Gi2499
author: Angelicus, Winseleranus

cone Fe eich 8
S“D E=eA. Den, h D & 7

R ,

DIev h, Cetn eh

ORATIONIS
A NOGOEL ICE,

PANGELICIWINSELERANI,
CAPUCIXNI.

C 2299

Ul Done

Ounrus
or 8

Re

Mwi

—
lMue 97
Gſing,

PRAXIS ORATIO-
NISANGEIICE),

& TVE
ARS OA& 4 N D h,
Modo Angelicis Spiritibus proprio,
Sicut ſcriptum eſt:
Orabo ſpiritu, orabo & m
1 Corinth. 14. V. 15.
ℳ In qua tractatur
NXI. De Orationis Bono & Necesſitare.
8 II. Bonæ Orationis, piæque cum fructu ſalut
ſtituendæ meditationis regulæ ſelectiores exli-
bentur, ſpecialiter de Pasſione Domini noſtri
JEſu Chriſti, utpote præ cæteris myſteriis maxi-
“ mè ſalutiferâ affectibus eliciendis proportiona-
tà, vitæ reformandæ efficacisſim4, & ultimo fini
impetrando convenientisſim; prout in decurſu
hoc opuſculum Angelicæ Orationis ſubmi-
niſtrabit, aut Angelorum Dominus privatâ
tibi inſpiratione ſuggeret, ac ſuppeditabit.
III. De Oratione in genere, & triplici ejusdem ſpe-
cie, ſcilicet vocali, mentali, & wixta; de ora-
tionibus aſpirativis, jaculatoriis & violenta,
quantusque harum omnium ſit nervus, fructus,
valor & pretium.

Per
R. P. ANGELICUMI WINSELERANUM,
Provinciæ Rhenanæ Capucinorum Mi-
niſtrum Provincialem.

mere Coloniæ, apud Petrum Langenberg. 172 3.
Cum licentin Snperiernm, & 5. Caſ. Majeſt. brivilegio.

3

Divinißimo

ac Incomparabili

ECCLESIE ORTHODOXÆ

.

ITHESAURO,

Præcipuo, ac perpetuo:

(Ecce enim vobiſeum ſum uſque ad conſummatis-
nem ſaculi)

Miraculorum maximo;
Agno immaculato Apocal yptico,
ab origine mundi occiſo,
Vero PEO noſtro, ſub ſpecie-
bus Panis & Vini,
posz Conſecrationem Sacerdotalem,

Ex inſtitutione & per Omnipoten-
tiam Ipſiusmet Chriſti,

Mediatoris Dei, & hominum,
realiter in Euchariſtia exiſtenti;
Ab omni Creatura rationali,
in piritu & Veritate,
ſine fine, æternumque

Adorando:
Paßionis Dominica memoriali,
immortali ac erennali.

ſticum proſterni-
& mur, indigniſſi-
mi 1 votiſſimi tamen,
cultores ac adoratores, EsU
Chriſte Salvator Deus amoris,
(cum non ſimus niſi pulvis &

ribus Ccharitatis, nec non amo-
rolioribus devotionis affecti-
bus, pro debito fidelibus Tuis
exemplo, & ut à Te illumina-
ri ac doceri mereamur, quod
alios in praxi hac noſtra, ſic
dictæ, Orationis Angelicæ
meditationis Paſſionis, ſeu
racticandæ adorationis Im-

menſæ Majeſtatis Tuæ, pro

cinis) Te adoraturi ferventio-

mo-

4

Untn
Eint
lK
Lon
W
,l

In .

ch.
Ollen.
tamen

N
mor⸗

As
enti
lamo.
kect.
STuS
mnne.
quol
1) ſe
Keler
, lel
ns In.

modulo noſtro docere niti-
mur, practicantes in facto,
quod hic ſubjicimus in incul-
to ſcripto, Te Redemptorem
noſtrum devotiſſimè ac ſub-
miſſiſſimè adorantes in Spiri-
tu & veritate, Cujus pretioſiſ-
ſimo Sanguine, devictà mor-
te peccati, reſuſcitati ſumus
ad vitam gratiæ, & ſpem glo-
riæ redempti pretioſo Sangui-
ne Aghni. IPetrI1.
Suſcipe igitur, benigniſſime
Domine, hanc exilem praxin,
ſeu opellam noſtram, qui non
ſolùm admirabilis ac ineffa-
bilis, ſed & ſemper, ubique,
& ab univerſis creaturis Tuis
adorandus es Deus Euchariſti-
cus, & per candem, ſeu po-
† 4 tius

tius per gratiam Tuam, effica-
cioris internæ motionis mo-
vere, ac trahere digneris cor-
da fidelium Tuorum, ad Te
dignè laudabilitérque lau-
dandum, colendum, aman-
dum, exaltandum, ac adoran-
dum in hoc auguſtiſſimo Sa-
cri Altaris Tui Sacramento,
ſicuti movere dignatus es cor
Reverendiſſimi Archi-Epiſco-
pi, nec non Celſiſſimi ac Emi-
nentiſſimi Principis Electoris
Moguntini, Lotharii Franciſci
à Schönborn, & animos
omnium verè dignorum, &
per Atchi-Dicccena hanc au-
ream Moguntinam anima-
rum Curatorum, huic tanto
Præſuli ſubordinatorum, ita,

ut

echer.
sno.
enb.

ad

e lu
Amnan.
loran.
10 §a.

gento.

(
iſco.
Em⸗

Qoris

ncllel
Imos

la, &

l.
NnIma.⸗
Un

m, in
t

ut factà ſibi facultate Apoſto-
licà prævià, ſollicitam curam
habuerint inſtituendi Confra-
ternitatem adorationis perpe-
tuæ, Ter Sacratiſſimæ hujus
Hoſtiæ, in una ſaltem Eccle-
ſiarum ſuarum quotannis, diu
noctuque ſuis horis in Oſten-
ſorio patenter ber circuitum
Archi -Dioœceſeos expoſitæ.
Sic & tu, mi amice frater in
Chriſto, qui hæc legis ‚aut au-
dis, Deéum tuum adorabis,
& Illi ſoli ſervies, ſi toto corde
credis, & verus es Chriſtianus,
ac Dei ſervus. —

15 FA-

ei Er e Et ArO: At ds A ⸗
FACULIAS

Reverendiſſimi P. Generalis.

Fr. Joannes Antonius à Florentia, In
ES

Miniſter Generalis, Ordinis Fratrum Mi-
norum S. P. Franciſcei Capucinorum.
Um Opuſculum, cui titulus: lran
Praxis Orationis Angelic’z, à R. ani
P. ANGELICO WINZELERANO,
Miniſtro Provinciale Capucinorum
Rheni, compoſitum, duo Ordinis
noſtri Theologi recognoverint, & in
lucem edi poſſe probaverint, faculta-
tem facimus id prælo committendi; „
ſi & iis, ad quos ſpectat, ita videbitur.
In quorum fidem has manu noſtra e,
ſubſcriptas, & ſigillo officii noſtri
múnitas dedimus, ex noſtro Con-
ventu Immacul. Concept. de Urbe,
die 26. Julii, 172 1.

(.5)
F. Jo. Ant. Min. Generalis.

CEN-

he.

15
neki

lorezi
Trum d.
.
titulus⸗
6, à R.
NNNO
inorun
Ordini;
,&in
colta-
ttendi;
ebitor.
Doſtra
hoſtri
CoG/:

Vbe,

AHeralit

A (†) e

CENSURAPRIMA
ORDINIS.

EX Mandato Reverendiſſimi P. Jo-
annis Antonii à Florentia, Ordinis
Seraphici FFrum Capucinorum Min.
Generalis, legi, & relegi Angelicæ
Orationis Praxin, ab Adm. Reve-
rendo P. Angelico Winſeler. ejusdem
Ordinis Provinciæ Rhenanæ iterato
Provinciali Miniſtro exhibitam, ac
conſcriptam, cujus frequens uſus
practicus Angelicos in operante pro-
ducet effectus, ut non modò cum
Angelis pacis addiſcat amariſſimè
flere, Iaiæ 18. V. 7. amsriſſimam cæ-
leſtis Sponſi paſſionem, ſed & eidem
per compaſſionem uniti, per dignam
Angelici cibi ſumptionem ineſcari,
ac penitùs in eundem transformari;
quæ Praxis Angelica videtur eſſe coc-
cineus iſte funiculus, quem Rahab
Joſ. 2. V. 2I. pro ſuo ſuorumque ſalu-
1

tis ſymbolo expandit, utpote de
quo Rupertus Abbas ait: Funiculus
iſte coccineus, in feneſtra ligandus,
titulus & Dominicæ Paſſionis inter
oculos Eccleſiæ jugirer ponendus;
Coccineus, inquam, funiculus, ſan-
guinenm eſt Crucis ſignaculum, ju-
giter ponendum in fronte ejus;
quod enim ſignum aliud benè pro-
vida ſibi poſtulat Eccleſia? Hic
addo ego: quòd aliud ſibi poſtulat
bené provida Religio Seraphica,
cujus Patriarcha Chriſto paſſo con-
fixus, in cundem transfixus, ejus-
dem facris ſtigmatibus inſignitus,
continuam Dominicæ Paſſionis me-
moriim, ac efficacem imitationem
filis ſuis unice recommendavit,
cen funiculum hæreditatis noſtræ,
1 Paralip. 16. V. 18. quo trahamur
in odorem ungentorum cjus, Cant. I.
V. 3. qui dixit, in funiculis Adam
traham cos, Oſeæ 11. V. 3. Ad cujus
Seraph. Patriarchæ intentum conſe-
quendum, præſentem Orationis
Praæxin

yurit
Hrikom
1ohun
ertg
onoe
ven,

Pote e
unioli
len
dis in
Dnenn
ig, ſin
m, I.
jg⸗
. Pt0.
Hio
voſule
Pphics,
CcoN.;
ejas⸗
hitus,
we⸗
onem
cavit,
oltre,

aceor

Cant,1.

AGa m

cjus
colle.
gtioni
Pruas

Praxin Angelicam eſſe medium
aptiſſimum, ac proinde prælo di-
gniſſimum cenſeo; omnis quoque
erroris contra orthodoxam fidem
bonosque mores, prorſus immu-
nem, atteſtor.

Dabam Heidelbergæ,
20. Junii, 1721.

F. Hilarion W'elſchbillich., Capuc.
indig. §&§. 7 heologiæ Lector
emeritus, Exdißinitor, & pit.
Guardianus.

CEN-

CENSURA ALTERA
ORDINIS.
X commilſsione Reverendiſsimi
Patris oannis Antonii à Florentia,
Ordinis FFrum Capucin. Generalis,
perlegi opuſculum, à Reverendo Pa-
tre Angelico Winſelerano, Provinciæ
Rhenanæ FFrum Capucinorum Pro-
vinciale, ſtudio verè Angelico, & Spi-
ritu angelicis ſpiritibus debito, com-
poſitum, cui titulus inſcribitur:
PRAXIS ORATIONIS ANGELI-
CM, nihilque in eo reperi, niſi quod
humanas mentes illuminare, angelos
lætificare, & Deum valeat glorificare:
proinde dignum cenſeo, ut hominum
oculis volvatur, donec hi ex diſcurſu
angelico, & intuitu beatifico, clariùs
ediſcant, quod præſentis operis labor
mortali modo contendebat edocere,

Dabam Treviris, 18. Junii
1721.

E. Zulius Cochem. Capuc.
J„.J. Theologiæ Ex-Lelor

CEN-

RN

endiri
lorent
ehetel
endo .
Oincie
um Pro-
Kpi.
d, onn⸗
nibiror⸗
0EL.
Iqo
ngelos
ficare:
winum
curſu
clatius

8laber.

oeere,

Cpuu.

Lellor

N.

, , r b r 110 E r r Er r Er

CENSIRA

ORDINARII.

RAXIS ORATIONIS ANGELICE,
per Adm. Reverendum Patrem Angeli-
cum Winſelexanuns, Provinciæ Rhenanæ
FF. Capucinorum Provincialem, ſtudioseé
conſcripta, ob ſingularem legentium uti-
litatem omnem meretur venerationem,
proinde typi beneficio eandem publican-
dam cenſeo. Coloniæ 1722. S8. Aprilis.

Joh. Georg. Molitoris, SS. Theol.
7 Doctor, Proton. Apoſt. S§. Ge-
. reon. Canonicus, Sereniſſimi
Princ. Elet. Colon. Conſiliarius
Ecclefiaſticus, Librorüm Cen⸗
ſor Ordinarivw.

PRII=

PRIVILEGIUM
CESAREIIM,

Et Facultas A R. P. Provincialis.

Onformiter Privilegio Cæſareo, Mi-
niſtris Provincialibus Fratrum Mino.
rum Capucinorum Provinciæ Rhenanæ con-
ceſſo, hiſce licentiatum volo D. Petrum
Langenberg, Civem ac Bibliopolam Colo-
nienſem, quèd per ſpatium 10. annorum
imprimere ac diſtrahere valeat, ſic dictam:
PRAXIN ORATIONIS ANGELICX,), tam
Latinam, quàm Germanicam, vulgò Engli⸗
che Gebetts⸗Ubung/ idque in formato
enè viſo. Moguntiæ, I8. Aug. 1721.

F. Angelicus Winſ.
M. P. Cid.

S e 5 6 6 e r Er O e

on.

Ditiune

lern
4

ntn
E

ontſee

7. e N.

ſali
De⸗ nn

U
M.

incilt
reo, M.
mm Mino⸗
de Con.
). Nernmn
n Col⸗
mnoru
Cldamn
tam
Engli⸗
ormat
711.

in’

d.

: 0o ): ( 1
R A d r dir e: (?): s se
. De
Bono Orationis in genere.

Divinæ gratiæ adjutorium, & Ora.
tionis exercitium ,FPari quaſi ne-
ceſſitate ambulant.

Acroſanctum Concilium Nicænum I.
omni quâ poteſt emphaticà cohorta-
tione inculcatum vult Orationis ſtu-
dium omnibus & ſingulis ſpiritualis Ma-
giſteriictnſtructoribus, curatoribus & præ-
feées, ad transfundendum magnã diligentiâ,
vigilantiâ & aſſiduitate Divinum Orationis
ſpiritum in Neophytos, & ſubjectos diſcipu-

los, tanquam novellas in vinea Domini plan-

tulas ſuas; eò quòd ex mente §S. Bonav. de
progreſſ. relig. cap. 7. Omnis Koeligio arida ſit
imperfecta, im ruinæ proxima abſque ora-
tionis ſtudio; in quem ſenſum Seraphicus quo-
que S. P. Franciſcus præluſerat: Quda ſciicet
line ſantto hoc exercitio nemo perſeverabit in
Dei ſervitio; quæ ſententia non modò unius
Seraphici Angeli, ſed omnium eſt unanimi
ore & ſpiritu à primæva SS. Patrum origina-

ta

2 De bono orationis in genere.
ta antiquitate, Eccleſiæ Doctorum concors
deciſio: Quèd abſque oratione nemo proficere
poterit in ultu Divino.
Es enim Oratio, juxta S. Auguſt. tanta
effcaciæ ſacrific5ium, nt ſit animarum noſtra-
rum & refrigerium, & refugium, conſolatie
Angelorum bonorum, tormentumn malorum;
cuitus multhw acceptus Divinæ bonitati, gloria

noſtra certa, & ſpes incorruptibilis iphins owli.

uſusque orationis, medium abſoluteè neceſſa-
rium ad ſalutem, ſi verbis D. Th. Aquin. cre-

dimus, 2. 2. quæſt. 83. art. 3. Cui ſuffragatur

S. Aug. lib. de cæleſt. dogmat. Nullum cre-

dimus, niſi Deo incitante, venire, nullum inci-

tatum ſalutem ſuam, nifi Deo anxiliante ope-
rari, nullum niſi orantem promereri. Quod-

zpinn etiam ſacra Tridentina Synodus filiis
uis inculcat, ſeſſ. 6. de ref. cap. 11. Deus im-

poſſibilia non jubet, ſed ubendo monet, & fa-

cere quod poſſis; & petere quod non poſſis; Sad-

jnvat ut poſſis. Illi itaque, qui ſalutare hoc

& neceſſarium orationis exercitium deſe-

runt, aut amplecti negligunt; imponant
nulli, niſi ſibiipſis neglectum ſalutis me-

dium, fiduciæ excidium, & æternæ damna-
tionis

Dehn

ötepdnm

n; 1

(chyeton

perfæctæ religionis, laus Dei in terra, hducia

n MN—

35 . . . r nforn
Eft Oratio (de uſu rationis urentibus loquor)

un, Af
enerunn
rtar aen

ulr
then

K W
ulEale

Qallrt

lnmn

HS
nigeune⸗
nrſenige
1 ſan

c h

ee.

De bono orationis in genere. 3

ionis repudium; ſi enim peterent, obtine-
rent; ſi pulſarent, intrarent, juxta illud
Luc. 11. Petite & dabitur vobis, quarite & in-
venietis, pulſate & aperietur vobis. Paucis
hiſce convictus eſſe Ppoterit quivis ſanus in-
tellectus pro neceſſitate orationis „ nec vix
6 nim pluribus convincendus: Allaborandum ergo
eſt, ut orationis ſpiritus in nobis non ſo-
piatur, non dormiat, non extinguatur; ſed
ſ per imploratam Divini adjutorii aſſiſten-
de tiam, & vigilem noſtram cooperationem
WMinmnſ, efferveſcar in melius tempore ſalutis & me-
uin ae qitationis accepto.
krzpann
ner. Langiet C. briſtianus, friget Religioſus,
md, perit Religio deficiente orationis
rlliantel⸗ ſtudio.

nousfi T. Gregius quidam, & anonymus, Dei
1. Deusms ſervus non verecundabatur quotidiano
raculo ad orationem excitare ſæcula

wum cnyrg. 1
em nien,

ttati, Nln
α

4, tN

mnet, C quaſi O
1lſint & clauſtra, dicens: Impoſſibile mihi videtur,
üſllunet udd mortalis vitam poſſit Chriſtianam, multò
eiium l zminzes vivere religioſam, & ſe ſe longo temporé
; inpon conſervare in DEI Qratia ſine exercitio ordina-
n (Nnist rio ſanttæ orationis nec alia apparet cauſa: per-
ternecim ditionis tantorum , relaxationig, tepiditatis,

i A 2 & de-

1

„

4 De bono orationis in genere.
S& defetctuoſorum religioſorum, quum defeltus
orationis: nominatim D. Laurentius Juſti-
nianus non erubeſcit Achillem configere
minaci hoc telo: Sine oratione non acquiritur
gterna ſalus; quia Divina miſericordia, à qua
partialiter principaliter ſalus iſta promanat,

ſe ſe nobis non applicat, niſi mediante ora-

tionis continuatione; etenim conſumpti
fuiſſemus, niſi miſeriam noſtram ſuſtinuiſſet
miſericordia, & hanc noſtra oratio; unde
ex illo D. Lucæ monitorio: Oportet ſemper
orare, & nunquam deficere, legitima deſcen-
dit ſequela: Quèd elangueſcente orationis
fervore, exſpiret omnis noſtra virtus, emo-
riatur ſpiritualis vita, & penituùs evaneſcat
æternæ ſpes ſalutis; procedere ergo vis Chri-
ſtiane & Religioſe mi, in via regia, & trami-
te ſecuræ ſalvationis, baculum præhende
orationis, & eo ipſo gradu experieris am-
bulare tuam perfectionem, quo progreditur
vis tuæ orationis; Orationem ſi excluſeris
à comitatu tuæ viæ, excludis & ſpiritum vitæ:
comitem tibi jungis teporem, ſancta repu-
dias deſideria, individuas tibi aſſocias paſ-
ſiones, & ad interitum properas deſolationis
non terminabilis. Concludere nunc neceſſi-
tamur, quèd ſicut Divinæ gratiæ acutorium
a

Deh
lomneo)
ellnun
ruunt
1 .
NOdis,
0,
oböhumn

iyimn

7

umlrden

l Pellere

7.

feſingere,

,
le⸗ De bono orationis in genere. 5

ad omne opus ſupernaturaliter bonum nobis
tentinſkt. neceſſarium eſt, ita & orationis aſſiduitas;
emn Cr per ſuum enim adjutorium Deus opitulatur
α nobis, per orationem noſtram famulamur
lcorde DEO; per adjutorium ſupernum facilitatur
ſtaprom nobis Vivinorum obſervantia mandatorum,
rediantet per orationem noſtram profitemur erga ſu-
n conſunm premum Dominum Contelſtarionem ſub-
nſuſtimi jectionis; ſine adjutorio cœleſti nemo Chri-
Nri; I Rianus implebit legem, ſine oratione nulllus
puitſm Religioſus monaſticas obligationes.

imadele
le ortion Perſeverantia Kinalis exercitio oratio-

uam 6.

Irus, ei nis primario impetratiur .
gerane Uàm arctè dependet à finali perſeve-
9dVisC rantia, noſtræ certitudo beatitudinis,

u, Aun tam ſtricte orationis ſtudio noſtræ deſcen-
n Urrhet dit perſeverantiæ eventus, atteſtante D. Au-
Ppelietig guſtino: NMWon est ſolitum Divinæ providentiæ,
pprogtel nobis dare donum perſeverantiæ in hono ſque
eN ad wortém bonam, niſi oucdn precibus „ quia
lpniuum hoc perſeverantiæ munus aliunde Paberi non
1 lechn poteſt, niſi ab eo, qui potens est, eum u ſtat,
lbia aie Ratuere, ut perſe verantet ſtet; & ecum qui cadit,
acehin veſtituere, & qnidem in orationibus, ait Trid.
enumter ſeſſ. 6. Cap. I 3. de reform. Si enim de the-
tie acium ſauro Divino prodit ullum in mortales ani-
A 3 mos

6 De bono orationis in genere.
mos donum, illud ſanè pretioſiſſimum erit 4.
perſeverantiæ, quæ non minus finalis, quam
favor ſpecialis vocatur, quocum armamur

de virtute in virturem proficere, & ad ex- “

tremum uſque cum Deo ſuaviter conſiſtere,

. „ . . . 2
cjuſque æterno contubernio filialiter gau-

riſmatum circulus, omnium beneficiorum Hn
compendium, & omnis virtutis collegium;

utpote quàâ poſſeſsâ, cadunt perfectionis

dere. Eſt perſeverantia finalis omnium cha-

obſtacula, retrahitur à malo anima, trahitur
ad omne opus bonum mens ſanata, & in ea
ranquam anchora firma alligantur reliquæ

Divinæ gratiæ, quas de condigno mereri

excedit humanam ſphæram, de congruo au-
tem obtinere noſtra valet oratio, juxta Ca-
nonicas SS. Patrum regulas, quibus edoce-
mur, quèd primam ſanctificantem gratiam
gratuitò Dei favorce conſequamur, ſecun-
darias verò & actuales gratias, ipſiusque
five juſtificantis, ſive ſanctificantis gratiæ
augmentum ſanéta petat & obtineat Eccle-
ſia, cùm orat: Da nobis, Domine, fidei, ſpei,
&ͤ charitatis augmentum. Trid. I. c. cap. 10.
Dat nobis aliqua Dens, etiam non orantibus, ut
initium fidei; alia non niſi orantibus præparat,
mt perſeverantiam. S. Aug. Non ſoluùm autem
per-

Db⸗

Keeis

bos, Gn

(erumu

enunlall

eon
Ine
Juun m
Celcum
iugenrn

Pipen

Gimgert

lis de
curen
Elie
ien e
Pren
nn

Ge. De bono orationis in genere. 7
faſfinnn perfectis, ſed & quibuſcunque aliis viato-
lshml ribus, quibus omnibus gratia finalis & per-
um ſeverantia ſpecialis eſt neceſſaria, neceſſitate
Cete, Ais pari conveniens eſt orationis inſtantia, ex
iter eniti Concilio Vienn. Oratio eſt ſemper neœeſſaria
flitlier bomini cuilibet, etiam perfeæctiſſimo.
omhiumd
beneheog Lla noſtra Prædeſtinatio Oratione
tis collegi Pe rſicitur.
t perkeckig OKationem noſtram noſtræ eſſe prædeſti-
nima,n nationis aſylum, & hanc in illa tan-
n, At quam matrice eſſe conceptam, generatam
uur el & educatam, non obſcuris Jura Canonica
gnome indigitant argumentis, cauſ.23. q. 4. Cap. 2 I.
congtndn Ipſa quoque perennis fegni pradeſtinatio ita est
o, un ab omnipotente DEC diſpoſita, ut ad hoc electi
libugeln ex labore perveniant, quatenns poſtulando me-
remrniun eant,. accipere, quod eis omnipotens DEUS
mut, ſu ante ſacula diſpoſiit denare. De arcano hoc
s, pſus prædeſtinationis myſterio & orationis no-
Gcnds d ſtræ miniſterio liceat mihi cdicere, quod
benenbe Iſaias de generatione Verbi æterna: Gene-
mue flli rationem cius quis enarrabit? Iſa. 53. Præ-
deſtinationem quis enarrabit: Si æternita-

lidl,cca) 1
GGN tem cjus ſpectemus, DEUM invenicmus
zhut Parentem; ſi temporaneum ejus partum con-

ſideremus, in ventre orantis anima formatur;

önſoluman
A 4 Ora-

KR

8 De bono orationis in genere.

oratione obſtetricante, & paſſo ingemiſcen-
tis puerperio per gemitus & ſuſpiria in lu-
cem editur Divinus hic partus; quem alius
nemo in ſinum ſuum ſecurè reponit, niſi
poſitis prævié genibus Deum exoret, ante-
quam ſalutis ſuæ ſecuritatem enitatur, ora-
tionis puerpera; id eſt, oratione è gremio
coleſtis Patris extrahitur prædeſtinatio, &
reclinatſtr in præſepio humani cordis; prout
&£ Gloſſa ſuper allegatum juris caput his
concordat verbis: Ipſum regnum cœleſte ſie
eit multis pradeſtinatum, ut precibus obtinea-
tur & labore; unde & Chriſtus perfectionis
Magiſter in Oratione Dominica petere nos
jubet: Adveniat regnum tuum. Matt. 6.

Admonitio ſalutaris pro In-
ſtructoribus.

Uæ ſcripta ſunt, ad doctrinam noſtram
ſcripta eſſe noverint Inſtructores par-
vulorum, Magiſtri Novitiorum, & Curato-
res animarum, quibus hanc orationis neceſ-
ſitatem & obligationem, à teneris ætatis aut
religionis annis laborent imprimere cordi-
bus eorum, & tanquam cum lacte inſtillare;
ut avidè guſtent ſuccum tanti, tamque nutri-
tivi ſpiritualis cibi, eumque in palato cordis
ſem-

Dede

pe Ce⸗
Ccenndam
ſundopünn
umh

—

4

ueoscl
melhe
Aüm,
Uer e

4
dagh

eheye.
Oingenie
Culiti d.
llem r
Teponit U
XOret,
nitatur, e,
ne 6 grent
eltinatio,
Corcispr
iis capit
m rhſe,
alnge,
ertechon
Petere
latt. 6.

ſo In.

nam hoſtrn
chores u
n, XCurn
arionisnece
herisatits
rimmere co
Acke inhiln
palreo nt

ſenk
lel

De bono orationis in genere. 9

ſemper conſervent, nullo unquam tempore
exſiccandum; niſi in ſpiritu areſcere & tan-
quam palmites infatuati velint excidi, & in
ignem abjici. Inſuper contenti non ſint Chri-
ſtiani, aut Religioſi, præceptis Eccleſiaſticis
Officiis, aut conſuetis regularis obſervan-
tiæ ritibus, precibus, ſuffragiis aut ſtatis ora-
tionum horis; ſed omne aut potius aliud
quodvis tempus ab occupationibus externis
vacuum, orationibus ſupererogatoriis im-
plere contendant; eò quèd primarius cogi-
tationum noſtrarum ſcopus in continuum
ſine remiſſione famulatum DEI vergere,
atque in eo quieſcere debeat, veluti in cen-
tro motũs ſui, juxta Evangeliſtam: Oportet
ſemper orare, & non deficere, Luc. 1 8. Etenim
hoc obſequii genus, veluti ſervitium huma-
næ conditioni noſtræ proportionatum, exi-
git d nobis Ter Optimus Deus pro ſua glo-
ria & ſalute noſtra. Cùm autem oratio,
præterquam quòd ſit medium ad ſalutem
neceſſarium ex dictis, ſit inſuper donum Dei
ex maximis, inſtrui debent in ſchola hujus
praxeos diſcipuli Domini, ut à Patre lumi-
num efflagitent affectuoſum erga orationem
genium, enixis eundem exorando, ut ex
mera gratioſa paterna ſua munificentia do-
5 net

10 De bono orationis in genere.

net facultatem & animam bonam ad rité

exequendum hoc orationis magiſterium, di-
cens: Domine doce nos orare, Luc. 1I. Doce
nos & illumina, ut placentem coram con-
ſpectu Divinæ tuæ Majeſtatis orationem
fundamus ſicut incenſum in odore virtutis
& fructu ſuavitatis per orationem intentæ.

Proponitur praxis orationum Chriſti
& ejus Apoſtolorum.
Otum tempus converſationis Chriſti
nobiſcum in terris, fuit & una continua
praxis orationis; diem enim tranſigebat
prædicando infidelibus, ceatechiſando rudi-
bus, ſanando infirmos, curando languidos,
& in viam gratiæ reducendo perverſos;
noctem verò impendebat in montibus & ſo-
Hitariis locis, Patrem pro nobis miſeris exo-
rando gemitibns inenarrabilibus, Pernoctans
in oratione Dei, Luc. 6. Et licèt Chriſtus
DEI Filius nullo indigeret pro ſe orationis
medio, utebatur tamen eo pro nobis, tum
in miſeriæ ſublevandæ remedium, tum in
imitationis relinquendæ exemplum; quod
præ cæœtcris virtutum exhibitarum dedit
publicum vix baptizatus; volens erudire

Chriſtianos, quòd tempora Baptiſmi & ora-

tio-

OO”ð”ð
ns,

D

nt mind

Nodes Een

En tn
R
Decaion
eun,4

Llo
ühnrme
Dann
Hin
niondb
Unaß

ter.
Onam A

Wikeriund.

UC.II. Me
1 COraN.
Oratione
dore vim
m intente,

n Clri
n.
Onis Chrit
Wnn continu
muloebe
Indorud-
nguidot,
eretlas

Obus Klo

niletis eio⸗

,Permmtlat
et Chriſtu
ſe Oramioni
nodos, II
jum, funk
Plum; ie
tarun Gel
lens euli
btini .

.

1⸗

De bono oratioms in genere. 1I

tionis, nullo debeant in adultis diſconti-
nuari intervallo: per quadraginta dies &
noctes jejunans, jejunio aſſociavit oratio-
nem, ut à nobis expelleret meridianum
genus dæmonii, quod non exit ab homine,
niſi flagellarum jejunio & oratione: inſpics
nunc ejus, qui egenus non erat, veſtigium;
& in egeſtatis noſtræ ſubſidium, datum
exemplum; quo in unam ſcholam attraxit
Apoſtolos & diſcipulos, factos quoque no-
bis orationis Magiſtros: ſic S. Petrus flebat
amaré, & à galli cantu ad quotidianam au-
roram uſque ſtetit in oratione, trinam nega-
tionem plancturus & jugibus luiturus la-
chrymis: S. Jacobus minor linguam acuit
orationibus, ut collum quaſi cameli ob-
duxerit genibus: S. Bartholomæus centenis
genuflexionibus conſecravit diem, & toti-
dem ſanctificavit noctes ſingulas; de aliis
quidem Apoſtolis particularia non prodie-
runt orationis ſpecificæ documenta, con-
timiæ tamen monumenta extant, eò quòd
ab Aſcenſione Domini uſque ad Pentecoſten
& Spiritus S. adventum perſeveraverint in
orationibus, quas utiꝗque poſt ſupernam
illuminationem tantèò ferventiùs protraxe-
rint poſt Pentecoſten, quantè minus inſpi-
A 6 rati

12 De bono orationis in genere.

rati eandem continuabant ante Spiritũs S.
in terras deſcenſum, volentes experimento
ſuo doctrinali informare nos egena elemen-
ta, quòd unica ad Spiritus Sancti & ſepte-
nariorum ejus donorum receptionem diſpo-
ſitio, ſit ſancta oratio, ejuſque non inter-
polata continuatio; prout modernam tepi-
ditatem primitiva Eccleſia ita confundit, ut
primi Chriſtiani ob orationis jugem fre-
quentiam fuerint communi elogio nomi-
nati, Contemplativi, teſte Philone Hebræo.

Producuntur in medium continuæz
orationis antiqui zelotes.

Poſtolis, & Chriſti diſcipulis numeroſa
contemplativorum annmerare agmina
operoſum non erit nec laborioſum, ſi an-
tiqua recenſeamus ſæcula viris & fœminis
piis plena; qui, ut totos ſeſe immergerent
orationis arcanis, mundo calcem dederunt
& repudium, abdita deſertorum loca in-
colentes, ut eremi & ſolitudines ſylvarum
plus vivificati fuerinr à multitudine Mona-
chorum, cænobitarum & Anachoretarum,
quâm cultiffimæ in populoſis urbibus pla-
reæ: horum virorum ac mulierum occupatio
tota quanta, erat Oratio & Contemplatio, ait

8. Caſ-

D
8CNn,
1

kes,

inlcgven
Dommiin
mni,
Karuunee
Cratont4

Amert

u

neye.

De bono oratiouis in genere. 13

§. Caſſian. ut etiam diebus conjungerent
erpetinn noétes, & ab ortu ad occaſum, ab occaſu
gemdem in ſequentis diei ortum ſteterint in Spiritu
dtie Domini immobiles, ac ſi corporis ſui forent
lonemdin incurii, & degenerãſſent in fi-am marmoris
e non im ſtatuam; neque una nox ardorem extinxit
fernamt,, orationis, quin ſubnaſcens altera lux magis
nfundit, accenderet fervorem; imè biduanas & tri-
ugem ähe duanas unius continuæ meditationis catenas
go non. protraxerunt, ut ſepoſità quaſi corporis ali-
nelhne mentandi mole, tantè expeditius per altiſ-
ſimos virtutum gradus raperentur in apicem
Alnnit perfectionis, Angelis potiùs & Seraphinis
4,. quàm mortalibus aſſimilati creaturis, & in
naneta Deum transformati, imèò Deificati. Loquan-
Neagmin tur pro arena orationis Magiſtri Pauli, An-
m, dm. tonii, Pachomii, Hilariones, Macharii, Ar-
&omimm ſenii, Abbates, Climaci, Baſilii, Benedicti,
nmetgeten & de imbecilliori ſexu Mariæ £gyptiacæ,
ndedemm Pelagiæ, Laides, Magdalenæ, aliaque vix ad
In la i ſufficientiam recenſenda millia, ſtellarum

nesDlmm numerum ferè adæquantia, & ad noſtram
ucine on⸗ doctrinam mundo divinitùs conceſſa. Non
chomm. mihus juniora adoleſcentis mundi tempora,
urbibos d⸗ ad modernam uſque ætatem turgida ſunt
umoctlhri wiris in orationem penitus abreptis . quos
mlan nominabo Dominicos, Bernardos, Cæleſti-

6 A 7 nos,

14 De bono orationit in genere.
nos, Norbertos, Brunones, Philippos Nereos,
& Franciſcos, integro diurno & nocturno
Solis curſu cum Deo in oratione aſſiduos;
ſic de S. Coleta ad exemplum nobis perhi-
bent hiſtoriæ, quòd animam ſuam excolue-
rit, & Deum plerumque horis ſex, decem,
& bis ſenis coluerit; exhibent & Annales
FF. Capucinorum non levia orationis ſtudia

in B. Joanne Lucano, in P. Alphonſo Lupo

viro ex Apoſtolicis negotiis in cathedta plu-
rimùm ulſitato, & aliis, qui octo & bis octo
integras unius naturalis diei horas ſoli do-
nârunt orationis ſtudio; F. Joannes Medi-
nenſis Hiſpanus fixis in cœlum oculis duo-
decim horis inſiſtebat huic exercitio; P. Ber-
nardinus ab Aſti, Ordinis Capucinorum
Generalis, generalibus aliàs implicatus ne-
gotiis, ſolam tertiam noctis & diei partem
externis, reliquas duas internis dabat lu-
cubrationibus; S. Paulus Abbas, ut ex vitis
Patrum lib. 8. innotuit, trecentas de die ora-
tiones connectebat, & non rarò ſeptingen-
tas, ſi revelationibus privatis fidem facimus.
Imitemur ergo Sanctorum veſtigia, 6n
& veſtigio toto, ſaltem in tanto, ut trium-

phemus de inimico noſtro infernali, cujus

contra nos bellum eſt ardentiſſimum, dum
Ora-

ccre Mo

Nn
Gnono
165 D
I aNni

Qumno
AMlduntue

, on

vclON
Alet

1

Kemn hee⸗
uui
amool

enefe.
Upor en
10 Em
tione Al
mn nobis
ſaamercdt
iler, de
nt & Anm
rationis le
Pphonkol.
cahedta 1
o Abisot
horas ſolid
mmnes Hled
Oellis o
1tO; . Nr.
apacinorin
NPücanNe
A Cieipane
nis dabar
1., eX N
dediedr
ndleyenge
nie
eligu, 1N
nto, I tin
nfernal, a

0

De bono orationit in genere. 15
orationis tractatur cauſa & victoria; oratio-
nis neglectum extorquere diabolus nititur
vi & armis ferociſſimis, quia experimentali
damno didicit ſubtractas ſibi per orationis
aſſiduitatem animas, diabolicis alids capti-
vandas laqueis, prout S. Nilus ſcribit: Bel-
lum univerſum inter nos & dæmones est, non
niſi de oratione; etenim quamprimùm accin-
gimur ad orandum, armatur totus infernus
ad debellandum orantes; ne autem exarme-
mur, oportebit tantè ferventiùs orationem
zelare, quantò novimus diabolo magis diſpli-
cere. Hæc de oratione in genere. Nune
de orationis ſpecie.

Tres diſtinguuntur orationis ſecies.

Po prætactum orationis genus, ad tri-
fariam devenio ſpeciem, quæ in ſpiri-
tualis directionis ſpeculis communi parti-
tione vocatur vocalis, mentalis & mixta;
mixta medium quid eſt, de utraque ex-
trema ſpecie communicans, aut potiùs in
ambabus imbibita, adeoꝗue paucis tangenda
ſecundo loco; de mentali tertio, de vo-
cali primo ordine exordiar.

(t) £
De

16

De Orationis ſpecie.

De Oratione vocali.

Oberonem vocalem dixero illam, quam
ſancta Mater Eccleſia Romana in bubl⸗
cis & privatis ſuis Divinis Officiis, ſuppli-
cationibus, cætibus, & congregationibus
per Pſalmorum, Roſariorum, librorumque
devotionalium uſum conſuevit adhibere,
quæ tamen oratio abſque intentionis & at-
tentionis conatu prolata, vix merebitur ora-
tionis nomen, niſi ex intentione ſaltem vir-
tuali illud ſibi vendicet; eſtque hæc oratio
inter alias imperfectior, & in via Domini
principiantium tyronum, parum commu-
nicans luminis, inſtar ingredientis novi-
lunii. Dixi tamen, niſi ex intentione ſaltem
virtuali illud ſibi vendicet; quæ verba pro
conſolatione illarum perſonarum addidero,
quæ actuali recitationi non attendunt de
facto, attenderant autem à principio, aut
quæ id, quod orant, cantant, vel audiunt,
non intelligunt; ſi nempe monialis, aut vir
ignarus in Latina lingua Deum collaudet.
De hac ſive vocalis, ſive mentalis orationis
ſpecie, multis & ponderoſis elogiis eloquun-
tur Conſtitutiones Capucinicæ cap. 3. dum
per ſingulos dies duas diſtinctas integras
ho-

ρ

Precbuc

Vum n
ſolluugt

1
ounelt

erNulol
endantun

mandunch

in plblch

chelftrn

Prulne e
Alndt d

mm h
v,r

Weraen
Undundn

D

Won

e.

lali.

Dilam, gu
naming
heis, lun
gegationt
librorume
it adhibe
nionis &
erebituron
ne laltemy
le hxc oni
Vie Domin
n commu.
entis No⸗
lone ſalten
e Verdahll
m adciden
ttendunn d
incipio, 1
7l audiun
as,
um colaude
ntalisorarin
Ogischonun
e ca. .
nctas ineg

De Orationis ſpecie. 17

horas meditationis præfigunt; jubendo, ut
ex nullo alio, niſi inevitabili negotio, im-
pendantur, dimidientur, aut impediantur;
mandando inſuper ut Religioſi Seraphici
in publicis & privatis ſuis Divinis Olkciis,
precibus & ſpiritualibus penſis quibuſcun-
que meminerint orare ad Deum pro Eccleſiæ
ſupremo Capite, Cardinalibus, Archiepiſco-
pis, Epiſcopis, aliisque Eccleſiaſticæ Hierar-
chiæ Prælatis & membris ſingulis, ſive con-
verſione morum, ſive fidei indigentibus;
non minus pro Auguſtiſſimo Romanorum
Domino, ſupremoque Imperatore, Regi-
bus & Principibus, ac denique omnibus aliis,
ſpecialiſſimè benefactoribus Ordinis vivis
& defunctis, allegando quoque illud Poëtæ
monitum: St cor non orat, fruſtra tua lingua
laborat; ne contra nos Evangelicum illud
intonetur fulmen: Populus hic labis me ho-
norat, cor autem eornm longè eſt à me, Matt. I 5.
V. 3. Cum labiis ergo cor concordet, nifi
tanquam diſcors elongari velit à Deo orans.

De Oratione mixta.

ORarionerh mixtam intelligo illam, quæ
ore elaboratur & ſimul corde, collabo-
rantibus in idipſum organis externis, & men-
te

18 De Orationisz ſpecie.

te internâ, ut id, quod eloquuntur labia, re-

ſonet in animo: hæc orationis ſpecies tan-
tum præponderat vocali, quantum prævalet
ferro argentum; eſtque pia, laudabilis &
fructuoſa valde; v. g. ſi quis voce decantet
Pſalmos, aut recitet Roſarium, mente verò
meditetur abſcondita in verbis myſteria.

De Oratione mentali, ſeu meditatione.

LDEneè docer intendo, dum benè diſtin-
guere ſatago, & dico: Quòd non omnis
meditatio, ut jacet, ſit bona, pia & ſancta,
quin quoque detur & mala, iniqua ac im-
pia, pro diverſitate conceptæ bonæ vel malæ
materiæ, boni vel mali præfigurati objecti,
boni vel mali Præfixi finis; circa quæ tres
hominis potentiæ, videlicet memoria, intel-
lectus & voluntas occupantur tanquam me-
ditationis principia, quibus hæc inchoatur,
practicatur & conſummatur; nam remi-
niſcimur præteritorum per memoriam, &
per eam perſæpè intuemur præſentia velut
per oculum mentis reproducta; diſcurrimus
& ratiocinamur per intellectum ſuper iis,
quæ memoria objecit; denique ea, quæ per
mintellectús tructinam ruminata & examine
exquiſito ventilata ſunt, per voluntatis liber-
ta-

men, udh
wmcommn
Ihedumn
cWancbi
aecget
orof

ge olnto
Pllim, 1

o

herio
4 umetth
Ueile
Abl

Me t

te.
umturldie
niseie
tantumpre
8yoce dett
In, menten
s myſter⸗

mneditati
m bene i
1dnonon
rcſin
niua ein
ne rel ale
1tiObed
rca ue n
emorluyin
tunqvamn
cinchonm
Mim ten
derbortam,
Preſemia N
la; dlovren
tum ſuper!
lueequ
ta & eunm
luntarolbe

De Orationis ſpecie. 19
tatem, tanquam omnium motuum noſtro-
rum dominam, repudiamus fugiendo, vel
amplectimur proſequendo, in quantum vel
conducibilia apparent, vel nociva; adeo-
que digerſis actibus fugæ, deſiderii, odii aut
amoris voluntas utitur & abutitur, fabricat-
que orationem mentalem aut bonam, aut
malam, juxta ſubſtratam materiam, ob-
jectum, ſubjectum, finem, uſum aut abuſum.
Sic de impio ait Pſalmiſta: Iniquitatem medi-
tatus eſt in cubili ſuo, Pſal. 3 5. Econtra me-
ditatio ſemper bona erit, ſi tres animæ po-
tentiæ verſentur ex fine bono circa objeéctam
materiam bonam, & applicentur ad myſteria
Divina, ſpiritualia, Chriſtiana moralia, vir-
tutes inſerendas, vitia evellenda, veritates
fidei, præcepta aut conſilia evangelica, & ea
omnia, quæ huc directè ſpeckare, aut indi-
rectè reduci poſſunt pro Dei gloria, & noſtra
aut proxlmi ſalute. Liceat mihi hic uno ſim-
plici exemplo manuducere ad praxin meos
Neophytos: V. g. Si quis affectet meditari
ſuper hiſtoria quadam Evangelica, neceſſa-
rium erit primò, ut memoria vires ſuas præ-
viè applicet, & intellectui objiciat ea omnia,
quæ ab Evangeliſtis de propoſita hiſtoria,
ſive myſterio in ſcriptis recenſentur: dein

fide

20 De Orationis ſpecie.
fide vivâ & mente devotâ ruminandum eſt
myſterium quaſi recens, & ex antiquis ſæ-
culis ad noſtra hæc tempora reviviſcens: de-
nique per operationem diſcurſivi intellectus
ventilandæ & diſcutiendæ erunt omnes vel
aliquæ potiores Chriſti patientis, reſurgen-
tis, prædicantis, &c. circumſtantiæ; quis,
qualis, quantus ille ſit, quem nobis in exem-
plum proponimus Chriſtum; quantum, ubi,
quomodo & quando operatus ſit gloriam
ſuam & ſalutem noſtram; in quem finem
aptiſſima/ occupatio erit diſcurrere per tri-
tum hunc circumſtantificatum verſiculum:
ais? Quid? Vei? LQuibus auxilits? Cur?
omodo Quando? De quo alibi plura.
Copioſiſſimis etiam argumentorum mini-
ſteriis plena ſunt loci Rhetorici, decem Præ-
dicamenta Philoſophi, quatuor cauſarum
enera, ſimilitudines, contraria, & his ſimi-
a, prour quilibet guſtu ſingulari ſentit ſibi
tanquam ex ſilice excuti devotionis ſcintil-
las, quibus cor accendatur ad amorem, aut
conteratur ad compaſſionem, aut exſtimu-
letur ad imitationem, aut trahatur ad virtu-
tem inſtar apis argumentoſæ; finis enim ope-
rationis intellectualis aliud non reſpicit in
hac divina meditationis practica, quàm pios
vo-

.
hunrsse
P
Nus lehen
oroleinn
Pol, un
teniututnn
Unrrocnee
Unrnenn,
Us, u e⸗
.
Kemll
tonſgennn

Veur,; no

mnenkon
oN
inlinend
fümm,
Pronſto
un hu

1,
minandim
,

friimele
Intomnen
tis, reling⸗
antie,
obisiner⸗
Auuntumm
s ſt ghi⸗
n gben i⸗
nere ern
ſerlculim
lius? C
Ahi Pln
Drümn min.
decembr
Or Calſarnn
,‚hislin
Ni ſentit
dodis ſelnn
amorem,
, Aeiſin
haturad nin
iniseimon
on 1ehier
43, quimpi

De Orationis ſzecie. 21

voluntatis generare affectus, tanquam neo-
natas regenerationis cœleſtis proles; quæ
totas ſe impendant DEO veluti ſummè ama-
bili, unicè per ſpem expetibili, ob majeſta-
tem infinitam adorabili, ob beneficia con-
tinua perennibus gratiis laudabili, &c. Poſ-
ſunt quoque eliciti iſti affectus, ſeu regene-
ratæ mentis proles ſe ſe conſecrare proximis
ſuis, ut hos in neceſſitatibus ſpiritualibus
& corporalibus foveant, ſublevent, erigant,
conſolentur & ad ſalutem æternam promo-
veant; non attentis etiam inimicitiis forſan
præhabitis: poſſunt pariter affectus excitati
rcferri ad nos ipſos, dum contra nos tan-
quam odibiles Deo peccatores concitamus
odium & ſanctam exercemus vindictam, per
impoſita moderatæ mortificationis opera,
ut nobis ipſis indignati erubeſcamus nudita-
tem, vilitatem & nihilum noſtri, illudque
exornemus congruis virtutum ornatibus.
In his præjactis documentis tota verſatur
ratio & ars genuinæ meditationis fructuosè
inſtituendæ; reliquas excitandorum af-
fectuum , & ſtatuendorum melioris vitæ
propoſitorum formulas dabimus per decur-
ſum hujus Opuſculi in locis aptioribus;
unum tamen ſimile, fas erit hie ſubnectere,
vVi⸗

22 De Orationis ſpecie.

videlicet proportionem illam, quæ eſt inter
tres animæ meditabundæ potentias, & cor-
poris alimentandi facultates; ſicut enim ad
vegetandum, nutriendum atque confor-
tandum corpus requiritur cibi præparatio,
ſumptio, maſticatio, digeſtio & in alitum
converſio; ſic tribus dictis animæ potentiis
perficitur meditatio; memoria enim mi-
niſtram agit & cubiculariam, præparando
meditationis puncta, eaque ſuppeditando
intellectui; qui velut dente rationali, ma-
turà cogitatione maſticat, & æquo diſcuſſio-
nis deliberatæ pondere ac menſurâ mate-
riam propoſitam appendit ad ſtateram ju-
dicii; prout circumſtantiarum expoſtulat
qualitas; demum voluntas ſani adinſtar ſto-
machi, per electionis palatum recipit in ven-
triculum myſteria maſticata, eaque digerit
amoris ſupernaturalis calore, ac in ſpiritualis
ſubſtantiæ myſticum alimenrum convertit,
coëuntibus in unam operationem affectibus
admirationis, compaſſlionis, compunctionis,
deſiderii, amoris, firmioris ad emendatio-
nem ac imitationem propoſiti, &c. pro hoc
propoſito potior collocetur labor, præſer-
tim in initiantibus, purgantibus, & con-
templativis neophytis, ſiquidem abſque ſeria
emen-

5

enlidn
ANanum o

verant,cun
ſumen
Jrschl
indllr .

een
gihtn en
Efmnd
leſn

.

ueckin
nn, Ec.
ſcurenin ll
1qle conlg
Prrpurt
in Air
ime Potennn
la ehim n.
Prxparant
ppeditn
Monal, n
odlleule⸗
nd mat.
Menmn i,
etpolbll
Winſtarſo⸗
Chitinren.
gle Aen
nſpttinuli
n converd,
eaRebb
whundion
denmendhri⸗
,Ne. goh
hot, Del
big, N n
ablcnele

Elnen

De Orationis ſpecie. 2
cmendatione & imitationis intentione, tota
in vanum abit meditatio.

Quid & quotuplex ſit meditatio.
Onveniunt SS. Patres ad unum omnes
in re, quòd mentalis Oratio ſit mentis
in Deum elevatio; ſicut autem virtutum aliæ
ſunt infuſæ, quas Deus in nobis ſine nobis
operatur, dum homo ſanctificatur, aut cum
incremento confirmatur; aliæ acquiſitæ,
quas opitulante Divinâ gratiâ, comparamus
induſtrià & cooperatione propriâ, uti ex
S. Aug. docet D. Thom. I. 2. q. 54. art. 4. ad 6
ita duplex aſſignatur ſpecies meditationis;
una acquiſita, quæ & ackiva; altera infuſa,
quæ & paſſiva vocatur; hæc gratiam Dei
& cooperantis voluntatem hominis reſpicit;
iſta induſtriam & exercitationem quaſi ante-
cedentem, gratiam verò Divinam velut
comitantem habet; ita docet Th. à Jeſu via
orat. c. I. & Dionyſ. Carth. his verbis: Oratio
dauplici viâ, ſive modo exercetur; primo regu-
lariter & communiter per rationis uſum ſive
diſcurſum; & hæc oratio rationalis, ſive ac-
quiſita dicitur; cujus complementum, decor
& forma debet eſſe dilectio Dei: Altera infuſa
dicitur, enjus opus pleniſſimum eſt, Sun
lau-

24 De Orationis ſpecie.

& laudibus Creatoris purà mente inſiſtere; hoc

enim damones fugat, deſideratam gratiam
eftuenter meretur, & vitæ cœleſtis præludium
eſt. Hanc infuſam meditationis dulcedinem
S&S eandem obtinendi methodum optimam
docet nos eloquentiſſimus ille prædicator,
qui per integros quadraginta annos ſeſe ſtitit
ante conſpectum Domini tanquam mutum
brutum, & ingemuit, dicens: Ue jumen-
tum factus ſum apud te, doce me orare; ſtitit
ſe tanquam infirmum ante Medicum, tan-
quam ovem ante paſtorem, tanquam pupil-
lum ante curatorem; rogans ſanari, paſci
&£ curari; qui & tanto illuminatus fulgo-
re, tanto accenſus ardore, tanto inflam-
matus eſſe meruit incendio, ut in medita-
tione exarſerit ignis illuminantis, ac chari-
tatis inflammantis eâ vehementiâ, eui ſuffe-
rendæ præcordia vix erant ſufficientia; unde
altefatus Orator atteſtatur, quòèòd ſalubrio-
rem orandi modum nullibi invenerit. Ad-
mirare mi Chriſtianc, Religioſe, vim Di-
vinæ inſpirationis, quæ efflatur & recumbit
ſuper hnmiles; imitare humilitatem,
ut meditationis aucuperis
facilitatem.

Mcjtoti⸗
eent 1

Us Keiotc
Uenleid il
Dhenemut

ni,

Tnnonmn ig
Deinecon
1

1. 4
tenſlengl
Tatamn Vtig
ehin
isCloelie
dum Opiin
lepretle
nnosſeleſi
quam munr
: um
ebrare, i
edicun, n.
lgumplne
nuni,
unns uſee⸗
mo infan.
t inmeddi
, A e
11, aliſuſk
jentie und
d ſalbn.
Nenetk. A
0le, in)
tur A teumt
humiruen,
Upeis

De Orationis ſpecie. 2 5

Meditatio est donum DEIhingulare

Ecunda hæc Orationis ſpecies eſt donum
donorum DEI ſpecialiſſimum ex iis, quæ
clementiſſimus DEIS animabus ſibi devotis
elargiri in terris conſuevit; donum deſide-
rabile cunctis, appetibile 4 Paucis, incompa-
rabile multis, & exſuperans omne donum;
cujus pretioſiſſimum valorem qui compræ-
henderit, facilè poſtponere volet omne pro-
phetiæ, miraculorum, & cu juſcunque alterius
doni gratuiti, poſt gratiam ſanctificantem
ſuperædificati donum; Etenimn anima donum
meditationis perfectè poſſidens, fæliciorem
ſe æſtimet, quocunque alio viatore, multo-
rum talentorum, magnarum ſcientiarum,
altorum ſpirituum poſſeſſore; quoniam dona
naturæ in proximi ſalutem applicanda ve-
niunt, & non minus cum ſubjecti defatiga-
tione, quàm proximi convertendi fructu aſt
meditationis conceſſa gratia & anima con-
templativa ſuavis eſt ſuis ipſius requies, Di-
vinorum favorum centrum, chariſſinnttmn
Divinæ complacentiæ objectum, & Divinæ
Majeſtatis delicium, cui ſacro-ſancta Trini-
tas amoroſiſſima præbet oſcula veluti inau-
guratæ ſponſæ ſuæ electiſſimnæ ex millibus.

B L. icèt

26 De Orationis ſpecie.
Licèt itaque à paucis appetatur deſideratiſſi⸗
mum aliàs hoc meditationis bonum, maxi-
mam tamen ejuſdem neceſſitatem aſtruit
D. Laur. Juſtin. Tract. de Orat. adeò, ut ſine
ſtudio hoc Orationis mentalis nemo ſalvari
poſſit; verba ejus cordibus noſtris ſilice in-
ſculpenda hæc ſunt: Audeo dicere, neminen
ad aternam ſalutem poſſe pertingere abſque iſto
ſtundio. Quiſquis ergo ad æternam ſalutem
aſpiras, ſuſpira quoque ad Deum pro medi-
tionis dono, quæ vehiculum eſt ad portum
cœli, adjutrix virtutum omnium, baculus
peregrinantium, bonorum cunctorum origo
& auctrix; & viciſſim orationis mentalis
neglectus univerſorum malorum, & totius
miſeriæ noſtræ prodromus eſt, teſte Prophe-
rà: Deſolatione deſolata est omnis terra, quia
nullus est, qui recogitet corde, Jerem. 12. No-
tari autem hic velim benevole lector, quèòd
nobis nondum ſermo ſit de contemplatione
myſtica ſeu ſpecialiſſima; ſed de ordinaria
& communi, quam ſuprà activam nomina-
vimus; e& quoòd exercitio & labore humano
acquiratur, adjuvante tamen Divinà gratiâ;
quamque Henricus Harffius de Theol. myſt.
ſcribens, ſic definit: Oratio mentalis est pius

affeltus mentis in Deum direœlus, circa inqutſi-

tionem

Religon bl
enrl,
elio Kun
Laid
Dindi⸗

nen,6

Petlenrte

(binelis

Unt ſonn

.
1dellert.
önlnn, N,.
ltaten 4

Ade, Ut

nemo ll
Oltrisſllcer
ere, nemn
eere Acheh

hamn ſalara

eumpromet

adpom

ium, Daalk
Kommmori
ns menta
n, & Mi

ektebrone.

tena,
lemn.2. N
lcor, gldl
memplnion
Ae ordinu
EWamdoN
lborehum

de Theokn

De Orationis ſpecie. 27
zionem ſupernorum, & deßderium invißibilium,
nt nimirum intelleltus occupetur in cogitatione
caleſtium, & voluntas inflammetur in amore
inviſibilium. Unde Clemens VIII. ſanctâ
ordinatione ſancivit, ut omnis Novitius
Religioſus bis de die incumberet orationi
mentali, & neo-converſi ſaluberrimo hoc
medio penitus abſtraherentur à terrenis,
& citiùs ac plenius transferrentur ad cæleſtia.

Diſtinäitio inter venam Meditatio-
nem, & ſimplicem cogitationem,
ſei ſpeculationem.
PhRopriam differentiam meditationis &
ſpeculationis puræ allegat definitio R. Pa-
tris Mott Ord. Seraph. dum ait: Meditatio
est attenta conſideratio unius ex altero, in ordi-
ne ad excitandum pium affettum. Per primas
quatuor particulas excluditur cogitatio illa,
quæ objecta ſua ſolùm volubiliter repræſen-
tat intellectui, abſque debita rei objectæ
perſcrutatione. Per tres particulas medias
ſubintelligitur diſcurſus & inveſtigatio, quæ
ſunt formale ſignificatum definitionis. Per
reliqua poſtrema vocabula indigitatur ef-
fectus meditationis veræ; quia pia affectio
& inclinatio excitata in voluntate, eſt id,
B 2 quod

2,8 De Orationis ſpecie.
quod primariò per meditationem intendi-
tur, ſicut per ſimplicem & otioſam perſcru-
tationem intellectuùs perficitur cogitatio ſim-
plex; etſi enim ſpeculatio firmo intuitu per-
videat ſua objecta, attamen intuitus ille ad
nullius virtutis operationem refertur, adeo-
que nec peccati odium, nec rerum peritura-
rum contemptus, nec ſupernorum ſubſequi- nnolen
tur amor ex fine & opere operato: êcontrà wermani
veri contemplativi non conſiſtunt in nuda Wünna
ſupernorum cognitione theorica, ſed pro- oclen
grediuntur ad praxin virtutis & perfectionis, uenin
Deumque ipſum, ut quærendum & ardenter
amandum accedunt cum Pfſalmiſta: Con-
caluit cor meum intra me, & in meditatione mea
exardeſeet ignis, Pſal. 3 8. Ignis ſcilicet amo-
ris DEI & proximi, cum excluſione amoris
proprii. Ex his veræ meditationis funda-
mentis apparet, quàm inanis & frivola fue-
rit Ethnicorum & veterum Philoſophorum
Prætextata meditatio, quæ pura putà ſpecu- Cmilucrn
latio dici debet, utpotèé quòd in ſuis medi- mnien
tionibus acquieverint, de Divinis quidquam imn l,
haurire luminis naturalis, & intra naturæ Iunpreſe
limites cognoſcere perfectionem ſpiritualis imntn e
entis, abſque ſupernaturali agnitione practi- oo
candæ virtutis, Deo gratæ aut meritoriĩz. mnn

rrin
Puun

De

De Orattonis ſpecie. 29

De Orationis mentalis dignitate.

Ignitatem meditationis manifeſtat no-
bis ipſa religionis virtus, cujus illa actus
eſt præſtantior; eſt autem religio virtus in
efennn 4 voluntate conſiſtens, per quam debitus cul-
etumpelm tus & reverentia Deo exhibetur. Hæc poſt
rumn fubie virtutes Theologicas Pprincipatum habet, &
tno: α inter morales omnes Pprimatum: cùm ergo
unt inm meditatio ſit actus religionis, erit virtutum
Nct, n quoque actus præſtantior, reſpiciens quidem
Cpenfdlin finem inferiorem & contradiſtinétum à fine
nCaden & cauſa finali virtutum Theologicarum,
Inik: altiori tamen gradu præ moralibus elevatur
Atumnen in Deum; & ideo clevatio mentis in Deum
lcliceram dicitur, quaſi meditabundum pigeat relin-
Wüoneanm quere mentem luto creaturarum immerſam,
tons fud & conſiſtere infrà Sanctiſſimæ Trinitatis tri-
Xfürohme clinium. Duplex etiam eſt Orationis finis,
lolphonm ultimus ſcilicet & non ultimus: ulrimus eſt
Naperiſpen beata illa cum DEO unio „ad quam toto co-
Winhism natu aſcendere anhelat pia anima: non ulti-
Gnsqndn mus eſt, qui interioris hominis reformatio-
imm nem præſefert; partim per vitiorum extirpa-
nenhin tionem, & naturæ vulneratæ meliorationem
gniihen in occupatione & decurſu viæ purgativæ;
utmettn Partim per victoriam & virtutum victricium
B 3 ac-

intuitusile

30 De Orationis ſpecie.
acquiſitionem, ac veritatum Divinarum con-
ſecutionem cognitionis clarioris in via illu-
minativa, ad finem ſimpliciter ultimum im-
mediatè ordinatà, qui eſt via unitiva animæ
cum DEO. Duæ hæ viæ meditationis à ſolis
cognitæ erant Chriſtianis, quibus præambula
erat & alia ſemita, Chriſtianis quidem nota,
ſed Ethnicis potiſſimum approprianda; eſt-
que ſola hominis exterioris ordinata & ho-
neſta compoſitio, ac reformatio in ordine
ad vitam moraliter bonam, & juxta honeſtæ
educationis ac legis naturalis conformitatem
decenter inſtituendam, de qua loquitur Ci-
cero 2. Rhet. ubi Religionis virtutem ſic ex-
ponit: Keligio est virtns, quæ ſuperiori cuidan
naturæ cultum, ceremoniamque affert.

Meditationis partes aſtgnantur.
ein Aſcetæ diverſas delineant medi-
tationis partes; præplacet verò illorum
Ppraxis, qui eam in quatuor partiuntur ſe-
quentes: Prima eſt Præparatio. Secunda
Diſcuſſio, ſeu Conſideratio. Tertia Aßfeltus ſeu
Reſolutio. Quarta Colloquium ſeu Concluſio;
quæ ultima tribus plerumque actibus con-
ſummatur, nempe Gratiarum altione, Obla-
tione & Petitione. Gratiarum actio exercetur
circa

agetul

lee
ckekbos

Onnidpee
Veluttris
alendo⸗
Umn Mdn
Geni
(n
Onnunden

ruleimuns

Nuspreinhe
quidemm
priundh; 6
inata A K⸗
nid in otd
Xjurtihonei
VMormitre:
oinrC

temn ce:

erori cMidan
Z.
fen.

tantur.
inennt med
erdillotun
Pthönuk 4
(ig. Jeoll.
i Alut
, ſen Cndg
e ACibus
,Alline, 0
actioeltle⸗
l.

De Orationis ſpecie. 3 1

circa gratitudinem agendam DEO pro gra-

tiis cæleſtibus, illuminationibus, inſpiratio-
nibus piis, affectibus fervidis, aliisque bene-
ficiis ſub meditatione receptis. Oblatio
conſecrat meditantem DEO, eique præ-
habita omnia pia deſideria, affectuoſa incen-
tiva, ſancta propoſita, & conſequentes ex his
omnibus effectus, fructus, elevationes ac pro-
greſſus fælices præſentes ac futuros attribuit,
refundendo ea in authorem, unde emana-
runt; idꝗque in unione vitæ & paſſionis uni-
geniti Filii Domini noſtri JESU Chriſti,
ejuſque immaculatæ Virginis Matris, ac
omnium Beatorum, maximè corum, quorum
feſta & merita in præſenti recolit Eccleſia
Catholica. Petitio collimat in invocationem
aſſiſtentiæ & ſupercæleſtis adjutorii altiſſimi
Dei; ut ea quæ intellectu compræhenſa ſunt,
efficaci voluntate compleantur: Et licèt hæc
petitio ultimum hic locum teneat, omnibus
tamen orationis partibus, imè ſingulis acti-
bus apta erit, quoties pro exigentia materiæ,
ariditate animæ aut alio quocunque eventu
neceſſarium fore, Spiritus Domini ſuggeſ-
ſerit.
Abſolutà meditatione ſuper ejuſdem ſuc-
ceſſu & factà omnium partium applicatione
B 4 breve

32 De Orationis ſpecie.
breve formare examen conducens erit; ſique
ex recto conſcientiæ dictamine rectè omnia
ſucceſſiſſe deprehenderis; agendæ erunt Deo
omnium bonarum cogitationum inſpiratori
gratiæ in ſpiritu humilitatis, tunc autem ſuc-
ceſſum judicamus Proſperum, ſi ſalutarem
aliquam veritatis anté minùs cognitæ ſeſe
aperuiſſe captum inveneris, aut efficacia re-
ſolveris propoſita vitii corrigendi, virtutis-
que zelandæ. Qaſu quo autem reum te vi-

deris ſomnolentiæ aut ariditatis cauſatæ, ne-

gligentiæ aut tepiditatis incurſu, aut alterius
utcunque nominatæ aut innominatæ culpæ;
vehementi compunctione tactus, erubeſces
cum pœnitentia, aut etiam particulari voto,
commiſſum defectum deinceps vitandi, &
cum fœnore compenſandi: Fortiſſimi pro-
poſiti & optimæ meditationis eventum tunc
divinabis, ſi facta propoſita perfectioris vitæ
crebrius per diem redeant in mentem, ut in
opus quoque exeant: ſi prima virtutis prin-
cipia frequenter præ oculis ſiſtas, & earum
impedimenta removeas, Gccalioncs oblatas
exequaris, aut deficientes invenire conaris.
Nunc ad partes meditationis in particu-
lari, & quidem primèò

De

N

Ctuln, g
Imnm A

en anlu en
Uer eim
Neum un
tiorhl,
OraNnG

clen a
eAnn

nhuk

fuN ee⸗

Reen

tone

Wrin

De Orationis ſpecie. 33

De praparatione ad meditationem

ndrenumn) in genere.
m inlint Ræparatio generica aliud nec ſonat, nec
Patchul poſtulat, quàm hominis in-& exterioris
, 1t ſalorne

congruam ad orandum diſpoſitionem, in-
utk clamante hanc Prophetà Regio: Præparatio-
rekteren nem cordis eorum andivit auris tua, Pfſal. 9.
ndi, imm Hæc enim facilitat orantem „& inclinat
enleumte Deum exaudientem; ut-tantèò celerius fiat
icnimen cxorabilis, quantò decentiùs pulſat mens
bautalei orantis: Vis ergo inflammari, vis amari, vis
niurale elevari ſub actuali meditatione; ſtude eſſe
,enbels inflammabilis, amabilis & elevabilis in præ-
iollati doe paratione; ſicut enim in agro cordis tui ea-
GVtund, dem, quæ inſeruiſti, colliges in meſſe; ſic
eriini re quidquid prima capit teſta, ſecunda ſapit;
cſenummm id eſt, ſi in meditatione ipſa vis pias tibi oc-
Kdoisn currere cogitationes; talibus præviè te im-
enem, Min buas ſermonibus, ſpeciebus repræſentativis,
GIIISi lectionibus & diſpoſitionibus, ut inter præ-
lus, K via & ſubſequa ſit æqua pietatis proportio.
Clonesodln .
Velireconri De præparatione remota.

is inpenor. PkRaparatio remota eſt genericæ diſpoſi-
imd tionis applicatio, & omnis impedimenti
hanc impugnantis remotio; ut omne id am-
B 5 plecta-

Conite

34 De Orationis ſpecte.
plectaris, quod diſpoſitionis uſum poterit
promovere, ac id repudies, quod poteſt hunc
retardare, etſi idipſum forſan utile aliàs vi-
deatur, aut etiam neceſſarium. Primam verò
diſpoſitionis ſedem dixero eſſe animæ inta-
minatæ puritatem, quæ què erit purior, eò
guſtus Dei erit certior, ſuavior & conſtan-
tior, juxta illud Matth. 5ỹ. Beati mundo corde,
quoniam ipfi Deum videbunt, & Pſal. 3 3. Gaſta-
te & videte, quoniam ſuavis eſt Dominns. Ete-
nim puritas cordis tritiſſima via eſt, quâ
ſponſa anima tranſit inoffenſo pede ad thala-
mum æterni Regis, & amplexus Divini amo-
ris; quidquid hujus conſortii læſivum eſt,
id deteſtationi eſſe debet: unde non ſolùm
à malo, ſed & ab omni ſpecie mali, ſive letha-
lis, ſive venialis, erit abſtrahendus medita-
bundus animus; quemadmodum enim le-
thalis noxa mors eſt ſpiritualis, ita venialis
culpa morbus eſt animæ ſcabioſus, deturpans
& inficiens, ac per conſequens Divinum
Sponſum ab amplexu & ſuaviſſimis oſculis
deterrens, & nauſeam præſentiſſimam inge-
nerans. Sit itaque nudus & ſeparatus à cadu-
cis inferioris mundi, qui ad ſuperna evolare
intendit: aciem mentis ad montem contem-
plationis dirigat, & alas à terreno contagii
viſco

coorasl

D

cduncrle
Mllo tenpe
Conalnnumn
Celunfue
Mmzinquer
enmi fen
hemicet
Mnde:
Mek
uluß/

ae
ilgenpe
iöſlegei
Neeleäie

iaqoqne
loc

Pulun i
olorekker
utlealdet
Drimamn
Eeaninein
eitppniot,
or & eorl
timundhont
hlz,
Dominu, H
A k,
pegeaathi
6Dininiame
lelrum ch
enonl
iſge letr
ndus medin
unm enin’
, itl veninl
,Cenupan
dens Djinu
Rms
niimamin
epermbict
lupemeſe
onkemcone
eirend cn

De Orationis ſpecie. 3 5

viſco ſolutas ſpiritus dilatet, ut ſuper pinna-
culum cœleſtis templi expeditiùs transvolet,
nullo temporalium affectu, aut paſſionum
conglutinatus pruritu; ne affectus pravi quie-
tem turbent animi, dum ante meditationis
acceſſum fuerint indomiti; ne mens inordi-
natis inquietata concupiſcentiis, indagandis
æternis veritatibus inepta debeat dolenter
ingemiſcere, & ſibi ipſi ſucclamare illud
Pfſalmiſtæ: Turbatus eſt à furore oculus mens,
Pſal. 6. Et dereliquit me virtus mea, & lumen
oculorum meorum, & ipſam non eſt mecum,

Pſal. 37.

De præparatione propinqua.
ORcim præparationis propinquæ, quæ
& proximior ſeu propior dicitur, eſt,
prævidere meditationis materiam, eamque
prælegere & relegere, prout ad illuminatio-
nem intellectůs & inamarationem volunta-
tis judicaverit convenientiùs: ſicut autem
hæc lectio eſt præ cæteris primèò neceſſaria,
ita quoque neceſſarium eſt, ut ſit pia, devota,
ſancta & plerumque occupata circa Domi-
nicæ Paſſionis ſingulare aliquod myſterium,
qua ſanctior, fructuoſior & ſalubrior nequit
haberi meditatio; ſic lectio illa brevis, fæ-
B 6 cunda,

36 De Orationis ſpecie.
cunda, & benè intellectu comprehenſa, abſ-
ue ſubtilitate & curioſitate, ne anima po-
tiùs docta, quàm devota evadere velle videa-
tur; unde neceſſe non erit totam materiam
memoriæ penitûs mandare, ſed principa-
liora tantùm puncta, & ea, quæ ad rem &
finem meditationis faciunt, ſcilicet ad fugam
& odium peccatorum, ad ſui ipſius abnega-
tionem, ad vitiorum maximè familiarium
eradicationem, ac virtutum deſideratarum
familiaritatem. Ex his ſic practicatis lucra-
beris confeſtim fructum non modicum, ad-
jutorium Dei centeſimum, & ſapientiam
ſupercæleſtem illam, de qua Apoſtolus 2 Co-
rinth. 1. ſcribit: Sicut ſocit paſſionum eſtis,
lic eritis & conſolationis.

De præparatione proxima.
Ertia & proxima præparatio, meditatio-

nis afticit principium, ut per actualem
mentis in Deum elevationem homo ſe ſiſtat

in præſentia viva Dei, & Divinæ Majeſtatis

conſpectu, quaſi jam conſtitutus ante thro-
num empyreum, de facie ad faciem viſione
beatificâ intuiturus Omnipotentem ſibi verè
præſentem, circa ſe exiſtentem, intra ſe ma-
nentem, & omnia replentem per eſſentiam,
præ-

Acmum
lentet,l

tlemram
Eenn M
chl
ſeerpotentun
efſoe
uneriwacet
iumvmun
Ekunlit
inon,
Tetne)
Conmnbe

Demn o
nignum,
ſedinm
u Ic
Mhler
elnti⸗
Uo,in 4

reelle 7“
tann matei
ſed Prine
Guradten
icetadſun⸗

plius dbnen

Lkamnliant
Cellgeraran
Wicnrs Iun
Nochcun, 4

Oxinna,

, mecltati⸗
hen Ahgen
nomd leld
nr Mujetr
Ers ntetn
hcen Wn
enten bbir
mn, immle
tpeteen⸗
⸗

De Orationis ſzecie. 37
præſentiam & potentiam, juxta illud: Enter,
præſenter, Deus eſt, & ubique potenter: Per
eſſentiam intimos cordis receſſus quaſi pe-
netrat; per præſentiam opus, quod agitur,
cognoſcibiliter & compræhenſivè obſervat;
per potentiam orantis adjuvat affectum. Poſt
hunc vivacem fidei actum, aliarum eminen-
tium virtutum ſubſequetur comitatus, nem-
pe humilitatis, compunctionis, fiduciæ, pe-
titionis, &c. Humilitatem excitabit partim
æternæ Majeſtatis conſideratio, quam tibi
& omnibus rebus credis præſentem; partim
vilitatis & dependentiæ tuæ agnitio, quâ
tam corpus maculatum, quàâm animam in-
numeris peccatorum reatibus depræhendis
ream; vi cujus agnitionis elicitur contritio
& compunctio, eò quèòd Deus peccatores
non exaudiat, & ſacrificium ac incenſum
iniqui, ſit abominatio Deo, Iſa. I. Nihilo-
minus contrito corde magnam jactabis in
Deum confidentiam, in ejus confiſus be-
nignitate, qui non vult mortem peccatoris,
ſed ut magis convertatur & vivat; quam vi-
tam ut conſequaris, emendationem pecca-
minoſæ vitæ propones, & denique fructuoſæ
meditationis ſucceſſum humiliter poſtula-
bis, in ordine ad ſcopum præfixum conſe-
B 7 quen-

3z8 De Orationis ſpecie.
quendum per interceſſionem Beatæ Mariæ
Virginis immaculatæ, cujus auxilium im-
Plorabis, ut honorem & beneplacitum Dei
unicè exequaris.
In caſu autem, quèd aliquis non præ-
miſsâ debitã præparatione ſeſe accinxiſſet ad
meditandum & meditationis horam, mo-
net ſapienter Pater Bellintanus Capucin.
quòèòd propterea non ſit meditatio ipſa in-
termittenda, ſed omni meliori conatu ni-
tendum, pro viribus, ad meditandum juxta
capacitatem. Addit idem myſticus vir: Quèòd
licet præparatio non ſit de facili obiter
tractanda, minus negligenda, aut per-
functoriè inſtituenda, attamen in ea diu
hærendum aut immorandum non ſit; benè
autem, fortiter & nervosè cum debita at-
tentione præparandus animus; qui enim
orationem inchoat, & vivacem conferre
attentionem non laborat, is cribro quaſi
aquam haurit, potiorem tempotis partem
otiosè inſumit, & ne totam orationem abſ-
que ſperato fructu tranſigat, eſt timendum.
Hæc de prima Orationis parte,
nunc

☛ (†) ☚

Diin
llecß
Ninil
olab
eim oe
üirroncen
CECullkuntn
ſen muetir

Wnn, en

Amandmn,
Unlyyh
ONtavi
umu
WE e

1.. .
Lumun

ene it,
Mnluumn.
phrimmd
is non .
ccingillet
toram, m.
1s Ciplcn
tio ihla n⸗
ficonatun.
Vndumfun
Tlli obire
Aut per⸗
in ea din
nſe; ben
Adebit .
qui elin
nn conkent
bro qu
Cts en
Ationemdh.
eRtunendun
i hane,

De Orationis ſpecie. 39
De Diſcuſtone, ſeu Conſideratione,

quæ es ſecunda pars meditationis.

Ecunda Meditationis pars eſt Conſidera-
tio, ſeu Diſcuſſio, hujus officium eſt, ma-
teriam propoſitam attentè conſiderare, bre-
viter ponderare, ſimpliciter perſcrutari, &
circumſtantialiter diſcutere, pro varia rei,
ſeu materiæ hujus varietate indagando na-
turam, cauſas, proprietates, & ſimiles cir-
cumſtantias, non tamen ſubtiles ſpeculatio-
nes volendo; quare ſimpliciter, vivâ tamen
fide, ea ſoluùm quærendo, quæ affectum & vo-
luntatem accendant, ejuſque duritiem emol-
liant, ut ignis, ſeu Dei, & virtutum amor
in cordibus noſtris, in virtute ſanctæ medi-
tationis in -& exardeſcat, (oo modo, quo
mediante ferro ille ex duriore ſilice excuti-
tur) qui accendat ſimul & illuminet. Atten-
dendum interim diligentius eſt, quòd medi-
tatio ſit medium efficaciſſimum ad DEUM
amandum, & ad virtutes in anima implan-
tandas, præſtantiſſimum, êcontràâ remedium
contra vitia & ad ea extirpanda nulli ſecun-
dum: quare ordinariè (ſi amas bonum animæ
tuæ) meditationem tuam ad illud vitium
eliminandum, quod tibi majora faceſſit ne-
80-

4⁰ De Orationis ſpecie.

gotia, & virtutem illam acquirendam, in
cujus praxi plus reluctantiæ, at minus victo-
riæ experiri edoctus es, dirigere ſedulèò ſtu-
deas: & ſi quandoque in pio aliquo deſiderio
Domino DEO placendi, perverſa vitandi,
erfectionique ſtudendi efferbueris, mox
ad particulare deſcendas, & in facto ipſo
oſtendas, quàm ſerium tibi ſit, à malo quo-
cunque declinandi, & bono unicè & con-
ſtantiùs adhærendi.

Detertia Meditationis parte, quæ est
Ahfeltus, ſeu Reſolutio.
Erri Meditationis pars eſt affectus, ſeu
Reſolutio; eſtque principalis pars ipſius
orationis, ex qua fructus Meditationis unicè
dependet, imè ipſiſſimus & proprius ejuſ-
dem fructus dici poteſt; & nihil aliud eſt,
quàm affectus illi, & actus, quos voluntas
in ſe producit, poſtquam per materiæ pro-
poſitæ ponderationem & diſcuſſionem fuit
commota, & excitata; inter præfatos autem
affectus numerantur Amor, Timor, Spes,
Gaudium, Triſtitia, Deſiderium, Admiratio,
Compaſſio, Compunctio, ſeu dolor de com-
miſſis peccatis, & ſimiles. Inter actus nu-
merantur nolle, velle, proponere, gratias
agere,

nenmes Kenn
Kropor
Plz,Un

Citanonec

aimrinnel
onomn
Tudere N
Emornsc
ſioni ſir
lumeſun
iunnd.
baur

Lencin in
Minupnid
teſeclb
vodellen
erſa vinn
etis,
nkacto i
mahod
nice G.

e,leef

kche, ſa
Sparns

lomisund
oprins el⸗
i Alicd et⸗

105 Polunnas .

Utetie glo.
Gorem n
riarcsanen
Timot, N
In,Adnirnt
dolorcecon
tet Mn
nere, un

40cle
4666*

De Orationis ſpecie. 41
agere, offerre, petere, laudare, & his non
abſimiles, quibus communiter Meditatio
perficitur, terminatur, ſeu concluditur.
Affectus recenſiti non omnes ſemper eli-
ciendi, ſed pro diverſitate materiæ & per-
ſonæ, diverſi, plures, vel pauciores. Benè
autem notandum eſt, quèd non parum ex-
pediat ſingulis punctis meditationis conve-
nientes affectus, & congruos actus addere,
& propoſita practica formare, ſine quibus
parvus, ſi non omninò nullus fructus ex me-
ditatione erit ſperandus, præviſis, imò ſtudio
etiam quæſitis occaſionibus ad ea practican-
da, & exequenda ,& ſic major & certior erit
meditationis fructus. Poteſt tamen quan-
doque reſolutio, affectus, ſeu actio differri
ad ultimi puncti finem uſque, ſi id patiatur
materiæ, ſeu orationis qualitas „NHatura, aut
diſpoſitio. Conformes affectus eliciendi
veniunt in meditationibus; affectus quilibet,
non conveniunt cuilibet, ſed debet quiſque
ſtudere & benè attendere, quèòd affectus
& motus conditioni convenientes, & diſpo-
ſitioni ſuæ tunc conformes eliciat & in vo-
luntate ſua excitet. Niſi ſenſerit ſe à duétu
Spiritũs Sancti magis duci ad hoc, qum il-
lud, qui tractus Spiritũs tunc erit ſequendus.
In-

42 De Orationis ſpecie.

Incipientibus igitur in hoc exercitio po-

tiùs motus doloris, timoris, petitionis veniæ,
deſiderii ſe corrigendi, vitam emendandi
conveniunt, qui & eliciendi erunt median-
tibus conſiderationibus de quatuor noviſſi-
mis, morte, inferno, judicio & cœleſti gloria,
de æternitate, & gravitate peccati mortalis,
&c.
Proficientibus verò conveniunt motus
Spei, deſiderii, & propoſiti multa bona fa-
ciendi, de virtute in virtutem proficiendi,
quamvis ex his proficientibus non ſint omit-
tendi aut negligendi affectus incipientium,
ſcilicet timoris, doloris, &c.
Perfectis benè convenit affectus amoris,
& ardentis deſiderii amorem tunc continuò
in ſe, & in aliis augendi, &c.
Idcircò dum Oratio mentalis fit v. g. de
Paſſione Chriſti, incipientes debent præ-
primis in - & excitare ſe ad compaſſionem,
fletum & dolorem de peccatis, quia cauſa
fuêre tantæ, & tam amaræ paſſionis, &c.
Proficientes verò ad imitationem virtu-
tum, quæ in Chriſto patiente tantoperè
elucent.
Perfecti tandem allaborare fortiter de-
bent, ut excitentur ad conformationem,
quâ

lirhen
inpulin
vobispul

Denulin
Cl

Pha
lot lec
lrrhetfei
Monncon
Linlimen
laum, gu

m

Dedarces
ledtemum
Ceſlone e
annes

Odlebei

Ub
u

ie

Hatuor nor

Ccleti G

Ccatimont

niunt m

ulabona
nprokeet
Monknron

Cus arnott
nc Cconki

npalonen
Jun
ns, N⸗

e lantohe

e ſortler
Orunatonen
0

1

Eetetign,

etlilonisren . .
n impulſus Salvator tam dira & immenſa pro

De Orationis ſpecie. 4
quâ reſpondeant tanto Divino amori, quo

nobis pati dignatus eſt.

De ultima Meditationis parte, quæ est
Colloquium, ſeu concluſio Me-

ditationis.

E hac jam tum ſuprà aliquid dictum eſt
poſt recenſitas partes meditationis, qua-
liter perficiatur. Dicitur autem colloquium,
& non inconvenienter, quèd ei proprium
& inſtituendum ſit, quaſi ſermo amici ad
amicum, quaſi allocutio ſervi ad dominum
ſuum, nunc petendo gratiam, nunc incuſan-
do culpam, nunc dirigendo hoc colloquium
vel ad ipſum Deum Patrem, vel Dei Filium,
ceu Verbum Patris, vel Spiritum Sanctum,
qui dator eſt munerum, ut munera ſaluti
neceſſaria largiatur, vel ad Divam Virginem,
S. Angelum Cuſtodem, & ipſos Sanctos cœ-
leſtes Incolas, eos enixiùs rogando, ut ad con-
ſequendum meditationis fructum ſuâ inter-
cefſione concurrant, ad quod & ipſi medi-
tantes affectibus & actibus voluntatis, putà
oblectationis, gratiarum actionis, imitatio-
nis, petitionis allaborare non negligant. De
quo in ſuis Exercitiis & agit D. Ignatius; qui
& pu-

44 De Orationis ſpecie.

& putat in addit. 5. quèòd examen in fine me- mtl
ditationis de bono vel malo ſucceſſu ejuſ- penduli⸗
dem ſit tanti momenti, ut nullus ſine eo ſit lenetien
facturus progreſſum. rum
Porrò Religioſo, ſeu unicuique ad per- glol ier
fectionem aſpiranti unum unicè poſt medi- ſushutort

tationem eſt neceſſarium, quòd ſcilicet ipſi niotzil
non ſufficiat firmum propoſitum exercendæ eicenu
virtutis, aut vitii eradicandi, ſed ſine mora quinbren
per ſedulam praxin, diligentem curam labo- mmſtie
remque indefeſſum manum mittat ad ara- Uunſenn
trum, & propoſita facta in opus redigat, ad Mon in
quod obtinendum non parum contribuent bwun
tria ſequentia:
Primum: De die ſæpiùs meminiſſe pro-
poſiti in oratione facti.
Secandum. Ad id exequendum nullam
occaſionem prætermittere, imèò ſtudio eam
quærere.
Tertium Examen particulare quotidie di-
ligentiuùs facere.

De Aßirationibus, ſeu Orationibas gein l
jaculatoriis. n
X Oratione mixta prodeunt Orationes icke
jaculatoriæ; ſunt autem hæ Orationes
jaculatoriæ, ſecundùm D. Bonavent. & Ma-

giſtros

1

Nnin et

urceſle

llolnat

nigne A
4 1
e polt ne

dlcilee

imexcteen
ledſinen
ncuramlr
Nitar ad e

reltor,
Cnrribyet

niniſepro

um nuln

Oludiocen.

Mrilec

Atiotie

In Oranon-
hæ Ontion
Wen dNl
Arn

De Orationis ſpecie. 4 5
giſtros Aſceticos, medium brevius, & com-
pendioſius, imò quocunque medio efficacius
perveniendi ad perfectionem, & perfectam
charitatem, & intimam unionem Divinam;
quod idem pariter affirmat Venerabilis Blo-
ſius his formalibus, Inſtit. ſpirit. cap. 5. Aſpi-
rationes illæ jaculatoriæ, & ferventiora Dei
deſideria ſunt via brevior, ac certior, cum
qua in brevibus ad perſectionem, ad ſapien-
tiam myſticæ Theologiæ, & Divinam unio-
nem pertingimus. Hoc idem Author re-
plicat, & in multis locis mirificè amplificat,
quibus urebantur antiqui Monachi; ideo
autem vocabantur Oratiônes jaculatoriæ,
quia quaſi ſagittæ ignitæ ſunt, quæ cor no-
ſtrum e -& immittit in cor Dei, quibus hoc
cor noſtrum vulneratur, ac magis & magis
in Dei amore ſuccenditur, conſervando in ſe
calorem, devotionem, fervorem, ne in-
tepeſcat. Deinde hæ Orationes jaculatoriæ
dicuntur Aſpirationes, quia ſunt quaſi reſpi-
ria & ſuſpiria pro DEO data, vel edita deſi-
deria, quibus mediantibus attingimus ad
ipſius unionem, poſſeſſionem & fruitionem;
hinc deberent illæ in anima noſtra æquè fre-
quentes eſſe, ac ipſæ naturales reſpirationes.
Finaliter dicuntur motus Anagogici, id eſt,
actus

46 De Orationis ſzecie.
actus amoris elevati, eò quòd ſint quaſi im-
pulſus animæ, & deſideria amoroſa, vel quaſi
alæ, quæ ipſam elevant ſupra ſeipſam.
Hic autem advertendum eſt, quèòd tales
actus jaculatorii, & aſpirativi, ſeu Anagogici,
qui ultimi docent, quò tendamus, debeant
eſſe conjuncti cum vera mortificatione cor-
poris, & animæ, & tuno in Deum ipſum pe-
netrant, ac intrant fortiùs in ipſa interiora
animæ, & tollunt omnia, quæ quoquo modo
impediunt acceſſum ad eundem, ejuſque
unionem. Et hæc via ſecurior & brevior eſt
ad obtinendum ea, quæ dicta ſunt. Ita Bloſ.
cit. ubi ſuprà. Cujus verba hæc ſunt: Aſſidua
aſpirationum, ſeu orationum jaculatoriarum,
& ferventium deſideriorum ad Deum emiſ-
ſio veræ mortificationi & abnegationi con-
juncta, certiſſimum eſt compendium, quo
citò, facilèque pervenitur ad perfectionem,
& myſticæ Theologiæ ſapientiam, unionem-
que Divinam; nam hnjuſmodi aſpirationes
efficaciter penetrant, & ſuperant omnia me-
dia, quæ ſunt inter Deum, & animam.
Ex his paucis verbis, & ſuis ſignificatis,
abundè ſuſficienterꝗque colligitur magna ve-
hementia & excellentia profectůús harum
Orationum, & earum exercitii. Videatur
Bloſ.

orre

iculavet
irlourn
in-ompe
allohel
ſuntinta

De natu
Oya

Aarn
tiumun
neus, Ein

1 1
Wrons
lun, 4
As, mial⸗
endd
unumigin
Denle
Ccrnt immn

Dle.

ie.

tolaelee
t, ln
leu Anud⸗
mn, G⸗

iſcationen
dum iplumn
ipla inren

oquomt

cen, kile

1 Abreri
nr. IEea
Cunr: Aſ
laroruru
Deum em
ewni
endium,

Aun, unnohen.

atmor

1Morun

De Orationis ſpecie. 47
Bloſ. cit. qui de his aſpirationibus, & actibus
jaculatoriis multum certé devoris in Reg.
vitæ ſpirit. c. 22. in Inſtructione ſpirit. c. 4.
in Compendio inſtructionum ſpirit. in Spe-
culo Religioſorum, & alibi, & inveniri poſ-
ſunt in tabula, verbo: Aſpirationes.

De natura, eſſentia, & eſicacia &.

Orationum jaculatoriarum.

Atura & eſſentia Orationum jaculato-
riarum eſt actus ſupernaturalis ſubita-
neus, & inflammatus, qui de arcu animæ
amoris igne accenſæ vibratur in modum ſa-
gittæ in Deum; ſcintillæ hæ ſunt aſcendentes
de officina cordis ignita; ſunt lampades ſuos
ſecum fulgores portantes; ſunt artificioſi
ignes, qui in ipſam uſque aquam Divinæ in-
dignationis ardent, ac penetrantes ſagittæ
aureæ ſunt, quæ ſemper feriunt amoris ja-
culis; ſunt inſtar gladii bicipitis pro vagina
cor ipſum habentis, ictus & punctiones per
manum ipſius linguæ inferentis.
Deinde eſt earum efficacia tanta, ut vin-
cant immutabile, impenetrabile & invinci-
blle. Sume exemplum: David Rex damna-
tus erat tanquam reus mortis, in judicio erat
regiſtrata ipſius ſententia, quæ & bublien
uit

4⁸ De Orationis ſpecie.

fuit per os Nathan Prophetæ, & eidem Davi-

di annuntiata: aſt, ut primuùm hic, median-
tibus jaculatoriis, ſcivit pulſare & adire Ro-
tam Divinæ juſtitiæ, ingeminando: Peæccavil!
meruit exaudiri, & ſententia in alterum ver-
ſa eſt: Dominus quoque tranſtulit peccatum
tuum, ait ſacer Textus 2 Reg. 12. non morieris.
Quas & plagas ſui cordis ipſemet in ſuis
Pſalmis, ſeu Ganticis, confiteri non erubuit.
Horum actuum velocitas non poteſt eſſe
major, quandoquidem inſtar fulguris unico
actu & ictu ſimul & ſemel terminum attin-
gunt, abſque eo, quòd per medium tranſeant;
ſicut enim fulgur orit ab Oriente, & pares
uſque in Occidentem, ſic etiam David ani-
mam ſuam aſſimilabat cervo ſauciato, qui
fontem ſemper habet in corde, quem & ſum-
mopere deſiderat inquirendo ore.
Frequentia eorum poteſt eſſe tanta, quan-
tam volumus in omni loco & opere; non
enim poſſunt actus illi jaculatorii, ſeu Aſpi-
rationes impediri à negotio, ſeu labore, aut
alio quocunque, & ex variis accidentibus
format anima varias, & in DEIM emittit
aſpirationes „ quarum ſcopus nec cœlum,
nec terra, nec ulla creatura, ſed ipſe
DEUS eſt.

Praxis,

Cbpin
pote
h
N
norez

A
Enroon
Uhar
leindn
IECN

—

—.—

Kadte
co: De
emm
lit ua
non ma
emet in!
Onenbe
npotett
lerizn
ninuma
ntranler
, & in
Dawndn
lento,
vem Kln
e.
unty u
Nhere, i
, EoN

eNldore

8aeident
DEUNen
g ter
a, Ed

Praxis exercendi Orationes jaculatorias. 49

Praxis, quam debent Magiſtri ſuos
docere F. Novitios, ut cum fructu
valeant exercere Aßpirationes, ſeiu
Orationes jaculatorias.

Uemadmodum tres viæ ſunt in vita ſpi-
rituali, purgativa una, quæ ad prin-
cipiantes ſpectat; altera illuminativa, quæ
profieientium eſt; tertia, ſeu ultima unitiva
eſt, quæ perfectorum eſſe dignoſcitur. Sic
& tres diverſæ aſpirationes ſunt, ſeu Ora-
tiones jaculatoriæ. Primæ ſunt directæ ad
conſequendam Peccatorum veniam, & pur-
gandam animam à vitiis, malis inclinationi-
bus affectuum terrenorum, & hæ pertinent
ad viam purgativam. Secundæ ſunt directæ
ad acquiſitionem virtutum, ad vincendas
tentationes, ad amplexandas difficultates
& labores in facienda acquiſitione virtutum,
& hæ ſpectant ad viam illuminativam. Ter-
tiæ inducunt ad acquiſitionem unionis ani-
mæ cum DEO, mediante ligamine perfecti
amoris Dei, & hæ ſunt pro via unitiva
deſtinatæ.

(†)
C De

y5o Praxis eergendi Aſpirationés,

De Aßirationibus viæ purgativæ.
Tautem quiſque ſe ſciat benè applicare
huic ſancto exercitio, conformiter ſuo
ſtatui & diſpoſitioni; ſciendum eſt, quòd
aſpirationes, ſeu Orationes jaculatoriæ Viæ
purgativæ accommodatæ ſint hæ & ſimiles:
Domine mi Eſu Chriſte, qui veniſti
in mundum peccatores ſalvos facere,
ignoſce mihi vitam meam malam
præteritam. Pater, peccavi in cœ-
lum & coram te, jam non ſum dignus
vocari filius tuus. Domine peccavi
ſuper numerum arenæ maris, ô quàm
me pœnitet! Peccata mea cognoſco
Domine, & coram te lachrymosè
confiteor. Quidquid iniquuw &
peccatum eſt, abominor, & deteſtor
tanquam offenſam tuam, ſeu Divinæ
Majeſtatis tuæ, & ſuper eo dolenter
ingemiſco, & nolo ampliùs peccare.
Utinam, 6 Amor meus! ⅛ DEus meus!
nunquam! nunquam offendiſſem Di-
vinam Bonitatem tumm! Fac be-
nignè Domine! parce mihi Domi-
ne

tend
muN
munb
etpt
qO
Dron
tis ton
Donn
Poriht
Lpoll

WI. J
Ora
Hedn U
ezobi⸗
C ſt
u

ntet,

Uraltwe.

end apole⸗

qui reri
vos fact
nn mal
Ccayt in
ndien
e gecen
,0 an
cognol
kchrymne
inigvum
Ecerete
CuDin
ed Went
Plcepece
0Dlusm
Fencſſenn

91 U
emihior

ſen Orationes jaculatortas. 51
ne pro tua infinita bonitate. O uti-
nam primitùs potiuùs natus eſſem ſine
manibus, ſine pedibus, cœcus, & in
perpetuum fatuus, & brutus, quàm
quòd Te unicàâ ſolâ vice offenderim!
Utinam potiùs omnia mala adverſan-
tis fortunæ, quàm tuam diſgratiam,
Domine Deus, incurriſſem! Vellem
potiùs à mille malignis ſpiritibus fuiſ-
ſe poſſeſſus, quàm Tibi, vel ſemel cum
peccatis meis diſplicuiſſe. Da gra-
tiam Domine, ut potiùs morte ſubi-
tancâ moriar, quàm quòd Te amplius
peccando offendam. Potius eligam
poœnis purgatorii addici uſque in diem
judicii, quàm ampliùs prævaricari.
Converte igitur me Domine! & con-
vertar. Sana me Domine! & ſana-
bor. Salvum me fac! & ſalvus ero.
Quoniam non juſtificabitur in con-
ſpectu tuo omnis vivens. Si iniqui-
tates obſervaveris Domine, Domine
quis ſuſtinebit? Ab occultis meis
munda me Domine, & ab alienis par-
C2 ce

52 Praxis exercendi Aſkirationos,
ce ſervo tuo. Domine mi dalciſſi-
me! recordare, quòd licèt peccator,
tamen tuus ſim dilectiſſimus, cui ſem-
per benè voluiſti, benè vis, & ut ſpero,
in omnem æternitatem benè voles;
quare omnia peccata mea, iniquitates,
malitias, negligentias & tepiditates
vitæ meæ tranſactæ, ſeu præteritæ,
quæ iſumerabiles & graviſſimæ ſunt,
conjicio in profundum ignis immenſi
tui amoris, in infinitum abyſſum mi-
ſericordiæ tuæ, in ſacra foramina ſa-
cratiſſimarum plagarum tuarum, & in
immenſum mare magnum ſanctiſſi-
mæ paſſionis & pretioſiſſimi ſangui-
Dis tui, ut ibidem abſumantur, de-
ſtruantur, ſuffocentur, & in nihilum
redigantur, obtinendo à Divina cle-
mentia tua plenariam eorundem con-
donationem. Amen.
Cæterùm Domine mi, ſive ſalvus
fiam, ſive non fiam ſalvus, nolo am-
pliùs Ic offendere, & fugere propono
non ſolùm gravia peccata, ſed & quæ-
vis

Solere
Aute
yintnn
er
(gpam
gegt

ſamde

RR
Mnn
nomr
nbls
Ehn

1

tunet,

miclleic.
1heceng
U8, Cuiſen⸗
Kutloen
dene vo
niqhitnn
tepidite
Dræteri
Gime ſun
isimmen
m m.
iNal
tun Kin
ſundiſ
ilangnt
ntur, e⸗
nrihilven
iian ge⸗
NRemc

(yeſann
,nclo
lepgopon

ſdu

eu Orationes jaculatorids. 53
vis levia mediante tuâ Divin gratí,
& ſtudere perfectioni, ſeu acquiſitioni
vVirtutum: firmiter ſperans fore, ut me
ſalves. Major eſt enim tua bonitas,
quàm mea, licèt maxima, malignitas;
age igitur mecum ſecundùm immen-
ſam bonitatem tuam, & non ſecun-
dùm malitiam & iniquitatem meam.
Illumina tenebras cordis mei, des mihi
rectam fidem, ſecuram ſpem, veram-
que charitatem, ut impoſterum poſ-
ſim adimplere ſanctiſſimam volunta-
tem tuam. Dic animæ meæ (in facto)
ſalus tua Ego ſum. Niſi Dominus

adjuviſſet me, paulò minùs habitſſer

in inferno anima mea. Etenim mi-
ſericordiæ Domini, quia non ſumus
conſumpti. Da igitur mihi odium
peccati, & meiipſius, vires & fortitudi-
nem ad mortificandas paſſiones meas,
tum appetitus concupifcibilis, tum
iraſcibilis, gratiam faciendi meiipſius
rectum judicium, ut in hac vita ſatis-
faciam tribunali Divinæ juſtitiæ tuæ,
C 3 qua-

8

dKan

54 Praxis exercendi Aſpirationes,
qualemcunꝗque demum recipiam pœ-
nam, infirmitatem, tribulationem, (mßgt
perſecutionem & vilipenſionem, in moltst
ſatisfactionem meorum peccatorum. Manl
Finaliter da mihi Domine ſpatium ve- Salom
ræ poenitentiæ, perſeverantiam in bo- necien
no uſque in finem; & in morte cum uun
S. Auguſtino me talem reddito, cui mut
emendatorio igne opus non ſit, & mmi
omnia hæc in virtute meritorum ſa- umm
cratiſſimæ paſſionis tuæ, pretioſiſſimi Iun.
ſanguinis ſacrorum vulnerum, ſanctiſ- uwen
ſimæque mortis tuæ. Amen. n

Aßirationes viæ illuminativæ.
Rationes jaculatoriæ, quæ pro via illu-
minativa faciunt, quibus medianti-
bus progreſlum facimus in acquirendis
virtutibus, ſunt ſequentes hic annexæ:
Domine mi! Te adoro, Ie laudo, Tibi Wup⸗
regratior pro tot immenſis beneficiis ulim
mihi præſtitis. Glorifico Te propter onhmn
infinitas miſerationes tuas, quòôd me mihin
elegeris ab æterno, creaveris in tem- en n
pore, & redemeris pretioſo ſanguine
tuo,

int,
ihinmge
bolationen
Hionem,
eccaton
loatiumn
ntiam inb.
mortean
eldito, i
non ſit,i
elitonmm’
Netoi
n ancl
1.
native,
Epronin
IS meciam
Achliench
uc mdeie
Qardo,lt
Habeneft
0 le eoye
35, ött
welisinten
lolngun
4

ſen Orationes jacxulatorias. 55
tuo, & quòd dederis lumen veræ fidei.
Gratias tibi ago pro paſſionis & ſanctæ
mortis tuæ myſteriis; pro tantis mihi
particulariter impenſis beneficiis.
Saluto, exoſculor devotiſſimè, & be-
nedico in æternum univerſas plagas
tuas mei amore tibi inflictas. Ahl
reconde & abſconde me in ſanctiſſi-
mum vulnus tuum laterale, ut nun-
quam ampliùs à dæmonio inveniar.
Lava me ſacratiſſimo ſanguine tuo,
ut me dæmonium ampliùs non re-
cognoſcat. Imprimere, ac inſculpe-
re digneris plagas tuas in cor meum,
ut ſic plagatum fortius remaneat ex
amore tuo purpuratum. Aperi &
oſtende mihi Domine virtutes, quæ
reſplendent ex ſacratiſſima paſſione
tua, ut poſſim eas imitari, ſectari,
acquirere, & me totum tibi unire,
conformando me tibi. Largire mihi
meiipſius humile judicium, profun-
dam humilitatem, perfectam obe-
dientiam, paupertatem ſpiritús, im-
4 ma-

56 Praxis exercendi Aſpirationes,
maculatam caſtitatem, ardentem cha-
ritatem; in ſumma, da mihi omne
illud, quod tihi mihi dare placuerit,
& meæ ſaluti cum perfectione con-
veniens eſt: ad majorem tui 88. mi
Nominis honorem & gloriam.
De Aßirationibus vix unitivæ.
A Spuationeè ordinatæ pro via unitiva
hic annectuntur:
Domine, mi Deus, & amor meus!
incende animam meam ejuſque viſce-
ra igne inextinguibili Divinæ chari-
tatis, ut eo accenſa ardeat, & con-
tinuò magis, ac magis inardeſcat.
O quando amabo te verè? bonitas
infinita?! Quando? Ah! Quando
me totum transformabo in te? Trahe
me poſt te, rape me poſt te, jube me
venire ad te, præbe dexteram infir-
mis & impotentibus Domine. Te
ſolum appeto, te unicum deſidero,
& quæro, nullum alium volo, præter
te Domine; quid enim mihi eſt in
cœlo, aut è te, quid volui ſuper terram?
Ecce

6

lenn

eli.
gulen
esathot
eyttatt
lorunn
wee
bonne
Cumche
Tlnhien
Dernnt
Mning

nmet,
demenct,
mihn
re placde
lone .
n tui N
Driam.
Unifide⸗

Ammor nen
cbenli
z Chan⸗
K r
gurdelen
boniun
(vend-
1e Luahe
obem
nc inht
Nine, I
m elcen
olo, ter
Wihick
urci

ſeu Orationes jaculatorias. 57
Ecce, nunc cœpi, hæc mutatio dexteræ
Excelſi. O quàm mihi nauſeat, quid-
quid extra te eſt! Tu enim unicus
es amor, Sponſus meus, & non alius
extra te, ITu ſola ſpes mea, lumen ocu-
lorum meorum, didrachma, & gemma
mea, divitiæ, ſeu theſaurus, & omne
bonum meum; deliciæ meæ ſunt te-
cum eſſe, & converſari; ſum totus
tuus hic in vita, volens totus tuus eſſe
per infinita ſæcula.

Notamina quædam ulteriora de his
Aßirationibus in genere.
Mnes iſtæ Aſpirationes ſecundùm præ-
dictas vias fieri pofſſunt in omni tem-
pore, & loco, manducando, laborando, iti-
nerando, ſedendo, etiam in lecto decum-
bendo, & in quacunque alia occupatione,
maximè ſi anima paululum fuerit in ipſis
exercitata, cum ſint plenæ amoroſis affecti-
bus, & influxibus, cum quibus nos in Deum
elevamus, & ſemper magis ac magis cor
noſtrum in ſuo amore inflammamus. Teſte
Henrico Harffio in ſua Theolog. myſtica
tip. 5.col. I0. p. 602. dum ſic ait: Debet fidelis
C 5 ani⸗=

7

18S Praxis exercendi Aſpirationes,

anima in quovis loco & tempore, ambulan- cmhn
do, ſedendo, jacendo, etiam comedendo. uuundh
aſſueſcere ſemper ad dilectum Aſpirationes nmn,n
mentales, & etiam vocales emittere, for- do El
mando ad hoc Orationes debitas. ihl pero
De his S. Franciſcus Saleſius ad ſuas Mo- AI

ome
niales ait, part. pr. de Relig. ſic: Frequen-
tate per curſum Dei Orationes jaculatorias,
habetote proviſionem aliquorum verborum
inflammatorum, ſeu ignitorum eloquiorum,
quæ vobis de tempore in tempus ſerviant ad
excitandam animam.
Iſtæ autem Aſpirationes debent procedere
de corde vivo, & eſſe breviſſimæ, quæ & de-
berent eſſe continuatæ inſtar reſpirationis,
id eſt, deberent quaſi nunquam ceſſare; ete-
nim ſi vita corporalis dependeat à continua
reſpiratione „pari. modo vita animæ con-
ſervatur per continuam ad Dominum Deum
aſpirationem, & elevatur ad altiſſimam per-
fectionem. Euleb. Nier. invit. ad perfectio-
nem §. 9.
De earum diſicultatibus.

.r . inht
N principio hujus exercitii non deerunt

Pone
difficultates, & faſtidia; nam cùm ſenſua- d⸗
litas noſtra adeò ponderoſa & terrena ſin, n
KAl
ele-

ihnt,
e,arhhln.
1comedend,
nAbirni
mittete,
as.
8 d ſunl
: Fregr
ſiculeon
m vetbenn
ndoqnion
sſehinmd

Irprorenet

rd.

irariond
celiuezet
Rcontm
anüime cN
binumDeun
Mwumde⸗
Ahelkttt⸗

tthue
i on den
umchnlelt
EE tenen!
6

ſeun Orationes jaculatorias. 59
elevanda in altum, & quodammodo ſpiri-
tualizanda eſt; & cùm ſit beſtia multum in-
domita, refrænari debet, ſub jiciendo ſe ſpi-
ritui, & ſubmittendo illam jugo amoris Dei,
ipſi per omnia adhuc inuſitato.
Porrò unicè neceſſarium eſt, ut anima in
actibus iſtis exercendis conſtantiùs perſeve-
ret, pulſando ad portam Divinæ miſericor-
diæ ſine intermiſſione, ſive devotionem ali-
quam, ſive nullam ſentiat, ſive fervida, ſive
frigida fuerit; tandem ſibi planabit apertam
& ſpatioſam viam, cùm hoc exercitium agile
ſit, & aptum, expeditumꝗue ad conſequen-
dum amorem, & Dei unionem. Per exerci-
tium hoc piarum ad DEIUM aſpirationum
paulatim anima mittet ſanctas radices in
Deum ipſum, & ſeipſam in Deo fortifican-
do, & cor ſuum in ejus amore de die in diem
progredietur accendendo: & ecce ſtatim
Deus ipſe exibit eidem in occurſum cum in-
fuſione ſuâ Divinà, per quam in ipſa creſcet
amor Dei ſui, & cum hoc ipſo m agna ſuavi-
tas & efficacia. Virtute autem hujus amoris
incipiet anima ſentire præſentiam Divini
Sponſi, & hoc ipſum eſt familiaritas multum
ſuavis cum Deo, tunc cum Apoſtolo dicere
poterit: Moſtra converſatio autem in cælis est.
C 6 Cùm

60 Praxis exercendi Aſpirationes,

Cùm igitur tanti fructus ſit hoc ſtudium
& exercitium faciendarum ad Dominum
DEIM piarum aſpirationum, debent in-
ſtructores ſpirituales modo particulari in-
ſiſtere, ut illud doceant ſuos filios ſpiritua-
les, ita ut ex frequentatis actibus tandem
fiat habitus, aliàs, quod cirèò fit, citèò perit.
Tantèò magis (uti jam tranſeunter tetigimus)
ducit nos ad DEUM, & facit nos acquirere
reconditam illam ſapientiam, ſeu Theolo-
giam myſticam, de qua ſcripſit D. Dionyſius
Areopagita, & vocatur ſecreta, ſeu myſtica,
eò quèòd nec verbis doceatur, nec é libris
apprehendatur, neque ingenio obtineri va-
leat; ſed ſolus Deus illam infundat, operan-
do in voluntate amorem magnum, ſuavita-
tem, gaudium, jubilum & exceſſus; in in-
tellectu lucem, intelligentiam, & altiſſimam
cognitionem, & in toto homine pacem &
tranquillitatem, ex quibus omnibus venit
anima in admirabilem experientiam Divinæ
præſentiæ, & incomprehenſibilis boni-
tatis ſui Creatoris.

XXWX

Gocent
inu
mine l.
Cbu D

boe Uudin .

Donind
1, deben
atticulu
lorhiin
kibus tint
t ,lt e
tertetionne

nosgeglit

len Ther
1D Dont
lumſtg
Ner löin
hrineri.
opern
n, uarn.
los; ini
X Alimm.
ne ueen
Uibos veni
KumDwin
lsborr.

.

ſeu Orationes jaculatoriat. 61

De excellentia hujus 2 heologiæ
Amoris.

Xe Theologia amoris excedit illam,
quam conſequitur ingenium & diſcur-
ſus, & quæ intellectum ipſum occupat; hæc
verò occupatur ab affectu & amore. IIlam
docent homines, hanc verò ſolus DEUS cum
divinis illuminationibus in interiori ſinu
animæ. Illa imprimitur in libris, hæc in cor-
dibus. De hac nunquam humanum deſide-

rium dicit, ſufficit; ſed potiùs & ſemper re-

manet magis famelicum, & non ſine cauſa,
quia in illa non cognoſcit homo ſummam
veritatem in ſe, nec cum eadem ſe unit; de
hac autem prorumpit cor ad dicendum: Suf-
ficit; quia cum ipſo ſummum bonum eſt, cui
unitur, transformando ſe in ipſum. In iſta
cor ſæpiùs impletur ſuperbiâ, & tenebris
variarum opinionum ac ertorum; hæc in-
cendit affeéctum, & illuminat intellectum.
Illa requirit magnum ingenium, ac ſtudium,
& ſic non omnes ad eam diſcendam apti
ſunt. Pro hac quilibet idoneus eſt, qualis-
cumque artifex, & ruſticus, aut quantus-
cunque idiota, vel ſimplicior fæmella, modò
modicæ capacitatis fuerit. Illa diſcitur per

C 7 ope-

62 Praxis exercendi Aſtirationer.
operationem intellectús, hæc verò per ope-
rationem voluntatis; illa cum rationibus,
hæc ſuprà omnem rationem. In illa primè
Theoria eſt, deinde praxis; in hac autem
contrarium; nam primèò neceſſarium eſt ha-
bere uſum ipſius, ut per hunc uſum venia-
mus ad intelligentiam dockrinæ, quæ de ipſa
ſcribitur. Illa multum tempus requirit, ut
comprehendi poſſit; hæc quia Magiſtrum
habet omnipotentem, citius obtinetur: hæc
ſapientia abſcondita eſt, de qua dicebat
Apoſtolus, quèd de ea ſolùm inter perfectos
loquebatur, quæ & ſuprema perfectio eſt,
& beatitudo vitæ præſentis, cujus doctrinam
reſervavit ſibi Divina ſapientia; ut intellige-
rent omnes mortales, quòd Magiſter in cœlo
ſit, qui docet homines ſervos ſuos veram
ſcientiam mediantibus radiis ſuæ cCharitatis,
claritatisque ad confuſionem ſapientium hu-
jus mundi, & quòd ſimplex fœmina, & homo
ruſticanus poſſint acquirere Divinam ſapien-
tiam abſque eo, quòd didicerint ullam litte-
ram, aut uſi ſint quàcunque humanâ
induſtria.

W (†) W☚

Cun
traokuie

chren

Dedſeg

Im ntond
in hue .
Naniunckt
Culum ſer
E, Iur en
recguint
in Mſtr
bünetut
e nn Cidt
nerpenſe
Nelterkioch,
Gcockrinn
imele.
Gerincn
Oluos ſern
Uechirtng
Dieminmku.
in, Ahore
fnamſapter
MMaml
Gehunnt

De Oratione violenta. 63
Alia est ſecies Orationis, quæ dicitun
violenta, de hac nunc pauca.

Vderin Oratio violenta majoris eſſe effi-
caciæ ſalvo meliori, quâm omnes aliæ
Orationes; & quèòd faciliùs & citius faciat
pertingere ad perfectionem, & unionem
cum Deo, e quèd quinta eſſentia ſit, & ex-
tractus omnium aliarum Orationum, ac par-
ticipet de vocali, mentali, mixta, aſpirativa,
& jaculatoria, & hinc aliarum partus & filia
dici merebitur. Hæc ultima Oratio fit, ſeu
formatur per viam invocationis, hoc modo:
Quortidiè te ad certam horam determina-
tam, ad locum ſecretarium, ſolitarium, vel
in aliquam ſylvam recipe, & ibidem à Domi-
no Deo pete, mediante voce cordis, vel etiam
oris, incendium Divini amoris, mugiendo,
rugiendo, ululandoque, ( modeſtiùs tamen,
& diſcretè valde, ne cerebro violentia fiat)
& cum Deo, qui omnia audit, ac intelligit,
& ſcrutator eſt cordium, loquendo in ſilen-
tio, in ſpiritu, linguaque aſpirationum,
& reſpirationum, ſuſpirando, aſpirando,
reſpirandoque, & cum vocibus gemituum,
ſingultuumque emittendo de intimo cordis
& animæ planctus, ſeu clamores, inclaman-
△

64 De Oratione violenta.

do univerſam cœleſtem Curiam, omnes
Choros Angelorum, cunctosque Sanctos
cum Beatiſſima Virgine, imèò ipfam Sanctiſ-
ſimam Trinitatem, dicendo:

O immenſa Bonitas, ac Majeſtas
DEl mei! qui Trinus & Unus es, ego
Creatura tua viliſsima, ITe adoro, ITe
honoro, Te laudo, & confiteor, rogo-
que cum omnibus creaturis tuis, ut
mihi miſericorditer elargiri digneris
tuum diviniſsimum, ac dulciſsimum
amorem. Ut me tibi perfectè unire
valeam, & attingere ad talem altum
gradum amoris & perfectionis, ad
qualem creatura pertingere poteſt,
ſoluùm ut tibi placitam valeam exhi-
bere ſervitutem. O abyſſus amoris!
inamora me, inflamma me, accende
me, combure me, incinera & conſume
me. O Pater! 6 Fili 16 Spiritus Sancte!
ſubmergite & ſuffocate me in mari
magno veſtri Divini amoris; mittite
me in abyſſum ardentiſsimæ fornacis
veſtri prædicti amoris. O ſanctiſsi-

ma

1
Nu
med,
ofonbui
Men
Polet
inobione

None nit
Eun
hneo

WNnN
Ri N
lumtie

Wlen 4

ta.

ngre dn

40 Mpe
lnbses
e oro
teot n
Uristuis
gi Cpen
asimer
Echs ni
en al
iis, 4
1e pott
leam exni
Iramoris
Accen
Aconſone
Hncs den
e in
disz win
me folne

De Oratione violenta. 6 5
ma Virgo, amantiſsima Advocata
mea, impetra mihi hunc amorem!
Sancte Michaél Archangele cum
omnibus Archangelis throno Altiſſi-
mi aſſiſtentibus, intercedite pro me,
ut hoc potiar amore. O ſanctiſſime
Joſeph! Joannes Baptiſta adjuvate me
in obtinendo ſanctiſſimo hoc amore.
Sancte Angele Dei, qui es cuſtos mei,
inſtare & ſollicitare velis pro expedi-
tione mihi facienda hujus amoris;
Sancti Patriarchæ, Prophetæ, Apoſto-
li, Martyres, Confeſſores & Virgines,
interponite vos pro me pauperculo,
ut donari merear hoc amore Divino.
Sanctiſſimi Angelici Spiritus, Throni,
Dominationes, Peincipatus & Pote-
ſtates, Virtutes, Cherubin ac Seraphin,
impendite vos omnes, ut quò citiùs,
eò meliùs obtinere poſſim hunc amo-
rem Dei noſtri. Seraphice Pater ſancte
Franciſce, vel N. N. exora pro me hunc
amorem ſanctiſsimi Advocati, omnes-

que cœleſtes patroni mei ſuſpirate
PrO

66 De Oratione violenta.
pro me, & hoc amore, quia illum af-
fecto, illum deſidero, illum volo, ut
ex toto emoriar amori pernitioſo, &
mihi-ipſi, & omnibus amoribus mun-
di deteſtabilibus, & me totum dedica-
re & conſecrare valeam Divino ſolùm
amori, & quidem taliter, ut aliud non
cogitem, deſiderem, aut ſuſpirem,
quâm ipſum, de quo eleganter S. Aug.

de amore Dei Hom. ad pop. Antioch.

Anima, quæ tangit amorem Dei, nihil
aliud poteſt cogitare, nihil deſiderare,
ſed ſemper ſuſurrat, dicens: Sicut cer-
vus deſiderat ad fontes aquarum, ita
deſiderat anima mea ad te Deus meus.
Aſt ubi reliqui medium optimum
obtinendi hujus amoris, quod eſt ſa-
cratiſsima paſsio Domini noſtri Eſu
Chriſti crucifixi, qui ex omnibus par-
tibus ſui ſanctiſsimi Corporis ſpargit
fontes, torrentes, flumina, imò maria
immenſa hujus ſacratiſsimi amoris; in-
vocabo igitur omnia ſua paſſa & lace-
rata membra, ut illum obtineã amorẽ.

bigilon
lun 1Coe
denniidl
norbbien
Otumcet
Diinoſt
U alior
t lolpir
unter
0) Anne
eneini
Genn,
end
Nurum,
Deus Nn
noptimun
gnoektſ
noltrei
ncdase
Porblr
,ind
miawonis?
prlie
tietang

De Oratione violenta. 67

£ Qualiter orandum, ut petita

obtineamus.

Ratio, ſi fiat cum viva fide, conſtantia
& perſeverantia, in Deique voluntatem
reſignatione, erit oratio bona, & tandem
amoris Divini &c. impetratoria, quæcun-
que orantes petitis, credite, quia accipietis,
& evenient vobis. Credere hic vult dicere
actum certum intellectus, & fidem indubi-
tatam, de quo & illud S. Joannis 14. de
Chriſto aſſerentis: Si quid petieritis me in
nomine meo, v. g. per Paſſionem meam,
hoc faciam. De Patre autem cœleſti S. Lucas
c. II. V. eodem ſic: Pater veſter, qui in
cœlis eſt, dabit bona petentibus ſe, petite
igitur, ſed credentes petite, & accipietis.
Nimirùûm juxta D. Paulum: Tempore ac-
cepto exaudivi te, & in die ſalutis adjuvi te.
Intellige, tempore accepto (mihi, non tibi)
exaudivi te, &c. Hinc Iſaias 48. V. 8. ait:
Hæc dicit Dominus, in tempore placito
(mihi, non tibi) exaudivi te, & in die ſa-
lutis (tibi) auxiliatus ſum. Orate igitur,
& curam DEO relinquite, & quia indiviſa
ſocia orationis eſt perſeverantia, orate per-
ſeverando, & perſeveranter orando, Deum
t1-

68 De Meditatione.

timentes, DEO obedientes, quia
Pſal. 144. V. 19. Voluntatem timentium ſe

Deo, obediet Deus orationibus noſtris; ſi
non hoc anno, ſequenti. De quo D. Baſilius:
Petite, & accipietis, & ſi menſis præteriit,
& ſi annus, & ſi triennium, acriter perſeve-
rato tu, donec impetres. Unum enim de
duobus, ſecundùm D. Bernardum de orat.
indubitanter ſperare poſſumus; aut dabit,
quod petimus: aut quod noverit eſſe utilius,
fiat, ſive fiet.
Nunc redeamus ad ea, quæ meditationis
ſunt, & pro ea ſuperſunt

2

Materiæ quædam Meditationis, 4
Reverendiſtimo P. noſtro Generali
P. Auguſtino a Ziſana, pro horis ad
meditandum deputatis,
aſſgnatc. .
IN die Dominica quidem. Chriſtus vale-
dicit Sanctifſimæ Matri ſuæ, ipſi gratias
agens pro præſtitis ſibi maternis obſequiis,
ſpatio triginta trium annorum, petendo
ſanctam maternam benedictionem lacrymæ
doloroſæ Matris, petitio veniæ in caſu, quo
ipſi non ſerviſſet cum amore debito; quæ
&

ENhe
J Clevlun

bec gin
atin
Delli
. el
wrelgen
ſiniunnice

focimge

Urkatt
enle

De Meditatione. 69
3 nce ipſa ab eodem requirit benedictionem:
nmeoſculum valedictionis, & ab invicem
chels diſceſſus.
buenef Dic -Lunæ. Exitus in hortum; triſtitia ad
duol mortem; apprehenſio peccatorum totius
nenehe mundi, præſentium & futurorum, inter
Alter hæc etiam meorum. Proditio & traditio
Uhum ei activa Judæ.
dun ee Dic Martis. Capitur à Judæis, ſtrictiſſi-
nu; Atd mè ligatur, opprobriis, injuriis, calumniis,
Geittleum injuſtitiisque ſaturatur, & ſupra omnem
modum gravatur; ſuper quo à D. Joanne
euudaten Sanctiflima Mater ejus ad amuſſim cum im-
menſe cordis dolore informatur.
tatianir, Die Mercurii. Miſſio ejuſdem ab Anna
ad Caipham, à Dilato ad Herodem, à quo
fB Gtuyi inſtar amentis veſte albàâ induitur, demum
nlia reverſus à Pilato dirè flagellatur.
in Die Jovis. Ducitur in altum fori publici,
monſtratur populo, auditur: Ecce homo,
Crhe & crucifige Eum.
, ie Die Veneris. Portatio crucis, occurſus
tanuclen Matris, tonſiones miniſtrorum, caſus ſub
uum, e cruce, adjutorium Cyrenæi. .
iorenoan Die Sabbathi. Depoſitio de cruce in
ir nelts brachia Sanctiſſimæ Matris; affectus ejuſ⸗
Atin,4 Acm; collectio inſtrumentorum iſionii,
„s

70 De Meditatione.

Pro hora Orationis veſgertina,
ſeu ſerotina.

D- Dominica. Lotio pedum: Inſtitutio
Sanctiſſimi Sacramenti: amor cujus vi-
gore inſtitutum eſt: de contento in Sanctiſſi-

mo Sacramento: Sanctitas, quæ requiritur in
eo, qui illud recipit: Communio Apoſtolo-
rum, & ipſius Judæ: gratiarum actio erga

væternum Patrem, diſceſſus à cœnaculo, &

id, quod in via contigit.
Die Lunæ. Oratio in horto: reſignatio
in voluntatem æterni Patris: ſudor ſangui-
neus: agonia: confortatio angelica : dor-
mitio Apoſtolorum.
Die Martis. Captivus abducitur Chriſtus:
ingreſſus in civitatem: concurſus populo-
rum: alapa Eſu: effuſio ſanguinis per eam
cauſata.
Die Mercurii. Coronatio ſpinea: ſputa-
tio in ſanctam Chriſti faciem: percuſſiones
in dictam faciem cum alapis.
Die Jovis. Sententia mortis: ejus publi-
eatio cum ſonitu tubarum: præparatio crucis.
Die Veneris. Crucifixio: erectio, ſeu
plantatio crucis: ſocietas latronum: ace-
tum, fel: ſeptem verba de cruce prolata.

Sab⸗

oa
Conpi
N.
ſuntiis,l
d lome
ſecundn
teriaman

e
M

nn, Anie
ninnen
un,; Nen

un
1

eerin
.
edume It
ti: amoran,
tentoindnn
uetfequin
mmunio Aet
barum adine

Acenae

De Meditatione. 71
Sabbatho. Proceſſio pro ſepultura: mirè
compaſſivi affectus Sanctiſſimæ Matris
Mariæ.
NB. Hæ materiæ præcipuè ſervire poſ-
ſunt iis, qui non multum habent temporis
ad longas lectiones frequentandas, quæ ſi
ſecundùm circumſtantias ordinarias ad ma-
teriam conducentes meditentur, aptæ ſunt,
fructum producere bonum, & pro hora
meditanti ſuſſficere. Prætactæ autem circum-

ſtantiæ, de quibus jam tum aliquid ſupra

orto: Ieſon⸗
7 lllrlig

Aelcn? d

lucror nt.

Menlſus
Cnghunahe

tolhinen

en: Petah

.
mnolts: eiuf
! Prtanno
io: Aedll
6latronun
lechcepto⸗

tetigimus, hoc verſu continentur:

Quis, quid, ubi, quibus auxiliis,
cur, quomodo, quando.

LD- ſingulis hic ſubnecto tibi aliquam
praxin, pro libitu & varia materia in-
citandam.

Circumſtantia I.

Uis patitur? Eſus Filius Dei, Conſub-
ſtantialis Patri, & per omnia æqualis;
Summa bonitas & Sapientia, Innocentiſſi-
mus, Sanctiſſimus, Creator & Gubernator;
Dominus univerſi; potens in opere & ſer-
mone; Rex regum, Dominus dominan-
tium; ab Angelis adoratus & ſtipatus; à
Pro-

72 De Meditatione.
Prophetis prædictus & glorificatus; à Pa-
triarchis avidè exſpectatus; deſideratus cun-
ctis gentibus; conceptus de Spiritu Sancto,
natus ex Maria ſemper Virgine; viſitatus
à paſtoribus; tributo datus à magis; agnitus
à mari; reveritus à ventis, qui & terror
factus eſt dæmoniorum.

Cincumſtantia II.
Quid patitur? Subſannationes, crudeli-

tates & conſpirationes totius populi:
internas afflictiones in anima: traditiones,
fatigationes, ſanguinis ſudorem: ignomi-
nioſam captivitarem, falſa teſtimonia, vitu-
Peria, calumnias miniſtrorum, ingratitudi-
nes ſuæ gentis: opprobria, ludibria, deriſio-
nes: graviſſimos dolores perſonales, flagella,
ſpinas, ſputa, clavos, alapas, pugnos, concul-
cationes, tunſiones, percuſſiones, cruces,
lagas, acetum, fel, imèò mortem crude-
Erznan.

Circumſtantia III.
Ui patitur? In Hieruſalem: In Civitate

omnium ſanctiſſima: in civitate populis
aecumalata: in civitate, ubi rantopere fue-
rat honoratus, & in qua tanta patrârat
miracula, &c.

Cir-

.
Tſemnt 13
Geſcenne
eSitimde
hgnte
imngßzze
, gui Et

1
II
Niones, l
8 wiiu
mi: Madltn
Gen, lnon
Linoni,, in
yingraick-
Een, Ar

rded

Nognodent
Vlliones, n
mortems

lII.
llen: Ir

inclriteg

Ubinunnßet

n tanna unun
⸗

De Meditatione. 7
Circumſtantia IlV.
Pko quo patitur? Pro traditoribus, pro
ſe negantibus, pro ſe delinquentibus,
ſententiantibus, tormentantibus „ Crucifi-
gentibus, id eſt, pro nobis hominibus.

Circumſtantia E.
Ur patitur? Non pro culpis ſeu delictis
propriis, ſed alienis, ſeu peccatis noſtris,
& quidem, quia infinitè bonus & immenſæ
charitatis eſt, pro ab-& ſolvendis noſtris
debitis, ad occludendum nobis infernum,
Paradiſum verò aperiendum, & ut nos Ppar-
ticipes faciat ſuæ gloriæ eœleſtis.
Circumſtantia VI.
Quibus Patitur? Seu quibus auxiliis:
Ab iis, quos à dura ſervitute liberârat
Pharaonis; ab iis, quibus legem dederat,
proprio digito ſcriptam; ab iis, quibus tot
& tanta exhibuerat beneficia, miracula fe-
cerat, ſigna & portenta exhibuerat, nemine
ſe, liberè ſe auxiliante.
Circumttantia VII.
Uomodo patitur? Ex toto corde, ex
propria voluntate cum promptiſſima
obedientia, cum vera humilitate „cum infi-
nita miſericordia, longa cum patientia, man-

ſue-

74 De Meditatione.
ſuetudine, ſilentio, fortitudine, cum ſtupore
omnium, ex perſeverantia laudatiſſima in
finem uſque.

Circumſtantia VIII.

Uando patitur? In tempore ſuæ floridæ
juventutis, in tempore ſolemni Paſchæ,
in quo immenſus quaſi erat hominum omnis
ſtatůs & conditionis concurſus.
Cùm ſupradicto ordine doceantur Fratres
Novitii facere orationem mentalem per
duas conſuetas quotidiè horas, attamen ta-
liter, ut ſe his punctis non ita alligent, quèd,
ſi Spiritus Sanctus cum motionibus internis
ipſos vocaret ad meditandum & paſcendun;
animas ſuas plus in uno quàm altero puncto,
vel etiam in quatuor Noviſſimis v. g. vel alio
aliquo impulſu aur tractu Divino, quèd, in-
quam, ab codem ſe duci permittant, ac de-
bent ſe duci permittere.

De Praxi Afeldtuum.
Rhant hic quædam mentionanda de af-

fectibus præter ea, quæ ſuprà in hac
materia jam diximus: Scilicet, quòd medi-=
tatio non conſiſtat in ſola intellectus ſpecu-
latione, ſed potiùs & præcipuè in operatio-
nibus, ſeu affectibus voluntatis, qui vel me-

Gnrn
ente Aun
tentin i
Foluote,
diunlün

Krgke
1

5

diante

e.

1

ne,onmſtn

luirlin

VIII.

poreſueſe
ſolemni
otninumon
.
Neantur-yr
mennalen
tus, Mamen
NNig iNtern
Ehuleencln
Aemopunde
iN.gNW
no, nd⸗
Umürtant,

Cuunn.

eNnonancn
lcet, gidenn
imelechoshe
poe in r⸗
tatisune⸗

De Meditatione. 75
diante Spiritus Sancti gratia, vel concur-
rente ad eorum produétionem hominis Po-
tentiàâ intellectuali eliciuntur à commora
voluntare; opcratio enim intellectus me-
dium ſoluùm eſt, ſeu inſtrumentum ad exci-
tandum calorem devotionis „charitatis &
aliorum in voluntate affectuum: qui vio-
lenter tamen non ſunt excitandi, quorum
etiam certa formula, ſeu delectus verborum
præſcribi non poteſt, nec affectus quilibet
quamlibet materiam afficit, ſed hic, res hæc
tum propriæ cujuslibet devotioni, motioni,
ac Spiritůs Sancti mirabiliter & dignativè
nos illuſtrantis, ſeu in nobis operantis
unctioni ac devotioni relinquenda eſt, qui-
bus & hoc loco omninò indulgendum eſt.
Nec obſtat huic doctrinæ, quòd pauca exem-
plaria ponantur pro tyronibus, ut, quod
nondum edocti ſunt per gratiam, diſcant
acquirere per artem, donec ſuperno lumine
illuſtrati artis limites tranſcendant. Inter
hos autem affectus videtur unus de primis
& neceſſariis gratiarum actio, quæ de
Meditatione derivatur.

(T)
D 2 De

76 De Meditatione.

De affectu gratiarum actionis.

Ic affectus gratiarum actionis eſt magni
momenti, & ſummè neceſſarius eſt,
non ſolùm in tempore orationis, ſed & in
decurſu tõtius diei, imèò dum durat ipſa vita
noſtra, quâ durante aliud fieri non deberer,
quàm Domino Deo noſtro gratiarum actio,
cùm in ea non ſit momentum, aut minima
fiat reſpiratio, in qua nos ab eo non recipia-
mus aliquam gratiam, & nihil eſt, quod
adeòè faciliter cogitari poſſit corde, aut pro-
nuntiari ore, quàm ſanéta verba hæc: Deo
ratias, Deo gratias. Unde S. Aug. epiſt. 27.
ad Aurelium: Quid melius animo geramus,
aut ore promamus, & calamo exprimamus,
quàm Deo gratias? Hoc nil dici brevius,
nec audiri lætius, nec intelligi gratius, nec
agi fruétuoſins poteſt. Et ut quisque af-
fectionem capiat ad brevem hanc gratiarum
actionem, ſciendum eſt pro conſolatione
devotorum, quòd Beata Virgo ſit auctrix
horum dulciſſimorum verborum, Deo gra-
tias, quæ unumquemque ſe ſalutantem hiſce
reſalutabat; ſic aſſerit S. Hieronymus apud
D. Bonaventuram tit. 2. in medit. de Chriſt.
c. 3. Salutabat, illa pro ſalutatione ſua Deo
gratias

ti

1

Eexiit, U

Deogniit
Cebettta
ſedp

lemmen
le nl

alioti

Konn eln
nateſtit

tiong, ſel
mncunti
ri non ch
rltiarum

n, ault min

deo nonter
niniek, 1
Cunk, Ann
Aa ur:
enlki
mogeum
ehripen
A breſn
gigrrin, 1
gunn⸗
kuegemen
Wwonl n
nn ra
n, Dg
elilummenk.
ictonynive
melltce
Itatione lul

H“

De Meditatione. 77
gratias reſpondebat, primuùmque ex illa
exiit, ut dum ſalutantur homines ſancti,
Deo gratias dicant, id quod nos accendere
debetet ad ſ Grequentandum hæc brevia licèt,
ſed pretioſiſſim na verba, quorum Regina
cœli voluit eſſe inunctrix & auctrix.
Adde, quòd ſicut crebræ gratiarum actio-
nes, Domino Deo factæ pro Deheliciis ſunt
diſpoſitio ad obtinendos, ſeu recipiendos
majores favores à Divina Majeſtate, ita de-
fectus in dicendo Deo gratias eſt occluſio
venæ Divinæ miſericordiæ. Domino De
autem non ſolùm agendæ gratiæ, ſeu dicen-
dum Deo gratias pro conceſſis beneficiis, ſed
& pro infinitis ſuis perfectionibus, propter
quas meretur infinitè laudari ab omnibus
creaturis. Huic dicit Sancta Mater Eccleſia:
Gratias agimus tibi propter magnam gloriam
tuam. noc exercitium eſt altiſſimum & inæſti-
mabilis lucri, in quo plurimæ horæ medita-
tionis impendi poſſfunt, cùm ſint meri affectus
rememorantes Divinas perfectiones; ſed
requirunt magnam animæ Ppuritatem, cuùm
ſe fundent in æſtimatione Dei, in compla-
centia ejusdem, in gaudio multo bonorum,
quæ Altiſſimus poſſidet, quod ſit, qui eſt,
& tantis abundat excellenrüs. Solebat Hia-
D 3 cintha

78 De Meditatione.

cintha Moreſcotti, ut in ejus legitur vita,
in ultimo die anni trecentis ſexaginta ſex vi-
cibus pro ſingulis anni diebus dicere: Deo
gratias; cum addito: Domine miſerere
mei in gratiarum actionem pro feliciter
transacto anno. Dicamus & nos ſæpè ſæpiuùs
cum reflexione, ore & corde, in-& extra
orationem, in cella, vel choro, ſedendo,
vel per hortum ſpatiando, ſeu ambulando,
Roſaria vel Coronas integras gratiarum
exſolvamus, centenis mille & mille vicibus

repetendo pro beneficiis & Altiſſimi per-

fectionibus, Deo gratias, Deo gratias. Ut

ſanctam hanc praxin ſuis Novitiis implan-

tent Magiſtri Aſcetici, debent eiſdem non
rarò pro ſalutari pœnitentia dare inter ſe
dicendum repetitum: Deo gratias, Deo-
gratias, Deo gratias; nimirum pro benefi-
cio Creationis Deo gratias; pro beneficio
Redemptionis Deo gratias; Sanctificationis,
gubernationis, vocationis, conſervationis,
paſſionis, miſſionis Spiritus Sancti, inſtitu-
tionis Sanctiſſimi Sacramenti, ad ſolatium
& ſanctificationem animarum noſtrarum
nobis relicti, Deo gratias, Deo gratias,
Deo gratias.
Narrant Annales Capucinici tr. 2. p. 5.

1
tlo
dicnor
laudreamn

lls ceine

tich

e.

keenn ur
glergfmnl D
is “
vonine ni
emn pro 1
enoslepel
hor, ſele
len ambuln
gtis grint
Emillencc
Anlini 1
Nvgrik
is inole⸗
nt eildemn N
1 ae imnet
Kmis,
im nte
6; obent
Snctſtun
s, Cbleritit
isanlti,
hefti, d i
marum fetr
145, Deo g⸗

19

cinici II. ,

4

De Meditatione. 79

pag. 456. qnèd noſter ſanétus Felix à Can-

talicio, Poſtquam à à P. Alphonſo Lupo, Præ-
dicatore verèe Apoſtolico, certo die mirè
laudare audiverat illa verba: Deo gratias,
illis deinceps ſemper in plateis Romanis,
dum Eleëmoſynas quæreret pro FF. ſuis Ca-
pucinis, devotiſſimè uſus ſit, ita ur. toties,
quoties, dum liſdem urteretur, cor ſuum in
Divino amore inflammari ſentiret, hinc &
factum eſt, quèd in plateis turmatim poſt
ipſum currerent parvuli, clamantes: Deo
ratias, frater Felix, Deo gratias; ex quo
factum eſt, quèd in hocdickinuImn diem con-
ſuetudo in multis locis Italiæ, maximè Ro-
mæ, inolevit, quèòd intelligentiores ſe in-
vicem ſalutantes ſibi ſucclament: Deo gra-

tias, Deogratias.

De ahßeltu oblationis.
N concluſione orationis facienda eſt obla-
tio, ut jam ſupra meminimus, & quidem
Sanctiffimæ Trinitati, & Tribunali Divinæ
juſtitiæ, Sanctiſſimi illius Myſterii Paſſionis
Dominicæ, quod quis meditatus eſt cum
accuratiore reflectione, pro' ſatisfactione
ſuorum & omnium peccatorum rogando,

ut talis oblatio accepta habeatur, conceden-
D 4 do

80 De Meditatione.

do ſimul nobis omne illud, quod continere
poteſt tanta oblatio, & de corde bono in
eam condeſcendet Dominus, cùm ex natura
ſua Divina inclinetur ad acceptandam cum
incredibili guſtu quamcunque minimam
ſibi factam, aut faciendam oblationem,
quantèò magis placitam acceptamque habe-
bit oblationem Sanctiſſimæ Paſſionis Do-
mini JEſu.
Ideò quondam ſanctæ Mechtildi dixit
Dominus in favorem ſanctæ Gertrudis ex
occaſione ſollicitæ curæ, quam hæc habebat
Deo offerendi omne illud, quod faciebat,
quatenus poſſet magis particulariter offerre,
quàm hactenus fecerat, omnes actiones ſuas,
ſicut & omnes litteras, quas ſcribebat, omnes
pulſus ſeu cordis ſui motus, ſeu reſpirationes
vitæ, omnes refectiones corporales „ quas
ſumebat, verba, paſſus, & alia quæcunque
in unione vitæ, & quarumcunque actionum
naturalium Filü ſui Domini noſtri JES
Chriſti; in quo nec in minimo deficit, &
hoc exercitium eandem ad tantam perfectio-

nem elevavit, ut Dominus noſter loquendo

de ea, ſanctæ Mechtildi ipſi ſic dixerit: Non
eſt homo in toto terræ ambitu, excepto
Sanctiſſimo inhumanato Filio meo Sacra-
men-

Denand
Neam,
N
ſaclisenm
tium Kl
Nalen G

loeninn
ecorle bonn
5hn etne
Ceptuncam
nque minn
un oblatio
Ptandbe k
e Daſhong )

Mechrillia
Ar Cennldt⸗
umkecheh
lotuicht
lricrofen,
1iodesun
ederont
daternin
Nporits,
alin guron⸗
nqueacti
ini notti
inmo Ceiet
unrumpert
Enoſeronk
eie
mbitu, elc
lio me

De Meditatione. 81

mento Altaris, ubi magis particulariter ma-
neam, quàm in corde meæ Gertrudis.
Quis unquam crederet, quòd res adeò
facilis animam aliquam tam ſtrictè in gra-
tiam & benevolentiam Divinam collocare
valeat? Quid tam facile houini eſt, qui
mentem ſinceram habet proficiendi, quâm
ſingulis matutinis horis dicere Deéo: Domi-
ne, ego offero tibi hodie omnes actiones
meas, quidquid dixero, fecero, cogitavero,
& ex puro in te & erga te amore? Quid fa-
cilius, quàm dicere in principio cujuſcunque
actionis: Domine, vado nunc ad hanc actio-
nem pro te, petendo S. Benedictionem tuam.
Nunc autem, ſi Deus adeò acceptas habeat
actiones noſtras ſibi oblaras quotidianas &
ordinarias, quid non faciet in extraordina-
riis, in oratione mentali, offerendo ipſi ſa-
crata Myſteria Sanctiſſimæ Paſſionis Filii ſui
unigeniti? Fiat igitur cum grandi intentio-
ne & fervido interiori affectu. Aliorum
affectuum praxin doceberis in
ſequentibus.

XXX

D 5 Praxis

82 De Meditatione.

Praxis aliqua Meditationis, cujus
v. g. materia ſit de capti vitate

A Meduam meditationem exordieris,
muni te ſigno crucis, eleva mentem
ad Deum, non quaſi longè diſtantem à te,
ſed, ſicut in aliis rebus, ita ſpecialiori mo-
do intra te habitantem & cuncta implentem
immenſfitate ſuàâ, in quo propterea, ut
Apoſtolus ait: Omnes vivimus, movemur
& ſumus. Deinde ſine mora intende & co-
gita, quod velis meditari, quod idem eſt,
àac cum Deo mentaliter loqui. Quare
Primè benè expende, quantæ Majeſtatis
ſit ille, cui loqui intendis, ut ex. liac conſi-
deratione in te oriatur affectus reverentialis,
quem Deo noſtro debemus quà Creatori,
Redemptori, Sanctificatori, ac Conſerva-
tori noſtro clementiſſimo.
Secundò attende, quis tu ſis, qui Domi-
no tuo, tantæ Majeſtatis Deo, loqui inten-
dis, ut exinde in te oriatur affectus humili-
tatis,, dum ſcilicet cognoſcis te creaturam
quidem tanti Dei, aſt ob facinora tua eidem
abominabilem factam brutis ipſis inferio-
rem,

1en, Inn
lllan,
Nun
in ein
Piencltn

quolue

tur fn

1

W

Vethi M
Nr

ne,

katigniſ an
ptivitat

nem exord
, cleya met
e Giſtinten
heciglori
unch imnlen
0 oreret,
pimnu, ojen
iende A
logien e,
Qune
ntr Maſele
Ner uc
Nusreyeteni
qnn (n
Ii, acCo
8inls, gule
Deo auin
irafediui
olcis te den
Acinotiuutl
tis igloin
1

De Meditatione. 83
rem, dignum, adverſus quem terra de-
hiſcat, & quem infernus abſorbeat.
Nihilominus erigere in Deum, magnam
in ejus bonitatem & clementiam conci-
piendo fiduciam ac confidentiam; ex eo,
quòd ſcis certiùs, eundem non velle mor-
tem peccatorum, ſed ut magis convertan-
tur & vivant. Proſternerei gitur ante faciem
Divinæ Majeſtatis, & veniam tot delictorum
tuiorum cum lacrymis exora, & quidem ali-
quorum graviorum in ſpecie, quæ ſanctiùs
vitare propoſueras, quorum de novo ſtatues
emendationem, mediante Divinâ ejus gra-
tiâ inviolabiliter ſervandam.
Ut autem quartò meditationem tuam be-
nè & cum fructu peragere valeas, ad Domi-
ni DEl tui nimirùm majorem gloriam, &
animæ tuæ ſpiritualem utilitatem, & ad in-
teêntum fructum feliciùs obtinendum; Altiſ-
ſimi, ſeu Spiritũs Sancti gratiam implorabis
& exorabis, ſicut & Beatiſlimæ Virginis, nec
non Seraphici Patris noſtri Franciſci, aut
NN! aliorumque divorum pattocinium,
ſeu aſſiſtentiam invocabis inſtantids.
Præparatione brevibus & compendioſis
verbis peractà, proponet memoria intel-
lectui myſterium captivitatis Domini v. g.
D' 6 in

94 De Meditatione.
in horto factum, in puncta diſpertitum,
ut ſequitur.

Meditatio captivitatis Chriſti pro
ewyemplo.
Pctqnam Judas conveniſſet judæos, eoſ-

que certiorâſſet de tradendo Eſu in ma-
nus eorum, obtentâ militum multitudine,
feſtinat ad locum villæ Gethſemani, ubi
Magiſtrum ſuum eſſe ſciebat: in cujus pro-
ditionis ſignum, facinus indignum! ſta-
tuerat oſculum: cùmque adeſſet perventum,
directiùs ad JEſum tendit ipſe Judas, &
oſculi ſigno, quod acceperat, Filium DEI
Judæis tradit: quem in flagranti compre-
hendentes & apprehendentes conſpirationis

ſocii, crudelitatisque miniſtri dirè ligant, in

terram proſternunt, calcibus calcant, fu-
nibus conſtringunt, barbâ & crinibus tra-
hunt, & lupis rapaciores in Agnum man-
ſuetiſſimum ruunt & diruunt, ac corruunt.
O anima Chriſtiana! Domino Deo tuo hic
ex corde compatere, & ex imo cordis ſuper
dura nimis JEſu Chriſti captivitate ſuſpira,
& per intellectum-diſcurre, conſiderando
hujus captivitatis circumſtantias hic ad
rem facientes, vel omnes vel aliquas
cum

Cm Mltn

quimi
tradhnrin
tunnort⸗
Ahamumre
tenrogin
Calice un
onaln
fecl, Kin

Gun Elran
Detrwin
chulire n
elnnrin
Ilng,

Z

ſer ſideoe
do lninn
n multitde
hleman, 5
t mnonjuf
indtnum
Uetpenemm
N ltr,
,Elum .
Annn nnne
Crſirmit
Anelgem
Clcant,
ctindbun
n Agnum
, 1 C
binoDeo un
mocold
Prifüte lln
, olltetn
ſtantis H
s W

De Meditatione. 85

cum affectibus congruis, modo quo ſe-
quitur:
Quis eſt iſte, qui à Juda ita proditoriè
traditur inimicis conjurantibus? Quis adeò
tumultuosè capitur, crudeliterꝗue tractatur:
Ah anima mea! quid eſt, quod multum in-
terrogas: Scio, & ſcis tu ſatis, quis ſit:
ſcilicet innocentiſſimus unigenitus DEI,
Virginis Matris Filius, qui peccatum non
fecit, nec inventus eſt dolus in ore ejus,
eſt, inquam, Creator cœli & terræ, qui vel
minimo nutu tortores ſuos mittere poterat
in gehennam, vel in nihilum redigere; aſt
quod ſummoperè admirare velis anima mea;
etenim huic circumſtantiæ benè convenit
affectus admirationis.
Quid hic reperis? O ſponſa Dei! Sponſo
tuo cœleſti fidelis! quod imitandum habes:
Hoc certiſſimè, quod Chriſtus verbo & facto
tibi oſtendit: ſcilicet & inimicos diligendos
eſſe, & malum pro malo non eſſe redden-
dum, ſed pro malo bonum, de quo hic ha-
bes exemplum. O quâm parum, frater mi
chariſſime, conformis es Deo tuo, & quàm
eundem imitaris, imèò è diametro contra-
riaris, tum crebrius adverſus fratres tuos
vindictæ motibus, ne dicam tumultibus,

D 7 agi-

86 De Meditatione.

agitaris, iterumque agitaris: Væ! væ mihi

& tibi! ſi Præceptum Chriſti de diligendis
iis, qui nobis contrariantur, non adimplea-
mus, hoc enim caſu non habemus partem
cum eo.
Quid verò patitur dulciſſimus Salvator
tuus in captivitate ſua? Si bene attenderis,
invenies, quòd ingentes in anima pœnali-
tates ob perfidam pro-& perditionem Judæ
patiatur, huic circumſtantiæ correſpondeat
compaſſio, eò quòèòd in corpore pugnos,
verbera, tunſiones, vincula ut latronum
peſſimus, calumnias, irriſiones & oppro-
bria patiatur: & tu, mi Religioſe, (mi Chri-
ſtiane) refugis, ne dicam verbera, ſed &
paululùm duriora verba pati pro Chriſto
tuo. Erubeſce terræ vermicule, qui pecca-
tor es maximus, quòd adeò ingratus ſis Re-
demptori tuo, & quèd tanto amori ejus nec
in minimo correſpondeas : Ecce Domine,
ex nunc propono aſpera quæque pro te cum
gratia tua perpeti, & hoc Præcipue N. quod
inter mihi durius videtur, tamen ad imita-
tionem tuam; non enim eſt diſcipulus ſuprà

magiſtrum, nec ſervus ſuper dominum ſuum,.

Matth. 10. & 24. ſolùm ad hoc mihi concede
gratiam, ſine qua nihil ſum, nihil poſſim.

t, Ounon

Pro-

Mocn,
Pro riim
ſuo
Xponnin
Orli
1uO, enii
miletun,
zeckorten⸗
Aiquuttn

Propta EeN

Niegnunelei
A
n. uin.

R Clerhatan
X..
mmindn

unke
n ari
ac H

e„,

8 Vel en

lide Clget
, honading
1
ubemm In

llinus Se
dene renee
Animma Den
itionen
2 oreſ
rpore an
Ur hmonn
Ns Epvr⸗
N,niCh.
tben, KA
d Crn⸗
e, grigenr
ingrunskl
Oahotleſn
Lecce Donm
ecue prorn
Nrehte
,lamen din
Kaiipluln
Fdominumän
vocmihicon

ili i

De Meditatione. 87
Pro quo, aut cujus amore patitur? Ah
pro te creatura viliſſima, pro hoſte & inimico
ſuo, à quo toties, ah toties fuit offenſus!
& non redamabis Deum tuum, qui, ò ſponſa

Chriſti! id patitur pro te abſque ullo merito

tuo, ex mera bonitate, pro te, nec minima
miſeratione, ſed æternâ damnatione & ab-
jectione dignà. Abfit, à Eſu! à me, quèòd
aliquid de futuro in mundo amem, quod
propter te non amem, &c. Amabo igitur
te, unicum bonum meum! uſque ad ſup-
plicium & ipſum martyrium. Adjuva tan-
tummodo me , & nimiam infirmitatem
meam, ut nullâ tribulatione, nullaque ten-
tatione ſeparer à te.
Quomodo iſta patitur? Maxima cum re-
ſignatione, humilitate, manſuetudine,
incffabili patientia, ſumma charitate, &c.
ut agnus manſuetiſſimus, qui ad occiſionem
ducitur captivus factus, & non aperit os
ſuum. En tibi anima mea ſpeculum &
exemplar incomparabile quod tibi conti-
nuè imitandum ante oculos ponere ſatagas.
Pone juxta hoc tuam impatientiam, ſuper-
biam, atque inobedientiam, corrige te, &
fac ſecundum hoc Chriſti exemplar, quod
tibi in monte, qui Chriſtus eſt, monſtratum

eſt ab ipſo Chriſto. A

388 De Meditatione.
A quibus patitur: A proprio domeſtico,
diſcipulo ſuo, quem educavit, quem in
ſchola Apoſtolica inſtruxit, & erudivit, ab
hoc traditur, venditur, captivus abducitur,
4 charis quoque diſcipulis derelinquitur;
à populo ſibi ſpecialius electo, ac dilecto,
quem tot, tantisque prævenerat gratiis, Cu-
mulaverat beneficiis, capitur, ligatur, & ju-
dicibus ad mortem traditur. Hæc & ſimilia,
imò multèò graviora à me patitur quotidiè,
& toties quidem, quoties à me graviter of-
fenditur. Sic anima mea age nunc & pœni-
tere ſuper tot & tantis prævaricationibus
tuis, & dolenter ſuper eisdem, & propter
ea tantopere patiente IEſu tuo, ingemiſce
contra omne peccatum, ſpecialiùs illud, in
quod toties lapſa es, proponendo ſeriam,
ah ſeriam emendationem! &c.
Diſcuſſis circumſtantüs vel omnibus, vel
aliquibus, inſtitues colloquium ad Chriſtum
vel cum Chriſto, (alias pro ratione diverſæ
materiæ ad Deum Patrem, vel divam Vir-
ginem, vel alium Sanctum) nunc aſlumen-
do perſonam ſervi loquentis ad Chriſtum
velut Dominum, nunc perſonam mendici,
aperiendo Chriſto ſeu ditiſſimo Regi pau-
Pertatem ac inopiam tuam, petendo ſiipem
en

ſenchhenm
cormſe⸗
Tuntö: W
Aut Cnim,
trem, Mn
admirdhu

Poſ ullri
lehitſuenm
nl, .

elhun
ſtinte din

dprocont .

ennt, gien
Getucnit
Dllynbabenet
Eerclngt
do, Ei
erit oratlt
t,ligannn,
Hec&Kn
in Non
imegranlete
ehune Cpon
NAAOni
, Cropte
, imemiſe
Ads dodi
endd ſeiin
7
donnbre,
unacekr
Onnane öttl
,NduuNI
) mmrahum
hrs A Criu
tlonam mend
Cimo Regir
Peteolht

De Meditatione. 89
ſeu aſſiſtentiam: nunc perſonam rei ſeipſum
coram Judice accufantis, & gratiam implo-
rantis: nunc perſonam filii, & ad Deum
aut Chriſtum, tanquam amantiſſimum Pa-
trem, aut beatam Virginem, ceu Matrem
admirabiliter fidelem confugientis, nec
laborandum eſt de verborum elegantia: non
enim reſpicit Deus verba, ſed corda, ſeu
cordis ignita deſideria.

Posct meditationem inſtituitur recol-
lectio, ſei examen, an bene vel malé
peracta, de quo ſupra in-
Fformatio.
Ualiter ſit inſtituenda meditatio de
morte, inferno, aliiſque materiis &
objectis, quæ non ſunt de Paſſione Domini.
Poteſt hic modus meditandi per circum-
ſtantias aliis quoque materiis & objectis de-
ſervire, ut ſunt dicta vel facta Chriſti, Bea-
tæ Virginis Mariæ, Sanctorum, virtutes,
vitia, quatuor noviſſima, &c. dum primè
ipſa res, textus, vel factum ſecundùm ſe
benè inſpicitur, & deinde ejuſdem circum-
ſtantiæ diſcutiuntur intermiſcendo varios
pietatis affectus &c. Exempli gr.
Si vis meditari de pœnis inferni, primò
quæres

90 De Maedratione.

quæres: Qutx illis adjudicabitur: Reſpon-

debis tibi, omnis quicunque in peccato mor-
tali diſceſſerit. Affectus: O Pater miſeri-
cordiarum! da mihi modè dignos pœniten-
tiæ fructus facere, antequam veniset dies illa

terribilis, ne in fine reus inveniar ærernæ

mortis.
OQuid & quantæ ſunt pœnæ illæ inferna-
les? Tantæ ſunt, ut damnatus præ deſpera-
tione Deo maledicat in æternum Marci 9.
Vermis eorum non moritur, & ignis non
extinguitur, ibi frigus intolerabile, fœtor
horribilis, tenebræ palpabiles, &c.

Uhi eſt infernus? In lacu profundiſſimo,

in centro terræ, ubi nullus ordo, ſed ſem-

piternus horror inhabitat. O₰! quis habi-

tabit cum ardoribus ſempiternis, Iſaiæ 33.

Si de morte vis meditationem inſtituere,

quæres primò: Quis debet mori? Omnis,
omnis, ſive bonus, ſive malus, ſive magnus,

ſive parvus homo; ſtatutum enim eſt, omni-

bus hominibus ſemel mori, inquit Apoſtolus.

id eſt mors? Eſt terribilium omnium &

terribiliſimum, ait Ariſtoteles: eſt punctum
illud, à quo pendet felix aut infelix æter-
Nitas.
Uei morieris? Quomodo? Benè an malè:
An

Munme⸗
Mbocle, dn
Nelen un
Nekin
Cln kord
Uerit, men
Kmeglen
Ahitencem
iporktin
mes Wechm
d ribt
nur pontze

1
Unimit
tiole

hnont

N
Dun Ne
Einpecete
Cgne⸗ Pakn
myenetce
inyenlart

1.

S

5 -

ne ille int
Ansprecen
etnum Mr⸗
Nlenbie,
, ce.
Notunli
o, ledſen
O qbshe
s, Wie,
nen indne
eto On
An,ſienucnn
menumch,on
ingor Moh
ibilummonmi
els:ckounn
aur intclr

o: Benenn

De Meditatione. 91
An in ſtatu gratiæ vel diſgratiæ? Quando⸗
An hodie, an cras? An poſt horam, an poſt
menſem, an poſt annum? Neſcio, ah neſcio!
Neceſsè igitur eſt vigilare, ur te Dominus,
cùm horâ, quâà neſcis, aut non putas, ve-
nerit, inveniet vigilantem . paratumque. *
Si meditationem circa aliquam virtutem
acquirendam velis inſtituere, quod uriliter
fieri poteſt in feſtis Sanctorum, corum vir-
tutes affectando, deſiderando, imitando,
&c. poteris uti hâc facili praxi, & eam in
tria puncta dividere.
Primum ſit perpendere, in quo conſiſtat
virtus adamata, En à Sancto nobis relicta
ſalutari praxi & doctrina?: Quomodo à
Chriſto, vel Sancto, quem imitari cupis,
ſeu verbo, ſen exemplo edocta, & nobis
commendata ſit?
Secundum punctum ſit, perpendere ra-
tiones & motiva, ob quæ tanto ſtudio &
fervore talem virtutem aut doctrinam exer-
cuerint, ut & tu ex his movearis ad eandem
ſectandam, & mediante meditatione exer-
cendam ſeu practicandam.
Tertium ſit, varia media inquirere, quibus
perfectio talis virtutis obtineri poſſit, de-
mum propone, &c. gratiam pete, &c.
Pff.

92 De Meditatione.

Dihcultates, quæ incipientes maxime “WW
. . . 5. uu. Ei
à meditatione alſterrere ſolent, hic 4
eliduuntiun, 7. remedia præ- candii
ſ. Wibuntur. trinDnn

Ui in meditatione aliud non quærunt, pocenonnt
niſi ſummum Dei beneplacitum & ani- un inißnt
mæ ſuæ ſpiritualem profectum, certè nec melil ſen
propter conſolationes eam frequentant, nec luul,
propter ariditates aut deſolationes cam de- nronen
ſerunt: aft non omnium eſt hæc firmitas, Mml wln
ideò multis de cauſis meditatio redditur dif- olgirn,r
ficilis. oalluchnn
Prim, difficilem ſeu adverſam eam facit cuß
ariditas interna, quæ efficit, ut inutiliter
tempus terere nobis videamur. Hujus ari-
ditatis, cùm duplex eſſe cauſa poſſit, etiam
duplici remedio ad eam levandam opus eſt.
Prima cauſa eſt defectus debitæ Præpara-
tionis, & qui in hoc ſe novit culpabilem, “
doleat de negligentia, veniam petat, emen- Ulſnmd
dationem operari ſatagat. end Wl
Secunda cauſa eſt diſpoſitio Divina, quàâ inth

lei
vult, ut vel inde ſumamus occaſionem nos m, Eenſan

humiliandi, vel ut probet, an ſerviamus fmnm
ipſi ex amore, an propter conſolationes? 4, oe
Vel denique ut intelligamus, conſolationes li i

ſen-

☚

De Meditatione. 93

Pientenn ſenſibiles præteritas fuiſſe mera dona gra-

ereſolent
Medis pre.
,.

lud non Ile
Beplacimunk
tum, ent
Keqnentmn,
htones emn

eſt hec ſimi

Ttotelinre

lam eanal
t, W immi
t. Hujse
hpol,
Vndmoywe
1s Ecbienene
ot alhle
lim ent en

.

1s Oecien!
det, n ſatin
ler lolrin
ls, CoNe

4
K

tuita. Et quandoquidem ex his cauſis pro-
veniat ariditas, renuntiandum eſt omni
conſolationi ſenſibili, cum plena reſignatio-
ne in Divinum beneplacitum, & tenendum
pro certo profectum noſtrum, & perfectio-
nem in iis non conſiſtere, ſed potiùs ab iis
impediri ſæpiùs.
Secundb, difficilem facit orationem ſeu
meditationem agmen irruentium diſtractio-
num; poſſunt autem hæ habere triplicem
originem: vel enim proveniunt ex noſtra
culpa, dum nimirum curiosè ſenſibus noſtris
exterioribus circumvagamur, vel pro recol-
lectione exiguam diligentiam adhibemus;
& hic remedium eſt noſtra humiliatio coram
Deo, petitio veniæ, ob nimiam incuriam
& propoſitum emendationis adnectere.
Aunt proveniunt ex ſuggeſtione diaboli,
conantis impedire fructum orationis; quod
ubi advertamus, viriliter proſequamur opus
inceptum, nihili omninò facientes inſultus
inimici; ſi enim Deo nos fideles exhibea-
mus, certi ſumus, auxilium ejus nobis non
defuturum.
Aut proveniunt ex vitio naturæ vagæ,
quæ hinc inde ad res frivolas, nugatorias
& in-

94 De Meditatione.
& inutiles convertitur, & hic diligentià
& ſollicitudine opus eſt ad repellendas ejus-
modi cogitationes importunas, non tamen
nimis anxie; Sæpius enim labor, quem in
iis repellendis adhibemus, eſt Deo gratior
multum, quàm meditatio conſolationibus
abundans, quæ cuivis optabilis eſt. Nihilo-
minus apprimè cavendum, ne nos ipſos de-
cipiamus, & ob frivolas quasvis cogitatio-
nes filum orationis interrumpamus, oratio
etenim actio eſt Deo præ cæteris gratior.
Tertidò, difficilem facit orationem igno-
rantia fructûs, qui ex meditatione percipi-
tur, quæ ignorantia multos hoc exercitium
tanquam inutile rejicere fecit; qui ſi non
percipiant aliquam ſenſibilem devotionem
aut conſolationem, quam fortè dante Deo
aliquando habuerunt, infructuoſam exiſti-
mant orationem. Hæc difficultas, ut tolla-
tur, ſciendum, fructum meditationis non
conſiſtere in ſenſibili devotioue: quin hæc
ipſa fructum ſæpiùs impedit, eò quèd in-
dulgeamus magis amori proprio, quàm
Dei beneplacito: ſed tunc reputabimus nos
bonam orationem feciſſe, cùm ſine omni
etiam ſenſibili guſtu, plenè in voluntatem
Dei reſignati, bona & firma concipiemus
pro⸗

P

,ℳnutn e

d contormn
Aorun,
Purohonruni
1
CunDeo;
Utionis et,
eroro: gu

nluallee

ralnr ,
Ue odar lun

chn

⸗
ntonue
, , 7 1
Obernr .

mnoen

de S De Meditatione. 9 5
& Mi Uleen propoſita, & ea in opus redigere ſtatuemus,
lepelends ad conformandos nos exemplo Chriſti &
Ins, on Sanctorum „ & acquirendam eam, quæ
nlͤbor, n puro homini in terris poſſibilis eſt, unionem
ekeog cum Deo; Hic enim finis primarius medi-
9 Cnl tationis eſt, & nullo modo ipſa ſenſibilis
bilisk. devotio: quæ ſi datur aliquando à DEO,
ne nie agamus gratias; ſed præterea caveamus, ne
cisgn Ea ad ſenſualitatem noſtram abutamur ſed
umpam, inde robur ſumamus in ariditate peræque,
Merigrti ac in conſolatione Deo ſerviendi.
ornoteng Quart, difficilem reddit orationem dif-
Htnineen, fidentia quædam, quà laborare incipimus,

Henniin dum, quod petimus, non impetramus; at
qühm imprudenter: hoc enim nos potiùs animare
n deitan deberet ad perſeverandum in oratione, cùm
Grddnme) ſola & unica coronetur perſeverantia. Hæc
dnolmet diffidentia manifeſtè oſtendit nos in oratio-
Kolleitms ne nos ipſos quærere, non autem DEI glo-
geliations riamn & beneplacitum „ qui ſcit . quando,
on günt & ubi nobis expediat, quod Petimus „dari:
h,ai Primariò autem & per ſe bona ſpiritualia pe-
tenda ſunt, per accidens corporalia, eaque
conditionatè, quatenus animæ ſaluti pro-
unt. Ur verò huic diffidentiæ remedium
im adhibeatur 5 purificanda eſt intentio . quàâ
ſimanf ad orationem acceditur; ad Deum nimirum

l Popro,
netepunbinn
e, Cun ſnet

96 De Meditatione.

& cjus beneplacirtum quærendum, non
noſtrum commodum, niſi quantum DEO
placet.
nintò, difficilem meditationem reddit
labor in ea adhibendus, præſertim incipien-
tibus, quo multum abſterrentur ab oratione:
aſt hæc plerumque illuſio eſt dæmonis præ-
videntis fructum, quem ex hoc ſancto exer-
citio habituri, & ſibi comparaturi ſunt,
cùm ſe in eo aliquamdiu exercuerint, quare
eundem quoquo modo conatur impedire:
hinc & per puriorem intentionem & gene-
roſiorem conatum adnitantur, difficultatem
hanc ſentientes, ſe in-& excitare ad modi-
cum ſaltem laboris pro Deo, & ex amore
JEſu Chriſti, qui pro nobis in laboribus fuit
à juventute ſua, impendendum; certiorati,
quèd opus illud, quodcunque eſt, benè &
utiliter impenſum, quod pro Deo fit, licèt
abſque guſtu ſenſibili, imò quandoque me-
lius eſt ſine quàm cum illo guſtu, cùm cle-
mentiſſimus Dominus ſoleat parvulos, licèt
non ſemper ſimilibus, ſub initium conver-
ſionis favoribus lactare, utpotè, quibus ad-
huc lacte, non ſolido cibo, opus eſt, cùm

hic ultimus ſoleat eſſe ſpecialiter dilectorum
DEI, & paulatim proficientium, quos
&

l,
amge⸗ .

.

Eluelie

ſet uelcie

Deunbe
ulbuönolrs
2,0 1 d
tknt no
Eacyetranro
Uminigen
Euhbors
wvl hettn
Oimedn
enimummer,
immount

RK

Nrllite
mki
Narzagt
uririghole⸗
onrenn,

irknieb
unlice

y,

7„

Erendun,
Ohunnum)-

ligtionenn
Elertiminen
enturabott
elt demon
Xhocſindh
oinpatarui!
Netclelitt,4
Conhr int
Monen
Nl, AKnlen
Cate AM
, NN
aldborburk
nm; cetin
ge let
1o Deo fr, N
unaglr
acn
erpoiI,
Abinunmc
not, Albr
, C et,

cialtetdleat

De Meditatione. 97
& ſucceſſivè à ſenſibilibus ablactare conſue-
vit, ut deliciis paſcat æternis.
Demum benè notandum eſt, quod Tyro-
nibus noſtris ſuadet noſter pater Barbanſon
p. 2. C. 2. dum dicit: Neceſsè eſſe eiſdem,
ut benè & probè notent ſuas imperfectiones,
& advertant cum diligentia, quâ re potiſſi-
mùm indigeant, & quid eis in ſua vocatio-
ne plus laboris ac moleſtiæ faceſcat; ſi com-
moda, libertates, ac vanitates mundi me-
moriæ eorum adhuc obrepant, eorumque
animum mœrore impleant : Excitent ſe me-
ditationum ſuarum ope odium & deſpectum
capientes contra latratus hujuſmodi bellua-
rum, animæ eorum ſaluti tantopere præju-
dicare volentium, & earum loco omhi poſ-
ſibili ſtudio in id incumbant, ut voluntatem
ſuam moveant, ut firmius ſtatuant aliquid
pro amore Dei patiendi libentius. Quòd ſi
inſuper illis res quædam difficillimæ, ſeu
etiam impoſſibiles victoriæ appareant, ita
ut ipſos vix patientia non deſtituat, econtra
impatientia abripiat „ v. g. dum experiun-
tur in facto ſe durè & aſperiùs ſe haberi, ſe
contemni, mortificari, humiliari, confun-
di, tractari abjectè nimis, &c. remedium

e (Optimum hic eſt, ut in meditationibus ſuis
Tcientlun, enz

E ſeipſs

98 De Meditatione.
ſeipſos ad ſimilia ſufferenda animent, exci-
tentꝗue ad ſe amore Dei confundendos, ad
humiliandos ſe pro Deo, & eo, qui humi-
liavit ſemetipſum, pro nobis factus obediens
uſque ad mortem, mortem autem crucis,
licét Rex Angelorum & Dominus Domi-
nantium, & totius univerſi Moderator &
Creator eſſet, mortificandos, & eidem ſe
conformandos, conſiderantes attentius,
quèd indigniſſimum ſit abjectiſſimis terræ
vermiculis tantis ſtudiis & conatibus hono-
res, & vanas hominum mundique totius
æſtimationes quærere, dum Deus homo
factus humiliatur, deſpicitur, vilipenditur,
imòè calumniatur, &c. & ſic in omnibus ſuis
difficultatibus, malis affectibus ac imper-
fectionibus procedere debent, & erit hoc
ipſis infallibile reportandæ victoriæ me-
dium ac remedium.

Documenta quædam, pro meditar
incipientibus, hinc & inde jam tum
in ſuperioribus facta.

DRimb. Lectio meditationi præmittenda,

quæ ad intentum ſpectet, & ſit ad mo-

vendum apta, ſeu idonea.

Secundo. Lectio ſu tranquilla, benè per-
penſa,

ul, e
Oomuum.

1.
mij Vi⸗

lbent,
m inm
ſmeſint

vonunct,

Gerſſte
Olmagnin,
end Ne⸗

ydoze ,
u, E

ne De Meditatione. 99

gemn n penſa „ nequaquam autem curioſa, ſed
N iaig, Dominum Deum amandi ſtudioſa.
I TYertib. Dum in legendo eandem anima

e noſtra afficitur erga virtutem cujuſdam, v. g.
i ſententiæ, aut textus, &c. illi inhærcatur,
hunmu maſticeturque talis in mente, donec affectus
nModena reſultent 5 quibus voluntas ignem conci-
,Kln piens inflammaſcat: & hoc in quacunque
Gums mm lectione ſpirituali obſervandum erit.
TAecin martb. Diſcurſus intellectũús tantùm ſer-
Kammhum viat, ut medium ad voluntatem excitandam
nnue/ & permovendam, ut malum vitet, & quod
Anu bonum eſt, ſedulè ſectetur; ut primùm au-
nIen tem dicta voluntas. incaluerit, diſcurſus
homuii abrumpatur, ceſſetque, donec repetendus
UheaI. veniat calore voluntatis deferveſcente.
Cen, Kertn Quintb. Studium meditantis primarium
NH tendat in procurandos potis affectus, quàm
in ſpeculationem intellects, quo facto
.ſelr dabit revera ipſa experientia, quòd fœcun-
QKieor ſoleat eſſe oratio, abundante affectu,
eini quò ſuccinctior fuerit intellectũs ſpeculatio.
,. Sextd. Ne contingat animum in diverſa
inigunn evagari „ & diſtrahi . neeeſsè eſt, omnia,
r, AüAtanquam nobis Præſentia , aut etiam intra
nos exiſtentia, concipere.
lil Septimò. Caveatur nimia intenſio in me-
E 2 di-

0

Ner
n

106 De Meditatione.
ditando, nec conetur voluntas exceſſivo niſu
ſenſum affectuum exprimere, in quo non
rarò eſſe poſſit læſio capitis ipſius orantis.
ORav. Sub initium orationis ſedulè ſtu-
dendum eſt attentioni, ut animus præſer-

vetur à diſtractionibus, & maneat attentus,

quod tunc facilius fiet, ut dabit eventus.
Nondò. Orahtes, qui multis evagationi-
bus moleſtantur, ante horas meditationis
ſtudiosè declinent ab occaſionibus immo-
deſtis, ambulando & conſervando ſe in Dei
præſentia, aliud nihil volentes cum Paulo,
aut quærentes, niſi Eſum & hunc cruci-
fixum. Nihilominus, ſi etiam hæc cautela
adhibita adhuc diverſis evagationibus aut
mentis diſſipationibus divexentur, conentur
quoquo modo ab eiſdem mentem in ſe re-
vocare, & ſi nec ſic quieſcant, continuò
infeſtantes, dicant orantes Roſarium myſte-
rioſum, conenturque cum affectu & devo-
tione attendere ad Myſteria, quæ in eo re-
citabuntur. Si in privato meditentur,
poterunt meditationis loco lectionem ali-
quam ſpiritualem ex libro legendam omni
meliori, quo poterunt, modo, meditari.
Decimò. Quèòd ſi in examine poſt medi-
zationem faciendo deprehendat, quèd illa
orans

4

“ 1
MS ann

Clgenerine
rudronem.

Nfohern
mumenade
men
ddmienit
Qunmn, n
H enie, A
ulem (
.

uurnd
Mrewnhn
ſufen
/
Alno
ened
lele anr leſ

tatene,

Olmgefaltt
meke, inn
plsipnornt
orroniſed
ut anumnus
Emanena
rabitefennt
multig eſtgn
Horo medta
CCrionibig i
Gnlerncolen
0ener an
nr cAu
enun ar n
Ngtionde
Cennct, colen⸗
memen ine
eſent, unt
SRohrummt
n Aedn
tn, and
Finrd mrln
I. .
lo Kaintn
boo hyenat
modo, nelu
cramle “
elendir,

S=

De Meditatione. 101
orans parùm benè ſucceſſerit, ſuper cauſas
diligenter inquirat, doleat, & his remotis
meditationem alias reiteret, & cum gratia
DEl experietur majorem fructum & guſtum.
Undecimo. Notandum, quòd licèt actio,
ſeu colloquium, petitio &c. in explicatione
partium orationis ponatui in fine & ultimo
loco poſt operationes ipſius intellectůs, non
ſunt tamen affectus, actus, petitio, oblatio
&cc. ſemper rejiciendi in ultimum locum,
ſed dum ſenties voluntatem ſeu affectum in-
flammari, tunc ſpeculationis tela reſcinden-
da veniet, & affectibus ſtudioſiùs vacandum
erit.
Duodecimè. Circumſtantiæ multiplices
non ſunt meditationi admiſcendæ, ſi unica
apta ſit ſufficientes oranti affectus ſubmini-
ſtrare; his autem indulgendum erit, dum
durat oratio, aut donec langueſcant aut re-
mittant.

Breviusculum ipfiusmeditationis, ſelt
Synophis eorum, quæ hactenus füſils
de meditatione dicta.

1 M Editatio, ſeu mentalis oratio, vel po⸗
tiùs meditari idem eſt, ac mente ex-
pendere aut revolvere, quod pium, bonum,
E 3 aut

102 De Meditatione.

aut ſpiriruale eſt, v.g. de Deo Trino, & Uno, “
de Divinis attributis, de vitæ, ſanctæ paſſio- Winh
nis JEſu Chriſti myſteriis, de morte, judicio,
inferno, & cœleſti gloria, ſeu quatuor noviſ-
ſimis, &c. ut ex eorum expenſione pius in
anima noſtra eliciatur affectus, v. g. deſide-
rium virtutum, aut pro diverſitate materiæ
odium peccatorum.
2. Ad hoc ſerviunt tres potentiæ animæ
hominis, ſcilicet memoria, intellectus, vo- mMühm
luntas. Memoria recolit, vel expendit arca- (Oünt
num aliquod Divinum, & intellectui objicit ner blln
& quaſi proponit; hoc intellectus deinde a
quaſi perſcrutatur, percurrendo ejuſdem un
circumſtantias; voluntas denique ex myſte- In
rio benè perſcrutato, ſalutarem aliquem
actum ſeu affectum producit.
3. Circumſtantiæ percurrendæ v.g.in ma- uli, h
teria paſſionis Dominicæ ſic percurri poſ-

4

ſunt: Quis paſſus eſt: Chriſtus, Deus & homo, Dmmete
infinita illa bonitas, ac Divina Majeſtas. Quid n
paſſus eſt? Irriſiones, perſecutiones, ca- ſen
lumnias, ſputa, clavos, lanceam, ſudores,
angores, mortem ipſam & quidem crucis.
Ubi paſſus eſt? Hieroſolimis, in monte Gol-
gatha, qui eſt Calvariæ locus. Quomodoꝛ
Quanto cum amore, manſuetudine, conſtan-
tial

„

1
ue

N
1 Ge Ge
linl
16 Acggerit
Akcenden

D =
enle, De Meditatione. 103

eolini ti! Quantâ promptitudine, charitatis ardo-
enir ancke re & reſignatione! Cur? Ut nos redimeret
gig genont, & liberaret à diaboli ſervitute, cœ lo & æter-
iEucunm næ felicitati ingereret, & ſic à gehennæ in-
meypenlon, cendiis eriperct. Quibus pie & exactè con-
Aech, Vv ſideratis illuminatur, in - & excitatur vo-
ochetinen Iuntas, & reflexa ad ſeipſam concludit ſic: Si
Dominus Eſus Redemptor tuus tam dira &
Nnei rente horrenda paſſus eſt pro te, an non dignum,
norn, mMelh imo juſtum eſt, quèd & ego crucier Salva-
Olelemnt toris mei amore? Qur ergo hoc, vel illud,
Wirlais hæc vel illa paſſio tibi tantopere gravis acci-
Annrlain de dir: Niſi quia flamma Divini amoris in te
ume e vix non extincta, aut nulla eſt; fac ergo Do-
Geiqkam mine, ut ardeat cor meum in amando Te
laten de Deum meum, & tibi compati, mihi ſuave
AWc.. G gaudium erit. Sic dices Per modum pro-
nettergt politi, & hæc tota orationis mentalis ſe-
telr kum ries eſt.

lsDee Docmentum finale pro Oratione

Derchucrul mentali certeè aureum.
eonnone .
6, 4 Ullus Frater Minor Capucinus ſe veſpe-
. 4 blne Xri dedat quieti, quin per diem ex præ-
((guidenm . . . —
d “ ſcripto Conſtitutionum Ordinis, duabus ho-
ee ris vacaverit meditationi. Quomodo hoc
ie locue C.

ſn practicandum, dum tempore horarum con-
anluctuclnc E 4 ſue-

104 De Meditatione.
ſuetarum fuiſti præpeditus, demonſtratur per-
ſimilitudinem. Primo, ſicut ſollicitus es ſuper
recitatione Officii Divini, ſic ſollicitus ſis
ſuper oratione mentali facienda, idque de
conſilio & ſuaſione Reverendiſſimi Patris
Generalis Previnciam viſitantis; ut ſicut
Officium Canonicum nunquam, ſic nec
omittes orationem mentalem. Scecundè,
ſicut horas Canonicas, quibus perſolvendis,
ſeu decantandis in Choro bonam partem
temporis impendis, extra veròô brevi, nec

longo intervallo perſolvis, obligationique

. . . . . . .
tuæ ſatisfacis. Sic ſi legitimè impeditus, cqm-

m uniter meditationi non interfuiſti; poteris,
imè debebis, alio, aſt breviori tempore me-
ditari illa, quæ pro meditationibus tuis deſti-
naveras, ſeu præparaveras, aut propoſueras;
exordiendo ſtatim ab actibus, Eu affectibus
voluntatis, & ſic fructum illum exinde re-
feres, quiem ex oratione mentali ſperare po-
tuiſſes, & forſitan majorem; præterquam
quòd ſatisfacies totius ſanctæ Religionis

conſtitutioni, præſcribenti quotidie duas

horas inſumendas meditationi; ſit tibi cordi
hoc documentum aureum frater mi chariſſi-
me, & producet animæ tuæ emolumentum.

Quèd enim miſeri ſumus, ac vivimus, quòd

Im-

Ccbtexrnn

.
imetehin
Mrd
nunſunltr

acuml,gin

Cams, dll ge

pomelkn
m. Au
Mlu, gie
un

tn De Meditatione. 105
npekenniſte

INE imperfectionibus, ac defectibus abundemus,
Bonſhllende, quòd inordinatarum paſſionum ſervituti
hüini, ſeſlicr mancipati laboremus, quòd veris virtutibus
lfaen, Careamus, quam cauſam aliam, aut rationem
Reretencilin- damus, niſi quia huic ſancto exercitio non
n hmts; u debite vacamus. Ora igitur Deum ferventer
Enmqum, pro me & te, mi frater, ut teporem in hoc
Uenlen. com - & admiſſum ſeriò de onamus, & in
„Jibuti melius, quod adeò multipliciter pecca-

Choro bonum 1 tum eſt, emendemus.
enni er bien, Amen.
. 11. .
, CAeni

Linniinne
Ninettlion .
kiitilenhuen . h . Ah . r. 5 33. e . b.
gionidisdisd . A. . . . . A.

un en . ,. de. Sh S . dib B,
Tummillun erind “
e nennlheene * SS
Nen; Noeen
ns nor Nei Z
Enben Gnice *
leriniͤſt
eummfenetni
1thuz enohn
us, e lüinn

E 5 BRE-

106 : (.0° :
C Ar : (1): 2
B REVES

MEDITATIONES

SUPER
DUODECIM MYSTERIIS
PASSIONIS DOMINICX,

Salubriter pro horis medita-
tionis legendæ, ſeu adhibendæ;

Quæ pariter pro bona præparatione ante,
& debita gratiarum actione poſt SS. Sacri-
ficium Miſſæ, ac S. Communionem, etiam
ſpiritualem, nec non ante 8S. Altaris Sacra-
mentum, maximè dum expoſitum eſt, medi-
tari, & utiliter alias domi per dies ſingu-
los mane & veſpere revolvi

poſſunt.

Prima ad SS. incruentum Altaris Sacri-
ficium præparatio, & ad condignam
S. Euchariſtiæ ſumptionem diſpoſitio, eſt
ſaluberrimi ſacrificii cruenti, & peractæ in
cruce paſſionis Dominicæ devota meditatio;
atteſtante Doctore Seraphico S. Bonav. quòd
nul-

cnrimEo

Mlun

Nlllun munn
Cun, mubn.
m, Mung

Cuminmmnel
Nicr Dahons
kcnaa
Numn tene

MOo lern

Hciun

es
veS

IN

MTSTTN
vonlyle

Hors nedt
erachbevoe⸗

ennrNe A
e Kl.
munionen, e
(N. Marsd
ZZ
onipetclal⸗
ſerekeſci
n.
mmennun Aun
0, AAdand
vonen Cl,unr
cruenti, Ael⸗
ct Geronml

Phicoann

Meditationes Paſonis Dominicgæ. 10 7

nullum Deo gratius offerri poſſit ſacrificium,
nullum mortuis efficacius applicari reme-
dium, nullum Angelis exhiberi majus gau-
dium, nullum SS. Trinitati excellentius re-
verentiæ, ac gratitudinis teſtimonium, quàm
continuum meditationis ſtudium, & Domi-
nicæ Paſſionis exercitium: unde Chriſtus
JEſus cruci affixus legitur apparuiſſe, & Ere-
mitam quendam, Deo per acceptiſſimum
modum ſervire volentem edocuiſſe, quèd
gratius & nobilius non poſſit offerri ſacri-
ficium, quàm Crucifixi Chriſti memoriam,
& vulnerum ejuſdem idæam, ac totius ama-
riſſimæ paſſionis tepræſentativam effigiem,
animæ noſtræ impreſſam, affectu vivaci con-
tinuèò circumferre. His itaque SS. Patrum,
ac ipfiusmet Chriſti Eſu teſtimoniis anima-
rus, ſuggero quædam potiora Dominicæ
Paſſionis Myſteria, tam Sacerdotibus ante
ac poſt Miſlam, quàm communicantibus,
aut ſpiritualiter etiam manducare volenti-
bus, ruminanda, tantò fructuoſius, quantò
frequentiùs, tantò ſalutarius, quantò
devotiùs.

ꝝ (†) 2%
E 6° MVY-

108 Mſterium I.

— —

MYSTERIUM I.
De agonia Chriſti Domini, ſan-
guinem in horto ſudantis.
MEDITATIO I.

Chriſtus ebibit calicem paſſionis, ut nos

potemur calice ſalutis.
Anima Chriſtiana! recogita in amari-
tudine animæ tuæ amorem & ardorem
amoris Chriſti, amariſſimum Paſſionis cali-
cem ebibentis, & copioſiſſimum ſacratiſſi-
mi ſanguinis ſudorem emittentis, ut tibi,
tuisque vulneribus curativum ſalutis em-
plaſttum conficeret, & in regno Patris no-
vum de genimine vitis pararet, & propina-
ret poculum ſuavitatis. .
Perpende, quæſo, anima devota! quèd
Salvator tuus uſque ad fundum calicis epo-
taverit amaritudines Paſſionis, ut te merito-
rum ſuorum unguento ſaginaret, & eſca
angelicâ de altari ſuo recrearet, jugi & quo-
tidianâ Agni immaculati participatione.
amoris Divini exceſſum.!! Chriſtus in noſtra
humilitate contemptus, in noſtra meœſtitu-
dine

Dnn
pecnmit
ſu, llk
mire inin
n Ekenſi.
iut

Cahnerdn
Uig, ulr
Unumer⸗
ſilhmnie
Prfoecn

! De agonia Chriſti Domini, Sc. 109

B dine contriſtatus, in noſtro eſt dolore cruci-
IIUN . fixus, in noſtro pavore trepidus, noſtrâ in-
„ frmitate indutus, & pro noſtris culpis pre-
Dynn,/rium redemptionis, innocens eſt factus:
nn. quid retribuis, anima ingrata! Deo tuo
pro omnibus his, quæ tribuit tibi: an ali-
IIO I, quando guttulam ſanguinis tui ſacrificaſti
dnkafnie cdlen Prori tuo? An vel ſemel à Chriſto
tn didiciſti pro Chriſti gloria ſeriùs ſudare? An
leſiuni⸗ pro ſalute proximi tui vel ſemel ferventer
larin an laboraâſti? An pro ipſa anima tua conſtanter
uAis Ccogitäſti? Ubi ſunt certamina, ubi agoniæ
unlnsd tuæ, in practicando bono, eradicando malo,
Unum α exercendo merito? Quousque dormis in
en, ul amore proprio ſupprimendo, in paſſioni-
Gundmse Pus ſopiendis, in charitate divina excitanda?
atenobun Quæ deberes veteri Adamo inferre vim,
e, K carnis renuntiare illecebris, ſuggeſtionibus
Satanæ reluctari, & ad ſanguinem reſiſtere
tmcete PrO anima tua, pro Deo tuo, cujus corpore
Erbum cltst toties cibaris, cujus ſanguinc jugiter potaris,
urme Cüjus pinguedine dulcoraris? Quæ, quæſo,
ratio, quòd toties abſque ſummi Boni & ſa-
lutis tuæ vero deſiderio, ſine fructu & pro-
ripinuftin fectu remaneas aridus homo, imè turpiter
Cnnn illicitis ſuccumbas deſideriis, & nauſees
ntane ſuper hoc convivio Diviniſſimo, tanquam
dadtt E 7 cibo

1o olnutt,
ecleltet, ,g

110 MWMſterium I.
cibo viliſſimo viſo, non dijudicans corpus
& ſanguinem Domini, eâ conſiderationis
menſurâ, ut animam Chriſtianam piè decet.
O miſeram te creaturam! reſipiſce, & dic
ocyůs:
PEccavi tibi Domine, miſerere mei,
peccatricis animæ, & omnium mei
ſimilium, qui ſpondemus emendare
in melius, quod ignoranter, quod in-
ſolenter peccavimus, in quo & ſacri-
legè forſan deliquimus: fiat hoc per
tuam gratiam & immenſam miſeri-
cordiam, Amen.

Hic flexis genibus dic devotiùs ante SS.
Altaris Sacramentum:

A Doro te devotè latens Deitas,
Quæ ſub his figuris verè latitas:
Tibi ſe cor meum totum ſubjicit,
Quia te contemplans totum deficit.
Viſus, tactus, guſtus in te fallitur,
Sed auditu ſolo tutò creditur:
Credo quidquid dixit DEI Filius,
Nil hoc verbo veritatis verius.
In cruce latebat ſola Deitas,
Aſt hic latet ſimul & humanitas:
Ambo

4

0 wemo

an
Aeoint
nrn all,
lyn laui
Wuel
Wi
vtelyn

ns iys,
nrla wer
Dreliſ
elen
Meimmmun
n

]

r, UIaI
Uenred
(lnbenn
Uriſtzun
9

acPiig,

n)
ronäftlen
4
nl, ei nlit⸗

De agonia Cbriſti Domini, &c. 111
Ambo enim credens, atque confitens,

Gim Peto, quod petivit latro pœnitens.
nnſblle, Plagas ſicut Thomas non intucor,

Deum tamen meum te confiteor:
be,miert, Fac me tibi magis credere,
eKomnim In te ſpem habere, te diligere.
dersenen O memoriale mortis Domini!
rer Panis vivus, vitam præſtans homini,
dolt Præſta meæ menti, de te vivere,
Ni: friee Et te illi ſemper dulcè ſapere.
mmnln nt.., Pic Pelicane! IEſu Domine!
Me immundum munda tuo ſanguine,
Cujus una ſtilla ſalvum facere,
Totum mundum quit ab omni ſelere.
enden JEſu, quem velatum nunc aſpicio,
Usekl Oro, fiat illud, quod tam ſitio,
Ut te revelatâ cernens facie,

eſoich

toun ſ
mum Viſu ſim beatus tuæ gloriæ, Amen.
gurti MEDITATIO z.
geciun 6;
1r Dltin Chriſti lader Rnssusuen à noſtris ſce-
ee eribus expreſſus.
luats ſeru us expreſſus
ſola Deiss Spice, ò anima, ſudorem Chriſti, noſtri
capitis; ſed magis inſpice ſecretum tui

4
mnt
D cor-

212 Mſterium J.

cordis, an non ſit potiùs ſudor ille totius

noſtri peccaminoſi corporis: caput quidem
ſudat, ſed à membris culpa emanat, & in
tantum Chriſti JEſu agoniam augmentat,
ut eriam innocentiſſimi cordis Chriſti an-
guſtiam violentâ crudelitate multiplicer,
preſſurà ineffabili. Pœnitere, ô anima eru-
delis! quæ ſecundum deſideria incircumciſi
cordis affectus pravos dilatas, & in pejus
abire continuas: cxcute ,6 anima! prurien-
tis animi & laſcivientis corporis paſſiones,
quibus appetitu inſatiabili non minus quàm
damnabili manciparis, parum curans æter-
nas, quibus alligaberis Pœnas, pro quibus
tam pretioſi ſauguinis tanta eſt profuſa co-
pia, uſque ad exinanitionem Patientis

Chriſti tui.

Lbera, 6⁶ Domine! ah! libera ani-
mam meam à culpis & pœnis
omnibus, in inferno aut purgatorii
igne me cxſpectantibus: appropria
mihi benigniſſime JEſu! Sacrificii tui
tam cruenti, quàm incruenti pretium,
ut in oculis tuis ſemper mundus in
tempore viæ, & coram conſpectu tuo
. In

„ Alelolale

Amnen
Alitee⸗⸗

Utbl.

r luhin
Montiilleni

ſun 1
doälsluler le
Norg: cr

ahen
egne
magt
nn cod ii

ttt tnr nl

onigr, iin
idelceruinenn
Ulns En

n cohann
pbll unninug
,mmalc
ung, l
ntt an
Mtcnem Nuit

net Wlbe
ollot de
letno zuifupn
nnbus Pn
e bl Octka
incrvent en
lenper nnd
Namcolheht

De agonia Chriſti Domini, Gc. 113
in æternitate patriæ inveniar beatus,

Amen.
Adde, ſi placet, Adoro te. ut ſuprâ pag. I10.

MEDITATIO z.

Voxr Sangninis Salvatoris de pede
montis clamat pro nobis ad thro-

num Patris.
e diml

Eni, anima! & vade mecum ad pe-
dem montis Oliveti, ubi amantiſſimus
animæ noſtræ Sponſus propter nos afflictus
angitur: nec tamen delicatum corpus no-
ſtrin um tangitur, minus cor angitur; quia cor-
pus noſtrurmm pro Capitis ſui ſequela compati
non curat, & anima commiſereri efficaciter
non laborat; cùm tamen æternus DEl Filius,
noſter in carne frater, Pro ſalute noſtra cœ-
leſtem Patrem reverenter interpellat, & hu-
militer exoret clamore valido; dum effuſi
ſanguinis vox potenti oraculo de terra in
c u clamat, & quotidiano miraculo de
Altari per manus Sacerdotis vocem pero-
rantem in nubes elevat.

ANima Chriſti ſanctifica me, Cor-
pus Chriſti ſalva me, Sanguis
Chriſti

114 Moſterium I.
Chriſti inebria me, ut dignè merear
participare te, hic de Altari Domini,
& tandem in gloria Sanctorum, æter-
nique Regni, Amen.
Adde & dic devotè, Adoro te, &c. ut ſup. 110.

MEDIIATIO 4.
In anguſtiis, exemplo Chriſti, ad Pa-

trem confugiamus angieſtiati.
O Anima devota! agonizantis Chriſti tui

reſignationem in manus Patris, & ſin-
gularem orandi modum accuratè nota pro
exemplo: Chriſtus ferventer oravit, volun-
tatem propriam naturalem reſignavit, ſeque
voluntate rationali in plenam Patris diſpoſi-
tionem ſacrificavit: Pater mi, ſi poſſibile
eſt, tranſeat à me calix iſte, quia naturali,
inefficaci & conditionato appetitu mortem
horreo, quam tamen liberé & ad rationis
imperium amplector; non ergo mea, ſed
tua voluntas fiat.
Heu! quàm parum conformes, multùm
difformes, imè rebelles nos gerimus Chriſti
exemplis, & Divini beneplaciti mandatis,
dum in adverſitatibus tam tepidi, tam frigidi,
tam negligentes ſumus imitatores Peientis
Chri-

R nn
COl,emun
ſmnichen

, euun ,

c
htnluit
0 ön
nnokn
ostdele,
Wrna wenen
Aok, A

Antp dn

N.

Dſenmamn

e

lng ein
Olind und
Etahn e
shunnie
Khcke n
1Dre Ulmin
umllnt

Unid llnn

etunm)

ne, int 1
icceilei
li nlonn
en,

Anne, lln

IIIO.
9 Criti 4
nigglſie

Poniunts
nnng Mb,
S
Eurrnnt, o
nltlrhnrt,
ean ars
MM, A

nche, dun

8 n e,

lne,

n tepichuntn
nhtanki

De agonia Chriſti Domini, &-. I15
Chriſti; remanentes debiles, imbecilles, in-
firmi & deſperabundi, quaſi in anguſtiis
noſtris, etiam poſt toties deguſtata Divini
convivii incitamenta, ac ſi poſt ſumptam buc-
cellam intraſſet Satanas in nos, in locum
hoſpitis Chriſti. .
O JEſu! bone Paſtor, panis vere,
tu noſtri miſerere, tu nos paſce,
nos tuere, tu nos bona fac videre in
terra viventium, Amen.
Adde, & dic ante SS. Sacram. devotè:
Adorote, &c. ut ſuprà pag. 110.

MEDITATIO 5.

Perſeverandum in oratione conſtan-
ter & fortiter.

Onteihlare ,pia anima, Chriſti in ago-
— nia prolixiùs orantis perſeverantiam;
quèò magis enim ingraveſcebat agonia an-
guſtiati, tantò confidentius aſſiſtentiam cæ-
leſtis Patris interpellabat confortata Salva-
toris humanitas, triſtis uſque ad mortem;
ideèòque non ſolàùm ab angelis conſolari,
à Patre illuminari meruit, ſed Deificatus
homo Chriſtus ſuà propriâ Divinitate huma-
nitatis confortavit infirmitatem, ut etiam
ini-

2 6
116 Myſterium I.
inimicis proceſſerit in occurſum obvius, vo-
lens noſtram confundere & corrigere tepidi-

tatem, qui ex leviſſimæ difficultaris appræ-

henſione ab oratione fugimus, & ad con-
ſolationem terrenam confugimus, moræ

impatientes, ac in mille diſtractionum vias

aberrantes.
Pie ESU! reduc errantes oves,
congrega de nationibus populum
tuum, & aggrega electis tuis gentem
noſtram, ut dignè communicantes,
ſancè& ſacrificantes, participemus de
menſa Domini fructum & pinguedi-
nem dulciſsimi tui convivii. Amen.
Adde pro libitu: Adoro te devots, Gc.
ut ſuprà pag. 110.

O RATIIO

Ad Chriſtum agonizantem.

Per amariſſimam tuam agoniam,
Da nobis Domine orationis donum
& conſtantiam.
ROsεοσ & obſecro Te Domine mi
JEſu Chriſte, per tremendam il-
lam, quam in horto montis Oliveti

ſub-

iſikit

Nen

Nr NMae
Uvitzm, aut
folchwun t
Eecnfclumact
Ppoloo ſen
Venlam, go
eltüexett
bum zn e
Klhnete
Gepotone!
Dynniun
nro
lls Ue
idoſlleti,
l, Abenpe
riegenn
en.
MAW.
ln.

“ De agonia Coriß. Domini, Oc. 117
bein, m ſubiiſti & ſuſtinuiſti agoniam: oro Te
eet per orationem illam prolixiùs con-
X dt tinuatam, tuumque ſanguinem pre-
s, ad. tioſiſſimum tam copiofo ſudore ibi-
nninſt dem fuſum adoro; ante omnia autem
ſupplico per charitatem iſtam im-
tesg menſam, quæ Ic ad hæc omnia ar-
popuim dentiùs excitavit, ut tribuas mihi do-
genn num puri cordis, ſanctæ orationis
nicamg & ſinceræ erga ſacratiſſima myſteria
emus devotionis. Da Domine, ut in omni-
ngnec, bus meis anguſtiis ad Te ſolum ſem-
Amen, Per contendam cum plenitudine fi-
ot, G, lialis fiduciæ, dicens: Abba Pater!
ſi poſſibile eſt, tranſeat à me calix
iiſte, aut beneplacens tua ſuper me vo-
luntas integerrimè ſemper impleatur.
Alltem Amen.
gonian Pater noſter. Ave Maria. Gloria
is donm Patri.

ominen N
endam! N
15 Oliyel
ſ MXY-

118 Mißſerinm II.

.—

MXYSIERIUM II.
De Chriſti Domini, à proprio
diſeipulo, venditione ad im-
pios inimicos.

MEDITATIOI.
De proditoris Judæ & falſo animæ

peccatricis oſculo.

Sculari vult Judas Magiſtrum in amici-
tiæ ſymbolum, dum doloſum ſpirat
ex ore venenum: oſculatur & inſidiatur, ami-
cum fingit, ſed proditorem agit; ab oſculo
proditionem incipit, ut ſe perditionis filium
eſſe aperiat, & innocentiſſimum Agnum lu-
pis tradat dilacerandum, mactandum &
perdendum. O Juda: oſculo Filium homi-
nis tradis! amice ad quid veniſti? An ad
prodendum me veniſti? Quorſum ergo, ut
inimicus, tam amicum offers oſculum: An ad
ſalutandum me acceſſiſti? Quorſum ergo, ut
amicus, accerſis tecum meos inimicos? An
non meminiſti, quantis te beneficiis & gra-
tiis cumulaverim etiam uſque ad corporis
& ſan-

lunins 1
inder el
Ieolalen
nour ſdk

Huin mtn

OIINNS,

um Düllenne
Aenimu dens
nlna, quen
ſcrüchm Ce,
Dhunsnt
ppunionvanel
niopptmn
,Eaenimn

4

azeſu
dirnſt
EAllnenn

Akaen

n Ann,

De Chriſti Domini venditione, & c. 119

—

II.
propnn

1 1.

0 1.
vanine

in amic.
um ſpina
Arot ANi⸗
Wofſeulo
Onisfüium
Agnumk-
tandun &
lium hon-
i? An
Im ergo,t
nlum An
ſum ergot
imicos?
flciis g
d corpon

Ale

& ſanguinis mei communicationem: Eja
anima meal recordare, cui te velis aſſimilare,

an Judæ oſculanti? An cani rabido mordenti:
Olſcularis ut judas, & mordes ut canis, dum
ſævis in myſtica membra Chriſti, aut in
proximos tuos, à quibus ſumis vindictam,
dum ab iiſdem nequidem recepiſti injuriam,
ſed eximia beneficia chariſmatum. Accedis
ò anima! quotidie ad Chriſti oſculum, dum
ſacratiſſimi Corporis bolum & Diviniſſimi
Sanguinis ſumis poculum „per Sacxæ Com-
munionis acceſſum; attamen totus in pec-
catis profundatus, fœdis ſpurcitiis macula-
tus, & teterrimâ malitià circumdatus ſacri-
legos dentes mittis in Deum; ah! quoties
execrabili ſacrilegio peccâſti, trandens ſan-
guinem juſtum!

OArce, 6] Eſul parce peccatis noſtris,
qui veniſti portare peccatum mun-
di, & ſolvere pretium ſæculi.

Adde, in genua ante SS. Sacram. provolu-
tus, Adoro te, &. ut ſuprà pag. 110.

X x XXX

ME-

ßerium II.
MEDITATIO z.

De incomparabili benignitate Chriſti
erga Iudam & infidelem animam.

Qa⸗ quæſo, mortalium comprehendere
valebit incomparabilem Chriſti prodi-
ti erga nefandum proditorem Iſcariotem
exercitam benevolentiam? Noverat cle-
mentiſſimus Dominus & Magiſter infidi
diſcipuli falſitatem, quem tamen tam tenerè,
tam amanter amplexando recepit in ulnas
ſuas, ut deferret in cœlum, nili ſupinâ ma-
litià ſuà maluiſſet feſtinare ad infernum.
O anima mea Judæ non abſimilis! ſi pollutis
labiis SS. Euchariſtiæ cibum, panem ange-
lorum, & ipſam Dei ſubſtantiam tangere
non abhorres, dicam te Juda pejorem; quia
non ſolàùm toties, ah toties! viliori pretio
JEſum prodidiſti, ſed & infenſiſſimis ini-
micis vendidiſti. O nefas horrendum! ê im-
mane piaculum! quod pœniteat æternum.

Adde: Adoro te devotò, &c. ut pag. I10.

C (1)

i lietit

1

tlbri
ian

H. Venbr
korol

Ud
Eertnen
itenan
/7

1
UMer ,l
.

11 Inne

2.
te (hyg

nimann

tchencet
wiſtipoot.
Iſcariotn
overat d.
iſter ind
am tenen
t in ulne

„„
PIHäIne

hfernutn.
pollung
lemn ange⸗
mn tangele
orem a
liori ein

ſiſimis m.

dumoin
Yternumn

ur pagell

MI

De Clriſti Domini venditione, G. 121

MEDITATIO 3.

Sicut Chriſtus inimicis, ſic anima ob-
viam vadat tribulationibus.

Eemplariſimum DElI tui factum ſit tibi,

homo! in exemplum; ceſſet tua vin-
dicta, & exhibeatur patientia, dum cernis
tantà animi Promptitudine obviam procede-
re inimicis juratis Deum, ut doceat homines
diſcere manſuetudinem, & ipſam inimico-
rum dilectionem. Chriſtus Malcho abſciſſam
reſtituit auriculam, & internum dedit veræ
fidei auditum, ut nos ad fidei normam redu-
ceret, & ad ferendas gaudenter tribulationes
animaret. Appræhende, anima! ſcutum
patientiæ, & de ſacra ſynaxi quotidie ſume
robur animi. In hunc finem dic: Adoro te G.
ut pag. 110.

MEDITATIO 4.

Aheritatem in fratres deponamus,
meditantes manſuetudinem Domi-
ni, ſ eum amamus.
PAndirur nobis imitandæ Dominicæ man-

ſuetudinis campus, dum nobis ab ipſis
Chriſti verbis inculcatur longanimitatis ſti-

F mu-

—

Dor

122 Myſterium II.
mulus, dum ait: Diſcite à me, quia mitis ſazmn hlin
& bumilis corde: Verba hæc Chriſtus verifi- Kickinin
cavit in actu, dum non ſolùm Judam furem, lern,

hoſtem & inimicum ſuum per tres annos in Nnate

Apoſtolatu fovit, & in Collegio Apoſtolico Phugiun
paſſus eſt eſſe commenſalem, ſed & occultum oanen
ejus doloſum cor nulli hominum revelavir, Micdk
& inſuper eidem obviam procedens allo-
quium fecit amiciſſimum, his amore & ma-
jeſtate familiariſſimà plenis verbis: Amice
ad quid veniſti? Diſcamus hic amoris ma-
giſterium, qui in domeſticos, in proximos,
in fratres noſtros unius nobiſcum menſæ
Domini comparticipes inſurgimus, aſperi-
tate „ auſteritate, & duritie, imò barbaric
efferati, quaſi manſuetiſſimi Agni Eucha- 0
riſtici carnem nunquam deguſtaſſemus. AdCi
horrenda res! lupi fimus, Agnum toties I
comedentes! Pro remedio dic: Agoro te de- Eltn⸗
votèò, ut pag. 110.

MEDITATIO 5. rn

Clinwund
Ahrrdonen

Voml

Si vis eum Chriſto cibari, cum Chriſto N
oportet pati. ſummp
lun, l

LD* mi Chriſtiane cum Chriſto dignam
Chriſtiano homini conformem Chriſti un ,
nomini patientiam, quàâ ad noſtram in- Ganphen

ſtructio⸗

iſtus veri⸗
dam fure⸗
res apnt
Apoſtoln
& occulin
n reyehii
Cedens dl
more En⸗
bis: Ane⸗
ammoris n⸗
1proxinm
Im men
6, aleri
ddarban
gni Luche
Alemmus (
Enunn 1 nic⸗

Almte

6.

Oumn CNO

hriſtodie⸗
rmem 0
noſtran

ſtrue

De Chriſti Domini venditione, Gc. 123
ſtructionem (omnis enim Chriſti actio, no-
ſtra eſt inſtructio) durè voluit ligari, duris
percuti, duriſſimè à perfidis Judæis tractati,
propter generis humani ſalutem: nos pro
ipſius gloria nec in minimo collaborare, pro
ejus amore vix quidquam pati, pro noſtra
ſalute certare in ſtadio patientiæ non con-
tendimus, imò Deum noſtrum in tormentis
conſtitutum deſerimus, & tamen continuò
ad fractionem panis eundem comitari volu-
mus: Chriſtus Dominus ſuſtinuit Judam
proditorem, & nos non ſuſtinebimus ca-
lumniatorem? O hæc quanta nimis in Chri-
ſtiano indignitas! Adde: Adoro te, ut pag. 110.

ORARIO

Ad Chriſtum in oſculum Ju-

dæ ſe ſe inclinantem, ut nos bona
pro malis redderemus inimicis.

LArgire nobis, quæſumus Domine
JEſu Chriſti, cordis charitativi gra-

tiam per charitatis tuæ ſupereminen-
tiam, quâ impiiſſimum proditorem
tuum Judam nequam, tam manſuetè
es amplexatus, & tam ſuaviter ſerpen-
2 tina

124 Myſterium III.
tina labia es oſculatus; ut & nos eùâdem
manſuetudinis virtute animati, im-
miſſas nobis tribulationes, tanquam
paternæ tuæ charitatis teſſeras, & cæ-
leſtis benedictionis viſitationes, gau-
dentes ſuſcipiamus, bona pro malis
reddamus, & cos, qui nos perſequun-
tur, amplectamur, propter ſancti no-
minis tui amorew. Amen.
Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

MYSTERIUM III.

De duris ligaturis, Cα probroſaj

Chriſti per Hieroſolymam
deduèliont.
MELDIITIAIIOI.
Non tam Judæi, nec peccata noſtra
magis, quam amor Chriſtum ligat.

Uouſque indignaris anima peccatrix,
Judæis Chriſtum in Gethſemani horto
tam durè ligantibus? Tuis potiùs indignare
prævaricationibus quibus longè arctius,

longe

Iutemame
ſecebese

cobis Ppiri

lbentem
nemuqre⸗

elen ge
7 1

U
Cnſui

nmd
ed
eoflenner

De durir ligaturis Chriſti, G. 125
Oseiden longe ſtrictius, mille millenis criminum ca-
ati, in tenis Preſſius vincis, conſtringis, & in ipſam
tandn captivitatem abducis Dominatorem cæli ac
33, terræ: erro tamen, ſi teaâαnca! dixero
primarium captivitaris Chriſti lictorem, dum
eh, d video Chriſtum ſuo erga nos & noſtram ſa-
9rO MHE Ilutem amore vinctum, qui ſub Euchariſticis
tſeqhnn ſpeciebus contrahitur quaſi ad punctum, ur
and nobis ſpirituale fieret nutrimentum, & in
libertatem gratiæ elevaret miſerum homi-
nem uſque al conſummationem ſæculi, ſuam
realem præſentiam nobis exhibiturus ſub
velamento ſpecierum abſconditus, juxta
IUIIl. illud: Ecce vobiſeum ſum uſque ad conſamma-
tionem ſæculi. Accede ergo ò anima! tota in-
obr flammata, tota accenſa, ad ignem hunc lu-
ͤ centem, & omnia peccata mundi conſumen-
tem; hic enim eſt ignis & Agnus, qui tollit
peccata mundi. Amen.
Adde: Adoro te devoté, Gc. ut ſup. pag. I10

ria Patn

—

1
ta no MEDITATIO z.
lee Chriſtusfunibus ligatur, & catenis
pecemt ouer. atur.
manifinn Anima Chriſtiana! quid tot funes, tot
indiguu vincula, tot ferra, quibus Eſus tuus
5

ud ddled Violenter ligatur, aliud dicunt, quàm
S k ; E.

126 Myſterium III.
IEſum eſſe virum dolorum? Eſum vinculat
purus noſtri amor, JEſum humanavit amor,
JEſum captivavit amor; & nos nullo Eſu
ligamur amore! Nos nullis mandatis ejus
alligari volumus, excutientes ſuave Chriſti
jugum, diſciplinam abnegantes, & libertati
filiorum Dei abrenuntiantes, mundanam
ambimus libertatem; dum pompæ mundi, ſæ-
cularibus deſideriis & illicitis concupiſcen-
tiis abripimur, ſervituti dæmonis miſerè
illaqueati.

O Angele Deil qui cuſtos es mei, me
tibi commiſſum pietate ſupernàâ
fove, & percute latera mea, ſicut per-
cuſſiſti ſalutari ſtimulo Petrum in vin-
culis dormientem, de cujus manibus
ſolutæ ceciderunt catenæ; excita ani-
mam meam de morte peccati, de
ſomno mortis; ut ab omni vinculo
mali liberatus dignè invigilem tuis
mandatis, & pane Euchariſtico ſim
omni tempore munitus. Amen.

Pro qua gratia, dic: Adoro te, ut pag. 110.

.

ME-

ces

D
Al
riu

Piwnl
Gru
1
prunrp
giis, i0l
ACifcaven.
Kmaima
Acehds.

n vincule
avit amot
nullo n
ndatis e⸗
ave Chu!
& libeni
nundann
mundhl⸗
ncupiſek.
nis mien

mei me
ſupern⸗
cor per⸗
minvin⸗
manibos

XCcitzanl-

ccati, Ge
R Wocd
glem l
iſtico i
men.

Ut pagi

N

De duris ligaturis Chriſti, &c. 127
MEDIIATIO z.
De infami confuſione Chriſto per

dcaptunam illata.

Erpende, homo! infamiæ enormitatem,
quà Chriſtus tuus, velut ſicarius & latro,
raptatur per eandem urbem, quam tot prodi-
giis, tot miraculis paulò antè ad ſtuporem
ædificaverat cum inſigni applauſu populi,
& maximâ ſolennitate honorifici ſpectaculi
exceptus. O miſerum me homuncionem,
Judæis potiùs, quàm Chriſto parem! qui an-
teà ad aratrum Dei manum applicavi, nunc
reſpiciens retrò benè agere verecundor, va-
no territus reſpectu hominum; infuſam in
Baptiſmo fidem ſacrilegè & perfidè violo;
Crucem, Chriſtianiſmi profeſſionem, palam
formare erubeſco, S. Euchariſtiam reveren-
ter frequentare negligo, viaticum ad infir-
mos uſque comitari dedignor, & pro Chriſto
humiliari deteſtor.

Pater clemens! O Pater omni-
potens! O JEſu Fili Dei vivi! noli
erubeſcere me, qui erubeſco Te; ſed
ſacrâ Euchariſticæ menſæ fortitudine
me erige, ut pro nomine tuo confundi,
F 4 uæ

128 Myſterinm III.

tuæ ignominiæ partem participare,
& Dominicæ Paſſioni tuæ quæram
communicare. Amen.
Adde: AMdoro te, ut pag. I10.

MEDITAITIO 4.
De chriſti mira in opprobriis

patientia.

Irare & admirare, ſed & imitare, ani-
ma mea! Salvatoris tui invictam, in
tot, ac tantis opprobriis „patientiam: con-
fundere delicata nimis anima, quæ pro pa-
tientis JEſu amore, & tuæ bono animæ nec
puncturam acũs, aut morſum leviſſimi ani-
malculi nôſti ſuſtinere patienter; potens ta-
men pro carnis, aut mundi poſſeſſiuncula
tolerare audacter, neſcio quæ tormenta.
Timeto aliter quàm Chriſti patientis tunicâ
adornata, accedere ad nuprtias Agni, ne illud
audire debeas improperium: Anima quo-
modo huc intrâſti, non habens veſtem nu-
ptialem? Ejicite eam in tenebras exteriores.
Non ſic, Eſu! non ſic; ſed patien-
tia m habe in me uſque dum patientiæ
virtute induar ex alto, & juxta veſtigia
tua

Deb⸗
mund
10, Ae
le
AI

. W
N
(len n
Aceiſhl

tiatzin
4le

icipare,
Juxran

4.
obrii

Are, al⸗
ictam, in
m: Col-

erpa⸗

Imæ neH⅓

Imi ani-
Dtens t.
ſiunonl
oriment
is tunic
ne Ullad
Juo.
jeſtemn.
exterloles

Apatien

atient
veſtigt
ui

Deoeduris ligaturi, Chriſti, Gc. 1 29
tua ambulem in habitu nuptiali ſacra-
to. Amen.
Adde: Adoro te, G. ut pag. I10.

MEDIIATIO z.
De Judzorum ingratitudine.

I ingrato nihil ſit turpius, quis non videt
Judæos eſſe turpiſſimos, qui teterrimàâ in-
gratitudinis notàâ ſignati condemnârunt Sal-
vatorem ſuum morte turpiſſimâ, poſt tot viſa
miracula ac recepta beneficia? Sæviunt in
Benefactorem Judæi ut tygrides, ut ferociſ-
ſimi leones, exuti omnem humanitatem, in-
duti beſtialem feritatem. Nota, ⅛ homo hu-
mane! ad terrorem tuum infamem Judæo-
rum ingratorum notam, ne & tibi ſimilis
inuratur nota turpitudinis, dum amoris à E-
ſu tuo tibi tam exceſſivè impenſi ex toto, aut
tanto obliviſceris, etiam quando ad Sacra-
mentum amoris ſine amore accedere præſu-
mis. Accende in me, b amoroſiſſime
JESU! amoris Divini fornacem, ut
ſaltem Euchariſtici ardoris flammâ
accenſus, ſpirem quaſi leo ignem cha-
ritatis in Te & proximum. Amen.
Adde: Adorote, ut pag. 110.
F J ORA-

130 Mſteriun III.
ORATIO.
Pete per vincula Chriſti, Chri-

ſto in amore colligari.

QO'(ecro Te IEſu Domine, obſecro
per atrociſſima vincula tua, qui-
bus in ſacratiſſimis tuis membris durè
& dolorosè nimis, ac dolosè ſatis
vinctus & raptus fuiſti; obſecro Te per
irrogatas tibi contumelias ignominio-
ſiſſimas, quibus cum latronibus latro
es reputatus; obſecro te per intenſiſſi-
mum amorem, quo factus es male-
dictum & oblatus es, quia voluiſti,
concede propitius gratiam tuam, ut
Divinæ tuæ Majeſtati tam ſancto & in-
dividuo agglutiner amore, à quo me
nulla creatura divellere, nihil valeat
ſeparare neque in hoc, neque in futuro
ſæculo, exemplo tuo & Apoſtoli tui
dicçentis: Quis me ſeparabit àchari-
tate Chriſt?? Tribulatio? An anguſtia?
An fames? An nuditas? Angladius? An

ericuluim! An perſecutio? Certum me
fac,

4
e
Glei
Princh
fru,
Co, ren
Alin, n
hxcon
Iitate
Dommn
Mern

UId

Qunt

P

N

5 ln

ri.
oblen
tua, Il.
brison
lose ſi
ro Tey
omin
bus jartd
tenſiſi
8 Wale-
Volviſti
lam, u
(toin⸗
qo we
il Waen
jaforund
oſtoli n
tche
anu
diuitd-
ertum

De ftagellatione Chriſti, c. 131
fac, quòd neque mors, neque vita, ne-
que Angeli, neque Poteſtates, neque
Principatus, neque inſtantia, neque
futura, neque fortitudo, neque altitu-
do, neque profundum, neque creatura
alia, neque horum quidquam, neque
hæc omnia me ſeparare poſſint à cha-
ritate Dei, quæ eſt in Chriſto IE9 U
Domino noſtro. Amen.
Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

MXYSIERIUM IV.

De crudelißima Chriſti flagella-
tione, 6666. idtibus, juxta §. Brigit-
tam, facta, contra legem, quaæ nume-
rum quadragenarium excedere
vetabat.

MEDIIATITIOIrI.

Wuantum Chriſtus dilexerit non
diligentes ſe.
Fagrat ardentiſſimo igniti amoris ardore
erga nos Chriſtus; nos profundiſſimâ im-
penſi amoris oblivione extincti frigeſcimus
F 6 gquaſi

*

132. Mſterinumn IV.

quaſi in gelu conglaciati; ſaxeum in nobis

induratur cor glacie obductum; reſolutus
in Chriſto benigniſſimo prædominatur ani-
mus, ebullit amor; qui unicè eundem alli-
gatum tenet columnæ, donec teciperet ſex
mille, ſexcentas & ſexaginta ſex plagas, quas
contra Judæorum legem inflixit non tam
Judæorum furor barbarus, quàm peccato-
rum immanis barbaries. Chriſtus JEſus
à capite ad calcem percuſſus plagà peſſimò

ſolvitur quidem à vinculis corporis, aſt in-

ſolubili tenetur erga nos fune amoris; nos

Chriſtiani; parum Chriſtiferi, miſerè ſuc-
cumbimus, miſerrimé irretiti concupiſcen-
tiæ carnalis compedibus. Da quæſumus
clementiſsime Deus! per virtutem fla-
gellationis tuæ immaniſsimæ, ut quo-
ties ſacratiſsimi Altaris tui pedem at-
tingere, aut gradus aſcendere ſacri-
fi caturus (communicaturus) accingor,
priùs in veritate dicere poſsim: Di-
rupiſt: Domine vincula mea, & com-
pedes, tibi ſacrificabo hoſtiam laudis.
Ah! fiat hoc in tempore, & mancat
in æternitate. Amen.

Adde: Adoro te, ut ag. 110.
. 1 ME-

thece

Carrixan
guhn

(däbmlton
Inepllun -
Ccyr
atam
ume,

Nin nobt
relolung
natut .
indem
eiperer!
ligas,
t non in
m pecen.
ſtus n
gi peln
16, A
1Orls; M
lere .
upiſce.
ECarmmes
temfle.
utquo.
edemet.
re ſicri.
ccingot
:
,6. n
Ann aG
& wanel

N.

De flagellatione Clriſti, &c. 133
MEDIIATIO z.

Audi anima, quid tibi loquatur
Chriſtus ligatus in columna.

AUquirur te, ò anima meal Creator tuus
Chriſtus Eſus, ſtans ad columnæ ca-
thedram, his veriſimilibus verbis: Vide pec-
catrix anima, multiplicata ſuper me flagella,
quibus aratur dorſum meum, tuis alias hu-
meris debita: Virgineum corpus meum co-
ram impudentiſſimis ſannionibus denuda-
tur; aſt oculi tui laſciviunt, & omnem objecti
incidentis luxuriam perambulant. Oſcelera
hominum! vanitates mortalium! turpi-
tudines peccatorum! quouſque me, veſtrum
Deum, facitis ſenſualium cupiditatum ve-
ſtrarum idolum? Idolum, dico, abominabile;
mancipium potiùs dicam omnium miſerabi-
le. Miſerere, & anima! Redemptoris tui,
reverefe unicum tuum Salvatorem; deſide-
ras deſiderio quotidiano ineſcari deſideriis
carnis; non recogitans, quòd mundiſſimus
Euchariſticus Agnus immundi mundi deli-
ciis nolit conſpurcari, nolit voluptuoſis dari
in epulum. Ego dolores incompræhenſibiles
devoro pro te, tu carnalitatibus reples te
contra me, dolorem minimum pati neſcius:
F 7 Re-

134 Miſterium I. D

Recogita promiſſum præmium, recogita ziͦ
comminatum ſupplicium, ſcilicet: Si com- onde
patimur, conglorificabimur, ſi de numero inn
iſel

flagellatorum non ſumus, nec de numero
præmiandorum erimus, ſed damnandorum; dim 4

qui enim in labore Dei non ſunt, in numero Alle
dæmonum erunt: non itur ad cœnam Agni I!
candidi, niſi per tranſitum maris rubri. Amen.
Adde: Adorote, ut pag. 110. CUyiſn

MEDITATILO z3. a

Qualibus vinculis Chriſtus ad co- D
lumnam ligetun aſtrictus.

(kirrane peccata creaturarum cum Crea-
toris amore de victoria cauſæ, quæ Chri-
ſtum JEſum teneat ligatum. Amor Chriſti
ait: In charitate perpetua dilexi te, ô ratio-
nalis creatura! miſerans tui; ajunt peccami-
noſi omiſſionis & commiſſionis noſtri actus:
Supra dorſum Chriſti fabricaverunt pecca-
tores, prolongantes iniquiratem ſuam. Ven-
dicet ſibi primas amor; nihilominùs pecca-
tum peccati horrendiſſimum eſt, ſi indignè

It u
lckaor

Peüibneulne

. . Mockktontdn
manducans corpus, & bibens ſanguinem Do-
mini, ſacrilego ſeſe contaminet reatu; ſorde n Lhm
. . à22 N .
conſcientiæ non lotâ, aut culpà præſcitâ non Doprie

abo- irnl

.

D
recogi
: di con.
enummen
e humnen
andonr
in numen
nam An
bri Ame

2

5*
Ad Cl.
1.

mCren⸗
uæ Chr-
r Chriſi
0 1atio⸗
peccani-
ri aus.
nt pecer
nam. Ver-
nds pece⸗
ſindig
Uinemb⸗
ltu; ſt
tſcnti un

De flagellatione Chriſti, &&¶ 135
abolitaã. O JEſu! munda cor reum
& corpus meum, antequam ad mun-
diſsimam Corporis tui Synaxin acce-

dam. Amen.
Adde: Adoro te, ut pag. 110.

MEDIIA TIO A4.

Chriſtum pro nobis flagellari non pu-
det; nos de Deo, ut decet: loqui tæ det.

Qvæ humana, aut Angelica lingua, ſuffi-
ciens Angelorum Domino dabit teſti-
monium amoris, utpote qui in populoſiſſima
Hieroſolimitana urbe non horruit pro nobis
publica infamia proſtitui, confuſione tamen
contemptâ? Sed quis hominum, humanæ
conditionis novit exprimere arrogantiam,
utpore quæ altiſſimam Chriſti majeſtarem
publicâ adoratione profiteri, & de magna-
libus Dei magnificè loqui erubeſcit? Vere-
cundamur incarnatum Dei Filium, cujus
ſalutiferâ carne toties paſcimur, humili genu-
flexione adorare; aut deportatum in publicis
proceſſionibus comitari, qui tamen ad paſcua .
ſequi volumus tanquam cæleſtis Paſtoris
oves propriæ, ut de ejus ſanguine indeſinen-

ter ſaginemur; timendum eſt, ne tales paſcua-
les

136 WMſterium IV.
les oves poſt ſola pabula abeuntes, pluries
indignè manducent & bibant de lacte Agni
Euchariſtici: abſit à nobis hoc! qui enim
indignè manducat aut bibit, non dijudicans
Corpus Domini, judicium ſibi manducat
& bibit. Abſit à Domine! Amen.
Adde: Adoro te. ut pag. 110.

M E DII ATITIO 5.
Qus carniſices crudeliores, es Chriſtus

Patienter patiens manſuetior.

INeomprehenſibilis, ineffabilis, inaudita
eſt lictorum contra Chriſtum carnificina;
inexplicabilis eſt carnificum, Chriſtum per
vicos & plateas trahentium immanitas; ma-
jorem tamen hac dixero Chriſti patientiam,
cujus manſuetudinis eminentia judæorum
excedit furorem, ut Chriſtus JEſus cæleſtis
Patris perfectiſſimè faciat voluntatem; Chri-
ſti enim cibus eſt, ut faciat voluntatem tuam
bone Deus! Eja igitur anima Chriſtiana;
ſi Chriſtus, ſi Dei cibus tibi ſapit, non deſipiat
tibi fervor implendi voluntatem DEl in ad-
verſis quibuscunque & quâcunque Divinâ
ordinatione emergentibus; ſi judæorum im-
placabili odio ſævlentium irreconciliabilem
crudelitatem deteſtaris, imitare Chriſti re-
ſigna-⸗

Mmue
Lortsame

4eke

diche
ad colon
tientet

Abr
ceſhlinnn
nnnnnicg
i mii
inpenii
nvpmnbis
Enerethi
emmel
enme
orihnon
3 t Uirh
ea
N

8, platie
qui ent
dijudicn

Dunl

0
Crie
ttior,

, inzudi
Arnificim
Num per
tas; IW⸗
tientiam,
udzorum
1s Crleſti
em Clri-
temm tuamm
Driſtiace
On deſhiu
Del ingd
gue Dirn

ZoruII

nciliabilen
Chrittin⸗

ſor.

2

De fſiagellatione Chriſti, G. 137

ſignationem pro te, tanquam Judaicæ co-

hortis anteſignano tot dura perferentis.
Adde: Adorote, ut pag. 110.

ORAIIO.

Sicut Chriſtus ſuſtinet flagella
ad columnam, ſic roga gratiam pa-

tienter perferendi obviam tibi
calumniam.
Doro Te Domine dominantium,
& per acutiſsima flagella, perque
acerbiſsimos vulnerum tuorum innu-
merabilium cruciatus enixiùs roge, ue
intuitu tui copioſiſsimi ſanguinis pro
me profuſi, gratiam mihi dignanter
impertiri velis, quatenus ad tui in-
comparabilis amoris imitationem pa-
tienter recipiam de manu Divina pa-
ternè irrogatas caſtigationes, quibus
anima mea purificetur, & in tribula-
tionibus conſtanter ſufferendis diri-
gatur. Fiat hoc pro tui ſanctiſsimi no-
minis gloria, nunc & ſemper, & in
ſæcula ſæculorum exaltanda. Amen.
MVY-

138 Mſterium V.

S shunam-
MYSTERIU M V. mim
De diabolica inventione ſpineæ Ahmak
Chnſun

& dedecoroſßiſimæ Chriſti coro-

nationis.

MEDITLAIIOr.

uanto cum rubore Chriſtus fuerit
coronatus à Judæis, & uſque modò
cum quanto dolore coronetur à ma- erl, An
levolis Chriſtianis. pobro,hi
cenntim

Ogita ô homo! ſi tamen ſatis cogitare
Agpotes, Dei hominis, Regis & Saſvato⸗
ris noſtri coronationem doloroſam & pro-
broſam nimis; quam non potuit humana ex-
cogitâſſe petulantia, niſi diabolicâ infernali
invento edocta malitia ſuggeſſiſſet malefi-
cium; cui implendo debuit mare juncos, lle,
terra maledicta ſpinas ſubminiſtrare &
rhamnos acutiſſimos; ut ex oculis & auribus I
per longiſſimas & mille puncturas perforatis Afer Nn
ſacerrimus flueret ſanguis in pretium hu- 1
mani generis. Quis, 6 bone JEſu! totius 1
corporis tui fabricam tam dirè dilaceravit Porni
An juncus, an rhamnus, an uterque ingra- Ditenn
tus Nünn i

0
acn, unl

“R

—

N V.
ſpir

li core.

0 1..

us funt
que d
turAme.
s Cogita
4 “
um & pro
umanzer.
c inkernli
ſer malef-
Ne juncos,
niſtrate &
aurbuu
taspetlonn
pretium 1
E w
Rdilacenn
erque ng⸗

e ſpinea coronatione Chriſti, Gc. 139

tus humanus ſexus? Chriſtus Rex noſter hu-

miliatur, dum ut fictus Rex coronatus pro-
clamatus: nos Chriſti mancipia potiùs, quàm
Chriſtiani, ſemper in altum elevari, ſemper
in altis ambulare, imò & ambitione inflati
contendimus regnare, & præ omnibus co-
ronam victoriæ reportare: ſed, quod pejus
eſt, innocentiſſimum Eſum novis peccato-
rum aculeis laceſſere non deſiſtimus: O ani-
ma peccatrix quouſque ambis clarere im-
perio, dum cernis Deum tuum ſaturari op-
probrio? Non coronaberis cum Chriſto, niſi
certaveris pro Deo; non paſceris cæli deliciis,

niſi terrenis renunties illecebris; non deco-
raberis roſis, niſi ad ſequelam coronati capi-
tis elegeris pungi adverſitatum ſpinis, quas
tibi ſanguine ſuo dulcoravit tam pius, tam
ſanctus, tam Divinus Pelicanus.

Adde: Adorote. pag. 110.

MEDITITATIO z.

Amor IEſum erga nos, nos nihil erga
IJLſum movet ingratos.
Ondera, ò anima! in recti judicii tui libra
Divini amoris ſtaterem, & ad commen-

ſurandam tui teporis gravedinem opponæ
Chriſti

140 MWſterium E.
Chriſti amantis propenſionem; quanta ala-
critate Salvator tuus pro te ſalvanda corona-
tioni ſubmiſerit caput; tu verò ad minimum
contumelioſum verbum refractariam oſten-
tas cervicem, neque unicum injurioſum vo-
cabulum patienti retines auditu; dum tange-
ris, fumigas; dum læderis, fulminas; dum
honor tuus diſputatur, alto elamore voci-
feraris; aſt dum Divina Majeſtas à te, à tuis
ſubditis blaſphematur, damnabili ſilentio
taces; dum contra ſanctiſſima Sacramenta,
contra Sanctorum Dei cultum profana inau-
dis, inſenſatus obmuteſcis, nec pro debito,
pro viribus tuis oblatras, ſed canis es mutus.
Quid tibi ex his ominaris? Niſi quòèd chari-
tate DEl deſtitutus. O JEſu! accende
in cordibus noſtris ignem tui ſancti
amoris. Amen.

Adde: Adorote. ut pag. 110.
MEDIIAIIO z.
Dusdm fuerit infame Chriſto, coro-

nari Einis.
TUdæi Chriſtum, cælorum æternum Re-
. . . . „
gem, ignominioſiſſimâ ſpinarum coronâ
Regem faciunt, ſed ſuppoſititium, ridicu-
lum

uphͤn

Uun Aie
Atamme
Tüumphn
Angelos 4
nOs lue
in mllet
(li, An
wenlim)
ſaturem
beneftinmn

mmrene
n
Ir mnd
un ſoſse
unbuf⸗
Nhwen

NID

4
unimn
litgen

quantudk
di coren.

Aninime
riam Ole
koſmg
dumtan
inas; n
tmnore e.
3te da
bili ſlenn
acramen
Ofanainn-
10 debite
es mun.
d har⸗
accencde

ui Cotii

.

De ſpinea coronatione Chriſti, &c. 141
lum & ludicrum; Chriſtus cum corona in
altam Crucem elevatur, ut in abyſſum uſque
triumphali fictione minoreturx; qui ſuper
Angelos elevatus occupat thronum Dei, ut
nos ſuæ authoritate excellentiæ coronaret
in miſericordia & miſerationibus, qui veluti
filii, & novellæ olivarum, aſſidemus circa
menſam Domini, edentes, ac bibentes, donec
ſaturemur de carnibus ejus: horum tamen
beneficiorum nihil nos commovet, ac ſi fore-
mus omnis amoris expertes, omnis gratitu-
dinis obliti, & omnis humanitatis ſenſu, erga
Datorem bonorum omnium privati, ingra-
tiſſimi cuculi. O nefas nefarium, ſangui-
neis expiandum lachrymis! Excitare de

ſomno teporis tui. anima! & conare
ſine mora Fidejuſſorem tuum fidiſſi-

mup roſis coronare gratitudinis ſpi-

rantibus fragrantiam debitæ cCcharita-
tis. Amen. Adde: Adorote. ut pag. 110.

kune M EDITATIO 4.

Supplicium reddimus pro beneficio;

ethum N.
rum Cor
uin, ridie

„

.

nihil ferre volentes pro noſtro vitio.
5 *

Eccavimus ú Domine! perversè egimus,
iniquitatem fecimus, ſuper iniquitatem,
= & ta-⸗

142 Mſterium V.
& tamen pœnas peccatis debitas, per peccata
meritas, horruimus ſuſtinere: imèò tyrannis
crudeliores beneficia compenſamus male-
ficiis ei, qui pro nobis deriſui habitus, ſpinis

coronatus, & in ſanctiſſimo Altaris Sacra-
mento in cibum eſt datus; heu conculcamus
pedibus pretioſiſſimum ſanguinem JEoU
Juſti, qui pro noſtris injuſtitiis ſe in cruce
obtulit, & quotidie immolare ſe non deſinit.
Ave ex nunc Rex Jjudæorum, ave Rex

Chriſtianorum, adoro Te coronatum,
adoro Te in Altari immolatum, ut mi-
ſerearis mei, qui aliud non ſum niſi

peccatum. Amen.
Adde: Adorote, &c. pag. IIO.

MEDITATIO z.

Cornua ſuperbiæ impatienter erigi-
mus, ſi Chriſtuim patienter humilia-
tum non reſpicimus.

Qlſtere hic, anima! ad coronationis co-
lumnam, & contemplare in humilitate
Chriſti patientiam, patientiæ modeſtiam,
modeſtiæ manſuetudinem, & in tota paſſio-
ne jucunditatem, quà cæleſtis Rex Salomon
pertulit pro diademate Regio ſpinarum ſer
605;

Pften

eos,lnn
cllas C

veris uni
ekketrelctl
Pis grmu
omne, u
tranſitue,
tul, an n

Ghri

Itmdnun
4e⸗

Md
tiendld
enl,
leun

O

De ſpinea coronatione Cbriſti, G&. 143

“ leos, quos meliùs nominavero ſpinoſas aci-
“ n. culas. Contemplare & verecundare jacta-
D bunda anima mea, quæ ad folium venti mo-
n veris in bilem, & pro valore unius ſtipulæ
als eſ efferveſcis indignatione, & pro modulo tur-
onallien pis gratiæ lucro te erigere conſueviſti ſuper
inen H omne, quod humanum eſt. Ah! quis hic
H tranſitus, aut phaſe eſt? An Domini Chriſti

tui, an Anti-Chriſti alieni? Extollitur Anti-
m, avelt chriſtus ſuper omne, quod eſt Chriſtus; de-
oronaun primitur humilis Chriſtus infra id, quod eſt
vumum Anti-Chriſtus. Confringe, 6 Domine!
Oſumm cornua peccatricis animæ, & crea in
me ſpiritum manſuetudinis contri-
10. tum, ad imaginem humilitatis, ſimi-
0 litudinis tuæ. Amen.
ter gi Adde: Adorote, ut pag. 110.

humilie. OKRAI I O,

„ Pro obtinendo deſiderio pa-
omii tiendi cum Chriſto, ſuperbiam de-

in burni teſtandi, blandimenta mundi pro ſpinis
2 mocdek reputandi, & ſpinoſo capiti noſtro
in totaße nos conformandi.

Rer An O Rex æternæ gloriælper ſpinoſam
Ppinanm⸗ coronationem tuam tam pro-
. ôêä bro⸗

144 Mpſterium V.

brosè infamate! ſupplico tibi per

amoris vehementiam, tanquam fun-
damentalem hujus tuæ deluſionis cau-
ſam; quatenus mihi ardens inſtilles
pro te patiendi, tibiꝗque efficaci vo-
luntate compatiendi deſiderium, ut
caducas mundi blanditias declinare,
evitare & aſpernari valeam, & ſub Te,
coronato meo Capite, membrum eſſe
merear mortificatum, ſpretâ quàâcun-
que delicatæ ſenſualitatis meæ con-
genitæ complexione; ne dum caput
meum Chriſtus lachrymatur, mens
mea parùm Chriſtiana in diſſolutio-
nem reſolvatur; ſed ſpineæ coronæ
tuæ martyrium mihi continuò oculis
objiciatur in modeſtiæ exemplaris
ſtimulum; ut dum in ærumnis quaſi
ſpinis configimur, & tuâ paternàâ
dexterà juſtè affligimur, ſecurâ ad Te
compunctione convertamur.
Amen.

☛ (†) W„

—

AI

Wn

Alter

A
De Su

erlß

udionn .
le
E uun
n lun
mon

3

tibi Ne
guam fun
ſionisc
ns inſtl
fficacin
jerium
declinn
,& ſobl.
nbrumelt
ägosen
weæ CNοα⅓
Im Ca
t, Wen
iſſolorio⸗
e corone
ud ocvl
templaris
nis u
à Patett
cutäadl
ttamur.

C o ): C 145
MXYSTERIUM VI.

3 . ..
Qudm varia d varus in IEſum
alternentur tormentorum SLenera
dira Paſſtionis.

MEDITATIO r.

De Eutis ſub Coronatione in Eſum
eructatis, & aliis inſolentiis.
Olluviem tantam tormentorum in bo-
num JEſum à2 ſacrilegis Judæorum
aſtutiis derivaram lego, ut ea omnia ſimul
& ſemel excogitabilia fuiſſe ambigerem, niſi
de Judæorum malitioſo nimis nocendi ſtu-
dio cogitationes & lucubrationes continuas
ſcirem: Angelica Chriſti facies, quam omnes
cœli adorant, & cui cuncta cordium ſecreta
patent, ſordido tegitur velamento: ſacra-
tiſſimæ genæ impiis vapulant manibus: bar-
ba illa ſpecioſiſſima, in virilis vultis elegan-
tiam à natura data, depilatur; crines in or-
natum capitis deputati vellicantur: puriſſi-
mum os fœtidiſſimis conſpurcatur hædorum
Judaicorum ſputis: tota Divinæ ſubſtantiæ
figura commaculatur: membrorum coor-

dinata harmonia diſſolvitur: opprobrioſiſ-

ſimæ

146 Myſteriun VI.

ſimæ calumniæ excogitantur; & multa alia,

ſicut ſcriptum eſt; blaſphemantes in eum,
Judæi effutiebant, horrenda inſanientes
malevolentia. His Judæis, & anima Chri-
ſtiana! (Keligioſal) comparanda venis, quo-
ties ore polluto. & corde immundo præſu-
mis recipere ſacram hoſtiam: indignare ergo
non tam Judæis, quâm tuæ Judaicæ perfi-
diæ, tanquam læſæ Majeſtatis Divinæ reæ:
pœnitere ex totis mm edullis cordis tui, & dic:
Parce Domine, parce Eſu mi! quia
vir pollutus labiis ego ſum; munda
cor meum, ut tibi reconciliatus cal-
culo Iſaiæ ignito emunder à delictis
meis maximis. Amen.
Adde: Adoro te, ut pag. 110.

MEDIIATIO z.
Quò plures alapas Chriſtus excipit,

tantò plures ejus erga nos amor
appetit.
N On ſatiatur Chriſti amor ſputis, nec ala-
Npis, quibus colaphizatur ac ſauciatur,
non tot numeroſis potuit percuti, quin re-
percuti amet. O immenſi amoris continuum

affluxum! in immenſum pro amore noſtri
ex-

Vu
erotleli,
uibuwnn
tiari, niun
ris molt
gatumm n
dum, n
6Chrite
Giſeipun
ad Locte
fortimtine
qneztn
wonn
Dnrtim,

W

ibite
ſe⸗
ie!
e ſin
elleti n
el eronni
gocltce
ene

—

Nmultadi

tes in enn
inlſanien,
anima C
1venis, .
undo Dn
Gignalets
daice
Divinete
lis tui, A⸗
L milani
1; munt-
ſiacus ol
à deliche

2.

1 ercipit
amnor

datis, hec
ac ſaucinm
i, guin
isconninn-
amore mI:
6

Qudàm varia à variis in Heſum Oc. 147
excreſcens, ut nullis etiam quantiscunque,
quibuscunque, qualibuscunque poſſit exſa-
tiari, minus exhauriri cruciatibus. O amo-
ris magiſterium! nulla menſura, nullo pla-
garum acceptarum modo circumſcriben-
um, minus terminandum. Fac me
6 Chriſte! in ſchola crucis docibilem
diſcipulum, qui me toties admittis
ad Euchariſticum convivium „uUt in
fortitudine cibi illius te ſequi delecter
uſque ad montem paſſionis, uſque ad
mortem Crucis, uſque ad vitam re-
ſurrectionis. Amen.

Adde: Adorote, ut pag. 110.
MEDITATIO 3.

ILus ad omnia, tu anima mea ad

nihil te reßignare aut tacere nöſti.

H! quàm contumelioſum tecum,
Chriſte! excogitat Judæorum rabies
ludibrium; jam enim tunicâ tuâ benedict&
exueris, ut maledicto novo induaris: jam
veſte propri4 ſpoliaris, ut alienæ togæ ſar-
caſmo deridearis: modò veſte albâ in inno-
centiæ tuæ deriſum; modè purpurea in
G 2 ſan-

Remot
Dhrnil
teſtunonun
tati, Ue
mus, gitl
2d ulinn

148 Mſteriun VI.
ſanguineæ Judæorum ſitis teſtimonium te-
geris: mox iterum denudaris ut ſtolidus,
mox coccineo paludamento habituaris ut
abjectus. Et tamen ad reiterata hæc ſpolia
ſiles, ad reddita veſtimenta taces, ut nos nu-
ditatem, ſuper qua contriſtamur, doceres;
ut nos veſtium luxum, in quo ſuperbimus,
dedoceres; qui nullius rei indigentiam,
quin altum conqueramur, ſumus ſuſtinere
nati. Frequentamus jugiter aram Domini-
cam, & tamen omni abdicationis aut re-
ſignationis Chriſtianæ habitu remanemus ii im
nudi, imò imperfectionibus pluribus cir- Eet; Met
cumdati. Ah Domine! pone cuſto- (le
diam ori meo, & oſtium circumſtan-
tiæ labiis meis, ut non declinem am-
plius in verba malitiæ, aut queruloſæ
impatientiæ, & ſic dignus fiam con- rili
fidentialis tui alloquii. Amen. ining
Adde: Adoro te. ut pag. 110.
M EDITATIO 4. r
Dum Judæi colaphizant, tentatur 4
chriſtus, ut prophetizet, quis eum
colaphizet.
KEPurakue Ric Sapientia æterna Patris in-

ter ſcurras & ludiones: veridicus DEI
Pro-

uari? An
lia, tealit

moniutn e
Ut ſtolid
abituarir
ta hæc ſ
5, Ut noin
lur, doctn
ſuperbin
indigent
nus ſultim
an De
jonis au .
teimanen
uribus l
ne cuſto
curmſtan.
inem am
qnernlo
fiam conn
ell.

0 4
,tennt
EE
ulieln

Iail
etidicn!
.

dm varia à variis in Zeſum S. 149
Propheta aſſimilatur Pſeudo-Prophetæ: qui
teſtimonium irrefragabile perhibuerat veri-
tati, ille ignoraſſe putatur, quis eum pri-
mus, quis Recundus „ quis tertius, quis uſque
ad ultimum percuſſerit. O temeritatem in-
terrogantium! ô⅛ humilitatem patientis cola-
phos Chriſti! quis inſcrutabilem patientiam,
quis inveſtigabilem hanc clementiam ſat no-
vit admirari, & ſecundùm quid volet imi-
tari? Suſtinet Deus pro homine inenarrabi-
lia, recuſat homo pro Deo ſuſtinere poſſi-
bilia: homo Deus in ludibriis ſibi compla-
cet; terræ vermiculo injuriari in minimo

diſplicet, & tamen Deo ſeſe conformem eſſe

mirè jactat. O quanta Chriſtum inter & ta-
lem Chriſtianum diſtantia virtutis! quanta
præſumptio dignitatis! dum homo imper-
fectionis ſuæ conſcius ad unionem Chriſti
Euchariſtici ſe accingit: aut Chriſtum paſ-
ſum imitare, aut à ſacra Synaxi elongare
larvate Chriſtiane. Amen.

Adde: Adoro te, ut pag. 110.

; ME-

150 Mſterium E I.
MEDITAIIO 5.

In Chriſtum ſævit hominum malitia,
in homines inftuit Chriſti cle-
mentia.

Ogita, ò anima! tuum contra Chriſtum
& Chriſti in te influxum: Scribarum
& Phariſæorum ſævitia in tua & omnium
peccatorum perſona dilatatur; Chriſtus pro
te ultra angariatur novo amoris oſtendendi
certamine; ut ſuæ bonitatis ſupereffluentiã
tuam corrigat inſolentiam. Subſannatur Je-
ſus continuò, nec tamen fatigatur amoris
incendio, quin irremiſsè patiatur, ſe à par-
vis & magnis, à divitibus & pauperibus,
à nobilibus & ignobilibus, à laicis & Sacer-
dotibus, (quod cogitare horrendum eſt)
à Judæis & Gentibus, ab inimicis & amicis
excruciari, quibus tam inſignia influxerat
beneficia pro iniquitate & recepto odio: nec

ceſſas, clementiſſime D „ingratos homi-

nes ad quotidianam Altaris tui refectionem
admittere & invitare, non attentis tot tibi
illatis ſacrilegiis. Abſit deinceps à me
indignè accedere ad te; &, ne dæ-
moniacæ ingratitudinis aut ſacrilegæ
offen-

oRenhont

G

mige c
Te, Nont
fruitiore
Acle:
DrO I
ummenon

ccrun
4

Me
Al,
Anpy
ra
Alicnein
eu U
umlitole
Mohmidn
ludieſnm
(llie 10
ono le
eo jere
an

0 †.
n maolit,

iſti cle.

tra Chriſn
cribamn
& ommun
Chritk
8Oſtended
vereffluent
ſannatur ſ.
tur amolt
, ſedpar-
auperibu⸗
is & acel⸗
encdum el
is Aamcis
2 influxerat
00010: net
raroshon
teleckiore
entis tor i
ceps an
&nel
tſaorilen

offe

uum varia à variis in eſum, S&c. 151

offenſionis labem incurram, da Do-

mine colere Te, adorare ITe, amare
Te, uniri Tibi, per digniſſimam tui
fruitionem in Altari. Amen.
Adde: Adoro te, ut pag. 110.
ORATIO,
Pro impetrando judiciorum
humanorum contemptu, & inimico-
corum amore, ut pro Chriſto ſtulti repu-
tari gaudeamus.
Oᷣſecro Te, coronate Divine
Sponſe, per incomparabiles tuas
injurias ſub coronationis crudeliſſimæ
actu perpeſſas; obſecro per ſputa, co-
laphos, irriſiones, ſubſannationes
aliaque innumera ſupplicia tibi irro-
gata, ut ſingulari me aſſiſtentia in
humili tolerantia judiciorum huma-
norum foveas; Divinum furoris juſti
judicium amoveas, & omnis inimi-
citiæ, activæ & paſſivæ, odium à me
longè repellas. Da Domine cordi
meo veræ ſponſæ charitatem, ut amo-
re Tui contemnam amorem ſæculi,
G 4 &

152 Mſteriun VII.
& ut ſtultus reputari pro honore no-
minis tui affectem. Concede propi-
tius veræ ſapientiæ practicam, in
operando bono ſcientiam, & fugien-
do malo voluntatem optimam, &
tibi per omnia placitam. Amen.
Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri-

MXYSIERIUM VII.

Chriſtus, Barrab homicidd, mor-
tis magis reus, vità habetur mi-
nis dignus.

MEDITATIO I.

Dimitte peccati mortem, elige Chriſti
vitam, & vives æternam.
MANsna ,ſi non maxima, hic detegitur

Judæorum injuſtitia, Chriſtique in-
juria, quòd innocens & ſanctus, & ſanéctum
Sanctorum JEſus, qui tot ægris ac mortuis
vitam dederat, omnibus electis æternam
vitam promiſerat, tot miraculis infideles
vocaverat ad vitam, quèd, inquam, bene-
factor maximus maximo malefactori, ho-

micidæ ac mortis authori Barrabæ compo-
natur

uuIN
teptlenl
tioneminn
nein tn
nis, N
digniorhu
ſtus Julut
Tterhibn
It arbinirn
tueari, N
Vellercn

eneanl
e, ſaco
Mencinl,

Ndle,

Mlslin:
Urrl un,
Ue nn ial
m, Tonr
E Fi
Wmanncn

Dnore n.

de pron
Icam, 1
& fugte
mar
Wen.
dria Pin

—

VII
, mr.

p mi.

CClriſtus Barrabd mindhe dignus habetur. 153

natur & poſtponatur, & minus vitâà dignus
reputetur: Chriſtus ſine excuſatione accuſa-
tionem iniquiſſimam pertulit, tu accuſatio-
nem juſtam non petitaâ excuſatione præve-
nis, & non modè dignis poſtponi, ſed &
dignioribus quæris indignus præferri. Chri-
ſtus Judæorum voluntati ſe ſubmiſit, ut
æterni Patris voluntati ſe conformaret: tu,
ut arbitrii tui libertatem licentioſam nimis
tuearis, Divinæ voluntati contra proprium
velle te contemperare recuſas, & per conſe-
uens in idem cum Judæis ſcelus te præcipi-
tas; Barrabæ, non Chriſti Patronus. Chri-

ſtus ad cœnam magnam te invitat, tu pro

I.
e Chriſti
m.
Geegiut
ltique in.
&(andkun
ACmOII
8s ternun
is inkldch
lam, ber
bæ compe
Nun

otioſo mundi negotio animam tuam eſurire
& ſitire permittis, dicens cum negotiatori-

bus ſæculi: Rogo Te, Chriſte Euchariſtice,

habe me excuſatum; juga boum emi quin-

que, vado probare illa, & damnare me;
uxorem duxi, carni ſervio, Spiritum excu-
tio, rogo Te, habe me excuſatum, quia car-
nalis ſum: villam emi, vado videre illam,
ut vilis fiam, rogo, habe me excuſatum, ve-
nire non poſſum, jumentis ſimilis & bos
ſum, non carni vivifici, ſed ſœni comeſtor.
O mors & vita ſine vita! ſi te excuſaveris,
dum eundum eſt ad manducandam vitam,
5 ad

154 Myſterinum 'II.

ad bibendum de ſacra vite: niſi enim man-

ducaveritis carnem Filii hominis, non habe-
bitis vitam in vobis; ut ergo vivas, Chriſtum,

qui vita eſt, devotiùs ac frequentiùs ſumas,

SG vives in æternum, Amen.
Adde: Adoro te, ut pag. 110.

MEDITATIO 2.
Humilitatis Chriſti cum ſuperbia
noſtra oppoſitio.
Paritur Chriſtus ex humilitate voluntaria;
nos pati nolumus ex affectata ſuperbia:
Patitur Salvator hominis, ut redimat homi-
nem; dedignatur homo pati, ut lucretur
ſalutem, & videat Salvatorem: indignè fe-
rimus comparari minimo peccatori, non
attendentes exemplar ejus, qui peccata
omnium tulit: pro Chriſto humiliari con-
fundimur; pro ratione ſtatůs ad omnium
pedes procumbere non tergiverſamur, &
inſuper non gloriamur in malitiis: primos
in cathedris amamus recubitus, & Magiſtri
vocari; potiùs diaboli ſcholares, qum
Chriſti diſcipuli vocandi: in ipſis Dei Ec-
cleſiis dilatamus philacteria, & fimbrias
noſtræ celſitudinis, & imaginariâ deluſione
ſanctos

4 Grſpehn

ſandwrorn
is Peom
mideſtn
cis uli
jus hunl
tionis
gentenn
pem inn
abyn
Aace⸗/

Nlumcn
.

7

likllnog
Ulkesonn
nnkh
hen migle⸗
IunmWun
Eekirlna
hmo iimnen
ſlünenkerl⸗
nion

OCYhriſtus Barrabu minhs dignus habetur. 155
lenim mn ſanckos nos recenſemus, quamdiu pro publi-

8, non uk
46, Chriſtu,
ntids ſun
0.

0 „
1 ſupet,

epoluntn
ta luperbi
maromi.
ut lucretu-
indignet.
Norl, non

gui peeraa

Niliari con-
d ommniun
llamur,5
is: pring
. & Maplt
res, I
ſs Dei
E fümbi

deluia

ſandn

cis peccatoribus non declaramur. O Do-
mine JEſu! ſub ſpeciebus Euchariſti-
cis quaſi exinanite, da per ſanctæ hu-
jus humilitatis fructum veræ cogni-
tionis noſtræ documentum, ut in-
gentem noſtræ ſuperbiæ oſtentatio-
nem in tuæ ſepeliamus demiſſionis
abyſſum. Amen.
Adde: Adorote, ut pag. 110.

MEDITATIO 3.
IEſus nudus &] ſanguinolentus populo
oſtenditur totus.
VENiN , pie Eſu! omne animal tegu-
mento, terram operimento variegato,
& animam meam ornamento innocentiæ
candidiſſimo; nunc impudicis millenis ocu-
lis ſiſteris omni decore nudatus, & inſuper
cruore tuo purpuratus, ut ſanguis ſangui-
nem tetigiſſe appareat: virgineum corpus
tuum totum excarnificatum, totum à Ma-
jeſtate ſua abalienatum objicitur inſolentiſ-
ſimo inimicorum tuorum conſpectui, ut
animæ meæ ſpoliatæ nuditas non imputerur
ad damnationem, & natura in naturalibus
G 6 vul-

156 Mſßeriun II.

vulnerata, in gratuitis ingrata, in ſuperna-

turalibus repudiata ſanetur redintegranda.
Tu Chriſte Eſu Jeroſolymitano populo
monſtraris in ludibrium, nos mundo exhi-
bemur in exemplum; ſed eheu! quàm di-
verſa tui & mei teſtificatio probationis: tu
non moveris à ſtatione, ego ex quavis levi
ratione fugio, & in reſpectum humanum
victus inclinor, quaſi malum agere eſſet bo-
num, & bonum facere malum. Eja anima
mea, quieſce perversè agere, incipe Chri-
ſtianè vivere, perge ſanctè perſeverare; &
à Chriſto tuo ſub Euchariſtia in reconditorio
Altaris diu noctuque conſiſtente pete perſe-
verantiæ finalis ſingulare donum, Amen.

Adde: Adorote, ut pag. I110.
MEDITATIO A4.

Populus, qui paulo ante intonabat:
Benedictus & Sandtus, Sanctus,
nunc vociferatur: Crucifige!
Crucifige!
(Onjurata contra Chriſtum erat vox
publica Babylonis, vox inquam ſceleſti
ſubornati populi: Crucifige! Crucifige!
ideo enim urgebant mortem Juſti, & ⸗
. em

Enhher
Gennane
fxi mrennt
Nosoaum-
delichum
hocleber

Cus, N

Ccetnlaudt

ur cruci

mecoon
telpreimme
Valichnond

ctt, inlnnr

Tilid
Nnfterr
cin in
eſpinn
Conſtmsn
eimbiben
ben her
Pun hane

ler

in ſupem

dintegianl
ano bope⸗
mundo er,
eu! quin.
bationis:
X quanish
m human
gere eetl
. Lja nm
ineipe .
eyerare; A
condlitoto
vete perle.
Armen.

4.
totubat:
endtus,
iſgel

mn erat
am ſcelei
Cnnef
ſti, &⸗

Cbriſtus Barraba minus dignushabetur. 157
dem probroſiſſimam, ut deleretur Cruci-
fixi memoria, & æternaretur ignominia.
Nos cum Pilato manus quidem lavamus, ſed
delicta non abluimus; cum Judæis Deum
hodie benedicimus noto illo triſagio: San-
ctus, Sanctus, Sanctus; aſt poſt horam vo-
cem laudis ſupprimimus, & contra Chriſtum,
ut cruciſigatur, denuò clamamus; imò Deum
è medio tollere, ut liberiùs peccemus, in-
terpretativè deſideramus, dum noſtris præ-
varicationibus eundem, quantum ex nobis
eſt, infra nos abjicimus. Quid faciam
Tibi, Domine! niſi quòd adverſum
me confitear injuſtitias meas: quid
faciam, niſi ut calicem Salutaris tui
accipiam, & ſordes animæ meæ in-
conſtantis abluam, & Te fontem juſti-
tiæ imbibam, ut in Te totus abſor-
bear, nec à Te unquam amplius cx-
ſpuar. Amen.

Adde: Adoro te, ut pag. 110.

W (†) D

Orheben
0

Noncut
dicer nn

158 Mſterium VII.
MEDITATIO 5.
Mundi ſequi judicium, iniquitatis est
indicium, perditionis ett initium.
Mndas; quod ſuum eſt, diligit; quod
de mundo non eſt, mundus negligit Onm
& odit; pro juſto iniquum, pro bono ma-
lum probat, & Chriſto Barrabam præferri Mn
approbat; falſa præ veris æſtimat, & veritas erehtume
fatuè ſonat: O depravatum mundi genium! Filins, D.
& tamen plerique adgeniculantur decipienti domirr,
huic ſæculo; adulterino excæcantur judicio; Pann, E
ſeducenti potiùs diabolo, quàm veracis in ng
Chriſti teſtimonio jurantes fidem: creditur, Canin ,
ſi non corde, ſaltem opere, ſed non ad juſti- Hiug,
tiam, Machiavellismo, ſpreto vero Chriſtia- nhſime
nismo; adhæretur Policiſmo, agitur in Angkurt
Atheiſmo, cavetur pro Sataniſmo; relict4 (einmt,0
ſoli Deo oris confeſſione, ſed non ad confi- ſcor nn
tentis ſalutem. Captivare incipe, animal Gtinnunt
in obſequium fidei intellectum tuum, & ²

IImOron
ſacratiſſimo Euchariſtiæ Sacramento maxi- ah
mè abſcondito ordire fidei tuæ fundamen- D⸗
tum, credulitatis tuæ meritum, & cætero- cn
rum myſteriorum ſupplementum. Amen. Ehtun
Adde: Adorote. ut pag. 110. guunfil.
lülnile

ORA-

0 7
luitatite,
initiug
dus negln
0 bono n.
darn prete
at, N venii
indigenr
ur lecipien
nturjudicn
m veracs
credimn,

n ad ſuſti.
0 Chriſti.

„ agitur n

mo; keldhi
on adcon⸗
pe, Onnine
Ntuum, &
mento ma
e fundane
1, & eren
m. Amen
0

0N

Chriſtus Barrabà minus dignus habetur. 159

ORAIIO.

Non cures, quidquid de te ju-
dicet mundus, modò non ſis im-
mundus, aut mundanus.
LDomihe JEſu Chriſte, Rex gloriæ,
univerſæ Conditor & Redemptor
creaturæ! ſi Tu conſubſtantialis Patri
Filius, Deus cœlorum & Dominus
dominantium elegiſti Barrabæ com-
parari, & vilior æſtimari, amore no-
ſtri; quid agere mihi ſupereſt, niſi ju-
dicari in deterius, qui verè merui in-
finities æſtimari pejus, utpote vermis,
pulvis & umbra, nec dignus vocari tua
creatura, omni etiam creaturâ ab-
jectior: in mundo ſum, quod defleo;
ſed immundus ſum, & mundi ſervus,
imò totus mundanus ſum, & hoc abo-
minor. Ex nunc ſatis ſit in mundo
me conceptum, & à mundo eſſe de-
ceptum, & utinam de mundo nun-
quam fuiſſem, aut tibi Deo meo fide-
liùs ſerviſſem! ex nunc ad judicia tua
irre-

160 WMpſterium VIII.

irrepræhenſibilia reſpiciam, & mundi

judicia erronea Jeſpiciam ‚qui dulce
amarum, amarum dixi dulce; veram
ſapientiam meæ præoccupatæ poſt-
ponendo ſtoliditati. Libera me Domi-
ne à cæcitate, conſerva me in vera
fidei luce, & claræ ingere lumen glo-
riæ; ut hic in ſacræ Euchariſtiæ can-
dore præguſtare mercar fulgorem
Divinitatis, & in æterno illuſtrari va-
leam Majeſtatis Divinæ ſplendore, qui
es benedictus in Sanctiſſimo Altaris
Sacramento, & laudabilis & glorioſus
& ſuperexaltatus in ſæcula. Amen.

Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

MXYSTERIUM VIII.

Et bajulans ſibi crucem, exivit in
eum, qui diciturn Calvariæ, locum,
ILſus jam defatigatus, jam totus
exhauſtus.

ME-

rn
NLD
Gnife

8
. Pe
crucisbeoln

tis, gren ele
de Iminnon
Hecketinien
Gminnich
urMvun

uundfe
PonsCun
dete Chriton
ſare, Gen
Gchmm 4
noncnte
Doprimkre
d nllianen,
one thi
olii, Mon
lilamzri

Kwond

e; vermn
date do
We Dom
we in ven
umenge
riſtiæcan.
fülgoen
uſtrari.
ndoregli
0 AIcaris
loriocs
Aen.

riaPari.

—

VIII.
lxiuittl
e, Cocn
,totu

N.

Chriſtus Haialan: Crucem. 161
MEDIIATITIOIr.

Si Chriſto compateris, eur Crucem
deteſtaris?
O Grande pietatis ſpectaculum! ubi amo-

ris myſterium impiis fit ludibrium; ſi
crucis bajulum Chriſtum ſpectet noſtra pie-
tas, grande hauriet fidei documentum, gran-
de imitationis incitamentum; ſi noſtra
ſpectet impietas, grande erit tyrannicidium;
dum impii Chriſtiani cum Judæis manus le-
vant ad angariandum per mille adhuc paſſus
defatigatum jam viribus, & omni ferè ſan-
guine exhauſtum bonum JEſum; ut trabem
crucis ponderoſiſſimam ad planum & apicem
Calvariæ montis bajulet, proprium ſibi da-
turus patibulum. Compatere, anima de-
vota! corruenti ad pedem montis ſub crucis
onere Chriſto tuo, tuâque eundem refocilla
pietate, quem Judæi omni ſolatio ac quiete
deſtituunt: ſi ſuccumbenti ſub mole ligni
non compateris, tyrannidem Judaicam tibi
propriam facis: ſubveni bajulanti: ſubve-
niſti autem, ſi afflictiones paternàâ diſpenſa-

tione tibi dignanter Commnnicatas non

odiſti, non abjeciſti, non renuiſti: ſubve-
niſti, ſi amariſſimam æquè ac amoroſiſſunam
Dei

162 Mſterium VIII.

Dei tui paſſionem conſiderâſti: ſubveniſti,
ſi dona gratiæ, ſi bona naturæ, ſi præmia glo-

A ils el
Ccune: U

riæ conceſſa & concedenda grato cogitäſti Hadllmm,
animo, & in gratitudinis teſtimonium in- Gecliuch
cruento Miſſæ Sacrificio quotidie aſtitiſti, in es, mmmn
quo exhibetur memoriale mortis Domini, perellu y

& panis vivus, vitam præſtans homini.
O ſacer panis! præſta meæ menti de te
vivere, & te illi ſemper dulce ſapere.
Da crucem tuam nunquam deteſtari,
ſed intenſo amoris deſiderio am-
plexari, donec ego vixero. Amen.
Adde: Adoro te, Oc. ut pag. 110.

MEDIIATIO ꝛz.

Nemini ſias ſocius in murmure, ut ſis
comes Chriſti in portanda cruce.

Sciam elige, qui fidelis, qui ſanctus ſit,
ſi Chriſto aſſociari cupis in gloria; nam
noſcitur ex ſocio, qui non cognoſcitur ex ſe:
qualis erit ſocius, tu quoque talis eris: ſo-
cium ſumpſiſti murmuratorem, te prodis
eſſe murmurantem: ſociam apprehendiſti
crucem, te dixiſti crucis bajulum, & Chriſti
profeſſus es æmulum: ſi itaque filii homi-
num, ſi te lactavennt filii peccatorum, non
acquicſcas

e Elng
e,

malorun
(is
Odium,
16focinn, l
gluieein

merobrr, in
1 in Knciſ
Doreio, w
Conm:
Cwinguradn
glleigtenet

ale 4,

=
S

brenlt
Premiag
ato cogti
mmonium:
ie altiriſt,
tis Doni
Ans honi
nenticer
loeſiper
detehei;
erio an
imen.
10,

1.

re, ut /1
cruct.

ſanchus lt,
Nria; nam
Crur exle
seris:
,te plol
prehend
,& Cr
Hlin hon
Nrum, M
cqlieſa

Chriſtus bajulans crucem. 16

acquieſcas eis: ſi videris furem, ne curras
cum eo: ſi videris diſſolutum, ſi carnalem,
ſi adulterum, ne ponas portionem cum eis:
declina eos, qui Deo odibiles ſunt, ſuſurro-
nes, murmuratores & detractores. Ne cum
perverſis pervertaris, declina conſortium
malorum, quod eſt peſſimum: ut cum San-
ctis ſanctificeris, amplectere malorum
odium, quod eſt optimum: ſi Eſum elege-
ris ſocium, ſi ſocius fueris paſſionum, eris
& gloriæ, cris & coronæ. Aſpice ergo & ſe-
quere Eſum, qui oblatam ſibi crucem maxi-
mà animi promptitudine portavit ad mon-
tem mortis, ut nos ad montem traheret per-
fectionis, exemplo non minus, quàâm veſti-
gio monſtrato, quòd per aliam vVitam quàm
tribulationis non veniatur ad vitam. Ad ba-
julandam ſine murmure crucem adverfſitatis,
ſume robur, ſume alacritatem ex cœleſti pa-
ne in Sanctiſſimo Altaris Sacramento tibi
porrecto, utpote cui ſoli hoc dant SS. Patres
elogium: Quèd ſacer iſte panis libidinis
extinguat æſtus, carnis ſuffocet pruritus, &
quævis tentationum repellat tela. Amen.
Adde: Adorote, &c. pag. 110.

(t) △
ME-

164 Myſteriun PIII.

MEDII AIIO z.
Reſpice, quid homini debeatur, dum

Deus tam arcd humiliatur.

Eccamus, heu! ſine menſura, mala patra-

mus in infinitum; Agnum humiliatum

ſpernimus, vulpem ſuperbientem aſlumi-

mus: & tamen, & tamen temeritate neſcio
quantàâ, nobis cuncta proſpera promittimus;
reſpice, Chriſtiane mi! reſpice Caput tuum
Chriſtum per omnem vitam, & per omnia
ubique humiliatum, qui caput tuum ſuper

omnes erigis: omnia noſtra Dei ſunt, no-

ſtrum nihil eſt, niſi nihilum illud, quod pec-

catum dicitur, & ſolùm de noſtro eſt; cætera
omnia gratuita ſunt, & nullo nobis jure de-
bita; quæ tamen inexcuſabili ſuperbiâ nobis
arrogamus quaſi propria. Ergo quod tuum
eſt, peccatum attende, & bonitatem DEI
perpende; illud abjicias, hanc extollas;
utrumque per Sacrificii quotidiani virtutem
expedias. Stude in ſanctitate & juſtitia of-
ferre Hoſtiam propitiationis, Hoſtiam pacis,
Hoſtiam laudis; ut in veritate fidei, in inte-
gritate morum vivas æternum. Amen.

Adde: Adorote. ut pag. 110.

ME-

NID
Cbyifur

quam cu
Teann, unn

Unmnihuen
Mlnpr
entals de
lne pi
liumiatere
A.
UII
o r

acel
(VOAAcan
1

1

Obriſtus bajulans crucem. 16 5

10 ; MEDIIAITIIO 4.
eatur Chriſtus patiens, & crux noſtra fre-
luui Juens, cavis ſunt cluin aperiens.
1 Anima! quid moraris? Cur cœli cla-
4,alan vem non arripis, & Paradiſi januam

humle non aperis? Ad reſerandum oſtium gloriæ
ntem dr aliam Chriſtus non apprehendit clavem,
lelltaten quàm charitatem auream & paſſionem fer-
romitin ream, ut nobis portas ætetnales reſeraret ad
CII vitam, qui infernalem confregit potentiam:
Sperom hanc, anima! ſume clavem in tabernaculo
mun i PEuchariſtico reconditam, ut introeas in po-
unr, u tentias Domini, dum in te intrat incarnata
ope ſapientia. Ah bone JEſu! da mihi cha-
tzren ritatis & patientiæ tuæ particulam, ut
erbewbe Poſt ſumptam ſaeræ particulæ Sacra-
Non uun mentalis buccellam digner veram
en Dl guſtare ſapientiam, & tandem glo-
cGNGSs riam intrare æternam. Amen.

miwirtune Adde: Adorote. pag. 110.
juſtiiut MEDITATIO 5.
Ntumdn Momo carnalis in Chriſtum est cru-
dei, inint delis.
Anen⸗ Rudelitatem in animam ſuam exercet,
qui carni indulget; animæ ſuæ mortem

N addu-

166 Mſterium VIII.
adducit, & novam Creatori ſuo paſſionem
indicit, quiſquis carnis illecebris addictus
ventri ſervit & abdomini; Spiritum debel-
lat, quicunque corpus bellè nimis educat,
juxta illud Divi Apoſtoli: Si ſecundùm car- 1.
nem vixeritis, moriemini; ſi autem Spiritu Leren
facta carnis mortificaveritis, vivetis; quicun- l
que enim Spiritu Dei aguntur, ii ſunt filii n
Dei: ſi ergo filius es, feritatem pone inimici, Hromyn
& in veritate dilectionis æmulare corde, ore Penniſni
& opere charitatem proximi, charitatem ini- Ponli indl
mici: æmulare charitatem erga animam onei ctkn
tuam & animæ tuæ Creatorem, per meliora ſuſfinmn⸗
chariſmata Sanctorum. Pro deteſtanda tus Plimninem
perfidia Judæorum rumina invidiam, qui Nltungt
in Contribulem ſuum deſævierunt crudeli- eitnam
ter nimis, dum Reipublicæ ſuæ decus ex- bhi
tinxerunt Chriſtum JEſum, ne Regem u mlim
agnoſcerent Deum, qui ipſis & nobis vene- Allati
rat, ut eſſet ſanctificatio, juſtitia, ſapientia Mnſt Nti,
& redemptio noſtra: qui factus eſt nobis in Mrrinls üe
eſcam ſpiritualem & potum pro delectamen- inliem

to animæ, de quo ſcriptum eſt: Qui man- Nlkenttt
ducat hunc panem, vivet in æternum. Ac. B
cede, & manduca: accede ſed ſancte ; man- h

duca ſed dignè, & vives in æternitate. Amen. Cnun
Adde: Adoro te devotè, ut pag. 110. laneez
ORA

o paſſone
Dris adie⸗
ritum dee
nimised
cundumme,
utem Si
ctigt
ii fund
vone inins
te corce,

permelion
Mancha t
iamn, qli
nt crudeli.
decus er.
ne Regen
vobisrene-
,ſapientin
e nobigin
electamer.
. Qui Iun
rhum.
incte; m⸗
tate, Amen
110.

ON

Chriſtus bajulans crucem. 167

ORATIIO.

Pete à Deo illuminari, & co-
gnoſces, quàm bonum pati, quàm
honorificum ſit pro Deo mori.
CTementiſſime Domine Jeſul dum
accuratiùs conſidero, quàm
promptè mei causâ crucis tuæ molem
permiſeris infirmis humeris tuis im-
poni, imò ipſemet eandem fueris ul-
troneâ celeritate amplexus; pudore
ſuffundieur, tota confunditur & eru-
beſcit anima mea, quæ omnem pœ-
nalitatem excutit, & ne umbram ad-
verſitatis pro te ſufferre eligit: illumi-
na mentis meæ tenebras, ut excuſsâ
cæcitatis caligine videat, quàm bo-
num ſit pati, quàm honorificum pro
nominis tui honore mori: doce me,
ut intelligam cum Apoſtolis, qui ibant
gaudentes à conſpectu Concilii, quo-
niam digni habiti ſunt pro nomine
JEſu contumeliam pati: O quanta
miſeriæ meæ & tuæ bonitatis, ac San-
Ctorum

168 Myſterium LX.

ctorum exemplorum ſunt intervalla!
Concede, quæſo, gratiam Domine
JIEſu, ut deinceps glori er in paſſione,
ac cum Apoſtolo & Seraphico meo
Franciſco dicere valeam: Mihi abſit
gloriari, niſi in cruce Domini noſtri
JEſu Chriſti, per quem mihi mundus
crucifixus eſt, & ego mundo: deſide-
rio deſidero in cruce vivere, in cruce
perſeverare, & tecum in cruce mori;
mihi enim vivere Chriſtus eſt, & mori
lIucrum. Amen.
Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

MXYSIFERIU M IX.

nus crudele nimis.

MEDITATIOI.
Cur mors Crucis ſit adeo crudelis?

bſGantam crudelitatis hujus quæris? Ea
tanta eſt, ut S. Matthæus illam clauſis
quaſi oculis perſtringat, & propter atrocita-
tem plus nimis execrandam non audeat de-
. ſcribere

Est ſupplicium crucis mortis ge- unte

Mn
Urbenqtl
Ietennun
lalgal
Caulascn⸗
wocul
tuodeſe
non inan
tionenl
Ud afhnone
Cumbenur

Dnnger
fultis, rone
Pehons ſotuue
Sarelliroa
krivalzch
i ſayn,
Mnna tul

interpell
Domit
n palſior
Phicom
Mihiet
Wwini no⸗
ihi mont
do: deſe⸗
e, in ene:
ruce wor,

ſt, &l

ria Pacri

IX.
lortig.

1.
dpudelin
Squeri⸗ D
illamn chun
perattoet

n audent
ſcribe

Sapplicium Crucis est crudele nimis. 169
ſcribere quaſi præſentem, ſed attingere ut
præteritam: circumſtantias crudelitatis in-
veſtigas? Eæ tales ac tantæ ſunt, ut ante diem
judicii ad lucem omnes non deducantur:
Cauſas crudelitatis ſciſcitaris? Eæ ſeſe pro
modulo captüs noſtri inſinuant, dum affe-
ctuosè perpendimus, quòèòd crucifixio per ſe
non importet lethalia vulnera, ſed exſpira-
tionem lentiſſimam, & mortem ſæpè tridua-
nàâ affixione retardatam, donec corporis in-
cumbentis pondus animam diſponat ad exi-
tum. Mortis hujus crudelitatem meliùs elo-
quentur, qum lingua, clavi per volas ma-
nuum, per tenerrimos pedes, per arterias,
muſculos, nervos & delicatiſſimas ac maxi-
mè ſenſitivas corporis pattes malleis adacti-
Acerbitatem crucifixionis clamabant omnia
membra per tres continuas horas viva, & ita
diſtenta, ut omnia oſſa dinumerari potuerint:
pependit ſuſpenſum corpus & totum corpo-
ris pondus ex manibus; dilatatis manuum
fixuris, coronato coronâ capite, disjunctis
pectoris totius oſſibus, nuditate inter duos
famoſiſſimos latrones omnium utriusque
ſexus oculis objectâà, & deriſione populi uni-
verſi augmentatâà. Hæc omnia & alia longè
plura unicus tui amor & ſalus operabatur in
H Chriſto⸗

170 Myſterium IX.
Chriſto, cui tepiditas noſtra non conatur re-
tribuere in minimo pro beneficio hoc im-
menſo; quaſi lignum, in quo fixa erant mem-
bra patientis, non ſit facta cathedra Magiſtri
docentis. Convertere, anima! ad hoc Sa-
crificium cruentum, convertere ad juge in-
cruentum Altaris myſterium, illudque fre-
quentiore aſſiſtentiâ, digniore accede fre-
quentiâ, & repræſentativam crucis honora
memoriam, Chriſti adora præſentiam; ut
per Paftionis merita defendi mereatur ani-
ma tua in agonia, in egreſſu ſuo, ubi ſacro
munita viatico fine requieſcat beatifico.
Amen.
Adde: Adoro te & . ut pag. 110.

MEDIIAIIO z.
Ouantum confundatur J Eſus, qui in
loco infami infames inter latrones
pendet nudus.
A operiendum nuditates noſtras, & te-

gendas generis humani turpitudines,
denudari ſe fecit, & omnium laſcivorum

ſpectatorum aſpectui exponi Dominus JE-

ſus, Sponſus ille virgineus, in quo ſanitatis
aut decoris ſpecies non remanſerat, exceptis
linguâà & corde; ut omni tempore nos doce-

am
1t, Damni
julitim,
Conhrn
ſcompterei
nein, glie
tepunnlch
mo UNI
ciucemnaum
micidoften
hominen
Chnilument
Clrilocnek
te niem,
umuNan
leitrnent
Cebunlumu
Guſtninh

urrhlipnam

Pongtue n
4
rammgte
ti, ladet
ulümundn
UAe: A

4

Onaturt.
0 hoc in.
rand men.

ra Mali .
ad hocg,

ad zugen
udque fe
ccede le
cis hond
ntiam, I
reatur an.
Ubi ſico
beatiftoo

0.

2.

, guiin

latnams

as, Ar⸗
Npirüdin,
laſcivorn

otwints

uo ſanntn
at, eice
tenos

Supplicium cerucis eſt erudele nimi. 171

ret, Deum à nobis corde eſſe credendum ad
juſtitiam, & ore confitendum ad ſalutem.
Comprehende, ſi potes, mortalis homol in-
comprehenſibilem Dei tui Altiſſimi abjectio-
nem, qui etiam inter latrones non horruit
reputari choragus latronum. Diſce, ô ho-

mo! ſi non à Chriſto, ſaltem à pio latrone

crucem commutare cum paradiſo, & ex ho-
micidio facere martyrium: occide animalem
hominem, & fac martyrem, qui confitendo
Chriſtum crucifixum idem facies, ac ſi pro
Chriſto crucifixus fores. Poſuit Chriſtus pro
te vitam, tu ſaltem in manus ejus pone ani-
mam tuam ab omni carnalitate exutam, & à¾
deſideriis terrenis nudam, ut vitam habeas,
& abundanter poſſideas. Flecte coram Eu-
chariſtico rivo, Deo tuo, genua, & coram Ve-
nerabili procumbens adora pretium redem-
ptionis tuæ cum S. Patre Franciſco, dicens:
Adoramus te Chriſte, & benedicimus
tibi, quia per S. Crucem tuam rede-
miſti mundum. Amen.
Adde: Aadoro te. ut pag. 110.

X„ X*
x„

172 Moſterium IX.
MEDITATIO z.

Chriſtum non clavus durior, ſed amor
noſtri confixum tenet tenerior.

Uà Chriſtus in charitate perpetua di-
lexerit nos, & attraxerit miſeratus noſtri,
teſtantur clavi, ſi mortales ſileant animi: vo-
luit cordis noſtri amorem ſibi lucrari Chri-
ſtus, dum in tempore voluit naſci: voluit
nos ſibi lucrifieri, dum in cruce confixus de-
crevit mori: voluit nes redimi, dum ſe in
pretium noſtrum voluit vendi: hujus amo-
ris teſtes adjuro, funes quibus ligari, co-
lumnam ad quam alligari, clavos quibus

perforari , crucem ad quam arctari voluit; ant,
. . . . . X
oblatus enim eſt, quia voluit, quia liberé

voluit. Et ne Divinus amor ab amatis ratio-

nalibus creaturis ſepararetur unquam, reli-

quit memoriam mirabilium ſuorum, reli-
quit ſe ipſum in amoris pignus, ſub ſacris

Euchariſtiæ ſignis, ſut ſumeretur, ut ſumptus e
— . 4
nos aſſumeret, imèò ut ſacrilegè offenſus, ſuà

longanimitate noſtram exſpectaret reſipi-
ſcentiam. O homo! gehennâ dignus, & ut
nova gehenna pro indigno fabricetur, di-
gniſſimus, niſi ab hujus amoris accendaris
fornace. Da, 6 Domine IEſu! per effi
c

*

hucn
Caclhemm
eſfenn.
S Dirin
cendnt
totusn
4e/
Que
n
Loncu

Ranini

(Mu,en

ulnchnun
üth

Aollus.

b: Crre
Lnnkin
ram⸗ ſ
fum lnne
ce e
“äl

) 3.
r, ſedayt
enerior.
perpenut
ſeratusnet
nt animir
lucrari
naſci:
econfiuue⸗

i, dun n

Pujusan-
ligaui,
os Ylubi
Cari volui
Juia liben

hatistati⸗

quam, Iel.

otun, Tel⸗
, ub ſacn
,Alumß

ofenſig⸗,

Claret lel⸗
briceru,
,eis ccen
ſulpere
9

Supplicium crucis est erudele nimic. 173

caciſſimam ardentiſſimi amoris tui
efficaciam, ut in me aceendatur fo-
cus Divinæ charitatis, quâ in Te ac-
cendar. accenſus conſumar, & in Te
totus transformer. Amen.

Adde: Adoro te, ut Pag. 110.
MEDIITAIIO 4.
Quzx JEſus publicè contemnit, hæc
homo poſſdere prætendit.
Ecordare, anima Chriſtiana! (Reli-
gioſal) Piiſſimi Salvatoris tui Pro inimi-
cis orantis, eosque ignorantiæ veniâ excu-
ſantis, à quibus tamen omnibus facultari-
bus, fam & vitàâ ipsãâ turpiter ſpoliatur. Re-
cordare vias tuas, qum ſint à via regia
Chriſti deviæ; dum tu non tantùm veris
inimicis tuis tenaciter infenſus, ſed & proxi-
mis & fratribus tuis offenſus es, & irrecon-
ciliabilis. Chriſtus inimicis maledicentibus
benedicit: nos benefacientibus maledici-
mus: Chriſtus orat, nos blaſphemamus,
& dum læſi non ſumus, læſos nes inaniter
putamus; ſicque à nobis ipſis læſos nos ſigni-
ficamus. Exue, 6 anima! malignantis naturæ
ductum, & vitiati ſenss tui paſſionatum

H 3 ha-

174 Miſterinn IX. B *
habitum cum actibus ſuis: depone opera na- di
turæ, imirare gratiæ; hanc proſequere, illam l
violenta, & rapies regna cœleſtia vim fa- nſch,
cientibus promiſſa. Recordare vitæ Chriſti um Cidte
ad vitæ tuæ refſormationem: Chriſtus omnem ſüipkaln
ſæculi pompam abnegat, & ſui in humilitate iker, i
ſequelam ex alta cruce prædicat, formam unlslonol
fervi accipiens, in ſimilitudinem hominum n iaſpon
factus & habitu inventus ut homo; tu bonis ln, Koaun
cæaducis hujus ſæculi avidiſſimè inhias, & nec Get, Kan
cxinaniri affectas, nec ulli hominum ſub- Imitmemth
mitti deſideras: Chriſtus, ut naturæ tuæ iblohue
vulnera ſanet „ Euchariſtica tibi alexiphar- ſiernhudh
maca propinat; pota ergo calicem ſalutaris, lgite⸗
& inebriare ſcypho charitatis; ut inimicos Eentmte,l
diligere, mundanæ cçoncupiſcentiæ ſfitim
reſtinguere, & in æternis deliciis merearis gunge
Deo tuo convivari. Amen. Umubmmlbln
Adde: Adoro te, &c. ut pag. 110. tlinmnie,l
MEDITATIO z3. SM
Gradus ad vitam mors es æternzm. ,bdl
Homo! mortuus niſt fias, non vives; kr,
per mortem ſurgit vita; mors enim ne- e 4
ceſsè eſt, ut intercedat viaroris, priuſquam

videri poſſit facies Salvatoris: Deum nemo
unquam, vivens, vidit; & ſola mors, quæ
.

eſt

oneoperin
ſequere,il,
leſtia “
e itr i
iſtusom
1in humi
cat, forr
lem hone
mo; ulS½
inhias A.
Ominunm
t nature i.
bi Aeridte
em laluran
ut inirmi
centiæ ſi
Clis neti

. II0.

0
i cterte
8, hohkif
norsenim
, prinſ
Deum ne
hmo,H

Supplicium crucis est erudele nimis. 175
eſt ultima linea rerum, principium eſt futu-
rorum bonorum in terra viventium. Mor-
tem ſectare, non illam quam Gentiles terri-

bilium vocant terribiliſſimum, ſed illam, quæ

te vitiis, paſſiomibus & carnalibus deſideriis
mortificat, & ſoli Deo vivere facit. Diſce
mortalis homo! artem artium, & fæliciter
cum Apoſtolo mori, antequam moriaris, qui
diſſolvi, & cum Chriſto eſſe, cum Chriſte
vivere, & cum Chriſto mori contendebar⸗
familiarem tibi fae mortem mentis, ne hor-
ribilis appareat mors corporis: privationeren
vitæ temporalis cum vita ſpirituali commu⸗
ta, & quotidiè ad fontem vitæ Dominicum
devotè accede, de quo canit Eceleſia: Mors
eſt malis, vita bonis; vide paris ſumprionis,
quàr ſit diſpar exitus; ſumunt boni, ſu-
munt mali, ſorte tamen inæquali, vitæ vel
vel interitůs: ſume eibum viatorum /& pa-
nem angelorum, ut vitæ tuæ corporalis exi-
rus, ſit ad gaudia æterna introitus.
Amen.

Adde: Adoro te, ut pag: 110.

☛ (†) ☚
H 4 ORA-

176 Mſteriun IXJ.
ORATIO,

Pro jugi Dominicæ Paſſionis

& noſtræ compaſſionis memoria,
dum peregrinamur in via.

L. Argire nobis, quæſumus Domine
JEſu, gratiam perennis Paſſionis
tuæ memoriæ, & compatiendi in no-

bis adauge deſiderium, ut in laboribus

à juventute humilem monſtremus to-
lerantiam, ut Te Crucifixum in cor-
dibus noſtris circumferamus, & tecum
in cruce infirmitatis noſtræ fragilitati
per paternam bonitatem tuam con-
temperata exſpiremus. Lagire propi-
tius in perſecutionibus noſtris patien-
tiam, & in cæptis bonis perſeveran-
tiam; ut per Sacro Sancti Sanguinis
tui pretium, per Paſſionis tuæ merita,
per mortis tuæ efficaciam participes
tuorum ſimus vulnerum ac dolorum;
& poſt vitæ noſtræ terminum tecum
ſine termino congaudeamus in perpe-
tuam

Nynmu

n eretni
, Awen,
Mernoſter.

—

I1

N Mnifne
nino)l
UlI
N, gue)

Iludid enn
UunClcenein

Mathrun.
tlhcekeit,
ere, 0 or
1 „
N l,

0,
Paſſion

memori
Vvia.

ns Dom:
83 Paſſiont
endiin-e
hlaborim
krewus
m in cor.
Etecum
ragilitet!
ard con⸗
ire propi⸗
is Petlen.
rſeyeran-
angpioß
e werin
particioel
dolorun
Im tecun
in petpe⸗
tuad

De opprobriis a eſu in cruce perpeſſis. 177
tuam æternitatem interminabilis vi-

tæ&. Amen.

Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

MXYSIERIUM X.
De innumeris opprobriis à Do-
mino Ilſu in cruce perpeſſis.
MEDITATIOI.
Dic, quæ JEſus opprobria ſuſtinuit,

dum in cruce pyependit.

Cluuus enumerabis arenas maris, quânt
improperia crucis; citiùs contabeſcent
ora Chriſtum irridentium, quâm linguæ ir-
riſiones infinitas exprimentis orificium;
quidquid enim dixeris, remanebit in æter-
num dicendi materia; ſunt enim tot & tanta
cohtumeliarum, calumniarum, ludibriorum,

ſubſannationum, improperiorum & tormen-

torum genera, ut melius exhaurias mundi
Oceanum, quàm Chriſti illuſi comprehendas
martyrium. O ingens vis blaſphemiæ! alios
falvos fecit, ſe ipſum non poteſt ſalvum fa-
cere. O horrenda vox calumniæ! ſi Filius
Dei eſt, deſcendat nunc de cruce, & eredi-
H 5 mus

178 Miſterium AX.
mus ei. Oabominabilis partus malitiæ! vah!
qui deſtruis templum Dei, & in triduo re-
ædificas. O execranda temeritatis exclama-
tio! ſalvum fac temetipſum & nos. O indi-
cibilis Dei clementia! qui cùm glorioſus eſ-
ſet terris & cœlis, à terrenis voluit cum tan-
ta infamia traduci, cum tanto dedecore
tractari. Oinaudita Chriſti benignitas: qui
pro infamibus factus eſt infamis, factus ma-
ledictus, factus peccatum, ut peccatorum
infamiam tolleret, & cum fama peccatores
ad ſe attraheret, qui nequidem ſub manu
juſtitiæ ſuſtinere patienter volumus decre-
tam exceſſibus noſtris infamiam. Medere,
6 cœleſtis Medice! acceptis vulneri-
bus noſtræ animæ, per ſaluberrimum
pharmacum & Euchariſticæ balſa-
mum S8. tuæ Menſæ, quia Mediator,
quia Medicus, quia Reparator
es omnis rationalis creaturæ.
Amen.

Adde: Adoro te, ut pag: 110.

W (†X)

imu.
cl, dun
ren
Wmmelt,
unnrurllbu
alnindlios
eun eleſron
uinsden
Yluſetenet
llerellne
bllentetel
aroeblandie
arn al
Mabucrlg
Mägimmnn
Paemconten
tz rrinni
Iune, thi,
Conue. O
Ohoninsi
rene iſii
iemen e
Unium lr
bi⸗ E miſer
fuinu, e

malitiel
in triduon
atis exchin
nos. Oin
gloriolu
luit cum
o deden
nignitagn
, factusn
peccavon
a pecciri
n ſub min
nus decre⸗
Meere,
Vulneri.
erriwunm
E balſs⸗
Mectaor,
Pacaktot

ré.

De opprobriis a Zeſu in cruce perpeſſis. 179
MEDITATIO z.
ILſus innocens exercet manſuetudi-
nem, dum nocens homo innocenti
proximointentat litem.
Nnatum eſt, ſed damnatum eſt, hominis
im naturalibus vulnerati vitium, quòd vi-
tia ſua in alios innocentes torqueat, dum ſe
reum eſſe profiteri debeat; vitia ſua homo
ſauciatus deprehendit, & tamen per aliorum
vitia ſe temerè defendit; arguentem ſe juſteè,
injuſtè redarguit, punibilem ſe ſentit, & cor-
rigibilem ſe fieri non conſentit; Superiores &
Prælatos blandientes reſpicit ut tales, aſt dum
ex. officio culpabiles emendant, deſpicit,
neſcio ut quales; Rector cum ſubditis ſervato
moderamine pacem intendit, ſubditus contra
pacemcontendit, & litem intentare præſu-
mit; præſumit, inquam, innocontem infa-
mare, corripientem lacerare, corrigentem
damnare. Oinclementiam! inſipientiam!
& hominis ab homine grandem diſtantiam!
argue inſipientem, & oderit te; corripe ſa-
pientem, & diliget te. Ohominis à Deo in-
finitam diſcrepantiam! qui paſſus eſt pro no-
bis, & miſeretur noſtri; nos nec Deo com-
Patimun, nec à proximd patimur, nec frater
H 6 fra⸗

180 Myſterium X.
fratris miſeretur. Homo gloriam ſuam quæ-
rit, Deus in cruce gloriam ſuam ſpernit, ut
quærat gloriam noſtram; & totum ſe tradit
pro nobis, relinquens etiam poſt mortem
mortis ſuæ memoriale in ſanctiſſimo Altari.
Imitare Dei tui manſuetudinem, & mendica
ab Agno vivo longanimitatis virtutem. Am.
Adde: Adorote, &c. pag. 110.

MEDITATIO 3.
Volentes ſe invicem dilacerare, vult
Chriſtus cœ&lo ſervare.

Ara feritas eſt, ſi lupus in lupum, aut im-
maniſſima fera in feram, aut fimile in
ſui fimile agat, ſolo excepto homine: fit
homo homini lupus, nec hoc infrequens eſt,
ſed quotidianum quaſi conſequens, dum
vix ſenſibilem injuriam exceſſivæ reciprocat
actione vindictæ: homo hominis naturam
. . . . . „
exuit, feræ rabiem induit, relictâ ſolâà ex-
ternà humanitatis pelle; &, quod pſeudo-
politiæ maximum eſt veſtigium, foris faciem
hominis amicabilis, intus fert furorem Leo-
nis; ut nactus locum, evomat latentis beſtia-
itati enum, frater in fratrem factus dæ-
litatis ven ,frater in fi factus d
monium. O inhumane homo! Dei-hominis,
qui pro nobis factus eſt vermis, inſpice
ecxei⸗=

imn
Mium.
i, eſictar
in ſeeſic
lilgahik
curi lckores
Stcantgi, n
: Omnibu-
Atienncicn
e VOlit
Ngeteinn
DUImeporen
Gohuman
Enter imorm⸗
1- Kn
Nchrt, Ue
im onn te
Fügliuen
eto, olon
Uucharilicol
unomentem,
omden,
ransmuer’

Aade:R

nſuam u
iſpernit,
tum ſette
voſt mon
ſſimo Al
„& mend
ttutem. 4
10.

3.
are, Ui
é.
, autin.
ſimile in
mine: ſ
quenseß,
ens, dunm
reciproert
8 Natutam
ſola er
Apleude⸗
Nris acien
oremle
ntisbeſt⸗
ſackus⸗
-homin
, intpie
cxen

De opprobriis à Zeſu in cruce perpeſſis. 181
exemplum. Deus-Homo ſputis voluit ve-
lari, ne ſacratiſſima humanitas ad conſpuen-
tium ſe reſpiceret vindictam: mambus vo-
luit ligari Dei Filius, ne cœleſtis Pater arma
contra lictores apprehenderet: pedibus vo-
luit configi, ne curreret adverſus crucifixo-
res: omnibus membris vinciri voluit, ne
juſtitiæ vindicativæ laxaret licentiam: toto
corpore voluit exinaniri, ne creaturas ſuas
redigeret in nihilum: cunctis animæ Divi-
niſſimæ potentiis voluit vim inferri, ut cun-
ctas humanas animas violento attractu po-
tenter informaret ad exercitium charitatis:
in Sacro-Sancta Euchariſtia voluit jugiter
reſervari, ut per jugem Divinitatis præſen-
tiam contra depravatæ humanitatis noſtræ
fragilitatem caperemus afſiſtentiam: cape
ergo, & homo! & concipe ab inhumanato
Euchariſtico Deo tuo manſuetioris humani-
tatis mentem, ut excuſsà feritate de fera in
hominem, & de homine in Deificatum
transmuteris genium. Amen.

Adde: Adorote, ut pag. 110.

X* *

X K
7 ME-

192 Miſterium X.

MEDIIATIO 4.
Quem non movet Chriſtus, tartareus
rapiet fiſcus.
Axei cordis, imò adamante durioris pe-
ctoris eſt ſignum, nolle erga patientem
Chriſtum totum effundere præcordium, qui
viſcera miſericordiæ ſuæ erga nos tam pa-
tenter expoſuit, in ſui erga nos amoris teſti-
monium, ut nullum ſibi retinuerit propriæ
voluntatis motum, & noſtrum ſibi appro-
priaret affectum, cordiſꝗque compaſſivi vel
modicum actum: ſi perſtat in te, ò ſaxee ho-
mo! tantæ oblivionis durities, ſcito non
longè abeſſe reprobationis fulmen; imè
tantò propinquius tibi imminere judicium,
quantô propenſiùs proprii judicii terrenis
adeò immerſi ſequeris capritium, heu ſin-
gulare nimis! ſi Judæi vidiſſent mortuo ca-
ni ſimiles infligi crudelitates, an non erga

beſtiam inanimatam monſtrâſſent aliquam

ſaltem animalem compaſſionem? Compa-
tiare ergo Creatori tuo creatura rationalis,
ad imaginem Plaſmatoris tui creata, dum
vides Redemptorem tuum tui causâ, tui
amore non ſolùm ad extrema redactum ſup-
plicia, ſed inſuper quotidianum tibi factum
refri-

Nenmi

(oeriumn i
igeri,

. Con
lemis,
Mbni toßpi

W munet tecl

n gommne
Aule geds
en.

le. An
NID

r auin
lanlaun

AEe
ven

frnm hin
c ur n
nteſes, 4
Klmlen,
Toſkun, g
ſec epanl
tiinelec
(cipbienk
Nnizerdin
lile, Kin

durion

gi patien
vordiun,
n0s tam
Samorion
Ueritpren
n ſbi Ar
Inpaſſinin
Haxeel
lcito on
en ; Inn
ejudicinn
dii terteni⸗
1, heu r.
mmortuoca⸗
rton erg
diqu
tationet
eata, &r
CAld, 1
lacuml,⸗

lbiftaun.

Iely

De opprobriis à Zeſu in cruce perpeſſis. 183
refrigerium in cœnaculo illo Eccleſiæ ma-

gno. Cœna cum hoſpite hoc quotidiano

frequentiùs, & annuntia mortem tui amo-
roſiſſimi hoſpitis; ut ſicut ipſe ad finem ſæ-
culi manet tecum, quem non vides, ſic tu
cum ipſo maneas in ſæculorum ſæcula, quem
ſolà fide credis in myſterio myſteriorum.-
Amen.
Adde: Adorote devotò, ut pag: 110.

MEDIIATIO 5.

Non pauciores modò ſunt Chriſtiani,
quam olim in Chniſtum blaſphemi
Judæi.
ASel Dei Paſſionis Chriſti à principio
ad finem præſentes teſtes, nomminus
fuerunt hujus veritatis inſpectores, quàm
modè ſint noſtræ pravitatis irrefragabiles
conteſtes, qui non tam ore, quàm opere
& ſacrilegâ vità blaſphemamus Salvatorem
noſtrum, quem linguâ quidem confitemur,
ſed negamus factis. Circumſcribe, ô poten-
tia intellectualis! ſi tamen potes, incircum-
ſcriptibilem hanc Dei tui exinanitionem,
qui à cardine cœli ad fines extremos terræ

uſque, & infra infimam mancipiorum vili-
tatem

184 Myſterium X.
tatem ſeſe abjecit, ſuper qua ipſi angelorum
chori & angeli Dei amarè flebant; flentes &
deflentes noſtram obſtinaciam, ac Chriſti
Eſu miſeriam. Compenſa igitur, animat
angelorum luctum, & Dei tui erga te zelum,
dum in ſanctiſſimo Euchariſtiæ myſterie
diurnum tibi exhibet acceſſum, ur tuum
erga ſe accendat zelum & amorem ferven-
tiſſimum. Amen.
Adde: Adoro te, ut pag. 110.

ORATIO.

Quà petimus cum Chriſto pa-
ti, uc Chriſto poſſimus aſſimilari.
TNiunde „quæſumus, Domine Efu,

induratæ animæ meæ novum Spiri-
tum vitæ, per ſpiritalem & vitalem,
ſeu vivificam charitatis tuæ abundan-
tiam, ut Spiritu recto manſuetudinis
& principali fraternæ lenitatis ſen-
tiam me innovari, tibique in actibus
meis conformari: fac me ſimilitudi-
nis tuæ effigiem in corde gerere, & in
opere exercere effigiatum; ut dein-
Ceps peccantis in me fratris mei inju-
rias

Dllr M
ibaliter no
Alcias, &
cruce, 40
eo Ehere

6

0

er nolter.

—

NIVSI
Mor M

ſanmig eſt
z0

ID.
Mnlinmuen
ull
Onnmuhen
Clmad⸗
m Clors,
Lets im mae
Uum apbe
lem ADren
temfiülunſ
Ramheben
Demnimmn in
celuin, e
penbincan

7

bſi
llangelon
int; feme
1 „ ac Cl
tur, ani
gatenel
lie myle
im, ur
Oremn fen

10.

0.
ton
milari.
ine El
um Sir⸗
X Vitaen,
Abuncan-
hetadini
taris ſen
in ai
jmilinm
ere, Al
ut Gel
wei ioſ
1i

Dolor Matris ſub cruce lachrymantis. 185
rias aliter non excipiam, quàm cordis
delicias, & ſim filius imitationis tuæ
in cruce, ac hæres conſolationis in
regno & hæreditatis tuæ luce. Amen.
Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

NM XYSIE RIU M XI.

Dolor Matris ſub eruce lachry-

mantis est inter maximos Chriſti,
in cruce patientis.

MEDIIATITIOIr.
De cauſa magnitudinis doloris Chriſti,
& ejus Chriſtiferæ Matris.
On miraberis, ò anima devota! in ſan-
ctiſſima Deipara compatiente quantita-
tem doloris, ſi tantillum profundiùs expen-
deris vim materni amoris erga Unigenitum
ſuum, erga Deum & Creatorem, Benefacto-
rem & Præſervatorem ſuum; erga innocen-
tem Filium ſuum, de puriffima Matris ſub-
ſtantia habentem complexionem corporis te-
nerrimam, in medio ætatis flore tam dirè di-
laceratam, etiam ab iis, quos bonus Eſus
ſuperabundantibus cumulaverat beneficiis.
Con-

186 Myſterium I.

Dylr Men

Conjuraverant adverſus Filium Dei Tibe-

rius, Pilatus, aliique nobiles; conjurave-
rant contra nobiliſlmum cæœli Regem igno-
biliſſimi terrarum ſcurræ, inauditam evo-
mentes inſolentiam. Dolorem materni pe-

Ctoris mirèé adauxit mutuus Fälii & Matris

aſpectus, à neutro potens habere ſolatium,
quin potiùs doloris reciproci augmentum:
Filius patitur foris, compatitur intus Matri;
Mater intus compungitur, foris non habet,
in quo Filium conſoletur: Filius & Mater
carnis comunicatione & ſanguinis muruum
ſibi eſſe dederunt, quod utrumque ſolvit
etiam poſt mortem atrociſſima lancea, per-
tingens ad diviſionem animæ utriuſque ac
ſpiritus; ſicut enim caro Chriſti erat caro
virginis, & cor virginis Matris erat cor vir-
ginei Filii, ita dolor Filii erat dolor Matris,
& vulnera Chrifſti morientis vulnera erant
Matris dolentis; dolentis cordium noſtro-
rum pertinaciam, eò quòd divino afflata Spi-
ritu præcognoſceret pauciſſimos fore, qui-
bus mors Chriſti pro ſalute totius mundi
mortui prodeſſet. Maternæ denique com-
paſſionis vehementiam colligere licet excar-
nali affectu noſtro, quo erga carnem & ſan-
guinem confœderatorum nobis parentum,
filio-

Ngeßatun
caiure Anho
ecbanimatwen⸗
Krum cor)
unineor cil
Onw Nanles
nnprtent
rtenerrine c.

Mde: Aun

IID
rulli

5o A
Mauireruyer
Cumſerenn,
les ühlre
MInkomn
immmeind).
nüsfuthhe
derelie,d
nonmonltr
omi ento
bi elr

um Del TI

8; coninn
naucditam
mm matem
Fälii & N
bereſolt⸗
i augmen
ur intuel
ris nonki
lius &
inis munne
mane ſon
ncea, ſet
ttiuſque⸗
bi eraren
erat cor in
lolor ni
Ulnern etann
um noſtro
dhatag
lore,
otius mont
nique an
licet ens
tnem &l
parenm

l

Dolor Matris ſub cruce lachrymantir. 1 7
filiorum & agnatorum æſtuamus, amore ple-
rumque parum ordinato, & in Deum omnis
creaturæ Authorem vix unquam relato. Eja
ergo anima mea, immerge cor tuum in com-
paſſivum cor Mariæ; tranſcribe affectum
tuum in cor caſtiſſimi Sponfi Euchariſtici, ur
totus tranſeas in ſimilitudinem perfectam
IEſu tui patientis, & doloroſæ Virginis Ma-=
riæ tenerrime compatientis. Amen.
Adde: Adorote, ut pag. I10.

MEDITFATIO zꝛ.
Maria Chriſto compatiens, quanm fue-
rit ſub' eruce prudens.
Uerit major Mariæ, cujus tamen contri-
tio magna erat velut mare, major com-
paſſio, an prudentia, quis divinabix? Dolor
Mariæ erat Virginis, ſapientia viraginis, mo-
dum ſervans, & ſexum excedens: nihil vi-
diſſes, ſi Matrem ſub cruce conſpexiſſes, fo-
mineum, nihil muliebre, nihil fragile, ut non
immeritò D. Juſtinianus dixerit: Cor Virgi-
nis fuit ſpeculum paſſionis Chriſti. Confun-
dere hic, & delicatule! qui in adverfis virum
non monſtras, ſed mulierem, ſed puerum
omni vento mebiliorem; qui in tuorum

morbis deſperas ad mortem uſque, imò
ipſum

188 Mſteriun XI.
ipſum Deum, vitæ Authorem ,incuſas, quaſi
mortis tuorum amicorum reum. Ora Ma-
trem gratiæ, Matrem miſericordiæ, ut tuæ
ſuccurrat miſeriæ, tuam confortet levitatem,
tuæ auxilietur infirmitati per potentiſſimam
ſuam intercefſionem & digniſſimam S. Eu-
chariſtiæ fruitionem, dicens: Vitam
Præſta puram, iter para tutum, ut vi-
dentes Eſum ſemper collætemur.
Amen.

Adde: Adorote. ut pag. 110.
MELDITLATIO z

3.
Quaàm conformis Divinæ voluntati
Maria, tam diformis esö anima
mea!

Silabar Mater doloroſa, juxta crucem la-
chrymoſa, canit Eccleſia: ſtabat, non ca-
debat, fide ſanctàâ ſuſtentatâ: lachrymoſa ſta-
bat, ſed reſignata: ſtantem legimus, flentem
non legimus, ait S. Ambr. flentem inquam,
immoderatà fœmine levitate non vidimus,
minus murmurantem, minus ſe dilaceran-
tem, minimè vindictam clamantem, omninò
non blaſphemantem. Stabat ſexus imbecil-
lis, animo maſculino virilis nec à ſtatione
ſua

ir ln

”M

glo ſuo ni
uconpaſi⸗
t, necdife
lehnl, ſa⸗
enn conton
Pblshorot l
Kiiglualt
Eſteis, Inen
irämamtorn

Dn, Xu

16: leniul
pur in erran

Cemketalmn
ſrione lon
Pilefarttii
Polgens, il
EkmüIA.
Ade: 4
A

Quunun
Ne uan
l⸗

ctee

neulid gtl
h. Ora N
dir, U
et levitre
Dtentiſſin
imam 8,
: Vin
tum, N
olletenn

0.
2
luntati
inimna

ctucem ,r.
t, nonc⸗
Pnoſaſtr.
8, Nenten
, inqvam
npidim
dilacerz-
m,ommnint
s imberl⸗
dſtnion
l

Dolor Mariæ ſub cruce lachrymantis. 189
ſua poterat dejici, quia voluntatem Dei in ſe
& Filio ſuo viderat impleri, cui fida cuſtos
clavis compaſſionis erat concrucifixa, & ideo
ſtabat, nec divelli poterat, quam non virgi-
nalis pavor, ſed heroica in Dei placitam vo-
luntatem conformitas tenebat. Vide, ô in-
ſtabilis homo! Deo parum conformis, qui
ſtas & vigilas ad terrena commoda; jaces, &
dejiceris, langues, & ſuccumbis ad quævis
minima infortunia, quærens, quæ tibi ſunt
placita, & placitis te accommodans huma-
nis: ad ſenſualia quæque te inclinas, ad dura
caput in terram reclinas. O anima mea!
quantâ indiges transmutationé, antequam
cum Maria ſtare valeas immutabilis. Con-
fortare in ſtatione Chriſtianiſmi tui, ad cru-
cem ferendam dati, & ſtantem in fixa Altaris
ſtatione JEſum tuum implora, ut cor tuum
labile fiat ſtabile; ſtabile in aſperis, ſtabile in
proſperis, ſtabile in via & ſtabilienda in
æterna patria. Amen.
Adde: Adoro te. ut pag. 110.
MEDITATIO A4.
Quantum diſerepent opera Dei à meis
& mundi.
Non tantàâ disjunguntur cœlum & terra
diſcrepantiàâ, quantà mundana hcN
u⸗

190 MMyſterium XI.
ſuperna Dei opera: alritudo divitiarum
ſapientiæ & ſcientiæ Dei! quàm incompre-
henſibilia ſunt judicia ejus, ac inveſtigabiles
viæ ejus? O profunditas abyſſalis tepiditatis
& abjectionis mortalium, quàâm vilia & ab-
jecta ſunt deſideria ejus, & frigidæ opera-
tiones ejus? In rebus neceſſitate medii ſcien-
dis cæcutimus, in operibus neceſſitate præ-
cepti agendis tepeſcimus, in utriſque he-
beſcimus, plurimùm refractartii: non enim,
° Domine bonum, quod vis, agimus, nec
quod agimus, benè agimus; ſed quod odis
malum, hoc facimus. Opera tua Domine
perfecta ſunt, ſancta ſunt; noſtra manca ſunt,
mala ſunt; & ideo non amore, ſed odio di-
gna ſunt. Abjice, ò homo! opera tenebra-
rum, & fac opera lucis, Dei, tui Ducis.
Revela nobis, Domine, quid deſit,
& doce nos facere voluntatem tuam
omuni tempore,; ut ſicut omni die coo-
peramur tremendo Sacrificii tui my-
ſterio, ſic per hoc miniſterium te-
cum ſemper in omni perfectione
uniamur. Amen.
Adde: Adoro te, ut pag. 110.

ME-

yun

EDS
ANur ili
elat uj
nnt ofi
EMuerem

inr Ellusince
e: mmorſhl
SIenoranu;
Uwemt; i
erhliumcd
1 Munu tr
anun Iium

hilae
9 eltamen
Son ſaſyl
n oleit, n
Ulit, olan
mcNon,
UDalionene
lonemethte
Gam Enh
lamn ! quiun
Propniienor
Alemndah

Qiritnn
inconpr
eſtigtbin
stepidiri
vilia E
ide o
mediiſce⸗
ſſiare n
rriſqueke
: nonehn
gimun, ke
Nquododt
Domine
anca ant,
dodio di-
atenebr.
tui Ducs.
nid el,
ein tuarn
die coo⸗
Uitan .
erium

elfedior

Dolor Matris ſub cruce lachrymantis. 191
MEDII ATIIO 5.
Nec amor Filii, nec dolor Matris, im-
pediebat curſum Chriſti paſſonis.
QCErranr pro victoria amor & dolor, Filius
& Mater æmulatione ſanctiſſimàâ: pen-
det amor crucifixus, aſſiſtit dolor cruciatus;
patitur Filius in corpore, anziatur Mater in
corde: amor ſpinis coronatur, dolor acu-
leis renovatur; Filius lanceatur, Mater con-
clavatur; reſpicit Matrem dolens Filius,
aſpicit Filium doloroſa Mater, mutuâ amo-
ris, mutuâ repercuſſione doloris: Mater
amatum Filium quærit, Filius amaricatam
Matrem ſub cruce invenit. Vita Filii in amo-
re noſtri exſpirat, Mater in Filio mortuo pro
nobis ſupervivit: O mirum amoris & dolo-
ris certamen! quod amorem Filii de cruce
Sion ſolvit, nec dolorem Matris ſub cruce
diſſolvit; ò ſancta victoria! quæ moribun-
dum coronat, & mortem expugnat, nec Fi-
lii Paſſionem impedit, nec Matris compaſ-
ſionem eripit. O turpem diſcipulorum fu-
gam & probroſam noſtram à cruce abſtinen-
tiam! qui tantà mundanæ delectationis &
proprii amoris contagione ſumus permixti,
ut terrenis adhæreamus toti, & nec ex parte
UIS.

192 Mſterium XI.
iis, quæ Spiritüs, quæ ſunt Dei. Adhære,
anima! fortiùs Domino tuo, eumque in
ſanctiſſimo Venerabili accede frequentiùs,
adora profundis, ut ſpiritualia tibi ſapiant,
& terrena ad nauſeam abeant. Amen.
Adde: Adorote. pag. 110.

ORATIIO.
Quà ad cxemplar Chriſti pa-

tientis conſtantiæ, petitur donum
perſeverantiæ.

O Amantiſſime Eſu! noſtræ ſalutis
deſiderio tot improperiis dilace-
rate, tot puncturis ſpinoſis perforate,
tot clavorum fixuris confixe, & mille
millenis cruciatibus ſatiate, ac omni-
nò egenus facte, ut nec tuo amore, nec
Matris tuæ chariſſimæ dolore fueris
de cruce deſcendere permotus; ingere
ſaxeo pectori meo ardentiſſimam
compunctionem, & tecum patiendi
fervorem; qui factus ſum tanquam
jumentum ante te, plenum ferocitate,
plenum maledictione. TLibi, 6 Do-
mi-

hi

nve / bebito
En ao 9
le, legne
EAlds kumul
, totumm
nepem, A
mtettegorun
Marmad Diri
Nididocn, de
un ſareide
in omitic
Wlſewae
er wone
nllmin re
letrangann
Pochuifend

Diternoker

MNS
Deſte
1

De felle & aceto Eſu porretto. 19 3
ei Ade mine! debicor ſum; l'u me debitam
eumqe meum fac agnoſcere, Tibique (cui
fieqneni⸗ ſervire, regnare eſt) ſancto obſequio

d fideliùs famulari, ut qui totus tuus

ſum, totum me tibi tradam, totum
mancipem, & me cum amore amico-
frum terrenorum nunquam dimidiem:
hritti D non amat Divina Majeſtas tua cor di-
midiatum, nec patitur tecum diabo-
lum ſtare à dextera mea: fac me ergo
cum amantiſſima Matre tua ſtare im-
ſtæſili mobilem ad pedem crucis tuæ in ſum-
tis Gilce mitate montis Calvariæ, ut tecum
Perior conſiſtam in monte gloriæ, totus in
e, &mil Te transfiguratus, & tecum aliquan-

,AcONMN do clarificatus. Amen.
alnolenec

lore fuerit
Drusingen
Eenſr MYSTERIUM XII.
um pe .
mtge De felle & aceto, 7Eſu agoni-

bfetoelt zanti porrecto.
ibi, 00
1.

Ur donun

Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

1 ME-

Mjſterium XII.

MFELDIIATIOr.
uam ſit impinm, nec minimam Jeſu
Chriſto à Judzis ſubminiſtrari
aquaz guttulam.

Ffudiſti, ù bone Eſu! ſanguinem ſicut
aquam, & factus eſt ſudor tuus ſicut gut-
tæ decurrentes in terram, ut totam tuam
ſubſtantiam pro nobis, & ipſis etiam Judæis
effunderes in propitiationis hoſtiam: aſt, nec
hi, nec nos potum aquæ frigidæ, in ipſo
mortis agone tibi porrigimus: ô inclemen-
tiæ humanæ tyrannidem contra nefandiſſi-
mos maleficos nunquam auditam! ſitit in
aëre Dominus firmamenti, qui cœlo plu-
viam, & terræ miniſtrat rorem; ſitit in ara
crucis fons vitæ, qui in ara Eccleſiæ quoti-
dianum exhibet poculum ſalutaris ſui ſan-
guinis, etiam ſacrificulis indignis; ſitit Di-
viniſſima Chriſti anima, quæ toties cruore
ſuo noſtras vegetat animas: ſitit à nobis
ſitiri, qui præ æſtu concupiſcentiarum ta-
beſcimus; propterea ante violentam ſuam
mortem voluntariam inſtituit in ſanctiſſimo
Sacramento ſui memoriam, ut ſitim noſtram
reſtingueret, & irroraret ariditatem huma-

194

nam. Da Domine cordi meo aquam
vivam,

DeN
em, Ur le
ele Man
m ltbbun⸗
lnlate mer
ale: An

UIDI

Lu
nn

lmerar
Cnunec
, r /
Ur linctiline
Atio, Ocali
on Komachi
il honelen
Aitam: ne
hnhinmn
mmarurdpren
tunch
UiNts; I
geret w

6 lPrtal

0 .
nimnam N
niniſran
.
guinen D
tuus ficurg
t totam in
8etiam ik
ſtiam: alte
ide, inine
din Uelna
ta nekancll
tam! ſiri
Ui celo U
1) ſirit inan
geſe lo⸗
Gtaris fui ln
gnis; ſithi
e toties cruo
tk à vol
kenum
iolentam n
tin ſanctila
titim nole
ditarem hun
MeoO 4o
i

De felle & aceto ZEſe porretto. 19 5

vivam, ut te fontem vitæ ſitiam, & ad

cœleſte Manna, ad Euchariſticam ve-
nam, ſitibundus veniam, & inebriatus
ſuavitate menſæ tuæ recedam. Amen.
Adde: Adorote, ut pag. 110.

MEDIIATI O ꝛz.

Dum ILkſus exclamat: Sitio; felle
potatur & aceto.

nrernt d defatigatus JEſus à Pridiana
cœna nec ſalis quidquam, nec panis mi-
cam, nec liquidi guttam; ideòque paulò
ante ſanctiſſimæ animæ exitum, ſacratiſſi-
mum JEſu corpus totum exſiccatum à conti-

nuo humorum & ſanguinis fluxu, & linguâ

in faucibus exareſcenteé, exclamare cœpit:
Sitio. O cœli! obſtupeſcite, non ventriculi,
non ſtomachi, ſed animi in Eſu ſitim. O
cœli! horreſcite, & Judaicam deteſtamini
vafritiam: melleo Chriſti pectori fel datur,
abſynthium porrigitur, & ab amaris Judæis
amarum præberur poculum; non tamen po-
culum, ſed libamen, ſed ſpongia aceto felle
mixta; ut bonus JEſus non biberet, ſed

ſugeret; non ſugeret ad refocillationem,

ſed ſaperet ad mortificationem: facti ſunt
1 2 Ju-

196 Mſteriun XII.
Judæi non ſolùm propinatores Chriſti, ſed
& fures, aromaticum ſcilicet vinum, à piis
Matronis ſubminiſtrari ſolitum, furantes,
ſibi reſervantes, & IEſum ſuum novo artifi-
cio interimentes. O nefariam Judæorum
atrociam! quam nec dæmones in inferno ex-
cogitare potuerunt, dum epuloni ſitienti
Mihil acetoſi ad mortificationem addiderunt:
ſed crudeliores Judæis & dæmonibus dixero
mortales peccatores, quibus non ſufficit
Chriſto ſuo Hyſſopum felle mixtum offerre,
niſi & ipſum fel addant Draconum, crimi-
num nempe ſuorum venenum, & novum
morticinium. O ingrata anima! ſanguineis
lachrymis, quod agis, deplora, & aquas con-
tritionis Deo tuo Euchariſtico propina; qui
ut ſuam & tuam ſitim plenè extingueret, ſe-
ſe in potum continuè offert, teꝗue invitat,
dicens: Venite omnes ſitientes, & bi-
bite de petra mellis, bibite ex genimi-
ne vitis, de vino ſalutis, quod miſcui
vobis: venite, & bibite; epulamini &

inebriamini, ut nec Eſus, nec vos am-

plius ſitiatis in æternum. Amen.
Adde: Adoro te, Oc. ut pag. 119.

. ME.

urri, 9

Wir vir.

Orenpl
Nelgole
tithaupelti
Domion, gu
Meennonmn
deneraum e
umunſel
Errem: a1
lea

Lunh

rnickonn

Cermtan,
lum, co
Eis, e
nlimnisr
wondiscum
mmem, Aluc
einm munc
ſ6, nil,
Ius, Eer⸗
ſehellent,

Chridi,4 D
Finum, 111
m, furan
n novNα

mm Judeon

in infernmoe

loni ſt
naddiden
Oonibuscin
8 nonn lhi
gtumm ofen en
num, cuin-
„& Hopu
languinel
X aqas co
ropina; l
inguetet, ſe.
teque inni,
enres, Abi⸗
EX genimm

o wile⸗

epolamini

pec vOs
Amen.
ag⸗ 110,

De felle & aceto eſa porretto. 197
MFFEDII AIIOz.

Pauperi Jhſu ſußcit modica aqnua,
nobis vix tota mundi ſat erit ſub-
Rantia.
CObrenplae & admirare Chriſtiane

(Rel igioſe) homo, ad quantum deve-
nerit paupertatis gradum Chriſtus, univerſi
Dominus, qui in extrema neceſſitate aquam
brevem non minus humiliter Petierit, quàm
denegatam reſignaverit: recogita & tuam
quam confeſſus & profeſſi lus es ſtrictam Pau-
pertatem: an non contra ſolenne votum
tuum perſæpè conqueraris de vilibus, de non
ſat pretiosè conditis cibo & potu, an non,
quod deterius eſt, appetas ad ſenſualitatem,
ad voluptatem, ad abundantiam, ad intem-
perantiam, ne dicam ad crapulam, ad inſa-
niam, & contra naturz menſuram? Taceo
de his, quæ poſſides extra licentiam, quæ
conſumis præter indigentiam, quæ fortè ab-
ſcondis cum maledictione, abjice ſuperflui-
tatem, ſi luctari vis contra d'monem; nudus
enim mundum ingreſſus, nudus egreſſirus
es, nudus contra malignos ſpiritus luctatu-
rus, & ad exemplum Ducis tui nudè in cru-
ce pendenris. Gulam doma, ſi cœli aulam
I 3 amas;

198 Mſerinm XII.
amas; iſta enim plures occidit, quâm gla-
diſts: frœna linguam, quæ totam inflammat
rotam nativitatis noſtræ, ſi Religioſus, ſi
perfectus vir eſſe vis: tempera guſtum, ſi de
numero virorum illorum eſſe vis, qui guſta-
bunt cœnam Agni providi; cujus providen-
riâ quotidiè paſceris ,„ſaginaris & recrearis
in tempore, ut ſis commenſalis in cœleſti
hæreditate. Amen.
Adde: Adoro te &c. ut pag. 110.

MEDIIAIIO 4.
Scopus Chriſti fuit continuò angariari,
noſten est deliciari.

Nłcdum natus erat Eſus, jam cruci erat
continuæ deſtinatus, utpote qui aliter
quàm per paſſiones noluit intrare in gloriam
ſuam: nos ætatem à fletu inchoamus, & fu-
turarum calamitatum non intellecto metu,
miſeriam fletu ſublevamus, ducétu naturali,
ſi non potius animali præventi; ut tacitè in-
nuamus, quòd ſenſim jugum Chriſti patien-
tis excutere geſtiamus. Dum infans in cunis
gyratur, aut ex maternis brachiis pendens
titillatur, ridet & arridet, ſeſeque ad ſenſum
carnis inclinatum infantili voce prodit; cor-
ruperat enim omnis caro vias ſuas. Homo
vir

Eüirens

efel

git, & anl
endit, unn
li, le Eelni
eürln 4
leniſetiu
l ſenltlen
* u
orenimoc
Aynmmndis
Taleinvam n,
fim minguana
fumtoburun

Guke
A 4
Kmwen.
de.
LD
1 i E
ui
Funggin
i⸗
fendinr
Corenlt: g
ingkumman

t, qudm t
An inhann
eligiol⸗
guſtum,6,
71s, qul l
iusprovlk
i & recee
Alis in ce

Happaric
.
m cruci er:
te qui alten
tein Llorim
damnus, Efl.
elleco mera,
hn nararal;
utCNei
Mriſtipnie
intans inan
chiis
ue d lenle
epoclitz

ſuas. Hon.
ſ.

*
De ſello & aceto eſit porrelo. 199
vir diſcretus factus, quæ diſcretionis ſunt,
ejicit, & ambas manus ad fluxibilia bona
extendit, luxui totus deditus: ſic incipit, ſic
abit, ſic deſinit humanæ vitæ fragilitas, &
ubi petitur ſanctitas, plena erumpit vanitas.
O vani ſenſus hominum! 6 fallacis mundi
ſpes! Jeruſalem! Jeruſalem! convertere ad
Dominum Deum tuum: arctam elige viam,
porta enim cœli arcta eſt & anguſta; ſpatioſa
eſt via mundi & lata inferni: contende in-
trare in vitam, & revertere per aliam viam,
viam inquam crucis: ad decurrendam hanc
viam robur ſume Euchariſticum, quo perve-
nias ad montem Horeb in juſtitia & veritate,
quæ de cœlo proſpexit, & te per aliam quàm
paſſionis regiam attollere, non promiſit.
Amen.
Adde: Adorote. ut pag. 110.

MELDIIAIIO 5.
In ſiti IEſus est mortuus, Pro te, & eo,
qui tibi est proximus.
Vangelium, quod prædicatum eſt omni-
bus, à paucis capitur, à paucioribus de-
fenditur, à pauciſſimis intellectu practico

docetur: vapulat paſſus de dilectione DEl,

tanquam mandato primo & maximo; exulat
1 4. textus

„

200 Myſteriun PII.

ſecundo, quod ſimile eſt illi; & inde conſe-
quitur totius corruptio ſuperſtructi Chriſtia-
niſmi. Jubemur eſurientes paſcere, ſitien-
tes potare, nudos operire, peregrinos colli-
gere, infirmos inviſere, & quæ ad miſericor-
diæ opera ſpectant, ſancto amore zelare; afſt
potum ſitientibus, cibum eſurientibus, ne-
ceſſaria celamus indigentibus; & dum men-
dico opem recuſamus, Chriſti verba damna-
mus, & ipſum Deum inanem dimittimus,
juxta illud S. Aug. Vide, ne cui negaveris,
ipſe ſit Chriſtus; ſi enim non paviſti, occi-
diſti. Proximi amorem policiſmi verbis præ-
dicamus, operis exhibitione reclamamus,
miſericordes in lingua, immites in aſſiſten-
tia: aſinos & equos ephippiis ſuper aurum
& topazion pretioſis exornamus & onera-
mus; parietes deauratis palliamus parape-
taſmatibus, & ipſum pavimentum Perſicis
obducimus pannis, telarum varietatibus
contextis; ſed proximorum nuditatem à pro-
ſtibulo non levamus, nec animas, aſinis uti-
que pretioſiores, ruinis ſpiritualibus ſubdu-
cimus. Turgent vino cellæ, lacte capellæ,
& tamen occidere malumus, quâm reficere
egenos, parùm attendentes mandatum, mi-
nus

textus de amore proximi tanquam præcepto

etenphun
amium, Pol

Moratio
i ipumn
mens fubmnt

NMreemann,
n Umen I
iam Verean

Chulimit

itanlm
Imn leport
woumun che
0luamo
es nich
Maon, in
Ramemde
ppüm ront

UAe ,

am Drengi
Cinde conl.
ucti Chrikt
ſcete, ſit
egrinos
d miſen
re zelare,
ientibug,
E dumme
Verba dann
n dimittimm
ui negarei
vayiſti, oc
iverbispre⸗
teclarharo
8s in Alſliſten
ſupet aumm
us & onen
jamus parg
enrum Perid
1 Varietath⸗

ditatem

mas, Anisn

lalibus lube

lacte cape
quim ten
aAucdatunn,

De felle & aceto Saſu- porrebto. 201

nus exemplum Ejus, qui cùm eſſet Dominus
omnium, pro nobis omnibus factus eſt ege-
nus. Pro ratione ſtats pecunias plenis ma-
nibus diſſipamus, & nec obulum pauperi in
extremis ſubminiſtramus : proximus co-
arctatur, nos dilatamur; mendicus manum
extendit ad miſericordiam, nos retrahimus
ad avaritiam: miſeri clamant in digentiam,
nos prætextamus bonorum infufficientiam,
quæ tamen luxui dantur ad ſupereffluen-

tiam. Verecundare, ⅛ avare! dum recorda-

ris Chriſti tui ſitientis tam amarè, & ad ulti-
mam guttam ſanguinem ſuum ſalvificum
exſudantis: relinque theſauros tuos cor-
ruptiôni, & converte cor tuum adamanti-
num ad Sanctiſſimi Altaris Sacramentum,

ubi reconditæ ſunt divitiæ amoris, ut tui ſu-

mas teporis remedium, & majoris erga

proximum charitatis incentivum, dicens:
O Eſu! amor mi dulciſsime, & meæ
hoſpes animæ, fac, ut ardeat cor
meum, in amando Chriſtum Deum,

ut amem Deum propter ſe, & proxi-

mum propter te meum. Amen.
Adde: Adorote, ut pag. I10.

I 5 ORA-

Mſteriun XII.
ORAR IO

Ad Deum, à quo omne bo-
num habemus, ut mel pro felle
demus.
Domine mi JEſu! Redemptor
animarum amantiſsime! ah quo-
ties ego, mortalium heu ingratiſsi-
mus! myrrathum tibi vinum, abſyn-
thium & fel pro melle propinavi! dum
pro innumeris collatis gratiis reddidi
numeroſiſsima peccata, & pro bene-
ficiis retribui ſceleſtiſsima vitia; imò
ipſa bona, quibus tuâ gratiâ ſum per-
fruitus, verti in abuſum, verti in tui
contemptum: tuis militavi ſtipendiis,
nec tamen ſub tuis manſi vexillis; ſpi-
ritualia mihi porrexiſti arma contra
iniquiſsimi hoſtis agmina, ſed per
carnalia opera mea Divina hæc ſubſi-
dia retorſi in caput manſuetiſsimi
Authoris: mundo abrenuntiavi in
Baptiſmo, ſed poſt carnem abii, &
deſideriis me tradidi; Deum vnicnnn
um

vſel⸗
vconkel
idolorun
Nlielvun
1 leibeime
geleeſttim
Aſeci te:
npatvcn
mtinno Cvle
N,Ou
6psoment
Wre onpe
4

Kencda,
nrertio
n er in
Ultanterd
Illem. A
Maer nole

nne be
o kele

edemt
e ah
ingratſs
m, abhe
inayit un
is redcicl
probene.
itia; imnd
ſumper⸗
erti intu
ſtipenciis
Nilis; ſoi⸗
Na con
,ſec ſe
hecſubt
nſuetiſin
Untiavi !
m abii,
wuvieun

ſ

De felle & aceto eſu porrelto. 203
ſum confeſſus, ſed mox ad pluralita-
tem idolorum converſus. O amor mi
mellite! quàm ſerò amavi Te: amor
mi dulciſsime, quantâà dulcedine to-
ties refeciſti me, & quantâ amaritudi-
ne affeci te: amor mi ſuaviſsime!
quàm parum ſtudui guſtare Te, qui
continuo dulcore voluiſti replere me:
Da, O JEſu! mi amantiſsime, ut dein-
ceps amem te ardentiùs, & amorem
amore compenſem, ſanguinem pro
ſanguine reddam, & vitam pro vita
retribuam: da propitius, ut ſicut
ſcandaloſis vitæ actibus pluribus fui
offendiculo, ſic impoſterum ſanctæ
converſationis omnes ædificem ex-
emplo, & Divinam tuam Majeſta-
tem per infinita ſæculorum ſæcula
conſtanter benedicam, glorificem &

exaltem. Amen.
Pater noſter. Ave Maria. Gloria Patri.

X „X X*

I 6 Hic

9

204 Meditationes ſuper pherin
””ùẽ

entiſeima
Hic ſequuntur alia quædam umn

Paſſionis D. N. J. Chriſti Myſteria, per um (Vi

Figuras Scripturiſticas nobis repræſentata, Ubeenaren

Uln

& per modum Meditationum e
ſuum lel
adaptata. .
wom bene
Quibus ſingulis, toties, quoties, præter
ACirigamn

devotum Ave Maria, Oratio hic poſita ad

doloroſiſſimam Vir ginem Matrem pro clau- Ohlaällans
ſula valde utiliter addi poteſt: ſi tamen ita ellopoyl
libuerit piè meditanti. pertorurn
ORATIO, * uird
. . Nonts, 4
Ad doloroſiſſimam Virginem len
Matrem. Nt

O Deloroſil ma Vir rgo! Mater Dei Mone)
& mei, S. Maria, in tuam bene- apenul
dictam fidem, ac ſingularem cuſto- pevnorh
diam, & in ſinum miſericordiæ tuæx, (ble ele
hodiè & quotidiè, & in hora exitůs fammh 5
mei animam meam & corpus meum ſtenerag
tibi commendo, omnem ſpem & con- Mlnm
ſolationem meam, omnes anguſtias miemy

& miſerias meas, vitam & finem vitæ uolt
meæ

MNerit
1 qud
Myſteri

Srepræſemn

ltationum

nn
IIinen

Mater.
tuam ber.

icordien
hora en
orpus mer
ſpem c
es augil
.finem

U

Paſſionis Dominicæ in figuris. 205

meæ tibi committo, ut per tuam po-

tentiſsimam interceſsionem apud Fi-
lium tuum, æterniꝗuc Patris Unige-
nitum (Virum dolorum, & ſcientem
infirmitatem) omnia mea, ſecundùm
tuum, dilectiſſimiꝗue Filii tui ſanctiſ-
ſimum beneplacitum, diſponantur,
ac dirigantur reliquæ vitæ meæ opera,
cogitationes ac verba: quod ſupplici-
ter rogo, ut fiat in virtute infinitorum
meritorum amariſſimæ Paſſionis ejus,
tuæque doloroſiſſimæ maternæ com-
aſſionis. Ah! exora nobis, fidiſsima
Mater & Virgo Maria, ab infinita bo-
nitate ac miſericordia ſua, ut in vita,
Paſsione & morte, quantum nobis
pauperculis, ac miſeris, infirmis, ac
peccatoribus hic conveniens, aut poſ-
ſibile eſſe poteſt, Vobis conformes
fiamus, & ſimus, piè vivendo, & pa-
tienter adverſa ſuſtinendo, & feliciter
miſeram hanc vitam terminando ad
majorem veſtram gloriam, & anima-

zum noſtrarum ſalutem. Amen.
17 MY-

206 Mleditationes ſuper Wyſteriis
NMVYSTFERIUM I.

Crux ab aterno à Dei Filio glebla.

FI G U R A.

Agnus Apocalzpticus, qui occiſus est ab origine
mundi. Apoc. 1 3. V. 8.

PROTOTYDOXN.

Agnus DEI, Dominus noſter . eſus Chriſtus,
KRedemptor mundi.

MEDITITATIO.

In miſericordia perpetua miſertus ſum
Zui. ILſa. 54. V. 8.
Ho veriſſimè dicit D. Eſus, Salvator
omnium noſtrúm, cum infinito oſtenſo
in nos amere. Potuiſſet enim nos cum apo-
ſtatis angelis ſupplicio damnare perpetuo:
& ecce! non tantùm pepercit nobis, verùm
etiam decrevit pro nobis Homo fieri, idque
ab æterno; hicque in omni inopia vivere,
& in continuo opprobrio mori, ac in cruce
ab æterno electâ vitam finire temporalem,
ut nobis mereretur fælicem æternam; ipſe
Agnus Dei, qui tollit peccata mundi, ab
æterno miſeretur noſtri, qui ſicut ovis ad
00-

VL orationem
ninn 10,

gnostuolern
ʒ 1
chlalzcmloru
Nonone,
griubei

WNI
Hünſhl

ennin
Io

Di lber Nae
ntero nen

Ud .

Dzoror

Reni, Paſſionis Dominicæ in figuris. 207
M occiſionem ductus eſt, & non aperuit os
ſuum, ad ſui nimirum liberationem, ad ſui
iio Nedl excuſationem, ad ſui ereptionem, ſed ad
noſtram inſtitutionem & ſalutem, oblatus-
que eſt, quia voluit. O Paſtor animarum
1eſtahn noſtrarum fidiſſimel fac nos veros agnos tuos
haogdie, paſce nos agnos tuos quotidie, fac nos
agnos tuos tecum in regno Agni regnare in
ſæcula ſæculorum. Amen.
Propone, te Agnum fore pro futuro cum
gratia Dei. Pro quo dic devotè Ave Maria,
10, & orationem: O doloroſiſſima l! irgo, Gc. ut
ſuprà pag. 204.

Mſis Ciſ

rtuſun
MVYSIERIUM II.
, Jalwatot
nroched Habet 7Eſus abincarnatione cru-
ro,. cem internam pro portione.
re perpeno.
Obis, ein T VPDPUS. Samfſon.
fieri, idee
wrin int Erit puer Naxarens Dei ab infantia ſäa, GHeæ
, Ain utero matris ſuæ, uſque ad diem mortis ſuæ.

temmportlet Jud. 13. V. 5.
Anum; N
mundi,
cut oris ME-

.

PROTOTYPON. JESUS Nazarænus-

208 Meditationes ſaper Wyfteriis

MEDIIATIO.
Aprimo ad ſupremum vitaæ diem, loco
veterum victimarum, fuit Chriſtus
Veris Nazarzus, nova fackta oblatio
Pro ſalute animarum.

Ngrediens mundum Salvator mundi &
hominum omnium, dicit „Hebr. 10. V. F.
Hoſtiam & oblationem noluiſti, ſc. pro pec-
cato, corpus autem perfeciſti mihi, corpus,
quod pati poſſet, corpus, quod cruciari poſ-
ſet, corpus, quod ſcindi, flagellari, coronari
crudeliùs, & immaniter cruci affigi poſſet,
ad placandam tuam Divinam juſtitiam, ad
redimendas captivas abductas animas 4G
ſalvandos nos ab æterna damnatione: & Do-
mine JEſu Chriſte! Tu à primo momento
nativitatis tuæ uſque ad ultimum vitæ ſuſpi-
rium nihil tam ſpiras, ac ſuſpiras, quàm vi-
tam noſtramque ſalutem; & quomodo con-
tinuò uſque in finem crevit hoc deſiderium
ſalutis, ac vitæ noſtræ æternæ, qui tamen tam
exiguum tui honoris, tui amoris, tui ſervitii,
tui cultũs, agnitionisque tuæ in me foveo,
ac nutrio deſiderium, imè deſiderio abomi-

nando deſidero honori, ſervitio, cultuique

tuo contraria; quanta ſit hoc ante te, à Do-
miI=

ecpropon

UISN

1. 5

ue 15
Man

W

u uge
“
ln lalori

hdurh
Aneb.
Huohuhn
Mleriszinun
Pln hun
luge s.
1 ren
in
enn

1

dieni a
it Cn,
daoblat

AI.

or und,

lebr. 10, ,
1, lc. Propee

mihi, conm.

lctuciari
lari, corong
Khoi poli

lſtitiam, 2,

nimnas, A

ionc: De.
10 motnen

n VItæ .

1, Iuln i-
nomocdocor
deſidenun
uitamentn
, tui ſennit
in me foen
gerio abon
, allhuig
tete, 00

Paſſionts Dominicæ in figuriz. 209
mine! abominatio, tu ſolus ſcis, qui omnia
noſcis. O Domine! reſcinde mala, da deſi-
deria ſanécta; in quem finem devotum dic
Ave Maria, & orationem, ſupràâ pag. 204.
Hæc propono à me de futuro practicanda.

MYSIERIU M III.
Chriſtus à nati vitate agitur crucis
acti vitate.
TYPUS. Moyſes infans.
Sumpfit fiſcellam ſomrpeam, &' linivit eam bitu-
mine, poſuitque intus infantulum, & expo-
Jſuit eum in carrecto ripeæ fluminis. Exod. 2.
V. 3.
PROTOTYPON.
Chriſtus Infans arumnis expoſitus, in ſtabulo
natus, in præſepio inlinatus.
MEDITATIO.
In laboribus aà juventute mea.
Pſ. 8 7. V. 16.
Luctus tribulationum, fluctus feri maris,
fluctus hujus mundi, innumeris malis ac
miſeriis inundantis, circumdedèêre cunabula
IEſu Infantis naſcentis, ſecundùm illud
Iſa. 9. V. 6. Parvulus natus est nobis, & falctus
est Principatus (S. Crucis) ſuper humerum
Eius.

210 Meditationes ſuper Myfteries
Ejus. Etenim noſtri causà dedecus pro ho-
nore, inopiam pro opibus „ pro voluptate
miſeriam affectavit, elegit, ac ſuſtinuit:
quanta diſcrepantia eſt miſeræ vitæ noſtræ
à ſanctiſſima vita Eſu naſcentis! Naſcatur,
Domine ]Eſu! per ſpecialem gratiam tuam
in me novitas ſanctioris vitæ, qui es unica
vita vitæ ſpiritualis animæ; da, ut renaſcar
Domine, per virtutem efficacioris regenera-
tricis miſericordiæ tuæ, quam jugibus preci-
bus propono impetrare à bonitate clementiæ
tuæ, per pietatis clementiam Deiparæ Vir-
ginis Mariæ. Amen.

.. . X
Adde orationem ut ſuprà pag. 204.

MVSTLE RIU M IV.
De Circumciſione Domini Ycſit.
TVYVLDUS. Sephoræ filius.

Zulit Sephora acutiſſimam petram, & circum-
cidit ſilium ſunm, &; ait marito: Sponſus
languinnmtu mihi es. Exod. 4. V. 25.

PROTOTYLO,. Eſus poſt octiduum cir-
cumciſus.

ME-

Mummar
kreti

herm
ſeni ſolre
orleguet

eois An
leobc

.
Neles, AWan

nni!
Teperommin!

eccati, E
u,idihe 6
croris malin
neqne doln
Kconn mil
UUnun gek
Oellemi

erua:
decus Prdt
Pro volnnr
ac ſuſtinle
e vite noln
is! Naſn
gratie
qui es in
a, Uut renli
origregenn,
jugibusgre

tate clemeni,

e fllius,

m, Ganmn
arito: Iont
4. N. 15.

Octiduumcs

Paſſionis Dominicæ in figuris. 211

MEDIIATIO.

Conſuimmati ſunt dies oct o, ut circum-
cideretun Puer. Luc. 2. V. 2I.

terna Veritas! in veritate dicens: Non
veni ſolvere legem, ſed adimplere;
Auctor legis eras, nec ullà lege ligabaris aut
tenebaris; & nihilominus ut nos ad imple-
tionem legis dirigeres, d lege peccati redi-
meres, à mancipatu dæmonis ſolveres, legi
Te per omnia ſubjicere voluiſti, velut pecca-
tor circumcidi pertuliſti: O Eſu mi dulciſ-
ſime! verè Sponſus ſanguinum tu mihi es:
quèò Te tuus pertrahit amor amore noſtri?
Deus eras, Unigenitus æterni Patris Filius,
natus quoque Innocentiſſimus ex innocen-
tiſſima Virgine Matre, ſecundùm carnem,
remotiſſimus ab omni, etiam minimà labe
peccati, & nihilominus, ò amor! amor!
voluiſti ſtigmate adeò probroſo peccatoris
inuri, idꝗque ex ſolo & puro amore mei, pec-
catoris maximi, qui peccatum non feciſti,
neque dolus inventus eſt in ore tuo, ego
êcontra mille millenis vicibus in ipſam Di-
vinam Majeſtatem tuam peccando inſurrexi.
O Eſule mil adeò pœnaliter pro me circum-
ciſe, da mihi per merita ſtillantis roſei, in-
no-

212 MWeditationes ſuper WMyſtertis 1
nocentiſſimique ſanguinis tui, ut acutiſſimâ e
petrâ ſalutaris mortificationis ſeu pœniten- ira 3 n
tiæ circumcidatur cor meum, ejusque affe- pr⸗ t
ctus i nordinati; abluatur anima mea ab omni oc o
inqui ue ſolu di- Wuni: Elu
nquinameoto, Teque ſolům & unicum di-
ligam omni momento: Tibi ſoli vivam, Welſterna
◻

mihi penitus moriar. kni Vi
Adde orationem ut ſuprà pag. 204. ll unn
Inbugingredit
De oblatione Pueruli ZEſu in lurkin
1 reneib,01
enlo. 1 Mhial,
TVYP IU S. Samuel. acne, lal 21

Addaxit eum ad domum Dei in Sila; Puer ANn Klen
antem adhuc erat infantulas, & immolave- Iiil, Unl
rant vitulum, & obtulerunt puerum Heli. Iuum
1 Reg. I. V. 2 4. & 2 5. le, 0 ll

MEDITATIO. iunllirn

eluey
Zulerunt Eum ( Jeſam) in Jeruſalem, iel
ut ſiſterent Eum Domino. Luc. 2. Ladollene
V. 22. E M e
QOölarus eſt. Pſus in ipſo templo, quia ipſe mummſili
voluit, ut jam pridem vaticinatus Iſaias ſhumlind,
fuit cap. 57. V. 7. O quâm gratam & ad- mnullar
optatam habuit æternus Pater oblationem be n in⸗

hanc

Rernt
Ut acutiſin
ſen panit,
ejasqueds
Amea abor
Gunicunt.
i ſoli ri

Paſſionis Dominicæ in figuris. 213
hanc ſibi factem! intuitu cujus, nullis ultra
holocauſtis, nullis oblationibus delectaba-
tur, teſte Pſalmiſtà Pſalm. 50. v. 8. deſipie-
bant oves & boves, vituli ſaginati, hirci im-
pinguati: JEſu oblatio unicè grata, præ
cunctis deſiderata, hinc & adeò mira in fa-

ctis & actis; Vix enim Princeps pacis, divi-

1. 204,

A V
1 e

lel.
Elo; Pus
mmolne.
Puerum Hi

0.
eruſahn

10. Luc-1.

pplo, Ilinit
icinatus in
pkatam &
.—
r oblatione

u

nus ille Salomon, Rex pacificus, cum pa-
rentibus ingreditur atrium templi, & ecce
benedixit illi Simeon antiqui Teſtamenti,
Luc. I. V. 3 4. mox convertitur ad Mariam
Matrem ejus, triſte vaticinium! quot ver-
ba, tot ſpicula, quot ſyllabæ, tot romphææ
bis acutæ, Eccl. 21. V. 4. Ecce poſitus eſt hic
in ruinam & reſurrectionem multorum in
Iſraël, & in ſignum, cui contradicetur, &
tuam ipſius animam pertranſibit gladius.
Salve, 6 dulciſſimum doloris gladio trans-
fixum Mariæ corculum! offert Mater Filium,
vitæ ſuæ vitam, & hanc morte necandam in-
telligit ex ore Prophetæ, ut morte ſuàâ mun-
do conferret vitam æternam. O jeſu Prin-
ceps pacis clementiſſime! non ſis mihi in
ruinam, ſed in reſurrectionem vitæ; ſis mihi
ſignum ſalutis, cui nunquam contradicam,
pertranſeat animam meam gladius doloris
in hac non in altera vita, ut hie defleat de-
licta,

214 Meditationes ſuper Wyſteriis
licta, illic ſtolà gloriæ fiat amicta, tibi vitæ
principio uniatur ſine termino, qui me to-
tum tibi offero, conſecro & devoveo per
clementiſſimas manus dulciſſimæ Matris
tuæ, cujus animam tui & noſtri amore per-
tranſivit doloris gladius. Quare flexis geni-
bus eam peprecor intimiùs, dicendo: Odo-
loroſiſſima, &. ut ſuprà pag. 204.

MXSIERIUM VI.
Fuga in Kg pptum.
T YPD U G. Abram.
Deſcendit Abram in Ag ptum, ut veregrina-
retur ibi. Gen. 12. V. 10.
PROTOTYPON. JEſus in Ægyptum fugiens.

MELDIIAIIO.

Surge, & accipe Puerum & Matrem
Hjus, & fuge in Kalbßtum.
Matth. 2. V. 13.
Herodes furore turget, juſſio æterni
Regis urget, Angelus Domini ad Joſe-
phum, neo-nati Regis nutritium, ablegatur,
cheu! quantus in parentis corde dolor reno-
vatur? Jubetur è ſomno ſurgere, Puerum

ac Matrem ſecum ſumere; quò In Ægyptum
u⸗

Naſen
e, iMlre
7,Nump
,lu dulci
non Iu Doe
N4. Anno
Thominum?
i, Cpeis
Ctene
lg ſatiatn
nilegno, in
emd nofemn 4
tet, q
niibid tepta

Nleſtun ,
lum, Eenit
umadeb ing
emumtunn
nide Tin
Anhilatrin
mum panid

9

uid vindic⸗

munſuetlin
ileros, gp
phun cknun

rii

4, tibint

quimen
erored
imx Mn
tiamoren.
e
tefeyigget
0
endo: 0/.
94.

A VI.
tim.

am.

ſperegnin

um fagien
10.
&Mr
oyprtun.

,juſſo ent
ominiad
m, leter
gedolorten
ele, Duen

Paſſionis Dominicæ in figurin. 215
fugere, à furentis Herodis gladio ſe ſubdu-
cere, Natum protegere, Matrem defendere.
O JEſu dulciſſime! Princeps potentiſſime,
annon Tu Dominator Domine DEUS:
Exod. 24. Annon Tu fortis Iſraël, Domina-
tor hominum?: 2 Reg. 23. Et fugis à facie
hominis, operis manuum tuarum, viliſſimæ
creaturæ, Creator omnium: An ergo non-
dum tuus ſatiatur amor, quèd cœleſti ex-
tortis regno, in humillima materni uteri
eremo novem delitueris menſibus? Num

tibi ſufficit, quòèd Te mundo natum, ab

hominibus reprobatum, nullo diverſorio
dignatum, oportuerit ab ipſis beſtiis hoſpi-
tium mutuari, ac cum illis converſari, quaſi
hominum conſortio indignum? Annon ſatis
moleſtum, plusquam funeſtum id erat exi-
lium, & denuèò exulare placet amore homi-
num adeò ingratorum? Exere vires, exere
potentiam tuam omnipotens Deus, furioſam
furiosè Tibi inſidiantem beſtiam proſterne,
annihila furiam, nec deſere Bethlehem do-
mum panis, quem eſurit anima mea: aſt
quid vindictam peto ab ipſo pacis Principe
manſuetiſſimo Salvatore: Qui propter nos
miſeros, & propter noſtram ſalutem ſemer-
ipſum cxinanivit, in ſumilitudinem homi-

num

216 Meditationes ſuper Myſteriis
num factus, &c. Philip. 2. V. 7. ut nos ſu4
paupertate ditaret, humilitate erigeret, la-
2 . .
boribús recrearet, doloribus ſanaret. O mi-
ſericordiſſime Eſul nunc te invocans Domi-

natorem vitæ, 2 Machab. 14. oro & obſecro,

ne fugias à me terra deſerta, invia & inaquo-
ſa, ſed mane nobiscum Domine, quoniam
Te deficiente Luce gratiæ adveſperaſcit; ecce
me totum tibi offero, om nesque vires cor-
poris & animæ ad promptè ſerviendum Tibi,
tuæque dulciſſimæ Matri, ac fideliſſimo Nu-
tritio; unicum, quod rogo, eſt, ut cognoſcam
voluntatem tuam, ad facienda mandata tua:
voluntatem hanc conſerva, tribueque effe-
ctum. In quem finem ora devotum Ave
Maria, cum oratione ſuprà poſita: O doloro-
ſcſima Virgo, Ec. pag. 204.

MXYXSIERIUM VII.
Amißio duodennis Pueri 7 Eſu.

TYPU S. Tobias junior.
Ceperunt ambo ſimul flere, eb qud die ſtatuto
minimè reverteretur filius eorum ad eos.
Tob. 10. V. 13.
PROTOTYPON. Remanſio pueri JEſu in tem-

plo inſciis parentibus.
ME-

ML

e gatef
tebo

Ttende
r, guu,
er Ei iane
lete li
bidkeclli

d

uclenes
1,uodinhi,
t mmeelle

eunert, Ml

folpſiugan.
flis ven
I, uo e
umne Ungn
em 1 cuſn
Uhemmitete,
Ub, urdeit
aan
5 ſunt,ri
CAu Vide

alen; Ninin

ii

Paſſionis Dowinica in figuris. 217
Ut no
eigeret,

MEDIIAIIO.

aret. On Eecce pater tuus & ego dolentes quæ-
cans Don. rebamus Ze. Luc. 2. V. 48.

Ttende quàm diligentiſſime anima
mea, quanta cum ſapientia reſponderit
Puer JEſus (utpote qui ipſa ſapientia eſt Pa-
peralcten tris) dilectæ Virgini Matri ſuæ, ſibi dicenti:
ue vir, Fili, quid feciſti nobis ſic? Ecce ego & pater
endumI tuus dolentes quærebamus Te; dum dixit:
lelilſimo Quid eſt, quòd me quærebatis? Neſcieba-
tcognokn tis, quòd in his, quæ Patris mei ſunt, opor-
mandatam ret me eſſe? Quaſi diceret, non erat opus,
equecht me quærere, multò minùs dolere, ſed magis
votum «A gaudere oportebat, quòd in his, quæ Patris
ta: 0d mei cœleſtis ſunt, eram; & in eis occupabar
pro Ipſius gloria; quò reſponsò & parenti-
1VII bus & Klliis verè Divinam dedit inſtructio-
nem, quòd nec parentes filios ſuos præ-
eert ſumptuesè unquam retrahere, aut impedire
Adebeant à cultu & ſervitio Divino, nec
undt. filii permittere, aut pati, quòd à parentibus
A de ut ab iis, quæ Dei ſunt, quæ vocationis, Chri-
amm A6 ſtianæ Religionis, aut Religioſæ Profeſſio-
nis ſunt, retrahantur, cùm ſcriptum ſit: Per
Eüuinn calcatum vade patrem, per calcatam vade
us. Matrem; nimirùm, dum audimus, Deum
K in-

e, quon

218 Meditationes ſuper Myſterüs ſ⸗
inſpirantem, nosque ad ſuum ſanctum ſer- IVSI
vitium, Statum Eccleſiaſticum, aut Religio- .
ſum, &c. vocantem: qui enim, ait Chri- Mor

ſtus in Evangelio, amat patrem vel matrem, 1
S&c. plus quàm me, non eſt me dignus. Eja .
fili mi, qui adhuc in iis, quæ mundi ſunt, e ve
2, (rh/1 N4

immerſus jaces, & non parùm occupatus &
vinculatus teneris, ſequere exemplum Sal- OTOrOAN.]
vatoris tui Eſu Chriſti, ingeminando ſæ- E
pius illud Pauli: Nemo mihi moleſtus ſit, lnr
quicunque fuerit, parentum, fratrum, ami- lme hittf
corum, cùm in his, quæ Patris mei cœleſtis
ſunt, oporteat me eſſe; rantuùm enixiuͦs ro- Me Alcon
gavero Te Domine, ut clementiùs oſtendere
digneris, quid pro gloria tua, bono animæ m
meæ, & ſalute proximi me facere velis, & Emlen knle
ſequar Te, quocunque ieris, ſi fortioribus ileriin di,
ſupernis viribus me confortaveris. Ulyenettt, i
Saluta pro gratia, cum trino Ave Maria, k1 ſittine
Divam Virginem immaculatè conceptam, ilin in lh
Mariam Matrem gratiæ, unà cum oratione: bline Kan
O doloroſiſima Virgo, &c. uti ſupra WMlieli
pag. 204. kes eriib
*. X tir bumli
X nns, olen.
ereetchp
⸗

MVY.

kenn
lanchunſe
Aut Releg
Iin, ain ,
n vel mann
e dignn 1
e mundilr
noccupan
Lemnplundl
eminancol⸗
i moleſtut
fratrum, m.
1s mei colet
Im enixilisn
1
ius oſtende⸗
bonco arin
cexe velt,
(fortootb-
jeris.
no AeM
e concen
A cumotato
. url lupn

Paſſionis Dominicæ in figurie. 219
MXYSIE RIU M VIII.
Labor Jeſu fabrilis, ſeu ſervilis.
T XD U 8S. ſacob.
Per viginti annos in domo tua ſervivi tibi.

Gen. 3 I. V. 4 I.
PROTOTYDPON. JEſus in fabrilibus ſerviens.

MEDITATIO.
Nonne hic est faber, Filius Mariæ.
Marc. 6. V. 3.

Erè abſconditam & incognitam vitam
multis annis duxit in terris Dominus
Salvator noſter Eſus; vitam, inquam, duxit
ſervilem, humilemque, nolens ſciri, nolens
videri in alia, quàm in forma ſervi, utpote
qui venerat, non miniſtrari, ſed miniſtrare,
hinc & fuit in continuis laboribus à juven-

tute ſua: in laboribus ut plurimùm fabrili-

bus, hinc & audiri debuit: Nonne hic eſt
Faber, Mariæ Filius? In cujus laboribus do-

meſticis & vilibus etiam fuit continuus, vo-

lens Magiſter virtutum omnium, maximè

„

ſanctæ humilitatis Doctor practicus & in-
clytus, volens dico priùs exemplo firmare
opere & facto, quod poſt Verbo docuit Di-
K 2 vino,

2298 Meditationes ſuper Wyſterits
vino, ut confirmaret, quod dictum: Qui
fecerit & docuerit, hic magnus vocabitur in
regno cœlorum. O quâm degeneres ſumus
àvita & Eſu moribus, qui de vita Ejus ab-
ſcondita vel nihil novimus, vel parum audi-
vimus, aut nihil didicimus, & hinc nec mi-
nimum de ea practicamus, imò contrarium
amamus, cupientes audiri, videri, laudari,
extolli, & aliis præferri, & dicier: Hic & hic
eſt, hi ſunt, &c. O Eſu! doce m ducere
humilem vitam, ſanctam imitari humilita-
tem tuam, ſine hac enim nec minimam vir-
tutem acquiram, cùm unica ſit mater, ſemen,
radix, baſis & fundamentum omnium alia-
rum virtutum, teſte D. Gregorio Magno di-
cente: Qui ſine humilitate virtutes congre-
gat, quaſi pulverem in ventum portat. IEſu
humillime! da mihi ſaluberrimam imitatio-
nem humilitatis tuæ per interceſſionem bea-
riſſimæ Virginis Mariæ, cujus ſicut Deus hu-
militatem reſpexiſti, ita & nos pro ea obti-
nenda ejus interventu reſpicere digneris.
Amen.
Adde orationem: O doloroſiſſima Virgo, Ge.
ut ſupràâ pag. 204.

W (†) W

MY-

muel irla

Mororrhox
M

Alfut nor
leſtes ben

6

. . P
Cpemtum;
Meci⸗

U

efins Paſſionis Dominicæ in lfiguris. 221
cum:

MYSTERIUM IX.

netsm Mors N. Yoſephi continuò erux esdt

liu Sal vatoris noſtri.
UNa. .
iicnn, 8 TYPIIS. Joſephus antiqui Teſtamenti.

conmi Mortuns est, & conditus aromatibus, appoſi-

deri, lantt tus est in loculo in ANgypto. Gen. 5. V. 2 5:
er: Hich PROTOTYPON. Joſephus novi Teſtamenti.

tari humi. . — 2 .
n Aqfuit morienti TEſus & Maria,

ninimamm. .
nrer ſene Keſte S. Bernardino Senenfi tom. 3.
„ſeme
mnilm ali q. 2. C. 3. P. 46 2.
Magno Um omni homini moriendum ſit, juxta
tutes colge⸗ illud: Statutum eſt hominibus mel

ponn. Hnmori, Hebr. 9. V. 27. ſic mortuus eſt & Jo-
nam imino⸗ ſeph Ul & Antiqui, & Joſephus Patriarcha
eſſiomne. Novi Teſtamenti, ille cum magno dolore
ſicurDeum circumſtantium fratrum, quos alucrat; hic
os pro eich præſentibus JEſu & Mariã, guos labore
cele dignen ſuſtentaverat, vitâ functus eſt; & cur dubi-
tes, factum eſſe abſque afflictione cordin-
mais“ tima ram ardenter ſe amantium, & nutri-
mentum corporale tanta de ſollicitudine re-
cipientium; mirare potius Deum Deorum,
Medicum omnium medicorum potentiſſi-
K 3 mum,

222 Meditationes ſuper Wyſteriis
mum, ac peritiſſimum Dominum JEſum,
quòd doleat mortuum, quem poterat con-
ſervare vivum, imè ſuſeitate morruum: aſt
reſponſum eſt, nondum venit hora mea fa-
ciendi ſc. mir acula, ſed adeſt tempus patien-
di adverſa, conformande me Divinæ Patris
mei voluntati „ & ſuſtinendi avulſionem
tantoperè dilecti & mihi & dilectæ Virgini
Matri: Cujus, ut imiteris patientiæ exem-
pla, eandem cum Angelo ſalutando lehie
per crebrum Ave Maria enixiùs exora.
Dic Ave Maria, & orationem: O doloro-

MWima! irgo, &c. ut ſuprâ pag. 204.

MXYSTERIUM

Yentat diabolus 16 ſum.
TVYDI S. Job.
Dexit ergo Dominus ad Sathan, ecce in manu
tua est. Job. 2. V. 6.
PROTOTYPYON. JEſus in deſerto jejunans.
MEDITATIO.
Accedenstentator dixit: & Filius Dei
es, dic, ut lapides iſti panes fiant.
Matth. 4. V. 3.
— Quàm verum eſt, quod dicitur: Qui

non eſt tentatus, quid ſcit? Neceſsè
enim

Nn
aunelt, ut
jen, urſcii
Tamm imbec
urdmn ſie el
kut Eei

nimd 1
Alt, C d

nine/er rt
Ptd nid con
, elinng;
teſionem
Uſelran nos,
(Aleori ratie

uil mnineg. .

uum ſln
poterat on.
OrtuI: 4
hora meit
mpuspant.
Divineben
1 awulone
lectæ Vint
lentir enn.
Nrando ſeii
Sexola.
m: Odie

104.

X.

ſuem.
7

ecce in

ttojejumm
0.
N Hilius
anes faſt.

dicitur: C.
cit? Necs

Paſſionis Domnicæ in figuris. 223
enim eſt, ut tentatio probet omnem homi-
nem, ut ſciat miſeriam, fragilitatem & ni-
miam imbecillitatem ſuam: aliâs putaret
parùm ſapiens, parům in Spiritu & via Dei
ductus & edoctus, ſe aliquid eſſe, cùm
nihil ſit, neſciens, quia miſer, inops, pau-
per & miſerabilis eſt, quia nihil poteſt, nihil
valet, & ad nihilum utilis eſt; donec in
facto experiatur illud Apoſtoli: Nihil poſſu-
mus ex nobis, tanquam ex nohis, ſed omnia
poſſumus in eo, qui nos confortat: & ideo
nos Chriſtus docuit orare: Et ne nos indu-
cas in tentationem, id eſt, ne permittas, nos
in tentatione ſuccumbere; tentemur igitur,
⅛ Domine! modè inimicus non prævaleat,
tentemur, cùm tentari non ſit malum, ſed
bonum, multùm enim conducit ad agnitio-
nem humilitatis & fragilitatis noſtræ. O Do-
mine! ex nobis miſeri & fragiles ſumus, niſi
gratiâ tuà confortaveris nos, & adjuveris
nos, perimus; igitur per gratiam tuam &
interceſſionem beatiſſimæ Virginis Matris
tuæ ſalva nos, ne pereamus.
Aldde orationem: O doloroſiſſima Virgo, Gc.
uti ſuprà pag. 204.

(†) α
K 4 MY-

22 4 Meditationes ſuper WMyſteriis
lüentibos!

MYTSITE RIUM XI.
Fatigatio ad fontem.

TYVYPD U S. Eliczer.

Pauxillum aquæ mihi ad bibendum praæbe de
hyaria tua. Gen. 29. V. 17.

PROTYOTYYFON. Eſus præ ſiti ad fontem
bibere petens.

MEDITATIO.
IEſas ergo fatigatus ex itinere ſedebat
Ec ſupra fontem. Joan. 4. V. 6.
S! tit Eéus, & vehementer, animarumno-
ſtrarum ſalutem, dum hic in terris homo
factus agit ac degit; ſitir, dum currit poſt
nos: itineratur, fatigatur ex itinere & fre-
quenter, dum animas noſtras, oviculas ſuas,
in ſolitudinibus, montibus, ſpeluncis & ca-
vernis terræ hujus periculoſi ſæculi aberran-
tes quærit, deperditas invenit, & ad ovile i
Patris cœleſtis reducit; ſitit adhuc conſtan- emncnſob
ter, ad dexteram licèêt Parris ſedens, ſupra

Onit animam

fontem, dico, ſupra torrentem Divinæ, æter- Plt, Kinten
næque voluptatis, de quo Pſalmiſta Pſ. 35. ibis rehet
V. 9. De torrente voluptatis tuæ potabis cos, Kobli
quem præparavit diligentibus, & vehemen- qme
ter

uu,I
Cunſenenth

mne
XI.
em.

Ler.

Aun Nuel
ſti ad ſone

0.

lereſeliht

imarummne

tertishom.

n cutrit ol
nere Ale

oVicllglun

elunciKcx
Culi abenn
, & ad ol
huc conlr
ecen, n

Divinx,e

milta D,
potlbiee
Eehene

Paſſioniæ Dominicæ in figuris. 22 5
ter ſitientibus ſe, ut non ſitiant ampliùs ex eo
bibentes in æternum, de quo & ſic ait Jeſus,
Joan. 4. Qui autem biberit ex aqua, quam
Ego dabo ei, non ſitiet in æternum, qui verò
biberit ex aqua hac (ſc. mundi) ſitiet iterum;
què enim hic plus ſunt potæ, plus ſitiuntur
aquæ: non enim ſatiabitur oculus viſu, nec
auris auditu, &c. Cures igitur, ut ſitias cum
JEſu animarum noſtrarum Curatore cœleſti
perquam diligenter animæ tuæ ſalutem, ne
perdas eam; (cùm quilibet ſit curator animæ
ſuæ) ſi verò multarum vocatus es Paſtor ani-
marum, aut adhuc fieri quæris, vide, ut
rectiùs paſcas tibi commiſſas, aut commit-
tendas animas, quaſi rationem ſtrictiſſimam
Domino Deo, Paſtori Paſtorum, Eſu Chriſto
pro illis aliquando redditurus; Vide, ne in
tempore neceſſitatis, mortiferæꝗque morta-
litatis oves deſeras, eas dimittas, ab eis fu-
gias, & audire debeas: fugis, quia merce-
narius es, & non pertinet ad te de ovibus,
cùm non fis Paſtor bonus, bonus enim Paſtor
ponit animam ſuam pro ovibus, ante eas
vadit, & in tempore tribulationis ſuæ ſaluta-
ribus reficit paſcuis, & neceſſariis (ut decet
& obligatur) Eccleſiæ Sacramentis; & talis,
cùm venerit Princeps Paſtorum, immarceſ-
K 5 ſibi-

226 Meditationes ſuper Wyfteriis
ſibilem, Divàâ ſuffragante Deiparâ, recipiet
coronam gloriæ: iſtoi igitur zelo zelate, &
diligentiùs curate curæ veſtræ Paſtorali „quà
cuſtodibus vineæ Domini, animas commiſ-
ſas, Paſtores curati; dum autem per debitam
curam aliis adeſtis pervigiles, nolite vobis
iĩpſis incurii deeſſe curatores.
MARIA Ave, & hoc nobis fave.
Adde orationem: O doloroſeſima irgo, c.
uti ſuprà, pag. 204.

MXYSTERIUM XII.
Irriſio Chriſti.
TVYVPUS. Eliſæus.

IIlndebant ei, dicentes: Aſoende calve, aſcen-
de calve. 4 Reg. 2. V. 23.

PROTOTYPON. JESUS deriſus.
MEDITAIIO.

Nonne benè dicimus nos, quia Samari- H
S:

tanus es tiu, & dæmonium habes?
Joon. 8. V. 48.

I irridéris, mi Chriſtiane, ſi contumeliâ-
ris ,ſi injuriris, mi Religioſe, quid com-
movéêris, quid conturbàris, aut cur contu-
melianti, injurianti, ac irriſori cum impa-
tien-

ſenmateophe

iſen

6) Iodignu

Ltum facllte

dianati ad
tum ani

ectionem & en

ein in fie DH

Henulneion
i Kcienc

re exen M

üiei, t
nihil ele Cu
mundus E
lo hhit
Ollsmonden

Alet, Ili 1

eriit
AT4. rae
ata, reeiie
elo Zelate
daſtorali
mas coi
nper dehin

nolite

bis fyye,
lma Vi

XI

us.
Calve, er.

deriſus

10.
la Hamaft
n babes

icontumel!
e, gid t
ut cur con⸗
i cumim
ie⸗

Paſſionis Dominicæ in figuris. 227
tientia te opponis, reſpondes, aut indignâ-
ris? Indignum enim eſt Chriſtianis, taliter
& tam faciliter in rebus quandoque frivolis
indignari adverſantibus nobis adverfſariis,
& eis tam acriter readverſari, dum Chriſti
invictam patientiam in multè gravioribus
perſecutionibus habemus præ oculis, & plane
perſpectam, ad noſtri confuſionem, cor-
rectionem & emendatiorem vitam; fſilet
enim ſtrictèé Dominus Eſus ad contume-
lias, irriſiones quascunque, donec dictus
eſt demonium habere; quod cùm vergeret
in ſummum præjudicium honoris Parris ſui
cœleſtis, reſpondit modeſtiſſimis verbis:
Ego dæmonium non habeo, ſed honorifico Patrem
meum, qui in &llis est. Diſce exemplo, diſce
facto, diſce Eſu Chriſti verbo, cum man-
ſuetudine formare verba, diſce cum bonitate
facere facienda, diſce ſimilibus ſimilia practi-
care exempla; monet enim nos Dominus
Eſus: mundum & omnium mundanorum
dicendi, aut faciendi modum parum, aut
nihil eſſe curandum, dicens: Si odit vos
mundus, ſcitote, quia Me priorem vobis
odio habuit; ſi de mundo eſſetis, (ſc. mori-
bus mundani) mundus, quod ſuum eſt, dili-
geret, quia autem de mundo non eſtis, odit
K G VOS

228 Meduationes ſuper Wyſterits
vos mundus, ſicut me, gratis; juxta illud:
Odio habuerunt me gratis, confidite, inquit,
Ego vici mundum; JEſum igitur unicum
Dominum ac Magiſtrum tuum ſequere, mi
Chriſtiane, mi Religioſe, Ejus exempla
patientiæ ac manſuetudinis imitare, & mun-
dum, ac dicentes omnes, qui ſunt in mundo,
noli curare, cura autem, ut continuèò in
gratia JEſu Chriſti & ſanctiſſimæ Matris ejus
ſtudeas totis viribus te conſervare, & mundi
adverſa pro gloria eorum, JEſu ſc. & Mariæ,
& bono animæ tuæ patienter ſupportare „ &
vives in ſæcula ſæculorum. Amen.

Adde orationem: O doloroſßiſima, Gc. ut
ſuprà pag. 204.

MXYSTERIUM XIII.

Decollatio N. Zoannis Baptiſtæ.
1VDU 8. Joſias.

Univerſus Juda & Zeruſalem luxtrunt eum.
2 Paralipp. 3 5. V. 24.

PROTOTYPON. Joannes Baptiſta decollatus.

ME-

Decolaovit
uputei
ule
Moznimztn
tunen
un orrlene
ſi 6Clitan
I, guin ve
pecutior Vir
rediene, ane
Ai, na

1,I: .
Eebing allt au

Cichmmirlue
is ctaunſtn
Euqnorbzno⸗
us, iktenmg
Tles mariiten
Gumnaionsy
ſpenn en
unmhrophern
Aiatnelizvin
nrrcicn
Uounbencnn

Paſſionis Dominicæ in Wuris. 229
MEDITATIO.
Gite,i ng 4

iur ind Decoklavit eum in carcene, & attulit
ut Unienn , :
NR caput ejus in diſco, & dedit illud
lus exem, Puellæ. Marc.6. V. 27. & 28.

are, Nn PRo anima tua ne verearis, ubique (ſem-
nrinmmmt, per tamen cum grano ſalis) dicere verum,
COntIN juxta præſens Divi Joannis exemplum, qui
E Mittiter potius voluit animam Ponere, & capite mi-
e, AmI nui, quâm veritatem (cùm præco eſſet &
ſ & Nl præcurſor Viæ, Vitæ & Veritatis) non de-
pportare, A prædicare; attendendum tamen quoque eſt
n. altiůs, an ad diſſeminandum Dei verbum
, G& Adebitus adſit auditus? Sin minùs, ceſſare
deber in diſſeminando Verbo Divino Prædi-
cator licèt ignitus; Fruſtrà enim etiam ſan-
XIII. ctiſſima ſurdis canimus, quanquam & his in
ſuis circumſtantiis dicenda, deprædicanda,
Hiytte. ſeu quovis modo Poſſibili ingerenda ſit veri-
tas, licèt cum vitæ diſpendio, quando aliàs
tales moraliter ſurdi verſarentur in æterno
damnationis periculo, ut excuſationem non
ems n habeant de peccato ſuo; & ne Prædicator
cum Pr opheta dicere compellatur: Væ mihi!
quia tacui; vir pollutus labiis ego ſum. Igi-
delu tur Prædicatori omnibus conatibus in hoc
incumbendum eſt, ut per auxilium Dei Ge-
N K 7 nitri-

lunta ll

.

230 Maeditationes ſuper Mſteriit
nitricis mentibus fidelium, maximè pecca-
torum, per officium prædicationis regene-
retur & creſcat Chriſtus, licèt etiam ipſe
Prædicatot Evangelicus in capite deberet
minorari.
Dic Ave Maria pro gratia 5 bonoꝗque præ-
dicatoris & auditoris, & utriuſque ſalvanda
anima. Adde orationem ſuprà poſitam p. 204.

M XS I ERIU M XIV.
Lapidatio Chriſto intentata.

TYP US. Semei.

Maledicebat, mittebatque lapides contra Da-
vid. 2 Reg. 16. V. 6.

*

PROTOTYLPON. JEſus à Judæis lapidandus. Il

MELDIT AILO.

Suſtulerunt ergo lapides Iudzi, ut la- Nunt

Pidarent eum. Joan. 10. V. 32.

Tupenda, imò abominanda actio eſt, dum
tollunt de terra lapides, & properant lapi-
dare Dominum JEſum perfidi Jjudæi; quis
ad hæc inaudita non ſentiat motus, aut non
exhorreſcat totus? Lapidare volunt Hebræi
tantoperè exſpectatum, tot ſuſpiriis expeti-
tum, tot gemitibus à Deo exoratum Meſſiam
ſuum,

art
lum, Dotniu
Lpicre, i
wun, hei
dlecum,
inhmeumune
nrine A
Uu: Cun, i

Klhpiden
Uerndeneni
numm iplt ken

Eeprncts in
liglſe
leta. 0]
Pne miut
lnede niſe
rn ſt !
ſalrs A
dcoan j

füt

.
NIm Pec
nigtegen.
tetian in⸗
dite dchen
edeng

Ononen

gue lalrnt
ltam lenn

XII
tate.

ei.

lntra D

lapidinduu

10.
dti, itla.
E.
ioed, ur
toperaml,
Judei; d
Otus, Autn
olunr Hche
Prisene
tum Meli

Paſſionis Dominicæ in figuris. 23 1
ſuum, Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum.
Lapidare, inquam, volunt lapidem illum
vivum, pretioſum 8 angularem „pPer omnia
electum, probatum, qui doms ſupernæ &
infimæ utrumque junxit angulum, & facit
utraque altiſſima & infima miſericorditer
unum: dum, inquam, in innocentiſſimum
Dominum JEſum lapidibus armati irruere
volunt lapidantes, tanquam in petram ſcan-
dali & lapidem offenſionis, licèt ipſis præ-
ſtiterit beneficia, quæ nullus unquam homi-
num ipfis fecit aut præſtitit: benè enim
omnia fecerat ipſis Dominus JEſus, & ſur-
dos audire, & mutos loqui. O peccatrix
anima mea nimis! noli indignari Judæis, ſed
tibi præprimis indigneris, quæ in omnium
D. JEſum lapidare volentium Judæorum
manibus fuiſti, quæ ad tam ſacrilegum actum
tot lapides cumulaveras, imè in Chriſtum
pergrandes jactaveras, quot peccatorum
exceſſus à juventute tua in Deum tuum com-
miſeras. O JEſu mi dulciſſime! parce, ah
parce mihi! tam crudeliter te lapidanti, &
concede miſericorditer, ut Beatiſſima Virgo
Maria ſit & fiat mihi pro firmiſſimo lapide
ſalutaris adjutorii: pro qua gratia impetran-
da dico cum Angelo devotiſſimum Ave Ma-
ria,

n

Elielat: 1
ler medium
gli ad mon

Pracipitatio de monte. n

ITI YPD UC. Jeremias.
Apprehenderunt Sacerdotes & Prophetæ, & D
ommnis populus, dicens: Morte moriatur. Uenltlenpen
Jerem. 26. V. 8. Aune aiinn
PROTOTYPON. JEſus Præcipitandus.

MEDITATIO.
Ejecerunt itlum extra civitatein, &
duxerunt illum uſque ad ſupercilium
montis, ut præ cipitarent Eum. ngs
Luc. 4. V. 29. ck,
PRæcipirium conſummatæ deſperatiomis rept
eſt flagitium, à quo, ut eriperet nos, & endo & e
omnes deſperatos peccatores, Dominus JE- (Cantico ſno:
ſus ad ſupercilium montis duci voluit, ut mn gnifee
Præcipitaretur, & ut nos ab codem redderet, ten d &
& conſervaret immunes, ac illæſos; dum luhihe
noluit ex eo præcipitari, ex hoc indigitans, etbiſiman
quèòd venerit animas ſalvare, non perdere, ct, Cuondg
mactare, aut præcipitare; Venit enim Filius leti⸗ Kiong
hominis, quærere; & ſalvum facere, quod inpenitnt
perie-

232 Meditationes ſuper Wyſteriis
ria, & orationem: O doloroſiſſima Virgo, &c.
ut ſuprà pag. 204.

Tripitandl
0
aten,
terciliun
t Lum,

delpemnoon
peretnos, &
Dominns t.
G Wk,
dem redder
illelos; Cu
oc indigur
non peſdn
it enim
ſacele, ll

Pen

Paſſionis Dominicæ in foguri. 233

perierat: ad præcipitium autem vitandum,

per medium illorum, & è manibus eorum,
qui ad montem eundem duxerunt, ibar.
Timendum eſt nobis, Fratres, à cacumine
montium! qui enim ad cacumina montium
vanitatis aſcendunt, extolluntur, ut lapſu
graviori ruant; ſuperbia enim eorum, qui
præcipitium amant, & te oderunt, Domine,
aſcendit ſemper, ſuperbia autem ante caſum,
quare anima Chriſtiana, quibuscunque ta-
lentis ditata, noli altum ſapere, ſed præci-
pitium time, quid enim habes, quod non
accepiſti? Si autem accepiſti, quid gloriaris,
ex dono alieno Dei tui, quaſi non acceperis:
Quantèò majoribus talentis ditata es, tantò
magis te humilia; cui enim multum datum
eſt, multum requiretur ab eo. Potiùs pro
acceptis gratiis ac donis da gloriam Deo, di-
cendo & decantando cum D. Virgine in
Cantico ſuo: Magnificat anima mea Domi-
num, quia fecit mihi Dominus magna, qul po-
tens est, & Sanbtum Nomen Ejus. Domine
JEſu Chriſte! per injuriam illam, Paſſionem
acerbiſſimam, quæ tibi in montibus illata
eſt, duc nos in montem ſanctum tuum cœ-
leſtis Sion S& Jeruſalem „ nec nos permittas
impœnitentes in æternæ damnaxionis ferri
præ-

234 Meditationes ſuper Myſteriis
præcipitium, ſeu horrendi inferni bara-
thrum, per ſanctiſſimæ Virginis Matris tuz upicunc⸗
interventionem, potentiſſimumque ejusdem ſcbu Gimit
auxilium. Amen. Tonte CA
Adde orationem: O doloroſiſima lyů irgo, &.
ut ſuprà pag. 204.

MXYSTERIUM XVI.
Valediötio Matris. 1

T YD U S. Sara. “
. . . . E *. .
VUnigenitum Iſaac ad ſacrificium tandem à ſe u fil
dolenter dimittens. Teſte D. Aug. ſwnl Hiins
PROTOTYPON. JEſus Matri valedicens. un lum &

1CrCand a. 4
MEDITATIO. ſe ni
Alk, R.W
De hac valedictione ait S. Bonaventu- Qundauih
ra cap. 72, meditationum vitæ Chriſti. Uutkin In

Seorſim colloquens cum ea, & copiam lr, ickih

ei ſuæ præſentiæ præbens, quainin n,llth
J tn, enrcnn
brevi ſubtracturus erat ab
H lemenn on
ca, &c. &ö c. Poluumns al

I Sara, teſte Divo Auguſtino citato, & qui- Akn, ubi
dem ſerm. 73. de temp. tom. 1O. in Geneſ. Faheranum⸗
cap. 22. V. 3. dolens à ſe dimiſit unigenitum mineſthil
ſuum Iſaa eò quòd conſcia fuerit necis ejus- in mib an
dem

eriiz
nkerni drz
is Marniste

4.
lue ejnde

ma — 16 4

XVI
ris.
andem ,,
Aug,
5
ledicens,
.

Onavennn.
te Chnſti
Gpiant
Jiantin
gt ab

itato, Al⸗
10, in Gent
Unienitn
i necisejn⸗

e

Paſſionis Dominicæ in fguris. 23 5
dem futuræ in monte Deus Videt; quantò
majori cum cordis mœrore & amoris dolore
debuit dimiſiſſe Beatiſſima Virgo Maria in
monte Calvariæ adeò crudeliter pro totius
humani generis redemptione ſacrificandum
Unigenitum ſuum, cœleſtisꝗue Patris Fi-
lium D. N. Eſum Chriſtum? Quid enim
Sara comparationis haberet aut æqualitatis
cum Maria Deipara? Quid Iſaacus, Abrahæ

filius, cum Unigenito Filio Dei: Si Sara

filii ſui futuræ necis, non tamen ſecutæ, con-
ſcia fuit, quantò magis Maria? Utpote
ſponſa Spiritús Sancti, cuncta circa Filium
ſuum JEſum & Paſſionis ejus myſteria ſibi
revelantis ac inſpirantis. Hinc nec dolor
Saræ, nec ullorum unquam dolentium fult
ſicut dolor doloroſæ Virginis Matris Mariæ:
ſicut & in Threnis ſcriptum legitur: Atten-
dite, ſi eſt dolor, ſicut dolor meus: dolet
Eſus, dolet Maria, dolent Sancti in hac vi-
ta, dolent cum Chriſto & Maria in Paſſione
Elementa omnia, & nos poſt tot peccata
volumus abſque dolore petere regna cœ-
leſtia, ubi JEſus regnat cum Maria, quod
vix fiet anima mea. Dic ergo pro gratia: Do-
mine IEſu Chriſte, fac me participem hic

in terris amariſſimæ Paſſionis & dolorum
Ma-

236 Meditationes ſuper Wyſteriis
Matris tuæ doloroſiſſimæ pro adeptione
regni gloriæ tuæ: pro qua gloria obtinenda
dicito crebriùs cum Angelo ſalutante Ave
Maria, addendo, ſi placet, orationem: O
doloroſiſſima Firgo, Oc. ut ſup. pag. 204.

MXYSTLERIU M XVII.
Vltuna Cœna.

TYP US. Agnus Paſchalis.
Tollat anusquisque Agnum per familias & do-
mos ſuas. Exod. I 22 V. 3.
PROTOTYPON. Chriſtus verus Agnus ſe
edendum præbet in ultima cœna, etiam
proditori ſuo.
MEDIT ATIO.
Et edentibus illis dixit: Amen dico
vobis, quia unaus veſtrum me tra-
diturus est. Matth. 26. V. 2 1.
Uanta pietasl quanta clementia! quanta
in Domino Eſu animarum noſtrarum
Paſtore fidiſſimo ineſt benignitas & ſapien-
tia! qui, poſtquam pergrandi deſiderio deſi-
deraverat hoc Paſcha manducare cum diſci-
pulis ſuis, ſeipſum præbuit in cibum & po-
tum omnibus & ſingulis, etiam Judæ pro-
ditori

iſen
ori ſuo, dun
Ahuliinſtitn
mmentumin
Zprrludium
(cumſeummn
ſoſiams & ge
Dning s.
ur, ne
möDomini ſtl
ide, Eli Perd
un roxdir le
Ubrlum; polt
vonen Mnon,

erumn nn
Geluumett, quocd
gevſtar;

vnl, fomnnd

.
tevelinterte

ig, pigegane
AIng. Hun

Ullridlügan
AUuleelieen;

le dulcem 8
obkz.
ni detla e
Umenti le
lepe Uuh⸗

erz;

faobtinetl
lurante ,
rationem
49.204.

XVI
4

daſchalig
milun, 6

nis Agnuu
na, etiam

10.
Amen dn
Metra.
Pal.
ntaluann
n holtrann
s Eliie
eliderioce
re cumdl
cibum ⸗
n de e
din*

Paſſionis Dominicz in figuris. 237
ditori ſuo, dum prius, idque in ultima cœna
Paſchali inſtituiſſet Sanctiſſimum Altaris Sa-
cramentum in vitale epulum, æternæque vi-
tæ præludium; aſt vix inſtituit, vix ſe in
eſcam ſeu nutrimentum animæ dedit, quin
ſuſpirans & gemens altiùs conqueſtus ſit
Dominus Eſus, & quidem gemebundus:

8
ah! quæſo, quæ cauſa alia gemitůs ſeu mœ-

roris Domini JEſu, quâm infæliciſſima ſors

Judæ, Filii perditionis? Qui infælix nimi-
rum pro vitæ ferculo mortis æternæ ſuſcepit
pabulum; poſt buccellam enim, quis non
horreat? Introivit in eum Sathanas. O quàm
verum eſt: quod de ineffabili hoc ſanctiſſi-
moque Myſterio cantat ex dictamine Spiri-
tũs S. tota Dei ſancta Mater Eccleſia: Sumunt
boni, ſumunt mali, ſorte tamen inæquali
vitæ vel interitůs: Mors eſt malis, vita bo⸗“
nis, vide paris ſumptionis quàm ſit diſpar
exitus. Hujus figuram habemus Exod. 15.
ubi Iſraêlitis amaritudo aquarum verſa eſt in
dulcedinem; fons enim de eodem forami-
ne dulcem & amaram emanabat aquam,

Jacob. vV. 3. Hie Judæ dulcedo cœleſtis con-

vivii verſa eſt in amaritudinem mortiferi
alimenti. Eja anima Chriſtiana! ut ſacra tibi
ſemper Euchariſtia non mors ſit, ſed vita,
ca-⸗

238 Meditationes ſuper Wyſteriis
caveto tibi conſtanter ab omni malo & pec-
cato, & à quacunque vitæ malitia, & eva-
des à mala ſorte proditoris Judæ libera.
Fiat per interceſſionem tuam, é piiſſima Ma-
ter Dei & mei, Virgo Maria, in quem finem
tibi corde & ore dico Ave Maria, & oratio-
nem ut ſuprà pag. 204.

MXSITERIUM XVIII.

Hortus Gethſemani.
T Y P U S. Elias.
Petivit animæ ſuæ, ut moreretur, projecitque
ſe, & obdormivit in umbra Juniperi, & ece
Angelus Domini tetigit eubm. 3 Reg. 9.
V. 4. & 5.
PROTOTYDON. Chriſtus humi proſtratus,
& uſque ad mortem afflictus, ab Angelo
roboratur.

MEDITATIO.]
Pater, ſi vis, transfer calicem iſtum
me, verlm tamen non mea voluntas,
ſed tua fiat: apparuit autem illi An-
gelus, confortans Eum.

Luc. 22. V. 42. „
Uàm benè per omnia lic & præcisè
figura cum ſuo figurato convenit, dum

Ange-

oelus Don
iscontortam
o dione⸗
nim 1
Ocfus, im
Ayrlolyn
aumer ulne
elgmeumge

iwvn

nünontisane
rlidagnt:
nontem; Eet
dearbbalt,
enone ent

een un

mer, Atun
lebes Düinemn
En ite in
oetribileti
onne, polun
ate, N c
ee den
VelitAngel
dlod potek
mheitne,
Derorare

7

erit

malo &

imn, &t⸗
Jude libe
püllmal
hquemfin
14, Kolii

XVIII
umui.
4.
y, rmectgt
Pen, Gun
3 Reg.

üprolteng
Anelo

0
lenn iun
4Voluntte
l iliA.
unt.

& res
enit, en

Paſſionis Dominicaæ in figuris. 239
Angelus Domini ad utriusque ſummè egen-

tis confortamentum, ſolatium, auxilium que

Deo diſponente opportuniùs intervenit: pe-
tivit enim Elias animæ ſuæ, ut moreretur
ocyus, jam tum in terram projectus, & ecce
Angelus Domini auxiliator adeſt ei, tangens
eum ex juſſu Domini Dei; JEſus hujus figu-
ræ figuratum genuinum, ad pedem montis
Oliveti agonizans, proſtratus jacet præ ni-
mia mortis anguſtia moribundus totus, teſte
ſacrâ paginàâ: Triſtis eſt anima mea uſꝗue ad
mortem; & ecce quoque Angelus Domini
de cœlo adeſt, confortans eum; quàâ confor-
tatione acceptâ dixit: Pater mi, ſi vis, trans-
fer calicem iſtum à Me, verumtamen non
mea, ſed tua voluntas fiat. Hic formulam
habes Divinam, anima Chriſtiana, uſurpan-
dam à te in quacumque demum te pulſante
hic tribulatione, juxta quam te noveris re-
ſignare, voluntatique Divinæ per totum te
aptare, & crucem poſt Eſum conſtantiùs
portare; pete, ut in hoc ſancto propoſito te
velit Angelus Domini corroborare, & Beata
Virgo tibi ad hæc gratiam Filii ſui exorare,
quod poteſt frequens pium tibi Aye Maria
impetrare, ſi illud quiveris ipſi plangenter
perorare.

Adde,

1240 Meditationes ſuper Tyſteriis

Adde, ſi placet, orationem ſuprà poſitam
Pag. 204. O doloroſiſſima Virgo, &.

MXYSTERIUM XIX.

Oſèulum Juda.
T XD U S. Joab.
Dixit itaque oab ad Amaſam : Salve mi fra-
ter, & tenuit manu dertera mentum Amaſaæ,
quaſi oſculans cuni. 2 Reg. 20. V. 9.
PROTOTYPON. Chriſtus per ave & oſculum
Judæ inimicis traditus.

MEDITATIO.
Confeſtim accedens ad IEſuin, dixit:
Ave Rabbi, & oſculatus est Eum.
Matth. 26. V. 49.*
Niaua certè Joab in Amaſam fuit inimi-
citia, & enormior malitia, imèò crudeli-
tas, dum eum ſub oſculi amicabilis falſa ſpe-
cie crudeliter trucidavit: & ideò S. Scriptu-
ræ Textus emphaticè valde dicit: Qaaſi oſcu-
lans eum, cùm non oſculandi gratiâ, ſed tru-
cidandi ergò mentum Amaſæ tenuerit Joab,
dicendo: Salve mi frater; cùm egerit in-
fenſiſſimum ſicarium, non fratrem aut fide-
lem amicum: quomodo ad vivum magis
projectari potuiſſet actio peſſima, enorme
atten-

Mn
erun, 4
euminele
ernonal
n, led addi
vit cun Ju
uurclapulu

us, ſe ut

Aer lugelio
Domine! lbe
mnacio, kli
lonmrütällo,
tWaut animno;
wer nen
Pihum ere Ch
Inhapeninun
MCüNn Me Mr
petimls nch
Acdeorminn
. ig ⸗
Irör
Porre
IVYI
Sulfeent gon
unanſlu,
intenen Cee,
MTTY

ru

6.

XIX
e.
b.
aluemiße
ntum Agl
e & oſeulen
l⸗
10.
u, diri

t Eum.

fuitinim⸗

Imd crudel.

lotllahe⸗
5Krprr⸗
Ouaſeſer
ld, edtr⸗
ennetit ſon
m egeriri

eim autfe-

ivum mmu
1, enom.
ne⸗

1
prd bohtun
6 .

Paſſionis Dominicæ in figuris. 241
attentatum, falſum oſculum, & ave Rabbi
miſerum infeliciſſimi proditoris judæ? Cùnm
pariter non ad ſalvandum, non ad oſculan-
dum, ſed ad divum Magiſtrum tradendum
venerit cum Judæis Judas; Etenim venit
non ut diſcipulus, non ut Apoſtolus ſeu Jeſu
amicus, ſed ut fur & latro, ut perdat &

mactet crudelior nimis ſicarius & lurco.

O Domine! libera nos à quocumque malo
homicidio, talique horrendo parricidio, &
ab omni falſo, ſubdoloque in proximum co-

natu aut animo; concedendo nobis clemen-

tiùs per merita ſanctiſſimæ Dei Genitricis
affectum verè Chriſtianum in quemcunque
ſemper proximum noſtrum, ſive a-ſive ini-
micum. Ave Maria, ſancta noſtra Patrona,
quæ petimus, nobis dona, Domina gratioſa.
Adde orationem: O doloroſiſima Virgo, &.
ut fuprâ pag. 204.

NM XYSIERIUM XX.

Jorrens Cedron.
TYPU S. David.
Omnes flebant voce magnà, & univerſus popu-
lus tranſibat, Rex quoque transgrediebatur
torrentem Cedron. 2 Reg. 15. V. 23.

PROTOTYFPON. JEſus in Cedron.
L ME-

242 Mleditationes ſuper Wyſteriis
MEDIIAIIO.

Egreſſus est cum diſcipulis ſuis trans
torrentem Cedron. Joan 18. V. I.

L

Ud D. JEſus de torrente in via biberit, ollten
teſtatur in Pſalmo 109. Propheta Da- eetoll
vid, dicens: De torrente in via bibet; uti- n cneede

que de torrente Cedron: in quem juxta n, Amene
Adrich. in deſcriptione Jeruſalem n. 207. (lle ſche
præcipitatus eſt, & per eum protractus altè Alhoſſmnel
dictus Dominus Eſus, & quidem in tempo-
re rigido, frigido, inclementique ſatis menſe NNSN
Martio, cum periculo vitæ, & ſubmerſionis A
non parvo, de quo Pſaltes vaticinans præ- 4
dixit vero teſtimonio: Inundaverunt, ſeu in- I1
traverunt aquæ uſque ad animam meam; Aa 1eblei
item torrentem pertranſivit anima noſtra, Mcung
niſi enim funiculis protractus ex Cedron vi- qodmiß
vus emerſiſſet, in eo ſubmerſus fuiſſet Jeſus. M zRe
Turpiſſima certè & plus quàm tyrannica hæc Pnororyy
Judæorum (& noſtri in perſona ipſorum) eſt
actio, ſeu Eſu de ponte alto in Cedron præ-
cipitatio. Mihi, 6& Domine! non tibi talis IE!
de jure debetur & præcipitatio & ſubmerſio, Un en
quia es innocentia ipſa, ego verò in omni din e
loco non niſi ſcandaloſus homuncio, ſic, 8 .

. . Wn
quod expediret, ut ſuſpenſa mola aſinaria in O; ck

6
collo, „d

Paſſionis Dominicæ in f'gurit. 245
10. collo, ſubmergerer in maris medio, alto,
1ſuistn ſeu profundo. Da mihi, Domine, fortitu-
n18. a, dinem vitandi ſcandala, & in ædificationem
inrube Proximi Practicandi multa bona exempla,
S& conſequenter evadendi ſubmerſionis

Drophen. irgi
D æternæ pericula: per Virginem Matrem ve-

abbent racem concedas nobis Domine hanc gra-
nrr Adde, ſi placet, orationem ſuprà poſitam:
H O doloroſiſima Virgo, &Oc. pag. 204.
emn intene
4

n quenn riam ,ſalutem & pacem.
HM

ſübmelſion
ticinans on Acta um eſu cor Ai⸗ Anna.
erunt,eni TYPU S. Michæas.
imam men Acceſſit Sedecias, filius Chanaana, & percuſſit
anmimma Ni. Michaam in maxillann, & dixit: Mene

eCeduos ergo dimiſit piritus Deomini, & locutus esſt
usfuſ iu tili?“ 3 Reg. 22. V. 24.
ntgremnat PROTOTYLODN. Veridicus Salvator in fa-

niſonn ciem cæſus.
ncend M E DITATIO.
eſn Unus aſſſtens miniſtrorum dedit ala-
o verd in am Jeſu. Joan. 18. V. 22.
onunto, Rimen eſt læſæ Majeſtatis, injuriari ver-
molaznu bis, magis percutere Regem, maximè

. L 2 co-

244 Meditationes ſuper Moſteriis
colaphizare eundem repetitis pugnis, & ar-
guere falſitatis: quantò majus erit nefas, ſi
quis Chriſto Dei Patris Unigenito auſu ſa-
crilego præſumeret dare alapas, ſicut factum
eſt apud Pontificem, qui dicebatur Annas,
ubi unus miniſtrorum tantæ fuit diabolicæ
temeritatis, quèd in faciem dederit alapam
IEſu, arguens eum falsò falſitatis, uti colli-
ges ex eo, quòèòd reſpondit manſuetiſſimis
his verbis mitiſſimus Dominus: Si malè lo-
cutus ſum, teſtimonium perhibe de malo;
ſi autem benè, quid me cædis? In toto au-
tem juxta revelationes S. Birgittæ ac Mech-

Aina mea;

rsmundi

eins, inidii
eunis: Mari⸗
Ue Ar elipele

Mi, Marer!

n heinn obtl

1lleet, 4

NST
ii

Tr

tildis: Alapæ in faciem JEſu inflictæ ſunt V
Cer n gn

centum viginti; pugni verò in eadem re-
cepti etiam centum viginti. JEſus omnia be-
e. . P.
nèe fecit, benè dixit, benè docuit, & qui-
dem in palam loquens, & tamen cæditur
graviſſimis pugnis, cum manieis ferreis, &
arguitur de ſiniſtris ſuis doctrinis, qui Sa-

ruerun de
inlluntce
lbrefaenin

OTOTYH

EI

pientia eſt Dei Patris. Hæc mundi merce W

eſt, cui, quò plus cum JEſu, ex ejus imita-
tione benefeceris, tantò majores ab eo per-
ſecutiones & cædes ſuſtinebis. Heu mihi,
quia incolatus meus in hoc maligno & falſo
mundo prolongatus eſt! habitavi, cum habi-

tantibus Cedar, multùm nimis incola fuit
.* ani-

eni Ejus,
Scent.
Rre C

iannes,

knte Paſſionis Dominicæ in figuris. 245
ugris, N, anima mea; quis me liberabit à corpore
enit deh mortis mundi hujus? Ut ab ejus injuſtitiis,
enito ume technis, inſidiis & perſecutionibus evadam
,ſcuthen ſecurius: Maria Unigeniti tu potens es ſal-
cbatur Am. vare ac eripere à quibuscumque inſidiis
fiir dable mundi, Mater Dei. Dic igitur Ave, &c.
ederit dur & ut petita obtineas, ab omni malo cave.
atis, Mial Et ſi placet, adde orationem ſuprà poſi-
manſueiduu tam, pag. 204.

8: In toton IEſus Caiphæ ſeſtitur.

ittæ ac Med TYD US. Samſon.

ſasomtar Perunt oculos eius, & daxrer unt Gazam
— , vinltnam catenis, & clauſum in carcere mo-
cit, 8 4ye fecerunt. Judic. 16. V. 2I.
tamen caniu

Neisſeti, PROTOTYPON. Chriſtus in oculis velatus-
trinis, ud MEDITATIO.
mundinen Velaverunt Eum, & percutiebant fa-
egien ciem Ejus, & interrogabant Eum,

ra dicentes: Prophetiza.
oe 5 Luc 22. V. 64.
nalg N domo Caiphæ præſumpsêre miniſtri

rayl cunk . . . . .
, iniquitatis, velare oculos IEſu ſacratiſſi-

mis 1nool
nls L 3 mæ

* 5

246 Meditationes ſuper Myſteriis
mæ humanitatis, idque ideò, quia non va-
lebant ſufferre radios inde emicantes Deifi-
cæ Majeſtatis, divæque benignitatis, ut igi-
tur tantò liberiùs eum ludibrio facere, in fa-
ciem ejusdem tantò audaciùs auderent con-
ſpuere, quà falſum Prophetam Eum percu-
tere, ac cædere valerent, eidem oculos obli-
garunt, non attendentes ullo modo, quèd
omnia nuda & aperta ſint oculis ejusdem
Divinitatis, licêt velàſſent, abſque ullo Dei
timore, oculos ſuæ præfatæ Humanitatis.
His perverſiſſimis miniſtris toties digno-

ſceris eſſe ſimilis, ò homo peccator! carnali-

tati forſan, & fornicariæ iniquitati deditus,
quoties latebras, tenebras, angulos, ſecre-
taque repagula, loca ab hominum oculis,

ſn
einchatei
aAlupele,
Aceoration
gluri, pig
MTSTE
Priun
lu
TX
ur reſtenen
lefunann
ua, Glkeu

.

V.

Dnorornox.

eorumque converſatione remota ad Ppeccan-

dum, adque à Domino Deo tuo fornican-
dum quæliviſti; toties Deo tuo oculos,
quantùm in te eſt, eruiſti, & turpiter obve-
laſti, imò fædiſſimis ſputis fædàſti. Etenim
ſecundum revelationes ſeptuaginta tribus
vicibus turpiſſimè conſputus eſt Dominus
JEſus: Agnoſce culpam, propone reſi-
Ppiſcentiam, pete miſericordiam per Matrem̃
miſericordiæ, dicendo: Maria Mater gra-

tiæ, Mater miſericordiæ (quæ Chriſtus eſt)

. ſol-

”
leperunt ,

erter: M⸗
lentemn

l Optind
eim vet.
,Ugionin
u, unnd

leni
i non
icantes Det.
nitanis, Grig
facere, n
Auderente,
um Eum Pen
m Ocllost
moch,
ulis ejnetn
bbque ulob
lumanitats
totiesclige
CNtor/ Carni
litari dedlit
gullos, ſecte
unucd ooll
Drn ad enn

tO foe.

0 tuo c,
turpir e

Ediſi, enn

tuaginti r
6 ett Domn
ropone n
am per M.
laria Materg

e Chriku

Paſſionis Dominicæ in figuris. 247
ſolve vincla reis, profer lumen cæcis, mala
noſtra pelle, bona cuncta poſce.
Adde orationem: O doloroſiſima Virgo, Ge.
uti ſuprà, pag. 204.

M. X STERIUM XXIII.
g6ſus Pilato praſentatur, & in

multis accuſatur.
TVYPDUS. Daniel.
Tunc reſpondentes dixerunt corans KRege: Danicl
de feliis captivitatis Zude non curavit de lege
tua, & de editto, quod conſtituiſti. Dan. 6.
V. 13.
PROTOTYPON. JEſus coram Pilato iniquè
traductus.

MEDITAIIO.

Cæperunt autem Eum accuſare, di-
centes: Hune invenimus ſubver-
tentem gentem noſtram,
Luc. 2 3. V. 2.
Eſus optimè interpretatur Salvator, eſt
enim verè Salvator mundi, unicus & ve-
rus à Domino Deo mundo promiſſus Meſ-
ſias, tanto tempore exſpectatus, & tanto-

L 4 perè

248 Meditationes ſuper Wyſteriis
perè deſideratus cunctis gentibus; qui de ſe
ipſo teſtatur, quòd venerit, ut vitam ha-
beant, & abundantiùs habeant; venit enim
Filius hominis quærere, & ſalvam facere,
non ſubvertere gentem, non perdere, non
ſeducere, ſed eandem rectiori tramite ad
cœleſtia deducere, & à cunctis erroribus in
viam vitæ & veritatis reducere, & nihilomi-
nůs hic apud Pilatum præſidem à perfidis
Judæis iniquiſſimè falſiſſimèque traducitur,
quaſi ab ipſis actu inventus ſit, gentem ſuam
ſubvertens; Hinc & alibi ſeductorem Eun-
dem publicè proclamant, dicentes: Se-
ductor ille adhuc vivens dixit: Deſtruite
remplum hoc, & in triduo illud reædificabo.
JEſus Salvator nomine & omine dictus, ſe-
ductor dicitur: qui nec ſeduci, multè mi-
nus ſeducere poteſt: ſeductor dicitur, ad
fidelium ſervorum ſuorum ſolatium, quan-
do dicuntur ſeductores, fures, lupi, rapaces,
injuſti animarum raptores, dum perdita-
rum ſunt reductores, conſervatores, & mor-
bidarum fideles curatores, JEſu, Salvatoris
mundi veſtigiis fideliùs inhærentes. Pro-
cura perſæpeè repetendum cum devotione
Ave Maria, ſi tibi honor Dei, ſi amor
proximi, ſi tibi cordi eſt animarum ſalus,
&

Piſen
Hala, Ur t
atioanimna
tito luf
Mria, ſem
AAleoratioon
Apripar 10

MAVSTI
er 6

X
4t Achir al,
. ſaum un
11. E 14.
Noron.

1

ML
revit M
10, ih,
6 renniſt

Uuhrinep
ene, Hie
Uur, iüe
linii
os erod

ſeri
us; qaicet
Ut vitamh,
t; veniteti
lalyam DWM
perdere, 1
dri namte⸗
is erroribui
,& nilulon.
lem peni.
ue traduct
gentemſur
uctorembn.
icentes: §
t: Deſtruir
texdiftcabo
le dicdus,
1, multo
r Gicitur,4
Atium,
lupi, nre
dum pelir⸗
tores, Em
u, Alvant
Erentes,
Uum derotic
Dei, I
imarumſ

Paſſionis Dominicæ in ſiguris. 249
& cura, ut tibi in hoc tanto curandarum
negotio animarum Adjutrix eſſe velit, ſicut
Chriſto Eſu Filio ſuo fuit Mater Dei, Vir-
0 Maria, ſemper pura.
Adde orationem: O doloroſiſima Virgo, &c.
uti ſuprà pag. 204.

MXYSTERIUM XXIV.
7Eſus ab Herode ſpernitur.
T VYVD U S. David.
Ait Achis ad ſervos ſuos, vidiſtis hominem in-
fJanum, quare adauxiſtis eum ad me! I Reg.
2 I. V. 14.
PROTOTYPON. JEſus veſte albàâ contume-
liosè indutus.

MEDITATIO.
Sprevit Illum Herodes cum exercitu

ſuo, & illuſit indutum veſte alba,

& mremiſit ad Pilatum. Luc. 23.
V. 11.

Eſus Princeps pacis, princeps licèt Regum
terræ, ſapientia æterna Patris æterni Per
nitur, illuditur, obſtupeſcite cœli, hor-
reſcite Chriſtiani, Chriſtus irridetur &mili-
tibus Herodianis, à Rege ipſo, & à toto exer-
L 5 citu

2 599’9 Meditationes ſuper Wyſterits
citu regali Herodis. JEſus, inquam, Dei Fi-
lius, mundi Redemptor & unica ſalus, dum
Eundem contumeliosè nimis indutum veſte
albâà, non ſine maximo ludibrio contemptui
habentes remittunt ad Pilatum, quaſi inſa-
num, ſeu hominem à ſana mente ex toto
alienum. O veſana hominum inſania, què
uſque inſanis? Ut mortales inimicos amicos
te feciſſe putes, dum in JEſu facta es furia
infernalis; An tibi hoc adſcribis, quèòd in
illa die facti ſint amici Herodes & Pilatus:
Nam antea inimici erant ad invicem, ſi hoc
tibi adſcripſiſti, toto cœlo aberrâſti; nam
niſi Princeps pacis interveniſſet, & inſanos
ſanâſſet, horum inimicitia reconciliata non
fuiſſet: Sana me quoque, Domine, inſa-
num, & ſanabor, ſalvum me fac, & ſalvus
ero, da nobis pariter Domine veram amici-
tiam, remotâ omni inimicitiâ, da ſalutem
S pacem, quam mundus dare non poteſt,
da pacem per Deiparam Virginem Mariam
Matrem tuam, quæ pacem terris refudit.

Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſſima
Virgo, &c. ut ſupràâ pag. 204.

mS (f) WD

MTX-

IVSTI
7.
)C.
V D
1i Hyiipe au,
niemut n

MOTOTY

M
line erio
unE al
Tenge, mn

4 Wnpunun

Chnis
e Peleirn
Poc per imid
Immi cergor

lOblli

mntmten po
enogans no
a tu u
um. Nlilub
nerzilun
ulen mert
Rämnni B

Perii
ſlus
induumr,
iocoen

nente er

hinlania, n

immicodamien

facta e ini
ibis, Go

les & Dlim

Vicem, ſilee-

errikti; nin
, * inſand
nciliatanot
mine, inl⸗
c, Elin

Veramamid.

, daſlten
e hon porel,
mek⸗
nem Mariam
tisrefudit

Oclriſ

paſſionis Dominicæ in figuris. 251
MXYSIERIUM XXV.

De Chriſti flagellatione crudeli.
TVDP U G. Fieremias.
Irati Principes contra Hieremiam cæſaum eum
miſerunt in carcerem. Jerem. 37. V. 14.
PROTOTYPON. JEſus atrociſſimè fla-
gellatus.

MEDITIATIO.

Zunc ergo apprehendit Pilatus Jük-
ſum, & flagellavit. Joan. 19. V. 1.
Ttende, mi Chriſtiane, quèd Pilatus
non parum ab initio favebat D. N. IEſu
Chriſto, utpotè cujus innocentiam omni-
modè perſpectam habebat; ſciebat enim,
quòd per invidiam tradidiſſent Eum Judæi,
ſummi Sacerdotes, Scribæ & Phariſæi; ideò
ait ipſis: Obtuliſtis mihi hunc hominem, quaſi
avertentem populum; & ecce coram vobis
interrogans non invenio in eo cauſam. Ac-
cedit votum uxoris Pilati, dicentis ad Pila-
tum: Nihil tibi & Juſto illi, nam multa paſſa
ſum per viſum hàc nocte propter Eum; quare
eosdem interrogat Pilatus, quem velint
ſibi dimitti, Barrabam, an Eſum: Et ecce!
L 6 ſicca-

252 Meditationes ſuper Myſteriis
ſiccarium eligunt, Eſum verò. authorem
vitæ perdere volunt, dum ajunt: Non hunc
ſed Barrabam; quid igitur faciam de Eſu,
inquit Pilatus, qui dicitur Chriſtus? Excla-
mantes vociferantur: Tolle, tolle, crucifi-
ge Eum. Regem veſtrum, reponit Pilatus,
crucifigam? Reſpondent illi, non habemus
Regem, niſi Cæſarem, ſi hunc dimittis, non
es amicus Cæſaris: quòô auditô Pilatus inani
Cæſaris ſeu hominis timore perculſus, dixit:
Emendatum ergèò dimittam, & acceptàâ aquâ
lavit manus coram tota multitudine, dicens:
Innocens ego ſum à ſanguine Juſti hujus;
vos videritis. Quid vult ſibi hoc Pilate? In-
nocentem & juſtum proclamas Eſum, &
emendari vis, in quo nil emendandum re-
periſti ex propria tua ſententia, quâ Eum
juſtum declarâſti? Ah! actio hæc myſterio
plena eſt: emendare vult Pilatus, emendari
IEſus, non in propria ſed noſtra perſona,
quia portare voluit iniquitatem omnium no-
ſtrüm, ideò adeò atrociter ſuprà dorſum
JEſu fabricaverunt peccatores tantò lon-
gius, quantò ampliùs prolongaverunt ini-
quitates ſuias, carnales, brutales, animales.
Ave Maria, Virgo ſingularis inter omnes
mitis, nos culpis ſolutos, mites fac & caſtos,
ut

1 Ein callil

naſa

e, Oration

nlopra pag.
MIST.

TVDI
lentnt Aral
terum alet
u, guen

flin Gen⸗
Mororn.

NE!
uponnte
ll, O
Ae

lanr Abril
Ticitariet
I Drepen

. Nofliono,
98 noln,
Olnrad

is Dns

Reri

verd authote

unt: Nonhu
cian ge
hriſtue
,tolle, ent,
reponit ln
, non luben
nc diminin,
i1t Dilurgin
etcullus, di⸗
Gacceprig
tudine, et
e ulti hun
oc Pilate, I
PElam . 4
endandum.
da, qun nn
D hec mkei
atus, ereti
noſtru lnm
mommnuumm
ſupri Cn
res tant D
ngayerungt
Ales, Animt
§ inter onn
5 ſadch

1

Paſſioni⸗ Dominicæ in figuris. 253

ut IEſu caſtiſſimo placeamus. Adde, ſi pla-

cet, Orationem: O doloroſiſſima Virgo, Gc.
uti ſupra pag. 204.

MXYSTERIUM XXVI.
De 7Eſu coronatione ſpinea.

TVYP U S. Aries Abrahami.
Levavit Abraham oculos ſuos, viditque post
tergum arietem inter vepres herentem corni-
bus, quem aſſumens obtulit holocauſtum pro
kfilio. Gen. 22. V. 13.
PROTOTYPON. JEſus ſpinis coronatus,
oblatus.

MELDIIAITIIO.ʒ
Imponunt ei plectentes Gineam coro-
nam, & o‿ρrunt ſalutare Eum,
Ave Rex Juazorum.
Marc. 15. V. 17
Icut Abraham, dum levaret oculos ſuos,
vidit arietem inter ſpinas hærentem divi-
nitùs præparatum ad victimam holocauſti
pro filio ſuo, qui vera fuit figura Chriſti Re-
gis noſtri, adeò ignominiosè & perquam
dolorosè pro noſtris & totius mundi pecca-
tis ſpinis coronati, Joan. 19. Sic, ſi paulò

L. 7 altiùs

254 Meditationes ſuper Woſterits
altiùs elevemus oculos mentis noſtræ ad con-
ſiderandas Mediatoris Dei & hominum ex-
antlatas Paſſiones, videbimus eum, ſicuti
eſt, & quemadmodum ſpinis dirè corona-
tus in die illuſionis ſuæ, & integrum ſertum
ſpineum tenerrimo capiti hujus Agni imma-
culati, & pro victima holocauſti noſtri oblati
infixum eſt: Cujus ſerti ſpinei puncturæ in
JEſu capite juxta revelationes &SS. Brigittæ,
Mechtildis, &c. ſe ad mille numero exten-
derunt. O dirum nimis dilectiſſimo Domi-
no Eſu adhibitum coronationis genus! qui
êcontra non amamus, niſi coronas honoris,
decoris, exaltationis, ignorantes planè ce-
ronas de paſſione purpureas JEſu & Mariæ
ex paſſione, Compaſſioneque tantoperè do-
loroſas. Ave Maria. Per Ave Maria pete
hic cum JEſu & Maria ſpinis coronari, ut in
æternitate coronâ roſeâ merearis donari.

Adde oratiogem: O dolorofiſima, Gc. ut
ſuprà pag. 204.

* x*
X

MX-

AIVST

uſmn

Sr Air

T
uſe alr
A uertetmej
MOTOTINON.

Venti

XAl
Dicit eig:
Arent

hcxiores,:

Domini PEle

9

Vtnd dlet
Kean⸗ 3
dchNC
dbonthe,

rig
Nſtreadcn.
fominum e.
eum 5 ð
ire cordn,
grum fenil
8Agniinn.
noſtri Cl
ipunckurrtr
. Bnion,
umero exe-
iſimo Don.
isgenlul
nas honori,
e Plandce.
lu & Marir
nroperè d
Maria lee
1Onari, i
tis domm

4
im Ge.

Paſſeonis Dominica in figuri. 255
MYSTERIUM XXVII.
7 Eſus dirè dilaceratus populo
Riſtitur.
TYPDPUS. Job.
Percuſſit ob ulcere peſſimo à planta pedis, nſeue
ad verticem ejus. Job. 2. V. 7.

PROTOTYPON. JEſus à planta pedis uſque ad
verticem excarnificatus.

MEDITATIO.
Dicit eis: Ecce homo! clamabant,
dicentes: Crucifge, crucißige.
Joan. 19. V. 5.
baries reverà Judæorum tranſcendit
& exſuperat barbariem omnium Barba-
rorum, dum ad Ecce Homo! Pilati, nihil
lacatiores, aut mitiores facti, ex aſpectu
Domini )Eſu à planta pedis ad verticem ex-
carnificati, dum horrendum in modum con-
tra JEſum Leonum inſtar rugiunt Judæi:
Tolle, tolle, crucifige eum: non mireris
autem devota anima Chriſtiana, quèòd JE-
ſus tuus dilectiſſimus tantoperè dicatur di-
laceratus, cùm ex revelationibus à S. Matre
Eccleſia in Concilio Conſtantienſi approba-
tis conſtet, quèd in flagellatione ſua crude-

liſſi-

ſimi

Ptwrinpo

256 Meditationes ſuper Mſteriis
liſſima ſuſtinuerit ſex mille, ſexcentos, ſexa-

inta ſex icts, à quatuor aut ſex flagellato- erckuli
ribus, ſeipſos alternativè ſecundantibus; un, ln
præter hos plagas & ictus in oſſibus ipſis ac- Anui cl
cepit ducentos & ſedecim: plagas minores inhe
in capite ſeptuaginta duas, plagas nigras & ec

lividas mille, centum, nonaginta unam; .
guttas verò ſanguinis in tota Paſſione ſua ef- IVSTI
fudit ) Eſus tuus octodecim mille, ducentas, .
viginti quinque; in toto autem JEſu Chriſti De he
Paſſionis curſu vulnera fuêre quinque mille, 1
quadringenta, ſeptuaginta quinque. Nunc
meditare, ſi potes, anima Deo tuo devota,
quis fuerit Eſu Chriſti ſic flagellati, plagati,
pPercuſſi, vulnerati, & ſanguinificati aſpeéctus MornN.
& ſtatus: Quis doloroſæ Matris Virginis Mariæ umnd
ſenſus, & in tanta paſſione conſenſus: An non Ad1
meritò exclamare ad populum debuerit Pila-
tus præſentando ſpectaculum hoc adeò cru-
entum & cruentatum: Eece Homo! propter
homines ſcilicet, & eosdem ſalvandos, factus
quaſi non homo. Eſu Fili hominis, Fili Dei Ulrbe
vivi, Fili Mariæ Virginis, per merita paſſio-
nis tuæ, & compaſſionem Matris Mariæ mi-
ſerere mei nunc & in noviſſimo die, qui fla-
gellatoribus tuis annumeror crudelioribus, Echoſt
dum plus his omnibus ſuprà dorſum tuum , un-

fabri-

ulie rv. 3
igutel,
Maußlun,

cjulans /
ui dit

lerui
Centſn
ſe hgelen
Ecundantbe
libusinſte
lagas Ininat,
4geg higul
labinta unn
Dalſione ſus
lle, ducen
m PElu
linquemi
ninque. N
0 tuo Gere
li, loi
cati alpect
irgiriskn
eRlu An

debueri.

hoc a.
loml Prore
Vandos teo
minis, Fi-
merin a
is Marien
odie, glit
rudelionte
lorfum t

Paſſionis Dominice in figuri. 257
fabricator impœnitens fui, & maximus pec-
cator adhuc ſum. O JEſu! propono pœni-
tentiam, da per compaſſionem doloroſæ
Virginis ad hanc gratiam, & 4 peccatis abſti-
nentiam. Amen.
Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſima
Virgo, O. ut ſuprà pag. 204.

MYSTERIUM XXVIII.
De bajulatione Crucis.

T YPD U S. Iſaac.
Tulit quoque ligna holocauſti, & impoſuit ſaper
Haac filium ſuum. Gen. 22. V. 6.

PROTOTYPON. Eſus in ferenda gravi cruce
gravatus, primò cadit graviter.

MEDIIATIO.

Bajulans ſibi crucem exivit in eum,
qui dicitur, Calvariæ locum.
Joan. 19. V. 17.
Ulit Abraham ligna holocauſti, & impo-
ſuit ſupra Iſaac filium ſuum, cùm eſſet
figura genuina F ilii Dei figurati noſtri, cujus
humeris ex voluntate Divina & Patris cœ=-
leſtis diſpoſitione æternâ crux gravis injici-
tur, non parùm jam tum affectis; itaut ſub

hac

ĩ² 58 Meditationes ſuper Weſteriis
hac mole crucis tam gravi primò hic, quin-
quies autem in tota via ad locum uſque Cal-
variæ ceciderit Eſus tuus, ut teſtantur ſu-
pradictæ revelationes, Præter quos lapſus
cecidit, dum ab horto ad Annam duceretur,
ſepties; etiam ſub cruce inclementer truſus
eſt, & ultra centies quadragefſies peſſumda-
tus fuit; deinde elevatus à terra per capillos
& funes viginti tribus vicibus. Hæccine ani-
ma mea audire, legere „percipere, aut etiam
ſimpliciter recogitare potes, quin commo-
vearis, quin compatiaris, quin plangas, quin
accurras, ut Eſum tuum pro te cadentem
releves & erigas? Tolle crucem poſt Eſum,
ſequere JEſum, abnega temetipſum 2 erit
JElſu ſublidium, erit adjutorium, erit opti-
mum ſolatium.

Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſſima
Virgo, Oc. ut ſupràâ pag. 204.

MXSTERIUM XXIX.
De occurſu VEirginis Matris in

via Paſſionis.
T YVP US. Virgines ad Oniam.
Accinttæ mulieres ciliciis pectus, per plateas con-
Ruebant, ſed & virgines, quæ concluſæ erant,
Procurrebant ad Oniam. 2 Machab.zir. 19‧
RoO-

OOTON

MII

Poortracitu
llkiſine
cham in

P
Ve Fir

Vhem pun
modumak
Ai, gue d
mmeetticimn o
ttadlitonetet

Qis Hiw

ere angoſte
ris & amort
un compre

Uile Domint

lneſla, jun
I,cettum
udb imd d
Knorem; 0
Orub ⸗
idet 8 N

erii
oͤli
mn ulgnel
teſtmnt
1 quos hyf
mn Enceten
memterni
les peſlime.
la Percapl
Hleccineg,
ere, arteii
Ain comm
planons Gn
te cadentet
poſt Elan
plum, eri⸗
1, eritN

DAllnſn

XAIX.
Matn,

Oniam.
erPlatent
ntlcſen
lubeze,
Dne

. *
olt

Paſſionis Dominicæ in figuris. 259

PROTOTYPON. Virgo virginum ad Filium
venit JEſum.

MEDITATIO.
Prout traditum eſt: Maſtiſſimo Filio
mæſtiſſima Mater occurrit. Adri-
cham. in deſcriptione Jeru-
ſalem n. 118.

viam publicam Filio ſuo miſerandum

Irgo virginum & domo ſua egreſſa in

in modum affecto & afflicto obviam proce-

dit, quæ & Unigenito ſuo mœſtiſſimo
mœſtiſſima occurrit, ut habetur ex antiqua
traditione, teſtante id antecitato Andricham.
Quis hic potis eſt amborum horum tanto-
pere anguſtiatorum paſſiones compaſſivi do-
loris & amoris fortiſſimas deſcribere, ne di-
cam comprehendere ² Anguſtiatum enim
fuiſſe Dominum Eſum, afflictumque, &
extremè tormentatum ad ſexageſies in Paſ-
ſione ſua, juxta revelationes iteratò jam ci-
tatas, certum eſt, quæ & addunt, quèd ſuſpi-
ria ab imo duxerit Dominus JEſus centum
& novem; Cùm autem JEſu & Mariæ fuerit
cor unum & anima una, quis non de facili
videt, quòd cum adeò vehementer anguſtia-
to

260 Meditationes ſuper Myſteriis

to ac ſuſpirante Domino JEſu, vehementius
etiam fuerit an guſtiata, afflicta, tormentata
Deipara Virgo, dilectiſſima Mater noſtra
Maria? Qujus animam abſque omni dubio
in momento illius occursũs facti, doloris
gladius ad mortem uſque pertranſiſſet, niſi
à Patre luminum & miſericordiarum in vita
miraculosè conſervata fuiſſet. Pari miſeri-
cordiàâ nos Mater gratiæ à morte perpetua
clementer conſerva.

Adde, ſi placet, Ave Maria, & orationem:
Odoloroſiſſma V'irgo, &c. ut ſuprà pag. 204.

MXYSTERIUM XXX.
De ſeßione 7Eſu in terra.
TYP U S. Scala Jacob.
Tulit de lapidibus, qui jacebant, & ſupponent

capiti ſao, dormivit in eodem loco, viditque
in ſomnis ſcalam ſtantem ſuper terramz.
Gen. 28. V. I1.

PROTOTYFON. Crux, ſub qua fractis
viribus jacet, & reſidet Eſus.

ME-

Mſuni
LD
yihrinter⸗
tonem ane
Uid wirunn,
E g⸗
etis, ſaet,
tus vulides
Ale dorwien,
UIs, Wrenutn
Nconibus in
dorlo, humer
npli lure
Nelldwrent,
Gehciens nien
tpetitin did⸗
achiis ceep
ſbinti unmm
fne Ubinti
Ernn, in cruri
uuglum trigt

Etherpellst

umcruua
uninis, er.
Noratlüing.

Kenfinn

eng

Vehemenin
,tornenn,
ater
e omni

eh
r

lanſilet, i
liarum inni
Pari miſir
te Petpen

Kortionn
a ag. 104
XXX.
terra.
cob
,Gnnen

lown, Ulnnee
er terran

D
Elus.

Paſſionis Dominice in Fguris. 2⁶1
MEDIIAIIO.

Chriſtus in terram ſubſidit; juxta tradi-
tionem antiquam, teſte Andri-
cham cit.

Uid mirum, ſi ſub gravi tantopere mole
crucis, quæ ſcala eſt ad portas Regni
cœleſtis, jacet, & reſidet ]Eſus, totus ex-
hauſtus viribus, non ut Jacob ad pedem
ſcalæ dormiens, ſed vigilans pro nobis omni-
bus, tot enim onuſtus eſt, & vapulavit per-
cuſſionibus in brachiis, pectore, ventre,

dorſo, humeris, collo & cruribus, ut nec

amplius ſtare ſub pondere crucis, nec pro-
gredi potuerit, ſed planè & plenè viribus
deficiens in terram reſederit; volunt enim
repetitim dictæ revelationes, quòd ictus in
brachiis acceperit Servator tuus ſexcentos
viginti unum, percuſſiones in pectore &
ventre viginti, in dorſo & humeris octo-
ginta, in cruribus triginta ſeptem, pugnos
in collum triginta; quid mirum, inquam, ſi
poſt perpeſſas tot ernormes percuſſiones per
terram ex una parte jaceat D. Eſus tuus ferè
exanimis, ex altera verò Maria Mater JEſu
doloroſiſſima præ nimio compaſſivi doloris
affectu vix non emortua? Quæ omnia Hr⸗ tui
ono

mnii .

omiit in N

262 Meditationes ſuper Wyſteriis
bono & cauſa patientiſſimè ſubeunt tormen- uni In
torum genera JEſus & Maria. O dura & in- Ill, dhon
grata nimis anima mea, quæ nec in modico a mnce
moveris ad tanta tui causà exantlata tormen- hum Eincare⸗
ta! Eja Mater fons amoris, me ſentire vim inzimll
doloris, fac, ut tecum lugeam. Fac, ut ar- AGelstlltet
deat cor meum, in amando Chriſtum Deum, Iul, Cnonla

ut ſibi complaceam. Amen. n,ſel Enge
Adde orationem: O doloroſiſima Virgo, c. , elngben,
ut ſup. pag. 204. Unicoronn ud
ldus N acce
MYSTERIUM XXXI. sci
De portatione crucis post geſum. liin
TVYD US. Ethai tandemomnit
In quocunque loco fueris Domine mi Rex, ſive enrlrhi
in morte, ſive in vita, ibi erit ſervus tuns. e umcamd⸗
2 Keg. I 5. V. 2 I. ſernu amen
PROTOTYPON. Cyrenæus angariatus por- nomin
tans crucem. M e
Aum, ve⸗ e
MED 11 ATIO. mulbor,
Invenerunt hominem Crenæum, no- akin in

sine Simonem, hunc angariave- Mm
runt, ut tolleret crucem Eius. elhkne, um
Matth. 27. V. 32. umme;
Qo; Ethai in Antiquo, hoc Divus Pe- bo.dahe

trus Chriſto Domino, Magiſtro ſuo, Kdenlit,
re-

Nerit
beunt totre
Odnnt
hec in Imod
nntlatatan
me ſeiniet
m. Ear,
hrſum)e

m Mgl

XXVYI
. Johe

mi Rex, /
jit erdn

ngarinm ,o⸗

10.
ene,
goriedn
n Liu
1 .
hocDinu!
Mlagitto .

Paſſionis Dominice in figuris. 263
repromiſit in Novo Teſtamento, dicens:
Domine, etſi omnes ſcandalizati fuerint in
Te, ſed non ego; paratiſſimus enim ſum,
Tecum & in carcerem & in mortem ire; ſed
angariatus à muliere ex poſt ad prunas ſe ca-
lefaciens turpitet negavit Dominum Jeſum
Petrus, & non ſolus à Eſu defecit ipſe Pe-
trus, ſed & fugerunt ab Eo omnes diſcipuli
ejus, relinquentes Eum ſolùm in manibus
inimicorum ſuorum ſine ullo adjutorio; à
quibus & accepit ſucceſſivè ictus & mortalia
verbera centum nonaginta, ſicut edocemur
per B. Brigittam &c. in revelationibus, ita
ut tandem omninò impotens factus ſit feren-
dæ impoſitæ ſibi crucis D. Eſus; hinc & co-
acti ſunt comportatorem Ei quærere: inve-
nerunt autem hominem quendam Cyre-
næum, nomine Simonem, hunc angariave-
runt, id eſt, coëgerunt, crucem portare poſt
JEſum, vellet, aut nollet, compulerunt enim
eum ad hoc. O mi Chriſtiane! portanda eſt
hic crux in finem uſque poſt Eſum, non
coactè, ut Cyrenæus, non ex triſtitia aut ne-
ceſſitate, ut multi etiam Religioſi, ſed bonâ
voluntate; cantant enim angeli, dum hæc
ſcribo: Pax hominibus bonæ voluntatis; qui
& benè ſcis, quòd hilarem datorem diligit
Deus;

264 Meditationes ſuper Myſteriis
Deus; porta igitur hic crucem poſt Eſum
& Mariam, & fructus crucis percipies poſt
hanc miſeram vitam & viam.
Adde, ſi placet, orationem ſuprà poſitam
pag. 204. Odoloroſiſſima Virgo, Gc.

MYSTERIUM XXXII.
De beneficio à Veronica Chriſto
impenſo. “W
TYPUS. Tunica Joſeph ſanguine tincta.
Tunica filii mei est, fera peſſima comedit eum,
beſtia devoravit Zoſeph. Gen. 37. V. 3 3.
PROTOTVYDON. Chriſtus linteo Veronicæ
ſanguinolentum vultum ſuum imprimens.

MEDITATIO.
Hæc matrona (ſe. Veronica) ſanguino-
lenti Chriſti faciem ſindone ſud ex-
breſſit, ut paſſim notum.
Adrich. cit. l. C.
M Ihi videor in ſpiritu videre generoſam
certè matronam illam Veronicam, per
medios hoſtium Chriſti cuneos totis viribus
penetrantem, ut ſanguinolentæ nimis faciei
D. Eſu occurrere, & ſuccurrere linteo ſuo

ad hoc præparato mereretur; licèt enim
4à Bar-

beis pium
Vrun Dom

enoleltius .
innocentiot

hobond inte
ſo getnis l
nor, ili
roperahlt, gu
Nencode NMag⸗
6s huncmolier!
eſtin Me;

Imayit, dum

tObt une non

henmaminpenn
Wacriczob
militet, Aden
tenter. Man
M, imbrem
Ktuun pletati
tlamoris,
mile gnetin
D dbenet
ſranite 4
minpemrne
le, uplree
Vn, Ee.

lerii

poſt N

detcipie⸗

upnl Poltr
Ge⸗ .
XXII
64 ⸗

ine tinc
Comecten,
7,Nzz.
20 Veronie

mprimene

d.
)ſanguin
ne ſuier.
otun.

e getenlki
Onicam,

totisvuihe

Paſſionis Dominicæ in figuris. 265
4 barbaris pium & multà compaſſiene di-
gniſſimum Dominum circumvallantibus,
miras moleſtias & graves contuſiones pate-
retur innocentior hæc perſona, non tamen
à cæpto bono intento deſtitit, donec Serva-
tori ſuo pietatis ſuæ beneficium impendit:
& miror, ſi Chriſtus his barbaris tunc non
improperavit, quod antea diſcipulis ſuis eos
arguendo de Magdalena dixit: Quid moleſti

eſtis huic mulieri? Bonum enim opus ope-

rata eſt in Me; quod & tanto miraculo con-

firmavit, dum ſanctiſſimam faciem ſuam,
prout tunc ſanguinolenta multum erat, in
perpetuam impenſi beneficii memoriam lin-
teo à Veronica oblato impreſſit: fac & tu
ſimiliter, & beneficium recipiet Chriſtus

gratanter. Præſenta Eſu tuo copioſiũs ſu-

danti, imbrem ſanguinis & facie ſtillanti,
linteum pietatis tuæ, ſinceræ compaſſionis,
intenſi amoris, continuæ gratitudinis, &
irremiſſæ gratiarum actionis, & Chriſtus
beneficium beneficiis multis hic in tempore,
& in æternitate compenſabit. Dic Ave Ma-
ria, ut impetrando gratiam faveat pia.

ninfri Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſi-

e linteo li
licet en
1

1e

ma Virgo, Oc. ut ſup. pag. 204.
MA Mrv.

266 Meditationes ſuper Wyſterits M

MVSTERIUM XXXIII. uuman
De ſecundo lapſu 7 Eſu ſub cruce Muin⸗

ad portam Golnms, inte

mnlt lententi
TYPUS. Dux Amaſa. mniuonnodh
Amaſa conſperſus ſonguine jacebat in mediæ jalin, tun
via. 2 Reg. 20. V. 12. canimame
PROTOTYFYON. JEſus ſub cruenta cruce in moj pudn
via lapſus. adeſudiciofe
MEDITATIO.
MV . ellonun
IEkſus ad portam judiciariam iterinn in & on
cadit. Adricham. ubi ſupr. cte amn Il

Aſum denuè graviorem fecit Divinus onbunnn
noſter Cruciferarius ad portam judicia- lricorde
riam civitatis Jeruſalem „caſum, inquam, mtum bend
pœnoſum ſibi valde, ſecundum quidem, 6
non tamen tam ſibi, quàm nobis ſecundum, e, iphee
caſum dico, quod benè attendere velis ani- uſ
ma mea, fecit Eſus tuus ad portam judicia- IISTE
riam, deficientibus ſub mole crucis viribus, „,
non cauſantibus eum caſum Divinis ſuis, e j⸗
quibus in nos ferebatur affectibus, qui Judex M Supe
tantus futurus eſt & vivorum & mortuorum, icgnorerde
à dextris ſedens Patris cœleſtis, qui Pater min lan⸗
Eidem dedit judicium facere, quia H n 10znl.
2

In Paſſionis Dominicæ in figuris. 267
NII hominis eſt, & quia ſimul Mediator DEI
& hominum conſtitutus eſt; hinc ante por-
0 i tam judicii in genua cadens, & in terram
provolutus, interpellat pro mitiori in nos
ferenda ſententia cœleſtis Patris, quà Judi-
cis omnium noſtrú⁴m, in judicio futuro tum
particulari, tum univerſali, clementiam.
Peccas anima mea quotidiè, irremiſsè & ſine
enta aei numero; parùm, ſi non omnindè nihil ſolli-
cita de judicio futuro, in quo tamen ſtrictiſ-
0 ſimam debebis reddere rationem omnium
rrransgreſſionum, imò omiſſionum; ſcienti
ieh cnim & non facienti, peccatum eſt illi.
Cipr. Flecte cum JEſu adeò dolorosè cadente ge-
ct Din nua: ora Patrem miſericordiarum & Matrem
tumſudis miſericordiæ pro peccatorum & omnium
m, inum pœnarum benè meritarum remiſſione, &
lum quen vives.
poſcandan Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſſima
erelsni Firgo, & e. ut ſupràâ pag. 204.

mmtä MSTERIUM XXNXXIV.
ed Filiæ Yeruſalem flentes.
TVYPIS. Super Joſia mulierum planctus.

naſa.
ebat in pel

mottr Omnes cantores & cantatrices aſque in præſen
, gik tem diem lamentationes ſuper oſiam repli-
gan ant. 2 Paral. 3 5. V. 25.
S 2 PRoO-

1

268 Meditationes ſuper Wyfteris

ploratur à commiſerantibus.

MEDITITATIO.
Filiæ Jeruſalem nolite flene ſuper me,
ſed ſuper vos ipſas flete, & ſuper
filios veſtros. Luc. 2 3. V. 28.
S quoquo modo Joſias meritus eſt lamen-
tum ſuper ſe, uſque in hodiernum diem;
quantèò magis deploranda venit nobis ſors
adeò luctuoſa dilectiſſimi Domini noſtri pa-
tientis Eſu Chriſti, in finem uſque ſæculi,
ab omnibus iis, propter quorum ſalutem non
dubitavit tam dura & dira, tam probroſa &

aſpera perpeti, manibus tradi nocentium,
& crucis ſubire tormentum?: Debet autem

planctus hic longe aliter eſſe qualificatus,
quàm filiarum Iſraelitidum, niſi audire cum
hiſce velimus: Filiæ Jeruſalem nolite flere
ſuper me, ſed ſuper vos ipſas flete, & ſuper
filios veſtros. Præprimis ergo, antequam

Chriſtum & amariſſimam ejusdem Paſſio-

nem deploremus, contendamus ſuper nos
ipſos & ſuper filios, dico, actus noſtros flere
amarioribus lacrymis, lamentantes conti-
nuis cordis ſuſpiriis ſuper cæcitate, infideli-
tateé, iniquitate, malitia & impœnitentia
noſtri

ſinie

,1
PROTOTYPDON. Chriſti luctuoſa ſors de- Aled enor

line rübz re
Syon Plan
weigitl an
erenn E e
ebetbͤtbia,
XMariæcon
an iãlare
mola, hi,
UndClere, 0
Ade, ap

rgo Ge. ur!

1SNTI

De non

—

1Y

urduetaute
imemunt
liſarerdori

Mbhub,,

ummm.

D

Merit⸗
uolaſne
intibug.

110
Are ſierg

, 6 e
3.P.28.
kituselſt imne
Giernumncit
enit nobis
mini noltn
n uſque ſenl
nfalutemn
n probrol,
1 nocenktin
Debet anm
e qullſtem
niſtaudiran
emn Mltefet
fer, Ein
go, AMeglu
usden i
mms ſer
noſten
entantes n
tue, im
imparnic
1

Paſſionis Dominicæ in figuris. 269
noſtri adeò enormis & multiplicis criminis,
& tunc prius veniendum eſt nobis ad com-
paſſivum planctum Dominicæ Paſſionis:
Plange igitur anima Chriſtiana planctuma-
gno peccata & enormia crimina tua, & tunc
mereberis tibi applicare Eſu Chriſti parien-
tis & Mariæ condolentis merita infinitè pre-
tioſa. Eja Mater doloroſa, juxta crucem la-
crymoſa, fac, Maria tecum flere, Crucifiæo
condolere, donec ego vixero.

Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſima
Virgo, G&. ut ſuprà pag. 204.

MYSTERIUM XXXV.
De nowo lapſu 6ſu ad pedem

montis,

TVYP U S. Onias.
Sacerdotes ante Altare cum ſtolis ſacerdotalibus
jatctaverunt ſe, jam verò, qui videbat ſum-
mi ſacerdotis vultum, mente vulnerabatur.
2 Machab. 3. V. 1 5. & 16.

PROTOTYPON. Eſus ad Calvariæ montis
aſcenſum cadens.

M 3 ME-

270 Meditationes ſuper Myſteriis
MEDITATIO.

Ad montem Calvariæ ſub cruce pro-
ſternitur. Adrich. ubi ſup. c. 16.

Ontium nomine vanos, ſuperbosꝗue
homunciones, anima Deo devota dle
velis intelligere, qui ultra altiſſimorum mon-
tium cacumina, dum vivunt, ſua quærunt,
& nituntur hic erigere capita, ſuperbiæ va-
nitatibus pleniſſima; quæ major poſſet eſſe
aut inveniri hominum ſtultitia? Cùm tales
imaginarii grandes in ſua ſtultitia & opinio-
ne ſtulta, Deo permittente, ſemper magis
ac magis eleventur, donec Deo vindice gra-
viori lapſu ruant, & ad terram uſque pro-
ſternantur, ſi non in infernum demergan-
tur. Sponſa Chriſti, hic attendendum altiùs,
qualiter cum ſuperbis, & qualiter cum hu-
milibus agat Dominus; fugiendum malum,
amplectendum bonum, imèò quod eſt melius
& optimum; Deus enim ſuperbis reſiſtit,
humilibus autem dat gratiam, quæ gratia,
dum eidem cooperamur, ſalvat rationem &
animam. Hæc gratia fœcundiori pluviæ be-
nè comparatur, quæ pluvia dum in terram
cadit, montes, colles & valles irrigabit,
montes quidem vix paucis madefaciet, valles
autem

ini
ennnlltis im
tbes el
uſe inbres
Pumlesgratin
e, Nio guba
enun caden
ns Aosetn
Ehltenenchn
um & WniNa
Erallunilt
mremreſen
Ade,

Oalmu.
. MIST
Deutrad

“

uſmin⸗
ntiudi,,
Uren.z.

Hwomdon

1eri⸗
I0.
b crune,
iſide
5, Uubetbt
Neoder
ltmorun M
t, ſun len
1, ſupetlien
nſor poſent
3 Cünt
titi in
lonper n
pincceg
n ulquent
n demerge
endumit
Uirer untr
ndummiun,
uoccknein
petbis lt
, gr gtt
1rtationen!
ripliet
umm in ten
les irge
elacien

Paſſionis Dominicaæ in figuris. 27 1

autem multis imbribus in ſinum earum con-

fluentibus fœcundabit; ſicut autem novit
Deus per imbres terram fœcundare, ſic ſcit
& humiles gratiis efficacioribus facere abun-
dare, pro quibus Chriſtus ad pedem montis
in terram cadens genua flectit cœleſti Patri,
rogans, illos emendari, hos verò ſervari, ne
& ipſi extendant ad iniquitatem, ad ſuper-
biam & vanitates manus ſuas. Dic Ave pro
gratia humilitatis ad Ancillam, cujus humi-
litatem reſpexit Deus Amator hum ilitatis.

Adde, ſi placet, orationem ſuprà poſitam:
O doloroſiſima Virgo, &c. pag. 204.

MYSTERIUM XXXVI.

De extraëtione veſtis & oblatio-
ne fellis.
TYPU S. Jeremias.

Factus ſum in deriſum omni populo, replevit me
amaruudinibus, & replevit me abſynthio.
Thren. 3. V. I4. & I15.

PROTOTYPON. JEſus veſte ſpoliatus, felle-
ꝗque potatus.

M 7 M E-

272 Meditationes ſuper WMyfteriis

MELDIITAITIIO.

Dederunt Ei vinum bibere cum felle
mixtum. Matth. 2 7. V. 34.
Hic tunica ejus extratta. Adricham. cit.
ubi ſupr.
VIe hic ſpoliatur ad ruborem nuditatis
ille, qui omnes creaturas ſic veſtit, quòd
nec Salomon in omni gloria ſua fuerit veſti-
tus, aut coopertus, ſicut una ex iſtis: reple-
tur amaritudinibus, cibatur abſynthio, po-
tatur felle & aceto amariore Toxico: dic
Pater cœleſtis, dic mihi, 6 Eſu! dic mihi,
Domine! cauſam hujus inauditi hucuſque
tractamenti; mi fidelis Chriſtiane! ſi ſcis,
ſi potes, ſi capis; reſpondet Pater cœleſtis,
propter ſcelus populi mei percufſi Eum,
Propter opera carnis ſic denudavi Eum, pro-
pter intemperantiæ & gulæ vitia ſic potavi,
ſic cibavi Eum; propter comeſſationes &
ebrietates tuas, & Chriſtiane nomine! ſed
non omine, ſic jejunare, ſic in ſiti & fame
abſtinere feci, ſic propter te & ſalvationem
tuam mortificavi Eum, qui nec minimè ex
amore mei & ſequelæ meæ ſtudes carnis &
inordinati appetitůs tui mortificationi aut
abdicationi, licèt toties ſed falsò recantare
præ-

ilnii
Ins: Mope
nn fummus
Ueomit
Kuüetceſlt
ohihcate)
giu, uecl
busei ue⸗
AAge oration
lag zw4.

MNIS

De(
1

ſemcnur,
Eclntmn
. Afrmgert

DhorOTYN

4
ilan
(fur Cal⸗
Eu
Ilhind
dln ſoe
Ain loco
Cltirloe

——

ſterii⸗

VLO.

ere (umn 41

1 E4
lctichumn ,

Orem nudie
ſ Peſtugt
lun fueritſe⸗
Exiltis: le
blnthoo,
Torico: d.
Uu de mi
i ucule
ane! ſlein
ter Crlhe,
etculci Ein
Wikun, n
tin ſe n,
nellanones
nomine el
n ſui Elun
Eſaleriene
minimtg
des carni
kentionin
50 kecanu

Paſionis Dominicæ in figuris. 273

præſumas : propter te mortificamur totàâ die-

æſtimati ſumus ſicut oves occiſionis. O af-
flictiſſime Domine Eſu Chriſte! da per me-
rita & interceſſionem tantoperè in Paſſione
tua mortificatæ Matris tuæ, ut fidem tuam &
eloquia „quæ eloquitur lingua noſtra, etiam
moribus ea fateatur & vitâ. Amen.
Adde orationem: O doloroſiſima, Gc. ut
ſuprà pag. 204.
MVYSTERIUM XXXVII.
De Chriſti crucifixione.
T YP U S. Samſon.
Si ſoptem crines capitis mei cum licio plexueris,
& clavum his circumligatum terræ ſixeris,

infirmus ero. Jud. 16. V. 13.
PROTOTYPON. JESUS humi crucifixus.

MEDITATIO.

Poſtquam venerunt ad locum, qui di-
citur Calvariæ, ibi crucifxerunt
Eum. Luc. 2 3. V. 33.
CI primùm Eſus Salvator tuus à militi-
bus ſpoliatus, ſeu nudatus fuit tunicâ
ſuàâ in loco, qui dicitur Golgatha, id eſt,
Calvariæ locus; erat autem tunica inconſu-

M 5 tilis

274 Meaitationes ſuper Myſteriis
tilis deſuper conrexta per totum, à Diva Vir-
gine propriis manibus elaborata, quæ cum
IEſu crevit à juventute ſua, nunquam ſordi-
data, licèt ad nudam carnem ſemper porta-
ta, ſuper quam & milites ex poſt miſerunt
ſortem, dicentes: Non ſcindamus eam, ſed
ſortiamur de illa, cujus ſit; ut Seriptura im-
pleretur, quæ dicit: Super veſtem meam
miſerunt ſortem; quæ tunica in hodiernum
uſque diem in Metropoli Trevirenſi cum
magna veneratione & reverentia adhuc in-
tegra & incorrupta aſſervatur, à S. Helena
Imperatrice cum aliis primæ claſſis Reliquiis
eidem donata, SS. Sanguine Eſu Chriſti
Domini noſtri tincta, qui ſacer ſanguis hinc
inde in cadem concretus ſenſibiliter adhuc
palpari poteſt, maximè circa ſcapulas à mole
crucis graviter læſas. Ut primum, inquam,
milites Eſum hâc tunicâ talari nudaverant,
acceſſerunt pro crucifixione ejusdem deſti-
nati crucifixores, & crudeliter Eum rapien-
tes, crinibus & barbàâ trahentes indigniſſi-
mè in terram dejecerunt, immanique tor-
mento ſuper trabem crucis extenderunt,
dein clavis groſſioribus cruci affixerunt: ita
ut hic Divinus noſter Samſon abſque forti-
tudine corporali remanſerit inter manus ho-
rum

ſmu.
,bberorun
umentamn
nn fuorun
wumn amotun
Aanorls, gu
1 lgmminlih
ldo, gue
aevincular;
Dninum ſtl
XYIgweronr
Ortotes, i
tentashumma
celeoniſe
le,
lonioli
ymd, ile⸗
0) Virgnmen
undo, un
DRel ommind
ib; Beatus
a, Dominn
le, ſ
l⸗ Gorr

n,aDirn
a, Iurar
Anquumſen.
elnper an,
bolt mlan
imus eann, ſ
tgeriptunin
Velten men
in hodiemn
reyirenii an
tia adhue i
§ Helen
l Chr
ungushunk
Uiter alu
Polusim
tn, mgun
nudarn,
nscen ekr⸗
Eum mier
aniqnen
endennt
gerunt: .
qne n
rmanuh

Paſſionis Dominicæ in figuris. 27 5
rum barbarorum, humi ſeu cruci affixus:
non tamen tam virtute clavorum, quâm Di-
vinorum ſuorum in bonum animarum no-
ſtrarum amorum; fortiora enim ſunt vin-
cula amoris, quàm ullius eſſe valeant vincula
aut ligamina lictoris; fortis enim eſt ut mors
dilectio, quæ fortiùs fortiſſima quæque vin-
cit ac vinculat; patet ad oculum, dum amor
Dominum JEſum vinciit, de facili vicerunt
& ligaverunt eum Philiſtæi, Judæi, dico
tortores, ſeu peccatores, quem nulla po-
teſtas humana aliàâs ligare, vincire aut vin-
cere potuiſſet, niſi id amor feciſſet.
Pete, JEſu & Mariæ vinculis amoroſæ
Paſſionis colligari ,pete eorum ſervitiis per=
petuò, inſeparabiliterque affigi, enixis
D. Virginem per merita & ſacra ubera ejus
rogando, ut merearis, quòd caro tua timore
Dei omninè filiali configatur, & beatus
eris; Beatus enim vir, qui timet, ſc. filiali-
ter, Dominum.
Adde, ſi placet, orationem: O doloroſiſima
Virgo, Gc. uti ſupràâ, pag. 204.

()
M 6 MY.

276 Meditationes ſuper Wyſteriis

MVYSTERIUM XXXVIII.

De duspendio in Cruce.

TYP U S. Serpens Moſaicus.
Fecit Moyſes ſerpentem aneum, & poſuit eum
pro ſieono, quem oum percuſſi aſpicerent,
ſanabantur. Num. 2 I. V. 9.
PROTOTYPON. JEſus ut vermis e Cruce
pendens.

MEDIIATIO.

Stabat juxta Crucem IEſu Mater

Ejus. Joan. 19. V. 2 5.
ęłvotè hic meditare anima, ſponſa Deo
tuo devota, quèd poſtquam crucifixe-
runt, ut dictum eſt, Dominum JEſum,
tortores, crucem in altum levaverint mani-
bus, traxerint funibus, & cum variis inſtru-
mentis arborem hanc Crucis cum D. JEſu
crucifixo erexerint ſublimiuùs, inque locum
Præparatum, & in rupe excavatum immiſe-
rint impetuoſiùs, ita, ut mitiſſimi D. Sal-
vatoris concuſſa ſint omnia oſſa & ſingula
membra, & renovata tot tantaque corporis
ſui vulnera, quibus amore noſtri vulnerari
voluit, ut mortalibus noſtris, maximè animæ
me-

eleteu Vuln
n Atertan
rnlt in imt
ugolbhns,
moctuchs tuit

r Cwis eit

lusrelurnl
no, ind ve
bebkd pedi
aumpetault,

lexvuletib

cer,n ahe⸗
& Nductn in
lorole Mani
ſisaemirecon
aimamet,,
lmpron⸗
Ulvatorerne
ne Kblus
diecompal
lentis di⸗
pindoah

urictucen
hhnnctucd
ade ora
Elnn⸗ ag.

Paſſionis Dominicæ in ſiguris. 277
KXXV mederetur vulneribus, & ſic erectus, & inter
4 coœlum & terram exaltatus, tanto tempore
Me, pependit in immenſis doloribus, ſudoribus
ns Moſiag. S angoribus, toto corpore vulneratus, &
ligno crucis tribus, vel ut alii volunt, qua-

1, G ir
i . . .
naſ. e tuuor clavis eidem affixus, benedictus DEI
N. A . . .
9 Pilius velut maledictus, velut vermis & non
Nennbele homo, imè velut opprobrium hominum &
ls eCN

abjectio plebis: ita tamen, qui aſpexerint
eum percuſſi, ſanentur actutum à quibuscun-
VIO, que vulneribus aut venenoſis morſuris: ſcili-
cet, qui aſpexerint eum cum amore, cum fide
& fiducia in Eſu Chriſti Paſſionem, & do-
loroſæ Matris Virginis, à latere crucis ſtan-
ſponſi D tis ac mire compatientis merita. Ama igitur,
am cmaf, anima mea, JEſum crucifizum, crede in E-
num ſum pro te paſſum, ſpera in Eſum DEUM
Werinem Salvatoremque tuum, & ſalvaberis, maxi-
nvigike me ſi JEſu & Mariæ ex toto corde amorose-
cm kI dque compaſſa fueris. Hinc Matri Eſu con-
inrlan fidentiùs dicito Ave, eandem inſtantius ſic

— 1 . .
mmimm rogando aà latere crucis ſtantem: Eja Mater!

125.

tinmD juxta crucem tecum ſtare, & me tibi ſociare
ſ l in planctu deſidero. Amen.
eanc Adde orationem: O doloroſiſima Virgo, Ge.
ſri uue ur ſup. pag. 204.

MMimnean

1 M 7 MVY-

278 Meditationes ſuper WMyſteriis
MXYSTERIUM XXXIX.

De exceptione in ſinum Matris.
TYPUS. Sunamitis.
Poſuit eum illa ſuper genua ſua ueſque ad meri-
diem, & mortnut est. 4 Reg. 4. V. 20.

PROTYOTYYON. JEſus & cruce depoſitus,
gremio Matris exceptus.

MEDITATIO.

Ecruce depoſitus gremio Matris exci-
Pitur J Eſus; etiamnum is locus (pere-
grinantibus ſc.) oſtenditur. Adri-
cham. in deſcript. Jeruſa-
lem n. 255.
Mimam inter Sunamitidem illam &
Mariam Deiparam, imò infinitam in-
ter Filium hujus Deiparæ & illius Sunamiri-
dis, ſi rem profundiùs conſideraveris, ani-
ma Deo fidelis, invenies fuiſſe & eſſe diffe-
rentiam, & inter utriuſque ob mortem filio-
rum parùm conformem condolentiam: illa
enim filium adhuc vivum, cum ſpe ſalutis
& vitæ ſuſcepit in genua, noſtra verèò Di-
vina Sunamitis Unigenitum ſuum, è cruce
depoſitum, gremio ſuſcepit ſuo, jam tum
mor-⸗

ſonit.
Mun, 4 ind
kenta lun
unonele
glececok, g
bhominum,
utmmopene
uns fuetit he
Tinbnito in ne
1 Homo pre

lendis dete

Mmende, uc
ane, ad an
Matris tam 4
Nlultars, &
etg fllin
pinem, fulſle
um, K
sdem ac e
nierlorumt
umquimn
0 Main
Wamei,
u, Uſciren
mte, ſcike
mnde;
mmngelo
Wonniban

Merits
DNI
Mas

amitis,

e AA

eg⸗4, En.

tuce Cepahn

ptus.

lLo.
Mariten;

Malus Gn

N. Acti
ula.

dern Unt
infhnium
liuenumne
eranets, iNi
e Keleech
mottemtl
lentiam:
hin ſe ii
ſtra verol-
um, ecn
0, jm 0
8

Paſſionis Dominicæ in figuris. 279
mortuum, & indicibilia, imò mortem ipſam
in præſentia ſua paſſum, & taliter conſtitu-
tum, ut non eſcet eĩ ampliùs neque ſpecies,
neque decor, qui fuerat ſpecioſus formã præ
filis hominum, in cujus labiis diffuſa erat
gratia tantoperè multiformis, ut nunquam
locutus fuerit homo, ſicut hic Homo, qui
ex infinito in nos amore mori dignatus eſt,
quà Homo pro peccatoribus & reis, pro
abluendis peccatis tuis & gravioribus meis:
Attende, inquam, quæſo, mi dilecte Chri-
ſtiane, ad amorem erga prolem utriuſque
Matris tam diverſæ, imò incomparabilis
qualitatis, & invenies amorem Mariæ Dei-
paræ erga Filium ſuum, Deum ſimul & ho-
minem, fuiſſe ſuper amorem omnium mu-
lierum, & per conſequens compaſſionem
ejusdem ac condolentiam ſuper dolorem
univerſorum mortalium, tam hominum vi-
rorum quàm mulierum.
O Maria! S. Mater Dei, & fidiſſima Ad-
vocata mei, magna eſt velut mare contritio
tua, ſi ſciremus tecum D. JEſum ardenter
amare, ſciremus & tecum eundem flere
amariùs; pro qua gratia non ceſſabimus te
cum angelo ſalutare per Ave devotiùs die-
bus omnibus, quibus hic vivimus, do-
nec

280 Meditationes ſuper Myſteriis niſen

nec per tuos & JEſu dolores in cœlum ibi- Ils, In d
mus. Amen. NPüC
Adde orationem: O doloroſiſima Virgo, Gc. Gltro 1
uti ſupra pag. 204. Afeltnit

MYSTERIUM XL. lerue velis,

Efollareunt

De 1 ultui IE ſu Chriſti Do⸗- Dcrucemmortu

mini noſtri. Uans dein e
T Ulnncktile
r U 6. Jonas. I non

PErat ſonas in ventre piſcis iribus diebus & tri- Ecendit ad
bus noctibus. Jon. 2. V. I.
PROTOTYPON. Corpus Chriſti ſepulchro (uneckons
illatum, quod ibidem triduo manſit. un adhis

MEDIIATIO. Dominns uie

Poſuit Eum in monumento, quod l
exciſum erat de petra. ſlu
Marc. 15. V. 46. enndinis,
Uis credidiſſet, Jonam à facie Domini
in Tharſis fugitivum & ventre piſcis geademil
Cete grandis vivum eſſe rediturum, qui poſt rorb Vir
triduum cx-& Icdivit de ventre dicti Cete, Dttdeinium
ex carcere piſcino adeò tenebroſo redivivus, rnne glot
dum eum piſcis hic fælicius evomuit ad ma- uünmme
ris littus, qui mori abſque dubio debuiſſet, iumime

mortuis,

initntis,

niſi ad vitam longiorem eum ſervàſſet Pater linſn
co-

Mlen

on.
udel
I.
duo munlr.
TI 0.
lento
detmu
4ꝛ.
1 hrehomin
6 vennte 1
inudum, gun
entre ioll
Drolo leceii
*
lubio ehis⸗
ſerriletl.

Paſſionis Dominicæ in figauris. 281
cœleſtis, ut vera figura foret ac maneat
D. N. JEſu Chriſti, qui ad vitam rediturus,
& ſepulchro reſurrecturus, poſt triduum
exſpectabatur vivus, ut ſic, quod benè con-
ſiderare velis, per eum verè Jonas noſter
præfiguraretur Divinus; Etenim pro nobis
in cruce mortuus eſt, quod fides docet, ſinu
Matris dein cum tantis lamentis exceptus,
poſitus eſt in ſepulchro novo, de petra exciſo,
in quo nondum quisquam poſitus fuerat,
deſcendit ad inferos, tertiâ die reſurrexit
à mortuis, ut nobis ſpem faceret futuræ re-
ſurrectionis, tum animæ, tum corporis,
dum factus eſt Primogenitus mortuorum,
Dominus vitæ & mortis: Eundem rogare
non intermittas, anima mea, quæ ſepulta,
ac mortua jaces non tribus diebus aut nocti-
bus, ſed tot annis in ſepulchro pravæ con-
ſuetudinis, in tumulo & cœno multiplicis
iniquitatis 3 peſſimæque Prævaricationis, us-
que ad emiſſionem intolerabilis ante Deum
fœtoris. Virtutis propoſitum ſit per Mariæ
patrocinium & frequens Ave, impetrandum,
æternæ gloriæ pro bono animæ ac corporis
avidum, mediante ſanctâ reſurrectione, deſi-
derium. Amen. Adde, ſi placet, orationem:
Odoloroſiſima! irgo, & ut ſuprà pag. 293.

282 Revelationet fatte &S. Birgitte &c.

REVELATIONES,

Factæ SS. Birgittæ viduæ,
Mechtildi, & Eliſabethæ, de nume-

to plagarum & aliarum paſſionum
Chriſti.
1. Alapæ inflictæ in faciem Chriſti 120
2. Pugni in eadem recepti 120
3. Cecidit in terram ductus ab
horto ad Annam - - 7
4. Fuit peſſumdatus - 140
5. Accepit ictus in brachiis - 621
6. Percuſſus in pectore & ventre 20
7. Percuſſus in dorſo & humeris 80
8. Percuſſus in cruribus - 7
9. Elevatus à terra per capillos & fu-
nes - - - ⸗= 23
10. Tractus per barbam - 18
11. Tractus per capillos - 30 5
12. Pugni in collum - -= 30
13. Suipiria ab imo duxit - 109
14. Anguſtiatus, afflictus & tormen-
tatus - - - 60
15. Ictus & mortalia verbera accepit 190
16. Truſus ad columnam = 1

17. Ictus in flagellatione accepit 6666
18. Fla-

AX/

1 Uhgele
19 lgas
. Dlige
11. TVuncke
ite
. 1 D
1. Truſus
14 In fic
65. Degr
1¹6. Mlne
. Kagit
128. Qu
19. Gutt
efful
1o. Vulue
Z1. Morm

Numet

tenſentur
d pie ſ

inee.
NES

vid

Gorun

hriſti n

4

1u
us a
4

14

de numero plagarum Chriſti. 283

18. Plagellatores erant ——⸗ 4
19. Plagas & ictus in oſſibus accepit 216
20. Plagæ minores in capite - 72
21. Puncturæ coronæ ſpineæ in ca-
pite .- - - 1600
22. Cecidit ſub cruce in via - 5
23. Truſus ſub cruce - - 3
24. In facie conſputus - 73

25. Plagæ nigræ & lividæz - 1191
26. Milites eum capientes erant - 580
27. Sagittarii ⸗= - 230
28. Qui tenebant eum funibu -⸗ 3
29. Guttæ ſanguinis in tota paſſione
effuſæ fuêre - ⸗- 18225
30. Vulnera Chriſtt - - 5475
31: Mortuus eſt 2 5. Martii.

Numeri, ſuprà ſpecificati, non tamen

cenſentur eſſe de fide, ſeu articuli fidei,
ſed piè ſic credi poreſt.

Ne⸗

(r)

In-

284 ): ( O ): (
: (†): 2e 3 1 e
Incarnatio Verbi Divini, opus
eſt Spiritũs Sancti, quare ad eundem
ſic fructuosè orabis.
Oratio ad Spiritum Sandtum.
SAncte Spiritus, Conſolator dulciſ-
ſime, qui à Patre, & Filio ineffa-
bilicer procedis, & es Sanctificator
animarum noſtrarum mirificus, ſepti-
formis munere: veni obſecro, & illa-
bere menti meæ, ſicut angelo nun-
tiante præviè, illapſus es menti Dei-
paræ, ſemper Virginis Mariæ, in ean-
dem ſuperveniendo, & altiſſimâ eam
obumbrando virtute, pro Filii DEl,
Verbi Divini Incarnatione, quæſo,
repurga me ab omni inquinamento
corporis & animæ, eandem ſanctifi-
cando miſericordiſſimè: 6 lux bea-
tiſſima! lux ſummè amabilis! illumi-
na me, melliflua paradiſi voluptas!
fons puriſſimarum deliciarum, Deus
meus tribue Te mihi, atque in inti-
mis

Orutn

dmeis ig

acend
ſtem, ince
N, erka
leſta, ut
ſem ſem
ni ade
Uem caper
liereatun
is eſt;
depradie
norandan.
mimmam:
Dlvator i
uarnem)
ondidit.
Nopter
Uolſtras,
emn

7

ini Opll
deunden

nltufn,
tor Gole⸗
lio vve
OC hcit
jons ſet
10, Kille
lo Nun.
enti Dei-
, in ean
Dimeam
Fili Dl
3 Neſh

inammento
lncff⸗
lu ber
8l llom.
Volvpen
m, Dau
Ein in
N

Oratio ad Spiritum Santtum. 285
mis meis ignem tui amoris vehemen-
ter accende; largire mihi rectam
fidem, inconcuſſam ſpem, & ſince-
ram, perfectamque charitatem, &
præſta, ut tuam gratiſsimam volun-
tatem ſemper faciam, ut Verbi Di-
vini adeò myſterioſam Incarnatio-
nem capere valeam, quantum mor-
tali ereaturæ rationali hic in terris ſa-
tis eſt; ad eandem collaudandam,
deprædicandam, exaltandam, ho-
norandam, amandam, & ſalvandam
animam: propter quam ſalvandam,
Salvator incarnari voluit, ut carne
carnem liberans, ne perderet, quos
condidit. O JEſu! ne permittas, quòd
propter carnem perdamus animas
noſtras, per pretioſiſsimum ſangui-
nem tuum à Te redemptas.
Amen.

X* *

286 Meditationes

Meditationes quædam de in-

fantia & ætate juvenili Domini noſtri
IEſu Chriſti, quæ per adventum, imè alio
quocunque tempore piè meditari volen-
tibus, ſervire poſſunt.

Catere in hoc libello poſitæ WMeditationes de Paſ-
ſione Domini per annum & per ſanttam
Quadrageſimam ſervire aptæ ſunt.

MEDITATIONES
De Eſu incarnatione, ſcu Filii DElI

humanatione.

MEDITATIUNCULA I.
Semper gratitudo DEUreddenda, ob
tanta beneficia, tam collata, quam
conferenda.

OoOntemplare & admirare, anima pia!
totius terræ ſuperficiem, ſeu univerſi
Orbis faciem, & tantorum in eo degentium
hominum varietatem, & notanter nota,
quomodo SS. Trinitas ſuper hanc faciem
univerſi invigilet, reſpiciatue de ſummis
cœlorum ad terminos terrenorum, con-
templando omnia & ſingula creata, in bo-
num æternum ad imaginem Dei creatorum,
&

ifmnt

ehoc exe
Diyinar
nlio; utpo
Drem amno
6ioz hinc 8
tori grat
No ceatura.

AAde, ſn
1 284.
MhDI
lindex I

Tende
& elei
.
Alcurlas N⸗
Drumm agene
ſpies ſine
Ilubitatorte
Goblelphen
uiientur,
Julltteram
, damn.
Aatores:
endere
bent Divin
Dprühab

n dein
vini hoſtti
kari volen.

oner de e.

her ſunſin
.

ES
PiliiD

4A 1.
nda, o
,qua

mim
n unieti
egentiun
nter non,
ne kaien
ge ſummi
im, N.
ta, in bo⸗
redtonum
4

de infantia & atate Eſa Chriſti. 287
& diſce hoc exemplo, quàm proficua homi-

ni ſit Divinarum veritatum meditatio ac

cognitio; utpote ex qua oriri poteſt in Bene-
factorem amor, cum gratitudine pro bene-
ficio; hinc & tu ama, & incomparabili Be-
nefactori gratus eſſe cura, ut gratior evadas
Deo creatura.

Adde, ſi placet: Santte piritus, c.
pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Vindex Divinus oculus, te doceat
agere cautius.

Ttende attenté, & aure apertàâ per-
& excipe ſingulorum hominum verba,
diſcurſus & dicteria, ſi non deteſtabiles mul-
torum agendi ſeu loquendi modos, & per-
cipies ſine mora, quàm malè morigeri ſint
inhabitatores hujus perverſi ſæculi, quomo-
do blaſphement Deum, ſeſeꝗque invicem in-
jurientur, dilacerent, ac calumnientur;
qualiter amicæ, ſanctæque veritatis ſint oſo-
res, damnabilis verò mendacii opifices ac
amatores: & per intervalla non negliges
attendere ad conſilium, quod inter ſe ha-
bent Divinæ Perſonæ in altiſſimis cœli em-
pyrii habitaculis, ſuper humano genere redi-
men-

28 Meditatienes Deinfan
mendo & ſalvando, & diſces cautè, cautids, MIED
imò cautiſſimè agere & converſati in hoc De.

S
mundo; viſo, quòd vindex oculus divz .
juſtitiæ inceſſanter ſuper nos vigilet, & el ang
apertus ſit. UNcig,

Adde: Sancte spiritus, G&0. ut pag. 284.

UIDi
MEDITATIUNCULA z. „ah
Per Verbi Divini Incarnationem, de- unp lora,
let Deus hominum prævari-
cationem [Nusm
dum

KRſiee ſimul & ſemel ad opera & actio- uppler n
nes hominum, ad homicidia, furta, falſa fumDyin⸗
teſtimonia perverſorum, qux fiebant eo tem - cindin,
pore, quo SS. Trinitas decernebat ſubvenire qui ſbi 8
humano generi per Incarnationem Divini crhoc hi
Verbi, & tunc hic innumeras dicito æterno jcrentiz,
Patri pro Incarnatione ſui Filii, Salvatoris arionum
mundi, & tanto peccatorum anthidoto, entin, i
gratiarum actiones. (orum,
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &. ut kun komir
ſuprà pag. 284. reces
ormento
X X X Adde,
19. 184.

De infantia & atate Ieſu Chriſti. 28 9

MEDITATIONES,
e
oculis in. De Nuncio Gabrielis.

igler, 6 Gabriel angelus lætus fit Zachariæ
nuncius, quò d ſibi & uxori futurus ſit
tbag. 2 filius. Luc. 1.

MEDITATIUNCULA I.
Cum Zacharia ora, Deum fiducialiter
nen, A implora, tibi aderit preces offerens
r. angelus ſine mora.

LDEns miſericorditer reſpexit Zachariam,
dum pro ſe, uxore & toto Iſraële exorat
&ααι ſupplex miſericordiam, clementiam & gra-
urtLE tiam Divinam, quando eundem non tantùm
teotem. exaudivit, ſed & angelum expreſſum miſit,
ſobrenie qui ſibi & nomen filii naſcituri nuntiavit:
em Drii ex hoc hic diſce orare cum attentione & re-
itoateno verentia, ſi cupis recipere intentum ſuppli-
Glyaors cationum tuarum, & exaudiri à Divina cle-
immhidag mentia, idque mediante miniſterio SS. An-
gelorum, 4 quibus dignanter hic eircumda-
mur continuèò, quà cœleſtium miniſtrorum:
qui preces noſtras Deo quotidie, imò omni
momento offerre parati ſunt.
Adde, ſi placet: Sancte spiritus, G&c. ut

bag. 284.

1, G u

N ME-

29 0% Meditationes
MEDITATIUNCULA z.
Deo ſemper ſide, ſed homini cui vide.

ZAharias ſuper repentino nuntio expa-
vit, & inter ſpem & metum dubius va-
cillavit, dum fidem in inſtanti non adhibuit,
ſed eam verbis angeli-negavit, ſic factus eſt
mutus, donec filius eidem in lucem eſſet ex
matris utero ſecutus: ex hoc capies creden-

dum eſſe bonis inſpirationibus, non autem

obiter omni ſpiritui, ſed probandum eſſe,

ntrùm ſpiritus ex Deo ſint.
Adde, ſi placet: Santcte Spiritus Conſola-
tor, & 6. ut pag. 284.

MEDITATIUNCULA z.

Grates pro beneficio, Deo debitas ſæ-
Pius dicito.

V Ix Eliſabeth concepit, & ſuper novitate

hac vix non tota defecit, ita quèd nulli
ſuper hoc verbulum intra quinque menſes
patefecerit: ab Eliſabeth doceris, quòd Dei
beneficia priùs ſint cognoſcenda, quàm
publicanda, ſeu divulganda, & ſemper ex
poſt gratanter rememoranda; omnis enim
gratiarum actio eſt gratiæ novæ petitio.
Adde, ſi placet: Santcte spiritus, &c. p. 284
ME-

im

MEI

e aonunt
Vir⸗
UEDI
bendi⸗

Ehnd
Prokur
Qutn ellet
ſlutara
ſr conci
ururali!
Nutusmun
tiam tant
gutende
iſtad cel
tiam fery

intres ad
us, quocd
Ade, i
MLDI
llann⸗

66
Otar.

mopete

De infantia & atate Jeſu Chriſti. 291
OaD MEDITATIONES,

αια De annuntiatione, ab angelo facta
nuntio en, Virgini beatiſſimæ. Luc. 1.

e MEDITATIUNGULA.
,ſchn 72 agendis prudentia, fit tibi ubique
lucemtle magiſtra.
cpies gele EF. pende „quæſo, mi devote Chriſtiane,
, Nohane profundius, qualiter beatiſſima Virgo,
bindumd dum eſſet in orationibus, fuerit ab angelo
ſalutata reverentioſius, & ipſi annuntiatus
im Cnt ſit concipiendus in utero ſuo Dei Filius, quòd
futura ſit Mater illius, qui Salvator eſt deſti-
natus mundi totius; expende ſimul pruden-
LA J. tiam tantæ Virginis, dum expendit & ipſa,
debiti’ quèò tenderet, & quid protenderet ſalutatio
iſta è cœleſtibus, & imitare ejusdem pruden-
tiam ferventiùs, ut cùm Sponſus venerit,
intres ad nuptias cum virginibus prudenti-
ate ne bus, quod faxit Deus. “
6, iub Adde, ſi placet: Santcte spiritut, &c. p. 284.
eh, MEDITAIIUNCULA z.
lenm Conſtantiam Virginis mirare, enndem

ernoyitn
ngnddn

onmnien conſtanter imitare.
epetiid Ota 1r. Quèòd Virgo integerrima ſum-
„,Gl.l moperè ſuper eo mirabatur, quèd ab

1. N 2 ange-

292 Meditationes

angelo ſibi nuntiabatur, nihilominus cer-
tiorata ab eodem, quèòd omnia futura, &
complenda eſſent operante Spiritu Sancto,
abſque minimo virginitatis ſuæ diſpendio

conſolatio, & incomparabiles reddidit gra-
tias Deô. Nota hic ſecundè zelum puritatis,
dum dixit: Quomodo fiet iſtud, tantæ rari-
tatis, quoniam promiſi & vovi Deo votum
virginitatis „ & quia virum non cognoſco:

Hic imitare conſtantiùs propoſitum ſervan-

dæ virtutis, ſummæ integritatis, ſeu virgi-
nalis caſtitatis, divæ Mariæ Virginis Matris.
Adde, pro libitu: Sance piritus, &c. ut
. 3 2
ſuprà pag. 294.
MEDITATIUNCULA z.
Ze docet: Ecce Ancilla, quanta hu-
militas fuerit in illa.
Uæſo, altiori mente revolve hic virtu-
tum quaſi omnium genera, quas hic
oſtendit & Ppracticavit Virgo tam juvenis,
tam tenera, in legatione ſibi proveniente per

æthera, ut cas imiteris per tempora, ut

fructum feras per ſæcula: imprimis autem
nota humilitatis, reſignationis & patientiæ
opera, à te imitanda, dum ab angelo in-

ſtructa

De
emiliſe

Ade
apri ag.

aut præjudicio, mira exinde ipſi oborta eſt

ME

De Dlilat

tilliman

MEL
Ommun

Rer.
Velisin
ter Naet
relatione

Erm Pliſi

miraculos

itdue hun
Ein nece
ollicitum
uiis, &!

nligent n

UNductus
Uulniſtrari

Adde:

Otninun
Huumn, 6
ititn Sene
e Gilpenli
Plroborn
umpuritti
4, tantetni.
i Deovonn
n cognol
ſium lener
8, ſen vig
ginis NMn
r, Gl. I

LA/
guetal

4

Fe lie inn

prims
& PMien
b angele
Sa

De infantia & atate Zeſu Chriſti. 293
ſtructa generosè dixit: Ecce ancilla Domini,
kfat mihi ſecundium verbum tunm.
Adde pro libitu: Sancte piritus, &. ut
ſuprà pag. 294.

MEDITATIONES,

De Eliſabethæ viſitatione, facta à bea-
tiſſima Virgine Maria cum feſtina-
tione. Luc. I.

MEDITATIUNCULA I.
Omnium miniſter eſto, id te docente
Mariæ miniſterio.
PRecor te, amice mi chariſſime, quòèòd hic
velis in altiori ſilentio attendere, quali-
ter Mater Dei, poſtquam ex angeli percepit
relatione, cognatam ſuam d multèò jam ſteri-
lem Eliſabeth, concepiſſe in ſenectute ſua
miraculosè, cum feſtinatione iverit, vene-
ritque humiliter eam viſitare, eidem ſervire,
& in neceſſitatibus aſſiſtere; & diſce einde
ſollicitum eſſe in exercendis charitatis obſe-
quiis, & libenter ſerviendo iis, qui noſtris
indigent miniſteriis. Hoc quoque exemplo
inductus Chriſti, qui venit miniſtrare, non
miniſtrari, ut nos doceret ſe imitari.
Adde: S. spiritus, &. ut ſupra pag. 284.
N 3 ME-

294 Meditationes

MEDITATIUNCULA z.
Ut viſiteris à Maria, eam frequentilts
viſita per pium Ave Maria.
Ix à Virgine ſanctiſſima fuit ſalutata Eli-
ſabetha, quin fuerit Spiritu Sancto re-
pleta, & tantæ conſolationis copid plena,
quòd & parvuli in utero præ gaudio exulta-
verit infantia: hic iterum diſce quærere

medium, quo merearis viſitari à Virgine

Maria, nimirùm per devota ſuffragia & con-
tinua ad eandem emittenda ſuſpiria, per ſa-
lutare continuò ingeminandum Ave Maria.
Adde: Sancte Speritus, Oc. ut pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Per magniſicat cum Maria, Deum
magnifica ſæpé ſæpils, grata ac pia.
Dn audivit Deipara, quèd ab Eliſabeth
deprædicaretur Mater Dei, & quidem
beatiſſima, inter mulieres ſummè benedicta;
laudare & magnificare cæpit Altiſſimum, ut
Authorem bonorum ſuorum omnium muni-
ficentiſſimum, dicens: Magnificat anima
mea Dominum, &c. movere hoc tanto exem-
plo, ſemper & ubique, in foro & templo,

& ſatage, dare gloriam & honorem Largi-
rori

vl bono⸗
ue, in
adasd vit
mne goori⸗
Ade, ſi
lpripag.2
ME.

Denatiyi

MED
di prox

Oun
lüm
neonati
enixacllet
nium; ſc⸗a
unproxin
Neſinctie
Piniklita
Adde 5.

DI

unm Pir
V JOn
gle

1.
LA
requentil
karie,
Clurmnd.
n danctor.
oi Rlen
Udioeiul⸗
e urtt
i Virgir.
agia eor
lia, perle
Ae Mc
1. 254
A 3.
, Deunt
ai
bliebetn
Equiden
benedii
hmum, 1
niummumn
ncar uun
tantoeten⸗
tenpn
rem lar.

De infantia & atate Zeſu Chriſti. 29 5
tori bonorum omnium, Creatoriꝗue tuo;
dare, inquam, grates memento, ut liber
evadas à vitio ingratitudinis, & cujuscunque
vanæ gloriationis piaculo.
Adde, ſi placet: Sancte opiritus:, So. ut
ſuprâ pag. 284.
MEDITATIONES,
De nativitate, & Divi joannis circum-
ciſione. Luc. I.
MEDITATIUNCULA I.
Si proximo faves pio aßectu, eundem
refove reali efectu.
Ntao hic fidelis anima, quèòd non ſo-
lùm parentes & agnati, ſed & vicini
neonati, congratulabantur ſterili Matri, quòd
enixa eſſet puerum, dum ageret tantum ſe-

nium; ſic & tu lætaberis ſuper bono & for-

tuna proximi tui proſperantis pro imitatio-
ne ſancti exempli, cujuscunque agnati, ſeu
vicini Eliſabethici.
Adde: Santcte Spiritus, Go. ut ſupra p. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Dum ſpiras Spiritum, inſpirantem ſe-
querne Deum.
Non abſque Divina inſpiratione, ne-
glectà parentum omnium ſuaſione, Pa-
N 4 ter

296 Meditationes
ter & mater puerum Joannem cenſuêre vo- N
candum, poſtquam à Domino ſic ipſis fuerat
intimatum: quare non item & nos obedi- Deaom
mus Divinis inſpirationibus potiùs, quàm
mundi & hominum vanis ſuaſionibus ut
ſalvi ſimus è periculis & fraudulentis de-
ceptionibus: MII
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &c. Pp. 284.
MEDITATIUNCULA 3.

Solvere ſtude linguam, ſemper in lau- A
dem Dei condignam. V

perat,

luis pr

. . . . mittere
IT primum Joannes circumciſus fuit, WUte
. chanxca
lingua Zachariæ ſoluta remanſit, & quir eind
dem miraculose; ut is, qui non legitur pa- vem
. . . PX Vitginen
tràſſe aliud miraculum per vitam, ad minũs 5
in initio ejusdem daret probam, & argumen- 1
acculare

tum, futuræque ſuæ ſanctitatis notam: Diſce
continuò laudare Deum, & cum Zacharia Ercur
benedicere eum, propter tot & tam varia re- HWl
cepta è cœlo beneficia, dicendo cum eo de- Mm
votè: Benedictus Dominus Deus Iſraël, &c. ientae

de die, ac nocte. H Nunn
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, G&. ut „ iie
pag. 284. i. 284.

ME-

Cenluete,
X 105 Cbet.
tii, g
ſoonibu, .
dllenti

,,.
ULX;

per inlan
.

mcilus li
ltt, E gui
1legirurge
n, ad min-
NX Aounr.
notam: a
Iin ZYachari
talnyariate
ocuin eo
IUrnehd

iftte, Cel

N

de infantia & atate .Eſu Chriſti. 297
MEDITATIONES

De admonitione, quam Joſeph acce-
perat, dum deliberat, ut ſponſam dere-
linquat. Matth. io.

MEDITATIUNCULA I.

lenis probat aurum, tentatio homi-
nem juſtum.

A Ttende, qualiter divus Joſephus; Mariæ
Virginis ſponſus, voluerit occultè di-
mittere illam, poſtquam redux & domo Za-
chariæ eandem vidit, ac percepit gravidam;
etenim cùm eſſet vir juſtus ac bonus, noluit
Virginem traducere aut quidquam ei obji-
cere, multò minùs eam coram judicibus
accuſare: hic adverte, quèòd & quandoque
perſonæ ſanctæ agitentur tentationibus, ve-
latis velo alicujus apparentis bonitatis; & ro-
ga Deum, ne tentationi ſuccumbas, aut
à tentatore quocumque modo decipiaris,
quiscumque fis, etiamſi ſtas, vide ne cadas.
Adde, ſi placet: Santte spiritus, Oc.
pag. 284.

N 5 ME-

298 MWeditationes

MEDITATIUNCULA z.
Confdentes in Deum, tentationis non
ſentient ſiniſtrum efectum.
Om ſic ſecum deliberaret Divus, appa-

ruit ei in ſomnis Domini angelus, &
eundem liberavit à turbine, quo turbabatur
anxius, dum ipſi & Matrem & Filium, qui
naſci debebat, commendavit affectuoſius;
ex quo erudiris, quòd D. Deus nunquam
permittat hominem ſupra id, quod poteſt,
tentari; confide & tu firmiter in Deum, &
in tuis tentationibus hunc ſenties effectum.
Adde, ſi placet: Sancte opiritus, &c. ut
ſuprà pag. 284.
MEDITATIUNCULA 3.
De tranquillitate cordis Joſephini &
gaudio, ejusque ſideli patrocinio.
Uis cordis Joſephini tranquillitatem
dicet, & gaudium ſaris deprædicare
Poterit, poſt hanc viſionem & rei integram
cognitionem, ſcilicet omnimodam integri-
tatem ſponſæ, & Filii naſcituri Divinitatem:
ob hodiernam Joſephinam devotionem
propones ſingularem erga Divum Joſe-
Phum deinceps venerationem, utpore qui

apud

Gud alr

Mnrem,
Ee, Elen
ſer de ce
dce,
(prpag.

MI

uper:
Ber⸗

MEI
Lumm

Oed
ſcude
profciſe
lIarla,
in nativit
minimo,
mlistem
ceret ee
Inkliter n
bihaben

OLA.

tationinn
dunm.
Dinu, ,
angeluet
uoturbiben
t affectuoltr
ens nung u

quod potc

in Deum,4

Scfectum.
c, Cl I

LA,
ſephini0
troliui.
nngnllinten
Geyrrdien
relinege
damimter
Divinitaer
devotioner
ivum de
pore

e

De infantia & aætate Jeſu Chriſti. 299
apud Salvatorem, & ejusdem benedictam
Matrem, magna eſt in authoritate & hono-
re; & ſenties forte patrocinium, & multi-
plex de cælo, ipſo interveniente, auxilium.
Adde, ſi placet: Santte piritus, Oc. ut

ſuprà pag. 284.

.MEDITATIONES,

Super: Dum eſſet partui proxima,
Bethlehem accedit Maria. Luc. 2.

MEDITATIUNCULA I.

Quanti æſtimanda obedientia, docet
in facto Maria.
P edictum Auguſti Cæſaris, quèòd de-
ſcriberetur univerſus Orbis, & ſinguli
proficiſcerentu in civitatem ſuam, abiit
Maria, ſolo ſponſo ſuo S. Joſepho ſociata,
in nativitatis ſuæ locum Bethlehem, nec in
minimo attendit viæ aſperitatem, aut hye-
malis temporis rigorem, ut per omnia ſatis-
faceret edicto Cæſaris; hic formam accipe,
qualiter tu Magiſtratibus & ſæculi poreſtati-
bus habeas obedire ſanctiùs & exactius.
Adde, ſi placet: Santte spiritus, Gc. ut
ſuprà pag. 284.

N 6 ME-

300 Meditationes
MEDITAIIUNCULA zZz.

Si compatimur, (Deo ſc. patienti,
&e proximo indigenti) & con-
glorificabimur.
Ix intravit Maria in Bethlehem, & ſuc-
ceſſivè circuivit totam civitatem, ut ne-
ceſſariam inveniret habitationem, quin 4
multis foras mitteretur, pudibunda, & de-
riſui à nonnullis haberetur per omnia vere-
cunda; nec enim locus erat aut invenieba-
tur in diverſorio, ubi in extrema neceſſitate
reciperentur hoſpitio: Ex amore Eſu &
Mariæ hic diſce compati neceſſitatis & affli-
ctis, ſubvenireque derelictis; diligamus
autem, Fratres, proximum non verbo tan-
tùm, ſed opere & veritate, ſubveniendo
eidem cum realitate.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, & . ut
ſuprà pag. 284.
MEDITATIUNCUL A z.
Pauperem Virginem Matrem, pauper
ſequere Joſephum patrem.
Oacta igitur diva Virgo Maria ab omni-
bus derelicta abiit in ſuburbana Beth-
lehemitica, ad hoc extremâ neceſſitate ducta,

&

5

Ve
Lin u
Celte m.
(um ho
(ietn:
In, M
(coceris,
un le p
tiaz nilt
elde
bimur,
donabin
Ad
ſuprip
De tl

00

M

Lſu⸗

Ape
nalc
humilita

ne Der

inquam,
r nOS

LA 1.
. patieti
.

hem, El
Atem, n.
em, Glin!
unda, Ect.
Otmniz er.
t inveniebr.

a necelitan

e TEln
tis & afli.
diligumn
Verdo tan.

pveniend

u, ut
A 3.

renl.

jaabomm

ratecnc
4

n, —

De infantia & aætate Eſu Chriſti. 301
& in ruinoſa aliqua refugiens rudera, quæ
certè magis erant pro recipiendis beſtiis,
quàm hominibus apta, ibidem pernoctavit
quieta: Supportare S. paupertatis Chriſti
JEſu, Mariæ & Joſephi incommoda, hic
doceris, anima mea, per omnia, maximè
dum ſe præſentat occaſio pro hac tolleran-
tia; niſi enim compatimur Chriſto pauperi,
ejusque derelictæ Matri, non conglorifica-
bimur, nec promiſſis pauperibus præmiis
donabimur.
Adde, ſi placet: Sandte Spiritus, Gc. ut
ſuprà pag. 284.

MEDITATIONES,

De JEſu nativitate, & ejusdem in-
comparabili humilitate. Luc. 2.
MDEITATIUNCULA r.
ILſus vix natus, cæpit mori, & paſ-
honi esſt datus.
( Ape, ſi poſſis, anima Chriſto JESU
naſcenti devota, ejusdem in nativitate
humilitatem, ut nos exaltaret ſuper omnem,

quæ Deus non eſt, ſublimitatem, artende,

inquam, in quanta voluerit paupertate naſci,
ut nos qualificaret divites poſſe fieri: atten-

N 7 de,

302 Meditationes

de, qualiter vix natus hic magni conſilii
angelus cœperit mori pro nobis, & pati; ut
pro amore ejus hic patientes, poſſemus in
Domino, & pro Domino fæliciter mori,
& cœlo renaſci; hic exemplum habes im-
marceſſibile humilitatis, & nunquam pro
imitatione Eſu Chriſti ſpernendæ pauper-
tatis, eandem igitur imitare, & Chriſto
pauperi per omnia te ſtude conformare, ſi
animam velis beatificare: Beati enim pau-
peres ſpiritu.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &c. ut
ſupra pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.

paupen & humilis.
M Flirare ulteriùs, qualiter Diva Virgo
A fuerit neceſſitata Filium ſuum unige-
nitum reclinare in præſepio ,„ & Teponere in
beſtiarum ſtabulo; ſimul reflecte te ad reve-
rentiam, quacum eundem ibidem adorat,
ejuſque Divinam præſentiam; & quomodo
Pauperculis pannis Virgo Mater eum invol-
vat: quidni & nos tanto Principi ac Domi-
no perpetuam exhibeamus ſervitutem, ac
debitam ſemper & ubique præſenti præſte-
mus

mus rer
milispr
nMNum no

Adde
pra pa⸗
MIE
Ordinat
tio
R ime
Müna
Natiyita
dem yen

enmhomt
Pro nobis miſeris fit Deus majeſtatis

der angel
horum
ſaliri in
amore p
dde
pr Pu,

gnian
, Eepaien .
Poßſenu
eliciter nen
im habein.
unquam
“ zune
,‚& Crt
nformare,
Ati enim 1

,

Fitur, Gel

4 1.
majeſoi
§.
Diva V
ſuum undge.
LIeponere 1
Qeteadler,
idem adort
Equom
r eum imn
pia Don
pitutem,
enti pret⸗

De infantia & atate Jeſu Chriſti. 303
mus reverentiam, qui adeò pauper & hu-
milis pro nobis factus eſt miſeris, ut æter-
num nos fælices redderet in cœlis.
Adde, ſi placet᷑: Santte piritus, Gc. ut
ſupra pag 284.

MEDITATIUNCULA z.

Ordinatus amor proximi est elimina-
tio inordinati amoris proprii.
N interiore animæ, ſi volueris, attentè ru-
mina angelorum gaudia, & in Chriſti S.
nativitate ſeſta , licèt ſciverint angeli Eun-
dem veniſſe in mundum, mundare peccato-
rem hominem, ut ſic mundatum elevare ſu-
per angelorum Principatum poſſet eundem:
horum exemplo bono proximi & ejusdem

ſaluti inceſſanter ſtudeto, in nihilo attento

amore proprio. .
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, Gc. u
ſuprà pag. 284.

MEDITATIONES,

De paſtoribus, & eorum vigilantia
ſuper gregibus. Lac. 2.

ME-

304 Meditationes
MEDITATIUNCULA I.
Eſto parvulus cum ſimplicibus paſto-
ribus, & ſe tibi revelabit Chriſtus

Dominus.

Onremplare & mirare devotè, mi ſerve
Dei chare, qualiter D. Salvator, ſupre-
mus paſtorum Paſtor, neo-natus mundi Re-
demptor, dignatus ſit ſe manifeſtum facere
non magnis terræ Principibus, & ſupremis
totius Paleſtinæ Regentibus, ſed parvis
cuſtodibus caulæ pecuariæ, qui vigilabant
ſuper bono ſui gregis in vicinia loci ſuæ nati-
vitatis; tales parvuli ſunt, qui amant ſim-
plicitatem, & Domini noſtri ſanctam pau-
pertatem, quæ nobis ſignificatur per ſuam
infantiam; eſto igitur pauper & ſimplex,
& ſe tibi revelabit cœleſtis Rex.
Adde: Sancte spiritus, &. ut pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Muare D. IEſus pannos & paſtores
coram ſe voluerit convenire
Vauperes?

PEende „ quanto timore correpti ſint
paſtores, videntes angelum & lumen,
quo erat circumfuſus; ſed & attende, quèd
mul-

moltè m
audiente
Elvator
pauperes
Paryulus
cus; ide
Venite vo⸗
Amarorep
Pirin, ſn
co) & hoc
Vines in co
Ale, l

ln l.
KAeb!
Vilem in

D

„ℳN—
ſceretur!
ocpobie
uIlum D
tum in pr
itiones
niti Don
mundum
ſepemon

AI.
bus znte

Ne, wiſen
Vator, ine
us müncike
eſtumtae
& ſupren
ſed en
i vigilebe
oci ſue n
ammant ſin
nckarnpan
wt perſun

& ſimna

Uteg 194.
IA1.
0 altt
nwenire
comreſti
m lune
tenge, 4

De infantia & atate Zeſu Chriſti. 305
multò majori conſolatione fuerint repleti,
audientes nativitatem Meſſiæ, & neo-nati
Salvatoris totius mundi; hinc ſignificantur
pauperes per pannos, quibus involutus erat
parvulus Eſus, Amator pauperum mirifi-
cus; ideò pannos & paſtores coram ſe con-
venire voluit pauperes: vis & tu amari ab
Amatore pauperum, pauperem te facito in
ſpiritu, (nil inordinatè præter Deum aman-
do) & hoc opere ſeu facto adimplendo, &
vives in cœlo.
Adde, ſi placet: Sanéte piritus, Gc. ut
ſuprà pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Vilem in terris te facito, ut in cœlis
pretioſus fas Chriſto.
Iligenter nota ſigna, quæ ipſis dedit an-
. gelus, quibus inveniretur & recogno-
ſceretur neo-natus univerſi Dominus, dicens,
hoc vobis ſignum: Invenietis, inquit, par-
vulum Puerum pannis involutum, & poſi-
tum in præſepio, ex quo notandæ ſunt con-
ditiones eorum, à quibus ſe permittit inve-
niri Dominus, & ſunt humiles, viles, & per
mundum contemptibiles, qui nobis per præ-

ſæpe monſtrantur, in quo jacebat Redemptor

noſter:

306 Meditationes
noſter: fias igitur tibi, ò anima! vilis in ocu-
lis tuis, ſicut Chriſtus vilis propter te factus
eſt in pannis, ut fias cum ipſo pretioſa in
ſtellis & cœlis.

Adde, ſi placet: Sanäte Spiritut, Gc. ut

ſupr pag. 254.
MEDITATIONES,

De Regibus ab Oriente venienti-
bus. Matth. 2.

MEDIITATIUNCULA I.

Cum Magis dimitte amore IEſu peri-
tura, & ſies Deo gratior creatura.

Uis capiet, enarrabit, aur nobis dicet,
quanto devotionis & cordis affectu fla-
grärint hi tres boni, ſanctique Reges erga
neo-natum Regem Regum, Dominum no-
ſtrum Eſum Chriſtum, dum tanto itinere
ire, & ſine mora ad eundem videndum &
adorandum venire, non dubitavéêre: Quod
de facili colliges ex eo, quòd de-& relictis
omnibus bonis, domibus, familiis, regioni-
bus, & quidquid chari habebant, venerint
ad ipſum inveniendum: ex quo reſolves,
nulli rei parcendum eſſe, dummodo Crea-

tor

N&s
deri,
Ade

N
luitin

Ve⸗

Judeort
potuerit
terroge
batione
ge Rege
on time
Cunahee
honore
Myjelte
peccati
Donum.
Ae
pag
MMI
Aora

Ace

de

lisinde⸗
er telien
Pretioltt

, Ge 6

ES

Vepienti⸗

4 I.
Mhuperi
eatura.
Obis gice,
Saſkectukt.
Regeg ag
hminumn no.
ano itinere
idenumt 8
were u
le&ͤrellte
iis, tegon.
1t, Veneti
no relohee

nodo Ce⸗
1

De infantia & atate Zeſu Chriſti. 307
tor & Salvator noſter ]Eſus inveniri, poſſi-
deri, & Eidem ſanctiùs poſſit ſerviri.
Adde: Santcte spiritus, & . ut ſup. pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Initium ſapientiæ timor Domini ett.
Ix Jeruſalem advenerant Magi, ecce,
audacter interrogant, ubi natus ſit Rex
Judæorum, licèt facillimée conjecturare
potuerint, quèòd nova hæc & inopinata in-
terrogatio non modicum timorem & pertur-
bationem cauſatura eſſet, tum in ipſo Hero-
de Rege, tum in univerſo populo; diſce,
non timere ullum hominem vivum, cujus-
cunque etiam foret poteſtatis, dum agitur de
honore Dei & Divinorum, ſeu cultu Divinæ
Majeſtatis: diſce, nil timere niſi Deum, &
peccatum, quo Deus offenditur Summum
Bonum.
Adde, ſi placet: Sanéte opiritus, &. ut
ſup. pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.

Adoratio Magorum inſtruäctio esz
Chriſtianorum.
Cceptâ informatione, quèd is, quem
quærebant, naſci deberet in Bethlehem,

ſta-

308 Meditationes

ſtatim eò perrexerunt, & eo invento, in ap-

Paratu licèt ſat exiguo, nihilominus ipſum
adorant, bino ad terram uſque poplite flexo;
& Eum donaârunt diverſo munere non pa-
rùm pretioſo; quo peracto, ex mandato Dei,
per angelum ipfſis inſinuato, per aliam viam
reverſi ſunt in Regionem ſuam; horum Ma-
gorum ſanctiſſima actio, & Deo gratiſſima
adoratio, docet quemcunque Chriſtianum,
qualiter Salvator noſter in Sanctiſſimo Alta-
ris Sacramento adorari, coli, ac venerari de-
beat; licèt externis ſenſibus noſtris non ap-
pareat illa Majeſtas & magnificentia, quæ
requireretur, & intùs tamen latitat ſc. unà
cum humanitate Deitas immenſæ Majeſta-
tis, quæ adorari nunquam poterit ſatis.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &c. ut
ſuprà pag. 284.
MEDITATIONES,
De ſanctæ licèt Virginis Mariæ Pu-
rificatione. Luc. 2.
MEDIIATIUNCILA I.
Quiſine lege vivit, ſine lege beribit.
Ecogita, qualiter Diviniſſima Domina
noſtra iverit in Jeruſalem, maxime de-
vota Filium ſuum ex præſcripto legis obla-
tura,

1

ra, 1
lcerles
coceris
riorum
ves, le
data,
peribunt
Adde
ſuprüpag
N
Praæte

Vs
itd
Cem!
ſlcepit
guo p
Aliud d
ſipis (
imeone
ſun, &
dde
epripen

nt, in 4
Inus r
oplireſen
ere non n,
andaod
allamſin
horum.

0o graiin

Ohnſtumm,
iſlimo le.
Veneraride
ſtrisnonz.
entia, gu
itat Nc, und
e Majeſtr
itſars.
tus, Gl. I

N,

ariæ De⸗
LAI.
ge verii,
Ima Domi
maximec
legisol

De infantia & atate Zeſu Chriſti. 309
tura, ſeu ibidem in templo præſentatura,
licèt lege neutiquam foret ad hoc ligata: hic
docêris in facto obedire legi Dei, & ſupe-
riorum tuorum ordinationi; hoc fac, & vi-
ves, ſi enim vis ad vitam ingredi, ſerva man-
data, aliâs qui ſine lege vivunt, ſine lege
peribunt.
Adde, ſi placet: Sanbte öpiritus, &. ut
ſuprà pag. 284.
MEDIIAIIUNCULA z.
Præter JLſum & ſidena hic cum

Simeone nil deſidera.
Uis contentamentum, quis internum
Simeonis explanare poteſt jnbilum-
Quem ſenſit, dum in ulnas devotiſſimus
ſuſcepit Eſum, qui tam dulcis & tantus fuit,
quèd præ nimio amore in hac vita nihil
aliud deſideraverit, quàm in pace mori;
ſi vis contentus vivere, & ſanéctè mori cum
Simeone, in hac vita aliud nihil quàm JE-
ſum, & quæ JEſu ſunt, debes deſiderare.
Adde, ſi placet: Santcte Spiritus, G&. ut
ſuprà pag. 284.

ME-

310 Meditationes
MEDITATIUNCULA z.

Oblationem oblatione compenſa, per
crebra devotionis penſa.

Ic & oculos in Matrem Dei conjicito,
& vide, quanta cum reverentia ipſa
ſuum æterno Patri offerat Filium, & ſimul
cogita, quomodo ſe Filius ipſummet offerat
æterno Patri pro amore noſtro, & ſalute
omnium noſtrûm; pari modo ſæpè ſæpius
te offer Deo, ne ſis ingratus pro toties, ah
toties! recepto beneficio.

Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, G&. ut
ſuprà pag. 284.

MELDIIAIIONES,

De fuga Ægyptiaca. Matth. 2.

MEDIIATIUNCULA E.
Diſce obedientiam, imitare D. Joſe-
phi obſervantiam.
H' benè adverte, quicunque ſtringeris
voto S. obedientiæ, quàm obedierit
promptè optimus Joſeph inſinuationi ange-
licæ, ſibi factæ de nocte, ut acciperet Pue-
rum & Matrem ejus, & fugeret in £gyptum;
non eſt hic ſanétus vir tergiverſatus, non fuit
con-

Contt

pterl

incon
aut p
rom
gilkran
ſolephi
Adde
hri po⸗
MI

Liuen

Ene
Gern
Dantlum
e iran
ualitet
cutiones
imitemu
um pati
tientem,
1atorem.

Adde,
lnri bag.

Conitin
erentai
n, Kln
nmerofket
9, Ell
ſrde lgi
0 toties,1

r, Gl

E,
lutth
LA1.
re e
.,
lue Cringen
im obecle
ationing

cciperetlt

gbr
tus, nont
ℳ

De infantia & atate Jeſu Chriſti. 311
contrariatus, nec voluit eſſe excuſatus, pro-
pter hyemale v. g. tempus, ad itinerandum
incommodius; nec quia vias ignorabat,
aut populus idololatra & perfidus erat;
promptẽè ſic ſemper obediendum etiam Ma-
giſtratui exiguo occulto ſeu ignoto, ex S.
Joſephi magnifico exemplo.
Adde, ſi placet: Sancte oͤpiritus, &c. ut
ſuprà pag. 284.
MEDITATIUNCVULA z.
ILſu exemplo perſecutiones ſuſtinea-
mus & paſſtones.
Enè conſiderandum eſt, qualiter Re-
demptor noſter, licèt Dominus domi-
nantium, fugiat, & declinet crudelitatem,
ac tyrannidem alicujus Reguli terreni, &
qualiter à juventute ſua incipiat pati perſe-
cutiones pro noſtra inſtructione & ſalute;
imitemur & nos conſtanter & amanter JE-
ſum patientem, & Mariam Matrem compa-
tientem, & utrumque ſentiemus remune-
ratorem.
Adde, ſi placet: Santcte spiritus, G&c. ut
ſuprà pag. 284.

W (†X)
ME-

312 Meditationes
MEDITIATIUNCULA 3.
Labor Ikſu, Mariæ, Joſephi, tuam
ſegnitiem confundit, 6 fili!
AIende ulteriùs, quomodo & quâm ſol-
licitè & cautè ſanctiſſima Mater porta-
verit dilectiſfimumm Filium ſuum in ulnis
ſuis, & quòd plus ex compaſſione, ob frigus
& incommoda, quæ patiebatur Divinus In-
fantulus, ſuſtinuerit, quàm ex labore & pœ-
nis in eodem tanto & tam difficili itinere,
deportando habitis, quod iter ipſos con-
duxit in terram peregrinam, ignotam ac
alienigenam, ubi coacti fuêre vitam ſuam
propriis manibus ac laboribus ſuſtinere la-
borioſiùs: diſce habitationis tuæ locum pa-
rùm curare, modè Dei gloriam, tuam &
proximi ſalutem valeas procurare; nec enim
habitus aut locus facit Monachum (homi-
nem) ſanctum, ſed ſancta vita & continuum
virtutis exercitium.
Adde, ſi placet: Sancte spiritus, Go. ut
ſupra pag. 284.

MEDITATIONES,

De crudeliore Innocentium truci-
datione. Matth. 2.

—

ME-

quan
derbi⸗
Deum/
Ur Here
Aherbi⸗
yitium
cdhere,
ſetudit

WAde

De infantia & ætate Zeſu Chriſti. z13
MEDITATIUNCULA r.

Vita ambitionem, iram & ſuperbiam,
ne in Herodis incidas inſaniam.

Aumigen Xhorreſce hic rabiem & furorem Hero-
el one dis, qui ut primùm audivit tres Magos
in un per aliam viam ad propria reverſos eſſe; ac

bligt uſimul intelligens, quod acciderat in die Pu-
neh. rificationis Mariæ, imperat furibundus oc-
de e cidi ſeu trucidari omnes parvulos, qui repe-
Uiie rirentur in Bethlehem & locis vicinis: Ecce,
los on quantum homini noceat ambitio, ira & ſu-
not perbia! quæ eundem impellit, ut & contra
un ſuun Deum ſe erigat, quemadmodum fecit infe-
inete l. lix Herodes: quare deteſtare, anima mea,
ocine. ſuperbiam & peccaminoſam iram, & fuge
ennne vitium ambitionis, & cum Chriſto intimè
neceiin ſcctare, & ama virtutem humilitatis ac man-
n mom. ſuetudinis, & cum eo in cœleſtibus exalta-
önindun beris.
Algdde: Santte Spiritus, &c. ut ſupràâ p. 284.
,GE MEDITATIUNCULA z.
Parvulisplus profuit tyrannus, quàm
ES noctit.
n trce O Quantus hoc in itinere fuit dolor animi
Eſu Salvatori noſtro! Videnti (omnia:

MbS enim

314 Meditationes
enim nuda & aperta erant oculis ejus Divi-
nis) tot innocentiſſimos parvulos tam cru-
deliter & horrendè pro amore ſui mactari,
cedi & mori. Docèris denuò, quòd nemo
tyrannus ſit pertimeſcendus, cùm facultatem
non habeat niſi in corporales ſenſus, ſic ſo-
lum Deum time, & ama, & ſalvus eris per
ſæculorum ſæcula.
Adde: Santcte Spiritus, Gc. ut ſupra p. 284.
MEDITATIUNCULAz.
Uli moriaris, partun cura, modo in
morte ſit anima pura.
Ttende immanem barbariem militum,
in quibus nec minimus remanſerat hu-
manitatis ſenſus, qui abſque ullo reſpectu
ætatis, ſexus aut matrum cooperuerunt quas-
cunque plateas corporibus mortuis horum
innocentium: diſce, parum referre, quo
tempore aut loco moriamur, modè fiat in
& cum gratia Dei, pro ejusdem honore &
loria, & in ſancta memoria.

Adde, ſi placet: Sancte spiritus, Oc. ut

ſupra pag 284.
MEDII ATIONES,
De reditu ex Ægypto. Matth. 2.

ME-

4 ,
gelo!
linquu
hunti⸗
mum.
mino!
Mare
aullir,
letre Mo
Glat aut

morep⸗
utquane

bono afh

(onlolar

AMdde
ſupr a

M
Ad ma

4
Ene (

1 eclit⸗

8 eſas.
0S tan ar
ſui madn
m faolle
enſus, 4d
ſalxyus Ciü

tſuprap
ILA .
4, MMO)
54.,
n militum.
nanſerk N-
o relhett
Tuerunt q
nOttGis hon
n ekerte,
, modd it
demn honor
irits, G

NES

Manhi

1

De infantia & atate Zeſa Chriſti. 3 15
MELDIIATIUNCULAr.

Deus affictos ſolatur, dum Joſeph ex
Kgybto revocatur.

Ecogita, quæſo, cum admiratione, quèd
ſeptennio integro completo incolatũs
XÆgypriaci à Salvatore Joſeph iterum ab an-
gelo Dei fuerit monitus, tempus eſſe dere-
linquendi Ægyptiaci incolatüs: inſimul
nuntians ei, mortuum eſle Herodem peſſi-
mum Domini perſecutorem: hinc ei à Do-
mino ſit mandatum, ut accepto Puero cum
Matre Judææ repetat incolatum: Ex hoc
erudire, anima Chriſtiana, quòd cœli &
terræ Moderator nullum unquam derelin-
quat aut obliviſcatur, qui pro ſui nominis
amore patitur, aut tribulatur, licèt permit-
tat quandoque, ut pauco tempore pro ſui
bono affligatur: ſi affligaris, cur hic non
conſolaris?
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, Gc. ut
ſupra pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
Ad mandata ſuperiorum indifferens,
debet eſſe verus obediens.
Bkne capeſce, anima devota, quòd hic
reditus factus fuerit multò difficilius
O 2 &

316 Meditationes

& laborioſius, quàâm exceſſus terra patria
fugitivus: etenim Dominus noſter jam factus
grandiuſculus, non poterat, ut primùm, por-
tari commodiùs, nec ad ambuiandum ſuffi-
ciens erat Eſus, nimis adhuc juvenculus.
Hic diſce, obedire promptiùs iis, quos tibi
mandatarios præpoſuit Deus, ſive abeun-
dum, ſive redeundum, ſive ad dexteram,
ſive ſiniſtram fuerit mandatum & eundum.
Adde, ſi placet: Sancte spirins, Oc. p. 284.
MEDITATIUNCULA z.
S& Deus defenſor, quis tibi erit
offenſor?
R Edux Joſeph in Palæſtinam, audiens,
Archelaum loco patris ſui pro regno
accepiſſe Judæam, timuit illè ire; hinc
juſſus eſt petere Nazareth, Judæam præ-
terire: per quæ docemur, nunquam fiden-
dum eſſe propriis viribus, exponendo nos
temerè tentationibus, aut periculoſis occa-
ſionibus, niſi Dominus fuerit Auxiliator,
Inſpirator & Defenſor noſter, per implora-
tam, ut decet, Divinam ſuam gratiam, quàâ
freti & adjuti evademus omninè illæſi ſeu
impolluti, quamcunque Dei & hominum
disgratiam.

Adde: Santcte opiritus, &c. ut ſupra p. 284.
M.

Aral

E

quam!
nore .
rina ſa⸗
Uus legis
5
lac uce

ominer

lice,

Dei ſery

amüco
Deum
nonniſt
Ad
ſuprip⸗

tetra Pe
ſamkkk
timüngr
andum
juven
is, gunti
d dextett
Neundun.
1Gc.,.
14 3.
tili eri

, alldiens,
Ro repne
9 ire; hun
adeam n

nquam ſcder

ponenco 1

riculoſtsoe:

it Auuilum

per imphe

gratiam,4

nind illel

& hom

tſuptah

De infantia & etate Leſu riſi. 317
MEDITATIONES,

Maria dum templum repetiit, Filium
amiſſum reinvenit. Luc. 2.

MEDITATIUNCULA I.
dArdenter ama Deum, creaturas verò
nonnife propter eum.
Epende „qualiter Dominus JEſus in Je-

ruſalem manſerit, & in templum, tan-
quam Patris ſui domum, iwerit, & pro ho-

nore Dei orationes ibidem fuderit, & do-

ctrinà ſuàâ lumina quædam falutis Doctori-
bus legis fuſius infuderit: Illuminare & tu
hac luce veritatis, quæ illuminat omnem
hominem venientem in hunc mundum, &
vide, pluris eſſe æſtimandum honorem &
Dei ſervitium, quàm carnalium parentum
& amicorum mundi omnium affectum: ama
Deum propter ſe, omnem verò creaturam
nonniſi propter eum.
Adde, ſi placet: Sancke Spiritus, Ec. ut
ſuprà pag. 284. .

(†)
ο3 ME-

318 Meditationes
MEDITATIUNCULA z.
Dole unicè dolendum, ſi perdideris (ne
dicam, ejeceris) ex corde tuo Do-
minam JEſum.
POn lera ,ſi poſſis, afflicti cordis, Virgina-
lis Matris Dei, doloris pondus, quo do-
lebat, quaſi immenſo pondere oppreſſa, dum
ad ſponſum & parentes ſine dilecto Filio
JEſu invento venit tota defeſſa; ò quot ge-
mitibus & lachrymis illà nocte lachrymoſa
ingemuit! & attende, quanta, mane facto,
cum diligentia in Jeruſalem redierit, ut quæ-
Teret, quem perdiderat, ut inveniret di-
lectum, quem tota ex anima diligebat. O ſi
flevit Virgo Deipara amiſſum Dominum E-
ſum Filium Dei & ſuum, ſine ulla culpa ſua,
quid non eſt faciendum illi, qui cundem de
corde ſuo pellit, & expellit per peccata &
graviſſima crimina, ſceleraque in immen-
ſum quaſi multiplicata?
Adde: Sancte spiritus, &c. ut pag. 284.
MEDITATIUNCULA z.
HMic dolenda doleas, ut ibidem gaudia
invenias.
Uis mortalium omnium ſufficiens erit

exprimere aut capere dilectiſſimæ Dei
Ma-

—

rs
beagis

Quod 11

1

lium,
tædio
inveni
rendun
igiture
ejusden
cum ip
poſtqu
feceris
Adde
ſuprlpg
U1
Deyin]
ſi

MEI

doe
On
liſ

las San

etorume
Conctor ,
Unperaor
pergor,

A 1
ideritſ,
tuo Do.

is, Vitd.
us, glat⸗
ppreſſid
lilecto kln
quorg.
lachwyml
mane ſiche
eripultqur⸗
enirer di
ebat. Oi
ninut -
aclpalu,
cundemce
er Pecca
e in immer

tpag. 284.
ULA

dem gali

ſuſkicienm
eCtiſſime!

De infantia & atate Jeſu Chriſti. 3 19
Matris Mariæ gaudium, dum in templo, in
legis Doctorum medio, invenit amiſſum Fi-
lium, Salvatorem noſtrum, cum ſui tanto
tædio perditum? Erudire, quòd ſi Eſum
invenire velis cum gaudio, eundem hic quæ-
rendum eſſe cum dolore pio; vehementiùs
igitur doleas per peccata hic amiſſum Deum,
ejusdemque ſancta chariſmata, ut ibidem
cum ipſo invenias ſanctiora & meliora bona:
poſtquam te pœnitendo hic debitè confeſſus
feceris reum.
Adde, ſi placet: Sancte spiritus, G&c. ut
ſupràâ pag. 284.

MFEDIIAIIONES,

De vita JEſu à duodecimo ad trigeſi-
ſimum uſque annum. Luc. 2.

MEDITATIUNCULA I.
Quòd tutius ſit ſubeſſe, quàm præeſſe,
docet I Eſus in facto expreſsé.
CGnremoplare attentiùs ſanctum Evange-
liſtæ edictum, quo ſanctè aſſerit, quòd
JEſus Salvator, omnium Redemptor & uni-
verſorum Creator, Rex Regum, cunctarum
conditor ſanctarum legum, cœli terræque
Imperator, tantarum creaturarum potentiſ-
△ 4 ſimus

320 Meditationes

ſimus Moderator: Erat ſubditus illir, id eſt,
ſuis parentibus: & diſce pulvis & cinis, etiam
obedire minimis, exemplo tanti Salvato-is,
qui omnmibus ambis præeſſe, & ſtare loco
moderatoris, ſed impoſterum ſtude cum
JEſu omnibus ſubeſſe, ad tui melius eſſe.

Adde, ſi placet: Santte spiritus, &c. ut
ſup. pag. 284.

MEDITATIUNCULA z.
Miranda imitare IEſu facta, ejus dem

& practica mirabiliora alta.

A Gcurar notare ſatagito, quàm abſcon-
ditam hic per omnia ſubditus duxerit
vitam Eſus, non tamen otioſam otioſus,
ſed beneè, ſanctèque & multùm utiliter occu-
patus, templum frequentiuùs viſitando, ſanctis
orationibus in-& attentiùs vocando, ab ho-
minum converſationibus ſe omninò abſtra-
hendo, Virginem Matrem adjuvando, divo
Patri ſeu nutritio Joſepho ſerviendo, ſic at-
teſtante divo Evangeliſta Marco; ex quo
gaudium tibi ſit cum IEſu altiùs potius ſilere,
qum verba incautè parùm caura & non exa-
minata miſcere, cum ſcandalo proximi &
malà ædificatione ſæculi; ne aliquando pœ-
ni-

4

0 Hone

M
Nu

nut.

Ana
liſt⸗
Pientit
que grar

cent Dom

taverit

Dleonci

ultüm

& nos h-
Ori nol
d hodn
diüs,
ehim h
ſen capt
efſicacin
dies voc

guentis

lu, ilch
Cnigeien
Sayi,
ſtare lar
ſtude
eliugel
tut Ge.

LA:.

4, eitudn
Nolta.

Im ablcon-
s Oxeti
n Oriolu,
NWrer ocr.
And ſant
Ando, D
nmind abl⸗
Wwando, dn
lendo, i
rco; &
5 poriis G
ta & noner
1o prorini
liquando

1

De infantia & atate Zeſu Chriſti. 321
niteat, ſæpè incautè locutum fuiſſe; diſce
cum Chriſto ſanctè & altum ſilere.
Adde, ſi placet: Santéte Spiritus, &c. ut
ſuprà pag. 284. .
MEDITATIUNCULA z.
IEſus mirabilia egit abſconditus, quæ
nunquam ſußciens est imitari
diſcipulus.
Andem conſidera, quæ dicit S. Evange-
liſta, quòd JEſi us proficiebat ætate & ſa-
pientiâ apud Deum & homines, admirabili-

que gratiâ; ex quo luculenter colligere licet,

quèòd longè altiora myſterioſiora & plura fe-
cerit Dominus, quàâm S. Evangelium de Eo
notaverit compendioſiùs, & licet ſic fuerit
abſconditus, quòd tamen non omiſerit eſſe
multùm ſuis & nobis proficuus; diſcamus
& nos hoc Salvatoris & perfectiflimi Ma-
giſtri noſtri exemplo, abſcondi arctins, &
ab hominum converſatione elongari lon-
gius, quantum fuerit pofſibilius; medium
enim hoc eſt ſingularius, & ad obtinendanz
ſeu captivandam gratiam Dei & hominum
efficacius; in ſolitudine enim ſolitarius au-
dies vocem Domini Dei tui, tibi ad cor lo-
quentis in ſilentio frequentius: Ahl loquere
O 5 —

322 Meditationes

unicè anhelo, in eam me clementer intro-
ducito) verba vitæ, quæ habes, æternæ, be-
nigniùs auribus anime meæx, & efficacius
ingerendo. Amen.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &c. ut
ſuprà pag. 284.
r d s t: (†): t
Meditationes pro Feſtis anni
principalioribus, aliis quoque tem-
poribus applicabiles. Et
I. Pro Natali Domini, in quo
gaudent omnes angeli, cantantes
cum jubilo, gloriam ſoli uni DEO.

MEDITIATIO I.
De Nativitate Domini. Luc. 2.
Dipoßitio B. Mariæ ad prodigioſum
ortuin Meſſiæ.
§ Anctiſſima Virgo Maria vix Bethlemitica

ſubintraverat rudera, & continuò eam

informant ſydera, quòd ibidem DEI

ſponſo ſuo Joſepho mox inſinuat, & neceſ-

& mihi, Domine Eſu! in ſolitudine (quam

Filium brevi ſit paritura; quæ nova nuntia

ſarios

r
ſarios 5
Paupett
Lidiſti

as in g

tus in al
ceamen
de capit
manusi
tollit,
Diyiniſt
deat, ſi
lignis ſn
ſublicia
Mwiarur de
ſonlepre
lde une
cahlam in
wonſolüm
Uicinis ac
tem tans

uas omne
mundum
entem

Biollmyl

Ejugiter
huaritatis

er Indo.
terne, d
E ellrri

, 6 R

lis annt

guetem.
Et

/
ntantes

n DEO.

I.
Luc. 1.
digioſin

ethlemine
ntinuden
bidem D
1oVa nuhtl
t, & nect
ſani

pro Feſtis anni principalioribut. 32 3
ſarios Divino partui panniculos adaptat de
paupertatis ſacculo: paupertatis amatrix ri-
gidiſſima Maria; Maria parat faſcias repoſi-
tas in gremio, Joſephus orationi vacat poſi-
tus in angulo; Maria ſolvit de pedibus cal-
ceamenta, de humeris candidum pallium,
de capite peplum, & flexo utroque poplite,
manus in altum erigit, & oculos in aſtra at-
tollit, ac concluſum in maternis viſceribus
Diviniſſimum Infantulum, ut in lucem pro-
deat, ſupplex exorat, Joſephus aſportandis
lignis ſubmittit humeros, & ad domeſtica
ſubſidia occupat manus, ut nihil obſequii
patiatur deeſſeé, quod Filio ſuo nutritio &
ſponſæ prætioſiſſimæ poſſit prodeſſe: & ecce
lux de ſupernis affulgens antro, animalium
caulam in angelorum transmutat aulam, ut
non ſolùm Divo Joſepho ſplendorem, ſed
vicinis ac remotis ſpectatoribus coruſcan-
tem transfuderit fulgorem. O cœlica lux!
de SS. Trinitatis triclinio orta, quæ illumi-
nas omnem hominem venientem in hunc
mundum, illumina & immundam meam
mentem, ut in meditatione hujus prodi-
gioſi myſterii ſuccendax amoris Divini igne,
& jugiter exardeſcam abſorptus in fornacem
charitatis perpetuæ. Amen.
6 Adde,

324 Meaitationes
Adde, ſi placet: Santte Spiritus, Gc. ut
ſuprà pag. 284.

MEDITATIO II.
De Nativitate Domini.

Hoſpitibus ſuis Magnates gratioſi ſo-
lent eſſe hoſpites.
Um media nocte ſilentium tenerent
omnia, & in altiſſima cœleſtium con-
templatione abrepta flecteret Maria, cœpit
paradiſi inebriari deliciis, & benedicti ſui
in ventre fructs perſentire motum, partůs

. prodromum : eodem quoque inſtanti tem-

poris prodit de utero Virginis, abſque læ-
ſione clauſtri ventris, originem dans ſalutis,
nullos in parturientis Matris infligens viſce-
tibus dolores Infans cœleſtis, quæ in ſui
conceptione nullum ad-aut præmiſerat ſen-
ſum delectationis, nec labem carnis, nec
illecebram mentis. Noluit tamen gratioſiſ-
ſimus hic Divinus Hoſpes novem menſium
habitaculum deſerere, quin Divinam ſuam

hoſpitem munificis hoſpitaliratis beneficiis

adornaret, & piâ liberalitate antecedenter
remuneraret, tranſcribendo in Beatiſſimam
Matrem ſuam omnes naturæ dotes, varias

de

rn

le ſupern

ſas copia⸗

cellenrn

muliere⸗
holpitiu
ac inno-
tis benen

tlione ve

heciebr

qui 4te⸗
digne e⸗
hofpitan
ſanckom
umn Aec⸗
inutumg
Cusapüihn
Adde,
ſupra bag
M L
1

Mativ;

Um
Vide

uerhlun

t, Ge. 1

Il.
ni.
gratihj
lun teneter
leſtium con.
Maria, eni
bencdliclii
tum, alti
Ntantitem-
Ablqgaelx.
dansalure⸗
ligens rilt⸗
„ que in li
Einilerat ſe⸗
d Carnis, M
men Gretlc
vem menu

Divinamſu

ratis beneii
antecelen
n Beatiſinn
dotes, Mn

pro Feſtis anni principalioribus. 3 2 5
de ſupernis divitias, & gratiarum immen-
ſas copias, omnigenasꝗue chariſmatum præ-
cellentium prærogativas, nulli inter omnes
mulieres participatas. Eja fidelis anima,
hoſpitium in corde tuo neo-nato Eſulo para
ac innova, & parata tibi ſenties hoſpitalita-
tis beneficia; ſi nimirùm fide vivꝗ, ac devo-

tione verâ receperis contentum ſub ſacris

ſpeciebus Euchariſticis Divinum hoſpitem;
qui à te non recedet, aut non abibit, donec
dignè communicanti, aut celebranti, ſeu
hoſpitanti ſe priùs reliquerit prætioſiſſimas
ſanctorum deſfideriorum gemmas, piiſſimo-
rum affectuum theſauros, & altiſſimarum
virtutum gratias, ad ſalvandas & ſanctifican=⸗
das aptiſſimas animas. Amen.

Adde, ſi placet: Santcte spiritus, Gc. ut
ſuprà pag. 284.
MEDITATIO III.
De Nativitate Domini.

Nativitas Nati ingentia aßfert gau-
dia Matri.
Um enixa Filium Virgo Mater deſertum
videt uterum, & jacentem coram ſe
puerulum, neo-nato Genitori ſuo nova Ge-
07 nitrix

326 Weditationes

nitrix caput devota inclinat, & quem pepe-
rit, adorat; reſplendentem Mater aſpicit
Filium, & exultantem reſpicit Filius Matrem.
Quis mortalium capiet gaudia enixæ DElI
parentis? Quis Mariæ compræhendet jubi-
los, quibus cor ejus fuit adimpletum, poſt-
quam venter benedictus erat fœtu concepto
evacuatus? Strato in terram Eſulo toti nu-
do, adſtravit ſeſe Mater lætitiæ exceſſu tota
perfuſa; abblandientem Filiolum puerpera

cœleſtis ſalutavit ſuaviſſimo alloquio, & en-

comiis honoravit mellifluis, dicens: Salve,
ah ſalve millies, Deus meus & Dominus
meus! delicium cordis & Filius meus bene-
dictus! Benedicta ſit dies, benedicta ſit hora
natalis tui deſideratiſſimi in mundum ad-
ventũs! exoſculor ſacratos pedes tuos, ò Je-
ſule! cui angeli ſunt ſcabellum, cui cœlum
thronus, & habitaculum paradiſus: labia
tua puriſſima exoſculari verecundor, dum

Filium meum Deum eſſe contemplor: Te

Filium meum eſſe conſidero, & tecum æter-
num uniri deſidero! Accumbe, anima de-
vota! ſtratæ ad terram Matri Divinæ, &
coadora tuum Salvatorem Deum, natum
pro te hominem, ut qui tuam aſſumpſit car-

nem, tuam nunquam deſerat animam, ſed

calmn

y.

eumn ad

Eeternal
Adde
ſupra pe
M!

Lximi
erga
Rar
Phr
natum]
cum mit
titisan
mons vel
Eine ſolor
ſephe!
uellulun
Uin Marre
u Præ

(dolain

ſillimam
tem:

rentiali

E ſacra
tantem,
um Den

Ilempen
Marer i⸗
lius Men
a eni⸗
hengaß,. .
letun . 1.
TincONe
Efulo twin.
2 excelli n
lum Pleßre
gnio, Een⸗
icens: Kle
& Dominn
melsbene⸗
a ſt hora
Uundumm ad
STmOs, 0t
, cui Colun
diſus: Iii
Undor, dun
templor:
X tecumæe
e, animmt
Diyine,
eum, M
Allumpſte⸗

aAnimam, 5

pro Feſtis anni principalioribus. 327
cam ad Divinitatis participationem elevet,
& æternaliter conſervet. Amen.
Adde, ſi placet: Santte opiritus, &. un
ſuprà pag. 284.
MEDITLTATIO IV.
De Nativitate Domini.
Eximia erat in Joſepho & Mariag
enga natum Jeſulum reverentia.
O Rantern extra nativitatis antra Joſe-
phum mirificus circumdat fulgor, & ad
natum JEſum compellit in ſtabulum; quò
cum mira veneratione reverſus Divus Nu-
tritius pater procidens adorat Infantem, præ
amoris vehementia & devotionis teneritu-
dine ſolutus in lachrymas. O extatice Jo-
ſephe! quid primitùs miraris? An bellulum
puellulum è ventre ſponſæ tuæ progenitum:
An Matrem genibus provolutam? An deco-
rum præ filiis hominum JEſulum? An ſpe-
cioſam inter mulieres puerperam: An gratio-
ſiſſimam neo-nati ſpeciem ad baſia invitan-
tem?; An dubiam Genitricem, præ reve-
rentiali timore oſculum dare ambigentem,
& ſacra Infantis membra contrectare dubi-
tantem? Etenim muliebris timor humana-
tum Deum contrectare metuebat, aſt mater-
nus

328 Meditationes
nus amor nudam corpuſculi affiliati carnem
fovere convincebat: à contactu Filii mater-
nas manus retrahebat reverentia, ad am-
plexum manus extendebat plorans ESUS,
infamtili vagitu ambiens gremium Matris,
& protegi in ulnis Genitricis? O tenerrime

Sponſe mi Chriſte! quorſum tendunt la-

chrymæ in die Natalis tui? Cur ab homine
ſollicitas auxilium, qui auxiliator meus es,
& protector omnium: cur ad abjectiſſimam
humiliaris paupertatem, qui es æternæ Rex
gloriæ, & infinitæ Poſſeſſor Majeſtatis exal-
tatus in cœleſti ſolio per ſæculorum ſæcula:
Confiteor ego homuncio miſerrimus, &
erubeſco jactantiæ meæ proterviam, qui
velut vilifſimus terræ vermiculus profundari
in abyflum, & omnibus gratiis privari me-
reor, niſi tu miſericors & propitius Deus
tuâ me ſuccolles clementiâ, & tuam ſuppe-
dites veniam. Amen.

Adde, ſi placet: Sanbdte opiritus, Sc. ut
ſuprà pag. 284.

X* X
*

eddidit

Jeſum

Vit,

Evie

nus

vinum P.

ſinu exce

Virinal.
o Nols
Minſane
ettime di
Kinum uirr

Ellius lach

Uterque ar
eyibtat,

Maer den

pedes tal

Obedienn

ua, ul

membra

lla übere

Oe prona

liani Carnen
uFlüm.
tia A.
Nans
nium N
Otenenn
1 tendun.
ur ab hons
iator meutt
bjectiäimn
es eterne Ne
ſgjeſtanigenl.
onun ſrcul
rimus, &
Wiam, qui
SPrOfondi
SPrari n
topitins De
wamun

nit, Ge

„

pro Feſtis anni principalioribut. 329

MEDIIAIIO V.
De Nativitate Domini.
Jeſum Virgo pannis invol vit & lacta-
vit, quem in præſepio inter ani-
malia reclinavit.
LDace tandem fœmineo pudore marer-

nus triumphavit amor, & animoſam
reddidit Mariam, quæ levatum & terra Di-
vinum Puerum ambabus ſtrinxit manibus,
ſinu excepit, & pectori tenerrimè appreſſit
virginali. Contemplare hic, pia anima, mu-
tuos Prolis & Virginis aſpectus, reciprocatos
utriuſque amplexus, & redditos invicem te-
nerrimæ viciſſitudinis affectus: Mater pri-
ſtinum timorem repetitis compenſat baſiis;
Filius lachrymas riſu ſapientiſſimo excutit;
uterque amoroſis oculorum jaculis amorem
evibrat, & affabilitatem infolitam fpirat:
Mater panniculos profert, Filius manus &
pedes faſciis offert; illa involvit, iſte ad
obedientiam corpus ſolvit; illa explicat ge-
nua, quibus Filium excipit, iſte comprimit
membra, quæ pannis obvolvenda ſubdit:
illa ubere de cœlo pleno lac porrigit, iſte
ore prono ubera ſugit: Puer frigore riget,
Ma-

330 Meditationes

Mater frigentem calore refovet, & medium

inter boyvem & aſinum reponit Eſum, ut
bruta hæc animalia cognoſcerent cœli ac
terræ Dominum, cui inclinant genua, & ſuo
more venerantur Unigenitum. O ingrata
mortalium pectora! què uſque brutis eritis
ſtupidiora, quòd nec genua curvatis Re-
demptori veſtro? Videtis Deum veſtrum, eui
non eſt locus in diverſorio; & tamen inſen-
ſati luxuriatis per diverſoria; Deus veſter
alget in ſtabulo, vos caletis vino; Deus
veſter diem natalis orſus eſt cum lachrymis,
vos natalitia feſta agitis in tripudiis: Deus
nodico lacte paſcitur, vos gulà ſaginamini,
& deliciis inebriamini: Deus velut Infans
lachrymatur, innocentiæ præbens teſtimo-
nia, vos conſcientiæ aggravatis onera &
peccatis peccata. Flete & plorate mortales

Perverſas vias veſtras, quas cæci calcâſtis

ruentes ad interitum; reſpicite, quod de
cœlo affulſit lumen, ut veſtram videatis va-
nitatem; redite ad cor, ut dirigat ſemitas
veſtras neo-natus JEſus, qui vobis factus ho-
die eſt via, veritas & vita. Amen.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &c. ut
Pag. 284.

ME-

j
MEI
De

Veo.natt
ſt⸗
EHexi
Htum
Virgo &l
menſam al
lajeſtaten
,& qu
aljus admm
4 —„
troniri, &
3

8 7
maa de p.
13

G Cun e
ülem dlesn

—

em trivial
ſuman
DAlonem
Dro ldte
no ſ, a0
tatrem (
iute dilee
es, quodd
Ent unica 8
Aicunque

1, Emelin
t CPſnn
erent on
tgennu e
m. 0 ½
le bruti
4 curya
Imveſttune
E tatnenitls
Deus feie
8 Vino; Den
um lar
uclis: Dei
4, lgi⸗ namintt,
Velur Intan
ens elin
Tis Oneri

rate mortik

Cæci calcil
te, quodt

im widearen
i riget ſeni
Os factutn

men.

irtue, Gel

pro feſtis anni prinoipalioribus. 3 31
MEDIIAITLILO VI.
De Nativitate Domini-

Meo-natus immenſus Puer pro nobis
fit vilis, exilis & pauper.

Pfiexis in, in terram genibus, & fixis in al-

tum oculis contemplantur Beatiſſima
Virgo & D. Joſephus neo-geniti Filioli im-
menlam: altitudinem, adinirantur infinitam
Majeſtatem, humanæ carnis vilitate indu-
tam, & quaſi in vilitatem transformatam, in
cujus admiranda metamorphofi rapiuntur
attoniti, & extra ſe velut extatici. An non,
Chriſtiana anima, in ſtuporem abriperis, in-
formata de pauperrimo ſtatu Regum Regis?
Qui cùm eſſet Sapientia æterna Patris, infan-
tilem elegit ſimplicitatem, ſervilem abjectio-
nem, trivialem paupertatem, imam humilita-
tem, ſumam manſuetudinem, & pleniſſimam
paſſionem, crucem reputans in ga audium
pro ſalute hominum: ergo & tu, cùm ho-
mo ſis, ad humanati Dei ſimilitudinem in
fratrem Chriſti aſſumptus, & fraternâ cha-
ritate dilectus, nolens volens conteſtari de-
bes, quòd virtutes, in Chriſto nato effigiatæ,
ſint unica & ſola ad beatitudinem via, à qua
quicunque ad corporales commoditates, ad
na-

33 2 Meditationes
naturales ſenſualitates, ad mundanas digni-
tates, ad earnales delicias, ad ſæculares vani-
tates deviat, is invius à falutis anguſta porta

aberrat, à recta via nunquam creationis con-

ſecuturus metam. Ad calcandam hanc crucis
regiam, & tenendam vocationis tuæ regu-

lam, calcar tibi addat gemina Evangelii ſen-
tentia: Venite beneditti- ite maledibti in ignem

aternum; hanc devita, illam invitantem ap-
prehende, ad eam per Incarnati amoroſiſli-
mam nativitatem viriliter tende. Amen.
Adde, ſi placet: Santte Spiritus, Sc.
Pag. 284⸗
Meditationes de Circumci-
ſione Domini.
MEDIITATIO I.
De Circumciſionis origine & obli-

gatione.
wbertum eſt ex ſacris paginis & San-

ctorum teſtimoniis, circumciſionem

fuiſſe verum veteris Legis Sacramentum, Di-
vino oraculo Patriarchæ Abrahamo inſpira-
tum & mandatum; in quo per actum fidei
& profeſfionem fidelium, in venturum Meſ-

ſiam credentium, remirébatur circumciſo

ori-

originali
ſſcramer,
igentili
ſillas præ
Qdimple
Chriſtus
innocen.
ulex im
Eepibus
drante
commixt
ſeno gen
deineey
enng,
lentie & .
egiſe do

Quere vol

(d zdiße

iyinis &
le edocea
eptor Di
cere volu
nobis, 8
D um; fae
Unpleam
bratiæ no

ndn alndcin
kainnn
ngihe
Creationie- n
lam ⸗*
loniig nen
lyvangeli,
edih e 1
inyitinen,
nariamoroſk
de. Anen.
Penm, 6

—

CüTN

0.

ne .

ginis Ed
rcumcifort
amentunm-
hamo inſt

et Actunte

enturuun A.
Ir ciraume

pro Feſtis anni principalioribus. 33 3.
originalis labes, & conferebatur ſignaculum
ſacramentale, diſtinctivuun populi fidelis
à gentili: & licet rigoroſo huic & neceſſario
alias præcepto, die poſt nativitatem octavo,
adimplendo, nullatenus fuerit tribularius
Chriſtus Efus, utpote ſupremus Legislator,
innocens immaculatusque Maſculus, & Pon-
tifex impollutus. verus Homo-Deus, nullis
legibus bpoſitivis arctatus, & inſuper obum-
brante Spiritũs Sancti operâ abſque virili
commixtione conceptus, abſque patre ter-
reno genitus, & à Matre Virgine natus, ac
deinceps 4à 4 circumciſionis petrino cultro ex-
emptus; nihilominus ad humilitatis, pa-
tientiæ & obedientiæ exemplum duræ huic
legi ſe ſubmiſit, & formam peccatoris in-
duere voluit, non ad imitationem peccati,
ſed ædificationem populi, ut & nos colla
Divinis & humanis præceptis pronè ſubjice-
re edoceamur. O Magiſter optime & Præ-
ceptor Divine! doce nos ex aſſe & exactè fa-
cere voluntatem tuam, qui legem poſuiſti
nobis, & docuiſti viam juſtificationum tua-
rum; fac ut eam exquiramus ſemper, & ad-
impleamus jugiter, adjuvando nos fortiter,
& dirigendo potenter per dona virturum &
gratiæ novæ incrementum. Amen.

Adde,

ſer conkort
obligarion
idelis ani
lualitatibi.
natis abre
pusreſien
Circumciſus in ſangiine & dolore, ppetiubi
exemploſuo movet & amore. ncircume
legibus jl
nl: eſt et
continua,
epitime e⸗
mine, Mm

niſſin

3 34 Meditationes

Adde, ſi placet: Santcte Spiritus Conſola-
tor, & . ut pag. 284.

MEDITIATIO II.
De circumciſione Domini.

Oluit quidem ad meliorem captum no-
ſtrum & exemplum omnium Puer JE-
ſus pueraſcere cum pueris, & ex amore erga
nos infantilibus ſubeſſe miſeriis, gemitus
& fletus edens, bibens & comedens ut puer;
attamen pueriles imperfectiones nullæ peni- utcr
tůs latebant, ſed eminebant in anima Pue- EAa
ruli tenelluli perfectiſſima ratio, uſus ſup-
preſſus, præſentium omniſcientia, præteri- M EI
torum reminiſcentia & futurorum provi- Dec
dentia, cum pleniſſima ingenii deliberatio- lun /Eſ⸗
ne, & pacatiſſima voluntatis concordia: unde .
per rationem comprehendebat circumciſio- 19
nis dolores, quos & per inferiorem appeti- (Onbr
tum apprehendebat, ut carni & naturæ ſen-
ſuali contrarios, per voluntatis tamen ele- fan edoch
ctionem omnes pœnalitates liberrimè am- Dromptituea
plectabatur, ut circumcidererur legalirer, emn, au
vulneraretur corporaliter, & mandato age- foinceco
ret

4

iritu C,

10 l,
Domin.
l
vamore,

en capuumn
ium Duer
eralnotet
is, genin

Gens Ulpuet

nulepenm
Arürhabu
O, Vlus ſh
ntia, Prer
torumn pro
i delberntie
ncordin un
t Circumcl
iorem anen
tis tamentt
lbberrimen
etur legli

mancdaro

.
pro feſtis anni principalioribur. 3 3 5
ret conformiter, directionem legis zelans,
obligationem nullam æmulans. Diſce hic,
fidelis anima, quèd ſuperior tua ratio ſen-
ſualitatibus valedicere, paſſionibus inordi-
natis abrenuntiare, indomitis naturæ legi-
bus reſignare, carni & naturæ puræ abjurare,
appetitibus innatis reclamare, & omnibus
incircumciſis motibus prædominari debeat,
legibus juſtis potiùs alliganda, quàm ſangui-
ni: eſt enim vita hominis vix nati militia
continua, pro perenni gloriæ corona, ſolis
legitimè certantibus addicata. Adjuva, Do-
mine, humanæ infirmitatis fragilitatem, ur
ad promiſſam pertingamus fælicitatem, per
IEſu hic patientis imitationem. Amen.
Adde: S. Spiritus, Gc. ut ſupra pag.284.
MEDIIAIIO III.
De circumciſione Domini.

Cum. JkEſu ſuſtine & abſtine, ut ſit tili
nova methodus vitæ.
OOmpatiens Chriſti Mater circumciſio-
nis applicationem jam concluſam & ra-
tam edocta, non minore, quâm Filius,
promptitudine amplectitur legis executio-
nem, aut potius liberæ electionis uſum; ac
proindè continuèò ad Sacramenti hujus exer-
citium

W/

3 3 0Gͤ Meditationes 2ðè”Zÿ
cirium mundat Bethlemiticum ſtabulum, ? ummm
lun nov

mundum ponit vaſculum, pannos parat, Sa-

cerdotem cum miniſtris ſubingredientem o, relee
comitatur, & cuncta ordine congruo diſpo- n l
altem ſin

nit, ut carnis intaminatæ præputium lapi-
deo tollatur cultro de ſacro corpuſculo, teſte Ihtausp
S. Epiph. lib. I. contra Heæreſ. cap. ult. in ioncm
cruento hoc myſterio quid copioſiùs ema- Oerumu
nàſſe dicam? An ex oculis virgineis lachry- unus lul
mas, an ex carne viginali ſanguinem? An ralia
magis Matris genas, an Filioli pedes made- Imus con
factos, an potiùs pannos pueri, an palpebras umciſo
puerperæ purpuratas? An plures Mariæ ge- Adde,
mitus, an altiores Meſſiæ fletus? An profun- Waig
dius Deiparæ cor, an Deificati corpus vul- MLD
neratum dicam? Si JEſuli dolores perpen- De (
dam, mortales erant, & tales, ex quibus
non unus Hebræorum infans ſub ſacerdotis
manibus oceubuit; ſi Mariæ compaſſionem
attendam, fatalis erat, & talis, ex qua per- Omen
plures mulieres ad mortem devenerunt. Mincife
Compatior tibi Diviniſſime Puer, & tibi pa- Ma nimi
tientifſima mulier, qui, ut vitam daretis enerrin
mundo, vitas dediſtis mortis periculo: ut ins, &⸗

(we core

æternos annos haberemus nos in mente, vos Imn adege
in corpore cæpiſtis novi anni calendas cum ſſſimam
lachrymis & calidiore noſtri amore ſangui- m imen.

ne:

pro feſtis anni principalioribun. 337
n Nablm ne: immutemur & nos in anni cxordio,
hos elt, cum novæ vitæ propoſito & æternæ deſide-
Ingredem rio, reſecantes carnis corruptæ præputia; ur
npruocr qui martyres eſſe nolumus cruenti, ſimus

epuim, ſaltem ſine ſanguine, per abnegationem vo-
puſalos luntatis propriæ, & voluntariam mortifica-

ca-M tioncm naturæ antiquæ; aliter enim non
Opiohis. poterimus in via vitæ proficere, niſi didice-
gineislen rimus ſuſtinere & abſtinere; ſuſtinere cor-
guinen/4 Poralia mala, & abſtinere à morali malo; ut
Pecdes ne. ſimus corde circumciſi & animo cum cir-
anpihen cumciſo Efulo. Amen. HW
Mieg Adde, ſi placet: Sancte spiritus, G&c. ut
Anprota ſuprà pag. 284.
corusb I M EDIIATIO IV.

es Nec De Circumciſione Domini.
, & Iubl . . . .
launs Cave corde incircumciſo reſiſtere Spi-
hnpulionen ritu San o. .
erqape⸗ Omentanea erſi ſuerit activa Sacerdotis
Gevenerune inciſio, paſſiva tamen in Filio erat in-

er, Athi tenſa nimis, ut præ doloris ſenſu relictum
ium ni in tenerrima carne vulnus longos expreſſerit
cricuo: u fletus, & ad amaros ac amoroſos circumci-
Umene,m ſimn adegerit, oculorum ictus versùs dile-
lends Ctiſſimam Matrem evibrandos, & manus ad
orelng⸗ Sam intendendas, quibus doloriferæ ex-
P preſ-

l

338 Meditationes

preſſionis ſignificarentur indicia & materni
adjutorii petiti argumenta: aſt Divina Ma-
ter ferendæ longioris compaſſionis impar,
oculos retrorſum avertere nititur, & amaro
corde flere proſequitur; nec tamen cordis
ſui vulnera, nec Filii plagam mitigat, quin

& patrem nutritium, divum Joſephum, ad

lachrymoſam compunctionem excitat. Ge-
mebunda hæc ſuſpiria & amariſfſimæ ſacra-
tiſſimarum perſonarum lachrymæ niſi te, G
Chriſtiane homo! ad compunctionem ſti⸗
mulent, & cordis tui penetralia penetrent,
ſilice & petrâ duriorem te dixero, excæca-

tioni proximum: compatiaris ergo JEſu,

Mariæ & Joſepho, ſi gratioſo eorum ſuſten-

iem inte

rque ſal

lam fllial

ravioribn

dera necl

tari vis auxilio, & emendatioris vitæ gau-

dere patrocinio; tua enim peccata fuerunt
circumciſionis Dominicæ inſtrumenta, &
ſanguinis expreſſi ferra, quæ Infantulum in-

vaſerunt acriùs, quàâm petrinus cultellus.

Recogita hæc, & reſipiſce ad meliora conſi-
lia, niſi brutis compatientibus crudelior, &

ſaxis compaſſionem ſciſſurâ ſuâ atteſtantibus

vel's dici immobilior. Amen.

Adde, ſi placet: Sanléte Spiritus, Go. ut
pag. 284 4

pro feſtis anni principalioribus, 339
a& Indernt

tDrm. M EDITATIO vV.
ſonim. De circumciſione Domini.

d an Cum Chriſto pati ſumus nati.
niign Hriſtus, etſi æternus Deus, vix tamen
leſn homo in tempore natus, nativitatis
euein. 6 exordium fecit 4 planctibus 2 lachrymis &
ilmeim doloribus, aêris paſſus inclementiam &ο cor-
til re,N poris nuditatem: necdum octavum vixerat
me niir, diem integrum „» & tamen fecerat ſuſtinue-
ctinrn D ratque ſanguinolentum: necdum Matrem
upenenn ſuam filialibus lætificaverat officiis, & tamen
o,. Mcte gravioribus contriſtabat cordis vulneribus;
cgo A ubera necdum ſuxerat, & materna pectora
fumſſte! doloris ictibus pulſabat; necdum Joſepho
Vur in e hibuerat fabrilia obſequia, & tamen ſuper
ati feln Jorſum ejus fabricabat tormenta: an non
mmente, 6 auditis hisce confunderis, Chriſtiana anima?
ulumin Quæ veterem Adamum tuum ita iudulgen-
oltelin ter mulces, & delicatè nimis titillas ; quæ
iorhcorporis voluptates carni blandè nimis per-
udelo, imittis, imo Procuras ſtudio non modico,
mteſtun cum detrimento mentis tuæ non ultimo:

pœnalitates excutis, & ſimul Chriſti jugum;
1ut, G. quæ tamen ob culpas patratas pœnis debes
vectigalia, ipſos merita infernales cruciatus.
An non certus cs, peccator! aut propria

1 2 ſcien-

340 Meditationes
ſcientia & conſcientia convictus, quòd cul-
parum non ſiat remiſſio, niſi ſubſequatur aut 4
ſanguinis effuſio, aut ad ſanguinem uſque
contra mala culpæ reluctatio, aut naturæ R
vitiatæ mortificatio, aut carnis tuæ infrænis
caſtigatio, aut ejusdem crucifixio, aut cervi-
Cis tuæ infrunutæ circumciſio, aut Domini-
cæ applicatio? Ad hos actus exhortatur te
S. Dorotheus, dicens: Daſangninem, & ha-
bebis Spiritum. Veritatem hujus elogii do-
lenter & ſerò nimis palpabit, qui neglectis
operibus piis convertitur ad opera carnis;
neque tunc, qui compatiatur, habebit, qui
nunc compaſſionem erga ſanguineum ſpon-
ſum & ſponſam non exercebit. Compungi-
mini igitur cum Maria, ſi ſum Sponſum

habere affectatis in via, & D. Joſephum

comitem in patria: compati verò non
poteris, quamdiu ſancte non dilexeris;
trahit enim ex amore originem compaſſio:
verè amare nunquam poteris, quamdiu of-
fenſas Dei non vitaveris; ſolus enim amor
Virginis cauſa fuit compaſſionis erga dolo-
res Filii patientis; ſiquidem Divina Mater

,
& Mari
veram.
dis evo

Adde

ſupra pe

M
D

Cur:

cortupea

Ucan in

Grutle pe
moraucet
particll⸗
lueritinn
guid in
tutn,Ne⸗
datut c-
tus pr⸗
ſo, murt
culi 4

diligebat ut hominem Filium ſuum charitate

naturali, & velut Deum ſupernaturali „con-
cordatis in unum geminis amoribus.

O IEſu
8Se

Albectib
ſis ſonis
oecaſion

pro feſtis anni principalioribur. 341
M, udan & Maria: hunc mihi inſtillate amorem, ut
Tublegnunt veram fentiam compaſſionem, & duabus his
nguinenie alis evolem ad creationis meæ finem. Amen.
0, m Adde, fi placet: Sancte öpiritns, Gc. ur

mnistueim, ſuprà pag. 294.

htio,ͦ1 MEDIIATI O VI.
d nde De circumciſione Domini.
us erhonm . 7
aupimd Cur voluerit Chriſtus eßſe circum-
Rujius dlni, . iſus.
t, guin Uæſiti hujus in promprtu eſt deciſio,

dl Opern quèd Chriſti circumciſio carnis noſtri
, labehi, Corruptæ circumciſioni fundaret initium, &
gninenm Vitam in nobis principiaret ſpiritualem, legi
t. Commm gratiæ per Chriſtum datæ propriam: hac
Ehun S morali circumciſione non una circumciditur
& D. t Particula corporis 5 ſed quidquid vitioſum
M “ fucrit in anima hominis; præſcinditur, quid-
non dlen quid in potentiis noſtris internis eſt vitia-
tum, & externis fenſibus vulneratum: emun-

gnen cnſe datur cor ab inmordinatis affe
1, dumi atur cor a inordinatis affectibus, appeti-
Iwenme tus à pravis amoribus . lingua 4 jocoſis, otio-
lors ens ſis, murmurateriis S detractoriis diſcurſibus,
en Dyinde oculi 4 curioſis, libidinoſis & periculoſis
mſaumct aſpectibus, aurcs ab allecticris & peccamino-
etnannd ſis ſonis, 8 denique totus homo ab omni
occaſione à ſtatu vocationis ſuæ abducente.

mmotibsl P5 er⸗

342 Ieditationes

Hæc eſt circumciſio illa, quam à nobis cir-

cumciſus exquirit JEſus, utpote nobiliorem
omni circumciſione præputii carnalis, ne
præpudio demergatur anima; quod nemo
evadet, niſi circumciſione hâc myſticâ præ-
ciſus; huic unicè, legali exclusâ, quisque
ſeſe dedat, qui cum circumciſo Chriſto in
corpore glorioſo regnare deſiderat. Amen.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus, &. ut
ſupràâ pag. 284.

Meditationes de Epiphania,

ſeu apparitione Domini.

MELDIIAILIO I.
De apparitione Stellæ in Oriente.
Ro hujus myſterii fundamento ruminan-
dum eſt, quòd Chriſtus JEſus in mun-
dum venerit, ut mundo manifeſtus & Sal-
vator fieret; hinc in ipſa Nativitatis nocte
lucem novam fecit oriri, & ſtellam apparere
in Oriente, quæ gentibus ad illuminatio-
nem & Regibus ad agnitionem nati Meſſiæ
Præluceret in via, & paſtoribus ſuper gre-
gem vigilantibus dux eſſet in ſtabulum.
Agnoſce, & Chriſtianel quanta fuerit Chriſti
pro ſui cognitione & noſtra ſalute ſolicitu-

do,

l
o,unice
Sce ad ado
Ebbiadhe
coratus ade
Olunxaxi
ſecura Ob
executio
ſi enim
proportio
iora elar
poſitis no
Adde,
ſupripgg.
E

Per ſel
4
o
beatr
Ibus uri
lamkt,
(phera,
erit,
ndekfe
tudo ej
cum,
Ulagie

pro Feſtis anni principalioribus. 343
do, unicè deſiderio deſiderantis, ut hac luce
dquce ad adorationem dirigeremus grefſus,
H & ſibi adhæreremus individuè. O ſi & noſtros
le lent conatus adæquaremus Divino placito, & ejus
glenli voluntari conformiter decertaremus, quâm
Gnnmihcte ſecura obveniret nobis Divinæ voluntaus
Kicſlan g executio, & noſtræ ſalvationis certitudol
ſi enim noſtra cooperatio operanti gratiæ
Alrhuuß proportionata adjungat media, Deus ube-
riora elargietur auxilia, quibus utrimque
e Dn poſitis noſtra utique ſalva erit ſalus. Amen.
lyyiun Adde, ſi placet: Sancte spiritus, &. ur
eum ſuprà pag. 284.
TIOL E MEDITIATIO II.

le lien Per Kellæ apparitionem cœleſtem
H diſcamus inſpirationem.
Uòd inſolita hæc ſtella non angelis, non
beatis illuxerit ad ſalutem, ſed inferio-
ribus univerſi hujus creaturis, ſat ex eo pa-
lam fit, quèd ſtella iſta non in ſuprema cœli
ſphæra, ſed in inferiori aêris regione appa-
ruerit, & quidem cum diverſæ ſignificatio-
nis effectu; infinita enim hominum multi-
tudo ejusdem objectum ſibi habuit aſpe-
ImG Ctum, diſpari tamen claritate; nam tribus
Unk Magis perſpicuam ſe maximè præbuit tum
P 4. in

MI

3 44 Meditationes

in ſplendore, tum in agnitione; peritiori-

bus Aſtrologis & qualificatis in ſcientia ho-
minibus diſtinctam magis impreſfſit intelli-
gentiam; hi enim ſagacioris ingenii & fir⸗
mioris memoriæ viri confeſtim cognoverunt
eam eſſe ſtellam à Balaam prophetizatam, &
nati in mundum Meſſiz nuntiam; unde
Orientales Reges, moràâ nullâ interpoſit,
dona colligunt, & Bethlemitico itineri ſe

accingunt, locum nativitatis providé inqui-

rentes. O verè fælix! & Rege fælicior! qui
agnitæ Divinæ inſpirationis ſtellæ pedes pa-
rat in obſequium, & ad nevum accurrit
Evangelium, omni poſtpoſitâ dilationis
morâ: huic verè affulſit lux nova & perfe-
ckionis nuntia, huic patebit in via mortali
novæ regenerationis reformatio, & in pa-
tria cum Chriſto unio; unio inquam pre-
tioſiſſima, unio deſideratiſſima, unio per-
fecte ſatians, quâ unico unimur bono æter-
no & immutabili. Huie bono, ſi uniri, ſi ſa-
tiari;, ſi repleri indiviſibiliter exoptas anima,
ſolve affectuum temporalium vincula, & tri-
bus Magis te aſſocia: ſi dona afferre nequis,
bona ſaltem fac, & unionem Divinam fe-
ciſti. Amen.
Adde: S. spiritus, &. ut ſupra pag. D

4

4
Ilele
plage
tores p.
Regum
ſatelliti
ſervitio
verè ſte
lum, d
moniun
AN,;
tem omne
D
diuntkx
lam, qu
dunt vo
Utique e
TINat.⅓
menob
riumil
& non
canter
bit aut

qui ob

vo Feſtis anni principalioribus. 345
NINSI M E DIIAIIO III.

e Srella quidem lucet omnibus, ſed ſeque-

M an LDablt 4 Pau otott U5S.,

nlmen Tella illa nova patriam habuit Orientalem
n plagam, ſpectatores plurimos, aſt imita-
ele mmim« tores paucos, ſolo ternario Orientalium
Mi l Regum numero conrentos, quibus tamen
Rtlemtmte, fatellitii acceſſerunt famuli, politico potiùs

ſervitio, quàm Dei obſequio dedicati. Fuit
verè ſtella iſta Evangelicæ veritatis ſymbo-
lum, dum verum facit illud Evangelii teſti-
monium: multi ſunt vocati, pauci verè
electi; vocat nempe ſtella & Deus ad ſalu-
tem omnes, invitat omnes, adjuvat grati4
ſuâ ſufficiente omnes; aſt non omnes obe-
diunt Evangelio, non omnes ſequuntur ſtel-
lam, quin potius ſterilem & inefficacem red-
dunt vocantem gratiam. Melius & mitius
utique erit judicium non vocato, non illu-
minato, quàm vocato, & videnti, non ta-
men obedienti. Veniet ſuper hos imprope-
rium illud: Vocavi, & renuiſtis, clamabunt,
S& non cxaudientur, cùm volunt, quia vo-
cantem audire noluerunt, cùm poſſent; ride-
bit autem vecans Deus in interitu ipſorum,
qui obturaverunt aures, & obduraverunt
P 5 cor-

*

346 Meditationes

corda inſtar ſaxorum. Unde dum tempus

eſt, operemur bona, & hodie ſi vocem ejus
audieritis, nolite obdurare corda veſtra:
Divinæ enim inſpirationes voces ſunt incla-
mantes, ne repentina ſuperveniat ruina;
quæ certè ſurdaſtris erit domeſtica & æterna,
niſi in utramque aurem dormire ceſſent, & à
ſomno mortis ſeſe excitent. Amen.
Adde, ſi placet: Sancte Spiritus Conſola-
tor, G&c. ut pag. 284.

MEDITATIO IV.
De exitu Magorum & patria ipſorum.
QRaendi magnitudinis & miri ſplendoris

erat ſtella, in Polo regionis orientalis na-
ta, mira magis fuit eſficacia gratiæ in genti-
lium Regum cordibus exortæ, & repentino
converſionis fructuosâ meſſe preturgidæ; ete-
nim tres Magi uno eodemque intuitu prodi-
gium ſtellatũ & prodigiosè natum agnoſcunt
Meſſiam; meteorum aërium mox inſequun-
tur, & patrium deſerunt ſolum, deſerunt
regium ſolium, & novum abeunt inquiſituri
Dominum. Confundere horum Ethnicorum
Promptitudine mi Chriſtiane! mi Religioſe!
qui clariſſima præ oculis habes Scripturæ
teſtimonia, Sanctorum veſtigia, Majorum
&

AAlagorumme
ontinuos cor
Lespro op
lia excitaton
erids & exten
horum ſingul
pore aut lo
Muirengumm.
Meye galudiun
mis VOlupes
um tuum De
otſan nonim
in termpore
Deuminveni
ſenter, & d
venies Deu
dicem, ſee
fem: oſten
ciem tuam
apertar, ne

Adde: S

—
edunm. pro feſtis anni principalioribus. 347
Wleſrce Magorum exempla, regulæ tuæ præcepta,
NrNEh, Continuos cordis ſtimulos, inſpirationes cœ-
onesi. leſtes pro opportunitate temporis, & mille
im Ihentia alia excitatoria cum adjutoriis Divinis, in-
tomekiate terius & cxteriùs excitatus: nihilominus nec
horum ſingula, nec omnia ſuſficiunt te de
opore aut loco dimovere ad Deum tuum
inquirendum. Recordare, homo! quâm
breve gaudium & modica tibi ſit cum crea-
turis voluptas, & quam ardens erit deſide-
AIIO I rium tuum Deum habere tecum, quem tunc
nmgigin forſan non invenies, eò quòd ipſum nunce &

en dormiteceler
Went. Amen.
dule Nrnu

4

in tempore opportuno non quæſieris. Erro!
lenchr . .
lee Deum invenies ubique, utpote, enter præ-
ſenrer, & ubique potenter præſentem: in-
r venies Deum, non tamen propitium, ſed ju-
dicem, ſed vindicem, ſed moræ tuæ ulto-
rem: oſtende igitur nunc mihi Domine fa-
ciem tuam, ut ad Te convertar, & nunquam
avertar, ne æternaliter deperdar! Amen.
Adde: Sancte Spiritus, & . ut pag. 284.
MEDITATIO V.
Ad exemplum Abraham Magi ſuam
relinquunt terram.
Eus ter Optimus volens Abrahamum
n et,

benedicere, magnificare, & in gentem
P 6 ma-

Amdleyku
Qemguin

Umakrun

Netekoun
Crlimlnie
ime
Nlls kebes A

348 Meditationes
magnam excreſcere facere, juſſit eundem de
terra & cognatione ſua exire in locum, quem Medi

monſtraret ſibi; ſic Deus per ſtellam Magis 1
D

monſtravit viam ê terra ſua in regionem lon-
ginquam, ut ipſis benediceret, lumen fidei
infunderet, eccleſiæ inſereret, & in Sancto-
rum albo locum daret; dat nimirum Deus Iufan,
intellectum bonum quærentibus ſe, ut ſi de
terra ſua exeant, parentelam ſuam deſerant, Ptoe
patriam ſuam relinquant; tunc in aliena ſcen
Summum Bonum inveniant: unica enim potuiſſe
Deum quærendi & inveniendi via eſt ſæculi precipin
derelictio & mundanorum valedictio; ad ambitio
cujus effati mei veritatem non una eſt Sacræz toram
Scripturæ dictio. Hoc ſi præſtiteris, & qui- inſooſel
dem viam à Deo tibi monſtratam elegeris, taat per
beatus es, & in æternum eris: emigra ergo dumma
àtuis, ſed emigra corpore & animo. Amen. meret,

Adde, ſi placet: Santcte piritus, &. ut ka
g. 2.,84. lecte: (
Pag. 284 explora
juſſittr
Bechlen
X X * X X bimat
ſimo
. ne Eſ
Mutin

de feſtis anni principalioribus. 349

dale Meditationes de infanticidio.

nnfunnen MELDIIAIIO I.

SHõ

De trucidatione infantium.

Erinmm Infantes innocentes enecantur aà no-
Arenbule centibus.
ſmdimfunt Erodes Rex neo-nati Regis fama ena-

ſcente vitam ſibi natam eſle experiri
potuiſſet, niſi mortem ſibi & aliis adſciſcere
præcipitâſſet 3 aſt terreni regni poſſidendi
ambitiosâà nimis prurigine abſorptus, famam
novam novum ſibi fore fatum autumans, &
uginiKdli in ſuo ſeſe regno ſtabilire contendens, ſciſci-
INumti tatur per exploratores tempus, locum & mo-
Nes eide dum nari novi Regis, ut Eſulo vitam adi-
meret, & & medio tolleret, à quo ſibi ſce-
ptrum aufferendum præſumpſerat minũs
rectè: cům autem Chriſtum natum nequiret
explorare in individuo, impiis mahdatis
juſſit trucidari in cumulo & univerſo omnes
Bethlemiticos & finitimæ regionis maſculos,
bimatum non excedentes, ut hoc crudeliſ-
4 ſimo æquè ac univerſaliſſimo infanticidio
ne Eſus quidem evaderet vivus. O vulpina
aſtutia! an, iniquiſſime Herodes! arcana
P7 Dei

dole henn

. . D 70
350 Meditationes

Dei conſilia eludere, & æterna decreta putas
evertere? An ignoras, quòd non eſt ſapien-

apletas .
furores,

.
tia, nec prudentia, nec conſilium contra i H
Dominum?: An non perpendis juſtas homi- 5 ns
num indignationes contra hoc tuum facinus: eke
An non totius mundi æquiſſimam cenſuram abiis
contra iniquiſſimum hoc tuum concluſum ſern ne
vereris? Abſtine à cæpto propoſito ex timore eira
Dei juſto, aut ſaltem perpetuo tui coram ſeuaemn

omnibus mortalibus improperio, tyranne Teleribo
immaniſſime! Diſce, Chriſtiane homol

. . . armittere
barbariem execrari, & manſuetudinem eiet,
ſectari; nam beati mites, quoniam ipſi ter- Chrilun
ram cœleſtem poſſidebunt. Amen.
interintan

Adde: Odoloroſiſſima Virgo, Oc. ut ſupra Eleiet ac⸗
pag. 204.

Odnomol
MEDITATIIO I.

uscolh
Serils aut citils Juſtitia datun cri- Emonti
minibus. uſeyian

HAber longanimis Deus vindicativæ ju- bilkr
ſtitiæ ſuæ menſuras; nunc diſſimulan- 8 ren, .
do, nunc in flagranti vindicando culpas, ken 9
nunc limitando, nunc aggravando pœnas; 1 4

nunc differendo, nunc exéquendo ſententias N.29
fulminatas; nunc in principio, nunc in fine 8-20
compenſando noxas; prout Herodes, poſt
ex-

aendene
Ciltnctt⸗
eCNllm.
hehenlu .
Mnalcenumnte
allinuncet
lor mum tont⸗
opopoltoetin
eteeno mien
Ntcheio,
t,00
. & Mne⸗
1s, an
. Arn

,GeNl

IINI
tie Gn.
u

. Anul ſe⸗
englenhlan⸗
hinnit
urlknte,

7

pro Feſtis anni principalioribus. 3 5 1

expletas ferocitatis ſuæ plagas & completos
furores, perſenſit duras juſti Numinis ma-
nus, percuſſus à calce ad verticem infirmita-
tis excruciantis horrore, ut irremiſſum in
externis membris dolorem, in internis te-
porem, in utrisque fœtorem ediderit into-
lerabilem, volens violento ferro ſibi ipſi
ferre necem, niſi ad ferenda alia duriora
reſervatus , debuiſſet inſtar canis rabidi
lenta extingui rabie. Hæc fuit contemperatz
ſceleribus juſtitia, ut qui regnum temporale
amittere nolebat, collum nolens neci ſub-
deret; & qui inter infantes innocentes
Chriſtum trucidare decreverat, alio decreto
inter infames maleficos turpiter vitam effun-
deret, ac animam inferno adſcriberet. Sape,
ò homo! damno alieno, ne proprio excæca-
tus commodo, regno cadas æterno: trucida
& mortifica paſſiones carnis tuæ, ne in alie-
na ſævias corpora, & ad irrefrænata tranſeas
deſideria: Herodiana fuge veſtigia, & Chri-
ſtum inter innocentes vitæ ſervatum ſequere
& veſtigio, ut ad faſtigia pervenias ſempi-

terna. Amen.

Adde: O doloroſiſima V! irgo, &. ut ſuprà

pag. 204.

ME-

352 Meditationes
MEDITIATIO III.
Omnis cogitatio humana contra Deum
e vana.

upeſeere & exhorreſcere meritèò de-
bet humana pietas, quèòd Herodes im-
Piiſſimus infanticida quatuordecim jugulari⸗
fecit millia innocentium maſculorum, unum
inter hos omnes ſolum intendens delere JE-
ſulum, qui tamen ſolius DElI providentiâ
nefando ſubterfugit gladio, & in fuga inve-
nit ſalutem; ut humanorum contra Deum
conceptorum conſiliorum vanitatem patulæ
inſinuaret veritati: in fortitudine & ſilentio
ſervavit inhumanatus Deus vitam tempora-
lem, qui quà Deus verus nullius poteſtatis
timere poterat rabiem. Diſce, ò homo! in-
juſtas ridere & ſilentio celare perſecutiones,
abſque interna animi perturbatione; ſola
enim Divina clementia ſervare novit, quos
ejus providentia ſervare decrevit; hæc pa-
terna erit, ſi confidentia noſtra filialis fue-
rit; hæc liberabit & laqueis, ſi nos præca-
veamus peccatorum periculis; hæc fiduciam
noſtram coronabit, ſi nos conſtantia arma-
bit propria. O Domine! adjutor eſto in tri-
bulationibus noſtris, ut 4 Fericeutotibes
c-—

Ecuri trat
oEaNIS
Adde:
mng. 107
AYAI
Deus
eNE
tlar
ac tanta
pore, el
ſericordli
lumamt
(In relled
Cetèe R c
tam &
muillin
6s huyus
ernatt.
mundohr
tuam ejlse
Pprimitiæ
Illx meln

Peratut a
Innocen

da dolol

4
IIN n.

ulghtren
le

1 .
dio, Einflortr
dlo, Alnot.

pro Feſtis anni principalioribut: 3 53
ſecuri tranſeamus per viam juſtitiæ, & in-
troëamus portam gratiæ. Amen.
Adde: O doloroſiſſima Lirgo, Gc. ut ſuprà
pag. 204.
MEDITATIO IV.
Deus permittit mala, ut inde eliciat
bona.

Quo piiſſimus & juſtiſſimus Deus juſti-

tiam in æternum dilexerir, & mala tot
ac tanta toties permiſerit impunita in tem-
pore, eſt æternæ ſapientiæ abyſſus, & mi-
fericordiæ placidiſſimæ abſconditus actus:
humana tamen ſapientia ad Divina hæccon-
ſilia refle ctens, ſuis ſibi rationibus ſatisfa-
cere & complacere judicans, dicit: Violen-
tam & præcocem infantium mortem per-
miſſam fuiſſe, ut ex certis miſeriis & prævi-
ſis hujus vitæ peticulis tantô ſecuriùs ad
æternia transportarentur gaudia; & ut ſuper
mundo hoc fallaci triumpharent ante cogni-
tam ejusdem nequitiam, & per conſequens
primitiæ fierent martyrum in innocentia,
quæ meliùs ſervatur inviolata, quâm recu-
peratut amiſſa. O mira ſuper his fortunaris
Innocentibus Divina diſpoſitio! execran-
da doloſiſſimi Herodis tyrannis! ex qua ta-
men

3 54 Meditationes

men omniſcius Deus tam grandia novit eli-
cere bona. O fæliciſſima ſors noſtra! ſi ex
eadem miſericordia de malis noſtris erue-
rentur bona : Fac nobiſcum benigniſſime
Deus miſerationem, & ex anteacta noſtra
vita placitos tibi pœnitentiæ fruétus; fac in
nohis veri doloris incentiva, fac ſancti amo-
ris incendia, ut Te Summum Bonum nun-
quam deinceps vel leviter offendamus, ut
corpus cum potentiis & ſenſibus ſuis rebelli-
bus, quæ peccatorum fomes ſunt, ſtrenue
mortificemus, & per juſtitiæ ſatisfactionem
ad tui pertingamus unionem. Amen.
Adde: O doloroſiſima Virgo, Gc. ut ſuprà

Pag. 204.

Meditationes pro die Jovis
Sancto.
MEDIIATIO I.
De inſtitutione &S&. Altaris Sacra-
menti. Luc. 22.

LAnduntur hic in una menſa recreationis
noſtræ varia fercula: Primò enim Chri-
ſtus Eſus diſcipulorum lavit pedes, humili-
tatis eximiæ nobis apponens myſterium:
dein menſæ accubuit, & cæptam cœnam
con-

—=

conſumm
cans exe
panem:
cum m-
dixit,

ne tran

ſuum, 6.

ſectione
ſtantiatl
memori
ipite,
Vverèma⸗
accedit?
Ore
anis ſpec

Dor

rupuibile
tionem
mir, o⸗
nemn Eilui-
Durus e
Contine

perxver,
banatio

Veritate

liudina

lant; .

mperl
D
Emit ltten
Dhlann deitt
elenrectt⸗
entettuc
Ni klhncte
Immumbonux
ier fentng

Llelbuſuns

1toresn.

5

pro Feſtis anni principalioribus. 3 55
conſummavit, fraternitatis continuæ indi-
cans exemplum: denique profanum accepit
panem, eique oculis ad Patrem elevatis,

cum magnis gratiarum intentionibus bene-

er. 8 5
dixit, benedictione & verborum expreſſio-

ne transformativa panis in verum corpus

ſuum, ſolis accidentibus exterioribus in per-
fectione ſua remanentibus; hunc tranſub-

ſtantiatum panem porrexit diſcipulis in ſui
memoriam & ipſorum gratiam, dicens: Ac-
cipite, omedite, hoc est corpus meum. O
verè magnæ potentiæ verba, dum verbum
accedit ad elementum, & fit Sacramentum!
O verè magnæ vis omnipotentiæ! dum ſub
panis ſpecie ponitur realiter & ſubſtantiali-
ter Dominicum Corpus integrum, incor-
ruptibile & glorioſum, idque ad manduca-
tionem noſtram ſpiritualem, at vitam habea-
mus, oan. 6. Niſßi enim manducaveritis car-
nem Eilii hominis, non habebitis vitam in vobis.
Durus erat hic ſermo Judæis, qui tamen
continebat verba vitæ; durus eſt ſermo hic
perverſis Chriſtianis hæreticis, qui vel im-

panationem cum corpore confingunt, vel

veritatem realis præſentiæ configunt, & ſimi-
litudinariam ſolùm repræſentationem ſimu-

lant; durus eſt ſermo hic illis, qui idem
Chriſti

3 56 Meditationes

Chriſti corpus conficiendi poteſtatem legi-
timis Sacerdotibus abnegant, contra aperta
Chriſti teſtimonia: Hoc facite in meam
commemorationem; facite, quod ego feci,
ego verba conſecrationis ſuper panem pro-
tuli, & in vicem panis corpus poſui; idipſum
& vos facite, ac corpus meum ſine pane po-
nite. Admirare Chriſtiana anima, collauda
& deprædica infiniram Dei potentiam, cle-
mentiam & magnificentiam, etiam ſacet-
dotibus peccatoribus impenſam : Extolle
Divinam bonitatem, cui non fufficiebat Fi-
lium ſuum miſiſſe in carnem, niſi & nobis
ejus corpus mitteret in cibum, ut ſuperabun-
dantiſſimæ, jugis, ac perennis charitatis ſuæz
relinqueret ſignaculum, quod æternis de-
mereri meretur gratiis. Amen.
Adde: Adoro te, &. ut ſuprà pag. 110.

MEDITATIO II.
De Conſecratione Calicis.
Po porrectum diſcipulis Sacro-Sanctum

Euchariſticum Corpus, Dominus noſter
JEſus præmiſſis iisdem, ut in conſecratione
pPanis, ceremoniis, vinum benedixit in ca-
lice, virtute pariter tranſubſtantificativa,
relictis nudis vini apparentiis, ſeu ſpeciebus .
acci-

ccidentan

aecipite,
ſatis vide
ciam &
Gomnib
ſti ſacriſ
& ſingul
debirea
cundame
Divinita
Vivifican
minicum
cato inle⸗
mmutr, /
dominabitu
ſectandde
adleoqe
tut, qu
tiant Hu
dam Bof
itaggen
gentiat
ſpecien
ſubtral
cie con
neque
ex Ore 6

pro feſtis anni principalioribuus. 3 57

Endl cdne .
“R n accidentariis, dicens :Hic est ſanguis mens,
Rl accipite, & bibite ex eo omnes; nec hoc feciſſe
Säl ciam & imitationem relinqueret Apoſtolis
uni & omnibus ritè ordinatis, & in perſona Chri-
Duppoll

ſti ſacriſicantibus Sacerdotibus, qui omnes

E meumn neps, . . .
Ninm ee, & ſinguli, vi verborum ad materiam aptam,
ade ſn,n debitè applicatorum, directè ponunt per ſe-
nüg cundam conſecrationem ſanguinem Chriſti,

Ueniun, e

. Divinitati conjunctum & vivificatum, ac
ine

vivificantem, per concomitantiam verò Do-
minicum corpus, utpote à ſanguine vivifi-
cato inſeparabile: CObriſtus enim reſurgens exr
mortuis, jam non moritur, & mors ultra non
dominabitur: Pari ratione per primam con-
ſecrationem concomitatur ſacer ſanguis,
adeoque ſub una ſpecie idem realiter ſumi-
INEH rur, quod ſub utraque; quidquid obgar-
IIO1 tiant Huſſitæ, aut obganniant ſingulares qui-
dam Bohemi, & qui his ſunt aſſeclæ; ſanctus
itaque ſtat S. M. Eccleſiæ uſus, quæ pro exi-
gentia rei aut diverſitate temporis utramque
ſpeciem ſumere permittit, aut calicem laicis
ſubtrahit abſque injuria; in unica enim ſpe-
cie conſecrata totum continetur eſſe Chriſti:
neque obſtant verba Evangeliſtæ, dicentis
ex ore Chriſti: Bibite ex eo omnes; hæc enim
verba

4

3 5 8 WMeditationes

verba ad ſolos Apoſtolos & ſucceſſores Sa-
cerdotes ſunt prolata & relata; etenim diſci-
puli Domini, ultimæ cœnæ præſentes, ſinguli
erant Sacerdotes, unde & addit Evangeliſta:
Et biberunt ex eo omnes. Deſine ergo Lutheri
ſoboles prætextare injuriam, aut torquere
Scripturam; non enim dilaceratur à ſangui-
ne corpus, nec ſeparatur à vivo corpore ſan-
guis, etſi calumniis dilacerare contendis
Matrem Eccleſiam, 4 qua tanquam filius de-
gener te ſeparas : genuinum audi Eccleſiæ
filium, D. Thomam Aquinatem, ex cujus
Angelico calamo in linguam univerſæ ſanæ
& ſanctæ Eccleſiæ influxit rhytmus ille cano-
nicus: Caro cibus, ſanguis potus, Manet
tamen Chriſtus totus Sub utraque ſpecie;
A ſumente non conciſus, Non confractus,
non diviſus, Integer accipitur; Accipitur
nimirùm in cibum & potum animæ ſub una
æquè ac duplici ſpecie: totum ſumpfſiſti,
omne ſumpſiſti, ſi unam digne accepiſti;
nihil ſumpſiſti, nullam fructuose accepiſti,
ſi indiſpoſitus ſumpſiſti: hoc cave, illud age,
& ſat erit tuæ animæ. Amen.

Adde: Adoro te, &c. ut ſuprà pag. 110.

☛ (†) 2
Me-

r.

M

Tertur/

11,
Uſta &:

exordi

barpto

em ſuce

iis execut

maculavit
rorum
delcendene
NNadi Wo
coripiti,

eretur:

dekert ca
manus c
Alta voce
Auine
animam
mundan
Validas
no Sh
contra (

pro feſtis anni principalioribus 3 579

B lunte —
l Meditationes PrO die Veneris
ier Sancto.
Nn, En Fertur per Pilatum mortis ſententia

tdlrennril in JEſum. Matth. 27.
Niidee TUſta & æqua, ſana & ſancta erant Pilati
lrmte arn exordia, dum pro tribunali ſedens perora-
urmgunt bat pro Chriſti innocentia, conatus eun-
nmaIs dem Judæorum invidiæ ſubducere, & à mor-
tis executione redimere; aſt finem exitiali
maculavit crimine, dum aggraveſcenti Ju-
dæorum perfidiæ nimiùum quantum con-
deſcendens, & invaleſcenti corum importu-
burme ee nitati inopportunè obtemperans „timore
Anan corripitur, ut JEſum perimi conſentire vi-
WN N deretur: alteras quidem Pilatus pro IEſu
defert cauſas, dum de judicii loco exiens,
manus coram univerſa multitudine lavat, &
altâ voce inclamat: Iunocens ego ſum à ſan-
guine Quſti hujus. Innocens Pilatus manſiſſet,
animam non contaminâſſet, lotas manus &
mundam conſcientiam retinuiſſet, niſi ad
validas carnificum voces: Sanguis eus ſuper
nos &' ſuper filios noſtros, mortis ſententiam
contra Chriſtum edixiſſet, invidiæ Poriis
6-—

eminer⸗
MoNAe, tlas

360 Meditationes ,
deferens quàm juſtitiæ, perſonarum factus fommen
acceptor, & Judæorum increpantium fau- Petitet;
tos; qui ad hæc ipſorum verba: Si hunc di- genetl
mittis, non es amicus Cæſaris, extradidit Pilato ſi

JEſum impiorum manibus, tradidit volun- mortem

tati, tradidit morti, & Innocentem poſtpo- Adde
ſuit Barrabæ famoſiſſimo latroni. O aſture hag. 20.
Pilate & fili tenebrarum! an amicus vis eſſe

Ceæſari, & tortor iniquus æterno Regi? Cur
innocentem declarâſti, quem mox ad mor- Ad (a⸗

tem damnâſti? Quàâ conſcientiàâ tradidiſti, 6
quem paulò ante ex certa ſcientia juſtum AItatr
nôſti & edixiſti? Quo jure juſtitiam revo- ſim

cas, quam manifeſtaſti, dum manus lavabas: Marizerzn
Quà exceptione ſententiam criminalem Deo cclliludh
& criminoſam tibi purgabis coram cœlo os r
& mundo, qui in palatio tuo coram toto equos, 6
populo Chriſtum defendebas? Quomodo ci inſtriun
poteras crucifigere, quem poteras dimittere? rentium
uid poteras contradicere, dum audiebas Denedicd
JEſum tibi dicere: Non haberes adverſum corpote
me poteſtaten,: ullam, niſi tibi datum eſſet deſuper. carniſie
A deſuper poteſtatem tuam vemiſſe audiebas, tea, ten
credebas, ſciebas; & tamen inferioribus he, tl
obediebas, ſuperiorem te condemnare au- muinis
debas, Deum ipſum tortoribus ſubjicere num ſa⸗
volebas. Volebas „quia volebat Deus Mhan torquet
ho-

.

pro Feſti, anni principalioribus. 361

. D e . .
ne hominem mori pro populo, ne tota gens
iin periret; inde tamen factus es reus, & in
Uk gente tua periiſti. O Eſul ne me perire cum
on, en

Pilato ſinas, ſed à perditione per ſanctam
u, üttn mortem tuam eruas. Amen.
nu Adde: O doloroſiſſima Virgo, Gc. ut ſupra
Wlhmoni 0 pag. 204.

dn M E D I T ATIO II.
Ad Calvariæ montem JEſus portat
crucis trabem. Joan. 19.
Mrlrai nemo poſſet, ſi decretam in JE-

ſum ſententiam inaudiens ſanctiſſima

i Maria exanimis cecidiſſet ante Filium, dum
mnle oculis lachrymantibus ſpectat judicis mini-
mn ſtros parare ad funeſtum hoc ſpectaculum
ne equos, coacervare arma, congerere ſuppli-
Ccii inſtrumenta, & educi inter lictorum fu-
rentium acinaces afflictum, qui ante erat
Benedictus, Fructum ventris ſui, de cujus
corpore, in loco litoſthotos dicto, violentis
carnificum manibus auffertur veſtis purpu-
rea, renovantur vulnera, recrudeſcunt pla-
gæ, duplicantur livores, & ad ultimi ſan-
guinis guttam exinanitut ſponſus ſangui-
num: ſacros humeros immane crucis li gnum
torquet, lictor portantem & vix pedibus

◻ ſtaxe

3 62 5Ieditatignes
ſtare potentem feſtinare cum trabe urget,
& animam quaſi agere in via jubet : hæc &
alia indicibilia tormenta ſpectat tenertima
Virgo Maria teſtis oculata. . Nunc devota
ahima; conſidera maternæ pietatis compaſ-
ſionem, doloris vehementiam, & horroris
concepti mœſtitiam : conſidera Patientis
Chriſti anguſtiam, & paſſionis cauſam, qui
propter ſcelera & delicta noſtra ad extre-
mam redactus eſt miſeriam, & actus in
luctam. O pie JEſu! ſponſe animæ meæ!
per graviſſimum crucis tibi injectæ pondus
S& onus exonera me à quocunque pondere
peccati, quod aggravat conſcientiam; ſub-
leva me in pœenis juſtè meritis, & ad ſatis-
factionem juſtitiæ meritò ferendis: fac me
tecum crucem portare, & per te deportari
ad montem gloriæ tuæ. Amen.

Adde : O doloroſiſima V'irgo, Oc. ut ſupra
pag. 204 ·
M EDITATIO III.
Qualiter Chriſtus fuerit cruci af-
lExus.

A ice Chriſtiana anima, ſi tamen ocu-
1

is plangentibus aſpicere potes, de-

ductum per tyrannorum manus, imoò raptum
tuum

umum
cuiimp
conſutil
reum v.
mis ma
manibu
gemina
trix Ma
nerrimi
datum in
dinisoc
guine co
Jue velo
matetn-
uilcrudel
nstere
...
Ginmim
projicien
letrorlur
bus kerre
cum oſſi
tes ‚Kͤ
lentes.
crucis ja
mal achi
bra, er
(upilcen

pro feſtis anni principaliorilus. 363
tuum JEſum ad montis Calvariæ apicem;
cui impiiſſimi & efferati Judæi tunicam in-
conſutilem, quam ei poſt detractum purpu-
reum veſtimentum injecerant, immaniſſi-
mis motibus à corpore de-& extrahunt, &
manibus in collum injectis fatales ictus in-
geminant: videt hæc omnia piiſſima ſpecta-
le trix Maria, qualiter virgineum Filii ſui te-
Ind/, nerrimi ac pudiciſſimi corpus totum denu-
n, Edhe datum impuris objiciatur maximæ multitu-
eaiu qinis oculis; videt, qualiter frigore & ſan-
guine concreta caro Chriſti ſui rigebat, eam-
meue que velo ſuo & capite depoſito contegere,
AH & materni amoris calore refovere cupiebat,
Cuis niſi crudeliſſimi ſatellites denuò nuditatem
dH ipſius revelàſſent, & omne humanum ſubſi-
uGm dium impediviſſent, maxima cum violentia
n projicientes ſacrum Salvatoris noſtri corpus
retrorſum ad trabem crucis, & prægrandi-
bus ferreis clavis carnem cum cute, membra
NIum oſſibus, nervos cum ſanguine configen-
1 tes, Se in ipſas uſque ligni cavitates impel-
t us lentes. Adjuva tuum ad & ſuper molem
crucis jacentem Redemptorem, devota ani-
lunt ma! adjuva, & contege denudata ejus mem-
“ bra, exuendo omnes tuas inordinatas con-
utrin cupiſcentias, ponendo ad confixos ejus pe-

” Q2 des

4

Petatson
un, Aln
Uüdeng pe

I

Ainecke n

364 Meditationes
des omnes tuos immortificatos affectus; ad-
juva Deum tuum denudando te ab omni
perverſa ac prava conſuetudine; adjuva
Creatorem tuum abjiciendo à te omnes illi-
citæ converſationis creaturas, & exinanien-
do re ab omni periculo allicientis ad malum
occaſionis; ut ſic ab humanis & mundanis
vanitatibus nuda nudum valeas ſequi & aſle-
qui Chriſtum; quod ſi firmiter ſtatuas, &
fortiter agas, veſte gloriæ indutus fælicita-
beris. Amen.
Adde: O doloroſiſima Virgo, &c. ut ſuprâ
pag. 204.
MEDIIATITIO IV.
Inter iniquos velut iniquiſimus ſu-
ſzenditur J Eſus innocentiſimus.
Luc. 23. .

On videbatur velle ſatiari tortorum ra-
bies, nec acquieſcere barbarornm Hæ-
bræorum immanitas, nec ſiſtere in ſola
Chriſti extincti morte crucifigentium cru-
delitas; niſi & cum vita Chriſti delerent
Chriſtianam memoriam, aut æternam po-
ſteritati transmitterent ignominiam; unde
infenſiſſimi ſicarii, diabolico intoxicati ſug-
geſtu, Eſum ſuſpendere inter nefandiſſimos
duos

5
duos lat
duos i
& tepe
percuti
ſacratil
nupe fe
lignum
& horre
tun locit
yrannic
Eja anin
Viro dol
pennas
Deumtuu
Centi ſül
TModu
Qelicers
diantes
tuis hoſt
das hoſt
tronum
tibus,
animas
admod
lalvavit
rum,

ienttA

nit n

0 I.
liſen

tettiſna

Niari wnn:
ebatbaner.
Nec ſlete

A Aeldu

vomminiun
coinronee
tetnebuti

pro Feſtis anni principalioribus. 36 5
duos latrones medium ſtatuunt: ac proinde
duos iſtos prædones patibulo præmittunt,
& repetitis malleorum tunſionibus Eſum
percutiunt, & ligno crucis pedes manusque
ſacratiſſimas af-& infigunt, profundam in
rupe foſſam implantandæ cruci excavant,
lignum cum corpore ſacro in altum levant,
& horrendo impetu præcipitant in excava-
tum locum, non ſine nova totius corporis
tyrannide, per hanc concuſſionem repetitàâ.
Eja anima devota! exere omnes vires, ut
Viro dolorum ſis ſolatio, & dolores mitiges:
pennas ſume aquilinas, ut ad crucifixum

Deum tuum in altum evoles, & in aëre pen-

denti Eſu totum te adunias: crucifige ſpi-
ritum tuum inter duos latrones, carnem vi-
delicet & mundum, vitæ tuæ ſpirituali inſi-
diantes: frange crura ambobus his juratis
tuis hoſtibus, ut mente pura mundanas eva-
das hoſtilitates: diſce in medio horum la-
tronum innocenter converſari cum peccato-
ribus, ut alieno damno ſapias, & alienas
animas bono exemplo tuo lucrifacias, quem-
admodum pendens Chriſtus reſipiſcentem
ſalvavit latronem : diſce eſſe ſocius bono-
rum, ne complex fias conſortii malorum:
diſce lucrari alios, & non perdere te ipſum,

QC3 ut

366 Meditationes
ut cum juſtificato latrone promiſſum tibi
audias, tibi acquiras, tibi fureris juſtifica-
tus paradiſum. Amen.

Adde, ſi libet: Odoloroſiſima Virgo, &c.
ut ſuprâ pag. 204.

Meditationes pro Sabbatho
Sancto.

MEDIIATIO I.

Eit per latus lanceatus post mortem
Dominus IEſus. Joan. 19.

N Ovæ crudelitatis tragœda ſcena hic
panditur in montis Calvariæ theatro,
& implacabilis judæorum rabies palàm aſpi-
citur, dum Chriſti Eſu, Salvatoris noſtri
innocentiſſimi, mille plagis cruentati, &
mortiferis vulneribus dilacerati latus lancea
transfigitur, ne putaretur aut eſſet vivus, de
cruce tolleretur, & mortem evaderet: verè
deteſtabilis furor Hæbræorum, qui duorum
erucifixorum crura fregerunt, ut ocyùs mo-
rirentur, & de cruce levarentur; JEſum
verò poſt mortem confixerunt ferro, ut
belluina ipſorum pateret feritas: Sabbathum
Paſchale & ſolenniſſimum diem violant, ut

Ir.

S

Tlum 1

ununt

.
Vr Imp.
commi
veritas
ſonari,

frmari,

Iis cancli
ſmgnine
ahumo
Volwit b

ugiab

cogitati
per forar
Iiais,
inDorn
bernace
deratte
aret
cordil
amnoris
Patear
Amen

A

Kuſit

ſm
Muyn

—

Labbr

l0 I.

u⸗ n
ln H
l len 4

Narin en
DsMN
WVudrs
8 Ccentiii
cenni kunlr
nele
en eitlatnt
mum, güdnr
nt, Nri
Nemmn;
erunt ſeni
itas: h⸗
dien vlkr

A,

pro Feſtis anni principalioribui. 367
Elum tantèò certids violentent: crura Chriſti
ſinunt intacta, latus autem cordis invadunt,
ut impleretur Scriptura, dicens: Os non
comminuetis ex co; debuit nempéè ſcripturæ
veritas mortui etiam Chriſti ſanguine con-
ſignari, & defluentibus de latere aquis con-
firmari, ut Sponſus animæ & Magiſter amo-
ris candidus eſſer & rubicundus; rubicundus
ſanguine, candidus aquà poſthumà, pro to-
ta humo & toto humano genere immolatus.
Voluit benigniſſimus JElus hàc cordis ſui
plagâ abluere interna noſtra peccata cordis,
cogitationum, & deſideria infrunita; voluit
per foramen lateris hoſpitium reſerare cha-
ritatis, & ſic peccatrices animas hominum
in Divinum invitare, & dein abſcondere ta-
bernaculum; ut qui vivum corpus ſuum de-
derat tormentis, cor etiam mortuum ſacri-
ficaret mortalibus egenis. O JEſu miſeri-
cordiſſime! & Chriſte amabiliſſime! infunde
amoris tui portionem cordibus noſtris, ut
pateant tibi, & tuo ſint aperta unico amori.
Amen-
Adde: Adoro te, & .. ut ſuprà pag. 110.

368 Meditationes
MEDITATIO II.
Pro Sabbatho Sancto.

JMus de cruce deponitur, & in ſinum

Virginis Matris reboniturn.
Matth. 2 7.

R EFrogira, Chriſtiane devote, condolen-
tem ſub cruce Matrem, Filii ſui Divi-
niſſimi acerbam mortem deplorantem, ac
circa exanimis corporis è cruce debolrionem
ſollicitam, quam pius Chriſti diſcipulus Jo-
ſephus ab Arimathea fideli operâ alleviavit,
dum divinitùs inipiratus acceſſit Pilatum,
& levari petiit corpus Eſu: obtentàâ igitur
à Pilato licentiã mercatus eſt Joſephus ſin-

donem mundiſſimam, & mox ſacrum cadao.

ver cum omni reverentia, decentia & pie-
tate de cruce ſolvit, depoſuiti, ac in gremium
beatiſſimæ Deiparæ reclinavir, quæ omnia
S& ſingula Filii ſui vulnera lachrymantibus
oculis inſpexit, & contrito/animo recogita-
vit. Diſce, Chriſtiana anima, pro amore &
reverentia erga Eſum tolerare labores, ſub-
miniſtrare operam tuam egenis, & te ipſum
pro Deo ac proximo exponere ad exemplum
Joſephi Arimathei: diſce animam tuad in
imi-

Pnilicudit

late Colß.

Matiæin

ruum ſup

exiſtente

ejus prel
ſonisacn
4Adde:

eg⸗ 110.

M L

Mſude

ſet
Nr
ſecl
qui ope
ſolieltuc
Pllimi ce
niſteriun
Pla ⸗
quodi
liniret
numen
& Pra
Dilce

10 I
bo.
1Gni
onutur

.

e, Conlle
fliluhi
rntn,

eceoſtun
Aenin,
Munm
enlignt
ehrwir⸗
lnmmck.
Z”Z
Aingn
ft, Gemmn
Ddnummm
Animonont
1, Noimag,
Nehbongt
nis, Aleh.
teadelem
nimmm un

pro feſtis anni principalioribus. 3 69

ſimilitudinem mundiſſimæ ſindonis præpa-

rare corpori Chriſti: diſce ad imitationem
Mariæ in ſinum cordis tui recipere Sponſum
tuum ſupercœleſtem, in Sanctiſſimo jugiter
exiſtentem, ut mentis tuæ oculis in realem
ejus præſentiam defixis, jugem habeas paſ-
ſionis ac mortis Chriſti memoriam. Amen.
Adde: Adoro te devoteé, &c. ut ſuprâ

Pag: IIO.

MEDITATIO III.
Pro Sabbatho Sancto.

Ikſus de cruce levatus, unctus est, &
ſepulturæ datus. Joan. 19.

ENir in publicum & ad ſepulturæ officium
ſecundus Chriſti diſcipulus Nicodemus,
qui operante in depoſitionem Joſepho, mirà
ſolicitudine centum libras unguenti pretio-
ſiſſimi coëmit, & cum pluribus aliis in mi-
niſterium cooperantibus devotis, corpus
JEſu de ſinu doloroſæ Matris repetiit, ut
quod ipſa copioſis jam laverat lachrymis, iſte
liniret unguento, ac poſtea ſepeliret in mo-
numento novo, exciſo ſub petra vicini horti,
& prægrandi lapide marmoreo operiret.
Dilce à devotis Chriſti diſcipulis, Qanima

Q fide-

370 Meditationes
fidelis! lachrymis parentare Eſu paſſo, vir-
tutum oleo linire, & lenire vulnera defuncto,
cor aperire in ſepulturam, ſaxeum pectus
tuum excidere in monumentum novum,
lapidem offenſionis amovere, & corruptæ

ſenſualitatis tuæ veſtigia mergere in pro-

fundum ſepulchrum, ut ſignara ſis ſigillis

Chriſti tui Crucifixi, & ſtigmata ejus me-
morabilia geras ſtylo indelebili tibi inſcul-
pta, nullo unquam temporis lapſu oblite-
randa; quod cùm per aſſiduam & continuam
myſteriorum ſacratiſſimorum contemplatio-
nem præſtiteris, placabilem ſe tibi præſta-

bit Deus, ut cum defuncto ac ſupulto tuo

Redemptore ab omni redimaris poteſtate
diaboli, & im libertate Filiorum Dei trans-
feraris ad montem gloriæ æternique gaudii,
Amen.

MEDITATIO IV.
Pto Sabbatho Sancto.
Sepulchrum JEſu ſigillis munitur, &
militibus cuſtoditur. Luc. 2 3.
HUraro jam Chriſti cadavere, & con-

ſummatis charitatis officiis revertuntur
proceſſionali ordine afflicti, S. Joannes, Jo-
ſephus

e
ſephus A
litgo,
tura occ
olentes

untind
Euia vi

novis nor
lenllumere

ulc accur

NJ

illentes uul

Plus Chr

7

liam keſun
mus ſietet

Türumt 41
Dro ſell
Riraquer
corpus,
perdere
cujus pot
tetporta
Kgillo⸗ c
læ Chri
dropolt
homo
Deum:
Plum,
mium,

pro Feſtis anni principalioribus. 371
ſephus Arimatheus, Nicodemus, Beatiſſima
Vitgo, Diva Magdalena, aliique in ſepul-
tura occupati, ad domum propriam, triſtes,
dolentes & gementes ſuper his, quæ accide-
rant in diebus iſtis: nec tamen præſtita ob-
ſequia videbantur amorem adæquare, niſi
novis novæ unctionis curis repeterent, &
reafſumerent ſervitia, unde ſepulturæ lo-
cum accuratiore memoriâ obſervabant: me-
tuentes autem Judæi, ne Dominus noſter
JEſus Chriſtus ſecundùm Scripturæ prophe-
tiam reſurgeret à mortuis, & error noviſſi-
mus fieret pejor priore, petierunt & impe-
trârunt à Pilato militum cuſtodiam, & pro-
prio ſigillo conſignationem ſepulchralem:
ſi iraque metuebant Judæi mortuum perdere
corpus, quantò magis Chriſtiani timeant
perdere vivum, verumque Deum ſuum, ad
cujus poſſeſſionem ſtabilem occludere opor-
tet portas ſenfuum, & easdem communire
lg. figillo continuæ mortificationis. Si diſcipu-
. . læ Chriſti nova unctionis beneficia reiterare
ne propoſuerint; æquum eſt, ut & Chriſtianus
es homo geminet ſervitia & obſequia ſua erga
iee,e. Deum ac proximum, ut in hac vita centu-
istber plum, & in altera æternum mereatur præ-
m. müum. Amen.-

tomnt enz

bilinbe

s weln
Daidr.

Gr⸗
(eneles
eucn ag
quem 1*
cucis in
ſe victos
nipuclab
cllce Ch
ellu, pe
diam erhu
Proximnos

372 Meditationes

MEDITATIO V.
Pro Sabbatho Sancto.

uxta quintum articulum in ſymbolo,
deſcendit Chriſtus ad Patres
in limbo.
Poc devictam jam mortem penetrat Chri-
ſti anima Deifica cor & gremium terræ,
ur & dæmonibus inferret victoriam, & vi-
vum aufferret ſpolium, volens de carcere

educere Patres veteres, & captivam ducere W
captivitatem: potuiſſet potentiſſimus Eſus nbusſuc
faucib rræ elevare in altum detruſas legrinos,
& faucibus terræ elevare in altum detruſas eg

Patrum animas, abſque eo, quòd mundum Aecku 4
& vitam deſerere fuiſſet neceſſitatus, boni- föiimn

tatis tamen ſuæ perféctam monſtrare volens amiuun
conſummationem non horruit obſcura vi- mde
ſere loca, & perſonali viſitatione conſolari lntem
mœſtos, redimere captivos, & ſervos anti- lolatur?
quos aſſumere in filios novos. Perpende Add

viſitatione conceperint gaudium, & ſenſe-
rint delicium piæ iſtæ animæ; quando tene-
broſus limbus clarà luce circumfuſus migra-
vit in meridiem, & monſtravit Redempto-
rem Meſſiam longis antea ſæculis anxiè de-
ſideratum: perpende inſuper, quantum n.
er-

.
Chriſtiana anima, quantum ex paterna hac

pro Feſtis anni principalioribus. 373
I0 Vernales furias tormentum invaſerit, dum
dngo. eum agnoverunt Salvatorem peccatorum,
X
“ 4 gquem Paulò ante promoverant ad mortem
crucis in conſortio damnatorum: viderunt
1 Een ſe victos à victore mortis, ſuper quo ante
ſ tripudiabant, & ſe triumphãſſe exiſtimabant.
npeen Ediſce Chriſtiane conſtantiam zelare in ad-
geninn verlſis, perſeverantiam in bono, miſericor-
chim , diam exhibere egenis, oppreſſos ſublevare
len Een proximos, anguſtiatos conſolari fratres,
hoſpitalitatem præſtare in ergaſtulis, paupe-
ribus ſuccurrere incolis, vagos recipere pe-
regrinos, & humiliari in te ipſo, ſi exaltari
utnumun affectas cum Chriſto: diſce in ſpe, ſilentio
ni i. S& fortitudine præſtolare ſalutare Dei, &
auxilium exſpectare in tentationibus; longa-
nimis enim Deus eſt, & nullum in ſe ſpe-
rantem deſerit, qui omnem carnem viſitat,
ſolatur & ſalvificat. Amen.

Adde: Adoro te, &c. ut ſuprà pag. 110.

* *

kan
ſeollsam
,,Cu

374 Meditationes

Meditationes de glorioſa Re-
ſurrectione Domini.

MEDIIATIO I.
Sub auroram tertiæ diei reſurgit Fi-
lius Dei. Marc. 16.
Onſidlera devota anima, quàm apté cir-

ca matutinum & auroræ tempus, die
Dominicâà & horàâ tertiâ reſurrexerit à mor-
tuis, poſtquam per triginta ſex horas mora-
tus eſſet in limbo Eſus Chriſtus, qui Domi-
nus noſter, & Dominicus Filius ac ſtella ma-
tutina, & lux eſt auroræ „ Divinitatem ſuam
viventi non ſolùm animæ, ſed & emortuo
corpori ſuo inſeparabiliter communicans,
& inſuper animas Patriarcharum, Propheta-
rum, aliorumque veteris Teſtamenti fide-
lium deificans, in ſimilitudinem & adoptio-
nem filiorum Dei. Conſidera, qum glo-
riose cxiverit Eſus & limbo ſtipatus innu-
mera turba animarum, hinc & hinc per mi-
niſterium angelorum eductarum de ergaſtu-
lo terræ & flammis purgantibus, rectà ten-
dens ad locum ſepulchri, ubi depoſitum
ſuum corpus plagatum, vulneratum & exi-
nanitum exhibuit ſpectandum, fub ſpecie
de-

lelolata

äum, pe
ratæ veri
re &!

(condolen
lia enume
dogia, &
encotnia!
Condione
Umbo an

bant Vici

Filiumta
ſencorden
ormuum-
in ludes
wvoces,
uando
Dis etas
kedempt

M
Deg

Reſu⸗

Pe

TI.
10 1 Ee
net

116,

vpro feſtis anni principalioribus. 375
deſolata & horrenda, ut redemptionis pre-
tium, paſſionis acerbitatem, & mortis tole-
ratæ veritatem agnoſcerent. Ahl! quis ſtupo-
rem & horrorem animabus iſtis ex livido
hoc ſpectaculo incuſſum enarrabit? Quis
condolentiam, compaſſionem & pia deſide-
ria enumerabit? Quis gratitudinis eructatæ
elogia, & laudum in cœlos uſque emiſſarum
encomia: Quis reciproci amoris teſtimonia
condignè propalabit, quibus liberatæ de
limbo animæ regiones aëris & aures imple-
bant vicinas, deprædicantes Deum & ejus
Filium tam clementem, tam pium, tam mi-
ſericordem , tam fidum Paſtorem & ſalutis
omnium Zelotem. Erumpe, Chriſtiane!
in laudes Divinas, ſolvere in gratitudinis
voces, ſi Paſtoris cœleſtis benedictam ali-
quando inaudire vocem deſideres, qui demo-
nis eras mancipium, & ſervus peccati, nunc
redemptus & donatus libertate Dei. Amen.

MEDIIAIIO II.
De glorioſa Reſurrectione Chriſti
Domini.
Reſurrectio Salvatoris operatur unio-
nem animæ & corporis.
PErpende maturâ diſcuſſione, & Chriſtia-

ne!

376 Meditationes

ne! qualiter diſcuſſum, & penitus deforma-

tum Chriſti corpus ad animæ reunionem
aſſumendam fuerit diſpoſitum officio ange-
lorum, qui diſperſas particulas ſacri ſangui-
nis, oſſium, pilorum, barbæ & carnis colli-
gentes, ſingulas ſingulis locis, organis &
membris repoſuerunt, & reingreſſum ani-
mæ accelerârunt, qui inſtantaneè ſucceſſit,
& totam corporis ſtructuram perpulchram,
bellam ac glorioſam reddidit, quatuor do-
tes eidem communicans, videlicet clarita-
tem, immortalitatem, impaſſibilitatem &
ſubtilitarem; virtute quarum Chriſtus mo-
lem petræ & ſepulchralis duritiem lapidis
pPenetravit, ſigilis illæſis, vitam exorſus
immortalem. Nunc hæc glorioſa reſurrectio
eſt noſtræ firma ſpes, ſimilitudo futuræ, &
certitudo gloriæ; ſi Paſſo compatiamur,
concrucifigamur Crucifixo, & mortuo com-
moriamur, ferentes immiſſæ nobis crucis
moleſtiam, & mortificantes veterem homi-
nem cum pravis actibus, ac fædis ejus con-
cupiſcentiis: ſi, inquam, per Dei adjuto-
rium contendamus fragilitatem noſtram
excitare, & in claritate luminis Divini trans-
figurare ac reformare in hominem novum,
qui creatus ſit, & recreatus ſecundùm Deum
N

in ſandtit

inem to

alliſtentis

noſtram
(orrobor.

Perſeve

t
N ſexu

Conſtan
lſime Ma
exeun, &

unctione

tibus odo

uutem an

ſolveran-

ile Virag

(epolchr⸗

Tevolutie

ſam pall

& per:

4 .
Oculis e
mortale

pro feſtis anni principalioribus. 377
in ſanctitate, juſtitia & veritate: in hunc
finem roga, Chriſtiane homo, Spirits Sancti
aſſiſtentiam, ut forti ſuâ gratiã infirmitatem
noſtram, quàâ nihil eſt infirmius, adjuvet,
ukem corroboret, & in bono confirmet. Amen.
eb, n

MEDITATIO III.
HDe glorioſa reſurrectione Chriſti.

Perſeverantiâ & conſtantià vincun-
tur cuncta repugnantia.

N ſexu etiam muliebri virilis ſpectatur
conſtantia, ſexum excedens, dum in
minid Paſchali Dominica tres erga Chriſtum devo-
m amn tiſſimæ Mariæ Cleophe, Jacobi & Salome
Nunmm exeunt, & ad ſepulchrum contendunt, alterâ
Wotm unctione ſacrum corpus uncturæ, & aroma-
RTE. tibus odoriferis condituræ; ſingulariſſimum
autem animoſitatis heroinæ ſpecimen tres
illæ viragines dederunt mundo, quando de
ſepulchralis lapidis, qui erat magnus valde,
revolutione vires, & animum applicare re-
ſolverant; niſi Dominus noſter & Salvator

,eriaH
. . . .
Iuen jam paulèô ante propriàâ virtute reſurrexiſſet,
ne. S& per angelum revolutum lapidem earum

oculis exhibuiſſet, & ſuam à mortuis ad im-
mortalem gloriæ vitam ac reſurrectionem
item

oninen

e Obwiar
llis avel
Ctionem
cfunit fi
alirerleyia

378 Meditationets
item per angelum indicaſſet. Recogita de-
vote Chriſtiane, exultantes ſuper Chriſti
exaltatione Marias, nuntii illius deſideratiſ-
ſimi revelatione animatas „& ita conforratas,
ut licèt angelus ille in eximia comparens ma- erlenh
jeſtate terram tremere, & cuſtodes pavere atii, ull
fecerit, teſte S. Scripturà dicente: Et ccce lenenti,
terræ motus factus eſt magnus, præ timore vllbilia
autem ejus exterriti ſunt cuſtodes, & facti æe in ſe
velut mortui, tres tamen Mariæ terrore præ- UVI Geer
dominante non fuerint dejectæ. Si unieus gitid. 4
angelus, amabilis apparens, & læta nun- M I
tians reſurrectionis gaudia, tanto corripuir
terrore milites armatos, & ipſam concuſſe- De 4o⸗
rit terræ firmitatem, quid non fict, ſi in
diſtricti judicii die terribilis venerit judex,
judicaturus vivos & mortuos, fulminaturus
adverſus peccatores, & damnationis ſenten- MEa
tiam dicturus ad impeœnitentes. Recordare, Wcon
Chriſtiane, quèd ipſa Dei opera perfectiſſi- zerangel
ma, ſuas concomitantes habeant difficulta- (um ait
tes, quas exaggerare & apparenter ſaltem lamq
aggravare nititur dzmon, ut homines à (lors
captis & cæptis retrahat & abſtrahat virtuoſis onon
exercitiis; tu autem animo cadere noli, ſed terrore
viam cœli arduam & virtutis meritum in exumim
conſtantia conſiſtere ediſce à piis Mariis, timore
Jtz

ns. Hrytn,
nus, Pren 4

gtcke den]
dN
Ancwnai.
, du
Nereit

8, Mnm

pro feſtis anni principalioribui. 5379

quæ obviam proceſſerant difficultatibus, &

nullis avelli poterant obſtaculis, nifi reſur-
rectionem jam factam percepiſſent: taliter
adjuvat fragiles creaturas Divina potentia,
taliter levia reddit, quæ dura videntur, Dei

gratia; taliter perſeverantiam coronat ejus

clementia, & impoſſibilia, quæ apparent,
poſſibilia reddit Spiritůs Sancti aſſiſtentiâ,
quæ in ſe confidentibus & perſeverantibus
non deerit tempore opportuno adjutrice
gratiâ. Amen.

MEDITATIO IV.
De glorioſa reſurrectione Chriſti.

Non ett, quod timeas, ſ. Deo ſandta
intentione ſervias.

MAEdrare „devota anima, præſentaneam
conſolantis Dei bonitatem ipſis Mariis
per angelum ſereno vultu & ore impenſam,
dum ait: Nolite timere vos, ſcio, quòd
JEſum quæritis: nolite timere vos, vos fra-
gilioris ſexus creaturæ; vos juſto timore alis
concutiendæ, ob viſum terræ motum; vos
terrore in virum conſtantem cadente meritè
exanimandæ, ob viſos veluti mortuos præ

timore armatos viros: quare vos timor non
colm-

3 80 Meditationes

comprehendit?: Rationem in promptu alle- woris n.

gat angelus: Quia ſcio, quòd Eſum quæ-

ritis; ita eſt Chriſtiana anima, ſi JEſum

quæris, pavor omnis foras mittitur; ſi E-
ſum adis, horror omnis fugit & abit; ſi JE-
ſum tenes, mæror omnis diſparet; ſi verè
JEſum declinas, horror 4 tergo eſt; ſi E-
ſum deſeris, Pœna é veſtigio eſt; ſi Eſum
Peccatis irritas, vindictæ præſens eſt; ſi
JEſum offendis, tortorem diabolum tibi aſ-
ſocias, & in die iræ „vindictæ & retributio-
nis iram tibi theſaurizas. Intra igitur in ſe-

creta conſcientiæ tuæ, & ad longum tecum

rumina, ac omnia tua cogitata, dicta, facta,
omiſſa & commiſſa ſeriùs rumina , an Jeſum
duæras, an te; An ejus gloriam, an tui phi-
lautiam: An Deum „an creaturas præ Deo-
Sic omnia interiora tua diſpone, & exte-
riora dirige, ut conſcientia tua te certificet
morali, quàâ poteſt, confidenti4, quòd ſo-
lùm & unicè JEſum quæras, JEſum poſſi-
deas, JEſum teneas, & Dominicæ reſurre-
ctionis gloriam Participes, quod per tui cru-
cifixvionem exequi ſtudeas ideo adjunxit
angelus: Eſum quæritis crucifixum; volens
per verba hæc ſignificare nobis, quòd ſola
via crucifixionis ſenſualitatum ac carnis
cor-

4 X
eulteriis
AI, non
11, non
nuslpi
e glori
d
eopoſſit
t, qui ant
iImnatus;
loregene
en, ſed
ſeccandt
les Ladic⸗
brriaperie
erin: hec
canipore
VItam. A

M.
Degla
Ardem
ethi

Plena
nis
angelun

pro feſtis anni principalioribus. 3 81
corporis noſtri ſemita ſit reſurrectionis: un-
de ulterius ſubjunxit Divinus nuntius: Sur-
rexit, non eſt hic; ſurrexit, quia crucifixus
erat, non ſurrexiſſet, niſi mortuus fuiſſet:
mortuus ſpiritualiter ſi fuerit homo, reſur-
. get: glorificabitur homo, ſi in veritate dici
de eo poſſit, non eſt hic; id eſt, alter homo
hjeſt, qui ante vix homo erat, per peccata de-
Nrln formatus; ſurrexit non eſt hic, ſed alius ab
hhulnd illo regeneratus per gratiam; non eſt hic
ednmin. idem, ſed deſeruit ſe ipſum, dum deſerebat
mageri peccandi occaſiones proximas, conſuetudi-
uumam nes radicatas, habitus inveteratos, & con-
c, ſortia periculoſa, à quibus ſurrexit, & forâs
,NN exiit: hæc ſi de te, de me, de omnibus veri-
nNI ficari porerunt, reſurgemus cum Chriſto in
s vitam. Amen.

lrnie MEDITATIO vV.
De glorioſa reſurrectione Chriſti.

Ardenter & ſuaviter amat nos Jeſus,
etſi auudenter & graviter à nobis
læſus.

Lena amoris verba & manifeſta dilectio-
nis teſtimonia Deus ſignificavit nobis per
angelum, ad mulieres loquentem & dicen-
tem:

nehuunte
dis, gul
un,

382 Meditationes
tem: Citèò euntes dicite diſcipulis ejus, &
Petro, tanquam Apoſtolici Collegii Princi-
pi, quòd vivus ſurrexit à mortuis Chriſtus Ide Em
IEſus; citò ite, & dicite, quia tarda neſcit upron
molimina Dei gratia: citò dicite, & annun- ögrublt
tiate reſurrectionem Domini mœſtis ſuper Binluen,
éjus morte diſcipulis; vult benigniſſimus ehcian,
Deus extemplò conſolari triſtes ac deſolatos Qumgu
ſuos diſcipulos, etſi tam præcipitato ſolatio r hi,i⸗
indignos, qui in fugam ſe & Chriſtum in ki, Juine
majorem præcipitaverant deſolationem; ni- I luperhon
hilominùs ex charitatis exceſſu citò recreare osKinile
voluit Deus ſuos, & præ cæteris Petrum, QnCnl,4
Anern trina negatio & fidei datæ violatio in- rymarliͦ,
amem potis fecerat, quàâm de tam ſubita MII
conſolatione meritum: reliquerant Magi- Degack,
ſtrum ſuum in Judæorum manibus, & dere- h
liquerant eum in tempore tribulationis infi- Dive M
di & ingrati ſcholares; his notis tamen omni- ſun
bus non obſtantibus compenſavit Deus amo- Vn üic
ris teneritudine ingratitudinem; longani-
mitatis ac miſericordiæ nobis tribuens exem- ddalzl
plum, quòd videlicet pœnitentia vera locum inms
inveniat veniæ, & fortis ſit veluti mors di- (eem
lectio Chriſti, etſi actibus ejus opera noſtra ohnpalion
minimè correſpondeant. Reſolve ergo, eeſorn
Chriſtiane mi, amori amoris vicem redde- tent
re,

pro feſtis anni principalioribus. 3 83

lil te, proximum propter Deum ſinceriùs ſuble-
Clike vare, tenerius diligere, conſtantiùs fovere,
mmE corde & ore, opere & effectu conſolari,
Nu bona pro malis, gratias ingratis rependere,
t,A& imèò gratis dare & mutuare; ſi enim tantùm
miimi diligimus eos, qui nos diligunt, aut nobis
lbeige benefaciant, quam mercedem accipiemus,
iles id aut quam gratiam faciemus? Benefacite ĩgi-
n tur & his, qui oderunt vos, ut ſitis filii Patris
veſtri, qui in cœlis eſt, qui Solem ſuum oriri
Eelien, facit ſuper bonos & malos, & pluit ſuper
le juſtos & injuſtos: hæc facientes adimplebitis
arikm legem Chriſti, & gloriam veſtram firmabitis
Aenlti. in regno cœleſti. Amen.
Wcmi M E D IIATIO VI.

d De glorioſa reſurrectione Chriſti.
untons Ne,

ubiim. Divaæ Matri apparet ILſus post re-

ſurrectionem glorioſus.

Ntstntu
del. Sfiens piiſſimus Eſus Diviniſſimæ Matris
lren e O ſuæ mœrorem, anguſtias & deſideria,

Mürbme quòd ad ædem de monte Calvariæ reverſa
Hrmurm diurnis & nocturnis cruciatibus ſuper paſ-
Gcelim ſione & morte Dominica anxiaretur, ac præ
eiuet compaſſionis ſenſu doloroſiſſimo nec cibum,
Mches nec potum ſumere ante reſurrectionis diem
enene Poterat, firmàâ ſpe in diem tertium reſur-
rectio-

384 Meditationes

rectionem exſpectans, adeò ut magis ac ma-
gis appropiante hàc promiſſionis die, magis
magisque avidè anhelaret glorioſum in car-
ne impaſſibili videre Filium ſuum unigeni-
tum; ideoque Chriſtus Eſus, qui Apoſto-
lis in auxilium ſe monſtraverat, Beatiſſimæ
Matri ſuæ in ſolatium ſeſe exhibebat viſibi-
lem ſub diei tertiæ diluculum totus glorio-
ſus, Sole ſplendidior, & incomprehenſibili
claritate perlucidus, ut vis4 hâc corporali
clarificati Filii ſui præſentiâ in extaſin abierit
ſacer Matris animus, inter cœleſtes utique
ſpiritus elevatus, abreptus & abſorptus: re-
greſſa autem ad ſe ipſam procubuit pia Ma-
ter ad pedes Eſu, exoſculans ſacrorum pe-
dum, manuum & lateris transfixi ſtigmata
novo fulgore nobilitata; complexans tener-
rimo amoris affectu, & brachiis conſtrin-
gens totum Eſu corpus, & intenſiſſimos
eliciens affectionis maternæ actus, donec
IEſus Matrem ſuam filiali amplexu de terra
levavit, & angelorum choros in ejusdem
præconia demandavit, canentes ſupercœ-
leſte illud canticum: Regina c&li latare, alle-
Iuja: quia quem meruiſti portare, alleluja:
reſurrexit, ſicut dixit, alleluja; accinamus,
& concinamus & nos cum ſancta Maiu⸗ le.
cleſia:

nitt 1
dela: Dufe
Ind tewmn,
Defedmmn
Alelujr Ane
MED
De gord

Pyepitig

Ne. e
No, guo

l Cieite

dus in
4

uncltis d

n⸗ chule
Nrcbi
ünmenn
oneene,
wſeteche
l.. d
ul, atonn
uisniren
eban N

pro feſtis anni principalioribus. 385
Ecleſia: Ora pro nobis Deum, alleluja; ut
unà tecum, glorioſa Domina! in cœlis
mereamur audine gaudioſum illum jubilum,
Alleluja. Amen. :

MEDITATIO VII.
De glorioſa reſurrectione Chriſti.

u6 Propitius ineredulis ſit JEſus diſci-
Ppulis.
N On acquievit Chriſti benignitas in ſola-
tio, quod Matri ſuæ, nec iu auxilio,
quod divæ Magdalenæ, aliisque devotis tri-
bus Mariis exhibuerat per corporis ſui re-
ſurgentis oſtenſionem ſucceſſivè factam; ſed
omnes ac ſingulos ejusdem gaudii ſocios &
comparticipes fieri voluit diſcipulos; qui-
bus in cænaculo ob metum Judæorum ab-
ſconditis & congregatis præſentem ſe ſtitit .
januis clauſis, & in eorum medio dixit:
Pax vobis! At illi putantes phantaſma eſſe,
timuerunt valde, ut Domino ac Magiſtro
ſuo nec ave, nec ſalutem dicere, nec ſe loco
nen movere cogitaverint, ſtantes immoti, tur-
r bati, attoniti & ſtupefacti, exiſtimantes ſe
Hαν ſpiritum videre; unde nec Chriſtum à mor-
A tuis reſurrexiſſe, nec præſentem ſtare cre-
debant. Notate, Chriſtiani, hunc in primis
R Chri-

386 Meditationes
Chriſticolis defectum & obſcuritatem; aſt
magis obſervate in poſteris Chriſtianis, mul-
tisque tam Eccleſiaſticis quàm Religioſis per-
ſonis teporem, ſomnolentiam & ariditatem,
qui in Divinis myſteriis plus cæteris illumi-
nati Deum ſuum Euchariſticum in ſuis ora-
toriis, cænobiis, atque eccleſiis præſentem
nôrunt, ejus excellentiam, altitudinem &
majeſtatem agnoſcunt, nec tamen debitâ
adoratione colunt, in quem Catholicaâ fide
credunt; non aliter ac ſtipites & inſenſatæ
ſtatuæ coram Venerabili ſtant immobiles;
imò nonnulli ex his Deo ſuo, aut deſpecto,
aut neglecto creaturis vacant, ſacrilegè adul-
terantes verbum Dei. O miſera hominum
conditio! ò⅛ horrenda ſervorum Dei incurial
quam ultima dies deteget cum irremediabili
ſalutis diſpendio. Volens igitur clementiſ-
ſimus Deus & homo Chriſtus omne penitus
velamen à diſcipulorum oculis relevare, &
ſuam reſurrectionem ad captum plenum re-
velare, invitavit eosdem ad carnis ſuæ
tactum, dicens: Venite, & palpate manus
meas & pedes meos, quia ſpiritus carnem
& oſſa non habet, ſicut me videtis habere;
quibus dictis oſtendit eis manus, pedes & la-
tus ſuum; ex quo tandem, quem non cre-

dide-

nßn
derum, n.
Eeammnste
meciumatin
Genda amuns
at conyinon

L in imene
Ilnera; di

R
Meecenuh
Menoganited
iAberent
EuIN n
mndan
iu en
iGninn,
bo g 1

pro feſtis anni principalioribus. 3 87
diderunt, vivum reſurrexiſſe viderunt. Vi-
deamus & nos, ac cognoſcamus, non eſſe
medium ad illuminandas mentes, & accen-
denda amoris igne corda noſtra potentius
aut convincentius, quâm plagas Eſu Chri-
ſti jugi recordatione inſpicere oculis mentis,
en & in imagine effigiati Redemptoris legere
lindin „ulnera; ibi enim proſtat liber vitæ, & in
enene arbore crucis patet lignum ſcientiæ boni ac
enCIN mali, de cujus dulcedine, quiſquis guſtave-
rit, mores ſuos reformabit in melius, actio-
nes emendabit ſanctius, & ſeſe conformabit
Divinæ voluntati penitids. Expende ulte-
Anigead rius, Chriſtiana anima, quèd palpandi vul-
Enhammimm nera Chriſti licentia in quorundam diſcipu-
lotum cordibus nondum ſuſtulerit omne re-
ſurrectionis dubium, teſtante Scripturà: Illis
non credentibus, & præ gaudio mirantibus,
interrogavit eos, affabilitate magnâ, an ali-
juid haberent manducare? Ipſi autem obtu-
lerunt ei partem piſcis aſſi & favum mellis,
& manducavit Dominus coram illis omni-
bus. Recogita hic novam Salvatoris be-
nignitatem, qui in diſcipulis ſuis volens ſa-
nare morbos & vulnera animæ corporali
el cibo, quo ipſe aliàs non egebat, uſus eſt
pro medicamento & ſpirituali aliorum phar-
K 2a maco:

Ncarktuen 4

geſis

mugpe⸗
. ene

3 ·8 8 Meditationes
maco: uſus eſt, inquam, JEſus proprio
piſcatorum diſcipulorum nutrimento piſcis,
ut per hoe mutum animal diſertas faceret
linguas fidem reſurgentis profeſſuras, uſus
eſt piſee & mellis favo, per illum mortifi-
cationem carnis, per hoc ſanétæ orationis
exereitium præfigurans, velut cibos in ore
Chriſti Dei gratiſſimos. Cognita itaque ple-
nariè reſurrectione Magiſtri ſui cæperunt
ſcholares Apoſtoli mirâ exultatione tripu-
diare, Deum magnificare, Chriſtum adora-
re, ſacra vulnera & carnis ſtigmata exoſcu-
lari, amoris lachrymis irrigare, & plenis
vocibus ac choris decantare, accinentes:
Gloria uni Deo, triumphatori mortis ac vi-
tæ glorioſo. O miſericordiſſime Eſu! mi-
ſeri nos mortales cæci non minus & incre-
duli ſumus ac Apoſtoli tui, quibus dum lu⸗
men fidei miris modis impreſſiſti, nobis
quoque ſingularibus mediis inſtilla fidei,
ſpei & charitatis motiva, ut quameunque
Divinam & Apoſtolicam veritatem animoſo
zelo agnoſeamus, profiteamur, & propu-
gnemus ad tui Nominis gloriam, & no-
ſtræ ſalutis gratiam. Amen-

X *X *
*

*

lednns

I
De Aun⸗

tls Fen

ToNren On
ſice mn⸗
Ueciumael
en, Min
Icn

dis, riekt
gonbusin
Cümſeeſen
k Sr
Lallslenin
Epreclnn
Uluitoale
culchlun

incrl,

Kri li gen
elllrigrets
,Chrämk.
Komman
Nur, Aglun
, Nliſente?
ioris et⸗
bme r.

Tenmd, n
Egbun e

n. Aen⸗

pro feſtis anni principalioribus. 389
Meditationes pro Feſto Aſcen-
ſionis Domini-
MEPDIITIATIO I.
De glorioſa Chriſti Aſcenſione Do-
nini.
Ceingere, & Chriſtiane! & ſolutis ala-
tus pennis cvola de valle miſeriæ ad
montem Oliveti, mentisque tuæ oculis re-
ſpice mundi Salvatorem in culmine gloriæ,
medium angelos inter ac Patriarchas ſtan-
tem, Prophetis & cœleſtibus ſpiritibus cir-
cumdatum; ſumptà enim à Beatiſſima Ma-
tre ſua reliquisque præſentibus dilectis ſuis
valedictione, ac datà éisdem Divinâ bene-
dictione, conſcendit Olivetum, inde aſcen-
ſurus in œlum, ſtipatus angelicis hierar-
chiis, cœleſtibus ſociatus choris, SS. Patrum
legionibus inveſtitus, & à lucida nubecula
ſonſim ſine ſenſu, lentè ac morosè, ſucceſſi-
ve & gradatim altius evectus, & tandem
oculis hominum eſt ſubtractus. O verè clara
& præclara nubes! quæ Apoſtolorum obnu-
bilavit oculos, dum lucem mundi & Solem
cœli abduxit ſum Chriſtum, aſcendentem
in cœlos: verè glorioſa nubecula! quæ Do-
3 mi-

390 Meditationes

minum gloriæ ſua texit obſcuritate, & evexit NItD

ad ſplendorem infinitæ majeſtatis. Recogi-
ta, Chriſtiane! quòd craſſa nubes ſit noſtro-
rum culpa peccatorum, quæ è cordibus no-
ſtris rapit & abducit Deum; nubecula enim
noſtra prævaricatio eſt, nubecula noſtra in-
obedientia eſt, nubecula noſtra malitia eſt,
quæ Dei viſionem intercipit, dum per man-
datorum transgreſlionem à Deo nos dividit,
juxta illud Jeremiæ: Oppoſuiſti nubem tibi.
Conſidera, ò anima fidelis! an ejusmodi nu-
becula ſuperbiæ, concupiſcentiæ, aut alterius
cujuscunque ad creaturas depravati inordi-
nati affectůs te obſcuret, obtenebret, excæ-
cet? Hanc, ſi deprehenderis, diſſipa, me-
dia efficacia oppone, Deum̃ roga adjutorem,
ejusque ſanctam gratiam imploraaſſiſtricem,
ut beatifico intuitu nudam Dei faciem con-
templari valeas, & hujus vitæ obſcuritate
devictâà æternam claritatem mercari merea-
ris: quam tibi & mihi impertiri dignetur
ille, qui eſt lux vera, qui eſt lux ſine umbra,
qui eſt lux in tenebris, & lucem dat mundo;
modèò ſeriâ converſione, & ſanctâ converſa-
tione, abſcondamus nos à ſæculo & abdicatis
creaturis, ſub alis humilitatis, atque abnega-
tionis contendamus elevari in altum. Aman⸗
ME-

De An
mn iG

Utriu

Dil ,

Marian, K

Kamom

Ser

Innoeentan
dimorum
OUodDonin
Dortamarnt
unerdct
Dkug, n l

4
üintn
ſſſtis Nt

Umbahnt

ni eol
beclinit
Noſra nalis
it, dun N
1Deomci,
Altinlbens
lneßunol,
Celte den
nnit
Erten ene
Clin, me.
Nachunen
NMorallln
Dahe
8SMede

inpemi
etluhrene

DcemcA

Llancdtcnn.
ſnloin
i Ahletht⸗
ndnnnk

N.

pro feſti⸗ anni principalioribus. 391
MEDIIAIIO II.
De glorioſa Chriſti aſcenſione.

Cum Jeſu & Maria triumphabit, qui

utriusque Virtutes zeélabit.
Poquun jam diſparuerat, & ex oculis

ſuorum evanuerat, elevatus virtute pro-
prià Eſus, intendebant omnium oculi in
Mariam, relictam mortalium Matrem ac
Magiſtram, quam veluti unicam Ductricem
ſuam omnium corda reſpiciebant, demiſſiſ-
ſimè reverebantur, ac in directricem, con-
ſervatricem, fidiſſimamque aſſiſtricem elige-
bant; ut inter varia hujus viæ ac vitæ peri-
cula & naufragia ſecuris perduceremtur ad
exſpectationis promiſſæ portum orphani
diſcipuli, & æterni Patris cœlica taberna-
cula, in quem finem omni quoque conatu
attendebant virtutum documenta, & data
à Gubernatrice hac Divina perfectionis
exempla ſectabantur, imitantes morum ejus
innocentiam, & totius ſanctiſſimæ vitæ ſan-
ctimoniam. Meditare dein, devota anima,
quòd Dominus Eſus Chriſtus ante cœlorum
portam conſtitutus, à cœleſti ſuo Patre &
univerſa cœli curia magnificentiſſimè exce-
ptus, cum gaudioſiſſimo jubilo amplexatus,
R 4 &

392 Meditationes
& reſonante undique lorioſiſſimo trium-
que g

pho fuerit introductus in atria hæreditatis

æternæ, ubi Victor ille mortis ſuper trium-
Phata carnis, mundi, ac diaboli nequitia
æternis gloriæ præmiis decoratus, atque ad
dexteram Dei P'atris collocatus reſidet. Vis,
Chriſtiane! fieri tantæ gloriæ poſſeſſor:
Sis paris laboris imitator; vis inferni eſſe
victor, ſis dæ'monum triumphator; vis æter-
na aſſequi præmia, terrena fuge delectamen-
ta; vis paſſionis Chriſti eſſe particeps, ſis
Paſſionum tuarum vindex; vis cum Chriſto
glorioſus aſcendere, te ipſum Deo & ſanctæ
legi ejus humiliter ſubmitte, ſanctam Ma-
trem Eccleſiam reverere, & ſic cum IEſu ac

dilectiſſima ejusdem Matre fælix elevaberis.
Amen.

Meditationes de Pentecoſte,
ſeu Spiritũs S. miſſione.
MEDITATIO I.
Syiritus Sandtus in terram deſcendit,
quia Chriſtus ad cœlum aſcendit.
)Uòd Chriſti aſcenſio noſtræ fuerit ſalu-
— tis promotio, Divino edocemur ora-
culo; ſi enim ille e mundo non abiiſſet, Pa-
ra-

“ nike⸗

cletucenon
raclimrnenn
s elin
mnsnigeln
og,, dundn
Eenria u
enlbilinnane
Dammfunchrne
oiſri gun
Mnnis, Cenen
umdeDiun
Aerechunne
Eminer, h

ſeeceltubrg
Allprüvccle
ELaAlmenvonn
iqne, dtene
Umiane Een
Ulend
Urae ninge
rln ani
imtin ie
R Gulſklenn

.

lline tie

tn hert

ulnend

bol
Narns,

1tbsrelce

Rorir alt
is ilen
lhubt,ir
eiebt

lenmimn

n lokle
Allmnl.
un re.
denen.

IIG!

in iee

GNGeNE

Alre kei
edocemnn de
Nncbile!

p⸗

pro Feſtis anni principalioribus. 393
racletus de alto non veniſſet; niſi ego abiero,
Paraclitus non veniet ad vos: rationem hu-
jus viciſſitudinis & Divinarum Perſonarum
transmigrationis exponere ſatagunt Theo-
logi, dum dicunt: Quòôd Apoſtoli ex præ-
ſentia ſui Magiſtri mire delectabantur, &
ſenſibili nimis complacentia conſolationem
ſuam fundaverint in aſſiſtentia corporali ſui
Magiſtri; quamdiuautem homo ludit in hu-
manis, & externo acquiefcit ſolatio, ſuper-
nam & Divinamnon meretur perfectè poſ-
ſidere Spiritũs Sancti lætitiam; ſed prius fo-
ràâs mittere, reſignare, & abdicare convenit.
terrenas delicias: in hujus ratiocinii confir-
mationem fervit hiſtoria Iſraëlitica, quando
Dominus Deus in ſolitudinis Ægyptiacæ
receſſibus noluit filiis Iſraël pluere Manna,
niſi priùs ceſſaret terreſtrisEgyptiaca farina,
& alimentorum naturalium abundantia: ſi
itaque, ò terrene HRomo“ internà nondum
viſitatione deſuper viſiràris, crede, quòd
uſquequèò aucupandis externis gatidiis inor-
dinatè nimis occupãaris. Sed obmovere mihi
forſan poteris ac voles, an ergo Chriſti præ-
ſentia impediat Spirits Sancti adventum,
quaſi Hic non veniſſet, niſi Iſte aſcendiſſet:
Ita eſt. Chriſtiane; licet enim Verbum & Spi-
R z, ritus

394 Meditationes

ritus ſint unum in eſſentia, unus tamen ab
altero eſt perſonaliter diſtinctus in unitate
indiviſa, adeòque niſi Chriſtus ab Apoſtolis
nimià ſingularitate ex proprio commodo in-
fectis receſſiſſet, & ipſorum humani amoris
adhærentiam deſeruiſſet, non fuiſſet trans-
fuſa ſeptiformis Spiritůs Sancti gratia in
diſcipulorum corda, utpote terrenis affecti-
bus oppleta, & ad cœleſtia perfectè capien-
da mins diſpoſita; hoſpitari enim delecta-
tur unicè Spiritus in pectore à creaturis va-
cuo, libero, & ab omni nævo purgato. Jam,
anima devota! contemplare, quèòd ſi affe-

ctus Apoſtolorum erga JEſum tam fincerus

& ſanctus ob admixtam propriæ utilitatis
aut emolumenti portionem potuerit pleni-
tudinem infuſionis Spiritůs Sancti retardare;
ſi inquam diſcipulorum lucroſus erga Chriſti
humanitatem & præſentiam amor proprius
longiorem causâſſet Divinitatis Spiritũs
Sancti ab ipſis abſentiam; quomodo Spiri-
tůs S. dona & chariſmata ſpecialiora recipere
poterit pectus mortale plenum creaturarum
viſco, ineſcatum ſæcularibus deſideriis &
peccaminoſis corruptum, depravatumque
voluptatibus? Repara igitur te, & præpara
animam tuam puris ſanctis deſideriis; ſepara
te

nie

1 dibuen

(cakils YMn
Ui dined
ſincta ect,
MID
DN)
Bouitun

tre

Iin,

6

eormnatn
ns Ciceen
wen it
ird

Cnio neni

Mils ut
ninun
ritw
Dtoconm
Imkummie
non ilſetd
nct Ni
Netenenga
D
aienincts
Weiten
opupno N
, u,
man Aiuen
ie lai
Wreid ſen
Nltee
lnetelt
n mI

winnuns rta.

onobt
Peellcam
enuncenmt
ubus ee
. S
nte, AN
Geſeris

pro feſtis anni principalioribus. 395
te à quibuscunque remoris & curis, ut ſe-
curiùs Spiritum Dei recipere, & conſtan-
tiùs digneris conſervare, ingeminans cum
ſancta Eccleſia: Veni Creator Spiritus, Sc.
MELDIIAIIQ& II.
De Spiritũs S. miſſione.
Bonis exemplis & ſanctis precibus
obtinetur Spiritus Sandus.
Agiſtræ officium ſanctiſſima Virgo Ma-
ria, & perfectionis magiſterium com-
miſſis ſuis diſcipulis exhibuit, erudiens eos
magis ſanctitatis exemplis, quàm eloquen-
tioris facundiæ verbis, ut & nos docibiles
faceret, quòd proximis noſtris, aliisque cu-
ræ& noſtræ concreditis ſuffragati tencamur
virtutum portids veſtigiis, quàâm ſermonis
perorantis phaleris fucatis, & ad artificium
magis Ciceronis, quâm ſervitium Salvato-
ris expolitis: quare continuæ orationis exer-
citio meruit B. Virgo ſibi & 88. Apoſtolis,
quòd Spirits Sancti Perſona in totum cœ-
næculum lumine deſurſum apparente, & ſub
ſgura ignexrum linguarum deſcenderit, ſu-
orà ſingulos in oratione defixos reſedérit,
& tantâ amort vehementiâ omnium accen-

derit corda, ut excuſſo omni timore fidem
R 6⁶ Chri-

396. Meditationes
Chriſti Evangelicam longè latèque prædica-
rent imperterriti, ad Dei Ter Opt. Maximi
loriam & infallibilem multorum ſalutem:
hujus Sancti Spirits in anima tua, Chri-
ſtiane! reſidentiam te habere cognoſces, ſi
ad unius ſolius Dei gloriam omnia tua opera
direxeris; requieſcet autem ſuper te Spiritus
Domini per juge & fervens orationis ſtu-
dium, & boni exempli miniſterium tam
activum, quàm paſſivum, ſeu datum & ac-
ceptum; quod utrumque ut efficias, pio,
animo dic: Veni Creator Spiritus, &c.
M E DITATIO. III.
De Spiritús S. miſſione.
Ad vitam Chriſtianam præcipus ne-
cſurium ett habere Spinitum
Sandtam.
Onſidera Chkriſtiana anima in fervore
Spirits arida, quèd ad vitæ corporalis
conſervationem non minùs, ſed pari neceſſi
tate oporteat reſpirare, quemadmodum 3
myſticæ ſeu ſpiritualis vitæ ſubſiſtentiam ne-
ceſse eſt ſperare, & in Spiritu S. ſpirare
utrinque enim mors eſt, ubi alterutrius de-
ficit conditio; quod eniin cor corpori, &

anima eſt cordi, hoc Chriſtjano eſt gratia,

&

ne 6

genntin
us exanimmu
vec A hmün
cmini Splinl
nhuberün
Uenditur ant
adultru,
Tahencd mu
Erpronmtr
Glitus cienn
rorittonn
No aninn 10
olerennind

l, A

en
0Chrilimen
Nni nlale
Imeliul
eſuken
mis Khar
Piriuſrin
ſeretule,
ävern
au ſclet
in. n

5 ro feæſtis anni principalioribus. 9:
egenet & gran , iri 8 :ſic i r.
eee S grari⸗ pirirus Sanctus: ſicut enim cor-
udr Ni pus exanimatum & inanime nec movetur,
unmkh nec ad functiones vitales ſufficiens eſt, ſic
um anima Spiritu Domini orba progreſſum nul-
lum habet virtutis: ſuigitur tam aſſidua im-
nnaue penditur cura, & tam exquiſita collocatur
hertehhn induſtria, in prolonganda., fovenda & pro-
WMois rrahenda vita corporali, quæ levi tamen.
ünſetime ſymptomate extinguitur; quæ, quæſo, aſſi-
duitas excogitanda & applicanda non erit.
pro vita gratiæ, æternùm duratura? Si etiam
pro anima à ſocio corpore ſemel disunita

0 polſſet reunionis ſolvi pretium., quid non-
ne expenderetur, aut prodigererur de theſauris
H“” cunctis? An non ergo tantum & omne to-
ſegee rum pro ſtabilienda, redintegranda & per-
Wtun petuanda ſpirituali vita ſit profundendum?

O Chriſtiane mi! ſtylo ferreo & plumbi la-
minà inſculpe præcordiis tuis, quòd Divi-
nus Spiritus ſit anima animætuæ, quò d ſine
hac ſupernaturali anima. ſit anima tua exani⸗-
mis & horribilis mors, quòd tua vita ſine
Spiritu ſit ſine vita; hinc hanc vitam vitæ vi=
vere ſtude, & eo tantùm fine vive, ut vivas
vitâ vera, vita inſolubili, vita ſupernaturali,

NN quæ ſola vita eſt, qua verè vivitur. Dic pro hac
lnocſge, vVira: eni Creator spiritut, So.
R 7 ME-

398 Meditationes
MELDIIATIO IV.
De Spiritũús S. miſſione.
Nobis ſimpliciter estt negelſaria Spiri-
1us Sanct; gratia.
R dimentum fidei eſt, omni viatori Chri-

ſtiano ruditer etiamnum in Catholi-

cismi Principiis illuminato notum, quòd ho-

mo natus de muliere multis repletus miſe-
riis, & fragili ſit folio labilior „ ac inſuper
nemo ſalvari valeat ſine habituali Spiritũs
Sancti dono, aut actuali ejus adjutorio:
abſolutæ etenim neceſſitatis eſt ſidei ,ſpei ac
charitatis infuſæ habitus in parvulis, & actus
in adultis ratione urentibus: & licèr Deus
T. O. M. ad ſe amandum, credendum & ſpe-
randum (ſaltem quatenus bonus eſt nobis)
naturalem inſpiraverit ducéctum & inclina-
tionem, attamen ex nobis ipſis abſque novo
ſupernaturali actuali dono & adjutorio im-
Pares nos profiteri cogimur eliciendis in ea
altitudine ac perfectione Theologicis virtu-
tibus, quæ impetrandæ beatitudini ſuper-
naturali foret proportionata, ac per conſe-
quens ſolis naturæ viribus nil ſuprà naturam
Poſſumus; ſiquidem ſolus Spiritus Sanctus
eſt, in cujus nomine nomen JIEſu dicini
olus

ClusSun
eüigllueke
OCnlos mend
jen exclln,
Eectionenb
Donataektan
ſinte al u
Uanta icen
Cum pronn
uin kabinds
un ad ſliin
Cearionpvote
Edim, anl
(enani tutet
rhrnczrec
Ceun n 4
D
e
Uin irti

Ne 10

lntus.
Uhemmin
eikanan
utüt

3

Niſtre
ini,
etg
omnifiavie
norum ,
. .
is ehlenn,
Dlr, ai

A
KlaDeu
QencumKhe
Donnscke,

eberindit
ttn, NN
Vnl innn

1 inn

nen Eld

pro feſtis anni principalioribus. 399
ſolus Spiritus Sanctus eſt, qui nos de ſomno
evigilare facit, in viam Domini impellit,
oculos mentis dirigit, ad fidem, ſpem, amo-
rem excitat, & eàâ promptitudine atque per-
fectione ad Deum ire movet, quæ Chriſtia-
no nata eſt convenire: quantàâ autem neceſ-
ſitate ad paradiſi conſecutionem opus eſt,
tantâ identidem ad ſalutis noſtræ procuran-
dam promotionem eſt allaborandum; ete-
nim habitualis & actualis gratia æquè mul-
tum ad ſalvationem, quantum ſalvatio ad
creationis noſtræ finem importat: unde con-
ſequitur, quòd pro obtinendis mediis &
creationis noſtræ fine à nullo ceſſandum ſit
neceſſario opere cooperationis, ſed eò ſedulè
collimare opera noſtra debeant. Dic: Veni
Creator Spiritus, Gc.
MEDITATIO V.
De Spiritúùs S. miſſione.
Sine Spiritàâs Sancti numine nihil estz
in homine.
Pter abſoluram pro æterna beatitudine
Spiritũs S. afliſtentiam, ad omne inſuper
ſupernaturaliter bonum & meritorium opus
ræviè aut concomitanter requiritur donum
Spiritũs Sancti; etenim nec bonam, in Wiete
en-

400 Meditationes

ſenſu, cogitationem concipere, nec dignum

proferre verbum., nec ſanctum poterimus
exercere actum, Divinæ Majeſtati gratum,
nec nomen Eſu dicere, niſi adjutorio ejus

Præveniamur, aut adjuvemur, teſte infalli-

bili veritatis nuntio, dicente: Nemo poteſt
dicere Dominus JEſus, niſi in Spiritu Sancto:
quia, ut ſupra jam inſinuatum eſt, ſolus Spi-
ritus S. eſt, qui nos illuminat, inſpirat, in-
flammat, qui velle & perficere dat; qui cor-

da noſtra emundat, ſenſus purificat, & to-

tum eſſe noſtrum dignificat; qui ad bona
commovet, in ſanctis promovert; qui ope-
rantes perficit, & perfectos ſanctificat; ita,
ita eſt; Spiritus omnia in nobis ſinenobis
ſpirat, & nobiſcum omnia, quæ bona ſunt,

conſummat, & provenit omne bonum per

ipſius donum; uxpote ſine quo miſerrimi
ſumus, infirmi ſumus, cæci ſumus „Pper to-
tum plagati & vulnerati ſumus; idipſum olim

cecinit D. Thomas Aquinas: Sine tuo nu-

mine Nihil eſt in homine, Nihil eſt in-
noxium. Si ergo abſque Spiritus Sancti ſpi-
ramine nullum exit opus gratum de homine,
quis, quæſo, hominum erit adeò inſenſatus
& ſui ipſius ſalutis incurxius ,qui non affectet
totis conatibus afflari, & Spiritũs S. ardori-
bus

ſe⸗

binuine

crusuin

Calumpolet
el olusDrn
Crdium Ne
umrenire
Gium wel,
Nlſceraindnn
Um homnnrtt
1enanonelzcen
Uent tenehol,

e parnigohon
ileſerhnir,
unn ACNn

Funnlarnine
hn .
MIN
Deht
ubuructn
tnanlt
Ulrline
luchine
hnum r
granlenfin

Pehuendet

Enmn, ah

Dae, Nedi,
un
D
gin e
Nliatjn
enn, Tlri
ingiinge
unck, ,
net, inſhin
e unter .
n; ANA
nnt, li

„,

9

vbis Knenod⸗
Auedomin,
.
.

ind
Vemnbike 4
eit adedilſe
,lionttn
nnd

pro feſtis anni principalioribus. 401
bus intimè inflammari? Quis non ambiret
totus transnihilari, ut in Spirits Sancti va-
ſallum poſſet recreari & transformari, qui
eſt ſolus Dator munerum & unicum lumen
cordium? Veni ergo, ah veni Pater paupe-
rum! veni dator munerum, veni lumen cor-
dium! veni, & præcordia noſtra penetra,
viſcera inflamma, pectora concrema, & to-
tam hominis ſubſtantiam purifica; quia ſine
te rationales creaturæ manent frigidæ, ma-
nent tenebroſæ, manent culpis inquinatæ,
& pœnis obnoxiæ. Miſerere igitur noſtri,
miſerere Domine, Pater, Largitor, Sancti-
ficator & Conſolator optime, ne æternùm
pereant miſeræ animæ noſtræ. Veni Creater
Siritus, Ge.
MEDITATIO VI.
De Spiritús S. miſſione.
Vis Paraclitum propitium, animam
tuam ei dignifica in hoſpitium.
Audatiſſimæ urbanitatis & reverentiæ
uſus obtinet apud ingenuos, quòd ſere-
niſſimum aliquem Prineipem, Magnatem,
aut grandem virum ſub tectum recepturi, ita
Præparent diverſorium, & adornent hoſpitii
thalamum, ut hoſpitem ingredi dignantem

pla-

402 Meditationes
placabilem habeant & propitium: pari ſol- .
licitudine humani cordis aula eſt dealbanda dd etk
& exornanda, in qua domicilium eligit, an nesſlhit
& ſtabile capit habitaculum Spiritus San-
ctus, ne quid labis in ea offendat, quod moremand
ſupremeæ illius Majeſtatis ac Divinitatis of- o&tunck
fendere poſſit oculos, qui ſunt mundi &
mundiſſimi, odientes quamcunque macu-
lam, quam ubi advertit, ad nos neutiquam
divertit; in malevolam enim animam ſa-
pientia Divina non introibit, nec habitabit
in corpore peccatis ſubdito. Nec ſufficit mniun leiß
purgatam ac mundam eſſe interiorem ani- uum mun/
mæ noſtræ domum, ſed inſuper pretioſis c anun
excolenda & deauranda eſt virtutum Præci- ANe lue
puarum ſuppellectili, ut in ea delectetur & &
delicietur Divinus Sponſus, cujus templum A
funt membra noſtra, inſigni nobilitanda flore 3
humilitatis & virginalis diademate caſtimo-
niæ; per duas enim has anteſignanas virtu- ſte
tes ea eluxit in Deipara ſanctitas, quæ ipſam
dignificavit, ut dum in Deum ſederet de- (hel
fixa, à Spiritu Sancto meruerit adumbrata
Divini Patris Verbo fœcundari, & Salvato-
rem omnis carnis mundo proferre, ac pro-
priis oculis intueri Salutare Dei, erga quod
ſummo ſemper deſiderio ferebatur , S aſſi⸗
duis

e

—

uit

et
hinn:
Kahel.
Coniclin .
ln Gine
0endr
isac Dining⸗,

„.

G1i ſunt nn
unomnqr V

ilr ni
Uünmmgt.
naddedenf
, Cſutn
Cinchltrc
Guleme
Cnl
Cnclits, gen
nDeum cee
wenett an
ndani, r
6 nukn, 15
nehei, au
ehnl,

pro Feſtis anni principalioribus. 403
duis orationibus elevabatur, probéè ſciens,
uòd cœleſte hoc Numen ad nos invitari,
atque à nobis ſolicitè velit deſiderari, ante-
quam accendat lumen ſenſibus, & infundat

amorem cordibus. Tantæ Genitricis exem-

lo & tu mi Chriſtiane deſiderium tuum ex-
plica, cum Davide exclamans: ſicut cervus
(ſauciatus & irritatus) deſiderat ad fontes
aquarum, ita deſiderat anima mea (vulne-
rata in naturalibus, irritata in gratuitis) ad
te Deum, fontem vivum, fontem gratiarum
omnium. Veni igitur dulce refrigerium ad
tuum imperium, poſſide cordis mei hoſpi-
tium & obſequium: Sana me, & ſanabor,
falva me, & ſalvus ero. Veni Creator Sspiri⸗
tus, &c.

MEDITATIO VII.
De Spiritús S. miſſione.
NWe ſis elinguis, Spiritus Sancti loquene
linguis.
Obaebar Maria in domo cœnaculi ſolitaria,
non tamen ſola, ſed cum Apoſtolis in ora-
tione perſeverans ſedebat, ſilebat, promiſ-
ſum Spiritum S. cxſpectabat, & ecce dum
ſilentium & oratio quietos tenebat omnes,
factus eſt repentè ſonus de cœlo, tanquam

ad-

404 Meditationes
advenientis Spiritůs vehementis, & replevit
totam domum, ubi erant ſedentes, & ap-
Paruerunt illis diſpertitæ linguæ tanquam
ignis, ſeditque ſupra ſingulos eorum. Cur
fœliciſſuma hæc apparitio in linguis & forma
ignis facta eſt? Denotare voluit Spiritus
Sanctus apparitionis ſuæ, quem in anima-
bus creatis producit effectum: ſicuy enim
lingua corporalis diſtinguit ſapidum ab inſi-
pido, dulce ab amaro, innoxium à noxio:
ita Spiritůs Sancti fruitione diſtinguimus
inter caducas & ſtabiles, perituras & æternas, 1u , ueg
humanas & Divinas creaturas; quòd una ha- 42 ⸗ Gne
rum damnoſa, periculoſa & abominabilis H

enitte ingtan
iſeimla,

Ganisad aenn
Ee, l Gtli
uummur rorb,l

ntuf glnm,
ſit, altera proficua, ſecura & expetenda. Et, Nrcdcnln
ſicut ignis metalla purificat, liquida quæ- len
. . . . N
dam indurat, vile à pretioſo ſeparat, ſolidat, ch lüuer

confirmat, & ſcoriam ipſam perſæpè emun-

dat; ſic Divinus ignis mentes noſtras puri- Kanc
ficat, rubiginem peccati dividit, indurata 7
eliquidat, imperfectionum labes ab-& con-
ſumit, frigida corda accendit, languida in
altum elevat, luce cœleſti clarificat, amoris 4

calore fovet, ardorem concupiſcentiæ in
fervorem Divinum transmutat ,„ & totum
terrenum hominem transfigurat, transfor-
mat & tranſubſtantiat in ſupernum, unione
in-

pro feſtis anni principalioribus. 405
NKleng indelebili. O Domine mi miſericordiſſime!
tu dixiſti: Ignem veni mittere in terram,

ie Incnr 3
glereann & quid volo, niſi accendatur? Mitte, ahl
d 2 . . . .. . .
dalant cinitte in aridam cordis noſtri terram amoris
e as dui ſcintillam, accende ignem ſancti tui Spi-
ule olun de

ritũs in pectoribus noſtris, ut illuminemur,
inflaniinemur „emundemur, & de terrenis
ad cœleſtia, de humanis ad Divina, de mun-
danis ad æterna transplantemur: da Domi-
ne, ut nes elingues creaturæ tuæ linguis lo-
dquamur novis, & tua deprædicemus magna-
lia: da, ut de ore noſtro aliud non eructe-
neſlin tur, quàâm ad proximorum exemplum, tui
elüniui⸗ Nominis gloriam, & multorum ſalutem;
tghnuk, ut omnes cognoſcant vehemeutiam poten-
lalur tiæ tux, & novitatem reformationis noſtræ,
quèd aliis loquamur linguis, à Spiritu
Sancto in nobis noviter efformatis. Veni
Creator spiritus, GSc.

X *
X

tgur, u
hemun,

Me-

406 Meditationes

Meditationes pro Feſto Sa-
cratiſſimi Corporis Chriſti.

MEDIILAIIO I.
De SS. Euchariſtia.

, *
Deum debitè honoras, ſi Sand iſtimum
frequentils adoras.

PRocumbe viator Chriſtiane in genua, &
flexo poplite pretium redemptionis tuæ
in Sacratiſſimo Altaris Saeramento recondi-
tum reverenter adora: proſternere in faciem
coram Altiſſimo Deo tuo ſub ſpeciebus Eu-
chariſticis in carne glorioſa replicato, & ele-
vatis in cœlum mentis oculis meditabundo
intellectu conſidera myſterium myſteriorum
Diviniſſimum, Sacramentum Sacramento-
rum maximum, miraculum miraculorum
quotidianum, ac mirabilium mirabiliſſi-
mum: urtpote in quo totus Deus, totus ho-
mo, & inſcrutabile continetur unius Chriſti
compoſitum, e Divinitate, quâ in cœlis
gloriosè reſidet, in terris præſentatum: in
hoc ſanctitatis abyſſo humana laret anima
Divinitati inſeparabiliter conjuncta, caro
& ſanguis animæ indiviſibiliter copulata,

Deus

lim

ligve cpul
Cllurd eyhetet
Dio itm

borgtim D
ldr,
isteſetehiim
oletennden
hulilin
itate Ali
nernigconn e
Ein D

dlnin

net
—
1 keſon
vorisChrik

IIO
lunſti

4
Acorat.
tlhunein en
Klenni
Geumemdenr.
Istrinul.
hlemd Ae⸗
Usweäürhee
DhnNNRti
Ennum dur
alum niunn
Neblliun t
otuDels n

pro Feſtis anni principalioribus. 407
Deus & homo æterno vinculo deſponſati
in unitate Perſonæ, & dualitate naturæ: in
hoc eſſentiæ unitas & perſonarum trium-
phat Trinitas cum omnibus Divinis attri-
butis, proprietatibus & perfectionibus infi-
nitis: coram hoc Venerabili Sacramento
tremuli aſſiſtunt angelorum milliones, &
immenſa cœlitum multitudo, prout Divus
Joannes Chryſoſtomus „Sanctus Gregorius,
aliique apud Deum magni meriti ſacerdotes
oculatã experientiâ tradunt, & de viſu pro-
prio iſtam angelorum circa Sacrificium
Miſſæ apparentium realitatem atteſtantur;
imèò veritatis hujus fidem aſtruunt alii, Miſ-
ſam tantùm devotè auſcultantes, inter quos,
omiſſis aliis, annumero S. Bonaventuram,
B. Benevenutam Auſtriacam, B. Veroni-
cam, &c. Similem viſionis quaſi beatiſi-
cantis gratiam contin gere poſſe & nobis ne-
mo diffidat, modòè æqualem cum Sanctis
iſtis reverentiam, vivam fidem & ſinceram
proderemus devotionem, defectu cujus ſub
auguſtiſſimo Altaris Sacrificio exiguâ exem-
plaritate aſſiſtimus Sacramento, parum in
externis compoſiti, minùs in internis recol-

lecti, minimè Deo intenti; ſedentes,
fabulantes, irrcverentes, & foraneis ſimiles,

imè

40⁸ Meditationes
imò perſæpè deteriores. Crede igitur Chri-
ſtiane, etſi non videas, neque cum incredu-
lo Thoma dicas: Non credam, niſi videro;
Beati enim, qui non vidcrunt, & credide-
runt. Credo & ego Domine, tu autem ad-
auge fidem meam, dum dico: Adoro te de-
voté, O. ut ſuprà pag. 110.

MEDITATIO II.
De 88. Euchariſtia.

Contemplanti &S. Sacramentum, ſtu-
por venit & delectamentum.
Oingularillmum Divinæ omnipotentiæ ar-
gumentum hic exhibert fides, quæ tamen
nec argumentoſa eſt, nec argumentis coar-
ctatur, ubi ſolius credulitatis infallibilis ru-
dimentis edocemur Doctore Deo, Chriſti in
cœlis remanentiam & ſimultaneam ejusdem
in Altari præſentiam, qui ibidem eſſe non
deſinit, & ſimul hic uno eodemque tempore
in tot locis & Hoſtiis eſſe incipit, quot ritè
ordinatus Sacerdos debitè ſacrificans, con-
ſecrationes perficit; virtute quarum exce-
dit panis vinique ſubſtantia, & ſuccedit
Chriſtus ſolis nudis circumveſtitus acciden-
talibus ſpeciebus, factus obediens unius &
omnium Sacerdotum vocibus, conſiſte nsfe
. ub⸗

1 Mu

Un ſbe

dlapun
adrirandanl
porenanirzt
Fünen ⸗
oonethl
lum Cug
Ciphuun
etkecit gunn
achumant
Corume K

.. .
Ectrin oe⸗

ilei, mrte
„ daed
orni

net

.

eglea
Gedin, Ai⸗
lenn, ke
ne, NM
ndco: n
1II0.
IO I
Curſti.
Aerinelten ,
Aanennn.

eed Crt
hndrmennizn
K31

pro Feſtis anni principalioribus. 409
ſubſtrato ſubjecto in mille millenis mundi
Catholici partibus. O rem nunquam ſatis
admirandam! quèòd relicto ſolo colore & ſa-
pore tranſit panis in carnem & vinum in ſan-
guinem. O rem verè Diviniſſimam! cujus
inconceptibilis ſucceſſus omnium morta-
lium & angelorum excedit intelligentiam,
& ipſiusmet Davidis inſpirati ſapientiam ſtu-
pefecit, qui in ſpiritu prophetico abreptus

exclamavit: Memoriam fecit mirabilium

ſuorum: verè Sacramentum mirabilium, &
ſecretum miraculorum, quod D. Thomas
Aquinas non dubitavit intitulare Sacramen-
tum maximum, & miraculorum miraculum.
Cur autem Divinæ providentiæ omnipoten-
tia voluerit Sacramentum hoc excedere hu-
manæ ſapientiæ captum, rationem aſſignant
myſtici & aſcetæ, quèòd videlicet Deus vo-
luerit in hoc Sacramento magis credi quàm
videri, magis admirari quàm ſciri, magis
adorari quàm inveſtigari, ut fides ſcientiam,
& cultus ſuppleret captum, ad majus noſtrum
meritum. Lauda igitur Sion Salvatorem,
Lauda Ducem & Paſtorem In hymnis & can-
ticis: Quantum potes, tantum aude, Quia
major omni laude Nec laudare ſufficis; Nec
laudari ſuſſicit devotè ſatis, latens Deitas.

§ Adde:

410 Meditationes
Adde: Adoro te devots, &c. ut ſupràâ

Pag- I10.
M ELDITIAIIO III.
De 88. Euchariſtia.

Chriſtum totum in toto crede, & adora
in qua vis hoſtiæ parte.
N Ovum omnipotentiæ & humilitatis Di-
vinæ documentum conſideranti occur-
rit, dum Chriſtus ]Eſus ſic eſt totus in con-
ſecrata hoſtia, ut ſit totus in minima viſibili
ejusdem parte; totus in una & millies repli-
candus ſub unius diviſæ hoſtiæ particulis,
nec tamen à loco occupatur, nec in loco cir-
cumſcribitur, nec in diviſa Hoſtia dividitur,
necà lædente læditur; ſed loco ſolùm defr-
nitur, impaſſibilis, inviſibilis, indiviſibilis
exhibetur; unde exore D. Thomæ Aquina-
tis canit S. Eccleſia: Aſumente non conciſus,
Non confratcaus, non diviſus, Integer accipitur;
PFracto demum Sacramento, Ne vacilles, ſod
memento, Tantum eſſe ſub fragmento, Quan-
tum toto tegitur; verba hæc olim elogia D.
Thomæ, nunc dogmata ſunt Eccleſiæ, olim
Doctoris, nunc fidei ſunt: veriſſimum enim
& indubitatæ religionis fulcrum eſt, quèd

Deus non foret Deus, ſi ejus omnipotentia
certis

un
s Can a
umimelectn
Gngtchendel
lalada hdes
ſidereooblis
Prrlenie ſ
finx donin
itacholen
Dumanigent
,utilimy 1
Chinsaunn
Urbann

Enuu, CDen
Ahumtltrs,
riotem
nlChrten
Ctedo CuNne
Cnckicin lie
Deng, Kenuh
Untia Diin
ielr; Grch

e I0 Cllg

4

pro feſtis anni principalioribusũs. 411
1,Ee. Ue
N

certis arctata ambularet limitibus, aut hu-
mani intellectus ſubeſſet conceptibus, noſtris
comprehendendus lucubrationibus; nec fo-
ret ſalva fides, ſi quod homo credere vult,
videre oculus poſſet. Tam indubitatæ realis
intele præſentiæ veritatem complacuit tamen Di-
epumt. vinæ bonitati variis credibilitatis ſignis &
z Ahumimd miraculoſis revelare indiciis ad varietatem
Gnüamm humani genii, quando ipſa dæmonia, au-
ehumen guſtiſſimo Altaris Sacramento infenſiſſima,
InIMH divinis compulſa mandatis, eloquio ſuo pro-
IImIas, fitebantur realitatem ſacramentalem, ad in-
len fidelium converſionem, ſacrilegorum terro-
rnbmd rem, fidelium confirmationem, devotorum
Mtaliim conſolationem, & ſuam ipſorum confuſio-
Uhmé nem. Hæc cum ita ſint, captiva, & Chriſtia-
ne! in obſequium fidei intellectum, Hecte

IIOI
Nriti.

ſls,, .
DE genua, & Deum tuum denuè adora in ſpiri-
ſnenuih k humilitatis; vivacioris elice actus fidei,

firmiorem concipe fiduciam, & ardentio-
rem ſolvere in amorem; dic corde & ore:
Credo ex nunc firmiùs & firmiſſime, quèòd in
ſanctiſſima Euchariſtia verè præſens ſit verus
Deus, verus homo, anima humana & ſub-
ſtantia Divina, corpus vivum & caro glo-
rioſa; credo & adoro te infinita Majeſtas,

ſobt: etln

ſglaunck, . . 1
flmmelt quæ in cœlis regnas, & ſub panis ac vini

,eſs ⁶ 2

ſpe-

412 Meditationes pifki
ſpeciebus latitas, & alio longè modo & lcond
excellentiori methodo quàm in aliis quibus- ndeiin,
cunque creatis rebus habitas: credo, con- ilbls, Mln
tremiſco, & veneror te Auguſtiſſime Chriſte, , nee uncn
ne cum dæmonibus ſolùm credam & con- umftenmn
tremiſcam; ſed & ut cum ſanctis animabus Nobis, unn
frequenti uſu te ſumam, & à te ſumar & e, Enul
conſumar. Convetſone,
Adde: Adoro te, &c. ut ſupràâ pag. 110. nentunti

M E LD I T ATIO IV. wenn 0

A: lige etorn,
De 88. Euchariſtia. “
„. . e ſemmian
Deus Euchariſticus nobis factus est ſenlini

cibus. awnilhrtri
No cuivis ſanæ mentis res eſt, quèd Armhe
munera concilient amorem, & amantes
ſe donis ſoleant amoris conſervare exerci-
tium; ut eò teneriorem valeant experiri Binponmn
amorem, què pretioſiora & frequentiora Mmieren
alter alteri transfundit bona: eſt & alia aman- uiienft
tium proprietas, quèòd abſentiam amati ægrê ns, &
ferre, eamque nec deſideriis ſedare, nec i, ugte
muneribus ſat compenſare poſſe videantur, oliuniline
donec reali præſentia uniri, mutuis aſpecti- Eranntl
bus recreari, & viciſſim concorporari pote- e deſden,
runt: hæc & longè eminentiora amoris erga Mde

nos officia imitatum fuiſſe Chriſtum JEſum
agno⸗

Deth
Uhun

4
P .
n ,

lkllindi
in gecaie
nluckt
D

4
I lurir 1

TIO U
huiti.
ifi
,

enhecn

pro feſtis anni principalioribut. 413
agnoſcemus, ſi accuratiore meditatione per-
penderimus, quòèd ille dona dederit homi-
nibus, nulli amatori liberaliori comparan-
da, nec unquam majora aut pretioſiora viſa;
donavit enim ſe ipſum nobis, coadunavit ſe
nobis, univit ſe nobis, concorporavit ſe no-
bis, & tranſubſtantiavit ſe in nos ſpirituali
converſione, dum ſe nobis in cibum & ali-
mentum reliquit in & ex jugi Altaris Sacra-
mento. O Divinæ clementiæ raritatem! quò
uſque erga miſeros & miſerrimos mortales,
terræ vermiculos ſordidiſſimos, Divina ſe
extendit bonitas? Què uſque ſe tuæ cxerit
magnitudo charitatis? Ut nos à te elongatos
ad te attraheres, non aliis contentus nos mu-
neribus exhilarare, niſi & propriam carnem
in nutrimentum, & roſeum ſanguinem da-
res in potum, ut nos ubertate propriæ tuæ
ſubſtantiæ recreares, dulcedine tuâ fatiares,
ſaavitate reficeres, ſoliditate perenni con-

fortares, & te ipſum totum nobiſcum uni-

res, nosꝗue in te totos transformares. Tibi,
ſuaviſſime )Eſu! immortales reddo grates,
& tecum eſſe, tecum manere æternùm, uni-

ceè deſidero.

Adde: Adoro te, &c. ut ſuprà pag. 110.
* 3 ME-

414 Meditationes
MEDITATIO Vv.
De 88. Euchariſtia.

Cibat nos IEſus, ut terrenus nauſeet
. eſus.
D tantòè ferventiori amoris incendio te
accendendum, conſiderare velis devota
anima cauſas inſtitutionis, & motiva Eucha-
riſticæ Cœnæ, quæ recenſent magiſtri ſpiri-
tuales bina, ad noſtræ nempe utilitatis ſeu
ſalutis bonum, ac dein Divinæ gloriæ & ho-
noris cultum: poſtquam enim Creator no-
ſter Deus nos inſtituiſſet viatores & milites
ſuper terram, voluit nos mediantibus ſalu-
taribus auxiliis facere victorioſos triumpha-
tores mundi, carnis & diaboli, ac proinde
nos efficere gigantes Chriſti, qui ſtabili,
ſolido, & admodum nutritivo paſtu eſſemus
roborati, confortati & animati; unde effi-
caciſſimum & maximè nutritivum præbuit
nobis eſum ac potum ſacratiſſimi ſui corpo-
ris & pretioſiſſimi ſanguinis, cujus fortitu-
dine vegetati curreremus ad montis perfe-
ct onis aſcenſum, quam nobis è ſacra Evan-
gelii cathedra prædicavit: Euchariſticæ enim
Cœnæ figura confortatus Elias tranſcendit
cacumen montis Horeb; quidni poſſemus
nos

M

06Omnm

Uutqvogtn
Cöſeanit
Ctopen,
Chiam,
1o atcuri

umn vis ind.

leglllt:
tuln Duche
lilnnn.
An/

pro Feſtis anni principalioribus. 41 5
110 nos Chriſtiani, vero Euchariſtiæ pabulo ad
ug ſatictatem & ſufficientiam recreati? Etenim
ad abſtrahendum nos à terrenis eſcis & deli-
ciis eſficacius nihil eſt melle iſto cœleſti, quo
ſemel dignè deguſtato amarè ſapiunt & deſi-

5

unsim piunt, quæ dulcia videbantur palato noſtro.
lleire Dein duxerat Chriſtus Eſus vitam plus

,Xm

quàm angelicam, ad cujus imitationenyvo-
luit quoque nos reficere pane angelorum, ur
eò ſecuriuùs aſſequeremur angelorum condi-
ditionem, & ad vitæ traduceremur ſancti-
moniam, pro certiore ſalute noſtra, & am-
pliore Dei gloria. Et tamen, inſenſate ho-
mo! licèt quotidiè quaſi ciberis eibo iſto an-
gelico, non erubeſcis vivere more beſtiis
proprio; erubeſce conditionem tuam, &
inſtitutionis tanti Sacramenti ac vocationis
tuæ fruſtratà intentione confundere: car-
nem tuam ſeriò ſtude mortificare, ſi animam
tuam vis in Chriſto ſalvare, ſi cum Chriſto
regnare: carnalia excute deſideria, ſi ſpir⸗
tualia Euchariſtici Dei lucrari amas cha-
riſmata. Dic ergo ex tota anima tua:
Adorote devotè, &. ut ſuprâ
pag. I10.

☛ (†)
8 4 ME-

ſen
Menn

Irkcke

416 Meditationes
MEDIITATIO VI. enn
De 88. Euchariſtia. wm

De aliis motivis Chriſti Sacramentum
hoc inſtituentis.
Pripende fuſiuùs mi Chriſtiane, quàm pro. mnenk
lixis te rationibus tonvincere, & ad ſe Lallien
attrahere allaboraverit Chriſtus JEſus Ve- Alicktun
nerabilis Euchariſtiæ Author & Inſtitutor; In

ut ſcilicet juge in terris præſto eſſet Sacrifi· I, Aan

cium laudis ſen Latreuticum, gratiarum ſeu Mundeici
Euchariſticum, peccatorum ſeu propitiato- antinhu.
rium, beneficiorum ſeu impetratorium, ſenummn,
Paſſionis Dominicæ ſeu rememorativum, Eſnmm
mortis ipſius & noſtræ ſeu repræſentativum: culmn
per Diviniſſimi enim Altaris Sacramenti
uſum reddimus, quas debemus Deo, laudes,
ſolvimus grates pro creationis, ſanctificatio-
nis, juſtificationis, redemptionis, guberna- hgun
tionis, vocationis & conſervationis dono; uinäln
offenſum culpis noſtris Numen placamus, nätuil
Propitium recipimus, pœnas mitigamus, æ& Grläte
annihilamus; beneficiis acceptis vicem re- Acllmen
Pendimus, & accipiendis præparamur, ne- Fiumbl⸗
ceſſitatibus corporalibus & ſpiritualibus poſei
ſubducimur, plagas & vulnera Chriſti cuo-. Eerhinf
ramus ſfacra incruenti Sacrificii commemo- ndn,,
ratio-

I

IäH.
renie
Lenti.
fſtine, e,
ufnncere, Alt
Cnin u.
hn N In
Urloeleihr

an, Etum

e wrunin,
nenaiun,
Ecänm
ns Waumen
nDenul
Cns, Atd
Mlern
8 Noren en
penuniees
en
SS

N h

pro Feſtis anni principalioribus. 417
ratione, mortis ejus meritum noſtro appli-
camus agoni, & totam doloroſiſſimam Jeſu
vitam in ſalutifero circumferimus compen-
dio; dum Deum pro nobis eruentè paſſum
ſtatuimus in Altari glorioſum, realiter, per-
manenter, & ad conſummationem uſque
ſæculi perquam gratiosè præientem nobis,
qui eſt tutifſimum animarum noſtrarum aſy-
lum & dulciſſimum refrigerium. Veni igi-
tur, & accede ad thronum gratiæ, Ganima
anxiata, anguſtiata & deſolata! veni de per-
ſecutionibus ad requiem, de periculis 4

ſecuritatem, de pœnis ad immunitatem, de

deſperationis barathro ad conſolationis ta-
bernaculum in Eccleſiam Dei, ubi ſingulare
experieris privilegium. O Chriſtiana & Re-
ligioſa anima! ſi pro debito conciperes & ca-
peres beneficiorum abſconditorum theſau-
ros, quàm citartis curreres & recurreres paſ-
ſibus ad Altare Domini, qui totis diebus &
noctibus adventum tuum præſtolatur, bſe-
crationes ac petitiones tuas exſpectat, & te
avidiſſimè invitat, ut quæ continer, tibi lar-
giatur ſublevamina in adverſis, augmenta in
proſperis, pharmaca in morbis, antidota in
peccatis, rtemperamenta in pœnis, ad jutoria
in bonis, præſervativa remedia pro malis,

418 Meditationes

proventum in tentationibus, moderamenin

paſſionibus, & in univerſis affectibus pro-
portionatam medelam: eſt enim benigniſſi-

mus, & fuæ Benignitatis comparticipem ef-

ficere te deſiderio deſiderat. Veni itaque, &

noli tardare, accelera ad eſſentialem clemen-

tiam, ut propoſiram reportes veniam.

Adde: Adoro te, &é. ut ſupra pag. 110.
M E LDII ATIO. VII.
De 88. Euchariſtia.

Ne ſis in paſſone Dominica, rudis,

emplo ducere §. Gertrudis.
PRe pluribus aliis ſanctis & ſingularibus
Dei amicis myſteriorum Divinorum ar-
cana reſerata ſunt Divæ Gertrudi, cui os ad
os locutus Filius Dei, circa paſſionis rumi-
nandæ Sacramenta ſuggeſſit ſequens moni-
um,?² Vix gratius quidquam præſtari mihi
Perit ab hominibus, quàm continuam &
Pian de meis amore veſtri exantlatis labo-
ribus grere memoriam; horumverborum
ſtimulo confixus & ego, hanc laboris &
opuſculi præſentis occupationem ſuſcepi.
Recole igitur & tu devore mi Chriſtiane,

Salvatoris vitam „ & acerbiſſimæ paſſionis

ejus hiſtoriam „ut gratum ei te præſtes, &

gra-

lzne

aram ee
d
K Een
Critunr

Eecemonn

Nonlähmin
Agrnmn
ld Eeie
ehtohefon
Nerceninn

4

6 4 Nolen 3

aeen
Keninbet⸗
Gann
1. Nenira:
ſenmtlene
ezyenia.
tlnpegn
0
IIO I
huſte

D
Geu,

4

IDnommx.
3

Nuud, cu,l
Gise.

rſeenn .

glm
ghim⸗

Chtleunmn

Gote nit
Cetilimz
Uneitehren

43 .
uluin

pro ſeſtis anni principalioribus. 419
gratiam ejus tibi concilies; ſalutare enim
& efficax admodum medium acquirendæ
Chriſtianæ perfectionis eſt meditatio crucis
Chriſti; virtute cujus animæ tuæ paſſiones,
peccatorum plagas, & quascunque ſubju-
gare & fugare poteris tentationes, ac tandem
ad ſanctitatis aſcendere culmen’, prout non
paucorum Sanctorum experientia prodit.
Ad faciliorem autem Dominicæ hujus me-
ditationis praxin & exercitium, ac omnium
Chriſti tormentorum enumerationem ſervit
ſanctiſſimum Euchariſtiæ ſacramentum, ejus-
que inſtitutio & frequens ſumprio ; utpote
quèd totius vitæ & mortis Chriſti eſt repræ-
fentatio, commemoratio, nova demonſtra-
tio, & rememorativa innovatio, cum me-
moriali jugi & perenni, ipſemet enim dixit:
Haæc quotiescunque feceritis, in mei memoriam
facietis; ſi verò culpabili oblivione excutis
è memoria Chriſtum paſſum, turpiſſimæ
non ſolùm ingratitudinis committis facinus,
& gratiarum emanantium obſtruis canalem,
ſed & evidenti ac præſentifſimo repudii &
reprobationis ſubes periculo, aut ſaltem
perdendorum meritorum paſſionis. Abſit
àme Ppiiſſime Eſu! tanta tua indignatio, &
ſalutis meæ diſpendioſa jactura; ſed memo-
6 riæ

42²⁰ Meditationes
riæ meæ ſpecies ſacratiſſimi martyrii tui im-
prime indelebiles, intellectum erudi ſcien-
tiæ tanto ſalutiferæ captu, & voluntatis ele-
va potentiam, ut te in corde, ore & opere
continuò circumferam, nec me à paſſione
tua unquam dividam.
Adde: Adoro te, Gc. ut ſuprà pag. 110.

MEDITATIO VIII.
De 88S. Euchariſtia.

De mirabilibus dignæ communionis
hectibus.
Iex cauſis effectus, & ex effectu dignoſci-
tur cauſa, juxta Philoſophos, jam magna
& præcipua ex parte innoteſcent admirabiles
ſacræ Euchariſtiæ effectus, ex ſupra allegatis
ejusdem cauſis, quas tamen ut exactids per-
ſcrutemur, prænotandum eſt, quòd Sacra-
mentum genericè acceptum, ſit inviſibilis
gratiæ ſignum vifibile, ad noſtram juſtifica-
tionem & ſanctificationem divinitús & ſta-
biliter inſtitutum: ex qua definitione liquet,
principalem Sacramenti, ut ſic, effectum eſſe
gratiam habitualem, vel ejus augmentum
dignè recipientibus: præter hanc omnibus
Sacramentis communem gratiam, primam
vel ſecundam, ſingularibus aliis beatt ſacra
Om-

Peſge 6
Commüruno
rdis Obu
ahn,
n, NK
Foreni⸗
Iikicns,n
E een
contonz,
Mirigenn
XKhumdnn
Cem mocol
Nol a
Allenr, a.
urn linn
in nmtsten
Fdtl Mhe
Mout erah
umaaim
unpoliu,
uis sn
Contrünti

penitit
UerCenoln

l

riſtu.

6 Clſnen
1.
ekchcnt.
Enadnithhls
Alallir
NRWEEIHYE
1, le

Nn, NN

eeis an
Eer MM
n ginn, ,
wdüöbe
6

pro feſtis anni principali oribus. 421
Communio debitè recepta; ſicut enim cor-
poralis cibus naturales cauſat in ſumente
profectus, & vitæ temporalis conſervatio-
nem, ſic ad proportionem ſimilitudinis
geometricæ operatur in anima cibus Eucha-

riſticus, reparat nempè profanus cibus vires,

& vegetat, alimentat, corpus debilitatum
confortat, abſumptam per caloris naturalis
activitatem reſtituit carnem in ſpecie æquali,
& humidum radicale reddit viſceribus: eo-
dem modo Manna Altaris reſtaurat omne id,
quod per concupiſcentiæ ardorem anima
amiſerat, aut de fervore ſpiritus remiſerat;
famem deliciarum mundanarum fugat, gu-
ſtum virtutis recreat, appetitum cœleſtium
ſtimulat, & pro meliore diſpoſitione ſub-
jecti fructuosè magis minùsve operatur,
prout ex antè dictis innoteſcit. Nunc Chri-
ſtiana anima! intra tecum in judicium & fo-
rum poli tui, an toties ſumpta ſacra tua ſy-
naxis hos cordi tuo dederit effectus? Sin
minùs, leva obſtacula, remove remoras, &
contrariantia excute impedimenta; ſicque
experieris admiranda tanti Sacramenti mu-
nera & emolumenta.

Adde: Adorote, &c. ut ſupràâ pag. 110.
3 7 ME-

422 editarioner
MELDITITATIILO IX.
De 88. Euchariſtia.

Chriſtus lux animæ es? interior, Sole
ipſo ſplendidior.
LDm Chriſtus Euchariſticus animam
tuam, Chriſtiane] inhabitat, domici-
lium novæ lucis & ipſiusmet Solis habiracu-
lum te eſſe cogita; quemadmodum enim lux
viatori viam monſtrat, & Sol noctem à die
ſeparat, ita Chriſtus lux animæ regiam mon-

ſtrat ſalutis, à tenebris mortalis lapsũs præ-

ſetvat, caligines venialis offenſæ diſſipat,
noctem cordis obſcuram in meridianum
transmutat ſanctæ converſationis diem, & ad
intimam cum Deo lucis authore familiarita-
tem diſponit, qualificat & facilitat: labores
jucundos facit, conſcientiæ ſerenitatem tri-
buit, & miro fulgore cunctas creatæ ſub-
ſtantiæ potentias clarificat; ut apte & verè
Prædixerit Propheta: Implebis ſplendori-
bus ahnimam; etenim ſi Chriſtus fuit vera lux
mundi, quamdiu in mundo fuit, quidni erit
Sol juſtitiæ, dum in noſtro pectore tanquam
throno ſuo reſidet?: Diſcamus à Diva Ger-
trude hujus familiariſſimæ viciſſitudinis ex-
Perientiam, quæ poſt ſumptam facram cœ-
nam

tanonon
in olde
Welne
uuscten
1
lein nec
Cheiinnt
Obteneben
impelkkdn
fiaeh⸗
D⸗ 4
4 ½
Muniri⸗
Eir ,

Anenlen)⸗
lenpone
außhn
inaſelal
Mnnl
i u,

Commanr,

Eunliur

10 I
iltin
itenin
ſihr

Tſtng 1.
hbtr er
etolehie
nodumtitn
Aroder,

himeltyun
6
. .2*

we
HoN

e tenne

ClCrst.

mdofut, u

ſropeetgein

ſearus1 Din

pro feſtis anni principalioribu2n. 42 3
nam non unãâ tantùm vice meruit reſidentem
in corde ſuo perſonaliter videre JEſulum
Sole longè ſplendidiorem; ſi verò tu cundem
hucusque taliter in pectore tuo relplenden-
tem nec videris, nec ſenſeris, ſignum juſti
cape timoris, quòd cor tuum obſeuris nimis
obtenebratum ſit peccatorum tenebris, aut
imperfectionum involutum nebulis; has ſi
fugaveris, æterna tibi affulgebit clariras.
Dic: Adorote, &. ut ſuprâ pag. 110.
M. E. D I T A.TIO X.
De 88. Euchariſtia.
Quò major in ſumente diſpoſitio, tantò
uberior ſubſequitur gratiæ re-
ceptio.
Namore, an odio, an vitâ, an morte

dignus ſit mortalis homo, etiam dum
ad menſam Domini accedit, abſcondita res

eſt; ſi ergo morte temporali deceſſurus Chri-

ſtianus jubetur diſponere domui ſuæ, quan-
tò majore ſolicitudine diſi ponendum eſt tem-
plum ingreſſuri ad mortem vel vitam tuam
Dei tui, qui læthalibus culpis defœdatam
domum conſcientiæ cùm invenerit, deſtruit
eam ruinâ vix reparabili; ſi autem ritè pur-
gatam repererit, inſignioribus nobilitat mu-
neri-

424 Meditationes
neribus; cave igitur à ſordibus cordis, etiam
levioribus, ne dicam peſtiferis; ne ut canis
mittaris foras, aut cum proditore Juda cre-
pueris medius, medius nempe inter gratiæ
præmia, aut gehennæ conſtitutus ſupplicia;
eſt enim Euchariſtica ſumptio mors malis,
vita bonis, Sacramentum amoris, fimul ana-
thema terroris: præcipuæ autem, quibus
fulgere te oportet, virtutes & ornamenta ſunt
humilitas, tui ipſius abdicatio, veræ pœni-
tentiæ operatio, mortificationis exercitatio,
& voluntatis tuæ cum Divina omnimoda
conformatio, quibus & aliis mediantibus
recipies gratiarum multitudinem, juxta co-
operationis tuz menſuram tam ex opere
operato, quàm operantis merito; quia Au-
guſtiſſimus in Altaris Sacramento Deus ope-
ratur uniformiter difformiter, uniformiter
vi Sacramenti, difformiter vi recipientis:
ex quo concludere velis Chriſtiane mi, quèòd
ſi acceſſeris devorus, benè præparatus, ac-
cenſus & confirmatus, cumulatior inde
redibis, & majoribus quàm ante benedictio-
nibus dotatus: ſin autem ut inimicus Dei
præſumpſeris ſumere panem filiorum & an-
gelorum, maledictus & novis aggravatus
vindictæ rcatibus recedes: ſicut enim Sol
VI-

uß
blis ⸗
ikedus,
cDyned.
ſtons
n penun
montlune
ſumennde

bos oblt,

tum, A
ſumert, 4
Eeun p
nun obiet
Cento⸗ (un
I Ktenm

o itr
Eännl non
lalrenl
IrNdem
Nbm, l
IUMomniun
lilerkng
enlegt
Cdicen n
amtetſck

4

4
Dnenli,

Kei; NN.
hulinme
Uenpe
ltnnuſg.
npro⸗ Nt.
hanort, inet
rautn, G

enionsetete

EAi necank

lirn, ,N
un e Net

Neind, Cial⸗
wendu
NI, WiI

Tret Nt
sCrkünen

a,
gunmtie
Wmen u unn
en Nonn
t
ls: e-

pro Feſtis anni principalioribiis. 42 5
viſibilis varios in variis ſubjectis producit
effectus, hoc emolliendo, illud indurando,
ſic Divinæ Sol juſtitiæ pro diverſitate diſpo-
ſitionis diverſa ponit acceſſoria gratiarum,
aut pœnarum incrementa: nemo tamen
mortalium capere ſufficit, quantum dignè
ſumentibus proſit, aut ſacrilegè accedenti-
bus obſit, Diviniſſimum Altaris Sacramen-
tum, quod in hoc miſero conſcientiæ ſtatu
ſumere, eſt æternis tormentis ſe ſubjicere,
& Deum ipſum porcis aut canibus in ſenti-
nam objicere; audi Apoſtoli fulmina, di-
centis: Qui manducat indignè, judicium
ſibi manducat, non dijudicans corpus Do-
mini; venenum nempè & damnationem
vitæ temporalis manducaret, qui ad profa-
nam menſam intoxicatam properaret, ita &
pro paritate rationis evenit acceſſuris cum
lethali remorſu ad menſam Domini: nam
licèt latens ſub Sacramenti ſpeciebus Deus
ſit Redemptor piiſſimus & clementiſſimus
Salvator, juſtus tamen etiam eſt & æquiſſi-
mus omnium actorum Retributor, diſtrictus
Judex & rigidiſſimus peccatorum vindex, ſi
ſacrilegis noſtris & contaminatis actibus
obicem ponamus Sacramenti gratiis, quod
tantæ eſt efficaciæ, ut per totam hominis
VI=-

426 Meditationes
vitam in debitæ diſpoſitionis dignitate ſemel
ſumptum, perfectos nos reddere, & pro
ſemper ſanctificare valeat; quia autem poſt
tot repetitas Communiones ſumus ac rema-
nemus tepidi, indevoti, paſſionati, imper-
fecti, miſeri & miſerabiles, pauperes & cæci,
quid præſumendum aliud eſt, quàm quèòd
au cum reatu uno pluribusve mortalibus,
aut ſaltem parum diſpoſiti, & ſegnes acceſ-
ſerimus ſacram cœnam? Meliora itaque
Chriſtianaanima ſape & cape conſilia, & quâ
poteris deinceps præparationis ſufficientia te
repara, & ad S. Synaxin præpara & propera;
7

vaſa munda & puriora latioraꝗque profer, ut

gratiarum aquas de fonte Euchariſtico hau-
rias ad vitam æternam, nec amplius ſitias,
multò minùs in-& affluxum tibi ipfſi ob-
ſtruas.
Adde: Adoro te, & . ut ſupràâ pag. 110.
ME DITATIO XI.
De 88. Euchariſtia.

Antiquis Patribus umbra & figura,
Chriſtianis Euchariſtia datur
vera.
Uòd in veteri Teſtamento Arca Domi-
ni, panes propoſitionis, Agnus Haſehr
is,

nulr

S, Muma
eüDäin
odmng,
Cta Keins
netenn i
bpiid
czlemnus
Partbiidl
CLamen
Ountsnt
npnbu
n, I er
uun, Alti
urenneiw,
nnln kin
Onmſc
Clcenselnren
Uicon
niniſelD
Pwingfnge

ſ

Klnitete
Gnniatepe
uumararn
inb endke
Oinn
nmn,
n,

.

uügiin

nclee,

mgistin
wm id:

1IIOI.
Ncnnſti.
nnlrr0f
weſir
,i,
Alunenolne
ton ANruk

pro Feſtis anni principalioribus. 427
lis, Manna cœleſte, & his ſimilia, fuerint
veri Dei nuda ſigna, umbracula, figuræ &
prodroma prognoſtica, eſt ipſis Hæbræis
nota veritas; nihilominus admirationem
meretur Judæorum pietas, qui etiam pro
ſolis puris & putis umbris tantis ſeſe ritibus,
cæremoniis & externis ſolennitatibus præ-
parabant ad digniùs tractanda fidei ſuæ Sa-
cramenta: exemplum habe in rege Davide,
quantis pro ſtruendo materiali templo curis,
ſumptibus & occupationibus fuerit fatiga-
tus, ut in eo arca fſœderis, tabernaculum
panum, & Manna in deſerto collectum re-
poneretur: imèò poſt peractos tot induſtrios,
ſumptuoſos & inauditos conatus nihil aut
parum ſe feciſſe exiſtimabat regius Propheta,
dicens: Intentum hoc non eſt momenti exi-
gui, dum agitur de exſtruenda domo, non ho-
mini, ſed Divino Numini. Conſidera præſcri-
ptas in Synagogis circa eſum Paſchalis Agni
feſtivitates & obſervationes, quæ tamen
omnia reſpectivè ad SS. Altaris Sacramentum
comparata figuris ludebant: diſcamus nihilo-
minus erubeſcere, confundi, & inſuper
excitari ad obſervantiam perfectiorem circa
figuratum, quod eſt Chriſtus Eſus, verus
omo, verus Deus, cujus templum ſunt
mem-

4² Meditationes

membra noſtra & anima, non materiale,
non temporale, non deſtruibile, ſed ſpiri-
tuale, æternum & immortale; cujus præ-
ſentia non eſt umbratilis, fed realis; cujus
conſecutio non eſt ceremonialis, ſed ſub-
ſtantialis, Agni ſcilicet vivi & immaculati,
Panis cœleſtis angelici & filiorum Dei; cujus
inſtitutio non eſt Paſchalis tantumn „ſed ad
finem ſæœculi perennis, & per omnes eccle-
ſias jugis; cujus operatio non tollit legalem
immunditiam, ſed peccata mundi. CGonſi-
dera altitudinem tuam, Chriſtiane! conſi-
dera Majeſtatis Divinæ immenſitatem , ut
etiam ſanctiſſimus Joannes dignum ſe non
exiſtimaverit, qui ſolveret corrigiam calcea-
menti Chriſti tui; conſidera, quòd non tan-
tum ab enormibus criminibus te deceat eſſe
purum, ſed & conveniat ab omni pravo
affectu eſſe quietum, & levioribus culpis li-
berum, ſi plenariè affectas SS. Euchariſtiæ
aſſequi effectus: hujus doctrinæ elucidatio-
nem propoſuit Chriſtus Eſus, dum ante S.
cœnæ ſumptionem diſcipulis ſuis pedes la-
vit; pravi enim affectus pedes noſtri ſunt,
quibus paulatim ad graviora mala procedi-

mus, & tandem deviamus; pravi affectus

Pedes noſtri ſunt, quibus anima agglutinatur
&£

nf
We
Robktiſon,
pbemmn,
(Al el
munduin
amrelniil
clati l
Ctini,41
centieni
keyernn
nbblg nr
Drocurttoce
liliina
onitmramn

aumldn
Crtuunzt
gientes
Cutorum te!
Nhlca,

demadot

No ue
ble
Clel⸗

Ohiels. 6

Il Cinnr.
lounde
Sunun,
Mrommgtn
WMnlrkee
Chrikuneic⸗

1 , 4

AK ,

geancdcer.
de
ndünonrr⸗
NoKott

chlel
u elehhil
ior nd n
nns; Nni I
ninnagblun

pro feſtis anni principalioribut. 429
& affigitur terrenis; pravi affectus pedes
noſtri ſunt, quibus evolare ad ſuperna pro-
hibemur, unde etiam S. Mater Eccleſia non
ſolùm affectus internos, ſed & externam
mundari requirit corporis apparentiam, dum
ante ſanctiſſimi corporis & ſanguinis conſe-
crationem digitos in Sacrificio lavari & ablui
ſtatuit, ad imitationem puritatis & inno-
centiæ Chriſti, Sacerdotis primi & maximi-
Ferveat igitur anima tua, Chriſtiane! vir-
tutibus ſuprà enumeratis; ardeat actualis
procuratio devotionis, appareat omnis poſ-
ſibilis activitas, fulgeat morum integritas,
comitetur omnimoda ſancétitas, ut tua ele-
vetur vilitas, ipsâ vilitate vilior, ne te re-
jiciat celſiſſima Deitatis Majeſtas. Erigere,
anima! & fiducialiter age, ut confortetur
cor tuum, quia revertentes ad cor, & con-
fugientes ad ſe recipit Efus Euchariſticus,
cui totum te ſacrifica, mille millenas grates
replica, ac profundiſſimâà reverentiâ eun-
dem adora, dicens: Adoro te, &. ut
ſuprâ pag. 110.

(†)

4 30 Meditationes
MEDIIAIILO XII.
De 88. Euchariſtia.
Deogratus ſolve gratias ut gratiis gra-
tias augéas.
Rararitudinis deteſtabilis evidentia, &
Deo noſtro implacabilis eſt diſplicentia,
quòd vix ſacro ejus corpore paſtus, & ſangui-
ne potus Chriſtianus, mox terga Altari ob-
vertat, Eccleſiam deſerat, ad creaturas ſe
convertat, & perſæpè ad vana aut ipſa etiam
nova peccata divertat, deſertis gratiarum
debitarum vicibus: enorme diſpendium eſt,
benefactorem derelinquere, eo præſertim
tempore, quo ejus liberalitas profuſior, &
Ppræſentia cupit eſſe prolixior: tempus autem
cum Deo fiducialiuùs agendi, confidentiùs
converſandi, animoſiũs deſideria cordis ex-
plicandi eſt poſt ſacram Synaxin immedia-
tum, dum intùs nobiſcum eſt, & viſcera
noſtra replet ſua S. Subſtantia. Quærere for-
ſan ambis, quanto tempore nobiscum per-
ſeveret Chriſtus ſub ſpeciebus ſumptus:
Dico, quòd toto tempore, quo ſacramenta-
les ſpecies in Eſſe ſuo durant, duret & præ-
ſentia realis Chriſti JEſu; durant verèò iſtæ
ſpecies tanto intervallo, quanto duraret ipſa
man-

Pft
onnducupn
Cemnnalhhnn
nünonetke
iltvohten
liclo cone,
ellousn
AAhuccten
tuni con
lecenb
umn aumzn

t Aurhrge

inimiame
6io, getcln,
Aninren
Gonind ncg
noneriteit
Kicnn Sren
(s te e ⸗
mehollk,
Netotl
cln uun

10 1
ticin

n Gnt
.

pro feſtis anni principalioribus. 43 1
manducata panis & vini ſubſtantia, ſi hæc
remanſiſſet immutata, prout ſtomachi major
minorve eſt calor, frigiditas, diſpoſitio, aut
indiſpoſitio naturalis, cui ſe novo quaſi mi-
raculo contemperat Deus; quare vide, ne
exſpuas, dum tibi ſub ſpeciebus præſentem
adhuc Chriſtum putas. Ediſce nunc hoſpi-
tari conſtantiùs cum Divino tuo Hoſpite,
recens cor tuum ingreſſo : negotiare ad lu-
crum animæ tuæ, dum præſens tibi intimè
eſt Author gratiarum & vitæ, & recogita,
quantam Principi aut Magnati ad hoſpitium
tuum ingredi dignato affigeretur injuria,
confuſio & diſplicentia, ſi eidem jam jam
humaniter recepto, mox inurbanitatem in-
diceres, & terga dares, teꝗque ad vile ali-
quod mancipium, aut ipſum tanti hoſpitis
tui inimicum confugeres, obſequendo man-
cipio, derelinquendo Principem, honorem
attribuendo vaſallo, repudium conſignando
domino directo: dijudica renes tuos, an
non ea fuerit uſquequòèò conſuetudo tua pra-
ctica? Emenda in melius, quod deprehen-
dis te egiſſe pejus, & unicãâ ſaltem medie-
tate horulæ perſevera in gratiarum actione,
poſt gratioſiſſimum receptum Dominum
Deum tuum; offer te Ei totum ad filialia

ob⸗

432 Meditationes

obſequia, tranſcribe eidem fidelia ſervitia,
Miſſam ei dedica, receptas gratias in acceptis
remunera, beneficia perpende, & benigni-
tatem tantam magnifica, teque rotum Deo
applica, ac præcipuè ſequentes actus elice:
I. Vivacioris fidei, tam firmè credendo Di-
vinitatis & humanitatis realitatem, ac ſi
corporeis eam oculis conſpiceres. 2. Adora-
tionis, ac ſi coram ſede gloriæ & æternæ Ma-
jeſtatis fores conſtitutus, & laudi ejus æter-
naliter jam dicatus. 3. Hamilitatis, ac ſi ab
omni jam creatura exinanitus, omnibus ſen-
ſibus & potentiis deſtitutus, inter cœleſtes
ageres ſpiritus, ad miniſterium Creatoris
ui creatos. 4. Laudis, ac ſi latreuticum
hoc Sacrificium perſolvere unicus tibi foret
ſcopus. 5. Spei, ac ſi præter ſolum Deum,

nec in futuro, nec in hoc ſæculo, ullius rei

tibi foret exſpectatio. 6. Charitatis, ac ſi
in Deo omne tuum objectum, centrum &
ultimatum quieſceret. 7. Gratiarum, ac ſi
totum te Deo unicè deberes, & nullius crea-
turæ debitum noſceres. Hæc omnia cum ita
ſint, advoca & conjura tecum in unam laudis
& gratiarum maſſam, totam cœleſtem cu-
riam, totiusque aulæ ſupernæ angelos, ut
unà tecum tui ſuppleant defectum, Deui
col-

colluuden,
cenlt, Klun
Proponeen
Uldre un
Aiudrecn
nandoumg
rlligu,

4de/4
MG. Ilo

R101.

N K
lent ntn

0, Cddere
Cens MOlilen
Pbliuren
ns. Frar
lis Alentla
mmorimlhnn
Punnte

rithetn

n
lt

Ne

grriuin,
,Edlen
gbentes r

hfumtcelen

eltten
Nliceres ,
Norrikern’

Ewianidn
Tretdund
rlld,
helun,
eberes An⸗
6 Herom
Natauminur
, tn tr
heſene n
r ednn

En ut

pro feſtis anni principalioribui. 435
collaudent, magnificent, exaltent, glorifi-
cent, & ſua tibi merita in ſubſidium donent:
propone certarum virtutum exercitia, ad hoc
illudve vitium radicitùs extirpandum, iſtud
aliudve opus bonum perſeveranter in te fir-
mandum; pete lumen, ut quæ ſana ſunt, in-
telligas, & quæ ſancta, agas; implora for-
titudinem, ut ab incæptis non deſiſtas, &
in acquiſitis proficias, ac tandem te DEO
unias, & in ſolo ipſo tibi complaceas.
Adde: Adoro te devotsé, &c. ut ſuprâà
pag. 110. 3
MEDITATIO XIII.
De 88. Euchariſtia.

Exerce Communionem ſpiritualem,
dum non potes ſacramentalem.
VIigsilantis ad ſalutem hominum provi-
dentiæ Divinæ teſtimonium elucet in
eo, quòd ex æterna præſcientia ſua cogno-
ſcens moralem realis Communionis impoſ-
ſibilitatem, inſpiraverit Sponſæ ſuæ Eccleſiæ
duas S. Synaxeos ſpecies ; quarum una ſpiri-

tualis, altera ſacramentalis ſit, utraque tamen

viatori multum ſalutaris, & mirificum effe-
ctum variegatum producere potens, ſi nem-
pè ſubjectum recipiens fuerit requiſitis qua-
lita-

434 Meditationes i
litatibus dignificatum, & à peccatis immu- mumlis Cn
ne; etſi liquidum ſit, quòd Communio ſa- Mroplhull
cramentalis, & quà talis, nata ſit producere omnidedh
fruétus majores, & quidem gratias ſacra- cadnle
mentales ex opere operato, quam vim ſpiri- lrefhlii
tualis communio propriam non habet: hoc iyimnn
tamen indubitatum eſt, quèd ſpiritualis iig ala
ſumptio cœnæ multum participare valeat de herttr
bonis & emolumentis in animam ſacramen- e dliißt
taliter communicatam transfuſis; imè con- l
tingere poteſt, & non rarèò ſolet, quòd ali- t
quis ſola ſpirituali refectione cibatus, am- ſum ſull
pliores lucretur & appropriet ſibi gratias, chent, Ean
majore diſpoſitione præparatus, quâm alius lanng.
ſacramentaliter refectus, minore tamen præ- g .R
paratione qualificarus, & remiſſiore erga mn iian,
cœleſte hoc Manna amore incitatus; juxta errnis “
deſideria enim amantis participantur mune- angtce
ra amati, teſte Pſalmiſta Regio: Deſiaerium 1keiti
panperum exaudivit Dominus, qui non minus uſren
piâ voluntatis inclinatione movetur, quâm- Kero dlun
realitate potentium, & bonam coronat vo- enline
luntatem, ubi bene volentis deficere videt nen- Gi
facultatem. Ex poſitis his principiis infalli- Nenſ⸗
bilibus movere te, Chriſtiane! debet ſana Nnhme
ratio & innata Theologia, quèòd deinceps iin
fortioribus deſideriis ferri velis erga ſpiri- gle En
tualis alm

ne

, un 1 U.
ucen Fen
o, gtunfe,
rumronlie
t Nd 1
lpunicpuent
naulmumlxæ

nmni, ddni
uetmaakt

Knbdnt

Dymmtu
Cnrone ſei
1, Kbanman⸗
Nerenn
lisin,
6Crrllune
eloge,
i keuirelsch

pro feſtis anni principalioribus. 43 5
tualis Communionis praxin, & ejusdem
propoſita ſalubria monita; utpote qui non
omni die cibari Sacramento ipſo poteris, diu
noctuque tamen uno continuo actu ſpiritua-
lis refectionis recreare te velis, ut de virtute
in virtutem progredi ſingulis quaſi momen-
tis valeas.
Supereſt nunc quæſtionis nodum diſſol-
vere, quid ſit Communio ſpiritualis, myſti-
ca & participata? De qua dico: Quèòd aliud
non ſit, quâm fervens & frequens deſide-
rium ſanctiſſimum Altaris Sacramentum re-
cipiendi, & angelico cibo ſeſe reficiendi,
ubi ſacramentalis deficit copia & facultas S.
Synaxeos: poteſt hocce deſiderium ſuis
augmentari limitationibus & metis, ut quò
extenſiùs, ardentiùs & ferventiùs ſe dilatat,
eò cumulatiore abundet grati4 participatâ:
ſic de variis legimus Sanctis, deſiderii hujus
æſtibus ſuccenſis, quibus angelorum mini-
ſterio allata eſt realis communio, & com-
penſatus multis mirandis effectibus vehe-
mens affectus, novo ſemper prodigio &
oſtenſo miraculo: unam ſanctam Cathari-
nam Senenſem pro omnibus nobis tali cœnâ
refectam proponamus, cujus deſiderium
exaudivit & implevit miſericors Dominus.
T 2

436 Meditationes pro feſtis anni principal.
O fælicem animam! quæ alio non æſtuat de-
ſiderio, nec ſtimulatur fame, quàm cœleſtis
hujus ferculi. O beatam! quæ talem vivendi
methodum uſurpat, ut omni die diſpoſitam Cpel
ſe inveniat. Cura, ô anima Deo fidelis! ur QGonn
cor tuum ita purifices , ita excolas, ita inar-
deſcere cures erga ſpirituale Altaris convi-
vium, ac ſi ipſam carnem incarnati Dei rea-
liter & ſacramentaliter eſſes ſumptura, ſic-
que gratia addetur capiti tuo, quæ eſt ipſi
Sacramento propria. Elice in hunc finem ſedige
perfectos virtutum tam moralium, quàm
Theologicarum ſuprà memoratarum actus,
eâ intentione, ac tantàâ intenſione, ac ſi
cum ipſomet Sacerdote ad aram litare, & Wol!
cum angelis aſſiſtere deberes, idꝗque præſer- Dpunin
tim age ſub Miſſæ ſacrificio, ut eſu hoc an- Pnench
gelico ſatieris in deſiderio, ſi participare 6 ſaſt
neqeas in facto. hincl
Dic: Adorote, &c. ut ſupràâ pag. 110. Uuent
Non
Dodimmken
MIm, Ann
AAuirller
gnillnnin
Düminn,

luitinte!
σNn
1

Myalenr
Ne)

X X*

lae uile

ken :( 0o :GDE 437
elte. e S t 3 †) 1 A A

Ene, une
n MEDITATIONES

mdH super Feſtis quibusdam San-
nimeDoht torum, per anni decurſum ſo-

inenchlg, ir .
M lenniorum;
D . . . . .
nenah, Ihitiatæ a totius Ordinis Minoris,
almen &“— Rhenanæ Provinciæ ſpeciali Patrona,
Aiöh „
fim, uil immaculats concepta.

e. Meditationes pro Feſto Im-
e maculatæ Conceptionis Beatiſſi-
mæ Virginis Mariæ.
Cumint, MELDILATIO, I.
eNE Diſpone te cum S&S. ſoachimo &ä Anna

d,Uerk pro concipienda divinitus gratia.

Uenr⸗ Ivinà diſpoſitione ſacratiſſimis proto-
parentibus & Matri Chriſti JEſu im-

poſita ſunt myſterioſa nomina, ut
Joachim idem ſonet, quod præparatio Do-
mini, Anna interpretetur gratia, & Maria
4 Xquivaleat Dominæ, ancilla aurem ob in-
ſigniſſimam humilitatem proprio teſtimonio
nominata, dum ad angelum nuntium ait:
Ecce ancilla Domini, fiat mihi ſecundùm
IT 3 ver-

AA—

438 Meditationes

verbum tuum; cujus humilitatis exercitio
exaltari meruit in Matrem Dei: meruerunt
& Joachim ac Anna precibus ſuis gratiam
ſpecialiſſimam, nulli mortalium unquam
conceſſam, ur in grandæva ſenectute & ſte-
rili ſuo conjugio, ac ſenio venerabili, mun-
do unicam proferrent filiam, ex regia ſtirpe
Davidis originatam, miraculo novo con-
ceptam, abſque originali macula, per quam
parentes benedicti fierent, & in progenito-
res ipſiusmet Filii unigeniti Dei elevarentur,
de cœlo præparati ad edendam luci electiſſi-
mam cœli terræque Reginam, Spiritũs San-
cti Sponſam, & fortunatiſſimam Deiparam;
myſterio omnem ſenſum & captum huma-
num excedente, & omnibus ſæculis cum ſtu-
pore agnoſcentibus omnipotentiam pei, apud
quem omnia facta ſunt poſſibilia, quæ ocu-
lis hominum videntur impoſſibilia. Poſſet
meritò humana curioſitas velle erudiri, cur
benigniſſimus Deus tam morose & uſque in
ſenium mundi diſtulerit dare gratias, quas
Divo Joachimo & Annæ decreverat & præ-
paraverat ab origine ſæculi, & ante omnem
creatam æternitatem? Cur, inquam, ſeni-
culorum fervidas preces tardiùs exaudierit,
aut non citius diſſolverit repagula ſterilitatis?
Re-

Neſpolinn
eluehinnt
Pcienumne
lis, iintf
elamtintud
ſunr Crnien
Umenla cicl
limina, nan
eßcindlu,
inpemnin
velore boo
eo lecekin
CrAlinnnn

Ue: ſ ſele
Cneſtbigft
ord eele
Ohunbrnin
ommenn,

ſippollblah⸗

ntiſinen
Nonngine

n l, Cenm

iltus
nei er
be⸗ C R
omlun
ſerane
dſenenhll
In e 1 4

lo ne
inml,
1, Lin n
iüMedhen
ln hatte
apmmnr.
Aeodsomr.
Wenrumdeg
Wbla,
S
seletnut
nmane dt:
itext
1 Eegeſtul
ll, Aner
C, nun,
tudded
knglilis

ſuper Feſtis Sanctorum. 439
Reſponſum in promprtu eſt, eò quèòd Deus in
ſe largiſſimus non ſolcat largitatis ſuæ bene-
ficientiam in effectu commonſtrare, niſi pre-
cibus, iisque longis, continuis & in perſe-
verantia fundatis exoratus; & quidem quò
ſunt gratiæ nobiliores, & gratiarum emolu-
menta excellentiora, eò tardiora ſunt mo-
limina, ut tantèò profundiùs æſtimentur be-
neficia dilata, & ferventiores pro eorum
impetratione peragantur diſpoſitiones, pro
meliore bono animæ recipientis. Sentite
ergo rectè & ſanctè de bonitatis Divinæ pro-
craſtinatione, veſtras autem petitiones,
Chriſtiani! procraſtinare nolite, ſed cum
fiducia firma exaudiri confidite, teporem
excutite, puſillanimitatem fugate, precibus
inſtate, virtutum opera continuate, & me-
lioribus diſpoſitionis actibus qualificari ſata-
gite: ſi ſteriles, & paucis aut nullis ſanctis
conceptibus fœcundatos, imprægnatos aut
fœtos vos eſſe cognoſcitis, Spiritus Sancti
obumbrationem implorate, ſterilitatem Deo
commendate, gratiis vos impleri rogate, &
impoſſibilia Deo nulla opera credite, qui po-
tentiſſimus æquè ac beneficentiſſimus elſt er-
ga omnes invocantes ſe; propitius eſt oranti-
bus ſe, & exorabilis in ſe confidentibus.
1T 4 ME-

440 HModitationes
MEDITATIO II.
De Immaculata Conceptione.

Lauaes dic, & grates age Deo, quòd
immaculatè concepta ſit Maria
Virgo.
Nuenis hic, Mariane cultor, majoris ſti-
mulos devotionis, ſi attentiore animi con-
ſideratione te applicas, & altiùs conſideras,
quòd clementiſſimus Deus circa beatiſſimæ
Virginis in ſacrato Annæ utero conceptio-
nem tot operatus fuerit gratias, quot eam
nobilitavit Prærogativis, & dotavit privile-
giis; quorum primum ac præcipuum con-
ſiſtebat in eo, quèd ipſam in creationis ſeu
conceptionis inſtanti intaminatam Ppræſer-
vaverit ab omni labe originis, univerſo aliàs
hominum generi & ſingulis individuis com-
muni, quam veluti deſcendentes ab Adami
Propagatione incurrere debent omnes, &
incurriſlet Maria tanquam Adamitica filia,
niſi Altiſſimus & omnipotens Creator de po-
tentia ſua abſoluta & meritorum Dominicæ
paſſionis intuitu ipſam exemiſſet, juxta illud:
Sanctificavit tabernaculum ſuum Altiſſimus.
It. Quæretur peccatum illius, & non inve-
nietur. It. Tota pulchra es amica mea, & me⸗
cula

r
(laondk
Oris tenddl

Aufhorin 4
Ahentics,

niogranolln
ter idt Z
en, Pkui
eritlien,
me ulen)
Nnol unmu
CoNtkaCdboen
Terun ipi

WWMN

nnhpntn
Dei Trkenen,
enim, ia
klb lut,
Cohlunmgite
küwnegen
in genate
nontchnnck

ſedelounine

Weonn ar
Munna

„ ſuper feſtis Sanctorum. 441
cula non eſt in te. Quos & ſimiles Divini
Connin oris textus ſacræ Matris Eccleſiæ infallibilis
cede authoritas appropriat in diverſis Conciliis
Ghirſt authenticis, Beatæ Mariæ ſine culpa origi-
nmalis peccati conceptæ. ccundum exemptio-
. 1 nis gratioſiſſimæ privilegium eſt, quòd Præ-
“ rer dicti peccati aliàs uiniverlalis immunita-
tem, Dectat fomite ſeu carnis rebellione
le fuerit libera, & in tranquilla ſpiritus liber-
tciuket tate radicata Beatiſſima Virgo, abſque eo,
nr Mon, quòd unquam experiri potuerit ſenſuum
ieu gn contradictionem contra rationis imperium.
lns Tertium ſingularis chariſmatis ſignaculum
erat, quèòd tam immobiliter fuerit in pleni-
rudine gratiæ confirmata, ut nullâ cogita-
tione, Verbo alit opere venialiter etiam pec-
Nb, Mhi caminoſa potuerit offendere, ob intimam
Wonäntä Dei præſentiam, & continuam ejusdem aſ-
Gendncit ſiſtentiam, vi cujus ſemper id, quod per-
e fectius fiuit „elegit, & ſanétâà operatione
conſummavit: unde acceſſit & quartum per-
fectionis genus, nempè omnium gratiarum
in creationis inſtanti infuſarum poſſeſſio,
ut non ſolùm nullus Sanctorum in terris, aut
Amiunt angelorum in cœlis Beatam Virginem fuerit
mu, A aſlecutus, & nec omnes ſimul eandem
emaf potuerint adæquare, quin ipſa omnes ſupe-
5 ravit,

442 Meditationes
ravit, eò quèd dona, quæ aliis per partes
conceſſa ſunt, fuerint in Maria ſimul & ſe-
mel inventa. Congratulemur itaque omnes
benediétæ Dei filiꝰ, & electiſſimæ Divini
Filii Matri, ac ſponſæ Spirits Sancti ſpecio-
ſiſſimæ, tot præeminentiis & irremiſſis at-
que illimitatis favoribus deſuper afflatæ:
dicamus laudis & gratiarum elogia ſupremo
bonorum largitori. Diſcamus non nobile
originis ſtemma, non opulentam æſtimare
proſapiam, non regios extollere genitores,
non aliis qualitatibus dignificatos commen-

dare nepotes noſtros, ſed omnis gloriatio

noſtra in bonæ conſcientiæ teſtimonio, in
animæ benè cultæ puritate, in virtutum

progreſſu, & ſancto gratiarum efficacium

uſu ſita ſit, ad exemplum ſuperbenedictz

regiæ Virginis & Genitricis Dei Mariæ, quæ
tanta erat & eſt perfectionis Magiſtra ð
ſolis virtutibus nobilem ſe eſſe fuerit in hu-
militate gloriata. Huic ſupplices advolva-
mur cum ſuſpiriis & lachrymis, ut nos miſe-

ros Evæ filios à peccatorum væ præſervet,

fragilitatem noſtram adjuvet, carnis lenoci-
nia repellat, rebellionem ſenſuum com-
peſcat, infrunitæ concupiſcentiæ fomitem
refrænet, in gratia conſervet, & per ſua
me-

1
nerii, Al
wimn nnmns
Lunmunkon
Imncln
Diumnr. ne

DO E

R dumid

l hreuin
unlu

ummen
unnd eflenit
(en Kde

hnan ke

o
(Pcomn
Rhrhiom

Ulti niike,
lumge

lllrisnn
l un,

ter
i
M lnlt
lemnr
EElin
rtndrnt
Nis Aneni
bu Celin
hnnnin
Dlanemt
lohlenmna,
nlaeke

MMomni lit

te, iu,
m We,
Kichedlen
nn Me1
ene
li ig
lcnmdun.
CavnIYE
adine, ni
ſonen knun
Denlcenieli⸗
Gllenet, A

= =

Juper Feſtis Saubkorumz. 443
merita, Sanctorumque interceſſionem Di-
vina in nobis charifmata augeat, donec ex
immundo mundo mundi exeamus, & intra
immaculati contubernii ejus thronum reci-
piamur. Amen.

Pro Feſto S. Andreæ Apoſtoli.
MELDIIAIIO I.
S§. Joannis Baptiſtæ Prædicatio ad au-
res Pra venit, & ad Andrezx inter-
num habitaculum JEſus
bpervenit.
COnremplare ,Chriſtiane mi, præcurſo-
ris Domini in meſtſem ſalutis emiſſi de-
votionem in obediendo, pietatem in ope-
rando, charitatem in proximos juvando, &
perſonam Chriſti in præſentando, quæ omnia
S. Joannes Baptiſta digneè eſt proſecutus, ut
tantò evidentiùs fieret JEius manifeſtus,
quem & digito præſentem monſtravit, ex-
clamans: Ecce Agnus Dei! ecce qui tollit
peccata mundi! noluit enim Meſſias prodire
in publicum, nec miſſionis ſuæ Evangelicæ
ordiri miniſterium, niſi priùs ante faciem
fuam præmitteret Joannem præcurſorem „1n
ſalutis nuntium, & futurum COhriſtianiſmi
. T 6 my-

444 WMeditationes
myſterium, cujus prodromus erat veſtitus
de pilis camelorum, victus herbarum agre-
ſtium, cibus mel & locuſtæ, potus frigidæ,
& totus homo auſteræ admodum vitæ, ut
per breve prædicationis compendium eò
efficaciùs alliceret mentes hominum ad di-
gnos fructus pœnitentiæ, quam ignito ſem-
per eloquio in brevitate ſermonis commen-
dabat, dicens: Pœnitentiam agite, appro-
pinquavit enim regnum cœlorum; quibus
auditis Divus Andreas Joannis individuus
diſcipulus miſſus eſt ad Chriſtum, ut ab eo
nec dimitti amplius, nec dividi potuerit,
amore captus, & ſermone convictus, & in-
ſuper D. Petrum fratrem ſuum Chriſto ad-
duxerit, & Evangelio fuerit lucratus. Con-
ſidera hic, flexibilitatem Andreæ, prompri-
rudinem Petri, converſionem ſubitam utriuſ-
que: admirare, ô anima! conſtamem ge-
minorum fratrum erga Deum affectum, &
concordiam in unum, dum unum poſt al-
terum è Synagogæ collegis ad Eſum perdu-
cere nihil non moliti fuerunt. Cogita ſeris,
quòd & tibi & mihi tam alacriter obtempe-
randum ſit Divinæ vocationis voci, & con-
ſtanter adhærendum ejus voluntati, ſi pro-
priæ curam gerimus ſaluti, aut proximorum
in-

tore ſäimm
“ Uni
miabimmklan
lboren, a
mium Emn
Iinuein
iates, CAnule
Kinkemln
guechrcin
in nniln,
UINIT.
Nd
Acrralpei
un
(Nmr DS
AHenlon

& Uunhand

Prelcxing.
Aoret, un

unmmcnn
luiit
munri⸗

t

4 N
8

ukahnn
le, nt
dnoi,
ni unn
Nes fonnmm
,unini
e ſennni

entimagte n
m lnn e
Pumnn ir

Ariwrmd d
AMe
nerſinr⸗
umncnt
ueun s
n, An nß
lgen n
hemm C
n Acie
Nettonuſel,
i 6lorti
Nni,Arnnmn

nden

ſuper feſtis Santtorum. 445
intendamus charitati, aut peccatorum invi-
gilare geſtiamus converſioni, aut Dei ſtu-
deamus honori; non enim ex opificio vilio-
re dijudicamur, nec ex nobilitate eminen-

tiore ſalvamur, neque (ut in opuſculis Se-

raphici Patris S. Franciſci memoratur) præ-
miabimur ſecundùm dignitatem, ſed juxta
laborem, cujus merces eſt æternum præ-
mium, ſi pro gloria cœli ſtrenuè decertave-
rimus prælium ſæculi, contra mundi vani-
tates, carnis ſectamenta, diaboli tentamina,
& infernalis turbæ inſidias; quas nos ſubju-
gare doceat divus Apoſtolus Andreas, & ad-
juvet benigniſſimus Deus. Amen.

MEDIITATIO II.
De 8. Andrea.
Andreas Chriſti famulus, & laborum

ejus initator mirificus.
Uantos Divus Andreas poſt Chriſti
aſcenſionem pro Deo ſubierit labores,
& lucrificandis animabus per Evangelicæ
prædicationis diſſeminationem impenderit
algores, ſudores & curas, loquuntur non
tantum commentarii hiſtorici, ſed & ipſa
ſaxa in diverſis terræ regionibus calcata re-

ſolvuntur in linguas, ut ſolvantur in elogia:
1T/7 lo-

446 Mleditationes
loquuntur itaque Judæa, Schytia, Ethio-
pia, Thracia, Cappadocia, & remotiores
plurimæ aliæ provinciæ, Apoſtolico Divi
Andreæ zelo, doctrinaâ, miraculis, anima-
rum lucro, verbi Divini meſſe „ & electo-
rum infinitâ copiâ fœcundatæ & amplificatæ:
meminit diverſa maritima plaga plagarum,
Periculorum, calamitatum & miſeriarum
Per S. Andream pro Chriſti nomine exantla-
tarum, quarum enumerationem nequit hu-
mana eloquentia ad ſufficientiam prodere;
magnalia enim ſunt & mirabilia „magna au-
tem per viam ordinariam perfici nequeunt,
niſi à Magnis & laboribus magnis. Erras ergo
mi Chriſtiane, & delicatus es miles , li abſ-
due certamine putas poſſe vincere, abſque
Prælio præmiari, & abſque conflictu coro-
nari: ſi in labore pro Chriſto deficis, parum
Chriſtianis proficis, & Capiti tuo evadis diſ-

ſimilis, de quo S. Scriptura: In laboribus

à juventute mea ; quia autem D. Andreas
nec labores fugit, nec in cruce mori timuit,
ut Crucifixi imitator fieret, hinc & ad æter-
næ ſalutis bravium in beatorum ſortem
tranſire gloriose meruit, ad Dei ſui ſeque-
lam, & noſtti doctrinam amplexatus cru-
cem, dicens: Salve, ô bona crux! diu deſi-

de-

Letarn,nall
Gecolen e
luläeneln
Elligſme
Cpint, glfct

o

imnltatore m,
qui onmnhn
Amen

HMoheh

IID.
Mnt,
ſmas
144
erei
unngi
ED. Thoneen

ahiel Kin
ebr ne

fecithhez

Nnibugtenhi,
minis,gin⸗
Cln clt,
Aenaeke

l, ch

dnd ſuper feſtis Santtorum. 447
H derata, concupiſcenti animo quæſita, quæ
m decorem de membris Domini ſulcepiſti,
an ſuſcipe me diſcipulum ejus, qui pependit in
, Muul, te Magiſter meus Chriſtus, ut per te me re-
nimt, 4 eipiat, qui per te me redemit. O bone Eſul
nlemt nos quoque per ſanctam crucem tuam fac
n imitatores tuos, & paſſionis tuæ conſortes,
um e qui omnem hominem per crucem ſalvas.
Gtäimmde Amen. .

H Pro Feſto S. Thomæ Apoſtoli.

MEDIIATIO I.

Malam fuge, bonam elige ſocietatem,
ſi amas Dei benedictionis largi-
tatéeim.
MAlorum conſortium peſſimum, bono-

adchi rum optimum efſſe, adagio docemur,
2= D. Thomæ exemplo; ſi enim eommunitas
nm he ſancta eſt & in fidelium communione ſalus,
WümDe Væ bonæ converſationis apoſtatzæ! qui de-

okede, flectit ab hac acie benè ordinata, & dæmo-
nibus terribili. Væ ſoli, & à ſanctitate non

ſeret, hurdt

bemm minus, quâm communitate ſeparato! quia
i, Aeii! càùm ceciderit, non habet ſublevantem ſe:
emme experto crede S. Thomæ, qui Dydimus vo-=
HL3NW e

catur, eò quòd non erat cum eis; id eſt, cum

Sbomcu
aliis

448 Aeditationci =

aliis Apoſtolis & diſcipulis, quando venit

JEſus; ac propterea deſertor ille communi-
tatis Apoſtolicæ deſertus eſt à Divino colle-
gii iſtius ſancti Viſitatore, ut nec Dominum
pacis viderit, nec fructum pacis Participa-
verit, quam dedit eis, dicens: Pax vobis;
manſit itaque S. Thomas per octiduum vi-
ſione Magiſtri ſui privatus, & in increduli-
tate ſua ita obſcuratus, ut Apoſtolis omnibus
uno ore reſurrectionem conjurantibus fidem
nullam aſtruere voluerit. Ex hoc diſcas ve-
lim, Chriſtiane, quantæ molis ſit ſancta de-
clinare collegia, & devotorum frequentare
conſortia, quibus ſolis imminet Divina viſi-
tatio, & cœleſtis impertitur benedictio.
MEDITIATIO II.
De 8. Thoma.

Vera & ſalutaris fides eft credere,
quod non vides.
Onganimitatis & immenſæ clementiæ
Dei teſtimonium incredulo & in infide-
litatis obſtinatione conſiſtenti Apoſtolo
Thomæ impenſum videmus, dum decurſis
octo à reſurrectione diebus apparere denuò
dignatur Chriſtus, & viſibilem ſeſe exhibere,
ad particularem non credentis ſalutem, &

ge-

r
Ebetlen n
nem, Mlh
incteclnnd
1i Oincmm
ulitremun
Confunct,in
leclcit En
Münus nen

ſcixit monm
Fetbis, dunrd
celitagbe
6 geli

gli
Muncncnm, in
Mömhſterozr
endumenl
DAlndar
Ahdisohet

un

l 5 NE

Lonyidenn,
ne Chiſtine
dem barie

lenihn

t

Aenie KMR

ſuper feſtis Sanktorum. 449
generalem omnium aliorum confirmatio-
nem, non obſtantibus tot jam enumeratis
incredulitatis actibus à D. Thoma monſtra-
tis. O incomprehenſam propitiantis Dei bo-

ink nitatem! qui incredulum Apoſtolum blandè
: confundit, infidelem convincit, ſeductum
u N reducit, & negantem exclamare facit: Do-
u, Kim minus meus, & Deus meus! vidit Thomas,
miuutl & credidit, vidit hominem, credidit Deum;
nore

ſcivit mortuum, novit reſurgentem fidit
n hhud, verbis, dum vider apparitionem, & ideò ac-
munhl, ceſſit ad beatitudinem. Otempora! mores!
u 6 genios ſæculi hujus exulceratos! credere
nolunt homines, niſi viderint res; ſcire no-
keddn lunt fidei articulos, niſi articulorum palpent
UIN N. eventus; ſigna volunt & miracula, nec ta-
m. men acquieſcunt prodigiis neque credunt,
quia prodigia viderunt, ſed quia ex panibus
Ad manducant ; commodo proprio eredunt,
nne non myſterio; non aliter ac ſiper temporalia
ſ emolumenta & lucrorum veſtigia eſſet æter-
na poſtulanda vita; cujus contrarium verbis
& factis oſtendit Deus, dum ait: Beati, qui
non viderunt, & crediderunt. Eja chariſſi-
me Chriſtiane! ſi ſtas, vide, ne cadas; ſi
fidem habes unicam, habes omnem; ſi mul-
tiplicem habes, nullam habes; ſi fidem pro-
fite-

Cchuſun
isbilntceene

cecenis Aimn

4 50 Meditationes
fiteris, operibus fidem proba; fides enim piun Min
inanis non eſt, nec otioſa; ſine operibus ). Mrheule
infructuoſa eſt & mortua „Mortua autem ad ecanolen 1
vitam nihiloperatur: unde crede vivà fide, ſereufn
& dignæ fidei opera operare, ut ſalvum te oonzenn E
faciat fides tua. Muum

PrOFeſto S Matthæi Apoſtoli. ngr

melbun Cn
Sequere Deum exemplo §. Matthæi, ennohnn

dnum tibi aſpirat öpiritus Dei. etninlnn, d
Editare, ò anima fidelis! ſermonis Dei t, An
ancipiti gladio penetrabilioris effica- ilturm,

ciam, in converſione D. Matthæi oſtenſam:
etenim Divino Magiſtro ſatis non erat ad
ſervitium & diſcipulatum ſuum vocare, de- n
ligere, & ſui ſequaces inſtituere rudes, idio- Ue, MIny
tas, pauperes & viros piſcatores, niſi & his mamn dle
adjungeret in unum collegium peccatores Wi, Anlen
publicos, ut univerſo mundo palam faceret, uI t
quèòd propter tales & eorum ſalutem morta- gul
lem induerit carnem, & mundi ingreſſus lr
fuerit Orbem, ſicut ſcriptum eſt: Non veni
vocare juſtos, ſed peccatores ad pœniten- in
tiam. Veniens ergo Salvator noſter Ca- Qcui ln

pharnaum, vidit hominem ſedentem ad te- Anpwemllne,
lo-

.

lroen.

n
cl ſnen,
S
neerk
Neint, i

Matthæus autem paucorum horum verbo-

than
III10
b N
hytuN

ecen
9 Claor or.
ihenktenm

ſuper Feſtis Santtorum. 457

lonium, Matthæum nomine, prout ipſemet
D. Matthæus ſeſe nominare, & publicum
peccatorem profiteri non erubeſcit, quem-
que Deus juſtificare & ſanctificare decrevit,
vocans cum, & dicens: Veni, ſequere me;

rum ſonum capiens, & myſterii eſſficaciam
præſentiens, ſubitò locum dedit voci & vo-
cationi, ac relictis omnibus continuèò ſecu-
tus eſt Eum. Confundere Chriſtiana anima,
veterano ſomno tuo ſepulta, ad vocationis
verba indurata, & ad Dei invitantis vocem
ſurda, quæ toties inaudiſti verba eadem:
Veni & ſequere me, nec tamen acceſſiſti; ſed
audire voles: vocavi te, & renuiſti, & ideo
ridebo in interitu ſuo. Auribus percipe hor-
rendum verbum hoc, & voci Dei obedire
diſce, niſi in peccatis perire non horreas:
æſtima cum S. Matthæo bonitatem invitan-
tis Dei, & miſerentis Chriſti, qui ſcholæ
ſuæ nos aggregare tam miſericorditer eſt
dignatus, qui ſumus Apoſtolis longè ru-
diores, miſerabiliores, deteriores & in-
digniores: deſerit Deus alios in maſſa damna-
tionis, præ quibus nos eligit in vaſa honoris,
qui tamen ſumus illis ineptiores: ſi ergo amas
propriam ſalutem, Divinam noli negligere
inſpirationem. ME-

452 Meditationes
MEDITATIO II.
De 8. Matthæo.

Tuge murmurationem, ut effugias Dei
indignationem.
Nvie benigniſſimus Deus mille modis

& variegatis mediis hominum extolle-
re ſalutem, dum alios in oratoriis, alios in
foro, alios in publico, alios in privato, alios
in miſeria, alios in ſplendore, alios de me-
dio convivii ad ſe adducit; ſic volens Mat-
thæo uſurario publico, telonario impio, &
menſæ lucris inhianti prædicare Evange-
lium, & vitam ingerere Apoſtolicam, permi-
ſit ſe invitari ad convivium Publicanorum,
etiam cum prolixo murmure Scribarum, &
furore Phariſæorum, indignum fore repu-
tantium, quèd Magiſter Chriſtus cum pec-
catoribus & publicanis dignaretur mandu-
care & bibere; quibus exprobrans cum ma-
jeſtate ſolita nequitiam, ait: Non indigent

ſani medico, ſed malè habentes: cibus nem-

pè Chriſti erat facere voluntatem Patris ſui,
& miſſionis ſuæ miniſterium & ſcopum con-
ſummare, qui eſt vocare rudes, & ſanare
infirmos, erudire indoctos „ congregare

diſperſos, conſolidare claudos, & juſtificare
pec-

lie clolgie
Deiinduchnn
Prt Aline
ſuneeillin
bemn pis

Mofelonk

ll⸗

Albl

Oletimen
6
Muelruten
ercit a
Ueccdunknd
Cnnim-
Un Domio,
entmandaonn
Egrins ſen
Chün neehler
ti clenſe
ltril, mo
a ſurl

AIIO 1 =B luber feſtis Sanktorum. 453
ler peccatores. Diſce frater mi, murmurationis
àre elongare ſpeciem, quæ abominationem
en nefie Dei inducit, malitiam enormem induit, Ge
teen, leprâ aliisqua plagis percuſſa ſæpiùs luit,
NuDer 8 hanc percuſſionem ut evadas, murmuratio-
ürim nem fugias.

Pro Feſto Purificationis B. Ma-
riæ Virginis.
MEDITATIO I.
Oblationem Domini compenſa obla-

tione tui.
. P)Rocedit hodie ad templum Dei virginea
Midi Mater Chriſti, cum ſponſo ſuo, ſuique
W KNW

Unigeniti Nutritio Joſepho, oblatura be-
nedictum Fructum ventris ſui in Jeruſalem,
ut ſecundùm præſcriptum legis ſiſterent
EFum Domino, & exactam nobis imprime-
rent mandatorum obſervantiam, & debitam
legitimis ſuperioribus obedientiam: licèt
enim nec Puer Eſus, nec puerpera Geni-
trix eſſent præcepto oblationis indictæ tri-
butarii, utpote ſupremi Legislatoris privi-
legio ſingulariſſimo exempti; oblatus tamen
u eſt ipſe Homo-Deus, quia ſic voluit ſecun=
edE qum electionem libertatis ſuæ, ut ſuo nos
exem⸗

üunmf

454 Meditationes

exemplo ad perfectam alliceret conſecratio-
nem in ſervitium ſummi Dei. Diſce, & terra

& pulvis homo! diſce cervicem flectere ſua-
vi jugo Chriſti; diſce Evangelicas ſectari
perfectiones, & ſemel promiſſam tui ipſius
oblatioenm nec retractare, nec ſuſpendere,
ſed accuratiore zelo inviolabiliter cuſtodire,
ut nulla dies tranſeat abſque linea gratitudi-
nis pro acceptis immenſis beneficiis.

MEDITATIO II.
De Purificatione B. Mariæ Virginis.
Mo Sanädtorum fadtis & adtis inten-

tus, ut cum Simeone moriaris
contentuls.
lix & fortunata fuiſſes Chriſtiana ani-
ma, fi oblationi in templo Jeroſolomy-
tanæ interfuiſſes oculatus ſpectator: didi-
ciſſes ex his, quæ vidiſſes, miranda, & hau-
ſiſſes delectamenta doctrinalia ad ſequelam;
quæ ſanctiſſima Deipara, Divus Joſephus,
beata Anna Prophetiſſa, & annoſus ac proba-

tiſſimus ille ſenex Simeon prodiderunt: pro-

didit videlicet Beatiſſima Virgo omnigenæ
Perfectionis magiſterium, incomparabilem
virtutum theſaurum, in-& externas pietatis,
fervoris ſpiritualis, reverentiæ & amoris in-
te-

ueiinidle dn

6geruni
n eanlenmd,
ci Anecn,

1

Duerumm En
mirislenunn
Clli meidin
nillli mnicln
lurumm moen,
rummtuumincn
puncl Nur d

Anl eclenet

P grrammnii:
tchh, al,
ir le fialien

ManmuA

manmket

tn, onlio
Une cke nen
bons, Kaln
II Merr

len a
mlde N
Lianienlet⸗
Eebagi

ſuper Feſtis Santctorum. 45 5
egerrimi motiones intenſiſſimas; quibus
ita cxhilaratus, & in ſpiritu excitatus Sene-
cio Simeon, ut in ulnas ſuas aſſumens, te-
G nerrimisque compreſſionibus complexans
Uürlnt Pucrum JEſum, exclamaverit: Nunc di-
n, el mittis ſervum tuum Domine, quia viderunt
iltlinu oculi mei ſalutare tuum; quaſi diceret: Pro-
Mrlnagt miſiſti mihi olim æterne Deus, me non vi-
erm ſurum mortem, niſi priuùs videro Unigeni-
IIIO Itum tuum in carne natum, hunc Salvatorem
lreſ mundi nunc in diebus ſenectutis meæ di-
unatus es oſtendere, & promiſſionis imple-
odn re gratiam mihi: nunc quoque aliud non
r, affecto, niſi per medium placidæ mortis
exire de vinculis carnis, de medio ſæculi,
lectkime ad tuam beatificam viſionem. Eja Chriſtia-
na anima, ſi morte juſtorum mori deſideras,
Eſum cum ſene Simeone juſto videre af-
fecta, promiſſionis tuæ in Baptiſmi profeſ-
ſione factæz memento, à caducis elongare
bonis, & ad regna polorum unicè aſpira,
nil præter JEſum amare volens,
Amen.

nen
uuke

(†) ₰

ſefeteniann

456 Meditationes

Pro Feſtis §. Joſephi & Annun-

tiationis B. M. Virginis.
Vid. ſup. Medit. pag. 297. & Medit.
Pag: 291.
Pro Feſto SS. Apoſtolorum
Philippi & Jacobi.
MEDITATIO I.
Ambitio non ſine vitio.

Qc- perfecta evaſerunt fundamenta
Eccleſiæ poſt Spiritůs Sancti deſcenſum
Apoſtoli, tam imperfecta exiſtebant, ante-
quam in Spiritu eſſent confirmati, cujus
utriusque propoſitionis ſpecimen exhibent
duo filii Zebedæi, Joannes & Jacobus, ma-
gna nunc Evangelii lumina, & fidei co-
lumnæ; de quibus Marci 17. perhibetur,
quèd ab initio vocationis ad Apoſtolatum
manifeſtis verbis ambierint primatum, præ-
maturo matris ſuæ conſilio allecti, & pro-
priæ ambitionis pruritu titillati; audito enim
Magiſtri ſui Chriſti promiſſo, quòd ſuper
duodecim ſedes ſeſſuri, & totidem Tribus
Iſrael judicaturi eſſent viri Apoſtolici; cre-
debant horum verborum ſenſum ad præſen-
tis ſæculi regimen eſſe torquendum, ac Prae
inde

H“

deheſpeh
Pritnatunmmd
Zchelzi, il
n flüßgin
muter uon
pohuldr
UndeCin
oteltlhetel
ſune lckſ
bare alten

ſegnumolnzi

u. Maail
en Aete, Ad
do ur Hrn
. t
Uinpotihedon
Nirris on
nutcl al Nne
onin: Mr-
ſenten Cn
ſenmn nl
Imnnimun
K collcen⸗

D ſuper feſtis Sanbkornm. 45⁵7
ühn⸗ inde hujus ſeſſionis, judiciariæque poteſtaris
lliitgnn primatum minus ſapienter ambiebant hi filii
*Zebedæi, quid peterent, neſcientes: imò
præ filiis glorioſior ambitionis æmulatrix
mater has pro filiis primas ſedes manifeſtis
Cotoe poſtulabat, ad filiorum tamen inſtantias;
Katt Unde Chriſtus IEſus converſus ad illos , ait:
1I Poteſtis bibere calicem, quem ego bibiturus
Ol ſum: Id eſt: Quemadmodum ego prius ebi-
i⸗ bere calicem paſſionis debeo, antequam
ln regnum gloriæ, ab æterno mihi præparatum,
& Deificatæ humanitati meæ aliàs jure debi-
tum, obtinebo; ita & vos omnes per mul-
qu tas tribulationes oportet intrare in gloriam,
quæ gratuitò nemini nec abſque Baſcons da-
tur. Diſce ex hoc Religioſe, Eccleſiaſtice
& Chriſtiane frater mi, ambitionem vitio
non carere, in quantumcunque apparenter
ſancto aut Apoſtolico homine inventam,
quin potiùs ab omni officio, prælatura & di-
gnitatis faſtigio ſit removenda, juxta D. Ber-
nardi ad Eugenium Pontificem perſcripta
monita: Non volentes, aut currentes, ſed
renitentes compelle intrare; honor enim
fugientem ſequitur, ſequentem ſe fugit,
maximumque relinquit onus, obligationem
SX conſcientiæ vermem primats polſſeſſio,
quan-

458 Meditationes

quantò magis ejusdem ſolicita aucupatio:

quantè altiùs enim in altum ſurgunt cedri,
tantò ſunt graviori lapſu viciniores, & red-
dendæ pro concreditis animabus rationi
ſtrictius expoſiti, præpoſiti, exaltati.
M E DITAIIOII.
De 88. Philippo & Jacobo.

& veram gloriam velis, ſollun eam
quæ ré in &lis.
PRater perſonalia & propria pericula ex
ambitionis inordinato pruritu naſci ſoli-
ta, pediſſequa ſolent quoque ſubnaſci ſcan-
dala, jurgia & murmura, inter ejusdem fori
collegas; quod aperto documento eveniſſe
legimus in Apoſtolico ſancto collegio, ubi

omnes Apoſtoli ſuper humilitatis à Petro da-

tæ exemplo, dum in captura piſcium ad
Chriſtum in eadem navi ſecum conſtitutum,
ait: Exi àme Domine, quia homo peccator
ſum, mirè fuerant ædificati; êcontra con-
tra filiorum Zebedæi attentatum ambitio-
ſum tota Apoſtolorum univerſitas ſummo-
perè admirabatur, ne dicam ſcandalizaba-
tur, quòèòd tam inordinato appetitu petere-
tur primatus à duobus, qui tamen in duo-

bus pacificè reſidere difficillimè poſſet;

displi-

r
Glplait D
10 Moln,
cxllan wen
Dumilumu
exiſtimmmn⸗
tendunr, n
commenk,
Deusconnen
Deo onnend
an, Anen
tum, & lle
Vermoncl, n
tczethlin

orche

MINW
unmzre
a fnet
kam
AKede
rlne, n⸗
ſnqzni

ſunfmelch

,

Erinlentiin

te ſuper feſtis Santtorum. 459
nn diſplicuit & idipſum non modicè ipſi Divi-
nin no Magiſtro, qui, quod duobus fratribus
giſii eyxaltari volentibus denegavit, ſoli Petro
IIInI, humiliato ultroneè contulit, indignos fortè
i,ali exiſtimans promotione, qui promoveri con-

IIIO tendunt, juxta illud: Non qui ſe ipſum

ohfk commendat, ille probatus eſt, ſed quem
Daieus commendat: fac ergo, Chriſtiane, te
n 1ei ſne 2
DRH Deo commendabilem, fuge inanem glo-
e riam, abdica exaltationis honorificæ cona-

tum, & ſola æterna gaudia quære, ubi nec
vermis rodit, nec tinea corrumpit, nec fu-
res effodiunt, nec prædones poſſeſſa aufferre
poterunt.

Pro Feſto S. Joannis Baptiſtæ.

MELDITATIOII.
S§. Joannes pœitentiæ præco, doctri-
nam firmat pœnitentis exemplo.

JNanis eſt prædicantis clamor, niſi imitan-
tis accedat amor; vana ſunt oracula ca-
thedræ, quæ obfirmata non fuerint vitæ
ſanctioris ſignaculo, nec fructuosè pœniten-
e riam prædicat, qui eam in luctu non practi-
mninm cat, ad Sanctorum utriusque ſexis, præ-
, ſertim ſanctiſſimi Baptiſtæ, præcurſoris Do-
Ger Anl U2 mini

46 0 MWeditationes

mini imitationem; quia hæc ſola ſcientia
Sanctorum eſt, facere & docere, moveri &
movere, verba facere & opera, ut & veritas
in ore, & juſtitia inveniatur in operatione;
de quo utroque regni cœleſtis promiſſionem
atteſtatur Divina veritas, dicens: Qui fece-
rit & docuerit, hic magnus vocabitur in
regno cœlorum. Admirandum autem præ
omnibus Sanctis eſt in Joanne hoc auſterri-
mæ pœnitentiæ genus, eò quòd in utero
matris jam ſanctificatus, major fuerit, ex
proprio Chriſti teſtimonio, inter natos mu-
lierum, & tantus in opinione Judæorum,
ut pro Meſſia eum recipere & adorare vo-
luerint, niſi alienam gloriam ſoli Chriſto
propriam fugiſſet, & Magiſtri ſui juſſu in
omnem Jordanis regionem excurriſſet, Ba-
ptiſmum pœnitentiæ in remiſſionem pecca-
torum prædicaturus, altà & agitatà voce
exclamans: Pœnitentiam agite, appropin-
quavit enim regnum cœlorum; in quæ ver-
ba dum os & linguam ſolveret, de membris
& oſſibus ſuis veſtimenta omnia ſolvit, pilis
cameli carnem texit, vinum & ſiceram non
bibit, victum & amictum per omnia auſte-
rum aſſumpſit, verum ſectatorem bonorum
operum ſe præbuit, & genuinum pœnitentiæ
Præ-⸗

2

yren 4
temleſpin
e Negit,
eNS: oon
ſortorpoln

ſunn Iguua
Dlcamuf
Propemme
uibusrenen
oble, en
AII
““
uutlnc

ll en

4
NNrnwi
Urtineem
1 erh
Iechocorns
übmnonum,
lhlonlſkcnn
gunenleh
&e linglinen
Cgemlnin

Ceresalien

, ung

ſuper Feſtis Santtorum. 461
Kuirll præconem ac factorem ſe ſtitit, & peccato-
elien rem ſe potiùs prædicavit, dum ſe Chriſtum
ihnni eſſe negavit, & hominem confeſſus eſt, di-
nannede cens: Ego nen ſum Chriſtus; venit autem
ekimme fortior poſt me, qui fuit ante me, cujus non
,de ſum dignus corrigiam calceamenti ſolvere.
enn Diſcamus hic humiliari in cinere & cilicio,
pro peccatis pœnitentiam agere, verba ope-
ribus verificare, & doctrinam exemplis com-
probare, exornare & nobilitare.

MEDIIATIO II.
De S. Joanne Baptiſta.

Joannes cum diminutione capitis teſti-
moniuim perhibuit Evangelicæ
veritatis.
Rædicationis Evangelicæ exordium Di-
vus Joannes orſus eſt in deſerto, propa-
gavit in eremo, dilatavit in populo plebeio,
nec hoc omnis fuiſſet virtutis ac fortitudinis
teſtimonium, niſi etiam de ſolitudinibus &
caulis ruſticorum proceſſiſſet ad palatia Re-
gum & aulas Magnatum, Chriſtum daturus
& ſanguinem: venit itaque ad Herodein
Regem, ſeminaturus Evangelicam inter pro-
Imammm ceres & aulicos ſœcunditatem; nec erubuit
Evangelium præ timore hominum, ſed au-

pin U 3 dactior

462 Meditationes

dactior redarguebat Regem, juxta exigen-
tiam ſtatus, abſque reſpectu ad regalis ſtatũs
magnificentiam, objiciens ei, licitum non
eſſe lenocinium & inceſtum cum uxore fra-
tris ſui viventis, nec abſque ſcandalo tole-
randum hoc commercium; cujus repræhen-
ſionis juſtiſſimæ veritatem non tantùm ap-
prehendit reus Rex, quantùm irritata He-
rodias & filia ſaltatrix, unde inquieta ſaliit
ejus anima, nec pacari potuit, donec Hero-
dem permoveret, ut oannem amoveret ex
aula & vita, per carceris primum recluſio-
nem, & denique capitis diminutionem in
folennioris convivii die factam, ut adim-
pleretur libidinis continuatio & prophetiæ
erat vaticinatus, dicens: Illum, nempè Chri-
ſtum JEſum, oportet creſcere, ſeu in crucem
agi & elevari, me autem minui, & capitis
detruncatione decollari, ſpectaculo verè
horrendo, & inter epulas nunquam ex-
ſpectato. Diſce hic prædicator Evangelicæ
veritatis propagandæ fervorem, nec erubelce
purpuratum Eſum, erſi ſanguinis purpura
te oporteat rubere ad verecundiam tyranno-
rum; diſce activè repræhenſibilem te oſten-

dere, & vitia etiam Magnatum, Principum
&

1. ,
tenis1oet,

KRNeuun CMm

n
c(E ehtrnie

Aceke, Phliß
Holtolcrri

Xconpetgan
mi ader N
Verbobeilſen
enimmtchlan
inmae; Dewen
nrione, Abinn

nimin nede
ſianimumen

o N.

Moydurt ibe
Veye iſn
Umnneor
Cempin
inert, n
lenenteldus
FiiClkian
bis, hare
Mgt

Drocnnbenen

ttu
Nern⸗
ehün

ckmam n.
elm

Cn Ciutent

lnem von nn

l, e

Nipgit An,

Arekean

die

Jumumimmr

ſuper Feſtis Sanktkorum. 463

& Regum cum moderamine diſcretionis li-
citæ reprehendere, & ſcandala in populo
arcere, pro officio & vice functionis tuæ
Apoſtolicæ: diſce animas de peccatorum ca-
tenis ſolvere, etſi corpus tuum in carcerem
& compedes cogaris pro Deo & ſalute proxi-
mi tradere; nec diffide ipſam mortem pro
verbo Dei & veritatis teſtimonio ſubire; hoc
enim medio ſecuriùs vitam æternam poteris
intrare; Deus enim proventum dabit in ten-
tatione, & Evangelizantis linguam diriger,
ſi animum cordatiùs præparatum inveniat.

Pro Feſto S. Mariæ Mag-

dalenæ.

MEDIITATIO I.

Won cures bhomo! curare homines, ſi
verè amator Dei eſſe cogites.
Umanæ creaturæ erga Deum dilectionis
ſchema vivaciùs tibi, àô homovix poteris
ingerere, quàm ſi vivà imaginatione præ-
ſentem te ſiſtas in medio cœnaculi & convi-
vii Chriſti cum Phariſæis aliisꝗque peccatori-
bus, ibique exſpectes adventantem & ad
Magiſtri pedes piâ impudentià prudenter
procumbentem famoſam illam in civitate

U4 pec-

464 Meditationes

Peccatricem Magdalenam, quæ gerens in
manibus alabaſtrum unguenti, nardi ſpicati
pretioli, fractà alabaſtri pixide effudit un-
guenti ſpecies ſuper caput Chriſti, & totam
uudequaque domum odore implevit, pedes
ipſos tenerrimâ amoroſitate & virili animo-
ſitate oſculabatur, lachrymis pœnitentiæ
irrigabat, & capillis capitis detergebat: ſte-
terunt ſuper hoc dilectionis inſolitæ ſpecta-
culo omnium in cœnaculo aſſidentium oculi
immori, ſoli movebantur ad iram & indi-
gnationem animi, præſertim hoſpitis illius
Phariſæi, qui Chriſtum invitaverat „Mariam
autem Chriſticolam murmure ſuo intra ſe
objurgaverat, & Chriſtum ipſum ignoran-
tiæ reprehenderat, dicens: Si hic ellet Pro-
pheta, ſciret utique, quæ & qualis eſt mu-
lier, quæ tangit eum, quia peccatrix eſt;
parùm ſapienter diſcurrebat interna mentis
operatio Phariſæi, inſcii aut ſcire nolentis,
quòd qui ſecum manducabat, cibum haberet
voluntatem Patris ſui cœleſtis, 4 quo miſſus
erat peccatores quærete, trahere & ſalvare,
ac quòd peccatricis iſtius greſſus in cœnacu-
lum direxerit miſericors Deus, ut eſſet fer-
culum pingue Salvatoris. Diſce hic viator
Phariſaica & quæcunque temeraria devitare
ju-

ſrclcnpKunm
Inimcun, ut

incvorslcd
MIOD

Ana N e

IaN

Eenſuumb

I 1
Aodvemco:
co

Cudimtonern
resceen enn
Algir
niptucde

(Ollku;n

lign

ſuper Feſtis Santtorum. 46 5
judicia, & mundi repudiare reſpectum Deo
I inimicum, ut pro Deo & proximo opereris
in quovis loco bonum; ſi enim hominibus
placere quæreres, Chriſti ſervus non eſſes.
MEDIIAIIO II.
enn õ De S. Magdalena.
gidnm Ama ut Magdalena, ut ſint à te pec-
mntilint cata aliena.
Eddidit amorem amori Deus, & ut
Magdalenam ream non eſſe demonſtra-
ret, defenſione eam purgavit, murmura
Phariſæi caſtigavit, temeritatem aliorum
indignantium increpavit, injuriam ſibi &
omniſcienriæ ſuæ ab hoſpitibus illatam ſup-
portavit, & deptædicandæ innocentiæ, ju-
ſtitiæ, ac dilectioni Mariæ Magdalenæ uni-
cè allaboravit, parabolicis his monitis hoſpi-
tem ſuum Phariſæum, Simonem nomine, ſie
alloquendo: Simon, duo debitores erant
cuidam fœneratori, unus debebat plus, alter
Ucki minus, non habentibus autem illis unde
tee, MeN redderent, donavit utrisque, quis eum plus
luum diligit? Ætimo, inquit Simon, quòd ille,
usesu“ cui plus donavit: rectè judicâſti, reſpondit
i Mrkt Chriſtus; vides hanc mulierem? Intravi in
Ar emniaa domum tuam, aquam pedibus meis non de-

diſti,

„

rmrin 6
eknin nni

466 Moeditationes

diſti, hæc autem lachrymis rigavit pedes
meos; oſculum mihi non dediſti, hæc au-
tem non ceſſavit oſculari pedes meos; caput
meum oleo non unxiſti, hæc autem unguen-
to unxit pedes meos, propter quod dico tibi:
Remittuntur ei peccata multa, quoniam di-
lexit multum; cui autem minus dimittitur,
minus diligit: his dictis confuſus manſit
invitator hoſpes, victor hoſpes receptus ſte-
tit; contrita & conſolata in pace Magdalena
receſſit, nec tamen à Domino ſuo mente
diſceſſit: applaudamus ergo pœnitentiariæ,
& amatrici Magdalenæ cum ſacro poëta:
Magdala quid ſævis laceras tua membra
flagellis:
Nam tua, quæ defles, crimina tollit
amor.
Ex his, mi Chriſtiane, denuèò diſce, non ſe-
cundùm facicm & exteriorem ſpeciem in-
terna dijudicare, eò quèd converſio eſſe
poſſit inſtantanea, ut ex corvo cygnus, ex
hædo agnus, ex lupo ovis, ex peccatore
juſtus, ex malo bonus, ex perverſo poſſit eſſe
ſfſanctus in momento, & hoc benèe
memento.

☛W (†) ₰

Mo Nel-

AIID

EStulehuit

4,l

Onlckn,d
Aenumn

Juper Feſtis Santctorum. 467

Pro Feſto S. Annæ.
Vid. ſup. Medir. I. de Immac. Concept.

Atner

Crnt
umeli
luen D

Kum pag. 437.
petqot . 1
nhe Pro Feſto S. Jacobi Apoſtoli.

1

nnkn M E DII ATIO I.
Stude humilitati, & Divinæ gratus

eris Majeſtati.

Onſidera, ò homo! quòͤd ad hominum
ſalutem natus & mundo datus Salvator
IEſus Chriſtus totum ſalvare mundum vene-
rit, contenderit, & alios ad hoc miniſterium
Pro u niverſi populi converſione elegerit ſua
opera contulerit, aliorumque officia in unum
aflumpſerit, præcipue humilium; unde
diſcipulos ſuos in abyſſo humilitatis fundare
ſtuduit, ut ad culmen celſitudinis ipſos &
per ipſos omnes elevaret homines. Quate-
rus nus nemo gloriaretur de ſuo, nec dona gra-
tuita faceret ſua, ſed ſoli Deo attribueret ac-
cepta: hinc ad diſſolvenda jactantiæ & atro-

ven, Ahi gantiæ blandimenta, ſapientibus hujus ſæ-
4 ; . .. . . . . .
henmn culi propria, elegit in diſcipulos, & ſalutis

hominum cooperatores, viros plebeios, ru-
des, illiteratos, egenos & pauperes; relictis

U 6 po-

erlurnti
inqubuſi
lun, Kctei

m

468 Meditationes
potentibus, doctis, magnis & nobilibus, in
altis ambulare ſolitis, & prædominari ge-
ſtientibus. Talium in ſpiritu humilitatis
profundatorum virorum anteſignanus unus xn
erat S. Jacobus, de quibus S. Paulus ait, in-
firma mundi & contemptibilia elegit Deus,
& ea, quæ non ſunt, ut ea, quæ ſunt, deſtrue-
ret; elegit, inquam, abjectos, ſubmiſſos &
debiles, ad confundendos in opinione ſua Urnemuh
potentes & excelſos, minusque aptos, qui- lalut
bus magnalia ſua committeret Deus. Cave limn tun
ergo frater Chriſtiane, ſi verus & probatus Ohrrzimmin
eſſe Chriſtianus amas, ne de te ſuperbè, ſed aliewian:
humiliter ſentias; cave, ne tibi, quæ Dei ullrlel
ſunt, arroges; ne ſacrilego furto uſurpes lmlng
aliena bona; quorum cuſtodes conſtituit m
Deus ſolos humiles domeſticos, ut ab Apo-
ſtolicæ ſuæ œconomiæ ſervitio eos collocet

in Divinæ Majeſtatis ſuæ ſolio. (nlllelaneln
MEDITATIO II. Uroenionut
De 8. Jacobo hensrunmm
, 3 . Indlernih
Veri Dei imitatores cæleſtis regni ſunt ii Eian
poſſeſores. enunboninn

LDivinæ benignitatis & benevolentiæz mid amn
dextera eſt, quòd ex tanta Judaiſmi Ptquſain
multitudine paucos ſelegerit operarios cæ- ſund, iae
licæ

luein
fiin e
onnn Drlont.
E 1. ande
egabud le
Menpt

nu einee

Güslrldl
1AIIN
8 o⸗
Gercelſin
ſniers & denn⸗
9
l in
SS

ſaper feſtis Sanctorum. 469
licæ ſuæ in terris vineæ, cultores Apoſtolos;
in quibus pronam tamen obedientiæ ſeque-
lam, & celerem imitationis promptitudi-
nem mirantur ſæcula poſteritatis, quèd
iſti unico quaſi verbo aut nutu vocati, ſtatim
relictis omnibus vocantem fuerint ſecuti
Magiſtrum, null dilationis morâ, nullàâ

tergiverſationis remorâ, nullo excuſationis

prætextu, nullo retorſionis uſi fuerint jure;
ſed audito unico vocabulo: Venite, navicu-
las littori, retia remiſerunt navi, & propriæ
voluntati nuntium, nihil cogitantes de do-
meſticæ tei cura: potuiſſet abſque culpa S.
Petrus filiæ ſuæ Petronillæ curatorem cogi-
täſſe; potuiſſent SS. Joannes & Jacobus ſe-
niculorum parentum exſpectàſſe diſpoſitio-
nem, aut præparãàſſe proviſionem ppotuiſſent
plures alii œꝙconomiæ ſuæ patronos prære-
quiſiſſe ſucceſſores; aſt nihil horum tarda-
bat vocationis effectum; quin & ipſe Mat-
thæus nummos telonii, & alii totam ſuæ re-
linquerent ſubſtantiam rei, ut tanrò expedi-
tids, & à cunctis terrenis exinaniti ſeque-
rentur Dominum terræ & cœli. Conſidere-
mus & nos exactiùs Superiorum mandata,
per quæ loquitur nobis Deus in verbo abbre-

viato, ſicut locutus eſt Apoſtolis ſuis Chri-
U7 ſtus:

479 Meditationes

ſtus: conſideremus pondus verbi iſtius ge-
minati: Venite post me; quo nec Chriſtus
Apoſtolis, nec Deus nobis aliud intimate
voluit, quâm, ſequimini me, imitamini me,
facite opera Patris veſtri, facite ſicuti me vi-
detis facere, ut ſitis mei & Patris mei filii,
ut ſitis inter multos vocatos pauci electi, ut
ſitis viri Apoſtolici, quales fuerunt Apoſtoli,
quorum oſfficia fertis, & miniſteria agitis,
& myſteria repræſentatis: hi & eorum Ma-
giſter patientes erant, mites erant, pacifici
erant, humiles erant, caſti erant, obedien-
tes erant: crant pariter homines infirmi,
fragiles, carne veſtiti, paſſionibus obnoxii,
& miſeriis tributarii, quales ſumus nos; eri-
mus autem nos, quod ipſi ſunt, ſi fecerimus,
quæ iſti fecerunt.

Pro Feſto SS. Angelorum
Cuſtodum.
MEDIIATIO I.
Angelus bonus, benée obſervatus, erit
omnium ſalus, quos perdere niti-
tur malus.
N On ſolùm propriam Præcipit nobis Deus
animæ curam, ſed noſtram Pr Cien
a⸗-

r
. 6ülennien
ciimktut
ifgtin
Alns nink
bistacainn
mioos
gocil
moreham
Gere, eſtnt,
rtlolte
lalrenzmnn
ulten geann
, ſer ammn
mmunt, 1
ce

Dbi drnonmnin
,,„
Denxa, Camden
Unuit, ng
nñKos mnos
ladonufuen
tunmeſeunne
Menn kehnehoe
re oklelie

oclnione

Ir ſCann

ſuper feſtis Saatborum. 47 1

præfigere Angelos cuſtodes, contra juratos
ſalutis noſtræ hoſtes, irreconciliabiles no-
bis factos in via Domini antagoniſtas & ini-
micos capitales: hi enim inſidiantur è veſti-
gio calcaneis noſtris circumeuntes tanquam
latrones & leones rugientes, quærentes per-
dere, devorare, & in abyſſum abſorbete, ac
præcipitare animas hominum, non minus
ad ſalutem æternam, quâm æterni Dei ſimi-
litudinem creatas: nec eſt locus adeò reli-
gioſus, nec communitas ita ſancta, nec ſo-
cietas tam munita, in quam ſe non intrudat
fex infernalis, & dæmonium illud notiſſi-
mum, nomine trito, meridianum; uti ex-
Ppcrientiâ didicimus à collegio Apoſtolico,
J. och ubi dæmonium iſtud curioſitatis ſuæ incita-
Ardn menta, & ambirionis deliramenta ita diſſe-
“ minavit, propagavit & irradicavit, ut inter
IIIIOI ſanctos viros & eccleſiæ primicerios turpis
buaena illa ſuborta fuerit quæſtio 5 quis illorum fu-
turus eſſet in regno cœlorum major? Volens
NNAH aurem lethale hoc arrogantiæ vulnus eviſce-
Nh rare cœleſtis medicus, uſus eſt in pharmaco
pro curationis medio Divino hoc antitodo,
ur vocaret parvulum, quem in medium ſta-
tuit,

472 Meditationes
tuit, dicens: Niſi efficiamini ſicut parvuli,
id eſt, ſimiles puero innocenti, ſimplici, hu- unnnl euen
mili & obedienti, non intrabitis in regnum polllgndt
cœlorum: ſive parvulus iſte homo purus, ſive ennmkum
angelus hominis effigiem indutus fuerit, pa- ſobis
rum ad rem confert, ſaltem tu, Chriſtiane wildentkan
mi, grates habeas angelo protectori, tutori Ntocmat
fideliſſimo, cuſtodi vi gilantiſſimo, & in quo- nißpnmlan
vis angulo reverentiam, in quovis diverſorio it Unenlznn
obſervantiam filialem; neque quid ullibi pemmmn
committas, aut unquam admittas, quod tu- wbukome,
telaris tui oculos offendere , aut præſentiam z, Minonen:
poſſet divertere, ſed adjutorium ejus im- ulfſrhen
plora ferventer, patrocinium conſerva con- iollenuouin

.

ſtanter, cultum Ppromove fideliter, ut te tuea- ſcftd A nlt⸗

lakeer

tur & defendat perenniter. Orunun
MEDITATILObłᷣII. ,da
De 88. Angelis cuſtodibus.
Velut Angelum ſemper honora Proxi- ſneiin

inuim tunm reverenter. lck, Uinger
PRærer inviſibiles Dei miniſtros Angelos, Mnhllis ie
in miniſterium noſtrum legatos, deſtina-
vit etiam tot nobis viſibiles Deus angelos,
Jquot proximos; his quoque proximis noſtris
ſingulis ſingulos aſſignavit tutelares genios,
ut niſi reſpicere velimus proximos, reſpectum

ſal-

Angcllo,
n

56
1. u
Aulrſonor
S
llaltem ,

☛

K. 5

IWI
Achhon
operhengt
nfelnete

.1.
lgnn
S

Juper feſtis Sanliorunj. 473

ſaltem Seramur erga eorum angelos, quem

innuiſſe videtur Chriſtus Apoſtolis, & per
Apoſtolos nobis, dum ait: Videte, ne con-
temnatis unum ex his puſillis; dico enim
vobis, quia angeli corom in coœlis ſemper
vident faciem Patris mei, qui in cœlis eſt.
Ratio congruentiæ eſt, quèòd adminiſtrato-
rii ſpiritus illi ex ordinatione ſpeciali Divina
ita irremiſsè circumſtent, aſſiſtant & occu-
pentur pro ſalute noſtra, & altiſſimi Crea-
toris ſui honore, adoratione & glorificatio-
ne, ut in omnem æternitatem nec ex noſtri
miniſterio fatigentut, nec in Divinæ Maje-
ſtatis obſequio infirmentur. Ex quo angeli-
co ſervitio ad noſtram doctrinam ſerviat,
quòd taliter in mundo conſervari nos opor-
teat, ut obſequia Dei omnibus cedant nego-
tiis, & Divinus cultus non negligatur, juxta
illud: Quærite primùm regnum Dei & juſti-
tiam ejus, & hæc omnia adjicientur vobis;
id eſt, ſi in operationibus angelicis per hujus
mortalis vitæ decurfum occupemur more
angelico, angelicis etiam gaudiis ſatiabi-
mur in altera vita ſorte
angelicà.

W (†)

474 Meditationer „

Meditationes pro ſolemnitate
Seraphici P. N. S. Franciſci. umm in
MELDLDITATIO I. 4 1n Emuhn
Stigmatizatus dum apparet Fran- olun N
iſcus, ic Sanctus ut alter compa-
ret Chriſtus.
Ita fuit admirabilis D. P. Franciſci Aſſi- nlrlan
ſiatis, utpoté quæ admiranda potiùs, ſellsciuknan
quàm imitanda eſt, & non nilſi ab anima ſpe- ieglechu tnmt
ciali Dei gratia roborata; erat hic Sanctus nmeramnmne
continuus in oratione, & cum Deo in inſe- 1e oelier, mien
parabili unione: quem Dominum Deum mmunggennien
ſuum adeò ferventer amabat, quòd ſangui- Imlude
nem pro ipſo fundere vehementius deſidera-
bat: in quem finem etiam in Mauritaniam
prædicationis gratiâ tranſivit, ut martyrio
potiretur, quod ſummoperè & ardentiſſimè
amore Eſu Chriſti concupivit; ita ut vitam
temporalem, & quæcunque illius pericula AIDI
ſunt, generosè deſpexerit; erat enim totus lrenuſcu
in Chriſtum Dominum transformatus, ſic B
quòd promeritus ſit, per Chriſtum, ut alter Vüireni
Chriſtus, evadere ſtygmatizatus, in plantis,
Cefnthitann

ſneni

volis, latere transfixus admirando characte-
re, doloroſoque valde vulnere, ſic repræ- 10, nlih
ſen- a M.

o ſuper feſtis Santctorum. 475
ſentans ipſum Chriſtum pro nobis paſlſum,
Nlm cruentatum, tam enormiter, crudeliterque
19 110 plagatum „virum dolorum, taliterꝗue, quòd
hic in terris Franciſcus Chriſti paſſi prodi-
n ug gioſum fuerit prototypon, mirum, imè
itlnrigte exemplar ipſius vivum. O Seraphine terre-
ICiun. ſtris! modò factus Seraphinus cœleſtis, quàm
genuinus fuiſti hic Domini Dei ac Ducis tui
miles ac ſervus, ſignis ac inſigniis, armis ac
ſigillis ejusdem condecoratus; impetra no-
bis precibus ac meritis tuis, ut & nos eun-
dem mereamur amare ardenter, eidem ſer-
vire fideliter, vivam paſſionis ejus habere
memoriam perenniter, quod fiet, ſi ſacrata
vulnera ſua Redemptor cordi noſtro fixerit,
mediante piâ interceſſione tuà, 6pater lancte!
valide, illadue igne amoris ſui inflammare
dignatus fuerit calidè, Amen. Fiat, ſive fiet.
De S. P. Franciſco Seraphico.
M E DI IAIIO II.

Franciſcus pauptr cælum dives in-
greditur.
Uia juvenis Franciſci præcordiis inerat
liberalis quædam innata, quæ ſecum
crevit ab infantia, in pauperes commiſera-
tio, propoſuit Dei famulus, quèd nulli un-
quam

4765 Meditationes

garet: hinc & factum eſt, quòd verus ama-
tor Dei & proximi, licèt junior, nec inter
laſcivos juvenes poſt carnis petulantiam
abierit, nec cum cupidis mercatoribus ſpe-
raverit in pecuniis & theſauris: nemo enim
tam auri aut theſaurxi fuit unquam avidus,
qum Franeiſcus hujus Evangelicæ margari-
thæ fuerit cupidus, ſcil. S. pPaupertatis, qui
utique in domo paterna potuiſſet frui bonis,
& abundare deliciis, divitiis aliisque donis;
ſed his omnibus, licèt mirè tentatus, carce-
ratus, exercitatus, imèò verberibus exceptus,
cum progenitere ſpretis, ſolam ſibi ſponſam
elegit, adamavitue S. paupertatem, quam
& reginam virtutum, unicamque dilectam
uam mominavit, quam quoque pro funda-
mento ſui Ordinis, quem poſtmodum fun-
davit, poſuit, quamque ipſemet in vita ſem-
per ſtrictiùs, in victu, veſtitu, habitatione &
alis quibuscunque uſchhumano neceſſariis,
ad omnium ſtuporem, & valde paucorum
imitationem practicavit, & quidem in tanto
rigore, quèòd vix non fuerit apud ſæculares
omnes vita ejus in naturali horrore: pauper
enim erat, & adeò pauper Franciſcus, quèd
. omni-

2

quam petenti ſe pro amore Dei eleëmoſy-
nam, ſi poſſibilitas afforer, eandem dene-

ß

guum Olen 1
le enendorſ
ebat,1
ln, Nllctt
iguun uin
llgebi ie⸗
gis nniſtnt
Pparertalit
fundann, gti
Puhentinol
Dimm, Cmuunmn
Nenial, Al
unzlrenin
Mnpongektnl
nIRAuni
s Phes di
n Fitun duet
morrigenind)
omuindele
in lrunnie
Donmob
Crvcktue,
Ontinnd,
erpellncg an
Pühpenun! n
ſontr nllier
Uen

lttieu
mnN, ſuper feſtis Sanbdtorum. 477

omninè nihil habebat, niſi habitum viliſſi-
mum, quem pro tegumento ſolûm carnis,
de emendicatis peziis & ſaccis confectum,
erebat, ad multorum profeſſione paupe-
rum, & delicatè nimis ſe veſtientium, non
exiguam confuſionem; omnia pro ſe adeò
eligebat vilia, quèòd erubeſceret valdè, ſi
quis mundi pauperum ſe vilioribus veſtitus
appareret: ex hiſce & nos pudore ſuf-& con-
fundamur, qui ſumus ejusdem Religioſæ
paupertatis profeſſores, maximè ſi vivere cu-
pimus, & quærimus ſuperſluis, ſi afficimur
pretioſis, ſi delectamur delicatis, parum cu-
rantes ſuper emiſſis votis, quia hoc modo
vix cum paupere Frauciſco cœlum ingredie-
mur divites, ſi cum ipſo hic aliter non fueri-
mus pauperes, ſi cum Franciſco verè paupe-
rem vitam ducere diffidimus puſillanimes;
cum gratia enim Dei poſſumus in hoc Fran-
ciſco omninè eſſe ſimiles, quare hanc gra-
tiam, frater mi perquàm dilecte, conſtantiùs
à Domino Deo, cum Ordine Seraphico, im-
ploras efficacem, eundem enixiùs rogando
continuò, & Divum P. Franciſcum ſic in-
terpellando corde devoto: O Patriarcha
pauperum! Nos pauperes fac ſpiritu, Con-
ſortes redde ſuperum, Ereptos ab interitu,
Amen. Pro

on

Meditationes

478

Pro Feſto S. P. Franciſci Seraphici. kamfudh
MEDIIATIIO III. buimi
„ . . „. . UuU Aone
Ou magis ſe Franciſcus humiliavit, 1 it⸗ Kin
J — . ugere;
tanto magis ipfſum Deus exaltavit. wihik

Uia Franciſcus in propriis parvulus erat udo, In
Q oculis, in omnium æſtimatione evaſe- cenni-
rat valde magnus, ita ut pro prodigio habe- Iium
retur in mundo; hoc non obſtanre, ſibi ipſi mrinaktnn
adeò vilis factus fuerat, quòd ſe pro maximo mimmn Inn
totius mundi peccatore reputabat: unde nec
unquam perſuaderi potuit, quèòd Sacerdos ONel
fieret, aut factus ſit: qui & admirabilia à 111
Domino Deo accepta dona, quàm ſtudioſiſ-
ſimè potuit, abſcondebat: etenim cujus- Mirtmſfa,
cumque laudis aut honoris infenſiſſimus erat Wuuuuſite
inimicus: hinc & dicere ſolebat, quèòd qui- Fhunku
libet tantus & non plus ſit in ſe, quàm quod nilan ein
& quantus eſt coram Deo: quapropter eun- molt;
dem Dominus in terris mirùm honorificavit, aumn Unn
ſeu mirificavit, in cœlis verò inter Seraphi- it, uilein
nos collocavit: quantèò enim plus ſe Fran- in llen idt
ciſcus humiliabat, rantò magis ipſum Altiſ- er Climoi
ſimus exaltabat, ac ſublimabat; id teſtante ſaniſne
ipſo Domino in ſacro ſuo Evangelio, & di- el, n ,
cente: Qui ſe humiliat, intellige propter ainian

1 . 1. e. .
Chriſtum, exaltabitur: humilia igitur & tu elinginn,
hic

dak

—RKHZZ . Tier feſtis Sanitorum. 479
1ni nic cum Franciſco animam tuam, mi frater
chariſſime, ſi cum eodem ad culmen virtu-
Funſuhn. tum, ad cœleſtis gloriæ apicem cupis per-
Pn heuen tingere; hic omni poſſibili conatu ac ſtudio
tanti Patriarchæ ſacratis veſtigiis inhærere
ſtudeto, & iisdem inhærendo invenies cer-
tò certius à Franciſco tibi ut mihi ſtratam ac
tritam ſalutis ſemitam, quà ſecuriùs duce-
mur in cœleſtem patriam, ad beatificandam
animam, Amen.

84 Pro Feſto S. Antonii Paduani.

MEDIIAIIO I.

De virtutibus, quas S. Antonius Pa-
duanus exerciuit ut Auguſtinianus.

Anctum Antonium Sacræ D. Auguſtini Fa-
miliæac Religioni addictum fuiſſe, nemo
non novit; ejus etiam virtutes, quibus ad
ſacrum tanti Ordinis inſtitutum ſeſe diſpo-
ſuit, quasque in Religione illa famoſiſſima
in lucem dedit, publicæ ſunt luci notæ:
puer enim optimæ indolis effigiem & præ-
ſtantiſſimæ dedit ſanctitatis futuræ ſpeci-
men, cum rara morum modeſtia, ſingulari
animi candore, ſagaciſſima ingenii claritate,
eximia in cœleſtes ſpiritus devotione, mirà
erga

48⁸0 Meditationes

erga Deiparam affectione, & conſtanti pro
Dei zelo pietate: has virtutum prærogativas
non diminuit, ſed ampliavit grandior extra
pueritiæ annos effectus, non abiens poſt
carnis petulantiam mundanis adoleſcentibus
inſidiantem, nec laſciviens cum amatoribus
plerumque obviis; ſed abſcondens ſe intra
regularis ſolitudinis Auguſtinianæ clau-
ſtrum, canonicam amplexus eſt diſciplinam,
verus tanti Patris diſcipulus & ſerius aſſum-
pti Inſtituti ſacerrimi æmulator; ut mundo
& periculis aliisque occurrentibus occaſioni-
bus frænum daret & valediceret, ſeque ſe-
curiùs non minuùs ſæculo huic ſubduceret,
quàm alteri tranſcriberet. Poſuit in hac Re-
ligioſæ perfectionis palæſtra S. Antonius non
vulgare perfectionis fundamentum, ad-

dixit votorum ſolenne juramentum, altis

erexit virtutum ædificium, & ad ipſum ſan-
ctitatis aſcendere faſtigium tetendit; aſſecu-
tus utique præſfixæ ſanctimoniæ apicem, niſi
per picem & ſuorum conſanguineorum obi-
cem, ob immoderatæ converſationis & vi-
ſitationis moleſtias poſitum „remoram ſen-
ſiſſet, & obſtaculum in cæpto religioſioris
vitæ curſu: unde periculoſis iſtis acceſſibus
ſe extricare, & amicorum frequentiæ ſub-
tra-

AIDn
De 8 A
Arori
Puit

Huine

rsrnn

fſfſer feſti, Santtorum. 481
trahere deliberans, audit fortuità lectione

martyrium quinque Fratrum Minorum,
à Maurorum Regulo Miramolino in Ma-
rochio trucidatorum, quorum ſanguine
excitatus, ardentiori deſiderio cœpit anhe-

lare martyrium, ac proinde ad capeſſendam

faciliorem viam Ordinem eligit Minorum,
S& Seraphicus fieri filius S. Franciſci decrevit
eo ipſo die, quo memoratorum quinque

em martyrum beata corpora illata ſunt Eccleſiæ

Conventüs illius, quod tunc D. Antonius
inhabitabat. Elucet & nobis in Sancto hoc
fax ad ſequelam, qui factus eſt ſenibus & ju-
venibus, Religioſis & Eccleſiaſticis, ſæcula-
ribus & Monachis via, ductor & Doctor,
ut ſi in cœlis coronari ambiamus, in terris
certare non recuſemus.

MEDITIATIOO II.
De 8S. Antonio Paduano.

S. Antonius ſolitudinarius & ſedtator
humilitatis est ſolidus.

1 utriusque Ordinis, tam Canonicorum

§. Auguſtini Regularis, quâm S. Franciſci
encomium dixero, quèòd D. Antonius Au-
guſtini primitùs Regulæ ſubjectus, & ſub
Franciſco fuerit factus mundo penitùs ab-
X jectus;

482 Meditationes

ctionis ſemitam ingreſſus, & imitatorem ſo-

martyrii in pectore Antonii, donec ex obe-
dientiæ Seraphicæ meriro mitteretur in Afri-
cam, & quidem Marochium, deſiderati
martyrii experturus ſucceſſum; aſt diſpo-

plevit, quia, ut in Breviario Seraphico le-
gitur, Rex regnantium aliud decrevit; in-
frmitate enim correptus, ex Africa compel-

tus, ferri tamen & ſanguinis meritum in-
cruento modo lucratus, & in animo pro Deo
martyrizatus; dum copiam fundendi ſan-

viri commodam præparavit navim Hiſpa-
nam, quà per ventos de theſauris Dei dimiſ-
= ſos projicitur Antonius in Cæciliam, ſani-
tati urcumque brevi redditus: inde progre-
ditur Aſſiſium, ad generale Capitulum àS.
P. Franciſco celebratum, ibique ſolus rema-
net, cæteris Religioſis ad loca aſſignata &
incolatũs ſuos dimiſſis: erat namque exigua
aut nulla tunc fama S. Antonii, quin potids
apparebat omnibus ignotus, ſimplex, ad nihil
aptus, & ideè àullo Superiore petitus An-
tonius,

jectus; in utraque religioſa palæſtra perfe-

litudinis profeſſus. Creſcebat interim ardor

nente Deo hoc ſuum deſiderium non im-
litur regredi in Hiſpaniam martyr incruen-

guinis Deus impedivit, & pro ſanitate tanti

uus, Gitle

un hle Ohmun
Gee, Milmll
ntonen d

vra, uſyun
Munolmuna
Ai, Aninanne

—

num un
Ee Mormeid .
inktem, Ang
tun Celing
Ine ch
Pettlinutemn
mn,
1, Andr onti

N
1, nhhlumdns
Anull ngne
R, Cmlcbat.
Drihine n 1
Nenn, Oeneu
e Gorine
telans eln
Ind, ineſetbi⸗
dienete olech

krlelttti,
1

“

ſuper PFeſtis Santlorum. 483

tonius, qui talentum ſuum ſat in ſe glorio-
ſum præ omnium oculis ſatagebat abſcon-
dere, ut in nullius veniret pretium aut æſti-
mationem: ea enim erat humilitatis in eo
gratia, ut ſervum inutilem ſe diceret, & à
Miniſtro Provinciali Romaniæ peteret pro-
tegi, admitti comes itineris, & aſlumi in
Provinciam illam ſubditus: miſertus Mi-
niſter Provincialis derelicti Antonii, aſ-
ſumpſit eum, & in Conventum deſertum ac
ſolitarium deſtinavit; ubi Antonius totus
ſolitarius, mirè conſolatus, humillimus &
abjectiſſimis fratrum cohabitantium ſervitiis
occupatus, horis Canonicis impigrè ad-
dictus, ſanctæ orationi intentus, medita-
tioni deditus, voluntariæ pœnitentiæ ope-
ribus ſacrificatus delituit, in ſimplicitate cor-
dis, nullum dans doctrinæ ſpecimen, ac
UKqualſi nullas unquam didiciſſet litteras, minus
artes, ſimulabat. Confundere hoc exemplo
Chriſtiane mi, aut Religioſe! qui jactitas
talenta, oſtentas gratuita tua dona, & per-
ſæpè gloriaris de ſubjecto non ſupponente,
exaltans te ſupra te ipſum, & ea, quæ non
ſunt, ineſſe tibi dictitans: cœli faciem diju-
dicare te poſſe dicis, & curſum ſyderum di-
rexiſſe ſuperbis, qui te pulverem terræ eſſe
. X 2 neſcis,

.

484 Meditationes
neſcis, neque te ipſum noſcere didiciſti: hinc
humilitatis principia tibi ſunt abſcondita,
& præcipitia animæ tuæ patula: aſpice ma-
giſtrum Antonium ſui cognitione doctum,
in c&leſti ſcientia Sanéctorum verſatum,
mundo mortuum, Deo glorioſum, & tantèò
plus cœlitibus famoſum, quantò minùs ho-
minibus agnitum. Quis hoc abjectionis me-
ritoriæ genus capiet? Niſi qui ſui ipſius obli-
tus, Deo eſt familiaris in deſerto ſolitudi-
narius Antonius: loquitur ad cor Deus non
in turbis, ſed in ſolitudine, non in clamori-
bus urbis: ſi ergo loquentem & docentem
te Spiritum audire amas, de tumultibus ſæ-
culi excas, ut guſtes, quàâm ſuavis ſit Domi-
nus quærentibus ſe.

MEDIIATIO III.
De S. Antonio Paduano.

Amor Dei &e proximi Antoniui com-
elit de eremo regredi.
Ultifariam multisque modis ſervire &
1 placere multis quærit D. Antonius, ut
multos lucrifaciat Deo, & per ſtatũs ſui va-
rietatem variis eſſet obſequio ac ſaluti, ac
proinde in eremo rigidiſſimum egit Eremi-

tam, in cœnobiis Religioſum, in clauſtris
Mo-

Duin
AmNun, eun

lornckm,

—

Leprbkcolun

ſchus rd

lndns, 6
obunbekmnen
Munn,

enein kacente,
Punkocee unn
Anspeialt,

ett ohlo,

OSre lo

minme arnul
nbiapelanm,

1.
6, CN
iupreco, alſt
Unni encontio
umchemm;
rubem, 19
Uunch, Ll
lam, Aug
olletſonen
mihftklnn
Iir lenn

ſuper feſtis Santtorum. 485
Monachum, in ſæculo zelotem, in privato
& publico humilem idiotam, omnibusomnia
factus, abſconditus in ſpeluncis & receſſibus
ſolirudinis, donec placeret Deo: tandem
obambulans vicos & plateas, dum placuit ita
Divino Numini, mundo palàm manifeſtare
S. Antonium „eumꝗque veluti lucernam lu-
centem & ardentem ſtatuere ſuper candela-
brum Eccleſiæ univerſali, & Seraphici Or-
dinis particulari, ut ibi vità & moribus præ-
luceret populo, hic doceret Religioſos Sa-
cro-Sanctæ Theologiæ dogmata, ac ibidem
utrinque exemplis & verbis prædicaret lu-
cem Evangelicam: huic impoſito muneri ita
IIn ſe impendit Antonius, ut adſtipulante Divi-
nâ gratiâ evaſerit Doctorum oraculum,
Theologorum prodi gium , hæreticorum

MNN
malleus, Catholicorum Apoſtolus, ſapien-
tiæ præco, cultor vineæ Domini ſtrenuus, &
Pptunts omni encomio digniſſimus ſectator bono-

emmm rum operum; exaltans in cathedris vocem

Pnno Mus

ut tubam, arguendo, obſecrando, incre-
pando, & ſonitu verbi Dei implendo Ita-
liam, aliasque nominaras provincias, ad
converſionem multorum tum peccatorum,
tum infidelium, prout monumenta & volu-
laanns mina ad plenum monſtrant in hodiernam
iüleh X 3 diem.

/,

486
diem. Tanto zelo cooperatus eſt Dominus, Oun nel
& ſermonem tot confirmavit ſubſequenti- tum
bus ſignis & prodigiis, ut vir ille Paduanus onnenmn
per antonomaſiam fuerit dictus Sanctus, & Cli,ingun
communi nomine Thaumaturgus ſeu mira- olet 0ln
culorum operator nominatus. Ex enarratis
hiſce geſtis Paduanis ſat ſuperꝗne erudiris, ni
devota anima, qum lætanter noverit latere Gsdund
D. Antonius in angulis & ſequeſtris locis, mimpen
quàm etiam providè ex antris eremiticis ſci⸗ inn Ablen,
verit prodire in publicum, Deo diſponente, IuIt, d
& mandato Superiorum jubente, ut in de- ihls glin
ſertis & apertis locis omni humano generi Mranki
eſſet auxiliator: hanc imitare obedientiæ Inrhedntn
diſcretionem, quæ ſancta ubique eſt, ſive weuxii
concludatur in ſpeluncis, ſive dilatetur in
vicis, urbibus, & quibuscumque locis

Meditationes

Pro Celebritate Feſtivali S. Pa- uud-
ttiarchæ Benedicti, Abbatis. nulim:

MEDIIAIIO I. lirſinen

. . . . (ilicnic
Licèt variè impetitus Benedictus, ubi- Notingf
. . olll lonesle
que tamen ſemper manfit invictus. ſen R

Anctifſimus Patriarcha Benedictus nobi- recnlimn
liſſimà proſapiâ Nurſiæ eſt ortus; poſt-

. migrlan
quam

IIIEIII
lterußin

ſuper feſtis Sanblorum. 487
quam Romæ liberaliùs fuit eruditus „uUt ſe
totum IEſu Chriſto daret ac confecraret,
omnem navavit, adhubuitque operam, ut

ſoli, inquam, Deo ſuo unicè ac ſolùm vacare

poſſet; ſolitaria quærebat loca in ſecretis
receſſibus, profundisque nemoribus, amica
mœroribus, & apta mentis in Deum facien-
dis elevationibus; & I. quidem in altiſſi-
mam penetravit ſpeluncam in loco, qui di-
citur Sublacus, in qua per triennium ſic de-
lituit, quòd ſolus id Romanus ſciverit Mo-
nachus, qui ipſi ad vitæ ſuſtentationem mi-
niſter fuerat factus; & licèt adeò profundè
lateret hic Sanctus, tot ac tantis à Domino
præventus gratiis ac benedictionibus dulce-
dinis Benediéetus, non potuit tamen vita
adeò raræ ſanctitatis diutis latere, quin ex
hiſce licèt tam occultis receſſibus ac latebris
erumpens, præclariſſima fama hujus famo-
ſiſſimi viri delata ac dilatata fuerit per latum
mundum: quo facto quidam Monachi ſe
illi inſtituendos tradiderunt, quorum viven-
di licentia cùm ejusdem, quamvis ſalutares,
monitiones ſeu correctiones ferre non poſ-
ſent, potum ſeu poculum mortiferum ei
dare conſtituunt, quod dum ipſi propinant
malevoli conjuratores, crucis ſigno vas be-
4 ne-

488 Meditationes

confregit, ac relicto monaſterio, amator
maximus ſaluberrimæ ac nunquam fatis lau-
dandæ eremi ſolitudinem in ea ſuaviter de-
guſtatam repetiit, ut ulteriores hominum
inſidias declinarer; dum autem ſic declinat
homines, incitat in ſe deæmonii inſidias ac
perſecutiones, in ſpecie merulæ, ut memo-
riam cujusdam merulæ ipſi renovaret, appa-
rentis, à quo, dum quadam die ardentes ad
libidinem Benedicto ſubjicerentur faces, ſe
in vepribus tam dirè volutavit, quò uſque
lacerato corpore voluptatis appetitus ſenss
dolore extingueretur, ac opprimeretur. Ecce
mihi & tibi, frater in Chriſto chariſſime!
in incomparabili Heroë varium & quidem
Præclarum valdè imitationis exem plum, fac
& tu ſimiliter, ſequere Deum, ama Deum,
quære Deum, non in curis & curiis tempo-
ralium, non inter hominum congreſſus, ſed

nedicens, Benedictus hic Dei famulus, illud 4

r
Profehn
MID

N cun Hen
u

Rhletiler
biyit, ginh
iN hoc taramen
og, Aßlu
is, nerin⸗

ni d
MohtemCAnn
Pollruel
IINöltacco

beatæ ſolitudinis receſſus, contra carnem, uuncent,

mundum & dæmonia atrociter concerta, for-

ud bitend

titer dimica, non cures, ſi ab hominibus 2 sAdilhn

fueris afflictus, in Deo enim malevolorum
declinabis ictus, ſi Benedicto aſſimuleris in
certamine, ipſi quoque aſſunulaberis in
victoria & glorioſo fine.

Pro

picengae
ehrig mdt

Cl Pun

Kam

nnk
S“
Wlunna,

Ulen

iril

ſuper feſtis Sankkorum. 489
Pro feſtivitate S. Benedicti Abbatis.
MEDITATIO II.
Ut cum Benedicdto benedicamun, Be-
nedibtQum ſtrenus imitemun.
Ec in ſecundis latebris latere valuit ad-
½N mirandi hujus Patriarchæ fama ſancti-
tatis, quòmagis enim hic generoſior Chriſti
athleta latere quæſivit, tantò mins latere
quivit „ quin con-& exquireretur à multis;
ad hoc tanti viri ſanctioribus exemplis com-
motis, ad ipſos mediante prædictâà famâ de-
latis, donec in-& conveniretur; & quia
multitudo ad ſe concurrentium quotidiè
excreſcebat, duodecim monaſteria ædifica-
vit, eaque ſanctiſſimis inſtitutis ae legibus
municipalibus communivit. Tandem in
montem Caſſinum conſcendit, ubi cultum
Apollinis caſſavit, ejusque ſimulacrum com-
minuit ac contrivit, aramque inanium Deo-
rum evertit, lucosque ſuccendit: quorum
loco ibidem S. Martini ſacellum, & S. Joan-
nis £Ædiculam erexit, extruxitꝗue funditùs:
oppidanos autem & incolas Chriſtianis præ-
ceptis imbuit. Quapropter Divinà gratiâ
magis ac magis indies augebatur Benedictus,
uctiam ſpiritu prophetico clareret, futura-
X 5 que

490 Meditationes
que prædiceret: patet hoc in Rege & Spa-
thario Regis Totilæ; Totilæ enim prædixit
adventum in urbem, maris trajectionem,
& poſt novem annos mortem; Spatharium
verò, ſe Regem ſimulantem, ſic affatus eſt:
Depone fili, depone, quod geris, quia tuum
non eſt. Hic Sanctus pariter propriis diſci-
pulis aliquor menſibus ante mortem diem
mortis, quo moriturus eſſet, prædixit; &
ſex diebus antequam tumularetur, tumulum
ſuum aperiri fecit, ipſo verò ſexto die ad
Eccleſiam deferri voluit, ubi ſumpto SS.
Viatico, elevatis in cœlum oculis, orans, in
corona filiorum, animam Creatori reddidit,
quam duo, utique ſanctiores Religiofi, in
cœlum confcendentem viderunt, pallio or-
natam prætioſiſſimo, circumfulgentibus
lampadibus, reſonante voce clarifſimâ ſimul
& graviſſimâ, viri ſpectabilis ad caput Sancti
conſiſtentis, & dicentis: Haæc est via, qud
dileltus Domini Benedittus in cœlum aſcendit.
O Aſcenſor aſtrorum glorioſiſſime! ductor
commiſſi tibi populi fidiſſime, duc nos te-
cum in montem Domini, qui mira, miran-
da in Caſſini montis apice, & circumjacente
regione, imò in toto mundo præſtitiſti,
Præſta nobis quæſumus, ac impetra gratiam
. imi-

.
miraions i
couetiniongt
ithicononn
Ceculn metemm

Deuml.01
eclero

noni ut

eluln
De Cantul

uno ſeln ig
ote oolnti
Wolrn Olt
uIt, Mle
Uis Phnent
ſiihehei
tem mihn
monr
eit 5 Rl

ni gor
krn

han,
nlnn kch

ſfſfuper Feſtis Sanktoram. 491
imitationis ſanctiſſimæ vitæ ac benedictæ
couverſationis tuæ, ut hic in vita benedicti,
ita tibi conformes converſemur in cœlis, ut
tecum mereamur bepedici conformiter, &
Deum T. O. M. benedicere æternaliter. Am.

Meditationes pro feſto S. Bru-
nonis, Carthuſianorum fundatoris.

M ELDIIAIIOQ I.

Stellata Carthuſia est relucens ut ſtella
in ſtellis.
Atres Carthuſiani ſic dicti ac nominati
dignoſcuntur ab aſperrimis montibus
Carthuſianis, in diœceſi Gratianopolitana
ſitis, ab Hugone Epiſcopo Gratianopolitano
ipſis, poſtquam eosdem in numero ſepte-
nario velut ſeptem ſtellas ad pedes ſuos
nocte corruentes in ſomnis viderat, pro

incolatu ſolitario, prout enixiuùs ſupplica-

bant, conceſſis: utpote qui ſacræ ſolitudi-
nis, abſtinentiæ à carnibus continuæ, & ſilen-
tii perpetui ſunt profeſſores. Originem au-
tem trahunt hi Patres Carthuſiant à Divo
Brunone Confeſſore, qui Fundator eſt hujus
veré S. Religionis. Fuit verò Bruno Colo-
. . — . . X . .
niæ Agrippinæ in Germania, à progenitori-

X 6G bus

492 Meditationes
bus genere & virtute claris natus ac procrea-
tus, qui àteneris non exiguæ ſpecimen de-
dit futuræ ſanctitatis: & quia morum gra-
vitate pollebat Bruno, omnia puerilia iſtius
ætatis Dei favente gratiâ declinabat, & co-
ram mundo taliter excellebat, quèd jam
tunc monachorum pater, & anachoreticæ
vitæ futurus in -& reſtaurater dignoſcere-
tur. In Sorboma Pariſienſi Philoſophiæ ac
Theologiæ præclarè ſtuduit, ita ur in utra-
que Facultate & Doctoris ac Magiſtri munus
ſit adeptus, nec multè poſt ob egregias vir-
tutes (NB. o egregias virtutes, non verò &c.
&c. &c. ut hodiedum ſæpè ſæpius fit) Eccle-
ſiæ Rhemenſis Canonicatu potirus, quem.
poſt aliquot annos ſpontè dimiſit, & mundo
renuntians ſolitudinem (ut ſuprà) Carthu-
ſianam adiit, ibique comitante S. Hugone
Epiſcopo cum ſociis, inſtar ſtellarum lucen-

tibus, ſanctiſſimè vixit, Ordinemque ſuum

mirè propagavit, probè ſciens ex Divina in-
piratione ac revelatione, quèòd beata ſit
litudo, imò quòd ſola hæc ſit beatitudo:
maximè ſi ibidem in ſilentio & ſpe præſtole-
mur ſalutare Dei, in continua vereris Adami
mortificatione, in modum ſtellarum tum in-
colis, tum exteris, bonis prælucentes exem-
Plis, De

UI 665

Dedb

MIID
Qihirch⸗

Pkaen
ſolitnulia
osaligunn
vs fnilia

uonisdleplin

Uhut Ponthcin
kenlenbui
id, golchi
igllannu r
legell,ienun
Aucdee de
ilebie,
, onnbbug
eniue, bid
er Fennndonn
hbrir Kogeri
deſtehenſg,
Dermont,iin
ſtergetehei

chn

R ſuper feſtis Saniétornm. 493
ainf De S8. Brunone Confeſſore.
Neun M EDITATIO II.
i Liti lux est in terris, lux erit & in
clis.
Poſquam Bruno cum ſuis inter ſaxa hæc
ſolitaria ſolus cum ſolo Deo ſuo per an-
nos aliquot in multa perfectione converſa-
tus fuiſſet, ab Urbano II. qui ejusdem Bru-
nonis diſcipulus fuerat, Romam advoca-
tur, ut Pontifici in calamitatibus Eceleſiæ &
difficultatibus illius temporis eſſet à conſi-
liis, quod & factum: donec Sanctus poſt
varias inſtantias recuſato Archi-Epiſcopa-
tu Regienſi, iterum facultatem obtinuit
ſolitudinem, unicè dilectam, reperendi;
quâ obtentà, eremum quandam in finibus
Calabriæ, apud Squillacum ſitam, intra-
vit, omnibusque ignotus, ac ſoli DEO
cognitus, ibidem altiùs delituit, donec
inter venandum à latrantibus Comitis Ca-
Elabriæ Rogerii canibus in ſpelunca orans
deprehenſus ac detectus eſt; quo facto,
illuſtriſſimus Comes ſanétitate viri mirùm
permotus, illum cum ſociis impensè cole-
re, ac tenerrimè fovere cœpit; monaſte-
rium S. Stephani ipüs ædificavit, ubi in
. X 7 ho-

494 Meditationes
hodiernum uſque diem S. Bruno requieſcit, t
& honorificè colitur. Nec liberalitas ſine

præmio fuit, aut manſit; Bruno enim ad- ſotss,
huc in dicta eremo agens, in ſomnis Ro-
gerio Capuam obſidenti apparuit, eique UIIl
patefecit qualiter Sergius quidam excu- Cyubuewet
biarum magiſter eundem prodere velit; & r
ſic ab omni periculo eripuit, ac liberavit, a
totique mundo per hoc manifeſtavit, quàm
fideles Sancti ſint piè ſe colentibus, etiam Dnuii
in vita, ſicut poſt mortem; quam tandem 11 Dommtin

ipſe noſter hic Sanctus, meritis ac virtuti- moreion
bus præclariuùs refulgens, non minùs ſan- urhem dlea
Ctitate, quâm famàâ doctrinæ clareſcens, er, Lruli
oppetiit, vitam victurus ſine fine beatam, Puc ilegi
ac lucidam in cœlis, utpote quia multos obriiioe
ipſe erudivit ad juſtitiam in terris, ſic ful- bir: ilens
gebit ſicut ſtella major in firmamento em- eydebet ind
Pyrio fixa, claritate majori, in perpetuas nmancipinm
æternitates. Ut & ipſi ibidem cum Divo lerpronin
Brunone lucere valeamus, hic mundo & e phoind
proximis ædificatoriè in omni virtute, per- Judd nii l
fectione & ſanctitate prælucere ſtudeamus: telohehentl
profeſſio enim noſtra altiſſima eſt: non (miineon .
enim ſolùm vovimus omnem ſanctitatem, es, Ciſtien
ſed omnis ſanctitatis perfectionem, inquit Erolingren
D. Bernardus ad fratres de monte Dei iueel
ro

.

Cerun

Jſuper feſtis Sanktorum. 49 5
Pro feſto S. Dominici Confeſ-

ſoris, Fundatoris Ordinis Præ-
dicatorum.

MEDITILATIO I.

Sanctus noſter ides Dominicus, quia
amator Domini & proximi erat
miriſicus.

Dmirabilis & vix effabilis fuit in S.
Dominico, dum hic in terris degeret,
amor Dei & proximi: pro proximo enim
anathema eſſe cupiebat, ut eundem libe-
raret, & periculis crueret, lucrifaceret ac
ſalvaret: huic quidquid habere poterat, ut
ejuſdem ſublevaret neceſſitates, impende-
bat: res domeſticas etiam in hunc finem
vendebat, imò ipſemet venumdari voluit
in mancipium, ut & manvipatu redimere
poſſet proximum ſuum: ſi autem neceſſi-
tate proximo ſuccurrere non poſſet, eò
quòd nihil haberet, in amaras lacrymas
reſolvebatur Dominicus. Notãſtis chariſ-
ſimi incomparabilem hanc S. viri in fra-
tres, Chriſtianos, quoſcumque homines
& proximos charitatem, ferventiſſimum-
que deſiderium eoſdem adjuvandi in ſuis
qui-

ibend,inn
Uteni

ſulteſCtMe,

496 Meditationes
quibuscumque neceſſitatibus, anguſtiis &
plagis, tum corporalibus, tum ſpirituali-
bus. O utinam in cordibus omnium Chri-
ſtianorum ſimilis affectus vigeret charita-
tis ! utinam is ſic exardeſceret maximè in
Præcordiis Religioſorum!
Quàm ardenter autem D. Deum adama-

verit Dominicus, facilè colligitur ex eo,
quèòd ſanguinem totum & vitram omnem

pro Chriſto ſacrificare irrcemiſsè anhela-

bat, imò exquiſitiſſimis tormentis pro Deo

cruciari exoptabat, cupiebatque vehemen-
tius Deum amari ab hominibus omnibus,
quibusvis creaturis, imèò ſi poſſibile forer,
à damnatis ipſis univerſis, ab iisque co-
gnoſci, honorari, adorari, ac ſervirit
quæſo, quâ viꝗ & modo potuiſſet hujus
ſancti Fundatoris amor in Deum magis
cxcreſcere? Confundamur hic nos, qui
adeòremiſsè Deum amamus, & tam tepi-
dè illi ſervimus, certi, quèd cor frigidum,
ſervitium tepidum, & tributum lentum
ſint abominatio ante & apud Deum. Unde
autem Dominico noſtro tantus in Deum
amor? Reſpondeoe: Quia continuè con-
verſabatur recollectus in ipſius Dei præ-
ſentia, cum viva præſentis memoria, reve-
en-

i
hemtu Kſil
ſetotunDen
consllſi,
lumn conel
continnozc
Drovincuscnn
Coribig et
conyveünint
ſonis Ctio
mlonihli f
Inlia nfccln,
gemium 6
nent, Hn
loelcei
n Alcomnen
nlchlunn
efnutlanmng
Sgli, conetie
turnm; oqn
nin, labeton
nsdem e

ecce

let, Ini

uananetelln
im enro
minis, &
2oninnenn
efenllne,

d

ldt, Nnſi
etbonnn
itlnigee

hantelefan
lon

inen Demn

enenike

r.

NWN

ee
ummn DNa

Im, Anmn

o unktun

ibizen

ſuper feſtis Santlorum. 497
rentia & pia ſemper oratione, ſie, quèòd
ſe totum Deo conſeeraverat, & quèd Dia-
conus factus unicè prædicationi ac inſide-
lium converſioni vacaverit: ita, ut per
continuos decem annos toras quaſi Galliæ
Provincias cum maximis laboribus ac ſu-
doribus percurrendo, & hærcticorum
converſioni inſudando, per gratiam Dei,
jejuniis, orationibus, controverſis diſpu-
tationibus, ac prædicationibus ad centum
millia infidelium ad fidem Catholicam &
gremium S. Matris Eccleſiæ orthodoxæ
reduxerit: Et quia ardentiori inſuper de-
ſiderio deſiderabat totum illuminare mun-
dum, & ſic omnes traherc ad Chriſtum,
fundavit ſacrum Ordinem, cujus ſcopus
ac finis eſſet principalis prædicatio S Evan-
gelii, converſio peccatoerum & ſalus ani-
marum; pro quarum bono nihil non fuſti-
nuit, ſequetotum quantum impendit, ut
easdem ê peccatis eriperet, ſicque ſalva-
ret, qui & aliorum culpas „ ut proprias,
amarè deplorare ſolebat, apprimè noſcens,
quàm carò Chriſto Eſu anima ſteterit ho-

minis, & quàâm cnormis offenſa Dei ſit

abominandum peccatum. Roga Deum
ferventiſſimè, frater mi in Domino per-
di-

ſonen nel
Url⸗ e len
AMer Mt
aimnun⸗ 7
Neſcionngton
Motttlt, e

498 Meditationes
dilecte, ut omnibus Chriſtianis, maximè
Religioſis, ſingulariter tibi ipſi talem co-
gnitionem „auimarum harum æſtimatio-
nem,;, ac deſiderium eaſdem, ac præprimis
animam propriam adjuvandi, curandi ac
ſalvandi miſericordiſſimeè concedere, elar- Ogum enn
girique dignetur. Ameu. 1Iimn, d
Pro feſto S. Dominici Confeſſoris. han
NEDITATIO 1I a
Peccata peccatoris magis deplorat pius ientiiin
Dominicus, quàm ipſe peccator mmnolle n
impius. lbenſeniatbn⸗
V Eſtitus hujus hominis Dei erat pauper- liniyrin
rimus, victus verò continnum jeju- mummde
nium, eò quèd ſe ſolis eſurialibus ſen qua- Miite
drageſimalibus cibabat: cilicium aſpe- amit nſ
rum valdè portabat, catenâque ferreâ ad Uncian aid⸗
nudam carnem præcinctus corpus doma- ulmmmnuzek,
bat, ſpirituique ſubjiciebar. Lectulus ipſius n ſuoce
vel erat aliquis gradus ſuppedanei Altaris, Wundam
vel nuda humus, vel ſcabellum aliquod, pongteſtn
in quo ſedens requieſcebat, Sponſo tamen Irlafali,
ſuo, ſicut vigilans, ſic dormiens, ſemper motte nere
collateralis; licèt enim dormiret, corta- aponiert
men ejus vigilabat: ita ut ſingulis nocti- ſtien ial
bus tribus vicibus, ad ſanguinis uſque e coro,
i10 -

Juper feſtis Santtorum. 499
ſionem, amore JEſu Chriſti, pro nobis
paſſi, ſe diſciplinaret, licèt nanquam mor-
taliter peccaſſet: & tu, qui multa fortaſſis,
neſcio in quo numero, commiſiſti crimina
mortalia, te tractas quaſi innocentem?:
HE quanta deceptio hæc eſt! ſcitote cha-
riſſimi, quèòd què plura & majora fuêre
Ommnict noſtra peccata, eèò major & multiplicior
TITIO debet eſſe ſuper commiſſis noſtra pœni-
tentia: pro menſfura enim delicti, niſi
interveniat hæc pœnitentia, erit & plaga-
rum modus. Vixit autem hic ſervus Dei in
his auſteritatibus ad annum ætatis natura-
lis quinquageſimum uſque primum, quo
tempore apparuit ei inter orandum D.) E-
ſus Chriſtus, eundem ſic alloquens: Veni
amice, veni, & poſſide præparata tibi vera
gaudia: quo accepto oraculo paulò poſt
infirmatus eſt, & in hac infirmitate, ani-
mam ſuo Creatori reddidit, per omnia
mundam: quam & angeli in cœleſtia de-
portavêre jubilantes ſibi jucundam. O fæ-
lix! ah fælix ille! qui ita hic vivit, quòd in
morte mereatur à Chriſto vocari amicus,
& avocari ex hac miſera vita ad immarceſ-
ſibilem fidelibus Dei ſervis præparatam
coronam, & æternàùm duraturam glo-
riam.

raramch⸗⸗
gtllumec

1 Aen

500 Meditationes

ma mea morte juſtorum. Amen.

Pro Feſto S. melliflui P. Ber-

nardi, Abbatis Clarevallenſis.

MELI T AIIO I.

Si cum Bernardo heroicè certa veris,
.
cum Bernardo quoque victon co-
ronaberis.

Onveniunt Sancti Dei homines, aſce-
tici ac magiſtri ſpirituales, quèd non
pauci Sanctorum propter unum aut alte-
rum actum generoſiorem, ferventiorem,
& verè heroicum à Domino Deo promeri-
ti ſint non exiguum virtutis ac ſanctitatis
gradum;, dum fortes fortiter reſtitêre ten-
tationi, & obviam ivêre & ipfi tentatori,
reluctantes eidem non ſegniter; hoc patet
in D. Thoma Aquinate, qui poſtquam
Bertam ad ſe labefactandum immiſſam fu-
gâſſet Titione viriliter, ſenſit ſibi lumbos
ab Angelo præcingi in ſomnis ſuaviter:
ita, ut deinceps nihil ampliùs ſenferit de
rebellione aut tentatione carnis, ſe aliaàs
continuè ſpiritui opponentis petulanter.
Sic juvenis Bernardus, licèt ſilentio, ab-
ſtractio-

8

riam. Morere iraque, ah morere! & ti ani-

abionimu
asedr,li
iuunuin
Mum; glun
en; ir
inucſelrnerle
dHenem rton
netlin, ed⸗
Alinlgumt
dlins, konancln
ofignunigen
Ekunetsligte
neonnugen.
iilins Mon
manme!
n, Adne
it DeumIn
ochlori vnn
ln cum ae
1Snweg len
tem nonnle
ſeclm, nn
unteihin
Decum 60
uforn

aa ſuper feſtis Santtorum. 501
ſtradioni à mundo, & quieti internæ to-
tus deditus, licèt curam puritatis tum cor-
dl poris, tum animæ haberet ac gereret maxi-
mam; quia tum aliquando eò ſe abripi
permiſit, quòèòd formoſiorem domicellam
HIIOIinadvertenter licèt curioſiùs ſpeculatus ſit,
advertens periculum, & inſtantem fortè
ei conſenſum adeò confuſus in ſe remanſit,
Se ſibi indignatus eſt, ut in pœnam aſpects
illius, licèt involuntarii, ſe præcipitaverit
in ſtagnum rigens aquâ congelatâ plenum
ad fauces uſque; ex quo tandem quaſi ſe-
mi-mortuus extractus, & propterea ſin-
gulariſſimà à Domino Deo gratiâà donatus
cſt; quia ex tunc nunquam ampliàs ſen-
ſit, aut expertus eſt ullam moleſtiam car-
nis. Beatus & tu eris, quiſquis hæc legis,
ſi oculos à vanitatibus averteris, ſi peri-
cula cum altero ſexu declinaveris, ſi in
ſimilibus occaſionibus & te ſimilibus
ſignaveris heroicis actionibus; facies au-
tem non tu ſolùm, ſed ſi gratia Dei fuerit
tecum, quare eandem humiliter & con-
ſtanter implora, cum multitudine piarum
precum: & Chriſtum omnium gratiarum
authorem humillimèé unà mecum
adora.

Aoner
nn inn

6Cluenee

lenigune

502 Meditationes

De S. Bernardo, Abbate Clare-
vallenſi.

MEDIIAIIO II.

Si cum Bernardo fueris Religioſus,
ſs cum Bernardo pariter operoſus.

Errefactus multùm ex ſupràâ audito
caſu bonus adoleſcens Bernardus,
propoſuit firmiſſimè, tot ac tanta homini
imminentia in mundo pericula ſedulèò de-
clinare; quare ſanctam Ciſtercienſium in-
greſſus eſt Famil iam, ex toto corde deſpi-
ciens familiares omnes, ac quoscunque
agnatos ſuos, cunctamque nativam, amore
Dei ſui patriam; & tanto zelo cœpit Do-

mino Deo ſuo ſervire, quèd videretur vi-
tam iſtam ſtatim velle finire; frequentiùs
habebat in ſermone, & continuò in ore:

Bernarde, Bernarde, ad quid veniſti in ſa-
cram Keligionem? Recordare ſanctæ,
dum intrares ad Dei ſervitium, habitæ ab
initio intentionis zeli ac fervoris, & mi-

ſericordiſſimè tibi factæ à Domino miſeri-

cordiarum vocationis; numquid veniſti
ad Regularum obſervantiam, ad pietatis
ſtudium, ad virtutum amplectendam ac
promovendam diſciplinam? Hoc fac,
&

=
igesi din
Num, pelin
kuminetunen
cati, gldtn
lle; vicedu
Sebat, ulee
Eucabah o
E non Corme
Teratioffnn
rum, Eß
(eariachbo
Ulliis Ulotra
umn ubere
ler nk i,
ing kie
olas, muind
nektohdelid
gli,ſenrin
lbiciene:
n IGck
one b le⸗
btionen,

(oren, N

ð ſuper feſtis Sanbtorum. 503
Aunl &vives: hinc erat ipſius ſilentium perpe-
Nlerd. tuum, paſſiones, omnesqꝗque ſenſus ipſius,
ITIIA tum in-tum exteriores, erant adeò morti-
l ſicari, quèd videbatur eorum uſum ami-
1 üſſe; videbat enim Bernardus, & non vi-
nnilfuinen debat, audiebat, & non audiebat, man-
IIi i ducabat, & non manducabat, dormiebat,
Ds & nen dormicbat: per annum fuerat in
Uuumk aſcctatio FFrum novitiorum, ſeu camerâ
mAipſorum, & ignorabat materiam, ex qua
Chim laquearia elaborata eſſent; Eccleſiam, quæ
multis illuſtrata erat feneſtris, tantùm
unam habere putabat; taliter Bernardus
„noſter erat in Deum recollectus & ab-
ſorbtus. Hoc adeò fervidum Bernardi
Wemi Principium deberet quilibet zelare Reli-
u gioſus, maximè novitius, illudque ſibi
ponere ob oculos ad imitandum; & ſæpè
ſæpiùs, ſicut ĩpſe faciebat, ex ſe exquirere,
& ſibi dicere: Ad quid veniſti ad Religio-
nem ? Id eſt: Quid veniſti facere in Reli-
Tgione ? Et ſic ſe excitare ad obeundam
obligationem „ habendum debitum fer-
vorem, & Religioſam perfectionem
ſectandam.

(†)

Pro

594 Meditationes r
Pro feſto S. Thereſiæ Virginis, an
Reformatricis Carmelitarum (ximonnil

Ordinis. vellne in
MEDITATIO I. Daturallote

. .—. Are
Quod teneriores cum Dei gratia vir- um
gines, cur non poſſent viri for-
tiores!
Ivini timoris lacte, à Deum verè ti-
mentibus, in Hiſpaniæ Regno Abulæz
degentibus, pietate, virtute æquè ac ge-
neris nobilitate præclaris parentibus nu-
trita ac educata eſt S. Virgo Thereſia: ſic
quèd à primis vitæ annis magna futuræ
ſanctitatis dederit indicia; ex lectione tan-
dem ac meditatione vitæ Sanctorum tan- (Hen,)
tus in ea Spiritůs Sancti ignis aliquando dihuen
exarſit, quòd domum paternam clam de- ltſe, g
ſerens, trajecerit in Africam, ibidem
Sanctorum, Martyrum excmplo, pro Chri- Mäl
ſto & ſalute animarum, datura non ſolùm
ſanguinem, ſed & vitam ipſam: aſt, an-

K

Caleſt

tequam hoc piiſſimum ſuum adimpletum ebellere
videret deſiderium, à patruo revocatur Wnum harei
in patriam: quo facto, continuò inge- u mlait

milſcens, quærebatur ſibi occaſionem præ- tmnin, n
reptam

Juper ſeſtis Sanbtoram. 505
reptam fuiſſe optimam pro Chriſto & proxi-
mo corpus ſacrificandi & animam: quam
elcémoſynis & aliis ſanctis operibus com-
penſare ſtuduit quotidianis, donec matre

4 Ci
Dnd

IIIOE naturali orbata, ad illam orationem Dei-
Ounine Paræ Virgini factam: O beatiſſima Angelo-
4 gdt Cſ. „ . .
rum Domina, regnique cœleſtis ac mundi

n Regina: Monſtrate eſſe Matrem: voti com-
inul pos facta eſt: ita, ut exinde ſemper ut filia
D. Virginis patrocinio perfruita fuerit. An-
num agens ætatis vigeſimum, ad Moniales
ſanctæ Mariæ de monte Carmelo ſitibunda
mortificationis amore pro nobis patientis
Eſu Chriſti ſubeundæ, ac patiendæ, con-
u volavit: illud frequenter in ore habens: aut
pati, aut mori. Et ecce! iterum voti compos
effecta, per viginti duos annos, Domine
ſic diſponente, pro bono bonæ ſponſæ ſuæ.
Thereſiæ, graviſſimis morbis, anxietatibus,
mirisꝗue tentationibus ipſa exercitata, me-
ruit à Domino in caſtris Chriſtianæ patien-
EN tiæ ac pœnitentiæ, nullo omninè interea pa-
nnmn Aum bulo refecta cœleſtium conſolationum, con-
AEin u ſtantifſimè perſeverare: donec placuit Al-
riſſimo raram hanc in tantis anguſtiis, in-&
externis miſeriis patientiſſimé cxercitam
α perſeverantiam, tandem coronare viſitatio-
unlimtn⸗ V ni-

= Z
E

Umumcenoft

596 Moeditationes
nibus ac conſolationibus abundantiſſimis
cœleſtibus, ita ut ſæpiſſimè rogaret, modum
imponi Divinis beneficiis ac chariſmatibus.
Erudire hic anima tribulata, & diſce veſti-
giis patientiæ longanimiter inhærere The-
reſiæ, ſi cum ipſa hic à Domino cupis viſitari,
& ibi tandem in regno gloriæ beatificari ac
coronari.
Pro feſto S. Thereſiæ Virginis.
MEDIIAIIO II.

Sicut Thereſiam ainoris telo, ſio nos
confige Domine honoris tui zelo.
Anto Divini amoris incendio cor The-
reſiæ conflagraba, quòd meritèò vide-
rit angelum Dei ignito telo ſeu ſagittâ ſibi
præcordia transverberantem, & audiverit
Chriſtum datâ dexterâ ſibi dicentem: dein-

ceps ut vera ſponſa meum zZelabis honorem;

quo conſiliante, & arduum maximè emiſit
votum, efficiendi ſemper, quidquid per-
fectius eſſet, ſeu eſſe intelligeret: ex que

Sancto ſublimiſſimà cœleſti ſapientia, in-
comparabilique Divinorum ſcientiâ, multa
conſcripſerit, quibus fidelium mentes ad
ſùpernorum affectum mirificè in-& excita-

VIt.

8

it. Ine
utibas, don
ſauten, ic
laritn
Aurumhen
APPptobm,
Virisobeann
Verèin ton
Virginöann
tis, X Din
Mtutinegn
Uultruecft
humunran
nle ali/
Aon ſohe
Mein
Leilobe

Minaz Ihetk
lcommtenebt
n, lei
Nanzahn

rüicoen
& factum eſt, quèòd illuminata à Spiritu colud

Popheiecen
wottis ſie
munit, ſen
igem, Negl

oneni 40 6

—

fJuper Feſtis Santtorum. 507
vit. Inſuper cùm angelicis præfulgeret vir-
tutibus, non tantùm propriam in Religione
ſalutem, ſed & publicam ſollicità charitate
curavit: quare ſeveriorem veterum Carme-
litarum Regulam, Deo afflante, & LPio IV.
approbante, primùm mulieribus, deinde
viris obſervandam reproduxit, ac propoſuit:
„ veré in hoc tanto eluxit opere, ac effloruit
Tkthln virginis conamine, ſingularis Omnipoten-
IIIIOtis, ac Dei miſerentis benedictio; dum
potuit inops virgo, duo ſupra triginta mo-
naſteria ædificare, utpotè omnibus deſtitu-
ta humanis auxiliis, imò adverſantibus ple-
rumque ſæculi Principibus; quorum quèò
major erat pro hoc vel illo ædificando Mo-
naſterio oppoſitio, tantò majora ac meliora
de illo bona præſagiebat, adeò à Deo illu-
minata Thereſia virgo. Infidelium & hære-
ticorum tenebras perpetuis deflebat lachry-
mis, atque ad placandam Divinæ ultionis
iram voluntarios atque inuſitatos alios pro-
prii corporis Domino Deo dicabat cruciatus.
Prophetiæ dono claruit, quare prænuntiate
mortis ſuæ die, Eccleſiaſticis Sacramentis
munita, fratres ac ſorores ad pacem, chari-
as tatem, Regularemque obſervantiam ad-
eninb hortata, ſub columbæ ſpecie puriſſimam
V 2 Dee

n Mgi ki,,

—
508 Moeditationet
Deo reddidit Creatori ſuo animam, eæque
morienti Chriftus adeſſe viſus eſt, inter
multotum agmina angelorum Thereſiæ con-
ſpiciendum ſe exhibens: & ecce, arbor ari-
da cellæ proxima ſtatim effloruir; corpus
hujus ſacratiſſimæ Virginis uſque in hodier-
num diem conſpicere licet incorruptum,
odorate liquore circumfuſum; ſic mirificat
Sanctos ſuèòs in terris Dominus, qui & ex-
aludit eos pro clientibus ad ſe patrocinantes
ſeu clamantes in cœlis Propitius: propitiare
& nobis Domine ſponſæ tuæ perdilectæ
Thereſiæ piiſſimis precibus clementius,
Amen.

PrO feſto S. P. Auguſtini, Epi-
ſcopi, Confeſſoris, & Ecoleſiæ
Doctoris.
MEDIIAIIO I.

Si Auguſtinum ſecutus es errantein,
& ſequere pœnitentem.

VIta à primævis annis inordinata Augu-

Deo, Mele

.

ſl. aernn
berninms e.

ſtini notiſſima eſt ex proptiis ſcriptis in
u9) Ke

hujus Sancti, etenim illecebris ab adoleſcen-
tia hæc fuit plena, & à vitiis parum, vel nul-

latenus aliena: vixit namque ſine fide, ſine

Deo, „

tie

H ſuper feſtis Sanètorum. 509
Limdnum . . .
Deo, fine lege aliquando Auguſtinus vere
le 8
1

libertinus, donec tandem ſuper eum illuxit
Spiritus Sancti radius, donec cecidit ſuger
cjus intellectum, tenebras ejusdem difſi-
pans, ac eundem illuminans, corque ejus in-
flammans, ſplendor Divinus, & quidem cum
tanta efficacia gratiarum, quòd ipſius volun-
tatem longius abſtraxerit, & penits re-
traxerit ab omni affectu creaturarum, ille-
cebrarum, ac rerum peritutarum: ex quo
apparet luculenter, quàm homo, terrenus
licèt, terrenis renuntiare valeat faciliter, ut
primuùm Alriſſimus ipſi cœleſtium cognitie-
nem pretioſam ingerere, ſeu dare dignetur
clementer; fæliciſſimus enim eſt, qui hanc
habet cognitionem, & eandem deducere
I nitltur ad operationem; ſi quis autem dictam
dn cognitionem actu non habet, ſed prius ha-
ININ bere deſiderat, poſtulet à Deo, ſed talibus,
precibus ſimul, ac operibus, ut ad eam ſibi
n dandam moveatur Dominus.
un en Non contentabatur autem ſolâ fide Chri-
ſti mediante ſacro Baptiſmare receptâ Augui-
ſtinus, ſed in terram ad pedes Crucifixi pro-
ſtratus, ferventioribus Dominum ſupplica-
bat orarionibus, pronus ac ſippinus; eun-
dem rogando demiſſias pro nlteriori illumi-
X 3 na-

NW

W
0

a

710 HMeditationes
natione rationis, pro affectu efficaciori ipſius
voluntatis, pro cognitione, amore & obten-
tione vitæ Perfectioris: : quare omnibus vitæ
malè actæ prioris, ſub pedibus proſtratis, ſe
in villam aliquam, remotæ ſolitudinis, re-
eepit, ubi tres annos, con-& ſubſequentes,
in meditatione legis Divinæ, Divinorumque
eonfecit. Hoc, hoc, verè verum eſt, quòd
tunc verè incipiamus vivere ſoli Deo, cùm
Primum omnibus ſpeculationibus valedici-
mus terrenis, cůùm mundo & meditationi-
bus cleſtibus unicè vacamus cum affectu
cordis profundo: beatus (enim) vir, qui in
lege Domini meditatur, voluntas ejus per-
manebit die ac nocte; ſic & tu meditare,
Auguſtinumꝗque ferventer imitare, ſi animam
cupis & vis beare.

Pro feſto S. Auguſtini, Epiſcopi
& Confeſſoris.
MEDIIATIO II.
Mira Auguſtini vita non ſolum admi-
randa, ſed &v ſideliter ab omnibus
e imitanda.
Soiens tandem Auguſtinus, mediante ſa⸗
crà meditatione, in ſolitudine edoctus,

quèd fundamentum vitæ verè ſpiritualis ſit
virtus

6orus undint
eandenaum
cohllul, I
Eulmfn
in, Cgten
hoNH l N
polt ell,
conk.
niter e lhe
kini
ndeznn
2 Hunducgn.

.

(rcroncdk N
ſe, inlotn
Ig: Coninn
Coem, ſenr
rumlqee
ſende n id
lann ire ¹

md,

tn “
nchid
tpörn
HD
1 Ohr
Wenoe

ſuper feſtis Santtorume. 51I
virtus humilitatis, taliter & adeò ardenter
eandem adamavit, ſibi firmiter propoſuit, ac
copulavit, ut ad humiliandum & confun-
dendum ſe toti mundo ſua peccata revelave-
rit, & quascumque miſerias ſuas nemini
non publicçaverit: utque pariter eas ſcirent
poſteri, ſcripſit omnes in apertis pagellis
confeſſionum ſuarum libri- O qum enor-
miter hic ſuperbias tuas confundit hujus
ſancti viri humilitas! quisquis adeò ſtudiosè
abſcondis proprias culpas, ut nulli morra-
lium quidquam de eisdem notum aut reve-
latum cupias: cupis haberi bonus, cum non
parum ſis malus; ſcates peccatis, pleniſſimus
es habitibus malis, & nihilomimuis vis inter
pios numerari, numquid gratis: Subjectum
cuùm ſis (ut ſcis) impietatis ac iniquitatis: an
I E heæc non eſt plus quàm deteſtanda ſuperbia,
ejus, in quo tanta reſidet nequitia perverſi-
tatis? Confundere, meliora ac ſanctiora
propone, & cum humili Auguſtino te pec-
Puttn un catorem, ſicut verè es, confitere, & ad ter-
40run ram usque pro indulgenria humiliare. At-
ntud. tende ulteriùs, quèòd licet Auguſtinus præ-
ſtantiſſime à Domino foret dotatus ingenio,
ita ut propterea admirationi eſſet univerſo
muudo, nihilominùs dabat ſcripta ſua re-
V 4 vi-

712 Mleditationes
videnda & cenſuranda quibuscunque; ofſten-
dendo per hoc, quàm parum ſibi præſumat
fidere, & quòd neceſsè habeat multorum
informatione., Nunc verò multi, ſcientiis
& doctrinàâ liceèt deſtituti, ingenio parum
acuti, homines bruti & muti, cœci ut talpæ,
ignorantes valdè, vellent attamen ferè ſu-
prà Auguſtinum ſapere: dum plurima de ſe,
& certè nimia, arrogantes, præſumunt: pu-
tantes, quòd nec falli, nec fallere, aut quo-
quo modo errare poſſunt in iis, quæ ſcribunt,
dicunt aut faciunt; ſciant autem omnes,
quicumque de numero ſunt horum, quèd
toties, ah toties! nimia hæc de ſe præſum-
ptio ruina fuerit multorum, & quòd multa
is ſciat, qui ſe parum aut nihil ſcire putat,
ſeque pro ſtolido reputat.
Factus Epiſcopus, licèt invitus Auguſti-
nus, admirabilia ſunt, quæ dixit, ſcripfſit,
quæque pro gloria Dei & proximi ſalute ac
animarum bono perfecit: Etenim hic ſan-
ctior Hipponenſis Antiſtes zeloſiſſimus erat,
ac invictiſſimus, ſcilicet in defendendis fide-
libus, in extirpandis abuſibus, in eliminan-
dis hæreſibus, in ſubveniendo proximis pau-
peribus; ita, ut vaſa ſacra Eccleſiæ vendi ac
conflari faceret, ut in defectu elcëmoſyna-
rum

ſe

unn genle,
(orele, Al

1.

0

Ouammommniben
Celitnenen
. Lvuur
Penitemie
et, Einhet
ihleitrii
nullsn,,
Ulugunnnn

Jſuper feſtis Sanblorum.
rum flebiles, egenos, ac debiles ſublevare,
fovere, ac reficere poſſlet. Utinam! & ho-
diedum in omnium Chriſtianorum, maxi-
mè Prælatorum Eccleſiæ, cordibus hic vige-
ret veræ charitatis ignis, vel ſaltem ignicu-
lus, aut ad mins deſiderium aliquod milſe-
ros adjuvandi.
Præter hunc amorem proximi erat in cor-
de ignivomo (prout depingitur) Auguſtini,
maximus amor Dei noſtri. Fac, ⅛ Eu Do⸗
mine! ut & ego accendar hoc Auguſtini
ſanctiore erga te amoris igne.
Quatuor annis ante mortem ſe hic San-
ctus, totum ab exterioribus expediens, re-
cepit in ſolitudinem, ubi in orationée ac jugi
cœleſtium contemplatione omnem con-
ſumpſit noctem ac diem; & quamvis ſetvus
Dei, poſt Baptiſmi gratiam, per duos &
quadraginta annos ſanctiſſimam duxiſſet vi-
tam, undecim tamen ultimos vitæ dies, poſt-
quam omnibus ingreſtum ſuæ cellæ ſine ne-
ceſſitate prohibuiſſet, in recitandis, de lecto,
pœnitentiæ Pſalmis, in fundendis lachry-
mis, & compungendis peccatis totos impen-
dit, & in facto oſtendit, quod in vita mul-
tipliciter dicere conſueverat: nimirùm quod-
nullus quantumcumque in diebus ſuis viſus
V 5 fue-

514 Meditationes
fuerit virtuoſus, ex hac vita diſcedere de-
beat, niſi pœnitens, niſi lachrymoſus. Ut
peœnitere & ipfſi ſaltem finaliter valeamus
quemadmodum Auguſtinus, ad hoc nobis
omnibus elargiri clementer dignetut gra-

tiam miſericordiſſimus Dominus noſter,

Deus Unus, & Trinus. Amen.
Pro Feſto S. Alexii Confeſſoris.
⸗ MEDITATIO I.
Alexii cœ&ca in Deum obedientia ſan-
&Aitatis ejus procurat initia.
Aexius nobiliſmi civis Romani filius,
A infantiles annos in diſcendis litteris,
bonis, laudandisque tranſegit moribus: in
juvenili ætate conſtitutus, ex voluntate pa-
rentum ad hoc induétus, nuptias iniit cum
filia æquè nobili Romana; ſed ipſa nocte
nuptiarum, Chriſto eundem alloquente, &
ſic ſuadente, relinquit ſponſam intactam,
eamque deſerit, ſicut & domum paternam,
ipſamꝗque patriam propriam; & peregrè,
ad viſenda loca ſacra, proficiſeitur. O verè
arduum Domini alloquium, inexſpectatum-
que neo-ſponſo Alexio conſilium, ipſi pro

dilectæ ſponſæ deſertione datum! ſic drodr
os

nn
CosDonmims
Cirer unnm
ingnun hon
umlehon
do all,

ansphm
mnncan,
innarb,,
rriis: une
fones gunndh
lnCrini⸗
Acelibizannl
rorimunt⸗

Uimmmorl
nho
amenmminl
Illum anrenn
Srbolun 10
. m.l
lkril
allorethu
Wallcelene
Tld mars dor
P, AUniie
ſe Conmint

roldene

tine

—R ſuper feſtis Sanétorum. 515
e — .
iiine ſuos Dominus, quos ad ſuperna miſericor-
Nt . . — è—
In “ diter nititur ducere in ipſos cœlos: probat
i inquam ſponſum, an ſponſam plus diligat,
lbinn . Al . 5 8
n quàm ſe Dominum Deum ſuum? Probat &
AW 1Nen . .
Ruh t nos pariter variè Moderator cœlorum, per
uuuII varia mandata ſuperiorum, quos aliquando
. A

transplantare cogitat in regna æternorum,
leicotet mandatis, non rarò arduis ſatis, affectibus
innatis, naturæque noſtræ non modicè con-
ITAIIO trariis: ſi in caſu tunc cum Alexio inclina-
tiones naturales & naturam ipſam amore
JEſu Chriſti violentemus, ſecuriùs cum ipſo
ad cœleſtia conſcendemus: propoſitum ſu-
per hoc firmius formemus, fœlices erimus, ſi
in formato propoſito conſtantes manemus.
Adverte deinde, quàm Chriſto Alexius obe-
diat promptè: etenim ſine dilatione ingreſſus
cameram ſponſæ, eidem offert ac donat an-
nulum aureum, pretioſumque ,‚ in amoris
ſymbolum, corporale cingulum: & exiens
à ſponſæ thalamo, mutatis in vicino cubi-
culo veſtibus, in ſecreto & ſilentio noctur-
min 1: no diſcedens, cuncta ſua deſerit, & rectiori
kalin Via maris portum petit; ubi reperto navi-
gio, ad navigandum parato ac prompto alto
le committit mari, totus Divinæ innixus
providentiæ. Coœca hæc obedientia, reſo-
V 6 lu-

Danchunn
pruurriuti

ctanedmn,

516 Meditationes
lutioque generoſa, ſanctitatis ejus procrea-
vit ac procuravit initia: ita eſt, & hoc cer-
tiſſimum eſt, quòd unica ſui victoria, non
rarò, quòd quis ſanctus fiat ac evadat, magna
fit cauſa. Nota ulterius, quòd navis hæc
Alexium Laodicæam duxit, qui exinde per
terram Edeſſam petit, ubi omnibus, quæ
habebat, pauperibus diſtributis, vixit per
annos ſeptemdecim mendicatò, ſacratiſſi-
mam Virginem affectu recolens perſeveran-
ter devotiſſimo: ex quo diſces, quèòd ad per-
fectionem aſpiranti, primèò neceſſarius ſit
contemptus mundanorum, ſicut & ipfſius
mundi, deinde amor & pius cultus ipſius
Reginæ cœli; ſi tibi igitur perfectio cordi
eſt, contemne mundum, mundique facul-
tates, illecebras, ac vanitates cum Alexio,
ſitque tibi pariter cordi erga Deiparam pia &
conſtans ſemper devotio.

Pro feſto S. Alexii Confeſſoris.
M E DIT ATIO II.

Latet peregrinus ſub gradibus amore
IJEſaue Chriſti inter ſuos Alexius.
Evelato Edeſſæ Alexii nomine, & qui-
dem ab ipſa Beatiſſima Deipara Maria
Virgine;, humilis Alexius, ut applauſum de-
mam

n
cinethonin
mamünd
Peit,
(oli,
Drionsnncl
nlell,
ellet, uel
Aumſurt,
(uemn dond
adenfunr
Cemenlaetl
ur; Kenegl
iich, Enino
lgunane

NNeA5

menrint
IIm: ql
onmi.
Eſneinten
cior, dr i
niterergt
inml
hln,gin
1a gan

Japer feſtis Santctorum. 517
clinet hominum, Edeſſam deſerit, & Ro-
mam navigio, à ventis eò transportatus, re-
petit, ubi patrem, à quo tamen non fuit re-
cognitus, utpote à quo reſpicitur ut pere-
grinus in oſtiis Tiberinis, ſic utique diſpo-
nente Deo, reperit; & ne alicui gravamini
eſſet, aut eſle deberet, ipſum hunc patrem
ſuum ſupplex exorat, pro receptione in ali-
quem domus ſuæ angellum, eundemque
eadem via pro ſuſtentatione de micis, quæ
de menſa cadunt quotidiè, devotè alloqui-
tur; & ecce Alexius ſtatim exauditur: in por-
ticu, ſeu atrio domũs paternæ, in obſcuram
aliquam camerettam ſub gradibus, qui ad-⸗
huc Romæ ad S. Alexium in ipfius Eccleſia
viſuntur, immittitur, & ibidem à patre per
alios ſeptemdecim annos in continua ora-
tione, cœleſtium meditatione, carnisque
maceratione occupatus, toleratur, ac nu-
tritur: qui interea à domeſticis & exteris,
domum in-& egredientibus multipliciter
S ſine intermiſſione vexatur, & ut ſimpli-
Hin cior, ac vix ſanæ mentis homuncio, enor-
lei miter exagitatur; quæ omnia autem Alexius
ipſe in multa & ſancta ſuſtinet ſanctiùs pa-
tientia, gaudio ſpirituali, ac cordis læti-
tia. Sed attende, quèd hæc opprobria
L 7 exi-

Pyjffirer nd

4

Belul

518 Meditationes
cxigua erant in comparatione tormenti,
ſeu preſſuræ cordis hujus magni ſervi Dei,
quam ipſi cauſabant quotidianæ lachrymæ
matris ac ſponſæ, à ſe deſertæ, quas mœſtiſ-

ſimas ſemper in e-& regreſſu domũs obſer-

vabat, cô quòèd nullibi reinveniri aut re-
periri poſſet Alexius: nihilominùs hic
ſanctior Chriſti Athleta in propoſito firmi-
ter perſtitit, & ſenſum omnem carnis, af-
fectumque innatum ſanguinis conſtanter
vicit; idque per affectum majorem, quo-
ferventiſſimè ferebatur in Dominum JE-
ſum Chriſtum, mundi Salvatorem; ex quo-
& factum eſt, quòèd nunquam hisce, tan-
toperè licèt afflictis, ſe recognoſcendum
dederit. O quanta hæc eſt generoſitas!
quanta, fragilioris etſi cordis humani, hæc
eſt firmitas ! tandem mortuum, & gloriã
cœleſti donatum, miraculosè univerſæ
Romæ, totique mundo patefecit Dominus
Alexium: in ipſoque omnes, tum Reli-
gioſos, rum ſæculares inſtruendo, quèòd
ad dignè ſequendum Chriſtum, debea-
mus carni & ſanguini quemcunque amo-
rem negare inordinatum, & ſoli DEO
omnem cordis noſtri ſacratiorem conſe-
erare affectum; qui enim amat patrem vel
ma-

matlenh.:
me, non e
Gnetttonn
uplumach

Gedit, uen
gelo⸗
DIo Kelo

6ronn
ID

(Ma frel
Wlſerai

4
üan 1
Unddan
more ciſen
Tleömendtin
uurum nirin
Vleinomomn
chrtuliti
lumeſdhn
Hin, u
mapnibeb z
hoe Cle
inn iyen

H lber

ſuper feſtis Santtorum. 519
matrem ---- aut uxorem--- plus quàm
me, non eſt me dignus: qui autem reli-
querit domum ---- aut uxorem,--- cen-
tuplum accipiet, & vitam æternam poſſi-
debit, ait æterna Veritas in SS. ſuo Evan-
gelio.

Pro Feſto S. Claræ Virginis,
Sororum Clariſſarum fundatricis.
MEDIIATIO I.

Clara praclara puritatis Angelica
conſervatrix, & rarion caſtitatis
amatrix.
Podquam D. Virgo Clara cor ſuum Do-
mino Deoconſecravit, nunquam illud
amore cujuscumque creaturæ profanavit.
Ideò meruit in morte viſitari à turba mul-
tarum virginum, & Regina ſeu Virgine
virginum omnium, quæ & ipſi miræ pul-
chritudinis magnæque pretioſitatis pal-
lium & ſedibus ſuperum donavit: quo &
ipſam, quà ſponſam dilectiſſimi Filii ſui,
magnificè adornavit, addens clarâ voce
hoc S. Claræ elogio: Hæc f’dem Filio meo jn-
ratam, in finem uſque ſervavit illibatam.
Hic, ſuper hiſce meditando, geprſenia
115b1

520 Meditationes “ D
tibi Filium Dei mentaliter, & attende, lechenetyn
quid Matth. 22. Saducæis Dominus noſter (gecnnihen
ſe interrogantibus, & ſcire cupientibus, M- an
cujus futura ſit uxor, in vita ventura, quæ cgradaßuin
ſucceſſivè hic ſeptem habuit viros, attende., cotplinmn
inquam, quid ipſis reſponderit, perquàm ibimint,
diligenter ſcilicet: Post reſarrettionen ne- (dkeyilt
que nubent, neque nüubentur, ſed erunt ſiout An- ſtus
geli Dei: Adora anima mea hoc ſapientiſ- Cichsceint
fimum Salvatoris tui reſponſum, & conſi- ierilunon
dera ulteriùs, quèd, ut imitari valeamus ſenſis ihin
ex nune puritatem vitæ futuræ, omninò Qmunt
neceſſarium ſit, ut in tantum Hc humilie- ubis, ni
mus carnem noſtram ſeu corpus, donec diem, 4
nullos ampliùs ſentiat aut habeat ſenſuales
motus: ut e uſque purificemus imagina-
tionem, donec nihil ampliùs nobis repræ-
ſentet, quòèòd poſſit labefactare puritatem: bon
& ut taliter animas noſtras cum Deo unia- Elonepnnin
mus, quod nullum ampliùs affectum in- (e homine
ordinatum pro creaturis, imò nec nobis qlin nifun
iplfis habeamus; ſed unice Dominum inmundon
Deum ex toto corde amemus ac diligamus. kerent homn
Quia autem hoc in praxi, quam diu in hac cttanlemti
miſera terra degimus, valdè diffcile eſt, vlanon
hinc & Filius Dei divulgataà hüc doctrinâ Iuſclu g
addebat: Qurpotest capere, capiat; & con- Detentzcon
2 cinnin

Jſuper feſtis Santtorum. 521
ſequenrer, ut videtur voluiſſe annuere, ad
executionem procedat.
Hic examina & reflecte te, in quali
gradu puritatis invenias te? Eſtne caro ſeu
corpus tuum tibi continuò pœnale? Eſtne
tibi animus, quèd illud audeas mortifi-
care, in quantum neceſsè eſt, ut verè ca-
ſtus (ſeu caſta) valeas perſeverare? Et quid
dicis de imaginatione? Quomodo & qua-
liter illam gubernasin occaſionibus, dum
ſenſus inopinatèò tibi impura ſuggerunt?
Quomodo re habes in ſubitaneis tentatio-
nibus, an hisce quandoque non in-aut
adhæres? An ſimilibus hic & nunc non
præoccuparis 2 Eſtne cor tuum perfectè
DEO unitum? Eſtne ſoli DEO & unicè
adhæ ſivum?
Ah Domine! adulamur nobis ſuper poſ-
ſeſſione puritatis, cùm ſola recogitatio pu-
dore homines fuffundat impuritatis: &
quàm rari ſunt, qui corde mundo in hoc
immundo mundo vivunt! ſi oculis pa-
terent hominum omnia, qui intùs fiunt,
ac tranſeunt in mortalium anima, quanta
& qualia non detegerentur extravagantia!
Tu ſolus es Domine, cujus oculis ſolùm
patent hæc omnia, interioresque phanta-
ſiæ, inania ac turpia ſomnia. »

5722 Meditationes
Aſt, mi optime Deus! ſi permittis, ad
humiliandos nos, quèd hic patiamur in-
firmitates corporis, & miſeras ſequelas
peccati originalis, ſaltem non permittas
nos commaculari peccatis ullius impuri-
tatis; ſanctiùs enim tibi promittimus de
futuro fugere quaſcumque periculoſas oc-
caſiones, corporis commoditates, ſeu ille-
cebras omnes illicitas adhærentias, lectu-
ras, univerſasque reffexiones, quæ capa-
ces eſſent in impuritates nos præcipitare:
corpus dabimus mortificationi, animam
verò tuo ſancto conſecrabimus amori, ro-

gando cum Pro pheta: Cor mundum crea in
me Deus, Pſalm. 50.

Pro Feſto S. Claræ Virginis, Cla-
riſſarum Matris,
MEDITATIO II.
De in -& exteriori monialium olau-
lura Clariſſarum.
Lauſura, quam obſervant moniales
+ !Keligioſæ, quæ profitentur primam
Regulam S. Claræ, adeò ſtricta eſt & auſte-
ra, quòd nihil ſimile habeatur in tota Dei
Eccleſia: quid quæſo judicandum eſt de
zelo hujus ſanctæ matronæ, quæ ſe primam
omnium

Ormmmümudh
cleudene
er , I
cgitum,i
ſotorinh ſe
Doktenunn!
tia Cuammn
Chjuseumgee
Uravenb
in- umerete
E conſen
clinſur ene
elehelgol
inir nocun
(Alinutenr
nmn Al
cdlen,
Vetclauen
lemn: Lienin

Gnn imi

omnidugi

keclioniblg
Conſerret;
chimtonez
in conttarin
Rachit
Uolblle

Juper feſtis Sanbétorum. 523
omnium recludit in monaſterii clauſtrum,
à claudendo ſic dictum ac derivatum, ita
ut ex eo nunquam ampliùs meditaretur
bire Aitum, ita ur nullius impoſterùm, præter
anzk, ſororum, vellet intuitum, ita ut nullius niſi
, poſt cratem ligneam, & quidem in præſen-
tia duarum ſuarum ſororum, admitteret
cujuscumque alloquium.
Ut autem benè capias quidditatem tum
in-tum exterioris clauſuræ, benè & atten-
t& conſidera eſſentiam utriusque: Praxis
clauſuræ exterioris eſt virtus heroica pro-
feſſæ Religioſæ ſororis, per quam renun-
tiatur quodcumque jus habitæ libertatis;
ſed virtus hæc perdit omnem ſuum ſplen-
dorem, & degenerat in vilem & ſervilem
coactionem „ ut primúm non comitatur
per clauſuram, certè ſanctiorem, interio-
rem: Etenim hæc eſt, quæ ipſam animat:,
Uuimnim quæ ipſam ſuſtinet, quæ cor humanum
Geken. omnibus quibuscumque commerciis & af-
fectionibus humanis clauſum ſubtrahit &
conſervat; quæ omnes quascumque ma-
chinationes, adulationes & perſuaſiones
in contrarium pedibus, amore ſolius Spon-
ſi Eſu Chriſti, ob ſervandam fidelitatem
inviolabiliter, conculcat: per hanc enim

ſpon-

724 Moeditationes
ſponſa Dei aſſimulatur horto concluſo, ex
quo ſolo ſolus ſponſus colligit, & colli-
gere habet flores & fructus: aſſimulatur
fonti ſignato, cujus aquas nihil poteſt, aut
reddere valet turbulentas aut turbidas, in-
tellige cogitationes, ſenſus aut hominis
motus.
Hic pro bono tuo te reflectes, quòd &
mundus habuit homines Religioſos, qui
clauſuras obſervavêre ſtrictè fatis interio-
res; ſed dicito mihi, qualiter nos easdem
obſervamus inter Religionis & cordis no-
ſtri parietes? An non quandoque deſide-
ria noſtra effuſa ſunt ad exteriora?: An non
anwiè hic & nunc quæſivimus, aut requiſi-
vimus commercia mundana: An non cum
ſexu altero, ſic ſuggerente pervers natu-
râ & dæmonio: An non æſtimavimus illos
vel illas, qui ſimiles præ ſe ferebant habi-
tudines malas? Fuimusne poſt tales exte-
riores converſationes in pace, vel turbine?
In indifferentia, aut anxietate: Eramuũsne
poſt hoc inclinati, ut prius, pro es ercitiis
ſpiritualibus, obſervantiâ & Regularibus?
Stetimúsne in obligationibus erga Deum
cum eadem certitudine & ſolitis devotio-
nibus ut priüs? An non viluit in nobis
amor

mot &
Kars:
Donin
Cconditoren
a0n Viren,
I mlllee
in eo ninl n
wetlaſl,
Pedibueſelen
ineipioſlſec
rcalionezcel
ler lleim,
lenn, 4 ann
ure, Eelini
ſnlutungte ſe

Voe, INNdn
ids hon en
elen, ſhi⸗
gunmelmt
Ieheinn, an
Unholugt
Y ino 100 mno
ſolo ne torun
üllndluman
F lonen Anin
Muntio, X I

Aein
lun

8

Juper feſtis Sanbtorum. 525
amor & æſtimatio ex poſt Religioſi
ſtatus? ⸗
Ah Domine! tu meliùs, quàm ego, nòſti
conditionem mei ſtatůs; Etenim neſcio,
an vivam, aut mortuus ſim mundo? An
tu mihi plus quàm mundus placeas: An
in eo nihil mihi præter te arrideat?: Mo-
menta ſunt, in quibus omnes creaturas
pedibus vellem conculcare, ſed me ipſum
incipio ſuſpectum habere, dum non ceſſo
occaſiones deſiderate & quærere, ut vi-
dere valeamam, & videri, ut placere va-
leam, & complacentiam invenire, æſti-
mare, & æſtimari. O Domine! amove à
me quascunque periculoſas, tibi non pla-
citas, & malas occaſiones. Etenim reſol-
vo me, quò d in tota vita mea easdem am-
pliùs non requiram; ſed declinabo ut
peſtem, fugiam ut mortem, deſpiciendo
quorumcumque hominum conditionem,
reſpectum, aut ſortem: tu enim mihi ſo-
lùm ſolus ſufficis, qui me tibi totum Di-
vino tuo amore vendicas, ac devincis:
volo me totum pro te recolligere, nec
ullam aliam ampliùs quâm pro te ſpecula-
tionem admittere: & ſic hisce cunctis re-
nuntio, & Te ſolùm & unicè deſidero;
hinc

nnende

526 Meditationet
hinc cum Pfalte exclamo Pſal. 54. Quis
dabit pennas ſicut columbæ? Volabo &
requieſcam. Amen.

Pro feſto S. Felicis Confeſſoris,

pauperis Capucinici Collectoris.

MEDITATIO I.
De obligatione mendicandi Reli-
giosé F.
Anctus Confeſſor Felix ortus eſt Canta-
lacii in Italia, poſtquam profeſſus eſt
fratrem laicum apud PP. Capucinos, miſ-
ſns eſt in ipſorum Conventum Romanum,
in quo & vixit uſque ad annum ſeptuage-
ſimum ſecundum, in multiplici praxi fer-
ventioris orationis, jejuniorum, diſcipli-
narum, vigiliarum, & multarum aliarum
diverſi generis mortificationum. Officium
ipſius ordinarium fuit collectura Eleémo-
ſynarum, quod per quadraginta annes
cum magna devotione, debita humilitate,
& patientia admirabili continuavit: dum
autem pro dicta functione exiret & Con-
ventu quotidie, ſolebat toties quoties con-
ſorti dicere ſuo: Eja frater mi chariſſime,
Roſarium habeto in manibus, oculos in
terram demiſſos, ſpiritum verò elevatum
in

ivere
cummſtante,e
Uinndcoleti⸗a
Rome zano
0Onagelnot
Gos etd

ſelicisteconta

Nonc, nedia

leptelanb
lem, Olninſ⸗
Pyangelimen

n, tel, en

mnlune u
Uenge, .
nalncle i

eleenoſſt

libis idi
leinoßne
poraneen
Ule, inqno
eipoſſunt Pr⸗
altch ne
leunſtantig
lniibus lel
nan Nn
mnin ne

m 8

And ſe
60
letone
Mrncie
III
altnd i,
le

thi in u

Jſuper PFeſtis Sanbtorum. 527
in ipſos cœlos. Hæ ſunt in effectu tres cir-

cumſtantiæ, cum quibus hic Sanctus con-

tinuò collecconem fecit eleémoſynæ. Eſt
Romæ anno milleſimo quingenteſimo
octuageſimo ſeptimo mortuus, inter San-
ctos verò à Domino Papa Clemente XI.
felicis recordationis, relatus Anno 1712.
Nune, meditaturus hanc materiam, tibi
repræſenta D. Eſum diſcipulis ſuis dicen-
tem, dum ipſos ad prædicandum S. ſuum
Evangelium emitteret: Wolite portare au-

rum, vel argentum, neque in zonis as, - - -

manducate, quæ apponuntur vobis, Matth. 10.
Attende, quèd per hunc textum Dominus
quoscumque diſcipulos ſuos pauperes re-
bus fecit, & mendicos conſtituit, & de

elecmoſynis vivere voluit, ut ipſos in vir-

tutibus ſublimaret: Etenim occupatio
eleëmoſynæ conquirendæ primum, poſt
laborem, exercitium eſt paupertatis Evan-
gelicæ, in quo & plurimæ virtutes practi-
cari poſſunt præcipuæ; quod ut fiat, ne-
ceſsè eſt, ut in eodem ſpiritu & eisdem ferè
circumſtantiis S. Felicis fiat; hiſce enim
& ſimilibus deficientibus exercitium adeò
ſanctum vix non degenerabit in vitium,
vix non in mendicitatem trivialem deli-
catam

528 Meditaätiones
catam & avidam nimis, plenam laqueis,
ac præcipitiis: Etenim quantis differenti-
bus tentationibus ac probationibus non
eſt expoſitus quotidiè eleémoſynarius Re-
ligioſus? Cui inſidiantur vituperia & lau-
des, opprobria & chariſmata, mentis
evagationes, & aliæ omnis generis habi-
tudines & pericula. Hic ſi mendicus Evan-
gelicus aut collector es Religioſus, atten-
de, qualiter & quibus ex motivis motus
fueris in quærendis hucusque eleemoſy-
nis? An non quandoque in hoc obedien-
tiæ genere te oppoſueris? An officium hoc
ex cauſis particularibus, & merè humanis,
non exquiſieris? An ſpiritum internum,
durante hoc exercitio, conſervaveris?
An modeſtiam Religioſam & neceſſariam
in omnibus occaſionibus habueris? An in
mendicando importunitatem & negligen-
tiam vitaveris? An eleemoſynam cum
debita æſtimatione receperis? An ejusdem
denegationem miti animo ſuſtinueris? An
exprobrationes, an injurias cum patientia
admiſeris? An non ſis vanè gloriatus, quòd
plus aliis quæſtuaveris? An non velatatio-
ni, dum paucis donatus es eleémoſynis,
te tradideris, non eſt operæ pretium cir-
cum-

cuypite eamnn
Anomnuhee
Obonmne
in⸗ Centelnu
aber aiein
oc enin
Iint ac afkut
bricatugenee
las, N E
celitrezheg
Ummate fnnn,
(amiNance ⸗

(ccomnuli,

moblrinl
ludun
Dolnt Ad
Tradicee, 8
nufieto, l
(lmimia
(urmangst

ian e ſuper feſtis Sanczorum. 529
Uern cumire, eamus ad bonum amicum? &c.
An omnia hæc ad gloriam Dei retuleris:
O Domine mi! nullus mortalium hasce
in-& externas ſcit pugnas, niſi qui in hoc
habet experimentum. Ideò non miror,
quòd antiquiores Anachoretæ non miſe-
rint ad civitates, ad divendendas ſuas fa-
bricatas reculas, v. g. ſportulas, corbecu-
las, &c. & ſublevandas conventüũs ſui ne-
ceſſitates Religioſos, niſi Religioſos con-
ſummatæ virtutis, ſeu optimos. Oquanta
examinanda habet collector Religioſust
hec omnia ſcio, à Domine! & eorum non
ſum oblivioſus. Eapropter reſolvo me r.
quèd nunquam pro collectore me velim
prodncere. 2. Si juſſus fuero, non con-
tradicere. 3. Si ad officium hoc deſtina-
tus fuero, quèd totis viribus S. Felicem
velim imitari. Exurge Domine Deus, exal-
tetur manus tua, ne obliviſcaris Paupe-
rum, Pſalm. 9.

X X X

X X*

2 Pro

53 Meditationes
Pro Feſto S. Felicis Confeſſoris.
MEDIITIATIO II.

De ſtyiritu paupertatis Evangelicæ,
quem S. Felix conſtanter poſſedit
. feliciſſimé.
Anctus Felix in tantum adamavit S.
Evangelicam paupertatem, quòèd non
ſolùm omnem domũüs paternæ reliquerit
ſubſtantiam ac proprietatem ,‚ſed & mun-
di totins poſſibilem poſſeſſionem: etenim
nihil volebat in mundo pro ſe aut fratribus
ſuis D. Felix, niſi quod ipſi tribueretur ob
IEſu amorem per ſauctæ collectionis ſeu
mendicationis exercitium.
Antequam meditationem tuam hic
exordiaris, imagina tibi Salvatorem in
monte ſedentem, circumdatum diſcipulis
ſuis, eosdem docentem; accede & tu, au-
di Divinum hunc Magiſtrum, de perfe-
Gtione altiſſimè & ſapientiſſimè ſic inter
alia diſſerentem, Matth. 5. Beati pauperés
ſpiritu, quoniam ipſorum est Regnum cœlorum.
Expende deinde, quèd .
Sicut ſpiritus divitiarum conſiſtit in eis-
dem cum ardore deſiderandis, cum gau-
dio poſſidendis, & timore ſuper illit hen⸗
en-

endszin
In cergune
tolennt
unm, gel
tane, e
Pineniik B
paupenbuz⸗
beräliurnn
(elſindbenell
tirum ab kie
Uumn, is Flfi
ſits neellut
Aisomnihnz,
,Min
ſet Kommull
Pemumxrt
00O Eniner
cum Chitop
Kel, glit,

4

eteonn hae

uminnd nut
.
qne ctam,
ülſinenae,
eg, Gim o

Aunnt .
Juper fæſtis Sanklorum. 531
dendis; ita ſpiritus S. paupertatis conſiſtit
in ea exquirenda cum ſincera ſollicitudine
Puimtd he S tollerantia voluntaria incommodita-
Gnnm tum, quæ ſolent derivare ab ipſa paupcer-
uiße. tateé, quæ omnia ferenda ſunt læta cum
patientia & recuſatione ſolatiorum, quæ
pauperibus obvenire poſſent ex nimia li-
beralitate proximorum, ſeu bonitate ex-
ceſſiva bencfactorum. Quisquis habet ſpi-
ritum ab hiſce veritatibus benè penetra-
tum, is vivit contentus, etiam in mediis
ſuis neceſſitatibus, felicior eſt in ſua vita
aliis omnibus; cujus ſignum eſt eviden-
tius, ſi ſibi in ſuo ſtatu multùm compla-
ceat, & cum nullo alio etiam quocumque
permutare prætendat: tandem certum eſt,
quòd finaliter in recompenſam laborum
cum Chriſto poſſidebit regna cœlorum.
Sed, quis, quæſo, ſibi audeat promit-
tere regna hæc cœlorum de iis, qui in ſe
continuè nutriunt, ſentiunt, experiun-
turque etiam vehemens deſiderium mino-
ris ſuſtinendæ, aut practicandæ pauperta-
tis, quàm modè ſentiant aut practicent:
An non cum gaudio nimio recipimus, quæ
nobis aff- aut offeruntur pro ſublevandis
neceſſitatibus? An non ſumus nimis ſol-
2 liciti

Mie i
UIin

e d,
⸗

532 Meditationes
liciti in ex-& conquirendis, & fortè cum
exceſſu & præ judicio aliorum pauperum,
eleemoſynis? An non in impatientiam
abripimur, dum eleemoſyna danda dif-
fertur? An cor noſtrum inſuper non ha-
buit quandoque murmur internum? An
non ſumus aliquando deſuper conqueſti⸗
O, ſancka ac ſaluberrima paupertas!
quàâm pauci ſunt, qui te oculis §. Franciſci,
§.Claræ, & S. Felicis reſpiciunt! ésne no-
ſtra chariſſima, ſicut eras ipſorum aman-
diſſima: O quàâm nos confundit zelus pa-
tris noſtri, matris noſtræ, & fratris noſtri
S§. Felicis! O anima mea! ô⅛ cor meum! in
quantis me reprchendis ſuper hoc puncto
erfectionis? .
Solve Domine, ah abſolve cor meum
ab omnibus terrenis !redde me alienum ab
omnibus commoditatibus corporis, ſanctæ
paupertati contrariis; ecce, Domine Deus,
ex animo ſanctè tibi ſpondeo, quèd dein-
ceps ſolis iis me contentare velim, quibus
mihi paupercula noſtra ſubminiſtrabit
Religio: reflecendo me non rariùs, quèòd
cum paupere Chriſto, qui mei amore pau-
per fa ns eſt, & ipſe pauper factus ſim ex
voto ſanctius tibi promiſſo, qui paucis quà
pau-

Puuher cn
uu
uls, enete

imennn
lo Nl
II

Seprenn

4 Nundne
ler wo

tenunr nt

eim, Epe

eline

Juper feſtis Santtorum. 533
pauper contentari debeo, & multis, quà
talis, carere habeo. O patriarcha pauperum!
8. Franciſce, nos pauperes, cum D. Felice,
fac ſpiritu, conſortes redde ſuperum ereptos
ab interitu. Amen.

Pro Feſto S. Petri Apoſtoli.

MELDILIALILIOI.
Stetit firnus Petrus, Eccleſiæ factels

Vetra.

Rundinem vento agitatam muliebri ſci-
licet voce dejectum Petrum levavit, &
elevavit Clementiſſimus Deus in petram ſo-
lidiſfimam, inconcuſſam & inexterminabi-
lem, ut primum habuit obedientem: ex
tunc enim dixit ei aliud nomen, ut qui antea
Simon, nunc vocaretur Cephas: Tu es S1-
mon, tu vocaberis Cephas, id eéſt, Perrus,
& ſuper hanc petram ædificabo Eccleſiam
meam, & portæ inferi non prævalebunt ad-
verſus eam: firmitatem iſtam verificaârunt
tot præcellæ navim Eccleſiæ verberantes, tot
perſecutiones ſponſam Chriſti invadentes,
tot adverſitates, perverſitates, hæreſes & ty-
rannides petram Petri impugnantes, qui
nullo harum inſultu fractus, ſed animoſior
. 3 ſem-

3

534 Meditationes

ſemper eſt factus; opitulante & confortante
eum ſic Divinâ gratiã, quâ eum nondum
firmatus & confirmatus eſſet, Deum ſuum
trinà negatione confudit in reſpectum ho-
minum, & à muliercula oſtiaria tremefactus;
poſtquam autem in Feſto Pentecoſtes virtute
Spiritůs Sancti ex alto fuit indutus, abiit
omnis timor, & prodiit in forum Petrus,
nomen Domini ſui Eſu Chriſti manifeſta-
turus mundo, & ſermonem ſuum miraculis
confirmaturus, ſigna faciens, & ſic in verba
prorumpens, ſcilicet: Oportet Deo magis
obedire, quàm hominibus; &, quomodo
poſſumus ea, quæ vidimus, & audivimus de
verbo vitæ, non loqui? Ad tantè latis ex-
tendendas veritates Divinas per univerſum
Orbem diſceſſit eroſolymis, & conceſſit in
Samariam, ut exinde totam doceret Ju-
dæam, quà doctrinis jam illuminatâ perrexit
in Pontum, peragravit Galatiam, viſitavit
Cappadociam, intravit Aſiam, circumivit
Bythiniam, & undique jecit Evangelicæ fidei
cum ſemine & fructu fundamenta, Sacer-
dotes initiando, & Epiſcopos conſecrando.
Pervenit tandem Antiochiam, ubi fixit &
ſtabilivit perſonali ſua Septennali reſidentia
primam Chriſtianitatis Sedem, ita ut Aruta⸗
cheni

4
Orüffnin

ſeptenio d

delumoo
man

e

mumcumO)

Ctlone Nexot
Pcdinn, &

1 zpte 1l

Gh,
Goren Ne
oorenimn tin
Nonine vitun
Deri ezen
n, I i

ſuper feſtis Santtorum. 53 F
cheni primi fuerint Chriſtiani vocati: elapſo
ſeptennio & ſubſtituto in Antiochenam Ec-
cleſiam novo ſucceſſore Epiſcopo petit Ro-
mam, quam univerſalis Eccleſiæ Matrem &
omnium Eccleſiarum caput inſtituit, fundat,
ſtabilique ſuâ ad longos annos manſione
confirmat, atque in ea & ex ea plurima pa-
trat miranda; mittit enim S. Marcum Ev an-
geliſtam ad fundandam Eccleſiam Alexan-
drinam; confundit Simonem Magum, va-
riosque Apoſtolicos viros ad Evangelii præ-
dicationem dimittit; donec tandem & ipſe
D. Petrus edicto Claudii Imperatoris Roma
pellitur, & Jeroſolymas progréditur, ubi
in Concilio decretoriam dicit ſententiam
Apoſtolis, & Ægypto, Africà, aliisque ter-
ræ partibus denuòô poragratis revertitur Ro-
mam cum S. Paulo, ac ibidem juſſu & perſe-
cutione Neronis carceri mancipatur, flagel-
lis cæditur, & pedibus in altum tractis cruct-
figitur, capite in terram dimiſſo, non judicans
condignas hujus ſæculi palliones ad futuram

gloriam & perfectam imitationem Chriſti;

amor enim timorem vicerat, & pro Chriſti

nomine vitam ponere perſuaſerat. Ex quo
D. Petri exemplo noſtrum colligimus tepo-
rem, qui minimas perſecutiones contendi-
, 4 mus

536 Meditationes
mus evadere, & paſſiones effugere; ac pro- &obiuuüin
inde ad diſcipulatum amoris Divini nequi- wunmmoonin

mus pertingere. Ah! miſerere Domine no-
ſtri, & ſolius charitatis tuæ incendio nos
concrema;, ut in ſervitio tuo vires noſtræ

conſumantur, & novo ardore conſummen-
tur. Amen.

MEDITATIO II.
Pro commemoratione S. Pauli bunii
Apoſtoli. Eicſhnmiri
Ex Saulo Paulus fiet, quem Pauli Uilohos I

üIitcnn

.

lus, Ppoſtea Paulus dictus, intulit Eccleſiæ
Dei, cui juratus exiſtebat hoſtis, ut minas &
cædes in diſcipulos Domini ſpiraret, deva-
ſtando Eccleſias, viros ac mulieres cuſtodiis

. SS” . beltas ict,
vintutes imitari non piget. lemnemie
NArrent nobis Jeroſolyma & Damaſcus ſnent,
E½Nad horrorem perſecutiones, quas Sau-

la nontult.
& catenis injiciendo, morte variâ varios af- , un
ſiciendo, Stephanum enecando auxiliis ſuis, ehlrniter
& ita judaizando populis, ut ſuprà modum inng Ko
eſſet perſecutor Chriſtianitatis, & aborti- ubdicerep
vum ſe ipſum poſtea profiteretur; quando kaumſi,
propè civitatem Damaſci Divinâ luce per- ſln⸗
fuſus, & Chriſti apparentis in via voce pro- müme
ſtratus, ad fidem autem Chriſtianam ctectun ind, HRM

4 4. e 1
liſt in

lete,uv he,

Jſuper Feſtis Sankllorum. 537

& ab Anania fuerat baptizatus, ac ab eodem

mutato nomine Paulus nominatus: ex tunc
mutavit cum nomine mores, cum fide vitam,
& cum profeſſione famam, ut qui antea eſſet
Chriſti inimicus, jam Apoſtolus fieret, &
Apoſtolorum alter Princeps; utpote qui va-
rias in Arabiam, Syriam, Ciliciam, Derben,
Lyſtram aliaque loca peregrinationes per-
egit, variis piis viris Barnabæ, Silæ, aliisque
ſe adjunxit ſocium; varios genuit Evangelio
Epiſcopos , Timotheum, Titum & cæteros;
eſtias vicit, corpus abſtinenriâ, ciliciis &
aliis pœnitentiæ operibus domavit, cœliba-
tum ſervavit, abſtemius fuit, terras & pro-
fundum maris tentavit, miracula plurima
edidit, aliaque multa converſus fecit, quæ
ſoli gratiæ Divinæ attribuit, dicens: Gratia
Dei ſum id, quod ſum, & gratia ejus in me
vacua non fuit. Cogimur quidem & nos fa-
teri, quòd gratia Dei ſimus, quod ſumus;
ꝗquòd gratiis excitemur, adjuvemur, præve-

niamur & confortemur; ſed & utinam cum

Paulo dicere poſſemus : Gratia Dei in nobis

vacua non fuit, otioſa non fuit, inanis non

fuit, ſed cooperatione noſtràâ perfecta &

conſummata fuit, quæ ſola eſt noſtra glo-

riatio, & certa animæ ſanctificatio ac ſalva-
5 tio:

538 MWeditationes

tio: quemadmodum ſola gratia Dei effecit,
quèòd S. Paulus humilitatem fuerit tantam
ſectatus, ut minimum Apoſtolorum & Apo-
ſtoli ſe nomine reputaverit indignum. Hæc
gratia Paulum inſignivit, & confirmavit in
charitate Dei & proximi, ut totum ferè
mundum decurrerit, in omnium ferè corda
fidem plantaverit, aut erroris ſaltem ſuſpi-
cionem infidelibus cunctis impreſſerit; hæc

gratia inexplicabiles mitigavit angores, quos

S§. Paulus in arida & mari, in invio & in-
aquoſo, inter Judæos & Gentiles, à falſis
fratribus & peregrinis, in foris & vinculis
perpeſſus eſt, & devicit cum patientiæ glo-
rioſifſimæ victoria, & innumerarum ani-
marum lucro; maximum reputans lucrum,
capitis ſui pro Chriſti fide diſpendium, pro
quo & capite plexus & vità exutus eſt, meri-
tis & annis plenus, prout prodigia poſt mot-
tem viſa, & Romæ adhuc recentia indigi-
tant. Ecce Chriſtiane mi, exemplar virtu-
tum & ſpeculum Chriſtianismi in converſo
Paulo: conjice & tu oculos in Saulum, qui
Saulus forſan es, ſed & attolle oculos in
Paulum, ut Paulus fias, in charitate, patien-
tia, humilitate, doctrina & exemplis me-
lioris viteæ; ejus enim doctrina & Divinæ
Epi-

IID
Mawdae 1
Mifecrie
Ypnid
.
Goc Doit
riitcwoqte
or dtnunch

cgeret, ſl D
unl & lolchen
MlreraFilha
Uluter akiliofu
l, & aum eo⸗
Denri: etancit
UUUumaingo
rolnn Molr
Der arpo.
kangelun
Azennn certio
B
le ann Cnrl

nin

ſuper feſtis Santtorum. 939
Epiſtolæ noſtris ſunt norma moribus &
diſciplinæ. *

Pro Feſto Aſſumptionis Bea-
tiſſimæ V. Mariæ.

MELDIIAIIO&ñ) I.

Mundanz vitæ valedicas, ut cum
Maria cæœlum conſcendere valeas.

E* ſuperioribus meditationibus eluceſcit,
quèd Deipara, terræ cœlique Reging,
fuerit quoque poſt unigeniti ſui Filii in cœ-
los aſcenſum diſcipulis Domini relicta Ma-
giſtra & Marer dilectiſſima; quæ eò uſque
inferiori huic mundo ad doctrinam & ſan-
ctitatem data eſt, donec Eccleſia in fide jam
adultior facta, lacte non amplius materno
egeret, ſed ab aliis Apoſtolicis viris propa-
gari & ſolidari poſſet; unde tunc Divina
Mater à Filio ſuo petiit carnis vinculo diſſol-
vi, & cum eodem Unigenito in cœlis col-
locari: exaudita igitur eſt pro reverentia ſua
piiſſima Virgo, & ab angelorum mille mil-
lenorum multitudine circumdata, meruit
per angelum de mortis ſuæ ac ſui Filii ad ſe
adventu cerriorari, ac tandem diſſolvi, &
eſſe cum Chriſto, corpore glorioſa; fuit
6 au-

540 Meditationes
autem beatiſſima anima à corpore ſaeratiſſi-
mæ Virginis per triduum ſeparata „ Ut tri-
duanam imitaretur Chriſti ſeparationem,
quo decurſo per angelorum miniſterium
corpori eſt denuè aſſociata, & und cum eo
in cœlos deportata. Diſce, ô anirna Chriſtia-
na! diſſolutionem partium tuarum pi præ-
Paratione exſpectare, & nec mortem horre-
re, ut cum Chriſto eſſe poſſis; aſt noli ni-
miùm æſtimare carnem propriam, ſed cura
totum te dare Deo, ſi totus cum Deo cupis
jubilare, regnare & æternaliter glorificari.

MEDITATIO II.
Pro Feſto aſſumptionis B. V. MariĩY.

Vis exaltari, & in cælis coronari diſco
in terris cum Maria humiliari.
PR cæteris virtutibus frequentior in hu-
jus opuſculi decurſu mentio fuit humili-
tatis; eſt enim hæc fundamentum virtutum
omnium, imò ipſiusmet ſanctitatis, & à San-
ctis omnibus miro conatu exercita . præſer-
tim ab ancilla Domini, humillima illa Divi-
na Matre Maria; licet enim hæc inter ſydera
glorioſior cunctis elevaretur, à cœlis ipſis
aſſumeretur, inter Sanctorum agmina &
feſtiva gaudia deportaretur, ac totius cœleſtis

Cu-

cningint

AMeuinkk
mmet anchihn
lekenlhonnn
tumen lyen,

ſstamenanin
Dellum Medn
Gatenneclth
ſeeſt,
Elelglenta

ndenm anli

Donnb
argelonmgten
emembromnn

relliner e

uhmblarorezte

t, Aletan

Unsclclt

Cdnnt, E
U. Pi⸗ ingu

rlan

ſuper feſtis Santkorum. 541
curiæ aggratulatorias exciperet ſolennitates,
applauſus & jubilos, ac denique ante ipſius-
met ſanctiſſimæ Trinitatis thronum conſti-
tueretur, omnibus cœlicolis veneranda; hanc
tamen ſupercœleſtem pompam, celſitudi-
nem & majeſtatem decentiſſima decorabat
humilitas Virginis exaltatæ, ut licèt ſederit
ad Deitatis infinitæ Triclinium, internæ ta-
men ſubmiſſionis ſemper gerebat officium:
ſtetit auguſtiſſima hæc ad dexteram Filii, cu-
jus tamen animus cupiebat ſemper eſſe ſca-
bellum pedum ſui Unigeniti: coronam &
diadema geſtabat in capite, Sole fulgidior,
& ſtellis ſplendidior Maria; ſceptrum tamen
gloriæ cœleſti Patri flectebat in obſequium:
angelorum conſtituta Domina tranſcendit
angelorum Hierarchias, Dominum tamen
angelorum prona ſemper adorat compoſitio-
ne membrorum: gratias à ſpiritibus beatis
inceſſanter recipit, quas Divinis Perſonis
cumulatiores reddit: pro clientibus ſuis per-
orat, & ſe tamen clientem ſanctiſſimæ Tri-
nitatis dicit: ſublimitatem cum ſubmiſſione
coadunat, & humilitatem celſitudine deco-
rat. Vis itaque & tu, Chriſtiana anima! ex-
altaxi, ſublimari, atque in cœlis coronari,
ac gratioſam experiri Patronam, fidai in
Z 7 teæerk-

542 Meditationes
terris venerare Advocatam Mariam, fideli
ſervitiorum homagio & humili obſequio-
rum miniſterio: vis ſupercœleſtibus gaudere
prærogativis, fac, ut in hiſce ſublunaribus
plagis cximiis valeas præfulgere virtutibus,
Mariano cliente dignis, anteſignanàâ præſer-
tim humilitate, quæ ancillam Domini eleva-
vit in Dominam cœli & terræ.

Pro Feſto S. Bartholomæi
Apoſtoli.

Quæ & ſerviat Feſtis SS. Mathiæ, Simonis,
Thadæi, &c.

MEDITATIO I.

Homines rudes in ſæculi prudentia
illuminat Deus coleſti ſapientid.
Lera Chriſtus Eſus trina verba: Veni-
te poſt me, & ſecuti funt multi, ut ad
feptuagenarium & ultrà excreverit nume-
rum turba ſequentium ſe diſcipulorum, qui
erant rudes, indocti, ſimplices & parvuli
hujus ſæculi, prudentiam mundi parùm
edocti: voluit hos & ex his alios diſcipulos,
alios ſeligere duodenos Apoſtolos, prævià
tamen & mediâ oratione; unde noctem to-
tam Chriſtus traduxit inlomnem, & vigiliis
junxit

4
Initomn
Dblolniduas
novunk⸗
Sbenprl,
gjrorcyſlill
orem mund
elaims,

Ccunerais,

lumng, vos

LVpomes,

5

uenm neluſil

(IAlcetletſen
runr Aatol⸗

bnprehenb
Uulss ireſc⸗
Cionen Code
lgienim
ints, tkuttt

Enttttinlt

u, glil
mno notecon
lenin ed

ſuper feſtis Santtorum. 543
junxit orationem ad cœleſtem Patrem, quaâ
abſolutâã duodecim elegit ſcholares præci-
puos, quos & Apoſtolos nominavit, ſeu nun-
tios Evangelii, coadjutores officii, & propa-
gatores, propugnatoresque fidei, a dconver-
ſionem mundi, & ſalutem populi, dicens:
Ego elegi vos, & poſui vos, ut eatis, & fru-
ctum afferatis, & fructus veſter maneat: Ego
ſum vitis, vos palmites „ qui manet in me,
& Ego in eo, hic fert fructum multum: ut
autem meſſis ſalutis & fructus miſſionis Apo-
ſtolicæ eſſet fœcundior ac potior, non dubi-
tärunt Apoſtoli agrum Eccleſiæ proprio ri-
gare ſanguine, etiam propriãâ contegere pelle
novellas fidei plantulas, ne à pruina deco-
querentur aut matutino perſecutionum rore,
ſicut fecit S. Bartholomæus, excoriatus vivus.
O altitudo ſapientiæ & ſcientiæ Dei! quàm
incompræhenſibilia ſunt judicia, & inveſti-
gabiles viæ ejus? Dum elegit rudes ad eru-
ditionem doctorum, & confudit ſapientes
ad ſapientiam inſipientium: ſelegit pecca-
tores, ut faceret illos juſtos, & per hos con-
verteret injuſtos; ne dicere & objicere poſſet
mundus, quòd per prudentiam mundi eſſer
aſtuto more converſus, aut in humanæ ſa-
pientiæ verbis conſiſteret ratio fidei & ler⸗
„ Ua-

544 Meditationes . .
ſuaſio ſæculi. O verè beatum! quem tu Do- inzſnn,
mine elegeris, & erudieris in lege tua; ô ſi in WGD
mundo hoc unicus foret Apoſtolicus ſpiritus! haragunn
totum convetteret univerſum, quod tot per- MINigein
vertun. & vero ſpiritu averſi: unus omnibus
ſufficeret, ſi unus foret, qui, quod Apoſtoli
fecerunt, faceret. Convertere, Chriſtiane, er ht
ad Dominum, & te faciet Apoſtolum, per te icke: Vahi
aget Apoſtolicum officium, & facile con- Ium
vertet mundum totum, in maligno poſitum.

MEDITATIO II.
De S. Bartholomæo Apoſtolo, &c. lflitratea.

Miſſus cum Apoſtolis, conformari debet eltteltle
mittentis regulis. unn, i
Ecogita, devota anima, Apoſtoliei Col-
legii ad diſſeminandum verbum Evan-
gelii deliberatam methodum, quâ poſſent
aptis ad obedientiæ Evangelicæ movere ſe-
quelam turbas populi: confecerunt enim ex
Spiritũs Sancti dictamine ſymbolum duode-

li I

Crn folnn

ele

in wen

5

cim articulorum, pro baſi & norma univer- Elienenrfln
ſali, juxta Apoſtolorum numerum, per uni- Intſiccg Kon
verſas mundi partes una conformi doctrina minimickn
divulgandum ad obſervantiam uniformem: Conneckete
in quem finem antecedenter jam Chriſtus uallit ſpi
neo-Apoſtolis ſuis præſeripſerat converſa-
110-

Gainkat, Kncn

Jſuper Feſtis Sanlckorum. 545
tionis formam, & ſecuturæ paſſionis docu-
menta, inquiens ad eos: Ecce ego mitto vos
ſicut agnos inter lupos; nolite poſſidere au-
rum vel atgentum, neque in zonis æs; nolite
portare ſacculum, neque peram, neque cal-
ceamenta, ſed nec duas tunicas habeatis: in

quamcunque domum intraveritis, primùm

dicite: Pax huic domui, & ſi ibidem fuerit
filius pacis, requieſcet ſuper illum pax veſtra;

ſin minus, ad vos revertetur; eſtote pruden-

tes ſicut ſerpentes, & fimplices ſicut colum-
bæ: dum lucem habetis, credite in lucem,
ut filii lucis ſitis. His regulis voluit Magiſter
cœleſtis ſcholares ſuos monere inſtantes per-
ſecutiones, & Chriſtianam in iis manſuetu-
dinem ad ſimilitudinem Agni inter lupos
poſiti: voluit viam avaritiæ & ſæcularibus
curis præcludere, cum fiducia in Deumuni-
cè jactata: voluit viatores ſuos ab omni im-

pedimento eximere, ut abſtemii, parci &

caſtigati in victu & amictu nudum Deum
prædicarent: voluit reverentiam docere erga
domeſticos, & communicationem inhibere
cum inimicis pacis: voluit prudentiam ve-

ram connectere cum ſimplicitate columbi-
na: voluit ſapientiam apocrypham ſæculi
extirpare, & notitiam cognitionis Divinæ
im-

546 Meditationes
implantare, ne filii hujus ſæculi eſſent pru- incleinls
dentiores filiis lucis: voluit denique omnes ſone 1
commoditates proſcindere, & ad delicias nbiba
æternas præparare animos evangelizantium, nre, un
ut omnia, quæ prædicaturi eſſent, eſſent & ſoncet,
operaturi, cooperantibus omnibus in bonum dete ſllene

Proprium, proximi & Dei. . cudie
Pro Feſto omnium San- ur
Ctorum.
MEDITATIO I. ſormma

beitltuco Ze

Guſta æterna delectamenta, & deſi-

ient terrena condimenta.

Mne bonum eſt ſui diffuſivum & com-
municativum, quantò majus autem &
magis bonum eſt, tantò plus de ſe participare npllimmm
ſolitum eſt; unde in Deo fontem omnis boni tgninnm,,
& infinitam proſtare bonitatem, ex hodier- unom ren
na lectionc patebit; dum Deus infinitæ bo- belb, mente,
nitatis ſuæ poſſeſſionem in innumeros homi- uunaſrizad
nes, Beatos ac Angelos dilatare, effundere lmenlins n
& prodigere affectat, ſalvare volens omnes, un;incalen
& aggregare maſſæ in cœlis candidæ, ubi irdenon, e
perfecta bonorum communio, omnis fæli- Rechum, e
Citatis cumulus, & plena appetits creati Ghlhall
habetur ſatietas, in quantum rationalis & litginn
in-

0

ſuper feſtis Santtorum. 547
intellectualis creatura capere poterit: hàâc
ſorte & fælicitate gaudent modè omnes
Sancti Eccleſiæ triumphantis in ea plenitu-
dine, ut nec lingua exprimere, nec mens
concipere, nec in animum hominis deſcen-
dere valeat, quanta ſint vitæ illius immortalis
ꝓgaudia, quæ tanta item ſunt, ut nec oculus vi-
derit, nec auris audierit, quid præparaverit
Deus diligentibus ſe. Ut autem aliqualis
in nobis excitetur deſiderii cœleſtis ſtimulus,
quantum cæci nos capimus & ſapimus ſic
beatitudo æterna deſcribi ſolet; quèòd ſit
aggregatio, cumulus, plenitudo & conge-
ries omnium deſiderabilium, imaginabilium
& expetibilium bonorum, videlicet integer-
rimæ ſanitatis, præſtahtiſſimæ nobilitatis,
ampliſſimorum honorum, excelſiſſimarum
dignitatum, profundiſſimæ ſcientiæ, & the-
ſaurorum pretioſiſſimorum copia, animam
beans, mentem recreans, & omnes poten-
tias noſtras ad plenum perficiens ſatisfactio,
abſque ullius mali mixtione, aut boni de-
fectu; in cœleſtibus enim regnis nec inſidia-
tor dæ-mon, nec rebellis caro, nec blandiens
objectum, nec dolor, nec triſtitia, nec læ-
dendi facultas, nec nocendi adverſitas, nec
ulla reperitur offendendi occaſio. Ohomo!

ſi

548 Meditationes HM

ſi ſcires eventuræ tibi fælicitatis ſpem, & nahenn
contra perpenderes præſentis miſeriæ cala- I Prenl,
mitatem, abſtraheres utique à terrenis, & in- N tienns,9
hiares æternis; apparentem deſereres boni ummminnn
ſpeciem „& permanentem inquireres civita- us, Ninh-
tem; eluderes punctum terræ, ut poſſideres iin, & ſon
immenſum ſpatium cœli: Pro iſto enim la- 6, qloln
boratur, & iſto labore hoc perditur, amit- eminiczel
titur, & ſubtrahitur: noli iraque capi à puncto, omilons
ut capiaris à cœlo toto, in quo omnis vitaæ, Minmanbit
ſtudii & curæ noſtræ punctum debet verſari. blhhen,
MELDITAIIO II.
De Feſto omnium Sanctorum.

Si cum Beatis vis beari, Beatos Rtude
imitari. 6len
Sria & efficax de ſe eſt Divinæ voluntatis
optio, ut omnis intellectualis creatura l
ſalutem conſequatur æternam; hæc tamen in Periumur
Divinæ voluntatis propoſitio abſoluta quoad MWnnmckre⸗
nos non eſt, ſed ſuis involuta conditionibus, iur, gidd
ut nempè cœleſtium gaudiorum participa- Ehfes, nn
tionem adipiſeamur, juxta cooperationis echmenn
noſtræ proportionem; quemadmodum enim ciabunnnr
tantum datur homini tormentorum „ quan- (ipllint
tum in deliciis fuit, ut potentes Peccatores ebliteen
tormenta potenter ſint paſſuri; ita quoque Etiin i,
juxta

4

ſuper Feſtis Santtorum. 549
usxta menſuram laborum merces compenſa-
tur præmii, ut non niſi legitimè certantes
in terris, gloriosè ſint coronandi in cœlis:
certaminum horum ſpecies enumerat Chri-
ſtus, Matthæi 5. Beati pauperes, id eſt, ſpi-
ritu, & voluntate propriæ electionis humi-
les, quoniam ipſorum eſt regnum cœlorum.
, Beati mites, quoniam ipfſi poſſidebunt terram
promiſlionis; à qua per conſequens elimi-
nantur ambitioſi, colerici, ſuperbi, iracun-
Ind di, blaſphemi, & ejusmodi farinæ homines.
IIII Beati, qui lugent, quoniam ipſi conſola-
Uncs buntur. Beati qui ceſuriunt, & ſitiunt juſti-
tiam, quoniam ipfi ſaturabuntur. Beati mi-
, Ntſan ſericordes, quoniam ipſi miſericordiam con-
n. ſequentur. Beati mundo corde, quoniam
WIIEipfi Deum videbunt. Beati pacifici, quoniam
filii Dei vocabuntur. Beati, qui perſecutio-
nem patiuntur propter juſtitiam, quoniam
ipſorum eſt regnum cœlorum. Ex his conſe-
quitur, quòd divites cor ad divitias appo-
nentes, erunt in altera vita pauperes; qui
oblectamenta & delicias mundi venantur,
cruciabuntur igne inextinguibili: qui rident,
tripudiant, & corporeis vanitatibus vacant,
lugebunt æternaliter: qui pupillos, viduas,
operarios, mercenarios, & æ& uos poſſeſſo-
. 1eS

8 N ..

55 Meditationes ſuper feſtis Santlorum.
res exturbant, affligunt, defraudant, aut mi-
ſericordiam nec impendunt, nec juſtitiam
diſtribuunt, fame peribunt, & immiſericor-
dem invenient judicem: qui immunditiis
contaminantur, viſionem Dei & faciem ejus
puriſſimam non videbunt: qui adverſitates
impatienter excutiunt, filii diaboli vocabun-
tur: qui verò præſcriptis beatitudinis viis &
veſtigiis Apoſtolorum inſiſtunt, venient ex
magna tribulatione ad perenne gaudium,
& inviſibilis conſpectum Dei, qui eſt hujus

mei ſpiritualis opuſculi & totius vocationis,

creationis & vitæ noſtræ unicus finis.
Amen.

Zrera
uh

M.

I ru
dporiam n
FEnnies Minri
AOrumn, n uni

Elaclee

r Sctihein
Domminint
Des Cancin
,ain
gnune

C r ds E, p r ̈ (1) FP Er e e S i En

Brevis acceſſus & receſſus Al-
taris in gratiam Sacerdotum.

Directio intentionis.

DEUS cœli & terræ! Rex regum &
. Domine dominantium, ego N. in-
dignus tuus & ſanctæ Eccleſiæ miniſter, in
unionem Sacrificii admirabilis, quod Uni-
genitus tuus in Cœna ultima & in cruce
conſummavit, in cultum ſupremæ adora-
tionis, quam tibi Creatori noſtro debemus:
in honorem & reverentiam ſanctiſſimæ hu-
manitatis Domini noſtri JEſu Chriſti: in
memoriam incarnationis, nativitatis, vitæ,
D paſſionis, reſutrectionis & aſcenſionis ipſius,
R in gloriam & reverentiam ſanctiſſimæ Dei
Genitricis Mariæ, & omnium Sanctorum
tuorum, in unione intentionis ſanctæ Ma-
tris Eccleſiæ, offero Divinæ Majeſtati tuæ
hoc Sacrificium, ſimulque pretium ſangui-
nis Domini noſtri Eſu Chriſti, & omnes la-
bores & cruciatus ipſius. Da mihi & omni-
bus, quos in Clerum & partem tuam coapta-
re dignatus es, morum integritatem ac vitæ

1 ſancti-

— —

752 Brevis acceſſus & reeſſus Altaris
ſanctimoniam, ad gloriam nominis tui: Ef-
funde tuæ benedictionis rorem, auge cul-
tum, excita ſpiritum, accende fervorem, da
rectam ad te mentis intentionem & animi
robur, concede virtutis conſtantiam, da ver-
bum Evangelizantibus, virtute multa, ut
omnes gentes, quascunque feciſti, veniant
& adorent coram Te Domine, & glorificent
nomen ſanctum tuum in ſæcula ſæculorum.
Amen.

Redka Sacerdotis intentio.
◻ Alemennitlime Domine JEſu Chriſtel

quoniam me indignum famulum tuum
legatione fungi apud te voluiſti: præceptis
ſalutaribus monitus, & Divinâ inſtitutione
formatus, audeo coram infinita Majeſtate
tua cor meum effundere, tibique pro omni-
bus, pro quibus me orare juſſiſti, ſupplica-
re: reſpice igitur, benigniſſime Pater miſe-
rationum, Eccleſiam tuam, auge in ſingulis

puritatem fidei, & munditiem ſanctitatis,

hoſtium ejus elide ſuperbiam, & populos
à fide alienos veritatis tuæ ſplendore col-
luſtra, ne pereant tot animæ, pro quibus
pretioſus Filii tui ſanguis effuſus eſt. Da

8
ſanci in
cxemon
Eedde oal
aclelen
pergre
bare, onnt
tis Cimina,
Keonnpe
(lufeurn
ne ien
(me onir
CAdnoN
en raanni
linm nin
Enu e
tu, Ktnm
te inbte
Pentum n
UueConikinn
edt, iune
korum ece
uſiben
er, Uſnnl
Kyidr en

tier

Summo Pontifici noſtro N. cor docile, da

ſancti

* *
in gratiam Sacerdotumm. 553

ſancti Spiritüs abundantiam, ut verbo &
cxemplo poſſit regere populum tuum, in-
tende oculos miſericordiæ tuæ in univerſos
Eccleſiæ tuæ Præſules ac Paſtores: fac eos ſu-
per gregem ſibi commiſſum vigilanter excu-
bare, omnibus inimicis meis notis ſive i gno-
tis dimittas', quidquid in me admiſerunt,
& eorum pectora vero illo, quem Dominus
JEſus venit mittere in terram, charitatis tuæ
igne incendas. Recordare etiam benigniſ-
ſame Domine eorum omnium, qui in pec-
cato mortali verſantur: quia non vis mor-
tem peccatoris, ſed magis ut convertatur,
& vivat; reſpice ad animas tuo ſanguine re-
demptas, quæ purgatorii flammis expian-
tur, & earum pœnas optato miſericordiæ
tuæ imbre reſtingue. Recordare omnium
parentum & amicorum meorum, pro quibus
orare conſtitui, da, quod ipſis maximè ex-
pedit, juxta eorum ſtatum & conditionem:
eorum preces & vota imple, & neceſſitati-
bus ſubveni: eſto eorum præmium & mer-
ces, ut ſimul omnes occurramus vultui tuo,
& victricem manum tuam laudemus pa-
riter in ſæcula ſæculorum.
Amen.

Aa

5 54 Brevis acceſſus & receſſus Altaris

Gregorius XIII. Pontifex maximus,
conceſſit quinquaginta dierum indulgentiam
Sucerdoti, ſequenten, orationem dicenti
ante WMiſſam.

Go volo celebrare Miſſam, & conficere
corpus & ſanguinem Domini noſtri E-
u Chriſti, juxta ritum ſanctæ Romanæ Ec-
cleſiæ, ad laudem & gloriam omnipotentis
Dei, totiusꝗue curiæ triumphantis ad utili-
tatem meam, totiusꝗue curiæ militantis: pro
omnibus, qui ſe commendaverunt orationi-
bus meis in genere, & in ſpecie, & pro feli-
ci ſtatu ſanctæ Romanæ Eccleſiæ. Amen.
Gaudium cum pace, emendationem vitæ,
ſpatium veræ pœnitentiæ, gratiam & conſo-
lationem Sancti Spiritus, perſeverantiam in
bonis operibus tribuat nobis omnipotens &
miſericors Dominus. Amen.

Orstio Sandti Gregorii ante Miſſan.

Acturus memoriam ſalutaris Hoſtiæ to-
tius mundi, cum illius digniratem &
meam intuear ſœditatem, conſcientia tor-
queor peccatorum, verùm tu Deus, quia

multum miſexricors es, imploro, ut digneris

mihi ſpiriturn contribulatum dare, quèd tibi
gra-

Zramlat
tusitikie
ommii en⸗
inpetpeu,
dar, omnb.
Prrlenich
tis Pern

(hrli, n
neum, ſtn.
.
mchrun

pplen
Uulrmemmen
ei, Cronni
3 Der e

4 Inlipler
önetlm gen
le lengto⸗
mnin Pennn
einiünmod

ruſe e, . mn Sa zig
in gratiam Sacerdotum. 555

gratum ſacrificium revelaſti, ut eo purifica-
tus vitali Hoſtiæ pias manus admoveam, quæ
omnia peccata mea aboleat, & ea deinceps
in perpetuum mihi vitandi cautelam infun-
dat, omnibusque, pro quibus tibi offertur,
præſentis & futuræ ſalutis commercia largia-
ris. Per Chriſtum Dominum noſtrum. Amen.

l hir un

A,

Alia ante Miſſam.

Ccedo ad Te clementiſſime Domine
Deus, & Pater Domini noſtri ESU
Chriſti, tanquam ad unicum refugium
meum, ſpem & conſolationem meam, &
effundo cor meum in conſpectu tuo, tibique
hoc ſacro-ſanctum Sacrificium offero in gra-
tiarum actionem pro omnibus beucficiis à te
mihi indigno peccatori collatis, ac præſertim
pro hac mea vocatione, ac ſacerdotali digni-
tate. Suppleat amantiſſime JEſu Chriſte te-
nuitatem meam virtus infinita hujus Sacrifi-
cii, quæ omnia peccata mea aboleat. Verè
enim Pater peccavi in cœlum & coram Te,
& multiplicatæ ſunt iniquitates mex ſuper
numerum arenæ maris, ſed copioſa eſt apud
Te redemptio, & miſerationes tuæ ſuper
omnia opera tua. Exaudi me deprecantem,
& in virtute oblationis hujus Sacrificii miſe-
Aa z rere

.
556 Brevis acceſſus & reeſſus Altaris
rere mei ſecunduùm magnam miſericordiam Aeh
tuam, & ſecundùàm multitudinem miſera- YPhemen
tionum tuarum, qui vivis & regnas in ſæcu- rerni
Oor .
la ſæculorum, Amen Onnene

petitio Benedictionis. kurn
Udi Deus meus, audi lumen oculorum lhen
meorum, audi, quæ peto, & da, ut li
petam, quèòd audias. Da mihi Domine in EMrte
omni bono propoſito conſtantiam, auge in eriati
me fidem, ſpem, charitatem, & reliquas hinn
virtutes ſtatui meo neceſſgrias. Dirige me adimdui

in via tua, ego enim puer ſum ignorans e ey,
. 01 Ne, EAenn
egreſſum & introitum meum. Da mihi cor Iamn al,
. . . Aluttm
pœnitentia compunctum, fiduci latum, cha- “
ritate erga proximum ſuccenſum, erga te
Lig mimn,
ſubmiſſum, & ſub potenti manu tua humi- ſaal 8
. . . UIalII, M
liatum, erga parentes pium, erga majores
ſubjectum, denique erga egenos miſericors, het
in proſperis humile, in adverſis forte, in Kenh
factis ſimplex, in dictis verum, in cogita-
tionibus rectum. Aufer à me, quidquid inn
oeuli rine Majeſtatis tuæ diſplicet, ell⸗
7 .
ualem ine eſſe deſideras, eſſe concede, quia i lee
Tu ſolus id potes, 6 IEſu 18 Chriſte Fili Palo

. tli, Mra
Mariæ! glnganin

lguen
A-

R

luönk 4 in gratiam Sacerdotum. 557
nbrn

Aßebkus communicantis animæ.

Ac me amantiſſime Eſu cum metu & re-
verentia ſanctiſſimo Altari tuo aſliſtere,
omnem negligentiam cavere, & devotè,
& attentè, ac vigilanter tibi miniſtrare: mi-
ſerere mei amantiſſime Eſu, & ſalva me,
nulla me occupatio, nulla concupiſcentia,
nulla denique ſolicitudo me à te (ſuaviſſime
JEſu) dividat aut avertat, ſed mens mea cum
Maria Magdalena ſancto tui amore inebriata
tibi ſoli vacet, in te rapiatur, tibi inhæreat:
audi me quæſo benigniſſime JEſu, miſerere
mei, & ſalva me: unum te cognoſcam ne-
ceſſarium, cui ſoli purè intendam, quem
ſolum quæram, in quo paſcatur & quieſcat
anima mea, qui vivis & regnas benedictus
in ſæcula, Amen.

Oblatio Sacrificii Miſſæ.
Ffero tibi clementiſſime Pater miſeri-
VYA cordiarum, & Deus totius conſolatio-
nis, hoc Miſſæ Sacrificium, in ſupremi do-
minii tui recognitionem & cultum, in me-
moriam paſſionis ac mortis unigeniti Filii
tui, in gratiarum actionem pro omnibus &
ſingulis donis ac beneficiis tuis, in remiſſio-
Aa 3 nem

558 Brevis acteſſas & receſſus Altaris
nem & ſatisfactionem omnium peccatorum
meorum, in impetrationem omnium, quæ
juſtè peto, & quibus me indigere cognolſcis:
in conſolationem omnium afflictorum in
converſionem omnium hæreticorum, in illu-
minationem omnium infidelium, in reſur-

rectionem omnium lapſorum „ 11 refrige-

rium omnium fidelium defunctorum, in
augmentum gaudii & gloriæ Sanctorum

omnium. Suſcipe Domine oblationem

meam in unione amoris illius, quo dilexit
nos, & tradidit ſemetipſum pro nobis Do-
minus noſter Eſus Chriſtus Filius tuus, qui
tecum vivit & regnat in ſæcula ſæculorum.
Amen.

Alia oratio ante Miſſam.

Eus, qui de indignis dignos facis, de
peccatoribus juſtos, & de immundis
mundos, munda cor & corpus meum ab
omni contagione, & ſorde peccati, & fac
me dignum Sanctis tuis altaribus miniſtrum,
& concede propitius, ut in hoc altari, ad
quod indignus accedo, hoſtias acceptabiles
atque placabiles offeram pietati tuæ, pro
peccatis & offenſionibus meis, atque cun-
ctorum ſimul Chriſtianorum culpis abluen-

dis,

s, R
Pe.
cehdl,

ualndn

Preunti

n
se

petanne
& Nreekzen

o non

Nhinſcoop
bus, Min
facmnih, l

Tuintis G
iInmncchh

40 boud

Oe
OVimnßme

Chmomg
Ibonmni

e gr ol
Mre N g
o

in gratiam Sacerdotum. 559
dis, & per eum ſit tibi votum meum ac-
ceptabile, qui ſe tibi Deo Patri pro nobis
obtulit Sacrificium.

Precatio ad B. Mariam Vinginem
ante Miſſam.

O Mater pietatis & miſericordiæ, beatiſſi-
ma Virgo Marial ego miſer & indignus
peccator ad te confugio toto corde & affectu,
& precor pietatem tuam, ut ſicut dulciſſimo
Filio tuo in cruce pendenti aſtitiſti, ita &
mihi miſero peccatori & Sacerdotibus omni-
bus, hic & in tota ſancta Eccleſia hodiè of-
ferentibus, clementer aſſiſtere digneris, ut

tuâ præſentiâ adjuti dignam & acceptabilem
Hoſtiam in conſpectu ſummæ & individuæ
Trinitatis offerre valeamus. Amen-

Ad Sanbtum, cujus Feſtum hodie
eelebratur.

Sancte N. ecce ego miſer peccator de
tuis meritis confiſus, offero nunc ſan-
Gtiſſimum Sacramentum corporis & ſangui-
nis Domini noſtri JEſu Chriſti pro tuo ho-
nore & gloria, precor te humiliter & de-
votè, ut pro me hodie intercedere digneris,
ut tantum Sacrificium dignè offerre valeam,
Aa 4 – ut

560 Brevis acceſſus & receſſas Altaris

ut poſt hanc miſeriarum vallem tecum re-
gnare poſſimus in ſæcula ſæculorum. Amen.

Alia ante Miſſam.

Mniporens & miſericors Deus, humili-
tatis meæ preces benignus intende, &
me famulum tuum, quem nullis ſuffraganti-
bus meritis, ſed immensâ clementiæ tuæ lar-
gitate cœleſtibus myſteriis ſervire tribuiſti,
dignum ſacris Altaribus fac miniſtrum „ ut
quod meâ voce depromitur, tuâ ſanctifica-

tione firmetur, per Chriſtum Dominum
noſtrum, &c.

Alia brevis oratio ante Miſſam.

A Djuvet nos gratia tua omnipotens Deus,
ut qui officium ſacerdotale ſuſcepimus,
dignè ac devotè tibi in omni pietate & con-
ſcientia bona famulari valeamus. Etſi non
poſſumus in tanta innocentia vitæ converſa-
ri, ut debemus; concede nobis tamen dignè
flere mala, quæ geſſimus, & in ſpiritu humi-
litatis ac bonæ voluntatis propoſito tibi fer-
ventiùs deſervire: qui vivis & regnas in uni-
tate Spiritũs Sancti Deus per omniaſæcula
ſæculorum. Amen.

* * *

N
Reriſudl
Valebon
Lammon
lumbleal
bi, Ahucte
ſeculunſaal.
Kmmunintn
Kmenondo
ltcun: iu
Nlerunsge
CoTMemmn id
ANncdimiben
zuicenn, 4 1
ennpent l
(urſtl Rer,
yrgenitzn

berpqnel⸗

Onen
R Ge e 1
dlis ne⸗
eiaſ corpo
trihnhant
un, onnig.

in gratiam Sacerdotum. ℳ 1
Receſſus Altaris, ſeu gratiarum ackio
. post Miſſam.
D Xaltabo te Deus meus, Rex, & benedi-
tit 4 cam nomini tuo in ſeculumm & in ſæcu-
4 N . .
“ür u, Ium ſæculi. Per ſi ſingulas dies benedicam ti-
n bi, & laudabo nomen tuum in ſæculum & in
mik ſxcul lum ſæculi. Magnus & laudabilis nimis,

5
tüt & magnitudinis ejus non eſt finis. Miſerator

&& mitericors Dominus: patiens & multum
miſericors: ſuavis Dominus univerſis, &
miſerationes ejus ſuper omnia opera ejus;
confiteantnr tibi Domine omnia opera tua,
SS & Sancti tui benedicant tibi. Gloriam regni
rui dicant, & potentiam tuam loquantur.
Beatus venter, qui te portavit, & ubera, quæ
fuxiſti! Beata viſcera Mariæ Virginis, quæ
portaverunt æterni Patris Filium, & beata
ubera, quæ lactaverunt Chriſtum Dominum-

tebe

4

Alia oratio.

Onfiteor tibi ſalus animæ meæ toto cor-
de meo ſuper univerſis beneficiis, qui-
bus paſcis me à juventute mea, & qui me
pretioſo corpore & ſanguine tuo refeciſti,
te adoro Deus meus, Deus veritatis, in quo,
& à quo, & per quem vera ſunt, quæ vera
1 funt; omnia. Deus ſapientiæ, in quo, &

Aa 5 quo

4

5 ℳ Brevis acceſſus & receſſus Altaris
quo, & per quem ſapiunt, quæ ſapiunt
omnia. Deus vitæ, in quo, & à quo, & per
quem vivunt, quæ verè vivunt omnia. Deus
beatitudinis, in quo, & à quo, & per quem
beata ſunt, quæ beata ſunt omnia. Deus, cui
nos fides excitat, ſpes erigit, charitas jungit.
Deus, qui das nobis panem vitæ, averte à me
omnem vanitatem, mentis inconſtantiam,
oris ſcurrilitatem, oculorum elationem,

ventris ingluviem, opprobria proximorum,

S

ſcelera detractionum, inanis gloriæ appeti-
tum, adulationis venenum, avaritiæ atdo-

rem, invidiæ rubiginem, blaſphemiæ mor-

tem: reſeca in me mentis hebetudinem, cor-
dis cæcitatem, ſensûs obſtinationem lingux
effrænationcem, innocentium calumniam,

ſubditorum negligentiam, utr occurram tibi
Deo meo & Regi meo in veritate, & in cor-
de perfecto, & laudem te, & glorificem Te,
in ſæcula ſæculorum, Amen.

Alia post Miſſam.

Velle amantiſſime Eſu manu pietatis
tuæ ſpinas vitiorum meorum, infunde,
. „ . . .
ò melliflue Eſu: peccatori meo multitudi-
nem dulcedinis & charitatis tuæ; ut nihil

tcrrenum, nihil carnale dcſidercm vel cogi-

tem,

liomd

ſtem Kllenl
cotekelnd
r meocll
ustui,l
nbel
Ellin
momtuunane

uarerenict
Prlena En
inetlo, noe
Ute Kerulnon
m emuigkn
ſeme, “

anm htektie

denern
fukiherone
ortui lhern
D le

⸗
: di
4 ohete Eer
trklmni
eimiinnlte

Mort
en ne

in gratiam Sacerdotum. 56 3

tem, ſed Te ſolum amem, Te ſolum habeam
in corde & in ore. Scribe digito tuo in pecto-
re meo dulcem memoriam melliflui nomi-
nis tui, nullà unquam oblivione delendam;
ſcribe in tabulis cordis mei voluntatem tuam
& juſtificationes tuas, Da mihi amantiſſi-
mum tuum amorem, quo Te, donante te,
diligam & amem, tibi placeam, tibi ſerviam,
tua præcepta adimpleam, à te non ſeparer in
præſenti & in futuro: accende me totum
igne tuo, amore tui, charitate tua, jucundi-
tate & exultatione tua, ut totus dulcedine
amoris tui plenus, diligam Te ex toto cor-
de meo, & ex tota anima mea, & ex totis
viribus meis, & ex omni intentione mea cum
cordis contritione, & lachrymarum fonte,
cum reverentia & tremore. Fiant mihi la-
cChrymæ meæ panes die ac nocte, inveſtigan-
do juſtificationes tuas; ſit bonum mihi lex
oris tui, ſuper millia auri & argenti, & Te
immenſæ dulcedinis Dominum & præcepta
tua ſemper & ubique habeam præ oculis
meis: diligam te non ſoluùm verbo & lingua,
ſed opere & veritate, ut tuâ gratiâ in præ-
ſenti ſuffultus, in fine ad amantium glorlam,
te miſericorditer donante, pervèniam ſem-
piternam. Amen.

Aa 6 Alia

564 Brevis aceeſſus & receſſus Altarit
Alia brevior oratio post Miſam.

Aaipetens ſempiterne Deus, qui me

peccatorem ſacris Altaribus adſtare vo-
luiſti, & ſancti nominis tui laudare poten-
tiam: Concede propitius per hujus Sacra-
menti myſterium meorum mihi veniam pee-
catorum, ut tuæ Majeſtati dignè merear fa-
mulari. Per Dominum noſtrum IESUM
Chriſtum Filium tuum, Amen.

Oratio post Miſæ Sacrißcium.

PDrikcert nos, quæſumus „omnipotens &

miſericors Deus, Sacramenta, quæ
ſumpſimus, & intercedentibus omnibus
Sanctis præſta, ut hoc tuum Sacramentum
non ſit nobis reatus ad pœnam, ſed interceſ-
ſio ſalutaris ad veniam: ſit ablutio ſcelerum,
fit fortitudo fragilium, ſit contra omnia

mundi pericula firmamentum, ſit vivorum
atque mortuorum fidelium remiſſio omnium

delictorum: per Dominum noſtrum
JEſum Chriſtum Filium tuum.
Amen.

(†) ☚

Ada

Cumtam. .
II
E 4

Onix
one
ulonemin

Cmcianne
mi flite
NeN
eis Ile
iuetecdun

4

e cabren
EI

lurn, ſl

Otine

indttn

NN

in gratiam Sacerdotum. 565

anh. Juccindtus modus fructuosè au-

diendi Miſſam.

Ad acceſſum Sacerdotis ad Altare.
F IG U R A.
Comederunt Adam & Eva in horto. Gen. 3.
FIGURAIU M.
Egreſſus ibat in montem Oliv. Luc. 22.
Oratio.
LDmine JEſu Chriſte Fili Dei vivi, qui
pro me miſero peccatore imminente
paſſione tuâ pavere, & mœſtus eſſe voluiſti:
da mihi omnes triſtitias ad Te, Deus cordis
mei, jugiter dirigere, quas Domine in
unione paſſionis & triſtitiæ tuæ mecum di-
gneris fufferre, ut mihi merito paſſionis
tuæ reddantur ſalutares. Amen-
Ad initium Miſſæ.
F I G U K A.
Sume calicem furoris hujus. Jerem. 22.
F I GURAT UM.
Paten, ſi poſſibile est, tranſeat caliæ. Luc. 21.
Oratio.
LDormine JEſu Chriſte, Fili Dei vivi, qui
in oratione poſitus ab Angelo confor-
Aa 7. tari

566 Brevis acceſſus & receſſus Altaris
tari voluiſti, da mihi per virtutem orationis
tuæ, ut oranti mihi ſemper aſſiſtat angelus
tuus ſanctus, qui me confortet, Amen.

Ad oſculum Altaris.

PF I G UR A.
Joab' ſub oſculo interfecit Amaſam. 3 Reg. 20.
FIGURAT I M.
Zudas oſenlo prodidit ZEſum. Matth. 26.
Oratio.
LDOmine JEſu Chriſte, qui à Juda oſculo
tradi pertuliſti, da mihi nunquam in
proximo, vel me ipſo te tradere, ac calumnia-

toribus meis ſanctum amoris officium non
denegare. Amen.

Ad Introitum.

FIGUR A.
Sedecias percuſſit Michez maxillam. 2. Par.
FI G U..b,ͤ’RʒA T I M.
Unus miniſtrorum dedit alapam EöU. Jo. 28.

Oratio.
LDwine JEſu Chriſte, qui vinctus ut ma-
lefactor armatũ manu iniquorum ad
Annam deduci voluiſti: da mihi gratiam, ut
ad nullum peccatum 4 ſpiritu maligno, vel

ho-

11

hormmenm
4 Oinnun
en.

Mar n

Uum i
Onir]
Demmmn
Lcdrtünmuun
ne, grh,
Karmmean
Ete, W
Glampends

lſemntin
Dnn.
11
4 hhrrinr e
Dr
6

dr⸗

. . „
in gratiam Sacerdotum. 567
homine malo, ſed Spiritu bono deducar ad
omnia tua Divina beneplacita voluntatis,
Amen.

Ad Kyrie eleiſon.

F IG U K A.
Mane mecum (David.) 1I Reg. c. 22.
F I G U R A TL U M.
Dominus reſpexit Petrum. Luc. 22.
Oratio.
Ominæ Eſu Chriſte, qui miſericorditer
Petrum, ter Te negantem, reſpiciens
reatum ſuum amareè deflere feciſti; reſpice
me, quæſo, oculis tuis clementiæ, ut ego
peccata mea coram oculis tuis valeam dignè
deflere, & Te Dominum Deum meum nun-
quam verbis vel factis negare, Amen.
Ad Epiſtolam.
F I G U R A-,
Falſum teſtimonium tulerunt contra Suſannam.
Dan. 4.
F I G URATUM.
Cæperunt accuſare OEſum. Luc. 23.
. Oratio.
DOmine JEſu Chriſte, qui ad Pilatum
Mqdeduci, & coram illo conſtitutus falso
e . accu-

NN

W

568 Brævis aceeſſus & receſſus Altaris
accuſari voluiſti: doce me iniquorum falla-
cias evitare, & fidem tuam bonis operibus
veraciter profiteri, Amen.

Ad Evangelium.

F I G U R A.
Anon raſit dimidiam barbam ſervis Davidis.
2 Reg. 10.
FIG URATUM.
Herodes illudens Eſum remiſit. Luc. 22.
Oratio.
LDmine JEſu Chriſte, qui pro me ab
Herode ad Pilatum mitti, ac per hoc
inter eos amicitiam fieri voluiſti: da mihi
iniquorum adverſus me conſpirationes non
timere, ſed eorum exercitatione ſic profi-
cere, ut tibi merear conformari „Amen.

Ad denudationem calicis.
F I G U R A.
Nudaverunt Joſephtunicà talari. Gen. 37.
FIEGURATIU M.
Exuerunt OEſum. Matth. 27.

Oratio.
Lmine JEſu Chriſte, qui pro me veſti-
bus tuis exui, & ad flagella denudari vo-
luiſti: da mihi nud peccatorum meorum
con-

4 Nyr
lonmml

p
(oorfelice
Dpectbult
mNen Nud

Ad

nniniiir
ii
lan Binf

Eröltzn
toni Agener
Snpdeunn

II6

lwenmncn

dund

3 in gratiam Sacerdotum. 569
anani confeſſione veterem hominem cum omni-
ie us actibus ſuis exuere, & in conſpectu tuo
te nundquam nudum virtutibus apparere-Amen.
ſpelunt

Ad oblationem Hoſtiæ.
lae F IG UR A.
eremiam cæſum ziſirunti in carcerem. Jer. 37.
F IG U R A T U M.
Pilatus Eſum flagellavit. Joan. 19.
Oratio.
) Pmine JEſu Chriſte, qui pro me ad co-
lumnam ligari atque flagellari crudeli-
ter volniſti; da mihi flagella tuæ paternæ cor-
rectionis libenter ſuſcipere, & te peccatis
meis impoſterum nunquam flagellare. Amen.

Dum Calix tegitur.
F IG U RA.
“l Vidit Abraham arletem inter vepres. Gen. 22.-
F IG U R A T U M.
IEſum coronärunt ſpineuà coronà. Joan. 19⸗
H Oratio.
LDorie ia Cirid, dui pro me ſpini
crudeliter coronari voluiſti, fac me
Pœnitentiæ ſpinis ſic dignè compungi „ut
à te merear in cœleſtibus coronari. Amen.

Ad

570 Brevis acceſſus & receſſes Altaris
Ad ablutionem digitorum.

F I G U K A. nuh
Stlotus fuero quaſi aquis nivis. Job. 9. 17
FIGURATUM. Muluti⸗
Pilatus lavit manus coram populo. Matt. 27.

LDomine JEſu Chriſte Fili Dei vivi, qui DAum

à præſide Pilato pronuntiatus innocens tenanlhin

audire non recusàſti furibundus Judæorum geſen
ſucclamationes, concede, ut innocenter vi- (eemimn tl
vam, & propter aliorum in me malevolen- Acimnen
tiam non turber, Amen. jnlan A
Ad orate fratres. WWen
T I GC U. R A.
Jojada oſtendit eis fliam regis. 4 Reg. yußnhin
FIG URA T U M. at
Exivit Pilatus foras, & ditit: Ecce homo. MWuc
Oratio.

LDohine JEſu Chriſte, qui cum illuſionis Duirh

inſigniis pro me Judæis oſtentari vo-

ſaim, nll
önuili,urt
etum nb
gnelenn

luiſti: da mihi oſtentationem vanæ gloriæ
devitare, & cum eisdem inſigniis myſticis
ante conſpectum tuum in extremo judicio
apparere, Amen.

ere N. N
.

Cini

in gratiam Sacerdotum. 571

Ad præfationem.
F I G U R A.
Tulit Iaac ligna holocauſti. Gen. 22.
F I G U R A T I M.
I Eſus bajulans ſibi crucem exivit. Joan. 19.
Oratio.
nmnne JEſu Chriſte, qui ſententiam
damnationis ad mortem, mortem au-
tem crucis, innocenter pro me ſubire di gha-
tus es: fac me etiam mortis crudeliſſimæ
ſententiam tui amare, impiaque hominum
judicia non extimeſcere, neque alios ſiniſtrè

judicare. Amen.
Ad memento Vivis.
F I G U P A.
Totus populus cum David aſcendit montem.
F I G URATUM.
Sequebatur OEſum multa turba. Luc. 23.
Oratio.
Loi JEſu Chriſte, qui in miſerabili
illo itinere, quo pergebas ad ſuppli-
cium, mulieres ſuper te plorantes benignè
monuiſti, ut ſuper ſe ipſas flerent: da mihi
fletum tibi placentem, quo peccata mea
dignè lugeam, da piæ commiſerationis,
ſanctique: ainoris lacrymas, quæ me tibi gra-
tum efficiant. Amen.

572 Brevis acceſſus & reeſſas Altaris

Ad ſignationem oblatorum.
FIG U K A.
Jahel clavo defixit caput Siſaræ. Jud. 2.
F I G U RA TI U M.
Calvaric ibi crucifßxerunt .Eſum. Luc. 23.

Oratio.
L) ine JEſu Chriſte, qui duriſſimis cla-

vis pro me cruci affigi voluiſti, atque
chirographum peccatorum noſtrorum, &
mortis eidem affixiſti, confige quæſo, ſancto

timore carnes meas, ut præceptis tuis firmi-

ter inhærens Epper cruci tuæ affius ſum.
Amen.

Ad elevationem Hoſtiæ.

FIG URA.
Erexit Moyſes ſerpentem aneum. Num. 21.
F I G UR ATU M.
Milites erucifxerunt ſum. Joan. 19.

Oratio.
nine JEſu Chriſte, qui pro me in eru-
ce levari, & ſic à terra exaltari voluiſti:
fac me quæſo à terrenis affectibus ſublevari,
atque mente in cœleſtibus habitare,
Amen-

Ad

ſ

AEndelalen

Eymme ol
. E!

g,
uguufhy/

Onie
lvend
ue ſcntlet

erßceee

Plgungte

(conen

Nlt e

Ule

Mhrexien dn

Onne
wohn
tonbg ui

Iihl, eſ⸗
lueperin,
Aarrphnn

Oemmme,

nhi,
Men R

IeTNE
ugrle I
emſel
A.
Kanrt.

8 wuthl⸗

—

in gratiam Sacerdotum. 57
Ad clevationem Calicis.
F I G U R A.-.

Eritque vobis ſanguis in ſignum. Exod. 12.
FIG URATUM.

Sanguis OEſn Chriſti emundat nos. Joh. 2.

Oratio.
Dorbne JEſu Chriſte, qui ex ſalutiferis
vulneribus tuis fontem nobis gratiæ
tuæ ſcaturire feciſti; da mihi, quotiescunque
pravis deſideriis, vel ſiniſtris affectibus im-
pugnatus fuero, ad vulnera tua recurrere,
& inde ſalutaria medicamina haurire. Amen.

Ad memento pro defunctis.

FIGURA.
Sancta est cogitatio pro defunctis orare.
F IG URATU M.
NWon exies, donec ſolveris ultumum quadrantem.
Oratio.
LDmhe JEſu, qui in cruce pendens pro
toto humano genere, imò & pro cruci-
fixoribus tuis Patrem tuum obſecràâſti, da

mihi, quæſo, veræ manſuetudinis & patien-

tiæ gratiam, quàâ ego juxta præceptum tuum
& exemplum inimicos diligam, & his, qui
oderunt me, benefaciam. Amen.
Ad

574 PBrevis avcceſſus & receſſus Altaris
Ad nobis quoque peccato-

ribus.
FIGURA.
Percutiens petram, & exivit aqua. Exod. 17.
FI G U R A T IJ M.
Latere .Eſu lanceu aperto exivit ſanguts.
Oratio.
Lomwine JEſu Chriſte, qui latroni ſuam
injuſtitiam hurnilitet agnoſcenti para-
diſi gloriam benigniſſimè es pollicitus, reſpi-
ce me, quælo, illis miſericordiæ oculis, ut in
ipſo vitæ meæ termino abs te piiſſimo Re-
demptore vocem illam optatiſſimam audire
merear: Hodie mecum eris in paradiſo. Am.

Ad Pater noſter.
F I G U R A.
Adoravit Jacob Eſau. Gen. 3 3.
FIG URATU M.
Pater ignoſcoæ ülis. Luc. 23.
Oratio.
Laanine JEſu Chriſte, qui in cruce Ma-
trem tuam dilecto diſcipulo, eidemque
illum commendare voluiſti, commendo me
tibi ac omnia mea illꝗ fide & dilectione, qu
cos ſibi invicem commendaſti, ut ob tantæ
dilectionis pignus me faciat ad intimum tui
amo-

mang

diane aboI

Ai, Amen.
.
Sinſen gne

Oenre t
Tetnean,
ouuchnaninn

Dlrſper “

Ie

hauerthen,

Orire —
lmine

Giuſt g,
Ileden,
NEen amorem pervenire, ac eorum commenda-
in tione ab omni adverſitate & periculo cuſto-
CUNI diri, Amen.

in gratiam Sacerdotum. 575

DAd fractionem Hoſtiæ.
2 FICG U R A.
Samſon apprehendit ambas portas. Jud. 16.
F I GURATU M.
Deſcendit Chriſtus ad inferos. Epheſ. 4.
Oratio.
Loaine JEſu Chriſte, qui diaboli po-
teſtate contrità potenter ad inferos ſe-
cundùm animam deſcendiſti, & Patres de-
tentos tuâ præſentià exhilaràâſti: deſcendet
nunc, oro, paſſionis? ſanguinisque tui vir-
tus in purgatorium ſuper animas fidelium
defunctorum, ut à pœnis abſolutæ recipian-
tur in ſinum pacis æternæ, Amen.

Ad Agnus Dei.

FIGUR A.
Doleo ſuper te mi frater Jonatha. 2 Reg.
F I G U K A T U, M.
KRevertebant, percutientes pectora. Luc. 22.
Oratio.
LDammun JEſu Chriſte, ob cujus patien-
tiam in tormentis & beatam mortem
mul-

576 Previs acceſſus & receſſus Altaris
multi percutientes pectora ſua peccata de-
Hleverunt: largire mihi per atrociſſimam
paſſionem & mortem tuam gratiam, ut ex
toto corde meo de peccatis doleam, & nun-

won de n nd
Alari oco
uchr ile
ipluncle

quam te offendam impoſterum. Amen. D 1
. me
Ad Ss. Communionem. A
FIGURA. “
Egrediatur populus, & colligat Manna. è
F I G URAI U M. nmider
Zoſeph accepit corpus IEſu. Joan. 19. I
ratio. mrert C

Dine JEſu Chriſte, qui pro me in mo-
numento novo ſepeliri voluiſti; da mihi, ner ir
Deus meus, cor novum, ut tibi conſepultus
tecum merear ad reſurr cclionis gloriam fe-
liciter pervenire, Amen.

Ad ablutionem.

Ulla mea 6e9
FIG UR A. “
Sed in eadem die ſepeliatur. Deut. 21. 40 4AAuln
F IGURATU M. G
Ligaverunt corpus eſu linteis, & ſepelierunt.
Oratio. A
õäs ,qui pro me miſe- u lig

ro peccatore jam mortuus à Joſepho & I1
Nicodemo aromatibus condiri, ſindone Nuhuch,

mup-

erer

ANNSU1

5 * 777

mundâ involvi voluiſti, da mihi de Sacro
Altari tuo corpus tuum vivum & verum in
Euchariſtiæ Sacramento dignè ſuſcipere,
ipſumque virtutum arotnatibus condire, ac
mundo corde & corpore jugiter conſervare,
Amen.

Ad Poſt-Communionem.
F I G U R A.

Et tertiaà die evomuit ſonam in aridam.
F I G UKRKATU M.
Surrexit Chriſtus, non est hic, Matth. 20.
Oratio.
Omine Eſu Chriſte, qui victor è clauſo,
õ ſepulchro prodiens nobili
rriumpf n0 ſurrexiſti d mortuis; da, ut ego
à vitiis veteris converſationis reſurgens in
novitate vitæ ambulem, ut cùm apparuerit
vita mea, ego quoque tecum appaream in
gloria, Amen.

Ad ultimum Bominus vo-
bisecum.
F I G U K A.
Aſcendit Elias per turbinem in œlum, 4 Reg.
F I G U RAT U M.

Aſumptus et ſus in cœlnm, Marc. 16.
Bb Cra-

578 * *
Oratio.
Lomine JEſu Chriſte, qui expleto à reſurrectio-

neE tua quadrag inta dierum numero coram

diſcipulis glorioſus aſcendiſti in cœlum: utibam
anima mea amore tuo omnia terrena faſtidiat, æter-
na attendat, ad te anhelet, Te eſuriat & ſitiat, Amen.

Ad Benedictionem Sacer-

dotis.
FIEUR A.
Venit columba ad Nosz portans olivæ ramum,
Gen. 8.
FIGUR ATU M.
Sedit spiritus Sanctus ſuper ſiugulos, Act. 2.
Oratio.
Omine ]Eſu Chriſte, qui diſcipulis tuis unani-
miter in oratione perſeverantibus ſanctum de-
diſti Spiritum: emunda, quæ ſo, ĩ interiora cordis mei,
ut ipſe Paraclitus gratum in anima mea inveniens
habitaculum uberioribus gratiæ tuæ donis me cxor-
net, & conſoletur, Amen.

Proteſtatio Auchoris.
Ieriznern Decreti glorioſæ memoriæ Papæ
AMbani VIII. nec non S. Romanæ univerſalis In-
quiſitionis, proteſtor, prætendoque, quòd alia non
adhibeatur fides iis, quæ ſcripfſi in Praxi Orarionis
Angelicæ, tum Latina, tum Germanica, quam ea,
quam adhiber 8. Mater Eccleſia, & vult adhiberi ſub-
mittendo cuncta judicio & correct ioni S. Sedis Apo-
ſtolicæ, cujus me in univerſis & ſingulis profiteor
ſubditum deyvotiſſimum. 1.
4*

TDp!

Meclrrorn

Incnm
te Eri

ldtrn

alar ,d

Melrmine
Mlecdtzone
4

editrone

6

alſatone

Nültone

4
lui

Tabula Alphabetica materia-
rum ſeu Meditstionum hujus
Praxis Orationis Angelicæ.
A.
Cceſſus & receſſus brevis Altaris.
à pag. 55I. uſque ad 564.
Aadventus Domini.
Meditationes de adventu Domini, id eſt: De
Incarnatione, de Infantia, de juvenili æta-
te, & vita abſcondita Jeſu Chriſti. à p. 286.
uſque ad p. 322.
S. Alexius Confeſſor.
Meditat. 2. de S. Alexio. 5§ 14. & 516.
S. Andreas Apoſtolus.
Meditat. 2. de S. Andrea Apoſt. à pag. 443.
uſque ad 447.
Meditationes 2. de ſanctis Angelis. 470.
Meditationes 2. de ſancta Anna. 467. & 46 8.
Annuntiatio B. MW. V.
Meditationem de Annuntiatione B. M. V.
291⸗

S. Antonius Paduanus.
Meditationes 3. de S. Antonio Paduano.
479. 481. & 484.
Aſcenſio Domini.
Meditationes de Aſcenſione Domini. 389.
Ahumptio B. M. Virginis.
Mecitar. 2. de alliunptione . M. v. 539. 540.
2 S§. Au-

S§. Augisſtinns.
Medirationes 2. de S. Auguſtino. 508. 510.

S. Bartholomæus Apoſtolus.
Meditat. 2. de S. Bartholomæo Apoſt. 542.
S. Patriarcha Benedikctus.
Meditat. 2. de S. Patriarcha Benedicto. 486.
S. Bernardus.
Meditat. 2. de Mellifluo Bernardo. 500.
S. Bruno Carthuſ. fundator.
Meditat. 2. de S. Brunone. 49 I. & 493.

C.
Circumciſio Domini.
Meditat. de circumciſione Domini. 332.
Conceptio immaculata B. V. M.
Meditat. 2. de immaculata Conceptione
B. V. M. à pag.437, uſque ad 443:
Corporis Cbriſti ſolemnitas.
Meditationes de ſolemnitate Corporis
Chriſti per Octavam. 406. 436.
S. Clara Virgo-
Meditat. 2. de S. Clara Virgine. 519.522.
D.

S. Dominicus Prædicatorum fundator.
Meditat. 2. de S. Dominico. 495. & 49 8.
E

Epiphania Domini.

Meditationes de Epiphania Domini. 342.

P. S. ke-

Melit de⸗

Mednnones

6.

Medtnri d

6

5
Melrrceg)
ecdiu

iumagie

F.
S. Felix Confeſſor.
Meditat. de S. Felice Confeſſore. 5 26. & 530.
S. P. Franciſous Seraphicus.
Meditat. ʒ. de S. P. Franciſco Seraphico. 474.
1

S§. Zacobus Apoſtolus.
Medi tat. 2. des. Jacobo Apoſt. 466. & 467.
Infanticidium Herodis.
Meditationes de Infanticidio Herodis. 349.
S. Zoannes Baptiſta.
Medit. 3. de S. Joannis Baptiſtæ Nativitate.
Pag. 1 . & 296. item 459. & 46 1.
D. Joſephus Nutritius Obriſti.
Meditatio pro feſto D. Joſephi⸗ p. 297.
Dies Zovis Sankkus.
Meditationes pro die Jovis Sancto de inſti-
tutione ſanctiſſimi Sacramenti. 3 53. 358.
M.
S. Maria Magdalena.
Meditationes 2. de S. Maria Magdalena.
Pag. 46 3. & 465.
S. Matthaus Apoſtolus.
Meditat. 2. de S. Matthæo Apoſt. pag. 450.
S. Matthias Apoſtolus.
Meditat. de S. Matthia Apoſtolo.542. & 544.
Meditatio ſeu Oratio mentalis. 18.
Meditatio quid ſit, & quotuplex? 23
Bb

Meditatio donum ſingulare Domini Dei eſt.

Pag. 25.
Meditationem inter & ſimplicem cogitatio-
nem ſeu ſpeculationem. 29.
Meditationis dignitas. 29
Meditationis partes aſſignantur. 30.

Meditationis prima pars eſt præparatio, re-
mota, propinqua & proxima. 3 3. & ſeq.
Meditationis ſecunda pars diſcuſſio ſeu con-
ſideratio. 39.
Meditationis pars tertia eſt affectus ſeu reſo-
lutio. 40.
Meditationis pars ultima eſt colloquium ſeu
concluſio. 43.
Meditationis quædam materiæ R. P. Tiſana
Generalis. 6 8. & ſeq.
Meditationis circumſtantiæ.
Meditationis circumſtantiæ ſunt: Quis?

Quid? Ubi? Quibus auxiliis? Cur? Quo-

modo? Quando?: 71. & ſeq.
Meditationis Aßfeltus.
Praxis affectuum meditationis. 75.

Meditationis affectus gratiarum actionis.

76. & ſeq.

Meditationis affectus oblationis. 79. & ſeq.
Meditationis praxis aliqua v. g. de materia
Chriſti captivitatis. 82. & ſeq-.
Meditationis recollectio ſeu eximen. 89.
Me-

ellenoni
Cperb⸗
Mediranine
Cnmen.
Preriulann
ludtenus
Meciruri
fuleſen
Medlttone

lodus Kuc

.
agtus.
ECnnunz

NuifiedN
Muihis 3)
Deontions
4 Duinegni
ciäumpe
Ortorie
nfige
iont e
Imhenenn

Meditationis difſicultates & remedia pro in-

itel cipientibus. pag. 92. & ſeq-
Mecitari incipientibus dantur quædam do-
cumenta. 98. & ſeq.
Breviuſculum meditationis, ſeu ſynopſis
hactenus dictorum. 101.
Meditari volentibus datur documentum
finale verè aureum. 103.

Miſſio Spiritus Sankti.
Meditationes de miſſione Spirits S. 392.

& ſeq.
Modus fructuosè audiendi Miſſam. 565.
& ſeq.
N.
Nativitas Domini noſtri IEſu Chriſti.
Meditationes de nativitate Domini. 322.
& ſeq.
Naeativitas B. Mariæ Virginis. 437
uII Narivitas S. Joannis Baptiſt?. 289. & ſeq.
4 Oratio.
De orationis bono in genere. 1.

Divinæ gratiæ adjutorium, & orationis exer-
citium pari quaſi neceſſitate ambulant. I.
Orationis deficiente ſtudio languert Chriſtia-
nus, friget Religioſus, perit Religio. 3.
Orationis exercitio perſeverantia finalis
impetratur primariò, 5.

tio. Pag. 7.
Orationis obligationem & neceſſitatem ſuos
doce ant inſtructores à teneris. 9.
Orandum qualiter, ut petita obtineamus.
67.
Orationum Chriſti & Apoſtolorum praxis.
II.
Orationis antiqui zelotes. 13.
Orationis in genere trinæ ſpecies. 15.
Oratio vocalis. 16.
Oratio mixta. 17.
Oratio mentalis ſeu meditatio. 18.
Orationis mentalis dignitas. 29.

Oratio aſpirativa ſou jaculatoria.
Orationes aſpirativæ ſeu jaculatoriæ unde,

& quid? 44
Orationis aſpirativæ natura, eſſentia, & effi-
cacia. 47.

Orationis aſpirativæ ſeu jaculatoriæ praxin
doceant ſuos Magiſtri novitiorum ſtu-

diosè. 49.
Orationis aſpirativæ pro via purgativa
praxis. 50.
Item pro via illuminativa. 54.
Et unitiva. 56.
Orationis jaculatorie noraminaulteriora. 57.
Orationis jaculatoriæ difficultates. 58.
Ora-

Oratione perficitur ipſa noſtra prædeſtina-

Otators
denlee

Orariongri
Oratio
Ortarioad;
clinanten
Orttio, gn
Clnikoe⸗
Oemoadt
Onno, g
Ormnt
utio n
Dörumcun
Carq , D
Onao, N
(lerhet
Orrio do
Noſtrecon
ri
korigaln
Onto,g
Detmnrdd⸗
Oatoade
loee

Orationes jaculatoriæ ducunt ad acquiſitio⸗
nem Theologiæ myſticæ. pag. 60.
Oratio alia violenta.
Orationis violentæ quidditas. 63.
Oratio ad Chriſtum agonizantem. I16.
Oratio ad Chriſtum ſe ad Judæ oſculum in-

clinantem. 123.
Oratio, quâ petimus per vincula Chriſti
Chriſto colligari. 130.

Oratio ad Chriſtum columnæ alligatum. 137
Oratio, quâ petimus Chriſto coronato con-
formari. 143
Oratio pro impetrando judiciorum huma-
norum contemptu. 151-
Oratio, quâ petimus contemni cum Chriſto,
ut aſſimilemur Chriſto. 159.
Oratio, quàâ deſideramus cum Chriſto in
cruce vivere & mori. 167
Oratio pro jugi memoria JEſu paſſionis &
noſtræ compaſſionis. 176.
Oratio, quã petes cum Chriſto pati, ſi Chri-
ſto vis aſſimilari. 184.
Oratio, quâ ad exemplar Chriſti conſtantiæ,
petitur donum perſeverantiæ. 192.
Oratio ad Deum, à quo omnia habemus, ut
mel pro felle demus. 202.

Cc P. Paſ-

P.
Paſſionis Dominica duodecim Wyſteria.
Paſſionis Dominicæ meditatio, optima ad
SS. Altaris Sacramentum præparatio. 106.
Primum de agonia Domini mſterium.
Paſſio Chriſti agonizantis, & ſanguinem ſu-

dantis. pag. 108.
Patientis Chriſti ſudor ſanguineus à noſtris
ſceleribus expreſſus. 1III.
Patientis Salvatoris ad Patrem vox ſangui-
nis. 113.
Patiens Chriſtus in anguſtiis, nos docet con-
fugere ad Patrem anguſtiatos. 114.
Patiens Chriſtus orat perſeveranter, ut orare
diſcamus conſtanter. 115.

Secundum Myſterium, de oſoulo Zudæ.
Paſſioni tradit Chriſtum Judæ oſculum. 118.
Patientis Chriſti benignitas erga Judam &

infidelem animam. 120.
Patiens Chriſtus nobis fit ad exemplum ini-
micis amicus. 12 1I.
Patientis Domini exemplo pro aſperitate in-
duamur manſuetudine. ibid.
Pati debes cum Chriſto, quisquis cibari vis
cibo Euchariſtico. 123.

Tertium, de duris Chriſti ligaturis.
Patientem Chriſtum non tam Judæi, quâm
peccata noſtra ligant. 124.

Crilini
lmiseltt
DeChrilich
De ſpinl

elinunn

de

hnlnoden
Debejli⸗

Dellppli

Nüc

Pa-

n ll

Patitur catenis Chriſtus & funibus oneratus.
ne 12 5⸗
Per capturam Chriſto infamis fit confuſio.
127-
Chriſti mira in opprobriis patientia. 128.
Tua & Judæorum ingratitudo utrisque in-
famis eſt turpitudo- 129.
nartum WMeyſterium.
De Chriſti crudeli flagellatione. à pag. 131.
uſque 136.

Quintum WMyſterium.
De ſpinoſa coronatione- àA pag. 138.
uſque ad 143.
Sextum Wyſterium.
De ſputis in Chriſtum erucétatis. à pag. 145.⸗
uſque 150.
Septimum WMyſterium.
Chriſtus Barrabæ poſtponitur. àpag. 152.

uſque ad 158.
Myſteriun Obtavum.
De bajulatione Crucis. àpag. 161.

uſque 165.
Myſterium nonum-
De ſupplicio crucis crudeli nimis.à pag. 168.
uſque 174⸗
MWyſterium decimum.
De Eſu Chriſti opprobriis. à pag. 177⸗
uſque 183

Cc 2 My-

. Myſterium undecimum.
Dolor Matris inter maximos Filii patientis,
à pag. 185. uſque 191.
Mſterium duodecimum.
De felle & aceto agonizanti porrecto.
à pag. 194. uſque 199.
Paſſionis aliæz quædam Myſteria cum figuris

ſoripturiſticis.
Agnus DEI.
Agnus Dei in miſericordia perpetua miſer-
tus noſtri. 206.

IEſus Wazarenus.
Habet Eſus ab æterno crucem internam pro
portione. 207.
ESUS Infans erumnis expoſitus.
Chriſtus à nativitate agitur crucis activi-
tate. 209.
TESUS circumciſus.
Conſummati ſunt dies, ut circumcideretur
Puer. 21I.⸗
Oblatio Pueri .ESUÜ in templo.
Tulerunt Eum in Jeruſalem, ut ſiſterent
Eum Domino. 212.
PFaga in ADKopptum.
Surge, &c. & fuge in £Ægyptum. 214⸗
Amiſſio daodennis ESU.
Ecce pater tuus & ego dolentes quærebamus
e. 217.
La-

1
Wurekiet
AMmD
Okuit nor
(Aaegenste

Es ſugt

Mnneben
l
Elblerunte
Dnuneumil
M
1
4

Delacraleie

enibuil
luetſipizt

,ehent
Egtells el.
A

Uin⸗ Alen

SZZ

Labor OEſu fabrilis.
Nonne hic eſt faber, Filius MariöẽZz. 219.
Mors D. oſephi continuò crux est Filii Dei-
Adfuit morienti D. Joſepho Jeſus & M. 22 r.
EEſum demonium tentat ipſum.
Accedens tentator, dixit, ſi Filius Dei es. 222.
IEſu fatigatio ad fontem.
IEſus fatigatus ex itinere ſic ſedebat. 224
IFriſio Chriſti.
Nonne benè dicimus nos, quia dæem. 226.
VLapidatio Chriſto intentata.
Suſtulerunt ergo lapides, ut lapidarent. 230.
Præcipitatio de monte.
Duxerunt illum, --- ut præcipitarent, 232.
Valedittio Matris.
De hac valedictione S. Bonav. Cap. 72. 234.
Ultima Cœna.
Edentibus illis dixit, unus veſtrům me. 236.
Hortus Gethſemani.
Pater, ſi vis, transfer calicem iſtum à me. 23 8.
Oſeulum Zudeæ.
Accedens (Judas) dixit ave, & oſculatus. 240
Torrens Cedron.
Egreſſus eſt -trans torrentem Cedron. 240.
Acta cum ODEſu coram Anna.
Unus aſſiſtens miniſtrorum dedit Jeſu. 243.
OEſus Caipha ſiftitur.
Interrogabant eum dicentes: prophetiza. 24 5
Cc 3 IE-

IEſus Pilato præſentatur. 9
Cœperunt Eum accuſare, dicentes, &c. 247. Dokquum
Ikſus ab Herode ſyernitur. de
Sprevit illum Herodes cum cxercitu. 249. Pctuce cen
De Cbriſti flagellatione crudeli.
Apprehendit Pilatus Eſum, & flagell. 25r. polutenm
De OEſu coronatione ſpinea. h
Imponunt ei plectentes coronam ſpin. 253. ecitrion

IEſus populo ſiſtitur.

Dicit eis: (Pilatus) Ecce Homo. 255—
De bajulatione crucis. Mleditron
Bajulans ſibi crucem, exivit, &c. 257.
De occurſu Virginis Matris.

Moœſtiſſimo Filio mœſtiſſima Mater. 25 8 Ilektrinn
De ſeſſione OEſu in terram.
JEſus ſubſedit in terram, juxta Trad. 260.
De portatione crucis post OEſum. hrn. E
Invenerunt Cyrenæum hunc angariav. 262.
De beneficio Veronicæ. uriücntiol
Veronicæ ſindoni Chriſtus faciem imp. 264.
Ad portam ſub' cruce labitur Eſus.
JEſus ad portam judiciariam iterum &c. 266 Meluin
Eiliæ Zeruſalem.
Filiæ Jeruſalem nolite flere ſuper me. 268.
De lapſu OEſis ad pedem montis. oldtn
Ad pedem Calvariæ ſub cruce ſternitur. 270.
De extractione veſtis, & oblatione fellis.
Dederunt ei bibere vinum felle mixtũ. 272. Mi
Do

De Chriſti crucifixione.
Poſtquam venerunt ad locum, ubi &c. 273.
De eceptione in ſinum WMatris.
E cruce depoſitus gremio Matris excip. 278.
De ſèpultura IEſu.
Poſuit eum in monumento exciſum &c.280.
Paſcha, ſeu Reſurrettio Domini.
Meditationes de Paſchate Domini. à p. 374.
uſque ad p. 388.
Pentecoſtes, ſeu miſſio opiritüs &.
Meditationes pro Octava Pentecoſtes.
à pag. 392. uſque ad pag. 40 5.
S. Philippus & Zacobus.
Meditationes z. de SS. Philippo & Jacobo.
456. & ſeq.
S§. Petrus & Paulus.
Meditat. de SS. Petro & Paulo Apoſtolis.
533. & 536.
Purificatio B. M. V. àpag. 453. uſque 455.
§.
Sabbathum Sankctum.
Meditationes pro Sabbatho Sancto. d p. 3 66.
uſque ad 373.
Simon Thadazus Apoſtolus.
Meditat. de S. Simone Thadæo Apoſt.
Pag. 542. & 544.
PFeſtum Santtorum omnium.
Meditat. 2. de omnibus Sanctis. 546. & ſeq.
T. 1 heo-

Theolagis myſtica.
Theologiæ amoris, ieu myſticæ, quam ſolus
Deus, & illius, quam conſequitur inge-
nium & intellectus, & docent homines,

diſtinctio. pag. 60. & 61.

S. Mater Thereſia.
Meditat. 2. de S. Thereſia Virgine. §504.
S. Thomas A paßolus.
Meditat. 2. de S. Thoma 4 k. 447. & ſeq.
V.

Dies Veneris Sanktus.
Meditationes pro die Veneris Sancto.
4 pag. 359. uſque ad 3 66.
Viſitatio B. Mariæ Virginis.
Meditat. 2. de S. Eliſabethæ viſitatione facta
à B. Virgine. 293. & 294.
Voeocatio Divina.
Meditationes de vocatione Divina. pag. 450.
& 452. item pag. 443. & 445. item
pag. 45 3. & 454. irem pag. 345. S& ſeq.
item pag. 342. & 343. item pag. 295.
& 299.· item p.214. & p. 217. item. p. 3 10.
& 31I. item 315.

F I N I 8.

n

Dnotliu,
en yluß
eoll, I14. n 1
ug 4 Uin.
HS lamur.
ptolchn.
2 Ttrin ln
Neri n is
odeln:

Dpelulin.

Mumento.
D ng ln
ggurl
rzeln,
d.
lut
ig19 ln
lagzoflin.
zo,. n
uummulip
De ,elin
. un
neb.,ed
b., 3. ig.
ie i Uupnn

ze. ln
Urn

1 . Errata ſic corrigenda.
Pag. 8. linca 9. reclinatſtr. lege reclinatur.
pag. 19. linea 5. digerſis, lege diverſis.
pag. II3. lin. 18. exoret, lege exorat.
Pag. 154. lin. 20. non gloriamur, lege nos
gloriamur. ⸗
Pag. 19 I. lin. 18. ſion ſolvit, lege non ſolvit.
pag. eadem lin. ultima ex parte iis, lege ex=
perti in iis.
Pag. 19 8. lin. 2. gladiſt, lege gladius.
Pag. 21I2. lin. 5. inquinameoto, lege inqui-
namento.
pag. 214. lin. 7. peprecor, lege deprecor.
Pag. 230. lin. I. mentibus, lege in mentibus.
Pag: 234. lin. 20. Auguſtino citato, deleatur
citato. 1
Pag. 269. Iin. 9. fac, Maria, lege fac me
Maria.
pag. 293. lin. 19. diſce einde, lege exinde.
pag: 305. lin. 10. adimplendo, lege adimpleto-
pag. 307. lin. 18. poſt bonum, adde in quo
ſumma ſapientia eſt.
pag. 32 5. lin. 16. aptiſſimas animas, lege
animas aptiſſimas.
Pag. 3 3 3. lin. 12:à Matre Virgine, lege & Ma-
tre Virgine.
IVR bag. 45. lin. 14. mors ultra, lege mors illi
ultra.

pag. 3 6 I. lin. 20. litoshotos, lege litoſthrotos.
pag. 37 3. lin. I 5. præſtolare, lege præſtolari.
pag. 40 5. lin. 3. niſi accendatur, lege niſi ut
accendatur. J
pag. 49 1. lin. 3. Cœlis, lege cellis. B
pag. eadem lin. 5. benedicere æternaliter,
adde in cœlis. .
. .
pag. 49 5. lin. 19. neceſſitate proximo »lege
neceſſitato.
pag. 509. lin. 14. dignetur, lege dignatur.
pag. 5 10. lin. 11. cum mundo, lege mundis
& med. .
pag. 529. lin. 1O. neceſſitates religiòſos, lege
religioſas.
pag. 534. lin. 2. quâ cum, lege quâ cum
nondum.

☛ .
pag. 570. lin. 9. furibundus, lege furibundas.

7

13

ℳ mnplar

PRAXIS ORATI
NlIS ANGELICA

& IVE
ARJ O& 4 ND
Modo Angelicis Spiritibus pro
8 Sicut ſcriptum eſt:
Orabo ſiritu, orabo & m
1 Corinth. 14. V. 15.
In qua tractatur
De Orationis Bono & Necesſitate.
Bonæ Orationis, piæque cum fructu ſalu
ſtituendæ meditationis regulæ ſelectiore E
bentùr, ſpecialiter de Pasſione Domini

JEſu Chriſti, urpote præ cæteris myſteriis E
méè ſalutiferà affectibus eliciendis propor

TIIII

IIII
12

11

—
—
—
—

impetrando convenientisſimâ; prout in de
hoc opuſculum Angelicæ Orationis —
niſtrabit, aut Angelorum Dominus pE
tibi inſpiratione ſug geret, ac Nirreirad
III. De Oratione in genere, & triplici ejusden

tionibus aſpirativis, jaculatoriis & vio=
quantusque harum omnium ſit nervus, fru==
valor & pretium. 92

—

E

E

Per
R. P. ANGELICUM WINSELERANEZ N
Provinciæ Rhenanz TEGE

Ddnn
ITTNNNENENTRRNRNGNNNENNNNNN.
4 5 6 7

Summe eevoe vnPer—εν—ê+—im, & S. Ca. Majeſt. brivi

tàâ, vitæ reformandæ efficacisſimàâ, & ultin O
100

cie, ſcilicet vocali, mentali, & mixta; d D

N Focus O Salance Q R

M.

K 1.

J

H¶

Euroskala Offset

.
.
S
5
0
5
E
E
=—

QQ
—

11

10

3 4 5 6 7 8

2
. Copyright 4/1999 VXMaster Gmbti wwWw. Xymaster. com