Gi240_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 De fraternitatibus. N12511994261 021 UIIHIHIIIIIIIIIAI U8 Tübingen . — — 4 ¶ Sequũtur capitula iſtius Tractatuli. De generali fraternitate omniũ iuſtoꝛũ Capitulũ pᷣmũ. ¶ De ſpeciali relatione intentionũ adiuicem: ꝑ quã ſpe/ ciales contrahũtur fraternitates. Ca pitulũ ſcm. ¶ De motiuis ſeu inductiuis fraternitatũ.Canm tertiũ. ¶ De multiplicibus fraternitatibus. Capitulũ quartũ- ¶ De oꝛigine fraternitatum. Capitulum quiĩtum. ¶ De vtilitatibꝰ fraternitatũ exꝑte viuoꝝ. Cam ſextũ. ¶ De vtilitatibꝰ fraternitatũ exꝑte moꝛtuoꝝ. Ca ſeptim ¶ De requiſitis ad fraternitatem: Capitulum octanũ. ¶ De certis dubijs circa fraternitates. Capieulũ nonũ. „ Pꝛeſens tractatulus be ſingulis fraternitatibꝰ in gene⸗ rali:jin nouẽ capitula diſtinctꝰ: cõtinet plures inle exhoꝛ- eationes: ſncõuentionibꝰ cõfratrũ applicabiles. QNuarũ q́dem exhoꝛtatõne themata in ꝓceſſu de facili ſunt inue⸗ ſtiganda. ¶ De generali fraternitate omniũ iuſtoꝛũ.Camn pᷣmũ. Ro quo querit᷑: Cuʒ Dauid dicat. Particeps ego ſum omniũ timentiũ: qͥd tune neceſſe fſis p ffraternitates ĩſtitutre. Pꝛo quo nõ ꝙ q́;qus osẽ?s iuſti ex ſuis oꝑibus mutuis aliqð repoꝛtẽt cõmodũ: vt etiam ſtatim ꝓbabit᷑. O pus tñ a bono factũ nõ eſt ſatiſfactoꝛiũ alteri niſi agẽtis intentio di rigat᷑ ad im:qð maxime ꝑ fraternitates ſeu muruas obli⸗ gatiões fieri põt.jdeo rite in eccleſia fraterniteats ſũt inſti⸗ tute:vt latiꝰ patebit in ſeq̃ntibꝰ.¶ Qð aũt om̃es iuſti ſuis ex mutuis oꝑibꝰ aliqð repoꝛtẽt cõmodũ ptʒ triplici᷑ Pꝛi⸗ mo auẽte pſalmiſte pᷣallegata Particeps ego ſum ac.Etiã auẽte apli ad Ro.vuj.d. Diligẽtibꝰdeũ oĩa cooꝑant᷑bonũ . c. Scdo ptʒ ex radice caritat in qua om̃es iuſti cocant: que pſᷣm TMugin. Mõ querit que ſua ſunt:ſed cõia pꝛijs non Wꝛia cõibus anteponit Certio ꝓbat᷑ hoc ſilitudinarie dur Mꝛimo ex mẽbꝛis coꝛꝑis humani que ſe mutuo innant ⁊ ſi gloꝛificat᷑ vnñ mẽbꝝ: ↄgaudent oĩa alia mẽbꝛa. vt ptʒ pᷣs Corl.xij. Scdo ex ramis arborl:iquoꝛũ vnꝰ aliqualitcon/ gaudet alteri:ĩmo ipſa radix humoꝛẽ trãſmittit ad om̃es. Sic in ꝓpoſito eſt de iuſtis:q̃ͥ ſunt mẽbꝛa vniꝰ coꝛꝑis criſti miſtici.ad Ro.xij. Sũt q; ↄiũcti xpᷣo ſicut palmes viti.ſoh xv. ¶ Etiam qñ aliqð opus in ſpeciali fit ꝓ aliquo erxiſtente in via vel purgatoꝛio: ⁊ ſi ille ꝓ quo fit ſolus hẽat fructum ſatiſfactiõis vel diminutiõis pene: alij tñ ex hoc etiã cõſ2 lant᷑ qamodo: Sanian. ⁊ gaudent. Et ponit Petrꝰ de tharen.in q̃rto ſen.diſt.xlv.tale exiſ̃m qð poꝛtans alid 2 = . „RèZ enus du põt iunari. Vno p diminutionẽ oner: Tiio's oſolationẽ vel ↄfoꝛtationẽ vᷣtutl:puta ꝑcibũ vel potũ:ſic eſt ð aĩabꝰ purgatoꝛij.Nã dũ fit aliq opꝰ ꝓ vna ſpecialit ⁊ ſi quo ad diminutio uẽ vel expiationẽ pene illud opꝰ tm̃ꝰ illi pſit pꝛo qᷓ fit: tñ oẽs alie ex hoc ↄſolan ⁊ ei ↄgratula E co qò oẽs ſunt in caritate. , ¶ ¶ De ſpeciali relatiõe itentionũ ad miminiuicẽ?: quã ſpeciales cõtrahuütur ffraternitates. Capitnlũ ſecundd. Jgaie in purgatoꝛlo pñt ↄſolari ex o ꝑibꝰ ali⸗ enis ſeu ꝓ alijs factis. cũ itentio nõ refert᷑ ad ſꝰaeęceos in ſpẽali:mltomag illud fieri põt ĩ frater⸗ nitatib? ad hoc ĩſtitut :vt intetio ↄfratꝝ retfe⸗ iyririaf adiuicẽ. ã vt ſic ſuffragia coꝝdẽ nõ ſolũ fſt ↄſolatoꝛia veꝝ etiã ſatiſfactiua ſeu expidtiua pene:qð als nõ fieret᷑ ſi ꝑ fraternò obligationẽ intẽtio vniꝰ nõ refer ret ad aliũ eõ̊. Rone cuiꝰ frnitates ſũt multũ ſalubꝛit᷑ ⁊ vti/ lit iſtitute. ¶ Dʒ replicat᷑ dicta qð nullus ſatiffacere poſſit pꝓ alio. ꝛ dr.ij.ad Cor.v. rxvj.q: vij.ca.f.ðr. Qð ſi ifimꝰ mignetit õonibꝰ a micoꝝ elemoſinaꝝ largitiõibꝰ pondꝰ pnie ſubleuet᷑ Itẽ xpᷣs ſla⸗ tiſfecit p petis nr̃is: cũ ́ mẽbꝛa ſimꝰ coꝛꝑis xpᷣi miſtici:vi⸗ det᷑ qd poſſumꝰ a debemꝰ nõ tm̃ ſatiſſacere ꝓ nobis ſʒ etiã pꝛo alijs Et ad rõnes ĩ oppo dicendũ qð ꝓpꝛia oꝑa hoĩs dicũt᷑ oui:aut pure.ſ.illa que ipᷣe met facit aut ĩterpᷣtatiue.ſ illa que facit altꝰ ꝓ illo. Nõ tñ ſᷣm Cho.in qrto di.xx.ar.ij q.iij: QS& pẽa ſatiſfactoꝛia oꝛdinatad duo.ſ.ad vitandũ pet᷑m futurũ ↄmittendũ:a ad debitũ ꝓ pctᷣo ↄmiſſo ꝑſol⸗ uendũ.MPꝛimo igit᷑ qᷓntũ ad remediũ ↄtra pcfm ↄmittẽdũᷣ ẽs nos malfeſtari opoꝛter añ tribunal xp̃i. vt refert vnꝰqͥſq; ꝓpꝛia ꝓurt geſſit. Et ĩ vP. Tu reddes vnicuiq; iuxta oꝑa ſua. RE& q alis ſatiſfacere pf ꝓ alio vt ꝓbat Rich. in q̃rto di.xx.in pᷣmo pᷣncipali.qꝗ.iij. Vñ ad Gall.vſ: Miter alteriꝰ onera poꝛtate 1c. Et ĩ dcreas pniĩa uł ſatiffactõ vni nõ pdeſt alti qꝛ e ieiunis vniꝰ:ſi do matr᷑ caro aliꝰ. Ocdoꝰqᷓntũ ad vᷣbitũ ꝓ pcto ↄmiſſo pſols⸗ uẽdũ vnꝰ ꝓ alio pt᷑ facere pniam a ſatiſſacẽ: qð triplłr ꝓbat s. rõne: exò ⁊ auctibꝰ. Rõne ſic: ppt᷑ cariꝰ apð den q; aps hoiĩes: ſʒ cariꝰ hana pt᷑ alaꝰ bitũ ſoluere:g mitomag di nina:Exꝰ ꝓpbar ⁊ legit᷑n.ĩ vit pr̃m:qð qͥda fris ſui caritate deuictꝰ: ꝓ pct᷑o fris ſui qð ipᷣe nõ ↄmiſpᷣat pniaʒ fecit: ꝓpter q fri pctn qð ↄmiſat ẽ dimiſſu.luete vo ꝓbamgr len: q dic qdð ſi talĩ fine penitẽs moꝛit᷑ amicoꝝ oronibꝰ⁊ eloſi⸗ nax lar gitioibꝰ põdqꝰ pnie eiꝰ ſubleuãdũ ẽ: vt etiã patuit S. ¶ Si girentio vmꝰ aliq̃ frni dirigit ad alios fres: tune opꝰ ipiꝰ ẽ ſatiſfactio alijs als nõ.qð ptʒ tplłr·ꝛimo auẽte vùmb. in li. offi. vicẽtl. Qòð affectꝰ tuꝰ.i.ĩtentio: oꝑi tuo nomẽ iponit. Ita qð ſi intẽtio referat᷑ ad aliũ:ipa fac illud opꝰ ce altciꝰ lalciʒ iterpᷣtatiue. Or etiã pᷣWacha.xij. Nos oĩ tꝑe mẽoꝛes ſumꝰ vfri in ſacſicijs que offeremꝰ ⁊ obpᷣuati onibꝰ ſiẽ phas ẽ ⁊ dcet memiſſe frm Scdo rõne ſic.qꝛ qñ⸗ cũq; eſt pluriũ ↄuẽtio ſeu ſocietas ꝓpt᷑ aliq ſpẽale modũ opoꝛtet intẽtionẽ vniꝰ dirigi ad alteꝝ: als nõ eẽt ↄuctio ſʒ Zfętuſio neq;ʒ ſocietas: eo qð oĩs obligatio fit pter aliquez finẽ vel cõmodũ.Sed ſic eſt in fraternitatibꝰ g ac. Tertõö ptz a ſili ſocietate ſeu frnitate ciuili que ſola ĩtentiõe ułcõ ſenſu vᷣhit. vtptz in legibꝰ: inſtituta ð ſocietate. Sicenim diffinit᷑ ocirtas a Lulio: ò eſt duoꝝ vel pluriũ cõuentio coõtra obomodoſionẽ vſum ⁊ liberiõʒ queſtum. Etiaʒ in ci⸗ nilibꝰ in qbꝰ dans pecuniã ⁊ intẽdens ſoluere pꝛo alio ſa/ tiſfacit pꝛo eo:alias nõ:ergo a ſimili ita erit in ſpiritualibꝰ Et ſic patet qð opus in caritate factum poreſt valere ad ſa tiſfactionem vel expiationem pene etiam alteri: ſi intentioa agentis ad ipſum referat᷑. ¶ Rite ergo fraternitates in e cleſia ſunt iſtitute pꝛobat᷑ pᷣmo anẽte pᷣs.Ecce qᷓ; bonũ 7. Itẽ pᷣꝰ Pe.ij. Fraternitatẽ diligite. Et ad eb.xiij. Ca, ritas fraternitatlmaneat in vobis. Scdo rõne illud ẽ rite inſtitutũ qͥð eſt opꝰ vtuoſimn: ad dei cultũ pter generale ↄmodũ oꝛdinatũ:ſed ſic eſt ð ffnitatibꝰ. vt patebit ĩ mult vtilitatibꝰ eaꝝ ⁊c. Certio ptʒ hoc ꝑ ſilitudinẽ reptam in ciuilibꝰ. Di eni ſura vel leges ciuiles pter eõmodũ tẽpale ſocietates admittũt: multomag eccleiia põt admittere pt cõmodum ſpirituale. ¶ De motiuis ſeu inductiuis fraternitatũ. Capitulũ tertiũ D mutuã etiã caritatẽ fraternalẽ iducũt nos ſpecialit᷑ tria: Pꝛimo nature cõfoꝛmitas.Nã A IFrit phus in libꝛo de ꝓbleumatibꝰ: Cur hõ de quacũq; natione vl fide ſit alteri tribulato cõ . patiet᷑. ſe: Ex quo natura hũana eſt in oĩibus hoĩbꝰ vna ⁊ eadẽ vninerſalit᷑: eo qð pᷣdicat᷑ de oĩbꝰ hoĩbus vniuerſalit᷑ tũc natura ĩclinat ad ↄpatiendũ ſuo ſili: Gicut etiã phs dicit in libꝛo de aĩalibꝰ.Mõ eſt auibꝰeiuſdẽ ſpeciei vt ſe comedãt. De muleletiã aĩalibꝰ legit᷑ qð moꝛtuis bꝛut feminei ſexus: alia nutriũt pullos eoꝛũ. Et multa aĩalia na turalit᷑iuuãt ⁊ defendũt alia eiuſdẽ ſpeciei. Et cur in hoĩbꝰ nã nõ ad idem inclinaret. Scdo hnane nature fragilitas: medic eni qͥ in ſe pbauit infirmitatẽ:ifirmo libẽter ↄpatit᷑ Cũ ergo nullus hoĩm ſit ſibimetipſi ſufficiẽs: ſed indigeat adiutoꝛio alioꝝ: ſequit᷑ qd qͥlibet debʒ alteri facere qð ſibi vult fieri:qð etiã eſt de lege naturali/ hẽt᷑ etiã ex de pᷣſũp. Mãdata. Mandata celeſtia efficatiꝰ gerimꝰ: ſi nr̃a cũ fra tribꝰ onera parciamur: vt S patuit. Aſter alteriꝰonera poꝛ tate. Certio capit vnitas:ſi enĩ pes ledit᷑ oculus lacrimat os cõqrit᷑ manꝰ tangit ac. Si ghẽmꝰ vnũ caput: videl,z vnũ prem deũ:vnã mr̃em eccliam ⁊c. merito nos mẽbꝛa mMutuo ↄpati debemꝰ. Qò etiã in mãdatla deo hẽmꝰ pᷣma Theſſʒ. iiij. De caritate frnitatjnõ ncce hẽmꝰ ſcbere vob Joſi enĩ vos a deo didiſciſt vt diligamꝰ ĩuicẽ. Et pᷣ ſoh.q Hoc mandatũ hẽmꝰ a deo: vt qͥ biligit deũ diligat ⁊ frm — MłM — ſuũj. Aꝛ vt S Eccl. v: Cocoꝛdia fratrũ matime placet deo Di gillud nã dictat:nccitas reqͥrit ⁊ pᷣceptũ dñi obligat. parciamur mutuo auxilia.a ſubleuet quilibʒ onus alterius. ¶Et rurſus qð ad mutuã ſubuentionẽ incitet hůane nat᷑e fragilitas:ptz ex eo:qꝛ vts Sap.ix. Coꝛpꝰꝙ coꝛrũpit᷑ ag quat aiam. Es BGeñ.viij. Senſus ⁊ cogitatio hoĩs ab ado leſcẽtia ꝓna ſũt ad malũ. ne ꝓnitas vt hẽtꝛ0 ſen. di.⁊q⸗ ã̊ nõ huit ĩtrinſeeꝰ im⸗ pellens ad peccandũ ſic modo.Exquo aũt nũc Caro cõcu piſcit aduerſus ſpm̃:vt hẽt ad Ball.vj. Seqͥt ꝙ valde ne ceſſariũ eſt vt qͥs puideat ſibi de coadiuuàtibꝰ en Mã ſi ille catoꝝ etiã grauitas reqͥrit mutuã ſubuẽtionẽ: eo qð tã difft ciles ſumꝰ ad reſurgendũ a pct᷑is. Vñ pᷣs. Iniq̃tates mee pujuenit ex lapſu pᷣmoꝝ ꝑentũ:eo 3 ex eo nã nr̃a eſt infecta que pus erat ꝑfecte creata. Nã ?d magnꝰ ſcts Paulus vas electiõis ſubleuari ⁊ ↄfoꝛtari pe⸗ cijt ſuffragijs alioꝝ:vt hẽt ad Ro.xv. Ildiuuetlme ĩ oroibꝰ vris:Cur nos miſeri illõ idẽ petere dignaremur. ¶ Pec ſuꝑgreſſe lunt caput meũ ⁊ ſicut onꝰ graue grauate ſũt ſuꝑ decretlxxiiij.q.fj. Sciſina. Cõſuetudo mala qᷓnto diufnioꝛ tato ꝑgicłoſioꝛ.Noõne illi nccio hẽrent adiuuari:qͥ tam in ꝓ me. uã qͥdem guitatẽ pᷣcipue reddit ↄſuetudo. Uñ Crib DO infelix cõſuetudo peccãdi:qᷓnto magſpeccãt.tatominꝰ itelligũt. Et finalit᷑ pcẽm ꝓ nihilo reputat. Cum tñ hẽat᷑ in fundũ ſũt lapſi. Sicẽ Gaulpetiuit a Gamuele pᷣ:Regl.xv. pꝰi; Suit᷑ peccauit dixit. Mũc q̃ſo poꝛta pec̃m meũ Qð ẽt facere debemꝰ:hſᷣm qð exꝰxpᷣi ad hoc ĩcitamur. pᷣ Me.xf. Qui pct᷑a nr̃a ptulit in coꝛꝑe ſuo ſuꝑlignũ.Sʒ ſũt multi qͥ aſino cõpaterẽt ſi ſub iugo caderet. Uñ Bernhᷣ.Cadit aſi na ⁊ eſt qͥ ſubleuet:⁊ perit aĩa ⁊ nõ eſt qͥ recogitet ð onere pct᷑i. Querat itaq; qͥlibʒ pctoꝛũ onere oppᷣſſus ꝑ frnitates ſibi coadiuuates vel ſeim ſubleuãtes ⁊ p eo oꝛãtes. Alut ſi eſt mẽbꝝ ab ecclia abſciſum vel ouis pdita a cetu fideliũ: qᷓtenꝰ ꝑ mutuã caritatẽ meret᷑ auxilio alionad gregẽ reduci 7 cum filio pꝛodigo erga deſᷣ recõciliari c. VUñ Zlugꝰ li. xꝰ ſalutaribꝰ do gtibus dicit. Ecce patit᷑ aliqs pꝛo culpis ſuis ciᷓ in carcere recludit᷑ vel pentũ moꝛtẽ triſtat᷑. Si ergo do lemꝰ pꝛo illo ex quo ecclie mẽbꝛa ſimꝰ: ? nõ dolemꝰ cum a coꝛpe ecclie pciſi ſumꝰ:quo mẽbꝛa ſumꝰ: Lam diu eni do/ let mẽbꝛum q; diu in coꝛꝑe continet᷑. ¶ De multiplicibus fraternitaz tibus. Capitulum quartum. uꝑ nõ ꝙ triplex eſt fraternitas. ſ. natural. ciuilis.⁊ ſpũ alis. Pꝛima ↄtrahit᷑ ſaguine. Ge cũda cohabitatõe.Lertia caritate. Et q;qnaʒ quelibʒ dictaꝝ frnitatũ mlitiplicit᷑ diuidatvtñ. pplo ſimp?è᷑ declarãdo:dicat᷑ ð nali frnitate q; ee ſunt fres carnales ꝑticipãt ↄſeqni vnã ⁊ eandẽ ↄplexionꝰ ſeu inclinationẽ nalem: a ex eo hñt vnũ nomẽ ⁊ vna rerũ tpaliũ ſbam vel hereditatẽ. Sic ðbʒ eſſe in frnitate ſpũali fnꝗ;ᷓ cõfres vni ↄgregatiõis vel obligatiois debent here eandẽ inclinationẽ ⁊ volũtatẽ:deneniedi ⁊ ſe mutuo ꝓmo⸗ uendi ad błitudinẽ eternã qꝛ ad hoc pᷣncipaliſſime ſut fra- ternitates adiuente. Sicut etiã fratres carnales hñt vnũ nomẽ:ita etia in ꝓpoſito qlibet pie gliari ⁊ gaudere põt ſe elſſe de illa vel alia frnitate.Et ſic hnt vna ſubam reꝝ tꝑaliũ ↄñr vnꝰ inuat in nccit reliquũ:ſicut videmꝰ inter diuites raro foꝛe pauꝑes: Sie eſt ⁊ eſſe debʒ in frnieate ſpũali:in qua diuites.i.boni ⁊ iuſti:debent alioꝛũ cõfratrũ indigen tias ⁊ nccitates ſubleuare: Imo ſi aliqͥs ex cõfribꝰ nalibus pꝛodigꝰ ⁊ ſibimetiꝑſi iutilis eſt: nihilominꝰ tñ ceteri cõfra⸗ tres ſui eum de diſſolutione ſua coꝛrigũt ⁊ ſubleuant ne ex toto peat. Sic fieri debet in fr̃nitatibꝰ ſpũalibꝰ:ĩ fiendis exhoꝛtatiõibꝰ:alios coꝛrigẽdo:ifoꝛmãdo:a ad melioꝛati⸗ onẽ vite inducẽdo ⁊c Debet etiã eſſe vna ſuba ſeu cõieatõ bonoꝝ operũ: que quottidie vel freqnta cõfrfibꝰfint.¶ De einili vero fraternitate nõ ꝙ illa ↄtrahit᷑ dm.ſ.obligatiõe: 2 —- — eõicatione. Obligatise ſeu cõfederatide:vt faciũt pᷣni cipes pꝛo bono pacl.Et cõicatiõe:ſupple rerũ cẽpꝑaliuũ: vx faciut mercatoꝛes vt lucrẽt᷑. Ita a ſimili in ꝓpoſito appli- cari p? ꝓter petoꝛes ſeu penitẽtes:⁊ ꝓpter bonos ſeu iu⸗ ſtos qbꝰ ambobꝰ frnitates pli pꝛoſũt:pct᷑oꝛibꝰ ad recõei liandi: iuſtis vo ad merendũ. Sic eni pᷣncipes faciũt yoe peratões ð inimicos vt vnꝰ iuuat æ defendat aliũ: ita ncẽe erit pckoꝛibꝰ:ſi nõ debẽt ab inimiclifernalibꝰ exterminari: qð hẽant adiuuãtes ſe:qͥ meritis ⁊ pcibus pugnẽt pꝛo eis Pꝛout egregie ꝓpt᷑ pctoꝛes dicit᷑ Ecclcſiaſtes.iinj. VUe ſoli qꝗꝛ cum ceciderit nõ hʒ ſubleuantẽ. Et ꝓuer.xviij. Frater qᷓ iuuaᷣ a fre q̃ſi ciuitas firma. Nã granũ:pr nĩ: ſeu circulus in cathena:jinterim qð eſt in ʒona difficulter ꝑdit᷑: Et ouis in grege faciliꝰ cuſtodit᷑: cũ aũt ſola ab extra vagat᷑: venit lupus ⁊ rapit eam: Sic eſt in ꝓPpoſito iterim ꝙ pctoꝛes ſũt in ↄgregatõe iuſtoꝝ difficiliꝰ cadũt. Siliter ſic mercatoꝛes hñt ſocietates ⁊ cõicant pecunias mutuo ad laciꝰ luerãdũ: ſic iuſti ( ſi nõ indigẽt alioꝛũ ſubſidijs ſeu ſatiſfactionibꝰ) exquo tñ ſunt cum ceterliuſtis cõfederati: ꝑticipãt bõ eoꝛũ ex q̃ qdeʒ ꝑticipatione merita eoꝛũdem creſcũt ⁊ pli au- gmẽtant᷑.Ex qͥbus infert᷑ qð ſicut frnitates vtiles ſũt boꝛ nis ad merẽdũ:ita qdamodo pctoꝛibꝰ nccie ad regendũ Demũ de frnitate ſpuali:obmiſſis varijs diuiſionibꝰ ⁊ gradibꝰ: ſuſſicit pꝛo laic dicere qð ẽ dur videlʒ generalis e ſpecialis. General ᷣhit᷑tide ul caritate: Spẽalis vo voto vel obligatiõe. Vñ generalis ↄtrahit᷑ itcr xpianos ꝑba / ptiſmũ:hᷣm qð oẽs xpᷣiani dicũt᷑ fres vel oẽs in caritate ex iſtẽtes: vel ocs eiuſde collegij vel religiõis ſeu ↄgregatiõis dicũt᷑ fres. Sed in ꝓpoſito illa dr̃ ſpealis que ẽ illoꝝ qͥ mu/ tuo oꝑa bõ cõicant:vel ꝓ qͥbꝰ ſpẽalit᷑ aliq̃ bona in cõmuni fiunt:ad hoc eni ſunt tales fraternitates i eceleſia inſtitute. ¶Mõ etiã ꝙ inter ocẽs frnitates:ſpũalis ⁊ illoꝛũ qͥ ſũt ĩ ca ritate: ⁊ qui ſibi mutuo ſua oꝑa bona cõmunicant: melioꝛ Lurioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ: eſt ſaltẽ i nalis vel cinilis Et hoc ꝓprtria. Pꝛino qꝛ fundat᷑ ſuꝑ foꝛtioꝛi ⁊ melioꝛi funda?᷑o.ſ.caritate ad Ro. xij. Laritate frnitatl iuicẽ diligẽtes: qᷓnto enĩ cariꝰ melioꝛ ⁊ pᷣcioſioꝛ eſt qᷓ; caro vel aliqð tꝑale: rato melioꝛ ẽ frnitas caritatlq; nalis vel ciuilis. Ocðo qꝛ nullũ malum ſecũ ↄpatit᷑ nec malo admiſcet᷑: carnal eni frnitas vel ciuił qnq; lites ⁊ ↄtentiões ſecũ patit᷑: vtpatuit in pᷣmis fribus ſ. Nbel ⁊ Chayn::ſʒ in ſpũali nil tale iueni᷑. Qꝛ d pᷣ Pe.j In frnitatl amoꝛe ſimplici ex coꝛde iuicẽ diligite. Jõ fr tas qᷓntũ ad qͥd noĩs dicit᷑ fratrũ vnitas.Tertio qꝛ actum hʒ nobilioꝛẽ:actꝰ enĩ frnitatlcarnalis vel cimilis vt cõiter ẽ płꝰ diligere carnẽ vł pecuniã q; ſym̃: jin fr̃nitate vo ſpũali eſt ecõuerſo.Et ideo pcipue cõpetit ei illud pᷣ Pe.ij. Fra⸗ „ ternitatem diligite. èGMl De Dꝛqgine fraterni- tatum Capitulũ qͥntum. Ro quo nõ c frnitates iſte in ſacra ſcript᷑a ⁊i geſtis xp̃i ac ſctoꝛũ magnũ hñt fundamentũ H Sßpe eni dei fil? in pᷣmis totũ hũanũ genꝰ di⸗ tauit ⁊ honoꝛauit in hoc qð nr̃am frnitatẽ ac cepit. Ipe inq; qͥ erat pᷣmogenitꝰ in mł: fribꝰ ad Ro. viij. Qui ẽt ſuos diſciplos fres vouit joh.vlt De/ mũ ipᷣe nobis oĩa oꝑa ⁊ merita ac paſſiones ſuas cõicauit cũ ꝓ nob ſatiſfecit:⁊ nobis ianuã regni ccleſt apperuit: di/ cẽte Eſaia.eiꝰdẽ.liij. Uere languoꝛes nr̃os ipᷣe tulit ⁊c. Et buit pᷣm ſero. Oĩa qᷓ fec ꝓ ꝓcurada hoĩm ſalute fecit. Et iõ Paulꝰ pᷣꝰ Corl.ix.Hꝰ frnitat ⁊ bñſicẽtie ꝑticipatõʒ expo ſcẽs dixit. Oĩa facio ꝓpᷣt᷑ aĩaz:vt ꝑticeps eiꝰ efficiar. VUñ ⁊ brs Petrꝰ eſtimãs ſibi guiſſim ᷣtrimẽtũ ſi hꝰ frnitatl ꝑtici pationẽ ꝑderet:dicente ſibi xpᷣo Johᷣ.xiij. Si nõ lauero te non habebis ꝑtem meeuʒ Rndit. DOñe non tantũ pedes ſed a manus ⁊ caput. ¶ Magna ergo digniras noſtra qð habemus fraternitatem cum deo: que eſt valde efficaxe * ni⸗ wWꝛm inter deuz ⁊ holem maioꝛ eſt fraternitas qᷓ;ᷓ iter deũ ⁊ angelos/qꝛ frnitas que cauſat ex vtroq; ꝑente firmioꝛ qᷓᷓ ex alto tm̃. Exquo aũt angelus eſt frater xpᷣi exꝑte prfis eternitm̃: ⁊ hõ exꝑte pr̃is mr̃is. Set᷑ ⁊c. Jõ dr ad NHeb. ij. Nuſqᷓ; ãgelos a ppꝛehẽdit ſʒ ſemẽ albꝛahe appꝛehendit Joõ etiã xpᷣs nũqᷓ; vouit ãgelos fres ſʒ hoĩes.pᷣs Narrabo non tuũ fribꝰ meis. Ergo maã ðᷣbʒ nobis eẽ fiducia ð mĩa ſaluatorl:qꝛ caro ⁊ frat᷑nr̃ eſt hernh. Puto ſꝑnere me xpx⸗ nõ põt qꝛ os ex oſſibꝰ meis ⁊ caro ð carne mea. Vñ legit BGeñ.xlij Q.ð ſoſeph ĩ ſuo ↄuiuio maioꝛẽ ꝑtẽ ðdit beamin qͥ fuit fr eiꝰ exr veroq; pente. Sicxpᷣs duplicem refectionẽ dat hoĩ. ſ.ĩ diuinite æ huanitate. vIlngelos aũt ĩ ſua eternitẽ letificabit: qꝛ nõ videbũt ſuã nãm aſſumptã adeo ſic nos. ¶ Scðdo pni btᷣs Paulus in ſuis eplis in qbꝰ eos qͥbꝰ ſcri⸗ bit vocat fres:eiſdẽ ſuos laboꝛes ⁊ orones legit᷑ cõicaſſe. Vñ ipᷣe diẽ ad Cor.pa c.xij.Ego libẽtiſfime ĩpendã:⁊ ſuꝑ ĩpendar aĩabꝰ vr̃is. Itẽ ad Colo.pᷣ: Nũc gaudeo in paſſi onibꝰ ꝓ vobis:a impleo ea que delunt paſſionũ xpᷣi ĩ carne mea ꝓ coꝛꝑe eiꝰ qd eſt ecclia. Item ad Ephe.pᷣ: RNudiens fidem vr̃am que eſt in xpᷣo ſeſu: ⁊ dilectionẽ in oẽs ſct̃os: nõ ceſſo gr̃as agere ꝓ vobis/mẽoꝛiã vr̃i faciẽs oronibus meis. ¶ Et tertio.b.johes ĩ canonica ſua ʒ ita dicit Gaio cariſſimo quẽ ego diligo in veritate: de oĩbus oronẽ facio ꝓſpe te ingredi ⁊ valere.¶ Poſtremo ⁊ qᷓrto ples ſctci pr̃es fraternitatẽ interſe habuerũt/a or̃ones ſuas ac bona o ꝑa alijs cõicauerũt:necnõ ⁊ ſibi cõicari petierũt. Sicut Anſz helmꝰ: Bernhardꝰ: Dñicus ⁊ millc alij/ vt pulchꝛe wigel in ſua ſũma de indulgẽtijs deducit ⁊ declarat. ¶ De vtilitatibꝰ fraternitatũ ex pte viuoꝛum. Capitulũ ſextum J Voniã aũt in ſupioꝛibꝰ ſepiꝰ mẽtionale ſunt vtili tatcs fr̃nitatñ. Jõq;nõ duodecim vtilitates:q̃ ex frnitatibꝰ puenire pñt: que etiaʒ ꝓ quocũq; tꝑe loco ſeoaſtin pñit fæere inſigne erhoꝛtatiez in akij rai⸗ nitate. Meq; etiã ᷣbʒ aliqᷓ exhoꝛtatõ ĩ q̃cũq; frnitate fieri: qͥn ad minꝰ incidentalit᷑: aut in toto vel in pte alique vtili⸗ tates tangãt᷑. Quanꝝ nouẽ ĩ hac vita ↄtinguũt:alie vo tres pꝰ hanc vitã: ¶ Pꝛima ẽ ampliatio cultꝰ diuinia ſctoꝝ.vt ptz ĩ altaribꝰ:capellis:jocalibꝰ ⁊ miſſis q̃ a ↄfribꝰ frnitatuʒ fudant᷑ vel fiũt:⁊ ĩdies młciplicãt᷑ ⁊ ampliat᷑:que tñ als nõ fierẽt:pꝓut nõ ſolũ tꝑe ↄuẽtionũ vł frnitatũ pla bõ:veꝝ etiã oĩ die ſeoꝛſũ a ſingul ↄfribꝰ ⁊ ſoꝛoꝛibꝰcerte orones fiunt. ¶ ¶ Scdaẽ meritoꝝ augmẽtatio: ſi ſaltẽ talia ex caritate kat nõ tm ꝓpr merita ꝓpꝛioꝝ opeg que qͥs ꝑſe facit ĩ frnitate vex etia ꝓpt merita alioꝛũ ↄfratrũ q̃ qs ꝑticipat: ꝓpter que maxi? fr̃nitates ſũt iſtitute.¶ Tertia ẽ ſatiſfa etõ ꝓ pcũis:in ꝗntũ talia oꝑa penalia ſũt:⁊ ꝑ ↄñs ſatiffactoꝛia:de illa vti litate pla dicta ſũt S in 2 cs. Vñ etiã in ciuilibꝰ vnus pꝛo glio ſatiſfaccre põt: multoꝑł deꝰ ex pietate hoc acceptat. NMõ tñ ꝙ pnia vel ſatiſfactio vniꝰ nõ ꝓdeſt alteri q;tũ ad pmiũ eſſentiale qð in dei viſiõe cõſiſtit:excepto merito xpᷣi qð infinitã hẽt efficatiã:quo etiã pueri baptiſati ſaluant᷑. Pꝛogdeſt tñ pnia ſeu ſatiffactio vmꝰ alteri:q̃ntũ ad dimifſi onẽ pene caritate mediãte ꝑ quã oẽs vnũ ſumꝰ in xpᷣoe vt Tho. in qrto di.xx.ar.ij.q.iij.in ſolu.j.argumẽti.Vñ etiã aliter eſt in ſoluẽdo ðbitũ ⁊ aliter in merẽdo pᷣmiũ. Nã in ſolutione debiti attendit᷑ qᷓntitas pene:ſed in merito attẽ⸗ ditur radix caritatl.Et ideo q̃ ex caritate oꝛãdo:ieiunãdo: elemoſinas dando alij merẽt᷑ ſalutẽ:etiã merito ↄgrui me⸗ ret᷑ſibi.MNõ aũt qͥ ꝓ alio ſatiſfacit ꝓ ſeipſo ſatiſfacit: qꝛ ila qᷓntitas pene nõ ſufficit᷑ ad vtriuſq; pctm eo q; reatꝰduoꝝ maioꝛẽ reqͥrit emendã qᷓ; vnpꝰ tm̃. Cñ ſibi meretmaiꝰ qͥd ᷓᷓ̃ᷓ ſit dimiſſio pene.ſ.vitã eternã: bidẽ in ſolu.tertij argu mẽti. Magna eſt g vis fr̃nitat in qua ex earitate qͥs põt ſibi ⁊ alijs mereri.Allijs pene dimiſſionẽ:ſibi vᷣo pᷣmij etni augmẽtationẽ Et hoc eſt ꝗð dr in ps. Oꝛatio mea in ſinu HS meo nõuertet᷑. ¶ Muarta eſi Sei a ſanctoꝝ maius ⁊ freq̃n/ tius auxiliũ:qͥ ſie nos viſitãt ſuis bñficijs ⁊ auxilijs ſiẽ eos eolimꝰ a veneramur: Etiã pᷣcibꝰa merit alioꝝ qͥs capit au⸗ xili ad aliq opus exeqndũ vel alið omodũ ↄſeqndum: qꝗð ſe ſolo nõ cõſequeret᷑. Sicut ſi multi occurrũt ad certu⸗ laboꝛẽ expediendũ citiꝰ finit᷑. ¶ QMuita eſt facilioꝛ pꝛecũ eꝝ auditio bicẽte Criſonoqò libẽter deꝰ hãc oronẽ audit quã xpᷣianꝰnõ ſolũ ꝓ ſe:ſʒ etiã pꝛo alijs oꝛat Mathei.xviij. vbi xps dicit. Si duo e vobis cõſenſerint ſuꝑ terrã de om̃i re ꝗqcuncʒ petierint fiet eis a pr̃e meo.Et ſuꝑ illud ad Ro.vf. vldiuuetlme in oronibꝰ vr̃is. Dicit glo. Multoꝛũ pᷣces im poſſibile ẽ ꝗð nõ ipetrẽt illud qð ẽ ĩpetrabile. Exquo dr qð ceteris ꝑib meliꝰ eſt hẽre frnitatẽ cũ multis q́; cum paucj. Quia ſᷣm Dyo.Bonũ q̃nto ↄmuniꝰ tãto diuiniꝰ. Sʒ an Apterea ſpẽales frnitates ſint obmittẽde:de hoc vide dum poſtea. ¶ Sexta eſt a mult ꝑiculis liberatio. Si eni q̊s ſta tim pacto pcto moꝛtali a deo nõ ꝓcutit᷑: vel ꝙ aliqñ qͥs a magnis ꝑiculis ĩmineribꝰpᷣpuat᷑/pie eredendũ eſt ꝙ merit cõfratrũ vel oronibꝰ ſctoꝛũ in quoꝛũ honoꝛẽ frnitates in ſtituũt: iſta cõtingãt. Scdᷣm ꝙ familiari locutione ſepe qͥs dicitt ſi illud nõ accidiſſet vel pfuiſſet:ego ĩcurriſſem tale uł tale i modũ:ĩmo aliqñ ꝑuũ virgultũ põt ꝑiclitato ĩ aqua ſubuẽire: qͥ als ſubmergeret᷑. Si eni deꝰ( vt hẽt Beñ. ĩ2) tm̃/ꝓpter decẽ iuſtos voluit peꝑciſſe ſodomitl a toti regi- oni: cur nõ dignaret᷑ etiã aliqñ vnũ pᷣſeruare a caſu q̃ tot tãtos hʒ patrocinãtes ſibi.i¶ Septima eſt caſus rarioꝛ in ꝑcto vel recidiuatio:qꝛ d ꝓuer.xviij. Frater qͥ iunuat a fre qᷓſi ciuitas firma. Si enĩ in moꝛibꝰ hoĩm aliqñ boni fau toꝛes ⁊ amici: coꝛrectionibꝰ fraternis ⁊ ĩquctionibꝰ pijo p ſeruãt aliquẽ ab illicitl vel ĩpediũt mala ab eo pᷣumpta Cur nõ illud locũ hẽret apud deũ ¶ Octaua eſt facilioꝛ a pccis reſurrectio: qꝛ vtpatuit Eccleſiaſtes.iiij. Ve ſoli: qꝛ ſi ceci/ derit nõ hʒ ſubleuantẽ. Si fuerint duo fouebunt᷑ mutuo. Duobus eni moꝛtalit᷑ peccãtibꝰ vno exñte in alitj bonoꝑ frnitate ⁊ alto nõ:pᷣmꝰ ceterlꝑibus faciliꝰ vel cittꝰ reſur get q; alius.Et hoc ꝑ merita ⁊ ofones illiꝰ frnitat vel cõ/ fratru:vel cooꝑante ſcto in cui⸗ honoꝛe fraternitas illa ? iſtituta.¶ Nona eſt pax iter xpᷣianos: nã eum frnitas noꝰ ſit caritat ⁊ vnitatex fr̃nitatibꝰ hoĩes paciſicãt᷑: aus pacio ficari debẽt ſaltẽ qͥ ſũt in eadẽ frnitate. ꝛ Eccl.xxv: Con coꝛdia fratꝑ maxime placet do. Sicut ꝑ oppoſitũ diſcoꝛ/ dia valde ei diſplicet: vt etia patʒ ꝓuer. vij. Poſſent alilqñ cauſa bꝛeuitatlaliqᷓ dictarũ vtilitatũ adiuieem reduci: ſcom exigentiã tẽ ꝑis:ꝑſonarũ vel loci. . ¶ De vtilitatibus fraternitatũ eł ꝑpte moꝛtuoꝝ. Capituluz ſeptimn. Reter has nouẽ vtilitates qᷓs ↄſeqᷓmur in hoc fſfſeculo: ſt tres alie que ſecũt᷑ ex iſtis ĩ alia vita 5 Muanꝝ pma eſt inferni euacuatio. & Beda pur⸗ gatoꝛij euaſio vel ſaltẽ ab co facilioꝛ liberatio. Tertia vo glie ↄſecutio vel maioꝛ in ea remu neratio:que om̃es tres ſequũt᷑ ex nouẽ pᷣmis: vt de ſe ptʒ. ¶ Pꝛedicd exꝑte moꝛtuoꝝ ſuꝑ addi pt᷑:qð maxim motiuũ cur fres ↄuẽtiones certis ani tꝑibꝰ hẽant: eſt ad ſuffragan dũ vel ſubueniendũ fribꝰ ⁊ ſoꝛoribꝰ defunct. Et hoc ꝓpt tria. ¶ Pꝛimo vt faciamꝰ nũc eis: ſicut᷑ volunꝰ qð a ſuc⸗ ceſſoꝛibꝰ nr̃is etiã fiat nobis. Nã ſᷣm ſero.Quantã ↄſola tionẽ defunct impendimꝰ tãt am viceuerſa recipiemꝰ. Et Beda. Indignꝰ erit oĩ ſuffragio: qͥ defunctoꝝ ĩmẽoꝛ erit ĩ hoc ſeculo. Euſebꝰ. ni ðᷣfunct ↄſolationẽ negat: ꝓfecto ipᷣe a ↄſolatiõẽ alienus erit.Caãm illoꝝ dictoꝝ ꝑ ſe aſſignat dñs Math. vij. Oĩia quecũq; vult vt faciãt vobis hoĩes eadẽ facite illis. Sʒ obicit᷑. Nie nõ ſũt ð foꝛo nr̃o ſeu vite pñtis:Nã di Mathei:xxvj Qdcũq; ligauer ſuꝑ terrã ⁊c᷑ Modo aie ſunt ex terrã viuentiũ.ſe¶ Bouen. Qð lʒ q̃ntuʒ dd ſtatũ pñtem non ſint de foꝛo ecclie:tñ bene rõne merisi lch, li ho; / / aſi dm gits ur, tio. ena bi, kuin n ſic ſols Et ti cto ng es Nlte 1 ; i⸗ quo meruerũt vt imuari poſſint ſũt ſuꝑ terrã. ſdeo lx ñ ſint ne foꝛo iuſtitie ecclie: ſunt tñ de foꝛo aie. Hoc idem dicit ARlexr. de ales: q; ſũt de foꝛo ecclie militãt q̃ntuʒ ad ſoluti onẽ ſue pene:licʒ nõ qᷓntũ ad alia.Et dat᷑ exinò vno excõi⸗ cato in vna dyoceſi:qͥ cum fugit in aliam:nõ eſt ampliꝰ de furiſdictõe alt iꝰ epi quo ad alia:nihilomiꝰ tñ remaebit ſub luriſdctõe eiꝰ quo ad abſolutõʒ ab eꝑcõi e: ꝓpt obitũ qð cõ miſit ĩ iuriſdctõe eiꝰ. Sic aie rõne pene dbite delictlꝗᷓ ↄmi ſerũt ĩ mũdo:ſub iuriſdictõe ecclie remãſerũt obligate: lʒ ñ quo ad alia.iõ ab es iuuari pñt. Dic etia Cho.in q̃rto di. xiv.Qð poſſumꝰſubuẽire moꝛtuis ꝓpt᷑ duo q̃ faciũt ſuffraꝰ ecelie valere.ſ.digtatẽ a nccitatẽ. Dignitas:qꝛ( vt iã ptũit ĩ carite ceſſerũt. cc̃itas q; mĩa di ↄſidrat:ſõ pmittit ſi fr ſoluit debitũ meũ ego abſolutꝰ ſũ:qꝛ ſi dignꝰ facit aliqð ꝓ oigno:tũc aut deꝰ eẽt ita imipicoꝛs qð rlinqret aliqð bᷣo in irremuneratũ: aut dignꝰnõ cẽt dignꝰ. qð iĩplicat dictionẽ Cõcludit᷑ ̊ qð poſſiꝰ ſubuẽcire vᷣfunct pt᷑ vinculũ caritat quo mutno ligamur:qꝛ ad Ro.xiij. Cari nũq; excidat Sic enĩ mẽhꝝ coꝛꝑis ĩterim qð ẽ in coꝛꝑe ĩmutat᷑: viuificat᷑: et ↄfoꝛtat᷑ a ſanguine Sic eodẽꝰ cũ ðᷣfuncti qͥ ĩ caritate dceſſe rũt adſũt in cari coꝛꝑis xpᷣi miſtici.a ſanguine caritat ĩ mutari ⁊ inuari pñt. Si.n.hoc pt᷑ facere nã ĩ coꝛꝑe hũano młtomag gra hoc pt᷑ ĩ coꝛpe miſtico:qꝛ gr̃a pᷣſtatioꝛ eſt qᷓ nã. Etiã ſᷣm aplin ad ro.xij. Oẽs ſumꝰ iuicẽ mẽbꝛa. Scðdo debemꝰ eis libẽt᷑ ſuſfragari ꝓpt᷑ mititudinẽ eox qͥ ſt ĩ pur⸗ gasoꝛio:qꝛ timẽdũ eſt ꝙ pauci ſubter fugiãt im. Na ſᷣm mgrm ĩ q̃rto ſen.di.xx: Tria ſtgña hoĩm qͥ ĩdigẽt iuua ri: Pꝛimi ſr q̃ ñ niſi in fine penitẽt:⁊ ſatiffacere nõ pñt Scdi ꝗpnĩaʒ ipᷣis iniũctã ñ ↄpleuer̃t ul qꝛ eã neglexerũt:uł ñ tã diu vixerũt vt eã adimplere poſſet. Tertii qͥ ꝓpt᷑ igrantiaʒ uł negligẽtiã ſacdotũ ñ ſufficiẽt emẽdati ſůt. Mõ vt hr in ðcretlðᷣ pe.di.j. Di petm dð:aut ð punit:aut hõ.neqqᷓ;.n pet᷑oꝛi ꝑcitur: quia nequqᷓ; culpa ſine vindieta relararnd. 2 ¶ ertio epᷣter maximã cõpacientiã cum eis hdaʒ:⁊ hoc ꝓt᷑tã maximã penã purgatoꝛij in qᷓ detinẽt᷑. Si eni ĩ tẽ⸗ Palibꝰ ſubſidijs magltenemur ſubuenire hijs (ceteris ꝑibꝰ qͥ maioꝛibꝰ afflgũt miſerijs: Cur nõ a foꝛtioꝛibꝰ aĩabꝰ qͥ in maximis detinet᷑ penis. Jõ occaſione illiꝰ poſſent aliq̃ de acerbitate ignis pur gatoꝛij illuc trahi:vtptʒ ĩ ꝓfeſto uł bie omniũ aĩarũ:que ſi de facili nõ occurrũt vel cito nõ poſſũt ineniri. Notet᷑ ꝑ pñtes ꝙ pena inferni vel purgatoꝛij exce dit oẽm penã mũdi:qð młiplicit᷑ pbari poſſʒ.Curſoꝛie tñ de hoc tractãdo ꝓbat᷑ illud pᷣmo auẽte Rugi in quodã ſer mone.Et hẽt᷑ in decretl di.xxv.ui in aliud ſeculnm. lle ignis ↄurioꝛ erit q;ᷓ quicq;ᷓ in hoc ſeculo penarũ aut ſentire aut videre aut cogitare qͥs põt.Et q̃rto ſen.di.xxj.dr. Cõ⸗ tẽpnit᷑ ille ignis:grauioꝛ tñ erit ignis ille q; q;quã pt᷑ pati hõ in hac vita. ¶ Et ꝓbat illud Cho. ibidẽ ĩ pmo pᷣncipali Rõne ſic:qꝛ cum doloꝛ nõ ſit leſio ſed leſionis ſenſus ſeu ap p̃henſio/tanto aliqͥs magl dolet de aliquo leſiuo qᷓnto eſt magis ſenſitiuꝰ. Uñ leſiones que fit in locis maxime ſen ſibilibꝰ ſüt maximũ boloꝛẽ cauſantes.Et qꝛ totꝰ ſenſus eſt ab aĩa:qꝛ coꝛꝑꝰ poſt ſeꝑationẽ aĩe ab eo nõ dolet. Jõcʒ ſi in ipᷣam aĩam aliqð leſiuũ agat: opoꝛtet qð maxime affli⸗ gat᷑.Etiã ille ignis qͥ imedtate aĩe vnit᷑ eſt incõꝑabilit᷑mag actiuus ⁊ depuratꝰ qᷓ; ſit ignis pñs ſi dẽat agere in aĩaʒ:nã aĩa a pñti igne ledi nõ poſſet. Jõ dicit Rugꝰ.xij. de ci:dei ca.iiij. Qdð nihil eſt igne vꝛente moleſtiꝰ: ¶ Et ſi rõ nõ co⸗ git ad credendũ tantã duriciẽ vel leſionẽ ignis intẽſiſſimi agent in aiam ſegꝑatam. doceat tñ expigẽtia ignis pñt eoꝛ pus ledentqᷓntũ cauſet᷑ooloꝛẽ.Cuilibet videt᷑ ꝙ; guiſſime lederet᷑: ſi ferrũ cadens tm̃ ad modicũ tẽpꝰ in manibus uł als in coꝛꝑe nudo tenere deberet. Jõ d Eſa.xxxiij. Quis poterit habitare de vobis cũ igne deuoꝛãte:aut qͥs habi⸗ tabit ex vob cũ ardoꝛibꝰ ſuꝑnis.Jõq;/vtptʒuit/ ſi merito eimere ðbemꝰ qꝙ multi ↄfrm nr̃m tãta acerbitate aſtringãt᷑ „ eur negligẽtes eſſe vellemus ad ſuffragandũ eis. ¶NDe regqniſitis ad fraterni⸗ tatem. Capitulum octauũ. Ota ꝙ in fr̃nitatibꝰ erigetis reqͥrũt᷑ quatuoꝛ Pꝛimo titulus bonꝰ ⁊ honeſtꝰ:vtpote in ho⸗ n noꝛe alicuiꝰ ecclie bẽe marie vᷣginis vel alicuiꝰ ſancti Scðdo cauſa iuſta ad cõicãdũvidelʒ ſibi iuicẽ bona o pa vel miſſas: aut ꝓ pauꝑibꝰ alen dis vel eccleſijs ediſicãadis. Tertio modus licitꝰ ⁊ honeſtꝰ in ingreſſu/vt fiat ſine oĩ pacto de aliquo tẽꝑali dando qꝛ ſtatuta negatiua in talibꝰ ſunt ꝑiculoſa ⁊ pietatẽ excludẽtia Ibigr̃a ſi ſtatuatqdð qͥ nõ dederit tm̃:nõ erit de tali fr̃ni⸗ tate/ꝑ hoe enĩ pᷣcludit᷑ via pauꝑibꝰ nõ ingrediẽdi. Poſſet tũ qͥs poſt ingreſſum ꝓpꝛio motu vel ſeruãdo cõſuetudinẽ alioꝝ dare aliqͥd ꝓ ſuſtetanð aut cõtinuað oneribꝰ pꝓijs illiꝰ fr̃nitat: vt eſt accenſio luminariũ:æelebꝛatio miſſarum æc. Quarto reqͥri᷑ intentio recta:vt nõ hẽat᷑ pᷣncipalit oculus ad aliqð ↄmodũ tẽꝑale:ſed ad honoꝛem dei ⁊ ſalutem aĩe coꝛpoꝛis. Q¶UBDe certis dubijs circa frater-⸗ nitates. Capitulum nonum. Inaliter pñt moueri tria dubia.Quoꝛũ pᷣmuʒ eſt an fr̃nitates ſpẽales:videlʒ aliquoꝛũ locoꝝ f vel ſctoꝝ:generalibꝰ ſint pferende vel ecõtra: Et pñt dici illoꝰ frnitates generales que ſe ex tendere pñt ad oẽs xpᷣianos ſile ſint pauꝑes ſiue diuites. Eo q in talibꝰ nulla eſt obligatio ad dandum aliqð tꝑale. Sicuti ſũt frnitates de roſario bẽᷣe marie vgle de mẽoꝛia moꝛtis vel hꝰmodi:q̃s q̃ͥlibʒ põt ĩtrare cum nõ ſint oneroſe ⁊ nulliꝰ pene obligatoꝛie. Gpeciales vo fr̃ni tates ſunt in qbꝰ fiũt obligatiões certe: ad cõtribuendum certas pecunias qͥbus onera earũdẽ fr̃nitatũ ſuppoꝛtari: ⁊ ſpeciales exequie cõfratrũ ꝑagi poſſint. ꝛo rnſione ꝗ poteſt talis ſimilitudo moꝛalis notari: m qt in ſpẽalibus cõitatibꝰ hoĩm in certis locis degentiũ: hnt cõia ⁊/ pꝛis boõ. Elerbigra in aliquo villegio ſunt cõia ligneta: pꝛata: pꝛedia: paſcua aĩlaliũ c, que qdeʒ bõ cõia oẽs eqꝗliter ⁊ in differẽter ꝑticipãt: ↄdiuidut ⁊ in cõi vſu hñt. Mihilomin? eñ in ↄfinibꝰ eiuſdẽ villegij ſunt ꝓpꝛia ſen hereditaria bona que ↄfres ſeu ↄſanguinei alicuiꝰ ſexus ſibi mutuo ↄdiuidũt vel tondũt:que nõ ſũt cõitat:ſʒ aliquaꝝ pſonaꝝ tm̊ Gici Apoſitoymaginari poſſet:qdð in frnitatibꝰ generalibꝰ cõi/ cant᷑ bõ cõia: ſed nõ ſpẽalia videlʒ certis ꝑſonis. In ſpeci⸗ alibꝰ vo frnitatibꝰ vltra bõ cõia que oẽs in caritate ſaltem exñtes ꝑticipãt: fins etiam ſpẽales exeqͥe ↄfratrũ vel ſoꝛog poſt moꝛtẽ eoꝛũdẽ:videlʒ illoꝛũ qͥ expẽſas ad hoc reqſitas ſeu moꝛtuaria eoꝛũ ſoluerũt.Et quo ad hoc ſpẽales fr̃nita tes nõ ſunt rephendẽde verũ potiꝰ laudade:pterea tñ nõ ſunt generalibꝰ pferende:niſi ꝓ qᷓnto foꝛſan de ꝑ accidẽs maioꝛ ſuꝑeſſet alicui fratri vifficultas faciẽdi ul ꝑſoluẽdi ea ad que obligat ſpẽalis fr̃niras qᷓ; generalis. Cõcludit᷑ tñ er hijs ꝙ ꝓdeſt aliquẽtſi ſaltẽ facultas aſſit) ĩ plibꝰ? frnitati bus tam generalibꝰ qᷓ; etiã ſpẽalibꝰ foꝛe Ex pᷣdict ꝑtʒ rñſio ad q̃ſitũ. Jöõq; etiam ꝓpter iam dicta.¶ Sedo qᷓri᷑ an me⸗ lius ſit hre frnitatẽ cum mult qᷓ; cũ paucis. R ceteris pibꝰ ſe. Et maxime loqndo de illis frnitatibꝰ qbus vnuſqſq; 4 q̊s orones ꝓ oibus de fraternitate legit: vel aliqð ſatiſſa ctionis opus apponit. Lũc enĩ nõ minuit᷑ fructꝰ cuiuſlibʒ ĩ ꝑticulari:imo magis auget᷑. Lũ qꝛ bonũ q̃nto cõmunius tanto diuin. Lũ etiã qꝛ ĩpoſſibile eſt pces multoꝝ nõ ex audiri.Exque rephendi merito pñt hij qᷣ in qbuſdã frni⸗ tatibꝰ vltra certũ nũeruʒ plłes nõ admittũt pᷣcipue pauꝑes ̊ tñ de ſpũalibꝰ plus apponere pñt. Eſt etiam meliꝰ hẽre frnitatẽ cũ melioꝛibꝰa ꝑfectis:qͥ nulla vel modica ĩdigent ſatiſfactione q;ᷓ cum alijs/qꝛ tales pfecti maglð ſuis opibꝰ bonis apponit: quare maio: ꝑs ſatiſfactionis cedis aligs. õ ¶ Tertio q̃ri poſſet an in vna ⁊ eadẽ frnitate vnus magis ꝑticipare poſſit bõ eiuſdẽ frnitatis q;ᷓ alius.ſꝰ ꝙ ꝑticipatõ nõ eſt equalis in oĩbꝰ:qꝛ qͥ eſt in maioꝛi caritate magl ꝑtici pat.Exð pe lumine poſito in domo qð ampliꝰillũinat illos qͥ hñt ocalos melioꝛes. Ieem de lectione facta que magis illis ꝓdeſt qͥ ſunt melioꝛis ingenij:vel qͥ magis attendunt Eſt etiaʒ ſicut de indulgẽtijs:qꝛ ſi ille plus meret᷑ qͥ cĩẽ ma- ioꝛi deuotione:lõgo itinere: maioꝛi dato qntitate: viſtat indulgẽtias qᷓ;ᷓ ille qͥ enn minoꝛi. Ita etiam eſt in frnitati⸗ bus qð vnus plus ꝑticipat merita ſinguloꝝ quã alter iuxta exigentiã maioꝛis diſpoſitõis ul deuotiõis:ſeu pᷣm qð ꝑłꝰ pficit oꝑi caritatiua ĩ frnic. Itẽ ſiẽ in ſocietatibꝰ mercato ꝗ plus ponit de pecunijs: plus etiam recipit de lucro. Ptz etiam idẽ in exꝰvidue duo era minuta offerent: que ſolus oĩbus alijs fecit. vtptʒ Lud.xxf. Sic qͥ longo itinere ⁊ cu⸗ difficultate ac multa deuotione viſitat fr̃nitatẽ pᷣ alijs tepi dis ⁊ negligẽtibꝰ ꝑticipat bona fraternitatl: imo qͥs põt cum tanta inſolentia ⁊ garrulatione: ſeu tenẽt ꝓpt᷑ queſtũ vel ſplendidã refectionẽ: ſeu ad ↄplacendũ aut applaudan dũ ſuꝑioꝛibꝰ frnitati intereſſe:qð multo melius foꝛet ipſuzʒ ¶ Finis Lractatuli pñtis Anno.ipyoo. — Nhccccc õõ eSHO eleisolin- -„Pepueis oloelesqe-lelA uiOO elSeUANXXAAMAA HUDO TelISeMANXA 666 /̈ 1UBLAdO 2 2 A X M 61 81 Z1 91 91 vI 8 8 4 9 9 1 8 2 1 90ueſeg O Snooꝗ A a 1I s 8 b ● a C O S S£ „ — An 8 5 O — H ☛☚ Aach A