Gi240_qt

N12511994261 021

UIIHIHIIIIIIIIIAI

U8 Tübingen

. —

—

4

¶ Sequũtur capitula iſtius Tractatuli.

De generali fraternitate omniũ iuſtoꝛũ Capitulũ pᷣmũ.
¶ De ſpeciali relatione intentionũ adiuicem: ꝑ quã ſpe/
ciales contrahũtur fraternitates. Ca pitulũ ſcm.
¶ De motiuis ſeu inductiuis fraternitatũ.Canm tertiũ.
¶ De multiplicibus fraternitatibus. Capitulũ quartũ-
¶ De oꝛigine fraternitatum. Capitulum quiĩtum.
¶ De vtilitatibꝰ fraternitatũ exꝑte viuoꝝ. Cam ſextũ.

¶ De vtilitatibꝰ fraternitatũ exꝑte moꝛtuoꝝ. Ca ſeptim

¶ De requiſitis ad fraternitatem: Capitulum octanũ.
¶ De certis dubijs circa fraternitates. Capieulũ nonũ.

„

Pꝛeſens tractatulus be ſingulis fraternitatibꝰ in gene⸗
rali:jin nouẽ capitula diſtinctꝰ: cõtinet plures inle exhoꝛ-
eationes: ſncõuentionibꝰ cõfratrũ applicabiles. QNuarũ
q́dem exhoꝛtatõne themata in ꝓceſſu de facili ſunt inue⸗
ſtiganda. ¶ De generali fraternitate

omniũ iuſtoꝛũ.Camn pᷣmũ.

Ro quo querit᷑: Cuʒ Dauid dicat. Particeps
ego ſum omniũ timentiũ: qͥd tune neceſſe fſis
p ffraternitates ĩſtitutre. Pꝛo quo nõ ꝙ q́;qus
osẽ?s iuſti ex ſuis oꝑibus mutuis aliqð repoꝛtẽt
cõmodũ: vt etiam ſtatim ꝓbabit᷑. O pus tñ a
bono factũ nõ eſt ſatiſfactoꝛiũ alteri niſi agẽtis intentio di
rigat᷑ ad im:qð maxime ꝑ fraternitates ſeu muruas obli⸗
gatiões fieri põt.jdeo rite in eccleſia fraterniteats ſũt inſti⸗
tute:vt latiꝰ patebit in ſeq̃ntibꝰ.¶ Qð aũt om̃es iuſti ſuis
ex mutuis oꝑibꝰ aliqð repoꝛtẽt cõmodũ ptʒ triplici᷑ Pꝛi⸗
mo auẽte pſalmiſte pᷣallegata Particeps ego ſum ac.Etiã
auẽte apli ad Ro.vuj.d. Diligẽtibꝰdeũ oĩa cooꝑant᷑bonũ .
c. Scdo ptʒ ex radice caritat in qua om̃es iuſti cocant:
que pſᷣm TMugin. Mõ querit que ſua ſunt:ſed cõia pꝛijs non
Wꝛia cõibus anteponit Certio ꝓbat᷑ hoc ſilitudinarie dur
Mꝛimo ex mẽbꝛis coꝛꝑis humani que ſe mutuo innant ⁊ ſi
gloꝛificat᷑ vnñ mẽbꝝ: ↄgaudent oĩa alia mẽbꝛa. vt ptʒ pᷣs
Corl.xij. Scdo ex ramis arborl:iquoꝛũ vnꝰ aliqualitcon/
gaudet alteri:ĩmo ipſa radix humoꝛẽ trãſmittit ad om̃es.
Sic in ꝓpoſito eſt de iuſtis:q̃ͥ ſunt mẽbꝛa vniꝰ coꝛꝑis criſti
miſtici.ad Ro.xij. Sũt q; ↄiũcti xpᷣo ſicut palmes viti.ſoh
xv. ¶ Etiam qñ aliqð opus in ſpeciali fit ꝓ aliquo erxiſtente
in via vel purgatoꝛio: ⁊ ſi ille ꝓ quo fit ſolus hẽat fructum
ſatiſfactiõis vel diminutiõis pene: alij tñ ex hoc etiã cõſ2
lant᷑ qamodo: Sanian. ⁊ gaudent. Et ponit Petrꝰ de
tharen.in q̃rto ſen.diſt.xlv.tale exiſ̃m qð poꝛtans alid
2

= .

„RèZ

enus du põt iunari. Vno p diminutionẽ oner: Tiio's
oſolationẽ vel ↄfoꝛtationẽ vᷣtutl:puta ꝑcibũ vel potũ:ſic

eſt ð aĩabꝰ purgatoꝛij.Nã dũ fit aliq opꝰ ꝓ vna ſpecialit
⁊ ſi quo ad diminutio uẽ vel expiationẽ pene illud opꝰ tm̃ꝰ

illi pſit pꝛo qᷓ fit: tñ oẽs alie ex hoc ↄſolan ⁊ ei ↄgratula E

co qò oẽs ſunt in caritate. ,
¶ ¶ De ſpeciali relatiõe itentionũ ad
miminiuicẽ?: quã ſpeciales cõtrahuütur
ffraternitates. Capitnlũ ſecundd.
Jgaie in purgatoꝛlo pñt ↄſolari ex o ꝑibꝰ ali⸗
enis ſeu ꝓ alijs factis. cũ itentio nõ refert᷑ ad
ſꝰaeęceos in ſpẽali:mltomag illud fieri põt ĩ frater⸗
nitatib? ad hoc ĩſtitut :vt intetio ↄfratꝝ retfe⸗
iyririaf adiuicẽ. ã vt ſic ſuffragia coꝝdẽ nõ ſolũ
fſt ↄſolatoꝛia veꝝ etiã ſatiſfactiua ſeu expidtiua pene:qð
als nõ fieret᷑ ſi ꝑ fraternò obligationẽ intẽtio vniꝰ nõ refer
ret ad aliũ eõ̊. Rone cuiꝰ frnitates ſũt multũ ſalubꝛit᷑ ⁊ vti/
lit iſtitute. ¶ Dʒ replicat᷑ dicta qð nullus ſatiffacere poſſit

pꝓ alio. ꝛ dr.ij.ad Cor.v.

rxvj.q: vij.ca.f.ðr. Qð ſi ifimꝰ mignetit õonibꝰ a micoꝝ
elemoſinaꝝ largitiõibꝰ pondꝰ pnie ſubleuet᷑ Itẽ xpᷣs ſla⸗

tiſfecit p petis nr̃is: cũ ́ mẽbꝛa ſimꝰ coꝛꝑis xpᷣi miſtici:vi⸗

det᷑ qd poſſumꝰ a debemꝰ nõ tm̃ ſatiſſacere ꝓ nobis ſʒ etiã
pꝛo alijs Et ad rõnes ĩ oppo dicendũ qð ꝓpꝛia oꝑa hoĩs

dicũt᷑ oui:aut pure.ſ.illa que ipᷣe met facit aut ĩterpᷣtatiue.ſ

illa que facit altꝰ ꝓ illo. Nõ tñ ſᷣm Cho.in qrto di.xx.ar.ij
q.iij: QS& pẽa ſatiſfactoꝛia oꝛdinatad duo.ſ.ad vitandũ
pet᷑m futurũ ↄmittendũ:a ad debitũ ꝓ pctᷣo ↄmiſſo ꝑſol⸗
uendũ.MPꝛimo igit᷑ qᷓntũ ad remediũ ↄtra pcfm ↄmittẽdũᷣ

ẽs nos malfeſtari opoꝛter
añ tribunal xp̃i. vt refert vnꝰqͥſq; ꝓpꝛia ꝓurt geſſit. Et ĩ vP.
Tu reddes vnicuiq; iuxta oꝑa ſua. RE& q alis ſatiſfacere pf
ꝓ alio vt ꝓbat Rich. in q̃rto di.xx.in pᷣmo pᷣncipali.qꝗ.iij.
Vñ ad Gall.vſ: Miter alteriꝰ onera poꝛtate 1c. Et ĩ dcreas

pniĩa uł ſatiffactõ vni nõ pdeſt alti qꝛ e ieiunis vniꝰ:ſi do
matr᷑ caro aliꝰ. Ocdoꝰqᷓntũ ad vᷣbitũ ꝓ pcto ↄmiſſo pſols⸗
uẽdũ vnꝰ ꝓ alio pt᷑ facere pniam a ſatiſſacẽ: qð triplłr ꝓbat
s. rõne: exò ⁊ auctibꝰ. Rõne ſic: ppt᷑ cariꝰ apð den q; aps
hoiĩes: ſʒ cariꝰ hana pt᷑ alaꝰ bitũ ſoluere:g mitomag di
nina:Exꝰ ꝓpbar ⁊ legit᷑n.ĩ vit pr̃m:qð qͥda fris ſui caritate
deuictꝰ: ꝓ pct᷑o fris ſui qð ipᷣe nõ ↄmiſpᷣat pniaʒ fecit: ꝓpter
q fri pctn qð ↄmiſat ẽ dimiſſu.luete vo ꝓbamgr len:
q dic qdð ſi talĩ fine penitẽs moꝛit᷑ amicoꝝ oronibꝰ⁊ eloſi⸗
nax lar gitioibꝰ põdqꝰ pnie eiꝰ ſubleuãdũ ẽ: vt etiã patuit S.
¶ Si girentio vmꝰ aliq̃ frni dirigit ad alios fres: tune
opꝰ ipiꝰ ẽ ſatiſfactio alijs als nõ.qð ptʒ tplłr·ꝛimo auẽte
vùmb. in li. offi. vicẽtl. Qòð affectꝰ tuꝰ.i.ĩtentio: oꝑi tuo
nomẽ iponit. Ita qð ſi intẽtio referat᷑ ad aliũ:ipa fac illud
opꝰ ce altciꝰ lalciʒ iterpᷣtatiue. Or etiã pᷣWacha.xij. Nos
oĩ tꝑe mẽoꝛes ſumꝰ vfri in ſacſicijs que offeremꝰ ⁊ obpᷣuati
onibꝰ ſiẽ phas ẽ ⁊ dcet memiſſe frm Scdo rõne ſic.qꝛ qñ⸗
cũq; eſt pluriũ ↄuẽtio ſeu ſocietas ꝓpt᷑ aliq ſpẽale modũ
opoꝛtet intẽtionẽ vniꝰ dirigi ad alteꝝ: als nõ eẽt ↄuctio ſʒ
Zfętuſio neq;ʒ ſocietas: eo qð oĩs obligatio fit pter aliquez
finẽ vel cõmodũ.Sed ſic eſt in fraternitatibꝰ g ac. Tertõö
ptz a ſili ſocietate ſeu frnitate ciuili que ſola ĩtentiõe ułcõ
ſenſu vᷣhit. vtptz in legibꝰ: inſtituta ð ſocietate. Sicenim
diffinit᷑ ocirtas a Lulio: ò eſt duoꝝ vel pluriũ cõuentio
coõtra obomodoſionẽ vſum ⁊ liberiõʒ queſtum. Etiaʒ in ci⸗
nilibꝰ in qbꝰ dans pecuniã ⁊ intẽdens ſoluere pꝛo alio ſa/
tiſfacit pꝛo eo:alias nõ:ergo a ſimili ita erit in ſpiritualibꝰ
Et ſic patet qð opus in caritate factum poreſt valere ad ſa
tiſfactionem vel expiationem pene etiam alteri: ſi intentioa
agentis ad ipſum referat᷑. ¶ Rite ergo fraternitates in e
cleſia ſunt iſtitute pꝛobat᷑ pᷣmo anẽte pᷣs.Ecce qᷓ; bonũ 7.
Itẽ pᷣꝰ Pe.ij. Fraternitatẽ diligite. Et ad eb.xiij. Ca,
ritas fraternitatlmaneat in vobis. Scdo rõne illud ẽ rite

inſtitutũ qͥð eſt opꝰ vtuoſimn: ad dei cultũ pter generale

ↄmodũ oꝛdinatũ:ſed ſic eſt ð ffnitatibꝰ. vt patebit ĩ mult

vtilitatibꝰ eaꝝ ⁊c. Certio ptʒ hoc ꝑ ſilitudinẽ reptam in

ciuilibꝰ. Di eni ſura vel leges ciuiles pter eõmodũ tẽpale

ſocietates admittũt: multomag eccleiia põt admittere pt

cõmodum ſpirituale.
¶ De motiuis ſeu inductiuis
fraternitatũ. Capitulũ tertiũ
D mutuã etiã caritatẽ fraternalẽ iducũt nos
ſpecialit᷑ tria: Pꝛimo nature cõfoꝛmitas.Nã

A IFrit phus in libꝛo de ꝓbleumatibꝰ: Cur hõ de
quacũq; natione vl fide ſit alteri tribulato cõ
. patiet᷑. ſe: Ex quo natura hũana eſt in oĩibus
hoĩbꝰ vna ⁊ eadẽ vninerſalit᷑: eo qð pᷣdicat᷑ de oĩbꝰ hoĩbus

vniuerſalit᷑ tũc natura ĩclinat ad ↄpatiendũ ſuo ſili: Gicut

etiã phs dicit in libꝛo de aĩalibꝰ.Mõ eſt auibꝰeiuſdẽ ſpeciei

vt ſe comedãt. De muleletiã aĩalibꝰ legit᷑ qð moꝛtuis bꝛut
feminei ſexus: alia nutriũt pullos eoꝛũ. Et multa aĩalia na
turalit᷑iuuãt ⁊ defendũt alia eiuſdẽ ſpeciei. Et cur in hoĩbꝰ
nã nõ ad idem inclinaret. Scdo hnane nature fragilitas:

medic eni qͥ in ſe pbauit infirmitatẽ:ifirmo libẽter ↄpatit᷑

Cũ ergo nullus hoĩm ſit ſibimetipſi ſufficiẽs: ſed indigeat
adiutoꝛio alioꝝ: ſequit᷑ qd qͥlibet debʒ alteri facere qð ſibi
vult fieri:qð etiã eſt de lege naturali/ hẽt᷑ etiã ex de pᷣſũp.

Mãdata. Mandata celeſtia efficatiꝰ gerimꝰ: ſi nr̃a cũ fra

tribꝰ onera parciamur: vt S patuit. Aſter alteriꝰonera poꝛ

tate. Certio capit vnitas:ſi enĩ pes ledit᷑ oculus lacrimat
os cõqrit᷑ manꝰ tangit ac. Si ghẽmꝰ vnũ caput: videl,z
vnũ prem deũ:vnã mr̃em eccliam ⁊c. merito nos mẽbꝛa
mMutuo ↄpati debemꝰ. Qò etiã in mãdatla deo hẽmꝰ pᷣma

Theſſʒ. iiij. De caritate frnitatjnõ ncce hẽmꝰ ſcbere vob
Joſi enĩ vos a deo didiſciſt vt diligamꝰ ĩuicẽ. Et pᷣ ſoh.q

Hoc mandatũ hẽmꝰ a deo: vt qͥ biligit deũ diligat ⁊ frm

— MłM

—

ſuũj. Aꝛ vt S Eccl. v: Cocoꝛdia fratrũ matime placet deo
Di gillud nã dictat:nccitas reqͥrit ⁊ pᷣceptũ dñi obligat.

parciamur mutuo auxilia.a ſubleuet quilibʒ onus alterius.
¶Et rurſus qð ad mutuã ſubuentionẽ incitet hůane nat᷑e

fragilitas:ptz ex eo:qꝛ vts Sap.ix. Coꝛpꝰꝙ coꝛrũpit᷑ ag

quat aiam. Es BGeñ.viij. Senſus ⁊ cogitatio hoĩs ab ado

leſcẽtia ꝓna ſũt ad malũ. ne ꝓnitas vt hẽtꝛ0 ſen. di.⁊q⸗

ã̊ nõ huit ĩtrinſeeꝰ im⸗
pellens ad peccandũ ſic modo.Exquo aũt nũc Caro cõcu
piſcit aduerſus ſpm̃:vt hẽt ad Ball.vj. Seqͥt ꝙ valde ne
ceſſariũ eſt vt qͥs puideat ſibi de coadiuuàtibꝰ en Mã ſi ille

catoꝝ etiã grauitas reqͥrit mutuã ſubuẽtionẽ: eo qð tã difft

ciles ſumꝰ ad reſurgendũ a pct᷑is. Vñ pᷣs. Iniq̃tates mee

pujuenit ex lapſu pᷣmoꝝ ꝑentũ:eo 3 ex eo nã nr̃a eſt infecta
que pus erat ꝑfecte creata. Nã ?d

magnꝰ ſcts Paulus vas electiõis ſubleuari ⁊ ↄfoꝛtari pe⸗
cijt ſuffragijs alioꝝ:vt hẽt ad Ro.xv. Ildiuuetlme ĩ oroibꝰ
vris:Cur nos miſeri illõ idẽ petere dignaremur. ¶ Pec

ſuꝑgreſſe lunt caput meũ ⁊ ſicut onꝰ graue grauate ſũt ſuꝑ

decretlxxiiij.q.fj. Sciſina. Cõſuetudo mala qᷓnto diufnioꝛ
tato ꝑgicłoſioꝛ.Noõne illi nccio hẽrent adiuuari:qͥ tam in ꝓ

me. uã qͥdem guitatẽ pᷣcipue reddit ↄſuetudo. Uñ Crib
DO infelix cõſuetudo peccãdi:qᷓnto magſpeccãt.tatominꝰ
itelligũt. Et finalit᷑ pcẽm ꝓ nihilo reputat. Cum tñ hẽat᷑ in

fundũ ſũt lapſi. Sicẽ Gaulpetiuit a Gamuele pᷣ:Regl.xv.

pꝰi; Suit᷑ peccauit dixit. Mũc q̃ſo poꝛta pec̃m meũ Qð ẽt
facere debemꝰ:hſᷣm qð exꝰxpᷣi ad hoc ĩcitamur. pᷣ Me.xf.
Qui pct᷑a nr̃a ptulit in coꝛꝑe ſuo ſuꝑlignũ.Sʒ ſũt multi qͥ

aſino cõpaterẽt ſi ſub iugo caderet. Uñ Bernhᷣ.Cadit aſi
na ⁊ eſt qͥ ſubleuet:⁊ perit aĩa ⁊ nõ eſt qͥ recogitet ð onere
pct᷑i. Querat itaq; qͥlibʒ pctoꝛũ onere oppᷣſſus ꝑ frnitates

ſibi coadiuuates vel ſeim ſubleuãtes ⁊ p eo oꝛãtes. Alut
ſi eſt mẽbꝝ ab ecclia abſciſum vel ouis pdita a cetu fideliũ:
qᷓtenꝰ ꝑ mutuã caritatẽ meret᷑ auxilio alionad gregẽ reduci

7

cum filio pꝛodigo erga deſᷣ recõciliari c. VUñ Zlugꝰ li. xꝰ

ſalutaribꝰ do gtibus dicit. Ecce patit᷑ aliqs pꝛo culpis ſuis
ciᷓ in carcere recludit᷑ vel pentũ moꝛtẽ triſtat᷑. Si ergo do

lemꝰ pꝛo illo ex quo ecclie mẽbꝛa ſimꝰ: ? nõ dolemꝰ cum a

coꝛpe ecclie pciſi ſumꝰ:quo mẽbꝛa ſumꝰ: Lam diu eni do/
let mẽbꝛum q; diu in coꝛꝑe continet᷑.
¶ De multiplicibus fraternitaz
tibus. Capitulum quartum.

uꝑ nõ ꝙ triplex eſt fraternitas. ſ. natural.
ciuilis.⁊ ſpũ alis. Pꝛima ↄtrahit᷑ ſaguine. Ge

cũda cohabitatõe.Lertia caritate. Et q;qnaʒ
quelibʒ dictaꝝ frnitatũ mlitiplicit᷑ diuidatvtñ.
pplo ſimp?è᷑ declarãdo:dicat᷑ ð nali frnitate q;

ee

ſunt fres carnales ꝑticipãt ↄſeqni vnã ⁊ eandẽ ↄplexionꝰ

ſeu inclinationẽ nalem: a ex eo hñt vnũ nomẽ ⁊ vna rerũ
tpaliũ ſbam vel hereditatẽ. Sic ðbʒ eſſe in frnitate ſpũali
fnꝗ;ᷓ cõfres vni ↄgregatiõis vel obligatiois debent here
eandẽ inclinationẽ ⁊ volũtatẽ:deneniedi ⁊ ſe mutuo ꝓmo⸗

uendi ad błitudinẽ eternã qꝛ ad hoc pᷣncipaliſſime ſut fra-
ternitates adiuente. Sicut etiã fratres carnales hñt vnũ

nomẽ:ita etia in ꝓpoſito qlibet pie gliari ⁊ gaudere põt ſe
elſſe de illa vel alia frnitate.Et ſic hnt vna ſubam reꝝ tꝑaliũ
ↄñr vnꝰ inuat in nccit reliquũ:ſicut videmꝰ inter diuites
raro foꝛe pauꝑes: Sie eſt ⁊ eſſe debʒ in frnieate ſpũali:in
qua diuites.i.boni ⁊ iuſti:debent alioꝛũ cõfratrũ indigen
tias ⁊ nccitates ſubleuare: Imo ſi aliqͥs ex cõfribꝰ nalibus
pꝛodigꝰ ⁊ ſibimetiꝑſi iutilis eſt: nihilominꝰ tñ ceteri cõfra⸗
tres ſui eum de diſſolutione ſua coꝛrigũt ⁊ ſubleuant ne ex

toto peat. Sic fieri debet in fr̃nitatibꝰ ſpũalibꝰ:ĩ fiendis

exhoꝛtatiõibꝰ:alios coꝛrigẽdo:ifoꝛmãdo:a ad melioꝛati⸗
onẽ vite inducẽdo ⁊c Debet etiã eſſe vna ſuba ſeu cõieatõ
bonoꝝ operũ: que quottidie vel freqnta cõfrfibꝰfint.¶ De
einili vero fraternitate nõ ꝙ illa ↄtrahit᷑ dm.ſ.obligatiõe:

2 —-

—

eõicatione. Obligatise ſeu cõfederatide:vt faciũt pᷣni
cipes pꝛo bono pacl.Et cõicatiõe:ſupple rerũ cẽpꝑaliuũ: vx
faciut mercatoꝛes vt lucrẽt᷑. Ita a ſimili in ꝓpoſito appli-

cari p? ꝓter petoꝛes ſeu penitẽtes:⁊ ꝓpter bonos ſeu iu⸗
ſtos qbꝰ ambobꝰ frnitates pli pꝛoſũt:pct᷑oꝛibꝰ ad recõei

liandi: iuſtis vo ad merendũ. Sic eni pᷣncipes faciũt yoe

peratões ð inimicos vt vnꝰ iuuat æ defendat aliũ: ita ncẽe
erit pckoꝛibꝰ:ſi nõ debẽt ab inimiclifernalibꝰ exterminari:

qð hẽant adiuuãtes ſe:qͥ meritis ⁊ pcibus pugnẽt pꝛo eis

Pꝛout egregie ꝓpt᷑ pctoꝛes dicit᷑ Ecclcſiaſtes.iinj. VUe ſoli

qꝗꝛ cum ceciderit nõ hʒ ſubleuantẽ. Et ꝓuer.xviij. Frater qᷓ

iuuaᷣ a fre q̃ſi ciuitas firma. Nã granũ:pr nĩ: ſeu circulus
in cathena:jinterim qð eſt in ʒona difficulter ꝑdit᷑: Et ouis
in grege faciliꝰ cuſtodit᷑: cũ aũt ſola ab extra vagat᷑: venit

lupus ⁊ rapit eam: Sic eſt in ꝓPpoſito iterim ꝙ pctoꝛes ſũt
in ↄgregatõe iuſtoꝝ difficiliꝰ cadũt. Siliter ſic mercatoꝛes

hñt ſocietates ⁊ cõicant pecunias mutuo ad laciꝰ luerãdũ:
ſic iuſti ( ſi nõ indigẽt alioꝛũ ſubſidijs ſeu ſatiſfactionibꝰ)
exquo tñ ſunt cum ceterliuſtis cõfederati: ꝑticipãt bõ eoꝛũ

ex q̃ qdeʒ ꝑticipatione merita eoꝛũdem creſcũt ⁊ pli au-
gmẽtant᷑.Ex qͥbus infert᷑ qð ſicut frnitates vtiles ſũt boꝛ

nis ad merẽdũ:ita qdamodo pctoꝛibꝰ nccie ad regendũ
Demũ de frnitate ſpuali:obmiſſis varijs diuiſionibꝰ ⁊

gradibꝰ: ſuſſicit pꝛo laic dicere qð ẽ dur videlʒ generalis e
ſpecialis. General ᷣhit᷑tide ul caritate: Spẽalis vo voto
vel obligatiõe. Vñ generalis ↄtrahit᷑ itcr xpianos ꝑba /

ptiſmũ:hᷣm qð oẽs xpᷣiani dicũt᷑ fres vel oẽs in caritate ex
iſtẽtes: vel ocs eiuſde collegij vel religiõis ſeu ↄgregatiõis

dicũt᷑ fres. Sed in ꝓpoſito illa dr̃ ſpealis que ẽ illoꝝ qͥ mu/

tuo oꝑa bõ cõicant:vel ꝓ qͥbꝰ ſpẽalit᷑ aliq̃ bona in cõmuni

fiunt:ad hoc eni ſunt tales fraternitates i eceleſia inſtitute.

¶Mõ etiã ꝙ inter ocẽs frnitates:ſpũalis ⁊ illoꝛũ qͥ ſũt ĩ ca

ritate: ⁊ qui ſibi mutuo ſua oꝑa bona cõmunicant: melioꝛ

Lurioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ: eſt ſaltẽ i nalis vel cinilis Et hoc ꝓprtria.

Pꝛino qꝛ fundat᷑ ſuꝑ foꝛtioꝛi ⁊ melioꝛi funda?᷑o.ſ.caritate

ad Ro. xij. Laritate frnitatl iuicẽ diligẽtes: qᷓnto enĩ cariꝰ
melioꝛ ⁊ pᷣcioſioꝛ eſt qᷓ; caro vel aliqð tꝑale: rato melioꝛ ẽ
frnitas caritatlq; nalis vel ciuilis. Ocðo qꝛ nullũ malum
ſecũ ↄpatit᷑ nec malo admiſcet᷑: carnal eni frnitas vel ciuił

qnq; lites ⁊ ↄtentiões ſecũ patit᷑: vtpatuit in pᷣmis fribus

ſ. Nbel ⁊ Chayn::ſʒ in ſpũali nil tale iueni᷑. Qꝛ d pᷣ Pe.j

In frnitatl amoꝛe ſimplici ex coꝛde iuicẽ diligite. Jõ fr
tas qᷓntũ ad qͥd noĩs dicit᷑ fratrũ vnitas.Tertio qꝛ actum
hʒ nobilioꝛẽ:actꝰ enĩ frnitatlcarnalis vel cimilis vt cõiter ẽ
płꝰ diligere carnẽ vł pecuniã q; ſym̃: jin fr̃nitate vo ſpũali

eſt ecõuerſo.Et ideo pcipue cõpetit ei illud pᷣ Pe.ij. Fra⸗

„

ternitatem diligite. èGMl
De Dꝛqgine fraterni-
tatum Capitulũ qͥntum.

Ro quo nõ c frnitates iſte in ſacra ſcript᷑a ⁊i

geſtis xp̃i ac ſctoꝛũ magnũ hñt fundamentũ
H Sßpe eni dei fil? in pᷣmis totũ hũanũ genꝰ di⸗
tauit ⁊ honoꝛauit in hoc qð nr̃am frnitatẽ ac
cepit. Ipe inq; qͥ erat pᷣmogenitꝰ in mł: fribꝰ
ad Ro. viij. Qui ẽt ſuos diſciplos fres vouit joh.vlt De/
mũ ipᷣe nobis oĩa oꝑa ⁊ merita ac paſſiones ſuas cõicauit
cũ ꝓ nob ſatiſfecit:⁊ nobis ianuã regni ccleſt apperuit: di/
cẽte Eſaia.eiꝰdẽ.liij. Uere languoꝛes nr̃os ipᷣe tulit ⁊c. Et

buit pᷣm ſero. Oĩa qᷓ fec ꝓ ꝓcurada hoĩm ſalute fecit. Et iõ

Paulꝰ pᷣꝰ Corl.ix.Hꝰ frnitat ⁊ bñſicẽtie ꝑticipatõʒ expo
ſcẽs dixit. Oĩa facio ꝓpᷣt᷑ aĩaz:vt ꝑticeps eiꝰ efficiar. VUñ ⁊
brs Petrꝰ eſtimãs ſibi guiſſim ᷣtrimẽtũ ſi hꝰ frnitatl ꝑtici
pationẽ ꝑderet:dicente ſibi xpᷣo Johᷣ.xiij. Si nõ lauero te
non habebis ꝑtem meeuʒ Rndit. DOñe non tantũ pedes
ſed a manus ⁊ caput. ¶ Magna ergo digniras noſtra qð
habemus fraternitatem cum deo: que eſt valde efficaxe

*

ni⸗

wWꝛm inter deuz ⁊ holem maioꝛ eſt fraternitas qᷓ;ᷓ iter deũ
⁊ angelos/qꝛ frnitas que cauſat ex vtroq; ꝑente firmioꝛ
qᷓᷓ ex alto tm̃. Exquo aũt angelus eſt frater xpᷣi exꝑte prfis
eternitm̃: ⁊ hõ exꝑte pr̃is mr̃is. Set᷑ ⁊c. Jõ dr ad NHeb.
ij. Nuſqᷓ; ãgelos a ppꝛehẽdit ſʒ ſemẽ albꝛahe appꝛehendit

Joõ etiã xpᷣs nũqᷓ; vouit ãgelos fres ſʒ hoĩes.pᷣs Narrabo

non tuũ fribꝰ meis. Ergo maã ðᷣbʒ nobis eẽ fiducia ð mĩa
ſaluatorl:qꝛ caro ⁊ frat᷑nr̃ eſt hernh. Puto ſꝑnere me xpx⸗
nõ põt qꝛ os ex oſſibꝰ meis ⁊ caro ð carne mea. Vñ legit
BGeñ.xlij Q.ð ſoſeph ĩ ſuo ↄuiuio maioꝛẽ ꝑtẽ ðdit beamin
qͥ fuit fr eiꝰ exr veroq; pente. Sicxpᷣs duplicem refectionẽ
dat hoĩ. ſ.ĩ diuinite æ huanitate. vIlngelos aũt ĩ ſua eternitẽ
letificabit: qꝛ nõ videbũt ſuã nãm aſſumptã adeo ſic nos.
¶ Scðdo pni btᷣs Paulus in ſuis eplis in qbꝰ eos qͥbꝰ ſcri⸗
bit vocat fres:eiſdẽ ſuos laboꝛes ⁊ orones legit᷑ cõicaſſe.
Vñ ipᷣe diẽ ad Cor.pa c.xij.Ego libẽtiſfime ĩpendã:⁊ ſuꝑ
ĩpendar aĩabꝰ vr̃is. Itẽ ad Colo.pᷣ: Nũc gaudeo in paſſi
onibꝰ ꝓ vobis:a impleo ea que delunt paſſionũ xpᷣi ĩ carne
mea ꝓ coꝛꝑe eiꝰ qd eſt ecclia. Item ad Ephe.pᷣ: RNudiens
fidem vr̃am que eſt in xpᷣo ſeſu: ⁊ dilectionẽ in oẽs ſct̃os:
nõ ceſſo gr̃as agere ꝓ vobis/mẽoꝛiã vr̃i faciẽs oronibus
meis. ¶ Et tertio.b.johes ĩ canonica ſua ʒ ita dicit Gaio
cariſſimo quẽ ego diligo in veritate: de oĩbus oronẽ facio
ꝓſpe te ingredi ⁊ valere.¶ Poſtremo ⁊ qᷓrto ples ſctci pr̃es
fraternitatẽ interſe habuerũt/a or̃ones ſuas ac bona o ꝑa
alijs cõicauerũt:necnõ ⁊ ſibi cõicari petierũt. Sicut Anſz
helmꝰ: Bernhardꝰ: Dñicus ⁊ millc alij/ vt pulchꝛe wigel
in ſua ſũma de indulgẽtijs deducit ⁊ declarat.
¶ De vtilitatibꝰ fraternitatũ ex
pte viuoꝛum. Capitulũ ſextum J
Voniã aũt in ſupioꝛibꝰ ſepiꝰ mẽtionale ſunt vtili
tatcs fr̃nitatñ. Jõq;nõ duodecim vtilitates:q̃ ex
frnitatibꝰ puenire pñt: que etiaʒ ꝓ quocũq; tꝑe

loco ſeoaſtin pñit fæere inſigne erhoꝛtatiez in akij rai⸗
nitate. Meq; etiã ᷣbʒ aliqᷓ exhoꝛtatõ ĩ q̃cũq; frnitate fieri:

qͥn ad minꝰ incidentalit᷑: aut in toto vel in pte alique vtili⸗
tates tangãt᷑. Quanꝝ nouẽ ĩ hac vita ↄtinguũt:alie vo tres
pꝰ hanc vitã: ¶ Pꝛima ẽ ampliatio cultꝰ diuinia ſctoꝝ.vt
ptz ĩ altaribꝰ:capellis:jocalibꝰ ⁊ miſſis q̃ a ↄfribꝰ frnitatuʒ
fudant᷑ vel fiũt:⁊ ĩdies młciplicãt᷑ ⁊ ampliat᷑:que tñ als nõ

fierẽt:pꝓut nõ ſolũ tꝑe ↄuẽtionũ vł frnitatũ pla bõ:veꝝ etiã

oĩ die ſeoꝛſũ a ſingul ↄfribꝰ ⁊ ſoꝛoꝛibꝰcerte orones fiunt.

¶ ¶ Scdaẽ meritoꝝ augmẽtatio: ſi ſaltẽ talia ex caritate kat
nõ tm ꝓpr merita ꝓpꝛioꝝ opeg que qͥs ꝑſe facit ĩ frnitate

vex etia ꝓpt merita alioꝛũ ↄfratrũ q̃ qs ꝑticipat: ꝓpter que
maxi? fr̃nitates ſũt iſtitute.¶ Tertia ẽ ſatiſfa etõ ꝓ pcũis:in
ꝗntũ talia oꝑa penalia ſũt:⁊ ꝑ ↄñs ſatiffactoꝛia:de illa vti
litate pla dicta ſũt S in 2 cs. Vñ etiã in ciuilibꝰ vnus pꝛo
glio ſatiſfaccre põt: multoꝑł deꝰ ex pietate hoc acceptat.
NMõ tñ ꝙ pnia vel ſatiſfactio vniꝰ nõ ꝓdeſt alteri q;tũ ad
pmiũ eſſentiale qð in dei viſiõe cõſiſtit:excepto merito xpᷣi
qð infinitã hẽt efficatiã:quo etiã pueri baptiſati ſaluant᷑.
Pꝛogdeſt tñ pnia ſeu ſatiffactio vmꝰ alteri:q̃ntũ ad dimifſi
onẽ pene caritate mediãte ꝑ quã oẽs vnũ ſumꝰ in xpᷣoe vt
Tho. in qrto di.xx.ar.ij.q.iij.in ſolu.j.argumẽti.Vñ etiã

aliter eſt in ſoluẽdo ðbitũ ⁊ aliter in merẽdo pᷣmiũ. Nã in

ſolutione debiti attendit᷑ qᷓntitas pene:ſed in merito attẽ⸗
ditur radix caritatl.Et ideo q̃ ex caritate oꝛãdo:ieiunãdo:
elemoſinas dando alij merẽt᷑ ſalutẽ:etiã merito ↄgrui me⸗

ret᷑ſibi.MNõ aũt qͥ ꝓ alio ſatiſfacit ꝓ ſeipſo ſatiſfacit: qꝛ ila

qᷓntitas pene nõ ſufficit᷑ ad vtriuſq; pctm eo q; reatꝰduoꝝ
maioꝛẽ reqͥrit emendã qᷓ; vnpꝰ tm̃. Cñ ſibi meretmaiꝰ qͥd
ᷓᷓ̃ᷓ ſit dimiſſio pene.ſ.vitã eternã: bidẽ in ſolu.tertij argu
mẽti. Magna eſt g vis fr̃nitat in qua ex earitate qͥs põt
ſibi ⁊ alijs mereri.Allijs pene dimiſſionẽ:ſibi vᷣo pᷣmij etni
augmẽtationẽ Et hoc eſt ꝗð dr in ps. Oꝛatio mea in ſinu

HS

meo nõuertet᷑. ¶ Muarta eſi Sei a ſanctoꝝ maius ⁊ freq̃n/
tius auxiliũ:qͥ ſie nos viſitãt ſuis bñficijs ⁊ auxilijs ſiẽ eos
eolimꝰ a veneramur: Etiã pᷣcibꝰa merit alioꝝ qͥs capit au⸗
xili ad aliq opus exeqndũ vel alið omodũ ↄſeqndum:
qꝗð ſe ſolo nõ cõſequeret᷑. Sicut ſi multi occurrũt ad certu⸗
laboꝛẽ expediendũ citiꝰ finit᷑. ¶ QMuita eſt facilioꝛ pꝛecũ eꝝ
auditio bicẽte Criſonoqò libẽter deꝰ hãc oronẽ audit quã
xpᷣianꝰnõ ſolũ ꝓ ſe:ſʒ etiã pꝛo alijs oꝛat Mathei.xviij. vbi
xps dicit. Si duo e vobis cõſenſerint ſuꝑ terrã de om̃i re
ꝗqcuncʒ petierint fiet eis a pr̃e meo.Et ſuꝑ illud ad Ro.vf.
vldiuuetlme in oronibꝰ vr̃is. Dicit glo. Multoꝛũ pᷣces im
poſſibile ẽ ꝗð nõ ipetrẽt illud qð ẽ ĩpetrabile. Exquo dr qð
ceteris ꝑib meliꝰ eſt hẽre frnitatẽ cũ multis q́; cum paucj.
Quia ſᷣm Dyo.Bonũ q̃nto ↄmuniꝰ tãto diuiniꝰ. Sʒ an
Apterea ſpẽales frnitates ſint obmittẽde:de hoc vide dum
poſtea. ¶ Sexta eſt a mult ꝑiculis liberatio. Si eni q̊s ſta
tim pacto pcto moꝛtali a deo nõ ꝓcutit᷑: vel ꝙ aliqñ qͥs a
magnis ꝑiculis ĩmineribꝰpᷣpuat᷑/pie eredendũ eſt ꝙ merit
cõfratrũ vel oronibꝰ ſctoꝛũ in quoꝛũ honoꝛẽ frnitates in
ſtituũt: iſta cõtingãt. Scdᷣm ꝙ familiari locutione ſepe qͥs
dicitt ſi illud nõ accidiſſet vel pfuiſſet:ego ĩcurriſſem tale uł
tale i modũ:ĩmo aliqñ ꝑuũ virgultũ põt ꝑiclitato ĩ aqua
ſubuẽire: qͥ als ſubmergeret᷑. Si eni deꝰ( vt hẽt Beñ. ĩ2)
tm̃/ꝓpter decẽ iuſtos voluit peꝑciſſe ſodomitl a toti regi-
oni: cur nõ dignaret᷑ etiã aliqñ vnũ pᷣſeruare a caſu q̃ tot
tãtos hʒ patrocinãtes ſibi.i¶ Septima eſt caſus rarioꝛ
in ꝑcto vel recidiuatio:qꝛ d ꝓuer.xviij. Frater qͥ iunuat a
fre qᷓſi ciuitas firma. Si enĩ in moꝛibꝰ hoĩm aliqñ boni fau
toꝛes ⁊ amici: coꝛrectionibꝰ fraternis ⁊ ĩquctionibꝰ pijo p
ſeruãt aliquẽ ab illicitl vel ĩpediũt mala ab eo pᷣumpta Cur
nõ illud locũ hẽret apud deũ ¶ Octaua eſt facilioꝛ a pccis
reſurrectio: qꝛ vtpatuit Eccleſiaſtes.iiij. Ve ſoli: qꝛ ſi ceci/
derit nõ hʒ ſubleuantẽ. Si fuerint duo fouebunt᷑ mutuo.

Duobus eni moꝛtalit᷑ peccãtibꝰ vno exñte in alitj bonoꝑ

frnitate ⁊ alto nõ:pᷣmꝰ ceterlꝑibus faciliꝰ vel cittꝰ reſur

get q; alius.Et hoc ꝑ merita ⁊ ofones illiꝰ frnitat vel cõ/
fratru:vel cooꝑante ſcto in cui⸗ honoꝛe fraternitas illa ?
iſtituta.¶ Nona eſt pax iter xpᷣianos: nã eum frnitas noꝰ

ſit caritat ⁊ vnitatex fr̃nitatibꝰ hoĩes paciſicãt᷑: aus pacio

ficari debẽt ſaltẽ qͥ ſũt in eadẽ frnitate. ꝛ Eccl.xxv: Con
coꝛdia fratꝑ maxime placet do. Sicut ꝑ oppoſitũ diſcoꝛ/

dia valde ei diſplicet: vt etia patʒ ꝓuer. vij. Poſſent alilqñ
cauſa bꝛeuitatlaliqᷓ dictarũ vtilitatũ adiuieem reduci: ſcom

exigentiã tẽ ꝑis:ꝑſonarũ vel loci. .
¶ De vtilitatibus fraternitatũ eł
ꝑpte moꝛtuoꝝ. Capituluz ſeptimn.

Reter has nouẽ vtilitates qᷓs ↄſeqᷓmur in hoc

fſfſeculo: ſt tres alie que ſecũt᷑ ex iſtis ĩ alia vita
5 Muanꝝ pma eſt inferni euacuatio. &

Beda pur⸗
gatoꝛij euaſio vel ſaltẽ ab co facilioꝛ liberatio.
Tertia vo glie ↄſecutio vel maioꝛ in ea remu
neratio:que om̃es tres ſequũt᷑ ex nouẽ pᷣmis: vt de ſe ptʒ.
¶ Pꝛedicd exꝑte moꝛtuoꝝ ſuꝑ addi pt᷑:qð maxim motiuũ
cur fres ↄuẽtiones certis ani tꝑibꝰ hẽant: eſt ad ſuffragan
dũ vel ſubueniendũ fribꝰ ⁊ ſoꝛoribꝰ defunct. Et hoc ꝓpt
tria. ¶ Pꝛimo vt faciamꝰ nũc eis: ſicut᷑ volunꝰ qð a ſuc⸗
ceſſoꝛibꝰ nr̃is etiã fiat nobis. Nã ſᷣm ſero.Quantã ↄſola
tionẽ defunct impendimꝰ tãt am viceuerſa recipiemꝰ. Et
Beda. Indignꝰ erit oĩ ſuffragio: qͥ defunctoꝝ ĩmẽoꝛ erit ĩ
hoc ſeculo. Euſebꝰ. ni ðᷣfunct ↄſolationẽ negat: ꝓfecto
ipᷣe a ↄſolatiõẽ alienus erit.Caãm illoꝝ dictoꝝ ꝑ ſe aſſignat
dñs Math. vij. Oĩia quecũq; vult vt faciãt vobis hoĩes
eadẽ facite illis. Sʒ obicit᷑. Nie nõ ſũt ð foꝛo nr̃o ſeu vite
pñtis:Nã di Mathei:xxvj Qdcũq; ligauer ſuꝑ terrã ⁊c᷑
Modo aie ſunt ex terrã viuentiũ.ſe¶ Bouen. Qð lʒ q̃ntuʒ
dd ſtatũ pñtem non ſint de foꝛo ecclie:tñ bene rõne merisi

lch,
li
ho;
/

/
aſi
dm

gits
ur,
tio.
ena
bi,
kuin
n

ſic
ſols
Et
ti
cto
ng
es
Nlte
1
;
i⸗

quo meruerũt vt imuari poſſint ſũt ſuꝑ terrã. ſdeo lx ñ ſint
ne foꝛo iuſtitie ecclie: ſunt tñ de foꝛo aie. Hoc idem dicit
ARlexr. de ales: q; ſũt de foꝛo ecclie militãt q̃ntuʒ ad ſoluti
onẽ ſue pene:licʒ nõ qᷓntũ ad alia.Et dat᷑ exinò vno excõi⸗
cato in vna dyoceſi:qͥ cum fugit in aliam:nõ eſt ampliꝰ de
furiſdictõe alt iꝰ epi quo ad alia:nihilomiꝰ tñ remaebit ſub
luriſdctõe eiꝰ quo ad abſolutõʒ ab eꝑcõi e: ꝓpt obitũ qð cõ
miſit ĩ iuriſdctõe eiꝰ. Sic aie rõne pene dbite delictlꝗᷓ ↄmi
ſerũt ĩ mũdo:ſub iuriſdictõe ecclie remãſerũt obligate: lʒ ñ
quo ad alia.iõ ab es iuuari pñt. Dic etia Cho.in q̃rto di.
xiv.Qð poſſumꝰſubuẽire moꝛtuis ꝓpt᷑ duo q̃ faciũt ſuffraꝰ
ecelie valere.ſ.digtatẽ a nccitatẽ. Dignitas:qꝛ( vt iã ptũit
ĩ carite ceſſerũt. cc̃itas q; mĩa di ↄſidrat:ſõ pmittit ſi fr
ſoluit debitũ meũ ego abſolutꝰ ſũ:qꝛ ſi dignꝰ facit aliqð ꝓ
oigno:tũc aut deꝰ eẽt ita imipicoꝛs qð rlinqret aliqð bᷣo in
irremuneratũ: aut dignꝰnõ cẽt dignꝰ. qð iĩplicat dictionẽ
Cõcludit᷑ ̊ qð poſſiꝰ ſubuẽcire vᷣfunct pt᷑ vinculũ caritat
quo mutno ligamur:qꝛ ad Ro.xiij. Cari nũq; excidat Sic
enĩ mẽhꝝ coꝛꝑis ĩterim qð ẽ in coꝛꝑe ĩmutat᷑: viuificat᷑: et
ↄfoꝛtat᷑ a ſanguine Sic eodẽꝰ cũ ðᷣfuncti qͥ ĩ caritate dceſſe
rũt adſũt in cari coꝛꝑis xpᷣi miſtici.a ſanguine caritat ĩ
mutari ⁊ inuari pñt. Si.n.hoc pt᷑ facere nã ĩ coꝛꝑe hũano
młtomag gra hoc pt᷑ ĩ coꝛpe miſtico:qꝛ gr̃a pᷣſtatioꝛ eſt qᷓ
nã. Etiã ſᷣm aplin ad ro.xij. Oẽs ſumꝰ iuicẽ mẽbꝛa. Scðdo
debemꝰ eis libẽt᷑ ſuſfragari ꝓpt᷑ mititudinẽ eox qͥ ſt ĩ pur⸗
gasoꝛio:qꝛ timẽdũ eſt ꝙ pauci ſubter fugiãt im. Na ſᷣm
mgrm ĩ q̃rto ſen.di.xx: Tria ſtgña hoĩm qͥ ĩdigẽt iuua ri:
Pꝛimi ſr q̃ ñ niſi in fine penitẽt:⁊ ſatiffacere nõ pñt Scdi
ꝗpnĩaʒ ipᷣis iniũctã ñ ↄpleuer̃t ul qꝛ eã neglexerũt:uł ñ tã
diu vixerũt vt eã adimplere poſſet. Tertii qͥ ꝓpt᷑ igrantiaʒ
uł negligẽtiã ſacdotũ ñ ſufficiẽt emẽdati ſůt. Mõ vt hr in
ðcretlðᷣ pe.di.j. Di petm dð:aut ð punit:aut hõ.neqqᷓ;.n
pet᷑oꝛi ꝑcitur: quia nequqᷓ; culpa ſine vindieta relararnd.
2

¶ ertio epᷣter maximã cõpacientiã cum eis hdaʒ:⁊ hoc
ꝓt᷑tã maximã penã purgatoꝛij in qᷓ detinẽt᷑. Si eni ĩ tẽ⸗
Palibꝰ ſubſidijs magltenemur ſubuenire hijs (ceteris ꝑibꝰ
qͥ maioꝛibꝰ afflgũt miſerijs: Cur nõ a foꝛtioꝛibꝰ aĩabꝰ qͥ in
maximis detinet᷑ penis. Jõ occaſione illiꝰ poſſent aliq̃ de
acerbitate ignis pur gatoꝛij illuc trahi:vtptʒ ĩ ꝓfeſto uł bie
omniũ aĩarũ:que ſi de facili nõ occurrũt vel cito nõ poſſũt
ineniri. Notet᷑ ꝑ pñtes ꝙ pena inferni vel purgatoꝛij exce
dit oẽm penã mũdi:qð młiplicit᷑ pbari poſſʒ.Curſoꝛie tñ
de hoc tractãdo ꝓbat᷑ illud pᷣmo auẽte Rugi in quodã ſer
mone.Et hẽt᷑ in decretl di.xxv.ui in aliud ſeculnm. lle
ignis ↄurioꝛ erit q;ᷓ quicq;ᷓ in hoc ſeculo penarũ aut ſentire
aut videre aut cogitare qͥs põt.Et q̃rto ſen.di.xxj.dr. Cõ⸗
tẽpnit᷑ ille ignis:grauioꝛ tñ erit ignis ille q; q;quã pt᷑ pati
hõ in hac vita. ¶ Et ꝓbat illud Cho. ibidẽ ĩ pmo pᷣncipali
Rõne ſic:qꝛ cum doloꝛ nõ ſit leſio ſed leſionis ſenſus ſeu ap
p̃henſio/tanto aliqͥs magl dolet de aliquo leſiuo qᷓnto eſt
magis ſenſitiuꝰ. Uñ leſiones que fit in locis maxime ſen
ſibilibꝰ ſüt maximũ boloꝛẽ cauſantes.Et qꝛ totꝰ ſenſus eſt
ab aĩa:qꝛ coꝛꝑꝰ poſt ſeꝑationẽ aĩe ab eo nõ dolet. Jõcʒ ſi
in ipᷣam aĩam aliqð leſiuũ agat: opoꝛtet qð maxime affli⸗
gat᷑.Etiã ille ignis qͥ imedtate aĩe vnit᷑ eſt incõꝑabilit᷑mag
actiuus ⁊ depuratꝰ qᷓ; ſit ignis pñs ſi dẽat agere in aĩaʒ:nã
aĩa a pñti igne ledi nõ poſſet. Jõ dicit Rugꝰ.xij. de ci:dei
ca.iiij. Qdð nihil eſt igne vꝛente moleſtiꝰ: ¶ Et ſi rõ nõ co⸗
git ad credendũ tantã duriciẽ vel leſionẽ ignis intẽſiſſimi
agent in aiam ſegꝑatam. doceat tñ expigẽtia ignis pñt eoꝛ
pus ledentqᷓntũ cauſet᷑ooloꝛẽ.Cuilibet videt᷑ ꝙ; guiſſime
lederet᷑: ſi ferrũ cadens tm̃ ad modicũ tẽpꝰ in manibus uł
als in coꝛꝑe nudo tenere deberet. Jõ d Eſa.xxxiij. Quis
poterit habitare de vobis cũ igne deuoꝛãte:aut qͥs habi⸗
tabit ex vob cũ ardoꝛibꝰ ſuꝑnis.Jõq;/vtptʒuit/ ſi merito
eimere ðbemꝰ qꝙ multi ↄfrm nr̃m tãta acerbitate aſtringãt᷑

„

eur negligẽtes eſſe vellemus ad ſuffragandũ eis.
¶NDe regqniſitis ad fraterni⸗
tatem. Capitulum octauũ.
Ota ꝙ in fr̃nitatibꝰ erigetis reqͥrũt᷑ quatuoꝛ
Pꝛimo titulus bonꝰ ⁊ honeſtꝰ:vtpote in ho⸗
n noꝛe alicuiꝰ ecclie bẽe marie vᷣginis vel alicuiꝰ
ſancti Scðdo cauſa iuſta ad cõicãdũvidelʒ ſibi
iuicẽ bona o pa vel miſſas: aut ꝓ pauꝑibꝰ alen
dis vel eccleſijs ediſicãadis. Tertio modus licitꝰ ⁊ honeſtꝰ
in ingreſſu/vt fiat ſine oĩ pacto de aliquo tẽꝑali dando qꝛ
ſtatuta negatiua in talibꝰ ſunt ꝑiculoſa ⁊ pietatẽ excludẽtia
Ibigr̃a ſi ſtatuatqdð qͥ nõ dederit tm̃:nõ erit de tali fr̃ni⸗
tate/ꝑ hoe enĩ pᷣcludit᷑ via pauꝑibꝰ nõ ingrediẽdi. Poſſet
tũ qͥs poſt ingreſſum ꝓpꝛio motu vel ſeruãdo cõſuetudinẽ
alioꝝ dare aliqͥd ꝓ ſuſtetanð aut cõtinuað oneribꝰ pꝓijs illiꝰ
fr̃nitat: vt eſt accenſio luminariũ:æelebꝛatio miſſarum æc.
Quarto reqͥri᷑ intentio recta:vt nõ hẽat᷑ pᷣncipalit oculus
ad aliqð ↄmodũ tẽꝑale:ſed ad honoꝛem dei ⁊ ſalutem aĩe
coꝛpoꝛis.
Q¶UBDe certis dubijs circa frater-⸗
nitates. Capitulum nonum.
Inaliter pñt moueri tria dubia.Quoꝛũ pᷣmuʒ
eſt an fr̃nitates ſpẽales:videlʒ aliquoꝛũ locoꝝ
f vel ſctoꝝ:generalibꝰ ſint pferende vel ecõtra:
Et pñt dici illoꝰ frnitates generales que ſe ex
tendere pñt ad oẽs xpᷣianos ſile ſint pauꝑes
ſiue diuites. Eo q in talibꝰ nulla eſt obligatio ad dandum
aliqð tꝑale. Sicuti ſũt frnitates de roſario bẽᷣe marie vgle
de mẽoꝛia moꝛtis vel hꝰmodi:q̃s q̃ͥlibʒ põt ĩtrare cum nõ
ſint oneroſe ⁊ nulliꝰ pene obligatoꝛie. Gpeciales vo fr̃ni
tates ſunt in qbꝰ fiũt obligatiões certe: ad cõtribuendum
certas pecunias qͥbus onera earũdẽ fr̃nitatũ ſuppoꝛtari:
⁊ ſpeciales exequie cõfratrũ ꝑagi poſſint. ꝛo rnſione ꝗ

poteſt talis ſimilitudo moꝛalis notari: m qt in ſpẽalibus

cõitatibꝰ hoĩm in certis locis degentiũ: hnt cõia ⁊/ pꝛis

boõ. Elerbigra in aliquo villegio ſunt cõia ligneta: pꝛata:
pꝛedia: paſcua aĩlaliũ c, que qdeʒ bõ cõia oẽs eqꝗliter ⁊ in

differẽter ꝑticipãt: ↄdiuidut ⁊ in cõi vſu hñt. Mihilomin?

eñ in ↄfinibꝰ eiuſdẽ villegij ſunt ꝓpꝛia ſen hereditaria bona

que ↄfres ſeu ↄſanguinei alicuiꝰ ſexus ſibi mutuo ↄdiuidũt

vel tondũt:que nõ ſũt cõitat:ſʒ aliquaꝝ pſonaꝝ tm̊ Gici

Apoſitoymaginari poſſet:qdð in frnitatibꝰ generalibꝰ cõi/
cant᷑ bõ cõia: ſed nõ ſpẽalia videlʒ certis ꝑſonis. In ſpeci⸗
alibꝰ vo frnitatibꝰ vltra bõ cõia que oẽs in caritate ſaltem

exñtes ꝑticipãt: fins etiam ſpẽales exeqͥe ↄfratrũ vel ſoꝛog

poſt moꝛtẽ eoꝛũdẽ:videlʒ illoꝛũ qͥ expẽſas ad hoc reqſitas
ſeu moꝛtuaria eoꝛũ ſoluerũt.Et quo ad hoc ſpẽales fr̃nita

tes nõ ſunt rephendẽde verũ potiꝰ laudade:pterea tñ nõ

ſunt generalibꝰ pferende:niſi ꝓ qᷓnto foꝛſan de ꝑ accidẽs
maioꝛ ſuꝑeſſet alicui fratri vifficultas faciẽdi ul ꝑſoluẽdi ea
ad que obligat ſpẽalis fr̃niras qᷓ; generalis. Cõcludit᷑ tñ

er hijs ꝙ ꝓdeſt aliquẽtſi ſaltẽ facultas aſſit) ĩ plibꝰ? frnitati

bus tam generalibꝰ qᷓ; etiã ſpẽalibꝰ foꝛe Ex pᷣdict ꝑtʒ rñſio
ad q̃ſitũ. Jöõq; etiam ꝓpter iam dicta.¶ Sedo qᷓri᷑ an me⸗
lius ſit hre frnitatẽ cum mult qᷓ; cũ paucis. R ceteris pibꝰ
ſe. Et maxime loqndo de illis frnitatibꝰ qbus vnuſqſq;
4

q̊s orones ꝓ oibus de fraternitate legit: vel aliqð ſatiſſa

ctionis opus apponit. Lũc enĩ nõ minuit᷑ fructꝰ cuiuſlibʒ ĩ

ꝑticulari:imo magis auget᷑. Lũ qꝛ bonũ q̃nto cõmunius

tanto diuin. Lũ etiã qꝛ ĩpoſſibile eſt pces multoꝝ nõ ex
audiri.Exque rephendi merito pñt hij qᷣ in qbuſdã frni⸗
tatibꝰ vltra certũ nũeruʒ plłes nõ admittũt pᷣcipue pauꝑes

̊ tñ de ſpũalibꝰ plus apponere pñt. Eſt etiam meliꝰ hẽre
frnitatẽ cũ melioꝛibꝰa ꝑfectis:qͥ nulla vel modica ĩdigent

ſatiſfactione q;ᷓ cum alijs/qꝛ tales pfecti maglð ſuis opibꝰ
bonis apponit: quare maio: ꝑs ſatiſfactionis cedis aligs.

õ

¶ Tertio q̃ri poſſet an in vna ⁊ eadẽ frnitate vnus magis
ꝑticipare poſſit bõ eiuſdẽ frnitatis q;ᷓ alius.ſꝰ ꝙ ꝑticipatõ
nõ eſt equalis in oĩbꝰ:qꝛ qͥ eſt in maioꝛi caritate magl ꝑtici
pat.Exð pe lumine poſito in domo qð ampliꝰillũinat illos
qͥ hñt ocalos melioꝛes. Ieem de lectione facta que magis
illis ꝓdeſt qͥ ſunt melioꝛis ingenij:vel qͥ magis attendunt
Eſt etiaʒ ſicut de indulgẽtijs:qꝛ ſi ille plus meret᷑ qͥ cĩẽ ma-

ioꝛi deuotione:lõgo itinere: maioꝛi dato qntitate: viſtat

indulgẽtias qᷓ;ᷓ ille qͥ enn minoꝛi. Ita etiam eſt in frnitati⸗
bus qð vnus plus ꝑticipat merita ſinguloꝝ quã alter iuxta
exigentiã maioꝛis diſpoſitõis ul deuotiõis:ſeu pᷣm qð ꝑłꝰ

pficit oꝑi caritatiua ĩ frnic. Itẽ ſiẽ in ſocietatibꝰ mercato
ꝗ plus ponit de pecunijs: plus etiam recipit de lucro. Ptz

etiam idẽ in exꝰvidue duo era minuta offerent: que ſolus
oĩbus alijs fecit. vtptʒ Lud.xxf. Sic qͥ longo itinere ⁊ cu⸗
difficultate ac multa deuotione viſitat fr̃nitatẽ pᷣ alijs tepi
dis ⁊ negligẽtibꝰ ꝑticipat bona fraternitatl: imo qͥs põt
cum tanta inſolentia ⁊ garrulatione: ſeu tenẽt ꝓpt᷑ queſtũ
vel ſplendidã refectionẽ: ſeu ad ↄplacendũ aut applaudan
dũ ſuꝑioꝛibꝰ frnitati intereſſe:qð multo melius foꝛet ipſuzʒ
¶ Finis Lractatuli pñtis Anno.ipyoo.

—

Nhccccc õõ

eSHO eleisolin- -„Pepueis oloelesqe-lelA uiOO elSeUANXXAAMAA HUDO TelISeMANXA 666 /̈ 1UBLAdO 2

2 A X M 61 81 Z1 91 91 vI 8 8 4 9 9 1 8 2 1

90ueſeg O Snooꝗ

A a 1I s 8 b

●
a
C
O
S
S£
„
—
An
8
5
O
—
H
☛☚
Aach
A