Dum eſſet Rex in accůbitu ſuo,
nardus mea dedit dorem ſuum.
Faſciculus myrrhæ diléétus meus
mihi, inter übera mea commora-
bitur. Botrus Cypri diléctus meus
mihi, in vineis Engaddi. Ecce tu
pulchra es, amica mea, ecce tu
pulchra es »ôculi tui columbarum.
Ecce tu pulcher es, diléécte mi, &
decôorus. Lectulus noſter flôridus:
tigna domorum noſtrarum céedri-
na, laquearia noſtra cyprefſina.
Quæ eſt iſta, quæ proceéſit ſi-
cut ſol , & formoôſa tamquam Jeru-
ſalem? ÆVidérunt eam filiæ Sion,
& beätam dixérunt, & Reginæ lau-
davérunt eam.
Et ſicut dies verni circumda-
bant eam flores rosarum, & lilia
convaàllium. Vidérunt.
loria Patri. Vidérunt.

Spécie tua &, pulchritúùdine tua
inténde, prôſpere procéde, &
regna. —
ructavit cor meum ver-
bum bonum. xci.
Adjuvabit eam Deus vultu
ſuo, Deus in médio ejus, non
commovébitur.
Yſalmu eus noſter refugium.
Xcii.
„Sicut lætàntium omnium
noſtrum habitatio eſt in te, ſancta
Dei Genitrix. .
Eſa undaménta ejus in mon-
tibus ſanctis. xcii.
Aſsûmpta eſt Maria in cœlum,
gaudent Angeli,
Laudantes benedicunt Déômi-
num.
Sermo S. Joàânnis Damaſcéni.

HSie ſacra & animâta arca
Dei viventis, quæ ſuum in ũte-
ro concépit Creatérem, requiéſ-
cit in templo Dômini, quod nul-
lis eſt extrù tum manibus: & Da-
vid exúltat ejus parens, & cum

eo choros dúcunt Angeli, celé-

brant Archangeli, virtůtes glorifi-
cant, Principatus exültant, Pote-
ſtates collætantur, gaudent Domi-
nationes, Throni feſtum diem

82
agunt, laudant Cheérubim, glé-
riam eius prædicant Séraphim. Ho-
die Eden, novi Adam paradiſum
suſcipit animatum, in quo folùta
eſt condemnatio, in quo planta-
tum eſt lignum vitæ, in quo oper-
ta fuit noſtra nuditas.
Ornatam monilibus filiam
Jerũſalem Doôminus concupivit:
*Et vidéntes eam filiæ Sion, bea-
tiſſimam prædicavérunt, dicen-
tes: Unguéntum effulum nomen
tuum.
Aſtitit Regina à dextris tuis
in veſtitu deaurato, circumdata
varietate. Et videntes.

Odie Virgo immaculàta, quæ
nullis terrénis inquinata eſt
afféctibus, ſed cœléeſtibus educàta
cogitatiônibus; non in terram re-
vérla eſt; ſed cùm eſſet animatum
coœlum, in cœléſtibus tabernaculis
collocàtur. Ex qua enim omni-
bus vera vita manavir , quoòmodo
illa mortem guſtaret? Sed cedit
legi latæz ab eo,; quem genuit,
& ut filia veêteris Adam, véterem
ſenténtiam subiit (nam & ejus
Filius, qui eſt vita ipla, eam non
recusavit:) ut autem Dei vivéntis
mater, ad illum ipſum dignè aſsu-
mitur.
ge, Beatâm me dicent omnes gene-
ratiônes: Quia fecit mihi Dô-
minus magna, qui potens eſt, &
ſantum nomen ejus.
„Et milericôrdia ejus à progé-
nie in progénies timentibus eum.
Quia.

Eva, quæz ſerpéntis ſuggeſtié-
ni afsénſum præbuit, partus
dolôre & mortis ſententia damna-
tur, & in inferôòrum collocatur pe-
netralibus. Hanc autem verè bea-
tam, quæ Dei verbo aures præſti-
tit, & Spiritus ſancti operatiône
repléta eſt, atque ad Archangeli

ſpiritalem ſalutationem ſine vo-
luptate & virili consortio „ Dei
Filium concépit, & fine dolore
aliquo péperit, ac totam ſe Deo
conſecravit, quonam modo mors
devoraret? quomodo inferi ſuſci-
perent ? quòmodo corrũúptio inva-
deret corpus illud, in quo vita ſuſ-
cêpta eſt : Huic reéta; plana &
facilis ad cœlum Narataiei via.
si enim, UÜbi ego um; illic & mi-
niſter meus erit;, inquit vita &
EFff 3 veri-

822
veritas Chriſtus: quomode non
pôtiùs mater cum ipſo erit?;
Beata es Virgo Maria, quæ Doô-
minum portàſti Creatòrem mundi:
Senuiſti, qui te fecit, & in
ætérnum pérmanes virgo. .
Ave Maria gratia plena: Do-
minus tecum. Genuiſti.
Hoôria Patri, Genuiſti.

Saude Maria Virgo„ cundas hæ-
réſes ſola interemiſti in univerſo
mundo.

Cantâte Dômino. 1i. Xcii.

Dignare me laudare te, Vir-

g& facrata: da mihi virtůtem con-
tra hoſtes tuos. .
.Dominus regnavit, ex-
ultet. xXciii.
Poſt partum, Virgoinvio-
läta permansiſti,„ Dei Génitrix
intercéde pro nobis. .
Santate Dômino. ji, Xciii,
Maria Virgo aſsůmpta eſt ad
æthéreum thalamum.
In quo Rex regum ſtellato ſe-
det sôlio.
iο ſancti Evangelii ſecndùm
Lucam.

illo tempore: Inträvit Jeſus
nin quoddam caſtéllum: & mu-
Iier quædam, Martha noômine ,
exceépit illum in domum ſuam. Et
rzéliqua. ,
De Homilia S. Auguſtini Epiſc.

Anctum Evangélium cùm lege-
rétur, audivimus, à féêmina reli-
Koſ ſuſcéptum eſſe Dominum ho-
pitio: éaque Martha vocabatur.
Et cùm eſſet ipſa oceupata in cura
miniſträndi, ſoror ejus Maria ſe-
debat ad pedes Dômini, & audie-
bat verbum ejus. Laborabat illa,
vacabat iſta. Illa erogaàbat, hæc
implebatur. Verùmtamen Martha
lahôrans multùm in illa occupa-
tione „& negôtio miniſträndi, in-
terpellavit Dönminum ; & de ſoroôre
ſua conqueſta eſt, quòd eam labo-
rantem non adjuvaret.
Diffuſa eſt gratia in làbiis tuis,
Proptérea benedixzit te Deus in
xXtérnum.
Myrrha, & gutta,„ & càſia à
veſtimentis tuis, à démibus ebur-
neis, ex quibus te delectaverunt
zu⸗ regum in honôre tuo. Prop-

Ominus autem pro Maria re-
ſpondit Marthæ: & ipſe eſus
factus eſt advocatus, qui juder
füerat interpellatus. Martha, in-
quit, circa multa es occupata,

quando unum eſt necelsarium.

Maria meliorem partem elégit,
quæ non auferetur ab ea. Audivi-
mus enim & interpellatiônem in-
terpellantis, & ſententiam judicis.
Quæ ſenténtia interpellanti re-
ſpondit, ſuſceptam deféndit. Erat
enim Maria intenta dulcedini verbi
Dômini. Intenta erat Martha, quo-
modo pàſceret Dôminum: Intenta
Maria, quomodo paſcerétur à Dè-
mino. A Martha convivium Do-
mino parabatur, in cujus convivio
Maria jam jucundabatur. .
Beata es Virgo Maria, Dei Gé-
nitrix, quæ credidiſti Domino:
pPerfecta ſunt in te, quæ dicta ſunt
tibi: Ecce exaltata es ſuper cho-
ros Angelôrum: Intercede pro
nobis ad Dominum Deum noſtrum.
6. Ave Maria, gratia plena: Doô-⸗
minus tecum. Intercéde.
3 loria Patri. Interceéde.

Um ergo Maria ſuaviter audi-
ret verbum dulciſſimum, &
corde intentiſſimo paſceretur, in-
terpellato Dômino à ſoroôre ſua:
quomodo putamus eam timuiſſe,
ne diceret ei Dôminus: Surge »
& adjuyva ſorôrem tuam? Mita
euim ſuavitate tenebatur: quæz
profécto major eſt mentis, quam
ventris. Excusata eſt, ſedit fecu-
rior. Quoômodo autem excusata?
Attendamus; inſi piciamus, perſcru-
témur, quod poôſſumus;, ut pales⸗
mur & nos.
e Deum laudäâmus. 1I.
A D L 5 5

Ssùmpta eſt Maria in cœlum,
gaudent Angeli, laudantes
benedicunt Dõminum.
ôminus regnavit.

II. .
Maria Virgo aſsumpta eſt àd
æthéreum thalamum, in quo Rex
regum ſtellato ſedet solio.
In odörem unguentoôrum
tuôrum cúùrrimus: adoleſcentulæ
dilexérunt te nimlYis.
2. Benedicta filia tu à Dômino,
quia per te früctum vitæ commu-

nicavimus.

Dulchre
ailalem, te
lies otdinata

Fömnibus
hereditat
Une preceépit
orOmnium:
pflittit in ta
Glon⸗
Uulttr elt
uper eho⸗
Wleiti tetna.

ur ek ila,
Nron consurt⸗
11, eec u
Worumacie

Amulorum
Domine,
i tibi placen
n valemus,
Donini nottri

I. Qui tee

uinſtr et,
Chriſte F
(li natus es

n inzo,

n
0. Lultit⸗
Ghlni, Exal
e chore
Ekkiaregna.
la katni
ünhta e
Uuten Angel
laucantes

liorem,

1 le in 5
nciitäte
ſiin X
8 ner dt ra
noläkd
liil ilie
uhnmien
hinn
3
Annptn et
8 Lacinte
un. Culde
lone lai
luri Vir
iünum i
I
D Ade

utem o Mal)
anhe: & Ne
rocitn, g
ellͤtus, Manku
nulta s oralſin
mn elt necenn
emn patten A
etut ab e in
intelpellatinen
lententian i
in interpellui;
ehran Gekendiil
tentadulcedint
enn ennt Muniy⸗
et Donigum hn
nodo Matetle
Althe nmniflun!
tut in in cn
cundabitu,
Viro Ma, N
ckecicſi Der:
in te, ulal
xaltita es ed
um: kite
Uinum Deunnn
1, gritia aid
. Iuntercec’⸗
Intercece⸗

Mlaris tuaie
un Culciine
imo balet
Gmin: ſuit
tatngs emn e
i Domints
droren
äte tenen
ſot eſt ne
duzata ek,
noc zulen
ſfelime
. hofinmn,n

dinne
3 4 3
etatein de
neei n ⸗
ginng tetlin

eim⸗
e ning,
ict flan .
ficun ii

A52a, Pulchra es, & decéôra, filia
Jerùſalem, terribilis ut caſtrõrum
acies ordinata.

N ômnibus réquiem quæsivi, &
Hin hæreditate Dômini morabor.
Tunc præcépit, & dixit mihi Crea-
tor mnium: & qui creavit me;
requievit in tabernaculo meo.
Glorioſa Virginum. xciv.
, Exaltäta eſt ſancda Dei Génitrix.
Super choros Angelorum ad
ecléſtia regna.

Quæ eſt iſta, quæ aſcendit ſicut
aurôra consurgens, palchra ut lu-
na, electa ut ſol, terribilis ut
daſtrorum acies ordinata ?

Amuléôrum tuòrum, quæſumus
Dômine, delictis ignoſce: ut
qui tibi placere de actibus noſtris
non valémus, Genitricis Filii tui
Domini noſtri interceſſione ſalvé-
mur. Qui tecum vivit.

Aſsumpta eſt.
Chriſte Fili Dei viii.
Qui natus es de Maria Virgine.

Maria Virvgo.
nomnibus réquiem.
Exaltàta eſt, * Sancta Dei
Genitrix. Exaltata eſt.
y. Super choros Angelõrum ad
cœléſtia regna. Sanéta.
loôria Patri. Exaltata.
Aſsumpta eſt Maria in cœlum,
gaudent Angeli.
. Laudantes benedicunt Domi-
Kum.

In odorem.

T ſic in Sion firmàta ſum, &
in civitàte ſanctificata ſimiliter,
requiévi, & in Jerúſalem poté-
ſtas mea. Et radicavi in pôpulo ho-
norificato, & in parte Dei mei hæ-
réditas illius, & in plenitúdine
Sanctörum detentio mea.
ge, br. Aſsümpta eſt Maria in cœ-
lIum, Gaudent Angeli. Afſ-
sůmpta eſt.
Laudantes benedicunt Dômi-
nium. Gaudent
Gloôria Patri. Aſsumpta.
Maria Virgo afsúmpta eſt ad
æthéreum thàlamum.

Pulchra es.

Nplateis ſicut cinnamomum &
balſamum aromatizans odorem
dedi: quaſ myrrha electa dedi
ſuavitat em odoris. .
Maria Virgo aſsümpra eſt „
Ad æthéreum thalamum. Maria
Virgo.
In quo Rex regum ſtellato ſe-
det solio. Ad æthéreum.
Gléôria Patri. Maria Virgo.
Dignare me laudare te , Virgo
ſacrata.
Da mihi virtutem contra ko-
ſtes tnos.

Aſsùmpts eſt Maria.

220.

Hôdie Maria Virgo colos aſcéndit:
gaudete, quia cum Chriſto regnat
in æternum. . .
amulorum tuéôrum.

X
7 5

Xeita Déô⸗

n 00 Rex regum ſtellato ſe-
det solie.

Vf14

lywn. Iſte Gonfeſſor. d
Hac die lIætus méruit ſupremos
Laudis honoôres. .
Potens in terra erit ſemen ejus.
Generatio rectòrum benedice-
tur.

Laudémus virum gloriôſum in ge-
neratione ſua, quia benedictionem
omaium Gentium dedit illi Domi-
nus, & teſtaméntum ſuum confir-
mavit ſuper caput ejus.

Eus, qui præ omnibus Sanctis
tuis beatum Jôachim Genitri-
cis Filii tui Patrem eſſe voluiſti:
concede, quæſumus; ut cujus feſta
veneramur, ejus quoque perpétuò
atrocinia ſentiämus. Per eümdem
ôminum.

eätus vir, qui invéntus eſt. d
1.

Sermo S. Epiphänii Epiſcopi.

D5 radice Jeſſe ortus eſt Rex
David, de tribu regis David
ſancta Virgo: ſancta, inquam, &
ſanétôrum virôrum filia, cujus pa-
réntes fuérunt Jachim & Anna:
qui quldem in vita ſua Deo placue-
runt, atque étiam fructum ejüsmo-
di germinavérunt, ſanétam Virgi-
nem Mariam, témplum ſimul &
Matrem Dei. Joachim porrò, An-
na,» & Maria, hi tres, Trinitati pa-
lam ſacrificium laudis offerébant
Joachim enim interpretatur præ-
paratio Dömini, eòô quòd ex illo
præparatum ſit templum Dômini,
nempe Virgo. Anna rurſus ſimili-
ter gratia interpretatur, proptéreà
quòd Jôachim & Anna gratiam ac
gepérunt, ut accedéentibus préci-
bus, talem fructum germinarent .
ſanctam Virginem adépti: Jéachim
siquidem precabatur in monte, &
Anna in horto ſuo.

Honéſtum fecit illum Dômi“
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & à ſeductôribus tutavit il-
lum: Et dedit illi claritatem
ætérnam. Juſtum deduxit
Dôminus per vias rectas, & oſtén-
dit illi regnum Dei. Et dedit.
Sermo S. Joannis Damalſcéni.

Uôniam futuͤrum erat, ut
Dei Génitrix & Virgo ex Anna
orffeétur, natura gratiæ fœtum an-
teveêrtere minimè auſa eſt: verùm
tantisper expectavit, dum gratia
fructum ſuum produxiſſet. Siqui-
dem oportébat eam primogéni-
tam in lucem edi, quæ rerum om-
nium conditarum primogénitum;,
in quo omnia coagmentata ſunt;,
paritúra erat. O par beatum Joa-
chim & Anna! Vobis omnis crea-
tura obſtricta eſt. Per vos enim
donum, omnium donôrum præ-
ſtant iſſimum, Creatori obtulit,
nempe caſtam matrem, quæ fola
Creatôre digna erat. B
Amavit eum Dôminus;, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Y. Induit eum Dôminus
loricam fidei, & ornavit eum. Et
ad.

Xülta Jôachim, quôniam ex filia
tua fillus natus eſt nobis, & vo-
cätur nomen ejus magni consilii,
hoc eſt, ſalutis totius mundi Ange-
lus, Pudôre afficiatur Neſtoôrius, ac
manum ori imponat. Puer hic Deus
eſt. Quonam igitur modo ea Deéi
génitrix non ſit, quæ péperit? Si
quis ſanctam Dei Genitricem non
confitétur, à Deitate remotus eſt.
Mea non eſt hæc oratio, quamquam
aliéqui mea; hanc enim diviniſſi-
mam hæreditàtem à Theôlogo Pa-
tre Gregorio accepi. O beaâtum par
Joachim & Anna! Ac proféctò ex
ventris veſtri fructu immaculati as-
noſcimini, quemadmodumChriſtus
quodam loco dixit: Ex fructibus
eôrum cognoſcetis eos. Ut Deo
gratum erat, ac dignum ea quæ à
vobis orta eſt, vitæ veſtræ rationes
inſtituiſtis. Caſtè enim ac ſanctè
münere veſtro functi, virginitatis
thesaäurum produxiſtis. .
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locùtus eſt ei Deus, & dixit a
eum Ingrédere in réquiem a .

Ouia te nid
etomnibus 6
le eſt,
munci, & pen
e, Qulsg,.
löria Patri.

lio ſandti
Me

lber zenen
flü Deyich
Nen kenuit lia
nuit heob Et
Homillas,

a ſoter
dtiginem
Uaſalt⸗
quido⸗ dem
ſde intet eo⸗
loc Matthen
lmonem ſose
s zutem per
Ele plgini
nlio preteri
Ppele pretiumn
dros, net
tlam hocinme
mhlierum!:
Verum hoc
n ne tribus
tuibun zccer
pn, u en
un rthe et,
U hund enin
Cünum Ern
Iinem haud
lrelctiptun
gebemcen
Hicgue ſatl
Enontkriſſe
hen
de h gui
ltes perit
le ſio lu
. Mintereec

it ilum Der
eum 2 iin
uübus tutuitl
it illi cluite
luſum dein
keckis, Sol
ei, E Cel:
mmis Damdet.

ürum end
& Vitgo elle
ritir etnt
aula eſtſe
Uit, Cuin
Modnnilet
eamn nee
Gi, Ale eunndi
im pninogerum
0 Pet benn ,
Vobis onti d⸗
ſ. Ner ſe
uin CoüImI
Creatotl n
mattenn, e
etat ,
Dominustr
lotie itn⸗
Palactſi let⸗
nit eum he⸗
e Otnuriten

imgläin
tus eb indih
us ini in

ei enituee
eitteſenn
eti il

Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus. .
Iſte eſt, qui contempſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleéſtia re-
gna. Quia. .
Môria Patri. Quia.

Isctio ſancti Evangélii ſecunduͤm
Matthæum.

Lr generatiônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. Abra-
ham génuit Iſaac. Iſaac autem gé-
nuit Jacob. Et réliqua. 14
Homilia 8., Joannis Damaſcéni.

od jofeph ex Davidica tribu
riginem duxerit, ſanctiſſimi
Evangeliſtæz Matthæęus & Lucas
liquido demonſtrarunt. Verùm
hoc inter eos diſcriminis eſt :
quòd Matthæus ex Davide per Sa-
lomoônem Joséphum deducit; Lu-
cas autem per Nathan. At vero
ſanctæ Virginis ortum uterque ſi-
léntio præteriit. Quocircà ſceire
operæ prétium eſt, nec apud He-
bræos, nec apud Scriptúram ſa-
cram hoc in more poſitum fuiſſe,
ut mulierum genus recenſerétur.
verùm hoc demum lege cautum
erat, ne tribus ulla uxores ex alte-
ra tribu accerfteret. Ac proinde
Joſeph, qui ex tribu Davidica or-
tum trahébat, juſtitiamque colé-
bat (hanc enim laudem ei tribuit
divinum Evangélium) ſanctam
Virginem haudquaquam præter le-

gis præſcriptum deſpondiſſet, niſi
duxiſſet.

ex eòdem ſceptro genus
Ob idque ſatis habuit Evangeliſta
demonſtraâſſe, unde Joſeph ortum
traxerit.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtutes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Dôminum:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populoôrum.
Eece homo ſine queréla, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
opere malo, & permanens in in-
nocéntia ſua. Ipſe.

Gitur ex ſtirpe Nathan filii Da-
Hvid, Levi génuit Melchi & Pan-
thérem. Panther autem genuit
Barpanthérem (namque ita voca-
baätur.) Barpäanther rurſus génuit
Jéachim. Jôachim dénique genuit

825
ſanéctam Dei Genitricem. Rurſus
ex ſtirße Salomonis filii David
Mathan ex uxôre ſua genuit Jacob:
môrtuo autem Mathan, Melchi ex
tribu Nathan, filius Levi, ac fra-

ter Panthéris uxorem

. ius Ma-
than, quæ étiam Jacobi mater erat,
matrimonio ſibi copulavit, atque
ex ea génuit Heli: ita urerini fra-
tres erant Jacob & Heli: ille ni-
mirum ex tribu Salomônis, hic ex
tribu Nathan oriündus.
Sint lumbi veſtri præcinéti, &

Inceêrnæ ardentes in manibus ve-
ſtris:

Et vos similes hominibus
expectàntibus dominum ſuum;,

quando revertaàtur à nůptiis.

Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dominus veſter ventuùrus it.
Et. Moria Patri. Et.

Orrò Heli, qui ex tirbu Na-
than erat, nullis liberis ſuſcêp-
tis è vita migravit: eâque de cau-
ſa, Jacob ipsius frater, qui ex
tribu Salomonis flxerat, ipsius
uxôrem accépit, fratrique ſuo ſe-
men excitavit, ac Joséphum pro-
génuit, Joſeph itaque natuúra qui-
dem filius Jacob erat à Salomone
oriundus: legis autem ratiône pa-
trem habébat Heli ex Nathan ori-
undum. Quæ cùm ita ſunt, Jôachim
lectiſſimam illam, ac ſummis laudi-
bus dignam mulierem Annam ma-
trimonio ſibi copulavit. Verùm
quemadmodum priſca illa Anna „
cùm ſterilitàtis morbo laboraret;,
per oratiõnem ac promiſſionemsa-

muélem procreavit: eédem modo

hæc étiam per obſecratiõnem, &
promiſſioné Dei genitricem aàa Deo
accépit: ut ne hic quoque cui-
quam ex illuſtribus matroônis céde-
ret. Itaque gratia (nam hoc ſonat
Annæ vocabulum) Doôminam pa-
rit: (id enim Mariæ néômine ſigni-
ſicatur.) Vere étenim rerum om-
nium conditarum Dômina facta
eſt, cùm Creatoôris mater eéxtitit.

Te Deum laudamus. 110.

w! Jeſu coréôna cel-
ſior. Potens in texra.
F

826

Laudémus virum gloriofum.
eus,qui præ. 324.

„

eus, qui præ.
224.

DIE XVI. AUGUSTI.

Similàbo eum.
Amavit eum. xlv.
Eus, qui nos beäti Hyacinthi
Confeſsoris tui annua ſolemni-
tite lætificas: concede propitius;
ut cujus natalitia colimus, étiam
actiones imitemur. Per Domi-
num noſtrum.
ſte Confeéſior.

977.

Heeinthes Poléônus, nobilibus
& Ohriſtianis paréntibus in Ca-
mienſi villa Epiſcopatus Dratisla-
vienſis natus eſt. A pueritia litteris
inſtructus, poſt datam Jurispruden-
tiæ & ſacris litteris operam, inter
Canônicos Cracovienſes adicçitus,
insigni morum pietate, & ſumma
eruditiône ceéteros antecélluit. Ro-
mæ in Prædicatôrum Ordinem ab
ipſo inſtitutôre ſanéto Dominico
adſeriptus, perfectam vivéndi ratio-
nem, quam ab ipſo didicerat, us-
que ad finem vitæ ſanctiſſimè reti-
nuit. Virginitatem perpetuò co-
luit: modeſtiam, patiéntiam, hu-
militatem, abſtinéntiam, ceteras-
que virtütes, ut certum religiosæ
vitæ patrimonium „adamavit.
Honéſtum fecit. 824.

Haritâte in Deum fervens, in-
tegras ſæpè noctes fundéndis
précibus, caſtigandoque côrpori in-
tumens, nullum eidem levamén-

sum »niſi lapidi innixus, five hu- ſa

mi eubans „ adhibébat. Remiſſlus

in patriam, Frisaci primùm in iti-
nere ampliſſimum ſui Ordinis mo-
naſtérium, mox Cracoviæz alterum
eréxit. Inde per, älias Poloniæ

regni provincias, aliis quatuor ex-

ædificatis „incredibile dictu eſt»
quantum verbi Dei prædigatione,
& vitæ innocéntia apud omnes
profecerit. Nullum diem præter-
miſit, quo non præclara aliqua
fidei, pietatis atque innoceéntiæ
arguméenta præſtiterit.
Amavit eum Dominus. 324.

Anctiſſimi viri ſtũdium erga
proximôrum ſalůtem maximis
Deus miräculis illuſtravit. Inter
gar illud insigne, quòd Vandalum
uvium prope Viſograädum aquis
redundantem nullo navigio uſus
trajécit, sociis quoque, expanſo
ſuper undas pallio, traductis. Ad-
mirabili vitæ génere ad quadragin-
ta propè annos poſt profeſſionem
erducto, mortis die ſuis fräatri=
bas prænuntiato , ipſo Aſsumptæ
Virginis feſto, Horis Canoônicis
perſoltis, Sacrameéntis Eccleſia-
ſticis ſumma cum veneratione per-
céptis, iis verbis: In manus tuas
Domine, ſpiritum Deo réddidit »
anno ſalutis milléſimo ducentéſi-
mo quinquageſimo séptimo. Quem
miraculis étiam poſt obitum illu-
ſtrem, Clemens Papa odctaävus in
Sanctôrum numerum rétulit.
Iſte homo perfecit. 324.

int
lumbi.
Tlix.
Quxæ eſt iſta, quæ alcendit
ſicut aurora consùrgens, pulchra
ut luna, electa ut ſol, terribilis ut
caſtrôrum acies ordinata?
Exaltàta eſt ſanéta Dei Senitri
Super choros Angelorum à

cœleſtia regna.
amulorum. 823.

In craticula te Deum non negavi;
& ad ignem applicatus, te Chri-
ſtum conféſſus ſum, probäãſti cor
meum, & viſitâſti nocte: igne me
examinaſti, & non eſt inventa in
me iniquitas.
Diſperſit »dedit paupéribus.
Jutria ejus manet in ſæc
Xculi. .

Anobis,
ſens Deus
ſuumas extin
ltio tribuig
n incendia

DIE W.

.

Nit Dom
Riritum,
iis Leyita ſen
lhleti Kude⸗
mmyit, & 0
Celit, Per l
icem Spiri

Kie it deſ
erkena, triüm
onclcdit ore
Illum dedh
ſis etzaz.
Drokencit
eus

Hdie Mana
Gt gudete
lignat in tern
kxilinze
per cho
Klekin enn:.
anl

Hy.
mngie §
in o

– el .
den A nobis, quæfumus omnipo-
Itens Deus, vitiòrum noſtroôrum
Hammas extinguere, qui beato Lau-
réntio tribuiſti tormentôrum ſuô-
zum incendia ſuperare. Per Däm.

bi dei Nuiſt
centin .
ier per⸗
ueae BIE ZVII. AUGUSTI.
Diz inue imne

lelttent. .
un Dominus to. 209.
nn kütiun
uunſlirt uu Xcita Dômine in Eccléſia tua
uls ir ed LsSpiritum, cui beatus Lauren-
. kius Levita ſervivit: ut eodem nos
pe Nn repléti ſtudeamus amare, quod
amavit, & bpere exercere, quod

n nullo uite

ci e docuit. Per Dôminum. in unitàte
hillio 1 ejusdem Spiritus.
2 genere Pr S§
os Nol Hic vir deſpiciens mundum S&

terrena, triümphans, Divitias co-
lo condidit ore, manu.
Juſtum deduxit Dôminus per
vias rectas.
. Et oftendit illi regnum Dei.
eus, qui nos. 826.

Hoödie Maria Virgo cœlos afcen-
dit? gaudéte , quia cum Chriſto
regnat in ætéernum.
Exaltata eſt ſancta Dei Genitrix.
Ssuper choros Angelorum ad
cœleftia regna.
. amulorum tuôrum. 820.

1in
etitt, 1. 877.
ene /, 2 umrRO.,
ſrueril Ex traftätu S. Auguſtini Epiſcopi
eoltii 4D in Joannem.

Erti ſümus, fratres, quia om-
nes, qui ſumus in corpore Doô-
mini, & manémus in illo, ut &
ipſe maneat in nobis, in hoc ſæcu-
lo necéſſe habémus, usque in finem
inter malos vivere: non inter illos
dico malos, qui blasphémant Chri-
ſtum: raro enim jam inveniuntur,
qui lingna blasphémat, ſed mul-
ui; qui vita, Neceéſſe eſt ergo, ut
neH inter illos usque in finem vivamus.
1 Sed quid eſt, quod ait: Qui manet

sn in me, & ego in illo? Quid, niſi It

827
uod Märtyres audiébant: Qui per-
everaverit usque in finem, hic
ſalvus erit?
Quo progréderis. 818.

Uômodo manſit in illo ſan-
Qus Lauréntius, cujus hoôdie
feſtum diem celebramus ? Manſit
usque ad tentationem, manſit us-
que ad tyrannicam interrogatio-
nem, mäanſit usque ad acérrimam
comminationem, manſit usque ad
peremptiônem. Parum eſt, usque
ad immanem excruciatiénem man-
ſit. Non enim occiſus eſt cito»
ſed cruciatus eſt in igne. Diu vi-
vere permiſſus eſt, imò non diu vi-
vere permiſſus eſt, ſed tarde mori
compülſus eſt. In illa ergo longa
morte, in illis torméntis, quia be-
nè manducaverat, & benè biberat;»
tamquam illa eſca ſaginatus, & illo
calice ébrius, torménta non ſenſfit.
Noli me derelinquere. 818.

Ixerat autem illi XKyſtus martyr
ſanctus, cujus diem quinto a
hinc retro die celebravimus: Noli
mœrére hli (Epiſcopus enim erat
ille, iſte Diaconus) noli mœrére;
inquit, ſequeris mé poſt triduum.
Triduum autem dixit, médium in-
ter diem paſſionis ſancti Xyſti, &
diem hodiernam paſſiônis ſancti
Laurentii. Triduum eſt médium.
O conſolatio! Non ait, Noli moœ-
rêre fili, déſinet perlecutio, & ſe-
cůrus eris: ſed, Noli mœrere: quoô
ego præcedo, tu ſequeéris: nec
conſecutio tua differtur. Triduum
médium erit, & mecum eris. Ac-
cepit oraculum, vicit diabolum ,
pervénit ad triümphum.
Beatus Lauréntius. 819.

ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem.

X. illo témpore: Dixit Jeſus dilſ-
cipulis ſuis: Amen, amen dico
vobis, niſi granum fruménti cadens
in terram, mortuum fuerit, ipſum
ſolùm manet. Et reliqua. .
Homilia S. Joannis Chrysôſtomi.

Ulcis præſens vita eſt, & mul-
tæ plena voluptàâtis, non ta-
men ômnibus, ſed iis tantum, qui
illi ſunt affixi. Quòd ſi quis in cœ-
lum ſuſpéxerit, & quæ ibi præclara

unt,contemplatus füerit, ſtatim
hanc

228
hanc contémnet, ac nullius prétii
exiſtimabit, Nam cõôrporum
pulchritúdo, quoad pülchrius non
deprehenditur, in admiratioône ha-
betur;: cùm vero aliud præſtantius
apparüerit, illa prior deſpicitur.
Quòôd ſi illam pulchritudinem
étiam nos intuéri voluerimus, &
cœleéſtis regni ſpeciem conſideraâre,
confeſtim nos hujus ſæculi vincu-
lis diſſolveêmus.
g. In craticula te Deum. 819.

Inculum namque eſt terrenaà-
V rum rerum affectio, ad cujus
diſſolutidnem ut nos induceret
Chriſtus, quid dicat, atténde: Qui
amat animam ſuam, perdet eam: &
ui odit animam ſuam in hoc mun-
o, in vitam æternam cuſtôdit eam.
nigmati simile hoc dictum vidé-
tur: non tamen ita eſt, imòô verô
Præcipuæ ſapiéntiæ plenum. Et
quoômodo qui amat änimam ſuam,
perdet eam?: Qui absurdis ejus cu-
piditatibus obtémperat, qui præter
débitum ei indúlget: quemadmo-
dum ⁶ contrario, qui odit eam in
hoc mundo, cuſtôdit eam;hoc eſt,
qui non paret ei, cùm noxia jubet.
O Hippolyte. 819.

„T non dixit, qui non paret,
ſed qui odit. Sicuti enim, quos
6dio habémus;, ne vocem quidem
audire, nec vultum eôrum vidére
æquo äanimo patimur: ita & äni-
mæ; ſi quid præter Dei voluntatem
nobis imperat, veheménter aversari
opoôrtet Cúùm enim jam de morte
ad eos, verba facturus eſſet, de mor-
te vidélicet ſua, & prævideret eoô-
rum triſtitiam & exanimatioònem,
per excéſſum locútus eſt, inquiens:
Quid dico, ſi mortem meam ge-
nerôsè non ferétis? niſi vos ipſi
moriàmini, nullum vos ſequétur
emoluméentum.
Te Deum laudamus. II.

Quæ eſt iſta.
Exaltata eſt.

zamulérum tuërum.
23.

MMart. Antiphona. Iſte Sanctus pro
lege Dei ſui certavit usque ad mor-
tem, & à verbis impiorum non ti-
muit: fundatus enim erat ſupra
Krmam petram.

Gléria & honòre coronàſti eum
bômine. p. Et conſtituiſti eum
ſuper ôpera mäânuum tuarum.

Xtétur Eccléſia tua, Deus, beâ-
ti Agapiti Martyris tui confiſa
ſuffragiis: atque ejus precibus glo-
riòſis & devòta permaneat, & ſe-
cůra consiſtat. Per Dominum.
DIE XVIII. AUGUSTII.

De Canticis canticorum.

Uaàm pulchra es amica mea ;,
quàm pulchra es! Oculi tui
columbarum absque eo quod in-
trinſecus latet. Capilli tui ſicut
greges caprarum, quæ aſcendérunt
de monte Galaad. Dentes tui ſicut
greges tonsarum, quæ aſcenderunt
de lavacro, omnes gemellis fœti-
bus „»& ſtérilis non eſt inter eas.
Sicut vita coccinea, laàbia tua: &
elôquium, tuum dulce. Sicut frag-
men mali púnici, ita genæ tuæ„
absque eo quod intrinfecùs latet.
Sicut turris David collum tuum,
quæ ædificata eſt cum propugnacu-
lis: mille clypei pendent ex ea;
omnis armatura fortium.
Vidi ſpecioſam. 820.

Ota pulchra es amica mea, &
macula non eſt in te. Veni de
Libano ſponſa mea, veni de Liba-
no, veni; coronaberis de capitée
Amana, de vértice Sanir & Her-
mon de cubilibus leônum, de
moôntibus pardôrum. Vulneräſti
cor meum ſoror mea ſponla „
vulnerãâſti cor meum in uno oculo-
rum tuorum, & in uno crine col-
li tui. Quàm pulchræ ſunt mam-
mæ tuæ „ſoror mea ſponſa! Pul-
chriora ſunt ubera tua vino, &
ôdor unguentorum tuôrum fſuper
ômnia aromata.
Sicut cedrus. 820.

„Avus diſtillans läbia tua, ſpon-
ſa, mel & lac ſub lingua tua, &
odor veſtimentoruin tuorum ficut
odor thurris. Hortus concluúſus ,
ſoror mea ſponſa, hortus,conclu-
ſus, fons ſignatus. Emiſſiones tuæ
paradiſus malôru punicorum cum
pomôrum fructibus. Cypri ru
nardo, nardus & crocus, fſtula 8
cinnamomum cum univérſis lignis
Libani, myrrtha & àloe, cum Pmnni⸗

Uiu primis unn
Cörum putens:
Aueftuund imp
le elt iſt

De Sgerm. 5.

Antiqua.
guoctempo
könis dente
Cemn ſancti Ap

terte ad alüten

dbimt, moment

meelzti conve

cümve illic en

IUitAngelica,
Mein clektt
ſecum dixi
Dei ſanctam!
meim corpus
ſili quadan
ann Angelics
Mtis elatum,
(un Gethsen
Upelorum ca
Cntinuos,
Otmatam m

ſt tes an
cann celte
hoſoli, ch
Dtlenat, polk
ſet god
Corpusacorare
hemerunt: ſe
Cn eſs corp
Eenite otuern
mtöm invenit
compfiun
Ais proficie
1 repleti,
lus myſterii
Nrhoe loluim
Ic cui plie⸗
Enen zuner
nticin,
Dommnns
utum ineor
Pbinluiten .
ulis paſt

nötetolptlte
5 conſinſien
unlum tuinn

I. AUCNN

cis canticonnt

chra e ma n
lchra es/ Oell
eelk eogltl
et. Citli tui 1
Uumn le tenle
lad Dergnlt
Ims leitetd⸗
omnei enel
lis nonet h
cclnet, I
buln dle,
nici i
od in
Dari
eltcum t
hei henden
la fortiumm.
olamn. 810,

hnes eMlin
non ekinne
ſu nea ſe
orontetd,

bus primis unguéntis.

Fons hor- iis, quæ de beâto Hierôtheo,

829
qui

tôrum puteus aquarum viventium, ipſe quoque tunc aäderat, ſcripſit ad

quæ fluunt impetu de Libano.
Quæ eſt iſta. S821.

De Serm. S. Joaâannis Damafcéni.

Ex antiqua accepimus traditiône,
quòd tempore glorioſæ
tiônis beatæ Virginis, univerſi qui-
dem ſancti Apoſtoli, qui orbem
terræ ad ſalutem Gentium peragra-
bant, moméento témporis in ſubli-
me elâti convenérunt; Jjerosôlymis:
cumque illic eſſent, eis viſio appa-
ruit Angelica; & audita eſt pſal-
moôdia cœléſtium Poteſtatum: &
ſic cum divina glôria in manus
Dei ſanctam tradidit äanimam. Ejus
autem corpus, quod Deum inef-
fabili quadam ratione ſuſcepit ,
cum Angélica & Apoſtôlica hym-
nôdia elatum, in loculo fuit depô-
ſitum Gethsémane, quo in loco
Angelôrum cantus manſit tres dies
continuos. —
Ornatam monilibus. 821.

Oſt tres autem dies Angélico
cantu ceſsante, qui aàderant
Apôſtoli, (cùm unus Thomas, qui
abfũúerat, poſt tertium diem veniſ-
ſet, & quod Deum ſuſceperat;
corpus adorare voluiſſet) tümulum
aperuérunt: ſed omni ex parte ſa-
crum ejus corpus nequäquam in-
venire potuérunt. Cùm ea autem
tantùm inveniſſent, in quibus fue-
rat compéôſitum, & ineffabili, qui
ex iis proficiebatur, eſſent odo-
re repléti, loôculum clausérunt.
Ejus myſtérii obſtupefacti miracu-
lo, hoc ſolùm cogitare potuérunt,
quòôd cui placuit ex Maria Virgine
carnem sùmere „& hôminem fieri
& naſci, cùm eſſet Deus Verbum,
& Dominus gloriæx: quique poſt
partum incorrûptam ſervavit ejus
virginitätem, eidem étiam placuit
& ipsius, poſtquam migravit , im-
maculatum corpus, incorrùptum
ſervůàtum, translatione honorare
ante commünem & universalem
reſurrectiônem.
Beatam me dicent. 821.

Derant tunc cum Apoſtolis ſan-
iſſimus Timotheus „ primus
Epiſcopus Epheſiòrum, & Dionyſius
Areopagita;, ficut ipſe teſtatur in

prædictum Timôtheum, ſic dicens:

Nam étiam apud ipſos à Dea affla-
tos ſacrôrum Antiſtites, quando
nos quoque, ut noſti, & multi ex
ſanctis noſtris fratribus, ad con-
tuéndum corpus, quod vitæ prin-
cipium dedit, & Deum ſuſcépit,

dormi- conveniſsemus: (aderat autem &

Dômini frater Jacobus & Petrus,
ſupréma & antiquiſſima Theologéô-
rum sůmmitas:) & viſo ſacro cor-
pore, placuit omnibus, prout quis-
que pôterat, hymnis celebrare infi-
nitam bonitatem divinæ poténtiæ.
Beata es Virgo Maria. 822.

éctio ſanéti Evangelii ſecùndaum
Lucam.

N da têmpore: Intravit Jeſus
in quoddam caſtellum: & mü-
lier quædam, Martha nomine ,
excépit illum in domum ſuam. Et
réliqua.
De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Enè Martha circa corporalem
Dômini, quid dicam, necefſi-
tatem ,an voluntàâtem? miniſtra-
bat carni mortali. Sed quis erat
in carne mortaäli? In principio erat
Verbum, & verbum erat apud De-
um, & Deus erat Verbum. Ecce
quod Maria audiebat: Verbum ca-
rò factum eſt, & habitavit in no-
bis, Ecce Martha cui miniſtrabat.
Ergo Maria meliorem partem ele-

git, quæ non auferetur ab ea. Hoc
enim elégit, quod ſemper manébit »„
ideò non auferétur ab ea.
Diſſũſa eſt graãtia. 822.

Irca unum Maria ſe vôluit oc-=
Scupari. Jam tenébat: Mihi
autem adhærére Deo bonum eſt.
edébat ad pedes capitis noſtri.
Quantò humiliùs ſedeébat, tanto
ampliuùs capiébat. Cônfluit enim
aqua ad humilitaàtem convallis, dé-
natat de tumoribus collis. Non
ergo Dôminus opus reprehéndit „
ſed munus diſtinxit. Circa multa
es occupata: porroò unum eſt neceſ-
sarium. Jam hoc fibi Maria elégit.

Beata es Virgo Maria. 822.
Gapitus Præneſtinus, quindecim
Ass natus, Aureliano Impe-
cupidiſſimus, cùm
Propfter

ratôre, martyrii

830 „ C
ropter conſtântiam religiénis,
mperatôris juſſu primùm nervis
diutiſſimè cæſus, deinde in tetrum
càrcerem conjéctus eſſet, ut nihil
omnino per quatuor dies guſtaret,
& cuſtodia eſt eductus, & ardenti-
bus carbonibus capiti ejus impôſi-
tis »Deéeo agens gratias, iterùm af-
tectus verbéribus, nudus ita pédi-
bus ſuſpenſus eſt, ut ingens fumus
e ſubjecto igne os ejus obruéret.
Tum fervens aqua in ejus ventrem
effùſa eſt, maxillæque confractæ.
Quo tempore judex é tribunali lap-
ſus, paulo poſt mortuus eſt. Ea
re incénſo Imperatore, ſanctum
juvenem jubente feris objici, cùm
illæ non audérent attingere, Præ-
néſte gladio percuſſus eſt.
g£ Deum laudamus. II.

Qui odit animam uam in
hog mundo, in vitam ætérnam
cuſtodit eam
Juſtus ut palma florébit.
„ Sicut cedrus Libani multiplica-
bitur.
ætétur Eccleſia. 828.
DIE XIX. AUSUSTI.

De Caânticis canticòrum.

Abire vos filiæ Jeruſalem ,„ ſi
invenéritis dileéétum meum,
ut nuntiétis ei, quia amôre lan-
gueo. Qualis eſt diléctus tuus ex
dileéto, & pulcherrima mulierum:
ualis eſt diléctus tuus ex dilé-
cto, quia ſic adjurãſti nos? Dilé-
Gtus meus candidus, & rubicún-
dus, eléctus ex millibus. Caput
ejus aurum ptimum. Comæ ejus
ſicut elatæ palmarum, nigræ quaſi
gorvus. Oculi ejus ſicut colùmbæ
ſuper rivulos aquarum, quæ lacte
ſunt lotæ, & rèſident juxta fluenta
Lleniſſima.
. Vidi ſpecioſam. 820.

IIéctusimeus deſcendit in hor-
tum ſuum ad aréolam aroma-
tum, ut paſcaàtur in hortis, & Iilia
côlligat. Ego dilecto meo, & dilé-
Kus meus mihi,qui paſcitur inter
lIilia. Pulchra es amiéa mea, ſuavis
& decòra ſicut Jeruſalem: terribi-
lis ut caſtrorum acies ordinata.
Avérte culos tuos à me, quia ipſi
me avolare feceérunt. Gapilki tui

ſieut grex capràrum, quæ apparue-
runt de Gâlaad. Dentes tui ſicut
grex oövium, quæ aſcendérunt de
lavacro, omnes geméllis fœtibus,
& ſtérilis non eſt in eis.
Sicut cedrus, 820.

Na eſt colúmba mea;, perfecta
mea, una eſt matris ſuæ, elécta
genitrici ſuæ. Vidérunt eam filiæ,
& beatiſimam prædicavérunt: re-
ginæ & concubinæ, & laudaverunt
eam. Quæ eſt iſta, quæ progréditur
quaſi aurora consurgens, pulchra ut

luna, elécta ut ſol, terribilis ut

caſtrorum acies ordinata? Deſcen-
di in hortum nucum, ut vidérem
poma convallium, & inſpicerem, ſi
fHoruiſſet vinea, & germindſſent
mala pùnica. Neſcivi 3 anima mea
conturbavit me propter quadrigas
Aminadab. Reveértere, revértere
Sulamitis: revertere, revértere, ut
intueamur te.
Qusæ eſt iſta. 821.

Sermo 5. Bernardi Abbätis.

VIg hödie gloriôſa coœlos aſ-
cendens, ſupernoôrum gaudia ci-

vium copiôſis ſine duůbio cumula-

vit augmeêntis. Hæc eſt enim, cu-
jus ſalutationis vox & ipſos exul-
tare facit in gaudio, quos matérna
adhuc viſcera claudunt. Quòd ſi
parvuli necdum nati ànima lique-
facta eſt, ut Maria locuta eit: quid
utamus, quænam illa füerit Cœlé-
kiurmn exultâtio „ cum & vocem
audire, & vidére faciem, & beata
ejus frui præséntia meruérunt.
Ornätam monilibus. 821.

Ed & illud quis cogitäre ſuffi-
ciat, quàm glorioſa hôdie mun-
di Regina procéſſerit: & quanto
devotionis afféctu tota in ejus oc-
cúrſum cœleſtium legioônum pro-
dierit multitùdo, quibus ad thre-
num gloriæz canticis ſit dedúcta:
uam placido vultu, quam ſerena
acie, quam divinis ampléxibus ſus
céêpta à Filio, & ſuper omnem
exaltàta creatüram, cum eo hono-
re, quo tanta mater digna fuit: cum
ea gloria, quæ tantum décuit. Filiũ.
Beatam me dicent. 821.

Elicia prorſus ôſcula läbiis im-
Prefſſa lactentis„ sui virgineo
” mater

tuter applen
Tün numquie
Uinus gur al
len attis,
ione ſulcepi
ronum gla
ens, & d
leulo otis in
len, & Mari
enattäbitiua
lertis adeptae
tun & in ee
ugalatis.
Deittes

o ſancti

Vilo temp
n guoddan
e guedam
eſüt illum
tlu.
De Honilin

Ninſthb
lenanet e
Pgoc elegi
l dd er :
ſoc elegicti,
ütigue h
erglodelen
no tuo aute
4 ut⸗
melt, deru
ibor, ut
e, ilai
Diffnſa 4

ldenis er⸗
„(uantum
lis in his
ſe ambe
1, anbe 3
ſei picet
ilick intefl
listig, 1
Geitetum
II i udnr
fee
li⸗
Arunnoſ
lenszun
4 Almen

es

Ue in
eorioi⸗
N
Vifun, ann
naninhi
Aunnk ſen
ſemni

tirun, retme
d. Denles n is
ue icendenn,d
es genelefrihs
neſtin ei⸗
tus, 1n0,

lümbe mei ge
Leſt mattizfue
Viderunt endh,
n redicaetus
blne, Klultn
ilasgre onte
consutgenpoulrt
Uut ſal, kulbil
cies Adltihes
n Nlcun r tiſd
Aium Kiliceen
Iner, & kmmd
1. Nelcin; uumte
tme Pogtet la
Reretetereien
teyetete leunc
te.
iſa n⸗

Ppernddi N

lie gloniltenn
Cupefnonunmm.
ſs nne ciite⸗
iz. Hee 4e
nistor a
gaudio, ne
4 claudut e
um miti ind
,
enamn ilifi

crain, ie
nnet ge i
tantun u
editelt 1

tencs,

mater applaudébat in grémio. Ve.
rüm numquid non feliciora censé-
bimus, quæ ab ore ſedentis in dex-
tera batris, hôdie in beata ſaluta-
tiône ſuſcépit, cùm aſcenderet ad
thronum gloöriæz, epithalamium
canens, & dicens: Oſculetur me
oſculo oris ſui? Chriſti generatio
nem, & Mariæ aſſumptionem quis
enarrabit? QCuantum enim gratiæ in
tertis adepta eſt præ cæteris, tan-
tum & in cœlis obtiner gloriæ
ſingularis.
Beata es Virgo Maria. 822.

ectio ſancti Evangéli ſecundùm
Lucam.

1R illo tempore: Intrâvit Jeſus
Ain quoddam caſtellum: & müú-
lier quædam, Martha nömine,
excépit illum in domum ſuam. Et
réliqua. .
De Homilia S. Auguſtini Epiſeçopi.

Ranſit labor multitùdinis, &
reêmanet chäaäritas unitatis. Er-
zo quod elegit Maria, non auferé-
tur ab ea : à te autem Martha,
quod elegiſti, utique hoc séqui-
tur, ütique hoc ſubintelligitur, à
te, quod elegiſti, auferétur: ſed
bono tuo auferétur, ut quod mé-
lius eſt, detur. Auferétur enim à
te labor, ut réquies detur. Tu na-
vigas, illa jam in portu eſt.
Diffuſa eſt. 822.

Idétis ergo, chariſſimi , &
quantum arbitror, jam intelli-
gitis, in his duabus mulieribus,
quæ ambæ fuerunt Dômino gra-
tæ, ambæ amabiles, ambæ diſci-
pulæ: vidétis ergo, & magnum
aliquid intelligitis, quicumque in-
telligitis, quod audire, & ſcire
debetis etiam, qui non intelligitis,
in his duabus mulieribus duas vi-
tas eſſe niguratas ,„ præséntem &
futûram: laboriôſam & quietam:
ærumnoſam & beâtam: tempora-
lem & æternam.
Beata es Virgo. 822.

Uæx funt vitz: de illis vos
copioſiùs cogitâte. Quid ha-
best hæc vita, non dico mala, non
iniqua, non netaria, non luxurio-
ſa, non impia, ſed laborioſa &

831
ipſam innocéntem vitam dico, aua-
lem decèbat habere Martham. Hanc
ergo, quantum potéſtis, inſpici-
te: & de hac, ut dixi, copioſiùs „
quàm loquimur, cogitate Vita
verò iniqua àberat ab illa domo „
nec cum Martha erat, nec cum
Maria: &, ſi aliquando fuit, Dô-
mino intrante fugit.
Te Deum laudâmus. II.

PlIE XX. AUGISTI.

Ntereéſſio nos, quæſumus Dô-
mine, beati Bernardi Abbatis
commendet; ut quod noſtris mé-
ritis non valemus, ejus patrocinio
aſlequgmur. Per Dominunn

Hôdie Maria Virgo cœlos
aſcéndit: gaudéte, quia cum Chri-
ſto regnat in æternum.
Exaltata eſt ſanctaDei Geénitrix.
Super choros Angelorum ad
cœléſtia regna.

Amulôrum tuôrum, quæſumus
Doômine, delictis ignoſce: ue
qui tibi placére de àâctibus noſtris
non valémus, Genitricis Filii tui
Dômini noſtri interceſſtöne ſalvé-
mur. Qui tecum viyit.

77

BkErnirdus „Fontänis in Burgün-
dia honeſto loco natus adoléſ-
cens propter egrégiam formam ve-
heménter ſolicitatus à muliéribus,
numquam de ſententia coléndæ
caſtitatis dimoveri péôtuit. Quas
diaboli tentatiônes ut effugeret »
duos & viginti annos natus mona-
ſterium Ciſtercienſe, unde hic ordo
incépit, & quod tum ſanctitate flo-
rébat, ingredi conſtituit. Quo Ber-
nardi consilio cognito, fratres
ſummòpere conati ſunt eum à pro-
pôſito detérrere: in quo ipſé elo-
quentior, ac felicior fuit Sam ſic
eos aliôsque multos in ſuam per-
duùxit ſenténtiam, ut cum eo tri-

wrüumnis plena timoribus caſtiga
ta, tentationibus ſolicita: hanc

inta juvenes eamdem Religioònem
uſceperint. Monachus jejanio ita
1*

832 Fg
déditus erat, ut quôties ſuméndus
eſſet cibus, tõties tormeêntum ſub-
ire viderétur. In vigiliis étiam &
orationibus mirificè ſe exercebat,
& Chriſtiänam paupertatem co-
lens, quaſi cœléſtem vitam agebat
in terris, ab omni caducàârum re-
rum cura & cupiditate aliénam.
Honéſtum fecit illum Doôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoribus tutäavit illum :
* Et dedit illi claritätem ætérnam.
F. Juſtum deduxit Doôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Lucèbat in eo humilitas, miſe-
ricordia, benignitas: contem-
platiòni autem ſic addictus erat, ut
vix sénſibus, niſi ad officia pieta-
tis , uterétur: in quibus tamen
prudéntiæ laude excellébat. Quo
än ſtúdio occupatus, Genuênſem,
ac Mediolanenſem, aliôsque Epiſ-
copatus oblatos recusavit, profeſ-
ſus, ſe tanti officii munere indig-
num eſſe. Abbas factus Claraval-

lenſis, multis in locis ædificavit

monaſtéria, in quibus præclâra Ber-
nardi inſtitútio, ac diſciplina diu
viguit. Romæ ſanctorum Vincentii
& Anaſtàâſii monaſtério ac Inno-
ceêntio ſecundo Papa reſtitùto, præ-
fécit Abbatem illum, qui poſtea
Eugénius tértius ſummus Pôntifex
fuit, ad quem étiam librum miſit
de Conſideratione.
Amavit eumDôminus, & orna-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
*Et ad portas paradiſi coronavit
eum.s
Induit euu Dôminus loricam
fdei, & ornavit eum. Et.

Ulta prætéreà ſcripſit, in qui-
VIbus appäret, eum doctrina
Potiuͦs divinitus tradita, quam la-
ore comparata, inſtrùctum fuiſſe.
In ſumma virtütum laude exora-
tus à mäximis Principibus de eô-
rum componendis controveéerſiis, &
de Eccleſiaſticis rebus conſtituen-
dis, ſæpiùs in Italiam venit. In-
nocéntium item Secündum Pon-
tificem maâximum in confutando
ſchismate Petri Leoônis, tum apud
Imperatérem, & Henricum An-
gliæ Regem ; tum in Concilio Pi-
fis coacto, egrégie adjùvit. Déni-
que tres & ſexaginta annos natus
obdormivit in Domino;, ac mira-

culis illũſtris, ab Alexàndro tértio
Papa inter Sanctos relatus eſt.

Iſte homo perfecit omnia, quæx

locútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
* Quia te vidi juſtum coram me
ex mnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contéêmpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleéſtia
regna. Quia.
35 loéria Patri. Quia.

L ectio ſancti Evangeélii ſecuùndùm
Matthæum.

IKilis témpore: Dixit Petrus ad

Jeſum; Ecce nos reliquimus om-
nia, & ſecuti ſumus te: quid ergo
erit nobis? Et réliqua.
Homilia venerabilis Bedæ Presbyt.

VUo ſunt ordines electôrum in
judicio futuri; unus judican-
tium cum Domino, de quibus
hoc loco memorat, qui reliqué-
runt omnia, & ſecuüti funt illum:
alius judicandoérum à Doômino,
qui non quidem omnia ſua pari-
ter reliquérunt;, ſed de his tamen,
quæ habébant,» quotidianas, dare
eleemoſynas Chriſti paupéribus
curabant: unde & audituri ſunt
in judicio: Venite benedicti Pa-
tris mei, poſſidete præparatum
vobis regnum à conſtitutione mun-
di. Eſurivi enim, & dediitis mi-
hi manducare; ſitivi, & dediſtis
mihi bibere.
ge. Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtútes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Dôminum :
Ipſe intercédat pro peccatis
omnium populoôrum.
F. Ecce homo ſine querela, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
opere malo, & pérmanens in in-
nocéntia ſua. Ipſe.

Ed & reprobôrum duos ibi fu-
)N turos ôrdines, Domino narran-
te, comperimus ; unum eôrum
qui fidei Chriſtianæ myſteriis ini-
tiati, pera fidei exercére contem-
nunt, quibus in judicio teſtâtur:
Diſcédite à me maledicti in isg-
nem ætérnum, qui præparatus eſt
diabolo, & angelis ejus: eſurivi
enim, & non dediſtis mihi man-
ducare. Alterum eorum; qui n-
dem & myſtéria Chriſti vel num-

quam ſuléepéere »„ vel ſuſcchtan

ehoſtiſiam
8 Gicit: Quu
njucicätus
nomine un
gind lumbi
eeme urdent
i: er vo
Ahectantidus
Juando keyen
Vigilate en
lon Dominu
1t G lonia!

Lrüm is
le Cbito
woritizad læt
Ii & Kalvato
nyettamus:
r tantzæ gta

etantiunmo
gacidus,ie
Pllicetur ex
t, qui relt
ures, aut
urmatremal
agros, pr.
ſentuplum dec
um polliebit
1 iſectibus
o hriſti diſe
N,o plus in
Keid,ed plun
MNeino ſulcipe
ſucgenut luſten
Deumn laud

leltora e
lan elei
Korumacies
lultata eſt
wer chor
Kia regne,
Unulorumt
Vomine
Ubt “
unelenns,
eAln noſtti
(li tee

ihlit i

D n

e nntie

Uidcess
R
6 Mn.“

Mexinlo⸗
Kos kelituet
Petkecitömi
Deus, & I
e in leglinn
jnſtum enn
entide.
ui contennn
etyenit ſe

uie⸗

awtli l
Uttheun.

ote: Dint en
e nos te
iſumt
et kelign
übilseults

brcies din
Nturi; Enns
Donind , ten
molet, gult
lecatifunn
Ndörum i)e⸗
dem omm
t, led leli
t, u
Oiti

5

ztus el
ubitit Die,
cecat Po F-
btum⸗ W
oſne gleni⸗

1 de
Pinens ſein

Ml.

er apoſtàſiam deſeruére, de qui-
er dicit: Qui autem non credit,
jam judicatus eſt: quia non credit
in nömine unigéniti Filii Dei.
Sint lumbi veſtri præcincti , &
Iucérnæ ardéntes in manibus ve-
ſttis: * Et vos similes hominibus
expectântibus deminum ſuum,
quando revertatur à nüúptlis.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dominus veſter ventuùrus ſit.
Et. lôria Patri. Et.

Erùm his cum timôre & pavéô-
re débito paulisper comme-

moratis, ad lætiſſima potiùs Doômi-

ni & Salvatoris noſtri promiſſa
convertamus auditum. Videamus,
quæ tantæ gratia Pietätis: non æter-
næ tantümmodo vitæ præmia ſuis
ſequacibus, ſed & præséntis münera
pollicetur eximia. Et omnis, in-
uit, qui reliquerit domum, vel
ratres, aut ſorôres, aut patrem,
aut matrem, aut uxòrem, aut filios,
aut agros, propter nomen meum,
cêntuplum accipiet, & vitam ætér-
nam poſſidébit. Qui enim terré-
nis affectibus ſive poſſeſſiònibus
pro Chriſti diſcipulätu renuntiave-

rit, quo plus in ejus amorem pro-

fécerit, eo plures inveniet, qui ſe
intérno ſuſcipere affectu; & ſuis
gaudeant ſuſtentare ſubſtantiis.
e Deum laudamus. II.

Quæ eſt iſta, quæ aſcendit
ſicut aurôra consurgens, pulchra
ut luna, elécta ut ſol, terribilis ut
caſtrorum acies ordinata ?²
Exaltata eſt ſanécta Dei Génitrix.
Super choros Angelõôrum ad
cœléſtia regna.

Amulôrum tuòrum, quæſumus
Dômine, delictis ignoôſce: ut
qui tibi placére de actibus noſtris
non valémus, Genitricis Filii tui
Domini noſtri interceſſione ſalve-
mur. Qui tecum vivit.

Hôdie MariaVirgo.
Exaltäta eſt. 823.

amulorum.
[DIE XXI, AUGUSTI.
De Cànticis canticôrum.
Q vidébis in Sulamite, niſi

choros caſtroxrum à Quam

ev. Rom.

832
pulchri ſunt greflus tui in calcea-
mentis, filia principis! Juncturæ
fêmorum tuoôrum ſicut monilia,
æ fabricata ſunt manu artificis.
mbilicus tuus crater tornatilis,
numquam indigens poculis. Ven-
ter tuus ſicut acérvus tritici, val-
latus liliis. Duo ubera tua ſicut
duo hinnuli gemélli capreæx. Col-
lum tuum ſicut turris ebuùrnea.
Oculi tui ſicut piſcinæ in Hesebon-
quæ ſunt in porta filiæ multitudi-
nis. Naſus tuus ſicut turris Libani,
quæ réſpicit contra Damaâſcum.
Caput tuum ut Carmélus, & comæ
capitis tui, ſicut purpura regis
vincta canalibus.
Vidi ſpeciôſam. 820.

Uam pulchra es, & quàm de-
côra, chariſſima, in deliciis?
Statuùra tua aſſimilata eſt palmæ, &
übera tua botris. Dixi: Aſcéndam
in palmam, & apprehéndam fru-
ctus ejus: & erunt ůbera tua ſicut
botri vineæx, & odor oris tui ſicut
malorum. Guttur tuum ſicut vi-
num ôprimum, dignum dilécto
meo ad potandum, labiisque &
dentibus illius ad ruminandum.
Sicut cedrus, 820.

Go dilésto meo; & ad me con-
verſio ejus. Veni dilecte mi,
egrediamur in agrum,; commoré-
mur in villis. Manè ſurgamus ad
vineas, videamus ſi floruit vinea,
ſi flores fructus partuùriunt, ſi flo-
ruérunt mala pùnica: ibi dabo tibi
ubera mea,. Mandragoræ dederunt
odorem. In portis noſtris omnia
poma: nova & vetera, dilecte mi »
ervavi tibi.
Quæ eſt iſta. S21.

Sermo S. Bernäârdi Abbatis.

TSrmpus loquêndi eſt omni car-
ni, cùm alsúùmitur incarnati
Verbi mater in cœlum: nec ceſsa-
re debet a laudibus humana morta-
litas, cùm hoôminis ſola natùra
ſupra immortales ſpiritus exaltatur
in Virgine. Sed de ejus gloria
nec ſilere devôtio patitur: nec di-
gnum aliquid ſterilis concipere
cogitâtio, aut inerudita poteſt lo-
cutio parturire. Hinc eſt„ quod
& ipſi cœléſtis cůriæ Principes in
conſideratiõne tantæ novitatis
clamant non ine admitatione:
G s Quæ

834 . ;
Quæ eſt iſta, quæ aſceéndit de de-
sérto deliciis afluens?
Ornatam monilibus. 821.

C ſi manifeſtius dicant; Quan-
ta eſt hæc, & unde ei aſcen-
dénti utique de desérto, affluentia
tanta deliciarum? Nec enim pares
inveniuntur deliciæ „vel in nobis,
uos in civitate Doômini lætificat
uminis impetus, qui à vultu glo-
riæ, voluptatis gloria potamur. Quæ
eſt iſta, quæ de ſub ſole (ubi ni hil
eſt niſi labor, & dolor, & afflictio
ſpiritus,) aſcéêndit deliciis ſpiritua-
libus affluens: Quidni delicias di-
xerim virginitätis decus cum mu-
nere fecunditatis, humilitatis in-
signe, diſtilläntem charitatis fa-
vum, miſericoôrdiæ viſcera, pleni-
tudinem gratiæ , Prærogativam
glôriæ ſingularis?
Beatam me dicent. 821.

Scéndens igitur de desérto Re-
gina mundi, étiam Angeli ſan-
Ris, ut canit Eccleſia; ſpecioôſa
facta éſt, & ſuavis in deliciis ſuis.
Déſinant tamen deséèrti hujus mira-
ri delicias ; quia Dôminus dedit
benignitatem, & terra noſtra dedit
fructum ſuum. Quid mirantur de
terra desérta Mariam aſcéndere de-
liciis affluentem? Miréntur poôtiùs
pauperem Chriſtum de ccœléſtis
regni plenitudine deſcendéntem.
Longè enim ampliori miraculo
dignum videétur, Dei Filium paulo
minus ab Angelis minoräri, quam
Dei matrem ſuper Angelos exaltari.
IIlius siquidem exinanitio facta eſt
replétio noſtra: illius misériæ mun-
di deliciæ ſunt. Dénique cùm dives
eſſet, propter nos pauper factus
eſt, ut nos ejus inépia ditarémur.
Beata es Virgo, 822.

Eéctio ſancti Evangelii ſecúndùm
. . Lucçam.

N illo témpore: Intravit
in quoddam caſtéllum: . Jeſus
lier quædam, Martha nômine ,
excépit illum in domum ſuam. Et
réliqua.
De Homilia S. Auguſtini Epiſc.

Emansérunt ergo in illa domo,
quæ ſuſcéperat Dôminum, in
duabus féminis duæ vitæ, ambæ
innocéntes , ambæ laudabiles :

una laboriôſa, àltera otiôſa: nulla
facinoroſa, nulla deſidioſa. Ambæ
innocéêntes, ambæ inquam lauda-
biles: ſed una laborioſa, altera
otioſa: nulla facinoroôſa, quam ca-
vére debet laborioſa : nulla defſi-
dioſa;, quam cavere debet otioſa.
Diffuſa eſt gratia. 822.

Rant ergo in illa domo iſtæ
duæx vitæ, & ipſe fons vitæ. In
Martha erat imago præséntium, in
Maria futurorum. Quod agébat
Martha, ibi ſumus: quod agébat
Maria, hoc ſperamus. Hoc aga-
mus bene, ut illud habeamus ple-
nè. Nam quid inde habémus, in
quantum habémus? quamdiu. hic
ſumus, quantum eſt, quod inde
habémus: Nam & modoô inde ali-
uid àägimus: remôti à negôtiis,
epoôſitis familiaribus curis, con-
veniſtis, ſtatis, auditis.
Beata es Virgo. 822.

N quantum hoc agitis, Mariæ

ténditis, quod agit Maria; quaàm
ego, qui præxogo. Si quid tamen
dico , Chriſti eſt. Ideò vos palcit
Chriſtus, quia panis communis eſt,
unde & ego vobiscum vivo. Nunc
autem vivimus, ſi vos fratres ſta-
tis in Dômino. Nolo in nobis, ſer
in Domino, quia neque qui plan-
tat, eſt aliquid, neque qui rigat;

e Deum laudamus. II.
DIE XXII. AUGUSTI.

Iſtörumm eſt enim resnum
cœlorum, qui contempsérunt vitam
mundi, & pervenérunt ad præmia
regni, & lavérunt ſtolas ſuas in
sanguine Agni. .
tate juſti.
5 Et gloriamini omnes recti cor-
e.

Uxilium tuum nobis Dômine,
A quæſumus, placatus impende:
& intercedéntibus beatis martyri-
bus tuis Timotheo, Hipolyto
Symphoriano, déxteram ſuper nos
tuæ propitiationis exténde.

Dominum.

.. n

De Car
Ur eſt

zelto,
her dilect
Iulo ſuſcite
Uter tua:
, Pone
r tuum
Müchium tr
nors dile
emnlätio:
les ignis arr
enkentem
IIm; cujus
ur nimis in
ſieut din
en fores t
AAlium.
Jur eſti
Eesertum ſ
lomätibus

Qur mun

similes eſtis. Et faciliùs vos in-

ſed, qui increméntum dat, Deus.

Lætamini in Dômino, & exul-

Per.

linguere
Nöbruent i
Onnem fub
No dilection
Get eann 80
tden non⸗ he
orori nokr⸗
Ilenda eſt:
Ins ſper eun
liter 0
ſailud tib
ientcedt
Ke
WN
edi ayi
tſicute

Am arom

6 uri
ti
lls, ex

otioſtenll
ſdioſa. Ant
inquarn
dtiola,

ceberoti
1. 32

lubems 14
guamcin 1
t, gol in
modd nde 1
notl nezoni⸗
Pus Cllis,
naltis

De Canticis Canticorum.

Uæ eſt iſta, quæ aſcêndit de de-
sérto, deliciis äffluens, innixa
ſuper diléctum ſuum?: Sub arbore
malo ſuſcitavi te: ibi corrùpta eſt
mater tua: ibi violata eſt genitrix
tua. Pone meut ſignaculum ſuper
cor tuum, ut ſignaculum ſuper
brächium tuum; quia fortis eſt ut
mors diléctio, dura ficut infernus
æmulatio: lampades ejus, lampa-
des ignis atque flammarum.
Vidi ſpeciòſam ſicut colümbam,
aſcendéntem déſuper rivos aqua-
rum; cujus inæſtimabilis odor

erat nimis in veſtimentis ejus :

Et ſicut dies verni circumdabant
eam flores rosarum , & lilia con-
vallium.
*Quæ eſt iſta, quæ aſcêndit per
desértum ſicut virgula fumi, ex
aromaãtibus myrxxhæ; & thurrisi Et.

Quæ multæ non potuérunt ex-
tinguere charitatem, nec flůmi-
na obruent illam: ſi déderit homo
omnem fubſtantiam domus ſuæ
pro dilectiòne, quaſi nihil deſpi-
ciet eam. Soror noſtra parva , 8
ſbera non habet. Quid faciemus
ſorôri noſtræ in die quando allo-
quenda eſt Si murus eſt, ædificé-
mus ſuper eum propugnacula ar-
géntea: ſi oſtium eſt, compinga-
mus illud tabulis cédrinis.
Sicut cedrus exaltata ſum in Li-
bano, & ſicut cypréſſus in monte

Sion: quaſi myrrha elécta,

Dedi ſuavitàtem odoris.
Et ſicut cinnamomum, & bal-
ſamum aromatigans. Dedi.

Go murus: & uͤbera mea ſicut
turris, ex quo facta ſum coram
goο quaſi pacem repériens. Vinea
fuit pacifico, in ea quæ habet pô-
pulos: tradidit eam cuſtodibus,
vir aftert pro fructu ejus mille ar-
genteos. Vinea mea coram me eſt.
Mille tui pacifici, & ducénti his,
dui cuſtòdiunt fructus ejus. Quæ
habitas in hortis, amici auſcùltant:
ftac me audire vocem tuam. Fuge
dilécte mi, & aſſimilare capreæ
hinnulôque cervôrum ſuper mon-

tes aromatum.

Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſi-
gut ſol, & formoſa tamquam Jeru-
lem? "vidérunt cam

liæ Sion; ratiénes:

83 5
& beâtam dixérunt „ & Reginz
laudavérunt eam. = ..
Et ſicut dies verni circumda-
bant eam flores rosarum, & lilia
convallium. Viderunt.
Iôria Patri. Vidérunt.

De Sermône S. Bernärdi Abbdtis.

Non eſt équidem, quod me ma-
gis delsdlet ſed nec eſt, quod
térreat magis, quam de gloriavVir-
ginis Mariæ habére ſermonem. Ec-
ce enim ſi in ea laudavero virgini-
tàtem, mihi multæ Virgines poſt
eam vidéntur offerri. Si humilita-
tem prædicavero, inveniéntur for-
te vel pauci qui (docente Filio
ejus) mites facti ſunt, & hùmiles
corde. Si magnificare volúero mi-
ſericôrdiæ ejus multitùdinem, ſunt
aliqui miſericordiæ viri „ étiam &
mulieres. Unum eſt, in quo nec
primam similem viſa eſt, nec ha-
bére ſequéntem; gaudia matris ha-
bens cum Virginitatis honore. Ma-
riæ privilégium eſt, non dabitur
alteri: ſingulare eſt, ſed continuò
étiam indicibile invenitur.
Ornatam monilibus filiam jJerũ-
ſalem Dôminus concupivit: * Er
vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi-
mam prædicavérunt, dicentes :
Unguéntum effúùſum nomen tuum.
Aſtitit Regina à dextris tuis
in veſtitu deauràato, circumdata
varietäte. Et videntes.

Erümtamen non hoc tantùm,
ſi diligenter atténdas, ſed ce-
teras quoque virtutes ſingulares
Ledeſs invénies in Maria, quæ vi-
ebantur eſſe comúnes. Quæ enim
vel Angélica pùritas Virginitati illi
audeat comparari, quæ digna fuit
Spiritus ſancti ſacrarium fieri,
habitaculum Filii Dei? Quanta
veròô, & quam pretiôſa humilitatis
virtus cum tanta puritàte, cum
innocçéntia tanta, cum conſcientia
prorſus absque delicto, imò cum
tantæ grätiæ plenitudine? Unde
tibi humilitas, & tanta humilitas,
6 Beata? Digna plane, quam re-
ſpiceret Doôminus, cujus decorem
concupiſceret Rex, cçujus odore
ſuaviſſimo ab ætérno illo paterni
inus attraherétur accbitu.
Beaâtam me dicent omnes gene
Quia fecit mihi Doô-
£ 2 mi⸗

minus magna; qui potens eſt, &
ſanctum nomen ejus,
Et miſericordia ejus à progé-
nie in progénies timéntibus eum.

Qnia.

Cce jam quibus potuimus vo-
tis, alcendentem te ad Filium
dedùximus, & proſecuúti ſumus
ſaltem à longe, Virgo benedicta.

Diffuſa eſt grätia in labiis tuis.
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnum.
Myrrha, & gutta, & caſia à
veſtiméntis tuis, à domibus ebuür-
neis, ex quibus te delectaverunt
filiæ regum in honoôre tuo. Prop-
téreà. .

Ntret ergo domum Salvator, &

Sit pietätis tuæ »ipſam quam apud
Deum gratiam inveniſti, notam
facere mundo, reis véniam, me-
délam ægris, pusillis corde robur,
afflictis conſolationem, pericli-
tantibus adjutorium, & liberatio-
nem ſanctis tuis précibus obtinen-
do. In hac quoque die ſolemnita-
tis & lætitiꝰ, dulciſſimum Mariæ
nomen cum laude invocantibus
sérvulis, per te Regina clemens,
gratiæ ſuæ muúnera largiatur Jeſus
Chriſtus Filius tuus, Dominus no-
ſter, qui eſt ſuper mnia Deus
benedictus in ſæcula.
Beata es Virgo Maria, quæ Dô-
minum portaâſti Creatorem mundi:
Genuiſti, qui te fecit „ & in
ætérnum péêrmanes virgo.
Ave Maria grätia plena: Déô-
minus tecum. Genuiſti.
loria Patri. Genuiſti.

Ectio ſancti Evangélüä ſecúndùm
Lucam.

S illo tempore: Intravit Jeſus
in quoddam caſtellum: & müů-
ler
excépit illum in domum ſuam. Et
réliqua.
Homilia S. Bernaârdi Abbatis.

Uid introiſſe eum dieimus in
caſtellum à étiam in anguſtiſ-
ſimum virginalis üteri diversôrium
introivit. Denique & mülier quæ-
dam excepit illum in domum ſuam.
Felix mäülier, cujus domus, Salva-
tore ſuſcepto, inventa eſt munda
quidem, ſed planè non vacua. Quis
enim vacuam dixerit, quam saluú-
tat Angelus gratia plenam? Neque
hoc ſolum, ſed adhuc quoque in
eam ſuperventúrum aſlerit Spiri-
tum ſanétum. Ad quid putas, niſi
ut étiam ſuperimpleat eam à Ad
quid, niſi ut adyeniente jam Spiri-
tu plena ſibi, eòdem ſupervenién-
re, nobis quoque ſuperpléna &
ſupereéffluens fiat ² .

quædam, Martha nômine,

frequénter viſitet eam, quam pœ-
nitens Laàzarus mundat, ornat
Martha, & Maria replet internæ
dédita contemplationi. Sed fortèé
curiôſus quisquam requirat » cur
in præsénti Evangélica lectione
nulla prorſus Lazari mentio fiat.
Arbitror ſane; ne id quidem à
propôſita ſimilitúùdine diſſidére.
Virginalem étenim domum inlel-
ligi, volens Spiritus, siluit non
incôngruè pœnitentiam, quæ ma-
lum utique comitatur. Abſit enim,
ut préôprii quidquam inquinamenti
domus hæc aliquàndo habuiſſe di-
catur, ut in ea proinde ſcopa Laà-
zari quærerétur. .
Beata es Virgo Maria, Dei Gé-
nitrix, quæ credidiſti Dômino:
perfécta ſunt in te, quæ dicta ſunt
tibi: Ecce exaltata es ſuper cho-
ros Angeloérum: Intercede pro
nobis adbhominum Deum noſtrum.
Ave Maria, gratia plena: Doô-
minus tecum. Intercede.
Horia Patri., Intercéde.

Imôtheus Antiochénus, Ro-
mam véniens Melchiade ſum-
mo Pontifice, cùm per annum ibi
Chriſti fidem prædicaâſſet, à. Tar-
quinio Urbis Præfééto conjicitut
in vincula, & poſt diuturnas car-
ceris ærmnas ad idòla perduùcitur;,
ut eis ſacrificet. Quam impieta-
tem ſumma libertàte deteſtatus »
acerbiſſimè cæditur, & excarnitfi-
câtum corpus viva calce perfundi-
tur. In quibus aliisque ſuppliciis
conſtans martyr capite pléctitur.
Corpus via Oſtiénſi prope ſepuͤl-
chrum beati Pauli Apoſtoli ſepeli-
tur Quo die étiam Alexandtre
Imperatôre, apud Oſtia Tiberina
Bippolytus Epiſcopus Portuénſis
ob præclaram fidei confeſſiénem,
mänibus pedibusque ligatis, in al-
tam fôveam aquis plenam præci-
Pitàtus, martyrio coronatus 5

Libidem
(lo item d
ne, propte
locni
ſens vitie
Ulinum ſun
Nutem ita
Me, nate
e, cœlum
enn intuere
ihitur, ſee
Oiler jeſul
Collam prebe
e Deum lun

Velcicapilli
iifunt, n
MAaenibus
Uxultabu
lLetabünt

Dmine.

DIE X.

Amnilid⸗
nerit eun

gni
Eintti
lls humili
Ulnti er ein
ele, 4 ccklel
Etoninun

ümah
kiau,
clun
ruike
unnſpe⸗
iän
llecens
nfängeret.
Ulie deli
lgerius in

in biuni
lrit te Deu

ltla, &
4 doömibgtn
te deleſtgen
note tuo, ⸗

um Saltüai
et eanngun
nundat , u
1 leplet IIn
onl, Netnt
n regltat,4
ugela lelii

n Comum int

Uns Auin
jm, (utr

oinde koot!
Maria, M
dili Der⸗
, gur li
es ſet/
lnfettigs
mDeumm,
ratir Nlenil
gteteece⸗
elcece⸗

1
tiochinu 4
Mlelcnicke,
im per md,
Cleiletn

& ibidem à Chriſtiânis =ſepultus.
Quo item die, Aureliano Impera-
töre, propter eamdem fidem Au-
guſtoduni Symphorianus adolé-
ſcens varie tortus eſt. Qui dum ad
ultimum ſupplicium dùceretur,
matrem ita clamantem audiens:
Nate, nate, memento æteérnæ vi-
tæ, cœlum súſpice, & ibi regnan-
tem intuére: tibi enim vita non
eripitur, ſed mutatur in mélius:
fortiter Jeſu Chriſti cauſa carnifici
collum præbuit.
e Deum laudaâmus. II.

Veſtri capilli càpitis omnes nume-
räti ſunt, nolite timere, multis
palſséribus meliòres eſtis vos.
Exultàâbunt Sancti in glorzia.
Lætabuüntur in cubilibus ſuis.
„Oratio. A uxilium tuum nobis
Dômine. 834.

DIE XXIII. AUGUSTI.

Similabo eum.
Amavit eum. Xxlv.

Eus, qui per beatumbhilippum

Confeêſsorem tuum eximium
nobis humilitätis exémplum tri-
buiſti: da famulis tuis proſpera
mundi ex ejus imitatione deſpi-
cere, & cœleſtia ſemper inquirére.
Per Dominum.

Pkitigpu; ex nôbili Benitiôrum
familia Floréntiæ natus, futùræ
ſantitatis jam inde ab incunabulis
indicium præbuit: vix enim quin-
tum ætatis menſem ingréſſus, lin-
guam in voces mirificè ſolvit, hor-
tatusque fuit matrem, ut Deiparæ
Servis éleemôſynam impertiret.
Adoléſcens dum Parifiis littera-
rum ſtúdia cum pietatis ardoôre
conjúngeret, plúrimos ad cœléſtis
patriæ deſidérium inflammavit.
Reverſus in päâtriam, & ſingulari
viſione à beatiſſima Virgine in Ser-
vVoôrum ſuôrum familiam nuper in-
ſtitůtam vocatus, in Senarii montis
antrum concéèſſit, ubi aſperam qui-
demjugi corporis caſtigatioône, ſed
Chriſti Dômini cruciatum medi-
tatioòne ſuavem vitam duxit: indé-

ſthiam miſit :

ſpe in extaſim rapi viſus eſt.

. 837
que per univérſam penè Europam
magnamque Aſiæ partem, quam
Evangélicis prædicationibus obi-
vit, ſodalitia Septem Dolòrum Dei
Matris inſtituit, ſuumque Ordi-
nem eximio virtütum exeémplo
propagavit.
Honéſtum fecit. 832.

Ivinæ charitatis & Cathélicæ
fidei dilatandæ ardéôre vehe-
ménter accenſus, ſui Ordinis Ge-
neralis relúctans, atque invitus re-
nuntiatus, Fratres ad prædican-
dum Chriſti Evangélium in Scy-
iple verò plurimas
Itàliæ urbes concurſans, gliſcentes
in eis civium diſcôrdias compô-
ſuit, multasque ad Romani Ponti-
ſicis obedieéntiam revocavit: nihil-
que de ſtudio aliénæ ſalutis omit-
tens, perditiſſimos homines e vi-
tiòrum cœno ad pœenitentiam, ac
Jeſu Chtiſti amôrem perduxit.
Oratiôni ſummoôpere adaictus le.
ir-
ginitatem verò adeo coôluit, ut ad
extrémum usque ſpiritum volun-
târiis ac duriſſimis ſuppliciis illi-
batam cuſtodiérit. .
Amavit eum Dôminus. 832.

Ffléruit in eo jugiter ſingularis
erga pauperes miſericordia, ſed
præcipue cum apud Camilianum
agri Senenſis vicum leproſo nudo
eleemoſynam peténti, propriam»
qua indũtus erat, veſtem fuit elar-
gitus, qua ille contéctus, ſtatim à
lepra mundatus eſt: cujus miraculi
cùm longe lateque fama manaſſet »„
nonnulli ex Cardinalibus; qui Vi-
térbium, Clemente quarto vita
functo, pro ſucceſsòre deligéndo
convénerant, in Philippum, cujus
cœleſtem étiam prudentiam per-
ſpéctam habébant, intendérunt.
Quo compérto vir Dei, ne fortè
paſtoràalis regiminis onus ſubire
cogerétur, apud Tuniäatum mon-
tem tamdiu delituit, donec Gre-
goôrius décimus Pöntifex mäximus
fuerit renuntiatus; ubi balneis »,
quæ étiam hôdie ſancti Philippft
vocântur, virtùtem ſanandi mor-
bos, ſuis précibus impetravit.
Dénique Tudérti anno milleſimo
ducentéſimo octogéſimo quinto in
Chriſti Domini e& Gruce pendentis
ampléxu, quem ſuum appellabat

librum, ſanctiſſimè ex hac vita mi-
2£ £ 3 Eravit

PIE XXIV.

ſtoli

prædicaâre, quod

238

„

gravit. Ad ejus tmulum cæci vi-

ſum, claudi greſſum, moôrtui vi-
tam recepeérunt. Ouibus aliisque
plurimis fulgéntem ſignis Clemens
décimus Pontitez maximus San-
ctorum nũúmero adſcripſit.
Iſte homo perfecitf. 832.

olite timére pusilus grex.

oc eſt

præcéptum meum.

.

A, quæſumus, omnipotens De-
us: ut beati Bartholomæiaâ po-
ſtoli tui, quam prævenimus, vene-
randa ſolemnitas, & devotionem
nobis augeat, & ſalútem. Per Däm.

PIE XXIV. AUGUSTI.

oe eſt præcéptum.

1. B
„ quæſumus.

38.
XXV. AUGUSTI.

Mnipotens ſempitérne Deus,
Qui hujus diéi venerandam
ſanctamque lætitiam, in beaâti Apô-
oli tui Bartholoômæi feſtivitate
tribuiſti: da Eccléſiæ tuæx, quæſu-
mus, & amare daec crédidit ,"&
cuit. Per Düm.

Hic vir deſpiciens.
Juſtum deduxit. li
D eus, qui per beàâtum.
837.

1.

ie nos exiſtimet.

læus, cùm in Indiam citeriôrem,
quæ ei in orbis terrarum ſortitiô-
ne ad prædicandum Jeſu Chriſti
Evangélium obvénerat, progréſſus
eſſet, adyveéntum Domini jeſu juxta
ſanéti Matthæi Evangélium illis
Gentibus prædicàvit. Sed cùm in
ea provincia plůrimos ad Jeſum
Chriſtum convertiſſet, multos la-
béôres calamitatésque perpéſſus,
venit in majorem Arméniam.
Vidi conjunctos viros habéntes
ſplendidas veſtes, & Angelus Doô-
mini locùtus eſt ad me, dicens:
Iſti ſunt viri ſancti facti amici
Dei.
Vidi Angelum Dei fortem vo-
lantem per medium cœlum, voce
masna clamantem, & dicentem.

Bi Polymium Regem, & cônju-
gem ejus, ac prætérea duoôde-
cim civitates ad Chriſtianam fidem
perdüxit. Quæ res in eum mag-
nam invidiam concitavit illius
Gentis ſacerdotum. Nam usque
adeo Aſtyagem; Polymi Regis fra-
trem, in Apôſtolum incenderunt,
ut is vivo Bartholomæo pellem
crudéliter detrahi juſſerit, ac caput
abſcindi, quo in martyrio animam
Deo réddidit. .
Beati eſtis, cum maledixerint
vobis homines, & perſecuti vos
fúerint, & dixerint omne malum
advérsùm vos, mentientes, propter
me: Gaudéte, & exultate »
quoniam merces veſtra copioſa
eſt in cœlis. . .. .
g. Cùm vos oôderint hômines, &
cuùͤm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejeécerint nomen veſtrum
tamquam malum, propter Filium
hominis. Gaudéte.

Jus corpusAlbani, quæ eſt urbs
majoôris Arméniæ, ubi is paſſus
fuerat, ſepúltum eſt: quod poôſteà
ad Liparam inſulam delatum, inde
Benevéntum translatum eſt: poſtré-
mô Romam ab Othoône tértio Im-
Peratôre portatum, in Tiberis in-
ula, in Eccléſia ejus némine Deo
dicata, collocatum fuit. Agitur au-
tem Romæ dies feſtus octavo Ka-
lendas Septémbris, & per octo con-
ſequentes dies illa Basilica magna

Populi frequentia celebratur:
i

Bürholameur Apôſtolus, Gali-

llilunt t
ei, qui corn
chun, mer
Modo cor
ümam.
Iki ſunt,
tubulati
ſas in Saner
loria Latri,

lectio land
1
Rho tanho

ponten or⸗
hng in Ora,

Cer ſaus el
los. Etr
ommilia 8,

Mnes me
montem
Cicümque
en Wonten
elizas Sion
entuam, g
I Non ve
et kabis fub
Nontem alcen
kunetihlee
tes enim nci
angelio inr
Iuno monten
06, 0rar etg
Noſe Oblecte
ſeitet. Nam
der in Poter
Men ut homl
lectindum
Udi dn
1 lunt,
lüntayerunt
e (Cili
imiei Dei
nomnen
orum Kin
Meiun.

Tent
.rtione
Ckriliine
Piur⸗ V

döktolns l
lanmn citeriort,

tlatum ſonii

1.

um ſeln Cnd

lue perhe,
Armenian
8Viros hibet
Angelu⸗
1 me, Cire
di adi an
Dei fottem n
ncclun,
, § Cene

n mleline

hetleeli/

)
ſelet .

intoonne
10 elni .

Hoen ſelt
opier

etotie
uslian
geblin

Iſti ſunt triumphatõres, & amici
Dei, qui contemnéentes juſſa Prin-
cipum, meruerunt præmia ætérna:
Modô coronantur, & accipiunt
palmam.
Iſti ſunt, qui venérunt ex mag-
na tribulatiõne, & lavérunt ſtolas
ſuas in sanguine Agni. Modòô.
loria Patri. Modo.

Ledio ſanâi Evangelii ſecnduům
Lucam.

Nillo téempore: Exiit jeſus in
montem orare, & erat perno-
ctans in oratione Dei Et cuùm
dies factus eſſet, vocavit diſcipu-
los ſuos. Et réliqua.

7

Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Mnes magni, omnes ſublimes
montem aſcendunt Non enim
cuicumque Propheta dicit: Aſcén-
de in montem exceélſum, qui evan-
gelizas Sion: exalta in virtüte vo-
cem tuam, qui evangelizas Jeruũſa-
em. Non veſtigiis corporalibus,
ſed factis ſublimiòribus in hunc
montem aſcénde, & séquere Chri-
ſtum, ut ipſe eſſe mons poſſis. Mon-
tes enim in circuitu ejus. Quare in
Evangélio invénies, ſolos cum Do-
mino montem aſcendiſſe diſcipu-
los. Orat ergo Dominus, non ut
pro ſe obſecret, ſed ut pro me im-
petret. Nam etſi omnia posuerit
Pater in poteſtate Filii, Filius ta-
men ut hominis formam impléret,
obſecrandum Patrem putat eſſe pro
nobis, quia advocatus eſt noſter.
Iſti ſunt, qui viventes in carne,
plantavérunt Eccléſiam sânguine
ſuo: „ Càlicem Doômini biberunt,
& amici Dei facti ſunt.
In omnem terram exivit ſonus
eorum, & in fines orbis terræ ver-
ba eôrum. Calicem.

T erat, inquit, pernôctans in
oratione Dei. Sspécies tibi

Chriſtiäne datur, forma præſcri-

bitur, quam débeas æmulaàri. Quid
enim te pro ſalùte tua facere opor-
tet, quando pro te Chriſtus in
oratiône pernoctat? Quid te fa-
cere coônvenit, cùm vis aliquod
pietatis officium adoriri, quando
Chriſtus miſsurus Apoſtolos; ora-
vit prius, & ſolus oravit? Nec. us-
quam alibi, ſi non fallor, oraſſe

839
cum Apôſtolis reperitur: ubique
ſolus öbſecrat. Dei enim const-
lium humana vota non capiunt;:
nec quisquam interiòôrum poteſt
eſſe particeps Chriſti.
Iſti ſunt viri ſanéti, quos elégit
Pôöminus in charitate non ficta, &
dedit illis glöriam ſempitérnam:
Quòôrum doctrina fulget Ecclé-
ſia, ut ſole luna.
Sancti per fidem vicérunt regna;
operati ſunt juſtitiam. Quoôrum.
loria Patri. Quoôrum.

Ocavit, inquit, diſcipulos ſuos,
& elégit duoòdecim ex ipfſis,
quos ad propagandum auxilium ſa-
lutis humanæ per terrärum orbem
ſatôres fidei deſtinaret. Simul ad-
vérte cœléſte consilium. Non ſa-
piéntes aliquos, non divites, non
nobiles, ſed piſcatores & publica-
nos, quos dirigeret, elégit, ne
traduxiſſe prudéntia, ne redemiſ-
ſe divittis, ne poténtiæ nobilita-
tisque ailcktoritate traxiſſe aliquos
ad ſuam gratiam videretut: ut ve-
ritatis ratio, non diſputatiônis
gratia prævaléret.
e Deum laudamus. II.

DIE XXV. AUGUSTI.

Similàbo eum viro ſapiénti;
qui ædificavit domum ſuam ſupra
petram.
. Amavit eum Dominus, & or-
navit eum.
Stolam glôriæ induit eum.

Eus, qui beätum Ludovicum
Confelsorem tuum de terréno
regno ad cœléſtis regni gloriam
transtuliſti, ejus quæſumus meritis
& interceſſioéne, Regis regum
Jeſu Chriſti Filii tui facias nos eſſe
consortes. Qui tecum.

Udovicus nonus Galliæ Rex „
Lodecim annos natus; patre
amiſſo, & in Blanchæ matris ſan-
ctiſſima diſciplina educatus, cùm

jam vigéſimum annum in regno
G ⅛ε &% 4 age-

840
Aeter in morbum incidit: quo
témpore cogitavit de recuperända
poſſeſſione Jeroſolymòrum. Quam-
brem ubi convaluiſſet, vexillum
ab Epiicopo bpariſienſi accépit :
deinde mare cum ingenti exeércitu
trajiciens, primo prælio Saracénos
tugavit. Sed cum ex peſtiléntia
magna militum multitüdo periiſ-
ſet, victus ipfe captúsque eſt.
Honéſtum fecit illum Dôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoribus tutavit illum :
Et dedit illi claritatem ætérnam.
. Juſtum deduxit Dôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. bt dedit.

Ebus pöſteaà cum Saracénis
compôſitis, liber Rex exerci-
tùsque dimittitur. Quinque annis
in Griente commoratus, pläürimos
Chriſtianos à Barbarorum ſervitúte
edémit, multos étiam infidéles ad
Chriſti fidem convertit, prætérea
aliquot Chriſtianorum urbes refé-
cit ſuis sumptibus. Interim mater
ejus migravit & vita: quare do-
mum redire côgitur, ubi totum ſe
dedit pietatis officiis.
Amavit eum Doôminus, & orna-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dôminus
Bricam fidei, & ornavit eum. Et
ad.
UlIta ædificävit Monaſtéria,
& päuperum hoſpitia: bene-
ficêntia egentes ſublevabat, fre-
quens visébat ægrotos, quibus
ipſe non ſolùm ſuis sumptibus om-
nia ſuppeditabat, ſed étiam, quæ
opus erant, manibus miniſträbat:
veſtitu vulgari utebaâtur, cilicio ac
Jejunio corpus afsiduè affligébat.
Sed cùm iterùm transmisiſſet, bel-
lum Saracenis illaturus, jamque
caſtra in eôrum conſpectu poſuiſ-
let; peſtiléntia decéſſit in illa ora-
tione: Introibo in domum tuam
adorabo ad templum ſanctum tu-
um, & confitebor nomini tuo.
Ejus corpus pôſteà Lutétiam Pari-
ſiorum translatum eſt, quod in cé-
lebri ſancti Dionyſii templo aſſer-
vatur, & colitur: caput verò in
facra &.de ſanétæ Capeéllæ. Ipſe
clarus miraculis à Bonifacio Papa
octavo in Sanéctorum numerum eſt
relätus. ..
Aiſte homo perfécit mnia, quæ

locùtus eft ei Deus, & dixit ad
eum: Ingredere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Quia.
löria Patri. Quia.

ectio ſancti Evangélii ſecunduùm
Lucam.

N illo témpore: Dizxit Jeſus dil-
cipulis ſuis parabolam hanc: Ho-
mo quidam nobilis abiit in regio-
nem longinquam, accipere ſibi re-
gnum, & revérti. Et reéliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

Onus ordo, ut vocatürus Gen-
tes, & Judæos juſsurus intérfici,
qui noluérunt regnare ſupra ſe

Chriſtum, hanc præmitteret com-

parationem, ne dicerétur: Nihil
dederat poôpulo Judæorum, unde
pôterat melior fieri; ut quid ab
eo, qui nihil recépit, exigitur?
Non mediocris iſta eſt mna, quam
ſuprà mùúlier Evangélica, quia non
invénit, lucernam, accendit, lu-
mine quærit admoôoto, gratulätur
inventam.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtutes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Dominum:
Ipſe intercédat pro percätis
ômnium populoôrum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
opere malo, & permanens in in-
nocéntia ſua, Ipſfe.

Enique ex una decem mnas
alius fecit, alius quinque. For-
taſſe iſte moralia habet, quia quin-
que funt corporis ſenſus: ille du-
plicia, id eſt, myſtica legis, & mo-
ralia probitatis. Unde & Matthæus
quinqne talénta, & duo talénta
poluit. In quinque taléntis ut ſint
moralia, in duobus utrümque;
myſticum atque morale. Ita quod
nümero inférius, re ubérius.
Sint lumbi veſtri præcinékti, &
luceêrnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: *Et vos similes hominibus
expedtäntibus dominum ſuum,
quando revertatur à núptiis.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dominus veſter venturus ſit.
Et. loria Patri. Et.

P hic pe
decem ve
tis doctrin
Unas, Whagi
kegisperitum
Nerfeum.
ſed in virtüt
Autem, qui⸗
ſoli multip
ſetuntnor
ſpepſatiönis
ecunie ſo
cceleſtis vsun
e Deum lan

DIr X

IRes
Gloria 8

Raſta 50
Deus: ut
latque p
Ins meritis,
rominun

Uyyrinus
Olnpentore
leſem atin
Wordinmci
erhare, g
diesa
Uitizrentur:
lle honines
üenn
kem ciina
Cetletes d
lluritzun
lettopolitn
Dum hon fer
4poltolicx
I in onti
oo, de
WR
Cenbii,
nntiikn
upoe Re
Cim. 4 er
Aonin
lio con
4pi
tenbri⸗ N

deum in

1, & (lt
teguiem men
tam colin
lbas.
Ontempſtfir
it ad colelun

1.

ngelii ſecinn
im.

Dirit jeinl
olam hancih-
8 Wiit in e⸗
accihere tlt
Ir telige
olitriane

ſoerlinls en
lsirudintt
eznure iinn
prrmiteteree⸗
Gicetent: N.
GzouN I,

teeumn
jit Doni.
t nno a

I.
. lell,ſel
nens ei N
eummnenin!
5

1 Gecen
ginhle,,
bet⸗ iid
Aiis: ile⸗
legis,
eX Nutt
duo⸗ 1
talentis ⸗
1 ult 6
ale. Iu
ubein
ipreclilt

D
mipun ſi⸗
Ni,, 4
il
e1

nelcle⸗
ventuun
Et

T hic péôſſumus decem mnas,
decem verba intelligere, id eſt,
legis doctrinam; quinque autem
mnas, magiſtéria diſciplinæ. Sed
legisperitum in omnibus volo eſſe
perféctum. Non enim in ſermoône,
sed in virtúte eſt regnum Dei. Bené
autem, quia de Judæis dicit, duo
ſoli multiplicatam pec⁴niam dé-
ferunt, non utique æris, ſed di-
penſatiéônis usuris. Alia eſt enim
pPecúniæ fenebris, alia doctrinæ
cœléſtis usura.
e Deum laudaâmus. II.

DIE XXVI. AUGUSTI.

Iſte Sandus.
Gléôria & honôre. xiv.

Ræſta, quæſumus, omaipotens
Deus: ut B. Zephyrini martyris
tui atque Pontificis, eujus gaude-
mus méritis, inſtruàmur exémplis.
Per Dominum.

ZEpbyrinus Romänus, Severo
Imperatéôre, ad regendam Ec-
cléſiam aſsümptus, ſancivit, ut
qui ordinandi eſlent, opportuno
témpore, & multis præséntibus
Cléricis, & laicis, de more ſacris
initiaréntur: doctique ac ſpectatæ
vitæ hömines ad id officii munus
deligeréntur. Decrevit prætéreà,
ut rem divinam faciénti Epiſcopo
ſacerdétes omnes aſtarent. Idem
inſtituit, ut Patriarcha, Primas,
Metropolitanus advérſus Epiſco-
pum non ferant fenténtiam, niſi
Apoſtòôlica auctoritàate fulti. Vi⸗-
xit in Pontificatu annos decem
& octo, dies decem & octo. Ha-
buit Ordinatiônes quatuor menſe
Decembri, quibus creavit Presby-
teros trédecim, Diaconos ſeptem,
Epiſcopos per divérſa loca tréde-
cim. Antonino Imperatore, mar-
tyrio coronatus eſt, & ſepuültus
via Appia, prope cœmeteérium
Calliſti, séptimo Kaléndas Sep-
tembris.
e Deum laudâmus. 11.
DIE XKXVIII. AUGUSTI.

3841

O Dodtor öptime, Eccléſiæ ſanctæ
lumen, beâtæ Auguſtine, divinæz
legis amator, deprecare pro nobis
Filium Dei.

Deſto ſupplicatiõnibus noſtris,
omnipotens Deus: & quibus
fidúciam ſperandæ pietatis induúl-
ges, intercedénte beato Auguſtino
Confeſsore tuo atque Pontifice »„
conſuètæ miſericôrdiæ tribue be-
nignus effeéctum. Per Dominum.

Iſte Sanétus.
Gloria & honore. ziv.

Eus, qui beatum Hermétem
martyrem tuum, virtuùte con-
täntiæ in paſſiöone roborâſti: ex
ejus nobis imitatioòne tribue, pro
amôre tuo pröſpera mundi deſpi-
cere, & nulla ejus adverſa formi-
dare. Per Dominum.

apiéntiam m-
XIiii.

AEendinus; Tagâàſte in Africa
honéſtis paréntibus natus, ac
puer docilitate ingénii æquales
longè suůperans, brevi omnibus
doctrina antecélluit. Adoleſcens,
dum eſſet Carthäagine, in Mani-
chæoôrum hæréſim incidit. Pôſtea
Romam proféctus, inde Medio-
lanum miſſus,ut Rhetoricam docè-
ret, cùm ibi frequens Ambroſii
Epilcopi eſſet auditor, eſus opera
incenſus ſtudio Cathôlicæ fidei „
annos natus triginta tres ab ipſo
baptizatur. Reveêrſus in Africam,
cum religione vitæ ſanctimoniam
conjungens, à Valério notæ ſan-
ctitatis Epiſcopo Hipponenſi Pres-
byter factus eſt. Quo teêmpore fa-
miliam inſtituit Religiosorum „
uibúscum victu commüni, eo-
Aernaue cultu utens, eos ad Apo-
ſtolicæ vitæ, doctrinæque diſcipli-
nam diligentiſſimè erudiébat, Sed
cùm vigeret Manichæorum hære-
ſis, veheméntiùs in illam invehi
cœpit , Fortunatümque hæreſiar-
cham confutaàvit.
Invéni David ſervum meum,
ôleo ſancto meo unxi eum: *½Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocéebit ei.
Manus enim. .

nium.

G%½ 5

342

Ac Auguſtini pietäte commô-
tus Valérius, eum adjutorem
adhibuit Epiſcopalis officii. Nihil
illo fuit humilius, nihil continen-
tius. Lectus ac veſtitus modera-
tus, vulgäris menſa, quam ſem-
per ſacra vel lectione, vel diſputa-
tione condiébat. Tanta benigni-
tàte fuit in pauperes, ut, cùm non
eſſet alia facultas, ſacra vaſa fran-
geret ad eòrum inôpiam ſuſtentan-
dam. Feminarum,& in eis ſoro-
ris, & fratris fili?æ contubérnium
familiaritatémque vitavit: quippe
qui diceret, etſi propinquæ mulie-
res ſuſpectæ non eſſent, tamen quæ
ad eas ventitarent, poſſe ſuſpicio-
nem efficere. Nullum finem fecit
Prædicandi Dei verbum, niſi gravi
morbo oppreſſus. Hæréticos per-
pétuò inſectatus & coram, & ſcrip-
tis, ac nullo loco paſſus consiſte-
Te: Africam à Manichæorum, Do-
natiſtarum, Pelagianorum, alio-
rumque prætérea hæreticoôrum er-
Töre magna ex parte liberavit.
Poſui adjutoriũ ſuper poteéntẽ, &
exaltavi elédum de plebe mea:
* Manus enim mea auxiliabitur
Ei.
., Invéni David ſervum meum,
Sleo ſanco meo unzxi eum. Ma-
nus enim.

Am multa piè, ſubtiliter, &
copiôsè ſcripſit, ut Chriſtia-
nam doctrinam maäximèe illuſtrarit.
Quem in primis ſecú⁴ti ſunt, qui
poôſteà Theoloôgicam diſciplinam
via & ratiône tradidérunt. Wan-
dalis Africam bello vaſtantibus, &
Hippoônem tértium jam menſem
obſidéntibus, in febrim incidit.
Itaque cùm diſcéſſum è& vita ſibi in-
ſtare intelligeret, Pſalmos David,
qui ad poenitentiam pertinent „in
conſpectu poſitos profũ ſis lacry-
mis legébat. Solébat autem dice-
Ie: néminem, etfi nullius ſceleris
ſibi conſcius eſſet, committere
debére, ut ſine pœniténtia migra-
ret & vita. Ergo sénſibus integris
in oratiéône defixus, aſtantibus fra-
tribus, quos ad charitatem, pie-
tatem virtutésque omnes erat ad-
hortaàtus, migravit in cœlum. vVi-
xit annos ſeptuaginta ſex, in Epi-
ſcopatu ad triginta ſex. Cujus cor-
Dus primûm in Sardiniam delatum,
deinde à Luitprando, Longobar-

. d rum Rege, magno prétio re-

demptum, Ticinum translatum
eſt, ibique honorificè conditum.

Iſte eſt, qui ante Deum magnas

virtütes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipie intercédat pro peccatis
ômnium populôrum. .
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleéſtia re-
gna. Ipſe.
löria Patri. Ipſe.

os eſtis ſal terræ.
XIiv.

* „Qui odit.
Juſtus ut palma. Xx.
eus, qui beatum Her-

métem. 841.

DIE XXIX. AUGUSTI.

eatus vir, qui ſuffert.
eus, tuôrum militum.

Glôria & honore.
Xxiv.

Miſſo Herodes ſpiculatõre, Præ-
cépit amputari caput Joannis in
carcere: quo audito; diſcipuli
ejus venérunt, & tulérunt corpus
ejus, & poſuerunt illud in monu-
ménto.

Ancti Joânnis Baptiſtæ „ Præ-
curséris, & martyris tui, quæ-
ſumus Dômine, venerända fe-
ſtivitas, ſalutaris auxilii nobis præ-
ſtet efféctum. Qui vivis.

S Doſtor. 331. i
xit. Xx;iiiIj.
Naſtum, eſto ſupplicatiònibus,

841.
Simile eſt regnum.

écic tua. 1xiv.
15 eus,»qui inter cétera.
nor Ixiv.

Xiv.

Incipit Jeremias Prophéta.

Erba Jeremiæ; .
V de Acdtdotibus „ qui fuctunt

5

flii Helciꝰ-

Dnithoth
Ctod factum
d eum in
Mmon regis
N annd kes
diebus ſo⸗
18 fuda, ue
Nem undeci
osie, Negis
Migrationen
glinto. Etl⸗
Mini ad me,
teformuem
integm ert
ſeanite, &
huscecite.
Aifit Her
enit ſoant
Acere; u
ler Herodi
Nkratri ſue
Arguebat
bter Here

1diri 4,
Certenelcie
In Nt ixit
tere
Cmningue m
Etlugurcin
Nuerls. Ne⸗
Iiatecum
licit Domin
Manum ſuam
ſebz meg in
khodie ſup
6) Kiſt

onn
dten es
ſuam tüler
Nito He
Eecntam
Acieete,

eldde
Kſinze

n0 pketio d⸗
Lm transliuun
fcè condiun
e Deummas
elt, Konni
8 replenn 4.
Pto heicli
I. .
ntemmpitſin
ad colklut

.

.
io/
uübenrun Eet⸗

oU.

Fil, ſe⸗
Corum M.

in Anâthoth, in terra Bénjamin.
Quod factum eſt verbum Doômini

ad eum in dièbus Josiæ, filii
Amon regis Juda in tertiodéci.
mo anno regni ejus. Et factum eſt
in diébus Joakim , filii Josiæ, Re-
gis Jjuda, usque ad conſummatio-
nem undécimi anni Sedeciæ filii
Josiæ, Regis Juda, usque ad trans-
migrationem Jjeruſalem, in menſe
quinto. Et factum eſt verbum Do-
mini ad me, dicens: Priúsquam
te formarem in utero, novi te: &
äantequam exires de vulva, ſancti-
ficavi te, & Prophétam in Genti-
bus dedi te.
Miſit Heroôdes Rex manus, ac
ténuit Joannem, & vinzxzit eum in
carcere; quia metuébat eum, pro-
pter Herodiadem, * Quam tule-
rat fratri ſuo Philippo uxoôrem.
Arguebat Herodem Joäannes
propter Herodiadem. Quam.

T dixi A, a, a, Dômine Deus:
ecce néſcio loqui, quia puer ego
um. Et dixit Dôminus ad me: No-
li dicere, Puer ſum: quôniam ad
omnia, quæ mittam te, ibis, & uni-
vérſa, quæcumque mandavero tibi,
loqueéris. Ne timeas à facie eòrum,
quia tecum ego ſum, ut éruam te,
dicit Dôminus. Et miſit Dôminus
manum ſuam, & tétigit os meum: &
dixit Döminus ad me: Ecce dedi
verba mea in ore tuo: ecce conſtitui
te hodie ſuper Gentes, & ſuper reg-
na, ut evéllas, & deſtruas, & diſpeér-
das , & diſſipes, & ædifices, &
plantes.
„ Joannes Baptiſta arguébat He-
rodem, * Propter Herodiadem,
quam tülerat fratri ſuo vivénti
uxôrem.
Miſſo Herôdes ſpiculatöore ,
præcépit amputari caput joannis
in carcere. Propter.
U ergo accinge lumbos tuos,
& fſurge, & loquere ad eos
Omnia, quæ ego præcipio tibi. Ne
formides à facie eòrum: nec enim
timére te faciam vultum eoôrum.
Ego quippe dedi te hôdie in civi-
tatem munitam, & in columnam
ferream, & in murum æreum, ſuper
omnem terram, RBégibus Juda,
principibus ejus, & ſacerdéôtibus.
& péôpulo terræ. Et bellabunt ad-
verſum te, & non prævalébunt:
quia ego tecum ſum, ait Doôminus,
ut liberem te.

843
Puéllæ ſaltänti imperäâvit ma-
ter: Nihil aliud petas; niſi ca-
puùt Joaàannis: & Et contriſtatus eſt
Rex propter jusjarandum, & prop-
ter ſimul diſcumbentes.
Ait puella matri fuæ: Quid pe-
tam? at illa ait, Nihil.
loria Patri. Et.

Ex libro S. Ambrofii Epilcopi de
Virginibus.

(onism beati Joannis Bapti-
Iſtæ non ſtrictim prætereunda
eſt recordatio, intereſt, ut quis,
& à quibus, & quam ob cauſam ,
quoòmodo, & quo témpore ſit oc-
ciſus „ advertere debeamus. Ab
adülteris juſtus occiditur, & à
reis in judicem capitalis ſceéleris
poœna convértitur. Deinde præ-
mium ſaltatricis, mors eſt Prôphé-
tæ. Poſtremô (quod étiam omnes
Barbari horrére conſueverunt) in-
ter épulas atque convivia conſum-
maäandæ crudelitatis profértut edi-
ctum: & à convivio ad carcerem „
de carcere ad convivium feralis
flagitii circumfértur obsequium.
Quanta in uno facinore ſunt cri-
mina! “
Juſtus germinabit ſicut lilium:
Et florébit in æternum ante
Dôminum .
Plantatus in domo Dômini, in
atriis domus Dei noſtri. Et.

Uis non, cùm ê convivio ad
carcêrem cursari videret, pu-
taret, Prophetam juſſum eſſe di-
mitti? Quis, inquam , cùm au-

diſſet natàlem eſſe Heròdis, ſolém-

ne convivium, puéllæ optionem
eligengi, quod vellet, datam, miſ-
ſum ad Joannem ob ſolutionem
non arbitrarétur à Quid crudelitäti
cum deliciis? quid cum funéribus
voluptati? Rapitur ad Poœnam Pro-
pheta convivali témpore, convivali
præcépto, quo non cùperet vel ab-
s6lvi, perimitur gladio, caput ejus
affértur in diſco. Hoc crudelitati
ferculum debebatur, quo inſatiata
épulis féritas veſcerétur. .
Iſte cognéôvit juſtitiam, & vi-
dit mirabilia magna, & exoravit
Altiſſimum: * Et inventus eit in
número Sanctôorum.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleſtia
regna. Et inventus. S

844

Ntuére Rex acerbiſſime, tuo
ſpectacula digna convivio. Por-
Iige dexteram, ne quid ſævitiæ
tuæ deſit, ut inter digitos tuos
rivi defluant ſacri cruòôris. Et quô-
niam non exfaturari épulis fames,
non reſtingui poculis potuit inau-
ditæ ſævitiæ ſitis, bibe sanguinem
ſcaturiéntibus adhuc venis exsecti
capitis profluéntem. Cerne ocu-
los in ipſa morte ſceleris tui teſtes,
aversantes conſpéctum deliciärum.
Claudüntur lümina non tam mor-
tis neceſſitate, quam horrore luxu-

riæx. Os aureum illud exangue,

cujus ſenténtiam ferre non pôte-
Ias 2 conticeſcit, & adhuc timétur.
ge. Honéſtum fecit illum Dômi-
hus, & cuſtodivit eum ab inimi-

cis, & à ſedufctéôribus tutavit il-

Jum: & Et dedit illi claritatem
æteérnam. Deſcenditque cum
illo in féveam, & in vinculis non
dereliquit eum. Et.
léria Patri. Et.

Ectio ſancti Evangélii ſecundum
Marcum.

Ix illo tempore: Miſit Heroôdes,
Aac tenuit Joannem, & vinxit eum
in carcere „ propter Herodiadem
uxôrem Philippi fratris ſui, quia
däxerat eam. Et reliqua,
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

— Um ſfanéctum Evangelium le-
gerétur, crudele ſpectaculum
ante oculos noſtros conſtitutum
eſt: caput ſanécti Joannis in diſco,
feralis miſſus crudelitatis propter
odium veritàtis. Puélla ſaltat, &
ſævit mater: & inter laſcſvias &
delicias convivàntium teémere ju-
ratur, & impièe quod juratur, im-
pletur. Factum eit Joâanni, quod
ipſe prædixerat. De Domino enim
Jeſu Chriſto dixerat: Illum opor-
tet creſcere, me autem minui. Iſte
minütus eſt in capite, ille crevit
in cruce. Odium peperit véritas.
Non pòôtuit æquo animo tolerari „
quod homo Dei ſanctus monébat:
qui utique ſalůtem eorum quæré-
bat, quos ſic monébat.
derunt illi mala pro bonis.
Deſidérium àanimæ ejus tribui-
Riei Pomine : labis .
E Et voluntate labiorum ejus non
fraudâſti eum.

Reſpon-

Quôniam præveniſti eum in be-

nedictiônibus dulcedinis: poſuiſti

in capite ejus coronam de lapide
pretioſo. Et.

Uid enim ille diceret, niſi
quo plenus erat : kt quid illi
réfpondérent „ niſi quo pleni
erant ? Ille triticum ſeminavit»
ſed ſpinas invénit. Dicébat Regi:
Non licet tibi habere uxôrem fra-
tris tui. Vincébat cnim Regem li-
bido: tenébat apuúd ſe prohibitam
uxoôrem fratris ſui. Sed eum ta-
men ſic libébat, ut non ſæviret.
Honorabat eum, à quo verum au-
diébat: ſed mülier deteſtabilis
odium concipiébat, quod aliquan-
do dato témpore pareret. Quando
autem parturiébat., peperit filiam,
filiam ſaltantem. . .
Stola jucunditäàtis induit eum
Dôminus: . —
Et corônam pulchritúdinis pôͤ-⸗
ſuit ſuper caput ejus. .
Cibavit illum Dôminus pane
vitæ, & intelléctus, & aqua ſa-
piéntiæ ſalutaris potavit illum. Et.
loria Patri. Et coroônam.

Abina muúlier Romäana, Valen-
tini viri clariſſimi uxor, à Sera-
phia virgine Chriſtianæ fidei præ-
céptis inſtitůta, poſt ſanctæ vir-
ginis martyrium colléctas ejus re-
liquias piis exéquiis ſépelivit. Quæ
propter eam cauſam paulo pôſt A-
driano Impefatôre comprehénſa;,
Elpidio judici siſtitur. Cui is:
Tu ne illa Sabina, & génere &
matriménio nobiliſſima? At illa,
Sum, inquit: ſed Dômino meo
Jeſu Chriſto gratias ago, qui me
interceſſione Seraphiæ ſamulæ ſuæ,
& dæmonum poteſtate liberavit.
Quam variè tentatam, ut propoôſi-
tum mutaret, cùm à fidei conſtan-
tia movére non poſſet, Præfectus,
pronuntiata ſententia;, quod deos
contémneret, caâpitis damnavit.
Ejus corpus à Chriſtianis in eò-
dem ſepuúlchro conditum eſt;, in
quo ipſa magiſtram fidei ſuæ Sera-
phiam posùúerat.
e Deum laudamus. II.
D L A

Erôdes enim ténuit, & ligavit
Joannem „ & poôſuit in carce-
rem propter Herodiadem.

E S,

4

Dom
Rciſeo cap
kuell
uter: nihi
Pnnis.
Atzu
Mopter He⸗
natti ſuo!
Dami
Uis Hptiſte
Ner propter

ny
Ukus ur

1
Me ei deß

Khudent e
Diffüſae

Poptere
R germum.

en
Meninemi!
käͤtu
. Clor
lonäſti eum
Dreontit
Ia minuum
loria ban
Poſuici
Coronan

Ulleſilin

lbirit il
8 len,
ls potaxi
notet, dl

dol
D ejus,
Oro.
er. ni
ſori latri
Magn
ni wo.

. Clöriam

moree

Nmäuin

ſiermun
dinis: pon
lan de liie

Gicetet i
btgu
1 go
imn ſenunnt,
Diceharlei
e uxolen
nim Reual
ſe prohlin
ded elnt
non ſein
uofernm
1 Celeibi
Coctalinin
etet Cvenl
ehecthlin

8 iultiten
lritülits

.

Owinns N

it
ben,

6winus regnavit.

I1.
Dômine mi Rex, da mihi
in diſco caput Joannis Baptiſtæ.
Puellæ ſaltanti imperavit

mater: nihil aliud petas, niſi caput

Joannis.
Arguébat Berôdem Joânnes
propter Herodiadem, quam tuùlerat
tratri ſuo Philippo uxoôrem.
Da mihi in diſco caput Joan-
nis Baptiſtæ: & contriſtatu⸗ eſt
Rex propter jusjurandum.
. eatus vir, qui ſuffert.
nvicte Martyr, ünicum.
Juſtus ut palma xx.
Miſſo Herôdes.
ancti Joannis. 242.

Date ei de fructu manuum ſùãrum,
& laudent eam in portis ôpera ejus.
Diffſa eſt gratia in labiis tuis.
. Proptérea benedixit te Deus
in æternum. .
eus, qui inter. Ixiv.

Dôòͤmine mi Rex.
eatus vir, qui ſuffert. xx.
Glöoria & honore, * Co-
ronâſti eum Dômine. Gloria.
Et conſtituiſti eum ſuper ôpe-
ra mäanuum tuârum Coronädſti.
lôria Patri. Gloria & honôre.
Poſuiſti Dñe ſuper caput ejus.
Corônam de lapide pretioſo.

Puéllæ ſaltanti.

Ibavit illum panée vitæ & intel-
lectus, & aqua ſapiéntiæ ſalu-
tàris potavit illum Dominus Deus
noſter.
. Poſuiſti DOmine,
caput ejus. Poſuiſti.
Coroônam de lâpide pretioôſo.
Super.
loôria Patri. Poſuiſti.
„ Magna eſt gloria ejus in ſalu-
tari tuo.
Be. Gloriam & magnum decôrem
impônes ſuper eum.

Super

Da mihi in diſco.

Uſtus cor ſuum tradidit ad vigi-
landum dilúculò ad Dôminum,
qui fecit illum, & in conſpectu
Altiſſimi deprecabitur. .
Magna eſt glöria ejus,
In ſalutari tuo. Magna.
Glôriam & magnum decôrem

tSA 845
impônes ſuper eum. In ſalutari.
loria Patri. Magna.
Juſtus ut palma florebit.
„Sicut cedrus Libani multipli-
cabitur.

Herôdes enim.
Dôminus.
7.
vedidl. 7s.

DIE XXX. AUGUSTI.

Onòôrum ômniũ largitor, omni-
potens Deus, qui beatam Roſam
cœleſtis gratiæ rore prævéntam »
virginitatis & patiéntiæ decore In-
dis floréſcere voluiſti: da nobis fa-
mulis tuis, ut in odòrem ſuavitatis
ejus curréntes, Chriſti bonus odor
effici mereamur. Qui tecum vivit.

Miſit rex incrédulus miniſtros de-
teſtabiles, & amputari juſſit caput
Joannis Baptiſtæ.
Juſtus ut palma. xx.
ancti Joannis Baptiſtæ.
34*

Iſtorum.
Lætâmini. xxvii.

Ajeſtatem tuam, Domine »„
ſupplices exoràmus: ut ſicnt
nos' jugiter ſanétôérum tuoéruns
commemoratiône lætificas; ita
ſemper ſupplicatione deféndas.
Per Dominum.

Rimus Américæ Meridionaâlis
flos ſanctitatis virgo Roſa s
Chriſtiäanis paréntibus Limæ pro-
génita, mox ab incunabulis claruit
futuræ ſanctimoniæ indiciis: namm
vultus infantis mirabiliter in roſæ
effigiem transfiguratus, huic nomi-
ni occaſiônem dedit ; cui pôſteâà
Virgo Deipara cognémen adjécit „
jubens vocari deinceps Roſam à
ſancta Maria. Quinquennis votum
perpétuæ virginitatis emiſit. Adul-
tior, ne a parentibus ad nuptias co-=
Ser-⸗

846
gerétur, clàm sibimet venuſtiſſi-
mam capitis cæsariem præſcidit.
Jejuniis ſupra humanum modum
addicta, integras Quadrageſimas
transégit, pane abſtinens; ac dié-
tim ſolis quinque granulis mali ci-
trini victitans.
„HSe. Propter veritatem, & manſue-
tüdinem, & juſtitiam: Et dedu-
cet te mirabiliter dextera tua. all.
Specie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſpere procede, & re-
gna. Et.

Abitu Tertii Ordinis ſancti
Doôminici aſsumpto, priſtinas
vitæ auſteritates duplicavit: ob-
longo aſperrimôque cilicio ſparſim
minuſchlas acus innexuit: ſub ve-
Io coronam denſis acüleis intror-
ſus obarmatam interdiu noctúque
geſtavit. Sanctæ Catharinæ Senen-
ſis ardua premens veſtigia, caténa
ferrea, triplici nexu circumduúùcta,
lumbos cinzxit. Leéctulum ſfibi &
truncis nodoſis compoſuit „ ho-
ruùmque vacuas commſſſuras frag-
minibus teſtarum impleévit. Cellu-
lam ſibi ansuſtiflimam ſtruxit in
extrémo horti angulo, ubi cœlé-
ſtium contemplationi dédita, cre-
bris diſciplinis „ inédia, vigiliis
corpuúſculum exténuans, at ſpiritu
vegetata, larvas demonum;, fre-
quénti certamine victrix, impavidè
Protrivit, ac ſuperavit.
Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
quitatem: Proptéreàa unxit te
Deus, Deus tuus ôleo lætitiæx, allel.
Propter veritatem, & manfue-
tüdinem, & juſtitiam. Proptérea
unxit te Deus.

Gritudinum torméntis, do-
emeſticorum insültibus, lin-
guarum môrfſibus dirè agitata, non-
dum fſatis pro meérito ſe affligi que-
rebatur. ber quindecim annos ad
pluſculas horas deſolatione ſpiri-
tus„ & ariditate miserrime conta-
beſcens, forti animo rulit agones
omni morte amariores. Exinde
cWπt ſupérnis abundare deliciis ,
illuſtrari viſionibus, colliquéſcere
Seraphicis ardoribus Angelo tute-
läri, ſanctæ Catharinæ Senénſi,
Virgini Deiparæ inter aſsiduas ap-
paritioônes mire familiaris, à Chri-
o has voces audire méruit: Roſa
cordis mei, tu mihi ſponlſa eſto.
Denique ſponii hujus Parxadiſo feli-

citer inyéctam, plurimisque ante
& poſt bitum miraculis coruſcã,
Clemens decimus Poôntifex maxi-
mus ſanctarum Virginum catalogo
ritu ſolémni adſcripſit.
Afferéntur Regi virgines poſt
eam, proöximæ ejus, Afferentur
tibi in lætitia & exultatiône.
Spécie tua, & pulchritúdine
tua inténde, prôſperè procede,
& regna Afferentur.
loria Patri. Afferéntur.

imile erit regnum

cœlôrum decem virginibus.
. X.

Elix, Diocletiäno & Maximiano
PImperatôribus, propter ſuſcep-
tam Chriſti religionem compre-
henſus, in Seräâpidis templum ad-
ductus eſt. Cui ſacrificare cùm ju-
beretur, os ſimulacri conſpuit. Quo
facto, ſtatim ærea ſtatua corruit.
Quod cùm iterùm ac tértio in æde
Mercùúrii Dianæque factum eſſet,
impietatis & magicæ artis accusa-
tus„ equùúleo torquétur. Mox ad
lecundùm ab Urbe laàpidem via O-
ſtienſi ducitur, ut ſecuri feriretur.
Cui inter viam oblatus quidam
Chriſtianus ,„ cuùm Felicem agno-
ſcens ad martyrium duci videret:
Ego quoque clara voce inquit,
eadem, qua iſte, lege vivo: ego
eumdem Jeſum Chriſtum colo.
Itaque Felicem oſculatus, cum eo
ſecuri percutitur, teêrtio Kaléndas
Sseptémbris: cujus nomen cùm ig-
noôtum eſſet Chriſtianis, is Adau-
Gi nömine nobilitarus eſt, quod

ſancto martyri Felici adauctus ſit

ad coronam.
e Deum laudamus. II.

Veſtri capilli capitis omnes nume-
rati ſunt, nolite timére, multis
paſséribus melioôres eſtis vos.
Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabüntur in cubilibus ſuis.
ajeſtatem tuam.
845.

DIp XXXI, AUGUSTI.

lus, q
dus tui
te, beatt
Uutum Conf
lem etkeciſti
fone conce
Vinculis ad
Placita, It
Inur. det.

Diflle
4

gli inpentr

Almin
mento⸗
münem ne
matris dil
üctus fui
ſis Knobil
60 ihla int
is indicia
0dlelanent
leſduens,
l, ur omm
Fütütenac
Uetoite
Ciblit: ſe
Mammnia
Micolti in
gebro adib
üginem,
Hürm vener⸗
Mur, wüit.
Gesiplam
fium ac
Kientiam 5
ustur en
Honettun

tinisgnene
uls coriii,
hontiker n⸗
inum catilen
.
lteines
) Akerar
llatione.
Phlehlitin
pere Notte
Atut,

berit eni
einibus,
II.

ſte Confeſſor.

.

Eus, qui in liberandis fideli-
bus tuis ab impiorum captivi-
täte, beatum Raymúndum Non-
natum Confeſsôrém tuum mirabi-
lem effeciſti: ejus nobis interceſ-
ſione concede; ut à peccatôrum
vinculis abſoluti, quæ tibi ſunt
placita, liberis mêentibus exequa-
mur. Per Dominum.

Veni ſponſa.
Diffſa eſt gratia. Ixii.
onorum omnium. 845.
eatus vir,

qui invéntus. i
9 1.⸗

Aymúndus Nonnâtus cogno-
émeénto dictus, quia præter com-
münem natùúræ legem & mortuæx
matris diſsécto latere in lucem
eductus fuit, Portélli in Catalonia
piis &nobilibus paréntibus ortus
ab ipfa infantia futùræ ſancti-
tatis indicia dedit. Nam puerilia
oblectamenta, mundique illecebras
réſpuens, ita pietati operam da-
bat, ut omnes in puúero adultam
virtùtem admirarentur. Creſcente
verô ætäte, litterarum ſtùúdiis in-
cübuit: ſed mox jubénte patre
vitam ruri agens, ſaccellum ſfancti
Nicolâi in Portélli finibus ſitum
crebro adibat, ut ſacram Deiparæ
imaginem, quæ in eo ſumma nidé-
lium veneratione étiam nunc co-
litur, viſitaret. Ibi effuſus in pre-
ces, ipſam Dei paréêntem, ut ſe in
filium adoptare, viamqueè ſaluútis, ac
ſciéntiam Sanctorum edocéère dig-
narétur, enixeé deprecabatur.
Honéſtum fegçit. 840.

Ec défuit votis ejus benigniſ-
ſima Virgo: ab ipſa enim
intellexit, gratiſſimum ſͦbi fore, ſi
Religionem ſub titulo de Mercé-
de, ſeu de Milericôrdia Redemp-
tiônis Captivérum (ea ſuggerén-
te) nuper fundatam ingrederéetur.
Qua monitione perceépta, Barci-
nonam ſtatim profectus, illud tam
præcelléntis erga prôximum chari-
tatis inſtitütum ampiéexus eſt. Re-
gulari igitur militiæ adſcriptus,
virginitäatem, quam pridem beatæ

Virgini conſecraverat, perpéetuo

Ale . 853537.
céôluit, ceterisque virtútibus eni-
tuit, charitate præsértim erga Chri-
ſtianos, qui ſub poteſtaàte pagano-
rum miſeram in captivitate vitam
degebant. Hos ut redimeret, in Af-
ricam miſſas, cum jam multos à
fervitûte liberâſſer, ne consumpta
pecùúnia, aliis item in proximo ab-
negandæ fidei diſcrimine conſtitú-
tis deeſſet, ſe ipſlum pignori dedit:
ſed cùm ardentiſſimo falutis ani-
marum deſiderio ſuccéenſus ,plures
Mahometanos ſuis conciônibus ad
Chriſtum convérteret, in arctam
cuſtodiam àa Barbaris conjéctus, va-
riisque ſuppliciis cruciatus, mox
labiis perforatis, & ſera férrea
clauſis, crudele martyrium din
ſuſtinuit. —
Amavit eum Dôminus. 840.

B hæc & alia fôrtiter geſta ;
ſanctitatis ejus fama longéè la-
téque diffùſa eit, qua permoôtus
Gregôrius nonus, in ampliſſimum
ſanctæ Romanæ Eccléſiæ Cardina-
lium collégium Reymündum ad-
ſcripſit: ſed vir Dei in ea dignitate
ab omni pompa abhôrrens, religio-
ſæ humilitatis tenaciſſimus ſemper
fuit. Romam vero pergens, ſtatim
ac Cardénam pervénit , eéxtrémo
morbo confectus, Eccleſiaſticis Sa-
cramentis muniri ſfummis précibus
poſtulavit. Cümque morbus ingra-
veſceret, & ſacérdos diutiùs tarda-
ret , Angelorum miniſterio, ſub
ſpécie Religiosorum ſui Ordinis
apparéntium, ſalutari viatico re-
féctus fuit. Quo ſumpto, & gratiis
Deo peractis, migravit ad Dömi-
num, Dominica ůltima Auguüſti, an-
no milleſimo ducentéſimo quadra-
geſimo Môrtui corpus, cùm circa
Iocum ſepulturæ contentio orta
eſſet, arcæ incluſum, & multæ cæcæ
impôſitum, ad ſacéllum ſancti Ni-
colai Dei nutu delatum fuit ut ibi
tumularétur, ubi prima jécerat
ſanctiôris vitæ fundamenta. IIIic
conſtrúùcto ſui Ordinis cœnobio, à
conflueéntibus voti cauſa ex uni-
vyérſa Catalonia ſidélibus poôpulis
honoratur „ variis miraculis &
ſignis glorioſus
Iſte homo perfégit. 849.
int lumbi.
5 Xlix,

348

DOMINICA I, SEPTEMPBRIS.

DIE I. SEPTEMBRIS.
Similabo eum.
Amavit eum. nter-
géflio nos.

xXIvV.

Lætämini. xxvii.

Ratérna nos, Dômine, Märty-
rum tuorum corona lætificet:
quæ & fidei noſtræ præbeat incre-
meénta virtúùtum, & multiplici nos
ſuffragio conlolétur. Per Dnm.
.

Gidius Athenienſis régiæ ſtir-
Mos „à prima ætate divinis
litteris, & charitatis officiis ita dé-
ditus fuit, ut nihil prætérea cura-
re viderétur. Itaque parénrtibus
mortuis, totum patrimonium in
Pauperes erogavit: quin etiam tu-
nicam éxuit, ut ægrotum egentem
tégeret, qua ille indutus ſtatim
convâluit. Sed multis deinceps
clarior mirâculis, timens ſui no-
minis celebritatem, Arelatem ad
beatum Cæsarium conténdit: à quo
poſt biennium diſcedens, ſecéſſit
in erémum: ubi diutiùs herbarum
radicibus, & cervæ lacte, quæ ſtatis
ad eum horis veniébat, admirabili
ſanctitate vixit. Quæ cerva, inſe-
quentibus quodam die canibus ré-
giis, cùm in antrum Xgidii refu-
giſſet, Galliæ Regem impulit, ut ab
eo ſummis preécibus peéteret, ut in
loco ſpeluncæ monaſterium éxtrui
paterétur. Cujus adminiſtratioô-
nem, flagitante Rege, invitus ſus-
cépit: eôque munere aliquot annis
rudénter piéque geſto, migravit
in cœlum.
e Deum laudamus. II.

Veſtri
Sapilli. Exultäabunt. Xxxii. .
raterna nos.

DIE II. SEFPTEMBRIS.

Iſtérum eſt.

Haẽ die lætus méruie

ſuprémos Laudis heonôres.

Oncede, quæſumus, Eccléſiæ
tux ,„ omnipotens Deus: ut
beâtum Stéphanum Confeſsôrem
tuum, quem regnantem in terris
propagatôrem habuit, propugna-
tôrem habére mereatur glorioſum
in cœelis. Per Doôminum.

SEenadus in Hungäriam Chriſti
fidem, & régium nomen invexit,
régia corôna à Romano Pontiſice
impetrata, ejüsque juſſu in Regem
inunctus, regnum Sedi Apoſtoli-
cæ oôbtulit: varia pietatis domicilia
Romæ, Jerosolymis, Conſtanti-
nôpoli: in Hungaria Archiepiſco-⸗
patum Strigonienſem, Epiſcopatus
decem admitrabili religiône & mu-
nificéntia fundâàvit. Par in paupe-
res amor & liberalitas, quos veélu-
ti Chriſtum ipſum complectens,
néminem à ſe mœreénté ac vacuum
umquam dimiſit: quin ad eorum
inopiam ſublevandam ampliſſimis
facultatibus erogatis, doméſticam
quoque ſupelléctilem eximia beni-
gnitate frequenter diſtribuit: ſuis
inſuper manibus lavàre pauperum
pedes, noctu ſolus & ignotus noſo-⸗
cômia frequentare, decumbentibus
inſervire, ac cétera charitatis
officia exhibere conſuévit: quarum
virtutum merito illius déxtera,
reſoluùtò ceêtero corpore, incorruùpta
permanſit.
Honéſtum fecit illum Dômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & a ſeductôribus tutavit il-
lum: * Et dedit illi claritatem
ætérnam. Juſtum deduxit
Dôminus per vias rectas, & oſten-
dit illi regnum Dei. Et dedit.

Rändi ſtůdio noctes penè to-
tas ducébat insomnes, atque
in cœleſtium rerum contemplatio-
ne defixus, intérdum extra ſenſus
raptus, ſublimis in aera ferri viſus
fuit. Perduéllium conſpirationes,
ac validerum héôſtium impetus mi-
rô prorſus modo, non ſemel oratio-
nis præsidio evitavit. Suſcéptum ex
Shisella Bavarica, ſäncti Henrici
Imperatoris ſorôre, quam ſibi ma-
trimonio ſunxerat ; americum ti⸗
u

um tanta!
laue pietate
eis poſtea
egnt vero
lr decltis ün
elanckiſſim
ſne Ulorum
Humillimis
Uete K cilici
Mmiyerlurm h
kegnatn e ni
tumn Fickeren
Eet ingenzddi
illus Gentis
tus, fchi R
Noftenegue
Clncis potel
Amavit e
ſteum, Kol
lr ad por

m.
Indnit e

el, & ort

enir

ticind ve
Min ejus
o, An
Ult, zb en
Eehlug in
Iriönis d
l gepis
n diem:
Gtarhlgſin
1, lguoree
Ulr rini
Umlfeis iuſl
randlätn
Mliüs con
tun Inn
ifer m
embtis,
ſlereitu
Gum elegi
lie hegi
gt ſlon⸗
ottäfimd,

eletls nn
noles,

mus, Lectin
ens Denl
1 Conk

it, Nohe⸗
tur glolnan
num.

gitim k
omnen ine
dino onmt
lu ir hze
lel shaſo

niconicl

Eplcge
ligionen
Nar in
15, lo N
ompleie
lte ac.
in ad er

grarrid
Neiucon

Un de⸗
un Bie
1 nunl,
Ii dalih
in gelt
405 8 0
gecdit⸗

es Pen
nnes, 1
Onten,

lium tanta morum diſciplina, ta-
lique pietâte enutrivit, quantum
ejus pôſtea sanctitas declaravit.
Regni verò negôtia ita diſpoſuit,
ut accitis undique prudentiſſimis
ac ſanctiſſimis viris, nihil umquam
ſine illérum consilio molireéetur.
Humillimis interim précibus in ci-
nere & cilicio Deum déprecans, ut
univerſum Hungariæ Regnum, an-
tequam ê vita migraret, Catholi-
cum yidere mererétur Verè prop-
ter ingens dilatandæ fidei ſtdium,
illius Gentis Apoſtolus nuncupâ-
tus, facta à Romano Pontifice ipſi,
poſterisque Reêgibus præferendæ
Crucis poteſtate.
Amavit eum Doôminus, & orna-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. .
Induit eum Dôminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et ad.

Ei Genitricem, quam arden-
tiſſimè venerabatur, ampliſſi-
mo in ejus honôrem conſtructo
templo „ Hungariæ Patroônam in-
ſtituit, ab cadem viciſſim Virgine
recéptus in cœlum ipſo ſuæ Aſ-
ſumptiônis die „quem Hünsgari è

ſanéti Regis inſtitüto magnæ Dô-

minæ diem appellant. Sacrum e-
jus corpus ſuaviſſimo fragrans odo-
re, liquôre cœléſti ſcatens „inter
multa & varia miracula, Romani
Fontificis juſſu nobiliorem in lo-
cum translatum eſt, atque honori-
ficeéntiùs conditum. Ejus autem
Feſtum Innocéentius undécimus
Föntifex maximus quarto Nonas
Septembris, ob insignem victoriam
ab exercitu Leopoôldi primi Roma-
norum elécti Imperatôris & Hun-
gâriæ Regis, eädem die in Budæ
expugi tiône, ope Divina, & Turcis
reportatam, celebrandum inſtituit.
., Iſte homo perfécit mnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
Sum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad coœléſtia
regna. Quia.
loria Patri. Quia.

. *
Homo quidam nobilis.

4 *
2

Brev. ERom.

. DIE V. SEPTEMBRIS,.

Iyr ſte Confeſſor.

A, quæſumus, omnipotens
² Deus: ut beati Lauréntii Con-
feſsoris tui atque Pontificis vene-
randa ſolémnitas, & devotionem
nobis augeat & ſalutem. Per Dñm.

LAurentius ex illuùſtri Juſtinianéô-⸗
Trum familia Venéetiis natus 9
eximiam vel puer morum gravita-
tem præsétulit. Exacta inter pie-
tatis officia adoleſceêntia ad caſtum
verbi & animæ cônnúbium à Di-
vina Sapientia invitatus, de reli-
giõſæ vitæ inſtituto capeſséndo de-
liberare cœpit. Novæ itaque mili-
tiæ clam proludens, præter àälias
corporis afflictatiônes, ſuper nudos
cubabat aſieres „ ſedensque velut
arbiter hinc inter ſæculi blandi-
ménta, paratasque à matre nuptias,
illine clauſtràles inter auſteritaâtes,
oculis in Chriſti patientis crucem
converſis, Tu (inquit) es Domine
ſpes mea, ibi poſuiſti certiſſimum
refügium tuum; ad Canonicorum
ſancti Georgii in Alga Congrega-
tionem convolavit, ubi novis exco-
gitatis cruciatibus acrius in fſe ip-
ſum, veéeluti in hoſtem intensiſti-
mum, inſtaurans bellum, nullam
adeo ſibi oblectationem indulgé-
bat, ut ne in doméſticum um-
quam hortum, nec in patérnam
quidem domum, niſi cùm morién-
ti matri extréma pietatis officia ſic-
cis oculis persolvit, exinde intra-
verit. Par erat obediéntiæ, manſ ue-
túdinis, ac præcipuè humilitatis
ſtüdium, cùm abjediſſima quæque
cœnobii munia ſibi ultrò desume-
ret, celeberrima per urbis loca,
non tam victum, quam ludibria
emendicaret, illatäasque contumé-
lias, ac calùmnias immôtus ac
ſilens perferret; aſsiduxæ præsértim

oratiônis ſubsidio, qua iæpè per
H h h men-

350:
mentis excéſſum rapiebâtur in ticæ pene rudis, conſcripfit. De- unns extt
Deum;, tantôque cor ejus æſtuabat nique cùm lethälem incidiſſet in izitans
ardore, ut nutantes étiam Sodales morbum, & commodiorem do is tribt
ad perſeverantiam, ac Jeſu Chriſti meſtici lectum ſeni atque ægro hoinum.
amoôrem inflammaret. pararent, aversatus ejùsmodi de-
Invéni David. 841. licias, tamquam à duriſſima mo-
riéntis Domini iui cruce plus ni-
B Eugénio quarto paâtriæ Epi- mio abhorreèntes „ conſueto in üſit gio
ſcopus deſignatus, quem ma- ſtramine ſe juſſit deponi, & finem ine, Sc.
gna contentione honôrem detre- vitæ ſuæ adventâre prænoſcens, ſe mars⸗
Gaverat, majöri geſſit cum lau- fublatis in cœlum oculis, Vé- XN
de; nam conſuèta vivêndi ratione nio (inquit) ad te o bone Jeſu, aAtiyitaten
nihil admodum immutata, pau- ac die Octava Januarii obdormi- Memus:
pertatem, quam ſemper colúerat, vit in Domino. Pretiéôſam ejus doremel
in menſa, ſuppellectili, ac lecto mortem teſtati ſunt Angeélici con-
Perpétuo retinuit: modicam domi centus à Carthuſianis quibusdam
alébat familiam, quod grandem Mönachis auditi, & ſacrum cada-
altéram ſibi ipſo dicere, pauperes ver per duos ultrà menſes inhu-
Chriſti ſignificans. QCuacumque adi- matum, ſuavi fragrans odore, &
rétur hora, præſtò oömnibus exat, rubeſcente facie, integrum atque ecle d
paterna omnes charitate allevabat, incorruptum; ac nova poſt mor- Imende
non renuens vel ære ſe alieno gra- tem patrata miracula , quibus per- na
vare, dum illôrum ne inôpiæ deeſ- moôtus Alexander octavus Pon- Inciplun
ſet, rogatus, qua ſpe id faceret? Doô- tifex mäaximus, eum Sanétorum
mini mei, qui pro me diſsolvere número adſcripſit; Innoceéntius Seüiletl,
facile poôterit, reſpondébar. Spem vero duodecimus quintam Sepb- Wuia m
autem non confundere divina Pro- têmbris diem, qua vir ſanctus ad o,tagrin
vidéntia ſubmiſſis inopinato ſub- bontificiam primo Cathedram fůue- ſim effüſ
sidiis jügiter declarabat. Plura Vir- rat evéctus, celebrando illius fe- (eeſentul
ginum monaſtéria conſtrůxit, quas ſto aſſignavit. eine, poſt
Etiam ad perfectiòôris vitæ ratiõnem Iſte eſt, qui ante Deum. 842. em nguent
ſua vigilantia compôſuit. Matro- I Evang. Ali me Ren
nis à ſæculi pompis & ornatus va- A omo péregréè proficiſcens. füinus, &
nitate revocandis, Eccleſiaſticæ di- . XxXXIX. Notes übern
ſciplinæ ac môribus reformandis DIE VIII. SEPTEMBRIS. Iun: rechi
maximôperè ſtuduit, dignus ſanè, n, ſec f
qui ab eoôdem Eugénio gloôria & 1n,ſentt
decus Præſulum coram Cardinali- ztiphe elles a
bus vocarétur, & qui à Nicolao Nativitas gloriôſæ Virginis. kocle n⸗
quinto ejus ſucceſsore, translato „. lutl & d
Gradénſi civitate titulo, primus Ve- bergnan
netiarum Patriarcha renuntiarétur. nnsephinn
Fôſui adjutôrium. 842. 4 Uuenceil
B initio, & ante ſæcula creata Matirit
Acrymärum dono inſignitus, ſum, & usque ad futurum Iæ- caniue
„omnipotenti Deo placationis culum non déſinam, & habita-
hoſtiam quotidie offerébat: quod tioône ſancta coram ipſo iſtravi. lne n
cum aliquändo nocte Dominicæ A ve maris ſtella. lIxxxviij. laln
„Nativitatis perägeret „ Chriſtum Nativitas eſt hodie ſanctæ Ma- Glfllrn
Jeſum ſub pulcherrimi infantis riæ Virginis. . Wr ne
ſipecie vidére promeruit: tantuùm- Cuius vita inclyta cunctas illu- enin in
que in eo erat commiſſi gregis præ- ſtrat Eccléſias. . uulali
sidium , ut cœlitùs aliquando ac- 2. eian
ceptum füerit, Pontificis ſui inter- Glorioſæ Virginis Mariæ ortum di- lei Denn
ceſſioòne ac meéritis ſtetiſſe Rempa- gniſſimum recolamus, quæ & geni- higcrrc
blicam. Prophetiæ ſpiritu afflätus, tricis dignitätem obtinuit, & vir- mnng 1
plura humanæ cognitiéôni prorſus ginalem pudicitiam non amiſit. Ulletes
impervia prædixit: morbos ac dæ- . . . iuitia dn
mones ſuis précibus ſæpe fugavit; TAmulis tuis, quæſumus Dômi- Wm d
libros etiam cœléſtem doctrinam ne, cœléſtis gratiæ munus im- Aietei,
*c. Pietaten ſpirantes, Sramma- pertire: ut quibus beatæ Virginis aüüml

21 .„

Par⸗

daletiht N
n incicllen

nmodioten
ni angne n

tas eſusnoie⸗

¹ Cvrlflinmn n⸗

Metiolan it
t Ange iale
nis gulbus
Eſterumn
4 i. inde
nenles in

eDeum .

liclcen,
DTEM

. lens. .

1l fotu
olo
tella e

G

DD

t unis⸗

nene
Nuse
dbtinut 8
umI

Cebnmnl
tie un

regna.

partus extitit falútis exôrdium,
Nativitatis ejus votiva ſoléêmnitas,
acis tribuat incrementum. Perxr
ominum.

norxum eſu 9
tibi ſit gloria, Qui natus es de Vir-
gine, &c. .
ve maris ſtella, &c.

Wativitatem Virginis Mariæ cele-
brémus:
adoremus Dominum.
enite, exultémus. 1I.
uem terra.

XC.

Spécie tua & pulchritudine tua.
Inténde, proſperè procede, &
ater noſter.
Incipiunt Cantica canticorum.

OEilefür me ôſculo oris ſui:
Jaquia meliôra ſunt ubera tua
vino, fragrantia unguéntis optimis.
Oleum effùſum nomen tuum: ideo
adoleſcentulæ dilexérunt te. Tra-
he me, poſt te currémus in odo-
rem unguentôrum tuorum. Intro-
dùxit me Rex in cellaria ſua: exul-
täbimus, & lætabimur in te, me-
mores überum tuorum ſuper vi-
num : recti diligunt te. Nigra
ſum, ſed formôſa, filiæ Jerula-
lem, ſicut tabernacula Cedar, ſi-
cut pelles Salomonis.
Hodie nata eſt beata Virgo
Maria ex progénie David :
Per quam ſalus mundi credenti-
bus apparuit, cujus vita glorioôſa
lucem dedit ſæculo.
„Nativitatem beatæ Mariæ Virgi-
nis cam gaudio celebrémus. Per.

Olite me conſideràre, quòd
fuſca ſim, quia decoloravit me
Tol: filii matris meæ pugnavérunt
contra me, poſuérunt me cuſto-⸗
dem in vineis: vineam meam non

cuſtodivi. Indica milii, quem dili-

git anima mea, ubi paſcas, ubi cu-

bes in meridie, ne vagari incipiam
poſt greges ſodalium tuoôrum. Si

ignôras te, 0 pulchérrima inter
mulieres, egrédere, & abi poſt
veſtigia gregum, & paſce hædos
tuos juxta tabernaâcula paſtôrum.
Equitatui meo in curribus Pharaoô-
nis aſſimilavi te amica mea. Pulch-

Chriſtum ejus Filium

natali.

851
rz ſunt genæ tuæ fſicut tüúrturis:
collum tuum ſicut monilia.
Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na-
tivitatem devotiſſimèe celebrémus:
Ut ipſa pro nobis intercédat ad
Dôminum Jeſum Chriſtum.
Cum jucunditäâte Nativitàtem
beatæ Mariæ Virginis devotiſſimè
celebremus. Ut.

Ureénulas aureas faciemus ti-
bi, vermiculatas argénto.
Dum eſſet Rex in accúbitu ſuo,
nardus mea dedit odorem ſuum.
Faſciculus myrrhæ diléctus meus
mihi, inter übera mea commora-
bitur. Botrus Cypri dilectus meus
mihi, in vineis Engaddi. Ecce tu
pulchra es, amica mea, ecce tu
pulchra es, culi tui columbarum.
Ecce tu pulcher es, dileécte mi, &
decorus. Léctulus noſter floridus:
tigna domôrum noſtrarum cédri-
na, laquearia noſtra cypréſſina.
Glorioſæ Virginis Mariæ or-
tum digniſſimum recolamus »
Cujus Dôminus humilitätem re-
ſpéxit „ quæ Angelo nuntiante
concépit Salvatôrem mundi.
Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na-
tivitatem devotiſſimèe celebreêmus.
Cujus. .
3loria Parri. Cujus.

Adjuvàbit eam Deus vultu ſuo.
Deus in meêdio ejus, non com-
movebitur. Pater noſter.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

ABeñ nobis, dilectiſſimi, optaâ-
tus dies beatæ ac venerabilis
ſemper Virginis Mariæ: ideo cùm
ſumma exultatiône gaudeat terra
noſtra;, tantæ Virginis illuſtrata
Hæc eſt enim flos campi,
de qua ortum eſt pretioſum lilium
convallium, per cujus partum mu-
tatur natra protoplaſtôrum, delé-
tur & culpa: Præciſum eſt in ea
illud Hevæ infelicitatis elogium,
quo dicitur: In dolore paries filios
tuos; quia iſta in lætitia Domi-
num péeperit. . .
Nativitas gloriôſæ Virginis Ma-
fiæ ex sémine Abrahæ, ortæ de
tribu Juda, clara ex ſtirpe David,,
Cujus vita inclyta cunctas illú-
ſtrat Eccleſias- . .
Hoôdie nata eſt beata Virgo
Maria ex progénie David. Cujus.
H h h z . ecR

852

ham génuit Iſaac. Iſaac autem ge-

Eva enim luxift, iſta exultà- nuit jacob. Et réliqua.

vit :
gaudium in ventre portavit; quia
illa peccatôrem, iſta edidit inno-
céntem. Mater géneris noſtri pœ-

Heva lacrymas, Maria Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

N Iſaia légimus: Generatiônem
ejus quis enarrabit? Non ergo

nam intulit mundo, Geénitrix Dô- putémus „Evangeliſtam Prophétæ
mini noſtri ialutem intulit mundo. eſſe contrarium, ut quod ille im-
Auctrix peccaâti Heva, auctrix mé- poſsibile dixit effatu, hic narrare

riti Maria. Heva occidéndo obtfuit,
Maria vivificando prôfuit. IIIa
percùſſit, iſta ſanàvit. Pro inobe-
diéntia enim obediéntia commuta-
tur, fides pro perfidia compensatur.
Cùm jucunditate Nativitatem
beatæ Mariæ celebrémus: Ut
ipſa pro nobis intercedat ad Doô-
minum Jeſum Chriſtum.
Corde & äanimo Chriſto cana-
mus glôriam in hac ſacra ſolemni-
tate Ppræcélſæ genitricis Dei Ma-
riæ. Ut ipfſa.

Laudat nunc örganis Maria, &
inter velôces articulos tympa-
na puerperæ concrepent. Conci-
nant lætantes chori, & alternanti-
bus modulis dulciſona carmina
miſceântur. Audite igitur quemad-
modum tympaniſtria noſtra canta-
verit. Ait enim: Magnificat änima
mea Dominum, & exultavit ſpiri-
tus meus in Deo ſalutari meo. Quia

reſpéxit humilitatem ancillæ ſuæx :

ecce enim ex hoc beatam me di-
cent omnes generationes. Quia fe-
cit mihi magna, qui potens eſt. Cau-
lam igitur invalefcentis errati mi-
räculum novi partus évicit, & He-
væ planctum Mariæ cantus excluſit.
₰ Nativitas tua Dei Geénitrix Vir-
go, gaudium annuatiavit univerſo
mundo: Ex te enim ortus eſt ſol
juſtiti?, Chriſtus Deus noſter:
Qui ſolvens maledifctionem ,
decdit benedictionem: & confun-
dens mortem, donavit nobis vi-
tam ſempitérnam.
Benedicta tu in muliéribus, &
benedictus fructus ventris tui. Ex.
loria Patri. Qui.

Elégit eam Deus, & præelégit
eam.
In tabernaculo ſuo habitare
Aacit eaoam. ater noſter.
ctio ſancti Evangélii ſecundum
Matthæum.

Iber generationis Jeſu Chriſti
Lmi David, filii Abraham, Aran

incipiat; quia ibi de generatione
divinitatis, hic de incarnatiône eſt
dictum. A carnalibus autem cœ-
pit, ut per höminem, Deum diſce-
re incipiamus. Fflii David, filii
Abraham. Ordo præpoſterus, ſed
neceſsarioò commutatus. Si enim
primùm poſuiſſet Abraham, & poô-
ſtea David, rurfſus ei repeténdus
fůerat Abraham, ut generationis
séries texerétur.
Beatam me dicent. 82t.
Cujus feſtum colimus;, ipſa
Virgo virginum,

Deò autem cæteris prætermiſſis,
horum filium nuncupavit, quia
ad hos tantùm eſt facta de Chriſto
repromiſſio. Ad Abraham: In sé-
mine, inquit, tuo benediceéntur
omnes Gentes, quod eſt Chriſtus.
Ad David: De frucétu ventris tui po-
nam ſuper ſedem tuam. Judas
autem génuit Phares & Zaram de
Thamar. Notandum, in genealo-
gia Salvatôris nullam ſancéctarum
aſsůmi mulierum, ſed eas quas
ſcriptûra reprehéndit: ut qui prop-
ter peccatôres vénerat, de pecca-
tôribus naſcens, omnium peccata
deléret. Unde & in conſequenti-
bus Ruth Moabitis ponitur, &
Bethſabée uxor Uriæ. .
Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ:
GChriſtus Deus noſter. Ora
pro pôpulo, intérveni pro clero;
intercéde pro devôto femineo ſe-
xu: séntiant omnes tuum juva-
men, quicúmque célebrant tuam
ſanctam Nativitatem. Quia.
Moôria Patri. Chriſtus,

A Driânus juſſu Maximiaâni Impe-
ratôris apud Nicomédiam per-
ſequens Chriſtiäanos, cùn ſæpius
eôrum in fidei confeſſiône, & tor-
mentôrum perpeſſiône conſtan-
tiam demiratus eſſet, veheméntet
ea re commotus, ad Chriſtum ſeſe
con-

convertit,
ſitati tri
eus ett in
ſuns Nat.
ei in C
Imltyriun
locla et
teſas eſt,
lent, doß
Dünibus,
Una cumm
lunen felt
e Deum
A D

Alirita

lie, e
etllbu ju

„Mitt
lerie pirs
uctas illt
Regi
trönn kefit
sijarari
lſime do
1 (orde
Uimus gloria
Uitite rare

Cun
lem beine)
ao re
inunn ell
Dinltio
lun& u
Im mn
One ſand

ſ Nutitit
lie Virgin
Ufus
it Eccle

Mtiititen
ſuunse
Kunlter ce
moni .

(iocit;
lln,

lluc autent⸗

igna.
njni Pesht

Genetnii
Abit! Non
liſtan kon

eincamnnton
ibus Autened
lenn Denmr.

S
, entktön

enl e
n colimns i

tis ptrten.
Incupartt,d
cta be
brahann
o benedit
od et 0⸗
uventien
uam. 1

Ker.
eni pro ⸗
ofetin
tuum 1
elebtant
.. Quin

tus⸗

iku
0o

convértit. Quamobrem eum àliis
viginti tribus Chriſtianis conjé-
Gus eſt in carcerem: ubi eum vi-
ſitans Natalia uxor „ quæ & ipſa
antea in Chriſtum crediderat, ad
martyrium incéndit. Itaque & cu-
ſtodia eductus, tämdiu flagéllis
cæſus eſt, donec inteſtina difflůe-
rent. Poſtremòo fractis crüribus,
maänibus, pedibuúsque præciſis,
una cum multis àliis martyrii cer-
tamen feliciter absolvit.
e Deum laudamus. II.
A D LAUDES»

Ativitas gloriôſæ Virginis Ma-
riæx, ex sémine Abrahæ, ortæ
de tribu Juda, clara ex ſtirpe David.
ôminus regnavit.

II.
Nativitas eſt hödie ſanétæ
Mariæ Virginis, cujus vita inclyta
cunctas illũúſtrat Eccléſias.
Regaâli ex progenie Maria
exôrta retlget: cujus précibus
nos adjuvari mente, & ſpiritu de-
votiſſimè poſcimus.
Corde & animo Chriſto ca-
naâmus gloriam, in hac ſacra ſolem-
nitate præcelſæ Genitricis Dei Ma-
riæ.
Cum jucunditäte Nativitaâ-
tem beatæ Mariæ celebrémus, ut
ipſa pro nobis intercédat ad Déô-
minum Jeſum Chriſtum.

A initio, & ante ſæcula creaâta
Aſum, & usque ad futůrum ſœcu-
lum non déſinam, & in habita-
tione ſancta coram ipſo miniſtravi

853

Qui natus es de Maria Virgine.

Nativitas eſt hôdie.
b initio. .
Spécie tua ,* Et pulchri
túdine tua. Spécie tua.
Inténde, prôſpere procede, &
regna. Et pulchritudine.
loôria Patri. Spécie.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus, non com-
movébitur.

Regäli ex progénie.

T ſic in Sion firmàta ſum, & in
civitate ſanctificata ſimiliter re-
quiévi, & in Jerúſalem potéſtas
mea. Et radicavi in põôpulo hono-
rificàato, & in parte Dei mei hæré-
ditas illius, & in plenitudine San-
ctôrum deténtio mea.
Adjuvabit eam;
vultu ſuo. Adjuvabit.
Deus in médio ejus „ non
commovébitur. Deus.
loria Patri. Adjuvabit. .
Elégit eam Deus & præelégit
eam. HP
In tabernaculo ſuo habitaàre
facit eam.

Deus

Cum jucunditate.

N platéis ſicut cinnamomum &
balſamum aromatizans odorem
dediz: quaſi myrrha elécta dedi

Glorioôſa Virginum. xciv.
Nativitas eſt hödie ſanctæ Ma-
riæ Virginis.
Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias.

Nativitätem hodiêrnam perpétuæ
Virginis genitricis Dei Mariæ ſo-
lémniter celebremus;, qua celſitu-
do throni procéſſit, alleluja.
amulis tuis. 850.

Qui odit änimam ſuam.
Juſtus ut palma. xx.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui beati Adriani
Märtyris tui natalitia coôlimus, in-
terceſſione ejus in wui nominis
amôre roborémur. Per Düm.

ſuavitatem odoris.
Elégit eam Deus, Et
præelegit eam. Elegit eam.
„In tabernaculo ſuo habitare fa-
cit eam. Et præelégit.
loria Patri. Elégit. . .
Diffüſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
æteêrnum.

850.

Nativitas tua, Dei génitrix Virgo
gaudium annuntiavit univerſo
mundo: ex te enim ortus eſt ſol
juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: qui
ſolvens maledictiénem, dedit be-
nedictionem: & confündens mor-
tem, donavit nobis vitam ſempi-

téernam.
ämulis tuis. 850.

H h h 3

3½4

Iſte Sanétus.
Gloôria & honoôre. xiv.

Anctus tuus Dômine: Gorgoô-
nius ſua nos interceſſione læti-
ficet, pia faciat ſolemnitate
gzaudére. Per Dôminum.
DOMINICA

Dum eſſet Rex,
Ixxxvii,

A initio, & ante ſæcula ereata
ſum, & usque ad futrum ſæcu-
lum non déſinam, & in habita-
zione ſancta coram ipſo miniſtravi
ve maris ſtella. Ixxxiii.
Dignare me laudare te „ Virgo
acrata.
g. Da mihi virtútem contra ho-
ſtes tuos,

Sancta Maria;, ſuccurre miſeris,
juva puſillanimes, réfove flébiles,
Ora pro poôpulo, intérveni pro cle-
10intercede pro devoto femineo
fexu: senttant omnes tuum juva-
men, quicmque célebrant tui ſan-
cti Noòminis commemoratioônem.

Oncède, quæſumus, omnipo-
„ tens Dens;, ut fidéles tui, qui
ſub ſanctiſſimæ Virginis Mariæ No-
mine, & protectione lætantur: ejus
Pie interceſſione, à cunctis malis
iberentur in terris, & ad gaudia
ætérna pervenire mereantur in
cœlis. Per Dominum.

Sancta Maria Dei Genitrix Virgo,
Intercede pro nobis.

enite, exultémus. I.
mem terra
Le.
go fa-
798.
Senmo ſandi Bernirdi Abbäatis.

pienti 2.

T noméen, inquit, Virginis Ma-
Dria. Loquàâmar pauca & ſuper
hoc Noômine, quod interpretatum
Maris Stella dicitur, & Matri Vir-
gini valdé conveniénter aptàtur.
Ipſa namque aptiſſimè sideri com-
paratur. Quia ſicut ſine ſui corrup-
tione ſidus ſuum emittit radium,
ſic absque ſui læſione Virgo par-
turivit filium. Nec sideri radius ſu-
am minuit claritatem, nec Virgini
filius ſuam integritatem. Ipla eſt
igitur nôbilis illa Sstella ex Jacob
orta, cujus radius univerſum orbem
illüminat; cujus ſplendor & præ-
fülget in ſupernis, & inferos peéne-
trat, terras étiam perluſtrans, & ca-
lefaciens magis mentes, quam cor-
pora, fovet virtùtes, excoquit vitia.
Ipſa, inquam, eſt præclara & eximia
Stella ſuper hoc mare magnum;
X ſpatiôſum necefſsario ſubleva-
ta, micans méritis, illuſtrans ex-
emplis. 6
Sicut cedrus exaltäta ſum in Li-
bano, & ſicut eypréſſus in monte
Sion;: quaſi myrrha elécta,
Dedi ſuavitàtem odoris.
Et ſicut cinnamomum, & bal-
ſamum aromatizans. Dedi,

Quisquis te intélligis in hujus
ſæculi profluvio magis inter
proceèllas & tempeſtaàtes fluctuare,

quam per terram ambulare: ne

ayertas ogulos à fulgore hujus
sideris, ſi non vis obrui pro-
cellis. Si insurgant venti tenta-
tionum, ſi incurras ſcopulos tri-
bulationum, reéſpice Stellam, voca
Mariam. Si jactaris ſupérbiæ un-
dis, ſi ambitioònis, ſi detractiòônis,
ſi æmulationis, réſpice Stellam,
voca Mariam. Si iracundia, aut
avaritia, aut càrnis illécebra nayi-
culam concuüſſerit mentis; réſpice
ad Mariam. Si criminum immani-
tate turbatus, conſcientiæ fœdi=
tate confuſus; judicii horrore per-
térritus, barathro incipias abſor-
beri triſtitiæ, deſperationis abyſſo,
côgita Mariam. .
Quæ eſt iſta,quæ procéſſit fi-
cut ſol, & formoſa tamquam Jeru-
ſalem? Vidérunt eam filiæ Sion,
& beatam dixérunt „ & Reginæ
laudavérunt eam, . „
Et ſicut dies verni circmda-
ant eam flores rosarum, & lilia
convallium. Viderunt.

Nertenlis
us uͤbiis
im imvoca.
lececat
ls okationi
ns conxe
Pam ſequen

— ans non 4

uns non ert
Corkuis, iht
tuis, ipla d
Ptopitis per
lMloexperiri
ſt: Er non
(roc guiden
Snpridem
Morbis par
um, Innoc
Iinus Pon-
Cöriam fab
le Præsidi⸗
unum Tyra
Chütiäniin
kin artam,
lefeli monn
Unietsali zin
ia. Oſtira
tinis Mar
Ornatam!
ſlen omin
ſidentezean
Pun precie
Unzuent
Uuum.
Atitit
Uettitn d
ietate. l
loria dar

eRio ſa

illote
gelus G3
ller,
Firine
duinommer
it,d
1 1liaur
Honul

t,Virpinil
Dauca N in
Cimterptenn
„K Man
Uenter
me sld
ſine ſlicens
lttit nar,
ne Vingo
iderin
m,nec
atemw.
ella e
Uverſumorte
endor n
Elitaros hen
liltans, &
es guim eot
Croguit un⸗
dclata Nerm
pale Mutter
lsatio
ilugane

tita ſunt
Eſſus inan
4 elect
dolis.
mum,1
,Deci

[N periculis, in angúſtiis, in re-
bus dúbiis Mariam côgita; Ma-
riam invoca. Non recédat ab ore,
non recédat à corde, & ut impetres
ejus orationis fuffragium, non dé-
eras converſatiônis exemplum.
Iplam ſequens non devias, ipfam
rogans non deſpéras, i pfam cogi-
tans non erras, ipſa tenénte non
corruis, ipſa protegénte non mé-
tuis, ipſa duce non fatigaris, ipia
propitia pérvenis, & ſic in temet-

ipſo experiris, quàm méritò dictum

ſit: Et nomen Virginis Maria.
Quod quidem venerabile Nomen;,
jam pridem in quibuùsdam Chriſtia-
ni orbis partibus ſpeciali ritu cul-
tum, Innocéntius undecimus Ro-
mänus Pontifex, ob insignem vi-
Gôriam ſub eiuùsdem Virginis Ma-
riæ præsidio de immaniſſimo Tur-
carum Tyranno cervicibus pépuli

Chriſtiani inſultànte Viénnæ in Au-

ſtria partam, & in perénne tanti be-
neficii monuméntum, in Eccléſia
universali singulis annis Dominica
infra Octavam Nativitatis beatæ
Virginis Mariæ celebrari præcépit.
Ornâtam monilibus filiam jeruü-
ſalem Dôminus concupivit: * Et
vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi-
mam prædicavérunt, dicentes:
Unguentum effüſum nomen
tuum.
Aſtitit Regina à dextris tuis
in veſtitu deaurato, circumdata
varietâte. Et vidéntes.
lôria Patxri. Unguentem.

. 25⁵5
nis noſtræ limo Templum Divinæ
Maſeſtatis arte ineffabili conſtruen-
tem. Audiſtis in terris Deum, in
cœlis höminem Sacraménto in-
comprehensibili collocari. Audiſtis
inaudita ratione in uno coôrpore
Deum, hominémque miſceri. Au-
diſtis fràgilem noſtræ carnis natu-
ram ad portandam totam Deitatis
glôriam Angélica exhortatione ro-
borari. RS
Felix namque es ſacra Virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ»
Chriſtus Deus noſter.
Ora pro populo, intêrveni pro
clero, interceêde pro devoto fæmi-
neo ſexu: séntiant omnes tuum ju-
vamen, quicumque célebrant tuam
ſanctam commemorationé. Quia.
6. Cujus feſtum colimus, ipſa
Virgo virginum.

Enique ne tanto pônderi cœ-⸗
léſtis fabrieæ in Maria ſubtilis
noſtri corporis aréna ſuccúmberet,
& in Virgine totius generis huma-
ni portatura fructum., virga ténuis
frangeretur, fugatüra metum vox
Angeli mox præcéſſit, dicens:
Ne timeas Maria. Ante cauſam
dignitas Virginis annuntiatur ex
nômine: nam Maria hebræo ſer-
mône, latine Dômina nuncupatur.
Vocat ergo Angelus Doôminam,
ut Dominatoôris Genitricem trepi-
datio déſerat ſervitutis, quam naſci
& vocari Dôminam iplfa ſui geér-
minis fecit, & impetravit aucétori-
tas. Ne timeas Maria, inveniſti

L edtio ſancti Evangélii ſecůndùm
Lucam.

X illo témpore: Miſſus eſt An-
gelus Gabriel à Deo in civitatem
Galilææ, cui nomen Nazareth;
ad Virginem deſponsatam viro,
cui nomen erat Joſeph, de domo
David, & nomen Virginis Maria.
Et réliqua.

Homilia S. Petri Chrysologi.

Udiſtis hôdie, fratres dilectiſ-
ſimi, Angelum cùm muliere

enim grätiam. Verum eſt, quia
qui invénit grätiam, neſcit timé⸗
re: inveniſti gratiam.
Beatam me dicent omnes ge-
neratiônes: Quia fecit mihi Po-
minus magna, qui potens eſt, &
ſancdum nomen ejus. . Et miſe-
ricôrdia ejus a progénie in progé-⸗
nies timéntibus eum. Quia.
éria Patri. Quig⸗

de hôminisg reparatione tractan-
tem. Audiſtis agi, ut homo curſi-
bus eisdem quibus dilaptus fùerat
ad mortem, rediret ad vitam. Agit,
agit cum Maria Angelus de ſalute,
quia cum Heva angelus égerat de
ruina. Audiſtis angelum de car-

Leénis Papæ ad

Ex Epiſtola §. 1
Augúſtam.

Pulcheriam

Acraméntum reconciliatiéônis
noſtræ ante témpora æteérna di-
ipoôſitum nullæ impleébant figüra“
H h h quia

356
quia nondum ſupervénerat Spiri-
tus ſanctus in Virginem, nec virtus
Altiſſimi obumbraverat ei, ut &
intra intemerata viſcera, ædifican-
te ſibi ſapientia domum, Verbum
caro fieret, & torma Dei, ac forma
ſervi in unam conveniéente perso-
nam, Creator temporum naſceré-
tur in tempore, & per quem facta
ſunt omnia „ipfe inter ômnia
gignerétur. Niſi enim novus hormno,
factus in ſimilitudinem carnis pec-
cati, noſtram ſuſciperet veruſta-
tem, & conſubſtantialis Patri, con
ſubſtantialis eſſe dignarétur & ma-
tri, naturamque ſibi noſtram ſolus
à peccato liber uniret: ſub jugo
diaboli generaliter tenerétur hu-
mana captivitas.
e Deum laudamus. rI.
AD LAUDES,»

Dum eſſet Rex.
Ixxxiii.
b initio.
glorioſa Virginum.
Diffuùſa eſt gratia in labiis tuis.
Propterea benedixit te Deus in
ætérnum.

Beàâta es Maria, quæ eredidifſti:
perficientur in te, quæ dicta lunt
tibi à Dômino, allelùla.
oncede, quzſumus. 854.

Beâtam me dicent omnes genera-

tiones, quia ancillam húmilem
zeſpéxit Deus.

DiE IX. SEPTEMBRIS.

De Sermône S. Auguftini Epiſcopi.

Xültat Maria; & matrem ſe læta
miratur, & de Spiritu ſancto ſe

rum omninò non novit, & virum
ſuo ũtero circùmdedit! Cireùmdat
virum Maria Angelo fidem dando,
quia Heva pérdidit virum, ſerpénti

0 insignis gratia! quæ dum fidem
humiliter dedit, cœli in ſe opifi-
cem corporavit. Hinc promeruit
gloriam, quam ipſa poſtmoduùm
auxit Ecce, ait;, ex hoc beatam
me dicent omnes generationes.
Nativitas glorioſæ. 851.

Beata Maria, quis tibi dignè
Vaàleat jura gratiarum, ac lau-
dum præcônia repéndere, quæ fin-
gulari tuo aſsénſu mundo ſuccurri-
i perdito? Quas tibi laudes fragi-
litas humani generis persôlvat, quæ
ſolo tuo commercio recuperandi
aditum invenit ² Accipe itaque
quascumque exiles, quascumque
méritis tuis impares gratiarum
actiônes: & cùm ſuſceperis vota,
culpas noſtras orando excuſa. Ad-
mitte noſtras preces intra ſacra-

bis antidorum reconciliationis.
Cum jucunditate. 852.

It per te excusabile, quod per
te ingérimus: fiat impetrabile,
quod fida mente poſcimus. Accipe
quod offérimus; redona, quod roga-
mus, excuſa, quod timémus, quia tu
es ſpes ünica peccatôrum. Per te
ſperamus véniam delictorum, & in
te beatiſſima noſtroôrum eſt expe-
ctatio præmiòrum. Sancta Maria,
ſuccùrre miſeris, juva puſillanimes,
réfove flébiles, ora pro populo, in-
térveni pro clero, intercéde pro

devôto fæmineo ſexu: séntiant om-
nes tuum juvâmen, quicumque cé-
lebrant tuam ſanctam Nativitàtem.
Nativitas tua. 852.

Ectio ſancti Evangélii ſecúndum
Matthæum.

Iber generatiônis Jeſu Chriſti
L David, filii Abraham. Abra-
ham génuit Iſaac. Iſaac autem gé-
nuit Jacob. Et réliqua. .
De Homilia S. Hieronymi Presbyt.

peperiſſe gaudet, nec quia peêperit
Innupta, terrétur, ſed quia genüerit,
cum exultatione miratur. O femi-
na ſuper féminas benedicta, quæ vi-

Acob autem génuit Joſeph.
Hunc locum objecit nobis Ju-
lianus Auguſtus de diſſonantia
Evangeliſtarum, cur Evangeliſta
Matthæus Joſeph dixerit filium
Jacob,

conſentiendo. O felix obediéntia!.

rium exauditiônis, & repôrta no-

eob, &
Nelarit He⸗
leiudinem
Uer ſecu
kründuüm
nuenim!
bente, p
n propl
Ontuns fil
lem ad ſuſe
ſelyproping
Malir. (
ſicio tidin
ſed tecori
turinum,
pone vocè
Beitam

Tàtta
usque 4
1s quatuo
donla us
Ite genera
Udtclma er
Orriſfum 1
Uten gene
ligens leg
ienhnont
loni, gi
Uun benetat
MWne zd 0
Unns grimi
inig geni
min erel
. Deine
lendind
n gcider
Unnam:
in Bethl
letr ſirhe
Belis na

(drzönt
Wiocler
Alitlts, h
orere
Uniſttos 44
Il. Derge
Aodam Gie
Cletiund e

nofit, Kin
eiitt Citeirt
lo fcem da
t pirumlenet
felir obectent
un guln ien
cckli inleg⸗
Hinc pone
Dſa poſknnta
ex hoe bein
enerationis
ſe gl.

is tibi n
tatum,ae
ndele, gurſ
nungoſtcenn
bilaulesin
bgenolrebau
io Kelhetand
Aecihe unn
8) glukeinet
ales MMu
lceeitt
4o ercile ⸗

Pfunet e

ganch l

iſerind
l

nkanm /4
ac altenſt
D

ruir
jt noD,
e (lont
. Efuokenl
enit e
loont

Jacob, & Lucas eum filium ap-
pellarit Heli, non intelligens con-
ſuetudinem Scripturarum , quod
alter ſecundùm natûram, alter
ſecùndùm legem ei pater ſit. Sci-
mus enim hoc per Méôyſen, Deo
jubente, præcèeptum, ut ſi frater,
aut propinquus absque liberis
moôrtuus füerit, àälius accipiat uxô-
rem ad ſuſcitändum ſemen fratris,
vel propinqui ſui. Joſeph virum
Mariæ. Cùm virum audieris, ſu-

ſpicio tibi non subeat nuptiarum:

ed recordare conſuetudinis Scrip-
turarum, quòd ſponſi viri, &
ſponſæ voceêntur uxôres.
Beatam me dicent. 821.

Tà transmigratiône Babyloônis
usque ad Chrittum genéeratioô-
nes quatuordecim. Nuúmera à Je-
chonia usque ad Joſeph, & inve-
nies generationes trédecim. Quar-
tadeécima ergo generatio in ipſum
Chriſtum reputabitur. Chriſti
autem generatio ſic erat. Quærat
diligens lector, & dicat: Cùm
Joſeph non ſit pater Domini Sal-
vatôris, quid pértinet ad Dômi-
num generatiònis ordo deductus
usque ad Joſeph: Cui reſponde-
imus primùm, non eſſe conſue-
tůdinis Scripturärum, ut mulie-
rum in generationibus ordo texa-
tur. Deinde ex una tribu fuiſſe
Joſeph & Mariam: unde ex lege
eam accipere cogebatur, ut pro-
pinquam: & quôd ſimul censén-
tur in Béthlehem, ut de una vidé-
licèt ſtirpe generati.
Felix namque es. 852.

Orgönius Nicomediæ natus,
Diocletiani Imperatoôris cubi-
cularius, Dorôtheo colléga iuo
adjutôre réliquos omnes cubiculi
miniſtros ad Chriſti fidem perdu-
Xit. Uterque autem cùm vidiſiet
quodam die Märtyrem coram Dio-
cletiano acerbiſſiinè cruciari, ejus
exémplo martyrii amôre i
eſt, Itaque amborum
erupit: Quid eſt, Imperator,
quod hujus condemnata Worentta⸗
quæ nobis cum eo communis eſt,
unum illum punis?: Iſtius noſtra
étiam eſt fides, idem propoſitum.
Eos igitur vinctos Imperator fla-
géllis concidi jubet, ita ut toto
corpore cutis dirumperetur, & in
plagas acétum infundi ſale per-

inceénſus
hæc vox

8⁵7
mixtum: mox revinctis in crati-
cula subjici imperat vim canden-
tium carbônum. Dénique varie
torti, ſuſpéndio necati ſunt. Ac
ſancti Gorgonii corpus aliquàndo
Romam portatum, inter duas lau-
ros via Latina ſepältum, poſtea a
Gregorio quarto ſummo Pontifice
in Basilicam Principis Apoſtolô-
rum translatum eſt.
e Deum laudamus. II.

Qui odit àanimam ſu-
am in hoc mundo, in vitam æteér-
nam cuſtôdit eam.
Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multiplica-
bitur. 5k4.

[DIE X. SEPTEMBRIS.

„£

Deéſto Domine ſupplicationi-
bus noſtris, quas in beati Nico-
lai Confeſsoris tui ſolemnitate de-
férimus: ut, qui noſtræ juſtitiæ
fiduciam non habémus, ejus qui
tibi pläacuit, precibus adjuvémar.
Per Dominum.

Ra. Nativitas tua, Dei
Génitrix Virgo, gaudium annuntiâ-
vit univéerſo mundo: ex te enim
ortus eſt ſol juſtitiæ, Chriſtus Deus
noſter: qui ſolvens maledictio-
nem „ dedit benedictionem: &
confundens mortem, donavit no-
bis vitam ſempitérnam.
Y. Nativitas eſt hodie ſanctæ Ma-
riæ Virginis.
Cujus vita inclyta cunctas illũ-=
ſtrat Eccleſias. .

Amulis tuis, quæſumus Dômine,
cœleſtis gratiæ munus impertire:
ut quibus beatæ Virginis partus
éxtitit ſalutis exordium, Nativitatis
ejus votiva ſolémnitas, pacis tribuat
incrementum. Per Dominum.

Icolàâus, Tolentinas à diutúrno
Nizns civitatis domicilio appel-
làtus, in ppido ſanécti Angeli in
Picéno eſt natus piis parêntibus:

qui liberorum deſidério Barium
A h h 5 voti

258
votl cauſa profécti, ibique à ſan-
cto Nicolao de futüra prole con-
firmàâti, quem ſuſcepérunt filium,
de illius nomine appellarunt. Is
ab infäntia multarum virtüutum,
ſed abſtinentiæ inprimis ſpeci-
men dedit. Nam anno vix septi-
mo, beatum ipſum Nicolaum imi-
tatus, compluúres hebdomadæ dies
jejunare cœpit, eamque poôſtea
conſuetùdinem retinuit, ſolo pa-
ne & aqua conténtus. ,
Honeſtum fecit illum Dominus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
aà ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduxit Dôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.

Dulta ætate jam clericali mili-
tiæ adſcriptus ,„ & Canonicus
factus, cùm quodam die concio-
natôrem Ordinis Eremitarum ſan-

ta dicéntem audiſſet, eo ſermôone
inflammatus, ſtatim eumdem Or-
inem eſt ingréſſus: in quo tam
exactam religiôtæ vitæ rationem
côluit, ut àſpero veſtitu, verbé-
ribus, & férrea caténa corpus do-
mans, atque à carne, & omni fe-
X& obsonio abſtinens, charitate,
humilitate, patientia, cæterisque
virtutibus aliis prælucéret.
Amavit eumDoôminus, & ornaâ-
vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
Induit eum Dôminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et.

cti Auguſtini, de mundi enee

Randi aſsiduum ſtudium „
quamvis satanæ insidiis variè
vexatus, & flagéllis intérdum cæ-
us, non intermittebat. Demum
fex ante birum ménſibus, singu-
lis néctibus Angélicum conceên-
tum audivit: cujus ſuavitate, cùm
jam paradiſi gaudia præguſtaret „
crebrò illud Apoſtoli repetébat:
Cupio diſsôvi, & eſſe cum Chri-
ſto. Dénique bitus ſui diem Fra-
tribus prædixit, qui fuit quarto
Idus Septémbris. Miraculis mul-
tis étiam poſt mortem claruit, qui-
bus rité & ordine cognitis, ab Eu-
génio Papa quarto in Sanctôrum
nuúmerum eſt relatus.
Iſte homo perfécit mnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad

eum Insredere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me

ex omnibus Géntibus.
Iſte eſt, qui conteêmpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Quia. ,
loria Patri. Quia.

timére pusillus grex.

ii.

Nativitätem hodiérnam.
Nativitas eſt. 853.
amulis tuis. 857.

Nativitas tua.
Nativitas eſt hodie.
amulis tuis. 857.

Iſtôrum eſt enim.
Lætäamini. Xxvii.

7 7
Eatérum maärtyrum tuorum
Prothi & Haycinthi nos Dömi-
ne foveat pretiôſa confeſſio, &
pia jugiter interceſſio tueatur. Per
Dôminum.
DIE. XI. SEPTEMBRIS.

ℳ
Sermo S. Bernärdi Abbätis.
Ovum fecithminus ſuper ter-
Nam, ut mülier circumdater vi⸗
rum, nec alium quam Chriſtum,
de quo dicitur: Ecce vir » Orjen⸗
noméen ejus. Novum quoqueé fec .
in coœlo, ur mulier ſole appareré
amicta. Dénique & coronavit eum,
& vicifſim ab eo méruit coronarl.
Egredimini filiæ Sion, & vidéte Re-
gem Salomoônem in diademate „
quo coronavit eum mater ſua. Ve-
rùm hoc àlias. Interim ſanè ingré-
dimini magis, & vidéte Reginam
in diadémate, quo coronavit eam
Filius ſuus. In caàpite, inquit, ejus
corôna ſtellarum duòdecim.
Nativitas glorioſæ. 851.

Ignum planè ſtellis coronar
caput, quod & ipſis longe
clärius micans, eornet eas potius,
quam ornétur ab eis. Quidni co:
rônent sidera, quam ſol ve in
Sicut dies verni circumdaban

olite

m fores t
Flium. N
Pbaapite e
amplex
met gen,
Met, qui
en comp⸗
um juc⸗

Vid erge
enetaric
loden Aert
ine Abrehe
fütpe ani,
tur, e
Cob ilire
iciftnitüs
ego lor
Acclitus
Eis prefign
unlis pra
r enim /⸗
nucice fio
A,dum.
Utui: hane
1e Clientali
Muan pätun
Retihits

(io ſanch
Nuthzunn,
del gener
liri
n Lennit 1
t heobe
Horiliaſin

Nelln⸗
Eine
een Ordhnen
Unatiönen
idus ignii
ick Rracun

ftilis E
Derbai

tegliem den
kum conm 1
bus.
ontemplti

emn.
tüls, G.
Wandestut.

ocie.
tußs Bn⸗
etün⸗
i,
uprun un
lathi nole
1 conele
ſſio tuealh

IN

eam flores rosäàrum, & lilia con-
vallium. Nimirum læva ſponſi
ſub capite ejus, & jam dextera il-
lius amplexatur eam. Quis illas
æſtimet gemmas? Quis ſtellas no-
minet, quibus Mariæ régium dia-
dema compactum eſt?
g. Cum jucunditate. 852.

Uid ergo ſidéreum micat in
generatione Mariæ * Plané
quôd ex Régibus orta, quòôd ex sée-
mine Abrahæ, quòd generôſa ex
ſtirpe David, Si id parum vidé-
tur, adde, quod generationi illi
ob ſingulare privilégium ſanctita-
tis divinitùs noſcitur eſſe concéèſ-
ſa: quod longe ante eisdem Patri-
bus cœlitùs repromiſſa, quod my-
ſticis præfigurata miraculis, quòôd
oraculis prænuntiata prophéticis.
Hanc enim ſacerdotaàlis virga, dum
ſine radice floruit; hanc Gedeonis
vellus, dum in medio ſiccæ arex
maduit: hanc in Ezechiélis viſié-
ne Orientalis porta, quæ nulli
umquam patuit, præſignabat.
St. Nativitas tua. 852.

eéctio ſancti Evangelii ſeeundùúm
Matthæum.
L.mn generatiônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. Abra-
ham génuit Iſaac. Iſaac autem ge-
nuit Jacob. Et réliqua.
Homilia ſancti Hilarii Epiſcopi.

Reſſus, quem Matthæus in or-
dine régiæ ſucceſſiònis edide-
rat „ & quem Lucas per ſacerdotaà-
lem ordinem dinumerat, utérque
agnationem in Dômino utriùsque
tribus ſignificat, & rectæ genera-
tionis gradum ponit: quia ſacer-
dotalis & régiæ tribus ſocietas,
per David ex conjúgio inita, jam
à Salathiel in Zorobabel confir
matur ex génere. Atque ita, dum
Matthæus patérnam originem,
quæ ex Juda proficiſcebatur, re-
cênſet, Lucas vero accéptum per
Nathan ex tribu Levi genus, edo-
cet;: ſuis uterque partibus Dômino
noſtro Jeſu Chriſto, qui eſt ætérnus
& Rex & Sacerdos, étiam in car-
nàli ortu utriusque geéneris glo-
riam probavérunt.
Beatam me dicent. 821.

Dod verò Joſeph pôtiùs,
quam Mariæ nativitas recen-

. 39 5F9
sétur, nihil refert: eàdem enim
eſt totius tribus atque una cogna-
tio. Exemplum autem étiam Mat-
thæus & Lucas dedérunt, patres
invicem appellantes, non tam gé-
nere, quaàm gente: quia ab una tribu
cœpta, ſub unius ſucceſſionis &
originis familia continétur. Cùm
enim filius David atque Abrahæ ſit
oſtendendus, ita Matthæus coœpit;
Liber generationis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abrahæ.
Felix namque. 852.

PRorus & Hyacinthus, fratres;
beatæ Eugeéniæ virginis eunu-
chi, una cum illa ab Héleno Epiſ-
copo baptizati, ac ſtudiis dediti di-
vinärum litterarum, aliquamdiu in
Kgypto in monaſterio mira humi-
litate & vitæ ſanctitate vixérunt.
Sed pôſteà ſanctam virginem Eu-
geniam Romam proſecuti, Galliéno
Imperatôre in urbe propter Chri-
ſtianæ fidei profeſſionem compre-
hênſi ſunt. A quibus cùm nullo
modo impetrari poſſet, ut Chri-
ſtiänam religionem deſeréntes »
deos colerent, acérbis verberibus
cæſi, ſecuri feriüntur tertio Idus
Septémbris..
e Deum laudamus. tI.

Veſtri caäpilli. . 2
Exultabunt Sancti. xxxii.
Beatôrum martyrum. 858.
DIE XII. SEPTEMBRIS.

Sermo §. Joânnis Chrysoſtomi.

Dii Filius non divitem, aut lo-
cuplétem aàliquam féminam ſi-
bi matrem elégit;, ſed beatam
Virginem illam, cujus anima vir-
tütibus ornata erat. Cùm enim
beâta Maria ſupra omnem huma-
nam natùram caſtitàtem ſervaret»
proptéreà Chriſtum Dôminam in
ventre concépit. Ad hanc igitur
ſanctiſſimam Virginem, & Dei ma-
trem accurréntes;, ejus patrociniis
utilitatem aſſequamur. Itaque quæ-

cumque eſtis virgines, ad Matrem

Dômini confgite. Illa enim pul-

cherrimam, pretiosiſſimam, & in-
cox-

860
corruptibilem poſſeſſiõnem patro-
cinio ſuo vobis conſervabit.
Nativitas glorioſæ. 851.

Agnum revérà miraculum,
fratres dilectiſſimi, fuit beata
emper Virgo Maria. Quid namque
illa majus, aut illuſtrius ullo um-
quam témpore inventum eſt, ſeu
aliquando inveniri poterit? Hæc
ſola cœlum ac terram amplitúdine
ſuperavit. Quidnam illa sanctius?
Non Prophétæ, non Apôſtoli, non
Märtyres, non Patriärchæ, non A
geli, hon Throni, non Dominatio-
nes, non Séraphim, non Cherubim,
non dénique aliud quidpiam inter
creatas res visibiles, aut invisibiles,
majus, aut excelléntius inveniri
poteſt. Eadem ancilla Dei eſt &
Mater; éadem Virgo & Genitrix.
Cum jucunditate. 852.

RKc ejus mater eſt, qui à Pa-
tre ante omne principium gé-
nitus fuit, quem Angeli & hômi-
nes agnoſcunt Döminum rerum
omnium. Visne cognôſcere, quan-
to Virgo hæc præſtantior ſit cœlé-
ſtibus poténtiis? Illæ cum timore
& tremòre aſsiſtunt, faciem velan-
tes ſuam: hæc humanum genus illi
offert, quem génuit. Per hanc &
peccatôrum vêniam consequimur.
Ave igitur mater, cœlum, puélla,
virgo, thronus, Eccleſiæ noſtræ
decus „gloria & firmaméntum,
aſsiduè pro nobis precâre Jeſum
Filium tuum, & Dominum no-
ſtrum: ut per te miſericordiam
invenire in die Judicii, & quæ
repoſita ſunt iis, qui diligunt
Deum, bona cönſequi poſsimus,
grätia & benignitate Domini no-
ſtri Jeſu Chriſti: cum quo bPatri ſi-
mul & ſancto Spiritui gloria, &
honor, & impérium nunc & ſem-
per, in ſæcula ſæculérum, Amen.
Nativitas tua 852.

Léctio ſanéti Evangélii ſecundum
Matthæum.

Iber generatiônis Jeſu iſti
LRN Papidelii Abralamn sbin
ham génuit Iſaac, Iſaac autem gé-
nuit Jacob. Et réliqua.
De Homilia S. Hilarii Epiſcopi

On refert, quis in originis nůu

mero atque ordine collocétur,

dummodò universôrum familia
cœpta eſſe intelligatur ab uno. Ita-
que cùm ejuúsdem tribus ſit Joſeph
& Maria, dum proféctus eéſſe ex
Abrahæ génere Joſeph oſténditur,
profécta quoque docétur & Maria.
Hæc enim in lege ratio ſervata eſt,
ut ſi môrtuus ſine filiis familiæ
princeps eſſet, defuncti uxôrem po-
ſtérior frater ejusdem cognationis
acciperet, ſuſceptosque filios in
familiam ejus, qui mortuus eſſet,
reférret: manerétque ita in primo-
genitis ſucceſſionis ordo, cuùm pa-
tris eòrum, qui poſt ſe nati eſſent,
aut nômine haberéntur, aut génere.
Beatam me dicent. 821.

Equens illud eſt, ut quia dixi-
mus ſecuúndùm rerum fidem
generatiônis iſtius ordinem nec
número ſibi, nec ſucceſſione con-
ſtare, hujus quoque rei ratio affe-
ratur. Non enim levis caula eſt, ut
aliud in narratione ſit, aliud füe-
rit in geſtis: & aàliud referatur in
ſumma, aliud verò teneatur in nu-
mero. Namque ab Abraham us-
que ad David quatuôrdecim gene-
rationes numeratæ ſunt; & à David
usque ad transmigrationem Baby-
lônis in quibsdam libris decem &
ſeptem deprehenduntur. Sed in
hoc non mendacii, aut negligeén-
tiæ vitium eſt. Tres enim ratione
prætéritæ ſunt. Nam Joras génuit
Ochoz iam, Ochozias verò genuit
Joam, Joas deinde Amasiam, Ama-
sias autem Oziam: & in Matthæo
Joras Oziam genuiſſe ſcribitur,
cùm quartus ab eo ſit. Hoc ita,
quia ex gentili fæmina Joras
Ochoziam genũit, ex Achab ſcili-
cet;, qui Jézabel häbuit uxôrem.
Felix namque es ſacra. 852.

Enique per Prophétam nonniſi
quarta generatioône in throno
régio Iſraélis quemquam de domo
Achab eſſe ſeſsůrum dicitur. Pur-
gata igitur labe familiæ gentilis tri-
bus, quæ prætéritis jam Régulis, in
quarto generationum conſequén-
tium ôrdine numeratur, & usqué
ad Mariam generatiônes quatuôr-
decim eſſe ſcribuntur, cùm in nu-
mero decem & ſeptem reperiantur,
nullus error eſſe pòterit ſciéntibus,
non eam ſolùm eſſe Dño noſtro Je-
ſu Chriſto originem, quæ cœpit ex
Maria:; ſed in procreatione orbo⸗
ca;

1, mtiri⸗
um compr
ebeum Ie
DlE XI

llbro 5.
ve

kita Mit
Mam ſeni
Ia accehit,
ſoceter Il
Iuun rocata
leſrit: Ter
lreris, po
Uum eſt,
en hoc m

ut, Et qu

ſensibil

ninumge

Eni huc an
amundo;
lenelet, &
mium. Der
Mer viyent
Nthhitas

Pyr datu
ſenibile
uibilem:
Deo ut
Lorem,
lchis fieren
1 ſhienti
Unnentumi
ttiammo
Unibus:
Utreſſa eſt
1n canla vi
bis vita⸗
henit in
nn eccit
t K tti
ots, lin
iaron
llletem
nonten en
licetet,
Cum adnne
lentim t
ll her hire
le kichr eſt
neane de
Ounſſ

Mari
Nihe

körum fni
itut abunol
mnibos it el
rofehig dle

le ita in
80td ,es,
Ktſenanicke
entunyeutka
ent, l.

E, un glircl
verun le
1s Cldinen 1
ſucceſtane
le tei utg

Ud leteun
tenealui⸗
b Abialu!

bordec

Ulleſtin
ſt. n

huit u
acla. 8e

etamne.
one in 1i

fea;, nativitâtis &térnæ ſignifican-
tiam comprehéndi.
e Deum laudamus. II.
DIE XIII. SEPTEMBRIS.

Ex libro S. Epiphaânii Epiſcopi ad-
vérſus hæréſes.

Eaàta Mater Dei Maria per He-
Bya ſignificatur, quæ per ænig-
ma accepit, ut mater vivéntium
vocétur. Illa étenim mater vivén-
tium vocata eſt, etiam poſtquam
audivit: Terra es, & in terram re-
verteris, poſt transgreſſionem. Et
mirum eſt, quòd poſt transgreſſio-
nem hoc magnum cognoômen ha-
buit. Et quod quidem pertinet ad
rem ſensibilem, ab illa Heva omnis
héôminum generaätio deducta eſt in
terra: hic autem verè a Maria hæc
vita mundo genita eſt, ut viventem
gigneret, & fieret Maria mater vi-
véntium. Per ænigma igitur Maria
mater viventium appelläta eſt.
J. Nativitas glorioſæ. 851.

LEvæ datum eſt operire corpus
HMensibile propter nuditàätem
ſensibilem: Mariæ veròô datum eſt
à Deo, ut pareret nobis Agnum
& ovem, & ex glôria ipsius Agni
& ovis fieret nobis velut à véllere
in ſapiéntia per virtútem ipsius in-
duméntum incorruptibilitatis. He-
va étiam mortis cauſa facta eſt ho-
minibus: per ipſam enim mors
ingréſſa eſt in mundum: Maria ve-
ro caula vitæ, per Juarn genita eſt
nobis vita, & per hanc Filius Dei
advénit in mundum: & ubi abun-
davit peccàtum;, ibi ſuperabunda-
vit & gratia: & unde illata eſt
mors, illinc procéſſit & vita, ut
vita pro morte fieret: & qui per
mulierem nobis vita factus eſt,
mortem ex muliere indúctam ex-
clüderet. Et quoniam illic Heva,
cùm adhuc eſſet virgo, per inobe-
dientiam transgréſſa eſt: è contra-
rio per Virginem obedientia gra-
tiæ facta eit, annuntiato advéntu
in carne de cœlo, & vita ætérna.
Cum jucunditâte. 852.

F Maria accipitur (licçeat mi-
hi hoc dicere) quod ſcriptum

861
eſt de Eccléſia: Relinquer homo
patrem ſuum, & matrem ſuam, &
adhærebit uxori ſuæ: & erunt duo
in carne una. Sanctus autem A-
pôſtolus dicit: Myſtérium hoc ma-
gnum eſt, ego autem dico in Chri-
ſto, & Eccléſia. Et vide Scriptura-
rum accuràatam diceêndi proprietâ-
tem, quòd de Adam quidem dixit,
formavit; de Heva verôò non for-
matam eſſe, ſed ædificatam. Ac-
cepit enim, inquit, unam de coſtis
ejus, & ædificavit ipſi in uxorem.
Quo oſténdat, Doôminum quidem
de Maria efformâſſe ſibi ipſi cor-
pus , ab ipta veroô coſta ædificatam
eſſe Eccleſiam, in eo, quôd pun-
ctum & apértum eſt ipsius latus, &
myſtéria sanguinis & aquæ, prétia
redemptiônis facta ſunt.
Nativitas tua. 852.

ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum. Lect
J Iber generatiônis Jeſu Chriſti
filii David, filii Abraham. Abra-
ham génuit Iſaac. Iſaac autem gé-
nuit jacob. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Atthæus Evangeliſta ſic orſus
eſt: Liber generatiônis Jeſu
Chriſti filii David, filii Abraham.
Quo exoôrdio ſuo ſatis oſtendit, ge-
nerationem Chriſti ſecundùm car-
nem ſe ſuſcepiſſe narrändam. Se-
cundùm hanc enim Chriſtus filius
höminis eſt: quod étiam ſe ipfſe
ſæpiſſimè appcliat „ comméndans
nobis, quid miſericorditer dignätus
ſit eſſe pro nobis. Nam illa ſupér-
na, & ætérna generatio, ſecůundùm
quam Filius Dei unigénitus eſt
ante omnem creatúram, quia omnia
per ipſum facta ſunt, ita ineffabi-
lis eſt, ut de illa dictum à Prophé-
ta intelligatur: Generationem
ejus quis enarrabit.
Beatam me dicent. 821.

Xéquitur ergo humanam gene-
gatiônem Chriſti Matthæus, ab
Abraham generatôres commémo-
rans, quos perducit ad Joſph vi-
rum Mariæ, de qua natus eſt Jeſus.
Neque enim fas erat, ut ob hoc eum
à conjúgio Mariæ ſeparandum

putarer, quòd non ex ejus concu-

itu, ſed Virgo péperit Chriſtum.
Hoc enim exémplo masgnifice
inſinuâtur fidélibus conjugatis,
étiam

862
étiam ſervâta pari consênſu conti-
néntia, poſſe permanere, vocari-
que conjügium, non permixto cor-
poris ſexu, ſed cuſtodito mentis
affectu: præsértim quia naſci eis
eétiam filius potuit ſine ullo com-
plexu carnali, qui propter ſolos
gignéndos filios adhibendus eſt.
Felix namque es ſacra. 852.

Um autem evidénter dicat A-
poôſtolus Paulus, ex semine
David ſecundùm carnem Chriſtum,
ipſam quoque Mariam de ſtirpe
David aliquam conſanguinitatem
duxiſſe, dubitare utique non de-
bemus. Cujus fæminæ quoôniam
nec ſacerdotàle genus tacetur, inſi-
nuante Luca, quoôdcognata ejus eſ-
ſet Eliſabeth, quam dicit de filia-
bus Aaron: firmiſſime tenéendum
eſt, carnem Chriſti ex utrôque gé-
nere propagatam, & Regum fcili-
cet, & ſacerdotum; in quibus per-
sôönis apud illum pôpulum He-
bræoôrum étiam myſtica unctio fi-
gurabâtur, id eſt, chriſma, unde
Chriſti nomen elúcet, tantò ante
étiam iſta evidentiſſima ſignifica-
tioöne prænuntiatum.
8 Deum laudamus. 11.

DIE XIV. SEPTEMBRIS.

O Magnum pietatis. de
Landi 865. ixit
Dominus.

772
audàte Dñm omnes. 79.

Fatfes „Hoc enim ſentitée in vo-
bis, quod & in Chriſto Jeſu:
qui cùm in forma Dei eſſet, non
rapinam arbitratus eſt eſſe ſe æ-
dqualem Deo: ſed ſemetipſum exi-

nanivit, formam ſervi accipiens in

ſimilitùdinem hominum

litu fact
habitu invéntus ut homo 118, &

Exilla Regis prodeunt:
Fulget Crucis myſterium »
Qua vita môrtem pertulit,
Et morte vitam protulit.
uæ vulnerata lanceæ
Mucroône diro, criminum
Ut nos lavaret sordibus,
Manavit unda & sanguine.
mpleta ſunt, quæ concinit
David fideli carmine;,

Dicêndo natiônibus:
Regnavit à ligno Deus.
rbor decôra, & fülgida;
Ornata 8egis pürpura,
Flécta digno ſtipite
Tam ſancta membra tangere.
eata, cujus brachiis
Prétium pepéndit ſæculi;,
Statera facta corporis
Tulitque prædam tartari.
Crux ave ſpes uünica
In hac triümphi gloria;
Piis adauge gratiam ,„
Reisque dele crimina.
e, fons ſalúùtis, Trinitas,
Collaudet omnis ſpiritus:
Quibus Crucis victòriam
Largiris, adde præmium.
Amen. „
Hoc ſignum crucis erit in cœlo.
Cùm Dominus ad judicandum
vVéncrit. 7

O Grux, ſplendidior cunctis aſtris⸗-
mundo célebris, hominibus mul-
tùm amabilis, sanctior univeérſis»
quæ ſola fuiſti digna portäre talén-
tum mundi: dulce lignum, dulces
clavos, dulcia ferens pondera: ſal-
va præséntem catérvam in tuis ho-

die laudibus congregatam.

Eus, qui nos hodiérna die Ex-
altationis ſanétæ Crucis annua
ſoõlemnitate lætificas: præſta, quæ-
ſumus; ut cujus myſtérium in terra
cognovimus, ejus redemptionis
præmia in cœlo mereamur. Per
eumdem Dominum.
Nativitas tua, Dei
Génitrix Virgo, gaudium annuntia-
vit univérſo mundo: ex te enim
ortus eſt ſol juſtitiæ, ChriſtusDeus
noſter: qui ſolvens maledicdtio-
nem, dedit benedicétionem: &
donfunden⸗ morem „donavit no-
bis vitam ſempiternam.
Nativitas eſt hodie ſanétæ Ma-
riæ Virginis. „
„ Cujus vita inclyta cuncéctas illu⸗
ſtrat Eccléſias.

Amulis tuis, quæſumus Domine,
cœléſtis gratiæ munus impertiré:
ut quibus beatæ Virginis partus
extitit ſalutis exordium, Nativitatis
ejus votiva ſolémnitas, pacis tribuat
incremeêntum. Per Dôminum.

hritum Kegem pro nobis in
. Cruce

(nuce exil
Is.

Ange li
Laurean
t ſuper C
Die trium
Qualiter
Immohtu
De parem
Fraude a
Quandop
In necem
lole lien
Danm ig
oe oplis
Oo depe
Muleitorrm
ts ut art
lt medel
Hoſtis un
andon,
Henitudo
Mllus eſt
Nenng, O
Ale ven
Cune ai⸗
Abit infe
Concitus
Membra
Fingo wat
Rbeima
Sunich ein
enpiten
kinſtuti,
Aa eun
gecus
Mins Tri
laucdet un

Nobileli
ices rur
jeneratu

i Jand
Regis
nn da
.
en
KKenam)
nobis ec⸗

11l un
koeſe
Cüm
Nneit,
d

ODn
And

4¹
eus,
illicn,
UIa;
.
ia tungee⸗

na.
ltinitas,
hitus:
Drian

abehinrt
4 ſobennte

or elndse
Honminibun
ctior unite
n portne
lignum e
6 ponden
amin
egatamm

Re Cti8*
S
Gſtetunn,
is ,
etennl
n.

lethltstn

110

Giuend

tm
lusuln
Donin

1
No

Cruce exaltätum,*£ Venite, adoré-
mus. enite, exultémus. I.

Ange lingua glorioôſi
Lauream certaminis,
Et ſuper Crucis trophæo
Dic triumphum nobilem:
Qualiter Redemptor orbis
Immolatus vicerit.
e paréntis protoplaſti
Fraude Factor condolens;
Quando pomi noxialis
In necem morſu ruit:
Ipſe lignum tunc notavit,
Damna ligni ut solveret.
Hoc opus noſtræ ſalutis
Ordo depoſcerat:
Multitoôrmis proditoôris
Ars ut artem falleret;,
Et medélam ferret inde;
Hoſtis unde læſerat.
Ouando venit ergo ſacri
FPlenitúdo témporis,
Miſſus eſt ab arce Patris
Natus, orbis coônditor:
Atque ventre virginali
Carne amictus proôdiit.
agit infans inter arcta
Conditus præsépia:
Membra pannis involùúta
Virgo mater alligat,
Et Dei manus, pedésque
Stricta cingit faſcia.
empitérna ſit beâtæ
Trinitati glôria;
qua Patri, Filiéque;
Par decus Paraclito,
Unius Trinique nomen
Laudet univerſitas. Amen.

Noôbife lignum exaltatur, Chrifti
fides rütilat, dum Crux ab omnibus
veneratur. eatus vir.
. art. Xiv.
Santa Crux extôllitur à cun-
SRis Régibus, virga régia erigitur,
in qua Salvator triumphavit.
uare fremuérunt. xv.
O Crix venerabilis, quæ ſa-
lutem attuliſti miſeris, quibus te
efferam præconiis, quoniam vitam
nobis cœlitem præparâſti?
ſal vomine, quid multipli-
cati ſunt. xv.
Hoc ſignum Crucis erit in cœlo.
„Cùm Dominus ad judicandum
Vénerit.
De libro Nùmeri.

C audiſſet Chananæus Rex
Arad, qui habitabat ad meridié,

tur Ecc

863
veniſſe ſcilicet Iſrael per explora-
toôrů viam, pugnavit contra illum ,„
& victor exiſtens, duxit ex eo præ-
dam. At Iſrael votoſe Domino ob-
ligans, ait: Si tradideris pôopulum
iſtum in manu mea, delebo urbes
ejus. Exaudivitque Dôminus pre-
ces Iſrael, & tradidit Chananæum,
quem ille interfécit, ſubverſis ur-
bibus ejus, & vocavit nomen loci
illius Horma, id eſt, anathema.
Glorigſum diem ſacra veneraâ-
a, dum triümphale exal-
tatur lignum: In quo Redémp-
tor noſter mortis vincula rumpens,
callidum aſpidem ſuperavit.
In ligno pendens noſtræ ſalùtis
sémitam Verbum patris invenit.
In quo.

Rofècti ſunt autem & de mon-
te Hor, per viam, quæ ducit ad
mare rubrum ut circumirent ter-
ram Edom. Et tædére cœpit pôpu-
lum itineris ac laboris: locutsque
contra Deum & Môyſen, ait: Cur
eduxiſti nos de Xgypto, ut mo-
rerémur in ſolitudine? Deeſt pa-
nis, non ſunt aquæ: änima no-
ſtra jam nauſeat ſuper cibo iſto le-
viſſimo. Quamoôbrem miſit Dômi-
nus in ppulum ignitos ſerpentes.
Crux fidelis inter omnes, arbor
una nobilis: nulla filva talem pro-
fert, fronde, flore, geérmine.
Dulce lignum, dulces clavos »
dulce pondus ſuſtinuit.
Super omnia ligna cedrôrum tu
ſola exceélſior. Dulce.

D quorum plagas & mortes
plurimôrum, venerunt adMôy-
ſen, atque dixérunt: Peccavimus,„
quia locuti ſumus contraDominum
& te; ora, ut tollat à nobis ſerpen-
tes. Orayitque Moôyſes pro popu-
lo, & loctus eſt Dôminus ad eum:
Fac ſerpéentem æneum, & pone
eum pro ſigno: qui percuüſſus aſpé-
xerit eum, vivet. Fecit ergo Moôy-
ſes ſerpéntem æneum, & pôſuit
eum pro ſigno: quem cuùm percuſſi
aſpicerent, ſanabantur. .
Hæc eſt arbor digniſſima, in pa-
radiſi médio ſituata: * In qua ſa-
lütis auctor propria morte mor-
tem omnium ſuperavit. .
Crux præcellénti decôre fulgi-
da, quam Heraclius Imperator con-
cupiſcenti animo recuperavit. In.
Gloria Patri. In qua.

364½

O Crucis victöria, & admiräaäbile
ſignum, in cœléſti cüria fac nos
captare triumphum.
ùm invocärem. xvi.
Funéſtæz mortis damnatur
ſupplicium, dum Chriſtus in cru-
ce noſtra deſtrüxit vincula crimi-
num.
n Dômino confido. xviii.
Rex exaltatur in æthera, cùm
nôbile trophæum Crucis ab univer-
ſis Chriſticolis adoratur pêr ſæcula
omine, in virtuúte tua. xviii.
Adoramus te Chriſte, & bene-
dicimus tibi. QCuia per Cru-
cem tuam redemiſti mundum.

Coſtos; Persärum Rex, extré-
mis Phocæ imperii tempori-
bus, gypto & Africa occupata,
ac Jerosolyma capta, multisque
ibi cæſis Chriſtianorum millibus,
Chriſti Domini Crucem, quam Hé-
lena in monte Calvariæ collocarat,
in Perſidem abſtulit. Itaque He-
raclius, qui Phocæ ſuccéſſerat,
multis beili incommodis, & cala-
mitatibus afféétus, pacem petébat,
quam à Choôsroa Noris inſolén-
te, ne iniquis quidem conditiôni-
bus impetrare pôterat. Quare in
ſummo diſcrimine ſe aſsiduis jeju-
niis & oratiônibus exercens, opem
à Deo vehementer implorabat: cu-
jus mônitu exércitu comparato, ſi-
gna cum hoſte côntulit, ac tres du-
ces Choôsroæ cum tribus exerciti-
bus ſuperavit.
Nos autem gloriäri opörtet in
Cruce Domini noſtri Jeſu Chriſti,
in 45 eſt ſalus, vita, & reſurréctio
noſtra;: *Per quem ſalvati, & li-
berati ſumus. Tuam Crucem
adoramus Dômine, & recôlimus
tuam glorioſam paſſionem. Per.

Uibus cladibus fractus Chôs-
roas, in fuga, qua trajicere Ti-
grim parabat, Medarſem filium
söcium regni designat. Sed eam
contuméliam cùm Siroes Chosroæ
major natu filius ferret atrociter .
patri ſimul & fratri necem machi-
natur, quam pauloò poſt utrique ex
fuga retracto attulit „regnumque
ab Heraclio impetravit, quibsdam
accéptis conditiônibus: quarum ea
prima fuit, ut Crucem Chriſti Do-
mini reſtitüeret. Ergo Crux, qua-
tuôrdecim annis poſtquam vene-

rat in poteſtâtem Persârum, recép-
ta eſt: quam rediens Jerosolymam
Heraclius, ſolemni celebritate ſuis
hümeris rétulit in eum montem,
quòô eam Salvator tulerat.
Dum ſacrum pignus ccœlitüs
exaltatur, Chriſti fides roboratur:
Adſunt prodigia divina in virga
My ſi primitùs figurata.
Ad Crucis contactum resùúrgunt
moôörtui, & Dei magnalia reſeran-
tur. Adſunt.

Uod factum illúſtri mirâculo
commendatum eſt. Nam He-
raclius, ut erat auro & gemmis
ornatus, insiſtere coactus eſt in
porta, quæ ad Calvariæ montem
ducébat. Quò enim magis prôgre-
di conabatur, eo magis retinéri
videbatur. Cümque ea re & ipſe
Heraclius, & réliqui omnes ob-
ſtupeſcerent „Zacharias Jeroſoly-
morum Antiſtes, Vide, inquit',
Imperator, ne iſto triumphali or-
natu, in Cruce ferénda parum Je-
u Chriſti paupertatem & humili-
tatem imitere. Tum Heraclius ab-
jécto ampliſſimo veſtitu, detractis-
que càlceis, ac plebéjo amictu in-
dtus, réliquum viæ facilè confé-
cit, & in coôdem Calvariæ loco
Crucem ſtatuit, unde fuerat à Perſis
aſportâta. Itaque Exaltatiônis ſan-
ctæ Crucis ſolemnitas, quæ hac die
quotannis celebrabatur, illuſtrior
habéri cœpit ob ejus rei memô-
riam, quòôd ibidem füerit repoſi-
ta ab Heraclio, ubi Salvatori pri-
mùm fũerat conſtitüta.
Hoc ſignum Crucis erit in cœ-
lo, cùm Dominus ad judicandum
vénerit: *Tunc maniféſta erunt
abſcondita cordis noſtitr.
Cùm séderit Filius höminis in
ſede majeſtatis ſuæ, & cœperit ju-
dicare ſæculum per ignem. Tunc
manifeſta.
loria Patri, Tunc.

Adorâmus te Chriſte, & benedi-
cimus tibi, quia per Crucem tuam
redemiſti munddum.
antate Dômino. ix.
Per lignum ſervi facti ſumus:
& per ſanctam Crucem liberati ſu-
mus: fructus arboris ſedùxit nos,
Filius Dei redémit nos;, alleluùja.

. Hominus regnavit, ex-
ultet terra. lix.

Aleit
lper Crue
nmtedennitt
le Ceprecamn
zunt
Omnis t
lttibi.
almmunm
ömine,
eio ſins

Nilſotin

bis juczon
eſt munci:
mungieiciet
Homili⸗

Alato,
Lecem Chr
ſeies alpe⸗
ilr fuit in
Uus per Mo⸗
Eendens vite
Ktimebig
ei vite tue
aeifiro Do⸗
Wmorem, no
lichnr, ies
utorguetur
gls guem
net göti⸗
Penecilnten
ellkiniet,
laleſt
e hell
ullis, din
unli el
Aulleſtcet
Ultatus ſi
Mham ad
Pulcelis
e hondu
ſola
Umkhugl⸗
inr ſenun
dcum Do
erit. de
Dirh

hni celebnte

in eum monen
dr ulerat,

n pignus geli

ti fdes dohenn
ia diyina ni
gurata.
räckum teigt
magnalia ne

ilackri mien
umm ett. Naol
at utd Ken
e cdicks

Calvunz mente

nnitnggu
rabatu

Salvätor mundi ſalya nos,
qui per Crucem, & sanguinem tu-
um redemiſti nos, auxiliare nobis,
te deprecamur Deus noſter.
antate Domino. Ix.
Omnis terra adotet te, & pſal-
lat tibi. . .
. Pſalmum dicat nomini tuo
Dömine. .
éctio ſancti Evangélii ſecündùm
* Joàannem.

KH illo têmpore: Dixit Jjefus tur-
bis Judæòôrum : Nunc judiciam
eſt mundi: nunc princeps huſus
mundi ejiciétur foras. Et réliqua.
Homilia S. Leonis Papæ.

—Kaltato, dilectiſſimi, per cru-
cem Chriſto, non illa tantùm
ſpcies aſpectui mentis occuúrrat,
duæ fuit in culis impiérum, qui-
bus per Moyſen dictum eſt: Et erit
pendens vita tua ante culos tuos,
S timebis die ac nocte, & non cre-
des vitæ tuæ. Iſti enim nihil in
crucifixo Domino, præter facinus
ſuum, cogitàre potuerunt, habéntes
timoòrem, non quo fides vera ju-
ſtificatur, ſed quo conſcientia ini-
qua torquétur. Noſter verô intel-
léctus, quem ſpiritus veritatis illu-
minat, gloriam crucis cœlo terra-
que radiäntem, puro ac libero cor-
de ſulcipiat , & interiore àcie vi-
deat, quale ſit, quod Dôminus,
cuùm de paſſiénis ſuæ loquerétur
inſtantia,; dixit: Nunc judicium
mundi eſt, nunc princeps huſjus
mundi ejicietur foras. Et ego ſi
exaltatus füero à terta, omnia
traham ad meipſum.
Dulce lignum, dulces clavos,
dulce pondus ſuſtinuit:
Quæ ſola digna fuit portaàre pré-
tium hujus ſæculi. —D
Hoc ſignum Crucis erit in co-

Io, cum Dominus ad judicandum

venerit. Quæ. .
Divinum auxilium.

Admirabilis poténtia Crucis!
◻6 ineffabilis gloria paſſiônis,
in qua & tribunal Dômini, & ju-
dicium mundi, & potéſtas eſt Cru-
cifixi. Traxiſti enim Dômine om-
nia ad te, & cüm expandſiſſes tota
die manus tuas ad populum non
credéntem, & contradicéntem tibi,
confitendæ majeſtatis tuæ ſenſum
totus mundus accépit. Traxiſti Dé-
Brev. Rom.

86
mine ômnia ad te, cùm in exsc5a.
tionem judaici ſcéleris unam pro-
tulérunt omnia elementa ſentén-
tiam, cùm obſcuratis luminaribus
coœli, & converſo in noctem die „
terra quoque môtibus quaterétur
insolitis, universaque creatura im-

piorum ùſui ſe negaret. Traxiſti
Domine omnia ad te , quoniam
ſciſſò templi velo, Sancta Sanctorũ

ab indignis „Pontificibus receſsé-
runt ut figùra in veritatem „pro-
phetia in manifeſtatiõnem, & lex
in Evangélium verterétur. .
Sicut Môyſes exaltavit ſerpen-
tem in deserto, ita exaltari opor-
tet Filium hôminis: £ Ut omnis »
qui credit in ipfum, non Peéreat „
ſed habeat vitam ætérnam.
Non miſit Deus Filium ſuum
in mundum, ut jùdicet mundum,
ſed ut ſalvetur mundus per iplum.
Ut omnis.
glöria Patri. Ut.
Raxiſti Dômine omnia ad te
ut quod in uno Judææz templo
obumbratis ſignificationibus tege-
bàtur, pleno apertôque ſacramén-
to universarum ubique nationum
devôtio celebräret. Nunc étenim
& ordo clarior Levitärum, & di-
gnitas amplior ſeniorum, & facrâ⸗
tior eſt unctio Sacerdotum: quia
Crux tua omnium fons Benedidlio-
num, ômnium eſt cauſa gratiarum;
per quam credentibus datur yvirtus
de infirmitate, gloria de opprobrio,
vita de morte. Nunc étiam carnâ-
lium ſacrificiorum varietâte ceſsãnh-
te; omnes differentias hoſtiätum,
una corporis & sänguinis tui im-
plet oblatio: quòniam tu es verus
Agnus Dei, qui tollis peccata mun-
di: & ita in te univerſa pérficis
myſtéria; ut ſicut unum eſt pro
omni victima ſacrificium, ita unum
de omni Gente ſit regnum.
Te Deum laudamus. II.
A. D LA⸗UDES,;

Magnum pietatis opus! mors
mortua tunc eſt, in lignoe
quando mortua vita fuit.
Dominus regnäâvit. cum

Ana. Salva nos Chriſte Salvator
per virtütem Crucis, qui Salvaſti
Petrum in mari, miſerere nobis.
[Afia. Eece Crucem Domini, tua-
gite partes adverlæ, vicit leo de

tribu juda, radix David » alleluja.
1i1 A Ha-

866
Nos autem gloriari opoôrtet
in Cruce Domini notftri Jeſu Chri-
Per ſignum Crucis de inimi-
cis noſtris libera nos Deus noſter.
ratres, Hoc enim.
862.

Uſtra ſex qui jam perégit,
Tempus implens corporis
Ssponte libera Redemptor;,
Paſſioni déditus,
Agnus in Crucis levatur:
Immolandus ſtipite.
Felle potus ecce languet;
Spina , clavi, lancea
Mite corpus perforaärunt;
Unda manat, & cruor:
Terra, pontus,aſtra, mundus,
Quo lavantur flmine!
rux fidélis inter omnes
Arbor una nobilis:
Silva talem nulla profert,
Fronde, flore, germine;
Dulce ferrum, dulce lignum:
Dulce pondus suůſtinent.
lecte ramos arbor alta,
Tenſa laxa viscera;,
Et rigor lentéſcat ille,
Quem dedit nativitas;,
Et ſuperni membra Regis
Tende miti ſtipite.
ola digna tu fuiſti
Ferre mundi victimam:
Atque portum præparare;
Arca mundo naufrago,
Quam ſacer cruor perunxit
Fuſus Agni corpore.
empiterna ſit beatæ
Trinitati gloria,
qua Patri, Filiòque;
Par decus Paraclito:
Unius Trinique nomen
Laudet univeérſitas Amen.
„ Adoramus te Chriſte, & bene-
dicimxs tibi.
„Qula per Crucem tuam rede-
miſti mundum.

Super ômnia ligna cedrôrum tu ſo-
la, excélſior, in qua vita mundi pe-
pendit, in qua Chriſtus triumpha-
vit, & mors mortem ſuperavit in
Xtérnum. .
6 Deus, qui nos hodierna
die. Pr 862.

Nativitatem hodiérnam. 253.
Z. Nativitas eſt hodie.
Oratioe. Famulis tuis. 850.

et

Salva nos. “ 1
ratres, Hoc enim. 262.
Hoc ſignum Crucis, Erit
in cœlo. Hoc ſignum.
Cùm Dôminus ad judicàndum
vénerit. Erit in cœlo.
loria Patri. Roc ſignum.
Adoramus te Chriſte, & bene-
dicimus tibi. ,
„Quia per Crucem tuam redemi-
ſti mundum.

4

Ecce CGrucem Dômini.

Thi autem abſit gloriari, niſi
in Cruce Dômini noſtri Jeſu
Ghriſti: per quem mihi mundus
crucifixus eſt, & ego mundo-
Adoramus te Chriſte,
Et benedicimus tibi. Adoramus.
Quia per Crucem tuam redemi-
ſti mundum- Et benedicimus.
loria Patri. Adoramus.
Omnis terra adoret te, & plal-
lat tibi. ... . .
Pſalmum dicat nomini tuo Dñe.

Per ſignum Crucis.

Umiliavit ſemetipfüm, factus
obédiens usque ad mortem,
mortem autem crucis. Propter
quod & Deus exaltavit illum, &
donavit illi nomen, quod eſt ſuper
omne nomen ,
Omnis terra adéret te,
Et pſallat tibi. Omnis.
Pſalmum dicat nômini tuo
Dômine. Et plfallat tibi.
loria Patri. Omnis
Hoc ſignum Crucis erit in cœlo.
Càùm Dôminus ad judicandum
vénerit.

O Grux benedicta, quæ ſola fuiſti
digna portare Regem cœlôrum, &
Dominum, alleluja.
. eus, qui nos. 862.

Gloriôſæ Virginis Mariæ ortum di-
gniſſimum recolamus, quæ & Geni-
tricis dignitatem obtinuit, & vir-
ginalem pudicitiam non amiſit.
„Nativitas eſt hodie ſanétæ Ma-
riæ Virginis „
Cujus vita inclyta cuncétas illu-

ſtrat Eccléſias.
F amulis tuis. 850.

le danckus
it uegue a
inpiörum !
elim erat ſi
Cloria
Dömine.
Et eonſt
Amanum!

Delto D
Aheiti N
erita pree
Umpettäncan
ſenper eins
er Dominu
DIE X

De a

,Hoc enin
Imn Crucig el
fägnum.
us 20 jodien
1clo.
ſoc ſignun.
Chriſte, A

cem tuam ke

ömini.
Abüt gortt,
Domnin vot.
Hem nini nun
Eeo nuntd
te Ch,

10orette,
ömiinad
5.

enetihlin⸗
ge 20 M
Sge 4

Lilult n
nemglol G

Maria ex progénié

Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certàa-

vit usque ad mortem, & à verbis
impiôrum non timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Glôria & honôre coronâſti eum
Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper épe-
ra manum tuarum.

Déſto Dômine pépulo tuo: ut
beati Nicomédis Martyris tui
mérita præclara ſuſcipiens, ad
impetfandam miſericòrdiam tuam
ſemper ejus patrociniis adjuvétur.
Per Dominum.
DIE XV. SEPTEMBRIS.

850.
De Canticis canticôrum.

Uæ eſt iſta, quæ aſcêndit de
QOl deliciis affluens, inni-
xa ſuper diléctum ſuum; Sub arbo-
re malo ſuſcitavi te: ibi corrüpta
eſt mater tua, ibi violata eſt geni-
trix tua. Pone me ut ſignaculum
ſuper cor tuum, ut ſignaculum ſu-
per brachium tuum; quia fortis eſt
ut mors dilectio, dura ſicut infér-
nus æmulatio: lampades ejus,
lampades ignis atque flammaârum-.
Hôdie nata eſt beata Virgo
David:
Per quam ſalus mundi credénti-
bus apparuit; cujus vita glorioôſa
lucem dedit ſæculo.
Nativitatem beatæ Mariæ Virgi-
nis cum gaudio gelebrémus. Per.

Quæ multæ non potuerunt ex-
tinguere charitàtem, nec flůmi-
na òbruent illam: ſi dederit homo
omnem ſubſtantiam domus ſuæ
pro dilectione, quaſi nihil deſpi-
eiet eam. Soror noſtra parva, &
übera non habet. Quid faciémus
ſorôri noſtræ in die, quando allo-
dquenda eſt? Si murus eſt, ædificé-
mus ſuper eum propugnacula ar-
géntea: ſi oſtium eſt, compinga-
mus illud tabulis cédrinis.
, Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na-
tivitatem devotiſſimè celebrémus:
Ut ipſa pro nobis intercedat ad

Dominum jJeſum Chriſtum.

Cum jucunditate Nativitätem
beatæ Mariæ Virginis devotiſſimeè
celebrémus. Ut.

367

Go murus, & ubera mea ſicut
turris, ex quo facta ſum co-
ram eo quaſi pacem repériens. Vi-
nea fuit paeifico in ea, quæ habet
pôpulos: tradidit eam cuſtòdibus,
vir affert pro fructu ejus mille ar-
genteos. Vinea mea coram me eſt.
Mille tui pacifici, & ducénti his „»
qui cuſtôdiunt fructus ejus. Quæ
habitas in hortis, amici auſcultant:
fac me audire vocem tuam. Euge,
dilécte mi, & aſſimilare capreæ
hinnuloôque cervôrum ſuper mon-
tes aròmatum-
Gloriôſæ Virginis Mariz or-
tum digniſſimum recolamus .
Cujus Dominus humilitàâtem re-
ſpexit, quæ Angelo nuntiante.
concépit Salvatôrem mundi.
Beatiſſimæ Virginis Mariæ Na-
tivitatem devotiſſimè celebrémus.
Cujus.
loria Patri. Cujus.

Sermo ſancti Cyrilli Epiſcopi
Alexandrini.

NHilarem video Cœtum Sanctô-
rum omnium, qui convenérunt
promptis animis, a ſancta & Dei
matre Maria ſemper Virgine con-
vocati. Laus & gloria ſit tibi, ſan-
cta Trinitas, quæ omnes nos ad
hanc celebritàtem convocâſti. Sit
étiam tibi ſancta Dei Mater laus.
Tu enim es pretiôſa margarita or-
bis terrarum: tu lampas inextin-
guibilis, corôna virginitaâtis, ſceép-
trum orthodoxæ fidei, teêmplum
indiſſolùbile, continens eum, qui
nusquam contineéri poteſt: Mater &
virgo, per quam beuedictus, qui
venit in nomine Doômini, in ſanctis
Evangéliis nominatur.
Nativitas glorioôſæ Virginis Ma-
riæ ex sémine Abrahæ, ortæ de
tribu Juda, clara ex ſtirpe David „
Gujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias.
Hoôdie nata eſt beâta Virgo
Maria ex progenie David. Cujus.

Er te Trinitas ſanctificatur, per
te Crux pretiôſa celebratur, &
adorâtur in toto orbe terrarum. Per
te exûltat cœlum, lætantur Angeli
& Archangeli, fugantur deæmones,
& homo ipſe ad cœlum rev ocatur.
Per te omnis creatära, idolorum
errôre deréenta, convérxſa eſt ad
1 ii 2 agni-

808
aghitiônem veritatis, & fidéles hoô-
mines ad ſanctum Baptisma perve-
nérunt, atque in toto orbe terra-
rum conſtrùctæ ſunt Eccléſiæ.
Cùm jucunditate Nativitätem
Peatæ Mariæ celebrémus :

Ut lium faceret Dei:

hùmile aſgicsrisiſed pôtiùs prop-
ter hoc ipſum mäâxime mirare 5
uia cùm verus & dilédtus Filius
it ſempiterni Dei, étiam filius Da-
vid eſſe dignatus eſt, modò ut te ſi-
ſervum patrem

ipfa pro nobis intercedat ad Dé- habére dignatus eſt, ut tibi ſervo

minum jeium Chriſtum.
7. Corde & animo Chriſto cana-
mus glôriam in hac ſacra ſolemni-
taâte præcélſæ genitricis Dei Ma-
xiæ. Ut ipſa.

E adjutrice Gentes véniunt ad
pœniténtiam. uid plura à*
Per te unigenitus Del Filius, vera
illa lux effulſit ſedentibus in téne-
bris, & umbra mortis. Per te Pro-
phetæ prænuntiärunt, per te Apo-
oli ſalùtem Geêntibus prædicarunt.
Quisnam pôterit tuarum laudum
præcônia explicare, Maria mater
& Virgo: Hanc, fratres dilectiſſi-
mi, celebrémus, ejus Filium Ec-
cleſiæ ſponſum immaculàtum ado-
rantes: cui honor & glôria in ſæ-
cula ſæculõrum. Amen.
Nativitas tua Dei Geénitrix Vir-
go, gaudium annuntiavit univerſo
mundo: Ex te enim ortus eſt ſol
juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter
ui ſolvens maledictionem ,
dedit benedicticonem: & confün-
dens mortem, donavit nobis vi-
tam ſempitérnam.
. Benedicta tu in muliéribus, &
enedictus fructus ventris tui. Ex.
loria Patri. Qui.

dttio ſancdti Evangélii ſecùndùm
Matthæum.
Iber generationis Jeiu Chriſti
filii David, filii Abraham. Abra-
ham génuit Iſaac. Iſaac autem ge-
nuit Jacob. Et réliqua. .
Homilia S. Joannis Chrysoſtomi.
AUditu quidem mirabile eit ,
Aquod ineffabilis Deus, & qui
nec ſermônibus explicari poteſt;,
nec cogitationibus comprehendi,
Patrique per omnia coæqualis;
per Virginis ad nos venit üterum,
& fieri ex muliere dignatus eſt,
& habere progenitöres David, &
Abraham: & quid dico, David &
Abraham:? étiam illas, quod magis
ſtupéndum eſt, fæminas, quas pau-
lò ante memoravi. Hæc igitur au-
diens, mente consurge;, nihilque

Patrem faceret ipſum Deum.
Beatam me dicent omnes se-
nérationes: & Quia fecit mihi Do-
minus magna, qui potens eſt, &
ſanctum nomen ejus. Et miſe-
ricordia ejus à progénie in progé-
nies timentibus eum. Quia.

Ides ab iptò ſtatim principio,
quam læta ſint hæc nüntia.
Quòd ſi ambigis de his, quæ ad
tùum ſpectant honorem, ab iis,
quæ illius ſunt, étiam tua diſce
crédere. Quantum enim consé-
qui poteſt humana ratio, multo
eſt difficilius Deum hominem fie-

Cùm ergo audieris,
filius ſit & Da-
dubitaàre jam dé-

conſecrari.
quia Filius Dei;
vid & Abrahæ,
ſine, quòôd & tu, qui filius es
Adæ, futúùrus ſis Filins Dei. Non
enim ſemetipſum ita humiliàflet;
niſi nos eſſet exaltaturus. Natus
eſt enim ſecundùm carnem; ut tu
naſcerére ſpiritu: natus eſt ex
muliere, ut tu desineres filius efle
mulieris. .
Felix namque es ſacra Virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
QOuia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ,
Shriſtus Deus noſter-
7, Ora pro populo, interveni pro
clero, inter céde pro devoto fæmi-
neo ſexu: séêntiant omnes tuum
invamen, quicumque cêlebrant
tnam ſanctam Nativitatem. Quia.
Aoôria Patri. Chriſtus.

Icomedes Presbyter, perſe-
quénte Chriſtianos Domitiàno
Imperatôre, quôd corpus Feliculæ
Virginis propter confeſſionem
Chriſtianæ fidei à Flacco Coômité
interféctæ ſepeliſſet, comprehén-
di juſſus eſt, ductusque ad ſtatuas
deôrum, cum eis ſacrificare velle
(quod facere jubebatur) conſtan-
ter negaviſſet, proptéreà quod ſa-
crificium uni Deo vero, qui res-
nat in cœlis, deberétur, plum-
batis cæſus, in eo martyrio ani-
mam Deo réddidit. Cujus corpas
cùm

ri, quàm hoôminem Dei Filium

amidem 0
Tberim pre
Nonecis e
Cietum ,
onentina
eondicit.
Deum !.

Quio
aktus u
Age

1 löru

Mmörun
Nontitict
I, nos gur
leintur: 5
mtio vener
Mrum,

aenrin e
mn,gti n
R
Alnen ſlun
Chütoeite
Tnuſebn
cürn

1 lörun
uſtun,
Uumuncin
Iteen,
angnüne
rtimi
ſe uſti.
t g
0
e.?

isſed potiuf⸗
winime mint
& leg
ei, tiam fliun
eſtmocon!
ei: lerune
eſt, utthle
ipfum Denn
cicent on
Criafein
gui potent
ejus. f,
rogeni
8 eumn. (

kunum ens
1 Un Men
ſescet/4
Pororen, d
1tim i
ntom eun
une kuld
heum ohn.
wninen Dei
ün etoe

exaltetitn
in n
fitu: nd
desineta
ce 4
ni lunle
drtuseki
n
pulo
leimtin
icne
Netigiten
Atnilus⸗

lebſtet,
Kianos do
d colnn
oſe

cùm idem Comes in profluentem
Tiberim projici imperaſſet, Juſtus
Nicomedis clérxieus diligenter con-
quisitum, ad muros Urbis via
Nomentãana honorifiee in ſepulch-
1° condidit.
Te Deum laudamus, 1.

Qui odit ânimam.
Juſtus ut palma. xx.
deſto Domine. 867.

PIE XVI. SEPTEMMBRIS.

Iſtôrum.

Eatôrum Maärtyrum,paritérque
2 Pontificum Gornélii & Cypria-
ni, nos quæſumus Doômine, feſta
tueäntur; & eòrum commendet
oratio veneranda. Per Dôminum
noſtrum.

Gaudent in cœlis änimæ Sancto-
rum, qui Chriſti veſtigia ſunt ſe-
cuti: & quia pro ejus amoôre san-
guinem ſuum fudérunt, ideò cum
Chriſto exultant ſine fine.
Exultabunt Sandi in glôria.
Lætabuúntur in cubilibus ſuis.

24

Iſtörum eſt enim regnum

465

E

. ratres
debitôres.

Crnslius Romanus, Gallo &
Voluſiano Imperatoribus Pon-
tificatum gerens, cum Lucina fé-
mina ſanctiſſima, corpora Apoſto-
lorum Petri & Paulin catacumbi;
in opportuniorem loéùm transtu-
lit z ac Pauli corpus Lucina in ſuo
prædio via Oſtiéenſi, propè eum lo-
cum, ubi fuerat glàdio percuùſſus„
collocavit : Cornélius Principis
Apoſtoloérum corpus non longè
inde, ubi crucifixus fũerat, repoſuit.
Quod cùm ad Imperatôres delà-
tuùm eſſet, & Pontifice auctôre »
multos fieri Chriſtiänos, mittitur
is in exilium ad Centum cellas,
ubi eum ſanctus Cyprianus Epiſco-
pus Carthaginénſis per litteras eſt
contolàtus.
Sancti tui Dômine maabile
conſecũti ſunt iter, ſexrviéntes præ-
ceptis tuis, ut inveniréntur illæſi
in aquis vâlidis: * Terra apparuit
arida, & in Mari rubro via ſine
impediméento.

cœlô⁶rum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenerunt ad præ-
mia regni, & laverunt ſtolas ſuas
in saänguine Agni.
Lætamini in Dõmino, & exul-
tate juſti. D
Et gloriamini recti
corde.

omnes

D Ræſta, Dömine, précibus noſtris
cum exultatione provéntum:
ut ſanétrum Maärtyrum Euphé-
miæ, Luciæ, & Geminiani, quorum
diem paſſioônis annua devotiône
recolimus, étiam fidei conſtantiam
ſubleqgamur, Per Dominum.

Qaonian percuſſit petram, &
fluxêrunt aquæ, & torrentes in-
undavérunt. Terra.

Oc autem Chriſtiäanæ charitatis
officium cùm frequens alter
älteri persolveret, deteriòôrem in
partem id accipiéntes Imperatoôres;
accersttum Romam Cornélium,
tamquam de majeſtate reum plum-
batis cædi, raptumque ad Matris
ſimulacrum ei ſaerificare jubent.
Qnam impietàâtem cùm ille dete-
ſtaretur, ei caput abſciſſum eſt;
deécimo octavo Kaléndas Octoôbris:
cujus corpus beãta Lucina Cléricis
adjutoribus humavit in arenaria
prædii ſui propè coœmetérium Cal-
liſti. Vixit in Pontificatu annos
circiter duos.
Veérbera carnificum non timuée-
runt Sanckti Dei , morientes pro
Chriſti nomine; Ut hæredes
fierent in domo Dômini,
1 i i 3

Xxa⸗

870
Tradidérunt corpora ſua prop-
ter Deum ad ſupplicia. Ut.
Ex libro S. Hierêônymi Presbyt. de
Scriptoribus Eccleſiaſticis.

Ypränus Afer, primùͤm gloriô-
sé Rhetoricam docuit: exinde
ſuadente Presbytero Cæcilio, à quo
& cognoméntum ſortitus eſt, Chri-
ſtianus factus, omnem ſubſtantiam
ſuam paupéribus erogavit. Ac poſt
non multùm teémporis eléctus in
Presbyterum, étiam Epiſcopus Char-
taginenſis conſtitutus eſt. Hujus
ingenii ſuperfluum eſt indicem
téxere, cùm ſole clariôra ſint ejus
opera. Paſſus eſt ſub Valeriano &
Gallieno Prineſpibus, perſecutiône
octava, eòdem die, quo Romæ Cor-
nélius, ſed non eòôdem anno.
Tamquam aurum in fornace
Prabayit electos Dôminus, & quaſi
holocäuſti hôſtiam accepit illos:
& in témpore erit reſpéctus illoô-
rum: Quôniam donum & pax
eſt electis Dei.
Qui confidunt in illum, intélli-
gent veritatem: & fidéles in dile-
ctione acquieſcent illi. Quoniam.
Moria Patri. Quôniam.
Dum
audieritis prælia., r
Xxxi.

Upheémia, Lucia, & Geminianus,
Ln perſecutione Diocletiani, non
eodem loco, ſed eôdem die, mar-
tyrio coronati ſunt. Euphemia
Virgo apud Chalcedonem, Priſco
proconſule, varia tormentorum
genera, virgarum, equùúlei, ro-
tarum, ignis conſtanter paſſa;
demùúm béſtiis objecta, una ex iis
morlum ſancto corpori infigénte,
Cæteris pedes ejus lambentibus,
immaculatum ſpiritum Deo réddi-
dit. Lucia, vidua Romana, à fi-
lio Eutrôpio, quòd Chriſtum mul-
tos annos coluiſſet, accusata, in
ollam pice ac plumbo fervéêntem
demittitur: unde incôlamis eva-
dens, cùm ferro plumboôque one-
rata per rbem duceretur, Gemi-
niänum, nobilem virum, conſtan-
tia fidei & martyrii ad Chriſtum
convértit: quem étiam cum mul-
tis äliis ad fidem perduùctis, varie
tortum;, glorioſi martyrii abſciſſo
gapite socium habuit. Quorum

côrpora Mäxima; mulier Chriſtia-
na honorificè ſepelivit.
e Deum laudamus. II.

DIE XVII. SEPTEMBRIS.

ſte Conféſſor.
Hae die lætus mérauit
vVuùlnera Chriſti.
Ssignâſti Déô-
mine, ſervum tuum Franciſcum.
Signis redemptionis noſtræ.

Omine Jeſu Chriſte, qui fri-
geſceênte mundo, ad inflam-
mandum corda noſtra tui àamo-
ris igne in carne beatiſſimi Fran-
ciſci paſſiônis tuæ ſacra Stigmata
renovâſti: concéde propitius; ut
ejus méritis & précçibus Cruçem
jugiter feramus, & dignos fructus

eata

pœniténtiæ faciämus. Qui vivis
& regnas.
Gaudent
in cœlis.

Exultàbunt Sancti. xxxiii.
eatõôrum Martyrum, 869.

alatas.

De Epiſtola B. Pauli Apoſtoli ad
G

1 ſpiritu vivimus, ſpiritu & am-
bulémus. Non efficiamur inanis
gloriæ cpidi, invicem provocan-
tes; invicem invideéntes. Fratres;
& ſi præoccupatus füerit homo in

aliquo delicto, vos, qui ſpirituà-

les eſtis, hujùsmodi inſtruite in

(piritu lenitatis, considerans teip-

ſum, ne & tu tentéris. Alter alte-

ius nera portâte, & ſic adimplé-
itis jesem (hriſtl. Nam ſi quis
exiſti mat ſe aliquid eſſe, cùm nihil
ſit, ipſe ſe ſeducit. Opus autem
ſuum probet unusquisque, & ſic
in ſemetipſo tantùm gloriam ha-
bébit, & non in altero. Unusquis-

que enim onus tuum portabit,.

Gommupnicef autem is, qui cate-
chizatur verbo, ei qui ſe catechizat,
in omnibus bonis.
Euge ſerve bone, 8S fidélis, quia
in pauca fuiſti fideélis, ſupra multa
te conſtituam: , . . .
Intra in gaudium Déemini tui.
Y. Domi-

Dömine gui
ümihi, ece
Acratus ſun

Olite exrr
uI. Quæ
no/ hec d
mnat in carne
Et cortuptie
enigerin ſhirit
fum memmam.
ſentes mon de
aimn ſuo netern
es. Ligo dum
Opejemur bonu
Ny auenn ad
er gualidu

mrſos circeu
neotientur
uts gerwin
karebit in
lminnsin d
tamsei

liautem
In ennee Do

lon crentat
telan ſe
el ilos K

Ite coend
r (Orhoy
Cuihlinn
NAüichmmn:
Ae e
ſe lt Inye
ori e⸗
A ar, .

V
N keyen
ſuſpititu
dercel

niier iti
ivit,
lde ll.

PIEMN

keſlor, di
neruit beit
Ohriſti.
Signiſtid
n ktancilcun.
önis nohre,

Shuhe, guifi
do, A ſtn.
noltta tu ind⸗
beatiſini Iin⸗
e ſicna Fübnit
e Proleui
elbis Cuden
Eitnos filkun
is. (i finn

Caude

Marflun .
ull Ankal;
Atas⸗

e; 6
ls,

ninitu⸗

lupeann

, Dômine quinque talénta tradi-
diſti mihi, ecee alia quinque ſu-
perlucratus ſum. Intra.

Olite errare: Deus non irrideé-
Ntur. Quæ enim ſeminaverit
homo, hæc & metet. Quoniam qui
séminat in carne ſua;, de carne &
metet corruptionem: qui autem
séminat in ſpiritu, de ſpiritu metet
vitam ætérnam. Bonum autem fa-
cientes, non deficiäamus: témpore
enim ſuo metémus, non deficien-
tes. Ergo dum tempus habémus,
operémur bonum ad omnes, maxi-
mé autem ad doméſticos fidei.
Vidéte, qualibus litteris ſcripſi vo-
bis mea manu. Quicumque enim
volunt placére in carne, hi cogunt
vos circumcidi, tantùm ut Crucis
Chriſti perſecutionem non patian-
tur. Neque enim, qui circumci-
duntur, legem cuſtodiunt: ſed
volunt vos circumcidi, ut in carne
veſtra glorientur.
Juſtus germinabit ſicut liliam:
eEt florébit in ætérnum ante
Dôminum.
F. Plantatus in domo Dömini, in
atriis domus Dei noſtri. Et.

LIhi autem abſit gloriari, niſi
Ein cruce Dômini noſtri Jeſu
Chriſti: per quem mihi mundus
crucifixus eſt, & ego mundo. In
Chriſto enim Jeſu neque circumci-
ſio aliquid valet, neque præputium,
ſed nova creatura. Et quicumque

8 71
Alvétniæ dicitur, quadragenarium
ad honorem Archangeli Michaélis
jejunium inchoaſſet, ſupérnæ con-
templationis dulcedine abundan-
tius solito ſuperfuſus, ac cœleéſtium
deſideriorum ardentiori flamma
ſucceênſus, ſupernarum cœpit im-
miſſionum cumulatiùs dona ſenti-
re. Dum igitur Seraâphicis deſide-
riôrum ardoribus ſurſum agerétur
in Deum, & affectus compaſsiva te-
neritüdine in eum transformaré-
tur, cui ex charitate nimia crucifigi
complacuit: quodam mane circa
feſtum Exaltationis ſanctæ Crucis,
in latere montis orans, vidit quaſi
ſpéciem unius Séraphim, ſex alas
tam fülgidas, quam ignitas haben-
tem „de cœlorum ſublimitate de-
ſcendere, qui volatu celerrimo ad
aeris locum viro Dei propinqduum
pervéniens, non ſolum alatus, ſed
& crucifixus appâruit: manus qui-

dem & pedes habens extenſos, &
cruci affixos: alas vero ſic miro mo-
do hinc inde diſpoſitas, ut duas ſu-
pra caput erigeret, duas ad volan-
dum exténderet;, duabus veròô réli-
uis totum corpus circumplecten-
4d velaret. Hoc videns vehementer
obſtùpuit, mixtümque doloôri gau-
dium mens ejus incurrit, dum & in
gratiôſo ejus aſpectu fibi tam mi-
rabiliter, quàm familiariter appa-
réntis, exceſsivam quamdam conci-
pieébat lætitiam, & dira conſpécta
crucis affixio ipsius animam com-
paſsivi doloris gladio pertransivit.

hanc régulam ſecuúti füerint, pax
ſuper illos, & miſericordia, & ſu-
per Ilrael Dei. Dei cætero nemo
mihi moleſtus ſit; ego enim ſtig-
mata Dômini Jeſu in corpore meo
porto. Gratia Dômini noſtri jJeſu
Chriſti, cum ſpiritu veſtro, fratres,
Amen.
. Iſte cognoôvit juſtitiam , & vi-
dit mirabilia magna, & exoravit
Altiſſimum: kt invéntus eſt
in nůmero Sanctörum.
Iſte eſt, qui contémpſfit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia
regna. Et invéntus.
löria Patri, Et.

Idélis revèra fämulus, & miniſter
Chriſti Franciſcus, biénnio ante-
quam ſpiritum redderet cœlo, cum

Honéſtum fecit illum Domi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & à ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
F. juſtum deduzit Doôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit. Tie .
Ntellexit quidem illo doceénte in-
Htériùs, qui & apparébat extériùs;
quòd licet paſſionis infirmitas cum
immortalitate ſpiritus Seräaphici,
nullatenus conveniretzideò tamen
hujúsmodi viſio ſuis tůerat præ-
ſentata conſpectibus, ut amicus ip-
ſe Chriſti prænoſceret;, ſe non per
martyrium carnis, ſed per incen-
dium mentis totum in Chriſti Jeſu

crucifixi expréſſlam fimilitudinem

transformandum. Diſparens itaque
viſio, poſt arcanum ac familiare
colloquium, mentem ipsius erãa⸗-

phico interiùs inflammavit ardore:

in loco excelſo ſeortum, qui mons carnem vero Crucifixo conformi

I i i 4 ex-

877 .
extérius inſignivit effigie, tamquam
ſi ad ignis liquefactivam virtutem
przambulam ſigillatiya quædam
eſſet impréſſio ſubſecuta. Statim
namque in manibus & pédibus ejus
apparere cœpérunt ſigna clavo-
rum, ipsorum capitibus in inferio-
ri parte manuum, & ſuperiori pe-
dum apparéntibus, & eorum acu-
minibus exiſténtibus ex adyérſo.
Dextrum quoque latus, quaſi lan-
cea transfixum, rubra cicatrice ob-
ductum erat:; quod ſæpe sangui-
nem ſacrum effúndens ,tůnicam &
femoralia reſpergébat.
Amavit eum Dominus, & ornä-
vit eum: ſtolam gloriæ induit eum.
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
Induit eum Dôminus loricam
Adei, & ornavit eum. Et.

Sſtaun igitur novus homo
Franhciſcus novo & ſtupendo
miracçulo cläruit, cùm ſingulari pri-
vilegio retroactis ſæçulis non con-
ceſſo inſignitus apparuit, ſacris vi-
délicet Stigmatibus decorâtus, de-
ſcendit de monte, ſecum ferens
Crucçifixi effigiem, non in tabulis
lapideis vel ligneis, manu figura-
tam artificis, ſed in carneis mem-
bris deſcriptam digito Dei vivi.
Quoôniam ſacramentum Regis Se-
raphicus vir abſicondere bonum
eſſe optimè norat, ſecréti regalis
cônſcius, ſignâcula illa ſacra pro
viribus occultabat. Verùm, quia
Dei eſt ad gloriam ſuam magna re-
velare, quæz facit Doôminus ipſe,
qui ſignacula illa ſecréte impréſſe-
rat, miracula quædam aperte per
inſa monſtravit, ut illéôrum oc-
cülta & mira vis Stigmatum, ma-
Viteſ⸗ patéret claritate ſignôrum.
orròô rem adeò admirabilem, ac
tantöpere teſtätam, atque in Poôn
Hifieiis diplonatibus præcipuis lau-
dibus & favéôribus exaltatam, Be-
nedictus Papa undécimus anniver-
säria iolemnitäte celebrari voluit;
uam pôſteà Paulus quintus bonti-
ex maximus, ut corda fidélium
in Chriſti crucifixi, accenderéntur
améôrem , ad uniyvérſam Eccléſiam
propagàvit. . S
E. Iſte homo perfécit omnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad en
Ingredere in requiem meam:
Qnia te vidi juſtum coram me ex
mnibus Gentibus.

Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna, Quia.

löria Patri. Quia.

ctio ſancti Beangelii ſecundam

Matthæum.

XN illo témpore: Dixit Jeſus diſ-

cipulis ſuis: Si quis vult poſt me
venire, àbneget ſemetipſlum, &
tollat crucem ſuam, & ſequatur
me. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregéôrii Papæ.

Uia Bôminus, ac Redemptor
noſter novrus homo venit in
mändum, nova præcépta dedit
mundo. Vitæ étenim noſtræ véte-
ri in vitiis enutritæ contrarietatem
oppòôſuit novitatis ſuæ. Quid enim
vetus, quid carnalis homo noveratz;
niſi ſua retinere, aliéna rapere, ſi
poſſet; concupiſcere, ſi non poſ-
ſet? Sed cœléſtis mnedicus singu-
lis quibäsque vitiis obviantia ad-
hibet medicamenta. Nam ſicut ar-
te medicinæ calida frigidis, frigi-
da calidis curantur: ita Dominus
noſter contraria oppoôſuit medica-
menta peccatis, ut lubricis conti-
néntiam, tenacibus largitatem»
iragundis manſuctüdinem, elatis
præciperet humilitaàtem.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtutes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Doôminum:
Ipſe intercedat pro peccatis om-
nium populôrum.
g. Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni

ôpere malo, & pérmanens in in-

nocéntia ſua. Ipſe.

Ertè cùm ſe ſequéntibus nova
mandata proponeret,
Niſi quis renuntiaverit mnibus,
uæ poſſidet, non poteſt meus eſſe
A iulas⸗ Ac ſi aperté dicat:
Qui per vitam veterem aliéna con-
cupiſcitis, per novæ converlatiô-
nis ſtdium & veſtra largimini.

Quid verô in hac lectiòne dicat,

audigamus: Qui vult poſt me veni-
re, äbneget ſemetipſum, lbi di-
citur, ut abnegémus noſtra: hic
dicitur, ut abnegémus nos., Et
fortaſſe laborioſum non eſt, hômi-
ni relinquere ſua, ſed valdè labo-
rioſum éſt relinquere ſemetipſum.
Minus quippe eſt, abnegare 320 .
A⸗-

dixit:

tbet, al
nepale g
Mhiabt
te Donmini
Per DM
ing ek,
So enit
in corpon
ia hatr

umn mallg
fll auten
n mundo
iego en
M. Nim ſi
lohinn
lelelut, gun
I. Ouden

corön⸗
Et Fetitis
Meonktent
Eiliseren
lls opit
kilnn

npfit iun
eleſtia ⸗

Ulecündnn

lt ſelusd
tult pot re
etipluin, 4
E legun

rüi binr

Redempte
0 venit l
ehte Gedi
nouͤre vete⸗
auanigrnen
. id enin
omo hoſen
a lihetenl
ſ mn⸗
Cicls iu⸗
Obyiiniu1
Namialie
gidis, U
a Donms
uit med
bricis on
lritütet
inem,
emn,

1. Ne
t Düniun
oleuudt

1 ſen
ſed e

; 1 1

ertibus
petet, dn
. Cnmubu
teſt wen⸗
iherte n
eid Aien del
7r conſeln

habet, valdè autem multum eſt ,
abnegare quod eſt.
„Mihi abſit gloriâri „nifi in cru-
ce Dômini noſtri Jeſu Chriſti:
Per quem mihi mundus cruci-
fixus eft „& ego mundo. .
Ego enim Stigmata Dômini Je-
ſu in corpore meo porto. Per.
lria Patri. Per quem.

D ſe autem nobis veniéntibus
4 Dôminus præcépit, ut renun-
tiémus noſtris: quia quicumque
ad fidei agonem venimus, luétamen
contra malignos ſpiritus sumimus.
Nihil autem maligni ſpiritus in
hoc mundo prôprium poôſſident:
nudi ergo cum nudis luctäari debé-
mus. Nam ſi veſtitus quisque cum
nudo luctatur, citiüùs ad terram

dejicitur, quia habet unde tenea-

tur. Quid enim ſunt terréna ôm-
nia, niſi quædam corporis indumén-
ta? Qui ergo contra diabolam ad
certamen prôperat; veſtiménta
abjiciat, ne ſuccùmbat.
e Deum laudamus. II.

Eſu coròna celſiox,
Et veritas ſublimior;,
Qui confitenti sérvulo
Reddis perénne præmium.
Da ſupplicanti cœtui,
Hujus rogatu, noxii
Remiſſiônem criminis,
Rumpendo nexum vinculi.
Anni reverſo tempore,
Dies refülſit lumine,
Quo Sanctus hic de coôrpore
Ghriſtj recépit Stigmata.
Eic vana terræ gaudia,
Et luculénta prædia
Polluta ſorde députans,
Ovans tenet cœleſtia.
e Chriſte Rex piiſſime,
Hie confiténdo jügiter;
Caleàvit artes dæemonum,
Sævnmque Avyérni principem.
Virtte clarus & fide,
Confeſſione sédulus,
Jejuna membra dqeferens
Dapes ſupernas btinet.
P roindeé te piiſſime,
Precamur omnes supplices;
Nobis ut hujus gratia,
Pœnas remittas débitas.
atri perennis gloria ⸗

873
Natòôque Patris único, 7
Sanctoque ſit Paraclito,
Per omne ſemper ſæculum. Amen.
Juſtum dedùúxit Dominus per
vias rectas. .
Et oſténdit illi regnum Dei.

BA VTII. SEP TEMBRIS.
ſte Confeilor.

Diſpèrſit, dedit paupeéribus:
luſtntia ejus manet in ſæculum ſæ-
culi.
Eus „ qui beätum Thömam
Pontificem insignis in paupe-
res miſericordiæ virtúte decoräâſti:
quæſumus, ut ejus interceſſione in
omnes, qui te deprecantur, divi-
tias miſericoòrdiæ tuæ benignus ef-
fündas. Per Döminum.

Hic vir deſpiciens mundum,
& terréna, triümphans, divitias
cœlo condidit ore, manu.
Signâſti Dömine ſervum tuum
Franciſcum. .
Signis redemptiônis noſtræ.
ne Jeſu Chriſte. 870.

delis ſermo.
XxxXXVI.

Tuiormas in oppido Fontisplâni
Toletanæ dicecéſos in Hiſpa-
nia natus anno Domino milleſimo
quadringentéſimo octogéſimo o-
cGtavo, ab éptimis paréntibus in-
eùnte vita pietatem & ſingularem
in pauperes milericoôrdiam acce-
pit; cujus adhuc puer compiura
dedit exempla, ſed illud inpri-
mis nobile, quod ut nudos operi-
ret, propriis, véſtibus non ſemel
le ipſum exuit. Exacta pueritia »
Compluto (quò miſſus fuerat, ut
aluümnus in Qollegio majoôri ſancti
IIdefoônſi litteris ôppëram daret) pa-
tris obitu revocatus, univerſam hæ-
reditatem egénis virginibus aléndis
dicavit; eodémque ſtatim reverſus
eſt, & ſacræ Theologiæ curſu con-
I i15 fecto

8
fedé àdeò dodtrina excélluit,
ut in eàdem Univerſitate Cathe-
dram aſcéndere juſſus, Philosophi-
cas Theologicasque quæſtiònes mi-
rabiliter explanaverit: interim aſ-
siduis précibus ſcientiam Sancto-
rum, & rectam vitz morümque
normam à Domino vehementifli-
méè poſtulans. Quare divino in-
ſtinétu Eremitarum ſancti Augu-
ſtini ampléxus eſt inſtitůtum.
Invéni David ſervum meum;
oleo ſanéto meo unxi eum: & Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus enim.

Eligiônem proféſſus, omnibus
religiôſi hominis virtútibus, &
ornaméntis excélluit: humilitate,
patiéntia, continentia, ſed arden-
tiſſima charitate ſummè conſpicu-
us: inter varios & aſsiduos labô-
res oratiôni, rerumque divinaärum
meditationi invicto 1piritu ſemper
inténtus. Prædicandi onus, utpotè
ſanctimônia, & doctrina præſtans,
ſubire juſſus, cœléſti aſpirante gra-
tia, innumerabiles & vitiorum cœ=
no in viam ſalútis eduxit. Regén-
dis deinde Fratribus admôtus, pru-
déntiam, æquitatem, & manſuetũ-
dinem pari ſedulitate ac ſeveritate
conjunxit, adeò ut priſcam ſui Or-
dinis diſciplinam multis in locis
vel firmaverit, vel reſtitũerit.
Pôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi eléétum de plebe
mea: Manus enim mea auxi-
liabitur ei.
Je Invéni David ſervum meum,
oleo ſano meo unzi eum. Ma-
nus enim.

Ranaténſis Archiepiſcopus de-
ſignatus, mira humilitate &
conſtantia insigne munus rejécit.
Verùm non multò poſt Valentinam
Eceléſiam, Superiorum authori-
tate coactus, gubernandam ſulſce-
pit, quam annis ferme undecim ita
rexit, ut ſanctiſſimi & vigilantiſſimi
Paſtôris partes expléverit, Cæte-
rùm conſuéeéta vivendi ratione ni-
hil admodum immutata, inexplebi.
li charitati multo magis indulſit,
cùm amplos Eccléſiæ rédditus in
egénos diſpérſit, ne léctulo quidem
nbi relicto; nam cum, in quo de-
cumbébat, cùm in cœlum evocarée-

tur, ab eòdem commodätum hä-
buit, cui paulò antè eleemoſynæz

loco donaverat. Obdormivit in
Dômino ſexto Idus Septémbris,
anno natus octo & ſexaginta. Ser-
vi ſui ſanctitatem adhuc viventis;
& exinde poſt mortem miraculis
Deus teſtatam voluit; præsertim,
cùm hôrreum, frumento pauperi-
bus diſtributo, pénitùs vacuum,
repentèe plenum invêntum eſt:
cùm ad ejus ſepulchrum puer moôr-
tuus revixit. Quibus aliisque non
paucis fulgéntem ſignis, Alexan-
der séptimus Poöntifex maxzximus
Sanctôrum nuúmero adfſcripſit, at-
que ejus memôriam quartodécimo

Kalendas Octobris celebrari man-

davit.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtätes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populorum.
Iſte eſt, qui contémpſit, vitam
mundi ,& pervénit ad cœléſtia re-
gna. Ipſe.
Gloria Patri. Ipſe.

omo péregrè.
XxXXiX.
Eleeméſynas illius enarrabit om-
nis Eccléſia Sanctoôrum.

PIE XIX. SEPTEMEBRIS.

Eus, qui nos ânnua ſanéto-

rum Martyrum tuorum Janua-
rii & Sociorum ejus ſolemnitate
lætificas: concéde propitius; ut
quorum gaudémus meéritis; accen-
damur exemplis. Per Doôminum.

Diſpeérſit, dedit paupéribus:
ſuſtitia ejus manet in ſæculum ſæ-

1.
Juſtum deduxit. xli.
eus, qui beätum. 373.

bitôres.

ratres de-

nnitins,
Dioeletiano⸗
(uikianos ſa
heum Camy⸗
Chniſtiinefce
m getcicit
uie tentitr,
len conjeckus.
Ue ettinentun
tenfumm vi
ellis iracii
PEinperat u
Kenorum 4
Dnntur, Fen
ls, & Deß
Etenl, ind
onte the⸗
sennhuüͤnte
Aetenin gn
Ndellu u
üincler,,
us lanmti
Wlciummr,
Senctitui

bero d
L iteind ier
utlli odli
tri peces
mothels

lis epente
tolnntti⸗

f
el

wdütun li
eleemohu
bdorminiti
Septenbet
Vagintt der⸗
nuc Fiſtnis,
em mintni
3Prezettiu,
ento auſen
itus ecnun,
ntum eti
1

dlerigſt, 1
glattogeclnn
cebrati man.

Deumn maenas
, K anun
lelens e:
d peccatis ⸗
tempdt in
1 celelul⸗

este,

enanehit 4
uun.

d⸗

innu lut⸗
Orun Nnd
Ptoitlusz
netilis, de⸗
eomine

it abhen,,
le ellunt

,li.
i beinmn, 3

neie

Xxviif.

Anuäârius, Benevénti Epiſcopus,
Diocletiano, & Maximiano in
Chriſtianos ſæviéntibus, ad Himô-
theum Campaniæ Præſidem ob
Chriſtianæ fidei profeſſidonem No-
lam perducitur. Ibi ejus conſtantia
variè tentata, in ardentem forna-
cem conjectus, ita illæſus evaſit, ut
ne veſtiméntum, aut capillum qui-
dem flamma violaverit. Hinc Præſes
acceênſus iracũndia, Märtyris cor-
pus imperat usque eo diſtrahi, quo-
ad nervôrum compages artuümque
ſolvantur. Feſtus intérea ejus Bia-
conus, & Deſidérius Lector com-
prehénſi, vinéctique una cum Epi-
ſcopo ante rhedam Præſidis Puteo-
los pertrahüntur,; & in eimdem
carcerem, in quo Soſius, Misénas,
& Proôculus Puteolanus Diâconus,
Eùthyches, & Acätius laici ad be-
ſtias damnati detinebantur, ſimul
conjiciùntur.
Sancti tui Dômine. 869.

Oſtero die omnes in amphi-
theatro feris objecti ſunt: quæ
naturalis oblitæ feritatis, ad Ja-
nuarii pedes ſe proſtravéreé. Id
Timôtheus mägicis cantionibus
tribuens, cùm ſententiam capitis
in Chriſti Martyres pronuntiaſſet,
culis repéntè captus, orante mox
beâto Januario, lumen recépit: quo
miraculo, hôminum millia fereée
quinque Chriſti fidem ſuſcepérunt.
Verùm ingratus judex nihilo pla-
catior factus beneficio, ſed con-
verſione tantæ multitudinis actus
in rabiem, véritus maximè Prin-
cipum decréta, ſanctum Epiſco-
pum cum sôciis gladio percüti
juſſit.
Vérbera carnificum. 869.

Orum côrpora finitimæ urbes,
Apro ſuo quæque ſtudio certum
übi patronum ex iis apud Deum
adoptandi, ſepelienda curarunt.
Januarii corpus Neapolitani divi-
no admonitu extulére : quod pri-
mòô Beneventum, inde ad monaſte-
tium Montis virginis „ poſtrémoô
Neapolim translatum, & in majôri
Eccléſia conditum, multis mira-
sulis cläaruit. Sed illud inprimis

875
memoràndum, quòd erumpentes
olim e monte Vesuvio flammâ-
rum globos, nec vicinis modò,
ſed longinquis étiam regioônibus
vaſtitatis metum afferéntes, ex-
tinxit. Præclarum illud quoque,
quod ejus ſanguis, qui in ampülla
vitrea concrétus aſſervatur, cùm
in conſpeééctu capitis ejâsdem Mar-
tyris poônitur; admirandum in
modum colliquefieri, & ebullire;
perinde atque recens effüſus ad
hæc usque témpora cêrnitur.
Tamgquam auram, 870.

éctio ſancti Evangélii ſecúnduùm
Matthæum.

IN illo téempore: Sedénte Jeſu ſu-
per montem Olivéti, acceſsérunt
ad eum diſcipuli ſecrétòô, dicentes:
Dic nobis, quando hæc erunt ?²
Et réliqua. .
Homilia ſancti Hilarii Epiſcopi.

Iſcipuli Dôminum intérrogant;
quando hæc fierent, quodve
ſignum & advéntus ſui, & con-
ſummationis ſæcali noſcerent. Et
quia tria hægx in unum quæsita
ſunt, diſtinctis & témporis intel-
ligéntiæ ſignificationibus ſeparan-
tur. Keſpondétur igitur primùm
de civitatis occaſu: & confirman-
tur veritàte doctrinæ, ne quis fal-
lax ignorantibus poſſet obrépére.
Ventúri enim erant étiam eorum
témpore, qui ſe Chriſtum eſſent
nuncupatùri, Ut igitur fides pe-
ſtifero mendacio deêtrahi poſſet,
admonitio præcéſſit. .B
Propter teſtaméntum Dômini
& leges patérnas, Sancti Dei per-
ſtitérunt in amôre fraternitatis:
Quia unus fuit ſemper ſpiritus
in eis, & una fides.
Ecce quàam bonum, & quàm
jucüundum habitare fratres in
unum. Quia. .

Onfirmat igitur eos ad tole-
rantiam paſſionum, fugæ⸗ ver-
berationis, intéeritus, & publici in
eos dii propter nomen ejus. At-
que his quidem vexatiônibus multi
turbabuntur, & tantis inſurgenti-
bus malis ſcandalizabuntur, & us-
que in mútuum ôdium excitabun-
tur. Et falſi Prophétæ erunt (ut Ni-
colaus unus ex ieptem Diacônibus

fuit) multôsque ementita veritate
per-

276 Eeni
pervertent, & abundante nequitia
charitas refrigeſcet. .
Sancti mei, qui in carne poòſiti,
certämen habuiſtis: & Mercedem
labôris ego reddam vobis.
„Venite benedidti Patris mei,
percipite regnum. Mercedem.
16ria Patri. Mercédem.

Ed usque in finem perſeveran-
tibus ſalus reſervata eſt, ac tum
er omnes orbis partes viris Apo-
ôlicis diſpérſis, Evangélii véritas
rædicäabitur. Et cùm univeérſis
derit cognitio ſacraménti cœléſtis
invécta, tum Jerúſalem occaſus &
finis incüumbet; ut prædicatioônis
fidem „& infidélium porna & me-
tus civitatis erutæ conſequatur.
Hæc igitur in eam, ut fúerant præ-
dicta, perfécta ſunt; & lapidatis,
fugàtis, peremptis Apôſtolis, fame,
bello, captivitate consuúmpta eſt.
Ac tum fuit digna non eſſe, cuùm
ejéctis prædicatôribus Chriſti, in-
dignam Dei prædicatione ſe præ-
buit.
e Deum laudamus. Ir.

DIE XX. SEPTEMEBRIS.

NEus, qui nes concèdis ſanéctoô-
Nrum martyrum tuòrum Euſtaà-
chii & ſociorum ejus natalitia coô-
lere: da nobis in zteêrna beatitů-
dine de edrum ſocietate gaudeére.
Per Dominum.
Gaudent in ccœlis.
Exultàbunt Sancti. xxxiii.
eus, qui nos annua. 374.

ratres, debitéres ſumus.
Xxviii.

Ecnn „qui & Pläcidus ,

génere, opibus „ & militari

gléôria inter Romaânos insignis, ſub

Trajano Imperatôre magiſtri mili-
tum titulum méruit: cùm veròôò ſe-
ſe aliquando in venatione exercé-
ret » ac fugiéntem miræ magnitu-
dinis cervum inſequerétur, vidit
repentè inter conſiſtentis feræ côr-
nua excelſam atque fulgentem
Chriſti Domini è cruce pendentis
imaginem, cujus voce ad immorta-
lis vitæ prædam invitatus, una cum
uxôre Theopiſta, ac duobus parvu-
lis filiis Agapito & Theopiſto,
Chriſtianæ militiæ nomen dedit.
Sancti tui Dömine. 869.

Ox ad viſionis priſtinæ lo-
Mcum:, ſicut ei Dôminus præceé-
perat, regréſſus, illum prænun-
tiantem audivit, quanta ſibi dein-
ceps pro ejus glôria perferénda eſ-
ſent. Quocirca incredibiles cala-
mitates mira patiéntia perpéſſus»
brevi in ſummam egeſtatem reda-
tus eſt. Cumque clam ſe ſubdu-
cere cogerétur; in itinere cônju-
gem primum;, deinde étiam libe-

ros ſibi miſerabiliter ereptos inge-

muit. Tantis obvolutus ærúmnis,
in regiöne longinqua villicum a-
gens, longo témpore delituit; do-
nec cœléſti voce recreatus, ac no-
va occaſiéne a Trajano conquisi-
tus, iterùm bello præficitur,
Vérbera carnificum. 369.

Lla in expedieione. liberis ſimul
cum uxoôre inſperatô receéptis »
victor Urbem ingénti omnium
gratulatiône ingréditur. Sed pau-
lo pôſt inanibus diis pro parta vi-
ο a ſacrificare juſſus , conſtan-
tiſſime renuit. Cümque variis ar-
tibus ad Chriſti fidem ejurandam
fruſtrà tentarétur, unà cum uxore

& liberis, leônibus obiicitur:
horum manſuetúdine concitatus

Imperator, æneum in taurum ſub-
jétis flammis candéntem eos im-
mitti jubet, ubi divinis in laudibus
conſummato martyrio, duodécimo
Kalendas Octôbris ad ſempitérnam
felicitatem convolarunt; quorum
illæſa côrpora religiòse à fidélibus
ſepulta, pôſtmodum ad Eccléſiam
eôrum nomine eréctam honoriſice
transläta ſunt. „
Tamquam aurum, 870.

eſcéndens Jeſus. 4
céndens Jeſus xxxiv.

cto lanct

Nilo temp
Dleanum,n
Atelonium,
Ne br tligu

Homiln2

1o. Ver E

lllia etk
Pleni, ge

colſonsgrell⸗
enle il

Ule
lubun
e

insignig
ugiſkri m.
1culn vero le⸗
tione exerck⸗.
nire wagnltu⸗
ereun, ſii
entig ele th⸗
ne fulgenen
nce penteni
e ad immort-
atus, umn eun
luobus unn⸗
Theopie,
men decit

8 Priline
ominus Dres
illum pfenun.
lanti übi ten
petietentten
cectblezelr
ntia petpelii,
egeltiten e
clanſe Khli⸗
itinete eon⸗
de eiun ibe⸗
er erpteie⸗
lütusetiums
te delltuiti
teitus u
ſno conſis
Prehcirut
cutn. 169,

„ſunl
lnniul

Bo., Per RvVangélica dieta.
Ectio ſancti Evangélii ſecúndùm
Lucam.

R illo tempore: Vidit Jeſus Bu-
blicanum, nomine Levi, ſedentem
ad telonium, & ait illa: Séquere
me. Et reliqua. . ’ .
Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Yſtica eſt hæc vocatio Publi-
cani, quem ſequi jubet non
corporis greſſu, ſed mentis affectu.
Itaque ille prius avara de merce-
dibus,dura de laboribus, periculis-
que nautarum emoluménta con-
vérrens, verbo vocatus proôpria de-
relinquit, qui rapiebat aliéna, ac vi-
le illud ſedile deſtituens, toto poſt
Dominum veſtigio mentis incedit;
convivii quoque magni exhibet
apparatum. Qui enim domicilio
Chriſtum récipit interno, maximis
delectationibus exuberantium pa-
ſcitur voluptaàtum.
Te Deum laudamus. II.

NA, quæfumus, omnipotens
Deus: ut beati Matthæi Apoô-
ſtoli tui & Evangeliſtæ, quam præ-
venimus, veneranda ſolemnitas,
& devotionem nobis aäugeat , &
ſalutem. Per Dominum.

DIE XXI. SEPTEMBRIS.

Drati Apoôſtoli & Evangeliſtæ
Marthæi, Domine;, précibus ad-
uvémur: ut quod poſſibiliras noſtra
nonobtinet;eſus nobis interceſſio-
ne donétur., Per Dominum.

en

Soç. Mart Gaudent in cœlis.
Y. Exultabunt Sancti. Xxxiii.
. eus, qui nos. 876.
ſt. X.
Afthæus, qui & Levi, Apô-
ſtolus & Evangeliſta „ Ca-
pharnai cuùm ad telonium ſedéret,
à Chriſto vocatus, ſtatim ſecu-
tus eſt ipltum : quem eétiam cum

réliquis diſcipulis convivio e.

pit. Poſt Chriſti reſurrettiénem ,
antequam in provinciam proficiſ-
cerétur, quæ ei ad prædicandum
obtigerat, primus in Judæa, prop-
ter eos, qui ex circumciſione cre-
diderant , Evangélium Jeſis Chriſti
Hebraicè ſeripſit: mox in thié-
piam proféctus, Evangélium præ-
dicavit „ ac prædicationem multis

QRmiraculis confirmavit.

Vidi conjunctos viros habentes
ſplendidas veſtes, & Angelus Dô-⸗
mini locùtus eſt ad me, dicens?
8 Iſti ſunt viri ſanécti „ facti amici
Dei.
Vidi Angelum Dei fortem vo-
Hantem per medium cœlum, voce
magna clamantem, & dicentem-
TLlo igitur in primis miräculo »
quo Regis filiam à mortuis exci-
favit, Regem patrem, & uxorem
ejus, cum univerſa provincia ad
Chriſti fidem convertit. Rege mor-
tuo, Hirtacus ejus ſucceſſor, cùm
Iphigeniam régiam filiam vellet
ſibi dari in matrimonium „ Mat-
thæum, cujus öpera illa virginita-
tem Deo voverat, & in ſancto pro-
oſito perſeverabat, ad altare My-
érium celebrantem juſſit occidi.
Qui undécimo Kalendas Octobris
munus Apoſtoôlicum martyrii glô-
ria cumulavit. Cujus corpus Sa-
lérnum translàtum, ac poſtmodùm
in Eccléſia ejus nomine dedicata »„
Grégorio septimo ſummo Pontifi-
ce cônditum , ibidem magno hô-
minum concurſu ac pietate colitur.
Beati eſtis, cùm maledixerint
vobis hômines, & perſecùti vos
fúerint, & dixerint omne malum
advêrsùm voszmentiéntes, propter
me; * Gaudete, & exultaâte »„
quéôniam merces veſtra copioôſa
eſt in cœlis.
Cùm vos ôderint hômines, &
cùm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejécerint nomen veſtrum
tamquam malum propter Filium
höminis. Gaudéte.
De Expoſitiône S. Gregorii Papæ
ſuper Ezechielem Prophétam.

Anda quatuor animalia,; quæx
prophetiæ ſpiritu futura prævi-
déntur, fſubtili narratiône deſcri-
buntur, cùm dicitur: Quatuor fa-
cies uni, & quâtuor pennæ uni.
Quid per faciem „ nin hofis: 5

878
& quid per pennas, niſi volatus
exprimitur ?à Per faciem quippe
unusquisque cognôſcitur: per
pennas verô in altum avium côr-
pPora ſublevantur. Facies itaque
ad fidem pértinet, penna ad con-
templationem. Per fidem nam-
que ab omnipotenti Deo cognoôoſci-
mur, ſicut ipſe de ſuis ovibus di-
cit: Ego ſum paſtor bonus, & co-
gnoſco oves meas, & cognoôſcunt
me meæx. Qui rurtus ait: Ego
ſcio, quos elégerim. Per contempla-
tionẽ verò, qua ſuper nosmetipſos
toôllimur, quaſi in aera levamur.
Iſti ſunt triumphatôres, & amici
Dei, qui contemnentes juſſa prin-
cipum, meruèrunt præmia ætérna:
Modo coronantur, & accipiunt
palmam.
Hti ſunt,qui venérunt ex mag-
na tribulatione, & lavéêrunt ſtolas
ſuas in sangauine Agni Modoô.
Noria Patri. Modô.

Ectio ſancti Evangélii ſecùndùm
Matthæum.

INilio témpore: Vidit Jeſus héô-
minem ſedentem in telonio,
Matthæum nômine. Et ait illi: Sé-
duere me. Et réliqua.
Homilia S. Hierônymi Presb.

Eteri Evangeliſtæ, propter ve-
recundiam, & honorem Mat-
thæi, noluérunt eum nômine ap-
Peilaze vulgato: ſed dixerunt, Le-
vi : duplici quippe vocabulo fuit.
Ipſe autem Marthæus (ſecundum
illud quod dicitur à Salomone:
Juſtus accusator eſt ſui in princi-
pio ſermonis: & in alio loco: Dic
tu peccata tua, ut juſtificéris (Mat-
thæum ſe & publicânum nominat,
ut oſtendat legéntibus, nullum de-
bere lalůtem deſperare, ſi ad me-
liora convérſus ſit „ cùm ipie de
publicano in Apôſtolum ſit repén-
tèe mutatus.
S. Iſti ſunt, qui viventes in carne .
lantavérunt Eccléſiam sanguine
uo: Talicem Domini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
In omnem terram exivit ſonus
eoôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eorum. Calicem.

Ræguit in hoc loco Porphyrius,
4E& Juli anus Augúſtus, vel
imberitiam hiſtérici mentientis,

vel ſtultitiam eérum, qui ſtatim
ſecuti ſint Salvatòrem: quaſi irra-
tionabiliter quémlibet vocantem
hôminem ſint ſecuti: cùm tantæ
virtůtes, täntaque ſigna præcéſſe-
rint, quæ Apoſtolos, antequam
créderent, vidiſſe non dúbium
eſt. Certè fulgor ipſe & majeſtas
divinitatis occúltæ, quæ étiam in
humana facie relucébat, ex primo
ad ſe videntes trahere pôterat
aſpéctu. Si enim in magnéte lapide,
& succinis hæc eſſe vis dicitur, ut
annulos & ſtipulam, & feſtucas
ſibi copulent: quantò magis Do-
minus mnium creaturarum ad ſe
trahere poterat, quos vocabat;
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Dôminus in charitate non ficta, &
dedit illis gloriam ſempitérnam:
Quorum doctrina fulget Ecclé-
ſia, ut ſole luna.
Sancti per fidem vicérunt regna,
operati funt juſtitiam. Quoôrum.
Horia Patri. Quôrum.

T fa tum eſt, diſcumbente eo
in domo, ecce multi publica-
ni & peccatôres veniéntes diſcum-
bebant cum Jeſu. Vidébant publi-
canum à peccatis ad meliora con-
vérlum, locum inveniſie pœniten-
tiæ, & ob id étiam ipſi non déſpe-
rant ſalutem. Neque vero in pri-
ſtinis vitiis permanéntes véniunt
ad Jeſum, ut Phariſæxi & Scribæ
müúrmurant: ſed pœniténtiam
agéntes, ut ſequens Domini ſermo
ſignificat, dicens: Mitericordiam
volo, & non ſacrificium: non enim
veni vocare juſtos, ſed peccatores.
Ibat autem Döôminus ad convivia
peccatôrum, ut occaſiônem habé-
ret docendi & ſpirituales invita-
toôribus ſuis præbéret cibos.
e Deum landamus. II.

DIE XXII. SEPTEMBRIS.

Iſtörum eſt enim regnum
cœlôrum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenérunt ad præ-
mia regni, & lavérunt ſtolas ſuas
in sanguine Agni.
Lætamini in Dômino, & exul-
tate juſti.
Et gloriamini
corde.
Nnue, quæſumus omnipotens
Beus: ut ſanctorum martyrum
tuo-

omnes recti

ñunm Man
Nos letifce
orum ſu⸗

mralitisz gl

Um Max
Cdudo in
Aubus Feam
Gntitilet,
e impiorum
ontaminaret
ſellt. uun
eos wilites,
fütent, Ut
CAlnna ſicri
Ee Chikiana
ehonderunt
Ueindiznich
Ge quan
ſeimmiſla
N,decim
Duum occic
ftiumſnaſpe
tore Mauriti
uum inerat
Pelatokis: i.
Des conltantit
ntes, eein
Oumiferſo e
ſent,
eDeum lan
DIE I

dus gui
ltis tni
olemnin
Eohitins;
Mde ejs
udeimus,

eni
tlünam

„
Papugzit in

n: guaſi in
bet ſocilten
inm nann
ign gerele⸗
5 ) Mellan
hon düdiumn
ſe & mtett
(que etimit

0s ſoctbat;/
ti guos elett
e non nn,
ſenpitemmam:
fulger Nect
jioerunt en,
n. Quonun.
n.

kumbente i
i pullicr

lonen inn
uales inn
cibos
II.

MBh,

mpselun
eruntal HM
nt ſtoli lu

ino,Aell
omnes 4

Hoen

ommnl n

Marty
un

uéõrum Mauritii & ſociôrum ejus,

nos lætificet feſtiva ſolemnitas: ut

quorum ſuffragiis nitimur, eoòrum

natalitiis gloriémur. Per Däm.

Um Maxzimianus Imperator ,
ducto in Galliam exércitu, in
finibus Sedunorum ſacrificii cauſa
conſtitiſſet, Thebæoôrum legio, ne
ſe impiorum facrorum ſocietate
contaminaret, à réliquis copiis di-
ſceſſit. Quare Imperator miſit ad
eos milites, qui ſuo nômine nun
tiarent, ut ſi ſalvi eſſe vellent, in
caſtra ad ſacrificia redirent. Qui
ſe Chriſtiana religione impediri
reſpondérunt. Quorum reſpônſum
ille indigniſſimè ferens, maſôzi ira-
cúndia, quam antea, exarſit. Ita-
que immiſſa parte exércitus in The-
bæos, décimum quemque eôrum
primum occidi juſſit: quod mar-
tyrium ſua ſponte, maximéque hor-
tatôre Mauritio; ferre maluérunt,
quaàm imperata fäcere nefarii Im
peratôris: ac deinde réliquos om-
nes conſtantiflime Chriſtum prædi
cantes, décimo Kaléndas Octobris
ab univerſo exercitu trucidari im-
perat.
Te Deum laudâmus. II.
DIE XXIII. SEPTEMBR'S.

Eus, qui nos beaâti Lini mar-
tyris tui atque Pontificis an
nua ſolemnitate lætificas: concede
propitius; ut cujus natalitia côli-
mus, de ejusdem étiam protectiône
gaudeâmus. Per Dominum.

. Veni ſponſa Chriſti, accipe
corêénam ,„ quam tibi Dôminus
præparavit in ætérnum.
Specie tua, & pulchritüdine tua
Intende, proſperè procéde, &
regna.

A, quæſumus, omnipotens De-
◻us : ut qui beatæ Theclæ vir
ginis & martyris tuæ natalitia co-
limus, & annua ſolemnitate læté
mur, & tantæ fidei proficiamus
exémplo. Per Dominum.

379
Mileto.
XV.

Ld Pontifex, Volaäférris in Ert-
rüůria nâtus, primus poſt Petrum
gubernavit Eccléſiam. Cujus tanta
fides & sanctitas fuit, ur non ſo-
lùm dæmoônes ejiceret, ſed étiam
mortuos revocaret ad vitam. Scrip-
ſit res geſtas beati Petri, & ea ma-
ximè, quæ ab illo acta ſunt con-
tra Simonem Magum, Sancivit, ne
qua mulier, niſi velato capite in-
Eccléſiam introiret. Huic Pontifici
caput amputatum eſt ob conſtan-
tiam Chriſtianæ fidei, juſſu Satur-
nini impii, & ingratiſſimi Conſula-
ris, cujus filiam à d'»monum vexa-
tione liberavérat. Sepuültus eſt in
Vaticano prope ſepúlchrum Prin-
cipis Apoſtolôrum, nono Kaléndas
Octôbris. Sedit annos undecim,
menſes duos, dies viginti tres, creâ-
tis bis mente Decémbri Epiſcopis
quindecim, Presbyteris decem &
0Kto.
. Honéſtum fecit illum Dömi-
ùs, & cuſtodivit eum ab inimicis,
&α à ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætrnam.
Deſcenditque cum illo in fo-
veam, & in vinculis non dereli-
quit eum. Et.
De Expoſitiõne S. Ambrôſii Epiſ-
copi in Pſalmum centéſimum
décimum octavum.

Rincipes perſecúti ſunt me
gratis, & à verhis tuis trepidaâ-
Vit cor meum. Bene hoc Martyr
dicit, quôd injúſte perſecutionum
torménta ſuſtineat: qui nihil ra-
puerit, nullum violéntus oppreſ-
serit, nullius sanguinem fuderit „
nullius torum putaverit eſſe vio-
landum: qui nihil légibus débeat;
& graviora latronum fuſtinere co-
gatur ſupplicia: qui loquatur juſte,
& non audiatur: qui loquatur ple-
na ſaltis, & impugnétur: ut poſ-
ſit dicere: Cùm loquébar illis, im-
pugnabant me gratis Gratis igitur
perſecutionem patitur, qui impu-
gnatur ſine crimine: impugnatur
t noxius: cùm fit in tali confeſ-
ſione laudabilis, impugnatur qua-
ſi venéficus, qui in nomine Dô-
mini gloriatur, cùm pietas virtu-
um omnium fundaméntum fit.
Deſiderium animæ ejus tribui
ſti ei Dômine:
Et

80 1
* Et voluntate labiôrum ejus non
fraudàſti eum.
Quoôniam præveniſti eum in be-
nedictionibus dulcedinis: poſuiſti
in capite ejus coronam de lapide
pretiéſo. Et.

Erè fruſtrà impugnätur, qui
y apud impios, & infidos impie-
tàtis arcéſſitur, cùm fidei ſit ma-
giſter. Verùm qui gratis impugna-
tur, fortis debet eſile & conſtans.
Quoômodo ergo ſubtéxuit: Et à
verbis tuis trepidavit cor meum ?
Trepidare infirmitatis eſt, timôris
atque formidinis. Sed eſt étiam
intirmitas ad ſalütem, eſt étiam ti-
mor Sancktorum. Timéte Doômi-
num omnes Sancti eius: & Beatus
vir, qui timet Dominum. Qua ra-
tione beatus? Quia in mandatis
ejus cupit nimis.
S, Stola jucunditätis induit eum

Bôminus: * Et coronam
pulchritůdinis poſuit ſuper caput
ejus.

Cibavit illum Döminus pane
vitæ, & intelléctus, & aqua ſapien-
tiæ ſalutaris potäavit illum. Et.
loria Patri. Et.

ei quis venit ad me.
xix.

Hecla Virgo, ex illúſtribus pa-
réntibus Icoônii nata; à Paulo
Apòſtolo fidei præcèptis inſtitúta,
miris ſanéctéúrum Patrum laudibus
celebräatur. Quæ décimum octà
vum annum agens ,„ Thamiride
ſponſo relicto, cùm eam parentes,
quòd Chriſtiana eſſet, accusâſſent,
in ardentem rogum, qui niſi Chri-
ſto renuntiaret; ei paratus erat,
priùs ſigno crucis armata ſeipſam
injécit. Sed igne pluúvia, quæ re-
Péntè exorta eit, extinéto, An-.
tiochiam venit, ubi feris objécta,
& tauris in divérſa incitatis alliga-
ta, mox conjécta in foſſam ple-
nam ſerpéntibus, ex omnibus Je-
ſu Chriſti gratia liberatur. Cujus
ardore fidei & vitæ ſanctitate mul-
ti ad Chriſtum converſi ſunt. Ite-
ràùm in patriam rediens, in mon-
tem ſola ſecelſit: deinde multis
virtütibus & miraculis insignis,
nonagenäria migravit ad Doômi-
num,„ac Seleuciæ ſepülta eſt.
de Deum laudamus. 11.

na. Simile eſt regnum cœlorum
hmini negotiatoôri quærénti bo-
nas margaritas: inventa una pre-
tioòſa, dedit omnia ſua, & compa-
ravit eum.
Diffſa eſt gratia in labiis tuis.

in ætérnum.
. a;, quæſumus. 879.

rp KxkV. SEE TEMSRIS.

„

Eus, qui per gloriosiſſimam
Pilii tui Matrem ad liberandos
Shriſti fidéles a poteſtate Paganô-
rum nova Eccléſiam tuam prole
amplificare dignatus es: præſta, quæ-
ſumuszut quam pie veneramur tan-
ti peris Inſtitutricem, eius pariter
meéritis & interceſſione à peccatis
omnibus, & captivitate dæmonis
liberémur. Per eumdem Däm.

Qui vult venire poſt me.
Juſtus ut palma. xXxx.

feſu, tibi iit gloria, Qui natus es
de Virgine.
4 2,80 ſapien-
tia. Pen
798.

Uo témpore maſjor, feliciôrque
Hiſpaniarum pars diro Sarace-
noôrum opprimebatur jugo; innu-
merique fideles ſub immani ſervi=
túte maximo cum periculo Chri-
ſtianæ fidei abjurandæ, amittendæ-
que ſalutis æternæ infeliciter deti-
nebantur: beatiſſima cœlôrükRegina
tot tantisque benigniter occùrrens
malis, nimiam charitatem ſuam in
iis rediméndis oſtendit. Nam ſan-
cto Petro Nolaſco pietate & pibus
flôrenti, qui ſanctis vacans medita-
tiénibus júgiter animo recogita-
bat, qua ratione tot Chriſtianorum
æxrümnis ſub Maurorum captivitate
degentium ſuccurri poſſet, ipſamet
beatiſſima Virgo ſeréna fronte ſe
conſpiciéndam dedit, & acceptiſſi-
mum iibi ac unigénito ſuoFilio fo-

re dixit, ſi ſuum in honorem inſti-
tueréetur Ordo-Religiosorum 3 qui-
us

Proptéreà benedixit te Deus

Uus eura ineii
cutum yran
cerelinſone
um elt, n
ittute ceper
icotde ſuo,u
D eo geligio
Iilten sedulo
e
Ce ininam ſil
Mc & Moxinn

Kolt cearus
lbano Kfent e
on: glaf my
Deciluntitai
U1Kut cinn.
uun ömatir

i noce
Eilimn be⸗
mkort, ſa

ſbl agem pra
oheld ertent,
Nad Nermind
tr ſerb conf
elken omn
n liis in
ugle itetti⸗
Reckt, A fre

nclöru
etenti bo
1 una pre
Kcompr.

llidis uit
vit te en,

us. 8.
MöK

iosiſliuman
Llibetand⸗
Rue Memnd⸗
tuam ploe
esprelhrgu⸗
enetümuttar⸗
weiosunte
nes Peell
tite Cenont
jem Din

e holt
u.

. Qümtus 4

Allie

nſe ſeicint
tscito n⸗
ur uo in
b inmmie
eeno,
de, 1Mitfent

felcttet i
celotünet
iler oecilni

bus cura incmberet, captivos è inſtittum,
Turcarum tyrannide liberandi. Qua curavir.

celéſti vifione vir Dei recreatus,
mirum eſt, quo charitaris ardore
flagrare cœperit, hoc unum ſervans
in corde ſuo, ut ipfe, ac inſtituenda
ab eo Religio maximam illam cha-
ritatem sédulo exercérent, ut quis-
que animam ſuam poneret pro a-
micis, & proximis ſuis. .
Sicut cedrus exaltata ſum in
Libano, & ſicut cy préſlus in monte
Sion: quafi myrrha electa;,
Dedi ſuavitatem odoris.
Et ficut cinnainomum „ & bal-
Kamum aromatizans. Dedi.

*A ipſa nocte éadem Virgo ſan-
.— tiſſima beato Raymundo de
Pennafort, & Jacobo Aragoniæ Re-
gi apparuit, idipſum de Religioſis
inſtituéndis admonens, ſuadens-
que, ut opem pro cõſtructione tan-
ti operis ferrent. Petrus autem ſta-
tim ad Raymündi pedes, qui ipſi e-
rat à ſacris confeſſiônibus, advo-
lans, ei rem omnem apéruit, quem
étiam cœlitùs inſtructum réperit,
ejüsque directiôni ſe humillimè
ſubjeoit. At fupervéniens Jacobus
Rex, quam & ipſe accéperat à bea-
tiſſima Virgine revelatiônem, éxe-
qui ſtatuit. Unde collatis inter ſe
consiliis, & conſentiéentibus ani-
mis, in honorem ejusdem Virginis
Matris Ordinem inſtitu ere aggréſſi
ſunt, ſub invocatione ſanctæ Mariæ
de Mercede Redemptionis capti-
vôrum.
V.e Quæ eſt iſta, quæ procéſſit ſicut
ſol, & formoſa tamquã Jerùſalem?
Vidérunt eam filiæ Sion, & bea-
tam dixerunt, & Reginæ laudave-
runt eam.
Et ficut dies verni circumda-
bant eam fliores rosarum, & lilia
convallium. Vidérunt.

Ie igitur deécima Augüſti anno
Dômini milléſimo ducenteſi-
mo décimo octavo, Rex idem Jaco-
bus eam inſtitutiônem jam pridem
ab iisdem ſanctis Viris conceptam
exkequi ſtatuit, Sodâlibus quarto vo-
to adſtrictis, manéndi in pignus
ub Paganôrum poteſtate, ſi pro
Chriſtianorum liberatione opus
fuerit. Quibus Rex ipſe arma ſua
feégia in péctore defeérre conceſſit,
& à Gregorio Nono illud tam præ-
cellentis erga pröximum charitatis
Brev. Rom.

28
& religiôné confirmiri
Sed & iple Deus per Vir.
ginem Matrem increméntum de-
dit, ut talis inſtitutio celerius, ac
felicius totum per orbem divulga-
retur, ſanctisque viris floruerit cha-
ritàte ac pietate inſignibus, qui ele-
emoſynas à Chriſti fidelibus collé-
ctas in pretium redemptioônis ſuoò.
rum proximorum expenderent, ſe-
que iptos intérdum darent in re-
demptionem multôrum Ut autem
tanti beneficii, & inſtitutionis dé-
bitæ Deo, & Virgini Matri referan-
tur gratiæ, Sedes Apoſtoôlica hane
peculiarem feſtivitätem celebrari „*
& Officium recitari induliit, cùm
alia ferè innmera eidem Ordini
privilégia pariter contuliſſet.
4, Ornâtam monilibus filiam Jer-=
ſalem Dominus concupivit: Ed
vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi-
mam prædicavérunt, dicentes:
Unguéntum effuſum nomen tuu.
Aſtitit Regina a dextris tuis in
veſtitu deaurato, circùmdata Va—
rietäte. Et vidéntes.
Loria Patri. Ungueêntum.

oquénte Jeſu.
zute ii. Beata es Maria Dei
génitrix, Patroôna & auxiliatriæ
noſtra: Cujus nutu hæc tua
ad Fidélium redemptionem inſti=
tuta eſt Religio.
Tua ſancéta interceſſiéne adju-
va nos, Virgo immaculata. Cu⸗=.
jus nutu.
Slöria Patri. Qujus.

tiones, quia ancillam hûmilem
reſpéxit Deus.

Beatam me dicent omnes geners-

. 280.
DIE XXVI. SEFPTEMBRIS.

Iſtérum eſt enim.
ætaàmini, Xxvii.

Eatérum Märtyrum Cyprian' 86
Juſtinæ nos Dôminé fovearit
Continuäta præsidia: quia non de-
anis propitius intuéri,; quos tali-
bus auxiliis concéſſeris adjuvari.
Per Dominum.

Yprianus primum magus „

oſtea Martyr »cum Juſtinam
Kkk N Chri-

882
Chriſtiänam Virginem, quam ju-
venis quidam ardeénter amabat,
cantiônibus ac veneficiis ad ejus
libidinis afsenſum allicere conare-
tur, demonem consüúluit, quanam
id re conſequi poſſet. Cui dæmon
reſpoendit, nuilam illi artem pro-
ceſsuram advérsus eos, qui verè
Chriſtum côlerent. Quo reſpoônſo
commôtus Cyprianus, veheménter
dolere cœpit vitæ ſuperioris inſti-
tuútum. Itaque relictis magicis ar-
tibus, ſe totum ad Chriſti Domini

fidem conveértit.

Uam ob cauſam unà cum
virgine Juſtina comprehen-
ſus eit, & ambo colaphis, flagel-
lisque cæſi unt: mox in carcerem
conjédti, ſi fortè ſenténtiam com-
mutarent. vVerùm inde poſtea
emiſſi, cùm in Chriſtiana religio-
ne conſtantiſſimi reperirentur.
in ſartaginem plenam fervéntis
picis, adipis, & ceræ injecti ſunt.
Demum Nicomediæ ſecùri feriùn-
tur. Quorum projécta corpora,
cùm ſes dies inhumata jacuiſſent,
noctu quidam nautæ clàm ea in
navem impôſita Romam portavé-
runt: ac primùm in Prædio Ru-
finæ nobilis feminæ ſepulta ſunt:
pôſteaà transläta in Urbem, in Ba-
silica Conſtantiniana côndita ſunt
prope Baptiſtérium.
e Deum laudamus. II.
DIE XXVII. SEPTEMBRIS.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
DDeus, ut qui ſanctòrum Mar-
tyrum tuôrum Cosmæ & Damiani
natalitia colimus, à cunctis malis
imminentibus, eorum interceſſio-
nibus liberemur. Per Dominum
noſtrum.

Osmas & Damianus, fratres
(eabes „ in „géa urbe nati,
noôbiles médici, Imperatoôribus Dio-
cletiano & Maximiano, non magis
medicinæ ſcieéntia, quàm Chriſti

virtüte, morbis étiam infanabili-
bus medebantur. Quorum religio-
nem cuùm Lyſias Præféctus cogno-

viſſet, addũùci eos ad ſe jubet, ac de
vivêndi inſtitůto, & de fidei pro-

feſſione interrogatos, cùm ſe &

Chriſtianos eſſe- & Chriſtianam
fidem eſſe ad ſalutem neceſsariam
liberè prædicarent, deos venerari
imperat: & ſi id recuſent, minatur
cruciatus, & necem acerbiſſimam.
Sancti tui Dômine mirabile
conſecùti ſunt iter, ſerviéntes præ-
céptis tuis, ut inveniréntur illæſi
in aquis validis: Terra appäruit
arida, & in Mari rubro via ſine
impedimento.
Quoôniam percùſſit petram, &
fluxérunt aquæ, & torréntes in-
undavérunt. Terra,

Erùm ut ſe fruſtrà hæc illis pro-
ponere intélligit: Colligate,
inquit, manus & pedes iſtorum,
eosque exquisitis torquete ſuppli-
ciis. Quibus juſſa exequéntibus,
nihiléminus Cosmas & Damianus
in ſentêntia perſiſtebant. Quare
ut erant vinéti, in profùndum ma-
re jaciüntur: unde cum ſalvi, ac
ſoluti eſſent egréſſi, magicis arti-
bus Præteéctus factum aſſignans, in
càrcerem tradit, ac poſtridie edu-
tos, in ardentem rogum injici ju-
bet, ubi cùm ab ipfis flamma re-
fügeret, variè & crudéliter tortos
ſecuri percuti völuit. Itaque in
Jeſu Chriſti confeſſione martyrii
palmam accepérunt.
Verb era carnificum non timué-
runt Sancti Dei, moriéntes pro
Chriſti nõmine: Ut hærédes
fierent in domo Dômini. Tra-
didérunt corpora ſua propter Deu
ad ſupplicia. Ut hæredes.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Uotiescumque, fratres chariſſi-

mi, ſanétorum Martyrum ſo-

lEmnia celebramus, ita, ipfs in-
tercedéntibus, expectémus à Do-
mino coônſequi temporalia benefi-
cia, ut ipſos Martyres imitando, ac-
cipere mereamur ætérna. Ab ipſis
enim ſanctéôrum Martyrum in veri-
tate feſtivitatũ gaudia celebrantur,
qui ipsorum Martyrum exémpla
sequüntur. Solemnitates enim
Martyrum exhortationes ſunt mar-
tyrioérum: ut imitari non pigeat,
quod celebrare deléctat. ,
Tamquam autum in fornace
Frabavit eléctos Dominus, & quaf
olocauſti hoſtiam accépit illos, &

in tempore en
Rc 4
lectis Dei,
ui confidt
fent veritaten
Kone acguiel
loria batri.

ens,

Hec et

Dr Fyint.

in, gui
Ylum per
ſenine Minci
Koriam mnsrult
tid Chni ade
ſtüten tlibu

n ber honin

lkerin on
Aulludunt
elk⸗ gl

Nislu

Vnn
Me bblan
4 ton

in témpore erit reſpéctus illòrum:
uoôniam donum, & pax eſt
is Dei.
i Peifjdunt in illum, intélli-
gent veritatem: & fidéles in dile-
ctiône acquieſcent illi. Quoniam.
loôria Patri. Quôniam.

escéndens
Jeſus.
. XXXIV. S
Hæc eſt vera. Xxxii.

DIE Vtr. SEPTEMBRIS.

Eus, qui beâtum Wences-
laum per Martyrii palmam
à terréno Principatu ad cœléſtem
gloriam transtuliſti: ejus précibus
nos ab omni adverſitate cuſtodi „
& ejusdem tribue gaudere consor-
tio. Per Dominum.

Gaudent in coœlis. .
Exultabunt Sancti. xxxiii.
ræſta quæſumus. 882.

W vñces laus Bohémiæ Dux,
Wratislao patre Chriſtiano,
Drahomira matre gentili natus,
àb avia Ludmilla, fæmina ſanctiſ.
ſima, piè educatus, omni virtútum
genere inſignis, ſumo ſtùdio vi rgi-
nitatem per omnem vitam ſervavit
illibatam. Mater per nefariam Lud-
millæ necem regni adminiſtationé
aſſecùta, impiè cum jùniore filio Bo-
leslao vivens, concitavit in ſe Prô:
cerũ indignationé, quare tyrannici
& impii regiminis pertæſi,„ utri-
usque excuſſo jugo, Wenceslan in
urbe Pragénſi Regem ſalutaârunt.
Honéeéſtum fecit illum Domi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi⸗-
cis, & à ſeductöribus tutavit il-
lum: Et dedit illi claritàtem
æternam.
Descenditque cum illo in fô-
veam, & in vinculis non dereliquit
eum. Er.

Lle regnum

pietàte magis, quàm

283
duis, egénis tanta charitâte ſubvé-
nit, ut proôpriis humeris aliquan-
do ligna indigentibus noctu com-
portarit „ paupeéribus humandis
frequénter adfuerit, captivos li-
berarit, carcéribus detentos nocte
intempéſta viſitarit, pecuniis &
consilio ſæpiſſime conſolatus. Mi-
ti animo Princeps vehementer do-
lébat, quémpiam, etſi reum, mor-
ti adjudicari. Sumnna Religioône
Sacerdéôtes venerâtus, ſuis mani-
bus triticum ſerébat, & vinum cx-
primébat, quibus in Miſſæ lacrifi-
cio uteréntux: nocte nudis pédi-
bus ſuper nivem & glaciem cir-
cuibat Eccléſias , ſanguinea „ &
terram calefaciéntia Poſt ſe relin-
quens veſtigia. .
Deſidérium ânimæ ejus tribui-
ſti ei, DOOmine, Et voluntate la-
biôrum ejus non fraudàſti eum.
uôniam Ppræveniſti eum in

adversario: Ne férias

véniam exoravit,
maniam proféctus

benedictionibus duicédinis: poêſui⸗
ſti in capite ejus corônam de la-
pide pretioſo. Et voluntate.

Ngelos habuit ſui corporis
cuſtôdes: cùm enim ad ſin-
gulare certàmen adversum Ra-
dislaum, Duacem Curimenſem,
eo fine accéderet, ut ſuôram ſa-
luti proſpiceret, viſi ſunt Ange-
li arma miniſtrâſſe, & dixiile
perterri-
tus hoſtis venerabundus Procidens
3 Cùm in Ger-
eſfflet, Impe-

rator , conſpectis duobus Ange-

lis, äurea Cruce ad ſe aceedéen-

tem ornantibus, é
liens brachiis excépit, régiis in-
signibus decoravit, eique ſancti
Viti brachium donayvit. Nihilo-
minùs impius frater, matre Hor-
tante, convivio excéptum, & poſteâà
in Eccléſia oräntem „ paratæ ſibi
mortis præſcium, adhibitis ſedle-
ris comitibus, it. Sanguis

Ssolio prosi-

interfeécit.
per pariétes aſperſus adhuc conſpi-
citur, & Deo vindice, matrem inhu-
manam terra absorbuit: interfe-
ctöres variis modis miſere perie-
runt. ⸗
Stola jucunditâtis induit eum
Dominus: Pt corônam pulchri-
tudinis pòſuit ſuper caput ejus.
Cibaâvit illum Dominus bpane

tiæ falutaris potavit illum.
. . 7„ - . „ 3
imperio-regens, orphanis, vi-

vitæ, & intelleétus: & aqua ſapien⸗
Et.
Iloria Patri. Et. .
KkkzZ

884

1i quis vult poſt
me venireé.
X

1.

DIE XXIX. SEPTEMBRIS.

Stetit Angelus.
,LAt 890. AXIt
Doöminus.
77. auda-
e Pominúm omnes Gentes. 79.

GrsgnigadkOeus, Au opörtet fie-
Iri citò, loquens per Angelum
ſuum ſervo ſuo joanni; qui teſti-
moônium perhibuit verbo Del, &
teſtimonium Jeſu Chriſti, quæ-
cumque vidit.

E ſplendor & virtus Patris,
Te vita, Jeſu, cordium,
Ab ore qui pendent tuo:
Laudaàmus inter Angelos.
ibi mille denſa millium
Ducum corona militat:
Sed éxplicat Vvictor Crucem
Michael ſalútis Signifer.
Fraconis hic dirum caput
In ima pellat tartara,
Ducemque cum rebéllibus
Coœléſti ab arce fulminat.
ontra ducem ſuperbiæz
Sequamur hunc nos Principem,
Ut detur ex Agni throno
Nobis corôna gloriæ.
atri, ſimúlque Filio,
Tibique ſancte Spiritus
Sicut fuit, ſit jugiter
Sæclum per omne gloôria.
Amen. .
Stetit Angelus juxta aram tem-
i.
:. Habens thuribulum aureum
in manu ſua.

Dum ſacrum myſtérium ceèrneret
Joannes, Archangelus Michael tuba
cécinit: Ignosce Domine Deus no-
ſer: gui⸗ Aperis librum, & ſolvis ſig-
nâcula eius, alleluja.

Eus, qui miro ordine Angelô-
rum miniſteéria, hominumque
diſpenſas: conceéde propitius: ut,
à quibus tibi miniſtrantibus in coe-
lo lemper afsiſtitur, ab his in terra
Vita noſtra muniatur. Per Dũm.

egem Archangeloôrum Dominum,
Veniſte, adorémus.
enite, exultémus. 1.
e ſplendor.

Coôncuſſum eit mare, & contre-
muit terra, upi Archangelus Mi-
chael deſcendébat de cœlo.

Omine Doôminus noſter, * quâ
admirabile eſt nomen tuum
in univérſa terra!
uoniam elevãta eſt magnificén-
tia tua * ſuper cœlos.
xX ore infantium, & lacténtium
perfeciſti laudem propter inimi-
cos tuos, * ut déſtruas inimicum;
& ultorem.
uéêniam videébo cœlos tuos, 6pe-
raà digitôrum tuorum; * lunam, &
ſtellas, quæ tu fundãaſti.
uid eſt homo, quod memor es
eſus? * aut filius hominis, quo-
niam viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, gloria & honoôre coron ſti
eum, * & conſtituiſti eum ſuper
pera manuum tuarum.
mnia ſubjeciſti ſub pedibus e-
jus, * oves & boves univerſas ,in-
ſuper & pécora campi. .
6lucres cœli, & pisces maris, *
qui perambulant sémitas maris.
omine Dominus noſter, * quàm
admirabile eſt nomen tuum in uni-
veêria terra?
Concuſſum eſt mare, & con-
trémuit terrayubi Archangelus Mi-
chael deſcendebat de cœlo.
Laudémus Dominum, quem
laudant Angeli, quem Cherubim
& Séraphim- Sanctus, Sanctus, San-
Gus proclamant.

N Domino confido: quômodo
dicitis animæ meæ:* Transmigra
in montem ſicut paſſer?

zuoniam, ecce peccatoôres inten-

derunt arcum: paravérunt ſagittas
ſuas in pharetra, * ut ſagittent
in obſcùro rectos corde. ,D
Suôniam quæ perfeciſti deſtruxé-
rünt: * juſtus autem quid fecit?
Dominus in templo ſancto ſuo:
Doôminus in cœlo ſedes ejus. .
Sculi ejus in pauperem reſpi-
ciunt: * palpebræ ejus intérrogant
filios höminum.
Dôminus intérrogat juſtum, &

impium: * qui autem diligit ini-
qui⸗

iten,
let ſuper p
Is, & fulo
clirum, pal
Pooniam jut
(E cüllxit:
Ulus ejus,
Laudeén
int Angeli,
. Eeraphum,
ulus, procl
endit
nconechn De

ell,

Orine,
detnaculo
Alecet In mo⸗
A ingreditun
eutnr iuſtit
ügguitur
Nl non eg
u.
er kel grörin
Uyrebrun non
Torivos ſoos,
Kleſ muli
en Dominun
Uliurtttvrin
gli hee
Elt 1 lKürann
Tühelenn non
Ulhal hec
Dattmtn.
n grengit
1 dn R?
eceell Don

Reti
it Anrel

Ubens ihnn
ſn⸗ n
NDanel
Niciehe
n
roce dl
fininen

Drlin domenn
aus,
fultetnde,
lot.

1re, A thnne⸗
trchinelal.
de cele

nus noletig
Kt nomnen kun

elt magniict-
klos.
lacennin
opter ImIG
hruus inimtcuan,

(elos tuonohe⸗
uen * lonum,5
nditi,
og lein
hotwinis,d

fuhl.
latnn
Zeniͤn
snote,
Anentuumnt.

nlme kin⸗
Alcunglun
1 let.
Oruntimn
e

asenkue⸗

et. 1

quitàtem, odit ânimam fſuam.
luet ſuper peccatôres laqueos: *
ignis, & fſulphur, & ſpiritus pro-
cellarum, pars calicis eorum.
uoniam juſtus Dôminus, & juſti-
tias diléxit: *½ æquitatem vidit
vultus ejus.
Laudémus Dñm, quem lau-
dant Angeli, quem Cherubim,
& Séraphim, Sanctus, Sanctus,
Sanctus, proclamant.
Asceêndit fumus arômatum
in conſpectu Dômini de manu An-
geli.

Omine, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? " aut quis re-
quiescet in monte ſancto tuo?
Qui ingréditur ſine macula, * ꝗ &
operatur juſtitiam.
ui loquitur veritàatem in corde
ſe⸗ quj non egit dolum in lingua
ua.
ec fecit prõoximo ſuo malum, * &
opprobrium non accéeépit adversùs
proximos ſuos.
à& d nihilum deduúctus eſt in con-
ſpectu ejus malignus: * timéntes
autem Dôminum glorificat.
Lui jurat proximo ſuo, & non dé-
cipit, * qui pecuniam ſuam non
dedit ad usuram, & muúnera ſuper
innocentem non accéèpit.
ui facit hec, non movébitur

in æternum.

Ascendit fumus arömatum
in Konſpedu Démini de manu An-
geli.
Stetit Angelus juxta aram tem-
pli.
Habens thuribulum aureum in
manu ſua.
Ex Daniele Prophéta.

A dpiciebam, donec throni pòſiti
Afunt, & antiquus diérum ſêdit,
veſtiméntum ejus candidum quaſi
nix, & capilli càpitis ejus quaſi la
na munda: thronus ejus flammæ
ignis: rotæ ejus ignis accenfus.
Fluvius igneus rapidusque egredie-
batur à facie ejus. Millia millium
miniſtrabant ei, & decies millies
centéna millia aſſiſtébant ei: judi-
cium ſedit, & libri apeérti ſunt.
Aſpiciébam propter vocem ſermoô-
num grandium, quos cornu illud
loquebatur: & vidi, quoniam in-
tertécta effet beſtia, & periiſſet
corpùs ejus, & traditum eſlet ad
comburéndum igni.

885
Factum eſt ſiléntium in cœlo,
dum committeret bellum Draco
cum Michaeéle Archangelo:
Audita eſt vox millia millium
dicéntium: Salus, honor, & vir-
tus omnipotenti Deo.
Millia millium miniſträbant
ei, & décies centéna millia affi-
ſtebant ei. Audita.

Ie autem vigéſima & quarta
menſis primi, eram juxta flu-
vium magnum, qui eſt Tigris. Et
levavi oculos meos, & vidi: 8&
ecce vir unus veſtitus lineis, & re-
nes ejus accincti auro obrizo: &
corpus ejus quaſi chrysolithus, &
facies ejus velut ſpêcies fulguris, &
oculi ejus ut lampas ardens: &
brachia eius, & quæ deorſum ſunt
usque ad pedes, quaſi ſpécies æris
candéntis: & vox ſermoôonum ejus ut
vox multitüdinis. Vidi autem ego
Daniel ſolus viſionem: porro viri,
qui erant mecum, non videérunt: sed
terror nimius irruit ſuper eos, &
fugérunt in abſconditum. Ego autẽ
relictus ſolus vidi viſiônem grande
hanc: & non remanſit in me forti-
tũdo, ſed & ſpécies mea imutata
eſt in me, & emarcui, nec habui
quidquam virium. “
Stetit Angelus juxta aram tem-

pli, habens thuribulum aureum

in manu ſua: & data ſunt ei incen-
ſa multa: Et aſcêndit ſumus
arömatum de manu Angeli in
conſpectu Domini.
In conſpectu Angelorum pſal-
lam tibi: adorabo ad templum
ſanctum tuum, & confitébor no-
mini tuo Domine. Et.

T audivi vocem ſérmônum e-
jus: & audiens jacébam con-
ſternatus ſuper faciem meam, &
vultus meus hærebat terræ. Et ec-
ce manus tétigit me, & eréxit me
ſuper genua mea, & ſuper articu-
los mänuum meârum. Et dixit
ad me: Daniel vir deſideriorum,
intéllige verba, quæ ego loquor
ad te; & ſta in gradu tuo: nunc
enim ſum miſſus ad te. Cùmgque
dixiſſét mihi ſermonem iſtum, ſte-
ti tremens. Et ait ad me: Noli
metuere Däniel: quia ex die pri-
mo, quo poſuiſti eor tuum ad in-
telligendum, ut te affligeres in cõ-

ſpeéctu Dei tui, exaudita ſunt verba

tua: & ego veni propter ſermones
K kkk 3 tuos.

286
tuos, Princeps autem regni Per-
sarum réſtitit mihi viginti & uno
diébus: & ecce Michae' unus de
Principibus primis venit in adju-
torium meum, & ego remäanſi
ibi juxta Regem Persärum. Veni
autem, ut docèrem te, quæ ven-
tura ſunt pôpulo tuo in noviſſimis
diebus, quoniam adhuc viſio in
dies.
In conſpectu Angelorum pfſal-
lam tibi, & adorabo ad templum
ſanétum tuum, Et confitebor
noômini tuo, Dômine.
„ Super miſericordia tua, & ve-
ritate tua, quoôniam magnificâſti
ſuper nos nomen ſanctum tuum.
Et confitébor.
Ioria Patri. Et.

Michael Archangele, veni in ad-
jutorium populo Dei.

Oeli enarrant gloriam Dei, *
& opera manuum ejus annuún-
tiat firmaméntum.
jes diei eructat verbum, " & nox
nocti indicat fciéntiam.
on ſunt loqueélæ „ neque ſermôé
nes, † quorum non audiantur
voces eôrum.
n omnem terram exivit ſonns
eorum: * § in fines orbis terræ
Verba eôrum.
n ſole poôſuit tabernàâculum
ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus
Proçedens de thalamo ſuo.
Xultavit ut gigas ad curréndam
viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus.
t occurſus eius usque ad ſum-
muam ejus; nec eſt, qui ſe ab-
ſcondat à caloòre ejus.
Rex Doômini immacçulàta; convér-
tens animas: * teſtimonium Düñi
fidele, ſapiéntiam praſtans par-
vulis. .
Juſtitiæ Dômini rectæ, lætificantes
corda; „ præcéptum Doômini luci-
dum, illuminans culos.
TPimor Dômini ſanctus pérmanens
in ſæculum ſæculi: æ judicia Doômi-
ni vera, juſtificata in ſemetipfſa.
eſiderabilia tuper aurum, & l-
pidem pretioſum multum: „ &
dulciora ſuper mel & fayum.
F tenim ſervus tuus cuſtodit ea: Xin
enſtodiendis illis retributio multa.
D elicta quis intélligitiab occùltis

meis munda me , * & ab aliénis

Parce ſervo tuo.
i mei non füerint dominati, tunc

immaculàtus ero: * & emundabor

à delicto maximo. „ .
t erunt, ut complàceant eloquia
oris mei: *“ & meditatio cordis
mei in conſpectu tuo ſemper.
omine adjutor meus, * & re-
démptor meus.
Michael Archangele, veni in
adjutôrium populo Dei. .
Michael, præpoſitus paradiſi,
quem honorificant Angelorum ci-

Omini eſt terra, & plenitùdo
ejus :* orbis terrarum, & uni-
vérſi qui habitant in dco.
uia ipſe ſuper maiia tundavit eü:
&⁊ fuper flumina præparavit eum.
uis alcéndet in montem Dni? *
aut quis ſtabit in loco ſano ejus.
nocens manib, & mund corde:"
qui nõ accépit in vano animã ſuâ,
nec juravit in dolo prôximo ſuo.
ic accipier benediétioné à Dno: .
& miſericordiam à Deo ſalutari
ſuo. .
æc eſt generâtio quæréntin en,*
quæréntium faciem Dei Jacob.
ttôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex gloôriæ. „
uis eſt iſte Rex gloriæz à * Dômi-
nus fortis & potens, Dôminus po-
tens in prælio. . .
ttoôllite portas » principes, Vée-
ſtras, & elevamini portæ æterna-
les: * & introibit Rex gloriqzg.
Suis eſt iſte Rex gloriæ? *† Dô-
minus virtutum ipſe eſt Rex gloriæ.
Michael, præpôſitus paradi-
fi, quem honorificant Angelorum
cives. .
Gloriéſus apparuiſti in con-
ſpe ctu Dômini, proptérea decorem
induit te Dominus.

„Enedicam Doôminum in omni
témpere: * ſemper laus ejus in
ore meo. . .
n Domino laudabitur änima
mea: * audiant manſuéti, & læ-
tentur. S *
Magnificäate DOminum mecum?
& exaltémus nomen ejlus in idip-
ſum. „
xXquisivi Döminum, & exaudivit
me: * & ex omnibus tribulationi⸗
bus meis erxripuit me. . . .
ecédite ad eum, & illuminaâ-
mini : 8& fäcies veſtræ non con⸗
fundéntur

e pauper c
audirir eu
mbrlationibe
UMlnlttet An
Clittn timenti
,
ſtite, & vi
hominus:
uin eo.
kinete Donn
1s: guoni⸗
inentibus eun
lites egnern
ndhirentes zut
Minuentur om
enlteffii,au
Danmni cocebe

uire hacem,
uli Domini
Ules ejlg in pl
ultus autem.
anes Mala/
Mndniam eoru
Aanafelunt juf
gnttit e 5
Ukionidas e
N
Uut eſt ominn
Aſlatcolte5
Axedit,
ln ilut
Kömmides n
Al
lhoät domin
Mn,Punun
unmet
1 Detenor
Ktocerunt iuc
ſtümet Domi
uorum:5

K emunctbet

liceant elogin
ecitatio cot⸗
vo ſenhen
mens, E

hüngele nrin
Dei.
vofitin

1, & Pleitel
ertatum, .
ned⸗
tiakunn

reatiti en
monten Di/

ctioni4)

daitut

anſuetid

ſte pauper clamàâvit; & Dominus

exaudivit eum: *“ & de omnibus

tribulationibus ejus ſalvavit eum.
mmittet Angelus Doômini in cir-
cuitu timentium eum: * & erxipiet
eos,
uſtate, & vidéte, quòôniam ſuavis
eſt Dominus: * beatus vir, qui ſpe-
rat in eo.
iméte Dôminum omnes Sancti
ejus: "“ quoniam non eſt inopia
timéntibus eum.
ivites eguérunt, & eſuriér
inquirentes autem Dôminu
minuéntur omni bono.
enite filii, audite me: * timorem
Dômini docebo vos.
uis eſt homo, qui vult vitam: *
diligit dies vidére bonos?
»rohibe linguam tuam à malo: *
& labia tua ne loquantur dolum.
ivérte à malo, & fac bonum: *
inquire pacem, & perséquere eam.
culi Domini ſuper juſtos: *„ &
aures ejus in preces eérum.
ultus autem Domini ſuper fa-
ciéntes mala; * ut perdat de terra
memoriam eôrum.
Glamavérunt juſti, & Dominus
exaudivit eos:? † & ex omnibus tri-
bulationibus eorum liberavit
eos. ,B
uxta eſt Dôminus iis, qui tribula-
to ſunt corde: * & hùmiles ſpiritu
ſalvabit.
Multæ tribulatiônes juſtõôrum: * &
de ômnibus his liberabit eos Dô-
minus.
Luſtodit Dôminus ômnia oſſa eòô-
rum;, * unum ex his non conteré-
tur. 83
ors peccatöôrum péſſima: &
qui oderunt juſtum, delinquent.
édimet Dominus animas ſervéô-
rum ſuôrum: * & non delinquent
omnes, qui ſperant in eo.
Gloriôſus apparuiſti in con-
ſpectu Domini, proptereà decôrem
induit te Döminus.
Ascéndit fumus aromatum in
conſpéctu Domini.
De manu Angeli.
Sermo S. Gregorii Papæ.

t : *
non

Ovem Angelôrum ordines di-
Nceimus, quia vidélicet eſſe, te-
ſtante ſacro eloquio, ſcimus, An-
gelos, Archangelos, Virtútes, Po-
teſtates, Principatus, Dominatio-
nes, Thronos , Ché rubim, atque

887
Séraphim. Eſſe namque Angelos
& Archangelos, penèe omnes ſacri
elôquii paginæ teſtantur. Chéru-
bim vero, atque Séraphim ſæpée,
ut notum eſt, libri Prophetarum
loquúntur. Quatuor quoque or-
dinum nomina Paulus Apoſtolus
ad Epheſios enúmerat, dicens:
Supra omnem Principatum, &
Poteſtatem, & Virtutem „ & Do-
minationem. Qui rurſus ad Co-
loſsénſes ſcribens, ait: Sive
Throni, ſive Poteſtates, ſive Prin-
cipatus, ſive Dominationes. Dum
ergo fillis quatuor, quæ ad Ephé-
ſios dixit, conjungúntur Throni,
quinque ſunt ordines; quibus dum
Angeli, & Archangeli, Chérubim,„
atque Séraphim adjuncta ſunt, pro-
culdúùbio novem eſſle Angelorum
ordines inveniuntur.
Hic eſt Michael Archangelus»

Princeps militiæ Angelorum :

Cujus honor præſtat beneficia
populéôrum, & oratio perducit ad
regna cœlorum. 1i
Archangelus Michael, præpôſi-
tus paradiſi, quem honorificant
Angeloôrum cives. Cujus.

Ciéndum verò, quod Angelo-
rum vocabulum nomen eſt offi-
cii, non naturæ. Nam ſancti illi
cœléſtis patriæ Spiritus, ſemper
quidem ſunt ſpiritus, ſed ſemper
vocari Angeli nequaquam poſſunt:
quia tunc solùm ſunt Angeli, cùm
per eos aliqua nuntiäntur. Unde
& per Pfalmiſtam dicitur: Qui
facit Angelos ſuos ſpiritus. Ac ſi
paténter dicat: Qui eos, quos
semper habet ſpiritus, étiam oùm
voluerit, Angelos facit. Hi autem,
qui minima nüntiant, Angeli, qui
verò ſumma annúntiant, Archan-
geli vocantur. Hinc eſt enim quod
ad Mariam Virginem non quilibet
Angelus, ſed Gabriel Archange-
lus mittitur. Ad hoc quippe mi-
niſtérium, ſummum Angelum ve=
nire dignum füerat, qui ſummum
omnium nuntiabat. Qui idcircò
étiam privatis nominibus censén-
tur, ut ſignétur per vocabula »„
étiam in operatiône quid valeant.
Michael namque, Quis ut Deus?
Gabriel autem Fortitüdo Dei: Ra-
phaeh vero dicitur Medicina Dei.
Venit Michael Archangelus
cum multitůdine Angelorum; cui
tradidit Deus animas Sanctorum:
Kkk 4 Dt

28⁸ .
* Ut percducat eas in paradiſum
æxultationis.
Emitte Dömine Spiritum ſan-
Rum tuum de coœlis, [piritum ſa-
Zientiæx, & intellédtus. Ut.

2T quôties miræ virtütis aliquid

agitur, Michael mitti perhibe-
zur: ut ex ipſo actu & noômine de-
zur intelligi, quia nullus poteſt fa-
Cgere, quod facere prævalet Deus.
Unde-& ille antiquus hoſtis, qui
Deo eſſe per ſuperbiam similis
concupivit, dicens:In cœlum con-
éndam, ſuper aſtra cœli exalta-
0slium meum, similis ero Al-
Kiſſimo: dum in fine mundi in ſua
virtüte relinquétur extrémo, fup-
Plicio perimendus, cum Michaele
Archangelo præliatürus eſſe perhi-
betur, ficut per Joannem dicitur:
Factum eiſt prælium cum Michaèéle
Archangelo. Ad Mariam quoque
Gäbrieéel mittitur, qui Dei Fortitù-
do nominatur. Illum quippe nun-
tiare veniebat, qui ad debellandas
2creas poteſtates humilis apparére
dignatus eſt. Raphael quoque in-
terpretatur, ut diximus, Medici-
na Dei: quia videlicet, dum Tobiæ
Sculos quaſi per officium curatioô-
nistétigit, cæcitatis ejus tenebras
Kerſit.
In témpore illo consürget Mi-
chael, qui ſtat pro filiis veſtris:
Et veniet tempus, quale non fuit,
ex quo Gentes eſſe cœperunt, us-
que ad illud.
In témpore illo ſalvabitur poô-
Hnlus tuus omnis, qui invéntus
füerit ſcriptus in libro vitæ. Et.
loria Patri. Ef.

Angelus Archangelus Michael, Dei
nüntius pro animabus juſtis, alle-
Juja, alleluja.

AAntaâte Domino canticum no-
O—vum: * cantäte Dômino omnis
Dis terra.
CGantate Dômino, & benedicite
Romini ejus: annuntiate de die
un diem falutare ejus.
Annuntiate inter Gentes gléôriam
ehas: „ in emnibus populis mira-
bilia ejus.
ucniam magnus Doôminus, &
landabilis nimis: * terribilis eſt
ſuper omnes deoos.
uoôniam omnes dii Géntium dæ-
mMonia: * Dis autem eœlos fecit.

gonféſſio, & pulchritdo in con-
péctu ejus: * ſancdtimonia, & ma-
gnificéntia in ſanctificatione ejus.
fferte Dômino patriæ Géntium,
afférte Dno gloriam & honôrem: *W
afférte Dño gloriam nomini ejus.
öllite hôſtias, & introite in atria
ejus: *† adorate Dominum in atrio
ſancto ejus. .
Bommoveatur à faäcie ejus uni-
vérſa terra: * dicite in Gentibus,
quia Dominus regnavit.
Etenim correxit orbem terræ, qui
orMonzmovebitur : *† judicabit
pôpulos in aquitate.
ætentur coœli, & exuúltet terra;,
commoveatur mare, & plenitudo
eius: * gaudébunt campi, & om-
nia quæ in eis ſunt. .
unc exultabunt omnia ligna fil-
vârum à facie Dni, quia venit: *
quoniam venit judicare terram.,
udicabit orbem terræ in æquita-
te, *† & populos in veritate ſua.
Angelus Archangelus Mi-
chael„ Dei nuntius pro animabus
juſtis„ allel. allel.
Data ſunt ei incénſa multa,
ut adoléret ea ante altare àäureum,
quod eſt ante oculos Doômini.

Ominus regnavit exultet ter-
ra: * læténtur inſulæ multæ.
fubes & caligo. in circuùitu ejus: *
juſtitia, & judicium corréctio ſedis
ejus. .
gnis ante ipſum præcédet: & in-
flammabit in circuitu inimicos

ejus. . .
HMuxérunt fůlgura ejus orbi ter-
r& : * vidit, & commôta eſt terra.
ontes, ſicut cera fluxérunt à fa-
cie Domini: * à facie Domini om-
nis terra. “
nnuntiavérunt cœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes poépuli
gloriam ejus. 1
gonfundantur omnes, qui adôrant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
ſimulacris ſuis.
dorate eum omnes Angeli ejusæs
audivit, & lætata eſt Sion.
Et exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
ter judicia tua Domine.
Luôniam tu Dominus Altiſſimus
füper omnem terram: * nimis ex⸗
altatus es ſuper omnes deos.
JQui diligitis Dominum, odite
malum: * cuſtôdit Dominus ani-
mas ſanctòôrum ſuòrum, de manu
peccatoris liberabit eos.

ortz ek it
leletitt.
zimini juſti
Cntemini n
ionis ejus.
Dal lunm
1 doletet en:
llol elt ante 0
Multa
ſchüumeln
keit ricotun.

Enedie inin
Komn,e
Nömininko
eretie anime
Miobliyisci
g,
l Mopitiänn
Wtuls: *
Unltates tuas.
Uedimit d
Im gui coro⸗
u, Kmlerꝛtie
n Nlet in
fium: * eng
entus tun,
kiglens niletie
Cocſciumomn
lentibus,
Onzſeclt its
lirliolinites
lentor N
P lanznin
Niseions
on n eigetun
Pein ztetnumn
n lecincum
Rnobis: 2 ne
Ulles noſtras
mmiam ſecin
literae
llam ſlam
atum eiltet
de onge feen
W
ud miſe
brs us e

l
e., Wni

ktüile

rkedco Ner
imönia, An-
incatione eſn,
Unnie Centiun
n K honorem
mn nonpineins
inttoite in ui
Dminun nnt

facie els u⸗
e in Cenllbun
vIt.
benn tentgt
t: † jucee

Aeriltet en,
ge, AͤPleriin
Nt cuml, &
.
0pre henſl
i, n eti
Cicne tenan
telre in eMlr
in etine ſu.
infeli n
Tchangelas N
us Ptonnim

ltäte 4lter
0s Dönminn

Ati di⸗
nes
i Boru

res Allelie
ta ek dn
ſillir ute N
omin ler
omin DNG
(.
6

ux orta eſt juſto, *ι & redtis cor-
e lætitia. . .
ztamini juſti in Dömino; *£ &
confitemini memòôriæ ſandctifica-
tiônis ejus.
Data ſunt ei incénſa multa:
ut adoléret ea ante altare aureum,
quod eſt ante oculos Domini.
Multa magnalia de Michaéle
Archangelo, qui fortis in prælio
fecit victoriam.

Enedic anima mea Dömino, *
& omnia, quæ intra me ſunt,
noômini ſancto ejus.
énedic anima mea Dômino, * &
noli oblivisci omnes retributioônes
ejuz. èêä
ui propitiarur mnibus iniquità-
tibus tuis: * qui ſanat omnes in-
firmitates tuas.
ui rédimit de intéritu vitam tu-
am, * qui coronat te in miſericoôr-
dia, & miſerationibus.
Qui replet in bonis deſidérium
tuüum: * renovabitur ut aquilæ
juventus tua.
aciens miſericordias Doôminus, *
& judicium ommibus injuriam pa-
tiêntibus.
Notas fecit vias ſuas Môy ſi, * filiis
Iſrael voluntates ſuas. .
iferator & miséricors Déômi-
nus: * longänimis, & multùm
miséricors.
on in perpeétuum iraſcétur: * ne-
que in ætérnum comminabitur.
Von ſecundùm peccata noſtra fe-
cit nobis: * neque ſecundùm ini-
quitates noſtras retribuit nobis.
Quoôniam fecùndùm altitudinem
cœli à terra, * corroboravit miſeri-
cordiam ſuam ſuper timentes ſe.
Quantum diſtat Ortus ab Occidén-
te: * longè fecit à nobis iniquita-
tes noſtras.
uomodo miferétur pater filiô-
rum, misértus eſt Dominus timén-
tibus ſe : quôniam ipſe cognovit
figmentum noſtrum.
ecordatus eſt, quoniam pulvis
ſumus: * homo ſicut fænum dies
ejns, tamquam flos agri ſic efflo-
r16bit.
Quôniam ſpiritus pertransibir in
illo, & non ſubsiſtet: * & non co-
gnôſcet zmpliùs locum fuum.
iſericôrdia autem Dômini ab æ-
térne,*† & usque in ætérnum ſuper
timentes eum. . .
t juſtitia illius in filios filiôrũ, *

989

his qui ſervant teſtaméntum ejus.

t memores ſunt mandatorum
ipsius, * ad faciéndum ea.
Hominus in cœlo paravit ſedem
ſuam: * & regnum ipsius omnibus
dominabitur
Benedicite Dömino omnes Angeli
ejus: * poténtes virtùte facientes
verbum illius, ad audiéndam vo-
cem ſermonum ejus.
enedicite Döomino omnes virtuú-
tes ejus: *† miniſtri ejus, qui facitis
voluntatem ejus.
enedicite Domino oômnia ôpera
ejus: * in omni loco dominatiônis
ejus, benedic anima mea Domino.
„Multa magnalia de Michaéle
Archängelo, qui fortis in prælio
fecit victoriam.
In conſpectu Angelôrum pfſal-
Jam tibi Deus meus.
Adoraàbo ad templum ſanctum
tuum, & confitébor nomini tuo.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

Trillo iempote: Accelsérunt di-
ſcipuli ad jeſum, dicentes: Ouis,
putas major eſt in regno cœlôrumè
Et réliqua. .
Homilia S. Hierônymi Presbyteri.

Oſt invéntum ſtaterem, pofſt tri-
buta réddita, quid ſibi vult A-
poſtolérum repentina interroga-
tio? Quis, putas, major eſt in regno
cœlorum: Quia viderant pro Pe-
tro, & Domino idem tributum réd-
ditum, ex æqualitate préetii arbitra-
ti ſjunt, Petrum omnibus Apôſtolis
eſſe prælatum, qui in redditiône
tributi Domino füeiat compara-
tus; ideò intérrogant, quis major
ſit in regno cœlôrum. Vidénsque
Jeſus cogitationes eorum, & cau-
sas errôris inteélligens, vult deſide-
rium gloriæ, humilitatis conten-
tiône fanare.
. In conſpéctu Gêntium nolite
timére: vos enim in cordibus ve-
ſtris adorate, & timete Dominum:
Angelus enim ejus vobiscum eſt.
„Stetit Angelus juxta aram tem-
pli, habens thuribulum aureum
in manu fua. Angelus.
Quorum feſtum colimus.

I autem manus tua vel pes
tuus ſcandalizat te, àab cinde

eum, & projice abs te. Necéile eſt
gquidem venire (candala; væ ta⸗
KkkS men

898
men ei eſt hô⁴mini, qui, quod ne-
ceêſſe eſt, ut fiat in mundo, vitio
ſuo facit, ut per ſe fiat. Igitur om-
nis truncatur affektus, & univérſa
propinquitas amputatur, ne per oc-
caſionem pietatis unusquisq; cre-
déntium scandalis pateat. Si, in-
quit, ita eſt quis tibi conjunéctus, ut
manus, pes, éculus, & eſt utilis, at-
que ſolicitus, & acũtus ad perſpi-
ciéndum, ſcandalum autem tibi fa-
cit, & propter diſſonantiam morum
te pértrahit in gehénnam: melius
eſt, ut & propinquitäte ejus, &
emoluméntis carnalibus careas:
ne dum vis lucrifacere cognatos
& necelsarios, cauſam habeas rui-
nâàrum.
Michael Archangelus venit in
adjutôrium péôpuloô Dei, Stetit
in auxilium pro animabus juſtis.
Stetit Angelus juxta aram tem-
pli, habens thuribulum aureum in
manu ſua. Stetit.
Gloôria Patri. Stetit.

Ico vobis, quia Angeli eòrum
in cœlis ſemper vident faciem
Patris mei. Supra dixerat, per
manum, & pedem, & ôculum
omnes propinquitates, & neceſſi-
tudines, quæ ſcandalum facere
pôterant, amputandas: auſterita-
tem itaque ſententiæ ſubjecto præ-
céêpto temperat, dicens: Videte;,
ne contemnaâtis unum ex pusillis
iſtis. Sic, inquit, præcipio ſeveri-
tatem, ut commisceri cleméntiam
doceam: quia Angeli eoôrum in
cœlis vident ſemper faciem Patris.
Magna dignitas animârum, ut una-
quæque hâbeat ab ortu nativitatis
in cuſtôdiam ſui Angelum delegaâ-
tum. Unde légimus in Apocalypſi
Joùnnis: Angelo Ephéſi, & reli-
quarum Eccleſiärum ſcribe hæc.
Apoſtolus quoque præcipit velari
capita in Eccléſiis fæminarum
Propter Angelos.
Pe Deum laudamus. II.
A D L A D. E S„

Tetit Angelus juxta aram tem-
pli, habens thuribulum aureum
in manu fua.
ñs regnavit. II.
Dum præliarétur Michael
Archängelus cum dracone, audi-
ta eſt vox dicéntium: Salus Deo
noſtro, alleluja. .
Archangele Michael, con-

ſtitui te Prineipem ſùper omnes
animas ſuscipiéndas.
Angeli Dômini
benedicite in ætérnum.
Angeli, Archangeli, Thro-
ni, & Dominationes, Principa-
tus, & Poteſtates, Virtútes cœlô-⸗
rum laudate Dôminum de cœlis;
allelüja.
ignificâvit Deus. 884.

Dôminum

Hriſte, ſanéctörum decus An-
„geloôrum, .
Gentis humanæ Sator, & Redem-
ptor;,
Cœlitum nobis tribuas beâtas
Scandere ſedes.
ngelus pacis Michael in ædes
Cœlitùs noſtras veniat; ſerénæ
Auctor ut pacis lacrymôla in or-

cum
Bella reléget.
ngelus fortis Gabriel, ut hoſtes
Pellat antiquos, & amica coœlo,
Quæ triumphator ſtatuit per orbẽ
Templa reviſat.
ngelus noſtræ médicus ſaluütis
Adſit & cœlo Raphael, ut omnes
Sanet ægrotos;, dubioôsque vitæz
Dirigat actus.
irgo Dux pacis, Genitrixque lucis,
Et ſacer nobis chorus Angelôrum
Semper aſsiſtat, ſimul & micantis
Régia ccli.
ræſtet hoc nobis Deitas beata
Patris, ac Nati, paritérque ſancti
Spiritus, cujus réſonat per omnem
Glôria mundum. Amen.
Stetit Angelus juxta aram tem-

1.
Habens thuribulum äureum in
manu ſua.

Factum eſt ſiléntium in cœlo, dum
draco committeret bellum: 8
Michael pugnavit cum eo, & fecit
victôriam, allel.
Srat Geus, qui miro. 884.

Dum præliarétur.
ignificavit.
Stetit Angelus;,
aram templi. Stetit. .
Habens thuribulum aàureum in
manu ſua. Juxta.
loôria Patri. Stetit.
Aſcéêéndit füumus arômatum in
conſpéctu Dômini.
De manu angeli.

Juxta

Archängele Michael.

Ute voce
Gtrum inci
Mium ſen
Nenlg eorum n
ans dicentin
Alcendi
Nconſpece
Demani An-

rin hani, 4

In conſhecku
n tibi Deus m
ACoribo ad
un, Aconfite

el, Archan
Aun ent pi

E: Miche⸗
lbantur cu

1 Meraluern
aung el eot
lo

iibitti. I
Morate Deun
Onne angeli
ſelſezr⸗
Ueit nelas,
Dnmn

„

Onbtedo⸗

(orbo 4
, & 00 u

nen tlorio
ſünek, eſt
akllen der

eus, D

mn lüpet em
a8
mini Dominn
tmumm.
rchingel,l

ninum de erb⸗,
tDeus ni
Drum Gecnnke
tor, & Nilr
ibuug beits

des.
ichael in etes

tbulun ulenn.

fiumin elt
ett hel
1

Udivi vocem Angelôrum mul-
tôrum in circúitu throni, & ani-
malium, & ſeniòrum: & erat nũ-
merus eòrum millia millium, voce
magna dicéntium: Salus Deo noſtro.
Aſcendit fumus aromatum:,
In conſpectu Dñi. Aſcendit.
De manu Angeli. In.
loria Patri. Afcendit.
In conſpectu Angelorum pfal-
lam tibi Deus meus.
„ Adorabo ad témplum ſanctum
tuum, & confitébor nomini tuo.

Angeli, Archangeli.

Adtum eſt prælium magnum in
cœlo: Michael, & Angeli ejus
præliabantur cum qracône, & dra-
co pugnabat, & angeli eſus: &
non prævaluérunt, neque locus
invéntus eſt eorum amplius in
coœlo.
In conſpéctu Angeloérum,
Pſallam tibi Deus meus. In
conſpectu.
Adoraâbo ad templum ſanctuimn
tuum, & confitébor nomini tuo,
Pſallam.
loria Patri. In conſpéctu.
Adorate Deum.
Omnes Angeli ejus.

Stetit Angelus. 5
Lal 890. ixit
Dôminus.

77.
onfitébor tibi. 85.
ignificavit.
e ſplendor. 884.
In confpectu Angelôrum pfal-
lam tibi Deus meus.
Adoràâbo ad templum ſanctum
tuum, & confitébor noômini tuo.

Princeps gloriosiſſime, Michael
Archangele, eſto memor noſtri:
hie, & ubique ſemper precare pro
nobis Filium Dei, allel. allel.

eus, qui miro. 884.

DIE XXX. SEPTEMBRIS.

Docdor ptime; Eccléſiæ

397
fanédtæ lumen, bete Hierényme;,
divinæ legis amator, deprecare pro
nobis Fillum Dei.

, arit eum Dôminus, & or-
navit eum. .
Stolam gloriæ induit eum.

Eus, qui Eccléſiæ tuæ in ex-
ponéndis ſacris Scriptùris B.
Hieronymum Confefsorem toum;,
Doctoré maâximü providére digna-
tus es: præſta, quæſumus; ut ejus
ſuffragantibus meritis,, quod ore
ſimul& opere docuit, te adjuvante
exgrceére, valegmgs., Pgr Düm.

apiéntiam omnium.
N XIiii.

Hieronymus „ Eusébii filius ,„
Stridone in Dalmatia, Con-
ſtantio Imperatore natus, Romæ
adolescens eſt baptizatus, & in
liberalibus diſciplinis à Donato,
& aliis viris doctiſiimis eruditus.
Tum diſcéêndi ſtüdio Galliam per-
agravit, ubi pios aliquot, & in di-
vinis litteris eruditos viros coôluit,
multoôsque ſacros libros ſua manu
deſcripfit. Mox ſe in Græciam con-
ferens, philoſophia & eloquéntia
inſtruktus,ſamorum Theologorum
conſuetudine floruit: inprimis ve-
10 Gregorio Nazianzéno Conſtan-
tinopoli peram dedit: quo doctòre
ſe ſacras litterâs didiciſſe profite-
tur. Tum religionis caula viſit Chri-
ſti Dômini incunabula, totamque
luſtravit Palæſtinam: quam peregri-
nationem adhibitis Hebræorum e-
ruditiſſimis, ad ſacræ Scriptùræ in-
telligéntiam, ſibi multùm profuiſſe
teſtatur.
Honéſtum feçit. 871.

Einde ſecéſſit in vaſtam Syriæ
ſolitudinem ; ubi quadrienni-
um in lecçtione divinorum librô-
rum, coeleſtisque beatirudinis con-
templatione consúmpfſit, aſsidua
ſe abſtinentia, vi lacrymarum, &
corporis afflictatione diſcrütians.
Presbyter à Paulino Epiſcopo An-
tiochiæ factus, Romam de contro-
vérſiis quorumdam Epiſcopéôrum,
cum Paulino & Epiphanio ad Da-
maſum Pontificem proféctus, ejus

Eccleſiaſticis epiſtolis ſcribendis
djutor fuit. Verùm cùm priſtinæ

. 1 4 . 1 .
ſolitûdinis deſidério tenerétur, in

Palæ-

292 .
Paleſtinam reverſus, Béthlehem ad
Chriſti Domini præsépe in mona-
ſtério, quod à paula Romana ex-
tructum erat, cœléſtem quamdam
vitæ rationem inſtituit: & qham-
quam varie morbis doloribúsque
tentarétur, tamen cörporis incom-
moda piis laboribus, & perpétua
lectione, ac (criptiône ſuperabat.
Amavit eum Dominus. 872.

Amgquam ad orâculum, ex
ômnibus orbis terræ partibus,
ad iptum divinæscripturæ quæſtio-
nes explicändæ referebantur. II-
lum Damaſus Pöntifex, illum ſan-
us Anguſtinus de locis Scriptu-
ræ difficillimis ſæpè consuúluit,
propter ejus ſingularem doctrinam,
& linguæ non ſolùm Latinæ &-
Græcæ,ſed Hebraicæ étiam & Chal-
daicæ intelligentiam: & quôd
omnes penè fcriptôres, ejüsdem
Auguſtini teſtimonio, legerat. Hæ-
Iéticos acérrimis ſcriptis exagita-
vit; piorum & catholicôrum pa-
trocinium ſemper ſuscépit. Vetus
teſtaméntum exHebræo conveértit:
novum, juſſu Damaſi, Græcæ fidei
réddidit, magna étiam ex parte ex-
plicavit. Multa prætérea latinè
réddidit ſcripta daétorum virorü,
& ipfe aliis prôprii ingenii monu-
méntis Chriſtiänam diſciplinam il-
luſtravit. Qui ad ſummam ſene-
Gutem pervéniens, ſanctitate & do-
Grina illúſtris, Honorio Imperato-
re, migravit in coœlum. Cujus cor-
pus ad Béthlehem ſepaltum pôſtea
Komam in Basilicam ſanctæ Mariæ
ad Præsépe translatum eſt.
Iſte homo perfecit. 872.

ectio ſancti Evangelii ſecúndùm
Matthæum.

N illo rémpore: Dixit Jefſus diſ-
Acipulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ.
Quôd fi fal evanuerit, in quo ſalié-
tur? Pt reéliqua.,
Homilia S. Hieronymi Presbyteri.

Al appelläntur Apôſtoli & do-
3 Roôres: quia per illos univer-
fum hôminum condftur genus.
QOnôd ſi Sal evanuerit, in quo ſa-
liétur? Si,doctor erkaäverit, à quo
alio doctére emendabitur?

tur foras, & conculcetur ab homi-

ſ

nibus. Exémnlum de agricultúra
ſumptum eſt. Sal étenim ſicut in
cibôrum condimentum „ & ad
ſiccandas carnes neceſsaàrium eſt,
ita alium uſum non habet. Cer-
tè légimus in Scripturis, urbes
quasdam ita victorum ſale ſemi-
natas, ut nullum in ipfis germen
orirétur.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtütes operatus eſt, & de om-
ni corde ſuo laudavit Dominum:
Ipte intercédat pro peccatis om-
nium populorum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, aàabſtinens ſe ab omni
opere malo, & permanens in inno-
centia ſua. Ipſe.

Aveant ergo Dodtöres & Epi-
ſcopi, & videant poténtes po-
ténter torménta ſuſtinére, nihilque
eſſe remédii, ſed majòrum ruinam
ad tartarum ducere. Vos eſtis lux
mundi. Non poteſt civitas ab-
ſcondi ſupra montem pòſita: neque
accéndunt lucérnam, & ponunt
eam ſub modio, ſed ſuper cande-
labrum, ut lúceat omnibus, qui
in domo ſunt. Docet fidciam
Prædicandi, ne Apoſtoli abſcon-
dantur ob metum, & fint similes
lucernæ ſub môdio; ſed tota li-
bertate ſe prodant, ut quod au-
diérunt in cubiculis, prædicent in
tectis. ,
In meédio Eccléſiæ apéruit os
ejus, * Et implevit eum Dñs ſpi-
ritu ſapiéntiæ, & intelléétus.
Jucunditaàtem, & exultatiònem
thefaurizavit ſuper eum. Et.
léria Patri. Et.

Olite putâre, quôniam veni
sölvere legem, aut Prophé-
tas: non veni solvere;, ſed adim-
plére. Sive quôd de fe per alios
prophetata compléverit, ſive quod
ea, quæ antê propter infirmitàtem
audiéêntium rudia & impertécta
ferant, ſua prædicatiône complé-
verit, iram tollens, & vicem talio-
nis exclůdens, & occuüůltam in
mente concupiscéntiam damnans.
Donec transeat coœlum & terra.
Promittüntur nobis cœli novi, &
terra nova, quæ facturus eſt Dô-
minus Deus. Si ergo nova crean-

10 bn Ad da ſunt, conſequénter vétera tran-
nihilum valet ultra;, niſi ut mittà- fitura.

e Deum laudamus. 11.

, 36 Fenü 1

DoMINIG

ſunam keſi
ſanckam ſolen

Eus, cuj
) Wrm,
Könen luam
Ir gkemia o
Glefumus : v
ſimo bein
lio recolén
glod contine
unt, alegu
Döminum,

1 loru, 0

Une,
Mllentin

Dn 4Aben
Tologzium
Uulaetnr,
ces ieret
ugli uber
ü undament
nnellendam
Uhreſtiretyn
eitginis, c
ibus imn u.
Ultuigue d
Ulsimterimen
, Enixis Pree⸗
WE
huſt Medicz

cün;

Ade Büiellin
Ctenim ſent
eum, K 1
necebitiumn e⸗
on adet (
riprüns, unde
Cruln ſlel
in ilſ

te Deumm.
elt,
1yit
o peccilbin⸗

e Pertlt,
nens ſe bor
lmanens in un⸗

Dodars A kit
ant otenles
uſtiner
jörum
le. Vo⸗
orel
en oflameſt
n, & pon
ſed ſuper can
ömmmdbis,
rokon de⸗
1, K u D
lo;z ſei n
Ant;
alis,Nrelan
beckieec
rreunig⸗
n Leutnit
get elne
t.

btet innnin.
1 & inne,,
catione inn
159,

ien,
ben

DMINICA I. OCTOBRIS.

798.

fanctam feſtivitàtem,
ſanctam ſolemnitatem.

Eus, cujus Unigénitus, per
Vitam, Mortem, & Refſurre-
Ktioônem ſuam, nobis ſalùútis ætér-
næ præmia comparavit ; concede,
quæſumus;: ut hæc myſtéria San-
ctiſſimo beatæ Mariæ Virginis Ro-
sario recoléntes, & imitémur,
quod continent; & quod promit-
tunt, aſſequamur. Per eumdem
Dominum.

mn eſu, tibi
Kit glôria, Qui natus es de Vir-

Eine.

go fapiéntia habito.
„98.

Cvm Albigénſium hæreſis per
Tolosatium regionem impièe
graſſarétur, atque altius in dies
radices àgeret ; Sanctus Domini-
cus, qui nuper Prædicatorum Ordi-
nis fundaménta jécerat, ad eam
convelléndam totus incúbuit. Id
ut præſtaret validius, auxilium bea-
tæ Virginis, cujus dignitas illis er-
rôribus impudentiſſime peteba-
tur: cuique datum eſt cunctas hæ-
reſes interimere in univerſo mun-
do, enixis précibus imploravit; à
qua (ut memoriæ préditum eſt)
cùm mönitus eſſet, ut Rosarium
Vopulis prædicaret, velut ſingulare
adveérsùs hæreſes, ac vitia præsi-
dium; mirum eſt, quanto mentis
fervôre, & quam felici ſucceſſu in-
juneturm ſibi munus ſit executus.
ſt autem Rosarium certa precandi
formula, qua quindecim Angeli-
cärum Salutationum décades, ora-
tione Dominica interjécta, diſtin-
guimus, & ad earum ſingulas to-
Hdem noſtræ reparationis myſté-

893
ria pia meditatiône recôlimus. Ex
eo ergo témpore pius hic orandi
modus mirabiliter per ſanéktum
Dominicum promulgari, augerique
cœpitzquem ejûsdem inſtitutorem,
Autorémque fuiſſe Summi Pontifi-
ces, Apoſtolicis litteris, paſſim
affirmarunt.
Sicut cedrus exaltäta. 881.

Nnumerabiles porrò fructus ex
hac tam ſalutari inſtitutione in-
Chriſtianam KRempublicam dima-
närunt; inter quos Victoôria illa
méritò numeratur, quam Sanctifii=
mus Poöntifex Pius V. & ab eo in-
flammati Chriſtiani Principes apud
Echinadas Inſulas de Turcarum
Tyränno potentiſſimo reperta-
rünt. Nam, cüm illa ipfa die
ea Victôria relata ſit, qua die San-
Giſſimi Rosarii Sodalitates per
univerſum Orbem conſuétas ſup-=
plicationes peragerent, ſtatutas-
que preces de more fünderent, iis
précibus, haud imméritòô refertur
accépta. Quod quidem, cùm étiam
Gregoôrius XIII. teſtatus eſlet; ut
pro tam ſingulari beneficio beatz
Virgini ſub appellatione Rosarii

herenne: gratiæ ubique terrarum
2

beréntur, in Eccléſiis omnibus,
in quibus Altare Rosarii foret »„
prima quaque Octobris Dominica
Officium ritu dúplici majori per-
pétuo celebrandum, indixit: alii-

que Pontifices Rosarium recitan-

tibus ejusdémque Rosarii Sodali-
tàtibus Indulgentias penè innume-
ras conceſsére.
Quæ eſt iſta. 88r.

Uper verò Clemens Undéci-
mus animo réputans insignen
päriter victoriam anno milleſimo
leptingentéfſime decimo ſexto in
Hungariæ regno à Carolo Sexto in
Imperatôrem Romanorum electo,
de innmeris Turcarum côpiis re-
lätam, eo die contigiſſe, quo Fe-
ſtum dedicatiénis Sanctæ Mariæ
ad Nives celebrarétur, atque eo-
dem fermè témpore, quo Sanctiſ-

ſimi Rosarii Confratres públicam,

ſolemnémque ſupplicationem in
Alma Urbe ingénti poôpuli concäür-
ſu, magnaque religione peragén-
tes, férvidas ad Deum preces pro
Turcârum depreffione fünderent,
ac poténtem opem Deiparæ Vir-
ginis in auxilium Chriſtianorum
U=

89 .
humtfliter implorârent: eam ob
rem, Victôriam illam, nec non li-
beratam paulo poôſt eorundem
Turcarum obſidione Corcyrenſem
Infulam ejasdem beatæ Virginis
patrocinio pie censuit adfcriben-
dam. Quamobrem, ut hujus quo-
que tam insignis beneficii peren-
nis ſemper, & memôria extaret, &
gratia; Sanctiflimi Rosarii Feſtum
eadem die, eodémque ritu cele-
brandum ad Eccléſiam univerſam
exténdit. Hæc autem oômnia Be-
nediéctus XIII. in Breviario Roma-
no noviſſimè appôni jufſit. San-
ctiſſimam ergo Dei Genitricem cul-
tu hoc eidem gratiflimo jgiter
venerémur, ut quæ toôties Chriſti
fidelibus, Rosarii précibus exorata,
terrénes hoſtes profligare dedit,
ac perdere, infernos pariter ſu-
pPerareé concedat.
Ornatam monilibus, s81t.

oquente Jeſu.

800.
2.. V. ſan-
ſtam Feſtivitatem, ſan-
ctam Solemnitatem.
Ixxxvii.

Dignâre me laudare te, Virgo
ſacrata.
Da mihi virtütem contra ho-
ſtes tuos.

Beätam me dicent omnes genera-
tioônes, quia ancillam hümilem re-
ſpexit Deus. “
eus, cujus Unigénitus.
893.

DIE I. OCTOBRIS.

emigius.
e Deum.
Sacèrdos & Pöntifex.
Amavit eum. xxxvV.

A,„ quæſaumus, omnipotens
Deus: ut beati Remigii Con-

ſte
Confẽéſſor. Hac die lætus
méruit ſuprémos Laudis honôres.

Emigius, Epiſlcopus Rheménſis,
RKorien Glodovéo Rege Franco-
rum, quem etiam Baptizavit, & pri-
mus omnium doctrina & miracu-
lis Francos ad Chriſti Dômini fi-
dem perduxit. Eius oratione
mortua puélla revixit. Multos in-
terpretätus eſt divinæ Scriptúræ
libros. Ampliùs ſeptuaginta an-
nos ſumma cum laude Rheméen-
ſem Eccléſiam adminiſtravit. Cu-
jus vitæ & mortis ſanctitätem mul-
ta, quæ conſecùúùta ſunt, miracula
comprobarunt. .
Invéni David. xxxviii.

d ſancti ac beatiſſimi
Patris noſtri Remigii.

Pôſui adjutôrium. XxXviii.
Iſte eſt, qui ante. xxxviii.

omo péregrè.
XXXix.

DIE II. OCTOBRIS,

Angelis ſuis. ge
ud 897. 1Xit
Dôminus. 77.
audate
Dôminum omnes Gentes. 79,

E Cce, ego mittam Angelum me-
um, qui præcedat te; & cuſtô-⸗
diat in via, & introduúcat in locum,
quem paravi. Obsétva eum, & audi
vocem ejus.

Uſtôdes hôminum psdllimus
Angelos,
Natüræ fräagili quos Pater addidit
Cœleſtis comites, inſidiantibus

Ne ſuccumberet hôſtibus.
am quoôd corruerit prôditor
Angelus, ,
Conceſſis meritò pulſus honôribus

feſsôris tui atque Pontificis vene-
randa ſoléemnitas; & devotionem

Ardens invidia, péllere nititur
Quos cœlo Deus advocat.
uc cuſtos igitur pervigil advola „

nobis augeat, & ſaluteme Per Däm. Avertens patria de tibi ciédita.

Tam

Iaun morbos?
cete
nidguic
nckr ſit Iri
Crjas perpetuc
Tlihlex hac ret
Regnat gl
In conſpeclt
lm tibi Deus
Adorabo a
inum condie

Onmnes ſintad
1us, in minicten
es glihetedi
tis
Us, gi in
)ſincſtos Al
ſum cuſtodian
mite ſuppllci
ſenper protect
ena locietate

Ammarit e
Duſtum dedi
4, g

em Anpelo
enlte, aore
enlte,
ubo

Dominns Den co
Uttet neelun
Gine

Dens men
n, Kconelt
ndegerundr
n Dor
Dene amn

uft initiner

deus comite

ſ 0
U. 384. 6

Retlt Anr
eit Ankeln

Babeng hnen
m lan luu

Delbhro

odenrn
enn,gi rer
Kin ia,
m,
Anclln ntes
bum Pects
uini

Tam morbos aànimi, quàm requiéſ-
cere
Quidquid non ſinit incolas.
anctæ ſit Triadi laus pia jügiter,
Cujus perpétuo numine machina
Triplex hæc régitur, cujus in mnia
Regnat gloria ſæcula. Amen.
In conſpectu Angelôrum pfal-
lam tibi Deus meus.
Adorabo ad templum ſanéctum
tuum, & confitébor nomini tuo.

Omnes ſunt adminiſtratôrii ſpiri-

tus, in miniſtérium miſſi propter
eos, qui hæreditatem capiunt ſalu-
tis.
Eus, qui ineffabili providéntia
lanctos Angelos tuos ad no-
ſtram cuſtôdiam mittere dignaris:

395
cem ejus, & féceris omnia, quæ
loquor, inimicus ero inimicis tuis,
& affligam affligentes te: Præce-
detque te Angelus meus.
Angelis ſuis Deus mandavit de
te, ut cuſtodiant te in omnibus
viis tuis: In manibus porta-
bunt te, ne unquam offendas ad
lapidem pedem tuum.
Millia millium miniſtrabant ei,
& decies millies millia aſſiſtébant
ei. In.
Ex Zacharia Prophéta.

Actum eſt verbum Dômini ad
Zachariam, filium Barachiæ
flii Addo, Prophetam, dicens:
Vidi per nockem: & ecce vir aſ-
céndens ſuper equum rufum, &

ipſe ſtabat inter myrtéta , quæ

largire ſupplicibus tuis, & eòôrum in
erant in profundo; & poſt eum

ſemper protectiôòne deféndi, & æ-

uftl. térna ſocietate gaudére. Per Dim. equi rufi, varii, & albi. Et dixt:
W Quid ſunt iſti, Doômine mi? & dixit
Al ae dallu Amaâvit eum. ad me Angelus, qui loquebatar
ll, Juſtum deduxit. xli. in me: Ego oſténdam tibi, quid ſint
“ a, quæſumus. 894. hæc. Et reſpôndit vir, qui ſtabat
Ctium mmin inter myrtéta, & dixit: Iſti ſunt ,
gi aunte l egem Angelérum Doôminum, quos miſit Dôminus, ut perambu-
NN Venite, adorémus. lent terram. Et reſponderunt An-
omno hlgl enite, exultémus. 1. gelo Dômini, qui ſtabat inter myr-
UL. uſtôdes hominum. téta, & dixérunt: Perambulavimus
terram, & Ecce, omnis terra habi-
AIn. tatur;, & requiéſcit.
Déminus Deus cœli & terræ, ipſe & Reſpoôndit Angelus Dômini, &
CrobN mittet Angelum ſuum coram te. dixit: Domine exercituum,
6bmine Dominus noſter. Usquequò tu non miſeréberis
n. Jeruſalem, & urbium Jjuda, qui-
. . bus iratus es?
4 d. Deus meus miſit Angelum Iſte enim ſeptuagéſimus annus
ſuum, & concluſit ora leònum, & eſt. Usquequô.
non nocueérunt mihi. 6
u à n Dômino confido. 884. T levavi oculos meos, & vidi
Gentes, Bene ambuletis, & Dômi- & ecce vir, & in manu ejus
nnus ſit in itinere veſtro, & Ange- funiculus mensérum. Et dixi :
In Aelm lus ejus comitétur vobiscum. Quòô tu vadis? Et dixit ad me: Ut

cul
Cucat in lol

ga euic)in

ômine, quis habita- métiar Jerùſalem, & videam,
quanta ſit latitüdo ejus, & quanta

longitúdo ejus. Et ecce Angelus,

bit. 884.
„Stetit Angelus juxta aram tem-

i.
Habens thuribulum aureum in
zanu ſua.
De libro Exodi.

EGce:eso mittam Angelum me-
um, qui præcédat te, & cuſté-
diat in via, & introdúcat in lo-
cum, quem paravi. Obsérva eum,
audi vocem ejus, nec contem-
nendum putes; quia non dimittet,
cum peccaveris, & eſt nomen me-
um in illo. Quod ſi audieris vo-

qui loquebâàtur in me, egredieba-
tur, & Angelus alius, egrediebatur
in occurſum ejus. Et dixit ad eum:
Curre, loquere ad púerum iſtum;
dicens: Absque muro habitabitur
Jerúſalem præ multitüdine hoômi-
num , & jumentorum in meédio
ejus. Et ego ero ei, ait Dominus,
murus ignis in circuitu, & in
gloria ero in medio ejus.
.. In conſpectu Gentium nolite ti-
mére ; vos enim in cordibus ve-
ſtris adorate, & timéte Dominum „
1*

895
„Angelus enim ejus vobiscum eſt.
Stetit Angelus juxta aram tem-
pli, habens thuribulum aureum in
mann ſua. Angelus.
loria Patri. Angelus.

Cùm eſſem vobiscum, per volun-
tatem Dei eram: ipſum benedicite,
& cantate ei.
œli enarrant. 886.
da. Tollens ſe Angelus Dômini,
qui præcedebat caſtra lſrael, abiit
poſt eos.
ômini eſt terra. 886.
Immittet Angelus Doömini
in circuitu timentium eum, & erxi-
piet eos.
enedicam Däm. 886.
Ascéndit fumus aromatum in
conſpectu Domini.
De manu Angeli.
Sermo S. Bernardi Abbatis.

Afciis fuis mandavit de te
AMira dignatio, & verè magna
dilectio charitatis.

udioseé conſideremus, tfratres,
diligenter commendémus memo-
riæx hoc tam grande mandatum.

Quis enim mandavit à cujus ſunt
Angeli? zujus mandatis obtémpe- pe
nibus viis noſtris.

rant? cujus obédiunt voluntaâti?
nempe Angelis ſuis mandavit de
te, ut cuſtodiant te in omnibus
viis tuis. Nec cunctantur, quin
étiam in manibus tollant te. Sum-
ma ergo majéſtas mandavit An-
gelis, & Angelus ſuis mandavit.
Illis àtique ſublimibus, tam bea-
tis, quam proôximis ſibi cohæren-
tibus, & verè doméſticis manda-
vit de te. Tu quis es? Quid eſt
homo, quod memor es ejus?: aut
filius höminis, quôniam réputas
eum? quaſi vero non ſit homo pu-
trédo, & filius höminis vermis.
Sed quid putas mandavit de te? ut
cuſtòdiant te.
Vivit ipſe Dôminus, Quòô-
niam cuſtodivit me Angelus ejus,
& hinc euntem, & ibi commoran-
tem, & inde huc reverténtem.
Et non permiſit, me Dñs ancil-
lam ſuam coinquinari. Quôniam.

Uantam tibi debet hoc ver-
bum inferre reveréntiam, af-
ferre devotiönem, conferre fidu-

ciam reverentiam pro præséntia,
devotionem pro benevoléntia, fi- S

Quis enim à
Aaihus à de quo? quid mandavit?

dúciam pro cuſtôdia. Cautè àmbu⸗
la, ut vidélicet, cui adſunt An-
geli, ſicut eis mandatum eſt, in
omnibus viis tuis. In quovis di-
versoôrio, in quovis äangulo, Angelo
tuo reveréntiam habe. Tu ne au⸗
deas illo præsénte, quod vidente
me non audéres. An præsentem
eſſe dubitas, quem non vides ?
Quid ſi audires? Quid ſi tangeres?
Quid ſi olfaceres ? Vide, quia non
ſolo viſu rerum præsentia com-
probétur. . .
Angelus Doômini descêndit cum
Azaria, & sociis ejus in fornàcem, &
excuſſit flamam ignis de fornace:
* Et non tetigit eos omnino ig-
nis, neque contriſtavit.
Benedictus Deus eorum, qui
miſit Angelum ſuum, & éruit ſer-
vos ſuos;, qui credidérunt in eum.
Et non. 3

N ipſo itaque, fratres, affectuo-
sè diligamus Angelos ejus, tam-
quam futüros aliquàndo cohæré-
des noſtros, interim verò actores
& tutores a Patre poſitos, & præ-
poôſitos nobis. Quid ſub tantis cu-
ſtodibus timeamus? Nec ſuperari;
nec ſedúci, minús autem ſedúcere
poſſunt, qui cuſtòdiunt nos in om-
Fidéles ſunt,
prudentes ſunt, potentes ſunt, quid
trepidamus Tantum ſequamur eos,
adhæreaàmus eis, & in protectione
Dei cœli commorémur. Quoties
ergo graviſſima cérnitur urgere
tentatio, & tribulàtio vehemens
imminére, invoca cuſtodem tuum,
doctorem tuum, adjutôrem tuum
in opportunitaàtibus, in tribulatio-
ne: inclama eum, & dic: Dômine;
ſalva nos, perimus.
In omni tribulatiéne eôrum
non eſt tribulatus: Et Angelus
faciéi ejus ſalvavit eos.
In dilectione ſua, & indul-

géntia ſua ipſe redémit eos, &

portavit eos, & elevavit eos cun-

ctis diebus ſæculi. Et.

Moria Patri. Et.

Miſit Doôminus Angelum ſuum ,
qui percuſſit omnem virum robu-

ſtum, & bellatòrem, & principem

exéercitus Regis Aſſyriorum.
antate Domino. 888.

Adorate Döminum omnes

Angeli ejus: audivit, & lætata eſt
10 M. .
—,—

m
len 8ss.

Benedie
neeli ejus,
Gentes ertbil
En focemn ſe
ened
In contpee
ntibi Deus
Morabo
Uum, cont
(Kio lanctiß
Ma

n tempor
huliad ſenk
Is mror et
Uitligna.
Homuilla 5,

On niſi re
reroruin.
Klörum domin
Er npleetare
ſihorum nolte
cina. Dier
Konnes ger
Uncturit. N
ltab matrem
emelun ele
Lieunn: non

din Cat Doöminus regnävit, ex-
ciee altet. 888.
enliun ei, Benedicite Döômino omnes
. ikeucht Angeli ejus, potentes virtúte, ta-
is änploanett

cientes verbum illius, ad audién-
dam vocem ſermônum ejus.
enedic aninia mea. 888.
In conſpectu Angelérum pfal-
lam tibi Deus meus.
Adoraàbo ad templum ſanctum
tuum, & confitebor nomini tuo-
ectio ſancti Evangelii ſecùndum
Matthæum.

habe. Ulne ir

fusintorm N illo témpore: Accefsérunt di-
gnis Ce tonna IRiilie ad Jeſum, diceêntes: Quis,
ens eh putas major eſt in regno cœijorum:
tritii. Et reliqua.

Dens eörun,an.
Uumeͤbuit ſel
ecicetun neun

Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

On niſi revérſos in natúram
puerorum introire regnum
eolôrum Dôminus docet: id eſt,
per fimplicitarem puerilem vitia
corporum noſtrorum animæque
revocanda. Pùeros autem, credén-
tes omnes per audiéntiæ fidem
nuncupavit. Hi enim patrem ſe-

e

itres 4
nel

. 897
in eo paſſiénis humilitas eſſet ex-
plénda .
Tu Domine, qui mi
lùm tuum ſub Ezechia Rege Juda,
& interfeciſti de caſtris Senacherib
centum octoginta quinque millia.
Et nunc Dominator cœlorum
mitte Angelum tuum bonum an-
te nos in timore, & tremore mag:
nitùdinis brachii tui.
Ut metuant, qui cum bias-
phémia véniunt adverſus ſanctum
bôpulum tuum. Et.
16ria Patri. Et.

siſti Ange-

Idéte, ne contemnaâtis unum
de pusillis iſtis, qui credunt in
me. Aptiſſimum vinculum mutui
amôris impoluit, ad eos Ppræcipuè,
qui verè in Domino credidiſftent.
Fuſillôrum enim Angeli quotidie
Deum vident; quia Filius hominis
venit ſalvare, quæ pérdita ſunt. Er-
30 & Filius hominis ſalvat „& De-
um Angeli vident, & Angeli pufil-
lrum præſunt fidélium oratioôni-
bus. Præéſſe Angelos, abſoluta au-
ctoritas eſt. Salvatorum igitur per.
Chriſtum orationes Angeli quoti-

quuntur, matrem amant „ proximo
us au

velle malum néſciunt, curam opum
liun négligunt: non inſoléſcunt „non
litet⸗ odérunt, non mentiuntur, dictis
votente credunt, & quod audiunt, verum
küſenin habent. Reverténdum igitur eſt
Ain ad ſimplicitatem infantium; quia
tena in ea collocati, ſpeciem humilita-

tis Dominicæ circumferémus.
Machabæus, & qui cum eo
erant, cognovérunt expugnari Præ-
sidia: Cum fletu & lacrymis
rogabant Oominum „ & oinis
turba ſimul, ut bonum Angelum
mitteret ad ſalùtem Iſrael.

D
meh

cntut e
9 Bio en

* QCuùm pariter prompto animo
. procederent Jerosolymis, appa-
o. . kuit præcêdens eos eques in veſte
is candida. Cum. .
ſun feſt ölimus
denit eu⸗ Quorum feſtum co .
eudne Æι huic mundo ab ſcàndalis.
“ Humilitas paſſioònis ſcandalum
mundo eſt. In hoc enim maximè
gelun ignorantia detinétur humana, quôd
Ange nt sub detormitate crucis, ætérnæ glô-
nen e riæ Doêminam noluit accipere. Et
en,in düuid mundo tam periculoſum,
Gain quäm non tecabiſe Chriſtum ;
n 1 Ideo vero neceſſe eſſe ait venire
inun e ſcandala ; quia ad ſacraméntum duem paravi.
t,GK reddenda nobis ætérnitatis
Bfev. Rom.

diat

nis audi vocem ejus
Oimhis L. I 1

die Deo oôfferunt. Ergo periculo-
se ille contemnitur, cujus deſidé-
ria ac poſtulationes ad ætérnum,
& inviſibilem Deum ambitiofo
Angeléôrum famulatu ac miniſierie
pervehuntur.
e Deum laudàmus. Ir. .
A U½ D ELE S „

Ngelis ſuis Deus mandavit de
te, ut cuſtédiant te in omnibus
Viis tuis. 4
ôminus regnavit.
II.
Laudémus Dar
dant Angeli
& Séraphim,
Sanctus, procl.

n, quem lau-
„ quem Cherubin „
Sanctus, Sanctus „
amant. .
Angeli eôrum ſemper vident
fäciem Patris mei, qui eſt in cœlis.
Benedictus Beus, qui miſit .
Angelum ſuum, & éruit ſervos
uos, qui credidérunt in eum.
3, Laudate Deum omnes An- 4
geli ejus;, laudate eum omnes vit-
tutes ejus.
Cce, ego mittam Angelum me-
um, qui præcedat te, & cuſtô-
in via, & introducat in locum
Observa eum, &

393

Térne Rector siderum;,
Qui, quidquid eſt, poténtia
Magna creaâſti, nec regis
Minore providéntia.
deſto ſupplicantium
Tibi reôrum cœtui;
Lucisque ſub crepuſculum,
Lucem novam da mentibus.
uusque nobis Angelus
Eléctus ad cuſtodiam,
Hic adſit, à contagio
Ut criminum nos prôtegat.
obis draconis æmuli
Versuútias extérminet:
Ne rete fraudulentiæ
Incauta nectat peéctora.
etum repéllat hoſtium
Noſtris procul de finibus?:
Pacem procüret civium »
Fugétque peſtiléntiam.
eo Fatri ſit gloria,
Qui, uos redemit Filius,
Et ſanéctus unxit Spiritus,
Per Angelos cuſtodiat. Amen.
In conſpectu Angelôrum pſal-
lam tibi Deus meus.
SR. Adorabo ad templum ſanctum
tuum, & confitebor nomini tuo.

Reveérſus eſt Angelus, qui loque-
batur in me, & ſuſcitàvit me quaſi
virum, qui ſuſcitatur à ſomno ſuo.

Eus, qui ineffäbili providén-
tia ſanégtos Angelos tuos a
noſtram cuſtôdiam mittere digna-
ris: largire ſupplicibus tuis, & eoô-
rum ſemper protectione deféndi,
& ætérna ſocietàte gaudére. Fer
Doôminum.

Laudémus Dôminum.
cce, ego mittam.
Stetit Angelus:
agram templi. Stetit.
Habens thuribulum àureum in
manu ſua. Juxta.
loôria Patri. Stetit.

Juxta

Aſcendit fumus arômatum in

conſpéctu Dômini.
De manu Angeli.

Angeli eôrum.
Ec contemnendum putes,
quia non dimittet, cùm pecca-
veris, & eiſt nomen meum in illo.
Aſcendit fumus aromatum,
In conſpedu Dñi. Aſcendit.
De manu Angeli. In.
löria Patri. Aſcéndit.

y. In conſpéectu Angelorum pfal-
lam tibi Deus meus.
Adorabo ad témplum ſanctum
tuum & confitébor nomini tuo.

Laudaâte Deum.

Uòd ſi audieris vocem ejus, &
féceris mnia, quæ loquor, ini-
micus ero inimicis tuis, & affli-
gam affligentes te. Præcedetque
te Angelus meus.
In conſpectu Angeloôrum-
Pſallam tibi Deus meus. In
conſpectu. .
Adorabo ad templum ſanctum
tuum, & confitébor nomini tuo;
Pſallam.
lôria Patri. In conſpéctu.
Adorate Deum.
Omnes Angeli ejus.

Angelis ſuis. cu 1

uc 897.
Dôminus.

7.
Tonfrébof tibi. 85.
894.

Sancti Angeli Cuſtéôdes noſtri, de
féndite nos in prælio;, ut non-
pereamus in treméndo judicio.

DIE IV. OGτ 6[ls.

Eus, qui Eccléſiam tuam beãâ⸗
ti Franciſci mèéritis, fœtu no-
væ prolis amplificas: tribue nobis
ex ejus imitatiône terréna deſpice-
re, & cœléſtium donorum ſemper
participatione gaudére. Per Do-⸗
minum noſtrum.

uſtus ſi morte, 4
XIxi.,

Ranciſcus, Aſsiſii in Umbria
natus ,„ patris exémplum ſecu-
tus à prima ætate mercatüram
fecit. Qui/quodam die pauperem,
pro Chriſti amôre flagitantem pe-
cùniam, cuùm præter conſuetdi-
nem repuliſſet, repéntè eo facto
commôtus, large ei miſericor-
diam impertivit: & ex eo die Deo
promiſit, ſe nemini umquam bol
c

Ei eleem
(lim ver
dun meidiſl
Gürmtuszel
Uſkeia charita
föne tamtüm
Eherkection
laberet, ha
Cvocd ferens
1Allinatem
Crin illo bon
ſi rejettis e
onceſlit omni
iin pokeri
len fole licen
tzin elis.
Pkoneltum
Laultocivit
Uetlckoridun
tcedit illi
Ulſtum de
ne lectas, &
l lt dedit

Un Mem
Wudtlet: N
Umn egleat
un in z0n5
3 1 lin, ne⸗
le celcenne
Inſenpandam
lenti calcei
Uliier, ci

line llns e
Kul llt,b
hen eiugin,,
u eueirkt

Angelorun
els.

bor hoſnini tun

te. Drceletge

6
ckln Angelomm,
Deus mels I

ſange

templuim !
tedot nomini ien

In conſelu

um.
eli einn

Sot⸗
ſtestoti,
telio , t
enc ſutlce

eleten um
ettis idn
ſcas: Ab
netelt
, Conolun
ucele⸗

tenpkunn ſudt

l;

eénti eleemoſynam negatùrum.
Cùm veròô pôſt in gravem mor-
bum incidiſſet, ex eo aliquando
coôfirmatus, cœpit ardentiùs colere
officia charitatis. Qua in exercita-
tioône tantùm profécit, ut Evangéli-
cæ perfectionis cůpidus, quidquid
habeéret, paupéribus largirétur.
Quod terens iniquùs pater, eum
ad Aſſiſinatem Epiſcopum duxit, ut
coram illo bonis céêderet Patérnis,
qui rejectis etiam veſtibus, patri
cConcéfſit omnia illud ſubjungens,
ſibi in pôſteràm majorem faculta-
tem fore dicendi: Pater noſter, qui
es in cœlis. . 2
Honéeſtum fecit illum Dôminus
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem æternam.
Juſtum dedúxit Doôminus per
vias rectas, & oſtéêndit illi regnum
Dei. Et dedit. .

Um autem illud ex Evangélio
audiſſet: Nolite poſſidere au-
rum, neque argéntum, neque pecù-
niam in zonis veſtris, non pe-
ram in via, neque duas tunicas „
neque calceamenta: ſibi eam régu-
lam ſervandam propôſuit. Itaque
detractis calceis, & una conten-
tus tnica, cùm duéëdecim socios
adhibuiſſet, Ordinem Minorum in-
ſtituit. Quare Romam venit anno
ſalutis milléſimo ducentéſimo no-
no, ut ſuiOrdinis régula abApoſté-
lica Sede confirmarétur. QOuem
cùm accedéntem ad ſe ſummus
Pontifex Innocéntius III. rejeciſ-
ſet: quod in ſomnis poôſteà ſibi ille 3
duem repulerat, collabeéntem Late-
raneénſem Basilicam ſuis hùmeris
ſuſtinére viſus eſſet, conquisitum
accersiri juſſit, benigneq; accipiés,
omnem ejus inſtitutorum rationem
confirmavit. Franciſcus igitur, di-
miſſis in omnes orbis terræ partes
Fratribus ad prædicandum Ohriſti
Evangélium, ipfe cùpiens ſibi ali-
quam, dari martyrii occaſionem,
navigavit in Syriam; ubi à „Kege
Soldano liberaliſſimè tractatus,
cùm nihil proficeret „ réediit in
Italiam.
Amaävit eum Dôminus, & orna-
Vit eum, ſtolam gloriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Doôminus

„Poricam fidei, & ornaàvit eum. Et

*

29 9

UItis igitur extirüctis ſuæ fa-
VI miliæ domiciliis, ſe in ſolitu-
diné montis Alverni contulit: ubi
quadraginta dierum, Propter ho-
norem ſanctiMichaélis Archangeli,
jejunio inchoato, feſto die Exal-
tationis ſanctæ Crucis ei Séraphim
Crucifixi effigiem inter alas conti-
nens apparuit: qui ejus & manibus
& pédibus, & lateri veſtigia clavo⸗
rum impreſſit: quæ ſanctus Bo-
naventura, cùm Alexandri quarti
ſummi Pontificis prædicationi in-
teréſſet, narrâſſe Pontificem, à ſe
viſa eſſe, litteris commendavit. His
insignibus ſummi in eum Chriſti
amôris, mäximam habebat om-
nium admirationem. Ac biénnio
poſt graviter ægrotans, deferri
voluit in Ecclaſiam ſanctæ Mariæ
Angeloörum: ut ubi gratiæ ſpiri-
tum à Deo accéperat, ibi ſpiritum
vitæ rédderet. Eo in loco tratres
ad paupertàtem, ac patientiam »„
& ſanctæ Romanæ Eccléſiæ fidem
ſervandam cohortâtus, Pſalmum
illum pronúntians: Voce mea ad
Doôminum clamavi in eo versicu-
lIo; Me expéctant juſti, donec re-

tribuas mihi, efflavit animam quar-
t0 Nonas Octôbris. Quem mira-
culis clarumGregorius nonus Pon-
tifex maximus in Sanctôrum nu-
merum ſcripſit.
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad euns
Ingrédere in réequiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me ex
mnibus Gentibus. .
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Quia.
Quia.

10ria Patri.
éctio ſanéti Evangélii ſecundum
Matthæum.

[N illo témpore: Reſpondens Je-
ſus dixit: Confiteor tibi Pater;»
Doômine cœli & terræ, quia abſcon-
liſti hæc a ſapientibus & pruden-
tibus, & revelaâſti ea parvulis. Et
réliqua. DV
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Enite ad me omnes, qui labo-
rätis. Quare enim omnes la-
boramus, niſi quia ſumus homines
mortaàles, frägiles, infirmi, lütea
vaſa portantes,; quæ faciunt invi-
I 2z cem

90⁰⁰
cem anguſtias? Sed ſi anguſtian-
tur vaſa carnis, dilaténtur ſpatia
charitatis. Quid ergo dicit, Veni-
te ad me omnes, qui laboratis, niſi
ut non laborétis? Deénique pro-
miſſio ejus in promptu eſt, quoô-
niam laborantes vocavit. Quærent
foriè, qua mercede vocati ſunt.
Et ego vos, inquit, reficiam.
TOô lite jugum meum ſuper vos, &
diſcite à me, non mundum fabri-
care, non cuncta viſibilia & invi-
ſibilia creare, non in ipio mundo
mirabilia facere, & môrtuos ſuſci-
tare: ſed, quoniam mitis ſum, &
hùmilis corde.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
vVirtůtes operatus eſt, & de om-
ni corde ſuo laudâvit Doôminum:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populôrum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
opere malo, & péêrmanens in inno-
ceêntia ſua. Ipſe.

Agnus eſile vis:? à minimo in-
cipe. Côgitas magnam fabri-
cam conſtrúere celſitudinis? de
fundaménto priùs cogita humilita-
tis. Et quantam quisque vult, &
diſpônit ſuperimponere molem æ-
dificii, quantô erit majus ædificium
tantô altius fodit fundaméêntum.
Et fabrica quidem, cùm conſtruitur,
in ſupérna consuúrgit: qui autem
fodit fundaméêntum, ad ima depri-
mitur. Ergo & fabrica ante celſi-
tůdinem humiliâtur, & faſtigium
poſt humiliationem erigitur.
Sint lumbi veſtri præcincti,; &
lucéêrnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: Et vos similes hominibus
expectäntibus dominum ſuum;,
quando revértatur à nüptiis.
Vigiläte ergo, quia neſcitis, qua
hora Dominus veſter ventürus ſit.
Et. loria Patri. Et.

Uod eſt faſtigiũ conſtruéêndæ
fabricæ, quam molimur? quòô
perventůrum eſt cacumen ædificii?
Citò dico, usque ad conſpectum
Dei. Videtis, quam excelſum eſt,
quanta res eſt conſpicere Deum.
Qui desiderat, & quod dico, &
quod audit, intélligit. Promittitur
nobis conſpéctus Dei, veri Dei,
ſummi Dei. Hoc enim bonum eſt,
videntem vidére. Nam qui colunt
falſos deos, facile illos vident:

ſed eos vident, qui bculos habent,
& non vident. Nobis autem pro-
mittitur viſio Dei viventis, & vi-
dentis.
e Deum laudamus. II.

DIE V. OCTOBRIS.

Iſtôrum eſt enim.
Lætäâmini. Xxvii.

rum Martyrum tuòôrum Placi-
di, & ſociorum ejus natalitia cole-
re: da nobis in ætérna beatitudi-
ne de eorum ſocietate gaudere.
Per Dominum.

Pracidus RomærTertüllo patre in
primis nobili natus, puer Deo

tus, tantùm ejus diſciplina, & mo-
naſticæ vitæ inſtitutis profeécit, ut
inter præcipuos illius diſcipulos
numeretur. Ab eo in Siciliam

in honorem ſancti Joannis Bapti-
ſtæ propè Meſsanæ portum con-
ſtruxit, ubi cum Moônachis admi-
rabili ſanctitate vixit. Ejus visén-
di cauſa cùm eo veniſſent Euty-
chius, & Victorinus illius fratres,
& Flavia Virgo ſoror, eôdem tem-
pore illuc appulit immanis qui-
dam pirata, Manúcha nomine, qui
capto monaſtério, cum Placidum;,
& cæteros nullo modo addùcere
potuiſſet, ut Chriſtum negarent,
ipſum fratrésque illius, ac sorôrem
crudéliter necari juſſit. Cum qui-
bus étiam Donatus, Firmatus Dia-
conus, Fauſtus aliique triginta Mo-
nachi, martyrii agonem feliciter
conſummarunt tertio Nonas Octo;=
bris, anno ſalùtis quingentéſimo
trigeſimo nono.
e Deum laudamus. II.
DIE VI. OCTOPRIS.

Ancti Brunôònis Confeſsôris fui,

tem tuam graviter delinquéndo of-
féndimus, ejus meéritis & précibus-

ſequamur. Per Dôminum.

Eus, qui nos concédis ſancto-

oblãtus, & ſancto Benedicto tradi-

miſſus monaſtérium, & Eccléſiam

quæſumus Dômine, interceſlio-
nibus adjuvêmur: ut qui majeſtâ-

noſtrorum delictôrum véniam con-

Mre C
inſtitütor
Uulus eſt. Ab
cinenfuütüre
Dokumm gravit
Uutis, dlyina
Uuns aded ere
onachorum
Corticꝛtuti
Teretut. 4 a
ltuiteckeis,
Dilis,tantur
e ſteoloziæ
CNoris, ac
Anigne kacul
IIto poſt,
Iltes, bec
Unlicati poti
Honeſtum

linis zlin
alit kanili
Uintians, ſunck
Wn Graian
icauſg eotun
1, egtemgu⸗
seicen no⸗
ad ſos 5
nnis it
ls ae n
Ukahhelint,
e⸗ HIuno cumm
Pinhinnie,
Iot Annos

müitenn
n tü
n tunc

iöenlos khen,
obis autenzn.
VIyventis, A

Us. I.
9TOPN.

enin
ii.

concédisſeli
tuorumki,
§ nataliti.
Nelns bez
Nrietate Laucet

lertülo neit
uls, Nler Den
Benecicko udr.

Runo Carthuſianæz Keligiônis
BHenoe* „ Colôniæ Agrippinæ
natus eſt. àb ipſis incunabulis ſpé-
cimen futuræ ſanctitatis præferens,
morum gravitate, puerilia illius æ-
tatis, divina favente gratia, decli-
nans adedò excelluit, ut jam inde
Monachorum pater, vitæque ana-
choréticæ futurus inſtaurator agno-
ſcerétur. A paréntibus, genere, ac
virtute claris, Lutétiam Pariſiorum
miſſus, tantum ibi in Philoſophiæ,

ac Theologiæ ſtudiis profécit, ut

doctoris, ac magiſtri munus in
utraque facultate ſit adéptus: nec
multò poſt, ob egregias ipsius
virtutes, Eccléſiæ Rhemenſis Ca-
nonicatu potitas.
Honéſtum fecit. 899.
Lapſis aliquot annis, cum ſex
aliis familiaribus mundo re-
nntians, ſanctum Hugonem Epil-
copum Gratianopolitanum adiit,
Qui cauſa eorum advéntus cogni-
ta, eosdémque intelligens eſſle,
uos eadem nocte, véluti ſeptem
ſtellas ad ſuos pedes corruentes in
ſomnis viderat, montes ſuæ Diœ-
céfis aſpérrimos, quos Carthuſia-
nos appéllant, illis concéſſit. II-
luc Bruno cum sociis, ipſo Hugoô-
ne comitante, ſecédens, cùm per
aliquot annos eremiticam vitam
egiſſet, ab Urbano ſecundo, qui
ejúsdem Brunônis diſcipulus fue-
rat, Romam accersitur. Ejus con-
siliis, ac doctrina Pöntifex in
tot illis Eccléſiæ calamitatibus per
aliquot annos uſus eſt, donec Bru-
no, recusato Rhegiénſi Archiepi-
ſcopatu, diſcedéndi facultatem ob-
tinuüit. „ .
Amävit eum Dôminus. 899.

Gitur ſolitůdinis amore, eré-
Lmum quamdam apud squilläcum
in Calabriæ finibus pétiitt. Quo
in loco, cùm ipſum orantem Ko-
gérius Comes Calabriæ inter ve-
nandum, laträantibus ad illius ſpe-
luncam canibus, reperiſſet, ſancti-
täte viri permotus, illum ac socios
dovére, & colere impénsè cœpit.
Nec liberalitas ſine præmio fuit.
Cùm enim idem Rogeérius Capuam
obſidéret, eumque Sérgius quidam
excubiaärum magiſter prodere ſta-

901
tuiſſet, Bruno adhuc in dicta eré-
mo vivens, in ſomnis illi omnia
apériens, ab imminéenti periculo
Comitem liberavit. Tandem vir-
tutibus, ac méritis plenus, nec
ſanctitate minùs, quam doctrinæ
fama clarus, obdormivit in Domi-
no, ſepultúsque eſt in monaſtério
ſancdti Sstéphani ab ipſo Rogerio
conſtructo, ubi hactenus honori-
fice colitur. .
Iſte homo perfecit. 899.

int lumbi.
XIix.
DIE VII. OCTOBRIS.

Sacérdos, & Pöntifex, & virtútum
opifex, paſtor bone in populo;
ora pro nobis Dôminum
Amavit eum Doôminus, & or-
navit eum.
Stolam gloriæ induit eum.

Xäudi Doômine preces noſtras,
& interveniêénte beato Marco
Confeſsore tuo, atque Pontifice
indulgentiam nobis tribue placa-
tus, & pacem. Per Düm.

Iſtérum eſt enim regnum
cœloôrum, qui contempsérunt vi-
tam mundi, & pervenérunt au
præmia regni, & lavérunt ſtolas
suas in saänguine Agni.
Lætamini in Doômino, & exulta-
te juſti. . .
Et gloriamini omnes redti
corde. .

Andtorum Martyrum tuorum
nos Dômine, Sergii, Bacchi »„
Marcélli, & Apuleji beata merita
proſequantur: & tuo ſemper fi-
ciant amore ferventes. Per Däm.

Marcus Romanus, Conſtantino
AVLMagno Imperatore Poôntifex „
inſtituit, ut Epiſcopus Oſtiénſis, à
quo Romãnus Pontifex conſecra-
tur, pallio uterétur. Duas Romæ
Basilicas ædificavit, alteram in Ur-
be, alteram via Ardeatina: quas
Conſtantinus auctas magnis mu-
néribus exornavit. Vixit in Pon-
tificatu menſes octo, ſepultusque
eſt in cœmetério Balbinæ. .
e Deum laudamus. II.
LII 3

902

Veſtri capilli capitis omnes nu-
merati ſunt, nolite timére,
maltis paſséribus meliores eſtis
0s.
Exultäâbunt Sanci in gloôria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.
9. Sanctrum Martyrum.

DIE VIII. OCTOBRIS.

Omine Deus noſter, qui beâtæ
Birgittæ per filium tuum uni-
Sénitum ſecreta cœléſtia reveläſti:
Ipsius pia interceſſliône da nobis
amulis tuis, in revelatiône ſem-
Pitérnæ glôriæ tuæ gaudére lætan-
tes. Per eümdem Dominum.

Birgiita in Suécia illuftribus, &
Dpiis parentibus orta, ſanctiſſime
vixit. Cum adhuc in ütero geſta-
Yétur, à naufraàgio propter eam ma-
ter erépta eſt. Decennis poſt au-
ditum de paſſione Dômini ſermo-
nem, ſequenti nocte jeſum in cru-
ce, recenti sanguine perfúſum vi-
dit, & de eadem paſlione lecum
loquéntem: quo ex témpore in
ejusdem meditatione ita afficieba-
tur, ut/ de ea ſine lacrymis cogitare
leinceps numquam poſſet.
„ Propter veritatem, & manſue-
tüdinem, & juſtitiam: Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua „ & puichritudine
zua intende, proôſpere procéde,
& regna. Er deducet.

Lföni Neritiæ Principi in ma-

trimonium tradita, virum inp-
um ad pietatis officia, tum ptimis
exemplis, tum efficacibus verbis
adhortata eſt. In filiorum educa-
tione piiſſima. Paupéribus, & ma-
Ximé infirmis, domo ad id müneris
dicata inſerviébat quam diligen-
tiffimè, illorum pedes solita lavare,
& olſculari. Cùm autem una cum
viro fuo rediret Compoſtellam, ubi
ſancti Jacobi Apoſtoli fepulchrum
viſiraverant, & Atfebati Ulfo gra-
viter ægrotaret ; ſantus Dionyſius

Birgittæ nocdtu appâruit, & de ma-
riti ſalüte, aliisque de rebus, quæ
futræ erant, præmoônuit.
7. Dilexiſti juſtitiam , & odiſti
iniquitatem: Proptérea unxit
te Beus, Deus tuus oleo lætitiæ.
Propter veritatem & manſue-
tüdinem, & juſtitiam. Proptéreà.

Iro Ciſtereiénſi Mônacho fa-
cto, & paulòo poôſt defúnéto,
Birgitta, audita Chriſti voce in
ſomnis, arctiorem vitæ formam
eſt aggréſla. Cui deinde arcana
multa fuérunt divinits revelata.
Monaſtérium Vaſtanénſe ſub re-
gula ſancti Salvatôris, ab ipſo Doô-
mino accépta, inſtituit. Romam
Dei juſfu venit, ubi plùrimos ad
amoôrem divinum vehementer ac-
céndit. Inde Jerosolymam pétiit,
& iteràm Romam: qua ex pere-
grinatione cùm in febrim incidiſ-
ſet, gravibus per annum integrum
affliétata morbis, cumulata méri-
tis, prænuntiato mortis die, mi-
gravit in cœlum. Corpus ejus ad
Vaſtanenſe monaſteérium transla-
tum eſt: & miraculis illúſtrem Bo-
nifacius nonus in Sandorum nu-

merum retulit.

Fallax gratia, & vana eſt pul-
chritudo: *ι Mülier timens Deum,
ipla laudabitur.
Date ei de fructu manuum ſua-

rum, & laudent eam in portis

opera ejus. Mülier.
loria Patri. Mulier.

imile eſt regnum cœloôrum the-
sauro.
lIxvi.

PIE Ix. OCTOBRIS.

Iſtôrum eſt enim. .
Lætamini in Domino. XxvVIi.

Eus, qui hodiérna die beà-
tum Dionyſium Martyrem tu-
um, atque Pontificem virtutée con-
ſtäntiæ in paſſione roboraſti: qui-
que illi ad prædicandum Gentibus
glofiam tuam,, Ruſticum, & Eleu-
thérium ſociâre dignatus es: tri-
bue nobis, quæſumus, eorum imi-
tatione, pro amoré tuo préôſpera
mundi deſpicere, & nulla ejus ad-
vérſa formidare. Per Dominum
noſtrum.

Nnn .

nis etrdre ye
Chriſtus Domi
lem pretet
AMinadrertens
Aut Dei
t Mundi m
Rel cun Dar
nen 4tens

uldi tui
onetüni funt
Cehtis is, ut
agis alids.
Ia, Kin M.
Dyelinendo,
Aonim pe
Tuennt gur
Udgfetant, 1.

ignn kkbapt
id Kinn
DMefechs On,

I

4 Uhhlieig,

pptrit Een⸗
gue ge ebee t
IzmONiet.
ltiam, ol

Giyinris leyel
itenene ſlo,
Törg 2b lo e
indhnir Nom
kt, Abl ftüngos
n vehene

& anttiſe
iet timenne⸗
ubn minmm,
ent kin 1 N
glier.
Muler

mni.

TYENK

enihd.
Domind. W.

LDrensis Athenienſis, unus
ex Areopagitis Judicibus, vir
fuit omni doctrinæ genere inſtrü-
dus. Qui cùm adhuc in Gentili-
tatis errôre verſaretur, eo die, quo
Chriſtus Dôminus cruci affixus eſt;,
ſolem præter naturam defeciſſe
animadvertens exclamâſſe tradi-
tur: Aut Deus natúræ paäatitur-
aut mundi maâchina diſſolvetur.
sed cùm Paulus Apoſtolus vé-
niens Athenas, & in Areopa-
gum ductus, rationem reddidiſſet
ejus doctrinæ, quam prædicabat,
affirmans, Chriſtum Doôminum re-
ſurrexiſſe, & moôrtuos omnes in vi-
tam redituros eſſe, cùm aàlii multi,
tum ipſe Dionyſius in Chriſtum
crédidit.
Sancti tui Dömine mirabile
conſecùti ſunt iter, ſerviéntes præ-
céptis tuis, ut inveniréntur illæſi
in aquis validis: æ Terra apparuit
arida,; & in Mari rubro via ſine
impedimento.
Quoniam percùſſit petram, &
Huxérunt aquæ, & torréntes in-
undavérunt. Terra,
Taque & baptizatus eſt ab Apo-
ſtolo, & Atheniénſium Eccléſiæ
præféctus. Qui cùm péôſteà Romam
veniſſet,; a Clemente Pontifice
miſſus eſt in Galliam prædicandi
Evangélii cauſa. Quem Lutétiam
usque Pariſiôrum KRuůſticus Presby-
ter, & Eleutherius Diaconus pro-
ſecúti ſunt: ubi à Feſcennio Præ-
fécto, quòd multos ad Chriſtia-
nam religionem convertiſſet, ipſe
cum soôclis virgis cæſus eſt: cumque
in prædicatione Chriſtianæ fidei
conſtantiſſimè perſeveraret, in cra-
ticulam ſubjécto igne injicitur,
multisque prætérea ſuppliciis una
cum sociis cruciatur.
Vérbera carnificum non timuê-
runt Sancti Dei, moriéentes pro
Chriſti nomine: £ t hærédes fie-
rent in domo Dômini. Tradi-
derunt corpora ſua propter Deum
ad ſupplicia. Ut.

Ed ea tormentôrum génera m-
nibus forti, ac libénti animo
perferentibus, Dionyſius annum
agens fupra centéſimum, cum ré-
iquis ſecuri percutitur septimo

9⁰3
Idus Octöbris. De quo illud me-
môriæ pröditum eſt, abfciſſum
ſuum caput ſuſtuliſſe, & progreſ-

ſum ad duo millia paſſuum in ma-

nibus geſtäſſe. Libros ſcripſit ad-
mirabiles, ac planèe eœléſtes, de
divinis nominibus, de cœléſti, &
Eccleſiaſtica Hierarchia, de myſtica
Theologia, & alios quosdam.
Tamquam aurum in fornace
probavit eléctos Dôminus, & quaſi
holocauſti hôſtiam accépit illos, &
in témpore erit reſpéctus illérum:
uoniam donum, & pax eſt
eléctis Dei. Qui confidunt
in illum, intélligent veritatem, &
fidéles in dilectione acquieſcent
illi. Quoniam.,
löria Patri. Quoniam.

éctio ſanéti Evangélii ſecundùm
Lucam.

N illo témpore: Dixit Jefus diſ-
cipulis ſuis: Atténdite à fermen-
to Phariſæoòrum, quod eſt hypo-
criſis. Et réliqua.
Homilia venerabilis Bedæ Presb.

E hoc fermento Apôſtolus
præcipit: Itaque epulémur,
non in ferménto véteri, neque in
ferménto malitiæ & nequitiæ, ſed
in azymis ſinceritatis, & veritatis.
Nam ſicut môdicum fermêèntum
totum farinæ, cui injicitur, maſ-
ſam corrúmpit, universamque mox
conſperſiònem ſuo ſapore comma-
culat: ſic nimirum ſimulatio, cu-
jus ſemel animum imbuüerit, tota
virtůutum ſinceritäate, & veritate
fraudabit. Eſt ergo ſenſus: Attén-
dite, ne æmulemini ſimulatores-»
quia veniet proféctoò tempus, in
quo & veſtra virtus omnibus, &
eôrum reveletur hypocriſis.

Propter teſtaméntum Dômini
& leges patérnas, Sancti Dei per-
ſtitérunt in amore faternitatis:
* Quia unus fuit ſemper ſpiritus
in eis, & una fides. Ecce quam
bonum, & quàm jucúndum habi-
tàre fratres in unum. Quia.

Erüm quod séquitur: Quô-
V niam quæ in ténebris dixi ſtis,
in lümine dicéntur, non ſolùm in
futůro, quando cuncta cordium
abſcondita proferêntur ad lucem
ſed & in præsénti témpore poteſt
LII 4 con-

904
congruénter àceipi: quéniam quæ
inter tenebras quondam preſſura-
rum;, carcerümque umbras, vel
locúti, vel paſii ſunt Apôſtoli,
nunc clarificata per orbem Eccle-
ſia, lectis eòrum actibus publicè
Fradicantur: Ne terreamini ab
his, qui occidunt corpus. Si per-
ſecutores Sanctôrum, occiſis cor-
poribus, non habent amplius, quid
contra illos agant: ergo ſuperva-
cua furunt insänia, qui mortua
mäaärtyrum membra feris, avibus-
que discerpenda projiciunt, cùm
nequaquam omnipotentiæ Dei,
quin ea reſuscitando vivificet, ob-
siſtere poſſint.
Sancti mei, qui in carne pôſiti,
certamen habuiſtis: Merceédem
laboris ego reddam vobis.
Venite benedicéti Patris mei,

percipite regnum. Mercedem.
loôria Patri. Merceêdem.

Uo autem ſunt génera perſe-
— cuatorum: unum palam ſæ-
vientium,
lenterque blandiéntium. Contra
utrümque nos munire, atque inſti-
tüere volens Salvator, & fupra ab
hypéôcriſi Phariſæorum attendere,
& hic à carnificum cæde præcipit
non timere: quia vidélicet poſt
mortem nec horum crudelitas, nec
illorum valeat ſimulatio durare.
Nonne quinque paſſeres véneunt
dipondio? Si minutiſſima ,; in-
quit,, animâlia, & quæ quôlibet
per aera ferüntur volatilia, Deus
obliviſci non poteſt, vos qui ad
imaginem facti eſtis Creatoôris, non
ebetis terréri ab his, qui occidunt
ceorpus; quia qui irrationahilia ani-
mäalia gubernat, rationabilia curare
non déſinit.
e Deum laudamus. II.

DIE X. OCTOBRIS.

ſte Conféſſior.

Omine Jeſu Chriſte, veræ hu-
militatis & exemplar, & præ-
mium; quæſumus, ut ſicut beatum
Franciſcum in terréni honoris cô-
témptu imitatôrem tui glorioéſum

alterum fictè fraudu-

effeciſti; ita nos ejusdem i mitatiéò-
nis, & gloriæ tribuas eſſe consor-
tes. Qui vivis.

. Gaudent in cœlis.
Exultâbunt. xxxiii.
902.

Fanciſcus Ganchkæ Dux quartus,
Joanne Borgia, & Joanna Ara-
gonia Ferdinandi Catholici nepte
genitus, poſt puerilem ætatem in-
ter doméſticos mira innocentia;
& pietate transaéctam, in aula pri-
mùúm Caroli quinti Cæſaris, mox
in Catalauniæ adminiſtratiône ad-
mirabilior fuit Chriſtianæ virtütis,
& vitæ auſterioris exémplis. Ad
Granaténſe ſepulchrum Iſabéllam
Imperatricem cùm detuliſſlet, in
ejus vultu fœde commutato, mor-
talium omnium caducitatem réle-
gens, voto ſe adſtrinxit, rebus
omnibus, cùm primùúm licéret;,
abſectis, Regum Regi unicéè inſer-
viéndi. Inde tantum virtutis in-
creméntum fecit, ut inter nego-
tiòrum turbas religioſæ perfectio-
nis ſimillimam imaginem réfe-
rens, Miraculum Principum appel-
larétur.
Honéſtum fecit. 899.

Ortualeonòôra deCaſtro cén-
juge, ingreſſus eſt ſocietàtem
Jeſu, ut in ea lateêret ſecuriùs „ &
præcluderet dignitatibus âditum,
interpéôſita voti religiône: dignus,
quem & viri Principes complures
in amplectendo ſeveriori inſtituto
fuerint ſecúti, & Carolus quintus
ipſe in abdicando Império horta-
torem ſibi, aut ducem extitiſſe
non diffiteretur. In eo arctioris
vitæ ſtudio Franciſcus jejüniis, ca-
ténis férreis, alpérrimo cilicio,
cruéntis, longisque verberatioôni-
bus, ſomno breviſſimo, corpus
ad extrémam usque maciem rede-
git: nullis præterea parcens labo-
ribus ad ſui victôriam, & ad ſalu-
tem animarum. Tot itaque inſtru-
ctus virtütibus, à § Ignatio pri=⸗
mùm Generalis Commiſsarius in
Hiſpaniis, nec multò poſt Præpofi⸗
tus Generalis Téêrtius à Societa-
te univérſa, licèt invitus eligitur.
Quo in münere Principibus ac
Summis Pontificibus prudéntia, ac
mo-

rorum ſinc
tter compl
Ucka ubique
Hesnum Polo

ul, in Mexri

Hoyincias in
0 aliss gegio
i rrcicatie
llne nden
Mopagarunt.
Atmurit eu

Je ſe itr
ercator!
Dkium keeret
IImi ummis
Dlam, inv
intig recusi
Mendlicare v
Unſtrare in
ſi conten
UIn Finguli
Uener hora
Gemlogne g.
UImn ontem
Potcke de ge
Punguan ihe⸗

klplbieſene
ſetdtl

1
ahns; 3 C
Criſter ap
genente X.
anns i 81
ical
Mernmn Ad⸗

M II

eütdemi
tboas elle conin

Gaudentineri
tgii,

1

Wir innocent
GDam, in aulſ⸗
inti Crleris,u
Aminiktanone:

ſune zütüt⸗

. jmitinem *
kuincipanne

ch. .

ibns

e Lüncltl ain
ibus N N

morum ſanctitàte àpprime charus;
præter complura vel côndita, vel
aucta ubique domicilia, socios in
Regnum Poloniæ, in inſulas Océ-
ani, in Mexicanam, & Peruanam
Provincias invéxit: miſſis quoque
in alias RegionesApeſtoôlicis viris,
qui prædicatione, sudoribus, san-
gulne fidem Catholicam Romanam
propagarunt.
Amavit eum Dominus. 899.

Ee ſe ita demiſsè ſentiébat, ut
Peccatôris nomen ſibi pro-
prium faceret? Romanam purpu-
ram à Summis Pontificibus fæpius
oblatam, invicta humilitatis con-
ſtantia recusavit. Vérrere ſordes,
emendicare victum oſtiâtim, ægris
miniſtrare in noſocomiis, mundi,
ac ſui contemptor, in deliciis ha-
buit. Singulis diébus multas con-
tinenter horas, frequeénter octo,
uandoôque decem dabat Cœlé-
Kiam contemplationi. Cénties
quotidie de genu Deum adorabat
Numquam à ſacrificando abſtinuit:
rodebatque ſeſe divinus quo æ-
ardor; ejus vultu facram
Hôſtiam offeréntis, aut concionan-
tis intérdum radiante. Sanctiſſimũ
Chriſti Corpus in Euchariſtia la-
tens, ubi aſſervaretur, inſtinétu cœ-
leſti ſentiebat. Cardinaàli Alexandri-
no ad conjungendos contra Turcã
Chriſtianos Principes Legato comes
additus à B. Pio V. arduum iter,
fractis jam penèe viribus, ſuſcepit ex
obedientia, in qua & vita curſum
Romæ, ut optaârat, feliciter con-
ſummavit, anno ætatis ſuæ ſexa-
géſimo ſecundo, ſaluùtis vero mil-
leſimo quingentéſimo ſeptuageſi-
mo fecundo. A ſancta Theréſia,
quæ ejus utebatur consiliis, vir
sancktus ; à Gregôrio XIII. fidélis
adminiſter appellatus. Demum à
Cleménte X. plúribus magnisque
clarus miraculis, in Sanctòôrum nuů-
merum adſcriptus.
Iſte bomo perfecit. 899.

ron. cce nos
reliquimus.
liii.

DIE XIII. OCTOBRIS.

.

905
ſte Confeſſor.
Méruit ſuprémos.

Eus, qui beatum Regem
Eduârdum Confeſsorem tuum
æternitatis gloria coronâſti: tac
nos, quæſumus, ita eum venerari
in terris, ut cum eo regnare polſ-
simus in cœlis. Per Dominum
noſtrum.

ERuarqus „cognoménto Conféſ-
ſor, nepos ſancti Eduardi Re-
gis, & Martyris Anglo- Saxonum
Regum ultimus (quem futúrum
Regem Britualdo viro ſanctiſſi-
mo in mentis exceſſu Dominus
demonſtravit) decennis à Danis
Angliam vaſtantibus quæsitus ad
necem exulare coôgitur apud A-
vunculum, Normanniæ Ducem „
ubi in médiis vitiorum illecebris
talem ſe exhibuit integritate vitæ,
morúùmque innocentia, ut omni-
bus admirationi eſſet. Eluxit in
eo vel tum mira pietas in Deum,
ac res divinas, fuitque ingenio
miriſſimo, atque ab omni domi-
nandi cupiditate aliéno: cujus ea
vox fertur: Malle ſe regno carere,
quod ſine cæde, & sanguine obti-
néri non poſſit.
Honeſtum fecit. 899.

Xtinctis mox Tyrannis, qui
fratribus fuis vitam, & Re-
gnum eriperant, revocatur in pa-
triam, ubi ſummis omnium vo-
tis „& gratulatione Regno poti-
tus, ad hoſtilium irarum delenda
veſtigia totum ſe conveêrtit, à ſa-
cris exorfus, ac Divorum Tem-
plis, quorum älia à fundamentis
eréxit, àlia refécit, auxitque red-
ditibus ac privilégiis: in eam cu-
ram potiſſimùm inténtus, ut reflo-
réſceret collapſa Religio. Ab aulæ
procéribus compälfum ad núptias;
conſtans eſt afsértio Seriptorum,
cum Virgine ſponſa virg'nitatem
in matrimônio ſervâſſe. Tantus in
eo fuit in Chriſtum amor, & fides,
ut illum aliquando, inter Miſsâà-
rum ſolemma vidére meräerit
blando vultu, & divina luce ful-
géntem. Ob profúſam charitatem,
orphanorum, & egenorum pater

paſſim dicebatur, numquam læ-
LILS tiorx,

9⁰6
tior, quàm cùm régios thesauros
exhausiſſet in pauperes.
Amâvit eum Dôminus. 899.

Rophetiz dono illuſtris, de
Angliæ futúro ſtatu multa cœ-
Rtus prævidit „ & illud inpri-
mis memorabile, quod Svveyni
Danôrum Regis in mare demerſi
mortem, dum Angliam invadeén-
di animo claſſem conſcénderet;,
eôdem quo accidit momentò;
divinitůs intelléxzit. Joannem
Evangeliſtam mirificè côluit,, ni-
hil cuiquam, quod ejus nomine
peterétur, negare sôlitus. Cui
olim ſub lacera veſte ſuo nomine
ſtipem rogânti, cùm nummi deeſ-
ſent, detractum ex digito annu-
lum porréxit,; quem Divus non
ita multò poſt Eduardo remiſit,
una cum nuntio ſecutúræ mortis.
Quare Rex, indictis pro ſe préci-
bus, ipio ab Evangeliſta prædicto
die, piiſſime biit Nonis vidélicet
Januarii, anno ſalũútis milléſimo
sexagéſimo ſexto, quem ſequénti
ſæculo „ Alexander Papa tértius
miraculis clarum, Sanctôrum fa-
ſtis adſcripſit. Ad ejus memô-
riam Innoceéntius undécimus oflfi-
cio púùblico per univerſam Ecclé-
ſiam eo die celebrari præcépit,
quo annis ab ôbitu ſex & triginta
translatum ejus corpus incorrùúp-
tum, & ſuavem ſpirans odorem
repérxtum eſt.
Iſte homo perfécit. 899.

int lumbi veſtri. .
XIIX.

DIE XIV. OCTOBRIS.

Eus, qui nos coônſpicis ex no-
ſtra infirmitäte deficere: ad
améôrem tuum nos miſericorditer
per Sanfdtorum tuorum exempla
reſtaura. Per Dominum.

Hic vir deſbiciens.
juſtum deduxit, Ii.
eus, qui beaâtum.
905.

Afiffas Romahus præzfuit
Eccléſiæ, Antonino Helioga-
balo Imperatore. Conſtituit Qua-
tuor anni Téêmpora, quibus jeju-
nium ex Apoſtolica traditione ac-
céptum, ab omnibus ſervarétur.
Ædificavit Basilicam ſanétæ Ma-
riæ trans Tiberim: & in via Ap-
pia vetus cœmetérium ampliavit,
in quo multi ſancti Sacerdotes
Martyres ſepulti ſunt, quod ab
eo, Calliſti cœmetérium appella-
tur. Sedit annos quinque, men-
ſem unum, dies duodecim. Ordi-
natiônibus quinque menſe Decem-
bri creavit Presbyteros sédecim,
Diäconos quatuor, Epilcopos
octο. Martyrio coronatus ſub A-
lexandro mperatore, illatus eſt in
coœmetérium Calepodii via Auré-
lia, tértio ab Urbe lapide, pridie
Idus Octobris.
Honéſtum fecit illum Pôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, & 4
ſeductôribus tatavit illum: Et
dedit illi claritatem ætérnam.
Deſcenditque cum illo in fove-
am, & in vinculis non derelfquit
eum. Et.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

Kihmphalis beati MartyrisGal-
iiſti dies héôdie nobis anniver-
saria celebritate recurrit: cujus glo-
rificatioòni ſicut congaudet Ecclé ſia,
ſic ejus propônit ſequenda veſtigia.
Si enim compatimur, & conglorifi-
cabimur. In cujus glorioſo agone
duo nobis præcipuè conſideranda
ſunt: indurata vidélicet tortoris ſæ-
vitia, & Martyris invicta patientia.
Sævitia tortoôris, ut eãâ deteſtémur:
patientia Martyris,ut eâ imitémur.
Audi Pſalmiſtam adverſus malitiã
increpantem: Noli æmulari in ma-
lignantibus, quoôniam tamquam
fœnum veléciter aréſcent. Quod
autem advérſus malignantes pa-
tiéntia exhibenda ſit, audi Apo-
ſtolum ſuadéntem: Patiéntia vo-
bis neceſsaria eſt, ut reportétis
promiſſiònes. .
Deſidérium aäanimæ ejus tri-
buiſti ei Domine; Et voluntaà-
te labiôrum ejus non fraudätti
eum. .
Quôniam præveniſti eum in be-
nedictiônibus dulcédinis: poſuiſti
in câpite ejus corônam de lapide
pretioſo. Et.

Conitn i
ijtis gatien
unis cruciat
El walitia.
one luo glor
1) non eihort
Unitationen e
Pobta, ülinn
Fla non finnn
Moktem oc
cig, wrei d
in (o enit
kabnbert,
Donlunt condi
—

Detecit
eun, Ders eo
ſahenin ete

Kolci
Mt
helis ſis
l R

camn ſan
1: & in

gbingue, ne
knodecimn. 0
ne menle Dece
Ntetos Selecit
ot, Mich
cotonn
toter i
lepoci in iut
Nbe lapite e⸗

Oronäta itaque eſt beâti Mar-
tyris patiéntia, mancipata eſt
ætérnis cruciatibus tortoris incor-
récta malitia. Hoc atténdens in
agône ſuo gloriôſus Chriſti athlé-
ta, non exhorruit carcerem. Ad
imitationem capitis ſui toleravit
probra, ſuſtinuit irrifiõnes, fla-
gélla non timuit: & quot ante
mortem pro Chriſto pertulit ſup-
plicia, tot ei de ſe obtulit ſacrifi-
cia. Quod enim propinante Apô-
ſtolo biberat, alté retinébat: Quia
non ſunt condignæ paſſiônes hujus
témporis ad futúram gloriam, quæ
revelabitur in nobis. Et quia mo-
mentaneum hoc, & leve noſtræ
tribulationis, ætérnum glôriæ pon-
dus operätur in cœlis: Hujus pro-
miſſionis amôre à terrénis fuſpen-
ſus, & præguſtata ſupernæ ſuavita-
tis dulcédine ineffabiliter afféctus,
dicébat cum Pſalmiſta: Quid mihi
eſt in cœlo? & à te quid volui ſuper
terram? Defécit caro mea, & cor
meum, Deus cordis mei, & pars
mea Deus in æternum. .
Stola jucunditatis induit eum
Dôminus: * Et corônam pulchri-
tůdinis poôſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Dôminus pane
vitæ, & intelleétus: & aqua ſapien-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
löria Patri. Et.

écdtio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

IN illo tmpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Nihil eſt opértum,
quod non revelabitur, & occul-
tum;, quod non ſcietur. Et réli-

qua. .
„Homilia S. Hilarii Epiſcopi.

Ominus diem judieii oſten-
dit, quæ abſtruùſam volunta-
tis noſtræ conſciéntiam prodet:
& ea, quæ nunc occuùlta exiſtiman-
tur, luce cognitionis públicæ de-
teget. Igitur non minas, non con-
silia, non poteſtates inſectantium
monet eſſe metuéndas: quia dies
judicii nulla hæc fuiſſe, atque
inania revelabit. Er quod dico
vobis in ténebris, dicite in lumi-
ne: & quod in aure auditis, præ-
dicate fuper tecta. Non légimus,
Dôminum sôlitum fuiſſe nocti-
bus ſermocinari, & doctrinam in

9⁰
ténebris tradidiſſe: ſed quia En.
nis ſermo ejus carnalibus ténebræ
ſunt, & verbum ejus infidelibus
nox eſt.
Corona aurea ſuper caput ejus:
Expréſſa ſigno ſanctitatis, gloria
honoris, & opus fortitudinis.
Quoniam præveniſti eum in be-
nedictionibus dulcédinis, poſuiſti
in capite ejus corônam de lapide
pretioſo. Exprefla.

Taque id quod à ſe dicdum eft,
cum libertate fidei, & confeſſiò-
nis vult eſſe loquéndum. IQGcircò
quæ in ténebris dicta ſunt, prædi-
cari juſſit in lũmine; ut quæ ſecré-
to aurium commiſſa ſunt, ſuper
cecta, id eſt, excéllo loquentium
præconio audiantur. Conſtanter
enim Dei ingerenda cognitio eſt,
& profündum doctrinæ Evangéli-
cæ ſecretum in lumine prædicatio-
nis Apoſtôlicæ revelandum: non
timéntes eos, quibus cùm ſfit li-
céntia in corpora, tamen in ani-
mam jus nullum eſt, ſed timéntes
poôtiùs Deum, cui perdéndæ in
gehenna & animæ, & corporis ſit
potéſtas.

Hic eſt veré Martyr, qui pro
Chriſti noömine sanguinem ſuum
fudit: Qui minas judicum non
timuit, nec terrenæ dignitatis glô-
riam quæsivit) ſed ad cœleſtia re-
gna pervenit. H
Juſtum dedúxit Dôminus per
Vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Qui.
loria Patri. Qui.

Olite timere eos, qui occi-
dunt corpus. Nullus igitur
côrporum noſtrôrum cafus eſt per-
timescéndus, neque ullus interi-
méndæ carnis admitténdus eſt do-
lor: quando pro naturæ ſuæ atque
originis conditione reſolúta, in
ſubſtantiam ſpiritualis animæ re-
fundatur. Et quia doctrinis tali-
bus confirmâtos oportet liberam
confitéendi Dei habere conſtan-
tiam, êtiam conditiônem ,qua te-
nerémur, adjécit: negatürum ſe
eum Patri in cœlis, qui ſe homi-
nibus in terra negäſſtet: eum porro
qui conféſſus coram hominibus ſe
fuiſſet, à ſe in eœlis confitendum:
qualésque nos nominis ſui teſtes
hominibus fuiſsémus;, tali nos
apud

908 zin
apad Deum Patrem teſtimônio e-
jus usùúros. ,
e Deum laudamus. Ir.

DIE XV. OCTOBRIS.
liv.

Ratres, Qui gloriâtur, in Dômi-
L'no glorietur. Non enim, qui
ſeipſum commendat, ille probatus
eſt; ſed quem Deus commendat.

Egis ſupèrhi nuúntia
Domum patérnam déſeris,
Terris Thereſa barbaris
Chriſtum datura, aut saänguinem.
ed te manet ſuavior
Mors, poena poscit dulcior:
Divini amôris cuúſpide
In vulnus icta concides.
charitatis victima!
Tu corda noſtra concrema;,
Tibique Gentes créditas;
Averni ab igne libera.
it laus Patri, cum Filio„
Et Spiritu Paraclito,
Tibique ſancta Trinitas,
Nunc, & per omne ſæculum. Amen.
Spécie tua, & pulchritůdine tua.
Intende, proôſpere procede, &
regna.

Veni ſponfa Chriſti, accipe
corônam, quam tibi Dôminus præ-
Paravit in ætérnum.

Xaudi nos Deus ſalutaâris no-
ſter: ut ficut de beatæ Thereſiæ
Virginis tuæ feſtivitate gaudémus;
ita ccœléſtis ejus doctrinæ pabulo
nutriamur, & piæ devotioônis eru-
diamur afféctu. Per Dôminum.

Qui vult venire poſt me, ab-
neget femetipſum, & tollat cru-
cem ſuam, & ſequatur me.
Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multipli-
cabitur.
eus; qui nos. 906.

egem Virginum Doôminum.
Venite, adorémus.
enite. 1.

.c eſt dies, qua cindidæ
Inſtar columbæ Cœlitum

Ad ſacra templa ſpſritus
Se transtulit Thereſiæ.
ponsique voces audiit:
Veni ſoror de vertice
Carmeli ad Agni núptias:
Veni ad corônam gloriæ.
e ſponſe jeſu Virginum,
Beatj' adorent Ordines,
Et nuptiali cantico
Laudent per omne ſæculum. Amẽé.

e Virginibus.
lvii.

PTueteli⸗ Virgo nata eſt à bulæ in
Hiſpania, paréntibus tum gé-
nere, tum pietate præclaris. Ab
iis divini timoôris lacte educata,
admirandum futuùræ ſanctitatis in
tenerrima adhuc ætate ſpécimen
dedit. Nam cùm ſanétôrum Mar-
tyrum acta perlegeret, adeo in
ejus meditatiône ſancti Spiritus
ignis exartit, ut domo aufugiens:
in Africam trajiceret, ubi vitam
pro gloria Jeſu Chriſti,; & anima-
rum ſalute profünderet. A patruo
revocata, ardens martyrii defi-
dérium eieemôſynis aliisque piis
opéribus compensavit, jugibus la-
crymis deplorans „ ôptimam fibi
lortem fuiſſe præréptam. Moôrtua
matre, cùm à beatiſſima Virgine
péteret, ut ſe matrem eſſe mon-
ſtraret, pii voti compos effecta
eſt, ſemper perinde ac filia patro-
cinio Deiparæ perfruens. Vigéſi-
mum ætatis annum agens, ad Mo-
niales ſanéctæz Mariæ de Monte
Carmélo ſe côntulit;: ibi per duo-
deviginti annos graviſſimis morbis
& variis tentatiônibus vexata, con-
ſtantiſſime méruit in caſtris Chri-
ſtianæ pœniténtiæ, nullo refécta
pâbulo, cœléſtium earum conſola-
tionum, quibus ſolet étiam in
terris sanctitas abundare.
Propter veritatem, & manſue-
tůdinem, & juſtitiam: † Et dedu-
cet te mirabiliter dextera tua. all.
Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde, prôſpereèe procede, & re-
gna. Et.

Ngélicis ditata virttibus, non
modô prôpriam, ſed publicam
étiam ſalutem ſolicita charitate
curavit. Quare ſeverioôrem véte-
rum Carmelitarum régulam, Deo

afflänte, & Pio quarto approban-
te

Beprimämn
Obletrandan-
in eo constl
Uentis Dom
u lupra tr.
0ls Vitgo p
Ubus human
Ciniind adre
Eeruli Mrinet
Peleticorum
lettebat lacry
Gann diyine
tunos Noprii
Deo gno eo
into altem
ocor eius e
1O flletit An
Kigrrcordi⸗
Kuldierit C
Centem ſib⸗
onla meun
l conſliante
hm emtüt,
Ulgnid etke
ler ulta cce
Ments coſcri
Nelles ad up
UHhn maxime
Dlenitiiu
Cluten: *
eleDeus tuus
6 lohter er
Alenl, K
Ulnitte Delg,
Un zue
eiklindi

nti n

te, primùm muliéribus, deinde viris
oblervandam propôſuit. Efflôruit
in eo consilio omnipotens miſe-
rentis Domini benedictio; nam
duo ſupra triginta Monaſtéria in-
ops Virgo poôtuit ædificare, ém-
nibus humanis deſtitüta auxiliis,
quinimo adversantibus plerumque
sæculi Principibus. Infidélium &
hæreticorum tenebras perpetuis
deflebat lacrymis, atque ad placan-
dam divinæ ultionis iram volun-
tarios proprii corporis cruciatus

. 909
cem, charitätem, & regularem
obſervantiam adhortata, ſub co-
lumbæ ſpecie puriſſimam animam
Deo réddidit, annos nata ſexa-
ginta ſeptem, anno milleſimo, quin-
gentéſimo octogeſimo ſecundo,
ldibus Octobris, juxta Kalendarii
Romani emendationem. Ei mo-
riénti adéſſe viſus eſt inter Ange-
lôrum agmina Chriſtus Jeſus: &
arbor arida cellæ proxima ſtatim
effloruit. Ejus corpus usque ad
hanc diem incorruptum, adorato

abes.

i Deo pro eoôrum ſalüte dicabat.
W.

Tanto autem divini amoôris incen-
dio cor ejus conflagravit, ut méri-
tô viderit Angelum ignito jaculo
ſibi præcoôrdia transverberantem,
& andierit Chriſtum data déxtera
diceéntem ſibi: Deinceps ut vera

liquore circumfuſum, pia venera-
tione côölitur. Miraculis claruit
ante & poſt obitum, eamque Gre-
gorius XV. in Sanctarum numerum
rétulit.
Afferéntur Regi virgines poſt
eam, proximæ ejus, Afferéntur

uta ekbllel
Cnubus tum e
te Marlui
labe e

Sponſa meum zelabis honorem.
Eo conſiliante, maxime arduum
votum emiſfit, efficiendi ſemper,
quidquid perféctius eſſe inteilige-
ret. Multa cœléſtis ſlapiéntiæ docu-
ménta conſcripſit, quibus fidelium
mentes ad ſupernæ patriæ deſide-
rium maximéè excitantur.
Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
quitatem: Proptérea unxit te
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
„. Propter veritatem, & manſue-
túdinem, & juſtitiam. Proptérea
unxit te Deus.

Um autem afsidna éderet
Wexempla virtütum, tam an-
Xio caſtigandi corporis deſiderio
æſtuabat, ut quamvis ſecùs ſua-
derent morbi, quibus affli aba-
tur, corpus ciliciis, caténis,
urticarum manipulis, aliisque a-
ſperrimis flagéllis ſæpe cruciaret,,
aliquando inter ſpinas voluta-

tibi in lætitia, & exultatiône.
Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſpere procéde, & re-
gna. Afferéntur.
lôria Patri. Afferéntur.

1 imile erit
regnü cœlôrum decem virginibus.
Ix.

Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
æternum.

Diffũſa eſt gratia.
DIE XVII. OCTOBRIS.

Eus, qui beätam Hedvvigem
à ſæculi pompa ad hùmilem

nibi

inati ret, ſic Deum alloqui solita: Doô- tuæ crucis ſequélam toto corde
e, IHH mine, aut pati aut mori: ſe ſem- transire docuiſti: concede, ut ejus
elun e per misérrima morte pereântem méritis & exemplo diſcamus peri-
ſlet e exiſtimans , quamdiu à cœléſti turas mundi calcare delicias, & in
Undate, „ ætérnæ vitæ fonte abéſſet. Prophe- amplexu tuæ crucis omnia nobis
em, & tiæ dono excélluit, eamqae divi- adversantia ſuperare. Qui vivis &

nis charismatibus tam liberaliter regnas cum Deo Patre.
locupletabat Dôminus, ut ſæpius
exclamans péteret, beneficiis in
ſe divinis modum imponi, nec

4 .
Gertels tunn
lchetdte
gtocelet

tam céleri oblivione culpârum
ſuàârum memoriam aboléri. Into-
lerabili igitur divini amoôris incen-
10 pôtiùs, quàm vi morbi albæ

mortis die, Eccleſiaſticis Sacra-

mentis munita, alumnos ad pa-

cùm decumberet, prænuntiato ſuæzæ

HEdeyvigis régiis clara natali-
bus, innocéntia tamen vitæz
longe clärior, ſanctæ Eliſabethæ
filiᷓz Regis Hungariæ mateértera»

Bertholdi & Agnétis Moraviæ
Marchionum filia, animi ab ine-
unte

910
unte ætäàte moderatiônem préôtu-
lit: adhuc enim puéllula pueri-
libus abſtinuit: & duodeénnis Hen-
rico Poloniæ Duci à paréntibus
nuúptui tradita, thalami fide ſanctè
fervâta, prolem inde ſucseptam in
Dei timore erudivit. Ut autem
comméôdiùs Deo vacaret, ex pari
voto & consénſu unanimi ad ſeépa-
rationem thori virum induùxit: quo
defuncto, ipſa in monaſteério Treb-
nicénſi, Deo, quem afſsiduis préci-
bus, exoraverat, inſpirante, Giſter-
cieênſem devota ſumpfit habitum;
in eoque contemplatiôni intenta,
divinis Officiis & Miſsarum ſolém-
niis a lolis ortu ad meridiem usq;
aſſidua aſſiſtens, antiquum humani
géneris hoſtem fortis contempfit.
Propter veritatem, & man-
ſuetudinem, & juſtitiam: Et de-
duúcet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua, & pulchritudine tua
intende, proſpereè procede, & re-
gna. Et deducet,

Xculi autem commércia, ni
divina, vel animarum ſalútem
attingerent, audire, vel loqui
non ſuſtinuit: prudéntia in agen-
dis ſic emicuit, ut neque excéſſus
eſſet in modo, nec error in ôrdine,
comis alioqui, & manſuéta in prô-
ximum. Grandem autem de ſe tri-
umphum jejuniis & vigiliis, veſti-
umque aſperitate auſtéra carnem
macerans reportavit: hinc ſublimi-
oSribus florens virtütibus Chriſtia-
nis, conſiliorum gravitate, animiq;
candôre & quiéte in eximium reli-
gioſæ pietäãtis evaſit exémplar:om-
mibus ſe ultrò ſubjicere, atque vi-
liora præ cæteris Monialibus ala-
criter munia ſubire; paupéribus é-
tiam flexo genu miniſtrare, lepro-
sorum pedes ablůere, & oſculari,
ipfſi familiare erat, neque illôrum
ulcera sanie manantia ſui victrix
abhoôrruit.
„Dilexiſti juſtitiam, & odi-
ſti iniquitatem: *△ Proptérea unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
Propter veritatem, & manſuetũ-
dinem, & juſtitiam. Proptérea.

Ira fuit ejus patiéntia;, animſ-
que conſtäntia: præcipuéèé ve-
rò in morte Henrici Ducis Sileſiæ
ſui, quem maternè diligébat, fi-
lii in bello à Tartaris cæſi eni-

quàm filio lacrymas réddidit.
Miraculorum déênique gloôria per-
crêbuit; puerum enim demerſum,
& molendini rotis alliſfum, &
prorſus attritum, invocata, vitæ
reſtituit, aliaqué præſtitit, ut ri-
teé iis Clemens quartus probatis;,
Sancktôrum número eam adlſcrip-
ſerit, ejusque feſtum in Polonia,
ubi præcipua veneratione uti Pa-
trôna coôlitur, die decimaquinta
Octobris celebrari conceſſerit,
quod deinde ut décima séptima in
tota Eccléſia fieret, Innocentius
XI. ampliavit.
Fallax gratia; & vana eſt
pulchritůdo : Mülier ti-
mens Deum, ipfa laudabitur.
„Date ei de fructu manuum
fuarum, & laudent eam in portis
pera ejus. Mulier.
Ioôria Patri. Mulier.

imile eſt regnum cœlôrum the=
sauro. .
Ixvi.

DIE XVIII. OCTOBRIS.

Ntervéniat pro nobis, quæſu-
mus Dômine, ſanctus ſtuus Lu-
cas hvangeliſta: qui crucis morti-
ficationem jugiter in ſuo corpore
pro tui nôminis honore portavit.
Per Dominum.

X.

Ex libro S. Hieréônymi Presbyteri
de Scriptoribus Eccleſiaſtis.

Ucas médicus Antiochénſis, ut
Las ſcripta indicant „ Græci
ſermonis non ignarus, fuit ſecta-
tor Apoſtoli Pauli, & omnis pere-
grinatioònis ejus comes. Scripfit
Evangélium, de quo idem Paulus?
Miſimus, inquit, cum illo fra-
trem, cujus laus éſt in Evangélio
per omnes Eccléſias. Et ad Coloſ-
sénſes: Salutat vos Lucas, méedi-

cus chariſſimus. Et ad Timothe-

tuit; péôtiüs enim gratias Deo , um: Lucas eſt mecum ſolus. Aliud

—

quo-

ſogue elclit
Col titulo, 4
lenotatur: (un
ARbiennium Ko-

ſiti iuelun
limterer medi
Nnun clamante

lin periodo
lee, K totam

de⸗
els

Mengz ſett
Uinze
WI Cs
Unlehu in
1 Tilnl v.
ultcegece
alummim,
nns, unge⸗

tehnns tetci
nigue glotit de
enimn demmetiin,
Ntis Allilum, 1
, invocina, ir

Ouartus p
eto ean al

old M
e Hudu munuun
ent amin horte
liet⸗
Muliet

hlun erionun de

DOTOERN.

di 1
er in han
honane nin

1

nn heebe
4 celeaſti,

gmiochenme 4

principio ſui voluminis declaârat;,

quoque édidit volúmen egrégium

quod titulo, Acta Apoſtolorum,
prænotatur: cujus hiſtôria usque
ad biénnium Romæ commorantis
Pauli pervénit, id eſt, usque ad
quartum Nerônis annum. Ex quo
intelligimus, in eidem urbe li-
brum eſſe compôſitum.
Vidi conjunctos viros habéntes
ſpléndidas veſtes, & Angelus Do-
mini locutus eſt ad me, dicens:
Iſti ſunt viri ſancti facti amici

ei. .
Vidi Angelum Dei fortem vo-
lantem per médium cœlum, voce
magna clamantem, & dicentem.
Iſti.

Gitur periodos Pauli, & The-
Lclæ, & totam baptizati Leônis
fabulam, infer apocryphas ſcriptu-
ras computamus. Quale enim eſt,
ut individuus comes Apôſtoli, inter
cæteras ejus res hoc ſolùm ignora-
verit? ſed & Tertullianus, vicinus
eôrum témporum, refert, Presbyte-
rum quemdam in Aſia amatôrem
Apoſtoli Pauli, convi tum à Joan-
ne, quòd audor eſſet libri ; &
confeſſum, ſe hoc Pauli amôre fe-
ciſſe, & ob id loco excidiſſe. Qui-
dam ſuſpicantur, quotiescumque
in epiſtolis ſuis Paulus dicit, jux-
ta Evangélium meum;, de Lucæ
ſignificare volumine.
e, Beati eſtis, cum maledixerint
vobis homines, & perſecuúti vos
fúerint, & dixerint omne malum
adversùm vos, mentientes, propter
me, Gaudéte, & exultate, quoô-
niam merces veſtra copiôſa eſt in
elis.
Cùm vos oderint hömines, &

cùm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejécerint nomen veſtrum
tamquam malum, propter Filium

hoôminis. Gaudéte.

Ucam anutem non ſolùm ab
Apôſtolo Paulo didiciſſe Evan-
ui cum Dômino in car-
ne non fuerat, ſed à cæteris A-
poôſtolis: quod ipſe quoque in
icens: Sicut tradidérunt nobis,
qui à principio ipſi vidérunt; &
miniſtri fuérunt fermônis. Igitur
Evangélium, ſicut audierat, ſcrip-
ſit: Acta verò Apoſtolõrum, ſicut

viderat ipſe, compoſuit. Vi-
Xit octoginta & quatuor annos „

911
uxéôrem non habens: ſepultus eſt
Conſtantinopoli, ad quam Ur-
bem vigéſimo Conſtantini anno
oſſa ejus cum reliquiis Andréæ
Apôſtoli translàta ſunt de Acha-

JlauA. . —
Iſti ſunt triumphatòôres, & amici

Dei, qui contemnéntes juſſa Princi-

num, merueérunt præmia ætérna:
Modò coronäntur, & accipiunt
palmam.
Iſti ſunt, qui venérunt ex mag-
na tribulatiõéne, & lavérunt ſtolas
ſuas in sànguine Agni. Modoô.
loôria Patri Modo.

eſignavit Dêminus.

xi.
PIE XIX. OCGTOBHRIS.

Similabo eum viro ſapiéntis
qui ædificavit domum ſuam ſupra
petram.
Amavit eum Döminus, & or-
navit eum.
Stolam gloriæ induit eum.

Eus, qui beatum Petrum Con-
feſsorem tuum admirabilis
pœniténtiæ, & altiſſimæ contem-
platioônis münere illuſtrare digna-
tus es: da ‚nobis, quæſumus; ut
ejus ſuffragantibus méritis, carne
mortificati, faciliùs cœléſtia ca-
piamus. Per Dominum.
ſtie Confeéſſor.

PErius Alcàântaræ in Hiſpaânia
nobilibus paréntibus natus, à
téneris annis futúræ ſanctitatis
indicia præbuit. Décimo ſexto
æXtätis anno Ordinem Minorum
ingréſſus, ſe omnium virtäütum
exémplar exhibuit. Tum munus
Concionatôris ex obedientia exér-
cens, innumeros à vitiis ad veram
poœniténtiam traduxÜxit. Primævum
ſancti Franciſci inſtitůtum exactiſ-
ſimè reparare cupiens, ope divi-
na fretus, & Apoſtôlica muni-
tus auctoritate, auguſtiſſimum
& pauperrimum cœnoôbium juxta
Pedroſum fundavit: quod vitæ
genus aſpérrimum ibi felicitex
. Cco-

912
eœptum, per divérſas Hiſpâniæ
provincias usque ad Indias mirifi-
cèê propagatum fuit. Sanctæ The-
rêſiæ, cujus probaverat ſpiritum,
in promoveênda Carmelitarum re-
formatione adjutor fuit. 1pſa au-
tem à Deo edocta, quôd Perri
nomine nihil quisquam péteret,
quin prôtinus exaudirétur, ejus
prêcibus ſe commendare, & ipſum
adhuc viventem Sanctum appellare
conſueyit.
Honéſtùm fecit. 899.

Rincipum obséquia, qui ipſum
velut oraculum conſulebant,
ſumma humilitate declinans, Caâ-
rolo quinto Imperatori à confeſ-
ſionibus eſſe recusavit. Pauperta-
tis rigidiſſimus cuſtos, una tuni-
ca, qua nulla detérior eſſet, con-
tentus erat. Puritatem ita coôluit,
ut a fratre in extrémo morbo ſibi
inſervieênte, nec léviter quidem
tangi paſſus ſit. Corpus ſuum
perpétuis vigiliis, jejuniis, fla-
gellis, frigore, nuditate, atque
omni genere aſperitatum in ſervi-
tůtem redégit, cum quo pactum
inierat, ne ullum in hoc ſæculo ei
réquiem præberet. Charitas Dei
proximi in ejus corde diffûſa,
tantum quandoque excitabat in-
ceêndium, ut e cellæ angüſtiis in
apertum campum proſilire, aeris-
que retrigério concéeptum ardorem
temperare cogerétur.
Amavit eum Doôminus. 899.

Ratia contemplatiônis admi-
räbilis in eo fuit, qua cùm
aſsidue ſpiritus reficerétur, intér-
dum accidit, ut ab omni cibo &
potu pluribus diébus abſtinue-
rit. In dera frequenter ſublatus
mifo fulgore corulſcare viſus eſt.
Räppidos flúvios ſicco pede trajé-
cit. Fratres in extrema penúria;,
coœlitùs delata alimônia cibavit.
Baculus ab ipſo terræ defixus,
mox in viridem ficulneam excré-
vit. Cùm noctu iter ageret, denſa
nive cadente, dirutam domum
ſine tecto ingréſſus eſt, eique nix
in aere péndula pro tecto fuit,
ne illius côpia ſuffocarétur. Do-
no prophétiæ, ac difcretioônis ſpi-
rituum imbútum fuiſſe; ſancta
Thereſia teſtätur. Dénique an-
num agens ſexagéſimum tertium,
hora, qua Prædixerat, migravit ad

Dôminum mirdabili, viſiõne, San-
Gtorúmque præséntia confortaâtus.
Quem eodem moménto in cœlum
ferri beata Theréſia procul diſtans
vidit, cui poſtea apparens dixit:
O felix pœnitentia, quæ tantam
mihi promeéruit gloriam! Poſt
mortem veroô plürimis miraculis
claruit, & à Clemente IX Sanctorũ
nũúmero adſcriptus eſt.
Iſte homo perfécit, 899.

olite timere.

lii.
DIE XXI. OCTOBRIS.

Similabo eum.
Amavit eum.
nterxcèſſio.
xlv.

Prudéntes virgines aptaàte
veſtras lampades: ecce ſponſus ve-
nit, exite bviam ei.
Adducentur Regi virgines poſt
eam. . .
Pröximæ ejus afferéntur tibi.

A nobis, quæſumus Déômine
Deus noſter, ſanctarum Virgi-
num & Martyrum tuarum, Urſulæ
& Sociarum éjus, palmas incelſsabi-
li devotiône venerari: ut quas dig-
na mente non poôſſumus celebrare,
humilibus ſaltem frequentemus
obséquiis. Per Doôminum.

Ilâàrion ortus Tabathæ in Palæ-
ſtina ex paréntibus infideli-
bus, Alexandriam miſſus ſtudio-
rum cauſa, ibi morum & ingénü
laude floruit: ac Jeſu Chriſti ſus-
cépta religione;, in fide & charita-
te mirabiliter profécit. Frequens
enim erat in Eccléſia, aſsiduus in
jejäãnio & oratiône: omnes volup-
tatum illecebras, & terrenarum,
rerum cupiditates contemnébat.
Cüm autem Antonii nomen in
gypto celeberrimum eſſet, eſus
videndi ſtudio in tolitůdinem con-
tendit, apud quem duoòbus mén-
ſibus omnem ejus vitæ rationem
didicit. Domum revérſus mor-
tuis paréntibus, facultates ſuas
pauperibus dilargitus eſt: nec-
dum quintum décimum annum,
esreéſſus, rédiit in ſoitudinem .
ubi

lbi ertrücka e
iglam ciperen,
Ieno ſtccumm,
uam autla⸗
hetvacaneum
tias in cilicio

Kietegic tim
en d uͤ
loſe annig ſern
htünes:

0 audam
M M. 0

Ktamini.

i,viſone, du
iin contottin
meno in ciu
a procl
4parens
ia, gur tuntnn
gloriam! ot
tünis
nte X.
elt.
cit, ,⸗

Aancolk

Mals

m⸗

hum elet,e,
hitücinene
guobus

ubi extrücta exigua caſa, quæ vix

ipſum caperet, humi cubabat. Nec
verò ſaccum, quo ſemel amictus eſt,
umquam aut lavit, aut mutavit, cùm
ſupervacaneum eſiſe diceret, mun-
ditias in cilicio quærere.

N ſanctârum litterarum lectiône
& meditatione multus erat. Pau-
cas ficus & ſuccum herbarum ad
victum adhibébat, nec illis ante
ſolis occaſum vescebâàtur. Conti-
néntia & humilitate fuit incredibi-
li. Quibus aliisque virtùtibus va-
rias horribilesque tentatiônes dia-
boli ſuperavit, & innumerabiles
dæmones in multis orbis terræ
partibus ex hôminum corpôribus
ejecit. Qui octogéſimum annum a-
gens, multis ædificatis monaſtériis,
& clarus miraculis, in morbum in-
cidit: cujus vi cùm extrémo pene
ſpiritu conflictarétur, dicébat: E-
grédere, quid times? egrédere äni-
ma mea, quid dúbitas? ſeptuaginta
Propè annis ſerviſti Chriſto, &
mortem times? Quibus in verbis
ſpiritum exhalavit.
e Deum laudamus. rI.
DIE XXV. OCTOBRIS.

Iſtérum eſt enim.
Lætamini. Xxxvii.

Eatôrum Martyrum tuoôrum,
Domine, Chrysanthi & Dariæ,
quæſumus, adſit nobis oratio: ut
duos veneramur obséquio, eòrum
pium jugiter experiamur auxilium.

Per Dôminum.

(iIry anthus & Daria cônjuges,
nobili génere nati, fide etiam
clariòres, quam Daria, mariti opera,
cum baptismo ſusceéperat, Romæ
innumerabilem höminum multitu-
dinem, hæc mulierum, ille virôrũ,
ad Chriſtum convertérunt. Quare

Celerinus Præféctus comprehenſos

tradidit Claudio Tribũno: qui juſſit
à militibus Chrysaänthum vinctum
cruciàtibus torquéri: ſed vincula
Omnia reſoluta sunt: mox compe-

Ai dquos conjéctus füerat, con-
acti.

Einde bovis côrio incluſum,
in ardentiſſimo ſole conſti-
tuunt: tum pédibus, ac mânibus

caténa conſtrictis, in obſcrum 4

carcerem detrùdunt, ubi ſolutis
Brev. Rom.

1
caténis, clariſſima lux locum Alu-
ſtravit. Daria verô in lupanar
compulſa, leòônis tutéla „ dum in
oratioòne defixa eſt, a contumelia
divinitùs defénſa éſt. Denique in
arenaâriam, quæ eſt via Salaria„
uterque ductus, effoſſa terra, la-
Ppidibusque bruti, parem martyrii
corônam adépti ſunt.
e Deum laudamus. II.
DiIE XXVI. OCTOBRIS.

nfirmitatem noſtram. Xxiv.

Variſtus Græcus ex judæo batre,
Trajano Imperatôre, Pontificat
geſſit. Qui Eccleſiarum titulos ur-
bis Romæ Presbyteris diviſit, & or-
dinavit, ut ſeptem Diâconi Epiſco-
pum cuſtodirent, dum Evangélicæ
prædicatiônis officio tungerétur.
Idem conſtituit ex traditione Apo.-
oblica, ut matrimonium půblicèê
celebrétur,„& Sacerdôtis benedi-
ctio adhibeatur. Præfuit Eccléſiæ
annos novem, menſes tres: Presb
teris decem & ſeptem; D
duoòbus, Epiſcopis quindecim, qua-
ter menſe Decembri ordinatis
Martyrio coronatus Propè ſepũl-
chrum Principis Apoſtolorum in
Vaticano ſepultus eſt séptimo Ka
léndas Novêmbris. 4
e Deum laudamus. rI.
DIE XXVII. OOTOBRIS.

E go ſum vitis vera.
Xxiv,

38.

Onceéde, quæſumus 1
„ Omnipo.
tens Deus: ut, ſicut Apoſtoo-
fum tuoôrum Simönis & Judæ glo-
riôſa natalitia Prævenimus; ſic ad
tua beneficia Promerénda’, Maje-
atem tuam pro nobis ipſi prævé⸗
hiant. Per Dôminum.
DIE XXVIII. OCTOBRIS.

d.

Eus; qui nos per beatoôs Apéô-

ſtolos tuos Simonem 8S&& Ju-
dam ad agnitionem tui nominis
Mmm veni-

2Ik4 — .
venire tribuiſti: da nobis eôrum
gloriam ſempitérnam & proficién-
do celebrare, & celebrando profi-
cere. Per Dominum.

Incipit Epiſtola cathôlica beati Ju-
dæ Apoôſtoli.

aas Jeſu Chriſti ſervus, frater
autem Jacoôbi, his qui ſunt in Deo
Patre diléctis, & Chriſto Jeſu con-
ſervatis & vocâtis. Misericôrdia
vobis, & pax, & charitas adim-
pleatur. Chariſſimi, omnem ſoli-
citdinem faciens ſcribendi vobis
de communi veſtra ſalute, neceſſe
habui ſcribere vobis: déprecans
ſupercertari ſemel tràditæ Sanctis
fidei. Subintroiérunt enim quidam
homines (qui olim præſcripti ſunt
in hoc judicium) impii, Dei noſtri
gratiam transferéntes in luxůriam,
& folum Dominatörem, & Doômi-
num noſtrum Jeſum Chriſtum ne-
gantes
Ecce ego mitto. iii.

Ommonére autem vos volo,
ſcientes ſemel omnia, quoôniam
Jeſus pôpulum de terra Xg8)pti ſal-
Vans, ſecundo eos, qui non credi-
derunt, pérdidit: Angelos verò,
qui non ſervavérunt ſuum princi-
päatum, ſed dereliquérunt ſuun:
domicilium, in judicium magni
diei, vinculis æternis ſub caligine
reſervavit. Sicut Soödoma, & Go-
moôrrha, & finitimæ civitates simili
modo exfornicatæ, & abeuntes
poſt carnem alteram, factæ ſunt ex-
emplum, ignis æterni pœnam ſuſti-
néntes. Similiter & hi carnem
quidem mâculant, dominatiònem
autem ſpernunt, majeſtatem autem
blasphemant.
Tollite jugum. iv.

Um Michael Archängelus
„cum diabolo diſpurans alter-
earétur de Moôyſi corpore, non
eſt auſus judicium inferre blasphé-
miæ, ſed dixit: Imperet tibi Dô-
minus. Hi autem, quæcumque
quidem ignérant, blasphémant:
quæcùmque autem naturaliter,
tamquam muta animalia norunt,
in his corrumpäntur. Væ illis,
quia in via Cain abiéerunt, &
errôre Balaam mercede effuſi ſunt,
& in contradictione Core perié-
runt. Hi funt in épulis ſuis macu-

læ; conviväntes ſine timôre, ſe-
metipſos pascéntes, nubes ſine
aqua, quæ à ventis circumferun-
tur, arbores autumnales, infru-
ctuoſæ, bis mortuæ, eradicatæ;
fluctus feri maris, deſpumantes
ſuas confuſiônes, sidera errantia:
quibus procélla tenebrarum ſerva-
ta eſt in ætérnum.
Dum ſtetéritis. iv.

Imon Chananæus, qui & Zelo-
tes, & Thaddæus, qui & Judas
Jacôbi appellatur in Evangélio,
unius ex catholicis Epiſtolis ſcrip-
tor, hic Meſopotàmiam, ille X-
gyptum Evangélica prædicatioône
peragravit. Poſteâ in Pérſidem
conveniéntes, cùm innumerabiles
filios eſu Chriſto peperiſſent, fi-
démque in vaſtiſſimis illis regioni-
bus, & efferatis gentibus diſſemi-
nâſſent: doctrina & miraculis, ac
dénique glorioſo martyrio: ſimul
ſanctiſſimum Jeſu Chriſti nomen
illuſtrârunt.
Vidi conjunctos. v.
Sermo ſancti Gregorii Papæ.

Criptum eſt: Spiritus Déômi-
ni ornavit cœlos. Ornaménta
enim cœlôrum fſunt virtútes præ-
dicantium. Quæ vidéelicet orna-
ménta Paulus enůmerat; dicens:
Alii datur per Spiritum ſermo ſa-
piéntiæ, alii ſermo ſciéntiæ ſecún-
dàùm eùmdem Spiritum, älteri fides
in eòdem Spiritu, alii gratia ſani-
tàtum in uno Spiritu, alii operatio
virtũtum, alii prophet ſa, alii diſeré-
tio ſpirituum, alii génera lingua-
rum, Alii interpretàtio ſermonum.
Hæc autem ômnia operaätur unus
atque idem Spiritus, dividens sin-
gulis, prout vult.
Beati eſtis. V.

Uot ergo ſunt bona prædi-
cântium, tot ſunt ornamenta
c&ëlru n. Hinc rurſus ſcriptum
eſt: Verbo Dômini coœli firmati
ſunt. Verbum enim Dômini Fi-
lius eſt Patris Sed eòôsdem cœlos,
vidélicet ſanctos Apôſtolos, ut
tota ſimul ſancta Trinitas oſtendà-

tur operata, repéntè de ſancti Spi-
titus divinitate adjüngitur: Et
Spiritu oris ejus omnis virtus éo-
rum. Ccloôrum ergo virtus de
Spiritu ſumpta eſt, quia mundi
hujus

Uuins hotet
rsumnetent
Ilus fortitud
linue dock
Ute adyentun
IIt, Kimus:
lug, cljls f
nlpicimus.
IKi lunt ni
Cio 4netl

o

lenge

N
lehnn lis!

odio hal
milia 5.

Nlecklone

tuis Kfruckun
Els ſeter nin
Pe ſelientis
en der pobis
lac nunco vo
imie

Er Nmeh
Mm ile

ſine timdle,
tes, Ull

ntis ci

E

tur, enn
is , dehn
,Sidenntn
tenebrarunken.
4
i, in.

Elg;, Gui l

is Mitolte 1
otümiam,

Gregofundhe

Chltitude
los. 0

4 ifl,1 i
pltitla 1
ophetzäln
1ii eren e
retiuo lennn.
. Oveldtii
, lnGeni⸗
l.
.

ſont bon ,
ot lunt 0l
e *
inn
Hn ub

huſus poteſtàtibus contraire non det
præsumerent, nifi eos ſancti Spi- noſter.

ritus fortituùdo ſolidaſſet.
namque doctoôres ſanctæ Eccléſiz
ante advêntum hujus Spiritus fuùe-
rint, ſ(cimus: & poſt advéntum il-
lius, cujus fortitudinis facti ſint,
conſpicimus. .
Iſti ſunt triumphatôres. v.

ectio ſanéti Evangélii ſecundùm
Joannem.

N illo tempore: Dikit Jefus diſ-
Teipini ſuis: Hæc mando vobis,
ut diligatis invicem. Si mundus
vos odit: ſcitôte, quia me priôrem
vobis dio habuit. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

N lectione Evaßgélica, quæ
hanc antecedit, dixerat Dômi-
nus: Non vos me elegiſtis, ſed
ego elégi vos, & poſui vos, ut
eatis, & fructum afferatis, & fru-
ctus veſter mäneat: ut quodcúm-
que petiéritis Patrem in nomine
meo, det vobis. Hic autem dicit:
Hæc mando vobis, ut diligatis
invicem. Ac per hoc intelligere
debemus, hunc eſfſe fructum no-
ſtrum, de quo ait: Ego vos elégi,
ut eatis, & fructum afferatis, &
fructus veſter maneat: & quod
adjunxit, Ut quodcumque petié-
ritis Patrem in némine meo, det
vobis. Tunc ütique dabit nobis;,
ſi diligamus invicem, cum &
hoc ipſum ipie déderit nobis »
ui nos elégit non habéentes fru-
um; quia non eum nos elegera-
mus, & pôſuit nos, ut frucktum
afferàmus, hoc eſt, invicem dili-
gamas.
Iſti ſunt, qui vivéntes. vii.

Häritas ergo eſt fructus no-
ſter, quam définit Apéôſtolus,
de corde puro, & conſciéntia bo
ha, & fide non ficta. Hac diligi-
mus invicem, hac diligimus De-
um;, neque enim vera dilectione
diligerémus invicem, niſi diligén-
tes Deum. Diligit enim unusquis-
due pröximum fuum, tamquam
seipſum, ſi diligit Deum: nam ſi
non diligit Deum, non diligit ſe-
ipſum. In his enim duobus Præ-
ceptis charitatis tota lex pen-

Quales mandans: Hæc mando

91
„ & Prophétæ. Hic eſt frudus
De fructu itaque nobis
Hæc 1 inquit,
vobis, ut diligatis invicem Unde
& Apoſtolus Paulus, cùm contra
Opera carnis commendare tructum
ſpiritus vellet, aà capite hoc poſuit:
Fructus, inquit, Spiritus charitas
eſt: ac deinde cætera, tamquam ex
iſto capite exoôrta, & relegata con-
téxuit, quæ ſum, Gaudi im, pazx 5.
longanimitas, benignitas „ böni-
tas „ fides, manſuetudo „ conti-
néntia, caſtitas.
Iſti funt viri ſancti. vii.

Uis autem benée gaudet, qui
bonum non diligit, unde gau-
det? Quis pacem veram niſi cum
illo poteſt habére, quem veraciter

diligit? Quis eſt longanimis in bo-
no operé perſeveranter manéndo,
niſi férveat diligendo : Quis eſt
benignus, niſi diligat, cui opitu-
lätur? Quis bonus, niſi diligéndo
efficiatur? Quis ſalubriter fidelis „
nifi ea fide, quæ per dilectionem
operatur? Quis utiliter manſuétus,
cui non dilectio moderétur? Quris
ab eo côntinet, unde turbatur, niſi
diligat, unde honeſtatur;: Merito
itaque Magiſter bonus dilectionem
ſic ſæpeêè comnmendat, tamquam 1ſo&-
la præcipiénda fit, ſine qua non
poſſunt prodéſſe cætera bona, &
quæ non poteſt habéri ſine cæreris
bonis, duibus homo efficitur be-
nus.
e Deum laudamus. II.
DIE XXXI. OCTOBRIS.

eſcéndens Jeſins de monte.
XXXiV.

38.
Omine Deus noſter, multi-
plica ſuper nos gratiam tuam:
& quorum Prævenimus glorioſa
ſolemnia, tribue subſequi in, ſan-
cta profeſliône lætitiam. Per Doô-

minum noſtrum Jeſum Chriſtum
Filium tuum.

M mm e DIE

16
DIE I.

NOVEMBRIS.

LN KESTO

Vidi turbbam. fiqu⸗
ixit Dôminus.
„77. 1
audate Döminum
omnes Gentes. 79.

Cc ego Joaânnes vidi älterum
Easeiwen ascendéntem ab ortu
Solis, habéntem ſignum Dei vi-
vi: & clamavit voce magna qua-
tuor Angelis, quibus datum eſt
nocère terræz & mari, dicens:
Nolite nocére terræ & mari, neque
arboribus, quoaduúsque ſignémus
ſervos Dei noſtri in frontibus
eôrum.

Lacare, Chriſte, sérvulis,
Quibus Patris cleméntiam;,
Tuæ ad tribúnal gratiæ:,
Patrona Virgo pôſtulat.
t vos beata, per novem
Diſtincta gyros, agmina:
Antiqua cum præséntibus,
Futäüra damna peéllite.
poſtoli cum Vatibus;
Apud tevérum Júùdicem;
Veris reoôrum flétibus
Exposcite indulgentiam.
os purpurati Martyres 2
Vos candidati præmio
Confeſſio nis, éxules
Vocate nos in patriam.
CShoréea caſta Virginum;
Et quos eremus incolas
Transmiſit aſtris, Cœlitum
Locate nos in sedibus.
A uférte gentem perfidam;»
Credentium de finibus:
Ut unus omnes unicum
Ovile noſt Paſtor regat.
Heo Patri ſit gloria,
Natôque Patris ünico,
Sancto ſimul Paraclito;
In ſempiterna ſæcula.
Amen.

Lætamini in DOmino, & exul-

tecti .

täte juſitt.
Et gloriaäamini omnes
corde.

Angeli, Archäangeli, Throni, &
Dominatioônes, Principatus, & Po-
teſtates, Virtútes cœléôrum, Ché-
rubim atque Séraphim, Patriarchæ
& Prophétæ; ſancti legis Doctoô-
res, Apôſtoli, omnes Chriſti Magx-
tyres, ſancti Confeſséôres, Virgi-
nes Doômini, Anachoritæ, Sanctique
omnes intercédite pro nobis.

Mnipotens, ſempitérne Deus;-
qui nos omnium Sanétorum
tuòrum meérita ſub una tribuiſti
celebritäte venerari: quæſumus,
ut deſideratam nobis tuæ propi-
tiatiônis abundantiam, multiplicâ-
tis interceſsòribus largiaris. Per
Déminum.

egem Regum Dominum, veni-
te, adorémus: Quia ipſe eſt
corôna Sanctôrum mnium.
enite. I.
lacare Chriſte-

Novit Dôminus viam juſtorum, qui
in lege ejus meditantur die ac
nocte.

Bzöitus vir, qui non àbiit in con-
silio impiorum, & in via pecca-
tôrum non ſtetit, * & in cathedra
peſtiléntiæ non ſedit. .B
ed in lege Domini volüntas e-
jus, * & in lege ejus meditaàbitur
die ac nocte. .
Et erit tamquam lignum;, quod
plantatum eſt ſecùs decurſus aqua-
rum, * quod fructum ſuum dabit
in témpore ſuo. ,
5t folium ejus non défluet: &
mnia, quæcumque faciet, proſpe-
rabuntur.
fon ſic impii, non ſic: æ ſed tam-

quam pulvis, quem proôjicit ventus
à facie terræ. . . ’”
Ideo non resürgent impii in ju-
dicio: * neque peccatoôres in con-
cilio juſtorum.
uoôniam novit Dôminus vien ju-⸗
0-

otumn:

1
Morit
IIn, qui in
i. Mirifca
108) & eral
le.

Unm inroe⸗
Deus ſultt
tione dlltit
iſettte nei.
Nen meam.
IIi hominnn
oteit ut
ten, & gueri
lſitote, us
Unls Janctar
audiet me,

neimini, 5
r itis in
Uldildus veitri
ſiriäheſarri,
Perite indomi
uisoencit no
Undtumei l
tui Domine:
totte neo,
ingufumen
WN
Eehlieſcam.
uöniam m
iſhen conti
r litcn
os,
l Eaucd
WNN
Uinine, ggia

mniſti dange⸗

6bluper oe

Eithn iel
ekitörumn t
kelle⸗
u

eli, Thion!
incipituns An

nes Chiſt
eorer, NN.
Anlim dentiſt
e gio nob⸗
ſemhiteneben,
nnium
ſub ati
“
nobis
Niammnlnte
5 laginid l

ninum, Ne
Quia IDr
nommnlun,
e. 1.
Chuite⸗

asdecininn
Aunng

gue licien!

vonſe ſe⸗
en i
mr u
gent ni
gecendle

Doninnd i/,

ſtörum: & & iter impiòrum peri-
1t.
Novit Dôminus viam juſté-
rum, qui in lege ejus meditantur
die ac nocte.
Mirificavit Döminus Sanctos
ſuos, & exaudivit eos clamantes
ad ſe.

Um invocarem, exaudivit me
Deus juſtitiæx¶ meæ: * in tribu-
latiône dilatäâſti mihi.
iſerére mei, * & exaudi oratioô-
nem meam.
ilii höminum üsquequòô gravi
corde? * ut quid diligitis vanita-
tem, & quæritis mendacium?
t ſcitòte, quôniam mirificavit Dô⸗
minus Sanctum ſuum, * Doôminus
exaudiet me, cùm clamavero ad
eum. .
rascimini, & nolite peccare: *
quæ dicitis in cordibus veſtris, in
cubilibus veſtris compungimini.
acrificate ſacrificium juſtitiæ, &
ſperate in DOmino: ½ Multi dicunt:
quis oſténdit nobis bona?
ignatum eſt ſuper nos lumen vul-
tus tui Dômine: * dediſti lætitiam
in corde meo.
fructu fruménti, vini, & ôlei

ſui * multiplicati ſunt.

n pace in idipſum * dörmiam, &
requieſcam.
uôniam tu Dômine ſingulariter
in ſpe conſtituiſti me.
Mirificavit Dôminus Sanctos
ſuos, & exaudivit eos clamantes
Admiraäbile eſt nomen tuum
Dômine, quia gloria & honôre co-
ronâſti Sanctos tuos, & conſtituiſti
eos ſuper opera manuum tuarum.

Omine Dôminus noſter, * quã
admiräbile eſt nomen tuum
in univérſa terra!
uôniam elevâta eſt magnificén-
tia tua * ſuper cœlos.
X ore infantium, & lacténtium
perfeciſti laudem propter inimi-
cos tuos, * ut déſtruas inimicum,
& ultoôrem. B
uôniam vidébo coœlos tuos, bpe-
ra digitéôrum tuôrum: * lunam, &
ſtellas, quæ tu fundãſti.
Luid eſt homo, quod memor es

E

91
eum, * Se conſtituiſti eum iber
pera manuum tuaârum.
mnia ſubjeciſti ſub pedibus e-
ſus, * oves & boves univerſas, in-
ſuper & pécora campi.
oôlucres cœli, & pisces maris, *
qui perambulant sémitas maris.
omine Doôminus noſter, * quàam
admirabile eſt nomen tuum in uni-
veêrſa terra?
Admiraàbile eſt nomen tuum
Dômine, quia glöria & honéôre
coronàâſti Sanéctos tuos, & conſti-
tuiſti eos ſuper pera mânuum
tuarum.
„Lætamini in Doômini, & exul-
tate juſti.
Et gloriäâmini
corde.
Ex libro Apocalypſis B. Joannis
Apôſtoôli.

Er ecce ſedes péſita erat in cœ-
lo, & ſupra ſedem ſedens. Et
qui ſedébat, similis erat aſpéctui
lapidis jaſpidis & sardinis: & iris
erat in circuitu ſedis, similis viſio-
ni ſmaragdinæ. Et in circuitu ſe-
dis ſedilia viginti quatuor, & ſuper
thronos viginti quâtuor ſeniôres
ſedéntes, circumamicti veſtimentis
albis, & in capitibus eòrum corô-
næ aureæ. Et de throno procedé-
bant fülgura, & voces, & tonitrua:
& ſeptem lampades ardéntes ante
thronum, qui ſunt ſeptem ſpiritus
Dei. Et in conſpectu ſedis tamquam
mare vitreum simile cryſtallo: & in
médio ſedis, & in circũitu ſedis „»
quâtuor animalia plena oculis anté
& retrô. Et änimal primùm simile
leôni, & ſecundùuùͤm animal simile
vitulo, & tértium animal habens
faciem quaſi hôminis, & quartum
animal simile àquilæ volanti. Et
quatuor animalia, singula eòrum
habébant alas ſenas: & in circuitu,
& intus plena ſunt culis: & ré-
iem non habébant die ac nocgte,
dieentia: Sanctus, Sanctus, San-
ctus Dominus Deus omnipotens,
qui erat, & qui eſt, & qui ventů-
rus eſt.
z:. Vidi Dôminum ſedéntem ſu-
per solium excelſum & elevatum:
& plena erat omnis terra majeſtate
ejus: Et ea, quæ ſub ipfo erant;

omnes recti

ſ

ejus? * aut filius höminis, qué- replebant templum.

niam viſitas eum?

inuiſti eum paulò minùs ab An-

Séraphim ſtabant ſuper illud,
ſex alæ uni, & ſex alæ alteri. Et

gelis, gloria & honoôre coronâſti ea, quæ.

Mmm 2

918

T vidi in déxtera ſedéntis ſu-
pra thronum, librum fſcrip-
tum intus & foris, ſignätum figil-
lis ſeptem. Et vidi Angelum for-
tem, prædicantem voce magna:
Quis eſt dignus aperire librum,
& solvere ſignacula ejus? Et ne-
mo pôterat, neque in cœlo, neque
in terra, neque ſubtus terram
aperire librum, neque reſpicere
illum, bt ego flebam multum,
quoniam nemo dignus invéntus
eſt aperire librum , nec vidére
eum. Et unus de ſenioribus dixit
mihi: Ne fléveris: ecce vicit leo de
tribu Juda radix David, aperire li-
brum, & séôlvere ſeptem ſignacula
ejus. Et vidi, & ecce in medio thro-
ni, & quatuor animalium, & in
meédio ſeniorum Agnum ſtantem
tamquam occiſum, habéntem coôr-
nua ſeptem, & oculos ſeptem, qui
ſunt ſeptem ſpiritus Dei, miſſi in
omnem terram. Et venit, & accé-
pit de dextera ſedentis in throno
librum. Et cùm aperuiſſet librum,
quatuor animalia, & viginti qua-
tuor ſeniores cecidérunt coram
Agno, habéntes singuli citharas,
& phialas aureas plenas odora-
mentorum, quæ funt oratioônes
Sanctôrum. Z
F. Beaâta es Virgo Maria, Dei Gé-
nitrix, quæ credidiſti Domino:
perfecta sunt in te, quæ dicta ſunt
tibi: Ecce exaltata es ſuper cho-
IOsSs Angelorum: Intercéde pro
nobis ad Däm Deum noſtrum.
Ave Maria, gratia plena: Do-
minus tecum, Interçgéde.

T cantabant canticum novum,
dicéntes: Dignus es Doômine
accipere librum, & aperire ſigna-
cula ejus, quôniam occiſus es, &
redemiſti nos Deo in sanguine tuo
ex omni tribu, & lingua, & popu-
lo, & natione: & feciſti nos Deo
noſiro regnum, & fſacerdotes:
regnabimus ſuper terram. Et vidi,
& audivi vocem Angeloôrum mul-
tôrum in circitu throni, & ani-
malium , & feniorum: & erat nůú-
merus eôrum millia millium, di-
cêntium voce magna: Dignus eſt
Agnus, qui occiſus eſt, accipere
virtútem „ & divinitatem, & fa-
pientiam, & fortitudinem, & ho-
norem, & gloriam, & benedictié-
nem. Et omnem creaturam; guæ

in celo eſt; & ſuper terram, &
ſub terra, & quæ ſunt in mari, &
quæ in eo, omnes audivi dicén-
tes: Sedenti in throno, & Agno;
benedictio, & honor, & gloria;
& poteéſtas in ſæcula ſæculorum.
Et quatuor animalia dicebant:
Amen. Et viginti'quatuor ſenio⸗
res cecidérunt in facies ſuas,
adoravérunt vivéntem in fſæcula
ſæculôrum.
In conſpéctu Angeléôrum pfſal-
lam tibi: Et adorabo ad tem-
plum ſanctum tuum, & confitébor
nomini tuo Déômine.
Super miſericordia tua, & ve-
ritäte tua: quoôniam masgnificaſti
ſuper nos nomen ſanctum tuum.
Et adorabo.
1oria Patri. Et adorabo.

Dömine, qui operati ſunt juſtiti-
am, habitabunt in tabernaculo
tuo, & requiescent in monte ſan-
to tuo.

Omine, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? *„ aut quis re-
quiéscet in monte ſancto tuo?
ui ingréditur ſine macula;, * &
operatur juſtitiam. .
hi loquitur veritätem in corde
ſuo, quj' non egit dolum in lingua
ſua.
ec fecit prôximo ſuo malum, * &
opprobrium non accépit advêrsùs
proximos ſuos. .
d nihilum deductus eſt in con-
ſpéctu ejus malignus: timentes
autem Doôminum glorificat.
i jurat proximo ſuo, & non dé-
cipit, „ qui pecuniam fuam non
dedit ad usram, & munera fuper
innocentem non accépit.
ui facit hæc, non movébitur
in ætérnum. ,.
Dömine, qui operati ſunt
juſtitiam, habitabunt in taberna-
culo tuo, & requiéscent in monte
ſancto tuo.
Hä. Hæc eſt generaätio quærén-
tium Dôminum, quæréntium fa-
ciem Dei Jaçob. .

Omini eſt terra, & plenitůdo
ejus :* orbis terrarum, & uni-
vérſi qui habitant in o.
mia ipſe ſuper maria tundavit eũñ:
& ſuper flumina præparavit eum.
uis aſcéndet in montem Dñi?
aut quis ſtabit in loco ſancro ejus.

iens minib⸗
coepiti⸗
e urinit in d
eihietben

ren generat
ceerrentium faci
collite pottas,
Leleramini po
Kinmoibit Rex
is etile Ren
I tortisepote
kens in vrli

1
in ek iſte N.
Un fütutum
1i
a hee eſt
un Doninum.
ſen dei od.
launini
Altite ti, &

Eicrde,

Uinl, guorn
litates,
ecita,
Vi cli
nn heccatum
Unneu colus,
Manian cni
er, qu

e.
l⸗

linin tie a

pet tetlun 1
lunt In man
e Adiyl dicek
Mono, & Auno,
nor, XAloti
cula
hnalia died

d.
Otdia tua, A
iam magninddt
ſündkum tuun.

Alordbo,

1, 14½
4

doluminde.

inc⸗
timene

. 919
Rocens mänibs, & mundo corder lus, * quibus non eſt intellé-

qui nõ accépit in vano animã ſua,
nec juravit in dolo proximo ſuo.
ic accipiet benedictionẽ a Dno: *½
miſericôrdiam à Deo ſalutari
uo.
Ec eſt generatio quæréntiũ eü, *
quæréntium faciem Dei Jacob.
ttôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex gloôriæ.
uis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi-
nus fortis & potens, Dôminus po-
tens in prælio.
ttöllite portas, principes, ve-
ſtras, & elevamini portæ æterna-
les: * & introibit Rex glôriæ.
uis eſt iſte Rex gloriæx? * Dô-
minus virttum ipſe eſt Rex glo-
riæ.
Hæc eſt generatio quæreén-
tium Dominum, quæréntium fa-
ciem Dei Jacob.
Lætamini in Dömino, &
exultàte juſti, & gloriamini omnes
recti corde.

Eàti, quorum remiſſæ ſunt ini-
quitates, * & quorum tecta
ſunp peccata. .
eatus vir, cui non imputavit Déô-
minus peccatum, * nec eſt in ſpi⸗
rxitu ejus dolus.
uôniam tacui, inveteravérunt
a mea, * dum clamarem tota
ie.
uôniam die ac nocte gravata eſt
ſuper me manus tua: * convérſus
ſum in ærùmna mea, dum configi-
tur ſpina.
Delictum meum côgnitum tibi fe-
ci, * & injuſtitiam meam non ab-
Condi.
Dixi: Confitébor advérsum me
injuſtitiam meam Domino: * &
tu remisiſti impietätem peccati
mei.
Oro hac oräàbit ad te omnis San-
Etus, * in témpore opportno.
Verúmtamen in diluvio aquarum
multarum, * ad eum non approxi-
mäbunt.
u es refúgium meum à tribula
tiône, quæ circümdedit me: * ex-
ultàtio mea érue me à circumdan-
tibus me.
ntellédum tibi dabo ,„ & in-
ſtruam te in via hac, qua gra-
diéris: firmaàbo ſuper te culos
meos.
olite fieri ſicut equus & mu-

(tus.
n camo & fræno maxillas eòôrum
conſtringe, * qui non apprôzimant
ad te.
Aulta flagella peccatôris, * ſpe-
rantem autem in Dômino miſeri-
cordia circmdabit.
ætaämini in Domino, & exultâte
juſti: * & gloriamini omnes recti
corde.
Lætämini in Dômino, &
exultâte juſti, & gloriamini om-
nes recti eorde,
Exúltent juſti in conſpéctu

ei.
Et delecténtur in lætitia.
Sermo venerabilis Bedæ Pres-
yteri.

Odie;, diletiſſimi, omnium
HSaridgrum ſub una ſolemnità-
tis lætitia celebramus feſtivita-
tem, quorum ſocietate cœlum
exúltat, quorum patrociniis ter-
ra lætatur, triumphis Eccléſia ſan-
ca coronatur, quorum conféſſio
quanto in paſſione förtior, tantò
eſt clarior in honore: quia dum
crevit pugna, crevit & pugnan-
tium glôria, & marty) rii trium-
phus multiplici paſſionum génere
adornatur: perque graviora tor-
ménta, graviéôra fuére & præmia,
dum Cathôlica mater Eccleſia, qaæ
per totum orbem longè latéeque
diffuſa eſt, in ipſo capite ſuo
Chriſto jeſu edocta eſt, contumé-
lias, cruces, & mortem non timé-
re; magis magisque roborata, non
refiſtéendo, ſed perferéêndo, uni-
verſis, quos agmine inclyto car-
cer poœënalis incluſit, pari & ſimili
calore virtutis ad gerendum certa-
men glôriam triumphalem inſpi-
rävit.
Præcurſor Dômini venit, de quo
ipſe teſtàtur:
Nullus major internatos mulie-
rum Joanne Baptiſta.
Hic eſt Prophéta, & plus quam
Prophéta; de quo Salvator ait.
Nullus.

Verè beâta mater Eccléſia,

quam ſic honor divinæ di-
gnationis illůuminat „ qvam vin-
céntium gloriofſus Marryrum ſan-
guis exornat, quam inviolatæ con-
eflionis candida induit virgimnitas.

Mmma l1o-

920
Floôribus ejus nec roſæ, nec lilia
deſunt.
mi, singuli, ut ad utrosque ho-
nôres ampliſſimam accipiant dig-
nitatem, corônas, vel de virgi-
nitate câandidas, vel de paſſione
purpúreas. In cœleſtibus caſtris
Pax, & acies habent flores ſuos,
quibus milites Chriſti coronan-
tur.
Iſti ſunt, qui vivéntes in carne,
plantavérunt Eccléſiam sanguine
suo: * Calicem Dômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt. In om-
nem terram exivit ſonus eòrum, &
im fines orbis terræ verba eorum.
Calicem.,

Ei enim ineffabilis, & im-
.. méênſa bonitas étiam hoc pro-
vidit, ut labôrum quidem tempus,
& agônis non exténderet, nec
longum faceret, aut ætérnum, ſed
breve, & , ut ita dicam, momen-
taneum: ut in hac brevi & exigua
vita agônes eſſent, & laboôres,: in
illa verò, quæ æterna eſt, corônæ,
& præmia meritéôrum: ut labôres
quidem cito finirêntur, meritorum
vero præmia ſine fine durarent; ut
poſt hujus mundi tenebras visũri
eſſent candidiſſimam lucem, & ac-
ceptúri majoôrem paſſiônũ cuncta-
rum, acerbitatibus beatitüdinem:;

teſtänte hoc idem Apoôſtolo, ubi

ait: Non ſunt condignæ paſſiônes
hujus témporis ad ſuperventuram
gloôriam, quæ revelabitur in nobis.
Sancti mei, qui in carne pôſiti,
certamen habuiſtis: Merceédem
labôris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei,
percipite regnrum. Mercédem.
lôria Patri, Mercêdem.

Timete Dôminum omnes Sancti
elus; quôniam nihil deeſt timénti-
bus eum; ecce oculi Déômini ſu-
per juſtos, & aures ejus ad preces
eôrum.

Enedicam Dôminum in omni
témpore; * ſemper laus ejus in
ore meo. ,B
n Doômino laudabitur anima
mea; * audiant manſuéti, & læ-
tentur. .
agnificate DOõôminum mecum: *
& exaltémus nomen ejus in idip-
ſum.
xquisivi Döminum, & exaudivit

Certent nunc;, chariſſi-

me: * & ex mnibus tribulatiôni-
bus meis eripuit me.
ccédite ad eum, & illumina-
mini: * & facies veſtræ non con-
fundéntur.
ſte pauper clamavit, & Dominus
exaudivit eum: * & de omnibus
tribulatiônibus ejus ſalvavit eum.
mmittet Angelus Dômini in cir-
cũitu timéntium eum: * & eripiet
eos.
Guſtate, & vidéte, quôniam ſuavis
eſt Dôminus: * beatus vir, qui ſpe-
rat in eo.
iméte Doôminum omnes Sancti
ejus: * quôniam non eſt inôpia
timéntibus eum. ,
Dvites eguérunt, & efuriérunt: *
inquiréntes autem Déminum non
minueêntur omni bono.
enite filii, audite me: * timòôrem
Dômini docébo vos.
uis eſt homo, qui vult vitam: *
diligit dies vidére bonos?
Pröhibe linguam tuam à malo: *
& labia tua ne loquantur dolum.
Divérte à malo, & fac bonum: *
inquire pacem, & perséquere eam.
culi Domini ſuper juſtos: * &
aures ejus in preces eôrum.
ultus autem Dômini ſuper fa-
ciéntes mala; * ut perdat de terra
memoriam eôrum.
lamavérunt juſti,; & Dominus
exaudivit eos? † & ex omnibus tri-
bulationibus eorum liberavit
eos. „ „
uxta eſt Dôminus iis, qui tribula⸗
to ſunt corde: * & huùmiles ſpiritu
ſalvabit.
ultæ tribulatiônes juſtôrum: *† &
de ômnibus his liberabit eos Doô-
minus. . .
uſtôdit Dôminus ômnia oſſa eò=⸗
rum, * unum ex his non conteré-
tur.
ors peccatöérum péſſima: * &
qui oderunt juſtum, delinquent.
édimet Dôminus animas ſervô-
rum ſuôrum: * & non delinquent
omnes, qui ſperant in eo.
Timété Doôminum omnes
Sancti ejus, quôniam nihil deeſt
timéntibus eum: ecce culi Doômini
ſuper juſtos, & aures ejus ad pre=
ces eôrum. .
Dômine Spes Sanctorum:;
& turris fortitúdinis eòrum, dedi⸗=
ſti hæreditatem timéntibus nomen
tuum, & habitabunt in tabernâ-
culo tuo in ſæcula.

Tiudi deu⸗
DNkem: *
1e
änbus tene
In mriareture
neialtaſti me,
tutitime,
unöͤfe
lbindo in ta
uote
tuitumn,
mn Deus
en weamn
1 tinmentib

tribulaioni⸗

Mömuint inen.
m. * erlliet

von ek inoir

elnietun:
Doninun nont
n.
me: Stiolen
Plt tam:
nos!

m à Malo:

tur Colum.

bonum: 5

eguere eann,
uſtos:
Dun..
i ſe fr
dan Ee tentt

komme
delbiteh⸗

5non ce

Xàudi Deus deprecatiônem
meam: * inténde orationi
meæx.
finibus terræ ad te clamavi: *
dum anxiarétur cor meum, in pe-
tra exaltâſti me.
Deduxiſti me, quia factus es ſpes
mea: * turris fortitudinis à facie
inimici.
nhabitabo in tabernaculo tuo in
ſæcula: *, prôtegar in velaménto
alarum tuarum.
Quôniam tu Deus meus exaudiſti
orfationem meam : * dediſti hære-
ditatem timentibus nomen tu-
um.
dies ſuper dies regis adiicies: *
annos ejus usque in diem genera-
tiônis & generatioônis.
érmanet in æternum in conſpéctu
Dei: * miſericordiam, & veritatem
ejus quis requiret?
ic plalmum dicam nômini tuo
in læculum ſæculi;: * ut reddam
vota mea de die in diem.
tiphona. Doômine ſpes Sancto-
rum , & turris fortitudinis eoô-
rum, dediſti hæreditatem ti-
méntibus nomen tuum, & habi-
täbunt in tabernaculo tuo in ſæ-
cula.
is, Qui diligitis DOminum, læ-
tàmini in Domino, & confitémini
memôriæ ſanctitatis ejus.

Ominus regnavit;, exultet ter-
ra: * læténtur inſulæ multæ.
Nubes & caligo in circúitu eſus: *
juſtitia, & judicium corréctio ſedis
ejus.
Snis ante ipſum præcédet:? & in-⸗
flammabit in circuitu inimicos
is:
Uluxérunt fülgura ejus orbi ter-
ræ: * vidit, & commota eſt terra.
Montes, ſicut cera fluxerunt à facie
Dômini: " à facie Dñi omnis terra.
Annuntiavérunt cœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes pôpuli
gloriam ejus.
onfundantur omnes, qui adéôrant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
ſimulacris ſuis.
orate eum omnes Angeli ejus:*
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
ter judicia tua Doômine.
Auoniam tu Dôminus Altiſſimus
uper omnem terram: * nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.

921
ui diligitis Döminum, odite
nfalum: * caſtôdit Dôminus ani-
mas ſanctôruùm ſuòrum, de manu
peccatôris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
ætamini juſti in Dño; x & confité-
mini memôriæ ſanctificatiônis e-
jus.
Qui diligitis DOminum, læ-
tamini in Domino, & conſitémini
memôriæ ſanctitatis ejus.
Juſti autemtin perpétuum vi-
Vent.
Et apud Döminum eſt merces
eôrum.
éctio ſancti Evangélii ſecůndùm
Matthæum.

IN illo témpore: Vidêns Jeſus
turbas, aſcéndit in montem, &
cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum
discipuli ejus. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

I quæritur, quid ſignificet mons?
benè intelligitur, ſignificaâre
majoòra præcépta juſtitiæ, quia mi-
nora erant, quæ Judæis data ſunt.
Unus tamen Deus per ſanctos Pro-
phétas, & famulos ſuos, ſecún-
dùm ordinatiſſimam diſtributiô-
nem téemporum, dedit minora
præcépta pôpulo, quem adhuc ti-
môöre alligari oportébat: & per
Filium ſuum maſoôra pôpulo, quem
charitate jam liberari convénerat.
Cùm autem minôra minoribus,
majôra majoribus dantur, ab eo
dantur, qui ſolus novit congruén-
tem ſuis temporibus géneri huma-
no exhibére medicinam.
Sint lumbi veſtri præcinécti, &
Iucérnæ ardéntes in maâùnibus ve-
ſtris: * Et vos similes hominibus
expectaàntibus déminum ſuum,
quando revertatur à nùptiis
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Doôminus veſter ventùrus ſit.
Et vos.

Ec mirum eſt, quòd dantur
præcépta majôra propter re-
gnum cœlorum, & minôra data
sunt propter regnum terrénum ab
eòdem uno Deo, qui fecit cœlum
& terram. De hac ergo juſtitia,
quæ major eſt, per Prophétam di-
citur: Juſtitia tua ſicut montes
Dei. Et hoc benè ſignificat, quod
MmmsS ab

92²2
ab uno magiſtro, ſolo docéndis
tantis rebus idoneo, docétur in
monte. Sedens autem docet, quod
peértinet ad dignitäàtem magiſterii.
Et accédunt ad eum diſcipuli ejus,
ut audiéndis illius verbis hi eſſent
etiam corpore viciniores, qui præ-
céptis adimpléndis étiam animo
propinquabant. Et apériens os
suum docébat eos, dicens. Iſta
circumlocútio, qua ſcribitur; Et
apériens os ſuum, fortaſſis ipſa
mora commendat aliquanto lon-
gioôrem futúrum eſſe ſermôönem.
Niſi forté non vacet, quod nunc
eum dictum eſt aperuiſſe os ſuum,
quòôd ipfſe in lege véteri aperire
soléret ora Prophetarum.
Media nocte clamor factus eſt:
Ecce ſponſus venit, exite ob-
viàm ei.
Prudéntes virgines aptäâte ve-
ſtras lampades. Ecce.
Aoria Patri. Ecce.

Uid ergo dicit? Beati pâupe-
res ſpiritu: quéôniam ipsorum
eſt regnum cœlorum. Légimus
ſcriptum de appetitiône rerum
temporalium: Omnia vanitas, &
pPræsůmptio ſpiritus. Præsüämptio
autem piritus audaciam, & ſupeér-
biam ſignificat. Vulgò étiam mag-
nos ſpiritus ſupérbi habéère dicun-
tur: & recte, quandoquidem ſpiritus
étiam ventus vocatur. Unde ſcri-
ptum eſt: Ignis, grando, nix, glacies,
ſpiritus procellarum. Quis vero
néſciat, ſupeêrbos inflatos dici, tan-
quam vento diſténtos: Unde eſt é-
tiam illud Apôſtoli: Scientia inflat,
charitas verò ædificat. Quaprôpter
recte hic intelligüntur pauperes
Wpiritu, hümiles & timentes Deum,
id eſt, non habéntes infläntem ſpi-
rxitum.
e Deum laudàâmus. II.
D L A OUO D E S8S.8

Idi turbam magnam, quam
dinumerare nemo pôterat ex
omnibus Géntibus, ſtantes ante
thronum.

7

ôminus regnavit.

II.
Et omnes Angeli ſtabant in
circitu throni,; & ceridérunt in
conſpedtu throni in facies ſuas, &
adoraverunt Deum.
Redemiſti nos Dômine Deus
in sanguine tuo ex omni tribu, &

lingua, & pôpulo, & natiéne, &
feciſti nos Deêeo noſtro regnum.,
Benedicite Dôminum om-
nes electi ejus, agite dies lætitiæ;
& confitémini illi.
Hymnus oômnibus Sanctis
ejus, filiis Iſrael, pôpulo appropin-
quanti ſibiiglôria hæc eſt omnibus
Sanétis ejus.

Cce ego Joannes vidi älterum
Engeſum ascendéntem ab ortu
Solis, habentem ſignum Dei vi-
vi: & clamavit voce magna qua-
tuor Angelis, quibus datum eſt
nocére terræz & mari, dicens:
Nolite nocére terræ & mari, neque
arboribus, quoadusque ſignémus
ſervos Dei noſtri in frontibus
eôrum.

Alũtis ætérnæ Dator,
Neſu redémptis sübveni:
Virgo Parens cleméntiæ
Dona ſalutem sérvulis.
os Angeloôrum millia,
patrumque cœtus, agmina
Canoôra Vatum; vos reis
Precamini indulgentiam.
aptiſta Chriſti prævius;
Summique ccœli Claviger;
Cùm cæteris Apôſtolis
Nexus resoôlvant criminum.
Bhors triümphans Martyrum;
Almus Sacerdotum Chorus»
Et Virginalis caſtitas
Noſtros reatus abluant.
hicumque in alta siderum
Regnatis aula principes,
Favéte votis supplicum;,
Qui dona cœli flagitant.
irtus, honor, laus, gloria
Deo Patri cam Filio,
Sancto ſimul Paraclito,
In ſæculôrum ſæcula. Amen.
Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabüntur in cubilibus ſuis.

Te gloriôſus Apoſtolorum cho-
laudabilis nu-
rus, te Prophetarum landab
merus, te Martyrum canditätus lau-
dat exércitus, te omnes Sancti
elécti voce confiténtur unanimes;»
beata Trinitas, unus Deus,
mnipotens ſempitérne.

914.

Et omnes Angeli. ,
cce ego Joannes.-
Lætamini in Dno;,
exultate juſti. Lætamini. Et

ltelecken

Meniſti nos,

lüdunt d
Wahuntur in

Uhs,

4

e glocime
Mnipat
ls.
Plin

d

adu

e mtione, 8
0 egnüim.
ofinum on-
dies lalltie,

nibus Kinlti
ulo appropir.
c eſt ommbs

Vidi altetun
ntem dborn
num dei ſ:
e Magni gut.
us datum
ti, Cicens!
& matinegue
gue ſigneins
in flontihus

1,„
yenl!

3)
er

inam.
Auntytun
holus„

Nt
detum
es)
m,
n.
or

gloriämin omnes recti corde. Et.
Noria Patri. Lætamini. Exul-
tent juſti in conſpéctu Dei.
Et delecténtur in lætitia.

Redemiſti nos.

Oſt hæc vidi turbam magnam,
quam dinumerare nemo pote-
rat ex omnibus Géntibus, & tribu-
bus, & populis, & linguis, ſtantes
ante thronum Dei, in conſpéctu
Agni, amicti ſtolis albis, & palmæ
in manibus eôrum.
r. Exultent juſti, In con-
ſpectu Dei. Exultent.
Z. Et deledtentur in lætitia. In.
Köria Exuúltent Juſti autem
in perpétuum vivent, Be. Et apud
Dôminum eſt merces eòrum.

Hymnus oômnibus Sanctis ejus.

Eenedictio, & claritas, & ſapién-
tia, & gratiarum actio, honox,
virtus, & fortitudo Déeo nofſtro, in
ſæcula ſæculorum, Amen.
HJuſti autem. In perpé
tuum vivent Juſti. Et apud
Dominum eſt merces eoôrum. In.
loria Patri. Juſti autem.,
Exultabunt Sancti in gloôria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.
Vidi turbam mag-
922.

77.
rédidi. 33
cce ego
lacare, Chriſte. 916.
Exultäbunt Sancti in gloria.
Lætabuntur in cubilibus ſuis.

nam.
ixit Düs.

O quaàm gloriôſum eſt regnum, in
quo cum Chriſto gaudent omnes
Sancti, amicti ſtolis albis ſequuntur
Agnum, quocumque ierit.
mnipotens ſempitérne.
916.
enedicamus Déômino.

Placèbo Dômino,

Excix. Ept.
auda äàänima mea Domi-
num. ater nofter.

idelium Deus omnium.

D

DIE II. NOVEMPBRIS.

De Sermône venerabilis Bedæ
Presbyteri.

Uam laxo ſinu de prælio re-
verféntes civitas cœléitis éxci-
pit, de hoſte proſtrato trophæa fe-
réntibus occurrit, Cum triumphan-
tibus viris & fæminæ veniunt, quæ
cum ſæculo ſexum quoque vicé-
runt, & geminata gloria militiæ,
virgines cum pueris téneros annos
virttibus transeuntes: ſed & cæ-
tera fidelium turba aulæ perpetuæ
régiam intrabit, qui ſinceritatem
fidei inconcuůſſis præceptorum eœ-
leſtium disciplinis unita pace ob-
ſervaverunt.
Præcúrſor Dömini venit, de quo
ipſe teſtatur: & Nullus major inter
natos mulierum Joanne Baptiſta.
Hic eſt Prophéta, & plus quam
Prophéta, de quo Salvator ait.
Nullus.

Rgo àâgite nunc fratres, aggre-
diamur iter vitæ, revertamur
ad civitatem cœleſtem, in qua
ſcripti ſumus, & cives decréti.
Son ſumus hôſpites, ſed cives
Sankôrum, & domeſtici Dei,
étiam illius hærédes, cohærédes
autem Chriſti. Huſus nobis urbis
januas apériet fortitůdo, & fidu-
cia latum præbébit ingréſſum.
Conſiderêmus ergo inclytam urbis
illius felicitätem, in quantum con-
ſiderare poſsibile eſt: ut enim ve-
rè eſt, comprehéndere nullus ſer-
mo ſufficiet. .
Iſti ſunt, qui vivéntes in car-
ne, plantavérunt Eccléſiam san-
guine ſuo: Calicem Domini
bibérunt, & amici Dei facti ſunt.
In omnem terram exivit ſonus
eôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eòrum. Calicem.

Icitur de ea in quodam loco
ſic: Quòd aufugiet ibi dolor,
& triſtitia, & gémitus. Quid hac
via beatius, ubi non eſt pauperta-
tis metus, non ægritudinis imbecil-
litas? Nemo lædétur, irascétur ne-
mo: nemo invidet, cupiditas nul-
la exardéscit: nullum ibi deſidé-
rium honôris pulſat, aut poteſtatis
ambitio. Nuflus ibi diaboli me-
tus, inſidiæ dæmonum nullæ;, ter-
ror gehénnæ procul; mors ne-
que côrporis, neque animæ erit,
sed immortalitatis münere vita
jucûnda.
Sancti mei, qui in carne péſiti,
certamen habuiſtis: Mercédem
laboris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei;,
pPercipite regnum. Mercédem.
loôria Patri. Mercédem.

éctio ſandti Evangélii ſecndùm
Matthæum.

N illo tempore: Videns Jeſus
turbas, asceêndit in montem,
cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum
discipuli ejus. Et réliqua.
De Homilia S. Auguſtini Epiſc.

Ec aliünde ô⅛mnino incipere
☛ oportuit beatitudinem, quam
à paupertate ſpiritus, ſiquidem per-
ventüra eſt ad ſummam ſapién-
tiam. Initium autem ſapiéntiæ ti-
mor Dômini, quòniam & a contra-
rio, initium omnis peccaâti ſupérbia
ſcribitur. Supéêrbi autem aàappetunt,
& diligunt regna terrarum. Beati
mites, quôniã ipſi hæreditate poſſi-
débunt terram, Iliam credo terrä,
de qua in Pſalmo dicitur: spes mea
es tu, poôrtio mea in terra vivén-
tium. Significat enim quamdam
ſoliditàtem, & ſtabilitatem hæredi-
tatis perpétuæ, ubi anima per bo-
num afféctum, tamquam loco ſuo
requiéscit, ficut corpus in terra;
& inde cibo ſuo alitur, ſicut cor-
pus ex terra: ipſa eſt réquies, & vi-
ta Sanctôrum. Mites autem ſunt,
qui credunt improbitatibus, & non
resiſtunt malo, ſed vincunt in bo-
no malum.
Sint lumbi veſtri præcinckti, &
lucérnæ ardentes in manibus ve-
ſtris: ¾ Et vos similes hominibus
expectàntibus dominum ſuum,

quando revertâtur à nüptiis.
Vigilâte ergo, quia nescitis, qua
hora Dôminus veſter venturus ſit.
Et vos.

Eati lugéentes, quoôniam ipfſi
conſolabuùntur. Luctus eſt tri-
ſtitia de amiſſiêne charôrum: con-
vérſi autem ad Deum, ea, quæ in
hoc mundo chara amplectabantur;
amittunt. Non enim gaudent his
rebus, quibus ante gaudébant: &
donec fiat in illis amor æterno-
rum, nonnùúlla mœſttftia ſauciantur.
Conſolabuntur ergospiritu ſancto,
qui mäximé proptéreà Paraclitus
nominatur, id eſt, Conſolator, ut
temporalia amitténtes, æterna læ-
titia perfruantur.
Media nocte clamor factus eſt:
Ecce ſponſus venit, exite ob-
viàm ei. .
Prudéntes virgines aptäte ve-
ſtras lampades. Ecce.
3 1oria Patri. Ecce.

Eati, qui esuriunt, & sitiunt ju-
ſtitiam, quòniam ipſi ſaturabuùn-
tur. Jam iſtos amatores dicit veri
& inconcuſſi boni. IIIO ergo cibo
ſaturabũntur, de quo ipſe Döminus
dicit: Meus cibus eſt, ut faciam
voluntatem Patris mei, quod eſt ju-
ſtitia: & illa aqua; de qua quis-
quis biberit, ut idem dicit, fiet in
eo fons aquæ ſaliéntis in vitam æ=-
térnam. Beati miſericordes, quoô-
niam ipsorum miserébitur Deus.
Beatos eſſe dicit, qui ſubvéniunt
miſeris: quod eis ita repénditur,
ut de miséria liberentur.
e Deum laudamus. II. .D
enedi=

câmus Dômino.
enite,

Libera me Déômine de morte
ætérna.

e profundis.
ater noſter.
idélium Beus.

DIE III. NoVEMBRIS.

Niemg

JUlla erl
Nin ſed
comenie
tllt anckoru.
Uncka 8 let
ill ſunt on
endor, no
d tuntd clar
in cinitas,
ehit lumine
Unnipotens 1

Aizguiern
echtiorl

s luas
Menleſec
Nnocke,
ee lened
Den detütn

nüͤtit⸗
lescltisge
enturus lt.

Monian ipd
tus ek lri.
Orunn:con⸗
eA, Jue in
eſhebannt,
aucent his
debant: &
or zten-
ſauciznnl
litu ſandto⸗
baräclitus
lolitor,u
Lterna le⸗

thaaek:
,eiit oh⸗

aptite ſt⸗

ltiunt /l⸗
ſatutabün.
cicit en!
etgo cibo⸗
eDomihus
Ut faciam
Aode
gun glß.
liclt,fe n
in iemn e
jes, glo⸗
ſabreniunt
epenlüun,
at.

. al

enlte
ne e Fore

findi
un den

De Sermone venerabilis Bedæ
Presbyteri.

Ulla erit tunc usquam discor-
dia, ſed cuncta conſona, cun-
Ga conveniéntia, quia omnium
erit Sanctôrum una concoôrdia, pax
cuncta, & lætitia continet. Tran-
quilla ſunt mnia & quieta, jugis
splendor, non iſte, qui nunc eſt,
sed tantò clarior, quanto felicior:
quia civitas, ut légitur, illa non
egebit lumine ſolis, ſed Doôminus
omnipotens illuminabit eam, &
lucerna ejus eſt Agnus. Ibi Sancti
fulgebunt ut ſtellæ in perpétuas æ-
ternitaàtes, ut ſicut ſplendor ſirma-
ménti, qui erudiunt multos-
Præcurſor Dômini venit, de quo
ipſe teſtatur: Nullus major inter
natos mulierum Joanne Baptiſta.
z. Hic eſt Prophéta, & plus quaàam
Prophéta; de quo Salvator ait.
Nullus.

Uapröpter nox ibi nulla, nul-
læ ténebræ, concurſus nu-
bium nullus, nec frigoris, aut ar-
déôris aſperitas ulla, ſed talis quæ-
dam erit rerum tempéries, qualem
nec oculus vidit, nec auris audi-
vit, nec in cor hominis ascéndit,
niſi illoͤrum, qui ea pérfrui digni
inveniüntur, quorum nomina ſcri⸗
pta iunt in libro vitæ, & qui lavé-
runt ſtolas ſuas in sänguine Agni,
& ſunt ante ſedem Dei, ſerviúntque
ei die ac nocte. Non eſt ſenééctus
ibi, nec ſenectùtis miséria, dum

omnes occurrunt in virum perfé-

éctum, in mensúram ætatis plenitu-
dinis Chriſti.
Iſti ſunt, qui vivéntes in car-
ne, plantavérunt Eccléſiam san-
guine ſuo: Calicem Doômini
bibérunt, & amici Dei facti ſunt.
„In omnem terram exivit ſonus
eôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eôrum. Calicem.

Erùm ſuper hæc mnia eſt,
conſociari Angelérum & Ar-
changelorum cœtibus: Thronis
étiam & Dominationibus, Princi-
patibus & Poteſtatibus, omniúm-
que cœléſtium ſupernärum Virtuù-
tum contubérniis pérfrui, & intuéêri
agmina Sanctôrum ſplendidius ſi-
déribus micantia. Patriarchaàrum fi-

92 5
de fulgéntia, Prophetârum ſpe læ-
tantia, Apoſtolôrum in duodecim
tribubus Iſrael orbem judicantia,
Martyrum purpureis viétôriæ corô⸗=
nis lucéntia, Virginum quoque cho-
ros candéntia serta geſtantes in-
ſpicere.
Sancti mei, qui in carne pôſiti,
certamen habuiſtis: Mercédem
labôris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei:⸗
percipite regnum. Mercédem.
loôria Patri. Mercédem.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

R illo témpore: Videns Jeſus
turbas ascéndit in montem: &
cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum
discipuli ejus. Et réliqua-
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Eaâti mundo corde, quéniam
ipſi Deum vidébunt. Quam er-
go ſtulti ſunt, qui Deum iſtis ex-
teriõribus oculis quærunt, cùm
corde videâtur, ſicut alibi ſcrip-
tum eſt: Et in ſimplicitate cordis
uærite illum. Hoc eſt enim mun-
um cor, quod eſt ſimplex cor.
Et quemâdmodum lumen hoc vi-
déri non poteſt, niſi culis mun-
dis: ita nec Deus vidétur, niſi mun-
dum ſit illud, quo vidéri poteſt.
Beati pacifici, quoniam ipſi fllii Dei
vocabuntur. In pace perféctio eſt;
ubi nihil repugnat: & ideòô filii Dei
pacifici, quoniam nihil in his resi-
ſtit Deo, & tique filii ſimilitùdi-
nem patris habére debent.
Sint lumbi veſtri præcincti, & Iu-
ceêrnæ ardéntes in manibus veſtris:
Et vos similes hominibus expe-
Gtantibus doeminum ſuum, quando
revertatur à nuúptiis.
Vigilate ergo, quia nescitis, qua
hora Dôminus veſter ventůúrus ſit.
Et vos.
Acifici autem in ſemetipſis
ſunt, qui omnes animi ſui mo-
tus componéntes & fſubjiciéntes
rationi, id eſt, menti & ſpiritui,
carnalésque concupiscéntias ha-
béntes edomitas, fiunt regnum
Dei. In quo ita ſunt ordinata om-
nia, ut id, quod eſt in hômine
præcipuum & excéllens, hoc im-
peret, cæteris non reluétantibus 9
quæ ſunt nobis beſtiisque commũ⸗=
nia?

926
nia: atque idipſum, quod excéllit
in homine, id eſt, mens & ratio,
ſubjiciatur potiori, quod eſt ipfa
véritas, unigéenitus Filius Dei. Ne-
que enim imperare interioribus
poteſt, niſi ſuperioôri ſe ipſe ſub-
Jiciat. Et hæc eſt pax, quæ datur
in terra hominibus bonæ volunta-
tis: hæc vita couſummati perfecti-
que ſapientis.
Meédia nocte clamor factus eſt:
Ecce ſponſus venit, exite ob-
viàm ei.

Prudéntes virgines aptäte ve-

Ecce.
Ecce.

ſtras lampades.
loria Patri.

E hujüsmodi regno pacatiſſi-
mo & ordinatiſſimo miſſus eſt
foras princeps hujus ſæculi, qui

perverſis inordinatisque domina-
Hac pace intrin ſecùs conſti-

tur.
tůta, atque firmata, quascumque
perſecutiones ille, qui foras miſ-
sus eſt, forinſecùs concitaverit,
auget gloôriam,
Deum eſt: non aliquid in illo æ-
dificio labefactans, ſed deficien-
tibus machinis ſuis innotéscere fa-

ciens, quanta firmitas intus extrü-

cta ſit. Ideo séquitur: Beaâti, qui
perſecutionem patiuntur propter

Juſtitiam, quoniam ipsorum eſt re-

Snum cœlorum.
e Deum laudamus. II.

. DIE IV. NOVEMBRIS.

QOeléſiam tuam , Dômine, ſan-
cti Cäroli Confeſsoris tui at-
que Pontificis continua protectio-
ne cuſtéôdi: ut ſicut illum Paſto-
rfalis ſolicitůdo gloriôſum reddi-
dit, ita nos ejus intercéſſio in tuo
ſemper faciat amôre fervéntes.
Per Döminum.

O quàm gloriôſum.
Exultabunt Sancti. 923.
mnipotens. 916.

Iſtrum eſt enim regnum
cœlorum, qui contempsérunt vitam
mundi, & pervenérunt ad præmia
zegni, & lavérunt ſtolas iſuas in
sänguine Agni.

quæ ſecündùm

„ Lætâmini in Dômino, & exul-
tate juſti.
4 Et gloriaämini omnes recti cor-
e.
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus;, ut qui ſanctôrum Marty-
rum tuoôrum Vitalis & Agricolæ so-
lémnia colimus, eorum apud te in-
terceſſioònibus adjuvemur. Per Do-
minum.

(Molus „Medioläni nobili Bor-
romæôrum familia natus, quan-
ta futùrus eſſet ſanctitate conſpi-
cuus, divina lux ſuper pariéntis
matris cubiculum noctu coruſcans
præſignavit. A pueritia clericali
militiæ adſcriptus, Abbatia poſtmo-
dùm inſignitus, patrem admonuit,
ne rédditus in rem familiarem con-
verteréntur: quorum ipfe nactus
adminiſtrationem, quidquid ſupeér-
erat, expendebat in pâuperes. Ado-
lescens liberalibus disciplinis Pa-
piæ peram dedit. Caſtitatem adeoô
côluit, ut impudicas étiam mulie-
res ad labefaéctandam ejus pudici-
tiam pluries immiſſas, invicta con-
ſtantia fugaverit. Vigeſimum ter-
tium ætaàtis annum agens, à Pio IV.
ejus avunculo in ſacrum Cardina-
liumCollégium cooperatus, inſigni
pietatis ac virtütum omnium ſplen-
dore prælúxzit. Mox ab eodem Me-
diolanenſis Archiepiſcopus crea-
tus, in eo plúrimam operam ad-
hibuit, ut juxta ſacrosanctum
Tridentinum Concilium, quod
ejus potiſſimùm ſolicitudine jam
tum fuerat abſolutum, Eccleſiam
ſibi commiſſam compôneret, at-
que ut depravatos plebis ſuæx mo-
res reformaret, pPræter iteratam
ſæpiùs Synodorum celebratioònem,
ſeipſum' eximiæ ſanctitatis præ-
buit exémplar. In profligandis hæ-
réticis e partibus Rhætôrum &
Helvetiôrum, quorum plurimos as
Chriſtianam fidem convértit, ma-
ximéè laboravit.
Invéni David fervum meum;
ôleo ſancto meo unxi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei-
Manus enim.

Ujus viri chäaäritas præcipuè
enituit, cùm, Uritano Prin-
cipaà-

4

viünculo co

ino, Keul
nes recti oo⸗

Onmnipoten
totumn Manty.
Agllcola 30.
n apud tein⸗
mur, ber Do⸗

Inobili bor
natis, ar⸗
tate conſe.
et parienti
tu corulcans
ltia clerical
datiapoltno⸗
m admonut.
lliutem co⸗
iple nuctus
Gguic lhel⸗
Hperes, Ad⸗
ciplinis t.
tatem aded
jam multe-
ſus pucicl⸗

nwicha o-⸗

ſmann tet⸗
sa bio! ,
n Cudini.
Atusinlet
nnmiumloer.

eogenn A

Copus clee⸗
Opelam ⸗
zelosanktunn

er feluun
ſebtationen
Aitatis iu⸗
higand
Mhetolin 4
n Phönunds,
ooell i

itgg en n
Ui Ano

r⸗

cipatu vendito, pretium univerſum
ad quadraginta aureòrum millia,
una die in pauperes erogavit. Nec
minôre pietate viginti millia, quæ
ſibi fůerant legata, diſttibuit. Ec-
cleſiaſticos proventus, quibus ab
avünculo copiéôsè füerat cumula-
tus, dimiſit, nonnuúllis reténtis:-
quibus ad proprios uſus, & egeno-
rum neceflitates utebaätur. Quo
tempore peſtis Mediolani graſſaba-
tur, doméſticam ſuppellectilem,
ne relicto ſibi léctulo, in eosdem
alendos côntulit, ſuper nuda in
pôſterum tàbula decũmbens: eòque
morbo laborantes sédulò inviſens,
patérno reficiébat afféctu: & Ecclé-
ſiæ Sacraménta prôpriis ipſe mani-
bus adminiſtrans, mirum in modum
ſolabatur: humillimis interim pré-
cibus reconciliator accedens, püb-
lica ſupplicatiône indicta, fune ſi bi
ad collum alligato, nudis pédibus
étiam offendiculo cruentatis, cru-
cem bajulans lemetipſum pro pec-
catis populi hôſtiam offerens, divi-
nä indignatiôné avértere ſatagébat.
Eccleſiaſticæ libertatis fuit acérri-
mus propugnator. Disciplinæ vero
reſtifuêndæ ſolicitus, à ſeditioòſis, dũ
orationi insiſteret, tormenti bellici
laxâta rota igneo globulo percſ-
ſus, divina virtte ſervatur illæſus.
, Poôſui adjutôrium ſuper potén-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei.
F. Invéni David ſervum meum,
öleo ſancdto meo unxi eum.
Manus.

Bſtinéntia fuit admirabili, jeju-
nabat ſæpiſſimè pane tantùm &
aqua, ſolis quandéòque lupinis con-
tentus. Noctùrnis vigiliis, aſpeérri-
mo cilicio, aſsiduis flagellis corpus
domabat. Humilitaâtis ac manſue-
tũdinis ſtudiosiſſimus fuit. Oratio-
nem, ac verbi Dei prædicationem,
graviſſimis licèt curis occupatus,
numquam intermiſit. Multas Ec-
cleſias, Monaſtéria, Collégia, ædi-
ficavit. Plura ſcripſit, ad Epiſco pô-
rum præsértim inſtructionem uti⸗
liſſima: cujus étiam pera, Parochô-
rum Catechismus préôdiit. Demum
in ſolitudinem Varalli montis, ubi
ſculptis imaginibus Dominicæ paſ-
ſiônis myſtéria ad vivum repræſen-
tantur, ſecéſſit: ibique diébus ali-
quot voluntaria caſtigatione aſpe-

92
ram, ſed Chriſti dolôrum medlta-
tioônibus ſuavem vitam ducens, in
febfim incidit. Mediolanum revér-
ſus, ingravescénte morbo, cinere
ac cilicio coopértus, & oôculis in
Crucifixi imàginem defixis, migra-
vit in cœlum, ætatis ano quadragé-
ſimo séptimo, Doômini vero millé-
ſimo quingentéſimo, octogéſimo
quarto, tértio nonas Novembris.
Quem miraculis clarum Paulus V.
Böntifex mäâzimus in Sanctorum
númerum rétulit.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virttes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt 2
Ipſe intercédat pro peccatis
obmnium populoôrum. .
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Ipfe.
16ria Patri. Ipſe.

omo péregrè.
xXxxiX.

VIralis, gAgricol ejus déminus,
in perſecutiône Diocletianin &
Maximiani Bononiæ ob Jeſu Chri-
ſti prædicationem comprehenſi
ſunt: cúmque Vitalis;, quòô magis
précibus, & minis tentarétur, ut
senténtiam mutaret, eò magis 16
Chriſti cultôrem, ac ſervum profi-
terétur, vario tormentoôrum gene-
re cruciatus, conſtanter omnia per-
ferens, in oratioône ſpiritum Deo
réddidit. Agricola vero 2 cum
ejus ſupplicium dilatum eſſet, ſi
fortè torméêntis ſervi permoôtus »
Chriſto vellet renuntiare, ejus ex-
emplo magis confirmaâtus eſt. Ita-
que cruci affixus, Vitali ſervo
conſors „ & sôcius fuit noôbilis
martyrii. Eorum coörpora ad Ju-=
dæôrum ſepuúlchra cùm eſſent hu-
mata, à ſancto Ambrôſio invénta⸗-
in ſacrum celebrémque locum
transläta ſunt.
e Deum laudâàmus. II.

Te gloriôſus.
Exultäbunt Sancti. 922.
O mnipotens ſempitérne⸗
91¹6.

Veſtri capilli capitis omnes nume-
rati ſunt, nolite timére, multis

paſséribus meliôres eſtis vos.
Exul-

5
Exũltent juſti in conſpéctubDei.
Et delecténtur in lætitia.
⁸ ræſta, quæſumus. 926.

923.
DIE V. NOVEMBRIS.

De Sermoône venerabilis Bedæ
Presbyteri.

An hanc igitur perum ſalutâ-
rium delectet nos pervenire
palmam. Libenter ac prompté cer-
témus omnes in agône juſtitiæ,
Deo & Chriſto ſpectante curramus;
& qui ſæculo & mundo majores
eſſe jam cœpimus, curſum noſtrum
nulla ſæculi cupiditate tardemus.
Si expeditos, ſi céleres in ôperis
agône currêntes dies nos ultimus
invénérit, nusquam Döôminus me-
ritis noſtris déerit remunerator.
Præcùrſor Déômini venit, de quo
ipſe teſtatur: Nullus major inter
natos mulierum Joanne Baptiſta.
V. Hic eſt Prophéta, & plus quam
Prophéta, de quo Salvator ait.
Nullus.

Ui corônam in perſecutiône
purpuúùream pro paſſione dona-
bit, ipſe in pace vincentibus pro ju-
ſtitiæ méritis dabit & candidam.
Nam nec Abraham, nec Iſaac, nec
Jacob occiſi ſunt; & tamen fidei &
juſtitiæ meéritis honorati inter Pa-
triarchas primi eſſe merueérunt: ad
quorum congregatur convivium,
dquisquis fidélis, & juſtus, & lauda-
bilis invenitur. Mémores eſſe de-
bemus, voluntatem non noſtram,
ſed Dei facere debére: quia qui
fécerit ejus voluntàtem, manet in
ætérnum, quomodo & ille manet
in ætérnum.
Iſti ſunt, qui vivéntes in carne,
plantavérunt Eccléſiam sanguine
suo: ¾ Calicem Dômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
„In omnem terram exivit ſonus
eôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eòrum. Calicem.

Uaprôpter, chariſſimi, mente
A integra, fide firma, virtüte ro-
bùſta, charitate perfecta, parati ad

omnem voluntâtem Dei ſimus,
conſervantes förtiter Dominica
mandata. In ſimplicitate innocen-
tiam, in charitate concordiam, mo-
déſtiam in humilitate, diligentiam
in adminiſtratione, vigilantiam in
adjuvandis laborantibus, miſeri-
côrdiam in foveéndis paupéribus, in
defendénda veritäate conftantiam,
in diſciplinæ ſeveritàte censuram,
ne aliquid ad exémplum bonôorum
factòrum deſit in nobis. Hæc ſunt
enim veſtigia, quæ nobisSancti qui-
que reverténtes in patriam reliqué-
runt, ut illérum sémitis inhærentes
ſequeremur & gaudia. 4
Sancti mei, qui in carne poôſfiti,
certamen habuiſtis: Mercêdem
labôris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei»
percipite regnum. Mercedem.
Ioôria Patri. Mercédem.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.,

IX illo témpore: Videns Jeſus
turbas, ascéndit in montem: &
cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum
discipuli ejus. Et reliqua. .
De Homilia S. Auguſtini Ep iſcopi.

Taque in hoc tértio gradu;, in
quo ſciéntia eſt, lugeétur amiſſio
ſummi boni quia inhærétur extré-
mis. In quarto autem gradu labor
eſt;: ubi vehementer incúùmbitur;
ut ſeſe animus avéllat ab eis qui-
bus peſtifera dulcédine innéxus
eſt. Hic ergo esuritur, & ſititur ju-
ſtitia, & multum necefſſaria eſt for-
titudo; quia non relinquitur ſine
dolore, quod cum delectatione re-
tinétur. Quinto autem gradu per-
ſeverantibus in labore datur eva-
dendi consilium, quia niſi quisque
adjuvétur à ſuperiore, nullo modo
ſibi eſt idoneus, ut ſeſe tantis miſe-
riärum implicaméntis expédiat. Eſt
autem juſtum consilium, ut qui ſe
à potentiori adjuvari vult, jadjuvet
& infirmiorem, in quo eſt ipſe po-
téntior. Itaque beati mitericordes;
quia ipsorum miſerebitur Deus.
„Sint lumbi veſtri præcincti, &
lucérnæ ardentes in manibus ve-
ſtris:
Et vos similes hominibus expe-
ctantibus dominum ſuum, quando
revertaturx à nüptiis. .
Vigi⸗

Dei ünn,

Dominiad

lte inneen.
ordiam, mo⸗
diligentiem
cilantlanin
us ) Mlei
Aupetbusin
nſtimim,
e Censilin,
Im bonotun
8., Heeſun
isSanttiggi.
jam teligi⸗

inhetente

catne polih
Mercecen
es.
Putis mei,
elcegen,
en.
n.
i lecindin

1p. 50
lens jell

ontein: &

nt ad eum

la. . .
Eoiccogt.
in donte

grade,
eiur annld
Aetut enn
gal, dat
ncümbitut,
b enh ⸗
ne innexns

de Scriptura occurrente.

Feſta Novembris.

„Vigilate ergo: quia neſcitis, qua
EVera Dôminus veſter venturus fit.
Et vos. —
Exto ra t ed örqis mundi-
tia de bona conſciêntia bono-
rüm operum;, valens ad contem-
plandum ſummum illud bonum,
quod ſolo puro & ſeréno intellé-
ctu cerni poteſt. Poſtrémo eſt sép-
tima jipſa ſapientia, id eſt, con-
templatio veritatis, pacificans
totum hominem , & ſuscipiens
ſimilitudinem Dei; quæ ita con-

cluditur: Beati pacifici, quéôniam

ipfi filii Dei vocabúntur. Oava
tamquam ad caput redit, quia con-
ſummatum perfectumque oſten-
dit, & probat. Itaque in prima,
& in octava nominatum eſt reg-
num cœlorum: Beati paâuperes
ſpiritu; quoniam ipsorum efſt reg-
num coœlorum: &, Beati, qui per-
ſecutionem patiuntur propter ju-
ſtitiam; quôniam ipsorum eſt rég-
gnum cœlorum. .
B. Média nocte clamor factus eſt:
* Ecce ſponſus venit, exite ob-
viam ei.
.„ Prudentes virgines aptäte ve-
ras lampades. Ecce.
Gloria Patri. Ecce.
12

Ledtio .
Um jam dicitur: Quis nos ſe-
(Waraber a charitate Chriſti?:

ribulatio, an anguſtia, an perſe-
cùtio, an fames, an nuditas, an peri-
culum, an gladins? Septem ſunt
ergo, quæ perficiunt: nam octava
clarificat, & quod perféctum eſt,
demonſtrat, ut per hos gradus

perficiantur & cæteri , tamquam

àa capite rurſum exordiens. Vi-
detur ergo mihi étiam ſeptifor-
mis operàtio Spiritus ſancti,
de qua Iſaias loquitur, his gra-
dibus, ſententiisque congruere
Sed intereſt ordinis ; nam ibi
enumeratio ab excellentioribus
cœpit, hic verô ab inferioribus.
Ibi namque incipit à ſapientia
Dei, & deéſinit ad timôrem Dei:
ſed initium ſapiéntiæ timor Déômi-
Ni eſt.
Te Deum lau lamus. II.
DIE VI. NOVEMBRIS.
Sexta die infra Ocav. omnium
Sanctoram.
In primo Nocturno, Lectiones

2
Sermo S. Bernardi Abbatis.
Serm. z2. de feſto omn. Sanéterum.
Uia SanXöfim Qinnium feſti-
O am hodie, dilectiſſimi, om-
nique digniſſimam devotiône me-
moôriam celebramus, operæ pré-
tium puto, de communi eorum
felicitàte, in qua beata jam ré-
quie perfruuntur, & futura, quam
Præſtolantur conſummatione, ad-
Iuvante Spiritu ſancto, ſermoônem
facere charitati veſtræ. Fidelis
quippe ſermo, & omni acceptione
dignus: ut quos ſolémni venera-
tlone proséquimur, étiam siinili
converſatione ſequamur: quos
beatiſſimos prædicamus, ad eò-
rum beatitüdinem tota aviditate
curramus: quorum delectamur
Præcôniis, ſublevémur eoôrum pa-
trociniis.

In ſecundo Nocturno.
Iev. Rom. .

ipfe teſtatur:
ter natos mulierum Joanne Bap-

„Præcürſor Dömini venit, de quo

* Nullus major in-

tiſta.
f. Hic eſt Prophéta, & plus quàm
rophéta, de quo Salvator ait.
Nullus.

Serm. s. de eod. feſto, cizca med-.

Lecti
D quid ergo Sanétis laus no-
Aikral Ad quid glorificatio no-
ra? ad quid noſtra hæc ipſa ſo-
lemnitas: Quòô eis terrénos hono-
res, quos juxta veracem Filii pro-
iniſſinem honorificat Pater cœle-
ſtis? Quo eis præcoônia noſtra
Pleni ſunt. Prorfſus ita eſt, dile-
ctiſſimi; bonorum noſtroôrum San-
Gi non egent, nec quidquam eis
noſtra devotiône præſtatur. Planè,
quod eorum memôriam venera-
mur, noſtra intereſt, non ipsorum.
Vultis ſcire, quantum intereſt no-
ſtra? Ego in me (fateor ) ex hac
recordatione séntio deſidérium
vehemens inflammari, & deſidé-
rium triplex.
F. Iſti ſunt, qui vivéntes in carne,
plantavérunt Eccléſiam sânguine
suc: * Câlicem Doômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
J. In omnem terram exivit ſonus
eôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eorum. Calicem.
Lectie vi.
UIgòô dicitur: Quod non videt
VVSSRdei, non dolet. Oculus
meus, memoôria mea: & cogitare
de Sanctis, quodammodo eos vi
n n dere

930°
dére eſt. Sic nempe pôrtio noſtra

in terra vivéntium, nec môodica
ſane portio, ſi tamen, ut decet,
memoriam afféctio comitétur: ſic,
inquam, conversatio noſtra in cœ-
lis eſt. Verumtamen non ſic noſtra,
ſicut illorum. Ipsorum enim ſub-
ſtantia ibi eſt, noſtra autem deſi-
deria: ipſi per præséntiam, nos per
memoôriam ibi ſumus.
Sancti mei, qui in carne poôſiti,
certamen habuiſtis: Mercédem
laboris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei,
percipite regnum. Mercedem.
loria Patri. Mercédem.

éctio ſancti Evangélii ſecuùndùm
Matthæum.

N illo téempore: Videns Jeſus
turbas, ascendit in montem: &
cùm ſediſſet, acceſseérunt ad eum
diſcipuli ejus. Et réliqua.

De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Uapropter, ſi gradatim tam-
quam ascendentes numeré-
mus, primus ibi eſt timor Dei,
ſecùnda pietas, tértia ſciéntia;,
quarta fortitàdo, quintum consi-
Lum, ſextus intellectus, séptima
ſapientia. Timor Dei congruit
humilibus, de quibus hic dicitur:
Beati pauperes ſpiritu, quéôniam
ipsorum eſt regnum cœloôrum; id
eſt, non inflati, non ſuperbi;
de quibus Apôſtolus dicit: Noli
altum sapere, ſed time;, id eſt,
noli extoôlli. Pietas côngruit mi-
tibus. Qui enim piè quærit, ho.
nôrat ſanctam Scriptüram, & non
reprehéndit, quod nondum intel-
ligit, & proptéreà non resiſtit:
quod e mitem eſſe. Unde hic di-
citur: Beati mites, quoôniam ip
hæreditate Ronlidebunt terramn.“
Sint lumbi veſtri præcincti, &
lucçérnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: Et vos similes hominibus
expectäntibus dominum ſuum,
quando revertatur à nüúptiis.
Vigilate ergo, quia nescitis, qua
hora Dôminus veſter ventürus ſit.
Et vos.

Cientia côngruit lugéntibus
qui jam cognoveérunt in Scrip?
turis, quibus malis vincti tenean,

tur, quæ tamquam bona & utſlia
ignorantes appetiérunt: de quibus
hic dicitur: Beati, qui lugent nunc.
Fortitũúdo congruit eſurientibus, &
ſitientibus. Labôrant enim deſi-
derantes gâàudium de veris bonis»
& amôrem a terrenis & corporali-
bus avértere cupientes: de quibus
hic dicitur: Beati, qui esuriunt,
& sitiunt juſtitiam. Consilium

congruit miſericôrdibus: hoc e-

nim unum remedium eſt de tantis
malis evadendi, ut dimittamus,
ſicut nobis dimitti volumus: &
adjuvémus, in quo poôſtumus,
alios; ſicut & nos, in quo non
pôſſumus, cůpimus adjuvari; de
quibus hic dicitur: Beati miſeri-
cordes, quôniam iipsorum miſereé-
bitur Deus.
Média nocte clamor factus eſt:
Ecce ſponſus venit, exite ob-
viàam ei.
Prudéntes virgines aptàte ve=-
ſtras lämpades. Ecce.
loôria Patri. Ecce.

Ntelléctus côngruit mundis cor-
de, tamquam purgato culo »
quo cerni poſſit, quod corporeus
oculus non vidit, nec auris audi-
vit, nec in cor hoôminis alcêndit 5
de quibus hic dicitur: Beati mun-
do corde, quôniam ipſi Deum vi-
débunt. Sapientia congruit paci-
ficis, in quibus jam ordinata ſunt
ômnia, nullúsque motus advéêrſus
rationem rebellis eſt, ſed cuncta
obteémperant ſpiritui hominis, cuùm
& ipſe obtémperet Deo; de quibus
hic dicitur: Beati pacifici. Unum
autem præmium, quod eſt regnum
cœlôrum, pro his gradibus varis
nominatum eſt.
e Deum laudamus. II.
DIE VII. NOVEMBRIS.

4

Sermo S. Joànnis Chrysoſtomi⸗

Obi Sanctorum meérita religié-
CJIſa charitate miratur, quique
juſtôrum gléôrias frequenti lau-
de collôquitur, eòérum morés fan-
Gtos atque juſtitiam imitétur?
quoniam quem deléctat Sancéti ali-
cujus

Uis metitt

laue
ancdkort

II, Miab
ie keddar

AIAa
NU

lyne enin

koolebi

Une hrece

m E ull
de gubbut
gent nun,
lentbusd
tenim cel⸗
periboni,
X colhorl⸗
: de uibu
i ehliunt,

imitnum,
Dlumas!

P ſals elt
, elle od⸗

aptite ſo

undis col⸗
10 oculo 9
cohörels
zundaud⸗
s dcenciti
„Demmun.
i eun
ongrult har⸗
ordinute
lus Ut

s
et cnt
zoiniglün
edegon
ſei, Unn
gticibis in

Il.
Mbhls.

cujus meritum, delectâre debet tionem atténde, militiam n

par circa cultum Dei obséquium.
Quare aut imitari debet, ſi lau-
dat: aut laudare non debet, ſi
imitari detréctat: ut qui alium
laudat, laudabilem ſe réddat: &
qui Sanctorum merita admira-
tur, mirabilis ipſe vitæ ſancti-
täte reddatur. Nam ſi proptérea
juſtos fidelésque diligimus, quòôd
in ipſis juſtitiam, fidemquæ ſuſpici-
mus; poſſumus nos quoque eſſe
quod funt, ſi faciamus ipſi, quod
faciunt. = .
Præcurſor Doômini venit, de quo
ipſe teſtatur: Nullus major
inter natos mulierum ſoanne Bap-
tiſta. Hic eſt Prophéta, & plus
quam Prophéta; de quo Salvator
ait. Nullus.

N Eque enim difficile nobis eſt,
quod ab ipfis géritur, imitari,
cùm ſine præcedenti exémplo ab
antiquis tälla geſta conſpicimus:
ut non ipſi aliorum æmuli redde-
réntur, ſed æmulandæ virtutis ſe
ipfos nobis præbérent exémplum:
ut dum nos ex ipfis, ex nobis
alii proficiunt, ſic Chriſtus in ſuis
ſemper ſervis in Eccléſia ſancta
laudétur. Unde ab origine mundi
innocens Abel occiditur, Henoch
Deo placens transfértur, juſtus Noe
invenitur, Abraham fidélis probaà
tur, Moyſes manſuetus dignolſcitur,
Jeſus caſtus, David lenis, Elias ac-
céptus, Daniel ſanctus, tres pueri
victores reddúùntur.
Iſti ſunt, qui vivéntes in carne,
plantavérunt Eccléſiam sanguine
suo: * Calicem Domini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
, In omnem terram exivit ſonus
eéôrum, & in fines orbis terræ ver-
a eòrum. Calicem,

Pôſtoli diſcipuli Chriſti, cre-
déntium magiſtri habéntur:
e quibus eruditi Confeſsores for-
tiſſimi pugnant, Martyres perfécti
triümphant, & Chriſtiani ſemper
exercitus diabolum Deo armati de-
ellant. In iſtis ſemper pares vir-
tütes, diſsimiles pugnæ, gloriôſæ
victôriæ. Unde tu Chriſtiane deli-

Catus es miles, ſi putas, te poſſe ſi-

ne pugna vincere, ſine certamine
triumphare. Exere vires, fôrtiter
imica, atrôciter in prælio iſto cô-
cérta. Considera pactum „ condi-

931
. osce:
pactum, quod ſpopondiſti , con-
ditiônem, qua accelſsiſti, militiam,
cui nomen dediſti.
Sancti mei, qui in carne Pôſiti,
certamen habuiſtis: Mercédem
labôris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei,
bercipite regnum. Mercédem.
lôria Patri. Mercédem.

éctio ſancti Evangélii ſecunduům
datthæum.

[N illo témpore: Videns Jeſus
turbas, aſcendit in montem : &

cum ſediſſet, acceſsérunt ad eum
dilcipuli ejus. Et réliqua.

De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

N primo gradu, ſicut oportébat,
poôſitum eſt regnum cœlorum,
quod eſt perféctæ ſummæque ſa-
Piéntiæ änimæ rationalis. Sic ita-
que diétum eſt: Beati pauperes
ſpiritu, quôniam ipsorum eſt reg-
num cœlorum; tamquam diceré-
tur: Initium ſapientiæ timor Dô-
mini. Mitibus hæréditas data eſt»
tamquam teſtaméntum patris cum
pietate quæréntibus. Beati mites,
quôniam ipſi hæreditate poſſidé-
bunt terram. Lugentibus conſo-
latio, tamquam ſcientibus, quid
amiſerint; & quibus merſi ſunt.
Beâti, qui lugent nunc, quoniam
ipſi conſolabuntur. Eſuriéntibus
& ſitiéntibus ſaturitas,

ſiti⸗ ſatr tamquam
reféctio laborantibus, fortiterque
certaântibus ad ſalũtem. Beati, qui

esüriunt, & sitiunt juſtitiam, quo-
niam ipſi ſaturabuntur.
Sint lumbi veſtri præcinéti, &
lucernæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: * Et vos similes hominibus
expectäntibus dominum ſuum 5
quando revertaâtur à nüptiis.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dis veſter ventùrus ſit. Et
VOS.

Iſericôrdibus
tamquam vero, & ôptimo
conſilio utentibus, & hoc eis
exhibeatur a potentiore, quod in-
validiòribus pſi éxhibent. PBeati
milericordes „ quon am ipsôrum
miſerébitur Deus. Mundis corde
facltas eſt videndi Deum, tam-
1n 2 quam

miſericôrdia

quam' purum ôculum ad intelli-
genda ætérna geréntibus. Beati
mundo corde, quôniam ipſi Deum
vidébunt. Pacificis Dei ſimilitu-
do eſt, tamquam perfécte ſapiénti-
bus, formatisque ad imaginem
Dei, per regenerationem renovaàti
hoôminis. Beati pacifici, quoniam
ipfi fili Dei vocabuntur. Et iſta
quidem in hac vita poſtlunt com-
pléri, ſicut completa eſſe in Apo-
ſtolis crédimus. Nam illa omni-
moda, & in Angélicam formam
mutatio, quæ poſt hanc vitam
promittitur;, nullis verbis expoôni
poteſt.
Media nocte clamor factus eſt:
Ecce ſponſus venit; exite ob-
viàam ei.
F. Prudéntes virgines aptäte ve-
ſtras lampades. Ecce.
loria Patri. Ecce.

Eati ergo, qui perſecutiônẽ pa-
tintur propter juſtitiam, quoô-
niam ipséôrum eſt regn cœloôrum.
Hæc Oàva ſenténtia;z quæ ad caput
redit, perfecktumque héôminem de-

clarat, ſignificatur fortâſſe & cir-

cumciſiône octava die in veteriTe-
ſtaménto & Dñi reſurrectiône poſt
sabbatum, qui eſt utique octavus,
idémq; primus dies, & celebratiéô-
ne octavarum feriarum, quas in re-
generatiône novi hôminis celebra-
mus; & nùmero ipſo Pentecoôſtes:
nã ſeptenario numero sépties mul-

tiplicato, quo fiunt quadraginta no-

vem, quaſi octävus àdditur;, ut
quinquaginta compleantur. Et
tamquam redeatur ad caput, quo
die miſſus eſt Spiritus ſanctus, eo
in regnum cœlorum dúcimur;, &
hæreditatem accipimus, & conſo-
lamur, & pascimur, & miſericor-
diam conséquimur, & mundamur,
& pacificamur. Atque ita perfécti,
omnes extrinſecùs illätas molé-
ſtias pro veritate, & juſtitir ſuſti-
némus.
e Deum laudamus. II.

916.

Iſtrum eſt enim regnum cœloô-
rum, qui contempsérunt vitam
mundi, & pervenérunt ad præmia
regni, & lavérunt ſtolas ſuas in
säanguine Agni.
Exultäbunt Sancti in gloôria.

Lætabuntur in cubilibus ſuis.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui glorioſos Marty-

res fortes in ſua confeſſione cog-

nôvimus, pios apud te in noſtra

interceffiöone ſentiamus. Per Do-
minum noſtrum.

DIE VIII. NOVEMBRIS.

Ex libro S. Cypriani Epiſcopi &
Martyris, de mortalitate.

Onſiderandum eſt; fratres dile-
Giſſimi, & idéntidem cogitan-
dum, renuntiaâſſe nos mundo,
tamquam hoſpites & peregrinos
hic interim dégere. Amplecta-
mur diem, qui aſsignat ſingulos
domicilio ſuo, qui nos iſtinc erép-
toSs, & laqueis ſæcularibus exſo-
luùtos, paradiſo reſtituit, & regno
cœléſti. Quis non péregreé con-
ſtitâtus properaret in patriam ré-
gredi? Quis non ad ſuos navigare
feſtinans, ventum prôſperum cu-
pidiùs optaret, ut veloôciter charos
licéret amplécti.
Præcurſor Dômini venit; de quo
ipſe teſtatur: Nullus major
inter natos mulierum Joanne Bap-
tiſta. Hic eſt Prophéta, & plus
quam Prophéta; de quo Salvator
ait. Nullus.

Atriam noſtram paradiſum
computamus, paréntes Pat tiar-
chas habére jam coœpimus, quid
non properamus, & currimus »ut
patriam noſtram vidére, ut paren-
tes ſalutàre poſsimus? Magnus illic
nos charôrum numerus expéctat:
parêntum, fratrum; filiôrum fre-
quens nos & copioſa turba desi-
derat, jam de ſua immortalitate ſe-
cũra & adhuc de noſtra ſalũte ſo-
licita. Ad horum conſpéctum &
compléxum venire, quanta & illis
& nobis in commuüne lætitia eſt?
Qualis illic cœléſtium regnôrum
volũptas ſine timôre moriéndi, &
cum æternitaàte vivéndi ?à quàâàm
ſumma & perpétua felicitas?
Iſti ſunt, qui vivéntes in carné,

plantavérunt Eccléſiam sanguine
suo: * Calicem Doômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
nem

In om-

Cilcen.

llie Apoſt

.

Kti critis,
Uüledicent
dicent

libus ſuis.

ommnipotens
iolos Mane,.
fellone co⸗
te in noltt
us. ber o⸗

MDNS
SAanorunt

9, Lelinnes
te.
un.
PEpllconil
rtalltate⸗
edtio in .
fattes d⸗
dem cogitir.
nlnto,
Peleglno⸗

cutn H

454
ventes 1
d li
Unl⸗ en

Feſta Novembris.

nem terram exivit ſonus eòôrum, &
in fines orbis terræ verba eoôrum.
Calicem. .
Lectio vi.
Iiiie Apoſtoléôrum gloriôſus cho-
rus, illic Prophetarum exultan-
tium númerus, illic Martyrum in-
numerabilis pôpulus ob certami-
nis & paſſionis victoriam corona-
tus. Triumphantes illic Virgines:
quæ concupiscéntiam carnis
corporis, continéntiæ rôbore ſub-
egerunt. Remunerati miſericor-

des, qui aliméntis & largitiônibus

pauperum, juſtitiæ ppà fecerunt:
qui Dominica præcépta ſervantes;,
ad coœléſtes thesauros terréna pa-
trimonia transtulerunt. Ad hos,
fratres dilectiſſimi, avida cupidita-
te properémus, & cum his cito eſ-
e, ut citò ad Chriſtum venire
contingat, optémus
ge. Sancti mei, qui in carne péſiti,
certäamen habuiſtis: Mercédem
laboôris ego reddam vobis.
V. Venite benedicti Patris mei,
ercipite regnrum. Mercédem.
löria Patri. Mercédem.
In tertio Nocturno.
Lectio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
Lectio vii. ap. §5.
IN illo témpore: Videns Jeſus
turbas, ascéndit in montem: &
cùm ſediſſet, acceſsérunt ad eum
diſcipuli ejus. Et réliqua.

De Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.
Ex libro 1. de Serm. Doiini in
monte; cap. §. .

Eati éritis, inquit, cùm vobis

maledicent, & perſequéntur
vos, & dicent omne malum adver-
süm vos, mentiéntes, propter me:
gaudéte, & exultate, quôniam mer-
ces veſtra multa eſt in ccelis.

Animadvértat, quisquis delicias hu-

jus ſæculi, & facultates rerum tem-

poralium quærit, in nomine Chri-

ſtiano intrinſecùs eſſe beatitùdi-
nem noſtram, ſicut de anima Eccle-
ſiaſtica ore prophético dicitur:
Omnis glôria ejus filiæ Regis ab
intus. Nam extrinſecùs maledicta,
& perſecutiones, & detractiones
promittúntur: de quibus tamẽ ma-
gna merces eſt in cœlis, quæ ſen-
titur in corde patiéntium, eorum,
qui jam poſſunt dicere: Gloriamur
in tribulationibus, ſciéntes quôd
tribulatio patiéntiam operatur; pa-

933
tiéntia autem probatiéônem, probaâ-
tio verò ſpem, ſpes autem non
confùndit: quia charitas Dei diffüu-
ſa eſt in cordibus noſtais per Spiri-
tum ſanctum, qui datus eſt nobis.
Be. Sint lumbi veſtri præcincti, &
lucérnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: † Et vos similes hominibus
expectäantibus dominum ſuum,
uando revertatur à nüptiis.
. Vigilate ergo, uia nescitis, qua
hora Doôminus veſter ventürus ſit.
Et. G loria Patri. Et.
Lectio viii.
N On enim iſta perpeti fructuoô-
fum eſt, ſed iſta pro Chriſti
néômine non ſolàm æquo animo,
ſed étiam cum exultatiône tolera-
re. Nam multi hæretici nomine
Chriſtiano animas decipiéntes,
multa talia patiüntur: ſed ideò
excluduúntur ab iſta mercéde, quia
non diétum eſt tantùm: Beati, qui
perſecutiônem patiuntur; ſed addi-
tum eſt, propter juſtitiam. Ubi au-
tem ſana fides non eſt, non poteſt
eſſe juſtitia;, quia juſtus,ex fide vi-
vit. Neque ſchismatici aliquid iibi
ex iſta mercéde promittant'; quia
ſimiliter, ubi charitas non eſt, non
poteſt eſſe juſtitia. Diléctio enim
proximi malum non operatur;
quam ſi habérent;, non dilaniarent
corpus Chrifti, quod eſt Eccléſia.
Be. Média nocte clamor factus eſt:
& Ecce ſponſus venit;, exite ob-
iàam ei.
.„ Prudéntes virgines
as lampades. Ecce.
lôria Patri. Ecce.

Pro SS. MM. Quatuor Goronatis.
Leétio 1x.

aptate ve-

Evérus, Severianus, Carpoôphorus
& Vickorinus fratres, in per-
ſecutiône Diocletiani deorum cul-
tum liberè deteſtantes, plumbatis
cæſi, in verbéribus vitam pro
Chriſti némine profudérunt. Quo-
rum côrpora canibus objécta, cùm

ab illis intacta diu fuiſſent, ſub-

lata a Chriſtiaänis, via Lavicana
tértio ab Urbe lapide, in arena-
ria tepeliuntur prope ſepulchrüm
ſancorum Martyrum Claudii,,
Nicoſtrati, Symphoriani, Caſté-
rii, & Simplicii: qui esdem Im-
peratore bpaſſi erant; quod, cum
eſſent ſumi ſculptôres, nullo mo-
do addúci potúerant, ut idolorum
ſtatnas facerét: & adsolis ſimu acru
Nun 232 ducti,

934
duùcti, ut illud veneraréntur, num-
quam commiſsúros ſe dixérunt,
ut adorarent opera manuum hô-
munum. Quamobrem in carcerem
conjecti, cùm ibi multos dies in
eodem propoſito perſtitiſſent,
primùm ſcorpionibus cæſi, dein-
de vivi plumbeis 16culis incluſi
in flumen dejiciüntur Extat in
urbe Eccléſia ſub nomine ſancto-
rum Quatuor Coronatorum, quo-
rum diu ignota nômina, divinituùs
pôſteàa patefacta ſunt: ubi non
ſolùm illérum quatuor, ſed étiam
orum quinque Martyrum corpora
honorificè ſepulta ſunt, & eôrum
feſtivitas ſexto Idus Novembris
celebratur
* Deum laudâmus. II.

Veſtri capilli càpitis omnes nume-
rati ſunt: nolite timére, multis
paſséribus meliôres eſtis vos.
Lætamini in Dômino, & exul-
tàte juſti.
Et gloriämini omnes recti
corde.
ræſta, quæſumus, omni-
9232.

PIE IxX. NOVEMBRIS.

pôtens.

Ixviii.

O quàm gloriôſum eſt regnum, in
quo cum Chriſto gaudent omnes
Sancti, amicti ſtolis albis ſequun-
tur Agnum, quocumque ierit.
Exultäbunt Sancti in gloria.
Lætabüntur in cubilihus ſuis.
mnipptens. 916.

Iſte Sanctus pro lege Dei ſui certâà-
vit usque ad mortem, & a verbis
impiôrum non timuit, fundaâtus
enim erat upra firmam petram.
Gloria & honôre corondâſti eum
Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper 6pera
manuum tuarum.

Eus, qui nos beaâti Theodori
— Maärtyris tui confeſſione glo-
riôſa circùmdas, & Proôtegis: præ-
ta nobis, ex ejus imitatiône pro-
cere, & oratione fulciri. Per
Dominum. .

De libro Apocalypſis beati joàânnis
Apoſtoli.

T venit unus de ſeptem Ange-
Eis habéntibus phialas plenas
ſeptem plagis noviſſimis, & locu-
tus eſt mecum, dicens: Veni, &
oſtéêndam tibi ſponſam, uxoôrem
Agni. Et suſtulit me in ſpiritu in
montem magnum, & altum, &
oſténdit mihi civitäatem ſanctam
Jerſalem deſcendéntem de cœlo
a Deo, habentem claritatem Dei:
& lumen ejus simile lapidi pretio-
ſo tamquam lapidi jâſpidis, ſicut
cryſtallum. . .
In dedicatiône templi decantaâ-
bat populus laudem: Et in ore
eorum dulcis reſonabat ſonus.
Fundata eſt domus Domini ſu-
pra vérticem moôntium, & venient
ad eam omnes Gentes. Et in ore.

T habébat murum magnum, &
altum, habéntem portas duoô-
decim, & in portis Angelos duòô-
decim, & nomina inſcripta, quæ
ſunt nomina duòôdecim tribuum
filiérum IIrael. Ab Oriente portæ
tres: & ab Aquilone portæ tres:
& ab Auſtro portæ tres: & ab Oc-
caſu portæ tres. Et murus civita-
tis habens fundamenta duodecim,,
& in ipſis duodecim nômina duòô-
decim Apoſtoloòrum Agni. Et qui
loquebatur mecum; habebat men-
sůram arundineam àuream, ut me-
tirétur civitatem, & portas ejus;
& murum. .
Fundata eſt domus Dômini ſfu-
pra vérticem môntium, & exaltaàta
eſt ſuper omnes colles: Et vé-
nient ad eam omnes Gentes, &
dqicent: Glôria tibi Dömine.
Veniéntes autem vénient cum
exultatiôòne, portantes manipulos
ſuos. Et vénient.

T civitas in quadro poſita eſt,
& longitudo ejus tanta eſt;
quanta & latitüdo: & menlſus eſt
civitätem de arundine aurea per
ſtadia duôdecim millia: & longi-
tůdo, & altitůdo, & latitúdo ejus
æ qualia ſunt. Et menlſus eſt mu-
rum ejus centum quadraginta qua-
tuor cubitôrum, mensüra hominis,
quæ eſt Angeli. Et erat ſtructura
muri

ueſas ex
elo clvitas 1
ziiro munde
Denediche
Cun Edifien
nrium in l
ſecez in eie
Domine, 1
ls tuls, &
im tuum, I
lrin Lati.

lg, guos

cdeſis, &
lelleſis
Mtimus in

inr er dapt
AUlllem ſalun
etunn prirnn
tſtum eſt

.. Wem el
Uinſnn lae
lam dletd
WMlinenten.

bentippinn

l.

ſepten Ane

altun,
tem lamin
tem cecen

ritatem De
lapicdi rein⸗
lpicis, hon

hli gecuntl.
Ut inore

15

Et in oe,

nagnum,
ortas Gllo⸗
elos duo⸗
lipta, Ila

m tribuum
feme vone

Noltr tle
Kehle⸗

holtas 6hs)

e⸗

sDopinr.
ftilil

5

Etre⸗

Gentes

owine.
Venient
mmanilis

muri ejus ex lapide jâſpide“: ipfa
vero civitas aurum mundum simi-
le viro mundo.
Benedichomine domum iſtam,
quam ædificavi nômini tuo, ve-
niéntium in loco iſto, Exaudi
preces in excéllo solio glériæ tuæ.
Doômine, ſi convérſus fuerit poô-
pulus tuus, & oraverit ad ſanctua-
rium tuum. Exaudi.
B1éria Patri. Exaudi.

Rurs , quos in conſecrândis Ec-
cléſiis „ & altaribus Romana
ſervat Eccléſia, beatus Silvéſter
Tapa primus inſtituit. Nam etſi
jam ab Apoſtoloòrum témpore loca
fuérunt Deo dicata, quæ a quibus-
dam Oratoria, ab aliis Eccléſiæ
dicebantur, ubi collectæ fiebant
per unam sabbati, & Ohriſtianus
péôpulus orare, Dei verbum audi-
re, & kuchariſtiam sumere soôli-
tus erat: non tamen illa adeo ſo-
lemni ritu conſecrabantur, nec in
eis adhuc in titulum erectum erat
altare., quod chrismate delibutum
Dômini noſtri Jeſu Chriſti, qui
altare, hôſtia, & ſacérdos noſter
eſt, figuram exprimeret.
Orantibus in loco iſto, Di
mitte peccata péôpuli tui Deus, &
oſteênde eis viam bonam, per quam
ambulent, & da gloriã in loco iſto.
F. Qui regis Iſrael intende, qui de-
dùcis velut ovem Joſeph, qui ſe-
des ſuper Chérubim. Dimitte.

Ed ubi Conſtantinus Imperà-
Ntor per Baptismi ſacramentum
ſanitàtem ſalutémque conſecuútus
eſt, tum primùm lege ab eo lata
concèſſum eſt toto orbe terrarum,
Chriſtiani ut Eccléſias ædifica-
rent: quos ille non ſolùm edicto,
ſed etiam exéêmplo ad ſacram ædi-
ficationem eſt cohortatus. Nam
& in ſuo Lateranénſi palatio Ec-
cléſiam Salvatori dedicavit, & ei
continéntem Basilicam nomine
ſancti Joannis Baptiſtæ côndidit,
eo loco, quo ipfe baptizatus à
ſancdto Silvéſtro, à lepra munda-
tus eſt: quam idem Pôntifex con-
ſecravit quinto Idus Novémbris:
cujus conſecrationis memoria ce-
lebratur hodierno die, quo pri
mùm Romæ puͤblicèé Ecclêeſia con-
ſecrata eſt, & imago Salvatoôris in
pariete depicta populo Româno
apparuit.

93³5⁵
. O quäm metuéndus eſt locus
iſte! Verè nõ eſt hic aliud niſi
domus Dei, & porta cœli. Hæc
eſt domus Domini firmiter ædifi-
cata, benê fundata eſt ſupra firmam
petram. Veré.

Uòd ſi beaâtus Silvéſter põſteâà
in conſecratione altaris Prin-
cipis Apoſtolorum decréevitzut de-
inceps niſi ex lapide altaria non
ædificaréntur; tamen Basilicæ La-
teranénſis altare fuit e ligno eré-
Gtum: quod mirum non eſt; nam
cum à ſancto Petro usque ad Silvé-
ſtrum, propter perſecutiones Pon-
titices certo loco consiſtere non
poſſent: quocumque eos necéſſitas
compuliſſet, ſive in cryptas, ſive in
cœmetéria, ſive in ædés piorum, iu-
per illo altari ligneo, ad arcæ ſimi-
litùdinem concavo, ſacra faciébant.
Quo altari ſanctusSilvéſter, reéddita
Eccléſiæ pace, honoris cauſa Princi-
pis Apoſtolôrum, qui in illo ſaeri-
ficàſſe dicitur, & reliquorum bon-
tificum, qui usque ad id tempus ad
myſtéria conficiénda eo uſi fuerant
in Lateranénſi primaccléſia collo-
cato, ſancivit, ne quisquam in eo;
præter Romanum Pontificem, Miſ-
ſam deinceps celebräret. Eamdem
Eccléſiam incéndiis, vaſtationibus,
terræ inſuper môtibus disjectam,
eversamque, ac sédula Ssummoôrum
Pontificum cura reparatam, nova
poſtmodum molitioône reſtitutam,
Benedictus XIII. Pont. Max. Ord.
Prædicatorum die vigéſima octava
Aprilis anni milléſimi feptingen-
teſimi vigéſimi ſexti ritu ſolémni
conſecravit, ejsque celebritatis
memôriam hac die recolendam ſta-
tuit.
Manè ſurgens Jacob erigébat
lapidem in titulum, fundens oleũ
deſuper, votum vovit Domino:
Verè locus iſte ſanctus eſt, &
ego neſciéèbam.

Cùmque evigilaſſet Jacob de
ſomno; ait. Veré.
oria Patri. Vere.
ngréſſus
Jelus.
Ixxiii,
Heodérus» ‚miles Chriſtia-

Maximiàno Imperatore,
incendiſ-
et»

nus „
quòd idolorum fanum
NnnA

Feſta Novembris.

936⁶
ſet, comprehénſus, cùm à Præfé-
cto legionis pœna ei remitteretur,
ſi pœnitens facti Chriſtianam fi-
dem execrarétur, cõſtanter in fidei
confeſſione perſevérans, miſſus eſt
in carcerem: ubi ungulis excarnifi-
catus, dum coſtæ nudaréntur, lætus
canebat: Benedicam Dominum in
Omni tempore. Quare in ardéntem
Trogum injéctus, in oratione, & divi-
nis làudibus animam Chriſto réd-
didit, quinto Idus Novembris: cujus
corpus Eusébia matrona, sindone
involurum ſepelivit in ſuo Pprædio.
e Deum laudamus. II.
In T audibus ſit commemoratio
§. Theodori mart. Antiphona.
Qui odit änimam ſuam in hoc
mundo, in vitam ætérnam cuſto-
dit eam.
Y. Juſtus ut palma florébit.
N. Sicut cedrus Libani multipli-
cabitur.
Oratio.
D Eus, qui nos beati Theodori
Martyris tui confeſſione glo-
riôſa circumdas, & protegis: præ-
ſta nobis, ex ejus imitatiône pro-
ficere, & oratione fulciri. bPer
Dôminum.
In iji. Veſp. fir comm. S. Andreæ
Avellini, ac SS. Mart. ut infra.
DIE X. NOVEMBRIS.
In feſto S. Andreæ Avellini Con-
fefl. Semid.
Apa similabo eum. v. Amavit.
e Communi Conf. non Pontifi-
cis. XIV.
Oratio.
Eus, qui in corde beatiAndréæ
Confeſsoris tui per ârduum
quotidie in virtutibus proficiendi
votum admirabiles ad te aſcenſio-
nes diſpoſuiſti: concêde nobis ip-
sius méritis, & interceſſione, ita
ejusdem gratiæ participes fieri „ ut
pPerfectiora ſemper exequéntes, ad
gloriæ tuæ faſtigium feliciter per-
ducamur. Per Dôminum.
BDeinde fit eomm. SS. Martyr.
Tryphonis, R-fpicii, & Nymphæ
Virginis, Ana. Iſtorum eft enim
regnum cœlôrum, &c. Y. Læta-
mini in Dômino. XXVii.
Oratio.
FEaà nos, quæſumus, Dömine,
ſanctorum Martyrum tuéôrum
Tryphonis, Reſpicii, & Nymphæ

ſemper feſta ſectari: quorum ſuf-
fragiis protectionis tuæ dona ſen-
tiämus. Per Dôminum.

in primo Nocturno, Ledtiones
de Scriptura occurrente.
In lecundo Nocturno.

Lectio iv.
Ndréas Avellinus, dictus ànteâà
Lancellôtus, apud Caſtrum No-
vum Lucaniæ pagum natus, inter
ipfa infantiæ primordia futuræ ſan-
ctitatis no obſcùra præbuit indicia.
Adolelcens ad litteras addiscendas
patéêrna e domo egréſſus, lubricam
illius ætatis sémitam inter bonarũ
artium ſtudia ita perégit, ut ſapien-
tiæ initium, quod eſt timor Domi⸗
ni, ob oculos potiſſimum habére
numquam prætermiferit. Cum
egrégia proinde forma eximium
caſtitatis ſtdium conjúnxit, quo
impudicas ſa pè mulierum insidias
eluſit, intérdum etiam apertam
vim propulsavit. Clericali mili-
tiæ jam pridem adſcriptus. Neapo-
lim ſe contulit, ut legaâlibus dis-
ciplinis vacaret; ibique juris pru-
dentiæ lauream adepfus, atque in-
tereàa ad ſacerdotalem dignitatem
evéctus, causaruin patrocinio in Fo-
ro duntaxat Eccleſiaſtico, proque
privatis quibusdam personis, juxta
Sacrorum Canonum ſanctioônes a-
gere cœpit. Verùm cum aliquande
inter cauſam agéndam leve ei
mendacium excidiſſet, mox veròô
fortúita fſacrarum Scripturarum
Lectiône in illa verba incidiffet:
Os, quod mentitur; occidit animã:
tantæ ejus culpæ dolore, ac pœni-
téntia corréptus eſt;, ut ſtatim ab
ejusmodi vitæ inſtitůto ſibi rece-
dendum efſe duùxerit. Itaque ab-
dicatis foréenſibus Curis, ſe totum
divino cultui, ſacrisque miniſtériis
mancipävit; cúmque bccleſiaſti-

cæ virttis exempiis emineret;

Sanctimonialium regimini a tunc
exiſténtée Archiepiſcopo Neapoli-
tano præféctus fuit. Quo in mu-
nere cùm pravorum hominum
dia ſubiiſſet, primòo quidem in-
tentatæ ſibi necis periculum de-
clinavit, mox verò per ſicarium
tribus in facie accéptis vulneribus,
injuriæ atrocitatem æquo animo
pertulitr. Tunc perfectioris vitæ
deſidério flagrans, ut inter Cleéri-
cos Regulares adſcriberétur, ſup-
pliciter poſtulavit: votique com-
pos factus, ob ingentem, quo æ-
ſtuabat, Grucis amorem, ut ibi
Andreæ nomen imponerétur; pré⸗-
cibus impetravit.
B. Ho-

1konskum

1

cedt illi
Iultum de
3e

Hun alacri
me fitt

Ledionde
e.
UIno.

ickus intel
n hrn n No.

7

imor Don--
mum uben
mm. (u
4 Exinium
üinxt, go
uin inst0ls
1n aettamn
ali milt⸗

Gigni

cinio into⸗
9, Plod
nis, uxt
ckiones 4⸗
Aignandn
leſe e e!

e⸗ et
It 1 fatumn 140
oſti e⸗
nien
¹ 1OEu
ulti
be ketelk
6 enn inele
Inini4 um
0 Neahol⸗
o in n.
Hominu
guügenn 1.
enolhunte
Pet henin
nethen

0 l⸗
nt
E

Feſta Novembris.

Honéſtum fecit il i Ilum Dôminus,

937
romæus; & Paulus de Arétio ClIe-

cuſtodivit eum ab inimicis, & à ricus Regularis Cardinales, qui-

aibis tutavit illum:
* Et dedit illi claritatem æternam.
F. Juſtum deduxit Dominus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.
Lectio v.
Rctioôris ltaque vitæ curricu-
ARI6 alacri ſtudio ing Bréſſus, in
eas maxime virtutis excrcitationes
incubuit, ad quas ſele arduis é-
tiam emiſſis votis obitrinzxit, al-
tero ſcilicet ſuæ ipeius voluntati
jugiter obiiſténdi, altero vero in
via Chriſtianæ berfectionis ſem-
per ulterias progrediéndi. Regu-
läris difciplinæ cultor aſstduus, &
in ea promovenda, cum aliis Præ-
éſſet, ſtudiosiſlimus fuit. Quid-
quid ab Inſtithti ſui Officii & Ré-
gulæ præicripto ſupérerat témpo-
ris, orationl & animarum laluti
tribuébat. In Confeſſionibus ex-
cipiéndis mira ejus pietas & pru-
gentia enituit, vicos, & OppidaNea-
poli finittima Evangélicis miniſté-
fiis magno cum animarum lucro
frequens luſtrabat. Quam arden-
tem erga proôximos ſancti viri cha-
ritatem ſignis étiam Dominus illu-
ſtravit. Cùm enim intempeſta no-
e ab audita ægri confeſſione do-
mum rediret, ac pluviæ vento-
rümque vis perlucéntem facem
extinxiſſet „ non ſolum ipſe cum
Sociis inter effusiſlſimos imbres
nihil madefactus eſt, verùm étiam
inuſitato ſplendére „ & ſuo corpo-
re mirabiliter emicante, Soôciis in-
ter densiſſimas ténebras iter mon-
ſtravit. Abſtinentia & patientia,
nec non abjectione, atque dio ſui
ſummopere Præſtitit. Necem fra-
tris filio illàtam imperturbato ani-
mo tulit; ac ſuos ab omni ulciſ-
cendi cupiditate compéscuit,
imo étiam pro interfectoribus o
pem, & miſericordiam Judicuimn
Iimploravit.
g. Amavit eum Däis, & ornavit
Fumn ſtolam gloriæ induit eum.
*Et ad portas paradiſi coronavit
eum. „* Induit eum Däüs lori:
cam fidei, * Ahayt eum. Et.
Eet0O Vi.,

Lüúribus in locis Clericoôrum
Regularium Ordinem propa-
gavit, eorumque domicilia Me-
diolani & Placentiæ inſtituit. II-
lius peram ſanctus Carolus Bor-

bus erat acceptiſſimus, in Paſto-
rälis müneris curis adhibuerunt.
Deiparam Virginem ſingulari
amore „ & cultu Proſequebataur.
Angelérum colloquio perfrui mé-
ruit, quos, cum divinas laudes
bersoltetet „ e regione concinén-
tes ſe audiſſe teſtatus eſt. Dénique
poſt heroica virtutum exempla;,
Prophetiæ quoque dono illuftris,
quo & ſecreta cordium, & absen-
tia & fütùra proſpéxit, annis gra-
vis, & laboribus fractus ad Aram
celebraturus in verbis illis tértiò
repetitis: Introibo ad Altare Dei,
repentino Apoplexiæ morbo cor-
réptus eſt: mox Sacraméentis ritè
munitus, placidiſlime inter ſuos
animan n efflavit. Ejus corpus Nea-
poli in Eccleſia S. Pauli ad hæc us-
due tempori eo frequentiſumo p-
puli concurfu colitûr, quo fuit ela-
tum. IIlum dénique in 1signibus in
vita & poſt mortem miraculis cla-
rum Clemens XI. Pont. Max. ſo-
émni ritu Sanctòrum Catalogo ad-
lcEpfſit.
Be, Iiſte homo perfécit omnia, quæ
Iocůtus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Iugredere in réquiem meam:
* Quia te vidi juttum coram me
ex Snnnibt Gentibus.
F. Iſte eſt, qui contempfit vitam
aundi; & pervenit ad cœléſtia re-
ha. Quia.
loria Patri. uia.
In tertio Nocturno, Eiomili
S. Gregorii Papæ in Evangel. Sint
lumbi veſtri præcincti. de eodem
Communi XIix
Pro S8. zartyribus. Lectio ix.
ryphon, Décio Imperatôre ,
TLchtn Jeſi Chriſti fidem prædi-
cans gmnet ad ejus cultum perdu-
cere conarétur, à Décii fatellitibus
comprehenſus „ primùm equuleo
torquétur, & ungulis férreis ex-
carnificatur: deinde ſublimibus
pedibus candentibus clavis con-
fxus, fúùſtibus cæditur, & admotis
facibus ardéntibus aduritur Quæ
cùm oômnia fortiter feréntem vi-
diſſet Reſpicius tribanus; ad
Chriſti Doômini fidem convérſus „
ſtatim ſe Chiſtianum eſſe, palam
profeéſſus eſt. Qui varié cruciatus,
una cum Tryphone rapitur ad Jo-
vis ſimulacrum: quæ ſtatua Try-
phöne orante concidit. Quare
Nnn S Plum-

938
plumbatis crudeliffimè contuúfi,
nobiliſſimum martyrium conſecuti
ſunt, quarto Idus Novémbris.
Eodem die Virgo quædam, cui
nomen Nympha, cùm Jeſum
Chriſtum verum eſſe Deum cla-
ra voce teſtarétur, marfyrii pal-
mam ad virginitatis corônam ad-
junxit.
e Deum laudamgs. II.

Veſtri capilli càpitis omines nume-
rati ſunt, nolite timere;, multis
palseribus meliores eſtis vos.
Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabüntur in cubilibus ſuis.

DIE XI. NOVEMBRIS.

Dixeérunt diſcipuli. cum relie
941. ixit Dôminus.
77.
audate Doôminum
omnes Gentes. 79.

Xxxiv.

O beaâtum virum, cujus änima pa-
radiſum poſſidet: unde exuúltant
Angeli, lætantur Archangeli, cho-
rus Sanctorum proclamat, turba
Virginum invitat, Mane nobiscum
Iin æternum.

Eus, qui cônſpicis, quia ex
nulla noſtra virtúte ſubsiſti-
mus: concede propitius; ut inter-
ceſſione beati Martini Confeſsoris
tui atque Pontificis, contra omnia
adverſa muniamur. Per Dominum.

Hic vir deſpiciens mundum & ter-
réna, ttiümphans, divitias cœlo,
condidit ore, manu.

Juſtum deduxit Döôminus per

vias rectas.
Et oſtendit illi regnum Dei.

Eus, qui in corde beati An-

dreæx Confeſsoris tui per ar-
duum quotidie in virtùtibus pro-
ficien i votum, admirabiles ad te
ascenfiones diſpoſuitti: concédel!
nobis ipsius meritis, & interceſſio- 1

ne, ita ejüsdem zraàtiæ participes

fieri, ut perfectiôra ſeinper exe-
HS „ ad gloriæ tuæ faſtigium
eliciter perducamur. Per Domi-

num noſtrum.

Iſte Sandtus. xiv. „ .
Gloria & honôre corondſti
eum LPomine. 1
ge. Et conſtituiſti eum ſuper pera
mänuum tuarum.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut qui beati Mennæ Mar-
tyris tui natalitia côlimus, inter-
ceffione ejus in tui nominis amoôre
roborémur. Per Dominum.
audémus Deum noſtrum, * In
confeſſiône beati Martini.
enite, exultémus. I.
ſte Conféſſor. xxxiv.

Martinus adhuc catechúmenus hae
me veſte contéxit.
eatus vir.

xxXxxV.
Sanctæ Trinitatis fidem Mar-
tinus confeéſſus eſt, & baptismi gra-
tiam percepit. ,
uare fremuérunt. Xxxv.
Ego ſigno Crucis, non clypeo
protéctus, aut galea, hoſtium cuù-
neos penetrabo ſecüuͤrunus.
omine, quid multiplica-
ti. xxxvi.
Amavit eum Dôminus, & or-
navit eum. „ .
Stolam gloôriæ induit eum.

De Epiſtola prima B. Pauli Apéſtoli
ad Timotheum.

Idélis ſermo: Si quis Epiſcopaâ-
tum desiderat, bonum opus de-
siderat. Oportet ergo Epiſcopum
irreprehensibilem eſſe, unius uxoô-
ris virum, sobrium, prudentem,
ornatum, pudicum;, hoſpitàlem „
doctrem, non vinoléntum, non
percuſsorem, ſed modeſtum non
litigiéſum, non cúpidum ſed ſuæ
domui bene præpôſitum: filios
habéntem sûbditos cum omni ca-
ſtitate. Si quis autem domui ſuæ
præéſſe nescit, quomodo Eccléſiæ
Dei diligentiam habébit? Non, neo-
phytum: ne in luperbiam elatus:
in jadicium incidat diaboli. Opor-
et autem illum & teſtimoniu ha-
beére

Vebonum a1
tton inoppr
1ligneum di⸗
Hc et

Aie eſt Ma

utus elt, ⁵0
Delfe, ne
MItuorumn us.

ſalten
nnn coc

Kitas
Plemern
ſtenetit re
Plniiterho

2 paliciges
einper er⸗
2 faſtigiun
Det Dom.

ſe cononili

lluper etr

omnipotent
Mennz M.
hs, Intet⸗
minis anon
minam.

ſtrum Ii
ttini⸗
ltemnlss, l,
ſot, M⸗

äamensut

ſiden Mar⸗
daptisnigri⸗

runt. An⸗
nanchhe⸗
, hoktuunck.
ut onlinia
Cninns, A
kuten⸗
Pll Mhifnl
heudn,

Gnis Hint

bost
iſcon

honum

ele, uis⸗

bére bonum ab iis, qui foris ſunt,
ut non in opproôbrium incidat, &
in laqueum diaboli.
, Hic eſt Martinus eléfctus Dei
Pontifex, cui Dominus poſt Apo-
ſtolos tantam gratiam conferre di-
gnatus eſt, * Ut in virtuùte Trinita-
tis Deificæ, mereretur fieri trium
mortuorum ſuscitator magnificus.
Sanctæ Trinitatis fidem Marti-
nus confeſſus eſt. Ut in.
De Epiſtola ad Titum.

Pörtet enim Epiſcopum ſine
crimine eſſe, ſicut Dei diſpen-
ſatérem: non ſupérbum, non ira-
cúndum, non vinoléntum, non
percuſsorem, non turpis lucri cu-
pidum: ſed hoſpitalem, benignum,
sobrium, juſtum, ſanctum, conti-
néntem, amplectentem eum, qui
ſecùndùm doctrinam eſt, fidelem
ſermonem, ut potens ſit exhortari
in doctrina ſana, & eos, qui con-
tradicunt, arguere Sunt enim mul-
ti étiam inobediéntes, vaniloqui,
& ſeductôres, maximè qui de cir-
cumciſione ſunt, quos oportet re-
dargui: qui univerſas domos ſub-
vertunt, docéntes, quæ non opôr-
tet, turpis lucri gratia.
Dômine, ſi adhuc péôpulo tuo
ſum neceſsarius, non reculo ſub-
ire propter eos laborem, Fiat
volúntas tua.
Oculis ac mäânibus in cœlum
ſemper inténtus, invictum ab ora-
tioône ſpiritum non relaxabat. Fiat
volúùntas,

U autem lôquere, quæ decent
ſanam doctrinam: Senes ut
sbrii ſint, pudici prudéntes, ſa-
ni in fide, in dilectiône, in patien-
tia: Anus ſimiliter in habitu ſan-
cto, non criminatrices, non mul-
to vino ſerviêntes, benè docéntes,
ut prudéntiam doceant adolescen-
tulas, ut viros ſuos ament, filios
ſuos diligant, prudéntes, caſtas, s6-
brias, domus curam habéentes, beni-
gnas, sůbditas viris ſuis, ut non
blaspheméetur verbum Dei. Juve-
nes ſimiliter hortare, ut soòbrii ſint.
In mnibus teipsum præbe exém-
plum bonorum perum, in doctri-
na, in integritate, in gravitate, ver-

bum ſanum, irreprehensibile: ut is,
qui ex adveérſo eſt, vereatur, nihil
habens malum dicere de nobis.
O beatum virum Martinum An-

939
tiſtitem, Qui nec mori timuit,
nec vivere recusavit.
Dômine; ſi adhuc péôpulo tuo
ſum neceſsarius, non recùſo labo-
rem: Fiat volúntas tua. Qui.
lôria Patri. Qui.

Confido in Däo, quod filia mea
Prétibus tuis reddenda ſit ſanitati.
Pùm invocarem. Xxxvii.
Teträadius, cognita Dei vir-
túte, ad baptismi gratiã pervénit.
erba mea. XxXXvii.
O ineffabilem virum, per
Juem nobis tanta miracula corus-
cant!
omine Däüs noſter, xxxvii.
Elégit eum Dôminus ſacerdo-
tem ſibi.
Ad lacrificandum ei hôſtiam
laudis.

Matrtinus ‚Sabâriæ in Pannônia
[Wnatus, cùm décimum attigiſ-
ſet annum, invitis paréntibus ad
Eccléſiam confùúgiens, in Catechu-
menôrum nůúmerum adſcribi vo-
luit. Quindecim annos natus in
militiam proféctus, primum in
Conſtantii, deinde Juliani exércitu
militavit. Qui cùm nihil habéret
præter arma, & veſtimentum, quo
tegebatur, Ambiani, paäauperi ac
nudo ab eo peténti, ut Chriſti noô-
mine ſibi eleemôſynam tribúeret,
partem chlamydis dedit. Cui ſe-
quénti nocte Chriſtus dimidiata
illa veſte indutus apparuit, hanc
mittens vocem: Martinus cate-
chůmenus hac me veſte conté-
Xxit.
Oculis ac mäanibus in coœlum
ſemper intentus, Invictum ab
oratiõne ſpiritum non relaxa-
bat.
Dum ſacraménta offeérret beâtus
Martinus, globus igneus appaâruit
fuper caput ejus. Invictum.

Ecem & odto annos cùm ha-
béret, baptizatus eſt. Quare
relicdta militari vita, ad Hilarium
Pictavienſem Epiſcopum ſe con-
tulit, à quo in Acolythorum nuüme-
rum redactus eſt. Boſt factus Epiſ-
copus Turonénſis, monaſtérium
ædificavit „ ubi cum oαhzrt“0 ςρinta
Moônachis ſanctiſſime aliquamdiu
vixit. Oui cùm pôſtea ad Canda-
cénſem vicum ſuæ Dicœceſis in gra-
vem febrim incidiſſet, aſsidua
Deum

4
6

940 Feſta Novembris.

Deum oratiône precabâtur;, ut ſe
ex illo mortali carcere liberaret.
Quem audiéntes diſcipuli, ſic ro-
gabant: Cur nos pater déſeris:
cui nos miſeros derelinquis: Quo-
rum voce commotus Martinus,
ita Deum orabat: Doômine, ſi ad-
huc populo tuo ſum neceſsärius;
non recuſo laborem.
Beatus Martinus bitum ſuum
ongè ante præſcivit dixitque fra-
tribus, & Diflelutionem lui cor-
poris imminére, quia judicabat ſe
jam resolvi. Viribus corporis

cœpit repente deſtitui, convocatis-
que diſcipulis dixit. Diſſolutio-

nem.
Lectio vi.
Ed cùm eum in illa veheménti
Ifebre ſupinum orantem vidé-
rent diſcipali, fuppliciter ab eo
petiérunt, ut convetio corpore;
tantisper, dum remitteret morbi
vis, pronus conquiésceret. Qui-
bus Martinus: Sinite me; inquit,

"cœlum pôtius, quam terram aſpi-
cere, ut ſuo jam itinere iturus ad
Déôminum ſpiritus dirigatur. In-
ſtante jam morte, vilo humani
géneris hoſte, Quid, inquit, aſtas
cruenta beſtiai nihil in me funéſté
reperies. Ea in voce, unum &
octoginta annos natus, animam
Deo réddidit: quam Angelôrum
chorus excépit, eôsque divinas
canéntes laudes multi, inprimis-
ue ſanctus Severinus Coloniénſis
Epiſcopus audiérunt.
Bt. Dixéruut diſcipuli ad beatum
Martinum: Cur nos pater deferis?
aut cui nos deſolatos relinquis?
& Invadent enim gregem tuum
lupi rapaces. 7, Scimus quidem
defiderare te Chriſtum, ſed ſalva
ſunt tibi tua præmia, noſtri pôtiùs
miſerere, quos deſeris. Invadent.
lôria Patri. Invadent.
In tertio Nocturno Antiphona.
Déêminus Jeſus Chriſtus non pur-
puratum, aut diademate reniten-
tem ſe ventúrum eſſe prædixit.
Pialm. In Domino confido. cum
reliquis de Communi unius Mar-
tyris. Xviii.
Ana. Sacérdos Dei Martine, apér-
ti ſunt tibi coli, & regnum Patris
mei. .
Hlb ne, quis habitabit. xviii.
Anha. Sacérdos Dei Martine, paſtor
egrégie, ora pro nobis Deum.
Pfalm. P ne in virtute tua. xviii

4

zg. Tu es Sacérdos in ætérnum.
F. becuͤndum ordinem Melchiſe-
ech.

L éctio ſancti Evangélii ſecùndùm
Lucam.
Lectio vii. Cap. II. c
N illo Ampore : Radt Jéſus diſ-
cipulis ſuis: Nemo lucernam ac-
céndit, & in abſcondito ponit:
neque ſub môdio; ſed ſupra can-
delabrum, ut qui ingrediuntur, lu-
men videant. Et réliqua
Homilia S. Ambrôſii Epilcopi.
Lib. 7. Comment. in Luc. cap. I1.
Uia in ſuperiôribus Eccléſiam
2 ſynagéôga prætulit;, hortatur
nös, ut fidem potius noſtram ad
Eccléſiam transferamus. Lucerna
enim fides eſt, juxta quod fſcrip-
tum eſt: Lucérna pédibus meis
verbum tuum, Domine. Verbum
enim Dei fides noſtra eſt: Verbum
Dei lux eſt. Lucerna eſt fides.
Erat lux vera, quæ illuminat om-
nem hominem venieéntern in hunc
mundum. Luceérna autem lucere
non poteſt, nifi aliunde lumen
acceperit. .
O beatum virum, in cujus
Tranſitu Sanctôrum canit nume-
rus, Angelôrum exültat chorus,
* Omniumque cœleſtium virtutum
occůrrit pfallentium exercitus.
Eccléſia virtute roboratur, Sa-
cerdotes Dei revelatione glorif-
cantur, quem Michael aſsumpfit
cum Angelis. Omniumque.
Lectio viii. ,.
Kc eſt lucérna, quæ accendi-
tur, virtus ſcilicet noſtræ
mentis & ſenſus;, ut drachma illa
poſſit, quæ perierat, reperiri. Nemo
ergo fidem ſub lege conſtituat. Lex
enim intra mensúram eſt,, ultra
mensúram gratia: lex obumbrat,
gratia clarificat. Et ideò nemo fi-
dem ſuam intra mensüram legis
inclũdat, ſed ad Eccléſiam cônferat,
in qua ſeptiformis Spiritus relucet
gratia, quam Princeps ille Sacerdo-
ti fulgore lucérnæ divinitatis illu-
minat, ne eam legis umbra reſtin-
guat. )( Deénidq; luceèrna illa, quam
matutinis velpertinisque tempori-
bus, ritu véteri, Judæorum Prin-
ceps ſacerdotum solebat accénde-
re, velut ſub médio ſita legis evà-
nuit; & civitas illa Jerûſalem, quæ

in terris eſt, quæ occidit Prophe-
tas, quaſi in convâlle fietus poſita
eli-

tes noltta,
Munm locqta
non potte
ns mundi⸗
e lolis
de ſpiritali
lnns 41
itur: Marti
ciens, 8C.

6 demn
tenemgr
ltes Chn
Alnn e, a .
UI translatn
ſeMeun hnc
D. 1

Aek
Kerunt

etnun.
Melchlle⸗

ſecundiün

Il,e.
insä,.
ucernam a-⸗
Uito donit:
fuprucan.
diintun l⸗
ua
Epilconi.
Luc. cahl⸗

8 Eeclelin
1, horint
noſttamn
E. Lucen
guod ſei⸗
edibus ne
ne. Velbumn
eK: Vettun
1 ek Me⸗
uminat on-
eid In Hun
tem lucel
nde Iumel

S

, in cNjus
it mume⸗

.

Feſta Novembris.

delitéscit, illa autem Jerúſalem,
quæ in cœlo eſt, in qua militat
ſides noſtra, in illo altiſſimo om-
nium locata monte, hoc eſt Chri-
ſto, non poteſt ténebris & ruinis
hujus mundi abſcondi, ſed fulgens
candore ſolis ætérni, luce nos
gratiæ ſpiritalis illuminat.
. Martinus Abrahæ ſinu lætus ex-
ipitur: Martinaus hic pauper &
modicus, & Cœlum dives ingrédi-
tur, hymnis coœléfſtibus honoratur.
Martinus Epiſcopus migravit à
æculo: vivit in Chritto gemma
Sacerdotum. Cœlum.
Gloria Patri. Coœlum.

Pro S. Menna Martyre. Leétio ix.
Ennas K&.gyptiùs, Chriſtianus
Wimiles, in perſecutione Dio-
cletiani & Maximiani Imperato-
rum, cum pœniténtiæ cauſa in
ſolitùdinem ſecefsiſſet, natali die
Imperatoôrum, quo poôpulus céle-
bri ſpectaculo tenebatur;, in thea-
trum prosiliens, libera vocçce Gen-
tilium ſuperſtitiõnem inſectaba-
tur. Quamobrem comprehenſus, &
Pyrrho Præſide, in metroôpoli Cot-
tienſum Phrygiæ vinctus: i

loris
crudéliter cæditur: deinde equù-
leo tortus, lampadibus ardentibus
ad corpus admotis;, plagisque cili-
cio confricatis, tum per tribulos &
virgas férreas manibus ac pedibus
colligatis tractus, plumbatis etiam
contuſus, demum gladio interfici-
turz in ignémque conjicitur. Cor-
pus inde à Chriſtianis eréptum ſe-
pultum eſt, ac poſtea Conſtantinoô-
polim translatum.
e Deum laudamus. II.
D L A D E S,
& per Horas, Antiph.
Ixérunt discipuli ad beaâtum
Martinum: Cur nos pater
déſeris, aut cui nos deſolatos re-
linquis: invadent enim gregem
tuum lupi rapaces.
Pſal. Dis regnavit. cum rel, II.
Ana,. Doômine, ſi adhuc pôpulo
tuo ſum neceſsarius, non recuſo la-
orem: fiat volüntas tua.
. O virum ineffabilem, nec
labòôre victum, nec morte vincén-
dum, qui nec mori timuit, nec
Viyere recusavit.
Ana, Oculis ac manibus in coœe-
lum ſemper inténtus, invictum ab
oratiône ſpiritum non relaxabat,

alleluja.

And. Martinus Abrahæ ſinu lætus

941
excipitur, Martinus hic pauper &
modicus, cœlum dives ingreditur,
hymnis cœléſtibus honoratur.
Gapit. Ecce ſacérdos.
Hymn, Jeiun Redemptor. XI.
„ Juſtum deduzit Dôminus per
Vias rectas.
Et oſténdit illi regnum Dei.
Ad Benedictus, Antiph.
O beatum virum, cujus aänima pa-
radilum poſſidet: unde exultant
Angeli, lætantur Archangeli, cho-
rus Sanctorum proclamat;, turba
Virginum invitat, Mane nobiscum
in ætérnum.
Oratig.
Eus, qui cônſpicis, quia ex
D nulla noſtra virtúte ſubsiſti-

mus: concéde propitius; ut inter-

ceſſione beati Martini Confeſsoris
tui atque Pontificis, contra omnia
advérſa muniamur. Per Dominum.
Et fit commem. S. Mennæ mart.
Ana. Qui odit animam ſuam in
hoc mundo, in vitam ætérnam
cuſtodit eam. y. Juſtus ut palma
florébit. B. Sicut cedrus Libani
multiplicàbitur.
Oratio.
Prda „quæſumus;, omnipotens
Deus: ut qui beati Mennæ
Martyris tui natalitia colimus, in-
terceffione ejus in tui nominis
anôre roborémur. Per Däm.
Ad Tertiam, Antiphona.
Déômine, ſi adhuc.
Capitulum. Ecce ſacérdos.
B. br. Amavit eum Dns, * Et
ornäâvit eum. Amavit. Y. Stolam
gloôriæ induit eum. Et ornavit.
Gloria. Amavit. Y. Elégit eum
Dominus dacerdoôté ſibi. „Ad
ſacriſicandum ei hoſtiam laudis.
Ad Sextam, Antiph.
O virum ineffabilem.
Gapitulam. Eccti. 44. C
On eſt invéntus Ranilis illi,
qui conſervaret legem Excèlſi;
Ideòô jurejurando fecit illum Dis
créſcere in plebem ſuam.
g. br. Elégit eum Düs;,
cerdôtem ſibi. Elegit. Y.
crificandum ei hoôſtiam laudis. Sa-
cerdotem. Gloria. Elégit. v. Tu
es ſacérdos in ætérnum. E& e-
cùndùm ôrdinem Melchiſe ech.
Ad Nonam, Antiphona.
Martinus Kaane Rnu.
Capitulum, Eccli. 45, C
Unel lacerdtio, Chabere lau-
demin nomine ipſius, & offér-
re

942
re i incênſum dignum in odoô-
rem ſuavitatis. ,
Tu es ſacerdos, In æter-
num. Tu es. Secúndùm ordi-
nem Melchiſedech. In ætérnum.
loria Patri. Tues. Juſtum
deduxit Düs per vias rektas.
Et oſtendit illi regnum LDei.

Dixérunt diſcipuli. gun
ixit Doôminus.

77.
emente Düe David. 83.
cce ſacerdos. ſte
Confeéſſor. Juſtum deduúxit
Dominus per vias rectas.
Et oſtendit illi regnum Dei.

O beatum Pontificem, qui totis
viſcéribus diligébat Chriſtum Re-
gem, & non formidabat impérii
principatum : ſanctiſſima anima,
quam etſi gladius perſecutoris non
abſtulit, palmam tamen martyrii
non amiſit.

DIE XII. NOVEMBRIS.

„Iſte Sanctus pro lege Dei ſui
certavit usque ad mortem, & à ver-
bis impiorum nô timuit: fundatus
enim erat ſupra firmam petram.
Gloria & honôre coronädſti
eum Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper pera
maänuum tuarum.

Eus, qui nos bedâti Martini
Martyris tui atque Pontificis
annua ſolemnitate lætificas: con-
céde propitius; ut cujus natalitia
coôlimus, de ejüsdem étiam pro-
tectione gaudeamus. Per Domi-
num noſtrum.

Artinus, Tudérti in Umbria
natus, initio Pontificatus &
litteris, & legatiònibus miſſis pe-
ram dedit, ut Paulum Conſtanti-
nopolitanum Patriarcham à nefa-
ria hæreſi ad Cathôlicæ fidei veri-
tätem revocaret, Qui Conſtante
Imperatôre hærético fretus, eo
amentiæ progréſſus ferat, ut Sedis
Apoſtolicæ legatos varièé in inſulas
relegarit. Quo ejus ſceélere com-

moôtus Pöntifex; coâcto Romæ
Concilio centum quinque Epiſco-
poôrum, eum condemnavit,
Honéſtum fecit illum Dôminus,
S& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoribus tutavit illum :
Et dedit illi claritatem æternam.
Deſcenditque cum illo in fo-
veam , & in vinculis non dereli-
quit eum. Et.

Uæ cauſa fuit Conſtanti mit-
téndi in Italiam Olympium
Exärchum, ut Martinum Pontifi-
cem interficiendum, aut ad ſe per-
ducendum curaret. Igitur Olym-
pius Romam véniens hétori man-
dat, ut Pontificem, dum in Basili-
ca ſanctæ Mariæ ad Præsépe Miſ-
sarum ſolemnia celebraret, occi-
deret. Quod ubi lictor aggréditur,
cæcus repéntè factus eſt.
Deſiderium animæ ejus tribui-
ſti ei, Doômine: * Et voluntate la-
biorum ejus non fraudâàſti eum.
Quoôniam præveniſti eum in be-
nedictiônibus dulceédinis: poſuiſti
in capite ejus corônam de lapide
pretiéôſlo. Et voluntate.

Onſtàânti autem Imperatôri ex
eo témpore multæ calamitaâtes
incidérunt: quibus nihilo melior
factus, Theodorum Calliopam
ad Urbem mittens imperat, ut
Pontifici manus injiciat. A quo
per fraudem captus Martinus, &
Conſtantinopolim perductus, dein-
de in Cherſonéſum relegatus, ibi
ob Cathôlicam fidem ærùmnis cô-
féctus, pridie Idus Novembris ceſ-
ſit è vita clarus miraculis: cujus
corpus Romam poſteà translatum,
in Eccléſia conditum eſt, quæ ſan-
Gtôrum Silvéſtri & Martini nomine
dedicata erat. Præfuit Eccléſiæ an-
nos ſex, menſem unum, dies viginti
ſex. Habuit Ordinatiônes duas
menſe Decembri, quibus creavit
Presbyteros undecim, Diaconos
quinque „ Epiſcopos per diverſa
loca triginta tres.
„Stola jucunditatis induit eum
Dôminus: Et coroônam pul-
chritadinis poôſuit ſuper caput
ejus.
F. Cibavit illum Dôminus pane
vitæ & intelléctus, & aqua ſapién-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
éria Patri. Et.

Do

lb II

Muipoten
Oau diſh
Ums mundit
le contund
Ilshumilita
Utaci Conf
Aperennem
Umti werean
Uohrum.

4 ideo
Uhlitterrn
Kum
letut.
tonttun
Sllotleien
lunb⸗ .
li
ednn gec
Uniak
el. N ledi⸗

do None
le Epilco.
Uit,
Dominu;
imicis, 8
Uum:
n dernan.
illo in t⸗
non cerell⸗

ſtänti ui.
Olymmpim
Imm Ponikr-
t ad le pel⸗
itur Olyr⸗
Goni mar⸗
win basl⸗
rzepe M.
Alet, bec⸗
ugrelltu,

ſti eum.
eutm in be⸗
8: poluitti
de lapide

eratoti er
Calawitates
nio weldl
Culliopen
npelat
iat 4
Manlnus,

eleben
Zlunnbd.

orelnbis A⸗

lis: Chi
4 tkanslatum
Al,gle ini
ininomind
keclelie en⸗
Cies utft

„ ndit eun
hlun 9,

Hi quis venit ad me.
Doômine præveniſti. xix.

DIE XIII. NOVEMBRIS.

Mnipotens, ſempitérne Deus,
qui diſpoſitione mirabili in-
frma mundi éligis, ut fortia quæ-
que contundas: concéde propi-
tius humilitati noſtræ, ut piis beati
Didaci Confeſsotis tui, précibus
ad perénnem in cœlis gloriam ſub-

limari mereamur- Per Döminum
noſtrum.
Qui vult ve-
Rire. Juſtus ut palma. xXx.
942.

DBasns Hiſpanus ex oppido
ſancti Nicolai de portu Diœcé-
ſis Hiſpalenſis, ab ineünte æta-
te, pii fſub ſacerdôtis disciplina
ſanctiôris vitæ ſolitaria in Eccleſia
tyrocinium exércuit. Deinde ut
firmiùs Deo ſe conjungeret, in
Convéntu de Arrizafa Fratrum
Minorum (quos Obſervàntes vo-
cant) ſancti Franciſci Regulam in
ſtatu laicali proféſſus eſt. Magna
ibi alacritàate humilis obedientiæ
& regularis obſervantiæ jugum suù-
biens, contemplationi inprimis
déditus, mira Dei luce perfunde-
batur, adeo ut de rebus cœléſti-
bus, litterarum expers, mirandum
in modum & planeé divinitùs lo-
queréetur.
Honéſtum fecit illum Dôminus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, & à
ſeduétôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritätem ætérnam.
6, Juſtum deduxit Doôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.

Anariis in Iniulis, ubi Fratri-
bus ſui Ordinis præfuit, multa
perpeſſus, martyrii æſtuans deſi-
dério, plures infideles verbo &
exémplo ad Chriſti fidem convér-
tit. Komam veniens anno Jubi-

943⁸
lzi Nicolàâo quinto FPontifice,
ægrotoôrum curæz in Convéntu Aræ
cœli deſtinatus, eo charitatis affe-
Gtu munus hoc exercuit, ut Urbe
annonæ inôpia laborante, ægrotis
tamen, quorum aliquando ulcera
étiam lambendo abſtergebat, nihil
peénitùs necelsarii defecerit. Exi-
mia quoque fides, & gratia cura-
tiônum in eo eluxit, cùm lampadis
quæ collucébat ante imaginem
beatiſſimæ Dei Genitricis, quam
ſumma dévotiône colébat, oleo
ægros inungens, ſigno Grucis im-
préſſo, multorum morbos mira-
biliter ſanaverit.
Amavit eum Dôminus, & ornâ-
vit eum:i ſtolam gloriæ induit eum.
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
Induit eum Dôminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et.

Emum Compluti finem ſibi
vitæ adéſſe intélligens, lacera
& obſoléta induútus tunica, conje-
ctis in Crucem oculis, ſingulari de-
votione illis verbis ex ſacro hym-
no pronuntiatis: Dulce lignum, dul-
ces clavos, dulcia ferens pondera;,
quæ fuiſti digna portare Regem
cœlôrum, & Döminum; animam
Deo réddidit, pridie Idus Novéêm-
bris,„ anno Dômini ſupra milleſi-
mum quadringentéſimo ſexagéſi-
mo teértio. Ejus corpus, cùm men-
ſes non paucos (ut pio conffuen-
tium deſidério fieret fſatis) inſe-
puùltum mansiſſet, quaſi jſam incor-
ruptioônem induerit, odorem ſua-
viflimum efflavit. IIlum multis &
illùſtribus miraculis clarum Sixtus
V. Pontifex Max. Sanctorum nu-
mero adricripſit.
Iſte homo perfécit mnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex mnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervénit ad cœlétſtia
regna. Quia.
Ioria Patri. Quia.
olite
timére pusillus grex-

DIE XV. NOVEMBRIS.

Feſta Novembris.

944
Omnia de Communi Virg. præ-
ter Orationem, & Lectiones ſe-
cundi Nodurni.
ratio
Eus, qui da corde beâtæ Ger-
D trudis virginis jucundam tibi
manſionem præparaſti: ipſins mé-
ritis & interceffione, cordis no-
ſtri maculas clementer abſterge;
& ejúsdem tribue gaudére con-
sortio,. Per Dominum noſtrum
Jeſum Chriſtum.
In primo Nocturno, Lectiones
de Scriptura occurrente.
In ſecundo Nocturno.

. .ti Iv. 77
Cbrrüdis Islébii in Saxonia no-
bili genere nata, quinquénnis
in Monaſtério Rodardenſi, Ordi-
nis ſancti Benedicti, virginitätem
ſuam, ac ſeipſam Jêſu Chriſto ob-
tulit. Quo ex témpore à munda-
nis rébus prorſus aliéna;, virtuti-
que sédulo inténta, cœléſtis vitæ
genus inſtituit. Ad humaniorum
litteràrum notitiam, rerum di-
vinarum cognitionem adjuùnxit.
Quarum meditatione vehementiùs
ad virtütem incenſa, brevi Chri-
ſtiäanam perfectionem adépta eſt.
De Chriſto, ejusque vitæ myſtériis
ſæpenumero pio cum animi ſenſu
loquebatur: unamque Dei gloriam
côgitans, ad illam vota ſua om-
nia, & actiones referébat. Quam-
vis autem multis eximiis naturæ
& gratiæ donis a Deo aucta eſſet,
ita tamen ſibi ipſa vilescébat, ut
inter præcipua divinæ bonitäatis
miracula hoc item memoraret,
quoôd ſe indigniſſimam miſericoôr-
diter ſuſtinéret.

. Propter veritätem, & manſue-
tüdinem, & juſtitiam: & Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua.
YZ. Spécie tua, & pulchritudine
tua inténde, proôſperè procede, &
regna. Et deducet.
S Lecéctio, v.
Rigéſimum ætatis annum a-
gens, primùm Rodardénſis
Monaſtérii, ubi religioſam vitam
eſt proféſſa, deinde Elpediani
Præſes elééta, quadraginta annô
rum ſpatio, ea charitate, pruden-
tia, & regularis disciplinæ ſtudio
munus obivit, ut Conoôbium reli-
giôſæ perfedtionis domicilium

viderétur. Utrobique vero, licet
eſſet omnium Mater & Magiſtra;

omnium tamen minima habeéri
volébat, ac demiſſione pari mi-
niſtram ſe exhibebat. Quòô libe-
riüùs Deo vacaret, vigiliis, abſti-
néntia, aliisque cruciatibus corpus
afflixit: ſempérque fui similis,
morum innocentiam, manſuetu-
dinem, ac patiéêntiam prætulit fin-
gularem. Proximorum ſaluúti om-
ni ope ſtüduit, piæque curæ co-
pioſam fructum rétulit. Divini
amôris vi frequentes patiebatur
éxtaſes: altiſſimæque contempla-
tionis, & divinæ unionis donum
obtinuit.

he. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
Deus, Deus tuus oleo lætitiæ
Y. Propter veritatem, & manſue-
tůdinem, & juſtitiam. Propftérea.
ectio viI.
méritum acceptiſſimæ ſibi
Sponſæ Chriſtus oſténderet:
in corde Gertrudis jucùndam ſibi
eſſe manſiònem teſtatus eſt. Dei-

param Virginem véluti Matrem,

& Curatricem à Jeſu accéptam
pietaâte præcipua proſequebatur;
ab eaque multa accépit beneficia.
Erga diviniſſimum Euchariſtiæ, Sa-
craméntum, & Paſſionem Dômi-
ni tanto amôre cum grati animi
ſenſu afficiebatur, ut interdum
ubéribus lacrymis perfunderetur.
Juſtöorum anhimas piacularibus
flammis addictas quotidianis ſub-
sidiis, & précibus juvabat. Mul-
ta ad confovéndam pietatem fſcri-
pſit. Divinarum étiam revelatiô-
num, & prophetiæ dono cla-
ruit. Denique flagrantiſſimo Dei
amôre pôtiús, quam morbo lan-

guéſcens, anno Dôomini milléſi-

mo ducentéſimo nonageéſimo ſe-
cundo vita decéſſit. Miraculis vi-
vens, & poſt mortem à Deo il-
luſtrata eſt.

. Afferéntur Regi virgines poſt
eam, pröximæ ejus, Afferentur
tibi in lætitia & exultatione.
„Spécie tua, & pulchritudine
tua inténde, prôſperè procéde; &
regna. Afferéntur 4
Gloria Patri. Afferéntur.

In tertio Nocturno, Homilis

ſancti Gregorii Papzx in Evan-

gelium, Simile erit regnum coœ-
Iorum.

quitätem: £$ Proptéreaà unxit te

um ceeel
n E
DI XVI
1 § 60
Epilcopi

eun
Onnit de .
ntit preter.
alut,
0t
X ueſa
)Dens:t
ns tniatg
uctlolennit⸗
di augeat,
In noktum
Uhnno Noc
enpturn bec
Uleenndo No
ſlettin,
Ulgliopus,
Amloillück
Ule, atgue
iggeppelle
lltetloni
e K A
Uhonen,
den inpech
Linſeli,
unez all⸗
nt, lyen
gos inun
un, gvo ſn
Gelli ztün

cundann
1s elt. Der-
Matrem,
1 Acceptann

antiſhino

i ine i
9ketend

—

pulchrtlhe
Ptoetlen

entut⸗

Aurlu d⸗

1 7 Joruon.

Aorum decem Virginibus.

Ix.
DIE XVII. NOVEMBRIS.

A, quæſumus, omnſpotens
Deus: ut beati Gregorii Con-
feſsoris tui atque Pontificis vene-
randa ſolémnitas „ & devotionem
nobis augeat, & ſalutem. Per Doô-
minum noſtrum.

Ke grius , Neocæſaréæ Ponti
Epiſcopus, ſanctitaàte, doctrina-
que illúſtris, ſignis vero ac mira-
culis multò illuſtrior, quorum mul-
titüdine, atque præſtantia Lhau-
maturgus appellatus eſt: & ſancti
Basilii teſtimonio cum Môyſe,
Prophétis & Apôſtolis compara-
tus: montem, qui Eccléſiæ ædifi-
cationem impediebat, oratione
aliò träanſtulit. Item paludem ,
inter fratres cauſam diſcordiarum,
exſiccavit. Lycum fluvium perni-
ciose agros inundantem, defixo
ad ripam, quo ſuſtentabatur, ba-
culo, qui ftatim viréntem crevit
in arborem, coércuit, ut poôſteàâ
ltra eum términum non effluxe-
. Invéni David ſervum meum,
ôleo ſancto meo unxi eum: Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
anus enim.

Kpiſſimée dæmones ex idoléô-⸗
rum ſimulacris, atque ex héômi-
num corpôribus ejécit, müůltaque
alia mirabiliter effecit, quibus in-
numerabiles homines traxit ad Je-
lu Chriſti fidem, cùm étiam pro-
Phetico ſpiritu futura prædiceret.
Qui migratùrus e vita, cum quæsil-
ſẽt, quot in civitate Neocæfarienſi
reliqui eſſent infidéles, reiponsum-
que eſſet, tantùm eſle ſeptemde-
cim Deo gratias agens, Toôtidem,
linquit, erant fidéles, cum cœpi bpi-
copatum. Plura ſcripſit, quibus
étiam, non ſolùm miraculis Dei
Eccleſiam illuſtravit.
Brev. Kom.

6„è„ 945
Fôſui adjutérium ſuper potén-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: Manus enim mea auxilia-
bitur ei.
Inveni David ſervum meum „

oleo ſancdto meo unxi eum.
Manus. . .
Sermo ſancti Maximi Epfi-

copi.

Eàti Patris Gregéôrii mérita
jam in tuto poôſita ſecũri ma-
gnificéemus: qui gubernaculum fi-
dei viriliter tenens, anchoram ſpei
tranquilla jam in ſtatione compo-
ſuit, & plenam cœléſtibus divitiis
& ætérnis mércibus navem optato
in littore collocavit: qui contra
omnes adversarios ſcutum timoôris
Dei tamdiu infatigabiliter ténuit 5
donec ad victoriam perveniret.
Quid enim fuit totus vitæ illius
curius, niſi unius cum vigili hoſte
conflictus?
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtütes operätus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repleta eſt 2
Ipſe intercêdat pro peccatis
Smnium populôrum.
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleſtia re-
gna. Ipſe.
löria Patri. Ipfe.

éctio ſancti Evangeélii ſecundùm
Matthæum.

IXN illo témpore: Reſpondens Je-
ſus diſcipulis ſuis, ait illis: Ha-
béte fidem Dei. Amen dico vo-
bis, quia quicumque dixerit huic
monti: Tollere, & mittere in ma-
te, & non hæſitaverit in corde ſuo,
ſed crediderit, quia quodcùmque
dixerit, fiat, fiet ei. Et réliqua.
Homilia venerabilis Bedæ
Presbyreri,

Olent Gentiles, qui contra Ee-
cléſiam malediéta ſcripseére,
improperare noſtris, quod non ha-
büerint plenam fidem Dei, quia
numquam montes transférre po-
tüerint. Quibus reſpondendum
eſt, non mnia ſcripfa eſle, quæ in
Eccléſia ſunt geſta, ſicut étiam de
factis ipsius Chriſti, & Domini no-
ri Scriptura teſtatur.: Unde & koc
quoque fieri potuiſſet, ut mons
ablatus de terra mitterétur in ma-
O % % 1e »„

270
re 54 neceéſſitas id fieri popoiciſ-
ſet. Quoômodo legimus factum pré-
cibus beati Patris Gregoôrii Neo-
cælaré Ponti Antiſtitis, vifi méri-

tis & virtutibus eximii, ut mons in

terra tantum loco céderet, quan-
tum incolæ civitatis opus habébät.
Amavit eum Dôminus, & orna-

vVit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit

eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum. Et
ad.

Um enim volens ædificäre Ec-

cléſiam in loco apto, videret
eum anguſtiorem eſſé, quam res

exigébat, eo quòd unaex parte
rupe maris, ex àlia monte proxi-
mo coarctarétur;, venit nocte ad
locum „& génibus flexis admo-
nuit Dôminum promiſſiônis ſuæx,
ut montem löngiùs juxta fidem
peténtis ageret. Et manè facto
revérſus invénit montem tantum
ſpatii reliquiſſe ſtructoribus Ec-
cléſiæ, quantum opus hadůerant.
Pôterat ergo hic à pôterat alius
quis ejüsdem mériti vir, ſi oppor-
tünitas exegiſiet, impetrare à Do-
mino mérito fidei , ut étiam
mons tollerétur, & mitteretur
in mare.
Sint lumbi veſtri præcinéti, &

Iucèrnæ ardéntes in manibus ve-
Et vos similes hominibus

ſtris:
expectäântibus déminum fuüuum;
quando revertatur à nuúptäüs.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dôminus veſter ventürus ſit.
Et vos. loria Patri. Et.

Erùm quia montis nômine
„ nonnumquam diabolus ſigni-
ficâtur, vidélicet propter ſuper-
biam, qua ſe contra Deum érigit,
& eſſe vult similis Altifſimo ;
mons ad præcéptum eôrum, qui
fortes fide ſunt, tollitur de terra,
& in mare projicitur,; cùm prædi-
cantibus verbum doctôribus ſan-
ctis, immùúndus ſpiritus ab eòrum
corde repellitur, qui ad vitam
ſunt præordinati, & in turbuléntis
amarisque infidélium mentibus
vesaniam ſuæ tyrannidis exercére
permittitur.
e Deum laudamus. II.

Amaâvit eum Déminus, & ornaâ-

oré.

vit eum: ſtolam gléôriæ induit
eum, & ad portas paradiſi coro-=
navit eum. .
Juſtum dedxit Dominus per
vias rectas.
Et oſtendit illi regnum Dei.

945.
DIE XVIII. NOVEMBRIS. .

Ixviii.

De libro Apocalypiis B. Joannis

E erat, ſtructùra muri ejus ex la-
Ppide jaſpide: ipſa verô civitas;,
aurum mundum simile vitro mun-
do. Et fundamenta muri civitatis
omni lapide pretiôſo ornata. Fun-
damêntum primum, jaſpis: ſe-
cündùm, fapphirus: tértium;,
chalcedénius? quartum, ſmarag-
dus: quintum, sardonix: ſextum,
sardius: séptimum, chrysolithus;
octavum, beryllus: nonum, topa-
zZius: décimum, chrysopraſus: un-
decimum, hyacinthus: duodéci-
mum, amethyſtus.
In dedicatione templi decan-
tabat pôpulus laudem: & Et in ore
eoôrum dulcis reſonabat ſonus.
Fundata eſt domus Doômini
ſupra vêrticem moôntium, & vé-
nient ad eam omnes Gentes. Et in

T duòôdecim portæ, duodecim
margaritæ ſunt per singulas: &
singulæ portæ erant ex singulis
margaritis: & platéa civitatis au-
rum mundum, tamquam vitrum
perlůcidum. Et templum non vi-
di in ea. Dôminus enim Deus om-
nipotens templum illius eſt ,„ &
Agnus. Et civitas non eget ſole,
neque luna, ut lüceant in ea. Nam
claritas Dei illuminavit eam, &
lucéêrna ejus eſt Agnus.
Fundata eſt domus Dômini ſu-
pra vérticem moôntium, & exaltäta
eſt ſuper omnes colles: *£ Et vé-
nient ad eam omnes Gentes, &
dicent: Glôria tibi Döômine.
Veniéntes autem vénient cum
exultatione, portantes manipulos
ſuos. Et vénient.

T. ambulabunt Gentes in lùmi-
he ejus, & Reges terræ aferene
gl0-

„.
H

oriam fuam
in Et port
Uer diem;
le Et affere
en Centium
bit in eam
m aut abom
nendacium
Ilbro ite 4
Nenecic Don
m edificani
lamnumn in lor
Uetez in ercell
Donine, 1

lotie intii
haradiſt coro⸗

Domminus e
egnum dei,

945,
9VENMNDNIS.

1 B. Yolni

ll.

hutl eſis erl⸗
1Vero clrius,
eile fittonun.
4 muriciienis
00 Ornatt I
, jalbis: e
6? teltiuan,
m, Smali-

Uysolittis⸗
onum, 1o:
Optalis 7un⸗

8: (uocecl⸗
enihi decan⸗
n: Et in
dar lonls,
onns Danit
ntun,8 e
6Centsskin

10 Idus

glôriam ſuam, & honéôrem in il-
lam Et portæ ejus non clauden-
tur per diem; nox enim non erit
illic. Et afferent gloriam, & hono-
rem Géntium in illam. Non in-
trabit in eam aliquod coinquina-
tum, aut abominatioônem faciens;
& mendacium, niſi qui ſcripti ſunt
in libro vitæ Agni.
„ Bénedic Domine domum iſtam,
quam ædificavi néômini tuo: ve-
nientium in loco iſto „ Exaudi
preces in excélſo solio gloriæ tuæ.
Domine, ſi converſus füerit
pôpulus tuus, & oraverit ad ſan-
ctuarium tuum. Exaudi.
loria Patri. Exaudi.

Ez locis ſacris, quæ olim apud
Chriſtianos veneratiônem ha-
buerunt, illa celebérrima, & fre-
quentiſſima fuérunt, in quibus con-
dita Sanctôrum cörpora, vel ali

quod Martyrum veſtigium aut mo-

numeêntum eſſet. In quorum nuú-
mero ſanctôrum locorum, inprimis
ſemper fuit insignis ea Vaticani
pars, quam ſancti Petri Confeſſio-
nem appellabant. Nam eòô Chri
ſtiäni ex omnibus orbis terræ par-
tibus tamquam ad fidei petram, &
Eccléſiæ tundaméntum convenien-
tes, locum Principis Apoſtolorum
ſepulchro conſecratum, ſumma re-
ligione ac pietàte venerabantur.
2. Cfantibus in loco iſto, % Di-
mitte peccata populi tui Deus, &
oſtende eis viam Bonam „per quam
ambulent, & da glôriam in loco
iſto.
F. Qui regis Iſrael, inténde, qui
dedùcis velut ovem Joſeph, qui
ſedes ſuper Cheèrubim. Dimitte.

[Lluc Conſtantinus Magnus Im-
berator octavo die poſt ſuſcep-
tum baptismum venit, depoſitôque
diadémate, & humi jacens, vim
acrymarum profudit: mox ſumpto

igone, ac bidente terram eruit: in-

éque duòdecim terræ côphinis,
honoris caula duodecim A poſto-
lorum „ ablatis, ac loco Basilicæ
Principis Apoſtolôrum deſignâto,
Eceleſiam ædificavit. Quam ſan-
ctus Silvéſter Papa decimoquarto
Kalendas Decémbris, eo modo,
quo Lateranenſem Eccléſiam quin-
dus Novembris conſecraverat,
dedicavit: & in ea altare lapide-
um chrismate delibätum eréexit:

„ 947
atque ex eo témpore ſancivit, ne
deinceps altaria niſi ex lapide fie-
réênt. Eamdem Basilicam vetuſtate
iam pridem collabéntem, ac prop-
têrea multôrum Pontificum pieta-
te latius, ac magnificéntiùs à füda-
méntis eréétam, Urbanus octavus
eãdem die recurrénte anni milleſi-
mi ſexcentéſimi vigéſimi ſexti ſo-
lémni ritu conſecravit.
O quam metuendus eſt locus
iſte! & Verè non eſt hic aliud niſi
domus Dei, & porta cœli.
Hæc eſt domus Dômini firmiter
ædificata, bené fundata eſt ſupra
firmam petram. Verè.

Dem beatus Silvéſter Basilicam
ſancti Pauli Apôſtoli via Oſtién-
ſi ab eodem Conſtantino Impera-
téôre magnificentiſſimèe ædificatam
dedicavit. Quas Basilicas Impe-
rator multis prædiis attribütis lo-
cupletavit, ac munéeribus ampliſſi-
mis exornavit. Cujus imperatoris
tantus fuit ardor religiéônis, ut de-
letis idolorum templis, multas
ubique terrarum extruxerit Ecclé-

ſias, & præcipuè Romæ: in quibus

fuérunt Basilica ſanétæ Crucis ad
Jerũſalem in agro Seſſoriano: ſancti
Lauréntii extra muros in agro Ve-
rano: ſanctõrum Petri & Marcellim
via Lavicana, aliæque permultæ.
Manè ſurgens Jacob erigébat
lapidem in titulum, fundens oleu
deſuper, votum vovit Domino ?:
Verè locus iſte ſanctus eſt, &
ego neſciebam.
Cùmque evigilaſſet Jacob de
ſomno, ait. Vereè.
3 löria Patri. Verè.

ngref
ſus Jeſus.

Ixxvii.
DIE XIX. NOVEMB RIs.

Ixiv.

Uörum corda fidélium Deus,
L miſerator illuſtra: & beatæ E-
Iiſabeth précibus gloriôſis fac nos

prôſpera mundi deſpicere, & cœ
O % % 2 . leſti

948 .
léſti ſemper conſolatiône gaudére.

ber Dominum noſtrum Jeſum
Chriſtum Filium tuum.
. . O quàm
metuéndus eſt. Ixxiv. Domum

tuam Dômine decet ſanctitudo.
In longitúdinem diérum.

Eus, qui nobis per singulos
annos hujus ſancti rempli tui
conſecratiônis réparas diem, & ſa-
cris ſemper myſteriis repræsentas
incôlumes: exaudi preces pôpuli
tui, & præſta ; ut quisquis hoc

templum benéficia petitrus in-

gréditur, cuncta ſe impetraſſe læ-
tætur, Per Dôminum.

Iſte Sanctus
pro lege Dei ſui certavit usque ad
mortem, & à verbis impiorum non
timuit: fundatus enim erat ſupra
firmam petram.
Gloôria & honôre coronäſti
eum Dômine.
Et conſtituiſti eum ſuper épera
mänuum tuarum.,

Nfirmitatem noſtram réſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus prôpriæ actiônis gravat, beati
Pontiaàni Mäaärtyris tui atque Ponti-
ficis intercéflio gloriétla nos proô-
tegat. Per Döminum.

Eridberk: Andréæ Regis Hun-
gariæ filia, ab infantia Deum ti-
mére cœpit, & creſcens ætate,
crevit étiam pietate. Ludovico
Lantgravio Haâſſiæx, & Thuringiæ
in conjugem copulata, non minori
cura quæ Dei, quam quæ viri ſui
erant, exequebaâtur: ſurgens enim:
noctú⁴rno tempore, oratiôni diu
incumbébat, ac variis miſericoôr-
diæ officiis dédita, viduis, pupil-
lis, ægrotis, egéentibus séduloô in-
ſerviebat: gravique fame urgente,
domus ſuæ frumenta liberaliter
erogabat. Leprôſos hoſpitio ſus-
cipiens, manus eòrum , & pedes
oſculabätur. Curandis autem, &
alendis paupéribus insigne Xeno-
dôchium conſtrüxit.
Propter veritatem, & manſue-
tuúdinem, & juſtitiam: Et dedu-
cet te mirabiliter dextera tua,

F. Spécie tua, & pulchritudine tua
intende, prôſperè procéde, &
regna. Et deducet.

Efüncdto cônjuge, ut Deo li-
beriùs ſerviret, depoſitis om-
nibus ſæcçularis glôriæ indumen-
tis, vili tünica induta eſt, atque Or-
dinem Pœniténtium ſancti Fran-
ciſci ingreſſa, patiéèntiæ, & humili-
tatis virtute maximè enituit. Nam
bonis omnibus exúta, à prôpriis
æ dibus ejecta, ab omnibus dere-
licta, contumelias, irriſiones, ob-
trectatiònes invicto animo tolera-
vit, adeo ut ſummoôperè gaudé-
ret, ſe talia pro Deo pati. Ad in-
fima quæque miniſtéria erga paàu-
peres, & ægrôtos ſe abjiciens; eis
neceſsaria procurabat, ſolis oléri-
bus „& leguminzbus pro ſuo victu
conténta.

iniquitatem: Proptéreà unxit
te Deus, Deus tuus oôleo lætitiæ.
Propter veritatem & manſue-
tůdinem, & jnſtitiam. Proptéreà.

Um ver-è in his, aliisque pluri-
mis ſanctis opéribus vitam re-
ligiosiſſimè transegiſſet, finis tan-
dem ſuæ peregrinatiônis advenit;,
quem doméſticis ſuis ante prædi-
xit. Cümque defixis in cœlum
bculis divinæ contemplationi va-
câret, à Deo mirabiliter recreâta,
& Sacramentis refécta, obdormi-
vit in DOOmino. Statimque plüri-
ma ad ejus tůmulum miracula pa-
träta ſunt. Quibus auditis, & rité
probatis Gregôrius nonus Sanctô;-
rum nũmero eam adſcripfſit.
Fallax gratia, & vana eſt pul-
chritàdo: *Mulier timens Deum,
ipſa laudabitur. Date ei de
fructu mânuum ſuarum, & laudent
eam in portis pera ejus. Mülier.
loria Patri. Mulier.

m. Si-
mile erit regnum cœlôrum thesau-
10. Kvi.

Ontiänus Romänus præfujt
Eccléſiæ Alexandro Imperato-
re: qui ſanctum FPontificem prop-
ter Chriſtianæ fidei confeſſioô-
nem, in Sardiniam inſulam cum

Hippélyto Presbytero relegavit.
Ubi is pro Chriſti fide multis cala-
mi-

Dilexiſti juſtitiam, & odiſti

Uittibus a
llengas Dec.
1 Hjus co⸗
leycum Cle
emeterio
Neltur. Fee⸗
Uetſes quituo
e, kecit
Aſe ecemb
tbftelos ſen
e, Pplcopo

tDeum udi

hanne it 641
tus ur pal
dent cectus
lu.
Dümtiten 1

Umniotens De
aptohrir actio
Ukuämi Man
nterce
lerde

RNN

te

lcguibeit
korem tun
kecimen
bcite digne
uunus, t
Kecatörum
Hejus inter
eſtem 1
Mninum,

riſl,
6 Müerem
ſonconecit,
Uikiheten
4 lohtrez denn
Ehn.

hritücine tu
rocede, N

e in Deo l
depohtison
Iik iMdunen
eſhatgger⸗
ſanci En-
ie, Aͤhunl
4, à Mählis
nmibus e⸗
rriſiones ir
nimo tolet⸗
opere gaule
pati. Ad
nia eige dir
abjiciens e
1t,lolisolet⸗
lo ſibfit

opterei uuui
leo letltie⸗
n & mantle⸗
Hopterei

lsgnepliri.
dus Tiat ke⸗
ſer Emns tan
Cris Wentt,
D
lis in E
enhlalinn
6lirer keclenl,
biletteen,

6 ulis Eun
4 nols Ald
Cſet
gunetli
e,finenen
eti
un ale
ler⸗

mitàâtibus afflictus, decimotértio
Kaléndas Deceêmbrise vita migra-

vit. Ejus corpus Fabiano Ponti- †

fice, cùm Clero Romam delatum,
in cœmetério Calliſti via Appia
ſepelitur. Sedit annos quàtuor;,
menſes quatuor, dies viginti quin⸗
que. Fecit Ordinationes duas
menſe Deceémbri, quibus creavit
Presbyteros ſex, Diaconos quin-
que, Epiſcopos per divérſa loca
ex.
Te Deum laudâmus. II.

. Qui odit animam fu-
am in hoc mundo, in vitam ætér-
nam cuſtéôdit eam.
Juſtus ut palma florébit.
. Sicut cedrus Libani multiplica-
itur.
Nfirmitätem noſtram réſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus prôpriæ actionis gravat, bea-
ti Pontiani Märtyris tui atque
Pontificis intercéſſio glortôſa nos

protegat. Per Döminum.

BIE XX. NôVEMBR-0LIS.

Ae Confeſton.

Eus, qui beatum Felicem Con-
ffeſsorem tuum ex eremo ad
Munus redimeéndi captivos cœli-
tùs vocare dignâtus es: præſta ,
quæſumus, ut per gratiam tuam
ex peccatôrum noſtrôrum captivi-
tate, ejus interceſſione liberati,
ad cœléſtem patriam perducàâmur.
Per Dôminum.

dug, 4 Manum ſuam apé-
ruit inopi, & palmas ſuas extén-
dit ad pauperem, & panem otio-
ſa non comedit.
Diffuſa eſt grätia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
térnum.

—+ Uôorum corda fidélium Peus,
„miſerater illuſtra, & beatæ
Eliſabeth précibus glorxiôſis fac
nos proſpera mundi deſpicere, &
cœléſti ſemper conſolatioône gau-
dére. Per Dôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum.

O dood z

Elix „ Hügo ihteaà dfctus, ex tee
gali Valeſiôrum familia ortus in
Gällia, ab ineunte ætate non lé-
via dedit futuræ ſanctitatis indicia,
præsértim miſericordiæ erga pau-
peres; nam adhuc infantulus ma-
nu propria, ac ſi grandior eſſet, &
judicii maturitate polléret, num-
mos egéenis diſtribuit. Jam gran-
diſculus ſolébat ex appôſitis in
menſa dapibus ad ipſos mittere, &
fermè eò, quod ſapidius erat, obsoô-
nio paupeèrculos púùeros, recreabat.
Adoléeſcens non ſemel veéſtibus ſe
ſpoliavit, ut inopes cooperiret.
Ab avünculo Theobaldo Xampha-
næ & Bléſii Comite, vitam reo
mortis impeträavit, prædicens »
hunc infamem hâctenus ſicarium ,
mox ſanctiſſimis præditum mori-
bus evasurum: veridicum teſtimo-
nium monſtravit evéntus.
Honéſtum fecit illum Déôminus:

&Ecuſtodivit eum ab inimicis, &

à ſeductôribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduüxit Dôminus per
Vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Oſt exâctam laudabiliter ado-
leſcéntiam cœpit ex ceœleéſtis
Contemplatiônis ſtudio ſolituúdi-
nem cogitare: priùs tamen vo-
luit ſacris initiari, ut omnem Re-
gni, à cujus ſucceſſione, jure Le-
gis Salicæ, non longè diſtabat „
ſpem ſibi præcideret. Saceérdos
factus, & prima Miſſa devotiſſime
celebrata, non multoò poſt in ere-
mum ſecéſſit, ubi ſumma abſti-
néntia victitans, cœléſtium cha-
rismatum abundaäntia paſcebaätur.
Ilbi cum ſancto joâanne de Matha
Pariſienſi Doctore, à quo ex divi-
na inſpiratione quæsitus & invén-
tus, per aliquot annos ſanctiſſime
vixit, donec ambo per Angelum à
Deo admöniti Romam petierunt»
ſpecialem à ſummo Pontifice vi-
véendi végulam impetratûri Facta
igitur Innocéntio Papæ teértio int er
Miſsarum ſolémunia revelatione Re-
ligionis, & Inſtituti de redin endis
captivis , ab ipio Pontifice, mul
cum s0ciO candidis véſtibus, bico-
loôriCruce ſignatis,induitur,ad eam

formam, qua Angelus indrtns ap.
paruit

950 . I;„ „½,;
paruit; & inſu per véluit Pôntifex,
ut nova Religio juxta triplicem
colorem, quo habitus conſtat,
ſanctiſſimæ Trinitatis Titulo de-
corarétur.
Amavit eumDôminus, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
Induit eum Dôminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et.

Egula pröpria ex ſummi Ponti-
cis Innocentii confirmatioône
acceèpta, in Diœceèſi Meldéenſi apud
lIocum, qui Cervus frigidus dicitur,
primum Ordinis paulô ante a ſe &
socio extructů Cœnoôbium amplia-
vit, ubi Religioſam obſervantiam,
& redemptiônis Inſtitůtum mirifi-
ce coluit, ac inde per alumnos in
alias provincias diligentiſſimè pro-
pagavit. Illuſtrem hic à beata Vir-
gine Matre favôrem accépit; dor-
miéntibus siquidem cunctis fratri-
bus, & ad matutinas preces in per-
vigilio Nativitatis Deiparæ media
nocte recitandas, Deo ſic diſponén-
te, non ſurgentibus; Felix de more
vigilans, & horas prævéniens, Cho-
rum ingreſſus, réperit beatam Vir-
ginem in médio Chori habitu Cru-
ce Ordinis inſignito indutam, ac
Cœlitibus ſimiliter indútis ſocia-
tam. Quibus permixztus Felix, præ-
cinente Deipara, laudes divinas
concinuit, ritéque persoôlvit. Er
quaſi jam à terreéſtri ad cœléſtem
Chorum evocarétur, inſtantis mor-
tis ab Angelo céêrtior factus filios
ad charitatem erga pauperes &
captivos adhortans, animam Deo
réddidit, ætate ac méritis conſum-
maäatus, anno poſt Chriſtum natum
ducçentéêſimo duodecimo fſupra
milléſimum, ſub eodem Pontifice
Innocéntio tertio.
Ege Iſte homo perfécit ömnia, quæ
locçùtus eſt ei Deus, & dixit ad
eum Ingredere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Géntibus.
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Quia. .
Ioria Patri, Quia.

lolite timére pusillus

L rexX,
Iii.

DIE XXI. NOVEMBRIS.

Dum eſſet Rex.

Ixxxvii.

B initio, & ante ſæcula creâta
Aum, & usque ad futuûrum ſæ-
culum non déſinam, & in habita-
tione ſancta coram ipſo miniſtra-
vi.

Ve maris ſtella,
Dei mater alma,
Atque ſemper Virgo »
Felix cœli porta.
umens illud Ave,
Gabriélis ore,
Funda nos in pace,
Mutans Hevæ nomen.
solve vincla reis,
Profer lumen cæcis„
Mala noſtra pelle;
Bona cuncta poſce.
M onſtra te eſſe Matrem »„
Sumat per te preces;,
Qui pro nobis natus,
Tulit eſſe tuus.
irgo ſingularis,
Inter omnes mitis
Nos culpis ſolutos,
Mites fac , & caſtos.
Vitam præſta puram;,
Iter para tutum,
Ut vidéntes Jeſum,
Semper collætémur.
8B it laus Deo Patri;,
Summo Chriſto decus»
Spiritui ſanécgto,
Tribus honor unus.
Amen. .
Dignare me laudare te, Virge
ſacrata. .
„Da mihi virtütem contra ho-
ſtes tuos.

Beâta Dei génitrix Maria, virgo
perpétua, templum Domini;, fa-
crarium Spifritus ſancti; ſola ſine
exémplo placuiſti Domino noſtro
Jeſu Chriſto, alleluja.

Eus „ qui beäâtam Mariam
ſemper virginem „ Spiritus
ſancti habitàculum, hodiérna die in
templo præſentari voluiſti: præſta;
quæſumus; ut ejus interceſſione;
in templo gloriæ tuæ præfentari
merea-

meimur,
ie eiisden

Hic i
lllamn d
en

a, tibi it
See Virgine,
4nRa Maria

lueleege n
enit

len

conenpiſ
et, a
en.Aue
Aconore n
ſein gecedar

MhI.

Cvii,

ſecule aein
fututun ⸗
S in lunn⸗
lo minitt

m,

mereamur. Per Déminum. in uni-
tàte ejsdem Spiritus ſancti.

Hic vir deſpiciens.
Juſtam deduxit. li.
eus, qui beatũ.

eſu, tibi ſit gloria „Qui natus
es de Virgine.

§ andta Maria Dei génitrix virgo ,»
Intercede pro nobis.
enite, exultémus. I.
uem terra.

xXc.
go ſapiéntia habito.
798.

Ex libro S. Joaânnis Damaſcéni de
Fide orthodoxza.

TOachim lectiſſimam illam, ac
lummis laudibus dignam mulie-
rem Annam matrimonio ſibi co-
pulavit. Verum, quemädmodum
priſca illa Anna, cùm ſterilitatis
morbo laboraret, per oratiõnem ac
promiſſionem Samueèlem procrea-
vit; eôdem modo hæc étiam per
obſecrationem & promiſſionem
Dei Genitricem a Deo accépit; ut
ne hic quoque cuiquam ex illuſtri-
us matronis céderet. Itaque
gratia (nam hoc ſonat Annæ vo-
cabulum) Doôminam parit) id enim
Mariæ nomine ſignificatur: (Verè
étenim rerum omnium condita-
rum Dômina facta eſt, cùm Creato-
ris mater extitit. In lucem autem
éditur in domo probaticæ6achim,
atque ad templum adducitur: ac
deinde in domo Dei plantaàta, at-
que per ſpiritum ſaginata; inſtar
olivæ frugiferæ virtutum mnium
domicilium efficitur: ut quæ vi-
délicet ab omni hujúsce vitæ, &
carnis concupiſcéntia mentem ab-
ſtraxiſſet, atque ita virginem unà

cum corpore animam conſervaſſet,

ut eam decéèbat, quæ Deum ſinu
ſuo exceptura erat.

Sicut cedrus exaltäta ſum in Li-

bano, & ficut cypréſſus in monte
Sion: quaſi myrrha elééta,
Dedi ſuavitàtem odôris.

Et ſicut cinnamomum, & bal-

ſamum aromatizans. Dedi.

0O⏑ o 4

Ambròſii Epiſcopi de

Ex libro S.
vVirginibus²s-““

Alis fuit Maria, ut ejus unius
vita omnium ſit diſciplina. Si
igitur auctor non diſplicet, opus
probemus: ut quæcúmque ſibi ejus
exoptat præmium;, imitétur exém-
plum. Quantæ in una virgine ſpé-
cies virtůtum eêmicant! Secrétum
verecundiæ, vexillum fidei, devo-
tiònis obséquium: virgo intra do-
mum, comes ad miniſterium, mater
ad templum. O quantis illa virgi-

nibus occúrret! quantas compléexa

ad Dôöminum trahet, dicens: Hæc
torum filii mei, hæc thalamos nup-
tiales immaculato ſervavit pudore.
Quæ eſt iſta, quæ proceſſit ſi-
cut ſol, & formôſa tamquam Jeru-
ſalem? Vidérunt eam filiæ Sion,
& beatam dixérunt, & Reginæ
laudavérunt eam.
Et ſicut dies verni circumda-
bant eam flores rosarum 21 & lilia
convallium. Viderunt. Lecdlo Wle.
Uid ergo éxequar cibôrum
parſimoniam, officiorum re-
dundantiam: aàlterum ultra natu-
ram ſuperfuiſſe, alterum penèe ip-
ſi naturæ defuiſſe? Illic nulla in-
termiſſa témpora, hic congemina-
tos jejùnio dies. Et ſi quando refi-
ciéndi ſucceſsiſſet volùntas, cibus
plerumque ôbvius, qui mortem ar-
céret, non delicias miniſtraret-
Dormire non priùs cupiditas, quàm
necéſſitas fuit: & tamen cum
quiéſceret corpus vigilaret animus:
qui frequénter in ſomnis, aut
lecta reperit, aut ſomno interrúpta
continuat, aut diſpoſita gerit, aut
geréenda pronúntiat.
„Ornâtam monilibus filiam Jerů-
ſalem Dominus concupivit: bt
vidéntes eam filiæ Sion, beatiſſi-
mam prædicavérunt, dicentes:
Unguéntum effuſum nomen tun.
Aſtitit Regina a dextris tuis
in veſtitu deaurato „ circumdata
varietäte. Et videntes.
loria Patrxi. Unguentum;
oquente Jeſu.
. 800.
Feſtivitatem.
Præſentatiônem. R
Dum eſſet Rex.

IXXxXiii.

95⁵2

B initio, & ante ſæcula ereaâta
ſum, & usque ad futrum ſæcu-
lum non déſinam, & in habita-
tiône ſanéta coram ipſo miniſtravi
Aglorioſa vVirginum. xciv.
Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnum.

Beata es Maria, quæ credidiſti:
perficiéntur in te „ quæ dicéta ſunt
tibi à Domino, alleluja. .
eus, qui beatam Mariam.
950.

IxxxXiii,
DIE XXII. NOVEMBRIS.

0 . Eſt ſecrétum
Valeriäne, quod tibi volo dicere:
Angelum Dei habeo amatorem, qui
nimio zelo ceuſtòdit corpus meũ.
Spécie tua, & pulchritùdine tua.
Inténde, prôſpere procéde, &
regna.

Eus „ qui nos aànnua bedtæ
Cæciliæ Virginis & Mäartyris
tuæ ſolemnitate lætificas: da, ut
duam veneramur officio, etiam piæ
Sonverſatiònis ſequamur exémplo.
Per Dominum.

Regem Virginum Dôminum,

Venite adorémus.
Venite, exultémus. 1,
äirginis Proles. i. lv.

Cæcilia virgo Almachium ſhpera-
at „Tibuúùrtium & Valeriänum ad
coroônas vocabat.
. omine Dôminus noſter. lvi.
Aa. Expanfis manibus orabat ad
Déminum, ut eam eriperet de ini-
Micis.
eſalmus, Celi enarrant. lvi.
Ana. Cilicio Cæcilia membra do-
ibst „ Deum gemitibus exora-
bat.
eſalmus. mini eſt terra. Ivi.
Sspécie tua, & Dulchritudine tua.
Inténde, pröſperè procéde, &
fegna. ater noſter.
e Virginibus.

Cantäntibus ôrganis Cæcilis
virgo in corde ſuo ſoli Domino
decantabat, dicens: & Fiat Domi-
ne cor meum, & corpus meumim-
maculatum, ut non confundar.
Biduanis & triduanis Jejüniis
orans, commendabat Dômino »„
quod timébat. Fiat.
I. O beata Cæcilia, quæ duos
fratres convertiſti, Almachium juü-
dicem ſuperâſti : Urbanum
bpiſcopum in vultu Angelico de-
monſträſti. .
uaſi apis argumentôſa Déômi-
no deſerviſti. Urbanum.
Virgo gloriéôſa ſemper E-
vangélium Chriſti gerébat in pe-
ctore, & non diébus, neque no-
ctibus vacabat,, * collòquiis di-
vinis & oratioône. ,
Expanſis manibus oraâbat ad
Doôminum, & cor ejus igne cœle-
ſti ardébat. A collòquiis.
Joria Patri. A colloquiis.

Dômine Jeſu Chriſte, ſeminator
caſti consilii, ſuùſcipe séminum
fructus, quos in Cæcilia ſeminaſti.

Sructavit cor meum. lvii.

Ana. Beâta Cæcilia dixit ad Ti-
burtium: Hoôdie te fäteor meum
cognatum: quia amor Dei te fecit
eſle contemptôrem idolorum.
Deus noſter refügium. lviii.
Fiat Dömine cor meum, &
corpus meum immaculatum , ut
non confündar. ..
Magnus Dôminus. lviii.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus, non com-
movébitur. ater noſter.

ecilia „ Virgo Romana; nô-
bili genere nata, à prima ætate
Chriſtianæ fidei præcéptis inſtitu-
ta, virginitatem ſuam Deo vovit.
Sed cùm pôſteà contra ſuam vo-
luntàâtem data eſſet in matrimo-
nium Valeriano, prima n uptiarum
nocte hunc cum eo ſermoônem ha-
buit: Ego, Valeriane, in Angeéli
tutéla ſum, qui virginitàatem meam
cuſtodit: quare ne quid in me
committas, quo ira Dei in te con-
citétur. Quibus verbis commòtus
Valerianus, illam attingere non eſt
auſus; quin étiam àddidit, ſe in
Chriſtum crediturum, ſi eum An-
gelum vidéret. Cui Ceæcilia „
cùm ſine baptismo negaret, id fie-
ti poſſe; incenſus cupiditate vi-
déndi

ciAnzelun
leſpondit,
nis 11 Urbi
upter perſeen
m ſepulchris
iens, ab eo
Cilicio Crei
1, Deum zen
Tibärtium ,
nas vocabet,
llenn na
m. Miniun.
Mlen Crcili⸗
ten cum er
llenore ful
wvcheat obſt
Uner inote e
Piniumfitrren
licanlia Chri
eiten Vtba
ſehim eisgen
Ker eis niderat
tt. Ueergue

8 Uundm ui
klhellates t
(ullani

lganis Cecli
ſoli Domine
iat Don-
Pus meumin.
lconfünda
uanis ejcni
at Döminc,

ia, qur u
Almachium
Urbann
Angelleo &

entöſa Don
inuon.
ola ſemper !
elebat in e
, hegne nn
colloquissd

dls Cibet 4
eius igne alt
gis⸗
giß⸗

e; leminiiot
ge Feincnum
iu leminutti⸗
meumm lii,
Ginit l i⸗
fiteot menid
NrDeie fecit
Colörun.
efikium hin
cot weulc; 3
ellituin ,1

ins hiii
elsfulunlio,
u, Monn
nober⸗
o Vonn; 4
44 imtit
g1tcees in
Deo N.
ſun n iin⸗

déndi Angelum, ſe baptizàri vel-
le reſpondit. Quare hortatu vir.
ginis ad Urbänum Papam, qui
propter perſecutionem in Marty-
rum ſepälchris via Appia latébat',
véniens, ab eo baptizatur.
Cilicio Cæcilia membra domaã-
bat, Deum gemitibus exorabat:
Tiburtium & Valeriänum ad co-
r6nas vocabat. Hæc eſt virgo
sapiens, & una dé nümero pruden-
tum. Tibürtium.
Nde ad Cæciliam revérfus, Oran-
tem, & cum ea Angelum divi-
no ſplendore fulgentem inveénit.
Quo aſpectu obſtupefactus, ut pri-
mùm ex timore confirmatus eſt;
Tiburtium fratrem ſuum accérſit:
ui à Cæcilia Chriſti fide imbutus,
4 ab eòdem Urbano baptizatus,
ipſe étiam ejusdem Angeli, quem
frater ejus viderat, aſpectu digna-
tus eſt. Uterque autem paulò poſt
Almachio Præfecto, conſtanter
Martyrium subiit. Qui mox Cæ-
ciliam comprehendi imperat, ab
eàque primùm, ubi Tibuùrtii & Va-
leriani facultates ſint, exquirit.
Cæciliam intra cubiculum oran-
tem invéênit, & juxta eam ſtantem
Angelum Déômini: =Quem videns
Valerianus, nimio terroôre corrép-
tus eſt. 7. Angelus Dômini de-
ſcéndit de cœlo, & lumen refülſit
in habitäculo. Quem.

—Ui cùm virgo ômnia illoôrum
paupeéribus diſtribita eſſe re-
ſpondiſſet, eo furôre concitaàtus
eſt, ut eam in ipsius ædes redu-
dam, in balneo comburi juſſerit.
Quo in loco cùm diem noctemque
ita fuiſſet, ut ne flamma quidem
illam attingeret, eo immiſſus eſt
carnifex, qui ter ſecuùri ictam, cùm
caput abſcindere non potuiſſet,
emivivam reliquit. Illa triduo
hoſt, decimo Kaléêndas Decémbris,
Alexandro Imperatôre, duplici vir-
Einitatis, & Martyrii palma deco-
rata evolavit in cœlum: cujus cor-
us ab ipſo Urbano Papa, in Cal-
iſti cæmetério ſepältum eſt: in
ejus ædibus Ecclêſia ipsius Cæciliæ
noômine conſecrata. Ejus, & Or-
dani, ac Lucii Pontificum, Tibur-
tii, Valeriani, & Maximi corpora à
Paſchali primopontificeinde trans-
lata in Urbem, in eadem ſancétæ
Cæciliæ Eccleſia condita ſunt.
„Domine Jeſu Chriſte, paſtor;

953
bone, ſeminãtor caſti eonsilii, suſ-
cipe seminum fructus, quos in Cæ-
cilia ſeminâſti: æ Cæcilia famula
tua quaſi apis tibi argumentéôſa de-
sérvit. Nam ſponſum, quem
quaſi leòqnem feroôcem accépit, ad
te quaſi agnum manſuetiſſimum
deſtinavit. Cæcilia.
Aôria Patri. Cæcilia.

Credimus, Chriſtum Filium Dei ve-
rum Deum eſſe „ qui ſibi talem
elegit famulam.
antate. liv.
Nos ſciéntes ſanctum nomen
ejus, omnino negare non poòſſumus.
Doôminus regnavit. lix.
Tunc Valerianus, perréxit
& ſigno, quod acceèperat, invénit
ſanctum Brdänum.
antate. Ix.
Elégit eam Deus, & præelégit eä.
In tabernaculo ſuo habitare fa-
cit eam. p ater noſter.
éctio ſanécti Evangelii ſecundùm
Matthæum.

I illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis parabolam hanc: Si-
mile erit regnum cœlorum decem
virginibus, quæ accipientes lam-
Dades ſuas, exiérunt obviam ſpon-
ſo, & ſponſæ. Et réliqua. ,
Homilia S. Joannis Qhrysoſtomi.

Uam ob cauſam in persona
Virginum hanc parabolam
pröfert, nec qualemcúùmque persoô-
nam ſine diſcrimine ſubjicit? Ma-
gna quædam de virginitaâte diſſe-
ruerat, dicens: Sunt eunuchi, qui ſe-
ipſos caſtraverunt propter regnum
cœlorum: &, Qui poteſt capere, caà-
piat. Nec ignorabat, de virginitate
magnam eſſe vulgo exiſtimationë.
quippe cùm ſit ea res natuüra ſubli-
mis: quod inde patet, quia neque
in véteri Teſtaménto à prifcis illis
ſanctisque viris culta fuit, & in no-
vo nulla legis neceſſitate jubétur?
non enim id imperavit, ſed fidéliũ
voluntati permiſit. Unde & Paulus
ait: De virginibus autem præceéptu
Doômini non habeo: & laudo qui-
dem eum, qui hoc ſectatur inſtitůù-
tum; noléntem autem non cogo,
neque eam rem præceptum facio.
e. Beata Cæcilia dixit Tibürtio:
Hôdie te fateor meum eſſe cogna⸗=
tum, quia amor Dei te fecit eſſe ;
Contemptôrem idoléxum.
Oς ος Sicut

95⁵4 . . „
Sicut enim amor Dei mihi
tuum fratrem conjugem fecit, ita
te mihi cognatum fecit eſſe. Con-
temptorem.

Uôniam igitur & magna res
erat, ac de ea apud multos
magna erat exiſtimatio, ne quis ea
perfécta, ſe totum perfeciſſe pu-
taret, ac cætera negligeret, hanc
parabolam pôſuit, ut oſtenderet
virginitatem, quamvis cætera ha-
beat, ſi miſericordiæ bonis carue-
rt, cum fornicatoribus ejici. Ac
meérito quidem inhumanum ac mi-
ſericôrdia caréntem cum illis côl-
locat. Fornicator enim côrporum;
iſtæ vero pecuniarum cupiditate
vinçuntur. Non eſt autem corporũ
& pecuniæ par cupiditas: ſed acrior
multò, atque vehemeéntior illa
côrporum eſt. Quantò igitur cum
imbecilliore luctäantur tantòô mi-
nus vénia dignæ ſunt, ſi vincantur.
Idcircò éêétiam fäatuas appellavit ,
quoniam majôri certämine ſupera-
to, in faciliori totum perdiderunt.
Cæcilia me miſit ad vos, ut
oſtendatis mihi ſanctũ Antiſtitem;
* Quia ad iptum habeo lecréta;,
quæ pêrferam.
Tunc Valeriänus perréxit, &
ſigno, quod accéperat, invénit
ſanctum Urbanum. Quia.
Ioôria Patri. Quia.

Ampades autem hoc loco illud
ipſum virginitatis donum ap-
péllat, & ſanctimoniæ puritatem:
Sleum verô benignitatem, elee-
moſynam, impenſum indigéntibus
auxilium. Tardante autem ſponſo,
dormitavérunt omnes, & dormié
runt. Non parvum témporis rur-
ſus ſpatium interjectum oſtendit,
ut diſcipulos regnum ipsius mox
futurum expectantes, ab ea opinio-
ne deduceret z id enim illi ſpera-
bant: quapropter crebrò ab hu-
jüsmodi eos ſpe révocat. Ad hoc
illud quoque indicat „ ſomnum
quemdam eſſe mortem. Dormié-
runt, inquit, média autem nocte
clamor factus eſt: vel, ut in eadem
parabola persiſtat: vel rurfſus
oſtêndit in nocte futúram eſſe re-
ſurrectioénem. Clamôrem étiam
Paulus commémorat, dicens: In
juſſu, in voce Archangeli, in novil-
ſima tuba deſcendet de cœlo.
Pe Deum laudamus. II.

Chriſti, abjicite pera

AD LAUDS,

Antäntibus organis Cæcflia
Dômino decantabat, dicens:
Fiat cor meum immaculatum, ut
non confundar.
ominus regnhavit.

II.
Valeriänus in cubiculo Cæ-
ciliam cum Angelo orantem in-
vénit.
Cæcilia fäamula tua Doômine
quaſi apis tibi argumentôſa de-
séxvit. “
Benedico te, Pater Déômini
mei Jeſu Chriſti, quia per Filium
tuum ignis extinctus eſt à latere
meo.
Triduàânas à Déômino popoôſ-
ci inducias, ut domum meam Ec-
cléſiam conſecrarem. .
ratres, Qui gloriatur. &
eſu, corôna Virginum. Ixi.
Diffùſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
xtérnum.

Dum auròôra finem daret, Cæcilia
exclamavit, dicens: Eja milites
tenebra-

rum, & induimini arma lucis.

Eus, qui nos ànnua beâtæ
Cæciliæ Virginis, & Martyris
tuæ ſolemnitate lætificas, da, ut
quam veneramur officio, etiam piæ
donverſatiônis ſequamur exémplo.
Per Pôminum.

Valerianus:
ratres, Qui gloriatur. Ix.
Spécie tua, * Et pulchritu-
dine tua. Spécie. Intende,

prôſperè proceêde; & regna. Et.
lôria. Spécie. Lwübir ann
uo. B eus in m
Deus vultu ſuo en
ejus, non commoye .

Cæ cilia famula tua.

Mulor enim vos Dei æmula
btione. Deipôndi enim vos
uni viro virginem caſtam exhibére
Ghriſto., ,abit eam Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
meédio ejus, non commoyveébitur.
Deus vultu ſuo. ,C( lôria Patri.
Adjuvabit. Elégit eam Deus,
& præelégit eam. naberne
culo ſuo habitage aci n. ina⸗

Omine Dei
ſuper tern⸗
leam, & pko m
Pecina ſam, In
tremn Domini
Mnat me in
ler, Kin ten
neacjutorio,
Llegit e
Mrelegit eun.
temuculo ſu
n Er greleg
Uni blei,

N WII

Oremus 4
bimhil
duſis fonti
llir & honc
ne

RNohen “

lus ui n
mentis Man
ulicis lole
ule propiti
eClimus,
Wh imitem

Kimn lind
hongs
lna Meiiol
fonparg,
lK

eti
e⸗
zmenle, d

u
Mrcd
n

d 52

enis Cerli
lbindicen
Aculatum, u

ktegniit.

cubicnlo e.
otinten ir⸗

1 tua Donize
unenton te

Datet Dönii
li per FEiliun
eit à later

Dowino popo⸗
duen mein e⸗

n, .
i Lloritu
Vitrinuun .
in Nbiis uis
irit teeus i

et, Ctllil
. Eja milites
era teneba⸗
umn lucß⸗

; NMN
Atſcu, 1n

oſfäetinſe
Auunn

rerinpic

1

n⸗ pam.
eilk 4e6
e ſie T

Omine Deus meus exaltaſti
◻ſuper terram habitationem
meam, & pro morte defluente de-
precata ſum. Invocavi Dôminum
Patrem Dômini mei, ut non dere-
linquat me in die tribulatioônis
mex, & in tempore ſuperborum
ſine adjutòrio.
Elegit eam Deus, Et
præelégit eam. Elégit eam. In
tabernaculo ſuo habitare, facit
eam. Et præelégit eam. loria
Patri. Elégit. Diffũſa eſt gratia
in labiis tuüüis. *ϑ Proptérea be-
nedixit te Deus in æternum.

Cantantibus orgapis;

liv.

Virgo gloriôſa ſemper Evangeélium
Chriſti gerébat in pectore ſuo, &
non diébus, neque noctibus à col-
Joquiis divinis & oratiône ceſsabat.
eus, qui nos anuua.
954.

DIE XXIII. NOVEMBRIS.

Orémus omnes ad Dômi-
num Jeſum Chriſtum, ut Confeſ-
soôribus iuis fontis venam apériat.
Glöria & honôre coronâſti eum
Domine „Et conſtituiſti eum
ſuper pera manuum tuärum.

Eus, qui nos ännua beati Cle-
méntis Martyris tui, atque
Pontificis ſolemnitàâte lætificas:
conceêde propitius; ut cujus nata-
litia colimus, virtůutem quoque
paſliqnis imitemur, Per Dominum.

. * Ssimile eſt regnum
coloôrum hômini negotiatôri,
quærénti bonas, margaritas: in-
vénta una pretioſa, dedit omnia
ſua, & comparavit eam.
Spécie tua, & pulchritudine tua.
Inténde, proſperè procede, &
regna. 4

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus;: ut beatæ Felicitatis

Martyris tuæ ſoléêmnia recenséen-

tes, méritis ipsius protegamur,
& précibus. Per Doôminum.

Xxiv.
Miléto.

xv.
Oraànte ſancto Cleméeénte, ap-
paruit ei Agnus Dei: * De ſub cu-
jus pede fons vivus emanat, flu-
minis impetus lætificat civitàtem
Dei. Vidi ſupra montem
Agnum ſtantem. De ſub cujus.
Omnes una voce dixérunt:
Ora pro nobis ſancte Clemens »
*Ut digni efficiamur promiſlioni-
bus Chriſti.
Non meis méritis ad vos me
miſit Dominus, veſtris coronis
partiçcipem fieri. Ut digni.
Dediſti Domine habitacu-
lum Martyri tuo Cleménti in ma-

ri, in modum templi marmôrei »

Angélicis manibus præparatum:
Iter præbens populo terræ, ut
enarrent mirabilia tua. Dediſti
Doômine Sanctis tuis viam in mari»
& in fluminibus sémitam. Iter.
loria Patri, Itet,

Lemens Românus, Fauſtini
filius de regione Cœlii mon-
tis, diſcipulus beati Petri, cujus
méminit Paulus ſcribens ad Phi-
lippénſes: Etiam rogo & te ger-
mane compar;, adjuva illas, quæ
mecum laboravérunt in Evangé-
lio, cum Clemente „ & cæteris
adjutoribus meis, quorum nômi-
na ſunt in libro vitæ. Hic ſeptem
Urbis regiônes diviſit ſeptem No-
tariis, singulas singulis attribuens,
qui paſſioònes Martyrum, & res ab
eis geſtas diligentiſſime conquisi-
tas literis mandarent. Multa
ſcripſit & ipſe accurràtè, & ſalutaà-
riter, quibus Chriſtianam reli-
gionem illuſtravit. „⸗
Honéſtum fecit illum Dômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & a ſeductoribus tutavit il-
lum: * Et dedit illi claritatem
ætérnam, Deſcenditque cum
illo in fôveam, & in vinculis non
dereliquit eum, Et dedit.

Um autem doctrina, ac vitæz
ſanctitate multos ad Chriſti
fidem convérteret, à Trajano Im-
peratôre relegatus eſt trans mare
Pönticum in ſolitúdine urbis
Chersonæ, in qua duo millia
Chri-

9 56
Chriſtianôrum réperit, qui ab eô-
dem Trajano condemnati füerant.
Qui cùm in eruéndis, & ſecandis
marmôribus aquæ penũúria labora-
rent, Clemens facta oratione »
in vicinum collem aſcendit, in
cujus jugo vidit Agnum dextro
ede fontem aquæ dulcis, qui
inde ſcatébat, attingéntem ; ubi
omnes ſfitim explevérunt: eoque
miraculo multi infideéles ad Chri-
fidem converſi „ Clemeéentis
etiam ſanctitatem venerari cœpé-
runt.
Deſidérium änimæ ejus tri-
Búiſti ei Dömine; Et voluntaà-
te labiôrum ejus non fraudäſti
ecum.
Quôniam præveniſti eum in be-
nedictiônibus dulcédinis: poſuiſti
in capite ejus corônam de läpide
pretiéſo. Et.
Uibus concitätus Traſänus „
Jmiſit illuce, qui Clementem
alfigata ad ejus collum anchora;
in profündum dejicerent. uod
cùm factum eſſet, Chriſtiänis ad
litus orantibus, mare ad tria mil-
liaria receéſſit: eòque illi acceden-
tes ædiculam marmeream in tem-
pli formam, & intus arcam lapi-
deam, ubi Martyris corpus con-
ditum erat, & juxta illud ancho-
ram, qua merſus fúerat, invené-
runt. Quo miraculo incolæ per-
moôti, Chriſti fidem ſuſcepérunt.
Ejus corpus pöſtea Romam „ Ni-
colao primo Pontifice, translatum,
in ccleéſia ipsius ſanéti Clemén-
tis conditum eſt. Ecclèéſia étiam
in eo inſulæ loco, unde divinitùs
fons manarat; ejusdem nômine
dedicàta eſt. Vixit in Pontificatu
annos novem, menſes ſex, dies
ſex. Fecit Ordinatiönes duas men-
ſe Decembri, quibus creavit Pres-
byteros decem, Diaâconos duos,
Epiſcopos per diverſa loca quin-
decim.
Stola jucunditatis induit eum
Doôminus: *£ Et corônam pulchri-
tüudinis péſuit ſuper caput ejus.
7, Cibavit illum Dôminus pane
vitæ, & intellétus, & aqua ſa-
Pientiæ ſalutaris potavit illum. Et.
Iôria Patri. Et eoroônam.

igila-
te. nuni Xlii.
. Corona aurea ſuper caput
ejus: & Expréſſa ſigno ſanctitâtis,

glôria khonéôris, & opus fortitúdi-
nis. Quôniam præveniſti eum
in benedictioénibus dulcedinis: po-
tuiſti in capite ejus corônam de
lapide pretioſo. Expreſſa. .
Hic eſt veré Martyr, qui
pro Chriſti nomine sänguinem fu-
um fudit: & Qui minas judicum
non timuit, nec terrénæ dignita-
tis gloriam quæsivit, ſed ad cœlé-
ſtia regna perveénit. Juſtum
deduxit Dominus per vias rectas,
& oſtendit illi regnum Dei.
Noôria Patri. Qui.

Sermo ſancti Gregôrii Papæ.

Eata Felicitas, cujus hôdie na-
talitia celebramus, ſeptem fi-
lios ſic poſt ſe timuit vivos in car-
ne relinquere, ſicut carnâles pa-
réntes ſolent metuere, ne mortuos
præmittant. In perſecutioônis enim
labõre deprehénſa, filiõrum corda
in amôre ſupernæ patriæ prædi-
cando roboravit, & parturivit ſpi-
ritu, quos carne pepérerat, ut
prædicatione pareret Deo, quos
carne pepérerat mundo. Num-
quid ergo hanc fæminam Marty-
rem dixerim;: Sed plus quàm Mar-
tyrem: quæ ſeptem pignôribus ad
regnum præmiſſis, tot ante ſe
moôrtuos transmiſit. Ad poœnam
prima venit, ſed pervénit octaàva.
e Deum laudamus. II.
A D D E S2

Rante ſancto Clemeénte, ap-
paruit ei Agnus Dei.
ominus regnavit.

II.
Non meis meéritis ad vos me
miſit Döminus, veſtris coronis
participem fieri.
Vidi ſupra montem Agnum
ſtantem, de ſub cujus pede fons
vivus emanat. .
De ſub cujus pede fons vi-
vus emanat, flůminis impetus læ-
tiſicat civitatem Dei.
Omnes Gentes per gyrum
credidérunt Chriſto Dômino.

Eatùs vir „,„ qui ſuffert tenta-
tiõénem: quôniam cuùm proba-
ius ferit, accipiet coroônam vitæ,
quam repromiſit Deus diligenti-
bus ſe.
Invicte Martyr. Xx.

Ju-

Qui.

Aut ut pe
Fieut cedrin
itut,

UAmitet ad m
Voce magn
1 elu Chriſte
lenens cum
lie bater ⸗
eus
954.

ia Dut ei de

Hopteres ben
Nmun.
1eſta
ij.

lürſindo gle

u Mr. X

ſe

i g
onſeörenn

A glon
un her)

ei
AAnumgti
flrelatunn
derre;
I, e
lus Ut pal
ent cectus
Alur⸗

dhus fortitid⸗
prereniſti eun
Cuicciniso⸗
1s COkOnam &
Prelg.
e Martft, gl
zinguineml⸗
mminas ſücienn
tene dignit.
, led adcn
Iulun
et fias lelu,
um Dei, C⸗

Lgorii bape

Cuſus höcient
15) leptem ,⸗
Uit viros inc⸗
Ut calniles r
ere,ne mholllo⸗
ecutiönis ennn

fliotumn colcdt

hitie hlei
partufiti,l.
epetelat
Deo , guos
ndo. Nun.
tünan Mitſ⸗
ln gum lu
gnondo⸗ 4
t e 1
t. M NEn
henieil in

I
1 195

Clement 4
us Del .

ls lepnuſl.

gris1d foen.
eniti n
ſelii olon
volten
cjas Pe⸗ “
ſons

1
1

ge n
15 de⸗ . Perls

winis I

Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multipli-
Sabitur.

Cùm iter ad mare cœpiſſet, põpu-
lus voce magna clamäbat: Dômi-
ne Jeſu Chriſte, ſalva illum: &
Clemens cum lacrymis dicébat :
Süſcipe Pater Spiritum meum.
eus, qui nos annua.
955.

Date ei de fructu mänuum
ſuarum, & laudent eam in portis
opera ejus.
Diffüſa eſt gratia in labiis tuis.
„Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.
ræſta, quæſumus.

955.
XxX.
Orante ſanco Gleménte, cum 1
ixit Däüs.
77.
rédidi, 79.

PIE XXIV. NOVEMBRIS.

ſte Conféſſor.

Eus, qui ſanctum Joânnem
„ Confeſsorem tuum perféctæ
ſui abnegationis, & Crucis ama-
tôrem eximium effeciſti: conce-
de ut ejus imitationi jugiter in-
hæréntes gloriam aflequamur
æternam. Per Dominum.

ka Dediſti
Dômine habitàculum Martyri tuo
Cleménti in mari, in modum
templi marmôrei, Angélicis ma-
nibus præparatum, iter præbens
populo terræ; ut enarrent mirabi-
lia tua.
Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multipli-

caàbitur. eus, qui nos
annua. 955.
Iſte Sanctus.

Gléria & honôre. xiv.

9⁵7

Déſto Dômine ſupplicationi-
bus noſtris: ut, qui ex iniqui-
täte noſtra reos nos eile cognolſci-
mus, beati Chrysogoni Martytis
tui interceſſione liberémurx. Per
Dôöminum noſtrum Jeium Chri-
ſtum Filium tuum.

Sanne⸗ à Cruce Fontiberi in Hi-
ſpania piis paréntibus natus, à
primis annis certoô innôtuit, quam
Deiparæ Virgini futürus eſſet ac-
céptus; nam quinquennis in pu-
teum lapſus, ejusdem Deiparæ ma-
nu ſublatus, incôlumis evaſit, tan-
to autem patiendi deſidério flagra-
vit,ut novénnis, ſpreto molliori le-
Go, ſuper ſarméntis cubare con-
ſueverit. Adoléſcens Hoſpitio
pauperum ægrotäntium Metymnæ
Campi famulum ſeſe addixit;, qui-
bus magno charitatis ardo re, viliſ-
ſima quæque complétens officia »„
præſtòô äderat, cujus exemplo ex-
citati cæteri adem charitatis muú-
nera ardéntiùs obibant. Verùm
ad altiora vocàtus, beatæ Mariæ
Virginis de Monte Carmélo Inſti-
tutum ampléxus eſt, ubi, Sacérdos
ex obediéntia factus, ſeverioòris
diſciplinæ, & arctioris vitæ cupi-
diſſimus, primitivam Ordinis Ré-
gulam ex Superioris licéntia ita
proféſſus eſt, ut, ob jugem Domi-
nicæ Paſſinis memoriam , bel-
lo in ſe , tamquam in infensiſ-
ſimum hoſtem indicto, vigiliis s
jejäniis „ férreis flagéllis , om-
nique ponârum génere, brevi
carnem cum vitiis, & concupiſ-
céntiis ſuis crucifixerit ; dignus
plane, qui à ſancta Theréſia
inter puriores „ ſanctiorés-
que äânimas Eccléſiam Dei id
témporis illuſtrantes recenſerée-
tur.
Honéſtum fecit illum Déômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimi-
cis, & à ſeductôribus tutavit il-
lum: Et dedit illi claritatem
ætérnam. . .
Juſtum dedúùzit Déôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.
Ingulàri vitæ auſteritàte »
& omnium virtütum praæ⸗
sidie

958
sidio munitus, præ aſsidua rerum
divinarum contemplatioòne diu-
türnas, & miräabiles éxtaſes fre-
quénter patiebatur: tantoque in
Deum æſtuabat amôre, ut , cům
divinus ignis ſeſe introô diutiùs
continére non poſſet, foras erum-
pere, eiusque vultum irradiare
viſus ſit. Proximôrum ſaluti ſum-
moôöperè inténtus, tum in verbi
Dei prædicatione, tum in Sacra-
mentôrum adminiſtratiône fuit aſ-
siduus. Hinc tot meritis auctus,
ſtrictiorisque diſciplinæ promo-
vendæ ardore vehementer accen-
ſus „ Sanctæ Theréſiæ comes di-
vinitùs datus eſt; ut, quàm ipſa
inter Sorores primævam Carmeli
Ordinis obſervantiam inſtaurave-
rat, eamdem & inter fratres, Jo-
anne adjutore reſtitäeret. Innü-
meros itaque unà cum Dei Famu-
la in divino pere promovéndo
perpeèſſus labores, Cœnôbia, quæ
ejâsdem ſanctæ Virginis cura per
totam Hiſpaniam erécfcta füerant,
nullis vitæ incömmodis, & peri-
culis têrtitus, singula perluſtravit,
in quibus, aliisque quampläürimis
ejus opera eréctis, reſtauratam
obſervantiam propagäando, ver-
bo, & exémplo firmavit, ut mé-
ritò primus poſt ſanctam Theré-
ſiam Carmelitarum Excalceatoôrum
Ordinis Profeſſor, & Parens ha-
beatur.
Amäavit eum Dôminus, & orna-
Vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
Induit eum Dôöminus loricam
Hdei, & ornavit eum. Et ad.

Irginitätem perpétuò coôluit,
impudentésque mulieres e-
jus pudicitiæ inſidiari conantes,
non modò répulit, ſed étiam
Chriſto lucrifécit. In divinis
explicandis arcanis æquè ac ſan-
cta Theréſia ,„ Apoſtôlicæ Sedis
judicio „ divinituͤs inſtructus ,
libros de myſtica Theologia coe;-
léſti fapiéntia refértos confcrip-
ſit. Semel interrogaätus a Chri-
ſto, quid præmii pro tot labo-
ribus poſceret, reſpondit: Dô-
mine pati , & contéemni pro te.
Império in dæmones, quos e
corporibus ſæpe fugabat, difere-
tione ſpirituum „ prophetiæ do-

4

no, miraculorum gloôria celebra-
tiſſimus, ea ſemper fuit humilita-
te, ut ſæpiùs à Doômino flagitave-
rit eo loco mori, ubi oômnibus
eſſet ignotus. Voti compos fa-
ktus „ UÜbedæ diro morbo, & in
crure quinque plagis sanie manan-
tibus , ad implendum patiéndi
deſidérium, conſtantiſſime tole-
ratis „»Eccléſiæ Sacramentis pie,
ſancteque ſuſceêptis, in Chriſti
Crucifixi ampléxu, quem ſemper
in corde, atque ore habuerat,
poſt illa verba: In manus tuas
comméndo ſpiritum meum, ob-
dormivit in Bömino, die, & ho-
ra à ſe prædictis, anno fſalutis
milleſimo quingentéſimo nonage-
ſimo primo, ætatis quadragéſime
nono. Migräntem ejus animam
ſplendidiſſimus ignis globus ex-
cépit , corpus verò ſuaviſſimum
odoôrem ſpiravit, quod etiamnum
incorrùptum Segoviæ honorificè
céôlitur. Eum plurimis ante, &
poſt bitum fulgentem ſignis Be-
nedictus décimus tertius Poôntifex
Mäximus in Sanctörum nümerum
rétulit.
Iſte homo perfécit mnia, quæ
Focútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: ingrédere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex ômnibus Gentibus. .
Iſte eſt, qui contémpſit vitam
mundi, & pervénit ad cœleéſtia
regna. Quia.
loria Patri. Quia.

inf lumbi. de
XIix.

CHrysgonus „ Diocletiàno Im-
peratére „ Romæ inolüſus
in carcere , ibi biénnium ſanétæ
Anaſtaſiæ facultatibus vixit :
quam etiam afflictam propter
Chriſtum a viro ſuo Publio ,„
Pproptereaque a ſuis orationibus
per litteras auxilium poſtulan-
tem ,„ mütuis epfſtolis eſt con-
ſolatus. Sed cùm Imperator Ro-
mam ſcripsiſſet, ut, réliquis Chri-
ſtianis„ qui in vinculis eſſent ,»
interféctis, Chrysogonus Aqui-
lejam ad ſe mitérétur, eòô per-
ductus eſt Cui Imperator: Ac-
cersivi, inquit, te Chrysogone »
. u

1 hononibus

flüreris anin
tllle: Ego en
Dels 5 mente
N; eos alten
Ildzmonum
geclot. Quo⸗
Acens Impernt
6S eum lecitip
00 Kilencdis 5
pus groſeckun
in tore i
ebrrerin lui⸗
Il.

eDenm Luudan

Fochkenimam
Uhts at pal
lelto .
N

Nr., X

Uurguiec

olpus
Ma
caſti
ſan meſus wer
ntd onten
henire
Amml, Krez

eb enicen
lumcetur

en Otl,

glotia eelehtr
kfuit humiliu
Nino fagitire⸗
Abi Omnibut
ti compos fr.
motbo, Kin
is anie manin.
ndem patiend
antiſſime tole⸗
cramentis aie,
i1s, in Chuiki
guem ſenſet
ore habüent,
In manls s
m meum; Od.
0, die; Khe
, inn ſaluts
teſimo nonat
8 guuctuzelnme
eius zninan
mis gobs er
1d ſuariſſimmn
glod etümnun
Fie honoriig
inis ante, d
tem ſienis de
Grins Lontike
ruun Nummeruun

atomni, HM
K Cint
Cguen weim
un cobin

och⸗. d d
ontemmit in
enit t Crlh

i.

Pbeerümt
None inelii
Piennium lnt
ztibas Gint
ſvo⸗ Dübl
ſis Oil
llun 1
eplttols

ut honoribus augeam, ſi modò
induüxeris änimum deos coôlere.
At ille: Ego eum, qui verèe eſt
Deus, mente & oratione veéne-
ror3 deos autem, qui nihil ſunt,
niſi dæmonum ſimulacra, odi &
execror. Quo reſponſo excan-
deſcens Imperator ad aquas Grada-
tas eum ſecuri percuti jubet, octa-
vo Kaléndas Decembris: cujus
corpus projécktum in mare, pauloô
poſt in littore inventum, Zoôilus
Présbyter in ſuis ædibus ſepeli-
vit.
Pe Deum laudamus. II.

Qur'odit animam.
Juſtus ut palma xx.
,A déſto Dömine;
95⁵7⸗

DIE XXV. NOVEMBRIS.

Eus, qui dediſti legem Môyſi
in ſummitate montis Sinai,
& in eòdem loco per ſanctos An-
gelos tuos corpus beatæ Cathari-
næ Virginis & Martyris tuæ mira-
biliter collocãâſti: præſta, quæſu-
mus, ut ejus méritis & interceſ-
ſione, ad montem, qui Chriſtus
eſt, pervenire valeamus. Qui te-
cum vivit, & regnat.

Hic vir deſpiciens.
Juſtum deduxit. li.
eus, qui ſanctum Jo-

ännem. 957.

(Ketharina „ nôöbilis virgo A-
lexandrina , à prima æta-
te ſtdia liberälium artium cum
ſidei ardore conjungens, brevi
ad eam ſanctitatis, & doctrinæ
perfectionem pervenit, ut de-
cem & ofcto annos nata erudi-
tifſſimum quemque ſuperaret.
Qux cùm Maximini juſſu mul-
tos propter Chriſtianæ religioô-
nis proteffiõönem variée tormén-
tis cruciatos „ ad ſupplicium

95
rapi vidérét „ non dubitaner
iplum adiit Maximinum, eique
nefäriam immanitäatem objiciens;,
ſapientiſſimis ratioénibus Chriſti
fidem ad ſalutem necefſsariam eſſe
affirinavit.
Propter veritatem, & man-
fuetúdinem, & juſtitiam: æ& Et de-
duúùcet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua, & pulchritudine tua
inténde, proſpere proceéde, & re-
gna. Et deducet.

Ujus prudentiam Maximi-
nus admiratus, retinéri eam
jubet, accersitis ündique do-
ctiſſimis hominibus, magnisque
propoſitis præmiis „ qui convi-
Gam Catharinam à Chriſti fi-
de ad idolorum cultum perdu-
ziſſent. Quod contra accidit.
Nam plures Philôſophi, qui ad
eam cgoarguendam convénerant,
vi ac ſubtilitate ejus diſputatiônis
tanto Jeſu Chriſti amore ſunt in-
cénſi, ut pro illo mori non dubi-
täaverint. Quäamobrem Maximinus
blanditiis, ac promiſſis Catha-
rinam de ſenteêntia dedücére aggré-
ditur: verùm id fruſtra fieri intel-
ligens, verbéribus afféctam, plum-
batisque contuúſam;, dies undecim
ſine cibo, ac potu inclúſam tenet
in carcere.
Dilexiſti juſtitiam, & odi-
fti iniquitäatem: & Proptéreàâ unxit
te Deus , Deus tuus oôleo læti-
tiæ.
Propter veritätem, &
ſuetudinem, & juſtitiam.
tereàâà.

man-
Prop-

Uo témpore Maximini uxor »„
& Porphyrius belli dux „
visendæ virginis cauſa caârcerem
ingréſli, & ejüsdem prædicatiô-
ne in Jeſum Chriſtum credén-
tes „ pôſteà martyrio coronati
ſint. Interim Catharina eduú-
citur è cuſtôdia, & rota expedi-
tur crebris, & acuůtis præfixa
gladiis, ut virginis corpus crude-
liſſime dilacerarétur. Quæ machi-
na brevi, Catharinæ oratione con-
frâcta eit, eòque miraculo multi
Chriſti fidem ſuſcepérunt. Ipſe
Maximinus in impietate, cru-
delitàte obſtinatior, Catharinam
lecuri pércuti imperat. uæ
förtiter dato capite, ad duplica-
tum virginitatis „& martyrii præ-
mium

6 .
mnmn evolàvit séptimo Kaléndas
Decémbris: cujus corpus ab An-
gelis in Sina Arabiæ monte mira-
biliter collocatum eſt.
Afferéntur Regi virgines poſt
eam „ pröximæ ejus, e-
réntur tibi in lætitia & exulta-
ône. .
. Sspécie tua, & pulchritůdine
tua intende, prôſperè proceède;
& regna. Afferéntur.
16ria Patri, Afferentur.

imile erit regnum
cœlô⁶rum decem virginibus!
xX.

DIE XXVI. NOVYEMHBRIS.

Iſte Sanus.
Gléôria & honoôore. n-

Krmitatem noſtram.
xiv.

Etrus Epiſcopus Alexandziæ,
poſt Theônam virum ſanciſſi-
mum, ſanctitatis „ & doctrinæ
ſplendore non ſolùm illuſtravit
ſed toti luxit Ecclé-

Qui

gyptum:?

ſiæx Dei. in perſecutione

Maximiâni Galérii illam témpe-
rum acerbitätem ita peértulit, ut
multi admirabilem ejus patien-
tiam intuentes, plurimùm in
Chriſtiäna virtúte proficerent.
Is primus Arium Diaconum Ale-
xandrinum, propter ſchisma Me-
letianum, cui favebat, à fidélium
communione ſejünxit. Ad eum
capitis ab eôdem Maximiano
damnatum in carcéère, eùm Achil-
las, & Alexander Presbyteri de-
Brecarores Arii veniſſént, re-
péôndit: noctu apparuiſſe ſibi Je-
ſum veſte diſciſſa,; causamque rei
ſuſcitànti dixiſſe : Arius veſtem
meam, quæ eſt Eccléſia, dilace-
ravit. Quibus étiam prædicens
fore, ut ſibi in Epiſcopatu ſuccè-
derent „ præcépit ne umquam
Arium in communionem recipe-

rent, quem Deo mortuum eife
ſciret. Et hanc divinam præmo-
tionem veram fuiſſe, non diu

pòſt rei probavit evéntus. Déni-
que duodecimo ſui Epiſcopaâtus
anno, ſexto Kaléndas Decém-
bris, abſeiſſo capite, ad martyria
corônam evolavit.
e Deum laudaàmus. II.

enmuetin

u t, 8 8
& Unn
encheti

ilam ternn.

pettulit,u
n ejus halien⸗
Plärimüm in
e Pocetent.
Diäconun Ae-
er ſclimn le⸗
bat, fütlum
inxit. Ad eun
m Mauimine
re, eün keil.
Presbyten e⸗
feniſſent, l⸗
aruiſle ſtil⸗
causatngle i
Alins ſeken
celei, Cle.
tiamn Meteen
pilchyin iue⸗
t ne ungram
niönen teehe⸗
monuun ele
ivinam pleno⸗
lle, non Il

ventus, Denl.

i Lpiſcopitu
nlis Derin
,4d martſun

II.

I N VIG IL I I 8S

Lectio ſancti Evangélii ſecùndàm
Joannem.

illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
TLcipulis ſuis: Hoc eſt præcéptum
meum; ut diliggtis invicem, ſicut

dilexi vos. Et réliqua.,
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Um cunéta ſacra elôquia, Do-
minicis plena ſint præcéptis
quid eſt, quod de dilectione, quaſi
e ſingulari mandato, Dôminus
dicit: Hoc eſt præcéptum meum,
ut diligatis invicẽ: niſi quia omne
mandatum de ſola dilectione eſt;
& omnia unum præcéptum funt:
quia quidquid præcipitur, in ſola
charitate ſolidatur. Ut enim multi
arboris rami ex una radice prode-
unt: ſic multæ virtutes ex una cha-
ritate generantur. Nec habet ali-
quid viriditatis ramus boni peris
ſi non manet in radice charitatis.

Ræcépta ergo Dnica & multa
ſunt, & unum: multa per di-
verſitatem pris: unum in radice
dilectionis. aliter autem iſta
diléctio tenénda ſit, ipſe insinuat,
Ari n plerisque Scripturæ ſuæ
lententiis & amicos jubet diligi
in ſe, & inimicos propter ſe. IIſe
enim veraciter charitatem habet,
qui & amicum diligit in Deo, &
inimicum diligit propter Deum.
Nam ſunt nonnulli, qui diligunt
Proximos, ſed per afféctum cogna-
tionis & carnis; quibus tamen in
hac diletione ſacra elòôquia non
contradicunt; ſed aliud eſt, quod
lponte impenditur naturæ, aliud
dquod præceptis Dominicis ex cha-
ritate debétur obedientiæ.

I nimirum & prôximum dili-
gunt, & tamen illa ſublimia
dileétionis præmia non aſſequun-
tur: quia amôrem ſuum non ſpiri-
taliter, ſed carnaliter impéndunt.
Proinde cùm Dñs diceret: Hoc eſt
præcéêptum meum, ut diligatis in-
vicem, prôtinus addidit: Sicut di-
léxi vos'ac ſi apértè dicat: Ad hoc
amate, ad quod amavi vog. Qua
in re,, fratres chariſſimi, ſolerter
intnendum eſt, quod antiquus
hoſtis, dum mentem noſtram ad re-
rum temporalium dilectionem
trahit, infirmiorem contra nos

orôximum éxcitat , qui ea ipſa,

quæ diligimus, auferre moliatur.
COMMUNE APOSTOLORUM

. Hoc eſt præ-
ceéptum meum. cum Luis de
vii. ixit Dôminus.
77. 1
audate Dñũm
omnes Gentes. 79. .

Ratres, Jam non eſtis hoſpites,
& advenæ: ſed, eſtis cives San-
kôrum; & doméſtici Dei: ſuper-
ædificäti ſuper fundamentum
Apoſtolérum, & Prophetarum,
ipſo ſummo angulari lapide Chri-
ſto Jeſu.
. Deo gratias. . .
Xültet orbis gâàudiis,
Cœlum resuúltet laudibus:
Apoſtolorum gloriam
Tellus, & aſtra côncinunt.
os ſæculorum Juùdices,
Et vera mundi lumina,
Votis precamur cordium,
Audite voces súpplicum.
ui templa cœli clauditis,
Serasque verbo solvitis,
Nos à reâtu noxios
Solvi jubéte, quæſumus.
ræcépta quorum protinus
Languor ſalusque sentiunt:
Sanate mentes languidas:
Augéte nos virtutibus.
ty cùm redibit Arbiter
In fine Chriſtus ſæculi,
Nos ſempiteérni gaudii
a Con-

22

ii
Concẽdat eſſe cõmpotes.
atri, ſimlque Filio,
Tibique ſancte Spiritus;
Sicut fuit, ſit jügiter,
Sæclum per omne glôria, Amen.
In omnem terram exivit ſonus
eôrum. 3:. Et in fines orbis terræ
verba eoôrum.

Tradent enim vos in conciliis, &
in ſynagoôgis ſuis flagellabunt vos,
& ante Reges & Præſides ducémi-
ni propter me in teſtimonium il-
lis, & Géntibus.

Regem Apoſtôlörum Döminum,
Venite, adorémus.
enite. 1.
Téêrna Chriſti munera
Apoſtolòrum glôriam;
Palmas & hymnos débitos
Lætis canamus méntibus.
ccleſiarum Principes,
Belli triumphales Duces;
Cœléſtis aulæ milites,
Et vera mundi lúmina.
Sevota Sanctorum Fides »„
Invicta ſpes credéntium;,
Perfecta Chriſti Charitas 9
Mundi tyrannum conterit.
n his Patérna gloria,
In his triümphat Filius»
In his volüntas Spiritus;,
Cœlum replétur gaudio.
Satri, ſimulque Filio ,
Tibique ſancte Spiritus:
Sicut fuit, ſit jügiter,
Sæclum per omne gloria. Amen.

In omnem terram exivit ſonus eô-
rum, & in fines orbis terræ verba
eôrum.

Oeli enaârrant glöriam Dei, *
☛ & ôpera maânuum ejus annun-
tiat firmamentum.
ies diéei eructat verbum, * &
nox nocti indicat ſciéntiam.
Non ſunt loquélæ, neq; ſermoônes*
quoruũ non audiantur voceseôrum.
In omnem terram exivit ſonus
eôrum: * & in ftines orbis terræ
verba eorum.
EIn ſole pôſuit tabernaculum
ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus
procédens de thalamo ſuo.
Sxultäavit ut gigas ad curréndam
Viam, * à iumo cœlo egréſſio ejus.
t occùrſus ejus usque ad ſum-
mum ejus; * nec eſt „ qui ſe ab-
ſcondat àa calore ejus.

ex Dõmini immaculàta, convér-
tens animas: * teſtimonium Dnñi
fidéele, ſapientiä præſtans parvulis.
uſtitiæ Dômini rectæ, lætifican-
tes corda 3 * præcéptum Dômini
lùcidum, illüminans ôculos.
Timor Dmini ſanctus pérmanens
in ſæculum ſæculi a* judicia Domi-
ni vera, juſtificata in ſemetipſa.
eſiderabilia ſuper aurum, & lâà-
pidem pretioſum multum: * &
dulcioòra ſuper mel & favum.
tenim ſervus tuus cuſtoôdit ea: in
cuſtodiendis illis retributio multa.
Delicta quis intélligit? ab occul-
tis meis munda me, * & ab alié-
nis parce ſervo tuo. .
i mei non füerint dominati, tunc
immaculatus ero: * & emundabor
à delicto mäaxzximo.
t erunt, ut complaceant elôquia
oris mei: * & meditatio cordis
mei in conſpéctu tuo ſemper.
ômine adjütor meus, * & re-
démptor meus.
In omnem terram exivit ſo-
nus eòrum, & in fines orbis terræ
verba eòrum.
Clamaverunt juſti, & Dômi-
nus exaudivit eos. 5
Fnedicã Dñm in omni témpore: *
ſemper laus ejus in ore meo
n Dno laudabitur anima mea: *
audiant manſuéti ,„& læténtur.
agnificate Döminum mecum:
& exaltémus nomé ejus in idipsu-
xquisivi Dôminum, & exaudivit
me: * & ex omnibus tribulatioôni-
bus meis eripuit me. „ . .
ccédite ad en, & illuminamini: *
& facies veſtræ non confundéntur.
ſte pauper clamavit, X& Dominus
exaudivit eum: * & de omni-
bus tribulatiônibus ejus ſalvavit
eum. ”
mmittet AngelusDñi in circuitu
timéntium eum: * & eripiet eos.
uſtäte, & vidéte quoôniam ſuavis
eſt Doöminus: * beatus vir,; qui
ſperat in eo. .
iméte Dominum omnes Sancti
ejus: * quéôniam non eſt inôpia ti-
mentibus eum.
ivites eguérunt, & eſuriérunt: *
inquiréntes autem Dôminum non
minuéntur omni bono.
enite filii, audite merr timôrem

Démini docébo vos.
uis eſt homo, qui vult vitam: *
diligit dies vidére bonos?
rohibe linguam tuam a mnslo: 1

lbi tua ne
igerte à male
iMuire pacermn
culi Domini
es ejus in h
Ultus auteiñ.
smnela: ut
Idtiam eorum.
lmarerunt iu
Udlit ez &
tionibus eor
u el Domin

Aloonne,
Ri
lt cor

Nnucn: ie⸗

I, (kilzel
a ohte
aud emun
ett ladio
en oteni
iellose dul
gentdlpete

culäta, eonen
eſtiwönium Dil
leſtans patnuls⸗
ecke, liiften.
ceptum Donoint
Ans Oculos
nctus peimanen
Gpjudickbani⸗
in lemetie
1t aurum,Al⸗
multum:! S
I& farun.
Scuſtöiteit
etribütiomul⸗
ligit! ab oc⸗
en abal

t Lominithmu
ennuneibet

12:01,
nplicennt egl
mecltitio ali
tuo lenhel.
ens, * Eͤ

enam eliitſt
nes olbis loll
tſutic honi⸗

onmnitenndten
ns in ote nen
t mMina et

ninum retln
3 eius 1 n

ne 4
zinun Kernnce
ntn Cbllnionn
ite.

17, auoni
éte gu
1 bealibl

66
oNnen d
um 4 du

m non

. Ken
t; 4 nd
nen Donmn⸗

0,
ni bon lin

un tuan

& labia tua ne loquantur dolum.
ivérte à malo, & fac bonum: *
inquire pacem, & perséquere eam.
culi Dömini fuper juſtos: " &
aures ejus in preces eorum.
V ultus autem Dômini ſuper facién-
tes mala: * ut perdat de terra me-
moriam eòôrum.
Qlamavérunt juſti, & Dôminus ex-
audivit eos: † & ex omnibus tribu-
lationibus eòrum liberavit eos.
Juxta eſt Dôminus iis, qui teibula-
to ſunt corde: † & hùmiles ſpiritu
ſalvabit.
ultæ tribulatiéônes juſtôrum: * &
de omnibus his liberäbit eos Dñs
uſtodit Düs omnia oſſa eòôrum: *
unum ex his non conterétur.
ors peccatôrum peſſima: X &
qui odérunt juſtum, delinquent.
édimet Dôminus animas ſervé-
rum ſuérum: * & non delinquent
omnes, qui ſperant in eo.
Clamavérunf juſti, & Do-
minus exaudivit eos. Conſti-
tues eos Principes ſuper omnem
terram: mémores erunt nominis
tui Dömine.
Ructavit cor meum verbum
bonum: * dico ego pera mea
Regi.
Lingua mea calamus ſcribæ, * ve-
lõciter ſcribéntis.
*⁹ peciôſus forma præ filiis homi-
num, diffüla eſt gratia in labiis

tuis: * proptéreà benedixit te

Deus in ætêrnum.
ccingere gladio tuo ſuper femur
tuum, * potentiſſime.
* pécie tua, & pulchritüdine tua, *
inténde, proſpere procede, &regna.
ropter veritatem, & manſuetũdi-
nem, & juſtitiam: " & deducet te
mirabiliter déxtera tua.
agittæ tuæ acutæ, pòpuli ſub te ca-
dent, * in corda inimicorum regis.
edes tua Deus in ſæculũ (æculi: *
Firga directiéônis virga regni tui.
DPilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui-
tatem: * proptérea unxit te Deus,
Deus tuus oleo lætitiæ præ con-
soörtibus tuis.

yrrha, & gutta, & cafia à veſti-

méntis tuis, à démibus eburneis: *

ex quibus delecftavérunt te filliæ
gegum in honore tuo.
ſtitit Kegina à dextris tuis in ve-
ſtitu deaurato, "circũdata varietãte.
udi filia, & vide & inclina aurem
tuam: * & obliviſcere pôpulum
tuum, & domum patris tul,

t concupiſcet Rex decòrem tuũ: *
quôniam ipfe eſt Dôminus Deus
tuus „ & adorabunt eum.
5St filiæ Tyri in munéribus * vul-
tum tuum deprecabüntur, omnes
divites plebis.
O mnis gloria ejus filiæ Regis ab
intus, * in fimbriis aureis circum-
amicta varietatibus.
dduceéntur Regi virgines poſt
eam, *proximæ ejus afferéntur tibi.
fferéntur in lætitia, & exultatiô-
ne: * adducentear in templ Kegis.
ro patribus tuis nati ſunt tibi fi-
lii: * conſtitues eos principes
ſuper omnem terram.
émores erunt nominis tui: * in
omni generatiône, & generatiôné.
rontéreà péôpuli confitebüntur
tibi in æternum, * & in (æculum
ſæculi.
Conſtitues eos Principes
ſuper omnem terram: mémores
erunt nominis tui Dömine.
In omnem terram exivit ſonus
eòrum. Et in fings orbis ter-
æ— verba edrum. ater noſter.
xaudi Dömine.
Jube domne.
Bengedictione, perpétua.

De Epiſtola prima B. Pauli Apéô-
ſtoli ad Corinthios.

Ic nos exiſtimet homo ut mini-
ſtros Chriſti, & diſpenſatores my-
ſteriorum Dei. Hic jam quæritur
inter diſpenſatéôres, ut fidelis quis
inveniatur. Mihi autem pro minimo
eſt, ut à vobis judicer, aut ab huma-
no die: ſed neque meipſum judico.
Nihil enim mihi conſcius ſum: ſed
non in hoc juſtificatus ſum : qui
autem júdicat me, Dñs eſt. Itaque
nolite ante tempus judicare quo-
adúsque véniat Dns: qui & illumi-
nabit abſcoôndita tenebrärum, &
manifeſtabit consilia cordium: &
tunc laus erit uni cuiqdue à Deo.
Ecce ego mitto vos ſicut oves
in médio luporum, dicit DBäs:
Eſtoôte ergo prudéntes ſicut ſer-

pentes, & simplices ſicat columbæ.
4 2 Dum

iv
Dum lucem habétis, crédite in
lucem, ut filii lucis ſitis. Eſtoôte.
Unigenitus Dei.
Kc auté fratres, transfiguravi
in me & Apollo, propter vos:
ut in nobis diſcatis, ne ſupra, quam
ſcriptum eſt, unus adverſus alterũ
inſiétur pro alio. Zuis enim te dis-
cernit? Quid autẽ habes, quod non
accepiſti? Si autem accępiſti, quid
glorigris, uaſi non accéperis? jam
ſaturati eſtis, jam divites facti eſtis
ſine nobis regnatis: & utinam reg-
néetis, ut & nos vobiscũ regnémus.
Puto enim, quod Deus nos Apo-
ſtolos noviſſimos oſténdit, tam-
uam morti deſtinatos: quia ſpe-
Aacntum facti ſumus mundo, &
Angelis, & hominibus.
Tollite jugum meum fuper vos,
dicit Dominus, & discite à me,
quia mitis ſum, & huùmilis corde:
Jugum enim meum ſuave eſt, &
onus meum leve. Et inveniétis
requiem qanimabus veſtris. Jugum.
Spiritus ſancti.
Os ſtulti propter Chriſtum,
vos autem prudéntes in Chri-
ſto: nos infirmi, vos autem fortes:
vos nobiles, nos autem ignobi-
les. Usque in hanc horam & eſu-
rimus, & ſitimus; & nudi ſumus, &
côlaphis cædimur, & inſtabiles ſu-
mus, & laboramus operantes mani-
bus noſtris;maledicimur, & bene-
dicimus, perſecutioné patimur, &
ſuſtinemus, blasphemamur;
obſecramus: tamquam purgamen-
ta hujus mundi facti ſumus, 6m-
nium peripsema usque adhuc. Non
ut confundam vos, hæc ſcribo, ſed
ut filios meos chariſſimos moneo:
Nam ſi decem millia pædagogoôru
habeatis in Chriſto: ſed non mul-
tos patres. Nam in Chriſto Jeſu
per Evangélium ego vos génui.
à. Dum ſtetéritis ante Reges &
Præ ſides, nolite cogitare, quòmodo
aut quid loquamini: * Dabitur e-
nim vobis in illa horaquid loqua-
mini, 7F, Non enim vos eſtis, qui
loquimini: ſed ſpiritus Patris ve-
ſtri, qui loquitur in vobis. Dabitur.
Sloria Patri. Dabitur.
Principes populôrum congregati
ſunt cum Deo Abraham.

Ones Gentes plaudite mâni-
bus 53,*† jubiläate Deo in voce
exultationis.

uôniam Däs excélſus, terribilisæe
Kex magnus ſuper omnem terram.
ubjécit poôpulos nobis, * & Gen-
tes ſub pedibus noſtris.
légit nobis hæreditatem ſuam, *
ſpéciem Jacob, quam diléxit.
ſcéêndit Deus in jubilo, * & Do-
minus in voce tubæ.
Psallite Deo noſtro, psallite: *
Psallite Regi noſtro; psallite.
uôniam Rex omnis terræ Deus;*
psallite ſapiénter.
egnabit Deus ſuper Gentes? De-
us ſedet ſuper ſedẽ ſanctam ſuam.
rincipes populôrum congregati
ſunt cum Deo Abraham quôniam
dii fortes terræ, vehementer ele-
vati ſunt. .
a., Principes populorum con-
gregâti ſunt cum Deo Abraham.
Dediſti hæreditatem timen-
tibus nomen tuum Däüe. g. 66
Xâudi Deus deprecationem
meam: intende oratiôni meæ.
finibus terxræ ad te clamavi: *
dum anxiarétur cor meum, in pe-
tra exaltäſti me.

eduxiſti me, quia factus es ſpes
mea: X turris fortitùdinis à facie
inimici. . W
nhabitabo in tabernàculo tuo in
ſæcula: * prôtegar in velaménto
alàrum tuarum.
uoôniam tu Deus
orationem meam:
ditatem timéntibus nomen tuum-
ies ſuper dies Regis adjicies: *
annos ejus usque in diem gene-
rationis & generationis.
ermanetin æternum in conſpéétu
Deiwe miſericordiam & veritatem
ejus quis requiret?; .
ic pſalmum dicam nômini tuo in
ſæculum ſæculi-* ut reddam vota
mea de die in diem.
Dediſti hæreditatem timén-
tibus nomen tuum Döomine.
4. Annuntiavérunt opera Dei=
& facta ejus intellexérunt.

meus exaudiſti

TXaudi Deus orationem meam,
„cum déprecor: * à timore ini-
mici exripe animam meam.,.
otgaid: me à convéntu malisg-
nantium, * à multitúdine ope-
rantium iniquitätem. .
uia exacuérunt ut glädium lin-
guas ſuas: * intendérunt arcum
rem amaram, ut ſagittent in oc-

cùltis immaculätum.
ubito ſagittabunt eum, & non
timé-

* dediſti hære-

ſütebunt: f
önen nequa
utarerunt, u
ſeosvdixerun
Ultäti ſunt i
Eunt ſcrutante
cekdet homo
letaltabitur DP
Ettr parrulo
er eolum, *½
Untrw eos inggu.
ntulbati ſunt
Mkeode K tüm
tannuntiaperun
litt ei inte
tubitu zuttus
Petbit in eo: 5
nes lecti corch
1 aummntiaye
ickeintel
Contues eos
Mtenan.
minn nii Düe.
hsin
Deus e
Rennod. Gre

Cihtum eti
Urmrit elos,
untrittl

a
elun
en per
ſunt.
Ciniſtns d

,
otergoſun
Wumtot fu

linptemblin
Omgnem tenun
nobid KCen
oſtis.
itatem ſum⸗
luam dieri⸗
jubilo ae
be.
0, P

10, Mianm
nis terte Deug

AMm Equotu
Fehementett
Poprlonmer⸗
Deo Abllim
eititem tint

m Die-
Gepreegtinmen

ge orationiet.

te damufi:
Pmeun, inß⸗

1fickus ehe
tidinis fiele

etnucnlo tid i
gin Sechenin

timébunt: * firmavérunt ſibi ſer-
moônem, nequam.
Warravérunt, ut abſcônderent la-
queos: dixérunt. Quis vidébit eos:
crutati ſunt ini quitates: * defe-
cêrunt ſcrutantes ſcrutinio.
2
Accédet homo ad cor altum, *
& exaltabitur Deus.
Sagittæ parvuléorum factæ ſunt
plagæ eôrum, * & infirmatæ ſunt
contra eos linguæ eorum.
Sonturbati ſunt omnes, qui vidé-
bant eos, * & timuit omnis homo.
Et annuntiavérunt pera Dei: *
& facta ejus intellexeérunt.
ætabitur juſtus in Dömino, &
ſperabit in eo: * & laudabuúntur
omnes recti cordę.
Annuntiavérunt pera Dei,
& facta ejus intellexérunt.
Conſtitues eos principes ſuper
omné terram. Mémores erunt
nôminis tui Düe. ater noſter.
psius pietas.
Deus Pater omnipotens.
Sermo S. Gregorii Papæ.

Scibtum eſt: Spiritus Déômini
ornavit ccœlos. Ornaménta enim
cœlorů ſunt virtutes prædicantiu.
Quæz vidélicet ornaménta Paulus
enumerat, dicens; Alii datur per
Spiritũ ſermo ſapiéntix, alii ſermo
iciéntiæ ſecündùm eumdem Spiri-
tum, alteri fides in eodem Spiritu,
alii gratia ſanitatu in uno Spiritu,
alii operatio virtutum, alii Prophe-
tia, alli di ſcretio ſpirituum, alii ge-
nera linguarum, alii interpretatio
ſermonum. Hæc autem omnia o-
peraätur unus atque idem Spiritus,
dividens singulis, prout vult.
Vidi conjunctos viros habéntes
ſplendidas veſtes, & Angelus Do-
mini locuùtus eſt ad me, dicens:
Iſti ſut viri ſancti, facti amici Dei.
vVidi Angelum Dei fortem,
volantem per medium cœlum;,
voce magna clamantem & diceèn-
tem. Iſti ſunt.
o. Chriſtus perpétuæ.

Uot ergo ſunt bona prædican-
tium, tot ſunt ornaménta coœ-
lerum. Hinc rurſus ſcriptum eſt.
Verbo Däii cœli firmati ſunt. Ver-
bum enimDniFilius eſt Patris. Sed
eòôsdem cœlos, vidélicet ſanctos A-
poſtolos, ut tota ſimul ſancta Trini-
tas oſtendatur operata, repénté de

„
§. Spiritus divinitäte adjungitur:
Et Spiritu oris ejus omnis virtus
eorum. Cœlorum ergo virtus de
Spiritu ſumpta eſt: quia mundi hu-
jus poteſtatibus cõtraire non præ-
sûmerent;, ni ſi eos ſancti Spiritus
fortitùdo ſolidâſſet. Quales namq;
doctores ſanctæ Eccléſiæ ante ad-
vêntum hujus Spiritus fuerint, ſci-
mus: & poſt adventum illius, cujus
fortitùdinis facti ſint, conſpicim-.
Beati eſtis, cũ maledixerint vo-
bis hoômines, & perſecuti vos fue-
rint, & dixerint omne malũ adver-
ſum vos, mentiéntes propter me:
Gaudéte, & exultate, quoniam
merces veſtra copioſa eſt in cœlis.
Cm vos oderint homines, &
cùm ſeparaverint vos; & expro-
braverint „ & efécerint nomen
veſtrum tamquam malum, pro-
pter Filium hominis. Gaudéte.
Ignem ſui amoôris.

Ertè iſte ipſe paſtor Eccléſiæx,
ad cujus ſacratiſſimum corpus
ſedémus, quantæ debilitatis, quan-
tæque formidinis ante adventum
Spiritus fúerit, ancilla oſtiaria re-
quisita dicat. Una enim mulieris
voce percuúſſus, dum mori timuit,
vitam negavit. Et pensandum, quia
eum comprehenſum Petrus nega-
vit in terra, quem ſuſpenſum latro.
conféſſus eſt in cruce. ded vir iſte
tantæ formidinis, qualis poſt ad-
ventum Spiritus exiſtatsaudiamus
Eit convéntus magiſtrétus, atque
ſeniorum, cœ ſis denuntiatur Apo-
ſtolis, ne in nomine Jeſu loqui
débeant: Petrus magna auctori-
tate reſpondet: Obedire oportet
Deo magis, quaàam hominibus.,
Iſti ſunt triumphatores, & amici
Dei, qui contemnentes juſſa prin-
cipum, meruérunt præmia æterna:
Modo coronantur, & accipiunt
palmam. V. Iſti ſunt, qui venérunt
ex magna tribulatiòne, & lavérunt
ſtolas ſuas in sanguine Agni. Mo-
dò. loria Patri. Modo.

Exaltabúntur côrnua juſti, allel,

(nſifebimur tibi Deus: *† con-
ſitébimur, & invocabimus no-
men tuum. . D
Garrabimus mirabilia tua: *† cuùm
accépero tempus, ego juſtitias
judicabo.
iquefacta eſt terra, & omnes 2
a 3 7* dqu

vi .
qui hâbitant in ea: * ego confir-
mavi columnas ejus.
I1xi iniquis: Nolite iniquè age-
re 3 * & delinguéntibus : Nolite
exaltare cornu.
olite extollere in altum cornu
veſtrum: *† nolite loqui adversùs
Deum iniquitatem.
uia neque ab Oriénte, neque ab
Gccidénte, neque à desértis mon-
tibus: quoniam Deus judex eſt
unc humiliat, & hunc exaltat: *
quia calix in manu Doômini vini
meri plenus miſto.
& t inclinavit ex hoc in hoc, veru-
tatnen fæx ejus non eſt exinanita:“
bibent omnes peccatoôres terræ-.
Ego autem annuntiabo in 1æcu-
lum: *† cantabo Deo jacob
t omnia cornua peccatorum con
ringam: * & ezxaltabüntur cor-
nua juſti.
Exaltabuntur côrnua juſti,
allel. Af Lux orta eſt juſto,
allel. rectis corde lætitia, allel.

Ominus regnavit, exuúltet ter-
ra: * læténtur inſulæ maltæ.

4

Cuſtodiébant teſtimonia e-
jus, & præceèpta ejus.

Ominus regnaâvit, iraſcantur
pôpuli:* qui ſedet ſuper Ché-
rubim, moveatur terra.
ôminus in sion magnus, * &
excélſus ſuper omnes poôpulos.
onfiteàntur nomini tuo magno;
quôniã terribile, & ſanctum eſt: *
& honor regis judicium diligit.

& juſtitiam in Jacob tu feciſti.
xXaltàäte Düm Deum noſtrum
& adorate ſcabéllum pedum ejus:
Juoôniam ſanctum eſt.
oyſes, & Aaron in ſacerdéôtibus
ejus: * & samuel inter eos, qui
invocant nomen ejus.
nvocabant Dôminum, & ipſe
exaudiébat eos: * in colümna nu-
bis loquebatur ad eos.
uſtodiébant teſtimonia ejus, *
& præceptum quod dedit illis.
omineleaus noſter tu exaudiébas

éos: * Deus tu propitius fuiſti
eis, & ulciſcens in omnes adin-
ventioônes eorum.

ubes & caligo in circùitu ejus: * xaltate Döminum Deum no-

juſtitia, &
ſedis ejus.
gnis ante ipſum præcédet: * & in-
flamabit in circúitu inimicos ejus.
Ilnxérunt fülgura ejus orbi ter-
TæX: * vidit, & commôta eſt terra
A ontes, ſicut cera fluxérunt à fa-
cie Domini: àa facie Domini om-
Mhis ferra. .
eInnuntiavérunt cœli juſtitiam
ejus: * & viderunt omnes pôpuli
gloriam ejus.
Sonfundantur omnes;, qui adorant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
ſmulacris ſuis.
dorate eum omnes Angeli ejus:
audivit „& Iætata eſt Sion.
àt exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
ter judicia tua Domine.
Nuoniam tu Doôminus Altiſſimus
ſüpet omnem terram: * nimis ex-
altàtus es ſuper omnes deos.
ui diligitis Doôminum, odite
nialum: * cuſtodit Doôminus àni-
mas ſanctôrum ſuorum, de manu
Peccatoris liberâbit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
Cætamini juſti in Dſo; *& confité-
mini memoriæ ſancétificatiôis ejus.
Ana. Lux orta eſt juſto,, allel.
rectis corde lætitia, allel.

judicium corréctio

ſtrum, & adorate in monte ſan-
cto ejus: " quôniam ſanctus Doô-
minus Deus noſter. „
Cuſtodieébant teſtimônia e-
jus, & præcé ta ejus, alleluja
Nimis hosorati lunt amici tui
Deus. Nimis confortaàtus eſt
principatus eôrum p ater noſter.
A vinculis.
Evangélica léctio.
edio ſanéti Evangélii ſecundùm
tthæum. kio. vii., E. 19.
Tr an témpore: Bixit Petrus ad
Heium: Ecce nos reliquimus om-
nia, & lecuti ſumus te: quid ergo
erit nobis Et réliqua .D
Homilia S. Hieroônymi Presbyteri.

Randis fidůcia! Petrus Piſca-⸗
tor, dives non füúerat, cl-
bos manu & arte quærébat, & ta-
men léquitur confidénter: Reli-
quimus omnia. Et quia non sut-
ſficit tantùm relinquere, jügit, quo
perféctum en: &t ſecúti ſumus te.
Fécimus- quod jufſsiſti: quid igitur
nobis dabis præmii? Jeſus autem
dixit illis: Amen dico vobis, quod
vos, qui ſecùti eſtis me, in regene-
ratiône, cùm séderit Filius homi-
nis in ſede majeſtatis ſuæ,, ſedébi⸗

1-

tis & vos ſuper ſedes duodâd 5

1 paräâſti directiônes: * judicium

times uode
1CEit, gui
velimn Crat
, & wulti:
Metunt:lec,
2, guod pror.
1 iigne dieden
ltiſunt, gui vi
mrarerunt kecl
Cllen de
lanlei Dei tacti
Mommen terre
uum, & in fi
Uhreitun, Ci
Cins vel

reznertiöne
linhominis in

leuunto & me
elezitzent ine
ibGinsolii

„Clöria
deletat

40

tat tur

6 Dömin

Uei

4
1

teſtinorne⸗
us.

it itaſcinnt
ledet ſuperhe
terta.
1 magnns, e
nes populos,
ini tuo menne,
& ſand
cium diligr.
nes: judun
ob tu keciti
Deum notmr
uin pedum en

l.
nin ſacercoie
limter eos, K
es
Ninum, & ie
in colünmit-
eog.
kinonir eis
ecit ili
el lu elnlcett
topitius U
1 omnes alll⸗
n Deum o:
in mome ſan⸗
ſanains o⸗

1
.
4

judicäntes duòdecim tribus Iſrael-
Non dixit, qui reliquiſtis omnia:
hoc enim & Crates fecit Philôſo-
phus, & multi alii divitias con-
tempsèrunt: ſed, Qui ſecúti eſtis
me, quod proôprie Apoſtolorum
eſt, atque credentium.
Be. Iſti ſunt, qui viventes in carne
plantaverunt Eccléſiam sanguine
ſuo: * Calicem Déômini bibérunt,
& amici Dei facti ſunt.
In omnem terram exivit ſonus
eôrum, & in fines orbis terræ
verba eôrum. Calicem.
Cujus. Quorum feſtum.

N regeneratiöne, cùm séderit
Filius höminis in ſede Majeſtatis
ſuæ, (quando & mortui de corrup-
tiône resurgent incorrüpti) ſedé-
bitis & vôs in soliis judicäantium,
condemnantes duodecim tribus
Hfrael: quia vobis credentibus, illi
crédere noluérunt. Et omnis, qui
geliquerit domum, vel fratres,
aut ſorôres, aut patrem, aut ma-
trem aut uxorem, aut filios, aut
agros propter nomen meum, ceèn-
tuplum accipiet, & vitam ætérnam
poflidebit. Locus iſte cum illa
ſenténtia congruit, in qua Salva-
tor loquitur: Non veni pacem mit-
tere, ſed gladium. Veni enim ſe-
paräâre höminem a patre ſuo, &
matrem à filia, & nurum à ſocru;
& inimici hoôminis, doméſtici ejus.
Qui ergo propter ſidem Chriſti, &
Prædicatiônembvangélii omnes af-
sectus contémpserint, atque divi-
tias, & iæculi voluptates, iſti cen-
tuplum recipient, & vitam æter-
nam poſſidebunt.
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Dôminus in charitäte non ficta, &
dedit illis glöriam ſempitérnam:
Quorum doctrina fulget Eccléſia,
ut ſole luna. Sancti per ftidem
vicérunt regna, operati ſunt juſtitiã:
Quorum. Glôria Patri. Quorum.
9. Ad ſocietatem.

X occaſiöõne hujus ſenténtiæ
quidam introducunt mille an-
nos poſt reſurrectionem, dicentes,
tunc nobis céntuplum omnium re-
rum, quas dimiſimus, & vitam
ætérnam eſſe reddéndam: non
intelligéntes „ quod ſi in cèteris
digna ſit repromiſſio , in uxéôri-
bus appäreat turpitůdo: ut qui
unam pro Dômino dimiſerit cen-

22

Vii
tuplum recipiat in futùro. Senſus
ergo iſte eſt: Qui carnalia pro ſal-
vatôre dimiſerit, ſpiritualia reci-
piet: quæ comparatioône & mérito
ſui ita erunt, quaſi ſi parvo nůmero
centenarius númerus comparetur.

e Deum laudamus. II.
A D L D E S„»

Oc eſt præcéptum meum:ut di-
Hatis invicem, ſicut dilexi vos.
ñs regnavit. c) 11.
Majorem charitatem nemo
habet, ut animam ſuam ponat
quis pro amicis ſuis. Vos
amici mei eſtis, ſi fecéritis, quæ
præcipio vobis, dicit Doôminus.
Beaâti pacifici, beati mundo
corde: quòniã ipſi Deum vidébunt.
In patientia veſtra poſſidé-
bitis animas veſtras.

Ratres, Jam non eſtis höfſpites,
& advenæ: ſed eſtis cives San-
Körum, & doméſtici Dei: ſuper-
ædificati ſuper tundaméntum Apo-
ſtolorum, & Prophetarũ, ipio ſum-
mo angulari lapide Chriſto Jeſu.
Deo gratias.

Xultet orbis gaudiis,
Cœlam resultet laudibus;,
Apoſtolorum gloriam
Tellus, & aſtra concinunt.
os ſæculôrum Judices,
Et vera mundi lúmina;,
Votis precamur côrdium »„
Audite voces supplicum.
ui templa cœli clauditis,
Serasque verbo soôlvitis,
Nos à reatu noxios
Solvi jubete, quæſumus.
ræcépta quorum prôtinus,
Languor ſalúsque séntiunt:
Sanate mentes languidas:
Augéte nos virtütibus.
t ,„ cùm redibit Arbiter
In fine Chriſtus ſæculi;
Nos ſempitérni, gaudii
Concèdat eſſe compotes.
atri, ſimulque Filio;
Tibique ſancte Spiritus;»
Sicut fuit, ſit jügiter,-
Sæclum per omne gloria. Amen.
Annuntiavérunt 6pEera Dei.
Et facta ejus intellexérunt.

Vos, qui reliquiſtis omnia, & ſecuti
eſtis me, céntuplum accipiétis, &
vitam æternam poſſidebitis.

à &£

viji

ritatem. C
In omnem terram,
ſonus eôrum. In omnem.
fines orbis terræ verba eôrum.
Exivit. G loria Patri. In omnem.
F. Conſtitues eos principes ſuper
omnem terram. ., Mémores
erunt nominis tui Doômine.
t Vos amici mei

Exivit
Et in

eſtis.
Er manus autem Apoſtoloôrum
fiébant ſigna, & prodigia multa
in plebe.
, Dr. Conſtitues eos Prineipes,
Super omné terram. Conſtitues.
Meémores erunt nominis tui
Doômine. Super. loria Patri.
Conſtitues. Nimis honorati
ſunt amici tui Deus. Nimis
confortatus eſt principâtus eôru.
In patiéntia
Veſtra. .
Bant Apôſtoli gaudéntes à con-
ſpeécu Concilii, quoniam digni
habiti ſunt pro nomine Jeſu con-
tumeliam pati. Br. Nimis ho-
norati ſunt, Amici tui Deus.
Nimis honorati. Nimis con-
fortatus eſt principätus eoôrum.
Amici. G loôria Patri. Nimis.
Annuntiavérunt opera Dei.
Et facta ejus intellexeérunt.
IN II. VESPERIS.
Juravit Dominus, „& non
pœnitébit eum: Tu es ſacérdos in
ætérnum. Pfa 5
Ixit Doôminus Dômino meo: *
◻Sede à dextris meis.
Ponec ponam inimicos tuos, *
ſcabellum pedum tuôrum.
irgam virtutis tuæ emittet Däs
ex Sion: „ dominare in médio
inimicorum tuorum. ,
ecum principium in die virtútis
tuæ in ſplendoribus Sanéktorum: *
egx utero ante luciferum geénui te.
uravit Dis, &, non pœnitébit
eum: *† Tu es ſacérdos in æternum
ſecundùm ordinem Melchifedech.
Dominus à dextris tuis, * con-
frégit in die iræ ſuæ Reges.
Tudicabit in nationibus, implebit
ruinas: * conquaſsabit capita in
terra multorum.
De torréênte in via bibet: * prop-
téreà exaltabit caput.
a. Juravit Däs, & non pœni-
tébit eum: Tu es ſacérdos in æteér-
num. Aßa. Collocet eum Do-
minus cum principibus populi ſui.

Afg. Majôrem cha-
Fratres, Jà non eſtis.

Audate púeri Dôminum: *£
laudate nomen Domini.
it nomen Domini benedictum, *
ex hoc nunc, & usque in ſæculum.
olis ortu usque ad occàſum: *
laudabile nomen Dômini.
xcélſus ſuper omnes Gentes
Dñs, * & ſuper cœlos glôria ejus.
uis ſicut Dominus Deus noſter»
qui in altis habitat, *ι & humilia
réſpicit in cœlo, & in terra.
§uſcitans à terra inopem, * & de
ſtércore érigens pauperem.
t collocet eum cum principi-
bus, * cum principibus pôpuli ſui.
ui habitare facit ſtérilem in do-
mo, * matrem filiorum lætantem.
Côllocet eum Dominus cum
principibus populi ſui.
Birupiſti Domine vincula
mea, tibi ſacrificàbo hoôſtiam lau-
Rédidi, propter quod locùtus
„ſum: * ego autem humiliatus
ſum nimis. ,Z ”
Ego dixi in excéſſu meo:* Omnis
homo mendax. „ .
duid retribuam Domino, x* pro
omnibus, quæ retribuit mihi.
alicem ſalutaris accipiam: * &
nomen Domini invocabo.
ota mea Dnño reddam coram om-
ni populo ejus: *† pretioſa in con-
ſpéctu Dñi mors Sanctorum ejus.
3 Domine, quia ego ſervus tu-
us: * ego ſervus tuus, & filius
ancillæ tuæ. . . .
Hirupiſti vincula mea: * tibi ſa-
crificabo hoſtiam laudis, & nomen
Domini invocabo.
Vota mea Domino reddam in:
conſpectu omnis populi ejus: *
in atriis domus Doômini;, in meé-
dio tui Jeruſalem. ,
Dirupiſti Dñe vincula mea,
tibi ſacrificabo hôſtiam laudis.
Euntes ibant, & flebant,
mittéêntes semina ſua.

N convertendo Doôminus capti-
vitatem Sion: facti ſumus ſicut
conſolati.
unc replétum eſt gaudio os no-
ſtrũ, *& lingua noſtra exultatioône.
Punc dicent inter Gentes: * Mag-
nificavit Dôminus facere cum eis.
Magnificavit Dominus facere no-
biscum : * facti ſumus lætantes.
onvéêrte Domine captivitatem
noſtram, * ſicut torrens in Auſtro.
u

lAminant
Gultatione me
imes ibant
tes gelnina
enientes aute
ione pportunte
Füntes bal
intes geminn ſu
Unns et pincig
Mnorati dunt an

Onüne robs
Omorlttime:

U

e mar
tenebit

heatuges,
alin nen
. cllti
cn
I

Dominum :4
Domini
ſen

4

los glotiter,
s Dei
* &

lllul

Nin tem.
nopenm, Al

1Domünman
i ſui.

gnoc loeim⸗

en humilinn
meo⸗ Ommnis

nino, E io
buit müni.
Ceigium:
ocdo.
mohtmndn.
etloln Ind.

e rllii

Ckiun huc,
Kieun

ſummus
n aniſie,
tonensin ,

Qui séminant in läcrymis: * in
exultatione metent.
Euntes ibant & flebant, * mit-
téntes sémina ſua. .
enieêntes autẽ vénient cũ exulta-
tione, *ρtantes manipulos ſuos.
Euùntes ibant, & flebant, mit-
téntes sémina ſua. Confor-
tatus eſt principatus eôrum, &
honorati sunt amici tui Deus.

Omine probâſti me, & cog-
noviſti me: * tu cognoviſti
ſeſſionem meam, & reſurrectio-
nem meam. ,.
Intellexiſti cogitatiônes meas de
longe: * sémitam meam, & funi-
culum meum inveſtigâſti.
t omnes vias meas prævidiſti: *
quia non eſt ſermo in lingua mea.
cce Dne tu cognoviſti omnia no-
viſſima & antiq; * tu formaâſti me,
& poſuiſti ſuper me manum tuam,
irabilis facta eſt ſciéntia tua
ex me: *† confortata eſt, & non
pôtero ad eam. .
Quòo ibo à Spiritu tuo? * & quo
a facie tua fugiam?
i aſcéndero in cœlu tu illic es: *
ſi deſcéndero in inférnum, ades.
i sumpfero penas meas diluculo*
habitavero in extrémis maris.
Stenim illuc manus tua deducet
me: * & tenébit me déxtera tua.
t dixi: Forſitan ténebræ concul-
cabunt me: & nox illuminatio
mea in deliciis meis,
uia ténebræ noô obſcurabuúntur à
te, &nox ſicut dies illuminabitur?
ſicut ténebræ ejus, ita &clumẽ ejus.
uia tu poſſediſti renes meos: *
leepilli me de utero matris meæ.
onfitébor tibi, quia terribiliter
magnificatus es: mirabilia pera
tua, Sanima mea cognoôſcit nimis.
on eſt occultätum os meum à
te, quod feciſti in occùlto? S ſub-
antia mea in inferioribus terræ.
mperfectum meum vidérunt ôcu-
li tui, & in libro tuo omnes
ſcribéntur, * dies formabuntur,
& nemo in eis.
ihi autem nimis honorificati
unt, amici tui Deuss nimis con-
fortâtus eſt principatus eorum.
inumerabo eos, & ſuper arénam
multiplicabuntur: * exurréxi: &
adhuc ſum tecum.
i occideris Deus peccatôres: *
Viri sänguinum declinate à me.
ui dicitis in cogitatione: *† Ac-

Nonne qui oderunt te Domine,
deram: * & ſuper inimicos tuos
tabescébam?

inimici facti ſunt mihi.
roba me Deus, & ſcito cor me-
um: * interroga me, & cognoôsce
semitas meaeas.
t vide, ſi via iniquitatis in me
eſt: * & deduc me in via ætérna.
Aa. Confortatus eſt principatus
eòrum, & honorati ſunt amici tui
Deus. Fratres, Jam non eſtis.
xultet orbis. vii.
Annuntiavérunt ôpera Dei.
Et facta ejus intellexerunt.

cum antiquo ſerpénte, & accipié-
tis regnum ætérnum, allel.

De Expoſitiône S. Auguſtini Epi-
ſcopi ſuper Pſalmum octogé-
ſimum ſextum.

Undaménta ejus in möntibus
Fncdis: diligit Dôminus por-
tas Sion. Quare ſunt fundamenta
Apôſtoli & Prophétæ? Quia ecrum
auctoritas portat infirmitatem no-
ſtram. Quare ſunt portæ: Quia per
ipſos intramus ad regnũ Dei. Præ-
dicant enim nobis: & cum per ip-
ſos intramus, per Chriſt intramus.
Ipſe eſt enim janua. Et cùm dicuùn-
tur duòdecim portæ Jerùſalem, &
una porta Chriſtus, & duodecim
portæ Chriſtus, quia in duodecim
portis Chriſtus: & ideò duodena-
rius numerus Apoſtolorum. Sacra-
méntum magnü hujus duodenarii
ſignificatio eſt numeri. Sedébitis,
inquit, ſuper duodecim ſedes, ju-
dicantes duodecim tribus Ifrael.
Vidi conjuncdtos viros habén-
tes ſplendidas veſtes, & Angelus
Dômini locùtus eſt ad me, dicens:
Iſti sũt viri ſancti, facti amici Dei
Vidi Angelum Dei fortem, vo-
lantem per médium cœlum, voce
magna clamantem, & dicentem.
Iſti ſunt. Læactio *
I duéôdecim ſellæ ibi ſunt, non
eſt, ubi gcdeat tertiusdécimus
Paulus Apôſtolus, & non exrit, quo-
modo juùdicet; & ipſe ſe judicatuùrũ
dixit, non hoômines tantùm, ſed
& angeles.-Quos angelos, niſi apéô-
ſtatas angelos? Neſcitis;, inquit,
a 5§ quia

cipient in vanitâàte civitàâtes tuas.

erfécto dio deram illos: * &

Eſtte fortes in bello, & pugnat?

X
quia aângelos judicäabimus? Reſpon- PRO EVANGELISTIS
déret ergo turba: Quid te jactas
judicatůrum? Ubi ſedebis? Duò-⸗
decim ſedes dixit Dominus duòde- Incipit liber Ezechiélis Prophétæ.
cim Apoôſtolos: unus cécidit ju-
das, in locum ipsius ſanctus Ma- P.T factum eſt in trigéſimo anno,
thias ordinatus eſt: impletus eſt Ein quarto, in quinta menſis,
duodenarius nůmerus sédium. Pri- cùm eſſem in médio captivorum
mòô locum inveni, ubi sédeas, & juxta flüvium Chobar, apérti ſunt
ſic te minare judicatürum. Duo- coœli, & vidi viſiones Dei. In quinta
decim ergo ſedes quid ſibi velint, menſis, ipſe eſt anus quintus trans-
videamus. Sacramentum eſt cu- migratiônis regis Joachim, factum
jüsdam univerſitatis, quia per to- eſt verbum Domini ad uzechielem
tum orbem terrärum futüra erat filium Buzi ſacerdotem in terra

Eccléſia: unde vocatur hoc ædifi- Chaldæoôrum, ſecus flumen Cho-

cium ad Chriſti compagem.
Beati eſtis, cum maledixerint vo-
bis hömines, & perſecuúti voôs fue-
rint, & dixerint omne malü adver-
ſum vos, mentieêntes propterme:
Gaudéte, & exultäte, quòniam
merces veſtra copiôſa eſt in cœlis.
Cùm vos oderint hömines, &
cùm ſeparaverint vos, & expro-
braverint, & ejécerint nomen ve-
ſtrum tamquam malum, propter
Filium hominis. Gaudéte.

T ideò, quia undique venitur
ad judicandum, duôdecim ſe-
des ſunt: ſicut quia undique intra-
tur in illam civitatem, duodecim
portæ ſunt. Non ſolùm ergo illi
duòodecim, & Apoſtolus Paulus
ſed quotquot judicaturi ſunt, prop-
ter ſignificationem univerſitatis ad
ſedes duòôdecim pértinent: quem-
admodum quot quot intrabunt, ad
duodecim portas pértinent. Partes
enim mundi quatuor ſunt. Oriens,
Occidens „ Aquilo & Meridies.
Iſtæ quatuor partes aſsidué nomi-
nântur in Scriptüris. Ab iſtis qua-
tuor ventis, ſicut dicit Dôminus in
Evangeélio, à quatuor ventis ſe col-
lecturum eléétos ſuos, ab oômni-
bus ergo iſtis quatuor ventis voca-
tur Eccléfa. Quoômodo voeatur?
Undique in Trinitate vocatur. Non
vocatur niſi per baptismum in no-
mine Patris, & Pilii, & Spiritus
ſancti. Quatuor ergo ter ducta
duòëdecim inveniuúntur.
Iſti ſunt triumphatôres, & amici
Dei, qui contemnéntes juſſa prin-
cipum- meruérunt præmia æterna:
Modo coronântur, & accipiunt
palmam. Y Iſti ſunt, qui venerunt
ex magna tribulatione, & lavérunt
ſtolas ſuas in sanguine Agni. Modo.
loria Patri. Modô.

bar „ & facta eſt ſuper eum ibi
manus Doômini. Et vidi, & ecce
ventus türbinis veniébat ab Aqui-
lône: & nubes magna, & ignis in-
volvens „ & ſplendor in circuitu
ejus: & de médio ejus quaſi ſpé-
cies eléctri, id eſt, de médio ignis.
Ecce ego mitto vos ſicut oves
in médio luporů, dicit Däs: æ E-
ſtôte ergo prudéntes, ſicut lerpe -
tes, & simplices ſicut colůmbæ.
Dum lucem habétis, crédite in

lucem, ut filii lucis ſitis. Eſtote.

T in médie ejus ſimilitúdo
quâtuor animaâlium: & hic alpe-
ctus eòrum, ſimilitudo hôminis in
eis. Quatuor facies uni, & quatuor
pennæ uni. Pedes eorum péedes re-
Gdi, & planta pedis eorum quaſi
planta pedis vituli, & ſcintillæ qua-
ſi aſpéctus æris candéntis. Et manus
höôminis ſub pennis eôrum in qua-
tuor paârtibus, & facies, & pennas
per quatuor partes habébant: jun-
Gtæque erant pennæ eôrum altérius
ad alterum. Non revertebantur,
cùm incéderent: ſed unumquodque
ante faciem ſuam gradiebatur.
Tôllite jugum meum fuper vos,
dicit DOominus, & discite à meé,
quia mitis ſum, & hùmilis corde:
Jugum enim meum ſuave eſt, &
onus meum leve. Et inveniétis
réquiem animabus veſtris. Jugum.

elmilitdo auté vultus eôrum:
facies höminis, & facies leonis
à dextris ipsorum quatuor: facies
autem bovis à fſiniſtris ipsorum
quâtuor, & facies aquilæ deſuper
ipsôrum quaätuor. Facies eorum, &
pennæ eorum exténtæ déſuper:
duæ pennæ fingulorum jungeban-
tur, & duæx tegébant côrpora éo-
rum; & unumquodque eorum co-
ram

n kicie ſa
hetus ſpiritut
tefentebint
Dum Keteri
ſelces,noliteY
glic logram
n fobis in lr
Uii y, Mon e
glimnini:le 5
Eiguiloguitur i
brir bain. Da

oütione
er brechielt
Cnce (ktuor
beliehiri

suni, guat
Iit per iciem,
11

n
N

tenoſinu
geit beo ſun

run gal
uullle gunli in
Conünctos
Aldi veſt

Uuor ergo
Mannnione
llniunſenti
aKeinnes,
nung Enlianho
luen, MAuer

e ne
hidl
. dd L
neg, Aunn

GELISTI

Uelis Nophen,

tiigeſimo anne,
gulnta menls,
kio captirolun
ut, apentiſnt
8Dei. In guin
glintus liun
Oachim, fadnn.
10 tzechlielen
otem in leln
1s kumen Cho⸗
uher eum ibi
1 ſidi, & eece
niedat Addi.
En, igns in⸗
ncorin aucüin
ejus gell le⸗
Ge vedio igni⸗
)5os ſelt oſe
icit Dis: et⸗
veut ſelſer
cut colümde,

is, Aecltei

liis Mote⸗

1e iirito
Eienhe⸗
itohomini
eundgian
eolum heleile

e vuſtus in
59 Eefi
uatli⸗
ſiniſttß
es ignit
. icle⸗ 4

Xi
zam fäcie ſua ambulàâbat; ubi erat g, Beàti eſtis, cùm maledixerint vo-

impetus ſpiritus, illuc gradiebãtur,
nec revertebantur, cü ambularent.
. Dum
Præſides, nolite cogitare, quomodo
aut quid loquamini: & Dabitur e-

ſtetéritis ante Reges &

nim vobis in illa hora, quid loqua-

mini. y, Non enim vos eſtis, qui
loquimini: ſed Spiritus Patris ve-
ſtri, qui loquitur in vobis. Dabitur.
Gloria Patri. Dabitur.

De Expoſitione S§S. Gregorii Papæ
ſuper Ezechiélem Prophétam.

Anda quâtuor animälia, quæ
prophetiæ ſpiritu futûra prævi
déntur, ſubtili narratione deſcri-
bùntur, cùm dicitur: Quatuor fa
cies uni, & quatuor pennæ uni.
Quid per fàciem, niſi notitia; &
quid per pennas, niſi vo latus expri
mitur? cer faciem quippe unus
quisque cognoſcitur, per pennas
verò in altum aviũ côrpora luble
vantur. Facies itaque ad fidem peèr
tinet, penna ad contemplatiônem.
Per fidem namque ab omnipotenti
Deo cognôſcimur, ſicut ipſe de ſuis
ovibs dicit; Ego ſum paſtor bonus,
& cognôſco oves meas, & cognôs
cunt me meæz. Qui rurſus ait: Ego
cio, quos elégerim. Per contempla
tiôné vero, qua ſuper nosmetipfos
töllimur., quaſi in aera levamur.
Vidi conjünctos viros habentes
hléndidas veſtes, & Angelus Dô-
mini locrns eſt ad me, dicens:
* ͤIſti ſunt viri ſancti, facti amici Dei.
y. Vidi Angelum Dei fortem, vo
lantem per medium cœlum, voce
magna clamäântem & dicéntem.
Iſti ſunt.

àN Uatuor ergo facies uni ſunt:
quia ſi requiras, quid Matthæus
de incarnatione Dômini séntiat;
hoc nimirum ſentit, quod Marcus,
Lucas, & Joânnes. Si quæras, quid
Joannes séntiatzhoc procul dubio,
quod Lucas, Marcus, & Matthæus.
Si quæras, quid Marcus; hoc quod
Matthæus, Joàânnes, & Lucas. Si
quæras, quid Lucas; hoc quod Jo-
annes, Matthæus, & Marcus ſen-
tit. Quituor ergo facies uni ſunt:
quia notitia fidei,; qua cognoſcùún-
tur à Deo, ipſa eſt in uno, quæ eſt
ſimul in quatuor. Quidquid enim
in uno invéneris, hoc in omnibus
ſimul quatuor cognoſces.

2

bis hômines, & perſecùti vos fúe-
rint, & dixerint omne malu adver-
ſum vos, mentiéntes, propter me:
Gaudéte, & exultate, quoniam
merces veſtra copioſa eſt in cœlis.
Cùm vos ôderint hömines, &
cùm ſeparaverint vos, & exprobra-
verint, & ejécerint nomen ve-
ſtrum tamquam malum, propter
Filium höminis. Gaudéte.

T quäâtuor pennæ uni quia Dei
„omnipotentis Filiumpominum
noſtrù Jjeſum Chriſtum ſimul om-
nes concôrditer prædicant; & ad
divinitatem ejus mentis oculos le-
vantes, penna contemplatiônis
volant. EFvangeliaſtrum ergo facies
ad humanitatem Boômini pertinet,
penna ad divinitatem: quia in
eum, quem corpôreum aſpiciunt,
quafi facies intendunt: ſed dum
hunc eſſe incircumſcriptum, atque
incorpôreum êz divinitate annuún-
tiant, per contemplatiônis pen-
nam quaſi in aera levantur. Quia
jitaque una eſt fides incarnationis
ejus in ömnibus, & par contem-
platio divinitatis ejus in singulis:
rectè nunc dicitur: Quatuor facies
uni, & quatuor pennæ uni.
Iſti ſunt triumphatòôres, & amici
Bei, qui contemnéntes juſſa Prin-
cipum, meruérunt præmia ætérna:
Modòô coronantur, & accipiunt
palmam. y. Iſti ſunt, qui venérunt
ex magna tribulatiône, & laveérunt
ſtolas luas in säguine Agni. Modô.
lôria Patri. Modô.

éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Lucam. p. 1.
N illo téempore: Deſignavit Dô-
minus, & alios ſeptuaginta duos,
& miſit illos binos ante faciem ſu-
am, in omnem civitatem & locum,
quòô erat ipſe venturus. Et reliqua.
Homilia S. Gregorii Papæ.

Ominus & Salvaätor noſter
fratres Cchariſſimi, aliquando
nos ſermonibus, aliquando vero
opéribus àadmonet. Ipia étenim fa-
cta ejus, præcépta ſunt;: quia dum
aliquid tacitus facit „ quid agere
debeamus, innotéſcit. Ecce enim

binos in prædicatioônem diſcipulos
mittit, quia duo ſunt præcépta
charitatis, Dei vidélicet amor, &
proximi: & minus; quàm inter
duos

X1
duos, charitas habéri non poteſt.
Nemo enim prôprie ad ſemetip-
ſum habere charitatem dicitur:
ſed diléctio in alterum tendit, ut
chäritas eſſe poſſit.,
Iſti ſunt, qui vivêntes in carne,
Hantaveruns Eccléſiam sanguine
uo: Calicem Domini bibé-
runt, & amici Dei facti, ſunt.
In omnem terram exivit ſonus
eôrum, & in fines orbis terræ ver-
ba eorum. Calicem.
Cce enim binos ad prædican-
dum diſcipulos Dominus mit-
tit: quatenus hoc nobis tacitus
innuat, quia; qui charitatem erga
alterum non habet, prædicationis
officium ſuscipere nullatenus de-
bet. Bene autem dicitur, quia miſit
eos ante faciem ſuam in omnem
civitatem & locum, quo erat ipſe
ventuúùrus. Prædicatores enim ſuos
Domin- séquitur: quia prædicàtio
prævénit, & tunc ad mentis noſtræ
abitaculu Dns venit, quãdo verba
exhortationis præcùúrrunt, atꝗ: per
hoc véritas in mente ſuſcipitur.
Iſti ſunt viri ſancti, quos elégit
Dôminus in charitate non ficta, &
dedit illis gloriam ſempitérnam?
Quorum doctrina fulget Ecclé ſia
ut ſole luna. Sancti per fidem
vicérunt regna, operati funt juſti-
tiam. Quorum. Gloria. Quorum.

Inc namque eisdem prædica-
toribus lſaias dicit: Parate
viam Domini, rectas facite sémitas
Dei noſtri. Hinc filiis psalmiſta
ait: Iter facite ei, qui aſcendit ſu-
per occaſum. Super occaſum nam-
que Doôminus aſcêndit: quia unde
in paſſione occubuit, inde majo-
rem ſuam gloriam reſurgendo ma-
nifeſtavit. Super occâſum videéli-
cet aſcendit; quia mortem, quam
peértulit, reſurgendo calcavit. Ei
ergo, qui aſcéndit ſuper occaſum,
iter facimus, cùm nos ejus glôria
veſtris mentibus prædicamus, ut
eas & ipie poſtvéniens, peramo-
xis ſui præsentiam illúſtret.
e Deum laudamus II.
C O M M U N E

Sancti tui.
Ixit Däüs.

. 77˙ ◻
audate Dominum om-
nes Gentes. 79.

. .

Gabunt juſti in magna conſtan-
Itia adversùs eos, qui ſe anguſtia-
vérunt, & qui abſtulérunt labores
eòrum. .
Riſtes erant Apôſtoli
De Chriſti acèrbo funere,
Quem morrte crudeliſſima
Servi necarant impii.
ermone verax Angelus
Muliéribus prædixerat:
Mox ore Chriſtus gaudium
Gregi fert Fidélium.
d anxios Apoſtolos.
Currunt ſtatim dum núntiæ
Illæ micantis obvia 7
Chriſti tenent veſtigia.
Salilææ ad alta montium
Se cênferunt Apoſtoli:
Jesûque;, voti compotes „
Almo beantur lümine.
It ſis perenne mentibus
Paſchale Jeſu gàudium:

A morte dira criminum

Vitæ renatos libera.
eo Patri ſit gloria ,
& Filio, qui à mortuis

Surréxit, ac Faraclito,

In ſempitérna ſæeula. Amen.
Sancti & juſti in Domino gau-
déte, alleluja. . Vos elégit Deus
in hæreditatem ſibi, alleluja.

Lux perpétua lucebit Sanctis tuis

Doômine, & æternitas téemporum,
alleluja. 8
egem Apoſtôlorum Dôminum,
Venite;, adoremus, alleluja.
enite, exultémus. I.
riſtes erant. 1.

Stabunt juſti in magna conſtantia
adversus eos, qui ſe anguſtiavé-
runt;, alleluja., ,
Sœli enarrant. Benedicam.
ructavit. 701 „11
Sancti & juſti in Doômino gau-
déte, allel. Vos elégit Deus
in hæreditatem ſibi, allel.

I. Beatus vir, qui métuit Domi-
num;, allel. In mandatis/ejus
cupit nimis, allel. allel. allel.
Gloria & divitiæ in domo ejus-
& juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæculi. In mandatis.
„Triſtitia veſtra, allel. * Con-⸗
vertétur in gaundium, allel. allel.
Mundus autem gaudébit ,
vos

e vero con
tin feltta,
Pretiot
nlal. M
Uel ,. Cuto
Alg eorumun⸗
tletut. Mols,

ce, gonoe
inter flios Dei
us UMorum et
mhe
Deus cepkecatie
Den orttionen
len lacebit .
Datetnitas

minmnibn
lnluri, Re

. .
l Depetunl
ekelbetun lue
Unie Ketet

tmuni condtn.
ui leanguſtir.
Ulerum laboren

pottoli
tbo funete,
eltſſim
ii.
gelus
etat:
gaudium
.
m nunti
n
ſignn.
tontium
Koli:
mpotes,
nine⸗
entibus
Hium:
ninum

Domino eul⸗
etlt den
di; AWuüſn.

6dir anin
nitn tenpamm

0S elelt h
ſbi⸗

vos vero contriſtabimini, ſed tri-
ſtitia veſtra. Convertétur.
j. Pretiôſa in conſpéctu Dô-
mini, all. ε Mors Sanctôrum ejus,
allel. “. CuſtoditDominus omnia
oſſa eorumzunum ex his non con-
terétur. Mors. loria. Mors.

Ecce, quômodo computati funt
inter filios Dei, & inter Sanctos
ſors illorum eſt, allel.

alr mnes Gentes. E xaàudi
Deus depreçationem. xaudi

Deus orationem. iv. y. Lux per-
pétua luçébit Sanctis tuis Dneall.
Et ætêrnitas témporum, allel.
4 Lux perpétua lucebit Sandtis
tuis Doômine, Et ætérnitas tém-
porum,allel. allel. Lætitia
ſempitérna erit ſuper càpita eô-
rum, gaudium & exultatiônem
obtinébunt. Et ætérnitas.
„ Virtute magna reddébant
Apoſtoli, ½ Teſtimoônium reſurre-
ctioniseſu Chriſti Domini noſtri,
allel. allel.“, Repléti quidem Spi-
ritu ſancto loquebantur cum fidu-
cia verbum Dei. Teſtimonium.
. Iſti ſunt agni novélli, qui
annuntiavérunt, allel. modo vené-
runt ad fontes, Repléti ſunt cçla-
ritate, allel. allel. y. In conſpéctu
Agni amicti ſunt ſtolis albis, &
palmæ in manibus eorum. Repléti.
.löria Patri. Repléti.

Lux perpetua lucébit Sanctis tuis
Domine, & ætérnitas téemporum,
allel. onfitébimur. D o-
minus regnavit, exultet. 6mi-
nus regnavit iraſcantur, v.
F. Lætitia ſempiterna ſuper capi-
ta côrum, allel. Gaudium &
exultatiédnem obtinébunt, allel.
„Vii, Ego ſum vitis vera, & vos
palmites: Qui manet in me, &
ego in eo, hit fert fructum mul-
tum, allel. allel. Sicut diléxit
me Pater, & ego diléxi vos. Qui.
Be: vili, Candidi facti ſunt Nazaræi
ejus, allel. ſplendorem Deo de-
derunt, allel. * Et ſicut lac co-
agulati ſunt, allel. allel.
Candidiores nive, nitidiôres
lacte, rubicundiores ébore anti-
quo, ſaphiro pulchrioôres.
Eloria Patri. Et ſicut.
L A U D E S;,»

Anéctitui Doômine florebunt ſic-

Out lilium, alleluja: & ſicut odor

xiii
balſami erunt ante te, alleluja.
nñs regnavit. cuiz tel. II.
In cœléſtibus regnis Sancdto-
rum habitatio eſt, allel. & in ætér-
num réquies eorum, allel.
a. In velaménto clamaàbant San-
ti tui Dnñe, allel. allel. allel.
Spiritus & animæ juſtôrum
hymnum dicite Deo noſtro, alle-
lúja;, alleluja.
Fulgebunt juſti ſicut ſol in
conſpéctu Dei, allel.
Stabunt juſti. xii.

Aſchâle múndo gäudium
Sol nuntiat formôſior,
Gum luce fulgéntem nova
Jeſum vident Apoſtoli.
n carne Chriſti vulnera,
Micare tamquam sidera
Mirantur, & quidquid vident;
Teſtes fidéles prædicant.
ex Chriſte clementiſſime;,
Tu corda noſtra poſſide,
Ut lingua grates débitas
Tuo repéndat nomini.
t ſis peréenne méntibus
Paſchale jeſu gäudium,
A morte dira criminum
Vitæ reênatos libera.
eo Patri ſit gloria,
Et Filio, qui à moôrtuis.
Surréxit, ac Paraclito,
In ſempitérna ſæcula.
Amen. , „ „
Pretiôòſa in conſpéctu Domini,
alleluja. , .
Mors Sanctôrum ejus;, allel.

Filiæ Jeruſalem, venite, & vidéte
Martyres cum corônis; quibus
coronavit eos Dôminus in die ſo-
lemnitatis & lætitiæ, alleluja,
alleluja.

In cœléſtibus regnis. „ .
tabunt juſti. xii.
Sancti & juſti in Domino
gaudéte, Alleluja „,alleluja.
Sancti & juſti. 5, Vos elégit Deus
in hæreditatem ſibi. Allel. allel.
loria Patri., Sancti & juſti.
F. Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dômineallel. Et æterni-
tas témporum, allel-

In velaménto.
Cce quômodo computati ſunt

inter filios Dei, & inter San-
Kos ſors illôrum eſt.

xiv
Lux perpétua lucèbit Sanctis
tuis Dñe, Allel. allel. Lux
Et ætérnitas témporum, allel.
allelúja loria Patri. Lux.
Lætitia ſempitérna ſuper capita
eôrum, allel. &e Gaudium & exul
tationem obtinébunt, alleluja
Fulgehunt juſti.

Cimus, quôniam diligéntibus
Deum oômnia cooperantur in
bonum, iis qui ſecndùm propo-
ſitum vocati fſunt Sancti.
Lætitia ſempiterna ſuper caà-
pita eòrum, Allel. allel Lætitia.
Gaudium & exultationem ob-
tinébunt. Allel. allel.
loria Patri. Lætitia.
Pretiòôſa in cõſpéctu Dñi, allel.
Mors Sanctorum ejus, allel.

Sancti tui. r
ixit Dôminus. audàte
puúeri. £ rédidi. n converténdo.
omine probäſti me vili.
tabunt juſti. ri-
ſtes erant Apoſtoli. xii. Pretio-
ſa in conſpéectu Dômini, allel.
Mors Sanfmstorum ejus, allel.

San&ti & juſti in Dômino gaudéete,
alleluja: vos elégit Deus in hære-
ditatem ſibi, alleluja.
COMMUNE UNIES

Qui me confeſſus. 1
Xix. ixit Düs.
„77. —
audâte Dôminum
omnes Gentes. 79.

Eâtus vir, qui ſuffert tentatiô-
Onem: quoôniam cùm probatus
füerit, accipiet corônam vitæ,
quam repromiſit Deus diligénti-
bdus ſe.
Eus tuòrum militum,
Sors, & corona, præmium,
Laudes canéntes Martyris
Absolve nexu criminis.
AHic nempe mundi gaudia;
Et blanda fraudum pabula
Imbúta felle deputans,
Tervénit ad cœléſtia.
* enas cucürrit fortiter;»
Et süſtulit viriliter;
Fundensque pro te sänguinem;
Ætérna dona pôſſidet.
b hoc precatu sùpplici;
Te poſcimus piiſſime;

In hoe triümpho Märtvris»
Dimitte noxam sérvulis »
aus & perénnis gloôria
Patri ſit atque Filio,
Sancto ſimul Paraclito,
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Gloria & honore coronäâſti eum
Doôomine. Et conſtituiſti eum
ſuper pρod—1ba manuum tuârum

Iſte Sanctus pro lege Dei ſui cer-
tavit usque ad mortem, & à ver-
bis impiôrum non timuit: funda-
tus enim erat ſupra firmam petra.

Nfirmitäatem noſtram réſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus préôpriæ actionis gravat, beati
martyris tui atque Pontificis
interceſſio gloriôſa nos proôtegat.
Per Doôminum. AIIa Oratio
Eus, qui nos beâti N. marty-
ris tui atque Pontificis annũúa
ſolemnitäte lætificas: concede
pronitius 3,ut cujus natalitia coli-
mus, de ejuúsdem étiam protectio-
ne gaudeamus. Per Dominum.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus, ut qui beati mäartyris
tui natalitia colimus, interceſſione
ejus in tui nominis amore robo-
rémur. Per Däm. Alia Oratio
) Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut intercedénte beato
martyre tuo, & à cunctis ad-
verſitatibus liberémur in corpore;-

mur in mente. Per Dominum.

egem Maärtyrum Doôminum »„
Venite, adoremus. enite. I.
eus tuorum. 2

In lege Dömini fuit voluntas ejus
die ac nocte. Tlalimaus. 1
Eatus vir, qui non äàbiit in con-
silio impiôrum, & in via pec-
catôrum non ſtetit, * & in cathe-
dra peſtiléntiæ non ſedit.
SRed in lege Dômini voluntas e-
jus ,„ x* & in lege ejus meditabitur
die ac nocte.
t erit tamquam lignum, quod
plantatum eſt ſecùs decurſus aqua-
rum, * quod tructum ſuum dabit
in témpore ſuo.
R föliam ejus non défluer: * &

ômnia, quæcumque faciet, proſpe-
rabuntur. .
on

& à pravis cogitationibus mundé-

In ſe impi
ſun hulei,
icie lele,
leo non kesul
1o: Fnegue gp
ſojoſtorum,
goniam nor
orum i⸗
In lere l
ir enns cie ac
Mecicans
Crlinitusett i

lue fremué
hopoli mecti
Herungeges
Cmnenttunt in
lin, K adyers
umpunus vi

nnsnol
tibiut in
mälkhominn
Ue ogueturac
Rmone ſuo e
Ae

ine,
Alliten tuan
Aluum, termi
kos in it
will
Alne etes in
e n ucie
Gle omno
lteeleumt
enite
bielcttur

an

Uisid n
Flinzdalant
unt cretzär

lici

ſ

Mirtetis,
tyulis
gloria
o,
clito,
uln. Amen.
re cotonilituu
Contituiki enn
um tuatunn

ege Dei Uli
tem, K ⸗
ltimuit: tn⸗
ufnmnacn ben.

noſtram eſte
ls: glelat⸗
nis glarat,dedl
1tgue Dopf
la nos Nlent
beiti M min
vontiftcis unn
lcas: (Cett
5malalſtin col⸗
tiam wrotettih⸗
er Domnimumn.

6, Onni)otens
il N. matjts
aszintelcekione
6 andle 1o⸗

hls Onnſpoe⸗
teleetele l
,& nctt⸗
lote,
emnut e

tiondbun
bet Doganan.,

Döinmn,
o Alle
uotun,
itſolina
zirin ct
üirin d⸗
cn n e⸗
in, 2 Kin t
0 V.

1
0n ief oe

on ſic impii, non ſic: * ſed tam-
quam pulvis, quem projicit ventus
à facie terræ.
L deòô non resúrgent impii in judi-
cio: * neque peccatôres in conci-
lio juſtòrum.
uoëniam novit Dôminus viam
juſtòrum: ½ & iter impiòrü peribit.
In lege Dömini fuit volun-
tas ejus die ac nocte.
Prædicans præcéptum Dñi,
conſtitútus eſt in mõte sãcto ejus.

Uare fremuérunt Gentes, * &
Ppôpuli meditati ſunt inania.
ſtiterunt Reges terræ, & principes
convenérunt in unum, * adversùs
Düm, & advérsàs Chriſtum ejus.
irumpamus vincula eõérum: * &
projiciamus à nobis jugum ipsoru.
Qui haàbitat in cœlis, irridébit
eos: * & Dôminus ſubſannabit eos.
unc loquétur ad eos in ira ſua, *
& in fuôrre ſuo conturbâbit eos.
go autem conſtit⁴tus ſum Rex ab
eo ſuper Sion montem ſanctum e-
jus, * prædicans præcéptum ejus.
Doôminus dixit ad me: * Filius
meus es tu, ego hôdie génui te.
Hôſtula à me, & dabo tibi Gentes
hæreditätem tuam, * & poſſeſſioô-
nem tuam, têrminos terræ.
eges eos in virga ferrea, & tam-
quam vas figuli confringes eos.
t nunc reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.
ervite Dômino in timore, * 8&
exultate ei cum tremore.
pprehendite diſciplinam, ne
quando iraſcatur Dominus: * &

pereatis de via juſta.

um exarſerit in brevi ira ejus, *
beaâti omnes, qui confidunt in eo.
14. Prædiçans præcéptum Dnñi,
cöſtitùtus eſt in moöte ſancto ejus.
Voce mea ad Däm clamavi:
& exaudivit me de monte ſancto
u0.
Omine, quid multiplicati ſunt,
qui tribulant me? * multi in-
sürgunt adversm me.
Lulti dicunt animæ meæ: * Non
eſt ſalus ipſi in Deo eius.
u autem Domine ſuſcéptor meus
es, * gloria mea, & exaltans ca-
put meum.
Voce mea ad Däm clamavi: *ι &
Exaudivit me de monte ſancto ſuo.
go dormivi, & ſoporatus ſum: *
& exurréxi, quia Dis ſuſcépit me.

Non timebo millia pôpuli circum.

XV
dàântis me: * exurge Dômine, ſal-
vum me fac Deus meus.
uoôniam tu percuſsiſti omnes ad-
versantes mihi ſine cauſa: * den-
tes peccatorum contriviſti.
omini eſt ſalus: * & ſuper pô-
pulum tuum benedictio tua
Voce mea ad Doôminum
clamavi & exaudivit me : de mon-
te ſancto ſuo.
Glôria & honôre corondſti
eum Doômine.
Et conſtituiſti eum ſuper ope-
ra manuum tuarum. ater noſter.
xaudi Domine.
Jube domne benedicere.
Benedictiône perpétua.

. xxviii⸗
De Actibus Apoſtolôrum.

A Miléto Paulus mittens Ephe-
ſum, vocavit Majores natu Ec-
cléſiæ. Qui cùm veniſſent ad eum=
& ſimul eſſent, dixit eis: Vos ſcitis
a Pprima die, qua ingreſſus ſum in
Aſiam, qualiter vobiſcum per om-
ne tempus fuerim, serviens Dnio
cum omni humilitate, & lacrymis;
& tentatiõnibus, quæ mihi accide-
runt ex insidiis judæérum:; quô-
modo nihil fubtraxerim urilium:
quo minùs annuntiarem vobis, &
docèrem vos pùblicè, & per do-
mos, teſtificans udæis, atque Gen-
tilibus in Deum pœnitentiam, &
fidem in Dim noſtrum Jeſum
Chriſtum. Et nunc ecce alligatus
ego ſpiritu, vado in Jeruſalem,
quæ in ea ventüra ſint mihi, igno-
rans: niſi quod Spiritus ſanctus per
omnes civitates mihi proteftatur,
dicens: quéôniam vincla & tribu-
latiénes Jerosoôlymis me manent.
Sed nihil horum vereor, nec facio
animam meam pretioſiôrem quam
me: důmmodo consuùmem curſum
meum, & miniſtérium verbi,
gug accépi à Doômino Jeſu teſti-
cari Evangélium gratiæ Dei.
Iſte ſanctus pro lege Dei ſui
certavit usque ad mortem, & à ver-
bis impiorum non timuit: & fun-
datus enim erat ſupra firmam pe-
tram. Iſte eſt, qui congempſit
vitam mundi, & perxvénit ad cœleé-
ſtia regna. Fundãtus.
Unigénitus Dei.

Xvi

◻T nunc ecce ego ſcio, quia àm-
Hpliùs non vidébitis faciem me-
am vos omnes, per quos transivi
prædicans regnüDei. Quoprôpter
ter contéſtor vos hodiérna die,
quia mundus ſum à sanguine om-
nium. Non enim ſubterfugi, quo
minùús annuntiarem omne consi-
lium Dei vobis. Attdite vobis, &
univerſo gregi, in quo vosspiritus
ſancdtus pôſuit Epiſcopos regere
⸗Eccleſiam Dei, quam acquiſivit ſan-
guine ſuo. Ego ſcio, quoôniam in-
trabunt poſt diſceſſinem meam
lupi rapaces in vos, non parceêntes
gregi. Et ex vobis ipſis exurgent
viri loquentes perveêrſa, ut abduù-
cant diſcipulos poſt ſe. Propter
quod vigilate, memoôria retinén-
tes, quoniam per triénnium nocte
& die non ceſsavi, cum lacrymis
monens unumquémque veſtrùm.
z. Juſtus germinabit ſicut lilium.
Et florébit in ætérnum ante Dñm.
Plantatus in domo Domini, in
itriis domus Dei noſtri. Et.
. Spiritus ſancti graätia.

T nunc commendo vos Dee,
L & verbo gratiæ ipsius, qui po-
tens eſt ædificare, & dare hæredita-
tem in ſanctificatis omnibus. Ar-
gentum & aurum, aut veſtem nul-
lius cõcupivi, ſicut ipſi ſcitis: quoò-
niam ad egsquæ mihi opus erant,
& his, qui mecum ſunt, miniſtravé-
runt manus iſtæ. Omnia oſténdi
vobis, quòniam ſic laborantes,
oportet ſuſcipere infirmos, ac me-
miniſſe verbi Domini jJeſu, quo-
niam ipſe dixit: Beatius eſt magis
dare, quaàm accipere. Et cùm hæc
dixiſſet: poſitis génibus ſuis ora-
vit cum omnibus illis. Magnus
autem fletus factus & mnium: &
procumbentes ſuper collumbauli,
oſculabantur eum, dolêntes maxi-
me in verbo, quod dixerat, quoniã
ampliùs faciem ejus non eſſent
visuri. Et deducébant eñ ad navé.
. Iſte cognovit juſtitiam, & vi-
dit mirabilia magna, & exoravit
Altiſlimum: * Et invéntus eſt
in número Sanctorum.
Iſte eſt, qui contempſit vitam
mundi, & pervénit ad coœléſtia
regna,, Et. Gloria Patri. Et.

Filii hominum ſcitôte, quia Doô-
minus Sanctum ſuum mirificavit.

Cd invocàrem, exaudivit me
Deus juſtitiæ meæx: * in tribu-
latione dilatâàſti mihi. .
iſerére mei, * & exaudi oratiéô-
nem meam. .
6Hilii héminum usquequò gravi
corde? *† ut quid diligitis vanita-
tem , & quæritis mendâcium?:
St ſcitòte, quoniam mirificavit
Dôminus Sanctum ſuum, * Doômi-
nus exaudiet me, cùm clamavero
ad eum. .
raſcimini, & nolite peccâre: *
quæ dicitis in cordibus veſtris, in
cubilibus veſtris compungimini.
acrificate ſacrificium juſtitiæ, &
ſperàte in Domino** Multi dicunt:
quis oſténdit nobis bona?
ignatũ eſt ſuper nos lumen vul-
tus tui Domine dediſti lætitiam
in corde meo.
fructu fruménti, vini, & ôlei
ſui * multiplicati ſunt.
n pace in idipſum * dormiam, &
requieſcam.
uoniam tu Dômine ſingulaäriter
in ſpe * conſtituiſti me. .
Filii hominum ſcitôte, quia
Däñs Sanctunz ſuum mirificavit.
Scuto bonæ voluntatis tuæ
coronâàſti eum Dne. „Zalmuas 5
Erba mea auribus percipe Dne, *
intéllige clamorem meum.

EInténde voci orationis mex, x*

Rex meus, & Deus meus,
Quôniam ad te orabo: * Domine
mané exaudies vocem meam.
anè aſtabo tibi, & vidébo: *
quoôniam non Deus volens ini-
quitatem tu es. ,.
Neque habitabit juxta te malig-
nus: *æ neque permanébunt injuſti
ante oculos tuos.
diſti omnes, qui operantur ini-
quitatem: * perdes onines, qui
loquuúntur mendacium. ,
irum sanguinum, & dolôſum
abominaâbitur Dis: * ego autem
in multitudine miſericordiæ tuæ.
ntroibo in domum tuam: *† ado-
rabo ad templum ſanctum tuum
in timore tuo. ———ð .
mine deduc me in juſtitia tua
propter inimicos meos dirige in
conſpéctu tuo viam meam.
uoniam non eſt in ore eoòrum
véritas: * cor eéoôrum vanum ef.
epuúùlchrum patens eſt guttur eo-
rum, linguis ſuis dolosè agébant, *
judica illos Deus. „
H 5 eci-

lilint à e⸗
ündum mu

m eorum es
Uum irritayer-
Uletenturom

tgoriabüntn
Uigont noen
1beneclees iu
imine, ur ſcun
oniſti
Leuto bot

Oine Dom
Annbile e
ntllatetta!
inmn kleyit

Uel omo,
laut Klins
ig eum!

m, exandltitt⸗
mez: X intiihr
mihi.
& exaudi outi

husquegnd gni
Cdiligitns
d

öMniam minite
im fuum Dini
e,Cüm clumune

nollte peccins!
trdibus peſtitr
8conpungimin
juſtltir
inoes Moltiien⸗
obis bona!
et nos lumen .
e Cediſtilettin

i d.
amn dommim’

müne ,gnlui

Srit,
R

mdlennem
Okationis met,
ens.

2 DMonin

it uttn t U
elnuneblni
0njopeuntui

écidant à cogitatiônibus ſuis,
ſecundùm mulritudinem impieta-
tum eorum expelle eos „ * quoô-
niam irritavérũúnt te Domine.
St læténtur omnes, qui ſperant in
te: *in æternum exultabunt, &
habitabis in eis. .
gt gloriabuntur in te omnes, qui
diligunt nomen tuum, * quoniam
tu benedices juſto. ..
Démine, ut ſcuto bonæ voluntatis
tuæ * coronaſti nos.
Scuto bonæz voluntâtis tuæ
coronäâſti eum Dnñe. In uni-
vérſa terra gloria & honôre coro-
nâſti eum. .
oOmine Dôminus nôſter, "quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univerſa terra! .
uoniam elevata eſt magnificéntia
tua * ſuper cœlos.
Ex ore infantium, & lacténtiũñ per-
feciſti laudẽ propter inimicos ta-
os, ut déſtruas inimicum, & ultô-
rem.
uôniam videbo cœlos tuos ,
ôpera digitorum tuòrum: "* lunam,
& ſtellas quæ tu fundiſti.
Quid eſt homo, quòd memor es
ejus: * aut filius hôminis, quõôniam
viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis
eum, * & conſtituiſti eum ſuper
pera manuum tuarum.
Smnia ſubjeciſti ſub pédibus

inſuper & pecora campi.

oôlucres cœli, & piſces maris, *

qui perambulant sémitas maris.
mine Dôminus noſter, *Nquàm
admirabile eſt nomen tuum in
univérta terra;
In univerſa terra glöria &
honéôre coronâſti eum. 6. Poſui-
ſti Domine ſuper caput ejus.
Corônam de lapide pretiéôſo.
ater noſter. psius pietas.
Deus Pater omnipotens.
Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.

TNiumphalis beati Martyris
dies hôdie nobis anniversaria
celebritate recùrrit: cujus glorifi-
catiõni ſicut congaudet Eccléſia,
c ejus propéônit ſequenda veſti-
gia, Si enim compatimur, & con-
glorificabimur. In cujus glorioſo
as6ne duo nobis præcipuèé conſi-
deranda ſunt: indurata vidélicet
tortoris ſævitia, & Martyris invicta

Xxvii
patiéntiag. Sævitia tortôris ut eam
deteſtémur. Patientia Martyris, ut
eam imitemur: Audi Palmiſtam .
advérsùs malitiam increpantem:
Noli æmulari in malignantibus „»
quoniam tamquam fœnum veioci-
ter aréſcent. Quod autem adversùs
malignantes patientia exhibénda
ſit, audi à pöſtolum ſuadentem :
Patiéntia vobis neceſsaria eſt, ut
reportétis promiſſiones.
Honéſtum fecit illum Dominus;
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
à ſeductoôribus tutavit illum :
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Deſcenditque cum illo in foô-
veam, & in vinculis non dereli-
quit eum. Et.
Chriſtus perpétuæ.

Oronata itaque efft B. Martyris
Datiéntia: mancipata eſt ætêrnis
cfuciatibus tortôris incorrêcta ma-
litia. Hoc atténdens in agone ſuo
gloriôſus Chriſti athletha, non ex-
horruit carcerem. Ad imitationem

Cäpitis ſui toleravit probra, ſuſti-

nuit irriſiones, flagella non timuit:
& quot ante mortem pro Chriſto
pértulit ſupplicia, tot ei de ſe ob-

tulit ſacrificia. Quod enim propi-

1

1 . nante Apôſtolo biberat, altè re-
gloria & honore coronâſti

tinébat: Quia non ſunt condignæ
paſſiones hujus témporis ad futu-
ram glöriam; quæ revelabitur in

nobis. Et quia momentaneum hoc
ejus, * oves & boves univérſas „

& leve noſtræ tribulatiònis, æternũ

gloriæ pondus operatur in cœlis.

Hujus promiſſionis amore à terré-
nis ſuſpénſus, & præguſtàâta ſuper-
næ ſuavitatis dulcedine ineffabili-
ter afféctus, dicébat cum Pſalmitita:
Quid mihi eſt in cœlo, & à te »
quid volui ſuper terram? Defecit
caro mea,; & cor meum : Deus
cordis mei, & pars mea Deus in
ætérnum.
Deſidérium ànimæ ejus tribui-
ſti ei, DOömine: * Et voluntate la-
biéôrum ejus non fraudâſti eum.
Quoôniam præveniſti eum in
benedictiéônibus dulcédinis: po-
ſuiſti in eapite ejus coroônam de
laàpide pretioio. Et voluntate.
40, Ignem ſui amoôris, L. 71.
Ontemplabatur enim, quantum
in ænigmate infirmitas humana
oculum mentis in æternitate figere
poteſt, quanta ſint ſupernæ civitatis
gaudia: & ea enarräre nô ſufficienss
admitindo clamabat: Quid mihi eſſ-

Xviii
in cœlo? Quaſi dieeret;, Exeédif
vires meas, excédit facultatem elo-
quentiæ meæ, transcéndit capaci-
tatem intelligentiæ meæ illud de-
cus, illa gloria, illa celſitudo,
qua nobis, a conturbatione homi-
num remôtis, in abſçoôndito faciéi
ſuæ Jeſus Chriſtus Dôminus noſter
reformabit corpus humilitatis no-
ſtræ, configuratum corpori clari-
tatis ſuæ. Hujus perféctæ libertatis
contemplatione nullum vitabat
periculum, nullum horrgbat ſup-
plicium: & ſi millies poſiet mori,
non putabat, ſe hanc dignè poſſe
aliqua ratioòne promeréri.
Stola jucunditatis induit eum
Doôminus: Et coronam pul-
Chritúdinis poſuit ſuper caput ejus.
Cibavit illum Doôminus pane
vitæ & intellectus, & aqua ſapien-
tiæ ſalutaris potavit illum. Et.
Ioôria Patri. Et.

uſtus Dôminus„ & juſtitiam di-
exit: æquitatem vidit vultus ejus.

N Domino confido: quõmodo
dicitis äanimæ meæ: * PTransmigra
in montem ſicut paſſer? .
uoniam, ecce peccatôres inten-
derunt arcum: paravérunt ſagittas
juas in pharetra, * ut ſagittent
in obſcùro rectos corde.
uôniam quæ perfeciſti deſtruxé-
kunt: * ſultus autem quid fecit ?
ôminus in templo ſancto ſuo: *
Doôminus in cœlo ſedes ejus.
Ocult ejus in pauperem reſfpi-
einnt: *† palpebræ ejus intérrogant
filios höminam.
ominus intérrogat juſtum, &
impium X qui autem diligit ini-
quitatem, odit àänimam ſuam.
luet ſuper peccatôres laqueos: *
ignis, & ſulphur, & tpiritus pro-
cellarum, pars calicis eôrum.
2Quoôniam juſtus Dominus, & juſti-
tias dilexit: xX æquitatem vidit
Vultus ejus.
aa. Juſtus Dñs, & juſtitiam dilé-
Xit: æqquitätem vidit vultus ejus.
. Habitabit in tabernaculo tuo:
zequiéſcet in monte ſancto tuo

Omine, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? * aut quis re-
quiéscet in monte ſancto tuo:
Nui ingreditur ſine macula; * &
operäatur juttitiam., .
vi loquitur veritätem in corde

7

Fis; qui non egit dolum in lingua
ua.
ec fecit prõöximo ſuo malum, * &
opprôbrium non accépit adversùs
proximos ſuos.
d nihilum deductus eſt in con-
ſpectu ejus malignus: * timéntes
autem Dôminum glorificat.

Gipit, * qui pecüniam ſuam non

innocéntem non accépit.
ui tacit hæc, * non movébitur
in ætérnum.
Habitabit in tabernâculo tuo:
reqùúicet in monte ſancto tuo.
Poſuiſti Dômine ſuper caput
éjus corônam de lapide pretioſo.

Omine in virtute tua lætabitur
Rex: *α & ſuper ſalutäre tuum
exultabit veheménter.
eſidérium cordis ejus tribuiſti
ei: * & voluntate labiorum ejus
non fraudaſti eum.
uéôniam præveniſti eum in bene-
dictioônibus dulcedinis: * poſuiſti
in capite ejus coréônam de lapide
pretiôlo. .
itam pétiit à te: & tribuiſti ei

& in ſæculum ſæculi.
agna eſt gloria ejus in ſalutäri
tuo: * gloriam & magnum deco-
rem impoônes ſuper eum.
uôniäã dabis eum in benedicétiô-
em in ſæculum ſæculi: K lætifica-
bis eum in gaudio cum vultu tuo.
uoôniam Rex ſperat in Dômino: *
& in milericordia Altiſſimi non
commovébitur. . .
nveniatur manus tua omnibus
inimicis tuis: * déxtera tua invé-
niat omnes, qui te oderunt.
ones eos ùr clibanum ignis in
témpore vultus tui: * Dôminus in
ira ſua conturbabit eos, & de-

vorabit eos ignis.
ructum eòrum de terra perdes:
& ſemen eorum à filiis hominum.
uoôniam declinavérunt in te ma-
A: * cogitavérunt consilia, quæ
non potuerunt ſtabilire.

rèliquiis tuis præparabis vultum
eorum.
Xxaltare Die invirtůte tua:* can-
täbimus, & plallemus virtutes tuas.
Poſuiſti Dômine ſuper ca-

put ejus coronam de lapide pre-
tioſo.
Ma-

ui jurat pröximo ſuo, & non dé-

dedit ad usuram, & münera ſuper

longitùdinem diérum in ſæculum,

Mai

uoôniam pones eos dorlum, * in

Aignaett
mo. g, lor
Gen impone
Uber. Abloh⸗
LErangel
Cio ſancti
lucam.
Nillo enpor
Uis: K uis v⸗
Nit galtem ſun
Uörem, & flie
töres, achuc
un, non pote
Ulln Er relig
Homilia 5,

ltonlderen
ul, ur e
Puispromitrün
unt animd om
elis, Ierl
Lutla lapen

nnulapeme!
loncig et,

llt, ors en
un ſitn. lole
uceteckus cort
Ul, Gkim
llig Iur z

.unlctiptn
Aooniunn
ton Aure
liklenon
6, 8& du
Wöniam

doluminlinn

O ſuo mulume
4cceit adten

Ctus el in a
us: * fmen
glorlkicnt,
0 ſuo, & rone⸗
Uniam fuann
& müͤnenſ
accéit,
non moſenne

tabemicnlom
lte ſancko
hine ſupetegt
ide pretis

ts tua leutin
Het laluritetum.
Niet
is eus ulin
abiotuon 9
ſieuminber
inis: Foſuli
nan Ge Mahid:

E tibuii ei
Wminſeollum⸗
N
II. 3
6os in donn
esnum lerd⸗
et eun.
min eriin
nce
.uli
Cud feltu
Hengtin Donno⸗

di ri mi

Onne
6 tu oln
gerteli urit
te obenunl.
le ogell
Denun iens
8 Doninu,
it e01
e
ge tenn leie
is omind.
Werunt nnte 7
nn conlii,

Magna eſt glôria ejus in faluta-
ri tuo. g, löriam & magnum de-
côrem impéônes ſuper eump ater
noſter. o! vinculis. g.
Bie Evangélica léctio.
L ctio ſancti Evangélii ſecundâm
Lucam. Lectio vii. Cay
N illo témpore: Dixit Jelus tur-
I& : Si quis venit ad mé, & non
odit patrem ſuum, & matrem, &
uxorem, & filios, & fratres, &
ſorôres, adhuc autem & animam
ſuam, non poteſt meus eſſe diſci-
pulus. Et réliqua.
Homilia S. Gregorii Papæ.

I conſiderémus, fratres chariſſi-
mi;, quæ & quanta ſunt, quæ
hobis promittũntur in cœlis⸗, vilé-

ſcunt animo omnia, quæ habentur

in terris. Terréna namque ſub-
ſtantia ſupérnæ felicitati comparaâ-
ta, pondus eſt, non fubsidium.
Temporalis vitæ ætérnæ vitæ com-
Paräta, mors eſt pôtiùs dicenda,
quam vita. Ipſe enim quotidia-
nus deféctus corruptioônis quid eſt
aliud, quàm quædam prolixitas
mortis? Quæ autem lingua dice-
re, vel quis intelléctus caàpere sf-
ficit, illa ſupérnæ civitatis quanta
ſint gaudia ²½ Angelôrum choris
intereſle, cm beatiſſimis Spiriti-
bus gloriæ Conditôris aſsiſtere,
Præséntem Dei vultum cérnere,
Sncircumſcriptum lumen vidére,
nullo mortis metu aàffici, incorruùp-
tiônis perpétuæx munere lætari?
Corona aurea ſuper caput ejus,
Expréſſa ſigno ſanctitatis, glôria
onoris, & opus fortitudinis.
Quôniam præveniſti eum in
benediétionibus dulcédinis, po-
Wuiſti in càpite ejus coronam de
lapide pretiôſo. Expréſſa.
Bäes; Cujus feſtum.
Ed ad hæc audita inardéscit
, animus: jamque illic cupit aſſi-
Rére, ubi ſe ſperat ſine fine gau⸗
deére. Sed ad magna præmia perve-
niri non poteſt „ niſi per magnos
labores, Unde & Paulus egregius
Prædicator dicit: Non coronabitur,
niſi qui legitime certaverit. Delé-
ctet ergo inentem magnitũdo præ-
miérum, ſed non detérreat certaà-
men labòrum. Unde ad ſe venién-
tibus Véritas dicit: Si quis venit ad
me, & non odit patrem ſuum, S
matrem, & uxorem, & filios, & fra.
tres, & ſorores, adhuc autem &

XIX
änimam ſuam, non poteſt meus
eſſe diſcipulus.
Hic eſt vere Martyr, qui pro
Chriſti nomine sanguinem ſuum
fudit: Qui minas jüdicum non
timuit, nec terrénæ dignitatis glô-
riam quæsivit, ſed ad cœléſtia re-
gna pervénit.
Juſtum dedúxit Döminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Qui. lôria Patri. Qui.
o. Ad ſocietatem.

Bomine præveniffi eum in be-
nedictioônibus dulcédinis: *„ Po-
ſuiſti in capite ejus corônam de
lapide pretiôſo. Vitam pétiit
à te & tribuiſti ei longitudinem
diérum in ſæculum ſæculi. Poſuiſti.
léria. Poſuiſti. chlo ir
Ed percontari libet, quomodo
paréntes, & carnaliter propin-
quos præcipimur odiſte, qui jubé-
mur, & inimicos diligere:? & certè
Véritas de uxore dicit: OQuodDeus
conjúnxit, homo non séparet, Et
Paulus ait: Viri diligite uxôres
veſtras, ſicut & Chriſtus Eccléſiam.
Ecce, diſcipulus uxôrem diligén-
dam prædicat, cùm magiſter dicat:
Qui uxorem non odit, non poteſt
meus eſſe diſcipulus. Numquid
aliud judex núntiat, äliud præco
clamat? An ſimul & odiſſe poſſumus
& diligereised ſi vim præcépti
perpéndimus, utrmque äâgere per
diſcretionem valémus: ut uxorem,
& eos, qui nobis carnis cogna-
tione conjuncti ſunt, & quos proxi-
mos novimus, diligamus: & quos
adversarios in via Dei patimur „
odiendo & fugiéndo neſciamus.
eBeum laudamus. II.

D E S,

Oi me confeſſus fuerit coram
hominibus, confitébor & ego
eunm coram Patre meo.
. Dis regnavit cum rei. II.
4, Qui séquitur me, non àmbu-
lat in téênebris, ſed habébit lumen
vitæ, dicit Dôminus.
. ui mihi miniſtrat, me ſe-
quäâtur? & ubi ego ſum, illic ſit &
miniſter meus. Si quis mihi
miniſtraverit', honorificabit eum
Pater meus, qui eſt in cœlis, dicit
Däüs. 4 Volo Paterz ut ubi ego
ſum; Elie ſit & miniſter meus.

2 Cor
eâtus vir. Xiv.

Nviéte Martyr, unicum
Patris ſecùtuús Filium,
Victis triumphas hoôſtibus»
Victor truens cœleſtibus.
ui precatus münere;,
Noſtrum reatum dilue,
Arcens mali contagium,
Vitæ repéllens tædium.
Solùta ſunt jam vincula
Tui ſacrati coôrporis:
Nos lolve vinclis ſæculi»
Dono fuperni Nùminis.
eo Patri fit gloria;
Ejùsque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito,
Nunc, & per omne ſæculum. Amen.
Juſtus ut palma florébit.
Sicut cedrus Libani multipli-
cäbitur.

Qui odit ànimam ſuam in hoc
mundo, in vitam æternam cuſtoô-
dit eam.

Nfirmitatem noſtram réſpice
omnipotens Deus: & quia pon-
dus propriæ actionis gravat , beati
V. martyris tui atque Pontificis in-
terceſſio gloriôſa nos protegat.
Per Dominum. 4 .
Eus, qui nos beati M, marty-
ris tui atque Pontificis annua
ſolemnitate lætificas: concéde
propitius 3 ut cujus natalitia coli-
mus, de ejusdem étiam protectiéô-
ne gaudeamus. Per Dominum.

Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus, ut qui beati martyris
tui natalitia colimus, interceſſione
ejus in tui nominis amore robo-
xémur. Per Dnm.
Ræſta, quælumus, omnipotens
Deus: ut intercedente beato
martyre tuo, & a cunctis ad-
verſitatibus liberemur in corpore,
& a pravis cogitationibus mundé-
mur in mente. Per Dominum.
4 ertiatmn,; Qui séquitur me.
II. B eatus vir.
„Glöéria & honéôre, à* Co-
zonâſti eum Domine. Gloria.
Et conſtituiſti eum ſuper 6pe-
ra manuum tuarum. Corondſti.
Gloria Patri. Gloria & honore.
Poluiſti Dñe ſuper caput ejus.
Coronam de läpide pretioſo.

Qui mihi miniſtrat.

Ibavit illum pane vitæ, & in-
telléctus, & aqua ſapiéntiæ
ſalutaris potavit illum Dominus
Deus noſter.
Poſuiſti Dömine, * Super
cCaput ejus. Poſuiſti Coro-
nam de lapide pretioſo. Super.
loria Patri. Poſuiſti. Magna
eſt gloria ejus in ſalutari tuo.
Be. Gloriam & magnum decoôrem
impones ſuper eum.
Volo Pater.

Uſtus ceor ſuum tradidit ad vigi-
landum dilúculò ad Däm, qui
fecit illum, & in conſpectu Al-
tiſſimi deprecabitur.
Magna eſt glôria ejus »
* In ſalutari tuo Magna.
Glôriam & magnum decòôrem
impônes ſuper eum. In ſalutari.
Soôria Patri. Magna. Y. Juſtus ut
palma florébit. Sicut cedrus
Libani multiplicabitur.

Qui me confeéſſus. u
ixit Dñs.

eatus vir.
eus tuéôrum. xiv.
Juſtus ut palma florebit. g., Si=-
cut cedrus Libani multiplicabitur.

rédidi. 79.

Qui vult venire poſt me, àbneget
ſemetipſum , & tollat crucem
ſuam, & ſequatur me.

De Expoſitiôòne S. Ambroôlii Epilſ-
copi in Pſalmum centeſimum
dêcimum odtavum.

Rincipes perſecuti ſunt me gra-
PRard a verbis tuis trepidavit cor
meum. Bene hoc Martyr dicit, quod
injùſte perſecutionum torménta ſu-
ſtineat: qui nihil rapuerit, nullum
violentus oppreſſerit, nullius san-
guinem füderit, nullius torum pu-
taverit eſſe violandum: qui nihil lé-
gibus debeat, & gravioôra latronum
ſuſtinére cogatur ſupplicia; qui lo-
quatur juſte, & non audiatur; qui
loquaâtur plena ialùtis, & impugné-
tur: ut poſſit dicere: Cùm loquebar
illis, impugnabant me gratis. Gra-
tis igitur perſecutionem patitur»
qui impugnatur ſine crimine: im-

pugnatur ut noxius, cùm ſit in tali
confeſſione laudabilistimpugnatur
quaſi

ul venefcu.
Uni gloriatun
n omnium!:
Honeſtum
ln & cuſtodiy
1 leductorib
lt dedit illi⸗
Deſcencitg
fim & in pine
un Et.
Eie fruſtra
tiud imhio
is areſltur.
Utel. Verum
Il,foris debe
ſonoco ergo
Eluis repid
Cne inärmita
ſeformicinis.
mltas ad lalut
Corum. Tin
Mli ejas: & b
iehäm. Oun
in mancati
Müfenum⸗
laibomine:
Mlumn ejus no⸗

al conſtitu
ulnins deſti⸗
Aterorem 1
ak andenti
Umn fornacis
Iutte

liapet
Nirum
ltat

eſetum 4
Aeln
mm, & 4

Aolr ucund
hinirg eunch

Prittnepd
teltenr lun

e Kl &
Uie Noltt i

ne ite ir
aqun ſien
illum Domiou

wine, Ae

ſti . o.
etioſo. Mer
niſti, p. Mun
ſalutärt tuo⸗
Agnum cetten
n.
Foloktn

tricicit a1 i⸗
load Dim,
in conipeckotl
Ul. .
gloni eis,
Migra.
Agnum tetalen
m. Joliluan.
na, p. ahteut
Kcut cetns
lrur,

iuieDis,
eitis Tit.
umn W.
forit N
llaplikiu

l ne,nete
nolan ellen
we.

hanhlt
n ceneinuu
odirunn

eitſin nett

en
lötefici 1

ſti ei Domine:

quaſi venéficus, qui in némine Dòô-
mini gloriatur, cùm pietas virtù-
tum omnium fundaméntum ſit.
g. Honéſtum fecit illum Doômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimicis,
& a ſeductoribus tutavit illum:
* Et dedit illi claritatem ætérnam.
Deſcenditque cum illi in fo-
veam, & in vinculis non dereliquit
eum. Et.
TV Eré fruſtra impugnätur;, qui
apud impios & infidos impie-
tàtis arceſſitur, cùm fidei ſit ma-
giſter- Verùm qui gratis impugna-
tur, fortis debet eſſe, & conſtans.
Quomodo ergo ſubtéxuit: Et àa ver-
bis tuis trepidavit cor meum Tre-
pidare infirmitatis eſt? timòôris at-
que formidinis. Sed eſt étiam in-
firmitas ad ſalûté, eſt étiam timor
Sanctorum. Timéte Däm omnes
Sancti ejus: & beatus vir, qui ti-
met Diäm. Qua ratione beatus?
Quia in mandatis ejus cupit nimis.
Deſiderium animæ eſus tribui-
Et voluntate la-
biorum ejus non fraudàâſti eum.
Quoniam præveniſti eum in
benédictiôònibus dulcèdinis: Poſui-
ſti in capite ejus coronã de làpide
pretiôſo. Et.
D One ergo Märtyrem inter peri-
[cula conſtitůutùm , cùm inde
immanitas beſtiarum ad incutien-
dum terrorem infremat, aliuúndè
ſtridor candéntium laminarum, &
flamma fornacis ardéntis exæſtuet,
ex parte alia pérſonent tractus gra-
vium catenàärum, hinc carnifex
cruentus aſſiſtat: ponesinquam,
cirumſpeéctantem omnia plena
ſuppliciis, deinde cogitantem man-
data divina, illum ignem perpétuũ,
illud ſine fine incendiun perfidorü,
illam pœnæ recrudeſcéntis ærům-
nam: trepidare corde, ne, dum
præséntibus cedat, perpétuis ſe
dedat exitiis; perturbari animo,
dum futuri judicii rhomphæam il-
lam terribilem quadam conſpéctus
ſpecie contuétur. Nonne ad hanc
trepidationem fiduciæ viri con-
ſtäntis, æqualis in eumdem con-
cürtit effectum confidéntia cupien-
tis ætérna, & divina trepidantis.
„Stola jucunditatis induit eum
ominus: Et coronam pul-
chritdinis pôſuit ſuper caput ejus.
F. Cibavit illum Dñs pane vitæ &
intelléctus, & aqua ſapiéntiæ ſalu-
taris potavit illum. Et. loria.

XXi
éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Matthæum. 16. d
N illo témpore: Dixit Jeſus diſci-
pulis ſuis: Si quis vult poſt me
venire, àäbneget ſemetipſum,; &
tollat crucem ſuam , & ſequatur
me. Et réliqua.
Homilia S. Gregoôrii Papæ.

Uia Doôminus ac Redémptor
noſter novus homo venit in
mundum, nova præcépta dedit
mundo. Vitæ etenim noſtræ veteri
in vitiis enutritæ contrarietatem
oppòſuit novitatis ſuæ. Quid enim
vetus, quid carnalis homo noverate
niſi ſua retinére, aliéna rapere, ſi
poſſet, concupiſcere, ſi non poſſetẽ
Sed cœléſtis medicus singulis qui-
bůsque vitiis obviantia adhibet
medicaménta. Nam ſicut arte me-
dicinæ calida frigidis, frigida cali-
dis curantur: ita Dôminus noſter
conträria oppoſuit medicamenta
peccatis, ut lubricis continent am,
tenacibus largitäatem „ iracúndis
manſuetuúdinem, elatis præciperer
humilitatem. .
Coròôna aurea ſuper caput ejus,
Expréſſa ſigno ſanctitatis, gloria
honoôris, & opus fortitúdinis.
Ouoôniam præveniſti eum in be-
nedictionibus dulcedinis, poſuiſti
in capite ejus coronam de lapide
pretioſo. Expreéſſa. Lec i.
Ertè cùm ſe ſequéntibus nova
mandata propôneret, dixit: niſi
quis renuntiaverit omnibus, quæ
pôſſidet, non poteſt meus eſſe dis-
cipulus. Ac ſi apertè dicat: Qui per
vitam véterem aliéna concupisci-
tis„ per novæ converſationis ſtu-
dium, & veſtra largimini. Quid
verô in hac lectione dicat, audiâ-
mus: QOui vult poſt me venire, ab-
neget ſemetipſum. Ib' dicitur, ut
abnegemus noſtra: hic dicitur, ut
abnegemus nos Et fortâſſe labo-
riôſum non eſt homini, relinquere
ſua: ſed valdè laboriôſum eſt relin-
quere ſemetipſum. Minus quippe
eſt, abnegare quod habet: Valdè
autéẽ multů eſt, abnegare quod eſt.
Hic eſt vere Martyr „ qui pro
Chriſti nomine sanguinem fſuum
fudit: & Qui minas jüdicum non
timuit, nec terrénæ dignitatis glo-
riam quæsivit, ſed ad cœléſtia re-
gna perveéenit.
F. Juſtum deduúzxit Dominus per
b 3 vias

XXii
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Aoria Patri, Qui.

Qui.

G. Dômine prævéeniſti eum in be-
nediéctiénibus dulceèdinis: Po-
ſuiſti in capite ejus corônam de la-
pide pretioſo. Vitam pétiit à
te, & tribuiſti ei longitudinem dié-
rum in ſæculum ſæculi. Poſuiſti.
Hoôria Patri. Poſuiſti.
D ſe autem nobis veniéntibus
Dôminus præcépit, ut renun-
tiémus noſtris: quia quicumque
ad fidei agénem venimus luctamé
contra malignos ſpiritus sumimus.
Nihil autem maligni ſpiritus in
hoc mundo prôprium poôſſident:
nudi ergo cum nudis luctari de-
bémus. Nam ſi veſtitus quisque
cum nudo luctatur, citiùs ad rer-
ram dejicitur, quia habet „ unde
teneatur. Quid enim ſunt terréna
omnia; niſi quædam corporis in-
duméeénta? Qui ergo contra dia-
holum ad certàmen Pproperat;, ve-
ſtimenta abjiciat, ne ſuccumbat.
e Deum laudâmus. II.
C O MMUNE

Sancſti tui. cum
Ixit Dôminus.

raudâte Dñm omnes Gentes. 79.

. Saabunt juſti in magna conſtaàn-
tia advérsùs eos, qui ſe anguſtia-
vérunt, & qui abſtulérunt labores
eòrum. Hymnus 5 Mart
Eus tuorum militum,
Sors, & corêna, præmium „
Laudes canéntes Martyris
Absoôlve nexu criminis.
c nempe mundi gaudia ;
Et blanda fraudum pPäbula
Imbuüta felle deputans 9
Pervénit ad cœléſtia.
nas cucürrit förtiter „»
Et uſtulir viriliter,
Fundeénsque pro te sänguinem
terna dona pöflidet. 7
b hoc precatu sùpplici 8
Te péſcimus piiſſime;
In hoc triümpho Martyris„
Dimitte noxam sérvulis,
Deo Patri ſit glôria;,
Et Filio, qui à moôrtuis
Surréxit, ac Paraclito ,
In ſempitérna ſæcula, Amen.

Ex gloriôſe Maârtyrum „
Corôna confiténtium,
Qui reſpuentes térrea
Perducis ad cœléſtia.
urem benignam prôtinus
Intende noſtris vocibus:
Trophæa ſacra pängimus,
Ignôſce, quod deliquimus.
ü vincis inter Martyres,
Parcisque Confeſsoribus: 23
Tu vince noſtra crimina;
Largitor indulgéntiæ.
Eeo Patri ſit gloria,
Et Filio, qui a mortuis
Ssurréxit ac Paraclyto;
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Sancti & juſti in Doômino gau⸗
dete, alleluja. . Vos elégit
Deus in hæreditâtem ſibi: alleluja.

Lux perpétua lucébit Sanctis tuis
Déômine, & ætérnitas téemporum,
alleluja.

xültent in Dno Sanécti, Allel.
P enite. I.

UDeus tuoérum militum.

Hriſto profùſum sanguinem 2
Et Martyrum victoôrias;
Dignamque cœlo lauream
Lætis ſequamur véôcibus.
errôre victo ſæculi,
Pœnisque ſpretis corporis;,
Mortis ſacræ compendio
Vitam beâtam poôſſident.
TFradúntur igni Martyres »
Et beſtiarum déntibús;,
Armata ſævit üngulis
Tortoôris insani manus
udata pendent viscera:
Sanguis facratus fnditur:
Sed permanent immobiles
itæ perénnis gratia. .
Tnune Redemptor quæſumus
Ut Maärtyrum consoôrtio
Jungas precäntes sérvulos
In ſempitérna ſæcula. Amen-

Stabunt juſti in magna conſtantia
ladveérsüùs eos, qui ſe anguſtiav

runt; alleluja.

eiktus fit.
vnine, gic
anci & jut
lte allel.
hetecitaten

beltus it,
in alel.
agitkinis, al

Tliſitiz ve⸗
endturinkaudi
Mundus aun
s veo contril
lit veſtra. Co
i Merioſa
inisle

Ulel.
Aleitumunan
ersem
3

UAelut Mors,
teguomodo

utllos dei, 5
Unm et, all

en. verd
lninns nolte

le, quis h
nim etk ten
u perpet
e, allel,
1All

unſancti

n dllern
Uohter eo
iaetii

Anden
u cu

ttrun,
ntium,
re
i.
Droötinus
cibug:
Limus,
liguimu,
ittyres,
Onbus:
wina;
ie.
4,
ttuis
10 †
la. Amen,

Lbit nckistu
tas temporun

Adi, Alel.

tan

n Anzuiten)
ſigotis,
zutein

uteidn

D
ident
artyles,
Nibus,
llis

anus

ſsceln:
Enditut:
umobiles

tlA.
Not elnni

eâtus vir. mare fremuérunt.
mine, quid multiplicati, xiv.
Sancti & juſti in DOômino gau-
déte, allel. Vos elégit Deus
in hæreditatem fibi, allel.

Beaâtus vir, qui méêtuit Dômi-
num, allel. In mandatis ejus
cupit nimis;, allel. allel. allel.
Gloôria & divitiæ in domo ejus,
& juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæculi. In mandatis.
Triſtitia veſtra, allel. “* Con-
Vertétur in gaudium, allel. allel.
Mundus autem gaudébit ,
vos vero contriſtabimini, ſed tri-
ſtitia veſtra. Convertétur.
iii. Pretioſa in conſpééctu Dô-
mini, allel. „Morssanctôrum ejus,
allel. 7, Cuſtôdit Dôminus omnia
oſſa eòrumzunum ex his non con-
terétur. Mors. loria. Mors.

Ecce, quòmodo computati ſunt in-
ter filios Dei, & inter Sanctos ſors
illérum eſt, allel.

um invo-⸗
càrem. erba mea. Bmine
Dôminus noſter. xvi.
ne, quis habitabit. (onsérva.

omini eſt terra. xxix.
Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Dne, allel. Et ætérnitas
témporum „allel.
Sermo ſancti Ambrôſii Epiſcopi.

Lisnum „& côngruum eſt, fra-
JItres, ut poſt lætitiam Paſchæ,
quam in Eccléſia celebravimus,
gaâudia noſtra cum ſanctis Martyri-
bus conferàamus: & iis annuntié-
mus Dominicæ reſurrectionis glo-
riam, qui consortes ſunt Domini-
cæ paſſiònis. Qui enim socii ſunt
contuméliæ, debent & participes
eſſe lætitiæ. Ita enim dicit beatus
Apôſtolus: ſicut socii paſſionum
eſtis, & reſurrectioônis éritis: ſi to-
lerabimus, inquit, & conregnabi-
mus. Qui ergo toleravérunt mala
Propter Chriſtum „debent & glo-
riam habére cum Chriſto.
. Lux perpetua lucébit Sanctis
tuis Dömine ;„ Et ætérnitas
témporum, allel. allel.

2Iii
. Lætitia ſempitérna erit fuper
cäpita eòrum, gaudium & exulta-
tionem obtinébunt. Et.

Nnuntiémus, inquam, ſandtis
Martyribus Dominicæ Paſchæ
gratiam „ut, dum ſepultúræ illius
prædicamus referata clauſtra: &
horum ſepùúùlchra reéſerentur: dum
corpus illius mortuum dicimus te-
pentibus venis subitòô visuiſſe, ho-
rum quoque membra jam frigida
immortalitatis calore foveantur.
Eadem enim ratio Martyres suſci⸗
tat, quæ & Doôminum ſuſcitavit.
Nam ficut viam paſſiôònis ejus ex-
pérti ſunt, ita experiéntur & vitæ.
Scriptum eſt enim in bſalmo: No-
tas mihi feciſti vias vitæ. Hoc uti-
ue in reſurrectione ex persona
Atcirur Salvatôris: ut, qui dum poſt
mortem ab inferis redit ad supe-
ros, incipiat notam habére viam
vitæ, quæ ante habebatur ignôta.
In ſervis ſuis, allel. Con-
ſolàbitur Deusallel.
Judicàbit Dôminus
ſuum, & in ſervis ſuis.
bitur. —
Gnôta enim erat ante Chriſti ad-
véntum via vitæ, quæ nullius ad-
huc refurgentis fúerat temerata
veſtigio. At ubi Dôminus reſurrexit,
nota facta, ſolo attrita eſt plurimo-
rum. De quibus ſanétus Evangeli-
ſta ait: Multôrum coôrpora 8S ſur-
rexérunt cum eo, & introiérunt in
ſandam civitatem. Unde cùm Dns
in reſurrectione ſua dixerit: Notas
mihi feciſti vias vitæ: poſſumus &
nos jam dicere Dômino: Notas fe-
ciſti nobis vias vitæ. Ipſie enim no-
bis notas fecit vias vitæ, qui nobis
sémitam manifeſtavit ad vitam.
Notas enim mihi fecit vias vitæ »
cùm me dôcuit fidem, miſericor-
diam, juſtitiam, caſtitaàtẽ His enim
pervenitur itinéribus ad ſalütem.
Filiæ jerùſalem, venite, & vidé-
te Martyres cum coroônis, quibus
coronàvit eos Döminus: An die
ſolemnitatis & lætitiæ ,allel.
Quòôniam confortavit ſeras
portàrum tuãarum, benedixit filios
tuos in te. In. léôria Patri. In.

Lux perpétua lucébit Sancétis tuis
Dñe, & ætérnitas témporum, allel.

In Do⸗-
mino confido.

pôpulum
Conſolaà-

Dne, quis habi-
täbit. Tmine in virtüte. zyvili.
vE Pro

XXiy

xultâàte

juſti. enedicam Dominum.
eus noſter refugium xxx
Lætitia ſempitérna ſuper capita
eoôrum „allelula. .
Gäudium & exultationem ob-
tinébunt, allel.
éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Joannem. .V1
1 illo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Ego ſum vitis vera, &
Pater meus agricola eſt Et réliq.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Ste locus Evangelicus, fratres,
ubi ſe dicit Dôminus vitem, &
diſcipulos ſuos palmites, ſecùndum
hoc dicit, quod eſt caput Eccléſiæ,
nosque membra ejus, mediator Dei
& hominum, homo Chriſtus Jeſus.
Unius quippe natůræ ſunt vitis &
pPalmites Propter quòd cùm efſet
Deus, cujus naturæ non ſumus,
factus eſt homo, ut in illo eſſet
vitis humana natúra; cujus & nos
hömines palmites eſſe potsémus.
Ego ſum vitis vera, & vos palmi-
tes:* Qui manet in me, & ego in
eo, hic tert fructum multum, allel.
allel. V. Sicut diléxit me Pater,
& ego diléxi vos. Qui.
Cujus. Quorum feſtum.

VUid ergo eſt, Ego ſum vitis
vera? Numquid ut àadderet,
vera, hoc ad eam vitem rétulit,
unde iſta ſimilitudo translata eſt,
Sic enim dicitur vitis per ſimilitũ-
dinem, non per proprietatẽ: quem-
aàdmodum dicitur ovis, agnus, leo,
betra, lapis angularis, & cétera
ujüsmodi, quæ magis ipia funt
vera, ex quibus ducätur iſtæ ſimili-
tüdines, non proprietates. Sed cùm
dicit: Ego ſum vitis vera, ab illa ſe
utique ditcernit, cui dicitur: Ouoô-
modo converſa es in amaritúdiné
vitis aliéena? Nam quo pacto eſt vi-
tis vera, quæ expectata eſt, ut face-
get uvam fecit autem ſpinas,
„ Candidi facti ſunt Nazaræi
ejus, allel ſplendorem Deo de-
dérunt, allel. * Et ſicut lac co-
agulati ſunt, allel. allel.
Candidiores nive, nitidioôres

lacte, rubicundiores ébore anti- ve

guo; ſaphiro pulchriores. Et.
loria Patri. Et ſicut. ]
Go ſum, inquit, vitis,vera, &
7 Pater meus agricola eſt. Num-
guid unum ſunt agricola & vitis?

ſecundùm hoc ergo vitis Chriſtus,
ſecundúm quod ait: Pater major
me eſt. Secundúm autem id, quod
ait: Ego & Pater unum ſumus, &
ipſe agricola eſt: nec talis, quales
ſunt, qui extrinſecus operando
éxhibent miniſtérium: ſed talis „»
ut det etiam intrinſecus incremen-
tum. Nam neque qui plantat, eſt
aliquid, neque qui rigat: fed, qui in-
crementum dat „Deus. Sed ùtique
Deus eſt Chriſtus, quia Deus erat
Verbum: ſi unde ipſe & Pater unum
ſunt: & ſi Verbum caro factum eſt,
ꝗquod non erat, manet, quod erat.
e Deum laudamus II.
A §5 »

A U D
Ancti tui Dömine florébunt ſic-
ut lilium, alleluja: & ſicut odor
paltlami erunt ante te, alleluja.
ns regnavit. II.
In cœlléſtibus regnis Sanctô⸗
rum habiatio eſt, allel. & in æter-
num réquies eorum, allel.
In velaménto clamâbant
Sancti tui Düe, allel. allel, allel.
Spiritus & animæ juſtôrum
hymnum dicite Deo noſtro, all. all.
Fulgébunt juſti ſicut ſol in

conſpéctu Dei, allel.

Tabunt juſti in magna conſtàn-
Jtia advérsùs eos, qui ſe anguſtia-
vérunt, & qui abſtulérunt labores
eòôrum.
Nvicte Martyr, ünicum
Patris ſecûtus Filium,
Victis triümphas hoôſtibus;
Victor fruens cœleſtibus.
ui precatus můúnere
Noſtrum reatum dilue,
Arcens mali contagium
Vitæ repéllens tædium.
S oluùta ſunt jam vincula
Tui ſacrati corporis:
Nos ſolve vinclis ſæculi
Dono ſuperni Nuùminis.
àeo Patri ſit gloôria,
Et Filio, qui à môrtuis
Surrézit ac Paraclito;
In ſempiterna ſæcula, Amen.
3 ex glorioſe
Mart. xxii. Pretioôſa in con-
ſpectu Démini, alleluja.
Mors Sanctéôrum cjus allel.

Filiæ Jeruſalem, venite, & vidéte
Martyres cum coronis, quibus co=
ronavit eos Döôminus in die 10⸗
lemnitatis & lætitiæ, allel. allel-

ſenis, Cäpit.
ancti
udete, 4
nci & utti.
nherecditätem
loria atti. 5
Uux perpetu.
Uis Domine, l
sSſenporum,

Ceglomocd
Vinter flios D
uilorum eſt.
bluperper
is Die, *
Atzemitzs
Tadlik. G

Allalonem ol

Eing, gusn
Deom .

Mrun

00
gui!
Deatl ant
Lxtiria ſe

Untitiz ſen
Al

los Lnco
irit Dis,
.
nmütn
klondle N
⸗ jgſan.
Netch nco⸗

ag z.“

ditis Chitt
t: Dater miot
aUten icgnl
Inum fumns5

guia Deizen
e & baterunn
caro factune
nnet,uod en
I.
U D,58

it. In
s regnis Anltn⸗
Ulel. &ͤin ⸗

nlle
nno d
lel. 11eh
giine ,Attorun
otoftoal al.
tiſeut ſolin

11 hent

vakne torſt⸗
Ciſe meltle
uletunr dis

inicun

slel
Nüminds.
loria,,
wortuis

„
clito
cla. Al
Lcula eki

Dretolinit

lelſ
ume
1, enieit⸗ 6
oroniſi e
minas
iie dlen⸗

tas témporum, allel.

Sancti & juſti in DOõmino gaudéte,

In cœléſtibus
tabunt juſti.
Sancti & juſti in Domino
gaudéte, * Alleluja, alleluja.
Sancti & juſti. F. Vos elégit Deus
in hæreditatem ſibi. Allel. allel.
310ria Patri. Sancti X juſti
„Lux perpétua lucebit Sanctis
tuis Domine, allel. Et æterni-

regnis.

In velamento.

Cce quémodo computati ſunt
inter filios Dei, & inter Sanctos
ſors illorum eſt.
g. br. Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Due, Allel. allel. Lux.
Et ætérnitas temporum allel.
alleluja. loria Patri. Lux.
Lætitia ſempiterna ſuper capita
eôrum, allel. Gaudium &
exultationem obtinébunt;, allel
. Fulgébunt juſti.

Cimus, quôniam diligentibus
Deum oômnia cooperäântur in
bonum, iis qui ſecundùm propo-
ſitum vocati ſunt Sancti.
. Lætitia ſempiterna ſuper ca-
pita eorum, * Allel allel. Lætitia
„ Gaudium & exultationem ob-
tinebunt Allel. allel.
loria Patri Lætitia.
Pretiola in conſpéctu Düi, allel
Mors Sanctôrum ejus;, allel.

Sancti tui Dne.
ixit Däs.
znica. 72 :Eſ. Cré:-
didi. 79. tabunt juſti. xxiv.
eus tuõôrum militum. xx,

ex gloriôſe Mäartyrum. xxii.
Pretiòſa in conſpectu Dni, allel
Mors Sanfmstorum ejus; allel.

alleluja: vos elégit Deus in hære-
ditatem fibi, alleluja.

De Epiſtolas. Cypriani Epiſcopi &
Mart. ad Martyres & Conf.
QOibus ego vos laudibus præ-
dicem, fortiſſimi Maârtyres ?
robur pédtoris veſtri, & perſeve-
rantiam fidei, quo præcoônio vocis

exoôrnem'Tolerâſtis usque ad con-

XXV
ſummatiônem glériæ duriſſimam
quæſtiénem: nec ceſsiſtis ſuppli-
ciis, ſed vobis poôtiùs ſupplicia ceſ-
sérunt. Finem doloribus, quem
torménta non dabant, coronæz de-
dérunt. Lanléna gravior ad hoc
diu perſeveravit, non ut ſtantem
fidem deiiceret, ſed ut homines
Dei ad Deum, velociuùs mitteret
Lux perpétua lucébit Sanctis
tuis Domine, & Et ætéernitas tem-
porum, allel allel. Leætiti.
ſempitérna erit ſuper capita eoô-
rum, gaudium & exultationem
obtinebunt. Et. .
Idit admirans præséntium mul-
titúdo cœléſte certamen, cer-
tamen Dei certamen ſpiritale, præ-
lium Chriſti: ſtetiſſe ſervos ejus
voce libera, mente incorrüpta »„
virtůte divina, telis quidem ſæcu-
laribus nudos, ſed armis fidei ar-
déntis armatos. Stetérunt torti
torquéntibus fortioòres: & pulsan-
tes ac laniantes ungulas, pulsata ac
laniata membra vicérunt: Inexpug-
nabilem fidem ſuperare non poiuit
(xviens diu plaga repetita; quam-
vis rupta compage viſcerum tor-
queréntur in sérvis jam non mem-
bra, ſed vúlnera. Fluébat ſanguis,
qui incendium perfecutionis ex-
ingueret, qui fiammas & ignes
gehénnæ glorioſo croòôre ſopiret.
In ſervis ſuis;, allel. Con-
ſolabitur Deus, allelúſa.
Judicabit Dñs pôpulum ſuum;
& in ſervis ſuis. Conſolabitur.

Uale illud fuit ſpedtâculum
Dômino, quàm ſublime, quam
magnum, quam Dei oaalis, ſacra-
ménto ac devotione militis ejus
accéptum! ſicut feriptum eſt in
Pſalmis, Spiritu ſancto loquente ad
nos pariter, & monente: Pretioſa
eſt in conſpéctu Domini mors ju-
ſtrum ejus. Pretioſa mors hæc
eſt, quæ emit immortalitatem pré-
tio ſui sanguinis: quæ acceépit co-
roônam de conſumatione virtutis.
Quam lætus illic Chriſtus tuit „
quam libens in talibus ſervis tuis
& pugnavit, & vicit, prot éctor fidei,
dans credéntibus tantum, quantum
ſe credit capere, qui fumit: certa-
mini ſuo adfuit; præliatores at-
que afſertores ſui nominis eréxit,
corroboravit, animavit Et qui pro
nobis mortem ſemel vicit, ſemper
vincit in nobis.
b 5§ Fi-

Xxvi .
Filiæ Jerúſalem venite, & vidéte

Martyres cum corônis, quibus co- dérunt,allel.
die

ronävit eos Dominus, In
ſolemnitatis & lætitiæ, allel.
Quôniam confortavit ſexas por-
tärum tuarum; benedixit filios
tuos in te. In. 1ôria Patri. In.

Ectio ſancti Evangelii ſecundùm
Joaânnem. ti 4p. 1
ER illo tempore: Dixit Jeſus dil-
cipulis ſuis: Ego ſum vitis, vos
palmites: qui manet in me, & ego
in eo, hic fert frucum multum:
quia ſine me nihil potéſtis facere.
Et réliqua. 4
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

E quisquam putaret fſaltem
parvum aliquem fructum poſſe
à ſemetipſo palmitem ferre: cùm
dixiſſet: Hic fert fruétaum multum,
non ait: Quia ſine me parum po-
téſtis facere: ſed, Nihil potéſtis
facere. Sive ergo parum, ſive mul-
tum, ſine illo fieri non poteſt, ſine
quo nihil fieri poteſt: quia etſi pa-
rum attülerit palmes, eum purgat
agricola, ut plus àfferat. Tamen
niſi in vite manſerit, & vixerit de
radice, quantùmlibet fructum à
ſemetipſo non poteſt ferre. Quam-
vis autem Chriſtus vitis non eſſet,
niſi homo eſſet, tamen iſtam gra-
tiam palmitibus non præbéret; niſi
étiam Deus eſſet.
Ego ſum vitis vera, & vos paàlmi-
tes: Qui manet in me, & ego in
eo, hic fert fruétum multum, allel.
allel Sicut dilexit me Fater,
& ego diléxi vos. Qui.

yErùm, quia ita ſine iſta gratia
non poteſt vivi, ut & mors in
poteſtate ſit liberi arbitrii. Si quis
in me, inquit, non manferit: mitté-
tur foras ſicut palmes, & aréscet,
& coölligent eum, in ignem
mittent, & ardet. Lingua itaque vi-
tis tantô ſunt contemptibiliora, ſi
in vite non manſferint, quanto glo-
rioſiora, ſi manſerint. Dênique ſicut
de his étiam per Ezechiélem Pro-
phétam Dominus dieit, præcisa
nullis agricolarum uſibus proſunt,
nullis fabrilibus opéribus depu-
tantur. Unum de duobus palmiti
coôngruit;, aut vitis, aut ignis: ſi in
vite non eſt, in igne erit, ut ergo
in igne non ſit, in vite ſit.
D. Candidi facti ſunt Nazarzi

ejus, allel. ſplendérem Deo de-
Et ſicut lac co-
agulati funt, allel. allel.
F. Candidiores nive, nitidiores

ladte, rubicundiores ébore anti-

quo;, ſaphiro pulchriores, Et.
Aéria Patri. Et ſicut. Leétio in
I manséritis in me, inquit, &
verba mea in vobis manſerint:
quodcumque volueéritis, petétis, &
fiet vobis. Manendo Jinbe in
Chriſto, quid velle pofſſunt, niſi
quod ecoônvenit Chriſto? Quid velle
poſſunt manéndo in Salvatore, niſi
quod non eſt aliénum à ſalúte *
Aliud quippe volumus, quia ſumus
in Chriſto: & aliud volumus, quia
ſumus adhue in hoc ſæculo. De
manſioéne namque hujus ſæculi
nobis aliquando fubrépit, ut hoc
petaàmus, quod nobis non expe-
dire neſcimus. Sed abſit ut fiat
nobis, ſi manémus in Chriſto, qui
non facit, quando pétimus, niſi
quod éxpedit nobis.
Pe Deum laudamus. II.
IN COMMUNI

Allel.

COMMUNE

Omnes Sancti.
XXXII.
P 77
audàte Dô-⸗
minum omnes Gentes. 79.

ixit Dis.

Oſtörum àanimæ in manu Dei
ſunt, & non tanget illos tormen-
tum mortis. Viſi ſunt oculis inſi-
piéntium mori: illi autem ſunt in
ce. 4 . .
Anctôrü méritis inclyta gaudia
Pangamus socii, geſtaq; fértia?:
Gliſcens fert änimus promere can-
tibus „,
vigctoôrum genus ôptimum.
Hi ſunt, quos fatuè mundus a
hoôrruit: . . .
Hunc fructu vàcuũ, flõribus aridum
Contempsére tui nôminis àſſeclæ
Jeſu Rex bone Cœlitung.
i pro te fùrias atq; minas truces
Calcarunt héminũ, ſævaq; verbera:
His ceſſit lacerans fortiter ungula,
Nee carpſit penetralia. .

zlünturgl
on murwur
inöig,
ſed corde in
cönlcia
Consetya
pe vor, gu
tegere;
(r tu Marty⸗
Datas!
ubri namffuic

abde. Der De

As,uine
UI Man⸗
atalitia'
deatitüc

1

lummm,

Fenite
ng 7
le Moki
Neuneubrrun

öten Denee
Et ſeut hec
allel.
ye, niticinen
es ebole a⸗
hriores ,
cut.
me, ingnit, 8
bis anleiin:
eritis pettiiee
1do gnipe n
e Poffunt,i
iſto: id ielt
in Salvatcet
nun ²4 ſike
Imnszgtir lum
Hrolumus,Ci
hoc ſecllo. Ne
e hujus ſrell
lbreplt, ukee
bis non e⸗
abſit ,Ut u
in Chriogtt
Petinnus, Ul

.

1,.
N

lel,

VNI
Oores Enci
Wi.
Atne
entes, ))
i
n Wünd 00
II n 8
s tome
l utenl n⸗
l ueniinn

4 gilt

e ic
ts incchd
õ
dimls lone

æduůntur glädiis more bidéntium
Non murmur réſonat, non quæ-
rimonia 7 .
sed corde impavido mens benè
cõnſcia
Consérvat patiéntiam.
Quæ vox, quæ poterit lingua re-
texere; . .B
Quæ iu Martyribus múnera præ-
paras? .
Rubri nam flůido sanguine fülgidis
Cirngunt témpora laureis.
Te ſuma Déitas, unâque pôscim=,
Ut culpas abigas, noxia ſübtrahas;,
Des pacem famulis, ut tibi gloriam
Annorum in sériem canant. Amen.
Lætâmini in Dômino, & exul-
täte juſti. Et gloriamini
omnes recti corde. ,
Ad Magn ph. Iſtôrum
eſt enim regnum coœlôrü, qui con-
tempsérunt vitam mundi, & per-
venérunt ad præmia regni, & lavé-
runt ſtolas ſuas in sanguine Agni.

Eatôrum Martyrum, pariférque
Pontificum N. nos
quæſumus Doômine,;, feſta tueãântur:
& eôrum comméndet oratio ve-
neranda. Per Dominum.

Eus, qui nos concédis ſanctô-
rum Martyrum tuorum N
natalitia colere: da nobis in
ætérna beatitdine de eoôrum lo-
cietate gaudére. Per Dominum.

Eus, qui nos ànnua ſanctorum
Martyrum tuorum
ſolemnitate lætificas: concéde pro-
Pitius, ut quorum gaudémus meri-
tis, accendamur exemplis. PerDim.
egem Mäartyrum
Venite, adoxêmus.
m. Venite. I. vn
Hriſto profùſum sanguinem;
Et Märtyrum victorias;»
Dignamque cœlo lauream
Lætis ſequamur vocibus.
errore victo ſæculi
Pœnisque ſpretis côrporis;
Mortis ſacræ compendio
Vitam beäâtam pôſſident.
Pradúntur igni Märtyres »
Et beſtiàrum déntibus:
Armata ſævit üngulis
Tortoôris insàäni manus.
ludâta pendent viſcera:
Sanguis ſacratus funditur:
Sed pérmanent immobiles
Vitæ perénnis gratia.

Déminum,

. Xxvii
Te nune Redémptor quæſumus,
Ut Martyrum consortio
Jungas Precantes sérvulos.
In ſempitérna ſæcula. Amen,.

Secùs decurſus aquàrum plantavit
vineam juſtorum, & in lege Do-
mini fuit voluntas eòrum. 1.
Eatus vir, qui non abiit in con-
silio impiôrtum, & in via pecca-
tôrum non ſtetit, * & in caàthedra
peſtiléntiæ non ſedit.
ed in lege Doômini voluntas
ejus, * & in lege ejus meditaàbitur
die ac nocte.
t erit tamquam lignum, quod
plantâtum eſt ſecùs decurfus aqua-
rum, * quod fructum ſuum dabit
in témpore ſuo.
Et fölium ejus non défluet: * &
ômnia, quæcumque faciet, proſpe-
rabüntur.
on ſic impii, non ſic: * ſed tam-
quam pulvis, quem prôſicit ventus
3 facié terræ. .MV
deòô non resúrgent impii in judi-
cio: * neque peccatôres in conci-
lio juſtrum.
uôniam novit Döminus viam
juſtòrume & iter impiorũ peribit.
Secus decúrſus aquarum plan-
tavit vineam juſtöorum, & in lege
Dômini fuit volûntas eòrum.
Tamquam aurum in fornâce
probavit eléctos Dôminus, & quaſi
holocauſta accepit eos in ætérnum.

Uare fremuérunt Gentes, † &
pépuli meditati funt inania.
ſtitérunt Reges terræ, & princi-
pes convenérunt in unum, * ad-
vérsüs Dominum, & advérsàs
Chriſtum ejus.
äArumpâmus vincula eérum: * &
projiciamus à nobis jugum ipsôru.
ui habitat in cœlis, irridébit
eos: † & Dôminus ſubſannabit eos
unc loquétur ad eos in ira ſua, *
& in furore ſuo conturbâbit eos,
go autem conſtitútus ilum Rex ab
eo ſuper Sion montem ſanfctum e-
jus, * prædicans præcéptum ejus.
GSminus dixit ad me: X Filius
meus es tu, ego hôdie génui te.
éſtula à me, & dabo tibi Gentes
hæreditâtem tuam;, * & poſſeſſiò-
nem tuam terminos terzæ.
eges eos in virga férrea * & tam-
quam vas figuli confringes eos.
Et nunc Reges intelligite : *$ eru-
dimini, qui judicatis texram.
§ er⸗-

Xxviii
ervite Dõmino in timôre, * 8e
exultate ei cum tremoôre.
pprehendite diſciplinam, ne
quando iraſcatur Dominus: * &
pereatis de via juſta.
üm exarſerit in brevi ira ejus, *
beati omnes, qui confidunt in eo.
Tamquam aurum in fornace
robàvit eléctos Dns: & quaſi ho-
ocauſta acceèpit eos in ætérnum.
a. Si coram hominibus tormen-
ta paſſi ſunt, ſpes electéôrum eſt im-
mortalis in ætérnum.
— Omine,; quid multiplicati ſunt,
qui tribulant me? * multi in-
surgunt adversùm me.
ulti dicunt animæ meæx: * Non
eſt ſalus ipſi in Deo eius.
Puautem Domine ſuſcéptor meus
es, * gloria mea, & exaltans ca-
put meum.
oce mea ad Dim clamâàvi: * &
exaudivit me de monte ſancto ſuo.
go dormivi. & ſoporatus ſum: *
& exurréxi, quia Dus ſuſcéêpit me.
on timébo millia pôpuli circum.
dantis me: * exurge Domine, ſal-
vum me fac Deus meus
uoôniam tu percuſsiſti omnes ad-
versantes mihi ſine cauſa: * den
tes peccatorum contriviſti.
ômini eſt ſalus: * & ſuper péôé-
pulum tuum benedictio tua
Ssi coram hominibus tormén-
ta paſſi ſunt, ſpes electôrum eſt
immortäàlis in æatérnum.
Lætäâmini in Domino, & exul-
täte juſti. Et gloriamini om-
nes recti corde. ater noſter.
SExaudi Domine.
Benedictiône perpétua.
De Epiſtola beati Pauli Apoſtoli
ad Romanos.
Faatres „ debitôres ſumus non
carni, ut ſecundùm carnem vi-
vamus. Si enim ſecúndúm carnem
vixéritis, moriémini: ſi autem ſpi-
ritu facta carnis mortificavéritis,
vivétis Quicumque enim 1piritu
Dei agüntur, ii fſunt filii Dei Non
enim accepiſtis ſpiritum fervitútis
iterùm in timére, ſed accepiſtis
Ipizitum adoptioônis filiorum, in
quo clamamus: abba (Pater) Ipſe
enim Spiritus teſtimonium reddit
ſpiritui noſtro, quod ſumus filii
Dei. Si autem filii & hærêdes hæ-
rédes quidem Dei, cohæredes au-
tem Chriſti: ſi tamen compaätimur,
ut & conglorificemur txiſtimo

ſiénes hujus témporis ad futùram
gloôriam, quæ revéelabitur in nobis.
Nam expectatio creaturæ revela-
tiõnem filiorum Dei expéctat.
Abſtérget Deus omnem lacry-
mam ab oculis anéctôrum: & jam
non erit ampliùs neque ludus, ne-
que clamor;, ſed nec ullus dolor:
Quôniam priora tranſiérunt.
Non esurient, neque sitient àm-
pliùs, neque cadet ſuper illos ſol,
neque ullus æſtus. Quôniam.
Unigeénitus Dei Filius.

Cimus autem, quoniam diligén-
tibus Deum omnia cooperantur
in bonum, iis, qui ſecndùm pro-
péôſitum vocaâti ſunt Sanéti. Nam
quos præſcivit, & prædeſtinavit
conformes fieri imaâginis Filii fui,
ut ſit ipſe primogénitus in multis
fratribus. Quos autem prædeſtina-
vit, hos & vocâàvit; & quos voca-
vit, hos & iuſtificavit: quos autem
juſtificavit, illos & glorificavit.
Quid ergo dicémus ad hæciſi Deus
pro nobis, quis contra nos? Qui
étiam prôprio Filio ſuo non pepeér-
cit, ſed pro nobis omnibus tradi-
dit illum: quomodo non etiam
cum illo úmnia nobis donavit ²
Quis accusabit advyerſus electos
Dei? Deus, qui juſtificat, quis eſt,
qui condémnet ? Chriſtus Jeſus,
qui môrtuus eſt, imòôò qui re-
ſurréxit, qui eſt ad déxteram Dei,
qui étiam interpellat pro nobis.
Viri ſancti glorioſum sanguinem
fudérunt pro Dômino, amavérunt
Chriſtum in vita ſua, imitati ſunt
eum in morte ſua: Et ideò
corônas triumphales meruérunt.
Unus ſpiritus, & una fides erat
in eis Et ideo.
Spiritus ſancdti. Lecti
Uis ergo nos ſeparabit à cha-
ritate Chriſti? tribulatio, an
angúſtia, an fames: an nuditas, an
periculum, an perſecútio, an gla-
dius? (ſicut ſcriptum eſt: Quia
propter te mortificamur tota die:
æſtimati ſumus ſicut oves occiſiéô-
nis.) ſed in his omnibus fſupera-
mus propter eum, qui diléxit nos.
Certus ſum enim, quia neque mors,
neque vita, neque Angeli, nequé
Principatus, neque Virtutes, neque
inſtantia, neque futüra, neque for-
titùdo, neque altitudo, neque pro-

. . fündum, neque creatüra alia pote-
enim, quod non ſunt condignæ pal-

rit nos ſleparare à charitate Dei»
gquæ

ſeetin Chr
Tndiderunt
Deum al ſup
Reruat habert
llilunt, g
ttialationt
ſu in unguui
lotin kaltl.

Debo Knltis ⸗
un in tesno?
Uinus.
Onine,
delnaculo⸗
ſitett in me
ingecitur,
Rernut attiti
güſoguttur
ſorglinon e⸗
„ „
eeſkeätpröxi
Oyotobrtiuen no
nmos ſuos
Clidilum de⸗
ſeileſusmalt
men Dominu
uuen prosi
Alt, gui pe

edit e

Eit d usäran
octnkemn ne
un teit hac
.Iattrnum.
Debo dan
Enlunin re
D

u lg, i
Uates eis
Cneerya m
enxi int
inn nelg es
N meotum
ndis gli
Urifciriton
leis,
Ulilicitr
I Poſk 4
momet
en telnuin
nömind e
ſlnuk Dals
acns nens
leliten
zezckelen
er genim d
. eeliein di
noiſtee

Adithen 1

Andlen

dtigec flinm
abitur inronn
Teilttt eſt
ei eiher.
8 omnen Iin⸗
nctorum: Sin
neque ludtzn
ec ullus co
tranfierun
egne gitlenl r⸗
t luper ilalc⸗
(Quoniam.
Dei Filius,
gvoninm diti
nnia coopetenttt
biſecüncin⸗
nt Kencti, Nn
& Drecekintin
Naginis filiſip
itus in Mi
tem pkæcekine
t guos ſoe:
it: guos allen
gloritcant
d hæcil Deus
ntla nos: O
ſo nonheßet⸗
nnibustmici⸗
6o non etiam
Odis Conaen

io gli
1d centnn e,
llat ho

loſin

n Gui dieini
m, ⸗ gelte

5
8

quæ eſt in Chriſto jeſu Dño noſtro.
F- Tradiderunt coôrpora ſua propter
Deum ad fupplicia: Et me-
ruérunt habere coronas perpétuas.
y. Iſti ſunt, qui venérunt ex mag-
na tribulatiône, & lavérunt ſtolas
ſuas in sanguine Agni. Et.
loria Patri. Et.

Dabo Sanctis meis locum nomina-
tum in regno Patris mei, dicit Doô-
minus.
Omine;, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? * aut quis re-
quiéscet in monte ſancto tuo?
Qui ingreditur ſine macula, * &
operatur juſtitiam.,
Sui léquitur veritätem in corde
Ro⸗ qui non egit dolum in lingua
ua.
Nec fecit préoximo ſuo malum, * &
opprobrium non accépit adversùs
proximos ſuos.
A d nihilum deductus eſt in con-
ſpectu ejus malignus: *† timéntes
autem Dominum glorificat.
Qui jurat proximo ſuo, & non dé-
cipit, * qui pecuniam, ſuam non
dedit ad usuram, & münera ſuper
innocéntem non accépit.
Nui tacit hæc, * non movébitur
in æternum.
la. Dabo Sanctis meis locum no-
minatum in regno Patris mei;, dicit
Dñs. Sanctis, qui in terra
ſunt ejus, mirificavit omnes vo-
luntates meas inter illos. Ziql.:
Onserva me Déômine, quôniam
ſperavi in te: *† Dixi Bômino,
Deus meus es tu, quôniam bonoô-
rum meôrum non eges.
anétis, qui ſunt in terra ejus, *
mirificavit omnes voluntates meas
in eis
Lultiplicàtæ ſunt infirmitâtes eòô-
zum: * poſtea acceleravérunt.
on congregabo conventicula eô-
rum de ſanguinibus: * nec memor
ero nominù eòôrum per labia mea.
ominus pars hæreditatis mex »
& calicis mei: * tu es, qui reſtitues
hæreditäatem meam mihi.
F unes cecidérunt mihi in præcla-
ris: étenim hæréditas mea præ-
clara eſt mini.
B enedicam Däm, qui tribuit mihi
intelléectum: inſuper & usque ad
noctẽ increpuérunt me renes mei.
rovidébam Dominum in conſpé-
ktu meo lemper: * quoniam à dex-
tris eſt mihi , ne commovear.

xxix
ropter hoc lætätum eſt cor meu,
& exultavit lingua mea: * inſuper
& caro mea requiéscet in ſpe.
uôniam non derelinques animä
meam in inferno: * nec dabis San-
Gum tuum vidére corruptionem
otas mihi feciſti vias vitæ, adim-
plébis me lætitia cum vultu tuo: *
delectatiônes in déxtera tua usque
in finem.
Sanctis, qui in terra ſunt
ejus, mirificavit omnes voluntates
meas inter illos. Sancti, qui
ſperant in Dno, habébunt fortitů-
dinem, alsument penas ut aquilæ;
volabunt, & non deficient
Omini eſt terra, & plenitúdo
ejus: *†̈ orbis terrarum, & uni-
vérſi qui habitant in eo.
uia ipſe ſuper maria fundàvit eu: *
& ſuper flumina præparavit eum.
uis alcéndet in montem Dni?: *
aut quis ſtabit in loco ſanéto ejus.
nnocens manibus, & mundo
corde: * qui non accépit in vano
animam ſuam, aec juravit in dolo
prôximo ſuo.
ic accipiet benedictiõnem à Doé-
mino: * & milericordiam à Deo
ſalutari ſuo. .V
æc eſt generàâtio quæréntium eũ, *
quæreêntium faciem Dei Jacob.
ttéôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ, æternales: *
& introibit Rex gloôriæ.
uis eſt iſte Rex gloriæ?* Däs for-
tis, & potens, Dñs potẽs in prælio,
ttôllite portas, principes, ve-
ſtras, & elevâmini portæ, æternâ-
les: * & introibit Rex gloriæ.
uis eſt iſte Rex glôriæ? * Doômi-
nus virtûtum ipſe eſt Rex gloriæ.
Sancti, qui ſperant in Do-
mino, habébunt fortitudinem,
aſsůment pennas ut aquilæ, vola-
bunt, & non deficient.
Exultent juſti in conſpéctubDei.
Et delectentur in lætitia.
ater noſter. ſ. I psius pietas.
Deus Pater omnipotens.
Sermo S. Auguſtini piſcopi.

Uotiescùmque, fratres chariſſi-
mi, ſanctôrum Martyrum ſo-
lEinnia celebramus, ita, ipſis in-
tercedéntibus, expectémus à Doô-
mino conſequi temporalia benefi-
cia, ut ipſos Martyrés imitändo,
accipere mereamur æterna. Ab ip-
ſis enim ſanctòrum Martyrum in

vVeritate feſtivitatum gaudia cele-
bran-

XXX
brantur, qui ipsorum Märtyrum
exémpla ſequúntur. Solemnitaàtes
enim Martyrum exhortatioônes ſunt
martyrioôrüm: ut imitari non pi-
geat, quod celebrare deléctat.
g, Sancti tui Dômine mirabile con-
ſecuti ſunt iter, ſerviéntes præ-
céptis tuis, ut inveniréntur illæſi
in aquis validis u Terra apparuit
arida, & in Mari rubro via ſine
impediménto. ?, Quôniam per-
cùſſit petram, & fluxérunt aquæ, &
torréêntes inundavérunt. Terra.
Chriſtus perpétuæ;
Ed nos volumus gaudére ecum
Sanéctis, & tribulationem mundi
néôlumus ſuſtinére cum ipſis. Qui
enim ſanctos Martyres, in quantum
potùúerit, imitari nolùúerit, ad eoô-
rum beatitúdinem non pôterit per-
veuire. Sed & Paulus Apôſtolus
prædicat, dicens: Si fuérimus soôcii
paſſiònum, érimus & conſolatioônũ.
Et Döminus in Evangélio: Si mun-
dus vos odit, ſcitéôte, quia me prioô-
rem vobis odio habuit. Recuüſat
eſſe in corpore, qui dium non
vult ſuſtinére cum capite.
Vérbera carnificum non timué-
runt Sancti Dei, morientes pro
Chriſti nomine; Ut hærédes.
fierent in domo Dömini.
Tradidérunt corpora ſua prop-
ter Deum ad ſupplicia. Ut.
Ignem ſui amoris. Leé
Ed dicit aliquis: Et quis eſt, qui
O poſſit beatòrum Martyrum ve-
ſtigia ſequi? Huic ego reſpondeo
quia non ſolum Martyres, ſed
étiam ipſum Dôminum cum ipsius
adjutério, ſi volumus , péſſumus
imitari. Audi non me ſed ipſum
Düm generi humano clamantem:
Diſcite à me, quia mitis ſum, & hù-
milis corde. Audi & PetrüApôſtolũ
admonentem: Chriſtus paſſus eſt
pro nobis, relinquens nobis exém-
plum, ut ſequamur veſtigia ejus.
. Tamquam aurum in tornace
probavit eléétos, Doôminus, 8 quaſi
nolocaâuſti hoſtiam accépit illos:
& in témpore erit reſpéctus illé.
rum: * Quoniam donum & pax
eſt electis DBei.
Qui confidunt in illum, intélli-
gent veritatem: & fidéles in dile-
ctiône acquiéſcent illi. Quôniam.
Boria Patri. Quéôniam.

Juſti autem in perpétuum vivent
& apud Däüm eſt merce eôrum.

Eaalrate Juſti in Dômino, * re-
ctos decet collaudatio.
2 onfitémini Dômino in cithara: *
in pſaltério decem chordârum
Ppsaàllite illi.
antäte ei cänticum novum: *
benè psallite ei in vociferatione.
uia rectum eſt verbum Dômini: *
& mnia pera ejus in fide.
Niligit miſericordiã, & judicium: *
miſericordia Dñi plena eſt terra.
erbo Déômini cœli firmati ſunt:
& ſpiritu oris ejus omnis virtus
eôrum.
ongregans ſicut in utre aquas
maris: ponés in thesauris abyſſos,
imeat Dominum omnis terra: *
ab eo autem commoveantur om-
nes inhabitantes orbem.
uôniam ipſe dixit, & facta ſunt: *
Ipſe mandavit, & creata ſunt.
ominus diſſipat consilia Génti-
um: * réprobat autem cogitatiônes
populorum, & réprobat consilia
Principum.
onsilium autem Dômini in æter-
num manet: * cogitatiônes cordis
ejus in generationem & generatio-
nem.
eata Gens, cujus eſt Döminus
Deus ejus; * péôpulus quem elégit
in hæreditäâtem fibi. .
e cœlo reſpéxit Dôminus: * vidit
omnes filios höminum.
e præparãato habitaculo ſuo, *
reſpexit ſuper omnes, qui habitant
terram.
ui finxit ſingillätim corda eô-
Zum: qui intélligit omnia oôpera
eorum.
Lon ſalvätur Rex per multam vir-
tůtem, * & gigas non ſalvabitur
in multitúdine virtutis ſuæ.
„ allax equus ad ſalutem: * in ab-

undantia autem virtútis ſuæx non

ſalvabitur.
6 cce 6culi Déômini ſuper metuén-
tes eum: *† & in eis, qui ſperant
ſuper milericéôrdia eſjſus.
t éruat à morte animas eôrum: *
& alat eos in fame. .
nima noſtra suſtinet Däm: *† quòô-
niã adjutor, & protéctor noſter eſt.
uia in eo lIætabitur cor no-
ſrum: * & in némine ſancto ejus
ſperavimus.
iat miſericéôrdia tua Déômine ſu-
per nos: * quemadmodum ſpera-
vimus in te. .
ua. Juſti autem in perpetuum vi-
vent;»

ſert, 4pu
ſorr ui in me
olis: Ideo
Aram.
Enediciän
ſenper laus
0 Däo hudib
indiant munlne
Aunifcateoe
Kexraltenns n
I uistni bom

ehacen
Dönnini
giend

1Donino, d.
audino,
Vino in cithuet
cein chocanan

icum norun:7
nyociferatione
etbum Domins
ns in fice,
kii,& juctciure
Plena ett lenn
Eli fnmati ſuns
us Ommis funn

t in utne enun
hesinnisaiite
m omnis tetla:
nmoreinturon-
olbem.
in & kick lunt⸗
Cceitz ſunt.
constlis Cetl⸗
en cogitationis
Mobat conilli

onini in eter
ationes Collls
n generalio⸗

8el Döninns
us guem eteir

Doinnge fict
inun,.
bincll, io,
hirant

nesſgitebli

lttin aue⸗
git Onnihen

iliher nenne

5) Auhhen
1eas⸗

,uuun ſt

nperpe
n pel- ſenn

inmg täll

vent, & apud Dñm eſt mereés eòô-
rum Tradidérunt cor-
ora ſuâ in mortem, ne ſervirent
idolis: ideo coronati poſſident
palmam.

EPnedicã Dñn in ommi témpore: 5

) ſemper laus ejus in ore meo.
n Dno laudabitur änima mea: *
audiant manſuéti, & læténtur.
agnificate DOminum mecum: *

& exaltémus nomé ejus in idipsu. :

xquisivi Dõminum, & exaudivit

me: * & ex omnibus tribulationi-

bus meis eripuit me. ,
ccédite ad en, & illuminamini: *
& facies veſtræ non confundéntur.
ſte pauper cla mavit, & Dominus
exaudivit eum: *& de omnibus
tribulationibus ejus ſalvavit eum.
mmittet Angelus Dni in circuitu
timentium eum: * & eripiet eos.
uſtäte, & vidéte quôniam ſuavis
eſt DOominus: * beatus vir ; qui
ſperat in eo.
iméte Dominum omnes Sancti
ejus: * quôniam non eſt inôpia ti-
meéeéntibus eum.
D ivites esuérunt, & eſuriérunt: *
inquirentes autem Dominum non
minuentur omni bono.
enite filii, audite merz timôrem
Dômini docébo vos.
uis eſt homo, qui vult vitam: *
diligit dies vidére bonos?
rôhibe linguam tuam à malo: £
& labia tua ne loquantur dolum.
Diverte a malo, & fac bonum: *
inquire pacem, & perséquere eam.
culi Dômini ſuper juſtos: * &
aures ejus in preces eôrum.
ultus autem Dômini ſuper facién-
tes mala: * ut perdat de terra me-
moôriam eoôrum.
lamaveérunt juſti, & Dôminus ex-
audivit eos: * & ex omnibus tribu-
latiônibus eôrum liberavit eos.
Juxta eſt Dôminus iis, qui ttibula-
to ſunt corde: " & hüûmiles ſpiritu
ſalvabit.
M ultæ tribulatiônes juſtôrum * &
de omnibus his liberabit eos Düs.
uſtodit Dns omnia oſſa eorum: *
unum ex his non conterétur.
Mors bpeccatorum peſſima: * &
qui oderunt juſtum, delinquent.
Kedimet Dominus animas ſervo-
rum ſuorum: * & non de inquent
omnes, qui ſperant in eo.
Tradidérunt coôrpora ſua in
mortem, ne ſervirent idolis: ideo
coronati poſſident Palmam.

XXXi
as, Ecee mertes Sanétérum co-
Dioôſa eſt apud Deum: ipſi verò
môrtui funt pro Chriſto, & vivent
in ætérnum.
Eus noſter refùgium „ & vir⸗
„ tus : * adjũtor in tribulatio-
nibus , quæ invenérunt nos nimis.
roptereà non timébimus, dum
turbabitur terra: * & transferen-
tur montes in cor maris.
onuérunt, & turbatæ ſunt aquæ
eôrum: * conturbati ſunt montes
in fortitdine ejus.
5Hlúminis impetus lætificat civitâ-
tem Dei: *„ ſanctificavit taberna-
culum ſuum altiſſimus.
eus in médio ejus, non commo-
vebitur: *τ adjuvabit eam Deus
manéèe dilúculo.
Conturbatæ ſunt Gentes, & incli-
nata ſunt regna: * dedit vocem
ſuam, mota eſt terra.
ominus virtêtum nobiscum: *
ſuſcéptor noſter Deus jacob.
enite ,„ & vidéte pera Dômini»
quæ péſuit prodigia ſuper terram: *
auferens bella usq; ad finem terræ.
rcum cônteret, & confringet ar-
ma: * & ſcuta comburet igni.
acâte, & vidéte, quôniam ego
ſum Deus: * exaltabor in Génti-
bus, & exaltabor in terra.
ôminus virtütum nobiscum: *
ſuſcéptor noſter Deus jacob.
Ecce mercesSanctorũ copioſa
eſt apud Deu: ipſi verò mortui ſunt
pro Chriſto, & vivent in ætérnum.
Jjuſti auté in perpétuum vivent.
1t apud Däm eſt merces eoôrü.
ater noſter. Abſol, Avinculis.
Evangélica lecétio.
&tio ſancti Evangélii ſecundùm
Nillo tempore: Dixit jefus dif-
cipulis ſuis: Cùm audiéritis præ-
lia „& ſeditiônes, nolite terreéri;
oportet primùm hæc fieri, ſed non-
dum ſtatim finis. Et reéliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Ominus, ac Redémptor noſter
peritůri mundi præcurréntia
mala denuúntiat, ut eò minùs per-
rürgent veniéntia, quo fuerint præ-
ſcitàa. Minus enim jacula fériunt „
quæ prævidéntur: & nos tolerabi-
Dius mundi mala ſuſcipimus, ſi
contra hæc per præſciéntiæ cly-
peum munimur. Ecce enim dicit:
Cùm audiéeritis prælia & ſeditioô-

nes, nolite terxeta: oportet enim
. Ori-

XxxXii
primùm hæc fierizſed nondum ſta-
tim finis. Pensanda ſunt verba Re-

demptoris noſtri, per quæ nos aliud

interiùs, aliud extériùs paſsůros eſ-
ſe denutiat. Bella quippe ad hoſtes
pértinent, ſeditiônes ad cives. Ut
ergo nos indicer interiùs, exterius-
que turbari, aliud nos fatetur ab
hôſtibus, aliud a fratribus perpeti.
Propter teſtaméntum Dômini,
& leges patérnas, Sancti Dei per-
ſtitérunt in amôre fraternitatis:
* Quia unus fuit ſemper ſpiritus
in eis, & una fides. Ecce quam
bonum, & quã jucúndum habitare
fratres in unum. Quia. Quo-
rum feſtum colimus.
Ed his malis prævénhientiblis;
quia non ſtatim finis ſequatur,

adjungit: Ssurget Gens contra gen-

tem, & regnum advérsuùs regnum:
& terra môtus magni erunt per lo-
ca, & peſtilentiæ, & fames, terrorés-
que de cœlo, & ſigna magna erunt.
Ultima tribulatio multis tribula-
tionibus prævenitur: & per crebra
mala, quæ prævéniunt, indicantur
mala perpétua, quæ ſubſequentur.
Et ideo poſt bella & feditiônes
non ſtatim finis: quia multa de-
bent mala præcùúrrere, ut malum
valeant ſine fine nuntiare.
z. Sancti mei qui in carne pôſiti,
certamen habuiſtis: & Mercédem
laboris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei,
percipite reg!num. Mercêdem.
Gloôria. Mercédem. Ad ſoc.

Hæc eſt vera fraternitas „ quæ
hunquam pôtuit violari certamine,
qui effòſo sanguine ſecùti ſunt D0
minum: & Contemnéntes aulam
régiam, pervenérunt ad regna coe-
léſtia Ecce quam bonum, &
quam jucùndum habitare fratres in
unum. Contemnéntes. 16ria.
Contemnéentes.
Ed cùm tot ſigna perturbatiô-⸗
) nis dicta ſint, oportet, ut eòrum
conſiderationem breviter per sin
gula perſtringamus; quia negaſſe
eſt, ut alia & cœlo, alia ê terra, alia
ab eleméntis, alia ab hominibus
patiamur. Ait enim: Surget gens
contra gentẽ, ecce perturbatio hô-
minum; erunt terræmôtus magni
per loca, ecce reſpect“ iræ déſuper:
erunt peſtilentiæ, ecce inæquaſitas
corporum erit fames; ecce ſteri-

litas terræ: terrorésque de cœlo
& tempeſtates, ecce inæqualitas
aeris. Quia ergo omnia conſuman-
da ſunt, ante conſummationem
omnia perturbantur, & qui in cun-
ctis deliquimus, in cunctis feri-
murzut impleatur, quod dicitur: Et
pugnabit pro eo orbis terrarum
contra inſensatos. e Deum.
AD L A U D ES;

Mnes Sancti, quanta paſſi ſunt
tormênta, ut ſecùri perveni-
rent ad palmam martyrii.
us regnavit. x. 11.
Cum palma ad regna perve-
nérunt Sancti, coronas decôris me-
ruérunt de manu Dei. Cor-
pora Sanctôrum in pace ſepülta
ſunt: & vivent noômina eorum in
ætérnum. if Martyres Düi
Dôminum benedicite in æternum.
Martyrum chorus laudate
Döminum de cœelis; allel.

Uſtörum änimæ in manu Dei
Rſunt, & non tanget illos tormén-
tum mortis. Viſi ſunt oculis inſi-
piéntium mori: illi autem ſunt in
pace. anus
Ex gloriôſe Martyrum,
RCorona confiténfium,
Qui reſpuentes térrea
Perducis ad cœleſtia.
ugem benignam prôtinus
Intende noſtris vocibus:
Trophæa ſacra pängimus,
Ignoſce, quod deliquimus.
u vincis inter Martyres,
Parcisque Confeſsoôribus:
Tu vince noſtra crimina;
Largitor indulgéntiæ-
eo Patri ſit gloria;,
Ejusque ſoli Filio,
Cum Spirita Paraclito;
Nune, & per omne ſæculum. Amen.
Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabúntur in cubilibus ſuis.

Veſtri capilli capitis omnes nume-
rati ſunt, nolite timére, multis
paſséribus melioôres eſtis vos.

Pontificum 08

„ Eatôrum Martrum, pariteraue
quæſumus Doômine,;feſta tueantur:

randa. Per Dôminum.

Eus, qui nos concédis ſanétoô-

rum Märtyrum tuorum
N. Ra-⸗

& eòrum commeéndet oratio vene-

natalttin
nelns beatit
celite gauce

Lus, qui
Mantprum
lemmnitate
ius, ut guor
lnccendammu

eJu
Iläm
ulite iuti.
r gloriamin
6e lt erultate
loin hatni. I.
Ulllent uſt

1.

l belectent

n Dei. Exd

nille in

l lageib

,

abenlnn h0
Ilnns llorn
iki anr
Ulen . 1
elt me
lan⸗

Ulinbund;
Gnbontur

operze,
ondted
tnovab
An in en
eanus
utiſen

esgue de d
cce inequults
Uni coniuni.
n quinan.
n cunctis kei
guoc Gictudt
Orbis keltunn
Decn,

t
UDLI5

Uanta alin
ſecüni pentei⸗
aucrüi
11
1A teena pene⸗
hnas ecotis ne⸗
Dei. Ai, C,
n pace ſepilt
Uwina
Minptes dil
ite in eleinun.
chorus luddte
,allel.

in mann Del
killostormen
nt ocnlis iuſ⸗
Altenn ſunt in

Itunn,
m,

le
i2. .
Pkotinus
ibus:

Ngluuns,
li 4
artits,
otidl⸗
Immine;
lie.
;

14
jie⸗
o,
pellmm 4ge
a in Llota.
l In 81 .
cudiibdus ſĩ

natalitia coôlere: da nobis in
ætérna beatitudine de eôrum ſo-
cietate gaudére. Per Dominum.

Eus, qui nos annua ſanc6rum
☛ Martyrum tuorum. &
ſolemnitate lætificas: concéde pro-
pitius, ut quorum gaudémus meéri-
tis, accendamur exemplis. PerDäm.
Cum palma.
uſtõrum animæ.
Lætäamini in Dño, Et
exultàte juſti. Lætâmini.
Et gloriamini omnes recti cor-
de. Et exultate.
1oria Patri. Lætämini.
„Exultent juſti in conſpectu Dei.
Et delecténtur in lætitia.
1 5 n HAa. Corpora Sanctoô-

rum.
Eddidit Deus mercédem laboô-
rum Sanctoôrum ſuorum, & de-
düxit illos in via miràâbiti: & tuit
illis in velaménto diéi, & in luce
ſtellarum nocte.

Exultent juſti,; *In con-

ſpéctu Dei. Exültent.

F. Et delectentur in lætitia. In.
Blöria Patri. Exultent. Juſti
autem in perpétuum vivent.
Et apudDim eſt merces eôrum.
Martyrum chorus.

Ulgeèbunt juſti, & tamquam
ſcintillæ in arundinéto diſcur-
rent. Judicabunt nationes, & do-
minabuntur pöpulis, & regnabit
Dôminus illorum in perpétuum.
Juſti autem, in perpé-
tuum vivent. Juſti. Et apud
Dominum eſt merces eôrum. In.
loria Patri. Juſti.
Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabüntur in cubilibus ſuis.

LSti ſunt Sancti, qui pro teſta-
ménto Dei ſua corpora tradidé-
runt, & in sanguine Agni laverunt
ſtolas ſuas. Rixit Dñs. 77.
is. Sanéti per fidem vicérunt
regna , operati ſunt juſtitiam,
adepti ſunt repromiſſiones.
m. Confitebor 77.
Kna. Sanfctôrum velut äaquilæ ju-
véntus renovabirur: fiorébunt ſi-
cut lilium in civitate Doômini.
*B eatus vir. 77.
Abſterget Deus omnem la-
erymam ab oculis Sancktorum: &
lamn non erit amplius, neque lu-
ctue, neque claluoz, (cd hes ullus

XxxXiii
dolor: quòniam prioôra tranſiérunt.
audate pueri.
In cœléſtibus regnis Sanékto-
rum habitatio eſt ;1 & in æternum
réquies eorum. rédidi. 79.
9. KXVi.
Exultabunt Sancti in gloria.
Lætabuúntur in cubilibus ſuis.

Gaudent in cœlis animæ Sancdo-
rum, n Chriſti veſtigia ſunt ſe-
cũti: & quia pro ejus amôre san-
guinem ſuum fudérunt, ideo cum
Chriſto exuirant ſine fine.

Sermo 8. Joaânnis Chrysôſtomi.

Nmo eſt, qui néſciat, Martyrum
gloôrias ad hoc divino consilio
à Dei pôpulis frequentari, ut & il-
lis débitus honor dicatur, & nobis
virtutis exémpla, favénte Chriſto,
monſtrêntur: ut dum hæc ita cele-
brari perſpicimus, cognoſcàmus,
quanta eos glôria maneat in cœlis,
quorum natalitia taliter celebran-
tur in terris, quo poſsimus étiam
ipſi talibus provocari exeêmplis,
virtte pari, devotioône consimili
ac fide: ut, Chriſto præſtänte ,
dimicare, & vincere hoſtem poſsi-
mus: ut, parta victoria, cum iis-
dem Sanctis in regnis cœléſtibu:
triumphémus.
Sancti tui Dñe mirabile conſe-
cuti ſunt iter, lervientes præceptis
tuis, ut invenirentur illæſi in aquis
vàâlidis: £ Terra apparuit arida, &
in Mari rubro via ſine impedimén.
10. Quoniam percüſſit petram,
& fluxérunt aquæ, & torténtes in-
undaverunt. Texta.

Uis eſt enim, qui eòrum vo-
lens meritò copulari, niſi
priùs conſtantiam eorum teneat „
lectetut fidem, imitétur virtutern
paihonis: eorum gloriam paribus
vitæ lineamentis aut invéniat, aut
exquirat à Qui etſi marrtyrio par
efle non poſnt „tamen mùúners
tanti dignitate ſe quisque bonis
àctibus dignum præbeat. Adeſt
enim clementiſſimns Deus, qui de-
tiderantibus ſuis aut martyrium
Præbeat, aut ſine martyrio cum
Sanctis præmia divina retribuat.
. Verbera carnificum non timué-
runt Sancti Dei; morientes ro
Chriſti nomine;: Ut hæredes fie-
. rent

XxXXiV Lon
rent in domo Dômini.
derunt coôrpora ſua propter
ad ſupplicia Ut.
T

Tradi-
Deum

enim infirmaâtur peccätor
advérſis » ita juſtus tentatio-
nibus roboratur. Sic dimicaârunt
advérsus peccatum Sancti: ſic &
laborando fortiôres, & moriendo
victores effécti ſunt. Nullus athlé-
tes ſine certamine förtior dici, nul-
lus ſine victoria pôterit coronari.
Nemo miles ſine prælio hoſtem
ſubjecit: nemo ſine bello impera-
toôrem proméruit. Habes Chriftia-
ne competéntia arma, quibus ho-
ſtem expuúgnes: habes fortiſſima
tela, quibus inimicum debelles.
Tamquam aurum in fornace
probavit electos Dominus, && quaſi
holocaufſti hoſtiam accépirt illos,:
& in témpore erit refpéctus illo-
rum: uoniam donum & pax
eſt eléctis Dei Qui confidunt
in illum, intélligent veritätem: &
fideles in dileétione acquiétſcent
illi. Quoniam. G loria. Quoôniam.

éctio ſanci Evangeélii ſecundùm
Lucam,
Nillo témpote: Deſcéndehs je-
ſus de monte, ſtetit in loco cam-
péſtri, & turba diſcipuloòrum ejus,
& multitudo copiôſa plebis ab
omni Judæa, & Jerůſalem, & mari
tima, & Tyri, & Sidéônis. Ef réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epilſc.

Dveêrte omnia diligenter, quô-
modo cum Apôſtolis aſcen-
dat , & deſcendat ad turbas. Quo-
modo enim turba niſi in hùmili
Chriſtum vidéret? Non séquitur ad
exceifſa, non aſcendit ad ſublimia-
Dénique ubi deſcendit, invénit in-
firmos:in excelſis enim infirmi eſſe
non poſſünt. Hinc étiam Matthæus
docet, in inferioribus debiles eſſe
ſanatos. Priùs enim unusquisque
ſanandus eiſt, ut paulatim virtuti-
bus procedentibus aſcendere poſſit
ad montem. Et ideo quemque in
interioribus ſanat, hoc eſt a libi-

dine revocat, injúriam cæcitatis Ecce ſacérdos.

avertit. Ad vülnera noſtra deſcen-
dit: ut uſu quodam & copia ſuæ
natůræ, comparticipes nos faciat
eſſe regni cœleſtis.
Propter teſtaméntum Dömini,
& leges paternas, Sanéti Dei per-

in eis, & una fides. ?„, Ecce quäm
bonum , & quam jucundum habi-
täre fratres in unum. Quia.
Eàti päauperes, quia veſtrùm eſt
regnum Dei. Quatuor tantúm
beatitüdines ſanctus Lucas Domi-
nicas pôſuit; odto verò ſanctus
Matthæus: ſed in illis octo iſtæ
quatuor ſfunt, & in quatuor iſtis
illæ octo. Hic enim quatuor velut

ille in illis octo myſticum nume-
rum reſeravit. Pro octàâva enim
malti inſcribúntur pſalmi, & man-
datum àccipis octo illis partem da-
re, fortaſie benedictiônibus. Sicut
enim ſpei noſtræ octava perféctio
eſt, ita octava ſumma virtutum eſt.
Sancti mei, qui in carne pôſiti,
certäamen kabailkis : * Mercédem
labôris ego reddam vobis.
Venite benedicti Patris mei,
percipite regnum Mercédem.
loria Patri. Mercédem.

Hæc eſt, vera fratérnitas, quæ
numquã poôtuit violari certamine,
qui effuſo sänguine ſecuti ſunt Do-
minum: * Contemnéntes aulam
régiam, perveneérunt ad regna coe-
i Ecce quàm bonum, &

ſtia.
quàm jucundum habitare fratres
in unum-Contemnéntes. G loria.
Contemnéntes- Leg
Ed priùs quæ ſunt amplioôra vi-
deamus. Beati, inquit; paupe-
tes quôniam veſtrùm eſt regnum
Dei. Primam benedictionem hanc
uterque Evangeliſta pôſuit Ordine
enim prima eſt, & parens quædam
generatioque virtutum: quia qui
contémpſerit ſæculaària, ipie meré-
bitur ſempiterna: nec poreſt quis-
quam meritũ regni cœléſtis adipis-
ci, qui mundi cupiditate preſſus »

e Deum laudamus. II.

C OM MUNE

XI.
ixit Dôminus.

audàte Däüm omnes Gentes. 79.

Cce facérdos magnus, qui in
diébus ſuis pläcuit Deo, & in-

ſtirerunt in amore fraternitatis: véntus eft juſtus „ & in témpore

Quia unus fnit ſemper ſpiritus

irachndiæ factus eſt reconciliatio.

virtûtes ampléxus eſt cardinales:

emergendi non habet facultàtem.

te Conkeſl
Quem pie
Otbem,
e die latus
Kcancere

Eic die lætu
Laudis he
Uipinszpruce
k Cuxit
Donec Mumine
ltitus
uins ob prer
nentet,
len gur paſſ

Aeſtituur
ſler hincill
nennit lauce
1s;
NRlüszejus pr
Rflbs üli,d
.Oüſpercerli
Uiins wundi!
Timus, 5
Amunit eum
Kolam glör

aecos & dor

nige get
eten Nenütt
R 5solre N

en Contet
atoremu

„Lecetpin
lcündume
n. Juin.

uia relrüme
Ouatuortanin

talni r
illi gartent.
Cüönlbus Kl
Ctina hettechi
ne fit

: Neletlen
n ſodi
i Patris e,
Metceden.
edem,

tnitas, e
li certäminen,
eroti huatdo⸗
nentes AWlan
tad teena er.
hubitane fins
nentes, 00i,

Pon

gtnp
uat ang
a⸗ .
hinguit: uuhe⸗
H 1

turumn
lläria, 11
net hol

Ste Conféſlor Dômini, coléntes
Quem piè laudant pôpuli per
orbem,
Hac die lætus méruit beâtas
Scandere ſedes.

Hac die lætus méruit ſuprémos
Laudis honôres-
Oui pius, prudens, hùmilis, pudicus
Söbriam duxit ſine labe vitam;,
Donec humaânos animavit auræ
Spiritus artus. ,
Cujus ob præſtans meritum fre-
quénter;,
X. gra quæ paſſim jacuére membra,
Viribus morbi domitis, ſalùti
Reſtituùntur.
Noſter hinc illi Chorus obſequéntẽ
Concinit laudem, celebrésque pal-
mas»
Ut piis ejus précibus juvémur
Omne per ævum.
§ it ſalus illi, decus, atque virtus,
Qui ſuper cœli solio coruſcans,
Totius mundi seriem gubernat
Trinus, & unus. Amen.
z. Amavit eum Däñs, & ornavit en.
Stolam gloriæ induit eum.

Sacérdos & Pontifex, & virtůtum
opifex, paſtor bone in populo »
ora pro nobis Dominum.

O Doctor 6ptime.
eus, qui populo tuo.
XIII.
A, quæſumus, omnipotens
19 Deus;, ut beati Confel-
sOris tui atque Pontificis veneran-
da ſolémnitas, & devotiônem nobis
augeat, & ſalutem. Per Dôminum.

Xàudi, quæſumus Déômine, pre-
ces noſtras, quas in beati
Confeisoris tui atque Pontificis
ſolemnitate deférimus: & qui tibi
dignè meruit famulari, ejus inter-
cedéntibus meéritis, ab mnibus
nos absolve peccatis. Per Dñm.

egem Confeſsorum Däm, ½4 Ve-
nite, adorémus- enite. 1.
ſte Conféſſor.
ct. Aha. Beatus virx, qui
in lege Dômini meditatur: volun-
tas ejus pérmanet die ac nofte, &
omnia, quæcumque faciet; ſemper
proſperabùntur
Beiitas vir, qui non abiit in con-

silio impiorum, & in via pecçca-

XXNV
tôrum non ſtetit , * & in cathedra
peſtilentiæ non ſedit.
ed in lege Domini voluntas
ejus, * & in lege ejus meditabitur
die ar nocte. .
t erit tamquam lignum, quod
plantatum eſt lecùs decùrſus aqua-
rum, * quod fructum ſuum dabit
in témpore ſuo.
Et fölium ejus non defluet: * &
omnia, quæcümque faciet, proſpe-
rabuntur.
lon ſic impii, non ſic: * ſed tam-
quam pulvis, quem projicit ventus
à facie terræ.
deò non resúrgent impii in judf-
cio: * neque peccatores in conci-
lio juſtòrum.
Quôniam novit Döminus viam
jaſtôrum & iter impiorü pertbit.
„Beatus vir;, qui in lege Dfii
meditatur; voluntas ejus permanet
die ac nocte, & omnia quæcumque
faciet, ſemper proſperabüntur.
Beatus iſte San kus; qui con-
fiſus eſt in Dio, prædicavit præ-
céptum Dômini, conſtitutus eſt in
monte ſancto ejus
are fremuérunt Gentes, * &
Qboga meditati ſunt inania.
itéruntReges terræ, & principes
convenérunt in unum, * adversùs
Düm, & advérsàs Chriſtum ejus.
irumpamus vincula eorum: * &
projiciamus à nobis jugum ipsoru.
zui habitat in cœlis, irridebit
eoôs: * & Doôminus ſubſannabit eos-
unc loquétur ad eos in ira ſua, *
& in furore ſuo conturbaâbit eos.
go autem conſtitûtus ſum Rex ab
eo ſuper Sion montem fſanctum e-
jus »* prædicans præcéptum ejus.
SHoôminus dixit ad me: * Filius
meuns es tu, ego hodie genni te.
6Rula à me, & dabo tibi Gentes
hæreditatem tuam, * & poſſeſſiò-
nem tuam: têerminos terræ.
eges eos in virga ferrea, *& tam-
quam vas figuli confringes eos.
t nunc reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.
ervite Domino in timore,; * &
exultàte ei cum tremore
pprehendite difcipiinam ,; ne
quando iraſcatur PDominus: *† &
pereäatis de via uſta. .
um exarſerit in brevi ira ejus;, *
beati omnes, qui confidunt in eo.
Ua. Beatus iſte Sandus; qui con-
filus eſt in Dno,prædicavit Ppræcép-
tum Démini, conſtitutus eſt in
C 2 monte

XxxXvVi
monte ſanco ejus, Tu es
gloria mea, tu es ſuſcéptor meus
Domine: tu exaltans caput meum,
& exaudiſti me de monte ſancto
tuo.
Omine, quid multiplicati ſunt,
qui tribulant me? * multi in-
sůrgunt adversum me.
ulti dicunt animæ meæ: * Non
eſt ſalus ipſi in Deo ejus.
u autem Domine ſuſcéptor meus
es, * gloria mea, & exaltans ca-
put meum.
oce mea ad Däm clamävi: * &
exaudivit me de monte ſancto ſuo.
go dormivi, & ſoporatus ſum: *
& exurréxi, quia Dis ſuſceèpit me.
on timébo millia populi circum.
dantis me: * exurge Doômine, ſal-
vum me fac Deus meus-
uôniam tu percufſsiſti omnes ad-
Versantes mihi ſine cauſa: * den-
tes peccatôrum contriviſti.
ômini eſt ſalus: " & ſuper poô-
pulum ruum benedictio tua.
Tu es gloria mea, tu es ſus-
céptor meus Dne; tu exaltans ca-
put meum, & exaudiſti me de mon-
te ſancto tuo. y. Amavit eum Do-
minus, & ornavit eum. Stolam
glériæz induit eum. Fater noſter.
ol xaudi Doômine.
Benedictione perpétua.
De Epiſtola prima beati Pauli
Apoſtoli ad Timôtheum.

Pideslis ſermo: Si quis Epiſcopa-
tum desiderat, bonum opus de-
siderat. Oportet ergo Epiſcopum
irreprehensibilem eſſe, unius uxoô-
ris virum, sobrium, prudéntem,
ornatum, pudicuů, hoſpitalem, dꝗ-
Gorem, non vinoléntum, non eX
cuſsorem, ſed modeſtum, non liti-
gioſum, non cupidum, ſed ſuæ do-
mui benè præpoſitum: filios ha-
bentem sùbditos cum omni caſti-
täte. Si quis autem domui ſuæ
præéſſe neſcit, quõmodo Eccléſiæ
Dei diligentiam habébit? Non
neophytum, ne in ſuperbiam ela-
tus, in judicium incidat diaboli.
Oportet autem illum & teſtimo-
nium habére bonum ab iis, qui fo-
ris ſunt, ut non in opprôbrium
incidat „& in laqueum diaboli.
Euge ſerve bone, & fidelis, quia
in pauca fuiſti fidélis, ſupra multa
te conſtituam: * Intra in gaudium
Dômini tui. R, Domine quinque
talchta tradidiſti mihi: ecce alia

quinque ſuperlucrâàtus ſum. Intrs.
Unigénitus Dei Filius.
De Epiſtola ad Titum.

Péôrtet enim Epiſcopum ſine
crimine eſſe, ſicut Dei diſpen-
ſatõrem: non ſuperbum non ira-
cuündum, non vinoléntum, non per-
cuſsorem, non turpis lucri cupidu:
ſed hofſpitalem, benignum, sobrin »
juſtum, fanctum, continéntem, am-
plectentem eum, qui ſecundùm do-
ctrinam eſt, fidélem ſermonem, ut
potens ſit exhortaàri in doctrina ſa-
na, & eos, qui contradicunt, argue-
re. Sunt enim multi étiam inobe-
dientes, vaniloqui, & fſeducto es:
maxime, qui de circumeinoône ſunt;
quos oportet redargui: qui univer-
ias domos ſubvertunt; docẽtes, quæ
non oportet, turpis lucri gratia-
Ecce ſacerdos magnus, qui in
diébus ſuis placuit Deo: * Ideo
jurejurando fecit illum Dominus
créſcere in plebem ſuam.
Benedictionem omnium Gén-
tium dedit illi, & teſtaméntum
ſuum confirmavit ſuper caput ejus.
Ideò jurejurando.
Spiritus ſancti gratia.

U autem loquere, quæ decent
ſanam doctrinam: Senes ut
s6 brii ſint, pudici, prudéntes, ſani
in fide: in dilectiône, in patiéntia:
Anus ſimiliter in habitu ſancto »
non criminatrices, non multo vi-
no ſervieêntes, bene docentes: ut
prudéntiam doceant adoleſcéntu-
las, ut viros ſuos ament, filios ſuos
diligantzprudéntes, caſtas, sobrias a
domus curam habentes, benignas-,
subditas viris ſuiszut non blasphe-
metur verbum Dei. Juùvenes ſimi-
liter hortare, ut sobrii ſint. In om-
nibus te ipſum præbe exémplum
bonorum perum, in doctrina, in
integritate, in gravitate, verbum
ſanum, irreprehensibile: ut is, qui
ex advérſo eſt, vereatur, nihil ha-
bens malum dicere de nobis.
g. Jurävit Dôminus, & non pœ-
nitébit eum: * Tu es ſacerdos in
ætérnum ſecundùm ordinem Mel-
chiſedech. 7. Dixit Döôminus Dô-
mino meo, ſede à dextris meis.
Tu es. loria Patri. Tu es.

Invocaàntem exaudivit Dominus
Sanctum ſuum, Dôminus exaudivit
eumn » & conkituit euin in pace.

ſUm inroe⸗
eus tit
one dlatin
ilerere mei,
jem meam,
ii hominun
Ade: 5 ut
ſen, Kguent
t ſcitote,
Dominus Jandt
Ninns exiudiet
Eeio ad eum.
uleinini „§E

ſreltcate ſaer
ſelite in Dom
lis olktencit n
ignitum eſt
tus ui Dom
tüm in corde
fucn frum
lis muluiplie
ſre in idi
Ueleſcam.
Caniam tu I
Uher conſtit
ig Iwocint
Uncum fuum,
en, & conſti
ſin letentur
Aiebomine:
Crlli altolcn
eotoniſi e
lda mezau
Untellige el
Uuere voci
ſe nens, &
Monien ad te
ine exiudies
e aſabo
ni m non
lenn ku es,
ille habitz
d negle
nr ollos t
Illlomn
litten 8
Mlüntur mern
kun gingui
iminmieu⸗
WEN
Ulotbo in d
boittempi
mnore iud.
Onlne deckt

logter inim

drus ſum Inn
ei kiling
2d Tiun,

Lpiſeopun in
leut Dei cie⸗
erbum nor i
Entummenonſer
is lucti cii
nignutmsohni,
ntinentenan
niſecundinte
n ſernonem:
lin Cocktin⸗
ladicunt, Art
lti etiam inoh⸗
1 & ſeductoes
zumeilonelin
Iuiggui unnt⸗
utzcocetese⸗
6s luen mn.
lagnus, Auiln
Deo: lien
lum Domm
nam.
mnium er.
leſtamentuin
et caput eis⸗

gitia⸗

ezue deten
m: Fenes
Prlgenle; ll
einhettel
Puabiulanlo,
Mon hu 4o ⸗
leaeenlbzi
n Audelent⸗
Cenhil us

divit Doit
nlg eitld 3
ace⸗

Um invocârem, exaudivit me
Deus juſtitiæ meæ: * in tribu-
latione dilatäâſti mihi.
iſerére mei, * & exâudi oratioô-
nem meam.
ilii höminum úùsquequòô gravi
corde:? * ut quid diligitis vanita-
tem, & quæritis mendàcium ?
Et ſcitoéte, quéniam mirificavit
Doéminus Sanéctum ſuum, * Doô-
minus exàudiet me, cùm clama-
vero ad eum.
Traſcimini, & nolite peccàre: *
quæ dicitis in côrdibus veſtris, in
cubilibus veſtris compungimini.
acrificate ſacrificium juſtitiæ,
ſperate in Dômino: * MMulti dicunt:
quis oſténdit nobis bona?
ignatum eſt ſuper nos lumen
vultus tui DOmine: * dediſti læ-
titiam in corde meo.
A fructu fruménti, vini, & ôlei
gui * multiplicati ſunt.
In pace in idipſum † dormiam, &
gequiéſcam.
Quéôniam tu Déômine ſinguläriter
in ſpe * conſtituiſti me.
da, Invocantem exaudivit Däs
Sanctum ſuum, Dôminus exaudivit
eum, & conſtituit eum in pace.
Afa. Læténtur omnes, qui ſperant
in te Dômine: quoôniam tu bene-
dixiſti juſto, ſcuto bonæ voluntãatis
tuæ coronâſti eum.
Erba mea auribus pêrcipe Dne, *
intéllige clamoòrem meum.
nténde voci oratiénis mex, *
Rex meus;, & Deus meus,
Ouoniam ad te orabo: * Dômine
Manè exaudies vocem meam.
Aane aſtabo tibi, & vidébo: *
quôniam non Deus volens iniqui-
tätem tu es.
leque habitabit juxta te malig-
nus: * neque permanébunt injuſti
ante oculos tuos.
diſti omnes, qui operantur ini-
quitatem: * perdes omnes, qui
loquúntur mendacium.

rirum sanguinum, & dolôſum

abominäâbitur Däis: * ego autem
in multitúdine milericôrdiæ tuæ.
ntroibo in domum tuam: * ado-
rabo ad templum ſanctum tuum in
timôre tub.
ômine deduc me in juſtitia tua: *
propter inimicos meos dirige in
conſpecdtu tuo viam meaam.
uéôniam non eſt in ore eôrum
Vvéritas: cor eôrum vanum eſt.

XXXvii
epulchrum patens eſt guttur eô-
rum, linguis ſuis dolosè agébant, *
judica illos Deus.
écidant à cogitatiônibus ſuis,
ſecundùm multitudinem impieta-
tum eorum expelle eos, * quo-
niam irritavérunt te Doômine.
t læténtur omnes, qui ſperant in
te: * in æxtérnum exultabunt, &
habitabis in eis.
t gloriabúntur in te omnes, qui
diligunt nomen tuum, * quoniam
tu benedices juſto.
omine, ut ſcuto bonæ voluntatis
tuæ * coronaſti nos.
Læténtur omnes;, qui ſperant
in te Dômine: quéniam tu bene-
dixiſti juſto, ſcuto bonæ volun-
tätis tuæ coronâſti eum.
Doömine Dôminus noſter;
quâàm admirabile eſt nomen tuum
in univérſa terra! quia gloria &
honore coronâſti Sanctum tuum,
& conſtituiſti eum ſuper ôpera
mäânuum tuarum.
Omine Dôminus noſter, *quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univérſa terra!
uôniam elevàta eſt magnificéntia
tua *† ſuper cœlos.
xX ore infantium, & lacténtiũ per-
feciſti laudé? propter inimicos tu-
os,* ut déſtruas inimicũ, & ultoré.
uôniam videbo cœlos tuos »„
ôpera digitòrum tuòrum: * lunam,
& ſtellas quæ tu fundÄaſti.
uid eſt homo, quòd memor es
eſus: “ aut filius hôminis, quòniam
viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, gloria & honoôre corondſti
eum, * & conſtituiſti eum ſuper
opera mänuum tuarum.
mnnia ſubjeciſti ſub pédibus
ejus, * oves & boves univérſas »
in ſuper & pécora campi.
ôlucres cœli, & piſces maris, *
qui perambulant sémitas maris.
Smine Dôminus noſter, * quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univérla terra! .
Dnhe Dns noſter, quàm admi-
ràbile eſt nomen tuum in univérſa
terra! quia gloria & honore coro-
naſti Sanctum tuum, & conſtituiſti
eum ſuper pera mäàanuum tuarum.
Elégit eum Doôminus ſacerdoô-
tem ſibi. ge, Ad ſacrificandum ei
hôſtiam laudis.
Pater noſter. Ipsius pietas.
Deus Pater omnipotens.

Cc 3 Ser-

XXXVIii
Sermo S. Maximi Epiſcopi.

A5 ſandi ac beatiſſimi Patris
noſtri cujus hoôdie feſta ce-
lebramus, laudes addidiſſe aliquid,
decerpsiſie eſt: siquidem virtu-
tum ejus gratia non lermoônibus
exponénda eſt, ſed opéribus com-
Probanda Cùm enim dicat Scrip-
tra: Gloria patris eſt filius Säpiens:
quantæ hujus ſunt gloriæ, qui tan-
toôrum filiôrum ſapiéntia & devo-
tiône lætaturiIn Chriſto enim Jeſu
per Evangélium ipfe nos génuit.
2 Inveéni David ſervum meum,
ôleo ſancto meo unzi eum: * Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus enim.
hriſtus perpétuæ.
Uidquid igitur in hac ſanda
Pplebe poteſt eſſe virtutis &
grätiæ, de hoc quaſi quodam fon-
te lucidiſſimo, omnium rivulorum
puüritzs emanavit. Etenim quia ca-
ſtitatis pollébat vigore, quia abſti-
néentiæ gloriabatur anguftiis, quia
blandimentis erat præditus lenitaà-
tis, omnium civium in Deum pro-
vocavit affeétum: quia Pontificis
adminiſtratione fulgébat, plures e
diſcipulis reliquit ſui ſacerdorii
ſuceceſsores.
Poſui adjutéôrium ſuper poten-
tem, & exaltavi eléctum de plebe
mea: * Manus enim mea auxiliaâ-
bitur ei Invéni David ſervum
męeum, oleo ſancto meo unzi eum.
Manus
Ignem ſui amòris.
Enée congrue in hac die,
quam nohis beati Patris noſtri
„ad paradiſum tranſitus exultaà
bilem reddit, præséntis Pſalmi
Versiculum decantavimus: In me-
môria æterna erit juſtus Digne
enim in memoôriam vertitur héômi-
num, qui ad gaudium tranſiit An-
gelorum. Dicit ſermo divinus: Ne
laudes hôminem in vita ſua: tam-
quam ſi diceret: lauda poſt vitam,
magnifica poſt conſummatiônem.

Düplici enim ex cauſa utilius eſt

hominum magis memôriæ laudem
Are, quam viræ, ut illo potiſſimum
tempore merita ſandtitatis extoôl-
las, quando nec laudantẽ adulatio
movet, nec laudatum tentet elatio.
* it; qui ante Deum magnas

virtütes operàtus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repleéta eſt:
* ipſe intercedat pro peccaâtis om-
nium populoôrum.
Iſte eit, qui contempſit vitam
mundi;, & pervenit ad cœléſtia re-
gna. Iple. loria Patri. Ipſe.

Dômine; iſte Sanctus habitabit in
tabernâculo tuo, operàtus eſt juſti-
tiam, requiéſcet in monte ſancto
tuo.
Omine, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? * aut quis re-
quiéscet in monte ſancto tuo?
ui ingréditur ſine macula, * &
operatur juſtitiam. .
Zui loquitur veritatem in corde
ſnoaui non egit dolum in lingua
ua.
ec fecit prôximo ſuo malum, * &
opprobrium non accépit advérsùs
proximos ſuos. .
A d nihilum deduúctus eſt in con-
ſpeu ejus malignus: * timentes
mutem Dominum glorificat.
ui jurat proximo ſuo, & ron dé-
cipit, * qui pecuniam ſuam non
dedit ad usuram, & münera ſuper
innocentem non accépit. .
ui facit hæc, * non movébitur
in ætérnum-. .
ia. Domine, iſte Sanctus habi-
tabit in tabernaculo tuo, operatus
eſt juſtitiam, requieſcet in monte
ſancto tuo Vitam périit à
te, & tribuiſti ei Dömine: gloriam,
& magnum decôrem impoſuiſti
ſuper eum: poſuiſti in càpite ejus
coroônam de lapide pretioto.

Omine in virtte tua lætàbitur
Rex: * & ſuper falutare tuum
exultabit vekeménter.
eſidérium cordis ejus tribuiſti
ei: “& voluntate labiorum ejus
non fraudaâſti eum.
uéôniam præveniſti eum in bene-
diétionibus dulcédinis: * poſuiſti
in cayite ejus corônam de lapide
pretioôſo.
itam pétiit à te: * & tribuiſti ei
longitudinem dierum in ſæculum,
& in ſæculum ſæculi.
agna eſt glöria ejus in ſalutari
tuo: * gloriam & magnum deco-
rem impones ſuper eum.
uôniâ dabis eum in benedictioô-
nem in ſæeulum ſæculi: * lætifica-

bis eum in gaudio cum vultu tuo-
uoniam Rex ſperat in Domino:

◻

Ein mileria
mmoyebitt
neniatur n
inicis tuis
NMomnes;
MMes eOs
more pultt
u contu
nibit eos ig
Udkum eoru
einen eorun
önimecli
1. coxltaren
nn hotuelunt

1

Aüm.
Ultie Düe
inm Khlal
11. Vitam p
iDomine:
Echem in

keerioe
benedictic
cotdiam

ifell, gui

Unon

uentium !
Nfüllite por

athini

Augthiſte R
ln orene.
1 ſdlengl
ig Ulte hort

itel oſten

, A ons
1s ſeplen ei
M decelizon⸗

2 Patti, Ie

kus kabitclii
perätusekkill.
in wonnekntin

lubitübitinu.
aut lt
ſancto io!
e Maclt, 11

ttten in t:
dolum in kun

ſuo mlunet
ctpit aſens

s elt in o.
8: † iimente
Orfict.
10, 810I (e⸗
m Iuam non.
munela luper
eh. .
KOedtut

gtel,
iͦ e
e Nkionm 0

hrlti
i annnten
irsirhlin
nan e .

XXXIX
& in miſericéôrdia Altiſſimi non Evangélica léctio.
commovébitur. . ééctio ſanéti Evangélii ſecundùm
nveniatur manus tua omnibus Matthæam.
inimicis tuis: * déxtera tua invé- [Nillo témpore: Dixit Jeſus dil-
niat omnes, qui te odérunt. AHcipulis ſuis parabolam hanc:
2 ones eos ut clibanum ignis in Homo péregré proficilcens, voca-
témpore vultus tui: * Dôminus in vit ſervos ſuos; & tradidit iflis

ita ſua conturbabit eos;, & de- bona ſua. Et réliqua.
voraàbit eos ignis. Homilia ſancti Gregorii Papæ.
ructum eòrum de terra perdes: *

Ectio ſancti Evangélii, fratres
chariſſimi, ſolicitè conſidera-
re nos admonet, ne nos, qui plus
céteris in hoc mundo accepiſſe
aliquid cernimur, ab auctore mun-
di gravius inde judicemur. Cùm

& ſemen eorum à filiis hominum.
uoëniam declinavérunt in te ma-
la: cogitavêrunt consilia,; quæ
non, potuérunt ſtabilire.
uôòniam pones eos dorlum, * in

reliquiis tuis præparabis vultum

zaltare Dne in virtúte tua: can- creſcunt donorum. Tanto ergo

eorum. enim augentur dona, rationes etiã

täbimus, & pſallemus virtutes tuas. eſſe humilior; atque ad ſerviendum

Vitam pétiit à te,
ei, Domine:

& tribuiſti Deo promptior qui deb
glôriam, & magnum munere, quanto ſe obligatiorem

quisque debet ex

decoôrem impoſuiſti ſuper eum: ſeſſe conſpicit in reddenda ratione.

poſuiſti in capite ejus corônam de.
lapide pretiofo. Hic acci-
piet benedictiénem à Domino, &
milericôrdiam à Deo ſalutari ſuo:
quja hæc eſt generàtio quæréntium
Dôminum.
Omini eſt terra, & plenitàdo
ejus: * orbis terräarum, &

univérſi, qui habitant in eo.

uia ipie ſuper maria fü davit eũ: *
& ſuper flümina præparavit eum.
Quis alcendet in montem Dñi? *
aut quis ſtabit in loco ſancto ejus?
I[nocens manibus, & müdo corde:
qui non accépit in vano animãâ ſuã
nec juravit in dolo proximo ſuo.
Hic accipiet benedictionem à Déô-
mino: * & miſericôrdiam à Deo
lalutäri ſuo.
Hæc eſt generatio quæréntiũ eũ, *
quærentium faciem Dei Jacob.
ttllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ æternales: * &
introibit Rex gloôriæ.
Quis eſt iſte Rex gloôriæ?*Däs for-
tis, & notens, Dñs potẽs in prælio.
A ttôllite portas, principes, ve-
ſtras, & elevamini portæ æterna-
les: * & introibit Rex gloriæ.
Quis eſt iſte B. ex glôriæ? *ι Doômi-
nus virtétum ipſe eſt Rex gloriæ.
Ana, Hic accipiet benedictionem
à Dê⁴mino, & miſericordiam à
Dec ſalutari ſuo, quia hæc eſt ge-
nerätio quæréntium Dêôminum.
Tu es ſacerdos in æternum.
secundum ordinem Melchife-
dech.
ater noſter.

Ecce homo, qui peregrè proficiſci-
tur, ſervos ſuos vocat, eisque ad
negôtium taléntâ partitur. boſt
multùm verò temporis poſiturus
ratiônem revértitur Benêe operan-
tes pro apportato lucro remúne-
rat, ſervum verò à bono opere
torpéntem damnat.
Amavit eum Doôminus, & ornâ-
vit eum: ſtolam glôriæ induit eum.
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum. Et.
Cujus feſtum colimus.

Uis itaque iſte homo eſt; qui
péregre proficiſcitur, niſi Ke-
démptor noſter, qui in ea carne,
quam aſsumpferat, abiit in columè
Carnis enim locus proprius terra
eſt, quæ quaſi ad peregrina duci-
tur, dum per Redemptorem no-
ſtrum in cœlo collocatur. Sed ho-
mo iſte péregrè proficiſcens ſervis
ſuis bona ſua tradidit: quia fideli-
bus ſuis ſpiritualia dona concéſſit.
Et uni quidem quinque talenta »
alii duo, alii verò commiſit unum.
Quinque étenim ſunt corporis ſen-
fus „vidélicet, viſus, auditus »
guſtus, odoraàtus, & tactus. Quin-
que ergo taléentis, donum quinque
sénſuum, id eſt, exteriorum ſcientia
exprimitur. Duobus vero intel-
léétus,„ & operatio deſignatur.-
Unius autem talenti nomine, in-
tellectus tantmmodo defignatur.
. sint lumbi veſtri præcincti, &

vinculis, lucérnæ ardéntes in manibus ve-
1

c 4 ris

XI
ſtris: &Et vos similes homin'bus
expectantibus dominum ſuum,
quando revertatur à núptiis.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
ERôra Düs veſter ventürus ſit. Et.
gloria Patri. Et.
Ad ſocietatem. .
Ed is, qui quinque talenta ac-
céperat, alia quinque iucratus
eſt: quia ſunt nonnulli, qui etſi in-
terna ac myſtica penetrare neſciut,
Pro intentione tamen lupernæ pa-
triæ docent recta quos poſſunt, de
ipſis exterioribus, quæ accepérunt,
duplum talentum Portant: dumque
ſe a carnis petulantia, & à terrena-
rum rerum àmbitu, atque à viſi-
bilium voluptate cuſtodiunt, ab his
etiam alios admonendo compél-
cunt. Et funt nonnulli, qui quaſi
duobus talentis ditati, intelléctum
atdque operationem percipiunt ;
ſubtilia de intérnis intéliigunt ,
mira in exteriôribus operantur
Cümque & intelligéndo, & operan-
do aliis prædicant, quaſi duplica-
tum de negotio lucrum repértant.
e Deum laudamus. II.
A A Ul D ES,

Cce facerdos mâgnus, qui in
diebus fuis placuit Deo, & in-
ventus eſt juſtus. ominus
regnavit. ecam rel. TI. A5s Non
eſt inveêntus similis illi, qui éonſer-
varet legem Excelſi as: Ideòô ju-
rejurando fecit illum Dns créſcere
in plebem ſuam. A 5s2:. Sacerdotes
Dei benedicite Dôminum: ſervi
Dômini hymnum dicite Deo allel.
4 Serve bone & fidélis, intra
in gaudium Domini tui.

Cce facẽrdos magnus, qui in
diébus ſuis placuit Deo, & in-
véntus eſt juſtus, & in tempore
iracundiæ factus eſt reconciliatio.

Eſu Redempfor mnhium,
Perpes corona Præiulum
In hac die clementiùs
Indülgeas precantibus.
Tui ſaçri qua nominis
Confeſſor almus claruit,
Hujus celébrat annua
Devota plebs ſolémnia.
Qui rite mundi gaudia
Hujus cadúca réſpuens»
ternitatis præmio
FTotitur inter Angelos.

Nobis ſequi veſtigia,
Hujus précatu sérvulis
Dimitte noxam criminis.
it Chriſte Rex piiſume,
Tibi, Patrique gloria,
Cum Spiritu Paraclito,
Nunc, & per omne ſlæculum. Amen.

Juſtum deduúxit Doôminus per

vias rectas. Et oſtendit illi

regnum Dei.

Euge ſerve bone & fidélis, quia in
pauca fuiſti fidélis, ſupra multa te
conſtituam, dicit Dñs.
A, quæſumus, omnipotens
Deus, ut beati Contel-
soris tui atque Pontificis veneran-
da ſolémnitas, & devotiônẽ nobis
augeat, & ſalütem. Per Dôminum.

Xàudi, quæſumus Doômine, pre-
ces noſtras, quas in beati
Sontelsôris tui atque Pontificis
olemnitate deférimus: & qui tibi
dignè méruit famulari;, ejus inter-
cedentibus meritis, ab omnibus
nos absoôlve peccatis. Per Düm.
Non eſt inven-
cce ſacérdos. ar ſi

tus. cee o8
Amavit eum Dns; Et
ornäavit eum. Amavit. Stolam

3loriæ induit eum. Et' ornavit.
lôria. Amavit Elegit eum
Dminus Sacerdôté ſibi. g Ad
lacrificandum ei hoſtiam laudis.
„Adeòô jurejurando.

On eſt invéntus ſimilis illi,
qui conſervaret legem Excélſi⸗
Ideòô jurejurando fecit illum Doô⸗-
minus creſcere in plebem ſuam.
Elégit eum Däs, Sa-
Gerdâôtem ſibi. Elégit. Ad ſa-
crificandum ei héſtiam laudis. Sa-
cerdotem. Gloria. Elégit. y. Tu
es ſacerdos in gtern eche
ündùm ordinem Melc .
cunid 1 ſi Serve bone.
Ungi ſacerdôtio, & habére lau-
dem in nômine ipſius, & offérre
illi incenſum dignum in odorem
ſuavitatis. Tu es lacérdos,
eIn ætérnum. Tu. Secun-
dàùm ordinem Melchifedech. In.
glöria Patri. Tu. y5. Juſtum de-
duxit Dôminus per Vias rectas.
Et oſténdit illi regnum Dei.

Ecce ſacérdos magnus.

Mujus benignus annue
1

Dixit Däs.

Illlum Ge
is lelta.
Lrokendit

mnavit eumn
euin:ſKtolamg
Aportas galat

zin Dum e
A)letlena n
Crlelkin tegna

Hhelibro

udeinus v
lelles noſt
Mültam g
s meeniice
oninantes in
nines mign
ilia nedktti

tim ſeripen
lhe ſene

Aliſti
lucratus ſu
Omines
Uulchriui
ſedi hecit

45
ulis
minis,
hmme,
la,
ItO,
leculum Anen.
t Dominn ſe
Pt ofendt II

ſdeſis,un
lupra mllir
is.
„ Ootmmniſoſt;
I. Cunt
Ntiscis verenn.
lerotioni nenß
Der Dominun.

s Bömirene⸗
us in beitt

liri eins inei⸗
,49 ONinbti
8. Per Dün.
Non ek innen.
Cos.
Dis n
t. Kolanm
Mronmal,
Merit enn
okiam alti⸗
ſeo iueftnet

ſſſili,
tus ſmis e
eten ul
Eet lun d⸗

In Dis i.
ſei.
Rum!
ely

AMG
ulb

lo, Khieß⸗

du. 11
lecciſeten e

. —77., —
eménto Dhe David. s3.

„Juſtum dedüxit Dôminus per
Vias redtaas. .V
Et oſténdit illi regnum Dei.

Amaävit eum Dominus; & ornavit
eum: ſtolam gloriæ induit eum, &
ad portas paradiſi coronavit eum.

Ana. Dum eflet fſummus Fonti-
fex,terréna non métuit, ſed ad
cœléſtia regna glorioſus migravit.

Be libro Fccleſiaſtici.

J Audémus viros gloriéôſos, & pa-
reéntes noſtros in generatione
fua. Multam gloriam fecit Dômi-
nus magnificéntia ſua a ſæculo.
Dominantes in poteitâtibus ſuis,
homines magni virtute, & prudeén-
tia ſua præditi, nuntiantes in Pro-
hétis dignitatem Prophetarum, &
inperantes in præsenti populo, &
virtùte prudentiæ pôpuhs ſanctiſſi-
ina verba. In peritia ſua requiren-
tes modos muſicos, & narrantes
carmina ſcripturarum.
Euge ſerve bone & fidélis, quia
Iin pauca tuiſti fidélis, iupra multa
te conſtituam: & Intra in gaudium
Dñi tui. Däñe quinque talenta
tradidiſti mmihi, ecce alia quinq; ſu-
Perlucratus ſum. Intra.
1 Omines divites in virtüte,
—pulchritidinis ſtdium ha-
Pentes: pacificantes in domibus
ſuis. Omnes iſti in generationibus
gentis ſuæ gloriam adépti ſunt, &
in diébus ſuis habéntur in laâudi-
bus. Qui de illis nati ſunt; reli-
quérunt némen narrandi laudes
eôrum: & ſunt, quorum non eft
meméôria: periérunt „ quaſi qui
non füerint: & nati ſunt, qua
non nati, & filii ipsòrum cum ipfis.
. Ecce ſacerdos magnus, qui in
diébus ſuis placuit Deo: æ& Ideòô
jurejuràndo fecit illum Dñs créſce-
ze in plebemsſuam. 7, Benedi-
ctionem omnium Géntium dedit
illi, & teſtaméntum ſuum confir-
Mmavit ſuper caput ejus. Ideò.

xli

Ed illi viri miſericôrdiæ ſunt,
quorum pietates non defuérunt,
cum semine eòrum permanent bo-
na, hæréditas ſancta nepôtes eorüů,
& in teſtaméentis ſtetit ſemẽ eorù:
& filii eòërum propter illos usque
in ætérnum manentzſemen eorum,
& gloria eorum non derelinquetur.
Corpora ipsôrum in pace ſepülta
ſunt, & nêmen eòôrum vivit in ge-
nerationem & generationé. Sapien-
tiam ipsorum naârrent péôpuli,„ &
laudem eôrum nüntiet Eccléſia.
Juravit Däis, & non pœnitebit
eum : & Tu es ſacérdos in ætérnum
ſecundùm ordinem Melchiſedech.
Dixit Dôminus Domino meo;
Sede à déxtris meis. Tu es.
loria Patri. Tu es.

Sermo S. Maximi Epiſcopi.

Eàti Pa tris mérita jam in
Ituto pòôſita ſecùri magnificemus,
qui gubernaculu fidei viriliter te-
nens, anchoram ſpei tranquilla jam
in ſtatione compoſuit, & plenam
coœléſtibus divitiis, & ætérnis mer-
cibus navem optfato in littore col-
locavit: qui contra omnes adver-
sàrios ſctum timôris Dei tamdiu
infatigabiliter tenuit, donec ad vi-
Rtôriam perveniret. Quid enim fuit
totus vitæ illius curfus, niſi unius
cum vigili hoſte conflidas?
eInvéni David fervum meu, 6leo
ſancto meo unxi eü: * Mansenim
mea auxiliäbitur ei. Y, Nihil profi-
ciet inimicus in eo, & filius iniqui-
tatis nõ nocébit ei. Manus. Leéct.
Uantis hic cæcis a via veritaâtis
Jerrantibus, & de ſumma jam in
profändum rupe pendéntibus ,
amſſſum réddidit vitum, & illum,
quo Chriſtus viderétur, reparavit
intuitum: Quantorum auribus fur-
dis, & infidelitatis obturatiõne

damnatis, ad percipiéndam vocem
cœleſtium mandatôrum pretioſum
infûdit auditum, ur vocantiDeo ad
miſericoôrdiam reſpondérent per
obediéntiam? Quantos intrinſecùs
vulneratos, Angelici oris arte &
orationum ab infirmitate curàvit?
Pôſui adjutôrium ſuper poten-
tem,„ & exaltavi elééctum de plebe

mea: * Manus enim mea auxilia-
bitur ei. J. Invéni David lervum
E 5 meum

Xlii
meum, ôleo ſancto meo unxi eum. bus;id eſt; Epiſcopis, in expe-
Manus. cctatione adventuque ſuo ſolicitu-
Vantos per longam incùriam dinem mandat. MHunc enim ſervum
peccati labe reſolùtos, & qua- niidélem, atque prudéntem, præpo-
dam lepræ contagione perfúſos, ſitum familiæ fignifcat, commoda
caſtigationibus & exhortationibus atque utilitàtes commiſſi ſibi po-
expiando, Deo in ſe operante mun- puli cuxantem. Qui ſi dicto au-
davit? Quantoôrum animas vivén- diens, & præcéptis obédiens erit,
tes in côrpore ſam defùnctas, & id eſt, ſi doctrinz opportunitate
delictorum mole obrutas, ac ſepul- &° veritàte infirma confirmet;, dis-
taszad emendatiõnem tamquam ad rũpta consolidet, depravata con-
lIucem vocando, Deo reſuſcitavit, ut vertat, & verbum vitæ in æterni-
Dômini ſui admirandus initätor; tatis cibum alendæ familiæ diſpen-

jam mortuas Deo, é contrario
mortificet vitali morte peccato ?
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtutes operatus eſt, & omnis
terra doctrina ejus repléta eſt:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populorum.
Iſte eit, qui contémpfit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia re-
gna. Ipfe. loria Patri. Iple.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
Nillo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Vigilate, quia netlci-
tis, qua hora Dominus veſter ven-
tůrus ſit. Et réliqua.
Homilia S. Hilarii Epiſcopi,

T ignorantiam illam diéi om-
nibus taciti, non ſine uütilis
ſiléntii ratiône eſſe ſcirémus, vigi
lare nos Dominus propter adven-
tum furis admonuit, & orationum
aſſiduitate detentos, omnibus præ-
ceptorum fuorum opéribus inhæ-
rere. Furem enim eſſe oſtendit za-
bulum ad detrahenda ex nobis
ſpolia pervigilem, & corporum no-
ſtrôrum domibus inſidiantem: ut
ea incurioſis nobis, & ſomno dedi-
tis, conſiliorum ſuôrum atque ille-
cebrarum jaculis perfôdiat. Paratos
1 g1tur eſie nos convenit: quia diéi
ign orat io inténtam ſolicitudinem
uſpeniæ expectatiônis exagitet.
Amavit eum Düs, & ornavit
eum: ſKtolam gloriæ induit eum.
Et ad portas paradiſi coronavit.
eum. Induit eum Dominus
loricam fidei, & ornavit eum. Et.

Uisnam eſt fidélis ſervus &
prudens, quem conſtituit Do-
minus Iuper familiam ſuam? Quam-
quam in commuüne nos ad indeféeſ-
ſam vigilantiæ curam adhortetur:
ſpeçialem tamen pépuli principi-

dat, atque hæc agens, hisque
immorans deprehendatur, glo-
riam à Domino tamquam diſpensa-
tot fidélis, & villicus utilis con-
ſequetur, & ſuper omnia bona
conſtituetur, id eſt, in Dei gloria
coliocabitur, quia nihil ſit ultra,
quod melius ſit.
sit lumbi veſtri præcincti, &
lucernæ ardentes in manibus ve-
ſtris: *Et vos similes hominibus
expectantibus dominum ſfuum,
quando revertatur à nüptiis.
wigilaâte ergo, quia neſcitis, qua
hora Düs veſter venturus ſip., Et,
Gloéôria Patri. Et. .
Uoôd ſi côntuens longam Dei
patientiam, quæ in profeéctum
humanæ ſalutis extenditur, adver-
sùm consérvos inloléſcet, & ſæcu-
li malis, vitiis que ſe tradet, præsén-
tium tantùm curam in cultu ven-
tris exércens: defſperata die Doô-
minus adveniet; eumque à bonis»
quæ ſpopônderat, dividet: portio-
nemque ejus cum hypocritis in
pœnz æternitâte conſtituet: quia
adventum deſperaverit, quia man-
datis non obtemyeraverit, dula
præséntibus ſtudůerit, quia vita
Géntium vixerit, quia deſperatio-
ne judicii commiflam fibi fami-
liam fame, ſiti, cæde vexaverit.
e Deum laudamus II.
PRO DOCTORIBUS.

O Doctor bptime, Eccléſiæ
ſanctæ lumen, beate, divinæ
legis amator, deprecare pro nobis
Filium Dei.
NEus, qui poôpulo tuo ætérna
ſaltis beatum miniſtrum
tribuiſti: præſta;, quæſumus ; ut»
quem Docdtoérem vitæ habuimus in
terris, interceſsorem habére me-
reamur in coœlis. Per Däm.

De ſibro

Cnmim or
eiquitet srpi
iwacabit. Na
inatorum
ſa

en untd ecit
60

Meden in
enn “

luriei
indis

eene

ens „ Me.
ndatuk, 8.
nan Giſpen⸗

s ütilis on⸗
t ommnia boet
in eigin
nihil ſt ulnn

neſeltig i⸗

ürus .,t,

lis

m 401
Rim .
le exiſelt
15.Il.
ORIBUS,
z
geime, edin
1

te
ecitehton

De libro Eccleſiâſtici.

Apiéntiam omnium antiquérum
exquiret sapiens; & in Prophe-
tis vacabit. Narrationem virôrum
nominatorum conſervabit „ & in
versutias parabolarü ſimul introi-
bit. Occulta proverbiorum exqui-
ret, & in abſconditis parabolarum
conversabitur. In médio Magnato-
rü miniſtrabit, & in conſpeéctu præ-
ſidis apparebit. In terram alienige-
narum Gentium pertranſiet: bona
enim & mala in hominibstentabit.
N. Euge lerve bone & fidelis, quia
in pauca fuiſti fidelis, ſupra multa
te conſtituam: * Intra in gaudium
Düi tui Däe quinque talénta
tradidiſti mihi: ecce alia quinque
ſuperlucratus ſum. Intra.
Or ſuum tradet ad vigilandum
dilůculo ad DOominum, qui
fecit illum, & in conſpéctu Alriii-
mi deprecabitar. Apériet os ſunm
in oratione, & pro delictis ſuis
deprecabitur. Si enim Dominus
magnus volderit, ſpiritu intelli
géntiz replébit illum: & ipfe tam-
quam imbres mittet eléoquia la-
piéntiæ tuæx, & in oratione confi
tébitur Domino: & ipſe diriget con-
silium ejus, & diſciplinam, & in
ablconditis inis confiliabitur.

Ecce ſacerdos magnus, qui in
diébus ſuis placuit Deo: * ideo
jurejurando fecit illum Dñs créſce-
re in plebem ſuam. Benedi-
Gionem omnium Gentium dedit
illi, & teſtaméntum ſuum confir-
mavit fuper caput ejus. Ideo.

germinabit ficut lilium:
rébit in æxtérnum ante Dôminum.
Plantatus in domo Düi; in atriis
domus Dei noſtri. Et.
Pſe palam faciet diſciplinam do-
ctrinæ ſuæ, & in lege teſtaménti
Dômini gloriabitur. Collaudabunt
multi ſapiéntiam ejus, & usque in
ſæculum non delébitur. Non recé-
det memoria ejus, & nomen ejus
requirétur à generatione in gene-
rationem, Sapientiam ejus enarra-
bunt Gentes „ & laudem eſjus
enuntiabit Eccleſia.

Juràvit Dnñs, & non pœnitébit

Xliii
eum? * Tu es ſacêrdos in æternum
ſecundùm ordinem Melchifedech.
Dixit Döminus Domino meo;
Sede à dextris meis. Tu es.
lorig Patri. Tu es.
10 D. 4 Iſte co-
gnòvit juſtitiam, & vidit mirabilia
magna, & exoravit Altiſſimum:
Et inveêntus eſt in nũůmero San-
ôrum. Belſte eſt, qui contempſit
vitam mundi, & pervenit ad cœlé-
ſtia regna, Et. lôria Patri. Et.

Ex libro Moral. S. Gregorii Papæ.

O poſt Orionas Hyadum noô-
Jmine, niſi Doctôres ſanctæ Ec-
cléſiæ deſignantur? Qui ſubduúctis
Martyribus, eo jam tempore ad
mundi notitiam venérunt, quo fi-
des clariùs elucet: & repréſſaà infi-
delitatis hieme, altius per corda
fidélium ſol veritatis calet. ui
remôta tempeſtate perſecutiônis,
explétis longis noctibus infideiita-
tis, tunc ſanctæ Eccleſiæ orti ſunt;
cùm ei jam per crudelitatis ver-
num lucidior annus aperituar.

Inveni David ſervum meum,
Sleo ſancto meo unzi eum:
Manus enim mea auxiliabitur ei.
Nihil proficiet inimicus in eo ,
& filius iniquitatis non nocébit ei.
Manus.

Honéſtum fecit illum Dômi-
nus, & cuſtodivit eum ab inimicis,
S à ſeductoribus tutavit illum:
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum deduxit Dômtaus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et.
Ec immérito Doctôres ſancti
Hyadum nuncupatiône fignan-
tur. Græco quippe elòquio Hyetos
pluvia vocatur: & Hyades nomen
à plüúviis acceperunf, quia ortæ
procul důbio imbres ferunt. Bené
ergotiyadum appellatione expréfii
ſunt, qui ad ſtarum universalis Ec-
cléſiæ quaſi in cœli faciem deducti
ſuper arêntẽ terram humani pééto-
ris ſanctæ prædicationis imbres fu-
dérunt, Si enim Prædicationis ler-
mo plvia non eflet, Môyles mini-
méè dixiſſet: Expeétézur ficut plů-
via eloquium menm: & nequaquam
er Itaiam Véritas diceret: Manda-
bo nůbibus meis »ne pluant luper
eam imbré, atque hoc, quod paulo
ante

Xliv
anre protulimus: Quàmobrem pro-
hibitæ funt ſtillæ pluviarum.
te! Pôſui ad-
jutorium ſuper poténtem, & exal-
tavi electum de plebe mea: *Ma-
nus enim mea auxiliabitur ei.
Invéni David ſervum meum;
Öleo ſancto meo unxzi eü. Manus.
Ama-
vit eum Dôminus, & ornâvit eum:
1tolam gloôriæ induit eum: Et
ad portas paraditi coronavit eum.
Induit eum Däüs loricam fid ei, &
ornavit eum. Et.
NNUm ergo Hyades cum plüùviis
véniunt, ad ccœli ſpatia altio-
ra ſol dúcitur, quia apparente Do-
Gtorum ſciéntia, dum mens noſtra
imbre prædicatiéônis infúnditur, fi-
dei calor augétur Et perfula terra
ad fructum proficit; cùm lumen
ætheris ignéſcit, quia ubériùs fru-
gem boni ôperis réddimus, dum
per ſacræ eruditioônis flammam in
corde claâriùs ardemus. Dümque
per eos diébus singulis magis ma-
& isque ſciêntia coœléſtis oſténditur,
quaſi interni nobis lüminis vernu
tempus aperitur:; ut novus ſol no-
ſtris méntibus rútilet;, & eorů ver-
bis nobis cognitus ſeipſo quotidie
clarior micet. Urgente étenim mu-
di fine, ſuperna ſcientia proficit, &
largias cum témpore excretſcit.
te eſt,
qui ante Deum magnas virtütes
operatus eſt, & omnis terra doctri-
na ejus repléta eſt: »Iple inter-
ceédat pro peccaàtis omniũ populoô-
um. Iſte eſt, qui contémpfit
vitã mundi, & pervenit ad cœléſtia
regna. Ipſe. lôria Patri. Ipfle.
Iſte homo
perfécit ömnia, quæ locùtus eſt ei
Deus, & dixit ad eum: Ingrédere in
réquiem meam: SOuia te vidi ju-
ſtum coram me ex omnibus Gén-
tibus. Iſte eſt, qui contémpfit
viram mundi, & pervénit ad cœlé-
ſtia regna. Quia. Ioria. Quia.

ectic ſancti Evangélii ſecůndùm
Matthæum. 1
N illo témpore: Dixit Jeſus diſci-
pulis ſuis: Vos eſtis ſal terræ.
Quod ſi ſal evanúerit;, in quo ſa-
lietur? Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Stendit Dôminus, fatuos eſſe
judicandos, qui temporalium

bonòôtum vel cõpiam ſectântes, vel
inopiam metuentes, amittunt æ-
terna, quæ nec dari poſſunt ab ho-
minibus, nec auferri. Itaque ſi ſal
infatuatum fuúerit, in quo ſalieétur?
Id eſt, ſi vos, per quos condiéndi
ſunt quodammodo populi, metu
perſecutionum temporãlium ami-
séritis regna cœlôrum: qui erunt
homines, per quos à vobis error
auferatur, cùm vos elégerit Deus,
per quos errörem auferat ceteroô-
rum? ,B
Amâvit eum
Dôminus, & ornâvit eum: ſtolam
gloriæ induit eum: * Et ad por-
tas paradiſi coronavit eum.
Induit eum Déôminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et.
Iſte eſt,
qui ante Deum magnas virtutes
operatus eſt, & de omni corde ſuo
laudavit Dim : * Ipſe intercédat
pro peccatis omnium populorum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, aàbſtinens ſe ab omni
pere malo, & périnanens in in-
nocentia ſua. Ipſe.
Rgo ad nihilum valet ſal infa-
tuatum, niſi ut mittatur foras»
& calcétur ab hominibus. Non ita-
que calcatur ab hominibus, qui pa-
titur perſecutioônem; ſed qui perle-
cutioënem timéndo infatuatur. Cal-
cari enim non poteſt, niſi infeérior:
ſed inférior non eſt, qui quamvis
côrpore multa in terra ſuſtineat;,
corde tamen fixus in cœlo eſt.
In médio Eccleſiæ apéruit os
ejus, *Et implevit eum Dominus
ſpiritu ſapiéntiæ, & intellectus.
Jucunditatem, & exultationem
theſaurizavit ſuper eum. bt.
loria Patri. Et.
Os eſtis lumen mundi. Quo-
modo dixit ſuperiùs ſal terræ;
ſic nunc dicit lumen mundi. Nam
neque ſupériùs iſta terra accipien-
da eſt, quam pedibus corporeis cal-
camus; ſed hémines;, qui in terra
habitant, vel étiã peccatores, quo-⸗
rum condiéndis, & extinguendis
putôribus Apoſtôlicum ſalem Do-
minus miſit. Et hic mundum, non
cœlum & terram, ſed hômines;, qui
ſunt in mundo, vel diligunt mun-
dum,opoôrtet nrall giduinu⸗ illu-
minandis Apoſtoli miſſi ſunt. Non
poteſt civitas abſcoõndi ſuper mon-
tem péſita: id eſt, fundata ſuper
insignem magnämque juſtitiam,
quam

ſum ſunit
nuo diſp
lebeum l
C 0

denta ut
1AI

7
Audate Dun

Ne Uir,
hnicula: 8
Dilt nec ſp⸗
ſesatis, O
Unmnseumn?

la.
die Conteſt⸗
(lem pie
otbem,
lie lie etus
Arndere

lie ie letu
Laudis h
Uhlusppruc
htam dunin
Uanechuman
Hltitas:
lls ob pra
ener,
enue paſi
Ubes morbe
ektirun
Aethincil

„Vnchit laud.

Ulisenn
nne e
Rlales ilns
ſiu llh
Alper ceel
is mund
Nlinus,
uuyit en
bln go

kcivir
n in

ue, gliͦ
teott tl
licis: con
natalit
nes init

e
Anotis
Ka. )
ſirt 1
uin
nbenl
lecibe

veju⸗

6 ur

enn ſelntere
3, Anittunt ,
i pollantsbhe
Ii. Iugleſill
in guo ll
qvos contieni
o populi, pen
wporälium a.
Ium: qui
08 bis
eisgerit
äukerat celtt⸗

Amarittn
it eum:
n: eEt AN.
avit eum.
öminus lolian
eum, E.
Uteet,
aenus Nitiis
e Olnni cotteli⸗

nnaners .

iet ſe ilt⸗
nitatur ſonn,
libus. Non li.

quam ſignificat étiam ipſe mons,
in quo diſputat Dôminus.
e Deum laudamus. 1I1.
C O M N E

Dômine, quinque
talénta. ut infrà ad 1.
ixit Dôminus.

77.
audate Diüm omnes Gentes. 79.

Eàâtus vir, qui invéntus eſt ſine
Dmacula: & qui poſt aurum non
abiit, nec ſperavit in pecünia, &
thesauris. Quis eſt hic, & lauda-
bimus eum? fecit enim mirabilia
in vita ſua.
Ste Conféſſor Dômini, coléntes
Quem piè laudant pôpuli per
orbem,
Hac die lætus meéruit beatas
Scandere ledes.

Hac die lætus méruit ſuprémos
Laudis honores.-
ui pius, prudens, hůmilis, pudicus
Sobriam duxit ſine labe vitam,
Donec humanos animavit auræ
Sspiritus artus. ,
ujus ob præſtans méritum fre-
quenter,
.gra quæ paſſim jacuére membra,
Viribus morbi domitis, ſaluti
Reſtituuntur.
oſter hinc illi Chorus obſequentẽ
Concinit laudem, celebrésque pal-
mnas, . .
Ut piis ejus précibus juvémur
Oimne ber æzvum.
it ſalus illi, decus, atque virtus;,
Qui ſuper cœli solio corüſcans,
Totius mundi seriem gubérnat
Trinus, & unus. Amen.
Amavit eum Däüs, & ornavit en.
Stolam gloriæ induit eum.

Similabo eum viro ſapiénti, qui
ædificavit domum ſuam ſupra pe-
tram.
Eus, qui nos beati Con-
felisoris tui annua ſolemnitate
lætificas: conceéde propitius; ut
cujus natalitia colimus , étiam
actiones imitémur. Per Dôminum.

Déſto Dne ſupplicatiônibus
noſtris, quas in beati Con-
felsoris tui ſolemnitate deférimus:
ut, qui noſtræ juſtitiæ fiduciam non
habémus, ejus, qui tibi placuit,
precibus adjuvémar. Per Däm.

XIvV

Ntercéflio nos, quælumus Dô-
mine, beati Abbätis com-
meéndet: ut quod noſtris meéritis
non valémus, ejus patrocinio aſſe-
quamur. Per Doôminum.

egem Confeſsorum Dim, Ve-
nite, adoremus. enite. 1.
ſte Confeéſſor.
Beatus vir, qui
in lege Dômini meditatur: volun-
tas ejus pérmanet die ac nocte, &
omnia, quæcúmque faciet, ſemper
proſperabüntur
Eatus vir, qui non abiit in con-
silio impiorum, & in via pecca-
torum non ſtetit, * & in cäathedra
peſtilentiæ non ſedit.
ed in lege Domini voluntas
ejus, * & in lege ejus meditâàbitur
die ac nocte.
t erit tamquam lignum, quod
plantàâtum e ſecùs decùrius aqua-
rum „* quod fructum ſuum dabit
in témpore ſuo.
Et fölium ejus non défluet: * &
ômnia, quæcumque faciet, proſpe-
rabuntur.
on ſic impii, non ſic: * ſed tam-
quam pulviszquem projicit ventus
a facie terra “”MM
deò non resũúrgent impii in judi-
cio: * neque peccatores in conci-
lio juſtôrum. .
Quôniam novit Dôminus viam
juſtorum: † & iter impiorü peribit.
Beatus vir, qui in lege Dui
meditatur: volüntas eſus Permanet
die ac nocte, & omnia quaæcumque
faciet, ſemper proſperabúntur.
Beatus iſte Sanctuszqui con-
fiſus eſt in DDho, prædicavit præ-
céptum Dômini, conſtitutus eit in
monte ſancto ejus. Pſalnuas 2
Odon fremuérunt Gentes, * &
populi meditati ſunt inania.
fiterunt Reges terræ, & principes
convenérunt in unum, * advérsùs
Düäüm, & adveérsàs Chriſtum ejus-
irumpamus vincula eorum: * &
projiciamus à nobis jugum ipsoru.
ui habitat in cœlis, irridebit
eos: * & Doôminus ſubſannabit 60s-
unc loquetur ad eos in ira ſua, *
& in furore ſuo conturbäbit eos.
go autem conſtitutus ſum Rex ab
eo ſuper Sion montem ſanctum e-
jus,„* prædicans præcéptum ejus.
9ominus dixit ad me: * Filius
meus es tu, eo hodie 8Fun te.
20.

u⸗

Xlvi
ſtula à me, & dabo tibi Gentes
hæreditätem tuam, * & poſſeſſiô-⸗
nem tuam terminos terræ.
eges eos in virga ferrea * & tam-
quam vas figuli confringes eos.
t nunc Reges intelligite: * eru-
dimini, qui judicatis terram.
ervite DOomino in timôre; * &
exultate ei cum tremore.
pprehendite diſciplinam „ ne
quando iraſcatur Dominus: * &
pereatis de via juſta. .
Sm exarferit in brevi ira ejus, *
beati omnes, qui confidunt in eo.
Beatus iſte Sanctus, qui con-
fiſus eſt in Dõmino, prædicavit præ-

céptum Domini, conſtitũútus eſt in

monte ſancto ejus. Tu es
gloria mea, tu es ſuſcéptor meus
Domine: tu exàltans caput meum,
& exaudiſti me de monte ſancto
tuo.
Omine, quid multiplicati ſunt;
qui tribulant me? * multi in-
sürgunt adversum me.
ulti dicunt animæa mex: * Non
eſt ſalus ipſi in Deo eius.
Pu autem Domine ſulcéptor meus
es, * gloria mea, & exaltans ca-
Put meum.
oce mea ad Däüm clamâvi: *“ &
exaudivit me de monte ſancto ſuo.
go dormivi, & ſoporatus ſum: *
& exurrézxi, quia Dis ſuſcépit me.
Jon timébo millia populi circum-
dantis me: *W exurge Dômine, ſal-
vum me fac Deus meus.
Zuoôniam tu percuſsiſti omnes ad-
versantes mihi ſine cauſa: den-
tes peccatorum contriviſti.
omini eſt ſalus: * & ſuper péͤ-
pulum tuum benedictio tua
fa, Tu es gloria mea, tu es ſus-
céptor meus Dne, tu exaltans ca-
put meum, & exaudiſtime de mon-
te ſancto tuo. Y. Amavit eum Do-
minus, c ornavit eum. g. Stolam
gloriæ induit eum. Pater noſter.
Xxaudi Déômine.
Benedictione perpétua.
De libro Sapientiæ.

Uſtus „ſi morte præoccupâtus
füerit, in refrigério erit. Sené-
ctus enim venerabilis eſt non
diutûrna, neque annòrum número
computata: cani autem ſunt ſenſus
hominis, & ætas fenectütis vita
immaculata. PlacensDeo factus eſt
diléectus, & vivens inter peccatoôres
translatus eſt. Raptus eſt, ne mali⸗

tia mutaret intellécdtum ejus;, aut
ne fictio deciperet animam illius.
Faſcinatio enim nugacitatis ob-
ſcùrat bona, & inconſtantia con-
cupiſcéntiæ transvertit ſenſum ſine
malitia. Conſummatus in brevi ex-
plevit témpora multa: placita enim
erat Deo anima illius: propter
hoc properavit educere illum de
médio iniquitatum.
Euge ierve bone & fidélis, quia
in pauca fuiſti fidelis, ſupra multa
te conſtituam: &Intra in gaudium
Doômini tui. Domine quinque
talenta tradidiſti mihi: ecce àlia
quinque ſuperlucratus ſum. Intra.
nigénitus Dei Filius.

Opuli autem vidéntes, & non
intelligéntes, nec ponéentes in
præcoôrdiis talia: quoniam gratia
Dei & miſericordia eſt in Sanctos
ejus, & reſpectus in eléctos illius.
Condémnat autem juſtus mortuns
vivos impios, & juvéntus ceiériùs
conſummiata longam vitam inſuſti.
Vidébunt enim finem ſapientis, &
nan intelligent, quid cogitaverit de
illo Deus, & quare munie rit illum
Dôminus. Videbunt & contémnent
eum: illos autem Dominus irridé-
bit. Et erunt poſt hæc decidentes
ſine honore, & in contumélia inter
moôrtuos in perpétuum: quoniam
disrumpet illos inflatos ſine yoce,
& comovebit illos à fundaméntis,
& usque ad ſupremu deſolabuüntur.
Juſtus germinabit ſicut lilium-
Et florébit in ætérnum ante Do-
minum. . Plantatus in domo Dhi;
in atriis domus Dei noſtri. Et.
Spiritus lancti gratia. Leét lit
„T erunt geméntes, & memoria
Lillorum peribit. Vénient in co-
gitatione peccatorum ſuorum ti⸗-
midi , & traducent illos ex adver-
ſo iniquitâtes insorum. Tunc ſta-
bunt juſti in magna conſtantia ad-
vérsus eos, qui ſe anguſtiaverunt, &
qui abſtulérant labores eoôfum.
Vidéntes turbabũntur timore hor-
ribili, & mirabuntur in fubitatio-
ne inſperatæ talũtis, dicéntes intra
ſe » pœniteêntiam agentes, & præ
angũúſtia ſpiritus gementes: Hi
ſunt, quos habúimus aliquando in
deriſum, & in ſimilitudinem im-
Ppropérii. Nos inſensati vitam illô-
rum æſtimabamus insaâniam, & finẽ
illé⅛rum fine honore: ecce quomo-
do computati ſunt inter ſilioshei,

Linter Kan⸗
lſte cogn.
Cltmirabilia
Atiſſimam:
Mümero Jane
lſte eſt
Mundi, &!
legna, Et,

Inpocintem
anckum ſuum
eum , conl

Um imroe⸗
Deus juſtit

a

im in cote
uctu kron
Is multipt
ee in i
guielcam.
Troniacn tu
1nber conſt
Iocen
Auſn ſaumm

Aunm ejuszen
animanm illn
nugacltats
Nconktanti

ores
elng

on

uN⸗
us in Conai
ei nolt, 11

ErAtla Le
ian

Entut
itis,die N
agellle,
genles
ms Ald

dit mirabilia magna,; & exoravit

& inter Sandtos ſors illorum eſt.
Iſte cognovit juſtitiam, & vi-

Altiſſimum: Et inventus eſt in
numero Sancktorum.
Iſte eſt, qui contémpfit vitam
mundi, & pervenit ad cœléſtia
regna. Et. loria Patri. Et.

Invocantem exaudivit Doôminus
Sancdtum ſuum, Dôminus exaudivit
eum, & conſtituit eum in pace.

CCdn invocarem, exaudivit me
Deus juſtitiæz meæ: * in tribu-
latione dilatäâſti mihi.
M iſerére mei, * & exaudi oratioô-
nem meam.
ilii höminum usquequòô gravi
corde: * ut quid diligitis vanita-
tem, & quæritis mendacium:?
t ſcitte, qnôniam mirificavit
Düs Sanctum luum, * Düs exau-
diet me, cùm clamavero ad eum.
I raſcimini, & nolite peccare: =
quæ dicitis in cordibus veſtris, in
cubilibus veſtris compungimini.
acrificate ſacri ficium juſtitiæ, &
ſperate in Domino: *Multi dicunt:
quis oſtendit nobis bona ?
ignatum eſt ſuper nos lumen
vultus tui Domine: * dediſti Iæ-
titiam in corde meo.
Lfructu frumenti, vini, & olei
ſui * multiplicati ſunt.
n pace in idipſum *† dérmiam, &
requiéſcam.
Quoniam tu Dômine ſingulariter
in ſpe * conſtituiſti me.
Afia, Invocantem exaudivit Däs
Sanctum ſuum, Dominus exaudivit
eum , & conſtituit eum in pace.
Ana. Lzténtur omnes, qui ſperant
in te Domine: quôniam tu bene-
dixiſti juſtoſcuto bonæ voluntatis
tuæ coronaâſti eum.
Erba mea auribus pércipe Dnñe, *
intéllige clamorem meum.
Lntende voci orationis mex, *
Rex, meus, & Deus meus.
uoniam ad te oràbo: * Dômine
manè exaudies vocem meam.
ane aſtabo tibi, & vidéebo: *
quôniam non Deus volens iniqui-
tatem tu es
Neque habitabit juxta te malig-
nus: * neque permanébunt injuſti
ante oculos tuos.
Qdiſti omnes, qui operantur ini-

duitatem: * perdes omnes; qui

loquüntur mendacium. 4

Xlvii
irum sänguinum, & doloſum
abominabitur Dns: * ego autem
in multitudine milſericérdiæ tuæ.
EIntroibo in domum tuam: * ado-
ràbo ad templum ſanctum tuum in
timoôre tuo.
onmine deduc me in juſtitia tua: *
propter inimicos méos dirige in
conſpe u tuo viam meam.
uôniam non eſt in ore eôrum
véritas: * cor eòrum vanum eſt.
epùlchrum patens eſt guttur eo⸗
rum,linguis ſuis dolôsè agébant, *
jüdica illos Deus.
ecidant à cogitatioônibus ſuis;
ſecndùm multitudinem impieta-
tum eorum expélle eos, * quo-
niam irritavérunt te DOmine.
t læténtur omnes, qui ſperant in
te: * in ætérnum exultabunt, &
habitaâbis in eis.
t gloriabúntur in te omnes, qui
diligunt nomen tuum, * quoniam
tu benedices juſto. S
bmine, ut ſcuto bonæ voluntatis
tuæ X coronaâſti nos. .
Læténtur omnes, qui ſperant
in te Dömine: quéniam tu bene-
dixlſti juſto, ſcuto bonæ volun-
tatis tuæ coronaſti eum.
Domine Dôminus noſter;,
quàm admirabile eſt nomen tuum
in univéria terra! quia gloria &
honore coronäâſti Santum tuum,
& conſtituifiit eum ſuper opera
maäanuum tuagrum.
Omine Doôminus noſter, *quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univéerſa terra! .
uoniam elevata eſt magnificéntia
tua * ſuper coelos.
X ore infantium, & ladsténtium
perfeciſti laudem propter inimi-
cos tuos, * ut déſtruas inimicum,
& ultorem.
Auôniam videbo cœlos tuos »
pera digitòrum tuôrum:* lunam,
& ſtellas quæ tu fundäſti.
nid eſt homo, quòd memor es
ejus:* auf filius höminis, quôniam
viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, gloria hanoôre corondſti
eum, * & conſtituiſti eum ſuper
opera manuum tuarum. .V
Bnta fubjeciſti ſub peédibus
ejus, *† oves & boves univérſas,
inſuper && pecora campi. .
olucres c&li, & piſces maris, *
qui perambulant sémifas maris.
omine Doôminus noſter, * quàâm
aU⸗-

xlviii
admirabile eſt nomen tuum
univerſa terra!
DPômine, Dôminus noſter,
quàm admirabile eſt nomen tuum
in anivérſa terra! quia gloria &
honore coronâſti Sanctum tuum, &
conſtituiſti eum ſuper oper: ma-
nuum tuarum. Os juſti medi-
tabitur ſapiéntiam. Et lingua
ejus loquétur judicium.
* ater noſter. psius pietas.
. Deus Pater omnipotens.
Sermo S. Joannis Chrysoôſtomi.

in

Eäti dies, cujus feſtivita-
tem celebrämus, ad ipsius re-
de factôrum enarratiönem lin-
guam noſtram evocavit: siquidem
hodie Beatus iſte ad tranquillam,
omnisque perturbatioônis expérté
vitam tränſiit, eéque navigium ap-
pulit, ubi deinceps nõ pôterit me-
túere naufragium, nec ullam animi
perturbationem;, aut dolorem. Et
quid mirum eſt, ſi locus ille purus
eſt ab omni moléſtia animi, cùm
Paulus hominibs adhuc in hac vita
degéntibus loquens dicat: Semper
gaudéte, ſine intermiſſione orate?
Honéſtum fecit illumDominus,

& cuſtodivit eum ab inimicis, &

à ſeductoribus tutavit illum :
Et dedit illi claritäatem ætérnam.
v. Juſtum dedúxit Dôminus per
vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit.
B1 Chriſtus perpétuæ. Lec
Uôd ſi hic, ubi morbi;, ubi
Jinſfectationes, ubi præmaturæ
mortes, ubi calumniæ, ubi invi-
diæ, ubi perturbationes, ubi iræ,
ubi cupiditates, ubi innumerabiles
insidiæ,ubi quotidianæ ſolicitidi-
nes, ubi perpétua ſibique ſucceden-
tia mala ſunt, innumeros, ex omni
parte dolôres afferentia, Paulus
dixit fieri poſſe, ut ſemper gaudea-
mus, ſi quis paululum ex rerum
mundanarum fuctibus eréxerit ca-
put, vitamque ſuam recte compo-
suerit: multo magis: poſtquam hinc
demigravérimus, facile compotes
érimùs ejus boni, cùm hæc omnia
ſublata tuerint, adverſa valetudo,
morbi, peccandi matéria, ubi non
eſt meum ac tuum frigidum illud
verbum, & quidquid eſt malorum
in vitam noſtram invehens, innu-
meraque gignens bella-
Amavit eum Däüs, & orhavit

eum: ſtolam gloriæ induit eum.
Et ad portas paradiſi coronaviz
eum. Y. Induit eum Düs lori-
cam fidei, & ornavit eum. Et.
Ignem fui amoris. De vi⸗
Uamobrem maximopere gra-
tulor huius Sancti felicitati »
quoôd quamquai translatus eſt, at-
que hanc, quæ apud nos eit, clvi-
tatem reliquit, tamen in alteram
adſcriptus eſt civitatein „ nempe
Dei: & digréſſus ab hac Ecclefia, ad
illam pervénit, quæ eſt primogeni-
tôrum deſcriptorum in cœlis, ac
relictis hilce feſtis tranſiit ad cele-
britatem Angelorum. Etenim quod
& civitas ſurſuin ſit, & Eccléſia, &
celébritas, audi Apoôſtolum dicen-
tem: Accefsiſtis ad civitatem Dei
viventis, Jerúfalem cœleſtem, &
Eccléeſiam primitivorum, qui con-
ſcripti ſunt in cœlis, & ad multo-
rum millia Angelorũ frequéntiam.

Me. Iſte homo perfécit ommia;, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum Ingrédere in réquiem meam:
*E Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus.
Iſte eſt, qui contempfit vitam
mundi, & pervenit ad cœleéſtia re-
gna. Quia. loria Patri. Quia.

Domine, iſte Sanétus habitabit in
tabernaculo tuo, operatus eſt juſti-
tiam, requiéicet in monte ſanco
tuo. mus 14. .
Omine, quis habitabit in ta-
bernaculo tuo? aut duis re-
quiéscet in monte ſancéto tuo?
ui ingréditur fne macula; *
operatur juititiam., .
Qui lôquitur veritàtem in corde
ſuo, qui non egit dolum in lingua
ſua.
dec fecit prôximo ſuo malum, " &
opprobrium non accépit adversuùs
proximos ſuos. .
q nihilum dedúctus eſt-in con-
ſpectu ejus malignus: * timéentes
autem Donunum glorificat.
ui jurat prôximo ſuo, & non dé-
cipit', * qui pecuniam tuam non
dedit ad usuram, & münera ſuper
innoceèntem non accépit. .
Qui facit hæc, * non movébitur
in ætérnum.
Däüe, iſte Sanctus habitabit in
abernaculo tuo, operatus eſt juſti⸗

tiam, requiéſcet in monte ſancto
tuo. ;1. Vitam pétiit à te, &
tribuiſti ei Dônune: Slôtiam, &
ma=

usnum de
eum: poſul
un de lapi
Omine!
Rex: 3
Aultäbit ve
eſiderium
:x & polu
non fancit
uoniam pre
licionibusc
nceglteeſu
letdo.
lm elüit?
gtücinem
Einſtenlum
n elt glo
10:

olez tot
re ltn
1ſu cont
um corn
zalen eotn
Uuniam dec
i cogitaye
n hotuerun
unum Don
6s tuis

Uir die

mg lel

Viump

ie hadnit eun
LAdini cotonint
it eun hüs lon⸗
vin eun bt.
noris,

nncti felicitn,
anslatus eſnen
d nos eiheſt⸗
men in altemn
latein, Nene
bluc Peclelul
2 elt primoket⸗
n in cClis, ¹
tlänſitt ad ceſt
Rtenimn guo⸗
inbeclelin

0 Guicor⸗
& nl⸗
Hii freguenlin
cit onina,
16, Cllt
egienn Meinl:
umn cOteln IIe

gtenplt fitann
10 clellia le⸗
akart Iuls,

Uusibtint
dhenetusek i⸗
tin wonteſu

tel ild!
Nenulin
N. ſe eete
tititen in s
columin lont

4 8
ſo urnint
6 lt zaretst

ee

mg elt ein (.
lctus elt N
166: 1 Immell
Is Kin

oribcat
goniſe 4

bitipt⸗
s hhitinle
etti⸗ et
1 morte li
n Petiltien
: glolun
ne⸗

magnum decòôrem impoſuiſti ſuper
eum: poſuiſti in caâpite ejus coro-
nam de lapide pretiofo.
Omine in virtüte tua lætâàbitur
Rex: * & ſuper ſalutàre tuum
exultàbit veheménter. .
eſidérium cordis ejus tribuiſti
ei: * & voluntäte labiôrum ejus
non, fraudâſti eum.
Quôniam præveniſti eum in bene-
dictioònibus dulcedinis: * poſuiſti
in capite ejus coréônam de lapide
pretioôſo.
itam pétiit à te: *τ. & tribuiſti ei
longitudinem diérum in ſæculum,
& in ſæculum ſæculi.
Aagna eſt glöria ejus in ſalutaâri
tuo: * gloriam & magnum decô-
rem impônes ſuper eum.
Quôniã dabis eum in benedictiô-
nem in ſæculum ſæculi: * lætifica-
bis eum in gaudio cum vultu tuo.
Quoôniam Rex ſperat in Dômino:“
in miſericôrdia Altiſſimi non
commovébitur. .
LUnveniatur manus tua ômnibus
inimicis tuis: * déxtera tua invé-
niat omnes, qui te odérunt.
ones eos ùt clibanum ignis in
témpore vultus tui: *τ Dôminus in
ira ſua conturbabit eos, & de-
voraàbit eos ignis.
Fructum eòôrum de terra perdes: *
& ſemen eorum à flliis höminum.
Quôniam declinavérunt in te ma-
la: cogitavérunt consilia, quæ
non, potuérunt ftabilire.
uôniam pones eos dorlum, * in
reliquiis tuis præparabis vultum
Eoôrum.
„zaltare Dñe invirtũte tua? can-
tâbimus, & pſallémus virtutes tuas.
Vitam pétiit à te, & tribuiſti.
ei, Dömine: glôriam, & magnum
decòrem impoſuiſti ſuper eum:
poſuiſti in capite ejus corônam de
lapide pretioſo. Hic acci-
Diet benedictiénem à Dômino, &
miſericôrdiam à Deo ſalutari ſuo:
quja hæc eſt generàtio quæréntium
Dominum. kſalmas:
Omini eſt terra;, & plenitùdo
— ejus: * orbis terrarum ,„ &
univerſi, qui hàbitant in eo.
Quia ipfe ſuper maria fü davit eũ, *
uper flümina præparavit eum.
uis aſcéndet in montem Dni? *
aut quis ſtabit in loco ſancdto ejus?
nocens manibus, & müdo corde::
qui non accépit in vano ànimã ſuã
nec juravit in dolo proximo ſuo.

XIiæ
ie accipiet benedictiénem à Dô-
mino: * & milericordiam à Deo
ſalutãri ſuo.
æc eſt generàâtio quæréntiũ eu, *
quæreêntium faciem Dei Jacob.
ttôllite portas, principes, veſtras,
& elevâmini portæ æternales: " &
introibit Rex glôriæ.
uis eſt iſte Rex glôriæ?* Dis for-
tis, & potens, Dñs potẽs in prælio.
ttôllite portas, principes, ve-
ſtras, & elevâmini portæ æternâ-
les: * & introibit Rex glôriæ.
uis eſt iſte Rex gloriæ: * Doômi-
nus virtutum ipſe eſt Rex glôriæ.
Hic accipiet benedictionem
à Doômino, & miſericordiam 2
Deo ſalutari ſuo, quia hæc eſt ge-
nerâtio quæréntium Döôminum.
Lex Dei ejus in corde ipsius.
„Et non ſupplantabuntur greſſus
ejus. Pater noſt. vinculis.
Evangélica léctio.
ectio ſancti Evangelii ſecndùm.
Lucam. Kio? „3P. 1½: G
IR illo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis: Sint lumbi veſtri
præcincti, & lucérnæ ardéntes in
manibus veſtris. Et réliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.
Ancti Evangélii, fratres chariſ-
ſimi, apeérta vobis eſt léctio
recitata. Sed ne aliquibus ipſa
ejus planities alta fortàſſe videa-
tur, eam ſub brevitäte transcürri-
mus, quatenus ejus expositio ita
neſeientibus fiat cögnita, ut tamen
ſciéntibus non ſit onerôſa. Dômi-
nus dicitèsint lumbi veſtri præcin-
cti. Lumbos enim præcingimus ;
cuùm carnis luxùúriam per continén-
tiam coarétàmus. Sed quia minus
eſt mala non àgere, niſi étiam quis-
que ſtudeat, & bonis opéribus in-
ſudare, prôtinus additur: Et lucéêr-
næ ardéntes in manibus veſtris.
Luceèrnas quippe ardéntes in ma-
nibus tenemus „ cuùm per bona
pera prôximis noſtris lucis exém-
Hia monſtramus. De quibus pro-
écιπ opéribus Dis dicit: ũceat lux
veſtra corã hominibus, ut videant
pera veſtra bona „ & glorificent
Patrem veſtrum;, qui in cœlis eſt.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtütes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudàvit Dôminum ¹
Ipſe intercédat pro peccatis
oômnium populorum.
Ecce homo ſine queréla, ve rus
Dei

1
Dei cultor,»„ âbſtinens ſe ab omni
pere malo, & pérmanens in in-
nocéntia ſua. Ipfe.
Cujus feſtum.
Uo autem ſunt, quæ jubén-
tur, & lumbos reſtringere, &
Iucernas tenére: ut & munditia ſit
caſtitatis in corpore, & lumen ve-
ritatis in operatioéne. Redemptoôri
étenim noſtro unum ſine altero
placére nequaquam poteſt: ſi aut
is, qui bona agit, adhuc luxùúriæ in-
quinamenta non déſerit: aut is, qui
caſtitate præéëminet, necdum ſe per
bona ôpera exércet. Nec caſtitas
ergo magna eſt ſine bono pere,
nec opus bonum eſt aliquod ſine
caſtitate. Sed & ſi utrümque agi-
tur,reſtat,ut quisquis ille eſt, ſpe
ad ſupérnam patriam tendat „ &
nequâquam ſe à vitiis pro mundi
hujus honeſtate contineat.
Sint lumbi veſtri præcincti, &
ucernæ ardéntes in manibus ve-
IIis : Et vos similes hominibus
expectantibus Döminum ſuum ,
quando revertatur à nuptiis
F. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Düs veſter ventürus fit. Et.
Ioria Patri. Et.
Bio ad ſocietatem.

T vos similes hominibus ex-
pectantibus Dôminum ſuum,
quando revertatur à nuúptiis: ut,
cùm vénerit, & pulsaverit, confé-
ſtin apériant ei. Venit quippe
Dominus, cùm ad judicium proô-
perat; pulſat verè, cùm jam per
ægritůdinis moleſtias eſſe mortem
vicinam designat. Cui conféſtim
aperimus;, ſi hunc cum amore ſuſ-
cipimus. Aperire enim jüdici pul-
santi non vult, qui exire de corpo-
re trépidat: & vidére eum, quem
contempsiſſe ſe méminit, jüdicem
formidat. Qui autem de ſua ſpe, &

operatiéne lecùrus eſt, pulsanti
confeéſtim aperit, quia lætus judi-
cem süſtinet: & cùm tempus Pro-
pPinquæ mortis advénerit, de gloria
retributiônis hilaréeſcit.
Te Deum laudamus. II.

P 4:0 Di 8,

LNine quinque talénta tradi-
diſti mihi: ecce alia quinque
ſuperlucratus ſum. .
Ffäl. D is regnavit.

cujus natalitia coôlimus ,

Fidélis ſervus & prudens„
quem conſtituit Dôminus ſuper
tamiliam ſuam. Beâtus ille
ſervus, quem cùm vénerit Domi-
nus ejus, & pulsäverit januam „
inyénerit vigilaäntem.
Serve bone & fidélis, intra
in gäudium Dômini tui.
eâtus vir. xlv.

Eſu corõna célſior,
Et véritas ſublimior;,
Qui confiténti sérvulo
Reddis peréenne præmium.
a ſupplicanti cœtui,
Hujus rogatu, nõôxii
Remiſſionem criminis„
Rumpendo nexum vinculi.
Anni reverſo témpore,
Dies refulſit lumine,
Quo Sanctus hic de cörpore
Migravit inter fidera.
Hic vana terræ gaudia »
Et luculénta prædia
Pollúta ſorde députans,»
Ovans tenet cœléſtia.
Te Chriſte Rex piiſſime,
Hic confiténdo jugiter,
Calcâvit artes demonum,
Sævuúmque Averni principem.
Virtute clarus & ſide,
Confeſſione sédulus,
Jejuna membra défefens
Dapes ſupérnas ôbtinet.“
roinde te biiſſime „
Precamur omnes sùpplices;,
Nobis ut hujus gratia;,
Pœnas remittas debitas.
* atri perénnis gloria,
Natôque Patris unico,
Sanctoque ſit Paraâcçlito;,
pPer omne ſemper ſæculum. Amen⸗
Juſtum deduúxit Dôminus per
vias rectas. . .
Et gſtéendig illi regnum Dei⸗-

Euge ſerve bone, & fidélis, uua
in pauca fuiſti fidélis, ſupra multa
te conſtituam, intra in gaudium
Dômini tui.
Eus, qui nos beâti MN. Con-
◻ feisoris tui annua ſolemnitate
ificas: concede propitius ;
lErific Hin étiam
actiônes imitemur. Per Dominum.

Deſtopñne (upplicatignibus no⸗
ſtris, quas in beati N. Con-

Ana. Euge ſerve bone, in môdico felſsoôris tui ſolemnitate deférimus:
fidélis, intra in gaudium Däii tui., ut qui noſtræ juſtitiæ fiduciäã non

42

lbemus ,e
ltcibus aci

Nercetlio
Ne, bedti
Eet:ut, gnn
flemus, ejt
UII. Per 0

ugelerre bo

e Anir
Umapit eum.
Potit induit
Pran Amar

leizſernus,

Uku cor iun

ſall cobei
Mlntedunt

Vus & grolen,
Dominns le
u. Deinsl
Im venetit Do
averit dlan
Nem.
kelis in
ini tui,
us fire N

ſior „
limior,
errulo
Dkemium,

lninis,
Im uncul,
npore,
nine,
ge corpote
enn
udia,
li
Ultans,
lit.
line,
bitek,

I
etetens
Ubrinet,
3 me

Khitis G
s, oprn Mi
gelis⸗ U

mita n

habémus, ejus, qui tibi placuit;
précibus adjuvemur. Per Düm.

Ntercéſſio nos, quæſumus Doômi-
1 ne, beati Abbatis commen-
det: ut, quod noſtris meritis non
valemus, ejus patrocinio aſſequa-
mur. Per Döminum.

Euge ſerve bone.
eatus vir.
Amavit eum Düäs, Et
ornavit eum. Amavit. Stolam
gloriæ induit eum, Et ornavit.
loria. Amavit. Os juſti me-
ditabitur lapiéntiam. e Et lin-
gua ejus loqueétur judicium,

Fidelis ſexrvus.

Uſtus cor ſuum trâdidit ad vigi-
Ficem diluculòag Döôminum,
qui fecit illum, & in conſpéctu
Altiſſimi deprecaâbitur.
Os juſti, * Meditaâbitur ſa-
pientiam. Os juſti. Et lingua
ejus loquétur judicium. Meditabi-
tur. G loria. Os juſti. Lex Dei
ejus in corde ipsius. Et non
ſupplantabuntur greſſus ejus.

Serve bone.

Maum dedũxit Dminus per vias
rectas „ & oſténdit illi regnum
Dei, & dedit illi ſcientiam Sanctoô-
Ium: honeſtavit illum in laboribus,
& complevit labores illius.
Lex Dei ejus, In corde
ipsius. Lex. Z. Et non ſupplanta-
buntur greſſus ejus. In corde.
7 loria Patri. Lex Dei. 2“ Juſtum
deduxit Dominus per vias rectas.
F. Et oſtendit illi regnum Dei.

Démine quinque talenta.
Velp. xlv. Juſtum deduxit
Déminus per vias rectas.
Et oſtendit illi tegnum Dei.

Hic vir deſpiciens mundum „ &

terrena, triümphans „ Divitias

clo condidit org; mang,

De libro Eccleſiaâſtici.

BEärus vir, qui inventus eſt ſine
macula: & qui poſt aurum non
abiit, nec ſperavit in pecunia, &
thesauris Quis eſt hic, & laudâ-
bimus eum fecit enim mirabilia
in vita ſua Qui probatus eſt in il-
lo, & perfectus eſt, erit illi gloria
ætérna: qui Potuit transgredi, S8&
non eſt transgreſſus: facere mala;
& non fecit: ideo ſtabilita ſunt
bona illius in Domino, & eleemo-
Iynas illius enarrabit omnis Ecclé-
ſia Sanctorum.
Euge ſerve bone & fidélis, quia
in pauca fuiſti figelis, ſupra multa
te conſtituam: * Intra in gaudium
Domini tui. Dômine quinque
talenta tradidiſti mihi: ecce alia
quinque ſuperlucratus ſum. Intra.

Ui timet Dôminum, excipiet
doctrinam ejus: & qui vigilaà-
verint ad illum, invénient benedi-
ctionem. Qui quærit legem „ ſe-
plebitur ab ea; & qui inſidiéôse
agit, candalizabitur in ea. Qui
timent Dominum, invénient judi-
cium juftum, & juſtitias quaſi lu-
men accendent.“ Qui credit Deo ,„
atténdit mandatis: & qui confidit
in ille, non minorâbitur. Timenti
Dominum non occùrrent mala, ſed
in tentatione Deus illum conſer-
vabit, & liberabit à malis sapiens
non odit mandata & juſtitias, &
non illidétur quaſi in procella na-
vis. Homo ſensatus credit legi
Dei, & lex illi fidélis.
Juſtus germinabit ſicut lilium,
Et flerg bit in ætérnum ante Doô-
minum. J. Plantatus in domoDniy
in Atriis domus Dei noſtri. Et.

Piritus timéntium Deum quæri-
Ltur; & in refpectu illius bene-
diæétur. Spes enim illorum in ſal-
vântem illos, & 6culi Dei in dili-
gentes ſe Qui timet Dominum 5
nihil trepidabit, & non pavébit ,
quôniam ipſe eſt ſpes ejus. Timen-
tis Dôminui beata eſt anima ejus.
Ad quem réſpicit, & quis eſt for-
titudo ejus? Ocali Dômini ſuper
timéntes eum;protector potentiæ,
firmamentum virtùtis, tegimen ar-
doris, & umbraculum meridiani

deprecatio offenſionis „ & adjuto-

rium caius, exaltans animam , &
4 1

2 illu-

.2

ii .
äilläminans 6culos, dans ſanitätem,
& vitam, & benedictionem.
Iſte cognovit juſtitiam, & vidit
mMirabilia magna, & exoravit Al-
tiſſimum: Et invéntus eſt in
numero Sanctörum.
Iſte eſt, qui contempſit vitam
mundi, & perveénit ad cœléſtia re-
gna. Et. G loôria Patri. Et.

Ex libro Moral. S. Gregorii Papæ.

LFnderur juſti fimplicitas. Hu-
Jjus mundi ſapientia eſt, cor
machinat ônibus tégere, ſenſum
verbis velare 3 quæ falſa ſunt, vera
oſténdere: quæ vera ſunt, falſa
demonſtrare. Hæc nimirum pru-
déntia ufu à juvenibus ſcitur, hæc
à púetis pretio diſcitur: hanc qui
ſciunt, ceteros deſpiciendo ſuper-
biunt: hanc qui néſciunt, ſubjé-
cti, & timidi in aliis mirantur,
quia ab eis hæc eadem duplicitatis
iniquitas nomine palliata diligi-
tur, dum mentis pervérſitas urba-
nitas vocatur. Hæc ſibi obſequen-
tibus præcipit, honorum cülmina
quæxrere, adepta temporalis gloriæ
Vanitate gaudére, irrogata ab aliis
mala multipliciùs réddere ; cùm
vires sůüppetunt, nullis reſiſténti-
bus cedere: cùm virtütis poſſibi-
litas deeſt, quidquid explére per
malitiam non valent, hoc in paci-
fica bonitate ſimulare.
Honeſtum fecit illum Dôminus,
&£ cuſtodivit eum ab inimicis,
à ſeductoribus tutavit illum:
"Et dedit illi claritatem ætérnam.
e Juſtum dedùxit Döminus per
Vias rectas, & oſtendit illi regnum
Dei. Et dedit. Ledtiov
A T contra, ſapientia juſtôrum
eſt, nil per oſtenſionem fin-
gere, ſentum verbis aperire, vera
ut ſunt diligere, falia devitare, bo-
Ma gratis exhibéere, mala libéntiùs
tolerare, quàm facere, nullam inju-
riæ ultionem quærere, pro veri-
tate contuméliam lucrum putare.
Sed hæc juſtorum ſimpliſcitas de-
ridétur ; quia ab hujus mundi ſa-
Pientibus, puritatis virtus fatúitas
créditur. Omne enim, quod inno-
center agitur;, ab eis procul dubio
ſtultum putatur: & quidquid in
Gpere veritas approbat, carnali ſa-
Pientiæg fatuum fſonat. Quid nam-
que ſtültius vidétur mundo, quam

mentem verbis oſtêndere, nil cal-
lida machinatiône ſimulare, nullas
injuriis contumelias reddere, pro
maledicentibus orare, paupertatem
quærere, poſséſſa relinquere, ra-
piénti non resiſtere, percutiénti
alteram maxillam præbere:
Amavit eum Dominus, & ornâ-
Vit eum: ſtolam gloôriæ induit eum.
Et ad portas paradiſi coronavit
eum.
Induit eum Döminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et.

Ampas contémpta apud cogi-
tatiõnes divitum. Sæpè con-
tingit, ut eléctus quisque, qui ad
ætérnã felicitatem dúcitur;, conti-
nua hic adverſitate deprimatur: non
hunc rerum abundantia fúlciat; non
dignitatum glôria honorabilem
oſtéändat, nulla ei obſequentium
frequéntia suùppetat, nulla hunc
humanis ôculis veſtin pompa com-
pônat; à cunctis verò deſpicabilis
céêrnitur, & hujus mundi gratia in-
dignus æſtimatur; ſed tamen ante
occulti júdicis oöculos virtütibus
émicat, vitæ méritis corſcat: ho-
norari métuit, déſpici non refügit:
corpus continentia afficit, ſola in
animo dilectione pinguéſcit: men-
tem ſemper ad patiéntiã præparat»
& eréctus pro juſtitia de percéptis
contuméliis exültat , afflictis ex
corde compatitur, de bonôrũ pro-
ſperitatibus quaſi de préôpriis læta-
tur, ſacri verbi pabula in mente ſo-
licitus rüminat, & inquisitus quod-
libet éeloqui dupliciter ignôrat.

EIſte homo perfécit omnia, quzæ

focútus eſt ei Deus, & dixit ad
eum Ingrédere in réquiem meam?:
Quia te vidi juſtum coram me
ex omnibus Gentibus. .
Iſte eſt, qui contémpfſit vitam
mundi, & pervénit ad cœléſtia re-
gna. Quia. lôria Patri. Quia.

ectio ſanéti Evangélii ſecundùm
Lucam. I ii. Cap. 12, 4
N illo rémpore: Dixit Jeſus dil-
[tipulis ſuis: Nolite timére pusil=
lus grex, quia complaâcuit Patri, ve-
ſtro dare vobis regnum. Et réligq-
Homilia venerabilis Bedæ Presbyt⸗

Usillum gregem electôrum, vel
ob comparatioônem majoris nüú-
meri reproborum;, vel potius 0
humilitatis devotionem noôminat
gu

ii wiglie
antilibet n
Tumptamen
ihumilitate
omiſlum ren
nlte, Ideogt
Econlolatus
untum queren
unuc batre
Abenignitate
h Iue egui
fttütes opert
Crce ſuo lau
lle intereé
inmium popul
lhno
Mi altor, al
iele malo,
Uretlliglua. I
Uuiite, gu
eemölyna.
Unete, ne r
Nliuntibus,

ektſeenolna
rciene in
1n Dowwino f
Uhlöminds do
Uunn unge &
dleemolynan
n Dade gl
ee: Argen
un nulllus
Nlöniam a0
l & his,

Kentere tia
e ſilnlare, n
lias ledtete,
dräre, anpettntn
lr reilnguere,
ete, penculia
n prabele
Dominus Aon
lotiz indlien
varadiſi conin

Döminds Iud
teum. Et.

npte anldi
itum. Rehech
6 gizgle, git
n Gucltur,c
te depniwinar

tia Hononbln
ei oblenenmn
etat, ulli hu
eſtiä ponhter⸗
Peo geſgien
6munci ttal⸗
r,ſel tunen
culos fitütidn
iuis coriſn to⸗
ficinon lefigit
kaſhen, wül
gingneſeigut⸗
gitiiſntt
lta ce peneeht
lu Atſei
tebniti⸗
ſtentiliiee⸗
Lingiludil
lieiter igei
tecit onni,, 4
ens, A
in keglien in,
kun chunn 1
tibas,
. onten lin
nit ad riin
loria bai G

jͦſeenin

u

Nangdlii
i⸗ iptei
hnhaiin
legun e
miiheelnn

quia vidélieet Eceléſiam ſuam
quantàlibet numeroſitate jam dila-
tatam, tamen usque ad finem mun-
di humilitate vult creſcere, & ad
promiſſum regnum humilitate per-
venire. Ideoque ejus labôres blan-
de conſolatus, quam regnum Dei
tantùm quærere præcipit, eidem
regnum a Patre dandum complaci-
ta benignitate promittit.
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtûtes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit Döminum :
Aipſe intercédat pro peccatis
oômnium populôrum.
yJ. Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
pere malo, & pérmanens in in-
nocéntia ſua. Ipſe.
T7 Endite, quæ poſſidétis, & date

Veleemôſynam. Nolite, inquit,
timére, né propter regnum Dei
militantibus, hujus vitæ neceſsa-
ria deſint: quin etiam poſséſſa prop-
ter eleemoſynam véndite. Quod
tunc dignè fitz quando quis, ſemel
pro Domino ſuis omnibus ſpretis,
nihiléõminùs poſt hæc labôre ma-
nuum, unde & victum transigere,
& eleemôſynam dare queat, ope-
raàtur. Unde gloriatur Apôſtolus,
dicens: Argéentum & aurum, aut
veſtem nullius concupivi: ipſi ſci-
tis, quôniam ad ea, quæ mihi opus
erant & his, qui mecum ſunt, mi-
niſtravérunt manus iſtæ. Omnia
oſtendi vobis, quòniam ſic laboran-
tes opportet ſuſcipere infirmos.
. Sint lumbi veſtri præcincti, &
lucérnæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: 2. Et vos similes hominibus
expectàntibus dominum ſuum,
quando revertatur à nüptiis.
F. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dôminus Veller ventuúrus ſit.
Et vos. léria Patri. Et vos.

Acite vobis saculos, qui non
veteraſcunt, eleemôſynas vidé.
licet operando, quarum merces in
ætérnum maneat. bi non hoc præ-
céptum eſſe putândum eſt, ut nil
pecuniæ reſervétur à Sanctis, vel
ſuis ſcilicet, vel pauperum ũſibus
ſuggerendæ: cùm & ipie Döminus;
cui miniſtrabant Angeli, tamen ad
informandam Eccléſiam ſuam lo-
culos habuiſſe legatur, & à fideli
bus oblata consérvans, & luorum
neceſſitatibus aliisq; indigéntibus

tribuens: ſed ne Deo propter iſta

222

. liii
ſerviàtur, & ob inõpiæ timérem ju-
ſtitia deſerâtur. e Deum. 1II.
P KO ABbATIBUS.

ectio ſanécti Evangélii ſecndùm
Matthæum.
IN illo tempore: Dixit Pefrus ad
Jeſum: Ecce nos reliquimus om-
nia, & ſecuti ſumus te, quid ergo
erit nobis? Et réliqua
Homilia ſancti Hieronymi Presb.

Randis fiducia! Petrus piſcâ-
tor erat, dives non füerat, ci-
bos manu & arte quærébat;, & ta-
men loquitur confidenter: Reliqui-
mus ömnia. Et quia non suúùfficit
tantùm relinquere, jungit, quod
perféctum eſt: Et ſecúti ſumus te.
Fécimus;, quod juſsiſti, quid igitur
nobis dabis præmii? Jjeius autem
dixit illis: Amen dico vobis, quod

vos, qui ſecúti eſtis me, in regene-

ratiõône, cùm séderit Filius homi-
nis in ſede maſjeſtatis ſuæ, ſedébitis
& vos ſuper ſedes duòdecim, judi-
cäantes duôdecim tribus Itfrael.
Non dixit: Qui reliquiſtis omnia;,
hoc enim & Crates fecit Phriloſo-
phus, & multi alii divitias con-
tempsérunt; ſed, Qui ſecüti eſtis
me, quod prôpriè Apoſtolôrum
eſt, atque credéntium.,
Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtůtes operatus eſt, & de omni
corde ſuo laudavit DOôminum:
Ipſe intercédat pro peccatis om-
nium populoôrum.
Ecce homo ſine queréla,verus
Dei cultor, abſtinens ſe ab omni
bpere malo, & pérmanens in in:
nocentia ſua. Ipſe. Eeé
N regeneratione, cùm séederit
Filius hôminis in ſede majJeſta-
tis ſuæ (quando & moôrtui de cor-
ruptiône resúrgent incorrüupti) ſe-
debitis & vos in ſôliis judican-
tium ,condemnantes, duodecim
tribus Iſrael: quia vobis credenti-
bus illi crédere noluerunt Et om-
nis, qui reliquerit domum, vel fra-
tres »aut ſorôres, aut patrem: aut
matrem, aut uxorem, aut filios»
aut agros propter nomen meum;
céntuplam accipiet, & vitam æter-
nam poſſidébit. Locus iſte cum
illa ſenténtia congruit, in qua Sal-
vator léquitur: Non veni pacem
mittere ſed gladium. Veni enim
eparare hôminem à patre luo, 8&
malrei à filis » & nutum à cru
3

.„*

.

liv
& inimici höminis doméſtici ejus.
Qui ergo propter fiden Chriſti, &
Pprædicationem Evangelii omnes
affectus contémpfſerint, atque di-
vitias, & ſæculi voluptates: iſti cen-
tuplum recipient, & vitam æteér-
nam poſſidebunt.
sint lumbi veſtri præcincti, &
Iucérnæ ardentes in manibus ve-
ris: & Et vos similes hominibus
expeétantibus dominum ſuum,
quando revertatur a nůptiis.
Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hôra Dominus veſter venturus ſit.
Et vos. loria Patri. Et vos.

X occaſiòne huſús ſententiæ
quidam introducunt mille an-
nos poſt reſurrectiônem, dicéntes,
tune nobis centuplum omnium re-
rum, quas dimiſimus, & vitam æ-
térnam eſſe reddéndaminon intel-
ligentes, quod ſi in ceteris digna
ſit repromiilio, in uxôribus appa-
reat turpitůdo: ut qui unam pro
Domino dimiferit, centum reci-
piat in futuro. Senſus ergo iſte
eſt: qui carnalia pro Salvatore di-
mi'erit,; Wpiritualia recipiet, quæ
comparatione, & mérito ſui ita
erunt, quaſi ſi parvo numero cen-
tenarius nümerus comparétur.
De Deum laudamus. I1
COMMUNE VIRGINUM.

Hæc eſt vifgo sâpiens & una de
nuúmero prudentum.
D xXit Doôminus Déômino meo: *
.Sede a dextris meis
onec ponam inimicos tuos, *
icabellum pedum tuorum.
irgam virtütis tuæx emittet Dé-
minus ex Sion: „ dominare in
médio inimicorum tuorum.
ecum principium in die virtütis
tuæ in ſplendoribus Sanctrum: *
eX ütero ante luciferum genui te.
uravit Dominus, & non pœnité-
bit en m: * TTu es lacerdos in ætérnũ
ſecùnduùm ordinem Melchifedech.
ôminus à dextris tuis, confré-
git in die iræ ſuæ Reges.
udicabit in nationibus, impléebit
fuinas: * conquaſsabit capita in
terra multorum.
Ge torrénte in via bibet: prop-
térea exaltabit caput.
32., Hæc eſt virgo sâpiens, & una
de número prudéntum.

Audâte puêrt Döminum: *£
laudate nomen Dômini.
it nomen Dômini benedictum, *
ex hoc nunc, & usque in ſæculum.
ſolis ortu usque ad occaſum : x
laudabile nomen Doômini.
Xcélſus ſuper omnes Gentes
Dñs, * & ſuper cœlos gloôria ejus.
uis ſicut Doôminus Deus noſter;,
dhi in altis habitat, * & humtflia
réſpicit in coœlo, & in terra.
üſcitans à terra inopem, * &
de ſtércore erigens pauperem.
t collocet eum cum principi-
bus, * cum principibus poôpuli Iui.
ui habitare facit ſterilem in do-
Ho, * matrem filiòrum lætantem.
Hæc eſt virgo sapiens, quam
Bominus vigilantem invenit.
Hæc eſt, quæ neſcivit torum
in delicto: habéebit fructum in re-
ſpectione animarum ſanctarum.

tatus fùm in his, quæ dicta
ſunt mihi: * in domum Do-
mini ibimus. . .
tantes erant pedes noſtri: * in
Atriis tuis Jerúſalem ⸗
erũtalé, quæ ædificatur ut civitas *
cujus participatio ejus in idipſum.
Illuc enim aſcendérunt tribus, tri-
bus Domini: * teſtimônium Itrael
ad confiténdum nomini Domini.
uia illic ſederunt ſedes in judi-
Co: * edes ſuper domum David.
ogate, quæ ad pacem ſunt Jeruſa-
le & abundantia diligéntibus te.
iat pax in virtüte tua: * & abun-
dantia in rfürribus tuais.
ropter fratres meos, & proximos
meos, * loqueébar pacem de te.
ropter domum Domini Dei
noſtri, * quæsivi bona tibi.
Hæc eſt, qua neſcivit torum
in delicto: habébit fucim in re-
. iòne animarum fandkarum.
Dectidne amütus mea, & ponam
in te thronum meum, allel.

Iſi Déôminus ædifcaverit do-
Imum, * in vanum laboravé-
runt, qui ædificant eam.
Niſi Dns cuſtodierit civitatem: *
fruſtra vigilat, qui cuſtoôdit eam.
yanum eſt vobis ante lucem sür-
gere: sürgite, poſtquam ſedéritis,
qui manducatis panem doloris.
uüm deéderit dilectis ſuis ſom-

Hiæc eſt virgo sapiens,zquàm num: * ecce hæréditas Domini y»

Dôminus vigilantem invenit-

filii, merces , fructus ventris.
icut

lalt ſagitta
I blii excul
eitus vir,
lum ex ipſi⸗
üloqueturi
Veni el
te thronum
Iſta et
Eetlalem.
Auda erul
Auda Deun
Ncniamconf
ümmbenet
itfine
ument
Memittit e⸗
welocite⸗
Cicet nirem
Uam heut cin
tit ehſtall
Alus ante

Elus, K jac
n keeit glie

Clelz ua n
It eſt l
Etüblen.
dorietut. N

ſen

n commend
ilec guem

„VIInose
ſe delnenn
golktigut a
eleire Drora
Cortuptonis
tus, hon
ed katti eln
rtd fma!
ſerſorun
Nletl,
ntende
em.

Veni ſponſe

1 Böminun
en Dorini,
hini bened
sgue in
e ad occilin ,1
1Dominj,
omnes Cents
ccelos gloliteſts
nus Deus
tat, * & hund
in tenn
1a inopen, 1
ens hupelenn

in cum pllndke
1

terilemn in 6
Uliotum letanten

4
]

lumm landkatua.

h, Are di
ein dowum Do⸗

es nokni: Xin

S
ir en⸗ tenn
n Donn

G lbolnt⸗
vanun

icut ſagittæ in manu poténtis: *
Ita filii excuſsorum.
eatus vir, qui implévit deſidériũ
ſuum ex ipfſis: non confundétur,
cũ loquétur inimicis ſuis in porta.
Ana. Veni electa mea, & ponam
in te thronum meum, allel.
Ana, Iſta eſt ſpecioſa inter filias
Jeruùſalem.
Auda Jerúſalem Döminum: *
◻Ilauda Deum tuum Sion.
uôniam confortavit ſeras portarũ
güarum: "benedixit filiis tuis in te.
ui péôſuit fines tuos pacem: * &
adipe fruménti satiat te.
dui emittit eloquium ſuum ter-
T&: * velôciter currit ſermo ejus.
Oui dat nivem ſicut lanam: * né-
Dhlam ſicut cinerem ſpargit.
ittit cry ſtallum ſuam ſicut buc-
Cllas, * ante faciem frigoris ejus
Auis ſuſtinébit?
ymittet verbum ſuum, & lique-
faciet ea: * flabit ſpiritus ejus, &
fluent aquæ.
Qui annuntiat verbũ ſuum Jacobi*
lſtitias, & judicia ſua Ifrael.
Non fecit taliter omni nationi: *
& judicia ſua non manitfeſtavit eis.
Iſta eſt ſpeciéôſa inter filias
Jerũſalem.
FRartes, Quz gloriâtur, in Dômino
gloriétur. Non enim, qui ſeip-
ſum ocomméndat, ille probatus
eſt; ſed quem Deus comméendat.

T Eſu, coroôna Virginum
Quem mater illa céôncipit;»
Quæ ſola Virgo parturit,
Hæc vota clemens accipe.
Qui pergis inter lilia;,
Séptus choréis Virginum;,
Sponſus decôrus gloria;,
Sponsisque reddens præmia.
uocuùmque tendis, Virgines
Sequúntur, atque läudibus
Poſt te canéntes cürſitant;,
Hymnôsque dulces perſonant.
Te deprecamur súpplices,
Noſtris ut addas sénſibus »
Neſcire prorſus omnia
Corruptioônis vúùlnera.
Virtus, honor, laus, gléôria
Deo Patri cum Filio;,
Sancto ſimul Paraclito;,
In culorum ſæcula. Amen.
Specie tua, & pulchritúdine tua.

Iv
nam, quam tibi Dôminus præpara-
vitin ætérnum. Or⸗ .
Eus, qui inter cétera poténtiæ
tuæ miracula, étiam in ſexu
fragili victoriam marryrii contuli-
ſti: concede propitius ut, qui beatæ
virginis & martyris tuæ nata-
litia cõôlimus, per ejus ad te exém-
pla gradiamur. Per Dôminum.

Ndulgéntiam nobis, quæſumus
Dne, beaâta virgo & mar-
tyr implôret: quæ tibi grata ſemper
éxtitit & meérito caſtitatis, & tuæ
profeſſiône virtutis. Per DPim.

Xaudi nos Deus ſalutaàris nofter:
ut ſicut de beatæ virginis
tuæ feſtivitàate gaudémus; ita piæ
devotionis erudiamur afféctu. Per
Doôminum.

Prudéntes Virgi-
nes, aptate veſtras lampades: ecce
ſponſus venit, exite obviam ei.
Adducéntur Regi virgines poſt

eam. Pröximæz ejus afferéntur
tibi. .Or .⸗
A nobis, quæſumus, Domine

Deus noſter, ſanctarum Vir-
ginum & Martyrum N pal-
mas inceſsabili devotiône venera-
ri: ut, quas digna mente non pol-⸗
ſumus celebrare, humilibus ſal-
tem frequentémus obsequiis. Per
Déôminum. .
. egem Virginum
Déôminum, „Venite, adorémus.
Venite. 1. 3
P Irginis Proles,
tris, .Z .
Virgo quẽ geſſit, peperitque Virgo,
Virginis partus, canimus decoôra
Morte triümphos.
æc enim palmæ duùplicis beata
Sorte, dum geſtit fragilem domare
Corpôris ſexum, domuit cruentum
Cæde tyrannum. .
Inde nec mortẽ, nec amica mortis
Mille poenarü génera expavéfcens;
Sanguine effuſo meruit ſerénum
Scandere cœlum.
lujus orätu Deus alme nobis
Débitas poenas ſçélerum remitté;
Ut tibi puro reſonémus almum
Péctore carmen. .V
Bit decus Patri, genitæque Proli;

Opifexque Ma-

Inténde, prolperè procéde, &
regna.

Veni ſponſa Chriſti . accipe corô⸗

Et tibi compar utridsque virtus,
Spiritus ſemper „Deus unus omni
Témporis ævo. Amen.

d 4

Ivi

Irginis Proles; Opifexque Ma-
. tris „
Virgo quem geſſit, peperitq; Virgo,
Virginis feſtum canimus beatæ,
Accipe votum.
ujus oratu Deus alme nobis
Débiras pœnas ſcelerum remitte,
Ut tibi puro reſonémus almum
FP'éctore carmen. .
Dit decus Patri, genitæque Proli,
Et tibi compar utriusque virtus »
Spiritus ſemper, Deus unus omni
Teémporis ævo. Amen.

O quàâm pulchra eſt caſta generatio
cuin claritate!
Omine Dôminus noſter, 7quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univerſa terra!
uoniam elevata eſt magnificentia
tua * ſuper cœlos.
2X ore infantium, & lacténtiũ per-
feciſti laudẽé propter inimicos tu-
Os, * ut deſtruas inimicum, & ultô-
rem.
Quôniam, vidébo cœlos tuos ,
obera digitôrum tuòrum:" lunam,
& ſtellas quæ tu fundaàtti.
Quid eſt homo, quod memor es
Efus: * aut filius höminis, quôniam
viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, glöria & honére coronKdſti
zum, * & conſtituiſti eum ſuper
Opera mänuum tuarum.
Imnia fubjeciſti ſub pédibus
ejus, † oves & boves univérias,
inſuper & pecora campi.
olucres cœli, & piſces maris „ *
qui perambulant sémitas maris.
omine Dominus noſter, *" quàm
admirabile eſt nomen tuum in
univéria terra;
„ quam pulchra eſt caſta
generatio cum claritate Aa., Ante
torum hujus Virginis frequentate
nobis dulcia cantica dramatis.

an Læva ejus Tub càpite meo .
& déxtera illius amplexabitur me.

»Oeli enaârrant gloriam Dei, *
„ & pera manuum ejus annun-
tiat firmaméntum.
ies diéi eructat verbum, & 8e
nox nocti indicat ſciéntiam.
Non ſunt loquélæ, neque ſermô-
nes, * quorum non audiantur vo-
ces eôrum. .
In omnem terram exivit ſonus

eôrum: * & in fines orbis terræ
verba eòftum.
n ſole péôſuit tabernaculum
fuum;, * & ipſe tamquam ſponſus
Procédens de thàlamo ſuo.
Xultavit ut gigas ad curréndam
Viam, * àa ſumo cœlo egréflio ejus.
t, occürſus ejus usque ad ſum-
mum ejus 3 * nec eſt, qui ſe ab-
ſcéôndat à calòre ejus.
ex Dômini immacalata, convér-
tens änimas: * teſtiméônium Dñi
fidéle, ſapientiã præftans parvulis.
uſtitiæ Dômini reéctæ, lætifican-
tes corda; * præcéptum Dômini
lucidum, illüminans ôculos.
imor Dômini ſanctus permanens
in ſlæculum ſæculi: * judicia Dômi⸗
ni vera, juſtificata in ſemetipſa. .
Deſiderabilia ſuper aurum, & I4-
pidem pretioôſum multum: * &
dulcioòra ſuper mel & fayzum.
tenim ſervus tuus cuſtôdit ea: in
cuſtodiendis illis retributio multa.
elicta quis intélligit? ab occul-
tis meis munda me, X & ab alié-
nis parce ſervo tuo. . . .
Si mei non füerint dominati, tune
immaculatus ero: * & emundabor
à delicto mäximo.
Et erunt;, ut complaceant eléquia
oris mei: * & meditaâtio cordis
mei in conſpéctu tuo ſemper.
Doômine adjútor meus,; * & re-
démptor meus. . 2
4 Ante torum hujus virginis
frequentate nobis dülcia cantica
draâmatis.
Ena. Læva ejus ſub capite medb, &
déxtera illius amplexabitur me.
Apßa. Revértere , revértere Suna-
mitis; revértere; revértere, ut in-
tueamur te. Pſalmus, 23.,
Omini eſt terra, & plehitůdo
ejus: * orbis terrärum, & uni-
vérfi qui habitant in eo.

nia ipſe ſuper maria fundavit eũ: *

ſuper flumina præparavit eume
a aer nn montem Dni? *
aut quis ſtabit in loco ſancto efus.
nocens manibs, & mundo corde: *
qui non accépit in vano ànimã ſuã
nec juravit in dolo proximo ſuo.
Hic accipiet benedictionem à Doô-
mino: * & miſericôrdiam à Deo
ſalutari ſuo. . .
Etrc eſt generatio quæréntium eu, *
quæreéntium faciem Dei acob⸗
ttôllite portas, principes, ve ras
& elevamini portæ æternales 5.

„

uMltoibe
lizeſt iſte B
i loris &
ens in prel
tollite port
Leleramini,
Eintroibit Re
lis ett ile
ins irtütun i
Rerxertere
rlepertere,
Ute, p. pe
Uckle, ren

. Uenedictt
N Dilola p
hokoli

Nfinhu⸗
Dninen hibe
hkanguam mi

1

men zi aut
ANtonhecciſt
PPlon geccayit
al canis hade
NN ltem vobi

tes; &
d, tan
EUrtt enim
ni ſponſa
inbquamn tl
lin ernn
Kalden tun
ſelbinpure
Fenialche .
tkionnn wer

fines otbis en

it tabemnieln
tamquam ſoni
lamo luo,
48 2d cubter
clo egrellden
Usue 1 ⸗
elt, gui be⸗
ejus.
ncalata, cont,
teſtimönium
relans gindi
lecte, riifes
eceptum Doni
nans Oeulos,
nctuspenmnen
idjudlekön
a in leweiſ,
er altun,Al
Nultum! *5
lfun.
uscllotit
Lettibütiomul
liit abecl⸗
e,Adbale⸗

Cominititune
eluuncubor

aceunt eloguin
echtadio col
ud Endel⸗
Nels, A

huin Nimn
Ci d

e
Uerhiu e
genete A⸗

1ee
elentt
. jefeltelen

P getrie
enium, E
irene ſiftei⸗
Mwit en

lciſezſein
bline⸗ 4:
Lteln 4

edA

& introibit Rex glériæ.
Juis eſt iſte Rex gloriæ? * Doômi-
nus fortis & potens, Dôminus
potens in prælio.
Attôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex gloriæ.
duis eſt iſte Rex gloriæx? * Dômi-
nus virtutum ipſe eſt Rex glôriæ.
Revertere, revértere Sunami-
tis: revértere, revêrtere, ut intuea-
mur te. y. Spécie taa, & pulchri-
tudine tuúùa. Inténde, préſperé
procéde, & regna. P ater noſter.
bſolutio, EXaâudi Dômine.
Benedictione perpétua.
De Epiſtola prima beati Pauli
Apôſtoli ad Corinthios.

D- virginibus præcéptum Döômi-
ni non habeosconsilium autem
do, tamquam miſericordiam conle-
cùtus à Dño, ut ſim fidélis. Exiſti-
mo ergo hoc bonum eſſe propter
inſtäntem neceſſitatem, quoôniam
bonũ eſt hoémini ſic eſſe. Alligatus
es uxoriinoli quærere ſolutioônem.
Solütus es ab uxoôre noli quærere
uxoörem. Si autem accéperis uxoô-
rem, non peccãaſti. Et ſi núpſerit vir-
go, non peccavit:tribulatioônem ta-
men carnis habébunt hujusmodi.
Ego autem vobis parco. Hoc itaque
dico, fratres: Tempus breve eſtire-
liquum eſt, ut & qui habent uxô-
res, tamquam non habentes ſint, &
qui flent, tamquam non flentes, &
qui gaudent, tamquam non gaudén-
tes; & qui emunt, tamquam non
poſſidéntes; & qui utüntur hoc
mundo, tamquam non utäantur;
præterit enim figůra hujus mundi.
„ Veni ſponſa Chriſti, accipe co-
rônam, quam tibi Dôminus præpa-
ravit in ætérnum, pro cujus amore
sanguinem tuum fudiſti: & Et cum
Angelis in paradiſum introiſti.
Veni eléécta mea, & ponam in
te thronum meum, quia concupi-
vit Rex ſpeciem tuam. Et.

Veni elécta mea, & ponam in
te thronum meum: * Quia con-
cupivit Rex ipéciem tuam.
Spécie tua, & pulchritûdine
tua intende, proſpere procéde, &
regna. Quia.
2. Unigeénitus Dei. Ledio ji.
Olo autem vos ſine ſolicitũdi-
ne eſſe. Qui ſine uxére eſt, ſoli-

citus eſt, quæ Doômini ſunt, aus.

lIvii
modo plâceat Deo. Qui autem cum
uxoôre eſt, ſolicitus eſt, quæ ſunt
mundi, quémodo placeat uxori,
& divisus eſt. Et mülier innú⁴pta,
& virgo côgitat, quæ Dômini ſunt,
ut ſit ſancta corpore & ſpiritu. Quæ
autem nupta eſt, cogitat, quæ
ſunt mundi, quòmodo placeat viro.
Porrò hoc ad utilitätem veſtram
dico: non ut laqueum vobis inji-
ciam, ſed ad id quod honeſtum eſt,
& quod facultatem præbeat ſine
impediménto Däm obſecrandi.
Diffùſa eſt gratia in labiis tuis.
Propterea benedixit te Deus in
ætérnum. Spécie tua, & pul-
chritudine fua inténde, prôſpe rè
procéde;, & regna. Proptérea.
. Spiritus ſancti. 1
TL'quis autem turpem ſe vidéri
exiſtimat ſuper virgine ſua »„
quod ſit ſuperadulta, & ita opòrtet
fieri: quod vult, faciat, non peccat, ſi
nubat. Nam qui ſtatuit in corde ſuo
firmus, non habens neceſſitatem,
poteſtatem autem habens ſuæ vo-
luntãtis, & hoc judicavit in corde
ſuo, ſervare virginem ſuam, bené
facit. Igitur & qui matrimonio
jungit virginem ſuam, benè facit: &
qui non jungit; melius facit Mulier
alligata eſt legi, quanto témpore
vir ejus vivit. Quod ſi dormierit
vir ejus, liberàâta eſt, cui vult, nubat,
tantùm in Doômino. Beatior autem
erit fi ſic permanſerit ſecundùm
meum consilium; puto autem,
quod & ego ſpiritum Dei habeam.
ee Spécie tua, & pulchritudine tua,
Inténde, proôſperè procéde , &
regna. Diffüla eſt gratia in la-
biis tuis „ proptéreà benedixit te
Deus in ætérnum.
löria Patri. Inténde.
Specie tua, &
pulchritudine tua intéende, proſpe-
re procédé & regna. õ
Ructävit cor meum verbum
bonum: * dico ego pera mea
Regi.
ingua mea calamus ſcribæ, * ve-
léôciter ſcribéntis.
peciôſus forma præ filiis héômi-
num, diffuſa eſt gratia in labiis
tuis: * proptéreà benedixit te
Deus in ætéernum.
ccingere gladio tuo ſuper femur
tuum, * potentiſſime.
§ pécie tua, & pulchritüdine tua, *
inténde, proſperè proceéde, &regna.
P ropter veritàtem, & manſuetuùdi-
5§ nem?⸗

Iviii

nem, & juſtitiam: *& & dedúcet te nata ſunt regna: * dedit vocem

mirabiliter déxtera tua.
8 agittæ tuæ acutæ, populi ſub te ca-
dent, * in corda inimicôrum regis.
edes tua Deus in ſæculũ ſæculi:*
virga directionis virga regni tui.
H ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui-

tatem: * proptérea unxit te Deus,

Deus tuus oleo lætitiæ præ con-
soörtibus tuis.
yrrha, & gutta, & caſia à veſti-
méentis tuis,a demibus ebùrneis: *
ex quibus delectavérunt te filiæ
regum in honoôre tuo.
ſtitit Regina à dextris tuis in ve-
ſtitu deaurato, * circudata varietate.
udi filia, & vide & inclina aurem
tuam: * & obliviſcere pôpulum
tuum, & domum patris tui.
t concupiſcet Rex decorem tuũ: *
quôniam ipfe eſt Dominus Deus
tuus, & adorabunt eum.
t filiæ Tyri in munéribus * vul-
tum tuum deprecabüntur, omnes
divites plebis.

mnis gloria ejus filiæ Regis ab

intus, * in fimbriis aureis circum-
amicta varietatibus.
Adducentur Regi virgines poſt
eam, * proximæ ejus afferéntur tibi.
fferéntur in lætitia, & exultatio-
ne: † adducéntur in templü Regis.
Hro patribus tuis nati funt tibi fi-
lii: * conſtitues eos principes
ſuper omnem terram.
emores erunt nominis tui: * in
omni generatiône, & generationé.
Proptéreà pôpuli confitebüntur
tibi in æternum, * & in ſæculum
ſæculi.
Spécie tua; & pulchritudine
tua intende, proſperé procéde, &
regna . Adjuvabit eam Deus
vultu ſuo: Deus in médio ejus,
non commovébitur.
Eus noſter refůgium;, & vir⸗
tus: *† adjuùtor in tribulatio-
nibus, quæ invenérunt nos nimis.
roptéreà non timébimus, dum
turbabitur terra: * & transferen-
tur montes in cor maris.
S onuérunt, & turbatæ ſunt aquæ
eébrum: conturbati ſunt montes
in fortitůdine ejus.
& lúminis impetus lætificat civita-
tem Dei: * ſanctificavit taberna-
culum ſuum Altiſſimus.
Deus in médio ejus, non commo-
vébitur: * adjuväbit eam Deus
manè diluculo.
onturbatæ lunt Gentes, & incli-

luam, mota eſt terra.
ominus virtütum nobiscum: *
ſuſceptor noſter Deus Jacob.
enite, & vidéte opera Dômini,
quæ péſuit prodigia ſuper terram: *

auferens bella usq; ad finem terræ.

rcum cônteret, & contringet ar-
ma: * & ſcuta comburet igni.
acate, & vidéte, quoôniam ego
ſum Deus: * exaltäàbor in Genti-
bus, & exaltabor in terra.
ominus virtutum nobiscum: *
ſuſcéptor noſter Deus Jacob.
Adjuvaâbit eam Deus vultu
ſuo: Deus in médio ejus, non
commovébitur. Aquæ mul-
tæ non potuérunt extinguere
charitatem. 78
Agnus Dôminus, & laudabilis
nimis * in civitate Dei noſiri,
in monte ſancto ejus. .
undaätur exultatione univériæ
terræ mons Sion: * latera Aquilô-
nis, civitas Regis magni.
eus in domibus eius cognoſcé-
tur, * cùm ſuſcipiet eam.
uoôniam ecce Reges terræ congre-
gati ſunt. * convenérunt in unum.
Ipſi vidéntes ſic admirati ſunt ,
conturbati ſunt, commôti ſunt: *
tremor apprehendit eos.
bi doléôres; ut parturiéntis, *
in Spiritu veheménti conteres na-
ves Tharſis. ,.. .
Sicut audivimus, ſic vidimus in
civitate Domini virtutum, in ci-
vitàte Dei noſtri: * Deus fundavit
eam in æternum. . . .
suſcépimus Deus miſericôrdiam
tuam, * in médio templi tui.
Secüunduàm nomen tuum;, Deus 2„
ſic & laus tua in fines terræ: *
juſtitia plena eſt dextera tua.
Lætétur mons Sion, & exltent
filiæ Jjudæ, *propter judicia tua Dne.
ärcumdate Sion, & complectimi-
ni eam: * narrate in türribus ejus.
ônite corda veſtra in virtute e-
jus: * & diſtribuite domoes ejus;
ut enarrétis in progénie altera.
Moniam hic eit Deus, Deus no-
ſter in ætérnum, & in ſæculum
fſæculi: * ipfe reget nos in ſæcula.
Aquæ multæ non potuérunt
extinguere charitaàtem.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo-
Deus in médio ejus, non com-
moyébitur kater noſter.-
10. Ipsius pietas.
Deus bPater omnipotere

getmo 9. 4

Voniam
n
ot, ut alig
anus: ne ve
Mritrica rid⸗
et pirtus. N
Ulis irginita
ſeeritur; ſee
iat. Ouis:
t ingenio
uun ec natt
Us aut gis
ſectiguoc lu
Lorlo accets
intenis Ne
Nr uluum gn
Ponlum ſibt
opter ve
leiadinem,

Menle, prolf
M, Et dedus
Chritus
Lembes
llerague
dun Dei in in
1 10r0 ha

alerunt te
Ucguoni

1: ½ Cecdit ſden
terra.
tum nobiscun:
t Deus ſob.
Cte opela Diri
bigiaſue

gSermo S. Ambrôſii Epiſcopi.

Uôniam hôdié natalis eit Vir-
ginis, invitat nunc integritatis

amor, ut aliquid de virginitate di-

camus: ne veluti tränſitu quodam
præſtricta videatur: quæ principalis
eſt virtus. Non enim ideòô lauda-
bilis virginitas, quia in Martyribus
reperitur; ſed quia ipſa martyres
faciat. Quis autem humano eam
poſſit ingenio comprehendere ;
quam nec natura iuis incluſit legi-
bus? aut quis naturali voce com-
plécti, quod ſupra uſum natùræ fſit?
E cœlo accersivit, quod imitarétur
in terris Nec immeritò vivendi
ſibi uſum quæsivit e coœlo, quæ
ſponſum ſibi invénit in cœlo.
Propter veritatem, & man-
ſuetudinem, & juſtitiam: & Et de-
dúcet te mirabiliter déxtera tua.
F. Specie tua, & pulchritúdine tua
intende, proſpere proceéde, & re-
gna. t deducet.
Chriſtus perpétuæ.
A c nubes, dera, Angelos,
ſideraque transgrédiens, Ver
um Dei in ipfto ſin Aartis invé-
nit, & toto hauſit péétore. Nam
quis tantùm, cùm invénerit, relin
quat boni? Unguentum enim exina-
nitum eſt nomen tuum: proptéreà
adoleſcentulæz dilexérunt te, & at-
traxérunt te Poſtrémo, non meum
eſt illud, quòniam quæ non nubunt,
neque nubentur, erunt ſicut Angeli
Dei in cœ&lo. Nemo ergo mirétur,
ſi ingelis comparentur, quæ An-
gelorum Domino copulantur.
„Dilexiſti juſtitiam „ & odi-
i iniquitatem: & Proptérea unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
J. Propfer veritatem ,„ & mian-
luetudinem, & juſtitiam. Propterea.
, Ignem ſui amoris. tie
Uis igitur neget, hanc vitam
fluxiſſe de cœlo „ quam non
facilè invenimus in terris: niſi poſt-
quam Deus in hæc terréni corporis
membra defcendit? tunc in utero
Virgo concépit, & Verbum caro
factum eſt, ut caro fieret Deus.
Dicet aliquis: Sed étiam Elias nul-
lius corpéôrei coitus fuiſſe permix-
tus cupiditatibus invenitur. Ideo
ergo curru räãptus ad coœlum, ideòô
cum Dômino apparet in gloria,

lix
Sam, prôximæ ejus, & Afferentur
tibi in lætitia & exultatione.
Spécie tua, & pulchritúdine tua
Inténde, prôſpere procede, & regna.
Afferéntur. doria. Afferéntur.

Nigra ſum,ſed formofa :filiæ Jeru-
ſalem: ideòô dilexit me Rex, & in-
trodúxit me in cubiculum ſuum.

Antâte Bomino eânticum no-
vum: * cantate Domino omnis
terra.
antäte Dömino, & benedicite
nomini ejus: * annuntiate de die
in diem ſalutare ejus
Ennuntiate inter Gentes glöriam
ejus: * in omnibus poôpulis mira-
bilia ejus.
zuëniam magnus Dôminus, &
laudabilis nimis: * terribilis eſt
ſuper omnes deos.
uoôniam omnes dii Gentium dæ-
monia: * Dis autem cœlos fecit.
onféſſio, & pulchritudo in con.
ſpectu ejus: *ſanctimônia, & mag-
nificéntia in fanctificatione ejus.
fferte Dômino patriæ Gentium,
afféerte DOômino gloriam & honoô-
rem:; * afférte Dômino glôriam
nomini ejus.
ollite hôſtias, & introite in atria
ejus: * adorate Dominum in atrio
ſanéto ejus.
ommoveatur à facie ejes univér-
ſa terra: * dicite in Gentibus, quia
Dominus regnavit.
Etenim corréxit orbem terræ, qui
non commovébitur: * judicabit
poôpulos in æquitate.
Lætentur cœli, & exültet terra,
commoveatur mare, & plenitudo
ejus: * gandebunt campi, & om-
nia , quæ in eis funt.
unc exultabunt omnia ligna fil-
varum àa facie Domini, quia venit:*
quoniam venit judicare terram.
udicabit orbem terræ in zquitaâ-
te: * & pôpulos in veritate ſua.
Nigra ſum, ſed formola. filiæ
Jerúſalem, ideo dilexit me Rex: &
intzoduzxit me in cubiculum fuum.
Trahe me poſt te, in odo-
rem currémus ungnhentorum tuo-⸗
rum: oleum effaſum nomen tuum.

Ominus regnavit, exultet ter-
ra : * læténtur inſulæ muhæ.

ideò Dominici ventúrus eſt præ- Mubes & caligo in circuitu eius: 3
cürſor advéntus. ſuſtitia, & judicium corréctio
Afferéntur Regi virgines Poſt lſedis ejus. .⸗—

Ix
Enis ante ipſum præcédet: “& in-
flamabit in circùitu inimicos ejus.
IluxÜxérunt fülgura ejus orbi ter-
1æX½: * vidit, & commota eſt terra
ontes, ſicut cera fluxéruat à fa-
cie Dömini: à facie Dômini om-
nis terra.
ennuntiaverunt cœli juſtitiam
ejus: * & vidérunt omnes péôpuli
gloriam ejus.
onfundântur omnes, qui adôrant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
Kmulacris ſuis.
Adorate eum omnes Angeli ejus: *
audivit, & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
ter judicia tua Dômine.
Quoôniam tu Dôminus Altiſſimus
ſuper omnem terram: * nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.
zui diligitis Doöminum, odite
malum: * cuſtodit Doôminus ani-
mas ſan orum ſuorum, de manu
Leccatoôris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
tamini juſti in Dômino,; * &
confitémini memoôriæ lanctifica-
tiònis ejus. .
Trahe me poſt te, in odorem
currémus unguentòrum tuorum:
oleum effüſum nomen tuum.
a Veni ſponſa Chriſti, accipe
coronam, quam tibi Dpñs præpara-
Vit in ætérnum. PlAlN 5
Antate Dômino cänticum no-
gNum: * quia mirabilia fecit.
SB alvavit ſibi dextera ejus „ * &
brachium ſanctum ejus.
Gotum fecit Dôminus ſalutàre ſu-
um: * in conſpéctu Gentium reve-
lavit juſtitiam fuam.
ecordatus eſt miſericordiæ ſuæ: *
& veritatis ſuæ domui Iſrael.
idérunt omnes termini terræ: *
ſalutare Dei noſtri.
Dubilate Deo omnis terra: * can-
tate, & exultate, & psällite.
Psallite Dômino in cithara, in
cithara, & voce pialmi: in tubis
ductilibus, & voce tubæ coôrneæ.
Jubilate in conſpeéctu Regis D0.-
mini, * moveatur marxe, & pleni
tüdo ejus, orbis terrärum, & qui
habitant in eo.
lúmina plaudent manu, ſimul
montes exultàbunt à conſpectu
Phi: * quoniã venit judicare terra
Tudicâbit orbem terrarum in juſti-
tig „ * & populos in æquitate.
Ad Veni 1ponla Chrilti, accipe

cor7nam;, quam tibi Dũs præparàâ-
vit in ætérnum. Elégit eam
Deus, & præelégit eam. h. In ta-
bernaculo ſuo habitare facit eam.
ater noſter. vinculis.
Evangélica léctio.
éctio ſancti Evangelii ſecùndùm
Matthæum. Cap. 2
Ii illo témpore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis parabolam hanc: Si-
mile erit regnum cœlorum decem
virginibus: quæ accipiéntes làm-
pades ſuas, exiérunt bviam ſpon-
ſo & ſponſæ Et reéliqua.
Homilia fancti Gregorii Papæ.

Æ& vos, fratres chariſſimi, ad-
moôneo, prava ôpera fúgere »
mundi hujus inquinaménta devi-
tare: ſed hodiérna ſancti Evangélii
lectione compellor dicere, ut &
bona, quæ agitis, cum magna cauté-
la teneâtis: ne per hoc, quod à vo-
bis rectum geéritur, favor aut graätia
humana requiratur: ne appetitus
laudis sůbrepat; & quod foris oſtén-
ditur, intus à mercede vacuetur.
Ecce enim Redemptôris voce decẽ
virgines, & omnes dicüntur virgi-
nes, & tamen intra beatitúdinis
januam non omnes ſunt recéptæ:
quia earum quædam, dum de virgi-
nitate ſua gloriã foris éxpetunt, in
vaſis ſuis oleum habére nolueérunt.
*Heæc eſt virgo sapiens, quamDñs
vigilantem invenit, quæ accêptis
lampadibus ſumpfſit ſecum leum?:
Et veniénte Dômino, introivit
cum eo ad nůptias. Media no-
cte clamor factus eſt ecce ſponſus
venit;, exite obviam ei. Et.
1. Cujus vel Quarum fe⸗
ſtum côlimus. tio v
Ed prius quæréndum nobis eſt:
quid ſit regnum cœlôrum, aut
cur decem virginibus comparétur:
uæ étiam virgines prudéntes &
fatuæ dicantur. Dum enim cœloru
regnum conftat, quia reproborum
nullus ingréditur, étiam fatuis vir⸗
ginibus cur simile eſſe perhibétur?
Sed ſciéndum nobis eſt, quod ſæpe
in ſacro eléquio regnum cœlorum
præsentis temporis Eccléſia dici-
tur. De quo alio in loco Dôminus
dicit: Mittet Filius hôminis Ange-
los iuos, & côlligent de regno ejus
omnia ſcàândala. Neque enim in
illo regno beatitudinis, in quo Paæ
ſumma eſt;- inveniri ſcandala po-
terunt;, quæ colligantur.

Media ne
Ucce lpon.
i. p. din
ſeſttas lamp
Ploria batri
Ad ſoe
NVauingue
ſbus unus
Ditns autem
Perücit. Et
telium mul
te Leclelia d
Niliseſe den
Malicomn bon
ectis adimix
figinibus pr
leperhibete
ligue contine
ſerteliori el
nteriota api⸗
lant Atoto d
Mntiam anhel
hetunt, pre
Rte laudes h
Uulum glon
ninum por
Centiam con
leui cor
izunt, ſed
Uu humanos f
e deum laue
Ad l

Ae Vir
e ümere

inſ
ſelinneanin
leltaei

Comtne

in, coron
anen Mten
r i
otscſene
betgis inte

ltibi Digprert
F. Lieit a
it eim. Ph
bitäre fiten
el. Aͤn
4 let.

rangelii ſeritt

: Divit eini
abolam handk.
n CElorun Ca
iccipientes ls
unt obyian e
treligna.
i Gregotii upe

tres chutitmi
we Oen fütete,
Juinaneltn En
na ſandti enel
lor cicete,
cumm magracate
er hocroiſe⸗
favor aula
Gr? ne appelis
guot orisokta
lcege Mllell
Monisroee geti
8Cicuntur /tst.
in beritiäins
lun letegte
weCun ce ül⸗

4

lendun nohict
Un OoNI, i

igantu. ⸗

Média nodte clamor factus eſt:
Ecce [ponſus venit, exite bviàam
ei. y. Prudéntes virgines aptate
veſtras lampades. Ecce.

G loria Patri. Ecce.

Bäg. Ad ſocietatem., Zie
INaquinque autem côrporis sén-
ſibus unusquisq; ſubsiſtit. Gemi-

natus autem quinârius denaäarium

peérficit. Et quia ex utrôque ſexu
nidélium multitudo colligitur, ſan-
Gta Eccléſia decem virginibus si-
milis eſſe denuntiatur. In qua quia
mali cum bonis, & réprobi cum
eléctis admixti ſunt, rectè similis
virginibus prudentibus & fatuis
eſſe perhibétur. Sunt namque ple-
rique continéntes, qui ab appetitu
ſe exteriori cuſtôdiunt, & ſpe ad
interiôra rapiéntur, carnem mace-
rant, & toto deſidério ad ſupérnam
patriam anhelant, ætérna præmia
expetunt, pro labôribus ſuis reci-
pere laudes humânas nolunt. Hi
nimirum gloriam ſuam non in ore
hominum ponunt, ſed intra con-
ſciéèntiam côntegunt. Et ſunt ple-
zigucgul corpus per abſtinéntiam
affligunt, ſed de ipſa fua abſtinen-
tia humanos favéôres éxpetunt.
e Deum laudamus. 1I1.
D L AU D ES

1 Xe eſt virgo sàpiens, & una
de nú⁴mero prudentum.
. D fs regnavit. chm 11.
Aüg. Hæc eſt virgo sapiens, quam
Dôminus vigilantem invenit.
Ana. Hæc eſt, quæz neſcivit torum
Amdelicdto: habébit fructum in re-
ſpeétiõne animarum ſanctarum.
Ana. Veni electa mea, & ponam
in te thronum meum »allel.
Ana, Iſta eſt ſpecioſa inter filias
Jerúſalem. C 26
ESiatresQui gloriäatur, in DOOmino
gloriétur. Non enim, qui ſeip-
ſum commendat, ille probatus
eſt; ſed quem Deus comméndat.

Eſu, corôna Virginum
Quem mater illa côncipit 5
Quæ ſola virgo parturit „
Hæc vota clemens accipe.
Qui pergis inter lilia »
Septus choreis Virginum»
Sponſus decôrus gloria;,
Sponsisque reddens præmia.
Quocúmque tendis, Virgines
deguuneur „atque laudibus
Poſt te canentes cürſitant 9

Ixi
Hymnéôsque dulces pérſonant.
Te deprecamur súpplices „
Noſtris ut addas sénſibus »„
Neſcire prorſus omnia
Corruptiônis vúùlnera.
Firtus, honor, laus, gléôria
Deo bPatri cum Filio,
Sancto ſimul Paraclito,
In ſæculôrum ſæcula. Amen.
Diffùſa eft gratia in labiis tuis:
Proptereaà benedixit te Deus
in æternum.

Simile eſt regnum cœlôrum hôö-
mini negotiatôri quærénti bo-
nas margaritas: invênta una pre-
tiõôſa, dedit mnia ſua, & compa-
ravit eam. .
Eus, qui inter cétera poténtiæ
tuæ miràcula, étiam in ſexu
fraàgili victoriam martyrii contuli-
ſti: concéde propitius ut, qui beâtæ
virginis & martyris tuæ nata-
litia coòlimus, per ejus ad te exêm-
pla gradiamur. Per Dôminum.

Ndulgéntiam nobis, quæſumus
Die, beata à virgo & mar-
tyr imploret: quæ tibi grata ſemper
éxtitit & mérito caſtitatis, & tuæ
profeſſiéône virtütis. Per Däm.

Xaudi nos Deus ſalutaris noſter,
ut ſicut de beatæz N. virginis
tuæ feſtivitàte gaudémus; ita piæ
devotionis erudiamur afféctu. Per
Dominum. .
Hæec eſt virgo.
ratres, Qui gloriatur.
Spécie tua, * Et pulchritũ-
dine tua. Specie. y. Intende,
proſperè procéde, & regna. Et.
Iéria Patri. Spécie tua.
Adjuvâàbit eam Deus vultu ſuo.
Deus in méèdio ejus, non com-
moveébitur.

Hæc eſt, quæ neſcivit.

Mulor enim vos Dei zmula-
tioône. Deſpondi enim vos
uni viro virginem caſtam exhibere
Chriſto.
Adjuvâbit eam, “Deus vul-
fu ſuo. Adjuvabit. g. Deus in me-
dio ejus, non comovébitur. Deus.
lôria Patri. Adjuvabit.
Elegit eam Deus, & præelégit
a In tabernaculo ſuo
ahitare facit eam. .
Ad Ner Iſta eſt ſpecioſa.

lIxii

Omine Deus meus exaltäſti
ſuper terram habitatiönẽé me-
am, & pro morte defluênte depre-
cata ſum. Invocavi Däm Patrem
Dômini mei, ut non derelinquat
me in die tribulationis meæ, & in
témpore ſuperborũü ſine adjutoôrio-
Elegit eam Deus, *ι Et præ-
elégit eam Elegit. In tabernâ
culo ſuo habitare facit eâ. Et præ-
elégit. G loria Elégit. Diffũſa
eſt gratia in labiis tuis Be. Propté-
reà benedixzit te Deus in æternum.

Quâm pulchra eſt caſta gene-
ratio cum claritate! immor-
tälis eſt enim memoria illius, quo-
niam apud Deum nota eſt, & apud
homines.
Elégit eam.

in i. Velſp. liv. Diffuſa eſt
gratia in laàbiis tuis. Proptérea
benedixit te Deus in ætérnum.

Veni ſponſa Chriſti, accipe coroô-
nam, quam tibi Dominus præpara-
vit in æternum.

De libro Eccleſiaſtici.

Onfitébor tibi Dômine Rex, &
collaudabo te Deumsalvatôrem
meum. Confitébor nomini tuo:
quôniam adjütor, & protéctor fa-
ctus es mihi, & liberâſti corpus
meum à perditione, àa laqueo lin
guæ iniquæ, & labiis operantium
mendacium, & in conſpectu aſtan-
tium factus es mihi adjutor. Et
liberâi me ſecundàùm multitudi
nem miſericordiæ noôminis tui à
rugiéntibus, præparatis ad eicam,
de mânibus quæréntiam ànimam
meam;, & de portis tribulationum,
quxz circumdederunt me: à preſsu-
ra flammæ, quæ circumdedit me, &
in médio ignis non ſum æſtuata:
de altitudine ventris inferi, & à
lingua coinquinata, & a verbo
mendacii, à rege iniquo, &q à lin-
gua injuſta.
„Veni ſponſa Chriſti, accipe co-
rônamquam tibi Doôminus præpa-
ravit in æternum, pro cajus amore
sanguinem tuum fudiſti:“ Et cum

Angelis in paradiſum introiſfti.
Veni eléda mea, & ponam in
te thronum meum, quia concupi-
vit Rex ſpéciem tuam. Et Lectio ii.
Audabit usque ad mortem äni-
ma mea Dominum, & vita mnea
appropinquans erat in inférno de-
orsum. Circumdedérunt me un-
dique, & non erat, qui adjuvaret.
Reſpiciens eram ad adjutorin hoô-
minum, & non erat. Memorata ſum
miſericordiæ tuæ Dne, & operatio-
nis tuæ, quæ à ſæculo ſunt. Quoniã
éruis ſuſtinéntes te Döômine; & li-
beras eos de manibus Gentium.
Diffüſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum. Spécie tua, & pul-
chritúdine tua intende, proôſperè
procedé, & regna. Proptérea.

KXaltâſti ſuper terram habitatiô-
nem meam, & pro morte de-
fluénte deprecata ſum. Invocavi
Dôminum Patrem Domini mei, ut
non derelinquat me in die tribula-
tioônis meæx, & in tempore ſuper-
béôrum ſine adjutôrio. Laudabo
nomen tuum aſsiduèe, & collauda-
bo illud in confeſſione, & exaudita
eſt oratio mea Et liberâàſti me de
perditione, & eripuiſti me de
témpore iniquo. Proptérea con-
fitebor, & laudem dicam tibi &
benedicam nomini Dômini.
Spécie tua, & pulchritûdine tuas
* Inténde, proſperé procede, &
regna. Diffùſa eſt gratia in la-
biis tuis, proptéreà benedixit te
Deus in ætérnum Inteénde.
Slöria Patri. Intenge,

Ex libro S. Cypriani Epiſcopi &
Märtyris de difgiplina & häbitu
Virginum. Lectio iv. Sap. 2£
Unc nobis ad Virgines ſermo
Neſt, quarum quo fublimior
gloôria eſt, major & cura eſt. Flos
eſt ille Eccleſiaſti germinis, de-
cus atque ornamentum ęgratiæ ſpi-
ritälis, læta indoles, laudis & ho-
noris opus integrum atque incor-
rüptum, Dei imago reſpondens ad
ſanfctimonhiam Doômini, illuſtrior
pôrtio gregis Chriſti. Gaudet per
illas, atque in illis largiter floret
Eccléſiæ matris glorioſa fœcuúndi-

tas: quantoque plus copioſa virgi-
nitas número ſuo addit, tanto plus

gaudium matris augefſcit. Ad has
loquimur; has adhortamur affe-
Ctione

cione potii
exttem
is not

ſan
licemmus: len
lem magis e
Ukeltatione!
ropter e
lidinem,
Et te mirabi
ecie tus
n intende,
legna Etdedt
Lnne inan
Nun tormn

1.

lim conlulit,

.

len, Deus tun
poter Ver
Uen, & ſul

leeiim tant
Enlkegnͤtiamn
Eelüingn

Anil orti

kadikun itted
mea, & p
um, guin en
tuamn. !
ue ad moneni
minumné

eralqu
n ad adutofi 5
tat. Memnotint
2Die,& ohen
culo ſunt. N
te Domine,1
inibus Gentüun
Atia in labii t
nedisit te Dens
Pecie tun
ntende, gloſfe
na. Plopietei

Ltermamn he
& Pro
4 lum. Infen
n Dominiari,
t me incietnbt
in lenpore e
ſono, lallibe
ce, A lild⸗
ne s eiillid
elbetüti meie
eiihuiki me d
. kiohtclae
demdicen i
pin Dorinn
ucrtiü 1

b, 8
otebe,

nes len

aine len,
0 lublinne
n 1 1

Küol

tiéône pétiùs, quàm poteſtâàte; non

quòôd extrémi, & minimi, & hu-
militatis noſtræz admodum coônſcii
aliquid ad censůram licéntiæ vin-
dicémus: ſed quòd ad ſolicitudi-
nem magis cauti, plus de diaboli
infeſtatione timeamus.
Propter veritatem, & manſue-
tüdinem, & juſtitiam: æ Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua.
spécie tua „ & pulchritudine
tua intéende, prôſpere procéde, &
regna. Et deducet.
+ Eque inanis hæc cautio eſt, &
vana formido, quæ ad falutis
Viam conſulit, quæ Dominica & vi-
talia præcépta cuſtéôdit, ut quæ ſe
Chriſto dicàverint, & à carnali con-
cupiſcentia recedéntes, tam carne,
quam mente ſe Deo voôverint, con-
sümment opus ſuum magno præ-
mio deſtinatum: nec ornâri jam,
aut placère cuiquam, niſi Domino
iuo ſtůdeant, aà quo & mercédem
virginitatis expéctant, dicente ip-
ſo: Non omnes capiunt verbum,
ſed illi, quibus datum eſt. Sunt
enim ſpadones, qui ex utero matris
ſic nati ſunt: & ſunt ſpadones, qui
coacti ſunt ab hominibus: & ſunt
ipadones , qui teipfos caſtravé-
runt propter regnum cœlôrum.
.. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti ini-
quitatem: Proptéreâ unzit te
Deus , Deus tuus oleo lætitiæ.
y., Propter veritàatem, & manſue-
tüdinem, & juſtitiam. Proptérea.

Enuò quoque per hanc Angeli
vocem continéntiæ munus o-
ſténditur, virginitas prædicatur. Hi
ſunt, qui cum mulieribus ſe non
coinquinavérunt: virgines enim
permansérunt: hi ſunt, qui ſequuún-
tur Agnum, quocmque ſerit. Ne-
que enim tantùm maſculis conti-
nentiæ gratiam Dis repromittit, &
féminas præterit: ſed quôniam fé-
mina viri portio eſt, & ex eo ſump-
ta atque formata eſt , in Scripturis
fere omnibus ad protoplaſtů Deus
loquitur, quia ſunt duo in carne
una, & in maſculo ſimu! ſignifi-
catur & fémina. Quòd ſi Chriſtum
continéntia séquitur, & regno Dei
virginitas deſtinatur: quid eſt illis
cum rterréno cultu, & cum orna-
meéntis, quibus, dum hominibus
placére géſtiunt, Deum offendunt?
Afferéntur Regi virgines poſt
eam, proximæ ejus, ⁸ Afferéntur

centiæ fluctibus ja caris.

Ixiii
tibi in lætitia & exultatione.
spécie tua , & pulchritúdine
tua inténde, préôſpereè procéde, &
regna. Afferéntur.
loria Patri. Afferéntur.

éctio ſanéti Evangélii ſecndúm
Matthæum. .
IN illo tempore: Acceſsérunt ad
Jeſum Phariſæi tentantes eum, &
dicêntes: Si licet homini dimittere
uxoôrem ſuam, quacumque ex cau-
ſa? Et réliqua.
Homilia S. Joannis Chrysôſtomi.

Ominus noſter, quia ad vir-
ginitätem hortâri grave eſſe
videbatur, à neceſſitate legis de
non ſolvéndo matrimônio, eos ad
cupiditatem illius trahere ſtudet.
Deinde, ut eam eſſe poſsibilem
oſténdat, ſic inquit: Sunt eunũchi,
qui ex ventre matris ita nati ſunt»
& ſunt, qui ab hominibus eunuchi
facti ſunt, & lunt, qui ſeipſos caſtra-
vérunt propter regnum cœlorum.
Quibus verbis laténter eos ad eli-
géndam virginitatem inducit, dum
eã virtutem eſſe poſsibilem aſtruit.
Hæc eſt virgo säpiens , quam
DPôöminus vigilantem invénit, quæ
accéptis lampadibus ſumpſit ſecum
Sleum: Et veniénte Dômino;
introivit cum eo ad núptias.
Média nocte clamor factus eſt,
ecce ſponſus venit, exite bviàm
ei. Et.
D autem hoc ferè modo confir-
mat. Cögita tecum, ſi aut à
natúra talis eſſes, aut ab homini-
bus eam injuriam paſſus, quid
fäceres „ cùm & ejúsmodi vo-
luptaâte caréres, & nullam caréndo

mercedem conſequeréris? Gratias

igitur nunc Deo agas, quod cum
mercéde atque cçoronis idem süfti-
nes, quod illi ſine corônis ac præ-
mio tôlerant: imò veroô non idem,
ſed multòô lévius, tum quia ſpe eri-
geris, & conſciéntia reétè facti, tum
quia non ita ingéntibus concupis-
Meédia nocte clamor factus eſt:
Ecce ſponſus venit; exite obviam
ei. Prudéntes virgines aptate
veſtras lampades. Ecce.
loria Patri. Ecce. 10 1X
Um ergo de illis eunũchis di-
,xerit, qui niſi étiam ipſi mente
ſe contineant; fruſtrà & inutiliter
tales ſunt;: ac de illis, qui ut re-
gnum

Ixiv
gnum cœlörum conſequämur
ſe cöntinent, ſubjünxit rurſus,,
dicens: Oui poteſt capere, cà-
piat: ut alacriores efficiat eo ipſo,
quod grave eſſe opus oſténdit, &
ineffabili benignitàte ſua noôluit
eam rem intra neceſſitàtem legis
conclůdere: idque dicéndo, adhuc
magis poſsibilem eſſe demonſtrat,
ut voluntatis ſtdium plus augea-
tur.
e Deum laudamus. II.
C. O MfͦMUNE

Dum eſſete
ixit Düs.
liv.

2

Ixvi.

2

collaudabo te Deum Salvatoô-
rem meum. Confitébor noômini
tuo: quòniam adjutor, & protector
factus es mihi, & liberaâſti corpus
meum a perditione.

Onfitehor tibi Dömine Rex, &

Ulierem fortem quis invé-
Eniet? procul; & de ültimis
finibus prétium ejus. Confidit in
ea cor viri ſui, & ſpoliis non indi-
gébit.
Ortem virili péctore
Laudéêémus omnes féminam,
Quæ ſanctitatis gloria;,
Ubique fulget inclyta.
Aæc ſancto amoôre saucia,
Dum mundi amôrem nozium
Horréſcit ad cœléſtia
Iter perégit ärduum
Carnem domans jejuniis,
Dulcique mentem pabulo
Orationis nũtriens;
Cœli potitur gäudiis.
Rex Chriſte virtus fortium;
Qui magna ſolus éfficis,
Hujus precatu quæſumus»,
Audi benignus supplices.
Deo bPatri fit gloria »
Ejüsque ſoli Filio,
Cum Spiritu Paraclito,
Nunc, & per omne ſæculum. Amen.
Spécie tua, & pulchritůdine tua.
Intende;, prôſperè procéde, &
fegna. .

Simile eſt regnum cœlorúm homi-
ni negotiatori quærénti bonas
margaritas: inventa una pretioſa,
dedit omnia ſua, & comparavit eã.

Eus, qui inter cétera poténtiæ
tuæ miracula: étiam in texu
fràgili victôriam martyrii contuli-
ſti: concéde propitius; ut, qui
beâtæ N. martyris tuæ natalitia
cõlimus „ per ejus ad te exempla
gradiamur. Per DOOöminum.,

A nobis, quæſumus, Döômine
Deus noſter, ſanctarum mar-
tyrum & palmas inceſsa-
bili devotiône venerâri: ut quas
digna mente non pôſſumus cele-
brare, humilibus ſaltem frequen-
témus obséequiis. Per Doôminum.

Xâàudi nos Deus ſalutaâris no-
ſter: ut ſicut de beatæ feſti-
vitate gaudémus; itæ piæ devotio-
nis erudiamur afféctu. Per Däm.
In
e-⸗

audémus Deum noſtrum;,
confeſſiõne beaâtæ
nite. 1. , .
Ujus orâtà Deus alme nobis
Débitas pœnas ſcelerum re-
mitte;
Ut tibi puro reſonémus almum
Béctore carmen. .
it decus Patri, genitæque Proli,
Et tibi compar utrisque virtus;
Spiritus ſemper, Deus unus omni
Témporis ævo. Amen.

lvi.

Læva eſus ſub câpite meo, & déx-
tera illius amplexabitur me.

onfitébor tibi Dômine. Ixii.

De Parabolis Salomônis.

MNierem fortem quis invé-
niet ? procul, & de ultimis
finibus prétium ejus. Confidit in
ea cor viri ſui, & ſpôliis non in-
digébit. Reddet ei bonum, & non
malum, 6mnibus diébus vitæ ſuæ.
Quæsivit lanam & linum, & ope-
rata eſt consilio mänuum ſuarum.
Facta eſt quaſi navis inſtitéris de
longè portans panem ſuum. Et de
nocte ſurréxit, deditque prædam
domeſticis ſuis, & cibaria ancillis
ſuis. Conſideravit agrum, zaiuͦ
6 3*

enn: de ftu
Dentirit vin
Itucine lumb
t brachium
Veni electe
monum meun
Uit Rex ſyer
pecie tu⸗
aintende, p⸗
legna Quna,
Ntint, 6
Cek nezotil

la eſt dr.
No Dkrez de
Ternum. 8

UNlceray

allem otiol⸗
enunt 6

eum: de fruétu mânuum ſuârum
plantavit vingam, Accinxit for-

et ten n Pplant⸗
titudine lumbos ſuos, & robora-

a: Etian in l⸗

n maltfie vit brachium ſuum.
topitins I,In Be Veni elécta mea, & ponam in te
tytis tur thronum meum: Quia concu-
elsad tenae Pivit Rex ſpéciem tuuam.
t Dominun, specie tua, & pulchritúdin-
tua inténdes prôſperè procéde, &
regna Quia. 61
ueſummus Dirt Uſtavit, & vidit quia bona

I, ſandtiumn Ek eſt negotiatio ejus: non ex-
Halmas is tinguetur in nocte lucerna eſjus,
Genetati: ug Manum ſuam miſit ad fortia, & di-
0 völum & giti eius apprehendérunt fuſum.
bastaltenttakf Manum ſuam apéruit inopi, & pal-
8, Det Dorum mas fuas exténdit ad pauperem.

Non timébit domui ſuæ à frigoôri

Deus ſaniien bus nivis: omnes enim doméftici

debente N ejus veſtiti ſunt duplicibus. Stra-
sitr edee gulatam veſtem fecit ſibi: byſſus
kean⸗Lediia & pürpura indumentum ejus, Noô-
bilis in portis vir ejus, quando sée-
un todum derit cum fenatoribus terræ. Sin-
donem fecit, & véndidit, & cin-
gulum trâdidit Chananæo.
IDens lne noin Diffuſa eſt gratia in labiis tuis:

us eeletunl 1
ætérnum. Spécie tua, & pul-

ednens Anun

anen procede, & regna. Proptérea.
entale l zen
,agtüglle n Ortitudo & decor indumentum

ejus, & ridébit in die noviſſi-
mo. Os ſuum apéruit ſapiéntiæ,
& lex clementiæ in lingua ejus.
Conlideravit sémitas domus ſuæx,
& panem otioôſa non comédit. Sur-
rexérunt filii eius, & beatiſſimam
prædicavérunt: vir ejus, & laudavit

t)Dels uls
gisedn n⸗

li⸗

)AG⸗

eitege
inenn eam. Multæ filiæ congregavérunt
Pplexrdhl divitias, tu ſupergréſſa es univér-
ſas. Pallax gratia, & vana eſt pul-
e e chritüdo: mulier timens Domi-
lib⸗ num, ipia laudabitur. Date ei de
fructn mângum ſuärum: & lau-
6glondm”, dent eam in portis opera ejus.
klalonnn Spécie tua, & pulchrieudine tua,
en e e Intende, proſpere procede, & re-
ſonen leis ena. Diffufa eſt gratia in laàbiis
N kuis, propfterea benedixit te Deus
unee ea in æternum. Inténde.
an Elsria Patri. Intende,
iie Ex libro S, Ambréſii Epiſ. de vid.
io ninnue e AsSrum hunc Eccleſiæ fertilem
i mb inl⸗ cerno, nunc integritatis flore
Spanen e vernäântem, nunc vidauitaâtis gra-

leicli i vitate pollentem, nunc éetiam con-
ee6 Jugii früctibus redundantem., Nam

Pro ptéreà benedixit te Deus in

chritüdine tua inténde, proſperè

1xv
etſi diverſi, unſus tamen agri fru-
ctus ſunt: nec tanta hortôrum li-
lia, quantæ ariſtæ ségetum, meſlium
ſpicæ, compluriumque ſpatia cam-
poôrum, reckpiendis aptàntur ſemi-
nibus quam rédditis novales fru-
ctibus feriäntur. Bona ergo vidui-
tas 1 quæ toties Apoſtôlico judicio
prædicatur. Hæc enim magiſtra
dei, magiſtra eſt charitatis.
Propter veritatem, ê& man-
ſuetúdinem, & juſtitiam: μ Et de-
dũúcet te mirabiliter dextera tua.
Spécie tua, & pulchritudine tua
intende, proſpereèe procéde, & re-
gna. Et deducet. Ledie
Nde & illi, qui deôrum ſuôrum
adultéria S probra veneran-
tur, cœlibàtus & viduitatis ſtatué-
re pœnas, ut æmuli criminum mul-
ctarent ſtůdia virtùtum, ſpecie qui-
dem, qua foœcunditatem quærerent,
ſed ſtùdio, quo propôſitum caſtita-
tis aboletent. Nam confectis &
miles ſtipéndiis arma deponit, &
relicto officio, quod gerébat, ad
prôpria veteranus rura dimittitur,
ut & ipſe exercitæ laboribus vitæ
réquiein conſequatur, & alios ſpes
futuræ quietis ſubendis faciat
opéribus promptiores. Agrigçola
quoq; maturior torquendam aliis
Rrwal comittit;, & juvenili grava-
tus opere providéntiam curæ ſeni-
lis cxplorat; vitem facilius tônde-
res quam prémere, ut juveneſcentẽ
luxuriam réêprimat, & adolelceêntem
laſciviam falce ſuccidat: parcoôrum
quamdam partuum caſtitatem do-
cens étiam in vitibus expetendam.
„, Dilexiſti juftitiam, & odi-
ſti iniquitàatem: * Proptérea unxit
te Deus, Deus tuus oleo Iætitiæ.
g. Propter veritatem, & man-
ſuetùdinem, & juſtitiam. Proptéreâ.

Imilis huic vidua velut eméri-
tis veteräna ſtipéndiis caſtita-
tis: & ſi conjugii arma depònat, do-
mus tamen fotius pacem guber-
nat: & ſi vehéndis onéribus otio-
ſa, maritàndis tamen junioribus
provida;, ubi cultus utilior, ubi
fructus ubérior ſit, quarum côpu-
lam aptiorem, ſenfli grevitate di-
ſponit. Itaq; ſi maturioribus quàm
junioribus committirur ager, cur
putesz utiliorem nuptam eſſe quain
viduam ? Quôd ti perfecntôres fi-
dei perfecutores fuérunt étiam
viduitatis „ ütique fidem ſequén-
e tibus

Ixvi
tibus vidâitas non pro ſupplicio
fugienda eſt, ſed tenenda pro præ-
mio.
Fallax gratia, & vana eſt pul-
chritädo: * Mülier timens Deum
ipſa laudabitur. Date ei de
tructu manuum ſuarum, & laudent
eam in portis pera ejus. Mülier.
lIôria Patri. Mülier.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum]
Nillo tempore: Dixit Jeſus diſ-
cipulis ſuis parabolam hanc:
simile eſt regnum cœloôrů thesau-
ro abicoôndito in agro. Et reliqua.
Homilia ſancti Gregorii Papæ.

Oelorum regnum, fratres cha-
riſſimi, idcircòô terrénis re
bus simile dicitur, ut ex his, quæ
änimus novit, ſurgat ad incognita,
quæ non novit: quatenus exémplo
viſibilium ſe ad inviſibilia rapiat,
& per ea, quæ ulu didicit, quaſi
confricatus incaléſcat: ut per hoc,
quod ſcit notum diligere, diſcat &
incognita amare. Ecce enim regnuũ
cœlôrum thesauro abſcondito in
agro comparatur: quem, qui inve-
nit homo, abſcõndit, & præ gaudio
illius vadit, & vendit univerſa, quæ
habet, & emit agrum illum.
Os ſuum apéruit ſapiéntiæ „ &
lex clementiæ in lingua ejus, con-
ſideravit sémitas domus ſuæ.
Et panem otiôſa non comedit.
Guſtavit, & vidit, quia bona eſt
negotiatio ejus, non extinguétur
in nocte lucêrna ejus. Et.

Ua in re hoc quoque notan-
dum eſt, quòd inventus the-
saürus abſconditur, ut ſervétur:
quia ſtüdium cœléſtis deſidérii à
malignis ſpiritibus cuſtodire non
süfficit, qui hoc ab humanis lâu-
dibus non abſcondit. In præsenti
étenim vita, quaſi in via ſumus,
qua ad patriam pergimus. Maligni
autem ſpiritus iter noſtrum quaſi
quidam latrünculi obſident. De-
pPrædari ergo desiderat, qui thesau-
rum püblicè portat in via. Hoc
autem dico, non ut proximi 6pera
noſtra bona non videant, cùm
Icriptum ſit Videant ôpera veſtra
bona, & glorificent Patrem veſtrü,
qui in cœlis eſt: ſed ut per hoc,
quod agimus, laudes extériùs non
quæramus. Sic autem ſit opus in

pùblicô, quatenus inténtio màneae
in occůlto, ut & de bono oôpere
pröximis præbeamus exémplum,
& tamen per intentionem, qua
Deo ſoli placére quærimus, ſemper
optemus ſecrétum.
„Regnum mundi, & omnem or-
nâtum iæculi contempfi propter
amôrem Domini mei Jeſu Chriſti,
Quein vidi, quem amavi, in quem
crédidi, quem diléxi. Eruétavit
cor meum verbum bonum: dico ego
opera mea Regi. Quem.
loôria Patri. Quem. .
Hesaurus autem cœlé ſte eſt de-
ſideérium: ager verò- in quo the-
süurus abſconditur, diſciplina ſtů-
dii cœléeſtis. Quem profecto agrum
vénditis omnibus comparat, qui
voluptatibus carnis renuntians ,
cuncta ſua terréna deſidéria per
diſciplinæ cœléſtis cuſtodiam cal-
cat: ut nihil jam, quod caro blan-
ditur, libeat, nihil, quòôd carnalem
vitã trucidat, ſpiritus perhorréſcat.
e Deum laudamus. II. .
AD LAUDES,»

Dum eſſet Rex in accubitu ſuo⸗
Inardus mea dedit odorem ſua-
vitatis. ñs regnavit.
II. In odorem un-
guentéôrum tuérum cùrrimus; ado-
leſcéntulæ dilexérunt te nimis.
Jam hiems tranſiit; imber
abiit, & recéſſit: ſurge amica mea⸗=
& veni. Veni eléecta mea, &
ponam in te thronum meumallel.
Iſta eſt ſpeciola inter filias
Jerúſalem. hir.
Diffũſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnaum.

Date ei de fructu mànuũ ſuarum, &
laudent eam in portis opera ejus-

Eus, qui inter cétera botentiæ
tuæ miracula: étiam in ſexu
fragili victériam martyrii contuli-
ſti: concede propitiuszut qui beatæ
martyris tuæ natalitia côlimus,
per ejus ad te exémpla gradiâmut.
bPer Dominum.

A nobis, quæſumus, Dômine
Deus noſter, ſanctarum mar-

tyrum ir 4
bili devotione venerakti: ut dquas

& palmas incelsa-

digna mente non pollumus cele-
ra-

zire, humt
(Eerus obset

Liudinos!
u ſicut de
te paudéma
Ii erudiämur

Onatebor uib

ulie
9r. Pecie
kücine tua. 8
Mrolpere grocea
onin batn.
Acuvabit
Deus inm.
myebitur.

hiems tr

berictime
(Enem mil
müingientibt
ilcam de min
uim nelmn,
ndisgne e

num luar
I alma
herem, N
Nikigonbus

4 t,

ure facit ean

lna mea De
4 lüſtinent
n⸗ 77
ann angüͤ

Ulefli
AItigg.
las kian
Alchritucdo 4
um ipſa

intentiomne
de bono
nus exengl
tentionen,
uerünugſere

h.
li, & onmene
ntemplt nune
wei ſeſn
n achärhinge
ri. F. b
abonumclnt
en

em. Lelt
en crleheelt⸗
Lretoein guo n
t,ileiglimt!
n gloteige
1s connalet,
nis kelüntii
na eltet
is cuſocim
nGquod cli
il,votcun
Uitus eltolte

Amus II.
14005

i Letbiu 1
edt otatenl
isegnigl.
ln diclenn.

bràre, humilibus ſaltem frequen-
témus obséquiis. Per Dôminum.

Xâudinos Deus ſalutaàris noſter:
ut ſicut de beatz feſtivi-
tàte gaudémus; ita piæ devotio-
nis erudiamur afféctu. Per Dnm.
In odòiem.

onfitébor tibi. Ixiv.

ulierem fortem. Ixiv.
Spécie tua, & Et pulchri-
tůdine tua. Specie. Inténde,
proſperè procéde, & regna. Et.
BIöria Patri. Spécie.
Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in medio ejus, non com-
movébitur.

Jam hiems tranſiit.

Iberäâſti me ſecundùm multitůù-
dinem milericordiæ nôminis
tui à rugiéntibus, præparatis ad
eſcam, de manibus quæréntiu äni-
mam meam, & de multis tribula-
tionibus, quæ circumdedérunt me.

Anum ſuam apéruit inopi,
& palmas ſuas exténdit ad
pauperem. Non timébit domui
ſuæ à frigoribus nivis.
Adjuvaàbit eam, Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus, non commovébitur.
Deus. S loria Patri. Adjuvabit.
Elégit eam Deus, & præelegit
eam. In tabernâculo ſuo ha-
bitare facit eam.
Iſta eſt ſpecioôſa.

Audabit usque ad mortem ani-
ma mea Dominum;: quôniam
éruis ſuſtinéntes te, & liberas eos
de manu angùſtiæ, Dne Deus noſter.

Ultæ filiæ congregavérunt di-
L vitias: tu fupergréſſa es uni-
vérſas. Fallax gratia „ & vana eſt
pulchritudo: müúlier timens Doô-
minum ‚ipla laudabitur.
Elégit eam Deus, ⁸ Et præ-
elegit eam. Elégit.
naculo ſuo habitare facit eam. Et
præelégit. 1oria Patri. Elégit.
Diffúſa eſt gratia in labiis tuis.
Propterea benedixit te Deus in
æternum.

In taber-

Ixvii

Dum eſſet Rex. .
lxiv. Diffùſa eſt
grätia in labiis tuis. Proptéreàâ
benedixit te Deus in ætérnum.

Manum ſuam apéruit inopi, & pal-
mas tuas exténdit ad pauperem »„
& panem otioſa non coméedit.

Ixiv.
Sermo S. Joânnis Chry soſtomi.

EFS mäximè commemorationes
diligo Martyrum, diligo, &
ampleééctor, atque omnes quidem,
ſed tum præcipuèê, cùm mulierum
certamina proponůntur. Quanto
enim infirmius eſt vas, tanto major
eſt gratia, tantòô illuſtrius eſt tro-
phæuũ, tantòôò insignior eſt victoria,
non ob imbecillitatem ſexus ath-
letarum, ſed quòd per ea, quibus vi-
cerat inimicus, nunc eêtiã vincatur.
Propter veritatem „ & man-
ſuetůdinem, & juſtitiam: & Et de-
duúcet te mirabiliter déxtera tua.
y. Spécie tua, & pulchritúdine fua
intende, prôſpere procéde, & re-
gna. Et deducet. 1
Er mulierem vicit, per muliere
luperäâtus eſt. Hoc illius anreâ
telum erat: hoc illius nunc cædis
factum eſt inſtrumentum, hoc vas
apparuit inſuperabile. Peccavit illa
prior, & moôrtua eſt: iſta moôortua
eſt, ne peccaret, IIla tum fütilis
promiſſi ſpe inflata, Dei leges vio-
lavitzhæc vitã præsenté contéêmpſit,
nefidem in ſuum benefactorem
ejuraret. Quam igitur deinceps ſpe-
rare pôterunt excuſationem viri,
ſi molles ſint & ignavi; quam verò
véniam, cùm fôrtiter ac viriliter ſe
gerant mulieres, c adeòô ſe generoô-
sée ad certamina pietatis accingant?
„Dilexiſti juſtitiam, & odi-
ſti iniquitatem: * Proptérea unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
Propter veritatem, & mian-
ſuetùdinem, & juſtitiam. Proptérea.
Uit illi corpus imbecillum, &
obnôxius ſexus injüriæ: verum-
tamen mnium horum imbecilli-
tàtem advéniens gratia occultavit.
Nihil enim eſt, nihil plane potéëtiùs
eſt eo, qui magno cum ſtudio Dei
e 2 timo-

Ixviii
timoôrem habeat in mente defigum:
fed quamvis ignes, quamvis ferrũ:
quamvis béſtias „ quamvis aliud
quidvis minéntur hoſtes, omnia
nullo negoôtio contémnit; quod
utique Beata iſta étiam fecit.
Fallax gratia,; & vana eſt pul-
Chritúdo πi Mülier timens Deum,
ipſa laudabitur. Date ei de
fructu manuum ſuarum, & laudent
gam in portis pera ejus. Mulier.
& loria Patri. Mulier.
C O MMUNE

Domum tuam Démine. cum relit
de ixit Dñs.

lIxxiii.
77.
auda Jerúſalem. 89.

Idi civitatem ſan am Jerùſalem
novam deſcendéntem de coœlo
à Deo, paratam ſicut ſponſam or-
natam viro ſuo.
Oeleéſtis Orbs Jérũſalem »
Beata pacis viſio,
Quæ celſa de vivéntibus
Saxis ad aſtra tôlleris»
Sponſæque ritu cingeris
Mille Angelorum millibus.
Morte nupta proſpera „
Dotata Patris gloöria „
Reſpêrſa Sponſi gratia
Regina formosiſſima;»
Chriſto jugata Principi „
Coœli corüſca Civitas.
Kic margaritis émicçant,
Paténtque cunctis ôſtia:
Virtůte namque prævia;
Mortalis illuc ducitur;,
Amore Chriſti pércitus
Torménta quisquis süúſtinet⸗
calpri ſaluùbris ictibus;,
Et tunſione plurima,
Fabri pollita malleo
Hanc ſaxa molem coônſtruunt
Aptisque juncta néxibus
Locantur in faſtigio.
D ecus Parénti débitum
Sit usquequaque Altiſſimo,
Natoôque Pattis unico
Et inclyto Paraclito,
Cui laus, potéſtas, glöria,»
Kterna ſit per ſæcula. Amen.
J. Hæc eſt domus Dômini firmiter
ædificata. Benè fundata eſt
fupra firmam pétram.

Sanctificavit Dôminus tabernacu
lum ſuum: quia hæc eſt domusDei,
in qua invocabitur nomen ejus, de

quo ſcriptum eſt: Et erit nomen
meum ibi dicit Dominus.

Eus, qui inviſibiliter omnia
céontines, & tamen pro ſalute
géneris humdani ſigna tuæ poténtiæ
viſibiliter oſténdis: templum hoc
poténtia tuæ inhabitatioônis illu-
ſtra, & concede; ut omnes, qui huc
deprecatüri conyéniunt;, ex qua-
cúmque tribulatiône ad te clama-
verint, conſolatiônis tuæ benefi-
cia conſequântur. Per Dominum.

Eus, qui nobis per singulos an-
nos huſjus ſancti templi tui
conſecratiéônis rêparas diem, & ſa-
cris ſemper myſtériis repræséntas
incôlumes: exaudi preces pôpuli
tui, & præſta; ut quis quis hoc templũ
beneficia petiturus ingréditur, cun-
cta le impetrâſie lætétur, PerDñim.

ômum Dei decet fanctitdo:
Sponium ejus Chriſtum adoré-

mus in ea. n enite. I.
léſtis. .

röllite portas,principes, veſtras-,
& elevaâmini portæ æternales.

Omini eſt terra, & plenitůdo
ejus: * orbis terrärum, & uni-
VErſi qui habitant in co.
uia ipfe ſuper maria fundavit eü:
& ſuper flumina præparavit eum.
uis aſcéndet in montem Dni ² *
aut quis ſtabit in loco ſanct ejus.
hocens manibe, & mundo corde: *
qui non accépit in vano animã ſuã
nec juravit in dolo pröximo ſuo.
ic accipiet benedidionem à Do-
mino: * & milericordiam à Deo
ſalutari ſuo.
Hæc eſt generatio quæreéntium eu, *
quærentium faciem Dei Jacob.
ttôllite portas, principes, veſtras-
& elevamini portæ æternales: *
& introibit Rex glériæ. ..
duis eſt iſte Rex glôriæ? * Domi-
nus fortis & potens, Dominus
potens in prælio.
ttôllite portas, principes, veſtras,
& elevamini portæz æternales: *
& introibit Rex glôriæz.
Quis eſt iſte Rex gloriæ à * Dômi-
nus virtäütum iple eſt Rex gloriæ.

Töllitepot
(ias, Aͤeleram
e.
Bin Deum, &!
ut Comus Dei.

lus noler ei
1us: F adjuto
s,gueinyene
tekei non tin
Ubabitur terta:
Anontes in cor
Uulelunt, R tun

int egna::
Amot elt ter
nns irtütum

Eriltäbor i
Duinms rittutum

ibit mihi Don
iſte vocibi
a Acifcirit

Mno⸗ Deo,

chias Regi
in dnde
Dens nomihn

II, r n ſr⸗
d C ulcip

Metit nonet
Domings,

Nifibtliter ontt
tamen prol
igna tur hot
Is: tempjun
abitationis
at ommnes,gike
Veniunt, etg
jone ad techin-
lionis tur bend
t. Der Domminmn

ispertinglott⸗
ſncti te
vehatas lien
ſeriss keylezentn
ldi preces ibl
lisguishoc ten
us ingrecitupen⸗
letetur, Verhin.

tet ſanckiticlo
Chritum adore⸗
enlte, l.
is: Uln
ſeigesnlellus,
ie Neindes⸗

entitum, Al
Prearigit
womeibin
jloco ſaniht

4

1 glote N⸗
, glola

nins
potets, Dn
rinciſes
te Ttelna
Oriz. nis
glon 1VDo

le el

A52. Tôllite portas, principes;
veſttas, & elevamini portæ æter-
nales. Erit mihi Domi-
nus in Deum, & lapis iſte voca-
bitur domus Dei.

Eus noſter refuùgium, & vir-
tus: * adjùtor in tribulatioô-
nibus, quæ invenérunt nos nimis.
Proptéreà non timébimus, dum
turbabitur terra: * & transferen-
tur montes in cor maris.
Sonuérunt, & turbatæ ſunt aquæ
eôrum: * conturbati ſunt montes
in fortitdine ejus.
Fluminis impetus lætificat cività-
tem Dei: * ſanctificavit taberna-
culum ſuum Altiſſimus.
Deus in médio ejus, non commo-
vebitur: *τ adjuvabit eam Deus
manè dilùculo.
Conturbatæ ſunt Gentes, & incli-
nata lunt regna: * dedit vocem
ſuam, mota eſt terra.
Dominus virtůtum nobiscum: *
ſuſceptor noſter Deus Jacob.
Venite, & vidéte ôpera Dömini,
quæ pôſuit prodigia ſuper terram: *
auferens bella usq; ad finem terræ.
Arcum cônteret, & contfringet ar-
ma: * & ſcuta comburet igni.
Vacàte, & vidéte, quôniam ego
ſum Deus: * exaltàbor in Génti-
bus, & exaltabor in terra.
Dôminus virtutum nobiscum: *
ſuſcéptor noſter Deus Jacob.
Afa. Erit mihi Dôminus in Deum,
& lapis iſte vocâbitur domus Dei.
Afa: Kdificavit Môyſes altare
Domino Deo.

Agnus Doôminus, & laudäbilis
Whimis * in civitate Dei noftri,
in monte ſancto ejus.
Sundätur exultatiéne univérſæ
terræ mons Sion: * latera Aquiloô-
nis, civitas Regis magni.
Deus in domibus ejus cognoſcé
tur,; * cùm ſuſcipiet eam.
uôniam ecceReges terræ congre-
gäti ſunt. * convenérunt in unum.
Tbſi vidéntes ſic admiräti ſunt;
conturbâti ſunt, commoti ſunt: *
tremor apprehéendit eos.
Tbi dolôres, ut parturiéntis, *
in spiritu veheménti conteres na
ves Tharſis.
gicut audivimus, ſic vidimus in
civitate Domini virtütum, in ci-
vitàte Dei noſtri: * Deus fundavit
eam in ætérnum.

Ixix
uſcépimus Deus miſericordiam
tuam, * in médio templi tui.
Secundům nomen tuum; Deus»
ſic & laus tua in fines terræ: *
juſtitia plena eſt déxtera tua.
ætétur mons Sion, & exuúltent
filiz Jjudæ, * propter judicia tua
Dômine.
nsircumdate Sion, & compleétimi-
ni eam: * narrate in turribus ejus.
Fönite corda veſtra in virtüte e-
jus: *“ & diſtribuite domos ejus;,
ut enarrétis in progénie altera.
Mhoniam hic eit Deus, Deus no-
ſtér in ætérnum, & in ſæculum
ſæculi: * ipſe reget nos in ſæcula.
52. Kdificavit Möyſes altare
Doômino Deo. Doômum tuam
Dômine decet ſanétitudo.
In longitùdinem dierum.
De libro ſecundo Paralipoménon.

Um compléſſet Salomon fun-
dens preces, ignis deſcéndit de
cœl0ο, & devoravit holocauſta &
victimas: & majéſtas Doômini im-
plévit domum. Nec poterant ſa-
cerdotes ingredi templum Dni ,»
eò quòd impleéſſet majéſtas Dômi-
ni templum Dômini. Sed & om-
nes filii Ifrael vidébant deſcenden-
tem ignem, & gloriam Dñni ſuper
domum: & corruéntes proni in
terram ſuper paviméntum, ſtratum
lâpide, adoravérunt, & laudavé-
runt Döminum: Quéôniam bonus „
quéôniam in ſæculum miſericordia
ejus. Rex autem & omnis poôpulus
immolabant victimas coram Doô-
mino. Mactavit igitur Rex Salo-
mon hoôöſtias, boum viginti duo
millia, arietum centum viginti
millia: & dedicavit domum Dei
Rex, & univerſus péôpulus.
In dedicatiône templi decantâ-
Bat pôpulus laudem: Et in ore
eôrurn dulcis reſonabat ſonus
Fundàte eſt domus Dômini ſu-
pràâà vérticem montium: & vénient
ad eam omnes Gentes. Et.

Acerdéôtes autem ſtabant in of-
ficiis ſuis: & Levitæ in organis
cärminum Dômini, quæ fecit Da-
vid Rex ad laudandum Dôminum:
Ouôniam in æternum miſericordia
ejus : hymnos David canentes
per manús ſuas. Porrò Sacer-
dôtes canébant tubis ante eos;»
cunctsque Iſrael ſtabat. Sancti-
ficavit quoque Salomon médium
eE 5 atrIa.

Ixx

àtri ante templum Däui: obtùlerat piſcit, & déſficit ãnima mea in àâtria
enim ibi holocauſta, & àadipes pa- Doômini.

ecificorum: quia altare æneum, quod
fécerat, non poterat ſuſtinére ho
locanſta, & ſacrificia, & adipes. Fe-
cit ergo Salomon ſolemnitatem in
tempore illo ſeptem diebus, & om-
nis frael cum eo, Eccléſia magna
valde, ab introitu Emath usque ad
torréntem & gypti. Fecitque die o-
ctavo colléctain, eò quòd dedicaſſet
altare ſeptem diebus, & ſolem-
nitatem celebraſſet diébus ſeptem.
Fundata eſt domus Dômini ſu-
pra vérticem montium, & exaltata
eſt fuper omnes colles: Et vé-
nient ad eam omnes Gentes, &
dicent: Gloria tibi Domine.
Veniéntes autem vénient cum
exultatione 1 portantes manipulos
ſuos. Et. Leécé
Omplevitq; Säalomon domum
Dômini, & domum Regis, &
omnia, quæ diſposuúerat in corde
ſuo;: ut faceret in domo Doômini,
& in domo ſua, & proſperatus eſt.
Apparuit autem ei Dns nocte, &
ait; Audivi oratiõdnem tuam, &
elegi locum iſtum mihi in domum
ſacrificii. Si clauſero coœlum, &
pluvia non fluxerit, & mandaâvero
& præcepero locú⁴ſtæ, ut dévoret
terram, & milero peſtiléntiam in
Poôpulum meum: converſus autem
pPopulus meus, ſuper quos invoca-
tum eſt nomen meum, deprecatus
me füerit, & exquisferit faciem
meam, & égerit pœniténtiam à viis
fuis peſſimis;: & ego exaudiam de
coœlo, & propitius ero peccatis eo-
rum, & ſanabo terram eòrum, Ocu-
li quoque mei erunt apérti, &
aures mex erectzæ ad orationem
ejus,; qui in loco iſto oraverit.
Elegi enim, & ſanctificavi locum
iſtum, ut ſit nomen meum ibi in
ſempitérnum, & permaneant ôculi
mei, & cor me ibi cunctis diebus.
Benedic Dne domum iſtam,
quam ædificavi nomini tuo: ve-
niéntium in loco iſto ,&£ Exaudi
preces in excélſo solio gloöriæ tuæ.
„Domine, ſi convérſus füerit
poôpulus tuus, & oraverit ad San-
ctuarium tuum. Exaudi.
Ioria Patri. Exaudi.

Non eſt hic aliud, niſi domus Dei,
& porta cœli.

Uam dilecta tabernacula tua
Doômine virtùtum? * concu-

or meum;, & caro mea * exulta-
vêrunt in Deum vivum.
tenim paſſer invénit ſibi do-
mum: * & turtur nidum fibi, ubi
ponat pullos ſuos.
ltaria tua Dômine virtůtum: *£
Rex meus, & Deus meus.
eati, qui habitant in domo tua
Doômine: * in ſæcula ſæculoôrum
laudabunt te,
eatus vir;, cujus eſt auxilium abs
te; * aſcenſiones in corde ſuo di-
ſpôòſuit, in valle lacrymarum, in
loco quem poſuit. .
tenim benéedictiéônem dabit legis-
lator, ibunt de virtäte in virtuté, *
videbitur Deus deorum in Sion.
omine Deus virtütum, exaudi
oratiéonem meam: * auribus pér-
cipe Deus Jacob.
rotéctor noſter aſpice Deus: *
& réſpice in faciem Chriſti tui.
uia meélior eſt dies una in atriis
tuis * ſuper millia. .
légi abſéctus eſſe in domo Dei
mei, * magis quam habitare in ta-
bernaculis peccatorum.—
uia miſericordiam, & veritatem
diligit Deus: * gratiam & gloriam
dabit Dôminus. .
on privabit bonis eos, qui àmbu-
lant in innocéntia: * Dne virtuútum,
beatus homo, qui ſperat in te.
Non eſt hic aliud, niſi domus
Dei, & porta cœli. Vidit Ja-
cob ſcalam, súmmitas ejus cœlos
tangébat, & deſcendéntesAngelos-
& dixit: Verè locus iſte ſanctus eſt.

Undaménta eius in môntibus
ſanctis: diligit Dns portassion
ſuper omnia tabernacula Jjacob.
loriõſa dicta ſunt de te, * civi⸗
tas Dei. .
emor ero Rahab, & Babylô=⸗
nis * ſciéntium me.
cce alienigenæ, & Tyrus, & p6-⸗
pulus .thiopum, * hi fuêrunt illic.
umquid Sion dicet: Homo,
homo natus eſt in ea: *† & ipſe
fundavit eam Altiſſimus?s
ominus narrabit in ſcriptũuris
populoôrum, & Principum: * ho-
rum, qui fuérunt in ea. .
icut lætàntium omnium * habi-
taàtio eſt in te. „„
Vidit Jacob ſcalam, summi-
tas ejus cœlos tangébat, & deſcen-
déntes Angelos, & dixit: V erz lo-

gite ſendus en
Uublipigem in
Kuun delaper,

Orine Deus ſa
die cdamavi,
Uer in conlpee
11: 5 inclina 2
Ptemn weam.
li eplern eſt me
irmezinterno⸗
Ffinarus ſum cu
Kin ſtcum: t
r ine adjutor
Unlber
n ulneräti de
Uns, quorum
*Kipli
nt.

berunt me in !²

=
S
S=
S=
S=

16, omnes
ſuper we.
elt leciſti noros
Qeuunt meabom
lins lum, &
Oebli mei!

=

mortuis
t ecici l
bantur iͤdi
unicd nattädit
imno milenicoril
nnemn tuam in
id coznolce

1obliyionis
natte Domi
ebrätio me⸗
güril

er Uinſtenun
ltz tli cont
Uumgedetunt m
ee cllelnndeg
unkiſti Ame amn
N,r Nlde
ieni ſuot

ou

Oratid
Rnn

(Aieciog
Aannisfel

ma meain ini

10 mes * exule⸗
lyum.
wwenit ſibi 60.
nidum ſibi,uh

ne virtütum: 1
us meus.
ant in domo n
cula ſeculonmn

el auxlliunih
in corde luo i
luerymarum, I

t,
onemdebitleii
ttüte in vittuti,
eotumm in Fon
ttütum, eiidl
: Vurtibus hel⸗

iſpiee Deng:
nChrilitui.
jes una in innis

. .
in Cono hei
habitale in ta-⸗
Ntumn.
n, K erititem
tia & goran

edegi nll⸗
1ePe ittitum
i perninte
mituseſs
entel elelg
silenantt⸗
gibieſatunt
etnicl de
unt dete

hab; iſ⸗
me⸗ 4
3 undſ,
Nhi foetunt i

.
4

gicet .Homo
inen l

ilims: n

cus iſte ſanétus eſt. Aha. Eréxit
Jacob làpidem in titulum, fundens

oleum deſuper.
Omine Deus ſalútis meæ, * in
die clamaâvi, & nocte coram te.
Intret in conſpéctu tuo oratio
mea: * inclina aurem tuam ad
precem meam.
Quia repléta eſt malis anima mea: *
& vita mea inférno appropinquavit.
RKſtimatus ſum cum deſcendénti-
bus in lacum: * factus ſum ſicut
homo ſine adjutéòrio, inter mor-
tuos liber
Sicut vulneräti dormiéntes in ſe-
püùlchris, quorum non es memor
ampliùs: * & ipſi de manu tua re-
pulſi ſunt.- .
Pofuérunt me in lacu inferiori: *
in tenebroſis, & in umbra mortis.
Super me confirmatus eſt furor
tuus, * & omnes fluctus tuos in-
duxiſti ſuper me.
Longeè feciſti notos meos à me: *
poſuérunt me abominationem ſibi.
räaditus lum, & non egredié-
bar: * culi mei languérunt præ
inôpia.
GClamavi ad te Dômine tota die: *
expandi ad te manus meas.
Numquid mortuis facies mirabi-
lia: * aut médici ſuſcitabunt, &
confitebúntur tibi?
Numquid narrabit aàliquis in ſe-
pùlchro miſericôrdiam tuam, * &
veritatem tuam in perditione?
Numquid cognofcêntur in teéne-
bris mirabilia tua? * & juſtitia tua
in terra obliviônis?
Et ego ad te Dômine clamavi: *
& manè orâtio mea prævéniet te.
Ut quid Däe repéllis orationem
meam: * avértis fäaciem tuam à me?
FPauper ſum ego, & in laboribus à
juventüte mea: * exaltatus autem,
humiliatus ſum, & conturbatus.
In me tranſiérunt iræ tuæx: * &
terrôres tui conturbaverunt me.
Circumdederunt me ſicut aqua to-
ta die: * circumdederunt me ſimul.
Elongäâſti à me amicum, & prôxi-
mum, * & notos meos à miseéria.
Ana. Erexit Jacob lapidem in ti-
tulum, fundens obleum deéfuper.
. Domus inea.
. Domus oratioônis vocabitur.

2

Sermo S. Auguſtini Epiſcopi.
Serm. 252. de Temp. Lefſtio iy.
Uotiescú⁴mque fratres chariili-
mi, altaris vel templi feſtivita-

—
* aſig
leitg.

tem côlimus, ſifidéliter ac diligen-
ter atténdimus, & ſanctè ac juſte
vivimus, quidquid in templis ma-
nufactis agitur, totum in nobis
ſpiritali ædificatiéne complétur.
Non enim mentitus eſt ille, qui di-
xit: Templum enim Dei ſanctum
eſt, quod eſtis vos; & iterùm: Nes-
citis, quia corpora veſtra templum
ſunt Spiritus ſancti, qui in vobis
eſt: ideò, fratres chariſſimi, quia
nullis præcedentibus meéritis per
gratiam Dei merüimus fieri tem-
plum Dei, quantum poſſumus, cum
ipsius adjutorio laboremus, ne
Dôminus noſter in templo ſuo, koc
eſt, in nobis ipſis inveniat, quo
oculos ſuæ majeſtatis offendat.
g Orantibs in loco iſto, Wimit-
te peccata pôpuli tui Deus, & o-
ſténde eis viam bonam, per quam
ambulent, & da gloriã in loco iſto.
5. Qui regis Iſrael inténde: qui
deducis velut ovem jJoſeph, qui
ſedes ſuper Chérubim. Dimitte.
Ledtio v. .
Ed habitaculum cordis noſtri
S evacuétur vitiis, & virtutibus
reêpleatur, claudatur diabolo, &
aperiatur Chriſto: & ita laboremus,
ut nobis bonorum ôperum clavi-
bus januam regni cœleſtis aperire
poſsimus. Sicut enim malis opéri-
bus, quaſi quibuúsdam feris ac
vectibus, vitæ nobis janua claudi-
tur, ita absque dubio bonis operi-
bus aperitur. Et ideò, fratres
chariſſimi, unusquisque consideret
conſciêntiam ſuam, & quando ſe
aliquo crimine vulneratum efle
cognoverit, priùs oratiôonibus,
jejùniis, vel eleemoſynis ſtüdeat
mundare conſciéntiam ſuam, & ſic
Euchariſtiam præsumat accipere.
O quäàm metuendus eſt locus
iſte: * Vere non eſt nic aliud, niſi
domus Dei, & porta coœli.
y., Hæc eſt domus Düi firmiter æ-
dificata, benè fundata eſt ſupra fir-
mam petram. Veréè. Leétio vi.
enim agnoôſcens reâtum ſu-
8 um, ipſe ie à divino altari ſub-
traxerit, citò ad indulgenfiam divi-
næ miſericôrdiæ pervéniet. Quia
ſicut, qui ſe exaltat, humiliabirur:
ita e contrario, qui ſe humiliat ,
exaltabitur. Qui enim, ſicut dixi;,
agnôſcens reatum ſuum, ipſe ſe
humiliter ab altari Eccléſiæ pro
emendatione vitæ removere vo-
lúerit, ab ætérno illo & cœléſti
Con⸗

Xxii
convivio excommunicari pénitus
non timéehit. Mane furgens
Jacob erigebat lapidem in titulu»
fundens oleum déluper, votum
vovit Domino: * veré locus iſte
ſanctus eſt, & ego neſcieèbam.
»Cumque evigilaſſet Jacob de
ſomno, ait Veré.
Sloria Patri. Veré.
. tertio Qui habitat
in adjutorio Altiſſimi, in prote-
ctione Dei cœli commorabitur.

Alleluja.
Dicet Dômino.
0 Di habitat in adjutério Altiſ-
ſimi, * in protectione Dei
cœli eommorabitur.
Icet Dômino, Suſcéptor meus
es tu, & retugium meum: *
Deus meus ſperabo in eum.
uoôniam ipfe liberavit me de la
queovenantiu: * & à verbo àſpero.
capulis iuis obumbrabit tibi: *
& ſub pennis ejus ſperabis.
Scuto circâmdabit te veritas ejus: *
non timébis à timore nodurno.
agitta volante in die, à negôtio
Perambalante in ténebris: ab
incurtu, & demônio meridiano.
adent a latere tuo mille, & de-
cem millia à dextris tuis: ad te
autem non appropinquabit.
„erümtamen oculis tuis conſide-
rabis: * & retributionem pecca-
toôrum videbis.
oniam tu es Die ſpes mea: *
altiſſimum poſuiſti refugium tuum.
on accedet ad te malum: x* &
flagéllum non appropinquabit ta-
bernaculo tuo.
uoniam Angelis ſuis mandavit
de te: * ut cuſtédiant te in omni-
bus viis tuis.
In manibus portabunt terzne fortè
offéndas ad lapidem pedem tuum.
Super aſpidem & baſilifcum am-
bulabis: * & conculcabis leéônem
& draconem.
uoniam in me ſperavit, liberabo
Eum: * protegam eum, quoniam
cognovit nomen meum-
lamabit ad me, & ego exâudiam
eum:“ cum ipſo ſum in tribulatio-
neeripiäã eum, & glorificabo eum.
ongitudine diérum replebo en: *
& oſtendam illi ſalurare meum.
hg. Qui habitat in adjutorio Al.
tiſſimi, in protectione Dei cœli

commoraâbitur. Templum
Domini ſandtum eſt, Dei ſtructúra
eſt, Dei ædificatio eſt. nus o9;.
Antaàte Domino canticum no-
wum: * cantate Dômino omnis
terra.
antäte Döômino, & benedicite
nomini ejus: * annuntiate de die
in diem ſalutare ejus.
Annuntiate inter Gentes gloriam
ejus: Æ in omnibus pôpulis mira-
bilia ejus, ,
uoniam magnus Doôminus, &
laudabilis nimis: * terribilis eſt
ſuper omnes deos.
uoniam omnes dii Gentium dæ-
moônia: * Däis autem cœlos fecit.
onfeſſio,; & pulchritúdo in con-
([péctu ejus: * ſanctimonia, & mag-
nificéntia in ſanctificatione ejus.
fferte Domino patriæ Géntium:
afferte Dnio gloriam & honorem:*
afferte Dno gloriam nomini ejus.
Pollite hôſtias, & introite in àtria
ejus: * adorate Dominum in atrio
ſancto ejus,
Commoveatur à facie ejus univér-
ſa terra: * dicite in Gentibus, quia
Dôminus regnavit. .
Etenim corréxit orbem terræ, qui
non commovébitur: * judicabit
pôpulos in æquitate.
Lætentur cœli, & exültet terra,
commoveatur mare, & plenitùúdo
ejus: * gaudeébunt campi,; & om-
nia;» quæ in eis ſunt. .
Punc exultabunt omnia ligna ſil⸗
vârum à facie Dômini, quia venit:
quoniam venit judicare terram.
udicabit orbem terræ in æquita-
te: * & pépulos in veritaàte ſua.
Templum Dñi ſanktum eſt;
Dei ſtructüra eſt, Dei ædificatio eſt.
Benedicta gloria Doômini, de
loco ſancto ſuo, allel. Pſalanz. 98
Ominus regnaâvit , iraſcanfur
pépuli: * qui ſedet ſuper Ché-
rubim, moveatur terra.
Dôminus in Ssion magnus, * &
excélſus ſuper omnes populos.
onfiteàantur nomini tuo magno;
uòôniã terribile, & ſanctum eſt: *
honor regis judicium diligit.
Pu paraſti directiones: * judicium
& juſtitiam in Jacob tu feciſti.
xaltate Düm Deum noſtrum
& adorate ſcabéllum pedum ejus:*
quôniam ſanétum eſt. ..
oyſes, & Aaron in ſacerdôtibus
ejus: * & Sàmuel inter eos, dqui
invocant nomen ejus.

n-

liebat eos:
oqebätut ad
Ntociebant tek
UMeceptuln qgu
Mrüinebens nott
6 Deus tu
1, K bleicens

uuns heus noſte
Penedicta gl

N ladto ſuo
lrett do⸗
um petr.
Dlncti Eva

.
Wus

h emt
rr beri⸗
Kineni

lite

nn Templom
Dei tutin
ſt. dſal
5 canticum no⸗
„Dominoommis

& beneileite
mmuntiäte
jus.
Gentes glötunm
1s pöpulis min.

8 Döminns,
1 tertibilis ek

dii Gentium tr.
tem cclos telt,
chritüdo incon.
Rimonlat
ificat tione eiut.
hatrie 6 riun,
n Honorenis
Amm nommini e s

inttoite in ii

Otminumin ittd

cie eſs Uniſer⸗
1Gentibusi

hen tene,
k ucicabit

Vnin er ein,
ley Aennii nch
CaNl, R.

ſenits

dicateltl ene⸗
inan
n tente id

in Fer Glatel uu.

ſnſtunii 49
Düil 6

ritigin

nini,
iſeget

8

nolt 1
Gum ein

Deunm
llum pe⸗
gi arentii⸗
el inter eo5
eſn. r
6

In Dedicatione Eccleſiæ.

Invocàbant Döminum, 8&

Ixxiii

ipſe rum àlterum Däs miſeraturus ex-

exaudiébat eos: * in colümna nu- peéectat, alterum manſiônis ſuæ cla-
ritate nobilitat, alterum ſanatúrus
Quſtodiebant teſtimonia ejus „ *W☚ intérrogat . apud alterum Ie Ron
invitatus invitat Sciébat enim be-

bis loquebatur ad eos.

& præceptum quod dedit illis.
DominebDeus noſter tu exaudiébas
eos: *† Deus tu propitius fuiſti
eis, & ulciſcens in omnes adin-
ventiones eorum.
Exaltate Dominum Deum no-
ſirum, & adorate in monte fan-
to ejus: " quéôniam ſanctus Do-
minus Deus noſter
Ana, Benedicta g107 ia Dômini de
loco ſancto ſuo, alleluja. .
y. Hæc eſt domus Domini firmi-
ter ædificata. g. Benée fundata eſt
ſupra firmam petram.
Lectio ſancti Evangelii ſecundum
Lucam. Lectio vii.
N illo tempore: Nngralfli⸗ aFedt
perambulabat Jericho- Et ecce
vit nomine Zachæus: & hic Prin
ceps erat publicanorum, & ipfſe
dives. Et reliqua.
Homilia S. Ambroôſii Ehpilcopi.
Lib. 8. in Luc. prope fin.
Achæus ſtatüra pusillas- „ hoc
Ves „nulla nobilitatis ingénitæ
dignitate ſublimis, exiguus meri-
tis, ſicut populus nationum, audito
Dômini Salvatoris adventu 1, quem
ui non recéperant vidére cupiée
bat. Sed nemo facilè Jeſum videt:
nemo poteſt Jeſum videre conſti-
ttus in terra. Et quia non Pro
phétas non legem habébat: tam-
quam formæ gratiam naturalis, aſ.
cendit in ſycomorum „ vanitatem
ſcilicet judæorum veſtigio ſuo proô-
terens, erräata quoque corrigens
ſuperioris ztatis: & ideò Jeſum in
interioris domus recépit hofpitio
K. Domus mea, domus oratiònis
vocabitur, dicit DOminus; in ea
omnis, qui petit, accipit: & qui
quærit, inyenit: æ Et pulsanti

aperiétur. F Pétite, & accipiétis,
quærite, zarenieris. t.
Lectio vii

T benéè aſcêndit i arborem, ut
arbor bona bonos fructus face-
ret: ac naturali excifus oleaſtro, &
contra naturam insértus in bonam
olivam, fructum poſſet legis affer-
Ie. Radix enim fſancta, etſi rami
inütiles, quorum infractuôſam
gloriam plebs Géntium fide refſur-
rectionis, quaſi quadam corporis

elevatiõône tranſcendit. Zachæus er-

go in ſycomoro, cæcus in via: quo-

rem hofpitii ſui eſſe mercédem. Sed
tamen, etſi nondum vocem invitan-
tis audierat, ſam viderat affectum.
„Lapides pretiéſi omnes muri
ui: X Et turres Jeruſalem gemis
ædifcabuntur. Portæ Jeruſa-
lem ex ſap hiro ,„ & ſmaragdo æ-
dificabunturx, & ex lapide pretioſo
omnis circuitus muri ejus. Et.
Gloôria Patri. Et. Ledcio in.
Erum ne cæcum illũ tamquam
V faſtidioſi pauperum citô reli-
quiſſe videamur, & transiſſe ad di-
vitem, expectemus eum, quia expe-
ctavit & Dominus: interrogemus
eum, quia interrogavit & Chriſtus.
Nos interrogémus,quia neicimus:
iile, quia noverat. Nos interrogée-
mus, ut ſciamus, unde iſte curatus
ſit: ille interroegavit, ut in uno
plures diſcerémus, unde Dôminum
vidére mereamur. Interrogavit
enim, ut crederémus, neininem
niſi confitentem poſſe ſalvari.

Te Deum laudamus. II.
A A 4 E S„
Rbe 2 Horas ntiph,

mum tuam A ecet ſan-
04 ctitudo in longitùúdiné dierũ.
ykſal m. D us regnavit. cum rel. II.
Ane. Domus mea, domus oratio-
nis vocabitur. Aña. Hæc eſt do-
mus Dni firmiter ædificata, ben?e
tundata eſt tupra ürmam petram.
Aßa. Bene fundata eſt domus
Bômini ſupra hrmam petram.
Afa, Lapides pretioſi omnes muri
tui, & turres Jerulalé semmis i⸗
fcabüntur. Capitalum Apog
T Idi civitatem ſanétà Jerũ Tem
V novam deſcendentem de coœlo
à Deo, Paratan ſicut ſponſam or-
natam viro lu Hymnus.
Lto ex Olymol vértice
à Summi Parentis Filius »
eu monte deséctas lapis
Terras in imas décidens
Domus fuperna & infimæ
Otrumque junxit angulum.
S ed illa fedes Cœlitum
Semper resultat lasgdibas:
Deümque Trinum & Unicum
Jugi canore pradicat:
Illi canentes jungimur
Almæ ioônis æmuli.

Haæc templa, Rex cœléſtium,

C § Im-

læxiv
Zmple benigno Iúmine:
Huc rogatus adveni,
Plebisque vota sûſcipe;
Et noſtra corda jugiter
Perfünde cœli gratia.
äc impetrent Fidélium
Voces, precesque supplicum
Domus beatæ mũúnera;,
Patrisque donis gaudeant:
Donec ſoluúti corpore
Sedes beatas impleant.
ecus Pareênti débitum.
Sit usquequâque Altiffimo;
Natôque Patris ünico;
Et inclyto Paraclito;, .
Cui laus, potéſtas, glôria
Æätérna ſit per ſæcula Amen.
Hæc eſt domus Dômini firmi-
ter ædificata. Benè fundata
eſt ſupra firmam petram.

Zachæe feſtinans deſcénde, quia
hodie in domo tua oportet me
manére: at ille teſtinans deſcen-
dit, & ſuſcépit illum gaudens in
domum ſuam. Hoôdie huic domui
ſalus à Deo facta eit;, alleluja.

Eus, qui inviſibiliter mnia
contines, & tamen pro ſalute
géneris humani fiigna tuæ poténtiæ
viſfibiliter oſténdis: templum hoc
pPotentia tuæ inhabitationis illä-
ſtra, & concéde; ut omnes, qui huc
deprecatũûri conveniunt, ex qua-
cumque tribulatione ad te clama-
verint, confolationis tuæ benefi-
cia conſequantur. Per Dominum.

Eus, qui nobis per singulos an-
nos hujus ſancti templi tui
conſecratiônis réparas diem, & ſa-
cris ſemper myſtériis repræsentas
incolumes: exaudi preces poôpuli
tui, & præſtajut quisquis hoc templũ
beneficia petiturus ingréditur, cun-
cta le impetraâfie læteétur. PerbDnim.

Domus mea. .
idi civitàtem.
Domum tuam, Démine;,
Decet ſanctitůdo. Domum.
In longitůdinem diéerum. De-
cet ſanctitůdo. Gloria Patri. Do-
mum. Locus iſte ſanctus eſt,
in quo orat ſaceèrdos. Pro de-

Dômini.

Heæc eſt domus

T audivi vocem magnam de
throno dicéntem: Ecce taber-
naculum Dei cum hominibus, &
habitabit cum eis. Et ipſi poôpulus
ejus erunt, & ipſe Deus cum eis
erit eòorum Deus. Locus iſte
ſanctus et, In quo orat ſacér-
dos. Locus iſte. Pro delictis &
peccatis populi. In quo. 16ria.
Locus. Hæc eſt domus Doômini
firmiter ædificata. Benè fun-
data eſt ſupra firmam petram.
Lapides pretiòſi.

T abſtérget Deus omnem läaä-
crymam ab oculis eérum: &
mors ultra non erit, neque luctus:
neque clamor, neque dolor erit
ultra, quia prima abiérunt. Et
dixit, qui ſedébat in throno: Ecce
nova facio omnia.
Hæc eſt domus Dômini,
Firmiter ædificata. Hac eſt.
Bené fundata eſt ſupra firmam
petram. Firmiter. lôria Patri.
Hæc eſt. Bené fundata eſt do-
mus Dñi. Supra firmam petraâ.

9 Domum
tuam Déômine decet ſanétitudo.
In longitúdinem diérum.

O quàm metuéndus eſt locus iſte
verè non eſt hic aliud, niſi domus
Dei, & porta cœli.
SECUNDA DIE INFR A

Ex Tractâtu S. Auguſtini Epiſcopi
ſuper Pialmos.

Frúſalem, quæ ædificatur ùt ci-
Irinas, Frartestduapdo dicébat iſta
David, perfécta érat illa civitas, non
æ dificabatur. Néſcio, quam ergo
civitatem dicit, quæ modo ædifica-
tur, ad quam currunft in fide lapi-
des vivi, de quibus dicit Petrus: Et
vos tamquam lapides vivi coædifi-
camini in domum ſpiritälem, 1
eſt, templum Dei ſanctum. Quid
eſt, lapides vivi coædificamini? Vi-
vis, ſi credis: ſi autem credis, efh-
ciéris templum Dei, quia dicit
Apoſtolus Paulus: Templum eniin
Dei lanéctum eſt, quod eſtis vos-

lictis & peccatis pôpuli.

Orantibus in loco. Ixxi.

etgo modo ciy
Erricöntur de in
Sler manus predh
lemconguadräntu
udün lempiter
li ipices in mar

em, quæ
undamentun
Dicit Apot
entum aline
ee,leter id,
t gnod elt Chriſt
Dguun metuend

lnbmentum qu

enn, deélupe

unt. Qun

allteunur, t
0 curtamus,
ce lla.
tantes etan

uurdulidat lerei

Hec eſt dom

em magnam te
tem: Eece iibe:
Thominibus, A
. Et ipf populg
e Deus cun en
Locbsite
n quo orat ſit⸗
Pro delicti
In quo. Gant
domus Doniti
Benè u
am petrain.
Lapides pletiat

Deus ömnenn l
Gcnlis eotum
enipegne litn
negue dolorert
na dbiefunt. I
t in throno⸗bec

Tonn Doini,
cati, Hac et.
t lupra fümal
. lorit attn
funala et d⸗

flmen helti,

Dotmam
et ſandtitnt.
kenn derum
dus el loen i
i lad,nid tond
I5 INENA

Aueutin Pflen
lalnos,

Pſa ergo modò civitas ædificàâtur.
Præcidůntur de montibus lapi-
des per manus prædicantium veri-
tatem, conquadrântur, ut intrent in
ſtructùram ſempiternam. Adhuc
multi läpides in manibus artificis
ſunt: non cadant de manibus ar-
tificis, ut poſſint perfécti coædifi-
cari in ſtructuram templi. Eſt ergo
iſta jeruſalem, quæ ædificatur ut
civitas: fundamêntum ipsius Chri-
ſtus eſt. Dicit Apoſtolus Paulus:
Fundaméntum aliud nemo poteſt
ponere, præter id, quod poſitum
eſt, quod eſt Chriſtus Jeſus.
O quam metuendus eſt. Ixxi.

Undamentum quando pônitur
in terra, déſuper ædificantur
parietes, & pondus parietum ad
ima tendit, quia in imo poôſitum
eſt fundaméntum. Si autem fun-
dameéntum noſtrum in cœlo eſt,
ad coœlum ædificémur. Cörpora
zdificavérunt iſtam ſtructúram,
quam vidétis amplam iurrexiſſe
hujus Baſilicæ: & qula corpora
ædificavéerunt, fundaméntum in
imo poſnérant. Quia vero ſpiri-
taliter ædificamur, fundaméntum
noſtrum in ſummo poſitum eſt.
Illuc ergo curramus, ibi ædificé-
mur: quia de ipfa Jerúſalem di-
um eit: Stantes erant pedes no-
ſtri in atriis tuis Jeruſalem.
Mané ſurgens. Ixxii.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.
N illo témpore: Ingréſſus Jeſus
perambulabat Jéricho Et ecce,
Vir nêmine Zachæus, & hic Prin-
ceps erat publicanorum, & ipfe
dives. Et réliqua.
De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

T confeſtim, inquit, vidit, &
ſequebatur illum, magnificans
Déôminum. Aliter enim non vide-
ret, niſi ſequerétur Chriſtum, niſi
Dominum prædicaret, niſi ſæculum
præteriret. Cum divitibus quoque
in gratiam revertamur. Nolumus
enim offendere divites, qui volu-
mus, ſi fieri poteſt, ſanare omnes:
ne in caméli comparatione præ-
ricti, & in Zachæo citiùs quaàam
opôrtuit, derelicti, juſtæ habeant
commotioônis offénſam.
Domus mea. Ixxiii.

déntes

Ixxv

Iſcant divites, non in facultàâ-
tibus crimen hærére, ſed in
iis, qui uti néſciant facultatibus.
Nam divitiæ ùt impedimeênta im-
probis, ita bonis ſunt adjuménta
virtútis. Dives certé Zachæus, &
eléctus à Chriſto; ſed dimidium
bonorum ſuorum paupéribus lar-

giéndo, reddéndo étiam in quaâdru-

plum, quæ fraude ſuſtülerat (aàalte-
rum enim non ſat eſt, nec habet
gratiam liberalitas, ſi injüria perſe-
vérat, quia non ſpoôlia, ſed dona
quærũúntur) uberioòrem mercédem,
quam conferèbat, accépit.
Lapides pretioſi. Ixxiii.

T benè Princeps indúcitur pu-
blicanorum. Quis jam de ſe de-
ſperet, quando & iſte, cui cenſus
ex fraude ad ſalũtem pervenit? Et
ipſe, inquit, dives. Ut ſcias non
omnes divites, avaros. Quia ſtatûra
pusillus erat. Quid ſibi vult, quôd
nullius altérius ſtatůram Scriptu-
ra, niſi hujus expréſſit? Vide ne for-
tè maliria pusillus, aut adhuc pusil-
lus fide. Nondü enim réddere pro-
miſerat: nondum viderat Chriſtum:
méritò adhuc pusillus, oanes autẽ
magnus, quia & Chriſtum vidit, &
Spiritum ſicut columbam ſuper
Chriſtum manentem, ſicut ipſe ait:
Vidi Spiritum deſcendéntein ſicut
colůmbam, & manénté ſuper eum.
e Deum laudamus. 11.
TERTIA DIEINFR A

Sermo S. Auguſtini Epiſc.

Elébritas hujus congregatioô-
nis, dedicatio eſt domus ora-
tionis. Domus ergo noſtrarum
orationum iſta, domus autem Dei
nos ipſi. Si domus Dei nos ipſi,
nos in hoc ſæculo ædificamur, ut in
fine læculi dedicemur. Ædificium,
imò ædificatio habet labôrem, de-
dicatio exultationem. Quod hic
fiébat, quando iſta lurgébant, hoc
fit modò, cùm congregantur, cre-
in Chriſtum. Credendo
enim, quaſi de ſilvis & moôntibus
ligna & lapides præcidntur: cum
verô catechizantur, baptizantur,
formantur; tamquam inter manus
fabroôrum & opificum dolantur .
col-

Ixvi
collineanturcomplanaântur. Ve-
rümtamen domum Dômini non
faciunt, niſi quando charitate com-

Paginantur. Orantibus. Ixxi.

Igna iſta & läpides ſi non ſibi
certo ördine cohæreérent, ſi non
ſe Paciſficè innécterent; ſi non ſe
invicem cohærendo ſibi, quodam-
modo amarent, nemo huc intraret.-
Dénique quando vides in aliqua
faâbrica lapides & ligna benèe fibi
cohærére, ſecûrus intras, ruinam
non times. Volens ergo Dis Chri-
ſtus intrare, & in nobis habitâre;,
tamquam ædificando dicébat: Man-
datum novum do vobis: Ut vos in-
vicem diligatis. Mandatum; inquit,
novum do vobis Véteres enim
eratis, domum mihi nondum fa-
ciebatis, in veſtra ruina ſacebatis.
Ergo ut eruamini à veſtræ ruinæ
vetuſtate, vos invicem amate.
O quâàm Ixxi.

Onsideret ergo charitas veſtra,
ædificari adhuc iſtam domum
toto, ſicut prædictum eſt, & pro-
miſlum orbe terrärum. Cùm
enim ædificatur domus poſt capti-
vitàtem,ſicur habet alius Plalmus,
dicitur: Cantàte Dômino cinti-
cum novum, cantàte Doômino om-
nis terra. Quod ibi digit, canti-
cum novum: hoe Dominus dixit,
mandatum novum. Quid enim
habet canticum novum, niſi amo-
rem novum? Cantare amäntis eſt.
Vox hujus cantôris, fervor eſt ſancti
amoris. Amémus, gratis amémus:
Dôminum enim amamus, quo nihil
melius invenimus: ipſum amemus
propter ipblum, & nos in ipſo;
tamen propter ipſum.
Manè lurgens. Ixxii.

Leéctio ſanckti Evangélii ſecúndùm
Lucam. o. J
IN illo témpore: Ingréſſus Jeſus
perambulabar Jericho. Et ecce
vir nomen Zachæus: & hic Prin-
ceps erat publicanorum, & ipſe
dives. Et réeliqua.
De Homilia S. Ambrôſii Epiſcopi.

Uæ autem turba, niſi imperitæ
confúſio multitdinis , quæ
vèefticem nequit videre ſapientiæ?
ergo Zachæus, quamdiu in turba
eſt, non vider Chriſtum: ſupra
turbam alcéndit, & vidit: hoc eſt

plebis jam transgréſſus inſeitiam;,
méruit; quem deſiderabat, aſpicere.-
Pulchrè autem addidit: quia illa
parte erat tranſitůrus Dôminus: vel
ubi ſycomorus, vel ubi crediturus;
ut & myſtérium iervaret, & gratiam
ſeminaret. Sic enim vénerat;, ut
per Judeos transiréet ad Gentes.
Domus mea. IxxXiii.

Idit itaque Zachæum ſurſum.
Jam enim ſublimitate fidei in-
ter fructus novorum ôperum velut
fœcuúndæ altitudine àarboris emine-
bat. Et quôniam de typo ad mora-
lia defléximus, inter iot credéntin
voluptates Dominica die relaxare
ammum feſtivitatem admiſcere de-
léctat. Zachæus in ſycomoro; no-
vum videlicet novi'témporis po-
mum, ut in hoc quoque compleré-
tur illud: Arbor fici produxit
groſſos ſuos. Lapides. Ixxiii.

D hoc enim Chriſtus advénit,
Aut ex lignis non Poma, led hoô-
mines naſceréntur. Légimus aàlibi:
Cùm eſies ſub arbore fici, vidi te.
Ergo Nathanael ſub arbore, hoc
eſt, ſupra radicem, quia juſtus, ra-
dix enim ſana. aub arbore tamen
Nathanael, quia ſub lege Zachæus
ſupra arborem, quia ſupra legem.
Ill'e Dômini occùltus defénſor, hic
puúblicus prædicator. Ille adhuc
Chriſtum ex lege quærébat: iſte
ſam ſupra legem relinquebat ſua;,
& Dôminum ſequebatur.
fe Deum laudamus. II.
QUARTADIEIN FRA.

De Serméne 5. Auguſtini Epiſcopi.

Ttendite in Pſalmo dedicatio-
Anis, quem modo cantavimus ex
ruina ædificiorum. Gonſcidiſti ſac-
cum meum: hoc pertinet ad rui-
nam. “ ergo ad ædificium? Et
accinxiſti me Iætitia. Vox dedica-
tionis? Ut cantet tibi gloria mea, &
non compungar. Quis eſt , qui 10-
quitur'in verbis ejus agnôſcite. Si
expéôno, obſcúrum eſt Ergo verba
ejus dicam, continuò agnoſcétis lo-
quéntem „ut amétis alloquéntem.
Quis eſt, qui dicere pétuit: Eruiſti
Däöe ab inferis animam meam?
Oraântibus. Ixxi.

Uius inina ⸗
eſt, niſi
Rilio loco Non
in int

nicos
ite udros
occidiſle
am ini

Ule mortalem.
qlam xxi.

tenpore:
libet e
Ohlne Lache
el glolci
Etkeligun
nſlin incti

ertim
el kunſtitem
mnet: Snl
n ek: Kn,

unſlit

Plalmo

Ujus änima jam ab inferis exu-
Seta eſt, niſi de qua dictum
eſ alio loco: Non derelinques âni-
mam meam in inférno?: Propoôni-
tur dedicâtio, & cantatur libera-
tio, canticum dedicatiõônis domus,
& dicitur: Exaltabo te Doômine,
quôniam ſuſcepiſti me: & non ju
cundâſti inimicos meos ſuper me.
Atténdite judæos inimicos, qui ſe
putàâbant occidiſſe Chriſtum, vi-
ciſſe tanquam inimicum, perdidiſ-
ſe quaſi hominem céteris similem
atque mortalem.
O quâm Ixxi.
Eſurrézit tértia die, & eſus
vox eiſt : Exaltabo te Dômine,
quéôniam ſuſcepiſti me. Atténdite
Apôſtolum dicéntem: Propter quod
eum exaltavit. Et non jucunddſti
inimicos meos ſuper me. Ipſi qui-
dem in Chriſti morte jucundaban-
tur, ſed in ejus reſurxrectione;, aſ-
cenſiéne „ prædrcatione àaliqui
compungebantur. In ejus erge
ptædicatione, & per Apoſtolorum
conſtàäntiæ diffamationem aliqui
compungebantur, & converteban-
tur: aliqui obdurabantur, & con-

fundebantur, nulli tamen jucun-

dabantur.
Manéè ſurgens. Ixxii.

Lectio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam.
IX illo témpore: Ingréſſus Jeſus
berambulabat Jéricho Et ecce,
vir nomine Zachæus, & hic Prin-
ceps erat publicanérum, & ipfe
dives. Et réliqua. .
Homilia ſancti Gregôrii Papæ.

I veraciter ſapiéntes eéſſe, atque
ipſam ſapiéntiam contempläri
appétimus, ſtultos nos humiliter
cognoſcamus. Kelinquàamus noô-
kiam ſapiéntiam, diſcamus lauda-
bilem fatuitatem. Hinc quippe
ſcriptum eſt: Stulta mundi elégit
Deus, ut confundat ſapiéntes. Hinc
rurſum dicitur: Si quis vidétur in-
ter vos sàpiens eſſe in hoc ſæculo,
ſtultus fiat, ut ſit sapiens, GBinc
Evangelicæ hiſtôriæ verba teſtän-
tur: quia Zachæus, cùm vidére præ
turba nihil poſſet, ſycomori ar-
Dorem aſcendit, ut transeuntem
Dôminum cerneret. Sycômorzus
duippe ficus fatua dicitur.
Domus mea. IXxili,

Pr

Kxvii

Usillus ſtaque Zachæus ſycô-
morum süblit, & Däm vidit,
qui a qui mundi ſtultitiam humili-
ter éligunt, ipſi Dei lapiéntiam ſub-
tiliter contemplantur. Puſillitatem
namque noſtram ad vidéndum Doô-
minum turba præpedit, quia infir-
mitâtem humänæ mentis, ne lucem
veritatis inténdat, curärum ſæcula-
rium tnumúltus premit. Sed pruden-
ter iy comorum aſcêndimus, ſi prô-
vide eam, quæ divinitùs præcipitur;
ſtultitiam mente tenéemus. Quid
enim in hoc mundo ſtuùltiùs, quàm
amiſſa non quærere, poſséſia rapiẽ-
tibus relaxare, nullam pro accéptis
injùriis injäriam reddere, imòô ad-
junctis aliis patiéntiam præbére ?
Lapides pretioôſi. Ixxiii.

Uaſi enim ſycòmorum nos
aſcendere Dôminus precipit;,
cùm dicit: Qui aufert, quæ tua ſunt,
ne répetas. Et rurſus; Si quis te
percúſſerit in déxteram maxillam,
præbe illi & alteram. Per ſycoômo-
rum Dôminus tranſiens cérnitur,
quia per hanc ſapiéntem ſtultitia
etſi necdum; ut eſt, soölide, jam ta-
men per contemplatiéônis lumen
Dei ſapiéntia quaſi in tranſitu vi-
détur, quam videre néqueunt;, qui
ſibi ſapiéntes eſſe vidéntur: quia ad
conſpiciéndum Dôminum: in elata
cogitatiénum ſuârum turba depre-
hénfi, adhuc ſycômori ärborem
non invenérunt.
e Deum laudamus. II.
QUINTA DIE INFRA

2

r

De Sermöne S. Auguſtini Epiſc-

MG/RA quando implêntur Ec-
MWecleſiæ, putâmus jucundari Ju-
dæos ?à Eccléſiæ ædificäntur, de-
dicantur: impléntur: quémodo
illi jucundàntur? Non ſolùm non
jnçgundantur; ſed étiam confun-
düntur; & implétur vox exultan-
tis: Exaltabo te Dômine, quoniam
ſuſcepiſti me, & non jucundaſti
inimicos meos ſuper me- Non ju-
cundäſti ſuper me: ſi mihi cre-
dant: jucundabis in me. Ne multa
dicamus, ad illa, quæ cantävimus,
aliquando veniamus. Quomodo
dicit Chriſtus: Gonſcidiſti ſaccum
meunm

Ixxvii
men, & accinxiſti me lætitia? Saccus
ejus erat ſimilitudo carnis peccati.
Orantibus. Ixxi.
On tibi vileſcat, quod ait: Sac-
cum meum: ibi erat inclüſum
prétium tuum. Conſcidiſti ſaccum
meum. Evaſimus ad ſaccum iſtum.
Conſcidiſti ſaccum meum. In palſ-
ſione conſciſſus eſt. Quòmodo er-
go Deo Patri dicitur: Confcidiſti
laccum meum: Ouémodo Patri
dicatur, vis audire, Conſcidiſti
saccum meum? Quia prôprio Filio
non pepercit, ſed pro nobis om-
nibus tradidit illum. Fecit enim
per Judæos neſcientes, unde redi-
meréntur cientes, & confunderén-
tur negantes. Néſciunt enim, quid
boni nobis operati ſunt malo iuo.
Suſpenſus eſt ſaccus, & quaſi læta-
tus eſt impius. Conſcidit ſaccum
lancea perſecútor, & fůdit prétium
noſtrum Redeémptor.
O quam. Ixxi.
Antet Chriſtus Redémptor ;
gemat Judas venditor, erubéſ-
cat Judæus emptor. Ecce Judas
véndidit , Judæus emit: malum
negotium egerunt, ambo damnati
ſunt, ſeipſos perdiderunt vénditor
& emptor. Dicat ergo caput no-
ſtrum, dicat pro cörpore occito,
pro côrpore dedicato. Dicat; au-
diamus. Conſcidiſti ſaccum meum,
& accinxiſti me lætitia: id eſt,
conſcidiſti mortalitatem meam,
& accinxiſti me immortalitàte , &
incorruptioône. UUt cantet tibi glo
ria mea, & non compungar. Quid
eſt,ꝛ non compäúngar? Jam contra
me non ferat lanceam perſecutor,
ut non compuúngar. Chriſtus enim
ſurgens a mortuis: jam non moôri-
tur, & mors illi ultra non domi-
nabitur.
Manée ſurgens. Ixxii.

éctio ſancti Evangélii ſecunduùm
Lucam.
IR illo tempore: Ingréſſus Jeſus
perambulabat Jéricho. Et ecce
vir nomen Zachæus: & hic bPrin-
ceps erat publicanorum, & ipſe
dives. Lt réliqua
Homilia venerabilis Bedæ Presbyt.
Uæ

impoſibilia ſunt apud

hoömines, poſſibilia ſunt apud

Deum. Ecce enim camelus depôſi-
ta gibbi sarcina per forämen acus
tranſit; hoc eſt, dives & publica-

nus, relicto onere divitiàrum,
contémpto cenſu fraudum, angu-
ſtam portam, arctamque viam, quæ
ad vitam ducit, aſlcendit. Qui mi-
ra devotione fidei ad vidéndum
Salvatörem, quod natúra minus
habuerat, aſcenſu ſupplet arboris:
atque ideo juſté, quamvis ipſe ro-
gare non anudeat, benedifctionem
Dominicæ ſuſceptioônis, quam de-
ſiderabat, accèpit.
Domus mea. Ixxiii.

Yſticè autem Zachæus, qui in-
terpretâtur juſtificàatus, cre-
déntem ex Geéntibus populum fig-
nificat. Qui quantòô curis ſæculari-
bus occupatior; tantô flagitiis de-
priméntibus erat factus humilior.
Sed ablutus eſt, ſed ſanctificatus:
ſed juſtificatus in nomine Domini
noſtri Jeſu Chriſti , & in ſpiritu
Dei noſtri. Qui inträntem Jéricho
Salvatoôrem vidére quærébat, ſed
præ turba non poôterat: quia gra-
tiæ fid ei, quam mundo Salvator
attulit, participare cupiébat, ſed
inolita vitiorum conſuetudo, ne
ad votum perveniret, obfiiterat.
Lâpides pretioſi. Ixxiii.

Adem namque turba noôozxiæ
conſuetudinis, quæ ſupra cæ-
cum clamantem, ne lumen péte-
ret, increpabat: etiam fuſpicien-
tem publicanum, ne Jeſum vi-
deat, tardat. Sed ſicut cæcus tur-
barum voces magis ac magis cla-
mando devicit: ita pusillus ne-
céſſe eſt, turbæ nocentis obſtacu-
lum altiéôra petéêndo tranſcéndat»
terréna relinquat, arborem crucis
aſcéndat. Sycomorus namque (quæ
eſt arbor fôliis moro similis , ſed
altitüdine præſtans, unde & à La-
tinis celsa nuncupatur) ficus fatua
dicitur. ht éadem Dominica crux-
quæ credéntes alit ut ficus, ab
incrédulis irridétur ut fatua.
e Deum laudamus. II.
SEXTA DIE INFRA

De Sermoône S. Augaſtini Epiſce.

Rgo, dum novam conſtructio-
Enem ſanctæ hujus Eccleéſiæ li-
bénter atténdimus, quam divino
nômini hödie dedicamus, inve-
nimus

inns à tobis de
io mazimam lau
eltte congri
unns zdifcatio
Mnc auten lerme
gelit, Ain le al
jshiben, guocd
eſrirum,
ifcunte grofici
n corporaliter
itnibas, ſpiritalit
r& god hic
in apidibun
Alcinte grätia
laononidus veſtt
CMintibus in 10

Uineipäliter e
uus Domino D
komnecatum 0l
tunm herkectum:
4 cokllis al

ſlomum orati
ftapit an

e u operätur
kläcele ro do
onnis ihle cee
d. O gaan

lioopen bo

le lutgens,
Aoſi byan
Lucan
Ni
allo temor
Fl e:
Eundllide jer
hümine Lacher
Rtr Publiei
1 W
tomiliz Venn

kreebr

gre divitüun,
fraudum, anti⸗
Amdue piamngie
lcendit. Ouin⸗
ei ad videndun
Od natüri minn
1 ſupplet arbois
quamyvis ilei⸗
„benedictionen
jonis, guumd

1

tiii,
1Zachæus; gllſs

jaſtikicatus, d⸗

,tanto fagltißt
t kactus humtle.
lec lancifctin
nömine Domn
ſti, & in ſoltnn
Intrinten Nticn
1e guelebat, 4
Gterat: guia eln
mundo Nltitt
e cupiebat e
conluetui0, 1
et, Obliltelal
l, Härii,
in

ſe tutbe hori
W
ne lumen hel⸗
iel⸗

itn Mllis 1e
e nocelis Mur⸗
ndo tanſend,
at,albolen s
awavecer
norus nunelif

nils
wor. Ann , 315
r hus tun

tur ut fütn .

II.
1; ISin

zwamm.

urnd;

. „
Inkfta ORKava

ſtro maximam laudem, & ſanctita-
tis veſtræ congruum de divinæ
omus ædificatione ſermônem.
Tunc autem ſermo noſter congru-
us erit, ſi in ſe aliquid ædificatio-
nis häabeat, quod utilitati anima-
rum veſträarum, Deo vos intériùs
ædificante, proficiat. Quod hic fa-
ctum corporaliter vidémus in pa-
riétibus, ſpiritaliter fiat in ménti-
bus, & quod hic perfééctum ceér-
nimus in lapidibus & lignis, hoc
ædificante gratia Dei, perficiatur
in corporibus veſtris.
gr. Orantibus in loco. Ixxi.

Lsen Y.⸗
D Rincipaliter ergo grâtias agaâ-
mus Doômino Deo noſtro, à quo
eſt omne datum optimum, & omne
donum perfééctum: & ejus bonita-
tem tota cordis alacritäte laudé-
mus, quôniam ad conſtruéndam
iſtam domum orationis, fidélium
ſuôrum viſitavit animum, excita-
vit afféctum, furrogavit auxilium,
inſpiravit necdum voléntibus, ut
vellent, adjâvit bonæ voluntatis
conatus, ut facerent: ac per hoc
Deus, qui operatur in ſuis & velle
& perficere pro bona voluntate,
hæc omnia ipſe cœpit, ipſe perfé-
cit. ze. O quam. Ixxli.

◻S+T quia pera bona in conſpédu
E ſuo nunquam eſſe permittit in-
änia, fidélibus ſuis, quibus ope-
rantibus præbuit virtútis ſuæ favô-
rem, tribuet condignam pro tan-
ta operatiéõne merceédem. Adhuc
ampliùs agendæ ſunt grâtiæ Deo
noſtro. Hanc enim Eccléſiam,
quam fecit nomini ſuo conſtrui,
fecit étiam ſanctòrum Martyrum
reliquiis amplius honorari.
N. Mané ſurge ns. Ixxii.
Léctio ſanécti Evangélii ſecundùm
Lucam.

N illo témpore: Ingréſſus Jeſus
perambulabat Jericho. Et ecce,
vit nomine Zachæus, & hic Prin-
ceps erat publicanorum, & ipfe
dives. Et réliqua.
De Homilia venerabilis Bedæ
: Presbyteri.
Lib. 5. Sap. 27. 20 LRC. 19.
T càm veniſſet ad locum, fu-
tpfciens Jefus vidit illum. Per-
ämbulans Jéricho Salvator; venit

W☚ Poedigntnnie Ere
vraln Leglsestiehnhls see

nimus à nobis debéri & Deo no- ad locum, ubi præcùrrens

eKæ. Ixxix
1 Zachæus
ſycomorum conſcenderat; quia
miſſis per mundum ſui verbi præ-
céônibus, in quibus ipſfe nimirum
& loquebatur, & ibat, venit ad pô-
pulum natiônum, qui paſſiôònis ejus
fide jam ſublimis exiſtens, étiam
divinitatis ejus ardébat aàagnita facie
beari. Suſpiciens vidit illum, quia
per gratiam fidei à terrénis cupi-
ditatibus elevatum; turbisque in-
fidélibus præeminéêntem elegit.
Videre enimPeieligere vel amare
eſt. Unde eſt illud: Oculi Dömini
ſuper juſtos. Nam & nos, quæ ama-
mus, vidéreiab his, quæ execramur;
intûitum feſtinamus aveértere.
v. Domus mea. Ixxiii.
W Idit ergo Jeſus vidéntem ſe,
V quia elégit eligentem ſe-
amaàvit amàntem. Hunc ſanèe oôr-
dinem proficiéendi, hoc eſt, per fi-
dem Dominicæ Incarnatiônis ad

cognitioné divinitatis pervenién-
di, quaſi per lycõômorum Jeſu fa-
ciem ſpeculandi Doctor egrégius
oſtêndit, cùm ait: Non enim judi-
cavi ſcire me aliquid inter vos, niſi
Chriſtum Jelum, & hunc crucif-
xum, Itémque àliis éxprobrans:
Facti eſtis, inquit, quibus lacte
opus ſit, non solido cibo. Lac in-
firma temporariæ diſpenſationis »
sölidum cibum ardua perpétuæ
majeſtaàtis appéllans.
Ge. Lapides pretioſi. Ixxiii.
E T dixit ad eum: Zachæe, fe-
ſtinans deſcende, quia hôdie
in domo tua opörtet me manere.
Et feſtinans deſcendit; & excepit
illum gaudens. Manebat aliquan-
do Déôminus in domo Principis
Phariſæòôrum, hoc eſt, in Judæo-
rum ſynagoga docébat; ſed quia
non baptizàtum ante prandium,
säbbato curantem,publicanos &
peccatôres recipiéntem, contra
avaritiam diſputantem, & cetera
digna Deo geréntem, lingua
venenäta carpébant: pertæſus
eôrum facinora, diſceſſit, & au-
fùgit, dicens: Relinquétur vo-
bis domus veſtra deserta. Hoôdie
autem in domo pusilli Zachæi o-
pôrtet illum manére: hoc eſt, no-
væ lucis gratia coruſcante, in hů-
mili credéntium nationum corde
quiéetſcere. . .
e Deum laudâmus. I1.

PTI-

Ixxx
SEFTIMA DIE INFRA

Sermo S. Joânnis Chrysôſtomi.

Cmͤni ômnium domus eſt
Eccleſia, in quam vobis priùs
ingréſfſis nos inframus, diſcipu-
Iorum formam retinentes: jdeo-
que commäniter omnibus ſtatim
atque ingreſii fuerimus, ut illis da-
tam legem ſequamur, pacem offeri-
mus. Nemo igitur ſocordia toôrpeat:
nemo læculatibus rebus ſulpenſum
animum habeat, cuùm jam ad præ-
dicandum facerdoôtes intraverint.
Non enim parva huic rei imminet
poœna. Equidem millies potius ma-
lim in domam alicujus veſtrùm in-
greſſus deſtitui, quàâm hic prædi-
cans non audiri. Hoc mihi mole-
ſtius eſſet, quam illud; quandòquide
magis pröpria hæc eſt, quàm illa.
Orantib in loco iſto , * Pimit-
te peccata populi tui Deus; & o-
ſtende eis viam bonam, per quam
ambulent, &ũ da gloriäã in loco iſto
YZ. Qui regis Ifrael inténde: qui
dedúůcis velut ovem joſeph, qui
ſedes ſuper Cherubim. Dimitte.

Am hicç magnæ illæz noſtr
opes pôſitæ ſunt; hic ſpes no
ſtra omnis. Quid enim hoc loco
non magnum eſt & admirandum;
Nam hæc menla longe pretioſior

eſt, atque jucùndior: & lucerna hæc

quam illa, ut norunt; qui cum fide
oleo perünfcti,; & morbis libera-
ti ſunt. à& ca étiam hæc multò mé
lior, magisque neceſsaria Non
enim veſtes, ſed miſericordiã in-
cluſam continet: qaamvis pauci
ſunt, qui eam poſſideant. Hic & le-
ctulus eit valde illo præfſtantior:
divinarum enim Scripturarum re-
quies quovis lecto fuavior eſt,
S, O quäâm metuéndus eſt locus
iſte: & Vere non eſt hic aliud, niſi
domus Dei, & porta corli
g. Hæc eſt domus Däüi firmiter æ-
dificäta, bene fundata eſt ſupra fir-
mam petram. Veré, i.
T quidem ſi concôrdia perfé-
dè fervaretur à nobis, nullam
aliam domum præter hanc habe-
rémus. Hoc autem, quod dixi, non
eſfie durum, teſtantur illa tria mil-
lia, & quinque millis hominum,

quibus & domus una, & menſa
una, & anima una erat. Multitůúdi-
ni enim credentium inquit: unum
erat cor, & anima una. Sed quia
longè ab illorum vittute abſumus,
& per domos disjùncti ſumus;, ſal-
tem quando huc convenimus, id
omni ſtudio faciamus. Nam etſi in
aliis rebus pauperes & inopes ſu-
mus, hoc loco laltem, cum huc ad
vos intramus, cum charitate nos
ſuſcipit e: cmque: Pax vobis, dico.
Et cum ſpiritu tuo: non voce ſo-
lum, ſed änimo quoque reſpondete
Manè ſurgens jacob erigebat
lapidem in titulum, fundens ole-
um deſuper, votum vovit Dômino:
Verè locus iſte ſan kus eſt, &
ego neſciebam. . Cümque evi-
gilaſſet Jacob de ſomno ait. Veré.
lôria Patri, Vere,

Lectio ſancti Evangélii ſecunduùm
Lucam.

N illo témpore: Ingréſſus Jeſus
perambulabat jericho. Et écce,
vit nomine Zachæaus, & hic Prin-
ceps erat publicanorum;, & iple
dives. Et réliqua. .
De Homilia venerabilis Bedæ
Presbyteri.

T cum vidérent omnes;, mur-⸗
murabant;, diceèntes, quòd ad
höminem peccatorem divertiflet.
Manitéſtum eſt „Judæos femper
Géntium odiſſe ſalutem. Scriptum
eſt enim: Sequénti verò Sabbato
pene univérſa civitas convénit au-
dire verbum Dei. Videntes autem
turbas Judæi repleéti ſunt zelo, &
contradicébant iis, quæ a Paulo
dicebantur, Et alibi, fiséles étiam
fratres adversùs poſtolorum Prin-
cipem diſceptabant, dicentes: Qua-
re introiſti ad viros præpùútium ha-
bentes, & manducaſti cum illis.
„Domus inea, domus orationis
vocabitur: dicit Dis: in ea omnis»
qui petit, accipit: & qui quærit, in-
venit: et pulsanti aperiétur.
J. Pétite, & accipietis; quærite;
& invenietis. Et.

Tans autem Zachæus, dixit ad
5 Dominum: Ecce dimidium bo-
nörum meorum Doômine do pau-

peéribus, & ſi quid aliquem. deftau-

davi, reddo quadruplum. Aliis
calumniantibus hominem peccato-⸗
rxem:»

41) iole Zacheu
a guum ceper
ens, hon ſ

tegos probat en
ente enim Dom
Els elle nade, ye
bes, & a paul
inamte conferſie
Aitit, omnia e
le alhenibus.
lihiles pretioſ
leshtores jer
lüicchintur. . ?
lpkio & ſina
UI, er lipid
bUltus muri e
Inkati, Et.
TNui Uliqus fl
Uhünd hec urte

eſs manet in
UUlkere sapien

Una;
1etat. M
uum inguit unnn
Da una. de

Amus. Namn etlin
tes & inohes
Atem,cum huce
um charitate n
bas v0bis,i
no: non joce
loguetelponet
18 ſaob enizett
um, funden o⸗
um vovit Domin
ie ſanchis el, d
ſommno alt ei
ele,

augeliſecintin
n.
.Inereſiis enn
icho. r eeee!
15, liei
norum, Me
eibiisdeir
ter,

mu⸗
Wl⸗

ulsanti 2elte
ulsant ut

tem, ipſe Zachæus ſtans, id eſt;,
in ea, quam cœperat, fidei veritate
persiſtens, non ſolùm ſe ex pec-
catôre converſum, ſed étiam inter
perféctos probat eſſe conversaâtum.
Dicénte enim Domino: Si vis per-
féctus eſſe, vade, vende omnia, quæ
habes, & da paupéribus: quis-
quis ante converſionem innocen-
ter vixit, omnia conveérſus poteſt
dare paupéribus.
Lapides pretioſi omnes muri
tui: ι Et turres Jeruſalem gemmis
ædificabúntur. 5. Portæ Jeruſalem
ex ſapphiro & ſmarägdo ædifica-
büntur, & ex lapide pretiôſo om-
nis circitus muri ejus. Et.
Gléria Patri, Et.
T qui aliqua fraude súſtulit,
primô hæc juxta legem rédde-
re, deinde quod ſibi remanſerit,
debet dare pauperibus. Ac ſic &
ipſe, quia ſib' nil rétinet, omnia
ſua diſpérgit, dat paupéribus, ju-
ſtitia ejus manet in ſæculum ſæcu-
li. Et hæc eſt sapiens illa ſtultitia,
quam de ſycémoro Publicanus,
quaſi fructum vitæ legerat: rapta
vidélicet réddere, prôpria relin-
quere, viſibilia contémnere , pro
inviſibilibus étiam mori deſidera-
Ie, ſeipſum abnegâre, & ejus, qui
necdum videatur, Dômini veſtigia
ſequi concupiſcere.
e Deum laudamus. II.
O FFICIU M.

De Epiſtola prima S. Felicis
Papg quarti.

TAbernaculum Möôyſen, Dömi-
no præcipiénte, feciſſe & ſacrâſ-
e, cum menlſa & altari ejus, & cæ-
teris vaſis & utensilibus ad divinũ
cultum expléndum, légimus : &
non ſolùm divinis précibus ea ſa-

craſſe: ſed étiam ſanécti ôlei unctiéô.

ne, Doômino jubente, perliniſſe
novimus. Qualiter autem hæc fa-
a ſint, & quômodo ipſa ſacra
non alii quàm Sacerdôtes ſacra un-
ctiône delibuti,
veſtibus ſanctis ſacrati, & Levitæ
tractäbant, ferébant, erigébant, &
deponébant, in ipſis inſtitutioòni-
bus, quæ jubénte Domino con-
ſcriptæ ſunt per Môyſen, in lege
Dômini reperitur. —.
„ Oräntibus in loco iſto, * Di-
rev. Rom.

Dominôque cum

mitte peccàâta péõpuli tui Deus 8e
oſténde eis viam bonam, per quam
ämbulent, & da gloriam in loco
iſto,. 5.Qui regis Iſrael, inténde
qui dedúcis velut ovem Joſeph, qui
ſedes ſuper Chérxrubim. Dimitte.

Uaàlicer ergo David Regum
piiſſimus amplificaverit cul-
tum Dei, & templum Démino æ-
dificare voluerit, ſed propter mul-
tum sânguinem, quem effuderat »
prohibitus eſt, & ipſe collégerat
expénſas: Salomon quoque filius
ejus, idipſum, quod ipfe facere op-
taverat;, jubénte & auxiliante Deo
perfécit, & templum cum altari,
& réliqua ad divinum cultum per-
agéndum, conſecravit, in libro
Regum légitur. Fecit ergo Salo-
mon in tempore illo feſtivitatem
celébrem, & omnis Iſrael cum eos
multitůdo magna ab intrôitu E-
math usque ad rivum Kgypti, co-
ram Dômino Deo noſtrô ſeptem
diebus, & ſeptem diébust, id eſt ,
earuorgecim diébus, & in die
ctava dimiſit põôpulos.
„ O quam metuéndus eſt locus
iſte! * Vere non eſt hic aliud »„
niſi domus Dei, & porta ccli.
Hæc eſt domus Dômini firmi-
ter ædiſicata, benè fundata eſt ſu-
pra firmam petram. Vere.

Olemnitàtes dedicatiöonum Ee-
cleſiarum & ſacerdotum, per
singulos annos ſolémniter ſunt
celebrandæ, ipſo Dômino exem-
plum dante, qui ad feſtum dedica-
tioònis templi, omnibus id facien-
di dans formam; cum réliquis po-
pulis eäâmdem feſtivitatem celebra-
turus venit, ſicut ſcriptum eſt: Fa-
cta ſunt Encænia in Jerosôlymis,
& hyems erat , & ambulabat Je-
ſus in templo in pôrticu Salomoô-
nis. Quòd autem odo diébus En-
cænia ſint celebräanda;, in libro
Regum peracta dedicatiône templi
reperiétis. V .
Manè ſurgens Jacob erigébat
lapidem in ttulum , fundens
ôleum dęſuper, votum vovit Do-
mino: Verè locus iſte ſan as
eſt, & ego neſciébam.
Cuúmque evigilàſſet Jacob de-
ſomno, ait. Veré.
loria Patri. Veréè.

IxXXii

I N S A B
O

B initio, & ante ſæcula creâta
ſum, & usque ad futuùrum ſæ-
culum non déſinam, & in habita-
tiône ſancta coram ipſo miniſtra-
vi.

Ve maris ſtèlla,
Dei mater alma,
Atque ſemper Virgo»
Felix cœli porta.
umens illud Ave;,
Gabriélis ore,
Funda nos in pace;
Mutans Hevæ nomen.
olve vincla reis,
Profer lumen cæcis „
Mala noſtra pelle,
Bona cundta poſce.
onſtra te eſſe Matrem»
Sumat per te preces,
Qui pro nobis natus,
Tulit eſſe tuus.
irgo ſingularis,
Inter omnes mitis
Nos culpis ſolútos 5
Mites fac, & caſtos.
itam præſta puram »
Iter para tutum,
Ut vidéntes Jeſum »
Semper collætémur.
it Iaus Deo Patri »
Summo Chriſto decus »
Spiritui ſanécto,
Tribus honor unus.
Amen.

BATO.

Diffüſa eſt grätia in labiis
tuis. .
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnum.

Beäata mater, & intaâcta virgo »
gloriôſa Regina mundi, intercede
pro nobis ad Doôminum.
Dôminus vobiſcum.

Onceéde nos famulos tuos;
quæſumus Dômine Deus;, per-
petua mentis & corporis ſanitate
gaudeére: & glorioſa beatæ Mariæ
ſemper virginis interceſſiéne, à
præsenti liberari triſtitia, & ætérna

pérfrui lætitia. Per Dominum
noſtrum.
IxxXxiv.
90.
33 I.
e lucis ante térmi-
num, eſu, tibi ſit glo-

ria „ Qui natus es de Virgine.

vèe Maria, gratia plena.
Doôminus tecum.
enite, exultémus. 1.

Uem terra, pontus;, sidera
Colunt, adorant, prædicant,
Trinam regentem machinam,
Clauſtrum Mariæ bajulat.
ui luna, ſol, & omnia
Desérviunt per témpora;
Perfúsa coœli grätia,
Geſtant puellæ viſcera.
B eata Mater muúnere »
Cujus, ſupernus Artifex
Mundum pugillo côntinens „
Ventris ſub arca clauſus eſt.
eata cœli nüntio;
Foe-

en

ince ſunco
Aceritus genti
Cibs per alypum!
Al, tibi ſt glor
i natus es de V
m Dte, & almn
1lenpiterna ſec

Dif
stlig. 4. Pro
eDeus in etérnun
.
Necbus & men
le lemper Vi
n Enctorum
Uunns ad regnea
nen,
be domne be

Kaunptole pi
Ulluti

Lanck Kimm
uebu te lan
Quia que
nn ſ
1 beneict,
Abenecickus
i,

Uhum intere
Uüninum.
Lelir namgu
omnl lau
AtXte o
Ein en e
gro göpulo .
elltetcece Pro
n Leltialt
Eel . (gicn
Alrönmeuu
4 lotin dan

Al Dam 1
6 Uninus ſali

ulllus
A alenun
tllalen;

grätia in di

edinit te Denui

inticta ninn
nundi, intentt
winum.
lſcum.

fümulos tucs
Dwine Deis, e
corporis
iola beite N
intercellione,
triſtitii, 5 etenn
Per Domummd

lcxxi.

n

tiaplene
I. 1e.
lil

Ppredid
n machinan;
bajulat⸗
Ommnia
mpor 5
tia,
ſſcena⸗
ere?
Anif
. continens 4
Alauſus elt⸗

io;

Fœcùúùͤnda ſandto Spiritu;
Deſideratus géntibus
Cujus per alvum fuſus eſt.
eſu, tibi ſit glôria:
Qui natus es de Virgine?
Gum Patre, & almo Spiritu;
In ſempiterna ſæcula. Amen.

Diffuſa eſt gratia in
Proptéreà benedixit
ater no-

labiis tuis.
te Deus in ætérnum.
er.
Recibus & méritis beäatæ Ma-
riæ ſemper Virginis, & om-

nium Sanédtôrum, perducat nos

Dominus ad regna cœlôrum.
Amen. .
Jube domne benedicere.

Nos cum prole pia benedicat Vir-
go Maria. Amen.

Sancta & immaculata virgi-
nitas, quibus te laudibus éfferam
néſcio? Quia quem cœli capere
non poterant, tuo gremio contu-
iſti. Benedicta tu in muliéri-
bus, & benedictus fructus ventris

tui. Quia.
i. 0. Ipſa Vir-
go virginum intercédat pro nobis
ad Dôminum. Amen.
i. Felix namque es ſacra virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ:
Chriſtus Deus noſter.
Ora pro pôpulo, intérveni pro
clero, intercéde pro devoto femi-
neo ſexu: séntiant omnes tuum
Juvamen: quicmque célebrant
tuam ſanctam commemoratioônem.
Quia. loria Patri. Chriſtus.

Per Virginem matrem concedat
nobis Dominus ſalutem & pacem.
Amen.

e Deum laudaâmus. II.
LAUDESS„

Um eſſet Rex in accubitu
ſuo, nardus mea dedit odo-
rem ſuavitatis.
5 oôminus regnavit.

11.
Læva ejus ſub càpite meo,

& déxtera illius amplexabitur me

Nigra ſum, ſed formôſa

filiæ jeruſalem: ideo diléxit me,

1 . . Ixxxiiĩ
Rex;, & introduzit me in cubicu-
lum ſuum.
Añ = hiems tränſit, imber
abiit, & recéſſit: ſurge amica mea,
& venii.
„ Specioſa facta es, & ſuavis in
deliciis tuis, ſancta Dei Génitrix.
initio.

Gloriôoſa Virginum,
„Sublimis inter sidera;,
Qui te creavit, parvulum
Lacténte nutris ůbere.
uod Heva triſtis àbſtulit „,
Tu reddis almo germine:
Intrent ut aſtra flébiles »
Cœli reclúdis cardines.
u Regis alti jäanua,
Et aula lucis fülgida:
Vitam datam per Virginem,
Gentes redémptæ plaudite.
eſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine,
Gum Patre, & almo Spiritu,
In ſempitêrna ſæcula. Amen.
Benedicta tu in mulieribus.
Et benedictus fructus ventris
tui.

Beâta Dei génitrix Maria, Virgo
perpétua, templum Domini, fa-
crarium Spiritus ſancti; ſola ſine
exémplo placuiſti Dômino noſtro
Jeſu Chriſto: ora pro põôpulo, in-
térveni pro Clero, intercéde pro
devôto femineo ſexu.

oncé-
Ixxxii.

de.

eſu, tibi ſit glõria,; Qui natus
es de Virgine.
. Dum eſſet Rex.
egi ſæculõrum.
Qui natus es de Maria
Virgine. ,
n platéis.
Læva ejus-
b initio.
dre Spécie tua,
chritudine tua. Specie tua.
ténde, proſpere procéde, & re-

gna. Et pulchritüdine tua. G 10-
ria Patri. Specie. Adjuvaàbit
ecam Deus vultu ſuo. Deus

in medio ejus , non commovébi⸗
tur.

Nigra ſum.
f 2

KXNNY

T ſic in Sion firmäta ſum ,„ &
in civitâte ſanctificata fimiliter
requiévi,
mea. .
norificatoe, & in parte Dei mei
hæréditas illius, & in plenitudine
Sancktorzum deréntio mea.
Adjuvabit eam, Deus
vultu ſuo. Adjuvabit. Deus in
médio ejus, noan commoveébitur.
Deus valtu ſuo. löria Patri.
Adjuvabit. Elégit eam Deus,,
& præelégit eam. In taberna-
culo ſuo habitare facit eam.

Specioôſa.

N platéis, ſicut cinnamomum &
balſamum aromatizans odoôrem
dedi: quaſi myrrha eléecta dedi
ſuavitatem odoôris.
Elegit eam Deus, Et præ-
elégit eam. Elégit. In taberna-
culo ſuo habitare tacit eam. Et præ-
elégit. Gloria. Elégit. Diffuſa
eſt gratia in labiis tuis. Propte-
reà benedixit te Deus in æternum.

90⁰.

Magnum hæreditätis myſtérium ,
templum Dei factus eſt ůterus ne-
ſciéntis virum:non eſt pollutus ex
eca carnem aſsůmens: omnes Gentes
vénient, dicentes: Gloôria tibi Dnñe.

Eus, qui ſalùtis ætérnæ, bea-
eæ Mariæ virginitate foœcunda;,
humäno geéneri præmia præſtitiſti:
tribue, quæſumus, ut ipſam pro
nobis intercédere ſentiamus, per
uam meruùimus auctorem vitæ
uſcipere, Doôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum. Qui

tecum vivit. .
AD LAUDES,

Admirabile commercium!
Creator géneris humani; ani-
mätum corpus ſumens, de Virgine
naſci dignatus eſt: & proceédens
homo ſine sémine, largitus eſt no-

7

bis ſuam Deitâtem.

ominus regnavit.

II.
Quando natus es ineffabiliter

& in Jerifalem potéſtas ex Virgine, tunc impletæ ſunt
Et radicavi in populo ho- Scriptuüræ: ficut pluvia in vellus

deſcendiſti, ut ſalvum faceres ge-
nus humanum: te laudamus Deus
noſter. 2 Rubum, quem
viderat Moôyſes incombúſtum, con-
ſervatam agnôvimus tuam laudaà-
bilem virginitätem: Dei Genitrix
intercede pro nobis.
Germinavit radixz Jeſſe, orta
eſt ſtella exjacob, Virgo péperit
Salvatôrẽzte laudamus Deus noſter.
Ecce Maria genuit nobis
Salvatorem , quem Jodannes vi-
dens exclamavit, dicens: Ecce
Agnus Dei, ecce qui tollit peccata

mundi, alleluja.

Mirabile myſtérium declaratur ho-
die: innovântur natúùræ, Deus ho-
mo factus eſt: id quod fuit, per-
manſit, & quod non erat, aſsump-
ſit: non commixtionem paſſus »
neque diviſionem.

Allelujs.

Regina coli
lætaàre, alleluja: quia quem me-
ruiſti portare, alleluja: reſurréxit,
ſicut dixit, alleluja: ora pro nobis
Deum, alleluja. .
oncéde nos famulos.
82.

331.

Ex Epiſtola S. Ambroôſii Epiſcopi
ad Siricium Papam.

E via perverſitatis prodün-
tur dicere: Vjrgo concépit,
ſed non virgo generavit. Pôtuit
ergo virgo concipere, non potuit
virgo generare „ cùm ſemper
concéptus præcédat, partus ſe-
quätur? Sed ſi dodrinis non
créditur ſacerdotum »„ credatur

tis Angelorum dicentium: Quia

non eſt impoſsibile Deo omne
ver-

oräãculis Chriſti, credatur moni-

bum. Ckedutl
gorum, guod
enetatum lein
Elat. Aucdivit
eli, & gue
omoto bet iſtuc
6enstionis intert
öſtei:Bece an
untinet mihi ſect
uun.

IIVS. Hieron
Aerlus jon

Ailus nrgo,
Uunki, virgo p.
ling. Jeſus en
Mudkoſiis:¹
, Aod novun
Almfterzt exrct
ilt nec poſte
Ennconelülas,
eeltonte ille ſit
l, gui irri⸗
fnum, vel
eecatörum,
ehanut, ſpinan
in ſementem
et porta orier
tiel, ſemper
ohetiens in ſe,
danb ſancie
Uitie, K hon
Um orcdinem
ütur egrecit

lnglkenei
Arerſus he
. Eimnti deni
MODria

Woge
ſed qux
tapltulzti
e fuit ino
eale in ligno
Aiene,
ee EAüͤcta
An d beſii
ſe Vet etitite
ſaelrid nkelo
bluni

8 kegnäyit.

Il.
1s es ineffablint
nc impletz iun
plüvia in rel
alvum faceres
e laudimus Den
Rubum, gen
ncombuſtum
nus tuann l
m: Dei Günin
bis,
it nadir jele en
ob, Virgo heyel
limusbeus note
ia gentit not
lem Joinnei
, gicens: Ul
gui tollit eeen

iumn declaritui⸗
h nature, Dels he
6 guoc fuit, Ne
non elehalili⸗
irtionem Pali
Aleliſ
Regina celi
gia guen ne⸗
Meliſttelunen,
ii: oti o ion

4. z. , .
ece nos Konl

A.

,cnroi Eylon
cum kapan,

getftits n
. ito n
„ NRH,. oe
geekitu
Ale; lts
Sdat, N
1zce codkrin⸗ 1
el!

verbum. Credatur Symbolo Apo-
ſtolérum, quod Eccléſia Romana
intemeratum ſemper cuſtôdit &
ſervat. Audivit Maria vocem
Angeli, & quæ ante dixerat:
Quomodo ſiet iſtud? non de fide
generatiônis intérrogans;, reſpon-
dit pôſteàa: Ecce ancilla Dômini;,
contingat mihi ſecůndum verbum
tuum.

Ex libro S. Hierônymi Presbyteri
adveérſus Jovinianum.

Hriſtus virgo „» Mater virginis
noſtri, virgo perpétua;, Mater
& virgo. Jeſus enim clauſis in-
gréſſus eſt ôſtiis: & in ſepùlchro
ejus „ quod novum & in petra
duriſſima fuerat exciſum, nec an-
teàa quis, nec pôſteà péôſitus eſt.
Hortus conclúſus, fons ſignatus:

de quo fonte ille flüvius manat;

juxta joel, qui irrigat torrentem
vel fͤnium, vel ſpinärum: fü-
nium, peccatérum, quibus antèé
alligabantur, ſpinarum, qui ſuf-
föcant ſementem patrisfamilias.
Hæc eſt porta orientalis, ut ait
Ezéchiel, ſemper clauſa, & lüci-
da, opériens in ſe, vel ex ſe prô-
ferens Sancta ſanétoôrum: per quam
ſol juſtitiæ, & Poôntifex noſter ſe-
cündàm ordinem Melchiſedech
ingréditur & egréditur.

Ex libro S. Irenæi Epiſc. & Mart.
adverſus hæreſes.

INX ſua prôpria venieénte Domino;
& ſua, pröpria eum bajulante
conditidne, quæ bajulâtur ab ip-
ſo, & recapitulationem ejus, quæ
in ligno fuit inobediéêntiæ, per
eam, quæ in ligno eſt, obedién-
tiam faciénte, & ſeductiône illa
ſoluta, quæ ſeducta eſt male illa;,
quæ jam viro deſtinata erat virgo
Heva, per veritäatem evangelizata
eſt bene ab Angelo jam ſub viro
virgo Maria. QLuemadmodum enim
illa, per Angeélicum ſermonem
ſeducta eſt, ut effügeret Deum,
Tcvaricata verbam ejus: ita &
æc per Angélicum ſermonem
evangelizäata eſt , ut portaret
Deum, obeédiens ejus verbo.

Ixxkv
Deum: ſic hæc luaſe eſt obedire

Deo, ut virginis Hevæ virgo Ma-
ria fieret adyocata. Et quemad-
modum adſtrictum eſt morte ge-
nus humänum per virginem, ſolva-
tur per virginem: æqua lance di-
ſpöita virginalis inobediéntia »
per virginalem obedientiam.

De Expoſitiône S. Hierônymibres-
byteri in Ezechielem Prophe-
tam.

Orta hæc clauſa erit „ & non
aperiétur. Pulchrè quidam por-
tam clauſam, per quam fſolus
Dôminus Deus Ifrael ingréditur»
& dux cui porta clauſa eſt, Ma-
riam virginem intélligunt, quæ &
ante partum, & poſt partum vir-
go permanſit. Etenim témpore »
uo Angelus loquebaâtur: Spiritus
anctus véniet ſuper te, & virtus
Altiſimi obumbraàbit te ; quod
autem naſcetur ex te Sanctum, vo-
cabitur Filius Dei: & duando na-
tus eſt, virgo permanſit æterna ?:
ad confundéndos eos, qui arbi-
trantur, eam poſt nativitatem Sal-
vatôris habuiſie de Joſeph filios »,
ex occaſiòne fratrum ejus, qui vo-
cantur in Evangélio.

Ex Tractàâtu S. Auguſtini Epiſco-⸗
bi de Symbolo ad Cate-
chůûmenos.

Er feminam mors, per fémi-
nam vita: per. Hevam inteéri-
tus, per Mariam ſalus. IIIa cor-
rũpta ſecùta eſt ſeduôrz: hæc
integra péperit Salvatérem. IIIa

Et
ſicut illa ſeducta eſt, ut effügeret lier

HS à ſerpente propinatum
ibénter accépit, & viro tradidit,
ex quo ſimul mereréntur occidi:
hæc: gratia cœléſti déſuper in-
füſa, vitam prôtulit, per quam
caro môrtua poſſit reſuſcitari.
uis eſt, qui hæc operatus eſt »„
niſi Virginis Filius „ & Virginum

ſponſus, qui àttulit matri fœcun-

itatem, ſed non abſtulit integri-
tatem ²

Sermo ſancdti Bernardi Abbatis.

Ehementer quidem nobis »„
dilectiſſimi, vir unugs & mü-
una nocuére: ſed gratias
f 3 Deo

lIxxxvi 1
Deo, per unum nihilominus vi-
rum & mulierem unam omnia re-
ſtaurantur, nec ſine magno fœ
nore gratiärum. Neque enim ſicut
delictum, ita & donum: ſed ex-
cêdit damni æſtimationem benefi-
cii magnitúdo. Sic nimirum pru-
dentiſſimus & clementiſſimus arti-
fex, quod quaſsatum fuerat, non
confrégit, ſed utiliùůs omnino
refécit: ut vidélicet nobis no-
vum formäret Adam ex véte-
ri ,„ Hevam transfuúnderet in Ma-
riam.

Ex Epiſtola S. Ambrôſui Epiſcopi
ad Siricilum Papam.

Non excédit fidem, quòd homo
exivit de virgine, quando pe-
tra fontem prôöfluum ſcaturivit ,
ferrum ſuper aquas natavit, am-
bulavit homo ſuper aquas. Ergo
ſi hôminem unda portavit, non
potuit höminem virgo genera-
re, atque hoôminem de quo lé-
gimus: Et mittet illis Dominus
héôminem, qui ſalvos faciet eos,
& notus erit Dõminus Ægyptiis :
In véteri itaque Teſtaménto virgo
Hebræôrum per mare duxit exér-
citum: in novo Teſtaménto virgo
géneris aula cœléſtis, elécta eſt ad
ſalutem.

De Expoſitiône S. Gregôrii Papæ
in libros Regum.

Uit vir unus de Ramathaim
sophim, de monte bphraim.
Poteſt hujus montis nômine,
beatiſſima ſemper Virgo Maria ,
Dei genitrix, deſignari. Mons
quippe fuit, quæ omnem eléctæ
creatůræ altitäüdinem electioônis
ſuæx dignitàte tranſcendit. An
non mons ſublimis Maria ,„ quæ
ut ad conceptionem æteérni Ver-
bi pertingeret, meritôrum vér-
ticem ſupra omnes Angeloôrum
choros, usque ad soölium Deita-
tis eréxit ?: Hujus enim montis
præcellentiſſimam dignitàtem I-
ſaias vaticinans, ait: Erit in
noviſſimis diébus præparatus
mons domus Dômini in verti-
ce möntium. Mons quippe in
vertice moôntium fuit, quia altitu-
do Mariæ ſupra omnes Sanctos re-

fulſit.

Ex Epiſtola ſancti Leoônis Papæ ad
Pulchériam Auguſtam.

Acraméêntum reconciliationis
mmoſtræ ante tempora æterna di-
ſpôſitum, nullæ implébant figuú-
ræ : quia nondum ſupervénerat
Spirituùs ſan tus in Virginem, nec
virtus Altiſſimi obumbraverat ei,
ut & intra intemerata viſcera, ædi-
ficante ſibi Sapiéntia domum, Ver-
bum caro fieret, & forma Dei,
ac forma ſervi in unam convenien-
te personam, Creator témporum
naſcerétur in tempore, & per
quem facta ſunt omnia, ipfe inter
omnia gigneretur. Niſi enim no-
vus homo, factus in ſimilitùdi-
nem carnis peccati, noſtram ſus-
ciperet vetuſtatem, & conſub-
ſtantialis Patri, conſubſtantialis
eſſe dignarétur & matri, naturam-
que ſibi noſtram ſolus à peccato
liber uniret; ſub jugo diaboli
generaliter tenerétur humana cap-
tivitas.

Sermo ſancti Bernardi Abbatis,

Mplectamur Mariæ veſtigia „
Akre mei „ & devotiſſima
ſupplicatiõne beatis illius peédi-
bus provolvamur. Teneamus
eam, nec dimittamus, donec be-
nedixerit nobis. Potens eſt e-
nim. Nempe vellus eſt médium
inter rorem & aream; mülier in-
ter ſolem & lunam ; Maria inter
Chriſtum & Eccléſiam conſtitta.
Sed fortè miräris, non tam vel-
lus opertum rore, quàm amictam
ſole mulierem. Magna siqui-
dem familiaritas, ſed mira omni-
nò vicinitas ſolis & mulieris.
Quòëmodo enim in tam vehemen-
ti fervore tam fräaägilis natüra
ſubsiſtit? Méritò quidem admi-
raris Môyſes ſancte, & curiôſius
desideras intueri. Verúmtamen
ſolve calceamenta de pédibus
tuis, & involucra pone carna-
lium cogitationum, ſi accedere
concupiſcis.

De Expoſitioône ſancti Basilii Epi-
ſcopi in Iſaiam Prophétam. 8

AE r . inquit „ ad Prophetil-
ſam, & in utero accépit, &
Pe⸗

ſeiflium. 6
elill fietit, a.
Uellt Ilaias pe⸗
litus, nemo co
menor verboril
Poghetico afflita
4. uidenim⸗
nina mea Dom
iitſpintms meus
ineo: guia re
en melle ſux:
ebeim me die
eticnes. Qude
Emmodiretis uni
1 non utique
tuſeiiealn flll.
tDonini Spiri
merent, & Virtn
Arelt ei.

Ub⸗ Oſfciormn
Lpilcoy

Us rezende
lir el comes,
ahgnitiönis in
Aen commmmenda
lmgum teſtis
ge

eregrin⸗
Fltbins.
nümilis,

köͤnis Dapenl
Uguſtam.

econciliations
ora gtermn
nplebant it
n lupenenent
VItginem It
umbraverdtei,
la viſcera, d⸗
ia domum, Ven
& fonma De
namn convenier.
Atot temmponun
mpofe, N N
nnia, ihle inet
Niſ emm ne⸗
8 in militich⸗
1, noſtamn ii⸗
mn, & corlid
conlubkanttls
natri, Natutun-
Olus peccdtn
b jugo ciibll
r Mumina cy⸗

idi Abbatis,

aie veninn
& Eefoncn
Ais Ülns hell
l. Ienennd
Ans; Coerde⸗
. oten
e eſt medtum
ellsek ne d

quidem 1.
, Kaun⸗
. Verümnn

ta de Hethe⸗

erz pone li
, 4 Utli

anlli Pali
in ohbeign

it. Poßte,
1, 40 of
eno teehl,,

péperit filiuum. Quòd Maria Pro-
phetiſſa ferit, ad quam proximè
accéſſit Iſaias per prænotionem
ſpiritus, nemo contradixerit, qui
ut memor verborum Mariæ, quæ
prophético afflata ſpiritu elocuta
eſt. Quid enim ait à Magnificat
anima mea Doôminum: & exul-
tavit ſpiritus meus in Deo ſaluta-
ri meo: quia reſpéxit humilita-
tem ancillæ ſuæx;: ecce enim ex
hoc beätam me dicent omnes ge-
neratiõnes. Quòôd ſi aänimum ac-
commodaveris univérſis ejus ver-
bis; non utique per diſsidium
negaveris, eam fuiſſe Prophetiſſam,
quoôd Dômini Spiritus in eam ſu-
pervénerit, & virtus Altiſſimi ob-
umbraverit ei.

Ex libro Officiorum S. Ambrôſii
Epiſcopi.

Baus regéndæ caſtitâtis pu-
Bdor eſt comes, qui primus in
ipſo cognitiõnis ingreſſu Doômini
matrem comméendat legéntibus,
& tamquam teſtis locuples di-
gnam, quæ ad tale munus eligeré-
tur, aſtruit: quòd in cubiculo,
quòd ſalutata ab

quòd ſola » ta:
Angelo tacet, & mora eſt in in-

trêitu ejus: quòd ad virilis ſexus
ſpéciem peregrinam turbatur
aſpéctus Virginis. Itaque quam-
vis eſſet hümilis „ præ verecün-
dia tamen non reſalutavit „ nec
ullum reſponſum rétulit, niſi ubi
de ſuſcipienda Dömini generatio-
ne cognovit: ut qualitatem effé-
ctus diſceret, non ut ſermonem
reféllexet.

OFFICIUMFPARVUM

enedicamus Doô-
mino,:

Ixxxvii
OFFICIUM B. MARIÆ1

Ve Maria.

Deus in adjutôrium meum in-
ténde. g.. Dômine ad adjuvandum
me feſtina. Gloria Patri, & Filio.
icut erat, &c.
llel.

Laus tibi Dômine, Rex ætêrnæz
gloriæ.
Dum eſſet Rex in accuùbitu
ſuo; nardus mea dedit odorem
ſuavitatis.

Ixit DOminus Dômino meo: *
Sede à dextris meis.
enec ponam inimicos tuos, *
ſcabéllum pedum tuéòrum.
irgam virtùtis tuæ emittet Dômi-
nus ex Sion: * dominare in mé-
dio inimicoôrum tuorum.
ecum principium in die virtütis
tuæ in ſplendoribus Sanctôrum: *
ex tero ante luciferum génui te.
uravit Dôminus, & non pœnité-
Bit eum: * Tu es ſacerdos in ætér-
num ſecúndùm ordinem Melchi-
ſedech.
ominus à dextris tuis, * confré-⸗
git in die iræ ſuæ reges.
udicabit in nationibus, implébit
fuinas: * conquaſsabit capita in
terra multérum. .
e torrénte in via bibet: * pro-
ptéreà exaltabit caput.
Moria Patri. .
Dum eſſet Rex in accuúbitu
ſuo „ nardus mea dedit odorem
ſuavitatis.
Læva ejus ſub capite meo,
& déxtera illius amplexabitur me.

Audaâte púeri Döôminum: *
laudate nomen Dômini.
Iſt nomen Dominm benedictum: *
ex hoc nunc, & usque in ſæculum.
ſolis ortu usque ad occaſum; *
laudabile nomen Doômini.
célſus ſuper omnes Gentes
Dôminus: * & ſuper coœlos gloria

ejus. .
uis ſicut Dôminus Deus noſter»
qui in altis habitat; * & humilia
réſpicit in cœlo & in terra 2

† 4 u⸗

RH

IxXXNVIii
5uſcitans à terra inopem, * & de
ſtercore érigens pauperem. .
It coôllocet eum cum princſpi-
Bus * cum principibus poôpuli ſui.
ui habitare facit ſtérilem in do-
Mo, * matrem filiorum lætäntem.
loria Patri.
Læva ejus ſub câpite meo;: &
déxtera illius amplexabitur me.
Nigra ſum , fſed formoſa;,
Eliæ Jerulalem; ideoò diléxit me
Rex;& introdúxit me in cubicu-
lum ſuum.

tätus ſum in his, quæ dicta
ſunt mihki: *in domum Doô-
mini ibimus. 4
tantes erant pedes noſtri, * in
Atriis tuis Jeruſalem.
erũſalem, quæ ædificãtur ut cſvi-
tas: * cujus participatio ejus in
idſpſum. .
liuc enim aſcendérunt tribus,
tribus Oomini: * teſtimonium
Iſrael ad confitéendum nomini Doô-
mini.
uia illic ſedérunt ſedes in judi-
cio: * ſedes ſuper domum David.
ogâàte, quæ ad pacem ſunt Jerũſa-
len & abundäntia diligentibus te.
iat pax in virtuͤte tua: *$ & abun-
dantia in türribus tuis.
ropter fratres meos, & prôxi-
mos meos, * loquébar pacem de te.
ropter domum Domini Dei no-
ſtti, * quæsivi bona ribi.
löria Patri.
Nigra ſum, ſed formôſa,
filiæ Jerûſalem; ideò diléxit me
Rex, & introduxit me in cubicu-
lum ſuum.
Aäg., Jam hyems tränſiit, imber
äbiit „ & recéſſit; ſurge amica
mea, & veni.

VIſi Dôminus ædificaverit do-
mum, * in vanum laboravé-
runt, qui ædificant eam.
Viſi Dominus cuſtodierit civita-
tem : * fruſtrà vigilat, qui cuſto-
dit eam.
“ anum eſt vobis ante lucem suúr-
gere: * sürgite, poſtquam ſedéritis;,
qui manducatis panem doloris.
um déeéderit diléctis ſuis ſom-
num: * ecce hæréditas Doômini »
lii; merces, fructus ventris.
Nicut ſagittæ in manu poténtis: *
ita filii excuſsorum.
2 eatus vir, qui implévit deſidé-

rium ſuum ex ipſis: “ non con-

fundétur, cùm loquétur inimicis
ſuis in porta.
Slöria Patri.
Jam hyems traânſüt, imber
abiit „ & recéſſit: ſurge amica
mea, & veni.
. Speciôſa facta es, & ſuavis
in deliciis tuis, ſancta Dei Geéni-
trix.

Auda Jeruſalem Dôêminum: *
lauda Deum tuum Sion.
uôniam confortavit ſeras portaà-
rüm tuàarum 5 benedixit filiis
tuis in te,
Oui pòſuit fines tuos pacem: * &
adipe fruménti saàtiat te.
Qui emittit eléquium ſuum ter-
r& ; * veléciter currit ſermo ejus.
ui dat nivem ſicut lanam: & né-
bulam ſicut cinerem ſpargit.
Zittit cryſtallum ſuam ſicut bue-
céllas: ante faciem frigoris ejus,
quis ſuſtinébit?
Emittet verbum ſuum, & liquefa-
ciet ea: * flabit ſpiritus ejus ,„ &
fluent aquæ.
Qui annuntiat verbum ſuum Ja-
cõöb: * juſtitias , & judicia ſua
Iſrael. “
on fecit täliter omni natiéni: *
& judicia ſua non manifeſtavit eis.
. batri. .— .
. Speciôſa facta es, & ſuavis in
deliciis tuis, ſancta Dei Génitrix.

B initio, & ante ſæcula creata
Aſum, & usque ad futuùrum ſæ-
cù]um non déſinam, & in habita-
tiòne ſanéta coram ipſo miniſtra-
VI. r
Ve maris ſtèella;,
Dei mater alma-»
Atque ſemper Virgo»
Felix cœli porta.
umens illud Ave;
Gabriélis ore;
Funda nos in pace,
Mutans Hevæ nomen.
olve vincla reis»
Profer lumen cæcis,
Mala noſtra pelle-
Bona cuncta poſce.
onſtra te eſſe Matrem
Sumat per te preces,
Qui pro nobis natus,
Tulit eſſe tuus.
virgo ſinguläris,
Inter omnes mitis
Nos culpis ſolutos:
Mites fac, & caſtos. .
Atam

enreka pulam
ehara tutum,
1nentes jeum⸗
nſe colletemur.
kluus Deo Patni
Ummmo Chuiſto dec
Hirieni ancto,
Ibes honor unus.
Diffil et gratia
Mopterei benech
kemunn,

i nutek, & i
licehegina mun
icni ad Domin
Meelel. hriſt
In. y Domir.
Kaum ſpiritu tu
Ouegte nos fin
Arlmnus Dömin
umenis & cor
Ar loriola
We iginiz inten
enilberari triſti
i leiti, pe⸗
den

a onnn
Aennni ro n
Ulie, t
Fenltite
unnomnez rech

lieze, dong
n „ Domine
REhchotaſe

oguetut ininen

tränküt, inde
ſit: ſurge me

ca es, Kluni
lancta Dei en

em Dominum
tuum Sion,
tapit ſeras dor⸗
benedixit in

tuos paeem:
itiat te,
oguium ſuum e
cuttit ſermoen
ſcut kuam: 1
eem ſargi,
mn ſuan ſant he
lcien fiigonize⸗

dſuum igntf
ſoluius eils ,1

etbun ſuun
, & iuclcis ſi

onni mMiöni:†
menitekanit en⸗

aesdunbi
ngaeieninn

inte lell len
neas Ttitun e.
Ue d Ktitun
n Ein tepite⸗
Ntn Einitui⸗

kella⸗
Alim)
, Vitgo
rta.
Aye;

.
ace;
nommelt⸗
eis
EClS 5
. „
ce.
. Mattem;
reces
natus
8.
is,
nitis
ltos

caſtos,

yitam præſta puram?
Iter para tutum,
VUt vidéntes Jeſum;
Semper collætémur.
Hit Ilaus Deo Patri »
Summo Chriſto decus;
Spiritui ſancto;,
Tribus honor unus. Amen.
. Diffüſa eſt gratia in labiis tuis.
„Propterea benedixit te Deus in
Eternum.

Beata mafer, & intacka virgo
glorioſa Regina mundi, intercede
pro nobis ad Dôminum. .
Kyrie eléiſ. Chriſte eléiſ. Xyrie
eleiſon. ‚Bôminus vobiſcum.
ge Et cum ſpiritu tuo.
Oncéde nos famulos tuos,
quæſumus Déômine Deus, per-
petua mentis & corporis ſanitate
audere: & glorioſa beatæ Mariæ
emper virginis interceſſiõne, à
præsenti liberari triſtitia, & ætérna
perfrui lætitia. Per Chriſtum,
Amen.

Ang, Sancti Dei omnes intercede-
re dignémini pro noſtra mnium-
que lalüte. . Lætamini in
Dômino, & exultàte juſti. Et
gloriamini omnes recti corde.

Rôtege, Déômine,, péôpulum
tuum, & Apoſtolòrum tuòôrum
Petri & Pauli, & aliôrum Apoſto-
lörum patrocinio confidéntem „
Perpétua defenſione consérva.
Mnes Sancti tui, quæſumus
Dômine, nos ubique adju-
vent: ut dum eorum mérita reco-
limus, patrocinia ſentiamus: & pa-
cem tuam noſtris coneede tempo-
ribus, & ab Eccléſia tua cunctam
tepélle nequitiam: iter, actus,
& voluntates noſtras, & omnium
famulorum tuòrum, in ſalutis
tuæ proſperitate diſpéne: benefa-
Goribus noſtris ſempiterna bona
retribue: & omnibus fidélibus
defuntis réquiem æternam concé-
de. Per Dôminum.
AD COMPLETORIVUM.
à ve Maria. Eſnprà
„ Onvèrte nos Deus fſalutaris

noſter. Et avérte iram
tuam à nobis. , Deus in adjuto-
Rum. Gloria PFatri. Allelüja.

Ixxxix

.pe expugnavérunt me à juven-
tüte mea, * dicat nunc IIrael.
zpé expugnaveérunt me à juven-
tüte mea: *† étenim non potué-
runt mihi.
upra dorſum meum fabricavé-
runt peccatôres: * prolongaverunt
iniquitàtem ſuam.
ominus juſtus concidit cervices
peccathrum: * confundantur &
convertäantur retrörſum omnes »
qui odérunt Sion. .
iant ſicut fœænum tectôrum: *

Et non dixérunt, qui præteribant,
Benedidio Domini ſuper vos: *
benediximus vobis in nomine Doô-
mini.
Joria Patri.

E profúndis clamävi ad te
Doôminé: * Domine exaudi
vocem meam.
iant aures tuæ intendéntes, * in
vocem deprecatiônis meæx.
i iniquitäates obſervaveris Dômi-
ne: * Doômine, quis ſuſtinébit?
(nia apud te propitiatio eſt: * &
propter legem tuam ſuſtinui te
Doômine.
Suſtinuit änima mea in verbo
ejus: * ſperavit anima mea in Dno.
cufſtòdia matutina usque ad no-
Gtem * ſperet Iſrael in Domino.
uia apud Doôminũü miſericordia; *
& copiôſa apud eum redémptio.
t ipſe rédimet Iſrael æ ex omni-
bus iniquitatibus ejus.
1ria Patri. eſalmus r32
Omine;, non eſt exaltatum cor
meum: * neque elati ſunt
culi mei.
eque ambulavi in magnis: * ne-
que in mirabilibus ſuper me.
i non humiliter ſentiebam: * ſed
exaltavi animam meam.
icut ablactatus eſt ſuper matre
ſua, * ita retributio in anima mea.
peret Ifrael in DOOmino „ * ex
hoc nunc, & usque in ſæculum.
1ria Patri. nnps
Eménto, rerum Conditor:
Noſtri quôd olim corporis,
Sacrata ab alvo Virginis
Naſcéndo, formam sumpferis.
Mria mater gräatie,
Dulcis Parens cleméntiæ; .
4

XE
Tu nos ab koſte protege;»
Et mortis hora suſcipe.
Qui natus es de Virgine»
Gum Patre, & almo Spiritu»
In ſempiterna ſæcula. Amen.

Go mater pulchræ dilectiônis,
& timoris, & agnitiônis,
ſanctæ ſpei. Deo gratias.
Ora pro nobis ſancta Dei Geni-
trix. Ut digni efficiamur pro-
miſſiònibus Chriſti.
Ad Ni Sub tuum
Præsidium confugimus, ſancta Dei
Génitrix: noſtras depreçationes ne
deſpicias in neceſſitstibus: ſed à
pPericulis cunctis libera nos ſem-
per, Virgo gloriôſa, & benedicta.
Frie eléiſ, Chriſte eléiſ. Kyrie
eleiſon. Dôminus vobiſcum.
Et cum ſpiritu tuo.
Eatæ & glorioôtæ ſemper Virgi-
nis Marix, quæſumus Doômi-
ne, intercéſſio glorioôſa nos pro-
tegat, & ad vitam perduúcat ætér-
nam. Per Döminum.
A D M ATUTINUM

ve Maria. u Dmine
labia mea apéries. Et os meum
annuntiabit laudem tuam. Deus
in adjutoôrium. 1éria. Alleluja.
„Ave Maria, gratia
Dominus tecum.
enite. I.
Uem terra, pontus, sidera
Colunt, adérant;, prædicant;,
Trinam regéntem mächinam,
Clauſtrum Mariæ bajulat.
ui luna, ſol, & omnia
Desérviunt per témpora,
Perfúsa cœli gratia,
Geſtant puéllæ viſcera.
eaâata mater múnere,
Cujus, ſupernus Artifex
Mundum pugillo côntinens,
Ventris ſub arca clauſus eſt.
Beata cœli nüntio,
Fœcùúnda ſancto Spiritu,
Deſideràtus Geéntibus
Cujus per alvum fuſus eſt.
Veſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine;,
Gum Patre, & almo Spiritu,
In ſempiterna ſæcula, Amen.

plena:

TRES PSALMI SEQCQUENTES

Benedicta tu in muliéribus
& benedictus fructus ventris tui.

Omine Dôminus noſter, * quaã
admirabile eſt nomen tuum
in univérſa terra!
uôniam eleväta eſt magnificén-
tia tua &ε ſuper cœlos.
X ore infantium, & lactentium
perfeciſti laudem propter inimi-
cos tuos, * ut déſtruas inimicum;,
& ultoôrem. .
uôniam vidébo cœlos tuos, ope-
ra digitérum tuorum: * lunam,
ſtellas, quæ tu funddſti.
uid eſt homo, quod memor es
eſus? * aut filius höminis, quo-⸗
niam viſitas eum?
inuiſti eum paulò minùs ab An-
gelis, glofia & honoôre corondſti
eum, * & conſtituiſti eum ſuper
opera manuum tuarum.
Innia ſubjeciſti ſub pedibus e-
jus, * oves & boves univerſas, in-
ſuper & pé cora campi. .
ôlucres cœli, & pisces maris, *
qui perambulant sémitas maris.
Gmine Doôminus noſter, * quàm
admirabile eſt nomen tuum in uni-
vêrſa terra ?
1oria Patri.
Benedicta tu in muliéribus,
& benedictus fructus ventris tui.
Sicut myrrha elécta, odorem
dedtiſti ſuavitatis ſancta Dei Geni-
trix. .
Oeli enarrant glériam Dei;, *
& pera manuum ejus annun-
tiat firmaméêntum.
ies diéi eructat verbum, * & nox
nocti indicat ſciéntiam. .
on ſunt loquéêlæ, neque ſermo-
nes, *“ quorum non audiantur
voces eòrum. . ..
in omnem terram exivit ſonus
eòôrum: & & in fines orbis terræ
verba eòrum. .D
n ſole pôſuit tabernâculum
ſuum, * & ipſe tamquam ſponſus
procèdens de thälamo ſuo.
xultävit ut gigas ad curréndam
viam, * à ſumo cœlo egréſſio ejus.
t occúrſus ejus usque ad ſum-
mum ejus; * nec eſt, qui ſe ab-
ſcõndat à calòre ejus.
ex Dômini immaculata, convér-
tens aänimas: * teſtimonium Do-
mini

Tii fdele,
lltie Domin
lla; prece
m, illumina
inor Domini
leculum ſecr
iyera, uſtitia
eüerabtlig
ſten pretiolin
Aiior ſuper
tenimſeryus
1 aufocliendi

Alch gnis in⸗
As munda me.
e ſenno tuo.
Unei non füer
mecllatus ere
Eeldo maxime
elunt, ut con
inei:x §.
inconſpeckn
Onine achütor
Mor meus,
i bati,
eöiltmyr
i ſupitatis

Ate torun
Plentite nob
W

en manib⸗
Rakcepitin
it in de
lihiet bene
üirotci

EOUeNI

n moliethis;
s Fenttieni

us noſtetegi
nomen tunn

eſt mapnünckr

lo.
„& lackentin
Propter uun
tuas inimienm,

Elos tuos, 0e
m. * lunam,4
aſti.
uod memnot 4
hominis,g⸗

minns d e
nore cololilt
ifti eun ſſe

I.
lb gecibin e⸗
Unlyers, i1

es eli 5
itas wald,
Ret, un
en taun Inunt.

lin muſatbin
e rontis tll⸗
b nnenn
ſninde r

.8
gloun Nin
um 6s Anlt
.
erban I
nti⸗ . 1
n eſen
nn Audinmu

elingnin,

mini fidéle, ſapiéntiam præſtans
parvulis.
Juſtitiæ Dômini rectæ, lætificantes
corda; * præcéptum Domini lúci-
dum, illùminans culos.
Timor Dômini ſanctus pérmanens
in ſeculum ſæculi: * judicia Dômi-
ni vera, juſtificata in ſemetipſa.
eſiderabilia ſuper aurum, & la-
pPidem pretioſum multum: * &
dulciòra ſuper mel & favum.
Etenim ſervus tuus cuſtôdit ea: *
in cuſtodiéêndis illis retributio
multa.
Delicta quis intélligitzab occuůltis
meis munda me, * & ab aliénis
parce ſervo tuo.
Bi mei non fúerint dominati, tunc
immaculatus ero: * & emundabor
à delicto maximo.
St erunt, ut complaâceant eléôquia
oris mei: æ & meditatio cordis
mei in conſpectu tuo ſemper.
Dômine adjütor meus, * & re-
démptor meus.
löria Patri.
Ana, Sicut myrrha elécta odorem
dediſti ſuavitatis ſancta Dei Geéni-
trix.
Ante torum hujus Virginis
frequentate nobis dùlcia cantica
dramatis.

Omini eſt terra, & plenitúdo
ejus: * orbis terrärum, & uni-
vérſi qui habitant in eo.
uia ipſe ſuper maria fundàvit en: *
& ſuper flumina præparavit eum.
uis aſcéndet in montem Dni? *
aut quis ſtabit in loco ſancto ejus.
nocens manib-, & mundo corde:*
qui nõ accépit in vano animã ſua,
nec juravit in dolo préôximo ſuo.
Ric accipiet benedictiônẽ a Dno: *
& miſericordiam à Deo ſalutari
uo.
æc eſt generatio quæréntiũ eu, *
quæréntium faciem Dei Jacob.
Attôllite portas, principés, veſtras,
& elevamini portæ æternales: *
& introibit, Rex gloôriæ.
Quis eſt iſte Rex gloriæ? * Dômi-
nus fortis & potens, Dôminus po-
tens in prælio.
Attöllite portas,„ principes, ve-
ſtras, & elevamini portæ æterna-
les: * & introibit Rex glôriæ.

Quis eſt iſte Rex gloriæx? * Doô-

minus virtùtum ipſe eſt Rex gloriæ.
loria Patri. . , .
Ante torum hujus Virginis

Xci
frequentàte nobis důúicia cantica
dramatis.
Diffuúta eſt grâtia in labiis tuis.
Proptérea benedixit te Deus in
ætérnum.
ater noſter.
Xciiie

Spécie tua, & pulchritúdine tua.
Intende, prôſperè procéde, &

regna.
TRES PSALMI SEQUENTES

Spécie tua, & pulchritudine
tua inténde, prôſperè procede;,
& regna.,
Ructavit cor meum verbum
½bonum: * dico ego pera mea
Regi.
ingua mea câàlamus ſcribæ, * ve-
loôciter ſcribéntis.
pecioſus forma præ filiis hömi-
num, diffúſa eſt gratia in labiis
tuis : & proptéreà benedixit te
Deus in ætérnum.
ccingere gladio tuo ſuper femur
tuum, * potentiſſime.
pécie tua & pulchritúdine tua, *
inténde, prôſperè procede, & regna.
ropter veritatem, & manſuetu-
dinem, & juſtitiam: * & deducet
te mirabiliter déxtera tua.
agittæ tuæ acútæ, pôpuli ſub te
cadent, † in corda inimicorũ regis.
edes tua Deus in ſæculum ſæcu-
li: *† virga directionis virga regni

tui.
ilexiſti juſtitiam, & odiſti iniqui-
tatem: *† proptereà unxit te eus,
Deus tuus oôleo lætitiæ præ consor-
tibus tuis.
yrrha, & gutta, & caſia à veſti-
méntis tuis, aà domibus ebuúrneis: *
ex quibus delectavérunt te filiæ
regum in honore tuo.
ſtitit Regina à dextris tuis in
veſtitu deauràato „ * circumdata
varietäte.
Audi filia, & vide, & inclina aurem
tuam , & obliviſcere pôpulum
tuum, & domum patris tui
t concupiſcet Rex decorem tu-
um: * quôniam ipfe eſt Doôminus
Deus tuus, & adorabunt eum.
t filiæ Tyri in muneribus * vul-
tum tuum deprecabuúntur, omnes
divites plébis. .
Omnis gléôria ejus filiæ regis ab
intus, * in fimbris aureis circum-
amicéta varietatibus.
Adducéntur Regi virgines poſt
cam: *

Leii
eam: *pröximæ ejus afferentur tibi.
fferêntur in lætitia, & exultatio-
ne: adducéntur in templü Regis.
ro patribus tuis nati ſunt tibi fi-
lii: * conſtitues eos principes ſu-
per omnem terram. —
émores erunt noôminis tui: * in
omni generatione, & generationé.
roptéreà populi cöfitebuntur tibi
in ætérnum, * & in ſæculum ſæculi.
Aoria Patri.
Spécie tua; & pulchritúdine
tua inténde; prôſperè procéde,
& regna. Adjuvabit eam
Deus vultu ſuo, Deus in medio
ejus, non commovébitur.

Eus noſter refügium „ & vir-
tus: * adjütor in tribulatioôni-
bus, quæ invenérunt nos nimis.
roptéreà non timébimus, dum
turbabitur terra: & & transferen-
tur montes in cor maris.
Sonuérunt, & turbatæz ſunt aquæ
eôrum: * conturbati ſunt montes
in fortitůdine ejus.
lúminis impetus lætificat civitâ-
tem Dei: * ſanctificavit taberna-
culum ſuum Altiſſimus.
eus in médio ejus, non com-
movébitur: * adjuvabit eam Deus
manéè dilúculo.
onturbâtæ ſunt Gentes, & in-
clinata ſunt regna: & dedit vocem
ſuam; mota eſt terra.
ominus virtütum nobiſcum: *
ſuſceptor noſter Deus Jacob.
enite, & vidéte pera Domini;
quæ põôéſuit prodigia ſuper terram: *
auferens bella usq; ad finem terræ.
rcum conteret, & confringet
arma: * & ſcuta combüret igni.
acate, & vidéte, quôniam ego
ſum Deus: * exaltabor in Genti-
bus, & exaltabor in terra. .
Gminus virtutum nobiſcum: *
ſuſcéptor noſter Deus Jacob.
Toria Patri.,
Adjuvabit eam Deus vultu
ſuo: Deus in médio ejus, non
commovébitur. Sicut
lætantium omnium noſtrùm habi-
tatio eſt in te, ſancta Dei Génitrix.

Undaménta ejus in montibus
ſanctis: diligit Dñs portassion
ſuper omnia tabernaâcula Jacob.
oriéſa dicta ſunt de te, * civi-
tas Dei.
Hemor ero Rahab, & Babylo-
nis * ſciéntium me.

ece alienigenæ ,„& Tyrus, & po-⸗
pulus .Æthiopum, vhi fuerunt illic.
umquid Sion dicet: Homo, &
homo natus eſt in ea: * & ipſe
fundavit eam Altiſſimuss
minus narrabit in ſcriptüris
populorum, & principum: * ho-
rum, qui fuérunt, in ea. .
icut lætantium omnium * habi-
tatio eſt in te. 46ria Patri.
Sicut Iætàntium omnium
noſtrùm habitatio eſt in te, ſancta
Dei Genttrix. ..
Diffuùſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptéreà benedixit te Deus in
ætérnum.
ater noſter.

.

XCIII.

Adjuvaàbit eam Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus, non com-
movébitur.
TRES PSALMI SEQUENTES

Gaude Maria virge, cuntas heære-
ſes ſola interemiſti in univerſo
mundo., „ us 9 .
Antate Domino canticum no-
vum: * cantate Dömino omnis
nis terra. “M
antate Dömino, & benedicite
nomini ejus: * annuntiate de dié
in diem ſalutare éjus. „.
Annuntiate inter Gentes glériam
ejus: * in omnibus poôpulis mira-
bilia ejus. .
uian magnus Dôminus, &
laudabilis nimis : * terribilis eſt
er omnes deos. .
nper pin⸗ omnes dii Gentium dæ-
moônjia: * Dis autem cœlos fecit.
onfeſſio, & pulchritudo in con-
ſpéctu ejus: * ſanctimonia, & ma-
gnificéntia in ſanéctificatione ejus.
Afferte Dômino patriæ Géntium,
afférte Dno gloriam & honéôrem: *
afférte Dnño gléôriam noômini ejus.
öllite hôſtias, & introite in atria
ejus: * adoràte Dominum in atrio
ſancto ejus. DS .
ommoveätur à facie ejus uni-
vérſa terra: * dicite in Gentibus,
quia Dôminus regnavit. .
Etenim corréexit orbem terræ, dut
non commovébitur: * judicabit
pôpulos in æquitate.
æténtur cœli, & exuúltet terfa;,
commoveâtur mare, & plenitudo
ejus: * gaudébunt campi, & om-

nia quæ in eis ſunt.
Punc

Une exultit
tumn à facie
Coniam ven
Uicäbit ork
& popul
loria Patri.
Gaude
Aleles ſolaini
Nmundo,
uire te, Vi
itütem contt

Omminus re

n.
nis unte ipſu
Mibit in
luerunt fülg
untetzſtcut ce
Mnnissfici

e eyerunt
1ittein tna
lunn tu D.
Konmnem te
ugez ſaper
ltitis d
ul: euſtd

Uindönnmn
oris lider⸗
ltta eſt ud
Alltha.
mim jultii
Amemnoriæ
Ula batri.

ignire
nt mi
loſes tnos
oimio
nkintetee

Untite don
um: & 4

de Tytuss ⸗
hi fueruntilie
et: Homo, 4
ea: * N N
ſumns
t in ſctigcli
incipum: o
in en.
mmnium 4 hi⸗
Joria Lati.
ntiumm ommim
eſt in te, ſuet

zin labiis ti
dinit te eus 1

Lclll.

Deus fultnſo
ejus, noncon

eOorS

,cllett; itl⸗
ttiin uuifef⸗

cinticlum no⸗
mino omnis

8 benelicite
untute dedi⸗
.
Cenles blel
Hopulin P
leliblls 61

1 ati
dücetium
ten⸗ r e
lchptuton
Cion,
iücation
tfie

gnavit.
Pebenn n
tut: k

te. e te
4 euülteten
41e 8 ſen
It⸗ e

unc exultabunt omnia ligna fil-
varum à facie Dni, quia venit: *
quôniam venit judicare terram.
udicabit orbem terræ in æquita-
te, * & péôpulos in veritate ſua.
3 loria Patri.
Gaude Maria virgo, cunctas
hæreſes ſola interemiſti in univer-
o mundo. Dignare me
laudare te, Virgo ſacrâta: da mihi
virtütem contra hoſtes tuos.

Ominus regnavit;, exúltet ter-
ra: * læténtur inſulæ multæ.
ubes & caligo in circuitu ejus: *
juſtitia, & judicium correctio ſedis
ejus. .
gnis ante ipſum præcédet?s & in-
flammabit in circùitu inimicos
ejus.
Huxérunt fülgura ejus orbi ter-
ræX: * vidit, & commòôta eſt terra.
ontes, ſicut cera fluxérunt à facie
Doôomini: * à facie Dni omnis terra.
nnuntiavérunt cœli juſtitiam
ejus: *ι & vidérunt omnes pôpuli
gloriam ejus.
onfundantur omnes, qui adérant
ſculptilia: * & qui gloriantur in
ſimulacris ſuis.
Ndorate eum omnes Angeli ejus: *
audivit', & lætata eſt Sion.
t exultavérunt filiæ Judæ, * prop-
ter judicia tua Dôminé.
uëniam tu Déôminus Altiſſimus
ſuper omnem terram: nimis ex-
altatus es ſuper omnes deos.
ui diligitis Döminum, odite
malum: * cuſtodit Dominus ani-
mas ſanctòrum ſuòrum, de manu
peccatôris liberabit eos.
ux orta eſt juſto, * & rectis cor-
de lætitia.
ætäâmini juſti in Dño; * & confité-
mini memoriæ ſactificatiônis ejus.
loria Patri. .
„ Dignare me laudare te, Virgo
ſacräta: da mihi virtúùtem contra
oſtes tuos. Poſt partum
Virgo inviolata permansiſti , Dei
génitrix intercéde pro nobis.

Antate Dômino cäânticum no-
vum: *W quia mirabilia fecit.
8alvavit ſibi déxtera ejus, * & bra-
chium ſanctum ejus.

otum fecit Dôminus ſalutâre ſu-

um: * in conſpéctu Gentium reve.
lavit juſtitiam ſuam.
Recordaâtus eſt miſericordiæ ſuæ:
& veritatis ſuæ domui Iſtael.

222

xciii
idérunt omnes términi terræ: *
ſalutare Dei noſtri.
ubilate Deo omnis terra: X can-
taàte, & exultate, & psallite.
9 sallite Dömino in cithara, in
cithara, & voce pſalmi: * in tubis
ductilibus, & voce tubæ coôrneæx.
ubilate in conſpéctu Regis Dômi-
ni,* moveaâtur mare, & plenitûdo
ejus, orbis terrarum, & qui habi-
tant in eo.
lumina plaudent mann, ſimul
mõtes exultabunt à cõſpéctu Dñi:
quôniam venit judicare terram.
udicabit orbem terrarum in juſti-
tia, * & ppulos in æquitate.
léria Patri.
Poſt partum, Virgo inviolaât
permansiſti, Dei génitrix intercé-
de pro nobis. Diffuſa eſt gra-
tia in läbiis tuis. Z. Proptéreâ
benedixit te Deus in ætérnum.

Elégit eã Deus, & præelégit eä.
In tabernaculo ſuo habitare fa-
cit eam. P ater noſter. Et
ne nos induúcas in tentatiéônem.
Sed libera nos à malo. .
Recibus & méritis beatæ Mariæ
ſemper virginis, & omnium
Sanctorum, perdúcat nos Doôminus
ad regna cœlorum. Amen.
Jube domne benedicere.
Nos cum prole pia benedi-
cat Virgo Maria. Amen.

IN ômnibus réquiem quæsivi, S&
in hæreditäte Döômini morabor.
Tunc præcépit, & dixit mihi Crea-
tor mnium: & qui creavit me »„
requiévit in tabernaculo meo, &
dixit mihi: In Jacob inhabita, & in
Iſrael hæreditare, & in electis meis
mitte radices. Tu autem Dômine »
miſerére nobis. Deo gratias.
Sancta & imaculata virginitas »
quibus te laudibus éfferam, néſcioz
Quia quem cœli càpere non po-
terant, tuo gremio contuliſti.
V. Benedicta tu in muliéeribus, &
benedictus fructus vẽtris tui. Quia.
: Jube domne benedicere-
S. Ipſa Virgo virginum intercé⸗
dat pro nobis ad Dominum.
Amen.
T ſic in Sion firmata ſum, & in
civitàte ſanctificata ſimiliter re-
quiéevi, & in Jeruſalẽ potéſtas mea.
Et radicavi in populo honorifica
to, & in parte Dei mei hæréditas
illius, & in plenitâdine ſan oôrum
-

xciv
deténtio mea. Tu autem Dômine.
Beata es Virgo Maria, quæ Do-
minum portâſti Creatôòrem mundi:
Genuiſti, qui te fecit, & in æter-
num permanes Virgo. Ave Ma-
ria, gratia plena: Dñs tecum. Genui-
ſti. Jube domne benedicere.
Per Virginem Matrem con-
cédat nobis Doôminus ſalutem, &
Pacem. Amen.

Uaſi cedrus exaltâta ſum in
Libano, & quaſi cypréſſus in
moônte Sion: quaſi palma exaltata
ſum in Cades ,„ & quaſi plantatio
roſæ in Jéricho. Quaſi oliva ſpe-
ciôſa in campis, & quaſi platanus
exaltàta ſum juxta aquam in pla-
téis. Sicut einnamomum, & balſa-
mum aromatizans odorem dedi;
quaſi myrrha elécta dedi ſuavita-
tem odoris. Tu autem Déômine.
Felix namque es ſacra Virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ,
Chriſtus Deus noſter.
Ora pro pôpulo, intêrveni pro
clero, intercêde pro devoto fæmi-
neo ſexu: sentiant omnes tuum ju-
vamen, quicümque célebrant tuam
ſanctam commemorationé. Quia.
Iéria Patri. Chriſtus.
AD LAUDES.
Deus in adjutérium, &c.
Iôria Fatri, & Filio „ &c.

Ssumpta eſt Maria in cœlum,
gaudent Angeli, laudantes
benedicunt Dôminum.
oôminus regnavit.
11.
a. Maria Virgo aſsúmpt ad
æthéreum thälamum, in quo Rex
regum ſtellato ſedet soôlio.
g. In odorem unguentôrum
tuôrum cúrrimus, adoleſcéntulæ
dilexérunt te nimis.
4. Benedicta filia tu à Doômino,
quia per te fructu vitæ comunica:
vVimus. Pulchra es, & de-
cora; filia Jerùſalem, terribilis ut
caſtrôrum acies ordinata.

Idérunt eam filiæ Sion, &
beatiſſimam prædicavérunt,
& reginæ laudavérunt eam.

Gloriôſa Virginum,
Sublimis inter sidera;
Qui te creavit, parvulum
Lacténte nutris uübere.

uod Heva triſtis àâbſtulit;
Tu reddis almo gérmine:
Intrent ut aſtra flebiles;,
Cœli reclúdis cardines.
u regis alti jäanua;,
Et aula lucis fůlgida:
Vitam datam per Virginem;,
Gentes redemptæ plaudite.
eſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine;
Cum Patre, & almo Spiritu,
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Benedicta tu in mulieribus.
Et benedictus fructus ventris
tui.
Beata Dei génitriæx Maria; Virgo
perpétua, templum Dômini, ſa-
crarium Spiritus ſancti: ſola ſine
exémplo placuiſti Dômino noſtro
Jeſu Chriſto: ora pro populo, in-
térveni pro clero; intercéde pro
devoôto femineo ſexu. .
yrie eléiſon. hriſte eléiſon.
yrie eléiſ. Dominus vobiſcũ,

Eus, qui de beatæ Mariæ Vir-
ginis utero, Verbum tuum An-
gelo nuntiante, carnem ſuſcipere
voluiſti: præſta ſupplicibus tuis 3
ut qui veré eam genitricem Dei
crédimus, eius apud te intercçeſ-
ſiénibus adjuvémur. Per eumdem
Chriſtum Dominum noſtrum.

Amen.
Sancti Dei omnes. Lætàmini
in Domino. rôtege
Dômine. mnes Sancti tui.
Ixxxix.

A D PRI M A M.
ve Maria;, Deus in ad-
jutòrium, &c. lôria Patri, &
Filio. 8. .
Eménto, rerum Cônditor,
ANoſtri quod olim côrporis;
Sacrâra ab alvo Virginis
Naſcéndo, formam suùmpſeris.
aria mater grätix-
Dulcis Parens cleméntiæ»
Tu nos ab hoſte prôtege »
Et mortis hora súſcipe.
eſu, tibi ſit gloria,
Qui natus es de Virgine,
Gum Patre ,& almo Sspiritu»
In ſempitérna ſæcula. Amen
Aſsuùmpta eſt. .

DEus in nôminé tuo ſalvum
me fac: * & in virtute tua ju-
dica me. . .
eus exaudi orationem meam:
auri-

iibus percipe
Möniam alie
Gettum me, ⸗
umamn meam,
Etunt Deum
iun.
(ce enimn Deus
1 Dominus ſale
er,
Uette mala inin
1etitite tua di
Oluatuie ſactit
Unitebornomin
Conium bonum
dniim er on
ne, * 8
mcelpexlt 0c
takatri.

Uretiulſti Don
md wertit
o.

mentenos Der
Rtne itam
lickin etern
11 alt extende
ulllne in gen
l (onver
V
e Plebs tua
lenobis Dor
Atum: Kſa
un guid lo
Abelg: 5 u
Alnplebemſt

udite Ne
Prl luude
Uonin
liun e
nainn

Sabſtolit,
ermine:
lebiles,
tdines,
na,
ida:
PVirginem,
ePlaudite,
Dtia,
Virgine,
mo Splritu,
ula. Amen,
in mulietibi
8 fruckus jennd

in Marnti, Tin
tum Domini, ’
ſanci: ſouſn
Domino wot
1pto pophlo,n.
intetcece hi⸗

ſe.
iſte eeilon
öminns ſolli

eite Marie l.
Ibum tuunm 41.
mnen aleſſete
Pllcibus tui
enitlicen hei
te imetcel.
er eüncenn
notram.

tunin
leße
ns Gnci ll
ſn
Mr
4 der n
rabeniid

in Cöncinn
i in olpoti
inhſeni⸗

ntie
tege
1. ne
ine,
ahoittn .
la. Auen.

Cleu

0 la
tu laſ

le tui
1Vittüte
an 1

e⸗
nem I Ai⸗

auribus pêrcipe verba oris mei.
uoôniam aliéni inſurrexérunt
adverſum me, & fortes quæſiérunt
animam meam, * & non propo-
ſuérunt Deum ante conſpectum
uum. .
cce enim Deus ädjuvat me ,„ *
& Dôminus ſuſcéptor eſt animæ
meæ.
vérte mala inimicis meis, α &
in veritate tua diſperde illos.
oluntarièe ſacrificabo tibi, * &
confitébor némini tuo Doômine,
quoôniam bonum eſt.
uoniam ex omni tribulatiône
eripuiſti me, * & ſuper inimicos
meos deſpéxit culus meus.

loria Patri.

Enedixiſti Dômine terram tu-
am: * avertiſti captivitäatem
Jacob.
emisiſti iniquitàtem plebis tuæ: *
operuiſti omnia peccata eòrum.
itigâſti omnem iram tuam: *
avertiſti ab ira indignatiônis tuæ.
onvérte nos Deus ſalutaris no-
ſter: & avérte iram tuam à nobis.
umquid in ætérnum iraſceris no-
is? * aut exténdes iram tuam à
generatione in generationem:
eus tu conveérſus vivificaâbis
nos: † & plebs tua lætâbitur in te.
ſténde nobis Doômine milſericôr-
diam tuam: * & ſalutare tuum da
nobis.
udiam, quid loquaâtur in me Doô-
minus Deus: * quoniam loquétur
pacem in plebem ſuam.
t ſuper Sanctos ſuos, * & in eos
qui convertuntur ad cor.
erumtamen propè timentes eum
ſalutare ipsius, * ut inhabitet glo-
ria in terra noſtra.
iſericordia & véritas obviavé-
runt ſibi: * juſtitia & pax oſcu-
latæ ſunt.
Eritas de terra orta eſt: * & ju-
ſtitia de cœlo proſpexit.
E tenim Dominus dabit benignita-
tem: * & terra noſtra dabit fructum
ſuum.
uſtitia ante eum ambulàbit: * &
ponet in via grefſus ſuos.
Elöria Patri,

Audäte Döminum omnes Gen-
tes?: * laudäte eum omnes

pôpuli.

Quoniam confirmàta eſt ſuper nos
miſericordia ejus: * & veritas

XCVY

Dömini manet in æteéèrnum.
lIôria Patri.
Aſsumpta eſt Maria in cœ-
lum, gaudent Angeli, laudantes

benedicunt Dôminum.

Uæ eſt iſta, quæ progréditur
quaſi auroôra consurgens, pul-
chra ut luna, elécta ut ſol, terri-
bilis ut caſtrörum acies ordinata 2
Amen.
Dignare me laudâre te, Virgo
ſacrata. Da mihi virtútem
contra hoſtes tuos.
yrie eléiſon. hriſte eléiſon.
Frie eleiſon. Dñs vobiſcum.
Eus ,„ qui virginaâlem aulam
beâtæ Mariæ, in qua habita-
res , eligere dignatus es: da „»
quæſumus; ut ſua nos defenſiòne
munitos, jucúndos facias ſuæ in-
teréſſe commemoratione. Qui
vivis & regnas.
A D TERTIA )I.
Deus in ad-
eménto »„
Xciv.

ve Maria.
jutoôrium.
rerum Côönditor.
Maria Virgo.
. d Doôminum dum tri-
bularer. 79.
evâvi oculos meos. So.
ætatus ſum. &r.
Maria Virgo aſsũmpta eſt ad
æthéreum thalamum, in quo Rex
regum ſtellato ſedet séôlio.

T ſie in Sion firmata ſum, & in
civitate fanctificata ſimiliter
requiévi, & in Jerúſalem potéſtas
mea. Deo gratias.
Diffuſa eſt gratia in läbiis tuis.
Proptereà benedixit te Deus in
ætérnum.
yrie eléiſon.

hriſte eléiſon.
yrie eleiſon,

Dñs vobiſcum.

Eus, qui ſalitis ætérnæ, beâ-
tæ Mariæ virginitaàte fœcända;»
humano géneri præmia præſtitiſti?
tribue, quæſumus, ut ipſam pro
nobis intercédere ſentiamus, per
quam meruimus auctorem vitæ
ſuſcipere, Doôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum. Qui
tecum vivit.

A D SEXT A M.
ve Maria. Deus in ad-
jutôrium. eménto, re-

rum Conditor. Xciv.

In odorem.

Xcvi Aln *
1 d te levavi oculos

meos. 8sI. .
almus. N iſi quia Doôminus
exat. 81. ,
. ui confidunt in Doô-
81.

mino.
In odoôrem unguentörum
tuéërum cùrrimus, adoleſcentulæ
dilexerunt te nimis.

T radicavi in pôpulo honorifi-
cato, & in parte Dei mei hæré-
ditas illius, & in plenitúdine San-
Réôrum detentio mea.
Deo gratias.
Benedicta tu in muliéribus.
Et benedictus fructus véêtris tui.
yrie eleifon. hriſte eleiſon.
Frie eléiſon. Däüs vobiſcum.

Oncéde miseéricors Deus fragi-
litati noſtræ præsidium: ut qui
ſanctæ Dei Genitricis memôriam
agimus;, interceſſionis ejus auxilio,
à noſtris iniquitatibus reſurgamus.
Per eumdem Dôminum.

A D NON A M.
ve Maria, Deus in adju-
tôrium. emento;, rexrum
Conditor. Xciv.

Pulchra es.
. n converténdo Doômi-
nus. 81. . . . .. „
iſi Dôminus ædificave-
rxit domum. 82.
eati omnes, qui timent. 82.
Pulchra es, & decoôra, filia
Jerúſalem, terribilis ut caſtroörum
acies ordinata.

N plateis, ſicut cinnamomum &
bällamum aromatizans odòôrem
dedi: quaſi myrrha elécta dedi ſua-
vitatem odôris.
Deo gratias. Poſt partum:
Virgo, inviolata permanstiſti.
Dei Géëitrix intercéde pro nobis.
yrie eléiſon. hriſte elsifton.
yrie eléiſon. Dis vobilcum.

Amuléôrum tuérum, quæſumus
Dômine, delictis ignöſce: ut
qui tibi placère de actibus noſtris
non valémus, Genitricis Filii tui
Dômini noſtri interceſſiône falvé-
mur. Qui tecum vivit & regnat.
OFFICID M B. MAKI

Miſſus eſt. zuis
Xcvii.

alm. Dixit Döminus. Laudäte
pueri. ætàtus ſum. Niſi Dé-
minus. auda Jerúſalem Dômi-

num. Ixxxvii.

Grediétur virga de radice Jeſſe,
& flos de radice ejus aſceêndet.
Et requiéicet ſuper eum Spiritus
Dômini. Deo gratias.

Ixxxviii.

Spiritus ſanétus in te deſcendet
Maria: ne timeas, habébis in ute-
1o Filium Dei, alleluúja.
yrie eléiſon. hriſte eléiſon.
Frie eléiſon. Düs vobiſcum.

Eus, qui de beâtæ Mariæ vir-
ginis ütero, Verbum tuum An-
gelo nuntiante, carnem ſuſcipere
voluiſti: præſta ſupplicibus tuis 5
ut qui veré eam Genitricem Dei
crédimus, ejus apud te interceſ-
ſiònibus adjuvémur. Per eümdem
Chriſtum Dominum noſtrum.
Amen.

Per eümdem Dômi-
num noſtrum Jeſum Chriſtum
Filium tuum: Qui tecum vivit.

Ecce Dominus vé-
niet, & omnes Sancti ejus cum eo:
& erit in die illa lux magna, allel.
Ecce apparébit Dominus ſuper
nubem caândidam. Et cum eo
Sanctôrum millia. O
Onſciéntias noſtras, quæſumus
Domine; viſitando purifica:
ut véniens Jeſus Chriſtus Filius
tuus Dôminus noſter cum omnibus
Sanctis, paratam ſibi in nobis inve-
niat manſionem. Qui tecum vivit⸗

Cce virgo concſpiet, & pariet
filium, & vocabitur nomen ejus
Emmanuel. Butyrum & mel co-⸗
medet, ut ſciat reprobâre malum,

& eligere bonum.
7. Angelus Domini nuntiàâvit Ma-
riæ. Et concepit de Spiritu
ſancto.

Spiritus ſanſtus.

E partum,

mtürit Marie
ͤtu ſancto,

Ilus ett 4
eo in ciri
Aromen Nizar
Ponsitam nird
ſehlce dom
inis Marta.
idemm, dirit
Doninus tecl
inllitibus,
Alisett Gt
lam Virginen
agn, nuntlans
Uineleit virgo
ens Maria : i
Dominum:
uies, & poe

etem Davic
Mhbl in lomo
n bece,
ſecim aldill
hſemone ejn
let iſa ſa
Kuel: Ne tin
lenin gritian
ehneigies int
ſrübisn
Almenng &
llrde dabi
ſten David
Nltin (omo

us, lulie
un. Mide
kulalem han⸗

de dleeſele
ejus alchtten
eumn An
gratias.

n te delcen
habebis in it
elag.
hullte eleſee
Dis voblſenn

eate Malie ſſ.
bumm tuum ,n-
Arnem lulclpett
Ppleibus IIs
Cenittieen De
ud te inte⸗
h Det einmen
1noſtrun.

ndem Domi.
un Cnifun
ecumm Ii.

e Dorunds 1.
u eins cunen
n neenn A
t Dooun llhet

Utcun ed

oktis rinn
iundo Pulinie
6 Ontns S

Altifſimi obumbrabit tibi.

Poſt partum. citur.
Angelus Dômini

nuntiavit Mari?, & concépit de

Spiritu ſancto, alleluja. .
Al Xciii.

Iſſus eſt Angelus Gaâbriel à
Deo in civitatem Galilææ;
cui nomen Nazareth, ad Virginem
deſponsâtam viro, cui nomen erat
Joſeph, de domo David, & nomen
Virginis Maria. Et ingreſſus Ange-
lus ad eam, dixit: Ave graätia ple-
na: Dôminus tecum: Benedicta tu
in mulieribus.
Miſſus eſt Gaàbriel Angelus ad
Mariam Virginem deſponsatam
Joſeph, núntians ei verbum, &
expavéſcit virgo de lümine. Ne
timeas Maria: inveniſti gratiam
apud Dôminum: ϑ Ecce concipies
& paries, & vocaâbitur Altiſſimi
Filius. Dabit ei Dôminus
Deus ſedem David patris ejus, &
regnäbit in domo Jacob in æter-
num. Ecce.
Oæ cùm audiſſet, turbata eſt
in ſermône ejus, & cogitabat,
qualis eſſet iſta ſalutatio. Et ait
Angelus ei: Ne timeas Maria, in-
veniſti enim gratiam apud Deum:
ecce concipies in ütero, & paries
filium, & vocabis nomen ejus Jeſũ.
Hic erit magnus, & Filius Altiſſimi
vocaàbitur: & dabit illi Dominus
Deus ſedem David patris ejus: &
gegnabit in domo Jacob in æter-
num, & regni ejus non erit finis.
Ave Maria, gratia plena: Däüs
tecum: * Spiritus ſanctus ſupervé-
niet in te, & virtus Altiffimi obum-
brabit tibi: quod enim ex te naſcé-
tur Sanctum, vocaàbitur Filius Dei.
. Quomodo fiet iſtud, quôniam
virum non cognoſco? Et reſpon-
dens Angelus, dixit ei. Spiritus.

Ixit autem Maria ad Angelum:
120 Quéômodo fiet iſtud, quôniam
virum non cognôſco? Et reſpon-
dens Angelus, dixit ei: Spiritus
ſanctus ſupervéniet in te, & virtus
Ideòô-
ue & quod naſcétur ex te San-
tum, vocabitur Filius Dei. Et
ecce Eliſabeth cognafa tua, & ipſa
concépit filium in ſenectute ſua:
hic menſis ſextus eſt illi, quæ
vocatur ſtérilis: quis non exit im-
Brev. Rom.

xcvii
Paczihile apud Deum omne ver-
um. Dixzxit autem Maria: Ecce
ancilla Dömini, fiat mihi ſecùn-
dùm verbum tuum.
Süſcipe verbum virgo Maria „
quod tibi à Domino per Angelum
transmiſſum eſt: concipies & paries
Deum pariter & hoöminem :
Ut benedicta dicaris inter om-
nes mulieres.
Paries quidem filium, & virgi-
nitatis non patiéris detriméentum:
efficiéris gravida „ & eris mater
ſemper intacta. Ut.
lôria Patri. Ut.
AD LAUDES,„

Iſſus eſt Gäbriel Angelus ad
Mariam Virginem deſponsa-
tam Joſeph.
ôminus regnavit.
II.
Ave Maria, grätia plena: Dô-
minus tecum: Benedicta tu in mu-
liéribus, allel. Ana-Ne timeas Ma-
ria, inveniſti gratiam apud Domi-
num: ecce concipies & päries fi⸗
lium, allel. Dabit ei Dô-
minus ſedem David patris ejus, &
regnabit in ætérnum. cce
ancilla Dômini, fiat mihi ſecuùn-
dùm verbum tuum.
grediétur virga.

xcyvi.
gloriôſa Virginum. xXciv.
Benedicta tu in mulieribus.
Et benediétus fructus ventris
tui.

Spiritus ſanctus.
XCVI.

Ecce Déminus véniet,, &c.
Ecce appareébit Doôminus ſuper
nubem candidam. .
Et cum eo Sanctôrum millia.
onſcientias noſtras.
Xcvi.

Miſſus eſt.

Cce virgo concipiet, & päriet
ͤ. filium, & vocabitur nomen
ejus Emmanuel. Buiyrum & mel
comedet, ut ſciat reprobâre ma-
lum, & eligere bonum. .
Dignare me laudâre te 5 Virgo

ſacrata. Da mihi virtùtem
contra heſtes tuos.
½ /7/ε Marfa.
£

xcviii .1

Grediétur virga de radice Jeſſe,
& flos de radice ejus aſcendet.
Et requiéſcet ſuper eum Spiritus
Dômini
7, Diffuſa eſt gratia in labiis tuis.
Proptéereà benedixit te Deus in
ætérnum.

Ne timeas Maria.

Abit illi Döminus Deus ſe-
dem David patris ejus
regnabit in domo Jacob in æteér-
num, & regni ejus non erit finis.
Benedicta tu in mulieribus.
Et benedictus fructus ventris
tuai.

Ecce ancilla Dômini.

Cce virgo concſpiet, & pariet
filium, & vocabitur nomen ejus
Emmänuel. Butyrum & mel co-
medet, ut ſciat reprobare malum,
& eligere bonum.
„ Angelus Domini nuntiavit Ma-
riæ. Et concepit de Spiritu
ſancto.
P,O ST NATIVITATEM

4 D LAUDES,

Admirâbile commercium!
2 Creator géneris humani, ani-
matum corpus ſumens, de Virgine
naſci dignatus eſt: & procédens
homo ſine sémine, largitus eſt no-
bis ſuam Deitatem.
Qominus regnavit.
1r.
Quando natus es ineffabiliter
ex Virgine, tunc implétæ ſunt
Scriptüræ: ficut plúvia in vellus
deſcendiſti, ut ſalvum faceres ge-
nus humanum: te laudämus Deus
noſter.
., Rubum „ quem viderat
MoOyſes incombuſtum, conſervatam
agnovimus tuam laudabilem vir-
ginitatem: Dei Geénitrix intercé-

de pro nobis.

Germinavit radix Jeſſe, orta
eſt ſtella exJacob, Virgo péperit
Salvatöérem; te laudamus Deus
noſter.
Ecce Maria génuit nobis
Salvatorem „ quem Joannes vi-
dens exclamavit , dicens: Ecce
Agnus Dei, ecce qui tollit peccata
mundi; alleluja.

Mirabile myſtérium declaratur hé-
die: innovântur naturæ, Deus ho-
mo factus eſt: id quod fuit „ per-
manſit, & quod non erat, afsmp-
ſit: non commixtiônem paſſus »
neque diviſiönem.
yrie eléiſon.
biſcum. .Z
Eus, qui ſalutis ætérnæ, beã-
tæ Mariæ virginitate foœcú⁴nda;
humaãno géneri præmia præſtitiſti:
tribue, quæſumus, ut ipſam pro
nobis intercédere ſentiamus, per
quam meruimus auctörem vitæ
ſuſcipere, Doôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum. .
Amen.

Dôminus vo-

Qui tecum vivit &
regnat.
xXciv.

Oadmirabile. lib.
1 lIxxxvii.

Añ⸗ Magnum hære-
ditàtis myſtérium, templum Dei
factus eſt uterus neſcieéntis virum:
non eſt pollütus ex ea carnem
aſsůmens: omnes Gentes vénient;
dicéntes: Glôria tibi Domine.
TEMFEORE PASCHALI

Ssdicitur ſed Regina
cœli lætâre, alleluja: quia quem
meruiſti portàre, alleluja: reſur-
réxit, ſicut dixit, alleluja: ora pro
nobis Deum; alleluja.

Alleluja.

Dl
0

0r, ud
Minus * po
la incliniyi
Kin dieb
Ielpcdederun
Epericn
n me.
idalttignem
t& nomen
Lomine libe
if mizerice
,deus n
läciens par
ufirus ſom
ntnere in
len tam: *
Pattidi,
eripuit
leik culo
eeos à)⸗
iado Dio
muem:
Rlaer
, heebe D
ſceun.
Keimiti

lelle orn
iigo hehert
imus Dens

nnit mobi
ſoannes ⸗
cens: Loce
ollit gerent

claritur o
2, Dels lo.
1fuit, der.
eat,alsull.
en paſlis

höminns vo⸗

irne, bei⸗
te ſocündt,
1 praltitiki:
iplam hro
tiamus, hel
ötem e
noſtrumn e⸗
tuum,

um yirit

lurmi,

Agrun lele-
lenhlumdet
cientis Vitum.
3X e canten
ntes enient
Domine,
4 5CH.

Regin

gin gen

eliſa:
lüſea: Aal
a,

1!

4

4

pDEFUNCTORUM.

D

. Placébo Déômino.
Ilexi, quéôniam exaudier Dô-
minus * vocem oratioônis meæ.
uia inclinävit aurem ſuam mi-
i: * & in diébus meis invocaàbo.
ircumdedérunt me dolôres mor-
tis: & pericula inférni invené
funt me. . .
TFribulatidnem & doloôrem invé-
ni: *† & nomen Dômini invocavi.
Doômine libera animam me-
am: * miséricors Döminus & ju-
ſtus, & Deus noſter miſerétur.
uſtôdiens parvulos Döôminus, *
humiliàtus ſum, & liberavit me.
Gonvértere änima mea in ré-
quiem tuam: * quia Dôminus be-
nefecit tihbi.
Quia eripuit äanimam meam de
morte: * culos meos à lacrymis,
pedes meos à lapſu. .
lacebo Dño * in regiôone vivorü.

éequiem ætérnam * dona eis
t lux perpétua * lüceat eis.
Placébo Déômino in regiône
um.
Hei mihi Dömine.

Däe:

**

vivér

D Dominum, cüm tribularer,
clamavi: * & exaudivit me.
„ômine libera animam meam à
labiis iniquis, * & à lingua doloſa.
Quid detur tibi, aut quid appona-
tur tibi * ad linguam doloôſam?
agittæ poteéntis acutæ ,„ * eum
carbonibus deſolatoôriis.
Neu mihi, quia incolatus meus

Xcix

prolongâtus eſt: habitavi cum ha-
bitantibus Cedar: multùm inco-
la fuit anima mea.
um his, qui odérunt pacem, eram
pacifieus: * cùm loquebar illis, im-
bugnabant me gratis. équiem.
Hei mihi Dömine, quia in=
colatus meus prolongatus eſt.
Dominus cuſtôdit te.

Evàvi culos meos in mon-
tes," unde véniet auxiliũ mihi.
uxilium meum à Domino, *† qui
fecit cœlum & terram.
Gon det in comotiônem pedé tu-
um: *neq; dormitet, qui cuſtòôdit te.
cce non dormitabit, neque doôr-
miet, * qui cuſtòdit Iſrael-
Dôminus cuſtodit te, Dôminus
protéctio tua, *π ſuper manum
déxteram tuam.
er diem ſol non uret te: * ne-
que luna per noctem.
ominus cuſtôdit te ab omni ma-
lo; * cuſtôdiat animam tuam Dñs.
ominus cuſtodiat intrôitum tu-
Aum, & éxitum tuum: * ex hoc
nunc, & usque in ſæculum.
gquiem æternam.
Dôminus cuſtoôdit te ab om-
ni malo: cuſtodiat änimam tuam
Düs. Si iniquitates.

E profündis clamavi ad te
Déömine: * Domine exaudi
yocem meam,
lant aures tuæ intendentes, * in
vocem deprecatiõônis mez.
i iniquitates obſeryaveris Dômi-
ne: * Doômine, quis ſuſtinébit?
Quia apud te propitiatio eſt: *
propter legé tuam ſuſtinui te Dñe-
uſtinuit änima mea in verbo
ejus: ſperavit anima mea in Dnño.
cuſtédia matutina usque ad no-
ctem * ſperet Iſrael in Pomino.
uia apud Dominũ miſericordia; *
& copiõôſa apud eum redémptio.
t ipſe rédimet Iſrael * ex omni-
bus iniquitatibus ejus.
equiem ætérnam.
Si iniquitätes O
Doômine, Doômine quis

Obpera.

bſervaveris
ſuſtinebit?

£ 2

1
ſ

Sminus ſolvit compedites: *

Onfitébôr tibi Déômine in to- Dôminus illůminat cæcos.

to corde meo: * quoòniam au-
diſti verba oris mei.
n conſpéstu Angelôrum pſallam
tibi: adorabo ad templum ſanétum
tuum, & confitébor nomini tuo.
uper miſericôrdia tua, & veritate
tua: * quôniam magnificâſti ſuper
omne nomen ſanctum tuum.
n quacumque die invocavero te,
exâudi me " multiplicabis in ani-
ma mea virtútem.
onfiteantur tibi Dömine omnes
Keges terræ; * quia audiérunt om-
nia verba oris tui.
t cantent in viis Dômini; * quo-
niam magna eſt glôria Dômini.
uôniam excélius Doôminus,
Humilia réſpicit: * & alta a longè
cognoſcit.
i ambulavero in médio tribula-
tiônis, vivificabis me: * & ſuper
iram inimicorum meòôòrum exten-
diſti manum tuam, & ſalvum me
fecit dextera tua.
ominus retribuet pro me: * Dô-
mine miſericordia tua in ſæculum:
pera manuum tuaru ne deſpicias.
equiem ætérnam. .
ſa, Opera manuum tuaârum Dô-
mine, ne deſpicias.
Audivi vocem de cœlo dicén-
tem mihi. Beati môrtui, qui
in Dômino moriuntur.

Omne, quod dat mihi Pater, ad
me véniet: & eum, qui venit ad
me; non ejiciam foras.

ateêr noſter. .
Et ne nos inducas in tentatioô-
nem. Sed libera nos à malo.

Auda ànima mea Dôminum,
laudabo Däm in vita mea: *
Pfallam Deo meo, quamdiu füero.
Nolite confidere in principibus: *7
in filiis höminum, in quibus non
eſt ſalus.
Pzibit ſpiritus ejus, & revertétur
in terram ſuam: * in illa die peri-
bunt omnes cogitatiônes eôrum.
eatus, cujus Deus Jacob adjùtor
ejus, ſpes ejus in Dômino Deo ip-
sius: " qui fecit cœlum & terram,
mare, & omnia; quæ in eis ſunt.
dui cuſtôdit veritatem in ſæculũ,
fäcit judicium injüriam patienti-
bus: * dat eſcam eſuriéntibus.

7 .

Gminus érigit eliſos: * Déôminus

diligit juſtos.

Sminus cuſtôdit àdvenas, pupil-
lum, & viduam ſulcipiet: * & vias
peccatôrum diſpérdet.

egnabit Dis in ſæcula, Deus tuus

Sion * in generationem, & genera-
tioônem. équiem ætérnam.

e profundis. xcix.

équiem æter-

nam * dona eis Dömine: Et lux
perpétua * luceat eis.
A porta inferi. g, Erue
Dôͤmine animas eòrum. Re-
quiéſçant in pace. Amen.

Dômine exaudi oratiônem me-
am. Et clamor meus ad te
veniat. Dôminus vobiſcum.
Et cum ſpiritu tuo.

Eus, qui inter Apoſtôlicos ſa-
cerdotes, famulos tuos Pon-
tificali, ſeu ſacerdotali feciſti di-
gnitate vigére: præſta, quæſumus:
ut eòrum quoque perpétuo aggre-
géntur consôrtio.
Eus, veniæ largitor, & huma-
næ ſalutis amator: quæſumus
clementiam tuam, ut noſtræ con-
gregatiéônis fratres,propinquos, &
benefactôres, qui ex hoc ſæculo
tranſiérunt, B. Maria ſemper virgi-
ne intercedente cum omnibus San-
ctis tuis, ad perpétuæ beatituúdinis
conséôrtium pervenire concédas.
Idélium Deus omnium Condi-
tor & Redémptor, animabus fa-
mulôrum, famularuümque tuàrum,
remiſſiònẽ cunctorum tribue pec-
catôrum: ut indulgéntiam, quam
ſemper optaverunt, piis ſupplicatio-
nibus conſequantur. Qui vivis &
regnas in ſæcula ſæculorü. g:. Amé.

dicitu Qui vivis & regnas cum
Deo Patre in unitäte Spiritus ſan-
ci Deus, per ômnia ſæcula ſæcu-
lörum. Amen.

Bsölve „ quæſumus Dômine,
animam fämuli tui N., ut de-
fúnctus ſæculo tibi vivat, & quæ
per fragilitatem carnis humana
con-

ametlatio
Ulkricordlt
ler Dominun

imuletur,

Pus inch
da anim
llarümqne
AUnipersäriun
dommemori
gliettg beztit
(akittem, ?

iuter Apo

Aluerotal

kus ve

us, gui
Ponorare
ementet anin
b mer, eoriin
aurhe eo;
tootec ie

Aputentum
mequ

u nttis mei
Eiattis men

Mln: dom
ees nollt
mm tuam
Mit Animn
elne xculo
ſche lucis
3orumn
uönen,

Delunns
Dletate

Llur: &
lun 4 (e

Requis X
1 lux Pe

ſeguiele⸗

len,
Fenite

Helltes 1
eco.
Domminus

enas l.
jet: Ki
lla;Deustu
m,& genett
Eternann.

lliem altr
ine: Ptlu

feri, g. Ene
m. p. Ne⸗
Amen.
tationem ne⸗
or mels ate
us obiſn
kilen
5 tuos kol-.
feriſti di
,guelummus,
petuo aggle⸗

ot Aumi⸗
4 uetumu
ur nokrrent.
ropingtos
hoe ſlitl
jlenhet /it⸗
onnntbesdan⸗
ebenitudin
le concei
Gmium Cönt⸗
blnbüniplef⸗
unguetuunnn,
umn nbe
pisſihhlie
„Qui en

alöru.

0

leinn —
te Siinsn
in lerlli
en.

uumus hong
tul 4
carnuls cor⸗

converſatiône commiſit;, tu vénia
miſericordiſſimæ pietaâtis abſterge.
Per Dominum. .
animam
famulæ tuæ. ut defuùncta.
Eus indulgéntiarum Doômine:
da animabus famulôrum fa-
mularùmque tuäarum „ quorum
anniversârium depoſitiônis diem
commemoramus, refrigérii ſedem,
quiétis beatitüdinem, & lüminis
claritätem. Per Dôminum.

3 eus»
qui inter Apoſtélicos ſacerdotes.

ſeu ſacerdotali. tar
los Pontificàli ſeu.

eus, véniæ largitor,

Eus, qui nos patrem & matrẽ
honorare præcepiſti: miſerére
cleménter animabus patris & ma-
tris meæ, eorumque peccata dimit-
te: meque eos in æternæ claritatis
gaudio fac vidére. Per Dôminum.

. anima-
bus paréntum noſtroôrum:
d meque, nôsque.
5 . ani-
mæ patris mei, noſtri.
81 PfO I j ani-
mæ matris meæx-» noſtræ.

Nelina Doômine aurem tuam ad
H opreces noſtras, quibus miſeri-
côrdiam tuam, sůpplices depreca-
mur: ut ànimam famuli tui, quam
de hoc ſæculo migrare juſsiſti, in
pacis ac lucis regione conſtituas;
& Sancdorum tuorum jübeas eſſe
consortem. Per Dôminum.

Uæſumus Démine, pro tua
pietate milerere animæ fäamu-
læ tuæ: & à contagiis mortalitatis
exutam, in æternæ ſalvationis
partem reſtitue., Per DOmmum.
Requis æternam dona eis Dñe.
Et lux perpétua luúceat eis.
Kequielcant in pace. Amẽ.

Egem „ cui oômnia vivunt,
venite, adoremus.,
enite, exultémus. 1.
equiem æternam dona

“ ci
eis Dñe: & lux perpétua lúceat eis.

IN I. NOCTURNO.
Dfrige. Pialmus S.
VErbe mea àuribus pércipe Dne: *
intellige clamorem meum.
nténde voci oratiénis mex, *
Rex meus, & Deus meus.
uéôniam ad te orabo: *ι Doômine
manèe exaudies vocem meam.
anè aſtabo tibi, & videho: *
quôniam non Deus volens iniqui-
tatem tu es. . H .
eque habitâbit juxta te mali-
gnus: * neque permanébunt in-
juſti ante òculos tuos. ,
diſti omnes, qui operantur ini-
quitatéem: * perdes omnes, dqui
loquüntur mendacium. .
irum sanguinum, & dolôſum
abominabitur Dôminus:* ego aute
in multitdine miſericordiæ tuæ.
ntroibo in domum tuam: * ado-
räbe ad templum ſanctum tuum
in timore tuo. ..
omine deduc me iin juſtitia tua: *
propter inimicos meos dirige in
conſpêctu tuo viam meam. ,
uôniam non eſt in ore eorum
véritas: * cor eòrum vanum eſt.,
epulchrum patens eſt guttur eoô-
rum, linguis ſuis doloòsè agébant, *
judica illos Deus. .
écidant à cogitatiònibus ſuis, ſe-
cůndùuùͤm multitúdinem impietatum
eorum expélle eos „ * quoniam
irritavérunt te Döomine.
t læténtur omnes, qui ſperant
in te: * in ætérnum exultabunt »
& habitabis in eis. .
t gloriabuntur in te omnes; qui
diligunt nomen tuum, * quoniam
tu benedices juſto. ,B
omine, ut ſcuto bonæ volunta-
tis tuæ, coronaſti nos. équiem.
Dirige Doômine Deus mene
in conſpectu viam meam,
Convértere.
Omine, ne in furoôre tuo ar-
guas me: *† neque in ira tua
corripias me. .
g£ ⁸ iſe-

cii
iſerére mei Dômine, quôniam
infirmus ſum: * ſana me Dômine,
quôniam contaurbata ſunt offa mea.
t anima mea turbata eſt valdé: *
ſed tu Domine usquequ?
onvértere Domine, & eripe ani-
mam meam: * ſalvum me fac
propter miſericoôrdiam tuam.
uôniam non eſt in morte, qui
memor ſit tui; * in inférno autem
quis confitébitur tibi? .
aboravi in géemitu meo, lavabo
er singulas noctes lectum meu: *
Ermk meis ſtratum meum riga-
0.
rbâtus eſt à furôre culus me-
us: * inveteravi inter omnes ini-
micos meos.
iſeédite à me omnes, qui operâà
mini iniquitatem:* quoniam exau-
divit Dôminus vocem fletus mei.
xaudivit Dominus deprecationẽ
meam: * Dôminus orationem
meam ſuſcepit.
rubeſcant & conturbentur vehe-
ménter omnes inimici mei: * con-
vertäntur, & erubéſcant valdè ve-
léciter. équiem.
2. Convértere Dömine, & éri-
pe animam meam: * quôniam non
eſt in morte, qui memor ſit tui.
Ne quando.

Omine Deus meus in te ſpera-
vi: ſalvum me fac ex mnibus
perſequéêntibus me, & libera me.
Ne quando rapiat ut leoe änimam
meam, * dum non eſt, qui redi-
mat;, neque qui ſalvum faciat.
Domine Deus meus; ſi feci iſtud, *
ſi eſt iniquitas in manibus meis.
i réddidi retribuéntibus mihi
mala, * décidam meéritòô ab ini-
micis meis inanis.
Erſequatur inimicus animã meam,
& comprehendat, & concülcet in
terra vitam meam, * & gloriam
meam in pülverem deducat.
E xurge Düe in ira tua: * & exalta-
re in finibus inimicôrum meôrum.
St exürge Dômine Deus meus in
præcépto, quod mandaàſti: “ & ſyna-
goga populôrum circúmdabit te.
t propter hanc in altum regréde-
rze: * Doôminus júùdicçat pôpulos.
udica me Doômine ſecundùm ju-
Rtitiam meam, * & ſecundùm inno-
céntiam meam ſuper me.
onlumétur nequitia peccatôrum,
& diriges juſtum, * ſcrutans corda,
& renes Deus.

uſtum adjutérium meum à Dño, *
qui ſalvos facit rectos corde.
eus judex juſtus, fortis, & paâ-
tiens: * numquid iraſcitur per
singulos dies? .
Wiſi converſi fuéritis, gladium ſu-
um vibrabit: * arcum ſuum teten-
dit, & paravit illum.
Et in eo paravit vaſa mortis, *
ſagittas ſuas ardéntibus effecit.
Ecce parturiit injuſtitiam,* concé-
pit dolôrem, & peperit iniquitaté.
acum aperuit, & effodit eum: *
& incidit in föveam, quam fecit.
gonvertétur dolor ejus in caput
ejus, * & in verticem ipsius ini-
quitas ejus deſceèndet.
onfitébor Domino ſecundùm ju-
ſtitiam ejus: & pſallam nômini
Dômini altiſſimi. Kequiem.
Ne quando rapiat ut leo äâni-
mam meam, dum non eſt, qui ré-
dimat, neque qui ſalvum faciat.
A porta inferi. ,
Erue Dômine animas eôrum.
ater noſter. ecrete

Arce mihi Dömine, nihil enim
ſunt dies mei. Quid eſt homo,
quia magnificas eum? aut quid ap-
ponis erga eum cor tuum? Viſitas
eum dilûculò, & suûbitô probas il-
lum. Usquequô non parcis mihi,
nec dimittis me, ut glutiam ſalivam
meam? Peccavi, quid faciam tibi;
cuſtos höminum? Quare poſuiſti
me contrarium tibi, & factus ſum
mihimetipſi gravis? Cur non tollis
peccàatum meum, & quare non au-
fers iniquitatem meam? Ecce nunc
in pùlvere dormiam, & ſi manè me
quæsieris, non ſubsiſtam.
autem. vel alia gonglumone.
Credo, quôd Redémptor meus
Vivit: & in noviſſimo die de terra
ſurrectrus ſum: * Et in carne mea
vidébo Deum Salvatôòrem meum.
„, Quem visrus ſum ego ipſe, &
non alius, & oculi mei conſpectu⸗
ri ſunt. Et in.
Kdet animam meam vitz
meæ, dimittam adverſum me
éléôquium meum: loquar in amari-
tudine animæ meæ. Dicam Deo:
Noli me condemnare; indigça mihi

cur me ita jdices? Numquid bonũ
tibi vidétur, ſi calumnièris me, &
op-

Gprimas me 0
, & conllit
81 Numu
in: aut ſicut
Stebisi Numgn
SCies tui, &
Uinn ſunt temp
ſititem mean
unlcruteris:
Miunm fecerim
ice manu tu⸗
ilazatum
nentofortidu
ine onn legu
Uhentir.
leite fiyos ⸗
Am her ignen

Anls tux 1
lylumarerur
Uriln: & ſien
Killemento
Unn ecetis me
Aices me. No
Une ſicut
Ullelle car
i & nervi
lin & mlleri
nie iſitatio
um meum,
iis ucicire
Cöncan 3
Clinpeccavi
Conmifla me
glbeſcordum
UIme condem
ſgien ete
eine lur pe
Ahecczxi,

IN II. X.

hloco .
us res
leerin d in
let.
dernun re
UeiViininn
ſelürit ne

Dropter

ſiem
uher mortid,
niam tu me⸗
ua tua, &⸗
ſelonlolitrſi
uſlim con,
vlt eos
neuſü h

8 .
imn Merlun

meum Dior
os corde,
fortis, Ali
iraſcitut her

1s, Aianan
im fuum teten⸗
n. .
Ala mortis,
bus ekecit.
titiam, cont⸗

erit iniq uitni

eftodit eun
,quam tecl
ejus in cant
em ipstus i
let.
o lecundum i
pſallam nonin
equiem.
piat ut leo in⸗
von eſt, gull⸗
lrumn ficitt

mas eotunn

uihiſ enim
id eſt homo⸗
autgnic d.
dam? Viüni;
diid globegi
ldtiamſaälten
Aficin 3
e polul
4 an un
Ctnon toll
gale noi⸗
mi bccellit
„Emmn

Imptor me
die de ten
in catne nm
tem meun
ego iyle,
ei conlpelte

Vi
meam
zdyerlum

uar in Alnat
Dicam bei
india n
nietis M⸗
n o,.

öpprimas me opus mänuum tuä-
rum, & consilium impiòrum äàdju-
ves? Numquid ôculi carnei tibi
ſunt: aut ſicut videt homo, & tu
vidébis: Numquid ſicut dies hômi-
nis dies tui, & anni tui ſicut hu-
mana ſunt témpora, ut quæras ini-
quitatem meam , & peccatum
meum ſcrutéris? Et ſcias, quia nihil
impium fécerim, cùm ſit nemo,
qui de manu tua poſſit erũere.
ge. Qui Lazarum reſuſcitäâſti à mo-
numento fœtidum: *ι Tu eis Do-
mine dona régquiem, & locum in-
dulgéntiæ. Qui ventùrus es
judicare vivos & môrtuos, *-
culum per ignem. Tu eis.

AAnus tuæ fecérunt me, &
[Wplasmavérunt me totum in
circùitu: & ſic repéntè præcipitas
me ? Meménto quæſo; quod ſicut
lutum féceris me, & in puúùlverem
reduces me. Nonne ſicut lac mul-
siſti me, & ſicut caſeum me coagu-
läſti? Pelle & carnibus veſtiſti me:
öſſibus & nervis compegiſti me.
Vitam & miſericôrdiam tribuiſti
mihi, & viſitatio tua cuſtodivit ſpi-
ritum meum. Doômine, quando
véneris judicare terram, ubi me
abſcondam à vultu iræ tuæx ²
* Quia peccavi nimis in vita mea.
J. Commiſſa mea pavéſco, & ante
te erubéſco: dum véneris judicare,
noli me condemnare. Quia.
Z., Requiem æztérnam dona eis
Dômine: & lux perpétua luceat eis.
Quia peccavi.

cvii.

IN II. NOCTURNO.

In loco pãſcuæ.
Ominus regit me, & nihil mihi
deérit: * in loco paſcuæ ibi me
collocavit. „ .
S uper aquam refectiônis educavit
me: * àänimam meam conveértit.
Deduxit me ſuper sémiras juſti-
tiæ * propter nomen ſuum.
Nam, & ſi ambulavero in médio
umbræ mortis, non timebo mala?
quôniam tu mecum es.
Virga tua, & baculus tuus, * ipſa
me conſolata ſunt
* arâſti in conſpecdtu meo mengäâ, *
advérſùs eos, qui tribulant me.

Impinguiâſti in oleo caput me-

um: * & calix meus inebrians H
KRefſpice inimicos meos, quéôniam

quaàm præclarus eſt!

ciii
t miſericéôrdia tua ſfubſequetur
me, * omnibus diébus vitæ meæ.
Et ut inhabitem in domo Dômi-
ni; * in longitúdinem diérum.
équiem ætérnam.
di4. In loco paſcuæ ibi me col-
locavit. Deliéta.

D te Döôömine levavi äanimam
meam : * Deus meus in te
confido, non erubescam.
eque irrideant me inimici mei: *
Eétenim univerſi, qui sſtinent te »
non confundéntur.
Sonfundantur omnes iniqua agén-
tes * ſupervacuè.
ias tuas Dômine demonſtra mi-
hi: * & sémitas tuas edoce me.
irige me in veritate tua, & doce
me: * quia tu es Deus Salvaâtor
meus, & te ſuſtinui tota die.
eminiſcere miſerationum tua-
rum Dômine, * & miſeriçordiarum
tuarum, quæ à ſæculo ſunt.
elicta juventútis meæx, * & igno-
rantias meas ne memineris.
ecundùm miſericordiam tuam
meménto mei tu: * propter bo-
nitatem tuam Domine.
ulcis & rectus Dominus: * prop-
ter hoc legem dabit delinquenti-
bus in via.
iriget manſuétos in judicio: *
docébit mites vias ſuas.
Vnivérſæ viæ Dômini miſericôrdia
& véritas, * requiréntibus teſta-
méntum ejus, & teſtimônia ejus.
ropter nomen tuum Dômine
propitiaberis peccato meo: * mul-
tum eſt enim. „ .
uis eſt homo, qui timet Domi-
num? * legem ſtatuit ei in via»
quam elegit. D
nima ejus in bonis demorabi-
tur: * & ſemen ejus hæreditabit
terram. .J .
irmaméêntum eſt Dôminus ti-
méntibus eum: * & teſtaméntum
ipsius ut manifeſtétur illis.
culi mei ſemper ad Döôminum: *
quôniam ipſe evéllet de laqueo
pedes meos. .
éſpice in me, & miſerére mei: *
quia unicus & pauper ſum ego.
ribulatiônes cordis mei multi-
plicatæ ſunt: * de neceſſitatibus
meis érueme. .
ide humilitàatem meam, & laboô-
rem meum: * & dimitte univerſa
delicta mea.

g 4 mul-

civ
multiplicati ſunt, * & éôdio ini-
quo odeérunt me.
uſtòdi änimam meam, Sc, érue
Fer * non erubéſcam’, quoôniam
perävi in te,
nnocéntes & recti adhæsérunt
mihi: * quia ſuſtinui te.
ibera Deus Ifrael, * ex omnibus
tribulationibus ſuis. equiem.
Delicta juventutis mex, &
ignorantias meas ne memineris
Domine. Credo vidére.
¾£ *
Ominus illùminätio mea,; &
Lſalus mea, * quem timebo?
ominus protéctor vitæz meæx, *
à quo trepidabo?
um apprôpiant ſuper me nocén-
tes: * ut edant carnes meas.
Qui tribulant me inimici mei, *
ipſi infirmati ſunt, & ceciderunt.
i consiſtant adverſùm me caſtra, *
non timebit cor meum.
i exürgat advérſüum me præ-
lium: * in hoc ego ſperabo.
ham pétii à Domino, hanc re-
quiram, * ut inhabitem in domo
Dômini omnibus diebus vitæ meæ.
t vſideam voluptatem Doômini, *
& viſitem templum ejus.
uôniam abſcondit me in taber-
naculo ſuo: * in die malorum pro-
ir me in abſcôndito tabernacu-
i ſui.
n petra exaltavit me, * & nunc

exaltavit caput meum ſuper inimi-

cos meos.
ircuivi, & immolavi in tabernaâ-
culo ejus hoſtiam vociferatioônis: *
cantabo, & pſalmum dicam Dno.
Exâaudi Doômine vocem meam „
Jn clamavi ad te: * milerére mei,
exaudi me.
ibi dixit cor meum, exquisivit
te fäacies mea: * faciem tuam Dô-
mine requiram
Ne avertas faciem tuam à me: *
ne declines in ira à ſervo tuo.
Adjůtor meus eſto: * ne derelin-
quas me, neque deſpicias me Deus
ſalutaris meus.
Quôniam pater meus, & mater
mea dereliquérunt me: * Poôminus
autem aſsumpſit me.
egem pone mihi Dömine in via
tua, * & dirige me in sémitam re-
Kam propter inimicos meos.
e tradideris me in animas tri-
bulantium me: * quoniam inſurre-
gérunt in me teſtes iniqui, & men-
tita eſt iniquitas fibi.

redo vidére bona Dômini * in
terra vivéntium.
xpécta Dôminum viriliter age, *
& confortetur cor tuum, & suſtine
Dôminum. équiem.
Credo vidére bona Dômini
in terra vivéntium. Côllocet
eos Dominus cum principibus.
Cum principibus poôpuli ſui.
Pater noſter.

REſhonde mihi: Quantas habeo
iniquitates & peceaâta , ſcélera
mea & delicta oſténde mihi. Cur
faciem tuam abſcondis, & arbitra-
ris me inimicum tuum? Contra
folium, quod vento rapitur, oſten-
dis poténtiam tuam, & ſtipulam
ſiccam perséqueris. Scribis enim
contra me amaritúdines, & con-
smere me vis peccatis adoleſcén-
tiæ meæ. Poſuiſti in nervo pedem
meum, & obſervàſti omnes sémi-
tas meas, & veſtigia pedum meòô-
rum conſideràâſti: Qui quaſi putré-
do conſumendus ſum, & quaſi veſti-
mentum, quod comeditur à tinea.
Memento mei Deus, quia ven-
tus eſt vita mea, * Nec aſpiciat
me viſus hôminis. De profün-
dis clamàvi ad te Dömine, Domi-
ne exaudi vocem meam, Nec.

Omo natus de muliere, bre-
vi vivens témpore, replétur
multis misériis. Qui quaſi flos e-
greditur, & contéritur, & fugit ve-
lut umbra, & numquam in eõôdem
ſtatu pérmanet. Et dignum ducis
ſuper hujuscémodi aperire ôculos
tuos, & addúcere eum tecum in ju-
dicium. Quis poteſt facere mun-
dum de immúndo concéptum se-
mineinonne tu, qui ſolus es? Breves
dies hominis ſunt, númerus men-
ſium ejus apud te eſt: conſtituiſti
terminos ejus, qui præteriri non
pôterunt. Recéde paululum ab eo,
ut quieſcat, donec optata véniat
ſicut mercenarii dies ejus.
E. Hei mihi Doômine, quia peccavi
nimis in vita, mea. Quid faciam
miſer? ubi fúgiam, niſi ad te Deus
meus? * Miſerêére mei, dum véne-
ris in noviſſimo die. Anima
mea turbaàta eſt valdè, ſed tu Doô-
mine ſucççùrre ei. Miſerere.

Uis mihi hoc tribuat; ut in in-
féêrno prötegas me, & abſcôn-
das me, déec perträſeat furor tuus;

Lconſtituas m
cordenis mei
no murſum vn
s, guibus nu
nec veniat im
dbis me, & ege
Geri manuum
eri. Tu qui
unmeräſti,
leß
Eeecorderi
e,& Dum v
Ampet ignem
Mebeus meus
im meam. De
liem eterna

INII. NO

Complace⸗
hu⸗ expe⸗
intencit mil
ſeuncipit pre
m mede lact
ſtess,
htut ſuper p
Kiterlt g
Ummit in os
m,carmen
ent multi,
eubunt in De
Uit, cuſu
Alpes ejs:
lates, K in
teciſti tu
lizina: „
Elan et, gui
mini, N
leitiſunt
leium K ob⸗

1 Donini n

n vitiliteragen
tuum,& Sühin
iem. ,
te bona Donii
1. V. Colloek
princlpibus,
us populi lin

Quantas hi
eccäta , lellr
enge mühi
Ondis, & atbin
tuum! Cont
nto upitupoler
amn, & ſtihlin
18. Seribis ein
üdines, N
eccitig 100leſtr
iin neno ein
viſti omnes en⸗
ligia gedunm nen
ui god Nun⸗
lun egtl et⸗
onecltnr tinet
Dells, lis ſeſ⸗
Nec alpleat
Dehlofin⸗
Donine, Döm-
neam, Ner⸗
e moliete, nt
nnore, kehent
uigil tes ⸗
unur,Afel ⸗

lie, ſeiud
Miſerel .
nat; Minn
teibuu 1bſe

mwé;
me,n
ſest finol 4

1

& conſtituas mihi tempus, in quo
recordéris mei? Putasne moôrtuus
homo rurſum vivat à Cunctis diée-
bus, quibus nunc milito, expecto,
donec véniat immutaàtio mea. Vo-
cabis me, & ego reſpondebo tibi:
operi manuum tuärum porriges
déxterã. Tu quidem greſſus meos
dinumeraſti, ſed parce peccatis
meis.
z. Ne recordéris peccata mea Do-
mine, * Dum veéeneris judicare ſæ-
culum per ignem. Dirige Doô-
mine Deus meus in conſpécëtn tuo
viam meam. Dum.
Reéquiem æternam. Dum. .
Põſte cvii.

IN III. N O CT URNO.

Ana. Compläaceat. aus?
Earfcans expectavi Döôminum, *
& inténdit mihi.
t exaudivit preces meas: * &
eduxit me de lacu misériæx, & de
luto fæcis.
Et ſtatuit ſuper petram pedes me-
os: * & diréxit greſſus meos.
t immiſit in os meum canticum
novum, carmen Deo noſtro.
Videbunt multi, & timébunt; *
& ſperabunt in Doômino.
eatus vir, cujus eſt nomen Dô-
mini ſpes ejus: & non reſpéxit
in vanitates, & insanias falſas.
ulta feciſti tu Dñe Deus meus
mirabilia tua: * & cogitationibus
tuis non eſt, qui similis ſit tibi.
Annuntiavi, E* locũtus ſum; *
multiplicati ſunt ſuper nmerum.
acrificium & oblationem nolui-
i: " auses autem perfeciſti mihi.
Holocauſtum & pro peccato non
poſtuiâſti: tunc dixi? Ecce vénio.
n caàpite libri ſcriptum eſt de me,
ut facerem voluntatem tuum: *
Deus meus volui, & legem tuam
in médio cordis mei. .
Annuntiavi juſtitiam tuam in Ec-
cléſia magna: * ecce labia mea
non prohibebo: Domine tu ſciſti.
uſtitiam tuuam non abfſcondi in
corde meo: * veritärem tuam, &
ſalutare tuum dixi.
on abſcondi miſericôrdiam tu-
am, & veritatem tuam, * a conci-
lio multo.
u autem Dômine ne longè facias
miſeratiônes tuas à me: * miſeri-
côrdia tua, & véritas tua ſemper

ſuſceperunt me.

cv
uôniam circumdedérunt me ma-
la, quorum non eſt nùmerus: *
comprehendérunt me iniquitätes
meæx, & non poôtui, ut vidérem.
Lultiplicatæ funt fuper capillos
capitis mei: *τ & cor meum dereli-
quit me.
omplacęat tibi Dômine, ut éruas
me: * Domine ad adjuvandum me
réſpice.
onfundântur, & revereantur ſi-
mul, qui quærunt àanimam meam, *
ut auferant eam.
onvertantur retrôrſum, & reve-
reantur, qui volunt mihi mala.
erant confeſtim confuſionem ſu-
am, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
xultent & læténtur ſuper te om-
nes quæréntes te; * & dicant ſem-
per: * Magnificétur Dôminus, qui
diligunt ſalutare tuum.
Ego autem mendicus ſum, & pau-
per: * Déôminus ſolicitus eſt mei.
djùtor meus, & protéctor meus
tu es: * Deus meus ne tardaveris.
équiem ætérnam.
Complaceat tibi Dõmine, ut
eripias me; Dômine ad adjuvan-
dum me reſpice.
Sana Dömine.
Eatus, qui intélligit ſuper egé
num & pauperem: & in die
mala liberàbit eum Doôminus.
ominus conservet eum, & vivi-
ficet eum, & beãtum faciat eum
in terra: * & non tradat eum in
animam inimicôrum ejus.
minus opem ferat illi ſuper le-
ckum dolôris ejus, univerſum
ſtratum ejus versâſti in infirmitate
ejus.
dixi: Dñe, miſerére mei: * ſana
amimam meam, quia peccavi tibi.
nimici mei dixérunt mala mihi: *
quando moriétur, & peribit no-
men ejus?
t ſi ingrediebatur, ut vidéret „
vana loquebatur, "* cor ejus con-
gregavit iniquitâtem ſibi.
grediebätur foras, * & loque-
batur in idipſum.
dvérſum me ſuſurrâäbant omnes
inimici mei: * adverſum me cogi-
tabant mala mihi.
erbum iniquum conſtituérunt
adverlſum me? Numquid „ qui
dormit, non adjiciet, ut resurgat ?
tenim homo pacis meæx, in quo
ſperavi: * qui edébat panes meos,
magnificavit ſuper me ſupplanta-
tiéônem.
g£ 5

cvi .
u autem Dômine miſerère mei;
& resũſcita me: “ & retribuam eis.
n hoc cognôvi, quôniam volui-
ſti me: † quôniam non gaudébit
inimicus meus ſuperme.
e autem propter innocéntiam
ſuſcepiſti: * & confirmâſti me in
conſpectu tuo in ætérnum.
enedictus Döminus Deus Ifrael
à ſæculo, & usque in ſæculum: *
fiat, fiat. équiem.
ia, Sana Dômine animam meã,
quia peccavi tibi. Sitivit.

Uemädmodum desiderat cer-
vus ad fontes aquarum: * ita
desiderat anima mea ad te Deus.
itivit anima mea ad Deum for-
tem vivum: * quando veniam, &
apparébo ante faciem Dei?
uérunt mihi lacrymæ meæ panes
die ac nocte: * dum dicitur mihi
quotidie: UÜbi eſt Deus tuus?
æc recordatus ſum, & effùdi in
me àânimam meam: * quôniam
transibo in locum tabernaculi ad-
mirabilis, usque ad domum Dei.
n voce exultatiõônis, & confeſſio-
nis, * ſonus epulantis.
uare triſtis es äènima mea? * &
quare contürbas me?
pera in Deo , quôniam adhuac
confitebor illi: * ſalutare vultus
mei, & Deus meus.
d meipſum anima mea contur-
baâta eſt: * proptéreà memor ero
tui de terraordanis & Hermoôniim
à monte modico
byſſus abyſſum invocat, * in
vYoce cataractärum tuarum.
inia excélſa tua, & fludtus
tui * ſuper me tranſiérunt.
In die mandavit Däüs miſericordiã
ſuam, * & nocte canticum ejus.
pud me oraâtio Deo vitæ meæ, *£
dicam Deo,; Suſcéptor meus es.
uare oblitus es mei? * & quare
contriſtatus incédo, dum affligit
me inimicus?
D um confringuntur oſſa mea: *
exprobraverunt mihi, qui tribulant
me inimici mei.
um dicunt mihi per singulos
dies: UÜbi eſt Deus tuus? * quare
triſtis es anima mea? & quare
conturbas me?
pera in Deo, quôniam adhuc
confitébor illi: * ſalutare vultus
mei, & Deus meus.
équiem ætérnam.
Sitivit änima mea ad Deum

vivum: quando véeniam, & appa-
rébo ante faciem Domini.
Ne tradas béſtiis animas confi-
teéntes tibi. m. Et animas paupe-
rum tuorum ne obliviſcaris in finẽ.
ater noſter. »tum ſecrete .

Ipiritus meus attenuúabiturf, dies
Imei breviabúntur, & ſolum mi-
hi súpereſt ſepälchrum. Non pec-
cavi, & in amaritudinibus moratur
oculus meus. Libera me Domine,
& pone me juxta te, & cujusvis
manus pugnet contra me. Dies
mei tranſiérunt, cogitatiônes meæ
diſſipatæ ſunt, torquentes cor
meum. Noctem vert érunt in diem,
& rurſum poſt ténebras ſpero lu-
cem. Si füſtinuero, infernus do-
mus mea eſt, & in tenebris ſtravi
lécktulum meum. Putrédini dixi,
Pater meus es, mater mea, & ſoror
mea, vérmibus. UÜbi eſt ergo
nunc præſtolätio mea, & patién-
tiam meam quis considerat?
e. Peccäntem me quotidie, & non
me pœniténtem, timor mortis
contrbat me: * Quia in inferno
nulla eſt redemptio, miſerére mei
Deus, & ſalva me. Deus in no-
mine tuo ſalvum me fac, & in
virtûte tua libera me. Quia.

Elli meæ, consumptis carnibus,
adhæſit os ineum, & derelicta
ſunt tantůmmodò labia circa den-
tes meos. Miſerémini mei, miſe-
rémini mei, ſaltem vos amici mei,
quia manus Dômini tétigit me.
Quare perſequimini me ſicut Deus,
& carnibus meis ſaturamini? Quis
mihi tribuat, ut ſcribantur ſermoô-
nes mei? quis mihi det, ut exarén-
tur in libro ſtylo férreo, & plumbi
lamina, vel celte ſculpantur in si-
lice? Scio enim, quòd Redémptor
meus vivit, & in noviſſimo die de
terra ſurrectũrus ſum: & rurſum cir-
cmdabor pelle mea, & in carne
mea vidéebo Deum meum. Quem
visürus ſum ego ipſe, & culi mei
conſpectúùri ſunt, & non àlius: repo-
ſita eſt hæc ſpes mea in ſinu meo.
. Dômine, ſecundùm actum
meum noli me judicare; nihil di-
gnum in conſpéctu tuo egi: ideòô
déprecor Majeſtäatem tuam: * Ut
tu Deus deleas iniquitatem meam.
V. Ampliùs lava me Dômine ab
injuſtitia mea; & à delicto meo
munda me. Ut tu Deus.

Vure ge
ui utina
Noculus me
laſi non eſl⸗
us ad tümt
aueiſtas dier
tefi ) Dim
Mingam paul
In, integu
Eejertar ad te
Lopertam me
Umn mizerie
bi undta n
gloy ſed ſen
bint,
Pbera me!
mnl qui porta
Eictiſt inte
Uwen, ut vie
lint in penis
„(Camintes
ihectempto
Reguiem et

ben me 1
Nuncdo cceli
i d Dum
llun Der ign
Kemens fad
o, um gil
eeitrin.
N⸗ ll, die
Aterie, cies
e dum ven
AD 1A
ltabun
ſene
un magna
eincinm mu

önum tn
1
Awerm, tu

m, N .
mini.
nimmas coni-
Anitmns pauze.
jilcaris intun,

nuabitut,0
„& ſolumn.
Im. Non hee⸗
nibus morint
A me Domin
(ljüefi
ra me. Die
itationes ner
ötguentes lt
Erunt in dien
bras ſpelo l⸗
,inketnus do.
tenebtis kiul
Gtredini din,
1 ei; loldt
Vbi ett ein
2, Patien
idetat
otidie,non
imor morts
i in infemo
milerere me
Deus in no⸗
fac; K in

in.
huis Olnibp
a,cetelckr
idin anct let⸗
ini wein ni⸗
0s Mcle
dgt .

Uare de vulva eduxiſti me :
qui ütinam consumptus eſſem,
né oculus me vidéret. Fuiſſem,
quaſi non eſſem, de utero trans-
latus ad tmulum. Numquid non
Paucltas diérum meòôrum finietur
Previ ? Dimitte ergo me, ut
plangam paululum dolorem me-
um,„ antequam vadam, & non
revértar ad terram tenebroôſam,
& opértam mortis caligine: ter-
ram miséri & tenebräarum ,
ubi umbra mortis „ & nullus
ordo, ſed ſempiternus horror in-
habitat.
, Libera me Dômine de viis in-
ferni, qui pertas æreas confregiſti:
& viſitâſti inféernum, & dediſti eis
lumen, ut vidérent te: Qui
erant in pœnis tenebrarum.
y, Clamaântes & dicéntes: Adve-
niſti Redémptor noſter. Qui.
Réquiem ætérnam. Qui.

Libera me Domine de morte
ætérna, in die illa treméênda:
Quando cœli movendi ſunt &
terra. „ Dum véneris judicare
ſæculum per ignem.
. Tremens factus ſum ego, &
timeo, dum diſcũúſſio vénerit, at-
que ventüra ira. Quando. ,
Dies illa, dies iræ, calamitatis
& misériæ, dies magna & amara
valdè. Dum veneris.
Reéquiem ætêrnam. Libera me.

X b LAUDES,
Exultabunt Doômino.

Iſerére mei Deus, * ſecuún-
dùm magnam milſericordiam
tuam. .
Et fecundùm multitüdinem miſe-
ratiõnum tuarum, * dele iniquita-
tem meam.
Ampliùs lava me ab iniquitate
mea: * & à peccàâto meo müda me.
Quôniam iniquitatem meam ego
cognoſco: * & peccatum meum
contra me eſt ſemper.
ibi ſoli peccavi, & malum coram
te feci: *† ut juſtificéris in ſermoni-
bus tuis', & vincas cüm judicâ-
ris.
cce enim in iniquitätibus con-

. cvii
ceèptus ſum: * & in peccaàtis con-
céêpit me mater mea.
Ecce enim veritatem dilexiſti: *
incêrta, & occúùlta ſapientiæ tuæz
manifeſtâſti mihi.
Aſperges me hyſſôpo, & munda-
bor: * lavabis ine, & ſuper nivem
dealbabor.
uditui meo dabis gaudium 8&
lætitiam: * & exultäâbunt oſſa hu-
miliata.
vérte fäciem tuam à peccatis
meis: * & omnes iniquitates meas
dele.
or mundum crea in me Deus: &£
& ſpiritum rectum innova in viſ-
céribus meis.
e projicias me facie tua: * 8e
Spiritum ſanctum tuum ne auferas
à me.
Kedde mihi lætitiam ſalutaris tui; *
& ſpiritu principâli confirma
me.
océbo iniquos vias tuas: *† & im-
pii ad te converténtur.
ibera me de ſanguinibus Deus,
Deus ſalútis mex: * & exultabit
lingua mea juſtitiam tuam.
omine läbia mea apeéries: * &
os meum annuntiabit laudem
tuam.
uõôniam ſi voluiſſes ſacrificium,
dediſſem ũtique: holocàuſtis non
delectaberis
acrificium Deo ſpiritus contri-
bulatus: * cor contritum & humi-
liätum Deus non deſpicies.
enigné fac Dômine in bona vo-
luntate tua Sion: ut ædificéntux
muri Jerúſalem.
unc acceptabis ſacrificium juſti-
tiæx „ oblatiônes, & holocauſta: *
tunc impoônent ſuper altare tuum
vitulos.
équiem. .
Exultàbunt Dômino oſſa
humiliata. „ .
Exaudi Dömine.

E decet hymnus Deus in Sion: *
TX tibi reddétur votum in Je-
rũúſalem.
xaàudi oratiénem meam: * ad
te omnis caro véniet.
erba iniquérum prævaluérunt
ſuper nos & impietatibus noſtris
tu propitiaberis.
Aaren quem elegiſti, & aſſump-
siſti: * inhabitäâbit in atriis

tuis. . DW
Replébimur in bonis domus tuæ: *
an-

cviii
ſanctum eſt templum tuum, mira-
bile in æquitaàte.
xaudi nos Deus ſalutaäris noſter, *
ſpes omnium finium terræ, & in
mari longè.
ræparans montes in virtüte tua;,
accinctus poténtia: qui contürbas
profündum maris, ſonum fluùctu-
um eſjus.
urbabùntur Gentes, & timébunt,
qui haàbitant términos à ſignis
tuis: *† éxitus matutini, & véſperè
delectabis.
iſitäſti terram, & inebriäaſti
eam: * multiplicâſti locupletare
eam.
lumen Dei replétum eſt aquis,
Parâſti cibum illérum: * quoniam
ita eſt præparatio ejus.
Qivos ejus inébria,„ multiplica
genimina ejus: "* in ſtillicidiis ejus
Iætabitur gérminans. .
enedices corônæ anni benigni-
tatis tuæ: * & campi tui replebun-
tur ubertaäte.
inguéſcent ſpeciéôſa desérti: &*
& exultatiône colles accingéntur.
nduti ſunt arietes ovium, & val-
les abundàbunt fruménto: * cla-
maâbunt, étenim hymnum dicent.
équiem. , “
Exaudi Domine orationem
meam, ad te omnis caro véniet.
Me ſuſcepit.

Eus Deus meus, ad te de
luce vigilo.
itivit in te anima mea, * quàm
multipliciter tibi caro mea.
n terra deserta, & invia, & ina-
quôſa: * ſic in ſancto apparui
tibi, ut viderem virtütem tuam, &
glôriam tuam.
uéëniam mélior eſt miſericor-
dia tua ſuper vitas: * läabia mea
laudabunt te
ic benedicam te in vita mea; * &
in nomine tuo levabo mans meas.
icut adipe & pinguédine replea-
tur änima mea: * & labiis exulta-
tiônis laudabit os meum.
i memor fui tui ſuper ſtratum
meum, in matutinis meditabor in
te: * quia fuiſti adjutor meus.
t in, velaménto alarum tuarum
exultàbo adhæſit anima mea poſt
te; * me ſuscepit déxtera tua.
pſi verò in vanum quæſierunt
ànimam meam, introibunt in infe-
riôra terræ: * tradentur in manus
gladii,» partes vulpium erunt.

ex veròô lætâbitur in Deo, lau-
dabúntur omnes;, qui jurant in eo:*
quia obſtrùctum eſt os loquéntium
iniqua. .
équiem.

Eus miſereatur noſtri, & bene-
dicat nobis: * illuminet vul-
tum ſuum ſuper nos, & miſerea-
tur noſtri.
t cognoſcàamus in terra viam
tuam, * in omnibus Gentibus ſa-
lutare tuum.
onfiteantur tibi péôpuli Deus: *
confiteantur tibi populi omnes.
æténtur, & exultent Gentes: *
quôniam jüdicas péôpulos in æqui-
tate, & Gentes in terra dirigis.
onfiteantur tibi populi Deus,
confiteantur tibi populi omnes: *
terra dedit fructum ſuum.
enedicat nos Deus, Deus noſter,
benedicat nos Deus: * & métuant
eum omnes fines tertæ.
équiem ætérnam.
Me ſuſcepit dextera tua Pñe.
A porta inferi.

Go dixi: In dimidio diérum
meorum * vadam ad portas
inferi. ,B
uæsivi residuum annorum
meorum. Dixi : Non videbo
Dôöminum Deum in terra vivén-
tiumw. .
on aſpiciam hôminem ultra, *
& habitatôrem quietis.
eneratio mea ablata eſt, & con-
voluta eſt'àa me, * quaſi taberna-
culum paſtorum. . .
Præciſa eſt velut à texente vita
mea: dum adhuc ordirer, ſuccidit
me: * de manè usque ad veſperam
finies me.
perabam usque ad manèe ,„
quaſi leo ſic contrivit omnia oſſa
mea .
e manè usque ad vèſperam
finies me: * ſicut pullus hiründi-
nis ſic clamabo, meditabor ut co-
lumba., .
ttenuati ſunt oculi mei, * ſuſpi-
ciéntes in excélſum. .
Dômine vim patior, relponde
pro me, * Quid dicam, aut quid
reſpondebit mihi, cùm ipſe féce-
rit?
Recogitäbo tibi omnes annos
meos * in amaritüdine aànimæ
meæ. .
omine ſi ſic vivitur, & in tali-
us

ita ſpit
le, & piyifie⸗
re amatitüid
autem e
m,ut non p
ſoſttetzam tun
Nen⸗
ianon infsn
NI, negue ma
Non erpectidun
Alecum, Ferit
ifens viyens
1 flüs nota
lun,
bPunine, ſalyn
Aos noltros
iͤciebus pit⸗
Daini,
cguiem.
1. A porta!
Rinimam mea
Onmnis ſy

Audite Dom
allate eun
ddte eum
1s udite en
llite eum ſon
momnes ſtell
ucite eum can
konnes qur
Went nomen D
igſe irit,
Mncärit, 5
Ullt ea in ere
rlellis Pra
n Urerhi
e Domint

in ded ll
i jurand ineo
os loguentiun

Suien.
noſtti A dene

illuminer nu⸗
5, & mllere

in tenta ſin
us Gentibl ,

Dopuli Deiu
opuli ommnes
ltent Gentes
opulos in 1i
n terkaditigis,
popoli Deu
pohuli olnnes
mm luum.
els Deus noket
18: metun
elte.

gtets u bi⸗
.

imicdio diktund

3
Amnotun
„Non ſicebe
in tella wiſer⸗

einen ulni,
iclis .
laita eſ⸗ Kcon
gell tabetdr⸗

1 eemne i
otaier eh
sge 1d Nſen
1. 1
e 40 ene ,
rinit oNe N

pullus hiin
meditäbot
.
ulimeinei
m. ſnge⸗
Etior, n
licam a
, cünm

annes ,
tüine ?

in4
t; & n

ileſce⸗

bus vita ſpiritus mei, corripies
me, & vivificabis me: * Ecce in
pace amaritůdo mea amariſſima.
u autem eruiſti animam me-
am ‚ut non periret, * projeciſti
poſt tergum tuum omnia peccata
mea.
uia non inférnus confitébitur ti-
bi, neque mors laudabit te: *
non expectabunt, qui deſcendunt
in lacum, veritàatem tuam.
ivens vivens ipſe confitébitur
tibi, ſicut & ego hôdie: * Pa-
ter filiis notam faciet veritâtem
tuam.
omine, ſalvum me fac, * 8&
pſalmos noſtros cantabimus cun-
Gis diébus vitæ noſtræ in domo
Dômini.
Réquiem.
A porta inferi, érue Déômi-
ne änimam meam.
. Omnis ſpiritus.

Audaâte Doôminum de cœlis, *
laudate eum in excelſis.
Laudâte eum omnes Angeli e-
jus: *† laudàte eum omnes virtuútes
eius.
audate eum ſol & luna laudate
eum omnes ſtellæ, & lumen.
Laudate eum cœli cœlôrum: * &
aquæ omnes, quæ ſuper cœlos ſunt,
laudent nomen Dômini.
Qia ipſe dixit, & facta ſunt: *
ipſe mandaâvit, & creata ſunt.
tatuit ea in ætérnum, & in ſæcu-
lum ſæculi: * præcéptum poôſuit ,
& non præteribit.
audate Dôminum de terra: *
dracones, & omnes aby ſſi.
gnis, grando, nix, glacies, ſpiritus
procellarum: * quæ faciunt ver-
um ejus.
ontes, & omnes colles: * ligna
fructifera, & omnes cedri.
éſtiæ, & univérſa pécora: * ſer-
péntes & vôlucres pennatæ.
eges terræ, & omnes pôpuli: *
principes, & omnes júùdices ter-
1I2.
Jvenes, & virgines, ſenes cum
junioribus laudent nomen Dômi-
ni: * quia exaltatum eſt nomen
ejus ſolius.
Gonfeſſio ejus ſuper cœlum, & ter-
ram & exaltävit cornu populi ſui.
H ymnus omnibus Sanctis ejus: *
Aus Iſtael pépulo appropinquanti
1.

Eguiem.

.

Ccix

Antâte Dômino cänticum no-
vum: * laus ejus in Eccléſia
Sanctôrum.
Lætétur Iſrael in eo, qui fecit
eum: * & filii Sion exultent in
rege ſuo.
audent nomen ejus in choro: in
tympano, & pſaltério pſallant ei.
uia beneplacitum eſt Domino in
péôpulo ſuo: *† & exaltabit manſueê-
tos in ſalutem.
xultabunt Sancti in glöria: * læ-
tabuntur in cubilibus ſuis.
xaltatiõnes Dei in gútture eoô-
rum, * & gladii ancipites in ma-
nibus eòôrum.
d faciéndam vindictam in natiòô-
nibus, * inerepatioônes in pôpulis.
d alligändos reges eòrum in
compédibus: * & nôbiles eorum
in manicis férreis.
t fäciant in eis judicium con-
ſcriptum: * gloria hæc eſt omnibus
Sanétis ejus.
équiem.

Audàte Dôminum in Sanctis
ejus: * laudaâte eum in firma-
ménto virtütis ejus.
audate eum in virtutibus ejus: *
laudate eum ſecundùm multitùdi-
nem magnitudinis ejus.
audâte eum in ſono tubæ: * lau-
date eum in pſalterio & cithara.
audäate eum in tympano &
choro: * laudate eum in chordis
& öôrgano.
audate eum in cymbalis beneſo-
nantibus: laudaäte eum in cymba-
lis jubilatiénis: omnis ſpiritus
laudet Dominum.
équiem.
d. Omnis ſpiritus laudet Do-
minum. Audivit vocem de
cœlo dicéntem mihi.
Beati mörtui, qui in Dömino
moriuntur.

Ego ſum reſurréctio , & vita: qui
credit in me, étiam ſi mortuus
fúerit, vivet: & omnis, qui vi-
vit, & credit in me, non morietar
in ætérnum.
ater noſter.
e profundis. xcix. Ee

PSALMI GRAPDUALES

loria Patri,
equiem ætérnam.

A Dôminum, cum tribularer
Kclamavi: " & exaudivit me.
oômine libera animam meam
à labiis iniquis „ * & à lingua
dolòôſa.
uid detur tibi, aut quid appo-
natur tibi * ad linguam dolôſam?
Sagittæ poténtis acutæ, * cum
carbéônibus deſolatôriis.
eu mihi, quia incolâtus meus
Ptclonatu= eſt: habitâvi cum ha-
itàntibus Cedar: * multum in-
cola fuit anima mea.
um his, qui odérunt pacem:
eram pacificus: * cùm loquébar
Ulis, impugnabant me gratis.

Evâvi oculos meos in mon-
tes, * unde véniet auxilium
mihi. .
uxilium meum à Dômino, *
qui fecit cœlum & terram.
on det in commotioônem pedem

tuum: * neque dormitet, qui cu-

ſtodit te.
cce non dormitaâbit, neque doör-
miet, * qui cuſtôdit Iſrael.
ominus cuſtô½dit te, Dominus
protéctio tua * ſuper manum deéx-
teram tuam.
er diem ſol non uret te, * neque
luna per noctem
ominus cuſtôdit te ab omni ma-
lo: * cuſtôdiat animam tuam Doô-
minus.
ominus cuſtôdiat introôitum tu-
um;, & exitum tuum: * ex hoc
nunc, & usque in ſæculum.

Atatus ſum in his, quæ dicta 4
* in domum Do-

2 ſunt mihi :
mini ibimus.
tantes erant lra noſtri, * in
Aätriis tuis Jerùfalem.
V. eruſalem, quæ ædificâtur ut cfvi-
tas: *W cujus participatio ejus in
idipſum. , .
Iluc enim aſcendérunt tribus,
tribus Oômini: * teſtimonium
Iſfrael ad confiténdum nomini Do-

mini. .
Auia illic ſedérunt ſedes in judi-
Qo: * ſedes luper domum David.

egàte, quæ ad pacem ſunt Jerũſa-
lem: * abundantia diligéntibus
te.
ijat pax in virtůte tua: * & abun-
dantia in turribus tuis. .
ropter fratres meos, & prôxi-
mos meos, * loquébar pacem de te.
ropter domum Dômini Dei no-
ſtri, * quæsivi bona tibi.

Dte levavi oculos meos, *
qui habitas in cœlis. .
cce ſicut culi ſervorum, * in
manibus dominôrum ſuorum.
icut oculi ancillæ in manibus
dominæ ſuæ: * ita oculi noſtri ad
Dôminum Deum noſtrum, donec
mifercâtur noſtri. .
iſerere noſtri Dõmine, miſeré-
re noſtri: * quia multùm repléti
ſumus deſpectione. .
Quia multùm repléta eſt àânima
noſtra: *† opprôbrium abundanti-
bus, & deſpeéctio ſuperbis.

Iſi quia Déminus erat in no-
bis, dicat nunc Iſrael: * niſi
quia Dominus erat in nobis.

uúm exürgerent hömines in nos, *
fortè vivos deglutiſſent nos.
uûm iraſceretur furor eòrum in
nos, * forſitan aqua abſorbuiſſet
nos. .
orréntem pertransivit anima
noſtra: * förſitan pertransiſtet
anima noſtra aquam intolerabi-
lem. .
enedictus Döminus, * qui non
dedit nos in captiénem deéntibus
eôrum.
nima noſtra ſicut paſſer erépta
eſt * de laqueo venantium.
aqueus contritus eſt,; * & nos
liberari ſumus. . .
djutôrium noſtrum in nômine

Dômini, * qui fecit cœlum & ter-
ram. .——GD
équiem ætérnam * dona eis Dô-
Imine. . .
t lux perpétua * lúceat eis.
ater noſter. . Et ne
nos induúcas in tentatiônem.
e. Sed libera nos à malo.

F. A porta inferi. Erue Dô-
mine animas eorum. Requiéſ-
cant in pace. Amen. F Doô⸗-

mine exàaudi oratiéõnem meam.
Et clamor meus ad te veéniat.
Dôminus vobiſcum.
Et cum ſpiritu tue.

.

ré⸗

016
Dsolye
imnimasfa
gle tuarum
letunctorum
Cörum: ut
ia inter gane
leluſcititi re
Domminum nor
Anmen.

lori

1 confidn
Cut mons
Mehitur in:
enuſalem.
ontes in cire
Ninsin circuͦ
Genunc, &
nunon relin.
Ueccatorun
Ium: t n
Anignitatem
ekee Dömi
corce,
etlnintes an
Helgücet Do
iniguitate:
Rli datti,

4 onrerténd
lcten dion:
tonlolati,
e lepletum
i ling
,

1

ſunt ſelhr.
Giligentibus
1 *K dn.
.
3) & Plor.
bacem cel,
Ini Dei n
ibi.

uli nottri 1
tumn, donet

iine, miſett
bltüm kelei

1 eſt inin
n abundeni⸗

erit in n.
ael: F IiI
nobis,
nesin no,
1 n09,.
Leotum In
ootbrilet

üt imnn
Perttansfltl
n intcleth

em deniins

alen ereyt
Rium.
Kt, KN

n in pomine
tcrlunn Sie⸗

gona eib

ceat eis⸗

UtN
tionen.
lo,
ma⸗ n 4 0.
Zegiie
. . Do
nen⸗
em meln,
4 te Feniat⸗
im.

. r’⸗

Orémus. Oratig
Bsolve, quæſumus Doômine,

änimas famulorum famularum-

das tuarum, & omnium fidélium
efunctôrum, ab omni vinculo de-
lictôrum: ut in reſurrectionis glô-
ria inter Sanctos & eléctos tuos
reſuſcitàti reſpirent. Per Chriſtum
Dominum noſtrum.
Amen.

3 löria Patri.

Ui confidunt in Döômino, ſi-
cut mons Sion: * non com-
movébitur in æternum, qui habitat
in Jeruſalem. ,
Montes in circúitu ejus: * & Dô-
minus in circuitu populi ſui, ex
hoc nunc, & usque in ſæculum.
Quia non relinquet Dôminus vir-
gam peccatôrum ſuper ſortem ju-

bruin: ut non extendant juſti

ad iniquitatem manus ſuas.
Rénefac Dömine bonis, * & re-
ctis corde. .
9Neclinantes autem in obligatioô-
nes, adducet Dôminus cum operan-
tibus iniquitate: * pax ſuper Iſrael.
316ria Patri. .

N converténdo Dôminus capti-
K vitàatem Sion: * facti ſumus ſi-
cut conſolati.
unc replétum eſt gàudio os no-
ſtrum: * & lingua noſtra exulta-
tiõône. .
unc dicent inter Gentes: * Ma-
gnificavit Doôminus facere cum eis.
agnificavit Dôminus facere no-
biſcum: * facti ſumus lætantes.

Conveérte Dômine captivitatem

noſtram, * ſicut torrens in Auſtro.

Qui séminant in lacrymis, * in

exultatione metent.
Eüntes ibant & flebant, * mittén-
tes sémina ſua.
Venientes autem vénient cum ex-
ultatiéne, * portantes manipulos
ſuos.
Gloria Patri.

NIIſi Doôminus ædificaverit do-
Nmum, * in vanum laboravé-
runt, qui ædificant eam.
Niſi Doôminus cuſtodierit civita-
tem: * fruſtrà vigilat, qui cuſto-
dit eam.
Vanum eſt vobis ante lucem sùr-

cxi
gere: * sùrgite, poſtquam ſedeéritis,
qui manducatis panem doloôris.
üùm deéderit diléctis ſuis ſom-
num: * ecce hæréditas Doômini »
filii; merces; fructus ventris.
§ icut ſagittæ in manu potentis: *
ita filii excuſsòrum.
eatus vir, qui implévit deſidé-
rium ſuum ex ipſis: * non con-
fundétur, cùm loquétur inimicis
ſuis in porta.
loria Patri.

Eati omnes, qui timet Dim, *
qui ambulant in viis ejus.
abores mänuum tuarum quia
manducabis: * beäatus es, & benè
tibi erit.
xor tua ſicut vitis abundans ,„ *
in latéribus domus tuæ.
ilii tui ſicut novellæ olivârum, *
in circitu menſæ tuæ.
cce ſic benedicétur homo, * qui
timet Doôminum.
enedicat tibi Dôminus ex Sion: *
& videas bona Jeruùſalem oômni-
bus diébus vitæ tuæ.
t videas filios filidrum tuòrum, *
pacem ſuper Ifrael.
Iôria Patri.

SRpè expugnavérunt me à juven-
tůte mea, * dicat nunc Ifrael.
æpé expugnaveérunt me à juven-
tùte mea: *† étenim non potué-
runt mihi.
upra dorſum meum fabricavé-
runt peccatéres: * prolongavéêrunt
iniquitätem ſuam.
Dominus juſtus concidit cervices
peccatörum: & confundàantur &
convertantur retrörſum omnes,
qui odérunt Sion. .B .
iant ſicut fœnum tectorum: *
quòôd priusquam evellatur, exâruit.
e quo non implévit manum
ſuam, qui metit, * & ſinum ſuum,
qui manipulos coôlligit.
t non dixérunt, qui præteribant,
Benedictio Doômini ſuper vos: *
benediximus vobis in némine Doô-
mini.
Gloria Patri.

yrie eléiſon. hriſte eléiſon.
yrie eleiſon. Eater noſter. ſegt
Et ne nos inducas in tentatiô-
nem. Sed libera nos à malo.
Meménto congregatioônis tuæ.
Quam poſſediſti ab initio.
Dömine exaudi orationem

meam.

exii
meam.
ad te véniat.
Dôminus vobiſcum.
Et cum ſpiritu tuo.
rémus. Oratic .
Eus, cui pröprium eft miſe-
réri ſemper & parcere: süfſci-
pe deprecationem noſtram, ut
nos, & omnes famulos tuos, quos
delictorum caténa conſtringit, mi-
ſeratio tuæ pietatis clementer ab-
solvat. Per Chriſtum Dominum
noſtrum. Amen.

Et clamor meus

4E profündis clamavi ad te
Domine: „ Domine exaudi
vocem meam.
iant aures tuæ intendéntes, * in
vocem deprecatiônis meæx.
i iniquitätes obſervaveris Dômi-
ne: * Döômine, quis ſuſtinébit?
uia apud te propitiatio eſt: &
propter legem tuam ſuſtinui te
Domine.
uſtinuit änima mea in verbo
ejus: * ſperavit ãnima mea in Dno.
cuſtôdia matutina usque ad no-
ctem * ſperet Iſrael in Domino.
uia apud Dôminũ miſericoôrdia; *
& copiôſa apud eum redémptio.
t ipſe redimet Iſrael * ex omni-
bus iniquitatibus ejus.
lôria Patri.
Omine, non eſt exaltatum cor
meum: * neque elati ſunt
6culi mei.
eque ambulavi in magnis: * ne-
que in mirabilibus ſuper me.
i non humiliter ſentiebam: *† ſed
exaltavi animam meam.
icut ablactatus eſt ſuper matre
ſua, * ita retributio in anima mea.
peret Iſfrael in Dömino, * ex
hoc nunc, & usque in ſlæculum.
loria Patri.

Eméênto Déômine David, * &
omnis manſuetùúdinis ejus.
icut juravit Domino: xX votum
vovit Deo Jacob. .
i introiero in tabernâculum do-
mus meæ, * ſi alcéndero in le
tum ſtrati mei.
i dédero ſomnum oôculis meis, *
& palpebris meis dormitatiô-
nem. .
* réquiem tempoôribus meis:

donec invéniam locum Dôͤmino, *
tabernaculum Deo Jacob.
cce audivimus eam in Ephra-
ta: * invénimus eam in campis
ſilvæ.
ntroibimus in tabernaculum
ejus: * adorabimus in loco, ubi
ſtetérunt pedes ejus.
urge Doômine in réquiem tu-
am, * tu & arca ſanctificatiônis
tuæ.
acerdotes tui induântur juſti-
tiam: * & Sancti tui exuúltent.
ropfter David ſervum tuum, *
non avertas faciem Chriſti tui.
urävit Dôminus David veritatem,
& non fruſtrabitur eam: * de fru-
ctu veêntris tui ponam ſuper ſedem
tuam.
i cuſtodierint filii tui teſtamén-
tum meum, * & teiſtimônia mea
æC, quæ docébo eos.
t filii eòrum usque in ſæculum, *
ſedébunt ſuper ſedem tuam.
uôniam elégit Doôminus Sion: *
lesit eam in habitatiônem ſi-
i.
æc réquies mea in ſæculum ſæ-
culi: hic kabitabo, quoniam
elégi eam. .
iduam ejus benedicens benedi-
cam : * pauperes ejus ſaturabo
panibus. .
acerdôtes ejus induam ſalutà-
ri: * & Sancti ejus exultatione ex-
ultabunt. .
lluc producam cornu David: *
paräavi lucérnam Chriſto meo.
nimicos ejus induam confuſio-
ne: * ſuper ipſum autem effloré-
bit ſanctificatio mea.
léôria Patri.

Cce quàm bonum, & quàm
jucundum, X habitare fratres
in unum. 1. . .
icut unguéntum in caäpite, *
quod deſcéndit in barbam, barbam
Aaron. .
uod deſcendit
ſtiménti ejius: * ſicu
mon, qui deſceéndit in montem
Sion. „ .
Quoniam illic mandavit Dominus
benediéctionem: * & vitam usque
in ſæculum.
loria Patri.

in oram ve-

Cce nunc benedicite Dĩm: *
omnes ſervi Dömini. *
ai ſtatis in domo Doômini:,
in

icut ros Her-

ttrii⸗
noctibus
ſus in ſane
Dminumm,
enedicat e
gitecit cel⸗
loria Patti,

Itie eleidon.
Flie elsilon,
Et ne nos
en, zee
dalros lac
Deus meus
Domine exa
Erdamor m.
Dominus ve
lrcum ſpir
Ieémus
etende Dõ
1 mulibus
lis aurllüi:ut
unt; & gne
Pllegni mere
uun Dominum

rtum Doninot
luob.
eann in Huu.
eanm in cun

tabernielln
8 in locone
18. 2..
1 kegbien t
ſanckificuihin

nduäntur Nt
ri exultent.
eumm tuum,
1Chiſti tui
David veriue⸗
tem: 1del⸗

van ſuperſeis

liͦ titekne
teſtimonis i

ta
gue in ſeculut
demn tuam.
Dominns An,
lubilzüionen

1n ualun ’⸗
bo, Nont

elctns hened
6 eos ln
lunn ſuu⸗
eualu

t
umn allen .

mea⸗

hali

dhite,
11
hubbalch dalte
a oram
t in e
ſcut 10
dit in non
, Dom
Gawit Ne
nanni

enel.

aidne

er
oniiriuns.

in arriis domus Dei noſtri.
n noôctibus extöllite manus ve-
Kras in ſancta, * & benedicite
Dôminum. .
enedicat te Dominus ex Sion, *
qui fecit cœlum & terram.
Moôria Patri.

yYrie eléiſon. hriſte eléiſon.
Frie eléilon. Eater noſter ſec
Et ne nos inducas in tentatiô-
nem. Sed libera nos a malo.
Salvos fac ſervos tuos.
Deus meus ſperantes in te.
Dômine exaudi orationé meã.
Et clamor meus ad te véniat.
Dôminus vobiſcum,
Et cum ſpiritu tuo.
réêmus.
Ræténde Döômine fämulis, &
famulaàbus tuis déxteram cœ-
leſtis auxilii: ut te roto corde per-
dquirant; & quæ dignèe poôſtulant,
cônſequi mereantur. FPer Chri-
ſtum Dôminum noſtrum.

Amen.
§ 5§ & T E M P† S A L M I

ie enedieamus Déô-
mino.

Ne rêminiſcaris.

Omine, ne in furôre tuo är-
guas me: * neque in ira tua
corripias me. .
iſerére mei Dômine, quôniam
infirmus ſum: * ſana me Dômine,
Qguéôniam conturbata ſunt oſſa mea.
St ànima mea turbata eſt valdè: *
ſed tu Domine ùsquequ??
Sonvertere Domine, & érfipe ani-
mam meam: * ſalvum me fac
Propter miſericôrdiam tuam.
QLuôniam non eſt in morte; qui
memor ſit tui; * in nferno autem
Quis confitebitur tibi?
aboravi in gemitu meo; lavabo
er singulas noctes leétum meu: *
URyrwis meis ſtratum meum riga
0.

urbaâtus eſt à fuxore clus me-

Brev. Ro m.

cxiii
us: * inveterâvi inter omnes ini-
micos meos. .
Diſeédite à me omnes, qui oper?-
mini iniquitatem: * quoòniam exau-
divit Doôminus vocem fletus mei. .
Sxaudivit Dominus deprecationé
meam: * Doôminus orationem
meam ſuſcepit.
Srubeſcant & contutbéntur vehe-
ménter omnes inimici mei: * con-
vertântur, & erubeſcant valdè ve-
léciter.
loria Patri. Amns/
Eati, quorum remiſſæ ſunt ini-
duitates , * & quérum tecta
ſunt peccaâta. .
eatus vir, cui non imputâvit Dô⸗-
minus peccatum, * nec eſt in ſpiri⸗
tu ejus dolus.
uoniam tacui, inveteravérunf
la mea, * dum clamârem tota
ie.
Auôniam die ac nocte gravâta eſt
ſůper me manus tua: converſus
ſum in ærúmna mea, dum configi-
tur ſpina. .
elictum meum cögnitum tibi fe-
ci, *† & injuſtitiam meam non ab-
ſcondi.
ixi: Confitébor advérſum me
injuſtitiam meam Dômino: * & tu
remisiſti imbietatem peceaäti mei.
Pro hac orabit ad te omnis San-
Kus, * in témpore pportùno.
erumtamen in diluvio aquarum
multarum, * ad eum non approxi-=
mabunt.
u es refůgium meum à tribula-
tiône, quæ circuümdedit me: * ex⸗
ultatio mea erue me à circumdan-
tibus me.
Intellectum tibi dabo, & in-
ſtruam te in via hac, qua gra⸗
diéris: firmabo ſuper te oculos
meòôs. S .
olite fieri ſicùt equus „ & mu-=
lus, *† quibus non eſt intellectus.
n camo & ftæno mazxillas eorum
Egnrinse. qui non approximanf
ad te.
ulta flagélla peccatoris, * ſpe-
rantem autem in Domino mileri-
cordia circumdabit. .
ætamini in Dnño, & exultate juſti: A
& gloriamini omnes fecti corde.
ôria Patii. .

Omine; ne in fufore tuo at⸗
Jguas me: neque in ira tua
coôrfipias me.

Quoniam ſagittæ tuæ infixæz ſunt
h mihi

cxiv septem .
mihi: * & confirmâſti ſuper me
manum tuam.
on eſt sanitas in carne mea à
facie iræ tuæ: * non eſt pax ôſſibus
meis à facie peccatôrum meoôrum
zuòniam iniquitates meæ ſuper-
gféſſæ ſunt caput meum; * & ſicut
onus grave gravatæ ſunt ſuper
me. 5S
utruérunt, & corruptæ ſunt ci-
catrices meæ, * à facie inſipiéntiæ

eæx.
iſer factus ſum, & curvàtus ſum
usque in finem: * tota die contri-
ſtatus ingrediébar.
moniam lumbi mei impléti ſunt
ihuſionibus: * & non eſt saänitas
in carne mea.
fflius ſum, & humiliatus ſum
nimis: * rugiébam à gemitu cor-
dis mei.
omine ante te omne deſidé-
rium meum: * & gémitus meus à
te non eſt abſconditus.
or meum conturbatum eſt, dere-
liquit me virtus mea: * & lumen
oculorum meorum, & ipfum non
eft mecum. e
mici mei, & pröximi mei *
adverſum me appropinquavérunt;
& ſtetéruut.
t ui juxta me erant, de longè
ſtetérunt: * & vim faciébant, qui
quærébant animam meam.
t qui inquirébant mala mihi, lo-
cuti ſunt vanitates: * & dolos tota
die meditabantur.
Ego autem tamquam ſurdus non
audiebam: *X & ſicut mutus non
apériens os ſuum.
t factus ſum ſicut homo non àu-
diens: & non habens in ore ſuo
redargutiônes. .
zuôniam in te Déômine ſperâvi: *
tu exaudies me Doômine Deus
meus. D
uia dixi: Nequando ſupergau-
deant mikhi inimici mei: * & dum
commoventur pedes mei, ſuper
me magna locúùti ſunt.
Quôniam ego in flagélla parâtus
ſuùm: & dolor meus in conſpectu
meo ſemper.
Quoniam iniquitärtem meam an-
nuntiabo: * & cogitabo pro pec-
càto meo. 4
Enimici autem mei vivunt „ &
confirmati ſunt ſuper me ,„ * &
mulrtiplicati ſunt, qui odérunt me
iniqué. 4
ai retribuunt mala pro bonis,

detrahébant mihi: * quôniam ſe-
québar bonitäâtem. .
e derelinques me Domine

Beus meus: * ne diſcéſſeris a me.
ntende in adjutérium meum, *
Dômine Deus ſaluùtis meæ.
léôria Patri.

Iſerére mei Deus „ * ſecun-
dùm magnam milericoôrdiam
tuam.
St ſecundùm multitú⁴dinem miſe-
rationum tuarum, * dele iniquita-
tem meam.
Ampliùs lava me ab iniquitate
mea: * & à peccàto meo mũda me.
uôniam iniquitäatem meam ego
côgnoſco: * peccatum meum
contra me eſt ſemper.
Fibi ſoli peccavi, & malum coram
te feci: * ut juſtificéris in ſermoni-
bus tuis, & vincas cùm judica-
ris.
cce enim in iniquitâtibus con-
céêptus ſum: * & in peccatis con-
ceêpit me mater meaa.
Ecce enim veritatem dilexiſti: *
incêrta, & occulta ſapiéntiæ tuæ
manifeſtàâſti mihi.
Aſperges me hyſſõpo, & mundaâ-
bor: * lavabis ine, & ſuper nivem
dealbabor.
Auditui meo dabis gaudium &
lætitiam: * & exultabunt oſſa hu-
miliata.

vérte fàciem tuam à peccàâtis

meis: * & omnes iniquitates meas
dele.
or mundum crea in me Deus: *
& ſpiritum rectum innova in viſ-
céribus meis.
Ne projicias me à facie tua: * 8
Spiritum ſanctum tuum ne auferas
à me.
edde mihi lætitiam ſalutris tui: *
& ſpiritu principali confirma
me.
ocebo iniquos vias tuas: * & im-
pii ad te converténtur.
sibera me de ſanguinibus Deus„
Deus ſalutis mex: * & exultabit
lingua mea juſtitiam tuam.
Doômine laäbia mea apéries: * 8e
os meum annuntiaâbit laudem
tuam.
Quôniam ſi voluſſſes ſacrificium,
dediſſem tique: * holocauſtis non
delectaberis.
acrificium Deo ſpfritus contri-
bulatus: *† cor contritum & humi-

liatum Deus non deſpicies. al
eni-

end fae
aate tus 5
ti jetülal
ue accept,
e oblati⸗
ue imponen
Kulos.
lotis Latti.

Oſnine er:
n, e
ſint.
onnertas fi⸗
iguicimnque
Ine aurem t
ucümque
eiter exaur
u efecerun
1olla
uunt.
tüſfusſhum
N mneum: *
Alee haner
ee Femitus
uncatni we⸗
Ulls factus
Unih; facku
uin domicj
ai, e
Alolitärius
ſitieerhnobe
NA r ui
Ulim me ſur⸗
Acinerem
Ancibam *
gten miee
Ue ie, K ine

ledenetis
8. ulonen

kuen⸗ mil
denhas mi
Uenn üſ
ian Pie

täbe
4 nurherin

nuu

Auönianſe⸗

e Doönmine
eſſens ime.
meum ,
nex⸗

*½ ſetin
ilericotdiun

Uinem nit
ele inigu

iniguitt
eo wüd me,
h meim ed
Atum weum

malum conn
zinlemnot⸗

cünmn juti

titibus a
eccatis H

Giler ti:
entie nns

muncdi⸗
Gpet ien
andian 8
unt oln ⸗
n 1 Neretis
uluetms
ne Denstd
mno a N⸗

„„ ſ14 1
cie ls!
um ne. zuent

, e
luitis tun
confit

exult

lam. 8
Eries:
bir lauct

ſactifelumn
ſoinſtien

bi⸗ hen⸗

itus coll
um

genignè fac Dômine in bona vo-
luntate tua Sion: * ut ædificentur
muri Jerûſalem.
Yunc acceptabis ſacrificium juſti-
tiæ „ oblatiônes, & holocauſta: *
tunc imponent ſuper altare tuum
vitulos.
loôria Patri.

Omine exàúdi orafidnem me-
am, * & clamor meus ad te
vVeniat.
on avértas faciem tuam à me, *
in quacimque die tribulor, inclina
ad me aurem tuam.
mnquac⁴mque die invocavero te, *
velociter exaudi me.
zuia defecérunt ſicut fumus dies
mei: „ & oſſa mea ſicut crémium
aruérunt.
ercuſſus ſum ut fœnum, & aruit
cor meum: * quia oblitus ſum
comédere panem meum.
voce gémitus mei, * adhæſfit os
meum carni meæ.
imilis factus ſum pellicano ſoli-
tùdinis; * factus ſum ſicut nycti-
corax in domicilio.
vigilavi, *½ & factus ſum ſicut
paſſer ſolitarius in te-to.
Tota die exprobrabant mihi inimi-
ci mei: * & qui laudabant me,
adverſum me jurabant.
duia cinerem tamquam panem
manducabam, * & potum meum
cum fletu miſcéebam.
facie iræ, & indignatiônis tuæ: *
quia elevans allisiſti me.
hies mei ſicut umbra declinavé-
funt: * & ego ſicut fœnum arui.
Iu autem Dômine in ætéernum
permanes: * & memoriale tuum
in generationem & generatio-
nem. H
Tu exurgens miſergberis Sion: *
quia tempus miſeréndi ejus, quia
venit tempus. . . .
Quôniam placuérunt ſervis tuis
lapides ejus: & terræ ejus miſere-
buntur.
Et timébunt Gentes nomen tuum
omine, * & omnes Reges terræ
glöriam tuam.
mia ædificavit Döminus Sion: *
& videbitur in gloria ſua. HW
Kéſpexit in oratiõönem humi-
lium: * & non ſprevit precem eoô-
rum.
Scribantur hæc in generatiône àl-
tera: * & poôpulus, qui creabitur,
laudabit Dõminum.

cxv
unia proſpéxit de excelſo ſancto
ſuo: *Dominus de coœlo in ter-
tam aſpexit.
t audiret gémitus compeditéô-
rüm: *† ut solveret filios interemp-
toôrum.
t annüntient in Sion nomen Dô-⸗
Kini „ * & laudem ejus in Jeruſa-
em. .
n conveniéndo pépulos in
unum * & Reges ut sérviant Doô-
mino.
eſpondit ei in via virtůtis ſuæ: *&
Paucitatem dieérum meorum nuún-
tia mihi. .
e révoces me in dimidio diérum
medôrum * * in generationem S
generatioônem anni tui.
nitio tu Domine terram fundâ-
ſti: * & opera maânuum tuarum
ſunt cœli.
Ipſi peribunt, tu autem perma-
nhes: * & omnes ſicut veſtimen-
tum veteraſcent.
gt ſicut opertorium mutabis eos»
& mutabuüntur, * tu autem idem
ipſe es, & anni tui non deficient.
ilii ſervorum tuôrum habitâ-⸗
bunt: * & ſemen eorum in ſæcu-
lum dirigetur.
glôria Patri.

E profündis clamävi ad t.
Dömine: * Domine exaudi
vocem meam.
Fiant aures tuæ intendentes, & in
vocem deprecatiõnis mezz.
i iniquitates obſervaveris Dômi-
ne: * Dômine, quis ſuſtinébit?
uia apud te propitiatio eſt: " 8&
propter legem tuam ſuſtinui te
Dômine.
Juſtinuit änima mea in verbo
ejus: * ſperavit anima mea in Dno.
cuſtödia matutina usque ad no-
ctem ſperet Iſrael in Domino.
nia apud Dominum miſericor-
dia; x & copioſa apud eum re-
démptio. .
t ipſe rédimet Iſrael * ex omni-
bus iniquitatibus ejus.
Nöria Patfi. .

Omine exiudi oratiônem
meam;, auribus pércipe obſe-
crationem meam in veritate tua: *
exaudi me in tua juſtitia.
st non intres in judicium cum
ſervoe tuo * quia non juſtificabi-
tur in conſpéecdu tuo omnis vi-

vens. .

7

h 2 „Li

exV1
Quia perſecúùtus eſt inimicus ani-(nnes ſancti Angeli de Archäin- agan Cee

mam meam: * humiliavit in terra geli, Orate pro nobis. ctz Cath
vitam meam. Innes ſancti beatorum Spirituum mqs ana
ollocavit me in obſcùúris ſicut ordines oràte. mnes lan
môrtuos ſæculi: * & anxiatus eſt Sancte aanne⸗ Baptiſta, Ota. ongte pon
ſuper me ſpiritus meus, in me tur- gancte joſepho, ora. Imnes dg
batum eſt cor meum. mnes ſancéti Patriarchæ & Pro- ſersgte
Lemor fui dicrum antiquorum, phetæ, Orate. opttius
meditaâtus ſum in omnibus opéri- sancte Petre, ora. l el
bus tuis: * in factis mänuum tua- S ancte Paule;, ora. lani mile
rum meditàbar. ancte Andréa „ ora. honni hece
xpandi manus meas ad te: * § ancte Jjacobe, ora. it
anima mea ſicut terra ſine aqua ti- ancte Joannes „ ora. (linen
di. ancte Thoma; ora. ſien nosl
eléôciter exaiudi me Dômine: * sancte Jacobe, Ora. itl
defécit ſpiritus meus. ancte Philippe; ora. din, 4
ſon avértas faciem tuam à me: †! Sancte Bartholomæze. Ora. unnen
& similis ero deſcendentibus in Sanckte Matthæe, ora. ſeinfun
lacum- ancte Simon, ora. r
uditam fac mihi manè miſericor- Sanckte Thaddæe ora. e te
diam tuam: * quia in te 1peravi. ancte Mathia, ora. engend
otam fac mihi viam, in qua Sancte Barnaba, ora. ind tlun
ambulem: * quia ad te levavi ani- Sancte Luca, Ora. kinen
mam meam. Bancte Marce, ora. 1 Kenum
ripe me de inimicis meis DOmi- Qmnes ſancti Apoſtoli & Evange- yltaͤten
ne, ad confugi : „ doce me fa- liſtæ, orats. dnelmu
ere voluntatem tuam, quia Deus nnes ſancti Diſcipuli Démini » e un,
meus es tu. orâte pro nobis. ſahken 8
Spiritus tuus bonus deducet me Omnes ſancti Innocentes, orate. 1nos
in tétram rectam: x* propter no- Sancte Stephane, ora. lronem 5
men tuum Domine vivificabis me, S andte Laurenti, ora l aaod0
in æquitàte tua. ancte Vincénti, Z ora. amkel
Edäces de tribulatiéne änimam Sancti Fabiane & Sebaſtiane. ora- 4 11 nos De
meam: X & in miſericôrdia tua di- te pro nobis. .Z minbe
ſpêrdes inimicos meos. ancti Joannes & Paule, oräate. an
Et perdes omnes, qui tribulãt ani- S ancti Coſma & Damiane, orate. 4 entum
mam meam: * quoniam ego ſer- S ancti Gervaſi & Protaſi, orate. i⸗⸗
vus tuus ſum. léria Patri Dmnes ſancti Marty res. orate. elti,
Ne reminiſcaris Dömine, Sancte Silvéſter, ora. mirts
delicta noſtra, vel paréntum no- ancte Gregorii »„ ora. ih
ſtrôrum, neque vindiétam ſumas ancte Ambroſi, ora. uns hakcn
de peccatis noſtris. ancte Auguſtine, ora. ſ ul
1 . ancte Hieronyme, ora. ierim
Trie eleiſon. hriſte eléiſon. S ancte Martine, ora. ttitte di
yrie eleiſon. anéte Nicolae;, Ora. uling.
riſte audi nos. annes ſancti Fontifices & Con- iuſſamm t
hriſte exaudi nos. feſsores, orate. 1e conſert
ater de cœlis Deus, Milerére omnes ſangi Doctöres, orfate. (Iſinls audi
nobis. ancte Antoni, ora. a nuum 4
Fili Redemptor mundi Deus „ S ancte Benedicke, Ora. 5 1e Dech
Miſerére nobis. ancte Bernarde, Ora. zelti
Piritus ſancte Deus , Miſerére & ancte Dominice, ora. Miis
nobis. ancte Franciſce, ora. kninl leds ſa
5 ancta Trinitas unus Deus, Miſe- Oymnes ſancti Sacerdétes & Levi- Mulire D
rére nobis. tæ » oträte pro nobis. betidus
ancta Maria. Ota pro nobis. innes ſancti Mônachi & bremi- binis aen
§Sancta Dei Geénitrix;, ora. orate pro nobis. unmnconute
ancta Virgo virginum. Ora. r. Maria Magdaléna, ora. tannchh Döpe
ancte Michael »„ Ora. S ancta Agatha» ora. Een, ͤüditi
ancte Gabriel, ora. & ancta Lucia, ora (i,
ancte Raphzel» Ora. ancta Agnhess dra. uneihle

an- ihcontor

& Ackin
e Pto nodi
m Spininum
olite⸗
ſa,

0l.
li & Erune
Olt
i Dominl
tes, Olit
0n
ri
Wime, or⸗

ule, rit
nune⸗ olite⸗
les⸗

anéta Cæcilia 5
ancta Catharina »
ancta Anaſtà ſia, ora.
Omnes lſanctæ Virgines & Viduæ,
orate pro nobis.
O mnes Sancti & Sandæ Dei, In-
tercédite pro nobis.
zopitius eſto, Parce nobis Däüe.
P ropitins eſto,; Exaudi nos Däüe.
Ab omni malo, Libera nos Däüe.
b omni peccato; ibera.
bira tua» libera.
A ſubitanea, & improviſa morte,
libera nos Domine.
Ab insidiis diaboli;, libera.
b ira, & odio,; & omni mala
voluntate;

622.
Ora.

A ſpiritu fornicatiéônis, libera.
Afülgure & tempeſtate„ libera.
A morte ereru » libera.
?* er myſterium ſanctæ Incarnatio-
nis tuæ, libera.
*er adventum tuum, libera.
* er nativitatem tuum, libera.

er baptilmum , & ſanctum jeju-
nium tuum, ,B libera.
* er crucem & paſſiõnem tuam,
libera nos Dômine.
er mortem, & ſepultůram tuam,
libera nos Dômine.
P er ſanctam Reſurrectiõnem tuam,
libera nos Dômine.
er admirabilem Aſcenſionem
tuam, libera.
er adventum Spiritus ſancdti Pa-
räacliti, libera.
n die judicii, libera.
eccatöres, Te rogämus audi
nos.
Ue nobis parcas;, te rogaâmus.
Us nobis indúùlgeas, te rogamus.
Uz ad veram pœniténtiam nos
perduúùcere dignéris, te rogamus
audi nos.
Eccléſiam tuam ſanctam rége-
re, & conſervare digneris, te
rogamus audi nos.
Ot Domnum Apoſtôölicum & om-
nes Eccleſiaſticos Ordines in
ſancta religione conſervare di-
„Snéris, te rogamus.
Or inimicos ſanctæ Eccléſiæ hu-
„miliare dignéris, te rogâmus.
t Régibus & Principibus Chri-
ſtianis pacem, & veram concor-
Qiam donare dignéris, te rog.
JOt cuncto pôpulo Chriſtiano pa-
cem, & unitatem largiri digné-
ris, te rog.
Ot nosmetipfſos in tuo ſancto lſer-
vitio confortäare, & conlervare

eum in

ä cxvii
dignéris. te rogamus.
t mentes noſtras ad cœléſtia de-
ſidéria erigas» te rogamus.
t omnibus benefactoribus no-
Kris ſempiterna bona retribuas»
te rogamus audi nos. .
t animas noſtras, fratrum, pro-
Dinausrudn benefactorum no-
rôrum ab ætérna damnatione
eripias, te rogamus.
t fructus terræ dare, & conſerva-
re dignéris, te rogaàmus.
t ômnibus fidelibus defünctis
reéquiem ætérnam donare digné-
riss te rogamus.
t nos exaudire dignéris, te rog.
ili Dei;, te rogamus.
gnus Dei, qui tollis peccata
mundi. Parce nobis Dômine.
gnus Dei, qui tollis peccata
mundi, Exaudi nos Döômine.
Ugnus Dei, qui tollis peccàta
mundi. Miſerére nobis.
hriſte audi nos. hriſte exaudi
nos. K yrie eleiſ. hriſte eleiſ.
yrie eléiſon. ? ater noſter. ſeer
Et ne nos inducas in tentatio-
nem. Sed libera nos à malo.

Eus in adjutôrium meum in-
tende: * Dômine ad adjuvan-
dum me feſtina. —
onfundàântur; & revereaântur: *
qui quærunt animam meam.
vertantur retrorſum, & erubeſ-
cant, * qui volunt mihi mala.
vertäntur ſtatim erubeſcentes, *
qui dicunt mihi: Euge, euge.
xùúùltent, & læténtur in te omnes,
qui quærunt te, * & dicant ſemper:
Magnificétur Dôminus: qui dili-
gunt ſalutare tuum.
go verò egénus & pauper ſum: *
Deus aàdjuva me,
djùtor meus, & liberator meus
es tu: * Dômine ne moreris.
löria Patri. &⁸ icut erat.
Salvos fac ſervos tuos.
Deus meus ſperantes in te.
Eſto nobis Dômine turris for-
titůdinis. A facie inimici.
Nihil proficiet inimicus in no-
bis, Et filius iniquitatis non
appônat nocéère nobis. 7. Dômine
non ſecundum peccata noſtra fa-
cias nobis. *. Neq; ſecúndum ini-
quitates noſtras retribuas nobis.
Orémus pro Pontifice noſtro N-
Dôminus conservet, eum, &
viviſicet eum, & beâum faciat
tetra, & non tradat eum in
h 2 ani=

cxviii . o
ànimam inémicòrum ejus. ?Oré-
mus pro benefactôribus noſtris
e Retribůere dignare Domine
umnibus nobis bona faciéntibus
propter nomen tuum vitam æter-
nam, Amen. Orémus pro fidéli-
bus defunctis. Réquiem ætér-
nam dona eis Dômine: & Iux Er
pétua luceat eis. Requiéſcànt
in pace. B.., Amen. .
Pro frãtribus noſtris abséntibus.
Salvos fac ſervos tuos, Deus
meus ſperantes in te.
6. Mitte eis Döômine auxilium de
ſancto. E, Et de Sion tuére eos.
. Däie exäudi orationem meam.
Et clamor meus ad te veniat.
Dòminus vobiſcum.
Et cum ſpiritu tuo.
rémus. C .
Eus, cui proprium eſt miſeręri
ſemper & parcere: suſcipe de-
precationem noſtram; ut nos, &
omnes famulos tuos, quos delicto-
rum caténa conſtringit, miſeratio
tuæ pietatis clemênter absolvat.
Xaudi, quæſumus, Dômine ſup-
plicum preces, & confitentium
tibi parce peccatis: ut pariter no-
bis indulgentiam tribuas beni-
gnus & pacçem. .
Neffabilem nobis, Dômine, mi-
ſericordiam tuam cleménter o-
ſténde; ut ſimul nos & à peccatis
omnibus éxuas, & à pœnis, quas
pro his merémur, eripias.
Eùs, qui culpa offénderis, poœ-
– niténtia placaris: preces popu-
li tui ſupplicantis propitius réſpi-
cę, & flagella tuæ iracũdiæ, quæ pro
pPeccatis noſtris merémur, avérte.
Mniſpotens ſempiterne Deus,
miſerére famulo tuo Pontifici
aoſtro N. & dirige eum ſecùndùm
tuam cleméentiam in viam falutis
æternæ: ut te donante tibi placita
cupiat, & tota virtúte perficiat.
rus, à quo ſancta deſidérxia, re-
a consilia, & juſta ſunt bpe-
rat da ſervis tuis illam, quam mun-
dus dare non poteſt, pacem; ut &
corda noſtra mandatis tuis dédita,
& hôſtium ſublata formidine, tém-
pora ſint tua protectiôe tranquilla.
Re igne ſancti Spiritus renes
noſtros, & cor noſtrum Doô-
mine: ut tibi caſto corpore ſervia-
mus, & mundo corde placeamus.
Idelium Deus omniumCôönditor
& Redemptor, animabus famu-
lòôrum famularumque tuârum re-

.„

miſſiõnem eunctôrum tribue pee
catòrum: ut indulgentiam, quam
ſemper optaverunt, piis ſupplica-
tionibus conſequantur.,

Ctiones noſtras, quæſumus Dô-

mine;, aſpirando præveni, &
adjuvando proséquere; ut cuncta
noſtra oratio, & operatio à te sẽper
incipiat, & per te cœpta finiatur.
Mnipotens ſempitérne Deus „
qui vivorum dominaris ſimui
& mortuôrum, omniùmque mile-
réris, quos tuos fide & pere futũ-
ros eſſe prænôſcis: te spplices ex-
oramus; ut pro quibus effundere
preces decrévimus, quosq; vel præ-
ſens ſæculum adhuc in carne réti-
net, vel futürum jam exutos corpo-
re ſuſcepit, intercedentibus omni-
bus Sanctis tuis, pietatis tuæ cle-
méntia, omniũ delictòrum ſuorum
veniam cçonſequantur. Per Däm.
Fe Dôminus vobiſcum. g. Et cum-
ſpiritu tuo. ₰e. Exaudiat nos om-
nipotens & miséricors Dominus.
Amen. Et fidélium animæ
per miſericordiam Dei requiéſcant
in pacé. Amen.
ORDO COAMMENDATIONIS

K 'ri⸗ eléiſon. Chriſte eleiſon.
yrie eleiſon.
ancta Maria, Ora pro eo.
mnes ſancti Angeli & Archange-
i, oràte pro eo,
ancte Abel;

Ora.
Dmnis chorus juſtòrum, ora.
S ancte Abraham, ora.
ancte Joannes Baptiſta, ora.
ancte joſeph, ora.

mnes ſancti Patriarchæ & Pro-

hétæ, Orate.
Bancte Petre, Ora.
ancte Paule, Ora.
ancte Andréa, ora.
Hancte Joaàannes, ora.

mnes ſanéti Apôſtoli & Evange-
liſtæ, . . . oräate.
Omnes ſancti Diſcipuli Dñi, orate.
mnes ſancti Innocentes, orate.

Sancte Stéphane, ora.
Sancte Laurenti, ora.
Omnes ſancéti Martyres, orate.
§S anéte Silveſter, ora,
ancte Gregori, Oora,
ancte Auguſtine, ora.

mnes ſancti Pontifices & Con-
orate.

feſsôres,
ancte Benedicte, ora.
an-

Srde ki⸗
nes ſan
12;
anſta M
ancta Lu
Ines ſan
orate pr
mnes gal
Intetcedi
lopltius e
lopitius et
opitius et
bin tua,
peticulo n
nal mort
penis inke
omni me
poleſtite
er Natipita⸗
er rucem
lben eum
ermortem
lben eum
ekloriolam
n.
4 Amirit
tuam,
61 Nitiam
tltl,
cisſudtcii
tecatores, 1
kei parcas,
znie eleiſon
ſie eleilon⸗

Rofieiſcere
tehoe mun
lii ommnipor
Atönine ſe
hrnipro
Ine pirltus
ektt in no⸗
4piungeloru
ütum & Don
Une hineipa
In nOmine Ch
unnomine ker
Dbetirum: in
Ngololorun
otmine ſna
Conkeſsötinn
lun Monaeſo
nomine ſan
Duninm danch
E hodie
E babiriti,

nridut pe⸗
iam guun
iis ſuhhles⸗

l
urſumnde.
Preveni
: ut l
tio lente
Pta fiun
fterne Delt
ninänis in
ümque al
L0pee fl
upplicezet

us effünd 4

1os el⸗
in cne ol⸗
eutos col.
ntibus omni.
giline ⸗
Orum ſtorun
Del Din
n. Hubt n⸗
Giat noson⸗
15 Domminus
lium aniae
eguieſeun

AIONMꝝs

ide⸗ llon.

Ota ro eo⸗
X Mehunke⸗
türe pro eo,
ole⸗

nn⸗
Uun, n.

gz.
tilla, 8

.
irn
N
0
1
& bin
olilt

li Dii, ol
ntes,

01
otit
1
1

0⁴
80
ſees otit
t
49.

es;

andcte Franciſce, Ora.
mnes ſanéti Mônachi & Eremi-
tæ orate pro eo.
ancta Maria Magdaléna. ora.
ancta Lucia, ora.
Omnes ſanctæ Virgines, & Viduæ,
orate pro eo.
Omnes Sancti & Sanétæ Dei;
Intercedite pro o.
P ropitius eſto Parce ei Domine.
ropitius eſto, Libera eum Dne.

EF ropitius eſt, libera.
Ab ira tua, libera.
Apericulo mortis„ libera.
Amala morte, libera.
Apoenis inférni;, libera.
4 omni malo, libera.
Apoteſtäte diaboli, libera.
Per Nativitatem tuum, libera.

? er crucem & paſſionem tuam,
libera eum Dômine.
Per mortem & ſepultüram tuam,
libera eum Domine.
Per glorioſam Reſurrectiônem tu-

am. . libera.
er admiräbilem Aſcenſionem
tuam» libera.
Per gratiam Spiritus ſanécti Para-
cliti; libera,
n die judicii, libera.

eccatoôres, Te rogamus audi nos.
ei parcas, te rogamus.
Eyrie eleiſon. hriſte eleiſon.
Frie eleiſon.

Roficiſcere ânima Chriſtiäna
de hoc mundo, in noòmine Dei
Patris omnipoténtis, qui te creavit;
in né́mine Jeſu Chriſti Filii Dei
vivi, qui pro te paſſus eſt: in no-
mine Spiritus ſancti, qui in te effü-
ſus eſt: in nomine Angeloérum, &
Archangelorum: in nomine Thro-
nôrum & Dominationum: in noô-
mine Principatuum, & Poteſtatum:
in némine Chérubim & Séraphim:
in nômine batriarchärum, & Pro-
phetarum: in nomine ſanétôrum
Apoſtolorum & Evangeliſtarum: in
nomine ſanctorum Martyrum, &
Confeſsorum: in nominé ſancétô-
rum Monachôrum & Eremitarum:
in nomine ſanctarum Virginum, &
omnium Sanctorum, & Sandtärum
Dei: hôdie ſit in pace locus tuus,
& habitatio tua in ſancta Sion.,
Per eumdem Chriſtum Dôminum

ſibi

cxix

Eus miséricors „» Deus cle-
mens, Deus; qui ſecûndù
multitüdinem miſerationum tua-
rum peccata pœniténtium deles „
& præteritoörum criminum culpas
vénia remiſſionis evacuas: réſpice
propitins ſuper hunc famulum tu-
um HN. & remiſſionem omnium
peccatòrum ſuôrum tota cordis
confeſſione poſcéntem deprecatus
exaudi. Rénova in eo, piiſſime Pa-
ter, quidquid terréna fragilitäte
corrûptum, vel quidquid diaboôlica
fraude violàtum eſt: & unitàti cor-
poxis Eccléſix membrum redemp-
tionis annécte Miſerére Domine
gemituum, miſerére lacrymarum
ejus: & non habentem fidu ciã, niſi
in tua miſericordia, ad tuæ ſacra-
mentum reconciliatioônis admitte.
Per Chriſtum Dominum noſtrum.
Amen.
Ommendo, te omnipoténti
Deo, chariſſime frater, & ei »
cujus es creatura, committo: ut
cùm humanitaâàtis debitum morte
interveniénte persolveris, ad au-
ctorem tuum, qui te de limo terræ
formaverat, revertaris. Egredienti
itaque animæ tuæ de corpore ſplen-

didus Angeloòrum cœtus occurrat:

Judex Apoſtolorum tibi ſenatus
advéniat: candidatõrum tibi Marty⸗-
rum triumphator exercitus obviet;
liliata rutilantium te Confeſsoòrum
turma circumdet: jubilantium te
Virginum chorus excipiat, & beâa-
tæ quiétis in ſinu Patriarcharum te
compléxus aſtringat: mitis atque
feſtivus Chriſti Jeſu tibi aſpectus
appareat, qui té inter aſſiſtentes
jùgiter interéſſe decernat.
Ignéôres omne, quod horret in té-
nebris, quod ſtridet in flammis
quod crüciat in torméntis. Cedat
tibi tetérrimus satanas cum ſatelli-
tibus ſuis: in adventu tuo te comi⸗-
tantibus Angelis contremiſcat, at⸗
que in ætérnæ noctis chaos imma-
ne diffúgiat. Exürgat Deus, & diſ-=
ſipéntur inimici ejus „& fùgiant d
qui odérunt eum, à facie ejus. Si=
cut déficit fumus, deficiant: ſicut
fluit cera à facie ignis, ſic péreant
peccatôres à facie Dei: & juſti
epulentur, & exültent in conſpe-
Gu Dei. Confundantur igitur, &
erubéſcant omnes tartareæ legio-

nes, & miniſtri sätanæ iter tuum

noſtrum. Amen.

impedire non audeant. Liberet te
h ¾ à cru-

LEexX
à cruciatu Chriſtus, qui pre te eru-
cifixus eſt. Liberet te ab æterna
morte Chriſtus, qui pro te mori
dignatus eſt. Conſtituat te Chriſtus
Filius Dei vivi intra paradiſi ſui
ſemper amœna virentia, & inter
oves ſuas te verus ille Paſtor agnô-
ſeat, Ille ab omnibus peccatis tuis
te absolvat „atque ad déxteram
ſuam in electorum ſuorum te forte
conſtituat. Redemptorem tuum
facie ad faciem videas & præſens
ſemper aſsiſtens, manifeſtiſſimam
beatis oculis aſpicias veritatem.
Conſtitütus igitur inter àgmina
Beatoôrum contemplationis
duleédine potiaâris in ſæcula ſæcu-
lorum, Amen.

Uſcipe Dômine, ſervum tuum
2, in locum ſperàndæ ſibi ſalva-
tiénis à miſericôrdia tua.
Amen.
L'ibera Déômine animam ſervi tui
ex omnibus Periculis inferni, & de
laqueis poœnärum, & ex omnibus
tribulatiônibus. Amen.
ibera Domine animam ſervi tui,
ſicut liberâſti Henoch & Eliam de
commuüni morte mundi. g. Amen.
ibera Domine animam ſervi tui,
ſicut liberâſti Noe de diluvio.
Amen.
. ibera Dômine ànimam ſervi tui,
ſicut liberâſti Abraham de Ur
Chaldeorum. Amen.
Libera Domine änimam ſervi tui,
ſicut liberaàſti Job de paſſionibus
uis. . Amen.
ibera Dômine animam ſervi tu
ſicut liberâſti Iſaac de hoôſtia;
de manu patris ſui Abrahæ.
Amen.
ibera Dömine aànimam ſervi tui,
ſicut liberãſti Lot de Sodomis, &
de flamma ignis. zg Amen.
Hibera Dômine animam fervi tui,
icut liberäſti Môyſen de manu
Pharaonis Regis Xgyptiorum.
Amen.
ibera Dômine ânimam ſervi tui .
ſicut liberâſti Daniélem de lacu
leônum. . Amen.
ibera Dômine ânimam ſervi tui,
ſicut liberaſti tres Peros de cami-
no ignis ardéntis, & de manu
Regis iniqui. Amen.
Ltbera Doômine animam ſervi tui,
ficut liberâſti Susannam de fallo
crimine. Amen.
lbera Döômine änimam ſervi tui,

i 9
&

tur illi Angeli.

ſicut liberâſti David de manu Re-
gis Saul, & de manu Goliæ.
Amen.
ibera Dômine änimam ſervi tui,
icut liberäſti Petrum & Paulum
de carcéribus. Amen.
t ſicut beatiſſimam Theclam Vir-
ginem & Martyrem tuam de tribus
atrociſſimis tormentis liberaſti, ſie
liberare digneris animam hujus
ſervi tui, & tecum facias in bonis
congaudere cœléſtibus. Amen.

Ommendamus tibi, Domine,
Animam famuli tui N., pre-
eamurque te, Dômine Jeſu Chrinte,
Salvator mundi , ut propter quam
ad terram miferivorc ter deſcendi-
ſti, Patriarchàrum tuorum sinibus
inſinuare non rénuas. Agnoôſce
Dômine creatüram tuam, non à2
diis aliénis creâtam, ſed à te ſolo
Deo vivo & vero: quia non eſt
alius Deus præter te, & non eſt ſe-
cündùm pera tua. Lætifica Do-
mine animam ejus in conſpectu
tuo, & ne memineris iniquitatum
ejus antiquàarum, & ebrieatumz,
quas ſuſcitavit furor, ſive fervor
mali deſiderii, Licèt enim pecca-
verit, tamen patrem, & Filium,
& Spiritum ſanctum non negavit»
ſed crédidit, & zelum Dei in ſe ha-
buit, & Deum, qui fecit omnia „
fideéliter adoravit.

Elicta juventùtis, & ignoran-
tias ejus, quæzſumus, ne me-
mineris Domine: ſed ſecundùm
Amagnam miſericordiam tuam me-
moer eſto illius in gloôria claritatis
tuæ. Aperiantur ei cœli, collætén-
In regnum tuum
Dñe ſervum tuum sùúſcipe. Suſci-
piat eum ſanétus Michael Archan-
gelus Dei, qui militiæ cœléſtis mé-
ruit principäatum. Véniant illi ob-
viam ſancti Angeli Dei, & perdu-
cant eum in civitatem cœléſtem
Jerûſalem., Suſcipiat eum beatus
FPetrus Apôſtolus, cui à Deo claves
regni c& itis traditæ ſunt. Adjuvet
eum ſanétus Paulus Apôſtolus, qui
dignus fuit eſſe vas elefctionis. In-
tercédat pro eo ſanctus Joânnes
eléctus Dei Apoſtolus, cui revelata
ſunt ſecréta cœleſtia, Orent pro
eo omnes ſancti Apôſtoli, quibus
à Domino data eſt potéſtas ligandi
atque ſolvendi. Interxcédant pro

eo omnes Sancti & electi Dei, qui
proO

1, Chrifti
. ſeello ſi
is canis en
kitur ad gloi,
Neltame Do
Skiſto: gui
ndo rimn
aulorum,

enini Dio, 15
tiliimmecul
16.

Apenlte 5
eAnteli Dom
Einmm eias:
onhzed Al
Ueipiet ten
n, A in ſin
tantte, Fu
ninu⸗
rElurpe
ſenten, 3
eile kyrie
yri
ter
unldien
Alibera no
Een temam
blur perpet
orninket
Mänimam ej
e, A

nite exrin

1 Ut clam
N. Dom

e munn N.
Golie

um ſenin,
mn & Nallun
nen,
Theclan-l⸗
am de tii
liberalil⸗
immam uin
cias in boll
Ke, Amen

i N. Ne⸗
ſela Chuiie
topler glen
ter celencl.
Pkrumn slnids

. tnoſte

Ham, non 1
ſed i te ſol⸗
uia non
Enon ekle
lelica ho⸗
1 conſhet
niguitätum
bklestum,
ſye fernot
nim peccs⸗
XFilium;
n negarlt,
iinlen⸗
cit önnns

kimr
s, hemne.
ſeinkün
n wand me.
iircuitutt
eli colleter⸗
egnun zun
be, A⸗
ae Achn
lelis
lant illi ob⸗
,e hett
n cleſten
umm beat
zDeo (laves

ſunt,Adiuel
oſtolus gul

rant Dômineé, & tu das

r0 Chrifti némine terménta in
oc ſæculo ſuſtinuérunt: ut vin-
culis carnis exutus, pervenire me-
reatur ad glôriam regni cœléſtis,
eræſtäante Doômino noſtrto Jeſu
Chriſto: Qui cum Patre & Spiritu
ſanéto vivit & regnat in ſæcula ſæ-
culorum. Amen.

ter hi Pſe Dl onfi-
témini Dno. 1 ½. 8&
B eati immaculati.
16.

Subvenite San &i Dei, occurri-
te Angeli Domini: * Suſcipientes
animam ejus: Offerentes eam
in conſpectu Altiſſimi.
F. suſcipiat te Chriſtus, qui vocà-
vit te, & in ſinum Abrahæ Angeli
deducant te. Suſcipientes.
„Reéquiem æternam dona ei Doô-
mine, & lux perpetua lüceat ei.
Offerentes.

Deinde Kyrie eléiſon. hriſte
Neiſon. yrie eléiſon.
boſte ater noſter. ſ Et

ne nos inducas in tentationem.
B, Sed libera nos à malo. Ré-
guiem æternam dona ei Dômine.
Et lux perpétua lceat ei
A porta inferi. Erue Doô-
mine animam ejus. Requieſcat
in pace. Amen.
F. Domine exaudi orationem me-
am. , Et clamor meus ad te vé-
niat. Dôminus vobiſcum.
Et cum ſpiritu tuo.
O remus.
+Ibi Dömine commendamus
änimam famuli tui ut de-
functus ſæcul tibi vivat: & quæ
er fragilitatem humanæ conver-
atioônis peccäta commiſit, tu vé-

nia miſericordiſſimæ pietatis ab-

ſterge. Per Chriſtum Dôminum
noſtrum. Amen.,
BENEDICTIO MENS K.
B enedicite,
enedicite.
Oculi omnium.
In te ſpe-

eſcam il-
lörum in témpore opportůno. A-
peris tu manum tuam, & imples
Omne ànimal benedicéctiône.
& oria Patri. icut erat.
yrie eleiſ. Chrifſte eléiſon.
yrie eléiſon,
ater noſter. ſe .

2

2 . 2 5 cxxi –w
Et ne nos indúcas in tentatiéô-

nem. Sed libera nos à malo.
. 2 3 Oreémus.
Enedic Dömine nos, & hæc

tua dona, quæ de tua largitate
ſumus ſumptùri. Per Chriſtum Dô-
minum noſtrum. Amen.
Jube domne be-

nedicere. Benedigtie Menſæ
cœléſtis participes faciat nos Rex
ætrnæ gloriæ. Amen.

autem Déômine miſerére nobis.
Deo gratias. rgunt
Confitean-
tur tibi Dömine omnia ôpera tua.
Et Sancti tui benedicant tibi.
„Gloria Patri, icut erat.

Gimus tibi grâtias, omnipo-
à tens Deus pro univérſis bene-
ficiis tuis: Qui vivis & regnas in
ſæcula ſæculôrum. Amen.

audate
Gentes. 79. ut in
Patri. icut erat.
hriſte eléiſon.

Dominum omnes
loria
yrie eléiſon.
Kyrie eleiſon.

iſerére. 35.

licit 5 P ater noſter.
Et ne nos inducas in tentatiéô-⸗
nem.
Sed libera nos à malo,
Diſperſit, dedit paupéribus.
Juſtitia ejus manet in ſæculum
ſæculi. .
Benediçam Döminum in omni
tempore.
Semper laus ejus in ore meo.
In Bomino laudabitur anima
mea. Audiant manſuéti, &
læténtur. Magnificate Doô-
minum mecum. .
Et exaltémus nomen ejus in
idipſum. .
Sit nomen Dômini benedictum.
„Ex hoc nunc, & usque in ſæcu-
lum.
1 rémus. .
Etribũere dignare Dômine om-
nibus nobis bona facientibus
propter nomen tuum vitam æter-
nam. Amen
Benedicämus Dômino.
Deo gratias. YD
Fidélium animæ per miſericor-
diam Dei requielcant in pace.
Amen. Pater noſter. ete
to dici exd Deus
det nobi⸗ ſuam pacem. . Amen.
5 .

CXxli
enedici-

te, enedigitę.

Dent pauperes, & ſaturabun-
tur, & laudabunt Dominum,
qui requirunt eum: vivent corda
eægrum in ſæculum ſæculi.
loéria Patri. icut erat.
yrie eleiſfon. hriſte eléiſon.
Frie eleiſon.
ater noſter. .
Et ne nos inducas.
rémus. enedic Dômine.
ube domne.
Ad coœnam vitæ æternæ per-
ducat nos Rex ætérnæ gloôriæ.
Amen.
. 8 „Memo-
riam fecit mirabilium ſuorum mi-
séricors & miſerator Dominus:
elcam dedit timentibus ſe.
loôria Patri. icut.

Enedictus Deus in donis ſuis,
& ſanctus in omnibus operi-
bus ſuis: Qui vivit & regnat in ſæ-
cula ſæculorum.
Amen.

audàte Dôminum omnes
Gentes. 79

Verbum caro fa-
Kum eſt, allelúja: Et habitavit in
nobis, alleluja.
Iéria Patri. icut erat.
Notum fecit
Doôminus, allel. Salutäre ſuum,
alleluja. .
antate.

— 67.
Doôminum

audaàte omnes

Gentes. 79.

Reges Tharſis, & inſulæ mùúnera
öfferent, allel. Reges Arabum &
Saba dona adducent allel. Ploria.
F. Omnes de Sa-
ba vénient, allel. Auxum & thus
deferentes, allel. Sloria Fatri.

eus judicium tuum. s3.

Chriſtus
factus eſt pro nobis obédiens us-
que ad mortem.
ater noſter.

Tu autem.
„Chriſtus

W(exrere mei. 3 ½.
lôria Patri.
ater noſter.

Jube domne;
fa ſtuz eſt,

Cſpice, quæſumus.

Eidęlium animæ.
dicitur; Pater noſter.
Deus det nobis luam

Qui tecum
pagem.
11 †

Chriſtus factus eſt, &c.
Mortem autem Crucig.
„Benedicite.
e. Benedicite. Ee Véſpere autem
Sabbati, quæ luceéſcit in prima
Sabbati, allel. Venit Maria. Magda-
lene, & altera Maria vidére ſepul-
chrum, alleluja. Sloôria Patri.

igut erat. .
e Veſperè au-
tem. loria Patri.
icut erat. audate

Dôminum omnes Gegtes. 79.
loria Patri.

yrie eleiſon.
hriſte eleiſon. Frie eleiſon.

Hæc dies, quam fecit Dominus,
allel. Exultgmus, & lætémur in ea,

alleluja. Sloria Patri.
fnée repet Hæc dies, quam.
n GIoria. onfitémini. 15.

Aſcéndit Deus in jubilatione;,
alleluja: Et Dominus in voce tu-
bæ, allelùja. loria Patri.

Aſcêndens

Chriſtus in altum, alleluja: Capti-⸗
vam duxit captiyitatem;, alleluùja.
loria Patri. Imnes Gen-
tes plaudite. 41r. audate
Dominum. y9.

Dömini repl
lel. Et hoc
la,ſaientin
lorig batg.

Onnes Piritn
(perunt lo
ra Lari.
DMominus. 42,
Nun,.
NIIXI

I viam
lern

6) Kprolp
Unſotens,
Angel
Umrobicum in
Pohri.
eeleiſon,
le eleiſon.
Rt ne nos ir
„ l §ecd
AAhos fa ſe
l mels!
Uite nobi
lngo.
Pitrirüctinis,
8 lil potci

Ms,

v N fl
Pönt nocere

fins orini

Möſhenun
eNegeluln
Pusklunter

ſlis
is, nude

Ptnigngn
gnen citi
Aenlocien

rur

mtuunn

Chudus
bediens u⸗

1

Tu auten.
Chuiku

lgte mei g
loria betn
nolter⸗

umnus,

Alium inint,
knet otel
et nobis tuun

„
Penedicit
lpete alleln
1t in prims
Alle Mesdt⸗
cere ſepil.
lona batti.

Velhere
lor⸗ alln
udete
entet,
i Clent.

geil

Hel hüninn
lztelun in
ttl.

onkitetbin,

nus in ſe
Pun
Alcende
Melin: ,
ten? 6
nnee

49

ec Cien;

Spiritus
Domini replévit orbem terrarum,
allel. Et hoc, quod continet om-
nia, ſcientiam habet vocis, allel.
Horia Patxi.
1 Repléti ſunt
omnes Spiritu ſancto, alleluja: Et
bHHErunt loqui;, alleluja.
.oria Patri.
Dôminus. 42.
num. 79.
NTTI N. ERARIUM.

M agnus
audate Domi-

In viam pacis.
enedictus Däs Deus
lIoôria Patri.
Poſteãâ dic Ana, In viam pa-
cis „ & proſperitätis dirigat nos
omnipotens, & miséricors Dômi-
nus, & Angelus Raphael comité-
tur no biſcum in via, ut cum pace,
ſalüte, & gaudio revertamur ad
pröpria.
Syrie eléiſon. hriſte eléiſon.
Kyrie eléilon. Pater noſter. ie
⸗ Et ne nos induúcas in tentatiô-
nem. Sed libera nos à malo.
Salvos fac ſervos tuos.
Deus meus ſperantes in te.
Mitte nobis Doômine auxilium
de ſanto. g Et de Sion tuére
nos. Eſto nobis Dômine tur-
ris fortitdinis. A facie inimici
Nihil proficiat inimicus in no-

Iſrael. 15

is. Re Et filius iniquitâtis non

appénat nogçére nobis. Bene-
dictus Dôminus die quotidie.
Pröſperum iter fäciat nobis
Deus ſalutarium noſtrôrum.
Vias tuas Dômine demonſtra
nobis.
Et sémitas tuas edoce nos.
Utinam dirigantur viæ noſtræ.
Ad cuſtodiendas juſtificationes
tuas,. Erunt prava in dirécta.
Et aſpera in vias planas.

cxxiii
Angelis ſuis Deus mandavit de
te. „. Ut cuſtôdiant te in omni-
bus viis tuis. Doômine exaudi

oratiõnem meam. Et clamor
meus ad te veniat. Dominus
vobiſcum. Et cum ſpiritu tuo.
Prémus.

Eus, qui filios Iſrael per maris
medium ſicco veſtigio ire feci-
ſti, quique tribus Magis iter ad te
ſtella duce pandiſti: tribue nobis,
quæſumus, iter proſperum, tempùs-
que tranquillum: ut, Angelo tuo
ſancto comite, ad eum, quò pergi-
mus, locum, ac demum ad ætérnæ
ſalutis portum pervenire feliciter,
valeamus. .
Eus , qui Abraham púerum
tuum „ de Ur Chaldzæorum
edúctum, per omnes ſuæ peregri-
natioônis vias illzſum cuſtodiſti:
uæſumus, ut nos famulos tuos cu-
Aodire dignéris; eſto nobis Déômi-
ne, in procinctu ſuffragium, in via
ſolatium, in æſtu umbraculum, in
plúvia & frigore tegumentum, in
laſſitůdine vehiculum, in adverfi-
tate præsidium, in lübrico baculus,
in naufragio portus; ut te duce

quò têndimus, proſperè pervenia-

mus, & demum incôlumes ad prô-⸗
pria redeamus.
eſto , quæſumus Dômine „
ſupplicatiénibus noſtris: &
viam famulòrum tuorum in ſalũtis
tuæ proſperitate diſpõône;, ut inter
omnes viæx, & vitæ hujus varietaâ-
tes tuo ſemper protegâmur auxi-
lio. .
Ræſta, quæſumus, omnipotens
Deus: ut familia tua per viam
ſalùtis incédat „& beati Joannis
Præcursoris hortaménta ſectando »
ad eum, quem prædixit „ ſecúra
pervéniat, Doôminum noſtrum Je-
ſum Chriſtum Filium tuum: Qui
tecum vivit & regnat in unitate
Spiritus ſancti Deus „ per omnis
ſæcula ſæculorum, Amen.
Procedamus in pace.
In nomine Domini, Amen.

Um ſubſequentia Officia à Sumis Pontificibs ordinata, Eceleſiam
univerſalem non obligent, utpotè in certis quibusdã Regnis & Pro-

vinciis, ex indulto eorumdem recitanda,

hic in fine, extra Ordinem

aliorum, pro majori recitantium commoditate, eadem addenda putavi.

DIE IV, DEGEMBBR,IS,

Eus;, qui inter cætera poténtiæ
tuæ miracula eétiam in ſexu
fragili viéctériam martyrii contuli-
ſti: concéde propitius, ut qui beatæ
Barbaræ Virginis & Martyris tuæ
natalitia côlimus, per ejus ad te
exémpla gradiamur., Per Düäm.

Barbar Virgo Nicomédiæ, in per-
ſecutiône Juùlii Maximini, paſſa
eſt. A patre siquidem Diôſcoro vi-
r0 noôbili, ſed Gentili, in alta &
munita turri, ob egrégiam ejus pul-
chritàdinem, cuitodienda inclüdi-
tur, ubi baàlneum, & duas fenéſtras,
Aipus lumen exciperétur, in eo
exri jubet Barbara verô à absente
atre, tertiam addi feneſtram, &
abri pavimentum crucis imagine
ornari juſſit. Reverſus pater de teèr-
tia feneſtra quærit Virgo occaſioô-
nem nacta, de ſacrosanétæ Trinita-
tis Myſtério multa aperte, & di-
vinè diſseruit, ac pluribus ver-
bis ad ſalutarem Chriſti fidem pa-
rrem eſt cohortata.
S.: Propter veritatem. lix.

T pater non ſolùm ſuæ impie-
tatis ſtimulis, ſed étiam maxi-
mo Cælaris timore adduúctus, qui
ſfidem Chriſti imâniter perſequeba-
tur ,filiam modis omnibus nititur
ad idololatriam revocare. Cůmque
id coônſequi non poſſet, Provinciæ
Præſidi eam tradit: qui primùm vir-
ginem blanditiis aggréſſus, ubi ſe
nihil videt efficere, nudam nervis
bůbulis crudéliter cædi, deinde
præacütis téſtulis vúlnera perfricâ-
ri jubet, Poſt hæc in carcerem tra-
ditur, ubi clariſſima luce, & Chriſti
Dni præséntia, ad réliqua ſubeùnda
certamina mirificè confirmatur.
.„Dilexiſti juſtitiam. lix.

Ed cùm iterùm Præſidi ſiſtere-
tur, & conſtantior in fidei con

feſſione persiſteret, ferreis ungulis
dilaniatur, latéribus ardentes faces
admovéntur, caput ferreis malleis
contuùnditur, dixeptis veſtibus igno-
miniæ cauſa per puública loca per-
ducitur: quibus tormentis fortiter
& invicte ſuperatis, tandem à Patre
impietatis furôre amente, capite
truncata ,„glorioſum marctyrii ago-
nem conſumavit. Ab Origine Sa-

cris litteris imbuta fuiſſe traditur.

. Afferentur Regi. lix.

imile erit regnum cclô-
rum deçem Virginibus. de

5 X.
„ PlIE XVIII. DECEMBEBIS

Miſſus eſt Gabriel Angelus.

Dominus.

Ixxxvii.

Grediétur virga de radice Jeſſe,
& flos, de radice ejus aſcéndet.
Et requiéicet ſuper eum Spiritus
Domini. .
Hyr reator alme siderum,

9 5.

irtus, honor, laus, glôria
Deo Patri cum Filio;
Sancto ſimul Paraclito
In ſæculorum ſæcula. Amen.
Ave Maria;, gratia plena.
Dôminus tecum.

Spiritus ſanétus in te deſcéndet
Maria: ne timeas habébis in ute-
ro Filium Dei; allel., Oratio.
Eus;, qui de beatæ Mariæ Vir-
“ginis utero, Verbum tuum,
Angelo nuntiante, carnem ſuſci-
pere voluiſti: præſta ſupplicibus
tuis; ut qui verè eam Genitricem
Dei crédimus, ejus apud te inter-
ceſſiònibus adjuvémur. Fer eum-
dem Doôminum.

e Matl,
Iinus terun⸗

Uece Dominne
Feniet, K illun
ſorum kvoru
omine
honte co
ler lunt uſt
Etemmnet Sal
Eli
u, Bece n
Mtiogno: &
ſben tetrarun
Omini
llon lyee
Das noſte⸗
be lſai

eent Do
Ladhen dicens
Mondno Deo:
Kimniſye in en
Ut ichaꝛ: No
Emnzo Dominn
Retgo domus
Uun ſodis et,
Ubl gnia
Wloper he
Veſcdisſignum
et, & ariet
Anonen ejus h
ucme comee
Weelom, N
onabfetetn
atur ge ten
Ans glimits
ſwelk eeckat
Uchrite; lu
ente ei
N

Leclelan
nis E⸗
a Oldinen
nda punan

eis unzuli
lentes hens
eis mallein
ſtibus igno⸗
Uloca hen⸗
Nis tortite
demà bin
te, Cahltt
Ateſtil d⸗
Origine ⸗
le nucitut⸗
.

nomn e
.

Wals

lus ie
Pmwin
nie li⸗

sAene
n ii

ne ideran

1 Aint
1
0
plena.

te eſtnt
hbebis inn

eN
eMatit
ahun ut
carnemn ki⸗
ſingiet⸗

2
A ve Maria, gratia plena, „ Dô-
minus tecum. enite. 1I.

„Verbum ſupérnum.
1* 2.

Ecce Dôminus noſter cum virtute
veniet , & illuminabit oculos ſer-
vorum iuôrum; alleluja.
omine Dôminus noſter. xc.
Ana. Rorate cœli deſuper, & nu-
bes pluant juſtum, aperiatur terra,
& germinet Salvathrem.
œli enarrant. xXc.
Ana., Ecce nomen Doômini de
longinquo: & claritas ejus keplet
orbem terrarum. .
omini eſt terra. xXc.

J. Ex Sion ſpecies decoris ejus.

Deus noſter maniféſtè veniet.
De Iſaia Propheta.

FI adjécit Dôminus loqui ad
„Achaz, dicens: Pete tibi ſignum
à Donino Deo tuo in profündum
infeérni, ſive in excéelſum ſupra. Et
dixit Achaz: Non petam, & non
tentadbo Dominum. Et dixit: Au-
dire ergo domus David: Numquid
parum vobis eſt, moléſtos eſſe ho-
minibus, quia moléſti eſtis & Deo
meo? Propter hoc dabit Dôminus
ipſe vobis ſignum. Ecce virgo con-
cipiet, & pariet filium, & vocabi-
tur nomen ejus Emmanuel. Buty-
rum & mel comedet, ut ſciat repro-
bare malum, & eligere bonum.
Non auferetut ſceptrum de Ju-
da, & dux de fémore ejus, donec
veniat, qui mittendus eſt: Et
ipse erit expectatio Gentium.
Pulchriores ſunt oculi ejus vi-
no: & dentes ejus lacte candidioô-
tes. Et ipfe erxit.

7T egrediétur virga de radice
Jeſſe, & flos de radice ejus aſ-
céndet. Et requiéſcet ſuper, eum
Spiritus Dômini;: ſpiritus ſapiéntiæ
& intellectus, ſpiritus consilii &
fortitudinis, ſpiritus ſcientiæ &
pietatis: & replebit eum ſpiritus ti-
moris Domini. Non ſecundùm vi-
ſionem oculôrum judicabit, neque
ſecundùm auditum aurium arguet:
ſed udicabit in juſtitia pauperes,
& arguet in æquitate pro manfué-
tis terræ: & percutiet terram virga
Oris ſui, & ſpiritu labiorum fuorum
interficiet impium. Kt erxit juſti-

CXXV
tia eingulum lumbôorum ejus, S8e
fides cinctorium renum ejus.
g. Oriétur ſtella ex Jacob: & con-
surget homo de IHrael, & confrin-
get omnes duces alienigenarum:
*Et erit omnis terra polséſſio
ejus.
F. De Jacob erit, qui dominabitur,
& perdet reliquias civitatis. Et
erit.

Ætaàbitur desérta & invia, &
Sexultabit ſolitudo, & florébit
quaſi lilium. Gêrminans germina-
bit, & exultäbit lætabunda & lau-
dans; gloria Libani data eſt ei: de-
cor Carmeli, & Saron: inſ vidé-
bunt gloriam Döômini, & decôrem
Dei noſtri. Confortäte manus diſ-
ſoltas, & génua debilia roborate.
Dicite puſillanimis: Confortamini,
& nolite timéxe: ecce Deus veſtet

Lultiénem adduúcet retributionis:

Deus ipſe véniet, & ſalvabit vos.
Tunc aperientur culi cæcorum =
& aures ſurdorum patébunt. Tune
saliet ſizut cervuùs claudus, &&
apérta erit lingua mutéôrum; quiaz
ſciſiæ ſunt in deserto aquæ, &
tortentes in ſolftädine. Et quæ
erat arida, erit in itagnum, & si-
tiens in fontes aquarum.
Deſcéndet Déminus ſicut pluú-
via in vellus: oriétur in diébus
ejus juſtitia: Et abundantia pacis.
Et adoräàbunt eum omnes Re-
geszomnes Gentes servient ei. Et.
Aôria Patri. Et.

De Sion exifbit lex, & verbum
Domini de Jeruſalem.
ructavit. xci.
aa. Ecce Deus noſter, expectaâvi-
mus eum, & ſalvabit nos, allel.
eus noſter. xcii.
Dôminus véniet, occùrrite
illi, dicéntes: Magnum principium 2
& regni ejus non erit finis, Deus
Fortis, Dominator, Princeps pa-
cis, alleluja. 6
agnus Dôminus. lviii.
Egrediétur virga de radice Jeſſe.
. Et flos de radice ejus aſcendet.
Sermo S. Ildefonſi Epilcopi To-
. letani.

Omina mea, atque dominitriz
UJmea, dominans mihi, mater
Oomini mei, ancilla Filli tui, Gé-
nitrix faéctoris mundi, te rogo , te
. 910 4½

cxxvi
oro, te quæſo, ut hàbeam ſpiritum
Dômini tui Spiritümque Filii tui,
nec non & Spiritum Redemptoris
mei, ut de te vera & digna sapiam,
vera & digna lôquar, vera & digna,
quæcúmque ſunt, diligam. Tu enim
es elécta à Deo, afsúmpta à Deo,
advocata à Deo, proxima Deo, ad-
hærens Deo, conjuncta Deo, viſi-
tata ab Angelo, ſalutata ab Ange-
Io, benedicta ab Angelo, beatifi-
caàta ab Angelo, turbata in ſermoô-
ne, attoônita in cogitatioône, ſtupe-
facta in ſalutatione, admirata in
dictôrum annuntiatioône.
Ecce virgo concipiet, & pariet
flium, dicit DOOminus: & Et voca-
bitur nomen ejus Admirabilis,
Deus, Fortis. Super soölium
David, & ſuper regnum ejus ſede-
bit in ætérnum. Et.
Nveniſſe te apud Deum gratiam
audis, & ne timeas, jubéris. Unde
& tu fiducia roboraris, cognitione
miraculorum inſtrueris, ad novita-
tem inauditæ gloriæ provéeheris.
De prole ab Angelo nuntiata es: &
poſt foœtũ integra & pudica manes.
Certa virginitas nobis propônitur,
& naſcitùrum ex te ſanctum Dei
Filium, tibi ab Angelo evangeli-
zZâtur: & quæ ſit naſcentis Regis
poténtia, mirabiliter intimatur.
Quòomodo flat, quæris, de origine
intérrogas, de ratiône perſcrutaris,
de experientia requiris, de ordine
ſciſcitäris. Audi inaudſtum ofa-
culum, considera inuſitätum opus,
animadvérte incôgnitum arcanum,
atténde inviſum factum, Spiritus
ſanctus ſupervéniet in te, & virtus
Altiſſimi obumbrabit tibi.
Rorate cœli deſuper, & nubes
lIuant juſtum: Aperiatur terra,
gérminet Salvatôrem. Emit-
te Agnum Domine Domnihatorem
terræ, de petra deserti ad montem
filiæ Sion. Aperiatur.

Ota inviſbilitér Prinitas con-
ceptionem operabitur in re :
ola Persona Filii Dei in corpore
tuo naſcitùra carnem aſsumer de
te. Ideòque quod concipiétur ex
te, quod naſcêtut ex te, quod proô-
diet ex te, quod germinabitur ex
te, quod parturietur ex te Sanctum,
vocabitur Filius Dei. Erit eniin hic
magnus, hic Deus virtutum, hic
Rex omnium ſæculoôrum, hic fa-
Kor omnium rerum. Kecce beata

tu inter mulieres, integra inter
puérperas, Doômina inter ancillas,
Regina inter ſorores. Ecce ex hoc
beatam te dicent omnes genera-
tioônes, beätam te novérunt omnes
cœleſtes Virtutes, beatam te præ-
dicant omnes Vates, beâtam te cêé-
lebrant omnes Natiônes. Beata tu
fidei noſtræ, beata tu animæ no-
ſtræ, beata dilectioni noſtræ, beata
præconiis & prædicatiônibus meis.

Docèbit nos Dôminus vias ſuas,
& ambulabimus in sémitis ejus:

Quia de Sion exibit lex, & ver-
bum Dômini de Jerúſalem.
Venite, aſcendàâmus ad mon-
tem Dômini, & ad domum Dei
Jacob. Quia. Elöoria Patri. Quia.

Dôminus dabit benignitàatem „ &
terra noſtra dabit fructum ſuum.
genedixiſti. 61.
Ecce veniet Deus, & homo de
domo David ſedére in throno, all.
n undaménta. 62. .
Annuntiaâte péôpulis, & dicite:
Ecce Deus Salvator noſter véniet.
. antaäte. 64.
Egrediétur Doôminus de loco
ſancto ſuo. Veniet, ut ſalvet
populum ſuum.

éctio ſancti Evangélii ſecúndùm
Lucam. x.
IN illo tempore: Miſſus eſtAn-
gelus Gabriel à Deo in civitatem
Galilææx, cui nomen Nazareth,
ad Virginem deſponsatam viro,
cui nomen erat Joſeph, de domo
David, & nomen Virginis Maria.
Et réliqua. .
Homilia venexabilis Bedæ Presbyt.

5 Mariam Virginem Gäbriel
mitrtitur: qui Dei fortitùdo no-

minatur: illum quippe nuntiare ve-
niebat, qui ad debellandas aéreas
poteſtates hú⁴milis apparére digna-
tus eſt. De quo per bſalmiſtam di-
citur: DOôminus fortis & potens,
Doôminus potens in prælio. Et rur-
ſum: Dominus virtùtum ipſe eſt
Rex gloriæ. Per Dei ergo fortituâdi-
nem nuntiandus erat, qui virtůtam

Dominus, & potens in prælio, con-
11àa

upoteltite
Uiebat. Et
Einn dinit:
pinus tecun-
leribus hene
e mimirum
meruerat
m ridelicer
Leneret aucte
Aye Maria
keum: sHi
Uer in ke & v
Pebit tibiegun
l Nnctum,
Quomodo
n non co⸗
En Angelus,
Cojus fe
o virsinun
Cce coneip⸗
Ctes flium,
eſum.

elus expott
ens) ſalyun
M peccatis

dkoe eſt, in
pitio, & cire
Us ex diyert
unns paſtor,
meonus, &
r, § dabt
ADanic hatn
s Atiſiüni,
Aihneeptus,
lig kempo
Adeus eſte
bue Dauten
1 tomittat

gte iter
ancllls,
e er oe
8 genele⸗
unt omnes
An iehte⸗
tam te ei⸗
„Beita tl
nime no⸗
Nre, beint
ibus wei⸗
vüns ſun
itis ens
1) & ſe.
en.
d mon⸗
mumm Dei
tti, Quia,

titen ) &
m ſuum.
61.
Lhonote
rono, 4l
2.
dlcit
er veniet⸗
64,
ge loco
ut ſalyet

fertndin

1s et A⸗

1cihinnten
Nazuet R
n Vn0
de Con
bnis Mn

elelt

E
em Glbre
ortitüdo ni⸗

4 e⸗
ntiate e
nunt

trà poteſtâtes aéreas ad bella ve-
niébat. Et ingreſlus Angelus ad
eam dixit: Avée gratia plena: Do-
minus tecum: Benedicte eu in mu-
liéribus Benèe gratia plena vocatur,
Mræ nimirum gratiam, quam nulia
A meruerat, aſsequitur; ut ip-
ſum videlicet gratiæ concipiat, &
generet auctorem.
Ave Maria, gratia plena: Däüs
tecum: ½△ Spiritus ſanctus ſupervé-
niet in te, & virtus Alriſlimi obum-
brabit tibi: quod enim ex te natlcé-
tur Sanctum, vocâbitur Filius Dei.
Quomodo fiet iſtud, quoôniam
virum non cognoſco à Et reſpon-
dens Angelus, dixit ei. Spiritus.
Bäe. Cujus feſtum colimus, ipfa
Virgo virginum.
Cce concipies in üferò, & pa-
ries filium, & vocaãbis nomen
eſus jeſum. Jeſus, Salvator ſive
ſalutaris interpretatur: cujus ſacra-
mentum nôminis alloquens Joſeph
Angelus expoſuit: Ipſe enim (in-
quiens) ſalvum faciet populum
ſuumà peceatis eorum. Non ait:
populum Iſrael, ſed põpulum ſu-
um; hoc eſt, in unitatem fidei ex
præputio, & circumciſiône vocâtũ;
quibus ex divérſa parte vocatis, fie-
ret unus paſtor, & unum ovile., Hic
erit magnus, & Filius Altiſſimĩ vo-
cabitur , & dabit illi Dñs Deus ſe-
dem David patris ejus. Idem ergo
Filius Altiſſimi, qui in ùtero virgi-
nali concéptus, & natus eſt. Idem
omo in témpore creatus ex ma-
tre, qui Deus eſt ante tempora natus
ex Patre. Si autem idem homo, qui
Deus eſtzomittat Neſtòrius, héminẽ
tantùm dicere ex Virgine natum.
. Sůſcipe verbum virgo Maria;,
quod tibi a Domino per Angelum
transmiſium eſt: concipies & paries
Deum pariter & höminem :
2 Ut benedicta dicaris inter om-
nes mulieres.
Y. Paries quidem filium, & virgi-
nitatis non patiéris detrimentum:
efficiéris gravida „ & eris mater
emper intaécta. Ut.
Sloria Patzi. Ut. Lectie
Deoque & quod naſcétur ex te
Sanctum, vocabitur Filius Dei.
Ad diſtinctionem noſtræ ſanctita-
tis, Jeſus ſanctus ſingulariter naſ-
citurus aſséritur. Nos quippe, etſi
andti efficimur, non tamen nÜſci-
mur, quia ipſa naturæ corruptioônis
sonditione conſtringimurz ut meri-

Sloria Patri.

J. M. cxxvii
t0 cumpProphera gementes singuli
dicamus: Ecce enim in iniquitati-
bus conceéptus ſum, & in delictis
péperit me mater mea. IIle autem
ſolus veracicer ſanctus eſt; qui ur
ipſam conditionem natúræ corrup-
tibilis vingeret, ex commixtiône
carnalis côpulæ concèptus non eſt.
Sanctum, inquit, vocabitur Filius
Dei. Quid hic dicis Neſtoriane, qui
beatam Mariam Dei negans eſſe
Genitricem, apeérte niteris impu-
ghare veritatem? Ecce Deum dixit
Inperventúrum, Dei Filium naſci-
tůrum. Quoòmodo ergo aut Dei
Filius Deusnon eſt, aut quæ Deum
edidit, quômodo Theotocos, id
eſt, Dei Genitrix non eſſe poteſt ²
e Deum laudamus. II.
AD LAUDES,

Iſfüs eſt Gabriel Angelus ad
Mariam Virginem deſponsa-
fam Joſeph.
ominus regnavit.
11.
Ave Maria, gratia plena: Déô⸗
minus tecum: Benedicta tu in mu-
liéribus, allel. Ne timeas Ma-
ria, inveniſti grätiam apud Dômi-
num: ecce concipies & paries fi-
lium, allel. Dabit ei Dô-⸗
minus ſedem David patris ejus, &
regnabit in ætérnum. Ecce
ancilla Dômini, fiat mihi ſecùn-
dùm verbum tuum.

Grediétur virga de radice jeſ-
ſe, & flos de radice ejus aſcen-
det. Et requiéſcet ſuper eum Spiri-
tus Dômini.
n clara vox redarguit.

udil .13.
Spfritus sactus fuperyéiet in te.
Et virtus Altiſſimi obuũbrabit tibi.

Super solium David, & Tuper re-
gSnum ejus ſedébit in ætérnum.
eus, qui de beaàtz Ma-

riæ. Cxxiv.

Qui venturus es in mundum.
Ave Marſa.
grediétur. ur ſupe
Tu exurgens Dômine „
Mileréberis Sion. Tu exuúrgens.
Quia tempus miſeréndi ejus »„
quia venit tempus. Miſeréberis.
Tu exuürgens.
Rorate cœli deluper, & nubes
pluant

cxxviii .
pluant juſtum. g. Aperiatur ter-
ra, & germinet Salvatorem.

Ne timeas Maria.

Cce virgo concipiet, & paâriet
filium „» & vocaâbitur nomen
ejus Emmanuel. Buiyrum & mel
comedet, ut ſciat reprobare ma-
lum , & eligere bonum.
Rorate cœli deſuper, * Et
nubes pluant juſtum. Rorate.
Apeériatur terra, & germinet
Salvatôrem. Et nubes. 10ria.
Rorate. Emitte Agnum Däe,
Dominatoôrem terræ. De petra
desérti ad montem filiæ Sion.
. Ecce ancilla
Doômini. vitul
Orate cœli déſuper, & nu-
bes pluant juſtum, aperiatur
terra, & germinet Salvatorem, &
juſtitia oriatur ſimul: ego Domi-
nus creavi eum.
Emitte Agnum Dômine;,
Dominatôrem terræ Emitte.
De petra desérti ad montem
filiæ Sion Dominatorem. loria
Patri. Emitte. Spiritus ſanctus
ſupervéniet: in te. Et virtus
Altiſſimi obumbrabit tibi.

De fructu ventris tui ponam ſuper
ſedem tuam. .
emento Dômine. 83.
O Virgo virginum, quômodo fiet
iſtud? quia nec primam similem
viſa es, nec habére ſequentem.
Filiæ Jerüſalem, quid me admira-
mini? Divinum eſt myſterium hoc,
quod cernitis.
1 eus, qui.

DIE XXIII. JA NUARII.

cCxxXiv.

ſperas; Deſponsaâtio
glorioôſæ.
ixit Dôminus.
Ixxvii.

B initio, & ante ſæcula creata
ſum, & usque ad futurum ſæcu-
Ium non déſinam, & in habita-
tione ſancta eoram ipſo miniſtravi.

22²

ve maris ſtella. Ixxviii.

Deſponsätio eſt hodie ſanctæ
Mariæ Vrginis. Cujus vita
inclyta cunctas illúſtrat Eccleſias.

Gloriôſæ Virginis Mariæ Deſpon-
ſationem digniſſimam recolamus,
quæ & Genitricis dignitatem obti-

nuit, & virginalem pudicitiam

non amiſit. „ .
Amulis tuis, quæſumus Dômi-
ne, cœléſtis gratiæ munus im-
pertire: ut quibus beatæ Virginis
partus éxtitit fſalutis exordium »„
Deſponſationis ejus votiva ſolem-

nitas, pacis tribuat incrementum.

Per Dôminum noſtrum.

Exùúrgens Joſeph à fomno fecit ,
ſicut præcépit ei Angelus Dômimi,
& accépit conjugem ſuam. .
Conſtituit eum Doôminum dô-
mus ſuæ. i
poſſeſſiònis ſuæ.

Anctiſſimæ Genitricis tuæspon-
) ſi, quæſumus Döômine, meéritis

adjuvémur: ut qnod poſſibilitas

noſtra non obtinet, ejus nobis
interçeſſione donétur.

a. Gaudent in cœlis.
Exultäbunt. XXXiii. .
deſto Démine. 6521,

. Veni ſponlſa.
Spécie tua. ⸗
ndulgentiam nobis. 622.

eſponlationem Virginis Mariæ
celebrémus » ‚Ch
Filium adorémus Doôminum.
Venite, exultémus. 1.
uem terra.

XC.

Spécie tua, & pulchritůdine
Inténde, proſpere pro-

tua.
cede, & regna.
Incipiunt Cantica eanticôrum.

Sculétur me ôſculo oris ſui:

quia meliora ſunt übera tua

vino, fragrantia unguéntis ôptimis.
Oleum effuütum nomen tuum: ideò
adoleſcentulæ dilexerunt te. Tra-
he me: poſt te currémus in odorem
un-

Et principem omnis

Chriſtum ejus

„

Uuguentôrun
pe Rex in e
us, & lxtat
iberum tuon
(ligunt te.
11, flie en
Mucula Celen

nis,
Hocle de
io Maria
Ver guum
lbus aparnit
luen kelit ſe
Dehonlati
Ulins cum
Mglan.

Clte me
Uller ſim,
Arflümatni⸗
Cnnme,poi

oln cürribns
Uitt amic me

=
S
S=

elt mor
Gmeyit
Cerotl
hro n

i

Uulnum ſelim
An ſucundl
ldegte Mar
lelchrern

h. lwwiit
die ſuncte
Clis its
Ecclehu.

e Deion⸗
tecolamm,
tatemn obi.
Pudicttün

musDoni.
munus in.
12 Vittine
e1ordium
eins ſolen
tementan

nno fect,
us Donnim,
I. 1
ninunn d.
enn omnd

tue o⸗
,melitis
ollibllitas
zis nobis

in cele⸗
,

inis nt
htilun ein
inum,
ltenlis

lenittci
noſſet Ult.

uticotun

otis ſu
l0 1
nt ibent
ntis Chuin,
ntuummt
untte n
in odot
n r

unguentôrum tuôrum. Introduùzit 5

me Rex in cellaria ſua; exultabi-
mus, & lætabimur in te: mémores
überum tuorum ſuper vinumrecti
diligunt te. Nigra ſum, ſed formo-
ſa, filiæ Jerúſalem, ſicut taber-
nacula Cedar, ſicut pelles Salomo-
nis. . .
Hoôdie deſponsâta eſt bedta
Virgo Maria ex progenie David,
Per quam ſalus mundi creden-
tibus apparuit, cujus vita glorioſa
lucem dedit ſæculo.
Deſponſationem beaâtæ Mariæ
Virginis cum gaudio celebremus.
Per quam.

Olite me conſiderâre, quòd
fuſca ſim, quia decoloravit me
ſol: filii matris meæ pugnaverunt
contra me, poſuérunt me cuſtôdem
in vineis: vineam meam non cu-
ſtodivi. Indica mihi, quem diligit
anima mea, ubi paſcas, ubi cubes
in meridie, ne vagari incipiam poſt
greges ſodalium tuôrum. Si igno-
ras te, 6 pulchérrima inter mulie-
res, egrédere, & abi poſt veſtigia
gregum, & paſce hœdos tuos juùx-
ta tabernacula paſtorum. Equitatui
meo in cùrribus Pharaonis aſſimi-
lavi te amica mea. Pulchræ ſunt
genæ tuæ ſicut turturis: collum
tuum ſicut monilia.
Beatiſſimæ Virginis MariæDeſpõ-
ſationem devotiſſimè celebrémus:
Ot ipſa pro nobis intercedat ad
Déôminum Jeſum Chriſtum.
Cum jucunditâte Deſponſatioô-
nem beatz Mariæ Virginis devo-
tiſſime celebrémus. Ot ipla.

Urénulas aureas faciémus ti-
bi, vermiculätas argénto. Dum
eſſet Rex in accubitu ſuo, nardus
mea dedit odoòrem ſuum. Faſcicu-
lus myrrhæ diléétus meus mihi, in-
ter ůbera mea commorabitur. Bo-
trus Cypri dilééktus meus mihi, in
vineis Engaddi. Ecce tu pulchra es
amica mea, ecce tu pulchra es,
oculi tui columbarum. Ecce tu
pulcher es dilecte mi, & decoôrus,
Lectulus noſter floridus: tigna do-
morum noſträrum cédrina, laqueâ-
via noſtra cypréſſina.
SlorioſæVirginis MariæDeſpon-
ationem digniſſimam recolamus:
Quſus Dôminus humilitaâtem re-
ſpexit, quæ Angelo nuntiänte con-

mus.

Cepit Salvatorem mundi.
Brev. Rom.

onls K. cxxikx
Beatiſſimæ Virginis Mariæ Des
bonſationem devotiſlime celebré-
s. Qujus. .
loria Patri. CQujus.

Adjuvabit eam Deus vultu ſuo.
Deus in médio ejus, non com-
movébitur. ,B
Sermo S. Bernardi Abhbatis.

Portébat à principe mundi ali⸗
quamdiu celari divini consilii
Sacraméntum: non duod Deus, ſi
palam opus ſuum facere vellet
impediri poſle ab illo metueret 3
ed quia ipſe, qui non ſolùm po-
ténter, ſed étiam ſapiénter quæ⸗
cumque voôluit, fecit: ſicut in om-
nibus opéribus ſuis quasdam re-
rum, vel téemporum congraéntias
propter ordinis pulchritädinem
ſervare conſuévit: ita in hoc quo-⸗
que tam magnifico ébpere ſuo, no-
ſtræ videlicet reparationis „ non
tantùm potentiam ſuam, led 8&
prudentiam oſtendere vôluit.
Deſponsâtio gloriòſæ Virginis
Mariæ ex sémine Ahrahæ, ortæ de
tribun Juda, elara ex ſtirpe David 3
ujus vita inclyta cun illu⸗
ſtrat Eccléſias. 1 Aa ina⸗
Hôdie deſponsäta eſt beata
Virgo Maria ex progénie David.
Cujus. —RN

Onvéniens ergo erar, ut ſuà-
„ Viter quoque omnia, coœléſtia
ſcilicet, & terrena ditponeret „
dquatenus & illinc dejiciens inquié-
tum, réliquos in pace firmâret: &
hic debellaturus invidum „ nobis
priùs ſuæ humilitatis, & man-
ſuetúdinis valde neceſsaàrium ex-=
mplum relinqueret: ſicque mi-
rabili fieret moderamine ſa bientiæz
ut & ſuis ſuavis & hoôſtibus fortis
ap paréret.
Cùm jucunditâte Deſponſatio⸗
nem beätæ Mariæ celebrémus :
Ut ipſa pro nobis intercédat ad
Doôminum Jeſum Chriſtum
Corde & animo Chriſto cand
mus gloôriam in hac ſacra ſolemni-
tâte præcéliæ Genitricis Dei Mariæ:
Ut ipſa. 12

Uid enim prodeſſet diabolum
à Deo vinci, no bis manéntibug
tupérbis 2½ Necefsario igitur de-
ſponsata eſt Maria Joſeph, quande
er

CXXX

Lex hoc & à cânibus Sanétum ab- ritali

onditur„ & à Sponſo virginitas
comprobatur, & Virginis tam vere-
cúndiæ parcitur, quàam famæ pro-
vidétur. Quid ſapiéntius?* Quid
dignius divina providéntia? Uno
tali consilio ſecrétis cœleſtibus &
admittitur teſtis, & exclúditur ho-
ſtis, & integra ſervatur fama Vir-
ginis mattis. W
Deſponsatio tua, Dei génitrix
Virgo gaudium annuntiavit uni-
veêrſio mundo: Ex te enim or-
tus eſt ſol juſtitiæx „ Chriſtus Deus
noſter. Qui ſolvens maledi-
ctionem, dedit benedictionem:
& confündens mortem, donavit
nobis vitam ſempitérnam.
Benedicta tu in mulieribus, &
benedictus fructus ventris tui. Ex
te. Gloria Patri. Qui.

Elégit eam Deus, & præelégit
eam. .„
In tabernaâculo ſuo habitàre fa-
eit eam.
écſtio ſancti Evangèlii ſecúndùm
Matthæum.

C eſſet deſponsàta mater Je-
Cſu Maria Joſeph, antequam
convenirent, inveênta eſt in utero,
habens de Spiritu ſancto. Et réli-

gqua. „
Homilia S. Hieronymi Presbyteri.

Uare non de simpliciVirgine,
ſed de deſponsata concipitur?
Primùm, ut per generationem jo-
ſeph origo Mariæ monſtrarétur:
ſecúndò, ne lapidaretur à Judæis
ut adúltera; tértiò, ut in Ægyp-
tum fügiens habéret ſolàtium. Mar-
tyr Ignatius étiam quartam àaddidit
cauſam cur à deſponsãta concép-
tus ſit; Ut partus, inquiens, ejus
celarétur diabolo, dum eum pu-
tat non de Virgine, ſed de uxoôre

generatum. *

g-Beatam me dicent omnes gene-
rationes: $ Quia fecit mihi Dis
magna, qui potens eſt, & ſanctum
nomen eſus. .
V. Et miſericordia ejus à progénie
in progénies timéntibus eum. Quia
fecit.
Ntequam convenirent, inventa
eſt in utero habens de Spiritu
ſancto. Non ab alio inventa eſt,
niſi à Joſeph, qui penèe licentia ma-

futúræ uxôris mnia nôve-
rat. Quod autem dicitur: An-
tequam convenirent, non séqui-
tur, ut péſteà convenerint; ſed
Scriptúra, quòd factum non ſit„
oſténdit.
Felix namque es ſacra Virgo
Maria, & omni laude digniſſima:
Quia ex te ortus eſt ſol juſtitiæ,
Chriſtus Deus noſter.
Ora pro pôpulo, intérveni pro
élero, inteęrcéêde pro devôto femi-
neo ſexu: sentiant omnes tuum ju-
vamen, quicumque celebrant tuam
ſanctam Deſponſationem. Quia.
loria Patri. Chriſtus.

623.
A D L AUDES»
Eſponsatio glorioôlæ Virginis
Mariæ, ex sémine Abrahæ»
ortæ de tribu Judæ, clara ex ſtir-
pe David. ,
ominus regnaâvit.

11.
Deſponsãàtio eſt hodie ſanctæ
Mariæ Virginis, cujus vita inclyta
cunctas illuſtrat Eccleſias.
Regali ex progénie Maria
exôrta refülget: cujus précibus
nos adjuvàri, mente & ſpiritu de-
votiſſimè poscimus.
Corde & animo Chriſto ca-
nämus glôriam, in hac ſacra ſo-
lemnitàâte præcélſæ Genitricis Dei
Mariæ.
a, Cùm jucunditate Deſponſa-
tionem beatæ Mariæ celebrémus „
ut, ipſa pro nobis intercédat ad
Déôminum Jeſum Chriftum.
b initio. Ixxxii.
gloriéôſa Virginũ, Ixxxlii.
Deſponsatio eſt hodie ſanctæ
Mariæ Virginis.
z.⸗Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat Eccléſias.

Deſponſatiõnem hodiérnam per-
pétuæ Virginis genitricis Dei Ma-

riæ ſolémniter celebrémus, qua

celſitudo throni procéſſit, allel.
amulis. cxxxiii.

Ipſe, Jeſus erat incipiens »
quaſi annôrum triginta, ut puta-
batur, filius Joſeph. .
Os juſti meditabitur ſapién-

tiam. 1

Et lingua ejus loquétur judi=
Ccium.

Honti
cen
Dituze
1

i narus

Deponsat
Arie fltginie
Cbius vit
ar becleſtas,

honsatio t
DNkindium 21
undo: ek te
tlie Chric
Dens maibe
kictionem:
eny Conayit
Emum
imul

Lere fide
tiy dlemn
Eel kamiliam
lolla

liugttir e,
1 e
leculi,
anltig

cxxviii.

IG
a e Sand

NyII

Mhdten

Aui1 glör
inen Lard
uinng, ut
fſeſori tno
Aiaalekn
N l mer
nddis
7

um.

nnin nöre⸗
itat: An-
non Segui.
erint; ſet
m non ſt,

lacka Fito
digniüime:
ſol juſtiiin
l. .
Ntetyeniid
eroto len⸗
nes tuum ſe⸗
ebrant tuan
emn, Quia⸗
5.

63.
D 15

8ſr Vneini
ne Ablale,
clara ex ki⸗

gnarit,

hocie ſndt
nita nehyti
,
enie Maria
6 hrecibus
lointu le⸗

Chto er
ir ſaetl le
enitteis

e eſnlir
elebtenmg
ercet 1
un.
.
rEinin
ſode er
4 eultnill
l

odictnum ,

7
tricis de 1

iut i

logutuu ⸗

anctiſſimæ Genitricis tuæ
Sponſi quæſumus Domine.
CXXVIII.

Simile eſt regnum.
Diffuſa eſt gratia.
ndulgentiam.
Ixi.

Qui natus es de Maria Virgine.

Ixxxiii.

Deſponsatio eſt hoôdie ſanétæ
Mariæ VIrginis.
Cujus vità inclyta cuncétas illu-
ſtrat Eccléſias.

Deſponsatio tua-Dei génitrix Vir-
go, gaudium annuntiavit univeérſo
mundo: ex te enim ortus eſt ſol
juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter: qui
solvens maledifctioenem, dedit be-
nechctionem: & confùndens mor-
tem, donavit nobis vitam ſempi-
ternam-
äamulis tuis. cxxviii.

Ecce fidélis ſervus, & pru-

dens, quem conſtituit Dominus
ſuper familiam ſuam.
„ Glöria & divitiæz in domo
ejus.

Et juſtitia ejus manet in ſæcu-

lum ſæculi. . .
8R anctiſſimæ Genitricis.

cxxviii.
Afa, Iſte Sandus. v. Glôria &
honoôte. nfirmiratem.
4 XIVe.

PDiE XxXVIII. ANUARII.

Mnipotens & miséricors Deus,
qui à gloria tua nullam con-
ditionem excludis, te ſuppliciter
exoramus, ut ſicut beato Caârolo
Confeſori tuo poſt terréni culmen
Imperii cœleſtis regni solium con-
tuliſti: ita méritis ejns & preci-
bus nobis quoque famulis tuis
æternz felicitatis præmia largiaris.
Per Dôminum.

cxxxi

6320

(Krolus proptet rerum, quas
geſſit, magnitúdinem cogno-
mento Magnus; propter ardentilſli=
mum autem Religionis Chriftia-
næ tuéndæ; & propagandæ ſtu-
dio in Synodo Moguntina Chri-
ſtianiſſimus, veræque Religionis „
& ſanctz Dei uccléſiæ defénſor
condicdtus, Patre Pipino Francô-
rum Rege, Matre Berthrada Græca
Principe in Ingelhemii caſtro na-
tus, genus ſuum ex Francis Orien-
talibus duxit: Petro Diacono de
Alcuino Præceptöribus uſus, cœ-
léſtium rerum ac Philoſophiæ no-
titiam haud vulgarem aſſecutus
eſt. Patris autem juſſu anno ætatis
decimoquinto militiæ ſe applica-
vit, in qua Deo manus ejus ad
prælia edocente adeo excélluit „
ut præclariſſimas de Aquitanis v
Longobardis, Saxonibus „ Hun-
nis, ac Saracénis in Gallia, Italia,
Germäin ia, ac Hiſpania victorias re-
férret, quibus (quod ia bellis ſye-
ctàbat unicè) Eccleſiam Dei miri-
fice protéxitac dilatavit; arque
Imperatôris Romani dignitatem à
Sede Apoſtélica populo acclaman-
te accéèpit.
Honéſtum fecit. xlviii.

Ortitúdini verò béllicæ pierâ-
tem Chriſtiänam, ac proximi
charitatem raro ekémplo ita con-
junxit, ut dúùbium refinqueret, in
ua magis præcélleret; in ædibus
acris rem divinam obibat aſiidue,
neque ſtatas preces Canônicas
ſeu noctúrnas, ſeu diurnas, cum
vaàluit, facile neglexit: Romam
voti cauſa quater àdiit: Divi quo-
gae Jacobi Apoôſtoli in Galliecia æ-
em célebrem luſtravit: faſtos Mar-

ſtyrum, & Homilias ſanctorum Pa-

trum in Evangélia colligi, & pet
anni circulum annuente Hadriano
Primo Summo Pontifice populo
Propoôni curavir. Novem Epiſeéo-
pales ſedes in Germania eréxit, S&
muniſicentiſſimè dotävit, Monaſte-
rientem vidélicet, Mindenſem ,»
Halberſtadiénſem „ Osnabruceèn-
ſem, Paderbornenſem, Hildeſien.
ſem, & Verdenſem, Hamburgen-
ſem, & Brementem. Ea in cultu
à 2 Kor-⸗

2

cX
Sorporis modéſtia ufus eſt, ut ex-
tra ſummas ſolemnitates veſte à
communi & plebéea parum diffe-
rénte incederet, ſub qua aliam ſetis
horréntem maſore vitæ ſuæ tem-
pore ad corpus ſuum edomaândum
geſtavit. .
Amavit eum Dôminus. xlviii.

Mpliſſima ejus in pauperes
[A Chriſti charitas limitibus Im-
périi claudi non pôtuit; nam egé-
nis étiam Chriſtianis in Syria, Af-
rica, & Palæſtina ſuis eleemôſynis,
liberaliſſime ſuccùrrit, ac illarum
terrarum Principes muneribus ſæ-
pe ſubmiſſis deméruit, ut Chriſtia-
nos iub ſe degentes cleméentiùs
habérent. Insignem erga victos cle-
méntiam conſtanter præsétulit:
unde de Widikindo Saxoôni tôties
perduelli, proſtratôque aliam le-
gem non tulit, quam ut ejurata
Idolomania Deo, & Chriſto nomen
daret, quod ille tum demum præ-
ſtitit; cum in ſacra Euchariſtia
Chriſtum Dominum elegantiſſimi
pùúeri ſpécie Carolo, & Procéribus
à Sacerdôte, feſto Paſchatis por-
réktum cônſpézit. Tandem ætate
ac méritis plenus, anno æræ Chri-
ſtianæz octingentéſimo décimo
quarto, vitæ ſuæ ſeptuagéſimo ſe-
cündo, Impérii décimo quarto, ma-
zno omnium doloôre è& vita mortaâ-
li decéſſit, cùm priüs majôrem
facultàtum ſuarum partem Ecclé-
ſiis & paupéribus teſtaménto con-
ſignaſſet. Ejus corpus in Eccléſia
majori urbis Aquisgranénſis magno
pôpuli Chriſtiäani concürſu coôli-
Tuür.
Iſte homo perfécit. xlviii.

Ectio ſancti Evangélii ſecùndùm
Lucam.

N illo témpore: Dixit Jeſus dis-

cipulis ſuis parabolam hanc: Ho-

mo quidam nôbilis abiit in regiô-
nem longinquam, accipere ſibi re-
Enum, & revérti. Et réliqua.
Homilia S. Ambroſii Epiſcopi.

„Onus ordo, ut vocatùrus gen-
tes, & Judæos juſsùrus intérfi-
Ei, qui noluérùúnt regnare ſupra ſe
Chriſtum, hanc præmitteret com-
paratioônem, ne dicerétur: Nihil dé-
derat populo Judæorum, unde poô-
terat- mélior fieri ; ut quid ab eo,

qui nihil recépit, exigitur? non
mediocris iſta eſt mna, quam ſupra
mülier Eyangélica, quia non invé-
nit: lucéêrnam accendit, lumine
quærit admôto, gratulatur invén-
tam.
Iſte eſt, qui ant Deum. xlix.

Enique ex una decem mnas
. alius fecit, alius quinque. For-
täſſe iſte moralia habet, quia quin-
que ſunt corporis ſenſus: ille du-
plicia; id eſt, myſtica legis, &
moralia probitatis Unde & Ma-
thæus quinque talénta, & duo
talénta pôſuit: in quinque talen-
tis, ut ſint moralia; in duòbus
utrümque, myſticum atque moraâ-
le. Ita quod numero infeérius, re
ubérius.
Sint lumbi. I,

OFFICIUM S. ILDEFHQNSI

3 kàudi quæſumus.
XxxV.

Itaephonſus qui & Alphônſus
dicitur, natiône Hiſpanus, To-
léti nobiliſſimis Stéphano & Lü-
cia paréntibus ortus, omnique cu-
ra nutritus, liberalibus disciplinis
inſtrùdktus eſt. Primum häabuit
præceptörem Eugénium Toleta-
num Antiſtitem, à quo miram
ob indolem Hiſpalim ad Iſidorum

mira tunc eruditiône polléntem

eſt miſſus. Duòôdecim apud Iſi-
doôrum commoraàtus annos, tan-
dem fruge bona doctrinaque ſana
imbùúùtus, Tolétum remeavit, ad
Eugénium. Poſtquam verò factus
eſt ob vitæ candorem, peritiam-
que non vulgarem, ab Eugénio
Eccleſiæ Toletani Archidiaconus,
mundi cuùpiens laqueos declinare?
in Agaliénſi monaſterio, quod ſan-
tis Martyribus Cosmæ & Damia-
no tunc érat dicatum, insigne pie-
tatis cucuùllum induit. Cui neque
paréntes, jam prece, jam vi, om-

hnia tentantes, obsiſtere valuérunt;

quin

glir con
Taneret.
Inyeni!

Omechi
Phonln
ſis ocum ſ
bamk ziguide
tutes veligu⸗
tumn faciltät

iun ſanckiti⸗
le folzor,
r guod 1
Norſotuit.

ſcopt,
Toquidem P
Eetdo ldepho
Iclla ete
iei nomin
I

glem ſen
Ulnltate,
minte, Cün
Creces Matu
ee Marie
Kengeret,
lr limine,
elno penten

Pen lacrikci
Polui acur

Un Eriam
Ge feſtus
eluehagne be
liehänſa⸗ al
i⸗ lebentir
itereriban

gitun! non
Juamn upts
A non ine⸗
1t, Unine
lauur imer⸗

Umm. lit.

ecemm mnis
inque, For⸗
h guia gur
18: ille d⸗
n legis, A
Inde & Mr⸗
a, & do
inque talen⸗
in Guobus
Atque mole⸗
interics, Ee

DEPAN

ſpangrle⸗

quin conſtänter in propôſito per-

manéret .
Invéni David. xxxviii.

Onachi non multò pôòſt Ilde-
phonſum in demoôrtui Abba-
tis locum ſubrogarunt: ſuſpicié-
bant siquidem in eo (præter vir-
tutes reliquas) æquitatem, mo-
fum facilitatem, prudéntiam, ra-
ram ſanctitůdinem. Tantus ita-
que fulgor, tanta veræ pietatis
lux (quod ipſe timébat) latere
non potuit. Eugénio namque vi-
ta fundto, Cleri, Senatus; toti-
usque pôpuli decréto Toletanus
Archiepiſcopus eſt creatus. In
quo quidem Præſulätu, quantum
verbo Ildephonſus profécerit, quæ
miracula ediderit,; quàm multis
füerit nominibus de Virgine ma-
tre bené meéritus; non facilè
quis explicare quiverit Cœnoô-
bium Virginum in Deilfénſi villu-
la ædificavit, ac magnis munéri-
bus auxit. Hæréticos quosdam,
qui in Hiſpania hæreſim Elvidi-
anam, tollentem perpétuam Ma-
riæ Dei Genitricis virginitatem,
diſſeminabant, doctiſſime confu-
tavit, ab Hiſpaniaque deépulit:
quam diſputationem explicavit li-
bro, quem ſcripſit de beatæ Ma-
riæ virginitate, rem miraculo con-
firmänte. Cùuͤm enim Ildephonſus
ad preces Matutinas Expecétatioônis
beatæ Mariæ in Eccléſiam nocté
descénderet, comites ejusin Ec-
cléſiæ limine, fulgôre quodam re-
pentino pertérriti retroceſsérunt.
Ille verò intrépidus ad aram pro-
greſſus, Virginem ipſam vidit; &
adoravit: ab eadémque veſtem,
qua in ſacrificiis uteretur, acceépit.
S. Poſui adjurorium. xxxviii.

- Um etiam dies ſanctæ Leoca-
dixæ feſtus agerétur, & Clerus
frequensque põpulus conveniſſet,
Ildephonius ad ſepülchrum virgi-
nis Leocadiæ accédens, flexis ſup-
pliciter génibus precabatur. Et ec-
ce reſerato repenté ſacroôphago;
Leocadia ſanctiſſima prodiit: vi-
lentibusque cunétis & audiénti-
bus, Ildephonſi mérita de Virgi-
ne Maria commendavit, dicens:
O Idephônſe, per te vivit Doô-
mina mea, quæ cœli cùúlmina te-
net. Et Præſule collaudato redi-
bat. Ildephonſus, ne res ſine

V r cxxxiii
téſtibus tanta pôſteris referrétur;
arrépto Reccesvinthi Regis, qui
forte tunc aderat, gladiolo, ve-
laminis partem, quo caput Leo-
cadiæ tegebatur, resécuit; eamque

cum régio ſimul cultro celebri

pompa in ſacrarium intulit, ubi us=-
que hodie ſervatur Scripfſit multa
luculentiori ſermone, quorum, va-
riis moleſtiarum occupationibus
impeditus, aliqua cœpta, aliqua
ſemiplena reliquit. Obiit tandem
divus Ildephonſus feliciter ac ſan-
cte, cum ſediſſet in Epiſcopatu
annos novem, menſes duos; ſepul-
tuüsque eſt in Basilica Leocadiæ cir-
ca annum Domini ſexcenteſimum
ſeptuagéſimum séptimum, Recces-
vintho in Hiſpania regnante. Cujus
corpus in generali à Saracenis Hi-
ſpaniarum occupatiône in civitaà-
tem Zamoréeénſem translatum eſt;
& in Eccléſia beati Petri honorifi-
cè quiéscens magna illius pöpuli
religiône colitur.
Iſte eſt, qui ante Deum. xxxviii.

os eſtis ſal terræ.
xliiv.
DIE IX. FEBRUARII.

Eus, qui inter cétera potén-
tiæ tuæ miracula, étiam in ſe-
Xu fragili victoériam martyrii con-
tuliſti: concede propitius; ut »„
qui beâtæ Apolloniæ virginis &
martyris tuæ natalitia coôlimus, per
ejus ad te exempla gradiamur. Per
Dôminum.

onfitébor.

Pollénia„ virgo Alexandrina»
Aſub Decio Imperatore, cùm
ingravescénte jam ætate ad idola
ſiſterêtur, ut eis venerationem ad-
hibéret; illis contémptis, Jeſum
Chriſtum verum Deum colendum
eſſe prædicabat. Quamobrem om-
nes ei contúſi ſunt & evulii den-
i 3 te8„

cxxXxiV
tes, ac niſi Chriſtam deteſtâta ,
deos coleret, accenſo rogo com-
buſturos vivam minati ſunt impii
carnifices. Quibus illa, fe quam-
vis mortem pro Jeſu Chriſti fide
ſubitùram reipondit.
Propter veritàatem, & manſue-
tuúdinem, & juſtitiam: * Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua ,„ & pulchritudine
tua intende, proſpere procéde;,
& regna. Et. ⸗

Taque comprehenſa, ut com-
burerétur, cum paulisper quaſi
deliberans, quid agendum eſſet,
ſtetiſſet, ex Riofuan manibus ela-
Pfa,àalacris in ignem ſibi paratum
majorispiritus ſancti flamma intus
accénſa; ſe injecit. Unde brevi
consumpto corpore, puriſſimus
ſpiritus in cœlum ad ſempitérnam
martyrii coronam evolavit.
. Dilexiſti juſtitiam, & odiſti
iniquitatem: Proptéreàâà unxit
te Deus, Deus tuus oleo lætitiæ.
„ Propter veritatem & manfſue-
tüdinem, & juſtitiam, Proptéreà.
De Sermoône §. Gregorii Papæ.

Ecëtè per Salomonem dfeitur;
Fortis eſt ut mors diléctio: quia
ſicut mors corpus intérimit, ſic
ab amore rerum corporalium æ-
ternz vitæzæ charitas occiditur.
Nam quem perfécte abſorbuerit,
ad terréna foris deſidéria, velut
inſensibilem reddit. Nec enim
Sancta hæc, cujus hödie natalitia
celebramus, mori pro Dômino
potuiffet in côrpore, ſi priùs à ter-
renis deſideriis mortua non fuiſſet
in ménte. Eréctus namque in vir-
tutis culmine animus torménta de-
péxit »„ præmia calcavit. ,
Afferentur Regi virgines poſt
eam, proximæ ejus ,„ Affe-
Yentur tibi in lætitia & exulta-
tione.
7. Spécie tua, & pulchritâdine
tzua inténde, pröſpere procéde;
& regna. Afferéntur.
Gloria Patri. Afferentur.

Simile erit regnum cœlorum de-
cem. ut in Comunt Virg. x.

DIE XIX. FEBRUARII.

deſto Domine.
Xlv.

eatus vir. Ii.

Contid, Placéntiæ nobili géne-
re natus, ac venationi cumpri-
mis déditus, juſlit aliquando ve-
pres, ubi feræ latebant, ſuccendi 3
sed ultra quaàm voluit, vento perla-
tus ignis proxima fœdo vaſtavit in-
céndio. Quo viſo Conradus in ur-
bem laténter eſt ingreflus; ſed
mox ad Prætorem delata re, emiſ-
sque ſatellitio, homuúnculus in-
fimæ plebis, tamquam incendfi au-
Gtor comprehenſus eſt, vique tor-
mentôrum, falſa confeſſione ex-
préſſa damnatus ad fupplicium ra-
bpiebatur. Tum Conradus conſci-
éntia excitatus innocêntem ho-
munculum e carnificis mamibus e-
ripuit;, séque reum confefſus di-
venditis, bonis illäta damna com-
pensavit; humanisque repus una
cum uxore nuntium remifit,
Honéſtum fecit. Xlviii.

Um itaque uxor ſacrum velum
ſumptura Placéêntiæ mansiſſet-
ipſe abiit in regionem longinquã »
& PFranciſcani Ordinis, qui Tertia-
riôrum dicitur, alsumpto habitug
Romam pervénit ſazras £des viſt⸗
tatürus. Inde in Siciliam ad Neti-
nos abiit, ubi aliquamdiu in S: Mar=
tini Xenodochig diversatus; in ſo-
litdinem ſecéeſtſit, in qua ſe inedia:
& précibus afflictans, per annos
quadraginta humi cubabat, nunc
solo pane, nunc herbis tant con-
téntus, & dono prophetiæ, mira⸗
culieque clarus. Grebras carnis, ac
dæmonis tentationes, gulæque
blanditias côrporis afflictatione;
atque aſsiduo precandi ſtudio »
tam egrégie vicit, ut vel eſculén-⸗
ta munſcula, quæ ab amicis mit-⸗

Eiteréntur, non priùs attingeret „

quàm pütrida jam, & vermibus
scaténtia ſenſus ipſe refügeret.

* Quin

Ciin etian
NMos artui
load efl,
üdor extin
Amayit

Um aute
in uben
1i, qur fum
fur PPucd Ner
ſetite vent
Unsores per
Amumn vir
letunt, Itae
Anundium
Ten Ihillam
Ii manduca⸗
bititeme
lemn cavill
lum gullaſſe
ſle pinas,
Nuppola, qu
t, E eoru
nnuit, Item
nofama ſane
18, & ab et
Ultt, invitat
1 Neentas
Eenpore diyin
gui poͤſe
n Fncüſas
hiſtopum p
unbliuntd
Eenum guoc
n mirabilit
Alagne multi
Ehleii 1
auuilio

obiligere⸗
öni cumprl⸗
Alanco je⸗
luccendi;
ento pelli⸗
raſtagitin⸗
lidns inu.
eKus; le
1le, enlſ-
inculus in⸗
cencdii au⸗
ylgue tol⸗
ſione er⸗
lcium ⸗
1s conlcl⸗
gem ho⸗
nambus e⸗
lekis r⸗
antn com.
lepns us

ctumn ſeleomn
mmnollen⸗

longngtin
8 al ſettir⸗
nntokidit
1 ACe
lamn 0 Ner⸗
Giuin Khla⸗
gitus; in ,h
ſe inecin
per annei
abat; pun
8 tantüͤ cl⸗
netiz, Ent
r Calnigtil
„ uuleut
ichictatione
ndi ſtacto)
vel eicllen⸗
amicis t⸗
attingelel
vermtbi
Iekügele
Qun

Quin étiam tùnica péſita tâmdin
nudos artus in vepreto volutàbat;
quoad effluénte sanguine edéndi
ardor extinguerétur.
Amavit eum. xlviii.

*m autem ſexta quaque féria
in urbem ad imaginem Crucifi-
xi, quæ ſumma religiône celebra-
tur apud Netinos, adorandum mira
pietate ventitaret, improbi quidam
irrisores per occaſiõnem Religio-
siſſmum virum ludos facere vo-
luérunt. Itaque per ſimulationem
ad prandium piscium invitâto car-
nem ſuillam apponunt, nec aliud
ipſi manducant. Inde hoôminis im-
probitatem exagitare, vel ſimplici-
tâtem cavillari. Negat ille ſe quic-
quam guſtaſſe præter piſces; ſtatim-
que ſpinas, & ſqammas amòôta
mappula, qua tegebantur; oſtén-
dit, & eoôrum impudentiam re-
darguit, Item ab Antiſtite Syracu-
sano fama ſanctitatis excito viſita-
tus, & ab eodem, ut ſecum cœ-
naret, invitatus, proôtinus é cêéllu-
la placéntas quâtuor calidas ex

témpore divinitùs parätas protu-

lit, qui péſtea viciſiim ad Antiſti-
tem Syracuſas proféctus, juxta
Epiſcopum plürimis aviculis cir-
cumvolitantibus „& ipsius ad-
véntum quodammodo gratulänti-
bus, mirabiliter excéptus eſt. His
aliisque multis ſpectatæ ſanctimo-
niæ indiciis, ejùsque précibus cœ-
leſti auxilio laborantibus, non
ſolùm indigenis, verùm étiam
alienigenis, eo præsértim anneo;
quo migravit in cœlum, milléſi-
mo trecentéſimo quinquageéſimo
primo , ſæpiſſime impetrato;
commôti Leo Décimus Pöntifex
maximus in Netina urbe primùm,
deinde Paulus eo néêmine Teértius
älibi étiam beati Conradi feſtivam
diem undecimo Kaléêéndas Martii
quotannis celebrari permisére. E-
jus corpus in argéntea conditum
arca in Eccléſia ſancti Nicolai apud
Netinos variis adhuc miraculis e-
nitéscit.
Iſte bomo perfecit. Xlviii.

. 1Sela cce nos reli-
auimus omnia.

vi.
DIE XXIII, EEBBIABII.

Eus, qui famulam tuam Mar-
garitam de perditiônis via ad
ſaluütis tramitem miſericorditer
deduxiſti; eadem nobis miſeratioô-
ne concéde, ut, quam prius erräan-
tem ſectari non érubuimus, mox
Pœnitentem impigre ſequi glorié-
mur. Per Doôminum. .

ulierem fortem.

Mrgarita, à loco dormitiônis „
Cortonenſis appellata, Laviàni
in Tüſcia ortum habuit. Primis
adolescentiæ ſuæ annis mundi vo-
luptatibus capta in Montis Politia-
ni Civitate vanam, & lubricam vi-
tam duxit; ſed cum amaâſium ab
héſtibus fœde transfoſſum indicio
canis in fovea fub ſtrue lignorum
tumulatum fortùúitò reperiſſet, illi-
cò facta eſt manus Dñi ſuper eam-
quæ magno culpäàrum ſuarum mœ-
rôre tacta, éxiit foras, & flevit ama-
ré. Itaque Lavianum reverſa, crine
detonſo, neglécto capite, pullaque
veſte contécta, erroribus ſuis mun-
dique illécebris nuntium miſit „
inque ædibus Deo ſacris fune ad
collü alligato, humi procumbens:,
ab omnibus, quos anteà moribus
ſuis palàm offénderat, veniam ex-
oravit. Mox Cortonam profecta
in cinere, & cilicio à ſe læſam Dei
Majeſtatem placare ſtuduit; do-
nec poſt triennale virtútum expe-
rimentum à Fratribus Minéribus
ſpiritualis vitæ ducibus Tertii Or-
dinis habitum impetravit. UÜberes
exinde läcrymæ ei familiares fue-
runt, atqué ima ſuſpiria, tanta ani-
mi contritiéne ducta, ut diu elin-
guis consiſteret. Léctulus nuda hu-
mus, cervical lapis;, aut lignum
porréxit, atque ita noctes insom-
nes in cœléſtium meditatioône tra-
here conſuevit, nullum ampliùs
ravum deſidérium perpeſſa, dum
onus ſpiritus ptomptior, infirmam
i 4 carnem

exXX Vi
carnem ad fubeúndos labéôres eri-
gébat.
Propter veritätem. Ixv.

Dæmone insidiis, funeſtisque
conatibs laceſsita, Mulier for-
tis hoſtem ex verbis detéctum ſe-
mel, atque iterùm invicta répulit.
Ad eludendum vanæ gloriæ leno-
cinium, quo à malo ſpiritu peteba-
tur, Prætéritos mores ſuos per vi-
cos, & platéas alta voce accusare
non deſtitit, omni fupplicio ſe
ream inclamans: nec niſi a Con-
feſsario detérrita in ſpecioſam fa-
ciem olim impúri amôris cauſam
ſævire abſtinuit, ægrè ferens, ſuam
formam longa carnis maceratione
non aboleri. Quibus, aliisque ma-
znæ püœniténtiæ arguméntis ſuorũ
criminum labe expiata, atque ita
de ſe triumphatrix, ut ſenſus plane
oinnes a mundi illecebris cuſtodi
ret, digna fadta eſt; quæ ſæpe Doô-
mini conſuetudine frueretur. Ejũs-
dem quoque Chriſti & Virginis
Matris dolorum, quod ipſa ardén-
ter expetierat, particeps facta, cun-
ctis sénſibus deſtituta, & vere
mortua interdum viſa eſt. Ad eam
proinde véluti ad perfeétiônis Ma-
giftram ex diſſitis étiain regioni-
bus plürimi conveniébant: ipfa ve-
15 cœleſti, quo erat perfüůsa lmi-
ne »coôrdium secréta, conſciéntias
hôminum, imo & peccaàta in remo-
tis licet partibus Deum offendén-
tium cum dolore, & lacrymis dé-
tegens, fummaque in Deum, & pro-
ximum charitate fervens ingéntem
animarum frudtum operäta efſt. K.-
gris ad ſe veniéntibus ſalutem, ob-
seſſis à demone liberatiônem im-
Petravit. Päerum defunctum lugen-
te matre ad vitam redúxit. Immi-
néntes belléêrum tumültus afsiduis
orationibhs ſedavit. Dénique ſum-
inæ pietätis opéribus vivos „ &
mortuos ſibi deméruit.
Dilexiſti juſtitiam. Ixv.

Ot ſanctis opéribus occupäta,
Ade rigore, quo aſsiduè corpus
ſaum exercébat, nihil remiſit, ne-
ue à ſtüdio cœléſtia meditandi ſe
avélli paſſa eſt, in utroque vitæ ge-
nere plane admirända, utramque
ſororem Magdalenam & Martham
réferens Tandem pro ſe Domi-

revocarétur; exaudita efſt orätie
ejus, die atque hora dormitiônis
ei patefactis. Meritis itaque, &
labôribus plena, ac cœléſtibus do-
nis cumulata cœpit corporis viri-
bus deſtitui, perque dies decem &
ſeptem nullo cibo, ſed divinis tan-
tüm colléôquiis refécta eſt: tum,
ſanctiſſimis Eccléſiæ Sacramentis
rité ſusceptis, vultu hilari, afque
culis in cœlum convérſis octavo
Kaléndas Martias anno ætatis quin-
quagéſimo, ſuæ converſioônis vigé-
ſimo tertio, humanæ verdò ſalutis
milleſimo ducentéſimo nonagéſi-
mo séptimo felix migravit ad Spoô-
ſum. Corpus in hanc usque diem
végetum, incorruptum, illæſum, &
ſuaviter olens, ſumma religione co-
litur in Eccleſia FratrumMinorum,
quæ jam ab eadem Margarita ap-
pellatur. Miraculis continuo flo-
ruit; quibus permôti Romani Pon-
tifices ad augéendum ejus cultum
plùrima liberaliter indulsérunt:
Benedictus verò décimus tertius
in feſto Pentecôſtes die ſextadéci-
ma Maji anni milleéſimi ſeptingen-
teſimi vigeſimi, octavi ſolemnem
ejus Canonizatiônem religioſiſſime
celebravit. .
Fallax gratia. Ixvi.

. imile eſt reg-
num cœlorum thesauro abſcondi-
t0 in agro. . Ixvi.

in Evant oc eſt præcéptum
meum. Ilia Ar

1.

Ut cognéôvit, resfpuit Seräphici
Ordinis Magdaléena: dimiſſa ſunt ei

peccata multa, quia diléxit multu.
Deus; qui famulam.

A,» quæſumus » omnipotens

„Deus, ut beaâti Mathiæ Apoô-
ſtoli tui, quam prævenimus, vene-
randa ſolemnitas, & devotionem

num ofans, ut ex valle lacryma- nobis augeat & ſalütems Per Do-

zum ſurſlum in cœléſtem parriam

minum noſtrum.

Ro inlgo mee
ſo eiginzeni
Ueritenni eum
elszgui

Db XyII

4lel.
lio echart

Centes,

be r Cebn
Elilöne2
ſülkklgit me i
ehertini,
ſegtellisſun
telligeres,
iiſe, lun
geoun,
Ehtis umanz:
,ir, ne
Klum nobis
eiucee ſa
e hacis Mt
in ieliu
ol t .
Nan. N

Uel relege

tcr⸗
Mint aa

ek oritio
otwilionis
ltague, N
eltibus o⸗
poris in.
es Gecemn 6
lipinis tir
eſt: tun,
Lackamments
lari, a
ris odtane
etatis guin.
lomis iie⸗
erd ſallis
onael⸗
vit ad Ho⸗
sgue denn
illelumn&

uns cultun
ulsetunt
us kertit
ſertageti⸗
eptingen⸗
lemnen
gioliline

le eſ ter⸗
alſconc⸗
luni

zcehtun

ſla ſunt
xit multi
Glam.

mntoten
thie A)0⸗
mus, vene⸗
erotionen
6

Ego diledo meo, & ad me conver-
ſio ejus: invéni, quem diligit àänima
mea; ténui eum, nec dimittam.
eus, qui famulam.

DIE XVIII. MARTII.

Allel.

Ingréſſo Zacharia.
ixit Dôminus, &c.

77.
. . L audâte Dôminum
omnes Gentes. 79.
Cce, vir Gabriel, quem videram
in viſione a principio, citoô vo-
lans tétigit me in témpore ſacrifi-
cii veſpertini. Et docuit me, & lo-
cütus eſt mihi, dixitque: Daniel,
nunc egréſſus ſum, ut docérem te,
& int elligeres.
Hriſte, ſanéctõrum decus An-
gelorum,
Gentis humanæ Sator & Redemp-
tor 9
Cœlitum nobis tribuas beâtas
Scandere ſedes.
Angelus pacis Michael, in ædes
Cœælitùs noſtras véniat, ſerénæ
Auctor ut pacis lacrymoôſa in
orcum
Bella reléget,
Angelus fortis Gabriel, ut hoſtes
ellat antiquos, & amica cœlo,
Quæ triumphãator ſtätuit per orbẽ,
„ Templa reviſat.
Angelus noſtræ médicus ſalutis
it & cœlo Raphael, ut omnes
Sanet ægrôtos, dubiosque vitæ
Dirigat actus.

4 cxXXVIi
Virgo Dux pacis, Genitrixque
lucis,
Et ſacer nobis Chorus Angelôrum
Semper afsiſtat, ſimul & micantis
Regia ccli.
ræſtet hoc nobis Déitas beâta
Patris, ac Nati, bparitérque ſancti
Spiritus, cujus reſonat per omnem
Gloria mundum. Amen.
Stetit Angelus juxta arã templi.
Habens thuribulum aureum in
manu ſua.

Ingréſſus Gabriel Angelus ad Ma-
riam Virginem, dixit: Ave gratia
plena, Dominus tecum: Benedicta
tu in mulieribus. .
NEus, qui inter céteros Ange-
los ad annuntiandum Incarna-
tiônis tuæ myiteérium, Gabriélem
Archängelum elegiſti: concéde
propitius; ut qui feſtum ejus ce-
lebramus in terris, ipsius pPatroci-
nium ſentiamus in cœlis. Qui
vivis & regnas.

egem Archangelérumpominum,

Venite, ado rémus, enite,
exultémus. I. hriſte,
ſanctôrum.

Dixit Angelus Gabriel ad Danié-
lem; intellige fili hominis, quoniã
in témpore finis implébitur viſio.
omine Dùs noſter.

Pbte. 884.
Ecce vir Gabriel, quem vi-
deram in viſiôòne, cito volans teti-
git me in témpore ſacrificii veſper-
tini & docuit me.
n Dômino conſido.
Cúmque Gabriel loquerétur
ad me, collapſus ſum pronus in ter-
ram, & tétigit me, & ſtatuit me
in gradu meo.
omine, quis habitabit.
Stetit Angelus juxta arã templi. .
Habens thuribulum aureum in
manu ſua. ,
Ex Daniéle Prophéta.

Go Daäniel, cùm adhue léque-
Etee „ & orarem, & confitérez
peccaàta mea, & peccata pôpuli mei
Iſrael, & proſtérnerem preces meas
in conſpectu Dei mei, pro monte

ſancto Dei mei, adhuc me loquen-=

1 5 148

cxxxviii e. Se
te in oratiône, eece vir Gâbriel,,
quem videram in viſione a princi-
pio, citò volans tétigit me in tem-
pore ſacrificii veſpertini. Et docuit
me, & locutus eſt mihi, dixitque:
Daniel, nunc egréſſus ſum, ut do-
cérem te, & intelligeres. Ab exoôr-
dio precum tuarum egreſſus eſt ſer-
mo: ego autem veni, ut indicarem
tibi, quia vir deſideriorum es: tu
ergo animadveèrte ſermonem, &
intéllige viſionem.
Cùm oraret Daniel, & confite-
rétur peckata ſua, & peccata poô-
uli ſui, * Ecce Archangelus Ga-
riel citò volans teétigit eum in
tempore facrificii veſpertini.
Cümque proſtérneret preces
ſuas in conſpectu Dei ſui. Ecce.

Eptuaginta hebdômades abbre-
viatæ ſunt ſuper pôpulum tuum,
& ſuper urbem ſanctam tuam, ut
conſummétur prævaricatio, & fi-
nem accipiat peccàatum, & delea-
tur iniquitas, & adducatur juſti-
tia ſempitérna, & impleatur viſio
& prophetia, & ungatur Sanctus
Sancktôrum. Scito ergo; & anim-
advérte ab éxitu ſermonis, ut ite-
rùm ædificétur jerüſalem usque
ad Chriſtum ducem, hebdomades
ſeptem, & hehdomades ſexaginta
duæx erunt: & rurtlum ædificabitur
platéa, & muri in anguùſtia témpo-
zum.
Locuütus eſt Gabriel Daniéli, &
dixit: Ab exordio precum tuaàarum
egréſſus eſt ſermo. Ego autem
veni, ut indicarem tibi, quia vir de-
ſideriorum es. VY. Tu autem ani-
madvéêrte ſermonem, & intéllige
viſionem. Ego.
T poſt hebdomadas ſexaginta
„duas occidétur Chriſtus: & non
erit ejus pôpulus, qui eum nega-
túùrus eſt Et civitatem, & ſanctua-
rium diſſipabit pôpulus cum duce
ventúro: & finis ejus vaſtitas, &
poſt finem belli ſtatuta deſolaâtioò.
Confirmabit autem paéctum multis
hebdomada una: & in dimidio
hebdômadis deficiet hoſtia, & ſa-
crificium: & erit in templo abomi-
natig deſolationis: & usque ad
conſummationem, & finem perſe-
yerabit deſolatio. .
Ecce vir Gabriel, quem vide-
ram, citô voläs tétigit me in tém-

pore facrifieii veſpertini, & docuit
me, & dixit: Daâniel nunc

egréſſus ſum, ut docèrem te, & in-
Gabriel fac me in-

telligeres.
telligere iſtam viſiõnem, & venit,
& ſtetit juxta, ubi ego ſtabam, &
ait ad me. Daniel.
lôria Patri. Daniel.

Gabriel Angelus apparuit Zacha-

riæ, dicens: Uxor tua Eliſabeth

paàriet tibi filium, & vocabis no-
men ejus Joannem. 2 xeli
enarrant. Et dixit Zacharias
ad Angelum: Unde hoc ſciam?
ego enim ſum ſenex, & uxor mea
procéſſit in diébus ſuis.
omini eſt terra.
da. Reſpoôndens autem Angelus
dixit ei: Ego ſum Gabriel, qui

aſto ante Deum: & miſſus ſum lo-

qui ad te, & hæc tibi evangelizare.
enedicam Dominum.
Ascéndit fumus aroômatum in
conſpectu Dômini.
De manu angeli.
Sermo S. Bernardi Abbatis,

Iſſus eſt Angelus Gabriel à
Deo. Non arbitror, hunc An-
gelum de minòribus eſſe, qui qua-
libet ex cauſa crebra soleant ad
terras fungi legatioône. Quod ex
ejus nomine palam intélligi datur-
quod interpretatum, Fortitudo
Dei dicitur: & quia non ab aliquo
alio fortè excellentiore ſe(ut aſſo-
let) ſpiritu, ſed ab ipſo Deo mitti
perhibétur. Propter hoc ergo poſi-
tum eſt, à Deo. Vel ideo dictum eſt,
à Deo, ne cui, vel beatorum ſpiri-
tuum, ſuum Deus àntequam Virgi-
ni revelâſſe putetur consilium, ex-
cépto dumtaxatArchangeloGabrie-

—

le. Qui ũtique tantæ inter ſuos in-
veniri potùerit excelléntiæ, ut tali
& nomine dignus haberétur, &
nuntio. .
Factum eſt, cùm ſacerdoôtio
fungerétur Zacharias in ordine
vicis ſuæ ante Deum. Apparuit
ei Angelus Gabriel, ſtans à dextris
altaris incênſi.
. Cumque ingréſſus in templum
Doômini incenſum poneret ſecun-
dùm conſuetudinem ſacerdotii
ſui. Apparuit. .
Ec diſcòrdat nomen à nuntio:
Dei quippe virtutem Chriſtu;
quem meélius nuntiare decebat;,
quàâm hunc, quem simile nomen
honôrat. Nam quid eſt aliud for-
. titudo

W

iido, quin
ibecens, 4
n Däm &!
lii vocibule
Pe appellati
Uriüsqzſmili
Eunitusforti
lcitur, dlten
tlin kantuüm
ins autemn eti
Descendit
Uatatiamdi⸗
foöniim exar
I,A uor
iflum,
is punnem.
bitus eſt vi
er eum: :
lgelus, Ne,

rigus Dei
Kekt: qui
mittium in
in lortior
Ohrichio deb
aaſtiyitatis
leſls erd f
lheſt; vel
Ulerit rero⸗
en nuntii
11 vel quia
ſin, ſunplie
6Nltchli nov
unre gebe
lnerpingui
Guſn gratiam
ler ltaqu
Peigiunin
nint

Eriel
neiledetg⸗
Medit lin

zci⸗

kaleten
hrelen

n teſe i⸗
hae ne in⸗
n, & Nenie
)ſtaban,

Aruit Zick
ua Eliltbett
Vocibis ne

eit Zacuns
hoc lciun
& uxor NI
8.
tetltt.
tem Angelgg
abtiel,
Pilius ſum lo⸗
epangeliulte
Dominum.
Arommatumn

Abbeitis

6 Gibtiel
yhune 41.
ſe gui ui⸗
God ek
ellitaun
. foritit
an h iſ

eſelntile⸗
pſo De⸗ nnt
loe elg Nol⸗
eocituineh
olunſil⸗
te ub itg⸗
coiülthee

titůdo, quàm virtus? Non autem
dédecens, aut incongruum videa-
tur, Dim & nüntium comuüni cen-
séri vocabulo: cùm ſimilis in utro-
que appellationis, non ſit tamen
utrisq; ſimilis cauſa. Aliter quippe
Chriſtus fortitüdog vel virtus Dei
dicitur, aliter Angelus. Angelus
enim tantùm nungçupativè, Chri-
ſtus autem êtiam ſubſtantivé.
Descendit Gabriel Angelus ad
Zachariam, dicens: Ne timeas,
quôniam exaudita eſt deprecatio
tua, & uxor tua Elitabeth pariet
tibi filium, & vocabis nomen
ejus Joannem. Et Zacharias
turbatus eſt videns, & timor irruit
ſuper eum: ait autem ad illum
Angelus. Ne.

Hriſtus Dei virtus & dicitur,
„& eſt: qui forti armato, qui
ſuum atrium in pace cuſtodire fo-
lebat, fortior ſupervéniens, ipſum
ſuo brachio debellavit: & ſic ei va-
ſa captiyvitatis potenter eripuit.
Angelus veròô fortitudo Dei appel-
latus eſt; vel quòd hujuscemodi
meruerit prærogativam officii, quo
ejusdem nuntiâret advéntum vir-
tütis: vel quia Virginem naturam
pavidam, ſimplicem, verecúndam,
ne miraçuli novitate expavésceret,
confortare debéret, quod & fecit:
Ne timeas, inquiens, Maria: inveni-
ti enim gratiam apud Deum. Con-
venienter itaque Gabriel ad hoc
Opus eligiturzimô quia tale illi ne-
gotium injüngitur, rectè tali noô-
mine deſignatur.
Ggo ſum Gabriel, qui aſto ante
Deum: & miſſus ſum loqui ad te,
haæc evangelizare. Ecce eris
tacens, & non pôteris loqui usque
in diem, quo hæc fiant.
Ve Pro eo quod non credidiſti ver-
bis meis, quæ implebuntur témpo-
re ſuo. Ecce. lIoria. Ecce.

Mtflus eſt Gabriel Angelus ad Ma-
tiam Virginem deſponsatä Joſeph.
Nalm. antate Dömino. 888.
Ana, Gabriel Angelus Mariæ dixit:
Ecce Eliſabeth cognata tua, & ipſa
Concepit filium in ſene cute ſua.
lalm. Doôminus regnavit; exultet
Aha, sůscipe verbum Virgo Ma-
ria, quod tibi à Doômino per Ange-
inmm Gabriglem transmiſſum eit.
almus. Benedic anima mea D0-

. cx xxXix
In conſpedtu Angeléôrum pfal-
lam tibi Deus meus.
Adorabo ad templum ſanctum
tuum, & confitebor nômini tuo.
ectio ſancti Evangélii ſecundùm
Lucam. .
INX illo tempore; Miſſus eſt An-
gelus Gabriel à Deo in civitatem
Galilææ, cui nomen Nazareth, ad
Virginem deſponsatam viro, cui
nemen erat Joſeph, de dome
David, & nomen Virginis Maria.
Et réliqua. V
Homilia S. Juliani Archiepiſcopi
Toletani.

Acramentum illud ſeptuaginta
hebdomadarum de Chriſti na-
tivitate Däniel per Angelum didi-
cit: ſimiliter & Zacharias, appa-
rente ſibi Angelo, Joannem filium
de ſe generandum audivit: & Ma-
ria, Angelo ſibi prædicênti, Chri-
ſtum ex ſe nascendum, & eredidit;
& aſsenſit. Hæc tria per Angelum
dicta, & compléta vidémus. Jam
ergo ſolicitè intuêndum eſt, utrum
Angelus iſte, qui Zachariæ & Ma-
riæ apparuit, ipſi quoque Danieli
illa prædixerit.
Miſſus eit Gabriel Angelus ad
Mariã Virginé deiponsatã Joſeph »
nuntians ei verbum: & expavéscit
Virgo de lúmine: * Ne timeas Ma-
ria; inveniſti enimh gratiam apud
Dominum; ecce concipies & pa-
ries, & vocabitur Altiſſimi Filius.
Quæ cùm audiſſet, turbata eſt
in ſermone ejus & cogitaàbat, qua-=
lis eſſet iſta ſalutàatio; & ait An-
gelus ei. Ne.
uidem ipfe Dâniel in pro-
Dhetiæ ſuæ volumine, quando
illa ſacraméênta hebdomadarum de
Chriſti nativitate per Angéêlum fu-
tůra cognéôvit, ſic ipsius Angeli
nomen evidenter expréſſit. Dicit
enim: Ecce vir Gabriel, quem vi-
deram in principio, citèò volans te=
tigit me, & dixit; Daniel,„ anim=
advérte ſermoͤnem, & réliqua a
quæ ibi commemorantur. Item his
tempôribus ſecundùmkvangéliums
Angeli ipsius nomen mirificum ſie
invenitur expréſſum. Dixit enimn
idem Angelus Zachariæ: Ego ſum
Gabriel, qui aſto ante DBeum: 8&
miſſus ſum loqui ad te, & hæc tiha
eangelizire.
Gande Maria Virgo ;„ cnnéias
X=

cx)
hæreſes ſola interemiſti: Quæ
Gabriélis Archangeli dictis credi-
diſti, dum Virgo Deum & hominem
genuiſti, & poſt partum Virgo
inviolata permansliſti.
e. Benedictaà tu in muliéribus, &
benedicts fructus ventris tui. Quæ.
loria Patri. Quæ.

Vad &ëtiam de B. M. V. partu ſic
in eòdem Evangélio légitur:
Mriflus eſt, inquit, Angelus Gabriel à
Deo in civitaté Galilææ, cui nomen
Nazareth ad virginem deſponsatã
viro, cui nomẽ erat Joſeph: de domo

David, & nomen virginfs Maria Jam

ergo manifeſtum eſt, quod unus
idémque Angelus Gabriel fuerit;
qui & præfixa illa tempora Daniéli
deChriſti nativitate apéruit, & par
tum Virginis præséntem eſſe mon-
ſtravit. Ad tempus itaque præfinitũ
occurrit, & olim à ſe dicta, peris
efficientia completa eſſe convincit,
& illic fidélis in propheria hebdo-
madarum, & hic fidélis per myſté-
rium revelatum.
e Deum laudamus. II.
A D A U D E S;

Ngreiſò Zacharia templum Däüi
apparuit ei Gabriel Angelus ſtans
à dextris altaris incénſi.
uis regnavit. ei II.
Ait autem Angelus: Ne ti-
meas Zacharia, quôniam exaudita
eſt deprecatio tua. W
Ego ſum Gabriel Angelus,
qui aſto ante Deum „ & miſſus
sum loqui à te. Gabriel An-
gelus locutus eſt Mariæ, dicens:
Ecce concipies in utero, & paries
filium: & vocabis nomen ejus Jé-
ſum. 3. Dixit autem Maria ad
Angelum: Quômodo fiet iſtud,
quo niam virum non cognôſco? Et
reſpondens Gabriel Angelus, dixit
ei: Spiritus ſanctus ſupervéniet in
te, & virtus Altiſſimi obumbrabit
Tibi. C E cce vir Gabriel.
cxxxXVii.
Lacâre, Chriſte, sérvulis,
Quibus Patris cleméntiam
Tuæz ad Tribúnal gratiæ
Patrôna Virgo pôſtulat.
t vos beata per novem
Diſtinéta gyros, Agmina:
Antiqua cùm præsentibus;

Futůra damna péllite.
ufeêrte gentem perfidam
Gredéntium de finibus:
Ut unus omnes unicum
Ovile nos paſtor regat.
Deo Patri fit gloria;,
Natoôque Patris inico,
Sancto ſimul Pafaclyto,
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Stetit ngelus juxta arã templi.
„Habens thuribulum aureum in
manu ſua. 2.. .

Gabriel Angelus desceêndit ad Za-
chariam, & ait illi: Uxor tua pariet
tibi filium, & voçabis nomen ejus
Joannem, & millti in nativitate
ejus gaudébunt: ipſe enim præibit
ante faciem Dñi parare vias ejus.
eus qui inter. CxxXvii.

Ait autem.
Ecce vir Gabriel.
. Stetit Angelus,
aram templi. Stetit.
g. Habens thuribulum aureum in
manu ſua. Juxta.
loria Patri. Stetit. .
Aſcendit fumus arômatum in
conſpéétu Dômini.
De manu Angeli. ,B
Ego ſum Gabriel.

Juxta

Go autem veni, ut indicarem
6,tibi, quia vir deſideriôrum es.
Septuaginta hebdomades abbre-
viatæ ſunt, ut finem accipiat pecca-
tum, & impleatur viſio & prophe-
tia, & ungatur Sanctus Sancorum.
Aſcêndit fumus aromatum,
In conſpectu Dñi. Aſcendit.
De manu Angeli. In.
31ria Patri. Aſcéndit.
In conſpectu Angelôrum pſal-
lam tibi Deus meus.
. Adorabo ad témplum ſanctum
tuum, & confitébor nômini tuo.
Ad Nonam; Afa. Dinxit autem
Maria. Capi 1. L y.
Cito ergo, & animadvérte: Ab
éxitu ſermônis, ut iteram ædih-
cétur Jerufalem, usque ad Ghriſtũ
ducẽ hebdoômades ſeptem, & heb-
domades ſexaginta duæ erunt.
In conſpectu Angelorum,
Pſallam tibi Deus meus. In
conſpéctu.
Adoràbo ad templum ſanctum
tuum, & confitébor nomini tuo-
Pſallam. B316ria Patri. In
con-

conſpecku.
Oinnes An

Onſtebor ti
ſle meo *
P In conſpee
n idiDeus
Alenplum ſa
tehyrnomin

Unhkigelus
Ium: Non er

Aletüncdüm
ſerlltzb ea.
ens
cAX.

0 FF

eleren g

Ale im

Nne ömin
ſble rit
Un inm in
A Cum il

Gnra llemte

0)
Amne,
arä tem
m auteum

Lendik id.
tor tus pund

enim prrid
le las el⸗
ttl. (ANIII

el
ls, I
durebmn 1

mnatum in

Amnibiel

nomint

Dinirin

itelum ,
gue 41 XE
ſrenin
nteon
us melß⸗

⸗

plum ln
1 nomin

7 at
Uia 6

conſpectu. Adoräâte Deum.
Oinnes Angeli ejuz.

onfitébor tibi Dömine in toto
gorde meo * quoniam audiſti. 8s.
In conſpeéctu Angelôrum pſal-
lam tibi Deus meus. Adorabo
ad templum ſanctum tuum, & con-
fiteébop noômini tuo.

Archängelus Gabriel ait ad Ma-
riam: Non erit impoſſibile apud
Deum omne verbum: Dixit autem
Maria: Ecce ancilla Domini, fiat
mihi ſecundùm verbum tuum. Et
disceſſit ab ea Angelus.
eus, qui inter céteros.
CxXXVIi.

O F FICIU M

Haſta Regem gloriæ. cum rel.
ixit Dôminus.

bHaudate Diũm omnes Gentes. 79.

Umet Dôminus ſcçutum inexpu-
ugnäbile æquitatem: àcuet autem
duram iram in Länceam, & pug-
näbit cum illo orbis terrarum
contra inſensatos.

Ange lingua glorioôſæ
L Läancex præconium,
Quæ recluſit pretiõôſæ,
Cataractæ flüuvium,
Paſſio Chriſto dolorôse
Pro ſalůte Gentium.
Maſta Gazis præoptata
Mundi pandit pretium »
Cordis tactu prœparäta
Fit ſagitta fortium:
Arma Clavi ſunt beâta
Contra vires deymonum.
Qulcis Haſta Dei latus
Spoliaâſti saänguine,
Dulces clavi, qui reâtus
Expurgäſtis flümine;
Ut ſit mundus emundatus

. cxli
Er ſanätus vuͤlnere.
Maſta fulcit Viatéôres „
Et timéntes animat ,
Et oſtenſo bellatores
Cordis ſucco rôborat,
Clavus firmat & dat rores„
Puſillosque récreat:
eſu victor inferòrum
Qui triümphas Lancea;
Et virtûte qui Clavoôrum
Reſtaurâſti omnia:
Fac, ut horum nos armorum
Muniant præsidia. Amen.
Accipiet armaturam zelus il-
lius, allel.
Et armabit creatûram ad ultié-
nem inimicorum, allel.

Gaude pia plebs juſthrum, omne
genus Germanorum, tantis de mu-
néribus: nam clenò dia ſalũtis, tibi
dedit Rex virtütis: ſuis de vulneri-
bus; Clavos, Länceam & Crucem,
ut ſequaris Chriſtum ducem, allel.

Eus, qui in aſsumptæ carnis in-
firmitate Clavis affigi, & Lan-
cea vulnerari pro mundi ſalúte vo-
luiſti; concede propitius; ut qui
eorümdem Clavorum & Lanceæ
ſolemnia veneramur in terris, de
gloriòſo victériæ tuæ triümpho
gratulémur in cœlis. Qui vivis &
regnas &c.
œléſtis Regis Länceam, venite,
adorgmus: * Et pro Clavis ejus
Chriſto jubilémus, allel.
enite. 1I.

Aſchaàli jùbilo ſonent præcoônia
Armoôrum Düi, per quæ victoria
Venit Chriſticoliszſint in memôria
Crux, & Clavi, & Lancea.
rux apud inferos ſpoleat tartara,
Lancea superis tribuit præmia,
Clavi consôciant cœlos & infima „
Fletum mutant lætitia.
lavus dum figitur in Dei mânibe,
Et dum demergitur in ſacris pédi-

bus:
aſta dũ fôdicat latus, hominibug
Manat gratiæ fluvius. .
ancea ſæviens in Dei péctore, ,
Et inde pröferens aquam eum.
sänguine, . .
Mundũu lætificat impetus flůmine 5
Omnes ad aquas cürrité.
e ſumms Déitas cœlum magni-
cat,
Ordo Serâaphicus laudibus inſonat:
. is .

His noſter pàriter cœtus ſe miſ-

ceat,
Et in ſæcula te canat. Amen.

Exaltatur Erucis lignum, dum Chri-
ſtus occuúbuit lanceatus; à maligno
hofte nos eripuit allel.
eatus vir, qui non abiit.
uare fremuérunt Gentes. 0-
smine, quid multiplicati.
xiv.
Tuam Lanceam adoramus Dnñe,
allel. Tuam gloriôòſam paſſio-
nem recéôlimus, allel.
De libro ſecundo Paralipömenon.

Ecit igitur Rex Salomon ducen-
tas haſtas aureas de ſumma ſex-
centorum aureôrum, qui in singu-
lis haſtis expendebantur. Trecénta
quoque ſcuta aurea, trecentôrum
aureorum, quibus tegebantur sin-
gula ſcuta: poſuitque ea Rex in
armamentario, quod erat conſitum
némore. Tu autem Döômine. *
Videte glorioſa loca clavorum,
& latus meum lancea perforatum,
Pro ſalüte mundi. Palpate & vi-
dete, quia êgo ipſe ſum, allel. allel.
F. Verè languôres noſtros ipſe tu-
Iit, & dolores noſtros ipſe porta-
Vit. Palpate.
De libro Sapientiæ.

„ Taccipiet armatùram Zzelus il-
lius, & armabit creatúram ad
uftioònem inimicôrum. Induet pro
thorace juſtitiam, & accipiet pro
galea judicium certum. Sumet ſcu-
tum inexpugnabile æquitatem. A-
cuet autem duram iram in lance-
am, & pugnabit cum illo orbis
terrärum coôntra inſensatos.
Latus ejus apéruit, alleluja,
Hatefecit ſtium vitæ, Allel,
allelúja. Ingrediämur illud.
Allelùja, allel.
De Epiſtola B. Pauli Apéôſtoli ad
Epheſios.
TNduite vos armatram Dei, ut
voſsitis ſtare adversùs insidias
diaboli: quôniam non eſt nobis
colluctàtio adversùs carnẽ & san-

guinem, ſed adversùs Principes & alleluja, allel.

veritäte, & induti loricam juſti.
tiæ ; & calceâti pedes in præpa-⸗
ratiéönem Evangélii pacis, in
omnibus ſuméntes ſcutum fidei ,
in quo poſsitis omnia tela nequilſ-
ſimi ignea extinguere ; & ga-
leam ſalutis aſsümite, & gal-
Sum ſpiritus, quod eſt Verbum
Inter Clavos Chriſtus in Cruce
ſeparatus eſt,; &* Alleluja, allel.
allel.
ne mundus in ejus laudibus vigi-
lavit. Allel. allel.
Gloôria Patri. Allel.

Tuam Länceam adorämus Doömi-
ne: & tuam glorioſam paſſionem
recolimus, allel.
Pſa uùm invocarem. xvi.
erba mea auribus peércipe. xvi.
omine Dôminus noſtexr. xviii.
Verè languoôres noſtros ipſe tu-
lit, allel. Et dolores noſtros
ipſe portavit, allel. .
Sermo Innocentii Papæ ſexti.

p Redemptôris noſtri Domini
Jeſu Chriſti ſacratiſſima paſſio⸗
ne, ſic nos gloriari opôrtet, ut ip-
sius paſſiôònis cuncta myſtéria di-
numerantes & meérita, singulis
étiam ejus ſalutaribus inſtrumentis
gloriémur. Inter quæ iltud celé-
briter memorandum eſt, quod ipſe
Salvator emiſſo in Cruce jam ſpirie⸗
tu, ſiuſtinuit perforari Lancea la-
tus ſuum, ut inde Sanguinis & a-
quæ profluéntibus undis, formaré-
tur unica & immaculàta, ac virgo
ſancta mater Eccléſia ſponſa ſua. O
beatiſſima ipsius ſacri lateris aper-
tura, unde nobis tot & tanta divi-
næ pietatis donha fluxerunt! O fe-
lix Lancea, quæ tot bona nobis et-
ficere, & ad tanti triümphi glô-⸗
riam méruit ſuperaddi!
Surge virgo Eccléſia, Sponſo
redde múnia; tui clavi grata im-
primunt veſtigia, per quæ ruit in-
ternalis Siſara. Nam clavum

Jahel malleo fixit in ejus temporae
Dulces clavi

Poteſtates, advérsùs mundi Remto- pängite corda noſtra. Nam.

res tenebrärum harum, contra
ſpiritualia nequitiæ in cœléſtibus-
Proptérea accipite armatúram Dei,

ut polsitis resiſtere in die malo; gni cœleſtis aparuit.

& in omnibus perfécti ſtare. Staté
ergo ſuccincti lumbos veſtros in

äc latus ipſum aperiéndo
ſacratiſſimas januas nobis re-
1 Hæc vulne-
rando jam moôrtuum, vülnera noe-
ſtra ſanâvit, vjtamque nobis red-
didit-

Et in ſancta reſurrectio-

at, e ſa
nunsfigene
us noſtras
güsdem ſae
1y crcititis
t, & nos
üriis muncd.
(lmi, quiby⸗
Cni flit aff
inuculato rel
len kerre tal
Iult ſec & no
luiferas pla
umiplus di
lüms, ut m
lite nexibu
Moris laguen
Unn depottſlin
Hiaſa nitet
Ulcantbus,
Aelißt, F
Ulissingulne
NRN

Vic enin
Ohrjismoch
(ng, er
lociſit, & in
Plint curare
Ute gitur 14
EEi, alizgue
Uiti inſtrum
kelbus Chrig
4, ge ipla
alen Necſeſi
Ulliz ofücci⸗
in: cienum
lens eputammtn
Uniz ſeciallbe
tertin in Da
lrunente il⸗
Pene zr ſpe
len, Kfiat
liles Chnit
kunnd ihlis
run ger
e di lerot
eimi

nrCfritene
lceito laten
, atcenti
Lant
Mite, N
Ofznis te
ſe danis tert
und, alle

lorien
es in Neg
bics
Catun nl

iſtus inc
Allelen, 4
2 kelulleh⸗
ludibuft

ümmus Don
am pallone

tem. .
perelpe N
oltet. IIl.
oſtros iglete
lotes noln

Dipr eni⸗

n. Donin
lim helſo⸗
oltet ul l⸗
kerin d⸗
1 zunpolis
incranent
Uld eet⸗
uce unhne
nincenr
inguins A
udls, lonmane
lia, a iinn
cdollaſut.

lueisaſe
anne
110 5
bona noni

didit, & ſalutem. Hæc innõxium
transfigéndo, illius sanguine cul-
pas noſtras abſtérſit ; & demùm
ejusdem ſacratiſſimis undis irriga-
ta, cæcitatis noſtræ ténebras suſtu-
lit, & nos ipsius divinæ pietatis
fluviis mundaàvit. IIli etiam dulces
Clavi, quibus ipſe Salvaàtor eidem
Cruci fuit affixus, quiq; non ſolum
imaculato reſpêrgi sanguine, &mo-
lem ferre tanti ponderis merué:
runt, ſed & nos étiam per ipsorum
ſalutiferas plagas dulcêdinem tan-
tam ipsius divinæ charitatis acce-
pimus, ut manus noſtræ à peccati
ſolutæ nexibus, pedésque noſtri à
mortis laqueis füerint liberati,
ſunt devotiſſimè recolendi.
ge, Haſta nitet margaritis nimis co-
ruſcantibus, Alleluja; allel.
alleluja. Mucro gemmis infi-
mris sanguine vernantibus. Alle-
Uja.

Uid enim vuúlnere & plagis
hujúsmodi sanctius? Quid eis
ſalübrius, ex quibus falus noſtra
procéſſit, & in quibus aſsiduè ſe
poſſunt curare àänimæ devotôrum?
Licèt igitur Lancea, & Clavi præ-
didi, aliaque ipsius paſſionis ſa-
lutäaria inſtruménta ſint à cunctis
fidelibus Chriſti ubilibet veneran-
da, & de ipſa étiam paſſione in
eadem Eccleſia ſolémnia annis
singulis officia celebréentur, &
fiant: dignum tamen, & convé-
niens reputamus, ſi de ipsius paſ-
ſiònis ſpecialibus inſtrumentis , &
Præsértim in partibus, in quibus
inſtrumenta ipſa dicuntur habéri:
ſolémne ac ſpeciale feſtum cele
brétur, & fiat: Noôsque illos fi=
deles Chriſti, qui aliqua ex in-
ſtrumentis ipſis habére ſe gaudent,
in eorum devotione, divinis offi-
ciis, atque munéribus ſpecialiter
foveamus.
. Jeſus noſtra ſpes ſuavis ab ubé⸗
ribus, * Alleluja, allel. allel.
J. Pro nobis foſſus Clavis in pal-
mis atque pedibus, Alleluja.
Glöria Patri. Allel.

Tu Chriſte noſtrum gâudium, de

lanceäâto latere, da oris mellieidi-

um, ardénti corde sugere, allel.
P1 antate. ns regnavit.
Qntäte. ix.
J. Omnis terraadéôret te, & plſal-
lat tibi, alleluja.

cxliii,
bſalmum dicat nômini tuo Doô-
mine, allel.
Lectio ſancti Evangélii ſecundùm
aannem. 19.
illo témpore: Sciens Jeſus »
quia omnia conſummata sunt, ut
conſummaréetur Scriptúra, dixit:
Sitio. Et réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Nus milituùm Lancea latus ejus
apéruit, & continuò exivit ſan-
quis & aqua, Vigilanti verbo E-
vangeliſta aſus ett, ut non dice-
ret: Latus ejus percuúſſit, aut vul-
neravit, aut quid aliud, ſed ape-
ruit: ut illud quodammodo vitæ
oſtium panderetur, unde Sacramen-
ta manavérunt, ſine quibus ad vi-
tam, quæ vera vita eſt, non intratur.
IIle ſanguis, qui fuſus eſt, in re-
miſſionem fuſus eſt peccatoôrum.
Aqua illa ſalutaris témperat pôcu⸗
lum, hæc & lavacrum præſtat, &
potum. Hoc prænuntiabat, quod
Noe in lätere arcæ ôſtium facere
juſſus eſt, quò intrârent animalia;
quæ non erant dilúvio peritüra „
quibus figurabatur Eccléſia. .
Vibrans miles lanceam acutiſſi-
mam, apéruit templum fanctum
glöriæ Dei: & In quo habitat ple-
nitúdo Divinitatis, allel. allel.
Ibi abſcondita eſt fortitůdo
ejus: ante faciem ejus ibit mors.
In quo.

Ropter hoc prima mulier facta
eſt de latere viri dormiéntis a
& appellàta eſt vita, matérque vi-
vorum, magnuúmque ſignavit bo-
num ante magnum prævaricationis
malum: & fecundus Adam incli-
nato câàpite in Cruce dormivit »
ut inde formarétur ei conjux, quæ
de latere dormiéntis effluxit. O
mors, unde mortui reviviſcunt!
quid iſto sänguine mündius &
quid vuúùlnere iſto ſaluůbrius? Facta
sunt enim hæc, inquit, ut Scrip-
türa implerètur: Os non commi⸗
nuétis ex eo. Et iterùm alia Scrip-
tura dicit: Vidébunt, in quem trans-
fixérunt. ,
Tuam Länceam adoràmus Dô-
mine, allelêâja: tuam glorioôſant
recéôlimus paſſiõnem, Allelùja;
allelüja, alleluja. ..
Haſta Regem gloriæ cruentavit
Chriſtum. Allelũja. .
Nôria Patri. Alleluja.

cxl iv

Ue teſtimonia de Scripturis
ſingulis reddidit, quaſi facka
fuiſſent, narravit. Nam quia dixe-
rat: Ad Jelum autem cùm veniſſet,
ut vidétunt eum jam mortuü, non
fregérüt ejus crurazad hoc pértinet
teſfimonium: Os non comminuetis
ex eo: quod præceptum eſt eis, qui
celebrare Paſcha juſſi ſunt, ovis im-
molatione in veéteri lege, quæ Do-
minicæ paſſionis umbra præcéſſe-
Tat. Unde Paſcha noſtrum immola-
tus eſt Chriſtus: de quo Iſaias Pro-
Phéta dixerat: Sicut ovis ad occi-
ſionem ductus eſt. Item, quia ſub-
junxerat, dicens: Sed unus militum
Lancea latus ejus apéruit; ad hoc
peértinet àlterum teſtimonium:
Vidébunt, in quem transfixérunt.
Obi promiſſus eſt Chriſtus, in ea,
qua crucifixus eſt, carne ventúrus.
e Deum laudamus. II.
D L A U D. E S;,

Aſta Regem glôriæ Chriſtum
cruentavit, dum crucis in ar-
bore Dominus regnavit, allel.
ôminus regnavit.
I1.
Hanc tremêndam Lanceam
omnes adorémus, & in ejus lau-
dibus ſemper jubilémus, allel.
ig. Unus militum Lancea latus
ejus apéruit, & continuò exivit
ſanguis & aqua, allel.
Fui mörtuus, & ecce ſum
vivens in ſæcula ſæculôrum, allel.
Sempitérna gaudia Chriſtus
tunc donaâvit, cùm Clavis & Lan-
cea mortem ſuperavit, allel.
alum. 3 umet Dôöminus.
cxli.
Erbum ſupérnum prodiens
Salvare quod perierat,
Haſta Clavisque moriens
Complevit, ad quod vénerat.
2. glorioſa Lancea!
Timor tremorque deæmonum;
Regna pandis ſidérea,
Per ſanctæz necis méritum.
e Clavorum ſtigmatibus
Emdanat mundi préètium,
E cunctis aromatibus
Spirans odorem cœlicum.
En corde Chriſti mêrgitur
Mucro leône ſævior:
De forti fons exôritur
Cibuúsque melle dulcior.
n natum Pater phialam
Effudit iracundiæ, .

frunt.

„ 2 2⸗2
Ut nobis Coenam maximam
Gratis ſuæ det gloriæ.
Chriſte, noſtrum gaudium »
De vulnerato latere
Da lac, & vinum depluum
Ardeénte corde sügere.
»recamur, Auctor omnium:
Tu noſtra ſis reféctio:
Tuôrum quoque meritum
Armôrum ſis protéctio. Amen.
Per ſanctam Lanceam de inimi-
cis noſtris, allel. . Libera nos
Deus noſter, allel.

O felix & omni laude digna Laän-
cea Salvatôris, quæ pertranſiens
latus ejus, chiroôgraphum peccati
affixit patibulo Crucis, allel.
10. D eus, qui in aſsumptæ
carnis. cxli.

Haſta Regem gloriæ. eus

in nomine tuo. e le

15.
egi ſæculôrum.
b Chriſte Fili Dei vivi,
miſerére nobis, Alleluja, allel.
Chriſte Fili Dei.
Qui vulneratus es pro nobis.
Allelja, alleluja. .
Gloria Patri. Chriſte &c.

go ſum primus.

Hanc treméndam Laànceam.
umet Dôminus.
Apprehende arma, & ſcu-
Allel. allel. Apprehen-
de arma. J. Et exuürge in adjuto-
rium mihi. Allel. allel.
Gloôria Patri. Apprehende arma.
Fodérunt manus meas, & pedes
meos, allel. 3 Dinumeravé-
runt omnia oſſa mea „ allel.

tum,

Unus militum.

Rätia vobis, & pax ab eo, qui
eſt, & qui erat, & qut venturus
eſt, & à Jeſu Chriſto, qui eſt teſtis
fidelis, primogeénitus mortuôrum,
& princeps Regum terræ: qui di-
lexit nos, & lavit nos à peccatis
noſtris in sänguine ſuo.
Fodérunt manus meas, &
pedes meos, * Allel., allel. Fode-
Dinumeravérunt ômnia
ofla mea. Allel. allel. Gloria

Patri. Fodérunt. Quem tu per-
cuſsiſti, perſecúti ſunt, allel. .
t

Et ſupet
reorum ade

ſempiternag

60 fum
& viyus,
tcce ſom yire
lum,

Peleciti
Obem tn perot
lt Ner e
Meoruln addic
Glei atri.

1

Mepulner⸗
Alures noltras
ummitns eſt
n, Ael.

nun, K in e
nkpetuam

10NINI

anten

Mammes Cent

Pwiſtize
ik ſin den
m eſg;,
edllin one

Unter katke

R e .
Crle
nliit e
le, allel
Drincip
e, allel

mm
.
Paudium,

pluum
e.
mmnium:
itum
0. Amen.
ain de inin
Llbelam

e diena Iin
Penttunſen
phum peccal
in alsinge
cli

Ulortum.
lihei i,
lelujazallel

lo nobis,

lun Müm

ncenn.
onin.
Aumn Al⸗
. Apoteler⸗

ge il Muin

le
enle aun
eidſN Neid
Dinumeidfe
4 lel.

qui veul

Et ſuper dolòrem vúlnerum
meoôrum addidérunt, allel.

Sempitérna gaudia.

Go ſum primus & noviſſimus,
& viyvus, & fui môrtuus: &
ecce ſum vivens in ſæcula ſæculô-
rum. .
Quem tu percuſsiſti,
perſecùti ſunt, * Allel. allel.
Quem tu perouſsiſti. .
Et ſuper dolorem vúlInerum
meoôrum addidérunt. Allel. allel.
lôria Patri. Quem tu percuſsi-

i.
Ipſe vulneratus eſt propter ini-
quitates noſtras, allel. ,
Attritus eſt propter ſcelera no-
ſtra, allel.

rédidi. 79.

Collaudémus Chriſti cleméntiam,
qui per glorioſos Clavos & Lance-
am dat Eccléſiæ de inimicis vi-
ctôriam, & in cœlo vitam & coroô-
nam perpétuam, allel.

DOMINILIGA III.

Jacob autem. mn.
ixit Déôminus.

audate Dômi-
num omnes Gentes. 79.

BEnedidiones Patris tui confor-
tatzæ ſunt benedictiônibus Pa-
trum ejus; donec veniret deſidé-
rium cöllium æternorum: Fiant in
capite Joſeph, & in vértice Na-
zZaræi inter fratres ſuos.
3 e Joſeph, célebrent
asmina Cœlitum &c.

Conſtituit eum Dôminum do-
mus ſuæ, allel.
, Et principem omnis poſſeſſio-
nis ſuæ, allel.
Cùm eſſet deſponsaâta mater Jeſu
Maria Joſeph, antequam conve-
nirent, inventa eſt in utero ha-
ens de Spiritu ſancto, alle-
luja.
Brev. Rom.

Cxiv

Eus, qui ineffabili providen-
tia, beatum Joſeph Sanctiſſi-
mæ Genitricis tuæ Sponſum elige-
re dignatus es: præſta, quæſumus ;
ut quem protectöôrem veneramur
in terris, interceſsorem habéere
mereaâmur in cœlis. Qui vivis, &
regnas.

audémus Deum noſtrum: In
veneratione B. Joſeph, Protectôris
noſtri, alleluja.

„Hy. e Joſeph célebrent
agmina Cœlitum.

Angelus Doômini apparuit in ſom-
nis Joſeph dicens: Surge, & dcci⸗=
pe púerum, & matrem eius, &
fuge in &Æιgyptum, & eſto ibi „ us-
que dum dicam tibi, alle-
luja.

lj Gonfitébor nêmini tuo, alle-
uja.
Qudôniam adjútor, & protéctor
factus es mihi, allel.

De libro Geneſis.

Ianur Joſeph ductus eſt in Kgyp-
tum; emitque eum Pütiphar Eu-
nuüchus Pharaônis, Prineeps exérci-
tus, vir Æägyptius, de manu Is-
maelitarum, à quibus perductus
erat. Fuitque Dominus cum eo „
& erat vir in cunctis pröôſperè a-
gens, habi tavitque in domo domi-
ni ſui, qui ôptimè nôverat, Dômi-
num eſſe cum eo, & ômnia 9
quæ géreret, ab eo dirigi in ma-
nu illius. Invenitque Joſeph gra-
tiam coram démino ſuo, & mini-
ſtrabat ei, à quo præpôſitus omni-
bus, gubernabat créditam ſibi do-
mum;, & univeérſa, quæ ei tradita
fuerant: benedixitque Döminus
domui πgyptii propter Joſeph »
& multiplicavit tam in ædibus „
quam in agris cunctam ejus ſub-
ſtantiam: nec quidquam aliud no-
Verat, niſi panem, quo vescebatur.
Erat autem Joſeph pulchra facie, &
decorus aſpectu.
Clamavit poôpulus ad Regem
aliménta petens: Quibus ille
teſpondit: ite ad Joſeph, allel.

Salus noſtra in manu tua elt:
k réſpi-

cxlvi SS
réſpice nos tantum, & læti ſervié-
mus Begi. Quibus ille.

Lâcuit Pharaôni consilium, &
cunctis miniſtris ejus; locutus-
que eſt ad eos: Num invenire po-
térimus talem virum, qui ſpiritu
Dei plenus fſit? Dixit ergo ad Jo-
ſeph; quia oſtendit tibi Deus om-
nia, quæ loctus es, numquid ſa-
pientioôrem, & consimilem tui in-
venire péôtero? Tu eris ſuper do-
mum meam, & ad tui oris impé-
rium cundus populus odédiet:
uno tantum Regni soôlio te præcé-
dam. Dixitque rurſus Pharao ad
Joſeph, ecce conſtitui te ſuper
univerſam terram &Ægypti. Tulitque
annulum de manu ſůa, & dedit
eum in manu ejus: veſtivitque eum
ſtola byſſina, & collo torquẽ aure-
am circumpoôſuit. Fecitque eum
ascéndere ſuper currum ſuum ſfe-
cùndùm, clamänte Præcone; ut
omnes coram eo genu flecterent, &
præpôſitum eſſe ſcirent univerſæ
terræ π gypti.
Fecit ne Deus quaſi Patrem Re-
gis, & Doôminum univérſæ domus
ejus: Exaltavit me, ut ſalvos
faceret multos poôpulos, allel.
Venite ad me, & ego dabo vo-
bis omnia bona Kgypti, ut co-
medatis medullam terræ. Exalta-
vit,

Ixit quoque Rex ad Joſeph:
Ego sum Pharao: absque tuo
Império non movébit quisquam
manum aut pedem in omni terra
Rgypti; vertitque nomen ejus »
& vocavit eum lingua Ægyptiaca;
Salvatérem mundi. Deditque illi
uxôrem Aſeneth filiam Putiphare
Sacerdôtis Heliopéôleos. Egréſſus
eſt itaque Joſeph ad terram .gyp-
ti (triginta autem annôrum erat,
quando ſtetit in conſpéctu Regis
Pharaônis (& circuivit omnes Re-
gioônes .gypti. Venitque fertilitas
ſeptem annorum, & in manipulos
redactæ ſegetes congregatæ ſunt in
hoôrrea gypti. Omnis étiam fru-
gum abundantia in fſingulis uürbi-
bus condita eſt. Tantaque fuit ab-
undantia tritici, ut arenæ maris
coæquarétur, & côpia mensúram
excederet.
Jam lætus môriar, quia vidi
faciem tuam, & ſupéêrſtitem te re-
linquo. Non ſum fraudatus aſpé-

u tuo: Inſuper oſtendit mihi
Doôminus ſemen tuum, allel.
Qui pascit me ab adolescéêntia
mea, benedicat püúeris iſtis;
invocétur ſuꝑer eos nomen meum.
Inſuper. loria Patri. Inſupex.

Angelus Dömini apparuit in ſom-
nis Joſeph, dicens: Surge, & àac-
cipe Pùerum, & Marrem ejus, &
vade in terram Iſrael, defunéti
ſunt enim, qui quærébant animam
Fùeri, alleluja.

Réſpice de cœlo, & vide, &
viſita vineam iſtam, allel.
Et peérfice eam, allel.
Sermo ſancti Bernardini Senénſis.

Mnium ſingulaârium gratiaärum
alicui rationabili creatüræ
communicatarum, generalis reégu-
la eſt; quod quandocumque divi-
na gratia elégit aliquem ad ali-
quam gratiam ſingularem, ſeu ad
aliquem ſublimem ſtatum, omnia
charismata donet, quæ illi Persoô-
næ ſic eléctæ, & ejus officio ne-
ceſsatia ſunt, atque illam copiòsè
decôrant. Quod maximè verifica-
tum eéſt in sancto Joſeph, putati-
vo Patre Domini noſtri Jeſu Chri-
ſti, & verò Sponſo Reginæ mun-
di, & Döminæ Angelorum, qut
ab ætérno Patre etectus eſt fidélis
Nutricius, atque Cuſtes principa-
lium theſaurorum ſuòrum, ſcilicet
Filii ejus, & ſponſæ ſuæx, quod
officium fideliſſimè proſecuùtus eſt,
cui proptéreà Dôminus ait; Serve
bone, & fidélis intra in gaudium
Dômini tui. „
Dediſti mihi protectiénem ſa-
lútis tuæ, & déxtera tua ſuscépit
me: * Protector meus, & cornu
ſaltis meæx, & ſusceptor meus-»

alleluja.
. Ego protéétor tuus ſum, &
merces tua magna nimis. Proté-
Ctor.

ômpares eum ad totam Ec-
Eléſiam Chriſti: Nonne iſte eſt
homo elécktus, & ſpecialis, per
quem, & ſub quo Chriſtas eſt or-
dinatéê, & honéſté introductus in
mundum? Si ergo Virgini Matri
tota Eccléſia ſanéta débitrix eſt,
quia per eam Chriſtum ſuscipere
digna

Giena facta
eam huic
Uentiam ſin
clavis veter
Dattiarchal
tas pfomu
um. Pon
corporilitet
Uina gignatt
kitur figuri⸗
en ſoſeph,
ſenavit. ded
glia non ſol
Corporalis vi
is panem d
Ilum tribuit
Cnutrlxit.
ſetituet fili
llins, & ſul

u;roteget

ienpore:
le,liescet, al
ommis c
Ckindite cora
Uingloria.

Mofeckd du
ot Chri
letentiam
Mlitemngnan
ſete in hum

iluo, in .
unlt, guin be
felummapit,
o in verbo

innuätur
uſclümiu
,& iptin
ubmetge
biccrigio
Hliun inte⸗

un ſirnelc

daiig datt,

Kencit min
Alel.
Adolescenli
is iſtis,

tuit in ſor.
utge, Nir⸗
tem eins ,
, (ekünct
ant Aninan

Ulel.
leil.
lini Penerli⸗

n gkatünn
1 cretu
neralis tsr⸗

elorun, gl
tnsel

foshlnal
D
elue; guat
olerlin eh
s ; Nn
a in Uuncm
jells, on
egtor bi

us ſun ,

wis. M

14 totan ,
veciils 4 8
hriſtas e
ntrodti,

OQiena facta eſt: Sic proféctò poſt
eam huic debet gratiam, & reve-
réntiam ſingularem. Ipſe enim eſt
clavis véteris Teſtaménti, in qua
Tatriarchalis, & Prophetalis digni-
tas promiſlum conséquitur fru-
Kum. Porro hic eſt ſolus, qui
corporaliter poſsedit, quod eis di-
vina dignatio repromifit. Méritò
igitur figuratur per illum Patriar-
cha Joſeph, qui pépulis frumenta
ſervavit. Sed & hic illum præcéllit,
quia non ſolum Ægyptiis panem
corporalis vitæ, ſed omnibus ele-
Gis panem de cœlo, qui coœleſtem
vitam tribuit, cum multa ſolértia
enutrivit.
Statuet filios ſuos ſub tégmine
illius, & ſub ramis ejus morabi-
tur; protegétur ſub tégmine illius
à fervore: Et in glôria ejus
requiéscet, allel. y. Sperate in
eo omnis congregatio populi,
effundite coram illo corda veſtra.
Et in gloria.

Roféctò dubitändum non eſt,
quod Chriſtus familiaritatem,
reveréntiam, ac ſublimiſſimam di-
gnitatem, quam ſibi exhibuit, dum
ageret in humanis, tamquam filius
Patri ſuo, in cœlis ütique non ne-
gavit, quin potius complevit, &
conſummavit. Unde non immé-
ritò in verbo propôſito à Domino
ſubinfertur: Intra in gaudium Doô-
mini tui. Unde licet gaudium æ-
térnæ beatitüdinis in cor hôminis
intret, maluit tamen Dominus ei
dicere: Intra in gaudium; Ut my-
ſticè innuatur, quod gaudium illud
non ſolùm in eo ſit intra, ſed ùn-
dique illum circuùmdans, & absor-
bens, & ipſum velut abyſſus infini-
ta ſubmérgens. Memento igitur
noſtri beate Joſeph, & tuæ oratiéô-
nis ſuffragio apud ruum putativum
Filium intercede, ſed & beatiſſi-
mam Virginem ſponſam tuam no-
bis propitiam redde, quæ mater
eſt ejus, qui cum Patre & Spiritu
ſancto vivit, & regnat per infini ta
ſæcula ſæculorum, amen.
Si consiſtant adversum me ca-
tra, non timébit cor meum:
Ssi exürgat advérsum me præ-
lium, in hoc ego ſperabo, allel.
In te cantâtio mea ſemper,
quôniam tu adjutor fortis. Si ex-
Urgat.

Boria Patri. Si exurgat.

cxlvii
Consůrgens Joſeph accepit pe-
rum, & matrem ejus, & venit in
terram Iſrael, & habitavit in civi-
fare * quæ vocatur Nagareth, alle-
uja

Invéni Dominum Patrem Doô-
mini mei, allel.
„Ut non derelinquat me in die
fripulationis „allel.
éctio ſancti Evangélii ſecuùndùm
Lucam.

N illo témpore: Factum eſt au-
tem cùm baptizarétur omnis pô-
Ppulus, & Jeſu baptizato „ & oran-
te, apértum eſt cœlum. Et reli-
qua.

Homilia S, Auguſtini Epiſcopi.

Aniféſtum eſt illud, quod ait,
ut putabatur filius Joſeph,
propter illos dixiſſe, qui eum ex
Joſeph, ſicut alii homines nascun-
tur, natum arbitrantur. Guos autem
movet, quod alios progenitôres
Matthæus enumerat, descêndens à
David usque ad Joſeph, alios autein
Lucæs ascendens a Joſeph usque ad
David; facilè eſt, ut advértant, duos
Patres habére potuiſſe Joſeph; u-
num aà quo geénitus, alterum a quo
ferit adoptatus, antiqua eſt enim
conſuetudo adoptandi et jam in i1-
lo populo Dei, ut ſibi filios face-
rent, quos non ipſi genuiſſent Un-
de intelligitur Lucas Patré Joſeph,
non à quo génitus, ſed a quo fuerat
adoptatus, ſuscepiſſe in Evangélio
ſuo, cujus progenitores ſurſum
verſus comméemorat, donec exiret
ad David.
Joſeph fili David, noli timé re
accipere Mariam conjugem tuam .
quod enim in ea natum eſt, de Spi-
ritu ſancto eſt; pariet autem fi-
lium: Et vocabis nomen ejus
Jeſum, allel. .
Ipſe enim ſalvum faciet popu-
lum ſuum a peceatis eòorum. Et
vocabis. .

Um enim necéſſe ſit, utrôque
Evangeliſta vera narrante »
Matthæo ſcilicet, & Luca, ut unus
eôrum ejus patris originem tené-
ret, qui genůerat, alter eſus, qui
adoptaverat Joleph; quem pio-
K 2 ba-

cxlviii
babilius intelligimus adoptantis
originem tenuiſſe, quàm eum,
qui nôluit Joſeph génitum dicere
ab illo, cujus eum filium êſſe nar-
rabat? Matthæus autem dicens,
Abraham génuit Iſaac, Iſaac gé-
nuit Jjacob: atque ita in hoc ver-
bo, quod eſt génuit, perſevérans,
donec in ùltimo diceret, Jjacob au-
tem génuit Joſeph, ſatis expréflit
ad eum patrem perduxiſſe origi-
nem generantium, à quo Joſeph
non adoptatus, ſed geénitus erat.
Quamquam ſi étiam Lucas géni-
tum diceret Joſeph ab Heli, nec
ſic nos hoc verbum perturbare de-
béret, ut aliud crederémus, quam
ab uno Evangeliſta gignéntem, ab
aàltero adoptantem patrem fuiſſe
commemoratum. Neque enim ab-
sůrde quisque dicitur non carne,
ſed charitate genuiſſe, quem filium
ſibi adoptaverit. At verò étiam
nos, quibus dedit Deus poteſtàtem
filios ejus fieri, de natura, atque
ſubſtantia ſua non nos genuit, ſicut
unicum Filium; ſed ùtique dile-
Gtioône adoptavit.
Surge, & accipe půerum, &
matrem ejus, & fuge in &gyptum:
Et eſto ibi, usque dum dicam ti-
bi, alleluja.
Ut adimplerétur, quod dictum
eſt à Domino per Prophetam di-
céntem: Ex K.gypto vocavi filium
meum. Et eſto.
loria Patri,; Et eſto.

.

A D L A U D. E S;,»

Acob autem génuit Joſeph, vi-
rum Mariæ, de qua natus eſt Je-
us, qui vocatur Chriſtus, alle-
luia.
ôminus regnavit.

Miſſus eſt Angelus Gâàbriel à
Deo in civitatem Galilææ, cui no-
men Nazareth, ad Virginem de-
ſponsatam viro, ecui nomen erat
Joſeph, allel.
Ascéndit autem Joſeph à
Galilæa de civitate Nazareth, in
Judæam in civitatem David, quæ
vogçatur Béthlehem, allel.
Et venerunt feſtinäntes, &
invenérunt Mariam & Joſeph, &
infäantem pôſitum in præsépio, al-
lelnja;, alleluja. . .
Et ipſe Jeſus erat incipiens

quaſi annôrum triginta, ut putaba-
tur filius Joſeph, allel.

Enedictiéônes patris tui confor-
tätæ ſunt benedictioônibus pa-
trum ejus; donec veniret deſidée-
rium côllium æternôrum: fiant in
capite Joſeph, & in vértice Naza-
ræi inter fratres ſuos.

Oelitum Joſeph decus; atque
noſtræ, &c.

. Dediſti mihi protectiônem ſa-
lùtis tuæ, allel.
Et déxtera tua ſuscépit me, al-
leluja.

Joſeph Fili David, noli timére ac-
cipere Mariam conjugem tuam;
quod enim in ea natum eſt, de Spi-
ritu ſancto eſt, allel.

Eus, qui ineffabili providén-
tia; beatum Joſeph ſanctiſſi-
mæ Genitricis tuæ Sponſum elige-
re dignatus es: præſfa, quæſumus;
ut quem protectorem veneramur
in terris, interceſsôrem habere
mereamur in coœlis. Qui vivis, &
regnas &c.

Miſſus eſt.

tui &c. . .
Conſtituit eum Dõminum
domus ſuæ, Alleluja, allel.
Conſtituit. Et principem om-
nis poſſeſſiõònis ſuæ: Allelùja; al-
lelũúja.
dôria Patri. Conſtituit.
Confitébor némini tuo, allel.
Quôniam adjutor, & protéctor
factus es mihi, allel.

Benedictiönes Patris

Ascéêndit autem.

Eus Patris tui erit adjùúteor
tuus, & omnipotens benedi-
cet tibi benedictioònibus cœli de-
ſuper.

t Confitébor noômini, tuo:
Allelúja, alleluja. Confitébor.
Quôniã adjütor, & protéctor
factus es mihi. aAllel. allel.
éria Patri. Confitébor.
Juſtus germinabit ſicut lilium,
alleluja.
Et florébit in ætérnum ante
Doôminum, allel.

N igle je

llius a.
aceresee
Fllir ciſeun
u
linum:
germinabit
Et for
Döminum.
loria Patr
Plantatt
In atrii
AHeltia.

ub um
Geriveram,
It fruc
Meo, Alel.

Ui, gui ke
uer tuus,
Rdamus te,

us, g
tia, be
ne enittici
Eetignatus e
id guem pra
lerris,inte
Eimur in ce
Eenus &c,
DIE

Aus,
oanni
un, nopa

Ucrona de

Meteſſione
eint cuſtocl
duimi
ne Eecula

kittes del

dinne; X.

ut patibi⸗

rui contol⸗
nibus r.
ret deſtce⸗
n famin
ttice Nur

cus; uge

Aiönemſ

pit ne,l

timere ⸗
ein tuan:

onider⸗
n ſanckiſl⸗
ſum elize⸗
uælumus;
eneramur
n habere

ſiris,

önes Nus

ja; Ael
eipenn.
leliſt,A

bit.
ino⸗
XNotie

enit acie
ens beleit
us (1 G

zönini n
Conftelo⸗
& Ptorehe
alel.

lliun

érnum

Et ipſe Jeſus.

Ilius accréscens Joſeph, filius
accréscens, & decôrus aſpéctu:
Filiæ diſcurrérunt ſuper murum.
Juſtus germinabit ſicut li-
lium: Alleluja, allel. Juſtus
germinabit.
Et florébit in ætérnum ante
Dôminum. Allel. allel.
lôria Patri. Juſtus.
Plantatus in domo Düi,allel.
In äatriis domus Dei noſtri,
alleluja.

Sub umbra illius, quem deſi-
derâàveram, ſedi, allel. .
. Et fructus ejus dulcis gútturi
meo;, allel.

Fili, quid feciſti nobis ſic? Ecce
Pater tuus, & ego doléntes quæ-
rebamus te, allel.

Eus, qui ineffabili providén-
tia, beatum Joſepb ſanctiſſi-
mæ Genitricis tuæ Sponſum elige-
re dignatus es: præſta, quæſumus;
ut quem proteéctôrem veneramur
in terris, interceſisôrem habére me-
reämur in cœlis. Qui vivis, &
regnas &c.
DIE XVI. MAII.

Eus, qui ob invictum beati
Joaânnis Sacramentale ſilen-
tium, nova Eccleéſiam tuam marty-
rii corô⁴na decorâſti: da nobis ejus
interceſſiòne & exémplo, linguam
cautè cuſtodire: ac omnia pôtius
mala, quam animæ detriméntum in
hoc ſæculo tolexare. Per Düäm.

rattes debitéôres.
XXVIII.

Oàânnes Nepomüci Bohémiæ 6p-
pido „unde Nepomuceni cogno-

cxlix
men duxit, à paréntibus ætâte
provéctis, non ſine futuræ ſanctitaà-
tis præsagio, flammis ſupra nascên-
tis domum mirabiliter colluceênti-
bus, ortus eſt. Cùm infans in gra-
vem morbum incidiſſet, beatæ Vir-
ginis ope, cui natum paréentes refe-
rébant accéptum, & vitæ periculo
evaſit incolumis. Egregia indole;
Piaque inſtitutiöne cœleſtibus in-
diciis obſequêénte, inter ſancétas,
religiosasque exercitationes pue-
ritiam egit; nam Eccléſiam fre-
quénter adire, ac Sacerdôtibus ad
aras operantibus miniſtrare in de-
liciis habébat. Zatecii politiori-
bus litteris ad humanitatem in-
formatus: Pragæ vero gravioribus
disciplinis excultus, Philoſlophiæ,
Theologiæ, Sacrorumque Cano-
num Magiſtérium, & lauream emé-
ruit. Sacerdôtio initiatus, atque
à ſciéntia Sanctrum ad lucra ani-
märum ritè comparatus, miniſté-
rio verbi Dei ſe pénitus addixit.
Cùm igitur in vitiis extirpandis»
& revocandis in viam ſalutis er-
räantibus eloquéntia, & pietate u-
beres éderet fructus, inter Canoô-

nicos Metropolitanæ Eccléſiæ Pra-

génſis cooptatus, mox ſibi de-
mandatam Evangélii coram Rege
Wenceslao quarto prædicandi
provinciam ſusépit, eo ſuccéſſu,
ut Joannis ſuaſu, multa Rex face-
ret', magnôque in honore ejus
virttes habéret. Conſpicuas ta-
men, quas ille btulit, dignitates,
Dei ſervus, ne à divini verbi præ-
conio avocarétur, conſtantiſſimèe
recusavit.
Lux perpétua. xxiii.
Honéſtum. xvii.

Egiis illum eleemôſynis in
pauperes erogandis Præféctum
Joanna Regina conſciéntiæ ſibi
moderatôrem adſcivit. Cùm autem
Wenceslaus ab officio, inſtitutoô-
que deceſsiſſet, atque in vitia præ-
ceps abriperétur: piæ autem con-
jugis obteſtationes, & monita
gravatè ferret, contendere auſus
eſt, ut in Sacramentali judicio Sa-
cerdôti credita Reginæ arçâna ſibi
à Joanne panderéntur. At Dei
Miniſter blanditiis primùm, tor-
mentis deinde, & carceris ſqua-
lôre tentatus, nefariæ Regis cupi-
ditati fortiter òbſtitit. Furéntem
tamen Wenceslai äanimum cum
k 3 ab

cI
ab execrando propôòſito nec humâ-
na, nec Divina jura deterrérent;
ſuprémum agonem, quem inſtare
ſibi athléta Chriſti noverat, po-
pulo in concione de impendénti-
bus etiam Regni calamitatibus
admoônito, non obſcuúrè prænuntia-
vit. Mox Boleslaviam profectus,
ad beatæ Virginis imaginem anti-
quo cultu célebrem, cœléſte præsi-
dium ad certandum bonum certa-
men effuiis preécibus imploravit.
Inde véfperi reverréntem in pervi-
gilio Dnicæ Ascenſiônis Rex è fe-
néſtra conſpicatus arcéſſit; cumque
vehementius urgéret, & prôxÜximam
in aquis, ſi obluctari pergeret, ſub-
merſionem intentaret, Joannes in-
victa conſtantia terrores, minasque
refautävit, Itaque Regis Império in
Moldavam flumen, Pragam intér-
fluens, noctu dejéctus, illuſtrem
martyrii corônam eſt conſecùtus.
In ſervis ſuis. xxiii.
Deſidéerium. xvii.

Acrilegum, facinus clàm patrâ
tum, & Martyris glöriam insig-
ne prodigium divinitùs patefécit.
bi enim exanime corpus ſecundo
flumine vehi Cpit, ardéntes faces
aquis ſupernatantes, & diſcurrêntes
apparuérunt. Quamoôbrem ex aréna
Poſtridie mane corpus elatum, Ca-
nônici deinde, Regis iram nihil ti-
meéntes, in Metropolitanam Ecclé-
ſiam ſolêémni pompa intulerunt, &
ſepaltäræz mandärunt. Cùm aurem
in dies invicti Sacerdôtis memoôria
miraculis, & maâxima fidélium
eoôrum præcipuè, qui fama peri-
clitantur, veneratione crésceret,
poſt annos demùm amplius tre-
céntos, in juridica recognitione
corporis, quod ſub humo tàmdiu
jacuerat, lingua ejus incorruùpta, &
vivida reperta eſt ; quæ ſexto poſt
anno Jndicibus à Sede Apoſtolica
delegatis exhibita , novo prodigio
repenteé intümuit, & ſubobſcu-
rum rubêrem in purpuúreum com-
mutavit. His itaque, aliisque ſig-
nis rité probatis, Benedictus XIII.
Poôntifex Maximus die decima nona
menſis Martii anno ſalutis milléſi-
mo lſeptingentéſimo vigéſimo no-
no, primum hunc Sacramentalis
Sigilli affertrem, Arcani fidem
sanguine obſignantem, ſancto-
rum Martyrum catalogo adfcri-
Pfſit.

Filiæ Jerüſalem. xxiii.
Stola jucunditatis. Xviii.

ihil eſt opértum.

629.
DIE XXI. MA II.

ſte Confeſſor.

Ac nos, Dômine Jeſu, in ſimpli-
citate , & innôocentia cordis
noſtri ambulare, quarum amore
de ſinn Matris inter beati Felicis
Confefsôris tui brachia deſcendi=
ſti. Qui vivis & regnas.

52. Hic vir deſpi=
ciens. Juſtum deduxit.
i.
ômine jJeſu.

Elix à Cantalicio in Sabinis, hu-
PFEulibus, ſed piis paréntibus na-
tus, à púero pascendis grégi-
bus mox & agro coléndo addictus
multò impenfiùs rerum cœléſtium
meditatione animum nutrire, &
corpus aſsiduis vigiliis, ac jejùniis
domare cœpit, eremiticam agens
vitam poôtiùs quàm ruúſticam. Fer-
ventiore autem in Deum pietate
incenſus, cùm non poſſet quoti-
die, ut optabat, ſacris Myſteriis
interéſſe, grege ad loca ſolitaria
eompuúlſo, ipſe ante Crucem ar-
borum corticibus inciſam diu ora-
re, séque acriter flagelläre con-
ſuéverat; ſed & aliquando glebas
in agro vertere; ſimùlque ſacris in
templo adéſſe viſus eſt. Alias in-
ter arandum furéntibus , quos
junxerat, indomitis Juvéncis, hu-
mi ſtratus, & aratro ſuperducto
plané proſcindendus, lacerata
duntaxat veſte, ſurréxit illæſus.
Quo periculo, ut ad tutiorem
régularis disciplinæ palæſtram;

vocanti jampridem Deo paréret;
ad-

1dnonitus;
lupekibusY
ſes Minores
cunt, propet
Honeſtum

Dhuc I
ſolemnia
ſetkectiönis:
ſigebatur. e
Cultor,ad pra
jetblun, ſec
ernt, Hege
giung, vil
Teri ſemper
Uiu, & cont
tieipiebat,
Et kuciolus,
Dens iple dec
Uin bet ſicos
Hutnbus men
Ihnns per à1
Utis tere lem
in cie guad
Ele opprimi
nutns, in
Iun geprehen
Uelne indign
lred leris
in, guam use
l llibatam

menoörum

edet.
1..
mavit en
lu ulſer
als, ac
ltehennn
Nerlo, mnli
per

Lentia le
lmndchens Gl

W
on lenectil

ti. Wil.

Hor.

bin ünpli⸗
ntin cotcis
tuin anore
eiti Felicis
1 Gelcentl⸗
4

r Gelhe
rit,

Sebiniht⸗
entibus I⸗
nlis Aes⸗
elles
cleklunn
nutrite, d
,eſeſinns
ticem del
Kitim. de⸗
euſ Nile
voſet guon
55 Mteni
7a ſolitant
Otucemn 1.
n diu o
ellare co
ando Aleha

..

admönitus; rüſtica fuppelledili
paupéribus diſtribui juſſa, ad Fra-
tres Minores, quos Capucinos vo-
cant, prôperéè ſe cöntulit.
Honéſtum fecit. Xlviii.

Dhuc TyrO , necdum vota
ſolémnia proféſſus, religiôſæ
pPerfectionis apicem jam at tigiſſe
videbatur. Obediéntiæ sédulus
cultor, ad præcipiéntis non modò
verbum, ſed étiam nutum præſtòô
erat, Seque Cœnôbii jumentum
dictitans, viliſſima quæque Mini-
ſtéria ſemper arripuit; ac ludi-
bria, & contumelias hilari vultu
excipiéebat. Paupertatis quàm eſ-
ſet ſtudiôſus, illuſtri documento
Deus ipſe declaravit. Oſtiatim e-
nim per vicos, & platéas aléndis
Fratribus mendicans (quod ille
munus per annos quadraginta,
nudis fterè ſemper pédibus obivit)
cùm die quadam inuſitato ponde-
re ſe opprimi ſentiret, manticam
ſcrutatus, injectum clam num-
mum deprehendit: quo projſécto,
nec ſine indignatione proculcato,
alacer & levis inde abiit. Caſtita-
tem, quam usque ad obitum ſer-
vavit illibatam, ſanéctus corpore
& ſpiritu, à Paulo Quinto prop-
téreà appellatus, vigili oculôrum
cuſtôdia, & voluntario corporis
cruciatu communivit; aſpérrimo
flagello ſe quotidie cruéntans, ac
ferreo cilicio conſtrictus, ſeptem
étiam Urbis Basilicas itentidem
inviſens. Jejunia Ordinis inedia
quandéôque cumulavit. Lectus ejus
doloris pôtius quam quietis erat,
brevem quippe ſomnum flexis nu-
da ſuper tabula génibus, ac fasce
ſarmentéôrum capiti ſuppôſito car-
pébat.
S. Amavit eum. Xlviii.

y Itæ auſteritate ſibi aſper, aliis
charus, acceptúsque;, ſanctis
præsértim Carolo , & Philippo
Nério, ſimplicitate, atque inno-
centia ſemper fuit. In oratione
pernôctans, dulciſſimam frequenter
extaſim eſt paſſus: & aliquando in
ulnis ſuis reclinatum à Virgine
Matre púerum Jeſum ſuaviſſimè
complécti meruit. Prophetiæ gra-
tia, & miraculorum clarus de-
moôrtuum étiam filium Matri vi-
vum reſtituit. Méritis tandem in
bona ſenectuúte cumulatus; ſecùn-

cli

da (ut prædixgerat) Féria bente-

côſtes, ad cœléſtem patriam, Dei-
para invitante, Ilætus abiit. Ejus
corpus in Eccléſia fui Ordinis
ſumma Urbis veneratiône coli-
tur; Dômino crebris miraculis
ſervi ſui ſanctitatem illuſtrante;
quem proptérea Urbanus Papa O-
ctâvus Beatorum, Clemens veròô
Undecimus Sanctoôrum faſtis ad-
ſcripſit.
ſte homo perfecit Xlviii.

éctio fancti Evangelii ſecundùm
Matthæum.

N iſlo témpore: reſpondens Jeſus
dixit: Confiteor tibi Pater, Dô-
mine cœli & terræ, quia abſcondi-
ſti hæc à ſapientibus, & pruden-
tibus, & revelâſti ea pärvulis. Et
réliqua.
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Mnia ſæva, & immania pror-
ſus facilia,; & propéè nul-
Nefficit amor. Quantòô ergo cér-
tius, ac facilius ad veram beatitũ-
dinem charitas facit, quod ad mi-
sériam, quantum pôtuit cupiditas
fecit! quam facilé toleratur quæ-
libet adverſitas temporàlis, ut æ-
térna pœna vitétur, ætérna réquies
comparétur. Non immerito ille
vas electiônis cum ingenti lætitia
dixit; Non ſunt condignæ paſſiô-
nes hujus témporis ad ſuperventù-
ram gloriam, quæ revelabitur in
nobis. Ecce! unde illud jugum
ſuave eſt, & sarcina levis, & ſi an-
gũſta eſt paucis eligentibus. Dicit
Plalmiſta: Propter verba labio-
rum tuorum ego cuſtodivi vias
duras.
Iſte eſt, qui ante Deum. Xlix.

Ed quæ dura ſunt laborantibus
eisdem ipſis miteſcunt aman-
fibus. Propter quod ita divinæ pie-
tatis dilpenſatione actum eſt, ut
interior homo, qui renovatur de
die in diem, non adhuc ſub lege
pôſitus, ſed jam ſub gratia exone-
ratus sarcinis innumerabilium ob-
fervatinum, quod erat rervera
grave jugum, ſed duræ cervici con-
veniénter impoſitum, facilitate
simplicis ſidei, & bonæ ſpei, &
fanctæ charitatis, quidquid mole-
ſtiarum exterioôri homini forinſe-
cùs intuliſſet ille Princeps, qui
k 4 miſſus

clii
miſſus eſt foras, interiéôri gâudio
fieret leve.
Sint lumbi. 1.

Ihil enim tam facilè bonæ vo-
luntati eſt, quàm ipſa ſibi, &
hæc súfficit Deo. Quantùúùmlibet
ergo ſæviat iſte mundus, veriſſimè
Angeli, nato in carne Domino,
clamaverunt: Gloôria in exceélſis
Deo, & in terra pax hominibus
bonæ voluntatis: quia ejus, qui
natus erat, ſuave jugum eſt, &
sarcina levis. Et ſicut dicit Apoô-
ſtolus: Fidélis Deus, qui nos non
ſinit tentari ſupra id, quod poôſſu-
mus ferre, ſed facit cum tentatioô-
ne eétiam éxitum, ut polsimus
ſuſtinére.
e Deum laudaâmus. rI.

DIE XXX. MA II.

Eus, qui beato Confefſsôri tuo
Ferdinando præliari prælia
tua, & Fidi inimicos ſuperare
dediſti: concéde; ut ejus nos in-
terceſſione muniti, ab hôſtibus
mentis & corporis liberémur. Per
Dominum noſtrum.

FFrdinäandus Tértius, Caſtéllæ, &
Eegiônis Rex, cui Sancti cogno-
mentum jam inde à quatuor ſæcu-
lis Eccleſiaſticorum & ſæcularium
consenſus dedére, tantùm pru-
déntiæ adoléscens adhuc ſpécimen
ræbujt, ut Berengaria mater, Ca-
tellæRegina, à qua persancte edu-
catus füerat, abdicàatum à ſe reg-
num in filium tranſtulerit. In eo,
adjnctis regni curis, régiæ virtu-
tes emicuere, magnanimitas, cle-
mentia, juſtitia, & præ cæzterxis
Cathôlicæ Fidei zelus, ejuâsque re-
Iigiôſi cultus tuêndi ac propagan-
di ardens ſtädium. Id praſtitit in-
primis hæreticos inſectäando, quos
nüllibi regnòôrum ſuôrum consiſte-
re paſſus, préôpriis ipſe manibus

ligna combureèndis damnaâtis ad
rogum advehébat. Præſtitit inſuper
in erigéndis, dotandis, & conſe-
crandis Chriſtiano ritu Corduben-
ſi, Giennénſi, Fliſpalénſi, & alia-
rum urbium Eccleſiis, Maurico
ereptarum jugo, ſimúlque in inſtau-
randis primariis templis Toletano,
Burgenſi & aliis, pia & régia muni-
ficentia.
Honéſtum fecit. xlviii.

Nter hæc, per Caſtéllæ & Le-
giônis regnum, in quo patri Al-
fonſo ſucceſſerat, collectis magnis
exercitibus, annuas expeditiones
contra Saracénos Chriſtiani nomi-
nis hoſtes ſuscépit. In queis, ut
ſemper vinceret, præcipui exérci-
tus fuére preces piiflimi Regis ad
Deum fuſæ, & quòd ante pug-
nam, ut ſibi Deum propitiaret,
flagris in ſe ſævièbat, atque aſpero
cilicio muniebat corpus: sicque
insignes contra ingentes Mauroô-
rum acies victôrias reportavit, &
plures urbes Chriſtiano cùltui im-
periòque reſtituit: & conquisitis
Giénnii, Cordúùbæ & Mürtiæ Re-
gnis, ac Granaténſi vectigâli facto⸗
ad expugnandum Hiſpalim, prima-
riam Bæticæ urbem, hortante in
viſione (ut traditum eſt) beato
Iſidoro, olim illius urbis Epiſcopo
victricia ſigna tranſtulit. In ea ob-
ſidiône (ut fertur) præséntem di-
vinam opem habuit; nam férream
caténam, quæ ſupet Bætim trans-
vérſim extenfa Mahometanis pro
repagulo erat, coorto validiori
vento, una ex navibus régiis, Re-
gis juſſu eo delata, tanto impetu
fregit, ut longiùs prætervécta, pon-
tem quoque ligneum, & fimul
ſpes Maurôrum abrüúperit, & ad
editiônem coégerit.
Amavit gum, Xlyiii.

Ot victôrias beâtæ Virginis
Mariæ patrocinio ferébat ac-
ceptas, cujus imaginem ſecum in
caſtris habens, peculiari cultu pro-
ſequebatur. Capta Hiſpali, prima
Religiônis cura fuit: nam templum
Maurôrum expiatum, & Chriſtia-
nôrum dedicatum ſacris, insigni
Archiepiſcopatu, & honeſtiſſimo
Canonicorum & Dignitatum Col-
legio, régia & religiôſa liberali⸗
tate exornavit. Alia deinde in urbe

templa & Cœnoôbia eréxzit; inter
quæ

Ar hietiti
In Africam
in ea imper.
jeſtem vei⸗
mo vite a
ſtlam pro )
d collum 1
1us, cum!
Adorans, e
humilitatis,
obteſtationil
iyit in Don
Dus incorru
nor ſecula
Hlbalenfi,
tlisum ſepun
Uſte home

dlite timet

INIA SEXY

Mlche i me,

irit .

e Deus
citliter ag⸗
Uli fortitüich
Uuminus &
Alem. Haut
E tönibus

Ucor ber
Chidten

lamnitis ad
Kitit inlapet
i8, conle⸗
u Cotduber⸗
lenſt, & ai
8 , Malico
gnein inku.
lis Toletam
A kegia mun⸗

tlviii,

ſtelle & 1e
Juo patti A1
tis magn
heitione
iltiani nomm
In geis,
Lelpui exetei.
limi Regis 41
oc ante poß⸗
Pkopitiutet
Atq ue Apere
Ipus: Klegle
Ntes Maun⸗

eportarit, A
10 cültun 1

Murtiæ Re-
gigili facto,
im, hlini⸗
Portante in

Pps bylcoſe
Ulit, In eo⸗
Ntrsentennc
tan falleam
Pritim trans⸗

E
owetanis o

oto Nelcti
duttis he⸗

quæ pietaàtis officia, dum trajicere

in Africam parat, Mahometaãnum
in ea impérium eversurus, ad cœ-
leſtem regium vocatur. In extré-
mo vitæ agonæ ſacram Euchari-
ſtiam pro Viatico allatam, fune
ad collum alligato, & humi ſtra-
tus, cum lacrymis ubértim fuſis
adorans, eaqué dignis reverentiæ,
humilitatis, & Cathoôlicæ Fidei
obteſtationibus accépta, obdor-
mivit in Domino. Jacet ejus cor-
pus incorrüptum adhuc poſt qua-
tuor ſæcula, in templo maximo
Hiſpalénſi, honorificentiſſimo in-
clüsum ſepulchro.
Iſte homo. Xlviii.

olite timére pusillus grex.
11.

FERIA SEXTA POST OCTAV.

Discite à me.

ixit Dôminus.

Cce Deus Salvätor meus, fidu-
cialiter agam, & non timébo,
quia fortitudo mea, & laus mea
Doôminus, & factus eſt mihi in ſa-
lútem. Hauriétis aquas in gaudio
de fôntibus Salvatoôris.

Uctor beaâfe ſæculi,
Chriſte Redémptor omnium,
Lumen Patris de lumine,
Deuùsque verus de Deo.
mor coégit te tuus
Mortale corpus sůmere,
Ut novus Adam redderes;3
Quod vetus ille abſtùlerat.
IIle amor almus Artifex
Terræ, marisque , & ſyderum,
Erräâta Patrum miſerans,
Bt noſtra rumpens vincula.
Non Corde discédat tuo
Vis illa amôris inclyti:
Hoc fonte gentes hauriant
Remiſſionis gratiam.
ercůſſum ad hoc eſt läncea,
Paſsůmque ad hoc eſt vulnera;
Ut nos lavaâret soördibus
Unda fluénte, & sanguine.

ecus Parénti, & Filio,
Sanctoque ſit Spiritui,
Quibus potéſtas, gloria,
Regnûmque in omne eſt ſæculum.
Amen.
Ignem veni mittere in terram.
Et quid volo, niſi ut accenda-
tur?

Impropérium expedtàvit Cor me-
um;, & misériam: & ſuſtinui qui
ſimul contriſtarétur & non fuit,
& qui conſolarétur, & non in-
véni.

Oncéde quæſumus, omnipo-
tens Deus, ut qui in ſanctiſſi-
mo dilécti Filii tui Corde glorian-
tes »præcipua in nos Charitatis e-
jus beneficia recolimus, eorum
pariter & actu delectémur, & fru-
ctu. Per eümdem Dôminum no-
ſtrum.

hriſtum pro nobis paſſum:
Venite adorémus,
enite, exultémus. 2.

N, ut ſupèrna criminum,
Et ſæva noſtrorum cohors
Cor ſauciavit innocens
Meréntis haud tale Dei!
ibrantis haſtam Militis
Peccata noſtra dirigunt 3
Ferrumque diræ cuúſpidis
Mortale crimen acuit.
x Corde ſciſſo Eccléſia
Chriſto jugata nascitur;
Hoc ôſtium Arcæ in latere eſt
Genti ad ſalutem péſitum.
X hoc perennis gratia,
Ceu ſeptifoôrmis fluvius
Stolas ut illic sordidas
Lavémus Agni in sanguine.
urpe eſt redire ad crimina;
Quæ Cor beatum lacerent:
sed æmulémur cordibus
Flammas Amoris indices.
oc, Chriſte nobis, hoc Pater,
Hoc Sancte dona Spiritus,
Quibus potéſtas, gloria,
Regnmque in omne eſt ſæculum.
Amen.

Quid eſt homo quia magnificas
eum, aut quid appoônis erga eum
Cor tuum?
omine Düs noſter.

Meditâtio Gordis mei in
conſpeéctu tuo ſemper.
5

cliv .
Elevamini portæ æternales,
& introibit Rex gloriæ.
Dômine dabis pacem nobis.
„Omnia enim ôpera noſtra ope-
fätus es nobis.
ater noſter. ,
2 xaudi Doômine.
Jube domne benedicere.
Benedictione perpétua.
De Iſaia Prophéta.

Onftebor tibi Dôminé“ quéô-
niam iratus es mihi: Convér-
ſus eſt furor tuus, & conſolatus
es me. Ecce Deus Salvator meus:
fiducialiter agam, & non timébo;
quia fortitdo mea, & laus mea
Dôminus, & factus eſt mihi in ſa-
lutem. Hauriétis aquas in gaudio
de fontibus Salvatôris. Et dicétis
in die illa: Confitémini Dömino,
& invocate nomen ejus, memen-
tôte quôniam excélſum eſt Nomen
ejus. Cantate Domino, quoniam
mirifice fecit: annuntiate hoc in
univérſa terra. Exuúlta, & lauda
habitatio Sdion, quia magnus in
médio tui Sanctus Iſrael.
Ego ſum panis vitæ: patres
Veſtri manducavérunt manna in
desérto; & moôrtui ſunt:
Hic eſt panis de cœlo deicén-
dens, ut ſi quis ex ipſo manducet;
non moriatur.
Ego ſum panis vivus, qui de
cœlo descendi: ſi quis manduca-
verit ex hoc pane, vivet in æter-
num. Hic eſt.

N die illa cantabituf canticum
iſtud in terra juda. Orbs forti-
tudinis noſtræ Sion;, Salvator po-
nétur in ea murus, & antemurale.
Aperite portas, & ingrediatůùr
Gens juſta, cuſtôdiens veritatem.
Vetus error àbiit, ſervabis pacem,
pacem quia in te ſperavimus. Spe-
räſtis in Dômino in ſæculis ætér-
nis, in Domino Deo torti in per-
pétuum. Quia incurvabit habi-
tantes in excelſo, civitatem ſubli-
mem humiliabit, humiliabit eam
usque ad terram.
Ecce vidimus eum non habén-
tem ſpéciem, neque decorem: a-
ſpectus eſus in eo non eſt: hic hec-
cata noſtra portavit, & pPro nobis
dolet: ipfe antem vulneratus eſt
propter iniquitates noſtras:
GCujus livore ſanati fumus.

Vere languores noſtros ipfe

tulit, & dolòres noſtros ipſe por-
tavit. Cujus.

Emita juſti recta eſt, rectus
callis juſti ad ambuläândum:
& in sémita judiciorum tuôrum,
Déômine ſuſtinüimus te: Nomen
tuum, & meinoriale tuum in de-
ſidério animæ. Anima mea de-
ſideravit te in nocte, ſed & ſpiritu
meo in præcordiis meis de mané
vigilabo ad te. Cum feceris judicia
tua in terra;, juſtitiam discent ha-
bitatôres Orbis.
Benedictus Dôminus Deus Iſra-
el, qui facit mirabilia magna ſolus:
Et benedictum nomen Majeſta-
tis ejus in ætérnum.
Replébitur Majeſtäte ejus om-
nis terra, fiat, fiat. Et.
loôria Patri. Et.

Afferéntur in lætitia, & exultatié-
ne;, adduceéntur in templum Re-
is.
5 Sanctificavit tabernàculum
ſuum Altiſſimus.
Sicut lætantium
habitatio eſt in te.
Converſus eſt furor tuus.
Et conſolatus es me.
ater noſter. , .
psius pietas.
Jube domne benedicere.
. Deus bater omnipotens.
De Sermône ſancti Bernardi
Abbatis.

omnium

Dia ſeméel venimus ad Cor
dulcifſfimum Jetu, & bonum
eſf, nos hic eſſe, ne ſinämus nos
facile avélli ab eo, de quo ſcrip-
tum eſt: recedéntes à te in terra
icribéntur. Quid autem accedéntes?
Tu ipfe doces nos: Tu dixiſti ac-
cedéntibus ad te: gaudéte quia
nômina veſtra ſcripta ſunt in cœlo.
Accedamus ergo ad te, & exultaà-
bimus, & lætabimur in te, mémo-
res Cordis tui. O quaàam bonum, &
quam jucúndum habitare in Corde
hoc! Quin poôtius dabo ômnia,
omnes cogitatiônes, & afféctus
mentis commutabo, jactans omne
cogitatum meum in Cor Domim
Jeiu, & ſine fallacia illud me e-
nutriet.

Qui mandúcat meam carnem,
& bibit meum sanguinem n
me manet, & ego in eo.
Non eſt alia natio tam grandis,
quæ

Ile hübea
ſbi, ſicut h-
l me,
D hoc t
Ga danc
keſtamenti
Nomen Dom
ſid: Invenit
Deum meum
legis, frattie
ſeſu, Er nu
Woe tgitur e
Cleilline j⸗
e Deum mer
in Sacrätiun
leebs meas
he in Cor
Ulchritüdine
Uhlius laya
en & à pece⸗
1thuificatus

et tlam .
ülclt oyis
inseſt, ut du

Dllum ſuun
lldiclit i
d inter
f Dt.

igedor.

, lechls
Ulandun:
n tuorum
: Nomen
Uum in de⸗
2 mes de⸗
4 lHinin
is de min⸗
etis iuicir
Giscent he⸗

Deuslite-
naena ſolus:
en Majeſtr.
te eins on⸗
Ei.
8 Ernkins⸗
emplun de⸗
betniculon
1ommniun

tulls.

eus.
icere⸗
ihoteb,
Pemmundi

quæ hâbeat Deos appropinqântes
ſibi, ſicut Deus naſter adeſt nobis.
In me.
D hoc templum, ad hæc San-
cta San ο rum, ad hanc Arcam
teſtaménti adorabo, & laudabo
nomen Dômini, dicens cum Da-
vid: Invenit cor meum, ut orem
Deum meum. Et ego inveéni Cor
regis, fratris, & amici benigni
Jeſu. Et numquid non adorabo:
Hoc igitur corde tuo, & meo,
dulciſſime Jeſu, invénto, orabo
te Deum meum: admitte tantùm
in sacrarium exauditiônis tuæ
preces meas; immo me totum
trahe in Cor tuum. O omnium
pulchritüdine ſpeciosiſſime Jeſu,
amplius lava me ab iniquitate
mea, & à peccato meo munda me;
ut purificatus per te puriſſimum,
poſſim accedere, & in Corde tuo
omnibus diébus vitæ meæ meérear
habitare, & ut videre ſimul, &
facere tuam valeam voluntaàtem.
Sicut ovis ad occiſionem du-
Gtus eſt, ut dum male tractarétur,
non apéruit os ſuum; traditus eſt
ad mortem; Ut vivificaret
populum ſuum.
Tradidit in mortem animam
ſuam, & inter ſcelexatos reputatus
eſt. Ut.
D hoc enim perforäâtum eſt
latus tuum, ut nobis patéſcat
introitus. Ad hoc vulneratum eſt
Cor tuum, ut in illo, & in te ab
exterioribus perturbatiônibus ab-
ſoluti habitare poſsimus. Nihil-
Sminus & proptérea vulneratum
eſt, ut per vulnus visibile, vulnus
Améôris invisibile videamus. Quo-
modo hic ardor mélius oſténdi
poteſt, niſi quod non ſolum Cor-
pus, verùm étiam ipſum Cor lan-
cea vulnerari permiſit? Carnale
ergo vulnus, vulnus ſpirituale o-
ſtendit. Quis illud cor tam vulne-

ratum non diligat? quis tam amans

non rédamet à Quis tam caſtum
non amplectàatur? Nos igitur ad-
huc in cörpore manentes „ quan-
tum pôſſumus amémus, redamé-
mus, amplectamur vulneratum no-
ſtrum, cujus impii agricolæ fodé-
runt manus, & pedes; latus,, &
Cor: ſtemusque, ut cor noſtrum
durum adhuc, & impænitens A-

moôris ſui vinculo conſtringere, &

jaculo vulnerare dignétur. Quam
chatitàatem Chriſti patiéntis, & pro

ecl
géneris humani Redemptiòne mo-
riéntis, atque in ſuæ mortis com-
memoratioônem inſtituentis Sacra-
méntum Corporis, & Sanguinis
ſui, ut Fidéles ſub ſanctiſſimi Cor-
dis Symbolo devotius, ac fervén-
tius récolant, ejusdémque fructus
ubérius percipiant, Clemens XIII.
Pontif. Max. ejusdem tanctiſſimi
Cordis Feſtum quibusdam petenti-
bus Eccléſiis celebrare permiſit.
Magnus Dominus & laudabilis
nimis: Et ſapiéntiæ ejus non
eſt nümerus.
Magnus Doôminus & magna
virtus ejus, & ſapiéntiæ ejus non
eſt finis. Et.
loria Patri, Et.

Annuntiate de die in diem ſaluta-
re ejus.
Adoraâte eum omnes Angeli
ejus: audivit, & lætata eſt Sion.
Viderunt omnes términi ter-
tæ ſalutare Dei noſtri.
Ex Sion ſpécies decôris ejus.
Deus noſter manitfeéſte veniet.
ater noſter.
vinculis.
Jube domne benedicere.
Evangélica léctio.
éctio fſancti Evangélii ſecündùm
Joannem.

N illo témpore Judæi, quéôniam
Parascéve erat, ut non remané-
rent in Cruce côrpora Sabbato
(erat enim magnus dies ille Sab-
bati) rogavérunt Pilatum, ut fran-
geréntur eòrum crura, & tollerén-
tur. Et réliqua. .
Homilia S. Auguſtini Epiſcopi.

Nus militum lancea latus ejus
apéruit, & continuò exivit
ſanguis, & aqua. Vigilanti verbo
Evangeliſta uſus eſt, ut non diceret
latus ejus percuſſit, aut vulneravit;
aut quid aliud; ſed apéruit, ut illud
quodamiodo vitæ ôſtium panderé-
tur, unde Sacramenta manavérunt,
ſine quibus ad vitam, quæ vera vita
eſt, non intratur. Ilie ſanguis, qui
fuſus eſt, in remiſſiõnem fuſus eſt
peccatôrũ. Aqua illa ſalutare tém-
perat poôculum, hæc & lavacrũ præ-
ſtat, & potum. Hoc prænuntiabat
quod Noe in latere Arcæ ôſtium
facere juſſus eſt, quôintrarent ani-
malia, quæ non erant diluvio peri-
tra, quibus figurabatur Eccléſia.
1 b

clvi

Miſit me vivens Pater,; & ego
Et qui

vivo propter patrem:
manducat me, vivet propter me.
Cibavit illum Dôminus pane
vitæ & intellécktus. Et qui.
De Homilia ſancti Joannis
Chrysôſtomi.

Ides quanti ſit véritas? per
ea quæ Judæi faciunt prophe-
tia implétur; alia enim ex hoc ma-
nifeſtata eſt. Venérunt ergo mili-
tes, & aliorum fregérunt crura,
non Chriſti; ſed ad Judæorum
gratiam conciliandam, latus ejus
Iancea aperuérunt, & môörtuo ad-
huc insuúltant. O péſſimam volun-
tâtem, ac ſceleſtiffimam! Noli
tamen perturbari, 6 dilectiſſime;
quæ enim malo illi animo patra-
runt, veritati conſentiébant, pro-
phetia hinc impléta eſt, inquiens:
vidébunt in quem transfixérunt.
Neque hoc tantùm, ſed non cre-
dituris fuit fidei arguméntum, ut
Thomæ, & qui cum eo erant. Ad
hæc & arcanum myſtérium confir-
matum eſt; exivit enim ſanguis,
& aqua. Non caſu, & ſimplici-
ter hi fontes ſcaturiérunt, ſed quo-
niam ex amboôobus Eccléſia conſti-
tüta eſt.
Kecéſſit Paſtor noſter, fons
aquæ vivæ, ad cujus tranſitum Sol
obſcurãatus eſt: Portas mortis,
& ſeras pariter Salvator noſter dis-
růúpit.
DeſtrüxQxit quidem clauſtra in-
férni, & fubvértit poténtias dia-
boli. Portas.
Iôria Patri. Portas.
De Homilia S. Bonaventùúræ
EpPiſcopi.

Orro ut de latere Chriſti dor-
mientis formarétur Eccléſia;,
divina eſt ordinatione indültum,
ut unus Militum lancea latus ſa-
crum illud aperiéndo perfoderet;,
quatenus sanguine cum aqua ma-
nante, pretium effunderétur no-
ſtræ ſalutis, quod a fonte ſcilicet
Cordis arcano profüſum, vim da-
ret Sacraméntis Eccléſiæ, ad vi-
tam gratiæ conferéndam; eſsétque
jam in Chriſto vivéntibus poculum
fontis vivi, ſalientis in vitam ætér-
nam. Surge igitur anima amica
Chriſti, vigilare non ceſſes, ibi os

appéne, ut haurias aquas de Fon-
tibus Salvatôris.
e Deum laudamus. 11.
D L A D E S»

Iscife à me quia mitis ſum,
& huümilis corde. .
ominus regnavit.

Sanctificavi locum iſtum;,
ut ſit nomen meum ibi in ſem-
pitérnum, & permaneant oculi
mei , & Cor meum ibi cunctis
diébus.
Et dixi: Ergo ſine cauſa ju-
ſtificavi cor meum, & lavi inter
innocéntes manus meas, & fui
flagellatus tota die. .
Secúndum multitüdinem do-
lôrum meorum in corde meo;
conſolationes tuæ lætificavérunt
animam meam.
Pone me ut ſignaculum ſu-
ber Cor tuum, ut ſignaculum ſuper
rächium tuum.

Cce Deus Salvâtor meus, fidu-
cialiter agam, & non timébo,
quia fortitudo mea, & laus mea
Dôminus, & factus eſt mihi in ſa-
lutem. Haurietis aquas in gaudie
de féôntibus Salvatoris.

Or, Arca legem cöntinens
Non ſervitütis véteris;
Ssed gratiæx, ſed véniæ,
Sed & miſericordiæ.
or, Sanctuarium novi
Intemeratum Fœderis,
Templum vetüúſto sanctius,
velúmque ſciſſum utilius.
e vulnerätum Charitas
Ictu patênti voluit;
Amöéôris invisibilis,
Ut venerémur vùúlnera.
oc ſub Amôris ſymbolo
Paſſlus cruénta, & myſtica;,
Utrûmque ſacrificium
Chriſtus Sacérdos ôbtulit.
uis non amäntem rédamet?;
Quis non redemptus diligat;
Et corde in iſto séligat
Ktérna tabernacula?
ecus Parénti, & Filio;
San οque ſit Spiritui,
Quibus poteſtas, gloria,
Regnú⁴mque in omne eſt ſæculum.
Amen.

tulit.
Et

A
Vereé languôres noſtros ipſe Ee.

1 dole

Vit,

Fulneritus
les nolttas
ſelera nol
Noltre uupe
ſinitifumun

Oncede
tens Den
no dilécti
its, preclon
beneficia
Mnfer & 2
udu. be.
loktum,

. Chri
Aierere
(Qui paſta
ſtle nobis,

eus,
dr. Ver
los iple cul
E colores
1 languor
Mnin atri.
Doltit fine⸗
Rtadipe fr

lin patri,
Urupicil

ii ſacri

Antäte
mitificè 5
6 n uniye
Kuda ha!

uus in m

las de Fon-

I.
D 1h38

Imitis iun,
enavit.

tum iſun;
ibi in ſer
mneant dcll
ibi cundt

lne cauliſt
& lmni intet
neas, kll

ftücinen t,⸗
cotde meo,
lxtificayetun

eniculun lr
uculum unt
Meils; fer
on timebo,
& aus We!
mihl in ſi⸗
us in giudis

cöntinens
ſLteris
nie,
2
hoy
eris,

Utlu.
hatitus
t3

39
lnera.
Fmmbol⸗
nyica 9
tum .
obtulit.
1edame
us diligin/
eligat
ala?,
Filio⸗
titun,
glörla!
nne et

res nokn⸗

ſiel

e. Et doléôres noſtros ipſe portâ-

Vit.

Vulneratus eſt propter iniquita-
tes noſtras; attritus eſt propter
ſcélera noſtra: disciplina pacis
noſtræ ſuper eum, & livore ejus
ſanati ſumus.

Oncede quæſumus, omnipo-
tens Deus, ut qui in ſanctiſſi-
mo dilécti Filii tui Corde glorian-
tes, præcipua in nos Charitatis e-
jus beneficia recolimus: eoôrum
pariter & actu delestémur, &
fructu. Per eümdem Dominum
noſtrum.

Chriſte Fili Dei vivi,
Miſerére nobis. Chriſte.
V. Qui paſſus es pro nobis. Mi-
ſerére nobis.

Ecce Deus Salvator
meus.
Verè Languores no-
ſkros ipſe tulit. Vere.
v. Et doléôres noſtros ipſe porta-
vit. Languores.
Môria Patri. Verèe.
Poſuit fines tuos pacem.
Et adipe fruméenti satiat te.

Icétis in illa die: Confitémini
◻ Domino; & invocate nomen
ejus: & mementôte quôniam ex-
ceêlſlum eſt nomen ejus.
Pôſuit Fines tuos pa-
cem. Pôſuit. .
. Et adipe fruménti sâtiat te.
Fines.
loria Patri. Péôſuit.
Dirupiſti Domine vincula
mea.
. Tibi ſacrificabo höſtiam lau-
18.

Antàte Dômino, quoôniam
mirificè fecit, annuntiate
hoôc in univérſa terra. Exulta
& lauda habitatio Sion, quia
magnus in médio tui Sancétus IIſ-
rael.
. Dirupiſti Dômine & Vin-
cula mea. Dirupiſti.
„ Tibi ſacrificabo hôſtiam lau-
dis. Vincula man.
1oria Patri. Dirupiſti.

Jelu. clvii
Erit Dô⁴minus nominaâtus in
ſignum ætérnum.
Quod non auferétur.

Hauriétis aquas in gaudio.
De fontibus Salvatôris.

Ad Jeſum autem cum veniſſent,
ut vidérunt eum moôrtuum, non
fregérunt ejus crura; ſed unus
militum lancea latus ejus apé-
ruit, & continuò exivit ſanguis»
& aqua.

DIE XXI. WUNII.

Oeléſtium donôrum diſtribù-
tor Deus, qui in Angélico Ju-
vene Aloyſio miram vitæ inno-
céntiam pari cum pœnitéentia ſo-
ciaſti; ejus méritis & précibus
conceéde, ut, innocéntem non ſé-
cuti, poeniténtem imitéemur. Per
Doôminum.

A.“Eu „Ferdinandi Gonzägæ
Caſtellionis Stiverôrum Mar-
chiéônis filius, feſtinato propter
vitæ periculum baptismo;, priùs
cœlo, quàm terris nasci viſus; pri-
mam illam gratiam tam conſtan-
ter retinuit;, ut in ea confirmatus
crederétur. A primo ratioônis uſu,
quo ſe Deo ſtatim obtulit, vitam
duxit quotidie ſanctiorem. No-
vénnis Floréntiæ ante aram beatz
Virginis, quam paréntis loco ſem-
per hâbuit; perpétuam virginita-
tem vovit; eaâmque insigni Dei
beneficio, nulla mentis, aut cor-
poris pugna tentàtam ſervavit. Re-
liquas animi perturbatioônes coepit
ætaâte illa tam fortiter comprime-
re, ut ne primo quidem earum
motu deinde incitarétur. Senſus
étiam, oculos præcipué, ita co-
hibuit, ut non modo illos num-
quam in faciem inténderit Mariæ
Auſtriacæ, quam plures annos in-
ter

5

clviii

ter honorärios Hiſpaniarum Prin-

cipis ephébos ferèé quotidie ſalu-

tavit ; ſed à matris etiam vultu

continéret. Homo propférea ſine
carne, aut Angelus in carne méritoô
appellatus. .
. Honéſtum fecit illum Dominus,
& cuſtodivit eum ab inimicis, &
a ſeducdtoribus tutäavit illum :
Et dedit illi claritatem ætérnam.
Juſtum dedúxit Dôminus per
vias rectas, & oſténdit illi regnum
Dei. Et dedit.

Djécit sénſuum cuſtôdiæ coôr-
poris cruciatum. Tria singulis
hebdomadis jejünia,; eaque ple-
rûmque modico pane, & aqua to-
lerabat. Quamquam perpetuum
fuiſſe per id tempus ipfſius jejuni-
um vidéri poteſt; cùm ejus pran-
dia fermè vix ünciam æquarent.
Sæpè étiam ter in die ſe funibus,
aut caténis cruentabat: flagella
quandoque canum loris; cilicia
equorum calcaribus ſuppleévit.
Mollem léctulum clàm injéctis aſ-
ſerum fragmeêntis alperabat, eòô
etiam, ut citiùs ad orandum ex-
citarétur. Magnam quippe noctis
partem „ ſumma étiam hieme,
ſolo tectus indùſio, pôſitis humi
génibus, vel præ languôre jacens
ac pronus, in œléſtium contem-
platioône traduceêbat. Interdiu quo-
que tres, quatuor, quinque horas
in ea perſtabat immôtus, donec
unam faltem aäanimo nusquam di-
ſtracto percurriſſet. Cujus Conſtan-
tiæ præmium fuit ſtabilitas mentis,
inter orandum alio non vagantis,
imo perpétua velut éxtaſi in Deo
defixæ. Ei demum ut äünice adhæ-
réret, viécto poſt triennale acérri-
mum certamen patre, & aviti Prin-
cipatus jure in fratrem translato;
Societate Jeſu, ad quam cœléſti
voce Matriti füerat accitus, Romæ
ie adjünxit.
Se Amavit eum Dôminus, & orna-
vit eum, ſtolam glôriæ induit eum:
Et ad portas paradiſi coronavit
eum. .
Induit eum Dôminus loricam
fidei, & ornavit eum. Et ad.

N tyrocinio ipſo virtutum om-
nium Magiſter habéri cœpit.
Exactiſſima in eo erat legum éti-
am minimarum cuſtodia, mun-
di contémptus ſingulâris, impla-

càbile dium ſui: Dei verò amor
tain ardens, ut corpus étiam ſen-
ſim absümeret. Juſſus proptéreàâ
mentem à divinis rebus tantisper
avértere, occurréntem ſibi ubique
Deum irrito conatu fugiébat. Mi-
ra ‚étiam proximos charitate am-
pléxus, in püblicis, quibus ala-
criter miniſtrabat, noſocomiis
contagioſam luem traxit. Qua
lentè consůmptus, die, quem præ-
dixerat, undecimo Kalendas Ju-
lii, ætatis anno quarto & vigeſi-
mo jam inchoato, cùm antea fla-
géllis cædi, atque humi ſtratus
mori poſtuläâſſet, migravit in cœ-
lum. Ibi eum Sancta Maria Mag-
dalena de Pazzis tanta frui glôria,
Deo monſtrante, vidit, quantam
vix eſſe in cœlo credidiſſetzipsum-
que ſanctimonia insignem, & cha-
ritate Martyrem incognitum fuiſſe
prædicavit. Multis étiam, magnis-
que claruit miraculis. Quibus ritè
probatis, Benedictus Decimus ter-
tius Sanctôrum faſtis Angélicum
jüvenem adſcripſit, atque innocen-
tiæ & caſtitatis exemplar ſimul &
patrônum ſtudioſæ præsértim ju-
ventuúti dedit. „ .
Iſte homo perfécit omnia, quæ
locutus eſt ei Deus, & dixit ad
eum: Ingredere in réquiem meam:
Quia te vidi juſtum coram me
ex mnibus Gentibus. allel.
Iſte eſt, qui contempſit vitam
mundi, & perveénit ad cœleéſtia re-
gna. Quia. .
Iöôria Patri. Quia.

éctio ſancti Evangélii ſecũndùm
Matthæum.

Nillo témpore: reſpondens Je-
ſus ait Sadducæis: Erratis, nes-
ciéntes Scriptúras, neque virtu-
tem Dei. In reſurrectione enim
neque nubent, neque nubentur:
ſed erunt ſicut Angeli Dei in cœ-
lo. Et reliqua.

Homilia S. Jannis Chrysoſtomi.

Irginitas eſt bona: id ego quo-
que fateor. Atque nptiis étiam
mélior; & iſtud tibi aſséntior: ac
ſi libet, illud adjngam, tantòô
nptiis eam præſtare, quantòô cœ-
lum terræ, quanto hominibus An-
geli antecéllunt: ac ſi quid præ-
téreà addendum eſt, etiam ma-
gis.

16. Nam
l neque u
am carné
tati ſunt:
commorant
aut libicin
ſunt obnox
aut potus; 1
eos Culcis ſd
lis, aut præc
cere, nulla
illecebra capt
lte eſt, q
Vittütes ope
Ni corde ſuo
lyle interce
Djum populo⸗
bece home
Dei cultor,
Opelt malo, &
Eentirlua. I

T humän
Ulnn beatis
II it, omn
Enclt, ut gu
ls allequata
MMhunt Angel
no. Aſlit⸗
Deumm, eldem
Ulum virgo.
Wundin cor!
Untupquem
Klum neguer
Ael maxim
n,quod,
ſncki ſin

Llunt, e
uigereguet
n lumbi
lutn Ade
Unn: Et V.
Aeckintibus
unco tever
n Dommu
tog.

lhte

liote co

MSm el

ei ved e
us Etiamen
luspr
bus le
n ſbi
faglebet
chatitate 1
, gulbus d
„ noſocohn!
Iaxit.
ie, guem ,u
Kalends
to & vi
züm antes k
humm’ ſiretu
igririt in e⸗
n Maris Mar
aftui gloria,

antacmn

Nar lmul)
Zseltim l.

Oninz le
d& Crlt 4.
vien memm.
n cotan
lel
4 Cnlekil⸗

iſertnkün
n.
eſdaden t
Ptnatis
egue i
elkione en
le nubenn
Dei ind

Chrysöe⸗

8
id etog
nuͤptisel⸗
nu
,ſzentiot
ils

gis. Nam ſi neque nubunt Ange-
Ii, neque uxoôrem ducunt; non éti-
am carne & sanguine coagmen-
tati ſunt: in terris prætéreâ non
commorantur, non cupiditatum,
aut libidinum perturbationibus
ſunt obnoxii; non cibi indigent;,
aut potus; non fſunt ejâsmodi, ut
eos dulcis ſonus, aut cantus mol-
lis, aut præclära ſpécies poſſit alli-
cere,; nolla dénique ejus generis
illeécebra capiuntur.
Gee Iſte eſt, qui ante Deum magnas
virtútes operatus eſt, & de om-
ni corde ſuo laudavit Dôõminum:
Ipſe intercédat pro peccatis om⸗-
nium populôrum.
Ecce homo ſine queréla, verus
Dei cultor, aàbſtinens ſe ab omni
opere malo, & pérmanens in inno-
céntia ſua. Ipfe.

T humaânum genus cùm natuͤ-
ra beatis illis mêntibus infé-
rius ſit, omni vi ſtudiòque con-
téndit, ut quoad ejus fieri poteſt,
illas aſſequatur. Quomodo? non
nubunt Angeli; at neque étiam
virgo. Afſliſténtes illi ſemper ad
Deum, eidem insérviunt, & iſtud
iplum virgo. Quòôd ſi virgines,
quamdiu côrporis oônere depri-
múntur, quemadmodum Angeli in
cœlum néequeunt ascéndere; illud
eo vel maximo ſolatio compén-
ſant, quod, modòô ſpiritu & cor-
pore ſancti ſint, cœli Regem reci-
piunt. Vidésne virginitatis præ-
ſtäntiam? quomodo terrarum in-
colas ſic afficiat, ut qui corpore
veſtiti ſunt, eos incorpôreis men-
tibus exæquet?
Sint lumbi veſtri præcinécti, &
lucernæ ardéntes in manibus ve-
ſtris: Et vos similes hominibus
expectäntibus dominum ſuum;,
quando revertatur à nůptiis.
F. Vigilate ergo, quia neſcitis, qua
hora Dôminus veſter ventürus ſit.
Et vos. Hôria Patri. Et vos.

Ua enim quæſo, re differébant
ab Angelis Elias, bliséus, Jo-
ännes, veri hi virginitatis amatoô-
res? nulla, niſi quod mortali natùra
conſtabant. Nam cætera ſi quis
diligenter inquirat, hi nihilomi-
nùs affécti reperiéntur, quam bea-
tæ illæz mentes: & idiptum, quo
inferiéôre conditiõône videntur eſſe,
in magna eſt eôrum laude ponen-

clix
dum; ut enim terrârum incolæ „
& ii, qui eſſent mortali natùra, poſ-
fent ad illam virtütem vi & con-
tentione pervenire; vide quanta
eos fortitůdine, quanta vitæ ratio-
ne præditos fuiſſe opôrteat.
e Deum laudamus. II.

DIE XVII. UTLII.

Eus, qui beatum Aléxium
Confeſsorem tuum in mundi
contémptu mirabilem effeciſti:
præſta, quæſumus: ut interceſſiônis
ejus auxilio Fidéles tui terréna de-
ſpiciant, & ad cœléſtia ſemper
aſpirent. Per Dôminum.
DIE XX. JULII.

Ndulgéntiam nobis, quæſu-
ſumus Doômine, beata Marga-
rita Virgo & Martyr imploret:
quæ tibi grata ſemper éxtitit &
mérito caſtitatis, & tuæ profeſ-
ſione virtùtis. Per Dominum.

Argarita,; quæ & Marina »
Antiochiæ Pisidiæ,, patre E-
déſſio idolòrum ſacerdôte nata; à
téneris annis Chriſtianæ religioni
addicta, baptizata eſt. Quæ cum
eximiæ eſſet pulchritudinis, à Præ-
fécto Olybrio adamatur. Cúmque
eam ſibi ſiſti jubéret, ita illam
allôquitur: Tuum nobis puélla &
nomen & religionem edicito. Tum
illa, Margarita, inquit, vocor, gé-
nere ſum nobilis, religioône Chri-
ſtiana.
Propter veritatem, & manſue-
tudinem, & juſtitiam: Et dedu-
cet te mirabiliter déxtera tua.
Spécie tua, & pulchritudiné
éua inténde, prôſpere procéde;
& regna. Et.

T Præſes, Duo prima con-
venientia ſunt „ teértium
vero absúrditas eſt. Nam quid
ſtultius „duam ut Deum ſibi quis
faciat crucifisum? Ad hæc vir-
g0:

cIxX
go: Unde dic, oro, didiciſti Dô-
minum Jeſum fuiſſe crucifixum?
Tum Præſes: Ex libris Chriſtianoô-
rum. Qui Margarita: Quænam
verecundia eſt, ut cùm in eisdem
libris legatur & pœna ⸗Chriſti &
glôria, alterum credatis, alterum
reſpuatis?
Dilexiſti juſtitiam, & odiſti
iniquitatem: Proptérea unxit
te Deus, Deus tuus oôleo lætitiæ.
Propter veritatem & manſue-
tůdinem, & juſtitiam. Proptéreaà.

Is veheménter ira accénſus
Præféctus varia tormentôrum
génera in ſancto illo corpúſculo
consumpfſit. Primùm enim virgis
cæſam, deinde ungulis foſſam in
carcerem trudi jubet, ubi & ſpe-
Groô dæmonis appétitùr, ſed ad
ſignum Crucis tota vis diaboli pro⸗
ſtérnitur Produúcitur iterùm Virgo,
& cum in conteſſione fidei con-
ſtantior perſeveraret, ardentibus
facibus latera ejus exurůntur. Dé-
nique multis ſuperatis tormentis,
truncato capite, victoôrem per tot
corônas ſpiritum cœlum excépit.
Afferentur Regi virgines poſt
eam „ proximæ ejus, Affe-
rêntur tibi in lætitia & exulta-
tiône.
Spécie tua, & pulchritúdine
tua intende, prôſperè procéde;,
& regna. Afferéntur.
lôria Patri. Afferéntur.

imile eſt regnum cœlôrum the-
Sàuro abſcondito.
Ixvi.
Hæc eſt virgo sâpiens,
ꝗquam Dôminus vigilantem invénit,
uæ accéptis lampadibus ſumpfſit
ecum ôleum: Et veniéente
Dômino introivit cum eo ad nù-
ptias.
y. Média nocte clamor factus eſt,
ecce ſponſus venit, exite obviam

ei. Et.
Média nocte clamor fa-
Kus eſt: * Ecce ſponſus venit,
exite obviam ei.
Prudéntes virgines aptaàte ve-
ſtras lampades. Ecce.
16ria Patri. Ecce.
DIE XIX. AUGUSTI.

„. Ora pro nobis beate Ludoe-
Vice. .
Ut digni efficiamur promiſſio-
nibus Chriſti.

Fus, qui Eccléſiam tuam di-
ſpoſitione mirabili novis ſem-
per illuſtras Sanctôrum ſplendoô-
ribus: tribue, quæſumus, ut qui
beati Ludovici Confeſsoris tur
atque Pontificis ſolémniis gratu-
lamur, ad ejus consortium feli-
citer perducamur. Per Dominum
noſtrum.

Udovicus ex regali prosäpia
Ldce vidélicet claræz memôriæ
Carolo Rege Sicilix, Matre veroô
Maria Siciliæ Regina; ex Ungaria
originem ſuam trahens, alta ſui
gneris recusavit sapere, humilia
semper diligens, & ampléctens.
Sciébat namque, quòd excélſus
Dôminus alta de longinquo pro-
ſpiciens, humilia réſpicit é vicino.
Quamquam autem singula præcla-
ra pera lucidæ vitæ ſuæ verbis
paucis enarrari non poſſint, aliqua
tamen de quaàm plürimis ad utilita-
tem legéntium referamusz;ut ex his
Deum Patrem glorificent, & in
his repériant vivéndi régulam »„
quam ſequantur. Sanctus iſte (ſicut
probaâtum eſt teſtimoniis fide dig-
nis) in ætate exiſtens ténera ſub
Magiſtri religioſa diligentia cum
ſuis fratribus tenebatur. Ipſe ta-
men matuüris incedéndo moôribus
ſub tenéêllo pectore geſtare ſe ſeni-
lem animum oſtendebat.
Invéni David. Xxxviii.

Uctus autem in Catalòôniam
cum duôbus ex fſuis fratribus,
datus obſes pro liberatiône ante-
dicti Regis, tam ferveénter dedica-

vit ſe ſtudio, quòd intra ſeptenniu,
quo inibi obſes fuit, inſtructione

Fratrum Minorum, quos ſecum ha-
bébat in socios, inprimis (cientiis,
& ſacra pagina ſic profécit, quòd
vi⸗

iir Dei,po
bis ſcient
c priraté
leret, ſed
10, 1c po
bum Dei:
hec infuſa
hummanitüs
nibus auten
mentem a.
Nuit, proke
tio humilia
ttans, PrO.
Deum adit.
cico Facr⸗
Memiſla, )
6 In ung
Aum prepare
Uunebat Dor
teln Jacerde
Eeelebrab⸗
böſui ach

Ucientiz
attente:
tprüns dey
noc pro ſo
atlutis aur
Kecelat ejus
d islus fice
uun consort
müm, gus
Ue, vel
1 nullo I
Uebatur. J
rorem
leba zutem
it audire,
Ier argueb⸗
nter, go
lminds an

.Ar, in ſu

beite Ludt

ur gromii

un tuamn .

li nonts len⸗
um lhlenco.
Umus Ut ga
dfelsoris tun
enniis ganl⸗
oltiunn kel⸗
et Dominum

prosiit
2 melnotl
Matre velo
4 Ungill
, aAlti ſui
Humnilis .
Gpleltens⸗
d ecels
Inco No.
ite icni,

Kindl
sadicr
usuteil
ent 4
Esulan
is nde 6
netall
ene aunn
1, Iole
40 morin
lire ſe ſen
fii.

Crilhlin
is rattbdn
lis .

vir Dei, pollens ingénio, de prædi-
Gis ſcientiis non ſolùm pù licè,
ac private ſubtiliter diſputare va-
léret, ſed étiam ſoleêmniter Cle-
1Oo, ac poôpulo propôneret ver-
bum Dei: ut putarétur ſciéntia
hæc infuſa magis divinitus, quam
humanitùs acquisita. In Oratio-
nibus autem sédulus, & devôtus
mentem ad Deum éelevatam té-
nuit, proféctò ſciens, quoòd ora-
tio humiliàntis ſe nubes péne-
trans, pro exauditioônis ſuffragio
Deum adit. In tempore namque
dicto Sacramentali confeſſione
præmiſſa, Miſſam audiébat devo-
té. In magnis verô reſtivitatibus
cum præparatione multa, corpus
ſumebat Dominicum. Factus au-
tem Sacérdos diébus quaſi singu-
lis celebrabat.
Pôſui adjutôrium. xxxviii.

Udientiæ verbi Dei inſiſtébat
atténté: pro paſtu vero animæ
ſcripturis devotis ſtudens habébat
ad hoc pro ſolatio ſanctos libros:
caſtitatis autem amor à pueritia
affécerat ejus mentem àdeò, quòôd
ob ipsius fidam cuſtôdiam mulie-
rum consortia vitabat omnia in
tantàm, quod (niſi forſan cum
matre, vel ſorôribus) ſolus cum
ſola nullo unquam témpore lo-
quebatur. Mulierem namque a-
mariorem nôverat eſſe morte.
Verba autem inhonéeſta abhorré-
bat audire, loquéntes talia gra-
viter arguébat, atténdens pru-
dénter, quod corrümpunt bonos
mores collòquia mala. Fratres ni-
hiléminùs duo, & intérdum qua-
tuor, in ſua jaceébant camera, in
ſuæ teſtimonium nitidæ puritatis.
Cum Apoſtolo Paulo ſobrietate

cibi, & potus corpus ſuum caſti-

gabat aſsiduè, ſeque frequénter
manu ſua, aliquando autem alicu-
jus fratris Consocii, cum Caténis
érreis disciplinans. Veſtiéndo
pro camiſia rudem ſtamineam „ &
deferéndo ad nudam carnem pro
cingulo chordam groſſam ipſam
in ſervitutem ſpiritus redigébat.
Iſte eſt. xxxviii.

igilate &c.
xlii. =
acerdétes tui Dñe.

Brev. Rom.

clxi
OFFICIU M *

D O MINICA I1.

FERI A sSECUNDA

Sermo ſancti Auguftini Epi-
ſcopi.

Sandt Angeli, ad quorum ſocie-
tatem, & congregationem in hac
Perégrinatioòne laboriosiſſima ſu-
spiramus, ſicut habent permanén-
di æternitatem, ita cognoscendi
facilitatem, & requiescéêndi felici-
tàtem; ſine difficultâte quippe nos
äadjuvant, quoniam ſpiritualibus
moôtibus puris & liberis non la-
béôrant.
Vivit ipſe Dôminus. 896.

Os duas ſocietàtes Angelicas
intelligimus, unam fruêntem
Deo, alteram tumentem typho.
Unam, cui dicitur: Adorate eum
omnes Angeli ejus: âliam „cujus
princeps dicit: Hæc omnia dabe
tibi, ſi proſtratus adoraveris me.
Unam ſancéto Dei amore flagran-
tem, alteram proôpriæ celſitudinis
immündo amore fumantem. Et
quôniam, ſiçut ſcriptum eſt, Deus
superbis resiſtit, humilibus autem
dat gratiam, illam in cœlis habi-
tantem, iſtam ende dejectam „ in
hoc infimo aéreo cœlo tumultuan-
tem.
Angelus Domini. 896,

clxii
Llam luminéôfa pietâte tran uil-
lam, iſtam tenebroôſis cupiditaà-
tibus turbuléntam. IIlam Dei
nutu cleméênter ſubveniéntem;, ju-
ſte ulciscentem; iſtam ſuo faſtu
ſubdendi, & nocendi libidine æ-
ſtuantem. IIlam, ut quantum vult,
conſulat, Dei bonitatis miniſtram,
iſtam, ne quantum vult, noceat,
Dei poteſtate frænatam. IIIam
huic illudéntem;, ut nolens proſit
perſecutiônibus ſuis: hanc illi in-
vidéntem, cum peregrinos colli-
git ſuoos. .
In omni tribulatiéône, 896.

889.
Machabæus. 897.
Tu Dômine. 897.

FERIA T ERT I A.

Sermo S. Bernardi Abbatis in fe-
ſtivitàte S. Michaélis.

H& eſt funiculus triplex, quo
de excélſo cœlorum habitacu-
lo ad conſolandos, ad viſitandos,
ad adjuvandos nos atträhitur ſu-
pereminens chäritas Angelorum,
ropterDeum, propter nos, propter
eipſos. Propter Deum ütique,
cujus tanta erga nos miſericordiæ
viſcera ipſi quoque imitäntur.
Propter nos, in quibus prôpriam
ſimilitudinem miſeräntur. Propter
ſeipſos, quorum ordines inſtau-
randos ex nobis toto deſidério
præſtoläntur. In ore enim parvu-

lörum, qui lacte modò veſcùntur,

& nondum solido cibo, perficién-
da eſt laus illa Majeſtatis Divinæ;
cujus habéntes primitias Angélici
ſpiritus, beata delectatiôone fruun-
tur; ſed tantò avidius nos expé-
ctant, quantò conſummationis ejus
expectatione & expeditioône ſoli-
citäntur. ,„ .
Vivit ipſe Dominus. 896.

Uæ cùm ita ſint, pensäte étia
quanta nobis ſolicitüdine op-
eſt, ut dignos nos exhibeãamus eoôrũ
frequéntia, & eo modo cõversémur
in conſpéctu Angelôrum, ne forte
ſanctos offéndâmus obtutus. Væ e-

nos nos judicàverint præsentia &
viſitatiône ſua, ut jam necéſſe ha-
beamus, & nos plangere, & dicere
cum Prophéta: Amici mei, &
pröximi mei adversùm me appro-
pinquavérunt, & ſtetérunt: & qui
juxta me erant, de longè ſteté-
runt, & vim faciébant, qui quære-
bant animam meam. Elonsgatis
nimirum eis, quorum præséntia
protégere nos, & propulsare po-
terat inimicum.
Angelus Domini. 896.

Uòd ſi tam neceſsàâriam ha-
bemus familiaritàtem digna-
tionis Angélicæ, cavénda nobis eſt
eòrum offénſa, & in his maxime
exercéndum, quibus eos novimus
oblectâri. Sunt enim pluúrima, quæ
eis placent, & quæ in nobis inve-

nire deléectat, ut eſt, ſobrietas, ca-

ſtitas, paupeértas voluntaâria, cre-
bri in cœlum gemitus, & oratio-
nes cum lacrymis & cordis inten-
ſiõne: Attamen ſuper omnia hæc
unitatem & pacem à nobis éxigunt
Angeli pacis. Econtra vero nihil
zquè offéndit, & ad indignatio-
nem provocat eos, quémodo diſ-
ſenſiones, & ſcandala.
In omni tribulatiône. 896.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.

L illo témpore: Acceſsérunt diſ-
cipuli ad Jeſum, dicéntes: Quis⸗
putas, major eſt in regno cœlôrumt
Et réliqua. , , .
Homilia S. Joaânnis Chrysôſtomi.

.. mundo à ſcaândalis. Mun-
dum iſtum, terrénum locum
dicit: neque verò de cœlo & terre
intelligere debémus mundum, ſe
mundàùm hic intelligâmus terré-
num, ideò quòd dixit Dôminus:
Regnum meum non eſt de iſto
mundo: ſi eſſem de maundo, amꝗ-
ret me mundus. Et dicitur ad Apo-
ſtolos: Vos non eſtis de mundo.
Machabæus. 897.

nim nobis, ſi quãdo provocati pec-
catis & negligéntiis noſtris, indig-

K. igitur mundo „ hoc eft
terréno loco, à, ſcandalis :
necéſie enim eſt, ut véniant ſcan-
dala: non quia necéſſe, ſed quia
mundo necéſſe, ut veniant. Vidé-
te quod dicimus, ſubtile eſt: ſi
neceſſe eſt, ut veniant ſcandala,
ergo

go aböl
gem yeni
Tu Don

Ed nos d
Venit, n
Fis tibi ne
noli elle ten
(ozmundus!
bengketta iſt
ſeindalam
ſel coleſte,
debis. Verün
jer guem ſe⸗
eDeum la
IINIA

3külrins in
tigeſin

corſpech
lbi, Parür
keg elle, u
ſtzentibus
Gporilium

chn inſpici

llit, motl
finis Deo oſt
tenur in
ſull, ſech e⸗
Uelhititual
ihu Feit
Karum vitat
ge, K ub
Afenornn
ſadis aeiſte
ui auseln
uetumen
mitiple!

tretenin 4
n nectlebr
ee, Kltete
nici mei,
im me ih⸗
tetunt: El
longe ſei⸗
nt i guet⸗
. longant
rtum prezeni
Mopllsute e⸗

8.

ceſtilun
ititen den⸗
ncatobi ef
in bis migim.
eos MMIin
Plitimeer
in nobisinſe⸗
ſoblietas,l⸗
luntiria, d⸗
3, & nti
colcis intt
1 Gnnnit i
obis erin
41 vero nII
indignar.
onoco l⸗

n. g⸗

4

i ſeeintis
n.

2
eCguntd
elles: i
wötun
oc

Cnfülenn

iiſs u
enlnd ie
cce/ 6 ten
nndumn
mus ten
t Domint

ergo absque culpa eſt ille;,
quem venit ſcandalum.
Tu Dômine. 897.

per

Ed nos dicimus, ſcandalum non
venit, niſi in terréno mundo.
Vis tibi non venire ſcandalum
noli eſſe terrénus. Proptérea di-
co, mundus terrénus ſcandalum ha-
et, terra iſta neceſſe eſt, ut habeat
ſcandalum: noli portare terrénum,
ſed cœleſte, & ſcandalum non ha-
bebis. Verümtamen væ homini illi,
per quem ſcandalum venit.
e Deum laudamus. 1I.
FERIA Q-UART A.

S. Hilarius in Bfalmum centêſimum
trigéſimum séptimum.

N conſpectu Angelörum pſallam
tibi. Parùm übi exiſtimat Pro-
phéta eſſe, ut hominibus tantùm
Præséntibus pfſallat, quia homines
corporalium tantum negotiôrum
officia inſpiciunt; in eo enim, quod
pſallit, motum complacitæ opera-
tionis Deo oſtéendit. Non ergo, quæ
videntur in corpore, cerni desi-
derat, ſed ea quæ ſpiritualiter na-
türæ ſpirituales contuéntur, gerere
eſtinat. Scit enim ſub ſpécula An-
gelôrum vitam omnem, morésque
agere, & ubique hæc divinorum
miniſteriornm auxilia fidélibus
cunctis aſsiſtere, ut ſcriptum eſt:
Fræeſt Angelus Dômini in circùitu
timéntium eum.
Vivit ipſe Dôminus. 896.

Egem étiam Moyſi in manu
mediatoris per Angelos fuiſſe
depôſitam, docet Apéôſtolus. Nec
non &e Eliséus abſolutiſſime do-
cuit, humanas infirmitates Ange-
lorum auxiliis defendi, & in om-
mibus periculis, ſi fides maneat in
nobis adéſſe ſpiritualium virtutum
efenſionem. Nam cùm Rex Syriæ

cCapere Geth urbem » in qua idem

clxiii

T oraàvit Eliseus dd Dôminum,
„dixit: Adaperi Dömine ocu-
Ios pùeri hujus, ut videat: & apéruit
Déôminus culos pueri, & vidit. Et
eccé mons erat plenus equis, &
curribus in gyro Eliséi, & descen-
derunt ad eos. Tantus & tam no-
bilis Prophéta ſolus contemplatiô-
ne auxiliorum ſpiritualium dignus
eſt. Sed orâtio ejus ad Deum, viſum
incorporalium étiam puero ſuo
méruit. In horum igitur aſſiſtént iũ
humanis auxiliis Angelorum con-
ſpectu pſallat bPtophèta, ſimplicibus
ſpiritualium p+πα contempla-
tione placitùrus.
In omni tribulatiône. 896.

éctio ſanéti Evangelli ſecunduͤm
Mat thæum.
IX illo témpore:
cipuli ad jeſum,
putas, major eſt
rum? Et réliqdqun.“
Hoômilia S. Bernardi Abbatis.

Acceſsérunt dii-
dicéntes; Quis,
in regno ccloô.

Odiſtis, fratres, Evangélicam
lectiohe adversus eos, qui pu-
SIllos ſcandalizant, ſatis terribili-
ter intonàntem. Nemini blanditur
Véritas „nêminem palpat, nullum
ſeducit, aperte denúntians, qué-
niam væ hômini illi, per quem
ſcandalum venit; expedit ei „ ut
ſuſpendatur in collo ejus mola aſi-
naria: & pro ſuavi ſugo „ & levi
oônere Salvatoris, gravi mole terré-
næ cupiditatis hümeris ejus impòô-
ſita, demergàâtur in profundum ma-
tis hujus magni, & ſpatioôſi mani-
bus, quod eſt ſine dubio ſæeulum
nequam, Perire siquidem neceéſſe
eſt hominem, dui charitàtem non
abet, etiamſi tradiderit corpus
ſuum, ita ut ärdeat: & hoc dixe-
rim, fratres „ut in ea charitàte „S8S&
unanimitate, & pace, in qua ſtatis
in domino, ſoliciti ſitis perſevera-
re, & abundaàre magis.
Machabæus. 897.

Prophéta Eliséus eſſet, pararet, &
noctürnis itinéribus exércitum ſu-
um, qui antelucànus urbem obſi⸗-
déret, deſtinâſſet, puer Elisei con-
ſpécta obſidione dixit: O domine,
duid faciemus? Et dixit: Noli ti-
meéere, quia plures ſunt nobiscum »
quâam cum illis.

Uæ eſt enim ſpes noſtra „ &
gaudium noſtrum, & corona
gloriæ? nönne ùnitas & unanimi-
tas veſtra, in qua gaudeo vos in-
veniri fraternitatis amatôres, &
ante omnia mütuam in vobismet-

Angelus Döômini. s96.

ipſis charitatem habéntes, quod eſt
vinculum perfectionis? In hoc
1 2¾ enim

clxiv .
enim cognéſcunt omnes » étiam
Angeli fſancti, quòd Chriſti eſtis
diſcipuli, ſi dilectionem habuéritis
ad invicem. Dénique poteſt hinc
quoque fratérnæ dilectionis utili-
tas magnificè commendari: num-
quid enim Chriſti gratia diligemur
ab Angelis, ſi de mutuæ dilectio-
nis inôpia cognoverint, nequaquam
ejus nos eſſe discipulos: Numquid
diligémur ab eis propter nos ipſos
id eſt, ſpiritualis naturæ ſimilitû-
dinem, ii invenimur, non diligere
humanæ naturæ noſtræ consortes?
imò verò, ſi ex eis, quæ inter
nos lunt, contentiônibus, carnales
non magis quam ſpirituales eſſe
conſtiterit.
Tu Dômine. 897.

Enique numquid Angeli dili-
gent nos propter ſeipſos, &
futúram de nobis civitatis ſuæ re-
ſtaurationem, ſi (quod abſit)hunum,
quo ſolo uniri, coædificari eis poſ-
ſumus, defùerit glútinum charita-
tis : Quoômodo ſperabunt reædifi-
cãdos de nobis perpétuos civitatis
illius muros, ſi cognoverint, ſi vi-
derint, nos non lapides eſſe vivos;
qui poſſint invicem cohærére, ſed
magis püùlverem, quem proſicit
ventus à facie terræ, quem unius
verbi flatus in turbine éxcitet, &
ſuſpicionis cujũslibet leviſſima au-
ra diſpergat? Et hæc quidem dixiſſe
ſufficiat pro eo, quod ait Dôminus:
Si quis ſcandalizàverit unum de
Pusillis iſtis.
e Deum laudâmus. II.
U I

F E R I A N T A.

Sermo ſancti Auguſtini, Epiſcopi.

Ngelis bonis omnis corporâ-
Alium, temporaliuümque rerum
ſcientia vilis eſt, non quoòd earum
ignari ſint, ſed quod illis Dei, qua
ſanctificàntur, Charitas chara eſt.
Præ cujus non tantùm incorporali,
verùm étiam incommutabili & in-
effabili pulchritudine, cujus ſan-
Go amôre inardeſcunt, omnia quæ
infra ſunt, & quod illud eſt, non
ſunt, séque ipfos intra illa con-
témnunt 3 ut ex toto, quôd boni
ſunt, eo bono, ex quo boni ſunt,
perfruantur. .
Vivit ipſe Dôminus. 896.

Ngeli in cœléſtibus sédibus
conſtituti immortales & beati,
qui Creatôris ſui participatioône
gaudent, cujus æternitâte firmi,
cujus veritate certi, cujus muúnere
ſancti ſunt: quôniam nos mortales
& miſeros, ut immorrales beati-
que ſimus, miſericorditer diligunt,
nolunt nos ſibi ſacrificare, ſed ei,
cujus & ipſi nobiscum tle ſacrifi-
cium eſſe novérunt.
Angelus Domini. 896.

Um ipfſis ſumus una civitas
Dei, cui dicitur in Pfalmo:
Gloriôſa dicta ſunt de te, civitas
Dei: cujus pars in nobis peregrina-
tur, pars in illis opitulatur. De illa
quippe ſupérna civitäte, ubi Dei
voluntas in intelligibilis atque in-
commutabilis lex eſt, de illa ſu-
pérna quodammodo cüria (géritur
namque ibi cura de nobis) ad nos
miniſtrata per Angelos ſancéta
Scriptúra descendit.
In omni tribulatioône. 896.

éctio ſancti Evangélii ſecundùm
Matthæum.
TN illo témpore: Acceſsérunt diſ-
cipuli ad Jeſum, dicéntes; Quis,,»
putas, major eſt in regno cœloô-
rum? Et réliqua. .
Homilia S. Bernardi Abbatis-

Am verò quem non môyeat 2„
quod séquitur in Evangélio: Si
ôculus tuus ſcãdalizaverit te, érue
eum? Numquid enim corporalem
hunc culum monémur eruere; aut
unam ex manibus iſtis, ſimiliter &
unum abſcindere peÄdem? Abfit 2
nobis hujusmodi carnalis omnino-
& nimis ridiculéôſa cogitatio.
Machabæus. 897.

Orrô triplex fieri ſcändalum
iſtud, quotidiano nobis nofſe
licet experimento. Interdum enim
eſt in nobis ſpiritualis intentionis
oculus ſimplex, & qui gratiæ ma-
gis quam noſter dicendus ſit; ſe
scandalizat nos culus noſter, &
qui verèé à nobis eſt; dum volun-
tas noſtra aliam minũùs caſtam im-
portúnè ingerit intentiénem: ſeée
habémus ſuper hoc ſalůúbre consi-
lium Salvatoris, érue eum, in-
quit, & prôjice abs te. Hoc au-
tem fiet, ſi non conséntias, ſi ab-
jicias

is, ſi re
Iunn ac pe
Tu Dor

Um al
tentos
ölüntas p
noſtra eſt;
ſecd abſeina
bis, ut non
ttiam profi.
üre a5
e, gur a.
ada .
Firtiten ir⸗
ſcindalum p
Dutüllanimit,
Mokre, qui
ngis, a r.
l adleindi
Zelir, gui ſt
hollt ine of
lor ſne imp
ebeum lar
HEKRI

emd §. Ber
)

lrum eſk
Dium non
s umpleckan
unimirum
Dlncare don
gy brincipe
um Apöſtol
iun cœlum
Uinterelle
Erta, uonia
i unt ſpi
keium Prop
Uen capiun
lnam in
undoquide
t & Rex
Miräri,
mnſum d.
iVi ipſe

bus geibbi⸗
tales bent
Aticin
nitate
Cujusn
nos

itet dligin,
ſcare,lele,
um keſicit

unn cirits
1 in Mhalno:
le te, eiiits
bisberetpn⸗
Ulatut De il
tite, ib
bili agvenn
, deil l
cürin ell
nobis) Al
gelos laotl

ne, 9,
lüſecincun

ſerunt ll⸗
cennes i,
tennd el.
ii 4lbiis
Lon iſei)
Paneeindt
ieritthiiſ⸗
n collold
nur etlefet
Pümüne
dechn 4
uelis anidi
cogitin⸗
.

ſcinch⸗
0 nobi⸗ .
luteten,
alis ineine,
qui lile

eti

jicias, ſi resiſtas. Simili modo de
manu ac pede eſt intelligéendumn.
Tu Domine. 897.

Um autem bonis opéribus in-
téntos, ad alia ôpera trahere
volúntas propria conatur, manus
noſtra eſt, quæ ſcandalizat nos,
ſed abſcindi debet, & prôlici à no-
bis, ut non ei conſentiamus. Sic
étiam proficere in ſancta converſa-
tione, & ascêndere per gradus ſca-
læ, quæ Jacob appâruit, ac juxta
quod ait Pſalmiſta, de virtute in
virtútem ire deſiderantes, ſæpiùs
icandalum patimur à pede quodam
puſillanimitatis, & negligéntiæ
noſtræ, qui nimirum descéendere
magis, ac remiſſiùs ire conatur:
ſed abicindi eum necéſſe eſt, ut pes
gratiæ, qui ſtat in dirécto, currere
poſſit ſine offenſione, ſine ſcanda-
lo, ſine impedimento.
e Deum laudamus. II.
FERIA SEXTA.

Sermo S. Bernardi in feſtivitàte S.
Michaélis.

DIsnum eſt, ut glériam Angeloô-
rum non capientes, tantò ma-
gis amplectamur miſericordiam,
qua nimirum conſtat, nihilôminùs
abundare doméſticos Dei, cœli, Ci-
ves, Principes Paradiſi. Teſtatur
enim Apôſtolus, qui raptus ad téêr-
tium cœlum, beatæ illi cúriæ mé-
ruit intereſſe, atque ejus noſſe ſe-
créta, quòniam omnes adminiſtra-
torii ſunt ſpiritus, miſſi in mini-
ſtérium propter eos, qui hæredi-
tatem capiunt ſalutis. Neque id
cuiquam incredibile videatur,
quandoquidem ipſe quoque Crea-
tor & Rex Angelorum venit non
miniſtrari, ſed miniſtràre, & ani-
mam ſuam dare pro multis.
Vivit ipſe. 896.

Iniſtrant Angeli, ſed de alié-
no, offeréntes Deo bona 0-
pera, non ſua, ſed noſtra, & nobis
ejus gratiam referéntes. Unde &
Scriptúra dicit: Quônium ascçendit
fumus arômatum in conſpéctu
Dñi de manu Angelôrum; ſolicitè
præmiſit, data ei fuiſſe incénſa mul-
ta. Noſtros enim ſudores, non
ſuos; noſtras, non ſuas lacrymas
offerunt Deo: nobis quoque ejus

clxv
múnera réferunt, non ſua. Non ſic
miniſter ille ſublimior cunctis, ſed
humilior univérſis, qui ſemetipſum
ôbtulit ſacrificium laudis, qui Patri
ôfferens animam ſuam, nobis mini⸗-
ſtrat usque hodie carnem ſuam.
Angeélus Dömini. 896.

Ujus itaque tanti miniſtri grà-
tia, nihil mirum, ſi dignanter
hoôbis, imò & libenter Angeli ſan-
cti miniſtrent. Ipſi enim amant
nos, quia nos amavit Chriſtus. Di-
citur certè vulgari provéêrbio: Qui
me amat, amat canem meum.
Nos verò, O beati Angeli, catelli
ſumus Dômini illius, quem tanto
afféctu diligitis Catélli, inquam,
cupiéntes ſaturari de micis, quæ
cadunt de menſis Dominorum no-
ſtrôörum, qui eſtis vos. Et hæc di-
xerim, fratres, ut ampliorem de
cétero erga beatos Angelos fidú-
ciam habeatis, ac proinde familia-
rius in omni neceſſitate veſtra il-
lôrum invocétis auxilia;, ſed & di-
gnée in eòrum præseéntia conversa-
ri, & magis ac magis eôrum vobis
conciliare gratiam, captare bene-
voléntiam, exorare clementiam
ſtudeatis.
In omni tribulatiône. 896.

éctio ſanécti Evangélii ſecundàùm
Matthæum.
N illo tempore: Accefsérunt diſ-
Icipuli ad jeſlum, dicéntes: Quis,
putas, major eſt in regno cœlo-
rum? Et réliqua.
Homilia S. Joannis Chrysôſtomi.

Idéte, ne contemnatis unum
de parvulis iſtis. Parvulos non
ætâte, ſed multôrum æſtimatione
appellavit ; pauperes, inquam,
ignòtos, ceterôsque hujüsmodi,,
quos multi contémnunt; qui revé-
ra parvuli non ſunt, cùm Greatôris
omniũ amici ſint: quos ipſe multo
magis venerabiliôres facit, dicens;
Quia Angeli eorum ſemper vident
faciem Patris mei, qui in cœrlis eſt.
Machabæus. 897.

Inc maniféſtum eſt, quia om-
nes Sancti Angelos habeant.
Apöſtolus étiam ait de muliere,
quôniam velamen débeat habere
in capite propter Angelos, & Moôy-
ſes, Statuit fines, inquit, Génti-
um ſecundùm nuúmerum Angelo-
1 3 rum

elxvi

rum Dei. Hic verô non de Ange- vat: iſti verò ſicut ſervi ſaluti præ-

lis ſimpliciter dicitur, ſed de An-
gelis excelléntibus atque ſupré-
mis. Nihil enim aliud deſignâtur,
cùm faciem, dicat, Patris mei
aſpiciunt, quàm ſumma fiducia eòô-
rum, & honor præcipuus.
Tu Dômine. 897.

Ides, quot quibusque ratioôni-
bus ad'modeſtiam, & ad cu-
ram tenuiôrum fratrum nos révo-
cat? Infantem in médio ſtäatuit,
& dixit; Efficiamini ſicut parvuli;
& quicúmque talem ſuscéperit par-
vulum;, me ſuscipiet: & quicúm-
que hunc ſcandalizaverit, extréma
luet fupplicia, & ſcandalizantes
hômines, étiam ſi loco manuum
atque ôculoôrum nobis eſſent,
abfcindere juſſit. Angelorum quo-.
que auctoritàte, qui nos ténues
fratres tutäntur, ut eos venerémur,
impéllit.
e Deum laudamus. 1I1.
Aà B B A T. O.

Sermo S. Ambrôſiti Epiſcopi.

Oſtium tumultus bellicòôſos
minimée timére debémus,
nec quämlibet numerôſam kô-
ſtium multitú⁴dinem formidare.
Quôniam ſicut ait Apôſtolus,
Major eſt, qui in nobis eſt, quàm
qui in mundo, hoc eſt, poténtior
eſt ad protegéndos famulos ſuos
Chriſtus, quaàam diaâbolus ad in-
ſtigandes inimicos; quamvis enim
idem diabolus coôlligat fibi tur-
as » & crudéli eas armet insa-
nia, tamen facile deſtruuntur,
quia meliòribus pôpulum ſuum
Salvâter circümdat auxiliis. Ait
enim Prophéta; Immittet Ange-
Ium Dôminus in circùitu timen-
tium eum, & eripiet eos. Quôd ſi
Angelus Doômini timentes eum de
periculis eripit, non poteſt ti-
mére baârbarum, qui timúerit Sal-
vatôrem.
Vivit ipfe Dôminus. 896.

Uid miraris, ſi Filio mini-
ſtérium eéxhibent Angeli,
cùm étiam noſtræ ſalutis mini-
ſtros eos conſtet efféctos à Fi-

lius tamen ſicut Doôminus fſal-

deſtinatöérum desérviunt. Intelli-
gite igitur, quantus honor nobis
exiſtit, ad quos ſicut ad amicos,
ita miniſtros Angelos ſuos déſtinat
Deus. „ .
Angelus Domini. 896.

Ui juxta me erant, de longè
ſtetérunt: ne myſticus quidem
pietatis abhôrreat afféctus, ut pro
Angelis dixerit, qui præténdunt
timéntibus Doôminum, ut eripiant
eos de tentatiônibus, quas ferre
non poſſunt. Cuomodo ergo longè
ſtant, qui ad adjuméntum ſunt at-
tributi? ſed non illi ſe séparant »
ſed qui urgétur tentatiônibus, pu-
tat eos longè abéſſe, quos propiùs
ſibi adéſſe desiderat, & arbitratur
diſſimulaàre, cùm illi adjuvandi
tempus nutu ſui Imperatôris ex-
ſpéctent, qui athlétam ſuum, quò
gloriéſiùs vinceret, diùtiùs certare
præcépit.
In omni tribulatioône. 896.

ectio ſancti Evangélii ſecùndàùm
Matthæum.

N illo témpore: Acceſsérunt diſ⸗=
cipuli ad Jeſum, dicentes: Quis
putas, major eſt in regno cœlorumè
Et réliqua. . ,B .
Homilia S. Joannis Chryséſtomi.

Uriéôsè, inquit, ſcrutaàmini
vos, quis veſtrüm major ſit
& de primatus honore conténdi-
tis. Ego autem ſi quis humiliòrem
ſe cêteris non effecerit, ipſo ingreſ-
ſu cœléſti omninò indignum aſſe-
ro. Rectè autem antè culos mon-
ſtratioône parvuli totam rem poſuit;
ipfio aſpééctu eos convértens, ac
perſuaâdens, ut absque ſimulatiône
aliqua humilitatem amplectantur,
Machabæus, 897.

Arvuli autem non invidére;
nec inânem expedctare gloriam,
nec primatus deſiderare dignita-
tem novérunt; ſed maximè hanc
virtütem pôſſident, puram dico
ſimplicitätem „ & humilitaâtem.
Non ergo fortitůdine tantùm ac
prudéntia, ſed humilitâtis quoque
virtüte, & ſimplicitäte nobis opus
eſt; quæ ſi non adeſt; ſalus noſtra
certe claudicat.
Tu Dômine. 397.

Awul
dem, n
fulum, qu
nibus libe
enim etas
glorie ina
insania,on
tite, cete
Gibus imm
Puis muni
litis ſellic⸗
Nulla iſtaru
Pniſolophi⸗
eDeum
0 M

germo S.

Nelis
iMlira di⸗
Uegio ch⸗
Nide
iosd 10
ilenter e
ir hoc tan
is enim
eli cu
Im! cujus
Nenpe Ang
en ut cuſt
ſis tuis.
kiam in ma
n ergo Ma
l& Ange
Uique fudl
kime ſil
tmiliariten
dome
e. Tu
huno
is vemnis.
Vinhl

1ſauige.
in. Iuel.
honor mdis
ad amnienz,
nos dekint

t, Ge lontl
icus gicen
Gtus, utpin
Pretendun
t,Uut etipian
) glas elte
0 engo lon:
tum lunt et⸗
le SCpelant
jonibus,hu⸗
,nos Ptoliis
& ubitntr

i adoranti

eratolisel⸗
1ſuum, rd
ätiäs cenu⸗

jne, .
iletindln.

ſerun di⸗
ek ußs,
1celdrund

ſanmtn
mn miſet
Mumniliöten
otee
Gisnumn An
dculos or⸗
mtem dolitn
wertens 7
in lnie
mplectantii

n inticie
Rare goni
rate⸗ ige
imd hin
mna

Arvulum autem ætäâte, & qui-
dem, mea ſenténtia, valdè par-
vulum, qui ab omnibus eſſet paſſio-
nibus liber, in médio ſtatuit. IIIa
enim ætas omni arrogantia, omni
gloriæ inanis furôre, omni livôris
insania, omni contentionis cupidi-
tate, cæterisque hujusmodi affé-
ctibus immùúnis eſt Cùmque præci-
puis muniatur virtutibus, ſimplici-
tatis ſcilicet ac humilitatis „ de
nulla iſtarum ſuperbit;, ita duplici
philoſophia ornatur.
e Deum laudamus. II.
1

O M N I II.

Sermo S. Bernaârdi Abbatis.

Ngelis ſuis mandavit de te.
Mira dignatio, & veré magna
diléctio charitatis. Quis enim?
uibus? de quo? quid mandavit?
udiôsè conſideremus, fratres;
diligenter commendémus memo-
riæ hoc tam grande mandatum.
Quis enim mandavit? cujus funt
Angeli: cujus mandatis obtémpe-
rant? cujus obédiunt voluntati?
Nempe Angelis ſuis mandavit de
te, ut cuſtôdiant te in omnibus
viis tuis. Nec cunctantur, quin
étiam in manibus tollant te. Sum-
ma ergo Majeſtas mandavit Ange-
lis, & Angelis ſuis mandavit. IIIis
utique ſublimibus tam beatis, tam
prôximèe ſibi cohæréntibus, tam
familiariter ſibi adhæréntibus, &
veré doméſticis Dei mandaàvit de
te. Tu quis es? Quaſi verò non
it homo putrédo, & filius hômi-
nis vermis. .
vivit ipſe Dôminus. 896.

Ed quid putas mandaävit de
te; numquid ſcripſit contra
te amaritdines, numquid ut
contra fölium, quod vento ra-
pitur, oſtendant poténtiam ſuam,
& ſtipulam ſiccam perſequantur?
numquid ut tollant impium, ne
videat gloriam Dei? mandan-
dum iſtud eſt, non mandatum.
Itaque Angelis ſuis mandavit de
te, ut cuſtédiant te. Pretioſum

. clxvii
depòôſitum nobis commiſerat, fru-
ctum crucis ſuæ, prétium sanguinis
ſui; non eſt contentus cuſtòdia hac
tam parùm tuta, tam paruùm uütili;,
tam fragili, tam inſufficienti. Su-
per muros tuos Jerúſalem conſti-
tuit cuſtodes nempe, étiam ipſi,
qui vidéntur muri, aut in muro
ipſo columnæ, his cuſtodibus e-
gent, & maximè.
Angelus Domini. 896.

Uantam tibi debet hoc verbu
inférre reveréntiam; afferre
devotionem, confeèrre fidúciam
reveréntiam pro præséntia, devo-
tionem pro benevoléntia, fiduciam
pro cuſtôdia. Caute ambula, ut
vidélicet, cui adſunt Angeli, ſicut
eis mandatum eſt, in mnibus viis
tuis: in quovis diversôrio, in quo-
vis angulo, Angelo tuo reveren-
tiam habe. Tu ne audeas illo
præsénte; quod vidénte me non
audéres? Céterum etſi tam parvuli
ſumus, & tam magna nobis, nec
modo tam magna, ſed & tam he-
riculoſa via reſtlat, quid tamen ſub
tantis cuſtôdibus timeamus? Nec
ſuperari, nec ſeduci, minùs autem
ſedúcere poſlunt, qui cuſtôdiunt
nos in omnibus viis noſtris. Fidé-
les ſunt, prudéntes ſunt, poténtes
ſunt, quid trepidamus ? tantum
ſequamur eos, adhæreamus eis, 8&
in protectione Dei cœli commoré-

mur. „ . . „
In omnsi tribulatione. 896.

DPIE IyV. SEPTEMBRIS-

Eus, qui beätam Roſam ſan-
Rarum tuarum Virginum col-
légio aggregare dignàtus es: tribue
nobis, quæſumus; ut ejus précibus
& méritis, à culpis omnibus expié⸗
1 4 mur;

clxviii ODt 5. F.
mur, & tuæ majeſtâtis consoôrtio

perfruamur ætérno. Per Dominum
noſtrum.

RG Vitérbii piis paréntibus na-
ta, ab ipſa infantia omni virtu-
te enituit, facta perfectionis magi-
ſtra, cuùm vix loqui didiciſſet, Mundi
exofa vanitates, rudi amictu, peduũ
nuditaàte, cilicio, jejuniis, aliisque
auſteritatibus corpúſculũ affligens,
divinæ contemplationi jugiter va-
cabat. Hanc veroò eximiam ſanctita-
tem inſigni miraculo Deus teſtatam
voluit: nam adhuc puélla avůncu-
lam defüncétam ad vitam revocavit.
Ad virginitatem, quam perpétuòô
còluit, ſolo aſpéctu intueêntium ani-
mos excitabat. Charitatis erga pau-
peres ſtudiosiſſima, eum aliquando
hibérno témpore ſubtractum ſibi
pPanem clàm illis deférret, patre im-
Perante, ut proderet, quid gremio
abſconditum ferret, panis in roſas
conveérſus eſt.
Propter veritätem. lix.

Um séptimum expléſſet an-
num, ſolitdinis deſidério fla-
grans, domus ſuæ angúùſtam cèllu-
lIam elégit, cui ſe tamquam volun-
tario carceri incçlùſit, & oratioôni
corporisque caſtigationi ardénter
incùmbens, Dei clementiam depre-
cabatur pro ſanctæ Eccléſiæ tran-
quillitate, quam Friderici ſecúndi
Imperatoris impietas acérrimée di-
vexabat. Ex diutina autem macera-
tione in morbum lethalem incidit,
in quo beatæ Virginis viſitatione
recreata, habitum Teértii Ordinis
ſancti Franciſci induère juſſa eſt.
Decennis à Deo infpirata, piis ad-
hortatiônibus validisque argumén-
tis multos hæréticos ad fidem &
obediéntiam Romani Pontificis re-
duúxit. Qua de cauſa cum tota co-
Snatiône ſua in exilium ejécta, ad
vicina ôppida venit, ubi Friderici
mortem, & Eccléſiæ pacem pro-
Phético ſpiritu prædixit Mulierem
cœτccam à nativitate illuminavit, &
ad fidei veritatem aſtruêndam, ſuc-
cénſum rogum ingréſſa, ac tribus
horis in eo illæſa pérmanens, cu-
jusdam hæréticæ mulieris pervica-
ciam vicit, eamque cum aliis ad fi-
dem convértit.
Dilexiſti juſtitiam. lix.

Andem Vitêrbium ſuma civium
gratulatione revérſa, in con-
sortium Sanctimonialium S. Mariæ
de Roſis admitti pétiit, ſed illis in-
gréſſum ob puellæ inopiam dene-
gantibus, ſe mortuam in eo cœnoô-
bio commoratüram prædixit. Mox
ad priſtinum domus ſuæ carcerem
regréſſa, cùm in ea duobus annis
permansiſſet, morbo corrépta, &
ad beatam patriam ſuſpirans, méri-
tis plena migravit ad Sponſum, dé-
cimo octavo ſuæ vitæ anno nondũ
exacto, Corpus eius miro ſplendore
illuſtratum, ſuavique odore perfu-
ſum, in templo S. Mariæ de Podio
effoſſa humo, ac déſuper ingeſta,
tumulatũ fuit, donec poſt triginta
circiter menſes ab Alexandro IV.
tunc Vitérbü ſedente, & in ſomnis
ter ab ea admonito refôſſum & in-
corrũptum repértum, pridie Nonas
Septemb. ad præfatum monaſtériù;
quod pôſtea S. Roſæ nuncupatum
eſt, ſolémniter translatum fuit, ubi
usque ad hodiérnam diem inte-
grum, & flexibile ſumma totius
orbis admiratioône aſfervatur, &
novis ſeinper miraculis coruſcat.
. Afferentur Regi. lix.
. imile
erit regnũ cœlôrü decé virginibus.

X.
DIE IV. SEPTBMPBRIS.

Xàudi nos Deus ſalutâris no-
ſter: ut ſicut de beatæ Rosaliæ
virginis tuæ feſtivitate gaudémus5
ita Piæ devotionis erudiamur affé-
u, & ejus interceſſioône abi
cundiæ tuæ flagéllis miſericorditer
liberémur. Per Dôminum.

Eus, qui beatam Rosàâliam
N virginem e Regaälibus mundi
deliciis in möntium ſolitúdinem
tranſtuliſti: conceéde propitius;
ut ejus meritis & patrocinio,à ſæ-
culi, voluptatibus in cœléſtium
améôrem transferàmur; & ab ira-
cundiæ tuæ flagellis miſericoôrditer
liberémur. Per Dôminum.

1ra-

H—
nöbilig
nhens à0
glinæ won
mille paſfib
dens,patern
1c ſpem m.
Dropinquitan
Regum dicil
tetticx rupi⸗
cotutäpiti
Unicns qu
ſperiori loe
Leſcendit ea
bls ku in
bus expreſt
Uilti Ouisg
Uini älla, arn
Chnigti in he
lleyi, Qua In
Versante, ſun
Uum altius co
Uererolentiz
Nentis blandd
eue conſun
Moptet y

X hae ſee
IhIndo em
Euchrio,
noctüu
Mein monti
in ne forte
ncz hatrian
Aics den
UVere vite t,
nore znim
ſiedo in ſe
Eium cuba
llle Anti
ng, human
Ilolati:
ro Dom
lönat Hann
läbillam
Dlexiſtl,
Delcki
antro
iren d.
i ttidus ſe
kinorm
N
fan d
l lommas
t täumd
Dantem ler
ſuen eaden
aliz ilu

uänchinne
ſa, in an.
um 8. Matt
ec illsir⸗
piamn dene
in eo cend⸗
Edtxit. Mer
1 Calcelen
nobus enni⸗
ortepta, A
piranszme⸗
ponfumce⸗
Anno nondi
1olplencone
dole helfi⸗
le de bodio
her ingett,
poſt trigine
exindto d,
Kinſonn
föſlum Sir⸗
pricie Nor⸗
monaketii
nuncupitun
tun fultli
diem inte⸗
mmna totlus
erratut;
cokuſeat.

irele

Vineininn⸗
l.

NN

luits ni⸗
benta aele
te guucene

udlataut
e
eſſione 4⸗
lericotcle .

mll
inum.

libus nun
ſolitücine⸗
je Propilliä
roli,
trocinln
in Clefie

un; i⸗
miertcoltl

ninum,

Rreik virgo, orta banormi ex
nôbili géenere, ſuam originem
trahens à Carolo Magno, in Quis-
quinæ montem quadraginta circiter
mille paſſibus diſtantem ſola ſecé-
dens, paternæ domus opes;, delicias,
ac ſpem majoris amplitudinis ob
propinquitatem & benevolentiam
egum siciliæ contemnens, cum
tetricæ rupis horrore & aſperitate
comutavit: inque antrum, cui tunc

unicus, & quidem anguſtus aditus e&

ſuperiôri loco patébat, intrépidé
deſcéêndit ea mente, quam characté-
ribus ſaxo inſculptis adhuc paten-
tibus expréſiit: Ego Rosalia Sini-
baldi Quisquinæ & Rosarum dô-
mini filia, amôre Dômini mei jJeſu
Chriſti in hoc antro habitare de-
crévi. Qua inſcriptione oculis ob-
versanté, ſusceptæ vitæ propôſi-
tum altius cordi infigere, ac Divinæ
benevoléntiæ ſigna ad caſtiſſimæ
mentis blandimênta viciſſim pro-
vocare conſueévit. .
Propter veritatem. lix.

N hac ſpecu fubterranea ſibi &
mundo emoôrtua, conſepultaque
Jeſu Chriſto, ut ſoli Deo viverêt,
diu noctúque latuit, cavens præci-
puè in montibus paterni Principa-
tus, ne fortè agnita in domum ur-
emg; patriam abducerétur invita.
Callidas de?monum insidias, quæ
aſperæ vitæ tædium, & ſolitûdinis
horroréẽ animæ ingerébant, acriter
ſæviẽdo in ſe ferrea caténa, vigiliis,
& humi cubatiône, forti animo ſu-
peräſſe antiquæ icones ſignificant::
cumq; humanis deſtitüta præsidiis,
nihil ſolatii aliünde hauriret, quam
& cœlo Dôminus, qui conſolatur &
corônat Sanctos ſuos, Angelicis de-
liciis illam ſæpiùs recreabat.
ge. Dilexiſti. lix.

Oeléſti deinde consilio ex
antro Quisquinénſi in horri-
diôrem ſpeluncam peregrini mon-
tis tribus ferè mille paſſibus pro-
cul Panormo Rosalia ſe transtu-
lit, ut quo difficilidrem pugnam
ſecum ipſa comniitteret è conſpé-
ctu domus patérnæ, eò laudabi-
liüs de contemptis mundi illéce
bris triumpharet. Latébat ibi ad
partem lævam angulus concavus,
quem eadem poſt repertas ejus re-
liquias illuc venanti, cui ſe vi-

clxix
déndam præbuit, dixit eſſe ſuam
cellam peregrinam, ubi multum æ-
tatis exegiſſet. Hic tamquã columba
in foraminibus petræ gemens, in
cœléſtium rerum contemplatione
defixa ad perfectiſſimã Divini amo-
ris normam in ſolitudine vitä tra-
dúxit, & ſanctiſſimè perénibus cha-
ritatis roſis, & virginitatis liliis co-
ronata depéôſuit pridie Nonas Sep-
tembr cujus corpus Urbano VIII.
Pontifice Maximo divinitùs anno
jubilæi totius Siciliæ plauſu repér-
tum, illam a peſte liberavit.
Afferéntur Regi. lix.

Ix.
DOMINICA III.

Quò àbiit diléétus tuus. rel
ixit
Dominus.

Ixxxvii.

Ui cçomparabo te? vel cui aſſi-
2 te, Filia Jerufſalem?
cui exæquabo te, & conſolabor te,
virgo filia Sion? magna eſt velut
mare contritio tua.

Quot undis lacrymärum,
Quo dolôre volvitur,
Luctuôſa de cruento
Dum revúlſum ſtipite,
Cernit ulnis incubantem
Virgo Mater Filium!
s ſuave, mitte pectus,
Et latus dulciſſimum:
Dexteramque vulneratam,
Et ſiniſtram sauciam;
Et rubras cruòôre plantas
X. gra tingit lacrymis.
entiésque, milliesque
Stringit arctis néxibus
Pectus illud, & lacértos,
IIla figit vúlnera,
Sicque tota colliquéscit;
In dolôris oſculis.
ja „ Mater obſecrämus,
Per tuas has lacrymas,
Filiique triſte funus;,
Vulnerumque púrpuram,
Hunc tui cordis, dolòrem
Conde noſtris cordibus.
1 5 ſto

elxx
to Patri, Filioque;,
Et coævo Flämini „
Eſto ſummæ Trinitati
Sempiterna glôria,
Et perénnis laus, honôrque
Hoc, & omni ſæculo. Amen.
Regina Martyrum, ora pro nobis.
Quæ juxta Crucem Jeſu conſti-
tiſti.

Nolite me conſiderare, quod fuſca
m, quia decoloravit me ſol: Filii
matris meæx pugnavérunt contra
me.
Eus, in cujus paſſiöne, ſe-
cundùm Simeonis prophetiam
dulciſſimam änimam gloriòſæ Vir-
ginis & Matris Mariæ doloôris gla-
dius pertransivit; conceéde propi-
tius; ut qui dolôres ejus veneran-
do recolimus, paſſionis tuæ effé-
um felicem confequamur. Qui
vivis,„ & regnas.

eſu, tibi ſit glöoria,
Qui paſſus es pro servulis,
Gum Patre, & almo Spiritu,
In ſempiterna ſæcula. Amen.

temus juxta Crueem cum Maria

Matre Jeſu, Cujus animam
doloris gladius pertransivit.
enite. 1.

Am toto sübitus veſper erat
polo „ .
Et ſol attõnitum præcipitet diem,
Dum ſævæ recolo ludibrium ne-
cis „
Divinamque cataſtrophen.
pectattix aderas ſupplicio parens
Malis uda, gerens cor adaman-
tinum,
Natus funérea pendulus in Cruce
Altos cùm gemitus dabat.
endens ante oculos Natus, atroô-

cibus
Sectus verbéribus: Natus hiantibus
Foſſus vulneéribus; quot penetran-
tibus
Te cônficit aculeis?
eu! ſputa, alapæ, verbera;,
vulnera, „ .
Clavi, fel, àloe, ſpéôngia;, läancęa,
Sitis, ſpina, cruor, quàm varia
pium
Cor preſsere tyrännide!
unctis intéreà ſtat generôfior
virgo Martyribus: prodigio novo,

In tantis môͤriens non moréris

Parens
Diris fixa Dolôribus.
it ſummæ Triadi gloria, laus »„
honor:
A qua ſuppliciter, ſollicita prece,
Posco Virginei rôboris æmulas
Vires rebus in alperis. Amen.

Multiplicati ſunt, qui tribulant
me, multi insürgunt adveérsum
me. . .
ômine, quid multiplicati.

4.
Paravérunt ſagittas ſuas in
pharetra, ut ſagittent in obſcùro
rectos corde.
n Dômino confido. 6.
Defécit in dolòre vita mea,
& anni mei in gemitibus.
n te Dômine ſperavi. 30.
Regina Martyrü ora pro nobis.
4. Quæ juxta Crucem Jeſu conſti-
t1
Ex Jéremia Prophéta.

Lorans ploravit in nocte, & là-
crymæ ejus in maxillis ejus »
non eſt qui conſolétur eam ex om-
nibus charis ejus: omnes amici
ejus ſpreveérunt eam, & facti ſunt
ei inimici. Vide, Dömine, quoô-
niam tribulor, conturbatus eſt
venter meus: Subvérſum eſt cor
meum in memetipſa, quôniam
amaritú⁴dine plena ſum. Foris in-
4 ☛ . . . 7
têrficit gladius , & domi mors si-
milis eſt. Audiérunt, quia inge-
miſco ego, & non eſt qui conſo-
letur me. . ,
Simeon vir juſtus, & timoratus
dixit ad Mariam: † Tuam ipsius
animam pertransibit gladius.
Ne vocétis me pulchram, ſed
Amäram, quia amaritúdine valde
replévit me omnipotens. Tuam
ipsius,

Ui comparàbo te? vel cui aſſi-
milabo te, filia Jerùúſalem?
cui exequabo te, & conſolabor
te, virgo filia Sion ? Magna e
enim velut mare contritio tua:
quis medébitur tui ?à plausérunt
super te manibus omnes tranſeùn-
tes per viam, ſibilavérunt, &
moverunt caput ſuum ſuper filiam
Jerùſalem: Hæccine eſt urbs, di-
céntes, perfeécti decoris, gau-

dium univéeriæ terræ? Aperuérunt

ſuper te os ſuum omnes inimici
tui:

i: ſb
Centibul
us,
zurge
Matrem
Ut eſte
tibi,
Auypto,
Nt eſto.

Leitde
comple
guem præ
Jluis; geſt
Klaiifca
Keultavi
(lamavit e⸗
Aper mure
ualitoren
nockemn
Ceuli tui,
Fili,
lro & 4
guerebämu
ne querebe
Del lunt, o
lorii batr

Ddum eſt
Eern liguese
dei,

Nme: qua
ietieus
1; pon
ſunſpecku ti
ſalm. Miſe
Umn concul
kueru
Nnes die,
ler
Erſus 3 fo
Dascicalt
is mihi,
Nter i
t ub

hind,

ten, linn

ze
uni

dintur D
Uper Vos i 5
Felros,
ui kolu
Tuntenn d

i
iin Neni

non molttis

bus.
loria, ku

licita pteeer
is emnuls
lperis. Amet.

lui trihulm
nt adyetsunn

lmultiſlicit⸗

itns ſutz n
nt in obſcne

confido,
ore vila me
Uibus,
e ſperarie ’
ota Plo on
n ſeln conki.

ohbete.

4
nolke, Al
is is,
hmnnes al
Xndiſn
öline,410.
elun en en
a) gon nu
n. koien.
ninue
t; Iln
et gi N⸗

Kͤünotun
TNamiheii
Plehtan ,
dltdien
lens,

is
er velan⸗
ja leni e
dSe conlln

tui: ſibilavérunt, & fremuérunt
déntibus; & dixérunt: Devorabi-
mus.
Ssurge, & äccipe päuerum, &
Matrem ejus, & fuge in gyptum:
* Et eſto ibi, usque dum dicam
tibi. Vocavi filium meum ex
gypto, ut véniat ſalus in Ifrael.
Et éſto.

Ecit Dôminus, quæ cogitavit,
complévit ſermonem ſuum,
quem præceperat à diebus anti-
uis; deſtruxit, & non pepeércit,
lætificavit ſuper te inimicum,
& exaltavit cornu hôſtium tuoôrum.
Clamavit cor eòrum ad Dominum,
ſuper muros filiæ Sion: Deduc
Aal torréntem lacrymas, per diem
& noctem, neque taceat pupilla
oculi tui.
Fili, quid feciſti nobis ſic?
*Ego & bater tuus Doléntes
quærebamus te. Quid eſt, quòd
me quærebatis? In his quæ Patris
mei ſunt, opoôrtet me eſſe. Ego.
loria Patri. Dolentes.

Factum eſt cor meum tamquam
cera liquescens in médio ventris
mei.
eus Deus meus, réſpice
in me: quare me. 21.
Ena, Deus vitam meam annuntia-
vi tibi; poſuiſti lacrymas meas in
conſpectu tuo.
1 iſerére mei Deus, quô-
niam conculcavit me homo. 45.
Fueérunt mihi lacrymæ meæx
pPanes die, ac nocte.
4. Quemaâdmodum desiderat
cervus ad fontes aquârum. 40,
Fasciculus myrrhæ diléctus
meus mihi,
Inter übera mea commorabi-
Tecti artyrum
virginis.

673.
Jeſum bajulahrem ſibi cru-
cem, Sequebatur turba mulie-
rum, quæ plangébant, & lamenta-
bantur eum. Filiæ Jerũſalem
ſuper vos ipſas flete, & super filios
veſtros. Sequebatur.

V. Poſtquam venérunt in locum,
qui dicitur Calvariæ, ibi crucifixé-
runt eum: Stabat autem juxta
Grucem Jeſu Mater ejus. Tunc
eätam illius animam doloôris gla-
dius pertransivit. Stabat.

2*

elxxi
. VWI. Joſeph ab Arimathæa, Pé-
tiit corpus jeſu, quod de Cruce
depoſitum, Suo compléxu Ma-
ter excépit. Dolens Sunamitis
ſinu, & génibus ſuis ſuſtinuit mor-
tuum filium. Petiit.
loria Patri. Suo compléxu.

Intendérant arcum rem amâram,
ut ſagittent in occùltis immacu-
latum.
xaudi Deus orationem
meam. Ar.
Anima mea turbata eſt valde,
ſed tu Dômine uüsquequo?
omine, ne in furôre. 4.
Deus adjutor in tribulatiôni-
bus, quæ invenérunt nos nimis.
eus noſter refúgium. 4.
Per te ſalùtem hauriamus virgo
Maria.
Ex vulnéribus Chriſti.
éctio ſanéti Evangélii ſecundùm
Joannem. V
IN illo témpore: Stabant juxta
crucem Jeſu mater ejus, & forot
matris ejus, Maria Cléophæ, & Ma-
ria Magdaléne. Et réliqua.
Homilia S, Ambroſii Epiſcopi.

Tabat juxta Crucem Mater»
& fugientibus Viris ſtabat in-
trépida. videte, utrum pudo-
rem mutare potuúerit Mater Jeſu,
quæ änimum non mutavit. Specta-
bat piis oculis filii vulnera, per
quæ ſciébat omnibus futúram Re-
demptionem. Spectàâbat non de-
géneri Mater ſpectaculo, quæ non
metueret peremptorem. Pendebat
in Cruce, Filius, Mater ſe perte-
cutôribus offerebat.
Quis tibi ſenſus fuit, Mater
Dolôrum: Dum Joſeph sindo-
ne filium tuum involvit, & poſuit
eum in monuméento.
Conſiderate, & vidéte, ſi eſt
dolox, ſicut dolor meus, Dum.

Aria Mater Dômini ante Cru-
cem Filii ſtabar. Nullus me
hoc docuit, niſi ſanctus Joannes
Evangeliſta. Mundum aàlii concuf-
ſum in Paſſione Däüi conſcripsé-
runt, Cœlum ténebris obdúctum,
refugiſſe Solem, in Paradiſum La-
trönem, ſed poſt piam confeſſiò-
nem, receéeptum. Joannes docait,
quod alii non docuérunt, quemad-
modum

clxxii .
modum in Cruce pôſitus Matrem
appellaverit. Pluris putatur, quod
Victor ſuppliciòôrü, pietatis omficia
Matri exhibébat, quam quod reg-
num cœléſte donabat. Nam ſi re-
ligioſum eſt, quòd Latrôni donatur
vénia, multo uberioris pietatis eſt
quòd à Filio mater tanto affét
honoratur.
In toto corde tuo gémitus Ma-
tris tuæ ne obliviſcaris: * Ut per-
ficiatur propitiatio, & benedicétio.
Ave Princeps generôſa, Mar-
tyrümque prima Roſa, Virginum-
que Lilium. Ut perficiatur.
lôria Patri. Ut perficiatur.

A D L A UD FE S;,

Uô abiit diléctus tuus, 6 pul-
chérrima mulierum? quo de-
clinavit dilectus tuus, & quærémus
eum tecum?
ôminus regnavit.
1I1.
Recédite à me amare flebo,
nolite incumbere, ut conſolémini
me. Non eſt ei ſpeécies, ne-
que decor, & vidimus eum, & non
erat aſpééctus.
ha, A planta pedis usque ad
verticem capitis non eſt in eo sa-
nitas.
Fülcite me flôribus, ſtipate
me malis, quia amoôre langueo.
ui comparabo te. clix.

Umme Deus cleméntiæ,
Septem Dolores Virginis,
Plagasque Jeſu Filii
Fac rité nos revolvere.
obis ſalũtem cônferant
Deiparæ tot lacrymæ,
Quibus lavare süfficis
Totius orbis crimina.
it quinque Jeſu vúlnerum
Amara contemplatio,
Sint & Doloôres Virginis
Kteérna cunctis gaudia.
eſu, ti bi ſit gloria,
QOui paſſus es pro servulis,
Gum Patre, & almo Spiritu,
In ſempitérna ſæcula. Amen.
Maria Virgo per virtutem tot
dolorum. .
Fac nos gaudére in regno cœ-
Iërum.

Venite ascendamus ad montem

Domini, & vidéte, ſi eſt dolor ſicut

dolor meus.

clxx.

Qui paſſus es propter noſtram
ſalùtem.
Recédite à me.
Cui comparabo te.
OO vos omnes, Qui
tranſitis per viam. O vos. At-
téndite, & vidéte, ſi eſt dolor ſicut
dolor meus. Qui tranfitis.
& léria Patri. O vos. Defecé-
runt præ lacrymis ôculi mei.
Conturbata ſunt mnia viscera
mea.
Nõ eſt ei ſpécies.

Lorans ploravit in nocte, & la-
crymæ ejus in maxillis ejus, non
eſt, qui conſolétur eam ex omni-
bus charis ejus.
Defecérunt, Præ
lacrymis culi mei. Defecérunt.
Conturbata ſunt omnia viscera
mea. Præ lacrymis.
lôria Patri. Defecérunt.
Fasciculus myrrhæ, diléctus
meus mihi. Inter ůbera mea
commorabitur. .
Fülcite me.

Educ quaſi torréntem lacrymas
per diem & noctem;, non des
réquiem tibi, neque taceat pupilla
6culi tui.
Fasciculus myrrhæ, Di-
leéctus meus mihi. Fasciculus.
Inter ûbera mea commorabitur.
Dilectus meus. l16ria Patri. Fa-

ſciculus. Anima mea liquefa-
a eſt. e Ut diléctus locutus
eſt.

Oppréſſit me dolor, & facies mea
intumuit à fletu, & palpebræ meæ
caligavérunt. .
eus, in cujus paſſione.
clIxxX.

3 16 ria, redo.

Et te in Transfixioône.

DIE XXVI. SEPTEMB.

Prird
tricia
Atate diyt
ſticum am
Regula 5,
5§.Georgii
guo diyini
cans,fagra
minicum
igitur in b
Venit in be
Piiſſimus
4 quo bent
eremitican
ſcopus cre⸗
yerbo, & e⸗
(eſtitit,do⸗
tanorum,
Medixerat
Obitum ſec
tus, martyn
ge ſanctit
lsclaus,
Ueruit nun
Honeſtl

deß
dte

i

Dlt

W.

er noktin

edite àm,
AIabo te.
3,„ * (
08. p. Al-
dolor ſeut
itis,
Delecd.
limei.
nnia vcen
elei ſpecies⸗
nocte, &li⸗
llisejuspnon
AIn er omnl-
t, In
Detecktunt.
nis fiscea
ntt.
73 Alelu
ibera med

lcite me⸗

mliehmms
M,nond
ceat Puptlle

he N
Beicln
ttontal

& fecies
ipebrans
.
ujus nuſtß⸗

nfürmitâtem. Xiv.

Erardus Venétiis ex Sagréda Pa-
tricia familia natus, ab ineunte
ætate divino cúltui deditus, Mona-
ſticum ampléxus eſt Inſtitůtum ſub
Reégula S. Benedicti in Monaſtério
S. Geoôrgii Majoris Venetiarum, in
quo divinis contemplatiônibus va-
cans, flagranti animo cõôcupivit Doô-
minicum ſepuúlchrum inviſere. Cùm
igitur in Palæſtinam ténderet, per-
venit in Pannoniæ partes, ubi tunc
piiſſimus Rex Stéphanus regnabat,
àa quo benignè excéptus, primùm
eremiticam vitam duxit. Mox Epi-
ſcopus creatus commiſſas ſibi oves
verbo, & exéêmplo paſcere numquã
déſtitit, donec in perſecutiòneChri-
ſtianôòrum, quæ in Pannonia, ut ipſe
prædixerat, poſt ſanctiſſimi Regis
obitum ſecuúta eſt, lapidibus obrũú-
tus, martyrii palmam obtinuit, at-
que ſanctitate, doctrina & miraàcu-
lis clarus, Hungaroôrum Apôſtolus
méruit nuncupari. .
Honéſtum fecit. xvii.

riumphälis beati.
1 XViI.
Deſidérium animæ. xvii.
Stola jucunditatis. Xviii.

i quis venit.

XIX.
DIE x. OCTOBRIS.

Eus, qui beâtum Luúdovicum
Confeſsorem tuum per corpo-
ris mortificatiõnem & fidei præcoô-
nium Sanctôrum gloôriæ coæquaſti:
præſta, ut quod fide profitémur,
pietatis opétibus júgiter implea-
mus. Per Dominum.

L,Gdoyicus Berträdus, Valéntiæ in
Hiſpania Tarraconénſi honéeſtis
piisque paréntibus natus;, ab ipſa
pené infantia, ſanctitâtis ac poœni-

clxxiii
téntiæ tyrocinium inchoavit. Ex-
acta puéritia interdum nuda cuba-
bat humo, noctes ſæpè ducébat
insomnes, ac in pietâtis & charita-
tis officia sédulus incumbébat.
Mundi contémptu, ac Religioſæ vi-
tæ ardore ſuccenſus, Paréntum ar-
tes, quibus eum à ſancto propôſito
dimovere conabantur, mira con-
ſtantia ſuperavit. Sui tandem voti
compos efféctus, Prædicatôrum Or-
dini nomen dedit, ubi brevi tan-
tùm profecit, ut vel profectioribus
ipſis, quamvis tyro, fuerit exeém-
plo. Emiſſa profeſſione mirum
quot, & quantis virtůtum incremé-
tis priorem vitæ rationem cumula-
rit. Jejuniis, flagellis, ciliciis, vi-
giliisque carnem domans, mentem
lugi oratiônis pabulo nutriébat, ex
quo fantùm intérnæ äânimi modé-
ſtiæ, ac puritatis hauriébat, ut vel
in ejus bculis, ac vultu apparé-
1et.
Honéſtum fecit. zxlviii.

Dhuc júvenis Novitiôrum Præ-
fectus inſtitàtus, eos ad om-
nem verbo & exémplo ſanctimo-
niam efformabat. Ad Occidentales
Indos Evangélicus Prædicator miſ-
ſus, quamvis uno tantùm Hiſpani-
co uterétur idiemate, eum tamen
divérſæ, atque inter ſe diſſitæ Na-
tiônes, ſua veluti loquentem lin-
gua, singulæ audiébant, ex quibus
innúmeros ad Chriſtianam Fidem
adduxit; ibique venénum non ſe-
mel ſibi à Barbaris propinatum in-
nôxiè hauſit. Půúͤblicam vitiorum
objurgatiönem, tamquam in ſe
unum diréctam Noôbilis quidam
ultúrus, mortem Ludovico intén-
tat, cùm ſtrictus in eum ſclopus
in Crucifixi formam repentèé con-
vértitur. Quo miraculo nefarius
aggréſſor permôtus, ad ſancti viri
pedes provolutus, tanti facinoris
veniam enixè deprecatur.
Amavit eum, Xxlviii.

Umiliate ac patieéntia inſignis,
illud idéntidem uſurpabat: Doô-
mine hic ure, hic ſeca, hic non
parcas, ut in ætérnum parcas. Pro-
phético afflatus ſpiritu multa præ-
dixit. Ignem ſigno Crucis extinxit,
tempeſtatem ſedavit, ferarum im-
petus cohibuit, moôrtuis vitam, cæ-
cis viſum, claudis greſſum, ſurdis
reddidit auditum. Tandem durioò⸗
ris

elxxiv
ris pœnitétiæ labôribus fractus, in
morbü incidit, ſacrisque myſtériis
rite expiatus, migravit in Cœεlum,
séptimo IdusOctob. ano milleſimo
quingentéſimo octogéſimo primo,
ætatis vero ſuæ quinquageſ. quinto.
Qué multis étiam poſ bitum mi-
raculis clarũ Paulus V. Beatôcum,
Clemens veroô X. Sanctôrüů nmero
adſcripſit. Ejus demũ feſt Alexand.
VIII. inſtante Rege Catholico ab u-
niverſo ditionis ipſius Clero ſæcu-
lari, ſub ritu dùplici celebrandũ de-
crevit, Sanctumq; Cöôfeſsorem novi
Regni Granaténſis Patrénum Apo-
ſtolica auctoritate declaravit.
Iſte homo. xlviii.

int lumbi veſtri.

Xxlix.
DiIE XXI. OCTOBRIS.

Ratiano Imperatôre, Flavius
Clemens Maximus, Romani
exercitus in Britania Dux, arrépta
tyrannide, Imperator à militibus
acclamatur. Inde côpias in Gallias
transmittens, ab infênſis Gratiano
Legionibus exceptus, Impériũ ſibi
corroborat. Cümque Armoricorum
uberem regionem, ejéctis antiquis
habitatôribus, Britanicis militibus,
quos ſecum duùxerat, dividiſſet, quo
novas coloônias propagâret in po-
ſteros, Conñani Britañici Réguli (quẽ
Brittannorum Ducem habébat in
exércitu) consilio, miſſa Legatione
in Britanniam, singulis militibus
novis colônis singulas virgines
conjùgio fœderandas pôſtulat.
Propter varitatem. lix.

Aud viſa Britanniæ Réguli ab-
surda petitio: unde in gratiam
novi Imperatôris, & quôd filias
ſuas non niſi gentilibus ſuis, iisque
donaâtis nova provincia prædiviti-

bus honeſtiſſime collocandas ſci-

rent: pro nůmero militum tôtidem
delectæ lunt virgines, omnes nůú-
mero undecim mille: quarum prin-

Mäaximi. Cunctæ igitur Londini col-
lectæ, impoſitæ süt invitæ navigiis.
Solvêntes nautæ, dum Armoricorũ
regionem coôgitant, a ſæva procélla
in Germanicum littus dejiciúntur.

Dilexiſti. lix.

Ontigit adéſſe tùnc ibi Hun-
nôrum coôpias, quas à Gratiano
Imperatore adversùs Maximum e-
vocatas ferunt. Nacti igitur Barbari
præclärum illud Virginum agmen,
impotenti libidinis æſtu fureêntes,
in eas irruunt. Sed, cùm hortante
Urſula, mortem pôtius oppéetere,
quam virginei pudoris jactůram
pati, invicto animi vigoôre decreviſ-
ſent: Hunni in rabiem immanitatis
convérſi, ad unã omnes trùúcidant.
Sicque Urſula ſuper comitum ſua-
rum velut cœleéſtium margaritarü
pretiôſum acérvuũ, gloriôſa victima
procùmbens, pürpura pro Chriſto
fuſi sanguinis decorata, triumpha-
torem tot Virginum exércitum, gé-
minis, nempe virginitatis & marty-
rii, laureis insignem ducens, cœlum
victrix intravit. Quarum corpora
Colonieênſes ſumo honore condi-
dérunt: earümque illůſtrem agonem
Chriſtianus orbis florenti ſemper
memoôria célebrat.
Afferéntur. lix.

1Ey. O imiſe erit regnü cœloôrü z.
virginibus. lx.

912.
DIE XXIV. OCTOBR.

Miſſus
eſt Angêélus Raphael. cuy
ixit Dôminus.

. audàate Dôminum omnes
Gentes. 79. .
Uando orabas cum lacrymis, &
Qbeͤliebas mortuos, & derelin-
quebas prändium tuum, & moôrtuos
abſcondebas per diem in domo tus
& nocte ſepeliébas eos, ego obtuli
orationem tuam Dio. Bymnus
Ibi Chriſte ſplendor Patris»
Vita, virtus cordium:
In conſpectu Angeloôrum

ceps erat Urſula, Dionoci Cornubiæ Votis, voce psallimus:
Regis filia, deſponsata Connano Alternantes concrepando
Duci Britannorü militü in exéercitu Melos damus vocibus.

01-

ollandat
Omnes c
ſed praci
Medicum
Naphaéle
Alligante
uo cuſte
Kex Chriß
Omne nef
Mundo co
aradiſo t.
Nos ſola c
loriam P
Derlonemu
Cloriam C
Cloriam Pe
Qui trinus
Etat ante
StetitA
Haben
Manu ſua,

leo ſum R⸗
inte Domin
Geie Deun
Nüabilia e,

us,
Achan
to comiten
lenobis fan
enper PrO
Mnhlamur a

egemaArchr

Fenite,

Rerehiu T

ecindtum
„Wulandun

.

mgelus eſf⸗

X
eeülm⸗

magni M

ndtnicol⸗
1a nmigüis,
Atmotichri
ra Nocel
Ceſicinmn,

e ibi Han.
8Gtatiin
laximnunn e⸗
itut barbati
lum aennen
farentes,
lmn hortante
1s oppetere,
lis ſactüram.
Nececlerl⸗
immanititis
trücihm.
mütum lu⸗
matzatitat
iola icinn
Pro Chiſo
tiunpbr⸗
ercitumse⸗
tis Amalt⸗
rensycrlen
un corpolt
ore conl⸗
magonemn
nii lenper

cclati

605,

W
j
Swlnns⸗

umn ofmni

lelir⸗
, ortuot

hern,

ot Jattit
um:
tumm
5:
1do

ollaudâmus veneräântes,
Omnes cœli principes,
Sed præcipue fidélem
Médicum & comitem
Raphaélem, in virtůte
Alligantem dæmonem.
uo cuſtôde procul pelle,
Rex Chriſte piiſſime,
Omne nefas inimici,
Mundo corde, & corpore;,
Paradiſo redde tuo,
Nos ſola cleméntia.
loöriam Patri melodis
Perſonemus vôcibus;
Gloôriam Chriſto canamus,
Gloôriam Paraclito:
Qui trinus & unus Deus
Extat ante ſæcula. Amen.
Stetit Angelus juxta arã templi.
Habens thuribulum aureum in
manu ſua.

Ego ſum Raphael Angelus, qui aſto
ante Dominum: vos autem bene-
dicite Deum, & narrate omnia
mirabilia ejus.

Eus, qui beatum Raphaelem
Archangelum Tobiæ famulo
tuo cômitem dediſti in via: concé-
de nobis famulis tuis, ut ejüsdem
ſemper protegamur cuſtodia, &
muniamur auxilio. Per Doôminum.

egemArchangeloôrum Doôminum,
Venite, adorémus.
enite, exultemus. I.
ibi Chriſte.

Ingrefſus Tobias invénit jüvenem
præcinctum, & quaſi paratum ad
ambulandum, & ignorans, quod
Angelus eſſet, ſalutavit eum.
omineDäs noſter.

884.
Angelus Räphael ſeipſum
eccùltans, ait: Ego ſum Azarias
magni Ananiæ filius.
n Däio confido. 884.
. Sanum ducam filium tuum
in regionem Medoòrum, & ſanum
tibi reducam tibi, allel.
nñe, quis habitabit. 284.
Data ſunt Angelo incenſa multa.
Ut adoléret ea ante Altare au-
feum, quod eſt ante oculos Dni.
De libro Tobiæ. .
Virir ad ſe Tobias filium ſuũ,
dixitque ei: Quid péſlumus da-

clxxv
re viro iſti ſano, qui venit teců?
Et reipéndens Tobias, dixit patri
ſuo: Pater quam mercédem dabi-
mus ei? aut quid dignum poôterit

ſeſſe beneficiis ejus? Me duxit, &

reduúxit ſanum, pecûniam à Gabé-
lo ipſe recépit, uxoôrem ipſe me
habére fecit,„ & dæmonium ab ea
ipſe compeſcuit, gàudium paren-
tibus ejus fecit, me ipſum à devo-
ratione piscis eripuit, te quoque
videre fecit lumen cœli, & bonis
omnibus per eum repléti ſumus.
Quid illi ad hæc poterimus dignü
dare? Sed peto te pater mi, ut
roges eum, ſi forte dignabitur me-
dietatem de omnibus, quæ allata
ſunt, ſibi aſsůmere.
In illo tempore exauditæ ſunt
preces amborum in conſpectu glo-
riæ ſumi Dei. Et miſſus eſtAn-
gelus Dñi ſantus Raphael, ut cu-
raret eos ambos, quorum uno tem-
pore ſunt orationes in conſpectu
Dômini recitatæ. Tobias &
Sara in tribulatiòne péſiti, cum laà-
crymis orare cœpeérunt. Et miſſus.

T vocântes eum, Pater ſcilicet
& filius, tulérunt eum in par-
tem: & rogare cœpérunt, ut dig-
narétur dimidiã partem omnium,
quæ attůlerant, accéptam habére.
Tunc dixit eis occulte: Benedicite
Deum cœli, & coram omnibus vi⸗
ventibus confitémini ei, quia fecit
vobiscum milſericordiam suam. Et-
enim ſacraméntum regis abſcon-
dere, bonum eſt: opera autem Dei
revelare, & confitéri honorificam
eſt. Bona eſt oratio cum jejunio, &
eleemoſyna magis: quàm thesàuros
auri recôndere; quoniam eleemo-
ſyna à morte liberat , & ipſa eſt
quæ purgat peccata, & facit inve-
nire miſericordiam & vitam ætéer-
nam. Qui autem faciunt peccâtum,
& iniquitatem, hoſtes sunt änimæ
ſuæ. Maniféſto ergo vobis verita-
tem, & non abſcondam à vobis oc-
cùltum ſermonem. Quando orabas
cum lacrymis, & ſepeliebas mor-
tuos, & derelinquébas prändium
tuum, & mortuos abſcondebas per
diem in domo tua, & nocte ſepe-
liébas eos, ego obtuli oratiénem
tuam Doômino. Et quia acceptus
eras Deo, necéſſe fuit, ut tentatie
probäret te.

Egréſſus Tobias invenit jüvenem
iplendidum ſtantem præcinctam,

cIxxvi
& quafſi parâtum ad ambulaändum,
& ſalutavit eum, & dixit: *τ Unde
te habémus bone júvenis?
Et ignorans, quod Domini An-
gelus eſſet, ſalutavit eum, &
dixit. Unde te.

T nunc miſit me Doôminus, ut
curârem te, & Saram uxorem
filii tui à dæ-mônio liberàrem. Ego
enim ſum Raphael Angelus, unus
ex ſeptem, qui aſtamus ante Doômi-
num. Cüúmque hæc audiſſet, tur-
bati ſunt, & treméntes ceciderunt
ſuper terram in faciem ſuam. Di-
xitque eis Angelus: Pax vobis, no-
lIite rimére. tenim cùm eſſem vo-
biscum, pervoluntatem Dei eram:
ipſum benedicite, & cantate illi.
Videbar quidem vobiscum mandu-
câre, & bibere: ſed ego cibo invi-
sibili & potu, qui ab hominibus
videri non poteſt, utor. Tempus
eſt ergo, ut revértar ad eum, qui

me miſit: vos autem benedicite

Deum, & narrate omnia mirabilia
ejus Et cùm hæc dixiſſet, ab aſpeé-
Kſu eòôrum ablatus eſt, & ultra eum
vidére non potuérunt. Tunc pro-
ſtrati per horas tres in faciem, be-
nedixérunt Deum, & exurgéntes
narravérunt omnia mirabilia ejus.
Ingréſſus Angelus ad Tobiam,
ſalutavit eum, & dixit : gaudium
ſit tibi ſemper: * Forti animo eſto;
in pröximo enim eſt, ut à Deo cu-
réris. Et reſpondens Tobias,
ait: Quale gaudium mihi erit, qui
in ténebris sédeo, & lumen cœli
non video? Forti. loria. Forti.
Dixit au-
tem Angelus: Apprehénde bran-
chiam piſcis, & trahé eum extra
aquas. Gli enarrant. 886.
Obſecro te, Azaria frater, ut
dicas mihi, quod remédium habée-
bunt iſta, quæ de piſce ſervare juſ-
siſti. ni eſt terra. 886.
Lmina fel ſanat, ſed virtus
cordis & iecoôris diaboli expellit
poteſtatem. enedicam Däm.
886. Aſcéndit fumus arôma-
tum in conſpéctu Domini.
De manu Angeli.
Sermo S8. Auguſtini Epiſcopi.

Eatus Tobias, qui panem ſu
Bum noverat frangere eſurien-
ti, mercédem célerem mercenario
præparat laboranti. Patiénter lé.-

ctiône percépta, quæ nuper eſt re-
citata, admirabamur Patris fllii-
que tractatum , quemadmodum
Angelus monet, quem æſtimabant
errenum ſub cœléſt: gloria merce-
tnarium. Ad hoc enim cæcitatis
incùrrit exitium, ut Angelum ſus-
ciperet médicum, qui divinis faci-
bus incénſus ſic anhelavit: Honé-
ſta eſt oratio cum jejünio, & ele-
emoſyna. Oratio juſti clavis eſt
cœli. Aſcendit precatio, & de-
ſcéndit Dei miſeratio. Liceèt alta
ſit terra, altuim cœlum, audit ta-
men Deus hominis linguam, ſi
mundam habet conſcientiam. Cum
sénſibus loquitur, ſi ſit ſolus no-
ſter gémitus. Sůfficit auribus im-
ber oculoôrum: fletus citiùs audit,
quam voces. Oratio invidi ſolet
de auribus propuls ri. Erat patris
& filii anima una: dum eſſet pro-
prietas membrorum.,, erat illis ſin-
gularis germanitas ammorum.
Fili, inquit, dimittamus iſtum ho-
minem, adjiciéntes ad merceèdem
placitam, quia nobis multa opere
ſuo contùlit bona: & rogara cpit
mercenarium, ut mercedis luæ ſu-

mat efféctum. Frater, inquit, ac-
cipe, quod tuum eſt, & tunc vade
ſalvus. Récipe mercédem tuam,
quia mihi & filio meo bonam præ-
buiſti miſericordiam. Tolle, ut dixi,
ſubſtantiam, quam cum filio meo
reportäſti, nam gratia, quam tibi
debemus, non poteſt ponderari.
Interrogavit Tobias angelum:
De qua domo, aut de qua tribu es
tu? Qui reſpondens ait: Ego
ſum Azarias Ananiæ magni filius.
e Genus quæris mercenarii, an
ipſum mercenarium, qui cum filio
tuo eat?: Sed ne fortè ſolicitus ſis.
Ego ſum.

Ontinuò Angelus gaudet de
cogitata mercede, qui miſſus
tüerat gratis facere pietatem.
Tobis, inquit, vel Tobias, quid
de mea mercéde ſatis ſuperfluè
cogitatis? Habéte, quod vobis
donavit Pater ille cœléſtis. Ego

auctor ſanitatis. Neſcitis, cujus
mercenârii ope perfrui meruiſtis.
Defunctos captivitatis ſepelire non
timuiſtis: Tobis, aſcenderunt ad
Dominum ôpera tua, quia relicto

prandio, reddidiſti mortuum ſe-

pulturæ. Ego Doômino medullata
in-

miniſter ſum curationis: ille eſt

lttuli ſ.
Dultura.
us for
litis,
muiſtis.
ce tacit⸗
fuerat e⸗
tientia tu
léſtibus
Kaphael,
gul aſtam
Mon indie
cLdis: gl
tio Majeſt.
Ime miſit
guoc grat
ihlum hor
leputétis.
ereepiſtis
Ill confite
ite, guia
Exivit
ſios, & ece⸗
3 Geroran
Kens clama
Die, inyi
FelusAppre
Kiude eun
Une giſcem
llt tepont
Aia ad med
Attrixit
lnſecum
ſeiez eus,
Kentern.
Dbir Pe
kltis hon⸗
kungeli
ig, colla⸗
l v.
kaltwer
lan aucie

e nuhetehte

un üit

enim ckciui
Angelumulo⸗
i dirinis tu⸗
elayit: Hon-
uſti clanis el
ctio, de
0. Licet an
nin, audit
s lincuam, 1
cientiam. Cun
ſiſltlolus no⸗
it auribus in⸗
scltius audlt,
io invidlloe
li. Elat pati⸗

lun elet ,t.

etat ilisi⸗
6 m Worun.⸗
zmus iſtum to⸗
A0 meyceten
i Dulta o)er
modls
cecls eil⸗
. inultze⸗
KXunc Fade
edenn tuam,
Dbomam e
follenut nn
cun äliont
n; auanen
ſoaſn:
iis Mein .
1 IIIDN.
i in
, Nani ülun
ercenuti
nquncam 4
teſolenm

an

intuli ſacrificia pro venerabili fe-
pultura. Ego diréctus ſum operaâ-
rius fori cœléſtis. Môrtuum ſepe-
liſtis, & mortis aculeum non ti-
muiſtis. Ipſe ſepultus pro vobis vo-
ce tacita proclamavit. Probatiônis
fuerat cæcitas oculorum, unde pa-
tientia tua clarius meruiſſet de cœ-
léſtibus ornamentum. Ego ſum
KRaphael, unus ex ſeptem Angelis,
dui aſtamus ante claritatem Dei.
Non indigeo fructu humanæ mer-
cédis: divitem me facit convera-
tio Majeſtatis. Dives eſt ille, qui
me miſit; gratis juſſit impendi,
quod gratis ipſe concéèſſit. Nec
iplum honôrem gratiàrum mihi
deputétis, quia nihil meis viribus
percepiſtis. Deum benedicite, &
illi confitémini, & ipſum glorifi-
cate, quia vobiscum fecit bona.
Exivit Tobias, ut lavaret pedes
ſuos, & ecce piſcis immanis exivit
ad devorandum eum: qui expavé-
ſcens clamavit voce magna, dicens:
Dne, invadit me. Et dixit ei An-
gelus: Apprehende branchiam ejus,
& trahe eum ad te. Exéntera
hunc piſcem, & cor ejus, & fel, &
Jecur repone tibizſunt enim neceſ-
saria ad medicaméenta utiliter.
Y. Atträxit autem Tobias piſcem
in ſiccum, & palpitare cœpit ante
pedes ejus, & ait Angelus ei.
Exéntera.
Ubitò patefacto myſtérii cœ-
leſtis honòre, voce Raphaélis
Archangeli attôniti Tobis & To-
ias, collapſi in terram prorué-
runt, vocem trémulam penitùs
occultavérunt, quia vocem inso-
litam audiérunt. Quid metuiſtis
Pater Tobis, filiusque Tobias ?
Mercenarium habere cœléſtem, &
tamquam operarium locare tefré-
ſtrem? Celavit vobis Angelus no-
men?: Azarias ſum, inquit; Ana-
niæ masgni filius; & cùm dixit: Ego
ſum Raphael Angelus, celavit in

moſyna a morte liberat

nem oculôrum,

citur:

Primo nomine dignitatẽ, ne face-
ret locatôri terrôrem. Si enim di-
ceret: Ego ſum Angelus; non eſſet
Tobiæ mercenarius. Servâta eſt
dignitas nominis, ut poſtrémoò ma-
gnitudo clarésceret dignitatis. Vi-
déte, chariſſimi, quantum ſir ele-
emôſynæ mêéritum; Angelum mé.
ruit habere operarium. Vidétis .
quantum proficit môrtues ſepeli-
re, ut oblatio ejus per Angelum
Raphaélem ad cœleſtem ascende-
Brev. Rom.

clIxxvii
ret majeſtàtem. Vidétis, quia elee-
„ & ipſa
facit purgatioô-
liberat à ténebris
Tobis via ſua dedu-
tot viris contriſtâtaà
matrimonio copula-

purgat peccata,
peccatoôrum.
i Sara
per Angelum
tur.
Obi introieris domum tuam „
dixit Angelus Raphael ad Tobiam,
ſtatim adora Dominum Deum tu-
um; & gratias agens ei, accéde ad
batrem tuum, & oſculare eum:
Frrinue lini ſuper oculos ejus
ex felle iſto piscis, quem portas
tecum; ſcias enim, quéôniam mox
aperiéntur oculi ejus, & vidébit
ater tuus lumen cœli, & in aſpé
cku tuo gaudébit. K
Tolle tecum ex felle iſto pis-
cis: erit enim neceſsarium. Sta-
timque. oria Patri. Statimque.

Eſt hic Sara Raguélis flia, qu& ti-
bi conjugio dabitur, & omnis ſub-
ſtantia eſus. .
ahtäte Döôminô. s88.
„Septem viros habuit, quos
damônium oppréſſit, timeo; ne
mihi simile contingat. .
nñs regnavit exu Itet. 888.
Per tres dies oratiôni cum
uxéôre tua vacabis; ut in sémine
Abrahæ benedictionein in filiis
conſequaris. .
1 énedic änima mea. s88.
Apprehéndit Angelus Raphael
æmônium, Et relegavit illud
in desérto ſuperioris .gypti.
ectid ſancti Evangélii fecundùm
Joannem.
IR illo témpore: Erat dies feſtus
Judæoôrum, & aſcendit Jeſus Je-
TOSÖlymam. Et réliqua.
Hoinilia S. Auguſtini Epiſcopi.
Irum non eſſe débet à Deoe
factum miraculum , mirum
enim eſſet, ſi homo feciſſet. Ma-
gis gaudére, quam mirari debe-
mus; quia Dominus noſter, &
Salvator Jeſus Chriſtus homo fa-
us eſt, quàam quòd divina inter
homines Deus fecit. Plus eſt enim
ad ſalütem noſtram, quod factus
eſt propter hömines, quam Qquôd
fecit inter homines; & plus eſt,
qud vitia ſanàvit animarum, quàm
quòd ſanavit languôres corporum
Ino iturorum.

Be, Benedicite Deum ccœli, dixit-

m An-

cixxviii H
Angelus Räphael, & coram 6mni-
bus vivéntibus confitémini ei:
Quia fecit vobiscum miſericor-
diam ſuam. Ipſum benedicite,
& cantate ili; & narrate omnia
mirabilia ejus. QLuia. 1
Ed quia ipfa anima neé éum
nôverat, à quo ſananda erat, &
Sëulos habébat in carne, unde faécta
corporalia vidéret; nondum habe-
bat ſanos in corde, unde Deum la-
téntẽ agnosceret. Fecit, quod videri
péterat, ut ſanarétur, unde vidéri
nõ poôterat. Ingréſſus eſt locum, ubi
jacebat magna multitudo languen-
tiũ, cæcorũ, claudorum, aridorum.
Tempus eſt, ut revértar ad eum,
qii me miſit, dixit Angelus Ra-
pPhael: Vos autem benedicite
Dôminum, & narrate omnia mira-
bilia ejus. Confitémini ei corã
omnibus viyéntibus, quia fecit
vobiscũ miſericordiam ſuam. Vos.
loria Patri. Vos.

T cùm eſſet mèdicus & animà-
rum & corporũ, & qui veniſſet
fanare omnes animas crediturôrü,
de illis languéntibus unum elégit,
quem ſanaret, ut unitàtem ſignifi-
caret. Si mediòcri corde, & quaſi
humano captu & ingénio conſide-
rémus faciéntem, & quod ad po-
teſtatem pêrtinet, non magnum à-
liquid perfecit: & quoad benignita-
tem, parum fecit. Tot jacebant, &
unus curatus eſt, cum poſſet uno
verbo omnes erigere.
e Deum laudamus. II.
D 1. A E S2

Iſſus eſt Angelus Raibhael ad
Tobiã & Sarã, ut curaret eos.
Dominus regnavit.

„Ingréſſus Angelus ad Tobiã,
falutàvit eum, & dixit: Gaudium
ſit tibi ſemper.
ja. Forti animo eſto Tobias: in
proximo enim eſt, ut à Deo curéris.
Afa., Benedicite Deum cœli, Se

Rector humani géneris, & aueer
Nobis ſacratum tribue benignus
Scandere cœlum.
ngelum nobis médicum ſalutis
Mitte de cœlis Raphael, ut omnes
Sanet ægrotos, paritérque noſtros
Pirigat actus.
inc Dei noſtri génitrix Maria,
Totus & nobis chorus Angelorum
Semper aſsiſtat, ſimul & beata
Concio tota.
ræſtet hoc nobis Déitas beâta
Batris, ac Nati, paritérque ſancti
Spiritus, cujus réboat in omni
Glôria mundo.
In conſpectu Angelôrum pſal-
lai tibi Deus meus.
Adorabo ad templum ſanétum
tuum, & confitebor nomini tuo.

Ego fſùm Raphael Angelus, qui
aſto ante Dõôminum: vos autem
benedicite Deum, & narrate om-
nia mirabilia ejus, allel.
clxxv.

Ingréſſus Angelus.
Quando orãabas.
Stetit Angelus, Juxta
aram templi. Stetit.
Habens thuribulum àureum in
manu ſua. Juxta.
léria Patri. Stetit.
Aſcéêndit fumus arômatum in
conſpéctu Dômini.
De manu Angeii.
Forti ànimo.

T hunc miſit me Dôminus, ut
curarem te, & Saram uxorem
flii tui à dæmônio liberarem. Ego
enim ſum Raphael Angelus, unus
ex ſeptem, qui aſtämus ante Dñm.
g. br. Aſcêndit fumus aromatum;,
In conſpèctu Dñi. Aſcendit.
* De manu Angeli. In.
léria Patri. Aſceéndit.
2In conſpectu Angelörum plal-
lam tibi Deus meus.
Adorabo ad témplum ſanétum

coram éômnibus viventibus confi-
temini illi, quia fecit vobiscum
miſericordiam ſuam.
Pax vobis, nolite timére,
Deum benedicite, & cantate illi.
g. OQuando orabas. at
clxxiv.

Ariſte, ſanctôrum decus An-
„ gelorum,

tuum, & confitébor nomini tuo.
Ad Nonam: Pax vobis.

– Empus eſt, ut revértar ad eum,
qui me miſit: vos autem be-
nedicite Deum, & narrate ômnia
mirabilia cjus.
In conſpeéctu Angelorum,
piallam tibi Deus meus. In
conſpeéctu.
Adorabo ad remplum ſanctum
cuum:

tluum, &
Mallam.
ectu.
Omne

gelus.
ixit Dii

ibi Dömit
Juoniamn 4

Hiinceps
Atchanxele
Nie, ubie
nobis iliun

e
DI X.

lus, qu⸗
j Wot
Ninſtri trib⸗
Ihghem do⸗
tettiginte
mur in ca⸗

Plhanr
eenere
Ealti fuit &
u, ſolum
nkonores
lohteriren
ilg teclisiy
Ulctaion
htis, mor
Kamplexns

is, Kuaon
we beninnus

m.
Licum ſdiis
hnel utonnen
teraue nolnn

ittix Maria,
tus Angelonu
ul & benn

Nitas bein
Aiitengue ſuns
etin omni

.
nkelomum al

nglum henctun
nöcminituo,

Aigells,n
m: os aten
& miltite nn

allel.
cu,.

ſoNbas,
ls, Jun

mäleun ir

Mömmnn

Fotti lünd.

Cnnn,
ult
ſbenten i
Algelng nii
mmumeli

hmus

AOnin
, Altend
li I.
Ali,
gelotunm E

plum ſet
1 nomiiii
Pax Vobi⸗
lun
ni
us mells⸗

glun n

tuum, & confitébor nomini tuo.
Pſallam. lôria Patri. In con-
pectu. Adorate Deum.
Omnes Angeli eijus.
Miſſus eſt An-
gelus.
ixit Dñs.,
onfitébor
tibi Dômine in toto corde meo: *
quôniam audiſti. 85.

Princeps gloriosiſſime Raâphael
Archangele, eſto memor noſtri,
kic, & ubique ſemper precare pro
nobis Filium Dei.
9 Jeus, qui. clxxv.
DIE XXXI. OCTOBRIS.

Eus, qui nobis ætérnæ ſalütis
B. Wolfgängum Epiſcopum &
miniſtrũ tribuiſti: præſta, quæſumus;
ut, quem doctorem vitæ habuimus
in terris, interceſsorem habére me-
reamur in cœlis. Per Dominum.

WOlfgangus „ nôbili in Suévia
genere prognatus, rerum ex-
terarù fuit & ſui contemptor egré-
gius, ſolum ex änimo Deum quæ-
rens: honôres ampliſſimos ab Hen-
rico Trevirénſium Epiſcopo ſibi ob-
atos recusavit; illéque demôrtuo,
pollicitationibus aliõrum con-
témptis, monaſticam tandé vitam,
cujus ſemper deſidério flagraverat,
eſt ampléxus. Sacris Ordinibus à
beâto Udalrico initiatus, cùm in
Pannôniam;, prædicandi Evangelii
cauſa, ſe priùs contuliſſet, propter
conjuncéctam in eo eximia cum pie-
tate prudéntiam, Othoônis Impera-
toôris ſtúdio, totiusque cleri & poô-
kuli acclamatiône, Eccléſiæ Ratis-
onénſi rite præficitur.
S. Invéni Dayid. xxxviii.

Oscépto Epiſcopàtus munere,
gregem Déômini verbo pavit &
exemplo, ſanctiſſimisque Eccléſiam
temperavit inſtitùtis. Monaſtério
lanéti Emmerami, quod jam diu E-
Piicopi adminiſtraverunt, reſtitutis

77. Capta Brigida,

4 elxxix
inſignem virum Romuildum præ-
ôſuit. Sanctimonialium Cœno-
ium, quod ipſe tundaverat, tam
ſanctè inſtituit, ut collapſa in aliis
disciplina, eo exémplo ſit facile re-
ſtaurata, novoque pietatis odôre
„Bavariæ Ducis filia,
ſponſum Chriſtum ſecuta, ad ſacras
ſe virgines aggregavit. Bohemis quò
ampliéra apud illos fides incre-
menta caperet „ contémpto ſuæ
Eccléſiæ detriménto, rejectis alio-
rum consiliis, proprium dari Epi-
ſcopum lidentiſſimè permiſit.
Pôſui adjutôrium. xxxviii.

Grégiam viri ſanctitatem com-
probârunt energümeni, & va-
riis languoribus oppreéſſi, quos
precatioône ſanavit. Divino affla-
tus inſtinéctu, ſanctum Henricum
Imperatérem regnatürum, fra-
trem ipsius Brunônem ad Epiſco-
iri, è ſororibus

patum promoôtum
alteram Reginam, Abbatiſſam
alteram fore prædixit. Deénique
cùm viginti & ampliùs annis in
séduli Paſtöris muùnere peractis „
extrémum ſibi diem imminére in-
telligeret, quæ ex uſitata liberali-
täte ſupérerant, per manus paupe-
rum præmiſit, ſacræque Euchari-
ſtiæ viàtico præmunitus, in ſancti
Othmari æde, uti divinitùs antea
futürum accéperat, ſanctiſſimam
vitam pari merte conclüſit Ratis-
bônæ in templo ſancti Emmeräâmi
ſepultus. .
Iſte eſt, qui ante Deum. xxxviii.

igilate, quia neſcitis.

OFFICIU M

798.
Dei Filius nõ diyitem &c

799

Provéntibus, magno illius bono

M 2 . ar

clxxX
tuam ſanctam Feſtivitâtem.
tuum ſanctum Patrocinin.

OFFICIUM DE SANCTISSIMO

eſu, tibi ſit glõria, Qui natus es
de Virgine.

Alleluja.
405.

BRO MENSE JANUARIO.

PRO MENSE FEBRUARIO.

PRO MENSIB. MART. & APRILI.

PRO MENSIB. MAJO, & JUNIO.
PRO MENSIB. JULIO & AUG.

PRO MENsSe SEPTEMBRI „
& OCTOBRI.

PRO MENSE NOVEMBRI.

Chriſte Fili.
Qui natus es de Maria Virgine-

ibävit eos, Sec.
a in es-

celſis &c. .:*

ui té incarniti Verbi &c.

0 F

onceptio

l

initio
DMlum Dü
ſellun no
Uiaione l.
Uikrt.

ve
Concept
le Fiteini⸗
Cujus v
tn becleſi

gonoſe V
finem die
ne & gen⸗
Ut & virg
iſit,

Onctptio⸗
clime

Prem

Conc
erpo
ſlue wun

Litut de end
WAAo.,
tertil Noa
ie FeſtoCon
RUAAIO.
e Bbbatoi

cain intti0
.
iO &W0
cim intn0

TEMN,

l.
ſümmuntut e

n inita 00

OVEMl⸗

Ao. iumumn

1

ucen Nld d
Chögek
ini ikt
Cont

eiſel ſai

. Domminidh

n, Nn

e, en
nſihe

Officium Concep

præter Antiphonam ad Magnificat,
dquæ eſt ex ii. Vefſp. Feſti ejusdem.
i occurrat aliquod Feſtum fim-
plex, fit de eo comm.
Deinde fiunt comm. comunes,
ſeu Suffragia, vel comm. de Cruce;
pro qualifate temporis.
M

O Fr F I C I U
Conceptionem B. V. M.
Recitandum ſub ritu Duplici in
omnibus Dominiis Cæſareæ Maje-
ſtatis, extfa Italiam, quolibet Sab-
bato non impedito Officio novem
Lectionum ( eptis Adventus »
Quat. Temp. Vigil. & Quadr. tem-
poribus) juxta Decretum S. R. C. dieæ
I5. Dec. 1727.
Ad Veiperas, Antiph.
Songeptio glorioſæ,. cum rel. de
audibß. ut infra. Pſalmi conſueti
de S. Maria, ut in ejus Officio
parvo. Ixxxvii.
Capitulum. Eceli 24. b
B initio, & ante ſæcula creaãta
ſum, & usque ad futrum
ſæculum non déſinam, & in ha-
bitatione ſancta coram ipſo mi-
niſtravi. .
Hym. A ve maris ſtella. Ixxxvii.
y. Concéptio recòôlitur ſanctæ Ma-
riæ Virginis. S
g. Cujus vita inclyta cunctas illu-
ſtrat kerlelias:
Ad Magnificat, Antiph.
Gloriôſæ Virginis Mariæ Concep-
tiöõnem digniſſimam recolamus,
quæ & genitricis dignitatem obti-
nuit, & virginalem pudicitiam non
amiſit.

Oratio.
F Amulis tuis, quæſumus Dômi-
ne, cœléſtis gratiæ munus im-
pertire: ut quibus beatæ Virginis
partus éxtitit ſalutis exôrdium, pia
Conceptioônis ejus commemora-
tio, pacis fribuat incremeéntum.
Per Peminum. .
Ad Matutinum, Inyvitatorium,
Gonceptiônem Virginis Mariæ re-
colamus: * Chriſtum ejus Filium
Woremus Dominum.
almus. Venite, exultémus. 1.
Hymnus. Quem terra. Anñæ;
Pſalmi., & Y. Nocturnorum, ut in
ejus Officio parvo. xc.
In primo Nocturno ſemper le-
guntur Lectiones de Scriptura oc-
currente.
Be.i. Concépta eſt beata Virgo Ma-
tia ex progenie David: *$ Per qua

ſalus mundi credentibus apparuit,

tionis B. M. V.

2118 B clIxxxXi
cujus vita gloriôſa lucem dedit ſæ-
culo. Conceptionem beatæ
Mariæ Virginis cum gaudio reco
lamus. Per quam. .
F. II. Beatiſſimæ Virginis Mariæ
Conceptiônem devotiſſimè recola-
mus: Ut ipfa pro nobis inter-
cédat ad Däm Jeſum Chriſtum.
y. Cum jucunditate Conceptiéô-
nem digniſſimam Virginis devo-
tiſſimè recolamus. Ut ipfa.
iil. Glorioſæ Virginis Mariæ
Conceptionem B. Mariæ recola-
mus: Cujus Dis humilitatem
reſpéxit, quæ Angelo nuntiante
conceêpit Salvatérem mundi
V. Beatiſſimæ Virginis Mariæ Con-
ceptionem devotiſſimè recolamus.

T antieo us: i0 Nocturno
leguntur Lectiones quæ poſt Offi-
cium ſtatutis Menſibus aſſignan-
tur, cum ſequentibus Beiis.
Be.iv. Conceptio gloriéſæ Virginis
Mariæ, ex sémine Abrahæ, ortæ de
txibu Juda, clara ex ſtirpe David:
* Cujus vita inclita cunctas illů-
ſtrat Eccléſias.
V. Concépta eſt beaâta Virgo Ma-
ria ex progénie David. Cujus.
V. Cum ſucunditate Concep-
tionem beatæ Mariæ recolamus:

5

* Ot ipſa pro nobis intercédat ad

Be. V-

Dôminum Jeſum Chriſtum.

V. Corde & animo Chriſto canaà-
mus gloriam in hac ſacra comme-
moratione præcélſæ genitricis Dei

Mariæ. Ot ipſa. ⸗
S. Vi. Concéptio tua. ut in fe-
to. 5

PrO rti Nocturno; Nia ut in
die feſto. 585.

A D & ba: Hôrasi9 Ahrinmh. 5 ,
Oncéptio gloriôſæVirginis Ma-
riæ, ex sémine Abrahæ ortæ de
tribu juda, clara ex ſtirpe David.
Fſal. Düs regnavit. Cutii rel, II.
Ana. Concéptio recôlitur ſanctæ
Mariæ Virginis, cujus vita inclyta
cunctas illuſtrat Eccléſias.
Aäa. Regali ex progénie Maria;,
exôrta refùlget: cujus précibus nos
adjuvari mente & ſpiritu devotiſſi-
mé pôscimus. .
Ahd. Corde & ànimo Chriſto ca-
nâmus glôriam, in hac ſacra com-
memoratioône præcélſæ genitricis
Dei Mariæ.
S
m 3 Afla.

clxxxii
Cum jucunditàâte Concep-
tiônem beatæ Märiæ recôlimus, ut
ipſa pro nobis intercédat ad Dô-
minum Jeſum Chriſtum.
apitul b initio.
Rgloriota Virg. Ixxxiii.
Concéèptio recolitur ſanctæ Ma-
riæ Virginis. Cujus vita incly-
ta cunctas illuſtrat Ecclé ſias.
Conceptionem perpétuæ Virginis
senitricis Dei Mariæ devotiflime
recolamus, qua celſitudo throni
procéſiit, allel. amulis
tuis. clIxxxi.

Qui natus es de Maria Virgine.

Ixxxiii.
Concèptio tua.
5§86.

PRO MENSIBUS JANUARIGO'’, &
FEBRUARIO.

584. 585.
PRO MENSIBUS MARTIO, &
APRILI.

586. 567
PRO MENSIBUS MA)O, &
JUNIO.

588. 589.
PRO MENSIBUS JWULIO, &
AUGUSTO.

590. 591.
PRO MENSIBUS SEPTEMBRI, &
OCTOPRI.

594. 505.
PRO MENSE NOVEMBRI.

597.

596.

Bren
noſtr⸗
fum: ne
beccätis

uim dil
enecixiſ
nelina de
redidi,
n. „.
Cte Dom

Bereminit

luiſon.
elllon,
Ut ne n
dem.
lro dir
gann ann
chi tbi.
Uguantuli
ſtr ſervos
Orcia tua!
Quemac
cerdo
m, g-!
Ab oce
Dömine.
enno tuo.
lönem mer
Et clan
Domin
Et cun

Ures
Deus,
& gratiz
cor noſtru
ne münid
litate din
Eus
omn

Em nu

a per
ogitatio
Dertecte
mereamt
Re i
Anoſtr
MiIne ut

e
Mo,

“
MAO, 1

d.
llo, 3
1.

ol.
DTEMLNI&
I.

5
Eln.

N

pro opportunitate Sacerdotis facienda.

E reminiſcaris Dômine delicta
noſtra, vel paréntum noſtro-
rum: neque vindictam ſumas de
peccatis noſtris. Le
Allelúja.

uaâm dilécta tabernacula. 61.
Benedixiſti Dñe terram tuam. 6r.
nclina Dômine aurem tuam. 62.
rédidi, propter quod locútus
ſum. 79. De profundis clamavi
ad te Domine. 82.

Ne reminiſcaris.

eléiſon. hriſte eléeiſ.
eliſon. ater noſter,
Et ne nos indúcas in tentatio-
nem. Sed libera nos à malo.
Ego dixi, Domine miſerére mei.
Sana animam meam, quia pec-
cavi tibi. Convertere Domine
aliquantulũ. Et deprecare ſu-
per ſervos tuos. Fiat miſeri-
cordia tua Dômine ſuper nos.
Quemadmodü ſperavimus in te.
Sacerdoôtes tui induantur juſti-
tiam. Et Sancti tui exuúltent.
Ab occúltis meis munda me
Démine. Et ab aliénis parce
ſervo tuo. Däiüe exaudi ora-
tionem meam.
Et clamor meus ad te véniat.
Dominus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
Orémus.
Ures tuæ pietatis, mitiſſimè
Deus, inclina précibus noſtris,

yrie
Frie

& gratia ſancti Spiritus illümina

cor noſtrum: ut tuis myſteriis di-
gnè miniſtrare, téque ætérna cha-
ritate diligere mereämur.
Eus, cui omne cor patet, &
omnis voluntas loquitur, &
uem nullum latet ſecrétum: puri-
ca per infuſiônem ſancti Spiritus
cogitationes cordis noſtri: ut te
perfécte diligere, & digne laudare
mereamur.
† Re igne ſancti Spiritus renes
noſtros, & cor noſtrum Do-
mine: ut tibi caſto coôrpore ſerviàâ-
mus „& mundo corde placeamus.

elxxxiii

Entes noſtras, quæſumus Dô-
Amine, Paraclitus, qui à te
procedit, illuminet: & indúcat in
omnem, ſicut tuus promiſit Filius
veritàtem.
Dſit nobis, quæſumus Domine,
virtus Spiritus ſanégti: quæ &
corda noſtra cleménter expurget;,
& ab oômnibus tueatur adveértfis.
Eus, qui corda fidélium ſan-
Gispiritus illuſtratiõne docui-
ſti: da nobis in eòdem Spiritu re-
Ga sapere, & de ejus ſemper con-
ſolatione gaudere.
Onſciéntias noſtras, quæſumus
Domine, viſitando purifica:
ut véniens Dôminus noſter Jeſus
Chriſtus Filius tuus, paratam ſibi
in nobis invéniat manſionem. Qui
tecum vivit & regnat in unitate
spiritus ſancti Deus, per omnia
ſæcula ſæculorum. Amen.
Q B A. T. L. OQ N. E S

Umme Sacérdos, & verè Pön-
tifex Jeſu Chriſte, qui te obtu-
liſti Deo Pafri hôſtiam puram, &
immaculatam in ara Crucis pro
nobis miſeris & peccatôribus, &
qui dediſti nobis carnem tuam ad
manducandum, & sanguinem tuum
ad bibeéndum, & poſuiſti myſtériũ
iſtud in virtûte Spiritus ſancti tui,
dicens: Hæc quotiescumque fecé-
ritis, in mei memôriam facietis.
Rogo per eümdem sanguinem
tuum, magnum lſalutis noſtræ pré-
tium: rogo per hanc miram
& ineffabilem charitatem, qua nos

miſeros, & indignos ſic amare di-
gnatus es, ut lavares nos à pec-
catis noſtris in saäanguine tuo: do-
ce me ſervum tuum indignu, quem
inter cétera dona tua étiam ad of-
ficium ſacerdotale vocare dignatus
es, nullis meis méritis, ſed ſola
dignatiône miſericôrdiæ tuæ: doce
me, quæſo, per Spiritum ſanctum
tuum, tantum tractate myſterium
ea reveréntia & honôre, ea devo-
tiône & timore, quibus oportet,
& decet. Fac me per gratiam tuam
m 4 ſem-

clxxxiv .
ſemper illud de tantoe myſtério
crédere, & intelligere, ſentire &
firmiter tenere, dicere & cogitare,
quod tibi placet, & expedit animæ
meæ. Intret ſpiritus tuus bonus in
cor meum, qui ſonet ibi ſine ſono,
& ſine ſtrépitu verborum loquatur
omnem veritatem. Profünda quip-
pe ſunt nimis, & ſacro tecta vela-
mine. Propter magnam clemen-
tiam tuam concède mihi Miſsarum
ſolemnia mundo corde, & pura
mente celebrare. Libera cor meum
ab immundis, & nefandis, vanis, &
noôzxiis cogitationibus. Muni me
beatorum Angeloôrum pia & fida
cuſtôdia;, ac tutéla fortiſſima, ut
hoſtes omnium bonorum confũuſi
discédant. Per virtůtem tanti my-
ſtérii, & per manum ſancti Angeli
tui repélle à me, & à cundtis ſer-
vis tuis duriſſimum ſpiritum ſu-
Perbix. & cenodoxiæ, invidiæ, &
lasphémiæ, fornicatiônis, & im-
munditiæ, dubietatis, & diffiden-
tiæx. Confundantur, qui nos per-
ſequúntur; péreant illi,; qui nos
Perdere feſtinant.

Rex Virginum, & amator caſtitâ-
tis, & integritâtis, cœléſti rore
benedictiônis tuæ extingue in cor-
pore meo fomitem ardéntis libi-
inis, ut maneat in me tenor caſti-
tatis corporis & animæ. Mortifica
in membris meis carnis ſtimulos,
omnésque libidinoſas commotioô-
nes, & da mihi veram, & perpé-
tuam caſtitàatem cum céteris donis
tuis, quæ tibi placent in veritate,
ut Sacrificium laudis caſto corpo-
re, & mundo corde valeam tibi
offerre. Quanta enim cordis con-
tritiéone, & lacçrymârum fonte,
Quanta reveréntia „ & tremore,
quanta cörporis caſtitate, & ani-
mæ puritate iſtud divinum, & ců;-
leſte Sacçrificium eſt celebrandum,
ubi caro tua in veritäte sumitur,
ubi ſanguis tuus in veritate bibi-
tur,ubi ima ſummis, terréna divinis
junguntur, ubi adeſt ſanctorum An-
Belorum præséntia, ubi tu es Sacri-
ficium & Sacerdos mirabiliter &
ineffabilitex conſtitutus?

Quis dignè hoc celebraâre pôte-
rit, niſi tu Deus omnipotens offe-
réntem féceris digsnum? Scio Doô-
mine, & verè ſcio, & idipſum

pietati tuæ confit eor, quia non ſum

dignus accédere ad tantùm myſté-
rium propter nimia peccata mea,
& infinitas negligentias meas. Sed

meo credo, & ore confiteor, quia
tu potes me facere dignum, qui
ſolus potes facere mundum de
immúndo conceptum sémine, &
de peccatoribus juſtos, & ſanctos.
Per hanc omnipoténtiam tuam te
rogo Deus meus, ut concédas mi-
hi peccatori hoc Sacrificium cele-
brare cum timòre & tremoôre, cum
cordis puritate, & lacrymarum fon-
te, cum lætitia ſpirituali, & cœlé ſti
gaudio, Sêntiat mens mea dulcé-
dinem beatiſſimæ præséntiæ tuæ
& excbias ſanctôrum Angeloôrum
tuôrum in circuitu meo.

Ego enim, Déômine, memor
venerandæ paſſioõnis tuæ accédo
ad altàre tuum, licèt peccator, ut
offeram tibi Sacrificium, quod tu
inſtituiſti, & offérri præcepiſti in
commemorationem tui pro ſaluúte
noſtra. Súscipe illud quæſo, ſum-
me Deus, pro Ecclé ſia ſancta tua,
& pro pépulo, quem acquiſiſti san-
guine tuo. Et quôniam me pecca-

tôörem inter te, & euümdem pô-
pulum tuum médium eſſe voluiſti,
liceèt in me aliquod boni ôperis te-
ſtimonium non agnoſcas, officium
ſaltem diſpenſationis créditæ non
reçùſes; nec per me indignum,
eorum ſalutis péreat prétium, pro
quibus victima ſalutaris dignatus
es eſſe redémptio. Prôfero étiam
Döômine, (ſi dignéris propitius
intuéri) tribulatiônes plébium ,»
pericula populorum, captivorum
gémitus, misérias orphanorum „
neceſſitates perxegrinorum, inopiam
debilium, deſperationes languen-
tium, deféctus ſenum, ſulpiria
juůvenum, vota virginum, lamenta
viduâarum.

Tu enim miſereris omnium Dô-
mine, & nihil odiſti eérum, quæ
feciſti. Memorare, quæ ſit noſtra
ſubſtantia: quia tu Pater noſter es-
uia tu Deus noſter es, ne iraſcaris
satis, neque multit⁴dinem visce-
rum tuôrum ſuper nos contineas.
Non enim in juſtificationibus no-
ſtris proſtérnimus precçes ante fa-
ciem tuam, ſed in miſerationibus

tuis multis. Aufer à nobis znigui⸗
tates noſtras: & ignem ſancti Spi-
xitus

ſcio, & veraciter ex toto corde

Utns in 1
Auter co
kra: &
guod te
Getur, te
Oramus
ut lereno
cri tui na
aſpicere
ittitum pe
Kulatio,
glas igle
uclre gel

Notimu
e balend
Gekünctorn
Nitas, gan
noc magn
lum., Dor
E hodie n
Iium de
lo desc
Mundo, d
denecicta,
Caliti, qu
Aur de ſan
ittinis M.
Eee Birit
Geillo Piet
Eeam milit
lere ema
Khariati,
klültent in
e1 clem.
l escend
ltcandun
gionis,
latig. D
alncki

ntümms.
CCAt Nei,
s mens el.
tOtO te
teot, in
ignum, n
mundumn de
Selnine, 8
8 & ſandtos.
lum tuen ie
ronckcasni⸗
ficium cele⸗
lemore,cun
Fmurumtfon.
Ai celeli
mes dulce.
ggentie tue,
n Angelotum
eo.
IV.
ne, menct
tuæ Aece
eccatot; I
im, Auod
Pkeceplil In
ui guo alie
guclo, lun⸗
2 lancti tcr
guiti ül⸗
ne eccl
mdeln o⸗
le dolulli⸗
diodels⸗
cds, offelum
ctedite non
indisrum,
Mretiuml⸗
ns Gisnnns
Nöfeto ttiln
66 rorieis
6s Nehiun,
,canictun
lpranohun

Orationes ante Miſſam.

ritus in nobis cleménter aecénde.
Aufer cor lapideum de carne no-
ra: & da nobis cor carneum,
quod te amet, te diligat, te dele-
ctétur, te ſequatur;, te perfruatur.,
Oramus Dnpe clemeéntiam tuam ,
ut ſeréno vultu familiam tuam, ſa-
cri tui noôminis officia præſtolanté,
aſpicere dignéris: & ut nullius ſit
irritum votum, nullius vacua po-
ſtulatio, tu nobis preces suggere;,
quas ipſe propitius audire, & ex-
audire delectéris.
F E, K I A VI.
Rogâmus étiam te, Dômine ſan-
Gte Pater, & pro ſpiritibus fidélium
defunctorum, ut ſit illis ſalus, sa-
nitas, gaudium, & refrigérium,
hoc magnum pietatis Sacrameén-
tum. Doômine Deus meus, ſit il-
lis hodie magnum, & plenum con-
vivium de te pane vivo, qui de
cœlo descendiſti, & das vitam
mundo, de tua carne ſancta, &
benedicta, Agni videélicet imma-
culati, qui tollis peccata mundi,
quæ de ſancto , & glôrioſo beatæ
Virginis Mariæ ûtero eſt affumpta,
& de Spiritu ſancto conçeépta; ac
de illo pietâtis fonte, qui per lan-
ceam militis ex tuo ſacratiſſimo
latere emanavit: ut exinde refécti,
& ſatiati, refrigeräãti & conſolati
exultent in laude, & gloria tua
Peto cleméntiam tuam Domine,
ut descéndat ſuper panem tibi ſa-
crificandum plenitùdo tuæ bene-
dictionis, & ſanctificatio tuæ divi-
nitatis. Descendat étiam Doômine
illa ſancti Spiritus tui invisibilis,
incomprehenſibilisque majeſtas,
ſicut quondam in patrum hoſtias
descendébat, qui & oblatioônes
noſtras corpus, & sanguinem
tuum efficiat, & me indignum ſa-
cerdotem doceat tantum tractare
myſterium cum cordis puritate, &
lacrymarum devotioône, cum reve-
rentia & tremore, ita ut placide,
ac benignè ſuscipias ſacrificium de
manibus meis ad ſalútem oôm-
nium tam vivorum, quàm defun-

rum
SABBATO.
Rogo étiam te Démine, per ip-
ſum ſacrosanctum myſterium Cor-
poris, & Sanguinis tui, quo quo-
tidie in Eccléeſia tua pascimur &
potamur, abluimur & ſanctifica-
mur;, atque unius ſummæ divini-

tatis participes efficimur, da mihi

clxxx vV

virtúùtes tuas ſanctas, quibu re-

plétus, bona conſcientia ad al are
tuum accédam, ita ut hac cœlé-
ſtia ſacraménta efficiantur mihi fa-
lus, & vita. Tu enim dizxiſti ore
tuo ſancto, & benedicto: Panis,»
quem ego dabo, caro mea eſt pro
mundi vita. Ego ſum panis vivus-
qui de cœlo descéndi. Ssi quis
manducaverit ex hoc pane, vivet
in ætérnum. Panis dulciſſime »„
ſana palatum cordis mei, ut sén-
tiam ſuavitatem amoris tui. Sana
illud ab omni languôre, ut nullam
præter te séntiam dulcédinem. Pa-
nis candidiſſime, habens omne de-
lectamentum, & omnem ſapôrem,
qui nos ſemper réficis, & num-
quam in te déficis: cômedat te cor
meum;, & dulcédine ſaporis tui
repleantur viscera àänimæ meæx.
Manduúcat te Angelus ore pleno;
mandücet te peregrinus homo pro
môdulo ſuo, ne deficere poſſit in
via, tali recreatus viatico. Panis
ſancte, panis vive, panis munde,
qui deſcendiſti de colo, & das
vitam mundo, veni in cor meum,
& munda me ab omni inquina-
ménto carnis, & ſpiritus. Intra in
animam meam, ſana, & munda
me intériùs, & extériùs, Eſto tu-
tamen, & continua ſalus animæ,
& coôrporis mei. Repélle a me
inſidiantes mihi hoſtes; recedant
procul à præsentia poténtiæ tuæx,
ut foris, & intus per te munitus,
recto trämite ad tuum regnum per-
véniam, ubi non in myſteriis, ſicut
in hoc témpore agitur;, ſed facie ad
faciem te vidébimus, cùm tradide-
ris regnum Deo, & bPatri, & eris
Deus omnia in omnibus. Tunc e-
nim me dete ſatiabis ſatietäte mi-
rifica, ita ut nec esuriam, nec siti-
am in æternum Qui cum eodem
Deo Patre, & Spiritu ſancto vivis,
& regnas per omnia ſ[æcula ſæculo-
rum. Amen. .
lia Oratio ante Miſſlam.
D menſam dulciffimi convivii
tui, pie Dômine Jeſu Chriſte,
ego peccator de propriis meritis
nihil præsämens, ſed de tua con-
fidens mifericordia & bonitaàte,
accédere véreor,; & contremiſco.
Nam cor & corpus habeo multis
criminibus maculatum, mentem
& linguam non cautéè cuſtoditam.
Ergo % pia Déitas, d treménda
Majéſtas, ego miſer inter anguſtiss
m 5 6-

clxxxvi ne
deprehenſus, ad te fontem miſe-
ricordiæ recúrro, ad te feſtino ſa-
nandus, ſub tuam proteétionem
fůgio: & quem jùdicem ſuſtinére
nequeo, Salvatôrem habére ſuſpi-
ro. Tibi Dômine plagas meas o-
ſténdo: tibi verecundiam meam
détego. Scio peccâta mea multa,
& magna, pro quibus timeo. Spe-
ro in miſericôrdias tuas, quarum
non eſt númerus. Reéſpice ergo in
me ôculis miſericôrdiæ tuæx, Do-
mine Jeiun Chriſte, Rex æterne,
Deus & homo, crucifixus propter
hoôminem. Exaudi me ſperantem
in te: miſerére mei pleni misériis
& peccatis, tu qui fontem milſera-
tionis numquam manare ceſsabis.
Salve ſalutaris victima, pro me &
omni humano genere in patibulo
Crucis oblata. Salve nôbilis &
pretioòſe Sanguis, de vulnéribus
crucifixi Domini mei jJeſu Chriſti
profluens, & peccata totius mun-
di abluens. Recordare Dômine
creatûræ tuæ, quam tuo sänguine
redemiſti. Pœnitet me peccàâſſe;
cpio emendare, quod feci. Aufer
ergo à me, clementiſſime Pater,
omnes iniquitates, & peccata mea,
ut purificatus mente & corpore,
dignè deguſtare mérear Sancta ſan-
Goôrum: & concéde, ut ſancta
pPrælibatio Coôrporis & Sanguinis
tui, quam ego indignus sumere
intendo, ſit peccatérum meorum
remiſſio, ſit delictôrum perfécta
purgatio, ſit tůrpium cogitatioô-
num effugâtio, ac bonorum sen-
ſuum regeneratio, operumque tibi
placéntium ſalubris efficacia, ani-
mæ quoque & coôrporis contra ini-
micorum meòrum insidias firmiſſi-
ma tuitio. Amen.

Mnipotens ſempiterne Deus,
Jecce accédo ad Sacraméntum
unigéniti Filii tui Doômini noſtri
JeſuChriſti: acceèdo tamquam infir-
mus ad Meêdicum vitæ, immúndus
ad fontem miſericordiæ, cæcus ad
lumen claritâtis ætérnæ, pauper &
egénus adDôminum cœli & terræ.
Rogo ergo immensæ largitatis tuæ
abundântiam, quâtenus meam
curaâre dignéris infirmitatem, la-
vaâre fœditatent, illuminare cæci-
tatem, ditâre paupertâtem, veſtire
nuditätem: ut panem Angelôrum,
Regem regum, & Döminum do-

minantium, tanta fuscipiam reve-
réntia, & humilitate, tanta con-
tritione, & devotione, tanta pu-
ritate, & fide, tali propôſito ,„ &
intentiône, ſicut éxpedit ſalùti âni-
mæ meæ. Da mihi, quæſo, Domi-
nici corporis & sanguinis non ſo-
lùm ſuscipere ſacramentum, ſed
étiam rem & virtútem ſacraménti.
O mitiſſime Deus, da mihi corpus
unigéniti Filii tui D. N. J. C. quod
traxit de Virgine Maria, ſic ſusci-
pere, ut corpori ſuo myſtico mêrear
incorporari, & inter ejus membra
connumerari. O amantiſſime Pater,
concede mihi diléctum Filium tu-
um, quem nunc velatum in via ſu-
ſcipere propono, revelata tandem
facie perpetuò contemplari. Qui
tecum vivit & regnat.

Go volo celebràre Miſſam, &
conficere corpus, & sänguinem
D. N. J. C. juxta ritum ſanctæ Ro-
manæ Eccleſiæ ad laudem omnipo-
téntis Dei, totiusque Cùriæ trium-
phantis ad utilitatem meam, to-
tiũsque Cüriæ militantis, pro om-
nibus, qui ſe commendârunt ora-
tiônibus meis in génere, & in ſpe-
cie, & pro felici ſtatu ſanétæ Ro-
manæ Eccléſiz. Amen. . .
Audium cum pace, emendatio-
nem vitæ, ſpatium veræ poeni-
téntiæ, gratiam & conſolatiônem
§. Spiritus, perſeverantiam in bo-
nis opéribus, tribuat nobis omni-
potens, & miséricors Dominus.
Amen. an

Mater pietàtis & miſericér-
diæ, beatiſſima Virgo Maria,
ego miſer & indignus peccator,
ad te confugio toto corde, & af-
féctu: & precor pietàatem tuam:
ut ſicut dulciſſimo Filio tuo in
cruce pendente adſtitiſti, ita &
mihi miſero peccatori, & Sacerdo-
tibus mnibus hic, & in tota ſan-
cta Eccléſia, hõôdie offeréntibus cle-
menter afſsiſtere dignéris, ut tua
gratia adiùti dignam acceptabilém-
que hôſtiam in conſpéctu ſummæz

& individuæ Trinitatis offérre va-

leâamus. Amen.

GRA-

6

hymnu
in camt
mnum.

enedtc⸗

eils 13.
Datri.

Tium pr

Fris ele
htie ele
Et ne
nem.
Condit
Nis opera
epedican
Lanci in
in cubilib
olnine,
MIni tuo
elaudi or⸗
Et clan

chhantere.
tann dr.
e, tun.
lopoſto
ir ſalatin:
urlo, Don.
inis non t
entum lel
ſactawenti,
mihi corpus
N )C Cual
la ſie luel
tico meen
ejas membr⸗
ticlime Peten
Imfllium tu⸗
un in vin iu⸗
elita tunten.
mplati. Cul

eMn,
A snguinen
nſance No⸗
emn olunt⸗
Cüriz ttium⸗
n eum ,10.
glis, Nlo⸗
eatuunt e.
ete; XAn e⸗
An nde he

nen. „
deklinlie
Fere hen⸗
cgnlohtianen
rtiamin
Lintiann
r obizun
eos Dönnn

, nieii
na Virgo n
nus gecett
orde, e
6 tenn t

clxvxvii

GRATIARUM ACTIO

Anña.,. Trium puerôrum cantémus
hymnum: quem cantabant Sancti
in camino ignis, benediceéntes Do-
minum.
Alleluùja.

Benedicite mnia opera Dni. 12.
. audate Däm in Sanctis
ejus. 13. loria

Patri.
Trium puerôrum.

yrie eléiſon. hriſte eleiſon.
Frie eleiſon. ater noſter.
Et ne nos inducas in tentatioô-
nem. zg., Sed libera nos à malo.
„Confiteantur tibi Domine om-
nia opera tua. Et Sancti tui

benedicant tibi. Exultabunt
Sancti in gloria. Lætabuntur
in cubilibus ſuis. Non nobis
Domine, non nobis. Sed no-

mini tuo da gloriam. Doômine
exâudi oratiõônem meafm.
Be. Et clamor meus ad te véniat.
Dôminus vobiscum.
Et cum ſpiritu tuo.
„remus.
Eus; ui tribus puúeris miti-
gâſti flammas ignium: con-
céde propitius; ut nos famulos
tuos non exurat flamma vitio-
rum.
Ctiônes noſtras, quæſumus
Dômine aſpirando præveni, &
adjuvando proséquere: ut cuncta
noſtra oratio, & operatio à te ſem-
per incipiat, & per te cœpta finia-
aur. .
A nobis, quæſumus, Dômine
vitiorum noſtrorum flammas
extinguere, qui beato Lauréntio
tribuiſti tormentòrum ſuorum in-
céndia ſuperare. Per Chriſtum Do-
minum noſtrum. Amen.

Ratias tibi ago Dne fandte,
I Pater omnipotens, æteérne
Deus, qui me peccatoôrẽ indignum
famulum tuum, nullis meis meéri-
tis, ſed ſola dignatione miſericôr-

diæ tuæ ſatiare dignâtus es pretiéô-
ſo Côrpore, & sanguine Filii tui
Dômini noſtri Jeiu Chriſti. Et pre-
cor, ut hæc ſanéta Communio non
ſit mihi reatus ad poœnam, led in-
tercêſſio ſalutaris ad véeniam. Sit
mihi armatuùra fidei, & ſcutum bo-
næ voluntatis. Sit vitiorum meo-
rtum evacuatio, concupiscentiæ, &
libidinis exterminatio: charitatis
& patiéntiæ, humilitatis & obe-
dientiæ, omniumque virtůtum aug-
mentaâtio: contra insidias inimi-
coôrum omnium, tam viſibilium,
quàm inviſibilium, firma defenſio?
moôtuum meòôòrum, tam carnalium,
quam ſpirituàalium perfécta quie-
tatio: in te uno & vero Deo fir-
ma adhæſio: atque finis mei felix
conſummatio. Et precor te, ut ad
illud ineffabile convivium me pec-
catôrem perduúùcere dignéris, ubi tu
cum Filio tuo, & Spiritu ſancto;,
Sanctis tuis es lux vera,, ſatietas
plena, gaudium ſempiternum, ju-
cunditas conſummata, & felicitas
perfecta. Per eumdé Chriſtum, & c.

Ransfige, dulciſſime Dômine
Jeſu, medullas, & viscera
animæ meæ ſuaviſſimo, ac ſaluber-
rimo amoris tui vulnere, vera, ſe-
renaque & Apoſtôlica ſanétiſiima
charitate, ut langueat, & liquefiat
anima mea ſolo ſemper amore, &
deſidério tui, te concupiſcat, &
deficiat in atria tua, cuùpiat diſsôl-
vi, & eſſe tecum. La, ut anima
mea te esúriat, panem Angelorum,
refectiénem animarum ſanctarum,
panem noſtrum quotidianum ſu-
perſubſtantialem, habentem omnẽ
dulcédinem, & ſaporem, & om-
ne delectaméntum ſuavitatis; te,
in quem desidérant Angeli proſpi-
cereé, ſemper esũriat, & comedat
cor meum, & dulcedine ſapôris
tui repleantur viscera änimæ meæ:

te ſemper sitiat fontem vitæ, fontẽ
ſapiéntiæ & ſciéntiæ, fontem æter-
ni luminis, torréêntem voluptatis,
ubertatem domus Dei: te ſemper
ambiat, te quærat, te invéniat, ad
te tendat, ad te perveniat e Me-
ité-

clxxxviii .
ditétur, te loquàtur, & mnia
operétur in laudem, & gloriam
nominis tui, cum humilitate, &
diſcretione, cum dilectione, & de-
lectatione, cum facilitate & affé-
ctu, cum perſeverantia usque in
finem: & tu ſis ſolus ſemper ſpes
mea, tota fidúcia mea, dlivitiæ
mezx, delecdtatio mea, jucuúnditas
mea, gaudium meum, quies &
tranquillitas mea, pax mea, ſua-
vitas mea, odor meus, dulceédo
mea, cibus meus, refééctio mea,
refugium meum, auxilium meum,
ſapiéntia mea, portio mea, poſ-
séſſio mea, thesaurus meus, in quo
fixa & firma, & immobiliter ſem-
per ſit radicata mens mea, & cor

KSHhius Ane n ad ſacram
Euchariſtiam.
Dôro te devéôtè, latens Déitfas,
Quæ ſub his figuris vere lâtitas:
Tibi ſe cor meum totum suůbjicit,
Quia te contemplans, totũ déficit.
Viſus, tactus, guſtus in te fallitur,
Sed auditu ſolo tutoô creditur.
Credo, quidquid dixit Dei Filius,
Nil hoc verbo veritatis vérius.
In cruce latébat ſola Deéitas,
At hic latet ſimul & humanitas:
Ambo tamen credens, atque con-
fitens,
Peto, quod petivit latro pœnitens.
Plagas: ſicut Thomas, non intúeor,
Deum tamen meum te confiteor,
Fac me tibi ſemper magis crédere,
In te ſpem habére, te diligere.
O memoriale mortis Domini,
Panis vivus „vitam præſtans hômi-
ni!
Præſta meæ menti de te viyvere,
Et te illi ſemper dulce sapere.
Pie pellicane Jjeſu Domine,
Me imundum munda tuosanguine,
Cujus una ſtilla ſalvum facere
Totü munduü quit ab omni ſcélere.
jJeſu, quem velatum nunc aſpicio,
Oro, fit illud, quod tam sitio:
Ut te revelata cernens facie
Viſu ſim beatus tuæ gloriæ. Amen.

Gratiarum actio poſt Miſſam.

lebrationem Miflæ.
Alia Oratio poſt Communionem.
A Nima Chriſti ſanctifica me-
“ corpus Chriſti ſalva me, ſanguis
Chriſti inébria me, aqua lateris
Chriſti munda me: ò bone jJeſu ex-
audi me, & ne permittas me ſepa-
rari à te, ab hoſte maligno defénde
me, in hora mortis meæ voca me;
& pone me juxta te, ut cum Ange-
lis tuis laudem te in ſæcula ſæcu-

lorum. Amen .
SnHtio,
( ) Bſecro te, dulciſſime Dômine,

Jeſu Chriſte, ut paſſio tua ſit
mihi virtus, qua müniar, prote-

Alæ Ofationes dicendæ, poſt Ce-

ſint mihi cibus, potusque, quibus
paſcar, inébrier, & delécter.

Aſperſio Sanguinis tui ſit mihi ab-

lütio omnium peccatoôrum meô-
rum. Mors tua ſit mihi glôria ſem-
piterna, & nunc, & in perpétuum.

Mariam.
Sacratiſſima, O Sereniſſima;
& inclyta gloriéôſa Virgo Ma-
ria, quæ Gréatoòrem oômnium crea-
turarum in tuo ſacratiſſimo utero
fuiſti digna portare, ſolaque vir-
gineo übere lactare: cujus vera-
ciſlimum, ſacrumque corpus &
sänguinem, ego indignus pecca-
tor modoò sùúmere præsumpfi:
tuam humiliter dépresor miſeri-
côrdiam: ut apud ipſum pro me
peccatôre intercédere dignéris : ut
quidquid in hoc tam ineffabili, ac
digniſſimo Sacrificio, per me indi-
gnum, ignoranter; vel negligen-
ter, aut accidentaliter;, ſeu irre-
verénter, ſcilicet in tractando, &
(ſuméndo ac miniſtrando actum eſt,
commiſſum, vel omiſſum, tuis ſa-
cratiſſimis précibus indulgeère di-
gnétur idem Dôminus noſter jeſus
Chriſtus Filius tuus, qui cum bPatre
& Spiritu ſancto vivit & regnat in
ſæcula ſlæculorum. Amen.

gar C atque deféndar. Vulnera tua

Shenz ad Beatiſſimam Virginem

1

8 Darb
Lapect⸗
§. Carol
llgep
5§. Apoll
5§ Conr.
d Marg.
De Lane
batocin
5§ ſoann
5§. Felci⸗
1. Ferdin
K Corch
5. ſa
Alexii
Muga
Kludoy
KRole
Nolalie
4 Gern⸗
RIudov
Krirg.

de Wee
gem
Oſfekiim

dylote.

E.

niinionen.

tiſca ne,
me,antus
,ua Iueni
ne ſei er
as le ſeyt⸗
no Cekente
2 voci he,
cum Ange-

ſeculalecr⸗

ne Domine,

ſallo tua lt
niar, prote-
Vulneta :ua.

ue, Cnl aS

eſecter⸗
ſt nitich.
vorum med⸗
glöntlenr.
Petpettum.

1 Pirginen

ereniſina;
itgo Ma⸗
niumm cken⸗
ino itefo
Ohague u⸗
Cuius veli⸗
(ofs 4
lenus ſetcr
rruingi
ſun ſig ne
Gignersinl
heffiil,1

Ixxxiz

T ABULA OFFICIORUM

quæ in hae appendice continentur.

§. Barbaræ virg. & mart. Duplex. iv. Decemb. CxXXIV
Expectationis Partus B. M. V. Dupl. maj. xviii. Decemb. ibid.
PGe anii Imnßer cum S. Joſeph. Dupl. maj. xxiii. jan. cxxviii
.Caroli Magni Imperat & Conf. Duplex. xxviii. Jan. CxXxRxi
S. Ildephonſi Archiepiſc. Conf. Semid. cxxxii
S. Apolloniæ virg. & mart. Duplex. ix. Febr. cxxxXiii
S. Conradi Placentini Conf. Semid. xizx. Febr. cxxxiv
S. Margaritz de Cortona,; Semid. xXxxiii. Feb. cxxxV
S. Gabrielis Archangeli, Dupl. maj. xviii. Martii. Cxxxvii
De Lancea & Clavis Domini,; Dupl. ii. Claſſ. cxli
Patrocinium S. Joſephi., Dupl. ii. Claſſ. cxlv
S. Joannis Nepomuceni mart. Semid. xvi. Maji. cxlix
S. Felicis à Cantalicio Conf. semid, Xxxi. Maji. c
B. Ferdinandi iii. Caſtellæ, & Legionis Regis, DBupl. gxx. Maji. clii
858. orgis eſu, Fer. vi. poſt Oct. Corp. Chriſti. cliii
S. Aloyſii Gonzagæ Conf. Duplex,. Xxi. Junii. clvii
§S. Alexii Conf. Duplex. Xxvii. Julii. clix
S. Margaritæ virg. & mart. Duplex. xx. Julii. ibid.
S. Ludovici Toletani Epiſc. & Conf. Duplex,. ziz. Aug. clx
S§. Angeli Cuſtodis - cum Octava. Dupl. ii. Claſſ. cxli
8. Kolr Viterbienſis virg. Duplex. iv. Septemb. elvii
S. Roſaliæ virg. Panormitanz, Dupl. iv. Sept. clxviii
ee em Dolorum B. V. M., Dupl. maj. Dñica iii. Sept. clxix
Berar i Sagredo Epiſ. & mart. Duplex. Xxxvi. Sept. clxxiii
S. Ludovici Bertrandi Conf. Duplex. x. Octob. ibid.
5S. virg. & mart. Urſulæ & Kciem⸗ Huplex. Xxi. Oct. cxie
8. lis Archangel, Dupl. maj. Xxiv. ob. ibid.
§. Wlkgangt Epile & Conf. Duplex. Xxxxi. Octob. clxxix
LYatigcinii B. M. V. Duplex maj. rubricatur. ibid.
de S. Sacramento Corporis Chriſti pro Feria v. per annum rubricatur.

miduplekxz.
Officiim onceptionis B. M. V. pro Sabb. Duplex.

FINIS.

1b1d.

mem duc

elpatx
manic;

u, ſeen

FESTA NOVISSIMA

Die xx. Julii. In feſto S. Hieronymi Emiliam

Confelſſ.

Die xXxi. Auguſti. In feſto S. Johannæ Franci-

ſceæ Fremiôt de Chantal viduæ.

Die xxvii. Aug.
Confeff.
Die xviii. Septemb.
pertino Conf.

IE XX. JULII.

in fefo R. Hieronymi K miliani
Con plex.

Omnia de
non Pontif. præ
quuntur. .
In Hymno. I ſte Gonfeèſſor. mu-
tatur tertius verſus.

Qratis.
D Eus, miſericordiarum Pater,
per merita, & interceſſio-
nem beati Hieronymi, quem Or-
phanis adjutorem, & patrem eſſe
voluiſti, concede; ut ſpiritum
adoptionis, quo filii tui nomi-
namur, & ſumus, fideliter cu-
odiamus. Per Dominum.
In primo Nocturno, Lectiones
de Script. occurrente.
In ſecundo Nocturno.
Hron mus & gente Patritia K.-
miliana Venetiis ortus, à pri-
ma adolescentia militiæ addic-
tus, difficillimis RKeipublicæ tem-
poribus caſtro novo ad quarum
in montibus Tarviſinis præfici-
tur. Arce ab hoſtibus capta, ipfe
in teterrimum carcerem detrudi-
tur, manibus, ac pedibus vinc-
tus; cui omni humana ope deſti-
tuto beatifſima Virgo ejus preci-
bus exorata, clemens adeſt, vin-
cula ſolvit, & per medios hos-
tes, qui vias omnes obſederant,
in Tarviſii conſpectum incolu-
mem ducit. Urbem ingreſſus, ad
Deiparæ aram, cui ſe voveraàt ,
manicas, compedes „ catenas,
quas ſecum detulerat, in accepti

.

In feſto S. Joſephi à Cu-

*

beneficii teſtimonium ſuſpendit.
Reverſus Venetias copit pietatis
ſtudia impenſius colere, in pau-
peres mire effaſus, ſed puero-
rum præſertim miſertus, qui pa-
rentibus orbati, egeni, ſor-

in ædes à ſe conductas recepit de
ſuo alendos, & Chriſtianis mo-
ribus imbuendos. .
s Honeſtum fecit.

P Er eos dies Venetias appule-
rant beatus Cajetanus, & Pe-
trus Carafa poſtmodum Paulus
Quartus, qui Hieronymi ſpiritu,
novoôque inſtituto colligendi Or-
Phanos probato, illü in Incurabi.
lium Hoſpitale adduxerunt,; in
duo Orphanos fimul educaret,
atque ægrotis pari charitate in-
ſerviret. Mox eorumdẽ hortatu in
broximam continentem profec-
tus, Brixiæ primum, deinde Ber-
gomi, atque Novocomi Orpha-⸗
notrophia erexit, Bergomi bræ-
ſertim, ubi præter duo, pro pue-
ris unum; & pro puellis alterum⸗
domum excipiendis, novo in il-
lis fegionibus exemplo; mulieri-
us a turpi vita ad pœnitehtiam
converſig, apéruat. Somaſchæ
demuin ſubſiſtens, in hi
go agri Eergomenfis ad
ditionis fines, ſibi, ac ſuis ibi
ſedem conſtituit; formamque in-
duxit Congregationis; cul pro-
pterea à Somaſcha nomeh
tum; quam ſubinde auctam .

&

hanorum

Propagatam, nedum Orp
* reg/-

didi per Urbem vagabantur, quos

amili pa⸗
Wncti

In feſto S. Joſephi Calaſanctii

fac.

1

2 2„
regimini, & Eccleſtarum cultui,
ſed ad majorem Chriſtianæ Rei-
publicæ utilitatem Adolescenti-
um in litteris, & bonis moribus
inſtitutioni, in Collegiis, Aca-
demiis, Seminariis addictam San-
Gus Pius Quintus inter Religio-
ſos Ordines adſcripſit, cæterique
Pontifices privilegiis ornarunt.
Amavit eum.

Rphanis colligendis inten-
tus Mediolanum proficisci-
kur, atque Ticinum; & utrobi-
que collectis agminibus puero-
rum tectum, victum, veſtem,
Magiſtros, Nobilibus Viris fa-
ventibus, provide conſtituit.
Inde Somaſcham redux, omni-
bus omnia factus à nullo abhor-
rebat opere, quod in proximi
bonum cedere pervideret. Agri-
colis immixtus per agros ſparſis,
dum ſe illis adjutorem in meten-
dis frugibus præbet, myſteria fi-
dei explicabat, puerorum capita
porrigine fœda abſtergens, & pa-
tienter tractans curabat, putridis
ruſticorum vulneribus medebatur
eo ſucceſſu, ut gratia curatio-
num donatus cenſeretur. In
monte, qui Somaſchæ imminet,
reperta ſpecu in illam ſe abdidit,
ubi ſe flagellis cædens, dies inte-
gros jejunus tranſigens, oratione
in plurimam noctem protracta,
ſuper nudo ſaxo breyem ſomnum
carpens ſui, aliorùmque noxa-
rum pœnas luebat. In hujus ſpe-
cus interiori receſſu ex arido ſi-
lice extillat aqua precibus ſervi
Dei, ut conſtans traditio eſt, im-
petrata, quæ usque in hodiernam
diem jugiter manans, & in varias
regiones delata ægris ſanitatem
plerumque conciliat. Tandem
ex contagione, quæ per omnem
vallem ſerpebat, dum ægrotan-
tibus inſervit, & vita functos
propriis humeris ad ſepulturam
defert; contracto morbo annos
natus ſex, & quinquaginta, quam
paulo ante prædixerat, pretioſam
mortem obiit anno milleſimo
quingenteſimo trigeſimo ſepti-
mo; quem pluribus in vita, &
poſt mortem miraculis illuſtrem
Benedictus Decimus Quartus Bea-
torum, Clemens vero Decimus
tertius Sanctorum faſtis ſolemni-
ter adſcripſit.

remur:;

Iſte homo perfegit omnia.

ectio ſancti Evangelii ſecun-
dùm Matthæum.

IN illo tempore: oblati ſunt eĩ
parvuli, ut manus cis impone-
ret, & orafet. Et reli qua.
Homilia ſancti Joannis Chry-
oſtomi.
Ur discipuli pueros abige-
bant? Dignitatis cauſa. Quid
ergo ille? ut doceat illos modeſte
ſapere , faſtumque mundanum
conculcare, & ſuscipit, & ulnis
complectitur, talibusque Reg-
num Coœlorum pollicetur, id

quod etiam dixit ſuperius. Et

nos igitur, ſi volumus hæredes
eſſe Cœlorum, hanc virtutem
cum diligentia magna ſectemur.
Hoc eſt enim Philoſophiæ cul-
men, ſimplicem eſſe cum pru-
dentia. Hæc vita eſt Angelica.
Anima enim pueruli omnibus
animi morbis vacug eſt: non me-
moriam retinet injuriarum, ſed
eas inferentes adit „ ut amicos,
ac ſi nihil factum eſſet. Et quam-
vis à matre verberibus cædatur»
eam ſemper quærit, & omnibus
anteponit.
Iſte eſt, qui.

I Reginam ipfi oſtendas dia-
demate ornatam, non præ-
fert eam Matri pannis detritis
veſtitæ, malletque illam incul-
tam videre, quam Reginam mi-
rifice amicdtam. Nam quod ſu-
um;, quod alienum eſt;, non ex
paupertate, vel divitiis, ſed ex
amore exiſtimare ſolet, & nihil
plus requirit, quam neceflaria,
atque ut lacte repletus eſt, ſtatim
à mamma abſcedit. Noneisdem
quibus nos, ærumnis premitur;,
nec pecuniarum jactura, rebus-
que ſimilibus, nec iisdem, qui-
bus nos, fluxis rebus lætatur, ne-
que corporum pulchritudinem
miratur. Ideo dicebat, Talium
eit enim Regnum cœlorum, ut
ex propoſito voluntatis illa ope-
quæ natura ſua pueri
faciunt.
Sint lumhi veſtri.

Uia enim Phariſæi non ali-

unde, Quam à neguitia, &
arro⸗

Mogant
tur5 v
Mices e
(icat,
enim i
princip⸗
Quonial
tum tert
noris co⸗
animos
humanun
Iem à yu
lios ſe ſ⸗
hec pary.
ingentibr
enim inſt
mun culm.
tiones,
medios re
dentem gl
Vero in in
DIE

Mnip⸗
Deus
Mn Frane
Eenlam ad
tuline pen
lin pertet
Der Ulam
IN noya!
itis, &
gul infir⸗
de tua vi
leltis dr⸗
nodis
Der Dom

lohu
Chant
clariſl
Ineunte
non ob
nes. P
Nem no
tam ſ
Wentat
Collathn
ammn
Ec v
ui lo

irotmi

ngelüi ler
zum.

obluti ſun
eis imhent
teligu.
Annls Cr⸗

eſos diee
cauſa. Olid
los modete
unndenum
Pit, ulnis
busgue hep⸗
licetur, 1d
ipetins Er
mus heittet
ne pittuten
nn ſegtennn
Nlophir al
ſt Angelia.
i omndbu
:non r
numn, ſel
t amnicos,
Et quan.
czdatut,
onmiis

Kencd
I 1
nis dedl
Un mar⸗
eginum M⸗
n go
ek,don
et, a Ui
necelan,
8el, Katin
oneisden
Premitul,
12, lebie⸗
Nlen, g
letatul, n⸗
uitudinen
at, Tulun
lotum, I
tis illaobe
ſu⸗ Dnel

14

D

ei von i

itia, 5
quitia,

arrogantia ad agendum fereban-
tur; ubique discipulos ſuos ſim-
plices eſſe jubet, illosque ſubin-
dicat, dum hos inſtituit. Nihil
enim ita ſuperbiam parit, ut
principatus, & primi conſeſſus.
Quoniam igitur discipuli per to-
tum terrarum orbem multum ho-
noris conſecuturi erant, ipſorum
animos prævenit, nec ſinit eos
humanum quid pati, nec hono-
rem à vulgo expetere, vel ante
alios ſe ſe efferre. Nam etiam ſi
hæc parva videntur eſſe, at malis
ingentibus cauſam præbent. Sic
enim inſtituti Phariſæi in malo-
rum culmen ascenderunt; ſaluta-
tiones, primos conſeſſus,
medios requirentes, hinc in ar-
dentem gloriæ cupiditatem, inde
verò in impietatem lapſi ſunt.
DIE XXI. AUGUSTI.

Mnipotens, & miſericors
Deus, qui beatam Johan-
nam Franciſcam tuo amore ſuc-
cenſam admirabili Spiritus forti-
tudine per omnes vitæ ſemitas in
via perfectionis donaâſti, quique
per illam illuſtrare Eccleſiam tu-
am nova prole voluiſti: ejus me-
ritis, & precibus concede, ut
qui infirmitatis noſtræ conſcii
de tua virtute confidimus, cœ-
leſtis gratiæ auxilio, cuncta
nobis adverſantia vincamus.
Per Dominum.

Ohanna Franciſca Fremiot à
Chantal divione in Burgundia
clariſſimis orta natalibus ab
ineunte ætate eximiæ Sanctitatis
non obſcuras edidit ſignificatio-
nes. Eam enim vix quinquen-
nem nobilem quemdam Calvini-
ſtam ſolida ſupra ætatem argu-
mentatione perſtrinxiſſe ferunt,
collatùmque ab eo munuſculum
flammis illicò tradidiſſe in
hæc verba: En quomodo hæ-
retici apud inferos comburentur,
qui loquenti Chriſto ſidem detre-

3
Rant. Matre orbata Deiparæ
Virginis tutelæ ſe commendavit »
& famulam, quæ ad mundi amo-
tem eam alliciebat, ab ſe rejecit.
Nihil puerile in moribus expri-
mens à ſæculi deliciis abhorrens »
martyriumque anhelans religio-
ni, ac pietati impensè ſtudebat.
Baroni de Chantal nuptui à Patre
tradita virtutibus omnibus exco-
lendis operam dedit, liberos, fa-
mulos, aliosque ſibi ſubjectos in
fidei doctrina, bonisque mori-
bus imbuere ſatagens. Profuſa
liberalitate pauperum inopiam
ſublevabat, annona divinitus non
raro multiplicata; quo factum
eſt, ut nemini ſe nunquam Chri-
ſti nomine roganti ſtipem abne-
gaturam ſpoponderit.
Propter verltatem. Ccix.

Iro in venatione interempto
perfectioris vitæ conſilium
inniens continentiæ voto ſe o
ſtrinxit, Viri necem non ſolum

æquo animo tulit, ſed in publi-

cum indultæ veniæ teſtimonium
occiſoris filium & Sacro Fonte ſu-
ſcipere ſui victrix elegit. Modi-
ca familia, tenui victu, atque
veſtitu contenta, pretioſas veſtes
in pios uſus convertit. Quicquid
a domeſticis curis ſupererat tem-
poris, precibus, piis lectionibus,
laborique impendebat. Num-
quam adduci potuit, ut alteras
nuptias, quamvis utiles, & ho-
norificas iniret. Ne autem à pro-
poſito caſtimoniæ obſeryandæ in
poſterum dimoveretur, illius vo-
to innovato, ſanctiſſimum Jeſu
Chriſti nomen candenti ferro
pectori inſculpſit. Ardentius in
die charitate fervescens pauperes-
derelictos , ægros, teterrimis-
que morbis infectos ad ſe addu-
cendos curabat; eosque non ho-
ſpitio tantum excipiebat, ſola-
batur, fovebat, verum etiam ſor-
didas eorumdem veſtes depurga-
bat, laceras reficiebat, & ma-
nantibus fætido pute ulceribus
labia admovere non exhorrebat.
Dilexiſti juſtitiam. cx.

Sancto Franciſco Saleſio
uo ſpiritus moderatore uſa
fuit, divinam voluntatem edo-
Gta, proprium Parentem, Soce=-
rum ,» Filium denique ipſum „
† 2 guem

4* .
quem etiam vocationi obſifſten-
tem ſua & domo egrediens pedi-
bus calcare non dubitavit, invicta
conſtantia deſeruit, & ſacri Infli-
tuti Viſitationis S. Mariæ funda-
menra jecit. Ejus Inſtituti leges
integerrime cuſtodivit; & adeo
paupertatis fuit amans, ut vel
neceſſaria ſibi deeſſe gauderet.
Chriſtianæ vero animi demiſſio-
nis, & obedientiæx, virtutum
denique omnium perfectifimum
exemplar ſe præbuit. Altiores
in corde ſuo ascenſiones diſpo-
nens arduiſſimo efficiendi ſemper
id, quod perfectius eſſe intelli-
geret voto ſe obſtrinxit, Deni-
que ſacro Viſitationis Inſtituto
ejus potiſſimum opera longe, la-
teque diffuſo, verbo, exemplo,
& ſcriptis etiam divina ſapientia
refertis ad pietatem, & charita-
tem Sororibus excitatis, meritis
referta, & Sacramentis rite ſus-
geptis Molini anno milleſimo
ſexcenteſimo quadrageſimo pri-
imo, die decimatertia Decembris
Migravit ad Dominum, ejusque
animam occurrente S. Franciſco
Saleſio in cœlos deferri S. Vincen
tius à Paulo procul diſtans aſpe-
xXxit. Ejus corpus poſtea Anneci-
um translatum fuit; Hamque mi-
raculis ante, & poſt obitum cla-
ram Bencdictus XIV. Beatorum,
COlemens XIII. albo Sanctorum ad-
jecit, Feſtum autem ejusdem di-
em duodecimo Kalendas Septem-
bris ab Univerſa Eccleſia Clemens
XIV. Pont. Max. celebrari præ-
Cepit.
Fallax gratia. cx.
DIE XXVII. AUGUSTI.

KRe Confeſſor.

Eus, qui per S. Joſehhum
Confeſiorem tuum ad eru-
diendam ſpiritu intelligentiæ, ac
Pietatis juventutem, novum Eo-
cleſiæ tuæ ſubſidium providere
dignatus es, præſta quæſumus,
nos ejus exemplo, & interceſſio-
ne ita facere, & docere, ut præ-
mia conſequamur æterna,. Fer
Dominum.

.

ſublevaret.

Oſephus Galaſanétius à Matre
Dei Petraltæ in Aragonia nobili
genere natus, à teneris annis,
futuræ in pueros charitatis ,„ &
eorum inſtitutionis indicia præ-
buit. Nam adhuc parvulus eos
ad ſe convocatos in myſteriis Fi-
dei, & ſacris precibus erudiebat.
Humanis, divinisque litteris e-
gregie doctus, cum ſtudiis Theo-
logicis Valentiæ operam daret»
nobilis potentisque fæminæ ille-
cebris fortiter ſuperatis, virgi-
nitatem, quam Deo voverat, in-
offenfam, inſigni victoria ſerva-
vit. Sacerdos ex voto factus, à
compluribus Epiſcopis in Caſtel-
læ Novæ;, Aragoniæ, & Catalau-
niæ regnis in partem laboris ad-
(citus, expectationem omnium
vicit, pravis ubique moribus e-
mendatis, Eccleſiaſtica disciplina
reſtituta, inimicitiis cruentisque
factionibus mirifice extinctis. At
cœleſti viſione; & Dei voce fre-
quenter admonitus Romam pro-
fectus eſt.
Honeſtum fecit illum.

N urbe ſumma vitæ aſperitate,
vigiliis, & jejuniis corpus af-
Higens in orationibus, & cœle-
ſtium rerum contemplatione di-
es noctesque verſabatur, ſeptem
ejusdem urbis Eccleſias ſingulis
fere noctibus obire ſolitus: quem
inde morem complures annos ſer=
vavit. Dato piis ſodalitatibus
nomine, mirum, quanto ardore
pauperes, infirmos potiſſimum
aut carceribus detentos eleemofi-
nis, omnique pietatis officio
Lue Urbem depopu-
lante, una cum S. Camillo, tanto
fuit actus impetu charitatis, ut
præter ſubſidia ægrotis pauperi-
bus large collata, ipſa etiam de-
functorum cadavera ſuis humeris
tumulanda transferret, Verum
cum divinitus accepiſſet, ſe ad
informandos intelligentiæ; ac pie-
tatis ſpiritu adolescentulos, præ-
cipue pauperes, deſtinari, Ordi-
nem Clericorum Regularium pau-
perum Matris Dei Scholarum Pia-
rum fundavit, qui peculiarem

curam circa puererum eruditio-
nem

emn e⸗
lentur
mente
summ
probat
rimas
Regna
hoc aun
elt, 4⁰
mo t0
miracu.
di exen
A

DtN.

hins ¹ N
agonin moti
netis anni,
alititi,
indicin pn.
Palyulls en
mptenis Hi
us erucitbu
ue littetis

ſtudiis Iheo

eran dhret,
femnine ile⸗
litis, Fitti⸗
Vovelat,I⸗
ionin kent⸗
1 fichis 1
ig in Cliet

„& CItit.

1 loborisat⸗
m omminm
moribus e⸗
disciplin
ruentisge
tinctis A
ivoce fie⸗
Mman No⸗

⸗

Aetiuts
8 CClhls.
6, Korte
Platione dr⸗
u, egn
ſias ſtlln
glitust uent
e ANnhöſet
Pblurhe
Aanto Ad
Potiſinun
os eltellli

titis Cftel

bem gepolt⸗
milto, tinte
aritatis,
dis ulel⸗
ſa etian .
ſuis kunei⸗

Feun

et ſa 4
eltiee N
entnlos,
linati⸗
ularium
kolatunn ,
Perlin
m eluci
m & en

1
1.

incorrupta reperta ſunt.

Nr

FTefſta Nov-
nem ex proprio Inſtituto profite-
rentur: Ipſumque Ordinem Cle-
mente VIII. Faulo V. aliisque

summis Pontificibus magnopere

probatum, brevi tempore per plu-
rimas Europz Provincias, &
Regna mirabiliter propagavit. In
hoc autem tot labores perpeſſus
eſt, ac tot ærumnas invickto ani-
mo toleravit, ut omnium voce
miraculum fortitudinis, & S. Jo-
bi exemplum diceretur.
g. Amavit eum.

Lectio vi.

Uamvis Ordini univerſo
præeſſet, totisque viribus
ad animarü ſalutem incumberet,
nunquam tamen intermiſit pue-
Tos, præſertim pauperiores, eru-
dire, quorum ſcholas verrere,
eosque domum comitari conſue-
vit. In eo ſummæ patientiæ, &
umilitatis munere, valetudine
etiam infirma, duos & quinqua-
ginta annos perſeveravit: dignus
propterea, quem crebris Deus
miraculis coram discipulis illu-
ſtraret, & cui beatiſſima Virgo

cum puero Jeſu, illis orantibus

benediçente, appareret. Am-
pliſſimis interim dignitatibus
Tepudiatis, prophetia, abdita
cordium, & abſentia cognoscen-
di donis, & miraculis clarus,
Deiparæ Virginis, quam ſingulari
pietate & ipſe ab infantia coluit,
& ſuis maxime commendavit:
aliorumque cœlitum frequenti
abparitione dignatus, cum obitus
ui diem, & Ordinis tunc prope
everſi reſtitutionem , öatque in-

crementum prænuntiâſſet, ſecun-

dum & nonageſimum annum a-
gens, Romæ obdormivit in Do-
mino octav. Kalend. Septemb. an-
no milleſimo ſexcenteſimo qua-
drageſimo octavo. Ejus Cor, &
I ingua poſt ſæculum integra, &
1 Ipſe ve-
ro multis poſt obitum quoque ſi-
gnis à Deo illuſtratus, primum à

Benedicto XIV. Beatorum cultu

decoratus fuit, ac deinde à Cle-
mente XIII. inter Sanctos ſolem-
niter eſt relatus.
g. Iſte homo.
In tertio Nocturno.
Lectio ſancti Evangelii

ſecun⸗
um Matthzam

.„ SHoenmrent,
a Sandkkorum. 5

N illo tempore accefſerunt dis-
cipuli ad Jeſum dicentes: Quis
putas, major eſt in regno coë‿lo-
rum. Et reliqua. .
Homilia S. Joannis Chryſoſtomi.
Idete, ne aliquem iſtorum
V contempferitis parvulorum,
quia egrum Angeli Patris mei fa-
ciem ſemper aſpiciunt, & quia
ego propter eos veni, & hæc Pa-
tris mei voluntas eſt. Ad tuen-
dos, conſervandosque puſillos di-
ligentiores nos reddit. Perſpicis
quam ingentia in tutelam tenui-
um mænia erexerit, & quantum
ſtudium, curamque habeat, ne
perdantur, tum quia ſupremas
decipientibus cos pœnas ſtatuit,
tum quia ſummam pollicetur
mercedem his, qui curam eorum
ſuscipiunt, idque tam ſuo, quam
Patris exemplo corroborat.
Z. Iſte eſt.

Ledio viii.
J Ominum igitur etiam nos
imitemur, & nihil pro fra-
tribus omittamus, etiam eorum,
quæ humilia, viliaque nimium
videntur: ſed ſi adminiſtratione
noſtra etiam opus fuerit, quam-
vis tenuis, atque abjectus qui-
dem, cui adminiſtrandum ſit ,
fuerit, quamvis ardua nobis res,
atque laboris plena eſſe videatur,
omnia hæc pro fratris ſalute tole-
rabiliora, facilioraque, oro, vi-
deantur: Tanto enim ſtudio, tan-
taque cura Deus dignam eſſe ani-
mam oſtendit, ut neque Filio ſue
pepercerit.
Lectio iz.
I non eſt nobis ſatis ad ſalu-
tem; quod virtuoſe ipfi viva-
mus, ſed oportet aliorum ſalu-
tem re ipſa deſiderare; cum ne-
que nos recte vivamus, neque
alios hortemur, quid reſpon-
debimus? quæ nobis ſpes Rlacs
reliqua erit? Quid majus, quam
animis moderari, quam adoles-
centulorum fingere mores?: Om-
ni certe pictore, omni certe ſta-
tuario, cæterisque hujusmodi om-
nibus excellentiorem hunc duco,
qui juvenum animos fingere non
ignoret.
Te Deuml udamus,

6
DIE XVIII. SEPTEMIEBIS.

Mortuus ſum, & vita mea eſt
abſcondita cum Chriſto in Deo.

Eus, qui ad Unigenitum
Filium tuum exaltatum à
terra omnia trahere diſpoſuiſti:
perfice propitius, ut meritis,
& exemplo Seraphici Confeſſo-
ris tui Joſephi ſupra terrenas
omnes cupiditates elevati ad
eum pervenire mereamur. Qui
tecum vivit & regnat.

De Epiſtola ſecunda beati Pauli
Apoſtoli ad Corinthios.

Eus,„ qui dixit de tenebris
lucem ſplendescere, ipfe il-
luxit in cordibus noſtris ad illu-
minationem ſcientiæ claritatis
Dei, in facie Chriſti Jeſu. Ha-
emus autem theſaurum iſtum
in vaſis fictilibus: ut ſublimitas
ſit virtutis Dei, & non ex no-
bis. In omnibus tribulationem
patimur, ſed non anguſtiamur:
aporiamur, ſed non deſtituimur:
perſecutionem patimur, ſed non
derelinquimur: dejicimur, ſed
non perimus: ſemper mortifica-
tionem Jeſu in corpore noſtro
circumferentes, ut & vita de
manifeſtetur in corporib“ noſtris.
semper enim nos; qui vivimus;,
in mortem tradimur propter Je-
ſum: ut & vita Jeſu manifeſtetur
in carne noſtra mortali.
Euge ſexve bone.

Cimus enim, quoniam ſi ter-
reſtris domus noſtra hujus ha-
bitationis diſſolvatur, quod ædi-
ficationem ex Deo habemus, do-
mum non manufactam, æternam
in cœlis. Nam & in hoc ingemi-
scimus, habitationem noſtram,
quæ de cœlo eſt, ſuperindui cu-
pientes: ſi tamen veſtiti, non nu-
di iaveniamur. Nam, & qui fu-
mus in hoc tabernaculo, ingemi-
scimus gravati eo quod nolumus
expoliari, ſed ſuperveſtiri; ut ab-⸗

ſorbeatur, quod mortale eſt, à
vita. Qui autem efficit nos in
hoc ipſum, Deus, qui dedit no-
bis pignus ſpiritus. Audentes
igitur ſemper, ſcientes, quoni-
am dum ſumus in corpore, per-
egrinamur à Domino: (BPer fi-
dem enim ambulamus, & non
per ſpeciem.) Audemus autem,
bonam voluntatem habemus
magis peregrinari à corpore, &
præſentes eſſe ad Dominum.
Juſtus germinabit.

I gloriari oportet (non expe-
dit quidem veniam autem
ad -viſiones, & revelationes Do-
mini. Scio hominem in Chriſto
ante annos quatuordecim (ſive
in corpore, ſive extra corpus-»
nescio, Deùs ſcit) raptum hu-
jusmodi usque ad tertium co-

lum. Et scio hujusmodi ho-
minem ſive in corpore; ſi-
ve extra corpus „ nescio »

Deus ſcit) quoniam raptus eſt in
Paradiſum; & audivit arcana
verba, quæ non licet homini lo-
qui. Pro hujusmodi gloriabor:
pro me autem nihil gloriabor „
niſi in infirmitatibus meis. Nam,
& ſi voluero gloriari, non erxo in-
ſipiens: veritatem autem dicam:
parco autem, ne quis me exiſti-
met ſupra id, quod videt in me,
ant aliquid audit ex me. Et ne
magnitudo revelationum extol-
lat me, datus eſt mihi ſtimulus
carnis meæ angelus satanæ, qui
me colaphizet. Propter quod ter
Dominum rogavi;, ut discederet
àA me: & dixit mihi: ſufficit ti-
bi gratia mea; nam virtus in in-
firmitate perficitur. Libenter igi-
tur gloriabor in infirmitatibus
meis, ut inhabitet in me virtus
Chriſti. MN
Iſte cognovit juſtitiam.

Oſephus à Cupertino; Oppido
Jnn salentinis Dicœceſis Nerito-
nenſis, anno reparatæ falutis
milleſimo ſexcenteſimo tertio,
piis ibidem parentibus ortus,
Deique amore præventus pueri-
tiam, atque adolescentiam ſum-
ma cum ſimplicitate, morumque
innocentia transegit. A diutur-
no, moleſtoque morbo patien-
tiſſimè tolerato Deiparæ Virginis
ope

ope li
eribe
dar ge
vocan
Ordin
conſti
Voti t
Minor
bio (
mum
deinde
ſpoſiti
cerdot
tiatus,
tutum
munda
dus, t
Vitam
cicatis
nis, 0
c pe
it, 1
tionis
Pplation
tliyit.
litas De
c0rde à
30) pla
(ies 00
Hor

ſ te
t oe
deditt
Audente
„ ont
ke, het
& on
autem,
habetnu
pote,
um.

von erpe⸗
n Atem
nes Do⸗
1Chiſ⸗
n (ſie
otpis,
tum hu⸗
um .
odi ho⸗
en 1
eicih
usekin
Icin
nnil⸗
bor:
abor,
V Nunn
ed in⸗
Gcm:
Leniſ⸗
inme,
t Ne
enhl⸗
timulas
e nn
voc tel
celelet
Akhcir t⸗
1s in .
enter ir.
niatibis

ſe vittus

.

ope liberatus ſe totum pietatis o-
eribus, ac excolendis virtuti-
us dedit: utque Deo ad majora
vocanti ſe intimius conjungeret,
Ordini Seraphico nomen dare
conſtituit. Poſt varios eventus
voti tandem compos factus, apud
Minores Conventuales in Cœno-
bio Cryptulæ, inter Laicos pri-
mum ob litterarum imperitiam,
deinde inter Clericos Divina di-
ſpoſitione connumeratus eſt. Sa-
cerdotio poſt ſolemnia vota ini
tiatus, perfectius ſibi vitæ inſti-
tutum propoſuit. Quamohrem
mundanis quibuscumque affecti-
bus, terrenisque rebus pene ad
vitam neceſſariis illico à ſe ab-
dicatis, ciliciis, flagellis, cate-
nis, omni demum aſperitatum,
ac pœnarum genere corpus affli-
xit ,; ſpiritum veroò ſanctæ ora-
tionis, altiſſimæeque contem-
plationis aſſiduitate dulciter enu-
trivit. Hinc factum eſt, ut Cha-
ritas Dei, quz jam erat in ejus
corde à prima ætate diffuſa, mi-
J10, planeque fingulari modo in
dies coruscaverit.
Honeſtum fecit.

Luxit præcipue ardentiſſima
ejus charitas in ecſtaſibus ad
Deum ſuavifimis, ſtupendisque
raptibus, quibus frequenter affi-
ciebatur. Mirum autem, quod
alienato à ſenſibus animo ſtatim
ab ecſtaſi eum revocabat ſola obe-
dientia. Hanc quippe virtutem
eximio ſtudio proſequebatur, di-
cere ſolitus, ſe ab ea veluti cæ-
cum circumduci, & mori potius
velle, quam non obedire. Pau-
pPertatem vero Seraphici Patriar-
chæ ita æmulatus eſt, ut morti
proximus Prælato ſuo aſſerere ve-
re potuerit, ſe nihil habere, quod
more Religioſorum reſignaret.
Itaque mundo, ſibique mortuus
vitam Jeſu manifeſtabat in carne
ſua, quæ dum in aliquibus ex
turpitudine obſcoœnum flagitium
ſentiebat, prodigioſum de ſe
efflabat odorem, indicium niti-
diſſimæ illius puritatis, quam ,
immundo Spiritu vehementiſſi-
mis tentationibus fruſtra obnubi-
lare diu conante, ſervavit illæ-
ſam, tum arcta ſenſuum cuſtodia,
tum jugi corporis maceratione,
tum denique ſpeciali protectione

puriſſimæ Virginis Mariæ; qudm
Matrem ſuam appellare conſue-
vit, ac veluti Matrem dulciſſi-
mam intimo cordis affedtu vene-
rabatur, eamque ab aliis venerari
exoptabat, ut cum ejusdem pa-
trocinio, ſicut ipſe ajebat, ommis
bona conſequerentur.
Amavit eum.

XX beati Joſephi ſollicitude
à ſua erga proximos charita-
te prodibat; tanto enim anima-
rum zelo exardebat, ut omnium
ſalutem modis omnibus inſtantiſ-
ſime procuraret. Extendens pari-
ter charitatem ſuam in proximum
ſive pauperem, ſive infirmum, fi-
ve quacumque alia tribula-
tione vexatum, quantum in
ipſo erat, illum recreabat. Nec
alieni erant ab ejus charitate, qui
objurgationibus , probris, omnis-
que genexis injuriis ipſum appe-
terent; nam eadem patientia,
manſuetudine, vultusque hilari-
tate talia excipiebat, qua tot in-
ter, ac tantas viciſſitudines re-
ſplenduit, dum vel Moderatorum
Ordinis, vel Sacræ Inquiſitionis
juſſu hac illac errare, verſarique
coactus eſt. Quamquam vero po-
puli non ſolum, ſed viri Princi-
pes eximiam ejus ſanctitatem, &
ſuperna charismata admirarentur;
ea nihilominus erat humilitate,
ut magnum ſe peccatorem repu-
tans Deum enixe deprecaretur, ut
ſua ab eo illuſtria dona remove-
ret; homines verò exoraret, ut
in eum locum mortuum ejus cor-
pus injicerxent, ubi memoria ſui
eſſet prorſus obliterata. At Deus,
qui ponit humiles in ſublime,
quique ſervum ſuum, dum vive-
ret, cœleſti ſapientia, prophe-
tia, cordium perſcrutatione, cu-
rationum gratia, cæterisque do-
nis cumulatiſſime exornaverat,
ejus quoque mortem iis, quibus
ipſe antea prædixerat, loco, ac
tempore, anno ætatis ſuæ ſexa-
geſimo primo, Auximi in Piceno
pretioſam reddidit, ſepuſchrum-
que glorioſum. Illum denique
etiam poſt obitum miraculis co-
ruſcantem Benedictus Decimus-
quartus Beatorum. Clemens De-
cimustertius Sanctorum faſtis ad-
ſcripſit; ejus autem Officium, &
Miſſam Clemens Decimusquartus
ejus-

Yeſta Noviflima Sanfktorutk.

ejüsdem Ordinis ad Univerſam
Eccleſiam extendit.
Iſte homo perfecit.
In tertio Noétarno.
L ectio ſandi Evangelii ſecun-
dùm Matthæum.
Lectio vii. Cap 22.
N iMlo tempore: Loquebatur Je-
ſus Principibus Sacerdotum, &
Phariſæis in parabolis dicens:
Simile fadum eſt regnum cœlo-
rum homini Regi, qui fecit nup-
tias filio ſuo. Et reliqua.
Homilia S. Gregorii Papæ.
Lib. 2. Homiliar. Homil. 3.
Qirca medium.
( Tia jam, largiente Domino,
Nuptiarum domum, id e
ſanctam Eccleſiam, intraſtis, ſoler-
ter, fratres, aſpicite;, ne aliquid
de mentis veſtræ habitu Rex in-
grediens reprehendat. Cum ma-
gno enim cordis timore penſan-
dum eſt, quod protinus fubditur:
Intravit autem Rex, ut videret
diſcumbentes, & vidit ibi homi-
nem non veſtitum veſte nuptiali.
Quid, Fratres chariſſimi, expri-
mi per nuptialem veſtem puta-
mus? sSsi enim veſtem nuptialem
baptisma, vel fidem dicimus,
quis ſine baptismate, & fide has
nuptias intravit? Eo enim ipſo
foris eſt, qui necdum credidit.
Quid ergo debemus intelligere
nuptialem veſté, niſi charitatem:
Intrat enim ad nuptias, ſed cũ nu-
ptiali veſte non intrat, qui inſan-
cta Eccleſia aſſiſtens fidem habet,
ſed charitatẽ nõ habet. Rectè enim
charitas nuptialis veſtis vocatur,
quia hanc in ſe Conditor noſter
habuit, dum ad ſociandæ ſibi Ec
cleſiæ nuptias venit.
Bee IIte eſt, Au ante.
. Led”io viil.
Ola quippe dilectione Dei a-
8 ctum eſt, ut ejus Unigenitus
mentes fibi electorum hominum
uniret. Unde & Joannes dicit:
Sic enim dilexit Deus mundum,
ut Filium ſuum Unigenitum da-
ret pro nobis. Qui ergo per cha
ritatem venit ad homines, eam-
demCharitatem innotait veſtrum
eſfe nuptialem. Omnis ergo ve-
ſtrum, qui in Eccleſia poſitus
Deo credidit, jam ad nuptias in-

1

fravit: ſed- cum nuptiali veſte
non venit, ſi charitatis gratiam
non cuſtodit. Et certe fratres,
ſi quis ad carnales nuptias eſſet
invitatus, veſtem mutaret, son-
gaudere ſe ſponſo, & ſponſæ ex
ipſo fui habitus decore oſtende-
ret, inter gaudentes, & feſta
celebrantes deſpectis veſtibus ap-
parere exubesceret. Nos ad Dei
nuptias venimus, & cordis ve-
ſtem mutare diſſimulamus. Con-
gaudent Angeli,; cum ad cœlum
aſſumuntur electi. ue ergo
mente hæc ſpiritualia feſta con-
ſpicimus, qui nuptialem veſtem,
id eſt charitatem, quæ ſola nos
ſpecioſos exhibet, non habe-

mus.
br. Sint lumbi Veſtri.
ectio ix.
W Ciendum verd eſt uia ſicut
in duobus lignis, fuperiore
videlicet, & inferiore veſtis te-
xitur: ita in duobus præceptis
charitas habetur, in dilectione
ſcilicet Dei, & proximi. Scri-
ptum quippe eſt: Diliges Do-
minum Deum tuum ex toto cor-
de tuo, & ex tota anima tua, &
ex tota virtute tua, & proximum
tuum ſicut te ipſum. Qua in re

notandum eſt, quia in dilectio-

ne proximi menſura amoris po-
nitur, cum dicitur: Diliges pro-
ximum tmum ſicut te ipſum. Dei
autem diledtio nulla menſura
conſtringitur, cum dicitur: Di-
liges Dominum Deum tuum ex
toto corde tuo, ex tota anima
tua, ex tota virtute tua. Non

enim jubetur quisque quantum

diligat, ſed ex quanto, cum di-
citur, ex toto; quia ille vera-

citer Deum diligit, qui fibi de

ſe nihil relinquit. Duo ergo
neceſſe eſt ut charitatis præcepta
cuſtodiat, quisquis habere in nu-
ptiis veſtem nuptialem curat.

IN LAUDIBUS.
Ad Benedicdtus, Antiphona.

Oſtendit mihi (Dominus) fl-
vium aquæ vivæ , ſplendidum
tamquam cryſtallum procedentem

de ſede Dei,; & Agni.

iu ſelt
petiote
ſis te⸗
ceptis
dione
ti·
Do⸗
0 col⸗
14, &
imum
in ve
leltio⸗
iis o.
es io.
m. Nei
merlunn
t: D⸗
tunm es
1 anicna

uanrnun
Conn d.
ille verr.

ſbi de

o erge
laceptt

—

re in 1

urat.

VS

1u5) t
le ndidun
cedenic

. . P * . „

J. Am vK As LeAis

Zeus, V. A.lLar ken A

antnarnn ℳ £0 o agen

Ec arkar PHhada, up 2

6 Krale, warefahitn e⸗ orrſi,,
W,. 8 rR, Frrtrr, Pucr
512 Lekeaen! 5 . Q .
. 2 4 ra 2X dnuer We 7
„n c Nag .
Ageanun . rAX 8. rr. ek; „

.

. Far- Se
a

ARern

ROMANIM

Sacroſancti CONCILII TRIDENTINI

reſtitutum,

JIUSSU EDITUM,

Auctoritate recognitum,
IN Q U„O

aceuratè ſunt diſpoſita,

Cum FPrivilegio Sac. Cæſ. Majeſtatis.
— V —Mꝗ

PER ENGELBERTUM STADLER,;

15

Copyright 4/1999 VXyMaster Gmbh wwW.yXymaster. com

Euroskala Offset

VierFarbSelector Standard*-